Pierwszy prawdziwy dzień na Zanzibarze zaczęliśmy o 9.00. Prawdziwy, czyli po pierwszej przespanej nocy w hotelu. Trochę pospaliśmy, ale trzeba było nadrobić energię po wczorajszym łączonym dniu. Po niespełna trzydziestu minutach, spacerujemy do poznanej już wcześnie restauracji. Tym razem na śniadanie.\nPonownie zachwycamy się tutejszymi widokami. Ogrodem, przestrzenią i oczywiście malowniczym krajobrazem na ocean. Oh, wait. Jaki ocean? Zniknął. A raczej cofnął się kilkaset metrów pozostawiając po sobie jedynie śnieżnobiałą pustynię, z nielicznymi kraterami wypełnionymi tym, co kryła woda, kiedy jeszcze tu była. Przynajmniej tak to wygląda z tej perspektywy. Później zbadamy dokładnie co się stało. Teraz skręcamy w prawo przy basenie, aby trafić do miejsca, gdzie zasilą nasze żołądki.\nHmm. Trochę się zaskoczyłem. Niby stanowisk z jedzeniem jest całkiem sporo, to jednak jakoś tak mały jego wybór. I jajecznica jakoś dziwnie wygląda. Obstawiam, że z proszku. Trudno. Ważne, że są omlety! Na ten posiłek zawsze można liczyć. Widać nie tylko ja tak sądzę, bo kolejka po nie całkiem niemała, ale odstać warto.\nNietypowe rezerwacje miejsc\nRobi się coraz cieplej. Ba! Goręcej. Postanowiliśmy pójść na plażę zbadać ten brak wody, o którym wspomniałem wcześniej. Mijamy główny basen. Całkiem spory i otoczony leżakami z każdej strony. Szukam wzrokiem jakiegoś wolnego, ale jest to wyzwanie. Wszystkie zajęte. Jest przed 10.00 i wszystkie pozajmowane. Nie byłoby to dziwne, gdyby jeszcze ktokolwiek na nich siedział. A tu pustka. Może kilka osób na krzyż, a tak to wszystko „porezerwowane” ręcznikami. Niektórzy ambitni położyli paczkę chusteczek higienicznych, a nawet kamień. Kamień?!?!? Tak. Kamień! Zarezerwowali leżak kamieniem w pięciogwiazdkowym hotelu. WTF?\nEh. Turyści. Przechodząc przez mini zagajnik palmowy dochodzimy do hotelowej plaży. To czym ona jest i jak wygląda przeczytacie w Dream of Zanzibar – recenzja hotelu na rajskiej wyspie. Tutaj podobnie – 99% leżaków już „porezerwowane”, a ludzi brak. Dla czterech osób trudno coś znaleźć. Złapaliśmy wreszcie kogoś z obsługi, z prośbą, aby załatwił nam jakieś leżaki. Ogarnięty, bo wrócił do nas po kilku minutach z pierwszym zestawem. Z kolejnymi mu pomogliśmy, widząc wcześniej, w którym kierunku podążył.\nUstawiamy je sobie pod palmą i szykujemy się na pierwsze oficjalne zapoznanie tutejszego słońca z naszymi ciałami. Ale my jesteśmy biali… Dzieci młynarzy na imprezie górników i… Indian (ci drudzy są pewnie od wczoraj ;)). Nie ma szans, aby zamaskować fakt, że jesteśmy nowi w tym hotelu. Niemniej jednak, grzecznie i bez głupich pomysłów w postaci smażenia się bez zaprawki, wyciągamy kremy z największymi filtrami, które udało nam się zdobyć przed wylotem. Opalić się jeszcze zdążymy, a głupio by tak było rozpocząć wyjazd od spieczenia się niczym Malin Åkerman w filmie „Dziewczyna moich koszmarów”. Swoją drogą fajny film. Zawsze mi się przypomina jak widzę meduzy lub spieczonych na czerwono ludzi.\nRozpoczęliśmy relaks. Prawdziwy błogi relaks. Najlepsze jest to, że nie doszliśmy jeszcze do tego oceanu, do którego tak bardzo nam się spieszyło. Na razie cieszę się ciszą, spokojem i drinkami przynoszonymi przez obsługę. Fakt, że trzeba trochę na nich czekać, ale sami rozumiecie - Hakuna matata. I wszystko jasne.\nW tle zaczęła grać jakaś muzyka i słyszymy różne nawoływania. No tak – aqua aerobic. Dość wcześnie, bo dopiero 10.30. Z tego co kojarzę, to zazwyczaj tego typu atrakcje robi się około południa. A być może tylko tak mi się wydaje. Niezależnie od tego jak jest faktycznie, dziewczyny już wyrwały, aby poruszać się w cieplutkiej wodzie basenu wraz z innymi paniami.\nPanów jak widzę, też nie zabrakło. A jakże – znajomi z busa. Już całkiem nieźle zaprawieni i gotowi do zabawy. Ci to wiedzą jak w pełni wykorzystać all inclusive. Zapowiada się naprawdę ciekawy pobyt…\nOdpływ i spacer w głąb oceanu\nNastało południe. Czas wreszcie odwiedzić plażę i umoczyć nasze polskie białe stopy w oceanie. Wygląda na to, że nie będzie to prosta sprawa. Tuż po wejściu na tę piękną białą piaskownicę, niczym harpie dopadli nas tubylcy oraz importowani Masajowie z Kenii. Nie dają spokoju. Otrząśniesz się z jednego, to zastępują go dwaj nowi. Zwykłe „ok my friend”, „later” czy „not today” nie wystarczają. Przez tą naszą skórę nieskalaną słońcem wiedzą, że mają do czynienia ze świeżutkim, pełnym po brzegi, europejskim bankomatem.\nJakoś się jednak udało. Po pozbyciu się tych co sprzedają, zostali jedynie ci, co oprowadzają. Oceaniczni przewodnicy. Zabieramy się z nimi na przechadzkę po powstałej po odpływie mieliźnie, której kresu nie widać. Prowadzą nas w dal. Jakiś kilometr w głąb oceanu, ku lazurowym wodom na horyzoncie.\nWszędzie jeżowce, muszelki i kamienie. Oczywiście trawa morska i glony górują ilością nad wszystkim innym. Gdzieniegdzie kraby, ryby, rozgwiazdy i większe okazy muszli. Jeden z przewodników pokazuje nam pająka morskiego, podczas gdy drugi prezentuje coś, co nazywają „sea cucumber”. Faktycznie z kształtu przypomina ogórka, ale nie odważyłbym się go próbować.\nDoskonale wiedzą, gdzie i co się znajduje. Prowadzą utartą ścieżką. Na trasie są też inne osoby. Właściwie przypomina to górskie szlaki w Polsce podczas sezonu turystycznego. Mnóstwo turystów, mnóstwo przewodników, większość na szlaku, a tylko nieliczni próbują gdzieś odbić na bok. My jednak kontynuujemy nasz spacer wciąż z przewodnikami. Tłumaczą, opowiadają, śpiewają. Uprzedzają o niebezpieczeństwach czyhających w wodzie, kawałkach większych skał, czy poukrywanych jeżowcach. Widząc, że nie każdy z nas ma buty do chodzenia po tego typu dnie, starają się też wybierać trasy z większą ilością piasku. Dalej dno jest skaliste i niewprawione nogi dość boleśnie to odczuwają. Dodatkowo te jeżowce… Trzeba uważać. A najlepiej to mieć buty!\nCały ten trip trwa jakieś półtorej godziny. Wracamy w pełnym słońcu – nie ma co, najlepsza pora na spacer dla nieskalanych słońcem białych turystów. Po lewej stronie mijamy kobiety z Zanzibaru zbierające i suszące algi morskie na powstałej mieliźnie. Odłączam się na chwilę od grupy, aby porobić trochę zdjęć. Szkoda, że nie wziąłem kapelusza, bo patelnia niesamowita. Nie mam pojęcia ile stopni jest w cieniu, bo takiego tu nie ma, ale w słońcu to idzie lekko pod 50. (Niech te widoczne na zdjęciu chmury Was nie zwiodą...) Kiedy to nałożyliśmy te filtry?\nDoszliśmy z powrotem do brzegu plaży przy hotelu. Nasi przewodnicy po raz kolejny raczą nas piosenką Jumbo Bwana. Chyba najpopularniejsza piosenka na Zanzibarze. Bernatka ogarnęła już cały tekst na pamięć, a ja dalej twardo trzymam się tylko refrenu, czyli dwóch słów. A tak, to wolę nucić samą melodię.\nCały ten trip musi kosztować. Jakże by inaczej – w sumie nic dziwnego, zapracowali. Panowie chcą 10 USD. Oczywiście łącznie za wszystkich i na wszystkich – a szło z nami trzech. Uczciwa cena, za rozrywkę i wiedzę, którą nam dali oraz czas, jaki nam poświęcili. Rzecz w tym, że kasy przy sobie nie mamy – w kąpielówki przecież nie wsadziłem. Bernatka w swój kostium tym bardziej… Umawiamy się na późniejszą porę. W odpowiedzi słyszę „Nie ma problema. Hakuna Matata”. I wszystko jasne.\nSpacer trochę nas zmęczył. Właściwie, to nie spacer, tylko to palące słońce. Ale było warto. Wspaniała przygoda i przepiękne widoki. Walnęliśmy się z powrotem na leżaki, jednocześnie uzupełniając płyny w postaci coca-coli oraz wody z limonką zamówione wcześniej przy barze.\nWbrew pozorom trafiło nam się dobre miejsce, bo mamy pogląd na wszystko, co się tutaj dzieje. A dzieje się np. to, że przy barze zaczynają być rozkładane stoliki i krzesełka, a także kilka pojemników z jedzeniem oraz stanowisko grillowe. No no. Zapowiada się przyjemnie. Już wiem, gdzie zjemy dzisiejszy lunch.\nJak tylko obsługa otworzyła pojemniki i przyszła pora jedzenia, nastąpił pierwszy atak turystów. Muszą być cholernie głodni. Poczekamy, aż zjedzą i zwolnią stoliki, których jest dosłownie kilka, i pójdziemy za jakiś czas na spokojnie, jak już nikogo nie będzie. Dobrze się składa, bo muszę zapisać w notatkach kluczowe wydarzenia z dnia, aby nic mi nie uciekło.\nPrzy grillu uspokoiło się w miarę szybko. Zobaczmy, co tam podają. Wybór niewielki, ale właściwie wszystko jest. Ryż, grillowany kurczak, grillowane żeberka, coś co wygląda jak karkówka, trochę warzyw i oczywiście owoce. Biorę wszystkiego po trochu, aby zobaczyć, na czym skupić się później i siadamy przy stoliku zaraz przy barze „Zanzi-bar”, który wydaje się być najbardziej zacieniony w chwili obecnej.\nŻeberka nie za dobre, karkówka też kiepska i żylasta, ale za to warzywa i ryż bardzo zacne. Kurczak też może być, ale pozostanę dzisiaj jednak wegetarianinem. Przynajmniej do kolacji. Zamawiamy u barmanki colę oraz sok pomarańczowy dla każdego i rozmawiamy o dotychczasowych przeżyciach, oceanicznym spacerze oraz planach na kolejne godziny. Na plaży bez zmian – handlarzy cały czas więcej niż turystów.\nHotelowy sklepik i drugi basen\nJest 15.00. Wracamy do pokoju, po drodze zachodząc do hotelowego sklepu, który mieści się zaraz za częścią restauracyjną, niedaleko schodów prowadzących do bungalowów. Niestety zamknięty, ale przez witrynę widać, czego można się po nim spodziewać. Ubrania, pamiątki, kosmetyki. Jednym słowem wszystko, co w takim miejscu być powinno. Zajdziemy innym razem, a tymczasem kierujemy się do pokoju.\nDługo w zamknięciu nie usiedzieliśmy. W mobilnym głośniku przeleciały jakieś trzy pełne piosenki, kiedy postanowiliśmy odwiedzić drugi hotelowy basen, który mieści się tuż pod naszym balkonem. Ten jest znacznie mniejszy, ale też bardziej kameralny i praktycznie nie ma tu ludzi. Co ważne, ma też swój bar, który dodatkowo znajduje się pod strzechą. Przy takim klimacie, jest to zbawienie.\nZalet przesiadywania w tym miejscu jest wiele. Przede wszystkim cicho i spokojnie. Nie ma też problemu z leżakami, parasolami, ręcznikami czy cieniem. A przede wszystkim, nie ma kolejek do baru i oczekiwanie na jakiekolwiek drinki trwa dosłownie chwilkę.\nZ tej ostatniej zalety postanowiłem właśnie skorzystać. Zamawiam Cuba Libre dla siebie oraz Campari z sokiem pomarańczowym dla Bernatki. Zadowolona, bo drink idealny i dodatkowo orzeźwiający w ten niesamowity upał. Po dość szybkim opróżnieniu szklanki, domówiłem drugi raz to samo i ponownie zacząłem zażywać kąpieli słonecznych. Długo się tak nie da. Tak bez schłodzenia. Zmęczony tym luksusem postanawiam wskoczyć do basenu. Bartek chyba nie mógł patrzyć jak się tak sam męczę i postanowił mi towarzyszyć. Dobry chłopak!\nNie pomogło to jednak aż tak bardzo. Woda w tym basenie jest tak ciepła, że właściwie jedyna różnica jaką odczuwa organizm, to taka, że jest mokro. Ale to i tak dobrze. To jedyna „skaza” tego miejsca: ciepła woda. Ach te problemy ludzi pierwszego świata.\nPlanowanie ślubu i zaproszenie do hotelu Bandas\nZrobiła się 17.00. Nie mam pojęcia kiedy. Pewnie dlatego, że szczęśliwi czasu nie liczą, a do takich zdecydowanie się teraz zaliczam. Dodatkowo ta godzina, konkretnie w dniu dzisiejszym, ma dość duże znaczenie. Mamy umówione spotkanie z Ewą oraz jej mężem, Pawłem – koordynatorami ślubów na Zanzibarze.\nTak jest – przylecieliśmy tutaj wziąć ślub! Takie jedno z marzeń mojej Bernatki – ślub na rajskiej wyspie. Jakby nie było, ślub na Zanzibarze zdecydowanie spełnia wszelkie kryteria tego marzenia. Ewa, przesympatyczna osoba, pyta nas o oczekiwania i opowiada jak wyglądają tutaj śluby. Omawiamy wszelkie szczegóły, wybieramy plażę, rodzaj kwiatów oraz typ altany. Rozmawiamy też o fotografie oraz o różnych innych dodatkach.\nSporo informacji, ale rozmawia nam się bardzo dobrze. Ewa głównie koordynuje śluby, Paweł zaś odpowiada za organizację i oprowadzanie wycieczek lokalnych po Zanzibarze, i jak się okazało – również po Tanzanii, a co za tym idzie… safari oraz wejścia na Kilimandżaro. Ten temat nas urzekł. Urzekł do tego stopnia, że dokładnie wypytaliśmy o szczegóły, abyśmy mogli zaplanować go na jedną z naszych przyszłych podróży.\nWpada Milky. Gość, który wraz z dwiema pięknymi dziewczynami, przywitał wczoraj Pawła (tego naszej busowej ekipy) na lotnisku. Nie wspominałem o tym we wczorajszym poście, bo nie sądziłem, że będzie to miało jakiekolwiek znaczenie. A tu proszę – jednak ma. Okazuje się, że Milky zna się dobrze z Ewą i Pawłem. Właściwie to tutaj się wszyscy dobrze znają.\nMilky opowiada nam co nieco o swoim hotelu Bandas i zaprasza nas do siebie na imprezę w piątkowy wieczór, gdzie będzie muzyka lokalna, lub też na sobotę, gdzie uraczy gości muzyką Reagee. Zbieramy szczegóły i obiecujemy, że jak nie wypadnie nic niespodziewanego, to w któryś z tych dni wpadniemy. Kalendarz robi się coraz bardziej napięty, zatem na brak atrakcji na pewno narzekać tutaj nie będziemy.\nKolacja, shisha i kolejne drinki\nZrobiła się już 19.30. Okazało się, że minęły dwie i pół godziny. Tak dobrze się rozmawiało, że czas upłynął momentalnie. Znowu. Żegnamy się z Ewą i Pawłem i idziemy do pokoju, aby ogarnąć się na kolację.\nZ Bartkiem i Olą umówiliśmy się na 20, więc udało się bez opóźnień. W sumie trudno się nie zsynchronizować mając pokoje obok siebie. Planowaliśmy pójść do restauracji włoskiej, ale okazało się, że wymagana jest wcześniejsza rezerwacja. Właściwie to normalne, więc nie wiem, czemu mnie to teraz zdziwiło. Nie pozostało nam nic innego jak pójść do tej ogólnej. Tym razem zamówiłem spaghetti bolonese – czyli jednak wegetarianizm do końca dnia.\nMy tu sobie gadu gadu, a z boku ponownie słychać „Jumbo, jumbo bwana” i następuje jakieś poruszenie. Dwie osoby mają urodziny. Obydwie przy okolicznych stolikach, więc wszystko dzieje się dosłownie obok. Torty, śpiewy i składanie życzeń. Okazuje się, że dzisiejsi jubilaci to Polacy, a to oznacza, że do życzeń dołączają się też postronni turyści, którzy wychwycili swój ojczysty język. Tort się nie zmarnuje…\nNajedzeni. Czas na tradycyjne zwiady po obiekcie. Wczoraj nie starczyło na to czasu. Sprawdzamy gdzie są poszczególne restauracje, w tym ta z sushi, o której przeczytałem na stronie internetowej hotelu Dream of Zanzibar. Od razu też rezerwuję restaurację włoską na kolację 1 marca. Czas podpatrzyć innych gości hotelowych – lubię to. Naprawdę. Lubię na podstawie ich zachowania i wyglądu zgadywać skąd są, jak długo, z kim itp. Fajna zabawa – jeszcze lepsza staje się na lotniskach, kiedy trzeba zabić czas.\nZnaleźliśmy całkiem niezłe miejsce do tego zadania. Zmontowaliśmy je z osieroconych krzeseł oraz stolika, i ustawiliśmy pod jedną z palm w centralnym miejscu patio. Dobre miejsce – obok głównego baru, w okolicach głównego basenu, z widokiem na wszystko i wszystkich. Dodatkowo nie ma możliwości, żeby minęli nas kelnerzy wychodzący na obchód. Zamawiam cztery razy Sex on the beach na dobry początek. Szybko jednak musiałem wyjaśnić kelnerce, że chodzi o drinka, bo niby żartem, niby serio, ale wolała podpytać. Jeden dolar na napiwek, aby zapewnić sobie późniejszą szybszą obsługę i wszyscy szczęśliwi.\nWieczór trwa w najlepsze. Ludzi bardzo dużo, atmosfera przyjemna, a nam zachciało się shishy. Idę na zwiad, aby dowiedzieć się, jak ją zamówić. Mają tutaj cośw stylu shisha bar, ale palić można dosłownie wszędzie w okolicy głównego patio. Łapię kelnera i mówię, co byśmy chcieli. Zrozumiał od razu i powiedział abym wrócił do stolika, a on wszystko załatwi.\nPrzynieśli. Dużą, rozpaloną z bardzo dobrym truskawkowym wkładem. Dobrze nam się siedzi, więc drinki po drugiej kolejce zamówienia przestałem liczyć. Shishka też była dobrym pomysłem, toteż w wolnej chwili domówiliśmy drugie nabicie. To jest relaks. Najedzeni, wypoczęci, w dobrym towarzystwie i w super klimacie z zapleczem drinków tuż za plecami. Czego chcieć więcej?\nDo 23.30 niczego. Teraz jednak zachciało nam się już spać, a poza tym mamy w planach wcześnie wstać. Dlaczego? Zobaczycie. Postanawiamy grzecznie zakończyć wieczór i powędrować do swoich pokoi. Zanim jednak zasnę, spiszę jeszcze to co pamiętam, aby nic co kluczowe nie uciekło z mojej głowy. Szczególnie w tym błogim stanie… stanie, w którym widzi i czuje się zupełnie inaczej.\n#podejmowanie decyzji#delfiny#Budapeszt#ambicja#cygara#Cienfuegos#subway#Comarch#prepaid#Malecon#hobby#emigranci#instynkt#Walking Street#bond#agadir#ultrabook#kizimkazi#stewardessa#all inclusive


