ME 2019 (K): Biało-czerwone czwartą drużyną w Europie | Siatkówka w obiektywie\nME 2019 (K): Biało-czerwone czwartą drużyną w Europie\nHome/Mistrzostwa Europy - r, Reprezentacja, Wyniki/ME 2019 (K): Biało-czerwone czwartą drużyną w Europie\nBy Artur Stachniak|2019-09-08T18:24:32+02:00wrzesień 8th, 2019|\nPodopieczne Jacka Nawrockiego przegrały walkę o trzecie miejsce z reprezentacją Włoch. Nasze reprezentantki miały swoje szanse by odwrócić losy tego meczu. Nie udało im się jednak ich wykorzystać…\nDzisiejszy mecz rozpoczął się od gry punkt za punkt. Żadna z drużyn nie wypracowywała sobie większej przewagi. Sytuacja zmieniła się w środkowej fazie drugiego seta, kiedy to m.in. za sprawą niepewnego przyjęcia zagrywek, uciekło nam sporo punktów. Włoszki wypracowały sobie przez moment pięciopunktową przewagę, którą jednak w samej końcówce udało nam się zredukować do zera. Niestety dwie decydujące o losach akcje na siatce padłu łupem naszych rywalek. Druga partia bardzo źle rozpoczęła się dla naszej drużyny. Polki nie broniły wielu bardzo prostych piłek, które wpadały w nasze boisko. W drugiej części seta za sprawą dobrej zagrywki i w konsekwencji możliwości wyprowadzenia skutecznych akcji na siatce, udało nam się jednak nieco zredukować straty, które jednak okazały się zbyt wielkie by zdołać przechylić szalę zwycięstwa na naszą korzyść. Najbliżej pozytywnego dla nas rezultatu Polki były w trzecim secie. W jego trakcie nie pozwalaliśmy Włoszkom rozwinąć się w ataku, co skutkowało grą w okolicach remisu, a fragmentami z przewagą punktową Biało-czerwonych. Niestety w decydujących momentach znów dały o sobie znać nasze błędy, które sprawiły, że straciliśmy szanse na wykorzystanie nie tylko piłki setowej, ale również prowadzenie w tym secie. Włoszki wykorzystując nasze niedokładności postawiły przysłowiową kropkę nad “i”, zwyciężając w całym meczu i zdobywając brązowe medale.\nWłochy – Polska 3:0 (25:23, 25:20, 26:24)\nWłochy: Indre Sorokaite (12), Ofelia Malinov (3), Monica De Gennaro (L), Raphaela Folie (5), Cristina Chirichella (8), Miriam Fatime Sylla (9), Paola Ogechi Egonu (23) oraz Sarah Luisa Fahr (2), Beatrice Parrocchiale\nPolska: Klaudia Alagierska (4), Agnieszka Kąkolewska (5), Maria Stenzel (L), Magdalena Stysiak (10), Joanna Wołosz (2), Natalia Mędrzyk (5), Malwina Smarzek-Godek (15) oraz Martyna Grajber (2), Martyna Łukasik, Paulina Maj-Erwardt (L), Katarzyna Zaroślińska-Król (1), Marlena Kowalewska\nżródło: CEV, fot. Katarzyna Kozłowska


Francuska prasa chwali wybór Macrona. „Dobra robota” - Nowa TV\nFrancuska prasa chwali wybór Macrona. „Dobra robota”\nNajmłodszy prezydent od 1848 roku\nNowa TV24 godziny / Francuska prasa chwali wybór Macrona. „Dobra robota”\nFrancuskie media w poniedziałkowy poranek rozpisują się na temat wyborów prezydenckich we Francji. Na czołówkach gazet króluje zwycięzca – Emmanuel Macron, a w artykułach przeczytać można o podziwie dla wyniku i uldze po wyborze centrysty.\nTytuł „Bien joue” czyli „dobra robota” okraszony zdjęciem nowego prezydenta Francji Emmanuela Macrona bije z pierwszej strony lewicowego dziennika „Liberation”. Gazeta na ostatniej stronie zamieściła z kolei fotografię Marine Le Pen z podpisem „dobrze jej tak”.\nZ kolei w centroprawicowym „Le Figaro” przypomnieć można sobie gest Macrona, który wykonał w niedzielę wieczorem wśród swoich zwolenników na dziedzińcu Luwru – uśmiechnięty polityk z rękami uniesionymi do góry.\nNiezależny „Le Parisien” skupił się na wieku nowego prezydenta. Macron będzie najmłodszym szefem państwa francuskiego w historii V Republiki. Jedynkowe zdjęcie okraszono podpisem „Prezydent w wieku 39 lat”.\nTa sama cecha Macrona przykuła uwagę „Le Monde”. „Było ciemno, było chłodno. Ale dziś ósmy prezydent V Republiki, najmłodszy z 25 prezydentów, wyprzedzając Ludwika Napoleona Bonaparte, przybywa z rękoma wzniesionym w stronę nieba” – napisała gazeta.\nCzytaj także: Francja wybiera. Macron kontra Le Pen w walce o fotel prezydencki\nCentrysta Emmanuel Macron wygrał w niedzielę II. turę wyborów prezydenckich, uzyskując 66,06 proc. głosów. Pokonał swą rywalkę, Marine Le Pen, która zdobyła 33,94 proc. oddanych głosów.\nRetrouvez tous les résultats du second tour, commune par commune https://t.co/jNflpPz6tF pic.twitter.com/btC6WIsHgb\n— Libération (@libe) 8 maja 2017\ndate_range 8 maja 2017 schedule 20:37


Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "Zrzeszeni" w Bydgoszczy, Bydgoszcz ✦ Spółdzielnie i administracje mieszkaniowe ✦ Panorama Firm\nMiędzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa Zrzeszeni w Bydgoszczy\nul. Jagiellońska 103, 85-027 Bydgoszcz kujawsko-pomorskie\n(52) 341 38 25\nFirma Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "Zrzeszeni" w Bydgoszczy z siedzibą w miejscowości Bydgoszcz świadczy swoje usługi w branży Spółdzielnie i administracje mieszkaniowe.\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat działalności Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "Zrzeszeni" w Bydgoszczy, skorzystaj z możliwości kontaktu poprzez telefon: (52) 341 38 25\nJeśli chcesz nawiązać z Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "Zrzeszeni" w Bydgoszczy kontakt osobisty, skorzystaj ze współrzędnych geograficznych: [kopiuj]. Siedziba firmy mieści się pod adresem 85-027 Bydgoszcz ul. Jagiellońska 103,.\nMamy nadzieję, że w ofercie firmy Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "Zrzeszeni" w Bydgoszczy znajdziesz to, czego poszukujesz. Firma dokłada wszelkich starań, aby oferowane przez nią usługi były na jak najwyższym poziomie.


1/48 Gloster Meteor NF.14 - Sword - KFS-miniatures\nSword – SW 48011\nSword skupia się głównie na skali 1/72, ale od czasu do czasu oferuje również większe modele. Tak stało się i tym razem, gdy na rynek trafił Gloster Meteor w swojej ostatniej bojowej wersji – NF.14 – czyli nocnego myśliwca z charakterystycznym wydłużonym przez potężny radar nosem. I kiedy mowa o większych modelach, to rzecz należy traktować całkiem dosłownie, bo już samo pudełko – z naprawdę ładnym obrazkiem, co trzeba dodać – jest ponadprzeciętnych rozmiarów\nBynajmniej nie dlatego, że do jego wnętrza spakowano dużo powietrza – wewnątrz jest obficie – może nie z powodu ilości ramek, ale ich rozmiaru\nBo ramek jest pięć. To znaczy trzy duże, z szarego polistyrenu oraz jedna niewielka – z wlotami powietrza z tegoż samego materiału, i kolejna mała, z przeźroczystego tworzywa, z oszkleniem kabiny\nJak na tak okazały zestaw, części wcale nie jest tak znowu wiele – co nie znaczy, że budowa nie jest skomplikowana\nCo jednak zwraca uwagę, zdecydowana większość prac to budowa wnętrza kabiny i gondole silnikowe. Przy czym trzeba przyznać, ze owo wnętrze nie jest arcydziełem – uproszczone jak w modelach Tamiya, niestety do japońskich jakością nie doskakuje. Ot, solidna, dobrej jakości szortranowa robota. Ale jednak szortranowa. Mamy zatem niezbyt wyszukane detale, miejscami niezbyt ostre, ale mimo wszystko nie mydlane\nNo może poza fotelami, które wypadają blado, a do tego w zestawie nie ma żadnych blaszek – pasów zatem trzeba szukać wśród aftermarketów\nZa to tablice przyrządów wyglądają bardzo ładnie, choć znowu jest na co ponarzekać, bo producent nie przewidział kalkomanii z imitacjami cyferblatów\nTu i ówdzie, tam gdzie jest ono widoczne przez otwory w konstrukcji, mamy odtworzone imitacje żebrowania. Zwykłe, nieskomplikowane, tylko miejscami wzbogacone niezbyt fortunnie uplasowanymi śladami po wypychaczach\nPodwozie na mocno przeciętnym poziomie – golenie, które wymagać będą nie tylko typowej obróbki, ale też drobnych waloryzacji (raczej samodzielnych, bo wątpię w pojawienie się prędko jakichś gotowców; no chyba, że graty do tamkowego Meteora będą tu pasować – nie zgłębiałem tematu)\nNie oczarowują również koła; choć też nie odstraszają. W każdym razie i dla nich warto poszukać zamiennika. Nawet jeśli udają, że mają imitacje ugięcia opon. Udają, bo są po prostu lekko ścięte – spęcznienia w tym miejscu już nie odtworzono\nO ile wnętrze i detale nie oszałamiają – są porządne, ale bez finezji – to na uwagę zasługuje wykończenie powierzchni zewnętrznych. Miejscami widać ręczną robotę, ale zasadniczo jest bardzo dobrze. Wypolerowane powierzchnie, ostre, cienkie i równe linie podziału oraz wszelakich inspekcji. Brak jednak imitacji zapinek, śrub, nie wspominając o nitowaniu. Ale od tego są nitowadła, żeby nitować!\nBardzo ładne jest również oszklenie. Przyda mu się drobna polerka, ale i bez niej jest klarowne, przejrzyste i nie zniekształca w znaczący sposób\nSkoro mignęła już kalkomania, to i o niej słów kilka. Całkiem okazały arkusz\nWydrukowany przez Techmod, zatem jakość bardzo wysoka. Solidne kolory, czytelne napisy eksploatacyjne, nawet te najdrobniejsze…\n…tylko nalepek na tablice przyrządów brak. No w każdym razie, te wszystkie napisy zajmują właściwie więcej niż połowę arkusza. Nie jest zatem zaskoczeniem, że ich uplasowaniu poświęcone są w instrukcji aż dwie strony\nO pozostałych nalepkach oraz malowaniach również na dwóch stronach. Bo owszem, w zestawie dostajemy tylko dwa warianty. Na plus dla Sworda, że konsekwentnie prezentuje je w kolorowej, dość czytelnej formie, a nie jak wielu innych czeskich producentów niskonakładowych miniatur, w formie małych obrazków na odwrocie pudełka\nPodsumowując – Sword nie zaskoczył. W żadną stronę. To klasyczny reprezentant niskoseryjnych modeli, ale z tej wyższej półki – dopracowany i całkiem staranny. Choć ograniczony przez technologię. Bo wzór to nie nowoczesny cyfrowy projekt, a porządna, ale jednak ręczna robota. Gdyby chcieć na coś marudzić, to raczej na brak blach czy żywic w zestawie.\nP.S. – o tym, jaka jest składalność tego zestawu dowiedzieć się można z artykułu, który przygotował Piotr\nTags: 1/48, Gloster, Gloster Meteor, jet, Jet fighter, Lotnictwo, samolot, short run, Sword, szortran


