POWRÓT ANDREASA (I MANZOKU)\nKOMIKS ZWANY DURANGO\nBOGOWIE POŚRÓD NAS\nRELACJE DAMSKO-MĘSKIE O MAKABRYCZNYM POSMAKU\n„Podróż złoczyńcy” zaczyna się pięć lat po wydarzeniach przedstawionych w tomie „Liga Sprawiedliwości: Początek”. Tytułowa formacja nadal jest tworem dość dysfunkcyjnym (głównie ze względu na wyraziste charaktery poszczególnych jej członków), ale już zaprawionym w bojach oraz zyskującym niemałą popularność. Jedną z najważniejszych osób odpowiedzialnych za nadanie grupie transcendentnego statusu jest historyk David Graves – autor książki „Bogowie pośród nas” i człowiek, który wraz z rodziną przeżył atak Darkseida. Niestety, komplikacje spowodowane tym incydentem doprowadziły do tragedii w życiu pisarza, który – wyniszczony na ciele i duchu – zaczyna winić superherosów za swoje cierpienia. W akcie desperacji postanawia wykorzystać wiedzę o siłach wyższych, aby ponownie zjednoczyć się z najbliższymi. Decyzja ta może jednak doprowadzić do śmierci superbohaterów.\nGłówna oś fabuły tomu odbiega klimatem od tego, co Geoff Johns zaprezentował w genezie Ligi. Całości przyświecał ambitniejszy zamysł niż tylko ukazanie bijatyki bożków w trykotach z galaktycznymi maszkarami. Niestety, postać Gravesa oraz jej motywacje są zbitkami tak nieprawdopodobnej liczby klisz, że ich mentalna konsumpcja pozostawia w głowie czytelnika posmak zakalca. Oczywiście irracjonalne zachowanie łotra można tłumaczyć żalem oraz bólem, ale i tak (mimo stylizacji na wykształconego literata), w ostatecznym rozrachunku jest on niesamowicie płytką postacią, o której zapomina się w godzinę po lekturze komiksu. W tym wypadku skupiona wokół jego osoby ckliwa fabuła zaczyna rozłazić się w szwach. Problemy heroicznego zespołu zostają ponadto sprowadzone do epatowania najprostszymi motywami, które nie mają żadnego logicznego podsumowania – są po prostu zbyteczne. Nie obyło się również, po raz kolejny, bez wymuszonego przetrącania sobie szczęk przez pozytywne postacie, a najważniejsze zmiany (które mogą mieć jakieś długofalowe konsekwencje) zostają pośpiesznie ukazane dopiero na ostatnich stronach i nie wynikają w żaden sposób z zaprezentowanej historii.\nDużo ciekawsze rzeczy dzieją się poza główną osią opowieści, szczególnie że najbardziej intrygującą postacią występująca w komiksie jest Steve Trevor. Wzdychający do Wonder Woman pilot, który przed „New 52” od dawna znajdował się w stanie zawieszenia, w pełni wykorzystuje swój zrewitalizowany status. Będąc łącznikiem między bohaterami i rządem oraz nękanym przez media eks-chłopakiem walecznej amazonki, charakterologicznie jest o wiele bardziej wiarygodny niż cała superdrużyna razem wzięta. To on naprawdę błyszczy w tej opowieści, znacząco wpływając na kolejne wydarzenia. Szczególnie, że motyw współczesnych bóstw obserwujących Ziemię ze swojego kosmicznego Olimpu (nie dopuszczających do siebie nikogo z zewnątrz) naturalnie wzbudza niepokój światowych władz. Szkoda, że właśnie z tego tematu Johns nie uczynił esencji swojego dzieła.\nRównie interesujący jest dodatkowy epizod z odmłodzonym Green Arrowem (będący jednocześnie wstępem do kolejnej serii komiksowej z Ligą Sprawiedliwości). Fani postaci pewnie przeżyją zawód, ponieważ została ona sprowadzona do roli humorystycznego przerywnika, ale w takiej formie naprawdę się sprawdza, co więcej – mimowolnie przyklaskujemy Queenowi w jego skazanych na porażkę próbach dostania się w szeregi unikalnej ekipy.\nZa stronę graficzną w głównej mierze ponownie odpowiada Jim Lee. Pochodzący z Seulu amerykański plastyk radzi sobie całkiem nieźle, chociaż w ilustracjach jego autorstwa widać pośpiech, nie mówiąc już o tym, że jakościowo odstają od tego, co artysta pokazywał dekadę temu w „Batman: Hush” oraz „Superman: For Tomorrow”. Natomiast naprawdę paskudnym elementem warstwy graficznej jest wygląd Gravesa, przypominający najgorsze twory lat 90. Część segmentów przygotowana została przez innych artystów, nie wyróżniają się one jednak niczym szczególnym, a prolog (przygotowany przez znanego u nas z „Top 10” Gene’a Ha) może nawet odrzucić czytelników, którzy kupią komiks przez nostalgię do prac Lee.\nZwyczajnie przeciętny album „Liga Sprawiedliwości: Podróż Złoczyńcy” kontynuuje prościutką kreację najnowszej wersji zbitki metaludzi. Dialogi są infantylne, walka toczy się dla samej walki, a motywacja obu stron konfliktu jest ciosana w betonie (z wyjątkiem niezłych politycznych przepychanek). Johns pośpiesznie starał się przedstawić status Ligi po pięciu latach działalności i niestety poszedł w złym kierunku. Główne danie smakuje jak przegryzany na szybko hamburger z McDonalda. Na szczęście poboczne wątki – związane z dziwnymi przypadkami Olivera Queena i naprawdę świetnie skonstruowaną postacią Trevora – pozwalają na całkiem niezłą zabawę. Jeśli podobała wam się pierwsza część przygód odnowionej drużyny, to bezboleśnie połkniecie także „Podróż złoczyńcy”. A wszystkim, którzy chcą przeczytać naprawdę dobrą opowieść z Ligą Sprawiedliwości w roli głównej, radzę poczekać na trzeci tom prezentujący „Tron Atlantydy”.\nGeoff Johns, Jim Lee, Gene Ha, Carols D’Anda, Ivan Reis, Ethan Van Sciver, David Finch: „Liga Sprawiedliwości: Podróż Złoczyńcy. Tom 2” („Justice League, Vol. 2: The Villain’s Journey”). Tłumaczenie: Krzysztof Uliszewski. Wydawnictwo Egmont Polska. Warszawa 2014.


lowicz.gosc.pl → Czytaj i poznawaj Boga\n– Zaproszenie jest skierowane do wszystkich, a zapisów na razie nie przewidujemy – mówi kapłan.\nO Łowickiej Szkole Biblijnej, zgłębianiu Pisma Świętego tak, by zmieniało życie, mówi ks. Mariusz Szmajdziński, moderator Dzieła Biblijnego Diecezji Łowickiej.\nAgnieszka Napiórkowska: 8 grudnia działalność rozpoczyna Łowicka Szkoła Biblijna. Kto może uczestniczyć w spotkaniach, czy będzie można dołączyć do grupy od drugiego, trzeciego spotkania?\nKs. Mariusz Szmajdziński: Nasza szkoła startuje w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, dzień, który pięknie wpisał się w historię naszej diecezji. Wtedy zostało otwarte łowickie seminarium, tego dnia też święcenia biskupie przyjął pierwszy biskup łowicki Alojzy Orszulik. W Łowickiej Szkole Biblijnej może uczestniczyć każdy, kto pragnie poznawać Pismo Święte, pogłębiać przez to swoją wiarę, ale także swoją wiedzę odnośnie do Biblii. Wiedzę szeroko rozumianą – pod względem archeologicznym, historycznym, teologicznym. Wiadomości będą pogłębione, ale podawane w jak najbardziej przystępnej formie. Jeszcze raz podkreślę, zaproszenie jest skierowane do wszystkich osób świeckich, moderatorów grup religijnych, lektorów, ministrantów, ale także do kapłanów, sióstr zakonnych, osób konsekrowanych. Na razie nie przewidujemy zapisów. Szkoła ma charakter otwarty. Będzie można do niej dołączyć od każdego kolejnego spotkania i ze spokojem w każdej chwili będzie można zrezygnować z udziału.\nPosługując w parafiach w Skierniewicach, Kutnie i Żyrardowie, prowadził Ksiądz spotkania biblijne. Czy ŁSB będzie kontynuacją, czy może zupełnie nowym projektem?\nKontynuacją nie będzie. Będzie rozwinięciem dotychczasowego doświadczenia, jakie zdobyłem w ramach spotkań „Studnia Jakubowa” we wspomnianych parafiach. Przewiduję trzy spotkania na jedną księgę biblijną. Z doświadczenia wiem, że jest to wystarczający czas, żeby przeczytać nawet dłuższą księgę ze spokojem i by przedstawić jej orędzie. Na pierwszym spotkaniu planuję omawiać znaczenie, czas powstania, autorstwo, podział księgi. Dwa kolejne będą prowadzone w formie kontrolowanej dyskusji, zaczynając od pytań: co szczególnie czytających zainteresowało, co się spodobało, co stanowiło trudność czy co było wręcz szokujące, bo takie teksty w Starym Testamencie też znajdziemy. Pierwsze, grudniowe spotkanie będzie wprowadzeniem w tematykę Pisma Świętego. W styczniu naszą pracę rozpoczniemy od Księgi Rodzaju. W planach są również spotkania z biblistami specjalizującymi się w danych księgach.\nSięgając po Pismo Święte, spotykamy się z żywym Słowem, z Bogiem, który do nas mówi. Jak czytać Biblię, by stawała się księgą życia?\nNawet jeżeli ktoś ma pogłębioną wiarę i relację z Panem Bogiem, sięgającą wręcz relacji mistycznej, to pamiętajmy, że pozostaje ona na poziomie indywidualnym. Oczywiście historia chrześcijaństwa zna bardzo liczne przypadki, jak np. św. s. Faustyna Kowalska czy św. Małgorzata Maria Alacoque, a także ci, którzy nie zostali ogłoszeni świętymi, gdy mistycy spisywali swoje przeżycia. Czasem zdarza się, że Bóg poleca, by te orędzia przekazać innym. Pamiętajmy jednak, słuchając tego, czego naucza Kościół, że spodobało się Bogu zbawić nas we wspólnocie. Tym, co jest dane nam jako wspólnocie Kościoła, jest Pismo Święte. To objawienie sprawia, że się nie pogubimy i znajdziemy pewną i jedyną drogę do zbawienia, która wiedzie przez Chrystusa. Trzeba więc pamiętać, że wymiar indywidualny jest ważny, ale on pozostaje niepełny, jeżeli nie będzie wzbogacony tym, co jest najpełniejszym objawieniem danym każdemu człowiekowi. Sięgając po Pismo Święte, trzeba mieć świadomość, że Biblia jest nie tylko pięknym dziełem literackim, że ma nie tylko stronę ludzką, ale także stronę Boską. Szata językowa to dzieło człowieka, ale to, co stanowi jej treść, to dzieło Boga. Biblia jest więc wyjątkowa dlatego, że ma dwóch autorów – Boga i człowieka. Czytamy z zachwytem dzieła Homera czy Wergiliusza, ale to są dzieła tylko ludzkie. Bez znajomości „Odysei” osiągniemy zbawienie. Bez znajomości Pisma Świętego nie znamy Chrystusa. A skoro nie znamy Chrystusa, pozostaje pytanie o drogę do zbawienia. Słuchanie słowa Bożego podczas liturgii czy czytanie Pisma Świętego w swoim domu albo podczas wykładów w Łowickiej Szkole Biblijnej jest pogłębianiem wiary i wchodzeniem na drogę poznawania Chrystusa, który powiedział: „Jestem drogą, prawdą i życiem” (J 14,6). •\nGość Łowicki 49/2019


Historia COP malowana piaskiem | Agencja Rozwoju Przemysłu\nHistoria COP malowana piaskiem\nW ramach tegorocznych obchodów 80-lecia Centralnego Okręgu Przemysłowego (COP) Agencja Rozwoju Przemysłu włącza się w szereg akcji związanych z promowaniem największego planu gospodarczego II Rzeczpospolitej. Podczas XXVII Forum Ekonomicznego w Krynicy odbyła się debata poświęcona tematowi, spółka jest także partnerem strategicznym ogólnopolskich obchodów w Stalowej Woli. Z tej okazji powstał okolicznościowy film „Historia COP malowana piaskiem”.\nW ponad trzyminutowej animacji została przedstawiona krótka historia Centralnego Okręgu Przemysłowego, datowana od 1937 r., czyli momentu zgłoszenia wniosku na sejm ministra skarbu Eugeniusza Kwiatkowskiego w sprawie powołania COP. Pierwotnie formuła miała postać planu czteroletniego, którego realizacja rozpoczęła się za sprawą braci Pawła i Władysława Kosieradzkich (w 1936 r.)\nImpuls gospodarczy, jakim było stworzenie w dorzeczu Sanu i Wisły Centralnego Okręgu Przemysłowego sprawił, że w bardzo krótkim czasie w ramach COP-u zatrudnienie znalazło 107 tys. ludzi. Najważniejsze lokalizacje w filmie zostały zaznaczone na mapie – to Sandomierz, Przemyśl, Radom, ale także Mielec, czy Tarnobrzeg – siedziby najstarszych w Polsce specjalnych stref ekonomicznych, którymi zarządza ARP S.A. Wiele firm z ich terenu swoje korzenie ma właśnie w COP, jak choćby Zakłady Metalowe Dezamet z Nowej Dęby czy Pratt & Whitney Rzeszów.\nCzęść z nich zostało symbolicznie pokazanych w animacji, jak Firma Oponiarska Dębica, Fabryka Broni Łucznik, PZL Mielec, czy Fabryka Łożysk Tocznych Kraśnik (na filmie pokazano je przy pomocy wytwarzanych produktów, takich jak samoloty, granaty, opony czy łożyska).\nDynamiczny Rozwój COP przerwał wybuch II Wojny Światowej, po którym projekt starano się kontynuować. Część fabryk odbudowano, w filmie pokazano to za pomocą metafory, sugestywnie przedstawiającej odbudowę całej Polski. Krokiem milowym było utworzenie specjalnych stref ekonomicznych w Mielcu i Tarnobrzegu, których idea rodziła się z podobnych do COP-owskich przesłanek: niwelowania różnic gospodarczych w regionach dotkniętych dużym bezrobociem oraz rozwoju potencjału gospodarczego kraju.\nOstatnia minuta filmu to czasy współczesne, z drukarkami 3D, robotami i wirtualną rzeczywistością. Oprócz produktów, są tu także ludzie jako ich pomysłodawcy. Całej projekcji towarzyszy specjalnie skomponowana muzyka. Efekt można zobaczyć pod linkiem: https://www.youtube.com/watch?v=fBCxB9NeVko


poniedziałek 23-06-08, czytany: 16380 razy, autor: Playa Barbie\nZdjęcia z ceremonii ma Fakt. Piotr Rubik / © KAPiF Jak na gwiazdę przystało Piotr Rubik sprzedał zdjęcia ze ślubu, a przynajmniej tak spekuluje Fakt. Możliwe też, że to sam brukowiec kupił możliwość fotografowania pary, jednak trzymając się wersji, że wszystkie zdjęcia zostały zrobione z ukrycia. Co wyjaśniałoby, dlaczego z całego wydarzenia zrobiono wielką tajemnicę. Ceremonia była nadęta, a ochrona zachowywała się, jakby ślub miał brać sułtan Brunei - dwunastu ochroniarzy przed wpuszczeniem gości sprawdzało zaproszenia i kościół, zaglądając nawet do konfesjonałów. Goryle pilnowali też fotografów chcących zbliżyć się do świątyni, która w trakcie ceremonii była zamknięta na klucz.\nMimo to brukowce i tak mają zdjęcia: tutaj możecie je zobaczyć. Polecane wideo\nKrzysztof Gojdź wyznaje: Dziś jestem z gejami... Ślub Miley Cyrus i Liama Hemswotha faktycznie będzie inny niż wszytskieMyślałeś, że Justin oddał Selenę bez walki? Oto wiadomość, którą jej zostawiłDruga seks taśma? Mamy komentarz Kim Kardashian!Idol ponownie zaskoczył? Nawet Ewa Farna była w szoku! (VIDEO)Czy Anja Rubik przytyła? Spójrzcie na jej BIUST! Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Edyta GórniakΠot...Piotr Rubikpiotr rubik ja ara...piotr rubik ja ara...\nPiotr Rubik pochwalił się córeczką na pokazie Kupisza (FOTO)\tPodobna do taty?\tczytano: 5440 razy\nOlivia Wieczorek zachwyciła na Eurowizji dla dzieci!\tKtóre miejsce miała nasza reprezentantka?\tczytano: 7102 razy\nAgata Rubik z córkami na premierze (FOTO)\tStarsza, Helena, ma już 7 lat.\tczytano: 16327 razy\nSzulim, Ohme i Rusowicz promują nowy show (FOTO)\tAplauz, aplauz już we wrześniu.\tczytano: 5997 razy