Śladami Boba Marley’a | Gazeta Ostrowska\nHome Ostrów Śladami Boba Marley’a\nMówisz Jamajka – myślisz Bob Marley, i na odwrót. Niewielka karaibska wyspa wciąż oddaje hołd swojemu wielkiemu synowi. Chcąc zrozumieć fenomen jego popularności na Jamajce i w całym świecie, trzeba koniecznie zobaczyć przynajmniej dwa miejsca. To Nine Mile – czyli maleńka wioska, w której przyszły król reggae przyszedł na świat oraz jego były dom przy 56 Hope Road w stolicy Jamajki, Kingston.\nŚlady Boba Marleya w Nine Mile. Z prawej strony: chatka, w której mieszkał, biały dom z lewej strony – miejsce jego pochówku\nEuropejczykowi trudno dobrze zrozumieć status Boba Marley’a na Jamajce. W karaibskim tyglu ras i kultur ma miejsce niezwykłe, nieomal mistyczne. Siląc się na obrazowe porównanie, można rzec, że Marley to dziś na Jamajce skrzyżowanie proroka z celebrytą. Jego dziedzictwo kulturowe i duchowe obdarzone jest na wyspie niezwykłym szacunkiem, a jednocześnie wyciskane jak cytryna, przez rodzinę i tysiące zwykłych Jamajczyków, dla których pamięć o Marleyu stała się źródłem zysku i sposobem na życie.\nPokój i łóżko Marleya w Nine Mile\nPrzykładem miejsca, w którym pamięć o Marleyu stała się źródłem dużego biznesu, jest Nine Mile. To maleńka wioska hen wysoko w Górach Błękitnych w regionie Saint Ann na Jamajce, kilka mil od Brown’s Town. Tu Bob Marley urodził się, mieszkał przez pierwszych 13 lat swojego życia, a po śmierci został pochowany. Dziś mieści się tu Mauzoleum Boba Marleya, skwapliwie prowadzone przez jego wyjątkowo liczną rodzinę.\nMarley spędził tu wyjątkowo spokojne, choć bardzo biedne lata swojego życia. Jak pół – biały, pół – czarny (jego ojciec był biały, a matka była mulatką) od początku życia szukał swojego miejsca na ziemi, rozdarty między dwoma kulturami. Początek tej drogi był właśnie w Nine Mile. Razem z matką wiódł tu spokojne, farmerskie życie, którego pozostałości można oglądać do dziś.\nPo tym stosunkowo niewielkim terytorium oprowadzają dziś rastafariańscy przewodnicy, którzy sami są sporą atrakcją dla turystów. Śmiejąc się, śpiewając, pokazują dwa domy, w których mieszkał młody Bob. Pierwszy, to niewielka chatka u stóp gór, w której spędził zaledwie kilka pierwszych miesięcy swojego życia. Później wraz z matką przeniósł się kilkaset metrów wyżej, do domu swoich dziadków. To tam, obok skromnej, murowanej chatki jest słynny kamień, na którym – jak wieść gminna niesie – młody Marley siadał, a nawet sypiał z nim pod głową, by potem godzinami rozmyślać. O czym? Możemy się tylko domyślać…\nNa tym słynnym kamieniu chętnie siadają dziś turyści z całego świata\nTo właśnie w tym domu u dziadków miały powstać pierwsze pomysły na piosenki, to tu wracał, gdy szukał natchnienia. Dziś mieści się tuż obok swoiste muzeum jego pamięci. W jednym z pokoi ze ścian spoglądają nieco niesamowite szmaciane lalki, wykonywane przez lata własnoręcznie przez Cedelle Marley, matkę Boba. Kolejne pokoje poświęcone są już życiu i twórczości Boba. Są tam okładki jego płyt, wycinki z gazet, jakieś drobne przedmioty związane z nim. Jest też odtworzony pokój, w którym mieszkał młody Marley.\nTuż obok domu dziadków znajduje się skromny, biały budynek, gdzie 21 maja 1981 roku Bob Marley został pochowany, razem ze swoją gitarą Gibson Les Paul, Biblią otwartą na Psalmie 23 i garścią świętego ziela. Jego ciało spoczęło w dwuipółmetrowym marmurowym grobowcu nad ciałem jego przyrodniego brata Anthony’ego Bookera i obok mauzoleum jego matki Cedelli Booker.\n56 Hope Road obecnie\nChyba każdy fan muzyki reggae na świecie zna adres 56 Hope Road w Kingston, nawet jeśli nigdy nie był na Jamajce. To właśnie tam mieścił się słynny dom Boba Marleya, w którym przyszło mu spędzać czas u szczytu sławy i możliwości twórczych. Marley został jego właścicielem w ramach rozliczeń finansowych za pierwsze płyty, które odniosły światowy sukces.\nNazywanie tego wyjątkowego miejsca tylko domem to zdecydowanie za mało. Jednym z pierwszych ruchów Boba, gdy stał się właścicielem domu przy 56 Hope Road, było stworzenia tam studia nagraniowego. Tak właśnie powstał słynny Tuff Gong – słynne studio, gdzie nagrał większość swych najlepszych, późniejszych płyt. Dla muzyki reggae Tuff Gong to jak Abbey Road dla fanów The Beatles – miejsce, które same w sobie jest legendą. Dziś wprawdzie Tuff Gong mieści się gdzie indziej, ale do dziś działa i przyciąga muzyków z całego świata i to nie tylko grających reggae.\nKażdy pokój, każda część domu to inne wspomnienia związane z Bobem. W szczytowym okresie jego popularności Bob Marley mieszkał tu z gromadą swoich przyjaciół, muzyków czy nawet czasem zupełnie obcych mu ludzi. 56 Hope Road bardziej przypominał bowiem wówczas hippisowską komunę niż zamkniętą twierdzę, jak w okolicy. Praktycznie każdy mógł tam przyjść, pograć na podwórzu w piłkę z Bobem, porozmawiać z nim o życiu czy rastafarianizmie, który Marley zawsze bardzo poważnie traktował.\nTa otwartość omal nie zgubiła Boba. Na tyłach słynnego domu, w letniej kuchni, ledwo uszedł z życiem z krwawego zamachu, w którym nasłani mordercy ciężko ranili z broni maszynowej Boba, jego żonę Ritę i kilkoro osób z jego ekipy.\nJak na ironię losu, to właśnie tam, gdzie spędził bodaj najszczęśliwsze chwile swojego życia, niegroźna kontuzja odniesiona podczas meczu piłkarskiego na podwórzu domu stała się przyczyną jego przedwczesnej śmierci. Marley uwielbiał futbol. Miał jednak zwyczaj grania na bosaka i za którymś razem został sfaulowany przez gracza w korkach piłkarskich. Zbagatelizował to zdarzenie, ale do niewielkiej początkowo rany wdarło się zakażenie, które z czasem objęło całą stopę i nogę. Na leczenie było już za późno.\nBob Marley zmarł 11 maja 1981 roku. Króla Reggae żegnały setki tysięcy Jamajczyków, dla których uroczystości pogrzebowe miały rangę państwową.\nDziś Marley na Jamajce jest wszędzie: na zdjęciach, znaczkach pocztowych, plakatach, kubkach, koszulkach, jako patron ulic i muzeów. To dla Jamajczyków bohater narodowy, bo pokazał, że nawet biedny chłopak z maleńkiej wyspy może zrobić oszałamiająca karierę i na zawsze zapisać się w światowym dorobku kulturalnym.\nPS. 28.04 w klubie Fanaberia spotkanie z uczestnikami muzycznej wyprawy na Jamajkę. W programie między innymi unikalne zdjęcia, filmy video i najnowsza muzyka z wyspy. Wstęp wolny.\nPomnik Boba przy wejściu do jego byłego domu\nTags: Jamajka, Marley, reggae


„PACZKA Z DZIELNICY” z okazji dnia dziecka - Aktualności - Komenda Miejska Policji w Olsztynie\n„PACZKA Z DZIELNICY” z okazji dnia dziecka\n1 czerwca to dzień poświęcony wszystkim dzieciom. Od lat w związku ze świętem najmłodszych służby mundurowe organizowały liczne spotkania czy festyny, tym razem jednak było odrobinę inaczej. Pandemia koronawirusa znacznie ograniczyła nasze możliwości organizacyjne tego typu przedsięwzięć. Na przeciw oczekiwaniom dzieci wyszedł asp. Leszek Jacznik, który pod banderą własnego projektu „PACZKA Z DZIELNICY” wspólnie z st. sierż. Jarosławem Nożyńskim na twarzach najmłodszych wywołał uśmiech wręczając im niebieskie balony i specjalnie przygotowane smakołyki.\nWe wtorek (01.06.2021) w związku z Dniem Dziecka asp. Leszek Jacznik - twórca własnego projektu „PACZKA Z DZIELNICY” wspólnie z st. sierż Jarosławem Nożyńskim z Posterunku Policji I w Olsztynie, zorganizował dzieciom miłą niespodziankę. Najmłodsi przechadzający się wraz z rodzicami w rejonie posterunku nie mogli przejść obojętnie obok policjanta z niebieskimi balonami i specjalnie przygotowanymi z okazji Dnia Dziecka słodkościami.\nKażde spotkanie z dziećmi jest doskonałą okazją do przeprowadzenia krótkiej rozmowy na temat bezpieczeństwa. Tak było również i tym razem. Głównym celem, który został osiągnięty było wywołanie na twarzach najmłodszych uśmiechu. I choć o dzieciach powinniśmy pamiętać każdego dnia, to ten dzień wyjątkowo należał wyłącznie do nich a za sprawą asp. Leszka Jacznika i st. sierż. Jarosława Nożyńskiego był jeszcze bardziej radosny.


