Czy wysłanie pracownika na kurs języka obcego jest opłacalne? - Pozytywny zawód\nObecnie niemal każda osoba poszukująca pracy może pochwalić się przynajmniej podstawową znajomością jednego języka obcego. Im bardziej prestiżowe stanowisko, tym większa powinna być ta dziedzina wiedzy, poziom umiejętności językowych wyższy i lepiej wyćwiczony. Pracownicy doskonale zdają sobie sprawę z tego, że znajomość języka obcego jest umiejętnością cenioną i poszukiwaną.\nCzęsto zdarza się, że osoba przyjęta do pracy zna język obcy – nawet na wysokim poziomie – ale nie operuje słownictwem i zwrotami charakterystycznymi dla swojej branży. Nic w tym dziwnego, na standardowych kursach językowych nie poznaje się przecież specjalistycznej terminologii technicznej, medycznej czy prawniczej. W takiej sytuacji pracownikowi zależeć będzie na uzupełnieniu wiedzy i tym samym na podniesieniu swoich kwalifikacji. Niejednokrotnie zdarza się jednak, że inicjatywa posłania pracownika na specjalistyczny kurs językowy wychodzi od samego pracodawcy. Jest to dobra inwestycja, sposób na rozwój firmy poprzez usprawnianie jej funkcjonowania i realizację celów. Nie należy zapominać, że finansowanie tego typu kursów językowych jest doskonałym środkiem motywacyjnym i wielu pracownikom z pewnością będzie bardzo zależało na możliwości skorzystania\nz takiej okazji.\nNauka w nagrodę\nDobrym pomysłem, często stosowanym przez korporacje, jest zapewnianie pracownikom finansowania lub dofinansowania kursów językowych w ramach nagrody. Zależenie od obranej strategii, może być to język obcy, którym najczęściej posługują się pracownicy danej firmy – na przykład angielski lub niemiecki. Nierzadko zdarza się także, że pracownik ma możliwość dokonania wyboru języka obcego, którego chciałby się uczyć i nie musi być to wybór podyktowany chęcią usprawnienia realizacji codziennych obowiązków zawodowych. Ciekawym przykładem tego typu rozwiązania jest także oferowanie przez pracodawców dostępu do kursów z języka polskiego pracownikom pochodzącym zza granicy. Tak czy inaczej – możliwość uczestnictwa w finansowanym lub dofinansowywanym przez firmę kursie jest doskonałym sposobem nagradzania pracowników za wybitne osiągnięcia i zachęcaniem ich do jeszcze większego zaangażowania. W ten sposób można pokazać także, że firma dba o pracowników i ich rozwój osobisty, a nie tylko przynoszący bezpośredni zysk pracodawcy.


Odwiedzin: 6890290 | dziś: 1785 Obserwowani: 97\nChoć dzieli nas bezkresna toń. Podajemy swą wirtualną dłoń. Nasze wrażenia oraz emocje. Kabel odbiera i zaraz dotrze. Nowinka liścik czy pozdrowienie. Jakie to ekstra udogodnienie. Uciecha frajda nie ważny wiek.\nDużo radości i humoru dobrego i uśmiechu na buzi Ci ŻYCZĘ.\nWITAM.WAS W SOBOTE.♥ (▄) DZIEŃ DOBRY (▄) MIŁEGO WEEKENDU. -------------(¯`■█■´¯) -------(¯`■█■´¯)(¯`■█■´¯) ---(¯`■█■´¯)_(▒)(▒)(¯`■█■´¯) --(¯`■█■´¯)(▒)(█)(▒)(¯`■█■´¯) ----(¯`■█■´¯)(▒)(▒)(¯`■█■´¯) --------(¯`■█■´¯)(¯`■█■´¯) ------- więcej...\n❤ WITAM ZIMOWO W PIĄTEK NOCĄ ❤ " ☘☀❤ WITAM PIĘKNIE MILUTKA ELŻBIETKO MILUTKO POZDRAWIAM ☘☀❤ ❤ ☘ ⭐ _*-:¦:-◕◕◕_______◕◕◕-:¦:-* _*-:¦:-◕____*❤ ❤ *___◕-:¦:-* *-:¦:-◕_______*❤ *______◕-:¦:-* *-:¦:-◕____DZIĘKUJ więcej...\n∞~ WITAM CIE W SOBOTNI RANEK ◊═─══ ❖ Ѻ ❖ ══─═◊ Z radością zaczynaj dzień z nowymi nadziejami, a na pewno będzie Ci lżej uporać się z problemami. Z radością w przyszłość spójrz i nie martw się na zapas, bo nie przewid więcej...


tać adwokatem, jest odbycie aplikacji adwokackiej. Aplikant adwokacki musi być osobą, która posiada tytuł zawodowy magistra prawa. Aplikant musi zdać odpowiedni egz\nŻeby móc wykonywać zawód adwokata potrzebny jest szereg uprawnień, które upoważniają do wykonywania tego zawodu. Jednym z wymagań, żeby zostać adwokatem, jest odbycie aplikacji adwokackiej. Aplikant adwokacki musi być osobą, która posiada tytuł zawodowy magistra prawa. Aplikant musi zdać odpowiedni egz\nOrganizacja eventu nie jest prostaReklama za pomocą materiałów drukowanychO pracy geodety oraz jego obowiązkachSkuteczne pozycjonowanieJakie samochody wybrać?Niższe nakłady, lepszy druk. Poligrafia ogółemGdzie kupić sztukaterieDentysta ZabrzeCzym buduje się domy?Wirtualne biuro - funkcjonalne rozwiązanieKilka tricków odnośnie transportu drobnych rzeczyPoradnik pacjenta - wizyta u stomatologaCo musisz wiedzieć o energii ze słońcaO użyteczności maszyn budowlanych How to choose a chauffeur Instantly? Radzimy jak Mieć piękny uśmiech lepiejO stomatologii, dentystach i zębachSTUDIUM PRZYPADKU Jak prowadzić sprawy prawne W 8 Dni?Temat na dzisiaj - ogrzewanieTylko naturalne: kosmetyki dla kobietCiuchy na uprawianie sportu i nie tylko5 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci Kupić Dobrą KawęSolary - modne czy opłacalne?Pulsar BHPO wizytach u dentystyA Ty jak zarządzasz swoją firmą? Tradycyjnie, czy nowocześnie?Twoje hiszpańskie wakacjeMagnificent Polish palaces and where to find themTroska o zęby i jamę ustnąKlasycznie - historia klasycyzmu i klasyczne wnętrza


Świat moich smaków: tam, gdzie rosną poziomki...\nPakowanie dobiega końca.\nNiełatwa to sztuka, bo muszę zabrać ze sobą pół domu.\nWyjeżdzam na trzy miesiące tam, gdzie rosną poziomki.\nJako, że głównym moim zadaniem będzie podziwianie świata z końskiego grzbietu, wybaczcie, że przez ten okres posty na blogu pojawiać się będą nieco rzadziej (nie wspomnę już, że z netem w Puszczy krucho...).\nObiecuję jednak, że jak tylko pojawi się okazja - upichcę co nieco i zajrzę tu na chwilkę.\nPóki co - gromadzę przepisy na "dary lasu".\nPostaram się przywieźć nieco kresowych smakołyków i wykraść od miejscowych tajniki ich kuchni :-)\nJeśli ktokolwiek z Was miałby ochotę na konną eskapadę po najpiękniejszym zakątku Polski - z całego serca zapraszam do Stajni Sarnetki.\nDziś w ramach testowania przepisów - zapraszam na pyszne jagodzianki.\nOczywiście z przepisu Tatter.\n1 1/2 lyzeczki drożdży instant (dałam 20 g świeżych)\nMąkę łączę z drożdżami, dodaję sól (w przypadku świeżych drożdzy robię najpierw rozczyn). Wlewam mleko, wbijam jajo, mieszam dokładnie. Dodaję olej i resztę składników. Zagniatam miękkie, plastyczne ciasto. Zostawiam je na godzinę.\nNastepnie odgazowuję, zwijam w rulon i dzielę na 16 części (ok. 60g). Lekko formuję w kule i znów zostawiam na 15 minut. Z każdej kuli robię placek (można walkowac, ja to robie dłonią) i na jego środku umieszczam kopiastą łyżkę jagodowego farszu. Zlepiam placki jak pierogi, dokladnie dociskam. Każdą umieszczam złączeniem w dół na blacie stołu i delikatnie lecz zdecydowanie roluję nadając im kształt owalnych bułeczek. Gotowe umieszczam na naoliwionej blasze i zostawiam do wyrośnięcia na 45 minut.\nWyrośnięte jagodzianki smaruję rozmąconym jajem i wkładam do pieca nagrzanego do 220C. Piekę 15 minut. Po wyjęciu z pieca, ciepłe jeszcze bułeczki smaruję lukrową pomadą.\nŻyczę Wam ( i sobie :-)) pogodnych wakacji!\nAutor: Karolina Borzęcka o 21:23\nArvén 7 lipca 2010 22:01\ncukrowa wróżka 7 lipca 2010 22:16\nwakacji i jagodzianek..\nemma001 7 lipca 2010 22:21\nmoje ukochane słodkie bułeczki!\ngrazyna 7 lipca 2010 22:41\nJagodzianki piękne !Miłego wypoczynku :)\nmyniolinka 7 lipca 2010 23:21\njej... na jagodzianki to mnie 2 razy nie trzeba zapraszać :)\nkornik 8 lipca 2010 00:31\nZjadłabym taką jagodziankę, wyglądają apetycznie.\ngosiaa99 8 lipca 2010 03:14\nCudownie wygladaja, szczegolnie ta w przekroju !:)\naga 8 lipca 2010 08:18\nwygladaja tak pieknie i apetycznie, ze zjadlabym wszystkie z koszyczka :)\nasieja 8 lipca 2010 08:50\nbułeczki są cudne. bo domowe, bo z dużą ilością nadzienia.\nodpoczywaj, łap promyki słońca i ciesz się wszystkimi dniami!\nPolka 14 lipca 2010 00:55\nAle na pewno będziesz bawić się PYSZNIE! I tego Tobie życzę ;)\nIvon 14 lipca 2010 12:52\nBułeczki pyszności :)))\nRelaksuj się !!!\nkasiaaaa24 1 sierpnia 2010 16:42\nChciałabym Cię zaprosic do konkursu, który zorganizowałam na swoim blogu dla innych, kreatywnych bloggerów. Mozna wygrac super gadżety i kosz smakowitości. Wszystkie szczegóły znajdziesz u mnie:\nPolka 6 sierpnia 2010 21:48\nJeśli nie posty, to chociaż zdjęcia nam pokaż co?\nJeszcze 2 miesiące i wracasz! :D\nKini ^^ 20 sierpnia 2010 15:14\nLife Style 20 listopada 2010 08:22


Rogale na Św. Marcina / Poznańskie - PRZEPIS\nMąkę i cukier przesiewamy na blat. Formujemy kopczyk, do którego wkładamy z jednej strony drożdże i zakwas, z drugiej – sól. Masło (15 gramów) rozpuszczamy w ciepłej wodzie i wlewamy do środka kopczyka z mąki. Mieszamy okrężnymi ruchami, delikatnie zagarniając mąkę do środka, aż do momentu, kiedy składniki całkowicie się połączą. Wyrabiamy gładkie ciasto, zawijamy je w folię spożywczą i chłodzimy przez 30 minut. W tym czasie zimne masło (125 gramów) rozwałkowujemy między arkuszami papieru do pieczenia na kwadrat o boku około 25 centymetrów, chłodzimy. Po 30 minutach rozwałkowujemy w prostokąt o wymiarach mniej więcej 50 × 50 centymetrów. Masło umieszczamy w środku ciasta, zawijamy je i wałkujemy, po czym jeszcze raz składamy. Zawijamy w folię i chłodzimy 2 godziny. Po tym czasie ciasto rozwałkowujemy, składamy, ponownie rozwałkowujemy i składamy – i znów chłodzimy 2 godziny. Te czynności powtarzamy jeszcze dwukrotnie.\nMak i orzechy zalewamy wrzątkiem. Po 15 minutach odcedzamy i mielimy dwukrotnie.\nMarcepan rozcieramy z cukrem, dodajemy masę makowo-orzechową, pokruszone biszkopty, skórkę pomarańczową i mieszamy. Dokładamy śmietanę do uzyskania gładkiej konsystencji.\nJak zwijać rogale?\nCiasto rozwałkowujemy na prostokąt, z którego wycinamy trójkąty. Nakładamy na nie nadzienie i zawijamy rogale, które przykrywamy ściereczką i zostawiamy do wyrośnięcia na mniej więcej godzinę. Wyrośnięte rogale smarujemy dwukrotnie jajkiem roztrzepanym z mlekiem i pieczemy 20-30 minut w 180 stopniach.\nZ cukru pudru i wrzątku przygotowujemy lukier, którym polewamy ciepłe rogale. Posypujemy pokruszonymi orzechami włoskimi.\nPrzepis pochodzi z listopadow-grudniowego wydania magazynu KUKBUK Goście Idą, które ukazało się w 2017 roku.\nwięcej przepisów z orzechami:\nciastka / dla dzieci / orzechy\nszybkie / dla dzieci / gruszki


O porannych mgłach i czarującej Autorce... czyli spotkanie z Roksaną Jędrzejewską-Wróbel\n12 października 2012 r. w gminnych bibliotekach publicznych powiatu głogowskiego odbyły się spotkania autorskie dla dzieci z Roksaną Jędrzejewską-Wróbel. Zanim dotarliśmy na miejsce pierwszego spotkania mgły poranne spowiły całą ziemię głogowską. Urok autorki, ciepłe słowa i budująca prelekcja o wartości czytania książek rozświetliły wpierw Brzeg Głogowski, a potem Jerzamowę sprawiając nam ciepłą, jesienną niespodziankę. Autorka czarowała dalej opowiadając o Florce, Królewnie i o tym jak powstaje książka, tak aby każdy wiedział co zrobić ze swoimi zapiskami, które ukrył gdzieś w szufladzie.\nMali wielbiciele Grzegorza Kasdepke z Łubowa, Owieczek i Fałkowa\nGBP Łubowo 25 września zaprosiła czytelników z kl. II i IV na spotkanie zi GRZEGORZEM KASDEPKE. Na spotkanie przybyły dzieci z Łubowa, Owieczek i Fałkowa razem ponad 120 uczestników. Uczniowie byli ciekawi ile napisał książek, skąd bierze pomysły na nowe utwory i chetnie zabiegali o autograf pisarza. Każdy uczestnik otrzymał pamiątkową zakładkę do książek. Biblioteka na specjalnej wystawie zaprezentowała ponad 20 utworów autora, które można wypożyczyć, a dzieci przygotowały specjalne plakaty o twórcy i czytaniu książek. Po ponad godzinnym spotkaniu gorącymi oklaskami pożegnano interesujacego gościa, a niektórzy zaraz zabierali się za czytanie ,"Kacperiady", "Niegrzeczników" czy "Mtów dla dzieci".\nBarbara Ciwoniuk oczarowała młodzież z Czosnowa\n24 września 2012 r. w bibliotece w Czosnowie nastoletni czytelnicy spotkali się z Barbarą Ciwoniuk. Na godz. 9.30 przybyła grupa 60. młodych ludzi, uczęszczających do gimnazjów w gminie Czosnów. Pisarka, w niezwykle ciekawy sposób opowiedziała historie powstania swoich książek, zainteresowała zebranych ich treścią, przedstawiła bohaterów i pokrótce ich losy. Młodzież słuchała gościa z niezwykłym, jak na swój wiek, skupieniem i spokojem. Zaciekawieni opowieściami zakupili książki autorki i stanęli w kolejce po autograf. Dla wszystkich uczestników spotkania poznanie pisarza, jego dzieł wiązało się z dużym przeżyciem i z pewnością zapadnie na długo w pamięci.\nInspirujące spotkanie - Hanna Kowalewska w Kleczewie\nSpotkania odbyły się w miłej atmosferze, przyniosły słuchaczom wiele wzruszeń i emocji. Myslę, że Ci, co już korzystali z dorobku Pisarki, sięgną po kolejne książki, a inni po spotkaniu nabrali chęci na ich przeczytanie.


