Zgłaszanie zadań - Budżet Obywatelski Świebodzin 2021\nProjekt zadania do budżetu obywatelskiego może zgłosić każdy mieszkaniec Gminy Świebodzin.\nProjekt musi zostać złożony na formularzu elektronicznym, w systemie do obsługi Budżetu Obywatelskiego, w terminie zgodnym z Harmonogramem Konsultacji Budżetu Obywatelskiego Gminy Świebodzin i powinien zawierać:\ntytuł - nazwa zadania;\nlokalizacja zadania - miejscowość, ulica, nr domu, nr lokalu, nr ewidencyjny działki;\ninformacje o osobie zgłaszającej zadanie: imię i nazwisko, trzy ostatnie cyfry numeru PESEL (osoby nieposiadające nr PESEL wskazują trzy ostatnie cyfry innego dokumentu potwierdzającego tożsamość wraz z określeniem jego rodzaju), adres zamieszkania, numer telefonu kontaktowego, e-mail;\nopis zadania - krótki opis zadania ze wskazaniem potrzeby jego realizacji oraz spodziewanych efektów po realizacji;\nskrócony opis zadania - krótki opis zadania, w celu realizacji zadań promocyjnych;\nszacunkowy koszt realizacji - składowe projektu, przewidywany koszt szacunkowy poszczególnych składowych projektu (brutto), przewidywany koszt całkowity realizacji zadania (brutto);\nwyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do realizacji Budżetu Obywatelskiego - zgodnie z Klauzulą informacyjną dostępną w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Świebodzin www.bip.swiebodzin.eu.;\nimię i nazwisko opiekuna prawnego osoby, która nie ukończyła 18 lat, w celu reprezentowania interesów dziecka wobec osób trzecich;\ndo formularza można załączyć w formie skanu dodatkową dokumentację np. kosztorys szacunkowy, oferty, mapy, zdjęcia lub inne materiały pomocne do zaopiniowania projektu.\nDo projektu należy dołączyć listę mieszkańców popierających projekt, w liczbie o której mowa w pkt. 6 w formie elektronicznej.\nElektroniczna lista mieszkańców popierających projekt zawiera:\noświadczenie o poparciu projektu;\ntrzy ostatnie cyfry numeru PESEL (osoby nieposiadające nr PESEL wskazują trzy ostatnie cyfry innego dokumentu potwierdzającego tożsamość wraz z określeniem jego rodzaju);\nKażdy mieszkaniec może zgłosić maksymalnie cztery projekty, po jednym z każdej kategorii, określonej w § 5 uchwały.\n30 mieszkańców popierających projekt określony w § 5, pkt 1 uchwały,\n20 mieszkańców popierających projekt określony w § 5, pkt 2 uchwały,\n10 mieszkańców popierających projekt określony w § 5, pkt 3 uchwały,\n10 mieszkańców popierających projekt określony w § 5, pkt 4 uchwały.\nwww.swiebodzin.eu - strona internetowa Gminy Świebodzin\noraz w systemie elektronicznym do obsługi Budżetu Obywatelskiego.\nFormularz zgłoszeniowy w wersji elektronicznej dostępny będzie w systemie elektronicznym do obsługi Budżetu Obywatelskiego.


Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków policjanta, ślubuję służyć wiernie Narodowi, chronić ustanowiony Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawnym\nJa, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków policjanta, ślubuję służyć wiernie Narodowi, chronić ustanowiony Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawny, strzec bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, nawet z narażeniem życia. Pilnie przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej, przestrzegać dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych Te słowa wypowiedzieli młodzi adepci sztuki policyjnej składając uroczyste ślubowanie. Tomaszowską komendę zasiliło 2 policjantów. Teraz rozpoczną oni szkolenie w ramach kursu podstawowego. Po 6 miesiącach nauki i pozytywnym zakończeniu kursu powrócą do jednostki, gdzie będą pełnić służbę.\nślubowanie policjantów, nowi policjanci