Pompy membranowe — Kupić Pompy membranowe, Koszt , zdjęcie Pompy membranowe, od MHB, spółka z o.o.. Pompy membranowe na Allbiz Polska\nALL.BIZPolskaRacibórzProdukty RacibórzWyposażenie, urządzenia przemysłowe sprzętPompy i urządzenie pompującePompy do zastosowań przemysłowychPompy membranowePompy membranowe\n← rubryk Pompy membranowe w dla Polski w Racibórz\nPodzielić się ID: 23944:136594\nOferujemy pompy membranowe zasilane sprężonym powietrzem dostępne w różnych wykonaniach materiałowych (metalowe i z tworzyw sztucznych); zapewniających możliwość transportu mediów agresywnych chemicznie, ściernych oraz o dużej gęstości. Dostępne są również pompy w wykonaniach sanitarnych (pompy spożywcze) oraz pompy z certyfikatem ATEX. W naszej ofercie znajdziecie Państwo również pompy membranowe elektryczne i spalinowe.\nZalety pomp membranowych:\nmogą pracować na sucho;\npraca w całkowitym zanurzeniu;\nregulacja wydajności poprzez zawór doprowadzający powietrze;\ndelikatne tłoczenie medium;\nzasilanie spreżonym powietrzem eliminuje zagrożenie zwarcia elektrycznego i kwalifikuje pompy do wielu aplikacji w strefach zagrożenia wybuchowego;\npompowanie cieczy zanieczyszczonych cząstkami stałymi o różnych wielkościach w zależnosci od wielkości pompy;\nbardzo dobre tłoczenie cieczy o różnej lepkości i gęstości;\ndostepne w wielu wykonaniach materiałowych (miedzy innymi polipropylen, aluminium, PVDF, Teflon, żeliwo, stal nierdzewna);\npompy membranowe mogą być wyposażone w układ liczenia cykli pracy. Pozwala to na odmierzanie i dozowanie cieczy;\nmogą być wyposażone w zdalnie sterowany zawór elektryczny do odcinania dopływu powietrza zasilającego układ napedowy pompy.\nPompy membranowe - zasada działania\nPompy membranowe napędzane są sprężonym powietrzem. Działanie rozpoczyna się wraz z zasileniem sprężonym powietrzem poprzez system dystrybucji kierujący powietrze na jedną z membran. Membrany połączone są wspólną osią. Jedna membrana wykonująca posuw tłoczenia ciągnie w swoją stronę drugą, która wtedy zasysa medium. Ponownie cykl powtarza się z odwróceniem kierunków działania. Dodatkowe informacje\nFirma MHB oferuje pompy membranowe montowane w warsztacie firmy, dlatego dostawa pomp do większości aplikacji i potrzeb klienta jest bardzo krótka. Co za tym idzie, naprawy gwarancyjne jak i pogwarancyjne oraz sprzedaż części zamiennych odbywa się praktycznie od ręki. Oferujemy infrastrukture do pomp, tzn.:\nWykonujemy specjalne oprzyrządowanie do przedmiotowych pomp w/g życzeń klienta na podstawie dostarczonych rysunków. Mogą to być elementy spawane ze stali KO i ST oraz elementy wykonywane na obrabiarkach.


