Juventus - Fiorentina: typy, kursy, składy (20.04.2022)\n20 kwietnia 2022, 12:52 20 kwietnia 2022, 12:52\nJuventus – Fiorentina: typy, kursy, składy (20.04.2022)\nW drugim rewanżowym spotkaniu Coppa Italia dojdzie do spotkania Juventus – Fiorentina. „Stara Dama” w pierwszym starciu szczęśliwie odniosła zwycięstwo 1-0 po samobójczej bramce Lorenzo Venutiego w doliczonym czasie gry. Dla gospodarzy tego meczu puchar Włoch to ostatnia szansa, aby powalczyć o jakieś trofeum w tym sezonie. Czy drużyna z Dusanem Vlahoviciem oraz Wojciechem Szczęsnym w składzie okaże się lepsza od „fiołków”? Początek meczu Juventus – Fiorentina od godziny 20.55 na Polsat Sport Premium 1. Poznajcie nasze typy na to spotkanie.\nJuventus w ostatniej kolejce rzutem na taśmę doprowadził do wyrównania w spotkaniu z Bolonią. Bramka Dusana Vlahovicia na 1-1 w doliczonym czasie gry zapewniła podopiecznym Maxa Allegriego jeden punkt. Tydzień wcześniej również mieli ogromne problemy w starciu z Cagliari, które walczy o utrzymanie. Tam ponownie punkty uratował im serbski napastnik, który na kwadrans przed końcem strzelił decydującą bramkę, ustalając wynik meczu na 2-1. Wydaję się, że forma drużyny z Turynu znacząco spadła po kompromitującym dwumeczu w 1/8 finału Ligi Mistrzów przeciwko Villarrealowi, a przed nimi decydująca część sezonu. W bramce zabraknie Wojtka Szczęsnego, który usiądzie na ławce rezerwowych jak we wszystkich poprzednich spotkaniach krajowego pucharu.\nFiorentina jest na fali wznoszącej w ostatnich tygodniach. Drużyna ze stolicy Toskanii notuję serię 6 meczów bez porażki. W tym czasie byli w stanie urwać punkty Interowi, remisując na wyjeździe 1-1 czy po fantastycznym meczu pokonać kandydata do tytułu Napoli 3-2. W ostatniej kolejce skromnie pokonali zespół Venezi 1-0 po bramce Lucasa Torreiry. Vicenzo Italiano przed meczem wypowiadał się w sposób optymistyczny, mówiąc: „Potrafiliśmy w Pucharze Włoch pokonać na wyjeździe Napoli i Atalantę. Więc wygranie z Juventusem też jest możliwe. Ostatnio mamy dobre wyniki, ale trzeba wyjść na boisko i to potwierdzić”.\nW ostatnich bezpośrednich starciach korzystniej wypada Juventus. W trzech na pięć ostatnich spotkań to właśnie „Bianconeri” byli górą. Raz spotkanie zakończyło się remisem oraz jeden raz Fiorentina na wyjeździe pokonała 3-0 Juventus.\nJuventus – Fiorentina: przewidywane składy\nJuventus: Perin – Danilo, Bonucci, Chiellini, Sandro – Cuadrado, Zakaria, Rabiot, Dybala, Morata – Vlahović\nFiorentina: Terracciano – Venuti, Milenković, Igor, Biraghi – Maleh, Torreira, Duncan – Ikone, Cabral, Gonzalez\nJuventus – Fiorentina: typy\nObie drużyny strzelą gola [~1.86]\nLiczba rzutów rożnych +8.5 [~1.56]\nPogoń – Raków: typy, kursy, składy (20.04.2022)\nRaków pokonuje Pogoń i wskakuje na fotel lidera!


Wiejskie Cmentarze Ewangelickie Województwa Łódzkiego - Ratując pamięć - Wywiad z Adrianem Kutem, prezesem Stowarzyszenia „Historia Koluszek”\n29.01.2017 w Internecie pojawił się bardzo emocjonalny tekst, zatytułowany „Czy faktycznie nikt nie gromadzi eksponatów historycznych z Koluszek? Medialne kłamstwo na drodze do muzeum” Tekst ten pojawił się na stronie www.historiakoluszek.pl i został podpisany przez Stowarzyszenie „Historia Koluszek”. Ponieważ temat regionalnych izb pamięci oraz muzeów, zwłaszcza w regionie łódzkim, niezwykle mnie interesuje, postanowiłam artykuł przeczytać. Autorzy artykułu z wielką sympatią pisali o Muzeum w Gałkówku, więc postanowiłam sprawdzić, czy podobnie jak działacze z tej miejscowości podejmują jakieś działania na rzecz ratowania cmentarzy ewangelickich. Na moje pytanie odpowiedział pan Adrian Kut, który jest prezesem Stowarzyszenia „Historia Koluszek”.\nA.K. Tak, pracowaliśmy na cmentarzu ewangelickim w Żakowicach. Kilkakrotnie ten cmentarz porządkowaliśmy. Skala działań była dużo mniejsza niż w Gałkowie. Zaczynaliśmy działając jeszcze jako harcerze, więc bez jakiejkolwiek mechanizacji. Zlikwidowaliśmy zapory do paintballu, wynieśliśmy opony, postawiliśmy krzyże z brzózek, wykonane troszkę prowizorycznie. To był rok 2011.\nNa tym jednak nie zakończyliście opieki?\nA.K. W 2012 roku podnieśliśmy dwa nagrobki i postawiliśmy je, sporo terenu wykarczowaliśmy, postawiliśmy solidniejsze krzyże z belek, zabezpieczone drewnochronem… Może niepotrzebnie? Został jeden, resztę skradziono. Teraz co roku trochę porządkujemy, zabieramy śmieci, ale poważniejszych prac już nie prowadziliśmy. Może w tym roku damy radę poważniej coś zrobić, ale problemem jest dostęp do cmentarza, bo jest odcięty od drogi przez działki prywatne.\nTo zapewne oznacza problem w dostaniu się do cmentarza? Czy istnieje jakakolwiek droga prowadząca do tego miejsca?\nA.K. Obecnie by dostać się na cmentarz z ul. Piotrkowskiej trzeba przedzierać się przez dziury w ogrodzeniu pustej działki, będącej dawno temu drogą dojazdową albo nadrabiać sporo drogi i „iść przez pola” – prywatne pola ludzi, którzy pewnie nie chcą, by naruszano ich własność.\nCzy cmentarz w Żakowicach jest wpisany do rejestru zabytków?\nA.K. Cmentarz ewangelicki w Żakowicach jest ujęty w wykazie obiektów zabytkowych figurujących w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Nie mamy informacji na temat wiedzy wojewódzkiego konserwatora zabytków. Nie udało się również ustalić właściciela tego terenu.\nPanie Adrianie, podczas naszej rozmowy używa pan określenia „my”. Ktoś się za nim kryje?\nA.K. Piszę „my” w rozumieniu całego Stowarzyszenia, które reprezentuję. Skupiamy głównie młodzież, ale i osoby starsze, które interesują się historią lokalną Koluszek. Założyliśmy w 2012 r. stronę internetową (portal) www.historiakoluszek.pl. W 2014 wokół portalu zgromadziło się tyle osób, że mogliśmy zawiązać stowarzyszenie, które zostało wpisane do rejestru 29 września 2014 roku. Do tej chwili każdą rzecz jaką robiliśmy, a która wymagała nakładów finansowych – opłacaliśmy z własnych zarobionych pieniędzy. Od 2011 roku na każdych Dniach Koluszek organizujemy stoisko muzealne – aby osoby nie korzystające z Internetu mogły zapoznawać się z naszymi zbiorami. Organizowaliśmy samodzielnie, lub we współpracy, wiele wydarzeń, akcji, które ciężko tu wszystkie przytaczać. Obecnie w stowarzyszeniu działają 24 osoby.\nA pokusiłby się pan o podanie średniej wieku w waszym Stowarzyszeniu?\nA.K. Średnia wieku wynosi około 22-23 lat.\nInteresuje mnie początek związany z harcerstwem. Sama upatruję w tej grupie duże możliwości. Fantastycznie tradycje harcerstwa wykorzystał do zachęcenia do opieki nad cmentarzami historycznymi pan Jerzy Widerski ze Stawiszyna (wielkopolskie). Wy też z harcerstwa wyrośliście. Czy sądzi pan, że ta organizacja buduje postawy prospołeczne, czy może po prostu trafiają do niej społecznicy?\nA.K. Harcerstwo jest dobre na początek działalności, uczy postaw, zachowań, ale również ogranicza działalność. Osobiście uważam, że ZHP powinno przejść gruntowną reformę organizacji i struktur.\nTuż na początku naszej korespondencji przesłał mi pan wykaz nazwisk z grobów, które udało się odczytać członkom naszego stowarzyszenia. Kto wpadł na taki pomysł, by zbierać te informacje i co zamierzacie tym działaniem osiągnąć?\nA.K. W 2015 roku zrodził się pomysł spisania wszystkich nazwiska z istniejących jeszcze płyt nagrobnych na cmentarzach ewangelickich, wojennych, czy pojedynczych mogił. Projekt został zrealizowany jedynie częściowo, ale jest szansa na kontynuację. Zamierzamy zbudować dział ze spisami cmentarzy w promieniu 15 km, gdzie będą informacje o cmentarzu i lista osób tam pochowanych.\nCzy z kimś współpracujecie w sprawie cmentarza?\nA.K. Do tej pory nie współpracowaliśmy z nikim w tej materii, ale na jednym z zebrań wiejskich sołectwa Żakowice - Różyca pojawiła się oferta pomocy przy porządkowaniu, na pewno będziemy współpracować z każdym, kto zaoferuje pomoc.\nJak postrzegana jest wasza działalność przez mieszkańców? Pytam nie o całość waszych działań, a o prace na rzecz cmentarza w Żakowicach.\nA.K. Myślę, że w większości przypadków raczej pozytywnie lub chociaż neutralnie. Zdarzały się słowa, że pielęgnujemy groby „nazistów, faszystów, morderców”. Wynika to jednak z niewiedzy i wielkiej oporności na wiedzę niektórych osób.\nRozumiem, że próbujecie radzić sobie z tą sytuacją? W pana słowach brzmi szacunek do ludzkich postaw i tolerancja.\nA.K. Przede wszystkim trzeba ludzi uświadamiać, uczyć ich, że ci Niemcy, Żydzi, nie pojawili się w 1939 roku, tylko że żyli wspólnie z Polakami od pokoleń. Najlepszą metodą jest pokazywanie dobrosąsiedzkich historii sprzed 1939 roku za pomocą wystaw, czy artykułów ukazujących jak wyglądało życie 80 - 100 lat temu. Oczywiście nie należy zakłamywać historii - jeżeli zdarzały się konflikty, czy spory - należy o tym też mówić. Przed wojną w Koluszkach było 30% Żydów i do 10% ewangelików, ale okoliczne wsie były często zdominowane przez protestantów. W takim środowisku udało się ze składek zbudować kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP (składki wpłacali również Żydzi i ewangelicy), zachowane są wspomnienia, jak proboszcz parafii grał w karty z miejscowym rabinem. Nawet na niedługo przed wybuchem II wojny światowej Niemcy wpłacali pieniądze podczas zbiórek na LOPP, czy zakup broni dla Wojska Polskiego. Ale była też część Niemców, którzy chodzili już w 1937 roku w brunatnych koszulach, wsłuchiwali się w przemowy Hitlera i oczekiwali włączenia do Rzeszy. O tym wszystkim trzeba ludziom mówić i uświadamiać ich, że historia nie jest czarno-biała, ale ma tysiące odcieni szarości.\nDużo faktów. Jest pan historykiem?\nA.K. Nie mam wykształcenia historycznego. Wiedzę czerpię (podobnie jak inni w Stowarzyszeniu) z opowieści, wywiadów ze świadkami historii, dokumentów, a także z gazet. Mam na myśli gazety archiwalne, które na bieżąco opisywały wydarzenia wielu nawet najmniejszych miejscowości. Jest to potężna skarbnica wiedzy. Na podstawie takich artykułów wydaliśmy dwa tomy książki „Koluszki w dawnej prasie”.\nGdzie ma początek historyczna pasja, która połączyła członków Stowarzyszenia? Czy to dom rozbudza takie zainteresowania, czy może szkoła?\nA.K. Ciężko powiedzieć, gdzie jest początek pasji. Podejrzewam, że każdy ma swój gdzie indziej, ale ostatecznie jakoś nasze drogi się zeszły i wspólnie coś tworzymy. Apetyt rośnie w miarę jedzenia. Historia lokalna to wielka układanka – odkrywając jeden element, ukazują się kolejne niewiadome, ale i udaje się zrozumieć inne elementy. I tak odkrywając jedno, chcemy odkryć drugie i trzecie i tak idzie dalej i dalej…\nZaczynaliście jako bardzo młodzi ludzie. Czy ktoś z was później podjął naukę w kierunku związanym z działalnością w Stowarzyszeniu?\nA.K. Początek działalności portalu przypadał na czas nauki w liceum, ale zainteresowanie historią było znacznie wcześniej – kiedy dokładnie, sam nie wiem . Mimo, że wszyscy interesujemy się historią, działalnością społeczną, to nikt na studia historyczne nie poszedł. Mamy w swoich szeregach studentów prawa, administracji, finansów, informatyki, matematyki, chemii, weterynarii, operatorstwa oraz obecnych licealistów.\nStowarzyszenie jest rozwojowe? Jesteście chętni do przyjmowaniach nowych członków?\nA.K. Jak najbardziej, co roku podejmujemy kilka uchwał w zakresie przyjęcia nowych członków.\nCzy poszukujecie konkretnych osób? Wasza działalność jest szeroka, jeszcze chwila i trudno będzie ogarnąć wszystkie tematy. Pewnie potrzebni wam ludzie, którzy znają się na konkretnych dziedzinach.\nA.K. Przede wszystkim szukamy osób, które z chęcią poświęcą swój czas, a wielu rzeczy można się nauczyć, gdy ten czas się ma.\nZatem życzę powodzenia w szerzeniu wiedzy historycznej, a przede wszystkim trzymam kciuki za powstanie muzeum w realnej przestrzeni – bo to jest chyba wasze największe, na chwilę obecną, marzenie. Dziękuję za poświęcony mi czas.\nWywiad przeprowadziła: Hanna Szurczak, zdjęcia: Stowarzyszenie „Historia Koluszek”


