Kwiaty na balkon całoroczne, czyli zimozielone rośliny - gardeneo\nKwiaty na balkon całoroczne to rośliny wieloletnie, które są w stanie przetrwać zimę. Najpopularniejszą rośliną tego typu jest oczywiście królowa balkonów, czyli pelargonia. Sprawdź jakie inne gatunki balkonowe warto wybrać!\nKwiaty na balkon całoroczne mogą wytrzymać polskie zimy. Bardzo często są to rośliny zimozielone, które pozwalają cieszyć się odrobiną zieleni, nawet gdy wszystko wokół jest szare. Klasyczne gatunki wieloletnie to petunia, begonie, fuksja oraz wszelkiego rodzaju róże. Dobrze prezentują się w donicach, skrzyniach i innych pojemnikach ogrodowych. Poniżej znajdziesz znacznie więcej ciekawych gatunków dekoracyjnych, które warto posadzić!\n1 Rośliny balkonowe całoroczne\n2 Pnącze na balkon – bluszcz pospolity\n3 Kwiaty na balkon całoroczne – trzmielina\n4 Barwinek pospolity\n5 Rośliny na zimowy taras – krzewy liściaste zimozielone\n6 Iglaki doniczkowe na balkon\n7 Małe drzewa, które możesz sadzić w donicach\n8 Całoroczne gatunki pnące, czyli kwiaty na balkon całoroczne\nRośliny balkonowe całoroczne to opcja, którą preferuje coraz większa ilość hobbistów. Zimozielone rośliny pozwalają wprowadzić nieco koloru, gdy za oknem szaro i ponuro. Nie tylko iglaki spełniają taką funkcję, każdy zainteresowany znajdzie również odpowiednie pnącza oraz krzewy liściaste, które utrzymują liście przez cały rok. Idealnie prezentują się one na tarasach oraz innych wystawach, które możemy obserwować z ciepłego wnętrza.\nPnącze na balkon – bluszcz pospolity\nTo zimozielone pnącze, które wspina się po podporach za pomocą korzeni przybyszowych. Pozostawiony sam sobie będzie skutecznie, lecz niezbyt szybko się rozrastał, do momentu, aż stworzy zieloną ścianę. Bluszcz bardzo często wykorzystywany jest do urozmaicenia balustrady. Dobrze sprawdzi się również w przypadku ściany znajdującej się w cieniu. Ogrodnicy mogą hodować wiele różnych odmian, które zazwyczaj różnią się pomiędzy sobą kolorem liści – wpływa to na ich wymagania. Odmiany o ciemnych liściach zdecydowanie lepiej rosną w cieniu, a te o liściach jasnych mogą być uprawiane w słońcu.\nKwiaty na balkon całoroczne – trzmielina\nZimozielony płożący krzew o barwach zależnych od odmiany. Najczęściej spotykany wariant ma ciemnozielone liście z białym marginesem. Gatunek ten jest stosunkowo prosty w uprawie, wymaga jednak stałego zwilżania podłoża. Dzięki temu, że odnajduje się zarówno na wystawach słonecznych, jak i tych cienistych jest to dobry kwiat na balkon całoroczny. Warto podkreślić, że znosi również przymrozki, nie przeszkadzają mu nawet miejskie zanieczyszczenia. Roślina sama w sobie może nie być dla każdego atrakcyjna. Stanowi ona jednak bardzo ciekawą podstawę, do której możemy dodawać inne gatunki.\nKrzewinka, która o drobnych, najczęściej fioletowych kwiatostanach. Tworzy płożące pędy, które porastają ciemnozielone listki. W zależności od odmiany liście mogą mieć różne wariacje kolorystyczne. Poza fioletem kwiatostan może być również biały lub niebieski. Barwinek preferuje zacienione stanowiska. Jeżeli twój balkon jest bardziej nasłoneczniony, możesz wybrać odmianę o jaśniejszych liściach. Roślina ta preferuje stale wilgotne podłoże, nie należy jednak dopuszczać do przelania. Barwinek często uprawiany jest w podwieszanych doniczkach lub dużych skrzyniach ogrodowych, gdzie stanowi jeden z kilku gatunków.\nRośliny na zimowy taras – krzewy liściaste zimozielone\nBukszpan wieczniezielony może być sadzony w doniczkach, które świetnie prezentują się na tarasach. Jest to popularny krzew balkonowy, który dobrze znosi formowanie. Możesz tworzyć z niego kuliste kształty lub inne ciekawe figury. Wiele osób uważa, że jest to jeden z najbardziej wdzięcznych gatunków liściastych, ponieważ pięknie się prezentuje przez cały rok, a dodatkowo nie ma wysokich wymagań. Czuje się dobrze w cieniu, półcieniu, a nawet na słońcu. Bukszpan często atakowany jest przez ćmę bukszpanową, jest to szkodnik, który żeruje na jego liściach. Inną nazwą tego owada jest ćma azjatycka.\nIglaki doniczkowe na balkon\nWiększość iglaków to rośliny wiecznie zielone, sprawia to, że są one często wykorzystywane na tarasach i balkonach. Co więcej, nie są to gatunki wymagające. Mogą cieszyć oko przez cały rok bez ciągłych zabiegów pielęgnacyjnych. Zimę w polskim klimacie dobrze znosi sosna górska, która jest często uprawiana w donicach, ze względu na swoją wielkość. Popularna kosodrzewina wytrzymuje mrozy oraz suszę, nie trzeba więc jej bardzo często podlewać. Innym drzewem, które może być hodowane na tarasie, jest tuja, która ma wiele rodzajów. Większość z nich może ozdobić twoje mieszkanie.\nMałe drzewa, które możesz sadzić w donicach\nJeżeli szukasz ciekawych gatunków, które wytrzymają niskie temperatury oraz nie potrzebują częstego nawożenia, to małe drzewa będą idealne. Wiosną i latem będą łatwe w uprawie, wystarczy regularne podlewanie, aby zachowały piękny wygląd. Gatunki drzewek, to zazwyczaj odmiany karłowate lub te o pokroju kolumnowym, które dobrze prezentują się w doniczce. Możesz wybrać spośród wielu gatunków, takich jak: wierzba japońska, sumak octowiec, morwa biała, czy brzoza brodawkowata. Drzewa to bardzo wytrzymałe rośliny, które powinny przetrwać gwałtowne spadki temperatur.\nCałoroczne gatunki pnące, czyli kwiaty na balkon całoroczne\nBardzo ładnym gatunkiem jest winobluszcz. Liście są duże i ząbkowane. Jesienią intensywnie się przebarwiają na żółto, bordowo i pomarańczowo. Inną ciekawą rośliną tego typu jest dobrze wszystkim znany chmiel. Ma on karbowane liście oraz szyszki o przyjemnym zapachu. Intensywnie kwitnie wiciokrzew, czyli wiecznie zielony gatunek o lancetowatych liściach. Kwiatostan zbiera się w kiście i bardzo intensywnie pachnie.\nKwiaty na balkon całoroczne to rozwiązanie dla osób, które cenią sobie komfort. Dzięki temu, że gatunki na tarasie lub balkonie wytrzymują więcej niż jeden sezon, to nie trzeba co roku sadzić nowych. Wiele krzewów, drzew i bylin potrafi cieszyć oczy przez wiosnę i lato, a następnie odrodzić się po zimie. Niektóre rośliny wiecznie zielone nawet w ponurej aurze potrafią przemycić nieco zieleni.\nPrevious Post Klon jawor – okazałe drzewo, które możesz wyhodować w ogrodzie. Poznaj główne zasady jego uprawy!\nNext PostWytrzymałe kwiaty na balkon to rośliny odporne na suszę. Zobacz, które z nich można posadzić w doniczce


dodane 03.05.2007 10:18\nMój tata łatwo traci cierpliwość. Uważa, że zawsze ma rację. Jest ironiczny wobec mamy i nas, córek. Wobec innych jest miły, kulturalny, ujmujący, aż nam go zazdroszczą. Powoli tracę cierpliwość i nie wiem, co robić! 16-latka\nNie zmienisz ojca. Sądzę, nie zdaje sobie sprawy z tego, jak go odbieracie. Mało kto ma świadomość własnych wad. Może jemu samemu jest trudno okazywać serdeczność, przyznać się do problemów. Ma może jakieś złe wzory ze swojego domu. Nie pojmuje kobiecej wrażliwości, myśli, że potrzebujecie mocnej osobowości, że jako jedyny mężczyzna w Waszym "stadzie" musi być oschły i twardy?\nPod tą oschłością kryje się miłość. Wielu mężczyzn nie potrafi wylewnie okazywać uczuć.\nPowoli, bez lęku zacznijcie ojca pytać spokojnie, po co tyle nerwów, po co taka "gra" Zapytaj go może kiedyś, które z jego zachowań jest prawdziwe- przy Was, czy przy obcych. Widząc tak ostro wady taty, przemyśl też własne. Wiadomo, że przy obcych staramy się dobrze wypaść, każdy nakłada jakąś maskę, robimy to podświadomie.\nPolecam "Dziecko piątku" Musierowicz. Tam jest ojciec, który nie potrafi porozumieć się z własnym dzieckiem. Takich mężczyzn jest sporo. Temat wad rodziców pojawia się też wyraźnie w ostatnich powieściach "Jeżycjady". Nie patrz na ojca jak na tyrana, tylko jak na człowieka, który ma kłopoty z wyrażaniem emocji i uczuć. Każdy, kto krzyczy, ma problemy z sobą. Możesz zawsze spokojnie prosić, by tata wyraził konkretnie, o co chodzi, gdy wyraża się złośliwie. Tłumacz, że możecie dyskutować. Rodzicom trudno pojąć, że dzieci dorastają, a dzieci wady rodziców widzą wyolbrzymione! Ludzie mają wady, nikt nie jest doskonały, a Ty za kilka lat opuścisz dom, może wyjedziesz już na studia. Rodziców się kocha takimi, jacy są, a może cierpliwością, szczerością, humorem da się jakoś zmienić Wasze relacje.


„Dobry start" i „Rodzina 500+" - świadczenia dla rodzin z dziećmi - OPS Boguszów-Gorce\n„Dobry start" i „Rodzina 500+" - świadczenia dla rodzin z dziećmi\nPrzypominamy również, że kończy się okres świadczeniowy programu „Rodzina 500+”. Osoby, które chcą zachować ciągłość w otrzymywaniu świadczeń powinny złożyć nowe wnioski. Złożenie wniosku nie wymaga dostarczenia dodatkowych dokumentów, z wyjątkiem sytuacji, gdy przykładowo zmieniała się sytuacja dochodowa rodzin lub dzieci uprawnione są do alimentów. Wnioski na pierwsze dziecko rozpatrywane będą w oparciu o dochody za rok 2017. Szczegółowych informacji w każdym indywidualnym przypadku udzielają pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej w Boguszowie-Gorcach w Zespole ds. Wsparcia Finansowego Rodzin (tel. 74 84 41 913).\nWnioski o świadczenia można będzie składać w formie elektronicznej od 1 lipca br. oraz w formie papierowej od 1 sierpnia br. Złożenie wniosku do końca sierpnia gwarantuje bieżącą wypłatę świadczeń za październik.\nWzory wniosków papierowych dotyczących obu rodzajów świadczeń będą dostępne od 1 sierpnia w Ośrodku Pomocy Społecznej (pok. 1, 2, 12 – parter), w Urzędzie Miejskim w Boguszowie-Gorcach (sekretariat – 1. piętro) oraz w filiach bibliotecznych w dzielnicach: Gorce, Kuźnice I, Kuźnice II i Stary Lesieniec. Będzie można również pobrać druki na stronie internetowej Ośrodka Pomocy Społecznej: www.opsboguszow.pl


Prezenty dla niemowląt od 0+ - strona 1 | Dumomax\nPojawienie się malucha na świecie to ogromna radość nie tylko dla rodziców, ale i pozostałych członków rodziny. W asortymencie prowadzonego przez nas sklepu internetowego znajduje się ogromny wybór produktów, które stanowić mogą idealny pomysł na prezent dla noworodka. Jak wiadomo, taki maluszek na początku nie potrzebuje wielu zabawek, jednak produkty te bardziej pomagają w opiece nad nim i nie tylko. W naszej ofercie znaleźć można elektroniczne nianie, łóżeczka turystyczne, grzechotki, foteliki samochodowe czy pozytywki do łóżeczka. Z tych akcesoriów z pewnością ucieszą się młodzi rodzice, którym zależy na bezpieczeństwie i szczęściu malucha. Ponadto prezent dla noworodka może być drobnostką, tak jak w przypadku pozytywki czy grzechotki. Kolorowe elementy i dźwięki z pewnością zainteresują maluszka i pobudzą jego zmysły. Oferowane przez nas produkty sprawdzą się zarówno u dziewczynki, jak i u chłopca. Zachęcamy do zapoznania się z całym asortymentem. W razie jakichkolwiek pytań służymy pomocą.\nMiś Licz Ze Mną PL/ENRealizacja w ciągu 24h165,00Miś Licz Ze Mną PL/EN\nGryzak TruskawkaRealizacja w ciągu 24h13,90Gryzak Truskawka\nBezpieczny gryzak dla niemowląt, zabawka o żywej kolorystyce, ergonomicznym kształcie. Lekka. Nie zawiera bisfenolu.\nZabawka CukierekRealizacja w ciągu 24h13,90Zabawka Cukierek\nBezpieczna zabawka dla małego dziecka w stylu grzechotki, obracane obręcze wydaja dźwięk, wspomaga rozwój zdolności manualnych. Nie zawiera bisfenolu.\nFotelik samochodowy Lionelo Bastiaan RWF 0-36kgRealizacja w ciągu 24h659,00Fotelik samochodowy Lionelo Bastiaan RWF 0-36kg\nFotelik z obrotową podstawą, crash-testy, ISOFIX, zakres wagowy 0-36kg, system SideProtect, możliwość jazdy tyłem aż do 18kg, tapicerka komfotowa i łatwa w utrzymaniu w czystości. Dożywotnia gwarancja producenta.\nGRZECHOTKA TELEFONRealizacja w ciągu 24h13,90GRZECHOTKA TELEFON\nTelefonik - bezpieczna grzechotka, zabawka dla niemowlaka, wykonana z bezpiecznych materiałów. Nie zawiera bisfenolu.