Wzmacniacz samochodowy produkowany prawdopodobnie w latach 60-tych i używany w autobusach Jelcz Ogórek.\nObecnie bardzo rzadko spotykany\nMonofoniczny wzmacniacz tranzystorowy przeznaczony do nagłaśniania autokarów, opracowany przez inżynierów Czesława Romaniuka, Stanisława Hermazy i Wiesława Mroza. Prawdopodobny poprzednik wzmacniacza Rondo 2, dzieli z nim tą samą funkcjonalność, podobny wygląd jednak skromniejszą moc wyjściową. Zastosowano w nim automatyczną regulacje siły głosu i zabezpieczenie przed przesterowaniem. Sprzedawany w zestawie z czterema głośnikami GD18-12/2/3 i mikrofonem MDO-IX. Istniała opcja zamówienia innego wyposażenia. Produkowany w latach 70-tych. Obecnie jest jednym z najrzadziej spotykanych wzmacniaczy wyprodukowanych przez Polkat.\nMaksymalny pobór prądu: 0,8 A\nW prostej linii, jest to monofoniczna wersja wzmacniacza Akord Stereo Hi-Fi. W założeniach prosty wzmacniacz radiowęzłowy z możliwością podpięcia kolumny. Mniejszy gabarytowo, pozwalał na podłączenie magnetofonu, mikrofonu, tunera, gramofonu magnetycznego i piezoelektrycznego. Z wersji stereofonicznej ostał się filtr prezencyjny dla toru mikrofonowego. W przeciwieństwie do "bogatego" kuzyna, pozwalał na prace w linii radiowęzłowej w napięciu 30 jak i 120V. Miał jedno gniazdo głośnikowe, jednakże przez brak osobnej regulacji, nie nadawało się do podsłuchu linii. Moc to 40W przy 4Ω\nForte 201, to ostatni i najmocniejszy wzmacniacz z serii Forte produkowanych przez zakład Mechaniczno-Elektroniczny "Polkat" we Wrocławiu. Najważniejszą zmianą w stosunku do swojego poprzednika Forte 101s, było zwiększenie mocy ze 100 do 200 W przy 8 Ω. Wiązało to się ze zmianami w układzie elektronicznym i zastosowaniem mocniejszych tranzystorów, najczęściej spotyka się Czechosłowackie KD 503 używanych między innymi we wzmacniaczach z rodziny Eltron, produkowanych przez zakład Unitra-Eltra. Forte 201 tak samo jak swój poprzednik słynie z niezawodności i odporności na przeciążenia, duże radiatory pozwalają na dobre odprowadzanie ciepła mimo mało przewiewnej obudowy.


Wypożyczalnia samochodów Łabiszynek - Wynajem aut w Miejscowości Łabiszynek\nWypożyczalnia samochodów na minuty w Łabiszynku\nWynajem samochodów Łabiszynek\nSzukasz samochodu na dłuży okres w Łabiszynku?\nWynajem na minuty w Łabiszynku\nWynajem samochodów na ceremonie w Łabiszynku\nLista samochodów dostępnych w Łabiszynku\nZainteresował Cię wynajem samochodu? Nasza firma wypożycza samochody w Łabiszynku, w korzystnych cenach. Poniżej znajdują się szczegóły dotyczące oferty. Z nami dojedziesz wszędzie.\nOferujemy wynajem samochodów na ceremonie w Łabiszynku\nWypożyczalnia samochodów w Łabiszynku


SUPERLIGA6 - GRAMY W CAŁEJ POLSCE! - SuperLiga6\nSUPERLIGA6 - GRAMY W CAŁEJ POLSCE!\n28 styczeń 2022, 18:03\nOstatnimi czasy nieco mniej nas tutaj było, jednak gwarantujemy Wam, że nie był to okres stracony. Brak komunikatów wynikał z natłoku zgłoszeń oraz startem wielu nowych, jak i dotychczasowych rozgrywek. Możemy jednak Was zapewnić, że od dziś wracamy do stałej formy komunikacji z Wami, a to oznacza mnóstwo nowinek z całej Polski dotyczących rozgrywek w ramach SuperLiga6!\nSL6 to ogólnopolska liga szóstek piłkarskich. Drużyny rywalizują w swoich lokalnych ligach, rozgrywając mecze raz w tygodniu, w okresie od września do czerwca, z przerwą zimową na rozgrywki halowe. Każda z organizowanych lokalnie lig posiada własny regulamin rozgrywek dostosowany do ilości startujących zespołów oraz innych wymagań organizacyjnych.\nNa ten moment do projektu przystąpiły:\nProwadzimy też rozmowy z kolejnymi ligami i miastami, które są zainteresowane, by jeszcze w premierowej edycji do nas dołączyć oraz uczestniczyć w turniejach finałowych w lipcu.\nMistrzowie miast awansują do Finałów Mistrzostw Polski rozgrywanych w formie turnieju. Ponadto zwycięzcy lokalnych rozgrywek pucharowych zagrają w turnieju finałowym o Puchar Polski.\nPodczas turniejów finałowych rozpocznie się walka o prestiż.\nDrużyny, reprezentując swoje miasto, walczą o nagrody główne: tytuły Mistrza Polski oraz udział w rozgrywkach EMF Champions League oraz EMF Eurocup organizowanych przez Europejską Federację Minifutbolu!\n« SuperLiga6 Biznes Zima 2022 - biznesowa liga szóstek w tygodniu wieczorami\tIII Otwarte Mistrzostwa Lublina w Futsalu! »


Rusza projekt “Fabrykanci w Choroszczy” – M-GCKiS W CHOROSZCZY\nStrona Główna » Wydarzenia » Rusza projekt “Fabrykanci w Choroszczy”\nRusza projekt “Fabrykanci w Choroszczy”\nChoroszcz jest miastem z wielowiekową tradycją i historią. Jednak współcześnie jest znana z umiejscowionego tu szpitala z oddziałami m. in. psychiatrycznymi. Kolokwialnie wysyłanie kogoś do Choroszczy na Białostocczyźnie oznacza uznanie za osobę niepoczytalną. Jednak szpital (o wysokim poziomie medycznym) mieści się w budynkach po fabryce Moesów, którzy przez trzy pokolenia budowali tu tradycje fabrykanckie. Postawili kompleks budynków, który jest lokalnym, małym “Księżym Młynem”, cieszyli się dobrą sławą wśród zatrudnionych, dbali o nich. Rozwinęli Choroszcz, stworzyli ośrodek “fabrykancki” ze szkołą, kościołem, lokalami mieszkaniowymi. Dziś choroszczanie niewiele wiedzą o rodzinie Moesów, ani o tym czym była fabryka i co produkowała. A produkowała kort, sukno, kapelusze.\nChcielibyśmy serdecznie Państwa zaprosić do uczestnictwa w projekcie “Fabrykanci w Choroszczy”. Będzie to nie lada przygoda i możliwość poznania tak cennego, własnego dziedzictwa kulturowego.\nPierwszym etapem będą warsztaty tworzenia broszek w formie kapeluszy. Chętnych (niezależnie od wieku, płci i zainteresowań) zapraszamy do zgłaszania się pod nr tel.: 725 357 788 lub drogą mejlową: kultura@choroszcz.pl Wkrótce podamy dokładny termin warsztatów! Podczas nich będzie możliwość wysłuchania niesamowitych historii lokalnych związanych z fabryką Moesa. Gawędę poprowadzi profesjonalny historyk, znający tutejsze opowieści.\nPonadto przewidujemy spacery po dawnych zabudowaniach fabryki Moesa oraz śladami wielkiego fabrykanta widocznymi w tkance miasta.\nNa uczestników będzie czekać niespodzianka, którą zdradzimy niebawem!\nDofinansowano ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach Programu “Patriotyzm Jutra”.\n← 21. Dzień Ogórka w Kruszewie – relacja\nSłowacki z “Balladyną” w Choroszczy →