Ogólnie - TEMIDA24\nPosted on 1 grudnia 2021 Ogólnie\nProfesjonalny detektyw z przystępnym cennikiem – czy to możliwe w Krakowie?\nby Edvard MunchLeave a comment on Profesjonalny detektyw z przystępnym cennikiem – czy to możliwe w Krakowie?\nMyślisz o zatrudnieniu profesjonalnego detektywa z Krakowa? Nie wiesz, czy uda Ci się znaleźć kogoś z przystępnym cennikiem? Nasz tekst pomoże Ci rozwiać wszystkie wątpliwości,…\nPosted on 23 czerwca 2021 Ogólnie\nby Edvard MunchLeave a comment on Kiedy skorzystać z pomocy adwokata?\nPolskie prawo jest dosyć zawiłe, a do tego niektóre przepisy potrafią się na przestrzeni lat kilkukrotnie zmieniać, przez co czasami nie wiemy, jakie są nasze…\nPosted on 12 czerwca 2021 1 lipca 2021 Ogólnie\nby Edvard MunchLeave a comment on Butla z gazem w domu – jak użytkować?\nNiektóre gospodarstwa domowe nie są podłączone do sieci gazowej, dlatego kupując kuchenkę gazową, muszą zdecydować się na taką, którą można podłączyć właśnie do jednorazowej butli.…\nPosted on 4 marca 2021 4 marca 2021 Ogólnie\nby Edvard MunchLeave a comment on Kancelaria prawna Wrocław – kiedy szczególnie warto udać się właśnie w te miejsce?\nKażdego dnia mogą spotkać nas przeróżne rzeczy, których się po prostu nie spodziewaliśmy. W związku z tym warto zastanowić się nad tym co byśmy zrobili…\nPosted on 24 lipca 2020 Ogólnie\nby Edvard MunchLeave a comment on Kurator rodzinny – opis zawodu\nPo studiach podyplomowych resocjalizacja możesz zostać m.in. kuratorem rodzinnym. Nadzorujesz wtedy młodocianych, którzy pozostają na warunkowym zwolnieniu. Współpracujesz z nastolatkami i ich rodzinami, by ocenić,…\nPosted on 2 czerwca 2020 Ogólnie\nby Edvard MunchLeave a comment on Czy prawo jest nam potrzebne?\nCzasami wiele osób pomimo bardzo dużej wiedzy zadaje sobie radykalne i podstawowe pytania takie jak – po co nam właściwie prawo? Pozornie wydaje się to pytanie…


💄 7 Celebrytów, którzy mają wspaniałą skórę tylko przez wodę do picia - 2020\n7 Celebrytów, którzy mają wspaniałą skórę tylko przez wodę do picia\nGwiazdy lubią to twierdzić ktoś mogą uzyskać świecącą hollywoodzką skórę, pijąc dużo wody. Zawsze wiedzieliśmy, że woda jest niesamowita dla twojej skóry - w końcu to największe organy na ciele - ale jakoś nigdy nie osiągnęliśmy tak samo bezwysiłkowych rezultatów z H2O jak Eva Longoria. Może ma dostęp do jakiegoś fantazyjnego, bogatego człowieka, o którym my, normalni ludzie, albo kalifornijska susza, nie wiemy. Mimo to jesteśmy zdezorientowani i zaintrygowani.\nPo skoku spotkaj piękne światy, które są piękne dzięki wodzie (według nich):\n"Już wcześniej byłem znany z tego, że piję z węża na podwórku! Ale w restauracjach, kiedy mam ochotę, poproszę o cytrynę. –Gabrielle Union, Ludzie\n"Mam alkaliczne filtry do wody w moim zlewie kuchennym i na głowicach prysznicowych, więc jest oczyszczonyi alkaliczny. Dowiedziałem się o korzyściach płynących z odczynów alkalicznych w twoim ciele z nauki żywienia ".–Miranda Kerr, Into the Gloss\n"I znasz te gigantyczne kubki Big Gulps, które większość ludzi napełnia wodą sodową? Ma jej wodę. "–Makijaż Winona Ryder, Ludzie\n"Jeśli zapytasz moje dzieci" Jaka jest jedna rzecz, której mama cię nauczyła? "[Odpowiedź brzmi]" Pij wodę "."–Elle MacPherson, Jesteś piękna\n"Zawsze staram się spać przez co najmniej osiem godzin na dobę i, oczywiście, woda, woda, woda! Piję 100 uncji Smartwater każdego dnia. Ale czasami muszę mieć dietetyczną colę - nic takiego nie ma! "–Jennifer Aniston, Kształt\n"Woda jest naprawdę dobra dla ciebie. Woda może być fajna. "–Eva longoria, Ludzie\n"Woda jest nudna."–Lindsay Lohan, Into the Gloss\nCzy dieta wegańska naprawdę pomaga schudnąć?\nNauka ustali najlepszą dietę dla Twojego zdrowia\nCo to jest Transconjunctival Mid-Facelift?\nPięć porad na udane wakacje wiosenne\nJak uzyskać ulubiony wygląd Lash\nCzy Twoje "Naturalne" produkty są naprawdę naturalne?\nRita Moreno Recycles 1962 Oscarowa suknia, udowadniający wiek to tylko liczba\nTa marka lakieru do włosów sprzedawana jest co 5 sekund na całym świecie\nPróbowaliśmy: pocenie się w twarz 4-w-1 Kiss My Face


"Centrum Zdrowia Dziecka samo nie upora się z długami" - Wawer\n01.02.2013 16:04 raport o stanie Centrum Zdrowia Dziecka\nCentrum Zdrowia Dziecka ma problemyfot. Tomasz Zieliński /tvnwarszawa.pl\nRaport i trwająca kontrola wykazały tak wiele nieprawidłowości, że z ich wynikami muszą zapoznać się także inne instytucje, m.in. resort finansów, skarbu oraz CBA.\nSą już pierwsze ustalenia z kontroli ministerstwa zdrowia w Centrum Zdrowia Dziecka. Jak informuje Radio ZET, przez trzy lata pełnomocnikiem byłego już... WIĘCEJ »\nPo kilku godzinach zakończyła się operacja czteroletniej Lenki, której w czwartek w Centrum Zdrowia Dziecka usunięto sztuczną lewą komorę serca.... WIĘCEJ »\nzgłoś naruszenie odpowiedz 17.10.2013 14:59 ~kahha\nLudzie opamiętajcie się, CZD jest szczególnego rodzaju placówką nie szpitalem a Instytutem Badwczym, niestety przez polski system prawny traktowany bardzo pobocznie. Stawka żywieniowa tak bardzo krytykowana przez autora atrykułu wynika z tego, że CZD musiało wziąć kredyt na remont kuchni, gdyż stara miała już ponad 30 lat i stwarzala zagrożenie nie tylko dla pacjentów, ale i dla pracowników tej kuchni. Jeżeli chodzi o ogrodników to z tego co wiem jest ich czterech co chyba nie jest specjalnie wygórowaną liczbą biorąc pod uwagę teren jaki posiada CZD i jak ktoś kiedykolwiek był w tym Instytucie to wie ile kwiatów różnego rodzaju stoi na dziesiątkach korytarzy. Problem tkwi w przepisach, braku regulacji prawnych. A przede wszystkim po stronie NFZ, który zwraca pieniądze np. gdy jest dziecko kariologiczne, które musi mieć operację na otwartym sercu musi przejść szereg zabiegów, badań w innych klinikach np. stomatologicznej, a NFZ zwraca kasę tylko za operację serca.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.02.2013 17:06 ~aloha\nOni robią tam takie porządki że zwalniają ludzi na urlopach wychowawczych a dostają nagrody za ułatwienie powrotu matkom do pracy\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.02.2013 14:10 ~Piel\nPrawdopodobnie w wiekszości placówek tak jest a CZD staneło na cenzurowanym z powodów politycznych. Przedstawiony raport natomiast szeroko omija zarobki lekarskie i sposób ich zatródniania i nic nie mówi o złej organizacji pracy przez kierujacych.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2013 11:32 ~asi\nwszyscy zarządzający instytucjami państwowymi powinni odpowiadać swoimi majątkami. Penie za ustawiane przetargi dostają kupę forsy, zmieniają mieszkania na apartamenty a dzieci studiują zagranicą, kupują mieszkania dzieciom i są ustawieni do końca życia za pieniądze podatników. Skorumpowane bagno !!!!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2013 08:01 ~matka\nnie odnoszę wrażenia aby było tam za dużo personelu. Jest w sam raz, to akurat w pozostałych placówkach nie można liczyć na personel. W ICZD jest inaczej, i to chyba do takich standardów powinniśmy dążyć. Niestety ale pewnie problem, leży w NFZ. Córka jest pacjentem od 7 lat, po zabiegu na sercu, mieszkamy 250 km od Warszawy i nie mamy alternatywy leczenia się gdzie indziej. Zdarzyło mi się przekładać planowaną wizytę w trybie pilnym i nigdy nie spotkałam się z odmową. Wg mnie system opieki nad pacjentem jest należyty. Co do wyżywienia stawka może i jest duża, ale tu dają jeść dzieciom i dostosowują dietę indywidualnie a nie jak w pozostałych szpitalach - pacjent może liczyć tylko na rodzinę. Wysoki pensje, a dlaczego specjaliści nie mieliby być dobrze nagradzani? Jasne obniżyć pensję wtedy znajdą zatrudnienie w prywatnych klinikach i to najlepiej za granicą. Wtedy ani specjalistów ani podatków. Tyle będziemy mieć. Dzieci będą leczone przez miejscowych konowałów, bez wiedzy to dopiero pochłonie pieniędzy.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 02.02.2013 07:24 ~kobra\nLikwidacja NFZ,dotacji kościelnych,ZUS-u i mamy służbę zdrowia uzdrowioną...Lepeij dzieciaki leczyć niż dawać tym złodziejom biliony złoty na luksusowe życie.Przecież dzieci to podstawa narodu.....\nzgłoś naruszenie odpowiedz 01.02.2013 21:35 ~Jan\nCiekaw jestem jak to sie odbije na obsłudze medycznej. Juz teraz dziecko po operacji serca stało na kontrolnej wizycie do lekarza dwa razy dluzej a co bedzie pozniej ?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 01.02.2013 19:49 ~roland\nByła dyrekcja która zrobiła tak ogromny dług teraz wspiera następny szpital na Banacha tylko kwestia czasu a będzie o tym głośno.Potrzebni są tylko ludzie uczciwi i normalni ale takich się nie toleruje.Teraz modni są barbarzyncy co mają kołnierzyki białe a ręce lepkie od przekrętów zamiast twarzy mają maski i rozbiegane głowy od brylantyny ...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 01.02.2013 18:48 ~Piotr J\nWreszcie cała prawda o tym medycznym bagnie. Pensje po byku, stawki zywieniowe z sufitu, kombinacje na kazdym kroku a potem płacz, ze NFZ daje za mało. W której firmie prywatnej płacili by pensje wyższe o 170 % od otrzymanych dotacji? Zapytajcie NIK ile tam zarabia lekarz? To są dwucyfrowe liczby i to grubo dycyfrowe. Przeciez tego to nikt nie wytrzyma. I ani mru, mru przez lata ,aż doszło do 200 mln.I znów ja- czyli podatnik dopłacę, jak do LOT, do kopalni, PKP, KRUS...Skąd k....brać mam na to pieniądze? Chyba z fotoradarów.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 01.02.2013 18:45 ~bydgoszczanin\ngostek na dno ? chyba podnosi z dna. i jakiego magelana ???


