Ta jedna miłość [Dorota Milli] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00115 002209 20861764 na godz. na dobę w sumie\nTa jedna miłość - ebook/epub\nAutor: Dorota Milli Liczba stron: 540\nWydawca: Wydawnictwo FILIA Język publikacji: polski\nISBN: 978-83-8075-587-1 Data wydania: 2018-10-31\nPiękna opowieść o przyjaźni, czekoladzie i zimowym, nadmorskim Mrzeżynie.\nFlorka musi otworzyć nowy rozdział w życiu, a wszystko po to, by wreszcie odnaleźć TĘ JEDNĄ MIŁOŚĆ.\nMiłość zmieniała ludzi, dodawała im wyrazistości, mocno podkreślając przemeblowania w sercu. Obserwowała wiele par, które połączyły się idąc już nie osobno, ale razem przez świat. Zawsze zazdrościła im tej więzi, która splata na wiele lat.\nFlorka kochała czekoladę i nie wyobrażała sobie bez niej życia.\nJednak nie można objadać się słodyczami bez konsekwencji w postaci kilku zbędnych kilogramów.\nPewnie dlatego coraz częściej czuła się najbrzydsza, najgrubsza i niekochana.\nAle jak się ma takie przyjaciółki jak Florka, to można uwierzyć w CUD.\nTo one wysłały ją na zimowe wczasy pielęgnacyjne do nadbałtyckiego Mrzeżyna, które miały otworzyć nowy rozdział w jej życiu.\nAle czy Florka pójdzie na ustępstwa i wprowadzi zmiany?\nCzy będzie miała szansę przywrócić smak swojemu życiu?\nA wszystko po to, by odnaleźć TĘ JEDNĄ MIŁOŚĆ?\nDorota Milli, autorka pięknych i pogodnych powieści, znów udowadnia, że prawdziwe szczęście może być w zasięgu ręku. Czy słońce czy deszcz, czy lato czy zima, ono może być tuż przy Tobie.\nA czy jest lepszy czas, aby w to uwierzyć niż Święta?\nBianka, dla Ciebie! Spełnienia marzeń! Więcej mamy lenistwa w umyśle niż w ciele. François de La Rochefoucauld\n1 – Musimy zrobić to dla jej dobra – przekonywała Lukrecja Dec, poprawiając ciemnobrązowe włosy, które delikatnymi falami opadały jej na ramiona. Przyglądała się odbiciu w lustrze, nakładając warstwę szminki na usta. – Tylko czy to nie jest drastyczne? Florka jest taka wrażliwa i dobra, nie powinnyśmy ją karać w ten sposób – postulowała Rozalia Lis, przeczuwając, że ich plan może przybrać zły obrót i, zamiast pomóc, jedynie zaszkodzi. Mocniej związała długie jasne włosy, uchwycone w warkocz. Jej niebieskie oczy patrzyły z obawą na przyjaciółki. Namawiały się jak spiskowcy, w toalecie, bez świadków. Miała coraz gorsze przeczucia, rozbudziły się w niej wyrzuty sumienia. To był jej wieczór panieński, a powoli przeistaczał się w tajną misję skierowaną przeciwko jednej z nich. – To nie kara, tylko pomocna dłoń. Florka tego potrzebuje, bardziej niż czekolady. To postawi ją na nogi – zapewniała czerwonowłosa Eugenia Lipiec, gładząc krótkie włosy, sięgające karku. Wysoka modelka z zielonymi oczami przyjrzała się odbiciu i serdecznie uśmiechnęła. Zawsze to robiła, na wypadek gdyby przypadkiem ktoś obserwował ją po drugiej stronie tafli. – Eni ma rację. Rozalio, nie możesz nas wydać. Zbyt długo to planowałam. To jest jedyny sposób, by Florkę wyrwać z nałogu. Jeśli nie teraz, to nigdy – argumentowała Luka, patrząc młodszej siostrze w oczy. – Język za zębami. Obiecaj. – Ale czy musi być taki długi? – wątpiła Rozalia. – Krótki nie przyniesie jej satysfakcji – upewniała Eni. – Musi się przyzwyczaić i dostosować. – Luka poczuła drobny dreszcz zdenerwowania, ale miała pewność, że to, co zafundowały przyjaciółce, przyniesie odpowiednie korzyści. Poza tym nie było już odwrotu. – To ją na pewno zrelaksuje i przyniesie jej radość. Tylko nam podziękuje. Poczuje się jak nowo narodzona. – Ale każdy sam powinien wybierać. Każdy ma inne preferencje i potrzeby – nie odpuszczała Rozalia, która obawiała się reakcji Florki na ten odważny pomysł. – To prezent niespodzianka, więc nie mogłyśmy jej powiedzieć. – Eni miała dość czekania, już chciała wprowadzić plan w życie. Wiedziała, że to jedyny ratunek dla Florki. Mieszkała z nią przez jakiś czas i miała świadomość, że pomoc była potrzebna, i to od zaraz. – Siostra, masz siedzieć cicho, ja się wszystkim zajmę. Mam plan, jak przekonać Florkę do tego pomysłu. – Luka uśmiechnęła się z zadowoleniem. – Rozalię możesz zepchnąć z drogi, ale ja się nie dam – zaprotestowała Eni, patrząc podejrzliwie na Lukę. – To ja powiedziałam, że trzeba działać. To ja podsunęłam ten pomysł, więc ja mam zamiar czynnie w nim uczestniczyć. A tym bardziej o wszystkim wiedzieć. – Nie świruj, Ruda, wszystkie w tym siedzimy, więc karę czy nagrodę dostaniemy po równo. Wpadłam tylko na pomysł, jak odpowiednio i w jakich warunkach przedstawić projekt Florce. Ten numer zawsze zdaje egzamin. Wystarczy… – urwała, bo w tym momencie do toalety wpadła Florka. – Tu jesteście! Wszędzie was szukałam. – Florentyna Mazurek podeszła do lustra i poprawiła krótką fryzurę. Ciemne potargane włosy, ostrzyżone na wiecznie modnego „boba” okalały jej pyzatą twarz. Gruba grzywka opadała na ciemne brwi, zaczepiając długie rzęsy i wpadając do niebieskich oczu. – Co się dzieje? – zapytała zaskoczona ciszą i skierowanymi na nią spojrzeniami. – A co ma się dziać? Balujemy – krzyknęła Luka, by ratować sytuację. Widząc minę Rozalii, obawiała się najgorszego. – Ty nie do końca, w ciąży nie można pić alkoholu – rzuciła Florka z powagą. Wiadomość o błogosławionym stanie przyjaciółki zwaliła ją z nóg, ale i bardzo ucieszyła. Luka będzie miała kolejną sposobność pozbycia się genu samolubstwa, co zdecydowanie wyjdzie jej i innym na dobre. – Dlatego ty będziesz pić za mnie. – Otoczyła ramionami przyjaciółkę i wyprowadziła ją z toalety. Odwróciła się do dziewczyn, wymownie mrugając. Nie oczekiwała aprobaty dla swoich drastycznych kroków, bo miała pewność, że jej pomysł okaże się genialnym posunięciem. *** Błyski świateł raziły w oczy, atakowały tak samo jak muzyka odbijająca się echem od ścian. Skoczna i wesoła pobudzała do drgań i rwała na parkiet. Nawet serce biło w takt uderzeń basów, podrygując w tańcu, przyśpieszając puls. Najbardziej ekskluzywny hotel w Kołobrzegu z kolorowymi szkłami skrywał w podziemiach klub nocny, teraz, wieczorową porą tłumnie wypełniony. Pomysł i urządzenie wieczoru panieńskiego Rozalii przypadł Eugenii, a ona nie wyobrażała sobie zabawy bez tłumu ludzi, ich gwaru, bez muzyki i kolorowych świateł. Miało być wesoło i radośnie, w końcu to ostatni dzień wolności. Klimat miejsca zupełnie nie mieścił się w widełkach oczekiwań Florki. Obserwowała roztańczonych ludzi, przytłoczona otaczającym ją hałasem. Eni już ciągnęła Rozalię na parkiet, najwyraźniej chciała stać się jego królową. Dwie przyjaciółki z dziecięcych lat do dziś zostały wierne swojej przyjaźni. Różne jak woda i ogień wspierały się i motywowały. Florka dziwiła się tylko, że Rozalia pozwoliła Eni urządzić wieczór panieński. Była spokojna, uwielbiała kameralność, otoczenie lasu i ciszy. Rudzielec miał z nich najbardziej szalone pomysły, dziewczyna trzymała głowę w chmurach. Pokręciła głową, kierując się w stronę zarezerwowanego i wygodnego boksu z ciemną skórą. Zasiadła na wygodnej kanapie i rozejrzała się za Luką, która nagle zniknęła jej z oczu. Najpierw chowają się wszystkie w toalecie, a teraz rozpierzchły się po lokalu. – Westchnęła, dopijając drinka z oliwką. Jakiś czas temu bawiły się na wieczorze panieńskim Luki, który zdecydowanie bardziej był w guście Florki. Zabiegi w SPA do dziś wspominała z przyjemnością. Uśmiechnęła się do swoich wspomnień. Lukrecja Lis wyszła za mąż, a teraz spodziewała się potomka. Jak wiele czasu upłynęło, jak wiele zmian się dokonało. Teraz wybije ślubny dzwon dla Rozalii i Drogomira, dwa przeciwstawne charaktery połączyły się w całość, uzupełniając braki jednego zaletami drugiego. To samo połączenie dotyczyło Eugenii i starszego brata Florki. Chwyciła za szklankę, ale kropla to za mało, by utopić smutki. – Proszę, mam to, czego ci potrzeba – zaświergotała Luka z uśmiechem. Postawiła przed przyjaciółką szklankę ze złotym napojem. – Ale ja nie zamawiałam… – Dlatego zamówiłam dla ciebie. – Whisky? Bez coli? Chcesz, żebym straciła głos? – Nie przesadzaj i zrób to dla mnie. Kobietom w ciąży się nie odmawia. – Kiedy nie byłaś w ciąży, też byłaś natrętna. Nie wiedziałam, że w błogosławionym stanie ta wada się nasili. – Nie marudź i pij, i powiedz, jak smakuje. Sama widzisz, że ja o wodzie. Florka zanurzyła usta w napoju, biorąc słaby łyk. Mocny alkohol rozszedł się po przełyku, po chwili rozgrzewając wnętrze. Był mocny, ale uderzenie ciepła sprawiło jej przyjemność. Martini nie pomogło, więc może whisky da radę? – Niezła, żałuj. – Wiedziałam, że ci posmakuje. Może wtedy zaczniesz się uśmiechać. – Uśmiecham się. – Ten grymas nazywasz uśmiechem? Nie oszukasz mnie. O co chodzi, Florka? Czym się gryziesz? – Wszystko jest w najlepszym porządku. – Powiedział samobójca, stojąc na moście. Pij. – Wetknęła przyjaciółce szklankę w dłoń i gdy tamta ją przechylała, pomogła jej wypić więcej. – Zwariowałaś – wydusiła, krztusząc się i charcząc. – Co cię napadło? – Niecierpliwię się. Kiedy zaczniesz przypominać dawną siebie? – dopytywała i stwierdziła, że jedna szklanka whisky to zdecydowanie za miało. – Wódka – rzuciła w pośpiechu, wyskakując z boksu, po czym skierowała się do baru. – Wódka? Luka! – Florka została sama i popatrzyła w złoty płyn. – Za zabawę – mruknęła i opróżniła szkło. – Dlaczego siedzisz tu sama jak palec? – Eni stanęła przed Florką z rękami na biodrach. – Pilnuję naszych rzeczy. – Wyłaź i na parkiet. – W tym tłoku nie ma dla mnie miejsca. – Florka rusz się albo cię siłą… – Spokojnie, nie nerwowo. Mam coś dla was. – Luka postawiła na stole wiaderko z lodem, gdzie z kry wyłaniała się butelka wódki. Tuż za nią barman niósł na tacy kieliszki, szklanki i napoje. – Kto to ma pić? – zapytała Eni zaskoczona zastawą. – Florka, a raczej wy wszystkie – poprawiła się Luka z wymuszonym uśmiechem. Przez głowę przeszła jej myśl, czy nie przesadziła, ale szybko ją przepłoszyła. Eni otworzyła zmrożoną butelkę, po czym nalała Florce ze szczodrością, po samiutkie brzegi. – Zdrowie Rozalii! – zasalutowała i zanim Florka zdążyła otworzyć napój, by popić, krzywiąc się jak po cytrynie, przyjaciółka chwyciła ją za rękę i wyciągnęła na parkiet. Florka wiedziała, że aktywność fizyczna w jakiejkolwiek formie nie jest jej mocną stroną, ale robiła dobrą minę do złej gry. Gibała się w takt muzyki, czując się jak ogromny i niezgrabny parowiec na małej rzece. Szczupła Rozalia i jeszcze drobniejsza Eni potęgowały jej kompleksy. Nawet Luka w ciąży z lekkim brzuszkiem wyglądała lepiej od niej. Wyróżniała się na tle innych swoją okrągłą i niezgrabną sylwetką. Zamiast się bawić i miło spędzać czas z przyjaciółkami przeżywała katusze, zagłębiając się w smutku kompleksów. *** Usiadła i odetchnęła z ulgą. Udawanie, że świetnie się bawi, zaczynało jej ciążyć. Miała wyrzuty sumienia, w końcu powinna cieszyć się szczęściem przyjaciółki, razem z nią przeżywać radosne chwile. Nie podobało jej się własne postępowanie, więc gdy Luka podała jej kolejny kieliszek z wódką, opróżniła go bez zwłoki, krzywiąc się i pospiesznie mrugając powiekami. – Ulegasz, to mi się podoba. – Luka szybko nalała jej drugi. Siedziała blisko niej, chcąc zapewnić ciągłość w spożywaniu procentów, w końcu bez tego jej plan nie przejdzie i wielotygodniowe przygotowania pójdą na marne. – Jak samopoczucie, Florciu? – Florciu? Czy się przesłyszałam, czy już jestem pijana? – Popatrzyła wnikliwie na przyjaciółkę, która się do niej uśmiechała. – Po prostu pytam moją przyjaciółkę, co