Katarzyna Wielka (1/4) - serial kostiumowy\nKatarzyna Wielka (1/4)\nserial kostiumowy Wielka Brytania 2019 dla dorosłych\nHelen Mirren, Jason Clarke, Gina McKee, Rory Kinnear\nKatarzyna wyprawia się w podróż dolnym Dnieprem. Towarzyszy jej faworyt, książę Potiomkin. To okazja, żeby wspomnieć dawne czasy, kiedy w petersburskim pałacu caryca miała wielu wrogów.\nHistoria rządów i życia miłosnego najdłużej panującej carycy Rosji, Katarzyny Wielkiej. W rolę tytułowej monarchini wciela się 73-letnia brytyjska aktorka, Helen Mirren, zdobywczyni Oscara i Złotego Globu za kreację Elżbiety II w produkcji pt. "Królowa". Serial opowiada o skandalu, intrygach, kulisach ogromnego konfliktu i obsesyjnej miłości między władczynią i jej faworytem, feldmarszałkiem Grigorijem Potiomkinem.\nKatarzyna wyprawia się w podróż dolnym Dnieprem, by odwiedzić ziemie odebrane Imperium Osmańskiemu w krwawych wojnach. Towarzyszy jej faworyt, książę Potiomkin, który administruje tymi terenami. To okazja, żeby wspomnieć dawne czasy, kiedy w petersburskim pałacu caryca miała wielu wrogów. Niewierny kochanek, Grigorij Orłow, zachęca ją do małżeństwa, które może zaszkodzić jej opinii. Jej syn, książę Paweł, zbliża się do wieku, w którym zażąda od niej tronu. Minister Panin intryguje za plecami władczyni. Wtedy Katarzyna poznaje młodego porucznika Potiomkina.\njako Catherine the Great\njako Grigory Potemkin\njako Princess Natalia\njako Peter Zavadovsky\njako Alexander Mamonov\njako Princess Sophia\njako Count Andrei Razumovsky\njako Valerian Zubov\njako Alexander Bezborodko\njako Lieutenant Mirovich\njako Prince Paul\njako Young Alexander\njako Emelyan Pugachev\njako Alexander Vasilchikov\njako Captain Danilo Vlasev\njako Crimean Tatar Leader\nPhilip Martin reżyseria\nKatarzyna Wielka (12-ost.) - serial dokumentalny - noc sob./niedz., 19 na 20 października 2:50 i 1 późniejsza emisja\nKatarzyna Wielka (3/4) - serial kostiumowy - dziś, 20 października 22:00 i 3 późniejsze emisje\nKatarzyna Wielka (9) - serial dokumentalny - poniedziałek, 21 października 23:30 i 1 późniejsza emisja\nKatarzyna Wielka (10) - serial dokumentalny - noc pon./wt., 21 na 22 października 0:35\nKatarzyna Wielka (11) - serial dokumentalny - noc wt./śr., 22 na 23 października 0:40 i 1 późniejsza emisja\nKatarzyna Wielka (1) - serial dokumentalny - noc czw./pt., 24 na 25 października 1:05 i 1 późniejsza emisja\nKatarzyna Wielka (4) - serial kostiumowy - piątek, 25 października 20:10 i 1 późniejsza emisja\nKatarzyna Wielka (2) - serial dokumentalny - piątek, 25 października 23:25 i 1 późniejsza emisja\nKatarzyna Wielka (4-ost.) - serial kostiumowy - sobota, 26 października 20:00 i 3 późniejsze emisje\nKatarzyna Wielka (3) - serial dokumentalny - poniedziałek, 28 października 23:25


Burze z gradem w poniedziałek na Opolszczyźnie. ALERT pogodowy IMGW | Nowa Trybuna Opolska\nBurze z gradem w poniedziałek na Opolszczyźnie. ALERT pogodowy IMGW\nTomasz Wróblewski 17 sierpnia 2020, 8:11\nW poniedziałek po południu i wieczorem nad województwem opolskim mogą przechodzić burze - ostrzega Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.\nBurze z gradem mają przechodzić nad regionem w poniedziałek od godz. 14.00 do 21.30.\nIMGW prognozuje burze z opadami deszczu miejscami od 20 mm do 30 mm, oraz porywami wiatru do 80 km/h. Miejscami może spaść grad.\nBurza w Opolu. Zalana ulica Wojska Polskiego [ZDJĘCIA]\nNawałnica w Byczynie. Ulewa w pół godziny podtopiła miasto\nNOWE Budżet domowy: 6.05.2021. Już planujemy komunie i wesela. Szykujemy pieniądze na weekendy i urlopy? Tylko gotówka, kredyt to ostateczność\nGdzie jest burza? Zobacz, gdzie mogą pojawić się burze w województwie opolskim. Aktualna mapa burzowa na dzisiaj (czwartek, 06.05)\nGdzie jest burza? Chciałbyś wiedzieć, czy możesz spodziewać się burz dzisiaj (czwartek, 06.05) w województwie opolskim? Sprawdź, czy w Twojej okolicy jest możliwe pojawienie się burzy. Na mapie burzowej można sprawdzić, gdzie aktualnie mogą wystąpić burze. Na radarze burzowym online widać określone miejsca narażone na przyjście burzy. Dane mogą być aktualizowane z opóźnieniem od kilku do kilkudziesięciu minut. Jest to przydatne źródło informacji, które przedstawia prawdopodobieństwo wystąpienia burzy w określonym miejscu w Polsce. W prosty sposób dowiesz się, czy w województwie opolskim możliwa jest burza w czwartek, 06.05.\n6 maja 2021, 5:31


Krzysztof Mańkowski na podium Ogólnopolskich Zawodów Skuterów Wodnych - Szczytno\nKrzysztof Mańkowski na podium Ogólnopolskich Zawodów Skuterów Wodnych\n2017-08-27 15:25:26 (ost. akt: 2017-08-27 10:27:54)\nPodczas Amatorskich Mistrzostw Polski odbywających się w gdańskiej Stewie Krzysztof Mańkowski dyrektor szczycieńskigo Miejskigo Ośrodka Sportu w Szczytnie po raz kolejny zdobył trzecie miejsce. Zawodnik ni tylko stanął na podium ale również otrzymał odznaczenie za działalność na rzecz rozwoju sportu motorowodngo w Polsce.\nPo raz kolejny możemy być dumni z mieszkańca naszego miasta. Krzysztof Mańkowski dyrektor Miejskiego Ośrodka Sportu w Szczytnie od kilku lat z powodzeniem uczestniczy w Ogólnopolskich Zawodach Skuterów Wodnych. Pasja, którą szczytnianin zaraził się podczas odbywających się w Szczytnie zawodów skuterowych trwa nieprzerwanie do dziś. Podczas odbywających się w miniony weekend Amatorskich Mistrzostw Polski w gdańskiej Stewie Krzysztof Mańkowski ponownie jak przed rokiem zakończył zawody na podium zdobywając III miejsce. Na starcie tegorocznej edycji zawodów stanęło 32 zawodników, którzy mieli do pokonania dwa okrążenia o dł. 300m ze slalomami wyznaczonymi pomiędzy bojami. Nasz zawodnik w klasie do 90KM musiał uznać wyższość dwóch zawodników z Gdańska i Poznania. Jednakże tegoroczny sukces należy traktować wyżej niż w roku ubiegłym, ponieważ w zawodach brała udział większa ilość zawodników w tym również z zagranicy, a także poziom zmagań był zdecydowanie wyższy. Zawody organizowane w tym miejscu już po raz jedenasty są niezwykle atrakcyjne i widowiskowe, można podziwiać pędzące skutery z szybkością ponad 100/h po obu stronach Wisły. W tegorocznych zawodach udziału nie mógł wziąć inny szczycieński medalista Jerzy Senderowski, którego w Szczytnie zatrzymały obowiązki służbowe.\nTo jednak ni jedyny powód do dumy. Dyrektor szczycieńskiego MOS-u otrzymał również złotą odznakę honorową Polskiego Związku Motorowodnego i Narciarstwa Wodnego za działalność na rzecz rozwoju sportu motorowodnego w Polsce. Wręczający odznaczenia prezes związku Lech Gajewski podkreślił zasługi dyrektora na polu rozwoju sportu motorowodnego podczas Mistrzostw Polski w Narciarstwie Wodnym odbywających się w Szczytnie i zawodów skuterów jako organizator a także jako czynny zawodnik. Zwrócił uwagę również na troskę wyróżnionego o bezpieczeństwo na wodzie.\nGratulujemy sukcesu i odznaczenia oraz życzymy powodzenia w kolejnych zawodach!\nTagi: Krzysztof Mańkowski Ogólnopolskie Zawody Skuterów Wodnych Gim nr 1 w Szczytnie\nSukces szczycieńskich motorowodniaków na Mistrzostwach Polski\nBożonarodzeniowe spotkanie w jedynce\nkeraj #2315186 | 83.6.*.* 27 sie 2017 16:50


Media: Biały Dom rozmawia o przeprowadzeniu testów jądrowych - 23.05.2020, Sputnik Polska\nMedia: Biały Dom rozmawia o przeprowadzeniu testów jądrowych\nAdministracja Białego Domu omówiła możliwość przeprowadzenia pierwszych od 1992 roku testów jądrowych – poinformowała gazeta „The Washington Post”, powołując... 23.05.2020, Sputnik Polska\nusa, new start\nAdministracja Białego Domu omówiła możliwość przeprowadzenia pierwszych od 1992 roku testów jądrowych – poinformowała gazeta „The Washington Post”, powołując się na źródła.\nZ informacji gazety wynika, że kwestia ta była omawiana w miniony piątek na spotkaniu wysokiej rangi urzędników z agencji zajmujących się bezpieczeństwem narodowym. Powodem do rozmów były zarzuty administracji, że Rosja i Chiny rzekomo testują broń nuklearną o małej sile rażenia.\n23 Maja 2020, 09:05\nSpotkanie zakończyło się bez podjęcia decyzji w tej sprawie. Dwie osoby zaznajomione z tematem dyskusji odnotowały poważne rozbieżności dotyczące tego pomysłu. Jednocześnie inne źródło wskazało, że ostatecznie zdecydowano się na podjęcie innych środków „w odpowiedzi na zagrożenia ze strony Rosji i Chin oraz w celu uniknięcia wznowienia testów”.\nInformator gazety w administracji twierdzi, że demonstracja Moskwie i Pekinowi tego, iż USA mogą przeprowadzić „ekspresowe testy”, może być przydatna z punktu widzenia negocjacji w sprawie kontroli broni jądrowej i rakietowej.\nWcześniej Stany Zjednoczone ogłosiły, że zastanawiają się nad przedłużeniem traktatu New START z Rosją, który wygasa w 2021 roku, ale proponują rozszerzyć jego obowiązywanie na szeroką gamę nowej broni spoza New START oraz włączenie Chin do umowy. Pekin oświadczył, że nie jest zainteresowany udziałem w podobnych umowach.


Wakacyjne podziękowania dla Medialnych Edukatorek…\n… i Edukatorów, rzecz jasna. Panowie byli jednak w wyraźnej mniejszości, dlatego, w przeciwieństwie do większości publikacji, umiejscawiam Ich na końcu. Twórczynie i Twórcy t[...]\nPisząc o edukacji osób dorosłych za pomocą mediów trzeba przyjąć daną definicję owej edukacji.Chciałbym, by ów termin rozumiany był dalej jako uczenie się – nauka, rozwój int[...]\nTag edukacja medialna, konflikt, starsi i internet\nYouTube: zabawa, komunikacja, edukacja?\nW czytniku odkopałem wykład prof. Michaela Wescha – amerykańskiego antropologa internetu. W wystąpieniu zatytułowanym The Machine is (Changing) Us: YouTube and the Politics o[...]\nTag cyfrowa etnografia, digital ethnography, edukacja medialna


Dystymia leczenie i przebieg Waszej choroby - strona 34 - Depresja - Nerwica.com\nPrzez januszw, 6 Czerwiec 2010 w Depresja\nJa już osiągnęłam bardzo wysoki poziom obojętności i oschłości i powiem Ci happyperson, - to wcale nie jest fajne. Niestety ironii mi brakuje, mam za to coś w rodzaju "czarnego humoru" tzn. ja mówię coś poważnie, a otoczenie bierze to za specyficzny rodzaj humoru\ntutaj jest ciekawy artykuł o dystymii, napisane tam jest, że szanse wyleczenia są duże o ile nie współwystępują z innymi zaburzeniami, a u mnie dochodzi nerwica natręctw i zab. lękowe.\nJa miałem w dzieciństwie nerwice natręctw i zaburzenia lękowe, z wiekiem te zaburzenia się uspokoiły i obecnie nie czuje żadnych objawów nerwicowych.\nTeż tak macie, że często odpływacie myślami i tracicie kontakt ze światem? Bardzo mi to przeszkadza i nie wiem czy to objaw dystymii czy czegoś innego.\nLucid Dream, często jestem zamyślony.\nartykuł z poprzedniej strony o pustce wewnętrznej mocno do mnie pasuje, autorką była pani od terapii psychoanalitycznej i zainteresowałem się nurtem co myślicie o takim nurcie?\nfilmik z poprzedniej strony od Lucid Dream bardzo dobry, przeczytałem temat od 40 strony, w tym temacie zagoszcze na dłużej.\nLucid Dream, często odbiegam myślami od rzeczywistości. Ostatnio może jednak trochę mniej, bo staram się mieć zawsze jakieś zajęcie w rzeczywistym życiu. Ale jak mam trochę wolnego czasu "w nadmiarze" to natychmiast odrywam się od ziemi. I podobnie jak Tobie, mi również to przeszkadza.\nprzeczytałem, że niby poznawcza i interpersonalna terapia w przypadku dystymii jest wskazana.\nmoże bym poszedł na interpersonalną, bo by mnie wyszło 200zł miesięcznie co jeszcze da się przezyć jakoś, z bólem ale da sie.\na ty Lucid Dream gdzieś pisałeś z miesiąc temu, że zapisałeś się na terapię i chęci do życia wróciły, czy efekt się utrzymuje i czy był spowodowany samym wygadaniem się, urodą terapeutki czy czym?\nNa początku trochę mi to pomagało, bo strasznie samotnie się czułem i nie miałem nawet z kim pogadać.\nCo tydzień chodzę do niej, ale mam wrażenie, że to jest bezsensu i tracę tylko jej i swój czas.\nJutro jadę do psychiatry po Wellbutrin XR, bo bardzo mnie ciekawi jak zareaguje na ten lek.\nObecnie jestem na Solianie, na początku trochę pomagał, ale już coś przestaje działać.\nJak Wellbutrin mnie jakoś ruszy to napisze tutaj jakie efekty daje :)\nkurde myślałem, że ta interpersonalna to po prostu grupowa a to inna terapia i takiej u mnie nie ma w mieście. wogóle to nie wiem nawet czy w całej Polsce jest.\nZ terapii nie wynoszę nic ponad to, co już sam wiem. Przynajmniej na razie.\na no tak, w realu poza psychoterapeutką tak nie gadasz zbytnio z ludźmi?\nja biorę wenlaflaksyne, jest pobudzenie ale żeby zrobić coś produktywnego to słabo, czas leci przy kompie.\nna lęki w dodatku słabo działa, o ile ich nie podnosi, ale nie biorę tego leku długo więc może to ten pierwszy okres taki tylko.\nTak, zwieszenie umysłu. Nie skupiam się na otoczeniu, czynnościach, przez co zaliczam dużo wpadek tzn. nie ogarniam rzeczywistości tego co ktoś do mnie mówi, przez co czuje się jak debil. Jeden z objawów depresji.\nhappyperson, ja też mam coś takiego.\nTe odpływanie myślami bardzo przypomina objawy ADD i dużo opisów w internecie pasuje do problemów jakie miałem w dzieciństwie.\nCzy wy pracujecie , uczycie sie , macie zwiazki , seks ,uprawiacie sport ???\nJestem ciekaw waszej sytuacji i chorowania na ta dystymie oficjalnie lub nie...\nmagic, sport raz w tygodniu około, seks bardzo sporadycznie, pracuje, chciałbym się uczyć, ale brakuje motywacji jak do tej pory.\nlucid dream sporo czytasz jak ja i sobie przypisujesz rozne rzeczy ja nawet schizofrnie prosta zaczelem czytac wczoraj z tej bezsilnosci ale czy tedy droga...\nmagic, to racja, mi jest łatwo wypisać objawy przyczyn niech dosięgną leki i terapeuci.\nJa to wegetuje, całymi dniami siedzę w domu i nic wartościowego nie robię, bo na nic nie mam ochoty.\nUczę się jeszcze, ale zaocznie i tylko 2 razy w miesiącu jestem na uczelni. Do lutego muszę napisać prace dyplomową, a nie potrafię się za to zabrać, bo cały czas źle się czuje i zero motywacji we mnie. Zamówiłem w aptece bupropion, mam nadzieje, że mi pomoże się zabrać za pisanie pracy.\nNigdy nie byłem w związku i nigdy nie uprawiałem seksu. Wątpię aby ktoś chciał być w związku z roślinką, więc nawet nie szukam dziewczyny\nale jestes na utrzymaniu rodzicow ??? bo z czegos zyjesz...i ubezpieczenie masz\nmi bupropion podniosl za bardzo cisnienie a co z solianem ???bo chce sprobowac na te negatywne objawy...\nTak, na utrzymaniu rodziców i ubezpieczony jestem u rodziców, bo mam stopień niepełnosprawności.\nSolian za słabo na mnie działał, ale to pewnie przez to, że już sulpiryd na mnie przestał działać, a to bardzo podobne leki.\nNa mnie bardzo krótko te leki działają, ale na Ciebie może dłużej podziałają, warto sprawdzić.\nNie przejmuje się, dużo jest takich przegrywów\nJa też raz byłem na rozmowie, coś mi odwaliło i zacząłem mówić dla pracodawcy, że nic nie potrafię i nie poradzę sobie w tej pracy.\nNajlepsze było to, że nawet po takiej rozmowie chciał dać mi szanse, ale jak zobaczył, że mi nie zależy na pracy to odpuścił sobie\nWtedy też miałem lęki społeczne, a praca opierała się na kontaktach z ludźmi.\nLeki jakieś brałaś? Dobrze dobrane leki potrafią bardzo dużo zmienić :)\nJaki masz stopien ??? Ja mam umiarkowany...\nKto jest online? 0 użytkowników, 1 anonimowych, 1278 gości (Zobacz pełną listę)\nPrzez Mkos1795, 45 minut temu w Nerwica lękowa\nsamotność nerwica psychoterapia strach nerwica lękowa stres depresja lęk lęki nerwica natręctw