10 mln zł na remont zabytkowych kamienic w Warszawie - Inwestycje\n10 mln zł na remont zabytkowych kamienic w Warszawie\nPAP • 20 czerwca 2014 - 07:28\n- Ponad 10 mln zł otrzyma dodatkowo Muzeum Warszawy na remont 11 zabytkowych kamienic, w których mieści się siedziba instytucji. Pieniądze pochodzą z Mechanizmu Finansowego EOG i Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014.\nProjekt obejmuje rewitalizację i rewaloryzację kamienic. Konserwacji i digitalizacji poddane zostaną też wybrane muzealia - obrazy, grafiki oraz srebra. Muzeum planuje także stworzenie pracowni digitalizacji.\nPlanowany remont ma objąć wszystkie wnętrza przy Rynku Starego Miasta 28-42 - z wyjątkiem piwnic, które zostały już odrestaurowane.\nWszystkie zbiory, w tym bogaty zbiór ikonograficzny, muszą opuścić siedzibę przy Rynku Starego Miasta do końca września 2014 roku. W trakcie modernizacji muzeum będzie działało w Pałacu Kultury i Nauki.\nWydział prasowy urzędu m.st. Warszawy poinformował, że dodatkowe 10 mln zł to efekt udanej procedury odwoławczej w ramach naboru wniosków do Programu "Konserwacja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego".\nW poprzednich latach na remont 11 kamienic przy stołecznym Rynku Starego Miasta mieszczących Muzeum Historyczne m.st. Warszawy przeznaczono 25 mln zł. Placówka pod nową nazwą Muzeum Warszawy (zmienioną przez Radę Warszawy w kwietniu br.) i z nową wystawą główną przybliżającą historię i współczesność miasta ma wrócić na Starówkę po remoncie.\n"Dodatkowe środki przyspieszą realizację tego ważnego dla miasta przedsięwzięcia" - mówi prezydent m.st. Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.\nProjekt uzyskał dofinansowanie w ramach Programu Konserwacja i Rewitalizacja Dziedzictwa Kulturowego finansowanego ze środków Mechanizmu Finansowego EOG 2009-2014 i Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014. Koszt netto realizacji inwestycji to 43,6 mln zł, z czego dofinansowanie wyniesie ponad 10 mln zł. Całkowity koszt projektu to 53,4 mln zł.\nEwa przybyszewska, 2014-06-20 16:10:06\nJestem mieszkanką Starego Miasta. Cieszy mnie informacja o rewitalizacji kamienic. Każdy budynek ma swoją historię i warto jest to zachować.Bardzo ładnie wyremontowali Kamienice Ordynacką na Okólniku. Na dodatek nadbudowywują poddasze i można już kupić nowe piękne mieszkanie w tym budynku. Widok z o...kien niesamowity, szczególnie, że obok jest z jednej strony Nowy Świat, a z drugiej Skarpa. Latem jest bardzo przyjemnie, można usiąść na ławce obok Akademii Muzycznej i posłuchać fortepianu. rozwiń


Sportowa hala w standardzie budynku pasywnego już działa! | Polski Przemysł – portal i magazyn przemysłowy\nBudownictwo, Wiadomości z kraju\nSportowa hala w standardzie budynku pasywnego już działa!\nKategoria: Budownictwo, Wiadomości z kraju\nArchitektura Krakowa to nie tylko zabytki. Właśnie otwarto jedną z najbardziej oszczędnych hal sportowych w Europie. Do jej ogrzania wystarczy 15 kWh/m2 rocznie. Zastosowanie nowoczesnych rozwiązań architektonicznych pozwala osiągnąć oszczędności rzędu 50 tysięcy złotych rocznie w porównaniu z halami starego typu. Kluczową rolę pełni wentylacja z odzyskiem ciepła oraz specjalny styropian Termo Organika. Obiekt zaprojektowało biuro architektoniczne „Architektura Pasywna”.\nZielona hala mieści się na terenie Uniwersytetu Rolniczego wśród akademickich szklarni. Architekci stworzyli ekologiczny budynek cechujący się oszczędną formą oraz interesującą kolorystyką, nawiązującą do motywów roślinnych. Dach oraz jedna z elewacji jest porośnięta pnączami i roślinnością trawiastą, dzięki czemu w znaczący sposób zostanie powiększona wielkość powierzchni biologicznie czynnej. Przyjazna środowisku i oszczędna hala posiada termoizolacyjność zgodną ze standardami niemieckiego Passivhaus Institut z Darmstadt, gwarantującą bardzo niskie zużycie energii. Zapotrzebowanie na energię będzie wynosić tylko 10% w porównaniu do typowych budynków budowanych w Polsce. Hala o powierzchni 1,8 tys. metrów kwadratowych, dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii zużywa tylko 15 kWh/m2 rocznie, czyli około 1,5 metrów sześciennych gazu na 1 metr kwadratowy. W tradycyjnym budownictwie zużycie tego surowca waha się między 12 – 15 m3. To oszczędność rzędu 50 tysięcy złotych w skali roku.\n– Nasza pracowania specjalizuje się projektowaniu obiektów zużywających minimalne ilości energii dla celów grzewczych. Wybudowaliśmy pierwszą w Polsce pasywną halę sportową w Słomnikach, pierwszy w Europie kościół pasywny w Nowym Targu oraz pierwszą szkołę podstawową w gminie Stoszowice. Wszystkie budynki ociepliły energooszczędne styropiany Termo Organika – mówi Tomasz Pyszczek, architekt – Z najlepszymi partnerami m.in. Termo Organiką promujemy budownictwo maksymalnie ograniczające zużycie energii.\nHala pasywna, tak samo jak każdy inny pasywny obiekt, to bardzo dobrze izolowany budynek z odpowiednim systemem wentylacyjnym. W starym budownictwie do ogrzania 1m2 zużywa się w skali roku 15-35 m3 gazu. W przypadku zastosowania nowoczesnej energooszczędnej technologii wystarcza 1,5 m3 na rok. Przy stumetrowym mieszkaniu daje to w skali roku oszczędność 3350 m3 gazu. Proporcje przy użyciu oleju opałowego są podobne. Duża powierzchnia obiektu sportowego – 1850 m2 – to oszczędności sięgające kilkudziesięciu tysięcy złotych w skali roku.\nZarówno dom pasywny, jak i hala sportowa, muszą posiadać grubą, kilkudziesięciocentymetrową, szczelną warstwę izolacji – wyjaśnia Krzysztof Krzemień z Termo Organiki – Po drugie musi mieć system wentylacji, który pozwala na wymianę zużytego powietrza z wnętrza, niemal bez utraty ciepła. Jest to możliwe dzięki specjalnej instalacji wentylacyjnej, której centralny element stanowi wymiennik ciepła. Po trzecie okna w niskoenergetycznych budynkach są wykonane w najnowszej technologii, która pozwala przenikać promieniom słonecznym do wnętrza domu i bardzo skutecznie ogranicza straty ciepła na zewnątrz. Istotne jest również usytuowanie budynku tak, by jak najbardziej wykorzystywać jego nasłonecznienie.


Kamizelki futrzane damskie - blog butiku Escoli\nKAMIZELKI FUTRZANE DAMSKIE – ALTERNATYWA DLA SWETERKÓW, KURTEK I KARDIGANÓW\nPoświęć chwilę na temat bezrękawników futrzanych, kiedy lubisz mieć wolne ręce, a uczucie swobody poruszania się – od pisania na klawiaturze po wygłupy z psem na spacerze – jest dla Ciebie ważnym aspektem. Nie lubisz krępowania ruchów przez za długie rękawy, które czasem są zaszyte jakby nie na Twoją sylwetkę? Natomiast pożądasz od produktów jesiennych oraz zimowych, by poza byciem ładnymi, były również funkcjonalne? W takim razie futrzany bezrękawnik damski jest dla Ciebie.\nZARZUĆ NA SIEBIE FUTERKO DAMSKIE I ZAPOMNIJ O BLOKADACH\nMając na sobie bezrękawnik damski z futerkiem zapomnisz o uczuciu, jakim jest podciąganie rękawków albo znajdowanie końcówki rękawka, który uciekł gdzieś pod kurtką. Zapomnisz o niekomfortowym blokowaniu ruchów, a nawet o braku odpowiedniego dodatku do zarzucenia na siebie, kiedy ubierasz sukienkę z myślą o imprezie czy święcie. Kamizelka futrzana pasuje zarówno do spodni, jak i do spódnic czy sukienek. Nadaje się do włożenia na sweter, koszulkę, nawet koszulę. Urozmaici wygląd podczas przechadzki z podopiecznym czy pociechą, wizytacji u znajomych czy Twój typowy ubiór do pracy. I przede wszystkim nie będzie krępować Twoich ruchów, zapewniając wygodę z noszenia jej. Nie musisz się bać, że pobrudzisz sobie rękawki przy zbieraniu patyków dla pupila, kiedy de facto takich rękawków nie posiadasz. Możesz więc wyglądać i modnie, nowocześnie – i robić wiele, wiele rzeczy. A przy okazji będzie Ci ciepło, bo takie bezrękawniki damskie z futerkiem grzeją. I to konkretnie.\nKAMIZELKA FUTRZANA DŁUGA ORAZ KRÓTKA, W SAM RAZ NA OPUSZCZENIE DOMU\nW przypadku kamizelek damskich z futerkiem jest taka miła sytuacja, że występują w różnych wersjach, jeśli chodzi również o długość – poza różnorodnymi modelami. Wiele damskich futrzanych kamizelek jest długości do bioder, ale bywają i krótsze – oraz dużo, dużo dłuższe. Co daje ten plus dopasowania kamizelki jeszcze bardziej pod siebie, pod swój styl, pod swoje posiadane ubrania. Wybrana damska kamizelka długa z futerkiem ogrzeje największego zmarzlucha nawet w nogi, a taka w wersji krótszej nie zasłoni jakiejś świetnej sukienki czy spodni. Zapinane na ukos, prosto, bez zapięcia. Futerka damskie z kapturem, bez kaptura. Oj wiele opcji jest dostępnych, nie wspominając już szerokim spektrum barw czy materiałach wykonania. Każda kobieta znajdzie odpowiedni dla siebie model oraz typ kamizelki damskiej.\nZAPOMNIJ O MARŹNIĘCIU, UBIERZ FUTERKO DAMSKIE\nCzasami moda nie wychodzi na dobre, bowiem ludzie ubierają to, co jest cienkie i niedostosowane do konkretnej pogody. Ale skoro jest to hitem, jest wybierane nawet kosztem zdrowia. Ale po co marznąć na własne życzenie? Wybierz modną kamizelkę damską z futerkiem, która jest i na topie, i ogrzeje Twoje ciało. Futrzana kamizelka zapewni Ci pożądane ciepło, tym bardziej, jeśli nie lubujesz się w ubieraniu kilkunastu rzeczy na siebie. Nawet mając na sobie coś cienkiego i przewiewnego, kamizelka damska futrzana sprawi, że nie będziesz aż nadto marznąć. Koniec z błaganiem, by przyjechał już autobus lub by piesek szybciej zrobił, co ma zrobić. Kamizelka damska z futerkiem zapewnia Ci przyjemne chwile poza domem, nie będzie stawiać Ci oporów przy najzwyklejszych czynnościach – ani pozwalać, byś marzła.\nZobacz także: klapki damskie, tuniki, bluzy damskie, damskie buty zimowe, kurtki zimowe damskie, kombinezony damskie


elka.pl - Granat prosto z szafy\nStart Wolsztyn Granat prosto z szafy\nGranat prosto z szafy\n11.04.2017. Radio Elka, Monika Kaczmarska-Banaszak\nO tym, że nawet przy pozornie niegroźnych pracach trzeba uważać, przekonali się pracownicy ekipy remontowej, która porządkowała nieużywany od jakiegoś czasu dom w Kaszczorze. Z przenoszonej szafy wypadł nagle granat, pochodzący prawdopodobnie z czasów drugiej wojny światowej.\nSytuacja rozegrała się kilka dni temu przy ul. Wiatracznej w Kaszczorze. - Okoliczności w jakich robotnicy zorientowali się, że grozi im niebezpieczeństwo\nbyły poważne, ponieważ granat wypadł z szafy, którą wynosili z domu na podwórko. Dodatkowo pozbawiony był zabezpieczającej przed wybuchem zawleczki - informuje Wojciech Adamczyk, oficer prasowy KPP w Wolsztynie.\nNa miejsce natychmiast skierowano funkcjonariuszy z posterunku w Przemęcie, którzy odizolowali teren. W międzyczasie skierowano tam także policjanta Nieetatowej Grupy Rozpoznania Minersko-Pirotechnicznego KPP w Wolsztynie.\nDo Kaszczoru wezwano patrol minerski z Głogowa. Saperzy zabezpieczyli niewybuch i przewieźli na poligon, aby go zdetonować.\n1. Dodane przez kargul, w dniu - 11-04-2017 12:59\nPewnie szafa Kazimierza Pawlaka.Wypadł ze świątecznego ubrania.\n2. Dodane przez facepalm, w dniu - 11-04-2017 13:40\nw Kaszczorze nie ma ulicy Wiatracznej ... jest Wiatrakowa.\n3. Dodane przez Apelacja, w dniu - 11-04-2017 14:40\nSąd ,sądem a sprawiedliwość po naszej stronie musi być.\nGranat w szafie nie powinien dziwić sądy od 1954 roku się nie zmieniły .\n4. Dodane przez Jo, w dniu - 11-04-2017 16:08\nA w świątecznym ubraniu jeszcze 2 granata.\n5. Dodane przez XEdmund, w dniu - 11-04-2017 22:09\nTo pewnie na ten bankomat już wtedy szykowali :D\n6. Dodane przez FrEd, w dniu - 12-04-2017 07:20\nPrzecież ten granat nie ma nawet zapalnika więc czego tu się bać????\n7. Dodane przez stary wiarus do 6, w dniu - 17-04-2017 21:42\nmasz w 100%racje,po zdjeciu pokrywy wkretu zapalnika moglo sie okazac,ze ladunku wybuchowego tez moglo nie byc,a to patrol saperski mogl stwierdzic na miejcu. skoro pozwolili zrobic zdjecie tego znaleziska,z tak malej odleglosci,to znaczy,ze uznali je za niegrozne!