Marcinka Cross Challenge 2020 | TEMI - Piszemy jak jest!\nStrona główna Portal Tarnów Marcinka Cross Challenge 2020\nDobiegają końca internetowe zapisy na bieg Marcinka Cross Challenge 2020, który odbędzie się w najbliższą niedzielę na terenie Parku Biegowego Marcinka w Tarnowie.\n15 marca odbędzie się kolejna już edycja popularnego biegu z przeszkodami, który zorganizowany zostanie na polanie przy ul. Harcerskiej w Tarnowie. Celem imprezy jest popularyzacja biegów masowych jako jednej z form zdrowego i aktywnego stylu życia. Udział w niedzielnym wydarzeniu będzie wymagał od uczestników połączenia umiejętności pochodzących z różnych dziedzin aktywności fizycznej. Nadal trwa rejestracja zawodników.\nRezerwacji można dokonać za pośrednictwem strony: www.dostartu.pl, gdzie znajdziemy także szczegółowe informacje i regulamin. Organizatorem wydarzenia jest Stowarzyszenie Sportowe Sokół Tarnów. Początek biegu zaplanowano na godzinę 11.


Chwilę przed startem konsultacji, w budynku międzyuczelnianej biblioteki odbyła się konferencja prasowa z udziałem ministra Jerzego Kwiecińskiego, wicemarszałek Ewy Draus, wicewojewody Lucyny Podhalicz, posła na Sejm RP Rafała Webera oraz gospodarza – prezydenta Stalowej Woli Lucjusza Nadbereżnego.\nNa briefingu prasowym minister Kwieciński tłumaczył, czym będzie Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego:\n– Prawie dwa lata temu rząd przyjął strategię średniookresową na rzecz odpowiedzialnego rozwoju, w skrócie nazwaną planem Morawieckiego. Teraz nadszedł czas, żeby przyjąć takie strategie córki, których jest dziewięć. Jedną z nich jest właśnie Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego. To najważniejsza strategia dla wszystkich samorządów w naszym kraju, która jest takim drogowskazem dla samorządów, a jednocześnie jest dla nich swego rodzaju „biblią”, bo zawiera wszystkie zasady, na których chcemy oprzeć rozwój naszego kraju – mówił minister, jednocześnie zaznaczył, że najważniejszym elementem strategii będzie zmiana sposobu postrzegania rozwoju Polski z dotychczasowego, który skupiał się na dużych ośrodkach aglomeracyjnych do takiego, który będzie skupiał większą uwagę na obszary dotychczas zmarginalizowane:\n– Jednym z naczelnych założeń tej strategii jest rezygnacja z paradygmatu rozwojowego zwanego polaryzacyjno-dyfuzyjnym, który koncentrował wysiłki rozwojowe w wybranych miejscach, które były najsilniej rozwijającymi się ośrodkami gospodarczymi naszego kraju. Dziś, chcemy zejść na niższy poziom z prowadzeniem polityki rozwojowej, a zatem adresować te wysiłki rozwojowe do tych obszarów zmarginalizowanych i również do tych miast, które mają problemy rozwojowe – wyraźnie zaakcentował.\nWicemarszałek Ewa Draus wskazała na strategię, jako kluczowy dokument mający wpływ na rozwój polskich regionów, w tym Podkarpacia:\n– Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego jest najważniejszym dokumentem, który określa ramy programowe dla aktualizowanej właśnie Strategii Województwa Podkarpackiego. Planujemy, że w 2019 roku samorząd województwa przyjmie zaktualizowaną strategię i będzie ona podstawą do tworzenia regionalnego programu operacyjnego i ubiegania się o fundusze na realizację najważniejszych przedsięwzięć zapisanych w strategii.\nWicemarszałek Ewa Draus podkreśliła, że nowa strategia będzie w końcu uwzględniać rozwój województwa podkarpackiego, które nie posiada ośrodka metropolitarnego:\n– Pragnę podkreślić, że poprzedni model polaryzacyjno – dyfuzyjny był bardzo niekorzystny dla Podkarpacia, gdyż faworyzował te regiony, które posiadają duże obszary metropolitarne. My takiego nie posiadamy, my posiadamy bardzo dobrze rozwiniętą sieć średnich i mniejszych miast i dzięki temu modelowi, który przedstawił pan minister, będziemy mogli rozwijać ten potencjał który uruchomi te wszystkie możliwości rozwojowe naszego województwa. To jest korzystne dla takich miast jak Stalowa Wola, Tarnobrzeg czy też Przemyśl, Krosno, Sanok i inne miasta. Jestem przekonana, że dzięki wdrażaniu tych strategii, które tworzymy na poziomie wojewódzkim a konsultujemy w Stalowej Woli, będzie dodanie skrzydeł takim miastom i ten cały potencjał ludzki, gospodarczy, naukowy, stanie się dalszą podstawą do rozwoju naszego województwa.\nRozwój Stalowej Woli\nPoseł na Sejm RP Rafał Weber zwrócił uwagę na dynamiczny rozwój Stalowej Woli, jakiego miasto doświadcza w ostatnim czasie, wskazując jednocześnie, że to miejsce właściwe do rozmów na temat rozwoju regionalnego:\n– Cieszę się, że strategia jest konsultowana właśnie w Stalowej Woli, bo jest to miasto które od 2015 roku bardzo mocno korzysta ze środków europejskich, ale wykazuje także dużą aktywność, jeśli chodzi o wykorzystanie środków rządowych – powiedział.\nPrezydent Stalowej Woli Lucjusz Nadbereżny nie krył zadowolenia, że konsultacje społeczne odbywają się właśnie w tym mieście:\n– To dla nas duże wyróżnienie, że tak ważna debata odbywa się właśnie w Stalowej Woli. Mamy tu pewne zobowiązania historyczne, bo pamiętajmy, że Stalowa Wola to perła COP-u. Ten strategiczny i genialny plan był właśnie oparty na strategii. Dlatego bardzo dobrze, że dziś rząd polski patrzy w przyszłość, opierając się na strategicznych dokumentach – zaznaczył prezydent.\nSzansa dla Podkarpacia\nWojewoda Podkarpacki Ewa Laniart również wyraziła nadzieję, że konsultowana strategia będzie uwzględniała w większym niż dotychczas stopniu region Podkarpacki:\n– Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego jest bardzo ważnym dokumentem bowiem zakłada pewne wyznaczniki, które sprawią że rozwój naszych regionów, a przede wszystkim naszego województwa, będzie dokonywał się w sposób zrównoważony.\nCelem głównym KSRR jest efektywne wykorzystanie endogenicznych potencjałów terytoriów i ich specjalizacji dla osiągania zrównoważonego rozwoju kraju, co tworzyć będzie warunki do wzrostu dochodów mieszkańców Polski przy jednoczesnym osiąganiu spójności w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym.\nJako cele szczegółowe, twórcy Strategii wskazują:\n1. Zwiększenie spójności rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym;\n2. Wzmacnianie regionalnych przewag konkurencyjnych;\n3. Podniesienie jakości zarządzania i wdrażania polityk ukierunkowanych terytorialnie.\nW styczniu, we wszystkich 16 regionach Polski odbywają się konsultacje KSRR.\n25 stycznia 2019 in POLITYKA, STALOWA WOLA\tby Izabela\nRzeszów: Premiera filmu "Władcy przygód. Stąd do Oblivio"\nRzeszów: Szczęśliwy finał poszukiwań 15-latki


Pierwszy rok życia dziecka-6. miesiąc - Mama to wie!\nPierwszy rok życia dziecka-6. miesiąc\nOpublikowany dnia 8 maja 2015 31 marca 2016 by Admin\nCo potrafi dziecko w wieku 6 miesięcy?*\nMaluch jest coraz sprawniejszy. Do tej pory bez problemu potrafił chwytać przedmioty w rączki, teraz przyszedł czas na ich przekładanie z ręki do ręki. Powoli uczy się też, że przedmioty wypuszczone z ręki upadają na podłogę a towarzyszy temu zawsze jakiś dźwięk.\nPróba zrozumienia tego zjawiska, może kosztować rodziców sporo nerwów i cierpliwości. Ta zabawa może bowiem dla malucha nigdy się nie kończyć.\nW tym okresie dziecko używa obu rąk. Jest jeszcze zbyt wcześnie, by stwierdzić, czy będzie prawo- czy leworęczne. Wspieraj równomierny rozwój, wkładając zabawki raz do jednej, raz do drugiej rączki, czy też zachęcając dziecko, by sięgało po misia, czy grzechotkę obiema rączkami.\nMaluch jest już bardzo ruchliwy. Ani przez moment nie zostawiaj go samego. Nawet jeśli ci się wydaje, że spokojnie leży na tapczanie i możesz na chwilę zostawić go samego, by np.: przynieść pieluszkę, czy sięgnąć po telefon, nie oznacza, że się za moment nie przekręci.\nDziecko w tym wieku jest bardzo towarzyskie. Uwielbia, gdy ciocie i wujkowie, bawią się z nim, robią śmieszne miny, coś do niego mówią. Dziecko zaczyna dostrzegać, ze jego żywiołowe reakcje wywołują jeszcze bardziej intensywne starania ze strony otoczenia, więc świadomie prowokuje znajomych i nieznajomych do zajmowania się nim.\nJest to dla rodziców bardzo miły okres, maluch nieustannie gaworzy. Może ci się nawet wydawać, że usłyszałaś pierwsze mama, czy tata. Nie są to jednak jeszcze świadomie wypowiadane słowa, co nie zmienia faktu, że dziecko niemal z dnia na dzień rozwija swoją zdolność do wypowiadania różnych głosek. Jak najwięcej więc z nim rozmawiaj, zachęcaj do odpowiadania, reaguj na „słowa”, które kieruje w twoim kierunku. Możesz je naśladować, odczekaj chwilę, by maluch ponownie zaczął cię zaczepiać, zachęcając tym samym do dalszej zabawy.\nPonieważ dziecko chłonie świat zewnętrzny wszystkimi zmysłami, pozwól mu na jego poznawanie. Możesz pozwolić mu dotknąć piasku w piaskownicy, kamyków na plaży. Niech dotknie futerka, szorstiej tkaniny, zaszeleści workiem, czy kawałkiem foli aluminiowej. Daj mu w rączki dwa drewniane klocki, niech postuka nimi i posłucha dźwięków, jakie powstają przy tej czynności.\nJeśli wracasz do pracy zacznij przyzwyczajać dziecko do dodatkowych posiłków zgodnych ze schematem żywienia i podawania ich łyżeczką. Jeśli do tej pory tylko ty podawałaś maluchowi jedzenie, poproś partnera, babcię, lub dziadka, by od czasu do czasu go nakarmili. W ten sposób maluch nie będzie protestował, gdy nagle inna osoba będzie próbowała go nakarmić, kiedy będziesz poza domem.\nsięga we wszystkie strony, również po przedmioty poruszające się\nprzekłada przedmioty z ręki do ręki\nużywa tzw. chwytu dłoniowego (obejmuje przedmiot trzecim i czwartym palcem, a nie wszystkimi)\npełza (przesuwa się za pomocą ramion i nóg)\nMaluchpierwszy rok życia dziecka, rozwój dziecka, dziecko 6. miesiąc życia, dziecko w szóstym miesiącu, rozwój dziecka 6. miesiąc, 6. miesiąc życia dziecka, kalendarz rozwoju dziecka\nPoprzedni Poprzedni post: Pierwszy rok życia dziecka-5. miesiąc\nNastępny Następny post: Pierwszy rok życia dziecka-7. miesiąc


Life Extension Dopa-Mind - 60 tabletek - Układ nerwowy - Układy i narządy - Wspomagająco w - Strefawitalnosci\n60 tabletek 737870200666 147.95 zł 136.99 zł Wysyłka do 5 dni Wysyłka do 5 dni\nRazem: 334.40 zł\nLife Extension Dopa-Mind - 60 tabletek to nowoczesny suplement diety, który uzupełnia poziom Dopaminy w organizmie. Można zaznaczyć, że wraz z wiekiem poziom dopaminy w naszym mózgu zaczyna spadać. Niestety nie jest to korzystne, dla prawidłowego funkcjonowania organizmu ponieważ prowadzi do spadku sprawności umysłowej.\nLife Extension Dopa-Mind - 60 tabletek wspiera sprawność umysłową i wspiera pracę mózgu każdego dnia. W swoim składzie preparat ten zawiera ekstrakt z dzikiego zielonego owsa enzym MAO-B i optymalny poziom dopaminy\nWspieraj funkcje poznawcze z Life Extension Dopa-Mind - 60 tabletek\nWarto zaznaczyć, że prawidłowa praca mózgu przekłada się na dobre procesy poznawcze czyli pamięć, koncentrację i logiczne myślenie. Warto więc polecić ten innowacyjny suplement diety Life Extension Dopa-Mind - 60 tabletek osobom starszym, ludziom pracującym umysłowo, studentom czy ludziom prowadzącym szybki i stresujący tryb życia.\nNeuravena (Ekstrakt z dzikiego zielonego owsa),\nNeuravena (Ekstrakt z dzikiego zielonego owsa) 1600 mg\n1 tabletka 1 lub 2 razy dziennie z posiłkiem lub bez