u niej słychać? Czy to źle? – Jesteś zbyt miła i grzeczna. Czegoś chcesz, zaraz… Coś kombinujesz. – Dawno się nie widziałyśmy. – Gadamy przez łącze co kilka dni. Nawet nie czujemy, że ja mieszkam w Londynie, a ty w Dźwirzynie. – Ale jak przerywasz połączenie, gdy chcę delikatnie poruszyć wrażliwe kwestie, to czuję, jakbyś była na księżycu. – Niepisaną tradycją przyjaciółek było przerywanie połączenia, gdy jedna zbyt blisko zbliżała się do prawdy, podczas gdy druga nie chciała wyciągnąć jej na światło dzienne. – Opryskliwe wytykanie mi zbędnych kilogramów, wypominanie zjedzonych słodyczy czy brak ćwiczeń, sugerując mi, że jestem śmierdzącym leniem, nazywasz „delikatnością”. – Florka aż się zapowietrzyła. – Wyrażam tylko swoją opinię. – Właśnie dlatego przerywam, bo kiedy wyrażasz swoją opinię, stajesz się natrętna i niemiła i wiesz, że użyłam „delikatnego” określenia. – Wiem od Eni, co porabiasz po pracy. Leżenie przed telewizorem i objadanie się czekoladą nie jest tym, czego potrzebujesz. – Odpoczywam od pracy, ciężkich obowiązków, które na mnie spływają każdego dnia. – Och, przestań, to tylko liczby, a ty się zachowujesz, jakbyś broniła mordercy przed stryczkiem i to dosłownie. – Zawsze wiedziałam, że doceniasz moją pracę. – Widzisz, właśnie o tym mówię. Czepiasz się, jesteś markotna, to nie Florka, która się uśmiechała od ucha do ucha. – Ja się czepiam? – nie dowierzała Florka. Faktycznie potrzebowała się napić. – Eni mi wszystko zrelacjonowała. – Zaprosiłam konia trojańskiego pod swój dach. Nie dość, że na mnie kablowała, to jeszcze zbałamuciła mojego brata. Taka spotyka cię nagroda za pomoc. Wielkie dzięki. – Szeregując fakty, to ty najpierw na nią kablowałaś. – Bo pakowała się w kłopoty. A skoro ją zaprosiłam, była pod moją opieką. Musiałam reagować. – Florka nie miała sobie nic do zarzucenia. – Eni jest wdzięczna, że ją zaprosiłaś, więc teraz stara się ci odwdzięczyć. W końcu dzięki tobie udało jej się spełnić marzenia. Robi to, co kocha, i może liczyć na więcej. – Niech będzie wdzięczna i zostawi mnie w spokoju. – Mnie się tak łatwo nie pozbędziesz. Pij. – Podała jej kolejny kieliszek. – Może poczekam na dziewczyny, nie powinno się samemu pić. – Pij, z nimi wypijesz kolejny. – Chcesz mnie upić? – Skoro na trzeźwo nie współpracujesz, muszę cię zmiękczyć. Rozalia i Eni wróciły zmachane z parkietu. Wszystkie cztery wzniosły głośny toast. – Ciekawe, co porabiają faceci? – zastanawiała się Eni, myśląc o narzeczonym. – Hubert na pewno im zapewni rozrywkę – rzuciła Luka z uśmiechem, myśląc o mężu. – Miela i inni mieli jakiś tajny plan, oczywiście na nic moja napastliwość i stanowczość, mąż niczego mi nie zdradził. Pan młody, Drogomir, i prawnik z Londynu, Tom, na pewno będą się wyśmienicie bawić. – Ale nie lepiej od nas. Wieczór atrakcji dopiero się zaczął, lecz na koniec trzymam prawdziwą petardę. – Eni roześmiała się, dumna ze swojego pomysłu. Uwielbiała przygody i zdobywanie nowych wrażeń. Była jak wiatr, którego nie sposób zatrzymać. – Myślałam, że tylko klub wchodzi w grę. Co jeszcze wymyśliłaś? – pytała Florka, znając przyjaciółkę i jej odważne wymysły. Wiedziała, że na pewno nie przypadną jej do gustu. Marzyła o wygodnych spodniach, kapciach i czekoladzie. – Zjedziemy po linie z latarni morskiej. – Zwariowałaś! – Kiedy przyjaciółki się roześmiały, uspokoiła się, ale niewiadoma nie dawała jej spokoju. – Chcę wiedzieć… – Pij! – Luka podała jej pełny kieliszek. – Mówiłam wam, że zrobiła się smętna. Pomóżcie mi! Po kolejnych kolejkach przyjaciółki przystąpiły do ataku. Luka spojrzała na Eni, która porozumiewawczo kiwnęła na znak zgody. Rozalia, zaatakowana ich spojrzeniami, dla odwagi łyknęła niedokończonego drinka. – Florciu, pytam o twoje samopoczucie, bo widzę, że coś jest nie tak, coś cię męczy. – To święto Rozalii, jej wieczór, nie czas na smutki – powiedziała Florka, czując przyjemne rozleniwienie. Alkohol wzmacniał swoje działanie. – Wszystkie się o ciebie martwimy. – Luka z naciskiem popatrzyła na młodszą siostrę. – Florciu, jesteś ostatnio przygnębiona, więc twój uśmiech sprawi mi o wiele większą przyjemność niż wieczór panieński – zapewniła Rozalia z uśmiechem. Ciepło, które się w niej tliło, promieniało na każdego, kto ją spotkał. – Gadaj jak na spowiedzi – odezwała się Eni, przejmując pałeczkę. – Muszę spłacić swój dług i czy tego chcesz, czy nie, wyciągnę cię z tego marazmu i na pewno nie zabierzesz ze sobą czekolady. – Starałam się tylko tobie pomóc – usprawiedliwiła Florka swoje tajne działania za plecami Eni i wtrącanie się do jej spraw. – A teraz ja staram się pomóc tobie. – Dość! Nie ma co się przerzucać wdzięcznościami – zaznaczyła Luka z ironią, po czym sama zaatakowała: – Siedzisz w czterech ścianach, oglądasz komedie romantyczne, objadasz się czekoladą i wcale nie jesteś szczęśliwa. Nie uważasz, że czas to zmienić? – Lubię tak spędzać czas. – Pewnie, jasne, oczywiście! Zaleganie bez ruchu na kanapie przypomina życie dziewięćdziesięciolatka. Gdyby to był twój przedział wiekowy, nic bym nie mówiła, nie komentowała, ale w wieku trzydziestu dwóch lat to rażące marnotrawstwo. – Mam trzydzieści jeden lat, tak dla sprostowania, i to jest równoznaczne z tym, że jestem dorosła i sama o sobie decyduję. – Niedługo nowy rok, który prześpisz na kanapie przywalona słodyczami, więc cię po prostu ostrzegam. – Nie wypomniałaś oddechu zbliżającej się czterdziestki. Powinno mi ulżyć. – Krzywdzisz samą siebie! – Luka uśmiechała się złośliwie. – Jak nic nie zrobisz, to właśnie do czterdziestki będziesz siedzieć i rosnąć, ale wszerz, aż wtopisz się w kanapę! – Wiedziałam! Argumentu „czterdziestki” nie mogło zabraknąć! Pamiętasz, że jesteśmy w tym samym wieku? – Ja nie marnuję swojego życia na lenistwo. Tym razem Florka sama sobie nalała i wypiła do dna. Normalnie przerwałaby połączenie, teraz ta opcja nie wchodziła w grę. – Masz coś w planach? Noworoczne zobowiązania? Cokolwiek? Eni i Rozalia popatrzyły po sobie, nie wiedząc, czy się wtrącić i przerwać atak, czy pozwolić Luce działać. Metody Lukrecji były brutalne, ale zazwyczaj przynosiły skutek. – Wiele razy próbowałam i nic z tego nie wyszło. – Florka opróżniła kolejny kieliszek, który podała jej Luka. – Bo się poddałaś! Musisz wreszcie się zaprzeć i podjąć wyzwanie… – Urwała, decydując się na zebranie argumentów, które wykorzysta w odpowiednim czasie. – Może skupmy się na tym, dlaczego jesteś smutna. – Właśnie, Florciu, powiedz nam, czego ci brakuje, czego potrzebujesz? – prosiła ze spokojem Rozalia. – Nie chcę was zanudzać swoimi bolączkami. Żyjecie w innym świecie niż ja. Nie zrozumiecie. – Westchnęła wymęczona pojedynkiem słownym z Luką. – Mów i pij. – Luka traciła cierpliwość. – Nie to, że wam zazdroszczę, ale… – Gadaj! – Eni nie wytrzymała i ubiegła Lukę. – Powiedz nam, może razem coś wymyślimy – proponowała Rozalia, która jako jedyna nie wykazała zniecierpliwienia. – Nikt mnie nie kocha – rzuciła Florka i rozpłakała się. Alkohol spełnił swoje zadanie. – Jestem gruba i brzydka. Nikt mnie nie chce. Przytyłam!!! Luka zbladła, wiedziała, że do pocieszania płaczek się nie nadawała, popatrzyła na Eni, która się zawstydziła. Zareagowała Rozalia, przesiadając się i obejmując ramieniem chlipiącą Florkę. – Nie jesteś gruba ani brzydka. – Jestem! Weszłam na wagę. To twoja wina! Zostawiłaś ją na widoku, a miała leżeć pod wanną, głęboko ukryta. – Pokazała palcem na Eni. – Teraz to moja wina, że tyle ważysz – powiedziała Eni. Wiedziała, że Florka nie znosi widoku wagi, ale gdy ostatnio do niej przyjechała, specjalnie ją wyciągnęła i ustawiła w salonie na widocznym miejscu. Od tego właśnie zaczął się wspólny plan dziewczyn, każda rzecz miała znaczenie. Przyjaciółka wpadła w pułapkę i się zważyła. – Nie dramatyzuj, odetchnij i porozmawiajmy, ale bez zawodzenia. Skoro wiesz, że przeholowałaś, to powinnaś to zmienić, oczywiście my ci w tym pomożemy. – Luka odetchnęła, wreszcie zmierzały do celu. – Wiesz, że się obijasz, że objadasz słodyczami i nic z tym nie robisz. – To jest twoja pomoc. – Florka przetarła oczy z łez, miała gdzieś rozmazany makijaż. Mrok klubu i jasne światła tuszowały jej wygląd, poza tym wiedziała, że w towarzystwie szczupłych towarzyszek nikt na nią nie spojrzy. Czuła się najbrzydsza i najgrubsza. – Wskazuję problemy, nic więcej. Jesteś nieszczęśliwa, prawda? Florentyno Mazurek, bądź ze mną szczera. – Prawda. – Opróżniła szkło, robiąc to automatycznie. Była wykończona smutkiem i przyznała się. Po co miała walczyć, skoro jej okrągłych kształtów nie dało się ukryć? Całe lata odchudzania i wyrzeczeń skończyły się sromotną porażką. Z przekonaniem sądziła, że jak podejmie kolejną, to znowu upadnie. Po prostu dała sobie spokój i wywiesiła białą flagę, co było równoznaczne z rozpaczą, która temu towarzyszyła. – Dalej, co czujesz? – naciskała Luka. – Jestem zrozpaczona i samotna. Wiem, że przytyłam, widzę to po ubraniach, nawet nie chodzę już na zakupy, bo częściej odwiedzam stoiska dla otyłych. – Niemożliwe, kiedy byłaś ostatnio? – Luka naprawdę się zmartwiła. Zakupy zaraz po czekoladzie były kolejnym etapem, którym Florka poprawiała sobie humor. – Trzy tygodnie temu – rzuciła z rozpaczą, zanosząc się płaczem. Przyjemne rzeczy przestały sprawiać jej radość – Trzy tygodnie?! To poważne, nigdy nie rezygnowałaś z tej rozrywki. Widzisz, że trzeba działać. Tym bardziej że może się to pogorszyć. Wyobraź sobie, że już nigdy nie pójdziesz na zakupy, nie ruszysz się z domu, bo będziesz za ciężka… – Luka – przerwała Rozalia. – Wystarczy. Florka wie już, że ma problem, i chce go rozwiązać. – Miała dość taktyki starszej siostry, która przypominała operację serca na przytomnym pacjencie. – Oczywiście, że chciałabym to zmienić – zarzekała się Florka, która ucieszyła się ze wsparcia dobrotliwej Rozalii. – Świetnie! – krzyknęła Eni, zacierając ręce, by już przejść do rzeczy. – A zrobisz absolutnie wszystko, co w twojej mocy? – dopytywała Luka, podając jej kolejny pełny kieliszek. – Tak, zrobię absolutnie wszystko, co tylko możliwe, by to zmienić. – Florka miała pewność, że gdyby schudła, jej świat byłby cudowny i byłaby szczęśliwa. – Obiecujesz? – Obiecuję! Tylko że nie wydarzy się cud, a ja nie schudnę. – Mamy dla ciebie cud, po którym na pewno schudniesz. *** Luka uśmiechnęła się i napełniła dziewczynom kieliszki. Florka szła za jej głosem jak po sznurku, więc mogła przejść do planu, który przygotowała. – O czym ty mówisz? – zapytała Florka, niepewna, czy dobrze usłyszała. – Mamy dla ciebie niespodziankę – rzuciła Eni z ekscytacją. – Wykupiliśmy ci pobyt na wczasach pielęgnacyjnych – wyjaśniła Luka, ciesząc się z tak „ciepłej” nazwy. – Co zrobiłyście? – Będziesz mogła schudnąć. – Tam odpowiednio się tobą zajmą. – Będziesz miała zapewnione dietetyczne posiłki, odrobinę ćwiczeń i najważniejsze: SPA, zabiegi, które postawią cię na nogi. Wszystko sprawdziłam i wybrałam pod twoje indywidualne potrzeby. Będziesz zadowolona. – Luka uwodziła, przyjmując teraz miły ton i uśmiech na twarzy. – Ale to musiało dużo kosztować? – pytała Florka, nie wiedząc, co o tym myśleć. Pielęgnacyjne wczasy kojarzyły się z wypoczynkiem, a jeżeli dochodziło SPA, nie miała żadnych zastrzeżeń. – Kosztowało, i to dużo, więc to doceń – wyznała Luka z naciskiem. – Baseny, sauny, masaże, po prostu all inclusive. Wszystkie się na to złożyliśmy. Zrobimy wiele, zapłacimy każdą cenę, żeby nasza