Bouygues Immobilier Polska: Chcemy być mocnym graczem na lokalnych rynkach - DEWELOPERZY\nBouygues Immobilier Polska: Chcemy być mocnym graczem na lokalnych rynkach\nMiniony rok był rekordowym dla rynku nieruchomości w Polsce. - Analizując wyniki na największych rynkach – warszawskim, krakowskim, wrocławskim, poznańskim, trójmiejskim, katowickim, łódzkim – powinno to być przynajmniej 58 tys. sprzedanych lokali. W rekordowym 2006 roku było to 57,9 tys. - szacuje Krzysztof Foder, dyrektor ds. sprzedaży i marketingu Bouygues Immobilier Polska.\nAutor: HouseMarket.pl 04 stycznia 2017 14:05\n- Polska bardzo szybko się rozwija, co przekłada się na coraz wyższe zapotrzebowanie na mieszkania i rosnącą liczbę inwestycji deweloperów. Oferta dla osób jest dzięki temu coraz większa, a równocześnie staje się coraz bardziej zróżnicowana - uważa Krzysztof Foder.\nWedług dewelopera rynek determinował również program Mieszkanie dla Młodych – środki na 2016 rok uległy wyczerpaniu już po 3 miesiącach, szybko wyczerpał się również budżet na 2017 rok, co zwiększyło zainteresowanie mieszkaniami, które objęte są pulą pieniędzy na 2018 rok. Decyzjom zakupowym sprzyjały także niskie stopy procentowe i tanie kredyty.\n- Zaobserwowaliśmy też, że kupujący coraz częściej zwracają uwagę na jakość projektów, w tym funkcjonalność mieszkań, wyższy standard wykończenia, również części wspólnych, i oczywiście na lokalizację - mówi Krzysztof Foder. - Coraz mocniejszy jest przy tym trend „powrotu do miasta”, związany z poszukiwaniem lokalizacji blisko centrum, dobrze skomunikowanych i ze swobodnym dostępem do miejskiej oferty. Widać to na przykładzie naszej inwestycji Wyspiańskiego 11 we Wrocławiu. Budynek jest położony tuż nad Odrą, a mieszkańcy mają spektakularny widok na Ostrów Tumski i wrocławskie Stare Miasto.\nFirma w 2016 roku wprowadziła na rynek 810 mieszkań: 500 w Warszawie, 90 we Wrocławiu, 220 w Poznaniu. - Pod względem sprzedaży był to dla nas absolutnie rekordowy czas. W Warszawie, Wrocławiu i Poznaniu sprzedaliśmy 1100 lokali, czyli o około 30 proc. więcej niż rok wcześniej. Hitem sprzedażowym była inwestycja Espace Wilanów w Warszawie. Sprzedawaliśmy tutaj kilkanaście mieszkań miesięcznie - mówi szef sprzedaży Bouygues Immobilier Polska. - Wśród inwestorów nabywających mieszkania z myślą o ich wynajmie bardzo dużą popularnością cieszyły się Union Apartamenty. Osiedle znajduje się na granicy Śródmieścia i Woli w dynamicznie rozwijającym się rejonie będącym jednocześnie historyczną częścią stolicy. Trudno nie wspomnieć o naszym trzecim "czarnym koniu" – osiedlu La Melodie na warszawskim Targówku, które powstaje nieopodal budowanej stacji metra. Tutaj motorem sprzedażowym jest program Mieszkanie dla Młodych – około połowa mieszkań spełniała jego wymogi finansowe i metrażowe. Jesteśmy również zadowoleni z wyników sprzedaży naszych wrocławskich inwestycji – na osiedlu Wyspiańskiego 11 wszystkie apartamenty znalazły swoich nabywców. Dużą popularnością cieszą się również Belleville przy ul. Pięknej, nawiązujące do architektury Paryża oraz Villa Alouette z widokiem na park Grabiszyński.\nW 2017 roku deweloper planuje wprowadzić do sprzedaży ponad 1300 mieszkań w Warszawie. Od dwóch lat działa również we Wrocławiu, gdzie oddano już do użytku pierwszą inwestycję, apartamenty Wyspiańskiego 11, a wszystkie apartamenty znalazły swoich właścicieli.\n- Sukces tej inwestycji zachęcił nas do kolejnych. W tej chwili realizujemy już dwa nowe przedsięwzięcia - osiedle Belleville przy ul. Pięknej, wyróżniające się między innymi nawiązaniami do architektury Paryża, oraz Villa Alouette, kameralne osiedle na Grabiszynku - mówi Krzysztof Foder. - W planach mamy już następne inwestycje we Wrocławiu, ale jest jeszcze za wcześnie, by mówić o szczegółach. Z pewnością chcemy być mocnym graczem na lokalnym rynku, podobnie jak w Warszawie. W 2017 roku do sprzedaży trafi tutaj dodatkowych 200 lokali. Docelowo chcemy być obecni we wszystkich największych i najważniejszych miastach w Polsce.


KULTURA LIBERALNA > Patrząc > BARAN: Mała matura...\nMała matura z Historii\nMury nasiąkłe historią, już od drzwi ją snujące. Za bramą tablice mówiące o zachowaniu i stroju stosownym. Pismem, co lekcje kaligrafii pamięta dopieszczone. Dawniej. A dziś – nie wiem, dawno nie wracałam do Dwójki. Choć przecież w Sobieskim niewiele się zmienia. Na korytarzach tabla te same, pomnożone o portrety kolejnych roczników, co może i psioczyły, ale wreszcie – jak bohaterowie nowego filmu Majewskiego, jak on sam, jak i ja przecież – poszły w życie z imieniem i dziedzictwem Sobieszczaków. Za bramą poaustriackiego budynku na Sobieskiego pachnie tradycją… A przecież i normalnością. Pamiętam te biegi po stromych schodach, akademie i teatry w auli drugiego piętra, łacinę umysł ćwiczącą, zakamarki, w których świat się oplotkowywało, ławeczki na korytarzach… I, jakże podobne do okrzyków chłopców Majewskiego, zawołanie tuż po dzwonku: „Kto idzie na fajki?”.\nMury stare przeróżne snują opowieści. Przykurzone może, za uszy zeszytów powyginane, wyciągnięte z odmętów historii. Tej najprawdziwszej, na różne sposoby pamiętanej. Żarem młodości tlącej się na dnie duszy. Opowieści o powrotach do kraju ze znaczków pocztowych tylko znanego, o zauroczeniach pierwszych, przyjaźniach, co zrodzone w szkolnej ławie tajemnicami wiążą na całe życie, o doświadczeniach, co w pamięć zapadają, o figlach szczenięcych i ideach, co rozpalały zmysły. O trudnym rozumieniu inności. O rzeczach, które łatwiej by było zapomnieć, ale przecież na zawsze trzeba pamiętać, bo odmieniają, kształtują, stawiać każą pytania nie „na dziś”, nie „na wczoraj”, ale „na życie” dające odpowiedzi. Wybory determinujące przyszłość, słowa, co zmieniać się będą w ideologie, od których… uciec trudno. Wybory – także te „bez nas” a „dla nas”. Zbyt trudne czasem, zbyt dużego nagięcia się wymagające… Byle tylko ducha nie złamać. „Ta nasza młodość z kości i krwi…” A wszystko to w wiernie odmalowanym światłem, dźwiękiem, obrazem, a nawet zwierzyniecką gwarą Krakowie. Nie takie znów miasto zamknięte.\nŻycie na granicy dzieciństwa i wieku dojrzałego, gdy na świat szeroko otwartymi się patrzy oczami. Widzenie zaś rozumieć każe, pytać, dociekać, szukać. Ponad żartami szkolnymi – historia, a z nią panteon nauczycielskich postaci. Po cichu życie miłujący smutnooki łacinnik, co znaczenia słów waży, by pamiętali młodzieńcy, jak wiele ze sobą niosą (Kondrat), „histeryczka” – bo czemu w powojniu szczurów się boi, domyślać się tylko możemy – historyczka (Segda), matematyk-wychowawca, co na więcej niż tylko liczby, rachunki uwagę zwraca, po nauczycielsku nieufny, z podopiecznych drwiąc przyjaźnie, na wszelki jednak wypadek krzesło przez siadaniem oglądający (Zborowski); germanista, w sytuacji trudnej (Opania), czy wreszcie dyrektor, ze spokojem przed „smutnymi panami” przestrzegający (Łukasiewicz). Jest i instruktor w-f (Piotr Grabowski), co tożsamości rozdzierać nie pozwala, a zarazem prawdziwą – w czasach coraz przecież trudniejszych – pamięta historię. Z drugiej strony chemik (Dedek), o innym już ładzie śniący, naukowo/chemicznie/doświadczalnie przekonujący ku czemu prowadzić może „wichrzycielstwo”.\nObok, przy dźwiękach mariackiego hejnału – to znów trąbki Tomasza Stańki – historia toczy się po swojemu, w kraju powojennym sowieckie wprowadzając porządki. Raczkują jeszcze, ale – jak powie major/stary żydowski krawiec Trzaska (Pszoniak) – „Idą trudne czasy”. Radość z raz kolejny odzyskanej wolności z kolejnym ściera się światem. I nieświadomi jeszcze, że kolejne półwiecze przyjdzie im walczyć, by sumień, wolności, tożsamości dopiero co z wojny i powstań wyratowanej nie sprzedać, nie zatracić, na drobne nie rozmienić. Mała matura pokolenia 1947, mała matura młodzieńców z Sobieskiego… znacznie więcej niż świadectwo z notami z matematyki, polskiego, łaciny, historii… Mała matura z historii innej, współczesnej, rodzącej się wraz z ich młodością. Z tej, z którą jeszcze w szkole przyszło im się mierzyć. Mała matura z życia.\n„Mała matura 1947”\nDystr. Monolith Plus\n* Magdalena M. Baran, koordynator projektów IO, publicystka Kultury Liberalnej. Przygotowuje rozprawę doktorską z filozofii polityki. Absolwentka II LO im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie.\nGrabowski historia Janusz Majewski Kondrat Kraków Kultura Liberalna liberalizm liceum Magda Baran Mała matura 1947 nr 119 Opania Pszoniak Segda Sobieski Zborowski


Dlaczego naklejki na ścianę stają się tak popularne? - Interaktywna.pl\nStrona główna Styl życia Dom Dlaczego naklejki na ścianę stają się tak popularne?\nDlaczego naklejki na ścianę stają się tak popularne?\nSklep z naklejkami na ścianę pomoże nam w odświeżeniu mieszkalnych powierzchni, zapewni nowoczesną aranżację pokoju i wprowadzi odpowiedni nastrój | fot.: stock.adobe.com\nNaklejki na ścianę stają się coraz bardziej popularną formą zdobienia różnych powierzchni w naszych domach. W niektórych kręgach mówi się już wręcz o naklejko-manii. Nie powinno to nikogo dziwić, ponieważ tego typu ozdoby są innowacyjne, a ponadto potrafią wprowadzić niesamowity klimat, odpowiednio nastroić, wprawić w zachwyt lub zainspirować pod wieloma względami. Dodatkowym ich atutem jest łatwy zakup, ponieważ można się w nie zaopatrzyć, odwiedzając sklep z naklejkami na ścianę.\nNaklejki tego typu sprawdzą się w każdym miejscu. Można ich użyć w sypialni, w pokoju dziecięcym, a także w korytarzu. Odpowiednie stylowe naklejki idealnie nadają się do wnętrz biurowych, komercyjnych czy kawiarni. W sklepach oferujących naklejki na ściany z pewnością uda się wybrać odpowiedni asortyment. Produkty tego typu przybierają różnorakie formy i kształty. To powoduje, że doskonale nadają się do stworzenia indywidualnego i niepowtarzalnego upiększenia naszego otoczenia. Taki autorski projekt z pewnością mile zaskoczy znajomych i przyczyni się do rozwoju naszego talentu twórczego.\nSklep z naklejkami na ścianę pomoże nam w odświeżeniu mieszkalnych powierzchni, zapewni nowoczesną aranżację pokoju i wprowadzi odpowiedni nastrój. Ale tego typu dekoracja pozwoli nam także umieścić na ścianie różnego rodzaju hasła. Mogą one pobudzać nas do aktywności, poprawić humor albo przypominać zasady, którymi chcemy kierować się w życiu. W sklepach z naklejkami na ścianę możemy też nabyć egzemplarze dostosowane tematycznie do różnych pomieszczeń, na przykład do kuchni, pokoju dla dzieci, albo do łazienki. Jeśli szukamy ciekawych produktów warto zapoznać się z asortymentem sklepu internetowego – https://naklejkidodomu.pl/ . Ciekawym rozwiązaniem jeśli chodzi o wystrój mieszkania, będą naklejki w różnorodne wzory czy kolory. Dzięki nim można urządzić wnętrze w sposób wyjątkowy i niepowtarzalny.\nWystrój mieszkań na przestrzeni lat wielokrotnie się zmieniał. To, co dawniej było modne i w dobrym tonie, dzisiaj uważa się za archaiczne i nie do pomyślenia. W dobie obecnej coraz większego znaczenia nabierają przestrzenie o innowacyjnym i nowoczesnym wyglądzie. Dzięki naklejkom na ścianę można dostosować pomieszczenie do najnowszych trendów. Poza tym pozwalają one na niekończące się eksperymentowanie, gdyż wybór ich jest naprawdę imponujący. Poza tym dobry sklep z naklejkami na ścianę będzie w stanie zaoferować nam o wiele więcej niż tylko dekorację pomieszczeń. W takich sklepach zakupimy również ciekawe plakaty, a także ozdoby na szafy, na meble w salonie, na okna, drzwi czy wreszcie na samochód albo rower.


