Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej – ostatnia chwila na zapisy – Kino za Rogiem Płock\nJeszcze tylko miesiąc został na zgłoszenie się do projektu Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej 2021/2022. Kino za Rogiem już po raz trzeci organizuje płocką edycję filmowych spotkań dla przedszkolaków i uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Zapraszamy nauczycieli płockich szkół i przedszkoli. Zapisy trwają do 5 października.\nNowe Horyzonty Edukacji Filmowej to filmy dostosowane do wszystkich poziomów edukacji: przedszkoli, szkół podstawowych i ponadpodstawowych. To cykle tematyczne oparte na wyjątkowych filmach, dopełnionych o prelekcje, omówienia i propozycje warsztatów plastycznych, karty pracy, scenariusze lekcji oraz analizy psychologiczne.\nProjekt umożliwia dzieciom i młodzieży spotkanie z kinem (zarówno z klasyką, jak i twórczością współczesną), pogłębia ich wiedzę na temat sztuki filmowej, rozwija wrażliwość i przygotowuje do samodzielnego i świadomego obcowania z kulturą.\nSpotkania odbywają się raz w miesiącu, od października do kwietnia, w Kinie za Rogiem w Płocku. Projekcje kinowe są realizowane w ramach cykli tematycznych dostosowanych do wszystkich etapów edukacyjnych. Cykle, na które można zapisać grupę lub klasę, to:\nprzedszkole: „Chodzę do kina”,\nszkoła podstawowa (1-3): „Filmowe podróże”, „Filmowe sekrety”,\nszkoła podstawowa (4-6): „Kino współczesne”, „Świat filmu”,\nszkoła podstawowa (7-8): „Świat wartości”,\nszkoła ponadpodstawowa: „Między tekstami kultury”\nZapisów dokonują nauczyciele zapisując swoją grupę lub klasę na wybrany cykl w panelu Kina za Rogiem w Płocku na stronie www.nhef.pl. Zapisy trwają do 5 października.\nTegoroczna edycja programu została dostosowana do sytuacji epidemicznej oraz obowiązujących obostrzeń sanitarnych. Ze względu na bezpieczeństwo nauczycielek i nauczycieli oraz uczennic i uczniów, w tym roku w programie uczestniczyć można zarówno online, jak i stacjonarnie czy hybrydowo.\nCena biletu na pojedyncze spotkanie stacjonarne to 13 zł od osoby, natomiast cena karnetu na całą edycję, czyli siedem pokazów, to 85 zł. W przypadku pokazów online, cena biletu pojedynczego wynosi 8 zł, a cena biletu na film zamówiony w ramach całego pakietu, to jedyne 6,50 zł.\nKino za Rogiem w Płocku, ul. Jakubowskiego 10\n24 366 43 52


Mini Story - Książeczka kontrastowa Zoo - lulusklep.com\n» MINI STORY - KSIĄŻECZKA KONTRASTOWA ZOO\nKsiążeczka sensoryczna ( kontrastowa ) dedykowana już od pierwszych dni życia dziecka.\nPołączenie koloru czarnego z białym tworzy idealną kombinację barw, która ma pozytywny wpływ na koncentrację oraz rozwój gałki ocznej niemowlaka.\nKsiążeczka kontrastowa to podstawowy element każdej wyprawki dla noworodka.\nw każdym miejscu, w którym dziecko może wpatrywać się w kontrasty\nDodatkowym elementem książeczki sensorycznej są wystające pasiaste uszy zebry, które szeleszczą. Ten element zainteresuje oraz zachęci do zabawy. Przy okazji będzie miał pozytywny wpływ na rozwój słuchu maluszka.\nDo książeczki dołączona jest grzechotka ZEBRA - idealna do wózka, wózka czy na pałąk fotelika samochodowego. Mocowanie za pomocą bawełnianego sznurka. Dodatkowym bodźcem stanowią wystające pętelki, które zaintrygują dziecko.\nKsiążeczka sensoryczna w wersji kontrastowej marki MINI STORY to idealny pomysł na prezent z okazji narodzin dziecka. Sprawdzi się na baby shower.\nProjekt by MINI STORY\nProdukt Polski, wykonany w całości w Polsce.\nPIELĘGNACJA: można prać w pralce w temp. 30/40 stopni. Nie wirować. Max 800 obrotów wirowania. Suszyć na płasko\nSKŁAD: 100 % bawełna premium z certyfikatem bezpieczeństwa Oeko-Tex Standard 100.


HORTEX ŚLIWKI BEZ PESTEK 450G | K&M Delikatesy\nHORTEX ŚLIWKI BEZ PESTEK 450G\nKulinarne inspiracje Hortex Tosty francuskie z karmelizowanymi śliwkami Składniki: - Śliwki Hortex - 1 opakowanie - 1 duża chałka - 100 ml śmietanki kremówki - 80 ml mleka - 80 g masła - 55 g cukru trzcinowego - 2 jajka - 1/3 łyżeczki cynamonu - gałązka rozmarynu Przygotowanie: Połowę masła rozpuść na patelni, dodaj 30 g cukru, cynamon i igiełki rozmarynu, po chwili połówki rozmrożonych śliwek. Podgrzej mieszając aż cukier się skarmelizuje. Śmietanę ubij do uzyskania sztywnej konsystencji. Chałkę pokrój na kromki o szerokości około 2 cm. Jajko roztrzep z pozostałym cukrem i dodaj mleko, mieszaj dokładnie. Kromki chałki mocz w masie mleczno-jajecznej i smaż na maśle z dwóch stron na złoty kolor. Podczas smażenia kolejnych porcji, dodaj odrobinę masła. Tosty podaj z karmelizowanymi śliwkami z kleksem bitej śmietany.\nśliwki bez pestki\nSpróbuj również innych, pysznych produktów Hortex: Hortex Mieszanka kompotowa Hortex Maliny Hortex Mango\nSposób przygotowania Gotowe do spożycia po rozmrożeniu i posypaniu cukrem. Owoce mogą być również użyte do: ciast, lodów, bitej śmietany, galaretek, kompotów czy koktajli.