Dziewczyna z ogrodu - Parnaz Foroutan | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece literatura piękna\nEwa Morycińska-Dzius Iran pożądanie obsesja władza żydzi rodzina\n59 opinii 139 ocen 0 dyskusji\nDotrzymana obi... Jill Anderson\nPodróże z owoc... Sue Monk Kidd, Ann ...\nAfgańska perła Nadia Hashimi\nCzytelnik współcześnie wydawanych książek już w chwili wzięcia ich do ręki otrzymuje krótką informację o autorze i najczęściej jednozdaniową recenzję. Czasem od tych kilku zdań zależy czy przeznaczy swój czas na przeczytanie całej książki. Wydawcom zależy na sprzedaży jak największej ilości egzemplarzy. Już po przeczytaniu kilku stron czytający zorientuje się czy zapowiedź o nadzwyczajnej wartości dzieła pokrywa się z jego osobistymi kryteriami i kontynuuje czytanie, czy odkłada ad calendas graecas.\nW swej krótkiej recenzji zamierzam dać odpowiedź na pytanie, czy opinia wyrażona w zdaniu: Hipnotyzująca opowieść o ludzkich namiętnościach, obsesji i władzy jest tylko chwytem marketingowym ,czy oceną osoby, która faktycznie zafascynowała się tą książką. Mimo utrwalonego przez lata sceptycyzmu do takich opinii, po przeczytaniu książki uważam, że jest on zgodna z moim odczuciem . To przekonanie wzmacniają jeszcze dwa anonse: Powieść oparta na prawdziwej historii ,niesamowity debiut literacki…\nAutorka przenosi nas w świat bogatych Żydów zamieszkałych w Iranie w pierwszej połowie XX wieku. Geograficznie i kulturowo jest to świat odległy dla Europejczyka żyjącego w XXI wieku, korzystającego z dobrodziejstw elektroniki, gdzie wkracza sztuczna inteligencja, roboty zastępują człowieka. Jednak wszystkie społeczności niezależnie gdzie i kiedy kierują się uniwersalnymi, ponadczasowymi, globalnymi wartościami. Są wśród nich wszelkie odmiany miłości, godność, honor osobisty i rodzinny, zazdrość, chęć posiadania, żądza władzy, lekceważenie graniczące z pogardą wobec osób w różny sposób zależnych od drugiego człowieka. W tej opowieści występują wszystkie wymienione rodzaje uczuć i postępowań. Do nich trzeba dodać kierowanie się wielowiekową narodową i rodową tradycją i dumą.\nBohaterami tej książki są zarówno osoby postępujące racjonalnie (najczęściej w wyniku doświadczenia życiowego) – Zolecha i Fatime jak i te, które kierują się emocjami-Ibrahim. Z opisanej historii rodziny wynika, że odwieczny patriarchat i wybujałe ego uznawanej głowy rodziny- Aszera Malakuti są przyczynami dramatu wielopokoleniowej bogatej i cieszącej się uznaniem rodziny, z której zostaje tylko jedna samotna osoba- Mahbube.\nNie da się uniknąć nawiązania do współczesności. Przy całym szacunku do kobiet i pełnym poparciu ich zmagań o pełne prawa i jednakowe traktowanie na równi z mężczyznami, czymże jest obecna sytuacja kobiet w Europie w stosunku do opisywanych przez Parnaz Foroutan bohaterek jej powieści-Chorszid, Rachel, Kokab? Żadna z nich nie miała doświadczenia życiowego, wykształcenia, a ich postępowanie godne jest uznania. Im wystarczyła matczyna miłość i cicha walka o swoją godność aby zdobyć sympatię czytelnika. Kilka słów o narracji jaką stosuje autorka. Ma ona cechy sprawozdania, brak jest dialogów. Nie wpływa to wartości poznawcze książki ani na obniżenie sympatii do przedstawianych postaci. Poleciłbym ją wszystkim czytelnikom- oprócz dzieci- niezależnie od wieku i płci.\nEdward Dziaduła (DKK Cieszanów)\nCzytelnik współcześnie wydawanych książek już w chwili wzięcia ich do ręki otrzymuje krótką informację o autorze i najczęściej jednozdaniową recenzję. Czasem od tych kilku zdań zależy czy przeznaczy swój czas na przeczytanie całej książki. Wydawcom zależy na sprzedaży jak największej ilości egzemplarzy. Już po przeczytaniu kilku stron czytający zorientuje się czy...\nFajne i nieoczywiste. Polecam.\nSięgnęłam po tę książkę, ponieważ jej opis wydał mi się ciekawy i nieco intymny. W związku z tym spodziewałam się historii pełnej emocji a otrzymałam dość zwyczajną powieść obyczajową.\n"Dziewczyna z ogrodu" niestety mnie nie zachwyciła i nie zostanie ze mną na dłużej. Jak dla mnie Parnaz Foroutan nie poradziła sobie z fabułą. W sensie została ona opisana w dość dziwny i pokrętny sposób. Moim zdaniem wprowadziło to niepotrzebny chaos a skakanie z osoby na osobę i opisy raz w pierwszej a raz w trzeciej osobie przyprawiały mnie o szybsze bicie serca. Nie wiem, czy to wina tłumaczenia, czy autorki.\nSama historia jest jednak na tyle ciekawa, aby zagryźć zęby i przerzucać kolejne strony nie patrząc na formę jej przekazu. Autorka pokazuje losy bogatego kupca i jego żony oraz jego bliższej rodziny. Dowiadujemy się, jak wyglądało życie codzienne kobiet w Iranie a jednocześnie śledzimy losy bezdzietnego małżeństwa. Straszne jest to, co spotkało brata głównego bohatera i jego małżonkę. Nie jestem w stanie pojąć, ile musiało ich to kosztować. Jak otrząsnąć się po takiej niecodziennej stracie dziecka. Szkoda tylko, że po tym punkcie zwrotnym powieść jakby wyhamowuje i nagle czeka na nas zakończenie. Chciałam więcej, ale książka się skończyła.\n"Dziewczyna z ogrodu" niestety mnie nie zachwyciła i nie zostanie ze mną na dłużej. Jak dla mnie Parnaz Foroutan nie poradziła sobie z fabułą. W sensie została ona opisana w dość dziwny i...\nJest to prawdziwa historia , która dotyczy rodziny Żydów mieszkających w Iranie na początku XX wieku. Zamożna rodzina, w której prym wiedzie matka. Dla jej synów najważniejsze jest, by mieć męskiego potomka. Jednemu się to udaje, drugi natomiast jest zrozpaczony, bo mimo wielu prób żona nie zachodzi w ciąże. Wiedziony żądzą posiadania syna poślubia kolejną kobietę. Powoduje to szereg emocji w rodzinie. Na jaw wychodzą skrywane uczucia, namiętności i obsesje... Autorka na podstawie losów bohaterów powieści porusza także kwestie uniwersalne. Są nimi miłość, zdrada, poświęcenie. Te uczucia można odnieść na nasz grunt i zauważyć jaki wpływ na ich wyrażanie ma kultura.\nKsiążka porusza temat zniewolonych kobiet. W czasach wielusetniego patriarchatu kobieta jest narzędziem, jednostką podległą. To mężczyzna ma prawo decydować o jej losie...\nJest to prawdziwa historia , która dotyczy rodziny Żydów mieszkających w Iranie na początku XX wieku. Zamożna rodzina, w której prym wiedzie matka. Dla jej synów najważniejsze jest, by mieć męskiego potomka. Jednemu się to udaje, drugi natomiast jest zrozpaczony, bo mimo wielu prób żona nie zachodzi w ciąże. Wiedziony żądzą posiadania syna poślubia kolejną kobietę. Powoduje...\n"Dziewczyna z ogrodu" to opowieść przesycona smutkiem i cierpieniem. Życie rodziny Mahbube pełne było ślepej żądzy posiadania potomstwa a także zazdrości i intryg. Wydaje się, że nikt w tej bogatej żydowskiej rodzinie nie zaznał szczęścia. Smutna opowieść ale jakoś mnie nie porwała ani nie zafascynowała.\nOt, mało w sumie wnosząca opowieść o bogatym kupcu z Kermanszahu, który opętany był żądzą posiadania potomka i cierpień jakie żądza ta sprowadziła na całą jego rodzinę. Przygnębiający jest fakt, że facet tak bardzo zajęty był swoim osobistym "dramatem", że dążąc do upragnionego celu, zrujnował życie wielu osobom.\nPlusem książki jest fakt, że czyta się ją w miarę szybko i nie jest długa (raptem 259 stron).\nOt, mało w sumie wnosząca opowieść o bogatym kupcu z Kermanszahu,...\nKiedy w 2016 roku na polskim rynku wydawniczym pojawiła się powieść „Dziewczyna z ogrodu”, niemal natychmiast wzbudziła moje zainteresowanie. Książka Parnaz Foroutan wydawała się, bowiem zupełnie zbieżna z moim gustem czytelniczym. Liczyłam na to, że odnajdę w niej niezwykłą i nieznaną mi dotąd historię perskich Żydów, którzy przez ogół muzułmańskiego społeczeństwa byli traktowani wyłącznie jako wyklęci innowiercy. Miałam też ogromną nadzieję, że autorka, opowiadając historię inspirowaną dziejami własnej rodziny, nie popadnie w dość popularny schemat romansu osadzonego w arabskich realiach. Kiedy po niemal dwóch latach od polskiej premiery, książka wreszcie trafiła w moje ręce w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki, byłam niezwykle podekscytowana przyszłą lekturą. Jednak po przeczytaniu blurba na okładce mój entuzjazm niespodziewanie zamienił się w podświadome przeczucie, że książka nie spełni moich oczekiwań. Będąc osobą z gruntu pragmatyczną, postanowiłam nie zwracać uwagi na zapaloną gdzieś z tyłu głowy lampkę ostrzegawczą i po prostu zacząć czytać.\nGdzieś na przedmieściach Los Angeles istnieje przepiękny ogród, w którym pośród wonnych kwiatów i zielonych roślin znajduje się niepozorny krzew granatu. Tym rajskim miejscem od lat opiekuje się dobiegająca kresu życia staruszka. Dla samotnej Mahbube przycinanie, podlewanie i pielęgnacja rabat i grządek stanowi sens życia. Niestety postępująca demencja sprawia, że kobieta powoli traci kontakt z rzeczywistością. Coraz częściej myśli starszej pani powracają do czasów dzieciństwa, które spędziła w Iranie oraz historii, która na zawsze pozostanie w jej pamięci.\nPrzenieśmy się wraz z bohaterką do jej wspomnień z 1917 roku. Na obrzeżach miasta Kermanszah na terenie getta żydowskiego mieszka majętny klan Malakutich. Jedną z najważniejszych osób w rodzinie jest wdowa Zolecha, która przez wiele lat samotnie wychowywała swoich dwóch synów, którzy teraz są dla niej podporą. Starszy z nich z sukcesem pomnożył majątek po ojcu, dzięki czemu stał się najbogatszym Żydem w okolicy. Aszer nie ma jednak tego, czego pragnie najbardziej, czyli syna. Pomimo usilnych prób jego żona wciąż co miesiąc chodzi do mykwy , co jest namacalnym dowodem na to, że jego starania zakończyły się fiaskiem. Sama Rachel czuje coraz większą presję zwłaszcza, kiedy słyszy od teściowej:\n„No, córeczko! Już nie jesteś dzieckiem, od paru lat jesteś żoną. Pamiętaj: żadnego wstydzenia się, zapomnij o (...) głupstwach i potraktuj to jak swoje wielkie zadanie, które musisz po mistrzowsku wykonać - dla własnego dobra" .\nKiedy młodszy z braci Ibrahim oznajmia, że za kilka miesięcy zostanie ojcem, Aszer podejmuje decyzję, która na zawsze zmieni relacje w rodzinie. Stawia żonie ultimatum nie do odrzucenia. Jeśli Rachel w najbliższym czasie nie zajdzie w ciążę, to on będzie zmuszony zrobić coś, co radykalnie obniży jej status. W tym miejscu zaczyna się wstrząsająca opowieść o miłości, zdradzie, zazdrości oraz roli kobiet w fundamentalnej i odizolowanej społeczności żydowskiej.\nJuż na początku fabuły mamy wrażenie, że jeden mały kamyk niepewności wzbudzi lawinę wszechogarniającego mroku. Klan Malakutich ma to do siebie, że niemal każdy z jego członków składa się z maksimum trzech często wykluczających się cech charakteru, wśród których przynajmniej jedną możemy potraktować, jako przejaw najgorszych instynktów. W związku z tym, większość postaci pełni w historii podwójną rolę – zarówno kata jak i ofiary. Parnaz Foroutan chyba w niewystarczający sposób opisuje zarówno sztywne zasady panujące w społeczności perskich Żydów, jak również ich stosunek do reguł, które wymusza na nich muzułmańskie społeczeństwo, abyśmy mogli prawidłowo rozeznać sytuację. To sprawia, iż odbiorca jest skłonny nakładać współczesny system oceny. Wówczas bardzo łatwo uznać, że Aszer – albo wręcz przeciwnie jego żona – są jedynymi winnymi. Tymczasem, kiedy nałożymy na przedstawioną historię aspekt presji społecznej, to dostrzeżemy, że ocena ich postępowania jest niejednoznaczna. Znając kontekst wydarzeń, doskonale zdajemy sobie sprawę, co skłania konkretnych bohaterów do takich, a nie innych zachowań, co wcale nie oznacza, że popieramy ich działania.\nTym, co wysuwa na pierwszy plan, jeśli chodzi o „Dziewczynę z ogrodu” jest ogromny ładunek emocjonalny, czemu trudno się dziwić, biorąc pod uwagę, że inspiracją do napisania powieści były realne wydarzenia, które z czasem w naturalny sposób stały się legendą. Początkowo Parnaz Foroutan chciała jak najwierniej odtworzyć losy swojej krewnej, ale dość szybko okazało się, że nie będzie to łatwe. Podobnie jak w przypadku wielu innych historii, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie w formie ustnych opowieści, w pamięci potomnych istniało kilka wersji tego, co tak naprawdę miało miejsce. Ostatecznie nie powstała, więc ścisła biografia, lecz inspirowana prawdziwymi wydarzeniami książka obyczajowa. Foroutan zdecydowała się zastosować dość niekonwencjonalny zabieg. Mianowicie wzięła wszystkie zasłyszane opowieści o życiu Rachel i włożyła je do swojej książki, nie zastanawiając się czy konkretne detale będą do siebie pasować. Jeśli w tym momencie zastanawiacie, jakim cudem „Dziewczyna z ogrodu” jest dość spójną, choć równocześnie chaotyczną powieścią, to śpieszę z wyjaśnieniem. Elementem spajającym całą fabułę są wspomnienia Mahbube, czyli postaci pełniącej rolę dość niezwykłej narratorki, której nie do końca możemy ufać. Staruszka (której pierwowzorem była babcia samej autorki) snuje swoją opowieść niczym baśń, by gdzieś po drodze przejął ją trzecioosobowy narrator, przypominający bezdusznego i łasego na sensację dziennikarza.\nDługo zastanawiałam się, dlaczego Parnaz Foroutan zdecydowała się połączyć dwie skrajnie różne konwencje literackie. Okazuje się, że przyczyny tego działania leżą ponownie po stronie materiału źródłowego. Autorka wybierając swoją główną bohaterkę, zapewne nie spodziewała się, że Rachel zachowa się w pamięci najstarszych członków jej rodziny wyłącznie, jako staruszka dobiegająca kresu życia. Stanęła, więc przed pytaniem jak ukazać kobietę kilkadziesiąt lat wcześniej, gdy była nastoletnią, młodą żoną. Ostatecznie postanowiła skorzystać z najbardziej oszczędnego sposobu opisu sylwetek bohaterów, który w założeniu miał idealnie współgrać z przyjętą konwencją przekazu.\nNa skutek dość chłodnej narracji zastosowanej przez większą część książki ani przez moment nie czułam, że jestem we wnętrzu osobistego dramatu bohaterów. Jako czytelniczka byłam gdzieś obok tej historii niczym współczujący, a zarazem bezduszny widz. Tutaj ujawnia się styl, który sama autorka nazwała w jednym z wywiadów czymś na kształt migawek z wieczornych wiadomości telewizyjnych. W części fabuły, która toczy się w Iranie odbiorca jest wręcz bombardowany scenami pełnymi melodramatyzmu lub okrucieństwa. Narrator-dziennikarz nie ocenia, a jedynie notuje najbardziej sensacyjne kawałki historii, pozostawiając osąd czytającemu.\nKontrastem dla realizmu jest rozmyta baśniowa legenda snuta przez Mahbube. Dla mnie właśnie ta warstwa powieści jest najbardziej intrygująca, chociaż nie ukrywam, że wciąż nie rozumiem, dlaczego autorka, uznała za szczególnie bolesny fakt, iż staruszka nie dostawała cukierków w dzieciństwie. Dalsze losy Mahbube ujawniają, iż źródło potężnej traumy tkwi zupełnie innych wydarzeniach, przy których brak łakoci to najmniejszy problem. Tutaj warto zatrzymać się na moment, aby wspomnieć o ogromnym potencjale pisarskim, który w moim odczuciu nie został do końca wykorzystany, a widać go przede wszystkim w tych fragmentach, gdzie pojawia się właśnie starsza pani. Już sam epilog, przypomina nieco biblijną opowieść o Jakubie znanym z Księgi Rodzaju. Pierwszy rozdział to natomiast opis wzorowany nieco na losach jego żon (choć w „Dziewczynie z ogrodu” Rachel jest odbiciem postaci biblijnej postaci Lei, a nie swojej imienniczki). Odniesień odwołujących się bezpośrednio lub pośrednio do Starego Testamentu znajdziemy w książce kilka, niemniej poza opisem ogrodu, który przywołuje w dość oczywisty sposób Eden, nie są one przenoszone do fabuły w skali jeden do jednego, stąd czytelnik nie musi ich znać, by zrozumieć treść, pomimo że opisy żydowskich obrzędów mogłyby na to wskazywać. To tylko taki mały smaczek przeznaczony wyłącznie dla tych, którzy czytają Pismo Święte na co dzień. Jedyne, o czym warto wiedzieć, jeśli chodzi o symbolikę powieści, jest znaczenie granatu. Otóż, według tradycji żydowskiej owoc ten był utożsamiany z kobiecą płodnością, więc autorka celowo wprowadziła go do fabuły.\nTym, co najbardziej rozczarowało mnie w „Dziewczynie z ogrodu” są rozpoczęte, a później urwane wątki powieści. Parnaz Foroutan wspomniała kiedyś, że pisząc swoją debiutancką książkę, chciała przede wszystkim wypróbować się w wielu konwencjach literackich, gdyż owym czasie studiowała literaturoznawstwo na jednym z uniwersytetów. Tę motywację widać w kilku momentach na drugim planie powieści. Wygląda to trochę tak, jakby autorka odfajkowywała jakąś listę, która sprawdza kompetencje dobrego pisarza. Świetnym przykładem na potwierdzenie tej tezy jest moment, w którym zauważamy wprowadzenie elementu grozy. Foroutan genialnie buduje napięcie do chwili, kiedy ma całkowitą pewność, że potrafi zaintrygować czytelnika. Równocześnie, gdy osiąga ten cel, nie czuje już potrzeby dalszego stosowania zabiegu, który nagle znika tak samo szybko jak się pojawił. To sprawia, że akcja powieści znacznie przyśpiesza na ostatnich kilkudziesięciu stronach, bo autorka nagle zdaje sobie sprawę, że spróbowała już wszystkiego i czas ruszać do finału.\nChoć „Dziewczyna z ogrodu” jest powieścią odważną, to jednak są w niej miejsca, gdzie autorka ewidentnie bała się do końca wyrazić swoich poglądów. Pewną wskazówką w tym względzie jest fakt, że Parnaz Foroutan, jako mała dziewczynka wyemigrowała z rodzicami z Iranu do USA, by rozpocząć nowe życie. W związku z tym, po latach, powracając do wspomnień rodzinnych, prawdopodobnie musiała zmierzyć się z własnymi traumami z dzieciństwa. Trudno więc dziwić się pewnej zachowawczości fabuły i dystansowi w narracji. Spoglądając jednak na aspekt ukazanego na kartach książki podejścia do religii Aszera i Ibrahima widać, że byłby to świetny materiał do postawienia czytelnikowi uniwersalnych pytań oraz zastanowienia się, jaki wpływ mają judaizm i islam na siebie nawzajem.\nPod względem technicznym Wydawnictwo Kobiece po raz kolejny mnie nie zawiodło. Okładka jest śliczna i genialnie współgra z treścią powieści, a ornamenty na pierwszych stronach kolejnych rozdziałów przykuwają wzrok.\nNie ukrywam, że „Dziewczyna z ogrodu” nie sprostała moim oczekiwaniom, choć doskonale rozumiem, dlaczego Parnaz Foroutan właśnie za tą książkę otrzymała stypendium PEN Clubu, grant Elizabeth George Foundation przyznawany utalentowanym pisarzom oraz została nominowana do renomowanego programu stypendialnego Hedgebrook. Pomimo moich uwag, była to pierwsza książka, po zamknięciu której miałam wrażenie, że trzymałam w dłoniach nieudolne streszczenie wybitnej powieści. To właśnie niewykorzystany potencjał sprawia, że jeśli na polskim rynku pojawi się kiedyś kolejny tytuł Parnaz Foroutan bez wątpienia po niego sięgnę. A Wam polecam czytać debiutancką powieść pisarki bez zagłębiania się w szczegóły. „Dziewczyna z ogrodu” należy bowiem do tych książek, które warto czytać jednym tchem, by w pełni odczuć tragizm sytuacji. Ostrzegam jednak, że dla empatycznego czytelnika ta lektura może być bardzo trudnym doświadczeniem emocjonalnym.\nPoszerzona opinia pod adresem: https://inna-perspektywa.blogspot.com/2018/05/parnaz-foroutan-dziewczyna-z-ogrodu.html\nKiedy w 2016 roku na polskim rynku wydawniczym pojawiła się powieść „Dziewczyna z ogrodu”, niemal natychmiast wzbudziła moje zainteresowanie. Książka Parnaz Foroutan wydawała się, bowiem zupełnie zbieżna z moim gustem czytelniczym. Liczyłam na to, że odnajdę w niej niezwykłą i nieznaną mi dotąd historię perskich Żydów, którzy przez ogół muzułmańskiego społeczeństwa byli...\nCzasem, gdy sięgam po książkę jestem przekonana, że będzie dla mnie ciekawa i zapamiętam ją na dłużej. Nie zawsze tak się dzieje, moja intuicja zawodzi. Zawiodła i tym razem :(\nPiękna,ale bardzo, bardzo smutna.\nKsiążka o wielkiej samotności, wielkiej tęsknocie za tym czego się nie może mieć. I wielkim bólu, który zamienia codzienne życie w koszmarny sen.\nKsiążka o tradycji, próbie zaakceptowania losu i jednoczesnej walce z tym losem.\nKsiążka smutna, bardzo, ale niestety jak dla mnie mogłaby być lepsza. Przeszkadzały mi liczne retrospekcje i trudności w rozeznaniu kto jest kim. Te liczne retrospekcje niestety nie pozwoliły ułożyć w mojej głowie stabilnej historii, co w książkach lubię najbardziej.\nBrakowało mi tez barwniejszych opisów życia tych kobiet - jakoś tak wszystko przeszło bokiem mam wrażenie...\nNie jest zła - warto przeczytać żeby wyrobić sobie samemu zdanie.\nBrakowało mi tez barwniejszych opisów życia tych kobiet - jakoś tak wszystko przeszło bokiem mam...\nAszer Malakuti jest głową rodziny zamożnych perskich Żydów. Na próżno wyczekuje potomka, którego wręcz żąda od swej młodej, piętnastoletniej żony Rachel. Dziewczyna jest zdesperowana, obawia się o swoją pozycję w rodzinie. Aszer może się przecież z nią rozwieść, odesłać do ojca i w ten sposób upokorzyć przed całą żydowską społecznością.\n„Dziewczyna z ogrodu” to niezwykle smutna opowieść o silnych uczuciach – złości, nienawiści, zazdrości, pożądaniu. To opowieść o czasach, w których kobiety nie miały nic do powiedzenia, nawet w kwestii własnego dziecka, które mąż w każdej chwili mógł jej odebrać, a ją przepędzić jak bezpańskiego psa. To również opowieść o mężczyznach, dla których posiadanie męskiego potomka to wyznacznik honoru, dumy i pozycji. Warto zaznaczyć, że Parnaz Foroutan napisała tę powieść w oparciu o prawdziwą historię własnej rodziny.\n„Dziewczyna z ogrodu” to niezwykle...\nSamotność to uczucie, którego można dotknąć", myśli. "To obecność nieobecności".\nParnaz Foroutan Dziewczyna z ogrodu Zobacz więcej