Polska zwraca uwagę na poprawę sytuacji gospodarczej May 2020\nPolska zwraca uwagę na poprawę sytuacji gospodarczej\nRząd Polski co roku opracowuje i wdraża różne programy mające na celu poprawę statusu społeczno-ekonomicznego obywateli.\nTen rok nie będzie wyjątkiem, ponieważ planowanych jest wiele projektów społecznych, dzięki którym poprawi się sytuacja finansowa obywateli o niskich dochodach, rodzin wielodzietnych, emerytów i innych kategorii.\nTo dowiedziałem się, że w najbliższej przyszłości rząd rozpatrzy ustawę o redukcji podatku dochodowego od 15% do 9% dla małych firm prywatnych, a także obniżenie stóp procentowych w funduszu ubezpieczeniowego.\nDzięki nowej ustawy, która wejdzie w życie z początkiem nowego roku podatkowego, kraj będzie kontynuować tworzenie nowych przedsiębiorstw prywatnych, które będą tworzyć nie tylko nowe miejsca pracy, ale również w celu uzupełnienia Skarbu Państwa i budżetów lokalnych.\nCoraz więcej małych firm jest rejestrowanych\nWażnym czynnikiem jest to, że w ciągu ostatnich kilku lat zarejestrowano rekordową liczbę małych przedsiębiorstw w tym kraju, i dotyczy to praktycznie wszystkich branż.\nKilka lat temu, obserwowano głównie w branży rolnej, niedawno stworzył wiele małych firm zajmujących się produkcją mebli związanej ze sferą usług, handlu i innych obszarach.\nWażnym czynnikiem jest to, że wraz z poprawą sytuacji ekonomicznej, coraz więcej zagranicznych firm wybrać, aby rozpocząć działalność w Polsce, zwłaszcza że obecne prawodawstwo pozwala skutecznie prowadzić działalność gospodarczą.\nWarto zauważyć, że firmy, które rozpoczęły działalność gospodarczą zaledwie kilka lat temu, mogły osiągnąć znaczący sukces sprzedając swoje produkty zarówno na rynku krajowym, jak i eksportując do różnych krajów.\nNajczęściej młodzi ludzie w wieku od 25 do 45 lat wolą angażować się w biznes, najczęściej z wyższym wykształceniem. Ważnym czynnikiem jest to, że aby uzyskać kapitał założycielski, możesz skorzystać z usług banków, które udzielają pożyczek na korzystnych warunkach. Według statystyk co roku banki wydają coraz więcej kredytów, zarówno hipotecznych, jak i konsumpcyjnych.\nOpublikowano 18.04.2018 Autor adminKategorie Aktualności\nPoprzednie Poprzedni wpis: W Polsce wielkość inwestycji zagranicznych\nDalej Następny wpis: W Polsce zwracaj uwagę na powracających


