23.01.2008 Prawda za wszelką cenę!/?\nPrawda za wszelką cenę!/?\n— dr Jerzy Bukowski\n28.10.2007 Białoruś nieznana\n— dr Jerzy Gordziejew\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (11.2 Mb)\nBiałoruska poezja - klejnot literatury europejskiej\n— dr Dzmitry Kliabanau\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (14.1 Mb)\nRosja - nie tak odległa, a jakże inna... By uporządkować i zrozumieć lepiej to, co na jej temat wiemy z bieżących doniesień medialnych, proponujemy dwa szkice: najpierw ideowe tło rosyjskiego widzenia Zachodu, potem zaś diagnostyczną mapę aktualnych problemów polityki zagranicznej Rosji w stosunku do Europy Zachodniej. Czyli dwutakt taki, by nasze stereotypy z realiami skonfrontować... A nuż nie taka Rosja straszna?\nMyślenie rosyjskie i jego rodowód\n— dr hab. Joachim Diec\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (19.7 Mb)\nNowe Imperium Rosyjskie a Europa: współpraca, konkurencja, wrogość?\n— dr Marek Czajkowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (30 Mb)\n31.03.2007 Egzystencja (z)globalizowana\nModne słowa dzielą zaskakująco podobny los: im więcej doświadczeń tłumaczą, tym bardziej same stają się mętne i niejasne... „Globalizacja” nie stanowi tutaj wyjątku: słowo na czasie, błyskawicznie zamieniające się w slogan, w magiczną formułę, w hasło otwierające bramy wszystkich tajemnic teraźniejszości i przyszłości. Podczas gdy jedni określają nim zbiór procesów masowego uszczęśliwiania ludzkości, to inni - np. Zygmunt Bauman - upatrują w nim wyrazu nieprzyjemnego poczucia „rzeczy wymykających się z rąk”. Dla nich pojęcie to przekazuje raczej nieokreślony, kapryśny i autonomiczny charakter świata i jego spraw, brak centrum, brak pulpitu operatora, zespołu dyrektorów, biura zarządu... Czy rzeczywiście mamy do czynienia z siłami anonimowymi, niezależnymi od woli i deklaracji jednostek i instytucji? Czy faktycznie globalizacja to to, co się z nami dzieje, wiodąc nas bez kompasu wgłąb bezdrożnej „dżungli wytworzonej”? I jaka jest (staje się?) nasza tożsamość w tym globalizującym się świecie?\nGlobalizacja a dylematy tożsamości kulturowych\n— prof. Zdzisław Mach\n17.03.2007 Religia - współczesne wyzwania\nCzy możliwa jest dziś dla religii trzecia droga - pomiędzy Scyllą fundamentalizmu a Charybdą sekularyzacji? Pobieżny rzut oka (na Europę choćby) podpowiadać może, że nie jest: wydaje się, iż w rozszalałym morzu zeświecczenia (zdającego się być końcem religii) ostać się mogą jedynie wyraziste skały zwartych struktur, totalnie spójne światopoglądy, zdecydowanie odcinające się od płynnej rzeczywistości rozmazanych granic. Stąd oczywiście rosnąca popularność ruchów tradycjonalistycznych, której spróbujemy się przyjrzeć na przykładzie współczesnego integryzmu rzymskokatolickiego. Ale okaże się również, że wszechobecna teza o jednoznacznej globalnej sekularyzacji nie jest bynajmniej bezdyskusyjna - być może religia wcale nie umarła, lecz... stała się niewidzialna?\nWspółczesny integryzm rzymskokatolicki\n— dr Marcin Karas\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.5 Mb)\nPolska w Europie: spór o sekularyzację\n— prof. Irena Borowik\nTemat-rzeka. Niezaprzeczalnie aktualny, wywołujący lawinę emocji, obrosły niezliczonymi uprzedzeniami, uproszczenianiami i stereotypami. Tymczasem jedyną drogą do sprostania współczesnym wyzwaniom jest otwarta i rzetelna debata nad różnicami - jej próbę podejmuje Dominikańska Szkoła Współczesności oraz „Teofil - pismo studiujących dominikanów”, którego najnowszy numer pt. „Czy należy bać się islamu?” będzie promowany podczas wykładów (www.teofil.dominikanie.pl).