Florcia była znowu szczęśliwa i radosna. Florka zaniosła się płaczem, ale teraz ze wzruszenia. Przez moment poczuła się znowu wartościowa. Miała swoje kochane przyjaciółki, które się o nią martwią. Nawet Luka ze swoim podejściem buldożera była przez nią uwielbiana. Zatroszczyła się o nią, jej sercu zrobiło się bardzo miło. – Za przyjaźń! – Wzniosła toast, co przyjęto z głośnym odzewem. – Opowiadajcie, co to za wczasy? – Zaraz, nie tak szybko… Zgadzasz się, że poległaś, nie podniosłaś rękawicy, a tak naprawdę leżysz i kwiczysz? – Luka chciała załatwić formalności. – Tak! Co mam jeszcze powiedzieć, a może spalić się na stosie? – Radosna wiadomość sprawiła jej przyjemność, teraz alkohol dodał animuszu. – Chcę powiedzieć, że cię z tego rozgrzeszamy wszystkie. Eni, Rozalia, ja i ty sama powinnaś to zrobić. Zaczniesz nowy etap. Co ty na to? Podejmiesz wyzwanie? – Tak, podejmę, gdzie mam podpisać? – zażartowała, mając dość tego wywiadu, a zwłaszcza Luki, która zaczynała psuć efekt. – Dobrze, że o tym wspomniałaś. Tutaj! – Luka wyciągnęła z dużej torby spięte kartki i podsunęła przyjaciółce ostatnią stronę. – Wyraźnie imię i nazwisko. – Żartujesz? Muszę przeczytać. Nigdy nie podpisuję… – Pij i podpisz. Nie popsujesz nam niespodzianki. – Luka gorączkowo myślała, jak namówić Florkę do złożenia podpisu. To był najwęższy przesmyk w jej planie. Popatrzyła z naciskiem na Eni i Rozalię, domagając się wsparcia. – Wszystkie trzy przeczytałyśmy umowę, ja nawet trzy razy – zapewniała Eni. – Wiesz, że teraz do umów podchodzę z wszelką dociekliwością, więc o nic się nie martw, nadal będziesz należeć do siebie. – Uśmiechnęła się, przypomniawszy swoje zobowiązania, które jeszcze niedawno pozbawiały ją własnej wolności. – Florciu, chcemy dla ciebie jak najlepiej – wtrąciła Rozalia, czując wyrzuty sumienia, była jednak w mniejszości i musiała się podporządkować. – Luka wszystkiego dopilnowała, zadbała o każdy szczegół i atrakcje. Będziesz tam traktowana wyjątkowo. – Popsujesz niespodziankę, gdy zaczniesz czytać – nalegała Luka, ale już nieco łagodniej. Zmiękczona przez alkohol, złagodzona przez przyjaciółki, sięgnęła po długopis i złożyła podpisy. Nim się obejrzała, kartki z tajną zawartością zniknęły, a jej kieliszek ponownie został napełniony. – Za wyzwanie! Za Florkę! Za jej odwagę! – Tym razem musi się udać – dołączyła się Florka. Z nieco już mętnym umysłem zaczynała tworzyć w głowie wymarzone scenariusze. Ona na słońcu, wymasowana i rozluźniona z drinkiem lub deserem na basenie. Cały personel dba o jej wygodę i spełnianie zachcianek. Już nie mogła się doczekać. – Kiedy odbędzie się ten turnus? W tym sezonie letnim? – W tym sezonie, ale zimowym. – Jak to? Myślałam, że w wakacje, w lecie… – To nie są typowe wczasy, to wczasy pielęgnacyjne, specjalne dla specjalnych gości ze specjalnymi potrzebami – referowała Luka zadowolona z pierwszej wygranej, kolejną było wepchnięcie przyjaciółki za płot, gdzie odbywał się obóz, ale tym postanowiła pomartwić się później, teraz musiała utrzymywać tę bańkę marzeń u Florki, by z niej nie wypadła. – Letni jest przeznaczony tylko na wypoczynek. Ty masz termin w połowie lutego, wczasy potrwają miesiąc, do połowy marca. – Tak długo? – Musisz nabrać motywacji, a cztery tygodnie to dla ciebie w sam raz. Prawda? – pytała dziewczyn, chcąc, by wspomogły ją w dalszym urabianiu Florki. – Oczywiście, z twoimi potrzebami, Florka, cztery tygodnie to minimum – zapewniła Eni. – Spędzisz miłe chwile, może być czasem ciężko, ale… poradzisz sobie. – Rozalia bezgłośnie jęknęła, gdy siostra kopnęła ją pod stołem. – Pokochasz zimę nad morzem. Zobaczysz puste plaże, poczujesz orzeźwiające powietrze. To zupełnie coś innego niż zagęszczony dieslowski Londyn – niestrudzenie uwodziła Luka, malując ten idylliczny obrazek. – Nigdy mnie zimą nie odwiedziłaś. – Więc to będzie w Dźwirzynie? – Florka ucieszyła się, że będzie mogła wyskakiwać do przyjaciółki na plotki. Między masażami a basenem, dbając, by nie pominąć żadnego posiłku, zwłaszcza deseru. – Nie, ale niedaleko w Mrzeżynie. Spodoba ci się! Będziesz miała co robić, już o to zadbałam. – Luka była dumna z atrakcji, na które zapisała przyjaciółkę. Wiedziała, że jej za to podziękuje, zapewne nie na początku, ale na koniec na pewno. Była dobrej myśli. – Skoro wszystkie jesteśmy teraz zadowolone, to idziemy się bawić – zaproponowała Eni. Wzniosły kolejny toast i ruszyły na parkiet. Florka już nie protestowała. Rozbudziła się, a alkohol wyswobodził ją z barier. Nie mogła się doczekać wczasów, które zmienią jej życie.\n2 Kołysało powoli i miarowo. Otworzyła oczy i powoli usiadła, a wtedy bujanie ustało. Poczuła druzgocący ból głowy, który z każdym mrugnięciem nasilał swoje działanie. Florka przetarła oczy i poszła do łazienki. Kac gigant był rezultatem szczodrości Luki, która nachalnie zapewniała jej pełny kieliszek. Na początku piła ze smutku, później z radości. Nie pamiętała wszystkich wydarzeń. Pobieżne skrawki, które nie chciały się połączyć w całość. Wszystko było dobrze do momentu opuszczenia klubu, później nic, tylko statek, czyli kolejna atrakcja żywiołowej Eni. Nocny rejs pod gwiazdami z szampanem z zimnymi ogniami i fajerwerkami, które Eni sama odpalała. Zanosiło się na ciekawe przeżycie do momentu wypłynięcia za główkę portu, gdy morze, nieograniczone betonowymi barierami, zwiększyło swoje ataki. Zaczęło mocno bujać, co zupełnie nie współgrało ze sporą ilością wypitego alkoholu i... w końcu znalazło swoje ujście. Florka, przechylona przez barierkę marzyła o ciepłym pokoju i herbacie. Upokorzenie nawet teraz sprawiło jej dużą przykrość. Nie pamiętała już, jak dotarła do domu, do łóżka, ale tak naprawdę nie chciała wiedzieć. Zniszczyła się i właśnie miała tego potwierdzenie w lustrze. Patrzyła na nią wymęczona twarz, zaspane i podkrążone oczy w otoczeniu włosów sterczących w jednym kołtunie. Pokręciła głową. Ważny dzień Rozalii i Drogomira chciała przeżyć w radości i romantycznym uniesieniu, teraz w ogóle chciała go przeżyć. – Wstałaś, śpioszku? Jak się czujesz? – Tak, jak wyglądam. – Florka spała u Luki i Huberta. Drewniany dom był przytulny, a cisza i spokój były największymi atutami miejsca. – Zaraz coś poradzimy. – Raczej ty poradzisz, bo sama doprowadziłaś mnie do takiego stanu. Co cię napadło, żeby zmuszać mnie do picia? – To był wieczór panieński Rozalii, więc nie mogłaś siedzieć z nosem na kwintę. Chciałam cię trochę rozruszać i poprawić humor – zapewniała, sądząc, że wymówka jest wiarygodna. – Rozruszałam się zwłaszcza na statku! Wiedziałaś o tym? – Nie wiedziałyśmy, że masz chorobę morską. Eni omówiła ze mną cały wieczór i dostała moją zgodę. – SPA mi się bardziej podobało – mruknęła, czując gigantyczny nacisk na skronie. – Dyskoteka miała być rozrywką i czymś niecodziennym dla Rozalii, a wypłynięcie na otwarte morze alternatywą dla lasu i muzyki drzew. Rozalia lubi kameralność i kocha naturę, nie uważasz, że to genialny pomysł? – Może faktycznie. Masz kawę, tabelki, cokolwiek? – Najpierw weźmiesz prysznic, później nałożę ci maseczkę na twarz, a wtedy zaczniemy przygotowania. – Nie słyszałam: kawa i tabletki. – Zaraz ci to zorganizuję, a teraz marsz pod prysznic. – Luka przewróciła oczami i wyszła z pokoju. Maseczka, kawa i tabletki zdziałały cuda. Uśmiechała się do lustra, co już uważała za ogromny sukces. Ból głowy zmniejszył intensywność, a i sama twarz po zabiegach kosmetycznych Luki zyskała zdrowszy wygląd. Nawet włosy błyszczały, delikatnie spływając wokoło jej twarzy. Wszystko zaczynało iść dobrze do momentu założenia sukni. Rozalia zostawiła dziewczynom dowolność wyboru kreacji, w odróżnieniu od Luki, która nawet suknie druhen musiała zaplanować. Florka podziękowała Rozalii za ten miły gest, choć to nie rozwiązywało jej problemów. Granatowa suknia miała gorset i od talii rozszerzała się ku dołowi. Specjalnie wybrała taką opcję - w razie nadmiaru kilogramów! Stała w bieliźnie i rajstopach i nie mogła na siebie spojrzeć. Jęknęła, widząc duży, lekko zwisający brzuch, baleronowate uda i ramiona zalane tłuszczem. Widok rażących mankamentów jej ciała ponownie starł uśmiech z miłej twarzy. Jeszcze niedawno byłam szczuplejsza, drobniejsza, a teraz to Fiona w wersji zielonej – rozmyślała. Cowieczorne posiedzenia z pilotem i słodkimi ulubionymi przysmakami zrobiły swoje, a że nie miała silnej woli, folgowała, ile wlezie. Teraz patrzyła na rezultaty swoich poczynań. – Słaba i gruba. Florentyno Mazurek, coś ty z siebie zrobiła?! Żal mi ciebie naprawdę. Po co to mówię? I tak nic do ciebie nie dotrze. – Gwałtownie drgnęła, jakby dostała piłką w głowę. – Przecież jadę na wczasy pielęgnacyjne, tam się mną zajmą, tam pomogą mi schudnąć. – Uśmiech powrócił, rozbudzając determinację. Sięgnęła po suknię i wciskała się w nią, nie komentując już tego, co musiała zrobić, by zmieścić się w zbyt opięty materiał. Miesiąc temu jeszcze w nią wchodziła, co prawda na styk, ale planowała zgubić jeden czy dwa kilogramy. – Gotowa? – Luka wpadła po pokoju przyjaciółki, ale zatrzymała się w pół kroku. – Nie za ciasną kupiłaś? – Proszę bez komentarzy. Zapniesz mnie? – Luka postąpiła zgodnie z jej prośbą, a Florka jęczała i wciągała brzuch, by gorset skrył jej mankamenty. Udało się, ale z oddychaniem był kłopot. – Przeżyjesz? – zapytała Luka, widząc czerwoną twarz przyjaciółki. – Muszę, po uroczystości poluzujesz. – Wyglądasz, jakbyś miała fiknąć. – Wszystko jest w porządku, ale nie wiem, jak włożę buty. Pomożesz? – Oczywiście, wszystko dla mojej przyjaciółki, ale chcę, żebyś to zapamiętała, a najlepiej sobie zapisz. – Luka schyliła się i wsunęła Florce czarne szpilki na stopy. – Wyglądasz bardzo… ładnie, naprawdę. – Starałaś się, żeby zabrzmiało wiarygodnie. Naprawdę doceniam. – Nie martw się, wczasy wszystko zmienią. Zapewniam cię, że zrobią z ciebie innego człowieka. – Dziękuję, Luka, nawet nie wiesz, jak… wiele to dla mnie znaczy – wydusiła ze wzruszeniem. Potrzebowała wsparcia i właśnie Luka, jej odrobinę samolubna i dosadna Luka, je okazała. Będzie jej za to wdzięczna do końca życia. – Nie płacz, bo zniszczysz makijaż. – Luka objęła przyjaciółkę, marszcząc brwi. Miała nadzieję, że dobrze zrobiła, choć wyrzuty sumienia już podnosiły głowy. *** Pragnęła jak najszybciej poczuć na twarzy morskie powietrze. Wyszła przed dom, zaatakowana przez gwałtowny, wręcz lodowaty podmuch, który szybko przepędził rozmarzenie. Otuliła się mocniej kurtką i, jak tylko pozwoliła jej ciasna sukienka, marszem podeszła do samochodu. Do kościoła miały niedaleko, ale Florka nie zamierzała robić spaceru w niewygodnej kreacji, przez którą odczuwała tortury. Wpakowała się na siedzenie pasażera, głośno dysząc. – Zniewalasz, Florka. Każdy facet na weselu będzie chciał cię porwać na parkiet. – Hubert Dec wyszczerzył zęby w uśmiechu, patrząc na brunetkę z aprobatą. Przyjaciółka żony była ciepłą i przyjazną osobą, którą bardzo lubił. Ubrany był w elegancki garnitur, miał elegancko ułożone włosy, co zbyt rzadko się zdarzało, prezentował się jak prawdziwy dżentelmen. – A ty będziesz najprzystojniejszym gościem na parkiecie – zapewniła, odwdzięczając się za komplement. Doceniała jego wsparcie, ale prawda była taka, że była sama, jedyna bez pary. Taniec z kimkolwiek uzna za cud. To, jak wyglądała, również nie zyska aprobaty potencjalnych adoratorów. Ruszyli, a Florka popatrzyła w szybę, skacząc wzrokiem po otaczającym