Leica Gallery w Warszawie zaprasza 21 marca 2015 roku o godz. 20.00 na wernisaż wystawy fotografii pt. Nailing Love - których autorem jest Wojtek Wieteska.\nWystawa Nailing Love to nie tylko zdjęcia. Jej częścią jest m.in. płukarka archiwalna z 12 fotografiami, które w trakcie ponad miesięcznego procesu ulegną degradacji zamiast archiwizacji, fotografie wydrukowane na różne sposoby i w wielu rozmiarach – stykówka pojawia się obok fototapety. Wszystko to składa się na wystawę intrygującą, nieoczywistą i nietypową.\nWojtek Wieteska - fotografuje od 1986 roku. Mieszkał i pracował w Berlinie, Paryżu, Nowym Jorku, Tokio – obecnie w Warszawie. Wykłada w PWSFTviT w Łodzi. Pobyty w Australii, Afryce Płn., Ameryce Płd., na Bliskim Wschodzie, Dalekim Wschodzie, w Europie, Japonii i w USA były inspiracją do powstania indywidualnych projektów fotograficznych takich jak: 36 x Paryż, Rzeczywistość, Far West, Tokyo, N.Y.C.#02, Martwa Natura, Flights 91_08, a Stacja Warszawa, Protest 2007 czy duża wystawa w Łodzi Jestem z Polski powstały na gruncie społecznym i osobistym w Polsce. Fotografie Wojtka Wieteski znajdują się w państwowych i prywatnych kolekcjach w Polsce, Francji, Japonii, Norwegii, Niemczech, Szwajcarii, Szwecji i Stanach Zjednoczonych. Publikował zdjęcia na łamach m.in.: Gazety Wyborczej, Rzeczpospolitej, Pozytywu, Twojego Stylu, Elle, Voyage, Przekroju, Zwierciadła, Pani, Junge Kunst, Wysokie obcasy. Realizuje projekty artystyczne i komercyjne.\nWernisaż wystawy: 20 marzec 2015 r., godz. 20.00\nTermin wystawy: 20 marzec - 3 maj 2015 roku


iRacing raport 2 | Full Throttle\niRacing raport 2\nZapraszam na podsumowanie czwartego tygodnia moich zmagań w aktualnym (drugim) sezonie iRacing. Tydzień rozpoczął się 3 kwietnia od wyścigu na torze Brands Hatch Circuit GP, a skończył na nowym dla mnie Circuit of the Americas, 9 kwietnia. Przejechałem pięć wyścigów w czterech różnych seriach, niestety wyścig Skip Barber musiałem powtórzyć ponieważ mimo dobrej, 3-ciej pozycji na starcie zostałem permanentnie wyeliminowany na skutek uderzeń innych kierowców.\nTydzień rozpocząłem dość optymistycznie na znanym mi obiekcie Brands Hatch Circuit GP. Na początku niezłe zaskoczenie, bo w kwalifikacjach byłem 4-ty, wywnioskowałem z tego, że raczej trafiłem na słabszy split (serwer z użytkownikami o mniejszych „umiejętnościach”). Standardowo główny cel na wyścig - dowiezienie w jednym kawałku Porsche do mety. Nie podejmowałem specjalnego ryzyka chociaż czułem, że punkty hamowanie mógłbym przesunąć o wile dalej, to cały czas w głowie miałem, że to auto bez ABSu. Opłacało się jechać zachowawczo, kiedy na ekranie pojawiała się flaga z szachownicą zajmowałem trzecią pozycję.\nTor Circuit of the Americas to bardzo fajny, ale piekielnie wymagający obiekt, znajdziemy tu chyba wszystkie rozdaje zakrętów, serię zakrętów „S”, gdzie odpowiednio delikatnie trzeba przenosić ciężar samochodu, aby odpowiednio je pokonać. Nawroty z mega długimi prostym, górki, spadki i i bardzo długie łuki które łatwo zepsuć. Dzięki filmowi …. miałem punkt odniesienia w przygotowaniach, chwila treningu i widzę, że brakuje mi około 9-10 sekund do najlepszych zawodników! Tor jest długi, ale różnica w czasach jest katastrofalna.\nW tym tygodniu przejechałem dwa wyścigi na tym torze, w pierwszym mimo niezłej pozycji na kwalifikacjach zostałem kilkukrotnie najechany przez jednego zawodnika, raz co prawda definitywnie z mojej winy, ale na powtórkach widać było, że później to już się tylko na mnie odgrywał. Do kolejnej próby stanąłem ostatniego dnia tygodnia wyścigowego. Kolejny raz znośne w kwalifikacjach, 5-ta pozycja, ale sam wyścig już nie bardzo pozytywnie, sporo błędów wynikających z małej ilości treningów na tym torze i ostatecznie 11 pozycja na koniec.\nW wyścigach Ruf-em zawsze się sporo dzieje, dużo walki o pozycję i jazdy na granicy przyczepności opon. Drugi nowy dla mnie tor, Watkins Glen International w stanie New York to wyjątkowo szybki, ale dość prosty do zapamiętania. Z niemal każdym kolejnym okrążeniem wyścigu odkrywałem sposób aby urwać kolejne kilka setnych sekundy. Po kwalifikacjach byłem 9-ty, przede mną 30 minutowy wyścig więc standardowo postanawiam nie ryzykować, straciłem na początku kilka oczek, ale ostatecznie finiszuję na 10 pozycji. Średnia punktów doświadczenia wynosiła (SoF) ponad 1530, to największa ilość z całego tygodnia.\nI znowu amerykański tor w tym tygodniu to Mazda Raceway Laguna Seca, po ostatnim 2 godzinnym wydarzeniu w Motorsport Capsule właśnie na tym obiekcie mogę jechać po nim niemal z zamkniętymi oczami. Przynajmniej tak myślałem, podczas sesji udaje mi się wykręcić czas na poziomie 1:36 ze świadomością tego, że niewiele jest tam już do „zdarcia”. Gdy na zakończenie sprawdziłem jak topowi zawodnicy jadą tam 1:34, to się troszkę zasmuciłem, że jeszcze tyle mi brakuje. Co do samego wyścigu, po raz kolejny trafiłem na serwer z trochę słabszymi przeciwnikami i wygrałem cały wyścig, delikatnie czując oddech tylko drugiego zawodnika za sobą.\nZa mną obiektywnie średni tydzień, jeszcze sporo jazdy przede mną zanim się pewnie poczuję w Porsche. Nadganiam iRating punktami zdobytymi w Mazdzie, chociaż podświadomie czuje, że ta passa się powoli kończy i za chwilę będę już trafiał na lepszych (i dobrze).\niRating: 1208 - wzrost z 1166\nlicencja: C 2.50 - spadek z C 2.54


Referendum w Dobrej 7 czerwca. Tak postanowił komisarz wyborczy – iPolice\nReferendum w Dobrej 7 czerwca. Tak postanowił komisarz wyborczy\n21 maja 2020, 9:06 21 maja 2020, 20:46\nReferendum w sprawie odwołania wójta Gminy Dobra odbędzie się 7 czerwca – tak zdecydował Komisarz Wyborczy w Szczecinie. To nowy termin. Bo wcześniej referendum trzeba było zawiesić.\nPrzypomnijmy, że wcześniej komisarz postanowił o zawieszeniu tego referendum, „ze względu na sytuację sanitarno-epidemiologiczną”. Poprzedni termin był bowiem ustalony na 29 marca. O zmianę terminu wnioskowali również sami inicjatorzy głosowania w sprawie odwołania wójt Teresy Dery przed upływem kadencji.\nPaństwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Policach, na którego stanowisko powołuje się komisarz, nie widzi przeszkód w przeprowadzeniu tego referendum lokalnego 7 czerwca. Pod warunkiem wprowadzenia przez wójta procedur zapobiegających rozprzestrzenianiu epidemii COVID oraz stosowania środków profilaktycznych zapewniających bezpieczeństwo sanitarne członkom komisji oraz osobom uczestniczącym w referendum.\nPolice z największą dotacją na usługi opiekuńcze. Dla osób starszych i schorowanych\n45 laptopów dla polickich uczniów. Zebrali, naprawili, przekazali…


„Decyzje ramowe w sprawie zatrzymania i przekazywania więźniów” – sprawozdanie z seminarium w Luksemburgu (19-20.10.2021 r.) o europejskich standardach tymczasowego aresztowania i pozbawienia wolności – Prawo Anny\n„Decyzje ramowe w sprawie zatrzymania i przekazywania więźniów” – sprawozdanie z seminarium w Luksemburgu (19-20.10.2021 r.) o europejskich standardach tymczasowego aresztowania i pozbawienia wolności\nTEKST: Barbara Dziadek\nW dniach 19.10.2021 – 20.10.2021r. w Luksemburgu odbyło się seminarium Decyzje ramowe w sprawie w sprawie zatrzymania i przekazywania więźniów ( The Council Framework Decisions on detention and transfer of prisoners ). W seminarium brali udział reprezentanci Polski, Belgii oraz Hiszpanii. Tematyka seminarium skupiała na decyzjach ramowych Rady w sprawie zatrzymania i przekazywania więźniów, a szczególnie na określeniu europejskich standardów dotyczących tymczasowego aresztowania i pozbawienia wolności w oparciu o orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na podstawie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Natomiast w dniu 20 października 2021r. odbyła się wizyta w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości.\nW trakcie seminarium, wskazano aspekty pozbawienia wolności na które zwraca uwagę Europejski Trybunał Praw Człowieka( dalej ETPC) przy rozpoznawaniu spraw:\nprzestrzeń w celi,\nocena warunków higienicznych,\nochrona przed przemocą zarówno ze strony osadzonych, jak i funkcjonariuszy.\nWedług ETPC można wyliczyć ilość dostępnej przestrzeni (podejście zobiektywizowane).\nTrybunał przyjął, że jeśli chodzi o dostępność przestrzeni w celi to trzeba brać pod uwagę, ile jest osób w celi, czy mogą spędzać czas na zewnątrz. W sprawie Muršić przeciwko Chorwacji (skarga nr 7334/13) stwierdzono naruszenie art. 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności. W swojej skardze, skarżący skarżył się na brak przestrzeni osobistej w więzieniu, która niekiedy była mniejsza niż 3 m2. ETPC stwierdził, iż w sprawach, w których w grę wchodziła cela więzienna mierząca od 3 do 4 m2 przestrzeni osobistej na osadzonego, przestrzeń pozostawała istotnym czynnikiem dla oceny przez Trybunał adekwatności warunków pozbawienia wolności. W takich przypadkach naruszenie art. 3 będzie stwierdzone, jeśli na czynnik przestrzeni nakładały się jeszcze innego aspekty niewłaściwych fizycznych warunków pozbawienia wolności dotyczące, w szczególności, dostępu do ćwiczeń na świeżym powietrzu, naturalnego światła i powietrza, dostępności wentylacji, odpowiedniej temperatury pokojowej, możliwości korzystania z toalety w sposób zapewniający prywatność oraz dotyczące zgodności z podstawowymi wymogami sanitarnymi i higienicznymi.\nPodobnie ETPC wypowiedział się w znacznie późniejszych wyrokach w sprawach Walasek przeciwko Polsce (skarga nr 33946/15, wyr. z 18.10.2018r.), Zaręba przeciwko Polsce (skarga nr 59955/15, wyr. z 10.10.2019r.) czy Adamkowski przeciwko Polsce (skarga nr 57814/12, wyr. z 28.03.2019r.), podkreślając, że gdy przestrzeń osobista dostępna dla osadzonego spadnie poniżej 3 m² w pomieszczeniu wieloosobowym, zachodzi silne domniemanie naruszenia art. 3 EKPC.\nOsoba zatrzymana powinna mieć dostęp do akt sprawy uzasadniających zatrzymanie i aresztowanie.\nJeśli nie ma konkretnych powodów, aby ograniczyć dostęp do akt, to trzeba udostępnić dokumenty. Ograniczenie dostępu do akt jest powszechnym problemem w całej UE. Interes postępowania nie jest nadrzędny do prawa dostępu do akt. Prawo do rzetelnego procesu jest zagwarantowane prawem do informacji, prawem dostępu do akt sprawy (dyrektywa PE i Rady 2012/13/UE), prawem dostępu do adwokata ( dyrektywa PE i Rady 2013/48).\nPrzy podejmowaniu decyzji w zakresie przedłużenia tymczasowego aresztowania, nagminne jest stosowanie frazy „okoliczności się nie zmieniły”. Organ podejmujący decyzję o przedłużeniu tymczasowego aresztowania powinien dokonać kontroli na nowo. W uzasadnieniu trzeba wskazać powody, dla których dalej osobę należy przetrzymywać. Nie można przerzucać ciężaru dowodowego na oskarżonego. Przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania:\nutrudnianie postępowania osoba może mataczyć)\nZasada wzajemnego uznawania orzeczeń nie jest bezwarunkowa\nWzajemne zaufanie i wzajemne uznawanie orzeczeń leży u podstaw wspólnych wartości, pod którymi podpisują się państwa członkowskie. Zarówno zasada wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi, jak i zasada wzajemnego uznawania mają w prawie Unii fundamentalne znaczenie, gdyż umożliwiają utworzenie i utrzymywanie przestrzeni bez granic wewnętrznych. Stosowanie zasady wzajemnego uznawania wymaga, aby istnienie orzeczenia prawomocnego w jednym z Państw Członkowskich pociągało za sobą szereg skutków w innych Państwach Członkowskich.\nZasada wzajemnego uznawania orzeczeń nie jest jednak bezwarunkowa. Artykuły 1 i 4 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 3 EKPC ustanawiają jedną z podstawowych wartości Unii i jej państw członkowskich Kwestie wzajemnego uznawania orzeczeń nie mogą mieć charakteru nadrzędnego nad zakazem tortur i nieludzkiego traktowania.\nRealizacja Europejskiego Nakazu Aresztowania\nZgodnie z art. 1 ust.1 decyzji ramowej rady z dnia 13 czerwca 2002r. w sprawie Europejskiego Nakazu Aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, Europejski Nakaz Aresztowania stanowi decyzję sądową wydaną przez państwo członkowskie w celu aresztowania i przekazania przez inne państwo członkowskie osoby, której dotyczy wniosek, w celu przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolności bądź środka zabezpieczającego.\nZgodnie z zasadą wzajemnego uznawania orzeczeń, państwa członkowskie wykonują każdy nakaz aresztowania.\nJednak wykonujący nakaz organ sądowy może odmówić wykonania takiego nakazu wyłącznie w enumeratywnie wyliczonych wypadkach obligatoryjnej odmowy wykonania, przewidzianych w art. 3 decyzji ramowej, lub fakultatywnej odmowy wykonania, przewidzianych w art. 4 i 4a decyzji ramowej. Poza tym wykonanie europejskiego nakazu aresztowania można uzależnić wyłącznie od jednego z warunków wyczerpująco określonych w art. 5 decyzji ramowej (wyrok Lanigan, C- 237/15) .\nOrzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawach Aranyosi ( C-404/15), PPU ML( C-220/18) oraz Dorobantu ( C- 128/18) pokazały kierunek, w którym należy iść.\nJeśli istnieją wątpliwości, czy państwo wydające nakaz nie zapewni odpowiednich warunków gwarantujących poszanowanie godności człowieka, należy odmówić wydania nakazu. W tym celu wykonujący nakaz organ sądowy powinien na wstępie oprzeć się na obiektywnych, wiarygodnych, dokładnych i należycie zaktualizowanych danych o warunkach pozbawienia wolności panujących w wydającym nakaz państwie członkowskim, które dowodzą istnienia nieprawidłowości, czy to systemowych lub ogólnych, czy dotyczących niektórych grup osób, czy też niektórych ośrodków penitencjarnych. Dane te mogą wynikać w szczególności z międzynarodowych orzeczeń sądowych, takich jak wyroki ETPC, orzeczeń sądowych wydającego nakaz państwa członkowskiego oraz decyzji, sprawozdań i innych dokumentów sporządzanych przez organy Rady Europy lub pochodzących z systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.\nDecyzja odmawiająca wykonania europejskiego nakazu aresztowania musi być poprzedzona przeprowadzeniem dwuetapowego testu:\nPo pierwsze, należy ustalić, czy w państwie wydającym nakaz istnieje rzeczywiste ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania ze względu na „nieprawidłowości – czy to systemowe, czy ogólne, czy dotyczące niektórych grup osób, czy też niektórych ośrodków penitencjarnych.\nNastępnie, organ wykonujący nakaz musi dokonać oceny w sposób konkretny i dokładny, czy istnieją poważne i sprawdzone podstawy, aby uznać, że zainteresowana osoba będzie narażona na to niebezpieczeństwo ze względu na warunki jej pozbawienia wolności rozważane w wydającym nakaz państwie członkowskim.\nEuropejski Nakaz Dochodzeniowy (END) oraz Europejski Nakaz Nadzoru (ENN)\nPowszechnym problemem jest nadużywanie ENA. Europejski Trybunał Praw Człowieka stwierdził, że im dłużej trwa tymczasowy areszt, tym mniejsze jest ryzyko ucieczki. Kolejną kwestią wartą omówienia jest zbyt wczesne sięganie po ENA, nie dokonując oceny proporcjonalności. Należy poszukiwać alternatyw dla Europejskiego Nakazu Aresztowania, którymi są m.in. Europejski Nakaz Dochodzeniowy (END) czy Europejski Nakaz Nadzoru ( ENN).\nCelem zastosowania ENN jest zapobieganie dyskryminacji osób, które skorzystały z prawa do przemieszczania się, zachęcenie do rehabilitacji społecznej już na etapie procesu, zmniejszenie ilości wydawanych ENA.\nDzięki środkom nadzoru wskazanym w decyzji ramowej Rady 2009/820/WSiSW osoba, która ma miejsce pobytu w jednym państwie członkowskim, a co do której toczy się postępowanie karne w drugim państwie członkowskim, oczekując na proces może być nadzorowana przez organy w tym państwie, w którym ma miejsce pobytu.\nPrzykład: Obywatel Holandii aresztowany w Hiszpanii po dokonanej bójce, dzięki ENN może wykonywać w Holandii środki nadzoru orzeczone przez Sąd w Hiszpanii.\nDecyzja ramowa umożliwia monitorowanie w państwie wykonującym środków nadzoru zastosowanych wobec danej osoby, zapewniając efektywny wymiar sprawiedliwości, a w szczególności stawiennictwo danej osoby na rozprawie. W art. 8 ust. 1 i 2 wskazano środki nadzoru do których ma zastosowanie decyzja ( np. zakaz prowadzenia pojazdów, obowiązek poddania się leczeniu, w tym terapii odwykowej). Organ państwa wykonującego wydaje decyzję w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania przez organ państwa wydającego decyzji w sprawie środków nadzoru i zaświadczenia.\nW przypadku gdy charakter środków nadzoru jest niezgodny z prawem państwa wykonującego, to zgodnie z art.13 ust. 1 właściwy organ w tym państwie członkowskim może dostosować je do typów środków nadzoru, które zgodnie z prawem państwa wykonującego mają zastosowanie do równoważnych przestępstw. Dostosowany środek nadzoru odpowiada możliwie najściślej środkowi zastosowanemu w państwie wydającym. Co istotne, dostosowany środek nadzoru nie może być surowszy niż środek nadzoru, który został zastosowany pierwotnie.\nJeśli nie uda się wykonać ENN, to wówczas można zastosować ENA ( opcja rezerwowa).\nObserwuje się rzadkie stosowanie ENN między państwami członkowskimi, co jest efektem z jednej strony braku wiedzy o istnieniu takiego instrumentu, a z drugiej strony braku zaufania do drugiego państwa, że będzie wykonywać nakaz nadzoru.\nNależy podkreślić, że ENN w przeciwieństwie do ENA nie można wydawać przeciwko osobom, które nie ukończyły 18 roku życia.\nSeminarium zakończone zostało wizytą w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości, gdzie uczestnicy oglądali rozprawę HK przeciwko Dania I HK/Privat ( C – 587/20) w przedmiocie zwolnienia z funkcji przewodniczącej Związków Zawodowych z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego.\nZobacz także: Wykonanie ENA skierowanego do Polski przez inne państwo członkowskie UE a konieczność stosowania tymczasowego aresztowania – postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 26 IV 2021 r. (II AKz 276/21)\nBarbara Dziadek – asystentka sędziego w Sądzie Rejonowym w Wydziale Karnym. Odbyła aplikację adwokacka i w 2019r. złożyła pozytywnie egzamin adwokacki. Ukończyła 3 miesięczny kurs organizowany przez Radę Europy w ramach programu HELP (Human Rights Education for Legal Professionals) „Wymiar Sprawiedliwości przyjazny dzieciom”. Autorka artykułu opublikowanego w Prokuraturze i Prawie „ Przesłuchanie małoletniego z niepełnosprawnością intelektualną – aspekty prawne oraz psychologiczne”. Prywatnie pasjonatka zdrowego i aktywnego trybu życia.