Mika w bibliotece: grudnia 2013\nNo i jak zwykle zaliczyłam spore spóźnienie. Kiedy wszyscy znaleźli trochę czasu na życzenia świąteczne ja utknęłam między keksem, toną francuskich ciasteczek i eksperymentalnym ciastem drożdżowym. Tak się utarło, że jestem domowym cukiernikiem. Kiedy podłapałam troszkę czasu to okazało wybyłam z domu i dopiero teraz tak naprawdę udało mi się usiąść do pisania.\nPonieważ kończy się rok 2013 wypadałoby zrobić małe podsumowanie, a o dziwo działo się w tym roku bardzo dużo. Patrząc tylko od strony blogowej to dla mnie naprawdę duży sukces, bo zakładałam, że popiszę kilka miesięcy i na tym się skończy. A tu prawie rok się już ta stronka trzyma i dorobiłam się 14 obserwatorów! Udało się przeczytać 65 książek, które są w zakładce "Przeczytane w 2013" z podlinkowanymi notatkami.\nPo za blogowo też działo się piekielnie dużo. Skończyły się jedne studia, zaczęły drugie z tym, że to teraz ja jestem tym, który oceny wystawia (doktorat, czyli ciemna strona mocy jak to mówi siostra). I mimo, że czasem bywało różnie to koniec końców można powiedzieć, że był to dobry rok.\nNie pozostaje mi nic innego jak życzyć wszystkim szczęśliwego Nowego Roku i żeby nie był on gorszy od tego, który właśnie mija.\nAutor: Mika o 18:30 4 komentarze:\nEtykiety: pisane nocą\nKiedy pierwszy raz wzięłam do ręki "Diunę" byłam oczarowana filmem Lyncha i niemal instynktownie poczłapałam z nią do kasy. Jakiś czas później pewna osoba uświadomiła mnie, że są dalsze części i wcisnęła "Dzieci Diuny". Niestety zanim zdążyłam je przeczytać, to coś się popsuło i książkę powiązałam z bardzo bolesnymi wspomnieniami. Trochę wody musiało upłynąć zanim postanowiłam znów zmierzyć się z kolejnymi częściami sagi Herberta i nie żałuję tego czasu. Człowiek czasem musi do pewnych rzeczy dorosnąć i tak znów zaczęłam swoją przygodę wśród pustynnych piasków Arrakis.\nW "Diunie" obserwowaliśmy jak Paul Atryda z chłopca stawał się mężczyzną, jak stawał się legendą walcząc z Harkonnenami, jak dążył do tego by uwolnić ludzi od prześladowców i w końcu zasiąść na imperialnym tronie. W "Mesjaszu Diuny" obserwujemy konsekwencje tych wydarzeń. Dwanaście lat po tym jak Diuna stała się centrum znanego wszechświata i rozpętaniu dżihadu, który pochłonął życie 61 miliardów ludzi Paul zaczyna dostrzegać w swoich wizjach konsekwencje tych wydarzeń. Jednocześnie wpada w rodzaj czarnej dziury i nie jest w stanie przewidzieć wszystkiego, a w wizjach pojawiają się pewne nieścisłości. Młody, ale jednocześnie najpotężniejszy imperator w historii zaczyna czuć odrazę do tego wszystkiego, co stworzył i tego, że ludzie nie widzą w nim człowieka, a boga. Boi się też o swoją ukochaną Chani, chociaż wie, że jej śmierć jest nieunikniona.\nW międzyczasie przeciwko Muad'Dibowi zawiązuje się spisek, w którym każdy ma jakieś ukryte cele. Wielebna Matka zakonu Bene Gesserit chce za wszelką cenę odzyskać kontrolę nad planem hodowlanym, który zaburzyła Lady Jessica. Nawigator Gildii chce odzyskać kontrolę nad przyprawą, która umożliwia międzygalaktyczne podróże, księżna Irulana pragnie dziecka, a Tancerz Oblicza Scytallus też ma jakiś ukryty cel, ale trudno go odgadnąć. Do tego spisku włączają się też kiedyś najbliżsi współpracownicy, przyjaciele Paula.\nW całej książce pojawia się mnóstwo wątków i niedomówień. Są one jednak konsekwencją tego, co Herbert zaczął opisywać w pierwszej części sagi. W świetny sposób autor pokazuje jak Paul, Alia, czy członkowie spisku miotają się pomiędzy dobrem, złem, a swoimi planami.\nPaul zaczyna dostrzegać mroczną stronę procesu, który uruchomił, że stworzył religię, która podczas dżihadu wymknęła się spod kontroli i stała się czymś czego on wręcz nienawidzi. Widzi, że ta wojna nie ma sensu i w konsekwencji doprowadzi do zagłady ludzkości. Jest też zmęczony tym, że umiejętności Kwisatz Haderach nie pozwalają mu żyć normalnie i wpada też w swojego rodzaju czarną otchłań, która zaciemnia wizje i nie pozwala znaleźć alternatywnych rozwiązań.\nAlia, która ma dorosłą świadomość i zna doświadczenia nie tylko swoje, ale i tych którzy byli przed nią nie jest w stanie do końca pojąć tego jak dorastające ciało wpływa na jej świadomość. Dodatkowo zdaje się widzieć to, czego nie dostrzega Paul, ale bardziej krótkowzroczna.\nWażnym elementem całej książki zdaje się też być ghola, czyli wskrzeszeniec, który na zlecenie spiskowców został stworzony z ciała Duncana Idaho dawnego wychowawcy i przyjaciela Paula Atrydy.Postać ta miota się pomiędzy świadomością, którą dostała podczas wskrzeszania, a tym co pamięta ciało. Jest wierny Paulowi, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę z tego, że ktoś chce by stał się jego końcem.\nWielebna Matka, która za wszelką cenę chce uchronić plan hodowli Bene Gesserit też się miota pomiędzy poczuciem obowiązku, a złamaniem zasad, których strzegła do tej pory. Nie ma jednak zamiaru cofać się przed niczym by osiągnąć cel.\n"Mesjasz Diuny" nie jest książką, w której oglądamy zwyczajne życie bohaterów znanych z "Diuny". Herbert pokazał w nim, że każda decyzja ma swoje konsekwencje i nie każda historia kończy się happy endem.\nPodobnie jak w pierwszej części dzieje się dużo. Zarówno w polityce jak i działaniach podejmowanych przez bohaterów. Znów możemy patrzeć na wydarzenia w pałacu imperatora z różnych perspektyw i zastanawiać się nad tym do czego tak naprawdę prowadzą działania bohaterów. Pisarz odkrywa wszystko przed czytelnikiem stopniowo, to trochę taka pisarska matrioszka. Pełno ukrytych znaczeń i sprytnie przemycanych mądrości. Znaczenia ukryte w znaczeniach. Przez cały czas żałowałam tylko jednego, że nie jest to moja prywatna książka i, że nie mogę bezkarnie wziąć ołówka i podkreślać.\nPrzyznaję się. Brakowało mi tego sposoby pisania i tego uniwersum. Brakowało mi Paula Atrydy i tego jak radził sobie z sytuacjami bez wyjścia.\nKsiążka jest genialna i chyba dobrze, że zwlekałam z zabraniem się za nią. Musiałam dorosnąć do niej, tak\njak jej bohaterowie. Teraz z niecierpliwością czekam na "Dzieci Diuny", które co prawda już czytałam, ale mam nadzieję spojrzeć na nią z innej perspektywy.\nMuszę jeszcze tylko trochę pomarudzić. Tłumaczenie samo w sobie nie było złe, ale było parę rzeczy, które strasznie mnie irytowały np. te nieszczęsne kule świętojańskie. Naprawdę nie dało się wymyślić innej nazwy lub używać tych które zaproponował Łoziński?\nTeraz nie pozostaje mi nic innego niż uzbroić się w cierpliwość i czekać aż do biblioteki wrócą "Dzieci Diuny", a ja jakimś sposobem uzbieram ponad 200 zł na uzupełnienie swojej biblioteczki o całą sagę, którą bardzo ładnie wydał Rebis.\nAutor: Mika o 14:30 Brak komentarzy:\nEtykiety: Frank Herbert, science-fiction\nWładcy niebios, kilka sekund od śmierci\nNo i nie bardzo wiem, co mam z tym fantem zrobić. Najgorsze jest to, że z bibliotecznego stosiku aż trzy wprawiły mnie w taki stan. Pierwszy był "Krzyż Romanowów" Masello, a teraz doszły do tego (i to w dodatku jedna po drugiej!) książki Franka Herberta i Harlana Cobena. Moje oczekiwania zupełnie rozminęły się z tym, co dostałam. Do tego stopnia, że nawet nie bardzo wiem, czy jestem rozczarowana, czy... No właśnie nie wiem jak ten stan określić.\nFrank Herbert nierozerwalnie kojarzy mi się z genialną i legendarną wręcz "Diuną". Biorąc do ręki "Władców niebios" liczyłam na coś podobnego. Świetnie napisaną, mądrą i wciągającą książkę.\nNiestety nie wiem, czemu nie potrafiłam tego strawić. Sam pomysł był bardzo ciekawy. Pewna nieśmiertelna rasa uciekała przed nudą manipulując mniej rozwiniętymi rasami z różnych planet i kręciła historyjki. Najbardziej popularne okazywały się te o ludziach, prowadzonych przez nich wojnach i zamieszaniach jakie to wprowadzało w życie całych społeczności. Jednak ich twórca został posądzony o naruszenie prawa, ale liczne kontrole nic nie wykazały, co jeszcze bardziej wzmogło podejrzenia zwierzchnika Chemów. W tym celu wysłał kolejnego kontrolera, który też wpada w sieć manipulacji, podobnie jak ludzie, którzy stają się ofiarami nudy tego nieśmiertelnego ludu.\nNie wiem, co mogło pójść nie tak, ale ta książka doprowadzała mnie wręcz do szału. Język jakim była napisana przypominał mi moje wypracowania z podstawówki, ale to w dużej mierze zasługa tłumacza. Temat poważny, przy którym nie potrafiłam być ani trochę poważna. Bohaterowie wydawali mi się sztuczni do bólu. Ani chemowie, ani pojawiający się we "Władcach niebios" ludzie nie mieli w sobie życia. Trochę tak jakby ktoś wyciął z papieru marionetki i poruszał przyczepionymi do nich sznurkami.\n"Kilka sekund od śmierci" też mnie rozczarowało, ale może dlatego, że jest to raczej książka dla młodzieży i jej głównym bohaterem nie jest Myron Bolitar, a jego bratanek, który nie wzbudził u mnie zbyt dużej sympatii. Z resztą jego przyjaciele też niezbyt do mnie przemówili. Wytatuowana i wykolczykowana czternastolatka Ema, która nie mówi nic o sobie i ma źródła, o których nie może mówić. Łyżka drobny samotny chłopaczek szukający ucieczki od rzeczywistości w dziwnych informacjach twierdzący, że istnieje tajna siatka dozorców. Koszmarek, ale nastolatkom pewnie się spodoba.\nFabuła też mnie raczej nie wciągnęła. Nie widziałam w niej ładu i składu. Pojawiało się zbyt wiele pytań, na które odpowiedzi były zbyt nieprzewidywalne, ale niestety nie w pozytywnym sensie. Grupa dziwacznych nastolatków, tak na dobrą sprawę wykluczona ze szkolnej społeczności wplątuje się w jakieś podejrzane akcje z tajną organizacją o nazwie Schronisko Abeona. Niedomówienia gonią niedomówienia, Mickey, z kolegami Łyżką i Emą prowadzą jakieś śledztwo, w którym gonią w zasadzie jakieś cienie...\nNie jest to Coben jakiego znałam i ceniłam. Niestety potwierdziły się moje obawy, które miałam po "Wszyscy mamy tajemnice", że autor zaczyna kombinować jak koń pod górkę. Zdecydowanie wolę jego starsze książki.\nNa pięć książek jakie wypożyczyłam ostatnio, trzy okazały się dość sporymi bublami. Miałam chyba po prostu pecha.\nAutor: Mika o 13:55 2 komentarze:\nEtykiety: fantastyka, Frank Herbert, Harlan Coben, kryminał, science-fiction\nTess Gerritsen należy do tych autorów, których książki mogę brać w ciemno i wiem, że w 90% przypadków będę zadowolona z tego, co przeczytam. Nie inaczej było w przypadku książki "Ostatni, który umrze".\nPo ostatnich romantyczno-kryminalnych przygodach jakie ta autorka zafundowała troszkę musiałam od niej odpocząć. Tamten nadmiar słodyczy i romantycznych westchnień był nieco przytłaczający (przy czym nie było to źle napisane, ale jakoś tego typu literatura raczej do mnie nie trafia). Tym razem jednak nie było tego całego romantycznego lukru tylko porządny kawałek thrillera z duetem Rizzoli i Isles, za którym przyznam się szczerze zatęskniłam.\nKolejny raz Bostonem wstrząsa brutalna zbrodnia. Nieznany sprawca wymordował w nocy prawie całą rodzinę. Przeżył tylko chłopak, którego rodzina Ackermanów wzięła pod opiekę. Wszystko zaczyna się robić co raz bardziej dziwne, gdy okazuje się, że Teddy Clock już drugi raz przeżył podobną tragedię. Do tego okazuje się jeszcze, że nie jest on jedynym dzieckiem, które przeżyło coś podobnego. W szkole Evensong, którą prowadzą członkowie Klubu Mefista jest jeszcze dwoje dzieci, które przeżyły podobną tragedię. Widać, że ktoś ewidentnie zaczyna polować na te dzieci i jest w stanie zrobić wszystko by się ich pozbyć.\nDetektyw Rizzoli czuje, że sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana niż wydaje się to prowadzącemu dochodzenie w sprawie zabójstwa Ackermanów detektywowi Crowowi, który już osądził i skazał człowieka pasującego do jego teorii. Jane stara się podążać za przeczuciem, które jej podpowiada, że nie był to napad rabunkowy tylko musi chodzić, o coś zupełnie innego. W tym wszystkim wspiera ją dr Maura Isles, która pojechała odwiedzić Juliana (chłopak, z którym walczyła o życie w "Dolinie Śmierci").\nKiedy wszystkie fragmenty układanki zaczynają wskakiwać na miejsce nagle zaczyna się robić coraz bardziej niebezpiecznie, a szkoła, która miała dać dzieciom schronienie zamienia się w pułapkę odciętą od świata.\nTess Gerritsen spisała się. "Ostatni, który umrze" jest książką ciekawą i przykuwająca uwagę (na tyle, że zagapiłam się i wysiadłam przystanek dalej niż zwykle). Ciekawa intryga, w której nic nie jest takie jak się wydaje na początku. Wydarzenia są pokazywane z bardzo różnych perspektyw, co nie utrudnia odbioru książki, ale pomaga w jakiś sposób poukładać niektóre fragmenty układanki samemu. Muszę się jednak przyznać, że parę razy wywiodło mnie to w pole, przez co finał okazał się o wiele bardziej zaskakujący.\nPisarka prowadzi fabułę w sposób bardzo przemyślany. Akcja stopniowo przyspiesza, by na końcu szaleć i powodować szybsze bicie serca, a nawet chęć szybszego przewracania kartek, bo człowiek chce wiedzieć jak ta cała awantura się skończy teraz, zaraz.\nDo tego bohaterowie. Sprawdzony duet składający się z upartej Jane Rizzoli i powściągliwej Maury Isles, który mierzy się z trudną do rozwiązania zagadką świetnie radzi sobie z zawiłą sprawą. Reszta bohaterów jest równie ciekawa, zwłaszcza mała Claire Ward intryguje i zachęca do tego by poznać ją bliżej.\nZ tą książką jest jednak jeden malutki problem. Trzeba znać wcześniejsze części, by zorientować się, w niektórych sytuacjach. Zwłaszcza tych dotyczących relacji Maury z Julianem i Anthonym Sansonem. Nie jest to duży problem, ale czasami może być irytujący.\nPodsumowując. "Ostatni, który umrze" jest świetną książką, w której pełno niespodziewanych zwrotów akcji i zmyłek dla czytelnika. Świetni bohaterowie, którzy postawieni przed nietypowym problemem potrafią sobie z nim poradzić, ale nie są nieomylni. Gerritsen w przeciwieństwie do Cooka trzyma poziom i mam nadzieję, że napisze jeszcze kilka tak ciekawych książek.\nAutor: Mika o 15:35 2 komentarze:\nEtykiety: Tess Geriritsen, thriller\nHouston... Mamy problem\nNo właśnie, mamy problem, a uściślając to ja mam problem z Grocholą.\nKiedy w księgarniach pojawiła się jej książka "Houston, mamy problem" to chciałam ją mieć już teraz zaraz najlepiej swoją, bo zapowiadało się ciekawie. Babska książka pisana z perspektywy faceta? Czemu nie? No, ale krążyłam dookoła niej i krążyłam, ale potem jakoś coraz bardziej mieszane uczucia mnie ogarniały. Koniec, końców Grochola wylądowała z powrotem na półce w księgarni. W końcu trafił do mnie egzemplarz biblioteczny i chyba dobrze się stało, bo...\nJeremiasz to trzydziestodwuletni facet, który zerwał z dziewczyną. Niby powód wiadomy, ale jednak nie do końca, bo facet sam jakoś nie chce się do tego przyznać. Najpierw wmawia sobie jaka to z jego byłej fleja nie była (no bo jak tu się przed samym sobą przyznać, że się samemu bajzel robi). Kilka prób podleczenia złamanego serduszka na zasadzie: czym się strułeś, tym się lecz. Do tego wszystkiego dochodzi mama, która chce dobrze, cały zastęp kumpli (w tym dwie dziewczyny, z czego jedna się nie liczy, bo w zasadzie jest po tej samej stronie barykady, co reszta męskiego światka), frustracje związane z brakiem roboty w zawodzie i Raszpla, która żyć nie pozwala. A wszystko to okraszone mniej lub bardziej inteligentnymi rozważaniami Jeremiaszka.\nTo, tak w telegraficznym skrócie, bo dzieje się dużo więcej i komentarzy jest od groma.\nNo i mi chyba najbardziej się o te komentarze rozchodzi. Jeszcze tak niezdecydowanego faceta nie widziałam! Jak babcię kocham normalnie wzięłabym i udusiła. To mu nie pasuje, tamto nie pasuje, ale z praniem do mamusi leci, bo nie wiem, czy toto pralkę ma, a nawet jeśli to pewnie za trudna w obsłudze. Pozbywa się z domu rzeczy po byłej, ale olejek do kąpieli zostawia, ba nawet się w nim wykąpie. Wszystkich zapewnia, że o Marcie już nie myśli, ale co chwila jest Marta to, Marta tamto. Ah i te błyskotliwe komentarze...