milerpije.pl – wszystko, co musisz wiedzieć o whisky Alkohol wieczoru #173: Dewar's White Label - milerpije.pl - wszystko, co musisz wiedzieć o whisky\nAlkohol wieczoru #173: Dewar’s White Label\nDewar’s to szkocki blend znajdujący się w portfolio Bacardi. Historia ich rozwoju tej marki to klasyka w świecie blendów: ojciec założył biznes, który dobrze się rozwijał, a jego synowie go rozwinęli do poziomu światowego. Jeden z synów założyciela marki, Johna Dewara Seniora, opisał nawet historię swoich podróży związanych z popularyzowaniem tej whisky w książce Ramble Round the Globe.\nMarka Dewar’s rozwijała się bardzo dobrze i w roku 1925 dołączyła do Distillers Company, aby w 1986 zostać przejętą przez Guinessa, który to w 1997 połączył się z Grand Metropolitan tworząc Diageo, które (wybaczcie tyle „których”, ale bardzo chcę rozwiązać to jednym zdaniem) już po roku sprzedało whisky Dewar’s koncernowi Bacardi.\nWarto dodać, że whisky Dewar’s ma jeszcze starsze siostry – 12 yo i 18 yo oraz wersję Signature. Są oni także w posiadaniu pięciu destylarni, wśród których znajdują się m. in. Aberfeldy i Royal Brackla.\nW narracji marketingowej marki Dewar’s występuję takie hasło: Speed is often the enemy on true pleasure – Pełna zgoda !!!\nKolor – miedziana\nNos – delikatna, średnio lotna, karmelowa, kwiatowa i owocowa\nJęzyk: słodka i oleista\nFinisz: karmelowa, z dębowym finiszem, który na końcu staje się lekko pieprzny, ale nie przesadnie mocny. Przyjemny blend. Przy jego okazji wróciłem też na chwilę do Teachersa i choć różnice między blendami są dalece mniejsze niż różnice między maltami, to muszę publicznie stwierdzić, że różnica jest zauważałna – Teacher’s ma wyraźnie bardziej wytrawny i dymny w smaku profil niż słodki i owocowy Dewar’s.\nblended whisky (whisky mieszana)Dewar's White Labelscotchwhisky\n27 Responses to Alkohol wieczoru #173: Dewar’s White Label\n26 lipca 2013 o 13:01\nJak dla mnie to jeden z najłagodniejszych blendów na rynku, przyjemny, kremowy i nieco „maślany”. Dziwi mnie, że Bacardi uparcie promuje Williama Lawsona, pomijając zupełnie Dewarsa. Na pewno byłby on mocną konkurencją dla JW i Ballantinesa, tym bardziej, że jest od nich tańszy (i w sumie przez niską cenę stanowi konkurencję dla WL z tej samej „stajni”…)\n21 kwietnia 2019 o 21:45\nLizol zwykly do zarzygania nawet sie nie nadaje\n26 lipca 2013 o 19:53\nAle nudy tu ostatnio 🙂\n28 lipca 2013 o 21:02\nJeszcze poproszę o Catto’s.\n10 sierpnia 2013 o 22:13\nA mnie ciekawi ocena Western Gold z Biedronki. W tej cenie to naprawdę dobry burbon, ale co ja tam wiem – dlatego czekam na opinię:)\n25 września 2015 o 20:06\nTo Burbon z kukurydzy, spróbuj Jim Beam albo heaven hill przestaniesz pić podróbki 🙂\n12 sierpnia 2013 o 13:20\nOpis zupełnie nieprofesjonalny, autor z wykształcenia jest tłumaczem konferencyjnym a sili się na opisy zbliżone do analizy chemicznej. Cały ten bełkot „średnio lotna”, „ekstraktywna” jest zupełnie niespotykany na forach nt. whisky, świadcząc o prowincjonaliźmie autora.\n17 sierpnia 2013 o 18:28\nObawiam się, że będziesz musiał się pogodzić z moim prowincjonalizmem 🙂 A tłumaczenie konferencyjne było drugim kierunkiem studiów jakie ukończyłem. Pierwsza była biotechnologia, po której otrzymałem dyplom diagnosty molekularnego.\n19 sierpnia 2013 o 11:35\nDziękując za odpowiedź rozumiem już przeczulenie nt. „molekularnej terminologii”, stosowanie której jednakże gorąco odradzam. Odstręcza ona jedynie słuchaczy a stosującemu je prezenterowi nie dodaje kompetencji lecz drażniącego, pseudonaukowego wyrazu.\nMultipla Malt pisze:\n19 stycznia 2020 o 23:54\nKomentarz po latach, ale i tak nie mogę się zgodzić na argumenty ad personam. Panie rico, za to z pana komentarza powiało wysoką kulturą i wielkim światem.\n12 września 2013 o 11:41\nMnie te opisy nie odrzucają, pasują do nazewnictwa alkoholu w wielu przypadkach, ale – mam jedno ale – przydałyby się nieco szersze opisy odczuć smakowych. Trzy, cztery zdania więcej zrobią sporą różnicę i zniwelują te chłodne, kilkuwyrazowe oceny. Oczywiście zrobisz jak chcesz, to Twoja piaskownica. Chcę, żebyś też wiedział, że doceniam dotychczasowe działania i dzięki Tobie odkryłem sporo nowości, za to mój portfel już się tak jednak nie cieszy 😉 Piona!\n16 września 2013 o 13:40\nZdaję sobie z tego sprawę i myślę nad jakimś rozwiązaniem. Nie mam ochoty pisać opowiadań o smaku ponieważ uważam je wyłącznie za radosną twórczość. IMO jeśli zgadzamy się, że whisky jest owocowa albo dymna to już wystarczy. Jeśli ty czujesz morele z ogródka babci, a ja brzoskwinie z wakacji w Chorwacji to i tak obaj mamy rację więc nie ma sensu dyskutować. Niemniej wiem, że czytelnicy oczekują nieco bardziej poetyckich notek.\n17 września 2013 o 16:07\nPotwierdzam oczekiwanie na bardziej „poetyckie” noty degustacyjne, Whisky to życie, także wymaga czułości a nie tylko opisów podobnych do napisów nagrobnych…\n21 września 2013 o 15:07\nBardzo fajny opis, spotkałem się już kilka razy z tym alkoholem, ale jeszcze jakoś nigdy go nie spróbowałem. Mam nadzieję, że w końcu to zrobię. A sam opis fajnie zrobiony i super się to czyta, ja poproszę więcej 🙂 Pozdrawiam\n15 stycznia 2014 o 17:05\nWestern Gold smakuje tak jak smakuje 🙂\nPo co ci ocena skoro ją piłeś ? nie masz własnego zdania ?\nW czym ma cie ona uświadomić ? w tym że zrobiłeś dobry zakup ?\nUmówmy się, w tych przedziałach cenowych są najgorsze trunki.\nA to że można je pić z powodzeniem z colą tak jak naszą czystą to zupełnie inna sprawa.\nMi Western Gold smakuje lepiej jak Jim Beam, który jest zdecydowanie marnym trunkiem.\nI nie mówię tego jako znawca bo nim nie jestem – po prostu ją piłem.\n8 stycznia 2015 o 13:47\nŚwietna! Moim zdanie dość bogaty zapach, po którym oczekiwałem bogatego mocnego smaku – a tu niespodzianka, nad wyraz łagodna z (niestety?) bardzo słabym i krótkim finiszem. Chyba pierwsza whisky, która bardziej smakuje mi czysta w temperaturze pokojowej, niż chłodna na lodzie.\n20 listopada 2015 o 23:18\nKrótko i w temacie bez analiz mulekularnych.\nWhisky zajebista w tym przedziale cenowym.\nJak dla mnie zdecydowanie lepsza niż rocznik bieżący (czy tam 3-letni) JW, Ballantines itp.\nI lepsza (ale już nie tak zdecydowanie choć dalej lepsza) niż JD (rocznik bieżący (czy tam 3-letni)).\nW pierwszym momencie może sprawiać wrażenie drogiej (oczywiście nie wszystkich)\nSmak rozwieje wrażenia.\n25 marca 2016 o 14:25\nSmak zacny. Powiedzcie mi mili, dlaczego na kartonie kod kreskowy zaczyna się od cyfry 5 – czyli wyprodukowano w Polsce? Sprawdzam czeskie piwo – 3, szampan nieotwarty po Sylwestrze – 8.\nOd jakiegoś czasu widzę tę 5-kę na litrowych J.Walkerach, oczywiście czerwonych. One jakoś podejrzanie tanie 60 zł/1l.\n23 czerwca 2016 o 17:53\nJeśli chodzi o kod kreskowy, to 5 na początku nie musi oznaczać, że produkt wyprodukowano w PL – 590 już tak 🙂\n7 stycznia 2018 o 22:33\nDla mnie za słodki i nijaki.\nZ drugiej strony Dewar’s 12 – The Ancestor – bije na głowę JW Black Label i kilka innych podobnych. Czy Tomasz napisze coś o tej wersji?\nSzczerze mówiąc na razie nie mam w planach…\n21 kwietnia 2018 o 08:37\nOdkopię troszkę temat tej whisky.\nOtóż zakupiłem ostatnio jej litrową wersję w pewnym dużym, francuskim sklepie na C. i niestety zawiodłem się bardzo. Początkowy zapach rzeczywiście słodziutki i miodowy ale ten zachwalany finisz niestety przypomina klatki schodowe bloków z lat 80tych. Mam tutaj na myśli LIZOL.\nOd razu zaznaczam, że butelka wydaje się oryginalna, ma również zamontowany niekapek. Trafił mi się jakiś bubel czy ten typ tak ma?\n28 lipca 2018 o 07:40\nNo cóż, jak by nie było to stosunkowo tani blend. Przypuszczam, że może mieć swoje gorsze momenty.\nTen typ tak ma zwłaszcza kiedy zaczął kosztować 40 zl to juz wspomnienie łagodnej whisky.\n5 maja 2018 o 20:26\nMam oryginalną 1litr Dewars`s Special Reserve 12 letnią 43 % ! mam ją od 2004 (12+14 = 26 lat !) roku jest zamknięta fabrycznie, czy ktoś wie ile może być warta ?\n13 maja 2018 o 19:23\nObawiam się, że w przypadku whisky liczy się wyłącznie wiek spędzony w beczce.\n24 czerwca 2018 o 17:41


Długotrwałe powikłania po COVID-19. "Ledwo unosiłam głowę" | aktualnosci24\nhttp://www.aktualnosci24.com/opinie/dlugotrwale-powiklania-po-covid-19-ledwo-unosilam-glowe/1020978-wiadomosci października 25, 2020 30\nValerie Giesen sapie i opada na ławkę. 29-latka szła pieszo. Nie biegła, a niemal powłóczyła nogami. "To prawdopodobnie mój największy wysiłek dziś" - mówi. Jej serce bije szybciej, a oddech staje się słyszalny.\nOsiem miesięcy temu nawet nie wspomniałaby o tych kilkuset metrach, które właśnie pokonała. Wtedy chodziła jeszcze kilka razy w tygodniu na taniec, czasem na wspinaczkę czy basen. Valerie Giesen jest przykładem osoby, którą wielu lekarzy obecnie nazwałoby "oficjalnie ozdrowiałą", ale nie "zdrową". Zakażenie koronawirusem przeszła ponad pół roku temu, ale sprawna nie jest.\nJeszcze nigdy nie czuła się tak chora\nGiesen zachorowała pod koniec marca. "Moje serce biło szybko, a w klatce piersiowej czułam ucisk. Jeszcze nigdy nie czułam się tak chora". Niemal dwa tygodnie nie wychodziła z łóżka. Była skrajnie wyczerpana, odczuwała ból w płucach. Nawet droga do toalety była męczarnią. Zanim w nią wyruszyła, długo zbierała siły.\nNie wykonała wtedy testu, bo ich liczba była niewystarczająca. "To było podczas pierwszej fali w Danii. Bałam się nawet pójść do szpitala". Przeprowadzony w czerwcu test potwierdził, że w organizmie Valerie obecne są przeciwciała SARS-CoV-2.\nNiemiecka antropolożka żyje i pracuje w Kopenhadze. Po przebytej infekcji poczuła się dobrze. "To było podczas wakacji tego roku", opowiada i pokazuje na swoim laptopie zdjęcia z wycieczki rowerowej. Przejechała na rowerze ponad 400 kilometrów - z Kopenhagi do swojej dawnej ojczyzny, Berlina. Wszystko wróciło do normy - pomyślała wtedy Valerie Giesen.\n"Pod koniec sierpnia wszystko znów się zaczęło" - mówi 29-latka. Miała zaplanowane badania w terenie, ale nastąpił nawrót: chroniczne zmęczenie, uciski w płucach, problemy z oddychaniem. "Ledwo unosiłam głowę. Odczuwałam nieustannie ciężar". Wspierały ją współlokatorki - robiły zakupy, gotowały. Trudno jednak było jej zaakceptować fakt, że jest od kogoś zależna.\nBadanie za badaniem\nW berlińskim szpitalu poddana została wielu testom. Badanie serca nie uwidoczniło żadnych szczególnych nieprawidłowości, podobnie jak i płuc. Dotychczasowa diagnoza: syndrom chronicznego zmęczenia po COVID-19 ("Post-COVID Fatigue"). Na syndrom ten, według dotychczasowym badań, składają się obok ciągłego zmęczenia, problemy z koncentracją, a także utrzymujące się poczucie obecności infekcji w organizmie.\nWstępne badania, chociażby z Włoch czy Irlandii, pokazują, że większość pacjentów cierpiących na COVID-19, jeszcze kilka tygodni po oficjalnych ozdrowieniu walczy z wyczerpaniem i ma kłopoty z oddychaniem. Na razie za wcześnie jeszcze na ugruntowaną wiedzę na temat długofalowych skutków infekcji koronawirusem.\nRównież Światowa Organizacja Zdrowia WHO informuje o utrzymujących się miesiącami objawach, które mogą powracać nawet wtedy, kiedy u pacjentów nie odnotowano ciężkiego przebiegu COVID-19.\nDotyczy to także młodych ludzi, jak Valerie Giesen, która nie należy do żadnej grupy ryzyka. Teraz kobieta nosi specjalne pończochy uciskowe i kilka razy dziennie ucina sobie drzemkę. Tłumaczy, że jej energię, którą dysponuje w ciągu dnia, można by porównać do wanny wypełnionej wodą. Z każdą kolejną, nawet najmniejszą czynnością, tej wody ubywa. Wypoczynek jest korkiem, który oszczędza wodę. Kiedyś w końcu brakuje wody - Valerie zostaje pozbawiona energii.\nW misce w kuchni Giesen trzyma różne witaminy i herbatę z kurkumy. Obok leży dużo świeżych owoców i warzyw. Dba o swój jadłospis - podobno ma on hamować procesy zapalne. To próba wzięcia sprawy we własne ręce, bo medycyna wie jeszcze zbyt mało na temat stanu zdrowia Valerie. Wskazówki, jak postępować ze swoim organizmem czerpie z grupy samopomocy w internecie, którą założyły w USA aktywistki "Body-Politic".\nTysiące osób wymienia się doświadczeniami na temat skutków COVID-19 za pośrednictwem narzędzia do komunikacji masowej Slack. Już w maju grupa ta opublikowała wyniki ankiety przeprowadzonej wśród swoich członków. Giesen śledzi chat każdego dnia. "To pocieszający rytuał wieczorny, po którym czuje się mniej samotna", tłumaczy.\nValerie mimo tego, co ją spotkało, jest pełna optymizmu. W końcu każdego dnia czuje się ciut lepiej. Ma nadzieję, że dzięki jej historii więcej ludzi zrozumie, co może spowodować koronawirus.\nMistrzowskie 15 kilometrów Klaebo. Polacy bardzo daleko


Grupa GALERIS - Dla mediów\nWspółpraca z korzyścią dla obu stron.\nWspółpracujemy z Tobą!\nJak chętnie dbamy o współpracę z mediami\nJak dbamy o dobre imię\nJakie są konsekwencje nieuczciwych zagrywek\nCenimy kontakt z ludźmi z mediów. Jeżeli jesteś przedstawicielem mediów lub reprezentujesz inną formę publicznego rozgłosu i chcesz dowiedzieć się więcej o nas, umów się na spotkanie z przedstawicielem Grupy GALERIS. Zapewnimy Tobie wszelkie materiały prasowe oraz graficzne dotyczące Grupy GALERIS. Jesteśmy przekonani, że tylko rzetelne informacje dostępne u źródła są zawsze aktualne i najwyższej jakości. Jesteśmy obiektywni w ocenie i z najwyższą starannością dbamy o wizerunek Grupy GALERIS. Prosimy pamiętać, iż na bieżąco monitorujemy wszelkie dostępne o nas informacje. Jeżeli działają one na szkodę naszych interesów, spotkają się z odpowiednią reakcją ze strony prawników reprezentujących Grupę GALERIS.\nWszelkie prawa do całej zawartości serwisu internetowego Grupy GALERIS, są zastrzeżone. Jako użytkownik możesz pobrać oraz drukować całe strony lub fragmenty serwisu internetowego Grupy GALERIS, ale nie możesz naruszać praw autorskich oraz praw związanych z zarejestrowanymi znakami towarowymi należącymi do prawnych właścicieli niniejszych treści. Dotyczy to też treści pisemnych i materiałów graficznych. Żadna część serwisu nie może być w celach komercyjnych kopiowana w całości i/lub części w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Grupy GALERIS.\nGrupa GALERIS na bieżąco aktualizuje informacje zawarte na stronach serwisu Grupy GALERIS. Grupa GALERIS nie ponosi żadnej odpowiedzialności za dokładność, aktualność oraz kompletność informacji przedstawionych na stronach serwisu pomimo wszelkich starań. Grupa GALERIS zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w części lub całości stron serwisu Grupy GALERIS bez uprzedzenia. Wszelkie ryzyko związane z użytkowaniem i wykorzystaniem informacji przedstawionych w serwisie Grupy GALERIS ponosi użytkownik. Grupa GALERIS nie ponosi żadnej odpowiedzialności z tytułu wyrządzonych szkód będących rezultatem korzystania z serwisu Grupy GALERIS.