Praca Dietetyk regionalny, Olsztyn, Polska - oferta pracy\nPracaOferty pracyMedycyna / Opieka zdrowotna OlsztynDietetyk Olsztyn\nSpecjalista do spraw dietetykiPowiatowy Urząd Pracy w Zwoleniu\nSpółki wchodzące w skład Grupy Kapitałowej „Naprzód” posiadają certyfikaty i ubezpieczenie zapewniające wysoki standard usług i bezpieczeństwo.\nDzięki dużemu doświadczeniu i współpracy z wieloma różnorodnymi podmiotami wiemy, jak spełniać oczekiwania Klientów.\nDokładamy jednocześnie wszelkich starań, aby jakość oferowanych przez nas usług stale wzrastała.\nNaszą misję ujmujemy prosto: „Dbamy o naszych Klientów. Od tego zależy nasz wspólny sukces.”\nAdministratorem danych osobowych jest Grupa Kapitałowa Naprzód i Praca.pl Sp. z o.o.\nNauczyciel przedmiotów ogólnokształcącychNauczyciel przedmiotów zawodowychKrawcowa / KrawiecSprzedawcaDoradca Klienta Biznesowego\nInżynierSpecjalista ds. RekrutacjiPracownik ds. Telefonicznej Obsługi Klientów ObcojęzycznychDąbrównoMostkiAdwokatWulkanizator


Upersonifikowany zestaw do gry w szachy | Gadżetomania.pl\nSzachy będące strategiczną grą planszową wymagają od graczy wiele skupienia, odpowiedniej koncentracji oraz przede wszystkim umiejętności logicznego myślenia, rozplanowywania i przewidywania ruchów przeciwnika. Brzmi to dość skomplikowanie i poważnie, bo rzeczywiście gra do najprostszych nie należy. A może by tak wprowadzić do niej element nieco rozluźniający napiętą atmosferę i superskupionych graczy?\nTaki właśnie zamiar mieli projektanci w składzie Thomas Larsen Roed, Maria Edvardsen oraz Armand Bentzen, którzy wpadli na pomysł stworzenia upersonifikowanych szachów o nazwie "Okai Plai". Wygląd każdej z figur jest odpowiednio przypisany do roli, jaką spełnia ona w grze, niektóre z nich wyglądają całkiem przyjaźnie/neutralnie, inne prezentują się groźnie i złowrogo.\nW każdym razie chodziło o to, żeby trochę rozstresować graczy podczas gry, wprowadzić do niej jakiś nowy, ciekawy element, skłonić każdego przeciętnego gracza do wybrania swojej ulubionej figury. Nigdy nie byłem jakimś specjalnym fanem szachów, ale gdy spojrzałem na te upersonifikowane figury, od razu jakoś bardziej zachciało mi się w nie grać — gdybym tylko miał ten zestaw. Niestety o cenie ani dostępności nic na razie nie wiadomo.\nCo jest niezwykłego w tej filiżance? Malutki i słodziutki odtwarzacz od Sony 5 darmowych i potężnych konwerterów wideo DARPA ogłasza konkurs: zaprojektuj FANG - nową amfibię marines "Odpicuj mi brykę" w wydaniu zimowym [wideo] Toshiba Satellite w 16-calach QiQi Smartbook U1000 - nietypowy MID Foka mistrzowsko trafiająca do kosza [wideo] Jak zabezpieczyć hasłem dowolny folder w systemie Windows? Scyzoryk z 32GB pamięci i Bluetooth od Victorinox Bezpieczna jazda z wibrującym fotelem Moc jest naprawdę wszędzie - także na linii produkcyjnej [wideo]


INEDIA, NIEJEDZENIE, POST I INNE TEMATY :: Zobacz temat - Trądzik... Nie mam już sił... Pomóżcie\nTrądzik... Nie mam już sił... Pomóżcie\nWysłany: 2005 04 05 15:45 Temat postu: Trądzik... Nie mam już sił... Pomóżcie\nMam do Was ważne pytanie... Czy za pomocą inedii można wyleczyć się całkowicie z trądziku??\nJa już nie mam sił do tej choroby, ona jest okropna, choruje na nią od kilku lat z róznymi skutkami i chcę się jej pozbyć na zawsze...\nWysłany: 2005 04 05 18:55 Temat postu: Re: Trądzik... Nie mam już sił... Pomóżcie\nInedia nie jest lekarstwem, nie jest metodą na coś, inedia to stan.\nTrądzik to wynik funkcji obronnej ciała. Ciało usuwa przez skóre, która jest także narządem wydalniczym, nadmiar śluzu i trucizn.\nPost leczniczy jest jednym z najskuteczniejszych lekarstw na problemy skórne. W przypadku trądzika sprawa jest dość prosta, jednak wymaga dyscypliny po przeprowadzeniu postu, dyscypliny w utrzymywaniu diety. Dieta nie powodująca trądzika to taka, w której nie spożywa się produktów pochodzenia mlecznego (samo mleko, jogurty, kefiry, sery, masło itd.). U wielu osób to wystarcza. Jednak u pozostałych trzeba także usunąć produkty zrobione z pieczonej mąki (chleby, bułki, ciastka itd).\nJest mało wyjątków, w przypadku których trzeba usunąć także inne "pokarmy" i pozostać na tym, co dała natura, czyli na surowiznach.\nJak to jest w twoim przypadku, jeżeli chodzi o dietę, możesz sama sprawdzić doświadczalnie.\nWysłany: 2005 04 05 20:52 Temat postu:\nDziekuje za odpowiedź JMW.\nTroszke poczytałam w internecie i znalazłam artykuł w którym pisze że antybiotyki powodują więcej szkód niż pożytku.\nJak byłam mała bardzo często chorowałam i non-stop brałam antybiotyki, czy to może być przyczyną tego że teraz choruję na trądzik??\nChciałabym przystąpić do postu leczniczego, jednak obawiam się lewatywy, która źle mi się kojarzy. W jaki sposób można przeprowadzić ten zabieg w warunkach domowych i co jest do tego potrzebne??\nWysłany: 2005 04 05 21:57 Temat postu:\nantybiotyki powodują więcej szkód niż pożytku\nTo fakt w zdecydowanej większości przypadków. Szkody na zdrowiu mogą być duże, głównie osłabienie systemu obronnościowego ciała.\nczy to może być przyczyną tego że teraz choruję na trądzik?\nTego nie wiem ale przypuszczam, że nie bezpośrednio. Szkody wyrządzone przez antybiotyki można usunąć poprzez posty lecznicze właściwie wykonane.\nobawiam się lewatywy\nLewatywa nie jest konieczna. Ułatwia bardzo, bo usuwa zgniliznę z wnętrza ciała, która częściwo jest usuwana też przez skórę, jednak można obejść się bez niej.\nW jaki sposób można przeprowadzić ten zabieg w warunkach domowych i co jest do tego potrzebne?\nZobacz na forum, już było to dyskutowane parę razy.\nNajprościej, jak wiedzę, w warunkach domowych, to odkręcić słuchawkę prysznica, wprowadzić rurkę do odbytu i pozwolić aby ciepła woda powoli wpływała, aż do odczualnego parcia. Potem wypuścić wszystko. Powtarzać wedle własnego uznania. Ćwiczyć i zastanowić się, co jest mniejszym złem, bawić się w taki sposób czy gnić od środka.