ODRODZENIE POLONII W KANADZIE NAKAZEM CHWILI – Polonia Tube\nAutor: Grzegorz Waśniewski\nPan Marek opowiadał o tym, jak tylko jeden raz w życiu widział ojca, wychodzącego ze sterty zboża i idącego w kierunku lasu. „Mojego ojca postrzelono śmiertelnie w plecy, gdy wycofywał się do lasu 21 października 1963 r. w czasie obławy zorganizowanej przez 2 ubeków i 37 zomowców spod znaku diabła z czerwoną gwiazdą” – stwierdził. Bardzo często stosowaną metodą zbezczeszczenia zwłok było odcinanie głowy ofiary.\nPo dwóch dniach od śmierci sierżanta „Lalka” ubecy obiecali rodzinie, że będzie mogła przyjechać do Lublina po ciało. Okazało się jednak, że wcześniej zakopali je na cmentarzu przy ul. Unickiej w bezimiennej mogile. Cztery dni później jedna z sióstr z przyjacielem ojca, w nocy rozkopała ten grób i faktycznie odnalazła gołe ciało bez głowy owinięte w prześcieradło. Dopiero w 1983 r. pozwolono dokonać ekshumacji szczątków sierżanta Józefa Franczaka i przenieść na cmentarz w Piaskach. Przez cały ten czas rodzina poszukiwała brakującej czaszki. W latach 90-tych interweniowała na różnych szczeblach prokuratury, aż w końcu z ówczesnego Urzędu Ochrony Państwa otrzymała trudną do uwierzenia i zrozumienia odpowiedź, że Franczak był „kadrowym” bandytą. Minęły lata.\nPrezydent Lech Kaczyński w 2008 r. odznaczył pośmiertnie sierżanta Józefa Franczaka „Lalka” Krzyżem Komandorskim Gwiazdy Orderu Odrodzenia Polski. Rozpoczęte w 2007 r. śledztwo, IPN umorzyło w 2009 r., lecz trop śledztwa zaprowadził do rektora Akademii Medycznej w Lublinie, który kłamliwie oświadczył, że eksponaty z tamtego okresu zostały zakopane na cmentarzu. Jednak w 2014 r. władze Akademii Medycznej zmieniły się i na biurku byłego rektora znaleziono poszukiwaną dotychczas bezskutecznie czaszkę sierżanta Józefa Franczaka. Po przeszło pół wieku rodzina Franczaków mogła wreszcie zorganizować trzeci pogrzeb sierżanta Józefa Franczaka. Odbył się on 26 marca 2015 r. w Piaskach pod Lublinem w asyście Dowództwa Garnizonu Warszawa. Podałem bardzo krótki zarys pośmiertnych losów szczątków ostatniego Żołnierza Wojska Polskiego II RP, który walczył i poświęcił życie za wolność ojczyzny, której nie doczekał. Walczył wytrwale od 1939 aż do 1963 roku z dwoma okupantami Rzeczpospolitej Polski. Więcej informacji można znaleźć w internecie.Wybitna znawczyni historii i pośmiertnych losów Żołnierzy Wyklętych dr Ewa Kurek zawiozła mnie wraz z żoną 8 listopada 2015 r. do miejscowości Piaski (na trasie z Lublina do Zamościa), abyśmy mogli oddać hołd ostatniemu ŻOŁNIERZOWI WOJSKA POLSKIEGO.\nByli bici, katowani i mordowani w lochach UB i NKWD przez wrogów i zdrajców Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, ale wytrwali do końca i ufni Bogu wiary się nie zaparli, bronili do końca honoru, którego nie splamili. Pozostali wierni do końca Ojczyźnie, bo za Nią oddali życie. Niech z krwi niewinnie przelanej Braci naszych pomordowanych w lochach UB i NKWD i z mogił żołnierzy naszych powstanie Wielka Polska. Niech ofiara Waszego życia da młodemu pokoleniu Polaków siłę i moc wytrwania w walce o prawdziwie wolną i sprawiedliwą Polskę, której Wy poświęciliście swoje życie. Niech Matka Boska Królowa Polski rozpostrze nad Wami swój Hetmański Płaszcz i przytuli Was do swego Serca. Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.\nSamo spotkanie było smutne, ale zarazem bardzo optymistyczne. Z relacji niecodziennego Gościa i jego Żony nie wyczuwało się tonu zemsty czy nawet pogardy dla zdrajców i zbrodniarzy. Spotkanie było na czasie, tylko można sobie zadać pytanie: dlaczego zostało zorganizowane dopiero teraz i to przez Konsulat RP, KPK i SPK. Nie chcę nikogo oceniać ani udowadniać, kto zrobił więcej dla sprawy Polskiej.\nSzanowni nasi reprezentanci polonijni.\nOd wielu lat Stowarzyszenie Józefa Piłsudskiego „Orzeł Strzelecki” w Kanadzie organizuje Msze św. za Ojczyznę: w styczniu za OFIARY KL AUSCHWITZ, w marcu za ŻOŁNIERZY WYKLĘTYCH, w lipcu za POGROMY NA POLAKACH NA KRESACH W 1943 R. (Wołyń i Podole), w październiku za OFIARY KL WARSCHAU, ale nigdy z Waszej strony nie było chęci przyłączenia się do tych obchodów. Stowarzyszenie Józefa Piłsudskiego przyjeżdża zaś na rocznice organizowane przez Was – w kwietniu LUDOBÓJSTWO KATYŃSKIE czy w czerwcu pielgrzymka do grobów Hallerczyków i inne.\nMamy nowego Prezydenta Andrzeja Dudę, nowy rząd Pani Beaty Szydło, wypadało więc – odpalić wielkie działo propagandowe, w formie zaproszenia Państwa Franczaków. Jeszcze rok temu nie było mowy o takim przedsięwzięciu, gdy chyliliście głowy przed prezydentem Komorowskim i rządem PO-PSL za ordery, medale i dyplomy. Gdy w Dzień Wojska Polskiego w sierpniu 2012 r. w „Apelu do Żołnierzy w kraju i zagranicą” prosiłem Was o odmowę przyjmowania orderów, odznaczeń i dyplomów od obecnych władz, dopóki dla TV TRWAM nie zostanie przydzielone miejsce na multipleksie, żaden z was nie odważył się poprzeć Apelu Stowarzyszenia Józefa Piłsudskiego.\nPolecam książki Wojciecha Sumlińskiego, jeśli ktoś ma jakieś wątpliwości co do działalności przestępczej poprzednich władz RP pod rządami Komorowskiego, Tuska i tej całej szumowiny.\nJeszcze jeden przykład, chociaż jest ich o wiele więcej. W maju 2013 r., będąc w Ottawie na XXXV Walnym Zjeździe SPK z wystawą o Marszałku Józefie Piłsudskim i Janie Pawle II, w czasie odczytu poprosiłem zebranych na zjeździe o poparcie dla TV TRWAM, by otrzymała miejsce na multipleksie, to po pierwsze przerwaliście moje wystąpienie, a po drugie nigdy nie otrzymałem odpowiedzi na ten apel. Jedynym, który mnie poparł był delegat z Vancouver Pan Zdzisław Radomski, którego teraz chcecie usunąć za wypowiedzi w Radio Maryja. Przerywając mi odczyt uzasadnialiście że to wystąpienie polityczne, dla was, obrona podstaw naszej wiary, to sprawa polityczna.\nKochani liderzy Polonii! Jeśli chcecie naprawdę przyczynić się dla dobra Polski, to napiszcie list otwarty do przywódców KOD-u (komitetu obrony diabła – takie jest moje rozszyfrowanie tego skrótu), żeby się „odpier… ” od Pana Prezydenta i Rządu (przepraszam za język koszarowy, ale polszczyzna nie zna bardziej dosadnego słowa) oraz by ci wszyscy zdrajcy co jeżdżą do Brukseli, by szkalować naszą Ojczyznę, otrzymali bilety tylko w jedną stronę (bez prawa powrotu).\nKochani! W dawnych dobrych szlacheckich czasach zdrajcy byli wbijani na pal za zdradę narodowych interesów, a dziś za takie czyny płaci się im wysokie apanaże, by mogli szerzyć ferment i rozsiewać kłamstwa.\nMoże zrodzi się jakaś inicjatywa na naszym polonijnym podwórku, aby przeprowadzić wreszcie dekomunizację we wszystkich organizacjach polonijnych w Kanadzie. Prezes KPK z okręgu Montreal mówił o Roku Miłosierdzia. Szanowny Panie, zgadzam się – trzeba wybaczać, ale najpierw potrzebny jest szczery żal i przyznanie się do winy, a potem pokuta i zadośćuczynienie dla ofiar, ale nie mamy prawa zapomnieć – jak pięknie napisał Zbigniew Herbert. Przestępcy i zdrajcy powinni stanąć przed prokuratorem. Nie ma się co łudzić, ten element zawsze znajdzie usprawiedliwienie dla swych haniebnych czynów, albo po prostu po raz kolejny nas oszuka. Z diabłem się nie paktuje.\nKoledzy Patrioci, czas najwyższy aktywnie włączyć się w życie polonijne i zakasać rękawy. Nie wystarczy biernie przyglądać się, co czas przyniesie. Dość biadolenia, że nie mam czasu; powątpiewania – „co to da, oni i tak zrobią co zechcą”. Bohaterscy członkowie powstań zbrojnych niech nam będą przykładem, że losy naszej Ojczyzny i Polonii Kanadyjskiej są w naszych rękach z Bożą pomocą. Nikt i nic nie wyręczy nas z tego obowiązku. Jest stosowny czas, aby dokonać czynów na miarę Odzyskania Niepodległości, której 100. rocznicę już niedługo będziemy wspólnie świętować. W tym duchu zabierzmy się do pracy dla dobra naszej ukochanej Matki-Polski.\nBracia i Siostry na kanadyjskiej ziemi – Polscy Patrioci. Alleluja i do przodu.\nBÓG, HONOR I OJCZYZNA naszym hasłem!


