Fajne tworzenie witryn internetowych − teambgz.pl\nZ całą pewnością wiesz, jak istotne jest posiadanie własnej strony w Sieci. Jakiej firmie zlecić zatem stworzenie profesjonalnie prezentującej się strony internetowej? Najlepiej jest przygotować stronę u zawodowców w tej płaszczyźnie. Jedynie stuprocentowi mistrzowie tworzenia stron internetowych będą w stanie podołać takiej misji. Czemu należy wynająć specjalistów do utworzenia witryny? Projektowanie stron internetowych nie jest tak łatwe, jak mógłby myśleć laik. Jeśli nie zajmujesz się profesjonalnie tworzeniem stron, łatwo można popełnić błąd. Zlecając stworzenie strony internetowej niewprawionej osobie, powinieneś liczyć się ze słabą realizacją.\nW zakresie usług brandu Doubles jest wytwarzanie oraz opracowywanie graficzne witryn WWW. Dzięki ich dużemu doświadczeniu skutecznie tworzą pozytywne wyobrażenie firm w internecie. Stworzą dla Twojego biznesu atrakcyjną i responsywną stronę zarówno pod względem informacyjnym, komunikacyjnym jak i wizualnym. Opracowane przez Doubles witryny internetowe okażą się bardzo funkcjonalne, ale również niezwykle przyjemne dla oka. Tworzą proste w użytkowaniu, działające zupełnie bez błędów, jak również wyjątkowo ładne strony WWW, zwracając uwagę przede wszystkim na odrębne traktowanie klientów.\nW firmie Doubles znajdziesz tylko profesjonalistów oraz ekspertów w przygotowywaniu witryn WWW. Obserwują na bieżąco nowinki technologiczne oraz wizualne. Zdobyta wiedza oraz doświadczenie, które posiedli sprawia, iż potrafią dobrze tworzyć strony WWW, tak, aby były w 100% przypasowane do wymagań wyszukiwarki Google, chodziły sprawnie, a użytkownicy cieszyli się z ich prędkości oraz bezproblemowości działania.\nhardgainer muskelaufbau https://testosteronmuskelaufbautabletten.eu/\nStrategię Doubles opiera|Strategia tego brandu opiera się} głównie na tym, że mocno współpracujemy z klientem. Dokładnie słuchają potrzeb a potem wybierają swoją strategię pod uwagi. Ich klienci mają gwarancję, że są obsługiwani całościowo oraz zawsze z równym zapałem. Zrealizowali mnóstwo projektów, wciąż rozszerzając grono usatysfakcjonowanych klientów. Strony internetowe, które zostały przez Doubles stworzone, rzecz jasna zadowalały ich klientów. Wszelkie ich projekty stron internetowych odpowiadały charakterowi, jaki ma działalność klienta, przykuwając uwagę unikalnością grafiki, czy wizualną szatą.\nNie powierzaj Twojej strony w niepewne ręce. Tworzenie strony internetowej to działania wymagające wiedzy, doświadczenia i wymaganego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki stronie przedstawiasz swoją unikalną ofertę, zyskujesz potencjalnych klientów, budujesz wizerunek swojej marki a także powiększasz świadomość istnienia Twojej firmy wśród użytkowników sieci. Trzeba mieć na uwadze, że Twój wizerunek w internecie to główny filar sukcesu Twojego biznesu. Wiele osób korzysta głównie ze smartfonów, dlatego zadbaj o to, aby Twoja strona www była responsywna oraz dopasowana do wszelkich urządzeń. Zaufaj nam i oddaj swoją stronę internetową w ręce ekspertów. Rezultatem działań Doubles będzie to, że Twoja strona internetowa będzie nowoczesna a także funkcjonalna.\nOpracowywanie witryn to w pierwszej kolejności pasja dla Doubles. Zajmują się tym od dłuższego czasu, z satysfakcją poszerzając wciąż swoje doświadczenie, kompletując nowe fragmenty wiedzy na wszelkie istniejące na rynku sposoby. Przygotowywanie witryn to działalność, za którą powinno iść zaangażowanie i serce włożone w każde zlecenie. W połączeniu z wiedzą, ciągłym porozumieniem z klientem i braniem pod uwagę jego oczekiwań, dobrze dobranymi technikami i doświadczeniem, daje 100% sukcesu i zadowolenia z gotowego projektu. Nie boimy się żadnych wyzwań, realizujemy nawet najbardziej wymagające projekty. Ich skuteczność spowodowana jest współpracą jedynie z najlepszymi specjalistami od grafiki, programowania i marketingu internetowego.


Po co nam święta? | Kafeteria.pl\nW ostatnim czasie kilkakrotnie spotkałam się z opinią, że święta Bożego Narodzenia obchodzi się głównie ze względu na dzieci. Z chwilą ich wyprowadzki i rozpoczęcia dorosłego życia takie zwyczaje jak kupowanie prezentów, przygotowywanie stałego zestawu wigilijnych potraw czy ozdabianie choinki przestają być tak ważne. Opinia dość zaskakująca, ale skłaniająca do refleksji… Po co ludziom święta?\nOczywiście dla osób wierzących jest to czas szczególny. Święta są przede wszystkim czasem narodzin Chrystusa, co powinno cementować i budować ich wiarę. Boże Narodzenie jest specyficznym okresem, kiedy ludzie życzą sobie jak najlepiej i na ten krótki czas starają się dążyć do jedności i wspólnoty.\nW tym miejscu można by wymienić wiele innych istotnych wartości, które wiążą się ze świątecznym okresem. Jak chociażby spotkania z rodziną, wspólne dążenie do celu, okazja sprawienia komuś niespodzianki, wreszcie kilka dni wolnego… Jest jednak inna, ważna misja tego święta, którą warto podkreślić.\nLudzie potrzebują świąt Bożego Narodzenia równieżze względu na tradycję. To daje im poczucie zakorzenienia. Istnieje pewna stabilność i ciągłość pokoleniowa. Świadomość byciatu i teraz, bycia częścią tworzącą tradycję i przenoszącą ją na przyszłe pokolenia, daje człowiekowi poczucie bezpieczeństwa.\nTradycja łączy pokolenia. Pozwala się ludziom zbliżyć. O tym, jak ważne jest poczucie przynależności do danej kultury i jak wielką rolę odgrywa tradycja w rozwoju człowieka napisał Rollo May w intrygującej książce Błaganie o mit.\nCzy święta są ważne tylko wtedy, gdy jesteśmy mali i wierzymy w cud mówiących o północy zwierząt i podrzuconych potajemnie pod choinkę prezentów? Miejmy nadzieję, że jednak nie:-)\nZawody, które powodują problemy ze snem Zabójcze tłuszcze trans 10 sportów i ćwiczeń, które pomagają zwalczyć cellulit Multimedialny kurs do samodzielnej nauki języka migowego Pozbądź się blizn potrądzikowych Prezerwatywa jest sexy. Polub ją! Czy metoda usta–usta jest konieczna podczas reanimacji? Często boli cię głowa? Wyłącz komputer Dlaczego warto być optymistą? Domowe sposoby na rozciąganie Spa pod własnym dachem Uzależnienie od gier komputerowych


Opinie o produktach Comarch ERP - badanie satysfakcji\nUżytkownicy oceniają systemy Comarch ERP – wyniki badania satysfakcji klientów\nAnkietę online wypełniło blisko 2300 użytkowników, w tym przedstawiciele branży m.in. handlowej, produkcyjnej, usługowej, budowlanej i e-commerce a także pracownicy biur rachunkowych. Wśród uczestników badania znaleźli się właściciele firm, pracownicy kadry zarządzającej, menedżerowie, specjaliści z działu IT oraz księgowości, w tym główni księgowi, doradcy podatkowi i główni rewidenci.\nOrganizator badania zapytał klientów o poziom zadowolenia z użytkowania systemów Comarch ERP. 87 procent ankietowanych pozytywnie oceniło doświadczenia z pracy z wykorzystaniem oprogramowań Comarch, określając je jako zdecydowanie lub raczej satysfakcjonujące. Wysoki odsetek zadowolonych klientów przełożył się na poziom polecalności. Aż 83 procent uczestników ankiety odpowiedziało TAK na pytanie, czy poleciliby system innej firmie.\n- Ten wskaźnik w badaniu ma dla nas największe znaczenie, ponieważ to nieoceniona wartość w biznesie, gdy zadowolony klient jest gotów rekomendować produkt, z którego korzysta – mówi Łukasz Jarecki, kierownik marketingu w Comarch.\nAnkietowani zostali również zapytani, w jakim stopniu system Comarch ERP spełnia ich oczekiwania pod względem ergonomii, niezawodności i zakresu funkcjonalnego a także obsługi zmian w przepisach. Klienci najwyżej ocenili niezawodność rozwiązań informatycznych. Aż 92 procent uczestników badania pozytywnie oceniło tą cechę systemów Comarch ERP. Na pytanie o zgodność oprogramowań z obowiązującymi przepisami prawa, 91 procent ankietowanych odpowiedziało, że produkty Comarch spełniają ich oczekiwania. Kolejne dwa pytania dotyczyły ergonomii oraz zakresu funkcjonalnego rozwiązań informatycznych. Tutaj pozytywne odpowiedzi wyniosły 90 procent.\nCo dają systemy ERP?\nPrzedsiębiorcy, którzy decydują się na wdrożenie systemu ERP, liczą, że ta inwestycja zwróci się w określonej perspektywie czasowej, usprawniając kluczowe procesy biznesowe w firmie, takie jak np. efektywne zarzadzanie procesami, redukcja kosztów czy wyniki sprzedaży i zwiększenie zysku.\n- W tej części ankiety zapytaliśmy uczestników, w jakich obszarach funkcjonowania firmy dostrzegli oni poprawę w związku z użytkowaniem systemów Comarch ERP. Wyniki pokazały, że system ERP wyraźnie wpływa na cały szereg aspektów, a w rezultacie na poprawę efektywności całego przedsiębiorstwa. – tłumaczy Łukasz Jarecki.\nZobaczmy, jakie korzyści z użytkowania systemów ERP najwyżej ocenili klienci Comarch.\nAż 78 procent klientów wskazało, że dzięki oprogramowaniu, poprawiło efektywność firmy w zakresie sprawności procesów wewnętrznych oraz obsługi klientów i pracowników. Natomiast obniżenie kosztów funkcjonowania firmy przez eliminację papierowej dokumentacji, oszczędności czasu, itp. dostrzegło 74 procent uczestników badania. 81 procent ankietowanych zauważyło, że wdrożenie systemu Comarch ERP przełożyło się na skrócenie czasu potrzebnego na przygotowanie raportów i analiz w firmie.\nWśród wymienionych korzyści z użytkowania systemu ERP znalazła się również poprawa wyników sprzedaży, na co wskazało 45 procent ankietowanych. 65 procent użytkowników uważa, że systemy mają pozytywny wpływ na gospodarowanie zasobami kadrowymi w firmie, a 47 procent ulepszyło zarządzanie stanami magazynowymi, przykładowo eliminując braki czy obniżając wartość zapasów. 78% wskazało na sprawniejsze realizowanie procesów księgowych i podatkowych względem administracji państwowej dzięki systemom Comarch ERP.\n- Cieszymy się, że tak duża grupa klientów wzięła udział w ankiecie i wysoko oceniła nasze produkty. Takie badanie satysfakcji klientów ma bardzo duże znaczenie dla biznesu oraz oferty produktowej Comarch ERP. Jest to ważna forma bezpośredniej komunikacji z klientami, która pozwala poznać opinie przedsiębiorców oraz ich potrzeby względem naszych rozwiązań. Dokładnie analizujemy wyniki badania i na ich podstawie podejmujemy decyzje dotyczące rozwoju naszych produktów - mówi Zbigniew Rymarczyk, wiceprezes zarządu Comarch oraz dyrektor sektora ERP.\n- Badanie satysfakcji klientów to nie jedyna forma komunikacji z klientami, jaką stosujemy. Od kilku lat prowadzimy otwarty dialog z użytkownikami systemów Comarch ERP za pośrednictwem platformy Społeczność Comarch. Tam również toczy się dyskusja na temat rozwoju systemów Comarch. Użytkownicy zgłaszają pomysły na nowe funkcjonalności, jakie chcieliby, aby znalazły się w programach, zadają pytania o działanie systemów oraz dzielą się swoim doświadczeniem – dodaje Zbigniew Rymarczyk.\nAnkieta została przeprowadzona w lutym 2020 roku. Udział w niej wzięło 2300 użytkowników systemów z rodziny Comarch ERP: Comarch ERP XL, Comarch ERP Optima (wersje stacjonarna i chmurowa) oraz Comarch ERP XT.\nPoznaj opinie o systemach Comarch ERP


Najlepsze projekty rewitalizacji Placu Wałowego na wystawie w Gdańsku -\nOd 6 maja br. na terenie wydziału rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych można oglądać wystawę wybranych prac, które trafiły do finału konkursu AMS i Urzędu Miasta Gdańska na zagospodarowanie Placu Wałowego.\nNa wystawę składają się prace laureatów konkursu – zespołu w składzie Miłosz Zieliński i Laura Klimczak oraz Pawła Skóry, a także wybrane projekty dopuszczone do ostatecznej rywalizacji.\nZwieńczeniem wystawy będą konsultacje pokonkursowe, które odbędą się 27 maja jako jedna z imprez wplecionych w program Gdańskich Dni Sąsiada. Konsultacje będą okazją do spotkania się mieszkańców Gdańska z autorami prac oraz przedstawicielami sądu konkursowego – skonfrontowania wizji projektantów z oczekiwaniami lokalnej społeczności.\nW ramach działań poprzedzających konkurs odbyły się w Gdańsku dwie tury konsultacji społecznych, które miały odpowiedzieć na pytanie, jaki charakter placu najchętniej widzieliby mieszkańcy, eksperci i miłośnicy Gdańska. Wnioski i postulaty zgłoszone w trakcie konsultacji społecznych zostały dołączone do regulaminu konkursu.\nKonkurs na zagospodarowanie Placu Wałowego został przygotowany i zrealizowany w ramach autorskiego projektu AMS pod nazwą Bramy Kraju we współpracy z Referatem Rewitalizacji UM Gdańska oraz pod patronatem Towarzystwa Urbanistów Polskich Oddział Gdańsk.