KANCELARIA ADWOKACKA JOANNA JUŃCZYK SMOK - Nasz zespół\nJoanna Juńczyk Smok\nSpecjalizuje się w prawie rodzinnym i karnym. Ma wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu zarówno spraw karnych jak również spraw o rozwód, separacje czy alimenty - i w tej właśnie materii może pochwalić się licznymi sukcesami i zadowoleniem swoich Klientów.\nPraktyczne doświadczenie zawodowe połączone z teorią i dobrą znajomością fachowej literatury oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego pozwala jej na szeroki ogląd każdej sprawy i proponowanie rozwiązań optymalnych dla swoich Klientów.\nAdwokat, członek Izby Adwokackiej w Katowicach – Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach, nr wpisu 1000;\nCertyfikat językowy: Business English Certificates (BEC)\nAbsolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Członek Izby Adwokackiej w Katowicach. Licencjonowany mediator w sprawach gospodarczych.\nSpecjalizuje się w bieżącej obsłudze prawnej podmiotów gospodarczych oraz procesach typu M&A. Doświadczenie zawodowe jako prawnik zdobywał już od roku 2007 roku w toku studiów prawniczych, praktykując w katowickich kancelariach prawnych, a następnie współpracując jako aplikant z kancelariami prawnymi na terenie Katowic takich jak Kancelaria Radców Prawnych Tomasz Ogłódek i dr Marzena Czarnecka, Kancelaria Adwokacka Duraj&Reck i Partnerzy, Kancelaria Adwokacka Piotrowscy Sp. Partnerska.\nAdwokat Maciej Smok uczestniczył i doradzał w kilkunastu transakcjach sprzedaży podmiotów gospodarczych, przejęcia podmiotów, jak również w procesach pozyskania finansowania dłużnego. Przeprowadzał także wiele procesów związanych z przekształceniem spółek, podziałem oraz połączeniem spółek. Realizował również proces restrukturyzacji w spółce z branży automotive.\nAbsolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Członek Izby Radców Prawnych w Katowicach.\nSpecjalizuje się w prawie cywilnym i prawie gospodarczym. Ma wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu zarówno w prowadzeniu spraw procesowych jak i w bieżącej obsłudze podmiotów gospodarczych i osób fizycznych.\nAdwokat. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W roku 2008 ukończył Podyplomowe Studia Samorządu Terytorialnego na kierunku „Prawo samorządu terytorialnego”.\nW 2013 roku ukończył aplikację adwokacka przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Katowicach.\nSpecjalizuje się w prawie spółek, prawie karnym, prawie cywilnym, rodzinnym i opiekuńczym oraz posiada wieloletnie doświadczenie wprowadzeniu spraw sądowych, a także obsługi prawnej osób prawnych jak i osób fizycznych prowadzących jednoosobowa działalność gospodarczą.


Włosy - Jaki szampon do włosów o różnych potrzebach?\nCodzienna stylizacja włosów z użyciem ciepła: suszarki, lokówki, prostownicy, a także kosmetyków utrwalających, wpływa na znaczne osłabienie kondycji włosów. Do ich przesuszenia i niszczenia dochodzi także podczas agresywnych koloryzacji, a nawet w trakcie długotrwałej ekspozycji na słońce, wiatr czy słoną wodę – np. w czasie letnich kąpieli.\nSzampon do włosów potrzebujących regeneracji powinien zawierać substancje odpowiedzialne za odbudowę ich struktury, np. keratynę oraz naturalne olejki – np. arganowy, brzoskwiniowy, które nie tylko odżywiają same włosy, ale działają rewitalizująco również na skórę głowy. Warto wybrać taki produkt, który z jednej strony będzie delikatnie oczyszczał, a z drugiej pełnił funkcję odżywki. Tym sposobem włosy będą regenerowane już przy myciu.\nPuszące się kosmyki\nNiepokorne, elektryzujące i puszące się włosy pomoże ujarzmić szampon z proteinami jedwabiu oraz ekstraktami z naturalnych składników – np. aloesu czy oliwek. Pomogą one zamknąć łuski włosów i tym samym wygładzić ich strukturę. Do tego zapewnią utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia, odżywią skórę głowy i same włosy.\nWłosy farbowane wymagają szczególnego rodzaju pielęgnacji. Z jednej strony muszą one otrzymać solidną dawkę regeneracji, nawilżenia i odżywienia, a z drugiej być odporne na wypłukiwanie koloru. Jedną i drugą funkcję spełni szampon stworzony specjalnie do włosów farbowanych. Dobrze jest, żeby zawierał on filtry UV, dzięki czemu ochroni włosy przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych oraz utratą intensywności koloru. Ponadto powinien być bogaty w substancje odżywcze, jak np. ekstrakt z granatu, który jest źródłem witamin A, C, E i B oraz minerałów. Dodatkowo granat zatrzymuje kolor w keratynie włosów, a więc zapobiega jego wypłukiwaniu podczas mycia.\nJaki szampon do włosów, którym brakuje objętości i świeżości? Najlepszym rozwiązaniem będą produkty oczyszczające, np. z ekstraktami z cytrusów. Pozwolą usunąć nadmiar sebum, a przy regularnym stosowaniu – poprawią pracę gruczołów łojowych. Trzeba jednak pamiętać, że szampony mocno oczyszczające mogą przesuszyć włosy, jeśli nie będą wzbogacone substancjami odpowiedzialnymi za nawilżanie. Dobrze jest więc wybrać te produkty, które nie tylko pomogą odzyskać świeżość włosów, ale także zapewnią im niezbędną dawkę odżywienia i nawilżenia.\nOcena: 1.32/5 (28 ocen)\nJaki szampon do włosów o różnych potrzebach?:\nlimonka (17-06-2016 23:55)\ndla osłabionych i wypadających włosów, szczerze polecam biotebal. skusiłam się na niego po rekomendacji pani z apteki i nie żałuję. włosy stały się mocniejsze, wypada ich znacznie mnie, a przy okazji stały się bardziej nawilżone.


W PSL lider do zmiany? Beata Mazurek o szansie na koalicję z ludowcami - Polityka i Społeczeństwo\nW PSL lider do zmiany? Beata Mazurek o szansie na koalicję z ludowcami\nMIW • 24 października 2018 - 05:03\nLider PSL, Władysław Kosiniak-Kamysz, fot. P. Waniorek/PTWP\n- Skoro PSL ma bardzo słaby wynik ( klęska w wielu województwach ) to może zmieni lidera? Wtedy będzie nowe otwarcie i możliwość powołania koalicji w niektórych sejmikach – napisała na Twitterze posłanka Beata Mazurek, wicemarszałek Sejmu i rzeczniczka prasowa Prawa i Sprawiedliwości.\nChoć PiS w sześciu sejmikach wojewódzkich zdobył większość pozwalającą na samodzielne rządzenie, to teoretycznie mógłby jeszcze powiększyć swoją strefę wpływów, gdyż w kilku kolejnych również wyszedł z niedzielnych wyborów samorządowych zwycięsko. Mógłby, gdyby tylko znalazł koalicjanta. Jeśli wierzyć medialnym przeciekom, to podobno na Dolnym Śląsku mógłby nim zostać Ruch Samorządowy Bezpartyjni. Gorzej wygląda sprawa z Polskim Stronnictwem Ludowym. Przedstawiciele tego ugrupowania stanowczo odżegnują się od jakiejkolwiek współpracy z PiS-em.\n- Koalicja z PiS jest absolutnie wykluczona – kategorycznie zarzekał się w wyborczy wieczór Piotr Zgorzelski, poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego i przewodniczący sejmowej Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.\n- Ta partia chciała przeprowadzić naszą polityczną i fizyczną eksterminację. Mamy zupełnie odmienne wizje samorządu. My uważamy, że powinno być tyle samorządu ile można i tyle rządu ile trzeba. A „oni” mają przekonanie dokładnie odwrotne – podkreślał w rozmowie z PortalSamorzadowy.pl Zgorzelski. Kiedy mówił te słowa sytuacja wyglądała jednak zgoła inaczej niż obecnie, po upływie ponad dwóch dni od zakończenia głosowania. Wówczas wydawało się, że PiS poza Podkarpaciem nie ma nigdzie szans na samodzielne rządzenie i w pozostałych regionach nie pozostaje mu nic innego jak tylko zabiegać o wsparcie u ewentualnych koalicjantów.\nCzytaj: PiS będzie rządzić na Lubelszczyźnie, Podkarpaciu, Podlasiu w Małopolsce i ziemi świętokrzyskiej\nOd tamtego czasu sprawy przybrały jednak zupełnie inny obrót. Dziś PiS nie musi o nic zabiegać w Małopolsce, na Podlasiu, województwie lubelskim, świętokrzyskim i łódzkim. Może tam rządzić samodzielnie, a jego politycy mogą sobie pozwalać na złośliwości pod adresem ludowców.