krajobrazie uroczego Dźwirzyna. Jesień kończyła swoje zadanie, rozebrała drzewa z liści, przygasiła zielony kolor traw, odchodziła popychana przez zimę, która mocnymi podmuchami wiatru zdradzała swoje zniecierpliwienie. W Londynie nie miała takich kolorów. Lato przechodziło w kalendarzową jesień tylko formalnie, później zima, która bez śniegów jedynie z chłodniejszymi temperaturami zdradzała przybycie. W Polsce było inaczej, rdzawe i złote liście opadały na mokre alejki i chodniki, barwiąc je ciepłymi kolorami. Florka nie zwracała uwagi na przeskoki pór roku, ale w innym kraju to samo rzucało się w oczy. Zastanawiała się, jak było w innych zakamarkach świata, które kiedyś chciała odwiedzić, poznać ich klimat i kulturę. Tyle rzeczy pragnęła zrobić, ale wszystko zostawiała w teczce „kiedyś”, która zakopana pod kartonami niedogodności, wątpliwości i teraźniejszości, kurzyła się w cieniu, zapomniana. Dojechali, a gdy tylko wystawiła głowę z auta, wiatr porwał włosy, bezczelnie psując jej fryzurę. Opatuliła się kurtką, szybko zmierzając do kościółka. Z zewnątrz był mały, biały, wetknięty pomiędzy inne budynki. Nadmorska miejscowość w porze jesienno-zimowej wyludniała się, rzadko przejeżdżał samochód, nieliczni spacerowali. Weszła do przystrojonego kościoła i zmarkotniała. Czy jej kiedyś będzie to dane? Myśli przeskoczyły na tryb wymarzonej projekcji. Ona w białej sukni do ziemi, z długim welonem, a przed nią biały dywan, na którego końcu stał jej wymarzony mężczyzna. Była dla niego tą jedyną, a on jedynym dla niej. Tą jedną miłością… – Florka tutaj! – krzyknęła Luka, zapraszając ją gestem do salki. Ocknęła się i ruszyła w kierunku przyjaciółki. Weszła do pomieszczenia urządzonego w ciężkim i topornym stylu, typowym dla każdego wiejskiego kościółka. Nawet zapach nie zaskakiwał. Rozchodzący się dymem stopionego wosku już na wieczność wdarł się w ściany i drewniane meble. – Pięknie… – wyszeptała, patrząc na Rozalię, której ciało otaczała delikatna biała suknia, jak druga skóra podkreślająca łagodności i wypukłości drobnej budowy. Przyjaciółka wpatrywała się w niewielkie lustro, dokonując drobnych poprawek. – Dziękuję, Florciu, ty też cudownie wyglądasz – zapewniła Rozalia. – To ja załatwiłam suknię. To mój prezent – piała z zachwytu Eni, podziwiając wybór, który był idealny dla skromnej przyjaciółki. Model naked dress otulał ciało panny młodej, zdobieniami białej nici koronką i woalu zakrywając to, co trzeba, a odsłaniając atuty. Suknia przylegała do ciała i na biodrach rozchodziła się odrobinę, spływając gładko do samej ziemi. Jasne włosy zostały lekko podkręcone i uchwycone modny splot, co dodało naturalności i niewinności. – Popraw włosy – rzuciła Luka do Florki. – Przecież już wyglądają cudownie. – Florka nie mogła ostygnąć z zachwytu. Rozalia była piękną panną młodą. Sama pragnęła tak czarować wyglądem. – Mówię o tobie. Florka zreflektowała się i podeszła do lustra. Widząc roztrzepaną kotłowaninę włosów i swoją pełną twarz, jęknęła. Przeczesała włosy palcami i po chwili z ulgą odwróciła oczy. Patrzenie w lustro było rozrywką, z której już dawno zrezygnowała. Każde spojrzenie mówiło o jej słabości i wadach, a nie była masochistką. – Jak się czujesz? – zapytała Eni Florkę. Stała przy Rozalii i poprawiała jej suknię. – Fantastycznie. Twój pomysł z wypłynięciem w morze był rewelacyjny – rzuciła z ironią, krzywiąc się. – Sporo kosztował, więc musiał być – rzuciła. – Wolałabyś zjazd po linie z latarni morskiej? – Jak ja z tobą wytrzymywałam? – zapytała, wspomniawszy pobyt Eni w swoim domu. – Nie dość, że wytrzymałaś, to jeszcze się świetnie bawiłaś. Przyznaj, że za tym tęsknisz. – Jak za wysypką. – Florka uśmiechnęła się, choć to, co mówiła Eni, było prawdą. Tęskniła za rudowłosym tornadem, które niszczyło jej ustalony porządek dnia. Bez niej zrobiło się pusto i samotnie. Do tej pory nie mogła wskoczyć na dawne tory. Czuła, że już nie potrafiła, że brakowało jej czegoś, by osiągnąć spokój i spełnienie. – Halo, księżniczki! – fuknęła Luka. – Dzisiaj Rozalia jest królową, więc za jej panowania ma być zgoda w królestwie. – I wszyscy mają się dobrze bawić – zaznaczyła Rozalia, zatrzymując na dużej wzrok na Florce. – Obiecajcie. – Będę się świetnie bawić, siedząc sama w kącie i zalewać smutki alkoholem, w końcu wczoraj nieźle mi poszło – rzuciła Florka. Wiedziała, że osobom w związkach trudno było dostrzec singla, a jeszcze trudniej wczuć się w jego sytuację. – Poradzisz sobie i na pewno kogoś wyrwiesz – zapewniała Eni. – Tak jak wczoraj. Pamiętasz, że bałamuciłaś kapitana statku? Nic cię nie zniechęciło. – Była wyraźnie rozbawiona. – Chciałaś z nim wypłynąć w morze i zwiedzać świat, tylko czasem zawijając do portu. Zapomniałaś, że to jest Bałtyk? – kpiła Luka. – Nie wkręcajcie mnie. Niczego takiego nie robiłam. Prawda? – zawahała się, kiedy dziewczyny wybuchły śmiechem. – Wieszałaś się mu na ramionach i chciałaś wymusić pocałunek – relacjonowała Luka. – I mnie nie powstrzymałaś?! – Trudno było zahamować twoje zapędy. Spodobał ci się. – Kapitan starał ci się grzecznie odmówić, ale uparłaś się i nie rezygnowałaś. Dopiero jak zrobiło ci się niedobrze i pobiegłaś… opróżnić żołądek – powiedziała Eni elokwentnie – dałaś mu spokój. – Co on wykorzystał i uciekł do swojej budki czy sterowni. Jakkolwiek to się nazywa. Więcej z niej nie wyszedł. Florka jęknęła, chowając twarz w dłoniach. – To straszne i upokarzające. Czy powinnam pokazywać się ludziom na oczy? – Byłaś pijana, więc na pewno to zrozumiał – pocieszała Rozalia. Swobodna rozmowa zmniejszyła trochę jej zdenerwowanie uroczystością. Dziś będzie celem spojrzeń, a wypchnięta przed szereg skupi na sobie uwagę wszystkich. Czuła tremę, ale starała się nią delektować. Skromność schowała głęboko w kieszeń płaszcza, którego już nie zamierzała nosić. Z miłością jej życia, Drogomirem, mieli rozpocząć nowy etap i z przyjemnością chciała się nim pochwalić, przeżywając z bliskimi tak ważną dla niej chwilę. – Jaki wstyd! – Florka złapała się za głowę, nie zważając na dopiero co ułożoną fryzurę. Nie potrafiła przywołać zatartych wspomnień minionego wieczoru. Pozostawały tylko relacje przyjaciółek. – Nie znałam cię z tej strony. Nie wiedziałam, że lubisz dojrzałych mężczyzn. – Eni parskała śmiechem, a przyjaciółki się dołączyły. – To ile on miał lat? – Około siedemdziesiątki, ale dobrze się trzymał. – To straszne! – Florka ponownie zajęczała. Nie dała spokoju jej jedna myśl, czy była aż tak zdesperowana, że podświadomie rzuca się na emerytów. – Przykro mi, Florciu, ale na weselu będziesz musiała zadowolić się młodszymi. Uśmiechnęła się lekko do przyjaciółek, nie chcąc wiedzieć, co jeszcze nawywijała. *** Florka stała po stronie panny młodej, przed nią była Luka z upiętymi włosami ubrana w złotą suknię, ale pierwszą druhną została Eni. Miała na sobie błękitną suknię, która podkreślała czerwień jej krótkich włosów. Rudzielec szczerzył się w uśmiechu, radując szczęściem przyjaciółki. Florka wiedziała, co jeszcze jest tego przyczyną. Miłość zmieniała ludzi, dodawała im wyrazistości, mocno podkreślając zmiany w ich sercach. Obserwowała wiele par, które połączyły się i szły razem przez świat. Zawsze zazdrościła im tego połączenia, więzi, które splatają na lata. Rozbrzmiała muzyka i ukazała się Rozalia w białej sukni. W jej oczach iskrzyła się radość, tak samo jak w panu młodym. Drogomir Dziedzic był poważny, jedynie jego wzrok zdradzał ekscytację i zdenerwowanie. Uśmiechnął się, gdy ukochana podała mu dłoń i, łamiąc lekko procedurę, pocałował ją w usta. Uroczystość się rozpoczęła. Florka rozejrzała się ciekawa, czy zebrani słuchają. Chciała ocenić reakcje, czy słowa przysięgi wzruszą, czy wywołają znudzenie. Wiedziała, że to nie tylko słowa, choć dopiero codzienność i jej trud pokaże, czy uda im się sprostać zadaniu, które sobie wybrali. Dla niej samej było to spore wyzwanie. Próbowała wiele razy, ale coś zawsze się psuło, za szybko wypalało. Brakowało rozmów wspólnych tematów, ale przede wszystkim chęci, by coś opowiedzieć. Zabrakło nawet czułości. Na szaloną i od pierwszego wejrzenia miłość już nie liczyła, wiedząc, do czego się doprowadziła i jak prezentuje się w oczach innych. Nie oczekiwała cudów. Pragnęła już tylko dobrego słowa, wsparcia, dzielenia wspólnymi troskami i wyzwaniami, by świętować sukcesy i zapijać smutki. Potrzebowała drugiego człowieka, dla którego była najważniejsza. Westchnęła, obserwując zebrany tłum i pary, które łatwo było rozpoznać. Drobne gesty, dotyk dłoni czy wspólne uspokajanie pociech, których głos niósł się jak dzwon w ciszy kościoła. Zastanawiała się, jak się poznali, kiedy i co spowodowało, że zaczęli być razem, a co przeważyło, by zostali na dłużej. Wstępny etap uwielbiała najbardziej, początek rozkwitu uczucia, gdy ona i on patrzą sobie w oczy, czas zamiera, oddech przyśpiesza i wtedy dzieje się coś, na co nie mamy wpływu. Tracimy cząstkę siebie, oddając ją bezpowrotnie. Obca osoba staje się ważna, jeśli nie najważniejsza. Nie potrafimy już bez niej żyć. Badania naukowe potwierdzały to, w co Florka wierzyła, miłość wywołuje w mózgu oszołomienie, tak jak po zażyciu narkotyku. Kolejne etapy związku Florkę już mniej interesowały, bo kojarzyły jej się z szybkim rozkładem. Emocje opadały, wrażenie nienasycenia zostało zaspokojone i przychodziły rozważania i wątpliwości. Florka i tak nie miała wyboru, to zazwyczaj partner kończył związek, choć mówiła przyjaciółkom, że to ona zrywała. Zawsze walczyła, ale jak się okazało – z wiatrakami. Trzymała się wyobrażenia, bo bez niego zostawała samotna. Skarciła się, gdy w jej oczach pojawiły się łzy. W takich chwilach pocieszała się, że jeszcze ma szansę, że może i ją to spotka. Fanka komedii romantycznych nie wyobrażała sobie życia bez miłości. Pocałunek przypieczętował ceremonię. Państwo młodzi zostali obrzuceni ryżem. Goście wyruszyli spod kościoła, by dotrzeć na salę weselną. Florka została posadzona blisko przyjaciół. Podano obiad, zabawa się rozpoczęła, muzyka zapowiedziała pierwszy taniec państwa młodych. Wszystkie pary wyszły na parkiet, tylko Florka umościła się na krześle, wiedząc, że spędzi w nim większość nocy. Nie chcąc popadać w pesymizm, skupiła się na tym, co ją pocieszało. Przekąski ciepłe i zimne uwodziły, choć najbardziej czekała na deser, czyli ciasta i tort weselny. Dowiedziała się, że będzie z bitą śmietaną na piankowym białym cieście. Już wyobraziła sobie jego smak na języku, poczuła aktywność ślinianek. Usiadła z pełnym talerzem i usłyszała za plecami drobny trzask, ale i lżejszy oddech. Pękła jedna z tasiemek gorsetu. Tylko siłą woli nie krzyknęła z rozpaczy. Siedziała nieruchomo, bojąc się ruszyć. Na szczęście nikt nie zwracał na nią uwagi. Z żalu zabrała się za opróżnianie pełnego talerza. Czuła się bezkarnie, bez krytycznych spojrzeń Luki. Co chwilę dokładała nowe przekąski, jak tylko udało jej się sięgnąć ręką. Spostrzegła zbliżającego się do niej przystojnego mężczyznę. Modnie ubrany w dobrze skrojonym garniturze i z dbałością ułożonymi jasnymi włosami. Zabierał z półmisków najlepsze przysmaki. Makaron faszerowany tuńczykiem czy ciasteczka z łososiem i kawiorem zazwyczaj padały jego łupem. Przeraziła się, że zostanie pozbawiona ich smaku. Miodowe oczy mężczyzny skierowały się na nią, gdy bliżej siebie przestawiła półmisek. – Rajmund – wyszeptała, przypomniawszy sobie jego imię. Poznała go na