Kupiłem dom w Tajlandii. Jestem zmęczony ściganiem się z życiem. - weszlo.com\nKupiłem dom w Tajlandii. Jestem zmęczony ściganiem się z życiem.\nWARSZAWA 11.06.2014 STREFA WIELKIEJ PILKI W PUBIE CHAMPIONS --- GREAT FOOTBALL ZONE PUB CHAMPIONS IN WARSAW MATEUSZ BOREK FOT. PIOTR KUCZA/NEWSPIX.PL --- Newspix.pl\nOpublikowane 17.05.2015 22:48 przez\nW jaki sposób dziennikarz drenuje z siebie emocje, skąd w Polsacie wziął się „Kowal” i co zaniedbał Canal+? Czym imponuje Aleksander Kłak i dlaczego Piotrek Świerczewski nie chciał się ruszyć z Bastii? Czym podpadli Krychowiak ze Szczęsnym, a z czego powinien zrezygnować Boniek? I wreszcie – skąd pomysł na zakup domu w Tajlandii? O tym wszystkim Mateusz Borek opowiedział w długiej rozmowie z Weszło.\nMelisa na początek?\nNa Twitterze nie było widać spokoju w trakcie meczu Realu.\nDlatego się wyłączyłem.\nAż tak przeżywasz te mecze?\nMadryt? No, przeżywam… Choć ewidentnie widać, że kadra Realu jest za wąska. Eksploatują tę samą grupę ludzi przy olbrzymim natężeniu meczów w klubie i reprezentacji. Niektórzy są zmęczeni, inni nie mają radości, świeżości… Wygląda to tak, jakby ten kryzys się przedłużył, co prawdopodobnie do końca sezonu się nie zmieni. W dużej piłce najważniejsza jest głowa. Może gdyby wyprzedzili Barcelonę, to pojechaliby na entuzjazmie i pomyśleli: „mimo że nie jesteśmy w top formie fizycznej, to ten Juventus pchniemy”?\nWydawało mi się, że na tym poziomie dziennikarstwa i przy takim doświadczeniu człowiek już dawno wyleczył się z typowo kibicowskich emocji.\nDziennikarstwo to pasja. Zabawa. To pastisz na życie. Utrzymywanie stanu umysłu chłopca. Nasz zawód wymaga, byśmy patrzyli na sport profesjonalnie. Czasem zbyt technokratycznie. Sami z siebie drenujemy te emocje. Przychodzimy z dłutem i wydłubujemy entuzjazm. Możemy mówić o taktyce, poziomie, jakości, ale sport uprawia się dla emocji. Na tym ten biznes się opiera. Dlatego cieszę się, że – jako dojrzały człowiek – mogę przy lampce wina zamienić się przed telewizorem w 18-latka, dla którego wynik jest sprawą życia i śmierci.\nOd 2008 roku – kiedy zrobiliście mistrzostwa z dużą pompą – trochę ci tej poważnej piłki uciekło, a ty wyglądasz na gościa, który lubi młyn w pracy.\nMłynu mi nie brakuje. Robię wiele rzeczy, których nie widać. Czy coś uciekło? Jeżeli mi się coś nie podoba, mogę poprosić szefa o rozwiązanie kontraktu. Ani Mateusz Borek, ani żaden inny dziennikarz nie ma wpływu na to, co kupuje jego telewizja. Skoro stawka, jaką oferowano za europejskie puchary, to według naszych bossów kwota nie do odrobienia, muszę to zaakceptować. Teraz robi je konkurencja.\nKtórej komentarz – jak sam stwierdziłeś – do ciebie nie trafia.\nMoi znajomi z Canal+ rozpoczynali ten projekt jako żółtodzioby, nie licząc Przemka Pełki, który komentował u nas Ligę Mistrzów. Dziś jednak nie posłużyłbym się tak ostrym osądem. Pracują w tej materii przez kolejny sezon, przekonali się, jak wygląda współpraca z UEFA, poznali niuanse… Nie mam większych zastrzeżeń. Ostatnio często oglądam jedną połówkę w Canale, drugą w TVP, żeby porównać spojrzenie na różne sprawy.\nNie jest tajemnicą, że nie wszyscy eksperci ci odpowiadają.\nEkspert – w moim rozumieniu – powinien spełniać kilka kryteriów. Po pierwsze – powinien uprawiać sport na jakimś poziomie i coś w życiu podnieść. Po drugie – musi mieć osobowość. Po trzecie – niezależność. I po czwarte – wolałbym, żeby komentarzem zajmowali się ludzie niezwiązani bezpośrednio z piłką w innych płaszczyznach.\nCzyli ci, którzy po godzinach bawią się w menedżerkę.\nW menedżerkę, trenerkę… Nie podobają mi się tacy eksperci.\nU was też tacy są.\nNawet taki Wichniarek.\nMówię o ludziach, którzy pracują stale na ekskluzywnej umowie, a nie takich, którzy wpadną dwa-trzy razy w roku do studia. Naszym jedynym stałym ekspertem od piłki jest Wojtek Kowalczyk. Pracownik Polsatu. Wojciech Drzyzga gdzieś pracuje? Nie. Ireneusz Mazur prowadzi jakiś klub? Nie. Wyjątek stanowi boks – tam nie ma tak wielu ekspertów i po śmierci Jurka Kuleja trudno znaleźć lepszego niż Andrzej Gmitruk, który doprowadził kilku pięściarzy do medali olimpijskich, a Tomka Adamka do dwóch tytułów mistrza świata. „Kowal” nie jest trenerem, asystentem, nie pracuje w agencji menedżerskiej ani w skautingu… Wystąpił w reprezentacji 39 razy, grał w poważną piłkę i ma prawo być ekspertem.\nObawiasz się czasem włączając jego wywiady lub czytając wieczorne tweety, że znowu może być gorąco?\nBrakuje mu wewnętrznej kontroli, żeby napisać jak ja wczoraj: jestem zły, czas się wylogować. Wojtkowi zdarza się usiąść wieczorem, wprowadzić do organizmu jakiś katalizator emocji i potem płyną te jego złote myśli. Podobnie jak Janek Tomaszewski ma coś ważnego do przekazania, ale często gubi ich forma. Tłumaczę mu czasem: „Wojtuś, troszkę ogłady. Można to samo wyrazić innymi słowami. Możesz powiedzieć, że nie masz do kogoś przekonania. Nie musisz od razu odwoływać się do czynu lubieżnego i karalnego”.\nZ drugiej strony tak kontrowersyjny ekspert daje wam to, czego nie znajdziemy w Canale – ostre opinie, często po bandzie.\nKiedy pokazywaliśmy wycinkowo Ekstraklasę – a trafiały nam się zwykle drużyny z niższej półki – śmialiśmy się, że toczymy z Canalem pojedynek między prawdą a technologią. My chcieliśmy mówić wprost o poziomie, a oni… Nie chcę mówić o jakiejś indoktrynacji, ale wolą uwypuklać rzeczy pozytywne, a patologie często przemilczać. Ubolewam też, że Canal+ – stacja, która zrobiła bardzo dużo dobrego dla polskiego futbolu i która utrzymuje tę piłkę od lat – nie chciała mieć większego wpływu na jej kształt. Ktoś, kto wydawał te pieniądze, mógł dwadzieścia razy uderzyć pięścią w stół i powiedzieć: „albo zrobicie takie zmiany, albo…”.\nJakie konkretnie zmiany?\nIle lat czekaliśmy na obowiązek podgrzewanej płyty? Na światła? Całą infrastrukturę? Do dziś dziwię się, że Canal nie wywiera większego wpływu, by kluby przeznaczały część środków na futbol młodzieżowy. Po co płacić średnim obcokrajowcom 200 tysięcy euro? Po co wypłacać prowizje im agentom? Tę kasę można spożytkować długofalowo, a w gruncie rzeczy większość pieniędzy jest przejadanych. Wiele mniejszych klubów powinno się opierać na bazie treningowej, świetnym skautingu i promowaniu młodzieży, a w ilu średnich zespołach mamy po kilku obcokrajowców lub samych 30-latków? Wszystko kręci się wokół trenera. Rynkiem rządzą menedżerowie. Agent umieszcza bezrobotnego szkoleniowca, ten jest mu wdzięczny i tak to się kręci.\nW każdym kraju tak jest.\nAle naszej piłki na to nie stać! Jeżeli w Anglii „Dirty Harry” Redknapp zabiera zawodników do czwartego klubu, to i tak wybiera tylko spośród bardzo dobrych. Oferują wysokie pensje, płacą prowizje, ale piłkarz odpowiada klasą sportową. U nas do klubów średnio zamożnych przechodzą zawodnicy, którzy nie powinni tu trafiać.\nKtóry klub najbardziej cię irytuje?\nWiele. W Podbeskidziu za dużo starych, w Koronie za dużo obcokrajowców… Ostatnio włączam mecz, patrzę: tu Leandro, tu Carlos, tu Porcellis, tu następny…\nCarlos i Kapo wygrywają im mecze.\nAle ilu ich jest? Otwórz ostatnią jedenastkę.\nStrzelam, że siedmiu.\nWyobrażam sobie, że nie licząc Legii, Lecha, może Wisły…\nKorona jest o tyle specyficzna, że to młodzieżowa pustynia. Nikt stamtąd nie wypływa.\nWypłynął Cezary Wilk. Dawno temu.\nMam. Trzech Polaków w jedenastce.\nI powiedz mi: co zmieni taki Porcellis?\nPorcellis nic – to oczywiste.\nA ten lewy obrońca? Leandro? Co tacy ludzie zmieniają? Nie chodzi o to, kogo bierze Ryszard Tarasiewicz, którego szanuję. Chodzi o to, dokąd zmierza ten klub. Czy oni powinni się napinać na szóste miejsce, czy raczej mieć idee fixe: ogrywanie młodych, sprzedanie jednego na sezon i praca z młodzieżą?\nKorona czeka na inwestora i chce dograć sezon bez wywrotki. Dlatego grają doświadczonymi.\nI tak to trwa. Ciągnie się latami. Podpisujesz kontrakty, potem trzeba je rozwiązać i wypłacić, żeby w ogóle odeszli. Co klub, to inny problem. Lechia z wieży Babel stała się bardziej polska. Zrobili to, co najłatwiejsze – sięgnęli po kilku doświadczonych Polaków z przeszłością reprezentacyjną, co od razu uporządkowało hierarchię, szatnię i podniosło poziom. Na kogo chodzą kibice? Albo na gwiazdy, albo na młodych polskich chłopaków. Ciężko o frekwencję, gdy grasz ośmioma przeciętnymi obcokrajowcami. Kupisz koszulkę Leandro? Albo Porcellisa? Nie chcę się już czepiać tej Korony, bo to problem wielu klubów. W Chorzowie młodzi wypływają, ale do takiej struktury zmusił ich stan finansów. Może gdyby było ich stać na lepszych, to Mosór podchodziłby inaczej? Podoba mi się Pogoń. Tu jakiś Walski, tu Rudol, tu Matynia… Zwoliński podobał mi się od zawsze.\nLechia miała was nawet podać do sądu za tekst o ich polityce transferowej. Skończyło się sprawą?\nA jaką się mogło skończyć?\nWiadomo, że to absurd, ale przez moment zrobiło się o tym głośno i ludzie o to pytają. Nie codziennie klub pozywa dziennikarza za artykuł.\nAni im jednak nie zależy na nienormalnej relacji z Polsatem, ani my nie będziemy nikogo krytykować z klucza, gdy na to nie zasługują. Romkowi coś się nie spodobało, wyraził swoje zdanie i na tym zakończyliśmy. Rozmawiałem z Adamem Mandziarą, z którym czasem się spotykamy i nie ma sprawy.\nCzęsto zdarzają się takie sytuacje? Sprawy sądowe np. po Cafe Futbol?\nKiedyś Marek Pięta z Polskiego Związku Piłkarzy był niezadowolony za jakąś moją opinię. Niby robi coś dla piłkarzy, ale za bardzo nie wiem co. Teraz – swoją drogą – w końcu ma się pojawić jakaś inicjatywa na rynku. Ktoś chce pomóc zawodnikom z opieką prawną, uświadamiać ich, że kariera jest bardzo krótka i warto się zastanowić nad inwestycjami. Wielu zawodników ma dryg do biznesu, ale więcej ma szalony problem z życiem po życiu. Podoba mi się system holenderski, gdzie nie dostajesz wszystkiego, co zarabiasz. Część zarobków lokują na fundusze, z których możesz korzystać po zakończeniu kariery. O ile się nie mylę, po 35. roku możesz wybrać albo jednorazowo 50 procent i resztę w ratach, albo nic od razu, a potem większe raty. Ale nie ma tak, że kończysz karierę i zabierasz wszystko. Życie po życiu to u nas tabu. Piłkarz jest narażony na trudniejsze dolegliwości niż otyłość czy choroba wieńcowa. To młodzi ludzie, którzy szybko stają się bogaci i rozpoznawalni, co druga dziewczyna w barze zwraca na nich uwagę, nie potrafią ustabilizować życia prywatnego, a na koniec dochodzą szalone depresje wynikające z tego, że kiedyś miałem, a dziś już nie.\nDepresja dotknęła twojego kolegę z dzieciństwa. Aleksandra Kłaka.\nPoznałem go na jakiejś „osiemnastce” w Dębicy. Miałem 16 lat, on 19-20. Był zawodnikiem reprezentacji olimpijskiej, siedział w dresie „Polska”, pił herbatę i wpatrywał się w telewizor. U nas alkohol lał się strumieniami i na początku Alek rozmawiał zdawkowo, bo impreza nie toczyła się na jego poziomie postrzegania świata, ale lepiej poznaliśmy się gdy ożenił się z Elą, moją sąsiadką z bloku obok. Wyglądał jak gladiator. Przesadzał z siłownią. Siedział tam non-stop, przez co potem miał przerosty mięśniowe i problemy z barkami. Popełniał też ten błąd, że rzucał się do prostych piłek w środek bramki. Był szalenie ambitny. Spodziewałem się, że będzie bronił wielkim klubie, ale nie znam drugiego równie pechowego człowieka. Miał oficjalne propozycje z Blackburn i Valencii, a w 1993 pojechał do Marsylii. Podpisał kontrakt obwarowany możliwością rozwiązania w przypadku degradacji klubu, bo toczyło się wówczas postępowanie dotyczące Tapiego. Oglądałem nawet taśmy z treningu – Papin, Waddle, Olmeta, Boli, a w drugiej bramce Alek… Dostał pieniądze za podpis, ale Marsylia została zdegradowana.\nPamiętam, jak raz odwiedziliśmy go z Romkiem w Antwerpii. Spotykamy się dzień przed meczem, na zgrupowaniu, a on:\n– Kurde, dzwonią do mnie z Anderlechtu – który akurat był mistrzem i grał w Lidze Mistrzów – i proszą, żebym nie grał.\n– Jakiego Anderlechtu?\n– Miałem iść do Genku, ale praktycznie dogadałem się z Anderlechtem. Pierwszy bramkarz doznał kontuzji, nie mają bramkarza na puchary… Mogę podpisać kontrakt życia, ale nie chcą, żebym grał.\n– To nie graj.\n– Nie no, muszę, bo obiecałem trenerowi.\nI się wysypał.\nWybronił z trzy sytuacje na początku. Potem 20. minuta. Wychodzi do piłki… Upadek. Złamany bark. Anderlecht się wycofuje. Niesamowity pech. Alek miał depresję, ale przy tym dużą siłę. Niewielu potrafi się do tego przyznać, a po drugie – po prostu się nie poddać. Nie było dla niego wstydem pracować fizycznie lub jeździć w autobusie. Wyobrażasz sobie, że bramkarz reprezentacji Polski i medalista olimpijski, zgłasza się do ZTM-u w Warszawie i kursuje między Ursynowem a Mokotowem, żeby utrzymać rodzinę?\nNie zdziwię się, jeżeli za piętnaście lat wypłyną takie historie. Dowiadujemy się o nich non stop, tylko niewiele – jak w przypadku Kłaka czy Kałużnego – wychodzi na światło dzienne.\nMożliwe, ale ile rzeczy trzeba w sobie pokonać, żeby tak postąpić? Żeby pokazać, że piłka była fajna, bawiłem się dobrze, ale nie będę grzebał w trupach i opowiadał, jak ja to kiedyś kiwałem? To typowe dla byłych piłkarzy – wielu żyje z przeświadczeniem, że to wina młodego pokolenia, iż dziś płaci się więcej. Alek po prostu zrobił prawo jazdy na autobus i siadł za kierownicą, żeby wyżywić dzieci.\nWiedziałeś na bieżąco o jego problemach?\nWiedziałem dużo, ale potem zmienił numer i w ostatnim okresie nie mieliśmy kontaktu. Wcześniej kontaktowaliśmy się regularnie. Alek poznał mnie zresztą z Piotrkiem Świerczewskim, z którym bliżej się trzymałem. On traktował życie luźniej. Jak ja.\nDo niego chętniej się latało?\nSzybko znaleźliśmy nić porozumienia. Zawsze dziwiłem się, czemu – mając wiele propozycji od Rennes po Montpellier – nie chciał odejść z Bastii, dopóki nie dostał oferty z Marsylii. A on: „co z tego, że dostanę 20% więcej, skoro nie będę miał takiego życia?”. Mieszkał nad morzem. Dom z basenem. Jednego dnia na trening kabrioletem, drugiego łodzią, bo ośrodek Bastii leżał przy samym morzu. Raz pojechałem do niego z moją ówczesną dziewczyną. Wypływamy łodzią kilometr od brzegu. Zgasł silnik. Zepsuła się. Pojawia się odpływ i zaczyna nas znosić na morze. Wyciągamy wiosła i przez dwie-trzy godziny wiosłujemy do brzegu. Dopływamy, dryfujemy, Piotrek dzwoni do żony, żeby przyjechała, tłumaczy, na jakiej jesteśmy wysokości, przybijamy, a tam… same gołe kobiety. Tak nas zniosło, że wylądowaliśmy na plaży nudystów! Nas dwóch i cała plaża gołych bab. Po dwudziestu minutach przyjeżdża żona Piotrka i awantura. Nie wierzyła, że przypadkowo nas tam zniosło.\nKtóry wyjazd z tych czasów był najbardziej ekstremalny?\nWszystkie, bo sporo jeździliśmy! Grudzień-styczeń zawsze poświęcałem na pogłębianie tych relacji. Cottbus, Gelsenkirchen, Wolfsburg… Najpierw Harelbeke z Kubikami w składzie, potem Holandia. Sobota o 15:30 Leverkusen z Matyskiem, o 20:00 derby Rotterdamu z Dudkiem i Rząsą. Dziś też lubię podróżować, ale nie wypada mi już tak latać za 24-letnimi zawodnikami.\nJak się dogadujesz z obecnym pokoleniem?\nStefanowi Szczepłkowi bliżej było do pokolenia Deyny, kolejnym do Bońka, a mnie do kadry Engela. Dziś to inne pokolenie, ale nie mam do nikogo pretensji. Świat się zmienił. My wychowaliśmy się na trzepaku, oni w innych warunkach.\nNie przysiadają się na imprezach po kadrze?\nNie chodzę na imprezy po kadrze. Robert Lewandowski ma 26 lat, więc nie będę dla niego kolegą, ale możemy usiąść i pogadać o Bundeslidze. On i Kuba to stuprocentowi profesjonaliści, ale jest też grupa – choć może odbieram ich krzywdząco – która nie potrzebuje polskiego dziennikarza. Od młodego wieku budują kariery za granicą, sprawdzają się sportowo, grają w kadrze, bo są patriotami, ale też budują swą wartość jako reprezentanci…\nPodpadli ci konferencją z „Bierhoffem” i „Didą”.\nWyobrażasz sobie takie głupoty na konferencji Arsenalu? Odpowiedziałby tak średnio inteligentnemu angielskiemu dziennikarzowi? Krychowiak francuskiemu i hiszpańskiemu też raczej nie. Im zależy na relacjach w klubie. Biznesem są Sevilla i Arsenal. Po co im polski dziennikarz? Nie chcę jednak generalizować, bo w kadrze jest grupa pasująca do poprzedniego pokolenia. Glik to normalny chłopak, nauczony życia. „Grosik” też”. Fajny gość, ze Szczecina i z szerokim spektrum znajomości (śmiech). Albo chłopcy z Rosji – Jędrzejczyk i Rybus… Nie chcę nikogo negować, ale kilku zawodników nie potrzebuje współpracy z polskimi mediami.\nPowiedziałeś zresztą w którymś wywiadzie, że polscy dziennikarze nie mają się czego wstydzić w porównaniu z zagranicznymi.\nPodejrzewam, że wymieniłbyś ośmiu zawodników Valencii, dziesięciu Borussii Dortmund, pięciu z Monchengladbach i porozmawiałbyś merytorycznie o każdym klubie z czołowej ligi europejskiej, a czasem mniejszych, jak Grecja czy Turcja. Zagraniczni dziennikarze często koncentrują się na swoim klubie, maksymalnie na swojej lidze. Wielokrotnie rozmawiałem z dziennikarzami zajmującymi się Bundesligą. Nie licząc kilku komentatorów, to – o ile nie jesteś przyporządkowany do Schalke – orientujesz się jedynie w swojej materii. Ale nie jest też tak, że wyciągasz komórkę, wybierasz 15 numerów i wyciągasz informacje. Rzecznik, konferencja, dwa-trzy unikalne kontakty i tyle. Kto zajmuje się Schalke, nie śledzi Augsburga, nie wspominając o Serie A, Primera Division. Nie wie, czy Legia gra w fazie grupowej Ligi Europy. Ich to kompletnie nie interesuje. Często budujemy świat kompleksów, a nie powinniśmy ich mieć. Nasi dziennikarze nie są gorsi, a tak się czujemy, bo ktoś mówi w innym języku.\nZa to są wyjątkowo podzieleni, co uwydatniło się szczególnie w ostatnich miesiącach.\nZastanawiam się, dlaczego środowisko najbardziej podzieliło się przy prezesie-Europejczyku, który w skali ludzi zarządzających polską piłką jest postacią unikalną i szanowaną na całym świecie…\nBo łatwiej wypłynąć kopiąc kogoś, kto rzadziej się kompromituje?\nTak jak Wojtka gubi Twitter, tak prezes, który mówi, że się tym bawi, często robi to w sposób niebezpieczny. Nazwisko „Boniek” zasługuje na charakter ekskluzywności, a on przez te wszystkie wycieczki, polemiki i kłótnie z dziennikarzami tylko ich uwiarygadnia. Kompletnie niepotrzebne.\nWidzisz – mówimy o podzielonym środowisku, a całą tę polemikę od razu sprowadzamy do takich pierdół jak Twitter.\nAle przez to prezes zatraca poczucie ekskluzywności! Kiedyś młody dziennikarz szedł na spotkanie z Bońkiem z wypiekami na twarzy. Dziś każdy może go zaczepić na Twitterze. Zbyszek się zdenerwuje, odpowiada, włącza się następnych pięciu i taka idiotyczna dyskusja o niczym toczy się przez cztery godziny. Mijają dwa dni i powstaje pięć tekstów, których treść to niby prywatna wymiana zdań z Twittera. Po co? Zalecałbym mu, żeby podchodził do tego ostrożniej. Ilu mamy opiniotwórczych dziennikarzy? Kilkunastu, choć twój szef pewnie uważa, że jednego-dwóch (śmiech). I my nie potrafimy się dogadać! Ktoś powie, że sprzyjam Bońkowi… Znam go od lat. Kiedy nie był prezesem, kontaktowałem się z nim częściej. Zapraszałem do spektakli medialnych. Dziś nie chcę zawracać mu głowy. Odbiłem też od tej wojenki. Tak jak nie jestem zwolennikiem, żeby nazywać go bohaterem za zrobienie czegokolwiek normalnego, tak nie można krytykować w sposób nieuzasadniony. Bo czasem ta krytyka jest właśnie taka. Dochodzi do absurdalnych sytuacji. Jeden przywali za nic, drugi zrobi sukces z normalnej sprawy. Tak widocznie jest skonstruowany świat. Jednego dnia dziennikarz „Przeglądu” wali w Kowalczyka i pisze, żeby nie traktować go poważnie, a chwilę później, kiedy gazeta ma problem, żeby zrobić ciekawy wywiad, to wypuszcza innego dziennikarza, który ma lepszy układ z Wojtkiem, on dzwoni i pięć razy go prosi, żeby powiedział coś ciekawego, najczęściej na temat Legii. Tak to wygląda! A ja biorę Wojtka na bok i mówię: „po co ty to robisz? Jak mnie ktoś kopie, to niech kopie, ale ja więcej wywiadu nie udzielę”.\nPo „Kowalu” ktoś tak pojechał?\nWłodarczyk – stając w tym konflikcie za prezesem Leśnodorskim – lekko przesadził z opinią. Dla młodego dziennikarza to pan Kowalczyk. Pan! Czasem trzeba ważyć słowa. To, że „Kowal” polemizuje z prezesem, to ich sprawa. Jeden z tym klubem coś wygrał, drugi nim zarządza i mogą się nie zgadzać. Ale nie może być tak, że Wojtek dostaje w łeb, a zaraz daje mięso i tekst, o którym się mówi. To powinieneś, człowieku, przynajmniej na tym zarobić, skoro ty im dajesz sprzedaż, rozpoznawalność i klikalność. To twój know-how, który albo zabierasz do grobu, albo sprzedajesz.\n„Kowala” to kręci. Kiedyś powiedział, że nie może się doczekać, aż dostanie sto procent negatywnych komentarzy pod tekstem.\nTrochę go znam i myślę, że to kokieteria. W gruncie rzeczy to fajny, wrażliwy chłopak który zakłada maskę i mówi, że to olewa, a wcale tak nie jest. Nie mogę mówić za niego, ale myślę, że to, co dzieje się w relacji Kowalczyk – kibice Legii, w środku go boli. I jestem w stanie założyć się o dużo pieniędzy, że on autentycznie kocha ten klub. Zawsze się z nim identyfikował. Czasem nawet przesadzał ze znaczeniem Legii w porównaniu z reprezentacją. To, że powiedział dwa słowa za dużo… Zdarza się. Przesadził. Ani suplementacja wieczorna, ani Twitter nie pomagają we właściwej formie osądu, ale myślę, że do dziś go to boli. Wiesz, czym się różni „Kowal” od reszty? Wielu byłych piłkarzy prosiło Legię o karnet. Dostali albo nie. Jego natomiast sam klub zaprosił, a on podziękował. Nawet nie chciał tego karnetu odebrać. Powiedział w swoim stylu: „zaczniecie grać, to odbiorę”. Nie wiem… Może on się nie zmieni, ale nigdy nie będę żałował, że postawiłem sobie za zadanie, by odnaleźć go na Bródnie.\nOpowiedz, jak to przebiegało.\nZdobyłem numer i zadzwoniłem, żeby go zaprosić do programu. Odebrał raz i ani razu więcej.\nJego autobiografia cię skłoniła, żeby po niego sięgnąć?\nNawet nie. Zawsze lubiłem z nim rozmawiać. Był mistrzem świata. Zawsze błyskotliwy. Kiedy mu nie szło, potrafił zwalić winę na wszystkich dookoła, ale nigdy nie było tak, że przegrał mecz i uciekał. Wręcz przeciwnie – poprawiał włosy, bo jeszcze miał czuprynę, stawiał torbę, las mikrofonów i odpowiadał, ile było trzeba. Pomyślałem, że może to samorodny talent do pracy w roli telewizyjnego opinionisty. Pojechałem na Bródno w jedno miejsce, drugie, trzecie… Zacząłem pytać w jednym barze, drugim… Pobawiłem się w dziennikarstwo śledcze i – co ciekawe – znalazłem go w siłowni Fit Fun! Tam z nim pogadałem, zgodził się przyjechać na pierwszy program, spodobało mu się i został.\nWidzisz wśród obecnych piłkarzy kogoś, kto mógłby wypłynąć jako ekspert w podobnym stylu?\nPowiedziałem Robertowi Lewandowskiemu, że chciałbym z nim popracować.\nNa razie się śmieje. Przed nim jeszcze osiem lat grania, ale akurat Robert – oprócz inteligencji i ciekawego spojrzenia – będzie miał jak nikt inny argumenty z własnego CV, by móc oceniać innych. Bo jak słyszę, że Rafała Murawskiego – świetnego ligowca i byłego reprezentanta – ocenia ktoś, kto kopnął piłkę 60 razy, to chce mi się śmiać. Po prostu się śmieję. Najpierw zagraj tyle co ten chłopak, potem oceniaj. Wracając do obecnych piłkarzy… Wojtek Szczęsny ma swoje zdanie i lubi pójść pod prąd. Wawrzyniak jest błyskotliwy. Nie chodzi jednak tylko o wiedzę – niektórzy świetnie opowiadają dykteryjki lub znakomicie analizują przy piwku, a gdy zobaczą reflektory w studiu, zaczynają powielać ogólne opinie.\nTrafiło wam się ostatnio kilka perełek. Matysek i Wichniarek wypadli świetnie.\nSkostniała formuła korzystania z tych samych ekspertów hamuje postęp. Widz się męczy. Mistrzostwa Europy 2008 zrobiliśmy w gronie 20 ekspertów. Każdy był inny. Jeden bardziej merytoryczny, drugi poważny, trzeci wesoły… Już teraz myślimy o Euro 2016, gdzie pojawi się kilka mniej znanych reprezentacji. Będziemy potrzebowali ekspertów, którzy mają wiedzę na ich temat. Nie zawsze jednak mają czas. Bardzo chciałem, żeby Marek Zub przyjechał na mecz z Litwą, ale nie mógł.\nRozmawiamy o dużych turniejach, poważnej piłce, ale sam powiedz – potrzebne ci takie mniej poważne akcje jak Puchar Narodów Afryki czy Klubowe Mistrzostwa Świata?\nLubię to. Nie robię tego dla pieniędzy. Jestem związany z Eurosportem od 1996 roku i tak mam sformułowany kontrakt, że praca w Polsacie to priorytet, ale jeżeli mam wolny wieczór, to mogę coś zrobić.\nPotrzeba trochę czasu, żeby się przygotować do skomentowania np. Mali.\nAle zrobiłem tych pucharów z osiem, więc coś już wiem. Poza tym to ciekawa wiedza w perspektywie mistrzostw świata. Widzisz… Postrzeganie i zapamiętywanie futbolu różni się w zależności od tego, co robisz. Od paru miesięcy przestałem tweetować w czasie meczów. Albo puszczam jednego tweeta na połówkę. Złapałem się na tym, że o ile wcześniej uważnie oglądałem mecz i miałem wiele przemyśleń, o tyle teraz – kiedy zacząłem bawić się telefonem – wiele mi uciekało. Bez sensu. Teraz odkładam telefon, oglądam mecz i w przerwie mogę coś napisać. Do czego zmierzam – najlepszym sposobem na analizę meczu jest komentowanie. Jesteś skupiony, przygotowany i masz inną percepcję. Potem ktoś cię zapyta o graficzną sytuację z 18. minuty i pamiętasz.\nNie zdarza ci się jechać na autopilocie?\nNie. Bardzo dokładnie pamiętam mecze z lat 90. Kiedyś się śmiałem, gdy Andrzej Strejlau mówił, że Szewczyk w 65. minucie zrobił to lub tamto, bo niemożliwe, żeby pamiętał. Ale jak się człowiek wciągnie i skomentuje tyle meczów, to po prostu ich nie zapomina.\nDostajesz do skomentowania – powiedzmy – Cruz Azul. Jak się przygotowujesz do tak abstrakcyjnej drużyny?\nCruz Azul to taka abstrakcja? Byłem w Meksyku dwa razy, oglądałem tam mecze… Wiadomo, że nie śledzę transferów i ligi meksykańskiej, ale wchodzisz, patrzysz, okazuje się, że kojarzysz dziesięciu, bo grali w Europie albo na jakimś turnieju. Dokładasz trochę wiedzy internetowej, możesz do kogoś zadzwonić i jedziemy.\nSłyszałem kiedyś opinię, że Canal+ nie chciałby cię w swoich szeregach, bo gdybyś pojawił się w stacji, to przejąłbyś Ekstraklasę w poniedziałek, wtorek Liga Mistrzów, środa studio, czwartek Liga Europy, a na koniec jeszcze dwa mecze lig zagranicznych i „zabrałbyś” pracę kilku osobom.\nBez przesady. Niech Canal żyje swoim życiem. Postanowiłem, że nie będę się o nich wypowiadał. Długo byłem lojalny, wręcz za często ich komplementowałem, czego nie dostawałem zwrotnie. Uważam też, że wypadałoby mnie – jako byłego pracownika – zaprosić na jubileusz tej stacji. Skoro ktoś uznał, że nie zasługuję… Cóż, mam do tego tak chłodny stosunek, jak do tego Frugo, które właśnie piję.\nKilka cytatów. Cztery lata temu powiedziałeś w „PS”, że na piłkarskim salonie masz plakietkę „visitor”. U nas z kolei dodałeś, że jak patrzysz na ludzi zarządzających polskim futbolem, to uważasz, że byłbyś gwarancją wyższej jakości. Przez lata utrzymywałeś też, że będziesz komentował do 40. roku życia…\n… i nie dotrzymałem słowa. Ten zawód cały czas daje mi adrenalinę. Człowiek wolniej się starzeje. Cały czas masz poczucie funkcjonowania w zawodzie chłopca, mniej mężczyzny. Miałem dwie-trzy oferty, żeby popracować w innej roli, ale nie skorzystałem.\nPowiem tak: nic nie przekonałoby mnie do tego poza dwoma scenariuszami. Pierwszy to taki, że spotykam inteligentnych i zaradnych ludzi, dostaję od nich kompetencje i kilkuletni kontrakt z konkretnym celem. Nie mógłbym funkcjonować w klubie, w którym bym się nie odzywał i skupiał na dostawaniu pensji. Nie mogę myśleć, że moja decyzja komuś się nie spodoba i za pół roku mnie wyrzucą. Nie da się tak robić piłki.\nNie ma klubu, którego działanie do ciebie trafia?\nJak funkcjonują nasze kluby? Część balansuje na granicy tego, czy jedziemy na zgrupowanie, bo brakuje na hotel lub jedzenie, część ma problem z transferem za 200 tysięcy euro, natomiast w bogatszych klubach zarządzać chcą właściciele, a funkcje sportowe są – mam wrażenie – bardziej administracyjne, mniej decyzyjne.\nJednym słowem – wykluczasz przejście na drugą stronę.\nNie widzę się w tej roli. Po prostu. Janusz Basałaj namawiał mnie, żebym został dyrektorem reprezentacji, a kluby… Nie interesują mnie ani pieniądze, które mogą zaoferować, ani kompetencje, ani same kluby jako projekty.\nTo pierwszy scenariusz. A drugi?\nUkład właścicielski ze znajomymi. Wtedy wiadomo, że decydujesz o swoim i robisz coś dla siebie. Był taki plan, ale się wysypał.\nChcieliśmy zacząć od niższej ligi, dać swój know-how, odbudować piłkę, a straciliśmy trochę pieniędzy i odbiliśmy się od muru.\nKiedy do klubu wchodzi kilka osób i nie ma pakietu kontrolnego, tylko kupuje 20-30%, pojawia się opór materii. Kilka osób umocowanych w tym biznesie od lat od razu boi się, że straci pracę. Często takie kluby nie mają zaplecza treningowego. Funkcjonują w oparciu o miejski ośrodek sportu i rekreacji, gdzie pracuje znajomy znajomego albo wujek kogoś z urzędu miasta i mimo że nie potrafią przygotować murawy albo odśnieżyć boiska, jesteś na nich skazany. Chcesz interweniować, to odbijasz się od ściany. Prezes może być kompletnym amatorem, bo przez lata zajmował się dyspozycją autobusów…\nNiektóre sytuacje załamały mnie psychicznie. Przez swoje znajomości udało mi się załatwić piłki lub stroje za darmo lub za ceny fabryczne. I nagle ktoś pośrednio związany z klubem pyta, czy nie mógłbym w tej samej cenie załatwić piłek, bo już pomyślał, że dałoby się to przeprowadzić przez jego firmę, sprzedać klubowi, a na koniec udowodnić przed radą nadzorczą, że udało się te piłki kupić nawet taniej niż w sklepie. Rozumiesz? Mówimy o wielkich rzeczach, a na niższym poziomie patologie nie dotyczą milionów, tylko śmiesznego dealu na kilkanaście tysięcy złotych! A jak na koniec czytasz artykuły lokalnych dziennikarzy umocowanych w urzędzie miasta, którzy mają relacje z klubem od lat, to chce ci się wymiotować! Brakowało bazy. Zimą drużyna trenuje na sztucznej murawie na terenie szkoły. Drugoligowy klub musi akceptować godziny wyznaczone przez szkołę. Nie ma zajęć, to możesz trenować. Trener nie zaplanuje, że o dziesiątej siłownia, a o piętnastej boisko, bo dostajesz wytyczne: masz płytę od 16:30 do 17:45, ponieważ o 18 jest mecz komercyjny, za który zapłaciła jakaś firma.\nW Ekstraklasie takie rzeczy też się zdarzają. Podbeskidzie trenowało w galerii handlowej.\nW Lublinie brakowało piłek, gryfów na siłowni, grum i drabinek, bo nigdy tak nie trenowano. Drużyna wcześniej nie trenowała w siłowni! W wolnym czasie pojechałem na turniej charytatywny do Tarnobrzega, w zamian za co drużyna mogła chodzić do klubu Jatomi za darmo, gdzie trener mógł zrobić siłę w okresie przygotowawczym albo Piotrek – aerobik. Co z tego, skoro okazuje się, że boisko nieodgarnięte, trening trzeba przeprowadzić na połowie, a pomiędzy rozgrzewającymi się zawodnikami zaczyna jeździć traktor! Trener mówi: – Proszę zjechać, bo prowadzę trening.\n– Nie, nie, bo będę odśnieżał.\n– Proszę pana, prowadzę trening. Proszę zejść.\n– Nie, ja pracuję do 16:30 i będę odśnieżał.\nTrzy razy mu Piotrek powtórzył, ten nie zjechał, to lekko go zsadził z tego traktora. Facet napisał skargę do dyrektorki szkoły, ta – umocowana w urzędzie miasta – zadzwoniła do urzędu, prezydent bez konsultacji z nami wyrzucił trenera i przyprowadził swojego.\nFunkcjonowaliśmy tam z Krzynówkiem, Bąkiem i Świerczewskim. Straciłem bardzo dużo czasu i trochę kasy. Jeździłem tam i z powrotem za własne pieniądze. Nikt nie dał mi złotówki na benzynę. Wykonałem setki, jeśli nie tysiące telefonów. Poprzez odpowiednie zarządzanie zmniejszyliśmy dług z 1,2 miliona złotych do 600 tysięcy i chcieliśmy awansować do I ligi. Jak to wygląda dziś? Powstał stadion pewnie za 200 milionów, a klub ma trzy miliony długu i gra w trzeciej lidze. Kto za to odpowiada? Kto? Szef sportu w Lublinie? Pracuje dalej. Ludzie z MOSiRu? Pracują dalej.\nDziwi cię to? Takie sytuacje w niższych ligach są na porządku dziennym.\nI wszystkim to pasuje! Może to nasz błąd, ale podczas dyskusji z prezydentem powiedzieliśmy, że kiedy ktoś choruje na raka, to – żeby go uratować – trzeba wyciąć cały nowotwór. Nie można wyciąć części, bo urośnie. Zapytali, co mamy na myśli i odpowiedzieliśmy, że trzeba wyrzucić wszystkich. Zaorać i zacząć od początku. Nawet jeżeli przez pół roku będzie ciężej, to będziemy przez 20 godzin na dobę w klubie, bo trzeba to wyczyścić, wydrenować i wypatroszyć.\nTa rozmowa była punktem zwrotnym?\nMiasto, żeby się nas pozbyć, zaczęło za publiczne pieniądze podwyższać kapitał spółki. Jeżeli ty nie dokapitalizowujesz, czyli nie dopłacasz do udziałów, to efekt jest taki, że zainwestowałeś kasę, a udziałów masz coraz mniej. Pracujesz w klubie, przychodzisz na radę miasta, radni przegłosowują podniesienie kapitału – to najczęściej decyzja polityczna – dorzucają pieniędzy publicznych, klub dalej gra w III lidze, a tobie spadają udziały. Na początku mieliśmy około 20 procent, teraz – choć nie ma nas tam od kilku lat – około ośmiu, ale to nic nie warte.\nPodsumowując – odpadła ci też druga droga do wejścia w piłkę.\nPodsumowując – to była lekcja. Nauczyłem się trochę z prawa, organizacji meczu, poznałem zależności wobec spółek miejskich, MOSiR-u… Nigdy bym się też nie zdecydował na przejęcie klubu, gdybym nie miał 50% plus jeden. Ja muszę decydować, ale tak, odpadła druga opcja. Nie chcieliśmy zarabiać na piłce. Może gdyby nam się powiodło, to mógłbym się temu poświęcić, być pracownikiem etatowym lub właścicielem i prowadzić biznes pozwalający żyć. Było, minęło. Nie ma czego żałować.\nA komentatorka? Przez lata opowiadałeś, że komentatora buduje sukces reprezentacji. Większego niż zwycięstwo z Niemcami raczej nie doczekasz.\nNie wiem… Może jeszcze czegoś nie widzę? Może czegoś mi brakuje? A może potrzebuję sukcesu na wielkim turnieju? Zawsze sądziłem, że los komentatora jest ściśle związany z losem drużyny.\nA nie jest tak, że tacy ludzie jak Ciszewski czy Szpakowski przeszli do legendy także z tego względu, że w ich czasach było zdecydowanie mniej transmisji i czasem jeden mecz był wręcz mitologizowany przez kilkadziesiąt lat? Dziś jest tego tyle, że trudno skojarzyć Mateusza Borka z jednym meczem.\nTo, że ktoś cię kojarzy, to w ogóle sukces. Kiedyś był jeden kanał, mały biało-czarny telewizor i jak grała reprezentacja lub pokazywali Bońka w pucharach, pustoszały ulice. Dziś mamy 26 kanałów sportowych, ludzie wpisują sobie „komentator” w rubryce „wykonywany zawód…\nZauważyłem, że cię to irytuje. Ostatnio często powtarzasz, że komentatorem może zostać każdy.\nWiele redakcji – mając do wyboru uznanego komentatora, który chce kontrakt na poziomie lub takiego, który zrobi mecz za 200 złotych – bierze tego drugiego. Zapłacę mu te trzy stówy, gość sobie pogada przez godzinę. A co gada? Nieistotne. Niech leci. Najważniejsze, że w przerwie puścimy reklamy i zarobimy. Zawsze wydawało mi się, że komentowanie to najwyższy stopień wtajemniczenia zawodowego. Nie mam pretensji do świata, ale przed mikrofonem często siadają ludzie, którzy nigdy nie wsiedli do pociągu, nie pojechali na wywiad, nie porozmawiali z ludźmi, nie liznęli reporterki, nie zmontowali materiału… Nie poznali zawodu z każdej strony, zanim usiedli przed mikrofonem, by wyjawić światu swoją opinię.\nZ drugiej strony – o tyle trudniej wyrobić sobie markę fachowca, że komentując np. Valencię musisz mieć świadomość, iż słuchają cię dziesiątki 18-latków, którzy czytają dzień w dzień wszystkie newsy na temat klubu i muszą mieć większą wiedzę.\nI wytkną ci, że nie wspomniałeś o zmianie taktycznej z Santander w 87. minucie, bo dla nich to sprawa życia i śmierci. Nie możesz konkurować z takimi – w pozytywnym sensie – maniakami.\nPytanie więc, na ile da się to wszystko ogarnąć, łapiąc przy tym boks i MMA? Przyjmiesz – powiedzmy – trzy mecze dziennie, a i tak masa spraw ci umknie.\nPowiedzmy, że poradziłbym sobie z hokejem, siatkówką i piłką ręczną, bo zawsze się tym interesowałem, ale nie chciałbym komentować tych dyscyplin. Wiele razy ktoś mnie namawiał, żebym komentował sporty walki…\n… co zawsze wykluczałeś.\nBo nie chcę! Nie będę lepszy od Janusza Pindery ani duetu Janisz-Juras. Po co mam to robić? Pochodzę z miasta, gdzie boks i zapasy zawsze były na najwyższym poziomie i nie jest tak, że zacząłem się tym interesować dlatego, że Polsat wykupił prawa. Nie poprowadziłbym dobrego studia przy gali, często dłuższego niż piłkarskie, gdyby moja wiedza ograniczała się do kliknięcia kilku stron w sobotę.\nStąd moje pytanie – jak to wszystko ogarniasz?\nOglądam bardzo dużo boksu. Nawet mając Cafe o jedenastej, zawsze wstaję na duże walki w nocy.\nMiałeś raz taki maraton – gala, Cafe, mecz Ekstraklasy, na koniec program…\nPotem nie żyjesz dwa dni. Aż ciało boli, taki wysiłek. Boksu oglądam sporo, MMA też… Dokupiłem nawet fight pass, żeby oglądać UFC.\nKosztem tego nie obejrzysz Serie A, Premier League… Zawsze coś stracisz.\nMam wyrozumiałą żonę. Jestem też starszym człowiekiem i wstaję bardzo wcześnie. Złapałem się, że w ostatnich miesiącach budzę się codziennie o 6:30-7 i zanim o 8:50 zawiozę syna do przedszkola, zdążę przewałkować cztery strony o boksie, trzy o MMA, pięć piłkarskich, filmiki na YouTube. Dziewiąta rano, a już jestem zbriefowany ze wszystkiego i mogę iść do pracy. Ktoś może sobie nie wyobrażać, jak można poświęcać tyle czasu na pracę. Ja tak na to nie patrzę. To hobby. Jeżeli chcę jechać na finał Ligi Mistrzów, to kupuję bilet do Berlina za swoje pieniądze. 21. finał – skomentowałem dziewięć, ale za dwanaście zapłaciłem sam.\nA kiedy wyjedziesz z Polski? Bo podobno masz taki plan, ale jakoś ciężko sobie wyobrazić, żebyś na stałe wyrwał się z tego kieratu.\nWłaśnie nie tak ciężko! Od kiedy to powiedziałem, wszystko doprecyzowałem. Kupiłem dom i 20. czerwca wyjeżdżam go umeblować.\nPhuket, Tajlandia. Postanowiłem więcej czasu spędzać z rodziną i ze swoimi myślami. W czerwcu pojadę na miesiąc, ale w połowie, po zrobieniu przedświątecznego Cafe, urwę się na 40-dniowy reset.\nLubię Azję. Odpowiada mi klimat i mentalność ludzi. Niezależnie, czy ktoś ma dwadzieścia posiadłości, czy nie ma nic, jest uśmiechnięty. Sam mam taką filozofię życia. Wychowałem się na 48 metrach w Dębicy, rodzice nie mieli samochodu, potem mieszkałem w wynajętym pokoju przy Gościeradowskiej na dalekim Targówku, dojeżdżałem 55 minut do centrum, musiałem pracować jako recepcjonista w anglojęzycznej firmie i byłem happy. Bo po godzinach mogłem iść na mecz lub do teatru. Bo żyłem w mieście, które poszerzało mi horyzonty. Zrealizowałem to, co założyłem zawodowo. Tu też jestem happy. Lubię jednak słońce i – ponieważ świat poszedł technologicznie do przodu – może będę w stanie funkcjonować w biznesie leżąc przy basenie na leżaku lub na plaży?\nCoś powiązanego z bukmacherką?\nNie, bukmacherka to mój kontrakt wizerunkowy.\nKtóry ludziom się nie podoba.\nNie interesuje mnie to. Zapytam inaczej: gdyby ktoś uważał, że nie jestem dobrym nośnikiem jego reklamy, to zaproponowałby mi to? Możesz mi coś zarzucać. Nie mam problemu.\nBawi mnie to. Jak czytam tweety pana ministra, który grozi palcem Bońkowi lub mnie, to… Niech grozi. Funkcjonuję w Unii Europejskiej, podpisałem umowę na sprzedaż wizerunku firmie brytyjskiej i ona nim dysponuje.\nKiedy startujesz z życiem rentiera?\nW sumie już mogę.\nAle trzyma cię adrenalina z pracy.\nTrzyma, dlatego tu jestem. Zainspirowała mnie natomiast historia kumpla. Wyprowadził się do Tajlandii, kupił dwa domy i żyje w dużej mierze z wynajmowania ich. Przyjeżdża do Polski na początku maja, wraca w październiku… Prowadzi spokojne życie. Resetuje się, czyta książki, biega po plaży. Wiesz co? W sumie jestem zmęczony ściganiem się z życiem.\nJuż nie jesteś Ferrari, jak cię określił Tomek Smokowski.\nFerrari można kupić, ale stawiam na auta rodzinne.\nA prawko jest?\nI to bez punktów! Człowiek się uspokoił, a teraz mam o tyle wygodniej, że zostałem ambasadorem firmy BMW Zdunek i o auta nie muszę się martwić. Ale wracając do tematu – z jednej strony praca cię kręci, z drugiej masz poczucie upływającego czasu. Może ci się wydawać, że program, telewizja czy gazeta nie będzie bez ciebie funkcjonować… Będzie, będzie. Czy poprowadzisz ty, czy pan X, biznes i tak pójdzie do przodu. Może troszkę inaczej będzie wyglądał w detalach, ale niczego to nie zmieni.\nCafe coraz częściej oddajesz.\nAle nie dlatego, że siedzę na basenie. Ludzi, którzy nadają się do wizyjnej pracy przy galach sportów walki, jest mniej, dlatego czasem inni prowadzą Cafe. Dalej jednak identyfikuję się z tym programem. Cały czas mamy dobre słupki, ale może uda się go jeszcze odświeżyć?\nNie uważasz, że studio w hotelu było lepsze?\nUważam, ale moje zdanie nie ma znaczenia. Rządzi ekonomia. Produkcja telewizyjna z hotelu czy restauracji jest trzy razy droższa od programu studyjnego. Nie wyjmę z własnej kieszeni stu tysięcy miesięcznie, żeby przenieść się do hotelu.\nJak chcecie odświeżyć program?\nMoże wyjdziemy poza studio? Może zmieni się czołówka? Może dodamy nowych ludzi? Może zaprosimy do dyskusji przez Twittera czy Facebooka? Myślimy o tym. Nie jest jednak łatwo przedefiniować pomysłu na program, który jest pomiędzy innymi wydarzeniami. Często to się odbywa w gronie trzech-czterech osób, ale Cafe wciąż ma najwyższy słupek oglądalności ze wszystkich magazynów piłkarskich w Polsce. Koło 100-120 tysięcy. Niektóre odcinki mają po 60-70, inne – zwykle po reprezentacji – nawet 300. Nie prowadzę go jednak – jak Tomasz Lis – raz w tygodniu i nie mam sztabu ludzi. Między niedzielą a niedzielą trzeba czasem zrobić trzy mecze, przemyśleć studio, pojechać na galę sportów walki i poprowadzić program Puncher.\nKiedy ostatnio spałeś dłużej niż cztery i pół godziny? Czy miałeś potem wyrzuty sumienia? Czy 18-godzinny dzień pracy to już lenistwo? – zapytał cię Kuba Olkiewicz na Twitterze.\nKuba ma rację – starsi ludzie za dużo nie śpią. Żona nawet mi powtarza, że z powodu pięciogodzinnego snu mam problem ze stratą wagi. Zaburza metabolizm. Ale racja – 18-godzinny dzień pracy to duże lenistwo. Kto pracuje mniej niż 19, jest leniuchem.\nMateusz Borek Tomasz Ćwiąkała\nno i Borasowi tajlandia wyszła bokiem…\nBorek Tajlandia | www.wykop.pl - Logowanie\n[…] Kupiłem dom w Tajlandii. Jestem zmęczony ściganiem się z … […]


