Dobra atmosfera i radość z pracy. Oto czego oczekują pracownicy\nKDS - 3 sie 2019 6:00\nSzczęście w pracy to nie tylko puste hasło, ale dla pracowników coraz istotniejszy element ich zawodowego życia. Takie wnioski płyną z raportu „Międzynarodowy krajobraz radości w pracy 2019”.\nHRM Institute wraz z AmRest po raz drugi zapytał pracowników co oznacza i ile znaczy radość w pracy.\nWyniki badania nie pozostawiają złudzeń. W Polsce aż 93 proc. kandydatów do pracy oraz osób z doświadczeniem zawodowym przyznało, że jest ona dla nich bardzo ważna.\nCo ważne, jest to istotny element zarówno w przypadku rekrutacji nowych ludzi, jak i zatrzymaniu na dłużej obecnych pracowników.\nTegoroczne badanie przeprowadzono w 12 krajach Europy i Chinach. Okazało się, ze na pytanie o znaczenie radości w pracy odpowiedzieli niemal jednogłośnie. W 11 na 12 badanych krajów ponad 90 proc. badanych stwierdziło, że radość w pracy jest dla nich bardzo ważna. Tylko w Rosji powiedziało tak 85 proc. ankietowanych. W Niemczech i Hiszpanii wskaźnik ten był najwyższy. Wyniósł 99 proc. W Polsce z tym stwierdzeniem zgodziło się 93 proc. ankietowanych.\n- Wyniki badania potwierdzają, że niezależnie od tego, skąd pochodzimy, co robimy i ile mamy lat, radość w pracy jest dla nas ważna. Poczucie szczęścia w pracy przekłada się m.in. na większą efektywność, wyższy poziom energii, kreatywność, jakość relacji ze współpracownikami - komentuje wyniki badania Katarzyna Zadrożna, culture & communication global lead w AmRest.\nJak wskazuje Anna Macnar, CEO w HRM Institute, pracodawcy chcący przyciągać dobrych kandydatów i zatrzymywać w firmie dobrych pracowników powinni dbać o radość w pracy i zdać sobie sprawę jak dużą wagę odgrywa ona w podejściu pracowników do miejsca pracy. - W większości krajów, w których przeprowadzone było badanie, ankietowani deklarują, że gdyby praca przestała im dawać radość, szukaliby innej. A takich deklaracji wiele firm zwyczajnie się boi, ponieważ walka o kandydatów jest coraz bardziej zaciekła - podkreśla ekspertka branży HR.\nWskazuje też, że na radość w pracy szczególnie wyczuleni powinni być pracodawcy z Niemiec, Czech, Serbii i Rumunii. To tam mieszka najwięcej osób, które przyznają, że jeśli praca przestałabym im sprawiać przyjemność, zmieniliby ją. Najmniej osób skłonnych jest w Chinach i w Rosji.\nRadość w pracy czyli co?\nBadani zostali zapytani o to, z czym najczęściej kojarzy im się hasło "radość w pracy". Z udzielonych odpowiedzi wyłoniła się lista pięciu najczęściej pojawiających się elementów. Numerem jeden jest atmosfera, w której pracownicy mogą się czuć swobodnie i nie boją się wyrażania swoich poglądów (36 proc. wskazań). Numerem dwa praca z ludźmi z poczuciem humoru oraz wspólne śmianie się z kolegami z pracy (31 proc. wskazań). Dalej znajdziemy pasję do tego, co robię zawodowo (28 proc. wskazań). Pozytywny feedback i docenienie ze strony współpracowników i szefa (24 proc. wskazań) oraz frajda (radość) z realizacji zadań (18 proc. ankietowanych).\n- W ścisłej czołówce nie pojawiają się skojarzenia związane z piknikami rodzinnymi, imprezami dla dzieci pracowników, masażem w pracy czy możliwością przyprowadzania zwierząt do pracy (każde z nich otrzymało po 3 proc. wskazań). Mało tego, każdy pracodawca może małymi krokami, bez specjalnych nakładów finansowych, wdrażać zmiany, które spowodują, że jego organizacja będzie dla pracowników radosnym miejscem pracy, w którym będą się lepiej czuli i do którego będą przychodzili z ochotą - podkreśla Macnar.\nEksperci podkreślają, że dbanie o radość w pracy pracodawcom po prostu się opłaca. Jak dowiemy się z raportu, radość w pracy może przede wszystkim poprawić relacje międzyludzkie i pracę zespołową (96 proc ankietowanych) oraz zmniejszyć stres i napięcia (94 proc.). Dodaje także energii w pracy (92 proc. wskazań), zwiększa efektywność (96 proc.) i kreatywność (86 proc. wskazań). Ankietowani uważają także, że pracownicy o zdrowym poczuciu humoru dobrze współpracują z innymi (89 proc.).\nPolacy na tle międzynarodowym\nCo dla Polaków składa na radość w pracy? Wyniki są podobne, jak w przypadku zestawienia międzynarodowego. Uczestnicy badania w naszym kraju najczęściej wskazywali na atmosferę, w której mogą się czuć swobodnie i bez obaw wyrażać swoje poglądy (27 prof. profesjonalistów i 27 proc. studentów). Na następnej pozycji znalazła się praca z ludźmi z poczuciem humoru oraz wspólne śmianie się z kolegami z pracy (15 proc. profesjonaliści i 12 proc. studenci), pasja do tego, co robię (odpowiednio 11 proc. i 12 proc.), pozytywny feedback i docenienie ze strony współpracowników i szefa (po 8 proc.) oraz możliwość realizacji własnych pomysłów (6 proc. i 4 proc.).\nNa dalszych pozycjach znajdziemy: imprezy firmowe i integracyjne dla pracowników (5 proc. i 6 proc.), frajdę z realizacji zadań (4 proc. i 2 proc.), przerwę w pracy na rozmowy i żarty ze współpracownikami (4 proc. i 5 proc.), jedzenie posiłków w pracy z zespołem oraz zapewnienie przestrzeni na wspólne posiłki (4 proc. i 5 proc.), świętowanie wspólnie z pracownikami imienin czy urodzin (3 proc.i 2 proc.), wspólne celebrowanie sukcesów (2 proc. i 3 proc.), luźniejsze dni w pracy (np. casual friday) (2 proc. i 3 proc.), pikniki rodzinne i imprezy dla dzieci pracowników (2 proc.i 1 proc.), konkursy i loterie dla pracowników, platformy z elementem grywalizacji (2 proc. i 0 proc.) oraz brak dress code’u (1 proc. i 2 proc.).\nBadani zostali zapytani również o to, jakie atrybuty powinna posiadać marka, z którą chcą się związać, lub z którą już są związani zawodowo. Okazuje się, że to nie pieniądze grają pierwsze skrzypce. Nie są najważniejszym czynnikiem decydującym o wyborze pracodawcy.\nProfesjonaliści za najważniejsze atrybuty marki pracodawcy uznali przyjazną atmosferę w zespole, stabilność zatrudnienia i docenianie pracowników oraz otrzymywanie informacji zwrotnej na temat wykonywanych zadań. Z kolei studenci najbardziej zwracają uwagę na: przyjazną atmosferę, szkolenia i możliwość rozwoju oraz atrakcyjne zarobki.\nOkazuje się również, że wśród polskich pracowników wpływ radości w pracy jest bardzo mocno widoczny na co dzień. Aż 97 proc. badanych zauważa pozytywny wpływ radości na relacje w miejscu pracy i efektywność pracowników. 95 proc. osób zgadza się również, że zabawa w pracy może zmniejszyć stres i napięcia, co jest szczególnie ważne, jeśli zestawimy to z doniesieniami o bardzo negatywnym wpływie stresu na pracowników. Niewiele osób obawia się, że pracownicy, którzy dobrze się bawią w pracy, źle przy tym pracują, choć ilość takich wskazań wzrosła o 5 proc..\n- Tworzenie środowiska pracy, w którym radość jest ważnym elementem, to kierunek, w którym pracodawcy powinni podążać, zwłaszcza w sytuacji, w której w wielu europejskich krajach już brakuje rąk do pracy, a najbliższe lata nie zmienią tego stanu rzeczy, choćby z powodu zmian demograficznych - podsumowuje CEO IRM Institute.\nwww.pulshr.pl | 04-07-2020 19:11:08


Termofor dla Dzieci & Niemowląt - Zwierzątko • Sklep - BabySteps\nDodaj do koszyka 64,23 zł\n... doskonale wiemy, że w takich chwilach młodzi rodzice pragną za wszelką cenę przynieść ulgę maleństwu. Pomocny będzie termoforek Baby Steps. Uwalniane ciepło pozwoli na rozluźnienie naprężonego brzuszka i przyniesie poczucie ulgi. Do uszycia zabawki – etui użyliśmy polaru minky. Ten wyjątkowy materiał najlepiej sprawdzi się w kontakcie z wrażliwą skórą dziecka..


ARCAM - AudioExpert.pl Gliwice Zadaj pytanie on-line\nStrona głównaSTEREOKońcówki i przedwzmacniacze mocyARCAM\nWyjątkowa moc, angażujące brzmienie PA240 to wysokiej klasy stereofoniczny wzmacniacz mocy pracujący w efektywnej klasie ...\nSiedziba Arcama znajduje się tuż obok sławnego Uniwersytetu Cambridge. Historia firmy też rozpoczyna się w klasyczny sposób: dwóch studentów, później także przyjaciół, dzielących pasję do muzyki elektroniki spotkało się w murach Uniwersytetu i w roku 1976 założyło firmę Amplification and Recording Cambridge\nARCAM – przywracamy muzykę i filmy do życia\nNajlepszą jakość można uzyskać jedynie wtedy, kiedy jest ona zapewniana przez profesjonalistów – sprzedawców i instalatorów posiadających umiejętności i wiedzę potrzebną do właściwego zestawienia systemu. Tylko takie podejście pozwoli na całkowite uwolnienie magii dźwięku i obrazu w Waszym domu.\nNa całym świecie dla Arcama pracują całkowicie zaangażowani pracy dla nas specjaliści, którzy mają na uwadze tylko jedno: zapewnić użytkownikom naszych urządzeń jak najlepszy dźwięk i obraz. Łączą oni wiedzę z pasją płynącą z miłości do muzyki i filmu i dzięki takiemu połączeniu będą potrafili dobrać do urządzeń Arcama najlepsze głośniki, projektory, plazmy czy kable połączeniowe. Nasi dealerzy z przyjemnością zaprezentują w swoich show roomach możliwości produkowanego przez nas sprzętu oraz możliwości związane z jego instalacją w złożonych systemach „custom” tak, aby zapewnić użytkownikom maksimum przyjemności i zadowolenia z dokonanego zakupu.\nWiele z tych firm będzie w stanie zapewnić także kompleksową obsługę w zakresie instalacji w domu klienta – potrafią bowiem zintegrować urządzenia Arcama z rozbudowanymi i skomplikowanymi, sterowanymi komputerowo systemami, łączącymi w sobie wszystkie możliwości systemów audio i wideo, które często można będzie uruchomić przyciśnięciem jednego przycisku.\nAby ułatwić tego typu integrację instalujemy w naszych produktach systemy zaprojektowane specjalnie pod kątem sterowania komputerowymi systemami typu Creston.\nProdukty Arcama są projektowane i wykonywane we własnej fabryce tuż pod Cambridge. Od 1976 roku nasz zespół dokłada starań, aby dostarczyć melomanom i miłośnikom filmu jak najlepszą jakość zarówno z urządzeń stereofonicznych jak i do kina domowego. Tam, gdzie to tylko możliwe zaprzęgamy do tej pracy najnowsze osiągnięcia technologiczne, starając się przy tym zachować jak najlepszy balans między skomplikowaniem i prostotą systemów. Jesteśmy dumni z tego, że produkujemy urządzenia, które na długo zostają ze swoimi właścicielami, a co więcej, wciąż jesteśmy w stanie naprawiać sprzęt wyprodukowany ponad dwadzieścia lat temu!\nNaszą przygodę ze urządzeniami wysokiej jakości rozpoczęliśmy w roku 1972, będąc jeszcze studentami wydziałów inżynierii Cambridge University. Przetestowaliśmy wówczas wiele z dostępnych w tamtym czasie, dostępnych komercyjnie wzmacniaczy i uznaliśmy, że czegoś im brakuje. Masowe urządzenia produkcji japońskiej miały przeciętny dźwięk, pełen kompromisów, podczas kiedy duża część urządzeń brytyjskich, chociaż brzmiących lepiej, była niewiarygodna, ponieważ po prostu często się psuły. Początkowo sprzedawaliśmy przeprojektowane przez siebie urządzenia entuzjastom dobrego dźwięku z okolic Uniwersytetu, jednak z czasem informacja o nas szła z ust do ust i wkrótce znało nas coraz więcej ludzi.\nW roku 1976 zaprojektowaliśmy i zbudowaliśmy nasz pierwszy wzmacniacz – A60. Początkowo planowaliśmy złożyć jakieś 50 sztuk urządzenia, jednak wkrótce zapotrzebowanie rynku przerosło nasze oczekiwania. Tak naprawdę, A60 szybko stał się klasykiem, sprzedanym na całym świecie w liczbie 30 000 sztuk. Wiele z tych wzmacniaczy pracuje w domach właścicieli do dziś. Podstawą zarówno znakomitego dźwięku, jak i solidności wykonania byłą prostota konstrukcji połączona z przemyślanym doborem materiałów użytych do jego budowy. Przez wszystkie lata od tamtego inicjalnego projektu stosowaliśmy w swoich urządzeniach te same założenia, niezależnie od tego, czy był to budżetowy wzmacniacz, tuner, odtwarzacz CD czy najbardziej zaawansowane urządzenia do kina domowego.\nTeraz, ponad ćwierć wieku później, Arcam z entuzjazmem i wigorem śledzi najnowsze osiągnięcia technologiczne, starając się wyłapać z nich to co najlepsze, jednak nigdy nie straciliśmy tego, co jest najważniejsze dla naszych klientów.\nAby być pewnym, że nasze urządzenia jak najdłużej będą zapewniały najlepszy za dane pieniądze dźwięk, projektujemy je i produkujemy samodzielnie od początku do końca. Długą żywotność produktów Arcama zapewnia też program upgradów oraz opieka serwisowa – gwarancyjna i pogwarancyjna – na najwyższym możliwym poziomie. Dzięki połączeniu dwóch rzeczy: zaawansowania technologicznego oraz skupienia się na potrzebach użytkowników, nasza firma od lat otrzymuje najlepsze recenzje w prasie specjalistycznej z całego świata i jest w stanie dostarczyć znakomity dźwięk w bardziej niż konkurencyjnej cenie.\nW szybko zmieniającym się świecie cyfrowego wideo Arcam zawsze staje w pierwszym szeregu firm, które wykorzystują najnowszą technologię – byliśmy pierwszą europejską firmą, której dało się połączyć wysoką jakość dźwięku systemów stereofonicznych z wszechstronnością i zaawansowaniem systemów kina domowego.\nCelem Arcama jest poszerzyć zakres doznań zarówno w dziedzinie muzyki stereofonicznej oraz wielokanałowej jak i filmów z dźwiękiem wielokanałowym. Stosując najnowsze zdobycze technologiczne przywracamy muzykę i film do życia.\nLinia FMJ (Full Metal Jacket) zapewnia wyjątkowej jakości dźwięk i obraz i składa się z prawdziwie hi-endowych urządzeń w bardzo przystępnych cenach.\nLinia DiVA (Digitally integrated Video and Audio) zapewnia miłośnikom muzyki i filmów najszerszą ofertę ze wszystkich firm specjalistycznych. W skład serii wchodzą trzy odtwarzacze DVD i dwa CD, a także trzy modele wzmacniaczy zintegrowanych, dwa tunery oraz trzy nowe amplitunery, które zapewnią fantastyczny dźwięk zarówno w trybie stereofonicznym jak i wielokanałowym.