by Lily Cousland on Sro Lip 10, 2013 12:20 pm\nSowa Śnieżna ma rok, dostała od Draco na swoje 15 urodziny bo poprzednia jej zdechła.\nOstatnio zmieniony przez Lily Cousland dnia Sob Sie 17, 2013 6:22 pm, w całości zmieniany 1 raz\nby Michael Cousland on Sro Lip 31, 2013 7:49 pm\nJak tam podręcznik od eliksirów? Cały już przewertowany? Mam nadzieję, że znalazłaś w nim coś ciekawego, bo nie mam ochoty popijać wywarów z rąk Snape'a.\nI mam taką małą prośbę. A raczej rozkaz ; ) Przyniosłabyś mi szklankę wody? Zimną z butelki, a nie z kibla jak ostatnio.\nNie wiesz może, gdzie rodzice przechowują te stare wanny?\nby Michael Cousland on Sro Lip 31, 2013 8:25 pm\nŚwietnie. Oby to nie było potrzebne. Mam małą nadzieję, że jednak te ugryzienie nie było takie groźne.\nEhh, no dobra. Dzięki za wiadomość.\nAle ty masz bliżej do kuchni i jesteś starsza\nEj, a ty wiesz, w kim Saw się podkochuje? Tylko bez kłamstw, dobra? Chcę tylko jedną rzecz sprawdzić ;3 I bądź na tyle łaskawa, aby o tej rozmowie jej nie wspominać.\nA, ona czuje się bardzo dobrze po ostatniej akcji. MAsz jakiegoś w zanadrzu dobrego adwokata?\nby Michael Cousland on Sro Lip 31, 2013 8:36 pm\nAdwokata ja chyba będę potrzebował w kwestii z Saw. Wredna mi już swoim grozi.\nDzięki, że potwierdziłaś me źródło. A wiesz, od kiedy może się we mnie podkochuje?\nAktualnie mnie nie ma, ale jak chcesz, to możesz mi ją do biurka przynieść\nPomóc? Chyba mnie otruć. Wiem, ze Dumbek tego by nie chciał, ale Snape jest po prostu zły i tyle.\nTo pozwolisz, że trochę się "rozluźnię?"\nby Sawyer Avanae Rowland on Sro Lip 31, 2013 9:28 pm\nSądzę, że wystarczy poczekać jak oni wreszcie dorosną. W końcu są dostatecznie duzi by przestać bawić się w tak prymitywne zabawy.\nPs: Możesz w ramach mojej zemsty na twoim bracie podczas jego kąpieli/prysznica puścić mu zimną wodę? Z góry dzięki.\nby Sawyer Avanae Rowland on Sro Lip 31, 2013 9:59 pm\nDziękuję kochana Lilko! Będę twoją dłużniczką! I oczywiście, że pozdrowię swojego brata jak tylko go zobaczę! Mam tylko nadzieję, że to nie nastąpi dopiero w Hogwarcie.\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 8:58 am\nNo wiesz co? Ja niby pijany wracam do domu? Dziś postaram się TAKI nie być, chodź jeden Pub mnie dosłownie woła.\nTo połóż mi przed pokojem i tyle.\nA skąd wiesz, jakie on ma zamiary? Może tylko tak ci się wydawać, ale on chyba nie wie o twoich uczuciach wobec niego Nie będę pić żadnych z jego wytworów, póki się nie przekonam, że nie są trujące i tyle.\nZakochana bez pamięci? Jeszcze tego mi tylko brakowało do szczęścia. No cóż, będzie miała z mojej strony wielki zawód, bo ja jej nie kocham. Trochę żal mi jej, ale nic na to nie poradzę.\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 10:45 am\nTo ty opalasz się teraz? No ładnie. Wystarczy, że mnie nie ma, a już zmieniasz się w patelnię.\nMineralną z lodówki prosiłbym, jeśli można\nNie masz dość tego kucia? Nawet w wakacje? No zlituj się nad sobą i daj odpocząć od tych wszystkich książek. Pójdź na lody z Saw czy gdziekolwiek.\nNa pewno nie będzie to jedna z tych - co zrobić, aby był czysty basen. Jak wrócę, to pogadamy o tym.\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 10:59 am\nNajlepiej by było, gdybym wcale nie musiał ich pić. Ja jestem anty-wywarowiec i nic na to nie poradzę.\nZ pewnością i ona będzie z tego zadowolona.\nNo to uważaj, byś nie wpadła do rury ściekowej.\nEhm ... wiesz, gdzie jest w pobliżu jakiś klub gogo?\nDziś wrócę nadzwyczajnie wcześniej, gdyż sądzę, że ta rozmowa może długo potrwać.\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 11:08 am\nSkąd ci przyszła myśl, że chcę tam iść? oO Nie, ja muszę tam pewną sprawę załatwić i tyle. Jakbym chciał sam mocno poimprezować, to znam dobre lokale.\nA, czyli mogę iść do klubu ze striptizerkami? Dzięki!\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 11:22 am\nSkąd wiesz? Przecież nawet nie znasz tych tzw. bramkarzów czy jakośimtak\nMugole są głupi, że tak dają się wykorzystywać, ale nic nie mówią.\nA propo mugolek, wiesz, jakie niektóre są ładne? Dla Ciebie też by się coś ciekawego znalazło\nPhi, tam gdzie chodzę, to nie pytają o wiek.\nDobra, będę kończyć, bo dostałem list od kierownika "burderu".\nTylko nic o tym nie mówi nikomu! A zwłaszcza Saw, bo normalnie zabiję. Postaram się o czwartej już być w domu, lecz nic nie obiecuję.\nA tymczasem - WITAMY BURDER!\nPS. Mam nadzieję, że nie wierzysz, ze jestem w burderu. Taki głupi to jeszcze nie jestem\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 11:28 am\nUroczysta kolacja? No chyba sobie żartuje? Chce kogoś złączyć czy co?\nDobrze, że ja nie jestem taki ograniczony, jak ty.\nDo kolacji ;*\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 11:53 am\nAlbo zostań dziś w domu. Przygotuj lody i dużo zimnych napoi. Do jedzenia raczej nic potrzebnego nie będzie. Mamie, jakby się pytała powiedz, że robimy ucztę wakacyjną. Na to raczej powinna się zgodzić.\nSaw jak chce, niech też do Cb wpadnie.\nNic więcej ci powiedzieć nie mogę.\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 2:01 pm\nPrzepraszam, ale impreza zostanie odwołana. Saw gdzieś się wywlekła, a bez niej nic by nie było.\nUtop ją, jak spotkasz ją dziś, ok?\nby Sawyer Avanae Rowland on Czw Sie 01, 2013 2:07 pm\nJeśli będę wystarczająco trzeźwa po powrocie do domu to wpadnę. Ale do basenu się nie zbliżam. Nie ufam wodzie, z którą miał styczność któryś z naszych braci!\nby Michael Cousland on Czw Sie 01, 2013 2:13 pm\nTo nie moja, tylko Saw wina. Ja jestem na nią wściekły, bo wszystko zaplanowałem, a ona powiedziała, ze jej nie będzie i tyle. A chciałem naprawdę zrobić jej coś miłego.\nMogłabyś jej powiedzieć, że właśnie straciła trzech striptizerów? Ja nie zamierzam jej tego powiedzieć.\nChyba wrócę późno do domu. Nie czekajcie na mnie z kolacją.\nby Avery Nate Rowland on Czw Sie 01, 2013 8:41 pm\nJak tam wakacje? Mam nadzieję, że nie sprawiliśmy Ci z Michaelem zbyt wiele kłopotu. To już nasza tradycja i po prostu nie możemy się obyć bez oblewania Was wodą.\nPiszę w dość nietypowej sprawie. Moja siostra w tym roku zdaje SUM-y, a dobrze znam jej zapał do nauki i stwierdziłem, że potrzebuje kogoś, kto mógłby ją trochę poduczyć. Sam bym to zrobił, ale z doświadczenia wiem już jak to się skończy. Przyjaźnicie się ze sobą dłuższy czas i wierzę, że będziesz mieć więcej szczęścia niż ja.\nZ pozdrowieniami z Londynu,\nby Avery Nate Rowland on Czw Sie 01, 2013 9:25 pm\nNa twoje nieszczęście mój mózg jeszcze nie osiągnął takiego prymitywizmu. Nie zapominajmy, że za parę miesięcy skończę 18 lat i to kompletnie nie w moim stylu by w taki sposób okazywać sympatię swoim koleżankom.\nA tak na serio wolę blondynki.\nJak już wspomniałem, oblewanie wodą to nasza tradycja i zwyczajnie nie potrafimy z Michaelem przepuścić żadnych wakacji bez tego. To, że wy na tym cierpicie to już nie moja wina.\nMożemy obejść się bez jej zgody? Jako jej prawie opiekun prawny wyrażam zgodę na te lekcje i jestem gotów się odwdzięczyć. Saw często się rozprasza, ale mam nadzieję, że jednak nie będzie ci to tak przeszkadzać.\nMyślę, że już niedługo się spotkamy - Hogwart czeka. Powodzenia z pierwszorocznymi, panno Prefekt Naczelny.\nA. N. Rowland\nby Avery Nate Rowland on Czw Sie 01, 2013 9:42 pm\nBardzo ci dziękuję. Z radością się odwdzięczę. Postawię ci kiedyś piwo kremowe w Trzech Miotłach ; )\nDo zobaczenia w Hogwarcie,\nby Sawyer Avanae Rowland on Pią Sie 02, 2013 5:29 pm\nNaprawdę nie wiem skąd masz takie informacje, ale ja naprawdę nie potrzebuję żądnych pomocy do nauki na SUMy. Mam do tego jeszcze dużo czasu, a przedmioty, które chcę zdać zdam z łatwością. Po prostu w przyszłym roku będę dzięki temu miała dużo mniej przedmiotów do nauki. Jakoś tak o połowę mniej.\nSnape? Lilko, zmądrzej. To stary zrzędliwy czarodziej o przetłuszczonych włosach. Współczuję ci twojego gustu do starszych, ale jednak nie sądzę, żeby coś z tego wyszło. Jest sporo innych czarnowłosych czarodziejów w wieku Snape'a i to bez przetłuszczonych włosów i milszych!


Tygodnik „Motor” – 1959, nr 25 – „Mikrosamochód i… rowery” – Był sobie Mikrus\nMikrosamochód i… rowery\nSAMOCHODY MIKRUS, które wzięły udział w kolumnie pojazdów tegorocznego Wyścigu Pokoju nie były specjalnie przygotowane czy też wybierane, poza tym, że nadwozie jednego z nich zostało próbnie polakierowane nieseryjnym kolorem, nawiasem dodając, najbardziej podobającym się. szczególnie przedstawicielkom płci pięknej. Samochody zostały wiec wybrane wprost z serii produkcyjnej i posiadały dla kontrastu nadwozia w trzech rożnych kolorach, popielatym, zieleni morskiej i koralowym. Po wstępnym dotarciu w dniu ll.V.br. cała ekipa udała się na trasę wyścigu.\nTrasę z Mielca do Katowic tj. około 230 km ekipa przebyła w 4,5 godziny tzn. ze średnią przeciętną szybkością około 50 km/godz. i tu dołączyła się do ekipy reklamowej MOTOZBYTU, składającej się a furgonu z megafonem NYSA, dwóch FSO-SY-REN i jednej FSO-WARSZAWY. „Towarzystwo” więc wyborowe i fantastyczna okazja do porównań.\nNie czuliśmy się zbyt pewni! siebie, mieliśmy tremę jak debiutujący aktorzy na scenie, przytłoczeni byliśmy ciężarem odpowiedzialności. Jak wypadnie pierwszy publiczny debiut seryjnego MIKRUSA na trasie, pod kontrolą wielkich rzesz społeczeństwa, obserwującego wyścig, surowego w ocenie i krytycznie, jak wiemy, nastawionego do osiągnięć naszego mikrosamochodu? Pagórkowatą, przepiękną trasę etapu do Krakowa przebyliśmy bez specjalnych emocji. MIKRUSY spisywały się nienagannie. Jak się okazało ostre wzniesienia pokonywaliśmy wcale nie gorzej jak SYRENY, oczywiście stosując zasadę mocnego rozpędzania pojazdu przed dojściem do wzniesienia. Zwracaliśmy uwagę na reakcje publiczności na trasie i na stadionach. W zasadzie MIKRUSY się podobały Na widok nadjeżdżających samochodów twarze oglądających jaśniały, można było z nich wyczytać uznanie dla pełnej krasy samochodu. Zresztą potwierdzało się to w bezpośrednich zetknięciach z oglądającymi i pojazdy na każdym postoju, którzy z uznaniem stwierdzali, że taki samochód z takim wykończeniem naprawdę się podoba, a nawet słyszało się zdanie, że może by tak dawać SYRENY da karosażu do Mielca, to wtedy ten ostatni byłby pełnowartościowym samochodem. W czasie wjazdu na bieżnię na stadionie „WISŁY” w Krakowie słyszeliśmy gdzieniegdzie gwizdy. Tak! Wpływ prasy na społeczeństwo jest jednak przemożny! Artykuły J. Roszki pt. „Moje trzy grosze” i „Baty dla Mikrusa” zamieszczone w „Dzienniku Polskim” zrobiły swoje! No cóż, bywa i tak, trzeba czasem przeżyć gorycz niesprawiedliwości.\n← Magazyn, który nie powstał – fragment książki „Mikrus MR-300 – 3 lata produkcji, 50 lat historii”\nTygodnik „Motor” – 1959, nr 25 – Kupon konkursowy nr 13. →