\nPrzebrnięcie przez pierwsze 100 stron to był koszmar. Dłużyło się niemiłosiernie i wprost proporcjonalnie do chęci użycia tępego narzędzia na głowie głównego bohatera i narratora jednocześnie (nawet przy wzięciu poprawki na to, że nie lubię książek z narratorem pierwszoosobowym). Jeremiasz sam nie wie czego chce i utwierdza się w przekonaniu, że świat jest zły, niedobry i be. Największym złem na świecie są kobiety, których on i cała reszta jego płci (solidarność plemników jak się patrzy) nie rozumie. Małżeństwa i stałe związki też są złe i najlepiej byłoby je prawnie zakazać. Z drugiej strony próbuje się wepchnąć w nowe znajomości, niezobowiązujące flirty i zazdrości wszystkim sparowanym elektronom. Nie wyrobiłabym z takim facetem.\nKiedy w końcu się przyzwyczaiłam do sposobu bycia Jeremiasza to już jakoś poleciało i czytało się nawet przyjemnie. Czasem nawet się trochę uśmiałam i co mądrzejsze fragmenty podkreśliłam ołówkiem dla potomności (wiem, że niektórzy twierdzą, że to zbrodnia, ale co ja mogę). Na szczęście mądrości nie pochodziły od Jeremiasza, bo ten to się obraził jak go była wykorzystała seksualnie, ale jakoś nie zatrybił, że sam chciał wykorzystywać, bo jak stwierdził to zdrowo. No i to, co najważniejsze. Gdzieś tak, po 3/4 książki nasz wieczny chłopiec wreszcie zaczął dorastać! Z człowieka o postawie roszczeniowej i tak zwanego "pistoletu" zaczyna nareszcie dostrzegać, że nie on jest najważniejszy na świecie.\nAh! Byłabym zapomniała. Niesmowicie polubiłam Ingę i chciałabym zdecydowanie więcej o niej czytać. W jakiś sposób potrafiła ona wypomnieć Jeremiaszowi jego głupotę i przejść do porządku dziennego nad jego fochami.\nMuszę Grocholę pochwalić. Pisała jak facet, co prawda moim zdaniem troszkę zbabiały i rozmemłany, ale facet. To się niestety rzadko zdarza, że kobieta napisze świetnie z perspektywy faceta i odwrotnie. Jak to ujął kiedyś pewien mój znajomy: Dla faceta baby są zbyt skomplikowane, a chłopy dla kobiet zbyt prości w obsłudze.\nPowiem jednak szczerze, że chyba wolałabym jednak obejrzeć film na podstawie "Houston, mamy problem". Najlepiej, gdyby Jeremiasza grał Dorociński. Nie wiem, czemu, ale obaj wydają mi się troszkę w ten sam sposób rozmemłani. Po za tym chyba wolałabym jednak obserwować zachowanie tego pana z perspektywy widza, a nie słuchacza jego wywodów i przeżyć wewnętrznych. Bo oprócz tego, że sam Norris jest operatorem kamery, to w książce są takie momenty, że aż proszą się o sfilmowanie. Stąd chyba ten mój problem z Katarzyną Grocholą, że jej książki najlepiej czyta mi się zekranizowane. Bo często są to książki jakby pisane pod scenariusz filmowy.\nAutor: Mika o 17:45 7 komentarzy:\nEtykiety: Katarzyna Grochola, książka obyczajowa, romans\nO studentach, zbiorowym mózgu stułbi i płci mózgu słów kilka\nTak mnie naszło ostatnio żeby opisać coś z mojego podwórka, a inspiracją była grupa którą wzięłam od koleżanki na zastępstwo.\nWiadomo, studenci jak studenci. Jedni się uczą, drudzy nie, ale tamta grupka to był istny koszmar i moja całkowita porażka. Sama jeszcze niedawno byłam po stronie ocenianej, więc ktoś może mi zarzucić, że sodówka mi uderzyła do głowy i szaleję, że zapomniałam jak to jest. Nie wiem, może jestem nad ambitna, ale naprawdę staram się nie uprzykrzać nikomu życia. Niestety piątkowe zajęcia z fizjologii dały mi mocno w kość.\nO tym, że będą to koszmarne cztery godziny (żeby nie było 45 minutowe) ostrzegała mnie już koleżanka przez telefon. Grupa, która zamiast ucieszyć się, że nie będzie kartkówki, bo mają zastępstwo zrobiła takie miny jakby im ktoś co najmniej krzywdę zrobił. Co mnie zdziwiło bo podczas omawiania tematu nie potrafili (lub nie chcieli) odpowiedzieć na najprostsze pytanie. Przy części praktycznej mieli się podzielić zadaniami, po czym każdy miał omówić swoje ćwiczenia i na podstawie tego napisać na następny tydzień sprawozdanie. O tym, co się działo i jak prawie 3/4 próbek omal nie wylądowało na ścianie, bo ktoś nie pomyślał i bezmyślnie wlał do probówki cały roztwór, a potem zaczął podgrzewać opowiadać nie będę. Takich kwiatków z jednych ćwiczeń byłoby na kilkanaście stron. Najbardziej obrazili się na mnie jak jakieś dwa dziewczęta zrobiły sprawozdanko tylko ze swoich dwóch zadań i próbowały mi oddać twierdząc, że one zrobiły tylko to i o niczym więcej pisać nie będą. Żeby nie było cała reszta też tak chciała mi zrobić. Kiedy w końcu studenci naburmuszeni zostawili mnie sami z bałaganem. Odetchnęłam z ulgą i zaczęłam się zastanawiać jak to jest, że ośmioosobowa grupa potrafi podzielić się mózgiem stułbi.\nTak dla wyjaśnienia, żeby ktoś się nagle nie oburzył i na mnie nie nakrzyczał. Stułbia nie ma mózgu. Nie ma nawet jako takiego układu nerwowego, tylko sieć wielobiegunowych komórek nerwowych, których wypustki biegną we wszystkie możliwe strony. Mają za to kilka prościutkich receptorów zwanych ropaliami w skład, których wchodzą proste oczka (odbierają światło na zasadzie jest lub nie ma) i statocysty (narząd równowagi), ale po za tym nic więcej. Jak to więc jest, że te śmieszne zwierzaczki radzą sobie doskonale bez mózgu? Tego nie wiem i podejrzewam, że wiedzą to tylko one, ale radzą sobie całkiem świetnie i więcej do szczęścia nie potrzebują.\nNiestety ludzie potrzebują mózgu i ten mózg ewolucja nam całkiem ładnie skomplikowała. Nie tylko pod względem budowy anatomicznej, czy wykształcaniem różnych pięter czynności nerwowych. To z jednej strony komplikuje życie, a z drugiej strony pozwala nie myśleć o różnych podstawowych sprawach niezbędnych dla funkcjonowania organizmu. Wiele rzeczy robimy z automatu. Nawet uczenie może zachodzić bez naszego czynnego udziału, ale to temat już znacznie bardziej skomplikowany i może kiedyś coś jeszcze o tym skrobnę. Przechodząc jednak do głównego tematu okazuje się, że mózg też może mieć płeć i to niekoniecznie taką samą jak jego właściciel!\nWiadomo. Kobiety i mężczyźni różnią się pod wieloma względami. Kobiety to ta strona bardziej uczuciowa i gdyby zostawić ją gdzieś tylko z mapą to najprawdopodobniej się zgubią. Mężczyźni to znów ponoć żelazna logika i z mapą nie zginą. Niby jeden mózg, a tak naprawdę jeżeli zaczniemy się wgłębiać to nagle okaże się, że mężczyźni i kobiety różnią się pewnymi szczegółami np. kora lewej półkuli mózgu jest u pań grubsza niż kora półkuli prawej, a u panów jest odwrotnie, kobiety mają też większe ciało migdałowate (takie małe coś co odpowiada za emocje) niż mężczyźni itd. Ta anatomia decyduje o tym jakie mamy predyspozycje i w pewnym stopniu jak będziemy się zachowywać postawieni przed różnymi sytuacjami. Jednak nie tylko to decyduje jaką płeć będzie mieć mózg.\nSam temat płci jest teraz o wiele bardziej skomplikowany. Wyróżnia się teraz około dwunastu rodzajów płci i naprawdę można się w tym pogubić. Na rozwój płci wpływa wiele czynników, od biologii naszego organizmu, poszczególne etapy rozwoju w tym oddziaływanie różnych hormonów w czasie życia płodowego (i to ten czynnik uznaje się ponoć za najważniejszy) po wychowanie np. dziewczynki pomagają mamom w kuchni, a chłopcom nie wypada okazywać emocji (chociażby płakać).\nJest taka bardzo fajna książka, w której na ten temat piszą dość sporo i czasem można się mocno zdziwić. "Płeć mózgu" Anne Moir i Davida Jessel'a to książka bardzo ciekawa i zmieniająca nastawienie do różnych rzeczy. Dlatego więc warto po nią sięgnąć i przeczytać.\nA jeśli ktoś chce zobaczyć jaką płeć ma jego mózg, to w sieci krąży wiele tego typu testów, wystarczy tylko mocno pokopać.\nDo tego tematu można też podejść od strony nieco mniej poważnej. Dlatego na zakończenie moich mniej lub bardziej udanych wywodów pewien filmik. Bawcie się dobrze:\nJuż po pierwszym dniu czytania "Houston, mamy problem" mam dość. Chyba dobrze, że kiedyś zachodziłam koło tej książki, a w końcu jej nie kupiłam, ale o tym następnym razem.\nAutor: Mika o 22:35 4 komentarze:\nDo polskich autorów podchodzę ostatnio z dużym dystansem, ponieważ kilka razy sparzyłam się dość poważnie. Dlatego sama pewnie książki Marty Zaborowskiej bym nie wzięła, tym bardziej, że to dopiero debiutująca pisarka. Jednak pani z biblioteki bardzo polecała. Zabrałam za "Uśpienie" i nie żałuję, choć mam kilka dość poważnych zastrzeżeń, ale o tym za chwilę.\nZ podwarszawkiej kliniki psychiatrycznej ucieka groźny psychopata, na którym wiszą oskarżenia o bezczeszczenie zwłok, a dodatkowo pewna rodzina oskarża go o zamordowanie syna. Lokalna policja sobie z tym nie radzi, więc ściągają posiłki w postaci młodej, ale dość znanej pani detektyw Julii Krawiec. Pytanie, które by się mogło nasunąć, czemu świetna policjantka zgadza się wyjechać i pomóc im w śledztwie. Okazuje się, że bezkompromisowa detektyw ma poważne problemy z alkoholem, dodatkowo nie potrafi się dogadać z byłym mężem, a swoje problemy, pracę stawia ponad córkę Sylwię, która zaczyna dość poważnie chorować. Komisarz znając jednak dorobek dziewczyny postanawia dać jej jeszcze jedną szansę, która ta stara się skwapliwie wykorzystać. Zaczyna prowadzić wyjątkowo skomplikowane śledztwo, w którym okazuje się, że nic nie jest takie jakie wydawało się na pierwszy rzut oka. Żeby tego było mało w tle pojawia się malusieńki wątek romantyczny z ordynatorem szpitala w tle. Doktor Artur Maciejewski bawi się domorosłego detektywa i pomaga Julii Krawiec.\nTak to wygląda w telegraficznym skrócie. Książka jest przemyślana i świetnie napisana. Autorka raz za razem wprowadza swoich bohaterów i czytelnika w błąd. I tak na dobrą sprawę każdy kogo podejrzewamy może być mordercą, ale takiego zakończenia raczej się nie spodziewałam. Akcja pędzi swoim rytmem, czasem szalonym (zwłaszcza pod koniec), a czasem spokojnym. Krąży wokół różnych wątków, które w końcu udaje się zebrać, powiązać i wyjaśnić. Nie było żadnych pominiętych wątków, a jeśli już jakiś nie był zakończony to bardzo łatwo można się było domyślić jego rozwiązania.\nPostacie... No i tu właśnie miałam sporo zarzutów. Artur Maciejewski postać wręcz irytująco kryształowa, która wypomina Julii jej błędy i starająca się ją moralizować. Julia też nie lepsza. Kobieta do tego stopnia zafiksowana na swojej pracy, że nie bierze pod uwagę dobra dziecka i je zaniedbuje. Zapomina o wizycie u lekarza, zapomina odebrać wyników, obiecuje córce, że spędzi z nią troszkę czasu, a gna do roboty, chcąc udowodnić facetom, że jest lepsza od nich. Gdy jej mała Sylwia zaginęła woli sięgnąć po wódkę i prochy zamiast jak zapewnia całe otoczenie wziąć sprawy w swoje ręce. Bagatelizuje telefon od kolegi z pracy, który mówi, że zgłosił się dzieciak, który mówi, że w jakimś opuszczonym domu jest uwięziona dziewczynka. Dopiero później zaczyna szaleć i szukać zaginionego raportu. Jedyną postacią, która tak naprawdę przypadła mi do gustu nie wiadomo dlaczego jest pojawiający się okazjonalnie Witebski.\nWiem, że popularny jest w kryminałach motyw genialnego policjanta/policjantki z problemami, ale przyznam się szczerze, że zaczyna on mi już bokiem wychodzić. A współpraca cywila z policją, gdzie cywil pełni rolę kogoś w rodzaju asystenta przy śledztwie też jest irytująca. Nie wiem, może muszę dać szansę bohaterce i dać jej się rozwinąć w następnej powieści, którą Marta Zaborowska zgodnie z tym, co jest napisane na plecach książki ma napisać.\nJest to bardzo dobry debiut. Książka ma ciekawą i intrygującą fabułę naszpikowaną zagadkami. Szkoda tylko, że główna bohaterka doprowadzała mnie do szału.\nKsiążka bierze udział w wyzwaniu: Czytamy polecone książki\nAutor: Mika o 17:35 7 komentarzy:\nEtykiety: Czarna seria, kryminał, Marta Zaborowska\nIle aniołów może zatańczyć na główce od szpilki? Teoretycznie ani jeden, bo aniołowie nie tańczą, ale jeśli się uprzeć to można znaleźć jednego, który pewnie by zatańczył, gdyby miał dobrą partnerkę. Jeżeli jednak upierać się jeszcze bardziej, to na główce od szpilki mogą zatańczyć miriady miriad aniołów. Koniec końców demony też są aniołami, tyle, że upadłymi. Ci natomiast z racji swojego upadku tańczyć potrafią, chociaż nie koniecznie tak jak to sobie wyobrażamy.\nPomieszanie z poplątaniem prawda? No i taki jest właśnie "Dobry Omen" duetu Gaiman & Pratchett.\nWszystko zaczyna się od tego, że na świat ma zostać sprowadzony Antychryst. Z tym, że syn Szatana jest niemowlęciem, które trzeba podmienić i odpowiednio wychować, żeby wielki NIEWYSŁOWIONY plan mógł dojść do skutku. To zadanie spada na diabła nazwiskiem A.J. Crowley, któremu wcale nie uśmiecha się przykładać ręki do potencjalnego Armegeddonu. Z tej prostej przyczyny, że mimo swojego zadania szerzenia zła na Ziemi bardzo polubił ludzi. Dlatego, więc konsultuje te sprawę ze swoim przyjacielem i jednocześnie wrogiem, czyli aniołem Azirafalem. Obaj wykoncypowali więc, że trzeba Antychrysta wychować tak, żeby był bardziej ludzki niż diabelski. Niestety kiedy przychodzi wyczekiwany Dzień Ostateczny okazuje się, że doszło do pomyłki przy pomienianiu dzieci przez zakonnice satanistki i dziecko poddawane sprzecznym sygnałom od nauczycieli, którymi zostało otoczone okazuje się być zwyczajnym dzieckiem. W tedy Crowley z Azirafalem wpadają w lekką panikę, przy czym naszemu demonowi grunt się bardziej pod nogami pali, bo spartaczył zadanie i piekło może mu się na głowę zwalić. Panowie postanawiają, więc odszukać Antychrysta i zapobiec Armageddonowi.\nŻeby nie było jednak zbyt prosto. Wokół tego wszystkiego śledzimy losy czterech Jeźdźców Apokalipsy (i tak jest Śmierć, mówiący DUŻYMI LITERAMI!). Podglądamy życie prawdziwego Antychrysta imieniem Adam Young, który tworzy ze swoimi przyjaciółmi gang rozrabiaków, ale w gruncie rzeczy jest dobrym dzieckiem. Wysłuchujemy przistoynych i akuratnych profecyi Agnes Nutter odczytywanych przez zawodowych potomków, które choć dziwaczne sprawdzają się całkowicie. Pojawia się romansik między tropicielem wiedźm, a wiedźmą, czyli Newtonem Pulsiferem, a Anathemą Device (co Agnest też przepowiedziała). Świat zaczyna szaleć, a Głód z Wojną, Skażeniem i Śmiercią mkną na swych motorach żeby w końcu zacząć Arnageddon, a za nimi Crowley w płonącym Bentley'u, na różowym skuterze Azirafal w ciele mrs. Tracy z przyklejonym do pleców tropicielem wiedźm, żeby Armageddonowi zapobiec. Czyli ponownie pomieszanie z poplątaniem.\nParadoksalnie rzecz biorąc to podobał mi się ten bałagan. Szaleństwo Pratchetta oderwane od rzeczywistości z nutką zadumy tak charakterystyczną dla Gaimana. Każda z opowiadanych równolegle historii biegnie swoim rytmem i jest przerywana w różnych często dziwacznych momentach, by zacząć się w jeszcze dziwaczniejszych. Ale książki Pratchetta mają właśnie to do siebie, że to co u innych autorów powoduje, że dostaję nerwicy, to u niego wydaje się być jak najbardziej naturalne i na miejscu, a jeśli to wszystko jest jeszcze okraszone tym, co potrafi Gaiman to ja jestem w siódmym niebie. Chociaż muszę się przyznać, że na początku odnosiłam wrażenie, że "Dobry Omen" ma tak naprawdę tylko jednego autora. Z jednej strony to duży plus, bo książka jest spójna (choć w przypadku Pratchetta ciężko mówić o spójności) i nie ma się wrażenia, że pisał ją schizofrenik. Kiedy jednak się wczytać troszkę bardziej to można zobaczyć, że jest w tym wszystkim drugie dno.\nJeszcze słóweczko o okładce. Tak jak w środku, tak i na zewnątrz mamy pomieszanie z poplątaniem. Fajne w niej jest to, że kiedy czytamy książkę to łatwo możemy zidentyfikować postacie, a nawet sytuacje, które się na okładce pojawiły. Zombie Sputnik Corporation świetnie wykonała swoją robotę i zachowała pratchettowski klimat.\nMi się "Dobry Omen" podobał, ale nie jest to książka dla wszystkich, ponieważ trzeba lubić twórczość Pratchetta i Gaimana. Jeżeli sięgnie po nią ktoś, kto nie wie czego się spodziewać to się zrazi, ale jeśli sięgnie po nią ktoś kto uwielbia chociaż jednego z dwóch autorów, to z przyjemnością będzie śledził pomieszanie z poplątaniem jakie panuje w przededniu Armageddonu.\nA wnioski jakie z całej tej awantury płyną? Nic wielkiego i wydumanego. Po prostu: czerń jest warunkiem istnienia bieli.\nAutor: Mika o 20:44 5 komentarzy:\nEtykiety: duet pisarski, fantastyka, Neil Gaiman, Terry Pratchett\nO studentach, zbiorowym mózgu stułbi i płci mózgu ...