Okupacja to rodzaj zniewolenia | Niedziela.pl\nNiedziela Ogólnopolska 15/2017, str. 3\nJako wierzący chrześcijanie mówimy o okupacji, którą stanowi grzech. Nasi ojcowie duchowni często przypominają nam prawdę, że jako dzieci Boże jesteśmy stworzeni do wolności. Wolność jest istotną cechą człowieczeństwa, podobnie jak rozum. Niestety, nasza wolność może być ograniczona, a rozum zmanipulowany, co – jak wiemy – często się zdarza. I wtedy człowiek staje się istotą brzydką, wręcz odrażającą. Nauczanie Jezusa prowadzi nas na drogi prawdy i wolności.\nOkupacja niejedno ma imię. Może przybierać postać działań wojennych, walutowych, gospodarczych, ale istnieje także okupacja intelektualna, dzisiaj dość mocno odczuwalna. W Polsce szczególnie Niemcy zajęli się intelektem Polaków i dokonują swoistej okupacji naszej świadomości. Po 1989 r. zaczęliśmy inaczej oddychać, ale czy przypadkiem nie doszło po drodze do jakiejś niewolniczej sprzedaży? Wydaje nam się, że jesteśmy już niezależnymi, wolnymi obywatelami, tymczasem przez media – polskojęzyczne, ale nie polskie – dokonuje się na naszym terenie i za nasze pieniądze okupacja naszych umysłów, wlewanie w nie zamiast miłości do tego, co polskie – jadu pomówień i krytykanctwa.\nTak, jesteśmy w dalszym ciągu pod okupacją. Po naszych ulicach nie chodzą już wprawdzie niemieccy żołnierze, ale pełno jest różnego typu przebierańców, którzy służą obcemu kapitałowi i chcą nam narzucać obce myślenie. Widzimy, jak to niepolskie myślenie jest w Polsce wciąż obecne. Popatrzmy na tzw. twardą opozycję, której członkowie czerpią swoje moce i wzory z Zachodu i wędrują po różnych departamentach obcych państw po to, żeby upodlić swój kraj i utrudnić rządowi sprawowanie władzy. Ogólnie mówiąc, jest to nowa targowica, tym niebezpieczniejsza, że ma swoje środki przekazu, w których nie ma przełożenia na to, co się nazywa: moja Polska, mój kraj, moja rodzinna ziemia.\nTrzeba zrobić wszystko, żeby wyzwolić się spod tej okupacji, bardzo groźnej. To okupacja serc, świadomości, to celowe wykorzenianie naszej wiary, tego, co stanowi naszą siłę i moc. Należy więc czytać prasę katolicką, w której nie ma podstępu ani kłamstwa. Trzeba sięgać po media, które budują polską rzeczywistość i są prawdziwie patriotyczne. Polacy winni być tu solidarni i pamiętać, że mamy wiele do stracenia, fundując sobie zachodnie bezbożne myślenie. A dziennikarze powinni pozostać prawi i wierni temu, z czego wyrośli.


Street Surfing Hulajnoga Fizz Booster, zielona sklep online | vidaXL.pl\nHulajnoga Fizz Booster marki Street Surfing ma prosty mechanizm składania, dzięki czemu jest świetnym pojazdem wielofunkcyjnym.\nMaksymalne obciążenie hulajnogi wynosi 50 kg. Rączki są wykonane z wygodnej, miękkiej pianki, a kierownica ma regulowaną wysokość. Pojazd ten posiada kółka z łożyskami ABEC5 o średnicy 125 mm oraz hamulec na tylnym kole.\nDzięki taśmie antypoślizgowej na decku, ozdobionej grafiką Twoja hulajnoga zrobi wrażenie na wszystkich kumplach!\nMateriał decka (platformy): aluminium\nWymiary: 34,5 x 9,4 cm (dł. x szer.)\nKółka z łożyskami ABEC 5\nPlatforma (deck) z gripem z grafiką\nZ hamulcem spiralnym na tylnym kole


Lofoty, skandynawska tundra, szkockie wrzosowiska, irlandzkie klify, wybrzeża Morza Czarnego, syberyjski bezkres, lasy Rumunii, dzikie Bieszczady i malownicze Karkonosze – o tych i wielu innych marzy mi się od czasu do czasu. Tymczasem żyję na co dzień w małej, cichej, zwyczajnej osadzie leśnej na północnym zachodzie Polski. I wiecie co? Któregoś ranka wstałam (jak co dzień), otworzyłam furtkę i stwierdziłam, że nie ma co czekać z podróżami na bogatsze lata – trzeba korzystać z tego, co się ma. I poszliśmy z Wedlem na spacer. Chodzimy codziennie po kilka razy, dla urozmaicenia różnymi trasami – w każdy dzień tygodnia inną. Tym razem jednak nasz spacer wyglądał zupełnie inaczej. Wzięłam aparat i wyobraziłam sobie, że jestem na wczasach – odkrywałam te tereny na nowo okiem włóczykija.\nŻołędowo – w małej osadzie wielka historia\nJadąc drogą nr 175, między Drawskiem Pomorskim a Kaliszem Pomorskim, zmierzając w kierunku Szczecina, Kołobrzegu, Szczecinka lub Poznania i jeszcze dalej, mijasz różne krajobrazy. Na ich podziwianie od czasu do czasu znajdziesz czas. A czy zastanawiałeś się kiedyś, co jest w głębi? Co by było, gdybyś zjechał z drogi i pozwolił się wciągnąć lasom Pojezierza Drawskiego? Jest jedno takie niepozorne miejsce, w którym nie znajdziesz hotelu, agroturystyki ani nawet żadnego sklepu. To jest miejsce, gdzie żyją leśni ludzie w leśnym krajobrazie pełnym spadających z drzew żołędzi. To nie jest cel podróży sam w sobie, tu nie ma początku ani końca. To jest po prostu po drodze…\nŻołędowo, bo tak się zowie, to niewielka osada leśna, licząca około 60 mieszkańców, która oddalona jest od drogi nr 175 o około 2 km. Tu ledwie dochodzi szum współczesności; gwieździste niebo otula nocami połacie lasu do snu, a z rana mieszkańców budzą chóry radosnych ptaków i pianie koguta. Czas płynie tu inaczej, każdy zegarek chodzi w swoim tempie i tylko Matka Natura wie, który wskazuje właściwą godzinę.\nDziś Żołędowo to wioseczka ludzi trudniących się przede wszystkim pracą w lesie, żywiących się darami Natury i podporządkowujących się jej prawom. Tu na wiele rzeczy macha się ręką. Droga zasypana śniegiem? Trudno. Brak prądu? Są świeczki. Brak wody? Jest jezioro…\nPrzechadzając się tędy, zagubiony wędrowiec z rzadka napotyka na swej drodze świadectwo przeszłości – mijającego czasu. Ta mała osada leśna ma bowiem całkiem bogatą historię pełną legend, z których część zaginęła w chaosie dawnych lat.\nMiejscowość owa istnieje prawdopodobnie od połowy XVII wieku, kiedy to założona została przez ród Goltzów. Według niektórych badaczy historia Żołędowa (niem. Mittelfelde) sięga jednak znacznie dalej, bo aż do wieku XIV! Zgodnie z bardziej wiarygodnymi danymi, Goltzowie panowali we wsi do roku 1810, kiedy to władanie odebrał im ród von Brockhausen. Za jego czasów powstał tu piękny pałac, który został spalony prze Armię Czerwoną w 1945 r. Z zabytków pozostał jednak dom czterorodzinny, wybudowany przez światowej sławy architekta, Waltera Gropiusa w 1907 r. O dawnej świetności wsi świadczą ruiny kościoła (dosłownie kilkadziesiąt cegieł na jednym z pagórków), pozostałości cmentarza niemieckiego, pojedyncze fragmenty fundamentów pałacu oraz część ściany stajni. Wszystko to gęsto obrośnięte roślinnością, której część pamięta zapewne czasy, kiedy Żołędowo nosiło jeszcze nazwę Mittelfelde.\nNa terenie dawnej posiadłości rodu von Brockhausen znajduje się obecnie zabytkowy park, założony jeszcze przez niemiecką rodzinę, a obecnie będący pod opieką Nadleśnictwa Drawsko, które wytyczyło tu atrakcyjną ścieżkę przyrodniczą. To teren pełen wiekowych drzew, m.in. lip szerokolistnych o obwodzie nawet ponad 500 cm oraz dębów, wśród których najokazalszy szczyci się obwodem 700 cm, daglezji, jesionów, cisów, olch, modrzewi i świerków.\nZielona kraina leśnych ludzi\nŻołędowo znajduje się na trasie pomarańczowego szlaku rowerowego, ciągnącego się w sumie przez niecałe 50 km po lasach, malowniczych miejscowościach i nad jeziorami Pojezierza Drawskiego. Można więc rowerem, można i na pieszo, wraz z psem. To świetny pomysł na kilkugodzinną przerwę w podróży, ale i ciekawy punkt w planach zwiedzania drawskiej krainy jezior.\nUrok Żołędowa najlepiej oddadzą zdjęcia. Część z nich przedstawia zabytkowy park wraz z ruinami stajni, część to po prostu fotografie okolicznych lasów i łąk pełnych cichych szeptów listowia i szumu tańczących na wietrze traw. Obok przepływa także Drawa – jedna z piękniejszych polskich rzek, odważnie naśladująca nieprzewidywalne górskie potoki, a czasem leniwa jak Wisła wpływająca do Bałtyku. Są też liczne jeziora, wśród których króluje Lubie, choć wiele innych, mniejszych nie ustępuje mu urokiem. A to wszystko w świecie pełnym spokoju, dzikiej harmonii, nietkniętym zębem dzisiejszego pędu za rozwojem. Tu czas stoi w miejscu i wchłania każdego, kto odważy się wejść, na zawsze pozostawiając w nim tęsknotę za lasem…