To Nic Nie Znaczy | Andrzej Tucholski\nPamiętam, że słuchałem Łony jeszcze w podstawówce. Potem w gimnazjum jakoś się kontakt urwał i nie pamiętałem nawet, że takiego wykonawcę pamiętam. I widzisz, jakie życie bywa zabawne. Niedawno przyjaciel puszcza mi Rozmowę z Bogiem a ja odruchowo nawijam pod nosem cały kawałek, razem z onomatopejami. Dzisiaj rano zaś natrafiam na nową, jeszcze pachnącą wytwórnią nutę.\nChociaż w sumie lekko blond\nNuta zwie się To nic nie znaczy i obfituje w profesjonalną nawijkę Łony, fachową produkcję Webbera i nawet całość dla efektu przystrojono w fajny, nowoczesny teledysk. Pozwolę sobie jednakże mało odkrywczo zauważyć, że w hip hopie idzie przede wszystkim o przekaz i tutaj lecą do szczecińskiego rapera szczególne wyrazu szacunku. Tematyka (swoją drogą bardzo mi bliska) została ujęta w inteligentny, dobrze układający się pod bit sposób. Zadbano też, by słowa zawierały ukryty tester inteligencji słuchacza. Jak działa? Prosto i skutecznie. Jeśli nie poradzisz sobie z faktycznym znaczeniem słów użytych w zwrotce radiowej, to, no cóż. Zawsze było warto spróbować.\nAle co ja będę gadał. Samodzielnego przekonania się o jakości utworu nic nie zastąpi.\nPoleca bynajmniej teledysk Twój bloger,


Zalecane szczepienia kociąt i kotów dorosłych.\nMając kota trzeba koniecznie pamiętać o szczepieniach, nawet jeśli nasz pupil nie opuszcza 4-ech ścian. Najpowszechniejszymi chorobami w kociej populacji jest złożony katar koci oraz panleukopenia. Obie choroby, niestety, można [...]\nStało się. Będziemy mieć kociaka! Ale jak tu się przygotować na przybycie nowego domownika? Co ma jeść, gdzie spać? Czym się bawić? Takie i inne pytania na pewno zadaje sobie [...]\nKtoś kiedyś powiedział ,że w pewnym wieku koty są dla siebie największym zagrożeniem.Ciekawość świata, skoczność, temperament i instynkt łowcy sprawiają ,że o nieszczęście nie trudno. Przedstawimy kilka zagrożeń związanych z [...]\nPułapki dietetyczne w żywieniu kotów\nKot jest mięsożercą- rozumienie tej tezy wprost, może zrodzić poważne problemy i na własne życzenie spowodować kłopoty zdrowotne u naszego kociaka. Podawanie samego mięsa zwłaszcza rosnącym maluchom, zapewnia odpowiednią podaż [...]