INSPIRACJE - SOUL BETWEEN POEMS\nZnajdziecie tutaj wszystkie osoby, miejsca, rzeczy, które nieustannie mnie inspirują i często są dla mnie natchnieniem do napisania kolejnego wiersza, opowiadania czy jeszcze innej formy, która pozwoli mi się wyrazić.\nInspiracje – ciężko jest mi wymienić wszystkie. Z czasem uświadamiam sobie, że wciąż ich przybywa. Jedni artyści towarzyszą mi od dłuższego czasu, inni dopiero przychodzą… Bywa i tak, że nagle przestają mnie już inspirować, ale ich twórczość gdzieś tam we mnie czasem świadomie, czasem nieświadomie, tkwi. Od niepamiętnych dla mnie czasów natchnieniem była dla mnie muzyka i podróże, a konkretniej miejsca, w których miałam okazję przebywać. Często obie te rzeczy wzajemnie się uzupełniały, a czasami były tylko nieznacznym dodatkiem. Każda, nawet najmniejsza inspiracja, przyczyniła się do stworzenia mojego artystycznego „ja”. Minęło jednak sporo czasu, zanim zdecydowałam się tym wszystkim podzielić.\nINSPIRACJA = PASJA\nWłaściwie powinnam potraktować wszystkie moje inspiracje jak pasje. Ciężko jest mi się od nich oderwać w życiu codziennym, bo wypełniają mój czas, mój świat i moje życie. To one wpływają na to, co w danej chwili tworzę i jaką ma to formę. W niektórych wierszach pewne inspiracje są mocno zarysowane, w innych ciężko się ich właściwie doszukać, ale one zawsze gdzieś tam są.\nPoniżej znajdziecie listę wszystkich, najistotniejszych dla mnie inspiracji, które wpływają na to, co powstaje w mojej głowie, a następnie zostaje przelane na papier. Każda z nich opisana jest według mojej, subiektywnej opinii. Z krótkich opisów dowiecie się, jak to się w ogóle stało, że dana inspiracja zagościła w moim życiu, jak na nie wpłynęła i wpływa oraz czym tak naprawdę jest.


pompy - wykop.org swoją stronę - 1 -\nZobacz strony związane z tagiem: pompy\nWitamy serdecznie na naszej fachowej stronie oraz zapraszamy do pilnego poznania się z dostępną ofertą. Jest ona niezwykle obszerna, oferujemy między innymi takie artykuły, jak na przykład pompa łopatkowa, pompa tłoczkowa i także pompa zębata. Nasze produkty są wypróbowane, dzięki czemu mają Państwo gwarancję doskonałej jakości. Wyłącznie nasza firma oferuje markowe produkty, jakie są stabilne i mocne, a zarazem dostępne w niezwykle atrakcyjnych i ogromnie\t...\nData dodania: 09.12.2013 o godz: 13:27\nPompy ciepła w Śląskim.\nPompy ciepła małopolska to nowoczesne systemy umożliwiające pozyskiwanie darmowej energii cieplnej przy minimalnym nakładzie pieniężnym. Nasze przedsiębiorstwo montuje również wysokiej klasy kotły kondensacyjne Bielsko oraz rekuperatory Bielsko zwiększające ekonomiczność instalacji alternatywnych. Pompy ciepła Bielsko znajdujące się w naszym asortymencie pobierają minimum prądu, są odporne na negatywne warunki atmosferyczne oraz co najważniejsze ekspresowo\t...\nData dodania: 12.05.2014 o godz: 14:10\nPrzedmiot Twojego zainteresowania stanowią w tym momencie przedsiębiorstwa zajmujące się wszelakiego rodzaju usługami instalacyjnymi, oferujące pompy ciepła, piece CO bądź kolektory słoneczne? Możesz odetchnąć z ulgą, gdyż odnalazłaś właśnie firmę, jaka powinna spełnić wszelkie Twoje przewidywania. Czemu powinieneś skorzystać oczywiście z jej propozycji? Przede wszystkim z uwagi na konkurencyjne propozycje cenowe, wieloletnie doświadczenie jak również prof\t...\nData dodania: 16.12.2014 o godz: 9:25\nJakość, solidne wykonanie i marka - tego szukasz u producenta basenów? Bestway to Twój najlepszy wybór!\nJesteśmy największym bezpośrednim importerem basenów w Polsce. Klienci cenią nas za pełne wsparcie techniczne i optymalną gwarancję.\nBaseny ogrodowe to nie tylko różnorodne wielkości, kształty i rodzaje. To także wspaniały wygląd i funkcjonalność użytkowania. Produkty z przeznaczeniem dla całych rodzin są kwintesencją jakości i wytrzymałości.\t...\nData dodania: 24.01.2015 o godz: 22:09\nKlimatyzacja Sieradz - NTW Airconomic - klimasieradz.pl\nBudujesz dom, zakładasz firmę, a może prowadzisz remont pomieszczeń? Już dziś odwiedź stronę internetową klimasieradz firmy NTW Airconomic. Ta polsko-holenderska spółka ma dla Ciebie urządzenia i propozycje rozwiązań idealne do Twoich potrzeb - sprawdź to.\nWentylacja, klimatyzacja, panele słoneczne, pompy ciepła. Na szczególną uwagę zasługuje klimatyzacja Sieradz, ponieważ proponowane urządzenia zostały stworzone w oparciu o nową technologię, a ich m\t...\nData dodania: 18.11.2015 o godz: 11:39\nSposobów na ogrzewanie pomieszczeń jest bardzo dużo. Jedną z bardziej sprawdzonych metod przystosowanych w szczególności do ogrzewania ogromnych pomieszczeń są pompy ciepła. Ich działanie opiera się na przekazywaniu ciepła z jednego pomieszczenia do drugiego. Dzięki temu można oszczędzić bardzo dużo kasy a jednocześnie wprowadzić w indywidualnych pomieszczeniach ciut równomiernej temperatury. O ile takie rozwiązanie chodzi wam po głowie to musisz poszukać ...\nData dodania: 09.06.2015 o godz: 8:09\nSprawdzajcie najlepsze ogrzewanie, systemy grzewcze od takich firm jak Buderus, Jeremias, Valsir dostępne w ofercie Termika Gdańsk. Nasza propozycja to pompy ciepła, to kotły olejowe oraz kotły gazowe. Proponujemy wam również kolektory słoneczne, proponujemy wam także różnego rodzaju grzejniki oraz dodatkowo dotacje na pompy ciepła, kolektory słoneczne\t...\nData dodania: 22.11.2016 o godz: 17:40\nEnvirotech w ramach kompleksowej obsługi handlowej zapewnia fachowe doradztwo techniczne, kompletację dostaw oraz prowadzi sprzedaż wysyłkową. W naszej bogatej ofercie znajdują się elektrozawory, zawory regulacyjne czy też pompy. Urządzenia pochodzą od renomowanych producentów jak Wilo, Grundfos czy Danfoss. Realizujemy również prace z zakresu ciepłownictwa, ogrzewnictwa oraz wodociągów i kanalizacji. Zainteresowane osoby skorzystaniem z usług naszej firmy\t...\nData dodania: 03.02.2015 o godz: 17:39\nNiejednokrotnie zastanawiamy się jak najbardziej bez zbytnich kosztów rozwiązać sprawę ogrzewania. Okazuje się, że istnieje niedrogi a zarazem ekologiczny sposób, aby ogrzać dom, czy wodę. Odpowiedzią na to są pompy ciepła, które stosują naturalne źródła energii. Na przykład pompa ciepła geotermalna, która korzysta z źródeł geotermalnych, które znajdująsię na 80% powierzchni Polski. Przedsiębiorstwo *** HOL-AND *** od lat sprowadza i sprzedaje tego typu ur\t...\nData dodania: 26.11.2010 o godz: 12:18\nMontaż pomp ciepła Poznań - ekomartech\nJeżeli szukają Państwo solidnej i profesjonalnej firmy z wieloletnim doświadczeniem w technice grzewczej - zapraszamy! Oferujemy Państwu kompleksowe wykonanie instalacji grzewczych opartych o odnawialne źródła energii. W swojej ofercie posiadamy szwedzkie pompy ciepła IVT, NIBE gruntowe oraz powietrzne. Działamy od A do Z. Projekty geologiczne, odwierty, montaż kotłowni a także serwis i wieloletnia gwarancja. Działamy na terenie całego kraju zbierając pozy\t...\nData dodania: 19.01.2013 o godz: 15:21\nVatra S. A. jest producentem geotermalnych pomp ciepła. Systemy naszej firmy oparte o pompy ciepła Vatar od kilkunastu lat bez żadnych awarii pracują W instalacjach w Polsce i Europie. Do produkcji kompletnych systemów ogrzewania i klimatyzowania wykorzystujemy odnawialną energię. Pompy przenoszą magazynowaną energię do ośrodka o wyższej temperaturze.\nZe względu na niską temperaturę gruntu niemożliwe jest bezpośrednie z nich korzystanie, dlatego wyma\t...\nData dodania: 14.01.2016 o godz: 22:16\nFirma Eko-tech prowadzi swoją działalności w obrębie sprzedaży oraz montażu pomp ciepła. Oferta dotyczy przede wszystkim wszechstronnych instalacji CO oraz wodno-kanalizacyjnych w oparciu o pompy ciepła oraz systemy solarne. Montowana przez firmę pompa ciepła to urządzenie uznanych zagranicznych producentów o bardzo dużej produktywności, co daje gwarancję bezawaryjnego i długoletniego funkcjonowania. Firma funkcjonuje na terenie całego kraju. Gwarantujemy ...\nData dodania: 15.12.2010 o godz: 14:28\nrozmyślasz o oszczędzaniu kosztów energii elektrycznej? Wykorzystaj potęgę odnawianych źródeł energii! Fotowoltaika Łódź stosujemy najnowocześniejsze źródła energii odnawialnej. Firma Nowator zajmuje się odzyskiem energii. Mamy różnorodny wybór usług, między innymi: robimy instalacje fotowoltaiczne, montujemy kolektory słoneczne, montujemy pompy cieplne, wykonujemy specjalne lampy solarne oraz produkujemy proekologiczne kotły CO i kominki. Poza tym pomagam\t...\nData dodania: 18.03.2016 o godz: 16:09\nStudnie głębinowe to nie raz jedyny wariant żeby posiadać szybki dostęp do czystej wody. Takie wyjście wykonuje się głównie na działkach jakie nie posiadają dostępu do czystej wody. mamy sprzęt budowlany wysokiej jakości, jaki łatwo poradzi sobie z każdym wierceniem. W dodatku wykonujemy badanie gruntu oraz inne zadania. Odwierty wykonujemy przeważnie w woj. warmińsko-mazurskim. Cechuje nasze przedsiębiorstwo ogromnym doświadczeniem. ...\nData dodania: 17.08.2016 o godz: 14:57\nIdealne hydrofory do Twojego mieszkania\nWitryna, na jakiej znajdziesz najważniejsze informacje na temat hydroforów. Doradzimy jakie są chętnie kupowane oraz jaka jest ich koszt. Abstrahując od podstawowych wiadomości powiemy jak działa mechanizm hydroforów i jakie jest ich przeznaczenie. Jeżeli szukasz idealnego hydroforu do swojego domu to jest witryna dla Ciebie. Wystarczy odwiedzić i sprawdzić co dla Ciebie przyszykowaliśmy. Jeśli masz jakieś wątpliwości odnośnie omawianego tematu, zachęcamy ...\nData dodania: 16.04.2014 o godz: 8:46\nJuż teraz maz szansę zakupić niezwykle przydatne urzadzenia, które irygują ogrody, zmieniają ciśnienie, pompują i wylewają wodę z wodociągów, zgromadzona wodę po deszczu, czy opróżniają baseny z wody, a także posiadają mnóstwo innych ciekawych funkcji. Te urządzenia to pompy hydroforowe. Już za niewygórowaną cenę można zakupić właśnie taki urzadzenia. zajmujemy się sprzedażą dla nabywców pojedynczych, a także firm. Hydrofory, jakie uwzględniliśmy w swojej ...\nData dodania: 26.09.2014 o godz: 0:25\nKażdy człowiek zużywa dziennie kilkaset litrów wody - na picie, gotowanie, mycie, zmywanie naczyń i spłukiwanie toalety. Z kolei w wielkich zakładach przemysłowych zużycie wody sięga dziesiątków tysięcy litrów na sekundę. Wiele z tej wody tłoczą pompy i instalacje dostarczane przez firmę Xylem.\nXylem jest światowym liderem w technologii zatapialnych pomp i mieszadeł oraz rozwiązań systemowych przy ich zastosowaniu. Firma zatrudnia 12 tysi\t...\nData dodania: 02.07.2013 o godz: 18:32\nRealizujemy na terenie całego kraju odwierty pod pompy ciepła. Nasze odwierty do pomp ciepła jesteśmy w stanie zrealizować między innymi z wykorzystaniem innowacyjnej wiertnicy H30G. 2. Gwarantujemy również kompleksowo realizowane wiercenia geologiczne na terenie całego kraju. Zapraszamy do współpracy oraz kontaktu! ...\nData dodania: 08.06.2015 o godz: 12:42


Microsoft Windows Server 2016 10 User CAL Kup oprogramowanie do...\nSystem Windows Server 2016 został opracowany w odniesieniu do serwerów w Twojej witrynie. Jeśli korzystasz z mniejszej liczby serwerów i serwerów wirtualnych lub nie ma ich wcale, ten system operacyjny jest idealny dla twoich potrzeb. Oprogramowanie ma również wystarczającą moc do zarządzania nawet dużymi sieciami bez konieczności aktualizacji do znacznie droższej wersji Datacenter Edition. Model aktywacji działa, płacąc koszt za rdzeń procesora. Koszty akwizycji można zatem łatwo obliczyć z wyprzedzeniem dla firm. Koszty aktywacji na co najmniej osiem rdzeni są ponoszone na procesor, ale system Windows Server 2016 można w razie potrzeby dostosować do rosnącej liczby rdzeni procesora.\nOprócz wymienionych funkcji, takich jak. Na przykład dzięki lepszej prędkości i łączności w chmurze możesz przypisywać prawa użytkownika swoim pracownikom za pomocą systemu Windows Server 2016. Umożliwia to bezpieczne administrowanie całym systemem serwerowym bez większego wysiłku z dowolnej lokalizacji.\nPonadto oprogramowanie oferuje możliwość uruchomienia systemu w szczególnie prostej wersji, podstawowej aplikacji. Ten serwer nie ma interfejsu graficznego, co znacznie poprawia wydajność na starszych urządzeniach. Ponadto zmniejszają się wymagania systemowe, które system nakłada na urządzenia zewnętrzne.\nAby aplikacje były szybsze i bardziej elastyczne, system Windows Server 2016 opiera się również na znanych instalatorach systemu Windows. Nie można w pełni korzystać z maszyn wirtualnych z tym systemem operacyjnym serwera, ale wyjście jest dostępne w Datacenter Edition.\nWindows Server 2016: idealny dla małych firm\nFunkcje tego systemu operacyjnego serwera są skierowane przede wszystkim do małych firm, które nie mogą lub nie chcą inwestować tyle pieniędzy w swoje IT. W tych witrynach system Windows Server 2016 spełnia wszystkie wymagania dotyczące dystrybucji danych między różnymi systemami komputerowymi. Rezultatem jest stale dostępny, łatwy do rozbudowy serwer, który zapewnia wszystkie potrzebne zasoby, nawet przy ograniczonym budżecie.\nZnajomy interfejs upraszcza zarządzanie systemem Windows Server 2016 dla użytkowników, którzy zdobyli już doświadczenie z serwerowymi systemami operacyjnymi Windows.\n849,90 zł VAT wliczony, darmowa dostawa\n249,90 zł VAT wliczony, darmowa dostawa\n199,90 zł VAT wliczony, darmowa dostawa\n799,90 zł VAT wliczony, darmowa dostawa\n329,90 zł VAT wliczony, darmowa dostawa


Szpilki R.POLAŃSKI - 0758 Szary Zamsz - Szare szpilki damskie R.Polański, bez wzorów, z materiału, bez obcasa, na obcasie, bez zapięcia. W wyprzedaży za 209.00 zł. - Szpilki damskie - Obuwie damskie - Buty - Sklep Radio ZET\nSzpilki R.POLAŃSKI – 0758 Szary Zamsz\nElegancka propozycja marki R.Polański. Cholewka butów wykonana starannie – skóra naturalna – zamsz. Sylwetkę podkreśla obcas o wysokości 10,5 cm. We wnętrzu butów wyściółka: skóra. Wkładka to skóra. Materiał podeszwy to wysokogatunkowe tworzywo. Dzięki kobiecemu fasonowi na obcasie sylwetka jest zgrabna i wysmuklona.\nszpilki damskie na obcasie buty r.polański szare szpilki damskie szpilki damskie bez zapięcia buty eobuwie.pl szpilki damskie na szpilce szpilki damskie ze sklepu eobuwie.pl szpilki damskie bez obcasa szpilki damskie r.polański