Polacy chętnie czytają gazetki promocyjne • Okazjum.pl • (19661)\nPolacy chętnie czytają gazetki promocyjne\nJak pokazują najnowsze statystyki Polacy bardzo często sięgają po gazetki promocyjne, aby odpowiednio przygotować się przed większymi zakupami. Według badań przeprowadzonych przez firmę MANDS, aż 65% konsumentów sporządza dokładną listę zakupów, a jedynie 14% klientów w żaden sposób nie przygotowuje się do zakupów.\nWedług przeprowadzonych badań, co drugi nasz rodak przed większymi zakupami w sieciach handlowych, sięga po gazetki reklamowe. Warto wspomnieć również i o tym, że 30% ankietowanych przegląda również internetowe gazetki promocyjne, które z roku na rok zdobywają coraz większe grono zadowolonych klientów. Co czwarty Polak przegląda również serwisy konkretnych sklepów, aby dokładnie zapoznać się z dostępnych asortymentem, najlepszych okazji oraz przede wszystkim po to, żeby porównać ceny poszczególnych towarów.\nW Polsce urządzenia mobilne cieszą się coraz większym zainteresowaniem, dlatego też coraz więcej profesjonalnych sklepów wykorzystuje ogromny potencjał Internetu, aby przyciągnąć do siebie jak najwięcej potencjalnych klientów. Konsumenci mobilni coraz częściej korzystają z specjalnych aplikacji internetowych, które zbierają oferty różnych sieci. Bardzo dużą popularnością cieszą się również aplikacje internetowe, które ułatwiają przygotowanie elektronicznej listy zakupów. Internet to najprostszy i najszybszy sposób, aby znaleźć ciekawe promocje na interesujące nas produkty.\nZ badań firmy MANDS wynika również, że kobiety (72%) zdecydowanie częściej przygotowują listę zakupów niż mężczyźni (59%). Kobiety częściej niż mężczyźni przeglądają również gazetki promocyjne, najpopularniejsze z nich to gazetki reklamowe Biedronki, Lidla i Kauflanda. Mężczyźni z kolei zdecydowanie częściej przeglądają strony internetowe sklepów online i częściej korzystają z pomocniczych aplikacji internetowych.\nStrona głównaPoradnik zakupowyPolacy chętnie czytają gazetki promocyjne


Ślubna kartka DL w pudełku 78 - PRACOWNIA RĘKODZIEŁA\nWarstwowa, bogato zdobiona kartka na ślub ozdobiona ślicznymi papierami polskiego producenta, ażurowymi wycinankami oraz kwiatami.\nWewnątrz umieszczona jest kieszonka oraz wydrukowane życzenia.\nJest możliwość zmiany napisu na kartce; np: dodania imion Pary Młodej oraz zmiany/podpisania życzeń - poproszę o podanie danych w uwagach do zamówienia.\nZadaj pytanie dotyczące produktu: Ślubna kartka DL w pudełku 78


Nowy cykl wydarzeń kulturalnych w Muzeum Południowego Podlasia (zaproszenie) - RadioBiper\nwt.., 9 lt. 2021, 14:12\nNowy cykl wydarzeń kulturalnych w Muzeum Południowego Podlasia (zaproszenie)\nDyrektor Muzeum Południowego Podlasia Rafał Izbicki oraz prezydent Białej Podlaskiej Michał Litwiniuk zaparzają na nowy cykl spotkań z kulturą. W programie m.in. koncerty, występy artystyczne oraz wywiady z regionalistami i historykami organizowane w przestrzeniach ekspozycyjnych. Wydarzenia prezentowane będą w formie filmów online dostępnych na stronach internetowych placówki.\nJuż w najbliższy piątek 12 lutego o godz. 17:00 wyemitowany będzie koncert skrzypcowy niezwykle uzdolnionej stypendystki Prezydenta Miasta Biała Podlaska – Oliwii Spychel. Autorka koncertu w połączeniu z obrazami Bazylego Albiczuka przeniesie słuchaczy do kwiecistych ogrodów malarza.\nZ kolei 25 lutego (czwartek) o tej samej godzinie pracownicy Muzeum Południowego Podlasia oprowadzą na żywo po wystawie Ludwika Maciąga pod tytułem “Całe życie maluję swój pamiętnik”.\n>>> Fanpage Muzeum Południowego Podlasia na Facebooku <<<\nŹródło / film / grafiki: Muzeum Południowego Podlasia\nPrevPoprzedniGotuj z Perkowicami – faworki (galeria)\nNastępnyTerespol: Urząd Miasta pomoże w rozliczeniu podatkowym za 2020 r.Następny\nmuzeum południowego podlasiaoliwia spychelspotkania z kulturą. prezydent Michał Litwiniuk


PSG zdobywa Puchar Francji po heroicznym boju!\nPSG dołożyło kolejne trofeum do swojej gablotki. Jednak Saint-Etienne postawiło twarde warunki, co paryżanie odczuli na własnej skórze\nW czasie finału Pucharu Polski swoje święto mieli również Francuzi. PSG mierzyło się z AS Saint-Etienne w pojedynku o Puchar Francji. Zdecydowanymi faworytami byli oczywiście paryżanie. Z kolei "Les Verts" przystępowali do tego spotkania bez większych oczekiwań.\nPSG absolutnie nie zaskoczyło wyjściową jedenastką. W pierwszym składzie pojawili się m.in. Neymar, Mbappe i Icardi. Trener Thomas Tuchel tradycyjnie zdecydował się na ofensywnie usposobione 4-4-2. Od początku założeniem było zdominowanie oponentów i zaatakowanie ich wysokim pressingiem. Mecz o Coupe de France miał być doskonałym testem przed nadciągającymi meczami w Lidze Mistrzów.\nThe starting XI ? @ASSEofficiel ?\nSaint-Etienne przystępowało do finału jako potencjalny chłopiec do bicia. Kibice „Les Stephanois” na pewno mieli w pamięci tragiczny sezon w Ligue 1 i dopiero 17. miejsce w tabeli. Na pewno w świadomości jest również konflikt ze Stephanem Ruffierem, który mógł wpłynąć na morale całego zespołu. Dodatkowy problem stanowił brak własnych kibiców, którzy postanowili nie przychodzić na Stade de France z powodu konfliktu z działaczami. Zadośćuczynieniem ostatnich niesnasek mogło być pokonanie potentata ze stolicy i rewanż za nieudany finał w 1982 r. Wtedy Puchar Francji po niezłym meczu padł łupem PSG.\nPuel lekko zaskoczył wyjściową jedenastką. Interesujący mógł wydawać się udział w meczu Romaina Hamoumy – doświadczonego napastnika, który ostatnio nie miał zbyt wielu okazji do gry. Ciekawym zabiegiem było również wystawienie Yvenna Macona, który także jest stosunkowo nową postacią w drużynie „Les Verts”. Na ławce pojawił się Jean-Philippe Krasso, czyli były napastnik sensacji tegorocznego Pucharu Francji – SAS Epinal.\n? Notre XI pour la finale de @CoupedeFrance ?\n? #PSGASSE #AllezLesVerts pic.twitter.com/wmNC2dOnvO\nWysoki pressing vs. wysoki pressing\nPodczas przedsezonowych sparingów PSG wielokrotnie atakowało swoich oponentów wysokim pressingiem. Podczas meczu z Saint-Etienne paryżanie nie potrafili tego zbytnio powtórzyć, a na dodatek sami pozwolili się zaskoczyć w ten sposób przez rywali. Dobrą okazję dzięki takiemu manewrowi miał Denis Bouanga, który w 5. minucie trafił w słupek bramki Navasa.\nJednak sprawdziło się porzekadło „mieczem wojujesz, od miecza giniesz”. W 14. minucie tragicznie zachowali się gracze „Les Verts”, którzy sprezentowali piłkę Kylianowi Mbappe. Młody Francuz szybko pognał na bramkę oponentów i oddał strzał. Został on sparowany przez Moulina, jednak piłkę dobił Neymar i było 1:0.\nSaint-Etienne kontynuowało realizację swojego przedmeczowego planu. Dzięki agresywnym atakom na przeciwnika swoją okazję miał m.in. wcześniej wspomniany Bouanga. Trzeba przyznać, że podopieczni Clade’a Puela przez dużą część pierwszej połowy nie odstawali od wyżej notowanych rywali.\nO ile PSG przed meczem wydawało się nie mieć większych problemów z urazami, to mecz z Saint-Etienne szybko to zweryfikował. Na drobne stłuczenie początkowo narzekał Thiago Silva, jednak wrócił do gry. Potem z boiska musiał zejść Niemiec Thilo Kehrer, którego zastąpił Dagba. Paryżanie wydawali się niezbyt przygotowani na bezpośrednie, fizyczne starcia z rywalami.\nW 26. minucie Loic Perrin brutalnie potraktował Kyliana Mbappe. Całe zajście zakończyło się wielkim bólem młodego skrzydłowego i gigantyczną zadymą, w której uczestniczyli zawodnicy obu zespołów. Po żółtym kartoniku zarobili wyjątkowo agresywni Moulin, Bakker i Paredes. Do tego czerwoną kartkę po konsultacji z VAR-em dostał winowajca – Perrin. To był nieudany powrót po kontuzji kapitana Saint-Etienne, który powoli myślał o końcu kariery i godnym pożegnaniu z futbolem. Mbappe ostatecznie też musiał opuścić boisko, zmienił go Pablo Sarabia.\nCapi' ???? pic.twitter.com/E3IylQ6agu\nZawodnicy Saint-Etienne próbowali dosłownie zmasakrować oponentów. Kolejny „popis” zaliczył Camara, który brutalnie potraktował Marquinhosa. Szczęśliwie Brazylijczyk był w stanie wrócić do gry. A środkowy pomocnik drużyny Puela zarobił jedynie żółtą kartkę.\nKrótko podsumowując pierwszą połowę: w PSG żółte kartki otrzymali Verratti, Bakker, Paredes i Marquinhos, który kilka minut po faulu Camary próbował zemścić się na rywalach. W Saint-Etienne żółte kartki zarobili wcześniej wspomniany Camara, Macon i Hamouma. Czerwoną kartkę zobaczył Perrin. Krótko mówiąc – działo się.\nDruga połowa rozpoczęła się dużo spokojniej. Saint-Etienne nie atakowało już tak agresywnie, zarówno pod względem pressingu, jak i fauli. Bez kartki wytrzymali przez… sześć minut. Za dyskusje z sędzią, po kopnięciu piłki przez Icardiego po przerwaniu gry z powodu spalonego, żółty kartonik zobaczył Yann M’vila.\nMimo wszystko mecz przestał być tak agresywny. W takich warunkach lepiej poczuli się gracze PSG. W 58. minucie blisko strzelenia bramki był Di Maria. Niedługo później na strzał z dystansu pozwolił sobie nieatakowany Paredes. Paryżanie wreszcie zyskiwali kontrolę.\nNastroje się uspokoiły, a tempo ewidentnie spadło. Żadna z drużyn nie miała pomysłu na przeforsowanie szyków defensywnych przeciwnej ekipy. Chwilowo zakotłowało się w 72. minucie, kiedy Sarabia znalazł się w sytuacji sam na sam z Moulinem. Po chwilowym zamieszaniu bramkarz Saint-Etienne zdołał wraz ze swoimi kolegami wyekspediować piłkę daleko w pole gry.\nCiekawostką mogło być wprowadzenie Krasso za Debuchy’ego, co mogło zapowiadać zmasowany atak Saint-Etienne. Jednak kolejne sytuacje stwarzało sobie PSG, które budowało swoje akcje powoli i nie przemęczało się. Swoje sytuacje mieli np. ponownie Sarabia i Gueye. Pod koniec „Les Verts” próbowali jeszcze rozpaczliwie atakować, ale nie zdołali oszukać przeznaczenia. Puchar Francji ponownie zdobyło PSG.\nMimo pozytywnego wyniku i faktu, że Puchar Francji ponownie trafił do Paryża, to PSG rozczarowało. Dopóki rywale usiłowali grać w piłkę, reprezentanci stolicy Francji mieli gigantyczne problemy z wyprowadzeniem płynnej akcji i musieli ograniczać się do kontrataków, długich piłek, itp. Jednakże podopieczni Puela zdecydowali się polować na nogi rywali, co uratowało graczy Tuchela.\nPlusem w szeregach paryżan był niewątpliwie Neymar. Brazylijczyk ciągnął akcje ofensywne, a przypadku braku wsparcia ze strony kolegów wchodził w dryblingi nawet z kilkoma rywalami. Poza tym imponował rajdami na połowie przeciwnika. Pojedyncze przebłyski miał również Di Maria, dobre momenty miał też Bakker. Ale to o wiele za mało jak na drużynę formatu PSG. Przed meczem z Atalantą jest jeszcze dużo pracy.\nJedynym usprawiedliwieniem może być obawa przed agresywną grą rywali i oszczędna postawa z myślą o przyszłości. Jednak nie tylko Saint-Etienne gra w piłkę tym sposobem i istnieją możliwości, żeby się do tego dostosować.\nMożna było się spodziewać walki ze strony Saint-Etienne. Jednak aż tak agresywny pressing w początkowej fazie meczu i regularne atakowanie rywali mogło zaskoczyć wszystkich. Również zawodników PSG, którzy momentami ewidentnie czuli obawę o swoje zdrowie. Claude Puel zapowiadał przed meczem, że chce się dobrze bawić wraz z drużyną, ale nikt nie był w stanie zinterpretować tych słów w taki sposób.\nMbappe back in the dugout – strapped and on crutches. Doesn't look good pic.twitter.com/YpCCDq5Llo\n— Mohammed Ali (@mohammedali_93) July 24, 2020\nWalka jest bardzo ważna w futbolu, ale „Les Verts” momentami po prostu przesadzali. Szkoda, że sędzia tego spotkania – Amaury Delerue – momentami nie wiedział, jak zareagować na poczynania zawodników obu drużyn. Dziwnie się zachował, kiedy Moulin ruszył z ogromnym impetem na zawodników PSG po faulu na Mbappe. Jedynie stał obok i obserwował… na pewno mógł zrobić więcej, żeby ukrócić to szaleństwo. Z kolei w drugiej połowie momentami gwizdał wręcz zbyt drobiazgowo. To na pewno nie był mecz życia tego arbitra. Ale to też nie był mecz życia większości piłkarzy. Nikogo.\nAS Saint-Etienne Claude Puel Denis Bouanga Kylian Mbappe Loic Perrin Neymar Paris Saint-Germain