Niech tchną ducha | Ludzie | Miesięcznik „Teatr” (wersja beta)\n„Kandyd jest bardziej o mnie, to zresztą jedyny tytuł, który powtórzyłem. Kandyd zmieniał się wraz ze mną. On odkrył, że świat jest niepozbawiony goryczy, beznadziei, ale trzeba uprawiać własny ogródek. Ja dzięki niemu znowu znalazłem się na początku drogi” – mówi Paweł Aigner w rozmowie z Januszem Legoniem.\nJANUSZ LEGOŃ Przez około dziesięć lat był Pan aktorem w Białostockim Teatrze Lalek i nagle postanowił Pan zostać reżyserem. Z nadmiaru czy z braku?\nPAWEŁ AIGNER Z braku… Czułem, że to, co spotykam w teatrze, już mnie nie inspiruje. Uświadomiłem sobie, jak szybko mijają lata. To, co jeszcze przed chwilą wydawało się osiągalne – role, wyzwania – stawało się przeszłością niedokonaną. Aktorzy szybko przemijają. I chociaż zagrałem kilka istotnych dla mnie ról, to myśl, że znam swoją zawodową przyszłość, nie dawała mi spokoju. Rutyna, codzienność. A potem na swojej drodze spotkałem Macieja Wojtyszkę, który – nie wiem, czy świadomie – dodał mi odwagi, otuchy. Dzięki niemu odważyłem się na zmianę wszystkiego. „Ożenił” mnie z Montownią, potem wziął jako równorzędnego reżysera do Opery Krakowskiej, pozostawił mi sporą samodzielność, ale czułem się pod opieką i nie bałem się popełniać błędów. Zawstydzał mnie swoją wiedzą, więc zacząłem czytać. To był nowy początek. Zyskałem odwagę bycia kimś innym, reżyserem, oddalając się od aktorstwa. Stawałem się egoistyczny, ale już w innym sensie.\nLEGOŃ Wojtyszko wciągnął Pana w wir. Według danych z Encyklopedii Teatru Polskiego, o ile dobrze policzyłem, w ciągu piętnastu lat zrobił Pan pięćdziesiąt trzy przedstawienia.\nAIGNER Nawet nie wiedziałem…\nLEGOŃ Średnio trzy i pół realizacji rocznie. To wir ciężkiej pracy.\nAIGNER Jestem dość energetyczną osobą, więc i tempo pracy musiałem dostosować do siebie. Plan był taki – nauczyć się jak najwięcej. Zdawałem sobie sprawę, że reżyseria nie jest aktorstwem. To była zresztą pierwsza uwaga Maćka.\nLEGOŃ Czym się różni reżyseria od aktorstwa?\nAIGNER Aktor myśli o własnym procesie, własnej drodze w spektaklu. Reżyser w pewnym sensie działa jak kompozytor, który pisze utwór na wiele głosów, ale tak, by każdą partię czy myśl było słychać z osobna. Tworzy partyturę dźwięków, emocji, relacji. Nie mówiąc o tym, że podejmuje decyzje. Wybiera, akcentuje, nadaje sens – a potem bierze odpowiedzialność. Nowe wyzwania i szczera radość tworzenia motywowały do pracy, co zaowocowało tą niesamowitą liczbą przedstawień. Zdarzało się, że z jednego projektu płynnie wchodziłem w drugi… Przygotowuję się znacznie wcześniej, czasem przez kilka miesięcy. Mimo to chyba nie jestem niewolnikiem własnej wyobraźni – staram się reagować na bieżąco, inspirować, czerpać od aktorów. Szybkość jest mi niezbędna, bo potrzebuję odrobiny chaosu. Źle się czuję w absolutnej ciszy. W ciszy tracę koncentrację, rozpraszam się i jestem nie do zniesienia. Od paru lat, nie żebym odczuwał zmęczenie, ale miewam chwile, że myślę, by trochę zwolnić, pójść w jakimś zupełnie innym kierunku, zaprzeczyć sobie. Korci mnie, ale jak tylko mam zamiar to zrobić, okazuje się, że praca wzywa.\nLEGOŃ Pogratulować kłopotu. Debiutował Pan Kandydem w Baju Pomorskim (2004). Wydaje mi się to znamienne. Szukając dominanty Pańskich wyborów repertuarowych, odnoszę wrażenie, że unosi się nad nimi duch oświecenia – nawet kiedy dotyka Pan twórczości Mickiewicza. Przypadek czy fascynacja? Może przesądziła któraś z książek, którą Wojtyszko kazał niegdyś przeczytać?\nAIGNER No tak, Wojtyszko podrzucił również Kandyda. To opowieść o jednym z najważniejszych bohaterów świata, skonstruowana jak bajka. Bohater, „wykopany z zamku nogą”, wygnany z ziemskiego raju, wędruje po świecie i szuka odpowiedzi na podstawowe pytania. To był moment przełomowy w moim życiu zawodowym, więc potrzebowałem dobrej historii, odpowiedniego bohatera. Hamlet nim nie był. Kandyd jest bardziej o mnie, to zresztą jedyny tytuł, który powtórzyłem. Kandyd zmieniał się wraz ze mną. On odkrył, że świat jest niepozbawiony goryczy, beznadziei, ale trzeba uprawiać własny ogródek. Ja dzięki niemu znowu znalazłem się na początku drogi. Okazało się, że mogę odmłodnieć o dziesięć lat – bo miałem wrażenie, że znowu jestem na początku wszystkiego, że zaczynam uprawiać własny ogródek.\nLEGOŃ Właśnie mi Pan uświadomił, że Zielony Wędrowiec Bardijewskiej (Banialuka, 2005) to taki Kandyd dwudziestego pierwszego wieku, łącznie z wyraźnym dydaktyzmem tej sztuki.\nAIGNER Wędrowiec to było bardzo ciekawe zadanie. Prościutka bajka, w której jako reżyser postawiłem sobie jeden cel. Bohater musi konfrontować się z sytuacjami niebezpiecznymi, zagrażającymi mu bezpośrednio, ostatecznymi. Kiedy mu zimno – zamarza, kiedy odczuwa ciepło – płonie. Chciałem, żeby jego podróż była prawdziwą wyprawą w głąb, walką o przetrwanie, by działały na niego wszelkie żywioły. Pływał pod wodą, sechł z pragnienia. Bajkowe przygody bohatera miały przerodzić się w spotkanie z absolutnym zagrożeniem. To z Wędrowca uczyniło tytana. Wielkie pragnienie życia uruchomiło niezwykłą siłę. Do dziś uważam, że uchwyciliśmy coś istotnego.\nLEGOŃ Radosław Sadowski świetnie się sprawdził w tej roli. A przedstawienie było też bardzo widowiskowe. Scenografia Sławomir Lewczuk, kostiumy Zofia de Ines. Jak debiutant reżyserski załatwia sobie, żeby Zofia de Ines robiła mu kostiumy?\nAIGNER Z Zofią poznałem się przez Montownię. W 2004 robiłem tam Smutną królewnę Walczaka. Montownia zaproponowała, żeby kostiumy zrobiła Zofia de Ines. Jak już ją poznałem, wiedziałem, że to ktoś dla mnie ważny, z kim na jednym spektaklu się nie skończy. To niesamowita artystka. Jedna z najmłodszych scenografek i kostiumologów, jakie znam – bo stale jest na bieżąco z trendami w modzie. Ponadto świetnie się z nią plotkuje o postaciach. Lubię, kiedy rozmawia z aktorami, dzięki niej mają szansę głębiej poczuć obecność bohatera, który nie tylko ma imię i tekst, ale także strukturę materiału, kolor, dynamikę. Kostium to część życia. Zofia dopytuje aktora o postać: – Co w nim jest śmieszne? – Yyy… – Ale dlaczego? Co takiego w tobie jest komiczne? – No bo ja mam tam… – Ale konkretnie, no. Czy jesteś za gruby, czy za chudy? Co w tobie jest takiego, że… Tak cię widzą inni? To jest prawda o tobie?\nLEGOŃ Wyciąga z aktorów pomysły na kostium?\nAIGNER Najpierw my rozmawiamy… To taka trójstopniowa praca. Na początku jest chaos, próbujemy nawiązać jakiś rodzaj dialogu na temat sztuki. Oczywiście, ona już ma wszystko przeczytane. Rozmawiamy, w jaką stronę pójdziemy. Tłumaczę się ze swoich pomysłów. Po czym jest drugie spotkanie, kiedy ona już mniej więcej opanowała materiał, już zaczęła samodzielnie nad nim pracować – zadaje mi wtedy bardzo dużo pytań, które często doprowadzają do zmiany wszystkich decyzji zapadłych wcześniej. Już widać, że to jest jej temat, że siedzi w nim głęboko. Wtedy następuje spotkanie z aktorami. Łapie każdego z osobna i buduje na nich jakby pierwszą rzeźbę. W pięknym spektaklu, który, bardzo żałuję, nie jest już grany w BTL-u, Księżniczce Anginie Rolanda Topora (2011), Kanclerz jest łachmaniarzem, człowiekiem nie wiadomo skąd, nie wiadomo, z jakiego czasu. Może uważa się za jakiegoś arystokratę albo za żebraka, sam nie umie powiedzieć… Ona dała mu, pod taki zwykły strój, lśniącą czerwoną kamizelkę ze skóry. Pytam: – Zosiu, powiedz mi, to jest genialny pomysł, dlaczego on ma tę kamizelkę? – Bo to jego marzenie. W efekcie na kostium, który pojawia się na koniec przedstawienia, kiedy Kanclerz już umierał, wydaliśmy ogromne pieniądze. Złoty garnitur z prawdziwej skóry. Dyrektor, wtedy Marek Waszkiel, pyta o koszty. Na co Zosia: – To musi kosztować, ten bohater całe życie marzył o występie w Nowym Jorku. Na końcu śpiewa New York, New York, jakby spełniło się jakieś jego pragnienie tuż przed śmiercią. Praca z Zofią mnie inspiruje, bo to żywioł, dynamit, żyje sztuką. Muszę do niej swoją wyobraźnię dopasować, muszę z nią współpracować jak równy z równym. Nie mam oporów, żeby poddać się jej absolutnie.\nLEGOŃ Czy ten sposób pracy zarezerwowany jest tylko dla Zofii de Ines?\nAIGNER Z Pavlem Hubičką też tak jest, z Magdaleną Gajewską. Z nimi pracuję najczęściej. Każdy z tej trójki scenografów jest odmienną osobowością. Uzupełniają się wzajemnie. Pavel jest trochę z innego świata. Rodzaj bałaganu, który tworzy na scenie, swoistego nieładu, odpowiada mi, bo to trochę jak moja głowa. Kiedy pracuję, ten rodzaj chaosu wymaga ode mnie dużego skupienia. Lubię chaos tworzony przez Pavla, bo myślę, że wtedy zdarza się coś istotnego.\nLEGOŃ Chaos inspiruje?\nAIGNER W pracy z Hubičką – tak. Im więcej pewnego rodzaju chaosu, bałaganu na scenie, tym bardziej wyostrza się moja myśl. Staram się koncentrować na sensie, na klarownej wypowiedzi, przestrzeń jest wtedy naturalnym wrogiem. Powstaje napięcie między sensem a tym, co widzimy. Kiedy na scenie mamy upadły lunapark, jakieś rzeźby, jakieś szczegóły, których widz nie jest w stanie objąć umysłem, bo nie wie, co w tym terrarium się znalazło, tym bardziej wymagam od aktora koncentracji na jakimś szczególe roli, sytuacji, poprzez który staramy się snuć opowieść. Aktor zostaje jakby napadnięty przez ten pozorny bałagan, przytłoczony. By przemówić, musi użyć niecodziennie dużej siły. Wydobyć czystą myśl mimo przeciwności. Pokonać chaos myślą. Energetyczność moich przedstawień chyba na tym polega.\nPraca z Magdaleną Gajewską jest zupełnie inna. Klarowna. Pracując z nią, stawiam sobie zupełnie inne zadania, inaczej pracuję z aktorem.\nLEGOŃ Wróćmy do czerpania z przeszłości. Może nie tylko o opowieść chodzi w tych Pana poszukiwaniach, ale właśnie o jasność, trzeźwość umysłu – oświeceniowe wartości, czy też takie, które wiążemy z nurtem w kulturze francuskiej, który reprezentuje często przez Pana realizowany Molier (Szelmostwa Skapena, Świętoszek, Chory z urojenia). Między Pańskim Molierem, Wolterem, Diderotem (w wersji Kundery) jest łączność, której echa widzę też w Balladach i romansach czy w ostatnich zabawach teatralnych z poetami w Bielsku-Białej, w Zielonej Gęsi oraz Tuwimie i… To wybór wartości?\nAIGNER Tak, to wybór ideowy. Mam czasem wrażenie, że może niekiedy odstręcza to od moich prac osoby, które są mocno zanurzone we współczesności i oczekują od teatru swego rodzaju dziennikarskiej wrażliwości. Współczesność, współczesny język bardzo mnie obchodzi. Ale nie tego szukam w starych opowieściach. Tam ciekawi mnie to, co dotrwało do dzisiaj. Jedną z najpiękniejszych historii o Molierze jest historia, którą znam z Bułhakowa. On pyta: czy niania, trzymając na ręku małego Poquelina, zdawała sobie sprawę, że trzyma największego dramatopisarza na świecie? Wyobraziłem sobie Moliera jako dziecko i pomyślałem, że potem, po jego śmierci, na jego grobie, a został pochowany poza cmentarzem, żona w rocznicę śmierci paliła ognisko, aby biedota mogła się ogrzać. Kiedyś grób się zapadł i już po paru latach zapomniano to miejsce. Gdy przyszła rewolucja, Francuzi szukali swojego „wieszcza”, ale nie wiadomo było, gdzie jest pochowany. Już było za późno. Kiedy czytam teksty Moliera czy Szekspira, słucham Mozarta, to czuję, jak ogromna energia jest tam zapisana. Między słowami widzę żywych ludzi. Widzę w Arganie z Chorego z urojenia (Zielona Góra, 2012) nie jakąś zabawną kreację aktorską, ale samego Moliera. I nie zrezygnowałbym z tego spotkania. Warto to opowiedzieć, dlatego że w tym dramacie zapisał swoją śmierć. To umieranie w komedii jest dotkliwe, poruszające. Komediowe słowa kryją dramat aktora, kawałek autorskiej biografii. Najpiękniejsze w zawodzie aktora jest wskrzeszenie tego świata. Z podziwem patrzę na tancerzy, niezwykła energia, wdzięk, a po ostatnim olé brak oddechu, omdlenia… O tym jest Chory z urojenia. Komedia przez łzy. Właściwie nie umiem zrobić absolutnie smutnego przedstawienia. Lepiej czuje się w komedii, grotesce, w sztuce nie do końca poważnej, chociaż to, co połamane, koślawe, nieprzystosowane – interesuje mnie najbardziej. Dlatego Molier jest mi bliski, bo tacy są jego bohaterowie. Poza tym literatura dawna daje nawias, nie udaje, że jest czymś innym niż tylko teatralną sztuką. Źle znoszę teatr bez dystansu, udający życie, naśladujący prawdę.\nKiedyś bardzo poważnie interesowałem się Wyspiańskim i epizodem, kiedy próbował zostać dyrektorem teatru w Krakowie. W jego listach do Stanisława Lacka jest taki fragment, w którym autor Wesela pisze: – Słuchaj, Stanisławie (nie wiem, jak dokładnie to brzmiało), widzę tych ludzi wokół siebie, no widzę ich. Po prostu widzę. No, może ja chory jestem, ale, Stanisławie, widzę, chodzą wokół mnie. Myślę sobie, że ja też tak trochę mam. Bliscy mi są autorzy, którzy widzieli swoje przedstawienia i je opisali. Słuchając Mozartowskich arii, próbowałem obliczyć wielkość premierowej sceny. Śpiewaczki, a widziałem ogromną ilość wykonań, poruszały się w bardzo podobny sposób – stawiały tyle samo kroków. Kończyły popisem wokalnym, zawsze na środku. Jak wyzwolić się z zapisanego w nutach reżimu? To zadanie współczesnego teatru. Deptanie tego, przepisywanie na nowo, nie zmieni niczego. Trzeba próbować postawić krok w inną stronę.