Prawo rodzinne w serwisie Doradztwo - http://doradztwoprawneadwokat.waw.pl/\nPrawo rodzinne w serwisie Doradztwo\nadwokaci katowice sprawy rozwodowe Jak zostać adwokatemAdwokat stanowi jeden z zawodów prawniczych, który swoje obowiązki wykonuje w ramach tak zwanego sektora prawa prywatnego. Do więcej pomocy\nadwokat katowice sprawy rozwodowe Pomoc prawna dotycząca prawa handlowegoKancelarie adwokackie oferują szeroki zakres usług w ramach udzielania pomocy oraz porad prawnych dotyczących różnych gałęzi prawa. Jedną z pełen artykuł\nadwokat rozwodowy katowice Udzielanie pomocy prawnej w sprawach karnychKancelarie adwokackie udzielają porad oraz pomocy prawnej w ramach różnych gałęzi prawa. Jedną z dziedzin prawa, w ramach której działają ad pełen poradnik\nadwokaci katowice rozwod Pomoc prawna w ramach prawa upadłościowegoPrawo upadłościowe i restrukturyzacyjne jest jedną z gałęzi prawnych, w ramach której adwokaci oferują pomoc prawną. Kance spójrz na to\nrozwody praga Każda sprawa wymagająca konsultacji prawnej niePrawo jest dosyć zawiłe. W dodatku wszelkie publikacje są pisane prawniczym językiem, niezrozumiałym dla czytelników przeczytaj więcej\nporady prawne praga Na szczęście obecnie znalezienie kancelarii zatrudniającejKonieczność skonsultowania pewnych zagadnień z prawnikiem może pojawić się w nieoczekiwanym momencie. Na szczęście obecnie z dalej\nprowadzenie spraw sądowych praga północ Ponadto w wielu przypadkach konieczne jestUzyskanie pieniędzy od drugiego małżonka w sytuacji, gdy on się od tego uchyla, nie jest zbyt skomplikowane. Należy mieć jednak na ciekawy artykuł\nsprawy cywilne praga północ Wszystkim tym osobom pomoże prawnik mającyLudzie są tylko ludźmi i nie zawsze wszystko wiedzą. Jak i nie zawsze się ze sobą zgadzają. W celu uświadomienia ludzi w kwestiach dotyczących pr odkryj więcej\nsprawy karne warszawa praga Można się co prawda zastanawiać nadWszyscy ludzie marzą o tym, aby założyć szczęśliwe i trwałe rodziny. Niestety jak możemy często obserwować coraz mniejsza ilość osób może się takim dodatkowe informacje\npodział majątku praga północ Bierzmy pod uwagę że to właściwieKażdy z nas kiedy zawiera związek małżeński chce i dąży do tego, by był on trwały. Niestety życie pisze różne scenariusze i nierzadko zdarza się tak, że to całość\nporady prawne praga Na szczęście dziś właściwie w każdymCzy w dzisiejszym świecie warto posiadać specjalistyczną wiedzę, mimo, że nie wykonuje się danego zawodu z nią związanego? Odpowiedź wydaje się jednoznaczna, szc kliknij aby przeczytać\nrozwody praga Pomoc prawnaZawód prawnika cieszy się nie tylko w Polsce, lecz także na całym świecie dużym autorytetem. I to niezależnie od tego, czy jest to sędzia, prokurator, adwokat, radca prawny, czytaj więcej\nsprawy o podziała majątku warszawa praga W życiu powinno być zawsze lekkoW życiu powinno być zawsze lekko, łatwo i przyjemnie. Rzeczywistość jest niestety zazwyczaj inna i często odbiega znacząco od naszych wyobrażeń. sprawdź to\nzastępstwo procesowe praga Niewielu jednak zastanawia się na coJak pokazują systematycznie przeprowadzane badania sondażowe jedną z najbardziej irytujących rzeczy dla Polaków są obostrzenia i restrykcje prawne. Niewielu całość na stronie\nrozwody adwokat praga Prawnikiem jest prokurator będący oskarżycielem naZawód prawnika na całym świecie cieszy się dużą popularnością. Wydziały prawne na wyższych uczelniach każdego rok zobacz resztę\nporady prawne warszawa praga Gdy sprawa jest poważna najlepszym wyboremFachowe konsultacje prawne wymagają zaangażowania specjalistów z wieloletnim doświadczeniem. Tylko prawnicy z dużą wiedzą są w stanie znaleźć rozwiąz kontynuuj\nporady prawne praga Dotyczy to różnego typu sytuacji któreBywają w życiu chwile w, których potrzebujemy pomocy, która jest związana z dziedziną życia, jaką jest sfera prawna. Dotyczy to różnego typu sytuacji, któr ciekawy artykuł\nsprawy cywilne warszawa praga Pomoc prawnikaKażdy wykonywany zawód jest potrzebny. Wśród wykonywanych zawodów są takie, które cieszą się wyjątkowym prestiżem. Takim właśnie jest zawód prawnika. Zawód prawnika pełen artykuł\nobsługa prawna praga Pomoc prawnikaZastanawiasz się nad tym, która kancelaria będzie w Twojej sytuacji odpowiednim wyborem? Można powiedzieć, że jest to pytanie, które wydaje się proste, a przeczytaj więcej\nzastępstwo procesowe praga Wystarczy tylko zgłosić się na miejsceW praktycznie każdym większym mieście polskim bez problemu można znaleźć pomoc prawną od wykształconego prawnika. Doradców prawn przeczytaj wszystko\nkancelaria prawa rodzinnego praga północ Bardzo często takie darmowe wizyty sąChyba nikt nie lubi mieć kłopotów z prawem. Chyba nikt nawet nie planuje mieć takich kłopotów, bo przecież wizyty w sądzie są niko czytaj\nsprawy rozwodowe warszawa praga Fachowa pomoc prawnaWiele osób na różnych etapach swojego życia ma problemy z podjęciem odpowiedniej decyzji. Czasami, taki stan rzeczy wywołany jest brakiem fachowe wszystko\nZanim zaczniesz się wspinaćSunn smilJakich kosmetyków warto używaćCzy można kupić kosmetyki orientalne we własnym domu?Prawo - ogólnieWyprawka dla dzieckaSzkolenia bhp onlineJak można w 2021 znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu?Czerp energię ze SłońcaMelaminowe talerzyki jak ozdoba, czemu nie!Wpis o skórzanych meblach i odzieżyNowoczesne sposoby jak szkolić z bhp we Wrocławiu w każdych warunkachProblem z insektami!O profilaktyceAdwokaciO atrakcjach w AndaluzjiRead about how You should treat your carReklama i drukBhp warszawaKlimatyzacja i inne alternatywne źródła ciepłaNie dla tradycjonalistów How to fix a car - hourly rate W co warto zainwestować... u kosmetyczki?Repairing and mending things - plumbingSuper Food. O diecie i jedzeniuWarto zainwestować w dobrą obsługę prawnąOrientalne kosmetyki do twarzy. Krótki tekstWitaminy i minerały- treningPolityka cen transferowych