Interesuje nas codzienność\nKadr z filmu Marcina Sautera „Kino objazdowe”\nZ pomysłodawcami projektu „Bydgoszcz na Taśmie” Maciejem Cuskem i Ewą Hoffmann rozmawia Emilia Walczak.\nEMILIA WALCZAK: Opowiedzcie, proszę, o projekcie „Bydgoszcz na Taśmie”. Czyj to był pomysł, skąd się wziął…?\nMACIEJ CUSKE: Nasz projekt dojrzewał w nas wiele lat. Razem z Marcinem Sauterem rozpoczęliśmy drogę filmową w czasie burzliwego przełomu zmian ustrojowych. Gdy chodziliśmy do liceum, na naszych oczach upadały filmowe kluby amatorskie, przyzakładowe sekcje filmowe, archiwa. Pamiętam do dziś smutny widok, gdy wracałem pewnego razu do domu ulicą Podolską. Wzdłuż chodnika fruwały na wietrze kilometry taśm filmowych. Ktoś miał świetną zabawę w rozrzuceniu ich na ulicy. Nie było czego ratować. Co na nich było, pozostanie tajemnicą. Być może kawałek historii, być może nic ważnego. Ale szkoda, że nie potrafimy zawczasu zadbać i docenić tego, co jest cenne w danej chwili, aby zachować to dla potomnych. To się nie odnosi oczywiście tylko do filmów, i to jest smutne. Nam się udało wówczas uratować część materiałów z upadłych klubów SAKF „Jupiter” i AKF „Benefis”. Przez kolejne lata zdobyliśmy trochę materiałów prywatnych filmowców, a także sami zarejestrowaliśmy na taśmie 16 i 8 mm Bydgoszcz z początku lat 90. Kilka lat temu dawny członek AKF „Aquarius” przyniósł do Bydgoskiej Kroniki Filmowej przechowywane pieczołowicie, cudownie zachowane ich materiały.\nTo jest kawałek magicznej przeszłości naszego miasta i wpadliśmy na pomysł, żeby się tym bogactwem podzielić. Mało tego, wiemy, że dzięki naszej akcji możemy odnaleźć jeszcze wiele nieodkrytych skarbów przechowywanych przez prywatnych ludzi na strychach, w piwnicach, głęboko w szafie. Właściciele tych materiałów często nie mają możliwości ich obejrzenia. Dzięki naszej akcji będzie to w końcu możliwe.\nJakie lata ma obejmować to archiwum – czy tylko te, gdy dzisiejsza ulica Gdańska była Alejami 1 Maja, a rondo Jagiellonów – rondem XXX-lecia PRL?\nMACIEJ: To, czym dysponujemy, to materiały z lat 70., 80., 90. Są tam relacje z mistrzostw żużlowych, wizyty przedstawicieli władzy i kultury w Bydgoszczy, zawody w żeglarstwie na Zalewie Koronowskim, budowa wieżowca Zakładu Urządzeń Okrętowych „Famor”, ćwiczenia z obrony cywilnej, pochód pierwszomajowy, bazar na placu Piastowskim, widoki Wyspy Młyńskiej, Alej 1 Maja, Szwederowa i wiele innych. To ma być zaczyn; mamy nadzieję, że zacznie pączkować.\nEWA HOFFMANN: Nie zamykamy się w określonych ramach czasowych. Interesują nas wszystkie materiały zachowane na taśmach celuloidowych 8 i 16 mm. Sami posiadamy już sporo materiałów, ale jeśli znajdziemy nagrania z lat 50. czy 60., to będzie to dla nas wspaniałe odkrycie. Może znajdziemy materiały nawet z lat 40.?\nCzy poszukiwanie wyłącznie starych amatorskich taśm filmowych 8 i 16 mm nie zawęża znacznie obszaru poszukiwań? Myślicie, że dużo osób miało takie kamery?\nMACIEJ: Wbrew obawom, to było kiedyś dość powszechne. Nie tak oczywiście, jak dzisiejsze filmy z telefonów komórkowych, ale jednak w wielu rodzinach był wujek, który zawsze na urodziny czy piknik zabierał kamerę i poświęcał na to minutę lub więcej taśmy filmowej. Amatorska taśma była powszechna już nawet przed wojną. O Bydgoszczy mówiło się wówczas „mały Berlin”, „Wenecja Północy”. Któż będący wtedy w posiadaniu amatorskiej kamery oparłby się zarejestrowaniu uroków naszego miasta na taśmie? Byłoby cudownie odnaleźć i takie archiwa. Ale na pewno mamy szansę odnaleźć dużo filmów powojennych, rodzinne materiały, zachowane chwile z uroczystości, świąt, zwyczajnych dni. Bardzo nas interesuje codzienność tamtych czasów.\nEWA: Wiele osób może nawet nie pamiętać, że ich rodzice czy dziadkowie nagrywali różne uroczystości, a taśmy zapomniane leżą w kartonach na strychu i w piwnicy. Może dzięki naszej akcji, przegladając zakamarki swoich domów, odnajdą niezwykłe materiały. Czy nie wspaniale byłoby zobaczyć film z urodzin dziadków czy ślubu rodziców? Oczywiście – co warto podkreślić – otrzymane taśmy przepiszemy dla właścicieli na płyty DVD, a materiał zostanie udostępniony publicznie tylko za ich zgodą.\nA nie interesują was na przykład taśmy VHS? W latach 90. prawie każdy miał taką kamerę, a lata 90. to też już przecież, w pewnym sensie, historia…\nMACIEJ: Świat zachowany na taśmie to dla nas była zawsze magia. Trochę podobnie jak z fotografią. Zawsze czuć różnicę pomiędzy nawet najlepszym zdjęciem cyfrowym a analogowym. To oczywiście odbiór bardzo subiektywny. Ale my trzymamy się naszych odczuć. Wierzymy, że przeniosą się na grono odbiorców.\nJest jeszcze jeden powód. Dla ludzi młodych świat na taśmie to abstrakcja, prehistoria. Często może im się wydawać, że oglądają świat z początku XX wieku. A na tych materiałach jest zarejestrowane pokolenie ich rodziców, dziadków, nie tylko prehistoria. Dlatego cieszymy się, że do naszej akcji wciągnęliśmy również ludzi młodszych, z pokolenia, które tego świata nie pamięta. Coś fajnego się dzieje na styku naszych zamierzeń i ich twórczego podejścia do tej akcji. Materiały VHS, choć już też dzisiaj archiwalne, mogłyby nas jednak przytłoczyć. Powstało ich bardzo dużo. Kto to przekopie? A kto przekopie archiwa z kamer cyfrowych? Kto z telefonów komórkowych? Współczuję przyszłym pokoleniom, które wpadną na ten pomysł. Ale pewnie to będzie ich przeszłość, więc warto wszystkiego dziś nie wyrzucać. Choćby dla nich.\nEWA: Taśmy VHS to coś, co prawie każdy z nas w domu posiada. Na nich nagrywane były komunie czy chrzciny w co drugiej rodzinie. Dzisiejsza młodzież pamięta czarne prostokąty, które połykał odtwarzacz VHS. Taśmy celuloidowej nikt z nas nie pamięta, bo większości nie było jeszcze na świecie. Ja o pochodach pierwszomajowych słyszałam jedynie na lekcjach historii czy od rodziców. Czasy, gdy stało się w kolejce po lodówkę, mięso było na kartki, a w sklepach nie było nic oprócz octu, są dla mnie niewyobrażalne. Fajnie byłoby zobaczyć czasy młodości swoich rodziców. Gdzie spędzali weekendy? Jak się bawili? Jakie wydarzenia były dla nich ważne? To wszystko odnajdziemy w starych materiałach.\nCzy projektowi będzie towarzyszyć jakaś specjalnie zaprojektowana strona internetowa, czy też może będzie miał swoją odsłonę jedynie na Facebooku?\nMACIEJ: Głównym celem naszej akcji jest właśnie stworzenie strony internetowej, która będzie bezpłatna dla wszystkich zainteresowanych. Na niej podzielimy zebrane materiały w wydarzenia, daty, miejsca – tak, żeby każdy mógł się w tym archiwalnym świecie łatwo poruszać. Strona będzie uruchomiona pod koniec roku, ale najpierw zorganizujemy w naszym kinie Orzeł pokaz z muzyką na żywo do fragmentów odnalezionych materiałów. Chcemy, żeby strona dotarła zarówno do młodych i starszych. Jednych będą interesowały ciekawostki w postaci pochodu pierwszomajowego, Dnia Kobiet w zakładzie pracy, innych zmiany urbanistyczne, zmiany pokoleniowe, wydarzenia. Każdy będzie mógł się zanurzyć w przeszłości.\nEWA: Internetowe archiwum, które powstanie pod koniec roku, będzie finałem całej akcji. Każdy będzie mógł poszperać w archiwalnych materiałach i obejrzeć interesujące go zagadnienia. Mamy nadzieję, że projekt tak się rozrośnie, że będzie z czego wybierać. Na razie informację o akcji można zobaczyć na stronie internetowej Bydgoskiej Kroniki Filmowej, oraz na fanpage’u projektu na Facebooku.\nWięcej z tym numerze: « zugzwang (28): Uciekinier\tByle do września… »\nJesteś tutaj: Działy BiK w podróży Czerwiec 2015 Interesuje nas codzienność


Celem European Cycling Challenge jest promocja roweru, jako zdrowego i przyjaznego dla środowiska środka transportu.\n- Popularność roweru ma także przełożenie na poprawę jakości powietrza i zmniejszenie korków, a maj to najlepszy miesiąc na zmianę nawyków komunikacyjnych. Rezygnacja z samochodu na rzecz roweru opłaca się, bo rower spala kalorie, nie stoi w korku i nie sprawia problemu z parkowaniem.\nZIKiT także zachęca do wzięcia udziału w rywalizacji. Najmocniejsi zawodnicy zdobędą nagrody, a zwycięskie zespoły reprezentujące firmę, instytucję, szkołę, uczelnię lub organizację otrzymają bezpłatnie rowerowe stojaki i honorowy tytuł najbardziej rowerowej firmy, szkoły, instytucji w Krakowie.\nNie wiesz jak dołączyć do akcji?\n1. Pobierz aplikację NAVIKI na smartfona (https://www.naviki.org/pl/naviki/aplikacja/)\n2. Zarejestruj się na stronie cyclingchallenge.eu lub przez aplikację (http://www.cyclingchallenge.eu/pl/subscribe)\n3. Dołącz do Kraków Team lub załóż swoją drużynę\n4. Od 1 do 31 maja rejestruj wszystkie przejazdy rowerem aplikacją NAVIKI\nPrzypominamy, że jeśli nie masz własnego roweru, możesz wykorzystać specjalną taryfę roweru miejskiego Wavelo i przez cały maj w ofercie "płać za minutę" jeździć o połowę taniej.


Matematyczne asy | Syców Nasze Miasto\nDawid Samulski 25.03.2011 Zaktualizowano 25.03.2011\nLaureaci konkursu z dyplomami i nagrodami Archiwum SP w Grabownie\nGminny konkurs matematyczny dla uczniów klas IV – VI „Matematyczny as”, pod patronatem burmistrza, odbył się w Szkole Podstawowej w Grabownie Wielkiem.\nDo szlachetnej rywalizacji stanęło 11 matematycznych asów, którzy przez godzinę rozwiązywali 5 zadań o różnym stopniu trudności. Robili obliczenia, rysunki pomocnicze, zmieniali tok rozumowania. Najwyższą lokatę zajęła Klaudia Jaroszewska z SP nr 2 w Twardogórze. Na miejscu II uplasowała się Aleksandra Urbańska z SP w Grabownie Wielkim, a miejsce III, po dogrywce, przypadło Piotrowi Jażdżewskiemu z SP nr 1 w Twardogórze.\nW imieniu burmistrza nagrody dla wszystkich uczestników konkursu i dla laureatów wręczała inspektor ds. promocji i rozwoju gminy Katarzyna Sobczyk-Pienio.


Uczeń pełnoletni może złożyć oświadczenie o przyczynach nieobecności na zajęciach szkolnych. Szczegóły należy uregulować w statucie szkoły - pisze Bożena Barszczewska w serwisie LEX Prawo Oświatowe.\nCzy uczeń pełnoletni może samodzielnie usprawiedliwiać nieobecności w szkole? Jakie stosować wobec niego przepisy? Rodzice stwierdzili, że ich władza rodzicielska skończyła się i dziecko decyduje samo o sobie. Jakie przepisy stosować wobec tego pełnoletniego ucznia zważywszy na to, że opuszcza dużo lekcji?\nUczeń pełnoletni ma prawo do samodzielnego usprawiedliwiania nieobecności na zajęciach edukacyjnych przestrzegając przepisów obowiązujących w szkole w tym zakresie. Szczegółowe unormowania, określające tryb i procedury usprawiedliwiania nieobecności uczniów w szkole, w tym usprawiedliwiania nieobecności na zajęciach edukacyjnych, powinny znaleźć się w zapisach statutu szkoły.\nZgodnie z zapisem art. 99 pkt 2 ustawy z 14.12.2016 r. - Prawo oświatowe statut szkoły powinien zawierać obowiązki ucznia w zakresie usprawiedliwiania, w określonym terminie i formie, nieobecności na zajęciach edukacyjnych, w tym formy usprawiedliwiania nieobecności przez osoby pełnoletnie.\nUczeń pełnoletni może złożyć oświadczenie o przyczynach nieobecności na zajęciach szkolnych.\nOświadczenie ucznia podlega ocenie nauczyciela co do okoliczności podanych jako powód nieobecności w szkole. Oceny takiej nauczyciel dokonuje zgodnie ze statutem szkoły, w oparciu o doświadczenie zawodowe i życiowe oraz znajomość sytuacji ucznia (MEN - orka2.sejm.gov.pl/IZ5.nsf/main/191C8A08).\nGeneralnie usprawiedliwianie nieobecności na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych występuje w przypadku choroby, konieczność stawiennictwa, sytuacjach nagłych oraz z ważnych przyczyny losowych.


Wernisaż w galerii Sztumskiego Centrum Kultury | TvRegionalna24.pl\n8 grudnia 2018, 12:36\nW galerii Sztumskiego Centrum Kultury odbył się w piątek, 7 grudnia, wernisaż wystawy Krystyny Jażdżewskiej-Baranowskiej (pejzaże olejne), Barbary Teysler-Męczykowskiej (akwarele) oraz Elżbiety Rucińskiej (ikony).\nKrystyna Jażdżewska-Baranowska, która jest związana ze Sztumem od 10 lat i znana jest także jako organizatorka wielu plenerów malarskich. Ich plonem są prezentowane na wystawie prace. Jedną z nich - pejzaż ze świąteczną bombką stojąca pod magistratem - pani Krystyna podarowała Urzędowi Miasta i Gminy.\nBurmistrz Miasta i Gminy Leszek Tabor oraz dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej Sylwia Mackiewicz zapraszają na happening przygotowany w ramach programu… 27 listopada 0 komentarzy\n179646 odsłon 92 komentarze\n109259 odsłon 36 komentarzy\n77280 odsłon 23 komentarze\nWernisaż w galerii Sztumskiego Centrum Kultury Sztum SCK wernisaż Krystyna Jażdżewska-Baranowska Leszek Tabor


Psycholog bielsko - Katalog firm Zorb\nDodano: 25 12 2010 Wyświetleń: 439\nSkontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: www.psychologintegra.pl Link nie działa/spam ?\nterapia małżeńska bo na pewno będziemy zadowoleni jeśli wszystko będzie właściwie przebiegać. Coraz więcej ludzi ma problemy nie zdrowotne ale z duchem żeby zadbać żeby o wszystko zadbać. Na pewno będziemy zadowoleni jeśli wszystko w naszym życiu będzie adekwatnie przebiegać ale o to trzeba zadbać. Chyba trzeba odwiedzić ekspertów którzy nam w tym ulżą w lepszym zrozumieniu świata.\npsycholog bielsko, mediacje rodzinne, terapia małżeńska\nPsycholog lublin od kilku lat prowadzi prywatny gabinet psychologiczny. Naszą propozycję pomocy psychologicznej kieruję do osób przeżywających trudności w obszarach: zaburzenia nastroju i przygnębieni...\nW ramach oferty badanie, leczenie schorzeń tudzież zakłóceń psychicznych w trybie ambulatoryjnym. Konsultacje w gabinecie, w nagłych sprawach ...\nPsychoterapeuta jest osobą, która dysponuje właściwymi kompetencjami, pozwalającymi na rozpoznanie problemu i znalezienie sposobu na to, by go rozwiązać. Pomoc psychologiczna jest wskazana wtedy, gdy ...\nSerwis internetowy wiktoriametys. pl, to wizytówka Pani psycholog, która oferuje swoją pomoc na terenie Gdyni oraz w jej okolicach. Usługi dotyczą pomocy dla osób dorosłych, w tym dodatkowo sesji dla ...