Katalog Norton 2019\nZobacz krążek Norton Rapid Blend Vortex 5AM w akcji, jak blenduje i oczyszcza stal. to bardzo wszechstronny krążek, który pozwala szlifować, blendować i wykańczać; wszystko w jednym.\nNorton zapewnia najlepszy produkt dla wszystkich rozwiązań do obróbki metalu.\nGwiazdy szlifierskie Norton są idealne do usuwania zadziorów i wykańczania trudno dostępnych miejsc.\nŚciernice listkowe Norton\nŚciernice listkowe Norton do szybkiego i łatwego wykończenia powierzchni.\nNowe urządzenia z serii NorBevel-6 oraz NorBevel-12 marki Norton to rewolucja w ukosowaniu i zaokrąglaniu krawędzi metalowych.


Transport Spedycja Ogłoszenia | transport ,spedycja magazynowanie Baza firm transportowych, Firmy spedycyjne, Przewoźnicy, Transportowcy, Wizytówki firm spedycyjnychTransport, ładunki, wolne pojazdy - Giełda ładunków\ntel: 502 100 500\nkom: 600 050 600\nfax: 071 303 3321\n2005-11-09 07:43:02 Branża firmy: ---\neSpedytor.pl -Transport Spedycja Ogłoszenia | transport ,spedycja magazynowanie Baza firm transportowych, Firmy spedycyjne, Przewoźnicy, Transportowcy, Wizytówki firm spedycyjnychTransport, ładunki, wolne pojazdy - Giełda ładunków. Tutaj możesz umieścić informację swoich wolnych pojazdach (wolny ciągnik, wolny bus, ciężarówka) w dziale wolne pojazdy, a w dziala giełda ładunków - wolne ładunki do przewiezienia. Twoja firma transportowa może założyć wizytówkę, na której zaprezentuje się, a osoby odwiedzające zobaczą wszystkie zamieszczone ogłoszenia o wolnych pojazdach lub ładunkach. Spedycja i Spedytorzy i inne przedsiębiorstwa mają możliwość pozostawienia swoich ogłoszeń dotyczących chęci kupna lub sprzedania pojazdów, samochodów, ciężarówek, busów i innych rzeczy. Za pomocą naszego serwisu spedycja i transport może także zamieścić ogłoszenie o poszukiwaniu pracy lub ofertę pracy. Na forum dysksutujesz o wszystkich aspektach działania firm transportowych, spedycyjnych, transporcie międzynarodowym i krajowym, TIR itp. Pozostawienie na naszym serwisie swoich informacji o własnych pojazdach, maszynach, samochodach czy ładunkach to gwarancja sukcesu dla Twojego Przedsiębiorstwa. Strona espedytor.pl korzysta z plików cookies (ciasteczek). Więcej w regulaminie strony.


Artykuł o sprzątaniu - http://wcs.szczecin.pl/\nPoprawianie swojej urodyNieodzowny element ogrodzenia- bramaGabinet dentystyczny ZabrzeWybór roślin do ogroduWybór fajnych i pasujących ubrań, co i jak2020 najlepszym okresem aby naprawić laptopaJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Transfery lotniskowe, kwestia cenyOprogramowanie dla firmIdziemy do stomatologaWspinaczka - to z pewnością warto wiedziećStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachO salonach urody i zabiegach kosmetycznychKrótko o sklepach internetowych. Tworzenie i projektowanieElectric services and Hi-techPremium oil - for your engineDlaczego warto inwestować w artykuły drukowaneDobry i niezbędny sprzęt wspinaczkowy - kwestie bezpieczeństwaOtwieranie i zamykanie bramy na pilota! Wygodne czy nie?Drobnoustroje - jak z nimi walczyć?Sauny - nowy trend do ogroduLepsze sposoby jak kupić włoską kawę w sieciAre All-in-one printing devices any good?W centrum zaproszeń ślubnychKrótko o leczeniu stwardnienia rozsianegoSzczury w Twoim domu? Nie chcesz tych gościElectrical mishaps and the profession to deal with themPremium oil is the solution for your engineWizyta u psychiatry - nie ma się czego baćOutsourcing bhp


Aplikacje usprawniające współpracę zdalną - Goldplace: Blog\nAplikacje usprawniające współpracę zdalną\nGold Place > Blog > Aplikacje usprawniające współpracę zdalną\nDodano 7 grudnia 2016 w kategorii Praca zdalna\nBezpośrednią obecność pracowników w biurze i żywe dyskusje nad prowadzonymi projektami w dużym stopniu można zastąpić, wykorzystując aplikacje usprawniające pracę.\nObecnie dostępnych jest coraz więcej aplikacji, które stworzono specjalnie z myślą o współpracy zdalnej. Z większości z nich można korzystać także w wariantach bezpłatnych, dzięki czemu możemy je przetestować, nie ponosząc przy tym żadnych kosztów.\nPamiętajmy jednak, aby wybierając oprogramowanie, które ma być stosowane codziennie przez wszystkich członków wirtualnego zespołu, faktycznie ułatwić im pracę.\nPraca zdalna – jak rozwiać wątpliwości\nAby było to możliwe, każda aplikacja powinna być:\nprosta – a więc intuicyjna, niewymagająca wielogodzinnego szkolenia i nie spowalniająca pracy nad danym projektem;\nłatwo dostępna – czyli dostępna zarówno w wersji desktopowej, jak i mobilnej, by współpracownicy mogli z niej korzystać w każdych warunkach;\nniezawodna – by pracy nie dezorganizowały np. przerwy w dostępności on-line lub awarie.\nPrzykłady aplikacji mogących ułatwić współpracę zdalną:\nSlack – w programie tworzymy wątki tematyczne, a w każdym wątku współpracownicy rozmawiają ze sobą jak na czacie, mogą też przesyłać sobie linki i pliki. Dzięki temu aplikacja może zastąpić e-mail. Zamiast wysyłać setki maili, możemy błyskawicznie odpowiadać na poszczególne wątki.\nSystem CRM, np. Firmao, miniCRM – aplikacje do zarządzania relacjami z klientami, w których zadania można przypisywać poszczególnym pracownikom. Dzięki temu w jednym programie możemy sprawdzić m.in., które zadania zostały wykonane i przez kogo, które są realizowane w terminie, a które mają opóźnienia.\nTrello – wszechstronne narzędzie do zarządzania projektami. Strona główna systemu składa się z tablic, do których członkowie zespołu mogą przypinać różne informacje (teksty, obrazy, załączniki). Dzięki temu można wspólnie (i kreatywnie) pracować nad rozmaitymi sprawami, podsuwając sobie wzajemnie przeróżne pomysły i inspiracje.\nToggl – narzędzie umożliwiające mierzenie czasu pracy (także pracownika zdalnego). Dzięki niemu zyskujemy wiedzę nie tylko na temat tego, ile czasu w ciągu dnia, tygodnia czy miesiąca pracownik przeznaczył na pracę, ale sprawdzimy również, ile czasu zajęła mu realizacja konkretnych projektów lub praca dla danego klienta. Na tej podstawie możemy też porównać np. efektywność dwóch pracowników przy wykonywaniu podobnych projektów.\nJeśli regularne spotkania z pracownikami „w realu” nie są możliwe, warto pomyśleć, w jaki sposób je zastąpić, by ułatwić wymianę pomysłów oraz bardziej realistyczny kontakt. Dobrym rozwiązaniem mogą być rozmowy video z wykorzystaniem Skype’a lub Google Hangouts. Skype umożliwia równoczesne połączenie z dziesięcioma osobami, a Hangouts – z dziewięcioma. Być może warto z góry ustalić, że tego typu spotkania będą organizowane zawsze w tym samym czasie – np. konkretnego dnia tygodnia, zawsze o tej samej godzinie.\nKorzystając z odpowiednich narzędzi możemy sprawić, że współpraca zdalna będzie równie efektywna jak praca w biurze, przy jednoczesnym zachowaniu korzyści płynących z telepracy.


Tragedia w Ukrainie. Fatalny wypadek, nie żyją uchodźcy\nmar 16, 2022 uchodźcy, ukraina, wypadek\nDo tragicznego wypadku doszło w środowy poranek w obwodzie chmielnickim w Ukrainie. Bus, w którym znajdowali się uchodźcy zderzył się z autokarem. W wyniku tego śmierć poniosło siedem osób, a dziewięć kolejnych zostało rannych.\nFatalny w skutkach wypadek miał miejsce w środę rano 16 marca we wsi Łozowa w obwodzie chmielnickim w zachodniej części Ukrainy. O konsekwencjach zdarzenia poinformował z kolei dziennik „Ukraińska Prawda”.\nMiejscowa policja przekazała, że prowadzony przez 61-letniego mężczyznę z obwodu donieckiego autokar zderzył się czołowo z busem. W jego środku znajdowali się uchodźcy, którzy jechali z Dniepru do Tarnopola.\n„Ratownicy za pomocą specjalnych narzędzi uwolnili rannych i wydobyli ciała zmarłych z uszkodzonego minibusa” – podała Państwowa Służba Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych.\nW wyniku wypadku zginął kierowca busa, a także sześciu pasażerów. Pozostałych dziewięć osób trafiło do szpitala w Wołoczyskach. Lokalna policja ustala okoliczności tragedii. Kierowca i pasażer autokaru nie odnieśli poważnych obrażeń.\nАвтобус із біженцями потрапив у ДТП на Хмельниччині – 7 загиблих https://t.co/IoSOOinmFm pic.twitter.com/xLjcOzPFjM


SKW wspiera Kampanię Białych Serc – Szkoła Podstawowa nr 29 w Częstochowie – Start\n– SKW wspiera Kampanię Białych Serc\nSKW wspiera Kampanię Białych Serc\nArtykuł z dnia 29 października, 2021 by\tsp29\twAktualności\nW październiku, podobnie jak w ubiegłym roku, nasza szkoła przystąpiła do Kampanii Białych Serc, której celem jest przeciwdziałanie uzależnieniom. Szczególnie w propagowanie akcji zaangażowali się uczniowie Szkolnego Klubu Wolontariatu.\nWolontariusze, świadomi zagrożenia wynikającego z uzależnienia od alkoholu, także wśród nastolatków, zadbali o przygotowanie ogromnej ilości białych serc, które zagościły w każdym miejscu naszej szkoły, widoczne zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz budynku. Wszyscy uczniowie i każdy przechodzień stali się odbiorcami, a tym samym uczestnikami naszej akcji.\nAby serduszka nie pozostały nieme, nasi Wolontariusze uzbroili się w różnego rodzaju instrumenty oraz przygotowane przez siebie transparenty i „zrobili hałas”, by tym samym ogłosić swój manifest przeciwko spożywaniu alkoholu, a zwłaszcza piwa, przez najmłodszych konsumentów. Zwieńczeniem głośnego manifestu, było utworzenie żywego serduszka.\nNasza szkoła zawsze dba o dobro zwierząt, dlatego z wielkim entuzjazmem podjęliśmy akcję „Biała Łapka”, która jest jednym z zadań tegorocznej edycji “Kampanii Białych Serc”. Plakaty zachęcające do udziału w zbiórce artykułów dla bezdomnych zwierząt, opatrzone symbolem „Białej Łapki”, pojawiły się w całej szkole. Serdecznie prosimy Wszystkich, którym los bezdomnych zwierząt nie jest obojętny, o wsparcie naszej akcji. Zapewne produkty zebrane przez poszczególne klasy ułatwią życie mieszkańcom schroniska dla zwierząt.