TylkoSKOKI.pl - Mocno się przywiązuję\nMocno się przywiązuję\nWywiad z Magdą Kamińską - amazonką i trenerką. W rozmowie opowiada o swojej jeździeckiej drodze, codziennej pracy, startach na wierzchowcach własnej hodowli oraz miłości i przywiązaniu do koni.\nTylkoSkoki: Jak rozpoczęła się Twoja przygoda z jeździectwem?\nMagda Kamińska: Od dziecka podobały mi się te zwierzaki i bardzo mnie fascynowały. Od małego chciałam zacząć jeździć, kiedy tylko nadarzyła się taka okazja to spróbowałam i od razu wiedziałam, że to jest to, czym chciałabym się zajmować. Raz na rodzinnym wyjeździe w Karpaczu tata załatwił mi oprowadzanie na kucyku, później miałam gdzieś pojedynczą przypadkową jazdę, a potem zaczęłam już jeździć w LKJ Deresz Siemanowice – tam spędziłam cztery lata, od rekreacji do pierwszych startów. Tam trenowała wtedy Ola Kośnik oraz świętej pamięci Łukasz Appel i bardzo podobało mi się to, jak jeżdżą i tak jak oni chciałam zacząć skakać i startować. Od razu ciągnęło mnie w stronę skoków przez przeszkody.\nTS: Jak dalej potoczyła się Twoja jeździecka droga i kiedy przyszły pierwsze sukcesy?\nMK: W Dereszu zaczęłam trenować z panem Leszkiem Kośnikiem i kupiliśmy wtedy pierwszą moją klacz do startów – była to klacz Milka hodowli pana Leszka, którą mam do dzisiaj. Na niej w 2002 zdobyłam brązowy medal Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży. Kiedy kupiłam kolejne konie rozpoczęłam już treningi z Łukaszem Appelem. Zaczęliśmy startować w konkursach 120/130 cm. Niestety Łukasz wyjeżdżał wtedy za granicę do pracy, więc nadszedł czas na pożegnanie i przeniosłam się do Zbrosławic, gdzie trenowałam z Panem Manfredem Słodczykiem.\nTS: Jak wygląda Twoja codzienna praca z końmi?\nMK: Od 12 lat prowadzę swój własny ośrodek w Lublińcu. Mamy pensjonat, trochę rekreacji oraz zawodników startujących w zawodach. Od roku udało nam się podzielić – pracują u mnie instruktorki, które prowadzą zajęcia rekreacyjne, a ja zajmuję się sekcją sportową z młodzieżą, która na własnych koniach chce się przygotowywać do startów, zdobywania klas sportowych i odznak. Od stycznia ubiegłego roku prowadzę ośrodek wraz z narzeczonym Tomaszem Kumorkiem. Do południa jeździmy nasze konie oraz te, które mamy w treningu, a po południu prowadzę treningi moich zawodniczek. Odnośnie Tomka, to fajnie jest mieć taką osobę, która wraz ze mną się tym zajmuje, to zawodnik na wysokim poziomie, który bardzo mi pomaga. Możemy się wymieniać doświadczeniami i nawzajem się wspierać. Wcześniej zajmowałam się stajnią zupełnie sama, teraz jest mi dużo łatwiej.\nTS: Jakie konie miały największy wpływ na rozwój Twojej jeździeckiej kariery?\nMK: Bardzo przywiązuję się do koni, na których jeżdżę i startuję i każdy z nich jest dla mnie ważny. Na pewno jednym z ważniejszych jest klacz Milka – na niej odnosiłam sukcesy jako juniorka młodsza i juniorka na zawodach okręgowych. Później przyszedł „juniorski” koń Chamberlain R, z którym niestety w zeszłym roku po ciężkiej kolce musieliśmy się pożegnać. Kolejne konie to już konie seniorskie – Wall Street G i Que Serando, na których jeździłam konkursy Grand Prix. W międzyczasie oczywiście pojawiła się też Wodka-Polka. Ona może nie chodziła konkursów Dużej Rundy, ale wygrałyśmy razem około 55 konkursów Średnich Rund. Obecnie moimi podstawowymi końmi są dwa wyhodowane przeze mnie: Brandy i Dreamy M. To konie, na których regularnie startuję w konkursach Grand Prix. Jednak koń, który jest dla mnie złoty, jest moją maskotką i spełnieniem moich marzeń jest wspomniany Que Serando, pieszczotliwie Qesiu, Miś albo Skarb (śmiech). To na nim startowałam w mistrzostwach Polski seniorów i w dużych Grand Prix. Mam go już siedem lat. W stajni to mój „piesek”, który za mną chodzi. To on wprowadził mnie w duży sport. Może nie jest w stu procentach dokładny, ale ma niesamowitą odwagę i chęć do skoków. Jest obecnie po kontuzji, po której nie wiadomo, czy wróci do sportu, ale zostanie ze mną już na zawsze.\nQue Serando, Jakubowice 2019\nTS: Kto miał największy wpływ na Twoją jazdę?\nMK: Zawsze chciałam jeździć sportowo i na pewno dużą rolę odegrali rodzice, którzy umożliwili mi uprawianie tej wymagającej dyscypliny i wspierali mnie finansowo. Natomiast osobą, która jest dla mnie najważniejsza w moim jeździectwie, niewątpliwie jest osoba, z którą współpracuję do dziś – Maciej Wojciechowski. To człowiek, który w moim jeździectwie bardzo wiele zmienił, nie tylko w jeździe, ale w całokształcie pracy z koniem, z ludźmi, pomógł stworzyć profil ośrodka i zawsze wspiera mnie w jego i moim rozwoju. To ktoś, na kogo zawsze mogę liczyć.\nWodka-Polka i Whisky\nTS: Skąd wziął się pomysł na hodowlę i jak to jest startować teraz w wyższych konkursach na koniach wyhodowanych przez siebie?\nMK: Hodowlą zajmuję się dla przyjemności. To zawsze miłe, kiedy na padokach biegają maluszki i można patrzeć, jak młodzież rośnie, a pomysł wziął się z tego, że mam duży problem z rozstawaniem się z końmi, na których jeżdżę (śmiech). Brandy jest wnukiem klaczy, na której zdobyłam medal OOM. Ona jest u mnie do dziś, mam szczęście, że jest koniem bardzo grzecznym. Prawie wszystkie dzieciaki, które zaczynają u mnie jeździć, jeżdżą właśnie na niej. Ma złote serduszko i anielską cierpliwość. Przez to, że nie sprzedawałam swoich zasłużonych klaczy, postanawiałam je zaźrebiać. Udało się na tyle dobrze, że te konie, „moje dzieciaki”, pomagają mi teraz w sporcie. Mam nadzieję, że po powrocie Wodki uda się zaźrebić też ją, bo ona jest kolejnym z koni, które zostaną już u mnie na zawsze. Mamy już jej syna Whisky, który w zeszłym roku rozpoczął starty i na pewno będziemy je kontynuować. Jako ciekawostkę dodam, że poród mojego podstawowego konia Brandy odbierałam osobiście. Jeżeli chodzi o Dreamy, to była już trochę „sprytniejsza”, miałam ją na rękach jeszcze „mokrą”, ale sam poród niestety mi uciekł, bo wykorzystała chwilę mojej nieobecności (śmiech).\nTS: Czy to, że nie rozstajesz się ze swoimi końmi i znasz je już bardzo dobrze pomaga w osiąganiu dobrych wyników i sukcesów?\nMK: Na pewno to pomaga. Myślę, że z moimi końmi wzajemnie się lubimy. To znaczy ja na pewno je uwielbiam, a one się nie wypowiadają (śmiech). Ale myślę, że każdy kto je widzi, wie, że te konie są „za mną” w jakiś sposób związane. Na pewno jest mi łatwiej jeździć na koniach, które sama przygotowuję od początku, bo wiem, że mi ufają. Wiadomo, że są lepsze i gorsze chwile, ale na pewno taka praca jest dla mnie łatwiejsza. Generalnie bardzo mocno się przywiązuję. Oczywiście wiem, że jeżeli koń przyjeżdża do mnie w celu sprzedaży, to umiem się do tego zdystansować i się rozstać, mimo tego, że trafiały mi się konie bardzo dobre, na przykład brązowy medalista Mistrzostw Europy dzieci pod Laurą Kłapińską - Santiago czy też Inturido, który trafił rok temu do Jarka Skrzyczyńskiego. To też cieszy, że się sprawdzają i ktoś inny jest z nich zadowolony. Jeżeli jednak chodzi o moje konie, to u mnie zawsze znajdą się boksy dla tych, które już zakończyły karierę, tak żeby mogły wieść szczęśliwe życie emerytów na łąkach.\nTS: Wspominałaś o dużej ilości wygranych konkursów razem z klaczą Wodką. Skąd u Ciebie taki głód wygranej, czy po prostu lubisz jeździć szybko?\nMK: Chyba każdy, kto jeździ sportowo, chce wygrywać. Wodka nigdy nie miała możliwości, by chodzić konkursy Dużych Rund – to koń z ogromnym sercem na niższe wysokości. Jechałyśmy parę razy DR, nawet chyba z jedną zrzutką. Natomiast wiedziałam, że dla niej jest to już duży wysiłek, więc stwierdziliśmy, że umieć się pościgać to fajna umiejętność. Wodka jest bardzo waleczna i przy tym bardzo szybka, nie trzeba nawet jej nadawać jakiegoś ekstremalnego tempa, ona sama gdzieś te czasy potrafi „wykręcić". Skacze bardzo ekonomicznie, szybko galopuje, w związku z tym na niej wygrywanie nie było wcale trudne. Jeśli udało się ją przeprowadzić przez parkur bezbłędnie po krótkiej, ale optymalnej trasie, to zawsze było się gdzieś w czołówce tabeli.\nTS: Jakie są Twoje plany na ten sezon?\nMK: W tym roku Brandy ma już 10 lat, ale jest koniem bardzo wrażliwym, więc musimy postępować z nim bardzo ostrożnie. Plan jest taki, żeby pojeździć zawody międzynarodowe i spróbować sił w konkursach zaliczanych do światowego rankingu. Natomiast wiemy, że musimy zaplanować to z rozwagą, bo Brandy to koń, któremu troszkę czasem brakuje odwagi i nie chcielibyśmy go przestraszyć, więc chcemy go wdrażać w takie konkursy ze spokojem. Chcemy pojechać na CSI do Zielonej Góry i do Olszy, a jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to wystartować też na CSI w Biskupcu. Bardzo chciałabym pojeździć właśnie te zawody międzynarodowe, których w tym roku w Polsce przybyło.\nTS: Duża część Twojej działalności to właśnie sfera trenerska. Czym kierujesz się w pracy z podopiecznymi?\nMK: Staram się do każdego podchodzić indywidualnie i z każdym ustalam własne plany. Mam duże grono zarówno zawodników, którzy jeżdżą konkursy na poziomie Grand Prix, jak i takich, którzy zupełnie rozpoczynają swoją przygodę ze startami. Kieruję się głównie tym, żeby jazda była dla zawodnika i konia przyjemnością i żeby przynosiła efekty. Duży nacisk kładę na pracę u podstaw, ujeżdżenie, które jest podstawą do przejechania poprawnie parkuru. Cele próbujemy sobie wyznaczać na bieżąco.\nTS: Co bardziej cieszy – własne sukcesy czy te podopiecznych?\nMK: Myślę, że to wszystko się dopełnia. Bardziej stresują mnie starty moich podopiecznych. Kiedy sama siedzę na koniu, to wiem, że jestem w jakiś sposób decyzyjna. Kiedy oglądam przejazdy moich zawodników, to kosztuje mnie to zawsze wiele stresu, bo wiadomo, że różnie może się wydarzyć. Mam pewność, że podopieczni są przygotowani, ale jak wiadomo w tym sporcie nie zawsze przygotowanie wiąże się z tym, co zdarzy się na parkurze (śmiech). Tak samo cieszą mnie moje wyniki jak i te moich podopiecznych. W zeszłym roku myślę, że udało nam się osiągnąć bardzo dużo. Wszystkim zawodniczkom, które miały za cel uzyskanie klasy sportowej, udało się tego dokonać. Tych klas sportowych, jeżeli się nie mylę, było dziewięć, myślę, że to bardzo dobry wynik, w tym jedna pierwsza klasa, trzy drugie i reszta klas trzecich. Większość z tych dzieci, które zdobyły klasę podstawową, jeździ u mnie od swojego pierwszego kłusa. To bardzo cieszy, że mogę poprowadzić zawodnika od lonży do pierwszych startów i sukcesów. To osoby, które są ze mną już lata, a teraz przynosi to efekty.\nTS: Czy masz w jeździectwie jakieś osoby, które podpatrujesz i którymi się inspirujesz?\nMK: Zawsze staram się podglądać najlepszych polskich „jeźdźców-techników” (Jarek Skrzyczyński, Krzysiek Ludwiczak, Wojtek Wojcianiec, Krzysiek Prasek, Krzysiek Gozdek). Bardzo cenię też braci Tyszko, którzy często pomagają mi znaleźć rozwiązanie, kiedy mam jakiś problem, za co jestem im bardzo wdzięczna. Nigdy nie zamykam się na swoje otoczenie, jeżeli czegoś nie wiem, to zawsze staram się kogoś podpytać. Oprócz mojego trenera Macieja Wojciechowskiego cenię też Adama Nowaka, który ma ogromną wiedzę i dużo można się od niego nauczyć. Zawsze biorę pod uwagę rady innych. Staram się je przeanalizować i coś z tego wyciągnąć. Wydaje mi się, że nasz sport jest tak skomplikowany, że każdy może mieć jakąś cenną uwagę. Każdy koń jest inny i każdy jeździec ma inne doświadczenia, którymi warto się wymieniać – z korzyścią dla nas i dla naszych koni. Warto sobie pomagać. W stajniach, w których byłam na zachodzie oglądać konie, zauważyłam, że ludzie bardzo sobie pomagają. Jeżeli w jednej stajni nie znaleźliśmy nic dla siebie, to jechaliśmy do zaprzyjaźnionego ośrodka. Fajnie byłoby, jeżeli w Polsce też szerzej kierowalibyśmy się tym koleżeńskim podejściem. Dobrze mieć znajomych, z którymi można wymieniać się nie tylko doświadczeniami, ale także klientami, a nie zamykać się na współpracę.\nTS: Opowiedziałaś już o swoich planach - a jakie jest Twoje największe sportowe marzenie?\nMK: Jestem realistką i wiem, że nie mam sponsorów na duże zawody, wszystko robię na własną rękę. Wiem, że przy moim trybie życia byłoby mi ciężko zająć się zawodowym jeździectwem na najwyższym poziomie, z podróżami zagranicznymi na duże imprezy, o czym gdzieś na pewno zawsze marzyłam. Moim realnym marzeniem jest jeździć dobrze i powtarzalnie na moich i powierzonych mi w trening koniach na zawodach ogólnopolskich i międzynarodowych. Lubię tryb, w którym działam obecnie. Mam super ekipę na stajni, mam fantastycznych podopiecznych, z którymi jeżdżę na zawody. Mam wspaniałe konie, dzięki którym udało mi się wejść do 30-tki rankingu PZJ-tu. To sprawia mi dużo radości i daje ogromną satysfakcję.\nTS: Dziękujemy za rozmowę i życzymy dalszych sukcesów.\nZdjęcia: Asia Bręklewicz oraz nadesłane przez amazonkę.