Wakacyjne czwartki z Muzeum Ziemi Wieluńskiej – Radio Ziemi Wieluńskiej\nWakacyjne zajęcia warsztatowe dla dzieci w Muzeum Ziemi Wieluńskiej będą miały w tym roku nieco szerszą formułę. Oprócz spotkań w muzeum na stronie internetowej tej placówki muzealnicy zaproponują kreatywne zabawy oraz materiały do pobrania, które dzieci będą mogły wykorzystywać, spędzając aktywnie czas w domu.\nMuzeum Ziemi Wieluńskiej, jak co roku, przygotowuje zajęcia wakacyjne dla dzieci i jak co roku będą to czwartki – mówi Magdalena Kopańska z MZW. – Zapraszamy w każdy czwartek wakacyjny, z tym że w pierwszy i ostatni zajęcia odbędą się w Ożarowie, natomiast wszystkie pozostałe w siedzibie MZW w Wieluniu. Zajęcia są zróżnicowane pod względem treści, pod względem tego, co dzieci będą robiły. Natomiast to, co je łączy, to próba przemycenia historii Wielunia i historii w ogóle w postaci zabawy, w postaci gier, które odciągają dzieci od komputera, a powodują, że dzieci wracają do zajęć manualnych, zgadywanek, gier, które kiedyś były bardziej popularne, bo dziś technologia je wypiera. To, co różni te zajęcia od corocznych, to oczywiście reżim sanitarny i tutaj prosimy, aby osoby, które wybierają się do nas w czwartki, wcześniej się zapisywały. Przyjmujemy grupy maksymalnie 15-osobowe. Prosimy, aby osoby miały maseczki, a przy wejściu do Muzeum odkażali ręce, jak to obecnie w każdej instytucji ma miejsce.\nAby zapisać się na wakacyjne zajęcia z Muzeum Ziemi Wieluńskiej, należy zatelefonować do tej placówki.\nTags: muzeumMuzeum Ziemi WieluńskiejwakacjeWieluń