\nLEGOŃ W drodze do opowieści eksperymentuje Pan ze scenariuszami tworzonymi z wierszy. W Balladach i romansach (Banialuka, 2012) podchodzi Pan do Mickiewicza jak człowiek oświecenia – z humorem, ironią, wyciąganiem ostatecznych konsekwencji z romantycznej wyobraźni. Budziło to wątpliwości niektórych odbiorców, którzy żądali, żeby do Mickiewicza to, ach, ach, na klęczkach. A tutaj zabawa, czasem o cechach parodii.\nAIGNER Tak, bo chodzi mi o to, że w ogóle romantycy… Mickiewicz…\nLEGOŃ Nie lubi ich Pan?\nAIGNER Ci romantycy chyba nie są jeszcze przeze mnie wystarczająco poznani. Oczywiście znam utwory, ale jako materiał do pracy? Unikałem, szczerze powiedziawszy, bo jednak ciągnął ten XVII i XVIII wiek… Jak by to powiedzieć? W operze romantycznej gest jest zbieżny z emocją, łączymy gest i emocje, i ten gest staje się przedłużeniem emocji wyrażonej w słowach. Śpiewam „aaa” i dodaję gest – proporcjonalny do słowa i nut. Mnie zawsze ciekawił brak tych konsekwencji. Tak staram się wydobywać poczucie humoru. Robię gest, który nie pasuje do emocji. Robię coś wzniosłego, mówiąc rzeczy prostackie… Barok jest mi bliski, zwłaszcza muzyka, bo dzieje się w pauzach…\nLEGOŃ Opera barokowa jest, Pana zdaniem, zapowiedzią Czechowa?\nAIGNER Opera barokowa wywołuje emocje, ale ich nie narzuca. Widz jest w pewnym sensie wolny. Romantycy i ich kult emocji, z tą nadwrażliwością, cierpieniem, wzniosłością… Doprowadzili w końcu do wykoślawienia tego. Z tym między innymi walczyła Wielka Reforma Teatru. Dzisiaj tak wielkie emocje, rozdęte do granic rozpaczy, można zobaczyć chyba tylko w operetce.\nLEGOŃ Chciał się więc Pan bawić konwencją romantyczną, operową w złym sensie tego słowa?\nAIGNER Uważam, że Mickiewicz miał poczucie humoru i dystans. Pisząc ballady, musiał się dobrze bawić. Co więcej, widziałem jego wiersze sztambuchowe, wpisywane pannom do pamiętników. Na kolanie trzy, cztery zwrotki napisał, i to było równie dobre jak to, nad czym ślęczał i co publikował w książkach. Miał wdzięk. Lekkość. To próbowałem pokazać w przedstawieniu. W Balladach i romansach chodziło mu też o to, żeby po przeczytaniu damy mdlały. Rodzaj kokieterii salonowej… Więc był tam żart i ironia, i chyba udało nam się w Bielsku-Białej trochę zbliżyć do „wieszcza”. Koniki robiliśmy z aktorów…\nLEGOŃ Co wywołało zaskoczenie widzów. Może szkoła zabija żywy odbiór, programuje koturnowość?\nAIGNER Pokonaliśmy koturnowość niektórych wierszy, odsłaniając ich kontekst erotyczny, zapisany przez Mickiewicza w inteligentny sposób. Przecież poeci piszą o dwóch rzeczach: albo o miłości we wszelkich przejawach, albo o życiu – proporcje zależą od autora. Upraszczam, ale Mickiewicz miał niekiedy do tych ballad stosunek… frywolny. Chodziło nam też o sarmackość. W tym przedstawieniu były i kontusze, i przaśność nasza. W zestawieniu z Mickiewiczem – przaśność była zgrzytliwa. Bardzo lubię ironię.\nLEGOŃ W tej samej Banialuce zrobił Pan Gałczyńskiego Zieloną Gęś (2016), która jest antyromantyczna i ironiczna. Ale w tym przedstawieniu poruszyły mnie dwie inne sprawy. Z jednej strony – głębokie zakorzenienie w biografii poety, w jego osobistym dramacie. Z drugiej – polityczność. To chyba najmocniejsze politycznie przedstawienie, jakie kiedykolwiek widziałem w lalkach. Scena protestu, z armatą, która by była, gdyby nie ministerstwo, które cofnęło dotację, mocno się rymowała z ówczesnymi wydarzeniami. A wstrząsająca sekwencja z samospaleniem Kociubińskiej… To już nie był Gałczyński, raczej Konwicki. Zresztą scena ta zrymowała się tragicznie z rzeczywistością – rok po premierze. Z przykurzonych, wydawałoby się, satyr Gałczyńskiego z przełomu lat czterdziestych i pięćdziesiątych ubiegłego wieku wyszło ostre, politycznie aktualne przedstawienie. Kontekst wpłynął na odbiór – czy taki był zamiar?\nAIGNER Gałczyński mógłby i dzisiaj znaleźć się na cenzurowanym. Ta historia na samym końcu, jak go zaatakowano, że ma być realizm socjalistyczny, kolego, a ty tworzysz coś tam o kanarkach… Gałczyński odparował, że mógłby ze swojej klatki wypuścić kanarki, ale wtedy wyraźniej będzie widać samą klatkę. U Gałczyńskiego odnajduję własne spojrzenie na świat. Lubię ten rodzaj artykułowania prawdy, czasami przez coś bardzo niskiego. Zielona Gęś to taka niby-bajeczka, teatrzyk, a w środku jakaś wielka rozpacz. Kiedy oni wszyscy zamarzają, bo jest coś z rurami, to przecież nie o kaloryfery chodzi, tylko o świat. Ci artyści z zimna przestali już gadać, ględzić. Wtedy na scenie pojawia się gigantyczny słoń na kuli ziemskiej. Postanowiłem nie puentować tego słonia, tak się ateatralnie, ponuro zrobiło. A wszystko w sosie lekkiej opowiastki… Bardzo się cieszę, że to przedstawienie powstało właśnie w Banialuce, bo to jedyny mój spektakl z tak dużą liczbą scen lalkowych – ponieważ znalazłem dla nich uzasadnienie.\nLEGOŃ W finałowy dzień festiwalu w Opolu widziałem Pańską Zemstę z Rzeszowa. Podobał mi się pomysł – Fredro w dell’arte czy konwencji komedii slapstickowej – ale wykonanie zawiodło. Skoro jednak zaproszono ten spektakl, spodziewam się, że artyści się „spalili” przed festiwalową widownią?\nAIGNER W siedzibie to przedstawienie sprawne, pełne energii. W Opolu, przyznaję, czasami wyglądało to niedobrze. Bywa.\nLEGOŃ Nie sprawdzałem, czy jest inny reżyser, który ma tak obfity dorobek w obydwu, jakoby rozdzielnych, sferach: teatru lalek i teatru tzw. dramatycznego. Częściej pracował Pan na scenach lalkowych, ale sam Pan mówi, że dopiero Zielona Gęś była mocno „lalkowym” dziełem. W kontekście dyskusji po Słabym roku z Wrocławia, jak Pan się odnajduje w tym podzielonym świecie teatru? Czy Pan się czuje lalkarzem, reżyserem lalkowym, czy takie podziały mają sens?\nAIGNER To trudne. Obecność lalki nie może być obligatoryjna. To zasadnicza decyzja, kto ma być bohaterem. W Zielonej Gęsi znalazłem usprawiedliwienie dla istnienia lalek. Bez nich nie byłoby tego spektaklu. Aktorzy dali im dusze i zagrały swój wielki show. Patrzyłem na nie jak na żywych aktorów. W teatrze dramatycznym – niemożliwe. To żart. Kiedy aktorzy odkładali lalkę, komentowali, dystansowali się od tego, co przed chwilą robiła czy mówiła, powstawało napięcie, czasem wzajemna niechęć. Lalki do jej animatora. Lalki potrafią zaleźć za skórę. Są bezczelne i pozwalają sobie na wszystko. Tam, gdzie kończy się ekspresja aktorska, rozpoczyna się lalkowa. To wykorzystywaliśmy.\nMusi być poważny pretekst do użycia lalek, nawet w teatrze nominalnie lalkowym. Lubię dawność i dawny teatr lalek, nawet jeżdżę po świecie, by oglądać takie relikty teatrów obrzędowych, w Indonezji, Peru… Ale współczesny teatr lalek nie może być skansenem.\nLEGOŃ Myśli Pan tu o teatrze tzw. tradycyjnym, do którego jakoby wszyscy tęsknią, teatrze marionetki czy – powiedzielibyśmy – czystej formy lalkowej?\nAIGNER Tak, bo ta czysta forma lalkowa… Jak by to precyzyjnie wyrazić? Technika lalkowa powinna służyć przekazywaniu wartości, sensów. A nie stanowić dobrodziejstwo samo w sobie. Oczywiście, poza tym, że teatr lalek powinien być artystyczny, pełni także zadania w codzienności. Trzeba opowiadać bajki dzieciom. No i tu, jak wiadomo, bohater powinien być lalkowy, bo dzieci to lubią – i koniec dyskusji. A powinien to być początek namysłu, po co tę formę chcemy wykorzystać. Bo jeżeli można coś lepiej opowiedzieć aktorem, to może warto zaczekać z lalkami? Takie przynajmniej jest moje stanowisko. Kiedyś to była prosta rzecz, konstrukcja przedstawienia lalkowego polegała na tym, że wchodzimy, śpiewamy piosenkę, bierzemy lalki, opowiadamy historię, kończymy historię, odkładamy lalki, śpiewamy piosenkę i koniec. To jest ten skansen. Jeżeli lalka jest tylko w zastępstwie za człowieka, to dla mnie za mało.\nLEGOŃ Co to znaczy, że użycie lalki ma sens?\nAIGNER Jeżeli zasłonimy twarz aktora maską, ta postać przestaje być tylko i wyłącznie w wymiarze konkretnego człowieka. Staje się duszą tego człowieka. W tym celu zakładam maskę. Podobnie z lalkami. One nie będą nigdy mówiły wyłącznie we własnym imieniu. W Gęsi Kociubińska dała sztuczne ciało lalki wszystkim Kociubińskim. Stała się znakiem „kociubińskości”. A lalka traktowana tak, jak to bywa na co dzień, występuje w zastępstwie poszczególnej Kociubińskiej. Nie nadajemy jej dodatkowego sensu, wymiaru wieloznaczności…\nLEGOŃ Chodzi o wieloznaczność czy o uogólnienie?\nAIGNER Raczej o uogólnienie, co może być wieloznaczne. W sztuce Stworzenia sceniczne, o kobietach na scenach siedemnastowiecznej Anglii, którą zrobiłem w Szczecinie (2013), aktorka wychodziła grać monolog z Makbeta z lalką, taką teatralną, w ręku. Ta lalka nie była animowana – płonęła żywym ogniem. Taki trik. To wyostrzało sens istnienia aktorki. Znaczyło, że traciła swoje jednostkowe znaczenie, stawała się aktorką w ogóle. Rozumie Pan tę zamianę? Pokazaliśmy, że grając, spala się. Dosłowność stała się metaforą. Spłonęła kreacja, pozostała dusza aktorki. Już nie będziemy na nią patrzeć tymi samymi oczami.\nPrzypominają mi się sceny podpatrzone w szkole. Student, już nie pamiętam kto, siedział w sali, ponury, bo dostał dwóję z przedmiotu animacja jawajką. Członkowie komisji zarzucili mu, że nie lubi lalek i jest beznadziejny. Na wieszaku wisiała ta jawajka. Wpatrywał się w nią dłuższą chwilę, wreszcie mówi: – Aktor nieważny, tak? Nieważny aktor? No, mówi – tutaj przeklął – graj sama, proszę, graj! A ona na wieszaku, taka martwa. To jedno z moich najważniejszych wspomnień ze szkoły. Drugie: mój kolega Ryl-Krystianowski wystawił swoją małoletnią Olę (teraz aktorkę w Teatrze Lalka w Warszawie) nad parawan. I animował ją jak lalkę. Może miała wtedy trzy, cztery miesiące, malutka była. Myślę sobie – to genialne, tak się spełnia sen Craiga. Nadmarioneta okazała się malutkim dzieckiem.\nLEGOŃ Czy aktor dramatyczny ma jakąś przewagę nad lalkowym, czy jest odwrotnie?\nAIGNER Teatr lalek i dramatyczny to jednak bardzo różne światy. Zupełnie inaczej pracuje się w teatrze lalek z aktorami. Nieco inaczej prowadzi się próby. W dramacie bardzo ważny jest moment ustalenia wszystkich relacji, od tego się zaczyna. W lalkach ustalenie relacji może nastąpić dużo później, bo najpierw trzeba pokonać formę. Mało tego, trzeba sobie na początku pracy odpowiedzieć na pytanie, dlaczego ta forma, a nie inna, do czego nam posłuży, czy wyartykułuje jakiś sens, czy nie. W teatrze dramatycznym dobijamy się na próbach do pewnych konwencji, sprawdzamy, czy jakiś rodzaj stylistyki aktorskiej pasuje najbardziej, rozwija scenę, pomaga aktorom.\nJa bym bardzo chciał zrobić sztukę, dramat, tylko na lalki. Planuję coś takiego, tylko że nie mam jeszcze… To mogłoby być Wesele Wyspiańskiego, coś, co ma w sobie siłę formy. Teatr lalek ma olbrzymie możliwości. W to absolutnie wierzę, tylko że muszę do tego dorosnąć, w sensie: znaleźć, uwierzyć, że to niezbędne. Do takiego zadania potrzeba największych mistrzów animacji – jak Barbara Muszyńska z Białegostoku.\nGranie lalkami nie polega na tzw. majdrowaniu, ruszaniu tylko. To trudny zawód. Proszę sobie wyobrazić prowadzenie czegoś, co wisi na dwu-, trzymetrowych linkach – takie są marionetki operowe. Aktor nawet nie ma szansy zobaczyć, czy ona dotyka ziemi. A ona musi chodzić po ziemi, musi mijać się z innymi lalkami – więc aktorzy grają czasami dwiema, trzema lalkami. Czasem muszą przekazywać sobie lalkę, ale tak, żeby nie zrobiła fałszywego ruchu, bo wtedy zobaczymy nie lalkę na scenie, lecz przedmiot na linkach. Tak grać, żeby nie było widać linek, techniki – to najwyższa półka animacji.\nLEGOŃ Aktorów w teatrach dramatycznych traktuje Pan jak nadmarionety, czy pozostawia im trochę swobody?\nAIGNER Jeżeli zespół mi ufa, jak na przykład w Teatrze Wybrzeże, gdzie często pracuję, to rozumie, że czasami potrzebuję najpierw zająć się wydarzeniami, a potem ustalić, co się tam dzieje naprawdę. W Zakochanym Szekspirze robiliśmy chyba najdłuższy sceniczny pojedynek wielu osób, nie widziałem dotąd dłuższego. Najpierw musieliśmy ustalić architekturę wydarzeń: ten tu, ten tam. Dopiero potem sprawdzaliśmy, czy to się zgadza w emocjach i relacjach.\nLEGOŃ To ślad lalkarskiego podejścia? Najpierw opanować technologię, przedmiot, formę?\nAIGNER Nauczyć się tym animować, a potem tchnąć w to życie. Czasami tak trzeba i w dramacie. Teraz przygotowuję w Radomiu Amadeusza. Mamy tam sceny zbiorowe, w których aktorzy muszą mi zaufać. Przez kilka chwil przestaną grać swoje role, staną się tłumem. Muszę to najpierw ustawić tak, jak widzę. Później ich puszczę na wolność. A potem – niech tchną ducha.\nPaweł Aigner (1968)\nprzez dekadę aktor Białostockiego Teatru Lalek, grał też w teatrze żywego planu. Od 2004 roku reżyser ponad pięćdziesięciu spektakli w teatrze lalkowym, związany także z warszawską Montownią, wielbiciel twórczości Moliera i Mozarta. Ostatnio wyreżyserował Zorro w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora, odczytanego przez Hamleta.