Inkubatory przedsiębiorczości - znajdź firmę w swojej okolicy\nInkubatory przedsiębiorczości - znajdź firmę w swojej okolicy\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Białostockim\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Białostockim która zarejestrowana jest pod adresem Białystok, Warszawska 63 lok.134 a. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Białostockim oraz kilka innych informacji.\nSzukasz informacji o firmie Stowarzyszenie Ostrzeszowskie Centrum Przedsiębiorczości która zarejestrowana jest pod adresem Ostrzeszów, Przemysłowa 27. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Stowarzyszenie Ostrzeszowskie Centrum Przedsiębiorczości oraz kilka innych informacji.\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego która zarejestrowana jest pod adresem Wrocław, Komandorska 118 /120 pok.11 bud.B/L. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego oraz kilka innych informacji.\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Górniczo-Hutniczej\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Górniczo-Hutniczej która zarejestrowana jest pod adresem Kraków, Gramatyka 8 a/423. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Górniczo-Hutniczej oraz kilka innych informacji.\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Gdańskim która zarejestrowana jest pod adresem Gdańsk, Wita Stwosza 58 pok.114. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Gdańskim oraz kilka innych informacji.\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Górniczo-Hutniczej Siedziba Dyrekcji\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Górniczo-Hutniczej Siedziba Dyrekcji która zarejestrowana jest pod adresem Kraków, Świętokrzyska 12 pok. 409. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Górniczo-Hutniczej Siedziba Dyrekcji oraz kilka innych informacji.\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Humanistyczno Przyrodniczym Jana Kochan\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Humanistyczno Przyrodniczym Jana Kochan która zarejestrowana jest pod adresem Kielce, Świętokrzyska A/206 (budynek G ). W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Humanistyczno Przyrodniczym Jana Kochan oraz kilka innych informacji.\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Podlaskiej\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Podlaskiej która zarejestrowana jest pod adresem Siedlce, Bema 1 /10. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Podlaskiej oraz kilka innych informacji.\nAkademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Świętokrzyskiej\nSzukasz informacji o firmie Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Świętokrzyskiej która zarejestrowana jest pod adresem Kielce, Żeromskiego 5 pok.1. W tej wizytówce możesz znaleźć numer telefonu do firmy Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości przy Akademii Świętokrzyskiej oraz kilka innych informacji.


Ahoj, bardzo nam miło, że planujesz kurs nurkowy!\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie krótki opis jak wygląda organizacja takiego kursu w wydaniu weekendowym. Postaraliśmy się opisać go najlepiej jak potrafimy! W razie pytań pisz do nas śmiało :)\nO tym jakie uprawnienia uzyskasz po kursie, jakie są warunki uczestnictwa i program szkolenia dowiesz się stąd: Kurs P1 w Krabie.\nKurs obejmuje 2 kolejne weekendy szkoleniowe. Jeżeli zadeklarowałaś/eś udział w kursie poprzez formularz zapisów lub osobiście w Klubie, przekazujemy kontakt do Ciebie instruktorowi prowadzącemu kurs. Instruktor kontaktuje się z Tobą i umawia na pierwsze spotkanie, które zazwyczaj ma miejsce w piątek, w przeddzień rozpoczęcia kursu w siedzibie Klubu gdzie też poznajesz swoich kolegów i koleżanki z kursu :)\nSpotykacie się razem z instruktorem w Klubie i pobieracie sprzęt z naszego magazynu (ul. Reymonta 21a). Nie martwcie się, nasi sprzętowcy dobiorą dla Ciebie odpowiedni skafander i wydadzą sprzęt, a w biurze ogarniemy wszelkie sprawy formalne (regulaminy, oświadczenia o stanie zdrowia, zgody itp.).\nLekki sprzęt typu skafander i automat zabierasz ze sobą do domu i oddajesz go dopiero po zakończeniu kursu.\nCiężki sprzęt jak butle wymieniacie/nabijacie po każdym dniu nurkowym w klubowych sprężarkach.\nNastępnego dnia o umówionej godzinie spotykasz się razem ze swoim instruktorem oraz grupą kursową prawdopodobnie w Jaworznie na „Koparkach” (Diving Marina „Koparki”, ul. Płetwonurków, 43-602 Jaworzno).\nOstatecznie to Wy, wraz z instruktorem wybieracie nurkowisko. Sposób transportu i miejsce nurkowania zależy od Was :)\nNa nurkowisku omawiacie wraz z instruktorem wszelkie niezbędne aspekty nurkowania, klarujecie sprzęt i po raz pierwszy schodzicie pod wodę! Po nurkowaniach wracacie do Krakowa do Klubu, gdzie w klubowej sprężarce nabijane są butle na dzień następny (lub zabierane już pełne ze sprężarki).\nPlan dnia powtarza się również w niedzielę oraz w następny weekend (tylko sobota i niedziela). Na dzień nurkowy warto zarezerwować czas co najmniej do 17, dużo się dzieje i trochę to trwa, ale uwierz, że nie zorientujesz się kiedy uciekł Ci dzień :)\nKurs zakończony jest obowiązkowym egzaminem teoretycznym.\nPrzygotowaniem do egzaminu są wykłady prowadzone przez instruktora w trakcie kursu. Bardzo częstą praktyką są wykłądy pomiędzy nurkowaniami, ale możecie także spotkać się z prowadzącym w trakcie tygodnia w umówionym miejscu. Wszystko zależy od waszych ustaleń z instruktorem.\nPo zakończeniu kursu zwracasz wysuszony sprzęt z powrotem do Klubu, a instruktor składa Twój wniosek o certyfikat, wypełnia wszystkie dokumenty, symbolicznie Cię chrzci i mamy nowego Kraba :)\nOd tej pory możesz już nurkować (upoważnia Cię do tego książka nurkowa z opisem przebiegu szkolenia), a certyfikat przyjdzie pocztą na podany adres.\nZ ważniejszych informacji: często grupa nurkowa skrzykuje się i jedzie razem do Jaworzna (lub z intruktorem) – kwestia do dogadania. Koszty dojazdu we własnym zakresie. Ponadto wejściówka na Koparki w tym sezonie wynosi 50 zł per osoba, koszt ten równiez należy pokryć samemu.\nW ramach kursu zapewniamy Ci:\nkomplet sprzętu (piankę lub półsuchy skafander, kaptur, buty, rękawiczki, płetwy, komputer, butle, balast – nasz sprzętowiec wszystko dla Ciebie dobierze z czeluści klubowego magazynu), zalecamy jednak żeby wyposażyć się w sprzęt ABC - maskę, płetwy i fajkę. O tym jak dobrać maskę możesz dowiedzieć się z tego filmiku nakręconego przez naszego viceprezesa ds. technicznych lub odwiedzić nas w Klubie i zasięgnąć porady :) Taki sprzęt warto mieć, ale w przypadku braku zawsze możemy go pożyczyć :)\nksiążkę niezbędną do zgłębienia teorii nurkowania (wielu z nas uczyło się z niej również przed egzaminami na wyższe stopnie nurkowe),\nw niedługim czasie również dostęp do platformy elerningowej,\ncertyfikat (poświadczający uzyskane uprawnienia, przypomina dowód osobisty lub kartę kredytową),\nlogbook (specjalna książeczka do prowadzenia rejestru wykonanych nurkowań),\nksiążeczkę nurkową zawierającą przebieg Twoich kursów,\nopłaconą składkę członkowską do końca roku kalendarzowego!\n• Umiejętność pływania (nie mówimy o umiejętnościach olimpijskich, po prostu dobrze byłoby nie panikować na widok wody), ale uwierz nam na słowo, że wśród naszych nurków jest kilka osób nie umiejących pływać w myśl zasady: do nurkowania nie trzeba umieć pływać, po coś w końcu masz butle pod wodą\n• Oświadczenie kursanta o braku przeciwwskazań do rozpoczęcia kursu płetwonurkowania (ale polecamy zrobić dla własnego spokoju serię badań opisanych na naszej stronie: https://krab.agh.edu.pl/kadra-lekarze-klubowi i skonsultować się naszym lekarzem klubowym wymienionym na stronie lub z lekarzem sportowym, czy wszystko jest OK).\nJeżeli masz jakiekolwiek pytania, pisz do nas na nasz adres mailowy: krab@agh.edu.pl lub znajdź nas na Facebooku!\nDo zobaczenia w wodzie :)


„Wybaczcie mi” – skandal w Empiku – Segritta.pl\nTa wiadomość zdominowała dziś fejsbuka. Okazuje się, że ktoś napisał książkę o matce małej Madzi czyli o Katarzynie Waśniewskiej z Sosnowca. Pisałam o sprawie tu, więc nie będę się powtarzać. Zresztą na pewno sprawę znacie i macie o niej wyrobioną opinię.\nWchodzę na linkowaną przez znajomych stronę promującą książkę na Empik.com, czytam i aż brak mi słów. Dla mnie to jest już przegięcie. Nie rozumiem, jak można być takim ignorantem i pisać takie bzdury. Skandal to mało powiedziane. Autora powinno się zawlec z powrotem do szkoły, usadzić w ławce i kazać ponownie zdawać egzamin gimnazjalny, bo nie wierzę, że można mieć maturę i w ten sposób pisać. Tłumaczę od dawna, powtarzam i jak grochem o ścianę. No to jeszcze raz:\nPrzekonująco albo przekonywająco. Nie ma czegoś takiego jak „przekonywująco”.\nIdę się ziółek napić..\n7 kwietnia 2012 o 22:25\nEmpik chyba jednak się wycofał, bo na stronie już nie można znaleźć tej książki..\n7 kwietnia 2012 o 22:27\ndobrze, że skrina zrobiłam. To jest właśnie problem z netem. Gdyby publikowali materiał na papierze, na pewno sprawdziłaby go korekta. A tak to sadzą byki a potem muszą całą stronę usuwać, żeby się wstydu nie najeść.\n8 kwietnia 2012 o 05:25\nNiezależnie od znajomości języka polskiego rzygać się chce\n8 kwietnia 2012 o 07:41\n„Skryta w sobie” też ładne…\n8 kwietnia 2012 o 16:20\nEmpik, z tego co piszą na fejsbuku, wycofał tę książkę z przedsprzedaży, bo ważne są dla nich opinie klientów. To im się jednak chwali :) A matka Madzi jeśli weźmie z tej książki złotówkę… sama niech siebie rozliczy.\nPS. co do „przekonywujący”: http://www.sjp.pl/przekonywuj%B1cy ;)\n8 kwietnia 2012 o 17:59\nKaśka, jak chcesz się podpierać linkami z netu, to chociaż sprawdzaj co to za linki. Słownik, który cytujesz, to słownik, którego redakcją „zajmują się hobbyści pod okiem internautów udzielających się w komentarzach.” Ale nawet oni czują, że coś nie tak, i piszą że słowo to „często ocenianie jest jako niepoprawne”.\n8 kwietnia 2012 o 20:37\nI tak długo wytrzymałaś. We mnie krew zagotowała się w momencie, w którym wszedłem na stronę Empiku. Opisu książki nie przeczytałem. Nie omieszkałem jednak napisać kilku ciepłych słów komentarza do całego tego przedsięwzięcia.\nA swoją drogą: Ludzie! Kupcie sobie papierowe słowniki, a nie bazujecie na tych internetowych, w których każda językowa głupota ma wytłumaczenie :)\n9 kwietnia 2012 o 08:53\nInternetowe też mogą być, tylko trzeba wiedzieć, które są wiarygodne\n10 kwietnia 2012 o 15:53\nOwszem, jest napisane, że „często oceniane jako niepoprawne”, co wcale nie znaczy że jest niepoprawne ;) w ramach ciekawostki, sprawdziłam w papierowym słowniku i jest napisane, że obie formy są dopuszczalne.\n10 kwietnia 2012 o 17:18\nKaśka, nie wiem jaki to słownik, bo nie podajesz, może to podręczny słownik skrablisty, albo coś w tym stylu. Taki słownik nadaje się na podstawkę pod doniczkę. „Słownik poprawnej polszczyzny” stwierdza wyraźnie, że jest to forma niepoprawna. Ale jeżeli chcesz, może sobie tej formy używać; jedyne co Ci grozi, to to że mniejszość społeczeństwa będzie Cię uważać za niedouczoną.