weselu Luki. Był wyniosłym snobem, z dosadnymi komentarzami. Przypominał Lukę przed przemianą, choć w jeszcze gorszym wydaniu. Kiedyś razem z przyjaciółką pracowali w banku. Ich dziwna znajomość utrzymała się do dziś. Na ostatnim przyjęciu niewiele rozmawiali. Był zajęty swoją towarzyszką, wpatrzony w nią jak w pliki banknotów. Agnieszka, pracownica Rozalii w Saloniku Spojrzeń, była przyjacielska i sympatyczna. Florka nie wiedziała, co dziewczyna robi z takim człowiekiem. Sama wolała trzymać się od niego i jego języka z daleka. Teraz, gdy się zbliżał, wiedziała, że rozmowa z nim jej nie ominie. – Znam cię – rzucił, darując sobie przywitanie. Sięgnął po przekąski, wnikliwie patrząc na samotną brunetkę za stołem, która zakryła się białą chusteczką jak toreador. – Florka, przyjaciółka Luki i Rozalii. – Uśmiechnęła się z przymusu, licząc każdą upływającą sekundę. Chciała, by Agnieszka przyszła go zabrać. Nie była na wieczorze panieńskim Rozalii, bo dopiero dzisiaj przyjechali. – Tak, teraz pamiętam. Piękna panna młoda. – Luka też cudownie wyglądała. – Tak, ale Rozalię lubię bardziej, wiadomo, z jakich względów. – Luka nie jest zła, zmieniła się, stała się bardzo pomocna. – Jasne, ale do rany bym jej nie przyłożył. Choć uważam, że wtedy miała styl, teraz zrobiła się miałka. – Razem pracowaliście – wydusiła z niecierpliwością, czekając, aż Rajmund sobie pójdzie. Omijała takich ludzi szerokim łukiem, ale w niektórych przypadkach była na nich skazana. – Stare dzieje. Pomogłem jednej i drugiej siostrze Lis. Rozalii – w biznesie, a Luce w kredycie, by mogła posprzątać to, co narozrabiała. Czasami tęsknię do tamtych czasów. – Pamiętam jak dziś. – Westchnęła Florka, przyjrzawszy się Rajmundowi z ciekawością. Może nie był taki zły? – Sama jesteś? Nikt z tobą nie chciał przyjść? – zapytał z powagą, bardziej interesując się dziewczyną. Florka aż otworzyła buzię, nie spodziewała się takiego ciosu spod lady. – Ja… Mieszkam w Londynie, nie za bardzo mogliśmy zgrać terminy. – To twój brat jest z Rudą? Oni też przyjechali z Londynu. Jakoś problemu nie było. – Uśmiechnął się z triumfem, łapiąc brunetkę na kłamstwie. – Teraz już wiem, kim jesteś! Przyjaciółka Luki z nadwagą. Podobno wiele lat się odchudzałaś, wymyślałaś niedorzeczne diety. Naprawdę wierzyłaś w nie, czy to tylko dla zasypania wyrzutów sumienia? – Wierzyłam – wydukała, bo zaczęło jej się robić słabo od tego wręcz bezczelnego ataku. – Nic nie zmieniły, a ty bardziej przytyłaś. Widzę rezultaty – podkreślił z krytyką. – Chusteczka niewiele zakryje. Jest za mała, a ty zbyt szeroka. – Ja… – Naprawdę uważasz, że dietami pozbędziesz się tłuszczu? – dopytywał czerwoną ze wstydu rozmówczynię. – Przepraszam… Muszę do toalety – wydusiła na wydechu, zrzucając chusteczkę i zrywając się z krzesła. Tasiemka zahaczyła o róg krzesła, a szarpnięta urwała się i poluzowała gorset. Florka krzyknęła, zakrywając biust i pędem wybiegła z sali. Oczy przysłoniła jej mgiełka łez. Jeszcze nigdy nie została tak upokorzona. – Poczekaj, chciałem powiedzieć, że ja… – urwał, nie chcąc krzyczeć na całą salę, a tym bardziej biec za dziewczyną z pełnym talerzem przekąsek. – Czy ona nie wie, że to niegrzeczne przerywać komuś w pół zdania? Z drugiej strony to przyjaciółka Luki, więc czego się spodziewać? – Zniesmaczony wrócił do podkradania wypatrzonych rarytasów z innych stołów. *** Zamknęła się w toalecie i usiadła na klapie ubikacji. Chciała zapłakać głośno i soczyście, ale tylko pozwoliła płynąć łzom. Była straszna, wręcz odrażająca. Każdy to widział, nawet Luka rozmawiała o niej, określając ją mianem przyjaciółki z nadwagą. Przyłożyła chusteczkę do oczu, nie martwiąc się rozmazanym makijażem. Na nic sztuczne rzęsy, idealnie uczesane włosy – i tak otyła sylwetka przede wszystkim przykuwała wzrok. Kiedyś myślała, że była na dnie rozpaczy, teraz spadła jeszcze głębiej. W czeluść bez wyjścia, bez światła i podmuchu nadziei. Była winna stanu, do jakiego się doprowadziła. Potępiała się za brak chęci, brak odwagi, by to zmienić, by odzyskać kontrolę i z uśmiechem przyjrzeć się swojemu odbiciu w lustrze. Poddała się i podążyła ścieżką obżarstwa, świadomie folgowała zachciankom, znajdując szereg wymówek i tłumaczeń. Przypomniała sobie o niespodziance. Czy była szansa wykaraskać się z problemu obżarstwa? Znając siebie, wątpiła w to bardzo. Nie potrafiła zrezygnować z czekolady. To jej najwierniejszy, oddany przyjaciel, który w chwili największego upadku czy porażki będzie przy niej, by poprawić jej humor. Głośno zapłakała, zapominając, gdzie się znajduje. – Florka! Co się dzieje! Co tam wyprawiasz? – Luka dobijała się do drzwi toalety, waląc w pomalowaną dyktę. – Wyłaź natychmiast! – Drzwi otworzyły się, ukazując twarz zapłakanej przyjaciółki z rozmazanym tuszem na policzkach. – Jak ty wyglądasz? – Nie czekając, chwyciła ją za rękę i wyciągnęła z toalety. – Popatrz na siebie i się wytłumacz. – To twoja wina. Wszystkim opowiadasz o swojej przyjaciółce z nadwagą. Śmiejecie się za moimi plecami. – O czym ty mówisz? – Mówię o Rajmundzie, który mi o tym powiedział. – Tak, rozmawialiśmy o tobie, ale nie naśmiewaliśmy się z ciebie. – Na pewno ci uwierzę. – Poczekaj! Zanim uciekniesz, może doprowadzisz się do porządku i może zawiążę ci gorset – wytknęła, gdy przyjaciółka chciała wybiec. – Rajmund jest dość brutalny, ale powinnaś z nim porozmawiać. On sam nawet na to nalegał. – Ty wiesz, co on mi powiedział? Mam słuchać, jak mnie obraża? – Nie unoś się tak, chciałam dla ciebie dobrze. – Jak zwykle, ale wyszło jak zwykle czy jakoś tak – Florka wygięła usta w podkówkę, przecierając policzki papierowym ręcznikiem. – Nie rozumiesz. Rajmund sam miał problem z nadwagą, on najlepiej cię rozumie. Dzieciaki w szkole go wyśmiewały, szydziły i czasem nawet się na nim wyżywały. On biernie się temu poddawał. Dopiero w wakacje tuż przed pójściem do liceum wziął się za siebie i w pierwszy dzień szkoły pojawił się jako szczupły chłopak – mówiła szybko Luka. – Cóż, ból po ciosach pozostał i nigdy nie wygasł, co przejawia się w jego obejściu i dość brutalnych komentarzach. Podobno próbuje to zmienić – dodała, ale wątpiła w to. Sama miała kompleksy i naleciałości, ale wyleczyła się z tego, nie wyżywając na innych. Czasem jednak trudno było walczyć z nawykami, które czas wtopił w charakter. – Wiem to od Rozalii, a ona od Agnieszki, jego narzeczonej. – A co ja mam z tym wspólnego? – zapytała obrażona. – Organizowałyśmy ci wczasy, musiałam się go doradzić w kilku kwestiach. Naprawdę był bardzo pomocny. – A w czym dokładnie? – Zaczynała budzić się jej czujność. Luka i Rajmund przygotowywali jej wczasy, czy to na pewno dobrze wróżyło? – Nie mogę ci powiedzieć. Wszystkiego dowiesz się na miejscu. Do góry głowa i uśmiechnij się. Co obiecałaś Rozalii? O właśnie, dołki w policzkach są i o to chodziło. Masz się dobrze bawić. Zobaczysz, wczasy zmienią cię w inną osobę, nawet nie wiesz jak bardzo. Porozmawiaj z Rajmundem, on wyłoży ci to na swój własny sposób. – Wiem, że ten sposób mi się nie spodoba, więc mam zamiar trzymać się od niego z daleka. – Słowa Luki odrobinę ją wzmocniły, ale jak krzesło podparte pod ścianę, która jeszcze trochę wytrzyma, zanim się doszczętnie zawali. Opuściła toaletę z myślą o wczasach, na których wystarczyło minąć drzwi i gotowe, stanie się szczupła i piękna. Uchwyciła się tej nadziei. Zabawa trwała w najlepsze. Towarzystwo się wymieszało. Mężczyźni w eleganckich strojach porywali Florkę do tańca, za co była im wdzięczna. Im więcej alkoholu, tym jej uśmiech stawał się szerszy, a troski znikały. Unikała Rajmunda, jak mogła, choć miała dziwne przeczucie, że chciał z nią porozmawiać. Robiła jednak wszystko, by zawczasu zejść mu z drogi. W pewnym momencie stało się to uciążliwe, więc chciała wymknąć się z przyjęcia i wrócić do domu Luki. Wtedy jednak wjechał tort weselny. Myśli poszybowały, Florka zapomniała o problemach i jak najbliżej podeszła do białego potrójnego cuda, po czym jako pierwsza ustawiła się w kolejce. Ciąg dalszy w wersji pełnej\nSPIS TREŚCI Okładka\tKarta tytułowa Cytat 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 EPILOG PODZIĘKOWANIA Reklama 1 Reklama 2 Reklama 3 Reklama 4 Karta redakcyjna\nCopyright © by Dorota Milli, 2018 Copyright © by Wydawnictwo FILIA, 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone Żaden z fragmentów tej książki nie może być publikowany w jakiejkolwiek formie bez wcześniejszej pisemnej zgody Wydawcy. Dotyczy to także fotokopii i mikrofilmów oraz rozpowszechniania za pośrednictwem nośników elektronicznych. Wydanie I, Poznań 2018 Projekt okładki: Olga Reszelska Fotografie na okładce: © Melpomenem/iStock © Toltek/iStock Redakcja: Katarzyna Wojtas Korekta: Marta Akuszewska Skład i łamanie: Dariusz Nowacki Konwersja publikacji do wersji elektronicznej: „DARKHART” Dariusz Nowacki darkhart@wp.pl eISBN: 978-83-8075-587-1 Wydawnictwo FILIA ul. Kleeberga 2 61-615 Poznań wydawnictwofilia.pl kontakt@wydawnictwofilia.pl\nTa jedna miłość\nAutor: Dorota Milli\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Ta_jedna_milosc-ebookRO/p1057741i1187092" target="_blank" title="Ta jedna miłość [Dorota Milli] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ta jedna miłość [Dorota Milli] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Pogrzeb w Warszawie | Pogrzeby\nPogrzeb to ogromne wyzwanie organizacyjne, które ze względu bagaż emocjonalny jest ciężkie do udźwignięcia. Dlatego w znakomitej większości przypadków korzysta się z pomocy zakładu pogrzebowego (np tutaj).\nProfesjonalny zakład pogrzebowy może zająć się wszystkimi formalnościami w zależności od oczekiwań rodziny. Jeżeli wszystkie obowiązki przejmie zakład jednym zadaniem rodziny jest przekazanie aktu zgonu, który wystawi lekarz po zbadaniu zwłok.\nW kolejnym etapie zakład może zająć się pobraniem aktu zgonu, złożeniem wniosku o zasiłek pogrzebowy, czy też uiścić wszystkie opłaty cmentarne. Dwie kluczowe decyzje, które będzie musiała podjąć każda rodzina to kwestia formy pochówku oraz ewentualnej kremacji.\nKremacja – czy warto?\nW pierwszej kolejności należy podkreślić, że kremacja nie jest niezgodna z doktryną kościoła katolickiego. Chociaż ze względu na powiązanie ciałopalenia z kulturami przedchrześcijańskimi kremacja nie jest zalecana, to równocześnie nie jest to obciążający grzech.\nWarszawa oferuje kilka miejsc, w których można skremować ciało. Usługę tą oferują wszystkie zakłady pogrzebowe. Decydując się na kremacje przede wszystkim oszczędzamy. Zostajemy zwolnieni z obowiązku zakupu drogiej trumny, czy też budowy dużego nagrobka.\nW takiej sytuacji prochy zmarłego zostają umieszczone w urnie, która może być położona zarówno w grobie, jak i specjalnie stworzonym do przechowywania urn kolumbarium. Warszawa oferuje dużą ilość cmentarzy, gdzie znajdują się gotowe do wykupienia kolumbaria.\nCeremonia – świecka czy religijna\nOczywiście każdy profesjonalny zakład pogrzebowy może zorganizować zarówno pogrzeb świecki, jaki pochówek zgodny z przepisami związku wyznaniowego do którego przynależał zmarły. Decydując się na pogrzeb świecki można zatrudnić mistrza ceremonii.\nMistrz ceremonii poprzez profesjonalną oprawę słowno-muzyczną może uświetnić każdą ceremonię pożegnalną. Warszawa jest jednym z niewielu miejsc w Polsce, gdzie skorzystanie z usług mistrza ceremonii nie jest karkołomnym wyzwaniem organizacyjnym.