Styczeń, 2011 | Ślizgiem\nPotencjał tkwi w Żyle\nOpublikowano 30 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nJego bardzo mocną stroną jest siła wybicia. Można powiedzieć, że to jest najlepszy skoczek na świecie, jeżeli chodzi o skoczność – bynajmniej nie jest to charakterystyka Adama Małysza, czy Kamila Stocha. Mowa o Piotrze Żyle, który po raz kolejny dobija się do kadry polskich skoczków. W sobotę dzięki jego bardzo dobrej postawie nasza drużyna po raz trzeci stanęła na podium zawodów Pucharu Świata.\nNa Żyłę pierwszy raz w tym sezonie zwróciłem uwagę podczas czwartkowych treningów i kwalifikacji do zawodów Pucharu Świata w Zakopanem. Choć tak naprawdę tydzień wcześniej skakał w Sapporo w zawodach PŚ, zdobywając tam pierwsze punkty w sezonie. Nie było jednak tam tak znakomitej obsady jak pod Tatrami. Na Wielkiej Krokwi Żyła, wicemistrz świata juniorów w drużynie z 2005 roku, skakał bardzo regularnie. I na tyle dobrze, że udało mu się wygrać walkę o miejsce w kadrze na niedzielne zawody z Marcinem Bachledą i Dawidem Kubackim. Po pierwszej serii niedzielnego konkursu urodzony w Cieszynie Żyła zajmował wysokie 11. miejsce. W drugiej – zupełnie zepsuł swój skok, co w połączeniu z nie najlepszymi warunkami, sprawiło, że wylądował na 31. miejscu.\n- Miał najgorsze warunki spośród polskich zawodników. Zagrały pewnie też emocje i ten drugi skok nie był najlepszy technicznie. Można było jednak z niego wyciągnąć przynajmniej 110-112 m, co dawałoby miejsce w okolicach 15. lokaty – powiedział w rozmowie ze mną Jan Szturc, trener KS Wisła Ustronianka, który od maja do zawodów PŚ w Zakopanem opiekował się Żyłą. W przeszłości, gdy formę gubił Adam Małysz, to właśnie trener Szturc, prywatnie wujek naszego mistrza, często wyprowadzał go z kłopotów.\nŻyły nie trzeba gonić na skocznię. Z zawodów PŚ w Zakopanem wrócił wieczorem, a już w poniedziałek rano udał się wraz ze swoim trenerem do Szczyrku-Skalite. Chciał udowodnić sobie, że w Zakopanem coś nie zagrało podczas drugiego skoku niedzielnego konkursu.\n- Poniedziałkowy trening w jego wykonaniu był bardzo dobry. W środę zaś, podczas zajęć w Wiśle-Malince, gdzie skakali; Rafał Śliż, Stefan Hula i Aleksander Zniszczoł, prezentował się najlepiej. Było widać, że to nad czym pracowaliśmy, przyniosło efekty. To typ zawodnika, którego nie trzeba pędzić do treningu. Często bywa tak, że w zmęczony przyjeżdża wieczorem z zawodów, a już następnego dnia rano staje na skoczni, by jeszcze doskonalić swoje umiejętności. Wspaniale się z nim pracuje – mówi Szturc.\nŻyła do sezonu przygotowywał się za własne pieniądze. Na własny koszt pojechał też z polską kadrą na zgrupowanie do Finlandii. Klub tylko opłacił mu skocznię. Od początku sezonu było widać, że bardzo chce znów zaistnieć w tej kadrze, z której został wykluczony po ubiegłym sezonie.\n- Żyła miał stworzone warunki w kadrze i choć bardzo się starał, to jednak nic z tego nie wychodziło. Nie mogliśmy zatem dalej go finansować. Kiedy został sam, znów coś się w nim przełamało. Jego skoki są teraz dobre. Łukasz Kruczek do kadry, którą ja prowadziłem, wracał dwa razy. Trzeba tylko chcieć. Jeżeli ktoś bardzo chce, jest zdyscyplinowany i systematyczny, to zazwyczaj mu się to udaje. Żyła ma teraz drogę otwartą nawet do startu w mistrzostwach świata w Oslo. Oczywiście jeżeli utrzyma tę równą formę – mówił jeszcze w Zakopanem Apoloniusz Tajner, prezes Polskiego Związku Narciarskiego.\n- Kiedy byliśmy latem na zgrupowaniu w Pogorzelicy powiedziałem mu, że nie wszystko jeszcze stracone i przypomniałem mu sytuację z Rafałem Śliżem, który przed dwoma laty też został wykluczony z kadry, a potem pojechał na mistrzostwa świata do Liberca – wspomina trener Szturc i dodaje: – Bardzo cenię sobie Piotrka za to, że bardzo rzetelnie podchodzi do treningów. Jest bardzo sumienny i ma jeden cel – wrócić na stałe do kadry Polski i móc startować w zawodach Pucharu Świata.\nPodczas współpracy Żyły ze Szturcem bywały jednak i takie dni, że ten ostatni nie zawsze mógł towarzyszyć mu w zajęciach. Wówczas Żyła, podczas treningów w Wiśle-Malince, ćwiczył wspólnie z Adamem Małyszem pod okiem Hannue Lepistoe i Roberta Matei.\n- Jego bardzo mocną stroną jest siła wybicia. Można powiedzieć, że to jest najlepszy skoczek na świecie, jeżeli chodzi o skoczność. W naskoku obunóż potrafi przeskoczyć poprzeczkę zawieszoną na wysokości 1,7 m, zaś w skoku w dal z miejsca osiąga 3,52 m. Ma zatem wielki potencjał. Trzeba tylko go poukładać – zachwala 24-letniego skoczka Szturc, który pierwszy raz talentem tego zawodnika zachwycił się 16 lat temu.\n- Bardzo dużo pracy włożyliśmy w znalezienie odpowiedniej pozycji najazdowej. Od niespełna miesiąca Piotrek ma już wypracowaną taką pozycję, która najbardziej mu odpowiada i przede wszystkim daje efekty. Może jeszcze nie w pełni potrafi wykorzystać swoje walory mocy odbicia, ale zaczyna to iść w dobrym kierunku. Moim zdaniem to zawodnik, który w przyszłości może być bardzo dobrym skoczkiem – zakończył rozmowę z ze mną trener Szturc.\nOd grobowej ciszy do wielkiej euforii\nOpublikowano 23 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nTakiego scenariusza, jakiego świadkami byliśmy podczas niedzielnego konkursu Pucharu Świata w skokach narciarskich w Zakopanem, nie wymyśliłby nawet chyba sam Alfred Hitchcock. Dramatyczny konkurs na Wielkiej Krokwi na długo zostanie w pamięci wszystkich fanów.\nPierwsza seria konkursowa dobiegała końca, kiedy na rozbiegu stanął Adam Małysz. Morze biało-czerwonych flag i ryk trąbek miały ponieść naszego mistrza na prowadzenie, na którym do tej pory znajdował się Kamil Stoch. Od kilku godzin w Zakopanem mieliśmy do czynienia z obfitymi opadami śniegu. Zawodnicy mieli trochę problemów przy lądowaniu. Nikt jednak nie przypuszczał, że coś takiego może spotkać Małysza. Skoczek z Wisły dotknął nartami zeskoku na 120. metrze. Za moment narty zaczęły wymykać się spod kontroli tego wspaniałego zawodnika. Upadek. Nie wyglądał on najlepiej. Początkowo Małysz leżał bez ruchu. Publika, która przed momentem szalała, zamilkła. Pod Wielką Krokwią zapanowała grobowa cisza. Przerażająca. Jeden z dziennikarzy, który akurat zmierzał w kierunku zeskoku, był przerażony. Nie widział całego zdarzenia. Słyszał najpierw euforię, a za moment zrobiło się niesamowicie cicho. Do głowy zaczęły wpadać dziwne myśli.\nMałysz wstał, ale z problemem. Na trybunach wciąż było cicho. Za moment jednak Małysz znów położył się na śniegu. Publiczność z napięciem wpatrywała się w biegnących w kierunku naszego medalisty olimpijskiego lekarzy. Ktoś zaczął na trybunach śpiewać „Sto lat!” Szybko jednak zorientował się, że to nie najlepsza chwila. Po chwili kibice skandowali nazwisko naszego mistrza i gromkie” Nic się nie stało!”. Sytuacja nie wyglądała jednak zbyt dobrze. Małysza zabrano toboganem w kierunku karetki pogotowia. Jadąc z zeskoku skoczek machał jednak do fanów, którzy zgotowali mu burzę oklasków. Kiedy tylko Małysz dotarł do karetki, wstał i o własnych siłach udał się w kierunku domków dla skoczków. Tymczasem na Wielkiej Krokwi znów zapanowała euforia. Liderem po pierwszej serii był Kamil Stoch.\nW przerwie między seriami nerwowo próbujemy dowiedzieć się czegoś więcej o stanie Małysza. Spotykam panią Izę, żonę skoczka, która mówi, że trzeba czekać na wyniki badań. Pan Jan, ojciec zawodnika, uspokaja jednak. – Wszystko będzie dobrze – powiedział.\nRozpoczyna się druga seria. W tym czasie Małysz opuszcza obiekt i udaje się na badania do szpitala. Jeszcze przed zakończeniem konkursu docierają informacje, że uraz nie jest poważny. Mocno stłuczone jest kolano Małysza. Skoczek mocno oberwał nartą. Jesteśmy nieco spokojniejsi. Tymczasem na skoczni dzieją się rzeczy wielkie.\nUdana próba Stocha i zawodnik z Zębu, którego od dawna uważa się za następcę Małysza, w końcu poszedł w ślady swojego wspaniałego kolegi. Wygrał po raz pierwszy w karierze zawody Pucharu Świata. szalona radość 23-latka, który w rozmowie z dziennikarzami przyznaje, że myślami jest z Małyszem. Wspaniałe zakończenie zakopiańskiego maratonu. W historii skoków narciarskich tylko raz miała miejsce taka sytuacja, by na tym samym obiekcie triumfowało dwóch polskich zawodników. W styczniu 1980 roku, a zatem 31 lat temu, na Wielkiej Krokwi dzień po dniu triumfowali Stanisław Bobak i Piotr Fijas.\nSport napisał jeden z najpiękniejszych scenariuszy. Wielki dramat przerodził się w wielką euforię.\nSzalalalala – zabawa trwa\nOpublikowano 22 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nZa nami wspaniały piątek. Na taki dzień Zakopane czekało blisko sześć lat. Tyle bowiem minęło od ostatniego sukcesu Adama Małysza na Wielkiej Krokwi. W stolicy polskich Tatr nasz znakomity zawodnik wrócił na zwycięską ścieżkę, z której zszedł prawie cztery lata temu.\nKilkadziesiąt tysięcy widzów na trybunach, i co najmniej kilka tysięcy poza nimi. Wszyscy tego dnia dmuchali w trąbki na Wielkiej Krokwi z całych sił, by w ten sposób ponieść Małysza. Po pierwszym skoku naszego mistrza na 138,5 metra publiczność wpadła w ekstazę. „Orzeł z Wisły” prowadził i miał wyraźną przewagę nad rywalami. W drugiej serii rywale jednak nie zamierzali ułatwiać zadania Małyszowi. Jego druga próba nie była już tak efektowna, jak pierwsza. Czekanie na sumę punktów trwało chyba całą wieczność. 269,9 pkt. i jedynka przy liczbie punktów wywołały eksplozję radości. Kibice wpadali sobie w ramiona i tylko Małysz przyjmował ten wynik z lekkim niedowierzaniem. W końcu udało mu się wskoczyć na najwyższy stopień podium. I to gdzie? W jego ukochanym Zakopanem. Przed własną publicznością. Szybko w kierunku syna podążył pan Jan Małysz. W jego oku zabłysnęła łezka, którą oświetlił blask jupiterów na Wielkiej Krokwi. Takie chwile w sporcie są zawsze niezapomniane.\n- Po wyjściu z progu, podczas drugiego skoku, zamarłem trochę. Nogi trochę za bardzo wyjechały. To zwycięstwo chyba wam zawdzięczam. Mimo gorszego drugiego skoku ponieśliście mnie tak daleko – mówił Małysz do kibiców po wygranym konkursie. Fani odpowiedzieli rykiem trąb i gromkim „Dziękujemy, dziękujemy!”.\n- Dmuchajcie, ile możecie. Jak tyle tysięcy Polaków dmuchnie w trąby w kierunku zeskoku, na pewno wiatr będzie moim sprzymierzeńcem – kontynuował nasz mistrz, a za moment w głośnikach znów zabrzmiała piosenka Urszuli Sipińskiej: „Szalalalala – zabawa trwa, świat inny wymiar tutaj ma”. Jakże pasuje ona do tego, co dzieje się w ten weekend na Wielkiej Krokwi.\nNastrój panujący na trybunach przeniósł się także na konferencję prasową, na której co rusz dziennikarze wybuchali śmiechem. Pod koniec spotkania z naszym mistrzem wspaniałą chwilę przeżyła jedna z fanek, która dzięki Łukaszowi Widulińskiemu, dyrektorowi sportu w Onet.pl, miała możliwość zrobienia sobie zdjęcia z Małyszem.\n- Bardzo chciałam podziękować dyrektorowi Onet.Sport, do którego napisałam maila. Ujęłam w nim, że uwielbiam skoki narciarskie, a Pan jest moim wielkim idolem. Marzę, żeby zrobić sobie z Panem zdjęcie. Czy mogę? – powiedziała fanka w kierunku Małysza.\nOpublikowano 21 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nW środę jeszcze szare, zalane deszczem Zakopane, w czwartek zamieniło się w bajkową krainę. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki nagle zmieniła się sceneria na Wielkiej Krokwi. Powoli opadające płatki śniegu, blask jupiterów i niesamowita, jak na kwalifikację liczba widzów, których było chyba ponad dziesięć tysięcy, sprawiła, że na kilka godzin przeniosłem się do zupełnie innego świata. Do świata, w którym kiedyś rządził Adam Małysz.\nZakopiański maraton zapowiadał się wyjątkowo choćby z tego powodu, że po raz pierwszy w historii Polska organizowała trzy konkursy Pucharu Świata w jednym sezonie. Jak udało mi się dowiedzieć na piątkowe i sobotnie konkursy biletów jest już niewiele, ale na niedzielę zostało jeszcze sporo wejściówek. Wiele osób zdecydowało się, w obawie przed korkami na „zakopiance” na powrót do domu już w niedzielę. I znów być może zadziała magia. Znakomita postawa Adama Małysza podczas czwartkowych treningów i kwalifikacji może sprawić, że wielu fanów zmieni zdanie i w niedzielę jednak wybierze się na Wielką Krokiew.\n„Orzeł z Wisły” był w czwartek znów tym samym zawodnikiem, który w sezonie 2000/2001 tak zdominował skoki narciarskie. Może się mylę, może moja pamięć jest zawodna, ale wydaje mi się, że w oficjalnych zawodach, Małysz nigdy nie skoczył tak daleko, jak podczas czwartkowych kwalifikacji, kiedy lądował na 139. metrze. To pozwala mieć nadzieję na znakomitą postawę tego wspaniałego zawodnika w stolicy polskich Tatr.\nByć może pod Wielką Krokwią będziemy świadkami kilku jubileuszy Małysza. Na razie ma on na swoim koncie 38 zwycięstw w zawodach PŚ. Dotychczas stawał 89 razy na podium tej imprezy. Mam nadzieje, że się nie pomyliłem, ale zawodnik z Wisły czeka już 2182 dni, by po raz kolejny stanąć na podium zawodów PŚ w Zakopanem. Po raz ostatni ta sztuka udała mu się 30 stycznia 2005 roku. Wówczas wygrał na Wielkiej Krokwi. Gdyby choć raz udało mu się znów triumfować pod Giewontem, wówczas zostałby „królem Zakopanego”. W dotychczasowej historii zawodów PŚ w tym mieście tylko Austriakowi Gregorowi Schlierenzauerowi udało się wygrać konkurs czterokrotnie. – Adam już od dziesięciu lat jest królem Zakopanego – przekonywał mnie Apoloniusz Tajner, prezes Polskiego Związku Narciarskiego. I chyba miał rację. Kiedy tylko Małysz przechodził w pobliżu trybun, słychać było przeraźliwy pisk i wielką wrzawę. On wciąż porywa kibiców. To działa jak magia, jak całe Zakopane.\n- Tu jest fantastyczna atmosfera. Można ją porównać tylko z tą, jaka panuje podczas Turnieju Czterech Skoczni – mówił w rozmowie z jednym z austriackich dziennikarzy Thomas Morgenstern, lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.\nNieważne jak się zaczyna, ważne jak się kończy\nOpublikowano 19 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nPewnie wielu polskich kibiców denerwuje postawa naszych piłkarzy ręcznych w pierwszych połowach spotkań na mistrzostwach świata w Szwecji. Biało-czerwoni nie potrafią od pierwszych minut grać tego, co tak naprawdę potrafią. Bardzo wolno się rozkręcają. Na szczęście wszystkie mecze padają łupem podopiecznych Bogdana Wenty, a dawkowanie emocji przez polskich zawodników, to prawdziwy majstersztyk.\n- Jesteśmy jak diesel – powiedział Sławomir Szmal, znakomity polski bramkarz. Rzeczywiście Polacy rozkręcają się bardzo powoli, ale jak pokazały dotychczasowe mecze – kiedy odpalą – nic i nikt nie jest ich w stanie powstrzymać. Widać znakomite przygotowanie do tego turnieju. Znakomicie tez spisuje się nasza defensywa. Jednym słowem biało-czerwoni mają to wszystko, co potrzebne jest im do sięgnięcia po medal.\nLekcje egzotyki nasi zawodnicy mają już za sobą. Teraz czekają ich boje z dobrze znanymi europejskimi firmami. We wtorek znacznie zadanie ułatwili nam Szwedzi. Gospodarze mistrzostw świata sensacyjnie przegrali z Argentyną i strach zajrzał im w oczy. W przypadku czwartkowej porażki z Polską do drugiej rundy awansują z zerowym dorobkiem punktowym. Z kolei zawodnicy Wenty w przypadku ogrania Trzech Koron, znacznie przybliżą się do gry w półfinale.\nBez wątpienia, pokonanie Szwedów nie będzie zadaniem łatwym. To przecież rekordziści, jak chodzi o liczbę wywalczonych tytułów mistrza świata. To w końcu gospodarze imprezy, którzy choć załamani po porażce z Argentyną, właśnie w meczu z Polską będą chcieli udowodnić, że był to wypadek przy pracy. Naszych zawodników czeka ciężka walka. Można nawet chyba użyć słowa wojna. Na pewno nie zabraknie twardych starć i brutalnych fauli. Tak właśnie gra się ze Szwedami.\nW środowym wydaniu „Aftonbladet” można przeczytać: „Szwecja musi wygrać z Polską, jeżeli marzy o medalu mistrzostw świata”, „Szwecja pod presją”. Dziennikarze tej gazety pocieszają się faktem, że Ola Lindgren, jeden z trenerów Trzech Koron, dobrze zna trzech naszych zawodników: Karola Bieleckiego, Grzegorza Tkaczyka i Sławomira Szmala, których do niedawna prowadził w Bundeslidze.\n- To będzie nasza mała przewaga. Wiem przecież, jak się zachowują, jak reagują w niektórych sytuacjach – przyznał szkoleniowiec.\nSzwedzi jakby zapominają, że kadra Polski składa się nie tylko z tych trzech zawodników. Mecz z reprezentacją gospodarzy MŚ zagramy 20 stycznia, a więc dokładnie rok po zwycięstwie na mistrzostwach Europy 27:24. Wówczas znakomite spotkanie rozegrał Szmal. Świetnie spisywali się także Tomasz Rosiński i Michał Jurecki. Niech zatem Szwedzi mają w pamięci tamto spotkanie i niech zbytnio nie zwracają uwagi na słabsze pierwsze 30 minut Polaków. U nas w kraju nie od dziś wiadomo, że „nieważne jak się zaczyna, ale jak się kończy”.\nKowalczyk królową Alpe Cermis\nOpublikowano 11 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nZszedłem 800 metrów poniżej mety. Zobaczyłem stromą śniegową ścianą. Gdzieś w oddali widać wioski, w których nie było już prawie w ogóle białego puchu. Widok z trasy prowadzącej pod Alpe Cermis, z którą zmagały się zawodniczki podczas ostatniego etapu Tour de Ski, był niesamowity.\nNa trasie zgromadziło się mnóstwo kibiców. Niektórzy na nartach zjazdowych, bokiem trasy powoli przemieszczali się w dół. Przecież miejsce, w którym akurat w niedzielę rywalizowali sportowcy na biegówkach, to na co dzień świątynia narciarzy-alpejczyków.\nOkoło 500 metrów poniżej trasy usytuowany był jeden z barów dla kibiców. Można było się tam posilić i napoić. Niektórzy z własnym prowiantem rozkładali koce i zaczynali niedzielny piknik. Na „stole” nie zabrakło serów miejscowej produkcji, wszelkiego rodzaju kiełbasek, a prym wiodło czerwone wino. Zabawa trwała na całego, a tymczasem zawodniczki rozpoczynały rywalizację na piekielnym etapie.\nZanim jednak stanęły na starcie, swoich sił w podbiegu pod Alpe Cermis, spróbowali narciarze-amatorzy, a także byli znakomici zawodnicy. Byli między innymi: Vegard Ulvang, Cristian Zorzi, Katerina Neumannova, Torny Mogren czy Fulvio Valbusa. Na starcie stanął też Juerg Capol, dyrektor Pucharu Świata w biegach narciarskich. Ten ostatni chciał pewnie udowodnić niektórym zawodnikom i zawodniczkom, krytykującym taką wspinaczkę, że można tam jednak rywalizować.\nZawodniczki już rozpoczęły ściganie, kiedy zacząłem się wspinać z powrotem w górę. To była prawdziwa ściana płaczu, a gdybym zszedł jeszcze niżej, byłoby jeszcze gorzej. Buty ślizgały się na lekko zmrożonym śniegu. Mięśnie zaczynały grzać, jak dobry piec. A przecież szedłem bardzo wolno. Dopiero na około 400 metrów przed metą teren zaczął się wypłaszczać.\nTuż przy mecie zgromadziło się bardzo wielu polskich fanów. Byli tam ludzie z: Bydgoszczy, Gdańska, Gorzowa Wielkopolskiego i wielu innych polskich miast. Kiedy można było rozpoznać już sylwetkę Justyny Kowalczyk, fani zaczęli rytmicznie uderzać w bandy. Kiedy nasza mistrzyni przekroczyła linię mety, rozpoczęły się chóralne śpiewy. Alpe Cermis po raz drugi zdobyte przez zawodniczką z Kasiny Wielkiej. To prawdziwa królowa tej góry.\nWielki triumf Kowalczyk\nOpublikowano 9 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nTaką Justynę Kowalczyk chcielibyśmy oglądać w każdym biegu. Zdecydowana. Niesamowita. Niczym bokser nokautująca rywalki, choć ona sama nie lubi tego określenia i wreszcie uśmiechnięta. Ale nie ma się czemu dziwić. Skoro w mistrzowskim stylu wygrywa się bieg na przeklętej trasie, na której do tej pory miała wyjątkowego pecha. W sobotę trasa wokół stadionu w Lago di Tesero została odczarowana przez naszą mistrzynię. Dla niej był to dzień podwójnego triumfu. Została też bowiem wybrana Najlepszym Sportowcem Polski 2010 roku. To prawdziwa polska królowa sportu.\nDzień wcześniej pisałem, że jest to najlepsze Tour de Ski w wykonaniu Kowalczyk. I nie myliłem się. Zawodniczka z nieodległej dla mnie Kasiny Wielkiej zdemolowała rywalki na trasie sobotniego biegu masowego na 10 km technika klasyczną. W niedzielę zapewne przejdzie do historii biegów narciarskich i jako pierwsza zawodniczka wygra dwa razy z rzędu Tour de Ski.\nA przygotowuje się do tego triumfu solidnie. Zaraz po zwycięskim biegu wyruszyła na trening pod Alpe Cermis, gdzie czeka ją mordercza walka o zwycięstwo. Już było ciemno. Założyła na głowę latarkę i ruszyła w górę. Chciała sobie przypomnieć jak wyglądają finiszowe metry niesamowitego podbiegu. Teraz miała jedyną szansę, by zobaczyć tę trasę. W niedzielę, kiedy osiągnie metę, nie będzie pamiętała nic. To będzie ekstremalne zmęczenie. Padnie tuż za linią mety. Ale to będzie zwycięski upadek.\nZanim na treningu pojawiła się Kowalczyk, mozolną i ciężką pracę wykonywali jej serwismeni. Mieli do wyboru osiem par nart. Do testów brali po jednej narcie z pary. Wbiegali, a potem zjeżdżali. Szalona praca. W niedzielę od rana czeka ich to samo. Muszą dobrać najlepszy sprzęt. I wybiorą. Są takimi samymi mistrzami jak nasza mistrzyni olimpijska.\nNajlepsze Tour de Ski Kowalczyk\nOpublikowano 7 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nDzień przed rozpoczęciem finału Tour de Ski n a stadionie w Lago di Tesero w Val di Fiemme, nie wszystko było jeszcze dopięte na ostatni guzik. Najbardziej poszkodowani byli dziennikarze, którzy byli odcięci od świata, bowiem w biurze prasowym nie działał internet.\nProblemów nie miała za to Justyna Kowalczyk, która z samego rana przeprowadziła trening. Naszą zawodniczkę zasmuciły trochę słowa ekspertów, napływające z Polski, z których wynika, że mistrzyni olimpijska z Vancouver dostaje zadyszki. Nic z tych rzeczy. Przyzwyczajeni do znakomitych występów biegaczki z Kasiny Wielkiej, nie zauważamy, że jest ona liderką Tour de Ski od pierwszego etapu. Przed rokiem, kiedy wygrywała tę prestiżową imprezę miała nad drugą w klasyfikacji generalnej, Słowenką Petrą Majdic, 14,1 sek. przewagi. Teraz nad kolejną w klasyfikacji, Włoszką Arianną Follis, ma prawie dwa razy tyle – 27,2 sek. Absolutnie nie ma powodów do tego, by rozpaczać. Jakoś ciężko niektórym dostrzec, że jest to najlepsze Tour de Ski w wykonaniu Kowalczyk.\nGłęboko wierzę w to, że dwa ostatnie etapy niewiele zmienią w klasyfikacji generalnej, która najbardziej nas interesuje. Polka tym samym zostanie drugą zawodniczką w historii, która dwa razy wygrała tę imprezę, ale za to pierwszą, której ta sztuka udała się dwa razy z rzędu.\nDzień przed bardzo ważnym weekendem dla Kowalczyk, odwiedziłem ekipę serwismenów, która – nie da się ukryć – w pocie czoła pracowała na to, by narty jak najlepiej spisywały się w podczas sobotnio-niedzielnych biegów.\n- Tour de Ski to bardzo trudna impreza. Pracujemy niemal non-stop. Od samego rana do samego wieczora. Dzisiaj mieliśmy jednak trochę więcej swobody, bo udało nam się zjeść obiad – usłyszałem.\nTo właśnie od tych osób będzie zależało bardzo wiele podczas finału Tour de Ski. Aura może spłatać figla, a nasza gwiazda musi mieć przygotowane narty na każdą ewentualność. Najdrobniejszy błąd może zniweczyć ciężki wysiłek całego sztabu.\nWielkie święto w pijanym Bischofshofen\nOpublikowano 6 stycznia 2011 Autor: Tomek Kalemba\nTak jak się można było spodziewać, Austriacy mieli powody do świętowania. Wielki faworyt Turnieju Czterech Skoczni Thomas Morgenstern nie zawiódł. Wygrał te imprezę po raz pierwszy w karierze. A jeżeli doda się do tego, że ma w dorobku tytuł mistrza olimpijskiego oraz Kryształową Kulę za triumf w Pucharze Świata, to mamy pełny obraz wielkie talentu tego zaledwie 24-letniego zawodnika. Morgenstern jest jednym z nielicznych zawodników w historii skoków narciarskich, którzy wywalczyli wspomniane trofea.\nAustriak skacze w tym sezonie jak automat. Wielka w tym zasługa jego rodaka Heinza Kuttina, byłego trenera polskiej kadry, który od dwóch lat jest trenerem Morgensterna.\nNa wielkie święto na skoczni Paula Ausserleitnera szykowano się w Bischofshofen od rana. Tradycją już jest, że na tym konkursie trzeba przedzierać się przez tysiące zamroczonych alkoholem kibiców. Jeden polskich z dziennikarzy, który od wielu lat jest stałym bywalcem na Turnieju Czterech Skoczni przyznał mi, że takiej ilości nietrzeźwych fanów jeszcze w Bischofshofen nie widział. Alkohol lał się na obiekcie strumieniami, zaś nad skocznią niemal unosiły się opary mocniejszych środków wyskokowych. Trybuny przypominały jedną wielką gorzelnię. Kto wie, czy nie największą na świecie, bo pod skocznią zgromadziło się 30 tysięcy fanów. Pomiędzy kibicami śmigały „patrole”, które służyły pomiarem alkomatem. Taka przyjemność kosztowała delikwenta pięć euro. Może szukano w ten sposób najbardziej nietrzeźwego kibica Turnieju Czterech Skoczni.\nSam konkurs był dość dziwny. W wielu przypadkach o osiąganych odległościach decydowały warunki. Niektórym wiatr zawiewał zbyt mocno z tyłu, co sprawiało, że ciężko było daleko skoczyć. Wśród pechowców znalazł się też Adam Małysz. Miał on walczyć z Finem Mattim Hautamaeki o trzecie miejsce w turnieju. Stało się jednak inaczej. Polaka wyprzedziło jeszcze trzech innych skoczków i ostatecznie skończyło się na szóstej pozycji. Prawdziwą szarżę przypuścił Norweg Tom Hilde. Nie dość, że wygrał konkurs, nieco psując Austriakom święto, to jeszcze wskoczył na podium imprezy, a przecież przed zawodami w Bischofshofen miał aż 22,5 pkt. straty do Małysza. Zawodnik z Wisły był po konkursie zasępiony i chyba nieco zły.\nW piątek z Austrii przenoszę się do Włoch. Tam śledzić będę ostatnie etapy Tour de Ski, gdzie Justyna Kowalczyk walczy o zwycięstwo. Na razie jest liderką. I oby tak zostało.\nAustriacy czekają na czwartego króla\nByć może w czwartek do Kacpra, Melchiora i Baltazara dołączy czwarte imię. Kolejnym królem w tym dniu może zostać Thomas. Mowa Thomasie Morgensternie, austriackim skoczku narciarskim, który staje przed wielką szansą przejścia do historii i wygrania Turnieju Czterech Skoczni. Na skoczni Paula Ausserleitnera zapowiada się zatem wielkie święto.\n„Leć, Orle, leć!” – taki oto tytuł widnieje na pierwszej stronie świątecznego wydania „Krone Zeitung”. Dziennikarze piszą, że na skoczni spodziewają się ponad 25 tysięcy kibiców. To prawdziwe czerwono-biało-czerwone morze flag i – co tu jest tradycją – mocno „nawianych” kibiców.\nMiejmy tylko nadzieję, że konkurs się odbędzie. Wprawdzie z samego rana w Bischofshofen było bardzo mroźno i niemal bezwietrznie, ale z każdą minutą zaczyna coraz mocniej powiewać. Około 30 kilometrów od tego miasteczka pojawiają się już potężne podmuchy wiatru.\nWrócę jeszcze na chwilę do środy. Korzystając z bliskości Toblach (około 200 kilometrów od Bischofshofen) wybrałem się na biegi sprinterskie zaliczane do klasyfikacji generalnej Tour de Ski. Wszak rywalizowała tam nasza wspaniała zawodniczka Justyna Kowalczyk, która jest liderką tej prestiżowej imprezy. Kwalifikacje, w których straciła prawie pięć sekund do Słowenki Petry Majdic, pokazały, że to może nie być dzień mistrzyni olimpijskiej z Vancouver. I tak rzeczywiście było. Kowalczyk odpadła już w ćwierćfinale. Dzięki temu mogłem w towarzystwie wielkiej gwiazdy polskiego sportu obejrzeć finał, w którym bezkonkurencyjna okazała się Majdic.