Podpisanie aktu Unii Lubelskiej - Portal Poszukiwania.pl - informacje, archeologia, historia, poszukiwania\nPodpisanie aktu Unii Lubelskiej\nOddanie do użytku magistrali węglowej łączącej Górny Śląsk z Gdynią Początek rabacji galicyjskiej Włączenie Inflant do Polski przez Zygmunta III Wazę Kapitulacja Smoleńska przed Władysławem IV\nRozmowa z prof. Ewą Dubas-Urwanowicz\nJakie były główne przyczyny zawarcia unii w Lublinie w 1569 roku?\nZygmunt August dostrzegł konieczność ściślejszego niż dotąd związku obu państw ze względu na sytuację międzynarodową państwa polsko-litewskiego począwszy od końca lat pięćdziesiątych XVI stulecia, a konkretnie rzecz biorąc - zagrożenie Wielkiego Księstwa Litewskiego ze strony Moskwy i pragnienia władcy moskiewskiego zagarnięcia oddających się w opiekę królowi i Rzeczypospolitej Inflant. W zetknięciu ze wschodnim sąsiadem Zygmunt August musiał stać się realistą: wiedział, że nie tylko Litwa bez pomocy Korony nie jest w stanie utrzymać Inflant, ale także granica wschodnia Wielkiego Księstwa jest nie do utrzymania bez pomocy wojsk polskich. Utrata Inflant na rzecz Moskwy byłaby klęską nie tylko strategiczno-polityczną, ale i gospodarczą. Brak możliwości wykorzystania Dźwiny do eksportu towarów litewskich uderzał w możliwości swobodnego rozwoju ekonomicznego Litwy.\nNie bez znaczenia były malejące w miarę upływu czasu szanse na kontynuację dynastii Jagiellonów. Nieudany związek z Katarzyną Habsburżanką i brak możliwości stwierdzenia nieważności tego małżeństwa uświadamiały królowi, iż po jego odejściu może dojść do kryzysu politycznego, który dotknie wprawdzie obu państw, ale w nierównym stopniu. Polska miała za sobą wieloletnią tradycję elekcji, podczas gdy w Litwie choć teoretycznie istniał zwyczaj tzw. podnoszenia wielkiego księcia na stolec hospodarski, był to jednak tron dziedziczny. Jak można przypuszczać, uważał, że kryzys nadchodzącego interregnum głębiej dotknie Litwy niż Korony.\nTroska o przyszłość Wielkiego Księstwa każe królowi przygotowywać unię nie tylko poprzez doraźne działania polityczne. Od początku lat sześćdziesiątych mamy do czynienia z poczynaniami monarchy zmierzającymi do upodobnienia struktur funkcjonowania państwa litewskiego do Korony. Jest to między innnymi reforma administracyjna, zwiększająca liczbę województw i wprowadzająca wewnętrzny podział na powiaty, umożliwiająca funkcjonowanie systemu sejmikowego, a co za tym idzie - zwiększenie możliwości zaistnienia w życiu politycznym bojarstwa-szlachty Wielkiego Księstwa. Jest to także wprowadzenie podobnego do istniejącego w Polsce sądownictwa pierwszej instancji, ale także zniesienie ograniczeń dostępu wyznawców prawosławia do urzędów i godności państwowych. Jest to wreszcie - a może przede wszystkim - zrzeczenie się praw dziedzicznych do tronu litewskiego. Wszystkie te poczynania świadczą o dużym zaangażowaniu monarchy w sprawy litewskie, o myśleniu kategoriami racji stanu tego państwa, a nie dynastii czy elit dostojniczych.\nTen sposób myślenia króla widoczny jest także podczas obrad sejmów poprzedzających unię. Widać, z jaką kulturą i rozwagą monarcha gasi niepotrzebne spory hamujące dochodzenie stron do porozumienia, jak ogranicza nadmierne apetyty szlachty z izby poselskiej, dążącej do wchłonięcia Wielkiego Księstwa do Korony i utworzenia tzw. Nowej Polski.\nCzy podobnie myślała na ten temat szlachta polska? Czy unia była dla rycerstwa polskiego ukoronowaniem reform ruchu egzekucyjnego?\nObserwując obrady sejmów egzekucyjnych - a na szczęście jest to możliwe dzięki zachowanym diariuszom sejmowym - odbywających się w latach 1562-1569 niemal co roku, widzimy zróżnicowanie stanowisk izby poselskiej i senatu dotyczących przyszłego kształtu związku obu państw. Uogólniając można powiedzieć, że początkowo szlachta zgromadzona w izbie poselskiej była skłonna włączyć Wielkie Księstwo do Korony, stanowisko senatu było natomiast bliskie koncepcji króla: unii jako równorzędnego związku obu państw. Sądzę, iż prócz niewątpliwego wpływu autorytetu monarszego, elity senatorskie zdawały sobie sprawę z ogromnej i zwiększającej się z dnia na dzień odpowiedzialności za ochronę granic, w tej dobie coraz gorętszych. Według obserwacji Ludwika Kolankowskiego, w ciągu dziesięciu lat wojen w tym rejonie wydano na ten cel ze skarbu koronnego niebagatelną kwotę ponad dwóch milionów florenów.\nMożna powiedzieć, iż poglądy szlachty zgromadzonej w izbie poselskiej stopniowo ewoluowały w kierunku stanowiska króla i senatu.\nDla rycerstwa koronnego zaangażowanego w reformy ruchu egzekucyjnego unia miała być nie jedynym, ale najważniejszym elementem programu unifikacji państwa. W skład tego planu wchodziło także włączenie Prus Królewskich do wspólnej działalności parlamentarnej, ujednolicenie praw mazowieckich z koronnymi, a generalnie: dążenie do unifikacji prawnej państwa. Unia nie mogła więc być i nie była ukoronowaniem ruchu egzekucyjnego. Pozostawała także do załatwienia sprawa przyszłego kształtu sądownictwa apelacyjnego i tzw. compositio inter status - określenie wzajemnych relacji między stanem duchownym a świeckim. Szlachcie zależało szczególnie w tej kwestii na zrzuceniu na duchowieństwo części odpowiedzialności finansowej państwa za obronę granic.\nW koncepcji szlachty zaangażowanej w ruch egzekucyjny unia była więc problemem ważnym, być może najważniejszym. Akt ten nie miał być jednak końcem czy ukoronowaniem ruchu egzekucyjnego, nie było wtedy przecież wiadomo, że monarsze pozostały jedynie trzy lata panowania.\nJakie było stanowisko wobec unii Wielkiego Księstwa Litewskiego?\nAby je zrozumieć, należy zwrócić przede wszystkim uwagę na odmienność pozycji elit politycznych w Polsce i w Wielkim Księstwie w przeddzień unii. Litewski "naród polityczny", a więc społeczność aktywna politycznie, miała charakter elitarny. Tymczasem polska szlachta budowała swą podmiotowość polityczną z jednej strony przez prawa, swobody i wolności, poczynając od przywileju koszyckiego, po konstytucję 1505 roku, z drugiej - przez aktywny udział w systemie przedstawicielskim: sejmach i sejmikach. Koronny "naród polityczny" to w tym momencie cały stan szlachecki.\nRycerstwo litewsko-ruskie nie wywalczyło sobie prawa do równości w systemie funkcjonowania państwa. Wspomniane działania monarchy, wspomagające emancypację szlachty litewskiej, były świeżej daty. Proces ten miał szansę na pozytywny skutek w sprzyjających warunkach - przy wzmocnienia pozycji sejmików, wsparciu ze strony króla, okrzepnięciu ekonomicznym szlachty, przy osłabieniu pozycji możnych - ale nie mogło to nastąpić z dnia na dzień. Nie bez znaczenia jest siła elity litewsko-ruskiej, wynikająca z jej tradycji, pozycji gospodarczej i wzajemnych związków. Można więc powiedzieć, że stosunek Wielkiego Księstwa Litewskiego do unii z Polską określiły głównie elity możnowładcze tego państwa. Bojarzy w osobach swych nielicznych przedstawicieli uczestniczyli wprawdzie w rozmowach o unii podczas sejmów egzekucyjnych, ich głosu nie było jednak słychać.\nPrzedstawiciele elit litewskich uczestniczący w dyskusjach nad kształtem unii zmieniali stanowisko nawet podczas jednego sejmu. Jednym z przykładów może być zachowanie delegacji litewskiej podczas obrad sejmu 1563/1564 roku. Mikołaj Krzysztof Radziwiłł, wypowiadający się w imieniu państwa litewskiego, skłaniał się do zajęcia stanowiska kompromisowego. Gdy jednak w pierwszych dniach lutego 1564 dotarła do Warszawy wiadomość o zwycięstwie wojsk litewskich nad Moskwą pod Ułą - co nastąpiło 26 stycznia - zaostrzył stanowisko, dążąc do jak najszerszej niezależności Wielkiego Księstwa. Lęk przed uzależnieniem państwa litewskiego od Korony jest najistotniejszym czynnikiem utrudniającym porozumienie między przedstawicielami obu stron na sejmach przedunijnych. Widać to przy okazji każdego dyskutowanego problemu związanego z przyszłym związkiem.\nJednym z licznych przykładów trudności w dziele budowy unii może być dyskusja nad wspólnym parlamentem na sejmie 1563/1564 roku. W początkowej fazie obrad Litwini chcieli wprawdzie wspólnego sejmu, ale ich przedstawiciele mieliby nań przyjeżdżać tylko wówczas, gdy tematyka obrad dotyczyłaby spraw litewskich. Chcieli też zachować własny, odrębny sejm. Sprawę przeciął król, wykluczając takie rozwiązanie i mówiąc o konieczności zwołania jeszcze tylko jednego odrębnego sejmu litewskiego dla uściślenia spraw związanych z unią i przyjęcia zasad reformy administracyjnej, wprowadzającej w Litwie sieć sejmików powiatowych. Król na tymże sejmie pomógł także rozwikłać kontrowersję wokół dążeń delegacji litewskiej do stworzenia dwóch Rzeczypospolitych: Polskiej i Litewskiej. Od jego wotum, wygłoszonego na wspólnym posiedzeniu rad litewskich i polskich 12 lutego 1564 roku, zaczyna się mówić o Rzeczypospolitej jako wspólnocie Litwy i Korony.\nJak doszło do zerwania wspólnych obrad przez Litwinów podczas sejmu unijnego w 1569 roku?\nNa kolejnych sejmach egzekucyjnych sprawa unii pojawiała się w dyskusji, choć nie na każdym z nich obecni byli Litwini. Ostatecznie zgodzono się, iż sejm, który miał rozpocząć się 23 grudnia 1568 roku, będzie ostatecznie kończył długotrwałe prace nad kształtem przyszłego związku. Witanie króla rozpoczynające obrady sejmowe datowane jest na 20 stycznia 1569 roku. Od początku obrad istniało wspólne stanowisko, iż nadszedł najwyższy czas na zakończenie tej sprawy. Kształt unii zaakceptowany - wydawałoby się - przez obie strony znalazł wyraz w wotum wygłoszonym przez Zygmunta Augusta i szeregu głosów obu stron. Mimo to w marcu 1569 roku reprezentacja litewska wyjechała, sądząc, iż opuszczenie przez nich obrad zawiesi bądź przekreśli dotychczasowe prace nad unią. Śledząc tok sejmu lubelskiego nie sposób dostrzec konkretnych przyczyn tego nagłego zwrotu. Głównym pretekstem podziałów między elitami koronnymi i litewskimi podczas obrad począwszy od lutego-marca było to, że interpretując unię Polacy powoływali się na dawne traktaty unijne, w mniemaniu Litwinów obrażające poczucie niezależności ich państwa, przekreślające suwerenność Litwy. Gwarancje wolności i równorzędności obu państw nadane w ostatecznym kształcie tekstu unijnego nie były dla Litwinów wystarczające. Nie zadowoliła ich także deklaracja, iż dobra hospodarskie w Wielkim Księstwie Litewskim nie będą podlegały rewizji konstytucji egzekucyjnych, wynikających z uchwał koronnych.\n7 marca 1569 roku Zygmunt August wydał uniwersał przedstawiający dotychczasowy przebieg obrad i stwierdzający, iż wyjazd części obradujących nie zwalnia go od obowiązków monarszych. Wezwał wobec tego jeszcze raz Litwinów do powrotu. Nie doczekawszy się reakcji z ich strony, między marcem a czerwcem 1569 roku włączył do Korony ziemie sporne od czasu panowania Władysława Jagiełły: Podlasie, Wołyń, Bracławszczyznę i Kijowszczyznę. Do 1 lipca 1569 roku większość możnowładców litewsko-ruskich posiadających na tych terenach swoje ziemie przyjechało do Lublina, by zaprzysiąc unię.\nPatrząc z punktu widzenia interesów Polski, przyłączenie Wołynia i Kijowszczyzny niosło ze sobą duże obciążenie finansowe państwa przez wydłużenie granicy na południowym wschodzie, narażonej na najazdy tatarskie. Dostrzegali to już podczas obrad sejmu lubelskiego senatorowie. Inaczej te kwestię widziała szlachta koronna. Szlachcic województwa kaliskiego wspominając w 1573 roku, już po śmierci króla, wydarzenia z wiosny 1569 roku, pisał: "Nam stanom rycerskim, przez nasze rozrodzenie [...] obmyśliwać to trzeba, żebyśmy w stan gburski się nie obrócili [...] bo i w tych tam państwach litewskich przedtem od Księstwa odjętych [...] mogłoby być opatrzenie [...] tak, iż ta zdrobniałość nasza, mogłaby się zaś zapomóc"... Jak więc widzimy, sprawa inkorporacji tych ziem traktowana była przez stronę koronną w sposób zróżnicowany. Zróżnicowane było też moim zdaniem stanowisko strony litewskiej. Rycerstwo litewskie zrównane w prawach ze szlachtą koronną miało powody do satysfakcji. Trudno powiedzieć to samo o litewskim możnowładztwie.\nPrzez następne dziesięciolecia wydarzenia te będą się kładły cieniem na wspólne działania obu państw, a także na wielkie dzieło unii, zabezpieczającej - przynajmniej na jakiś czas - oba państwa przed groźbą ekspansji Moskwy.\nProf. Ewa Dubas-Urwanowicz - pracownik Instytutu Historii Wydziału Historyczno-Socjologicznego Uniwersytetu w Białymstoku, zajmuje się m.in. badaniami nad funkcjonowaniem instytucji parlamentarnych, polityką w Rzeczypospolitej XVI-XVIII wieku w kontekście dziejów europejskich, możnowładztwem, magnaterią, arystokracją w państwie polsko-litewskim na tle dziejów elit Europy Środkowo-Wschodniej. Autorka m.in. pracy Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta (1998).\nIlustracja: akt Unii Lubelskiej, Wikimedia Commons, domena publiczna.


Szeryf z Teksasu: Otwarta praktycznie granica z Meksykiem zrodziła kryzys imigracyjny - Bankier.pl\nGospodarkaSzeryf z Teksasu: Otwarta praktycznie granica z Meksykiem zrodziła kryzys imigracyjny\nDemokrata Guerra jest szeryfem w nadgranicznym hrabstwie Hidalgo. Jego zdaniem, jeśli administracja prezydenta Joe Bidena nie podejmie kroków zapobiegawczych, kryzys się pogłębi. „Teraz w zasadzie granica jest otwarta” - powiedział Guerra.\nWyjaśnił, że funkcjonariusze amerykańskich służb granicznych, którzy normalnie patrolują granicę przebiegającą przez rzekę Rio Grande, zajmują się teraz falą nieletnich imigrantów pozostających bez opieki. Zezwolono im na wjazd do Ameryki w związku z rozluźnieniem polityki. Szeryf zauważył, że otwiera to drogę do USA organizacjom przemytniczym.\n„Pojawiła się nowa administracja, zmienili politykę, a nie sądzę, aby nasz rząd federalny był przygotowany na zgromadzenie odpowiednich zasobów i teraz widać tego skutki” – ocenił Guerra.\nTelewizja NBC News poinformowała w miniony weekend, że w lutym do USA usiłowało się dostać ponad 100 tys. imigrantów. Było ich trzykrotnie więcej niż w tym samym miesiącu 2020 roku. 3500 dzieci bez opieki znajdowało się w ośrodkach zatrzymań patroli granicznych.\nGuerrę niepokoi fakt, że chaos ułatwia przedostawanie się do USA kryminalistom. Kwitną interesy karteli narkotykowych w Meksyku, ponieważ imigranci i ich szmuglerzy, tzw. kojoty, muszą płacić im myto, aby przeprawić się przez Rio Grande.\n„Meksykańskie kartele zarabiają więcej na ludziach niż na narkotykach. To dla nich boom, jest on ogromny, teraz dokonują zabójstw. (…) Jeśli nie możesz sobie na to pozwolić (opłacenie karteli), a masz ze sobą dziecko, zgadnij co się dzieje? Jedziesz do Houston. Mała dziewczynka trafi na rynek handlu ludźmi w celach seksualnych i spłaci cały twój dług” - przestrzegał szeryf, który wzywa administrację prezydenta Joe Bidena do przyjęcia reformy imigracyjnej.\n„Istnieje obawa o bezpieczeństwo narodowe, o bezpieczeństwo publiczne i zasadniczo także problem humanitarny, co powoduje konieczność wprowadzenia przez naszych przywódców w Waszyngtonie reformy imigracyjnej, przyjęcia jakiejś polityki” – przytacza „NYP” wypowiedź Guerry.\nJak dodaje, amerykański urząd ds. ceł i ochrony granic podkreślił m.in. w wydanym oświadczeniu, że „personel jest odpowiednio przygotowany do utrzymania bezpieczeństwa granic”, a do Doliny Rio Grande wysłano dodatkową pomoc.\nprs 2021-03-21 23:34\ndemeryt_69 2021-03-21 09:20\nNihil novi - film "The Border" z 1982 roku,\nreżyser Tony Richardson, w rolach głównych: Jack Nicholson, Harvey Keitel, Valerie Perrine oraz Elpidia Carrillo.\nglowny_analityk_bankier_pl 2021-03-20 22:50\nPorządek z chaosu:wojny domowe, drożyzna, rozpylane choroby.\ncarlito1 2021-03-20 22:32\nJakieś wątpliwości że bidet to marionetka lewaków????\nprs 2021-03-20 19:33\nNo i macie.. Bidena..