Katie | Penguins of Madagascar\nOpublikowano 16 stycznia 2015 Autor: Katie\nNowy adres >>> www.t-pom.blogspot.com\nOpublikowano 16 listopada 2014 Autor: Katie\nZa którymś tam podejściem wreszcie udało mi się skończyć ten rozdział. Już myślałam, że nie dam rady. Jutro trzeba wstać i jechać na zajęcia ._. Zycie jest takie brutalne ! No ale nic, wystarczy biadolenia. Kowalski, opcje ! pytała mnie na jakim filmie byli nasi bohaterowie. Odpowiadam – na maratonie Trochę tego, trochę tamtego, tak żeby każdy był zadowolony. Poza tym, na blogu mojej psiapsióły Angie pojawił się nowy wpis, więc serdecznie zapraszam KLIK. A teraz notka.\nZłapałem ją najmocniej, jak tylko potrafiłem. Ona ani drgnęła. Sam zastygłem ze strachu. Trzymałem Olivię w ramionach, czekając aż gruzy budynku zawalą nam się na głowę. Jednak nie poczułem nic poza przyjemnym ciepłem i stojącym w opozycji, piekącym bólem w okolicy łopatek (Olivia o mało co nie powyrywała mi piór). Po dłuższej chwili otworzyłem oczy. Z łomoczącym sercem stwierdziłem, że nie zostałem nawet draśnięty. Nad nami unosiły się kłęby kurzu, utrudniającego widoczność. Powietrze delikatnie drżało, krajobraz był mglisty, jakby rozmazany. Spojrzałem na wystraszoną dziewczynę. Schowała głowę w mojej klatce piersiowej. Osoba stojąca za nami, zauważyłaby jedynie kilka ciemnych kosmyków. Miałem wrażenie, że trzymam małe dziecko.\n– Olivia, spokojnie – powiedziałem powoli i wyraźnie, gładząc jej plecy. Jej puls gwałtownie przyspieszył, a zdezorientowana szatynka nie miała odwagi, żeby wykonać jakikolwiek ruch.\n– Już po wszystkim – szepnąłem, a ta uniosła nieco głowę.\n– N-Nic panu nie jest ? – zapytała roztrzęsionym głosem, który był całkowicie uzasadniony w obecnej sytuacji. Skinąłem w odpowiedzi, uśmiechając się niepewnie. Olivia przytuliła się jeszcze mocniej i zaczęła głośno łkać.\n– Ciii, nic się nie stało, nie płacz – odparłem, poklepując szatynkę. – Pójdziemy poszukać chłopaków, a potem zabiorę cię do zoo – dodałem zaskakująco spokojnie. Pingwinka pociągnęła nosem i pokiwała głową.\nOstrożnie ją podniosłem. Była naprawdę lekka, nawet trochę za bardzo. Zrobiłem kilka pewnych kroków do przodu, kiedy uderzyłem o coś i o mało co nie wylądowałem w wyjściowej pozycji. Zamrugałem kilka razy, jakbym dopiero co wybudził się z głębokiego snu.\n– Co jest ? – mruknąłem, zastanawiając się, czy o coś nie zahaczyłem.\n– C-co się stało ? - zapytała Olivia, co było miłą odmianą po dłuższej chwili milczenia.\n– Nic… chyba.\n– Szefie, ja sama pójdę – powiedziała zażenowana swoim zachowaniem.\n– Naturalnie. – Postawiłem dziewczynę na ziemi, a ona schowała się za moimi plecami.\nDotknąłem tego, co brałem za pole siłowe, jednak zdarzenia z ostatniego miesiąca, dawały mi do myślenia. Czy ktoś się na mnie uwziął, chciał się zemścić ?\n– Proszę pana ? Co to jest ?\nPrzejechałem skrzydłem po niewidzialnej kopule, żeby móc określić jego kształt. Był owalny i mniej więcej mojego wzrostu. Nie mogłem zrozumieć, co ze mną się działo, czy ktoś specjalnie zastawiał na mnie pułapki ? A może byłem opętany przez demony ? Cóż, z naukowego punktu widzenia, brzmiało to dość niedorzecznie, jednak sam już nie wiedziałem w co mam wierzyć.\n– Olivio, odsuń się – odrzekłem poważnie.\nPrzejęta dziewczyna wycofała się, patrząc na mnie zmieszanym wzrokiem.\nWziąłem dłuższy rozbieg i z całym impetem uderzyłem o ścianę. Ta nagle zniknęła, a ja wylądowałem na stosie kamieni, desek i innych pozostałości po kamienicy.\n– Kapitanie ! – krzyknęła. Dziewczyna podbiegła do mnie i przykucnęła obok. Jęknąłem cicho, przekręcając się na drugi bok.\n– Co pan wyprawia ? Chce pan zrobić sobie krzywdę ?\nCoś przeskoczyło mi w nodze i bolało jak diabli. Mimo tego wstałem i z kamienną miną pokuśtykałem przed siebie. Co się działo ? Nie było tygodnia, w którym nie miałbym wypadku. Ktoś próbował zrobić mi głupi kawał ? Wytworzenie pola siłowego nie było niczym szczególnym, żółtodziób mógł je stworzyć.\nMyślałem, komu mogłem narazić się w przeszłości. W sumie nie miałem żadnego arcywroga. Bulgot ? Parker ? To nie trzymało się kupy.\n– Pomogę – oznajmiła zielonooka, biorąc mnie pod ramię. Pokręciłem głową.\n– Ktoś celowo próbuje utrudnić moje życie – powiedziałem. – Ostatnio zaatakowała mnie woda w kranie.\nDziewczyna, nie wiedząc, co zrobić, tylko się uśmiechnęła.\n– To zapewne zwykła awaria – pocieszyła mnie sympatyczna szatynka. Lubiłem, gdy była taka miła. Ona jedyna.\n– To nie mógł być przypadek, ona, ona ode mnie… uciekała… – Zacisnąłem skrzydła w pięści (o ile było to anatomicznie możliwe). Chwilami miałem wrażenie, że nic z tym nie zdołam zrobić i do końca będę żyć w strachu.\n- Co ja mam zrobić ? – Głos mi zadrżał, a w gardle stanęła gula. – Ludzie zaczną brać mnie za psychicznie chorego. - Olivka spojrzała na mnie ze współczuciem.\n– Kapitanie, na pewno jest jakieś logiczne wytłumaczenie. Ludzie płaczą krwią, a nauka znajduje na to odpowiedź.\n– Szkoda tylko, że ja jej nie znam…\n– Możemy iść do biblioteki, tam i tak nie ma kamer. Popatrzymy, poczytamy. Będzie dobrze.\nDlaczego ona jest tak optymistyczna ? Nie rozumiałem ludzi, którzy we wszystkim znajdowali jakieś plusy. To bardzo dziecinne podejście. Jednak czasami było zaraźliwe i dodawało mi otuchy. Tak samo jak teraz.\n– Skoro tak mówisz. – Nieco sceptycznie nastawiony postanowiłem spróbować. Po przemyśleniu sprawy, doszedłem do wniosku, że i tak nie mam niczego do stracenia. Co najwyżej zbiję kolejne lustro.\nOd prawie godziny kręciliśmy się po parku bezskutecznie próbując znaleźć chłopaków. Olivia zaczęła popadać w paranoję, jednak ja wiedziałem, że na otwartej przestrzeni, gdzie znajdowało się zaledwie kilka drzew, wyszkolone pingwiny powinny dać sobie radę\n– Maks, ty kretynie, zabiję cię, jeśli coś ci się stało. – Kadetka wycierała zapłakane oczy, gdy ja przeszukiwałem wschodnią część parku. Odetchnąłem z ulgą, gdy w jednej z alejek ujrzałem Svena pomagającego mieszkańcom. Parę metrów dalej, Maks prowadził rodzeństwo szopów praczów, które zapewne zgubiły swoją mamę.\n– Olivio, są tutaj – powiedziałem, a ona pobiegła w ich stronę. Przez chwilę wyzywała ich od głupków i kretynów, ale szybko zmiękła i przytuliła młodszego Maksa, który był jak jej mały braciszek.\n– Dobrze, że jesteście, ktoś musi pomóc posprzątać bazę, wszystko jest powywracane do góry nogami – powiedziałem, lecz myślami byłem w całkiem innym miejscu.\n– Sven i tak przez cały czas się lenił, gdy ja ciężko pracowałem – wymądrzał się Maksymilian, a starszy kolega skarcił go spojrzeniem.\n– Sven, zostaniesz tutaj i pomożesz, a reszta wraca ze mną – oznajmiłem chłodno.\n– Ale dlaczego ja ? – marudził.\n– Bo nie chcemy tu kolejnych szkód.\nW trójkę zajęliśmy się uporządkowaniem wszystkich pomieszczeń. Wyglądały naprawdę nieciekawie, co najmniej połowa rzeczy nadawała się do wyrzucenia. Na samym końcu zająłem się gabinetem. Zdjęcie, które ze sobą przywiozłem, leżało roztrzaskane na podłodze. Podniosłem je i przypiąłem fotografię na tablicy korkowej.\n– Więc to jest twoja drużyna. – W pokoju pojawił się nieproszony gość, którym był Sven.\nWestchnąłem, wlepiając oczy w moją byłą drużynę. Dlaczego akurat musiano wybrać mnie, a nie jakiegoś innego pingwina? Mało to takich?\n– Tak, to oni – potwierdziłem. – Dam sobie radę sam, nie musisz mi pomagać.\nUsłyszałem aroganckie prychnięcie.\n– Wcale nie miałem zamiaru ci pomagać – burknął. Nic dziwnego, że nie mogliśmy się dogadać, to zwykły dupek.\n– Daj spokój Olivii, nie pozwolę na to, żeby kolejny frajer zniszczył jej życie.\nŻe co proszę ? Ja i Olivia ? Przecież nawet nie jesteśmy parą. W dodatku on mi chyba groził. Czy to jest karalne ?\n– Wybacz, ale nie wiem, o czym ty mówisz. To tylko moja przełożona – oznajmiłem, próbując go ignorować. Podniosłem z podłogi kilka książek i ułożyłem starannie na półce.\n– Wy wszyscy tak mówicie. Później to my musimy ją pocieszać – ciągnął dalej, nie spuszczając ze mnie wzroku. Do tej pory sądziłem, że niezbyt interesują go losy drużyny, ale najwyraźniej myliłem się na całej linii.\n– Posłuchaj mnie, Sven. Olivia to moja koleżanka, nie podoba mi się, rozumiesz ? A teraz wyjdź, jestem zajęty – rozkazałem, odwracając się do niego plecami.\nPingwin niechętnie wykonał moje polecenie.\n– Nie myśl sobie, że ci daruję – oświadczył, łapiąc za klamkę. – Ty kapitanie od siedmiu boleści – powiedział nieco ciszej. Wzrok może i mnie chwilami zawodził, ale słuch miałem doskonały. Rzuciłem się na tego typa, nie zwracając uwagi na zranioną nogę. Przeturlaliśmy się po podłodze, doskakując sobie do gardeł jak wściekłe psy. Nigdy nie byłem, aż tak impulsywny. Gdyby nie Olivia, która usłyszała naszą kłótnię, zapewne doszłoby do drastyczniejszych rękoczynów.\n– Co wy robicie ?! – krzyknęła, łapiąc Svena za ramiona. Nic, zero. W ogóle do nas nie docierało. Ola spróbowała ponownie i ponownie. Nikt z nas nie chciał być tym słabszym, który ulegnie.Ta w ostateczności potraktowała nas gazem pieprzowym, co było szybkim i zaskakująco skutecznym sposobem.\n- Co wam odbiło, żeby tłuc się jak jakieś szczeniaki ? – zganiła mnie, gdy przemywałem pieczącą twarz. W moim oku było widać każdą przekrwioną żyłkę, przez co wyglądałem jak narkoman po przejściach. Dziewczyna obłożyła moją spuchniętą nogę, a ja poczułem się naprawdę głupio. Miała rację, zachowałem się bardzo niedojrzale. Nie tak rozwiązuje się problemy w zespole.\n– Przepraszam, poniosło mnie – odpowiedziałem. – Mam nadzieję, że nie będziesz długo się gniewać.\nSzatynka westchnęła cicho, robiąc to dokładnie jak moja mama, gdy coś przeskrobałem.\n– Nie jestem zła, tylko rozczarowana – mruknęła. – Wie pan, może jutro pójdziemy do biblioteki, nie wygląda pan najlepiej – dodała.\n– Nie, czuję się dobrze, wezmę tylko notatnik. – Byłem zmęczony, ale miewałem już gorsze sytuacje od tej.\n- No dobrze, poczekam na pana na zewnątrz.\nKilka minut później byłem już gotowy. Wziąłem ze sobą ukochany clipboard i ruszyłem na spotkanie z Ivią. Dziewczyna stała przy ogrodzeniu. Była ubrana w różową bluzę z kapturem. Pomachała mi.\n– To gdzie jest ta biblioteka ? – zapytałem, gdy mijaliśmy główne wejście.\n– Po drugiej stronie – wskazała, zajęta poprawianiem swoich misternie zaplecionych włosów. Kobiety, one zawsze musiały się stroić.\nDo środka dostaliśmy się bez problemu, takie małe biblioteki jak ta nie były zbyt dobrze zabezpieczone. Uzbrojeni w dwie latarki, spacerowaliśmy pomiędzy regałami.\n– Czego dokładnie szukamy ? – Pomimo mojego wybitnego umysłu, nie miałem pojęcia od czego zacząć. Wątpiłem, żeby fizyka czy chemia mogła mi jakoś w tym pomóc.\n– Tak właściwie, to myślałam już o jednej pozycji – odpowiedziała, szukając wybranego wcześniej działu. Przeszła wzdłuż alejki, rozglądając się za jakimiś pozycjami, które byłyby adekwatne do jej przypuszczeń. Chwilę później wróciła z obszerną książką. Przeczytałem wyblakły napis na okładce.\n– Co to ma być, jakieś science fiction ? – chlapnąłem bez namysłu, a ta zrobiła obrażoną minę.\n– Przecież sam pan opowiadał mi o uciekającej wodzie, poza tym to pole siłowe również było podejrzane – dodała, kładąc książkę na stole. – To na pewno był pan, w jaki inny sposób da się to wytłumaczyć ? – tym razem Olivia nie zamierzała zasłaniać się nauką, powiedziała to, co naprawdę miała na myśli.\nDziewczyna kartkowała obszerną lekturę, szukając czegoś pożytecznego.\n– Olivio, to niedorzeczne – zaprzeczałem, ale ta brnęła dalej.\n– A może to telekineza ? Zdolność poruszania przedmiotami ?\nZaśmiałem się głośno. Cóż za brednie.\n– Niech pan przestanie – zdenerwowała się. – Proszę przesunąć ten długopis – poleciła, kładąc przedmiot tuż przede mną. Prawda, działy się ze mną dziwne rzeczy, ale nie aż tak, żeby podciągać je pod jakieś para-brednie. Uniosłem brew, żeby dać jej do zrozumienia, że jej starania nie przyniosą żadnego efektu.\n– To bezsensu, poszukajmy czegoś innego – zanegowałem jej teorię, kiedy spoczywający obok mnie długopis sturlał się po stole i uderzył w drewniany parkiet. W tle rozniosło się echo, a ja wpatrywałem się w miejsce, gdzie przed chwilą znajdował się przedmiot.\n– Jejku, to takie niesamowite ! – szatynka zaczęła piszczeć, gdy pierwszy szok już minął.\n– A-Ale… to zaprzecza wszystkiemu, w co wierzyłem – wymamrotałem, z taką bezsilnością w głosie. Nauko, dlaczego mnie zawiodłaś ?\nOpublikowano 11 listopada 2014 Autor: Katie\nWitam was moi drodzy. Co u Was słychać ? Jutro koniec długiego weekendu, a więc trzeba jakoś wykorzystać te resztki wolny czas i zrobić coś pożytecznego (ja napisałam rozdział i zjadłam twarożek wiejski :D). Bardzo dziękuję za komentarze pod ostatnią notką, to wiele dla mnie znaczy. Kowalski, opcje !, chętnie przeczytam twoje opowiadanko, przepraszam cię za moje głupie myślenie :/ Szczerze, to nie wiem czy ty wiesz, ale jestem tą samą Katie z forum ;p\nPropo opka. Mam nadzieję, że nie będą to takie flaki z olejem, jak ostatnio i dacie radę doczytać do końca Wtrącę jeszcze, że screen, który umieściłam powyżej, pochodzi z nowego serialu Netflixa pt. „All Hail King Julien”. Pierwsze odcinki wejdą w grudniu, czego ja już nie mogę się doczekać. Piszcie w komentarzach co sądzicie na ten temat, a teraz zapraszam na nowy rozdział.\n- Jeszcze nigdy nie byłam w kinie – ekscytowała się Olivia. W jednym skrzydle trzymała kubełek maślanego popcornu, w drugim dietetyczną colę, a pod pachą niosła paczkę chrupek.\nNie wiedząc za bardzo jak zintegrować się z drużyną, postanowiłem, że zabiorę ich na plenerowy seans filmowy, który odbywał się nieopodal zoo. Sven był sceptycznie nastawiony, jednak Maks i Olivia cieszyli się jak małe dzieci. Poprzedni szef szczędził im takich rozrywek. Skipper wprawdzie był surowy, ale pozwalał nam na to i owo. Szkoda, że go tu nie było…\nSven przewrócił oczami.\n- Ja nadal uważam, że to kiepski pomysł, a co jeśli ktoś nas zauważy ?\nPoniekąd rozumiałem jego obawy, na początku też bałem się, że ludzie mogą dowiedzieć się o naszym sekrecie. Jako bardziej doświadczony mogłem powiedzieć, że to minie z czasem.\n- Ludzie nie są aż tak spostrzegawczy, jak ci się wydaje – zauważyłem, ale on wyglądał na jeszcze bardziej rozdrażnionego.\n- Ola, zobacz jaki wielki ekran! – zawołał Maks, wlepiając wzrok w czarne tworzywo, na którym miał zostać wyemitowany film.\nZ tego co wiedziałem, Olivia mieszkała w Stanach od niespełna roku, a Maksymilian zaledwie kilka miesięcy. Całe swoje życie spędzili z dala od wielkich miast i wieżowców, technologia nie była im dobrze znana. W nieco lepszym położeniu był najstarszy Sven. Urodził się i wychował w niewoli, zdążył przywyknąć.\n- Ten duży kasztan idealnie nada się na kryjówkę, w jego bujnej koronie będziemy mogli obejrzeć seans od początku do końca, bez żadnych przykrych niespodzianek. – Dziewczyna wskazała na wiekowe drzewo, pod którym leżało już kilka zielonych łupinek.\n- A może upieczemy je sobie, gdy wrócimy do domku ? – zapytała, a w jej oczach pojawiły się iskierki. Jesień przypominała jej dzieciństwo i czasy, gdy budowała z rówieśnikami ludziki z zapałek.\nNa samo wspomnienie o jedzeniu, Sven momentalnie musiał się wtrącić, żeby dać niedoświadczonemu żółtodziobowi kilka cennych rad w kwestii kulinarnej.\n- Bardzo mi przykro, moja droga, ale to nie są jadalne kasztany, więc nie radziłbym ci ich próbować – wymądrzał się, co uraziło wrażliwą dziewczynę.\n- Tak się składa, że kasztan i kasztanowiec zwyczajny to dwie różne rośliny – dodał i gdyby nie surowe spojrzenie szatynki, zapewne kontynuowałby aż do rozpoczęcia maratonu.\n- To, że nie jestem najlepsza w kuchni, nie jest równoznaczne z głupotą. Od tego patrzenia na wszystkich z góry niedługo wyrośnie ci garb – fuknęła.\n- Tak nie podrywa się lasek – powiedział i poklepał wyższego o głowę Svena, jakby był jego młodszym braciszkiem. – Oj, nie ładnie, stary, nie ładnie.\nUśmiechnąłem się do siebie. W gruncie rzeczy, oni nie byli wcale tacy źli. Być może to tylko ja zbyt poważnie podchodziłem do sprawy. Pomyślałem o tym, jak bardzo niski w stosunku był Skipper, a jakim ogromnym respektem darzyłem jego osobę. To zapewne kwestia mojej czysto naukowej psychiki, która nie potrafiła przełączyć się na nowy tryb szefowania.\n- No dobrze, drużyno, zostało nam jeszcze 25 minut, za chwilę zjawi się tu tłum ludzi, sugeruję, żeby zająć miejsca.\nPo chwili siedzieliśmy na grubszym konarze kasztana. Atmosfera zdawała się być dość luźna, ludzie rozmawiali, kupowali przekąski, szukali wolnych krzeseł. Sielankowy widok. Mnie nadal coś gryzło, ten dziwny niepokój, uczucie, że zaraz wydarzy się coś złego. Jak bardzo bym nie pragnął, nie potrafiłem się zrelaksować.\nNadeszła godzina 20. Okolica była ciemna niczym czarna kawa szefa, co miało zastępować przyciemnioną salę kinową.\n- Weź się zamknij, Maks, już się zaczęło – mruknęła komandoska, a na widok pingwina pałaszującego jej prowiant, o mało co nie zagotowała się ze złości. – Przestań wszystko wyżerać, to miało nam starczyć do końca.\n- Będzie przerwa, to ci przyniosę – odpowiedział, nie przestając jeść chrupek cebulowych.\nPółtora godziny później, w czasie 20-minutowej przerwy, ja i Olivia udaliśmy się do bazy po przekąski, których już na początku brakowało.\n- Bardzo panu dziękuję, że pan ze mną poszedł, głupio to zabrzmi, ale boję się ciemności – wyznała pingwinka, tym razem niosąc kilka paczek chipsów i prażynek naraz.\nUśmiechnąłem się do niej ciepło.\n- To naturalne, że się boimy, nie ma ludzi nieustraszonych – odparłem, jednak na jej twarzy nadal malowało się zwątpienie.\n- Nie sądzę. Dla naszego byłego kapitana nie było rzeczy przerażających i mrożących krew w żyłach – opowiadała. – Raz, gdy nie chciałam spać bez lampki nocnej, skonfiskował mój ukochany aparat i zagroził, że już więcej go nie zobaczę.\nZwyczajnie zrobiło mi się jej żal. Jako jedyna z całego oddziału naprawdę mnie szanowała i starała zrozumieć. Przynajmniej wiem dlaczego nie przepadała za swoim poprzednim przywódcą.\n- Szefowie już tacy są, kreują się na wszechwiedzących herosów, osoby nie posiadające żadnych ograniczeń, a gdy stają twarzą w twarz ze swoim strachem, są bezsilni.\nWyraźnie dodałem jej otuchy. Kąciki jej dzioba drgnęły ku górze, a twarz przybrała łagodniejszego wyrazu.\n- Mój szef cierpi na aichmofobię – przytoczyłem przykład.\n- Nigdy nie zrozumiem, dlaczego ludzie boją się małej igiełki.\nDalszą część drogi umiliła nam rozmowa o naszych dowódcach. O tym jak Skipper myślał, że jest kobietą, zamienił się w dziecko i nie mógł wydostać z wybiegu kangura. Szliśmy wąską uliczką wychodzącą na park miejski, kiedy coś podejrzanego zwróciło moją uwagę. Przystanąłem, nasłuchując.\n- Ma pan bardzo ciekawe życie, kapitanie – mówiła dalej. Gestem uciszyłem dziewczynę.\n- Coś się stało ? – zapytała po chwili zwątpienia.\n- Czujesz to ? – wolnym skrzydłem wskazałem na kilka odłamków szkła, które lekko drżały. Wstrząsy z każdą chwilą przybierały na sile. Solidne, majestatyczne domy starej kamienicy zachybotały się jak domki z kart.\nUsłyszałem krzyk Olivii, która straciła równowagę i przewróciła się na chodnik.\n- Uważaj ! – Bez chwili zastanowienia złapałem dziewczynę i przyciągnąłem w swoją stronę, zanim zdążyło spaść na nią kilka donic z kwiatami. Kadetka instynktownie złapała się mojego ramienia i przysunęła nogi bliżej siebie.\n- Wstawaj, zaraz coś się na nas zawali ! – Podałem jej skrzydło. Budynki stały blisko siebie, nie mieliśmy gdzie się schować, jakimś cudem nic nas jeszcze nie przygniotło.\nTo dziwne uczucie, które nękało mnie w parku miało rację. Intrygowało mnie to, skąd moje ciało mogło o tym wiedzieć ? Czy to coś w rodzaju meteopatii ? Zmiana samopoczucia przewidująca takie zjawiska jak deszcz ?\nZamyśliłem się jednak w całkowicie nieodpowiednim momencie.\n- Dom ! – usłyszałem wrzask dziewczyny. Serce zabiło mi szybciej, a ja po raz pierwszy (właściwie to po raz drugi), na chwilę przestałem analizować i kalkulować. Mocno objąłem drobną szatynkę i padłem na ziemię.\nOpublikowano 9 listopada 2014 Autor: Katie\nObudziłem się jakiś czas później, za sprawą wybojów na drodze. Na zewnątrz było już zupełnie ciemno, a zachmurzone niebo przykrywało wszystkie gwiazdy. Szkoda, że nie miałem zegarka, przynajmniej wiedziałbym, ile trwała moja drzemka. Jakieś pół godziny później, auto zatrzymało się, a dwójka pingwinów zaprowadziła mnie do podziemnego tunelu, którym to miałem udać się do nowego siedliska.\n- Proszę, to pański identyfikator, pozwoli na bezpieczne podróżowanie – powiedział wyższy z nich i podał mi niebieską kartę. – Po lewej stronie znajduje się wejście numer 54, wychodzi bezpośrednio na wybieg pingwinów. Powodzenia – dodał, po czym dwójka odeszła, a ja musiałem radzić sobie sam. Skierowałem się więc tam, gdzie mi wskazano. Otworzyłem drzwi do jakiegoś ciemnego pomieszczenia. Poziom zabezpieczeń w Waszyngtonie był o wiele bardziej zaawansowany, niż ten w Nowym Jorku, jednak już tęskniłem za uszkodzonym alarmem w Central Parku.\n- Dobry wieczór ? – mruknąłem zdecydowanie za cicho, żeby ktokolwiek mógł mnie usłyszeć.\nZrobiłem kilka kroków do przodu. Rozejrzałem się. W rogu ujrzałem mały stolik, a pod nim pudełko po dużej pizzy. Reszta przestrzeni była niewidoczna, bowiem tylko tam docierało światło, dostające się przez okno.\n- Sven, przestań hałasować – burknął zaspany, kobiecy głos. Domyśliłem się, że należał do Olivii.\nPo omacku podszedłem do ich pryczy, po czym odchrząknąłem.\n- Wybaczcie, że nękam was o tak późnej porze, ale chciałbym, żeby ktoś wstał i zapalił światło. Nie mogę znaleźć przełącznika – powiedziałem wyjątkowo płynnie, pomimo zdenerwowania. Trójka kadetów gwałtownie poderwała się z prycz, a ja w jednej sekundzie znalazłem się na podłodze.\n- Kim jesteś ? – usłyszałem któregoś z panów. – Ivi, co jest z tym światłem ?\nJeden z pingwinów włączył latarkę i skierował ją prosto na moje oczy. Zamknąłem je mocno i gwałtownie.\n- Spokojnie, nie jestem szpiegiem, przysłano mnie tutaj, abym zajął miejsce waszego byłego dowódcy – wytłumaczyłem na jednym tchu. Wysoki pingwin o piwnych oczach puścił mnie, a ja głęboko odetchnąłem.\n- Miał pan być dopiero jutro – odezwała się dziewczyna, a kilka jarzeniówek rozbłysło jasnym światłem.\nWstałem z podłogi i dokładnie prześledziłem bazę. Była niewielka, schludna i skromna, podobna do tej nowojorskiej. Po prawej stronie znajdował się kącik kuchenny, tuż obok niewielki stół z czterema czarnymi pufami obitymi materiałem. Na przeciwko wisiał nowoczesny telewizor, kilka obrazów, a na półkach walały się bibeloty. Doszedłem do wniosku, że wszystkie siedziby były urządzone w podobny sposób.\n- Bardzo mi przykro, ale ja sam dowiedziałem się o moim awansie zaledwie kilkanaście godzin temu – wytłumaczyłem. – Gdzie mógłbym położyć swoje rzeczy ?\nPo chwili ciszy jeden z chłopców wskazał mi wolny pokój.\n- W razie problemów, jesteśmy do pańskiej dyspozycji – odparł dość oficjalnie. – Bardzo przepraszamy za zaistniałą sytuację, wzięliśmy kapitana za intruza, proszę nam wybaczyć.\nPoczułem się nieswojo. Nikt nie traktował mnie z takim szacunkiem, zwłaszcza nieznajomi. Chcąc uniknąć dalszej rozmowy, odpowiedziałem szybkie „dziękuje” i zamknąłem za sobą drzwi.\nUfff, jak to dobrze, że chociaż przez chwilę mogę być sam. Spojrzałem na pusty pokój. Nie znalazłem tu nic innego, poza biurkiem, krzesłem obrotowym i łóżkiem. Usiadłem na materacu i zacząłem wypakowywać swój skromny ekwipunek. W szufladach pochowałem przybory, ulubiony clipboard, ładowarkę do smartfona i kilka innych drobiazgów. Z przegródki walizki wyciągnąłem ramkę ze zdjęciem, przedstawiającym mnie, Skippera, Szeregowego i Rico. Uśmiechnąłem się smutno, stawiając je na blacie. Najprawdopodobniej w najbliższym czasie nie będę mieć czasu, żeby się z nimi skontaktować. Teraz pewnie jeszcze smacznie śpią, jest trzecia nad ranem. Dopiero za kilka godzin Szef wypije swoją ulubioną czarną kawę, Rico przygotuje śniadanie, a Szeregowy obejrzy powtórkę odcinka Słodkorożców. Hmm… A ja ? Zazwyczaj drzemałem z liczydłem w skrzydle, pod nosem powtarzając skomplikowane równania matematyczne. Jednak dzisiejszego dnia to wszystko miało się zmienić. Ja jako przywódca nie będę już tą samą osobą. Położyłem głowę na zagłówku. Znów dopadła mnie ta przeklęta migrena. Wyciągnąłem tabletki przeciwbólowe i wziąłem jedną. Pomimo sporej dawki snu, nadal byłem zmęczony. Nawet nie zauważyłem, kiedy odpłynąłem…\n- On jest jakiś dziwny – stwierdził Sven, przygotowując rybne omlety następnego ranka. Był postawnym mężczyzną, z bujną grzywą i niebieskimi tęczówkami. Obok niego siedziała niska, zielonooka szatynka i wyjątkowo przystojny brunet, którym był Maks. Jak każdego poranka zbierali się w kuchni przy wspólnym posiłku, ja natomiast byłem jeszcze pogrążony w głębokim śnie.