prywatny mikrokosmos: Szafa\nFaktycznie piękna i niech taka zostanie\nNiestety ja z Bielska więc nie pomogę ale kibicuje jak najbardziej\n20 marca 2009 12:45\nMoi rodzice odnawiali starą szafę, lustro w formie toaletki i bieliźniarkę po babci kilka lat temu. Były jednak w trochę lepszym stanie niż Twoje cudo. Za całość zapłacili ok. 3 tys. Było to bardzo dużo jak na owe czasy, ale warto było. I co ważne meble pozbyły się tego charakterystycznego "aromatu" naftaliny. Pozdrawiam serdecznie i życzę sukcesu w odrestaurowaniu szafy!\nZnam, kochana, ale muszę znaleźć namiary na niego.\n20 marca 2009 15:33\nO, niezły kawał mebla :)\nRatuj go, oczywiście...\n20 marca 2009 16:42\nPiękna szafa... mam nadzieję,że znajdziesz kogoś kto ją odświezy profesjonalnie,ja niestety nie pomogę w tym temacie,ale bardzo jestem ciekawa efektu "po".\nSzafa ładna i pewnie warta odratowania, niestety nie mam pojęcia jaka może być cena odrestaurowania takiego mebla, bądź co bądź nie małego:)\nW sprawie renowacji też nie pomogę, bo mieszkam daleko od Ciebie:)\nMam taką cichą nadzieję,że kiedyś pokażesz nam jej drugie życie!\n20 marca 2009 19:13\nSzafę warto ratować bo piękna!\n21 marca 2009 09:02\nBoska szafa:) Renowacji jej zafundowałabym jak najmniej, tyle tylko, żeby stała stabilnie. Ten ząb czasu na niej jest uroczy.\n23 marca 2009 09:38\nSzafa jest piękna , jestem podobnego zdania co Olla , naprawić co konieczne i porządnie wyczyścić .Zapewne będzie się pięknie prezentować w domku.\nPodobnie jak poprzedniczki uwazam, ze szafa jest piekna. Ja rowniez nie zmieniam "wiekowych" rzeczy tylko staram sie zachowac ich pierwotny charakter.\n23 marca 2009 19:08\nI ja się dopisuję do apelu o niemasakrowanie szafy renowacją:)) , a i portfela przy okazji:] W sklepach typu Praktiker czy coś jest mnóstwo środków do renowacji starych mebli, fachowy pan pomógłby na pewno wybrać coś, czego będziesz mogła użyć bez obaw sama. Też jestem zdania że ustabilnić ją i do domku! Powytruwać robale można jeszcze na przykład.\n10 kwietnia 2009 00:44\n1 grudnia 2009 12:48