ecology and evolution: Stypendia FNP "Start"... czy "FalStart"?\nzmihorski 18 kwietnia 2011 12:35\nCiekawa analiza, fajnie, że ruszyłeś ten temat. Ja nie chciałem tego robić, bo jestem w niezręcznej sytuacji: nie będę robił tajemnicy z tego, że złożyłem wniosek (po raz trzeci) i dostałem negatywa... Ale skoro Ty zacząłeś to dorzucę coś od siebie, zaznaczając jednak na wstępie, że stypendium dostało wielu bardzo zdolnych ludzi i na pewno im się ono należało.\nMoim zdaniem zasady są jednak totalnie subiektywne i niejasne. Opis w postaci eseju planów czy dotychczasowej pracy to w przypadku nauk takich jak biologia jakieś nieporozumienie - przecież dysponujemy obiektywnymi i uznawanymi na całym świecie narzędziami do opisywania dorobku naukowców, jakości czasopism, jakości jednostek itp. Dlaczego FNP stosuje opis planów naukowych skoro nie ma jasnego mechanizmu szeregowania opisów od poszczególnych osób, a poza tym opis ten może być kompletną fikcją! Przecież mogę napisać cokolwiek, że planuję polecieć na księżyc - a jak nie polecę to i tak nikt mi stypendium nie cofnie, więc po co to pisać i jak to oceniać? Czy realność wykonania planów jest wagą w ocenianiu? Tego nie wiemy...\nPo drugie sprawa dorobku - ja startowałem z listą 51 publikacji z czego 23 na liście w tym 9 z 1 i 2 ćwiartki (łącznie). Po ogłoszeniu wyników sam też sprawdzałem kilku laureatów na ISI i muszę przyznać, że nie znalazłem klucza oceny...\ntak czy inaczej mam ostrego doła po tym konkursie więc na razie sobie dałem spokój ze wszystkim i siedzę w lesie :o)\nkajtoch 18 kwietnia 2011 16:41\n"tak czy inaczej mam ostrego doła po tym konkursie więc na razie sobie dałem spokój ze wszystkim i siedzę w lesie :o)"\ntez startowalem i tez bez sukcesu\nnajbardziej mnie zdumiewalo ze nie podawane jest jakies mierzalne kryterium wg ktorego zakwalifikowano (lub nie) danego kandydata do laureatow\na moze "kryteria oceny" do STARTa sa tak mgliste i subiektywne zeby sie nie dalo tego latwo uzasadnic???\ncoz, widocznie recenzenci uznali ze i moj dorobek jest cienki merytorycznie, moze trzeba zmienic tematyke badawcza na jakas bardziej chodliwa, bardziej trendy ?\ndzieki Piotrek za ta analize!\nJa preferuję łąki...\nMoje publikacje też były za cienkie, żebym dostała tą nagrodę.\nCieszę sie niezmiernie, że zostawiono mi otwartą furtkę, żeby bez problemu wrócić na psychologię którą rzuciłam w połowie semestru, żeby mieć więcej czasu na badania, pisanie itd.\nCo do analizy Piotra - osoby, które miały mniejsza liczbę publikacji i które znam, sa bardzo zdolne. Sądzę, że w ich przypadku bdb publikacji będzie bardzo dużo.\nNo ale trend jest wyraźny, zdecydowanie bardziej konkretny niz zasady tego konkursu.\nzmihorski 19 kwietnia 2011 18:41\nJak dla mnie i Łukasz i Magda mają naprawdę mocne prace w twardych czasopismach z listy..\nAnonimowy 20 kwietnia 2011 08:04\nA może znaczenie mają tylko prace, w których delikwent jest pierwszym lub jedynym autorem? Wiemy przecież jak to jest z tym "pisaniem" prac przez dziesięciu autorów?\nskorka 20 kwietnia 2011 10:08\nProblemem jest to, ze nikt nie wie co ma znaczenie przy otrzymywaniu tego stypendium. Brak transparentności reguł jest bardzo złą praktyką, i jest to zadziwiające, że taka instytucja jak FNP sobie na to pozwala. Przykładowo: czy któryś z kandydatów ma dostęp do recenzji swojego wniosku? Nie. Czy kandydaci wiedzą, jaki jest klucz przyznawania punktów za poszczególne elementy wniosku? Nie.\nCo sie zas tyczy "wieloautorstwa". Wydaje mi się, ze czas pisania epopeji jednego autora przemija. Nowoczesna nauka opiera się na wspólpracy między wieloma osobami, ktorzy sa wstanie krytycznie spojrzeć na prace kolegów, a tym samym wspólnie robić lepsze badania (i jednoczesnie zrobić więcej). Nie mozna zatem, w mojej ocenie, tego dyskryminowac.\nJestem w stanie zrozumieć niesmak osob, ktore nie otrzymały Stypendium, pomimo, że mają znaczący i ciekawy dorobek. Ale na pewno, nie można sie poddawać, tylko dalej robic swoje i czerpac z tego przyjemnosc. W koncu to tylko stypendium, i jesli tak dalej pojdzie, to juz niezbyt prestiżowe.\nAnonimowy 20 kwietnia 2011 10:58\n"Co sie zas tyczy "wieloautorstwa". Wydaje mi się, ze czas pisania epopeji jednego autora przemija. Nowoczesna nauka opiera się na wspólpracy między wieloma osobami, ktorzy sa wstanie krytycznie spojrzeć na prace kolegów, a tym samym wspólnie robić lepsze badania (i jednoczesnie zrobić więcej). Nie mozna zatem, w mojej ocenie, tego dyskryminowac. "\nmoże ta epopeja i dyskryminacja to jednak przesada; nie ma co kłócić się z arytmetyką skoro wiele czasopism (przede wszystkim tych z pierwszej półki) prosi autorów o podanie wkładu pracy współautorów. Dobrze jeśli to współautorstwo ma taki obraz jak piszesz, ale zwykle jest to dopisywanie się nawzajem do prac, których n-ty autor nawet nie wziął do ręki. I chyba świadczy o zdecydowanie wyższej klasie autora jeśli jest jedynym niż jeśli jest jednym z 5.\nCo do prestiżu tego stypendium to moim zdaniem wynika ono tylko z kwoty (na polskie warunki) bo jego wartość merytoryczna nigdy nie była wyższa niż obecnie.\nAnonimowy 20 kwietnia 2011 11:58\nDo SW, gdyby liczyly sie prace gdzie jest sie jedynym autorem, takie osoby jak Michal powinny dostac to stypendium.\nCo do swojej osoby, mam o wiele mniej publikacji niz Michal i Lukasz, w niewielu jestem pierwsza autorka, mam mniej cytacji. Wiec to ze ja nie dostalam, jakos mnie nie dziwi. Ale negatyw dla nich bardzo.\nkajtoch 20 kwietnia 2011 12:23\nodnosnie tej monoautorskosci - mlody ma na ogol male mozliwosci samodzielnego (indywidualnego) prowadzenia badan, przewaznie bierze udzial w projektach starszych stopniem wspolpracownikow, wiec w efekcie wiekszosc prac mlodych jest wieloautorska, wcale tez to nie jest zawsze tozsame z tym ze taki mlody niewiele sie narobil a dopisali go do pracy:), czesto bywa odwrotnie - "niewolnik" robi wiekszosc niewdziecznej pracy (w terenie, labie, przy kompie) i laduje na ktoryms tam n-tym miejscu wsrod innych autorow ktorych wklad jest rozny (ale to juz wychodzi poza watek tego tematu;)\nwieloautorskosc zalezy tez od dziedziny bo w niektorych typach badan (szczegolnie biologicznych) nie da sie zrobic wszystkiego samodzielnie (zebrac material, oznaczyc, przemielic, zanalizowac wyniki na rozne sposoby)\nniech FNP poda jakas definicje "wartosci merytorycznej" publikacji to wtedy czesc osob od razu zrezygnuje z aplikowania o stypendium i recenzenci beda miec mniej roboty przy ocenianiu wnioskow:)\nzmihorski 20 kwietnia 2011 13:20\nKwestia prac wieloautorskich jest kolejną delikatną sprawą... Zgadzam się, że obecnie pisze się głównie w zespołach i nie ma w tym nic dziwnego - taki mamy system i jest on chyba dobry. Ale z drugiej strony wiemy też, że jeśli ktoś już do dobrego, publikującego zespołu dołączy, jako doktorant, adiunkt czy asystent, to musi się mocno zapierać rękami i nogami, żeby takim współautorem w ciągu 1-2 lat nie zostać... I tu pytanie do FNP: czy fundacja umie oddzielić ludzi, którzy wchodzą do zespołu i ciągną go naukowo zostając współautorami prac od ludzi, którzy za przysłowiowe mycie probówek są dopisywani do (cholernie mocnych) publikacji ??? Jedyny element we wniosku do FNP to wpisanie swojego udziału w danej pracy, ale jest on subiektywny i nieweryfikowalny, a poza tym nie znamy algorytmu, który z takich udziałów wylicza rangę danego kandydata w konkursie...\nAnonimowy 20 kwietnia 2011 14:42\nPostanowiłem po raz pierwszy zabrać głos na forum, bo wyraźnie widać, że brakuje osoby, która ma obojętny stosunek do stypendium START (nigdy się nie starałem i nie zamierzam aplikować o to stypendium – miażdżące kryterium wieku ;-(.\nAnaliza kol. Piotra niczego nie wykazuje, bo jest niepełna. Nie uwzględniono w niej osób, które starały się o stypendium, ale go nie dostały. Dopiero porównując te dwie grupy moglibyśmy wyciągać uzasadnione wnioski.\nJak sama nazwa wskazuje, stypendium Start jest skierowane do osób zaczynających karierę naukową. W tej sytuacji wydaje mi się, że liczba publikacji jako kryterium oceny niestety nie ma najmniejszego sensu. Trudno oczekiwać, że osoba zaczynająca karierę naukową (np. w trakcie doktoratu) będzie miała wiele publikacji w czasopismach z listy filadelfijskiej (z tym się nie spotkałem nawet w USA). Można jednak oczekiwać, że osoba taka posiada pewną wizję swojej kariery, dalszych badań itp. Jeżeli ta wizja jest poparta dowodem zdolności kandydata do realizacji zamierzeń w postaci 1-3 publikacji, to uważam, że to wystarczy aby podjąć decyzję, czy kandydatowi stypendium przyznać, czy też nie. Ocena tych kilku publikacji nie powinna przysparzać większych problemów – każdy z nas przyznałby więcej punktów za 1 publikacje np. w Molecular Ecology, niż za kilka publikacji w Polish Journal of Ecology. Ponadto należy pamiętać, że w innych dziedzinach nauki osiągnięcie dużej liczby publikacji w krótkim czasie może być bardzo trudne – i co w związku z tym – dla każdej dziedziny maja być opracowane inne kryteria?\nCzęść osób, którym się nie powiodło w konkursie START, najwyraźniej aplikowała do nieodpowiedniego konkursu. Drogi Michale, z listą 51 publikacji w moich oczach za początkującego naukowca nie uchodzisz – jesteś już zawodowcem i powinieneś stawać do konkursów z innymi zawodowcami (co zresztą z sukcesem czynsz), a nie z początkującymi.\nNiestety wszystko to przypomina mi szukanie dziury w całym i jest krzywdzące w stosunku do osób, które dostały stypendium. Ostatni konkurs Juventus Plus, w którym kryterium oceny była właśnie liczba publikacji (i nic poza tym) też został mocno skrytykowany (przypomnę, że Michał dostał ten grant – tam liczba jego publikacji została należycie doceniona). Wygląda na to, że co by się nie działo, zawsze będą niezadowoleni.\nskorka 20 kwietnia 2011 21:20\nDrogi kolego Stanisławie. Nie mogę zgodzić się z Twoją opinią, że analiza niczego nie pokazuje. Widzimy w niej naukowy „performance” tych, którzy juz stypendium otrzymali. Jest to oczywiście podgrupa wszystkich osób, które się o to stypendium starały. Porownianie osob, które dostały stypendium oraz tych, którzy go nie otrzymali byłoby bardzo dobre (i chętnie zrobiłbym taką analizę :), niestety dostępu do takowych danych nie mam, gdyż FNP nie publikuje listy wszystkich osób starających sie o stypendium. Z tego, co widzę po wypowiedziach po blogu, to trzy osoby starały się o to stypendium , ja znam jeszcze jedną osobę. Sprawdziłem ich liczbę publikacji i indeks h (Michal Zmihorski – 24, h =3; Lukasz Kajtoch – 10, h = 1, Magdalena Lenda – 8, h =2, osoba4 – 4, h = 1). Dla porównania dorobek Laureatów tegorocznego Starta w dziedzinie biologii i ekologii: Laureat 1 – 7, h = 2, Laureat2 – 5, h = 2; Laureat3 – 5, h =1; Laureat4 – 2, h =0. Impakty czasopism, w ktorych publikowały te dwie grupy osób – bardzo podobne. Nawet jesli założymy, ze grupa powyzej wymienionych osób z nazwiska stanowi grupę najlepszych pośród przegranych, to jednak cos jest nie tak, bo jesli porównamy ich z tegorocznymi Laureatami, to nie wypadają gorzej,.. a nawet nie tak samo :).\nDziałanie FNP, ktore miałoby polegac na tym, ze daje sie tzw ”poczatkującym „ mlodym naukowcom stypendium, tylko dlatego ze przedstawią sensowny opis swojego rozwoju byłoby zupełnym nieporozumieniem, przypominającym targ wróżek. No i byłoby zupełnie sprzeczne z podstawowymi zasadami działania i misją FNP, które hucznie na stronie tejże Instytucji brzmią min. „główna dewiza: „wspierać najlepszych, aby mogli stać się jeszcze lepsi” lub „doskonałość naukowa - najważniejsze kryterium decydujące o przyznaniu wsparcia”.\nPoza tym, skoro kryterium umożliwiającym staranie sie o stypendium jest wiek oraz „wybitne osiągnięcia”, to nie widzę najmniejszego powodu żeby np. Michal Zmihorski nie mógł się starać o to stypendium, bo to że harował za młodu nie powinno go degradować, a jedynie nobilitować. Kategoryzowanie takich osób do grona „zawodowców” jest z mojej perspektywy bezzasadne, bo niezależnie od wieku i tytułu naukowego, uprawiając naukę musimy być zawodowcami.\nZresztą, przeglądając dalej zasady działania i misje FNP znajdujemy np. „Fundacja w szczególny sposób dba także o przejrzystość i jawność swoich działań, uważając to za podstawę budowania zaufania społecznego zarówno do niej, jak i do całego sektora organizacji pozarządowych”....:). No i jakoś w przypadku Stypendium „Start” tego mi brakuje. A zwłaszcza tego tajemniczego, decydującego o przyznawaniu Stypendium, „klucza” który, przekonałby mnie (i pewnie innych), że oceny kandydatów są przeprowadzane obiektywnie. Bo na obecną chwilę, czytając regulamin konkursu, zapewnienia o ocenach ekspertów, i te ściśle ustalone reguły (których nikt nie widział) mam wrażenie, ze jest to bełkot.\nAnonimowy 21 kwietnia 2011 10:11\nHmm trochę nie zgadzam się z Piotrkiem, bo skoro kryterium tego konkursu było inne niż liczba publikacji, to nie można wziąć tylko ich liczby, h itd. To już są nasze oceny i nie piszmy w sposób który może urazić Laureatów.\nJeśli ktoś pracuje nad jakimś ważnym odkryciem czy to z genetyki/ewolucji/medycyny, widać że ma potencjał żeby zrealizować plany, ale odkrycie to wymaga czasu, nie możemy mówić że nagroda mu się nie należy.\nWiele badań z tych działek trwa bardzo długo, a my nie znamy planów ludzi którzy dostali Start. Nie twórzmy takiej atmosfery, w której mówimy sobie kto z nas powinien dostać a kto nie.\nNasza praca jest na tyle przyjemna, że nie wierze iż nie otrzymanie jakiejś nagrody, spowoduje gorsze wykonywanie czegoś co lubimy. (troche pozytywizmu :)\nzmihorski 21 kwietnia 2011 10:23\nStaszek, myślę, ze nie masz racji. Kilka punktów:\n1. To, że analiza jest niepełna nie znaczy, że nie wnosi nowych informacji. Piotrek to z resztą wyjasnił; jego analiza pokazuje pewne zjawiska choć niekoniecznie porównuje winners vs. losers.\n2. Możemy uznać, że liczba publikacji nie ma sensu (ja się akurat z tym nie zgadzam) ale w takim razie po co zamieszczać liczbę wszystkich publikacji??? Przecież zamieszczenie listy publikacji jest wymogiem FNP...\n3. Jeżeli mamy nagradzać naukowców za, jak to ująłeś, "wizję", a nie brać pod uwagę ich dorobku bo to "nie ma najmniejszego sensu" to ja trochę się gubię... Staszek, przecież zaczynamy mówić o fikcji!\n4. Piszesz, ze ta dyskusja jest krzywdząca dla laureatów - niesłusznie. Pisałem już wcześniej, to samo zaznaczał Piotrek, że szczerze gratulujemy laureatom, przynajmniej tym których znamy. Ja mogę powiedzieć, że wszyscy ci których znam zasłużenie otrzymali stypendium, na pewno bardziej im się należało im niż mi. Ale nie rozumiem dlaczego naszą dyskusję odbierasz tak negatywnie???\n5. Juventus nie był przeprowadzony dobrze, niezależnie od wyniku poszczególnych osób. Konkursu w którym PO OGŁOSZENIU WYNIKÓW (!) dowiadujemy się, że wszystko ma być skończone do końca roku zamiast planowanych 2-3 lat, przyznasz chyba sam, nie można nazwać rozsądnym...\nPodsumowując - też nie lubię (polskiego?) narzekania na wszystko ale z drugiej strony jedynie krytyczny feedback "z dołu" daje szansę, że nauka w tym kraju będzie szła w dobrą stronę...\nzmihorski 21 kwietnia 2011 10:34\nMagda, z tego co ja rozumiem to główny problem polega chyba na braku jasnych kryteriów... Bo z jednej strony liczą się 3 najważniejsze, z drugiej mamy wypisać wszystkie podając IF i wkład w każdą pracę...\nAnonimowy 22 kwietnia 2011 00:25\nPiotr wykonał analizę, ok. Tyle, że jak zauważyła Lendi, poza publikacjami zapewne dużo punktów można było uzyskać za pomysł na projekt.\nJa składałem wniosek o to stypendium raz, nie dostałem. Najwidoczniej poza publikacjami, wnioski innych ludzi były lepsze niż mój.\nMogę tylko mieć nadzieję, że recenzje były obiektywne.\nTo, że analiza jest niepełna nie znaczy, że nie wnosi nowych informacji....\nWydaje mi się, że zależność jaką wykazał Piotr dałoby się wykazać wobec każdej losowo wybranej grupy naukowców. Pomijając talent, czy pracowitość wpływ na liczbę publikacji ma indywidualny styl pracy. Jedni pracują w małych zespołach, drudzy wolą/potrafią pracować w kilku projektach na raz i w związku z tym mają dużo więcej publikacji. Wątpię, czy analizowanie wyłącznie liczby publikacji ma sens.\nMożemy uznać, że liczba publikacji nie ma sensu..., ale w takim razie po co zamieszczać liczbę wszystkich publikacji?\nNie twierdzę, że liczba publikacji nie ma sensu, ale uważam, że nie może być głównym kryterium w tego typu konkursie. Skąd taki wymóg nie wiem, ale prawdopodobnie w pewnych przypadkach lista może być pomocna w ocenie kandydatów.\nJeżeli mamy nagradzać naukowców za, jak to ująłeś, "wizję", a nie brać pod uwagę ich dorobku bo to "nie ma najmniejszego sensu" to ja trochę się gubię...\nMichale, nic podobnego! Jasne, że sama wizja nie wystarczy, ale jeżeli jest ona poparta dowodem zdolności kandydata w postaci chociażby jednej dobrej publikacji, bardzo dobrą opinią szefa itd., to nie widzę powodu, aby takiej osobie nie przyznać stypendium.\nPiszesz, ze ta dyskusja jest krzywdząca dla laureatów - niesłusznie. ... nie rozumiem dlaczego naszą dyskusję odbierasz tak negatywnie???\nPiotr negatywnie ocenia cały konkurs na podstawie faktu, że pewne osoby nie dostały stypendium, a część, która dostała ma według niego słaby dorobek. Sugeruje tym samym, że nie zasłużyli na stypendium i to uważam za krzywdzące, a nie samą dyskusję o zasadach oceny.\nJuventus nie był przeprowadzony dobrze.... .\nZgadzam się, jednak pisząc o Juventusie chciałem tylko zaznaczyć, że bywają konkursy z bardzo obiektywnymi kryteriami – nie miałem zamiaru twierdzić, że był wzorowy.\nChciałbym się jeszcze odnieść do słów Piotra:\nPoza tym, skoro kryterium umożliwiającym staranie się o stypendium jest wiek oraz „wybitne osiągnięcia”, to nie widzę najmniejszego powodu żeby np. Michal Zmihorski nie mógł się starać o to stypendium....Kategoryzowanie takich osób do grona „zawodowców” jest z mojej perspektywy bezzasadne, bo niezależnie od wieku i tytułu naukowego, uprawiając naukę musimy być zawodowcami.\nPiotrze, rzeczywiście masz rację i podzielam twoje zdziwienie, że Michał nie dostał stypendium. Ale podejrzewam, że to wina recenzentów, a nie reguł konkursu. Uważam, że kandydaci powinni dostać recenzje swoich wniosków.\nOczywiście niezależnie od wieku musimy być zawodowcami, użyłem niewłaściwego słowa. Chodziło mi o to, że Michał ma znacznie większe doświadczenie i młodsi nie mają szans w starciu z takim przeciwnikiem. Być może sprawę załatwiłaby zmiana kryterium wieku na kryterium stażu. Początkujący mogliby stawać do konkursu Start, a dla bardziej doświadczonych powinno się zorganizować jakiś inny konkurs.\nCo się zaś tyczy współautorstwa prac i pierwszych autorów: w USA (i innych krajach także) praca doktorska składa się zwykle z 3-5 artykułów naukowych. Doktorant jest pierwszym autorem, a oprócz niego współautorami są promotor i 1 lub 2 osoby, które znacząco przyczyniły się do powstania pracy (np. opracowując model GIS). Nie ma mowy o dopisywaniu autorów. Te prace świadczą o poziomie młodych naukowców i są podstawą ich oceny. Takie prace będzie można pisać w Polsce od 1 października, ciekawe czy znajdzie się wielu chętnych na tę formę doktoratu.\nPonieważ wcześniej zostałem źle zrozumiany podkreślam:\n- Jestem zwolennikiem stosowania współczynników opartych na liczbie publikacji, IF, cytowań itp. do oceny pracowników naukowych.\n- Jednocześnie uważam, że zastosowanie ich jako głównych kryteriów w konkursie Start nie koniecznie ma sens z uwagi na to, że jest on skierowany do początkujących naukowców, którzy zwykle nie mają licznych publikacji/cytacji.\nAnonimowy 24 kwietnia 2011 06:26\nJeszcze wczoraj nie zamierzałem się włączać do tej nowej dyskusji, choć w dużym stopniu jest ona właściwie przedłużeniem tej poprzedniej (nie jestem bezpośrednio zainteresowany stypendiami dla młodych naukowców – dla starych zresztą też nie... – ale dyskusja znowu toczy się wokół kryteriów oceny, czyli tego o czym dyskutowaliśmy poprzednio). Do ponownego zabrania głosu skłoniły mnie dwa względy: 1) podczas gdy przed miesiącem nikogo nie udało mi się przekonać do moich racji, niektórzy uczestnicy obecnej wymiany poglądów (choć – z jednym wyjątkiem, o ile „SW” to ta sama osoba która wtedy tak sygnowała swoje wypowiedzi – nie moi ówcześni oponenci) wypowiadają niemal te same opinie które w marcu ja formułowałem; 2) conajmniej jedna ważna sprawa najwyraźniej nie została wówczas dostatecznie wyjaśniona choć bardzo wymaga wyjaśnienia, a wprawdzie IF (czy jakikolwiek formalny indeks) czasopism w których lubię publikować jest bardzo niski, na podstawie czego ów wspomniany (nie wiem czy identyczny z obecnym) „SW” uznał że moje poglądy wynikają z tego iż jestem „bublo-naukowcem” niezdolnym do napisania czgoś wartościowego, to jednak owe poglądy albo są słuszne albo nie niezależnie od tego czy „SW” ma rację co do mojej „wartości naukowej” i/lub motywacji czy nie, ani od tego czy wygłosiłem je przy kuflu piwa, czy przedstawiłem w „blogu”, czy też opublikowałem w „Nature”!\nTyle wstępu. Owa wymagająca (moim zdaniem) „doprecyzowania” kwestia to problem „obiektywizmu” w ocenie projektów, publikacji i ich autorów. Piotr SKORKA w „artykule wstępnym” sformułowanie że „Stypendia są przyznawane na podstawie ocen recenzentów i ekspertów z różnych specjalności według szczegółowych zasad” i „W ocenie dorobku NIE liczy się liczba opublikowanych prac, ale ich wartość merytoryczna” ocenia jako „„kwiatki”, jak z najgorszego naukowego koszmaru”, ja natomiast gdybym był obecnie „eligible” do takiego stypendium to „skakałbym z radości” że wreszcie ktoś „w górze” ruszył rozumem i zauważył że naukowca należy oceniać według naukowych zalet i wad jego prac a nie według nie mających z nim wyraźnego (a często w ogóle żadnego) związku IF-ów, wskaźników h, itp. takich czy innych czasopism, ani według tego na jak wiele osobnych artykulików potrafił podzielić to czego dokonał lub do ilu „wieloautorskich” publikacji udało mu się dopisać [żeby nie było nieporozumień: wiem że nie wszyscy takie sztuczki stosują, i że nie wszystkie wieloautorskie publikacje powstają na tej zasadzie, ale fakt że jest to praktyka dość powszechna („zwykle jest to dopisywanie się nawzajem do prac, których n-ty autor nawet nie wziął do ręki. I chyba świadczy o zdecydowanie wyższej klasie autora jeśli jest jedynym niż jeśli jest jednym z 5” – jak słusznie zauważa SW) dodatkowo uwypukla bezsensowność ocen „parametrycznych]...\nRoman Hołyński [cdn.]\nAnonimowy 24 kwietnia 2011 06:28\nOcenę wartości merytorycznej dorobku PS uważa za propozycję „rozbrajającą”, bo „Chciałbym zobaczyć tych ekspertów oceniających wartość merytoryczna publikacji. Na podstawie jakich kryteriów to robią? Własnego „widzi mi się”?? A może wynajmują wróżbitów, którzy czarodziejską różdżką wskazują, które prace są wartościowe merytorycznie??”. Oczywiście PS ma w pewnym sensie rację: jeśli szukamy jakiegoś „obiektywnego” kryterium (które powie nam że ponieważ wskaźnik x wynosi 3.3497 a współczynnik y 2.7528, więc po podstawieniu do wzoru Smitha otrzymujemy na wartość naukową publikacji Kowalskiego 7.3764 a pracy Zetowicza 7.3765, wobec czego stypendium należy przyznać Zetowiczowi a nie Kowalskiemu), to rzeczywiście żadnego takiego „algorytmu” „eksperci oceniający wartość merytoryczną” (mam nadzieję...) nie stosują. A nie stosują (jak sądzę) dla powodów które przedstawiłem podczas marcowej dyskusji: „obiektywność ma znaczenie tylko wtedy gdy jest równoznaczna (a conajmniej ściśle skorelowana) z adekwatnością. Kłopot w tym że obiektywna i równocześnie adekwatna ocena naukowej wartości publikacji (lub jej autora) nie jest możliwa. To niewątpliwie przykra wiadomość – niestety, mam jeszcze gorszą: stopień obiektywności jest odwrotnie skorelowany ze stopniem adekwatności!”.\nNa szczęście nie jesteśmy skazani na „obiektywne” (a więc nieadekwatne) oceny: te subiektywne prowadzą zazwyczaj do znacznie sensowniejszych wniosków! Spróbujmy sformułować „obiektywne” kryteria według których poznamy czy widziane z odległości, powiedzmy, 10 metrów zwierzę jest psem czy kotem – bardzo wątpię czy którekolwiek zapewniłoby nam „stopień trafności” większy niż 70-80%, a przecież każdy mały dzieciak, bez żadnych „kryteriów”, bezbłędnie (poza jakimiś zupełnie wyjątkowymi przypadkami) powie nam czy to „hau-hau” czy „miau-miau”... Tak samo jest z oceną dorobku naukowców: nikt przecież nie ma wątpliwości że (tak nie lubiana przez PS) „wartość merytoryczna” dorobku DARWINa czy EINSTEINa była bardzo znaczna, choć IF-u (ani wskaźnika h) nikt w tamtych czasach nie oceniał, a i pod względem ilości publikacji każdy z nich przegrałby z kretesem rywalizację z pierwszym-lepszym dzisiejszym (choćby i „bublo”)- naukowcem. Oczywiście w przypadku mniej wybitnych autorów ocena nie jest aż tak prosta i oczywista, ale naogół jednak nie potrzeba ani „wróżbitów, ani „czarodziejskich różdżek” aby rozpoznać „które prace są wartościowe merytorycznie”! Naturalnie pod warunkiem że – w przeciwieństwie do „SW” z poprzedniej dyskusji – znamy odpowiedź na pytanie „wartość - co to takiego?”, a więc na wszelki wypadek podpowiadam: na wartość merytoryczną pracy składają się takie – trudne lub niemożliwe do „zalgorytmizowania”, ale przeważnie nie nasuwające dysponującemu pewnym doświadczeniem recenzentowi poważnych wątpliwości przy przybliżonej (np. w skali od zera do pięciu) ocenie – elementy jak oryginalność pomysłu, znajomość i wykorzystanie literatury, adekwatność metodyki, logika interpretacji, klarowność prezentacji itp. I niema w tym niczego „rozbrajającego”, już chociażby dlatego że obecnie stosowane i tak żarliwie przez PS bronione kryteria oparte na „rankingu” czasopism (IF, indeks h itp.) w ostatecznym rozrachunku opierają się na właśnie tego typu ocenach: przecież ostateczny wniosek jest conajwyżej na tyle obiektwny na ile obiektywne jest najmniej obiektywny etap wnioskowania, a o tym czy praca została przyjęta do druku w „wysokoimpaktowym” czasopiśmie decyduje (przynajmniej teoretycznie) opinia recenzentów – dlaczego więc PS nie zapyta z oburzeniem „Na podstawie jakich kryteriów [owi recenzenci] to robią? Własnego „widzi mi się”?? A może wynajmują wróżbitów, którzy czarodziejską różdżką wskazują, które prace są” warte opublikowania?\nAnonimowy 24 kwietnia 2011 06:29\nSądzę że rzeczywistym powodem „miłości do IF-ów” jest nie tyle ich (a właściwie tylko ich ostatniego etapu) „obiektywność” ile złudne wrażenie wielu (zwłaszcza młodych) naukowców że oceny „parametryczne” eliminują groźbę ocen stronniczych, uzależnionych nie od naukowych walorów pracy lecz np. od tego kto się komu naraził, czyj szef jest „mocniejszy”, w jakiej instytucji oceniany autor jest zatrudniony, jaki ma stopień naukowy, czy wnioski są „po myśli” recenzenta, a nawet czy recenzent nie miałby ochoty „pożyczyć sobie” pomysłów zawartych w ocenianym projekcie. Takie obawy są niestety w pełni uzasadnione, tylko że „parametryzacja” ocen nie eliminuje zagrożenia lecz je wręcz wzmacnia (częściowo przenosząc na wcześniejszy etap – przyjęcie lub odrzucenie pracy przez „wysokoimpaktową” redakcję – gdzie kryteria są jeszcze mniej „rygorystyczne” a „za to” nawet oficjalnie znacznie luźniej związane z naukową wartością), a i tak „gdy ktoś chce psa uderzyć to kij zawsze znajdzie”, a gdy recenzent zechce pracę odrzucić to znajdzie uzasadnienie [jeśli w ogóle będzie zmuszony je podać, co nie we wszystkich konkursach ma miejsce – a to już (tu się w pełni zgadzam!) rzeczywiście bardzo zła praktyka...]!\nInny problem z „nieobiektywnymi” ocenami może wynikać z faktu że nawet jeśli „aplikant” dostaje recenzję swojego projektu z uzasadnieniem odrzucenia, to i tak w większości wypadków nie ma możliwości „odwołania się” nawet jeśli jest zupełnie oczywiste że decyzja wynikła z niezrozumienia (lub błędnego zrozumienia) przez recenzenta tego co w projekcie było napisane. Ale i to w niewiele (jeśli w ogóle...) mniejszym stopniu dotyczy ocen „parametrycznych”...\nI jeszcze tylko jedna uwaga o „wieloautorstwie”. Różnica opinii na tę sprawę wynika chyba w dużym stopniu z tego, że autorstwo publikacji to nie tylko „sława mołojecka” (i ewentualnie dodatkowe „punkty” w takiej czy innej konkurencji) ale i (w moim pojęciu przedewszystkim!) odpowiedzialność: wpisując swoje nazwisko jako autor oświadczam „to jest moja praca, to co i jak jest w niej napisane to są moje poglądy przedstawione w wybranej przeze mnie jako optymalna formie, za te poglądy i tę formę ja przyjmuję odpowiedzialność!”. Dlatego nie chcę ponosić odpowiedzialności za wnioski nie przeze mnie sformułowane, nie na moich obserwacjach oparte, w innej niż moim zdaniem optymalna formie przedstawione. A że jestem głęboko przekonany że niema na świecie dwu myślących osób których opinie w jakiejś nie trywialnie prostej sprawie byłyby pod każdym względem identyczne, więc niemal wszystkie moje publikacje są jednoautorskie (a poza dwoma wyjątkami wzystkie były w całości przeze mnie pisane). Czy to znaczy że nie współpracuję z „kolegami po fachu”? Oczywiście wtedy nie mógłbym w ogóle pracować: Łukasz ma rację pisząc że „w niektorych typach badan (szczegolnie biologicznych) nie da sie zrobic wszystkiego samodzielnie (zebrac material, oznaczyc, przemielic, zanalizowac wyniki na rozne sposoby)”, i „moja” taksonomia jest właśnie taką dziedziną już choćby z tego powodu że opiera się na materiałach w olbrzymiej większości zgromadzonych nie przez autora (muzealnych lub otrzymanych lub wypożyczonych od kolegów). Cóż więc się dzieje gdy przesłałem okazy ze swojej kolekcji koledze który chce je włączyć do swojej analizy lub na ich podstawie opisać nowy gatunek, udostępniłem mu swoje niepublikowane obserwacje, jakimiś swoimi „genialnymi pomysłami” przyczyniłem się do uprecyzyjnienia interpretacji lub tp.? Ano, w takim przypadku spodziewam się że w odpowiednich miejscach jego publikacji znajdzie się uwaga w rodzaju „R. HOŁYŃSKI in litt.”, a w „Acknowledgements” znajdzie się podziękowanie R. HOŁYŃSKIemu za udostępnienie okazów (niepublikowanych obserwacji, cenne uwagi, owocną dyskusję – niepotrzebne skreślić!). I tyle – nigdy w takich sytuacjach nie domagam się, ani nie przyjmuję proponowanego, współautorstwa. Współpraca nie musi – i moim zdaniem w większości przypadków nie powinna – być utożsamiana z współautorstwem!\nzmihorski 24 kwietnia 2011 10:20\nJa tylko dwa zdania o niejakim Żmihorskim, bo chyba jednak chłopaki trochę przesadzacie i ciężko mi się to czyta :o)) Mój dorobek jest naprawdę cienki jak mu się bliżej przyjrzeć. Ok, mam trochę prac ale w większości to prace najwyżej przeciętne, publikowane w słabych lub średnich czasopismach (np. Pol. J. Ecol., Folia Zool., Biologia, itp.) i bardzo rozrzucone tematycznie (ptaki, mrówki, murawy, historia lasu, zaburzenia i cholera wie co jeszcze). To nie robi dobrego wrażenia. I tak sobie teraz na spokojnie myślę, że wszystko to w połączeniu z brakiem konkretnego planu badawczego na przyszłość (znowu - zbyt wiele wątków chyba) jednak w pełni uzasadnia decyzję FNP...\npozdrowienia sprzed świątecznego laptopa :o)\nskorka 24 kwietnia 2011 23:04\nDo Kolegi Romana Hołynskiego. Całą odpowiedz na Twój komentarz można zawrzeć w jednym zdaniu: No właśnie proces publikowania prac w najlepszych czasopismach, wygląda tak jak przedstawiony przez Ciebie opis oceny merytorycznej kandydata . Każdy (prawie?), kto uprawia naukę przecież próbuje przedrzeć się ze swoimi ideami do tych najlepszych czasopism. A podstawowym kryterium decydującym o przyjęciu pracy do druku jest nowatorskość, pomysłowość, i potencjalne znaczenie pracy, plus oczywiście bardzo dobre/doskonale wykonanie metodyczne. W redakcjach czasopism zasiadają nie roboty, ale naukowcy, którzy lubią przeczytać ciekawy artykuł, a nie jakiegoś odgrzewanego kotleta, słabo zaplanowane badania, albo po prostu nieciekawe. Mało tego, zwłaszcza czasopisma z wysokimi impact factorami chcą publikować jak najciekawsze i najlepsze prace i bardzo dbają o dobór maszynopisów. To sprawia, że kryterium impact factora jest ważne, bo oznacza, że publikacja zainteresowała recenzentów (sensu: innych naukowców), którzy w tych najlepszych czasopismach są zazwyczaj bardzo dobrymi badaczami i specjalistami w danej dziedzinie (podejrzewam ze porównywalnymi do „specjalistów” z FNP). Dlatego nie rozumiem dlaczego FNP nie używa kryterium impact factora, tylko wykonuje jeszcze raz oceny, która w znacznie bardziej precyzyjny sposób została wykonana w czasopismach, w których publikował kandydat. Tak samo, nie jestem w stanie pojąc, dlaczego FNP nie stosuje kryterium liczby publikacji, które oprócz tego, że oznacza, iż kandydat jest pracowity, to również wskazuje, jak często jest ów kandydat w stanie przekazać swoje idee i pomysły „światu” ;).\nPozdrowienia znad świątecznego stołu,\nAnonimowy 25 kwietnia 2011 05:58\n[P. SKORKA]: >>>Każdy (prawie?), kto uprawia naukę przecież próbuje przedrzeć się ze swoimi ideami do tych najlepszych czasopism<<<\nNie wiem czy “prawie”, ale napewno nie wszyscy: np. ja (i znam takich więcej...) nie – m.in. dlatego że nie uważam „wysokoimpaktowych” czasopism za „z zasady” „najlepsze” (niekiedy – p. niżej – wręcz odwrotnie!).\n>>>No właśnie proces publikowania prac w najlepszych czasopismach, wygląda tak jak przedstawiony przez Ciebie opis oceny merytorycznej kandydata. ... A podstawowym kryterium decydującym o przyjęciu pracy do druku jest nowatorskość, pomysłowość, i potencjalne znaczenie pracy, plus oczywiście bardzo dobre/doskonale wykonanie metodyczne.<<<\nCzy aby??? Kryteria decydujące o przyjęciu pracy do druku są bardzo różnorakie i w większości luźno lub wcale nie związane z wartością naukową: zaczynając of „standardów redakcyjnych” (gdzie ma być przecinek a gdzie dwukropek, co ma być wytłuszczone a co pisane kursywą, czy nazwy czasopism mają być skracane czy nie itp. – przez każdą redakcję traktowane jako „jedynie słuszne” ale dla każdej z nich inne!), poprzez „profil” czasopisma (określany często nie przez dziedzinę tylko przez metodykę lub „filozofię” („Molecular ...”, „Integrative...”, „Modern...”, „Cladistic...” itp.), maksymalną lub minimalną objętość artykułu, jego „charakter” („oryginalny”, „przeglądowy”, „komentarz” itp.), typ wyniku (opis nowego taksonu, rewizja grupy, rekonstrukcja filogenezy), a przedewszystkim osobiste upodobania recenzenta i redaktora, zgodność z aktualną modą (niedawno jedno z takich wysokoIFowych czasopism odrzuciło pracę, bo choć i recenzenci i autor ocenili jej wartość naukową pozytywnie, ale... za niedopuszczalny błąd uznali przeprowadzenie analizy filogenetycznej programem PAUP bo „jest już nowszy” – nikt nawet nie próbował argumentować że lepszy! – TNT), i gdzieś-tam między tym wszystkim kryteria wymienione przez Ciebie, a wśród nich na eksponowanym miejscu „potencjalne znaczenie pracy” (którego ocena to dopiero jest „wróżenie z fusów”!). Natomiast nowatorskość ma w praktyce (choć oczywiście nie w deklaracjach...) najczęściej negatywny wpływ na szanse przyjęcia do druku (znacznie „bezpieczniej” – zwłaszcza gdy autorem jest ktoś nie będący ani dyrektorem Smithsonian Institutio, ani laureatem Nobla, ani... członkiem tak czy inaczej definiowanego „klubu” do którego należy recenzent lub redaktor – jest „nie wychylać się” ze zbyt oryginalnymi pomysłami...).\n>>>W redakcjach czasopism zasiadają ... naukowcy, którzy ... są zazwyczaj bardzo dobrymi badaczami i specjalistami w danej dziedzinie<<<\nHmmm... Jak Ci do tej tezy pasuje „druzgocąco” negatywna recenzja pracy o klasyfikacji Buprestidae, rozpoczynająca się od stwierdzenia że... recenzent nie jest ani taksonomem ani nawet entomologiem (co zresztą nie ulegało wątpliwości i bez tego „wyznania”...), ale czuje się wystarczająco kompetentny bo... „interesuje się owadami”??? Albo uzasadnienie odrzucenia wniosku o grant do SYNTHESYS (to coprawda nie redakcja czasopisma, ale zasady działania recenzentów +/- te same) opisane w „linku” – „Za co naprawdę płaci się naukowcom?” – zamieszczonym miesiąc temu w tym „blogu”): „The USP (User Selection Panel, czyli owi recenzenci, oceniający wniosek z dziedziny na której się nie znają, i podający swoją ignorancję jako uzasadnienie odrzucenia wniosku!!!) understand that you do not know exactly what you are going to do. The comment was a reflection on the fact that all USP members come from different scientific backgrounds, so without a detailed work plan (for example how many specimens/size of collection you will be looking at; what will you be doing - e.g. photographing/making slides/ making written observations) it is difficult for them to assess how feasible the project is”?\nAnonimowy 25 kwietnia 2011 05:59\n>>>nie rozumiem dlaczego FNP nie używa kryterium impact factora, tylko wykonuje jeszcze raz oceny, która w znacznie bardziej precyzyjny sposób została wykonana w czasopismach, w których publikował kandydat<<<\nMoim zdaniem bardzo to dobrze o nich świadczy! O owej „precyzyjności” patrz wyżej, ale w każdym razie miałbym raczej niewysokie mniemanie o poczuciu odpowiedzialności „decydenta” który wziąłby na swoje sumienie odpowiedzialność za decyzję od której zależy „los” młodego (zwłaszcza, ale i nie tylko) naukowca nie próbując samemu ocenić wartości projektu lecz opierając się na ocenie innych publikacji przez inne osoby o których wiedzy, motywacjach, preferencjach czy choćby uczciwości nic nie wie... Jabym się czegoś takiego napewno nie podjął!\n>>>nie jestem w stanie pojąc, dlaczego FNP nie stosuje kryterium liczby publikacji, które oprócz tego, że oznacza, iż kandydat jest pracowity, to również wskazuje, jak często jest ów kandydat w stanie przekazać swoje idee i pomysły „światu” ;)<<<\nWeźmy jeden przykład: niedawno opublikowałem w formie książkowej opracowanie podplemienia Chrysochroina (to te moje bogatki – Buprestidae). Książka ma prawie 400 stron, zawiera wiele rozdziałów zarówno ściśle taksonomicznych jak metodycznych, teoretycznych, polemicznych &c., i mógłbym bez trudu (poza „normalnymi” użerkami z recenzentami i redaktorami...) opublikować to samo w formie kilkudziesięciu osobnych artykułów. Miałbym teraz nie ok. 90 publikacji na liście lecz dwa razy tyle, ogólna objętość też byłaby znacznie większa (kilkadziesąt razy powtórzone wstępy, literatura, podziękowania itp. to już samo w sobie ilościowo niemały „dorobek”...), znacznie większą wartość według preferowanych przez Ciebie kryteriów (książki nie mają IF-ów...) – tylko „sumaryczna” wartość naukowa byłaby według najkorzystniejszych ocen taka sama a w rzeczywistości znacznie mniejsza (utrudnienie porównań, rozbicie związków logicznych, itp., nie mówiąc o trudności zgromadzenia wszystkich tych artykulików przez czytelnika)... Jak w tym (nieco skrajnym ale „jakościowo” typowym) kontekście wygląda wartość ilości publikacji jako kryterium wartości naukowej autora?\nAnonimowy 25 kwietnia 2011 06:01\nNa koniec jeszcze jedna uwaga na temat „najlepszości” wysokoIFowych czasopism. Dwa z „niebosiężnie najwyższym” IF-em to Science i Nature – przyjrzyjmy się ich zawartości! Po pierwsze, jest tam sporo mniej lub bardziej trafnych, ważnych i cennych ale pod względem wartości naukowej niemal „pustych” pół- lub ćwierć-stronicowych komentarzy na temat polityki, gospodarki itp. Po drugie, te rzeczywiście naukowe pozycje dotyczą tylko niektórych „modnych” dziedzin i tematów. Po trzecie, są to w rzeczywistości z reguły „rozszerzone abstrakty”, których pełną wersję i tak trzeba oddzielnie opublikować w „normalnym” (ale – paradoksalnie – znacznie „niżej IF-owanym”...) czasopiśmie. Po czwarte, większość takich artykułów to publikacje wielo- (często bardzowielo-)autorskie. Po piąte, wiele z nich występuje w „zdublowanej” formie: w jednym miejscu piętnastu autorów publikuje dwustronicowe streszczenie czegoś co następnie ukaże się na pięćdziesięciu stronach gdzie indziej, a na innych (zwykle wcześniejszych) stronach tego samego numeru innych dziesięciu autorów streszcza to co pisze tamtych piętnastu! Dla tych co się doczepili do tematu atrakcyjnego dla Nature (np. – przykład z poprzedniej dyskusji – piszą o słoniach a nie o wciornastkach) świetny biznes: odrazu każdy z 25 „autorów” ma superIFową publikację (a piętnastu z nich jeszcze jedną, choć już nie tak wysoko „punktowaną”) – tylko gdzie tu się kryje ta tak wysoko oceniana „wyższość” wartości naukowej??? W moim przekonaniu Science i Nature to czasopisma nie tylko nie „najlepsze” ale wręcz kiepskie (również redakcyjnie: potwornie zagmatwany „user-unfriendly” spis rzeczy, przeładowanie reklamami, w wielu wypadkach brak adresów autorów itp.): ja bym nie znalazł dla nich miejsca nawet w pierwszej setce znanych mi periodyków! To również skrajny przykład, ale i w przypadku innych czasopism IF i rzeczywista „wartość merytoryczna” są bardzo słabo (jeśli w ogóle) skorelowane – nie mówiąc o tym że ta wartość jest różna w zależności od tematu konkretnego przeznaczonego do publikacji artykułu...\nskorka 29 kwietnia 2011 07:48\nJuz miałem zarzucić ten watek Stypendium, ale nie mogę się powstrzymać od kilku uwag. Jak kolega Roman zauważył, świat nauki jest pełen niesprawiedliwości i absurdu. Podał, jako jeden z przykładów, sposób uzasadnienia odrzucenia grantu do programu SYNTHESIS, ..... przecząc jednocześnie swoim poglądom. Gdyby sposoby przyznawania grantow czy stypendiów były oparte na jasnych kryteriach, bardziej „mechanistycznych” , tego typu recenzje nie mogłyby mieć miejsca.\nPisanie, że Nature i Science jest naukowo słabe jest tanim trikiem, w stylu pewnego byłego polityka PO z Lublina, i wynika z niezrozumienia zasad na jakich te czasopisma funkcjonują. Wydawnictwa te są platformą łączącą swiat nauki z „normalnym swiatem”. Dlatego muszą tam obowiązywać nieco inne zasady, niż w bardziej specjalistycznych czasopismach. Być może odkrycie jakiejś dodatkowej kończyny u owada z rzędu X i rodzaju Y jest fascynujące dla sporej grupy entomologów, to dla reszty zwykłych ludzi i pewnie większości innych naukowców nie ma żadnego znaczenia. Trzeba nabrać dystansu do tego co się robi. Mnie, prace w Nature i Science podobają się – nie ma tam „lania wody”, a metody i tak są bardzo dobrze opisane w elektronicznych załącznikach. Jak ktoś lubi opasłe rozdziały to zawsze może sięgnąć do jakichś monografii albo zasiąść do czytania.. bloga :o\nNo i za zupełne kuriozum uważam, że ktos nie potrafi dobrze sformatować tekstu względem wymogów danego czasopisma. Pisanie, że problemem może być różny format edycyjny poszczególnych czasopism jest dawaniem złego przykładu w pracy naukowca i nie jest do konca spójny logicznie. Wysyłając maszynopis do najbardziej beznadziejnego czasopisma i tak musimy ten tekst jakos sformatować. Rozumiem, że jak ktos pisze 400 stronicową monografie, to moze mieć problem z przeformatowaniem tekstu, ale nie ma „zmiłuj się”. Trzeba to zrobić, choćby z tego powodu, żeby nie uważano autorów(a) za niechlujnych.\nNa koniec, wracając wprost do problemu Stypendium, merytoryczność ocen moglibyśmy zobaczyć, gdyby opinie recenzentów i oceny wniosków były jawne dla kandydatów. Niestety, wbrew zasadzie transparentności głoszonej przez FNP, takowe nie są dostępne.\nAnonimowy 30 kwietnia 2011 04:26\n[PSkórka] >>>kolega Roman ... Podał, jako jeden z przykładów, sposób uzasadnienia odrzucenia grantu do programu SYNTHESIS, ... przecząc jednocześnie swoim poglądom. Gdyby sposoby przyznawania grantow czy stypendiów były oparte na jasnych kryteriach, bardziej „mechanistycznych” , tego typu recenzje nie mogłyby mieć miejsca<<<\nNiestety kolega Piotr najwyraźniej nie zauważył kiedy i w jakim kontekście [„na jaką okoliczność”] kolega Roman ten przykład podał, a bez uwzględnienia kontekstu każdy przykład można sprowadzić do absurdu... Zarówno w tej jak i w poprzedniej „fazie” dyskusji o „IF”ach (oczywiście IF jest tu tylko skrótową „etykietką”: to samo dotyczy wszelkich formalnych „obiektywnych” miar wartości naukowej publikacji i jej/ich autora) stale zaznaczałem że podstawowym problemem jest to że „mierzą” nie to co mają mierzyć: że są nieadekwatne, ich związek z rzeczywistą wartością naukową jest w najlepszym razie bardzo luźny a najczęściej niemal żaden! W tej sytuacji argument że „gdyby sposoby przyznawania grantow czy stypendiów były oparte na jasnych kryteriach, bardziej „mechanistycznych” , tego typu recenzje nie mogłyby mieć miejsca” brzmi mniej-więcej tak jak propozycja zastąpienia subiektywnych (i często kontrowersyjnych) ocen jury np. w Konkursach Szopenowskich „jasnymi, bardziej „mechanistycznymi” kryteriami” w rodzaju ilości „wyprodukowanych” przez muzyka decybeli albo szybkości przebierania palcami po klawiaturze – czy spodobałaby Ci się taka „reforma”??? Natomiast mój przykład z SYNTHESYS „wywodził się” ze stwierdzenia (z którym się zgodziłeś!) że „IF”-y w ostatecznym rozrachunku opierają się na subiektywnych ocenach „peer-reviewerów” i redaktorów a więc nie mogą być „w sumie” bardziej obiektywne niż one, a bezpośrednio był odpowiedzią na Twoje „hurraoptymistyczne” twierdzenie że recenzentami są z zasady „naukowcy, którzy ... są ... bardzo dobrymi badaczami i specjalistami w danej dziedzinie” – przykład SYNTHESYS (ściśle biorąc, przykłady SYNTHESYS i artykułu o klasyfikacji Buprestidae – a mógłbym przytoczyć takich więcej) poprostu ilustrował jak to wygląda w praktyce... Różnica między Konkursami Szopenowskimi a systemem „recenzenckim” w nauce polega przedewszystkim na tym że tam jury składa się naprawdę z wybitnych specjalistów świetnie znających i teorię muzyki i praktykę wykonywania tych samych utworów których wykonanie oceniają, a przedewszystkim jurorzy są znani z imienia i nazwiska a więc bez kompletnej „utraty twarzy” żaden z nich nie odważyłby się uznać (jak „recenzent” pracy o buprestidach) za kompetentnego bo „wprawdzie nie znam się ani na muzyce fortepianowej ani na twórczości Szopena ale lubię dyskotekę”, ani argumentować w stylu SYNTHESYS że jurorzy „understand that you do not know exactly what you are going to do. ... all jury members come from different artistic backgrounds [?malarze, architekci, poeci...?], so without a detailed work plan (for example how many decibels you produce or how quickly you move your fingers) it is difficult for them to assess how good your performance is”! Takie argumentacje są możliwe nie dlatego że oceny nie są oparte na “obiektywnych” kryteriach (przeciwnie: zauważ że SYNTHESYS USP chciał swoją decyzję opierać właśnie na jasnych, bardziej „mechanistycznych” kryteriach”: ile rysunków wykonam a ile fotografii, ile okazów zmierzę a ile opiszę itp.!!!), lecz są konsekwencją dominacji takich formalnych „algorytmów” [m. in. pozwalając redaktorom przesyłać nadesłane prace do recenzji nie-specjalistom, bo przecież nie potrzeba specjalisty aby stwierdzić czy autor zastosował najnowszy program filogenetyczny TNT czy starszy PAUP (że w danym przypadku PAUP był równie albo i bardziej przydatny niż TNT to „przecież” niema znaczenia...) albo czy poprzednie swoje prace autor opublikował w „nisko-„ czy „wysokoIFowych” czasopismach (czy te prace były dobre czy kiepskie a owe czasopisma odpowiednie czy nie to „przecież” również obojętne: IF był niski, to tylko się liczy – jak mawiał pewien kapral, „umarł nie umarł, u mnie na apelu musi być!”)]!\nAnonimowy 30 kwietnia 2011 04:35\n>>>Pisanie, że Nature i Science jest naukowo słabe jest tanim trikiem, w stylu pewnego byłego polityka PO z Lublina, i wynika z niezrozumienia zasad na jakich te czasopisma funkcjonują. Wydawnictwa te są platformą łączącą swiat nauki z „normalnym swiatem”<<<\nDo tych celów służą czasopisma takie jak Świat Nauki, Wiedza i Życie, Wszechświat i inne „popularnonaukowe” – Nature i Science również i w tej roli się nie sprawdzają: artykuły (przynajmniej te naukowe) są pisane „technicznym”, „hermetycznym” językiem niezbyt zrozumiałym dla „normalnego swiata”, nie sądzę aby wiele osób z owego pozanaukowego świata do nich zaglądało... Tylko że Wiedzy i Życiu czy Wszechświatowi nikt nie liczy IF-ów i wartość naukowa żadnego autora nie jest oceniana na ich podstawie (dlatego większość artykułów ma jednego, dwu, wyjątkowo trzech autorów, nie kilkudziesięciu lub nawet kilkuset jak w Nature...).\n>>>za zupełne kuriozum uważam, że ktos nie potrafi dobrze sformatować tekstu względem wymogów danego czasopisma<<<\nPrzykro mi to stwierdzać, ale to prymitywny (i niezbyt sensowny...) „chwyt poniżej pasa”: doskonale wiesz (zresztą jednoznacznie wynika to z mojej argumentacji, a nawet z tego co sam piszesz dalej...) że nie o to chodzi czy „ktoś potrafi czy nie” tylko czy ogromna strata czasu, ryzyko wprowadzenia błędów, utrudnienie precyzyjnego wyrażania myśli itp. (po to tylko aby redaktor mógł „pokazać kto tu rządzi”) ma sens czy go nie ma!\n>>>Pisanie, że problemem może być różny format edycyjny poszczególnych czasopism jest dawaniem złego przykładu w pracy naukowca<<<\nPrzepraszam, nie rozumiem???\n>>>i nie jest do konca spójny logicznie. Wysyłając maszynopis do najbardziej beznadziejnego czasopisma i tak musimy ten tekst jakos sformatować<<<\nOczywiście, i każdy to robi pisząc cokolwiek (ja np. i ten tekst piszę jako w pełni sformatowany – poprostu chcę przynajmniej sam rozumieć za dzień czy rok co miałem na myśli, a temu właśnie wszystkie te wyróżnienia, kapitaliki, skróty lub ich rozwinięcia, itp. mają służyć: nie wymyślono ich po to aby redaktorzy mieli co „standardyzować”! – a że potem komputerowy program „blogu”, tak jak redaktor „wysokoIFowego” czasopisma, mi to „deformatuje”, na to już niestety nie mam wpływu...)! Chodzi o to jaki sens ma (moim zdaniem żadnego...) „przeformatowywanie” (na – z punktu widzenia autora, a w rezultacie i czytelnika – gorsze!) w zależności od „standardów” redakcyjnych (czytaj: „widzimisiów” danego redaktora czy wydawcy) tego czy innego czasopisma???\n>>>Trzeba to zrobić, choćby z tego powodu, żeby nie uważano autorów(a) za niechlujnych<<<\nPrzepraszam, ale to znowu jakaś dla mnie niezbyt zrozumiała „żonglerka umysłowa”... Więc według Ciebie niechlujnym jest autor który swoje prace pisze jednolitym, przemyślanym, konsekwentnym stylem dostosowanym do treści którą zamierza przekazać, natomiast „chlujny” to ten który każdy artykuł pisze inaczej, bez z wiązku z tym o czym i do kogo pisze lecz tylko w zależności od przez kogoś wydumanych, „dobrych na wszystkie okazje” „instrukcji dla autorów”??? Przedziwna interpretacja! [cdn.]\nAnonimowy 30 kwietnia 2011 04:38\n>>>merytoryczność ocen moglibyśmy zobaczyć, gdyby opinie recenzentów i oceny wniosków były jawne dla kandydatów. Niestety, wbrew zasadzie transparentności głoszonej przez FNP, takowe nie są dostępne<<<\nNiewątpliwie jawność ocen bardzoby poprawiła ich sensowność – ale tylko gdyby była uzupełniona jawnością recenzentów: z całą pewnością rację mają WILSON & MCCRANIE (1993) pisząc że anonimowe recenzje są „unfair” (“cowardly”, “unprincipled, unethical, uncooperative, unscientific, and unwarranted” – dopóki recenzenci „strzelają zza płotu”, duża część recenzji zawsze będzie przypominała te z moich przykładów... A „obiektywne” kryteria sytuację tylko pogarszają – chociażby (choć nie tylko i nawet nie przedewszystkim!) dlatego że są i tak oparte na „nieobiektywnych” ocenach, a więc „w sumie” mogą być (i są) tylko jeszcze mniej obiektywne niż te oceny! C.b.d.d.\nRównież serdecznie pozdrawiam! – Roman\nAnonimowy 24 maja 2011 16:55\nhej, popatrzcie jeszcze raz na stronkę z wynikami z 2011 roku, bo pojawiła się tam nowość. Klikając na część nazwisk można zobaczyć publikacje Laureatów. "Mała zmiana" i odnosi się tylko do 2011...\nWitam, domyślam się że wątek jest już dawno zapomniany ale podzile się swoją refleksją i dołożę swoje "5 groszy " Myślę, że autor tego wątku zapomniał dodać o osiągnięciach naukowych do których również zaliczają się Patenty. Jest spore grono osób która uzyskały stypendium Start z niewielką liczbą publikacji, za to z pokaźnym dorobkiem patentowym.\nNo juz widze te Patenty w naukach biologiczno-ekologicznych :)))\nAnonimowy 16 lutego 2012 01:10\nNiemniej, czas wyników z różnych programów FNP nadchodzi. Kto wie co los szykuje. Może Piotr Skórka jakieś nowe analizy przeprowadzi?\nskorka 16 lutego 2012 12:45\nRaczej nic takiego nie planuję. W zasadzie ten czas lepiej zainwestować w napisanie jakiegos papieru :-)