Zaburzenia psychiczne – czy ubezpieczenie podróżne zadziała?\nZaburzenia psychiczne znajdują się na liście wyjątków w zakresie ubezpieczenia turystycznego. Ale to nie oznacza, że dla takich chorych polisa na wyjazd zagraniczny jest bezużyteczna – przeciwnie!\nZaburzenia psychiczne przez ubezpieczyciela definiowane są dość enigmatycznie – są to „choroby zakwalifikowane w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 jako zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania (F00-F99)”. W praktyce chodzi m.in. o depresję, ADHD, schizofrenię, uzależnienie od alkoholu, bulimię, anoreksję, nerwice, autyzm, niepełnosprawność intelektualną etc.\nGeneralna zasada, która obowiązuje w polisach turystycznych, mówi o wyłączeniu szkód wywołanych w związku z chorobą psychiczną – tak dotyczących chorego ubezpieczonego, jak i wyrządzonych przez niego innym. W praktyce oznacza to, że np. ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (zawarte w pakiecie Elvia PODRÓŻE Optimum i VIP) nie zapewnia wypłaty odszkodowania, jeśli ubezpieczony w napadzie agresji np. zniszczy przypadkowe auto.\nPodobnie sytuacja się ma w przypadku ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków – tu również nie ma mowy o wypłacie odszkodowania, jeśli do wypadku doszło w związku z zaburzeniami psychicznymi.\nCzy to oznacza, że polisa turystyczna w ogóle nie działa?\nFakt, że ktoś cierpi na zaburzenia psychiczne wcale nie oznacza, że w jego przypadku polisa turystyczna w ogóle nie będzie zapewniała ochrony.\nWyłączenia, o których jest mowa w ogólnych warunkach ubezpieczenia, dotyczą sytuacji ściśle związanych z występowaniem wymienionych wyżej zaburzeń. Jeśli więc osoba cierpiąca na chorobę psychiczną targnie się na swoje życie i będzie próbowała np. się okaleczyć, w tej sytuacji ubezpieczyciel nie pokryje kosztów pomocy medycznej. Ale jeśli taka osoba złamie sobie rękę, jadąc na rowerze czy dostanie anginy, polisa bez problemów zapewni opłacenie wydatków na leczenie. Wyłączenie dotyczy bowiem tylko sytuacji, gdzie istnieje związek przyczynowo-skutkowy między wypadkiem czy szerzej rozumianą szkodą a zaburzeniem psychicznym.\nWięcej o wyjątkach w zakresie ubezpieczenia turystycznego znajdziesz TUTAJ.