\n- Jak dla mnie jest całkiem normalny – zaprzeczyła dziewczyna, nakrywając do stołu. – Na pewno nie dorówna kapitanowi, jednak nie może być aż taki zły, może jedynie zagubiony – broniła mnie, co było całkiem miłe z jej strony.\nMaksymilian parsknął śmiechem.\n- Nie mam pojęcia, kto go wybrał, ale nie wygląda na kogoś, kto potrafi dowodzić innymi, łatwo będzie nim manipulować.\n- Przypominam ci, że już dostałeś jedno upomnienie, jak będziesz go gnoić, to w końcu wylecisz – zauważył Sven, wyciskając świeży sok z pomarańczy. – Jest wyżej postawiony.\nOlivka zamrugała niewinnie swoimi bajecznie długimi rzęsami.\n- Chłopcy, nie kłóćcie się z samego rana – prosiła.- Jesteśmy drużyną, jakoś sobie poradzimy.\nTrójka usiadła przy stole i zaczęła posiłek, gdy ja opuściłem swój gabinet, nie do końca wiedząc, co się ze mną dzieje, nadal byłem nieco zaspany.\n- Dzień dobry – przywitałem się.\nDrużyna przerwała śniadanie.\n- Dzień dobry, kapitanie – odpowiedzieli jednogłośnie, co brzmiało dość dziwnie. Zauważyłem czwartą porcję, która zapewne czekała na mnie. Siedzieliśmy w zupełnej ciszy, nikt nie ośmielił się odezwać. Po skończonym posiłku, Olivia zabrała się za zmywanie, a pozostała dwójka wyszła na zewnątrz.\n- Pomogę ci – zaproponowałem, mając nadzieję, że w jakiś sposób zdobędę jej zaufanie.\n- Nie trzeba, dzisiaj jest moja kolej – powiedziała, układając talerze na suszarce. Ja bez słowa wziąłem ręcznik i zacząłem wycierać szklanki.\n- Słuchaj, wiem, że nie jesteście zadowoleni, ale muszę zastąpić waszego byłego dowódcę, inaczej rozdzieliliby was do odrębnych zespołów – zauważyłem. Dziewczyna poprawiła grzywkę.\n- Proszę wybaczyć chłopcom, trudno znoszą tę sytuację – usprawiedliwiała ich.\nUśmiechnąłem się smutno. Ja również nie mogłem przywyknąć. Dobrze wiedziałem, jak musieli teraz się czuć.\n- Nic nie szkodzi, Olivio, na pewno się jakoś dogadamy. Przekaż kolegom, że dzisiaj mają dzień wolny, ja sam muszę dojść do siebie.\n- Oczywiście, że im przekażę kapitanie.\nSzybko dokończyłem układanie naczyń, następnie wziąłem ręcznik, żeby się odświeżyć.\nJak na razie wszystko szło zgodnie z planem. Żadnych samoistnych ruchów strumienia wody, znikających przedmiotów, czy innych dziwnych zjawisk. Przez chwilę poczułem się spokojniej. Sięgnąłem po butelkę z moim ulubionym płynem arbuzowym (nie przepadałem za typowo męskimi zapachami). Ku mojemu zadowoleniu, była na swoim miejscu. Wylałem odrobinę na skrzydła, nucąc jakiś popowy kawałek, gdy nagle usłyszałem trzask. Serce o mało co nie wyskoczyło mi z piersi. Jak się okazało, to tylko szampon zsunął się z krzywej półki i spadł na podłogę. Kontynuowałem więc kąpiel, starając nie wpaść w paranoję. Na dodatek leki przeciwbólowe przestawały działać. Głupia głowa…\nOwinąłem ręcznik na biodrach i udałem się w stronę apteczki, gdzie schowałem swoje pigułki. W szklanych drzwiczkach szafki ujrzałem zmizerniałe odbicie pingwina, o niewyraźnym wyrazie twarzy i napuchniętych oczach.\n- Wyglądasz gorzej niż pierwszy lepszy szeregowiec – skarciłem samego siebie, sięgając do klamki.\nW jednym momencie szkło roztrzaskało się na tysiące drobnych elementów, pokrywając całe pomieszczenie w ostrych kawałkach. Upadłem na podłogę, wydając z siebie stłumiony krzyk. Co się ze mną działo ? Byłem przerażony, szok spowodował, że nawet nie poczułem bólu, gdy parę odłamków wbiło się w moje ciało.\n- Kapitanie, co się dzieje ?! – usłyszałem przerażony głos Olivii. Przez chwilę nie mogłem nic z siebie wydusić, co spowodowało u niej dodatkowe napięcie.\n- J-ja się poślizgnąłem… – wydukałem, patrząc na drzwiczki, w których jeszcze niedawno było wprawione lustro. Dziewczyna wykorzystała fakt, że zamek w drzwiach był uszkodzony i w prosty sposób dostała się do środka. W jej zielonych oczach malował się strach.\n- Pan jest ranny ! – zawołała, natychmiast podbiegając do mnie. Kompletnie nie przejęła się tym, że zniszczyłem jedyne zwierciadło w bazie.\n- Proszę pokazać mi to skrzydło – niemalże rozkazała, ujmując je delikatnie. – Rany nie są głębokie, ale będę musiała je zdezynfekować i opatrzeć – powiedziała, wyjmując kawałki. – Proszę wstać, ostrożnie.\nJa posłusznie wykonałem jej polecenie, nie mogąc przestać myśleć o tym, co właśnie się stało. Kadetka zaprowadziła mnie do salonu, starannie odkaziła moje skrzydło i opatrzyła je w śnieżno-białe bandaże. Następnie zabrała się za sprzątanie łazienki.\n- Olivio, bardzo przepraszam, nie powinienem myśleć o niebieskich migdałach – odezwałem się dopiero po kilku minutach, gdy ta zdążyła odkurzyć już całe pomieszczenie. – Lustro odkupię…\nSzatynka pokręciła przecząco głową.\n- Wypadki chodzą po ludziach, ważne, że panu nic się nie stało. Na drugi raz proszę bardziej uważać.\n- Ivi, co ty robisz ? – do bazy wrócił Maks. – Myślałem, że w tym tygodniu to ja mam sprzątać – dodał, na widok odkurzacza.\n- Tak bardzo cię kocham, że postanowiłam cię wyręczyć – odpowiedziała zaczepnie, wstawiając urządzenie do schowka. – Poza tym mówiłam, żebyś naprawił drzwiczki od apteczki, przez twoje lenistwo o mało co nie straciliśmy kolejnego szefa – skarciła go, już o wiele poważniej. Maks dopiero po chwili połączył fakty i zrozumiał co się stało.\n- Sorry, jutro się tym zajmę, słowo harcerza.\nOlivia przewróciła oczami. – Nie jesteś harcerzem, ty kłamco.\nBiedny Kowalski, nic nie idzie po jego myśli. Waszym zdaniem uda mu się zrehabilitować i zdobyć zaufanie nowej drużyny ? Odpowiedzi na to pytanie oczekujcie w piątym rozdziale\nJak na razie pozdrawiam i do następnego,\nOpublikowano 7 listopada 2014 Autor: Katie\nHej, właśnie skończyłam pisać kolejny rozdział. Moim zdaniem nie jest zbytnio ekscytujący (czyt. jest nudny), ale to taki przedsmak kolejnej części Bardzo dziękuję Wam za komentarze, a teraz zapraszam do lektury.\n- Szefie, coś się stało ? – zapytałem, gdy ten prowadził mnie w stronę wyjścia. Po jego minie wywnioskowałem, że coś jest nie tak.\n- Ktoś chciałby cię zobaczyć – odpowiedział po chwili, a na jego twarzy pojawił się dziwny grymas. Nie wiedziałem, o co tak naprawdę mu chodzi. Był jakiś dziwny, jakby coś go trapiło. Po chwili staliśmy już na sztucznej, betonowej krze. Mieliśmy bardzo ładną pogodę, jak na ten miesiąc. Słońce świeciło intensywnie, przez co musiałem mrużyć oczy.\n- Poruczniku Kowalski, dobrze was widzieć – usłyszałem nieznany mi głos.\n- My się znamy ? – zapytałem, obracając się. Umilkłem, gdy zobaczyłem do kogo mówiłem. – Generale… – mruknąłem, a pod moimi piórami pojawił się krwisty rumieniec. Stałem w miejscu, zastanawiając się, jak naprawić swój błąd, ale on widocznie nie zwrócił na to uwagi.\n- Gratuluję – odparł i uścisnął moje skrzydło. Spojrzałem na niego pytającym wzrokiem.\n- Przepraszam proszę pana, ale chyba nie do końca wiem, czym sobie na to zasłużyłem. – Ten uśmiechnął się pogodnie.\n- Jeden z zespołów pilnie potrzebuje nowego dowódcy, a wy, Kowalski, świetnie się do tego nadajecie – wyjaśnił, jakby to była najzwyklejsza rzecz na ziemi. – Tak więc gratuluje poruczniku. A po chwili dodał – Tak właściwie, to kapitanie.\n- Szefie, co się dzieje ? – zapytał zaspany Szeregowy, który uciął sobie krótką drzemkę. Za nim wyszedł Rico, równie zdezorientowany co jego kolega. Skipper wziął głęboki oddech.\n- Panowie – zaczął melancholijnym głosem. – Nasz kolega Kowalski, właśnie awansował na stanowisko kapitana – powiedział. Wyraźnie zszokowane pingwiny spojrzały się na niego, a następnie na mnie.\n- Generale, ale ja nie mogę się na to zgodzić. -Ten jednak odpowiedział już nieco surowiej:\n- Nie chcę nawet tego słuchać, żołnierzu, to jest rozkaz. Dobrze wiecie, że jest nas coraz mniej, a nasi nowi rekruci potrzebują doświadczonego przywódcy – mówił.\n- Spakujcie się i pożegnajcie z oddziałem, wieczorem przyślę po was moich zastępców. – Po tych słowach, sprawdził czy w okolicy nie ma żadnych ludzi, po czym przeskoczył przez poręcz ogrodzenia.\n- Życzę wam miłego dnia – powiedział i oddalił się.\nSam nie wiedziałem, co mam powiedzieć. To tutaj miałem najlepszych przyjaciół, dom, rodzinę. Nie musiałem się specjalnie przyglądać, żeby zobaczyć, jak młody Szeregowy ociera łzy. Skipper jako pierwszy postanowił zadziałać. Podszedł do mnie i położył skrzydło na ramieniu.\n- Kowalski, głowa do góry, to dla was prawdziwa szansa – powiedział, w głębi wiedząc, że takie gadanie jest nic nie warte. – Poza tym będziemy cię odwiedzać.\nMłodzik zdążył się już rozpłakać.\n- Weźcie się ogarnijcie, Szeregowy – skarcił go.\nBiedak zamilkł, cicho pociągając nosem. Zrobiło mi się go żal.\n- Szefie, niech szef nie będzie dla niego taki surowy – podszedłem do niego i pogłaskałem go po głowie.\n- Nie martw się, przecież nie wyjeżdżam na zawsze. – Ku mojemu zdziwieniu, pingwin przytulił mnie i wybuchł płaczem. W jego ślady poszedł Rico, a mi zrobił się smutno.\n- Panowie, my nie płaczemy – mruknął Skipper, jednak i jego głos zdawał się nieco chwiejny.\n- Powinniśmy cieszyć się z sukcesu Kowalskiego – wydukał, mrugając powiekami. – Myślcie o czymś męskim, o monster truckach i ciężarach – powiedział, po czym rozpłakał się jak dziecko.\nJa jako jedyny powstrzymałem się od nadmiernego okazywania uczuć, co nie znaczyło, że nic nie czułem. Wiedziałem, że to będzie jedna z najtrudniejszych rzeczy w moim życiu. Wprawdzie zawsze chciałem zostać dowódcą, gdzieś w głębi o tym marzyłem, jednak gdy moje pragnienia się spełniły, poczułem, że to zbyt wiele i nie dam sobie rady. Jednak nie miałem wyjścia, wiedziałem jaki jest generał i jak bardzo źle znosi niesubordynację. Nie zostało mi nic innego jak zaryzykować.\nZegar wybił godzinę 21:30. Staliśmy przed bramą, patrząc jak kilka obcych pingwinów pakuje moje rzeczy do auta. Staliśmy w zupełnej ciszy. Kilka minut później, wsiadłem do środka, bez żadnego słowa. Nic dziwnego, nie były nam one potrzebne, żeby wyrazić, co teraz czuliśmy. Przez cały czas patrzyłem przez okno, nawet gdy drużyna zniknęła mi z oczu. Skuliłem się na siedzeniu jak małe dziecko. Do oczu napłynęły mi łzy. Nie minęło nawet pięć minut, a ja już za nimi tęskniłem.\nW skrzydłach trzymałem mapę mojego nowego zoo i zdjęcie drużyny, którą będę dowodził. Przedstawiało ono trójkę młodszych ode mnie osób. Z tyłu fotografii był załączony krótki opis każdej z nich. Oddział składał się z dwóch mężczyzn i dziewczyny – 23-letniego Svena, 21-letniej Olivii i najmłodszego Maksymiliana. Wyglądali całkiem zwyczajnie, nie odznaczali się niczym szczególnym. Olivia interesowała się fotografią, Maks uprawiał sporty ekstremalne (zapewne nie tak ekstremalne jak Rico), a Sven w wolnym czasie gotował. Zastanawiałem się, jak mnie przyjmą. Podobno ich poprzedni przywódca miał wypadek i nie był w stanie dalej pełnić swojej funkcji.\n- Pewnie czują się tak jak ja teraz – szepnąłem sam do siebie, do końca nie wiedząc nawet, że powiedziałem to na głos. Bałem się tego spotkania. Brakowało mi wszystkich możliwych cech przywódczych.\nPołożyłem głowę na oparciu i zamknąłem oczy. Przez to całe zamieszanie zapomniałem o ostatniej przygodzie z kranem, migrenie i grypie, w głowie miałem tylko trójkę pingwinów, z którymi za chwilę miałem się spotkać. Z nerwów rozbolał mnie brzuch. Usłyszałem rozmowę dwóch pingwinów, zajmujących miejsce z przodu auta.\n- Co jest z tym radiem ? Nie chce złapać żadnej stacji…\nOpublikowano 4 listopada 2014 Autor: Katie\nWitajcie ! Dziękuję Wam bardzo za komentarze pod ostatnią notką Gabi, na pewno zabiorę się za czytanie twojego opowiadanka, a teraz zapraszam na rozdział II.\nKolejny szablonowy dzień, niczym scenariusz kiepskiego sit-comu. Po akcji ratunkowej (równie przewidywalnej, co pozostała część dnia) zająłem się regularnymi porządkami w laboratorium. Jedynym niespodziewanym urozmaiceniem mojego nieurozmaiconego dnia był promieniejący ból głowy po lewej stronie, najprawdopodobniej migrenowy.\n– 18:51, migrena, brak koncentracji – zanotowałem, przykładając do czoła kawałek zamrożonego łososia. Już od dawna nie miewałem ataków, pomyślałem, że najwidoczniej źle znosiłem nagły spadek temperatury. Cóż, mieliśmy już listopad, ani się obejrzymy, a na naszym wybiegu pojawi się pierwszy śnieg.\nKilka minut później skończyłem układać przybory do pisania. Zauważyłem, że dzięki organizacji i odpowiedniemu rozmieszczeniu przedmiotów, moja praca była bardziej efektywna. Wypiłem herbatę z dzikiej róży (świetnie usuwa toksyny z naszego organizmu, zaraz po kakao), po czym kontynuowałem badania nad moim wyjątkowym eliksirem.\n– Kowalski, czy możecie pozwolić tu na sekundkę ? – usłyszałem cierpki głos Skippera.\nWychyliłem głowę zza żelaznych drzwi laboratorium. Szef stał kilka kroków dalej, z metalowym durszlakiem na głowie. Spojrzałem na niego nieco zdziwiony.\n– Sowieci próbują przejąć kontrolę nad naszymi umysłami za pomocą telewizora – odpowiedział, nerwowo rozglądając się dookoła. Najwyraźniej wskaźnik paranoi osiągnął właśnie poziom krytyczny i był bliski wybuchu.\nZerknąłem w stronę rzekomego telewizora. Ekran był nieco zaśnieżony, z trudem odbierał obraz, nie wspominając już o dźwięku.\n– To tylko zwykłe zakłócenia, proszę pana, mamy dzisiaj wyjątkowo niekorzystną pogodę – odparłem, przez cały czas chłodząc obolałe miejsce. – Powinno samo minąć, gdy tylko się przejaśni.\nSkipper zlustrował mnie wzrokiem.\n- Zakłócenia, mówicie ? – mruknął, robiąc minę myśliciela. Po chwili znowu skierował wzrok na mnie. – No tak, miną same – zaczął, po czym obezwładnił mnie i przygwoździł do podłogi. – Oddajcie mi mojego żołnierza, wiem, że tam jesteście ! – krzyczał, sądząc, że cała rozmowa jest nagrywana przez podsłuch. Rico i Szeregowy z trudem odciągnęli go ode mnie. Obraz w telewizorze całkowicie zniknął.\nKażdy z oddziału nosił teraz metalowy durszlak. Szef zdążył się już nieco uspokoić, a każdy z nas przekonywał go, że nie ma wypranego mózgu.\n– Proszę, mój specjalny koktajl sardynkowy z nutką miłości na pewno Szefowi zasmakuje – powiedział młody Szeregowy, podając Skipperowi jego ulubiony kubek. Ten na początku stawiał opór, jednak już po jednym łyku poprosił o dolewkę. Ja natomiast skupiłem się na odbiorniku. Wprawdzie wątpiłem w to, żeby był uszkodzony, jednak wiedziałem, że to na pewno uspokoi Szefa. Obraz wrócił do pierwotnego stanu, co ciekawe, moja migrena również dała za wygraną.\n– Wygląda na to, że wszystko jest w porządku – odparłem, przykręcając tylnią obudowę. – To tylko drobne niedogodności pogodowe.\nSięgnąłem po śrubokręt, jednak w miejscu, na którym jeszcze przed chwilą leżał, napotkałem pustkę. Wstałem i poszedłem w jego kierunku. Leżał kilka metrów dalej, tuż pod drzwiami od łazienki. Gdy schyliłem się, żeby go podnieść, poczułem dziwne mrowienie w jednym ze skrzydeł, jakby przez moją skórę przeszedł prąd o bardzo małym natężeniu.\n– Dziwne – mruknąłem, łapiąc za śrubokręt. Nagle fala gorąca otuliła moje ciało, tępy ból głowy powrócił, a żołądek związał się w supeł. Serce zaczęło bić szybciej.\n– Kowalski, czy wszystko w porządku ? – usłyszałem troskliwy głos młodzika.\nZ trudem odwróciłem głowę, uśmiechając się lekko, jakby na znak, że ze mną wszystko dobrze.\nNie mogłem mówić, całe moje ciało zdawało się być takie ciężkie, każdy ruch wymagał ode mnie ogromnego wysiłku. Szeregowy podbiegł bliżej.\n– Szefie, coś złego dzieje się z Kowalskim – powiedział, niepewnie dotykając mojego ramienia. Zrobiło mi się niedobrze, świat zawirował mi przed oczami. Zemdlałem.\n– Kowalski, obudźcie się, żołnierzu !\nUśmiechnąłem się lekko. Skipper krzyczał tym samym tonem przy każdej pobudce. Musiał już dochodzić do siebie. Otworzyłem oczy, będąc gotowym na poranny trening i kilka zaległych misji, lecz zamiast apodyktycznego pingwina z megafonem w skrzydle, ujrzałem trójkę najlepszych przyjaciół stojących nade mną.\n– Co wy robicie ? – zapytałem wyraźnie wytrącony z równowagi. Lewym skrzydłem przetarłem oczy i podniosłem się z podłogi. – To jakieś ćwiczenia, Szefie ?\nCzarno-białe trio wyraźnie odetchnęło z ulgą.\n- Och, Kowalski, już myśleliśmy, że coś ci się stało – pisnął młody Szeregowy z troską. – Jak się czujesz ? – zapytał.\nZmarszczyłem brwi. Naprawiałem telewizor, a potem musiałem uciąć sobie krótką drzemkę. O co ta cała afera ?\n– Dobrze ? – odpowiedziałem równie pytająco.\nSam już nie wiedziałem, czy to jakiś rodzaj żartu, bynajmniej sytuacja ta była nieco krępująca. Zrobiłem kilka kroków w tył, patrząc na zatroskane twarze moich kolegów.\n– Pójdę do łazienki – oznajmiłem, po czym udałem się w przeciwną stronę.\nCo ich opętało ? Przecież czuję się znakomicie, przestała nawet boleć mnie głowa. Spojrzałem na swoje odbicie w lustrze. Nieco zmierzwione pióra, rozbiegany wzrok. Może rzeczywiście zemdlałem z nadmiaru pracy ? Jednak to by nie tłumaczyło mojego pozytywnego samopoczucia. Dziwne…\nJednym, sprawnym ruchem odkręciłem wodę, żeby przemyć twarz i nieco się ocucić. Włożyłem skrzydła pod strumień wody, gdy ta cofnęła się gwałtownie i opryskała sąsiednią ścianę. Odskoczyłem jak oparzony, o mało co nie dostając zawału.\n– C-co to było ? – zapytałem, nie oczekując odpowiedzi. Czy to byłem ja ? A może miałem halucynacje i potrzebny był mi dobry lekarz psychiatra ?\nDopiero po chwili zdecydowałem się powtórnie podejść do zlewu. Zacisnąłem mocno powieki i ostrożnie podsunąłem skrzydło po kran. Wystraszyłem się nieco, gdy poczułem mokrą ciecz. Stałem tak jeszcze chwilę, patrząc jak woda leje się po moich skrzydłach.\n– Żyjecie tam Kowalski ? – zapytał Skipper, a ja podskoczyłem w miejscu.\n– T-tak Szefie, już wychodzę – odpowiedziałem i zakręciłem kurek.\nMyślałem, że wszystko jest już w porządku i zdawało się, że mam rację. Pomimo tego i tak nie mogłem zasnąć w nocy…\nOpublikowano 2 listopada 2014 Autor: Katie\nCzuję, że jestem blisko. Jeszcze tylko kilka kropel i… gotowe. Niebieska ciecz w jednym momencie zmieniła swój odcień, a w zasadzie stała się bezbarwna. Uśmiechnąłem się, ostrożnie umieszczając probówkę na stojaku.\n– Dobra robota, Kowalski, zasłużyłeś sobie na przerwę – powiedziałem sam do siebie, odkładając gogle do szuflady. – Mój eliksir młodości jest wreszcie gotowy.\nNie pamiętam, kiedy ostatnio czułem się tak dumny. To odkrycie byłoby przełomem dla ludzkości, zapewniło mi sławę i bogactwo. Jednak nie chciałem tego, robiłem to dla własnej satysfakcji. Tak więc wziąłem szybki prysznic, podłączyłem smartfona do ładowarki, po czym położyłem się. Skipper na szczęście nie zauważył, że wymknąłem się w środku nocy. Bardzo nie lubił nieposłuszeństwa w swoim oddziale. Oparłem głowę na poduszce i chwilę później zapadłem w głęboki sen. Szkoda tylko, że zapomniałem o pewnej niedogodności, pozostawionej samej sobie w moim miejscu pracy.\nNastępnego dnia, zaraz po porannym treningu i kilku mniejszych misjach, udałem się do laboratorium.\n– Minęło dokładnie 10 godzin, substancja jest gotowa do testów.\nZ dumą spojrzałem na przeźroczystą probówkę.\n– Tak bardzo cię kocham – odparłem, biorąc ją w swoje skrzydła.\nPrzez chwilę zastanawiałem się, jaki ma smak. Jeśli tak samo neutralny jak zapach, nie powinno być problemu z jej wypiciem. Jeszcze raz spojrzałem na szklane naczynie, po czym pochłonąłem jej zawartość.\n– Hmm, nie było tak źle – pomyślałem.\nNieco gorzkawo-słony smak, podobny do lekarstwa, które w dzieciństwie dawała mi mama. Ze schowka wyciągnąłem notatnik.\n- Pierwsza minuta. Brak reakcji – zapisałem niedbale.\nOdczekałem jeszcze pół godziny, po czym wróciłem do reszty załogi. Wszystko było całkowicie normalne. Szeregowy, Rico i Skipper grali w karty razem z zaproszoną przez nich Marlenką.\n- O, cześć Kowalski, jak twój wynalazek ? – zapytała jak zawsze pogodna wydra.\nUśmiechnąłem się od ucha do ucha (a raczej otworów słuchowych).\n– Znakomicie, Marlenko, jestem pewien, że tym razem zadziała – odparłem, wyraźnie optymistycznie nastawiony, pomimo wielu moich niepowodzeń.\nSkipper uśmiechnął się sarkastycznie.\n– Tak jak ostatnim razem ?\nJa jedynie posłałem mu kwaśną minę.\n– Szefie, uważam, że nie powinieneś być taki surowy dla Kowalskiego, on naprawdę się stara – stwierdził Szeregowy swoim ciepłym, lukrowanym głosem.\n– Mały, naiwny Szeregowy, prawdopodobieństwo tego, że wynalazek Kowalskiego znowu nam tu czegoś nie wysadzi, jest jak jeden do miliona – wywnioskował .\n– Pff, Szef jak zawsze taki sceptyczny. Ale jeszcze zobaczycie, tym razem jestem pewien, że mi się uda, a teraz przepraszam. Muszę udać się w teren, aby przetestować działanie mojego wynalazku. – Po tych słowach opuściłem nasza kryjówkę i skierowałem się w stronę parku.\n– To jak, panowie i Marlenko ? – odparł Szef. – Może jakiś zakładzik ?\n– Głupie, pozbawione inteligencji stworzenia – mruczałem do siebie. – Jeszcze im pokażę, na co mnie stać.\nOd prawie godziny błądziłem po parku, sprawdzając jakie działanie ma na mnie nowe serum. Jako że w bazie nie mogłem liczyć na chwilę spokoju, postanowiłem, że przeprowadzę je tutaj.\n– Godzina 13:01, bez zmian – zanotowałem.\nPomimo pięknej pogody i warunków sprzyjającym spacerom, okolica była opustoszała, po drodze spotkałem jedynie kilka osób. Zmęczony wędrówką, usiadłem pod jednym z drzew, kontynuując swoje zapiski. Nie zauważyłem nawet nadchodzącego zagrożenia.\n– Mam nadzieję, że nie przeszkadzam – odparł nieznajomy głos. – Czy mogę się dołączyć ?\nPodniosłem głowę. Nade mną stał brudny, wychudzony rottweiler.\n– Jak na pingwina jesteś bardzo wątły – powiedział, podchodząc nieco bliżej. – Ale nie będę wybrzydzał.\nNerwowo przełknął. No pięknie Kowalski. Raz na rok postanawiasz wyjść sam na miasto i już pakujesz się w kłopoty.\n– H-hej, co słychać ? – zająkałem się, zasłaniając twarz clipboardem. Czarny pies przycisnął mnie do drzewa łapą. Wycofałem się jeszcze bardziej, a przynajmniej próbowałem.\n– Na drugi raz przyprowadź kolegów, jeden pingwin to marny posiłek. Poczułem jego cuchnący oddech na karku. Z przerażenia znieruchomiałem, zupełnie zapominając o tym, czego się nauczyłem. Zawsze działaliśmy w grupie, sam nie miałem żadnych szans. W ostatniej chwili zakryłem się skrzydłami, mocno zaciskając powieki. Jednak nic nie poczułem.\n– Co jest ? – mruknąłem, otwierając oczy. Groźna bestia, która jeszcze przed chwilą chciała zrobić sobie ze mnie obiad, leżała teraz ogłuszona kilka metrów później. Podniosłem się gwałtownie, próbując złapać oddech.\n– Ktoś t-tu jest ? – wydukałem, rozglądając się dookoła. Cisza, nikt mi nie odpowiedział. Nie chcąc ryzykować, wziąłęm teczkę i uciekłem. Jednak przez cały czas męczyło mnie jedno pytanie – kto mnie uratował ?\nDo bazy wpadłem jak oparzony.Rozbieganym wzrokiem prześledziłem pomieszczenie, zatrzymując się ostatecznie na Szefie.\n– Coś nie tak, Kowalski ? Wyglądacie jakbyście zobaczyli ducha.\nWziąłem głęboki oddech, powoli się uspokajając. – To nic takiego, proszę pana, testowałem moje serum – wymyśliłem na poczekaniu.\n– To świetnie, żołnierzu. Tylko niczego nie wysadźcie – dodał.\nJa natomiast zamknąłem się w swoim laboratorium pod pozorem ważnych eksperymentów. Bezwładnie opadłem na fotel, przyglądając się Żelkowi pałaszującemu niedojedzone jabłko. Zaraz…\n– Żelek, co ty tutaj robisz, powinieneś być w terrarium – powiedziałem, głaszcząc żelatynową masę. Stworek odpowiedział mi bliżej nieokreślonym odgłosem, przypominającym warkot. – Żelusiu, dobrze wiesz, że nie możesz jeść owoców – powiedziałem, odnosząc pupila na jego miejsce. – Jutro tatuś kupi ci pyszną bitą śmietanę.\nGdy Żeluś trafił już do swojej klatki, ja wziąłem się za sprzątanie biurka. Umyłem probówki, poukładałem zeszyty do pudełek. Co ciekawe, na jednym z nich znalazłem dziwną, sproszkowaną substancję, którą najprawdopodobniej był cukier.\n– Mówiłem Szeregowemu, że nie słodzę herbaty – mruknąłem do siebie.\nKilka minut później, ktoś bezczelnie wtargnął do mojej oazy ciszy i spokoju.\n– Kowalski, mamy mały problem – powiedział twardo Skipper.\nTo by było na tyle. Już od dawna nie miałam żadnego bloga i nie pamiętam jak to jest dodawać opowiadania. Mam nadzieje, że chociaż jedna osoba to przeczyta :)\nMam na imę Katie. PoM-em interesuje się już od jakiegoś czasu. Moją ulubioną postacią jest Kowalski. Bloga założyłam z myślą o fanach, którzy poszukują polskich opowiadań o pingwinach. Zapraszam Was do czytania i komentowania.\nWszystkich wizyt: 2585\nRozdział 16 Gdzie dwóch się bije, tam...\nBlogi i Strony o PzM\nDo The Penguins Shake\nNorth Wind Headquarters\nPierwsze 5 Minut Filmu\nThe Kowalski : Lyrics\nUltimate Slap Fighting