urodziny hitlera | Fronda.pl\nUrodziny hitlera - wybrane artykuły\nSpośród artykułów opublikowanych w portalu Fronda.pl wyselekcjonowaliśmy treści dotyczące zgadnienia - urodziny hitlera. Poniżej znajdują się wszystkie teksty dotyczące tematyki: urodziny hitlera, jakie znalazły się w naszym serwisie. Zapraszamy więc do zapoznania się z tekstami z interesującego Cię zakresu. Innym sposobem na znalezienie poszukiwanych treści jest wpisanie odpowiedniej frazy, np. urodziny hitlera w naszej wyszukiwarce.\nPrzed sądem w Wodzisławiu Śląskim ma się dziś rozpocząć proces sześciu osób oskarżonych w związku ze świętowaniem w lesie urodzin Adolfa Hitlera. Akt oskarżenia przeciw organizatorom i uczestnikom wydarzenia w ...\nProkuratura Okręgowa w Gliwicach postawiła ostatnio zarzuty karne osobom uczestniczącym w słynnych już "urodzinach Hitlera", które odbywały się w maju 2017 roku, w lesie pod Wodzisławiem Śląskim. Akt oskarżenia w ...\nProkuratura wzywa dyrektora programowego TVN. Chodzi o ,,urodziny Hitlera''\nProkuratura wezwała dyrektora programowego TVN Edwarda Miszczaka. Chodzi o sprzeczne informacje na temat nagrań powstałych w trakcie „urodzin Hitlera” zorganizowanych w lesie w Wodzisławiu Śląskim. O sprawie informuje portal TVP.Info. ...\nStacja TVN24 odpowiedziała oświadczeniem jej redaktora naczelnego na zarzuty ministra spraw wewnętrznych i administracji. Joachim Brudziński zarzucił telewizji, że reportaż o "polskich neonazistach był prowokacją. Zamieszczamy odpowiedź Adama Pieczyńskiego, redaktora ...\nCoraz więcej znaków zapytania pojawia się wokół słynnych ,,urodzin Hitlera'' w lesie w Wodzisławiu Śląskim. Portal wpolityce.pl opublikował dziś fotografię, na której ma widnieć Piotr Wacowski - operator telewizyjny TVN. ...\nDziennikarze TVN z 50tys. zł nagrody za 'urodziny Hitlera'\nBertold Kittel, Anna Sobolewska i Piotr Wacowski to dziennikarze redakcji "Superwizjera" TVN, który otrzymali nagrodę im. Andrzeja Wyciechowskiego. Wyróżnienie otrzymali za reportaż o "urodzinach Hitlera". Oprócz statuetki przyznawanej przez Radio ...\nTVN pozywa wPolityce.pl za ''urodziny Hitlera''\n"Odrzucamy wszelkie zarzuty zawarte w tych publikacjach, a w szczególności ten, że telewizja TVN zapłaciła osobom trzecim za zorganizowanie tego wydarzenia" - czytamy w oficjalnym oświadczeniu stacji TVN, która zdecydowała ...\nRedakcja magazynu "Superwizjer" w TVN wydała oświadczenie w sprawie dzisiejszej publikacji portalu wPolityce.pl. Serwis zasugerował dziś, że istnieją dowody na to, że tzw. "urodziny Hitlera" były "ustawką"- i to za ...\n'Urodziny Hitlera' były ustawką? Ziobro odpowiada\nCzy "urodziny Hitlera" w lesie w Wodzisławiu Śląskim były płatną prowokacją? Podczas konferencji prasowej prokuratora generalnego dziennikarze zadali Zbigniewowi Ziobrze to pytanie. Polityk potwierdził, że jednym z wątków śledztwa w ...\nNeonaziści będą świętować 'urodziny Hitlera'. W Niemczech...\nW niemieckim Ostritz, zaledwie kilkadziesiąt kilometrów od polskiej granicy kilka tysięcy neonazistów ma wziąć udział w dwudniowym festiwalu "Schild und Schwert" ("Tarcza i Miecz"). Impreza odbędzie się z okazji... 129. ...\nMacierewicz: Zarzucanie Polsce tolerowania nazizmu to odrażająca, antypolska propaganda\nByły minister obrony narodowej, Antoni Macierewicz odniósł się na Twitterze do oskarżeń pod adresem Polski i rządu Zjednoczonej Prawicy o dawanie przyzwolenia na działalność neonazistów. Polityk zgrabnie podsumował w dwóch ...\nMinister spraw wewnętrznych i administracji, Joachim Brudziński nie tylko w Sejmie twardo odpierał zarzuty opozycji pod adresem rządu. Zarówno politycy Platformy Obywatelskiej czy Nowoczesnej, jak i część lewicowo-liberalnych dziennikarzy i ...\nRzecznik Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, Joanna Smorczewska poinformowała PAP, że Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego zatrzymano kolejnego, szóstego uczestnika ubiegłorocznych "urodzin Adolfa Hitlera" w Wodzisławiu Śląskim. "W tej sprawie została zatrzymana szósta ...\nUrodziny hitlera - wybrane wpisy na blogach\nSpośród wpisów na blogach opublikowanych w portalu Fronda.pl wyselekcjonowaliśmy treści dotyczące zgadnienia - urodziny hitlera. Poniżej znajdują się wszystkie teksty dotyczące tematyki: urodziny hitlera, jakie znalazły się w naszym serwisie. Zapraszamy więc do zapoznania się z tekstami z interesującego Cię zakresu. Innym sposobem na znalezienie poszukiwanych treści jest wpisanie odpowiedniej frazy, np. urodziny hitlera w naszej wyszukiwarce.