Spis wpisów o treści nagrzewnice w serwisie Jak grzać\nnaprawa palników gazowych Coraz więcej pracy dla elektryków w warsztatach samochodowychUsługi elektryczne coraz częściej dotyczą elektryczności samochodowej. Jak się okazuje, coraz nowocześniejsz zobacz wszystko\nDodane: 14:24 25- 05- 2019\nnagrzewnica master z odprowadzeniem spalinWarto wiedzieć - konwekcjaKonwekcja jest jednym z kilku mechanizmów transportu energii cieplnej (wymiany ciepła), np. przenoszenie za pomocą dyfuzji molekularnej, dyfu czytaj\nnaprawa palników gazowychUstawienie optymalnej temperatury na grzejnikuNowoczesne sposoby ogrzewania domu pozwalają na dostosowanie temperatury ogrzewanych pomieszczeń do potrzeb domowników oraz spójrz na to\nDodane: 05:34 24- 05- 2019\nnagrzewnice na olej zużytyObsługa gazowego ogrzewania domuGazowe ogrzewanie domu jest coraz częściej stosowane w nowoczesnym budownictwie. Najlepiej jest, jeżeli gazowe ogrzewanie domu montowane jest w m całość na stronie\nnaprawa nagrzewnic olejowychMontaż żaluzji zewnętrznychDomy położone na tych obszarach, w których występuje zimny klimat muszą być ogrzewane przez całą zimę, a czasami nawet przez jesień i wiosnę więcej pomocy\nDodane: 13:42 23- 05- 2019\nnagrzewnice olejowe master Systemy elektryczne pożyteczne w codziennym życiu Coraz częściej naprawa instalacji elektrycznych dotyczy problemów z instalacją, która pozwala na automatyczne otwieranie i zamykanie ciąg dalszy\nprzeglądy nagrzewnic gazowychSzkolne piece grzewczeW szkołach korzysta się z różnego rodzaju ogrzewania. To, jaki system grzewczy zamontowany jest w szkole w dużej mierze zależy od tego, ile lat przeczytaj więcej\nDodane: 10:17 19- 05- 2019\nserwis nagrzewnic powietrza Dlaczego warto wykorzystywać nagrzewnice? Nagrzewnice to proste urządzenia, które pozwalają na szybkie nagrzanie określonej powierzchni. Są one zasilane różnymi paliwa czytaj\nDodane: 14:25 16- 05- 2019\nprzeglądy nagrzewnic gazowychSposoby na ogrzewanie blokówBloki mogą być ogrzewane na różne sposoby w zależności od okresu ich użytkowania oraz wielkości i położenia. Chyba najlepszym sposobem na doczytaj wszystko\nDodane: 07:33 13- 05- 2019\nnagrzewnica na przepracowany olejWłączanie ogrzewania w dużych budynkach miejskichOgrzewanie dużych budynków miejskich rządzi się swoimi prawami. Z jednej strony trzeba pamiętać o tym, że pracownicy powi całość na stronie\nnagrzewnice nadmuchowe na olej przepracowanyNowoczesne kotły grzewczeNowoczesne kotły grzewcze nie muszą być bardzo drogie. Dzieje się tak dzięki temu, że są one produkowane z najwyższej klasy materiałów ciekawy artykuł\nserwis nagrzewnic mobilnychCentralne ogrzewanie Regulacja- opis z WikipediiDziałanie zaworu z głowicą: Innym przykładem regulacji lokalnej jest układ sterujący systemem grzewczym opartym na ro idź tutaj\nDodane: 05:42 04- 05- 2019\nnaprawa nagrzewnic masterKrótka definicja z Wikipedii. Centralne ogrzewanie Rodzaje grzejnikówWady i zalety, porównanie z konwekcyjnymi: Bardzo cenione jako źródło ciepła w wysokich pomieszcze dalej\nDodane: 07:18 03- 05- 2019\nnagrzewnica na zużyty olej silnikowySkuteczne ocieplanie budynkuDomy położone na tych obszarach, w których występuje zimny klimat muszą być ogrzewane przez całą zimę, a czasami nawet przez jesień i wiosn pozostała część\nnaprawa palników Problem z oświetleniem ogrodowym Elektrycy coraz częściej świadczą usługi w zakresie naprawy instalacji świetlnych w ogrodzie. Z jednej strony jest to spowodowane tym, że coraz w przeczytaj więcej\nDodane: 15:42 01- 05- 2019\nprzeglądy nagrzewnic gazowych Zawód, w którym brakuje pracowników Zapotrzebowanie na wykwalifikowanych pracowników znających się na elektryczności jest naprawdę duże. Brakuje osób uprawnionych do zobaczysz tutaj\nDodane: 09:38 30- 04- 2019\nserwis palników olejowychpunktach grzewczychDziałanie zaworu z głowicą: załączony/wyłączony ? odcina dopływ energii (np. ciepłej wody, prądu) w momencie wykrycia temperatury ?górnej? w ram czytaj pełen artykuł\nDodane: 11:02 28- 04- 2019\nprzeglądy nagrzewnic Zastosowanie elektryczności w ogrodzeniach Coraz częściej naprawa instalacji elektrycznych dotyczy problemów z instalacją, która pozwala na automatyczne otwieranie i zamykani zobacz stronę\nDodane: 04:22 27- 04- 2019\nwypożyczalnia nagrzewnic elektrycznychReformerReformer Osobny artykuł: Reforming parowy. Ponieważ reakcja reformingu parowego jest silnie endotermiczna do jej przeprowadzen zobaczysz tutaj\nDodane: 02:24 27- 04- 2019\nwynajem nagrzewnic gazowychMontaż centralnego ogrzewania domowegoCentralne ogrzewanie domowe montowane jest w momencie budowy nowego domu. Wówczas budowlańcy i specjaliści od spraw ce całość\nDodane: 01:49 27- 04- 2019


DVD - Video - Handel Elektroniczny\nNajlepsze filmy i muzyka wydana na DVD. Plakaty filmowe i muzyczne. Loga i dzwonki. Promocje i konkursy na najlepszą recenzję miesiąca. szczegóły wpisu\nInBook, księgarnia internetowa - książki, muzyka, filmy, gry\nKsięgarnia internetowa posiada w ofercie książki - ponad 100.000 tytułów, a także filmy, muzyka i gry. Księgarnia ma książki z wielu gatunków literatury - encyklopedie, podręczniki, książki dla dzieci, poradniki, książki naukowe i książki specjalistyczne.szczegóły wpisu\nZobacz też w kategorii: Ogólne Księgarnie Internetowe, Gry Komputerowe - Handel Elektroniczny, Muzyka - Handel Elektroniczny, Księgarnie i Antykwariaty\nNajwieksza oferta filmów DVD i VideoCD w polskich zasobach internetowych - promocje, konkursy - sprzedaż wysyłkowa na cały świat!szczegóły wpisu\nSklep DVD punkt44\nSklep internetowy z filmami na Blu-ray, DVD, grami na Playstation 3, PSP, Muzyką CD.szczegóły wpisu\nOutlet z filmami VHS i DVD. Wyprzedaże, promocje, nowości w najniższej cenie, ostatnie sztuki. szczegóły wpisu\nFilmy i muzyka na DVD. Wydania kolekcjonerskie, seriale polskie i zagraniczne. Klasyka polskiego kina. Realizacja zamówień w ciągu 24 godzin.szczegóły wpisu\nIDVD.PL - Sprzedaż wysyłkowa filmów, książek i gier Warszawa\nIDVD.PL oferuje: filmy na DVD, HD-DVD, VCD, Blu-ray, we wszystkich gatunkach, nowości i zapowiedzi premier, książki i wydawnictwa, literatury pięknej, beletrystyki oraz gry i programy do PC i konsol.szczegóły wpisu\nZobacz też w kategorii: Ogólne Księgarnie Internetowe, Gry Komputerowe - Handel Elektroniczny, Oprogramowanie - Handel Elektroniczny, Filmy DVD Video\nSklep z multimediami - tylkonajlepsze Bogatynia\nSklep oferuje między innymi kieszonkowe, przenośne odtwarzacze multimedialne, projektory biznesowe i kina domowego, tablice interaktywne i słuchawki - wszystko najlepszej jakości i najlepszych producentów.szczegóły wpisu\nSklep Internetowy URU: Gry - Filmy - Bajki - Muzyka Mosina\n'Strefa Przyjemnych Zakupów w Internecie' - zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą naszego sklepu. W ofercie: gry, filmy i bajki DVD, muzyka na CD.szczegóły wpisu\nMaiPa.pl to lider w reklamie internetowej. Oferujemy naszym klientom usługę reklamy w internecie już od 2005 roku. Zapraszamy do zapoznania się z naszą pełną ofertą reklamową.szczegóły wpisu\nZobacz też w kategorii: Reklama Internetowa, Filmy DVD Video, Wyszukiwarki\nSklep Internetowy DVDmania.pl - filmy na DVD\nNajwiększa oferta filmów na DVD - ponad 2000 tytułów! Na stronach znajdziesz krótkie opisy filmów, nowości, zapowiedzi, oferty specjalne. W łatwy sposób znajdziesz film, którego szukasz. Serdecznie zapraszamy!szczegóły wpisu\nBluedvd.pl - Film, Filmy Dvd, Blu-Ray, Hd Dvd - sklep\nBluedvd.pl - filmy dvd, blu-ray, hd-dvd, muzyka dvd. Zapraszamy do naszego sklepu internetowego. Filmy na dvd oraz blu-ray - nowości. Sprawdź co nowego. Dogodne formy płatności. Atrakcyjne cenyszczegóły wpisu\nOkładki DVD VCD CD covers\nBardzo duży zbiór okładkek DVD VCD CD covers. Zapraszamy do współpracy.szczegóły wpisu\nBajki i piosenki dla dzieci - sklep internetowy\nDobry sklep internetowy. Duży wybór bajek i filmów dla dzieci na DVD VCD VHS CD i MC w atrkcyjnych cenach, w ofercie między innymi Teletubisie, Bob budowniczy, Pszczółka Maja, Przygody Eckharta, Weterynarz Fred i wiele innych. Zapraszamy!szczegóły wpisu\nISFilm Internetowy Sklep Filmowy Centrum Filmowe Gliwice\nSprzedaż filmów DVD, Blue-Ray, VCD i VHS.szczegóły wpisu\nSpecjalistyczny sklep muzyczny. Tylko muzyka od rocka do klasyki. Tu znajdziesz to czego na próżno szukasz gdzie indziej!szczegóły wpisu\nZajmujemy się sprzedażą filmów High Definition na płytach Blu-Ray oraz HD DVD. Wszystkie sprzedawane przez nas tytuły są starannie dobierane pod względem jakości nagrania oraz ciekawości materiału. Płyty wysyłamy natychmiastowo!szczegóły wpisu\nForum dla koneserów filmów DVD, którzy udostępniają własne projekty graficzne.szczegóły wpisu\nZobacz też w kategorii: Forum, Filmy DVD Video\nAstabe.com - sklep internetowych\nSklep oferuje szeroki wybór filmów i muzyki na DVD, VCD, CD i kasetach VHS. W expresowym tempie realizujemy zamówienia z całego Świata ! Zapraszamy na zakupy - gwarantujemy atrakcyjne ceny i korzystne rabaty.szczegóły wpisu\nZobacz też w kategorii: Gry Komputerowe - Handel Elektroniczny, Muzyka - Handel Elektroniczny, Filmy DVD Video\nDVD 24h.pl Warszawa\nSklep internetowy dvd24h powstał z myślą o wszystkich Dvdmaniakach, a także z myślą i o Tobie. Zakupy w naszym sklepie to wygoda, oszczędność czasu i pieniędzy. O każdej porze dnia i nocy możesz się na nie wybrać, nie ruszając się z domu, siedząc wygodnieszczegóły wpisu


pokój na wynajem - Wrocław, Fabryczna - Fabryczna - 56069696 • www.otodom.pl\nPokój dwuosobowy/jednoosobowy w super lokalizacji\nDo wynajęcia duży pokój dwuosobowy 21m2 z własnym balkonem w mieszkaniu znajdującym się na ulicy Szwedzkiej 15. Okna skierowane w stronę osiedlowego skwerku, więc cisza zapewniona. Możliwość wynajęcia pokoju przez jedną osobę koszt 1300 ze wszystkim. W przypadku dwóch osób to 650zł/os ze wszystkim. (Niezależnie od pory roku :) ) W pokoju duże dwuosobowe łóżko, oraz rozkładana kanapa. W przedpokoju dodatkowo duża szafa. W pozostałych pokojach mieszka dwóch pracujących sympatycznych chłopaków. Szukamy osób z którymi łatwo można nawiązać kontakt, pozytywnie nastawionych i przede wszystkim dbających o porządek części wspólnych, :) Jest piekarnik! :) W okolicy mieszkania: Biedronka, lidl, kebab, factory, netto, przystanek autobusowy Nowy Dwór z którego można dojechać do każdej części miasta, ;) Masz dość nudnych współlokatorów zamykających się w pokojach- dzwoń. Masz dość upominania się o trzymanie porządku- dzwoń. Masz dość imprezowych mieszkań -dzwoń. Masz dość uprzykrzających życie właścicieli mieszkań- dzwoń.\nNr oferty w Otodom: 56069696\nNr oferty w biurze nieruchomości: 484455035


Kraków Doktor Ekonomii pomoc w pisaniu prac magisterskich licencjackich inżynierskich ogłoszenia Korepetycje Nauka i książki ogłoszenie z Krakowa\nDoktor Ekonomii pomoc w pisaniu prac magisterskich licencjackich inżynierskich / Kraków\nDodano: 10 Lipiec 2018 08:48\n•\tprawo gospodarcze, prawo podatkowe, ochrona własności intelektualnej,\n•\tNie sprzedaje gotowych prac!\n•\tNie rozwiązuje zadań\n•\tNie odpisuję na sms\nPodobne Ogłoszenia / Doktor Ekonomii pomoc w pisaniu prac magister...\nKorepetycje i pomoc w pisaniu prac z zakresu ws...\nKompleksowa pomoc w pisaniu poprawie redagowaniu prac magisterskich licencjackich inżynierskich. pracę): • l...\nDodano: 10 Lipca 08:47 tydzień temu\nJestem osobą uczciwą i terminową. Posiadam bardzo duże doświadczenie (kilkadziesiąt napisanych wzorów prac). Ofe...\nDodano: 20 Lipca 11:57 2 dni temu\nPisanie prac Magisterskie, Licencjackie inne. N...\nPomoc naukowa Pomoc przy pracach naukowych ze wszystkich dziedzin: praca magisterska, licencjat, publikac...\nDodano: 10 Lipca 09:12 tydzień temu\nPisanie Prac Dyplomowych Inż Mgr Lic\nNie radzisz sobie ze swoją pracą magisterską, licencjacką czy dyplomową? Udzielimy Ci profesjonalnego wsparcia!\tGwa...\nDodano: 14 Lipca 08:27 tydzień temu\nNapiszę pracę magisterską licencjacką\nDoktorantka prawa i administracji, magister filologii germańskiej - chętnie napisze pracę licencjacką, magisterską ...\nDodano: 17 Lipca 07:17 5 dni temu\nProfesjonalne Pisanie Prac Dyplomowych Magister...\nProfesjonalna pomoc w pisaniu prac INŻYNIERSKICH, MAGISTERSKICH, LICENCJACKICH, REFERATÓW, ESEJÓW, ZALICZENIOWYCH. ...\nDodano: 7 Lipca 14:17 2 tygodnie temu\nOferuję pomoc w przygotowaniu prac magisterskich i licencjackich: -Pomoc obejmującą szeroką tematykę, także kierun...\nDodano: 14 Lipca 08:28 tydzień temu\ndoktor ekonomii pomoc kraków\ndoktor korepetycje kraków\ndoktor ekonomii pomoc w pisaniu pra\ndoktor ekonomii kraków\nekonomii pomoc kraków\npomoc pisaniu kraków\npisaniu prac kraków\nprac magisterskich kraków\nekonomii nauka i książki kraków\ndoktor ekonomii kraków ogłoszenia\nKraków 14 °C