Recenzja Zasłona - RED ROSE\nRecenzja Zasłona - RED ROSE i informacje\nZ nami wybierz tanie Firany i zasłony. produkt Zasłona - RED ROSE e-Shop tekstylialand.pl Kup w cenie 63.97 zł. Przetestuj produkt Zasłona - RED ROSE jest zwykle sprzedawany po cenie 63.97 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu tekstylialand.pl możesz wygodnie zamówić Zasłona - RED ROSE.\n- kod EAN i ID towarów 464400127\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Zasłona - RED ROSE\nOpinie Zasłona - RED ROSE\nrecenzja W tym sklepie tekstylialand.pl zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty Zasłona - RED ROSE zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: Zasłona - RED ROSE\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep tekstylialand.pl ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić Zasłona - RED ROSE.\nGdzie kupić Zasłona - RED ROSE\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania Zasłona - RED ROSE. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Firany i zasłony i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nFirana - LINEAS HORIZONTALES ORO


Dwa wypadki na drodze pomiędzy Szydłowem a Grabicą - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nRegion A.Stańczyk, P.Kwiatkowski Piątek, 22 czerwca 201818 24770\nDo dwóch wypadków doszło w piątek przed południem na DW 473 pomiędzy Szydłowem a Grabicą. Droga była całkowicie zablokowana, policjanci kierowali ruch na objazdy. Jednego z rannych do szpitala zabrał śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.\nZdjęcia: P. Kwiatkowski\nDo pierwszego z wypadków doszło ok. godz. 11.20. - Ze wstępnych ustaleń policji wynika, ze kierowca renault kadjar podczas wyprzedzania forda focusa, gwałtowanie hamował, czym doprowadził do gwałtownego hamowania kierowcę pojazdu wyprzedzanego. Kierowca forda, chcąc uniknąć zderzenia, wjechał do przydrożnego rowu - informuje Ilona Sidorko, oficer prasowy komendy policji w Piotrkowie.\n73-letnia pasażerka forda focusa została ranna. Kobieta trafiła do szpitala. Uczestnicy tego zdarzenia byli trzeźwi.\nDosłownie 10 minut później w tym samym miejscu doszło do kolejnego wypadku drogowego - mówi I. Sidorko. - Kierowca renault megane, jadący w stronę Woli Kamockiej, podczas omijania renault kadjar, chcąc uniknąć czołowego zderzenia z pojazdem jadącym z naprzeciwka, uderzył w tył stojącego renault. Kierowca kadjara zatrzymał się, by udzielić pomocy poszkodowanym w poprzednim zdarzeniu.\nW drugim wypadku dwie osoby odniosły obrażenia - dwóch 17-letnich pasażerów. Zostali zabrani do szpitala, jeden z nich śmigłowcem.\nKierowca renault megane był trzeźwy.\nWypadek / Dw473\n~gość (Gość)23.06.2018 13:29\nInteligencja wasza poraża\n~gość (Gość)23.06.2018 07:43\nEp pokazał w Lodzi na co go stać jeżdżąc po schodach\n~gość (Gość)23.06.2018 08:44\nCzy to EP, czy EPI, czy inna rejestacja, jak w głowie SI (czytaj siano), to do takich zdarzeń będzie dochodzić.\n~EPI kulurka (Gość)22.06.2018 20:08\nJedzcie sobie na ul Wysoką i zobaczcie jak szlachta z EP nie wie co to migacze gdy zatrzymują sie pod szkołą wysadzając swe pociechy. Przecież wszyscy wiedzą ze oni tam bedą sie zatrzymywać , to po co kierunkowskazy zużywać.\n~gość (Gość)22.06.2018 13:34\n~mars (Gość)22.06.2018 20:56\nTe głębokie rowy są niebezpieczne, gdzie uciekać w podobnych sytuacjach?\n~gość (Gość)22.06.2018 17:00\nŚmieszne są już te komentarze o EPI. Kochani Piotrków to nie jest światowe miasto. Jest to mała mieścina w której się nic nie dzieje.\nPoza tym takie artykuły nie są wskazane do takich przekomarzanek.\n~pragmatyk po raz drugi (Gość)22.06.2018 18:41\nJo górnik z kopalni Bytom, się pytom - gdzie się podział ten rowerzysta!!?\n~tirowiec (Gość)22.06.2018 15:30\nRowerzyści na tory (rowerowe).\n~gość (Gość)22.06.2018 15:27\nCi sami kierowcy często jeżdżą ulicą Polną z prędkością ponad 100km/h, mimo ograniczenia prędkości do 30 km/h, ale kogo to interesuje...…..\nKomisariat w Wolborzu zyskał kolejny radiowóz\nPotrącił dwóch mężczyzn i uciekł z miejsca zdarzenia (34402)\nZalew Sulejowski bez portu u Łysego (32170)\nSą zarzuty dla sprawcy wypadku w Woli Krzysztoporskiej (26244)


Wpisy z Tagiem [ ubranka ]\nPtaszynka.pl oferuje dekoracje do domu, ogrodu i pokoju dziecka. Znajdziesz u nas styl skandynawski, Shabby Chic, angielski, vintage, retro, prowansalski oraz wyroby hand made (rękodzieło). Z nami Twoja kuchnia, sypialnia, łazienka czy salon...\nKids Hits - odzież dla dzieci i niemowląt.\nKids Hits to sklep, w którym oferujemy jedynie oryginalną odzież dla dzieci i niemowląt w przystępnych cenach. Dla wygody naszych klientów oferowany asortyment został podzielony na czytelne kategorie (np. odzież dla dziewczynki, odzież dla chłopca...


Trwa wymiana lamp : Wola Mysłowska\nTrwa wymiana lamp. Prace zakończyły się w miejscowości Wilczyska. W tym roku, w kolejnych miejscowościach, lampy ledowe zastąpią tradycyjne.\nWymiana lamp jest prowadzona dzięki dofinansowaniu uzyskanemu w ramach projektu: MODERNIZACJA OŚWIETLENIA ULICZNEGO W GMINIE WOLA MYSŁOWSKA w ramach REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO NA LATA 2014-2020.\nPrace polegają na wymianie istniejących opraw oświetlenia ulicznego, montażu przewodu oświetleniowego wraz z oprawami oświetlenia ulicznego na istniejącej sieci energetycznej nN 0,4 kV. Poza Wilczyskami, będą prowadzone w miejscowościach: Baczków, Ciechomin, Dychawica, Jarczew, Kamień, Kawerynów, Lisikierz, Osiny, Świder i Wandów.\nWażną częścią projektu jest budowa za licznikowego przyłącza kablowego oświetlenia ulicznego oraz montaż przewodów i opraw oświetleniowych na istniejącej sieci energetycznej nN 0,4 kV w miejscowości Błażków.\nWymiana lamp to inwestycja, na której skorzysta gmina i gminne finanse. Lampy ledowe w kolejnych latach pozwolą na oszczędności. Wśród celów jest promowanie strategii niskoemisyjności dla wszystkich rodzajów terytoriów, w tym działań adaptacyjnych mających oddziaływanie łagodzące na zmiany klimatu.\nCelem głównym projektu jest poprawa jakości powietrza poprzez ograniczenie emisji zanieczyszczeń szczególnie szkodliwych dla jakości życia ludzi czyli zmniejszenie tzw. „niskiej emisji”. Będzie to możliwe dzięki realizacji celów szczegółowych tj. redukcji emisji dwutlenku węgla do atmosfery, zmniejszeniu energochłonności opraw oświetleniowych dzięki wymianie na energooszczędne punkty oświetlenia typu LED.\nPlanowane efekty to szacunkowy roczny spadek emisji gazów cieplarnianych, poprawa jakości oświetlenia ulicznego (lepsza jakość światła), zmniejszenie kosztów utrzymania oświetlenia ulicznego, zmniejszenie zapylenia.\nKonkurs nr RPLU.05.0.00-06-0055/19, Oś Priorytetowa 5 Efektywność energetyczna i gospodarka niskoemisyjna, Działanie 5.5 Promocja niskoemisyjności Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020.


Do sprzedania Mieszkanie 2 pokojowe w budowanej inwestycji przy ulicy Pachońskiego budynek F Termin realizacji etapu III kwartał 2021 Mieszkanie o powierzchni 41,40 m2 składa się z 1 sypialni i pokoju dziennego z aneksem kuchennym. Istnieje możliwość wydzielenia 2 osobnych pokoi i kuchni (wariant inwestycyjny) Mieszkanie znajduje się na 6 pietrze w 6 piętrowym bloku z windą Dodatkowo miejsce postojowe w garażu podziemnym w cenie 30 tys. złotych W 2021/2022roku w odległości około 400 powstanie linia tramwajowa prowadząca do Górki Narodowej co zdecydowanie zwiększy atrakcyjność tej inwestycji i lokalizacji. Idealne mieszkanie na inwestycję (2 oddzielne pokoje) Harmonogram wpłat zgodnie z postępami prac budowlanych. Zapraszam do kontaktu Patryk 733-421-748 Patryk.pszeniczny@lakado.pl