SHUSHA GUPPY, Rozmowa z SYBILLE BEDFORD : Zeszyty Literackie\nZeszyty Literackie > Rozmowy > SHUSHA GUPPY, Rozmowa z SYBILLE BEDFORD\nSHUSHA GUPPY, Rozmowa z SYBILLE BEDFORD\nOpublikowana w 1989 roku najnowsza powieść Sybille Bedford Jigsaw [Puzzle] została znakomicie przyjęta. Trafiła na krótką listę Nagrody Bookera, a przedpremierowe fragmenty ukazały się na łamach „New Yorkera”. To pierwsza powieść Bedford po piętnastoletniej przerwie; w tym czasie napisała biografię Aldousa Huxleya, swojego wieloletniego przyjaciela i mistrza, oraz wydała dwa tomy reportaży wojennych i podróżniczych. Urodziła się w Niemczech przed I wojną światową. Najmłodsze lata spędziła głównie z ojcem — ekscentrycznym arystokratą. Wówczas już w podeszłym wieku, zaszył się w pałacyku na zapadłej prowincji w okolicach Baden. Matka wkrótce odeszła. Po śmierci ojca w latach dwudziestych Bedford dzieliła czas pomiędzy Anglię, gdzie mieszkała u czeskich przyjaciół, oraz Włochy i Francję, gdzie żyła z matką i włoskim ojczymem.\nPodczas wojny Bedford mieszkała w Los Angeles i Nowym Jorku; spędziła też rok w Meksyku. Jej pierwsza opublikowana książka A Visit to Don Otavio [Z wizytą u Don Otavio] (1933) to dowcipna, a zarazem przenikliwa wizja Meksyku. Trzy lata później wydała Dziedzictwo. Oparta na historiach trzech niemieckich rodzin pierwsza powieść Bedford należy już do kanonu. Następnie ukazały się dwa tomy reportaży: The Best We Can Do [Najlepiej jak możemy], relacja z procesu doktora Bodkina Adamsa oskarżonego o mordowanie swoich zamożnych pacjentek, oraz The Faces of Justice [Oblicza sprawiedliwości], napisana z przymrużeniem oka książka o sądownictwie w Anglii, we Francji, w Niemczech i Szwajcarii.\nSybille Bedford jest wiceprzewodniczącą brytyjskiego PEN Clubu oraz członkinią Królewskiego Towarzystwa Literatury, a w 1981 roku została wyróżniona Orderem Imperium Brytyjskiego.\nPisarka żyje w londyńskiej Chelsea, w mieszkaniu z niewielkim ogródkiem i ogromnym platanem. Pomimo zaawansowanego wieku i kruchego zdrowia wciąż imponuje zaraźliwą joie de vivre. Ma delikatną cerę i niezmącone spojrzenie intensywnie błękitnych oczu. Mówi z delikatnym obcym zaśpiewem: raz wyrzuca z siebie potok słów, to znów waha się i przystaje. Chętnie cytuje słowa Valéry’ego: „la bêtise n’est pas mon fort” [„głupota nie jest moją mocną stroną”]. Jej wiedza, doświadczenie i poczucie humoru sprawiły, że rozmowa z nią była pouczającym i przyjemnym przeżyciem.\nSUSHA GUPPY: W Puzzlach wspomina pani swoich żydowskich krewnych. Jaki stosunek do religii wyniosła pani z rodzinnego domu?\nSYBILLE BEDFORD: Dziadek ze strony matki był Żydem. Nie poznałam go, zmarł przed moim urodzeniem. Zapewne w mojej rodzinie było więcej żydowskiej krwi zarówno po mieczu, jak i po kądzieli. Urodziłam się jako katoliczka, podobnie jak ojciec, ale nie zdawałam sobie z tego sprawy. Kiedy mieszkaliśmy w naszym pałacyku na południu Niemiec, cała wioska była katolicka. Przerażał mnie naiwny katolicyzm w rodzaju: „Pójdziesz do piekła, jeśli opuścisz niedzielną mszę”. Ale moja katolicka faza nie trwała długo.\nS. G.: Jak straciła pani wiarę? Stopniowo czy może w wyniku jakiegoś konkretnego zdarzenia?\nS. B.: Miałam mniej więcej siedem lat, kiedy ludzie ze wsi powiedzieli mi, że moi rodzice zostaną potępieni, bo się rozwodzą. Martwiłam się też o siebie, przez pierwszy skradziony papieros i dlatego, że jadaliśmy mięso w piątki. Wtedy sobie powiedziałam, że to wszystko głupstwo i niesprawiedliwość. Taka angielska myśl, że to nie w porządku. Z drugiej strony lubiłam katolicki obrządek. Ale to nie trwało długo. Zanim poszłam do pierwszej komunii, nauczyli mnie, że Bóg jest wszędzie — po co więc w niedzielę chodzić do kościoła? Uznałam, że ludzie to wszystko sobie wymyślili, i na tym się skończyło. Ale długo — do trzydziestki czy czterdziestki — bałam się ognia piekielnego. Zrobiłam się bardzo antyklerykalna — to znaczy mam silne poczucie zagrożenia religijnym fundamentalizmem. Z drugiej strony ogromnie mnie poruszał mistyczny pierwiastek w ostatnich latach życia Aldousa Huxleya. Roztaczał wokół siebie aurę świętości; czuło się obecność czegoś szczególnego. Nikt inny nie wywierał na mnie takiego wrażenia, może z wyjątkiem Yehudi Menuhina.\nS. G.: Wiele osób podziela pani poglądy w kwestii zinstytucjonalizowanej religii, ale duchowe, mistyczne tęsknoty tkwią głęboko w człowieku i, tak jak u Huxleya, szukają ujścia.\nS. B.: To prawda. Dużo rozmawiałam z Rosamond Lehmann; rozpaczliwie pragnęła wierzyć w życie pozagrobowe, w którym połączyłaby się z ukochaną córką. Po prostu nie mam w sobie impulsu, który by mnie pchnął w tym kierunku. Nieustannie myślę o śmierci. Nie wiem, co się dzieje potem. Kiedy człowiek się budzi z ogólnego znieczulenia, nie ma pojęcia, że minęło kilka godzin. Może śmierć to coś podobnego. Kiedy mówię, że myślę o śmierci, próbuję powiedzieć, jak bardzo kocham życie i żałuję, że tak mało mi go zostało. Kocham świat — Morze Śródziemne, wieś, przyjaciół, wino i jedzenie, architekturę, sztukę, bogactwo życia. Chyba po to się pisze czy maluje, żeby coś z tego uchwycić?\nS. G.: We wszystkich książkach podkreśla pani, że jako istoty ludzkie jesteśmy wolni, a więc odpowiedzialni za swoje losy. Ale w którymś momencie skręcamy w złym kierunku i wszystko się sypie. Mam wrażenie, że w swoich powieściach pokazuje pani ten kluczowy moment i jego konsekwencje.\nS. B.: Moglibyśmy również skręcić w dobrym, w każdym razie lepszym kierunku. Na pewno są ważne chwile, kiedy dokonanie dobrego czy niewłaściwego wyboru zmienia cały kurs. To intelektualny punkt wyjścia, a zarazem narzędzie, które w narracji wyostrza to, co w życiu pozostaje rozproszone. Dlaczego artyści zdają się naśladować życie? Aby je pokazać i wycisnąć z niego esencję. Powieść powstaje z mnóstwa wątków, których nie dostrzegamy podczas pisania. Zdarza się, że czytelnik zwraca na coś uwagę, i wtedy myślisz, że może ma rację.\nS. G.: W Puzzlach pisze pani: „Ludzie tacy jak Aldous Huxley czy Kislingowie są wyłącznie sobą, inni — na przykład niemiecko‑żydowskie siostry — są cząstką samych siebie: moja matka i ja stanowimy niewielki procent samych siebie, i ja się im wszystkim przyglądam w określonym momencie”. Jak się to dzieje? W jakich proporcjach mieszają się pamięć i wyobraźnia?\nS. B.: Większość powieściopisarzy pisze z doświadczenia, z nielicznymi wyjątkami. Może Melville nie pisał Moby Dicka z doświadczenia, ale siostry Brontë już owszem. W Puzzlach wspominam, że brat mojego dziadka popełnił samobójstwo, a moja matka została morfinistką. Nie wymyślałabym takich melodramatycznych wypadków, gdyby naprawdę się nie zdarzyły, chyba że pisałabym kryminał.\nS. G.: Samobójstwo brata dziadka pojawia się również w Dziedzictwie. Po ułożeniu puzzli swojego życia odkryła pani, jak je ukształtował związek z rodzicami. Matka sprawia wrażenie potwora, a przecież ją pani kochała i wzięła na siebie winę za jej egoizm.\nS. B.: Wcale nie była potworem. Nie kochałam jej jako dziecko. Dopiero kiedy zakochała się w bardzo młodym i pięknym mężczyźnie i opowiadała o swoich złych przeczuciach. „Wiem, że to się nie może dobrze skończyć — mówiła — kiedyś zrozumiesz to uczucie, że jest jeden jedyny człowiek na świecie i nie ma na to rady”.\nS. G.: To jeden ze wspomnianych przez panią wcześniej „wyborów”, które decydują o losie człowieka.\nS. B.: Właśnie. Matka była niezwykłą osobą: nauczyła mnie wszystkiego o czytaniu, ludziach i opowiadaniu ludzkich historii. Miała poczucie humoru i oczywiście była niespełnioną pisarką. To wynikało z lenistwa i życia chwilą. Nie emanowała matczynym ciepłem i nawet wtedy mi tego nie brakowało, lecz niestety, miała okropny charakter. Wiele ze swoich talentów zmarnowała przez gadaninę i burzliwe romanse. Zmarła młodo.\nS. G.: Pięknie pani opisuje międzywojenne środowisko artystyczne. Mówi pani, że artyści, którzy mieszkali na południu Francji, „mądrze postanowili pozostać w drodze”. Oprócz malarza Kislinga i jego żony Renée, kto jeszcze mieszkał w Sanary‑sur‑Mer?\nS. B.: Aldous Huxley z żoną Marią zbudowali tam dom w 1930 roku. Powieściami Aldousa zachwyciłam się długo przed tym, zanim go poznałam. W tym okresie był moim literackim mistrzem, a Maria jedną z najbardziej niezwykłych i bezinteresownych osób, jakie kiedykolwiek spotkałam. Tak się złożyło, że dłuższy czas żyłam na peryferiach ich życia — kiedy przyjeżdżałam do Londynu, zatrzymywałam się w ich służbówce.\nS. G.: W późniejszych latach trzydziestych w tej samej miejscowości była również kolonia niemiecka, z Tomaszem Mannem na czele. Miała pani z nimi kontakt?\nS. B.: Po dojściu do władzy Hitlera Sanary‑sur‑Mer stało się ośrodkiem tego, co moja matka nazywała la haute culture. Na szczęście Tomasz Mann był z wykładami w Szwecji, kiedy Hitler doprowadził do pożaru Reichstagu. Dzieci go ubłagały, żeby nie wracał. W Niemczech wpadłby w ręce nazistów. Najstarsi z rodzeństwa — Klaus i Erika — dobrze znali francuskie wybrzeże, ponieważ w Tulonie przyjaźnili się z Jeanem Cocteau. Naturalnie wysłali więc rodziców do pobliskiej wioski Sanary. W ślad za nimi nadciągnęła gromada niemieckich pisarzy uchodźców, którzy ostatnie przedwojenne lata spędzili w Sanary i Bandol. W orbicie Manna pozostawał brat Henryk i jego żona, pierwowzór Błękitnego anioła — a także René Schickele oraz Zweigowie, Arnold i Stefan. To była sama śmietanka — organizowali cotygodniowe wieczorki, na których czytali swoje dzieła. Była też druga grupa świetnie sprzedających się autorów, którzy zbijali fortunę: Lion Feuchtwanger, Bertolt Brecht, Bruno Frank, wybitny krytyk sztuki Julius Meier‑Graefe… Rodzeństwo Oppermann Feuchtwangera to była jedna z pierwszych książek o nazizmie. Zdobyła Nagrodę Pulitzera, ale trzeba było ją skrócić. Opowiadał mi: „Wydawcy dają mi dziesięć dolarów za każde wycięte słowo!”. Musiał wyciąć pięć czy sześć tysięcy. Arnold Zweig był bardzo lewicowym socjalistą i wielkim przyjacielem Bertolta Brechta. Stefan był znacznie spokojniejszy. Meier‑Graefe to krytyk sztuki, który odkrył El Greca i van Gogha. Niemiecka kolonia artystyczna nienawidziła go, bo nie był akademikiem, a pisał pięknie. Jego słynne książki to Vincent van Gogh i Hiszpańska podróż, o El Greco.\nS. G.: Jaki był Mann? Naprawdę był homoseksualistą?\nS. B.: Tak — to ponoć jest w jego dziennikach. Nawiasem mówiąc, oświadczył się kiedyś mojej matce, która zawsze o nim mówiła „biedny Tomcio”. Miał sześcioro dzieci. Najstarszy syn, Klaus, został moim wielkim przyjacielem; był stuprocentowym homoseksualistą. Jego siostra Erika też była zadeklarowaną lesbijką i przez wiele lat żyła w Monachium z utalentowaną aktorką. Potem wyszła za aktora — homoseksualistę Gründgensa, który został pupilem Göringa i mianowali go dyrektorem Niemieckiego Teatru. Więc się z nim rozwiodła i w końcu wyszła za Audena — który oczywiście też był homoseksualistą — tylko po to, żeby dostać angielski paszport. Klaus poszedł do amerykańskiej armii, bardzo dzielnie przeżył wojnę, a potem, rozczarowany powojennym światem, popełnił samobójstwo w 1949 roku.\nS. G.: Na historii Gründgensa jest oparty wspaniały film Szabó Mefisto.\nS. B.: Tak. Ale w pewnym momencie Erika odkryła, że podobają jej się mężczyźni, wchodziła z nimi w związki i już się nie interesowała kobietami. Pomiędzy dwójką średnich dzieci Manna, Golo i Moniką, też była nieduża różnica wieku. Golo został wybitnym uczonym i profesorem. Monika wyszła za węgierskiego muzyka i próbowała zostać pianistką. W 1942 Tomasz Mann z żoną uznali, że w Anglii zrobiło się niebezpiecznie i namówili ich na przyjazd do Ameryki. Ich statek został storpedowany i zatonął. Mąż Moniki zginął, ale ona przeżyła. Kiedy przyszła ta wiadomość, Katia (pani Mann) powiedziała: „Nie mówmy Czarodziejowi (tak nazywała męża). Straciłby cały dzień pracy!”. Ciągle go chroniła i mówiła o jego „sławie” — Weltruhm. Pochodziła z rodziny wybitnych żydowskich muzyków i matematyków. Podobno ze swoim bratem bliźniakiem miała kazirodczy romans, na którym w 1905 roku Tomasz Mann oparł nowelę Z rodu Walsungów. Rodzina Pringsheimów w ostatniej chwili wycofała ją z publikacji w piśmie „Neue Rundschau”. To opowiadanie, pełne Wagnera i niedźwiedzich skór, w końcu ukazało się w formie książkowej w 1921 roku. Katia była bardzo mocna. Kiedy widziałam ją po raz ostatni w Zurychu, właśnie wróciła z Japonii, gdzie świętowała dziewięćdziesiąte urodziny swojego brata bliźniaka. To było pod koniec lat sześćdziesiątych, zmarła trzy lub cztery lata później. Najmłodsze dzieci Mannów to Bibi i Madi — słynne z Tristana. Bibi ożenił się ze Szwajcarką, a Madi wyszła za włoskiego filozofa Giuseppe Borgese. Chyba jeszcze żyje i pisze książki z feministycznym zacięciem.\nS. G.: Jak ocenia pani Manna jako powieściopisarza?\nS. B.: Buddenbrookowie to pod każdym względem świetna powieść, a Czarodziejska góra to intelektualny kolos. Do tego Śmierć w Wenecji i opowiadania. Późniejsze książki Manna nie są mi zbyt bliskie, sądzę, że jego brat Henryk to był zmarnowany talent. Kiedyś wielkie wrażenie zrobiła na mnie jego trylogia Der Untertan [Poddany], o koszmarze zmilitaryzowanych i zbiurokratyzowanych Niemiec przed I wojną światową. Henryk Mann był zapewne prorokiem w orwellowskim sensie.\nS. G.: Co się stało po wybuchu wojny?\nS. B.: Wielu niemieckich emigrantów zostało najpierw internowanych przez Francuzów. Straszliwy błąd. Potem, kiedy Niemcy okupowali Francję, większość z nich zdołała uciec przez Hiszpanię i Portugalię i w końcu dotarli do Hollywood, gdzie wytwórnia Metro‑Goldwyn‑Mayer rozdzielała kontrakty. Ja też przez Włochy dojechałam do Ameryki, parę dni przed przystąpieniem Mussoliniego do wojny. Widziałam nawet, jak w Genui palili kukłę Chamberlaina. Dostaliśmy się na amerykański statek do Bostonu. Potem się dowiedziałam, że na tym statku przewożono połowę rezerw złota Banku Włoch. Został zatrzymany i przeszukany na Gibraltarze. Gdyby nas storpedowali, całe złoto poszłoby na dno!\nS. G.: Jak się pani utrzymywała?\nS. B.: Jakoś wiązałam koniec z końcem: pisałam artykuły, pracowałam jako sekretarka, trochę tłumaczyłam. Ale nie było łatwo. Do Filadelfii dotarliśmy w dniu Narodowej Konwencji Demokratów, na której nominację otrzymał Roosevelt.\nS. G.: W 1940 roku zaczęła pani publikować. Przedtem pisała pani książki?\nS. B.: Trzy powieści, wszystkie odrzucone przez różnych wydawców. Nie były dobre, przeintelektualizowane, pod dużym wpływem ideowym i stylistycznym Aldousa Huxleya. Nie znalazłam własnego głosu. Potem napisałam A Visit to Don Otavio, a to już było zupełnie co innego. To książka podróżnicza napisana przez powieściopisarkę, kilka lat po powrocie z Meksyku w połowie lat czterdziestych. Chciałam przekazać niezwykłą urodę tego kraju, pogodny klimat, podszyty strachem i okrucieństwem, dziedzictwem długiej i krwawej historii. Książka została świetnie przyjęta, a to wiele zmieniło w moim życiu. Zdobyłam tożsamość, do której dążyłam — zostałam pisarką.\nS. G.: Potem powstało Dziedzictwo, powieść, która weszła do kanonu. Czy od razu zyskała uznanie?\nS. B.: Absolutnie nie! Na początku prawie zupełna klapa. Krytyk „Timesa” napisał, że ani w ząb jej nie rozumie. Mój amerykański wydawca stwierdził, że to jedna z najnudniejszych książek, jakie kiedykolwiek czytał! A „Atlantic Review” prosił, żebym to lepiej przygotowała — rzeczywiście, nie zrobiłam żadnych badań. Pisałam z pamięci i rozbudzonych instynktów. Opierałam się na wspomnieniach z pierwszych ośmiu lat dzieciństwa. W końcu Evelyn Waugh zrecenzował Dziedzictwo w „Spectatorze” i sprawy przybrały inny obrót. W Stanach Zjednoczonych powieść weszła nawet na listę bestsellerów, jako jedyna z moich książek. Waugh myślał, że piszę pod pseudonimem. W jednym z listów napomknął, że wyobraża mnie sobie jako dyplomatę w średnim wieku, „powiedzmy attaché kulturalnego w Belgradzie, który sporo wie o Europejczykach, ale jest słaby z katolickiej teologii”. Wtedy zaczęli się do mnie zgłaszać wydawcy — przez krótki okres przysyłali róże i wędzonego łososia. Collins zaproponował pokaźną zaliczkę na napisanie powieści w ciągu kolejnych trzech lat. Ale do tego nie doszło. Napisałam natomiast The Best We Can Do, chłodną, niesensacyjną relację z sensacyjnego morderstwa.\nS. G.: Potem powstała jeszcze jedna książka o kwestiach prawnych: The Faces of Justice. Kiedy zainteresowała się pani tą dziedziną?\nS. B.: Jako dwunastolatka mieszkałam u rodziny, która pozwalała mi robić, co mi się żywnie podobało i zamiast na poranki filmowe, chodziłam do sądów na Strandzie. Przez jakiś czas chciałam zostać adwokatem. Ale nie miałam odpowiedniego wykształcenia, a zresztą w tamtym okresie uważano, że kobiety nie mają do tego drygu. W każdym razie chodzenie do sądów jest bardzo pouczające dla powieściopisarza. Dostarcza niezwykłego materiału i uczy, że dotarcie do prawdy jest prawie niemożliwe.\nS. G.: Pisała pani relacje ze słynnych procesów. Który najbardziej utkwił pani w pamięci?\nS. B.: Najzabawniejszy był proces wydawcy Kochanka Lady Chatterley.\nS. G.: Relacjonowała pani również proces Jacka Ruby’ego — co pani o nim myślała?\nS. B.: Neurotyczny nieborak, który z dnia na dzień coraz bardziej przypominał zdychającego kurczaka. Sam proces to była parodia. Nie wierzę w teorie spiskowe. Jack Ruby zrobił to, co zrobiłyby tysiące Amerykanów, gdyby miały broń i znalazły się na jego miejscu. Ruby pojawił się akurat w najgorszym momencie. Trudno się pogodzić z faktem, że wszyscy jesteśmy zdani na łaskę i niełaskę losu.\nS. G.: Potem napisała pani A Favourite of the Gods [Wybranka bogów]. Jak przyjęto tę książkę?\nS. B.: Różnie. Chwaliły mnie „niewłaściwe osoby”, jak Nancy Mitford i Evelyn Waugh, a niektórzy krytycy mi zarzucali, że nie napisałam innej powieści. Tak samo było z moją ostatnią książką A Compass Error [Błąd busoli].\nS. G.: Potem, przez sześć lat, pracowała pani nad biografią Aldousa Huxleya. Mówiła pani, że to była „praca z miłości”, a jej bohater odegrał w pani życiu ważną rolę — drugiego ojca i mentora.\nS. B.: Aldous nie był ojcem dla nikogo, a już na pewno nie dla swojego syna Matthew. Był intelektualistą i moralnym wzorem. Miał niesamowity potencjał intelektualny i interesowało go wszystko, we wszelkich dziedzinach — nauka, przyroda, po prostu ludzkość. Miał encyklopedyczną pamięć. Chciał zostać naukowcem, ale nie mógł ze względu na słaby wzrok. Był uniwersalnym geniuszem, jak Erazm. Nie przejmował się sobą. Myślał o sytuacji ludzkiej. Kiedy był bardzo młody, wstrząsnęła nim I wojna światowa, cynizm generałów i polityków. Zawsze mówił, że dwie trzecie naszych problemów są zawinione przez człowieka i niepotrzebne z punktu widzenia Wszechświata. Stale się zastanawiał, co można zrobić, aby ludzie stali się lepsi, szczęśliwsi, mniej agresywni, bardziej kochający. W późniejszych pracach skupiał się głównie na tej kwestii. Był z natury życzliwy. Temperament miał zrównoważony, chociaż sądzę, że często cierpiał na depresję. Była w nim jakaś oschłość i miał trudności w kontaktach, chociaż to się poprawiło w późniejszym, amerykańskim okresie. Małżeństwo z Marią było dla niego szkołą emocji. Jak sam mówił, „zrobiła z niego człowieka”. Aldous i Maria byli niezwykłymi ludźmi. Huxleya lubili wszyscy — artyści, intelektualiści, kucharze, pracownicy myjni samochodowej. Wszyscy byli mu oddani.\nS. G.: Ale dzisiaj mało się go czyta.\nS. B.: Czytelnicy do niego wracają. I większość jego książek jest nadal w druku. Powinni go czytać Zieloni — może się nawet do tego zabrali.\nS. G.: Opowiadał o swojej fascynacji mistycyzmem?\nS. B.: Nie, pisał o tym w Filozofii wieczystej i Drzwiach percepcji. Kiedy mówił, bardzo się ożywiał, ale nie należało go pytać, co sądzi o bombie atomowej.\nS. G.: Wyspa, jego ostatnia książka, nie została zrozumiana — nie pomogła powieściowa forma. Pamiętam, jak Juliette Huxley mówiła, że to był poniekąd jego testament i bardzo go rozczarowało jego chłodne przyjęcie.\nS. B.: Ale właśnie tę powieść odkrywają Zieloni i pewnie ona przetrwa. Jak pani powiedziała, to był jego testament.\nS. G.: Czyta pani w wielu językach. Które „zagraniczne” książki najmocniej panią ukształtowały na początku drogi?\nS. B.: Na początku najbardziej na mnie wpłynęły książki francuskie: Stendhal, Flaubert, poeci symboliści: Mallarmé, Rimbaud, Baudelaire… Oczywiście Proust wszystkich rzucił na kolana, ale czy wywarł jakiś wpływ? Jeśli chodzi o pisarzy angielskich, przede wszystkim Evelyn Waugh. Wciąż mnie porusza The Unquiet Grave [Niespokojny grób] Cyrila Connolly’ego — zabierałam tę książkę w podróż. Bardzo ważna jest dla mnie jakość tekstu — elegancja, ironia — tak pisał Cyril. Oboje lubiliśmy też jedzenie, dobre wino, krajobrazy, zwierzęta, klasykę literatury… Wciąż jest dla mnie bardzo ważny. Kiedyś podziwiałam Ivy Compton‑Burnett za oryginalność i bezwzględność.\nS. G.: Chciała pani kiedyś zostać francuską pisarką?\nS. B.: Tak. Kiedy byłam młoda i mieszkałam na południu Francji. Evelyn Waugh napisał: „Pani Bedford jest święcie przekonana, że w domu mówi się po francusku”. Ten piękny język ma bardzo surowe zasady, a ja czasami lubię skróty i odstępstwa od reguły, które w angielskim uchodzą na sucho.\nS. G.: Ma pani poczucie, że w języku, który ostatecznie wybrała, udało się pani stworzyć indywidualny styl?\nS. B.: To za dużo powiedziane! Każdy prawdziwy pisarz w końcu wyrabia sobie dykcję. Dążę do zwięzłości, płynności i przejrzystości. Szukam też liryzmu. Chciałabym z pewnym wdziękiem pokazywać to, co zobaczyłam i przeżyłam. Czy mi się to udaje…\nS. G.: Jaki ma pani stosunek do współczesnych autorów? Wpisuje się pani w tradycję europejskiego realizmu, ale co z modernizmem, postmodernizmem i realizmem magicznym?\nS. B.: Nie znoszę takiego żargonu. Jeśli dostałeś talent od bogów, staraj się go odpowiednio wykorzystać. Kategoryzacje są wrogiem literatury i sztuki, a także zdrowego rozsądku. Piszę, ponieważ jestem pisarką. To przypomina raczej gotowanie: trzeba coś upichcić z dostępnych podstawowych produktów. Współcześni autorzy? Uwielbiam dwóch autorów książek podróżniczych: Bruce’a Chatwina i Patricka Leigh Fermora. Podziwiam też Elizabeth Jane Howard, która jest autorką znakomitych powieści. Lata beztroski i Lata czekania, pierwsze dwa tomy jej czterotomowej sagi, właśnie się ukazały w Stanach Zjednoczonych. Lubię też Nicholasa Mosleya i Toma Staceya — szczególnie jego ostatnia powieść, Decline [Upadek], jest głęboko niepokojąca i fantastycznie napisana. Jego frazy śpiewają.\nS. G.: Angielszczyzna to niesamowite narzędzie — język mocny, plastyczny i bogaty. Posługiwali się nim obcojęzyczni pisarze — jak choćby Conrad, Nabokov, Karen Blixen, pani… Beckett oczywiście wolał francuski. Myślę, że obcy pisarze wzbogacili angielską literaturę i język, wnosząc coś z własnej kultury poprzez to, jak posługiwali się językiem. Dzisiaj dochodzą do tego jeszcze Hindusi, autorzy afrykańscy i afrokaraibscy…\nS. B.: Bywają świetni, ale mam wrażenie, że niektórzy strasznie kaleczą język. Karen Blixen była znakomitą pisarką. Posługiwała się angielskim, ale nie sądzę, aby go jakoś wzbogaciła. Różnica polega chyba na tym, że we własnym języku można sobie pozwolić na więcej — to mi się zdarza bez przerwy, słusznie czy nie. Niemiecki wydaje mi się mało przyjazny — gramatyka jest wyjątkowo rygorystyczna. Teraz ledwie po niemiecku mówię, więc pewnie nie powinnam się wypowiadać na ten temat.\nS. G.: Ma pani jakiś sentyment do Niemiec jako kraju swojego urodzenia?\nS. B.: Nie. Z powodu tego, co się wydarzyło w okresie nazizmu. Myślę, że się z tym uporałam, jeśli to w ogóle możliwe. Nawet kilkakrotnie do Niemiec wracałam — zawsze jako reporterka, po raz pierwszy w 1964 roku, kiedy pisałam korespondencję z procesu nazistowskich zbrodniarzy we Frankfurcie w 1964 roku. Szanuję nowe Niemcy i niektóre z tamtejszych instytucji demokratycznych, ale nie mam żadnych związków z tym krajem.\nS. G.: Brakuje pani poczucia przynależności?\nS. B.: Jeśli mam jakieś poczucie przynależności, to do Europy. Przez kilka lat mieszkałam w Stanach Zjednoczonych i pod wieloma względami to było przyjemne — ponad połowa moich bliskich przyjaciół to byli Amerykanie. Głęboko, całą duszą jestem przywiązana do Francji i francuskiego stylu życia. Z Anglią łączy mnie język, sprawy zawodowe, więzy instytucjonalne oraz przyjaciele.\nS. G.: Mieszkając w Stanach, czytała pani amerykańskich autorów?\nS. B.: Oczywiście. Czytałam ich już wcześniej — Hemingwaya, Katherine Anne Porter, Edmunda Wilsona, Dorothy Parker, Louisa Auchinclossa… Amerykanie, którzy zawsze mi towarzyszyli, to Henry James i Edith Wharton. Po wojnie poznałam kilku amerykańskich autorów w Paryżu: Jane Bowles, Trumana Capote, Carson McCullers, Eudorę Welty…\nS. G.: Chciałabym zapytać panią o pewne delikatne kwestie osobiste, ponieważ mają związek z pani pracą. W Puzzlach opowiada pani o tym, jak we wczesnej młodości została uwiedziona przez Francuza, a potem po uszy zakochała się w kobiecie. W sprawach związków seksualnych zachowuje pani dyskrecję, ale nie kryje swoich preferencji. Czy chciałaby pani coś o tym powiedzieć; o ile seksualność w pewnej mierze wpływa na dzieło i poglądy pisarza?\nS. B.: Zawsze mówiłam otwarcie o moim życiu prywatnym i tak pozostanie. W Puzzlach wszystko przydarza się narratorce, która jest bohaterką powieści. Jeśli czytelnik chce z tego wyciągać jakieś wnioski, to jego sprawa. Mogę przypomnieć, że nieomal wszystkie międzyludzkie związki, o których piszę, to małżeństwa. Z wyjątkiem młodziutkiej Flawii i narratorki w Puzzlach, które są bardzo młode i ich późniejsze skłonności pozostają niejasne, w moich książkach nie pojawia się postać homoseksualna.\nS. G.: Marguerite Yourcenar twierdziła, że homoseksualna orientacja u kobiet bardzo się różni od tego, jak przeżywają homoseksualizm mężczyźni. Zgadza się pani?\nS. B.: Yourcenar ogólnie miała rację. Lesbijki szukają emocji, podczas gdy mężczyzn najbardziej pociąga seksualna swoboda. Sądzę, że większość ludzi jest do pewnego stopnia biseksualna — wszystko jest kwestią proporcji.\nS. G.: Zmienia się podejście. Na przykład Colette i inne lesbijki w jej czasach były dumne ze swojej seksualności. Nie zamknęły się w getcie, nie próbowały nikogo werbować ani nie miały tego, co można by określić jako „kompleks elit”. Dzisiaj trochę zbyt poważnie się do tego podchodzi.\nS. B.: Colette była sobie sterem, żeglarzem, okrętem. Po prostu romansowała, z kim miała ochotę. Niektóre z tych przygód były szeroko znane. W tym okresie — mówię tu o Francji, chociaż innym może przyjść do głowy Berlin — homoseksualizm był w modzie, był jakby wyróżnieniem. W każdym razie artyści i pisarze zachowywali się naturalnie otwarcie… Ale byliśmy przy tym dyskretni. Nie szokowało się przyjaciół czy przechodniów. Przeraża mnie dzisiejsza wojująca seksualność. Życie prywatne powinno być naprawdę prywatne.\nS. G.: A co z feminizmem? Ma pani jakieś związki z ruchem feministycznym ostatnich dwóch dekad?\nS. B.: Żadnych! Sądzę, że mężczyźni i kobiety mają odmienne natury i potrzeby. Oczywiście niektóre kobiety mają więcej męskich zdolności i aspiracji, podobnie jak niektórzy mężczyźni są pozbawieni agresji czy instynktu opiekuńczego. Nie mówię tu o kwestiach prawnych czy prawach politycznych, które dzisiaj kobiety z grubsza zdobyły — w każdym razie na Zachodzie. Mój sprzeciw budzi raczej agresja i rozżalenie nad sobą niektórych wojujących feministek.\nS. G.: Jakie ma pani plany? Pracuje pani nad powieścią?\nS. B.: Tak, próbuję. Nigdy nie opowiadam, nad czym aktualnie pracuję. Mogę tylko powiedzieć, że także tym razem akcja toczy się w przeszłości.\nS. G.: Pisze pani codziennie?\nS. B.: Powinnam. Nie zawsze się to udaje. Robię dużo rzeczy poza pracą, jak zasiadanie w komitetach i jurorowanie w konkursach.\nS. G.: Interesuje się pani winem i sporo wie na ten temat…\nS. B.: Kocham wino. Właściwie to jest pasja całego życia i trochę się na tym znam — wina można się uczyć bez końca. Powstaje z połączenia natury, klimatu i człowieka. Dwie osoby, nawet w sąsiednich winnicach, nie są w stanie wyprodukować takiego samego wina. A teraz mamy nowoczesne technologie, wiele z nich pochodzi z Kalifornii. Można powiedzieć, że żyjemy w złotym wieku wina.\nS. G.: Urok i moc wina wyraziła pani we fragmencie A Compass Error: „Od dzieciństwa uwielbiała wino. Podziwiała kształty butelek, romantyczne nazwy i widoczki ślicznych wiejskich posiadłości na etykietach. Lubiła też wspomnienie rzek i pagórków, związek z pogodą i latami suszy, a także bogactwo wiedzy i doświadczenia, jakich dostarczała nieskończona różnorodność wina. Ale nade wszystko kochała smak — brzoskwini, ziemi i wiciokrzewu, jeżyn, korzennych przypraw i drzewa cedrowego, kamieni, trufli i tytoniu; a także szczęście, cichą ekstazę, która wypełnia serce, członki i umysł”. Jest pani również smakoszką, opisy potraw w Puzzlach są cudownie zmysłowe — nieomal czujemy te smaki.\nS. B.: Nie znoszę tego słowa — smakoszka. Uwielbiam jedzenie, dobre, proste, prawdziwe jedzenie. Jedzenie w gronie przyjaciół ma dla mnie wymiar sakramentu. To część radości życia.\nz SYBILLE BEDFORD\nrozmawiała SHUSHA GUPPY\n© 1993 „The Paris Review”