CHALDEA - lalartu\nNiebawem pojawią się tutaj wszelkie informacje, jakie przetrwały szczątkowo o Chaldejczykach.\nPrzypominam, że wśród ośmiu przedpotopowych władców to właśnie trzech Chaldejczyków wymieniał Berossos.\nW przekazie chińskim ośmiu władców przedpotopowych dzielono na "trzech dostojnych i pięciu cesarzy", gdzie trzej dostojni, to Władca Nieba, Władca Ziemi i Władca Ludzi.\nOstatnie akademickie opracowanie zawierające informacje o Chaldejczykach pochodzi z XIX wieku(!) i jest francuskim przekładem niemieckojęzycznych opracowań poświęconych Aleksandrowi Polyhistorowi, wydanym jeszcze w roku 1876.\nPoniżej dwa fragmenty z przygotowywanego opracowania dotyczącego Chaldejczyków:\n"Aleksander Polihistor (żył 100-40 p.n.e.)\nLucjusz Korneliusz Aleksander Polihistor, zwany także Aleksandrem z Miletu, był jońskim uczonym (choć współczesne publikacje nazywają go błędnie „greckim”), pochodzącym z Miletu (starożytne miasto na terenie dzisiejszej Turcji.\nBył tak produktywnym pisarzem, że zdobył przydomek polihistora (bardzo uczony). Większość jego pism zaginęła, lecz fragmenty, które pozostały są cennym świadectwem historii wschodnich obszarów śródziemnomorskich. Wśród jego dzieł znajdowały się historyczne i geograficzne relacje prawie wszystkich krajów świata starożytnego, a także księga o Żydach (starożytny grecki: Περὶ Ἰουδαίων), zawierająca wiele dzieł, które inaczej mogłyby być całkowicie nieznane.\n„Filozof, geograf i historyk szkoły Pergamum założonej przez Cratesa. Aleksander "bardzo uczony" został uwięziony przez Rzymian w pierwszej wojnie przeciwko królowi Mitrydatesowi z Pontu (88-84 p.n.e. WOD - własny skrót oznaczający "wedle oficjalnego datowania" z którym się nie zgadzam). Został sprzedany jako niewolnik patrycjuszowi, Corneliusowi Lentulusowi, i zabrany do Rzymu. Uwolniony w 82 r. p.n.e. WOD, nadal mieszkał w Rzymie jako jego obywatel na etacie nauczyciela; w śród jego uczniów znajdował się Hyginus, któremu później August powierzył opiekę nad nowo założoną biblioteką cesarską. Żył on w czasach podbojów świata dokonywanego przez Juliusza Cezara i Pierwszego Cesarza Augusta.\nPrzyjmuje jako podstawową zasadę fundamentalną "jeden" i "idealną diadę": "Jeden" jest elementem twórczym, a "diada" pasywnym.\nBył cytowany przez Pliniusza, Stefana z Bizancjum i Suidasa. Wirgil i Timostenes znali jego pisma. Jego twórczość, która zachowała się jedynie fragmentarycznie, obejmowała księgi:\nO Rzymie: 5 ksiąg.\nO Egipcie: 3 księgi.\nO Pitagorasowych symbolach.\nO Exentinus Pontus.\nO Frygii: 3 księgi.\nO Carii: 2 księgi.\nO Lycii: 2 księgi.\nO Libii: 3 księgi.\nO Wyroczni Delfickiej.\nTo, że autor ten, odkąd sięgnąć pamięcią zawsze był niesłychanie ważny z punktu widzenia historycznych zaszłości świata, ze względu na swą niebywałą dociekliwość w dochodzeniu do prawdy i jej ukazywaniu, świadczy choćby to, że korzystali z jego dzieła i chętnie umiejscawiali jego fragmenty wszyscy znani nam, późniejsi kronikarze, choć w większości przypadków, choć ze względu na stronniczość, nie wszystko chcieli, bądź też mogli przekazać. Z tego powodu dzieła jego tkwiły w oczach „czarnogłowych”, jak olbrzymie grudy soli, więc musiały bez wyjątku wszystkie zniknąć z powierzchni świata, a sam autor popaść w zapomnienie.\nInformacja o tym Aleksandrze znajduje się także w Żydowskiej Encyklopedii (jewishencyclopedia.com) pod hasłem Aleksander z Miletu i dopiskiem:\n„zwany Polihistorem ze względu na liczbę jego pism na temat geografii, historii, gramatyki, nauk przyrodniczych, retoryki i filozofii”.\nHasło założone przez Rabbi Louisa Ginzberga (hebr. Levy Gintzburg, 1873-1953) pisząc:\n"Działał pomiędzy 105 a 40 r. p.n.e. Był autorem książki zatytułowanej Περὶ Ιονδαίων ("Na Żydów"). Dzieło to, z którego tylko kilka fragmentów zostało zachowanych, cytowane w dziełach Euzebiusza i Klemensa z Aleksandrii, składało się oczywiście z fragmentów różnych żydowskich, samarytańskich i pogańskich pisarzy, dotykających wcześniejszych dziejów Żydów, połączonych z udawanie porządku chronologicznego. Chociaż te fragmenty ujawniają ich autora jako jedynie kompilator bez smaku i osądu, i pozbawiony wszelkiej zdolności literackiej, posiadają, nawet w swojej gorliwości, pewną wartość.\nW swojej kompilacji żydowskiej i nieżydowskiej - źródła żydowskie są przytaczane bezkrytycznie obok siebie; a zatem Aleksandrowi świat jest wdzięczny za informacje o najstarszym opracowaniu żydowskim, hellenistycznym i samarytańskim w historii biblijnej w prozie lub poezji. Epicki poeta Philo, tragiczny pisarz Ezechiel, historyk Eupolemus, kronikarz Demetrius, tak zwany Artapanus, historyk Aristeas i Theodotus Samarytanin, a także nieznany rodak tego ostatniego często mylony z Eupolemusem, retorycznym Apollonius Molon (pisarz antyżydowski) - wszyscy ci autorzy są znani potomności tylko dzięki fragmentom z ich dzieł, które Aleksander wcielił w swój przekaz.\nO zainteresowaniu starożytną historią Żydów świadczy jego relacja z Asyrii-Babilonii, często przywoływana przez autorów żydowskich i chrześcijańskich; w nim wydawane są wyciągi, zwłaszcza z Berossusa, a także z Kronik Apollodorosa i Trzeciej Księgi Sybilli. Józef Flawiusz korzystał z tego dzieła w swej pracy (patrz Freudenthal, „Alexander Polyhistor” s.25), jaki również i Euzebiusz w swoich „Kronikach”. Prawdopodobnie tylko relacja Aleksandra o Potopie pochodzi od Berossusa, co potwierdzają najnowsze odkrycia asyryjskie, podczas gdy jego relacja o pomieszaniu języków jest prawdopodobnie pochodzenia żydowsko-hellenistycznego. Wydaje się, że inne jego dzieła zawierały istotne informacje dotyczące Żydów. Cytaty Euzebiusza („Praepartio Evangelica”, IX 20,3) wydają się być zaczerpnięte z tej pracy, której już nie ma, z wyjątkiem pośrednio poprzez Józefa Flawiusza. Można zauważyć, że Aleksander dwukrotnie wspomina Biblię, którą jednak znał tylko powierzchownie, jak wynika z jego ciekawego stwierdzenia, że Prawo Żydów zostało im dane przez kobietę o imieniu Moso i że Judea otrzymała swoją nazwę od Judy i Idumea, dzieci Semiramis. W wyżej wspomnianym dziele, poświęconym szczególnie Żydom (Περὶ Ιουδαίων), podaje kilka przydatnych notatek dotyczących historii żydowskiej; a jego metoda,\na raczej brak metody, wynika w całości z braku literackiego osądu Aleksandra w kompilacji przypadkowości zarówno pośród źródeł pogańskich, jak i żydowskich.\nTekst zachowanych fragmentów ma bardzo niezadowalający kształt, z powodu niewystarczającego zestawiania rękopisów. Jak wiele z oryginałów Aleksandra zostało pominiętych, trudno jest powiedzieć, ze względu na tendencyjny stan tekstu Euzebiusza, gdzie można znaleźć większość jego fragmentów. Abydenus - chrześcijański redaktor dzieł Aleksandra - najwyraźniej miał inny tekst przed sobą, który posiadał Euzebiusz.\nTekst fragmentów Περὶ Ιουδαίων znajduje się u Euzebiusza, "Præparatio Evangelica", IX. 17; Clemens Alexandrinus, "Stromata", i. 21, 130 i Müller, "Fragmenta Historicorum Græcorum", iii. 211-230; wyciągi z prozy, z nowego zestawienia manuskryptów, w Freudenthal, "Alexander Polyhistor", s. 219-236.\nFreudenthal, Alexander Polyhistor, Breslau, 1875 (Hellenistic Studies, i. I ii.);\nSchürer, Gesch. 3d ed., Iii. 346-349. Angielskie tłumaczenie fragmentów można znaleźć w Cory's Ancient Fragments, London, 1876;\nfrancuskie tłumaczenie w Reinach, Tekstes d’Auteurs Grecs et Romains Relatifs au Judaisme, 1895, ss. 65-68.”\nJak widzimy, od XIX wieku dziwnym trafem nikt z „akademickich” badaczy nie podejmował się próby zebrania przekazów wszechstronnego uczonego z czasów przed chrystusowych. Te zaś, które zostały dokonane, zostały porzucone w cień na zapomnienie. Niewątpliwie ma to związek z tym, że nawet fragmenty jego dzieła ukazują nadludzką wyższość "świetlistookich" Chaldejczyków we wszystkich dziedzinach wiedzy nad ludźmi zwanymi „czarnogłowymi”.\nPamięć o Chaldei i jej imperium musiała zostać całkowicie wymazana, dlatego też na początku XX wieku pojawił się nagle Sumer i Sumerowie (oficjalne tłumaczenie - dosłownie „czarnogłowi”), którym przypisano wszystkie dobrodziejstwa cywilizacyjne należące do Chaldejczyków. Nikt, nigdy wcześniej nie słyszał o imperium „czarnogłowych”, którzy jak sami o sobie pisali, że na ziemie południowej Mezopotamii, zwanej wówczas Chaldeją, przybyli ze wschodu z gór. Co więcej, czarnogłowi Rzymianie, wszystkich ludzi uczonych i to bez względu na ich „sztuczną narodowość”, nazywali wprost Chaldejczykami, gdyż tylko Chaldejczycy mieli posiadać „tajemną wiedzę” z dziedziny architektury, fizyki, geografii oraz przede wszystkim matematyki i astronomii.\nRabbi Louis Ginzberg miał pisać o wielu pisarzach żydowskich, a w istocie za każdym razem przywołuje jedynie Józefa Flawiusza, gdyż żaden inny kronikarz żydowski nie jest znany…, a jak nawet on sam zauważył, to Józef Flawiusz posiłkował się wiedzą zaczerpniętą od Aleksandra Polihistora.\nChciałbym w tym miejscu nawiązać jeszcze do ukazanego już wcześniej fragmentu tekstu Ginzberga:\n„Można zauważyć, że Aleksander dwukrotnie wspomina Biblię, którą jednak znał tylko powierzchownie, jak wynika z jego ciekawego stwierdzenia, że Prawo Żydów zostało im dane przez kobietę o imieniu Moso i że Judea otrzymała swoją nazwę od Judy i Idumea, dzieci Semiramis.”\nOtóż nie jest to prawdą, że Aleksander wspomina Biblię, gdyż to sama Biblia (choć w tym przypadku Rabbi oczywiście pod słowem „Biblia” miał namyśli jej żydowską formę, czyli Torę - w chrześcijaństwie jest to Stary Testament) powstała poprzez zbiór różnych przekazów historycznych, zwłaszcza, że przekaz Aleksandra jest całkowicie sprzeczny z tym, co głosi Biblia (wiara abrahamowa).\nJeśli jednak weźmiemy pod uwagę fakt, że historia Mojżesza w części dotyczącej jego dzieciństwa, a będąca dość indywidualnym zdarzeniem, pokrywa się w pełni z historią akadyjskiego władcy Sargona Wielkiego, który występuje w dość odległej przeszłości, to może się okazać, że sama postać Mojżesza może być kompilacją wielu różnych postaci i niewykluczone wówczas, że to Moso została przerobiona na męskiego Mojżesza, zwłaszcza, że w kulturze „czarnogłowych” kobieta nie posiada żadnego autorytetu.\nWbrew pozoru, powiązanie Judei z dziećmi Semiramidis może mieć potwierdzenie historyczne, bowiem w świetle ostatnich mych odkryć byłoby to całkowicie możliwe, a nawet oczekiwane. Udało mi się dowieść, że Semiramida i występujący w chronologii Asyryjskiej Szamszi-Adad to ta sama postać. Co więcej, dziećmi Szamszi-Adada byli Iszme-Dagan, będący odpowiednikiem Idumea i Jasmah-Adad, który w języku chaldejskim byłby nikim innym, jak Judą, który został wypędzony z Mari i oficjalnie nie wiadomo co się z nim stało…\n„Po śmierci Szamszi-Adada I w 1782 roku p.n.e., Jasmah-Adad został wypędzony z Mari przez Zimri-Lima i jego dalszy los jest nieznany.”\nCzy zatem Jasmah-Adad był tym, który odszedł z Mari na północ i założył nowe miasto, a wraz z nim nowy kraj Judę, które wywodziły się od jego imienia?\nGłównym bogiem czczonym przez „czarnogłowych” był Marduk jako opiekuńcze bóstwo Babilonu, którego "ojcem" (twórcą) był Baal (Pan). Żoną Marduka była Sarpanitu, która miała otrzymać od swego męża w prezencie miasto Sarpan uważane obecnie za nieznane.\n„Sarpan odnosi się do niezlokalizowanego dotychczas miasta\nleżącego najprawdopodobniej w pobliżu Babilonu”.\nPoniżej oficjalne tłumaczenie babilońskiej inskrypcji wraz z oryginalną transliteracją.\n"On dał jej w prezencie miasto Sarpan, [...] dla Sarpanitu".\nakad. "[i]sz-ruq-szi URU Sar-pa-an [... a-n]a An-Sar-pa-ni-tum"\nPierwsze co się rzuca w oczy, to że z pewnością nie chodziło o miasto, a o cały obszar (URU). Nazwa tego obszaru znaczy wprost "Cały przodków [twórców wszystkiego] świat zewnętrzny".(SAR - całość, pełny, PA - opiekun, nadzorca, przodek, ojciec, AN - świat zewnętrzny).\nNie mniej ciekawie brzmi znaczenie jej imienia, bowiem słowo NI znaczy "olej" i jest tym samym znakiem, który określono także jako ZAL - zaopatrzenie/dostawa, być pełnym lub obfitym, światło, świecić, a TUM jako ten sam znak, co IB2 i znaczący "zły".\nTrudno oprzeć się wrażeniu, że mowa jest o ropie wykorzystywanej jako surowiec do produkcji energii niezbędnej do uzyskania światła (elektryczność), zwłaszcza, że w mitologii perskiej dość dokładnie ukazano istnienie światła, zwanego światłem niestworzonym (którego nie potrafił stworzyć ówczesny człowiek) oświetlającym od góry podziemny WAR.\nMarduk i Sarpanitu mieli syna Nabu, którego świątynia nazywała się E-Zida (nazwa „ZID” tłumaczona jest oficjalnie jako „prawdziwy”, ale każda postać w mitologii mezopotamskiej, która posiadała w swym imieniu słowo „ZID” była przedstawiana jako WĄŻ. Ta „święta trójca” dziwnym trafem jest nader zbieżnie spokrewniona z pierwszym Asyryjskim władcą Ninusem. Dlatego też nie bez powodu z czasów Ptolemeuszy pochodzą wizerunki małego Ninusa jako dziecko dwóch węży.\nNinus miał być „synem Belusa lub Bela, którego może reprezentować semicki tytuł Ba’al, pan”, a jego żoną była Semiramida, której przypisywano wzniesienie miasta Babilon. Semiramida to odpowiedniczka egipskiej Isis i mezopotamskiej Isztar (błędnie przez badaczy akademickich połączonej w jedną postać z Inaną). Ninus miał panować 52 lata, a jego początek przypada na rok 2189 p.n.e. WOD według Ctesiasa. Ninus miał podbić wszystkie sąsiednie kraje azjatyckie, poza Indiami i Bactrią. Semiramidzie przypisywano założenie miasta Babilonu i stworzenie imperium rozciągającego się od Egiptu po Indie. W tradycji armeńskiej zachowała się opowieść o wielkiej wyprawie Semiramidy do Armenii i założeniu tam przez nią miasta WAN (nawiązującego wprost do dwóch rodów boskich, występujących w mitologii nordyckiej; WANÓW i ASÓW, którzy byli odpowiednikiem starożytnych Asyryjczyków (nie należy mylić ich ze współczesnymi Arabami wywodzącymi się z „czarnogłowych” Semitów). Ninus i Semiramida mieli mieć syna Ninjasa.\n„Wielu historyków, poczynając od rzymskiego Cepaliona (ok. 120 n.e. [WOD]), twierdziło, że przeciwnik Ninusa, król Baktrii, był w rzeczywistości Zoroastrem (lub pierwszym z wielu, którzy noszą to imię), a nie Oxyartes.”\nW istocie Oxyartes jest jedynie innojęzycznym, tym samym imieniem, co Zoroastra, który ściśle związany był z Chaldejczykami, czyli przeciwieństwem „czarnogłowych” i tym samym związany był on z przodkami „Słowian”. To tyle odnośnie źródła Europejskiego, przejdźmy teraz do Mezopotamii.\nZałożenie miasta Babilon przypisywane jest Sargonowi z Akkadu (zwanemu mianem Sargona Wielkiego), który z tej okazji pozostawił stosowną inskrypcję, lecz głoszącą, że niejako wznosi je w innym miejscu, ze względu na pamięć pierwotnego miejsca – Babilonu. Tutaj warto zaznaczyć, że jedynie nasze najstarsze kroniki umieszczają Babilonię na wyspie Elefantynie, gdzie okazuje się, że mieściła się pierwotna świątynia JAHWE. Ku memu zaskoczeniu, w tym samym miejscu Babilonię ukazuje anglosaska mapa z okresu sprzed ostatniego kataklizmu, zwana Mapą z Hereford.\nSargon również dokonał dość pokaźnych rozmiarów podbojów, ale znacznie bardziej jego imperium poszerzyć miał jego syn Naram-Sin. W chronologii asyryjskiej następcą Naram-Sina został Erishum.\nZ hellenistycznych kronik wynika, że po śmierci Ninusa, początkowo Semiramida władzę sprawowała w przebraniu za swego syna, a po odniesieniu dość szybkich i spektakularnych osiągnięć, dalszych podbojów dokonywała już jawnie pod własnym imieniem. Tymczasem zgodnie z przekazem Asyryjskiej Listy Królów:\n„Szamszi-Adad odsunął Eriszuma (II) od władzy i samemu zasiadł na tronie miasta-państwa Aszur”.\nPozostawił/a po sobie następującą inskrypcję:\n„[Szam]szi-Adad, potomek Ila-kabkabi, udał się [do Babilo]nii [za] rządów Naram-Sina. Za eponimatu Ibni-Adada [Szamszi]-Adad [wyruszył] z Babilonii. Zajął miasto Ekallatum. Przez 3 lata pozostawał w Ekallatum. Za eponimatu Atamar-Isztara Szamszi-Adad wyruszył z Ekallatum (do Aszur). Usunął z tronu Eriszuma, syna Naram-Sina. (Sam) zasiadł na tronie i panował przez 33 lata”.\n„Eriszum II pozostaje bardzo słabo poznanym władcą, gdyż jak dotychczas nie odnaleziono żadnych jego inskrypcji”.\nNiewątpliwie ma to związek z tym, że do tej pory nie potrafiono właściwie odczytywać tablic chronologicznych, które ukazywały rządy równoległych władców w dość prosty sposób, ale tylko dla kogoś, kto znał już ten mechanizm. Z tego też powodu w bliskim sąsiedztwie znajduje się Eriszum I od Eriszuma II, gdyż jest to jedna i ta sama postać przedzielona panowaniem innych władców równoległych.\nDlatego Eriszum I w swej inskrypcji nazywa siebie potomkiem Ilu-Szumy, a Eriszuma II nie odnaleziono żadnych inskrypcji, poza informacją zawartą w Asyryjskiej Liście Królów, gdzie nazywany jest „synem Naram-Sina”, choć w istocie napis oznacza „następcą”, a niekoniecznie „synem”.\nTen skomplikowany zapis można jedynie pojąć, kiedy stworzy się tabelaryczne powiązania z innymi chronologiami. Wówczas widać to bardzo wyraźnie jakimi „blokami” zapisane zostały równoległe okresy. Liniowość władców, która obowiązuje obecnie stwarza całkowicie bzdurne i niewykonalne relacje, oraz powoduje coraz to większe okresy tzw. „chronologii pływającej”, czyli rozjeżdżania się w czasie poszczególnych chronologii, gdzie wartość ta obecnie wynosi niemal 180 lat, a więc daje to łączną różnicę bliską 400 lat (2x 180, bo po każdej stronie wycinka okresu).\nDla przykładu, 25 władca na liście ALK Ila-kabkabi jest wymieniany jako ojciec 39-go na tej samej liście Szamszi-Adada (oddziela ich 13 innych władców), przez co badacze uważają, że ojciec Szamszi-Adada musi być jakimś innym Ila-kabkabi'm.\nGdyby jednak akademiccy badacze, którzy biorą za swe teoretyczne badania ogromne granty, wykonywali choć w części rzetelnie swą pracę i poświęcili kilka miesięcy na stworzenie relacji pomiędzy chronologiami, to zapewne zauważyliby wówczas choćby to, że występujący na 25 miejscu ALK Ila-kabkabi był współczesny władcy Mari o imieniu Jaggid-Lim. Synem tego władcy był Jahdun-Lim, który z kolei był współczesny dokładnie temu, a nie innemu Szamszi-Adadowi, nawet w oczach tych samych badaczy, występującemu na 39 pozycji ALK.\nNie mniej ważną kwestię stanowi także to, że:\n„Za rządów Eriszuma I nastąpiła ważna zmiana w tytulaturze używanej przez władców miasta-państwa Aszur. W dwóch swych inskrypcjach wciąż używa on wprawdzie jeszcze tytułu „zarządcy (miasta) Aszur” (énsi a-šùrki), którego używali jego poprzednicy, ale w większości pozostałych swych inskrypcji nosi on już tytuł „zarządcy (boga) Aszura” (énsi da-šùr).”\nZmiana z ASZ.SZUR.KI na AN.ASZ.SZUR.\nChoć w istocie XX wieczni badacze stwierdzili, że ten sam znak raz się nazywa AN jako imię konkretnego boga, a raz DINGIR jako określenie boskości, to jednak drugie znaczenie oznaczało lokalizację i również było czytane jako AN, a nie żadne DIGIR. Jego przeciwną formą był symbol KI, stanowiący lokalizację świata wewnętrznego i zapisywany wówczas jako końcówka, bo symbol AN dotyczył świata zewnętrznego, występując zawsze jako przedrostek."\nTego zapisu nie potrafili zrozumieć już ci, którzy podbijali świat zewnętrzny, stąd w chronologii władców przedpotopowych, w wersji Berossosa pojawia się 10 władców zamiast 8 (jak w większości podań z całego świata), gdyż jako pierwszy występuje władca stworzony z przedrostka AN - Alorus, a ostatni z końcówki KI - Xisutrus.\nFRAGMENT CHALDEJSKIEJ HISTORII BEROSSUSA,\nZ ALEKSANDRA POLYHISTORA\nKOSMOGONIA I POWÓDŹ\nPojawili się ludzie, z których niektórzy zostali wyposażeni w dwa skrzydła, a inni w cztery i mieli dwie twarze. Mieli jedno ciało, ale dwie głowy: jedna mężczyzny, a druga kobiety; i także kilka narządów obu płci męskich i żeńskich. Inne ludzkie postacie miały być widoczne z nogami i rogami kóz: niektórzy mieli końskie: podczas gdy inni zjednoczyli tylną część konia z ciałem mężczyzny, przypominającym kształtem hippocentaury. Byki również były tam hodowane z głowami ludzi, a psy o czworakich ciałach, zakończone ich końce z ogonami ryb: konie także z głowami psów: mężczyźni i inne zwierzęta, z głowami i ciałami koni i ogonami ryb, krótko mówiąc, istniały stworzenia, w których połączono kończyny każdego gatunku zwierząt. Oprócz nich ryby, gady, węże z innymi potwornymi zwierzętami, które przyjęły różne inne kształty i oblicza. Każdego z nich został zachowany wizerunek w świątyni Belusa w Babilonie.\nOsobą, która nimi przewodniczyła, była kobieta o imieniu Omoroca; w języku Chaldejskim jest to Thalatth [TIAMAT], w greckim Thalassa, słowo oznaczające morze; ale mogące równie dobrze być interpretowane jako Księżyc. Wszystkie istniejące rzeczy w tej sytuacji stworzył Belus, i rozciął kobietę na pół, a z połowy jej uformował ziemię, a z drugiej połowy niebiosa; i w tym samym czasie zniszczył zwierzęta w jej wnętrzu. Wszystko to było alegorycznym opisem natury. Ponieważ cały wszechświat składający się z wilgoci i zwierząt nieustannie tam wytwarzanych, wyżej wspomniane bóstwo zdjęło własną głowę: na której inni bogowie mieszali krew, która wylewała się mieszając z ziemią; i stamtąd utworzyli się mężczyźni. Z tego powodu są racjonalni i biorą udział w boskiej wiedzy. Ten Belus, którego oni wyrażają poprzez planetę Jowisz, podzielił ciemność i oddzielił Niebo od Ziemi i zredukował wszechświat do porządku.\nAle zwierzęta, nie mogąc znieść powszechności światła, umarły. Belus po tym, widząc ogromną przestrzeń pustą, choć z natury płodną, kazał jednemu z bogów zdjąć głowę i zmieszać krew z ziemią; i uformować z tego innych ludzi i zwierzęta, które powinny być zdolne do funkcjonowania oddychając powietrzem. Belus uformował także gwiazdy, słońce, księżyc i pięć planet.\nTaki, według Aleksandra Polyhistora, jest przekaz, który Berossus podaje w swojej pierwszej księdze.\nW drugiej księdze zawarto historię dziesięciu królów Chaldejskich i okresy kontynuacji panowania każdego z nich, które składały się łącznie ze stu dwudziestu sari lub czterystu trzydziestu dwóch tysięcy lat, sięgając do czasu Potopu.\nTo, że wcześniejsza wartość SAR nie była zbyt jasna poza tym, że odpowiadała 3.600 jednostkom, doskonale ukazał przekaz Abydenusa, którego przetrwały jedynie cytaty (twórca Historii Chaldejczyków i Asyryjczyków; autor rzucony przez to w otchłań zapomnienia.\n„Mówi się, że pierwszym królem kraju był Alorus i że wydał dekret, że bóg wyznaczył go, aby był pasterzem ludu: królował dziesięć sari: teraz SARUS jest uważany za trzy tysiące sześćset lat; NEROS sześćset; i śześćdziesiąt SOSSUS.”\nAbydenus z Berossosa (ok. III w. p.n.e. WOD)\nWidzimy już z jakich źródeł musiał korzystać Sitchin, propagując swą wartość 3.600 lat dla jednego SAR.\nIstotną kwestię stanowi jeszcze niewłaściwie odczytana ilość władców przedpotopowych, gdyż było ich wymienionych 8, a nie 10, o czym wspomniałem już we wstępie. Kolejną niedokładnością kronikarza wywodzącego się z prymitywów uczestniczących w podboju świata "bogów" było to, że u Berossosa nie wszyscy władcy przedpotopowi byli zaliczani do Chaldejczyków, co ukazane zostało u innych, późniejszych autorów. W istocie mowa była o jedynie 3 Chaldejczykach (w chińskiej wersji tzw. dostojnych) i 5 Pantibiblionach (chińska wersja nazywa ich pięcioma cesarzami).\nWarto zauważyć, że ta błędna wartość była źródłem powstania mitu o dziesięciu zaginionych plemionach Izraela, którego królestwo miało zostać całkowicie zniszczone przez Asyryjczyków. Jednak we wszystkich innych mitologiach, Asyryjczysy (Asury/Asaury, Aszury czy też Asy) zwani byli wielkimi i złymi istotami, które w mitologii nordyckiej zwane były "młodszym pokoleniem bogów" (tak samo, jak greccy Bogowie Olimpijscy).\nLink do zidentyfikowanych chronologii pod które podszyli swój rodowód Żydzi.\nU Aleksandra wyliczenie królów z pism Chaldejskich, po dziewiątym Ardate, przechodzi do dziesiątego, którego nazywają Xisuthrus, w ten sposób:\n"Po śmierci Ardate'a jego syn Xisuthrus rządził przez osiemnaście sari. W tym czasie wydarzył się wielki Potop; którego historia została opisana. Bóstwo, Kronos, ukazało mu się w wizji i ostrzegło go, że piętnastego dnia miesiąca Dezjusz nastąpi powódź, w wyniku której ludzkość zostanie zniszczona. Dlatego polecił mu napisać historię początku, procedury i zakończenia wszystkich rzeczy; i zakopać je w mieście Słońca w Sippara; i zbudować statek, i zabrać ze sobą do niego przyjaciół i krewnych; i załadować na pokład wszystko, co niezbędne do podtrzymania życia, wraz ze wszystkimi różnymi zwierzętami; zarówno ptakami, jak i czworonogami, i bez reszty pokładać zaufanie w głębinach. Zapytawszy Bóstwa, dokąd miał popłynąć? Otrzymał odpowiedź: "do Bogów", przed którymi złoży modlitwę za dobro ludzkości. Następnie posłuszny był boskiemu napomnieniu i zbudował łódź o długości pięciu stadiów i dwa wszerz. Włożył w to wszystko, co przygotował; a na końcu wprowadził swoją żonę, dzieci i przyjaciół."