jabolowaballada: Ukraina - Donbas część 3 - Okolice Swiatogorska i Ługańska (2011)\nUkraina - Donbas część 3 - Okolice Swiatogorska i Ługańska (2011)\nJedziemy elektryczka na Izjum. W Gorłowce pusto, dopiero w Nikitowce przybywa pasazerów i handlarzy. Wreszcie są pierozki- i to jeszcze jaki wybór: z kartoszka, z kapusta, z mięsem i z dynia. Z dynia jemy po raz pierwszy i zdecydowanie są najlepsze! Ciekawy jest dziadek handlujacy tajemniczymi ziolami z Abchazji. Ziola są popakowane we większe i mniejsze woreczki, koloru od jasnej zieleni, przez brąz, szarość az do czerni (nie wiem jakie ziola przypominają pokruszony węgiel drzewny). Ceny tez zróznicowane, wahaja się kilku hrywien do kilkudziesieciu. Zainteresowanie ziolami jest spore, zwłaszcza przyciagaja wzrok miejscowych woreczki zwane „rabaj”. Ktos obok sprzedaje ksiazki o medycynie ludowej, hydroterpii czy wspomnienia zakonnika, który zyl 116 lat. Sprzedawca najbardziej poleca ksiazke „Rozumna milosc”- czyli „poradnik dla waszych dzieci i wnukow, które jeszcze nie wyszly za mąż” Roznosi się zapach ryb: wędzonych, suszonych , rozwieszonych na drucianym kółeczku albo swiezych, prosto z wiaderka. Jest tez chlopak z harmoszką, który dwa razy odwiedza nasz wagon. Przygodzi tez facet ze sporym magnetofonem, włącza muzyke i zaczyna do niej spiewac. Pyta nas pozniej czy się nam podobala piosenka. Nie wiem co odpowiedziec bo ¾ slow nie zrozumialam, więc mowie, ze podobala nam się melodia. Facet opowiada , ze ow przeboj ułożyl jego kolega z Nowego Jorku, ale nie trafila jeszcze do lokalnego radia bo tam mafia siedzi i nie dopuszcza prawdziwych artystow. Ale jest przekonany , ze piosenka zrobi kariere i pozna ją caly swiat. Co dziwne jak na elektriczkowego grajka- facet nie chce od nikogo pieniedzy- jego spiew ma na celu jedynie „promocje tego przeboju”. Po skonczonym wystepie wdaje się tez z nami w dluzsza rozmowe. Cieszy się naszym widokiem, mowi, ze bardzo lubi Polaków. Mial nawet kiedys dziewczyne z Polski. Mimo, ze minelo już sporo lat nadal za nia teskni i żałuje, ze tak potoczyl się los. Atmosfera w elektriczce jest na tyle wciagajaca, ze prawie wogole nie mam czasu patrzec za okno. A również jest na co. Mijamy szyby kopalni soli, zarówno działajace jak i opuszczone. W koncu bardzo niedaleko stad jest Soliedar, ponoc to taka ukrainska Wieliczka, ale niestety brakuje czasu by się tam wybrac. Jedziemy tez przez przepastne (jak na Ukraine ;) ) lasy sosnowe. Kręci się w nich sporo ludzi z siatkami, koszykami- wygląda to na grzybobranie. Koszyki jednak zawieraja bardzo mało grzybów, częsciej wystaje z nich szyjka jakiejs butelki, serwetka lub bochenek chleba. Albo grzyby nie obrodzily w tym roku albo „ukrainskie grzybobranie”ma cos wspolnego z „rosyjskim polowaniem” ;-) Od czasu do czasu las się przerzedza, pojawiaja się malenkie wioski, czasem wrecz osady po kilka chałup zgromadzone przy jakiejs stacyjce czy nastawni. W lasy odchodza piaszczyste drogi, gdzie samochody grzęzna po osie. Widoki miejscami bardziej przypominają Polesie niż Donbas. W Swiatogorsku nie wiedziec czemu biora nas za Anglików i nie chca wpuscic do marszrutki, ze niby „plecaki za duze” i doradzaja taksówke do miasta. Gdy mowimy, ze my z Polski, to wpuszczaja nas od razu, nawet pomagaja wnieśc plecaki, bo „my sasiedzi” i„my Euro razem robimy” Nocujemy w domku-baraczku u babuszki. Możemy zostać tylko na dwie noce bo "potem bedzie wesele".\nOprowadza nas po pokoju, tu talerze, tu łyzki. Prezentuje tez mały stakańczyk wymownie patrząc na toperza i szepcząc mi na ucho „zeby mużyk czul się tu jak w domu” ;)\nBabuszka martwi się, ze może być nam zimno. Pokazuje jak włączyc kaloryfer, przynosi puchową kołdre. Ma tez kilka porad dodatkowych jak się rozgrzewać gdy inne sposoby zawiodą ;-) Ruszamy ochoczo w stronę „gór”, pamietając z wielu relacji opisy licznych atrakcji czekajacych tu na turyste. Zastanawiamy się czy dwa dni nam starczą aby to wszystko zwiedzic? A może trzeba będzie zostać dłuzej. Przechodzimy przez rzekę Doniec, znad której ladnie widac tutejszą skalną ławrę.\nNa kompleks składa się chyba dwie albo trzy cerkwie, zabudowania klasztorne oraz kilkaset metrów podziemnych korytarzy, które można zwiedzac tylko ze zorganizowaną wycieczką i chyba nie codziennie. Latem rzeka Doniec jest miejscem kąpielowym dla okolicznych mieszkanców i ponoc tłumnie przybywających tu turystów z całego Donbasu. Jednak nie wolno się kąpac w rzece naprzeciwko cerkwi- o czym przypominją liczne tabliczki straszace mandatami ;)\nI tym samym w dwie albo trzy godziny zwiedzilismy wszystkie polecane turystom atrakcje Swiatogorska ;-) Przeszlismy spory kawałek tutejszych górek, była ławra, Artiom, pomniki, drewniana cerkiewka, „dąb Kamyszewa”, most na rzece, park, widok na miasto ze skałek.. Jakos to wszystko zgromadzone było na strasznie małej przestrzeni...eeeeee, to co my będziemy robic jutro?? Wieczorem idziemy do cerkwi, mimo długich, szerokich spodni karzą owinąc mi się jakąś szmatą. Jaki w tym jest cel?\nKobiety w spódnicach nawet przed kolano mogą wchodzic bez szmaty... Zawsze w takich momentach przypomina mi się kolezanka, której nie chcieli wpuscic do jakiegos monastyru „bo nie ma przykrytej glowy”. Sprytna kumpela zdjęła z siebie koszulkę, zawiązała na glowie i poszła dalej zwiedzac w staniku. Strażnik z wrażenia zakrztusił się, osłupiał i zaniemówił, a gdy odzyskał mowe to my zapewne byłysmy już daleko ;-) W cerkwi trafiamy nie na msze tylko na jakieś „odczyty”, więc siedzimy, siedzimy i czekamy az w koncu zaczną spiewac. Atmosfera ogolnie bardzo klimatyczna, pełgaja swiece oswietlając migoczącym swiatłem powazne twarze świętych, w powietrzu unosi się zapach kadzidełek, co chwile przemknie jakiś przystojny zakonnik. ( z tego co slyszalam prawosławni mnisi i księża maja nakaz zapuszczania włosów i brody- więc prawie kazdy się ładnie prezentuje :-) ) Czasem przewinie sie osoba porządkująca swieczki, albo musimy sie przesiąść w inne miejsce bo następuje "czas okadzania"- brodaty pop przechadza sie z buchająca wonnymi dymami lampka na długich łancuchach. Dwie rzeczy z „cerkiewnego zycia” robia na nas wrażenie. Co chwile chodzi zakonnik i myje obślinione obrazy. Jest tu zwyczaj aby po skonczonej modlitwie pocałowac obraz- w porzadku, ale dlaczego od razu tak żeby po nim spływało? Gdyby nie zamontowane szklane szybki to by chyba już dawno wierni zjedli farbę... Drugim ciekawym obrazkiem są babuszki. Przychodzą nieraz z laseczka, noga za nogą, siadają na ławkach z widocznym trudem. A chwile pózniej kłaniają się przed ikonami do ziemi, dotykając ręką podlogi, bez zginania nóg. Potrafia zrobic raz po raz kilkanascie takich skłonów. Kolejnego dnia łazimy troche wśród pensjonatów, których jest sporo a powstaje jeszcze więcej. Na slupach reklamują się dwu i trzytygodniowe turnusy wakacyjne. Co można tu robic przez 3 tygodnie??? Odwiedzamy polecane wszedzie „Bezdenne jezioro”. Mamy szczescie, ze jest po sezonie bo latem samo podejscie do tego „cuda” jest platne, wisi tez cennik korzystania z wiat, palenia ogniska itp. Samo jeziorko przypomina najmniejsze z bytomskich stawow w miechowickim lesie w czasie niskiego stanu wody ;)\nIde sprawdzic czy otwarta jest miła na oko knajpka. Niestety wisi kłódka. Gdy wracam dwóch brodatych długowłosych gości gada z toperzem. Zagadali go biorąc za „swojego” :-) Nasi nowi znajomi to Siergiej – batiuszka cerkiewny z Charkowa oraz jego pomocnik Wiktor.\nJest z nimi jeszcze Pasza, również cerkiewny pomocnik, który czyta świete ksiegi. Pasza obecnie czeka w aucie i jest w najmniej imprezowym nastroju , gdyż losowanie wybralo go kierowcą ;) Cała trójka przyjechała do Swiatogorska niebieskim żiguli aby pomodlic się w skalnej ławrze. Dowiadujemy się, ze w monastyrze można spac za darmo dwie noce. Jest tam noclegownia, w salach wieloosobowych, osobno mężczyzni, osobno kobiety. Jest tez mozliwosc otrzymania darmowego posilku po mszy. Kurcze, to jednak dobrze zrozumiałam babke z hoteliku w Gorłowce. Mówila mi, ze „w Swiatogorsku można nocowac za darmo ale tylko 2 dni”. Wydało mi się to tak nieprawdopodobne , ze uznałam, ze źle zrozumiałam albo babka mnie wkręca. Nasi nowi znajomi również chcieli tam zanocowac, ale ich nie wpuścili bo byli za bardzo pijani ;) Ostatecznie spali w samochodzie. Dziś rozpoczęli dzien od mszy w ławrze a potem nastał czas kąpieli w chlodnych nurtach rzeki Doniec. Kapali się ponoc pod samym monastyrem. Twierdzą, ze zimna woda im nie straszna. Kąpią się nawet zima w przeręblach. Jednak po dzisiejszej kapieli musieli się rozgrzac wódeczka aby nie dopuscic do ciala chorób i zlych duchów. Gdy ich spotykamy właśnie wracaja do auta. Rozmowa troche niebezpiecznie schodzi na temat wiary. Początkowo biora nas za prawosławnych, pewnie przez mój krzyżyk z Kercza, który niezmiernie im się podoba. Siergiej nawet pokazuje swój krzyżyk i chce się zamienic, ale mi mój tez się bardziej podoba :-) Próbujemy prostować, ze u nas prawoslawie nierozpowszechnione, więc my nie mamy z nim nic wspólnego, tzn bardzo lubimy chodzic do cerkwi bo pieknie spiewają. A wogóle to Bóg jest jeden i sztuczny jest podział na jakieś religijne odłamy. Chyba się z nami nie zgadzaja i zmieniaja temat. O podrózach się zaraz lepiej gada! Na przykład o Krymie. Naszym „mnichom” najbardziej się udał Sudak. Siergiej prawie sciaga gacie, aby nam zaprezentowac swoja piękna tegoroczna, krymska opalenizne :-) Jako, ze dobrze się rozmawia idziemy do zaparkowanego auta gdzie czeka Pasza. Wiktor biegnie do sklepu po flaszke. Siergiej probuje nas przekonac, zeby pojechac ją wypic gdzies w lesie, bo „na parkingu tak nieprzytulnie”. My protestujemy, bo na taka impreze to by trzeba kupic 3 flaszki i impreza by się przed switem nie skonczyla ;) Poza tym co z biednym Paszą, który jest kierowca? Ostatecznie zostajemy na parkingu. Siergiej zapoznaje nas z różnymi zasadami wiary np. o koniecznosci powtrzymywania się od kontaktów „damsko-męskich” w piątki (post z racji smierci Chrystusa), środy (zdrada Judasza) oraz w niedziele przed mszą. Mówie, ze teraz wreszcie rozumiem, czemu niektórzy chodzą na mszę o 6 rano. Nigdy nie moglam pojac jak można w wolny dzien się tak o świcie zrywac. Widac u nas na osiedlu dużo poboznych ludzi mieszka ;) Naszym „mnichom” niezmiernie się podoba przytoczony przeze mnie przykład. Siergiej przykrywa nas kocem, bo dzisiejszy wieczór chłodny. Najpierw dokladnie obwąchuje koc czy na pewno jest czysty (cała noc mam wrazenie, ze mnie jednak cos oblazlo z tego koca ;) )\nA potem nam puszcza z komórki cerkiewne śpiewy. Opowiadaja tez o swoich rodzinach. Siergiej ma fajna żonę i dwie córeczki,ale marzy o chłopcu. Mówi, ze będzie próbował dalej to może w końcu „Bóg się zlituje nad wiernym sługą” i da mu syna. Wiktor ma mniej szczescia w życiu. Rozszedł się z żona, która utrudnia mu kontakt z dziecmi. Szuka więc nowej dziewczyny już od paru lat, ale twierdzi, ze widac ma za duze wymagania jak na ukrainskie warunki. Chce, zeby dziewczyna była wierząca, znala dobrze Pismo św ,lubila stare samochody, podróże, imprezy i noclegi w polowych warunkach. Większosc kobiet jakie poznał to tylko za pieniedzmi patrzyly: nowy dom, samochód, modne ciuchy, drogie kosmetyki.. Sprawy duchowe ich nie interesowały Toperz dowiaduje się od Paszy kilku ciekawych rzeczy :-) Jedna z nich jest rozwiazanie zagadki piekła. Ponoc rosyjscy naukowcy robili kiedys głęboki odwiert wgłąb ziemi. Przy tej okazji wpuscili w dól odwiertu sonde, która zarejestrowala dwie minuty ludzkich głosów. Były to głosy dusz potępionych! Jak na razie Rosjanie jako jedyni maja niezbity dowód na istnienie piekła ;) Pasza przedstawia toperzowi również szanse na „posade anioła”. Jak wiadomo aniołów była okreslona ilosc, ale niektóre się zbuntowały i zostaly strącone do piekla jako diabły. Więc tym samym zostały wolne miejsca do wziecia, które mogą zapełnic ludzie o ile beda się za zycia dobrze prowadzic. Pewnie niejeden bardzo chetnie by przyholubił ciepłą posadke anioła :-) Siergiej chce koniecznie nauczyc toperza „odpoczynku po rosyjsku”- ogolnie to sprowadza się do tego , ze trzeba więcej i szybciej pić ;) W naszym przypadku jest to koniak czterogwiazkowy zakupiony przez Wiktora. Kosztowal chyba tyle co 4 inne dobre flaszki, ale chłopaki twierdza, ze „gości trzeba dobrze przyjąc”. Pijemy z czerwonego plastikowego kubeczka z uszkiem. Zakąszamy chlebem, kiełbasa, pasztetem, wędzonym serem i nie wiedziec czemu cytryną, która Wiktor prawie wpycha nam do buzi. Przewinąl się tez jakiś arbuz, ale ja go nie jadłam Zostaję tez namaszczona świętym olejkiem z Jeruzalem o miłym zapachu starego drewna. Wiktor smaruje mi nim skronie, nos i czoło. Olejek ma mnie ochronic przed chorobą i złymi mocami. W buteleczce zostało już mało, więc Wiktor wpada na pomysl by w pobliskim sklepie kupic olej rzepakowy, wlać do niego kroplę tego „świetego” i zebym tym wynalazkiem natarła calego toperza.. Jakos zaraz rozmowa schodzi jednak na inne tory i zakup oleju nie dochodzi do skutku. Wiktor jest Słowakiem z Użgorodu. I podobnie jak my nie darzy sympatią zakarpackich Cyganów z taboru w Wielkim Bereznym ;) Parę razy się z nimi „zapoznał” za czasów szkolnych lat. Żali się tez na charkowskich chuliganów- dwa tygodnie temu napadli go wieczorem na ulicy i podpalili zapalniczka brodę... A miał już ponoc prawie do pasa.. Nasi „mnisi” zaczepiaja również roznych miejscowych przechodniów mówiac, ze do Swiatogorska przyjechali turysci z Polski , ale jakos nikt nie chce się przyłaczyc do biesiady. Ostatecznie widzimy, ze Pasza chce już wracac. Mówi, ze jest coraz bardziej zmęczony, przed nimi długa droga do Charkowa a nie chce usnąc za kierownica.. Żegnamy się więc, wymieniając numery telefonów i maile. Niebieska łada odjeżdza gdzies w ciemną dal a my układamy się do snu, bo jutro znów trzeba wstac jakos o swicie. Ze Swiatogorska mamy autobus do Słowiańska..W Słowiańsku na dworcu autobusowym panuje burdel totalny. Nikt nic nie wie. Według naściennego rozkladu jada tylko dwa poranne bezposrednie autobusy do Ługańska. Ide do informacji, która jest za pancerna szybą, bez wyciętej dziury czy głosniczka , do którego można mówic. Oczywiscie babka nie rozumiem przez szybe co do niej mówie. Piszę więc na kartce „Ługańsk, autobus, po 12:00” i przytykam do szyby. Babka mowi, ze ona o Ługańsku nic nie wie i stad tam żadne autobusy na pewno nie jezdza.. Jak nie jezdza skoro dwa wiszą w rozkladzie!!! Babka się denerwuje, ze skoro ja lepiej wiem , ze jezdza- to po co ją glupio pytam. Jakiś facet siedzący obok chce być milszy. Wyciąga mape i wodzi po niej palcem w poszukiwaniu Ługańska. Czy oni są jakimis debilami? Albo jaja sobie ze mnie robią? Nie pytam się o jakas wieś! To jest wojewódzkie miasto! Stolica sąsiedniego województwa! Po chwili uradowany facet podchodzi i pokazuje mi na mapie, ze znalazl Ługańsk.. No super... Ale ja przyszlam się zapytac jak tam dojechac.. Facet się zasępia, drapie za uchem, wpatruje w mape.. Po chwili radosnie oznajmia, ze pewnie się da przez Donieck i tam nam na pewno cos doradzą. Jasne, przez Kijow pewnie tez się da.. Pytam w kasie czy można dojechac do Ługańska z jakąś przesiadka.. Podsuwam mapę.. Mila nawet babka z rozbrajającym usmiechem oznajmia, ze ona jest tylko kasjerką i na geografii się kompletnie nie zna.. Pytam zatem czy jakikolwiek autobus będzie dziś jechał przez Debalcewo. Babka wpisuje po literce w komputer z mojej mapy. Komputer wyswietla „błąd”.. Takie miasto nie istnieje.. Tak.... Mam ukrainski atlas a oni tu pewnie maja komputery ustawione na język rosyjski. Pewnie jedna literka w nazwie miejscowosci się rózni. Kolejka do kasy chce mnie już zlinczowac ;) Jedynie babka opiekujaca się kibelkiem jest chetna do pomocy. Wymienia mi z dumą płynnie wszystkie przystanki pośrednie trasy Mariupol- Donieck, bo tylko ta trasa czasami jezdzi.. O Ługańsku oczywiscie slyszała bo...tu ścisza głos i rozgląda się wkoło.. bo jej syn kibicuje Zarii Ługańsk. Do kibelka tez nie mogę się dostac. Ktos chyba się zabarykadował w srodku i zasnął. Mija 15 min. Babka dobija się, ale bezskutecznie. Mówi, ze musi wezwać pomoc do wyważenia drzwi, a tymczasem daje mi klucz do służbowego przybytku na piętrze. Dobrze, ze mam górskie buty. Całe pietro dworca jest zalane, stoi woda po kostki. Nie wiem czy jakas rura wywaliła czy dach przecieka. Sądząc po zapachu wody na pewno przecieka kibel.. Długo studiujac mape i ścienny rozkład decydujemy się jechac do Jenakijewa. Zawsze to trochę w interesujaca nas stronę. A i miasto ciekawe więc nie będzie nieszczescia jak tam utkniemy. Autobus ma na szybie tabliczke, ze jedzie przez Debalcewo. No to się udalo. W Debalcewie sprawnie przesiadamy się na autobus do Ługańska. W Ługańsku dworzec autobusowy oczywiscie leży daleko od kolejowego. Jedziemy na kolejowy marszrutką z kierowcą o 10 rękach. Jednoczesnie prowadzi auto, pali papierosa, pisze smsy, wybiera muzykę , liczy pieniądze i żywo gestykuluje rozmawiajac z kolegą. Aby pokazać oburącz jakie cos było duże, odklada telefon, a peta wciska w kącik ust. Prędkość na liczniku rzadko spada poniżej 60 km/h Nocujemy w dworcowych „komnatach oddycha” na siódmym pietrze wieżowca o dwóch windach. Jedna jeździ na trasie 1-6, a druga 6-8. Schody są zamkniete na klucz. Wszystko po to aby musiec się przewinąc przez szóste pietro gdzie jest recepcja.\nZwraca uwage tutejszy, uniwersalny kibelek. Kształt kibelkowej muszli wiele razy staje się tematem dyskusji. Czy lepsza jest klasyczna „europejska” muszla do siedzenia, czy może kibel typu „narciarz” tez ma swoje zalety? Ja osobiscie w toaletach publicznych wole rozwiazanie typu „dziura w ziemi” bo uwazam je za wygodniejsze i bardziej higieniczne. Niektorzy nasi rodacy umieraja prawie z rozpaczy jak muszą ze wschodniego kibelka skorzystac. Slyszalam nawet barwna historie o grupie, która wynajęła taksówke we Lwowie z prośba „proszę nas zawieźć do normalnego kibla, cena nie gra roli”. A w Ługańsku znaleźć mozna kompromis- „dla kazdego coś miłego” :-)\nZwraca naszą uwagę jeden pomnik- kobieta w podartym ubraniu i twarzy pełnej emocji biegnie przed siebie. Za nią zwartym szeregiem podążają żołnierze Armii Czerwonej. Wiele razy słyszałam z opowieści o wojnie, ze jak szły rosyjskie wojska w stronę wsi, to baby nawiewały gdzie popadnie, w panice chowały się po piwnicach czy beczkach na kapuste, bo ponoć żołnierze tej formacji znani byli z „duzej wrażliwości na niewieście wdzięki” więc nawet małym dziewczynkom czy staruszkom nie przepuscili.(ciekawe czy owce tez nawiewały? ;) ) Czy właśnie to autor pomnika chciał wyrazić? ;)\nW mieście prawie na każdym słupie, bloku wiszą stadami megafony. Część wyglada nawet na nowe i używane. Nie wiem czy czasem muzyczkę puszczają czy jaką agitacje przeprowadzają ale ich ilosć jest wręcz przytłaczająca. „Uszami wyobrazni” wręcz slyszę płynąca z nich melodie „Międzynarodówki” albo nawoływanie do kolejnego czynu społecznego ;)\nNa pomnikach nie brak również amatorek innych zdjęć. Odpowiednio ubranych, umalowanych , w ponętnych pozach. Nie wiemy czy zdjęcia trafią na portale społecznosciowe czy do CV w poszukiwaniu odpowiedniej pracy ;)\nPrzemierzamy tez bazar, w którego koncowej części sprzedają zwierzeta. Psy z kuferków wyglądaja zupelnie jak sztuczne. Można kupic kota z klatki, acz identycznego można sobie złapac za darmo na kazdym osiedlu.. Przygladamy się futrzakom, a tu nagle w tle przez skwerek przebiega w galopie dziewczyna na koniu. Tak nagle, w srodku miasta... Totalnie surrealistyczna scena.. Odwiedzamy także ciekawą dzielnice zwana Ostra Mogiła. Robi wrazenie dawnej wojskowej jednostki, gdzie były lotnicze szkoly, uczelnie, koszary. Część popadła w ruinę, część jakby działala lub pelni dziś inne funkcje np. zwyklego cywilnego osiedla... Jest tu chyba jakiś koci raj, bo pluszaki są wszedzie! Piekne, dorodne, odpasione, kolorowo umaszczone i puszyte, niektore wyglądajace wręcz jak poduszki.\nCzęsto na ławeczce przysiądzie babcia, weźmie mruczącego kota na kolana, podrapie za uchem. Okienka piwniczne są wszędzie pootwierane, a nawet jak zabezpieczone krata czy dyktą to zawsze jest małe wejście dla kota. Zwraca uwagę „kot-menel”. Odpowiednia mina i spojrzenie. Wokół rozrzucone pety. Kicia na nas patrzy i mruczy, jakby chciala powiedziec: „albo dajecie na flaszke albo wpier***”\nZawsze jak odbieram klucz do komnat to w pokoju-recepcji trwa uczta, rozesmiane babki siedzą przy stole i się odżywiają. Pachną parówki, ziemniaczki, surówki. Zapach apetycznej stołóki niesie się po korytarzach. Kolejnego dnia odwiedzamy stadion Zarii Ługańsk gdzie zakupujemy dla siebie i znajomych piłkarskie pamiatki. Na scianach zachowały się ciekawe mozaiki.\nRozochoceni znalezieniem ciekawego miejsca wyszukujemy na mapie drugi stadion. Może kupimy Grzesiowi drugi kufelek? Pytamy o niego miejscowych, ale tylko wzruszają ramionami lub kręcą glową. Nie znaja "drugiego stadionu" Faktycznie..Tam jednak są tylko dwa zapomniane boiska z pogiętymi bramkami ;)\nOdkrywamy, ze i tu mają „wiejskie tramwaje” a wśród malenkich domków buduje się imponujacych gabarytów cerkiew. Babka ze sklepiku z ikonami pyta mnie jak podoba mi się cerkiew. Mowie, ze bardzo ładna ale po co az taka ogromna ta budowla?. „Bo Bóg też jest taki wielki” - pada odpowiedź...\nA jutro zacznie się smutny czas powrotu.. Wiem, ze jezdza pociagi Ługańsk- Lwów. Ale naokoło i zakosami- zawsze ciekawiej!! CDN\nAutor: jabolowaballada o 04:03