\nPrawa człowieka w islamie na tle antropologii chrześcijańskiej i konwencji ONZ\n— ks. dr hab. Krzysztof Kościelniak\nEnkulturacja w świecie arabskim a wyzwania współczesności\n— dr Ignacy Nasalski\n20.02.2007 Przewodnik po naszym podwórku - wystawa prac dzieci z Jasionki i Krzywego\nKolejny, choć zdecydowanie inny niż poprzednie, głos w temacie „Czas-przestrzeń-tożsamość”: w dniach 5-20.02 na klasztornych krużgankach proponujemy Państwu nietypową podróż - wyprawę w świat dzieci z postpegeerowskich wsi Jasionka i Krzywe w Beskidzie Niskim. O swoim podwórku, o miejscach i ludziach opowiadają one pracami, fotografiami i tekstami powstałymi podczas warsztatów plastycznych, jakie w roku 2004/05 przeprowadziła dla nich Anna Wiatr przy pomocy wielu dobrych ludzi, między innymi mieszkającego nieopodal Andrzeja Stasiuka. Gorąco polecamy!\nW niedzielę 18.02, na krużgankach, po każdej Mszy św. będzie możliwość nabycia albumu, zawierającego szeroki wybór prac, zdjęć i tekstów stworzonych przez dzieci z Krzywego i Jasionki. Dochód z jego sprzedaży przeznaczony jest na działalność Stowarzyszenia Rozwoju Sołectwa Krzywe, zajmującego się organizacją warsztatów edukacyjnych i zajęć sportowych dla dzieci z obu wspomnianych wsi. Album poleca Andrzej Stasiuk: „Ta książka to opowieść o bezwarunkowej, bezkompromisowej wrażliwości. Tak wygląda świat, gdy patrzymy na niego z otwartym umysłem i sercem. Nie zadajemy mu pytań, ale jesteśmy gotowi wysłuchać wszystkich odpowiedzi. Mój Boże, jak ja zazdroszczę tym dzieciakom. Ale to dobra zazdrość”.\n09.12.2006 Czas - przestrzeń - tożsamość\nPrezentujemy trzy zupełnie różne ujęcia trzech absolutnie fundamentalnych wymiarów rzeczywistości: jak moje „ja” staje się sobą w egzystencjalnym „czasowaniu”, jak doświadcza siebie poprzez zanurzenie w przestrzeni architektury, i jak mierzy się z dziwnością świata, wychodząc ze swego zadomowienia?\nNarracyjna koncepcja jednostki ludzkiej jako wersja współczesnego konstruktywizmu\n— prof. Katarzyna Rosner\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (17.6 Mb)\nDoświadczanie miasta - cztery ontologie przestrzeni miejskiej\n— prof. Ewa Rewers\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (16.1 Mb)\nslajdy cz. 1 — zobacz / pobierz (23.5 Mb)\nslajdy cz. 2 — zobacz / pobierz (18.5 Mb)\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (20.4 Mb)\n06.12.2006 Wobec Innego - wyzwania wielości. Cz. II\nOśrodek i Fundacja „Pogranicze” w Sejnach to miejsce niezwykłe. Przekonać się o tym można, będąc tam na żywo, można też (i warto!) odwiedzić stronę www.pogranicze.sejny.pl. A od 1 grudnia na krużgankach naszego krakowskiego klasztoru „Pogranicze” opowiada o sobie i swoich pasjach przez wystawę, będącą zresztą kontekstem dla spotkania z inspiratorem sejneńskiego ośrodka, Krzysztofem Czyżewskim, na które zapraszamy razem z organizatorami beczkowych Wieczorów Open.