MECZE TOWARZYSKIE: WSU VS. FBC LIBEREC2013-10-13\nW weekend w Wierzchowie, Łobzie oraz Mrzeżynie Wierzchowska Szkółka Unihokeja podejmowała naszych południowych sąsiadów z Czech, mianowicie WSU rozegrało 3 spotkania towarzyskie z FBC Panthers Liberec. Wszystkie spotkania wygrała Czeska ekipa, jednak zawodnicy...\nWOJCIECH CZARNECKI I BARTOSZ BUREK NA PUCHARZE EUROPY2013-10-13\nW Pucharze Europy poza Energą Olimpią Osową Gdańsk mieliśmy jeszcze jeden polski akcent - mowa oczywiście o polskiej parze sędziowskiej (Wojciech Czarnecki i Bartosz Burek).Wspomnieni wyżej Panowie sędziowali w sumie dwa spotkania:NTS FK-ZS Nemsova - Tunet IBK...\nENERGA OSTATNIA W PUCHARZE EUROPY - PODSUMOWANIE2013-10-13\nEnerga Olimpia Osowa Gdańsk zajęła ostatnie miejsce w Pucharze Europy (Kobiety). Polski zespół nie wygrał żadnego meczu i musiał uznać wyższość rywali w każdym z trzech meczów.Faza Grupowa:Mecz I - Energa Olimpia Osowa Gdańsk - NTS-FK ZS NemsovaPierwszy m...\nPZUnihokeja CZŁONKIEM PKOl?2013-10-11\nJak podaje oficjalna strona PZUnihokeja na ręce Sekretarza Generalnego Polskiego Komitetu Olimpijskiego Pana Adama Krzesińskiego zostały złożone dokumenty w sprawie przyjęcia Polskiego Związku Unihokeja w poczet swoich członków.Aby zostać członkiem PKOl,...\nKONSULTACJE KADRY U19 KOBIET2013-10-11\nTrenerzy kadry narodowej kobiet U19 powołali zawodniczki na zgrupowanie kadry, które odbędzie się 1-3 listopada w Nowym Targu. Lista zawodniczek powołanych na zgrupowanie kadry juniorek U19w Ludźmierzu w dniach 01-03.11.2013 Lp. Imię i nazwisko ...\n2 KOLEJKA TYPERA florbalki.pl2013-10-11\nZapraszamy do typowania drugiej kolejki naszej cyklicznej zabawy. W tej kolejce przeniesiemy się na parkiety do Czech i Szwecji. Będziemy typować mecze z męskiej Svenska Superligan i AutoCont Extraliga.W 2 kolejce mamy dla Was dziesięć spotkań. Przypomin...\nPOMORSKA LIGA UNIHOKEJA WZNAWIA ROZGRYWKI2013-10-10\nJuż w najbliższą niedzielę rozgrywki wznawia Pomorska Liga Unihokeja. Po kilku miesiącach przerwy na trójmiejskie parkiety wracają unihokeiści z Pomorza. W nadchodzącym sezonie w lidze wystąpi siedem zespołów. Będą to UKS Ósemka Wejherowo (zeszłor...\nVIDEO LIVE EFC 2013 - Tunet IBK vs. Olimpia Osowa2013-10-10\nZapraszamy do wspólnego kibicowania naszemu jedynemu przedstawicielowi na Pucharze Europy. O godz. 10:15 zawodniczki Energa Olimpia Osowa Gdańsk zmierzą się z norweskim Tunet IBK. Tunet IBK - Energa Olimpia Osowa Gdansk 6:4 (1-1,2-1,3-2)12:39 - 0:...\nPUCHAR EUROPY 2013 - DZIEŃ I2013-10-09\nZa nami pierwszy dzień Pucharu Europy, który rozgrywany jest w Trencinie na Słowacji. Turniej potrwa do niedzieli 13 października. Pierwszego dnia do udanych na pewno nie może zaliczać nasz jedyny pucharowicz w tym sezonie Energa Olimpia Osowa Gdańsk, która...\nVIDEO LIVE EFC 2013 - Olimpia Osowa vs. Nemsova2013-10-09\nZapraszamy do wspólnego kibicowania naszemu jedynemu przedstawicielowi na Pucharze Europy. O godz. 15:45 zawodniczki Energa Olimpia Osowa zmierzą się ze Słowaczkami z NTS FK-ZS Nemsova. ENERGA Olimpia Osowa Gdansk - NTS FK-ZS Nemsova 2:5 (0-1,0-2,2-...\n1 KOLEJKA TYPERA florbalki.pl - WYNIKI2013-10-08\nZa nami 1 kolejka w zabawie TYPER florbalki.pl. Zabawa cieszy się coraz większą popularnością, o czym świadczy liczba uczestników. Jak na debiut typera w nowym sezonie lista osób okopujących ex aequo pierwsze miejsce jest imponująca. Aż 35 gracz...\nTOP 6 - 1 i 2 KOLEJKI EKSTRALIGI SENIORÓW2013-10-07\nRozgrywki Ekstraligi Seniorów rozpoczęte. Po każdych rozegranych weekendowych kolejkach przedstawimy Wam najlepszą szóstkę rozegranych spotkań z uzasadnieniem wyboru. Dodatkowo wybierzemy najlepszego gracza weekendu honorując go symboliczną gwiazdką. W...\nI LIGA SENIORÓW: ORŁY SUWAŁKI - PUPILE PUSTKÓW2013-10-07\nW miniony weekend odbył się tylko jeden dwumecz w ramach I i II rozgrywek I ligi seniorów. Orły Suwałki podejmowały w nim Pupile Pustków. Mecz Interq Ziemia Sanocka.pl z Politechniką Wrocław został przeniesiony na inny termin.Przedstawiamy skrót tych spotkań...\nIFF CHAMPIONS CUP 2013 - PODSUMOWANIE DZIEŃ V2013-10-06\nTak długo wyczekiwany turniej już za nami! IFF Champions Cup dobiegł końca. W meczach finałowych nie brakowało emocji, rozstrzygnięcia wisiały na włosku, ale nie zawsze się wygrywa. W kategorii kobiet w finale Rönnby IBK pokonało SB-Pro, i to właśnie...\nPO PARKIETACH EUROPY: LIGA CZESKA KOBIET - PODSUMOWANIE2013-10-06\nW weekend odbyła się kolejna już 5 kolejka Czeskiej Ekstraligi Kobiet. Podczas tej kolejki nastąpiła zmiana na prowadzeniu w tabeli. Herbadent Praga utracił 1 miejsce na rzecz FbŠ "pipni.cz" Bohemians, jednak aktualne mistrzynie Czech m...\nEKSTRALIGA SENIORÓW: PODSUMOWANIE I i II KOLEJKI2013-10-06\nZa nami pierwszy weekend z Ekstraligą Seniorów. W sezonie 2013/2014 w Ekstralidze startuje 8 zespołów, więc obejdzie się bez pauzowania każdej z drużyn w kolejkach. W 8 spotkaniach padło łącznie 117 bramek, co daje nam średnią 14,6 bramek na mecz. Naj...\nTRANSMISJA RADIOWA Z MECZU: ORŁY SUWAŁKI - PUPILE PUSTKÓW2013-10-06\nOsoby, które nie mogą śledzić zmagań I ligowych w Suwałkach zapraszamy na transmisje radiową w radiu internetowym www.estacjafm.plDzisiejszy mecz o 12:00 - estacjafm.plKacper Tyczkowski...\nIFF CHAMPIONS CUP 2013 - PODSUMOWANIE DZIEŃ IV2013-10-05\nZa nami mecze półfinałowe kobiet i mężczyzn. Wiemy już, które drużyny zawalczą o zwycięstwo w turnieju, a które niestety odpadają.W kategorii kobiet w finale zobaczymy Szwedzkie Rönnby IBK oraz Fińskie SB-Pro. W kategorii mężczyzn w finale zobaczymy Fiń...\nWYWIAD EKSTRA Z KRZYSZTOFEM KULCZYCKIM2013-10-05\nZapraszamy na bardzo ciekawą rozmowę przeprowadzoną z byłym trenerem Dzikich Gęsi a obecnie zawodnikiem szwedzkiego IF Hansa-Hoburg, Krzysztofem Kulczyckim. Pytania zadaje Marcin Kozic. Marcin Kozic: Już 3 miesiące mieszkasz w Szwecji, jaki był to dla ciebi...\nDRUGA ROCZNICA ŚMIERCI PANA HENRYKA DĄBROWSKIEGO2013-10-05\n5 października to data, którą na zawsze zapadła w pamięci całego klubu UKS Junior Kębłowo i nie tylko. Dokładnie dwa lata temu odszedł od nas na zawsze Pan Henryk Dąbrowski. Pan Henryk Dąbrowski odszedł, ale pozostawił po sobie wiele dobrych wspomnie�...\nflorbalki.pl - portal z pasją odwiedzin: 7526212


stomatologa regularnie, dzięki temu nasze zęby będą zdrowe. Przegląd powinno się robić dwa razy w roku. Kiedy ubytki w zębach są niewielkie, dentysta m\nDodane: 27-06-2019 09:30\nDlaczego warto cokolwiek wiedzieć o prawie?O dobrym rozwiązaniu dla biznesuHow to solve plumbing issues?Gzymsy, sztukaterie, detale - o klasycznym stylu Dental Your car doesn't work properly?ERP XLModa i ciuchy w centrum uwagiJak pracować z wykładzinami?Gdzie kupić Comarch ERP XL?O wizycie w salonie kosmetycznymTradycyjność kontra nowoczesność - w firmieWater leeks - a big problemBezpieczeństwoNaprawić klimatyzator? Dobrze albo wcale!Ja Też Kiedyś Chciałem lepiej drukować. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TOImportowanie towarów z chin? Opłacalne!Potrzebujemy prawników coraz częściej, dlaczego?Poland - nature, hospitality and delicious cuisineZupełnie nowe podejście do e-marketinguZ prawniczego punktu widzenia i siedzeniaPompa paliwa vw golfDobrze i tanio. Ciuchy z lumpeksuO odzieży medycznej i kosmetycznejChcesz wiedzieć jakie masz prawa?Parę ciekawostek o OSKRozliczasz samodzielnie podatki? Przeczytaj!O księgowości - ogólnieOgólnie o eventachO problemach z sercem...