Kolej w Wolsztynie - dzień jak co dzień pod parą - Fotowojaże\nNie każdy wie o tym, że Polska jest jednym z ostatnich państw świata, użytkującym w codziennym ruchu lokomotywy parowe. Większość z nas pamięta jeszcze wcale nieodległe czasy lat 80., gdy trakcja parowa żyła własnym życiem na najbardziej bocznych liniach. Czy to niedługie trasy osobowe na sudeckiej prowincji czy wielkopolskie, wąskotorowe kolejki buraczane albo ciężkie składy kopalniane na Śląsku. Wszystko zniknęło jak sen złoty. No jednak nie do końca. Kolej w Wolsztynie (Wielkopolska) oraz okolicach to nam przypomina.\nWolsztyński węzeł kolejowy był na przełomie XIX/XX wieku taki sam jak dziesiątki innych w Prusach. Nic nie wskazywałoby na to, że historia namaści tutejszą parowozownię na tą ostatnią, czynną na kontynencie. Paradoksalnie bieda PRL sprawiła, że te maszyny przetrwały i eksploatowano je ponad miarę. Elektryfikacja trudna i droga, zaś węgla pod dostatkiem. Zatem nie było potrzeby uzależniania się od paliw płynnych do spalinowozów, od innych państw. Dziwnym trafem przetrwali też ludzie którzy te kolejarskie tradycje dalej pielęgnowali. I pielęgnują.\nTrasy kolejowe wokół Wolsztyna\nObecnie Wolsztyn jest trzykierunkową stacją węzłową, z wylotami do Poznania, Leszna i Zbąszynka. Kiedyś można było wyjechać także do Sulechowa i Nowej Soli a więc starego województwa zielonogórskiego. Te dwie ostatnie linie bezmyślnie zdemontowano ostatnimi laty.\nJeśli chcemy się przejechać parowozem, możemy to zrobić bez problemu na wszystkich czynnych trasach. Przy czym należy spojrzeć w rozkłady jazdy kiedy one pojadą. Z reguły trakcja parowa pojawia się w:\n* dni wolne na linii Wolsztyn-Poznań\n* dni robocze na liniach Wolsztyn-Leszno i Wolsztyn-Zbąszynek\nKorekty kursów są różne podczas kolejnych edycji rozkładu. Na przykład gdy ja jechałem w dni robocze parowozy jeździły na linii leszczyńskiej, podczas gdy w następnym rozkładzie już nie.\nZazwyczaj lokalny pociąg składa się z lokomotywy i 2-3 wagonów, w starym, oliwkowym malowaniu PKP. Dodatkowo są specjalnie oznaczone w rozkładach jazdy, tak aby rozróżnić je z kursującymi w okolicy współczesnymi szynobusami.\nKolej w Wolsztynie i okolicy – zdjęcia z przejażdżki\nCzekam na planowy odjazd z Leszna.\nDzień jak co dzień. Parowóz typu Ol49 + dwa wagony. Tak jak jeszcze w latach 80. na wielu liniach.\nWłoszakowice – największa stacja jaką mijam po drodze. Wieś gminna w powiecie leszczyńskim.\nDomy dawnych kolejarzy.\nSzlabany i ich napędy też jakby archaiczne.\nW Nowej Wsi Mochach leży przystanek… Nowawieś Mochy.\nGdzieniegdzie zachowały się na stacjach wieże wodne i krany do nawadniania parowozów. Jednakże nieczynne. Najbliższy czynny w Wolsztynie. Na zdjęciu widać także zaporę starego typu – z mechanicznym kołowrotem. Dawna stacja Błotnica.\nOpuszczony przystanek Wroniawy.\nNa trasie z Leszna do Wolsztyna, którą tego dnia przemierzyłem, mamy sporo artefaktów starego kolejarskiego świata. Starszym przypomni lata młodości a młodym unaoczni zaciszny i wymierający świat wielkopolskiej prowincji.\nWielkopolskie pejzaże. Wczesna wiosna. Lasy poprzetykane polami, na których już zaczynają pracować rolnicy. Co jakiś czas kanał równy od linijki – w końcu to kraina rolnicza o historycznie intensywnej melioracji. Na brzegach i w miedzy rozłożyły się nagie jeszcze wierzby. Siąpi deszcz. Lecz nie przeszkadza mi to by czasami wystawić głowę przez okno i zrobić zdjęcie. To nic, że wpadnie trochę pary i dymu. Zresztą pasażerów niewiele, mogę sobie pozwolić.\nCo chwila jakiś przystanek na wiosce. Większość z nich zasnęła snem wiecznym. Wroniawy, Krzycko Wielkie, Wilkowice. Budynki kolejowe rozszabrowane, tory mijankowe i semafory rozebrane. Jedynymi, zresztą nie zaaferowanymi pociągiem, mieszkańcami okolicy są kury w przydworcowym ogródku.\nLecz są też takie przystanki, które żyją. Stacje Włoszakowice albo Nowawieś Mochy. Starsi jadą na zakupy a młodzież do lub ze szkoły. W końcu jakiś gwar. W końcu na stacji jest zawiadowca. I deszcz czy słota – musi wyjść przed budynek stacyjny. Trzeba ręcznie przestawić zwrotnicę, podać sygnał odjazdu na semaforze a w końcu kołowrotem otworzyć zapory na drodze. Przed szlabanem zadbany Ursus z przyczepą. W okolic ceglane domki, ustawione w pruskim ładzie a na szosie, tak samo stara kostka brukowa.\nManewry w Wolsztynie.\nTrzeba zjechać do lokomotywowni by uzupełnić wodę i węgiel. Po drodze mija nas szynobus do Zbąszynka.\nW międzyczasie ja się pałętam po wolsztyńskiej stacji. Na bocznych torach stoi sporo parowozów, czekających na lepsze czasy. Czy się doczekają?\nWjazd na stację od strony Poznania/Leszna oraz piękna, pruska nastawnia.\nTu stacja Wolsztyn\nTa sama stacja w Wolsztynie, która co roku gości pasjonatów kolei z całego świata w ramach Parowozjady, na co dzień bywa strasznie cicha. Chyba, że zjeżdżają lub odjeżdżają pociągi we wszystkich kierunkach naraz. No i szum samochodów z przerzuconej nad stacją estakadą.\nWszystko pięknie i uroczo. Niskie perony, semafory kształtowe, pędnie. I tylko ten dworzec jakiś taki nijaki. Obskurny barak z 1961 roku, w 2020 roku doczekał się remontu generalnego. Stary, ceglany gmach dworcowy spalili Niemcy we wrześniu 1939.\nNa stacji obowiązkowe manewry. Oblot wagonów i następnie zjazd do lokomotywowni. Tam maszynę trzeba dopieścić. A taki parowóz potrafi pożerać nieprawdopodobne ilości węgla, wody i smarów. Następnego dnia pójdę tam by przyjrzeć się całemu procesowi obrządzania. To już będzie wpis do odrębnego postu na moim blogu. Dziś się tylko przejechałem.\nParowóz za chwilę podstawi się do wagonów przy peronie. W tle wylot w kierunku Zbąszynka i Sulechowa. Stara nastawnia, nieczynna kładka piesza oraz semafory kształtowe.\nJuż jestem w Lesznie.\nJeśli kogoś interesuje czarno-biały świat parowozów, zapraszam do innych moich wycieczek:


Mamy Niepodległą! | Muzeum Józefa Piłsudskiego\nMamy Niepodległą! to ogólnopolska akcja społeczna organizowana przez Fundację Rodziny Józefa Piłsudskiego oraz Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Od pierwszej edycji akcji partnerem strategicznym jest Poczta Polska S.A.\npół miliona wysłanych kartek!\n500 instytucji biorących udział w kolportowaniu i wysyłaniu kartek!\n300 miejscowości w całej Polsce!\n12 wyjątkowych projektów autorstwa znanych artystów plastyków!\nZOBACZ JAK WYGLĄDAŁA AKCJA W 2016 ROKU!\nKonkurs na projekt e-kartki w III edycji akcji rozstrzygnięty!\nKonkurs na projekt pocztówki w III edycji akcji rozstrzygnięty!


Lubliniec wystroił się na walentynki. Drzewo serc i foto ramka na Rynku! | Dziennik Zachodni\nPiotr Ciastek 14 lutego 2021, 6:50\nLubliniec wystroił się na walentynki. Drzewo serc i foto ramka na Rynku! Monika Breguła\nChociaż imprezy w miastach zostały mocno ograniczone, to w Lublińcu nie zabraknie walentynkowej atmosfery. Miasto zaprasza wszystkich na rynek główny, gdzie na zakochanych czekają niespodzianki.\n- W ten weekend nasza fotoramka na Rynku będzie udekorowana walentynkowymi akcentami. Zrobimy tam jeszcze jedno miejsce do fotografowania, które będzie niespodzianką, a w Miejskim Domu Kultury odbędzie się koncert online naszej orkiestry. Atrakcję walentynkową dla wypożyczających przygotowuje też Lubiteka - zapowiadała w ostatnich dniach wiceburmistrz, Anna Jonczyk Drzymała.\nNa rynku wieczorami rozbłyśnie podświetlona instalacja w kształcie serca pod „Drzewem Zakochanych”. W fotograficznych obiektywach będzie można również uwiecznić miłosne historie w foto ramce, która w tym czasie zamieniła się w fotobudkę z ciekawymi rekwizytami zachęcającymi do wykonania romantycznych ujęć.\nMamy nadzieję, że będzie to dla Was miły akcent, zachęcający do miłosnych wyznań i romantycznych chwil - zachęcają władze Lublińca


Huawei Smart Scale 3 Pro - Inteligentne wagi - Sklep internetowy - al.to\nSmart Scale 3 Pro\nod: Huawei|kod producenta: 55026847|kod al.to: 678089\nFunkcje:Automatyczne włączanie/wyłączanie, Pamięć pomiarów, Pomiar BMI, Pomiar tkanki mięśniowej, Pomiar tkanki tłuszczowej, Pomiar masy kostnej, Pomiar zawartości wody w organizmie, Pomiar tętna, Monitorowanie wagi za pomocą aplikacji, Ocena metabolizmu i warunków fizycznych, Zapisywanie danych 10 różnych użytkowników, Analiza 22 parametrów ciała, Pomiar zawartości białka w organizmie\nInteligentna waga Huawei Scale 3 Pro\nInteligentna waga Huawei Scale 3 Pro we współpracy z aplikacją Huawei Zdrowie pomoże Ci śledzić każdy krok w kierunku zdrowej i wymarzonej sylwetki.\nUrządzenie zostało między innymi wyposażone w 8 elektrod pomiarowych, a także łączność bezprzewodową Wi-Fi i Bluetooth. Szczegółową analizę składu Twojego ciała dokonasz w oparciu o 22 wskaźniki pomiaru.\nWaga Scale 3 Pro została wykonana z najwyższej jakości materiałów, a także została poddana rygorystycznym testom potwierdzającym jej wytrzymałość i odporność. Wykonany ze szkła hartowanego panel podkreśla stylowy i nowoczesny wygląd urządzenia.\nStandardowe wagi elektroniczne zazwyczaj są wyposażone w 4 elektrody, które po dotknięciu ich stopami, dokonują pomiaru składu ciała z wykorzystaniem niskich częstotliwości.\nNajnowsza inteligentna waga Huawei Scale 3 Pro ma wbudowane aż 8 elektrod, które stykają się zarówno ze stopami, jak i z dłońmi i przy użyciu podwójnej częstotliwości, dostarczają precyzyjnych informacji na temat składu całego ciała. Szczegółowe informacje umożliwiają użytkownikom śledzenie postępów i stałą kontrolę ich kondycji.\nSzczegółowa analiza składu ciała jeszcze nigdy nie była tak łatwa. Wystarczy, że połączysz inteligentną wagę Huawei Scale 3 Pro z aplikacją Huawei Zdrowie, aby uzyskać dostęp do raportów, analiz oraz cennych wskazówek. Tworzone są one w oparciu o algorytm Huawei TruFit™ 2.0 oraz analizę 22 wskaźników, w tym 10 ogólnych (wagi, BMI, tętna, masy mięśni szkieletowych, zawartości tkanki tłuszczowej, zawartości wody w organizmie, beztłuszczowej masy ciała, poziomu tłuszczu trzewnego, podstawowej przemiany materii, białka i zawartości minerałów w kościach) i 12 segmentowych (dotyczących poszczególnych partii ciała).\nAlgorytm Huawei TruFit™ 2.0 opracowany został we współpracy z naukowcami z Chińskiej Akademii Nauk, a pomiary dokonywane są na podstawie ściśle określonych wytycznych. Dzięki wykorzystaniu big data i sztucznej inteligencji użytkownik otrzymuje precyzyjne informacje pomagające zadbać mu o jego zdrowie. Najnowsza generacja systemu wykorzystuje prądy o podwójnej częstotliwości, co zapewnia większą dokładność pomiaru.\nWaga Huawei Scale 3 Pro może połączyć się z aplikacją Huawei Zdrowie na dwa sposoby – poprzez domowe Wi-Fi oraz przez łączność Bluetooth. Podczas połączenia za pomocą Bluetooth, należy uruchomić aplikację, a następnie dokonać pomiarów. Natomiast przy połączeniu poprzez Wi-Fi, uruchamianie aplikacji podczas pomiarów nie jest konieczne.\nUrządzenie może zostać połączone z 10 różnymi kontami ID Huawei, a każde z nich może zostać podzielone na 10 kolejnych subkont. Urządzenie może być również udostępniane gościom. W tym celu należy uruchomić aplikację Huawei Zdrowie i wprowadzić informacje o użytkownikach, a waga będzie gotowa do pracy. Dane nie będą archiwizowane i wkrótce po pomiarze zostaną usunięte.\nStylowy i praktyczny wygląd\nStylowy i nowoczesny wygląd wagi Huawei Scale 3 Pro podkreśla panel wykonany ze szkła hartowanego, który zmienia kolor w zależności od kąta padania światła. Konstrukcję urządzenia i układ czujników został opracowany na podstawie wyników długotrwałych badań, tak, aby zapewnić komfortowe użytkowanie jak najszerszej grupie użytkowników o zróżnicowanych potrzebach.\nOprócz wbudowanych w podstawę czujników producent zadbał również o czujnik dłoni, który umocowany jest na elastycznym przewodzie. Umożliwia to użytkownikowi łatwą regulację do wymaganej wysokości podczas pomiarów.\nNóżki z gumowymi podkładkami antypoślizgowymi zapewniają użytkownikowi stabilność podczas dokonywania pomiarów.\nAnaliza 22 parametrów ciała\nPomiar zawartości białka w organizmie\nLiczba czujników pomiaru: 8


i-tec PCI-E USB 3.1 Gen.2 10 Gbps Card USB-A & USB-C Port\ni-tec PCI-E USB 3.1 Gen.2 10 Gbps Card, Adapter PCI-E 1x zewnętrzne USB-A 3.1, 1x zewnętrzne USB-C 3.1, 1x dodatkowe złącze power SATA 15pin\nWewnętrzna karta PCI-E dla komputerów stacjonarnych. Karta oferuje interfejs USB 3.1 z prędkością do 10 Gbps. Posiada standardowy port USB-A oraz port USB-C do połączenia najnowocześniejszych urządzeń. Więcej informacji na temat USB-C tutaj. Karta dostępna z low profile do ewentualnego montażu w niskich obudowach komputerowych.\nWsparcie dla 1x USB-A 3.1 drugiej generacji oraz 1x USB-C 3.1 drugiej generacji\nObsługa 4-line PCI Express v2.0\nWsparcie dla Management PCI Express Link\nObsługa interfejsu PCI Express\nZgodność ze specyfikacją USB 3.1\nKompatybilność z USB 3.0, 2.0 oraz 1.1\nObsługa transmisji danych 10 Gbps, 5 Gbps, 480 Mbps, 12 Mbps\nMożliwość szybkiego ładowania przez port USB-C port (prąd do 3A)\nObsługa trybów UASP oraz BOT\nWyjście zasilania dla portu USB-A max. 5V/900 mA\nWyjście zasilania dla portu USB-C 5V/3000 mA\nObsługa zdalnego dostępu i trybu czuwania\nSystemy operacyjne 10 / 8.x / 7 / Vista, Server 2008 R2 32/64- bit, Linux Kernel 2.6 oraz nowsze\nWymiary produktu 120 x 92 x 19 mm\nKomputer z zainstalowanym systemem Windows 10 / 8.x / 7 / Vista, Server 2008 R2 32/64- bit, Linux Kernel 2.6 lub nowszym\nWolne gniazdo PCI Express (rekomendowane z obsługą PCIe 2.0) x4\ni-tec karta PCI-E USB 3.1\n- Quick Start - PCE2U31AC


Medinice pozyskał 7,4 mln zł na rozwój innowacyjnych technologii medycznych | StrefaInwestorow.pl\n01 sie 2019, 09:29\n- Oferta Medinice spotkała się z dużym zainteresowaniem inwestorów. Zainteresowanie było większe niż liczba akcji oferowanych w ramach kapitału docelowego. Tym bardziej cieszy nas fakt, że do grona akcjonariuszy spółki dołączyły renomowane fundusze inwestycyjne. Udane podwyższenie kapitału przybliżyło nas do przejścia na główny parkiet Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Będziemy dążyli do tego, aby w ciągu kilku kwartałów rozpocząć przygotowania do przeniesienia na główny rynek GPW - mówi Sanjeev Choudhary, prezes i największy akcjonariusz Medinice S.A.\n- Największą uwagę będziemy skupiali na naszych trzech priorytetowych projektach: elektrodzie MiniMax, krioaplikatorze CoolCryo oraz opasce uciskowej PacePress. W projektach MiniMax i CoolCryo w najbliższych kwartałach przeprowadzimy badania przedkliniczne na zwierzętach. Po ukończeniu z sukcesem tego etapu, wartość naszych projektów wyraźnie wzrośnie. Z kolei w projekcie PacePress pozyskane z emisji środki pozwolą na sfinansowanie badań klinicznych, co umożliwi podjęcie kolejnych kroków w kierunku jego komercjalizacji – mówi Sanjeev Choudhary, prezes i największy akcjonariusz Medinice S.A.\nW ostatnich miesiącach kolejne rozwijane przez Spółkę projekty: elektroda CathAIO oraz EP-Bioptom otrzymały amerykańską ochronę patentową. - Projekty, które posiadają amerykańskie patenty automatycznie zwiększają wartość w oczach potencjalnych inwestorów i kontrahentów, dlatego te projekty na pewno będziemy rozwijali. Rynek elektrofizjologiczny rośnie na świecie w tempie 20 proc. rocznie – mówi prezes Medinice.