Miasta kontra Airbnb: kiedy wszystko inne zawiedzie, odwołaj się do mieszkańców | tourism in the city Miasta kontra Airbnb: kiedy wszystko inne zawiedzie, odwołaj się do mieszkańców – tourism in the city\nW tej wojennej narracji zapominamy o tym, że model biznesowy Airbnb czy Ubera polega na komercyjnym udostępnieniu społecznościowej platformy sprzedaży. Przedstawicielami tych korporacji są zatem także mieszkańcy miast, którzy w erze współdzielenia ewoluowali z konsumentów na prosumentów. Odwołując się do wojennej retoryki musielibyśmy stwierdzić, że to mieszkańcy mieszkańcom zgotowali ten los. Więc czy na pewno warto mówić o walce instytucjonalnej, czy zmianach rynkowych, które – jak zawsze – w miastach odczuwane są wcześniej i na większą skalę? Skoro mieszkańcy tworzą nowe korporacje „współdzielenia”, to jak ich zarządy i lokalni „udziałowcy” mają reagować na zarzut działania na szkodę miasta?\nUber ma nieco łatwiej, bo jego usługodawcami i klientami są z reguły mieszkańcy tego samego miasta – ich relacje rynkowe są częstsze i intensywniejsze, co tworzy w każdym mieście dużą armię obrońców. Stałymi partnerami Airbnb w miastach są tylko gospodarze, czyli 3 miliony w całkowitej liczbie 150 milionów mobilnych użytkowników na całym świecie.\nW wielu prestiżowych miastach Airbnb jest wyraźnie w odwrocie. Przełom nastąpił w San Francisco, gdzie udała się próba obalenia uchwały rady miasta nakładającej ograniczenia w wynajmie mieszkań do 75 dni w roku. Airbnb otrzymał duże wsparcie od lokalnych gospodarzy, którzy głosowali przeciw tym planom i przekonywali do tego samego innych mieszkańców. Po tym zdarzeniu zarząd firmy przyznał wreszcie, że musi wzmocnić relacje ze swoimi „udziałowcami”, czyli właścicielami domów i mieszkań, którzy są nie tylko gospodarzami, ale mogą stać się lokalnymi ambasadorami i lobbystami firmy w walce z władzami miast, odwołując się także do swoich praw.\nIdąc za ciosem, 7 marca firma zaprosiła do swojej siedziby kilkudziesięciu właścicieli wynajmujących za pośrednictwem Airbnb swoje domy i mieszkania. Mogli oni uczestniczyć w posiedzeniu zarządu oraz spotkaniu z CEO Brianem Chesky’m, podczas którego ogłosił on plany bardziej bezpośrednich, społecznościowych zasad funkcjonowania firmy, powstania stałej rady doradczej gospodarzy przy zarządzie oraz utworzenie tysiąca lokalnych „klubów gospodarza” na całym świecie, których firma będzie wspierać.\nTo nie jest tylko powrót do „zrównoważonego” i społecznościowego wizerunku Airbnb, które poprzez swoje zuchwałe działania zyskało łatkę komercyjnego giganta. To także próba wzmocnienia swojej siły przetargowej w walce z władzami miast. Ta globalna korporacja ma strukturę rozproszonej (trwale tymczasowej) spółdzielni mieszkaniowej z globalną misją. Władze miast muszą zrozumieć, że ekonomia współdzielenia to nie (tylko) zorganizowana grupa awanturników uciekających od podatków, a siła, która wypełniła i „obrandowała” lukę na rynku usług turystycznych. Pora nauczyć się z nią współdziałać, a nie tylko ją zwalczać.\nWięcej: H. Somerville, Airbnb Wants to Improve Ties With Hosts for More Effective Advocacy, Skift, 8.03.2017.\nFoto: Toa Heftiba, Unsplash, CC Zero.\n→ Competitiveness of Polish cities in the international meetings market [publikacja]\n← „Welcome to the Jungle” kontra „Paradise City”, czyli słów kilka o problemach i propozycjach zmian w turystyce miejskiej\n3 myśli w temacie “Miasta kontra Airbnb: kiedy wszystko inne zawiedzie, odwołaj się do mieszkańców”\nPingback: No Grandi Navi, czyli ruch anty(terr)turystyczny w Wenecji | turystyka w mieście\nZadziwiający brak komentarzy. A przecież na usta się samo ciśnie… że w prawdzie airbnb i jego dawcy lokali (spółdzielcy? kpina – tutaj śmietankę spija sieć w postaci stałej sporej marży, a koszty i ryzyko są w 100% najemców i jeśli przyjdzie gorszy rok/dekada to zostaną z ręką w nocniku jak kierowcy Ubera w USA) walczą, ale pora, aby powiedzieć wprost – jeśli chcesz startować z konkurencją dla branży hotelowej, oferuj te same zasady.\nJeśli airbnb oferowałby pokoje w domach lub wolne miejsce (ktoś jedzie na wakacje itd.) to nie problem. Problem zaczyna się, gdy amator tworzy sobie źródło dochodu z czegoś co nie jest do tego przeznaczone prawnie i społecznie.\nPrzykładowo, gdyby mój sąsiad zaczął wynajmować mieszkanie nowym ludziom co kilka dni to w sumie bym to olał, bo np. mam dobry budynek, wyciszony, własne miejsca postojowe, wejście na drugim końcu korytarza… Ale u mojej babci w centrum, w kamienicy – w życiu. Tam słychać co sąsiad gotuje i o co się kłócą. Tamten budynek się nie nadaje. Tyle, że airbnb ma to gdzieś i to sąsiedzi takich najmujących muszą nagle walczyć z gośćmi „hotelowymi”, którzy zwalają im się na głowy. To sąsiedzi i otoczenie najmujących ponoszą większość ciężaru niedogodności gości np. nocnych bali, czy też zwykłego braku spokoju/miejsc parkingowych itp. Także sprawa wzrostu cen mieszkań i ich najmu gospodarczo nie jest bez znaczenia.\nSami hotelarze, którzy są lokalnymi pracodawcami, muszą walczyć z wizją spadku obrotów, bo jednak odpływ gości wpływa na ceny lokalne. Zatem, jeśli kalkulowaliśmy inwestycję na 30 lat z średnim revpar 30usd, a minimalnie 20usd, a teraz się okazuje, że trwale z rynku ubywa 10% klientów i revpar spada o np. ~5-10% to w dobrym roku jest OK, ale w słabym robi się dramat.\nDo tego dodajmy coś czego się nie podkreśla – ludzie w airbnb nie są profesjonalistami i często w kryzysie mogą zachować się nieracjonalnie (w sensie, gdy braknie na ratę kredytu to ceny polecą poniżej rozsądnego minimum, bo dla nich brak 2-3 rat = wypowiedzenie kredytu).\nNa razie Uber pokazał co można zrobić z kierowcami – oni nie mają dobrych alternatyw (bo dla airbnb są np. po prostu wystawić się na booking.com i jest trochę takich lokali mieszkalnych tak najmowanych)\nIdea współdzielenia jest super, tyle, że od początku jest to nadużywane w sposób celowy i za zgodą sieci… zapowiedzi są szczytne, ale finalnie wychodzi bagno. Firma-Bóg-wie-skąd bierze swoją działkę, ręce umywa, a o resztę ma się martwić wynajmujący i najemca (Ci zarabiają lub oszczędzają, więc w miarę OK) i otoczenie (totalnie nie OK, otoczenie dostaje same koszty).\nMiasta mają się nauczyć z tym żyć? Istotnie – ja bym zaczął od innej stawki podatku od nieruchomości z krótkoterminowym wynajmem oraz wymogów związanych z dostępnością gospodarza przez 24h na miejscu wynajmu na wypadek problemów z jego gośćmi lub lokalem. Bo często sąsiad takiego „gospodarza” nawet nie ma gdzie zadzwonić lub zostanie zlany na całej linii. Także w przypadku, gdy infrastruktura na to nie pozwala (np. brak parkingów) lub procent wynajmowanych w ten sposób lokali w budynku/okolicy zbyt rośnie trzeba by ograniczenia wprowadzić. Bo np. ktoś kupuje sobie mieszkanie w kameralnym 12 lokalowym apartamentowcu w centrum – budynek mieszkalny w 100%. Po 2 latach okazuje się, że mieszka w hotelu, gdzie 2-3-4 mieszkania są stałe, a reszta to ciągłe zmiany ludzi. Wieczorami imprezy (klienci biznesowi lubią zabalować), a w weekendy turyści z zagranicy na stagparty… Żyć nie umierać.\n22 marca 2017 at 22:48\t Odpowiedz\nBardzo dziękuję za ten komentarz, ponieważ dopełnia od celowo wąskiego obrazu relacji miasta-gospodarka współdzielenia w zakresie turystyki. Piszę „celowo wąskiego”, ponieważ chciałem zwrócić uwagę na to, co jest w dyskusji na temat Airbnb i innych platform internetowych pomijane – że tworzą je także mieszkańcy, którzy mogą tworzyć sieci współpracy. O tym, jakie są, mówiąc łagodnie, wady samej gospodarki współdzielenia, już wiele napisano. Ten komentarz świetnie oddaje stan rzeczy w odniesieniu do konkurencji między tradycyjnymi usługami noclegowymi a „prosumenckimi” apartamentami. Pełna zgoda, różnica tkwi w kosztach wynikających z przepisów regulujących jakość techniczną oraz kosztów osobowych. Wymóg obecności/dostępności gospodarza (a więc odpowiedzialności) jest najprostszym i możliwym w szybkim czasie do egzekucji nakazem w jakieś mierze wyrównującym zasady konkurencji. Odnośnie innych wymagań jakościowych – mam szereg szczegółowych wątpliwości. Jednak dylemat „polityczny” władz miast i tak pozostaje – walka z airbnb to w dużej mierze walka z własnymi wyborcami, poza tym gospodarka współdzielenia jest częścią rzeczywistości, więc trzeba znajdować rozwiązania kompromisowe (ale nie na zasadzie totalnej pobłażliwości).\n25 marca 2017 at 15:25\t Odpowiedz


Ostrzeżenie przed substancjami o właściwościach utleniających - znak bhp ostrzegający - GDW028 TDC w Znakowo.pl\nZnak ostrzegający przed substancjami o właściwościach utleniających\nWewnątrz trójkąta czarny piktogram - płonący okrąg / koło; pożar / ogień / ognisko / substancje o właściwościach utleniających / substancje palne.\nZnak ostrzegawczy do wskazania niebezpieczeństwa związanego z utleniającymi się substancjami.\nWysokiej jakości produkt renomowanej marki TDC. Formy w jakich możesz kupić produkt `Ostrzeżenie przed substancjami o właściwościach utleniających - znak bhp ostrzegający - GDW028`: tabliczka, naklejka, nalepka, płytka:\nGDW028A7fn - 5,25 X 5,25 cm - folia samoprzylepna, nieświecące\nGDW028A7pn - 5,25 X 5,25 cm - płyta PCV, nieświecące\nGDW028B2fn - 10,5 X 10,5 cm - folia samoprzylepna, nieświecące\nGDW028B2pn - 10,5 X 10,5 cm - płyta PCV, nieświecące\nGDW028D2fn - 21 X 21 cm - folia samoprzylepna, nieświecące\nGDW028D2pn - 21 X 21 cm - płyta PCV, nieświecące\nGDW028E2pn - 33 X 33 cm - płyta PCV, nieświecące\nGDW028F2pn - 42 X 42 cm - płyta PCV, nieświecące\nGDW028H1pn - 66 X 66 cm - płyta PCV, nieświecące\nUwaga! Ciekły tlen - znak, tablica budowlana - OA050


Intrygant - Kurt Eichenwald - opinia o książce (38880) - Lubimyczytać.pl\nKurt Eichenwald /\nThriller korporacyjny, oparty na faktach. Wielki bestseller i podstawa nowego filmu z Mattem Dillonem. Jest rok 1995. Agenci FBI zatrzymują szefów międzynarodowej firmy ADM pod zarzutem zmowy cenowej. FBI ma niepodważalne dowody: taśmy z prywatnymi rozmowami dyrektorów, nagranymi przez Marka Whitacre, tajnego informatora. Ten jednak okazuje się patologicznym kłamcą, działającym na dwa...\nThriller korporacyjny, oparty na faktach. Wielki bestseller i podstawa nowego filmu z Mattem Dillonem. Jest rok 1995. Agenci FBI zatrzymują szefów międzynarodowej firmy ADM pod zarzutem zmowy cenowej. FBI ma niepodważalne dowody: taśmy z prywatnymi rozmowami dyrektorów, nagranymi przez Marka Whitacre, tajnego informatora. Ten jednak okazuje się patologicznym kłamcą, działającym na dwa fronty... Mocna rzecz o zdradzie, spisku i tajemnicach korporacji, napisana przez słynnego dziennikarza New York Times a.\nAneta | 2012-11-02\nJest w tej ksiażce coś niesamowitego.\nCoś, co kazało mi ja przeczytać do końca.\nMoże po części to, że to ksiażka spisana z faktów.\nI tematyka wcale nie historyczna.\nPrzez prawie 700 stron "siedziałam" w biznesie.\nTo się działo - działo całkiem niedawno.\nBrnęłam powoli przez strony i momentami łapałam się za głowę.\nOj, jak ja nie lubiłam głównego bohatera ...