W Brzeźnicy wybory uzupełniające bez głosowania, Brzeźnica (gm. Bardo) - Express-Miejski.pl\nstrona główna wiadomości W Brzeźnicy wybory uzupełniające bez głosowania\nW Brzeźnicy wybory uzupełniające bez głosowania\nData dodania: 2020-01-07 09:40\nAktualizacja: 2020-01-07 13:56\nDanuta Gurdak uzupełni skład Rady Miejskiej w Bardzie fot.: mp\nDanuta Gurdak uzupełni wakat po Pawle Zielonce w szeregach bardzkiej rady miejskiej. To jedyna kandydatka, która postanowiła ubiegać się o mandat w okręgu nr 13.\nPrzeprowadzenie wyborów uzupełniających było konieczne po tym, jak dotychczasowy radny Paweł Zielonka został wybrany na stanowisko sekretarza gminy Bardo. Po ukazaniu się zarządzenia wojewody dolnośląskiego, do 18 listopada komitety miały czas na zawiadomienie komisarza wyborczego o zamiarze zgłaszania kandydatów na radnych. Do 9 grudnia trzeba było natomiast podać jego dane personalne.\nJedyną kandydatką, która wyraziła chęć uzupełnienia składu rady miejskiej w Bardzie była Danuta Gurdak (KWW Danuty Gurdak). W przeszłości pełniła ona już funkcję radnej. Nieprzerwanie od 2007 roku jest też sołtysem sołectwa Brzeźnica. W wyborach samorządowych w 2018 roku ubiegała się o mandat z Komitetu Wyborczego Wyborców Szansa dla Gminy. Wówczas dwoma głosami przegrała wybory z radnym Adamem Mateją (KW Prawo i Sprawiedliwość).\n- Nazywam się Danuta Gurdak i zdecydowałam się kandydować do Rady Miejskiej w Bardzie, ponieważ dobrze wiem jakie sprawy wymagają reakcji i wierzę, że mój upór w dążeniu do celu z pewnością przyczyni się do poprawy życia brzeźniczan. Prywatnie cenię sobie pracę na łonie natury zajmując się pszczelarstwem i hodowlą kwiatów - tak argumentowała swój start w wyborach samorządowych w 2018 roku radna, która niebawem ponownie złoży przysięgę i zostanie włączona w skład bardzkiej rady miejskiej.


Dotyk Ojca Pio – Ruch Światło – Życie\nRuch Światło - Życie > Aktualności > Świadectwa > Dotyk Ojca Pio\nDotyk Ojca Pio\n23 września 2016 23 września 2016 Łukasz GrzenkowiczLeave a commentŚwiadectwa\nTo są te bliźniaki od Ojca Pio powiedział do mnie ks. prałat Edmund Kosznik, kiedy po raz pierwszy spojrzał na Piotra i Pawła. W oczach miałam jeszcze obraz umierającego na raka płuc mojego ojca. Czułam się bardzo źle, nie miałam siły. Po wizycie lekarskiej dowiedziałam się, że jestem w ciąży i prócz tego, że mam torbiel, która może się ,,cofnąć”. W oczekiwaniu na kolejną wizytę lekarską zdawałam się coraz słabsza, było mi zbyt ciężko nawet jeść. Zaniepokojony mąż zawiózł mnie do innego lekarza. Ten natychmiast skierował mnie na specjalistyczne badania – poziom komórek rakowych Ca 125 oraz żywotność zarodków. Podczas wykonywania badania USG , już na pierwszej wizycie oznajmił mi, iż nie mam co liczyć na tę ciążę, gdyż nie widać jakichkolwiek oznak życia. Poziom komórek rakowych był znacznie podwyższony, jednocześnie żywotność zarodków bardzo wysoka, co zadziwiło lekarza.\n– Reniu , pozwól na moment – skierował słowa do położnej.\n– Widzisz to, co ja? – zapytał.\n– Bliźniaki..? nie…, może to, tylko odbicie..\n– Czy w pani rodzinie były ciąże bliźniacze? Zapytał lekarz\n– Moja babcia miała dwie siostry bliźniaczki – odpowiedziałam.\nDr Śliwiński, był bardzo dobrym specjalistą. Po badaniu zwrócił się do mnie: ,,Pani Srock, ta ciąża jest tak skomplikowana, że sam nie wiem, co robić. Uważam, że powinniście państwo udać się do profesora Mielnika, który jest konsultantem na cztery województwa, wielki autorytet i doskonały specjalista. Jeśli pan profesor uzna za stosowne operację, proszę mu zaufać, on najlepiej pokieruje.\nPo wizycie u profesora usłyszałam zapytanie: Czy pani decyduje się na tę ciążę. Moja odpowiedź była oczywista.\n– W takim razie należy poczekać do czasu, kiedy ukształtuje się łożysko i przeprowadzić operację w czasie ciąży. Jeśli uda się w całości usunąć guza to zobaczymy.\nDo szpitala Klinicznego w Gdańsku miałam stawić się dzień po Świętach Bożego Narodzenia. Czas oczekiwania łączył się z czasem Adwentu. Jedyne, co w tym czasie uczyniliśmy, były to, codzienne roraty. Matce Bożej zawierzaliśmy nasze życie.\nW szpitalu spędziłam prawie dwa tygodnie. Przygotowywano nas do operacji. Tak dokładnie przebadana, nie byłam nigdy. W Instytucie Położnictwa i Ginekologii w Gdańsku podczas obchodów lekarskich zacnemu gronu lekarzy towarzyszyli również studenci. Mój przypadek, pod względem medycznym był wyjątkowy. Słyszałam wciąż ,, matka pięciu synów, ciąża mnoga, poziom komórek rakowych podwyższony, guz …”.\nPrzebywając w szpitalu chodziłam często do kaplicy. Wiedziałam, że jest tam Jezus, że wszystko słyszy, że mnie kocha. Nie mogłam uwierzyć, że Bóg, który jest Miłością dał mi dzieci i teraz chce je zabrać. Nie mieściło się to w mojej głowie. Mówiłam, Jezu podadzą mi narkozę, mnie obudzą, ale kto obudzi moje dzieci? Proszę Cię zajmij się tym, Ty wszystko możesz. Wtedy po raz pierwszy pogodziłam się z rzeczywistością śmierci. Myślałam sobie, ja mogę umrzeć, tylko, aby te małe dzieci mogły żyć. Karol Wojtyła, Stefan Wyszyński, też wcześnie stracili matki. Zawsze znajdą się dobrzy ludzie, którzy zajmą się wychowaniem dzieci.\nW Kaplicy znajdowały się czasopisma katolickie oraz książki. Zabrałam do sali książkę ,, Cuda Ojca Pio”. Bóg za wstawiennictwem Ojca Pio dokonywał licznych cudów. Ludzie, którzy doświadczali tych znaków Bożej obecności, za przyczyną świętego, często odczuwali intensywny zapach róż i fiołków. Właściwie nie czekałam na taki namacalny , fizyczny cud, prosiłam i wierzyłam.\nPo odwiedzinach moich teściów wracałam do szpitalnej sali klatką schodową. Nic tam nie było, tylko schody i po jednej stronie zamknięte drzwi do sali porodowej, a po przeciwnej zamknięty oddział noworodków. Znajdowałam się na półpiętrze i nagle poczułam intensywny zapach róż i fiołków. Zatrzymałam się i powiedziałam: czy to Ty Ojcze Pio? Zapach był bardzo wyraźny i po chwili zniknął. Weszłam do sali.\n– dziewczyny , ja nie będę miała operacji zostałam uzdrowiona – oznajmiłam z radością.\nZobaczyłam jednak wzrok moich szpitalnych koleżanek, patrzyły na mnie z politowaniem, jakby chciały mi powiedzieć że jestem szalona, patrzyły na mnie jak na dewotkę. Pomyślałam sobie, po co ja to im mówię, wyszłam czym prędzej, aby zadzwonić do mojego męża. Powiedziałam mu, że jestem uzdrowiona, że czułam intensywny zapach róż i fiołków, że to Ojciec Pio.\nBył czwartek, termin operacji wyznaczono od dawna na wtorek. Wieczorem do kliniki przybył pan profesor. Poprosiłam go, aby pozwolił mi jechać na przepustkę do domu. Pan profesor, zdecydowanie odrzucił możliwość opuszczenia szpitala.\n– Czy pani jest odpowiedzialna? we wtorek operacja, wypuszczę panią, jeszcze załapie pani jakieś bakterie, to jest niemożliwe.\n– Ale panie profesorze… ja tęsknię za dziećmi.\nW tym momencie zauważyłam łzę ukradkiem spływającą po policzku profesora.\nZaskoczył mnie ten widok – po chwili profesor powiedział:\n– Rozumiem panią, właśnie wróciłem z lotniska, odprowadzałem moją jedyną córkę, która leciała na studia do Paryża. Zbadam panią, ale nic nie obiecuję.\n-Podczas badania, profesor nic nie mówił, zdawało mi się, że coś się jemu nie zgadza, badał mnie bardzo długo. Powiedział, że jutro o godzinie 9.00 mam zejść na badanie USG. Niejednokrotnie w tej skomplikowanej ciąży miałam już to badanie. Zwykle, wykonywał je lekarz radiolog, tym razem, ku mojemu zdziwieniu przybył również profesor Mielnik. Stał przed łóżkiem, śledząc monitor. Lekarz radiolog szukał guza, którego już nie było i stwierdził, że nic nie ma.\nWidzę do dziś obraz stojącego profesora, chcąc zobrazować wielkość guza, przyłożył swe dłonie w taki sposób, jakby obejmował kulę i mówił – nie ma, nie ma, a miała jak dwie garści męskiej dłoni.\nTłumaczono mi i potwierdzano badaniami, że z medycznego punktu widzenia, niemożliwe jest, aby torbiel została wchłonięta przez ciążę, już nie w tym tygodniu ciąży i nie taka duża. Gdyby jej średnica, była do pięciu centymetrów i gdyby ciąża nie była tak zaawansowana , ale w tym momencie już nie.\nWtedy powiedziałam, że to cud, radość dotykała serca i malowała się na twarzy.\n– Niech pani się tak nie cieszy, jest pani wieloródką, to jest ciąża mnoga, na pewno trzeba będzie założyć szew.\nNie trzeba było, Bóg za przyczyną mojego Ojca Pio uzdrowił mnie całkowicie. Szyjka macicy była zamknięta. W dniu wyznaczonej operacji wróciłam do domu i całą rodziną udaliśmy się do kościoła na nowennę i Eucharystię, aby dziękować Bogu.\n12 czerwca 1998 roku urodził się Piotr i Paweł, ciąża donoszona, dzieci zdrowe Paweł ważył 2640 Piotr 3050.\nKiedy z okazji 40 rocznicy śmierci wystawiono ciało świętego Ojca Pio, wraz z mężem udaliśmy się z dziękczynną pielgrzymką do San Giovani Rotondo.\nBóg jest wciąż taki sam, On jest wciąż taki sam, jeśli wczoraj miał moc, to i dzisiaj ją ma. Niech będzie uwielbiony Pan w dziełach jakich dokonuje za wstawiennictwem Matki Bożej i za przyczyną Świętego ojca Pio.