Wiosenna wycieczka z przeszkodami (foto)\nautor: Andrzej Grajczyk\nTrochę słońca, trochę więcej na plusie sprzyjają pomysłom leśnego i wodnego, zwałkowego survivalu, a może bardziej turystyki niekonwencjonalnej. Dziewczęta z grupy młodzieżowej „Grajcyli skład” do takich wyzwań są zawsze pierwsze.\nTym razem ruszyliśmy w piękny rejon dzikiej „Wilżanki”. To leśna rzeczka mocno zawalona drzewami popodcinanymi przez bobry. Tu znaleźliśmy pierwsze oznaki wiosny. Wśród wszechobecnego brązu i szarości pojawiły się pierwsze, jasnozielone źdźbła tataraku, bazie mniejsze i większe oraz lekko rysujące się pączki na drzewach i krzewach liściastych.\nPo wodowaniu ponton, który do nowych nie należy, we trójkę ruszyliśmy pod prąd, pokonując (pod i nad) zwalone drzewa. Z pontonu schodziło powietrze, więc trzeba je było uzupełniać. Chlapaliśmy się też wodą, w środku było jej już sporo. Buty i spodnie są wilgotne, ale… co tam, będzie ognicho. W pobliżu słychać było stukającego dzięcioła i śpiew skowronka. Droczyliśmy się przy przeszkodach, wróżyliśmy, kto pierwszy wpadnie do wody.\nKolejne powalone drzewo, przez które przelewała się woda, próbowaliśmy pokonać kilkakrotnie, duży prąd i obciążenie nie ułatwiały sprawy. Jako największy balast musiałem opuścić jednostkę. Dziewczęta podały mi wiosło, którym dociągnąłem je do przeszkody. Ponton trafił na ostrą, ułamaną gałąź. Huk i bąble na wodzie. Dziura jak po torpedzie, ponton zaczął szybciutko nabierać wody. Na szczęście druga komora była pełna powietrza, co ułatwiło ewakuację na brzeg w miarę suchą nogą. Śmiechu gromada, dziewczęta każda jedną nogą wpadła do wody. Oczywiście wszystkiemu ja jestem winny, zebrałem nienajlepsze życzenia na dalszy ciąg naszej przygody. Wsiadłem zresztą na połówkę pontonu, demonstrując, jak sobie można w takiej sytuacji poradzić. Wyglądało to bardzo zabawnie, czemu wszyscy dali wyraz.\nWróciliśmy z prądem do punktu startu, gdzie z Dawidem szykowałem ognisko, dziewczęta zbierały drzewo, a pani Asia szykowała kiełbaski. Nad nami słychać było lecące gęsi i widać świecący już księżyc. Było super! Jedliśmy, śmialiśmy się i suszyliśmy przy ognisku, a w koło zaczęło robić się już całkiem ciemno. Zaczęliśmy zbierać się do powrotu. Rozważamy przyjazd w to miejsce z namiotami i całą, młodszą grupą…\nZUS: Przedsiębiorco, pamiętaj o złożeniu deklaracji rozliczeniowej\nTragiczne zdarzenie w centrum Wyszkowa. Między blokami wylądował helikopter LPR (FOTO)


Statut Fundacji * Fundacja im. Macieja Frankiewicza\nFundacja pod nazwą Fundacja imienia Macieja Frankiewicza zwana dalej „Fundacją”, ustanowiona przez Joannę Frankiewicz, Tomasza Kaysera i Ryszarda Grobelnego, zwanymi dalej „Fundatorami”, aktem notarialnym,\nza repertorium A nr 1.456/2015 sporządzonym w dniu 27 lutego 2015 r. przez Tomasza Antoniaka – notariusza z Kancelarii Notarialnej Tomasz Antoniak – notariusz & Marek Glanowski spółka cywilna w Poznaniu, przy ul. Św. Marcin 19/3, działa na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach oraz postanowień niniejszego Statutu.\n1. Celem Fundacji jest działalność społecznie użyteczna na rzecz propagowania zdrowego trybu życia, postaw prozdrowotnych oraz aktywnego spędzania czasu wolnego wśród dzieci\ni dorosłych, pogłębianie umiejętności ogólnorozwojowych, krzewienie sportowej rywalizacji jak również postaw patriotycznych w codziennym życiu.\nMajątek Fundacji stanowi fundusz założycielski w kwocie 2100, zł (słownie: dwa tysiące sto),\nz czego 1000 zł (słownie: tysiąc) przeznaczony jest na działalność gospodarczą, wniesiony przez Fundatorów oraz środki finansowe, nieruchomości, ruchomości i inne aktywa nabyte przez Fundację w toku jej działalności.\no przejęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza.\n1. Fundacja nie może udzielać pożyczek lub zabezpieczać zobowiązań majątkiem Fundacji\nw stosunku do jej członków, członków organów oraz osób, z którymi członkowie Fundacji, członkowie organów pozostają w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo są związani z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, zwanych dalej „osobami bliskimi”.\n8. Członkowie Rady mogą być jednocześnie członkami Kapituł przyznających nagrody\ni stypendia oraz członkami innych stałych i niestałych organów Rady.\n3. Zarząd Fundacji podejmuje decyzje na posiedzeniach, w formie uchwał – zwykłą większością głosów jego członków obecnych na posiedzeniu Zarządu.\n4. Zarząd co roku zobowiązany jest przedkładać Radzie Fundacji roczne sprawozdanie\n1. W przypadku Zarządu jednoosobowego oświadczenia woli w imieniu Fundacji składa Prezes Zarządu samodzielnie. Jeżeli Zarząd jest wieloosobowy, do składania oświadczeń\nw imieniu Fundacji wymagane jest współdziałanie dwóch członków Zarządu\n1. Fundacja prowadzi działalność gospodarczą na ogólnych zasadach, określonych\n2. Fundacja prowadzi działalność gospodarczą w rozmiarach służących\n4. Rokiem obrachunkowym jest rok kalendarzowy. Pierwszy rok obrotowy Fundacji\nkończy się dniem 31 grudnia 2015 r.\nZmian w niniejszym Statucie Fundacji dokonuje Rada Fundacji bezwzględną większością głosów, przy obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania.\nZmiany niniejszego Statutu nie mogą dotyczyć celów działania Fundacji.\n3. O likwidacji Fundacji Zarząd Fundacji zawiadamia Ministra właściwego\ndo spraw Sportu i Turystyki.\n4. Środki finansowe i majątek pozostałe po likwidacji Fundacji mogą zostać przeznaczone mocą uchwały Rady Fundacji na rzecz działających w Rzeczpospolitej Polskiej organizacji


Pytanie do Ministra Gowina PDO264 FO von Stefan Kosiewski ...\n« powiedział sprawca Kaczyński ...\nSprawa gen. Zagórskiego ... »\nPytanie do Ministra Gowina PDO264 FO von Stefan Kosiewski Czy 4 lata robienia za córkę to minimum etyczne dla Ministra RP\nBracia Kaczyńscy w Testamencie braci Świątkowskich. Dziedziczna władza antypolskich stalinistów... Bracia Kaczyńscy w Testamencie braci Świątkowskich. Dziedziczna władza antypolskich stalinistów nad Polakami. + nowy wątek Dodano: 2016-01-18… wio.waw.pl https://www.facebook.com/sowa.magazyn/posts/914942945226013\n3. W jakim stopniu czuje się pani Polką? (sama pani w wywiadzie określiła siebie jak "osobę międzynarodową", nie mieszkała pani w Polsce, a syna nie wychowała w duchu polskości, ba nawet po polsku nie umie mówić)\n10. Jaki jest pani stosunek do Kościoła rzymsko-katolickiego? Jest pani córką drugiej żony generała Andersa Ireny Anders, pierwsza też nazywała się Irena Anders i też generał miał z nią córke Marie, Czemu nie słyszymy nic o pierwszej rodzinie, mimo, że to ona jest z Polską związana, a to właśnie pani przejęła całą legende Władysława Andersa? Mówi pani, że pracowała dla ONZ, UNESCO, potem w jednej z największych firm naftowych na świecie, czy tak należy rozumieć pani deklaracje "osoba międzynarodowa", i czy czuje się pani bardziej lojalna wobec tych międyznarodowych firm i instytucji, czy też wobec Polski?\n~Amelia : A co robi córka generała i Ireny Polki- Anna Anders nr 1? Gdzie są dzieci z prawego łoża genAndersa???? Dlaczego obecna minister żona węgierskiego żyda - od niedawna zresztą używa nazwiska Anders - nie nauczyła syna języka polskiego? Dlaczego jej matka Irina, ukraińska szeptucha jak twierdzili żołnierze armii Andersa, popierała w wyborach prezydenckich Komoruskiego????????????? Dlaczego nosi imię pierwszej córki z właściwego małżeństwa czyli Anny Anders??? Jest wiele pytań do tej damulki - w co tak naprawdę gra? Ta nominacja bardzo mi się nie podoba i powinna zostać cofnięta. zwiń\n~starszy : Stanowiska rządowe od prezydenta po sołtysa na wsi powinni piastować ludzie wykształceni, przygotowani teoretycznie jak i praktycznie do zawodu. Im wyższa wiedza kandydata w swojej przyszłej profesji na stanowisku tym bardziej adekwatne i trafione podejmowanie decyzji. Jeżeli Pani ta spełnia ... rozwiń całość\n~antypolityk : Oj, czarno to widzę! "Bratanek" Sikorski i bojońskie sumy w biednym kraju wydawane na jego koryto najpierw w MON a później w MSZ. Przyd...c Millera i tuskowego towarzystwa Adaś Rapacki po girardowskim technikum, raczej poniżej średniej IQ z 10 tys emerytury i 14 tys. pensji na miesiąc bez mężnie osiągniętego wieku 50 lat. Naród frajerów jest pokorny. A historię od Dubna i Równego po stalinowskie więienia znam z autopsji mojej rodziny. Pewnie o takiej ta pani nie słyszała. Niestety nikt nas nie chciał wysłać do jukej, żebyśmy byli tak "pokrzywdzeni" jak Andersowie!!!\nAle "Gorzałeczka" to jedna z moich ulubionych biesiadnych piosenek, którą śpiewam. zwiń\nponiedziałek, 18 stycznia 2016, kultur\n@AndrzejDuda @AmbSzweWarszawa ...kilkunastoletnią. Na tych bunga-bunga u Berlusconiego, bywał premier Topolanek\n@AndrzejDuda @AmbSzweWarszawa ...kilkunastoletnią. Na tych bunga-bunga u Berlusconiego, bywał premier Topolanek https://t.co/kVH9iJUf57 — sowa (@sowa) 3\nAndrzej Duda pies na baby spadł na 4 łapy a kabała tylko z wystawianiem córki Julka Kornhausera na pośmiewisko\nAktualności Strona Komisji Bezstronnej ds. Ustalenia Przyczyny Zamachów udostępnił(a) Twój post . 4 marca Autostradą A 4 Andrzej Duda (44 l.) pędząc 180 km/h.\nMałgorzata Ewa Piszczek Na stronie Pana Marka Szafrańca nie potrafię napisać żadnego komentarza oraz nie potrafię wkleić tego linku: powodu cenzury. Małgorzat