any way the wind blows | beauty & fitness blog: Zawsze obecne: 10 kosmetyków, do których wracam\nJeszcze kilka lat temu rzadko zmieniałam kosmetyki, których używam. Trwałam przy sztywnym, zadowalającym mnie zestawie. Od kiedy regularnie prowadzę blog, wiele się zmieniło - staram się sięgać po nowe produkty, aby mieć o czym pisać, a czytanie innych blogów pozwala mi na poznanie ciekawych nowości i bardziej naturalnych alternatyw dla dotychczas stosowanych specyfików.\nSą jednak i takie kosmetyki, do których ciągle wracam i nie mam ochoty zamieniać ich na żadne inne. Zużyłam już niejedno opakowanie i wiem, że na tych produktach mogę polegać i się u mnie sprawdzają. W tej chwili, gdy rotacja w kremach, balsamach i kolorówce jest u mnie tak duża jak nigdy, chcę się wyjątkowo skupić na stałych bywalcach mojej kolekcji.\nCukrowy krem do depilacji Bielenda Vanity. Jedyny, który mnie nie uczula, a to dla mnie wystarczający powód, by nie szukać dalej. Nie jest idealny, ale używam go rzadko, więc przymykam oko na niedociągnięcia. Zresztą o wszystkich szczegółach przeczytacie w recenzji tutaj.\nOdżywka bez spłukiwania Joanna Miód & Cytryna. Kupuję i kupuję, bo pomaga rozczesać włosy po myciu i nie obciąża ich, choćbym przesadziła z ilością. Minimalnie nawilża i wygładza. Ma przyjemny zapach i lekką, lejącą konsystencję. Jest bardzo wydajna. Cudów nie robi, ale nie spodziewam się tego po tego typu lekkiej odżywce; nie wyobrażam sobie natomiast rozczesywać włosów bez niczego, co je zabezpiecza, więc wiernie do niej wracam.\nBabydream fur Mama Wohlfuhl-Bad. Płyn do kąpieli, który u mnie zastępuje szampon do włosów. Delikatny, nie plącze włosów, nie puszy, zostawia je miękkie i stosunkowo gładkie jak na szampon, i to przy kręconych włosach. Robi co trzeba, czyli nieinwazyjnie, a dobrze oczyszcza. Jest średnio wydajny, ale i tak butla 500 ml za 10 zł naprawdę się opłaca. Zdarzało mi się go zdradzać z szamponem dla dzieci Babydream, ale to nie było to samo - do BDFM ciągle wracam i naprawdę nie mam powodu, by szukać jakiegoś innego szamponu do częstego mycia, niż właśnie ten. Stosunek jakość/cena jest bardzo wysoki. Poza tym w szczególnych przypadkach używam go jako płynu do kąpieli, płynu do higieny intymnej, zdarzyło mi się nawet umyć nim twarz. Kosmetyk wielofunkcyjny, dla mnie podstawa w łazience.\nSerum modelujące do biustu Eveline. Kosmetyki do biustu dzielą się generalnie na dwie części: "tanie" i "działające". Eveline jest chyba jedynym, który należy do obu. Za 13-14zł otrzymujemy 200ml fantastycznego serum. Nawilża skórę na biuście, podnosi piersi, poprawia ich kształt - sprawia, że są bardziej "jabłuszkowe" - delikatnie wypełnia, ujędrnia i sprawia, że są cudownie sprężyste. Jest odpowiednio gęsty, nie przelewa się przez palce i nie spływa z ciała, masaż nim jest bardzo komfortowy. Wydajności również nie można niczego zarzucić. Próbowałam innych kosmetyków i się nie sprawdziły, po nowe nie planuję sięgać, bo ten daje mi to, czego potrzebuję. Wada? Działa tylko w trakcie stosowania, krótko po odstawieniu piersi tracą nieco ze swojej energii ;)\nDezodorant antyperspiracyjny Adidas for Women Action 3 Pro Clear. Używane wcześniej antyperspiranty albo średnio działały, albo za mocno pachniały - a najczęściej jedno i drugie, co sprawiało, że w cieplejsze dni (a nawet bardziej aktywne zimne) nie czułam się komfortowo. Po Adidasa sięgnęłam już nieco zniechęcona i... pozytywnie się zaskoczyłam. Ma delikatny zapach, który nigdy, po zastosowaniu na ciało, nie dochodzi do głosu. Hamuje wydzielanie potu pierwszorzędnie, a nawet jeśli już jakimś cudem się spocę, zapobiega rozwinięciu się charakterystycznej woni. Czy to upał, czy sprint na uczelnię - wiem, że mnie nie zawiedzie. Działa bardzo długo, więc w ekstremalnych sytuacjach, gdy przez ponad dobę nie ma gdzie się odświeżyć (shit happens), również czuję się bezpiecznie. Poza tym szybko wysycha na skórze. Zostawia lekkie plamy na ubraniach, ale właściwie, mogę mu to wybaczyć.\nLovely, serum wzmacniające do paznokci z wapniem i witaminą C. Może to już nudne i może jestem monotematyczna, ale to serum naprawdę uratowało moje paznokcie i sprawiło, że przestałam się ich wstydzić. Z wdzięczności mogłabym nosić jego zdjęcie w portfelu. Więcej przeczytacie tutaj.\nCarmex zapewnia mi porządne, długotrwałe nawilżenie i ratuje nawet najbardziej spierzchnięte usta. Kupuję inne pomadki tylko wtedy, kiedy obudzi się we mnie Sknerus McKwacz i szkoda mi wydać 9-10zł na tubkę, jeśli obok są podobne pojemności innych firm w połowie niższej cenie. Mimo wszystko tylko Carmex w 100% odpowiada moim potrzebom. Nie przepadam za wariacjami i zazwyczaj sięgam po klasyczny wariant w tubce - najsmaczniejszy (sic!) i najwygodniejszy. Ostatnio firma wypuściła wersję waniliową i chyba ją kupię.\nIsana, krem do rąk 5% Urea. O Isanie też trąbię od długiego czasu, ale takie są fakty: to jedyny tak bogaty i zarazem tani (5,49 zł) krem. Odpowiednio gęsty, pięknie nawilża, zmiękcza, odżywia i łagodzi podrażnienia. Idealny na zimę. Może są lepsze kremy od niego, ale trzeba za nie również więcej zapłacić. Wiem na pewno, że to najlepsza pozycja, jeśli chodzi o kremy do rąk tej firmy.\nRimmel, puder Stay Matte. Właściwie to mam ochotę wypróbować niedługo jakiś puder ze stajni Essence... Nie zmienia to faktu, że do Stay Matte wracam raz po raz. Dokładnie matujący puder o znakomitej wydajności i kryciu wystarczającym, by czasem nałożyć tylko niego, a jednocześnie na tyle małym, by nie zrobić sobie krzywdy. Matuje na 8-9 godzin, a nawet po tym czasie ewentualny błysk jest niewielki. Łatwo się aplikuje, daje naturalny efekt, nie tworzy "ciasta" na twarzy. W ciągu dnia nie ciemnieje i nie waży się.\nTusze Maybelline Colossal Volum' Express. Pisałam już o wersji wodoodpornej (tutaj - swoją drogą zdjęcie naoczne woła o pomstę do nieba i chyba zrobię nowe, teraz już z nowym tuszem, bo to naprawdę TAK nie wygląda), którą uwielbiam, ale generalnie - za jakąkolwiek bym się nie zabrała, wiem, że się nie zawiodę. Klasyczny Colossal czy Smoky Eyes radzą sobie równie dobrze.\nJasne, chętnie wypróbuję te, które robią w blogosferze karierę, jak Lovely Pump it Up czy Max Factor 2000 Calorie (czeka w kolejce) - z tym, że jeśli się nie sprawdzą, wiem, że pierwsze kroki skieruję do szafy Maybelline.\nA Wy do jakich kosmetyków zawsze wracacie?\nAutor: Cassidy o 11:30\nEtykiety: adidas, babydream, bielenda, carmex, cosmetics, eveline, isana, joanna, kolorówka, polecam, rimmel\nPieknoscdniablog 18 stycznia 2014 14:46\nz tych kosmetyków lubie tylko tusz\nCassidy 18 stycznia 2014 22:13\nTe tusze mają wielu zwolenników :)\nMagdalena B 18 stycznia 2014 16:10\nU mnie kosmetyki Joanny do włosów niestety się nie sprawdzają ale tusz MNY uwielbiam :)\nCassidy 18 stycznia 2014 22:14\nJa większość produktów Joanny lubię, ale raz nadziałam się na krem podkreślający loki i nie byłam zadowolona.\nKatarzyna kobieceszufladki 18 stycznia 2014 18:28\nPołowę z tych ulubieńców znam, a połowy jeszcze nie.\nIwetto Iwettos 18 stycznia 2014 20:13\nSwojej kosmetyczki nie wyobrażam sobie bez Carmexa. Jestem mu wierna od lat. Kremy do rąk Isana też dobrze wspominam, chociaż ostatnio odkryłam lepszy z Anidy.\nCassidy 18 stycznia 2014 22:16\nTrafiłam kiedyś na krem z Anidy, nie wiem czy ten sam, ale u mnie sprawdził się średnio.\nMartyna zmienionyrytm 19 stycznia 2014 19:27\nTusz Maybelline najlepszy :)\nFraise26 (My strawberry fields) 19 stycznia 2014 23:51\nSerum do biustu nie raz gościło w mojej kosmetyczce :)\nMarta 20 stycznia 2014 16:42\nBardzo lubię Stay Matte, za to za tuszem z Maybelline nie przepadam :)\nCassidy 20 stycznia 2014 21:04\nJak widać każdy woli co innego :)\nMarta 29 stycznia 2014 18:16\nPs. Obserwuję ! :)\nCassidy 29 stycznia 2014 18:43\nAnonimowy 20 stycznia 2014 22:17\ncarmex i tusz z maybelline to moi ulubieńcy :)\nbognyprogram 21 stycznia 2014 00:58\nWciąż mnie kuszą te odżywki Joanny, a że nie mam żadnej bez spłukiwania, to zasugeruję się Twoim wyborem i wezmę tą z cytrynką na pierwszy ogień:)\nCassidy 21 stycznia 2014 10:15\nMyślę, że nie będziesz żałować... Swoją drogą ciężko znaleźć mi inną odżywkę b/s w podobnej formie, większość to mgiełki.\nVea ✖ 21 stycznia 2014 21:10\nOdżywkę z Joanny także bardzo lubię :)


W DOMU ŁASKI\nByċ może nigdy nie powstałby kościół św. Józefa w Krzeszowie, gdyby nie protestanci, którzy w końcu XVII wieku zabrali się do stawiania aż trzech świątyń w okolicy. Katolicy odpowiedzieli także trzema, w tym dwoma krzeszowskimi. Kościół św. Józefa miał byċ skromny, ale elegancki. Tak jak skromny i powściągliwy był św. Józef. Bryłę zaprojektował Martin Urban, na stałe zatrudniony u cystersów. Potężny opat krzeszowskiego klasztoru Bernard Rosa (w tym czasie opactwo miało — uwaga! — 30 tys. ludzi i trzy spore miasta) wynajął do ozdobienia wnętrza Michała Willmanna, ucznia samego mistrza Rembrandta. Kościół miał byċ od stóp do głów zapełniony scenami z życia św. Józefa, a co za tym idzie — Świętej Rodziny, której o. Rosa był wielkim czcicielem. Na wschodniej ścianie mistrz Willmann miał namalowaċ troski Opiekuna Bożego Syna, a na ścianie zachodniej — radości. Na środku zaś, w prezbiterium, oczom wiernym miała ukazaċ się wspaniała, olbrzymia i zapierająca dech wizja Hołdu Trzech Króli. Kolejnośċ opowieści nie była przypadkowa, scenariusz napisał sam opat Rosa — freski miały misję ewangelizacyjną i edukacyjną. Zadziwiające, że do dziś obie te funkcje spełniają bezbłędnie.\nOpowiadają, że Willmannowi praca szła średnio, bo często przesiadywał w karczmie, co wreszcie rozsierdziło opata Rosę i zamknął hulakę w kościele, zapowiadając, że nie wypuści go dopóty, dopóki dzieło nie zostanie skończone. Krewki Willmann ripostował, że i tak do karczmy wróci, i słowa dotrzymał. Uwiecznił się jako karczmarz w betlejemskiej gospodzie. A w Krzeszowie do dziś można coś przekąsiċ w „Willmannowej Pokusie”.\nŚw. Józef poszukuje noclegu. W roli karczmarza — Michał Willmann.\nO niesnaskach nikt jednak po wiekach nie pamięta, a zachwyt nad dziełem śląskiego Rembrandta, jak nazywano Willmanna, pozostał. Prezbiterium kościoła skierowane jest na północ, tak że wschodzące słońce oświetla freski przedstawiające: śpiącego Józefa i pochylonego nad nim anioła, który szepcze mu o tajemnicy Bożego macierzyństwa Maryi, radośċ narodzin Jezusa i pokłon pasterzy oraz ofiarowanie Jezusa w świątyni.\nZachodzące słońce natomiast „opowiada nam” o zatroskanym Józefie poszukującym gospody, o obrzezaniu, o ucieczce do Egiptu, wreszcie o odpoczynku Świętej Rodziny. Willmann dodał do ewangelicznych opowieści sudecki krajobraz, czyniąc freski bardziej swojskimi, tutejszymi. Mamy więc w tle ruiny piastowskich zamków, okoliczne wioseczki, skały i uroczyska, lasy i pola uprawne. Ze zdumieniem obejrzymy także wielbłądy z głowami koni, co dowodzi, że Willmann nie bardzo wiedział, co maluje. Odnajdziemy niespotykany wizerunek Matki Bożej w eleganckim kapeluszu, uchwyconej w trakcie powrotu z Egiptu, ale w chwili spokoju i rodzinnej sielanki.\nTajemniczości tego miejsca dopełnia historia słynnego onegdaj Bractwa św. Józefa, które w dobrych czasach liczyło ok. 100 tys. członków, a należały do niego familie panujących w Europie rodów, m.in. wszyscy Habsburgowie. Bractwo to z biegiem czasu podupadło, wskrzeszone w czasach diecezji legnickiej — stara się odzyskaċ dawny splendor.\nJednak nie kościół św. Józefa ściąga tutaj tłumy, czyniąc Krzeszów trzecim co do wielkości sanktuarium maryjnym w Polsce. Nie przepiękna bazylika, zwana Domem Łaski, której genialny architekt pozostał nieznany. Tym powodem jest niewielki, acz w cuda mocny wizerunek Matki Bożej Łaskawej. Pani Krzeszowskiej. Jeden z pięciu najstarszych cudownych obrazów Europy i najstarszy w Polsce (starszy nawet od jasnogórskiego). Nad tym, skąd pochodzi i jak trafił do sudeckiej wsi, łamią sobie głowy historycy sztuki. Legenda, jak to legenda, swoje wie i opowiada o białoskrzydłych aniołach i pustelniku imieniem Krzesz. Wiadomo tylko, że obraz namalowano w I pół. XIII wieku i ma cechy gotyckie. Od wieków uznawano go za cudowny. Ciągnęły do niego tłumy pobożnych Polaków, Niemców i Czechów. Sława obrazu rozlała się szeroko, co byċ może sprowokowało husytów do brutalnej napaści w 1426 r. na opactwo. W ostatniej chwili jeden lub kilku nieznanych z imienia mnichów ukryło największy skarb opactwa pod posadzką zakrystii. Husyci wymordowali wszystkich zakonników — 70 osób. Nie ocalał nikt, kto mógłby wskazaċ kolejnym cystersom sekretne miejsce. I tak minęło — bagatela — prawie 200 lat. Aż do czasu remontu zakrystii (1622 r.) i dziwnego światła, które uparcie wskazywało jedno miejsce w kamiennej podłodze. Od tamtej pory każdego roku w dniu odnalezienia obrazu zapala się w świątyni mnóstwo świec i dziękuje Bogu za dar Maryi.\nNiewielki cudowny obraz umieszczono w głównym kościele opactwa, w bazylice mniejszej, wysoko w ołtarzu głównym, a niżej — monumentalną scenę Wniebowzięcia pędzla kolejnego malarskiego mistrza — Piotra Brandla. I, jak mawiają historycy sztuki, jeśli kościół św. Józefa jest ukłonem architektury w stronę malarstwa, tak bazylika to ukłon architektury w kierunku rzeźby. We wnętrzu aż tłoczno od aniołów rozmaitego wieku i wzrostu, świętych i apostołów, wszyscy w bieli lub złocie, co potęguje jeszcze wrażenie nieziemskości. Stare, skrzypiące ławki wydają się wygodne do długiego trwania w modlitewnej zadumie. Młodzi ludzie, którzy nadspodziewanie często odwiedzają Krzeszów, mawiają, że w tej ciszy, chłodzie kamiennej świątyni, przed tym obrazem zawieszonym wysoko w purpurowej koronie — czują się bliżej Boga.\nI bliżej polskości tych ziem. Opactwo w Krzeszowie to także mauzoleum Piastów Śląskich, ostatnich z linii świdnicko-jaworskich. Średniowieczni książęta Bolko I i jego syn Bolko II, z orłami na tarczach, ufundowali to opactwo cystersom, co dało im prawo do wiecznego tu spoczywania. Są pamięcią tej ziemi. Prawdą o jej korzeniach.\nOpactwo w Krzeszowie ma swój rytm i swoją teologiczną myśl: jest tu świątynia poświęcona Matce Bożej, a obok — kościół św. Józefa, jest też Kalwaria, która swymi stacjami wybiega poza monumentalne mury wprost w zielonośċ pól, łąk i lasów okolicy. Mniejsze i większe kaplice i kapliczki przycupnęły blisko ziemi. Niedawno powróciły do pierwszych właścicieli — do Kościoła, co daje nadzieję, że niebawem zamieszkają w nich ponownie figury uczestników świętego dramatu. A przy jednej z nich — Ciemnicy, gdzie ktoś pali nocą świece, ponoċ na pamiątkę cudu, zapłonie tych zniczy więcej. Kalwaria zatacza koło i wraca do opactwa, najpierw na cmentarz klasztorny, potem do świątyni — jedna z ostatnich stacji to replika Świętego Grobu z Jerozolimy.\nKrzeszów, po latach zapomnienia, odzyskuje blask dzięki opiece wspaniałych ludzi, którzy docenili niezwykłośċ tego miejsca i pragną je zwróciċ w pełni blasku pielgrzymom z całej Europy. Kto odwiedza krzeszowskie sanktuarium, ten doceni rozmiar zaangażowania i klasę, z jaką traktowane są tu rzeczy święte. Niewątpliwie na miano odnowicieli Krzeszowa zasługują biskupi legniccy — pierwszy biskup legnicki Tadeusz Rybak i obecny ordynariusz — bp Stefan Cichy, a nade wszystko ks. Józef Lisowski, kanclerz legnicki, który Krzeszów przed laty ukochał, i opiekun codzienności tego miejsca — proboszcz Krzeszowa ks. Włodzimierz Gucwa.\nTekst z numeru 11 — z 16 marca 2008 roku Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.