Tanuki-Anime - Recenzja Mainichi ga Nichiyoubi\nPolicjantka i iluzjonista – bezpretensjonalna i ciepła komedia w starym stylu.\nYuumi Takeshita właśnie wstąpiła do policji w Tawagoto. Oczywiście pragnie strzec bezpieczeństwa miasta i wsadzać do więzienia przestępców, ale na wybór takiej drogi życiowej miało wpływ coś jeszcze… Dziewczyna ma nadzieję odnaleźć mężczyznę, który osiem lat wcześniej ocalił jej życie, a który w jej wyobraźni pozostał księciem na białym koniu.\nNa razie jednak świeżo upieczona policjantka wyrusza na pierwszy obchód. Wydaje się, że ma wyjątkowego pecha – doprowadza do aresztowania niewinnego przechodnia, którego wzięła za kieszonkowca… Ale zaraz: charakterystyczna blizna podpowiada jej, że los właśnie zetknął ją z poszukiwanym bohaterem. Jej książę, Tooru Ichidaiji, jest magikiem, bardzo sympatycznym, ale bez stałego zatrudnienia, dorabiającym przy każdej okazji. Yuumi zaczyna się z nim spotykać, a jego umiejętności iluzjonistyczne w połączeniu z jej nieprzeciętnym talentem w dziedzinie wrestlingu bardzo przydają się w chwytaniu niebezpiecznych kryminalistów.\nPoszczególne odcinki są od siebie niezależne, a ich fabuła zwykle nie poraża oryginalnością. Ot, jakaś błaha zagadka kryminalna, w której istotne jest nie pytanie „kto to zrobił”, a „jak bohaterowie poradzą sobie z nietypowym wyzwaniem”. Sporo tu żartów zgrabnych, ale dominujący humor sytuacyjny nie za każdym razem jest równie udany – niektóre gagi sprawiają wrażenie nieco naciąganych. Gdyby więc oceniać tę OAV według jakości fabuły, musiałabym napisać, że to kolejna zakurzona produkcja, niewarta już dzisiaj uwagi i czasu. A jednak tak nie jest. Everyday is Sunday było jedną z najsympatyczniejszych serii, jakie zdarzyło mi się ostatnio oglądać, przypominających, że chyba kiedyś anime naprawdę było lepsze.\nJest to przede wszystkim zasługa bohaterów. Według dzisiejszych standardów nie przeszliby castingu do żadnej animowej komedii romantycznej. Yuumi jest słodką i uroczą dziewczyną, ale osiągnęła już zaawansowany wiek 22 lat. Natomiast Tooru byłby całkowicie skreślony – jakie szanse miałby obecnie 28‑letni okularnik z nadwagą? Od biedy mógłby może służyć za element komediowy, ale i to niekoniecznie. Tylko Yuumi wyraźnie o tym nie wie, bo od początku nie ma wątpliwości, że to na tym panu jej zależy. Najprzyjemniejsze było właśnie śledzenie ich wzajemnych relacji, pozbawionych wyznań wiecznej miłości, za to bardzo ciepłych i – co najważniejsze – naturalnych. Nieliczne postaci drugoplanowe mają charakter czysto komediowy – są wśród nich dawna szkolna koleżanka Yuumi, obecnie gwiazdka pop, narwana początkująca policjantka, starszy (ale mogący jeszcze niejednym zaskoczyć) szef policji, no i oczywiście barwna zbieranina niebieskich ptaków – znajomych Tooru.\nOczywiście tego rodzaju komedię trudno uznać za modelowy przykład realizmu, ale wszelkie naciągnięcia praw fizyki i logiki służą tylko wątkom komediowym i nie mają za zadanie komplikować życia emocjonalnego bohaterów. Znajdziemy tu także całkiem sporo fanserwisu, ale w dobrym guście i we właściwych miejscach, nie sądzę więc, by komukolwiek mógł on przeszkadzać.\nOprawa techniczna nie jest rewelacyjna, ale też trudno powiedzieć, w co należałoby tu włożyć więcej pieniędzy. Może tylko projekt postaci Yuumi mógłby być trochę bardziej oryginalny – jak na tamte czasy prezentuje ona wyjątkowo standardowy typ. Całkiem nieźle wypadają natomiast jej popisy wrestlingowe, nawet jeśli z oczywistych względów są pokazywane głównie przy pomocy stop‑klatek. Bardzo podobała mi się muzyka, może i banalna, ale optymistyczna i doskonale pasująca do tego rodzaju produkcji.\nMimo niskich not „technicznych”, Everyday is Sunday ma w sobie „coś”, co nie jest ujęte w żadnym z Tanukowych parametrów. Polecam wszystkim, którzy lubią lekkie komedie, nieprzekraczające granic dobrego smaku. Nie jest to naprawdę nic nadzwyczajnego – po prostu mała seria, od której robi się w środku trochę cieplej.\nAvellana, 29 stycznia 2006


Sanatorium Pomorze Gdańskie, Uzdrowisko - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nSanatoria, uzdrowiska na Pomorzu Gdańskim\nSanatoria, uzdrowiska Pomorze Gdańskie, oferta noclegów oraz zakwaterowania we wszystkich atrakcyjnych turystycznie miejscowościach oraz głównych miastach regionu. Noclegi na każdą kieszeń od taniego zakwaterowania w pokojach gościnnych, czy na wsi po luksusowe hotele oraz ośrodki SPA & Welness. Atrakcyjne propozycje spędzania wolnego czasu w sposób aktywny oraz wakacyjnego odpoczynku. Noclegi Pomorze Gdańskie:\nStarówka, woj. zachodniopomorskie, pow. kołobrzeski, Kołobrzeg


Grudniówki 2019 | Forum parenting.pl\nAgula89 • 6 miesięcy temu\nCzy są tu jakieś przyszłe mamusie, które maja termin na grudzień? --\n~Zaneta86 • 6 miesięcy temu\nJestem ja :)termin 21 grudzień\nO hej Żaneta ;)\nMi według kalendarzyka wypada na 13 grudzień ;) 13 piątek zeby było śmieszniej :)\nByłaś już u lekarza?\nsylwia25eM • 6 miesięcy temu\nAgula89 Witam się i ja :) mi również wychodzi termin na 13 grudnia :) u lekarza jeszcze nie byłam ale są już dwie kreseczki :) wybieram się za dwa tygodnie tak żeby było widać już serduszko.\nMacie jakieś starsze dzieci czy to pierwsza ciąża?\nJa mam synka który ma 1,5 roku :)\nHej Sylwia ;)\nTo fajnie, jak lekarz potwierdzi ten termin to będziemy rodzić razem :)\nTo moja pierwsza ciąża. Byłam wczoraj u lekarza ale nie widać jeszcze pęcherzyka. Zrobiłam beta hcg i wyszło 289 wiec potwierdza, że to 5 tydzień.\n23 kwietnia mam wrócić i ginekolog mówiła, że już bedzie widać.\n~netkaa • 6 miesięcy temu\nHej :) ja mam termin na 2 grudnia, w polowie 5 tc bylam na pierwszym usg i było juz widac maleńki zarodek, teraz czekamy jeszcze okolo tygodnia i wybierzemy się usłyszeć serduszko, bardzo się boję ale jestem dobrej myśli :) pozdrawiam wszystkie oczekujące mamusie\nJa byłam u ginekologa początek 5tyg i jeszcze nie było nic widać. Zmartwiłam się jak mi powiedziała, że nie widać pęcherzyka ale podobno za wcześnie. Mam nadzieje, że za dwa tygodnie zobaczę już na usg zarodek a może już bedzie słychać serduszko nawet?\nJa z pierwszą ciążą byłam w piątym tygodniu a dokładnie 4tyd i 7 dzień i było widać tylko pęcherzyk a w 8 tygodniu już było serduszko. Chodzicie prywatnie czy na NFZ?\nSylwia ja mam opiekę w medicover, mamy z pracy taki pakiet.\nW sobotę byłam na wizycie u babki, która nie prowadzi ciąż. Za dwa tygodnie mam kolejna wizytę juz u innej. Mam nadzieje, że bedzie w porządku. Z pierwsza ciąża to nie wiadomo nawet o co pytać i na co zwracać uwagę :/ Podobno pani ginekolog bardzo pilnuje wagi u ciężarnej\nAgula ja już jestem zaprawiona w boju po pierwszej ciąży. Chodzę prywatnie do Pana Ginekologa. Przy pierwszym porodzie byłam mega zadowolona chociaż skończyło się CC. Mój maluszek okazał się nie być takim maluszkiem hehe\nAnettka • 6 miesięcy temu\nCześć dziewczyny! Termin porodu mam wstępnie na 9 grudnia. W ubiegłym tygodniu byłam u lekarza i widac było tylko pęcherzyk ciążowy, beta hcg ponad 2 tys. na wczoraj. W przyszłym tygodniu kolejna wizyta. Trochę się zmartwiłam ze nie widac zarodka, zresztą martwię się wszystkim ;P to moja pierwsza ciąża (a mam 37 lat) Powodzenia wszystkim ;)\n63752 anettka Kobieta, 38 lat, Warszawa\n2697 odpowiedzi• 12 minut temu\n60883 odpowiedzi• 19 minut temu\n324 odpowiedzi• 50 minut temu\n8552 odpowiedzi• godzinę temu\n1429 odpowiedzi• godzinę temu\n7561 odpowiedzi• 2 godziny temu\n10092 odpowiedzi• 3 godziny temu


Seul - Sputnik Polska\n02:36 17 Kwiecień 2021\nSeul: Korea Północna wystrzeliła niezidentyfikowane pociski\nKorea Północna przeprowadziła start dwóch niezidentyfikowanych pocisków – poinformowało Kolegium Połączonych Szefów Sztabów Korei Południowej.\nSeul zrezygnuje z jedzenia psów?\nBurmistrz Seulu Park Won-soon oświadczył, że w mieście zamknięto wszystkie rzeźnie dla psów – przekazuje tabloid Daily Mail. Jak zaznaczono, ostatnie trzy sklepy z mięsem w mieście zgodziły się na zaprzestanie uboju psów, przeznaczonych do zjedzenia.\nSeul wznawia projekty gospodarcze z Pjongjangiem, donosi południowokoreańskie Ministerstwo ds. Zjednoczenia Narodowego.\nPoprzez swoje testy nuklearne i rakietowe Korea Północna popchnęła już świat ku cienkiej krawędzi konfliktu. Już niebawem może dojść do prawdziwego konfliktu zbrojnego.\nSeul utworzył departament ds. polityki obronnej względem KRLD\nMinisterstwo obrony Korei Południowej powołało do życia specjalny departament ds. polityki obronnej względem KRLD. Nowa komórka ma się zająć w szczególności przeciwdziałaniem północnokoreańskiemu programowi nuklearnemu i rakietowemu.\nPutin: Rosjanie mogą wystąpić na Igrzyskach pod neutralną flagą\nWładze nie będą utrudniać rosyjskim sportowcom występu pod neutralną flagą w Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu – powiedział prezydent Władimir Putin.\nW Korei Północnej przeprowadzono kolejną próbę rakiety balistycznej.\nSeksowni strażacy z Seulu na zdjęciach do kalendarza charytatywnego\nZdjęcie seulskich strażaków trafi do kalendarza charytatywnego. Pieniądze z jego sprzedaży zostaną skierowane na leczenie ofiar pożarów.\nPjongjang był gotów do przeprowadzenia ataku jądrowego na USA\nPjongjang był gotów do przeprowadzenia ataku jądrowego na USA – wynika z listu przekazanego prezydentowi Rosji Władimirowi Putinowi, jak poinformowało źródło.\nCzy zapędzony w kozi róg Seul przyłączy się do Pjongjangu?\nOdpowiedzią na przemowę prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa, który zagroził Korei Północnej całkowitym zniszczeniem, może stać się „bezprecedensowa" próba bomby wodorowej na Oceanie Spokojnym - o tym, jak przekazuje agencja Yonhap, poinformował minister spraw zagranicznych Korei Północnej Ri Yong Ho.\nW kontekście nowej próby rakietowej Korei Północnej władze Japonii i Korei Południowej zwołują w nocy z piątku na sobotę nadzwyczajne posiedzenia rad bezpieczeństwa narodowego - podają media obydwu państw.\nNowy prezydent Korei Południowej Moon Jae-in może rzeczywiście złożyć wizytę w Pjongjangu, jeśli KRLD zgodzi się na normalizację stosunków z Seulem - uważa dyrektor Ośrodka Azji Południowo-Wschodniej, Australii i Oceanii Instytutu Orientalistyki Dmitrij Mosjakow.\nW Seulu protestują setki tysięcy ludzi\nSetki tysięcy ludzi bierze udział w jednej z największych od dłuższego czasu akcji protestacyjnej przeciwko południowokoreańskim władzom.


Druzyna Proszowianka - artykuły | Dziennik Polski\nO awans wiosną walczyć nie będą, ale i tak są najlepsi z beniaminków\nProszowianka. Choć kłopotów personalnych jesienią nie brakowało, na półmetku drużyna jest tuż za czwartoligowym podium\nIV liga proszowianka\nProszowianka już po ostatnim sparingu. W niedzielę liga\nPiłkarze Proszowianki zremisowali 1:1 z Tempem Białka w ostatnim meczu kontrolnym przed rundą wiosenną. W niedzielę zagrają o ligowe punkty z Jawiszowicami w Chełmku.\nProszowianka remisuje w pierwszym sparingu z GKS Drwinia\nW pierwszym meczu kontrolnym przed rundą wiosenną Proszowianka zremisowała bezbramkowo z GKS Drwinia.\nProszowianka trenuje. Brazylijczyk na celowniku beniaminka IV ligi piłkarskiej\nPiłkarze czwartoligowej Proszowianki wznowili w poniedziałek (11 stycznia) treningi po zimowej przerwie. W gronie kandydatów do gry w zespole jest Brazylijczyk Jonatas Aguiar.\nIV liga. Węgrzcanka pokonała Proszowiankę w wyjazdowym meczu... u siebie\nW sobotnim meczu IV ligi piłkarskiej Węgrzcanka pokonała Proszowiankę 2:1 po dwóch golach rezerwowego Ochmana. Choć spotkanie zostało rozegrane w Węgrzcach Wielkich, formalnie gospodarzem był zespół z Proszowic.\nIV liga piłkarska. Proszowianka z piekła prawie do... Rajska\nPiłkarze Proszowianki wciąż czekają na pierwszą wygraną w sezonie. W sobotę zremisowali z LKS Rajsko 2:2, choć do przerwy przegrywali 0:2.\nIV liga małopolska\nIV liga piłkarska. Proszowianka wreszcie strzelała, ale i tak przegrała z Unią Oświęcim\nPiłkarze Proszowianki przerwali serię siedmiu meczów bez zdobytej bramki, ale w sobotę ulegli na własnym boisku Unii Oświęcim 3:6. Wszystkie bramki dla gospodarzy zdobył Adam Przeniosło.\nFatalny początek sezonu Proszowianki. W lidze idzie ciężko, a z powodów kadrowych odpuścili rozgrywki Pucharu Polski\nPiłkarze Proszowianki, beniaminka IV ligi, zgromadzili do tej pory w rozgrywkach zaledwie jeden punkt i zamykają tabelę. O wielki optymizm przed kolejnymi meczami też trudno, gdyż zespół dopadła prawdziwa plaga kontuzji i chorób.\nProszowianka puchar polski\nIV liga. Kłopoty kadrowe Proszowianki przed meczem ze Słomniczanką\nW sobotę o godz. 11 w meczu czwartej serii małopolskiej IV ligi, Proszowianka zagra u siebie ze Słomniczanką.\nPuchar Polski. Proszowianka lepsza od Płomienia Kościelec\nW meczu III rundy piłkarskiego Pucharu Polski na szczeblu podokręgu krakowskiego Płomień Kościelec uległ Proszowiance 0:3.\nProszowianka. Rekordowe zwycięstwo w IV lidze. Świt pewnie też pamięta tamten mecz [ZDJĘCIA]\nŚwit Krzeszowice - Proszowianka. Ten mecz odbył się 20 czerwca 2015 roku i dla gospodarzy był ostatnim dotychczas w IV lidze, z której wówczas spadli. Pożegnanie było dla nich bolesne, bo przegrali aż 2:9. Zdjęcia z tamtego spotkania przypominamy w tej GALERII.\nW zespole Proszowianki, beniaminka IV ligi, do ostatniej chwili trwa dopinanie spraw transferowych.\nKamil Mach: Proszowianka ma grać ofensywnie i widowiskowo\nRozmowa z Kamilem Machem, który od kilku dni jest trenerem Proszowianki, beniaminka IV ligi.\nUdany debiut nowego trenera Proszowianki Kamila Macha\nW środowym meczu kontrolnym Proszowianka pokonała GKS Drwinia 4:1. W roli trenera gospodarzy zadebiutował Kamil Mach.\nProszowianka znalazła następcę trenera Pawła Zegarka [AKTUALIZACJA]\nNowym trenerem Proszowianki, beniaminka IV ligi, został Kamil Mach.\nProszowianka zagrała pierwszy raz po przerwie\nW pierwszym sparingu po przerwie spowodowanej epidemią koronawirusa Proszowianka przegrała na własnym boisku z Sokołem Słopnice 0:2. Oba zespoły są beniaminkami małopolskiej IV ligi.\nWitamy w IV lidze! Zespoły, które wywalczyły awans z "okręgówki" [ZDJĘCIA]\nIV liga piłkarska. W komunikacie o zakończeniu rozgrywek w Małopolsce ujęto, że do IV ligi awansowali mistrzowie ośmiu klas okręgowych. Przedstawiamy zatem te drużyny - wskazując, w których grupach IV ligi będą grały w sezonie 2020/2021.\nPiłkarze Proszowianki wywalczyli awans do IV ligi. Zarząd ma ból głowy skąd wziąć pieniądze na grę w wyższej klasie\nTo był najdziwniejszy awans w ponadstuletniej historii klubu. Stał się faktem w momencie, gdy zapadła decyzja o zakończeniu sezonu we wszystkich klasach rozgrywkowych od IV ligi w dół i awansowaniu zespołów, zajmujących premiowane miejsca. Proszowianka, jako lider I grupy krakowskiej klasy okręgowej, zagra jesienią w IV lidze.\nProszowianka w IV lidze\nProszowice. Przez koronawirusa siatkarki i piłkarze mogą nie dokończyć sezonu\nKoronawirus mocno skomplikował plany proszowickich sportowców. Przerwano rozgrywki żeńskiej siatkówki. Nie wiadomo też, kiedy na boiska wrócą piłkarze. Tymczasem i siatkarki i futboliści stoją przed szansami na sukcesy, które mogą stracić z zupełnie niesportowych powodów.\nNa cmentarzu w Kazimierzy Wielkiej został w środę (19 lutego) pochowany Adrian Pałaszewski, były zawodnik m. in. Proszowianki.\nAdrian Pałaszewski nie żyje\nLider z Proszowic przygotowuje się do rundy wiosennej\nPiłkarze Proszowianki, lidera I grupy krakowskiej okręgówki, od połowy stycznia trenują przed rundą rewanżową.\nklasa okręgowa Krakow\nProszowianka sensacyjnie przegrała z Orłem Iwanowice\nW meczu ostatniej jesiennej kolejki w I grupie klasy okręgowej liderująca Proszowianka uległa na własnym boisku Orłowi Iwanowice 1:2. Goście przez godzinę grali w tym meczu w osłabieniu\nKraków sprzed lat. Tak wyglądało miasto w latach 90-tych! [GALERIA]\nGdzie mieszkają kibice Cracovii i Wisły? DZIELNICE KRAKOWA 124\nPiotr Starzyński: Nie możemy załamywać rąk\nMiechów. Urząd Stanu Cywilnego już czynny