Promocje w Sephorze, Douglasie, Marionnaud + OT ;) cz. kolejna ;) - Strona 155 - Wizaz.pl\n2012-01-30, 20:52 #4621\nJa dziś wykonałam makijaz z użyciem Chameleona i same osądzicie czy to jest marchewa na moich policzkach.\nUważam ze Chameleon jest piękny a te które go nie mają mogą jeszczse sie zastanowić póki są w perfumeriach.\nTak kusiłyście tym cudeńkiem Guerlain KissKiss Baby 260 Romantic Nude, to musiałam go sobie kupić Czekam, kiedy przyleci do mnie\nnie powinnaś być zawiedziona ja uwielbiam tę pomadkę, ale odcień 261\n2012-01-30, 21:09 #4622\nZamówiłam eyeliner Bobbi Brown w Douglasie przez internet... W jakim czasie mogę się spodziewać go u siebie?? Juz nie mogę się doczekać....\nJa swoje zamówienie składałam w zeszły poniedziałek a dzisiaj kurier mi je dostarczył\n2012-01-30, 21:12 #4623\nNapisane przez Olilcia\nA orientuje się może któraś z Was czy na tą zniżkę z Flesza mogę kupić pędzel Sephora?\nw gazecie jest napisane, że zniżka jest na kosmetyki marki Sephora... zawsze możesz spróbować z pędzlem, pewnie zależy na jaką trafisz panią sephorzankę\n2012-01-30, 21:13 #4624\nPamiętam, że jakiś czas temu była tutaj mowa o produktach John`a Frieda. Wczoraj byłam w SuperPharm i obecnie jest promocja na te produkty (szampony i odżywki są po 24,99zł. a spray rozjśniający chyba 37zł.) czyli wg mnie całkiem fajne ceny\n2012-01-31, 00:10 #4625\nWycofują NUXE z Polandii\n2012-01-31, 06:22 #4626\nJezuuuuu niektóre z Was nie malowały się Topazem a już negatywnie się o nim wypowiadają tylko i wyłącznie na podstawie prób na dłoni. Pudru paluchami za dużo sie nabiera i dlatego daje zabójczy efekt miedzi. Do tego jest pędzelek (załączony lub wasz ulubiony) żeby aplikować go na buźkę.\nOo wypraszam sobie ja sie malowałam Mam dużo jasniejszą skórę niż Ty i na mnie wygląda okropnie. Na Tobie może okropnie nie, ale szczerze? nie powala mnie\n2012-01-31, 06:51 #4627\nZochawks, fajnie, że Ci Chameleon spasował, ale śmiem twierdzić, że masz jednak nieco inny typ urody od większości Polek... Kolorystycznie jesteś bardzo ciepła (i to raczej nie jest kwestia samych zdjęć w słońcu, bo i włosy masz w ciepłym odcieniu), podczas gdy chyba dużo więcej z nas tutaj to mniejsze lub większe bladziuchy, ale zimne. Zupełnie inaczej będzie wyglądał złotawo-miedziany rozświetlacz na osobie o ciepłym typie urody (niekoniecznie wcale śniadej), a inaczej na zimnej.\n2012-01-31, 08:07 #4628\nDostałam katalog walentynkowy z Sephory i jestem nieco rozczarowana. Liczyłam na -20% smsem a nie pocztą -15% na produkt damski i -15% na produkt męski\nSephora coraz mniejsze zniżki rozdaje... szkoda.\n2012-01-31, 08:15 #4629\nTak, te oferty sie lacza.\nUzywasz na nos bazy? Dbasz o nawilzenie? Duzo matujacych produktow uzywasz?\nna noc triacneal (coby mi sie pory obkurczyły , jednak wysusza..), na dzien bioderma, pelne nawilzenie, dodatkowo peelingi : do tej pory clinique, guerlain i armani, teraz probuje sie z enzymatycznym sampar'em\ndodatkowo maski nawilzajace oraz sciagajace pory, glownie w T\nz baz to guerlain- nawilzajaca, smashbox anti shine, MUFE all mat, loreal wygladzajaca, nie zatykajaca pory.\nnie wiem co moge wiecej zrobic przecierpiec i czekac lepszych dni..\nA którą bazę Smash wybrałaś?\nPrzejrzyj sobie tutaj paletki: http://allegro.pl/listing.php/search...magnet*+palet*\nMi się najbardziej podobają takie: http://allegro.pl/mala-paleta-glam-b...076534633.html\nWarto przejrzeć te na allegro - niektóre mają nawet lusterka i nie są taki strasznie drogie\nAle żadnej nie mam - na razie się zastanawiam nad nimi, więc polecić nie mogę. Dość dużo na necie jest o Glam box.\nzochawks bardzo fajny makijaż\nbardzo Ci dziekuje na pewno przejrze\njestem tego samego zdania, make up super, a żelek typowy dla Twojego cieplego typu urody,,\nja np musialabym sie zmalowac jak ta lala, zeby dobrze w zelku wygladac. za blada jestem\nBTW, mialam dzisiaj dziwny sen... snilo mi sie chyba ze 100 czarnych kotow w typie sfinxa, ktore zasiadly u mnei w domu i ktore musialam z niego wyganiac.. ehh, nie lubie takich snow\nCzas edycji: 2012-01-31 o 08:17\n2012-01-31, 08:35 #4630\nBuuuuuu, a to dlaczego? Nie zdążyłam jeszcze wielu przetestować\n2012-01-31, 08:47 #4631\nNaszło mnie na zakupy w D. online, planuję skorzystać z kodu zniżkowego na Walentynki i załapać się na krem HR gratis. Może podsuniecie mi jakieś pomysły, co kupić? Wezmę 2x bazę pod tusz Lancome, krem do rąk IColoniali.... i nie wiem co jeszcze Co tam mają w dobrej cenie, znalazłyście jeszcze coś fajnego? Zestawów Genifique za 40 zł już chyba nie ma\n2012-01-31, 09:01 #4632\nDosyć długo... Ja dziś dostałam info że wpłata zaksięgowana... może dziś już wyślą\n2012-01-31, 09:16 #4633\nLakiery OPI w niektórych kolorach są w fajnych cenach 24,90 i 34,90, warto popatrzeć.\nBaza Loreala pod makijaż Studio Secrets Professional jest za 46,50 (w Rossmannie 89,99zł).\nNic mi więcej nie przychodzi do głowy\nEdytowane przez Nicole`_\nCzas edycji: 2012-01-31 o 09:18\n2012-01-31, 09:32 #4634\nBazy matujace moga wysuszac skore. Tak samo Triacneal. Im bardziej probujesz buzie zmatowic i ja podsuszac tym bardziej ona sie swieci. Tak czasami bywa. Sprobuj na jakis czas odstawic Triacneal i baze. Po jaims czasie wroc do bazy. Mozliwe, ze to pomoze.\n2012-01-31, 09:47 #4635\nFakt trochę czekałam Ale ja dostałam info o zaksięgowaniu wpłaty dopiero w środę rano (w środę również dostałam info o wysyłce) więc jest szansa że dostaniesz paczkę już w piątek\n2012-01-31, 10:03 #4636\nPrawda Większość Polek to chłodny typ kolorystyczny, ja również. Być może ciepłe typy lepiej czują sie w takich kolorach\nTrzeba było głaskać\n2012-01-31, 10:20 #4637\nKoniecznie zel do brwi Isa Dory. Uzywam go od 6 czy 7 lat chyba. Jest super. Daje kolor i dyscyplinuje wloski. Dzieje sie z nimi mala magia, bo sama henna u kosmetyczki na moich brwiach dawala sredni efekt. Zel cudu przeciez teoretycznie nie robi a brwi wygladaja o wiele lepiej niz w hennie.\n2012-01-31, 10:26 #4638\nWiadomości: 6 560\nJesteście pewne, że typowa Polka jest zimnym typem\nTyp nordycki to i owszem, ale typowa Polka jest zdecydowanie ciepła: włosy koloru zboża - blondy od jasnych do ciemnych ale z ciepłym słonecznym odcieniem, piegi na twarzy, oczy zielone, miodowe.\nCzas edycji: 2012-01-31 o 10:28\n2012-01-31, 10:37 #4639\nMój faworyt Trudno ją może wyczuć, ale działanie świetne\n(Ciekawa jestem czy ta nawilżająca jest warta swojej ceny )\n2012-01-31, 10:40 #4640\nDo mnie paczka GLS z internetowego Douglasa idzie 3 dni robocze, płacę kartą kredytową, więc pewnie przy płatności przelewem może być 1-2 dni dłużej . Douglas przesyła link z możliwością śledzenia przesyłki.\nprzykro, ciekawe dlaczego? Kilka produktów lubię i co jakiś czas kupuję\nZgadzam się, choć tego żelka nie widziałam w rzeczywistości, że kolory miedziane i jemu pochodne bardzo dobrze wyglądają na ciepłych cerach. Ja mam podobny typ urody do Zochawks. Miałam różnego koloru włosy (naturalne to ciemny, zimny brąz), za młodu także różowe, pomarańczowe, czerwone (czasy OFFowego szaleństwa ) i zawsze bardzo dobrze mi było w miedzianych kolorach.\nZimnych, neutralnych brązerów mogę używać zimą do konturowania, latem wyglądam w nich, jakbym była chora i niedożywiona\nDla mnie ten miedziano-złoty żelek pewnie byłby idealny, ale w związku z tym, że mam jeszcze duuużo diorowego shimmera Amber to się na EL nie skuszę.\n2012-01-31, 10:41 #4641\nTo zależy od Polki ja jestem Wiosna ciepły typ urody a moja siostra Lato -zimny i obie jestesmy Polki od jednej Matki-Polki\n2012-01-31, 10:47 #4642\nNie, no, dokładnie. Ale tu mowa o większości. Ja też jestem wiosną, a moja siostra latem. Ale nigdy bym nie powiedziała, że w Polsce większość dziewczyn ma zimny typ urody\n2012-01-31, 10:56 #4643\nZ moich obserwacji wnioskuję że dużo u nas wiosenek i jesieni czyli ciepłych typów urody\n2012-01-31, 11:24 #4644\nJestem typowa Polka ma mysi kolor włosów itp itd.\nEdit: oczywiście, ja również znam mnóstwo dziewczyn o ciepłym typie urody, ale zdecydowanie lato jest w naszym kraju najmocniej rozpowszechnionym typem urody. A co do jesieni - to chyba z kolei najrzadziej\nWybaczcie, że sięgam po tak niewyszukane źródła\nCzas edycji: 2012-01-31 o 11:33 Powód: linki\n2012-01-31, 11:39 #4645\nHah, no ja też poczytałam trochę i wyszło mi inaczej\nNawet no pobocznym wątku "typ słowiański czyli jak wygląda typowa polska uroda?"\nznalazłam link do przeciętnych twarzy z niektórych krajów i jak w pysk szczelił to ja:\noczywiście ja ładniejsza jestem haha\nDla mnie typowa Polka to Ewa Wachowicz i takie "niewyraźne" typy widuję najczęściej. Ona chyba też chyba wiosną jest...\nCzas edycji: 2012-01-31 o 11:41\n2012-01-31, 11:46 #4646\nMimbla nie chcę Cię pozbawiać prawa do własnego zdania Miałam wiele godzin z analizy kolorystycznej, samodzielnie zanalizowałam naprawdę wiele osób, nie tylko kobiet i wierz mi, zdecydowana większość to były osoby w typie lata, potem zimy, wiosny i tylko parę osób w typie jesieni. Jeśli Twoje doświadczenia sa inne ok, chętnie o nich poczytam - również o tym co, jak napisałaś, wyczytałaś.\nCo do pani Wachowicz, na żywo jej nie widziałam , ale ciekawa jestem bardzo, dlaczego uznałas ją za ciepły typ? Konkretnie?\n2012-01-31, 12:17 #4647\nDzięki Jednak mam zakaz kupowania lakierów Bazy kiedyś próbowałam i jakoś mi nie podeszła.\nPomyślę o tym żelu - dzięki! Obecnie mam zapas kredek, które bardzo lubię, dają bardzo naturalny efekt podkreślenia brwi.\nJakby jeszcze ktoś chciał dorzucić hiciora z D. online, to czekam\nOd jakiegoś czasu w różnych miejscach trafiam na dyskusje o typach urody i ostatnio sporo czytałam analiz i wiecie co? Nie potrafię określić swojego typu urody! Nie wiem czy wiosna czy lato? A ciekawa jestem\n2012-01-31, 12:18 #4648\nSoso, ani ja Tobie też nie chcę odmawiać tego prawa\nDla mnie większość Polek ma ciepły typ urody, dla Ciebie zimny, przecież się nie będziemy licytować i podawać linki z netu\nPodałam nazwę wątku i tam dziewczyny świetnie opisują różnice pomiędzy typami urody\nCo do E. W. - podoba mi się bardziej w złocie niż srebrze, zieleni niż niebieskim, koralu niż różu - stąd mój wniosek... pewnie głupi ale mój\nCzas edycji: 2012-01-31 o 12:19\n2012-01-31, 12:26 #4649\nA to jeszcze takowego nie dostałam... mam nadzieję, że przyjdzie jutro lub pojutrze bo na prawdę jestem ciekawa tego eyelinera.... tyle zwlekałam z jego kupnem\n2012-01-31, 12:31 #4650\ndla mnie te typy urody to czarna magia