Tylko konia żal - Wrocław - NaszeMiasto.pl\n(GŁOGÓW) Mężczyzna oskarżony o znęcanie się nad koniem, otrzymał karę roku pozbawienia wolności w zawieszeniu, a także dozór kuratora sądowego. Zapłaci również 200-złotową nawiązkę na rzecz towarzystwa opieki nad ...\n(GŁOGÓW) Mężczyzna oskarżony o znęcanie się nad koniem, otrzymał karę roku pozbawienia wolności w zawieszeniu, a także dozór kuratora sądowego. Zapłaci również 200-złotową nawiązkę na rzecz towarzystwa opieki nad zwierzętami w Polkowicach.\nMieszkaniec Kłębanowic w powiecie polkowickim, Janusz U. trzymał zwierzę w bardzo złych warunkach i zmuszał do pracy ponad siły. Koń nocował w pomieszczeniu, w którym się ledwo mieścił, był głodzony, w styczniu pasł się na polu. Pracował ciągnąc wóz załadowany złomem przez 15 kilometrów.\nW czasie jednego z takich kursów zwierzę przewróciło się na skrzyżowaniu w Polkowicach. Właściciel chciał zmusić go do wstania, bijąc łańcuchem. Wezwano policję; za pośrednictwem polkowickiego towarzystwa opieki nad zwierzętami sprawa trafiła do prokuratury


Urodzona w 1969 roku w Gdyni. Studia w Wyższej Szkole Sztuki Stosowanej w Poznaniu; dyplom w Pracowni Malarstwa na Tkaninie pod kierunkiem prof. Wojciecha Sadleya w 2006 roku.\nW 2010 roku obroniła doktorat z tkaniny unikatowej pod kierunkiem prof. Elżbiety Kędzi na ASP w Łodzi. Stypendystka Mixed Media Art Communications Festival i Aizu Art Festival w Mishima, Fukushima i Tokio (2010, Japonia). Zdobywczyni pierwszego miejsca w Konkursie na logo SAN (Społecznej Akademii Nauk) w 2012 roku. Laureatka wyróżnienia „Creative Space” na 6. Międzynarodowym Biennale Tkaniny NEW VISION „Od Lozanny do Pekinu” w Hanan Museum w Zhengzhou (Chiny, 2010). Była finalistką 40. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2011” w Galerii Bielskiej BWA.\nAutorka wielu wystaw i przedsięwzięć artystycznych, zajmuje się także działalnością kuratorską, jest pomysłodawczynią i dyrektorem programowym przedsięwzięcia pod nazwą „artIMPLANT społeczny”.\nOd kilku lat prowadzi intensywną działalność ekspozycyjną w kraju i za granicą (Meksyk, Chiny, Japonia, Tajwan, Włochy, Francja, Urugwaj). W 2013 roku została zaproszona do grona artystów reprezentujących Polskę, na 14. Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi. Od 2012 roku jest oficjalnym reprezentantem na Polskę World Textile Art z USA.\nZakwalifikowane do wystawy obrazy z cyklu „Nokturny” przedstawiają powietrznodymne konstelacje. Kierują naszą uwagę ku metafizycznym przeżyciom, otwierają na różne obszary stanów i skojarzeń. Powodem ich powstania była poniekąd sytuacja deprecjacji wartości malarskich, moda na wykorzystywanie druku fotograficznego w procesie malowania, co prowadzi do powstania bardzo złożonych w szczegółach, niemal hiperrealistycznych przedstawień. Uciekając w prostotę i autentyczność malarskiego gestu staram się przywrócić malarstwu wartość nadrzędną, tworząc w oderwaniu od fascynacji nowymi mediami.


Złota dekada ALUPROF | Rynek nieruchomości, inwestycje, nieruchomości komercyjne, nieruchomości inwestycyjne, kamienice, biura, apartamenty, rezydencje, mieszkania, domy, raporty, analizy, finanse, architektura - propertyjournal.pl\n27 lutego 2016 m.battek-michniak\nOstatnia dekada była dla ALUPROF okresem wielu dynamicznych zmian. Firma rozbudowała obydwa swoje zakłady: w Bielsku-Białej i w Opolu. Zrealizowane inwestycje zwiększyły powierzchnię magazynowo-logistyczną oraz unowocześniły park maszynowy przedsiębiorstwa. W 2015 roku ALUPROF S.A. osiągnął przychody ze sprzedaży na poziomie 853 mln zł. To aż 220% wzrostu w porównaniu z rokiem 2009.\nfot. Aluprof Bielsko -Biała\nPoprzedni wpisRenesans głównych ulic handlowych w EuropieNastępny wpisNowoczesne biura w Białymstoku


Archiwa: Finanse osobiste - Strona 6 z 21 - Ekonomia w DomuEkonomia w Domu | Page 6\nObecna sytuacja na rynkach finansowych i bardzo dynamiczne zmiany kursów walutowych sprawiły, że osoby zamierzające zaciągnąć kredyt hipoteczny skazane są niemal wyłącznie na kredyty złotówkowe. Kred...\nRaty kredytów zaciągniętych we frankach istotnie wzrosły, ale już niedługo możemy spodziewać się niewielkich spadków. W wyliczeń Expandera wynika, że w przypadku zobowiązania na kwotę 200 000 zł, uje...\nNa niekorzystne trendy demograficzne wpływu nie mamy, ale na wysokość przyszłej emerytury już tak. Dodatkowe zabezpieczenie przyszłości to już dziś de facto obowiązek każdego z nas. Demografia jest n...\nW dniu 20 stycznia 2015 r. w gmachu Ministerstwa Finansów odbyło się posiedzenie Komitetu Stabilności Finansowej (KSF). W spotkaniu uczestniczyli: • Mateusz Szczurek, Minister Finansów, Przewodnicząc...\nRozpoczął się sezon zimowych wyjazdów. Dzieci, które spędzą ferie na różnego rodzaju obozach i wycieczkach, zwykle dostają od rodziców trochę pieniędzy. Expander podpowiada, aby kwota kieszonkowego n...\nBlue Media podsumowała wyniki Systemu Płatności BlueCash (SPBC) za rok 2014 Polacy coraz częściej korzystają z przelewów natychmiastowych. W roku 2014 tylko za pośrednictwem najpopularniejszego w Pol...\nBabcia i dziadek to zazwyczaj najmilsi staruszkowie, o których ciepło wypowiadają się ich wnuki. Zawsze można liczyć na ich pomoc, również przy wzięciu pożyczki na telewizor czy abonamentu na telefon...\nMasz kredyt we frankach i boisz się o swoją przyszłość? Próbujesz znaleźć szybkie rozwiązanie, które mogłyby pomóc uwolnić się od finansowego zobowiązania? Doradcy finansowi podpowiadają: panika to d...\nZbliżające się Dni Babci i Dziadka skłaniają do refleksji nad sytuacją finansową polskich seniorów. Niestety ta nie ulega poprawie: polscy seniorzy zadłużają się coraz bardziej. Tylko w Grupie KRUK p...\nTrzeci poniedziałek stycznia określany jest jako najbardziej depresyjny dzień w roku. Termin ten wprowadził brytyjski psycholog Cliff Arnall, który posłużył się wzorem matematycznym, uwzględniającym ...\nJedna z podstawowych kwestii, poza wysokością oprocentowania, jaką przemyśleć powinna spółka emitująca obligacje, dotyczy tego, czy ma to być wielkość stała w całym okresie do wykupu, czy zmienna. Ch...\nJak urlop, to tylko w lato. Sfinansowanie wyjazdu dla pociech to duże wyzwanie dla budżetu domowego, dlatego ponad 70% dzieci nie wyjedzie w tym roku na ferie zimowe. Wolimy odłożyć na wakacje. Ferie...\nCzarny czwartek” na rynku walutowym wywołał drżenie serca u wielu kredytobiorców zadłużonych w CHF. W ciągu kilku minut ich zadłużenie oraz raty wzrosły o kilkadziesiąt procent. Niestety w najb...\nO kondycji polskich spółek, możliwych konsekwencjach zwiększenia limitu inwestycji zagranicznych OFE oraz prawdopodobnym wpływie Rosji na rynek akcji rozmawiamy z Robertem Burdachem, zarządzającym fu...\nJak podaje Biuro Informacji Gospodarczej aż 2,37 mln konsumentów nie radzi sobie z terminowym regulowaniem należności. Łączna kwota zadłużenia Polaków pod koniec września 2014 r. wyniosła aż 41,55 ml...\nWartość aktywów zarządzanych przez polskie fundusze inwestycyjne wzrosła w grudniu o +1,4% osiągając na koniec miesiąca poziom 208,9 mld zł. Po świetnym roku 2013, w którym środki zarządzane przez kr...


Elektrasklep.pl - Katalog wartościowych stron\nW branży zajmującej się systemami ogrzewania elektrycznego działamy od 1985 roku. Mamy więc ponad 30 lat doświadczenia. Sprzedajemy rozmaite rozwiązania związane właśnie z tym tematem. Na terenie środkowej Europy mamy ogólnie największą ofertę pod kątem systemów elektrycznego ogrzewania podłogowego. Bez żadnego kłopotu mogą być kupione - u nas - przewody grzejne lub maty. Oferujemy też wszelkiego rodzaju akcesoria montażowe , a ponadto regulatory temperatury. Wszystko zostało w rzeczywistości odpowiednio zrealizowane.\nW naszej z dokładnością przygotowanej ofercie znajdują się wszelakiego rodzaju pistolety natryskowe służące do manualnej bądź także do automatycznej aplikacji. W naszej ofercie znajdziecie państwo także miksery statyczne i zbiorniki ciśnieniowe. Do każdego z oferowanych przeze mnie...


Studia podyplomowe w Krakowie - KOSMETOLOGIA - MEDYCYNA ESTETYCZNA DLA LEKARZY\nW społeczeństwie polskim od wielu lat obserwuje się zwiększone zainteresowanie dbałością o urodę, sylwetkę i zdrowy tryb życia. W celu sprostania potrzebom dbałości o wygląd i urodę w wielu ośrodkach akademickich prowadzone jest kształcenie wysoko wykwalifikowanych kosmetologów i kosmetyczek.\nJednak nadal odczuwalny jest brak osób posiadających dyplom lekarza z dużą wiedzą z zakresu medycyny estetycznej oraz uprawnień do wykonywania zabiegów, które wykonywać może tylko lekarz.\nStudia Podyplomowe Kosmetologia – Medycyna Estetyczna dla Lekarzy to pierwsza w Europie kompleksowa oferta, jedyna w Polsce z dużą ilością zajęć praktycznych przygotowana dla lekarzy zainteresowanych pracą w tym najpopularniejszym obszarze medycyny. W programie nauczania między innymi szkolenia: BOTOKS, WYPEŁNIACZE,LASERY, MEZOTERAPIA IGŁOWA.\nSłuchaczami studiów podyplomowych z zakresu Kosmetologia – Medycyna estetyczna dla lekarzy mogą być osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku lekarskim oraz lekarsko-dentystycznym.\nWięcej informacji na stronie: KWSPZ - Kosmetologia - Medycyna estetyczna dla lekarzy\nStudia podyplomowe w KWSPZ:\nKosmetologia - Medycyna estetyczna dla lekarzy\nkosmetologia studia podyplomowe w Krakowie studia podyplomowe Kraków kierunki studiów w Krakowie kierunki studiów Kraków studia w Krakowie studia Kraków rekrutacja na studia w Krakowie rekrutacja na studia Kraków KWSPZ Krakowska Wyższa Szkoła Promocji Zdrowia