Wybrane spośród 40 pytań o Irlandii\nBarw którego kraju Zjednoczonego Królestwa brakuje na fladze ze zdjęcia?\nIrlandii. Na tej fladze używanej w czasach wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych brak czerwonego krzyża św. Andrzeja, który angielscy koloniści w Irlandii używali jako symbolu tego kraju. Od 1801 roku reprezentuje Irlandię we fladze Zjednoczonego Królestwa.\nW której europejskiej stolicy zobaczymy widoczną w tle konstrukcję uznaną za najwyższą na świecie rzeźbę?\nDublin. Spire of Dublin to symbol stolicy Irlandii, wysoki na 120 metrów monument ustawiono w 2003 roku dla uczczenia nowego tysiąclecia. Wzniesiony jest w miejscu gdzie wcześniej stała kolumna Nelsona wysadzona w powietrze przez byłego bojownika IRA w 1966 roku.\nwikipedia → Spire of Dublin\nJak nazywa się stolica Irlandii?\nDublin założony został przez Wikingów dokonujących wypady do Irlandii. Od XVII wieku rozpoczął się szybki wzrost miasta na skutek imigracji ludności wiejskiej. Przez krótki okres Dublin był nawet drugim co do wielkości miastem Imperium Brytyjskiego (po Londynie).\nW Irlandii Północnej. Porozumienie wielkopiątkowe to porozumienie pokojowe zmierzające do rozwiązania konfliktu w Irlandii Północnej. Podpisane i przyjęte 10 kwietnia 1998 w Wielki Piątek przez rządy Irlandii oraz Wielkiej Brytanii. Głównymi architektami porozumienia byli katolicki polityk John Hume i protestancki David Trimble. Obaj otrzymali w 1998 r. pokojową Nagrodę Nobla.


Drony opanują naszą przestrzeń powietrzną? |Grywalizacja\nJakiś czas temu mogliśmy usłyszeć, że Amazon przymierza się do wprowadzenia możliwości dostarczania przesyłek przy pomocy dronów. Dzięki temu zakupiony towar miałby znaleźć się u klienta pod drzwiami najwyżej w ciągu 30 minut. Usługa nazywana Prime Air miałaby dotyczyć przesyłek, których waga nie przekracza 2,5 kg a punkt docelowy znajduje się nie dalej niż 16 kilometrów od centrum dystrybucyjnego Amazonu. Ostatecznie okazało się, że cała operacja jest chwytem marketingowym wymyślonym przez firmę i w proponowanej wersji jest po prostu niemożliwa do wprowadzenia. Nie oznacza to, że pomysł wykorzystania dronów umarł śmiercią naturalną.\nOkazuje się, że Facebook ma znacznie bardziej realny pomysł na zastosowanie dronów. Zuckerberg zamierza kupić firmę Titan Aerospace, która produkuje drony zasilane energia słoneczną. Facebook widzi w tych urządzeniach spełnienie marzeń o ogólnoświatowym dostępie do internetu. Dzięki własnej baterii zasilanej energią słoneczną, taka maszyna może szybować bez lądowania nawet przez 5 lat i przekazywać sygnał internetowy w dowolny zakątek świata. Zakup producenta dronów Solara 50 i Solara 60 ma być odpowiedzią na googlowski projekt Loon i ostatecznie zastąpić balony w nim używane. Mimo że drony te mogą być wykorzystywane także w celach meteorologicznych, Fecabook widzi dla nich przyszłość przede wszystkim w komunikacji. Amerykanie planują na początek zbudować aż 11 tysięcy takich bezzałogowych statków powietrznych. Pierwsze testy mają odbyć się w Afryce i prawdopodobnie one dostarczą odpowiedzi na wiele pytań dotyczących ogólnego działania projektu. Wydaje się jednak, że to realna propozycja i w najbliższym czasie możemy spodziewać się kolejnych informacji, jeśli tylko dojdzie do transakcji.\nTagi: dron, Enterprise gamification, gamification, gamifikacja, Gryfikacja, Grywalizacja, grywalizacja biznesowa, Grywalizacja w biznesie, news


admin Aktualności Stowarzyszenie Teraz Rower Wydarzenia Kwiecień 21, 2013 | 0\nJeśli po zimie nie mieliście jeszcze okazji wypróbować swoich rowerów – nie zwlekajcie!\n28 kwietnia nastąpi Rowerowe Rozpoczęcie Sezonu w Warszawie. Stowarzyszenie Zdrowy-Rower.pl zaprasza na Stadion Narodowy o godz. 9.30 – po raz pierwszy rowerzyści będą mieli możliwość wjazdu na płytę stadionu.\nW ramach akcji, która ma na celu promowanie roweru jako ekologicznego środka transportu,zaplanowano wiele atrakcji. Przed wyruszeniem w trasę Straż Miejska przeprowadzi krótki kurs nauki ruchu drogowego, a chwilę przed startem instruktorka fitness poprowadzi pięciominutowąrozgrzewkę. Będzie też można zobaczyć na telebimach film i zdjęcia promujące akcję. Dla najmłodszych nie zabraknie kolorowych balonów.\nWydarzenie, organizowane przez Stowarzyszenie Zdrowy-Rower.pl, jest jednocześnie inauguracją ogólnopolskiej kampanii społecznej „Teraz Rower”. Główny cel kampanii to przede wszystkimpropagowanie rowerowego środka transportu, a także: motywowanie do prowadzenia aktywnego trybu życiu, promowanie turystyki rowerowej oraz zachęcenie do tworzenia nowych inicjatyw rowerowych.\nNardowy rowerem na narodowym rowerowe rozpoczęcie sezonu na stadionie narodowym stadion narodo Stadion narodowy\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Akcja Teraz Rower\nNastępny: Następny wpis: Impreza na Stadionie Narodowym – Podsumowanie