NSZZ SOLIDARNOŚĆ » Kierowcy w Rychwałdzie\nSolidarność Podbeskidzie Kierowcy w Rychwałdzie\nO bezpieczeństwo na drogach modlili się uczestnicy 20. pielgrzymki instruktorów i egzaminatorów bielskiego Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego, którzy przybyli do Rychwałdu wraz z parlamentarzystami, przedstawicielami władz różnych szczebli. Pielgrzymkę tradycyjnie zorganizowali związkowcy z „Solidarności” WORD.\n– Od każdego z uczestników ruchu drogowego zależy nasze wspólne bezpieczeństwo. Nikt z nas nie chce słuchać o kolejnych wypadkach na drodze, gdzie giną ludzie, a wielu zostaje naznaczonych kalectwem – podkreślał w homilii bp Greger, apelując o rozwagę na drodze, unikanie wszelkiej brawury, a także o kulturę jazdy, której często brakuje. Procesja eucharystyczna zakończyła uroczystą Mszę Świętą. Przestrzegał przed jazdą po spożyciu alkoholu i pozwalaniem na taką jazdę innym. – To jest poważny grzech będący rezultatem całkowitej bezmyślności – mówił bp Greger, wzywając do przestrzegania przepisów drogowych chroniących ludzkie życie.\nPodczas Mszy św. pielgrzymujący związkowcy “Solidarności” z WORD przekazali motocykl, przeznaczony dla franciszkańskich misjonarzy w Ugandzie. Ufundowali go przy wsparciu związkowców z innych organizacji związkowych, między innymi FCA Poland, oraz Zarządu Regionu Podbeskidzie NSZZ „Solidarność”.\nNa zakończenie Eucharystii bp Greger pobłogosławił pojazdy i kierowców, a także rowerzystów uczestniczących w kolejnej akcji “Rozkręć wiarę”.