aga 02.09.2009 07:10\nNie może znieść Eminema Byli małżonkowie nie żyją w dobrej komitywie. Mistrzynią w obrażaniu swojego byłego męża jest Kim Mathers - ekspartnerka Eminema. - Chce mi się rzygać za każdym razem, gdy jest w pobliżu - wyznała To normalne, że ludzie się rozstają i całkiem normalne, że później publicznie wylewają na siebie brudy. Mistrzynią w obrażaniu swojego byłego męża jest Kim Mathers - ekspartnerka Eminema. W ostatnim wywiadzie radiowym ostro pojechała po raperze. - Wprost nie mogę go znieść. Jest okropnym człowiekiem i z dnia na dzień jest coraz gorzej. Chce mi się rzygać za każdym razem, gdy jest w pobliżu albo słyszę jego imię. Już nic do niego nie czuję - wyznała była żona. Kim Mathers też miewała problemy z prawem. Później w dość bezpośredni sposób skomentowała jego umiejętności w łóżku. - Nie jest też zbyt obdarowany. Jeśli masz ochotę na seks z Marshallem, to upewnij się, że masz niebieską tabletkę, bo inaczej nic z tego. Podpaść takiej kobiecie to strach. Eminem pewnie teraz żałuje, że jechał po niej w swoich kawałkach.\nTo normalne, że ludzie się rozstają i całkiem normalne, że później publicznie wylewają na siebie brudy. Mistrzynią w obrażaniu swojego byłego męża jest Kim Mathers - eks Eminema. W ostatnim wywiadzie radiowym ostro pojechała po raperze:\n- Wprost nie mogę go znieść. Jest okropnym człowiekiem i z dnia na dzień jest coraz gorzej. Chce mi się rzygać za każdym razem, gdy jest w pobliżu albo gdy słyszę jego imię. Już nic do niego nie czuję.\nKim Mathers też miewała problemy z prawem.\nPóźniej w dość bezpośredni sposób skomentowała jego umiejętności w łóżku:\n- Nie jest też zbyt obdarowany. Jeśli masz ochotę na sex z Marshallem, to upewnij się, że masz niebieską tabletkę, bo inaczej nic z tego.\nPodpaść takiej kobiecie to strach. Eminem pewnie teraz żałuje, że jechał po niej w swoich kawałkach.


Crossfit Warszawa - ćwicz w boxie w stolicy! - LepszyTrener.pl\nNikola Łuszyńska 0 4 lutego 2020 < 1000\nCrossfit Warszawa - ćwicz z kartą Multisport\nKarta MultiSport umożliwia uczęszczanie na dowolne zajęcia sportowe w cenie abonamentu wykupionego przez pracodawcę. Pakiet tego typu jest bowiem dostępny jedynie dla pracowników dużych firm, które zdecydowały się na tego typu rozwiązanie. Na terenie całej Warszawy znajdują się liczne kluby fitness akceptujące kartę MultiSport, dzięki czemu możesz ćwiczyć crossfit bez ograniczeń w lokalizacji, która najbardziej Ci odpowiada.\nSzukaj treningów crossfit w Warszawie ->>>>>>\nCrossfit Warszawa Wola\nNa Warszawskiej Woli znajduje się kilka klubów fitness oferujących zajęcia grupowe pod okiem wykwalifikowanych trenerów. Dzięki nim aktywność fizyczna może przebiegać w sposób kontrolowany, co pozwala na szybkie i bezpieczne uzyskanie pożądanych efektów.\nTreningi crossfitu odbywają się tam w różnych godzinach i różnych dniach, dlatego nawet osoby pracujące są w stanie wybrać termin wpisujący się w ich grafik.\nCrossfit Warszawa Centrum\nW centrum Warszawy znajduje się zdecydowanie najwięcej klubów fitness i innych tego typu obiektów. Zwykle są to najbardziej prestiżowe miejsca, w których pracują najpopularniejsi trenerzy personalni. Taki stan rzeczy przekłada się na cenę karnetu pozwalającego na uczęszczanie na zajęcia z crossfitu. Miejscówki znajdujące się w centrum stolicy cenią się bowiem znacznie wyżej niż kluby fitness zlokalizowane na obrzeżach Warszawy czy nawet w nieco mniejszych miastach.\nCrossfit Warszawa Bielany\nKluby fitness oferujące możliwość rozpoczęcia swojej przygody z crossfitem znajdują się również na warszawskich Bielanach. W tym miejscu ceny mogą być nieco niższe niż w przypadku Śródmieścia, jednak jak przystało na stolicę, są zdecydowanie wyższe niż w innych miastach. Na Bielanach znaleźć można kilka miejsc, w których istnieje opcja wzięcia udziału w zorganizowanych zajęciach pod okiem wykwalifikowanych trenerów. Dzięki temu jesteś w stanie rozpocząć swoją przygodę z tym sportem w okolicy własnego domu.\nCrossfit Warszawa Wawer\nWawer to kolejna dzielnica, na terenie której znaleźć można kluby fitness oferujące zajęcia z crossfitu. Niektóre z tych miejsc pozwalają na zakupienie karnetu umożliwiającego branie udziału we wszystkich dostępnych spotkaniach, podczas gdy inne mają w swojej ofercie także jednorazowe wejścia. To drugie rozwiązanie sprawdza się doskonale w przypadku osób początkujących, które zdecydowały się na spróbowanie crossfitu w Warszawie, ale nie są do końca pewne, czy chciałyby kontynuować tę aktywność. Oprócz miejsc oferujących jednorazowe wejściówki istnieją także kluby fitness pozwalające na uczestniczenie w pierwszych zajęciach za darmo.\nCrossfit Warszawa Bemowo\nCrossfit mogą trenować również mieszkańcy Bemowa i okolicznych dzielnic. Na jego terenie także znajduje się kilka miejsc, w których możesz skorzystać z wielu dostępnych zajęć pod okiem wykwalifikowanych trenerów. Jest to doskonała opcja dla osób mieszkających z dala od Śródmieścia i preferujących aktywności niewymagające długich dojazdów do wybranego klubu fitness. Obiekty tego typu zlokalizowane z dala od centrum zazwyczaj oferują także miesięczne karnety w nieco niższych cenach, co trafia w gusta wielu ćwiczących.\nIle kosztują treningi crossfitu i czy warto brać w nich udział?\nTreningi crossfitu w Warszawie mogą być droższe niż w innych miastach ze względu na renomę klubów fitness znajdujących się w stolicy. Zazwyczaj ceny karnetów z nielimitowanymi wejściami na dowolne zajęcia zaczynają się od 300 zł, jednak w niektórych miejscówkach można skorzystać ze zniżek studenckich. Istnieje także opcja wykupienia pojedynczych treningów w terminie, który Ci odpowiada. Z tego powodu Crossfit jest coraz popularniejszy i trafia w gusta osób w każdym wieku.


Szef BBN straszy Rosją - Portal informacyjny STRAJK\nSzef BBN straszy Rosją\nWK 06/06/2016w : Prawa ludzi - newsy Wiadomości Wiadomości polityczne Wiadomości z kraju\nPaweł Soloch, szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, postawił tezę, że „niesłuszne jest założenie, że epoka bezpośrednich zagrożeń się skończyła”. Chce mobilizacji wojsk NATO i UE, aby „być gotowym na agresję ze strony Rosji”.\n– Dzisiaj państwa NATO i UE muszą demonstrować gotowość na najgorszy z wariantów, który może się pojawiać. Nie bez kozery wysyłane są sygnały do Rosji nawet z możliwością odstraszania nuklearnego – powiedział Paweł Soloch w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej”. Soloch jest gorącym zwolennikiem pomysłu Antoniego Macierewicza na powołanie obrony terytorialnej. Uważa, że poprzedni rząd zaniedbał stan polskiej armii, uzawodowiając ją w trzy lata i zaniedbując szkolenie rezerwy.\n– Chcielibyśmy, aby wstępny zarys strategii powstał do końca roku. Zgadzam się, że polityka Rosji w obecnym kształcie stanowi dla nas zagrożenie. (…) Należy uwzględnić postęp, jaki dokonała Rosja w ciągu ostatnich 7-8 lat i nadała swojej armii charakter ofensywny – mówił szef BBN, dodając, że zaniedbania w polskim wojsku „wynikały z pewnego, jak się teraz okazuje niesłusznego założenia, że epoka bezpośrednich zagrożeń się zakończyła, a współpraca sojusznicza ma tylko wymiar zewnętrzny i ekspedycyjny”.\nOd września rusza nabór do jednostek obrony terytorialnej. Polscy mężczyźni, chętni, by sobie „postrzelać”, będą mogli zgłosić się na przeszkolenie. Szeregowi ruszą ćwiczyć na jesieni, zaś kandydaci na oficerów do końca czerwca mogą zapisywać się na roczne studium. Czy to jest właśnie rozwiązanie, które uczyni polską armię zdolną do tego, by oprzeć się siłom rosyjskim? Według rządzących najwyraźniej tak. – Obrona terytorialna będzie najbliższej społeczeństwa, łącząc oddziały operacyjne Wojska Polskiego z codziennym wysiłkiem obywateli. (…) Członkowie organizacji proobronnych wezmą udział w czerwcowych ćwiczeniach Anakonda-16, największych po 1989 r. – zapowiedział już Antoni Macierewicz.\nPrzed szczytem NATO, który rozpocznie się za miesiąc, najwyraźniej naszych wojskowych ogarnęła gorączka poszukiwania zagrożeń i stroszenia piór. Podobno należy być ostrożnym, snując marzenia, bo a nuż się spełnią. To samo może się tyczyć konfliktów międzynarodowych.\ntagiAntoni MacierewiczBBNkonfliktMONNATOobrona terytorialnaPaweł SolochRosjawojskozagrożenie\n07/06/2016 o 09:17\n„Strachy na Lachy”. Jak byłem mały to mnie Babą Jagą straszyli”. Nie drażnić Niedźwiedzia!\n06/06/2016 o 12:54\nTo ciągłe straszenie Rosją staje się nudne.\ntagi Trump Ukraina unia europejska protest policja Izrael rasizm uchodźcy lewica Rosja francja związki zawodowe usa PiS syria


Strona główna » Wiara » Życie jest gdzie indziej\nMówienie, że Radio Maryja buduje społeczeństwo obywatelskie, bo angażuje obywateli w pożyteczne działania, budzi mój sprzeciw. Utwierdzanie słuchaczy, by trwali w biernym oporze i zacietrzewieniu wobec rzeczywistości, nie wnosi w życie społeczne nic dobrego.\nW artykule "Wieża z kości" Macieja Müllera i Tomasza Ponikły ("TP" nr 36) przeczytałam opinię, że rozgłośnia o. Rydzyka buduje społeczeństwo obywatelskie. Autorzy powtarzają ją za tekstem Stanisława Burdzieja ze "Znaku". Czytamy, że mimo błędów i wypaczeń Radio Maryja jest elementem społeczeństwa obywatelskiego, ponieważ jest "oddolne" i działa niezależnie od państwa.\nJest to jakieś kryterium i Radio rzeczywiście je spełnia. Czy powinniśmy jednak na tym poprzestać? Jakie inne warunki należy spełnić, by móc powiedzieć: "tworzymy społeczeństwo obywatelskie"? Jesteśmy świadomymi, aktywnymi obywatelami, angażującymi się w działania służące dobru wspólnemu... Jakie działania? Jakimi sposobami? Przynoszące jakie owoce? Co kryje się pod tym sformułowaniem, niosącym w odbiorze społecznym istotny ładunek "wartości dodatniej"?