Raypex 6 - ultarnowoczesny endometr z kolorowym ekranem dotykowym i widokiem 3D.\nBadania potwierdzają że najdokładniejszą metodą pozwalającą określić długość kanału korzeniowego jest metoda elektryczna. Najnowsze technologie wykorzystane w endometrze firmy VDW zapewniają uzyskanie precyzyjnych wyników pomiarów oraz wyjątkową wygodę użytkowania.\nRaypex® 6 jest następcą cieszącego się dużą popularnością i zaufaniem lekarzy modelu Raypex 5.\nDodatkowo lekarz może skorzystać z sygnałów akustycznych modulowanych w zależności od położenia pilnika.\nDokładność wskazań endometru, w każdych warunkach, uzyskiwana jest dzięki wykorzystaniu technologii pomiaru wielu częstotliwości (multi-frequency).\nRaypex® 6 wyróżnia się eleganckim wykonaniem całego urządzenia, składana niewielka obudowa pozwala na schowanie urządzenia w dowolnym miejscu, tak aby zawsze było „po ręką”.\nPrzyjazny system obsługi endometru dzięki wizualnym wskazówkom prowadzi lekarza krok po kroku, od uruchomienia aż do wykonania pomiaru, pozwala również na skontrolowanie poprawności działania samego urządzenia oraz kabli pomiarowych.\nRaypex® 6 posiada również możliwość indywidualnej konfiguracji urządzenia:\nWybór pomiędzy 2 dźwiękami i 2 kolorami tła (czarnym i białym)