3466 • Strona 26 z 248 • 1 ... 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 ... 248\nprzez groza 16 gru 2007, 22:04\nartek222, ho, spotkało mnie to samo - tyle, że od przyjaciółki, khę. Ja to samo co ty: mogę całą siebie, że tak powiem, oddać komuś, cały swój czas, jak kto potrzebuje kasy - pożyczę bez gadania i nigdy nie upomnę się o oddanie, hjehje i takie tam podobne historie.\nPrzetestowałam wszystkie te 'chwyty' na tejże przyjaciółce. Mogła mi się wyżalić ze wszystkiego: a robiła to godzinami. Ciągle wysłuchiwałam tych samych historii, tysięcy przechwałek, bla bla bla, żarłam sie z każdym, kto powiedział o niej złe słowo, zawsze miałam dla niej czas. Ja nawet kompletnie zmieniłam swój charakter przy niej. W zamian dostałam tyle: nie miałam się komu wygadać. To była przyjaźń jednostronna mówiąc krótko.\nPo latach zerwałam tą znajomość i wyciągnęłam z tego taki wniosek: to ja wyhodowałam sobie taką przyjaźń. Ja - codzienną pracą nad tym, żeby było coraz gorzej. Nawet kota można zagłaskać, a ja w takim zagłaskiwaniu jestem naprawdę dobra, hehe. Tak samo i z nią: robiłam to, o co nie prosiła, starałam się, ale zgadując, co ktoś chce, a nie: dostając oznaki jakieś. Tak można rozbestwić każdego. Jak zrobisz z siebie pachołka, to się potem nie dziw, że cię za niego biorą.\nPo tym zerwaniu z nią (to dziwne, ale ja to nazywam 'zerwaniem' jakby chodziło o chłopaka. Ale czasami mam wrażenie, ze to coś w tym stylu było: ze względu na to ile w to zainwestowałam, że tak powiem), zmieniło sie to, że o ile kiedyś mogłam poświęcić komuś cały swój czas - to teraz mogę miesiącami nikogo nie widzieć, żadnych znajomych, a bynajmniej nie będę żałować. Poza tym stałam się złośliwa i łatwo mi zerwać każdą znajomość, bo to co się stało, to miało na mnie duży wpływ.\nAle uważaj na jedno: to, że taki przypał ci się trafił nie oznacza, że wszyscy są tacy sami (co za banał, hehe). Chodzi o to: tylko niektórym ludziom zależy tylko na kasie ---a ty akurat miałeś nieprzyjemność trafić akurat na takie baby. Co do tej drugiej, to może jej na kasie nie zależało: ale, że znasz ten jeden sposób na zatrzymanie kobiety przy sobie, to ją pewnie tym pożyczaniem rozbestwiłeś: może dawałeś nawet kiedy wcale nie chciała od ciebie pożyczyć - tylko ty sam mówiłeś, że 'ja przecież mam, mogę ci pomóc, co to dla mnie za problem'. Jeśli za bardzo się skupisz na odgadywaniu, czego to mogą od ciebie chcieć inni, to sam sobie zaszkodzisz spełnianiem ich (wyimaginowanych w twojej głowie) zachcianek. Czekaj, aż ktoś ci powie dokładnie czego chce - a do tego czasu nie staraj się go uszczęśliwiać na siłę. Taka prawda.\nJa uważam, że właśnie raczej tylko pewna grupa ludzi prze na kasę i zadaje się z innymi tylko dla niej. Ja bym na twoim miejscu nie obawiała się, że tylko na takie baby będziesz trafiał. Jak pisze God's Top 10: może takie przyciągnąłeś akurat wtedy, czy coś. Przypadek w statystyce, bym powiedziała.\nPowiem ci jedno: twoje doświadczenie z tymi babkami to może być w tym sensie nauka, że powinna ci otworzyć oczy na to, jakie błędy popełniasz. A popełniłeś taki, że dałeś z siebie za dużo. Zastanów się, jak TY byś się zachował na ich miejscu? (ale raczej pytam o te dwie ostatnie dziewczyny, bo ta pierwsza to niewiele warta była). Jeśliby spełniały 'na zaś' twoje oczekiwania, to przecież by cię rozbestwiły. Zauważ to, że do jednych ludzi zachowujesz się tak, a do innych inaczej. Jak o kimś sądzisz, że nie ma poczucia humoru: to się nie będziesz śmiał z jego żartów (które w ustach innego mogłyby cię rozśmieszyć do łez). Jak o kimś sądzisz, że jest płytki, to się po nim nie spodziewasz, że cię zaskoczy przeczytaniem 'ulissesa'. Mówiąc krótko: ludzie wyrabiają sobie pojęcie o kimś, a po pewnym czasie każdy wybryk poza schemat będzie dla nich dziwactwem. One sobie ciebie ustaliły w głowie jako jakiegoś-tam kolesia i się zachowywały do ciebie zgodnie z tym schematem (a stworzyłeś go sam!). Taki schemat jest prawie niemożliwe zmienić. Tak więc raczej dobrze, że z żadną nie masz już kontaktów, bo ciągnęły by cię w dół po prostu.\nPowinieneś poobserwować ludzi wokół: czy oni latają za innymi i robią dla nich wszystko? Ty to robiłeś i zachowywałeś się po prostu niezgodnie z naturą. Nikt nie jest stworzony by na okrągło dawać, nie mając nic w zamian. Wyciągnąć cię z kłopotów może tylko zdrowy egoizm - bo straciłeś go 'w akcji'. Jak chcesz wiedzieć, jak się masz zachowywać, to za każdym razem, jak się wahasz przed czymś, to jest pewny sposób na to by wiedzieć, czego chcesz ty (a nie co powinno się zrobisz, co wypada, albo inne). Jak nie wiesz, co sądzisz, a uważasz, że 'powinieneś' coś zrobić to zadaj sobie takie pytanie: 'gdybym naprawdę chciał - to...' zrobiłbyś to czy nie?\nPoświęcaniem siebie zniszczysz każdy swój związek: z tego prostego powodu, że zazwyczaj ludzie to odbiorą jako brak szacunku do siebie. A takich ludzi się nie szanuje. Może znałeś takie osoby, które potrafiły przyznać się do każdego swojego błędu, aż do ostatnich granic - jakby przepraszały, że żyją. Czy takich ludzi szanowałeś? Czy też podchodziłeś do nich raczej obojętnie i patrzyłeś jak na dziwaków? Tak samo i tobie raczej to 'listka do wieńca sławy' nie przysporzy, jeśli na każdym kroku będziesz sobie dla kogoś wypruwał żyły. Dlaczego? Bo nawet TY SAM nie szanowałbyś takiej osoby, która tak by latała wokół ciebie jak koło zbuka Właśnie o tym mówię, kiedy twierdzę, że potrzebny ci jest egoizm. Po prostu przyda ci się zacząć siebie szanować- po prostu.\nprzez Sorrow 16 gru 2007, 23:43\nGeneralnie rzecz biorąc, dawanie za dużo sprawia, że ludzie tracą do dającego szacunek.\nprzez artek222 17 gru 2007, 02:10\nod niedawna mam jeszcze jeden problem , bo od jakiegoś czasu rozmawiam z taką jedną dziewczyną ze sklepu.\npo pewnym czasie jakoś tak się zrobiło że zaczołem jej pożyczać filmy i cały czas pożyczam (teraz wiem że lubi oglądać filmy ta tak samo jak ja ), po pewnym czasie poprosiłem ją o numer tel. i mi dała ten nr. tel, a ja dałem jej wizytówkę). Od pewnego czasu jest dlamnie coraz milsza.\nI teraz nie wiem co mam robić. zjednej strony niechcę jej w żadne sposób urazić . a z drugiej strony boję się że będzie taka samo jak w cześniej z tymi trzema wcześniejszymi . A zwłaszcza że ona ma 21 lat , a ja 27l Narawdę nie wiem co mam robić .\nJeśli nawet coś myśli , to wiem że się ona będzie nudzić w znajomości zemną , bo ja nie chodzę na żadne imprezy , nie piję , tylko czasami piwo itp, a ona lubi imprezy , i pić. Wiem też że po pewnym czasie ona co domnie zmieni zdanie i znudzi się jej ta znajomość , a ja niechcę znowu się zamartwiać , być rozczarowany itp.\nzjednej strony chcę a z innej się boję .\nNiewiem co mam robić .\nmyślę że przestanę się już do niej odzywać, i pomału ona zapomnie. Bo niechcę być znowu w depresji , niepotrzebnie się łudzić że może jadnak kimś dla mnie będzie , że może ona jest inna.\nmyślę że zakończe znajomość, tak będzie dla mnie lepiej .\nprzez jaaa 17 gru 2007, 02:21\nmatko anand przerazila mnie twoja opowiesc w zyciu nie pomyslalabym ze tacy ludzie chodza po swiecie zlodzieje naciagacze ... wkur... bym sie niezle\nprzez Gods Top 10 17 gru 2007, 03:00\nartek222, takie wspólne zainteresowanie, jak filmy może być niezłą płaszczyzną do rozmowy z tą dziewczyną. O tym z nią rozmawiaj: co jej się podobało w danym filmie, jak zagrał konkretny aktor itd.\nA zarazem to, w jaki sposób ona traktuje Ciebie i Twoje filmy w tej sytuacji, może być oznaką jej intencji. Jeśli np. często "zbywa Cię", że zapomniała filmu i nie oddaje Ci go z jakiegoś "mętnego" powodu, może to być równiez oznaką, że nie traktuje Cię "fair".\nCo do różnicy wieku, to nie ma powodu do dramatyzowania. Róznica 20 lat to dopiero mógłby byc powód "do zastanowienia", ale 6 ?\nA jeśli obawiasz się takiego "kontrastu": Ty nieimprezujący a ona imprezująca, to możesz pokazać jej zalety spokojniejszego (bardziej kameralnego) życia, a ona z kolei może skłoni Cię do pójścia z nią na imprezę ? Sami zdecydujecie jak chcecie spędzać wspólnie czas.\nPoza tym nie stresuj się tak. Im bardziej będziesz się stresował tym, "jak wypadniesz" w trakcie rozmowy, tym łatwiej o jakieś "jąkanie się". To taka samospełniająca się przepowiednia\nA jeśli mimo wszystko zdecydujesz się na zrezygnowanie z tej znajomości i nie będziesz chciał jej urazić, to najlepiej powiedz jej dlaczego ta znajomość Ci nie odpowiada, zamiast znikać bez słowa licząc na to, że ona "zapomni". Bo w takiej sytuacji to przede wszystkim Ty "nie zapomnisz".\nGłowa do góry, nie doszukuj się problemów tam, gdzie ich wcale może nie być\nprzez jaaa 17 gru 2007, 03:10\nMam nadzieję, że to podsumowanie dotyczy moich "kolegów" a nie mojej osoby . No niestety chodzą tacy po tym świecie i nawet sobie nie zdajesz sprawy z tego, ilu ich jest... Dzieciom można takie coś wybaczyć, bo czasem nie wiedzą co jest dobre a co złe, jednak dorośli często podobnie się zachowują.\nno kolegow koelgow chyba sie wyrazilam jasno\ndobrze ze ja na takich nie trafilam\n25 lat i slub? rety ja sie chyba nigdy nie ochajtam..zostaly mi 2 lata a ja wciaz singielka:P\nJa wiążąc się z dziewczyną dobrze wiem, że do końca zycia z nią nie będę, ale dlaczego nie mam z nią spędzić miłych tygodni/miesięcy?\na skad to juz wiesz?zalozyles tak?\nprzez groza 17 gru 2007, 10:53\nartek222 napisał(a): Jeśli nawet coś myśli , to wiem że się ona będzie nudzić w znajomości zemną , bo ja nie chodzę na żadne imprezy , nie piję , tylko czasami piwo itp, a ona lubi imprezy , i pić. Wiem też że po pewnym czasie ona co domnie zmieni zdanie i znudzi się jej ta znajomość , a ja niechcę znowu się zamartwiać , być rozczarowany itp.\nartek222, ha, ja pamiętam, jak sama do siebie tak podchodziłam, że wszystkich zanudzę (acha, sorry, znów długi post, niech to szlag, może kiedyś napiszę w końcu krótszy ...może). To co tu napisałeś, to męczyłam się z tym przez wiele lat, całe historie mogę o tym opowiadać. Jak masz cierpliwość, to mogę opowiedzieć (spoko, to będzie krótka gadka, nie będę ci tu życiorysu przedstawiać, heheh) W pierwszej szkole średniej to ja należałam do osób dziwnych, ale to mi latało. Jak trafiłam do drugiej średniej szkoły to zaczęły się dopiero jazdy. Akurat w mojej klasie byli tacy ludzie, którzy lubili imprezować, którzy mieli poczucie humoru (a to jest mój słaby punkt: uważałam, że ja nic śmiesznego z siebie wydusić nie umiem), a ja sobie wryłam w łeb, że ja do nich po prostu nie pasuję. Że jakby mnie poznali, to by umarli z nudów przy mnie. Rozumisz: ja sobie tak założyłam, bo tak naprawdę, to od nich płynęły do mnie zupełnie inne sygnały, ale jak se coś wmówisz, to cię nawet ręka Boga z chmur wystająca nie uświadomi i nie nawróci na inne myślenie.\nMówiąc w skrócie: masz o sobie mylne pojęcie. Ale nie jesteś jeszcze na tyle obiektywny, by to stwierdzić. Ja należę do bardzo podobnych ludzi do ciebie: nie w smak mi imprezować, piwa piję od święta hehe, nudzą mnie gadki o niczym. Raczej na imprezie ktoś się ze mną nie będzie dobrze bawił... chyba. Gdyby ze mną nie gadał - to może i by się dobrze bawił, łehehe. Bo ja lubię na poważne tematy prawić bardziej - wiesz, taka stara malutka, tudzież profesor quasi-filozof. Ale to, co mam ja - a zaczyna to do mnie docierać dopiero teraz - to powiem ci ludzie tego mają raczej mało (w zasadzie tak naprawdę mają, ale trzeba to z nich nieźle wyciągać). Chodzi mi o to, że jeśli znałbyś mnie przez dłuższy czas, to mogę ci gwarantować: znajdziesz prawdziwego przyjaciela. Choćbyś i cale życie się zarzekał: "nie znajdę prawdziwych przyjaciół" - we mnie go znajdziesz, a sposób na to jest prosty. Nie, nie taki, jaki opisałam jak do tej przyjaciółki się zachowywałam, nieee, to było trzy latka temu, przez ten czas już zmądrzałam, heheh. To samo z tobą: masz takie cechy, które rzadko znajdziesz w innych - bylebyś był obiektywny, a nie nastawiony jak czarnowidz. Ja mam takie przekonanie zresztą o każdym. Jak kogoś lepiej poznasz, to prawie zawsze zobaczysz, że to jest osoba warta poznania (no, może czasami trzeba ją nieco poprzekręcać, bo mogla nawyków złych i nieufności nabrać dużej).\nDobra, bo ogródkami to piszę, przy opłotkach krążę i niejasno prawię. Chodzi o to, że ty raczej nikogo nie zanudzisz. Wiesz, co warto o życiu wiedzieć? Warto wiedzieć to jedno: NIGDY nie żałuj tego, co powiedziałeś, czy zrobiłeś. Jak złapiesz siebie na tym, że znów rozkładasz na czynniki pierwsze ostatnie spotkanie (a przy okazji wszystkie inne) spotkanie z tą dziewczyną, to tak się walnij w łeb w myślach: a co mnie to, że to zrobiłem? Że co, korona z mojego świetlistego łba spadła, że to się mogło komuś nie podobać? Powiem ci jedno: idealni ludzie są nie do zniesienia. Bądź przekonany i zrozum to jedno, że nie wytrzymałbyś z idealną osobą nawet tygodnia. Czemu? Bo byś na każdym kroku czuł się gorszy od niej: że tego tak nie potrafisz jak ona, tego tak mądrze nie podsumujesz, nigdy jej nie dorównasz. A co z siebie próbujesz zrobić? Idealnego faceta, przy którym baba się będzie czuła jak w niebie, spełnisz każdą jej potrzebę: czy to emocjonalną, czy fizyczną. A im lepiej rozumiesz, ile to jeszcze ci do tego ideału brakuje, to tym bardziej masz ochotę dać sobie spokój i zerwać znajomość. Zapytaj siebie: czy życzył byś tego samego swojej dziewczynie? By przeżywała przy tobie katusze, starała się jak szalona, wyrywała sobie flaki i z każdym dniem czuła by się tylko gorzej - bo NIE spełnia twojego ideału? Czy życzył byś tego swojej dziewczynie? To spójrz na to tera z drugiej strony: twoja dziewczyna NIE chciala by tego samego dla siebie. Zamiast czuć się milo przy niej, to ty się zastanawiasz: a czego to ona może jeszcze chcieć i wymagać? Czym tu by ją uszczęśliwić? Jak sprawić, by się czuła dobrze? Gdyby ona wiedziała, jakie ty masz myśli z jej powodu, jak sobie sprawiasz przykrość - by ona miała lepiej, to by ci powiedziała: nie chcę tego, zmień to, ja nawet na to nie zasługuję. To właśnie by ci powiedziała. Ja bym ci takie coś powiedziała. A jestem kobietą. Chciałabym, żebyś był w końcu sobą. Ona nie szuka w tobie Arystotelesa, Brada Pitta i Mahatmy Gandhi w jednym - bo z takim mega-idealnym człowiekiem nie wytrzymała by nawet tygodnia. Ona chce znać CIEBIE, a nie jakieś wymysły i kłamstwa stworzone na jej potrzebę. Tak samo, ja ty byś nie chciał znać człowieka, który podpasuje ci się we wszystkim, stworzy iluzję idealnego siebie i ci tym zamydli oczy: uznał byś go albo za blagiera i kłamcę, albo za człowieka bez właściwości. A pracuj nad sobą i się zmieniaj, a co ci szkodzi, ale nie dopierdzielaj sobie na każdym kroku, że jeszcze nie osiągnąłeś ideału. To tak, jakby posadzić pomidor, ale z każdym dniem, jak on rośnie z tego kiełka, ciągle nawijać: co to za syf, to w ogóle nie przypomina pomidora, jak to ma tak wyglądać, to huk z nim - i byś go ze złości podeptał. Spoko, tak właśnie robisz z sobą.\nJa wiem, co to znaczy sądzić o sobie, że zanudzę ludzi na śmierć. Tyle, że prawdziwej odwagi i realizmu wymaga, by przyznać sobie, że... tak nie jest. Wiesz, kiedy wszystko będzie szlo po twojej myśli? Odkrycie stulecia: kiedy nie będzie ci zależało. Im mniej się będziesz starał: tym lepiej będziesz miał z ludźmi - normalnie eureka. Ale takie odkrycie jeszcze cię czeka, a może już taki przebłysk miałeś, ale wolałeś sobie dowalić, zamiast przyznać przed sobą, że 'ty nie jesteś najbiedniejszym z ludzi, odrzuconym i niezrozumianym'. Przyznanie przed sobą, że nie jest się tak wielce skrzywdzonym - to dopiero wymaga odwagi. Bo wtedy bierzesz sam za siebie odpowiedzialność, a nie, że zwalasz na pech, na to, że nudzisz, na to, że w ogóle jesteś jakiś-takiś o kant dupy potłuc. Nie jesteś --- ale by to zrozumieć, trzeba naprawdę z siebie wylać morze łez, potu i krwi, by w końcu to zauważyć. Wiem, że to brzmi, jak bajka o żelaznym wilku, ale jeśli sie nad tym zastanowisz, to tak właśnie jest. Ni jesteś ani ostatnim sprawiedliwym, ani odrzuconym, ani skrzywdzonym przez złych ludzi, ani los cię nie pokarał, ani pech, ani geny, ani rodzina, znajomi, dziewczyny i fałszywi przyjaciele. NIKT.\nMówię ci, teraz sprobuj przetestować te olewanie zdania innych. Bo to, co ty uznajesz za czyjeś zdanie - to tak naprawdę powstało w twojej głowie. Czy jej wszedłeś do głowy i odczytałeś co następuje "ale to nudziarz, ale filmy mi pożycza, ale i tak nie ma co se strzępić gęby na gadki z nim"? Czy też to jest twoja projekcja? Ja ci powiem: ona jest do ciebie całkiem przyjaźnie nastawiona. Inaczej by nie marnowała czasu na spotkania z tobą, mówię ci. Jak będziesz zakladał z góry, że ją znudzisz, to tylko zgadnij, co sie stanie.\nprzez artek222 17 gru 2007, 11:30\nczyli mam z tej poznanej nie dawno koleżanki nie rezygnować, tylko tą znajomość kontynuować ?\nw piątek , albo w sobotę planuję jej wysłać sms z życzeniami świątecznymi ( ponieważ mam zapalenie płuc i nie mogę wychodzić z domu ).\nczy jej wysłać ?\nNa samym początku jak do niej zacząłem się odzywać to było takie coś że:\nKupowałem sobie piwa i miałem na dwa , a do trzeciego brakowało 50 gr. i mi to trzecie piwo sama wcisnęła. (powiedziałem jej żeby więcej takich żeczy mi nie robiła bo nie lubię dopłacać.) i po tym zaczeła się robić coraz fajniejsza.\nodkąd ją znam (rozmawiam) to przestałem kupować i pić piwo , i pomału o tamtych w cześniejszych problemach jakie były .\nmyślę że lepiej z nią znajomość kontynuować dalej ? nie wiem.\nprzez Gods Top 10 17 gru 2007, 11:52\nMyślę, że warto, byś spróbował, zwłaszcza, że jak rozumiem czujesz się na tyle dobrze i swobodnie w jej towarzystwie, że nie myślisz o wcześniejszych, niezbyt pomyślnych doświadczeniach z dziewczynami.\nartek222 napisał(a): w piątek , albo w sobotę planuję jej wysłać sms z życzeniami świątecznymi\noj oj oj to "planuję" przypuszczalnie w domyśle ma "dopisane", że równiez "dopowiadasz" sobie 3 miliony różnych możliwych scenariuszy typu: co będzie jesli wyjdzie coś nie tak. [Może to moja niewłaściwa nadinterpretacja ? ]\nMyśl pozytywnie: wszystko będzie w porządku.\nA i czasem zadziałaj trochę "wbrew sobie" - mniej "planowania", a więcej spontaniczności Najwyżej Twoja gafa rozluźni sytuację i na Waszych twarzach zagości życzliwy uśmiech.\nPostaraj się nabrać trochę dystansu, przecież nie prosisz ją o rękę i wspólne życie "na dobre i na złe"\nprzez artek222 17 gru 2007, 12:21\n@groza ja nie jestem idealny , nawet nie staram się takim być. i tego nie oczekuję też od kogoś.\nona to jest tylko taka koleżanka, nic więcej ( bo o dalej to nie myślę, bo niechcę się potem rozczarować , denerwować )\nJa nigdy nie miałem żadnej dziewczyny więc niewiem ( nawet ) niemyślę jak by to było , gdyby ( bo poco się mam tym martwić , jak mam trochę jeszcze innych żeczy do roboty ).\na co do filmów , tomyslę że jej się to podoba,że jej pożyczam ., tylko wydaje mi się że nie jest w stanie tego tyle oglądnąć. Bo kiedyś takiemu znajomemu (do wypożyczalni filmów) pomagałem (bez interesownie ) z instalacją kamer do komputerów i oprogramowaniem (wszystko jest zrobione na Linux-ie więc ma wszystko darmowe i legalne, więc dużo zaoszczędził ), więc teraz po znajomości na piątki, soboty, niedziele , porzycza mi za darmo po około 20 - 30 filmów i najpierw ja sobie oglądnę kilka i potem je porzycam kolerzance , albo sobie wybiera co chce oglądnąć.\nmyślę że poznawanie jej bardziej może być bardziej interesjące.\nTylko że jest jeszcze jeden problem , ja nie mam daru do zrobienia sobie prawa jazdy (w tej dziedzinie jest zemną bardzo źle ) , każda ( ona chyba też ) woli żeby było prawojazdy ( bo auto mam )i można było jeździć,\nmyślę że z tego powodu może być duży problem , aby ona się mną zainteresowała bardziej. ( jak każda inna )\nczy jej nie będzie przeskadzać że nie mam prawa jazdy. ?\nmam fajną pracę , jestem ( technik informatyk ( serwis - montaż komputerów , grafik, programista, projektowanie stron internetowych, Open Source i kilka jeszcze takich innych ) ( tamte rzeczy uczyć się przychodzą mi bez problemu ), a z prawo jazdy nie umiem się po prostu nauczyć , poradzić , czy że nie mam prawa jazdy to jej to nie będzie przeszkadzać ? - tego się obawiam że to jej przeszkadzać będzie. A mi się ona zaczyna coraz bardziej podobać , nawet jako koleżanka ?\nnie wiem co mam robić , jak to dalej będzie\nprzez Gods Top 10 17 gru 2007, 12:29\nartek222, jak sama nazwa wskazuje, to jest "prawo jazdy", nie "obowiązek jazdy". A więc zakłada dowolność wyboru tego, czy chce się/lubi sie prowadzić samochód. To nie przymus.\nPoza tym, są kobiety, którym prowadzenie samochodu sprawia dużą przyjemność i również są faceci, których to nie "kręci" wogóle. I dla wszystkich jest "miejsce" na świecie, nikt z tego powodu nie jest ani lepszy, ani gorszy.\nJeśli Twoja koleżanka pożycza więcej filmów, niż (teoretycznie) jest w stanie obejrzeć, nie musi oznaczać nic złego. Może po prostu jest "koneserką" i wybiera filmy warte oglądania ?\nO tym możesz zapewne przekonać się, rozmawiając z nią o tych filmach. Oczywiście to nie oznacza, że musisz się "przygotować" z każdego z tych filmów na każde mozliwe pytanie\nPowtórzę ponownie: nie szukaj problemów tam, gdzie może ich wcale nie być\nOstatnio edytowano 17 gru 2007, 12:34 przez Gods Top 10, łącznie edytowano 1 raz


Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny\nPrezentowane Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny były tanio do kupienia w www.yessport.pl. półbuty damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w kobiecej garderobie. Warto zaakcentować, że marka Nike jest doceniana przez kobiety z całego świata. A dzisiaj chodzi o eleganckie Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny, które idealnie.. więcej » Grupa: Kobieta Cena: 299,00 zł\nPrezentowane Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny były tanio do kupienia w www.yessport.pl. półbuty damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w kobiecej garderobie. Warto zaakcentować, że marka Nike jest doceniana przez kobiety z całego świata. A dzisiaj chodzi o eleganckie Buty nike presto (gs) 833875 001 - czarny, które idealnie dopasują się do kształtu stopy. Poznaj szczegółową specyfikację obuwia i przekonaj się dlaczego są tak popularne.\nButy nike presto (gs) 833875 001 - czarny. BUTY NIKE PRESTO (GS) 833875 001 PARAMETRY: PRODUCENT NIKE MODEL PRESTO (GS) NUMER KATALOGOWY 833875 001 MATERIAŁ ZEWNĘTRZNY SIATECZKA + MATERIAŁ SYNTETYCZNY MATERIAŁ WEWNĘTRZNY MATERIAŁ TEKSTYLNY WKŁADKA MATERIAŁ TEKSTYLNY + MATERIAŁ SYNTETYCZNY PODESZWA ZEWNĘTRZNA GUMA PODESZWA ŚRODKOWA PIANKA EVA PRZEZNACZENIE LIFESTYLE KOLOR CZARNY / SZARY TABELA ROZMIARÓW: .Jeśli chcesz zerknąć na więcej podobnych modeli to na buty360.pl znajdziesz półbuty damskie firmy Nike. Nakłaniamy do skorzystania z rozbudowanej wyszukiwarki , która pozwoli na dokładne zaznaczenie takich wartości jak numer butów, cena czy kolor.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach nike presto (gs) 833875 001 - czarny


Węglowy Szowinista: Pacific Rim\nNobuo Uematsu – Divinity I & II\n“Rule of Cool – the limit of the willing suspension of disbelief for a given element is directly proportional to the element’s awesomeness.”\n- Television Tropes & Idioms\nO najnowszym filmie Guillermo Del Toro można mówić różnie. Określa się go listem miłosnym do japońskiego gatunku kaiju i mecha. Sam reżyser mówi, że chciał nakręcić film, po którym 12-letniemu Gullermo w latach 70 wybuchłaby głowa. Inni kompletnie niesłusznie wspominają o „tegorocznych transformerach”. Ja powiem, że Pacific Rim to największy film roku.\nCałość z trudem upakowano w dwugodzinny seans i miejscami to czuć. Ciekawy i bujny świat, w którym ludzie zmagają się z ciągłymi atakami gigantycznych potworów zdecydowanie zasługiwałby na trzygodzinny metraż. Film wrzuca widza w późny okres wojny o przetrwanie ludzkości. Szybki prolog streszcza przybycie potworów, powstanie jaegerów, oraz to jak świat dostosował się do tego szaleństwa. To chyba zarazem najciekawszy i pozostawiający największy niedosyt element Pacific Rim. Świetnie, że wielu rzeczy dowiadujemy się w biegu czuć, że to uniwersum żyje własnym życiem. Migawki pokazują czaszkę potwora w muzeum, akcje „radzenia sobie” z ważącymi tysiące ton zwłokami monstrów, dowiadujemy się o lekach i narkotykach z nich pozyskiwanych, pada zdanie o kulcie przekonanym, że kaiju to kara bogów... Obok chwil dziecięcej radości w scenach akcji, o których później, czułem się trochę jak dzieciak wleczony w pośpiechu za rękę przez sklep z zabawkami. Tak wiele ciekawych motywów, które przemykają tak szybko.\nFilmowy świat zamieszkują też ludzie, którzy znaleźli sobie w nim jakieś miejsce. Głównym bohater, jest dość nijaki. Przez chwilę wydaje się, że będzie typem, który w czasie filmu musi się uporać ze swoją przeszłością, ale potem to gdzieś umyka i jest ot, takim typowym głównym bohaterem. Dookoła niego natomiast jest znacznie ciekawiej. Gromadka wyraźnie komiksowych postaci nadrabia to z nawiązką. Jest action girl Mako Mori, która ma swoje ambicje i słabości. Jest marszałek Stacker Pentecoast, który zdaje się dźwigać losy świata na własnych barkach. Jest para przerysowanych naukowców, wytatuowany Newton Geiszler i niemiecki Hermann Gottlieb, który wpierw wydał mi się przeszarżowany, ale wkrótce kupiłem go w całości. Wreszcie jest i Hannibal Chau, czyli błyszczący dosłownie i w przenośni Ron Perlman. Nie zabrakło też pilotów pozostałych robotów. Szkoda, że drużyna rosyjska i chińska ma tak mało czasu ekranowego.\nCały ten natłok postaci i ekspozycji sprawia, że zostało niewiele miejsca na fabułę. Ludzkość w starciach z monstrami radzi sobie coraz gorzej, rządy tracą wiarę w program wielkich robotów, a przyszłość zapowiada jeszcze intensywniejsze ataki. Albo my to skończymy, albo oni skończą z nami. Historyjka jest prosta ale nie głupia. Cały świat porównuje Pacific Rim do Transformersów, choć w rzeczywistości nie ma co porównywać. Filmy Baya koncentrują się na slapstickowym nastolatku otoczonym robotami, rażą głupotą, rynsztokowym humorem, gromkopierdnymi tekstami. Del Toro sprawił, że to jaegery są bohaterami filmu, nie oferuje wybitnych dialogów, ale widz nie krzywi się i nie przewraca oczami, gdy bohaterowie przemawiają. Nie dostajemy realizmu, bo dzieło z założenia jest komiksowe jak diabli, ale też nie razi durnotą, kilka razy mruga do widza lub jest zabawny, ale nie jest to wymuszone (jak już to lekko przeszarżowane).\nWizualnie Pacific Rim powala. Zdecydowanie prosi się o ogromny ekran. Przyznam, że było kilka scen, które były trochę nieczytelne, być może był to zamierzony efekt, bo w tym filmie kamera nigdy nie wykonuje wymyślnych ruchów. Del Toro razem ze swoim operatorem Guillermo Navarro chcieli, że wszystkie sceny wyglądały jak kręcone w jakiś autentyczny sposób, zatem spece CGI przytwierdzali kamerę do wirtualnych samochodów, helikopterów itd. Mimo to czasem w nocnej ulewie, w gradzie walących się budynków, trudno się połapać między gnącą się stalą a trzaskanym pancerzem potworów. To jednak wyjątki. Najczęściej mimo wszechobecnego deszczu, ciemności rozjaśnianej reflektorami helikopterów i neonami miast można w pełni docenić ogrom walczących kolosów. Udźwiękowienie też jest fantastyczne. Szczególnie na początku, kiedy jeszcze byłem w stanie film oceniać dość chłodno i rozkładać na czynniki ujęło mnie wrażenie, jakie robi ryk kaiju, oraz pierwsze ciosy lądujące na wielkim cielsku. Dźwięk jaki musi wydawać rozpędzony pociąg uderzający w betonową ścianę.\nO dojrzałości reżysera może świadczyć design robotów i potworów. To nie jest estetyka, którą widzieliśmy w Hellboy’ach czy Labiryncie Fauna. Owszem jest komiksowo, ale nie fantasmagorycznie. Innymi słowy – jak na Del Toro, potwory są dość konserwatywne. Co nie przeszkadza im mieć świecących wzorów na ciałach, oczu w różnych miejscach i wymyślnych kształtów łbów. Ponadto czuć ukłon w kierunku japońskich klasyków, część tych stworów zdecydowanie można by przerobić na gumowe kostiumy, w których można by urządzić demolkę wśród makiet miasta. Muzyka Ramina Djawadiego pasuje świetnie. Przyznam, że byłbym łasy na epickie orkiestry i chóry, ale żywe, gitarowe brzmienia zdecydowanie lepiej zgrywają się z komiksowym stylem Pacific Rim. Na koniec wypadałoby wspomnieć o 3D. Przede wszystkim, mimo konwersji, obyło się bez wpadek. Jest na tyle subtelne, że na dobrą sprawę przez większość filmu o nim nie pamiętałem. Dla niektórych może to być wada, ja stoję na stanowisku, że tak właśnie powinno być. Tak jak na kolorowym filmie nie powinniśmy non-stop krzyczeć „o kurcze jakie kolory” tak w czasie seansu 3D nie powinniśmy być świadomi głębi. Raczej gdyby jej zabrakło film stałby się nagle płaski.\nOd dłuższego czasu wyczekiwałem Pacific Rim, balon oczekiwań był ogromny i trochę powietrza z niego uszło. Miło mi powiedzieć, że trailery nie pokazały wszystkiego, ale szkoda, że tak mało czasu dostały inne zespoły i roboty. Film nie jest idealny, nie ma w nim tej jednej sekwencji czy momentu definiującego doświadczenie w kinie, zamiast tego cały seans zarzuca nas niesamowitymi widokami i sekwencjami starć gigantów, ciągle trzymając widowisko na wysokim poziomie. Do tego jest grupka postaci, które wdzięcznie się ogląda na ekranie. Za wcześnie by mówić o najlepszym, myślę że rok 2013 jeszcze ma sporo do zaoferowania, nie będzie natomiast wielkim ryzykiem stwierdzić, że Pacific Rim to największy film roku.\nAutor: Craven o 12:29\nLEON 12 lipca 2013 14:31\nMam nadzieję, że akcja nie będzie nużąca jak w przypadku Człowieka ze stali.\nBeryl Autumnramble 13 lipca 2013 23:52\nNie jest, tam, gdzie w MoS bijatyki ciagna sie, jakby trwaly godziny,;tu jest efektownie, ale szybko i sprawnie.\nGierwazy 13 sierpnia 2013 14:29\nFajny artykuł, choć jakoś zabrakło mi chociaż wzmianki o tym, że film czerpie pełnymi garściami z anime "Neon Genesis Evangelion". Tym bardziej, że była wzmianka o błędnym porównywaniu do transformersów (z czym się zgadzam).\nCraven 13 sierpnia 2013 14:50\nTo samo z Robot Jox. Są scenki żywcem wzięte z takich źródeł. Cóż no recka i tak mi pęczniała w oczach :)\nNie, naukowcy nie wszczepili nowych wspomnień myszy\nMatematyka uśmiechniętej względności\nSS#12 – Powrót eugeniki\nPoświata dla oświaty\nEks-planeta, nowe księżyce\n10 najbliższych układów gwiezdnych