Quina porównywany do Modricia - whufc.pl\nNiezwykle utalentowany pomocnik West Hamu Domingos Quina został porównany przez trenerów w klubie do Luki Modricia. Portugalczyk chciałby w niedalekiej przyszłości na stałe zagościć w pierwszej drużynie Młotów i odgrywać znaczącą rolę w klubie z London Stadium.\n– Wszyscy w Chelsea wiedzieli, że odchodzę. Trenowałem na własną rękę przez kilka tygodni i były pogłoski, które łączyły mnie z kilkoma klubami. Krótko po tym jak trafiłem do West Hamu rozmawiałem ze Slavenem Biliciem i on powiedział mi wiele sensownych rzeczy. Mój agent Aidy Ward zadzwonił do mnie i powiedział mi, że będę miał okazję polecieć z pierwszym zespołem na obóz przygotowawczy do USA. Byłem w szoku. W klubie pytali mnie czy będę gotowy, a ja za każdym razem odpowiadałem, że jestem gotowy! Od tego czasu ciągle trenuje z pierwszym zespołem i naprawdę jestem szczęśliwy. – mówi zadowolony 17-latek\n– Trenerzy w West Hamie mówią, że przypominam im młodego Lukę Modricia. Ja mogę grać na pozycji numer 8, 10 i nawet na szóstce jak to ma miejsce w drużynie U23. Chcę dostać się do pierwszej drużyny na stałe tak szybko jak to możliwe i zdobyć doświadczenie w Premier League. Fajnie jest być najmłodszym zawodnikiem w kadrze i to jest kolejny powód by dalej ciężko pracować i się rozwijać. Chcę przebić się do pierwszej jedenastki i tam pozostać. – zakończył Quina\nW tej kampanii młody Portugalczyk zaliczył dwa występy w pierwszym zespole w eliminacjach do Ligi Europy. Warto również dodać, że pomocnik siedział aż 11 razy na ławce rezerwowych w meczach Premier League i FA Cup.\nPoprzedniDefoe chce wrócić do West Hamu?\nNastępnyWHU powalczy z Tottenhamem o Turka?


Ten rok przyniósł sporo czeskich książek z wątkami żydowskimi w tle – ledwie kilka dni temu swoją premierę miały Piękne zielone oczy Arnošta Lustiga i utrzymany w bardziej pogodnym tonie zbiór bajek dla dorosłych Na ratunek Tałesowicz naczelnego rabina Pragi Karola Sidona. Żydzi i holokaust pojawiają się także w wydanym kilka miesięcy temu Gorzkim świecie Josefa Škvoreckiego. Ale nie tylko, bo zbiór opowiadań Škvoreckiego to opowieść o całym XX wieku – o tym gorzkim świecie okupowanej przez nazistów, a potem komunistów Europy Środkowej.\nO zbiorze Josefa Škvoreckiego piszę w najnowszym, wrześniowym numerze „Nowych Książek”. Tłumacz Andrzej S. Jagodziński zgrupował opowiadania czeskiego autora w trzy części – Siedmioramienny świecznik, Pieśń zapomnianych lat i Eine kleine Jazzmuzik. Pierwsza to historie o czeskich Żydach oraz ich smutnym znikaniu w okresie przed wojną i w jej trakcie. Druga w sposób trochę przygnębiający, a trochę groteskowy opisuje rzeczywistość komunistycznej Czechosłowacji, od samego przewrotu w lutym 1948 roku. Trzecia poświęcona jest największej po literaturze pasji Škvoreckiego – jazzowi.\nZabawnie, groteskowo i smutno\nW kolejnych częściach i utworach perspektywa się zmienia. Choć większość opowiadań pisana była już w latach 80., kiedy to autor wracał we wspomnieniach do swojego dzieciństwa i młodości, o wydarzeniach lat 30., 40. czy 50. opowiada tak, jak je wówczas widział. Dlatego mały narrator dziwi się, dlaczego nie może już chodzić na lekcje niemieckiego do swojego żydowskiego korepetytora Katza i dlaczego doktor Strass, który kiedyś uratował mu życie, zostaje zmuszony do wyjazdu wraz z innymi Żydami do Terezina, a w dalszych utworach jako młody chłopak uświadamia sobie, że „przeciwżydłactwo” przestało być hecą. Dalej jest tylko gorzej, bo przecież czas szykan przeradza się w czas mordowania.\nDalej do głosu dochodzi znany już z Tchórzy typ bohatera, który w historycznej zawierusze zwycięskiego lutego upatruje szansę na poderwanie ponętnej koleżanki. Dalej otrzymujemy obraz życia w państwie komunistycznym i różne postawy względem systemu, zapewne wzorowane na prawdziwych historiach i ludziach, których autor znał. Škvorecký pokazuje system zdominowany przez kombinatorów, który wydobywa z ludzi tylko to, co najgorsze, a nawet z nagrody potrafi uczynić karę (jak w historii biednego Josef Vořecha, który marzy o pracy w polu, ale z powodu swego chłopskiego pochodzenia zostaje skierowany na studia z budowy maszyn i okrutnie się męczy).\nJak to w czeskiej literaturze bywa, jest zabawnie, jest groteskowo, i jest bardzo smutno. Kondensacją komunistycznych absurdów jest opowiadanie Zwyczajny tydzień Květoslava Prska, które bawi do łez, dopóki nie przypomnimy sobie, że to prawdziwy – być może trochę tylko przejaskrawiony – obraz życia w poprzednim ustroju.\nOstatnia część to miłosne wyznanie autora do jazzu, który w ustrojach totalitarnych był również sferą wolności. Škvorecký opisuje zaciekłą – i, znów, groteskową – walkę, jaką z jazzem toczyli najpierw naziści, a potem komuniści. Paradoksalnie sprawiali tym samym, że rósł w siłę, bo przecież ucisk i szara reżimowa rzeczywistość też były znakomitą pożywką dla jazzu i bluesa. Być może nawet lepszą niż miłosne zawody.\nZderzenie tragedii i śmiechu to coś, co zapada w pamięć po lekturze tego zbioru chyba najbardziej. Nie bez powodu mottem do Świadków lutowej nocy jest cytat Artura Schopenhauera: „Życie… to właściwie zawsze wyłącznie tragedia, lecz w szczegółach ma charakter komedii…”.\nRecenzję w „Nowych Książkach” kończę tak: Gorzki świat zachwyca obrazowością opisu, humorem, dystansem. Bawi, a zarazem przeraża i wzrusza. Wzruszenie to nabiera jednak gorzkiego posmaku po tym cytacie autora: „Taki jest ten świat (…), oparty na obojętności. Wzrusza nas tylko literatura. Głupia, sentymentalna opowiastka wyciska łzy z oczu, gdy jest wydrukowana, natomiast rzeczywistość, to, co dzieje się tu i teraz, nigdy nie potrafi nas wzruszyć”. Miejmy nadzieję, że jednak się mylił.\nJ. Škvorecký, Gorzki świat, przeł. A. S. Jagodziński, J. Stachowski, wyd. Czarne, Wołowiec 2020.\nCzarne czasopismo Josef Škvorecký literatura czeska opowiadania recenzyjne - Czarne tekst w prasie\nawita 17.09.2020, 19:45\nMyślę, że spodoba mi się ten zbiór opowiadań. Bardzo mnie cieszy, że są one uporządkowane w przemyślany sposób, że łączą się ze sobą, umożliwiając spojrzenie z szerszej perspektywy na zjawiska, które były ważne dla pisarza w toku jego życia. Ostatnia część "Eine Kleine Jazzmuzik"(genialny tytuł!) przypomina mi jedyną przeczytaną przeze mnie powieść Skvorecky'ego "Scherzo capriccioso", która była dużym dla mnie wyzwaniem, ale jednocześnie przyniosła wielką satysfakcję. Pisarz ujawnił tam swoją fascynację jazzem, naprawdę zaraźliwą :-)\nnaia 17.09.2020, 20:15\nTak, to uporządkowanie to świetny pomysł, ciekawy tym bardziej, że nie decydowała wcale data powstania – część utworów powstała jeszcze w latach 50. i 60., a część już w 80. – ale właśnie okresy w historii, do których pisarz się odnosi.\nA „Scherzo capriccioso” to moim zdaniem jedna z trudniejszych książek Škvoreckiego, więc nie dziwię się, że była dla Ciebie wyzwaniem. Jeśli chcesz spróbować jego prozy w wersji lżejszej i bardziej przystępnej, to polecam albo ten zbiór opowiadań, albo wspomnianych „Tchórzy”, albo np. „Batalion czołgów”. :)\nTo przeczytałam 19.09.2020, 10:35\nPrzyniosłam ten tom z biblioteki, ale jakoś bałam się za niego zabrać... Po Twojej recenzji widzę, że to będzie coś, co mi się naprawdę spodoba i że bać się nie należy :)\nnaia 21.09.2020, 10:54\nAbsolutnie nie należy. :) Książka jest świetna, czytaj śmiało!