Rozmiar utworu, który właśnie odtwarzasz to trzy i osiemdziesiąt trzy setnych megabajta. Zaś jego czas trwania oscyluje na cztery minuty i jedenaście sekund. Jest to jeden z wielu dzieł autorstwa Long & Junior, którego nazwa brzmi Tańczyć Chcę. W sobotę, 25 listopada 2017 roku piosenka została wprowadzona do naszej bazy danych. Nie ma jak na razie dołączonego teledysku do tego utworu. Zachęcamy więc, abyś go dodał. Nikt nie ściągnął utworu muzycznego Long & Junior - Tańczyć Chcę do dnia dzisiejszego. Nie ma jeszcze żadnego komentarza dodanego do tej piosenki.\nCzemu obawiasz się wejść do świata muzyki? Bezlik piosenek jest na wyciągnięcie ręki, wszystko co musisz wykonać to skorzystać z naszej niesamowitej wyszukiwarki mp3. Szukasz Tańczyć Chcę? Pobierz mp3 w jednej chwili, to prostsze niż Ci się wydaje.\nLong & Junior jest modnym i poważanym autorem na scenie muzycznej. Kawałki, które tworzy, szybko stają się popularnymi hitami. Podobnie jest z Tańczyć Chcę. Download pliku mp3 najłatwiej wykonać na naszym portalu. To tylko kilka kliknięć, które dzielą Cię od słuchania tej piosenki, bez konieczności wchodzenia na Wrzutę i inne portale.\nNasze darmowe mp3 dają Ci możliwość słuchania muzyki wszędzie tam, gdzie będziesz chciał. Pewnie chcesz posłuchać utworów na wieży albo w telefonie? Nic prostszego - pobierz Long & Junior - Tańczyć Chcę i ciesz się nią gdziekolwiek zechcesz, bez ograniczeń.\nDajemy Ci mp3 do ściągnięcia bez żadnych opłat! Całość jest zupełnie za darmo, nie zapłacisz za to ani grosza, nie musisz robić niczego poza wybraniem piosenki i ściągnięciem jej. Ściąganie utworów z serwisu Wrzuta to dobre wyjście dla tych, którzy wolą przedtem zapoznać się z danym albumem lub piosenką, i dopiero później to nabyć.\nNie ściągaj niczego na ślepo i nie twórz nieporządku na komputerze - przesłuchaj darmowe mp3 przed jego pobraniem. Gdy dany kawałek Ci się nie spodoba, w każdej chwili możesz kliknąć na inny. Jednakże Tańczyć Chcę, autorstwa Long & Junior, jest od niedawna bardzo popularny - Ty też nadążaj za trendami i bez żadnych trudności wykorzystaj nasze niezwykłe narzędzie, jakim jest Wrzuta downloader.


Problem z zapowietrzonym John deerem 4240 - John Deere 4x60 i starsze - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nProblem z zapowietrzonym John deerem 4240\nPrzez pepsiboss, Styczeń 29, 2014 w John Deere 4x60 i starsze\nMam problem z zapowietrzonym ciągnikiem. Dzis zakupilem ciągnik John deere 4240, zjechałem z lawet, ciągnik pochodzil chwile i zgasl gdyz zabraklo mu paliwa, dolałem paliwa ale ciiągnik jest zapowitrzony i mam problem bo nie wiem jak go odpowietrzyc, jest tam taka reczna pompka ale ona choodzi jakos tak dziwnie luzno. Prosze o pomoc uzytkownikow tego lub podobnych ciągnikow. Z gózr dziekuje za pomoc\nfiltr jaki szklany ?\njeśli tak to z prawej strony na podstawie filtra masz śrubę bodajże na klucz 14-cie to popuść i pompuj ręczną\nNapompuj filtry tak ja kolega traktor1 pisze i pompuj pompką aż paliwo będzie na powrocie do zbiornika szło,a póżniej sam załapie.\ndzis troche podzialałem, ale aku mam do du*y i jutro jade po nowe aku i zobaczymy.\nI jeszcze jedna sprawa, musz wymienic olej w skrzyni bo prawie nie ma. i tak ile go sie tam miesci i jaki najlepiej lac?\nEdytowano Styczeń 30, 2014 przez pepsiboss\nPaliwo 174 , olej silnikowy 16, płyn chłodzący 28,2, olej hydrauliczny 61. Dane nie sprawdzone czy są poprawne, więc traktuj jako orientacyjne. Może ktoś będzie wiedział na 100% to ci potwierdzi.\nDo skrzyni nalej może (Agrol U) dobry olej\nIle kosztuje ten Agrol U ,bo tak wszyscy unikają orginalnych olejów JD.\nJD olej do skrzyni kosztuje 17zł netto,silnika 15zł netto.do mostów 30zł.\njednak jest juz odpowietrzony, teraz takie pytanie czy podnosnik tylny skrzynia naped przedni i orbitol jest na jednym oleju ? czy odzielnie trzeba wszedzie lac ?\nEdytowano Styczeń 31, 2014 przez pepsiboss\nolej ten sam wszędzie ,zalewasz do skrzyni .ale jeszcze niech ktoś to potwierdzi,bo ja mam model JD 2850.ty masz większy może jest inaczej\nMam kolejny problem, otóż kiedy przekrece stacylje i proboje odpalic to rozrusznik kreci ale gdy chce zeby przestał krecic rozrusznikiem i "odkrecam" kluczyk do pozycji w jakiej nie powinien krecic rozrusznik od dalej kreci, nawet jak wyłącze głowny włącznik pradu to tez kreci , przestaje krecic dopiero gdy odłącze klemy od akumulatorow . czy to wina stacyjki czy czego ?\nEdytowano Luty 4, 2014 przez pepsiboss


Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego (74)\nNiezwykła podróż w czasy starożytnych HellenówW tej fascynującej opowieści o starożytnej Grecji Thomas R. Martin ponownie tchnął życie w tę antyczną cywilizację. W barwny ...\nAutor: Horn Siegfried H.\nPopularnonaukowy przewodnik oprowadzający czytelników po Mezopotamii, Egipcie, Persji, Palestynie, Transjordanii, Libanie, Syrii i Azji Mniejszej. Dowiadujemy się z niego o najważniejszych a...\nCzym jest cywilizacja? Kim byli Celtowie? Kto założył Rzym? Jeśli nurtują cię podobne pytania, to świetnie trafiłeś! Książka „Jak to działa? Dawne cywilizacje” zawiera odpowiedzi na kil...


LUBS Praliny z owocami egzotycznymi BIO 80 g. Cena: 10,49 zł - Frisco.pl\n131,13 / kg\nAromatyczny ananasy, dojrzałe na słońcu pomarańcze, owocowe marakui i mango zapewniają obfitość tropikalnych smaków i aromatów a to wszystko uzupełnione soczystą słodyczą daktyli i subtelnym smakiem prażonych migdałów. Delikatne przetworzone, bez podgrzewania składników w procesie produkcji dla zachowania najwyższej jakości. 100% naturalne składniki, 100% naturalnego smaku, 100% słodycz owoców, nie zawierają żadnych składników modyfikowane genetycznie GMO, żadnych tłuszczy trans, bez dodatku cukru.\nUWAGA PRODUKT ZAWIERA ORZECHY, FRUKTOZĘ I MIGDAŁY, możliwa obecność alergenów: orzechów nerkowca, orzechów laskowych, kakao, orzechów makadamia, orzechów włoskich i cynamonu.\ndaktyle*, migdały*, ananas* 10%, marakuja* płatki (sok z marakui*, skrobia kukurydziana*), koncentrat soku pomarańczowego* 7%, sok jabłkowy*, mango* (puree), olej pomarańczowy* 0,1%. *składniki pochodzące z certyfikowanych upraw ekologicznych\nWartość energetyczna kJ 1391,0 1112,8\nWartość energetyczna kcal 330,0 264,0\nTłuszcz 6,0 4,8\nw tym nasycone kwasy tłuszczowe 0,6 0,48\nWęglowodany 61,3 49,04\nw tym cukier 54,2 43,36\nBłonnik 7,4 5,92\nBiałko 3,9 3,12


Wykup przedmiotu leasingu w księgach rachunkowych - GazetaPodatkowa.pl - GOFIN Wydawnictwo Podatkowe\nAktualnie jesteś: Gazeta Podatkowa (strona główna) » Gazeta Podatkowa NR 76 (1742) z dn. 21.09.2020 » Wykup przedmiotu leasingu w księgach rachunkowych\nJednostki w prowadzonej działalności mogą odpłatnie wykorzystywać przedmioty, które są własnością innych podmiotów. Można używać ich m.in. na podstawie umowy leasingu. Po zakończeniu umowy\nArtykuł zawiera znaków: 10363


Donald Tusk został „prezydentem” Europy | Plusy ujemne - Polityka.pl\nDonald Tusk został „prezydentem” Europy\nGratulując premierowi nowej kariery, trzeba jednak zgłosić kilka pretensji. Czyni wrażenie, że zdecydował się przyjąć propozycję nagle, co może jednak dziwić i niepokoić, zwłaszcza że wielokrotnie zarzekał się, że na pewno poprowadzi Platformę do wyborów w 2015 r.\nDonald Tusk, jakiego nie znacie\nLech Wałęsa, pytany, czy jest za tym, by Tusk został umownym prezydentem Europy, odpowiedział, że jest za, a nawet przeciw. Rzecz w tym, że to sformułowanie oddaje rzeczywisty kłopot z oceną tego chwalebnego zresztą faktu – dla Tuska osobiście, a w dalszym tle także dla Polski – potwierdzającego pozycję naszego kraju w polityce europejskiej.\nDaje on także duże szanse na odegranie poważnej roli we Wspólnocie, która znajduje się w kryzysie, przede wszystkim swojej polityki i swojej niedojrzałej tożsamości wspólnotowej, co potwierdzają jej reakcje na narastający dramat ukraiński. Jednym z argumentów za przyjęciem funkcji przewodniczącego Rady Europejskiej przez polskiego premiera był właśnie ten, że może on powinien odegrać inspirującą rolę w rozwiązywaniu kryzysu ukraińskiego. Jest do tego predestynowany dzięki swojemu doświadczeniu, polskiej tradycji i myśli politycznej, jak też najbliższym geograficznym sąsiedztwem Polski z frontem wojny.\nTo są plusy i szanse, niemniej są też oczywiste minusy. Lech Wałęsa zadał pytanie, czy osierocona przez swojego lidera Platforma Obywatelska wytrzyma próbę nadchodzących wyborów, zwłaszcza tych parlamentarnych, czy jest do nich przygotowana. Już teraz przecieka i drży w posadach, trawiona jakimś rozleniwieniem, także aferą podsłuchową, bez energii i pomysłów; traci w sondażach wyborczych.\nTeraz wejdzie w jakąś fazę utrząsania się i zapewne walk o władzę w partii, czemu Tusk z odległości brukselskiej nie będzie w stanie przeszkodzić. Niby jest regulaminowa procedura układania władzy, ale akurat te postaci, które ona wynosi do przodu, nie gwarantują ani poparcia tzw. aktywu, ani nie przekonują, że będą w stanie tak ogarnąć te aktywy, jak i nadać całej Platformie jakiś nowy, świeży rys programowy. Samemu Tuskowi tego już brakowało, a miał przecież ogromną przewagę nad swoim otoczeniem.\nGratulując premierowi nowej kariery, trzeba jednak zgłosić kilka pretensji. Czyni wrażenie, że zdecydował się przyjąć propozycję nagle, tak jak gdyby z dnia na dzień, co może jednak dziwić i niepokoić, zwłaszcza że wielokrotnie zarzekał się, że na pewno, na sto procent poprowadzi Platformę do wyborów w 2015 r. Tak nagle, że właśnie nie przygotował swojej partii do zmiany na szczycie, jeszcze kilka dni temu występował w Sejmie jako lider na cały nadchodzący rok, zapowiadał kolejne kroki i decyzje. Nie zaproponował tejże partii jakiegoś consensu między konkurentami politycznymi, a przede wszystkim z upokorzonym Grzegorzem Schetyną, który jednak nigdy nie stracił w samej Platformie wielu zwolenników, co mogłoby amortyzować nieuniknione trzęsienie. A ono może mieć skutki ogromne, by nie powiedzieć dramatyczne, z dalekimi skutkami dla całej polskiej polityki, na wiele lat.\nNie można wykluczyć scenariusza, że PO rozpada się, a już zwłaszcza po widowiskowo przegranych wyborach, co byłoby do uniknięcia pod przywództwem Donalda Tuska, choćby przegranego, ale jednak lidera dużej partii opozycyjnej pozostającej w grze.\nCo tu dużo mówić, odchodzący premier (nie brak złośliwości, że pierwszy ewakuuje się z tonącego okrętu) zwiększa obiektywnie szanse PiS na uzyskanie sporej przewagi wyborczej nad PO, a być może nawet dającej większość rządową. Słychać, że może być odwrotnie, że uwolniona Platforma pokaże swoje potencje i że pokaże nowe persony. Oby to nie było zaklinanie rzeczywistości.\nWszyscy życzą premierowi, by pokazał Europie, co Polak potrafi, by stanął niejako na jej czele. Trzeba te ambicje tonować, bo pozycja formalna przewodniczącego Rady Europejskiej jest ważna, ale bez przesady. Wypełnianie sobą tej pozycji, nadawanie jej wagi zależne jest na pewno od cech osobowych polityka, ale też jaki kraj za nim stoi, jaki wzór, jaka moc. Oby tak nie było, że Polska, której przykład wzmacniał do tej pory kandydaturę jej premiera, nie przeszła w stan polityczny, który zadziwi Europę negatywnie i osłabi jej delegata i reprezentanta w Brukseli.\nDonald Tusk szefem Rady Europejskiej\nPremier Donald Tusk został w sobotę wybrany na nowego przewodniczącego Rady Europejskiej –...\nDonald Tusk w Brukseli – czym będzie się zajmował?\nPolski premier został wybrany na nowego szefa Rady Europejskiej. Kadencja Donalda Tuska w Brukseli...\nPolska, która na własne życzenie zaczyna uprawiać politykę egoizmu narodowego, wystawia się na fundamentalne niebezpieczeństwo.\nPrezes sądu awansowany przez Ziobrę po sześciu dniach podał się do dymisji. Jaskółka nadziei w żorskim sądzie?\nCzy sędzia Podsiadlik wziął sobie do serca apel Stowarzyszenia Iustitia, żeby nie przejmować funkcji po kolegach prezesach, odwoływanych przez ministra na podstawie skandalicznych, arbitralnych przepisów?\nŚwięta państwowe według PiS: 3 maja, 11 listopada i dzień Żołnierzy Wyklętych\nTrudno wyjaśnić ogromną rolę, jaką przypisuje się Żołnierzom Wyklętym w nowych podręcznikach do historii. Ich dzień figuruje obok 3 maja i 11 listopada jako najważniejsze święto państwowe.\nKs. Boniecki znów ma zakaz wypowiedzi. Za kazanie na pogrzebie Piotra Szczęsnego\nKs. Boniecki nie wystąpił przeciwko nauce kościelnej o samobójstwie, tylko starał się zrozumieć, co kierowało Piotrem Szczęsnym, który odebrał sobie życie w proteście przeciwko skutkom polityki obecnej władzy.\nSytuacja wygląda źle. Nie ma na politycznej scenie partii, która mogłaby zagrozić PiS, ciągnącemu Polskę w sam środek bagna.\nPrawicowy publicysta: Kaczyński jak „skrajny lewak” i „ekooszołom”\nPrezes PiS dał się namówić Fundacji Viva! do nagrania krótkiego filmu, w którym popiera zakaz chowu zwierząt z przeznaczeniem na futra. Prezes zaskoczył i rozpętał burzę.\nPatrioty za 37 miliardów. A to mniej niż połowa kosztów\nJuż wiadomo, że MON nie zmieści się w zapowiadanej przez Antoniego Macierewicza cenie. Chyba że radykalnie obetnie offset.\nPrawdopodobieństwo, brak znamion czynu zabronionego i marzenia\nA jeśli Mateusz Morawiecki zamarzy o zniszczeniu Nowej Huty, też przecież symbolu budownictwa socjalistycznego? Mógłby to być prezent dla uczczenia jakiejś rocznicy, np. rozpadu Unii Europejskiej, o ile takowy nastąpi.\nDlaczego prezydent nie zażąda dymisji Antoniego Macierewicza?\nNajostrzejsza do tej pory wypowiedź Andrzeja Dudy o Antonim Macierewiczu padła może przypadkiem, ale obrazuje poziom emocji, które blokują porozumienie. To sygnał, że spór przeciąć może tylko dymisja ministra.\nSok słynnej marki za pięćdziesiąt groszy, napój energetyczny za złotówkę, a inne produkty niewiele droższe. Podczas zakupów Mateusza Morawieckiego uwagę internautów przyciągnęły ceny.\nOceniamy rząd Beaty Szydło\nŁukasz Lipiński, Joanna Sawicka\nGabinet Beaty Szydło traci impet, a na wierzch zaczęły wychodzić wewnętrzne spory. Wciąż jednak utrzymuje bardzo wysokie poparcie.\nCo zawiera ustawa o lustracji majątkowej?\nLustracja majątkowa zastąpi zwietrzałą już nieco lustrację za pomocą teczek bezpieki. Ustawa o jawności życia publicznego to sposób PiS na utrzymanie władzy: zwiększa kontrolę nad obywatelami i niszczy zaufanie społeczne.\nMarsz Niepodległości z bliska\n11 listopada, w polskie święto narodowe, władzę w centrum stolicy RP przejęły tłumy nacków.\nBezradna komisja etyki poselskiej\nSejmowa komisja etyki miała podnosić poziom debaty parlamentarnej, ale dziś nic nie znaczy. Posłowie chcą zaostrzenia kar za naganne słowa i zachowania. Ale czy PiS na to pozwoli?\nStraszna prawda o polskiej armii\nWygląda na to, że w wojsku dzieje się bardzo źle. Minister Macierewicz zapewnia, że będzie jeszcze lepiej.\nProf. Tomasz Nałęcz o prezydentach III RP\nRozmowa z prof. Tomaszem Nałęczem o polskich prezydentach: od Wojciecha Jaruzelskiego do Andrzeja Dudy.\nTusk się uaktywnił, bo przymierza się do wyborów w 2020 roku?\nGen. Mieczysław Gocuł po lekturze książki Juliusza Ćwielucha przerywa milczenie\nNie będzie kontrmiesięcznicy. 10 listopada Obywatele RP będą przed PKiN\nDo tej pory PiS rozgrywał KRS. Wygląda na to, że teraz będzie odwrotnie\nTrybunalska głębia logiczna\nZnów 11 listopada\nWspółczesna walka klas\nPiS pozbawia wolności obrońców puszczy. Strach protestować?