Kraina Mrówek – Twój ulubiony sklep z mrówkami\nDo darmowej dostawy brakuje Ci 265,00 zł – śmiało, dorzuć coś do koszyka!\nZobacz koszyk „Kabel grzewczy 15W 5,5m – Terrario Premium” został dodany do koszyka.\nRozdajemy królowe Manica rubida zupełnie za darmo do każdego zamówienia powyżej 200zł bez żadnych wymogów.\nJedyne co musisz zrobić to opłacić zamówienie za 200zł lub więcej, a w paczce znajdziesz gratisową królowa Manica rubida z lotu 2022 !\nPromocja zaczyna się od 15/05/2022 i trwa do końca maja lub do wyczerpania zasobów.\nZ kodem “drewno” otrzymują Państwo -10% na wszystkie drewniane gniazda.\nAkcja trwa do końca maja.\nBardzo się cieszymy, że zawitałeś na naszą stronę.\nZnajdziesz tutaj największy wybór mrówek w Polsce z gwarancją żywej dostawy.\nNajwyższej jakości kolonie mrówek, formikaria oraz akcesoria hodowlane.\nW sprzedaży mrówki z prawie całego świata.\nWybierz kategorię z mapy\nForeign customers are welcome to visit and shop at antsatan.com\nJeżeli masz jakieś pytania pisz do nas śmiało / If You have any questions do not hesitate to ask.\nSerdecznie zapraszamy do zakupów / Have a great shopping 🙂\nCena już od 175,00 zł Wybierz opcje\nCena już od 200,00 zł Wybierz opcje\nCena już od 115,00 zł Wybierz opcje\nCena już od 65,00 zł Wybierz opcje\nFormikaria, gniazda, areny dla mrówek\nArena akrylowa S5\nCena 55,00 zł Dodaj do koszyka\nFormikarium korkowe XL typu “T” – gniazdo z areną\nCena 225,00 zł Dodaj do koszyka\nGniazdo akrylowe Z5\nCena 75,00 zł Brak w magazynie\nGniazdo akrylowe Z7\nCena 135,00 zł Dodaj do koszyka\nAkcesoria do hodowli mrówek\nEtykieta naklejka Live Animals\nCena 6,50 zł Dodaj do koszyka\nKaraczany Pseudoglomeris magnifica\nCena już od 90,00 zł Wybierz opcje\nSiatka ze stali nierdzewnej – wentylacja\nCena już od 7,00 zł Wybierz opcje\nAnt Expert – domki – mini dekoracja\nCena już od 15,00 zł Brak w magazynie\nOgrzewanie do hodowli mrówek\nHeat pack 40h – ogrzewacz do transportu zwierząt\nCena już od 5,00 zł Wybierz opcje\nHeat pack 72h – ogrzewacz do transportu zwierząt\nCena już od 8,75 zł Brak w magazynie\nKabel grzewczy 15W – Repti-Zoo\nCena 45,00 zł Dodaj do koszyka\nKabel grzewczy 15W 5,5m – Terrario Premium\nCena 35,00 zł Dodaj do koszyka\nMrówki bardzo fajne, bardzo szybkie przyrosty, dobrze jedzą, paczka dotarła szybko. Wszystko jest bardzo korzystnie zapakowane, polecam :)\nZamówiłem kolonie 1Q 5-9W dostałem 1Q 7W + 4 poczwarki 10+ larw i 10+ jaj polecam ten sklep\nGreat, I recommend .. the ants arrived in Slovakia without any problems and on time 👍\nWszystko super !!! Świetny sklep, wszystko na najwyższym poziomie, polecam z czystym sumieniem 😊👍👌\nWszystko super. Mrówki dotarły żywe na drugi dzień. Bardzo dobrze zabezpieczona paczka. Polecam w 100%\nSzybka wysyłka, dobre pakowanie, mrówki żywe. Zamówiłem 5-15 było 7.\nProdukt dotarł cały i nienaruszony, jest solidnie zrobiony. Otrzymałem nawet pipetę, talerzyki i 2 małe probówki.\nWszytko Dobrze zapakowane kolonia doszła cała i zdrowa\nTowar świetnie zapakowany zgodny z opisem. Formikarium bardzo dobrze wykonane, eleganckie w wyglądzie i szczelne. Podzielone komory super sprawa:). Polecam z czystym sumieniem\nMrówki messor Barbarus dotarły całe i scięsliwe i żywe\nGniazdo bardzo spoko, razem z areną S1 tworzy fajny zestaw startowy dla nieco podrośniętej kolonii. Jedyna wada, moim zdaniem, to brak drugiego wejścia z tyłu lub boku, dałoby to bardzo fajne opcje rozbudowy wraz ze wzrostem kolonii, bez konieczności przesiedlania mrówek.\nZakup Q+5-9w, dostałem 6w, więc wszystko się zgadza. Zakup w grudniu, dość zimno, mimo to mrówki dotarły w świetnej formie. Polecam.\nmoja kolonia pszysła cała i zdrowa już ja odworzyłem probuwke pierwsze mrówki zwiedzali nową arene . one zostały panczernie zapakowane\nFormikarium idealne dla moich Lasius Niger. Mrówki maja się świetnie a to dopiero początkująca kolonia. Jest małe, co jednocześnie idzie na plus, bo nie wymaga dużo przestrzeni jak i nie przytłacza mrówek.\nzakupiłem mrówki messor barbarus królowa jest w dobrym stanie i jest sporo robotnic. Polecam.\nZamówiłem kolonie 10-15 robotnic a otzrymałem ok 20 plus poczwarki i larwy. Kolonia pancernie zapakowana.\nKrólowa cała i zdrowa dotarła z jedną poczwarką. Pancernie zapakowane\nMam juz pewien czas te mrowki. Jedna królowa ma już poczwarki. Polecam\nKolonia w świetnym stanie oraz jakości. Grzyba przybywa z każdym dniem. Serdecznie Polecam!\nPaczka dobrze zapakowana, królowa cała i zdrowa.\nPaczka przyszła bardzo szybko a sama mrówka żyje i ma się dobrze i jest naprawdę ładna polecam:)\nPrzesyłka dotarła cała i zdrowa razem z robotnicami, królową i pakietem potomstwa już w drodze :) dobrze zadbane i piękne! Polecam serdecznie ten gatunek i sklep.\nMoja kolonia przyszła w stanie idealnym. Dostawa była szybka a mrówki były pancernie zapakowane. :)\nZakupiłem q+ 5-9 w doszło 10 robotnic 3 poczwarki larwą i pakiet jaj. Świetnie zapakowane. Nie było możliwości aby coś stało się mrówkom. Serdecznie polecam !!!!!\nŚwietna obsługa. Kolonia w super kondycji. Polecam\nMrówki dotarły całe i zdrowe już tego samego dnia furażerowały wbrew obiegowej opinii nie są ani nudne ani nie ruchliwe co jakiś czas wychodzi aż po 5 mrówek po pokarm A jedna z nich to ciągle exploruje arenę:) nie są strachliwe, polecam tego sprzedawcę dokładnie jak poprzednik pisał pancernie opakowane I bez problemowa dostawa ;)\nMrówki zapakowane bardzo bezpiecznie. Kolonia dotarła cała i zdrowa. Mrówki są w świetnej kondycji i wyglądają na zadowolone z nowego domu :) Ilość robotnic zgodna z opisem. Na pewno keszcze tu wrócę!\nPrzyszła pancernie zapakowana. Wszystko w jak najlepszym porządku.\nMrówki pancernie zapakowane. Wszystko żywe bez problemu je oraz pojawiły się kolejne robotnice.\nKolonia dotarła w doskonałym stanie, a sprzedawca szybko odpowiada Polecam!\nPolecam! Grzybiarki potrafią być naprawdę ciężkie w początkach hodowli, a od tego sprzedawcy już drugi raz dostaję zdrową kolonię, z żywym rosnącym grzybem i mrówkami, które o niego dbają. Przesyłka została bardzo dobrze spakowana do przewozu. Sama kolonia została umieszczona w pojemniku, który jest bardzo łatwy w obsłudze i ułatwia start z tak wrażliwym na zmiany temperatury i wilgotności grzybkiem. Mrówki nie są zbyt wybredne i dokładają sporo substratu do grzyba, a ich obserwacja jest fascynującą. Ponadto wszystko, zakup polecam ze względu na nieocenioną pomoc sprzedawcy. Świetny kontakt i wskazówki, które pomogą uniknąć błędów przy tak wrażliwej kolonii!\nSuper jakość i wykonanie. Proste w użytkowaniu. Moje pierwsze akrylowe gniazdo z areną i napewno będą kolejne. Super produkt.\nBardzo ciekawa mróweczka. Cała paczka super zapakowana. Jest to moja druga Kolonia z tego sklepu. Polecam serdecznie.\nVery nice ants and healthy colony, quite a rare species as it is the first of the Amoimyrmex new classification. The seller provides a great service, waiting for the best weather to ship the colony. The shipping was less than 24 hours to reach my door in France in a perfect packaging still very warm. I recommend greatly.\nZawartość mystery boxa posiada dużo fajnych i potrzebnych artykułów\nŚwietnie zapakowane polecam\nKolejna wzorowa transakcja, zdecydowanie polecam!


Moment na cyfryzację w Polsce jest teraz!\nFlyPR 27 grudnia 2016 Moment na cyfryzację w Polsce jest teraz!2016-12-27T14:40:41+01:00 Inne No Comment\nWedług najnowszego raportu Top of Digital Europe (ToDE), niezależnej organizacji analityczno-badawczej ICT dla regionu państw Morza Bałtyckiego, Polska posiada ogromny potencjał cyfrowy, który w dużej mierze jest niewykorzystywany. Teraz jest dobry moment na to, by zacząć go wykorzystywać i czerpać korzyści z rosnącej liczby startupów i zainteresowania ze strony międzynarodowych firm. Nadzieję, że Polska dorówna innym krajom regionu państw Morza Bałtyckiego, dają wprowadzane aktualnie projekty rządowe i inicjatywy prywatne, mające na celu wsparcie rozwoju cyfrowego.\nGłównym celem, jaki przyświeca działalności ToDE jest promowanie jednolitej gospodarki cyfrowej w regionie państwa Morza Bałtyckiego, a także zobrazowanie ogromnego potencjału i korzyści wynikających z nawiązania transgranicznej współpracy w sektorze nowych technologii i cyfryzacji. Temu zagadnieniu w głównej mierze poświęcone były dwa ostatnie raporty ToDE. Ukazywały one osiągnięcia i potencjał tkwiący w ustrukturyzowanej współpracy w regionie oraz jej duży wpływ na rozwój gospodarczy. Kraje w regionie są faworytami w gospodarce cyfrowej. Polska, stanowi natomiast ważne źródło zasobów wysoko wykwalifikowanych specjalistów ICT.\nPoziom cyfryzacji w 2016\nNajnowszy raport ToDE „Stan Cyfryzacji Regionu 2016”pokazuje, że Polska nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału oraz możliwości, jakie niesie za sobą cyfryzacja. Wraz z Łotwą i Litwą nadal pozostaje w tyle w stosunku do innych krajów regionu w kluczowych kategoriach. Problemem jest zbyt wolne tempo rozwoju cyfrowego oraz za mały dostęp do nowoczesnych technologii. Polska plasuje się na pierwszym miejscu pod względem największej ilości osób, które nigdy nie korzystały z Internetu (25%), posiada również wysoki odsetek gospodarstw domowych bez dostępu do sieci (19%). Polska prezentuje również wolny przyrost przedsiębiorstw korzystających z usług w chmurze (mniej niż 10%), a właśnie to otwiera przed firmami szerokie możliwości rozwoju i działalności również poza granicami kraju. Podsumowując, przy dotychczasowym tempie rozwoju potrwałoby to zbyt długo, by dogonić poziom obserwowany w Estonii czy Norwegii.\nPomimo pewnych wyzwań, Polska ma ogromny potencjał, na przykład w zakresie wiedzy teleinformatycznej – mówi Torben Aaberg, Head of Public Affairs w Baltic Development Forum, organizacji będącej współzałożycielem ToDE. Zauważamy wzmożoną aktywność startupów oraz zainteresowanie ze strony globalnych firm, co oznacza, że nadszedł właściwy moment na wykorzystanie tego potencjału. Niewykorzystanie tej okazji może spowolnić wykorzystywanie cyfryzacji w budowaniu polskiej gospodarki. Promowanie firm cyfrowych i szeroko rozumiana cyfryzacja biznesu może korzystnie odbić się na całej gospodarce i społeczeństwie. Aaberg twierdzi, że otwarta gospodarka to integralna część procesu tworzenia większego rynku cyfrowego między krajami. Z regionalnego punktu widzenia, choć inne kraje mogą być w pewnych aspektach bardziej zaawansowane, realny wpływ i wkład, jaki Polska może wnieść do większego rynku cyfrowego, będzie bardzo istotny.\nPozytywne trendy w administracji państwowej\nPolska wciąż pozostaje w tyle innych krajów w regionie, jednak zauważyć można pozytywne działania, przejawiające się licznymi inicjatywami rządowymi i prywatnymi na tym polu – mówi Piotr Marczuk z Microsoft Poland. Dobrym przykładem jest nawiązanie ściślejszej współpracy administracji państwowej z szeroko pojętą branżą ICT (dysponuje zaawansowanymi technologicznie rozwiązaniami)i udostępnianie usług e-government nie poprzez strukturę państwową, a poprzez system biznesowy. Już teraz powołane rok temu Ministerstwo Cyfryzacji pochwalić się może szeroką współpracą z sektorem bankowym. Rezultatem było wdrożeniem m.in. projektów 500+ online, czy Profil Zaufany. Pozytywnym sygnałem, mówi Marczuk, jest również projekt zakładający budowę Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej, którego założeniem jest podłączenie do 2018 r. wszystkich szkół w Polsce do szerokopasmowej sieci oraz wprowadzenie do nich podstaw nauki kodowania.\nSzansa dla polskich przedsiębiorstw\nNa uwagę zasługują również prywatne inicjatywy, mające na celu budowanie konkurencyjność Polski i przyspieszenie jej rozwoju cyfrowego. Bardzo aktywna na tym polu jest firma Microsoft, która już od dłuższego czasu inwestuje w dostarczanie technologii do polskich startupów. Uruchomiliśmy specjalny program BizSpark, który pozwala przez pierwszy okres wchodzącym na rynek firmom na bezpłatne wykorzystywanie zaawansowanych technologii Microsoft, na bazie których budować można swoje rozwiązania. Obecnie w programie zarejestrowanych jest około 2300 startupów, co daje nadzieję na coraz większą ilość firm pracujących na nowoczesnych narzędziach – mówi Piotr Marczuk z firmy Microsoft. Microsoft duży nacisk kładzie również na kształcenie przyszłej kadry pracującej na gospodarczy sukces Polski w obszarze cyfrowym. Już od 8 lat Microsoft organizuje również w Polsce konkurs ImagineCup, największy startupowy konkurs dla studentów na świecie. Naszym celem jest wspieranie młodych, zdolnych ludzi w tworzeniu realnych projektów. Dajemy im nie tylko wiedzę technologiczną i narzędzia, ale również biznesowe doświadczenie, tak, aby powstać mogły firmy, które realnie przyczynią się do rozwoju gospodarczego Polski – dodaje Piotr Marczuk.\nAutorem raportu ToDE jest profesor Martin Andersson, z Blekinge Institute of Technology i Lund University oraz Joakim Wernberg, PhD student na Lund University i Senior Policy Analyst na Chamber of Industry & Commerce wPołudniowej Szwecji.\nWięce informacji na temat najnowszego raportu ToDE znajdziecie Państwo:\nWięcej informacji o organizacji Top of Digital Europe znajdą Państwo na stronie www.topofdigital.eu.\n« Kąpiel w idealnej temperaturze – bateria termostatyczna Imola Exe firmy Invena\nNSG Group na Targach Integrated Systems Europe 2017 w Amsterdamie »


pr - Kampanie marketingu mobilnego\nJesteśmy agencją marketingu mobilnego realizującą projekty zarówno na bezpośrednie zlecenie przedsiębiorstw, jak i w charakterze podwykonawcy poszczególnych etapów na rzecz innych agencji ATL i BTL. Strategia, kreacja, przygotowanie oraz realizacja obejmują zarówno kampanie reklamowe jak i akcje promocyjne z wykorzystaniem szeroko rozumianej komunikacji mobilnej. Prowadzona współpraca z właścicielami baz danych pozwala na przesyłanie SMSowych przekazów reklamowych do ponad 3 milionów użytkowników telefonów komórkowych, którzy na otrzymanie treści o charakterze handlowym wyrazili zgodę. Prawdziwe wyzwanie stanowią jednak przygotowywane i wdrażane promocje sprzedażowe i marketing lojalnościowy przy użyciu SMS i innych technologii mobilnych .\nKrzysztof Kupczyński Agnieszka Lisiak Paweł Gos\nWzrasta popularność Mystery Shopping\nRywalizują zazwyczaj cenami oraz rodzajem i jakością asortymentu, ale łatwość sprowadzania wielu gotowych produktów, sprawia, że w wielu sklepach mamy te same produkty. Wtedy decydująca staje się jakość obsługi. Sprzedawca już dawno przestał być osobą, która zeskanuje cenę i wyda resztę. Obecnie pełni raczej funkcję doradcy, który doradzi klientowi nie zawsze najdroższy Zobacz całość\nSkuteczna metoda badawcza\ntym ostatnim segmencie. Pomagają bowiem wielu firmom dostosować swoją ofertę do aktualnych potrzeb rynkowych.Bardzo popularną metodą jest zogniskowany wywiad grupowy. Polega on na moderowanej dyskusji w szerszym kręgu. Badacz, czyli moderator, prowadzi rozmowę na ściśle określony temat. Uczestnicy wywiadu natomiast wypowiadają się, zdradzając Zobacz całość\ndzień i w nocyJedną z zalet takiej formy promocji jest fakt, że działa ona zarówno w dzień, jak i w nocy. To zwiększa jej skuteczność. Kiedy zapadnie zmrok, litery świecące w ciemności robią jeszcze większe wrażenie. Producenci tej formy reklamy dbają o to, by była ona energooszczędna i trwała, stosując do podświetlania diody LED, które cechują się o wiele dłuższą żywotnością niż tradycyjne Zobacz całość