OZDOBY DO PAZNOKCI - Sklep COSMETICS ZONE - Sprawdź ceny i opinie\nPłatki do zdobień paznokci\nPazłotko - metaliczne płatki do zdobień\nForemki 3D do paznokci\nFarbki do zdobień uv led\nOZDOBY DO PAZNOKCI (76)\nKiedy opanujesz już podstawy własnoręcznego wykonywania manicure hybrydowego z pewnością będziesz spragniona nowych inspiracji i pomysłów. A może Twój czas, by odważyć się na więcej i zdobyć nowy poziom umiejętności w dziedzinie stylizacji paznokci, właśnie nadszedł?\nSpider Gel biały Cosmetics Zone - 5ml\nSpider Gel czarny Cosmetics Zone - 5ml\nSpider Gel czerwony Cosmetics Zone - 5ml\nSpider Gel srebrny Cosmetics Zone - 5ml\nSpider Gel złoty Cosmetics Zone - 5ml\nOzdoba do paznokci Bulion Manicure - Gold\nOzdoba do paznokci Bulion Manicure - Magenta\nOzdoba do paznokci Bulion Manicure - Pink\nOzdoba do paznokci Bulion Manicure - Red\nOzdoba do paznokci Bulion Manicure - Turquoise\nOzdoba do paznokci Bulion Manicure - Violet\nPyłek do hybrydy Romantic Dust MILANO\nPyłek do hybrydy Romantic Dust VIENNA\nBaśniowy pyłek Kopciuszka - Green\nJeśli tak, to świetnie, czekaliśmy na Ciebie z bogatą ofertą ozdób do paznokci! Aby dodać paznokciom uroku, blasku i niepowtarzalnego stylu skorzystaj i wybierz coś dla siebie spośród naszych ozdób, które dedykujemy wszystkim Paniom poszukującym sposobu na wyróżnienie się spośród tłumu. Ozdoby do manicure to nieskończenie wiele możliwości i kombinacji we wzornictwie i kolorystyce. Znajdziesz tu różnorodne naklejki, pyłki, folie, perełki nitki oraz biżuterie, a także gotowe do przymocowania tipsy. Naprawdę w Cosmetics Zone jest w czym wybierać! Przejrzyj nasz asortyment i wybierz to, co Cię interesuje.\nNie wiesz, gdzie kupić dobry pyłek termiczny lub fluorescencyjny? Znajdziesz go tutaj! Potrzebujesz folii do zdobień? Zapraszamy! Perełki dodadzą Twoim paznokciom bardzo eleganckiego charakteru i będą stanowić niezwykle wyrafinowane wykończenie!\nA słyszałaś już o biżuterii do paznokci i nitkach do zdobień? Je również odnajdziesz tu w niezliczonej ilości wariantów! A jeśli szukasz gotowych i sprawdzonych rozwiązań do natychmiastowego zastosowania, sprawdź ofertę tipsów od Cosmetics Zone. Chyba dłużej nie musimy Cię przekonywać, co? Bogactwo możliwości i różnorodność zdobień w zasięgu Twojej ręki i kilku kliknięć.\nNie zwlekaj, nasze ozdoby do manicure czekają właśnie na Ciebie!


** HOME YOUTH HOSTEL, WALENCJA **\nZaledwie 1 km od centrum Walencji, w którym znajdują się znane Wieża Micalet, Plaza del Mercado i Santa Catalina Church . Zlokalizowane w sąsiedztwie obiektu restauracje Boatella Tapas i Carosel zapraszają na obiad i lampkę wina.\nHostel zapewnia przyjemny pobyt, oferując Camera Doppia con Letti Singoli, Camera Matrimoniale, Dormitorio con 3 Letti i Dormitorio Femminile con 4 letti. Dostępność ogrzewania, sejfu na laptopa, kuchenki mikrofalowej, garderoby i biurka w pokojach czyni pobyt w Home Youth Hostel wygodnym dla każdego gościa. Pokoje są wyposażone w łóżka pojedyncze i łóżka piętrowe. Home Youth Hostel zapewnia gościom prywatne. W marmurowych łazienkach są suszarka do włosów, bezpłatne przybory toaletowe i ręczniki kąpielowe.\nDo stacji metro Xàtiva idzie się zaledwie kilka minut.\nHome Youth Hostel oferuje całodobową recepcję, czyszczenie chemiczne i usługę sprzątania.\nNa plaży są bar przy plaży i ręczniki.\nZajazd Maison Blanche Kyiv, Kijów


A kto wymyśla okładki? – GamesFanatic.pl\nHome / Artykuły / Dzienniki projektantów / A kto wymyśla okładki?\nA kto wymyśla okładki?\nPosted by: ozy in Dzienniki projektantów, Patronaty 11 czerwca 2014\t1 Comment\nAutorzy wymyślają gry. A kto wymyśla ich okładki? Też autorzy? Graficy? A może ci, którzy będą potem tę grę musieli sprzedać?\nNo właśnie – gracze uwielbiają dzielić się swoimi uwagami na temat okładek. Czy się podoba, czy nie, rzecz jest kwestią gustu, zatem każdy ma prawo się wypowiedzieć i co więcej – ma rację ze swojego indywidualnego punktu widzenia. A przecież mawiają, że „gdzie dwóch Polaków, tam trzy zdania”. I bądź tu mądry.\nKiedyś, gdy przygotowywaliśmy do wydania polską edycję „God’s Playground” przeszliśmy przez mały czyściec w momencie gdy pokazaliśmy propozycję okładki gry. Na szczęście rzecz jest udokumentowana na portalu, a jako że z okazji dziesięciolecia nieco Redakcja wspomina, to i tego „flame” warto przypomnieć. Okładka „Bożego Igrzyska”, co by o niej nie mówić, swój cel spełniła. Wyróżniała się na półce, zwracała uwagę, pokazywała o czym jest gra i nie wprowadzała w błąd co do jej ciężaru i złożoności. Po niej było widać, że polska edycja „God’s Playground” to danie główne wieczoru i zarazem nietuzinkowy tytuł.\nTworząc „MAGNATÓW” chcieliśmy mieć równie dobrą okładkę. Problem w tym, że nie mogliśmy mieć tej samej. Oczywiście zabawiliśmy się konwencją i stworzyliśmy dla zabawy lustrzane odbicie starej okładki, ale nie traktowaliśmy tej propozycji na serio.\nTym bardziej, że kiełkowała w nas myśl o zmianie tytułu gry z „Rzeczpospolitej Obojga Narodów” na „MAGNATÓW”. Wynikało to z potrzeby dobrania takiego tytułu, który będzie w 100% zgodny z klimatem i fabułą rozgrywki. Tytuł „RON” mówi, że to gra o historii. Tytuł „MAGNACI” mówi, że to gra interakcji.\nMalarstwo historyczne było pierwszą koncepcją. A raczej wyjęcie z obrazu jego pewnego elementu, np. tak jak ma to miejsce na okładce książki Daviesa.\nI gdy zaczęliśmy szukać postaci do zilustrowania okładki przyszedł mi do głowy pomysł, by tą postać jednak narysować – aby nawiązać do popularnej w Polsce literatury sarmackiej autorstwa Panów Komudy czy Piekary. Taki Sarmata na okładce to jest to. Najlepiej prawdziwe panisko, a nie jakiś rębajło, skoro paniskami tu gramy! Okładka, tak samo jak tytuł, musi przecież współgrać z tym co znajdziemy w pudełku, nie może wprowadzić w błąd nabywcy gry.\nA skoro miałem mieć na okładce człowieka, to musiałem zacząć do Jarka Noconia, który okładką „Wikingów” ponownie udowodnił, że w rysowaniu bijących klimatem postaci nie ma sobie równych. Na szczęście Jarek miał czas by podjąć z nami współpracę i szybko przedstawił pierwszy szkic.\nI właśnie o to chodziło! Wystarczy porównać ten obraz z dwoma powyższymi, by zobaczyć jak dalece inne jest przesłanie wynikające z tych ilustracji. Jest tu historia, ale też interakcja, walka o wpływy, zwady… czego nie można powiedzieć o poprzednich propozycjach. Dlatego zaakceptowaliśmy szkic Jarka i rozpoczęliśmy żmudną pracę nad obróceniem koncepcji okładki w okładkę gry.\nPierwsze podejście było nieudane. Wybraliśmy złe tło, zabrakło też łączności między nim a postacią.\nKolejne podejście. Jest nieco lepiej, ale dalej nie byliśmy zadowoleni. Karmazyn w tle dominuje, postać jest za mało można, pozostaje na drugim planie. I coś nie tak z kierunkiem, z którego pada światło.\nDopiero trzecia propozycja została przyjęta do przygotowania finalnego obrazu. Wygaszenie tła, aby postać była elementem dominującym oraz wzbogacenie stroju magnata, tak by ze szlachetki stał się paniskiem – to były najważniejsze zmiany.\nWiedząc co ma rysować, Jarek mógł dokończyć obraz postaci oraz ująć ją w szerszej perspektywie, ponieważ pudełko to nie tylko front, ale również… boki! I tak oto powstał obraz, który spełnił wszystkie nasze oczekiwania.\nJasne tło i intensywne kolory bogatego magnackiego stroju pozwoliły Piotro, głównemu grafikowi projektu, na przyjęcie zupełnie innej tonacji kolorystycznej, tak by pudło na półce sklepowej wyróżniało się mocnymi barwami. Trzeba było już tylko dodać logotyp oraz przyjąć odpowiedni kadr do rozrysu pudełka i… gotowe!\nJak sami widzicie, dopiero ukończony obraz pozwolił nam na powrót do dyskusji na temat logotypu gry i jej finalnej nazwy. Ale tu już byliśmy praktycznie bez wyjścia – mając TAKIEGO magnata na pudełku musiała przeważyć szala z tytułem „MAGNACI”. Widać zresztą po tym panu, że oporu on nie znosi, on go po prostu łamie. Nasz też złamał.\nW ten sposób otrzymaliśmy tytuł i pudełko, które wprost wskazuje na to co znajdziecie w jego wnętrzu. Tym razem okładka „Bożego Igrzyska” nie wzbudziła takiego „flame” jak przed czterema laty, zyskała zatem Waszą akceptację. Do tego trzymała się kilka dni na szczycie rankingu obrazów na portalu Boardgamegeek (a nawet została ulepszona ;)).\nTo znaczy, że jest taka, jaką powinna być.\nBoże Igrzysko Boże Igrzysko - Dzieje Rzeczypospolitej Szlacheckiej Bożę Igrzysko: Magnaci Jarek Nocoń magnaci Phalanx Piotr Słaby\t2014-06-11\nTagged with: Boże Igrzysko Boże Igrzysko - Dzieje Rzeczypospolitej Szlacheckiej Bożę Igrzysko: Magnaci Jarek Nocoń magnaci Phalanx Piotr Słaby\nNext: 1944: Race to the Rhine – emocje na maxa!\n13 czerwca 2014 at 09:40\nŚwietnie mi się to czytało, doskonała okładka dla Maganatów