Moduł 830 m2 w Parku Magazynowym S8/S2\nWILSONS NIERUCHOMOŚCI KOMERCYJNE Do wynajęcia moduł 830 m2 magazynu i biuro, Warszawa, S8/S2. Nowoczesny Park Magazynowy klasy A. Możliwość produkcji...\nAtrakcyjny lokal - 160 m2 Warszawa Śródmieście\nKlimatyczny lokal biurowy o powierzchni 160 m2, zlokalizowany w Warszawie w okolicy Placu Trzech Krzyży. Lokal znajduje się na 2 - piętrze w 3 -piętro...\nModuł 1090 m2 w Parku Magazynowym S8/S2\nWILSONS NIERUCHOMOŚCI KOMERCYJNE Do wynajęcia moduł 1090 m2 magazynu i biuro, Warszawa, S8/S2. Nowoczesny Park Magazynowy klasy A. Możliwość produkcj...\nKupuj bez prowizji - jesteśmy zewnętrznym biurem dewelopera, nasze ceny są CENAMI DEWELOPERA. OKAZJA - DWA W JEDNYM: * lokal użytkowy 45 mkw * plus l...\nLOKAL GASTRONOMICZNY W REWELACYJNYM MIEJSCU PRZY MONCIAKU W SOPOCIE! Mamy na sprzedaż lokal gastronomiczny 50 m od Monte Cassino, naprzeciw bocznego ...\nOśrodek wypoczynkowo-rekreacyjny nad morzem! Lokalizacja: Karwia, miejscowość położona nad otwartym morzem, bardzo chętnie odwiedzana przez turystów....\nLOKALIZACJA:Dom zlokalizowany na Kiełpinie Górnym przy ulicy Otomińskiej. Łatwy dostęp do Obwodnicy Trójmiejskiej oraz Alei Armii Krajowej pozwala na...\nLOKALIZACJA: Budynek znajdujący się w Redzie przy ulicy Wejherowskiej z której zjazd jest bezpośredni. Świetna lokalizacja na drodze o bardzo dużym na...\nOBIEKT: na sprzedaż nowoczesna, rewelacyjnie zlokalizowana hala wykorzystywana obecnie jako serwis blacharsko-lakierniczy z możliwością dowolnego prze...


Kto po Merkel? CDU ma nowego kandydata na szefa partii | Newsy\npsav zdjęcie główne”Po głębokim namyśle i licznych rozmowach zdecydowałem, że na krajowym zjeździe (CDU) w Hamburgu kandydować na stanowisko przewodniczącego partii” – oświadczył Merz na konferencji prasowej.\nOcenił, że ugrupowanie potrzebuje „nowego otwarcia i odnowy pod doświadczonym oraz pod młodszym przywództwem”. Zadeklarował, że jest „gotowy przyjąć odpowiedzialność za to (zadanie) i jednocześnie zrobić wszystko, by wzmocnić wewnętrzną jedność i trwałość CDU”.\nW kontekście ogłoszonej w poniedziałek decyzji Merkel o rezygnacji z ubiegania się o szefostwo w partii Merz podkreślił, że kanclerz „zasługuje na szacunek i uznanie za swoje dokonania z 18 lat na czele partii”, a „CDU ma teraz szansę się zreformować i wybrać nowe kierownictwo”.\nDotychczas chęć kandydowania na przewodniczącego CDU zadeklarowała sekretarz generalna CDU Annegret Kramp-Karrenbauer oraz minister zdrowia Jens Spahn. O możliwej decyzji Merza donosiły wcześniej agencja dpa i tabloid „Bild”.\nWedług dziennika gospodarczego „Handelsblatt” nie jest jasne, czy akces zgłosi także premier landu Nadrenia Północna-Westfalia Armin Laschet.\n>>> Decyzja Angeli Merkel o nie ubieganiu się o urząd kanclerski oznacza w wymiarze czysto symbolicznym zakończenie pewnej epoki dlatego, że była bardzo długo kanclerzem Niemiec i nadawała ton dyskusji w ramach UE – ocenił we wtorek wiceszef MSZ Piotr Wawrzyk. Czytaj więcej >>>\nVox Lux (2018) - www.auto-i-moto.pl - www.prawo-jazdy.org.pl


Strona Komitetu Budowy Pomnika i Stowarzyszenia Katyń 2010 - News - News - News: Cyranka - Prawnomiędzynarodowe aspekty katastrofy smoleńskiej (I)\nCyranka - Prawnomiędzynarodowe aspekty katastrofy smoleńskiej (I)\nNa prośbę Kazi i Artura przedstawiam tu wybrane zagadnienia dotyczące tego tematu.\nNa prośbę Kazi i Artura przedstawiam tu wybrane zagadnienia dotyczące tego tematu. Nie jest to z pewnością nic odkrywczego, bowiem temat ten był wielokrotnie poruszany (np. artykule prof. Żylicza „Katastrofa smoleńska w świetle międzynarodowego prawa lotniczego” - Państwo i Prawo 4/2011) – będzie to zatem synteza znanych już informacji.\n1.\tStatus lotu\nTen problem był chyba najszerzej omawianym i komentowanym aspektem. Ma on ogromne znaczenie, bowiem Konwencja Chicagowska w art. 3 stanowi, że „Konwencja stosuje się wyłącznie do cywilnych statków powietrznych, nie stosuje się do państwowych statków powietrznych.” Zarazem jednocześnie definiuje pojęcie statku państwowego: „Statki powietrzne używane w służbie wojskowej, celnej i policyjnej uważa się za statki powietrzne państwowe.” Pojawia się tu pytanie, czy na gruncie Konwencji uznać Tupolewa za statek państwowy czy też cywilny. Jakkolwiek trudno zakwalifikować go jako używany w służbie wojskowej, celnej czy policyjnej, wskazuje się, że jest to wyliczenie przykładowe. O tym, czy mamy do czynienia ze statkiem państwowym, decyduje cel i sposób użycia w danym przypadku i czasie. Nie ma tu żadnych wątpliwości, że cel wizyty, jak i sposób użycia samolotu wskazuje, że był to lot państwowy. Tak więc Konwencja Chicagowska nie mogła być zastosowana do badania przyczyn katastrofy, ponieważ z jej zakresu podmiotowego wyłączone są państwowe statki powietrzne, a takim był niewątpliwie Tu-154M. (Podstawą prawną badania przyczyn katastrofy smoleńskiej mogła być za to umowa dwustronna zawarta między Polską a Rosją z 1993, dotycząca ruchu lotniczego statków wojskowych. Wprawdzie Tupolew nie był statkiem wojskowym, nie wyklucza to w żadnym razie „rozciągnięcia” porozumienia na badanie statków państwowych niewojskowych – umowa przewiduje taką możliwość.)\n2.\tUmowa między Tuskiem a Putinem\nJednak na podstawie ustnej umowy między premierami obu krajów za podstawę badania przyczyn katastrofy smoleńskiej przyjęto załącznik 13. do Konwencji Chicagowskiej i uzgodniono, że badać będzie Międzypaństwowy Komitet Lotniczy. Z załącznika 13. wynika, że państwo miejsca zdarzenia bada katastrofę, a państwo rejestracji statku może wyznaczyć akredytowanego przedstawiciela. Co należy podkreślić, bo bywa to kwestionowane, porozumienie to – niestety – w świetle prawa międzynarodowego jest ważne. Bez znaczenia jest to, że zostało zawarte w formie ustnej, a premier mógł tutaj działać bez specjalnego umocowania. (Art. 7 ust. 2 lit. a. Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969: „Ze względu na ich funkcje i bez potrzeby przedkładania pełnomocnictw, następujące osoby uważa się za reprezentujące swoje państwo: głowy państw, szefów rządów i ministrów spraw zagranicznych - dla dokonania wszelkich czynności związanych z zawarciem traktatu.”) Oznacza to, że Polska bez zgody Rosji nie może od niej odstąpić.\n3.\tNaruszenie prawa międzynarodowego\nW toku badania katastrofy, MAK naruszył załącznik 13. Do Konwencji Chicagowskiej co najmniej w trzech punktach:\n1)\tZ art. 5.4 wynika, że organ prowadzący badania powinien być niezależny, MAK taki nie był (o tym poniżej)\n2)\tArt. 5.25. przewiduje dopuszczenie przedstawiciela akredytowanego państwa rejestracji statku do udziału we wszystkich etapach badania – E. Klichowi ograniczono ten udział, nie miał on dostępu do wszystkich dokumentów, dowodów, etc.\n3)\tWbrew art. 6.3 MAK nie wziął pod uwagę polskich uwag do raportu i nie przeprowadził konsultacji ze stronę polską.\n#1 | Kazia dnia 02.05.2012\nDziękuję Cyranko, niby wszystko wiadomo, ale jednak takie omówienie jak Twoje bardzo porządkuje wiedzę o aspekcie prawnym katastrofy. W jednym miejscu i w bardzo dokładny a także w przystępny sposób wyjaśniłaś zawirowania i problemy prawne związane z toczącym się śledztwem.\n#2 | Wincenty Koman dnia 02.05.2012\n4. Edmund Klich był ograniczony przez Ministra Obrony Narodowej, że "winni są piloci".\nCo robi opozycja z tymi faktami? Dlaczego Prokurator Seremet pełni jeszcze swoją funkcję? Czyż dlatego, że chroni Ministrów polskiego Rządu, którzy postępują wbrew dobru społeczeństwa? Dlaczego premier Donald Tusk nie został ukarany za swoje czyny?