Przecież to tylko drobna zmiana…terminu – Zapiski Marudy\nGdy rozpoczyna się nowy miesiąc siadasz i planujesz skrupulatnie kiedy które zadanie należy wykonać. przy planowaniu doliczasz „co nieco” na wypadek jakichś wrzutek, bo przecież zawsze się jakieś trafią. Zaczynasz realizować zadania – jedno po drugim. W końcu siadasz do zadania X. Wiesz, że masz jeszcze półtora tygodnia na jego wykonanie, więc wiesz, że zrealizujesz je dokładnie i co najważniejsze – w wyznaczonym terminie.\nA tu nagle ktoś „z góry” stwierdza, że jednak nie masz jeszcze 10 dni na realizację zadania, a ledwie 3. A dlaczego? Czy potrzebuje tego prędzej? Nie. Czy od wyników tego zadania zależą inne kwestie? Nie bardziej niż od innych zadań dla tej osoby wykonywane. Zatem skąd to skrócenie deadline’u? Bo tak, bo można, bo ktoś miał taki kaprys. A teraz siedzisz i zakrzywiasz rzeczywistość, by siedem roboczodni zmieścić w 24 roboczogodziny przy równoczesnej realizacji wrzutek, których coraz więcej się tworzy. Bo przecież miesiąc się kończy, bo przecież rok się kończy i ten, czy tamten musi mieć to, czy tamto na wczoraj, a przychodzi dzisiaj, przy czym o co mu dokładnie chodzi wyjaśni dopiero jutro..\nCzy na prawdę tak trudno jest prędzej niż na ostatnią chwilę wysłać maila albo zadzwonić? I nie, nie czepiałbym się, gdyby to były jednostkowe przypadki tyczące się różnych osób. I o ile można się domyślić, że termin zostanie odgórnie skrócony, o tyle nigdy nie wiadomo o ile. Choć jest tendencja rosnąca\n| Tags: deadline\n← Dziękuję, nie jestem zainteresowany\nNie ma to jak genialne pomysły o 2 w nocy →


PODOBNE DO: Baśnie dla młodszych i starszych: Knyps z czubkiem - ebook/epub - CYFROTEKA.PL\n00197 006110 21333677 na godz. na dobę w sumie\nLudzie opowiadają sobie baśnie od bardzo, bardzo dawna. I to na całym świecie! Wiele trafiło do kanonu literatury dla dzieci. Czy tylko dla dzieci? W podróż do świata klasycznych baśni zapraszamy dużych i małych! Historia Knypsa z czubkiem wzruszy młodszych i starszych. Znaną baśń na nowo zinterpretowała Zofia Stanecka. Autorka ukochanej przez dzieci 'Basi' i wielu innych znakomitych książek, z właściwą sobie swadą, dystansem i wrażliwością, przywołuje znane nam wszystkim postaci i historie, skłaniając do ich ponownego odkrycia i interpretacji. Każda z baśni została opatrzona krótkim, ciekawym rysem historycznym, który przybliża młodszym i starszym czytelnikom ich genezę i kolejne realizacje. Autorką przepięknych ilustracji jest Magdalena Kozieł Nowak.


Ogórki kiszone /\nPrzecier jest doskonały do zrobienia zupy ogórkowej.\n· 1 kg ogórków\n1. Ogórki myjemy, obieramy i szatkujemy na tarce o dużych oczkach.\n2. Przekładamy do miski i solimy.\n3. Odstawiamy na godzinę.\n4. Nakładamy do słoików na wierzch układamy koper.\n5. Słoiki zakręcamy i odstawiamy na okres zimowy\nCykl: Przepisy na ogórki.Kiedyś dostałam ogórki, a kiszone miałam już zrobione. Postanowiłam żeby było troche odmiany zrobić tak :) Polecam mój sprawdzony przepis na ogórki!\nKuchnia polska, Ogórki, Przepisy kulinarne ze zdjęciem, Przetwory, Przetwory z ogórków, Przystawki


Do sprzedania bardzo zadbany Opel Astra H z Polskiego Salonu bezwypadkowa od 1 właściciela , regularnie serwisowana na oryginalnych częściach. Posiada - wspomaganie , centralny zamek , klimatyzację , ABS ,ESP+TCS , el. reg. szyby i lusterka , poduszki pow , wielofunkcyjna kierownica, fabryczny radioodtwarzacz CD+MP3. Samochód pewny, nie wymaga wkładu finansowego. Jedynym mankamentem jest nieznaczne obrysowanie progu (na zdjęciu). Data pierwszej rejestracji to 13.12.2012roku. Zapraszam na jazdę i sprawdzenie na stacji diagnostycznej\nCena: 81139 PLN\nSprinter 316 LGT zasilany benzyną i gazem LPGSprinter 316 LGT (Liquefied Gas Technology), wyposażony w 4-cylindrowy silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skokowej 1796 cm3, rozwijający moc 115 kW (156 KM) przy 5000 obr/min. Silnik mógł być zasilany benzyną lub ciekłą ...Hyundai Santa Fe 2018 - systemy łącznościNowy Santa Fe oferuje Klientom zaawansowane systemy łączności, zapewniając bezproblemową integrację ze smartfonem i czyniąc obsługę podczas jazdy bardziej intuicyjną i bezpieczną. Klienci mogą wybierać spośród trzech systemów: ...


Rada Europejska - informacje z tematu Rząd, Sejm, Senat - wnp.pl\nRozmowy premiera Morawieckiego i nowego szefa RE Charlesa Michela.\nDonald Tusk wypomina socjalistom złamanie zobowiązania\nPremier: nowi szefowie unijnych instytucji to nowe otwarcie dla Europy\nPolska chce utajnić głosowanie ws. nowego szefa Komisji Europejskiej\nFrans Timmermans wraca do gry o najwyższe stanowiska w Unii Europejskiej\nW niedzielę w południe spotkanie Tuska z liderami PE\nK. Szymański: mimo braku decyzji ws. stanowisk w UE, bliżej do porozumienia\nBędzie dogrywka. Szczyt bez porozumienia ws. obsady stanowisk w UE\nDo odbudowy Notre Dame mają dołożyć się europosłowie. Głos zabrał Donald Tusk


KREATYWNIE NA JĘZYKU ANGIELSKIM - Zespół Szkół Ogólnokształcących w Dęblinie\nPrezentacje projektów na forum klasy stanowią ważny element, gdyż każdy uczeń nabywa umiejętność wypowiadania się w języku obcym, jak również kształtuje postawę otwartości i wzmacniania własnej wartości.\nCzy można zostać autorem książki mając 9 lat? Okazuje się, że tak. Drugoklasiści z wielkim zaangażowaniem tworzyli swoje książeczki „Food mini-book” o tematyce kulinarnej, wyrażając przy tym swoje upodobania. Plakaty „Toy shop” (sklep z zabawkami) cieszyły się jeszcze większym zainteresowaniem wśród uczniów. Czyż właśnie zabawki nie są nieodłącznym przyjacielem każdego malucha, o którym wspominają z uśmiechem na twarzy. Powstałe prace będą służyły jako pomoce dydaktyczne do nauki języka angielskiego w naszej zeróweczce.


Strony związane z hasłem: akcesoria - strona 10 - Loook.pl - indeks polskich stron\nAdres strony: www.trenujesz.pl\nW przedsiębiorstwie trenujesz.pl klienci odnajdą świetny sprzęt sportowy a także sprzęty do siłowni. Siedziba naszej firmy usytuowana została w Krakowie. Ekspresowo realizujemy wszystkie złożone przez klientów zamówienia ...\nAdres strony: ipak24.pl\nIpak 24 to firma, która na rynku istnieje stosunkowo od niedawna, jednak już zdążyła wzbudzić zaufanie swoich konsumentów, którzy bardzo chętnie robią u nas zakupy. Zapraszamy również i Was, jeżeli są Wam przydatne akces ...\nAdres strony: wisus.pl\nWisus.pl - internetowy sklep zoologiczny oferujący karmy oraz akcesoria dla psów, kotów oraz innych zwierząt domowych. W naszym sklepie zaopatrzysz się we wszystkie niezbędne akcesoria, kupisz legowisko, smycz, kuwetę. P ...\nAdres strony: wior.pl\nMotopublica.pl - kurtki motocyklowe\nAdres strony: motopublica.pl\nMoto Public to sklep motocyklowy, który swoją działalność rozpoczął w 2009 roku. Asortyment obejmuje między innymi: kaski motocyklowe szczękowe, kaski motocyklowe integralne, kombinezony motocyklowe i wiele innych. Klien ...\nAdres strony: www.meble-lazienkowe.pl\nKrośnieńskie Fabryki Mebli KROFAM mają zaszczyt przedstawić Państwu swoje cztery kolekcje mebli łazienkowych. Wszystkie zostały zaprojektowane przez Pawła Hankusa, który w swojej pracy inspiruje się wzornictwem pochodząc ...\nAdres strony: outofcomfortzone.pl\nSklep który postanowiliśmy prowadzić, poza miejscem, gdzie sprzedajemy swoje produkty, ma być w swoim założeniu jeszcze innym miejscem. To taki adres, do którego chcemy kierować świadomie żyjące osoby. Takie, które stawi ...


Ligowe ostatki Górnika. Rozdajemy bilety na mecze z Ruchem i Legią!\nbs 27.11.2014 12:31\nDo końca rozgrywek T-Mobile Ekstraklasy w tym roku Górnik Łęczna rozegra jeszcze trzy mecze, w tym dwa u siebie. W piątek 28 listopada łęcznianie zmierzą się z Ruchem Chorzów, a w niedzielę 14 grudnia na stadion Górnika przyjedzie mistrz Polski i uczestnik rozgrywek Ligi Europy - stołeczna Legia, której trenerem jest były obrońca Manchesteru United Henning Berg.\nZ tej okazji mamy dla was dwa podwójne zaproszenia na mecze z niebieskimi i Legionistami. Jest jednak jedno zastrzeżenie. W konkursie mogą wziąć udział tylko osoby, które są posiadaczami kart kibica Górnika Łęczna.\nAby zdobyć wejściówki na dwa ostatnie mecze zespołu trenera Jurija Szatałowa, wystarczy zadzwonić o godzinie 14 do naszej redakcji pod numer 81 537 90 00 i odpowiedzieć na pytanie: Który zawodnik z aktualnej kadry Górnika grał kiedyś w Legii Warszawa? Następnie należy podać numery dwóch kart kibica, na które zostaną "nabite" bilety na oba spotkania zielono-czarnych.


Kto pomoże nam obniżyć podatki w firmie - decolada\nHome » Finanse » Biura Rachunkowe » Kto pomoże nam obniżyć podatki w firmie\n2018-10-17|Kategoria: Finanse / Biura Rachunkowe\nWielu przedsiębiorców denerwuje się na myśl o tym, że będzie musiała zapłacić wysokie podatki. Warszawa to miasto Gdzie znajdziemy Wiele firm rachunkowych oferujących pomoc w doradztwie podatkowym. Będziemy mogli wtedy liczyć na pomoc w wyborze odpowiedniej optymalizacji podatkowej, dzięki czemu więcej pieniędzy zostanie na naszym koncie firmowym. Kto decyduje się na optymalizację podatkową? Z optymalizacji podatkowej korzystają małe i średnie firmy, ale także duże przedsiębiorstwa, które bardzo często mają wysokie podatki do zapłacenia i chcą je zmniejszyć. Dobre biuro rachunkowe współpracują również z klientami indywidualnymi, którzy potrzebują rozliczyć corocznej PIT albo też mają podatek do zapłacenia od nieruchomości lub kontaktują się w innej sprawie. Najlepszym rozwiązaniem jest zgłoszenie się do profesjonalnego biura rachunkowego, które pomoże nam rozliczyć wszelkiego rodzaju podatki. Warszawa ma na swoim terenie wiele takich biur rachunkowych i najlepiej decydować się na to które działa na polskim rynku od wielu lat.\nWoda to podstawowy składnik naszych organizmów. Bez niej życie nie byłoby możliwe. Dlatego z pewnością zdajesz sobie sprawę, jako rodzic, że zapewnienie dziecku dostępu do odpowiedniej ilości płynów to kwestia podstawowa. Jeżeli zadajesz sobie pytanie: "ile wody potrzebuje dziecko", postaramy Ci się na ...\nWielu przedsiębiorców denerwuje się na myśl o tym, że będzie musiała zapłacić wysokie podatki. Warszawa to miasto Gdzie znajdziemy Wiele firm rachunkowych oferujących pomoc w doradztwie podatkowym. Będziemy mogli wtedy liczyć na pomoc w wyborze odpowiedniej optymalizacji podatkowej, dzięki czemu więcej pi...\nW ofercie naszego sklepu internetowego można znaleźć wysokiej jakości produkty Herbalife. Są to produkty kosmetyczne, spożywcze i inne, zawierające bardzo zdrowe składniki i poprawiające stan zdrowia naszych klientów. W ofercie można znaleźć m.in. takie popularne produkty Herbalife jak koktajle odżywcze. ...\nTani internetowy kantor wymiany walut on line.\nPoszukujesz sprawdzonego i taniego kantoru, gdzie można wymieniać waluty on line? Bardzo dobrze trafiłeś, gdyż nasze kantory działają już ponad 25 lat i mamy ogromne doświadczenie w tym temacie. Wcześniej prowadziliśmy wyłącznie stacjonarne kantory i mieliśmy bardzo duże liczby klientów, jednak ze wzgl�...


Global japońskie nożyczki kuchenne 21cm GKS-210\nGlobal japońskie nożyczki kuchenne 21cm\nEkstremalnie ostre, uniwersalne nożyce kuchenne o nowoczesnym, ergonomicznym kształcie, który wpisuje się w estetykę linii noży Global. Wykonane z niezwykłą starannością i z najlepszych jakościowo materiałów, nożyce zostały zaprojektowane w taki sposób, aby komfortowo leżały w dłoni, a siła nacisku była jak największa.\nPunkt podparcia został w nich przesunięty do przodu, a ostrze wyposażono w mikro ząbki, które zapobiegają wyślizgiwaniu się produktów. Mając pod ręką tak funkcjonalne narzędzie, można błyskawicznie posiekać zioła, przyciąć boczek, a w razie potrzeby nawet podzielić kurczaka.\nMateriał – Najwyższej jakości stal nierdzewna molibdenowo-wanadowa\nSeria: Global ostrzałka\nGlobal dwustronny kamień do ostrzenia noży 800/6000 269,00 zł\nGlobal MinoSharp Ceramiczna ostrzałka wodna do noży 149,00 zł\nGlobal wodna ostrzałka do noży 2 fazowa czarno-czerw 149,00 zł\nGlobal PLUS2 wodna ostrzałka do noży 2 faz. szaro-czarna 209,00 zł\nGlobal PLUS2 wodna ostrzałka do noży 2 faz. czarno-czerw 209,00 zł\nGlobal zestaw kamieni do ostrzałki 220GB 89,00 zł\nGlobal zestaw kamieni do ostrzałki 550GB 139,00 zł\nGlobal ceramiczny musak do ostrzenia 22cm 259,00 zł\nGlobal diamentowy musak do ostrzenia 25,5cm 429,00 zł\nGlobal podstawka pod kamień do ostrzenia. 309,00 zł