Pies podczas burzy pomocy! - gov.edu.pl\nPies podczas burzy pomocy!\nPost autor: Aligru » 16 lip 2020, 14:36\nCześć, pies znajomej strasznie boi się burzy. Czytałem, że ten preparat może pomóc: https://www.adaptil.com/pl/ a wy co sądzicie?\nRe: Pies podczas burzy pomocy!\nPost autor: Alek » 16 wrz 2020, 3:33\nWiele psów boi się burzy. To całkiem normalne. Można im pomóc przyzwyczajając je stopniowo do tego dźwięku. U nas dodatkowo dobrze działają ulubione zabawki Kersi - piłka i szarpak z https://johndog.pl/blog/zyciezpsem/10-z ... zczeniaka/. O dziwo całkiem dobrze znosi grzmoty. W razie dużych problemów wiem, że są spraye na stres dla psów.\nRejestracja: 16 wrz 2020, 21:36\nPost autor: ubezman » 16 wrz 2020, 23:36\nPreperat wygląda ciekawie. Wiem że działa, bo korzystał z niego sąsiad.\nPost autor: koleś » 18 sty 2021, 18:53\nJa tam psa nie będę niczym faszerować. Mój piesek będzie miał specjalne miejsce, ale postaram się, żeby się i z fajerwerkami oswoił i na z burzą. W ogóle mam nadzieję, że szczeniaki american bully nie są takie strachliwe. Na pewno nie będę ich straszyć, ale przyzwyczaję do hałasu. To może nie będą się bały.\nPost autor: Kasiuleńka » 22 lut 2021, 22:32\nA ja polecam preparat dla psa relaks i wyciszenie od psiastki.pl. My zawsze dajemy psu jak idzie burza. Delikatnie go uspakaja ale nie otumania więc jest mega. Kupujemy dla nich wszystko dla psa. Najlepsza jest bezzbożowa karma dla psa od nich jagnięcina z miętą\nPost autor: juśka9944 » 04 paź 2021, 22:10\nZnacie taki problem, jak choroba trzustki u psa ? Czy próbowaliście w jakiś konkretny sposób leczyć swojego psiaka, czy zdajecie się na wszystko to, co oferuje Wasz weterynarz? Koniecznie powinniście szukać najlepszych propozycji i moim zdaniem na pewno uda się szybko zająć w odpowiedni sposób psiakiem.\nPost autor: Tośka21 » 24 paź 2021, 17:14\nWłaśnie dlatego tak bardzo ważne będzie odpowiednie zapoznanie się z potrzebami i reakcjami danej rasy. Ja mogę Wam na pewno podpowiedzieć, że warto byłoby zajrzeć do portalu fajnyzwierzak.pl i tam poszukać więcej informacji na temat kompletowania wyprawki dla zwierząt. Warto mieć to na uwadze, bo chodzi w końcu o to, byście dobrze zadbali o to stworzenie.\nPost autor: mowk » 17 gru 2021, 5:00\nMój piesek też mocno bał się burzy, raz ze strachu uciekł nam z podwórka i skacząc przez ogrodzenie, zahaczył łapką. Całą miał rozwaloną, więc szybko pojechaliśmy do weterynarza. Skorzystaliśmy z usług swojego sprawdzonego specjalisty z Przychodni Weterynaryjnej http://weterynaria.slask.pl/uslugi-weterynaryjne/ na ul. Gałeczki 47 w Chorzowie. Tam opatrzono go, zbadano oczywiście wcześniej dokładnie, no i z czasem rana się dobrze zagoiła. Piesek wciąż burzy się jeszcze boi, ale teraz zawsze dbamy o to, by nawet, jak lekko zagrzmi, był w domu, wtedy jakby nie odczuwa tego stresu związanego z taką pogodą.


Działka na sprzedaż - Warta (gw) - Rossoszyca - KWK-GS-2896 - 2361.00m² - NIERUCHOMOŚCI KRAWCZYK\n2 361,00 m2 28,38 zł/m2\n2361 m2 - działka budowlano - rekreacyjna - Pierzchnia Góra.\nDOJAZD: droga gruntowa wewnętrzna - udział w gruncie\nMEDIA: przyłącze energetyczne oraz studnia na działce, kanalizacja szambo\nWYMIARY: 44 m x 50 m\nLOKALIZACJA: Grunt położony jest w malowniczej miejscowości Pierzchnia Góra gm. Warta. Uroku nieruchomości dodaje luźna zabudowa oraz tereny leśne. Spokojna i cicha okolica pozwala na dowolny typ odpoczynku. Nieruchomość położona niedaleko skrzyżowania tras Dąbrówka - Sieradz oraz Łódź - Szadek - Błaszki. Najbliższe zaplecze handlowo - usługowe znajduje się w miejscowości Rossoszyca.\nSymbol oferty KWK-GS-2896\nPowierzchnia 2 361 m²


Strój kąpielowy Carmelita Hollyday M-239 Niebieski (247) niebieski - STROJE KĄPIELOWE \_ Dwuczęściowe STROJE KĄPIELOWE \_ Push Up STROJE KĄPIELOWE \_ Zobacz wszystkie - Sklep internetowy Bikinarium.pl\nStrój kąpielowy Carmelita Hollyday M-239 Niebieski (247)\nNiebieski kolor dwuczęściowego kostiumu Carmelita Hollyday M-239 świetnie komponuje się z każdym typem karnacji. Jego mocną stroną są usztywnione miseczki i odpinane ramiączko zakładane na szyję oraz wyjmowane wkładki push-up.Zobacz pełny opis produktu\nKod produktu: 004729\nDwuczęściowe zaliczają się do najchętniej wybieranych fasonów kostiumów kąpielowych, ponieważ doskonale podkreślają piękno sylwetki i pozwalają wspaniale opalić ciało. Właśnie takim fasonem może pochwalić się strój kąpielowy Carmelita Hollyday M-239. To optymalne rozwiązanie dla pań, które pragną uwydatnić swoje krągłości i poczuć się zmysłową pięknością. Model Carmelita Hollyday M-239 urzeka intrygującym i kobiecym krojem.\nBiustonosz wyróżnia się charakterystycznym wywinięciem na dekolcie, które jeszcze ładniej podkreśla krągłość piersi. Miseczki tego biustonosza zostały solidnie usztywnione i wzbogacone fiszbinami, dzięki czemu doskonale unoszą i podtrzymują biust, gwarantując komfort podczas wakacyjnych rozrywek. Specjalne poduszeczki push-up dostępne przy rozmiarach S, M, L i XL są szansą optycznego powiększenia piersi i uwydatnienia ich kształtu. Biustonosz posiada odpinane ramiączko na szyję, które ładnie wysmukla dekolt i poprawia kształt piersi. Wystarczy je odpiąć, by cieszyć się nieskrępowaną kąpielą słoneczną. Stanik zapina się na plecach.\nDołączone figi cechuje kształt V, ładnie przylegają do pośladków i dobrze je kryją. Niebieski kolor jest odpowiedni dla pań o różnych odcieniach włosów, pasuje również do każdej karnacji. Kostium jest dziełem firmy Marko, która od 2001 roku zajmuje się projektowaniem i produkcją strojów kąpielowych. Dużym atutem tego modelu jest tkanina, z jakiego został uszyty kostium. Materiał Carvico Tessuti gwarantuje odporność na działanie chloru i promieni słonecznych, szybko wysycha i doskonale przepuszcza powietrze.\nPareo C Mokka (26) Brązowe\nStrój kąpielowy Honey Ecru-Africa M-278 Brązowo-ecru (271)\nKostium kąpielowy Ingrid Nero-Mais M-381 (2)


Rondo na ul. Okólnej otwarte dla kierowców — Radio Łódź\nsob, 22 gru 2018 10:01:48 +0100\nRondo na ul. Okólnej otwarte dla kierowców\nKierowcy mogą już korzystać z nowego ronda na skrzyżowaniu ul. Okólnej w Łodzi z drogą krajową numer 71. W godzinach szczytu tworzyły się tu duże korki i mieszkańcy apelowali o usprawnienie przejazdu z Łodzi do Zgierza.\nWicedyrektor Zarządu Inwestycji Miejskich Katarzyna Mikołajec mówi, że nowe rozwiązanie da szansę wszystkim kierowcom na włączenie się do ruchu. - Rondo spowolni nieco ruch na drodze krajowej. Pozwoli to płynnie włączyć się do ruchu z ul. Okólnej. Ta istotna zmiana ma rozładować wszelkie zatory, które powstawały w tym miejscu. To cel, który został osiągnięty. Mam nadzieję, że w praktyce także dostrzeżemy tę zmianę organizacji ruchu.\nKosztu budowy ronda to 5,7 mln złotych. Prace prowadzone były od lipca.\nJuż niedługo przejedziemy przez rondo przy ul. Okólnej w Łodzi Kolejne zmiany organizacji ruchu na ul. Tomaszowskiej w Łodzi Coraz więcej nowoczesnych wagonów na łódzkich torach\nKoniec utrudnień na DK71. Od czwartku kierowcy pojadą nowym rondem Rondo na ul. Okólnej w Łodzi jest już gotowe Rusza budowa ronda przy ulicy Okólnej [MAPY] Kiedy ruszy budowa ronda na ulicy Okólnej w Łodzi?


Liga włoska: Sześć goli w Rzymie. Juventus liderem Serie A. WIDEO - Ligi zagraniczne - Piłka nożna - Sport - wydarzenia sportowe - piłka nożna, piłka ręczna, euro 2012, koszykówka, siatkówka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nLiga włoska: Sześć goli w Rzymie. Juventus liderem Serie A. WIDEO\n3 gru 2013 aktualizacja 3 gru 2013, 7:55\nStefan Radu / Newspix / MATEUSZ TRZUSKOWSKICYFRASPORT\nZwycięstwem Napoli 4:2 nad rzymskim Lazio zakończył się ostatni mecz 14. kolejki ligi włoskiej. Na prowadzenie w tabeli Serie A wyszedł Juventus Turynu - dzięki zwycięstwu nad Udinese 1:0 i remisowi Romy z Atalantą 1:1\nBył to czwarty remis Romy w tym sezonie, wywalczony przez rzymski klub w ostatniej minucie spotkania, do której prowadzili gospodarze z Bergamo. Przez sześć godzin Roma i Juventus dzieliły pierwsze miejsce w tabeli z tą samą liczbą 34. punktów. Potem Stara Dama, z pewnym trudem, ale pokonała u siebie gości z Udine i wyszła na prowadzenie.\n>>>Lazio -Napoli 2:4. Zobacz gole\nZaraz za Romą plasowało się Napoli, do poniedziałkowego meczu z Lazio jego stan posiadania wynosił 28 punktów, po zwycięstwie nad w Rzymie wzrósł do 31. Mecz na stadionie olimpijskim był pasjonujący. Goście dwa razy uzyskiwali przewagę i dwa razy gospodarzom udało się wyrównać. Potem w krótkim odstępie czasu padły dwie bramki dla Napoli i Lazio nie było w stanie uniknąć porażki. Przez całe spotkanie kibice rzymskiego klubu starali się nie reagować na to, co działo się na boisku: powstrzymanie się od kibicowania miało być wyrazem solidarności z 22 kolegami, którzy przebywają w warszawskim areszcie po czwartkowym meczu z Legią w ramach Ligi Europejskiej.\nJuventus napoli roma piłka nożna Lazio serie a\nLiga włoska: Michael Essien piłkarzem AC Milan\nLiga włoska: Clarence Seedorf już w Mediolanie\nLiga włoska: Clarence Seedorf zostanie nowym trenerem AC Milan


RUF szykuje własny supersamochód na Genewę - autoGALERIA\nRUF szykuje własny supersamochód na Genewę\nMarcin Napieraj 06.03.2017\nTo będą naprawdę udane targi w Genewie. W dobie ekologicznego szaleństwa i prób skonstruowania jak najbardziej nieszkodliwych dla środowiska samochodów mamy imprezę, na której zadebiutują naprawdę poważne samochody supersportowe. W tym pierwszy w historii RUF, nie będący stuningowanym Porsche.\nRUF ma długą tradycję modyfikowania samochodów z Zuffenhausen. I do tego fantastyczną opinię. Tym ciekawszym będzie obserwowanie jak zmienia się z zaawansowanego tunera w producenta. Tą drogą kilka lat wcześniej podążyło 9ff, prezentując model GT9-R, a już jutro przekonamy się o tym, jak wypadła pod tym względem bawarska firma.\nOczywiście, ze względu na doświadczenie i możliwości, samochód będzie bazował na Porsche, jednak cała konstrukcja i podwozie będą wytworem własnym RUF. Ma to być monocoque z włókien węglowych, podobny do tych używanych przez konstruktorów F1, czy najbardziej zaawansowanych samochodów sportowych. Pod "maską" - zapewne płaska "szóstka" z Zuffenhausen. W końcu Niemcy znają się na niej najlepiej - arabski hypercar, Lykan Hypersport korzysta z ich 770-konnego dzieła, a to nie jest koniec zdolności Herr Aloisa Rufa i jego ludzi, spokojnie są w stanie wypuścić potężny i bezawaryjny silnik o mocy konkurencyjnej dla najmocniejszych wozów w segmencie.\nZ informacji, które znamy, wynika że nowy RUF ma nawiązywać do słynnego Yellow Birda - bazującego na pierwszym 911 Turbo modelu, który rozpędzał się 341 km/h i był najszybszym samochodem swojej ery.\nSwoje supersamochody zaprezentują także McLaren, Italdesign czy Scuderia Glickenhaus.\n#supercar #RUF #Yellow Bird


Poziomy wymiennik c.w.u. z wężownicą typu U Galmet SGW(L) 140 21-144700 - Tanie-grzanie.net\nWymiennik SGW(L), to sprawdzone źródło ciepłej wody użytkowej. Podstawowe zasilanie stanowi wężownica w kształcie litery U, wykonana z jednego kawałka rury. Taka konstrukcja zwiększa jej wytrzymałość i pozwala uniknąć potencjalnych źródeł korozji. Maksymalne dopasowanie wężownicy do kształtu zbiornika gwarantuje skrócenie czasu nagrzania wody i równomierny rozkład jej temperatury. Przyłącza c.w.u. w dolnej i górnej części, mocowanego w poziomie zbiornika, zapewniają łatwą obsługę i wygodny montaż. W dennicy instalowane są przyłącza c.o., a także mufa pod czujkę kotła c.o. oraz mufa do przyłączenia pompy cyrkulacyjnej. Wymiennik poziomy SGW(L) oferowany jest w pojemności 140 litrów. Maksymalna temperatura pracy zbiornika to 100°C.\npojemność magazynowa SGW(L)* l. 134.5\nwaga netto kg 43\nKod producenta: 21-144700\nPolecenie produktu: Poziomy wymiennik c.w.u. z wężownicą typu U Galmet SGW(L) 140 21-144700\nZnalazłem interesujący produkt Poziomy wymiennik c.w.u. z wężownicą typu U Galmet SGW(L) 140 21-144700 w sklepie tanie-grzanie.net


To będzie wydarzenie roku. Co planuje Redefine Properties - Biura\nTo będzie wydarzenie roku. Co planuje Redefine Properties\nMarc Wainer, Executive Chairman Redefine\nDodano: 07 mar 2016 09:14\nSprzedaż całego portfela nieruchomości komercyjnych Echo Investment funduszowi Redefine Properties będzie z pewnością najważniejszym wydarzeniem tego roku. Co planuje nowy gracz na polskim rynku?\nRedefine Properties przejmie 75 proc. udziałów w portfelu nieruchomości komercyjnych Echo Investment. Łączna wartość transakcji to prawie 1,2 mld euro. Według wyceny z 2015 roku, umowa dotyczy nieruchomości o wartości przekraczającej 4,5 mld złotych.\nTransakcja zostanie sfinansowana w 60 proc. z finansowania dłużnego. W dalszej perspektywie możliwe jest urynkowienie części portfela należącego do Redefine.\nRedefine Properties ALERT RSS Echo Investment ALERT RSS Griffin Group ALERT RSS biura inwestycje ALERT RSS centra handlowe inwestycje ALERT RSS transakcja ALERT RSS Marc Wainer ALERT RSS