Czarnogóra - dzień 6. - Wycieczka do Czarnogóry - Cetynia, Mauzoleum, Njegusi, Kotor. - Blog Andrzeja Wysockiego\n<- poprzedni wpis\nnastępny wpis ->\nDodał: Andrzej w dniu: 2012-07-08\nCzarnogóra - dzień 6.\nWycieczka do Czarnogóry - Cetynia, Mauzoleum, Njegusi, Kotor.\n14 lipca 2011 roku. Szósty dzień mojego i Moni pobytu w Czarnogórze. Dziś kolejny dzień zwiedzania tego kraju. Plan wycieczki obejmuje odwiedziny w byłej stolicy czyli Cetynii, wejście do mauzoleum Piotra II Petrowicia-Niegosza, wizytę w "fabryce" przepysznych, suszonych szyneczek oraz wizytę w znanym już nam Kotorze. No to lecimy :)\nZaraz po śniadaniu pojawił się pod naszą willą znany nam miejscowy kierowca ze swoim busem w którym parę dni wcześniej mieliśmy okazję pojechać zwiedzać czarnogórski kanion oraz super wypasiony most na Tarze. Szybko sie zapakowaliśmy razem z gromadką innych ludzi i ruszyliśmy. Po niezbyt długiej jeździe dojechaliśmy do owej byłej stolicy. Dość małe miasto, ale ogólnie bardzo ładne, zadbane i puste - praktycznie żadnych ludzi nie było, ale to zapewne kwestia wczesnej godziny o której tam dotarliśmy.\nZgodnie z tradycją, muszę napisać parę faktów o tym mieście. Cetynia została założona w XV wieku i prawie od razu stała się centrum życia, kultury i religii mieszkańców kraju. Jak wspomniałem, była to stolica do czasu przeniesienia jej do Podgoricy. Lecz to tutaj znajduje się (od 2005r.) rezydencja prezydenta Czarnogóry.\nOczywiście nasz super wypasiony rezydent Wojtek nie byłby sobą, gdyby nie pociągnął nas do monasteru, który tam się znajduje. Na początku niechętnie wszyscy zareagowali na tą wiadomość, ale później okazało się, że to nie jest byle kościół (jak i również te poprzednie, które widzieliśmy). To klasztor Narodzenia Matki Bożej. Pierwotnie założony w 1484 roku, zburzony, odbudowany, itd. Gdyby chcieć opisać naprawdę ciekawą historię tego monasteru, zabrakłoby miejsca na cokolwiek innego. Po prostu: jest to naprawdę duchowe super centrum Czarnogóry, nie ma nic bardziej ważnego i wartościowego pod kątem religii i wiary dla tego kraju od tego co właśnie widzimy.\nKlasztor Narodzenia Matki Bożej w Cetynii.\nNo więc już z zaciekawieniem zapragnęliśmy tam wejść. A tu niespodzianek naprawdę sporo. Przede wszystkim ubiór. Tu przestrzegać należy wszystkich ograniczeń dotyczących tego tematu. Kobiety muszą pozakrywać większość siebie: żadnych ramion czy ud na wierzchu, żadnych klapeczek czy innych sandałów (facetów też to tyczy oczywiście). Kiedy cała nasza grupa została obejrzana przez tamtejszych posłuszników, zostaliśmy wpuszczeni do środka. Przed nami otworzyły się bodajże dwa pokoje. W każdym z nich naprawdę przepięknie wyglądające rzeczy i zapewne niesamowicie cenne pod kątem religijnym. Chyba nie muszę wspominać, że zdjęć nie wolno było robić (i cały czas byliśmy pilnowani przez osobę sprawdzającą nasz ubiór). Szliśmy sobie z Monią na końcu grupki, no bo gdzie nam się spieszy? I powoli oglądaliśmy wszystko ale po chwili pan obserwator kazał na się pospieszyć, więc weszliśmy do drugiego pomieszczenia i ledwo zerknęliśmy na to co tam się znajduje, kiedy spostrzegliśmy Wojtka, który nerwowo podchodził do wszystkich po kolei i szeptem mówił, że jak najszybciej mamy już opuścić to miejsce i wyjść na zewnątrz. Dziwne... no ale wyszliśmy. Dopiero po opuszczeniu murów klasztoru powiedział, że byliśmy mega szczęściarzami, bo zazwyczaj "niewierzący" nie mają wstępu do tych komnat a jeśli już wejdą, to mają dosłownie minutę czy dwie na "zwiedzanie" a nie tak jak my - cztery. Niezła schiza :)\nPrzeszliśmy się kawałek w czasie którego to spaceru Wojtek opowiadał ciekawostki związane z miastem, po czym oznajmił, że mamy z godzinę czy półtorej na poszwędanie się po mieście i po tym czasie zbieramy się i jedziemy dalej. Więc poszliśmy sobie, trafiając na lokalny ryneczek z różnymi spożywczymi rzeczami. Ach jakie tam mieli pyszności. A naprawdę warzywa i owoce z tego regionu są niesamowicie smaczne, nie to co u nas. I niestety zdjęcie poniżej wcale nie oddaje jednak wielkości arbuza (a jakie one tam są pyszne!) :)\nStraganik w Cetynii.\nChwilkę połaziliśmy sobie po czym wróciliśmy do Wojtka, który sobie czekał w umówionym miejscu i poczekaliśmy razem z Nim. W końcu wszyscy się zebrali i pojechaliśmy dalej.\nNastępnym przystankiem okazało się miejsce przy źródełku miłości czy czymś takim, tuż przed podjazdem na górę, gdzie jest umiejscowione mauzoleum ostatniego władcy Czarnogóry. Kobiety się rzuciły do napełniania butelek a ja grzecznie sobie robiłem fotki (chociaż oczywiście napiłem się tej wody, bo czemu nie - w końcu to zimna, zdrowa woda) :)\nDalsza część ciutkę niżej, pod reklamą:\nOto dalsza część wpisu:\nPrzy okazji uwiecznił się nasz super wypasiony rezydent Wojtek, którego serdecznie pozdrawiam - jeśli jakimś cudem trafisz na ten wpis: jesteś naprawdę fajnym facetem i potrafisz ciekawie mówić, tylko trema strasznie Cię zjada, kiedy mówisz do większej ilości ludzi (szczególnie niezgadzających się z Tobą). Strasznie Cię polubiliśmy. Dzięki za spędzony wspólnie na wycieczkach czas :)\nŹródełko miłości w Lovcen.\nI zerknięcie w stronę naszego punktu zwiedzania, czyli miejsca pochówku Piotra II Petrowicia-Niegosza.\nWidok na górę z mauzoleum.\nNie wiem czy to dobrze czy nie, że droga na parking prowadziła naprawdę wysoko, prawie do mauzoleum. Na pewno ciekawiej by było wejść tam z troszkę niższego miejsca aniżeli mieliśmy okazję. Chociaż sporo ludzi mogłoby nie wytrzymać tego (nie narzekam :P) ze względu na temperatury - nawet tak wysoko.\nDróżka z parkingu w stronę mauzoleum (widać również nasz super bus).\nTuż nad parkingiem znajduje się wejście do tunelu w skałach, prowadzących na szczyt. Nie wiem czy to dla wygody czy bezpieczeństwa. Być może nie ma lepszego wejścia i jeśli ktokolwiek chciałby zaatakować i zniszczyć mauzoleum, to musi po prostu przejść przez tunel.\nWejście do tunelu prowadzącego do mauzoleum.\nTunel prowadzący do mauzoleum.\nI jesteśmy na górze. Wrażenie niesamowite. W połączeniu z widokami rozpościerającymi się wokół góry odnosi (i słuszne), że to naprawdę wyjątkowe i bardzo ważne miejsce. Niestety o ile w przeszłych latach do pomnika Piotra II Petrowicia-Niegosza w środku mauzoleum było darmowe o tyle teraz, żeby zrobić zdjęcie zza "bramy" trzeba zapłacić i to całkiem sporo (w porównaniu do tego co za tą cenę nam zaoferuje się a oferuje zerknięcie na pomnik). A wcale nie jestem przekonany, czy po opłaceniu wejściówki w ogóle można zdjęcia robić pomnikowi. Nie skorzystaliśmy.\nWidok na mauzoleum Piotra II Petrowicia-Niegosza.\nWidok na wejście do mauzoleum Piotra II Petrowicia-Niegosza.\nChwila na podziwianie widoków, zejście magicznym tunelem i dalej w drogę. Tym razem już prosto do Kotoru...\nA nie, jednak nie. Jeszcze po drodze jest super punkt widokowy na całą Zatokę Kotorską. Wysypaliśmy się zatem z busa i popędziliśmy parę metrów w dół, gdzie znajdowały się ławeczki. Kurcze, możnaby tam przesiedzieć cały dzień - przepiękny widok! :) Jeśli kiedykolwiek będziecie tam - skorzystajcie. Może droga straszna (serpentynki i ogólnie wąsko i z przepaściami) ale warto.\nWidok na Zatokę Kotorską.\nWidok na Zatokę Kotorską i fragment lotniska w Tivat.\nNa necie znalazłem z tego miejsca nocne zdjęcia. To dopiero jest widok. Po (naprawdę przyzwyczaiłem się już chyba do tego, że praktycznie jakikolwiek widok w Czarnogórze jest przepiękny) napatrzeniu się na Bokę Kotorską z góry, popędziliśmy w dół. Następne rozprostowanie kości w miejscowości Njegusi. To tu wyrabiana jest jedna z najlepszych szynek na Świecie: Prsut (właściwie Pršut, ale z założenia staram się nie pisać z oryginalnymi ogonkami, żeby było prościej daną rzecz znaleźć w necie). Suszona "na Słońcu" surowa szynka (jedynie solona). Oczywiście "na Słońcu" to ściema. Bo Słońce jak wiemy jest dość daleko a szynka trzymana w specjalnych stodołach pod dachem, gdzie nie wpada światło Słońca :)\nSuszący się prsut w Njegusi.\nMieliśmy oczywiście okazję posmakować tejże szynki: przepyszna. Droga jak cholera (a może i nie... ale dla nas w tamtej chwili była za droga, żeby kupować wielkie kawały i się delektować nimi) ale taka pyszna... zaraz po powrocie do Budvy poszliśmy do sklepu, żeby kupić sobie tańsze wersje (bo nie z tej miejscowości) - mniam :)\nPo smakowitych chwilach ruszyliśmy do ostatniego punktu naszej wycieczki: Kotoru. Raz dwa dotarliśmy i zaczęliśmy zwiedzanie. Tym razem o wiele dokładniejsze niż poprzedniego dnia.\nOłtarz we wnętrzu jednego z kościołów w Kotorze.\nJedna z bram w Starym Mieście w Kotorze.\nMonia na jednej z uliczek w Starym Mieście w Kotorze.\nFragment Starego Miasta w Kotorze.\nUliczny malarz w Starym Mieście w Kotorze.\nDość dużo czasu mieliśmy na zwiedzanie, ale widząc, że nasz czas powoli zaczyna się kończyć, jeszcze wyskoczyliśmy na zewnątrz Starego Miasta. Myślę, że cały dzień: od świtu do zmroku - nie starczyłby na dokładne zwiedzenie całego miasta.\nWidok na masyw Lovcen za Kotorem.\nMonia przy palemce obok Starego Miasta w Kotorze.\nNo i niestety wycieczka jak każda wcześniejsza musiała dobiec końca. Wróciliśmy do Budvy, chyba wreszcie poznaliśmy naszą ulubioną knajpkę na plaży tuż za Starym Miastem, więc zapewne w bardzo przyjemnych doznaniach wizualnych spiliśmy sobie zimne piwko, pooglądaliśmy zdjęcia zrobione dzisiejszego dnia (zawsze tak robimy) i poszliśmy spać.\nNa deser jeszcze panorama z widoku Zatoki Kotorskiej.\nPanorama Zatoki Kotorskiej.\nTroszkę więcej (i innych) zdjęć możecie znaleźć w Moni galerii. A w następnym wpisie zaprezentuję skrót z naszej wizyty w Albanii.\nSkomentuj ten wpis:\nPodaj adres swojej strony WWW, jeśli posiadasz:\nWpisz hasło uwierzytelniające (info pod formularzem)\nUWAGA! Z racji zbyt częstego dodawania komentarzy przez różniste boty spamowe, zmuszony zostałem do zastosowania hasła aby spróbować wyeliminować ten proceder. Aby dodać komentarz, musisz w odpowiednie pole w formularzu wpisać słowo komentarz. Komentarz nie zostanie dodany, jeśli słowo zostanie źle wpisane.\nPOLUB MOJEGO BLOGA:\nZacisze Literackie Kobiece Fanaberie foto.adamczyk.pl"Ja" DoskonałyStrona Rafała GłębowskiegoBlog Rafała GłębowskiegoCyberFoto.plCanon-Board.infoplfoto.com\nMoje miasteczko :)DowcipySudoku\nZacisze Literackie Kobiece Fanaberie foto.adamczyk.pl\nStrona Rafała Głębowskiego\nBlog Rafała Głębowskiego\nMoje miasteczko :)


Faktoring niepełny - Przedsiębiorstwa - Bank Millennium\nFaktoring niepełny to rozwiązanie polegające na kompleksowym zarządzaniu wierzytelnościami powstałymi w obrocie krajowym i zagranicznym realizowanym przez Twoją firmę oraz finansowaniu jej bieżącej działalności poprzez zamianę należności zamrożonych w fakturach na gotówkę. Produkt ten znacząco usprawnia zarządzanie portfelem wierzytelności. Bank przejmuje także czynności związane z monitorowaniem terminowości spłat oraz dochodzeniem należności. Rozliczenia prowadzone są zarówno w złotych polskich, jak i w walutach obcych.\nProdukt ten jest szczególnie atrakcyjny dla firm, dla których ważna jest szybka zamiana należności zamrożonych w fakturach na gotówkę.\nBrak ukrytych opłat związanych ze wstępnym dochodzeniem płatności przez Bank.\nCałodobowy dostęp do aplikacji WEB Faktor udostępnionej przez Bank, umożliwiającej przeprowadzanie transakcji faktoringowych on-line oraz kontrolę statusu rozliczeń bez ponoszenia dodatkowych kosztów.\nBrak minimalnej kwoty nabywanej wierzytelności.\nW bezpieczny i wygodny sposób za pośrednictwem funkcjonalnej aplikacji internetowej WEB Faktor w każdej chwili możesz zarejestrować faktury, śledzić status rozliczeń faktoringowych czy wygenerować raport obrazujący stan interesujących Cię należności.\nSzybka zamiana faktur na gotówkę\nDowiedz się więcej Rachunek bieżący


Trzecia dawka już dostępna. Rozważ tę możliwość. - Pokonaj Chłoniaka\nTrzecia dawka już dostępna. Rozważ tę możliwość.\nProfesor Wojciech Jurczak mówił o tej pilnej potrzebie w czasie ostatniej sesji. Wreszcie potrzeba stała się możliwością. Od wczoraj pojawiły się skierowania na dodatkową dawkę szczepienia dla wybranych grup pacjentów, m.in.\n- otrzymujących aktywne leczenie przeciwnowotworowe\n- po przeszczepie komórek macierzystych w ciągu ostatnich 2 lat\n- leczonych aktualnie dużymi dawkami kortykosteroidów lub innych leków, które mogą hamować odpowiedź immunologiczną.\nW tej grupie jest wielu pacjentów hematoonkologicznych, których gorąco zachęcamy do rozważenia tej możliwości. Dlaczego akurat te grupy? Szczepionka, aby działała musi być skuteczna. Okoliczności zdrowotne u w/w pacjentów utrudniają wytworzenie się dostatecznej liczby przeciwciał, dlatego dla jak najwyższej ochrony należy się wybranym grupom dodatkowe szczepienie, aby maksymalnie zwiększyć ochronę przed – niezwykle trudnym do leczenia zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością – koronawirusem SARS-Cov-2.\nPacjenci, którzy nie mają w systemie skierowania, a należą do w/w grup, mogą zgłaszać się po skierowania do lekarza prowadzącego lub pierwszego kontaktu.\nMusimy jednak pamiętać, że nie przeprowadzono formalnych badań potwierdzających bezpieczeństwo 3 dawki. Podano ją już tysiącom chorych, np w Izraelu, podanie jej zalecają ją producenci szczepionek. W Polsce dopuszcza się szczepienie już w 28 dni po 2- giej dawce. Jeżeli mają Państwo wątpliwości, należy wykonać badanie miana przeciwciał po szczepieniu, co wiąże się z pobraniem krwi (np. Laboratorium Diagnostyka ). U osób bez protekcyjnego miana przeciwciał korzyści z podania 3 dawki na pewno przewyższają potencjalne ryzyko. U osób z protekcyjnym mianem przeciwciał podanie 3-ciej dawki zaleca się w 4-8 miesięcy po drugiej.\nNa świecie rozważa się również szersze rekomendacje do powtarzania szczepień w rok po 2-giej dawce, u osób starszych czy pracowników służby zdrowia, niezależnie od miana przeciwciał.\n© 2021 Pokonaj ChłoniakaTheme by Puro