Andrzej Stękała: „Rozjechały mi się narty i wyjechałem na brzuchu” | SkokiPolska.pl\nW sobotnim konkursie FIS Cup w Einsiedeln Andrzej Stękała uplasował się na drugim stopniu podium. Niedzielny konkurs dla reprezentanta kadry B nie był już tak udany, głównie przez upadek w pierwszej serii. – Rozjechały mi się narty i wyjechałem na brzuchu. Wszystko jest w porządku – zapewnił podopieczny Macieja Maciusiaka.\nW pierwszej serii wczorajszego konkursu Stękała skoczył 110,5 metra, jednak swoją próbę zakończył upadkiem. W drugiej serii już bez problemów wylądował na 114 metrze i ostatecznie zajął 22. lokatę. – Pierwszy skok był słaby, upadłem, bo rozjechały mi się narty i wyjechałem na brzuchu. Drugi skok był już taki jakbym chciał. Wszystko jest w porządku – zapewnił i przyznał, że rywalizacja w Einsiedeln stała na wysokim poziomie.\nZapytany o to, czy odczuwa już zmęczenie spowodowane letnimi startami odparł: – W moim przypadku tych startów nie było aż tak wiele, więc nie mam powodu do zmęczenia.\nAndrzej Stękała plasuje się obecnie na 44. miejscu w klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego, ex aequo z dwoma skoczkami – Tilenem Bartolem ze Słowenii oraz Romanem Trofimovem z Rosji. W klasyfikacji generalnej FIS Cup, Stękała zajmuje wyższe, 13. miejsce.\nCzy 20-letni reprezentant klubu AZS Zakopane ma już sprecyzowane plany na nadchodzącą zimę? – Myślę już o sezonie zimowym, ale jest jeszcze trochę czasu. Skupiam się głównie na poprawie błędów, żebym zimą już mógł regularnie startować w Pucharze Kontynentalnym, a nawet w Pucharze Świata. Nie ukrywam, że lato nie poszło po mojej myśli, ale sezon letni nie jest tak ważny jak zimowy – zakończył podopieczny trenera Maciusiaka.\nTagi:Andrzej Stękała, Einsiedeln, FIS Cup Einsiedeln, Stękała, upadek\nPoprzedni wpisFIS Cup Einsiedeln: Wygrana Peiera, Leja na drugim stopniu podium!\nNastępny wpisFIS Cup Rasnov: Siegel dominuje w treningach, Polacy wysoko\nFIS Cup Rasnov: Stękała zwycięża!\nPK Ruka: Trening przerwany, kolejna próba o 15.00 polskiego czasu