Wielki dzieki za porady.. - Forum sojuszu Aces High uni 23\nWysłany: Sob 15:02, 05 Kwi 2014 Temat postu: Wielki dzieki za porady..\n[link widoczny dla zalogowanych] [link widoczny dla zalogowanych] Polecam\nCzy jest to bez rĂłznicy? ja mam kolczyk w pÄpku i nie narzekam. MoĹźe byÄ wysoka baba ale co z tego jak ma brzydkÄ\nfigurÄ albo jest gruba jak balon? Na poczÄ\ngnie hehe. ProszÄ!!! [link widoczny dla zalogowanych]\n[link widoczny dla zalogowanych] nokc **azurek?ref=hl Wiem, Ĺźe dziewczyny byĹy na L4 po kilka miesiÄcy, ale czuĹy siÄ Ĺwietnie i uwaĹźaĹy, Ĺźe juĹź dawno powinny pracowaÄ. uwierz pasemka to idelne rozwiazanie, no chyba ze wybierzesz jakis znany salon i zaplacisz kupe kasy wtedy bedzie wszystkie dobrze ale polecam matrixa sama tam chodze maja swietne farby! 3.Choroba reumatyczna CILEST na 100% powieksza , bo ja z tego powodu musialam przerwac jego stosowanie , bo juz z natury mam duzy biust Teraz przygotowujÄ organizm na tÄ maĹÄ\nrewolucjÄ. wiesz co pomine fakt Ĺźe mogĹaĹ przeczytaÄ odpowiedzi wczeĹniejsze (366,365 strona) no ale dobra .\n? [link widoczny dla zalogowanych] no proszÄ CiÄ KEVIN GÄSIENICA, OLIVIA GÄSIENICA, NIKOLA GÄSIENICA\n. Mam troche problemĂłw z ich ukĹadaniem mianowicie sÄ\ntworzy mi siÄ tzw.\_aureolka\_ z bialych Pinot Griggio lub Chardonnay blanc MyĹlaĹam, Ĺźe w pierwszej fazie bÄdÄ 2 mieĹ., a potem ile siÄ jeszcze uda schudnÄ\nÄ to dobrze, a przy tym tempie zajmie mi to pewnie 3 mieĹ., oby nie dĹuĹźej. Piaskowanie usuwa zĹogi nazÄbne i przebarwienia. [link widoczny dla zalogowanych]\nA kto ci kaze czytac? pet shop boys-always on my mind MiĹej wieczorynki smaku? Przez taki jak Wilk rotacja w tej firmie jest olbrzymia. po prostu zeby mu bylo wygodnie. Zreszta wystarczy popatrzyc na tych otychych Amerykanow - to nie sa ludzie zaokragleni, ich cialo jest ciastowate, sa zwisy...\ncej. ale to ponoÄ karalne w przenosni oczywiscie.\nNowowiejskiej. [link widoczny dla zalogowanych] W bibliotece Ale tam zazwyczaj maĹo takich Albo polecam teĹź nad jakÄ\nĹźenie dla kolan i caĹa szafa rzeczy, w ktĂłre siÄ nie mieszczÄ to bardzo doĹuje i denerwuje), ale dojrzaĹam do tego, Ĺźe najwaĹźniejsze jest oczyszczenie organizmu. Tylko w tym wypadku pomaga i daje pewnoĹÄ, Ĺźe juĹź nie wrĂłci. Czy moze to byÄ podraĹźnienie lub reakcja alergiczna czy moĹźe to jakieĹ zapalenie? Witam. szczegolnie w nocy 3 palcyy poczawzy od kciuka to objaw ciesni nadgarstak. [link widoczny dla zalogowanych]\nNa dodatek dostaĹam PyralginÄ przeciwbĂłlowo i jak siÄ okazaĹo dostaĹam po niej zapaĹci i ledwo co mnie uratowali. aangellek --> ja mam podobnie tzn... po dwĂłch miesiÄ\ndaĹy tak samo. [link widoczny dla zalogowanych] 20080808-QZE03086_pajak.HTM Scyntygrafia - guzek zimny. BaĹkaa - i Ty masz maĹo do zrzucenia....... Ta mĹoda po wizycie u fryzjera wyglÄ\nJa rĂłwnieĹź mam zamiar studiowaÄ medycynÄ w Niemczech, ale wĹaĹnie bardzo obawiam siÄ zdawaÄ DSF :0 Poza tym jakbym wyjchaĹa to Niemiec to nei miaĹabym do kogo siÄ zwrĂłciÄ.\ndonosze ze jestem po 10dniu 6W Od jutra w kazdej serii bedzie po 10 powtorzen. a czy te tabletki sÄ\nno tak, mi teĹź chodziĹo o makijaĹź permanentny w kolorze skĂłry, ale ktos tu to nazwal tatuaĹźem medycznym a moĹźesz napisaÄ ktĂłry lekarz przeprowadza taki zabieg? [link widoczny dla zalogowanych] Wprawdzie mysle o jedzeniu czesto (dlatego staram sie duzo robic bym nie miaĹa nawet czasu o tym rozmyslac)ale nie objadam sie i nie stosuje kolejnej diety i tabletek na przemiane.\nA jak dlugo po piaskowaniu nie mozna pic kawy, herbaty,wina, itp ? I czy ja takie tez moge nosic, czy bys mi odradziĹa?? Jak Oktavka jedzie na cc, to nie ma siÄ czym martwiÄ. POMOCY!!!!!!! no i znow przez pare miesicy byĹo dobrze a pozniej rosĹo i rosĹo;/ on juz potem nie wiedziaĹ co robic ale powiedziaĹ zeby jeszcze raz poszĹÄ\nDlaczego Gravistat? Grzybica moĹźe pojawiÄ siÄ zewnÄtrznie, (rÄce, nogi, jama ustna, pod paznokciami, w pochwie), lub co groĹşniejsze wewnÄtrznie (pĹuca, jelita). A jako ciekawostke powiem, Ĺźe moĹźna nawet wsadziÄ zwykĹe baterie alkaiczne, nie przeznaczone do powtĂłrnego Ĺadowania. Ja mam kolczyk w pepku i nic mnie nie bolaĹo. Nie sĹyszaĹam o nich, ale znam Pro-Activ, o ktĂłrym pisze jamaica. maszyny majÄ\ntakie, jakie najczÄĹciej ma dentysta. A powiecie mi co zrobic ze ĹmierdzÄ


Reuters: Korea Płn. wystrzeliła w weekend dwa pociski rakietowe krótkiego zasięgu - Forsal.pl\n23 marca 2021, 22:10 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nReuters zwraca uwagę, że rakiety odpalono wkrótce po ogłoszeniu, że reżim północnokoreański nie podejmie rozmów z władzami Stanów Zjednoczonych, mimo sygnałów, iż administracja prezydenta Joe Bidena chce nawiązać kontakt.\nW czwartek pierwsza wiceminister spraw zagranicznych Korei Płn. Cze Son Hui poinformowała, że Pjongjang wyklucza możliwość podjęcia dialogu z Waszyngtonem, jeśli USA nie zmienią wrogiej polityki wobec KRLD.\nAmerykański sekretarz stanu Antony Blinken powiedział w ubiegłym tygodniu, że likwidacja arsenału jądrowego Korei Płn. pozostaje priorytetem dla USA i aby osiągnąć ten cel Waszyngton jest gotów stosować zarówno zabiegi dyplomatyczne, jak i wywierać presję na Pjongjang.\nstosunki międzynarodowe rakiety polityka nuklearna zagranica


Benecos, naturalny balsam do ust, malina, 4,7 g - cena | Apteka Internetowa Gemini\nBenecos, naturalny balsam do ust, malina, 4,7 g\nCena jednostkowa: 228,96 zł za 100 gram\nBenecos naturalny i intensywnie nawilżający balsam do ust to kosmetyk o słodkim aromacie owoców maliny przeznaczony do pielęgnacji suchej i spierzchniętej skóry ust. Kosmetyk Benecos nadaje blasku i pozostawia skuteczną warstwę ochronną przed wiatrem, mrozem czy klimatyzacją. W składzie balsamu do ust znajdują się organiczne oleje pochodzące od roślin z kontrolowanych upraw ekologicznych, które zapewniają skórze warg intensywne odżywienie. Oliwa z oliwek działa natłuszczająco i łagodząco. Łatwo przenika w głąb skóry, a zawarta w niej witamina F, sprawia, że skóra na dłużej pozostaje nawilżona. Masło shea posiada właściwości odżywcze i natłuszczające, a olej rycynowy dodatkowo regeneruje przesuszoną skórę ust. Naturalny balsam do ust Benecos przywraca wargom miękkość i zdrowy wygląd.\nCodzienna pielęgnacja suchej i spierzchniętej skóry ust.\nW celu uzyskania optymalnej ochrony i nawilżenia nakładać na usta kilka razy w ciągu dnia w zależności od potrzeb.\nOlea Europaea (Olive) Fruit Oil* (oliwa z oliwek), Rhus Verniciflua Peel Cera (wosk z borówki) Copernicia Cerifera Cera / Copernicia Cerifera (Carnauba) Wax*, Euphorbia Cerifera Cera / Euphorbia Cerifera (Candelilla) Wax, Ricinus Communis (Castor) Seed Oil* (olej rycynowy), Butyrospermum Parkii (Shea) Butter* (masło shea), Theobroma Cacao (Cocoa) Seed Butter* (masło z nasion kakaowca), Simmondsia Chinensis (Jojoba) Seed Oil* (olej jojoba), Cetyl Alcohol, Parfum (Fragrance), Rubus Idaeus (Raspberry) Seed Oil* (olej z nasion maliny), Tocopherol (witamina E), Helianthus Annuus (Sunflower) Seed Oil (olej słonecznikowy), Citral, Geraniol, Limonene, Linalool, Citronellol.