Jak dobrać odpowiedni fotel ginekologiczny do szpitala? - Co tydzień - gazeta lokalna Jaworzno\nJak dobrać odpowiedni fotel ginekologiczny do szpitala?\nWybór odpowiedniego fotela ginekologicznego przeznaczonego do szpitalnego użytku jest niezwykle istotna kwestią z kilku po powodów. Głównym i najważniejszym jest dostosowanie wszystkich opcji i specyfiki foteli ginekologicznego do rodzajów wykonywanych w szpitalu badań. Może to być zarówno wygodny i stabilny stół/leżanka do USG, specjalny fotel zabiegowy i tradycyjny, ale nowoczesny fotel do rutynowych badań. To z jakiego sprzętu korzysta lekarz ginekolog świadczy nie tylko o podejściu szpitala do pacjenta, ale także do swoich pracowników. W czasach, w których dostęp do prywatnych placówek zdrowotnych jest znacznie ułatwiony, pacjenci posiadają coraz to wyższe wymagania. Dotyczą one nie tylko kompetencji lekarzy i jakości obsługi, ale także wyposażenia gabinetów.\nNowoczesne leżanki do USG\nDo gabinetów z USG, warto wybrać model leżanki o szczególnych parametrach. W zależności od potrzeb, regulacja stołu może być ręczna lub elektryczna. Pozostałe segmenty leżanki powinny poruszać się niezależenie od siebie, aby lekarz mógł dopasować odpowiednią pozycję pacjenta potrzebą do wykonania badania i żeby pacjent miał zapewniony komfort i nie był skazany na niewygodę. Powierzchnia stołu doi USG powinna być pokryta łatwą w utrzymaniu czystości, higieniczną powłoką.\nOptymalne fotele zabiegowe\nGinekologiczny fotel zabiegowy (dostępne np. na https://www.ronomed.com.pl/ginekologia/category/fotele-ginekologiczne.html) to podstawa wyposażenia każdego szpitala. Aby dopasować fotel dokładnie do potrzeb wykonywanych zabiegów, które prowadzi szpital warto dopasować wszystkie jego parametry indywidualnie. Fotele zabiegowe posiadają zazwyczaj wiele segmentów, które można dowolnie modyfikować w zależności od wykonywanego zabiegu. Ten rodzaj urządzenia może być sterowany zarówno ręcznie jak i za pośrednictwem automatycznego pilota. Warto wybrać model o wysokiej jakości zapewniający pacjentkom wygodę podczas zabiegu. Ginekologiczny fotel zabiegowy powinien także posiadać specjalne miejsce, w którym pacjentka może ułożyć rękę podczas wykonywania infuzji. Warto także modele, które są wyposażone we wszelkie akcesoria pomocnicze – stojak na kroplówki, ekran anestezjologiczny, pasy mocujące itp.\nSzpitalny fotel do badań\nW szpitalach, najczęściej na ginekologicznych izbach przyjęć nie może zabraknąć dobrej jakości fotela do badań. Tu należy zwrócić uwagę na dużą i szeroką przestrzeń dla pleców pacjentek. Dobrze jest, aby wybrany fotel posiadał kilku segmentowa powierzchnię roboczą, która umożliwia indywidualne dopasowanie pozycji pacjentki podczas wykonywania badania. Estetyczna, higieniczna kolorystyka również nie pozostaje bez znaczenia, tak samo jak łatwość utrzymania fotela do badań w czystości. Podpórki pod uda i strzemiona, wykończone miękką, łatwo zmywalna powierzchnią pozwalają na zapewnienie wygody nawet podczas stresujących badań.\nMateriały powinny być odporne na działanie środków chemicznych, z którymi fotele ginekologiczne mają do czynienia nawet kilkudziesięciokrotnie w ciągu dnia. Wysoka jakość produktów i możliwość dopasowania ich do indywidualnych potrzeb szpitala to podstawa dobrego wyboru sprzętu.


Aby skóra dłużej pozostała młoda - NaszeMiasto.pl\nWygląd skóry ma kluczowe znaczenie dla każdej kobiety, może bowiem subtelnie odejmować jej lat lub mimochodem zdradzać dojrzały wiek. Na szczęście istnieją sprawdzone sposoby na spowolnienie starzenia się skóry. Najszybsze efekty, choć za odpowiednio wysoką opłatą, przynoszą zabiegi medycyny estetycznej. Nie wszystkie panie chcą jednak skorzystać ze zdobyczy nauki ‒ wiele kobiet preferuje naturalne metody dbania o skórę. Jak się okazuje – mają dużo racji, nic nie zastąpi bowiem zdrowej diety, ćwiczeń i mocnego snu.\nMateriał oryginalny: Aby skóra dłużej pozostała młoda - Warszawa Nasze Miasto\ntere 01.02.2019 13:01:27\nDobrą alternatywą dla zabiegów kosmetycznych jest tlenotarapia, która przyczynia się do poprawy kondycji skóry oraz odnowy naskórka. Moja mama korzystała z niej w Atamedzie.


Władze przysięgają, że zaczną budować zbiornik Racibórz - Dziennikzachodni.pl\n7 stycznia 2011 09:00 07.01.2011 09:00\nWiększość mieszkańców już oswoiła się z przeprowadzką - mówi Łucjan Wendelberger ©Fot. Aleksander Król\nPożar kościoła w Nieboczowach. To mogło być podpalenie - mówią strażacy ZDJĘCIA\nW Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gliwicach, który jest inwestorem zbiornika, o dalszej zwłoce nie chcą słyszeć. - I tak już musimy nanosić poprawki, bo projekt powstał w 2004 roku i od tego czasu wiele się zmieniło.\nNie chodzi o sam rysunek, ale o nowe przepisy, nowe warunki. Jednak mamy nadzieję, że decyzja GDOŚ-u nie skomplikuje jeszcze bardziej sprawy - mówi Artur Wójcik, dyrektor RZGW. - Zależy nam na tym, by jak najszybciej złożyć wniosek do wojewody o pozwolenie na budowę i rozpisać przetarg - dodaje.\ni znowu te wulce\necik (gość) 07.01.11, 21:51:05\nsą kiepskie ustawy powinno się tym ekologom d*** skopać\nDon alonso (gość) 07.01.11, 11:44:08\nTak się porobiło, że każdą większą inwestycję blokują ekotertoryści. Wynalezienie na terenach rolniczych, dewastowanych przez powodzie unikalnych gatunków to naprawdę zakrawa na terroryzm. Ciekawe...rozwiń całość\nTak się porobiło, że każdą większą inwestycję blokują ekotertoryści. Wynalezienie na terenach rolniczych, dewastowanych przez powodzie unikalnych gatunków to naprawdę zakrawa na terroryzm. Ciekawe czy ci rzekomi ekolodzy chodzą w lnianych giezłach, obuci w łapcie z łyka i przemieszczają się na piechotę i porozumiewają się tam-tamami? Nie, jeżdżą samochodami, mają telefony komórkowe, wyprodukowane w Chinach przez dzieci laptopy. Ciekawe skąd na to biorą kasę....zwiń


PRZESŁANIE NA ROK SZKOLNY 2019/2020 - Monnet International School\n9 września 2019 Hanna Buśkiewicz-Piskorska\nPRZESŁANIE NA ROK SZKOLNY 2019/2020\nTo, co napiszę, wybrzmiało już podczas wyjazdu do Broku. Pisałam też o tym w relacji z „zielonej szkoły”. Ale zależy mi, bardzo mi zależy, żeby nauczyciele i uczniowie zrozumieli to przesłanie, które na gruncie polskim wcale nie jest oczywiste.\nProgram IB jest zupełnie wyjątkowy, ciekawy – wszechstronnie rozwijający ucznia, dający mu poczucie sensu i spełnienia. Jest też ambitny i elitarny. Pozwala na zdobycie wiedzy i – co najważniejsze! – umiejętności na najwyższym akademickim poziomie.\nJednak w Polsce często się o nim mówi, że jest zbyt trudny. Czasem z kolei uważa się, że ponieważ obejmuje jedynie sześć przedmiotów, nie ma się czego bać. I jedno i drugie przeświadczenie nie jest prawdziwe.\nW naszym kraju obowiązują dwa podstawowe modele bycia uczniem.\nJeden – „na prymusa”. Uczeń jest ambitny, pracowity i zdolny. Nauczył się czerpać satysfakcję, że jest najlepszy w klasie, najlepszy w szkole, W najgorszym razie – cieszy się ze świadectwa z wyróżnieniem. Skoncentrowany jest na wyniku. Sen, spacer, czytanie książki spoza kanonu lektur, grę na pianinie uważa za stratę czasu. Boi się, że nie dostanie upragnionych stu procent z testu. Nieustannie przelicza swoją średnią. Ponieważ boi się popełnienia błędu i obawia się, że nauczyciel przyłapie go na jakiejś pomyłce, traktuje nauczyciela z rezerwą. Z rezerwą traktuje także kolegów i koleżanki. Boi się, że ktoś otrzyma lepszy wynik. Nie pomoże więc nikomu po lekcjach. Nie zapyta, jeśli sam czegoś nie wie, żeby nie odkryć swoich słabych punktów przed rówieśnikami i nauczycielami. Coraz bardziej zamyka się w pudełku samotności i lęku. Jego psychika, nawet jeśli jest najmocniejsza, długo tak nie wytrzyma… Nastolatek nie jest cyborgiem! Jego potencjał intelektualny, spętany obawami, kurczy się zamiast rozwijać. Oceny są coraz słabsze. Pojawiają się problemy ze spaniem… , z jedzeniem… O wyniku maturalnym powyżej 30 punktów nie ma co marzyć…\nDrugi model – „na luzaka” – bierze się z dużego potencjału intelektualnego i pewności siebie. Wynika także z dotychczasowego doświadczenia. To doświadczenie nauczyło, że wystarczy słuchać na lekcji, przysiąść troszkę przed końcem semestru i często otrzymuje się znakomite wyniki. Nie wierzy się więc, kiedy nauczyciel mówi, że w programie IB najważniejsza jest systematyczność. Wcześniej też tak mówili, a było całkiem inaczej. Więc uczeń brnie. Kolejne terminy mijają, nakładają się na siebie i po trzech, czterech miesiącach uczeń dostrzega, że staje się groźnie. Zaczyna się więc uczyć. Materiału jest jednak tyle, że … przestaje spać po nocach. Zapomina o jedzeniu. Zaczyna się walka, by utrzymać się w ogóle w programie… I nawet jeśli się uda, to już pewnych rzeczy nie da się nadrobić i o wyniku powyżej 30 punktów nie ma co marzyć.\nZarówno model „na prymusa” jak i model „na luzaka” prowadzą do klęski. I nawet jeśli uda się zdać maturę, uczeń ma poczucie przemęczenia, wypalenia, a uzyskany wynik jest dużo poniżej nie tylko oczekiwań, ale także faktycznych możliwości intelektualnych.\nCóż więc robić?!\nSkoncentrować się na Learner Profile i podejść do nauki w kontekście własnego osobistego rozwoju. Odzyskać dziecięcą radość z zadania, z procesu dochodzenia do odpowiedzi, z formułowania pytań badawczych, obserwowania zmian w sobie.\nTworzyć przyjazne środowisko. Wszyscy – nauczyciele i uczniowie – mamy obowiązek dbać o tworzenie w szkole przyjaznego środowiska do nauki, w którym wszyscy czują się bezpiecznie. Przyjazne środowisko jest bowiem podstawowym warunkiem osiągania dobrych wyników, rozwijania się, przekraczania własnych barier intelektualnych i emocjonalnych. Środowisko – rozwiązujące szybko konfliktogenne problemy, wspierające, a nie – ośmieszające, wzmacniające, a nie osłabiające, będące miejscem nie tylko nauki, ale także zabawy.\nPrzestrzegać zasad otwartej komunikacji. Nie ma narzekania. Obgadywania za plecami. Zajmowania się krytycznymi uwagami na czyjś temat. Jednym słowem – nie ma tzw. magla, czyli poprawiania sobie nastroju przez naśmiewanie się z bliźniego. Wiem, wiem, że to trudne… To nasz ulubiony narodowy sport… Ale bez otwartej komunikacji, nie będzie przyjaznego środowiska. Zamiast rozpamiętywania energochłonnych i bezproduktywnych negatywizmów warto skoncentrować się na zadaniu, na wymianie myśli, na współpracy. Jesteśmy wtedy dla siebie nawzajem inspiracją, katalizatorem zmian w myśleniu… O to właśnie chodzi w szkole.\nDbać, by szkoła była miejscem, w którym uczeń realizuje różne wewnętrzne potrzeby – artystyczne, sportowe, społeczne. Ważne jest, by uczeń tworzył teatr, grał w kapeli rockowej, śpiewał w chórze, działał w samorządzie, brał udział w rozmaitych rozgrywkach międzyszkolnych, uczył się debatować. Te wszystkie aktywności wzmacniają go, zwiększają jego pewność siebie, poczucie sprawczości, samodzielność, potencjał emocjonalny i intelektualny.\nPani koordynator IB DP Joanna Majorek dąży do wzrostu średniego wyniku z matury IB w naszej szkole o co najmniej 2 punkty. Chciałaby, by w najbliższym roku wyniósł 35 punktów. Rok później 36 punktów. Obie uważamy, że jest to możliwe.\nJednak aby tak się stało, cała społeczność szkoły musi odrzucić tradycyjny model funkcjonowania ucznia i nauczyciela w placówce oświatowej.\nDobrze, żeby licealistom, zwłaszcza pierwszoklasistom, również rodzice pomogli w tej transformacji.\nSposób działania podczas „zielonej szkoły” zarówno uczniów jak i nauczycieli jest dobrym początkiem. Jeśli „pociągniemy” tak dalej, będzie i radość uczenia (się) i będą znakomite wyniki.\nDajmy sobie szansę!!!\nPrevious Post:POLSKA 2019 W PIEŚNIACH MONIUSZKI\nNext Post:NIE WSZYSTKO ZŁOTO, CO SIĘ ŚWIECI