Wiosna w pasiece - Bienenhalter\nNapisano dnia 20 marca 2020 23 sierpnia 2020\nPo przejściu zimy, poza sprawdzeniem ilości pokarmu (zabraniem ramek – nadmiaru pokarmu lub dołożenia ramek z pokarmem, w przypadku małych zapasów), w zasadzie do kwitnienia wiśni nie ma potrzeby w rodzinach gospodarczych nic czynić. Oczywiście zdarzy się, iż niekiedy są rodziny które odstają od normy, wtedy takie się nie likwiduje, lecz nakłada na silne rodziny podkładając kratę odgrodową. Po czterech tygodniach zabiera się te korpusy i stawia na nowe stanowisko (na dennicę i przykrywa powałką + daszek z blachy) Z chwilą kwitnienia wiśni zakładam miodnie. W tym modelu gospodarowania nie występują ule ocieplane, maty ocieplające, przegrody, wysokie powałki z poduszkami z sieczki czy mchu, daszki dwuspadowe, tudzież lądowiska pszczół przy wylotach, bo po prostu jest to niepotrzebne. Nie ma przestawiania korpusów na wiosnę, podkarmiania – walenia placków ciasta cukrowego i/lub ciasta z pyłkiem, albo innych specyfików typu ekstazy, bo takie działania są niepotrzebne, co gorsza mogą czynić szkody.\nKorpus miodni zestawiam z 3-4 ramek odbudowanych (jasnych które nie były ani razu zaczerwione), reszta ramek to ramki z węzą. Taki układ po pierwsze nie ochładza gniazda, po drugie pszczoły przy dobrym wziątku odciągają węzę, składają miód do ramek odbudowanych, gdy się ochłodzi (w kwietniu i maju często się to zdarza) pszczoły schodzą do gniazda. Miód wirowany z ramek, które nie były ani razu zaczerwione jest wysokiej jakości, czego nie można powiedzieć, gdy wiruje się miód z czarnych plastrów (przeczerwionych).\nSchemat układu gniazda poniżej\nW okresie rójek (maj/czerwiec)\nRodziny kontroluję co tydzień. Kontrola nastroju rojowego wg schematu jak niżej, jest jednym z najlepszych sposobów diagnozy nastroju rojowego o skuteczności ca 97%. Rozchylam korpusy i od spodu świecę latarką. Nie ma miseczek matecznikowych, lub są ale bez jajek, kontrola skończona – rodzina nie jest w nastroju rojowym. Są miseczki w których matka złożyła jajeczko, (gdy trafi się chociaż jedna), wtedy rodzina jest w nastroju rojowym, no cóż trzeba każdą ramkę w rodni ula przejrzeć i miseczki/mateczniki usunąć. Jest to najprostszy i najlepszy sposób przeciwdziałania wyjścia roju.\nPorady z tworzeniem odkładów dla zapobiegania rójce, są zalecane w poradnikach i literaturze pszczelarskiej poprzez podział rodziny na odkład z miodnią – pszczoła lotna i odkład z czerwem i matką. Po ich utworzeniu sytuacja jest taka: ten z lotną pszczołą utraci znacznie, poprzez oddzielenie od matki, motywację do zbiór miodu, a ten z czerwem będzie miał ograniczenie w czerwieniu matki, tak że w późniejszym czasie nastąpi znaczne osłabienie siły rodziny. Poza tym nie będzie przez wiele dni zbierać w ogóle miodu. Dodatkowo przy braku pogody lub/i załamaniu się pożytku, nastrój rojowy wcale nie mija. Miałem także przypadki zabijania matek po połączeniu odkładów (zalecany w tej metodzie powrót do stanu poprzedniego). Zazwyczaj nastrój rojowy występuje w silnych rodzinach, przy pożytku rzepakowym (połowa-koniec pożytku). Obecnie dość szybko następuje po nim pożytek z akacji, stąd straty w wydajności miodowej przy takich działaniach są duże. Nie bez znaczenia jest również, że taki podział rodziny dla zapobiegania rójki jest pracochłonny i wymaga dodatkowego sprzętu. Uważam, że to nie jest metoda godna polecenia!\nMoje zasady zapobiegania nastroju rojowego\n– odpowiednie poszerzanie pojemności ula – wczesne zakładanie miodni,\n– zabieranie ramki z pszczołami i czerwem (tylko raz), do tworzenia zbiorczego odkładu,\n– regularne wycinanie czerwu trutowego, czym więcej tym lepiej!\n– kontrola nastroju rojowego w odstępach co 7 dni w razie potrzeby wycinanie mateczników,\n– pobieranie materiału zarodowego tylko z własnych rodzin.


Vancouver – igrzyska w stylu Eko – Ekologia, eko energia, ochrona środowiska, eko gospodarka, Portal Ekologiczny\nVancouver – igrzyska w stylu Eko\nW zamierzeniu organizatorów medale z recyklingu to zaledwie pierwszy, symboliczny krok w stronę ekologii. Całe igrzyska mają być maksymalnie ekologiczne: nastawione na oszczędzanie energii i wody oraz na poszanowanie środowiska naturalnego.\nDo dyspozycji sportowców i kibiców będą dystrybutory napojów, które według zapewnień sponsorów MKOL (m. in. Coca-Cola) będą zużywały wyjątkowo mało energii. Również kombinezony pracowników firmy obsługującej igrzyska mają być wykonane z materiałów uzyskanych po przetworzeniu plastikowych butelek (PET). Największą innowacją jest jednak hala na 8000 widzów, gdzie odbędą się zawody w łyżwiarstwie szybkim: Richmond Olympic Oval. Część potężnego obiektu (w tym jego dach) zostały wykonane z drewna otrzymanego z martwych drzew iglastych. Drewno takie stało się ostatnio modne, co przyczynia się do ograniczenia wycinki zdrowych drzew. Skąd jednak w Kanadzie takie ilości martwych drzew?\nWszystko przez inwazję górskich żuków sosnowych (Dendroctonus ponderosae) które z racji zmian klimatycznych (m. in. częste, łagodne zimy) niszczą coraz większe połacie kanadyjskiej tajgi. To dobrze, że przedsiębiorcy Kanadyjczycy potrafią wykorzystać martwe drzewa, znacznie ograniczając wyrąb w zdrowych lasach. Gorzej, że o ile inwazja owadów dalej będzie miała tak gwałtowny przebieg, to wkrótce kanadyjskie lasy iglaste pozostaną jedynie wspomnieniem.\nWróćmy jednak do Richmond Olympic Oval. Deszczówka zbierana na dachu hali służy do spłukiwania toalet w obiekcie, jest także kierowana do pobliskiego stawu, który nawadnia rosnące w pobliżu drzewa. Na tym nie koniec: energia cieplna wytworzona przez urządzenia produkujące lód na torze ma być wykorzystana do ogrzania pozostałej części budynku. Tym samym zmniejszy się emisja gazów cieplarnianych. Ponadto wszystkie obiekty powstałe na potrzeby olimpiady mają być później wykorzystywane przez miejscową ludność i turystów. Zresztą Vancouver słynie ze sportów zimowych, zatem wiele istniejących obiektów zostało na potrzeby olimpiady jedynie zmodernizowanych. Jedna z wiosek olimpijskich powstała w dzielnicy False Creek – do niedawna zaniedbanej, a obecnie zrewitalizowanej. Po igrzyskach zamieszka tu 16 tys. ludzi, cześć w nich w domach zajmowanych obecnie przez sportowców. Wiele z tych budowli wyposażonych m in. w kolektory słoneczne i innowacyjne ekotechnologie już teraz produkuje więcej energii niż zużywa.\nIgrzyska to także szansa na poprawę sytuacji rdzennej ludności Kanady: potomkowie Indian dostaną od MKOL 9 mln. dolarów na poprawę warunków bytowych. Do tego dojdą profity ze sprzedaży pamiątek i praca przy obiektach sportowych. Mamy zatem zrównoważony rozwój i dbałość o środowisko. Czyżby igrzyska w Vancouver miały się okazać przełomowe nie tylko pod względem rezultatów uzyskiwanych przez sportowców? Czas pokaże, ale z pewnością to krok w dobrym kierunku.\nArtykuł przekazany dla Ecoportal.com.pl od redakcji Ekologia.pl\nprzez Redakcja eco · Published 21 maja, 2020 · Last modified 13 grudnia, 2021\nNastępny post Ekologiczna decyzja Tesco\nPoprzedni post Klimat w polityce międzynarodowej: perspektywa roku 2010


Zagroda żubrów - Wolisko koło Giżycka - Blog\nZagroda żubrów – Wolisko koło Giżycka\nPodczas rejsu po mazurskich jeziorach warto zaplanować kilka ciekawych wypadów na ląd i odpocząć od wodnych zmagań. Jednym z nietypowych i zdecydowanie godnych polecenia miejsc jest zagroda żubrów w Wolisku, nieopodal jeziora polodowcowego o tej samej nazwie. To jedno z nielicznych miejsc w Polsce, w których można spotkać te wspaniałe, majestatyczne zwierzęta. Jeszcze do niedawna groziło im wyginięcie. Zagroda żubrów – Wolisko koło Giżycka.\nOstoja odratowanego gatunku\nPodczas odpoczynku od wodnych szaleństw warto zajrzeć w to urokliwe miejsce leżące na terenie Puszczy Boreckiej. Okazuje się, że to nie lada gratka dla miłośników dzikiej przyrody. Zagroda to nie jedyne miejsce w okolicy, w którym można spotkać żubry. 80 osobników tego gatunku żyje na wolności na całym obszarze puszczy. Stąd zawędrowały nawet do puszczy Augustowskiej i Rominckiej.\nŻubry w wyniku kłusownictwa i nieprzemyślanej polityki leśnej oraz działań wojennych prawie zniknęły z naszych lasów. W XVII wieku całkowicie zniknęły z Puszczy Białowieskiej (żubr nizinny). Po pierwszej połowie XX wieku także z Kaukazu (żubr kaukaski). Na szczęście dzięki hodowlanej parze tych majestatycznych olbrzymów i osobnikom sprowadzonym z ogrodów zoologicznych i zwierzyńców, udało się odtworzyć gatunek. Dziś można go spotkać, spacerując po mazurskich lasach.\nHistoria tutejszych stad jest niezwykle ciekawa. W 1956 roku naukowcy z Polskiej Akademii Nauk przywieźli do niej stado żubrów, gdzie żyły do roku 1977. Podczas remontu zagród zwierzęta uciekły do lasu. Od tej pory żyją na wolności. W Ośrodku Hodowli Żubrów, który znajduje się nieopodal leśniczówki, o określonych godzinach odbywa się karmienie stada. Turyści w sezonie letnim mają możliwość obserwować je ze specjalnie stworzonego tarasu widokowego. Żubry pojawiają się tam w godzinach 9-11 i 16-18. Ich obserwacja jest z pewnością niesamowitą przygodą i atrakcją dla dzieci. Obcowanie z dzikimi zwierzętami zawsze uczy pokory i szacunku wobec natury. Te wspaniałe zwierzęta są główną atrakcją terenu, dla której przyjeżdżają ludzie z całej Polski, a nawet Europy.\nNie tylko żubry\nOkazuje się, że w obrębie całej Puszczy Boreckiej znajdują się liczne szlaki rowerowe. Można też wybrać się na spływ kajakowy i Łaźną Strugą udać się aż do rzeki Ełk.\nKompleks leśny Puszczy Boreckiej znajduje się na północny wschód od Giżycka. Wolisko jest oddalone od niego o około 30 kilometrów. Łatwo więc w trakcie rejsu Szlakiem Wielkich Jezior zahaczyć o ten niesamowity, zielony zakątek. Można przyjechać tu samochodem, w okolicy zagrody stworzono wygodny parking. Przez Wolisko prowadzi znakowany szlak rowerowy, miłośnicy wypraw rowerowych mogą więc śmiało wybrać się i odwiedzić te wielkie, piękne zwierzęta.\nBezkonkurencyjny król lasu\nSpotkanie z królem lasu to marzenie wielu osób, które pasjonuje natura- warto więc zaplanować tu przystanek. Puszcza Borecka to malowniczy zakątek, dziki las (głównie grądowy i bór) porastający torfowiska. Okolice polodowcowych jezior i wzgórza w okolicy- Diablą Górę, Górę Lipową i Górę Gęsią. Te niesamowite lasy od pradawnych czasów słynęły z mnogości występującej tu fauny. Można tu spotkać jenoty, żbiki, sarny, wilki, kuny leśne, piżmaki, lisy, borsuki, jelenie, dziki, a nawet łosie. Największą jednak atrakcją pozostają bezkonkurencyjnie żubry.\nHistoria tego ogromnego kompleksu leśnego, którego część objęta jest ścisłą ochroną jako rezerwat przyrody, sięga pradawnych czasów. Łatwo sobie wyobrazić czasy, w których Galindowie, inne pruskie plemiona zamieszkiwali te tereny, budowali swe gospodarstwa i domy na palach oraz czcili te święte miejsca, jeziora i bory. Świadczą o tym, chociażby, nazwy wzgórz, które porasta puszcza. Powierzchnia całej puszczy zajmuje teren aż 230 hektarów. Wzdłuż cieków wodnych i źródlisk powstają wilgotne lasy łęgowe, zaś w okolicy jezior- olsowe. Zachodnia część puszczy to przeważnie bór. Cały kompleks jest niezwykle bogatym i obfitym w runo terenem. Zdecydowanie warto odwiedzić okoliczne jeziora polodowcowe i leśne zakątki, w których czasem można nawet znaleźć wygodne ławeczki i gotowe do biwakowania miejsca. Zagroda żubrów – Wolisko koło Giżycka musisz odwiedzić to miejsce !


Dzisiaj jest czwartek, 28 maja 2020 , odwiedziło nas 5001410 czytelników!\nPo latach obiecywań- jest przetarg\nJednak o S-1 słyszymy od dobrych 15 lat. Miała powstać „najpóźniej” na Euro 2012, ale gdy z imprezy wyleciał Stadion Śląski, to i drogi prowadzące do niego przestały być priorytetem. A ta droga rzeczywiście ma być ważnym elementem europejskich połączeń północ-południe, gdyż łączyć ma się – w okolicach Zwardonia - ze słowacką autostradą D-3. Tylko… rolę tę równie dobrze pełniłaby, po likwidacji kolizyjnych skrzyżowań w Kobiórze, Pszczynie, Goczałkowicach\ni Czechowicach-Dziedzicach – DK-1 czyli „gierkówka”. A tak niebawem będziemy mieli dwie ekspresówki do Bielska, oddalone od siebie raptem o kilkanaście kilometrów.