Talerz z otrąb pszennych 24 cm – Kompostowalny – 10 szt – Biotrem | Sklep ekologiczny - ECONA\nStrona główna / Artykuły kuchenne / Naczynia biodegradowalne / Talerz z otrąb pszennych 24 cm – Kompostowalny – 10 szt – Biotrem\nilość Talerz z otrąb pszennych 24 cm - Kompostowalny - 10 szt - Biotrem\nKompostowalne talerze 24 cm firmy Biotrem są wykonane tylko z otrąb pszennych, nie zawierają żadnych dodatków, talerze można skonsumować zaraz po zjedzeniu z nich posiłku :). Dlatego też są świetną atrakcją na imprezach w szczególności dla dzieci. Są bardzo fajnym zamiennikiem plastikowych jednorazówek ponieważ bardzo łatwo ulegają biodegradacji. Kompostowalne talerze przeznaczone są do spożywania pokarmu zarówno na ciepło jak i na zimno. Nie nadają się do dłuższego przechowywania żywności ponieważ ta może przeniknąć zapachem otrąb pszennych. Kompostowalne talerze z otrąb pszennych nie nadają się do kontaktu z wrzątkiem ponieważ wtedy dość łatwo mogą rozmoknąć. Można je natomiast stosować do podgrzewania pokarmów w piekarnikach i kuchenkach mikrofalowych.\nKompostowalne talerze z otrąb pszennych firmy Biotrem spełniają następujące wymagania wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością wg rozporządzenia WE 1935/2004 PE i Rady z dnia 27 października 2004 r.\nW celu dłuższego przechowywania kompostowalnych talerzy z otrąb pszennych Biotrem należy chronić je przed wilgocią do 75%, bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, oraz zbyt wysoką temperaturą do 25 st C.\nCena za 1 opakowanie talerzy z otrąb tj. 10 szt.\nŚrednica talerza – 24 cm\nInformacja dla alergików – produkt Biotrem zawiera gluten pszenny.\nTalerze firmy Biotrem są w 100% biodegradowalne, zaleca się ich utylizację w kompostowniku lub jako odpady komunalne.\nSklep Zero Waste Częstochowa – talerze z otrąb pszennych Biotrem – talerze biodegradowalne – Kompostowalne talerze – Słomki