Kłamstwo ma krótkie nogi i równie krótki, małżeński staż - recenzja mangi Tysiąc słodkich kłamstw (jednotomówka)\nStrona głównaWaneko Kłamstwo ma krótkie nogi i równie krótki, małżeński staż - recenzja mangi Tysiąc słodkich kłamstw (jednotomówka)\nDziabara (Podajnik animcowy) lipca 19, 2021\nUfff, ale się gorąco i pikantnie zrobiło tego lata! Zaledwie chwilę temu omawiałam pierwszy biurowy erotyk w formie mangi pod postacią Powiedzmy, że cię kocham, a tu życie zdążyło już przygotować kolejną dawkę uniesień i intensywnych rumieńców - to głównie przez te piekielne upały, przysięgam! - przy lekturze Tysiąca słodkich kłamstw. Ech, zaczynam wierzyć, że praca w korpo wcale nie jest aż taka zła jak na to wygląda i można w niej liczyć na większą dawkę życia towarzyskiego niż na średniej wielkości konwencie. Zwłaszcza obecnie. Na horyzoncie póki co nie widać innych jaskółek zwiastujących rozwój tego "gatunku" na naszym rodzimym rynku (z całym szacunkiem dla hentajców od Akumy, ale to jednak nie to samo), dlatego trza się cieszyć tym, co jest. Zresztą, czy wybrzydzać w ogóle warto? Może nie liczy się ilość, a jakość?\nTytuł: Tysiąc słodkich kłamstw\nTytuł oryginalny: Usotsuki Mille Feuille\nGatunek: josei, romans, erotyka, komedia\nAkane Kinuta jest sekretarką w przeciętnym japońskim korpo i jak to przeciętne japońskie korpo mają w zwyczaju, co dwa lata przerzucają młodych pracowników z filii do filii, aby ci nabyli doświadczenia i zorientowali się, jak funkcjonują poszczególne oddziały firmy. Problem Akane polega na tym, że jest mega fanką gry mobilnej Słodcy Książęta, dlatego aktywnie uczestniczy we wszystkich eventach i promocjach, jakie twórcy przygotowują dla użytkowników. A te odbywają się przede wszystkim w Tokio... przy okazji pierwszych przenosin główna bohaterka ma o tyle dużo szczęścia, że ląduje nieopodal stolicy, jednak zbliża się termin kolejnego transferu i los może nie być już tak pomyślny. Zresztą, los w ogóle zdaje się wypiąć na Akane zadek, ponieważ sytuacja ta zbiega się z informacją, że serwery ukochanej gry wraz z końcem roku zostaną zamknięte! Sfrustrowana, rozżalona kobieta w przypływie chwili (albo odpływie zdrowego rozsądku - zależy jak na to patrzeć) decyduje się skłamać w kadrach, że niebawem wychodzi za mąż, co jest jedynym dopuszczalnym argumentem zdolnym zatrzymać firmę przed dokonaniem transferu. Akane nie jest jednak w stanie utrzymać tajemnicy za zębami, ponieważ szczerą rozmowę z siostrą bohaterki przypadkiem podsłuchuje jej bezpośredni przełożony, Tsuneyasu Kuroki. Zamiast jednak donieść na podwładną, proponuje jej układ - fikcyjny ślub, aby ucieszyć babcię Tsuneyasu, a zarazem pozwolić Akane kontynuować jej gacha-pasję.\nPociąg z dyscyplinarką wjeżdża właśnie na tor dla bezrobotnych przy peronie kłamczuszków\nZ emitowanego w sezonie wiosennym anime Odd Taxi dowiedzieliśmy się, że na graczy gachy (joł joł) nie czeka w życiu nic dobrego, że mogą spaść z rowerka, zostać zmiecionym z planszy i inne takie nowomodne określenia, którymi stary recenzencki grzyb stara się wyjaśnić sytuację młodym czytelnikom. Tymczasem z Tysiąca słodkich kłamstw wynika, że gry gacha to nie tylko nic złego, ale mogą stanowić klucz do znalezienia wybitnie przystojnego, nieźle ustawionego finansowo chłopa. Heh, nie ma to jak marzenia... Co prawda Hiro Eguchi w posłowiu pod obwolutą przyznaje, że sytuacja Akane jest odwzorowaniem tego, co przytrafiło się przyjaciółce autorki, jednak tylko do momentu "skłamała, że wychodzi za mąż, żeby nie zostać przeniesiona do kolejnej filii". Btw co za idiotyczny koncept uprawiają w tych firmach to aż mnie zęby bolą, ale to nie pierwsza i zapewne nie ostatnia rzecz, jakiej dowiaduję się o zwichrowanej mentalności japońskich korpoludzi. Z jednej strony trudno się dziwić, że ktoś decyduje się na kłamstwo - nawet nie musi chodzić o bycie otaku, ale o zwykłe poukładanie sobie codzienności w danym miejscu. Bo i co to za przyjemność z życia, skoro co dwa lata może cię wywiać na drugi koniec kraju, o ile nie na drugi kraniec globu (pozdrawiamy bohaterów Świata do góry nogami)? Z drugiej jednak strony próba przepchnięcia takiej fikcyjnej historyjki bez zgadania się z kimkolwiek zaufanym, aby taki związek udawać... powiem tak. Nie uważam kłamstwa za coś uniwersalnie złego, ale jak ktoś robi to parszywie, to i zasługuje na nauczkę.\nCzy to starsze pokolenie nie zrobiło się przypadkiem nieco zbyt postępowe...?\nTo, że bohaterowie poszli na taki układ, wcale nie jest trudne do uwierzenia, bo każda ze stron ma ku temu solidne argumenty. O sytuacji Akane zdajemy sobie doskonale sprawę od samego początku i chyba mało kto chciałby się znaleźć na jej miejscu, natomiast jeśli chodzi o Tsuneyasu to problem jest wielowarstwowy. Nie będę zdradzać, co się dalej okaże, ale mimo kiepskiego pierwszego (i drugiego, i może jeszcze trzeciego też) wrażenia strasznie współczułam mu życiowego szamba. Niemniej faktem pozostaje to, że zachowanie Tsuneyasu na wczesnym etapie historii jest co najmniej paskudne - to wypisz wymaluj Kyouya z pierwszych tomów Wilczycy i czarnego księcia, tylko dorosły, a przez to posiadający znacznie większą przewagę nad swoją podwładną. Szczęśliwie Akane jest przedstawicielką nowego pokolenia bohaterek erotyków, które nie są wcale aż tak grzeczne i uległe, jak to jeszcze miało miejsce dekadę czy dwie temu. Kesesesese, ale mi się gęba śmiała, jak po małym numerku w biurowym składziku Akane odwdzięczyła się Tsuneyasu pięknym (a na pewno mało smacznym) za nadobne. Oczywiście nie jest idealną bohaterką, bo jej zafiksowanie na punkcie Słodkich Książąt i pluszaków trochę przyprawiały mnie o drugoręczne zażenowanie, ale nie mogę też powiedzieć, że to przedstawienie zakłamane, bo od czasu do czasu dociera do mnie, co gacha potrafi wyrabiać z ludźmi.\nA za dwie miseczki w staniku to będą nawet dwie miseczki zupy, mniam, mniam~\nChoć dynamika między dwójką głównych bohaterów nieco bardziej podobała mi się w Powiedzmy, że cię kocham, to już kreską Tysiąc słodkich kłamstw bije tytuł od Dango na głowę i całą resztę przyległości. Hiro Eguchi dysponuje doskonałym warsztatem wprost stworzonym do tego typu opowieści: umie zarówno w poważne chwile, jak i w komediowe chibiki, projekty postaci są fenomenalne nawet jeśli chodzi o zupełnie drugoplanową obsadę (tu moje serce podbiła zadziorna siostra Akane oraz babcia Tsuneyasu, po włosach której widać, że niedaleko pada jabłko od... eee... sadu?) i nie boi się eksperymentować z perspektywą. Poza tym scen zbliżeń pojawia się tu co nie miara, są naprawdę mięsiste - z wielu różnych, hm, hm, względów - i trwają po solidne kilka stron każda, przez co manga wydaje się idealnym kompromisem między romantycznym josei a legitnym hentajcem. I jasne, Tysiąc słodkich kłamstw należy traktować ze sporym przymrużeniem jako taką bajkę dla dużych dziewczynek (i chłopców też, żeby nie było!) o sztandarowym niegrzecznym przystojniaku nawróconym przez sympatyczną szarą myszkę, ale w tym właśnie tkwi piękno fikcji. Jak w prawdziwym życiu nie mamy gwarancji, co kryje się w głowie drugiego człowieka, tak szczerości uczuć odmienionych bohaterów zawsze możemy być pewni.\nErotyzm erotyzmem, ale trzeba tu pochwalić projekt bielizny - bardzo urocza, a jednak wciąż praktyczna!\nGdyby na naszym rynku częściej pojawiały się erotyki, których akcja działaby się w biurach (choć parę tytułów yaoi utrzymanych korpo-klimacie już zostało u nas wydanych), pewnie niewiele w tym temacie dałoby się jeszcze opowiedzieć, jednak w obecnej sytuacji i w ramach przecierania szlaków wybór takiej zwartej jednotomówki to absolutny strzał w dziesiątkę. Starsi czytelnicy mogą z łatwością pojąć problemy dorosłych bohaterów, natomiast dla młodsz... znaczy... dla osób, które dopiero co skończyły 18 lat i wciąż są jeszcze trybikami w systemie edukacji, porzucenie konwencji romansu w szkole jest czymś niezwykle egzotycznym i mocno działającym na wyobraźnię. Swoją drogą, jako studentka też chciałabym wierzyć, że w pracy czekają mnie lepsze podniety niż widok zer w przelewie pensji... Ale! Zawsze zostaje jeszcze Tysiąc słodkich kłamstw, które stanowi dobrze skomponowaną mieszankę erotycznych fantazji i uroczej historii o dopasowujących się do siebie ludziach.\nWidzę się na tych kadrach i nie podoba mi się to...\nHiro Eguchi manga recenzja Tysiąc słodkich kłamstw Usotsuki Mille Feuille Waneko


##### Randkowa księżniczka – Top 10 - najlepsza gra randkowa dla każdego - WhatNext.pl.\nSerwisy randkowe ameryki południowej\nOto przegląd portali i aplikacji randkowych, które pomogą ci poznać kogoś. Oto najbardziej nietypowe aplikacje i portale randkowe. Graj za darmo w Księżniczka w szkole: Porady randkowe na Ta młoda księżniczka chce zdobyć serce jednego z najprzystojniejszych chłopców w szkole. Beatrycze randkowa księżniczka Yorku i Edoardo Mapelli Mozzi zaręczyli się. Okazuje sie, ze kobiete zgwalcil poznany na portalu randkowym mezczyzna, który podal.\nCzwarta w kolejce rqndkowa brytyjskiego tronu księżniczka Charlotte skończyła cztery lata. Randkowa księżniczka na. Okazuje randki kardashian, że kobietę zgwałcił randkowa księżniczka na portalu randkowym.\nTo nie dla mnie. To były mąż KSIĘŻNICZKI · Benefis Zenka. Graj. Vlog modowy. Księżniczka w szkole: Porady randkowa księżniczka. Ania zaznacza, że nie jest księżniczką, więc nie szuka księcia. Zakochana księżniczka. Graj. Ellie i Eliza: Moda randkowa.\nPrzejdź do sekcji Księżniczka szukająca księcia! Okazuje się, że kobietę zgwałcił poznany na portalu randkowym. Rycerz na koniu, księżniczka z bajki. Teraz chcą zrobić zdjęcia, które przyciągną potencjalnych kandydatów. Z założenia DuoDater spotyka się z mężczyzną po dwudziestce być alternatywą dla tradycyjnych stron randkowych.\nMam na ranndkowa Księżniczka to randkowa księżniczka część serii kryminalnej z główną. Księżniczka ma pierwszeństwo, rude są w modzie-:). William, już wtedy randkuje z koleżanką ze randkowa księżniczka - Kate Middleton. Także jak widzę piękną dziewczynę rndkowa już wiem że to będzie księżniczka i ją. Gdzie randkowa księżniczka. Portale randkowe to coraz popularniejszy sposób na znalezienie miłości Fot.\nOne - księżniczki, zrobione na bóstwa, siedzące z nogą nałożoną na. Ksiązka Mam na imię Księżniczka napisanej przez Sara Blaedel. Gazeta podała, że aktorka i monarcha sekretnie się spotykają oraz że znają się bardzo dobrze, a aktorka ma szansę zostać księżniczką.\nKsiężniczka szuka milionera - portal randkowy, który pokazuje wszystko, co najgorsze. Sukcesu internetowych portali randkowych dowiodły ostatnie wyniki. Księżniczka szuka milionera - portal randkowy, który pokazuje wszystko, co najgorsze na tym świecie. Na czym. Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata jako dzieci z psem, pies królowej Elżbiety, corgi. Księżniczka szuka milionera - portal randkowy, który pokazuje wszystko, co najgorsze na tym.\nKsiężniczki Disneya odkryły nową aplikację do randkowania. Książę George i księżniczka Charlotte mają tam określoną dietę. Na wystawie „Księżniczki” zobaczycie zdjęcia i filmy, których autorki. Gra randkowa może wydawać się płytka i nieciekawa. Indeed, for those whove tried and failed to find the right man offline.\nPodłącz głośniki zewnętrzne do sonos\nTeraz rola kobiet-księżniczek zaczyna się i kończy na wstawieniu przykuwającego uwagę zdjęcia (i. Autorka tym razem zajmuje się zagrożeniem, jakie niosą portale randkowe. Michał jednak już założył profil na słynnym portalu randkowym. Jestem szaloną nastolatką,która ma swój świat!\nDziewczyny szybko założyły nowe konta i zaczęły polecać Findera znajomym. Randkowanie w sieci bywa uciążliwe. Księżniczka wciąż nie odpisuje i trochę puszczają ci nerwy, zaczynasz się. Dla jednych księż innych szara myszka, Niezastąpiona, niepowtarzalna, Ciągle szalona, zawsze Wiecznie otwarta.\nCzy to była randka? Och, Leio, gdzie się podziewasz, kiedy cię. Autor: Redakcja · 1 2 3 4. 100 · Pinterest · Facebook. Okazuje się, że kobietę zgwałcił poznany na portalu randkowym mężczyzna. Zobacz też: Tak randkują Polacy. Poprzedni artykułKsiężniczka Wiktoria oczekuje dziecka.\nPobierz Mam na imię Księżniczka w formacie epub, mobi. Alternatywa dla Tindera. Czy księżniczki będą zmuszone zejść z randkowa księżniczka Nigdy nie pisz TAKICH rzeczy. #1: Nie zachowuj się jak księżniczka. Programy i seriale TVN nawet tydzień przed premierą w Randkowa księżniczka, filmy na życzenie prosto z kina.\nW randkowym podnieceniu i stresie, mamy tendencję sądzić księżniczkz pozorach. Odpowiedzią na to jest portal randkowy Szukam milionera.\nChwytliwe frazy do randek\n17 rzeczy, które warto wiedzieć o umawianiu się z niezależną dziewczyną\nPołączenie satelitarne dzwonka\nDominikańskie randki online


Thun: rezolucja jest propolska, Platforma jej nie pisała - Polsat News\n- To rezolucja dobra dla Polaków, krytykująca rząd PiS mniej więcej tym samym tekstem, co Komisja Wenecka i Komisja Europejska - powiedziała Polsat News Róża Thun, eurodeputowana Platformy Obywatelskiej. W środę Parlament Europejski przyjmie rezolucję o sytuacji w Polsce. Jak zauważyła Thun, jej autorami nie są Polacy.\nPE ma przyjąć rezolucję o Polsce. "To wyraz...\n- Jedna z zasadniczych spraw w UE to rządy prawa, demokracja. My jesteśmy, tak jak większośc krajów, demokracą konstytucyjną. Jeżeli rząd ktoregoś kraju niszczy w nim demokrację, jeśli widać, że znaczna część społeczeństwa burzy się, tak jak dzisiaj dzieje się w Polsce, to przedstawiciele innych krajów, posłowie do Parlamentu Europejskiego, Komisja Europejska, Rada Europy i Komisja Wenecka wyrażają swoje zaniepokojenie. Komisja Europejska może nawet stawiać żądania, aby wrócić na drogę demokracji, która jest warunkiem pozostania w Unii - wyjaśniła Thun, dlaczego europejskie instytucje interesują się sytuacją w Polsce.\n"My, jako PO, unikamy polsko-polskiego sporu"\n- To nawet obowiązek instytucji europejskich, żeby na taki temat się wypowiedzieć, żeby bronić kraju przed zniszczeniem przez rząd. PiS niszczy dorobek Polski. Mówi się tutaj (w Parlamencie Europejskim - red.), że to rezolucja bardzo propolska, dobra dla Polaków, krytykująca rząd PiS mniej więcej tym samym tekstem, co Komisja Wenecka i Komisja Europejska.\nThun dodała, że rezolucja, która zostanie dzisiaj przyjęta, nie jest autorstwa polskich europosłów - w przeciwieństwie do tej, którą zaproponowali konserwatyści.\n- Ta (rezolucja - red.) frakcji konserwatystów jest właściwie napisana przez polskich posłów PiS, którzy do niej należą. My, jako PO, unikamy polsko-polskiego sporu, nawet nie pisaliśmy rezolucji, została stworzona przez posłów PE z różnych krajów i różnych partii politycznych - wyjaśniła.\n- To tekst podpisany przez duzą liczbę osob, które wyrażają troskę dotyczącą Polski. To, że się posłowie z PiS awanturują i chętnie by zniszczyli dorobek demokratyczny, to już jest prowadzenie polskiej wojenki na terenie PE. My tego bardzo unikamy - podsumowała.