Krystian Ochman reprezentantem Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji Turyn 2022 - Polska Płyta / Polska Muzyka\nOpublikowane w 20 lutego 2022 20 lutego 2022 przez pppm\nKrystian Ochman reprezentantem Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji Turyn 2022\nKrystian Ochman z utworem “River” został zwycięzcą polskich preselekcji do Konkursu Piosenki Eurowizji Turyn 2022. Tym samym artysta będzie reprezentował Polskę podczas tego konkursu we Włoszech.\nO zwycięstwie Ochmana zdecydowało głosowanie publiczności. Głosy jury powędrowały do zdobywczyni drugiego miejsca – Darii (“Paranoia”).\n– W świecie, w którym większość z nas działa w olbrzymim stresie, nieustannie myślimy o tym, co przed nami i próbujemy zaplanować przyszłość. Z różnych powodów, podskórnie towarzyszy nam mnóstwo wątpliwości na temat tego, co nas czeka. Piosenka opowiada o tym, jak bardzo chcemy i potrzebujemy przerwy od całego tego zgiełku – tak o utworze mówi Krystian.\nTo utrzymana w podniosłym klimacie ballada, która powstała z użyciem elektroniki i fortepianu. Ochman w piosence skupia się na motywach nostalgii, żalu, obojętności. Za jej produkcję odpowiada @atutowy oraz Tribbs.\nKrystian Ochman jest zwycięzcą 11. edycji The Voice of Poland oraz wnukiem słynnego polskiego tenora Wiesława Ochmana. Z utworem „Prometeusz” wygrał 58. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w koncercie „Premier” oraz jako pierwszy polski wokalista wziął udział w The Circle Sessions, gdzie zaprezentował na żywo dwa utwory „Lights In The Dark” oraz „Ten sam ja”. Ochman na swoim koncie ma złotą płytę za singiel „Światłocienie”, jego debiutancki album trafił na szczyt listy przedsprzedaży oraz zadebiutował na 6. miejscu OLiS. Dodatkowo artysta został nominowany do Odkryć Empiku 2021 w kategorii Muzyka za płytę „Ochman”.\n“Dziadek słuchał całej płyty i jest ze mnie bardzo dumny” – Ochman [WYWIAD]\nPoprzedni wpisPoprzedni “Zapragnąłem zrobić coś dla swojej przyjemności” – Tomasz Jocz [WYWIAD]\nNastępny wpisNastępne Ruskiefajki z pierwszym albumem “Gejsza”


Xiaomi Mi TV Q1 75" - w kierunku następnej generacji 4K - TECHNOSenior\nXiaomi ogłosiło dzisiaj premierę Mi TV Q1 75″, swojego flagowego ekskluzywnego telewizora QLED 4K. Dzięki ogromnemu panelowi o przekątnej 75 cali’, technologii kropek kwantowych oraz udoskonalonym funkcjom smart TV, Xiaomi daje użytkownikom dostęp do ekstremalnych wrażeń domowego kina.\n„Smart TV jest zdecydowanie jedną z najważniejszych kategorii produktów Xiaomi. Stawiamy sobie nowe wyzwania, żeby nasze urządzenia dawały użytkownikom więcej satysfakcji i funkcji” – powiedział Emory Babb, Product Marketing Manager, Xiaomi. „Mi TV robi furorę w Chinach, chcemy oferować ten popularny produkt użytkownikom także w innych krajach”.\nTV Q1 75″ zapewnia prawdziwie kinowe wrażenia dzięki wyświetlaczowi o rozdzielczości 4K UHD i technologii kropek kwantowych. Obudowa jest wykończona elementami metalowymi, cała konstrukcja robi wrażenie produktu premium. Warto wspomnieć bardzo szeroki kąt widzenia ekranu – aż 178 stopni.\nJeśli chodzi o jakość obrazu, Mi TV Q1 75″ zdecydowanie wyróżnia się wśród konkurencji, a to dzięki panelowi 4K QLED, który wyświetla pełen zakres barw NTSC z 1,07 mld kolorów i 1024 różnymi odcieniami. Wyposażony w 192 strefy pełnego, dynamicznego lokalnego przyciemniania matrycy, Mi TV Q1 75″ utrzymuje niezrównany kontrast obrazu – osiąga rewelacyjny współczynnik kontrastu 10 000:1. Dzięki obsłudze formatów Dolby Vision i HDR10+, Mi TV Q1 75″ wyświetla obraz o rozszerzonym zakresie dynamicznym i naprawdę żywe kolory.\nMi TV Q1 75″ ma wysoką częstotliwość odświeżania – 120 Hz. W połączeniu z portami HDMI 2.1, Mi TV Q1 75″ jest idealnym telewizorem 4K dla graczy i streamerów.\nSpecyfikacja audio jest standardowa. Głośniki mają 30 W i jest ich sześć – dwa wysokotonowe i cztery niskotonowe. Mi TV Q1 75″ obsługuje również Dolby Audio i DTS-HD dla użytkowników, którzy lubią dźwięk przestrzenny w doskonałej jakości.\nDzięki najnowszemu systemowi operacyjnemu Android TV użytkownicy mają dostęp do ponad 700 000 filmów i programów telewizyjnych oraz ponad 5 000 aplikacji w sklepie Google Play.** Popularne aplikacje, w tym Netflix, Amazon Prime Video i YouTube są preinstalowane na Mi TV Q1 75″. Przyciski uruchamiające Netflix i Amazon Prime Video na pilocie sprawiają, że dostęp do ulubionych treści jest łatwiejszy niż kiedykolwiek. Użytkownicy mogą przełączyć się ze słuchania ulubionej piosenki na oglądanie nowego programu Netflixa jednym dotknięciem przycisku.\nXiaomi skupia się na integracji technologii w domu. Dzięki mikrofonom do sterowania głosem (zasięg do 3 metrów), użytkownicy mogą bez użycia rąk sterować telewizorem i innymi podłączonymi urządzeniami inteligentnymi, po prostu mówiąc „OK, Google”, aby aktywować Asystenta Google. Dla użytkowników, którzy chcą zachować całkowitą prywatność, istnieje również fizyczny przełącznik na dole panelu ekranu, wyciszający mikrofon. Wbudowany Chromecast sprawia, że screen mirroring staje się dziecinnie prosty. Umożliwia płynne przejście między nadawaniem treści z innych urządzeń na telewizor w ciągu kilku sekund. Mi TV Q1 75″ współpracuje również z Amazon Alexa.\n← Netia Digital Workplace – nowy pakiet usprawnień dla biznesu\nXiaomi Mi Electric Scooter Pro 2 – hulajnoga inspirowana stylem AMG →


ODCHUDZANIE | VitWoman - Part 5\nODCHUDZANIE 47 wyników\nNie mogę schudnąć.- Dowiedz się, dlaczego nie tracisz kilogramów.\nKażdej z nas marzy się dieta cud, która pozwoliłaby w szybki sposób pozbyć się zbędnych kilogramów. Niestety, to nie zawsze jest takie proste jak mogłoby nam się wydawać. Szybkie diety, dzięki którym tracimy kilka kilogramów tygodni...\nMarzysz o idealnej sylwetce? W marzeniach widzisz siebie z idealnie płaskim brzuszkiem, szczupłymi nogami i smukłymi ramionami? Porzuć wszelkie drakońskie diety, a czas który poświęcałaś na przygotowywanie wymyślnych potraw niskokalor...\nRyż to główny składnik diety w krajach azjatyckich. Ten niskokaloryczny i zawierający wiele witamin dodatek do potraw, doskonale wspomaga odchudzanie. W Polsce coraz bardziej popularny składnik obiadów- doskonały zastępca makaronu, czy ...


Visual merchandiser, czyli sztuka intrygowania - DesignAlive Visual merchandiser, czyli sztuka intrygowania - DesignAlive\nMaria Okniańska-Wolnik – absolwentka Krakowskiej Szkoły Artystycznej, gdzie obroniła dyplom i uzyskała tytuł projektanta. Doświadczenie zawodowe zdobyła w popularnych sieciach odzieżowych: H&M, Forever21 czy Peek & Cloppenburg. Ciągła potrzeba rozwoju poprowadziła ją do stworzenia bloga oraz prowadzenia swoich projektów. Prywatnie jest szczęśliwą żoną i mamą. Uwielbia jogę i wyplatanie makram.\n15 stycznia 2021 | Ludzie | Opinie | Styl życia |\nSklepowe kompozycje przyciągają wzrok, kuszą – niejednokrotnie będąc swoistym dziełem sztuki. Czasy minimalizmu i prostego wyposażenia już dawno minęły a specjaliści kreujący ekspozycję prześcigają się w coraz to bardziej zadziwiających pomysłach. Kim jest visual merchandiser (VM)? Dba o odpowiednią estetykę i komunikację pomiędzy marką a klientem, łącząc dekoratorstwo ze storytellingiem, przez co zakupy stają się emocjonalną przygodą. Tajniki zawodu zdradza nam Maria Okniańska-Wolnik, rozwijająca swoje umiejętności w tym zakresie od blisko 13 lat.\nSkąd pomysł, żeby zająć się akurat taką dziedziną?\nNa studiach (studiowałam resocjalizację) potrzebowałam pracy. Zatrudniłam się na stanowisku sprzedawcy w jednej z sieciówek. Tam dostałam możliwość rozwoju i tak to się potoczyło, że resocjalizacja zeszła na dalszy plan, a ja zaczęłam się rozwijać jako dekoratorka. Zawsze lubiłam prace plastyczne, zadania „kreatywne”, a praca jako visual merchandiser dawała mi możliwość wyżycia się w taki właśnie sposób, przy jednoczesnym zarobieniu kilku złotych.\nJak wyglądały początki w branży? Pamięta Pani swoje pierwsze zlecenie?\nTak naprawdę to w dalszym ciągu są to moje początki! A pierwsze samodzielne zlecenie było dość ekscytujące. Dostałam zaproszenie na poprowadzenie prezentacji dotyczącej visual merchandisingu dla właścicieli salonów L’Oréal Professionnel. Razem z grupą poleciałam do Mediolanu, gdzie miałam możliwość zwiedzić to piękne miasto i tam opowiedzieć im o możliwościach, jakie daje visual merchandiser.\nW Polsce przykłada się dużą wagę do odpowiedniej prezentacji witryn i przestrzeni?\nCoraz większą. Zwłaszcza małe, młode marki zdają sobie sprawę z potencjału, jaki drzemie w dobrym VM. Teraz liczy się customer experience i całe wrażenie zakupowe, a nie tylko przedmiot. Dlatego trzeba zadbać o klientów i uświadomić ich, że można kupować w pięknych miejscach, ze wspaniałą obsługą w akompaniamencie świetnej muzyki. Nie zawsze te zakupy muszą być „fast” i nie zawsze po wizycie w sklepie musimy wyjść „z czymś”. Najważniejsze to istnieć w świadomości klienta, tak aby do nas już zawsze wracał, aby mieć tych cyklicznych klientów, którzy dają nam zarobić.\nCiekawi mnie jak wygląda Pani typowy dzień pracy…\nPraca w sieci kompletnie różni się od pracy dla jednego klienta. To drugie to zazwyczaj proces. Dłuższy lub krótszy. Często coś planuję, a potem tworzę coś zupełnie innego, ale opieram się na słuchaniu klienta i czytelnym moodboardzie. Nic nie zastąpi rozmowy i zadania wielu pytań, tak aby uniknąć nieporozumień, które też się zdarzają. Samo projektowanie to kwestia połączenia oczekiwań klienta, jego budżetu i mojej wizji. W trakcie wdrażania lubię być obecna przy całym procesie, jednak jest to zależne od rodzaju zlecenia.\nCo jest największym wyzwaniem podczas tworzenia witryny?\nPołączenie oczekiwań z budżetem.\nZdarzają się trudni klienci?\nNie lubię tego określenia. Może dlatego, że w swojej pracy podchodzę do każdego indywidualnie. Zresztą, jeśli odwrócić tzw. medal, ja sama należę do wymagających klientów. A tak na poważnie, bez względu na okoliczności staram się mówić wprost i komunikować swoje stanowisko. Czasem konfrontacja bywa ciężka, ale cenię sobie osoby, które używają argumentów i nie boją się mówić wprost swoich oczekiwań.\nTrzy najważniejsze zasady, którymi kieruje się Pani w pracy?\nDobra komunikacja, mniej znaczy więcej i projekty są dla ludzi, a nie na odwrót.\nVisual merchandiser jest niezbędny w każdym sklepie?\nMoże nie zawsze na pełen etat, ale dobrze jest korzystać z wiedzy specjalisty, który podpowie, jak zaaranżować lepiej przestrzeń, spojrzy świeżym okiem i doradzi.\nWiele firm się do Pani zgłasza?\nNie narzekam na klęskę urodzaju (śmiech). Najtrudniej jest mi współpracować z klientami, których produkt nie do końca spełnia normy etyczne. Mam tu na myśli na przykład produkcję w dyskusyjnych warunkach. Aktualnie, najczęściej realizuję konsultacje pod tytułem: „Co zrobić tu i teraz”, „Jak szybko zaradzić na konkretny problem”.\nTo był najgorszy z możliwych momentów na rozwój tego biznesu w pojedynkę. Zwłaszcza że polscy właściciele sklepów stacjonarnych często nie mają pojęcia, że może ktoś przyjechać, pomóc i wcale nie potrzebuje etatu. Jestem takim dostawcą usług jak: elektryk albo kurier. Dostarczam usługi kreatywne. Covid, lockdown i brak budżetów, spowodował, że musiałam na chwilę zatrzymać ambitne plany solo. Wróciłam na etat, skusiła mnie opcja projektowania ekspozycji dla jednej z polskich sieci obuwniczych. Bardzo się cieszę, bo widzę, że mam spore możliwości nauczenia się nowych rzeczy, oraz doceniam fakt, że zadziało się to w takich okolicznościach. W przyszłym roku planuję jeszcze więcej kroków w kierunku rozwoju VM’u, bo mam taki wewnętrzny głos, który mi podpowiada, że blog to nie wszystko. Jednak nauczona obecną sytuacją, trzymam plany na wodzy i skupiam się na obecnej pracy tu i teraz.\nJak Pani widzi przyszłość visual merchandisingu w Polsce?\nDużo pracy przed nami, ale jest olbrzymi potencjał!\nWięcej na: www.eyeonvisual.pl\nVisual merchandising (z łac. mercari – handlować; z ang. to merchandise – sprzedawać, z ang. visual – wizualny) to inaczej sprzedaż wizualna, sprzedaż za pomocą ekspozycji towaru. Visual merchandiser zajmuje się odpowiednią prezentacją wyposażenia sklepu, opracowuje strategię ekspozycji produktu, budując indywidualne dla danej marki doświadczenie zakupowe.