Moroccanoil Voluminizing Mist mgiełka zwiększająca objętość 160ml www.expert-kosmetyki.pl\n» Moroccanoil Voluminizing Mist mgiełka zwiększająca objętość 160ml\nKod produktu: 7290113142978\nMgiełka zwiększająca objętość. Jej lekka, formuła unosi włosy u nasady, dzięki czemu stają się nawet o 50% pełniejsze, jednocześnie utrzymując swobodę ruchu i nadając elastyczne utrwalenie od nasady po same końce.\nWzbogacona olejem arganowym i ryżowymi aminokwasami formuła mgiełki pomaga wzmocnić włosy, a dzięki soli z Morza Martwego nadaje objętość i sprężystą teksturę. Zwiększona objętość utrzymuje się nawet do 72 godzin.\nOlej arganowy: niezwykle bogaty w tokoferole (witaminę E), niezbędne kwasy tłuszczowe i antyoksydanty, ten naturalny olej pomaga odżywić włosy.\nSól z Morza Martwego: pochodząca z Morza Martwego, unikalna i delikatna sól zapewnia lepszą teksturę i objętość włosów, zawiera wiele regenerujących minerałów, jak wapń, magnez i potas.\nRyżowe aminokwasy: pomagają wzmocnić włosy, nadają objętość i ułatwiają układanie.\nSposób użycia: Spryskaj włosy równomiernie od połowy ich długości po końce. Rozprowadź produkt przy pomocy grzebienia. Stylizuj jak zawsze.\nNr oferty xSale 7290113142978


dodano: 11.11.09 - 15:03 Czytano: \nTerroryści w II RP\nDziś, całkiem słusznie i zasadnie, wielu blogerów zestawia osiągnięcia II Rzeczpospolitej z „dokonaniami” tej III-ciej, przypominającej bardziej PRL-bis niż normalne państwo. Ma to uzmysłowić nam wszystkim, z jaką miałkością i szkodnictwem „elit” mamy od 1989 roku do czynienia.\nWarto przypomnieć w dniu dzisiejszym jeszcze jedno wielkie zagrożenie i problem młodego państwa, z jakim miało ono do czynienia właściwie przez cały czas swego trwania, czyli w latach 1918-39. Dziś owe zagrożenie nazwano by z całą pewnością terroryzmem.\nSpecjalizowała się w tym Komunistyczna Partia Polski. Bomby podkładano na uniwersytetach, w obiektach wojskowych czy Wojskowych Komendach Uzupełnień, jak te w Białymstoku czy Częstochowie.\nKomuniści nie liczyli się z ilością niewinnych ofiar i postępowali w myśl stalinowskiej zasady mówiącej, że cel uświęca środki.\nSztandarowym przykładem zbrodniczości KPP był wybuch w Cytadeli Warszawskiej w 1923 roku. Wysadzenie składnicy prochu artyleryjskiego w magazynie nr. 16 miało być detonatorem, który spowoduje wielką eksplozję całego zapasu amunicji zgromadzonego w kazamatach cytadeli. Gdyby wybuch nie ograniczył się jakimś cudem tylko do magazynu prochu ucierpiałaby ludność cywilna okolicznych dzielnic Warszawy, z Żoliborzem na czele.\nDlaczego o tym piszę w dniu dzisiejszym?\nOtóż w PRL ludziom z epizodem przynależności do KPP towarzyszyła bohaterska legenda i podziw, a w III RP ich dzieci i wnuki osiągnęły tak wielką pozycję, że mogły z powodzeniem za pomocą mediów kontynuować niszczenie polskiego patriotyzmu nazwanego nacjonalizmem, podkopywać tradycyjną rodzinę, zwalczać wiarę katolicką, deprawować młode pokolenie i niezwykle osłabić więzi społeczne.\nWarto dziś pamiętać, że Komunistyczna Partia Polski w szczytowym okresie liczyła zaledwie 3 tysiące członków, z czego tylko kilkanaście procent stanowili Polacy.\nTo w tym roku hołubiony przez media III RP Marek Siwiec, który w PE opowiedział się przeciwko rotmistrzowi Pileckiemu z zaciętością stanął w obronie poznańskiego pomnika „człowieka, który się kulom nie kłaniał”, generała Karola Świerczewskiego., Tego samego komunisty, który walczył w szeregach armii czerwonej w wojnie polsko-bolszewickiej, w Kąkolewnicy własnoręcznie podpisywał wyroki śmierci na polskich patriotów, a po wojnie zwalczał podziemie niepodległościowe.\nSpójrzmy dookoła i przyjrzyjmy się niektórym nazwom ulic i pseudo-bohaterom stojącym jeszcze do dziś na wielu cokołach. To nie są przypadki, lecz prawdziwe symbole dzisiejszej Polski zbudowanej na fundamencie z kłamstwa, który jak uczy historia kiedyś musi spowodować zawalenie się tej wadliwej od samego początku budowli.\nKtoś kiedyś za nas będzie musiał wszystko rozpocząć mozolnie od nowa. Mam nadzieje, że tym razem zacznie budować na skale, jaką jest prawda.\nMarian - 28.11.09 19:02\n..."w III RP ich dzieci i wnuki osiągnęły tak wielką pozycję, że mogły z powodzeniem za pomocą mediów kontynuować niszczenie polskiego patriotyzmu nazwanego nacjonalizmem, podkopywać tradycyjną rodzinę, zwalczać wiarę katolicką, deprawować młode pokolenie i niezwykle osłabić więzi społeczne..." - podpisuję się obiema rękami.\nNo właśnie, kto pozwolił, żeby wnuki złoczyńców rządziły bez osądzenia ich tatusiów. Co to za państwo, które promuje złodziejstwo, ludobójstwo i nie pokazuje co jest dobre a co złe. To jest chore państwo, a chore państwo musi się leczyć.\nAgamemnon - 12.11.09 17:47\nKarol Świerczewski brał czynny udział w wojnie domowej w Hiszpanii i osobiście rozstrzeliwał księży katolickich tylko dlatego, że byli księżmi.\nBył zbrodniarzem komunistycznym.


Jest ciężko chora i wie, że umrze przed 30. urodzinami. Opowiedziała, jak żyje z tą świadomością | Popularne\nPopularne » Newsy » Życie » Jest ciężko chora i wie, że umrze przed 30. urodzinami. Opowiedziała, jak żyje z tą świadomością\nJak wyglądałoby Wasze życie, gdybyście wiedzieli, że najprawdopodobniej nie dożyjecie swoich 30. urodzin? Odpowiedź na to pytanie przedstawiła za pośrednictwem sieci Edi Mesa. 25-latka musiała mierzyć się z taką perspektywą już do 9. roku życia. To właśnie wtedy zaczęła mieć problemy ze zdrowiem. Początkowo niepozorne, później przerodziły się w stan zagrażający życiu dziewczyny.\nHistoria ta rozpoczyna się w Kalifornii, w 2002 roku. Mieszkająca w Coachella Edi ma wtedy 9 lat. Bawi się na placu zabaw. Nic nie zwiastuje nadciągających kłopotów.\n„Byłam na drabinkach, kiedy jakaś dziewczynka stanęła mi na kciuka.” – opowiada 25-latka. – Niestety, skaleczenie nie chciało się goić.”\nOkazało się, że w uszkodzonym kciuku Edi rozwinął się guz. Lekarze usunęli go, niestety leczenie nie przyniosło oczekiwanego skutku. Guz pojawiał się ponownie jeszcze dwa razu. W ostatnim przypadku został on zdiagnozowany jako złośliwy. Lekarze uznali, że jest to mięsak. Zaproponowane początkowo leczenie, było druzgocące. Kciuk dziewczynki miał zostać amputowany. Ostatecznie lekarze po dodatkowych konsultacjach zdecydowali się na inną terapię. Pół roku od zdiagnozowania mięsaka, okazało się, że dał on przerzuty do płuc. Na szczęście nowotwór cofnął się pod wpływem zastosowanych leków.\nPamiątka po nowotworze\nKolejne mijające lata utwierdzały rodzinę, że problemy ze zdrowiem Edi są już przeszłością. Do czasu, gdy dziewczyna zaczęła mieć problemy z płucami. Nawracające zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc skłoniły ją do poddania się wnikliwszym badaniom. Diagnoza ponownie była druzgocąca – przewlekła obturacyjna choroba płuc.\nDiagnoza była tym cięższa do przyjęcia dla wówczas 21-letniej dziewczyny, ponieważ POChP jest chorobą charakterystyczną dla osób palących, najczęściej pojawia się po 40. roku życia chorego. Edi nigdy nie paliła. Daleko było jej też do średniej wieku osób z POChP.\n„Nigdy nie paliłam, dlatego było to frustrujące. (…) Przez lata, za każdym razem, gdy miała zapalenie płuc czy oskrzeli, moje płuca coraz bardziej zmieniały się” – opowiada 25-latka.\nŻycie dziewczyny po raz kolejny wywróciło się do góry nogami. Nie mogła brać w nim udziału, tak jak inne osoby w jej wieku, tak jak jej… siostra bliźniaczka.\n„Czasami patrzę na moją siostrę jak na swoje lustrzane odbicie. Widzę, gdzie mogłabym być” – zdradza dziewczyna.\nDodatkowym ciosem był moment, w którym Edi została po raz pierwszy ciocią.\n„Gdy moja siostra zaszła w ciążę po raz pierwszy, jeszcze nie wiedziałam, że nie mogę mieć dzieci, więc zastanawiałam się, czy nie spróbować. Ale wiedziałam, że nie będę mogła pozwolić sobie na ryzyko zajścia w ciążę i rozchorowania się na zapalenie płuc. W rezultacie moja rodzina straciłaby i mnie, i dziecko. Teraz wiem, że nie mogę mieć dzieci” – opowiada.\nRodzinna to podstawa\nW obliczu choroby Edi, to rodzina stała się dla niej całym światem. Jej rodzice i rodzeństwo – poza siostrą ma jeszcze brata – są dla niej największym wsparciem. Rodzina mieszka razem. Starają się żyć normalnie i pomagać swojej siostrze i córce.\n„Gdy byłam dzieckiem, powiedziano mi, że nie dożyję do 30. urodzin. Teraz mam 25 lat. Moje zdrowie ciągle się pogarsza. Moi lekarze mówią, że nie mam już wiele czasu” – mówi Edi.\nJak to jest żyć z taką świadomością? 25-latka zdradza, że nie miała całego życia przed sobą. Świadomość tego sprawiła, że przeżyła je w znacznie krótszym czasie. Nie jest jak przeciętna osoba w jej wieku. Czuje się znacznie starsza, zdążyła się już „postarzeć”.\nTagi: choroba płuc | niesamowite historie


*gunia » użytkownik BiblioNETka.pl\n*gunia - użytkownik BiblioNETki\nW BiblioNETce od: 26 listopada 2005\nMiłość całkowicie zmienia człowieka?\nDodany: 2006-06-02 | Autor: *gunia\nTak, wydaje mi się, że ta książka udowodniła to. Bohaterami są Kasia oraz Janusz. Spotykają się w Warszawie... i ich życie ulega zmianom dzięki pewnej staruszce. Ta książka jest bardzo życiowa. Janusz zmienił się, ponieważ pokochał Kasię. Naprawił wszystko, co zniszczył... Nie napiszę więcej, bo tej książki nie da się opisać, trzeba samemu przeczytać! Polecam tę książkę!\nDodany: 2005-12-05 | Autor: *gunia\nAccovis Maviangela, Taddia Federico\nKsiążka ta uczy nas rozumieć zdanie rodziców i koleżanek lub kolegów. I nie złościć się na nich. Opowiada też o kłopotach W.I.T.C.H., które zwierzają się sobie lub pamiętnikowi. Pomagają sobie nawzajem i wspierają się, nawiązują nowe znajomości. Ta książka jest super... ;):):).