Colliers współpracuje ze start-upem, który analizuje wykorzystanie przestrzeni biurowej w czasie rzeczywistym - BRIEF\nMonika Rajska-Wolińska, partner zarządzający Colliers International w Polsce, mówi — Choć sektor nieruchomości komercyjnych może wydawać się nieco konserwatywny, jeśli chodzi o nowe technologie, to wykorzystanie sztucznej inteligencji i innych innowacyjnych rozwiązań jest nieuniknione. Inicjując program Colliers Proptech Accelerator, chcieliśmy zapewnić naszym klientom dostęp do rozwiązań, które pomogą im przyspieszyć rozwój ich biznesu. Obecnie znajdujemy się w połowie drugiej edycji programu. Zamiast czekać na to, co przyniesie przyszłość, wolimy ją kształtować, a Basking to świetny przykład narzędzia, które w ciągu kilku godzin dostarcza niezwykle cennych danych. Wdrożyliśmy rozwiązania oferowane przez Basking w naszej siedzibie głównej w Warszawie, dostarczając naszemu zespołowi Workplace Innovation oprogramowanie, będące uzupełnieniem ekspertyzy Colliers.\nanalizaColliersinnowacjeprzestrzeń biurowastartupstickysztuczna inteligencjatechnologie


Starsza kobieta zaufała fałszywej stronie i straciła 74 tys.… - PortalPomorza\nStarsza kobieta zaufała fałszywej stronie i straciła…\nSpoofing – to ostatnio popularna metoda wykorzystywana przez oszustów. Przestępcy podszywają się pod numery znajomych lub instytucji, żeby wprowadzić odbierającego w błąd i wyłudzić pieniądze lub dane potrzebne np. do dostępu do kont bankowych. Oszuści mogą wyświetlić się, jako dowolnie identyfikowalna nazwa np. znanego koncernu lub infolinii banku. 66-letnia mieszkanka powiatu malborskiego zawierzając fałszywym pracownikom Orlenu straciła 74 tys. złotych.\nSpoofing to wyrażenie pochodzące z języka angielskiego oznaczające naciąganie, kantowanie, bajerowanie, podszywanie się. Oszuści wchodząc do systemu teleinformatycznego manipulują jego elementami, najczęściej właśnie podszywając się pod numery osób lub instytucji, by następnie dzwoniąc do ofiary móc udawać inną osobę. Często nie łatwo jest się zorientować, że mamy do czynienia z oszustem, bo dzwoniący podstępnie wzbudza przeświadczenie, że mamy do czynienia z zaufanym, znanym źródłem. Przestępcy podszywają się np. pod konsultantów banków albo znanych polskich firm. W ten sposób wzbudzając zaufanie ofiary chcą wykraść ważne dane potrzebne do logowania na konto bankowe, albo nakłonić do wypłaty pieniędzy z konta i przelanie ich na inne, żeby rzekomo zarobić na operacjach finansowych. Na taki „szybki zarobek” dała się oszukać 66-letnia mieszkanka powiatu malborskiego. Kobieta znalazła w mediach społecznościowych fałszywą ofertę pod nazwą „Zarabiaj z Orlenem”. Po wyrażeniu chęci uczestnictwa w inwestycji z 66-latką skontaktował się oszust, podający się za konsultanta koncernu i udzielił szczegółowych instrukcji jakie kroki ma poczynić, aby podwoić swoje oszczędności. Rozpoczęcie zarabiania wiązało się z początkową wpłatą pieniędzy na wskazane konto, a następnie zainstalowania przesłanej aplikacji na komputerze. Po kliknięciu linka w aplikacji seniorka uruchomiła dostęp do danych potrzebnych do logowania na swoim koncie bankowym, który pozwolił na wypłatę z niego pieniędzy Kobieta straciła 74 tys. złotych.\nPodobne tego typu oszustwa są stosunkowo częste, a oszuści nie zmieniają metody działania, tylko firmę, pod którą się podszywają. Oprócz ofert inwestycji możemy dostać spreparowane przypomnienie o zapłacie, ofertę pracy czy prośbę o pomoc, od rzekomego funkcjonariusza policji.\nPrzypominamy, że zanim przekaże się gdzieś swoje dane czy pieniądze, czy to przez internet czy osobiście, należy się upewnić, że nie mamy do czynienia z oszust. Aby uniknąć oszustwa, warto uważnie słuchać dzwoniącego i panować nad emocjami. Jeśli rozmówca zasugeruje, że pojawił się jakikolwiek problem finansowy z kontem bankowym, albo prosi o pieniądze najrozsądniej będzie się rozłączyć, a następnie samodzielnie oddzwonić do banku, czy znajomego i zweryfikować sprawę. Nie klikajmy też w nieznane linki odebrane w wiadomościach. Po pierwsze, mogą przekierowywać na fałszywe strony. Po drugie, mogą uruchomić procedurę instalacji na naszym urządzeniu złośliwego oprogramowania. Absolutnie nie powinno się nigdzie i nikomu podawać danych logowania do swojego konta bankowego, o które nigdy też nie poproszą nas prawdziwi pracownicy banków. Co do zasady nie powinno się podawać swoich danych osobom i podmiotom, co do których autentyczności nie jesteśmy w stu procentach przekonani, ani przelewać pieniędzy na wskazane przez nie konta. W szczególności należy chronić też swój PESEL i nr dowodu, bo te dane wystarczą przestępcy, by w bardzo krótkim czasie zaciągnąć w naszym imieniu kredyt w bankach i parabankach udzielających szybkich pożyczek.\nPKN ORLEN ostrzega przed pojawiającymi się w internecie oszustwami finansowymi\npodszywającymi się pod Koncern.\nFałszywe ogłoszenia gwarantujące rzekome bardzo wysokie i pewne zyski pojawiają się przede wszystkim na portalach Facebook, YouTube oraz licznych stronach internetowych i mailingach. Fałszywe ogłoszenia zachęcają najczęściej do inwestowania w akcje PKN ORLEN oraz projekty inwestycyjne prowadzone przez Koncern. Ogłoszenia te wykorzystują bezprawnie nazwę, znaki firmowe i wizerunki przedstawicieli firmy oraz instytucji państwowych.\nWyraźnie podkreślamy, że inwestowanie w akcje PKN ORLEN przez inwestorów indywidualnych może odbywać się wyłącznie poprzez licencjonowane domy maklerskie oraz banki prowadzące działalności maklerską, których pełną listę można znaleźć na stronie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego.\nJednocześnie informujemy, że bezpośrednia komunikacja PKN ORLEN do potencjalnych inwestorów jest prowadzona wyłącznie przez oficjalne strony orlen.pl i orlenwportfelu.pl lub oficjalne profile w mediach społecznościowych PKN ORLEN nigdy nie telefonuje do klientów z propozycją indywidualnych inwestycji.


Największe internetowe hity wideo - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nNajwiększe internetowe hity wideo\n16.11.2007, godz. 14:00\nNie ma idealnej recepty na stworzenie klipu wideo, który będą chciały obejrzeć miliony i o którym opowiedzą swoim znajomym. Jednak jeśli taki przepis miałby istnić, musiałby zalecać trochę humoru (często niezamierzonego), zażenowania, obsceniczności i starej dobrej głupkowatości. Od rozpowszechnienia się w 2005 roku YouTube'a, stworzono wiele popularnych klipów, jednak niewiele z nich było bardziej popularnych niż wybrane przez nas 20, hm..., klasyków. Od szarżujących graczy po kierownika sklepu spożywczego, który (kierownik, nie sklep) może zmiażdżyć tchawicę siłą umysłu - oto największe internetowe hity wideo.\nTaniec Numa Numa\n"Taniec Numa Numa" to nagrania chłopaka nazwiskiem Gary Brolsma, który siedzi przed swoim pecetem i wykonuje coś w rodzaju tańca do rumuńskiej piosenki. Klip zadebiutował na jednej ze stron WWW w 2004 roku i w ciągu kilku miesięcy obejrzały go ponad 2 miliony osób. Gdy pojawiły się witryny takie jak YouTube, Brolsmę widziały kolejne miliony osób. Dla wielu z nich, gdy słyszą o internetowym wideo, kojarzy się ono z twarzą Garyego Brolsmy.\nDziecko Gwiezdnych Wojen\nTen dzieciak robił coś, co uznawał za prywatną czynność. I to sfilmował. Taśmę wiele miesięcy później odkryli przyjaciele, którzy udostępnili ją w sieci Kazaa. Dwa tygodnie później klip został pobrany już około 2 milionów razy. Dziecko Gwiezdnych Wojen nie uznało tego za śmieszne i pozwało do sądu rodziny "przyjaciół", który umieścili nagranie w Sieci.\nJak czytamy w pozwie, Dziecko Gwiezdnych Wojen "jest narażone na kpiny kolegów w szkole i ludzi na ulicy", z tego powodu chłopak "będzie musiał przebywać pod opieką psychiatry". Viral Factory, agencja reklamowa specjalizująca się w organizowaniu kampanii marketingowych w Sieci oceniała w ubiegłym roku, że klip "Dziecko Gwiezdnych Wojen" obejrzano ponad 900 milionów razy. To jeden z najpopularniejszych klipów w historii Internetu.