Rynek kredytów hipotecznych - Małycha Business Finance\nEkspert Kredytowy - Małycha Business Finance > Kredyty Hipoteczne Blog > Kredyty dla Inwestora Blog > Rynek kredytów hipotecznych\n09/23/2018 - Kredyty dla Inwestora Blog\nRynek kredytów hipotecznych rozwija się niezwykle dynamicznie. Można wręcz powiedzieć, że jest rozgrzany do granic możliwości i tylko kwestią czasu wydaje się być jego mocne wyhamowanie. W dzisiejszym artykule postaramy się spojrzeć na rynek kredytów hipotecznych z perspektywy jego funkcjonowania w najbliższym czasie.\nNazywam się Olga Małycha i jestem Ekspertem Kredytów Hipotecznych, prowadząc przy tym własne biuro pośrednictwa kredytowego Małycha Business Finance. Dla każdego klienta wyliczam zdolność kredytową, wskazuję najkorzystniejsze oferty kredytów hipotecznych oraz pomagam w kwestiach formalnych podczas całego procesu kredytowego. Razem z całym moim zespołem wybieramy tylko najlepsze rozwiązania, oferując wszystkim osobom zgłaszającym się do naszego biura jak najwyższy standard obsługi.\nW artykule będziemy opierać się na twardych danych ekonomicznych oraz na jawnych przesłankach płynących z sektora bankowego, jak i szerokiego rynku nieruchomości.\nW jakim miejscu cyklu koniunkturalnego znajduje się rynek kredytów hipotecznych?\nJak sytuacja w bankach wpływa na rynek kredytów hipotecznych?\nW jaki sposób reagują deweloperzy na zmiany wpływające na rynek kredytów hipotecznych?\nCzy sytuacja makroekonomiczna pomaga potencjalnym kredytobiorcom?\nJaka przyszłość czeka rynek kredytów hipotecznych?\nZacznijmy od postawienia tezy. Uważamy, że kwestią czasu liczoną bardziej w kwartałach niż jeszcze miesiącach jest moment, kiedy rynek kredytów hipotecznych wyhamuje. W praktyce oznaczać to będzie niższą sprzedaż kredytów hipotecznych w Polsce. Uważamy tak, ponieważ rynek kredytów jest wprost uzależniony od sytuacji na rynku mieszkaniowym. Na podstawie twardych danych i przesłanek bankowych oraz rynkowych obserwujemy tendencję do zakończenia hossy na rynek mieszkaniowym. Wyszło trochę akademicko, ale kiedy rozmawiamy o tym w biurze, to wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że tak właśnie może być. Według nas sektor bankowy będzie zmierzał w kierunku urozmaicenia ofert o kredyty ze stałym oprocentowaniem, mniej natomiast w kierunku kredytów dla inwestorów.\nW jakim znajdujemy się miejscu cyklu koniunkturalnego rynku nieruchomości?\nChcąc odpowiedzieć na to pytanie należy wnikliwie spojrzeć na wskaźniki zarówno rynku nieruchomości jak i gospodarki oraz nastroje społeczne. Postaramy się zebrać to w jedną całość i wysnuć jeden kluczowe wniosek, co dalej z rynkiem nieruchomości? Poniższa analiza poparta będzie twardymi danymi, jak i miękkimi.\nWskaźniki rynku deweloperskiego\nW II kwartale 2018 roku deweloperzy rozpoczęli budowę dokładnie 35 631 lokali. Jest to wynik lepszy od poprzedniego kwartału o 15,94%, jednak liczba nowych pozwoleń na budowę była niższa o 11,90%. Szaleństwem byłoby powiedzieć, że to nie są dobre wyniki, ale zauważalny spadek aktywności tłumaczyć można trudnościami w nabywaniu nowych gruntów pod inwestycje oraz kurczące się marże w związku z rosnącymi kosztami wykonawstwa, czyli robocizny i materiałów budowlanych. Liczba mieszkań oddanych od użytkowania porównując kwartał do kwartału również spadała, ale akurat na ten wskaźnik powinno się patrzeć w długiej perspektywie, ponieważ on pokazuje to, co wydarzyło się wiele miesięcy wcześniej.\nWyniki osiągane przez deweloperów\nRynek kredytów hipotecznych nie zwalnia mimo słabszych wyników firm deweloperskich. Wyniki sprzedaży mieszkań przez polskie firmy deweloperskie notowanych na giełdzie w I półroczu 2018 roku były niższe niż w poprzednich okresach. Dane dotyczą porównania w okresach rok do roku zestawiając pierwsze półrocza, jak i kwartał do kwartału porównując II kwartały 2017 i 2018 roku. Słabsze wyniki sprzedażowe deweloperów w ostatnich miesiącach to efekt widocznego od kilku miesięcy wzrostu cen oraz zapowiedzi ich dalszych podwyżek. Z drugiej strony deweloperzy widząc mniejsze zainteresowanie wśród klientów ratują się podwyższając ceny wiedzą, że to prawdopodobnie ostatni moment na uzyskanie tak dobrych marż. Warto wiedzieć, że od początku wyraźnego wzrostu zainteresowania, czyli w ciągu ostatnich pięciu lat, deweloperzy sprzedawali dwa razy więcej lokali niż kiedykolwiek wcześniej. Obecny spadek to po prostu powrót do normalności. Nie można także dziś wieszczyć jakiegokolwiek kryzysu, raczej znajdujemy się na początku końca wskazanego trendu.\nCo na to klienci kredytowi? Wydają się być niewzruszeni. W II kwartale 2018 roku liczba nowo udzielonych kredytów mieszkaniowych była nieznacznie niższa od rekordowego I kwartału. W badanym okresie banki w Polsce udzieliły 53 686 nowych kredytów hipotecznych na cele mieszkaniowe. Oznacza to, że kredyt hipoteczny nadal jest dobrem poszukiwanym. Dlaczego tak się dzieje? Warto spojrzeć na nastroje społeczeństwa, które są bardzo dobre. Mamy rekordowo niskie bezrobocie, tak zwany rynek pracownika, a do tego sprzyjające środowisko stóp procentowych. Patrząc na programy rządowe można powiedzieć, że zamknięcie programu MDM nie spowodowało zatrzymania się rynku nieruchomości. W Polsce funkcjonuje dziś jeden program wsparcia sprzedaży mieszkań i dotyka on marginesu ludzi potrzebujących, niż większości z nich, a jest to program mieszkanie plus. Program ten nie wpływa też w żaden sposób na rynek kredytów hipotecznych.\nRynek kredytów hipotecznych a działania deweloperów\nTo co widzimy w biurze to spadek zdolności kredytowej klientów na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy. Jeden z banków – mBank – wprowadził zasadę (nieformalną) obniżania wartości nieruchomości na rynku pierwotnym. Wynika to zapewne z asekuracyjnej polityki kredytowej. Widać to po decyzjach kredytowych, jakie otrzymujemy dla naszych klientów. Inne banki, duże podmioty, zaprzestają finansowania nieruchomości deweloperskich.\nZ drugiej strony mamy deweloperów, którzy potrafią kilkukrotnie na jednej inwestycji zmieniać ceny sprzedawanych mieszkań. Zmiana oczywiście polega na wzroście cen sprzedawanych nieruchomości. Dziś w Warszawie na osiedlu Nowa Praga (modernizowana część Pragi Północ, przepiękne kamienice i klimat starej warszawskiej Pragi) ceny kawalerek dochodzą do 12 tys. złotych za metr kwadratowy, co jest ceną regularną sprzedaży Penthouse na warszawskim Wilanowie oraz średnią ceną sprzedaży na rynku pierwotnym najdroższej dzielnicy w Warszawie – Śródmieścia. Ceny mieszkań w Warszawie na przestrzeni ostatniego roku wzrosły o około 10% i uważane są dziś za rekordowe. Rynek kredytów hipotecznych dzięki tym wzrostom notował w ostatnim czasie rekordowe wyniki sprzedaży kredytów hipotecznych.\nRynek kredytów hipotecznych – co dalej?\nPodsumowując ten wątek można stwierdzić, że wszelkimi znakami na niebie i ziemi widzimy koniec boom nieruchomościowego. Świadczą o tym rekordowe ceny nieruchomości, jak i zauważalne spadki sprzedaży największych deweloperów w Polsce. Dlatego też banki dostosowują politykę do nowej sytuacji zaostrzając swoje regulacje. Jesteśmy jednak dalecy od tego, aby wieścić początek kryzysu. Po prostu po okresie kilku lat prosperity nadchodzi okres odwrócenia koniunktury, który może być tylko lekką korektą. Musimy pamiętać, że sytuacja mieszkaniowa w Polsce jest taka, że nowych mieszkań potrzeba nadal w milionach, a nie setkach tysięcy, gdyż duże miasta będą się rozwijać.\nSytuacja makroekonomiczna w Polsce jest stabilna i to także jest podstawa do tego, aby dzisiejsze dane rynkowe czytać bardziej jako korektę, niż początek kryzysu. Czy warto dziś kupować mieszkania? Oczywiście, że tak. Dlatego, że to nadal bardzo bezpieczny i przewidywalny biznes. Z wielu strategii inwestowania w nieruchomości dziś osobiście wykluczylibyśmy tylko jedną, inwestowanie w rynek cesji z nieruchomości. Wszystko to co napisaliśmy wpłynie jednak na to, że ilość kredytów mieszkaniowych będzie mniejsza w kolejnych kwartałach.\nRynek kredytów hipotecznych – Podsumowanie\nRynek kredytów hipotecznych według nas powinien być stabilny. Od kilku lat Komisja Nadzoru Finansoweg zaniepokojona dominacją hipotek o zmiennej cenie stara się wprowadzić na rynek regulację dotyczące kredytów ze stałą ceną. Na razie wysiłki te przynoszą dość słabe efekty. Kredyty ze stałą stopą ma dziś w ofercie tylko kilka banków, ale nie cieszą się one zainteresowaniem klientów. Nadal klienci wybierają kredyt hipoteczny ze zmiennym oprocentowaniem.\nNie sądzimy, aby rynek inwestorów uzyskał wyczekiwany od lat kredyt odsetkowy, czyli kredyt hipoteczny w którym inwestor spłaca tylko odsetki. Dzięki niemu inwestycje w nieruchomości stają się prawdziwym rentierstwem, ponieważ korzystając z finansowania obcego można uzyskiwać przepływ pieniędzy stający się swoistym dochodem pasywnym. Uważamy tak dlatego, że KNF jest przeciwny takim rozwiązaniom. Prawdopodobnie też nie można nadal oczekiwać linii inwestorskich, czyli linii kredytowych do dowolnego wykorzystania zabezpieczonych hipoteką na posiadanym już przez siebie mieszkaniu. Taki kredyt posiadał nieistniejący już bank Nordea. Prawdopodobnie banki będą odchodzić od ubezpieczenia pomostowego, co na zachodzie europy już nie funkcjonuje. W Polsce na razie jeden bank – ING – praktycznie odstąpił od tego ubezpieczenia.\nJeżeli potrzebujesz pomocy lub planujesz uzyskać najkorzystniejszy kredyt hipoteczny, skontaktuj się z nami! Wiemy, jak funkcjonuje rynek kredytów hipotecznych, przez co jesteśmy w stanie zaoferować Ci kompletne wsparcie. Pamiętaj, że pomoc eksperta kredytowego jest w pełni darmowa, a zapewnia to ustawa o kredycie hipotecznym – wynagradza nas bank, z którego oferty zdecydujesz się skorzystać.\nluksusowe mieszkania – jak finansuje się najdroższe nieruchomości w Polsce?\nkredyt deweloperski – jak sfinansować inwestycje w projekt deweloperski?\nrynek nieruchomości premium – jak inwestować poprzez kredyt hipoteczny na segmencie nieruchomości premium\nkredyt hipoteczny na mieszkanie pod wynajem – finansowanie dochodu pasywnego\nkredyty hipoteczne ING – dlaczego bank sprzedaje 3 na 10 kredytów Polsce?\nKredyty inwestorskie – strona dedykowana inwestorom rynku nieruchomości\nPoradnik inwestora rynku nieruchomości – przeczytaj, kiedy chcesz finansować nieruchomości inwestycyjne\nNa obniżenie cen nieruchomości nie mamy co liczyć, tym bardziej że ceny materiałów budowlanych cały czas pną się w górę a każde kolejne budowane mieszkania “schodzą” jak ciepłe bułeczki.\nDziękujemy za opinię. Może tak być, a może być i tak, że spadek sprzedaży mieszkań za kilka kwartałów spowoduje korektę ceny. To jedna z teorii 🙂\nSama zastanawiam się nad takim kredytem i myślę tylko co właśnie się zmieni na rok następnym w którym czasie myślę go wziąć. Na pewno coś, oby nie za wiele tych złych w moją stronę . Bo o kredyt ciężko.


Z czego znana jest Turcja? - memowisko.com\nZ czego znana jest Turcja?\nOko proroka – jest to tradycyjny amulet w który wierzą Turcy. …\nDywany – Turcja słynie z pięknych, wzorzystych i kolorowych dywanów. …\nSłodycze – będąc w Turcji nie sposób nie rozsmakować się w tutejszych słodyczach.\nZ czego słynie Turcja jedzenie?\nJednak Turcja to nie tylko kebab, ale szereg innych smakowitych potraw. Kolejną znaną i cenioną jest borek, czyli danie którego podstawowym elementem jest cienkie ciasto o nazwie yufka. W zależności od rodzaju faszerowane jest białym serem, mięsem mielonym, szpinakiem, czy bakłażanem.\nCo jest zakazane w Turcji?\nfiga z makiem – turecki odpowiednik środkowego palca. palec wskazujący połączony z kciukiem – zaproszenie do spędzenia wspólnie intymnego czasu. wystawianie języka – okazanie gotowości i zachęta do flirtu. poruszanie głową na prawo i lewo, czyli nasze „nie” – a po turecku oznacza „nie rozumiem”\nCzego nie wolno w Turcji?\nPięć razy NIE, czyli czego nie wypada robić w Turcji\nPubliczne okazywanie sobie namiętności.\nStosowanie europejskich kanonów uprzejmości.\nJak nazywana jest Turcja?\nTürkiye), Republika Turcji (tur. Türkiye Cumhuriyeti) – państwo położone w Azji Zachodniej na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie Południowo-Wschodniej, ze stolicą w Ankarze. … Republika Turcji została proklamowana w 1923 roku, poprzedzającym ją państwem było Imperium Osmańskie.\nKogo nie lubią Turcy?\nTurcy mimo swej serdeczności, zupełnie nie znoszą krytyki. Potrafią wtedy obrazić się, stroić fochy jak dziecko bądź nastolatka. Taki brak tolerancji na krytykę to istny koszmar. Każde słowo, jakie wypowiadam w ich kierunku, ważę dokładnie, bo maleńka nawet rzecz może urosnąć do rozmiarów katastrofy.\nCo lubią jeść Turcy?\nNajsłynniejsze danie – kebab (danie z rusztu lub smażone w małych kawałkach) – jest przykładem współczesnej, prostej kuchni tureckiej. Na terenach nadmorskich ważnym elementem menu są potrawy z ryb i owoców morza, z kolei w głębi kraju spotykamy się z przysmakami z jarzyn i mleka.\nCo dobrego zjesc w Turcji?\n3.1 Zupa z soczewicy (mercimek çorbası)\n3.2 Fasola (kuru fasulye)\n3.3 Doner kebap.\n3.8 Çiğ köfte.\nCzego wystrzegać się w Turcji?\nNie pij alkoholu na ulicy, w autobusie czy tramwaju Nawet jeżeli przebywasz w północno-zachodniej lub zachodniej części Turcji (jak Stambuł, Izmir, Antalya czy Side), która charakteryzuje się dość swobodnym podejściem do kwestii alkoholu, nigdy nie spożywaj go poza miejscami do tego przeznaczonymi.\nDlaczego w tureckich serialach się nie całują?\nDla tureckich władz jest to nie do pomyślenia, dlatego też seriale, w których bohaterowie nawet całują się nieco dłużej, niż pozwalają na to rozporządzenia (o ile się nie mylę długość pocałunku musi wynosić najwyżej 6 sekund!)\nCzym handlowac z Turcji?\nJaka druga nazwę miała Turcja?\nRepublika turecka. 1 listopada 1922 zniesiono sułtanat, a sułtan Mehmed VI opuścił kraj. 24 lipca 1923 traktat w Lozannie zrewidował postanowienia terytorialne traktatu z Sèvres i zminimalizował ograniczenia suwerenności Turcji. 29 października 1923 roku parlament proklamował Republikę Turcji.\nJak duza jest Turcja?\nPowierzchnia 779 452 km²\nLiczba ludności 83 614 362\nNa czym polega seks turecki?\nMiłość turecka – zachowanie seksualne, polegające na jednoczesnym masturbowaniu się obojga partnerów seksualnych, połączonym z obserwowaniem swoich reakcji seksualnych. Zachowanie to jest wykorzystywane w terapii zaburzeń seksualnych, np. trudności w osiągnięciu orgazmu.\nCzy Turcy są pracowici?\nJeśli chodzi o kulturę pracy, Turcy są bardziej pracowici niż Polacy. Są bardzo ela- styczni pod względem godzin pracy. W obszarach technicznych, jak budownictwo, Page 12 160 KATARZYNA ANDREJUK 2–3 Polaków wykona taką samą pracę jak jeden Turek.\nJakie mieso jedzą Turcy?\nW kuchni tureckiej nie brakuje również potraw mięsnych. Wprawdzie Koran zabrania spożywania wieprzowiny, za to zezwala np. na baraninę. Mięso przez nich spożywane to najczęściej jagnięcina lub baranina podana z dużą ilością warzyw.