Sabajdi Laosie! - Własną Drogą Sabajdi Laosie! - Własną Drogą\nStrona główna » Laos » Sabajdi Laosie!\n15 marca 2015 15 marca 2015 Ania Laos\nSiedzę właśnie na asfaltowym poboczu. Po drugiej stronie laotańskie kobiety sprzedają warzywa i owoce zatrzymującym się wypasionymi furami Chińczykom. Do granicy z Chinami już tylko 40 kilometrów asfaltową drogą. Ale to wszystko jest jakieś inne, cieszy mniej, nie ekscytuje tak bardzo. Jestem zmęczona, cała brudna od kurzu, który z łatwością przylepia się do zlanego potem ciała, ale mimo to czuję się szczęśliwa. Właśnie zrobiłam coś, co jeszcze nie tak dawno wydawało mi się nierealne. Wiem, że dla niektórych to nic wielkiego, ale dla mnie znaczy sporo.\nJestem najnormalniej w świecie dumna, że udało mi się przejechać te północne góry Laosu, te przed którymi ostrzegali i jednocześnie polecali wszyscy napotkani wcześniej rowerzyści. A najbardziej cieszy mnie o dziwo ten 80 kilometrowy odcinek szutrowej drogi z którego właśnie zjechałam. Ten, który ukazał mi prawdziwy Laos, taki surowy, majestatyczny i niesamowicie ciekawy. Ten, który co chwilę starał mi się skopać tyłek, ale jednocześnie z każdym kilometrem odsłaniał coraz to ciekawsze rzeczy. Można powiedzieć, powoli się ze sobą zaprzyjaźnialiśmy. Choć muszę przyznać miał on fochy dość konkretne. Raz po raz rzucał mi pod koła, a to sypki piach, innym zaś razem wyboiste kamienie. A gdy miał mnie już dosyć po prostu urywał się, każąc mi przenosić mój jednoślad przez rzekę. Ale nie jestem za to na niego zła. No dobra na początku byłam. Ale z każdym swoim kawałkiem obdarowywał mnie nowymi niespodziankami. Ja po prostu byłam ciekawa kolejnego kilometra. Dżungla wciśnięta w surowy, górski teren. Małe wioski. Zero turystów. Ale nie to mnie najbardziej urzekło. Zafascynowali mnie napotkani ludzie i kolejne mijane przez nas wioski o których to zapomniał świat. Tak różne od naszego europejskiego stylu życia.\nStaruszki zgięte pół, powoli bosymi stopami wędrujące od wioski do wioski. Na czole mają zaczepioną ciężką torbę, która opada na uginające się od starości plecy. Gdy nas widzą przystają, mówią coś w swoim języku, lekko się uśmiechając i idą dalej. Mężczyzn w ciągu dnia nie spotykamy za dużo. Jedni pracują gdzieś w polu, lub zajmują się zwierzętami. Inni spieszą się gdzieś na swoich wysłużonych motorkach pozdrawiając, machając, lub po prostu ze zdziwioną miną przejeżdżając obok nas. W każdej wsi za to jest bardzo dużo dzieciaków. To ich wesoły głosik „Sabajdi” oznajmia nam zwykle, że właśnie wjechaliśmy do jednej z nich. Gdy tylko się pojawiamy uważnie nas obserwują, po czym nieśmiało podchodzą. Początkowo są nieufne, ale już po chwili uśmiechy pojawiają się na ich twarzach i są gotowe do wygłupów. Do zabawy nie potrzebują dużo, często zwykła opona wystarczy. Brudne, w podartych ubrankach, ale jakie wesołe! Prócz dzieci zostają we wsi też kobiety. Młode matki z niemowlakiem przy piersi, zawiniętym w chustę. Starsze wyszywające coś mozolnie lub przygotowujące posiłek. W odróżnieniu do Kambodżanek nie chcą być fotografowane. Ich ciemne, kruczoczarne włosy zdobi często różowo-czarna chusta z metalowymi wisiorkami i duże metalowe spinki. Zęby mają zabarwione na czarno, jako dowód dorosłości i gotowość wyjścia za mąż. Na rękach metalowe ozdoby. Reszta ubioru już typowo zachodnia. Tak samo jak my jesteśmy ciekawi ich, tak one nas. Podchodzą mówiąc coś czego nie rozumiem, dotykają skóry na moich rękach, potem patrzą znowu na twarz. Uśmiecham się, one również. To wystarczy. Uśmiech jest najlepszym biletem do ludzkich serc. Z każdym nowym krajem odkrywam jego moc. Nawet groźnie wyglądający pan, obdarowany niespodziewanym uśmiechem, pokazuje swoje zęby, machając jednocześnie.\nChyba jestem już stara. Tak, to wywnioskowałam w jednej z Laotańskich wiosek po rozmowie z przemiłą panią karmiącą niemowlaka. Kobieta jasno dała mi do zrozumienia wskazując a to na mnie, a to na Szymona, potem na jej dziecko, że nam się wziąć do roboty i zamiast jeździć tym rowerem postarać się również o takiego malucha. Zapobiegawczo nawet proponowała mi panów ze swojej wioski. Gdy na piasku napisaliśmy ile mamy lat, kobieta zaśmiała się pokazując dwa palce i następnie wskazując jej szkraba. Wygląda na to, że jestem już mocno spóźniona. Gdybym żyła tam z nimi mogłabym już mieć dwójkę takich dzieciaczków. A tymczasem ja jeżdżę i włóczę się po świecie.\nŚrodek dnia, żar leje się z nieba, my schowani gdzieś w cieniu, obserwujemy co dzieje się dookoła nas. To co mnie bardzo zaciekawia, to mały plastikowy koszyk. Noszą go zarówno dorośli, jak i dzieci. Każdy taki osobnik z koszykiem, ubrany jest jakoś niekompletnie i ewidentnie gdzieś zmierza. Po jakimś czasie odkrywam, że w koszyku tym jest zestaw kąpielowy, a ludzie idą do najbliższego ujęcia wody umyć się i wyprać rzeczy, tak aby upalne słońce szybko wszystko osuszyło. Ciekawy jest też sposób mycia. Nie ważne, że przy drodze, w środku wioski, czy przy domu. Ważne, że jest rura z której leci woda. Czasami nawet całe rodziny kąpią się wspólnie. Mężczyźni w slipkach, a kobiety w chustach zakrywając intymne miejsca. Co odważniejsze, odsłaniają swoje piersi nie krępując się nawet na widok takich białych ludków na rowerach, jak my. Zastanawiam się tylko, czy przypadkiem mój kochany mąż już wcześniej wiedział o tych zwyczajach i specjalnie ciągnie mnie po tych szutrowych drogach. Po kąpieli przychodzi czas na pranie. Mokre rzeczy rozwieszane są na płotach, czy innych miejscach przy drodze. Wystarczy jednak, że przejedzie jakiś pojazd tą piaszczystą drogą, już wszystko jest ponownie okurzone. Nie rozumiem, dlaczego nie można tego rozwiesić z dala od drogi?\nDwa dni jemy tylko to, co kupiliśmy wcześniej jako żelazny zapas. Nie ma pani w przydrożnym kramiku z pieczonym mięsem, czy też chatki z charakterystycznymi plastikowymi pojemnikami na pałeczki i koszykiem z przyprawami, co zawsze zwiastowało ciepłą zupkę. Z jedzeniem na takich wioskach jest po prostu krucho. Już mamy zjeżdżać z kolejnego podjazdu i szukać miejsca, aby rozbić nasz namiot, gdy nagle słyszymy znajomą melodyjkę. Rozglądamy się. Pewnie dochodzi z pobliskiej wioski – myślimy sobie. Ale dźwięk się nasila. Nagle zauważamy pana na motorku zmierzającego w naszą stronę. Wiedząc już z Kambodży, co taka melodyjka może oznaczać, zatrzymujemy osobnika. Niemożliwe! Ku naszej radości, nasze przeczucia się sprawdzają, a przed nami stoi pan z przenośną budką z lodami, z którą to objeżdża okoliczne wioski. Możecie wyobrazić sobie moją radość, gdy po całym upalnym dniu zjadłam najprawdziwsze lody na patyku!\nSiedząc tak dalej na tym asfaltowym poboczu, patrząc znowu na zajęte swoimi sprawami laotańskie kobiety i mając w pamięci to co już przeżyliśmy, cieszę się, że zrobiliśmy ten ryzykowny krok i wyruszyliśmy w świat. Może będzie nam ciężko po powrocie wrócić do normalnego życia, ale mając nowe doświadczenia, choćby te azjatyckich wsi, łatwiej będzie nam akceptować wiele spraw. A co najważniejsze będziemy mieć siebie i może biedniejsi finansowo, ale bogatsi w doświadczenia usiądziemy i wspólnie będziemy śmiać się z naszych przygód.\nPODOBAŁ SIĘ TOBIE TEN WPIS?\nJeśli tak, to zarejestruj się aby otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach związanych z naszymi podróżami. Nie ujawnimy nikomu Twojego adresu!\nMoże Cię zaciekawi:\nHoi An – Hue, czyli trasa na rower\nZatoka Lądującego Smoka\nSanepid, foch i obietnica\nAzja Góry Laos Rower\nCzerpie z życia pełnymi garściami, świat poznaje wielkimi krokami. Rowerem odkrywa światy nieznane, czasami mąż ma z nią „przechlapane”…\nPółnocny Laos kołem się toczy\n10 myśli na temat “Sabajdi Laosie!”\n15 marca 2015 o 18:37\nWytrwałości w pedałowaniu! Podejrzewam, że te lody były najpyszniejsze na świecie w tym momencie 😉 A co do dzieci to pewnie mielibyście ich tam już z 5 😛 ale musielibyście się szybciej poznać 🙂 Po powrocie z wyprawy musicie koniecznie nadrobić zaległości 😉 Uściski z Gdyni\nAnia i Szymon pisze:\n16 marca 2015 o 03:18\nEwelina, to prawda lody wtedy smakowały wyśmienicie. A my przesyłamy dla Was uściski z Laosu!\n15 marca 2015 o 18:42\nAnia masz talent do pisania!!!! Jak kiedys zdecydujesz sie na napisanie ksiazki z waszej podrozy to jestem pierwsza w kolejce by ja kupic. Jak sie czyta Twoje opisy to obrazy same pojawiaja sie przed oczami a wraz z nimi zapachy i smaki. . Jaki macie plan??? Jedziecie do Chin??? Zycze powodzenia w dalszej podrozy.\n16 marca 2015 o 03:07\nDziękuje bardzo:) Cieszę się, że tak piszesz. Jest to pozytywnie motywuje, aby po całym dniu pedałowania usiąść jeszcze coś napisać.\nTak, planujemy wjechać do Chin. Już nawet mamy wyrobione wizy, co prawda tylko 30-dniowe, ale innych się w Wietnamie nie udało otrzymać. Jako, że kraj ten jest tak ogromny, pewnie przyjdzie nam je przedłużyć. Strasznie cieszę się na te Chiny, ale też obawiam jak ja dam radę na tych wszystkich podjazdach, które przecież są jeszcze większe od tych w Laosie. Także trzymaj za mnie kciuki:) Pozdrawiam serdecznie!\n15 marca 2015 o 18:47\nSzymon podejrzewam ze to ty robisz zdjecia suuuper, sa przepiekne!!!! pozdrowienia od Doroty z Dlugiej 59:))) i calej rodzinki trzymamy za was kciuki i sledzimy na necie wasza niesamowita przygode.\n16 marca 2015 o 03:13\nDorota, dzięki serdeczne. My również gorąco Was pozdrawiamy i prosimy o dalsze trzymanie kciuków:)\n17 marca 2015 o 09:16\nhej! Kolejny wpis Ani i kolejny raz bardzo mi się podoba. Czekam na kolejne! Szerokiej drogi :))))\n24 marca 2015 o 03:17\nNamawiam ją, aby pisała więcej:) Może się więc uda.\nAniu, przefajny, naturalny tekst. Kumam już, dlaczego mi nie wpadł w newsach z Waszej strony – jak tam byliście o nim pisaliście, dopiero się pakowałem w drogę. Zazdroszczę, że zdołaliście zobaczyć te słynne laotańskie szutry na swojej trasie, ja już nie miałem tego szczęścia, wszystko wyasfaltowane, a na wycieczki w ślepe doliny po zakurzonych ścieżkach nie miałem siły. Dobrze, że nie zostaliście złamani głodową dietą, a pewnie potem, za chińską granicą, i tak to nadrobiliście. A po przeczytaniu tego wpisu patrzę teraz na Laos trochę łaskawszym okiem, niż zaraz po wyjeździe z niego. Bo faktycznie, ludzie byli tam dobrzy. Ale nie spodziewałem się, że w stylu Azji Centralnej będą Wam wytykać bezdzietność, jak w Kirgistanie to była norma, tak w Laosie nikt się u mnie tego nie czepiał :).\n26 grudnia 2016 o 18:20\nDziękuję Hubert. My za to Tobie zazdrościmy innych pięknych terenów, które zwiedzałeś. To wytykanie bezdzietności namolne nie było. Zaledwie jedna czy dwie rodziny. W porównaniu do Kirgistanu to jest dosłownie nic 😀\nW drodze byliśmy 710 dni!\nAktualnie jesteśmy w:\nWieloletni test sakw i bagażników firmy Crosso 7 czerwca 2017\nRazem przez świat 31 sierpnia 2015\nJedyna na świecie 26 maja 2015\nMałe historie z Doliny Bartang 12 marca 2016\nŻegnajcie Chiny! 31 maja 2015\nARCHIWUM WPISÓW Wybierz miesiąc styczeń 2019 styczeń 2018 grudzień 2017 listopad 2017 październik 2017 wrzesień 2017 sierpień 2017 lipiec 2017 czerwiec 2017 maj 2017 kwiecień 2017 marzec 2017 luty 2017 styczeń 2017 listopad 2016 październik 2016 wrzesień 2016 sierpień 2016 lipiec 2016 czerwiec 2016 maj 2016 kwiecień 2016 marzec 2016 luty 2016 styczeń 2016 grudzień 2015 listopad 2015 październik 2015 wrzesień 2015 sierpień 2015 lipiec 2015 czerwiec 2015 maj 2015 kwiecień 2015 marzec 2015 luty 2015 styczeń 2015 grudzień 2014 listopad 2014\nThomas - Jezioro Toba\nSzymon - W chińskim pociągu\nDanuta - W chińskim pociągu\nSzymon - Małe historie z Doliny Bartang\nSzymon - Usterki w długiej podróży rowerowej\nNasze wcześniejsze podróże:\nAzja Bangkok Birma Chiny droga Drogi Europa Góry Indie Indonezja internet Japonia Jedzenie Jezioro Kambodża Kazachsta Kazachstan Kirgistan Kobieta w drodze Korea Południowa Laos Ludzie Malezja Mongolia Motor Namiot Nepal Pamir Pociąg Polska Praktycznie Prom Przemyślenia Przygotowania Rosja Rower Syberia Tadżykistan Tajlandia Trekking Twarze Wietnam Wiza Wizy Zamki\nCopyright © 2014-2021 Anna & Szymon Belka