Różnica między Aborygenami a Afrykanami\nNiektórzy mogą myśleć, że rdzenni i afrykańscy są tacy sami, ponieważ większość z nich ma ciemną skórę, a ich kultura przedkolonialna była podobna do kultury myśliwych i zbieraczy. Ponadto niektórzy badacze sugerują, że przodkowie Aborygenów w Australii, Papui Nowej Gwinei i niektórych krajach Azji Południowo-Wschodniej pochodzą z Afryki. Dla kontrastu, Afrykanie są ludźmi pochodzenia afrykańskiego, ale Aborygeni to wspólna koncepcja, która odnosi się do grupy ludzi, którzy zajmowali pewien obszar od czasów starożytnych lub przed kolonizacją. Kolejne dyskusje ponownie zajmą się tymi różnicami.\nAborygenska łacina pochodzi od słowa „aborygeni”, co oznacza „pierwotni mieszkańcy”. Tak więc rdzenni mieszkańcy są rdzenni w określonym miejscu, zwanym także „rdzennymi ludami”. W szczególności „ludność tubylcza” została wyznaczona przez Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ) jako „grupy etniczne zamieszkałe na ich terytorium przed włączeniem do państwa narodowego”.\nNiektóre kraje Aborygenów to Peru, Meksyk, Australia, Kanada, Afryka, Boliwia i Rosja. Na przykład Peru ma największą liczbę rdzennych mieszkańców w Ameryce Południowej. Około 45% populacji to rdzenni mieszkańcy, którzy stanowią znaczną część peruwiańskich zwyczajów i tradycji. Meksyk jest także domem dla około 20% rdzennej ludności, a rdzenne języki 62 Amerykanów to potwierdzają.\nAfryka oznacza ludzi urodzonych na kontynencie afrykańskim i ich potomków. W Afryce są tysiące grup etnicznych; W rzeczywistości oficjalna liczba takich aborygenów jest niepewna ze względu na szybki wzrost populacji i ograniczoną infrastrukturę do prowadzenia konkretnych badań. Szacowana populacja Afryki w 2018 r. Wynosi 1 287 920 518 osób, ponieważ są drugą populacją kontynentu.\nJeśli chodzi o etymologię, Afryka ma wiele hipotez. „Afri” jest łacińskim terminem używanym w zachodniej części Nilu dla jego starożytnych mieszkańców. Niektórzy nazywają to „fenicją” w fenickim słowie. Inni twierdzą, że pochodzi od słowa Berber (sieć języków afrykańskich), słowo „ifri” oznacza „właścicieli jaskiń”. Ponadto Józef Flawiusz z Afryki Flavius został nazwany na cześć wnuka Abrahama, jego wnuka, którego potomkowie okupowali Libię. Isidori z Sewilli pochodzi od łacińskiego słowa aprica, co oznacza „słoneczny”.\nAborygeni mają szerszy zasięg, ponieważ odnoszą się do rdzennej ludności na całym świecie. Z drugiej strony Afryka reprezentuje tylko rdzennych mieszkańców Afryki. Tak więc niektórzy Afrykanie są Aborygenami, ale nie wszystkie ludy tubylcze są Afrykanami.\nAborygenska łacina pochodzi od słowa „aborygeni” i oznacza „pierwotni mieszkańcy”. Jeśli chodzi o „Afrykanów”, istnieje kilka hipotez na temat jego pochodzenia; Na przykład niektórzy twierdzą, że pochodzi on od łacińskiego słowa „afri”, które odnosi się do pierwszych osadników na zachód od Nilu, niektórzy twierdzą, że od fenickiego słowa „daleko” pył ”. ». Ponadto Isidore w Sewilli pochodzi od łacińskiego słowa aprica, co oznacza „słoneczny”.\nW porównaniu z wolnymi narodami liczba Afrykanów jest wyraźniejsza. Ogólnie rzecz biorąc, liczba aborygenów jest trudniejsza do oszacowania, ponieważ większość z nich żyje w trudno dostępnych obszarach, a niektóre z nich zostały wyparte przez urbanizację. Ponadto ze względu na słabą infrastrukturę spisu ludności trudno jest określić liczbę ludności etnicznej lub rdzennej ludności w Afryce.\nRdzenni mieszkańcy częściej kojarzą się ze słowem „mniejszość” niż Afrykanie. Odsetek tubylców w ich krajach ojczystych nie zawsze jest niższy. Tak więc zwykle istnieją szczegółowe przepisy prawne dotyczące aborygenów, ponieważ podlegają oni takim zagrożeniom, jak ubóstwo, dyskryminacja, bezrobocie i tym podobne.\nCiemna skóra jest bardziej powszechna u Afrykanów niż rdzennych mieszkańców, ponieważ istnieje wielu pierwotnych mieszkańców o jasnym kolorze skóry. Na przykład wiele „Igorotów” na Filipinach dosłownie oznacza „ludzi z gór”. Również Bretończycy, czysta skóra etnicznej celtyckiej grupy etnicznej, są pochodzenia francuskiego.\nAfrykańscy Aborygeni: schemat porównawczy\nPodsumowanie afrykańskich aborygenów\nNiektórzy mogą myśleć, że tubylcy i Afrykanie są tacy sami, ponieważ wielu z nich ma ciemną skórę. Niektórzy badacze sugerują, że przodkowie Aborygenów z Australii, Papui Nowej Gwinei i niektórych krajów Azji Południowo-Wschodniej pochodzą z Afryki. Ludy tubylcze są miejscowe w określonym miejscu, zwanym także „ludem tubylczym”. Szacowana populacja Afryki w 2018 r. Wynosi 1 287 920 518 osób, ponieważ są drugą populacją kontynentu. W stosunku do Afryki ludy tubylcze mają szerszy zasięg. Aborygen wywodzi się z łacińskiego słowa „aborygeni”, co dosłownie oznacza „pierwotnych mieszkańców”, podczas gdy w Afryce istnieje kilka hipotez związanych z jego etymologią, na przykład na zachód od Nilu. łacińskie słowo „afri” fenickiego. Słowo „długi” oznacza „pył”, a łacińskie słowo „aprika” oznacza „słoneczny”. Mieszkańcy Afryki są dokładniejsi niż ludy tubylcze w różnych krajach świata. Ludy tubylcze są ściślej związane z „mniejszościami” niż Afrykanie. Są ludy Aborygenów, które mają gładszy lub jaśniejszy odcień skóry niż mieszkańcy Afryki.\nRoss, Rupert. Powrót do doktryny: Studium sprawiedliwości Aborygenów. Toronto, ON: Penguin Canada, 2006. Drukuj.\nWillis, Debora. Czarny: święto kultury. Nowy Jork, Nowy Jork: Skyhorse, 2014. Drukuj.\nYogerst, Jo. National Geographic. Za 125 lat na całym świecie. Afryka Kolonia: TASCHEN, 2018. Drukuj.\nŹródło obrazu: https://www.maxpixel.net/Papua-Dance-Warrior-Tribal-Tribe-Aboriginal-2005721\nKonstytucja USA a zwycięstwo HMSbarcelona vs vigostuyvesant liceum kontra bronx scienceśrednia w porównaniu do wartości oczekiwanej atom wodorudziadkowie ze strony ojca a dziadkowie ze strony matkitreść a morfemy funkcjibarwnik tulipanowy vs barwnik ritowyfilezilla vs winscp\nRóżnica między punktem dostępu a rozszerzeniemRóżnica między NTLM a KerberosRóżnica między olejem do twarzy a surowicąRóżnica między podświetlonymi lodami a lodami top haloRóżnica między płaską bielą a latteRóżnica między wzrostem a oszczędnościami wartościRóżnica między lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymiRóżnica między Fedorą a czerwonymi czapkami


Mexen - Seria Fenix - 123Łazienka\nMexen - Seria Fenix\nPrzyciski do spłukiwania wody z serii Mexen Fenix to modele, których producent postawił na wysoką jakość wykonania i różnorodność. Wszystkie przyciski posiadają dwa zakresy spłukiwania i zostały wykonane z wytrzymałych i łatwych w czyszczeniu materiałów.\nMEXEN ZESTAW WC STELAŻ FENIX SLIM + MISKA WC RIMLESS LENA + DESKA WOLNOOPADJĄCA DUROPLAST - 60100 + 30221000\nWięcej informacji o Mexen Fenix\nNawet najmniejsze elementy w łazience powinny być wykończone i dobrane w taki sposób, aby odpowiednio pasować do reszty wyposażenia. Doskonale zdaje sobie z tego sprawę firma Mexen, która stworzyła serię przycisków spłukujących o niesamowitym wykończeniu. Bez względu na upodobania czy styl, jakiego szukasz, na pewno znajdziesz odpowiedni model właśnie w tej kolekcji. Przyciski są naprawdę różne, ale ich cechą wspólną jest kwadratowa rozeta. Mexen Fenix to seria wprowadzająca nowe trendy do stylistyki wykończeń łazienki. Znajdziesz tutaj egzemplarze tradycyjne, wykończone w barwach stonowanych, takich jak chrom, szarość czy biel. Co ważne, bez względu na wykończenie i styl, każdy przycisk montowany jest w prosty sposób do stelaża. Nie będzie z tym najmniejszego problemu, co z punktu widzenia wielu klientów jest niesamowicie ważne. Zapraszamy więc po wybór niezwykle ciekawych produktów od producenta Mexen. Na pewno będziesz zadowolony z zakupu!\nWybierz przycisk spłukujący właśnie dla siebie - ogromny wybór od firmy Mexen!\nRóżnorodność wyróżnia kolekcję Mexen Fenix i można to stwierdzić bez cienia wątpliwości. Oprócz tradycyjnych kształtów i kolorów, które zostały podane wcześniej, znaleźć tutaj można także bardziej egzotyczne wykonania. Na przykład przycisk w kolorze szampańskiego złota lub różu. Oprócz kwadratowej rozety wyposażone zostały w dwa okrągłe przyciski, jeden większy, a drugi mniejszy, co jest standardowym rozwiązaniem. Gdyby tego było mało, to na złotej rozecie umieszczono białe koła, a każde z nich ma srebrną obramówkę. To wszystko jednak świetnie się prezentuję, a co najważniejsze jest skuteczne w działaniu. Wytrzymała konstrukcja, łatwy montaż i przyciski, które przetrwają intensywne użytkowanie. Całość okraszona jest pięknymi wykończeniami, które spodobają się niejednemu klientowi. W razie pytań lub wątpliwości przed zakupem zapraszamy do kontaktu, chętnie pomożemy!\nMexen Fenix – nowoczesność i elegancja\nKolekcja Mexen Fenix obejmuje przyciski do spłukiwania wody i kompletne zestawy WC. Szeroka paleta barw oraz liczne wzory armatury sanitarnej sprawią, że Twoja łazienka będzie wyjątkowa i ponadczasowa. Przyciski wykonane są z tworzywa sztucznego, dzięki czemu zapewniają długi okres użytkowania. Niezależnie od tego, czy dysponujesz dużym pomieszczeniem kąpielowym, czy przytulną małą łazienką, nowoczesne rozwiązania Mexen Fenix sprawdzą się w Twoim domu!\nStelaże do WC podtynkowe – wyjątkowe wyposażenie wnętrza łazienki\nStelaże podtynkowe na stałe wpisały się w wyposażenie każdej nowoczesnej łazienki. Jest to odpowiedź na potrzeby nowoczesnych, funkcjonalnych wnętrz, gdzie istnieje możliwość ukrycia elementów instalacyjnych. W stelażach do WC oferowanych przez producenta Mexen z serii Fenix zastosowane zostały systemy oszczędnego spłukiwania wody, co jest niezwykle istotne dla środowiska oraz budżetu użytkownika. Obowiązkowym elementem zestawu jest również przycisk spłukujący, który dostępny jest w ofercie naszego sklepu. Przyciski dostępne są w kolorze czarnym, białym, chromowanym i w błyszczącej stali. Dla ultranowoczesnej łazienki kolekcja Mexen Fenix zaprojektowała przycisk również w kolorze rose gold. Poznaj ją już dziś. Kolekcja Mexen Fenix zachwyci Cię nie tylko nowoczesnym wzornictwem, ale również wysoką jakością wykonania. Mexen jest gwarancją na stworzenie eleganckiej i pięknej łazienki. Nie zwlekaj i już dziś poznaj naszą ofertę! Zapraszamy!\nMexen Fenix - Sprawdź artykuły na naszym blogu\nStylowo zaaranżowane łazienki zawsze przykuwają wzrok i genialnie się prezentują. Swoim designem mogą nawiązywać do minimalizmu, czy klasyki. Postanowiliśmy przedstawić sporo ciekawych informacji na temat urządzania łazienki. Dowiedz się, w jaki sposób możesz modnie wystylizować wnętrze!\nBardzo często podczas remontu pada ważne pytanie: wanna czy prysznic? Jak się okazuje, odpowiedź wcale nie jest taka prosta i jednoznaczna. Zależnie od Twoich upodobań i wymagań, inny typ armatury może Cię zadowolić. Przedstawiamy zalety wanien oraz kabin prysznicowych i radzimy, co lepiej wybrać do swojej łazienki.\nPodchodzisz sceptycznie do remontu? Obawiasz się bałaganu i chaosu? Spokojnie, wystarczy odpowiednio zorganizować proces renowacji łazienki, aby całość przebiegła bez niespodzianek lub problemów! Jak tego dokonać? Sprawdź na naszym blogu.