K2 PRO DEEPER 25KG - UniAuto\nK2 PRO DEEPER 25KG\nDwuskładnikowy alkaliczny detergent o wysokim stężeniu, o własnościach pieniących, który jest skuteczny nawet na najbardziej nieustępliwy brud na nadwoziach samochodów i plandekach używanych na platformach i samochodach ciężarowych itp.\n296,49 zł\t(brutto)\n296,49 zł za SZT\nZnakomity również do cystern, posadzek w garażach i w stacjach obsługi, warsztatach mechanicznych oraz w szopach fabrycznych. W postaci skoncentrowanej produkt posiada dwie warstwy, ale doskonale się miesza w stanie rozcieńczonym do użytku.\nPodczas mycia nadwozia pojazdów, najlepiej używać produktu w cieniu i na zimnych powierzchniach. Szybko przejść do płukania, aby nie dopuścić, by wysechł na nadwoziu. Szczególnie roztwory produktu o wysokim stężeniu (około 10%) nie powinny pozostawać w kontakcie z aluminium albo stopami lekkimi, aby nie dopuścić do zaplamienia i zmatowienia tych powierzchni. Postępować według instrukcji rozcieńczania w sposób staranny i nie pozwalać na nadmierny czas styku z czyszczonymi powierzchniami.\nPrzesyłka kurierska pobraniowa Dostawa następnego dnia 30,00 zł\nPrzesyłka kurierska Dostawa następnego dnia 24,00 zł\nTENZI TRUCK CLEAN...\nTENZI SHAMPO NEUT...\nTENZI CAR MAX 1L ...\nTURTLE WAX BRILLI...\nMA PIANA AKTYWNA ...


Bastazja.pl | – Marysia i Bastek w podróży | Page 10\nBoston – pożegnanie [USA]\nPosted Nov 27 2015 by Bastek in polskie with 0 Comments\nNa pożegnanie z USA zapraszam do obejrzenia kilku raczej pocztówkowych fotografii z Bostonu. Samo centrum miasta określiłbym mianem urokliwego – w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Taka ciekawa mieszanka tradycji i nowoczesności. Z jednej strony historyczne budynki i osiemnasto- i dziewiętnastowieczne cmentarze. Z drugiej wieżowce ze stali i szkła. Do tego dużo zieleni i błękitu. Parki i lasy. Świetnie zagospodarowana rzeka Karola, no i oczywiście cała Zatoka Massachusetts stanowiąca część Oceanu Atlantyckiego. Do tego świetni ludzie: otwarci, przyjaźni i niezwykle aktywni sportowo. Będę tęsknił.\nPolskimi Śladami [USA]\nPosted Nov 24 2015 by Bastek in polskie with 0 Comments\nW Bostonie, tak jak w wielu innych amerykańskich miastach, znaleźć można polską dzielnicę. Nie jest podobno nawet w połowie tak reprezentacyjna, jak słynny Greenpoint, ale spacer po tym zakątku to dość ciekawe doświadczenie.\nUniwersytet Jana Harvarda [USA]\nPosted Nov 23 2015 by Bastek in polskie with 0 Comments\nW bezpośrednim sąsiedztwie Bostonu, na północnym brzegu rzeki Charlesa mieści się niewielkie miasteczko Cambridge. Jak nietrudno się domyślić swoją wdzięczną nazwę zawdzięcza europejskiemu pierwowzorowi. Co ciekawe podobieństwa wcale się na tym nie kończą. Brytyjskie Cambridge znane jest przede wszystkim dzięki drugiemu najstarszemu uniwersytetowi w Anglii. Amerykańskie także zasłynęło dzięki szkołom wyższym, konkretnie dwóm światowej sławy uczelniom: Harvard University i Massachusetts Institute of Technology. Obie mają bardzo ciekawą architekturę i przyjemne kampusy. O ile Harvard osadzony jest raczej w tradycji, to MIT to głównie nowoczesność i odważny design. Tak się jakoś złożyło, że architekturze tej pierwszej uczelni miałem okazję przyjrzeć się nieco bliżej. Utrzymane w stylistyce starej czerwonej cegły budynki przeplatają się z bardziej współczesnymi konstrukcjami. W tym pierwszym przypadku inspiracja jest dość oczywista. W tym drugim było mi znacznie trudniej odkryć źródło natchnienia architektów. To wszystko to jednak rzecz wtórna, bo najważniejsze, że uczelnia ma niezwykły klimat. I w co trudno może uwierzyć naukowa atmosfera bije nawet ze studenckich akademików :).\nWypad do Nowego Jorku [USA]\nPosted Nov 22 2015 by Bastek in polskie with 1 Comment\nSzybko okazało się, że pobyt w Bostonie jest na tyle intensywny, że nie będę miał zbyt wiele czasu by pozwiedzać USA. Zrobiłem sobie w zasadzie tylko jedną dłuższą wycieczkę. Na cel obrałem sobie Nowy Jork. Miejsce przez wielu uważane za magiczne. Wyróżnik i ideał miasta. Teoretycznie młode, a jednocześnie z dużym już bagażem historii. Betonowość i stalowość robią ogromne wrażenie. Do tego Central Park – morze zieleni w centrum Manhattanu – świetne miejsce na spacer i odpoczynek. No i te wspaniałe muzea z Met na czele. Wszystko super, ale w ostatecznym rozrachunku jakoś mnie to miasto jednak do końca do siebie nie przekonało.\nMoże jestem nieco tendencyjny? Może moje spojrzenie było zbyt pobieżnie? Może żeby zakochać się w New Jorku trzeba w nim zamieszkać? Może trzeba do tego szerszej amerykańskiej perspektywy? Niewykluczone, ale gdy po tygodniowym pobycie wróciłem do domu zdałem sobie sprawę, że w zderzeniu europejskiej tradycji (jaką jest dla mnie Boston) z amerykańskim snem (który utożsamiać mógłby Nowy Jork) zdecydowanie stoję po stronie Starego Kontynentu.\nStany muzyczne [USA]\nPosted Nov 20 2015 by Bastek in polskie with 1 Comment\nChoć nie mam za grosz słuchu to po siedmiu latach nauki gry na pianinie potrafię jednoznacznie odróżnić muzykę złą od muzyki dobrej. Niby niewiele, ale jednak w sumie jest to niezwykle wartościowa umiejętność.\nTwórczość Roberta Planta to bez dwóch zdań muzyka bardzo dobra. Dlatego nie mogłem sobie odmówić tej przyjemności i nie wybrać się na spotkanie z najnowszym projektem mistrza Robert Plant and the Sensational Space Shifters. Szczególnie, że akurat był przejazdem w Bostonie.\nNa koncercie były nowe nagrania, gdzieniegdzie przeplatane odniesieniami do twórczości Zeppelinów (z kultowymi Whole Lotta Love). Głos bez dwóch zdań rewelacyjny. Ze sceny całe 1,5 godziny biła prawdziwa moc! Plant powoli się rozkręcał tworząc niezwykły klimat aż stopniowo wszyscy wpadli w trans. Trudno było potem wrócić do rzeczywistości.\nCzasem mam takie wrażenie, że spóźniłem się na swoją epokę. Coś jak Joe Bonamassa, który tworzy muzykę zagubioną w czasie, jakby z poprzedniej epoki, w której go jeszcze na świecie nie było. Coś w tym musi być, bo na koncercie znacząco obniżałem średnią wieku, a w barze z powodu braku dowodu nie sprzedali mi piwa.\nLed Zeppelin usłyszałem chyba dopiero na studiach i to tylnymi drzwiami. Nic dziwnego przecież w zasadzie zespół rozpadł się zanim ja się jeszcze urodziłem. Wstyd się przyznać, ale trafiłem na nich dopiero na studiach. Stało się to za sprawą kolegi z mieszkania (dzięki Daro) i płyty Kaszmir, na której utwory Zeppelinów wykonuje orkiestra londyńskiej filharmonii. Potem już się potoczyło, ale ani Roberta Planta ani Jimiego Pega nie miałem nigdy okazji obejrzeć na żywo. Za to DVD z ostatniego koncertu Led Zeppelin przez długi czas biło u nas rekordy oglądalności, ustępując popularnością tylko Śwince Peppie, która po dziś dzień nie schodzi z Domowego Topu Wszechczasów, ale to już nie za moją sprawą…


wymiana opon racibórz - oferta - .Model Cars.\nOpony to jeden z najważniejszych elementów w naszym samochodzie. Nie zawsze o tym wiemy, dlatego nie jeździmy na właściwych oponach i później są z tego problemy. Niestety, ale jeśli mamy źle dobrane opony albo mamy je złej, jakości to trzeba to zmienić. Przecież wymiana opon racibórz nie kosztuje dużo, zwłaszcza dzisiaj, kiedy mamy ogólny dostęp do wszystkich modeli i marek. Można do każdego samochodu dopasować takie opony, jakie są nam potrzebne. Jeśli nie nowe to nawet używane, ale zawsze się coś znajdzie i trzeba z takich ofert korzystać. Bezpieczeństwo jest na drodze dla nas najważniejsze.\nProfesjonalna wymiana opon racibórz w warsztacie\nDzisiaj nikt sam opon nie wymienia, bo to nie miałoby sensu. Zgłaszamy się do wulkanizatora, który zna się na tym lepiej i wie jak zrobić to w bezpieczny sposób. Poza tym, że zmieni opony to jeszcze napompuje je takim ciśnieniem, jakie jest przewidziane do naszego samochodu. Taka wymiana opon racibórz nie trwa długo, dlatego trzeba będzie się podjechać i się wszystkiego dowiedzieć. Najczęściej zmieniamy opony z letnich na zimowe i odwrotnie, dlatego wtedy, jeśli chcemy dostać się do wulkanizatora to konieczne będzie zapisanie się w kolejkę. Dobrze jest mieć zapasowy komplet felg, bo wtedy taka zmiana trwa kilka minut, ale jeśli trzeba opony przekładać to trochę się przy tym zejdzie, bo poza przekładaniem trzeba jeszcze je wyważyć na specjalnej maszynie.\nIle kosztuje wymiana opon racibórz w samochodzie?