Chryzantema Hangbai kwiat 50g Działa Relaksacyjnie Nanga - Zrób Swój Kosmetyk\n» Chryzantema Hangbai kwiat 50g Działa Relaksacyjnie Nanga\nKod produktu: 5903076400871\nKwiaty chryzantemy służą do przygotowania tradycyjnej, chińskiej herbaty chryzantemowej. Mogą również stać się miłym dla oka dodatkiem do herbat i ziół, a także do kąpieli.\nChińczycy nazywają je Hang Bai Ju. Sporządzają z nich herbatę, której historia liczy wiele lat. Podobno już Konfucjusz, żyjący w latach 551-479 p.n.e, pisał o jej pozytywnych właściwościach. Co ciekawe, te niepozorne kwiatki znalazły swoje miejsce w Tradycyjnej Medycynie Chińskiej. Chińczycy stosowali je dawniej w gorączce i stanach zapalnych jako środek chłodzący organizm, a także w nadciśnieniu, chorobach serca i w celu poprawy widzenia.\nOjczyzną chryzantemy Hangbai jest prowincja Tongxiang leżąca na samym wschodzie Chin, nad Morzem Wschodniochińskim. Tam uprawia się najwięcej tego gatunku chryzantemy w Chinach. Produkowane są tam również okrągłe ciastka herbaciane z kwiatów chryzantemy.\nNapar chryzantemowy przyjemnie pachnie i jest łagodny w smaku. Doskonale nadaje się do wypicia podczas chwili przerwy w zabieganym dniu. Kubek gorącego naparu z kwiatów chryzantemy ukoi nerwy, zredukuje stres i pozwoli zatrzymać się na moment, aby nabrać energii na resztę dnia.\nNapar z chryzantemy działa kojąco i relaksująco\nZawiera związki antybakteryjne i przeciwgrzybiczne\nDba o zdrowie oczu \nSporą szczyptę kwiatów umieść w kubku i zalej wrzątkiem. Przykryj i odstaw na 3-5 minut. Po tym czasie odcedź napar. Możesz dodać do niego nieco miodu, brązowego cukru lub syropu owocowego. Wypij bez pośpiechu, delektując się chwilą.\nNapar z chryzantemy można wykorzystać zewnętrznie jako tonik do twarzy oraz w postaci okładu na zmęczone, podrażnione i dotknięte stanem zapalnym oczy. Na oczy można też położyć napęczniałe wodą kwiaty chryzantemy z herbaty.\nSuszone kwiaty chryzantemy (Chrysanthemum morifolium) 100%. Surowiec najwyższej jakości!\nChryzantema wielkokwiatowa lub złocień wielkokwiatowy (Chrysanthemum morifolium) należy do rodziny astrowatych – Asteraceae. Jest popularna w uprawie w południowo-wschodniej Azji i w Europie. Chińczycy wyhodowali ponad 500 kultywarów tej rośliny, które różnią się między sobą kształtem i kolorem kwiatów.\nChryzantema osiąga od 30 do 120 cm wysokości. W ciepłym klimacie kwitnie przez cały rok. Wyróżnia się okazałymi kwiatami o licznych płatkach korony. Ich kolor jest zwykle kremowy, żółty lub złocisty, rzadziej jasnoróżowy lub czerwony.


Jezioro Łukcze – utonął 25-latek! | LLE24.pl\nPolicjanci z Łęcznej wyjaśniają okoliczności i przyczyny utonięcia 25-letniego mieszkańca Lublina. Ze wstępnych ustaleń wynika, że mężczyzna spadł z pomostu do wody. Mimo pomocy brata nie mógł wydostać się z wody. 25 latek próbował więc przepłynąć do kolejnego pomostu (oddalonego o kilkadziesiąt metrów), niestety w pewnym momencie zanurzył się pod wodę i już nie wypłynął.\nDo zdarzenia doszło w miejscowości Rogóźno nad jeziorem Łukcze. Mężczyzna spędzał lipcowy weekend z rodziną. Jak wynika ze wstępnych ustaleń w piątek wieczorem z bratem i ich koleżankami poszli nad jezioro. W pewnym momencie 25 lat spadł z pomostu do wody. Mimo pomocy brata nie mógł się wydostać na brzeg. Postanowił przepłynąć do drugiego pomostu z drabinką umożliwiającą wyjście z wody. Niestety w pewnym momencie zanurzył się pod wodę i już nie wypłynął.\nPoczątkowo rodzina sama prowadziła poszukiwania, dopiero w sobotę o zdarzeniu poinformowani zostali policjanci. Wczoraj wyłowiono zwłoki 25 latka.\nPolicjanci apelują o ostrożność podczas wypoczynku nad wodą.\nArtykuł w kategorii Region Tagi: Łęczna, Łukcze, Policja, utonięcie\n« Zabrał samochód znajomemu, uszkodził go i porzucił!\nGórnik Łęczna ma nowego prezesa! To VELJKO NIKITOVIĆ! »


Wypuszczono limitowaną edycję 50-pensówek. Podobają Wam się kolorowe monety z dinozaurami?\nWypuszczono limitowaną edycję 50-pensówek. Podobają Wam się kolorowe m...\nKolekcjonerskie monety z dinozaurami to najnowszy projekt Muzeum Historii Naturalnej oraz Royal Mint.\nNa 50-pensówkach możemy zobaczyć wizerunki iguanodona, hileozaura oraz megalozaura.\nMonety zostały stworzone w nowej technologii, która zwiększa ich realizm.\nMennica Królewska Royal Mint we współpracy Muzeum Historii Naturalnej wypuściły nową limitowaną edycję 50-pensówek upamiętniającą pierwsze dinozaury, którym Brytyjczycy nadali nazwy. Kolekcjonerskie monety z dinozaurami są nietypowe m.in. za sprawą… kolorów.\nLimitowana edycja 50-pensówek została wydana przez Royal Mint na cześć wkładu Wielkiej Brytanii w odkrywanie oraz nazewnictwo pierwszych dinozaurów. Na monetach możemy zobaczyć wizerunki iguanodona, hileozaura oraz megalozaura stworzone w kolorze przez Roberta Nichollsa z Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.\nMonety z dinozaurami w nowej technologii\nW produkcji monet z dinozaurami skorzystano z nowej technologii, dzięki której wizerunki umieszczone na 50-pensówkach są bardziej realistyczne. Cena kolekcjonerskich monet waha się od 10 funtów do 1 020 funtów w zależności od materiału, z którego zostały zrobione.\nJak powiedziała Claire Maclennan z Royal Mint:\n- Gdy jedne z najbardziej ulubionych atrakcji turystycznych w kraju pozostają zamknięte, z przyjemnością we współpracy z Natural History Museum przywracamy dinozaury do życia w twoim domu. Po raz pierwszy Royal Mint połączyło technikę rozszerzonej rzeczywistości w serii monet w ramach naszego dążenia do nowego i bogatego doświadczenia kolekcjonowania monet.\nCo znajduje się na limitowanych 50-pensówkach?\nNa limitowanej serii monet widnieją sylwetki iguanodona, hileozaura oraz megalozaura. Na każdej z 50-pensówek możemy znaleźć oprócz danego dinozaura także nazwisko osoby, która nadała mu nazwę oraz rok jej nadania. Nowe monety są wynikiem intensywnej pracy paleoartystów, paleontologów oraz pracowników mennicy.\nJak Wam się podobają nowe monety z dinozaurami?


Holandia - Eurowizja.org - najwięcej o Eurowizji\nEurowizja Junior 2021 trwa w najlepsze w paryskiej La Seine Musicale. To już trzeci...\nEurowizja Junior: pierwszy dzień prób. Jak będą wyglądać występy?\nRusza Eurowizja Junior 2021. We wtorek w paryskiej La Seine Musicale swoje pierwsze próby...\nEurowizja Junior 2021: już dziś poznamy reprezentanta Holandii\nJunior Songfestival 2021 już dziś wieczorem. Czterech artystów powalczy o bilet na Eurowizję Junior...\nEurowizja 2021: w której części finału wystąpią automatyczni finaliści?\nEurowizja 2021 już za tydzień! Wielki finał poprzedzą dwa półfinały. Z każdego z nich...\nDziewiąty dzień OGAE Poll 2021 za nami. Swoje głosy oddali już fani Eurowizji z...\nOGAE Poll 2021: lider notowań bukmacherów faworytem fanów do wygranej Eurowizji 2021\nOGAE Poll 2021 trwa w najlepsze. Pierwsze cztery kraje przyznały już swoje głosy. Dla...\nTrwa OGAE Poll, konkurs Stowarzyszenia Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji OGAE, który wyłoni faworyta Eurowizji...


Powiat Wrocławski - VII Sesja Rady Powiatu Wrocławskiego - absolutorium dla Zarządu\n2019-06-26, 11:44 autor: AP\n18 czerwca w Starostwie Powiatowym we Wrocławiu odbyła się VII Sesja Rady Powiatu Wrocławskiego. Sesję otworzył przewodniczący Rady Powiatu Wrocławskiego Piotr Chmurzyński, następnie starosta Roman Potocki przekazał radnym sprawozdanie z pracy Zarządu i podejmowanych w okresie międzysesyjnym uchwał.\nMinutą ciszy Radni Powiatu Wrocławskiego uczcili ofiary wypadku samochodowego, do którego doszło na lokalnej drodze pomiędzy wsią Sokolniki, a Kątami Wrocławskimi.\nPorządek obrad został zdominowany przez sprawy związane z prezentowanym przez starostę Romana Potockiego „Raportem o stanie Powiatu Wrocławskiego w roku 2018 r.” oraz debatą nad przedstawionym dokumentem.\nNiezwykle ważnym punktem VII Sesji Rady Powiatu Wrocławskiego było głosowanie nad udzieleniem Zarządowi wotum zaufania oraz absolutorium dla Zarządu Powiatu Wrocławskiego, które po przedstawieniu wniosku Komisji Rewizyjnej zostało znaczną większością głosów udzielone.\n– Wiele dobrego zrobiono w dla powiatu wrocławskiego. Dziękuję Zarządowi Powiatu Wrocławskiego poprzedniej kadencji oraz obecnemu za dobrą współpracę. Szczególnie serdecznie dziękuję Małgorzacie Dreiseitel Cieślik - skarbnik powiatu oraz wszystkim dyrektorom i pracownikom Starostwa. Bez was nie byłoby takiego sukcesu - mówił starosta Roman Potocki. - Jesteśmy drugim powiatem w Polsce i to o czymś świadczy - dodał.\nW porządku obrad znalazły się także punkty dotyczące m.in. zmiany uchwały w sprawie przyjęcia wieloletniej prognozy finansowej powiatu wrocławskiego, w sprawie zmian budżetu powiatu na rok 2019 oraz w sprawie ustalenia planu sieci publicznych szkół ponadpodstawowych i specjalnych mających siedzibę na terenie powiatu od dnia 1 września 2019 roku.


Nasze materiały pobrano już 203869473 razy\nJan Kazimierz Waza urodził się 22 marca 1609 roku w Krakowie. Jego rodzicami byli Zygmunt III Waza i Konstancja z Habsburgów. Kiedy był małym księciem, opiekę nad nim sprawowała ochmistrzyni Urszula Gienger, a lekcji młodemu Janowi Kazimierzowi udzielali duchowni z zakonu jezuitów. Następca tronu bardzo szybko miał nauczyć się sztuki walki. Już mając zaledwie lat dwadzieścia, w roku 1629, wziął udział w walce ze Szwedami, zaangażował się w kwestię turecką oraz wojnę smoleńską. Zygmunt III dawał księciu wiele swobody i powierzał ważne zadania. W roku 1635 negocjował on warunki pomocy, jakiej mieli udzielić Habsburgowie Polsce, w kolejnym starciu z wojskami szwedzkimi. Objął nawet dowództwo nad jednym z regimentów.\nPonieważ Jan Kazimierz miał otrzymać księstwo Kurlandii, a sejm owej obietnicy nie dotrzymał, postanowił on wyjechać z kraju w roku 1638. Podążał do Hiszpanii aby następnie zostać wicekrólem Portugalii. Niestety jego plany nie powiodły się ponieważ został pojmany na terytorium Francji. Postawiono mu zarzut szpiegostwa i więziono przez ok. dwa lata. Po uwolnieniu Jana, co stało się przy udziale polskiej delegacji, wyjechał on do Włoch. Tam przebywał w zakonie w Loreto. Papież nadał mu godność kardynała (1646 rok). Prawdopodobnie książę nie planował życia w stanie duchownym.\nPo powrocie do kraju, w roku 1647, okazało się, że Jan Kazimierz jest jedynym pretendentem do tronu polskiego. Oficjalnie królem mianowano go dnia 20 listopada roku następnego, a koronacja odbyła się 17 stycznia 1649 roku na Wawelu.\nOkres panowania Jana Kazimierza Wazy z całą pewnością nie należał do spokojnych. Już w roku 1948, na południowym wschodzie kraju wybuchło powstanie Chmielnickiego. Pierwszy zryw trwał do roku 1649. Kolejny zatarg rozpoczął się w roku 1651 i trwał do roku 1654, kiedy to na skutek ingerencji rosyjskiej, wojna domowa przekształciła się w wojnę polsko-rosyjską, trwającą do roku 1667. Wojska Jana Kazimierza walczyły m.in. pod Zborowem czy Beresteczkiem.\nW tym czasie, w latach 1655-1660, Polacy zmagali się z jeszcze jednym wrogiem - Szwecją. Karol X Gustaw był bezwzględnym przeciwnikiem. Jan Kazimierz, zdając sobie sprawę z sytuacji, w jakiej znalazł się kraj postanowił wezwać naród do walki z wrogiem. Sam również ruszył do boju. Walczył w Warszawie, Krakowie oraz w Toruniu. Walki zakończyły się pokojem podpisanym w Oliwie.\nKiedy wojska szwedzkie wycofały się z terytorium Polski, Rosjanie chcieli na nowo wywołać konflikt i rozpocząć walki. Wróg został pokonany przez wojska Stefana Czarnieckiego i Jerzego Lubomirskiego. Król Jan Kazimierz trzy lata później postanowił zaatakować wschodniego sąsiada. Nie miała ona jednak zbyt wielkiego znaczenia. I była raczej nieudana.\nW roku 1668 król abdykował. Jan Kazimierz Waza zmarł dnia 16 grudnia 1672 roku w Nevers.\nTAGI: Jan Kazimierz Waza biografia historia Polski\nPodobne wypracowania do Jan Kazimierz Waza - biografia, życiorys\nStrój kobiecy - od XVI do XVIII wieku - omówienie Konflikt baskijski - przyczyny, skutki. Opracowanie Denis Diderot - biografia, życiorys Olga Tokarczuk „Dom dzienny, dom nocny” - główne wątki Tadeusz Różewicz „Krzyczałem w nocy” - interpretacja i analiza wiersza A formal letter to a school arranging a course in English - List do szkoły organizującej kurs języka angielskiego (list formalny)\nHenryk Ibsen - biografia, życiorys Goethe „Cierpienia młodego Wertera” - problematyka dzieła Wolfgang Amadeusz Mozart - biografia, życiorys Euro - historia powstania - opracowanie Ruth Benedict - biografia, życiorys Ustawa a rozporządzenie - porównanie, charakterystyka\ncud gospodarczy stosunki polsko-niemieckie w XX wieku motyw czarownicy prawa i obowiązki wasala Henri Bergson orędzie biskupów polskich Rosja dramat ludowość Józef Tischner reinkarnacja Handy