Tytuł: Ogłoszenie w sprawie wszczęcia postępowania konkursowego na dwa stanowiska członków zarządu:\nPrezesa Zarządu - Redaktora Naczelnego Radia Gdańsk S.A i Członka Zarządu Radia Gdańsk S.A\nprzeprowadzonego przez Radę Nadzorczą Radia Gdańsk S.A z siedzibą w Gdańsku\nNa podstawie art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226) oraz stosownie do wymogów określonych w Rozporządzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 18 listopada 2010 roku w sprawie regulaminu konkursu na kandydatów na członków zarządu spółki „Telewizja Polska – Spółka Akcyjna”, spółki „Polskie Radio – Spółka Akcyjna” oraz spółek radiofonii regionalnej (Dz. U. nr 236 poz. 1565 z 2010 r.) oraz uchwały nr 2/V/2011 Rady Nadzorczej z dnia 20 maja 2011 roku, Rada Nadzorcza Radia Gdańsk S.A. z siedzibą w Gdańsku, ogłasza konkurs na kandydatów na dwóch członków Zarządu VI kadencji Prezesa Zarządu – Redaktora Naczelnego Radia Gdańsk S.A., Członka Zarządu Radia Gdańsk S.A.\n5) posiadać co najmniej pięcioletni staż w zarządzaniu na stanowiskach kierowniczych;\n6) nie być karany za przestępstwo popełnione z winy umyślnej lub umyślne przestępstwo\n1. Pisemne zgłoszenie kandydata powinno zawierać:\n4) adres zamieszkania, adres do korespondencji, kontakt telefoniczny i adres poczty\n5) serię i numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość\noraz numer PESEL;\n6) wskazanie preferowanego przez kandydata stanowiska i zakresu nadzoru.\n1. Do zgłoszenia należy dołączyć następujące dokumenty:\n1) list motywacyjny kandydata;\n2) życiorys kandydata z przebiegiem nauki i pracy zawodowej;\n3) krótką notę biograficzną kandydata do wykorzystania w komunikatach o przebiegu\n4) kopię dyplomu ukończenia studiów wyższych oraz kopie innych dokumentów\npotwierdzających posiadane wykształcenie, kwalifikacje w zakresie zarządzania, radiofonii i telewizji, uprawnienia zawodowe oraz znajomość języka obcego;\n5) oświadczenie kandydata o co najmniej pięcioletnim stażu w zarządzaniu na\nstanowiskach kierowniczych z określeniem wielkości zespołów ludzkich i wielkości\nbudżetu, jakimi kandydat zarządzał;\n6) oświadczenie kandydata według wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia;\n7) oświadczenie kandydata złożone na podstawie art. 7 w związku z art. 4 pkt 19 i art. 8\npkt 18 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach\norganów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.\nU. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z późn. zm.), według wzoru określonego we właściwym\nzałączniku do wymienionej ustawy;\n8) oświadczenie o spełnieniu wymogów określonych w ust. 1;\n9) stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych\nosobowych (DZ. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zmianami), zgłoszenie powinno\nzawierać zgodę kandydata na przetwarzanie jego danych osobowych na potrzeby\n2. W toku postępowania kwalifikacyjnego kandydat może przedstawić Radzie Nadzorczej\ndodatkowe dokumenty potwierdzające kwalifikacje kandydata.\n1. Otwarcie zgłoszeń nastąpi w dniu 10 czerwca 2011 roku, o godz.15.00\n2. Jeżeli zgłoszenie kandydata nie zawiera wszystkich wymaganych dokumentów i\ninformacji, Rada Nadzorcza wezwie kandydata telefonicznie lub drogą elektroniczną do\nusunięcia braków w terminie 3 dni.\n1. Konkurs składa się z:\n1) pierwszego etapu – obejmującego ocenę formalną zgłoszeń,\n2) drugiego etapu – obejmującego ocenę merytoryczną zgłoszeń,\n3) trzeciego etapu – obejmującego rozmowę kwalifikacyjną z kandydatami wskazanym\n2. Rada Nadzorcza nie będzie rozpatrywać w drugim etapie konkursu zgłoszeń kandydatów\n1) zgłoszenie zostało złożone po terminie wskazanym w ogłoszeniu o konkursie;\n2) zgłoszenie nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu o\nkonkursie, pomimo wezwania kandydata telefonicznie lub drogą elektroniczną do\n3. Rada Nadzorcza w drodze uchwały wskaże kandydatów dopuszczonych do drugiego\netapu oraz zgłoszenia, które nie będą rozpatrywane w drugim etapie z powodów\n4. W drugim etapie konkursu Rada Nadzorcza dokona merytorycznej oceny zgłoszeń,\nuwzględniając następujące kryteria:\n1) doświadczenie zawodowe kandydata w dziedzinie zarządzania oraz radiofonii i\n2) wykształcenie i uprawnienia zawodowe kandydata w dziedzinie, o której mowa w pkt\n3) motywację kandydata do ubiegania się o funkcję członka zarządu.\n5. Rada Nadzorcza w drodze uchwały wskaże kandydatów dopuszczonych do trzeciego\netapu postępowania oraz zgłoszenia, które nie będą rozpatrywane w trzecim etapie\n6. W trzecim etapie konkursu Rada Nadzorcza, w siedzibie Radia Gdańsk S.A. przy ul.\nGrunwaldzkiej 18, przeprowadzi z wybranymi kandydatami rozmowy kwalifikacyjne,\nw terminie 17 i 18 czerwca 2011 roku, których przedmiotem będą w szczególności\n1) wiedza w dziedzinie zarządzania, ze szczególnym uwzględnieniem spółek z udziałem\n2) wiedza w zakresie mediów elektronicznych ze szczególnym uwzględnieniem\nodpowiednio radiofonii lub telewizji oraz realizacji interesu publicznego w mediach;\n3) wiedza ogólna w zakresie kultury, szczególnie kultury współczesnej oraz zagadnień\nżycia społecznego, gospodarczego i politycznego;\n1. Rada Nadzorcza dokona oceny kompetencji kandydatów, uwzględniając następujące\n2) wykształcenia i uprawnienia zawodowe kandydata w dziedzinie, o której mowa w pkt\n3) dotychczasową rzetelność zawodową kandydata dającą rękojmię należytego\nwykonywania zadań mediów publicznych;\n2. Jeżeli o stanowisko członka zarządu ubiega się kandydat będący dotychczas członkiem\nzarządu spółki, która ogłosiła konkurs, Rada Nadzorcza dokona oceny działalności\nkandydata za cały okres zajmowania przez niego tego stanowiska.\n3. Kandydaci zakwalifikowani do trzeciego etapu konkursu zostaną powiadomieni o jego\nterminie i miejscu telefonicznie lub drogą elektroniczną. Niezgłoszenie się kandydata na\nrozmowę kwalifikacyjną uznaje się za rezygnację kandydata z udziału w konkursie.\n4. Przebieg rozmów kwalifikacyjnych jest protokołowany oraz jest utrwalany przez Radę\nNadzorczą za pomocą urządzeń rejestrujących obraz oraz dźwięk. Rada Nadzorcza może udostępnić nagrania z przebiegu rozmów w całości lub w części po zakończeniu konkursu.\nInformacje o Radiu Gdańsk S.A. w postaci:\n» Statutu Spółki,\n» Regulaminu organizacyjnego,\n» Sprawozdania finansowego Radia Gdańsk S.A. za rok obrotowy 2009\nbędą dostępne w siedzibie spółki w Gdańsku, ul. Grunwaldzka 18, w Sekretariacie\nw godz. od 9:00 do 15:00 w dni robocze, tel.58 341 04 19.\nRada Nadzorcza może w każdym czasie, bez podania przyczyn, zakończyć postępowanie\nkwalifikacyjne bez wyłaniania kandydatów, o czym powiadomi kandydatów.\nRada Nadzorcza, po zakończeniu konkursu, wskazuje kandydatów wyłonionych w\npostępowaniu kwalifikacyjnym, w drodze uchwały która zawiera uzasadnienie dotyczące\noceny wszystkich kandydatów.\nO wynikach postępowania konkursowego, kandydaci zostaną powiadomieni pisemnie.\nPisemne zgłoszenia kandydatów, w zaklejonych kopertach z dopiskiem „Konkurs na\nstanowiska Członków Zarządu Radia Gdańsk S.A.”, ze wskazaniem stanowiska lub\nstanowisk, o które ubiega się kandydat, powinny być doręczone do siedziby Radia Gdańsk S.A., Sekretariat, ul. Grunwaldzka 18, 80-236 Gdańsk, w terminie do dnia 8 czerwca 2011 r., do godz. 15.00 przy czym zgłoszenia przyjmuje się w godz. od 9:00 do 15:00 w dni robocze. Decyduje data wpływu do siedziby Radia Gdańsk S.A.\nW sprawach nie uregulowanych w niniejszym ogłoszeniu zastosowanie mają przepisy art. 27\nust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz.\n226), Rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 18 listopada 2010 roku w\nsprawie regulaminu konkursu na kandydatów na członków zarządu spółki „Telewizja Polska\n– Spółka Akcyjna”, spółki „Polskie Radio – Spółka Akcyjna” oraz spółek radiofonii\nregionalnej oraz Statutu Spółki Radio Gdańsk S.A.\nTytułTitle: Ogłoszenie w sprawie wszczęcia postępowania konkursowego na dwa stanowiska członków zarządu:


Adam Taxi Halemba online taksówki dla Was w Rudzie Śląskiej 41-706 Śląskie Nasi kierowcy dojeżdżają taksówką na ul. Mikolowska w dzielnicy Halemba w czasie około 15 min. od złożenia zlecenia. Zapewniamy wysoki standard, tanie ceny i jazdę w wygodnych warunkach. Taxi Halemba Ruda Śląska ul. Mikolowska , zamówisz taksówkę dzwoniąc pod numer 666 388 830. zobacz to miejsce na mapie, obszaru obsługiwanego przez Adam Taxi Ruda Śląska.\nTaxi Halemba Ruda śląska ul. Mikolowska nasze taksówki znajdują się w dzielnicach Rudy Śląskiej:\nChcesz mieć pewność, że dotrzesz komfortow a podróż upłynie Ci w przyjemnej atmosferze – Trafiłeś idealnie! Nasza oferta przejazdów dopasowana na miarę naszego klienta. Zapewniamy o wygodę naszych pasażerów w naszych taksówkach znajdziesz:\nObsługujemy pasażerów indywidualnych i biznesowych, zapewniamy wszystkim najwyższy standard usługi, korzystne ceny i jazdę w wygodnych warunkach, cena taxi express ruda slaska.\nDzisiejszy taksówkarz to osoba sympatyczna, schludna i zadbana, godna zaufania Klientów, które niezbędne jest do wykonywania zawodu taksówkarza. Czas, gdy taxi służyły jedynie do przewożenia ludzi z miejsca na miejsce minęły bezpowrotnie. Współcześni taksówkarze, robią szereg różnego rodzaju usług radio taxi skorpion cennik.\nbrak ukrytych kosztów, zrozumiały cennik taxi. Nasz firma dostarcz szereg rozwiązań. Ze swojej strony gwarantujemy rzetelność w wykonywaniu zleconych nam zleceń. Naszym priorytetem jest świadczenie usług na wysokim poziomie przy zachowaniu konkurencyjnych cen.\nTaxi Ruda Śląska » Taxi Halemba » ul. Mikolowska Ruda Śląska ☎ 666 388 830\nTaxi Halemba Ruda Śląska online taksówki dla Was znajdują się na terenie miasta Halemba Rudy Śląskiej. Aby skrócić czas oczekiwania, Wasze zamówienie taxi Halemba Ruda Śląska ul. Mikolowska , jest wysyłane do dyspozycyjnegow pobliżu kierowcy dostępnego w Rudzie śląskiej lub jej okolicach. Daje to możliwość nam to dojazd do klienta najszybciej w mieście. Zatrudniamy tylko kulturalnych kierowców, nasze taksówki to wygodne samochody, niskie stawki, brak dodatkowych opłat, zrozumiały cennik za przejazd taksówką. Na terenie miasta Rudy śląskiej znajdują się kilka korporacji taksówkarskich takich jak Skorpion, West, Express, Tele, porównanie cen znajdziesz na naszej stronie.\nTAXI Ruda śląska Halemba, ul. Mikolowska tanie taksówki z Halemby lider taksi w Rudzie śląskiej płatność Kartą rabat lotnisko dowolne miejsce kraju - Oferujemy kursy w przystępnych cenach, zawieziemy na lotnisko i jakiekolwiek miejsce na terenie aglomeracji śląskiej oraz inne miejsce w kraju. Taxi Halemba Ruda Śląska, zamówisz dzwoniąc pod numer 666 388 830. Zapewniamy usługi na wysokim poziomie, dbamy o Państwa wygodę i bezpieczeństwo. Nasze taksówki znajdują się w dzielnicach Rudy Śląskiej: Orzegów, Godula, Ruda, Chebzie, Nowy Bytom, Bielszowice, Bykowina, Wirek, Halemba, Kochłowice, Czarny Las. TAXI Halemba Ruda śląska taksówka ul. Mikolowska\nradio taxi skorpion cennik Facebook | | ul. Mikolowska Taxi Halemba 0.0379