[S17] Wschodnia Obwodnica Warszawy [zabiorom=brig] - Page 82 - SkyscraperCity\nDecember 29th, 2017, 12:23 PM #1621\nodwołania nie są publikowane, G/RDOSie niechętnie też je udostępniają, powołując się na wykładnię (w tym też niejednolite orzecznictwo NSA) prawa. Ale będę próbował.\nDecember 29th, 2017, 01:11 PM #1622\nWydłużenie terminu do 30 kwietnia 2018r.\nDecember 29th, 2017, 01:48 PM #1623\nPatrząc na adres rejestrowy to raczej jest Wesoła (kod pocztowy 05-075)...\nO, tu mnie masz . Do tej pory nie przyswoiłem sobie tego, że w Wielkiej Warszawie nazwy ulic się powtarzają.\nTak jak pisałem: Wesoła - niedobrze. Działają według zasady "wroga powstrzymać jeszcze na obcym terytorium, zanim najedzie kraj". Przejdziemy przez GDOŚia, potem przez WSA a może i nawet NSA. Minimum półtora roku bez NSA, trzy z plusem z NSA. Oczywiście przy woli inwestora, można nie powstrzymywać procedur na czas sądów.\nDecember 29th, 2017, 02:01 PM #1624\nJestem uczulony, bo codziennie muszę oglądać te ichniejsze pomniki przyrody blokujące WOW.\nDecember 29th, 2017, 03:20 PM #1625\nOriginally Posted by lapex006\nCzyli, tak jak pisałem na poprzedniej stronie.\nDecember 29th, 2017, 03:38 PM #1626\nGDOŚ czyli na dzień dzisiejszy minister. Szyszko\nWoda i Przyroda to stowarzyszenie "ekologiczne" z Wesołej.\nz racji swej ekologiczności może wchodzić do postępowań OOŚ na prawach strony. Ale jedyny obszar ich działalności jaki kojarzę to walka z WOW przez Wesołą.\nCzęść osób z nim związanym było lub nawet jest związanych z kołem Wesoła Ligii Ochrony Przyrody.\nDecember 29th, 2017, 03:47 PM #1627\nCzyli woda i ogródek z córką leśniczego w tle.\nDecember 29th, 2017, 03:48 PM #1628\nCzy jest mozliwosc zwalczenia tych szkodnikow prawodastwem, ale takim, ktore nie wciagnie nas w konflikt z UE?\nChodzi mi o to, by utrudnic im blokowanie tej drogi.\nDecember 30th, 2017, 04:07 PM #1629\nJakoś wesołej kompanii nie podejrzewam o chęć pobrania haraczu. NIMBy imho.\nJanuary 5th, 2018, 02:41 PM #1630\nNa BIP-ie MUW-u takie obwieszczenie:\nNa podstawie art. 11d ust. 5 i 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1496) w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: „budowa drogi ekspresowej S17 na odcinku węzeł „Zakręt” – węzeł „Lubelska” (bez węzła) od km 14+200 do km 16+700”, zawiadamiam, że w dniu 25.09.2017 r. w tutejszym organie pełnomocnik inwestora złożył wniosek (uzupełniony ostatecznie w dniu 4.01.2018r.) [podkr. moje] o zmianę wniosku o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 23.04.2015 r. [...]\nJanuary 10th, 2018, 05:58 PM #1631\nPokrótce: RDOŚ Białystok wystąpił z wnioskiem do PWIS o zaopiniowanie przedsięwzięcia i do PGWWPRZG o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia.\nObwieszczenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Białymstoku z dnia 10 stycznia 2018 r., znak WOOŚ.4200.2.2017.DK ,\nw sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na: budowie Wschodniej Obwodnicy Warszawy w ciągu drogi krajowej nr 17 na parametrach trasy ekspresowej na odcinku od km ok. 3+600 do km ok. 13+782 węzeł „Zakręt” (bez węzła).\nBest_before, maddox1, Farquad, bronco10, SRC_100 liked this post\nJanuary 10th, 2018, 07:02 PM #1632\nPrzywrócę mojego posta sprzed dwu tygodni, bo od czasu skasowania nikt z Moderatorów (w książce skarg i wniosków) nie przyznał się do kasacji, ani tym bardziej nie wytłumaczył przyczyny. Tym samym przyjmuję, że poleciał przez przypadek, przy cięciu innych wpisów.\nRzecz dotyczy stowarzyszenia z Wesołej, które złożyło protest na odcinek w. Drewnica - km. 3+600.\nO nie, to nie są pseudoekolodzy, którzy za flaszkę i kilka budek dla ptaków wycofają protest.\nTo klasyczne NIMBY przebrane w eko-skórę.\nW zarządzie mamy:\nprezes: przedsiębiorca, aktywny w wielu podmiotach gospodarczych w branży karm dla zwierząt\nwiceprezes: pani zaangażowana pod szyldem Polskiego Klubu Ekologicznego (obecnie koło PKE w Wesołej już nie istnieje) w walkę z DŚU w 2007, ponoć mieszka 50m od planowanego przebiegu\nskarbnik: lokalny przedsiębiorca z Wesołej,\nW komisji rewizyjnej mamy:\n- radną dzielnicy Wesoła z klubu PiSu, od marca '17 weszła w skład "doraźnej Komisji do spraw Wschodniej Obwodnicy Warszawy" (pisownia oryginalna).\n- emerytowanego, zmarłego w zeszłym roku, profesora SiMR PW\n- (raczej emerytowaną) panią Główna Księgowa, a od 2010 do 2012 Dyrektor Finansów i Kadr w Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.\n(oczywiście mogą być jednostkowe pomyłki, wynikające ze zbieżności nazwisk)\nTo twardzi przeciwnicy, którzy nie odpuszczą za nic.\nmaddox1, Crusier, bronco10, michael_siberia, Alois von T liked this post\nJanuary 10th, 2018, 11:43 PM #1633\nNie bardzo wierzę w to co piszę, ale może pogonienie naszego ulubionego ministra zapali jakieś światełko w (nomen omen) tunelu? Z drugiej strony "przez osiem ostatnich lat" nie był ministrem, a i tak jakoś nie dało rady popchnąć...\nLast edited by ZygJe; January 15th, 2018 at 11:11 PM. Reason: przypał - sorry :-)\nJanuary 11th, 2018, 12:40 AM #1634\nNie bardzo wieżę w to co piszę, ale może pogonienie naszego ulubionego ministra zapali jakieś światełko w (nomen omen) tunelu? Z drugiej strony "przez osiem ostatnich lat" nie był ministrem, a i tak jakoś nie dało rady popchnąć...\nUwierz ze wcale nie o wieżę tu chodzi\namiron, Bananek, ZygJe, Alois von T liked this post\nJanuary 11th, 2018, 01:01 AM #1635\nWieża góry przenosi.\nbe_rcik, amiron, krzycho2, Nahemah, frik and 1 others liked this post\nJanuary 11th, 2018, 07:29 AM #1636\nTeraz, gdy WOW to ostatni nieruszony odcinek obwodnicy, brak głównego ekologa z pewnością nie zaszkodzi. Liczę w końcu na ruch w tym wątku\nUps... „wieżę” w więcej ruchu\nJanuary 16th, 2018, 03:17 PM #1637\nGW coś napisała w temacie, niestety nie mam dostępu: http://warszawa.wyborcza.pl/warszawa...icy-przez.html. Na początku tylko widać że stowarzyszenie WiP znalazło tym razem robaczka i rybkę.\nJanuary 16th, 2018, 03:24 PM #1638\nW skrócie - RDOŚ w Białymstoku wyznaczył termin wydania decyzji na 30 kwietnia 2018 roku, ale nie potrafią dziś powiedzieć czy termin zostanie dochowany. Poza tym informacja, że od wydanej DŚU (na północny odcinek) odwołanie złożyło Stowarzyszenia na rzecz Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych „Woda i Przyroda”, w którym działają osoby związane z poprzednim ministrem środowiska. Poza tym nic ciekawego.\nJanuary 16th, 2018, 03:43 PM #1639\nA napisali o jaką rybkę tym razem chodzi ? Strzelba ponoć była w projekcie już ominięta...\nJanuary 16th, 2018, 03:54 PM #1640\nWyborcza.pl - >\nPoza tym „Woda i Przyroda” ponownie upomina się o strzeblę błotną, której odkrycie w bajorze 100 m od przyszłej trasy zablokowało przygotowania do jej budowy w poprzedniej dekadzie. Czytamy też o groźbie „pogłębiającej się izolacji przedstawicieli rodziny biegaczowatych”, czyli ulubionego gatunku chrząszczy Jana Szyszki.\nmatrix4321, Crusier liked this post


W filmie zaistniał jako Wasyl w „Znachorze” Jerzego Hoffmana. Dzięki temu jako młody człowiek pracował na planie ze wspaniałymi aktorami, takimi jak: Jerzy Bińczycki, Anna Dymna czy Bożena Dykiel. Gdy przyszła dobra passa, grał u najlepszych reżyserów: u Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Agnieszki Holland. W dziewięciu częściach „Dekalogu” zagrał tajemniczą postać, o której znaczenie nieustannie pytali dziennikarze i widzowie. Publiczność kocha Go najbardziej za kreacje serialowych bohaterów. Nie sposób zapomnieć Arkadiusza Czerepacha z „Rancza”, Tadeusza Norka z „Miodowych lat” czy niepełnosprawnego Janka z serialu „Doręczyciel”.\nTym razem na DKF-ie podziwialiśmy kolejne aktorskie oblicze Artura Barcisia. W „Sztuce kochania” zagrał epizod. Ale za to jak zagrał! Przełamaliśmy schemat, zgodnie z którym na spotkania z widzami zaprasza się aktorów grających w danym filmie rolę pierwszoplanową. Bohaterka filmu Michalina Wisłocka nie płynęła z prądem i nie wybierała najprostszych dróg, więc możemy przypuszczać, że nasz wybór i rozmowa po seansie przypadłyby jej do gustu. O aktorstwie, miłości i seksie, rzecz jasna, dyskutowaliśmy z filmowym cenzorem. Nie zabronił nam używania jakichkolwiek słów i zadawania trudnych pytań. Bez udziału kamer i świateł, w miłej atmosferze przytulnego kina, mogliśmy pytać o wszystko. Jak zdobył serce żony, choć nie wygląda jak Al Pacino? Czy trząsł się z tremy przed ołtarzem? Jak wyglądała wspólna podróż do Hiszpanii? Czy zna receptę na długoletni udany związek, skoro jest z żoną od ponad trzydziestu lat?\nFilm „Sztuka kochania” relaksuje i „rozwiązuje języki”. Pokazuje też, czego mądre, dojrzałe kobiety szukają w mężczyznach. Eryk Lubos rewelacyjnie zagrał amanta, choć na pierwszy rzut oka fizycznie nie ma ku temu warunków. Artur Barciś również jest przykładem mężczyzny, którego kobiety uwielbiają, choć nie jest wysokim brunetem z bujną czupryną. Przy okazji odkryliśmy, jaka rzadka u mężczyzn umiejętność łączy Jurka, bohatera „Sztuki kochania,” z Arturem Barcisiem. Aktor opowiedział nam, jakie cuda potrafił uszyć, gdy w czasach PRL-u trudno było zdobyć nawet guziki. Dowiedzieliśmy się też o wielu innych cennych zaletach, choć nie od zawsze Artur Barciś był pewnym siebie przebojowym mężczyzną. Jako chudziutki, niski chłopiec miał wielkie marzenia, a zarazem ogromne kompleksy. Dopiero z czasem zrozumiał, że nie klasyczna uroda jest najważniejsza zarówno w życiu, jak i w zawodzie aktorskim. Długo i wytrwale walczył o to, by zostać zauważonym i docenionym. Aktorstwo to Jego żywioł. Gdy mówi, widownia słucha jak zaczarowana. Żona dyrektora Teatru Ateneum Aleksandra Śląska powiedziała kiedyś o Nim piękny komplement: „Jesteś zwierzę aktorskie”. Cieszymy się, że ten „zwierz” zechciał poświęcić nam swój czas.\nNa okładce książki „Rozmowy bez retuszu” widnieje piękna fotografia twarzy Artura Barcisia, która w połowie jest pomalowana na biało niczym u mima. W rzeczywistości również ma dwie twarze, dwa oblicza. Oblicze aktorskie, często komiczne, stąd ludzie mogą sądzić, że jest typem żartownisia, oraz oblicze poważnego mądrego człowieka, które można odkryć, gdy czyta się wywiady lub prześledzi to, co aktor pisze. W Dyskusyjnym Klubie Filmowym jest miejsce na wszystko: i na powagę, i na humor. Wszak po „Sztuce kochania” nie sposób rozmawiać zbyt grzecznie i śmiertelnie poważnie. Poza tym na czerwiec przypadają różne przyjemne dni: 7. czerwca obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Seksu, 23. – Dzień Ojca, w czerwcu rozpoczynają się wakacje, więc każdy, nawet najbardziej zapracowany człowiek, choć trochę myśli o miłości, zmysłach i odpoczynku. Dobre filmy i spotkania z ciekawymi ludźmi bez wątpienia pomagają złapać oddech, a czas spędzony z Arturem Barcisiem wypełnił nas dobrą energią na nadchodzące miesiące!


Ceny - Wieprzowina -177 - PPR\nNa rynku wieprzowiny huśtawki ciąg dalszy. Po wyższej sprzedaży już od zeszłego tygodnia nie ma śladu, za to słychać coraz więcej głosów potwierdzających mniejsze zainteresowanie mięsem. Najbardziej na problemy ze sprzedażą narzekają zakłady przetwórcze, które ograniczyły zamówienia do minimum. A to oznacza, że kolejne partie towaru utkną w magazynach.\nElementy wieprzowe z importu\nkraj 6,40 – 6,70\nimport 6,90 – 7,00\nkarkówka z kością 7,80 – 8,00\nłopatka z kością 5,70 – 5,90\nschab bez kości 13,60 – 14,00