Oferty nieruchomości Meszna - obejrzyj nieruchomości w Twojej okolicy\n» Nieruchomości Meszna\nOferty Nieruchomości: Meszna\nOfert w bazie: 19\nDziałka budowlana o pow. 18,11 ara objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol MN74). Działka pięknie położona w spokojnym i cichym miejscu z widokiem na góry, ogrodzona z dwóch stron. Dojazd droga asfaltową. Media w odległości ok.50m, blisko kościół, szkoła i wyciąg orczykowy. Bardzo dobre połączenie z Bielskie... więcej\nOferujemy do sprzedaży dwie widokowe działki w Mesznej Gmina Wilkowice. Działki są wśród domów jednorodzinnych. Zgodnie z planem zagospodarowania działki pozwalają na budowę zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub bliźniaczej.Media - prąd, woda, gaz w działce , kanalizacja w drodze dojazdowej. Działka nr 1 - o powierzchni 1062 m2 i działka nr 2 - o powierzchni - 1100 m2- możliwość zakupu jedn... więcej\nOferujemy do sprzedaży widokowo położoną działkę budowlaną o pow. 2321 m2 zlokalizowaną w cichej i spokojnej lokalizacji w Mesznej. Miejsce dla osób ceniących sobie spokój i ciszę, piękne okolice, ładne widoki na góry, w pobliżu las. Działka o wymiarach około 21 m x 110 m wśród luźnej zabudowy domów jednorodzinnych. Dojazd drogą asfaltową, ostatnie 80 m do utwardzenia [w cenie 1/2 udziału... więcej\nOferujemy do sprzedaży dwie działki częściowo budowlane, częściowo położone w terenach zieleni nieurządzonej ; działki w kształcie trapezów o pow. 764 m2 [ ok. 17 m x 39 m x 18 m x 43 m ] oraz 712 m2 [ ok. 22 m x 30 m x 23,5 m x 30 m ]. Działki położone obok siebie, co umożliwia łączny zakup obydwu. Działki o lekkim wschodnim nachyleniu, dojazd wewnętrzną drogą dojazdową [ w cenie udział w d... więcej


Pomagamy,wspieramy i czekamy na dzidziusia - Starając się - ogólne - strona 2304 - Forum OvuFriend\n‹‹ ‹ 2302 2303 2304 2305 2306 › ››\nWysłany: 31 marca 2015, 13:54\nKurde znów mam puls prawie 100\nKurde znów mam puls prawie 100 :/\nWysłany: 31 marca 2015, 14:13\nbez konsultacji z ginem może lepiej nic nie bierz?\nJa miałam wit. D 5 000, kwas foliowy, metforminę, inofolic,wit. B kompleks\nMałż: maca, L-karnityna 1000, koenzym Q10+wit. E, selen, żeń-szeń, medargin(L-arginina)wit. D 10 000.\nNam się nie udało, więc nie wiem,czy to działa.\n[QUOTE=potforzasta]a spoko wczoraj miałam jakiś dziwny skurcz w podbrzuszu ale tak kilka sekund i przeszło. Dzisiaj jest lepiej jakoś już dołek minął i będzie lepiej. A jakie polecacie witaminki dla mnie i dla małża??[/QUOTE] bez konsultacji z ginem może lepiej nic nie bierz? Ja miałam wit. D 5 000, kwas foliowy, metforminę, inofolic,wit. B kompleks Małż: maca, L-karnityna 1000, koenzym Q10+wit. E, selen, żeń-szeń, medargin(L-arginina)wit. D 10 000. Nam się nie udało, więc nie wiem,czy to działa.\nWysłany: 31 marca 2015, 14:41\nNam się udało jak wszystkie witaminy odstawiliśmy Ale wcześniej mąż brał tylko Androvit a ja FerlilCare.\nNam się udało jak wszystkie witaminy odstawiliśmy ;) Ale wcześniej mąż brał tylko Androvit a ja FerlilCare.\nPostów: 3116 1739\nWysłany: 31 marca 2015, 14:48\nHej dziewczyny jestem tu nowa o dzidziusia staram się już sporo czasu...i mam do was pytanie której udało sie zajść po CLO ? mimo wcześniejszych bezowocnych starań ?\nGratuluje tym którym sie udało i trzymam kciuki za staraczki\nBlondyna0 lubi tę wiadomość\nHej dziewczyny jestem tu nowa o dzidziusia staram się już sporo czasu...i mam do was pytanie której udało sie zajść po CLO ? mimo wcześniejszych bezowocnych starań ? Gratuluje tym którym sie udało i trzymam kciuki za staraczki <3 ;)\nDziołchy jak u was jest z tym ciśnieniem w ciąży ??\nJa dziś znowu jakies takie słabe 100/73/96 puls prawie przy setce się kołaczę..\nDziołchy jak u was jest z tym ciśnieniem w ciąży ?? Ja dziś znowu jakies takie słabe 100/73/96 puls prawie przy setce się kołaczę..\nWysłany: 31 marca 2015, 15:12\nKlaudia na jedne CLO działa na inne nie - ja brałam 3 cykle i w żadnym w ciąże nie zaszłam. Udało się jak wszystko odstawiłam, w pierwszym cyklu po HSG.\nPomarańczko w ciąży a szczególnie w II trymestrze ciśnienie jest najniższe. Ja mam ostatnio 120/70 i to jest mega niskie jak na mnie, na puls nawet uwagi nie zwracam. Za bardzo się doszukujesz chyba i przez to denerwujesz i skacze Ci puls.\nKlaudia23 lubi tę wiadomość\nKlaudia na jedne CLO działa na inne nie - ja brałam 3 cykle i w żadnym w ciąże nie zaszłam. Udało się jak wszystko odstawiłam, w pierwszym cyklu po HSG. Pomarańczko w ciąży a szczególnie w II trymestrze ciśnienie jest najniższe. Ja mam ostatnio 120/70 i to jest mega niskie jak na mnie, na puls nawet uwagi nie zwracam. Za bardzo się doszukujesz chyba i przez to denerwujesz i skacze Ci puls.\nWysłany: 31 marca 2015, 15:27\nJa, pierwszy cykl na clo, wczesniej przez 10 mcy nic\n[QUOTE=Klaudia23]Hej dziewczyny jestem tu nowa o dzidziusia staram się już sporo czasu...i mam do was pytanie której udało sie zajść po CLO ? mimo wcześniejszych bezowocnych starań ? Gratuluje tym którym sie udało i trzymam kciuki za staraczki <3 ;)[/QUOTE] Ja, pierwszy cykl na clo, wczesniej przez 10 mcy nic :-)\nWysłany: 31 marca 2015, 15:29\nPomarańcza może to przez pogodę? Dziś taki dzień, mnie dziś też męczy niskie ciśnieni, a do tego ciągle piję tak suszy.\nWysłany: 31 marca 2015, 15:36\nmój kolejny cs własnie będzie z CLO mam nadzieje że to będzie ten szczęśliwy chociaż wiem ze nie mam sobie czego obiecywać bo będzie co będzie i nic z tym nie zrobię ale jednak jest nadzieja\nMoże ktoś jeszcze się wypowie na temat CLO?\nmój kolejny cs własnie będzie z CLO mam nadzieje że to będzie ten szczęśliwy chociaż wiem ze nie mam sobie czego obiecywać bo będzie co będzie i nic z tym nie zrobię ;) ale jednak jest nadzieja ;) Może ktoś jeszcze się wypowie na temat CLO?\nWysłany: 31 marca 2015, 15:41\nKlaudia było już kilka wątków o CLO - może tam poczytaj, sa tam dziewczyny, które były bądź są na CLO:\nKlaudia było już kilka wątków o CLO - może tam poczytaj, sa tam dziewczyny, które były bądź są na CLO: https://ovufriend.pl/forum/starajac-sie-ogolne/staranka-z-clostilbegyt,2498.html https://ovufriend.pl/forum/starajac-sie-z-pomoca-medyczna/clo,15.html\nJa na clo nie zaszlam. Nie reagowalam na nie. Ale ja na ni nie reaguje wiec wiesz...\nWysłany: 31 marca 2015, 16:42\nZłota Ty jak zareagujesz to zaskoczysz od razu z trojaczkami\nZłota Ty jak zareagujesz to zaskoczysz od razu z trojaczkami ;)\nNic nie uroslo... To bylo do przewidzenia. Nigdy nie urosna, nigdy nie bede matka. Trzeba sie z tym pogodzic i zyc dalej, inaczej.\nWysłany: 31 marca 2015, 17:27\nZłota ruszy kiedyś musi i będziesz mamusią\nZłota ruszy kiedyś musi i będziesz mamusią :D\nWysłany: 31 marca 2015, 18:14\nHeh, moze bede ale watpie dzis.\nWysłany: 31 marca 2015, 21:51\nJa zwracam uwagę na puls szczególnie gdy jest tak jak dziś 104 np. bo czuje to w samopoczuciu swoim, boli mnie glowa i do tego czuje lezac jak serce mi lomocze,co powoduje dziwna ciezkosc na klatce piersiowej.. a ciśnienie mam czasami nawet 100/70.. wiec dużo nizsze aniżeli Ty..\n[QUOTE=livia30]Klaudia na jedne CLO działa na inne nie - ja brałam 3 cykle i w żadnym w ciąże nie zaszłam. Udało się jak wszystko odstawiłam, w pierwszym cyklu po HSG. Pomarańczko w ciąży a szczególnie w II trymestrze ciśnienie jest najniższe. Ja mam ostatnio 120/70 i to jest mega niskie jak na mnie, na puls nawet uwagi nie zwracam. Za bardzo się doszukujesz chyba i przez to denerwujesz i skacze Ci puls.[/QUOTE] Ja zwracam uwagę na puls szczególnie gdy jest tak jak dziś 104 np. bo czuje to w samopoczuciu swoim, boli mnie glowa i do tego czuje lezac jak serce mi lomocze,co powoduje dziwna ciezkosc na klatce piersiowej.. a ciśnienie mam czasami nawet 100/70.. wiec dużo nizsze aniżeli Ty..\nWysłany: 31 marca 2015, 22:08\nJa zawsze miałam wysokie ciśnienie tzn w pierwszej ciąży dochodziło do 160/100 i leżałam w szpitalu trochę - skończyło się zakażeniem ciążowym dlatego dla mnie teraz moje jest mega niskie No nie mam takich objawów jak Ty z tą ciężkością w klatce i bólami głowy - może warto do lekarza swojego zadzwonić i podpytać czy jest to powód do zmartwień bo jeśli coś się dzieje to trzeba szybko zareagować.\nJa zawsze miałam wysokie ciśnienie tzn w pierwszej ciąży dochodziło do 160/100 i leżałam w szpitalu trochę - skończyło się zakażeniem ciążowym dlatego dla mnie teraz moje jest mega niskie ;) No nie mam takich objawów jak Ty z tą ciężkością w klatce i bólami głowy - może warto do lekarza swojego zadzwonić i podpytać czy jest to powód do zmartwień bo jeśli coś się dzieje to trzeba szybko zareagować.\nWysłany: 1 kwietnia 2015, 09:04\nWitam się w ten pochmurny zimny poranek. Miłego dnia dziewczynki!\nWitam się w ten pochmurny zimny poranek. Miłego dnia dziewczynki! ;)\nWysłany: 1 kwietnia 2015, 10:11\nKlaudia Mi się udało dopiero w 5 cyklu z CLO i pregnylem ..\nMoka masz rację pogoda straszna się zrobiła ..\nKlaudia Mi się udało dopiero w 5 cyklu z CLO i pregnylem .. Moka masz rację pogoda straszna się zrobiła .. ;)