"Muzeum szklanych domów". Wystawa o nowoczesnej architekturze Warszawy - Bryła - branża\nRed. 31-10-2018 11:50\nfot. H. Porzycka (Wolskie Centrum Kultury)\nfot. J. Dobrowolski (Wolskie Centrum Kultury)\n„Muzeum szklanych domów” powstanie w miejscu wyjątkowym. Przestrzenią wystawy stanie się pierwsze piętro zabytkowego budynku Centrum Kultury kolonii Osiedla TOR z 1935 roku – jedynego domu kultury w Warszawie mieszczącego się i działającego bez przerwy w tym samum miejscu od lat trzydziestych. Budynek Wolskiego Domu Kultury jest częścią wieloletniej historii Koła. Zarówno on, jak i całe osiedle, było rodzajem spełnienia „marzenia o szklanych domach”. Nawet nie tyle osiedla nowoczesnej architektury, co miejsca zaprojektowanego jako sprawiedliwe społecznie - opłata za mieszkanie była na miarę ówczesnej pensji robotnika, a obok działała szkoła, pracował lekarz, czy istniał dom kultury.\nGłówna ekspozycja powstanie przede wszystkim we współpracy z mieszkańcami i zostanie wzbogacona o elementy multimedialne. Ta część wystawy pozostanie jednak otwarta na zmiany, uzupełnienia i współopowiadanie historii, zachowując swój laboratoryjny charakter. Drugą częścią wystawy będzie przestrzeń mikropowieści – miejsc, w których można będzie usiąść na meblach z różnych epok, dotknąć spełnionych marzeń, a także wziąć udział w eksperymentach o nowoczesności, czy podjąć refleksję nad jej paradoksami.\nPrzez blisko miesiąc ekipa Wolskiego Centrum Kultury zbierała unikalne zdjęcia i nagrania mieszkańców osiedla Koło. Wspomnienia, dokumenty, archiwalne fotografie pokazują życie społeczne i codzienne na osiedlach Koło –ukazują wspólnotowy i społeczny wymiar nowoczesnej architektury i wielki przełom, jakim były modernistyczne inwestycje z lat trzydziestych, których celem była demokratyzacja i budowanie sprawiedliwego społeczeństwa\n– mówi Krzysztof Mikołajewski, dyrektor Wolskiego Centrum Kultury.\nSyrenka pędzla Picassa\nTo symbol warszawskiej nowoczesności, marzeń o równych szansach i sprawiedliwym społeczeństwie. To właśnie tutaj, w 1948 roku, Pablo Picasso w jednym z mieszkań narysował Syrenkę, której zamiast miecza wręczył młotek - artysta był pod dużym wrażeniem funkcjonalności wznoszonych budynków i wykorzystania budowlanego mielonego gruzu ze zburzonego miasta.\nArchiwalia i instalacje\nRazem z mieszkańcami Warszawy, a także Maciejem Pałką i Maciejem Połynko, stworzyliśmy niezwykłą instalację artystyczną o warszawskich marzeniach o szklanych domach\n– opowiada Hanna Radziejowska.\nWśród ekspozycji „Muzeum szklanych domów” znajdą się m.in. oryginalne plany budynków, zdjęcia pokazujące życie codzienne na osiedlu oraz archiwalne dokumenty mieszkańców. Wątki, które poruszą organizatorzy wystawy, to m.in.: więzi sąsiedzkie, spędzanie wolnego czasu, rolnicza historia okolic, II wojna światowa i ratowanie Żydów na Kole czy Wola w kontekście innowacyjnych osiedli. Warto również wspomnieć, że jednym z eksponatów będzie specjalny obiekt, który powstał już wcześniej, podczas śniadania sąsiedzkiego i warsztatów architektonicznych.\nTo będzie pokój światłoczuły - pokój z marzeniami. Instalacja audiowizualna powstała w oparciu o rozmowy z mieszkańcami Woli, wspomnienia, historie, małe i duże marzenia, a także topografię dzielnicy\n– zapowiada Maciej Pałka, twórca warstwy wizualnej i legenda lubelskiej sceny komiksowej.\nMuzeum będzie miało swoją siedzibę w Wolskim Centrum Kultury przy ul. Obozowej 85 w Warszawie. Wystawa ma charakter stały i nie ma ograniczenia czasowego. Wstęp wolny. Wernisaż odbędzie się 11 listopada o godz. 18:00. W listopadzie wystawa będzie otwarta w dniach: wtorek-sobota, godz. 12:00-18:00.