Pirelli Diablo Corsa 3 :: Opinie motocyklistów\nTa guma to mistrzostwo świata. Szybko się grzeje i trzyma fenomenalnie. Jeszcze nie jeździłem na lepszych oponach od tych. POLECAM!\nSuper guma - jak chwyci temperature to trzyma jak zaczarowana. Niestety nie lubi niskich temperatur i deszczu - trzeba wziąć na to poprawke.\nArnoldzik GSXR 1000 k5\nCzy nie lubi deszczu to nie wiem :) Jechałem 180km/h i zachowywała się stabilnie. Zakręty ostrożnie, ale to dotyczy każdej gumy nie tylko Diablo corsy. Większość czasu jednak jeździ się po suchym i tutaj diablo corsa jest genialna. Bije na łeb wszystkie wcześniejsze opony, które miałem - zarówno dunlopy qualifiery 2 jak i micheliny pilot powery. Od założenia diablo corsy nie zamierzam już eksperymentować - trzymanie w winklach to poezja, w dodatku bardzo szybko łapie temperature. Naprawde polecam!\nOponki założyłem do FZ1 i zdały egzamin. Świetna przyczepność na suchym i mokrym. Tył leci po 7 tys, więc nie jest to jakiś rewelacyjny wynik. Nadrabiają przyczepnością i tym, że przód jest bardzo trwały - powinien wytrzymać 3 wymiany tylnej gumy :) Jak dla mnie rewelacyjna opona - polecam :)\nNie mogę potwierdzić dobrych opinii o tych oponkach. Kupiłem moją f4i z tymi gumami i łapały uślizgi dość często. Po założeniu dunlop sportsmart2 nie było ani jednego. Ogólnie o wiele lepiej mi się jeździ niż na corsach. Przy hamowaniu przodem też zdarzały się uślizgi, a teraz ani razu, dlatego moja ocena to tylko 5.\nZnaczy koła trzeba na zimę do mieszkania i trzymać pod pierzyną 😂\nZ tego co wiem w pierwszym roku od produkcji opony motocyklowe traca duzo na wlasciwosciach nie wiem ile ale bardzo duzo + nie powinno sie trzymac opon w niskich temp. Sprawdzajcie takie cos jak DOT bo to jest przewaznie wina ze macie poprostu stare opony a wiadomo guma z wiekiem twardnieje. Nie kupowac najtanszych bo okazja tylko szukac swiezej gumy pozdro dla kumatych a nie wypisujacych bzdury na tematy opon bo mam taki i taki model i mi slizga... a nie wspomni ze opona trzeci zime w garazu przy -20st :)


Młodziczki zakończyły ligę wojewódzką – Zespół Szkół Sportowych\nMłodziczki zakończyły ligę wojewódzką\nŁukasz Imianowski 26 stycznia 2021\nMimo zdalnej nauki nasze siatkarki trenowały i w pełni wykorzystały szansę na rozwój. Dziewczęta poprawiły swoje umiejętności techniczne i taktyczne, współdziałały w zespole, uczyły się wiary w siebie i własne możliwości, kształtowały charakter i budowały relacje. A co najważniejsze rozwijały swoją pasję, jaką jest siatkówka.\nW ciągu rozgrywek dziewczęta grały na parkietach siatkarskich w Słupsku, Gdyni, Chwaszczynie, Starogardzie Gdańskim i Kwidzynie. Rozegrały 16 spotkań, 36 setów i włożyły mnóstwo serca w zdobycie każdego punktu. Gratulujemy dziewczętom pasji, zaangażowania i wytrwałości.\nNatalia Romanik, Julia Sprenger, Maja Gawłowicz, Amanda Lemańczyk, Lena Piworowicz, Zuzanna Szczygielska, Oliwia Gryka, Zuzanna Knut, Nikola Magdziak, Zofia Stanios, Amelia Krassowska\nPoprzedni Previous post: Z życia pierwszoklasisty (film)\nNastępny Next post: Zapraszamy do klasy 1 :-)


Opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 Sklep z Oponami PrzyczepyMarter\nOpony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - LINGLONG opony letnie PrzyczepyMarter\n♾ Cena brutto: 114 PLN\n♾ Cena netto: 92.68 PLN\n# Symbol produktu: LLD316565R701\nUwaga! Na zdjęciu z oponą LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 może występować także felga, która prezentowana jest dla celów poglądowych. Felga nie jest przedmiotem transakcji i zaproszeniem do zawarcia umowy. Przegmiotem transakcji jest wyłącznie sama opona LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531, chyba że wskazano inaczej.\nCharakterystyka Opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - LINGLONG opony letnie PrzyczepyMarter\nPełna charakterystyka opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531, domyślnie przygotowanej z przeznaczeniem od LINGLONG opony letnie dla samochody dostawcze.\nOpona LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - LINGLONG opony letnie Sklep PrzyczepyMarter\nEtykieta UE dla Opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - LINGLONG opony letnie Sklep PrzyczepyMarter\nNa mocy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1222/2009 od 1 listopada 2012r. wszystkie opony do samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych muszą być oznaczone etykietą. Etykieta wskazuje trzy ważne parametry: efektywność paliwową, przyczepność na mokrej nawierzchni i hałas. Domyślnie etykieta została podzielona na trzy sekcje - efektywność paliwowa, przyczepność na mokrej nawierzchni oraz hałas podczas toczenia się opony. Nie zmienia to jednak faktu, że faktyczne oszczędności dla opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 zależą w dużym stopniu od zachowania się kierowców na drodze. Umiejętności kierowców, a w zasadzie ekonomiczne prowadzenie pojazdu może mieć znaczący wpływ na zmniejszenie zużycia paliwa. Ponadto przestrzeganie ciśnienia w oponach LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531, które powinno być regularnie sprawdzane w celu zapewnienia lepszej optymalnej na mokrej nawierzchni i optymalnej efektywności paliwowej.\nEfektywność paliwowa dla opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - zależy od oporów toczenia, które wpływają na zużycie paliwa i emisję spalin. Oznaczenie A - najbardziej efektywna opona, o najmniejszych oporach toczenia, pozwoli zaoszczędzić paliwo, najniższa emisja spalin. Oznaczenie G - najmniej efektywna opona, o największych oporach toczenia, zużyje najwięcej paliwa, najwyższa emisja spalin.\nPrzyczepność na mokrej nawierzchni dla opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - informuje o zdolności utrzymania przyczepności na mokrej nawierzchni. Oznaczenie A - najbezpieczniejsza opona, najkrótsza droga hamowania. Oznaczenie G - najgorsza przyczepność opony, najdłuższa droga hamowania.\nHałas dla opony LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 - określa hałas generowany przez opony przejeżdżającego samochodu. Poziom hałasu mierzony jest w decybelach (dB) i zobrazowany za pomocą trzystopniowej skali w postaci fal. 1 fala - najcichsza opona. 3 fale - najgłośniejsza opona. Dodatkowo podawana jest także wysokość hałasu w dB.\nNapisz Opinię: LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531\nDokładamy wszelkich starań, aby prezentowane dane o oponie LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531 były aktualne. Nie odpowiadamy za błędy wynikłe z braku aktualnych informacji o oponie LINGLONG 165/65R13 R701 77N TL #E 221011531, spowodowane brakiem wiadomości od autoryzowanych dystrybutorów na Polskę. Produkt dodany do bazy w dniu 1/Maj/2019 (09:54) i aktualizowany po raz ostatni w dniu 22/Maj/2019 (18:41).


Komisja prawna Rady Europy: Rosja powinna niezwłocznie zwrócić wrak Polsce - WP Wiadomości\nkomisja prawna i praw człowieka Rady Europy\nKomisja prawna i praw człowieka Rady Europy poparła na poniedziałkowym posiedzeniu w Strasburgu projekt rezolucji w sprawie katastrofy smoleńskiej. Znalazło się w nim wezwanie do niezwłocznego "zwrotu wraku i innych materiałów należących do państwa polskiego".\nPrace nad rezolucją trwały od kilku lat. Autorem przegłosowanego dokumentu jest holenderski parlamentarzysta Pieter Omtzigt z Europejskiej Partii Ludowej. W październiku 2014 roku projekt został zgłoszony do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy; podpisało się pod nim wówczas ponad 40 parlamentarzystów ZP RE, głównie z grupy Europejskich Konserwatystów, w tym politycy PiS. Później trafił pod obrady komisji prawnej i praw człowieka.\n"Ta uchwała otwiera drogę do działań formalnych w kolejnych organizacjach międzynarodowych! Rada Europy wspiera Polskę!” - skomentował przyjęcie projektu rezolucji na Twitterze Dominik Tarczyński.\n"Zgromadzenie wzywa Rosję do przekazania wraku polskiego samolotu Tu-154 odpowiednim władzom polskim bez dalszej zwłoki, w bliskiej współpracy z polskimi ekspertami i w sposób, który nie spowoduje dalszego pogorszenia się stanu potencjalnych dowodów" - czytamy w projekcie rezolucji.\nW dokumencie zwrócono także uwagę, że dalsze przetrzymywanie wraku przez Rosję "bez uzasadnienia prawnego jest równoznaczne z naduzywaniem praw, które może byc postrzegane jako prowokacja". Wspomniano także o wynikach prac podkomisji smoleńskiej pod kierownictwem Antoniego Macierewicza i raporcie technicznym, z którego wynika, że samolot został "zniszczony w powietrzu w wyniku kilku eksplozji".


Forum zostało stworzone do rozwijania wyobraźni w pełnym żywym świecie fantasy. Posiada własną historię, geografię, politykę, gospodarkę, tajemnice mity i legendy oraz faunę florę. Na forum istnieją Mistrzowie Gry różnej kategorii - dzięki temu każdy gracz może wczuć się w klimat gry jak i swej postaci. Inspiracją dla mechaniki gry jest wiele gier komputerowy typu rpg, własna wena autorów forum. Wszystko jest połączone w ciekawy i interesujący klimat. Posiadamy miłą i pomocną administrację na forum, która chętnie pomoże w różnych sprawach dotyczących problemów technicznych oraz fabularnych. Regulamin\nSpokojna i opanowana adminka, lubiąca pomagać. Z reguły nie denerwuje się szybko i równie szybko się uspokaja. Ratuje graczy w potrzebie i w spokoju wszystko tłumaczy, ma mniej cierpliwości od głównego admina, jednak nadrabia to będąc dla wszystkich poduszką. Często przesiaduje z herbatką w ręku i wymyśla różne rzeczy do forum.\nWitajcie z tej strony założyciel forum. Nie będę pisać całego życiorysu, ale mogę powiedzieć, że nie gryzę cóż tylko połykam w całości. Więcej info o mnie na PW lub GG.\nWszelkiego rodzaju informacje na temat naszego forum, znajdziecie właśnie w tym dziale. Jak wiadomo, stworzone są z myślą o Was i o tym, aby gra była prostsza. Przede wszystkim także zapoznaj się z regulaminem. Nieznajomość regulaminu nie zwalnia Cię od jego przestrzegania...\nREGULAMIN, OPIS DOSTĘPNYCH RAS 7 7 Sro Kwi 06, 2016 10:08 pm\nTutaj tworzycie swoje karty postaci, oraz dbacie o rozwój jego relacji, czy komunikację. Warto najpierw, przeczytać wcześniejsze tematy, jak na przykład regulamin forum. Bez akceptacji Karty, nie wolno pisać na fabule!\nKarty Postaci, Kontakt Fabularny, Akceptacja Regulaminu, Relacje 3 3 Pon Kwi 18, 2016 3:15 pm\nTutaj, znajdują się różne, dość ważne tematy administracji, czy użytkowników. W tym dziale, można dowiedzieć się o zmianach, jakie nastąpiły na forum, a także złożyć jakąś swoją propozycję, do ulepszenia naszego Forum.\nWymiana 2 3 Sro Kwi 06, 2016 8:34 pm\nW samym sercu miasta, ogromny rynek. Można dojść do niego wieloma drogami. Najbogatsza dzielnica. Wysokie biurowce. Ratusz.\nPełno kawiarni, jak i barów. Można do nich wstąpić i zabawić się, niemal w każdym znaczeniu tego słowa. Jak kto woli. Pełno alejek, jak i malutkich przydrożnych sklepów\nChcesz potańczyć, jak i pośpiewać. Trafiając tutaj, na pewno znajdziesz coś czego szukasz. Kluby najlepsze w mieście i te nieco gorsze. Niektórzy zderzając specjalnie tutaj, by móc w nich spędzić dobrze czas.\nJeden ogromny park, mało kto zna jego powierzchnie. prowadzi niemal wszędzie. Czy to do lodziarni, czy na obrzeża miasta, do jakiegoś jeziorka, czy też do placu. Wymieniać można długo. oczywiście są nawet miejsca w których można się zgubić.\nNie brakuje tutaj budynków, czy też wysokich bloków. Pełno domów jednorodzinnych, jak i wielorodzinnych.\nObiekt mieszkalny dla uczniów, będący pod nadzorem Akademii. Podzielony na dwa skrzydła. Damskie i męskie. Zamieszkiwany tylko i wyłącznie przez edukujących się w Akademi\nDamski, Męski 0 0\nPokonując wielkie wejście do Akademii, niemal od razu znajdziemy się na holu. Pełno korytarzy, które prowadzą do sal lekcyjnych, jak i za uczelnie, gdzie znajdują się boiska, ogólnie teren Akademii\nKorytarze, Biblioteka, Sale gimnastyczne 0 0\nPiętro, podzielone na wiele pomieszczeni, między innymi na sale lekcyjne. Także na tym piętrze znajduje się gabinet Dyrektora, czy też pokój nauczycielski, pedagoga szkolnego. Właściwie najważniejsze piętro w całym Akademii.\nGabinet Dyrektora i Pokój nauczycielski, Pedagog i sekretariat główny, dla młodzieży, Sale lekcyjne 0 0\nMało kiedy można tutaj kogoś spotkać, chyba że oddział sprzątający i Pana woźnego. Kilka składzików na detergenty i sprzęty niezbytne do utrzymania porządku w Akademii\nMiejsce na forumowe zabawy, które nie tylko mogą umilić spędzanie czasu, ale także zintegrować Graczy.\nNasi użytkownicy napisali 14 wiadomości\nOstatnio zarejestrował się Sheska\nNajwięcej użytkowników 5 było obecnych Pią Maj 18, 2018 4:15 am\nLegend : [ Wilkołaki ][ Wampiry ][ Magowie ][ Łowcy ][ Ludzie ][ Zmiennokształtni ]


Jesteś tutaj: HOME / Wydarzenia / Archiwum / Finał Gminnego konkursu recytatorskiego\nFinał Gminnego Konkursu Recytatorskiego "Julian Tuwim czarodziej słowa".\nW dniu 3 października 2013 roku w Gminnej Bibliotece Publicznej w Starej Wsi odbył się finał Gminnego Konkursu Recytatorskiego "Julian Tuwim czarodziej słowa", który był zorganizowany w ramach Roku Tuwima. Konkurs był skierowany do uczniów z klas 0-3 szkoły podstawowej, obejmował poetycką twórczość dla dzieci Juliana Tuwima. W finale Konkursu w Gminnej Bibliotece Publicznej w Starej Wsi zostało wyłonionych 4 kandydatów do drugiego etapu powiatowego, który odbędzie się w dniu 28 października 2013 roku w Powiatowej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Limanowej.\nZ naszej szkoły w konkursie brali udział uczniowie z klasy 0 „b”: Albert Jasica, który zaprezentował utwór „Bambo” oraz Katarzyna Opiela, która wystąpiła z wierszem „Zosia Samosia”. Dzieci przygotowywały się do konkursu pod opieką pani mgr Barbary Ryś. Spośród 26 uczestników z różnych szkół do dalszego etapu zakwalifikowała się Katarzyna Opiela z klasy 0 „b” z naszej szkoły. Życzymy Kasi powodzenia w etapie powiatowym!