ZALICZANE DO KRĘGOWCÓW – Hobby - Sylwester W Nowym Jorku Obsada cda\nWrzesień 28, 2015 Historia zwierząt kręgowych Brak komentarzy\nZALICZANE DO KRĘGOWCÓW\nMinogi i śluzice zaliczamy do kręgowców, mimo że nie posiadają kręgosłupa, a rolę szkieletu osiowego spełnia struna grzbietowa. U śluzie w ogonie, w okrywających strunę i rd2eń osłonkach występują płytki chrzęstne, po jednej z każdej strony ciała w każdym metamerze. U minogów wzdłuż całego rdzenia ciągną się szeregi chrzęstnych płytek, przy czym na jeden metamer przypadają dwie płytki leżące po prawej stronie ciała i dwie po lewej. Oprócz lego podobnie ułożony szereg płytek ciągnie się w ogonie po brzusznej stronie struny grzbietowej, w osłonce otaczającej tętnicę i żyłę ogonovą. Funkcją płytek jest ochranianie rdzenia i naczyń krwionośnych przed uciskiem kurczących się mięśni. Po brzusznej stronie ciała, w miejscu, gdzie gardziel łączy się z jelitem, leży serce, składające się z czterech kurczliwych pęcherzyków noszących nazwy: zatoka żylna, przedsionek, komora i stożek tętniczy. Na granicach pęcherzyków mieszczą się zastawki pozwalające na przepływ krwi tylko w jednym kierunku. Dokoła serca leży puszka chrzę- stna, łącząca się z układem beleczek otaczającym gardziel.


Happily: Rozdział 17\nBalet, to najgorsze co możne być zdecydowanie Ta muzyka, taniec yyyhhh ... Jednak jest jedna dobra strona Tych zajęć, od Pani Dalloway można się naprawdę dużo nauczyć. Nie tylko o tańcu bo czasem Pani opowiada nam o normalnym życiu. Pani Dalloway na zajęciach powiedziała mi, że świetnie radzę sobie z układem który teraz ćwiczymy i jeśli dodam kilka swoich elementów to mogłabym zatańczyć go na konkursie. Bosz ... Konkurs jest za nie cały miesiąc,kurs pędzi jak szalony. Teraz jestem juz na szczęście po, balecie i czekam na Dereka i Hazze. Harry powiedział że będzie. Mnie nie zostawia się na Lodzie, nie mógłby mi tego zrobić. To byłby cios po, niżej pasa.\n-Hej Emily-zobaczyłam Dereka wchodzącego po schodach-nie ty nie na sali?-spytał kiedy podszedł do mnie\n-Hej, hej. Czekałam na Ciebie. Co Dziś ćwiczymy - powiedziałam wchodząc na sale\n-Dziś ćwiczymy Jive-odpowiedział ubierając buty, ja zresztą też ubierałam swoje\n-Mi wszystko jedno, abym się nauczyła na konkurs, a właśnie konkurs za nie cały miesiąc trzeba powoli myśleć co zatańczymy na konkursie\n-Spokojnie Em mamy jeszcze dużo czasu. Zajmijmy się tym co teraz jest-uśmiechnęłam się lekko-Muszę na wstępie dodać że tą choreografię tańczyłem z jedną z moich partnerek z Tańcu z Gwiazdami-kolejny raz się uśmiechnęłam, dając znak że możemy zaczynać. Już po chwili Derek uczył mnie choreografii\nJest ciężko, bo nie mogę się skupić. Cały czas zerkałam i nadal zerkam czy drzwi od sali się nie otwierają. Nadal myślę że zaraz wpadnie tu Harry i będzie mnie przepraszał. Na szczęście powoli kończymy. Jednak ja ciągle zastanawiam się czy Harry przyjdzie, chociaż na chwilę.\n-Dobra Em na dziś to koniec-powiedział Derek przerywając-Dziś jesteś jakaś nie obecna-dokończył\n-No tak przepraszam\n-Nie przepraszaj tylko idź odpocząć, to do wtorku?\n-Tak do wtorku-odpowiedziałam ściągając buty do tańca, po chwili oboje opuściliśmy budynek. Czuję sie zawiedziona, oszukana, po prostu zawiodłam się na nim. Może to nie był konkurs ale chciałam żeby zobaczył mnie jak tańczę, chciałam zobaczyć jego minę. Niestety jej nie zobaczę. Może to i lepiej że mnie nie zobaczył jak tańczę, będzie mógł mnie zobaczyć dopiero na konkursie. Nie wiem już co o tym myśleć. Myślałam że będzie czekał przed szkołą, ale również się pomyliłam. Co ja głupia sobie myślałam. Zaczęłam iść znajomą już mi drogą do domu. Nadal rozmyślając, o tej całej sytuacji.\n-To do 20:00 chłopaki-powiedział Louis żegnając sie z nami\n-Część-powiedziałem krótko i wybiegłem z jego domu, wsiadłem do samochodu i odjechałem z piskiem opon. Jechałem bardzo szybko, po jakiś 15 minutach byłem pod szkołą, byłbym szybciej ale to Londyn. Wbiegłem do szkoły, bieg po schodach i sala, zamknięta-O nie....- kurwa spóźniłem się Emily nie daruje mi tego, wybiegłem z budynku szkoły i podszedłem do samochodu. Oparłem się o maskę i zacząłem myśleć. Doszedłem do wniosku, że teraz będzie trudniej z Emily, nie będzie tak jak wcześniej. Wsiadłem do samochodu i zacząłem kierować się w stronę jej domu. Gdy byłem już blisko, zobaczyłem idącą Emily, zatrzymałem samochód i wybiegłem Emily-Emily, ja przepraszam\n-Harry dość, zawiodłeś mnie-nawet się nie odwróciła, postanowiłem nie odpuszczać, podbiegłem do niej i odwróciłem ją, miała łzy w oczach, nagle jedna wpłynęła, a potem kolejna, i następna jak ze źródła. Wytarłem ją, kurwa co ja zrobiłem\n-Emily ja na prawdę przepraszam, ja musiałem coś załatwić- powiedziałem, zamknąłem ją w swoich ramionach-Ja, ja przepraszam, już nigdy to się nie powtórzy\n-Ok-starała być obojętna, wyrwała się i zaczęła dalej iść, ja wróciłem do auta i podjechałem do niej, znów za nią wybiegłem\n-Emily poczekaj- powiedziałem łapiąc ją za rękę, przyciągnąłem ją do siebie-proszę cię wybacz mi, ja naprawdę\n-Harry i widzisz wróciłeś do samochodu\n-Ale Emily, samochód był daleko, proszę cię\n-Harry w porządku, bywa, zapomnijmy o tym-powiedziała\n-Jakie bywa?Jak zapomnijmy?Słyszysz ty siebie Emily?! Nie możemy!-podniosłem ton głosu\n-zamknij się Harry. ..\n-nie zamk...-przerwała mi pocałunkiem, był taki delikatny, czyżby nagła zmiana nastroju? Co do cholery się dzieje?\n-Może to i lepiej że nie przyszedłeś, tak zobaczysz mnie dopiero na konkursie-powiedziała ocierając ostatnią łze\n-Na serio?-spytałem zdziwiony\n-Tak-odpowiedziała, nagle wtuliła się w mnie, jak bym był dla małej dziewczynki dużym misiem\n-Chodź wziąłem ją za rękę i wsiedliśmy do samochodu...\nMam nadzieję ze się podobało :) Przepraszam że tak długo, ale miałam chwilowy brak weny :)\nAutor: JuLiett HS o 00:56\nparanormalna sylwiaxoxo 15 lutego 2014 02:34\nKomentuje komentuje....hmmm....taki troche dziwny....jak by okres miala takie ma humorki....a Harry jak to Harry i tak mu ulegnie i tak.\nAnonimowy 15 lutego 2014 02:49\nTa wyżej dobrze gada a rozdział jest bardzo fajny i nie mogę doczekać się następnego /Julcia :*\nJuliet Styles 15 lutego 2014 03:09\nbo ma okres, ale Harry o jej okresie nie wie xd\nGal uś 16 lutego 2014 12:58\nehhh... a ja opstawiałam inną wersje ;p ale taka tez moze byc ;/\nJuliet Styles 19 lutego 2014 06:30\ninna opcja nastąpi kiedy indziej :)\nNicolaa Horan 15 lutego 2014 02:49\nOczywiście, że się podoba! Jest cudowny! Niecierpliwie czekam na następny rozdział <3\nSelinka Heart 15 lutego 2014 03:04\nWSPANIAŁY ! CZEKAM NA NN .\nviola castio 15 lutego 2014 03:14\nświetne ^_^ z resztą jak zawsze :) czekam na next :*\nzapraszam do mnie http://howdoyouwantmetoloveyou25.blogspot.com/\nPatrycja Brooks 16 lutego 2014 05:31\nJuz siw nie moge doczekac nastepnego rozdzialu :D


» ROWEROWA MODA\nDodano: 24-06-2019 w kategorii: RÓWNA BABKA autor: Monika\nPodczas ostatniej wycieczki do Drezna zdziwił mnie widok eleganckich kobiet, wystylizowanych dziewczyn na rowerach. I w mojej głowie powstała myśl czemu na hasło „rower” widzę przed oczami sportowy strój, najczęściej legginsy i t-shirt. A przecież spacerując po Krakowie coraz częściej możemy zobaczyć piękne dziewczyny w sukienkach, spódnicach, a nawet w szpilkach na rowerach. I ta tendencja bardzo mnie cieszy! Może w końcu sama przekonam się do jazdy rowerem w stroju innymi niż… na fitness ;)\nTym bardziej, ze nasza Równa Babka to najwygodniejsze ubrania pod słońcem. Sprawdzą się na rower? :) Sprawdźmy to!\nMoim odkryciem tego roku są KULOTY, przewygodne i niebanalne. Niby spódnica, a tu jednak spodnie. Kuloty mają szerokie nogawki, ale ich długość nie pozwala na wkręcenie się w szprychy ;) Na rower najwygodniejsze!\nNastępnie SPODNIE – klasyka, sprawdzą się w każdej sytuacji, choć niekoniecznie na wielkomiejskim bruku w iście afrykańskim upale.\nAle wbrew pozorom jazda na rowerze nie wyklucza kobiecego wyglądu. Bez przeszkód możesz zakładać spódnice i sukienki. Polecamy jednak lekko rozszerzane fasony. Spódnice damskie w typie naszej SPÓDNICY MIDI będą idealne, lekkie, zwiewne i niekrępujące ruchów.\nJulia Rozumek ostatnio przetestowała naszą Szarą Spódnicę Midi. Chyba nie da się zaprzeczyć, że wygląda w niej dziewczęco i stylowo. I jak widać na zdjęciach spódniczka jest wygodna i można szusować w niej do pracy, na lody, czy popołudniowy rowerowy spacer :)\nNa górę zawsze sprawdzi się bawełniany t-shirt, przepuszcza powietrze i dopełni całą stylizację. W chłodniejsze dni nie musisz rezygnować z kobiecego looku na rowerze, do spódnicy załóż bluzę i już! Stylizacja do pracy, albo na przejażdżkę po mieście gotowa.\nDzięki zmianie myślenia o rowerowej modzie mam wrażenie, ze jazda na dwóch kółkach będzie jeszcze przyjemniejsza!