PlANTOFELEK fashion blog: Lilac / PIK STUFF Design / adidas Supercolor\nMaj kojarzy mi się z ciepłem, słońcem i wszędobylskim zapachem kwiatów:)\nPachną bzy, pachną moje ukochane konwalie i lewkonie...\nDzień staje się dłuższy, coraz więcej się chce a ciepły koc idzie nareszcie w odstawkę;)\nNo i własnie teraz gdy głowa pełna pomysłów, w szafie same nowości a pogoda sprzyja spacerowaniu i foceniu ja nie mam na nic czasu...\nBrak mi go na "normalne" i "zwyczajne" życie, brak na blogowanie. Mam chwile gdy obawiam się że będę musiała zakończyć moją tutaj działalność. Ale zaraz potem jakoś wyrywam tą chwilkę by poświęcić ją na to co lubię i co kocham:)\nOstatnio mało mnie na Fb i na Waszych blogach (co chyba najbardziej mnie martwi).\nChcę żebyście wiedziały że Was nie olewam!!! Staram się też systematycznie nadrabiać zaległości czytelnicze i prędzej cz później do Was dotrzeć:)\nSkoro mamy maj i kwitną bzy to zestaw w takim właśnie "bzowym" kolorze:)\nSpódniczka z siateczki i body z leniwym kocurem stanowią tło dla serduchowej torby/plecaka w zdecydowanym kolorze. Serducho jest bardzo sprytne bo w zależności od potrzeby może stać się plecaczkiem lub torebką. Wystarczy pomajstrować przy pasku i poprzypinać go w odpowiednie miejsca.\nPlecaczek jest dziełem Asi z PIK STUFF Design .\nJeśli macie ochotę na takie cacko lub inną niesamowicie oryginalną i funkcjonalną torebkę, zaglądajcie na Fb Asi!\nCałuję Was mocno i mam nadzieję do szybkiego "zobaczenia":)\nbody H&M, torba PIK STUFF Design,\nokulary New Look, biżuteria New Look,\nbuty adidas original superstar\njustynka ma kota... 24 maja 2015 13:16\nFantatsycznie wyglądasz! Uwielbiam twój styl! A plecaczek rzeczywiście jest świetny :)\nPlANTOFELEK 24 maja 2015 20:12\nJest jest :) Asia to zdolna bestia ;)\nLive-Style20 24 maja 2015 13:33\nMagda Meg fashion 24 maja 2015 14:14\nUnknown 24 maja 2015 15:40\nStara Lumpeksiara 24 maja 2015 16:14\nUwielbiam Garfielda :) Super wyglądasz, bardzo oryginalnie. Boskie okulary. A odrobinę czasu zawsze znajdziesz, nie porzucaj bloga ;) Pozdrawiam :)\nNieco Starsza Dziewczyna 24 maja 2015 17:13\nTorebka jest niesamowita, podziwiam kreatywność pomysłodawczyni:-)\nTakikaprys 24 maja 2015 19:05\na mi się dziś nie podoba ale i tak to mój ulubiony blog modowy :D dziś po prostu stylizacja jest jak dla mnie eksperymentalna ;)\nPlANTOFELEK 24 maja 2015 20:11\nFajnie że to Twój ulubiony blog modowy:) Bardzo się cieszę;) A gdyby zawsze się wszystko wszystkim podobało to uznałabym że coś jest nie tak ;)\nszaroscgwiazd 24 maja 2015 19:34\nmasz idealną figurę ♥ A ten plecak przygarnęłabym!! ♥\nTARA 24 maja 2015 19:44\nAle szalony zestaw!!!! A body w Garfieldy, to po prostu mistrzostwo świata!!!:D\nI żebyś mi tu nie myślała o zakończeniu blogowania! Bo będę krzyczeć! :D\nPlANTOFELEK 24 maja 2015 20:10\nNie krzycz!! ;) Czasem po prostu nie mam czasu aby nawet otworzyć komputer i to mnie strasznie dołuje bo nie lubię robić nic na pół gwizdka. A zestaw miał być szalony, chciałam po prostu pokazać moc fioletowego koloru;)\nTARA 25 maja 2015 20:08\nA przez tego Garfielda, to nie zwróciłam uwagi na fiolet:D\n. 24 maja 2015 20:14\n:):) och jak u ciebie ciepło :):) nie żebym narzekała , w końcu nie pada , ale kilka stopni w gore ucieszyliby mnie ;)\nCo do butów to foch ogromny ... Jeden takie kolorowe mnie byście przydały ... Tylko wciąż nie wiem w jakim kolorze ;);)\nPlANTOFELEK 27 maja 2015 20:57\nAniu mam obawy ze juz w zadnym, te buty sprzedaly sie lepiej niz swieze bulki, mialam szczescie ze udalo mi sie dorwac druga pare;) A te kilka stopni wiecej mnie tez by ucieszylo. Koniec maja a pogoda w kratke i noce strasznie zimne:(\nAgnieszka Korzeniewska 24 maja 2015 20:15\nJaką masz fajną torbe i buciorki :)\nMILEX 24 maja 2015 21:09\nFilifionka 24 maja 2015 23:03\nKupiłaś fioletowe!!! Są równie fajne jak pomarańczowe :D!!!\nSuper wyglądasz w tych letnich ciuszkach!!! U nas taki ziąb, że golf i ciepła kurtka to mało!!!\nTorebka cacuszko :D\nPlANTOFELEK 25 maja 2015 19:33\nNo kupilam bo sa taaakie wygodne ;) Dzieki dzieki:) U nas bylo cieplo az do dzisiejszego popoludnia\npannaem 25 maja 2015 08:38\nPlANTOFELEK 25 maja 2015 19:30\nSivka 25 maja 2015 09:37\nMożna głowę oprzeć i się kimnąć na takim plecaczku :D\nJa się nie dziwię, jak się ma głowę do szałowych i szalonych pomysłów, to żal się nimi ze światem nie dzielić! Raz na kilka dni, choćby spod ziemi, ale MUSISZ wytrzasnąć czas na podzielenie się z nami sobą i swoimi pomysłami! :D\nOj mozna oprzec mozna:) Juz przetestowane;) Sivka no ja nie znikne tylko zle mi z tym ze czasem opuszczam Wasze posty...\nNippi 25 maja 2015 13:23\ncudny plecaczek !\nBarbara Bastamb 25 maja 2015 14:37\nMasz świetne i szalone pomysły, ale to dobrze, tworzysz zestawy oryginalne. Pozdrawiam serdecznie...\nPlANTOFELEK 27 maja 2015 06:02\nDziękuję:* Fakt trochę zaszalałam ale musiałam!!! Serducho mi tak podpowiedziało;)\nBoho Street 25 maja 2015 19:50\nSuper pomysł z tym 'bzowym' kolorkiem:) ! Całość jest zgrana, i jest taka bardzo 'cool', młodzieżowa :)\nA z blogowania nie rezygnuj:), czasami bywa tak, że 'życie' zajmuje nam więcej czasu niż planujemy. Ja wtedy rzadziej dodaje posty (w tą sobotę nie zdążyłam zrobić fot, więc w tym tyg nie będzie np. u mnie nic nowego), Poczekamy, będziemy wiernie zaglądać i pilnie komentować! Pozdrawiam!\nPlANTOFELEK 27 maja 2015 06:00\nNie zrezygnuję choć czasem już nie wiem jak to wszystko ogarniać, choć z tygodnia na tydzień idzie mi to wszystko coraz lepiej:) Jesteś Kochana!!! Ściskam Cię mocno***\nAgata 25 maja 2015 20:54\nOo! Garfeld ;)) Życzę Ci więcej czasu dla siebie! I nie rezygnuj z bloga, proszę! Wprowadzasz tyle koloru i piękna!!! Pozdrawiam serdecznie :))\nDziękuję**** To co napisałaś jest bardzo kochane!!!\nAnnaslomka 25 maja 2015 22:13\nPieknosci, dzis w tej bluzeczce przypominasz mi moj ukochany bez, az mi tu nim zapachnialo, choc katar mam taki, ze w zasadzie nie powinnam nic czuc:( Ale to przeciez wyobraznia mi podsuwa takie zapachy.... :)\nWiem o czym mmowisz, mi tez czas galopuje i ciagle go malo...:(\nPlANTOFELEK 27 maja 2015 06:01\nOj zapach bzu uwielbiam i też bym go poczuła nawet przez zatkany nos!!! Ostatnio mam wrażenie że doba jest za krótka...ale nie pierwszy i nie ostatni raz mam takie odczucia\nDiane 27 maja 2015 06:56\nAchhhhhhhh, te buty! <3 Ciągle mi się podobają, wszystkie kolory mają coś w sobie!\nNoszę Co Lubię 27 maja 2015 07:43\nteż miewałam takie kryzysy, myślałam, walnę to blogowanie, na co mi to! Albo jest czas, ale nie ma weny, albo są fajne ciuchy ale nie ma pogody... i tak w kółko. Ale Ty mi się tu nie łam, tylko bloguj.\nmaj uwielbiam, z tymi jego zapachami.\nfanką tej spódnicy nie jestem. Ale góra przezabawna i to już lubię;-) No i plecaczek, chyba przez niego nie zasnę!\nKolorowa dusza 27 maja 2015 08:45\nWOW! Uwielbiam ten look, jest świetnie!\nSylwia VamppiV Błach 27 maja 2015 10:03\nFANTASTYCZNE okulary! Łał, łał!\nMaGic Lovv 27 maja 2015 10:20\nDziękuję Kochana! Bardzo mi miło ;*\nPs. Świetny look , taki Twój <3\nMagdalena 27 maja 2015 13:43\nSecret_style 27 maja 2015 20:23\nTy to jesteś jednak dobra kocia mama, koty na tatoo, koty na bluzce, aż szukałam jakiegoś kota gdzieś na zdjęciach, bo do Ciebie lubią tak zawsze się przypałętać :D hihihihi ile masz kotów w domu? zwracam na to uwagę, bo ja też kocia mama jestem :P hehe w Tunezji każdego jednego obgłaskałam :P\nCzadowa kiecka! i torebką zachwycam się kolejny raz <3\nW takim razie życzę Ci kochana więcej godzin w dobie :) hihihi\nPlANTOFELEK 27 maja 2015 20:53\nOj sporo tych kotow bo je uwielbiam!! Znajdzie sie kilka bluzek i par skarpetek;);)\nMalwina M 28 maja 2015 21:46\njultob 30 maja 2015 16:09\nTorebusia to mistrzostwo świata:) i jak zwykle wszystko pięknie do Ciebie pasuje:)


Witaj nieznajomy. W naszej ofercie znajduje się 401305 produktów. Obecnie w sklepie jest 255 osób online.\nBurano: Wyspa kolorów\nLaguna Wenecka, wyspa Burano. Malowniczy zakątek, gondolierzy, słynne na cały świat warsztaty koronkarskie i nieprawdopodobnie kolorowe domy. Romantyzm w czystej postaci. Nie od razu jednak Burano zbudowano. Aby zapracować na wysoki status...\nnasza cena: 182,67 złcena rynkowa: 214,91 zł\noszczędzasz 32,24 zł\nW pewnym średniowiecznym mieście powstaje katedra, większa i wspanialsza, niż jakakolwiek świątynia, którą pielgrzym mógłby sobie wyobrazić. Wznosi ją jednak nie jeden architekt, lecz dwóch. Jeden z nich otrzymał zlecenie od króla,...\nnasza cena: 67,97 złcena rynkowa: 79,96 zł\noszczędzasz 11,99 zł\nNieruchomości, samochody, luksusowe jachty, akcje, obligacje! Zdobądź fortunę, zbierając pary wartościowych przedmiotów. Chcesz zarobić więcej? Podkradnij jeden ze zbiorów przeciwnika. Miej się jednak na baczności! Przeciwnicy będą...\nnasza cena: 33,15 złcena rynkowa: 39,00 zł\nBiznes po europejsku: gra planszowa\nGra, w której możesz kupować i sprzedawać działki, nieruchomości itd. Wygrywa ten, kto najbardziej się wzbogaci i doprowadzi przeciwników do bankructwa. Gra dla 2-5 graczy. Wiek: 7+Kategoria: Gry planszowe i logiczne /...\nBiznes po polsku: gra strategiczna\nEmocjonująca i zabawna gra, której scenariusz i zasady związane są ze światem finansów, strategią inwestowania. Grający mogą poznać smak ryzyka, odczuć satysfakcję z udanej transakcji finansowej, ale poznają także gorycz porażki,...\nnasza cena: 47,42 złcena rynkowa: 62,40 zł\nBudowniczowie to prosta i bardzo przyjemna gra w zarządzanie zasobami. Karty reprezentują budynki i pracowników. Gracze zdobywają punkty zwycięstwa (oraz pieniądze) wznosząc budowle. Jednakże skonstruowanie budynku wymaga robotnika, a...\nnasza cena: 55,21 złcena rynkowa: 64,95 zł\noszczędzasz 9,74 zł


Zrób to sam | WATCH DOCS\n"WATCH DOCS Zrób to sam/a" - oglądaj filmy i dyskutuj o tym, co ważne - gdzie chcesz i kiedy chcesz!\n"WATCH DOCS Zrób to sam/a" to projekt, w ramach którego wybitne dokumenty prezentowane podczas minionych edycji festiwalu są udostępniane wszystkim osobom i instytucjom w Polsce chętnym zorganizować publiczny lub prywatny, nieodpłatny pokaz, połączony z debatą lub rozmową.\nWybrane filmy z projektu zostały zaopatrzone przez ekspertów Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w materiały edukacyjne zawierające krótką prezentację faktów i standardów praw człowieka dotyczących poruszanych w filmach zagadnień, a także przykładowe scenariusze prowadzenia debaty – wskazówki dla moderatorów dyskusji po projekcjach.\nAby zorganizować pokaz, należy wypełnić formularz zgłoszeniowy, który niedługo pojawi się na stronie. Szczegółowe informacje dotyczące projektu znajdują się w Regulaminie i sekcji "Często zadawane pytania".\nreż.: Robert Kowalski\nreż.: Daniel Karslake\n73' 2018 USA\nreż.: Michael Palmieri, Donal Mosher\nreż.: István Gábor Takács, Peter Sarosi\nSpołeczeństwo obywatelskie w Europie Środkowo-Wschodniej i Azji Centralnej coraz częściej staje się obiektem rządowych ataków.\n18' 2017 Wielka Brytania\nreż.: Charlie Lyne\n83' 2005 USA\n87' 2018 USA\nreż.: Luc Côté\nRegulamin projektu docx (14.42 KB)\nlogotypy projektu zrob to sam zip (9.05 MB)


Fiskars nóż do pieczywa Functional Form, 24 cm | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Gospodarstwo domowe›Kuchnia›Noże kuchenne›Fiskars nóż do pieczywa Functional Form, 24 cm\nFiskars nóż do pieczywa Functional Form, 24 cm\nOcena: 5 2 ocen Marka: Fiskars Nr katalogowy: 893729\nStalowy nóż Functional Form marki Fiskars to 24-centymetrowe ostrze doskonale krojące każdy rodzaj pieczywa oraz ciasta. Odporny na korozję i niezwykle wytrzymały, gwarantuje długotrwałe użytkowanie. To niezastąpiona pomoc w każdej kuchni. Wygodna rękojeść z trwałego tworzywa to pewnośc komfortu podczas krojenia. Pełny opis\nNóż do pieczywa i ciast


KORZYSTNIEJSZE WZMACNIANIE | Hobby\nGrudzień 8, 2015 W kłopocie Brak komentarzy\nMiędzy innymi z tych względów za korzystniejsze uważa się tzw. wzmacnianie sporadyczne — stosowane nie zawsze, ale od czasu do czasu, nie po wszystkich, ale po niektórych pożądanych zachowaniach. Wtedy wzmacniane zachowania okazują się bardziej trwałe mniej podatne na niepożądany wpływ przypadkowego braku wzmocnienia. Z kolei w początkowym okresie kształtowania określonych zachowań są korzystne częste wzmocnienia — w przypadku wzmacniania ciągłego szybciej dochodzi do ich utrwalenia.Ważny okazuje się czas, w jakim następują wzmocnienia. Korzystne jest szybkie następstwo. Za uzasadnione można uznać porzekadło: dwa razy daje, kto szybko daje. W przypadku znacznego odroczenia wzmocnienia tracą znaczenie. Niezwykle ważny jest wzajemny stosunek wzmocnień pozytywnych i negatywnych (nagród i kar).