Kiedy książka Złap mnie będzie debiutowała?\nKsiążka Złap mnie debiutowała będzie 27 października 2021 (data wydania w Polsce). Daty z innych regionów można wyświetlić wybierając odpowiednią flagę. Wyświetlanie domyślnego regionu można skonfigurować korzystając z opcji "Ustawienia serwisu" dostępnej pod zakładką "Moje konto".\nChcę zamówić książkę Złap mnie. Gdzie mogę kupić ten tytuł?\nZłap mnie jest do znalezienia tutaj. Wszystkie sklepy sprzedające ten produkt znajdują się w polu "Gdzie kupić?".\nAby to zrobić należy zaznaczyć właściwą ocenę w skali od 1 do 5, a następnie zapieczętować wybór kliknięciem. Swój głos mogą oddać jedynie zarejestrowani użytkownicy serwisu.\nPremiera książki Złap mnie nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nTwórcą książki jest Lena M. Bielska, Sandra Biel. Kliknij utaj albo w nazwisko autora, aby poznać inne książki przez niego stworzone.\nWydawcą jest NieZwykłe. Lista książek wydanych przez tę firmę znajduje się utaj.\nKiedy premiera Lena M. Bielska, Sandra Biel - Złap mnie? Kiedy wychodzi Lena M. Bielska, Sandra Biel - Złap mnie?\nData wydania książki zaplanowana została na 27.10.2021. Nowa książka Lena M. Bielska, Sandra Biel z 2021 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2021 roku.\nNowa książka Lena M. Bielska, Sandra Biel - Złap mnie data premiery


Trening EMS w Fitness Platinium - Siłownie i Kluby Fitness Platinium\nFitness Platinium Aktualności Trening EMS w Fitness Platinium\nTo 20-minutowy trening, który spala do 700 kcal, czyli tyle, co 80 minut jazdy na rowerze stacjonarnym!\nDzięki treningowi EMS\nW Fitness Platinium Cystersów 26 do wyboru masz dwa rodzaje treningu:\nW Fitness Platinium Solvay Park do wyboru masz 4 rodzaje treningu:\nANTYCELLULIT – trening dzięki któremu skutecznie popracujesz nad redukcją tak zwanej „skórki pomarańczowej”. Cellulit to zbyt duża ilość tłuszczu, wody oraz innych produktów przemiany materii w organizmie. Im więcej pracujemy nad zbudowaniem masy mięśniowej tym więcej spalamy kalorii. W efekcie spalamy tkankę tłuszczową i dzięki temu procesowi redukujemy złogi tłuszczowe, które występują między włóknami kolagenowymi, tworząc właśnie wspomniany cellulitis.\nFBW – Full Body Workout to forma treningu interwałowego. Na tym treningu spotkasz się z ćwiczeniami ze zmienną intensywnością. Krótki, ale intensywny wysiłek z odpowiednimi przerwami na odpoczynek. Spotkasz się z klasycznymi ćwiczeniami wzmacniającymi oraz ćwiczeniami cardio, dzięki którym poprawisz wytrzymałość swojego organizmu.


Żądają tysięcy złotych za książki na Chomikuj? Tak, bo prawo jest głupie!\nOd mężczyzny żądano 35 tys. zł, bo jego syn udostępnił na Chomikuj.pl książkę do nauki języka. Historia oburzająca, ale czy kogoś oburza prawo, które umożliwia taką formę zastraszania? więcej\n31-03-2014, 11:39, Marcin Maj, Biznes, Finanse i Prawo\nNotatki z wykładów są usuwane z Chomikuj.pl. Czy są chronione prawem autorskim?\nSerwis Chomikuj.pl usuwa z kont użytkowników notatki z wykładów, po zgłoszeniu wykładowców - wynika z listu Czytelnika. W pewnych przypadkach takie roszczenie może być prawnie uzasadnione. W aktualizacji odpowiedź Plagiat.pl. więcej\n07-02-2014, 07:59, Marcin Maj, Listy Czytelników\nMicrosoft nie chciał usuwania Linuksa z Chomikuj.pl. Chce lepiej zbadać tę sprawę\nTydzień temu pisaliśmy, że pliki z otwartym oprogramowaniem są usuwane z serwisu Chomikuj.pl na prośbę Microsoftu. Co ciekawe, sam Microsoft jest tym zaskoczony i próbuje ustalić, czy pracująca dla niego firma prawnicza mogła popełnić błąd. więcej\n17-12-2013, 14:14, Marcin Maj, Biznes, Finanse i Prawo


Ecolab Sklep [Hurtownia] - Rabaty do 30% - Kup » calde.pl\nCzyściwo wielokrotnego użytku\nW składce wielopanelowej Multifold\nNa odpady niesegregowane\n155,39 zł netto\nEcolab MAXX Brial 2 – Środek do mycia szklanych powierzchni – 5 l\n160,21 zł netto\n960,65 zł netto\n180,64 zł netto\nEcolab Neomax N – Preparat do czyszczenia posadzek – 10 l\n327,08 zł netto\n101,97 zł netto\n205,33 zł netto\n262,96 zł netto\nMarka Ecolab na rynku – lider w zakresie technologii\nFirmę Economics Laboratory założył Merritt J. Osborn w 1923 roku w USA. Jej nazwę przemianował w 1986 roku na Ecolab. Dziś marka jest uznana za światowego lidera w zakresie technologii i usług związanych z wodą, higieną i opieką zdrowotną. Produkty Ecolab są wykorzystywane i cenione na wielu obszarach:\nw branży hotelarskiej,\nw służbie zdrowia i wielu innych.\nNajważniejszą misją producenta marki jest codzienne dbanie o czystość i bezpieczeństwo milionów placówek na świecie. Ecolab pomaga im uzdatniać wodę do picia oraz do użytku w służbach zdrowia, hotelarstwie i przemyśle.\nProdukty Ecolab w sklepie calde.pl\nProdukty Ecolab wyróżniają się na rynku wszechstronnym zastosowaniem i wysoką skutecznością w utrzymaniu czystości. Są wybierane przez branże, które muszą dbać o bezbłędne podejście do higieny pracy, np. gastronomię. Profesjonalne środki czystości znajdują jednak zastosowanie nie tylko w miejscach pracy, lecz także w domu. Producent Ecolab oferuje produkty czyszczące odpowiednie do mycia zarówno ręcznego, jak i mechanicznego.\nW naszym sklepie calde.pl znajdziesz szeroki wybór środków m. in. do:\ndezynfekcji powierzchni i urządzeń,\nusuwania zabrudzeń i osadów,\nręcznego mycia naczyń,\ncodziennej higieny rąk.\nTo, co jeszcze wyróżnia dystrybutora na rynku, to innowacyjne strategie dotyczące produkcji. Zespół 1200 naukowców, inżynierów i specjalistów technicznych na bieżąco tworzy najlepsze rozwiązania, które są oparte na nowoczesnej cyfrowej technologii i chemii. Przy procesie powstawania produktów uwzględnia ich wpływ na środowisko oraz człowieka. Dzięki temu mamy pewność, że decydując się na środki producenta Ecolab, dbamy o bezpieczeństwo i higienę nie tylko klientów, lecz także całej planety.\nProducent marki Ecolab zapewnia najwyższą jakość swoich produktów. Decydując się na zakup środków czystości, masz pewność, że Twój lokal lub przestrzeń domowa będą pozbawione zanieczyszczeń każdego rodzaju. Innowacyjne rozwiązania wykorzystywane przez producenta sprawiają, że efekty zadowolą nie tylko Ciebie, lecz także gości.\nW ofercie znajdziesz np. specjalistyczny środek do usuwania zabrudzeń, który skutecznie usuwa nawet najbardziej uciążliwe zabrudzenia, takie jak: plamy z tłuszczu, atrament lub grafitti. Produkt jest ponadto bardzo wydajny i precyzyjny, co zapewnia aplikator dozujący odpowiednią ilość produktu tam, gdzie potrzebujesz.\nCo więcej, producent gwarantuje również skuteczną i profesjonalną pomoc w myciu naczyń. Doskonale wie, że w miejscach, takich jak stołówka czy restauracja, higiena musi być zachowana na najwyższym poziomie. To właśnie zapewni wydajny preparat do mycia naczyń, który zwalcza nawet najtrudniejsze zabrudzenia po jedzeniu. Ponadto nadaje się do mycia porcelany, szkła, stali nierdzewnej i pozostawia naczynia połyskujące i bez jakichkolwiek smug.\nProdukty Ecolab znajdą również zastosowanie w placówkach medycznych. Dzięki ich profesjonalnemu i ekologicznemu składowi, są bezpieczne do użytku w obszarach podwyższonego ryzyka. Preparat do mycia i dezynfekcji powierzchni szczególnie wyróżnia się na tle konkurencji ze względu na swoją niezawodność w miejscach wymagających wysokiej higieny. Idealnie sprawdza się podczas czyszczenia nie tylko powierzchni metalowych, lecz także tworzyw sztucznych.\nDzięki produktom marki Ecolab nie musisz martwić się dłużej o zanieczyszczoną powierzchnię, która czasami potrafi skutecznie odstraszyć klientów. Czy wiesz, że 9 na 10 osób zwraca uwagę na zalegający kurz lub pojedyncze plamy na parapetach? Nie pozwól na to, żeby wystawili Ci negatywną opinię.\nCele producenta Ecolab\nMarka Ecolab nieustannie wywiera pozytywny wpływ na rynku. Jej celem na 2030 rok jest przywrócenie ponad 50% poboru wody w zbiornikach o wysokim ryzyku wykorzystywanych w jej działalności. Ponadto już teraz skutecznie walczy ze zmianami klimatycznymi mającymi realny wpływ na nasze życie. Do 2030 roku zobowiązuje się do bezpośredniego ograniczenia emisji z posiadanych (lub kontrolowanych) źródeł o połowę oraz do przejścia na odnawialną energię elektryczną w 100% w ciągu 10 lat. Co się z tym wiąże, planuje również osiągnąć zerowe emisje dwutlenku węgla do 2050 roku.\nEcolab każdego roku zapobiega utracie 300 miliardom galonów wody, co przekłada się na dostęp wody pitnej dla ponad miliarda ludzi na świecie.\nEcolab nieustannie dostarcza specjalistycznej wiedzy, profesjonalnych produktów i usług po to, żeby poprawić warunki sanitarne. Dzięki temu rocznie zapobiega 11 milionom chorób przenoszonych drogą pokarmową.\nEcolab zapewnia najwyższą jakość produktów czyszczących, dezynfekujących i odkażających. Dzięki temu co roku 116 milionów ludzi ma higieniczne warunki pracy oraz dostęp do opieki medycznej.\nEcolab ma jasną wizję przyszłości. Do 2030 roku firma zobowiązała się realnie walczyć ze zmianami klimatycznymi i zmniejszyć emisję dwutlenku węgla o 50%, a do 2050 roku – o 100%.