\nNasz Inny, czyli o człowieku pograniczu na agorze XXI wieku\n— Krzysztof Czyżewski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (11.3 Mb)\nBeczkowy Wieczór „Open” z udziałem Krzysztofa Czyżewskiego\n— prowadzą: Kuba Kubica i Konrad Juczewski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (21.7 Mb)\n1-18 grudnia: „Pogranicze” - wystawa na krużgankach klasztoru\n— otwarta codziennie w godz. 8.00 - 21.00\n02.12.2006 Wobec Innego - wyzwania wielości. Cz. I\nNie da się nie zauważyć, że w miarę przyspieszania procesów integracyjnych na poziomie struktur, także w naszym codziennym doświadczeniu coraz bardziej obecne jest stawanie wobec inności: kulturowej, religijnej, światopoglądowej... Nie sposób też nie zauważyć, że niesiemy w sobie przyzwyczajenie do funkcjonowania w obrębie ideowych monolitów: model państwa jednonarodowego, wdrażany przez ostatnie dziesięciolecia historii Polski, pozostawił na naszej zbiorowej tożsamości niezatarte piętno.\nW tym kontekście coraz bardziej aktualnym staje pytanie o tożsamość jednostki w odniesieniu do społeczeństwa oraz o fundament wspólnoty (narodowej, religijnej) wobec wielokulturowości epoki późnej nowoczesności.\nLiteratura polska czy polskojęzyczna?\n— prof. Andrzej Romanowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (23.1 Mb)\nInność, wielość i granice tolerancji\n— prof. Andrzej Szahaj\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (28.7 Mb)\n18.11.2006 Gdy myślę się\nKarkołomne to zagadnienie i bynajmniej nie jedynie w gramatycznej anarchii swej samozwrotności. Myśleć się: przyłapać swoje myślenie na gorącym uczynku. Ale, ale! Czyżbym ja - przyłapujący - był kimś różnym od swojej przyłapywanej właśnie myśli, kimś, kto może stanąć naprzeciw i spojrzeć jej prosto w oczy? Gdy próbuję pomyśleć „moje Ja”, przekreślam siebie i zamieniam Ja w „Ty”. Ale czy takie „niby-moje Ty” ma jeszcze coś wspólnego ze mną?\nSprawa byłaby błaha, gdyby szło tylko o aporetyczne gry i żonglerki à la Zenon (jak te na wieki nierozstrzygalne wyścigi Achillesa z żółwiem); tymczasem - jak się zdaje - ze swoim Ja trzeba żyć na co dzień...\nProblem samopoznania i samoświadomości - bo o nie tutaj chodzi - to kwestia jakości naszego bycia, sprawa absolutnie podstawowa. Jak „się” przeżywam, czy (i jak?) odsłania się przede mną treść „mnie” i czy „moje własne Ja” jest rzeczywiście moje i własne? Z tym wyzwaniem spróbujemy się zmierzyć...\n— prof. Adam Węgrzecki\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (18 Mb)\nSamoświadomość a unikalność osób ludzkich\n— prof. Stanisław Judycki\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (17.3 Mb)\nNazywasz drzewo drzewem i już więcej nie myślisz o tym słowie. Ale to nie było ”drzewo”, zanim nie nadałeś mu tej nazwy. Możesz nazwać gwiazdę gwiazdą i powiedzieć, że to tylko kula rozżarzonej materii, idąca wzdłuż matematycznie wyliczonego kursu. Ale tak jej nie widzisz. Przez nazywanie rzeczy i opisywanie ich tylko wymyślasz własne terminy dla nich. A tak jak mowa jest wymyśleniem dotyczącym przedmiotów i idei, tak mit jest wymyśleniem dotyczącym prawdy (J.R.R. Tolkien). Hmmm... Piękne, nieprawdaż? Tylko jaki związek ma taki mit z naszym współczesnym doświadczeniem? Czy mityczny światopogląd jest zaledwie przeżytkiem dawnych wieków, z którego Zachód wyrósł definitywnie? A może wręcz przeciwnie: mityzacja świata nie jest ukończona?\n— prof. Andrzej Szyjewski\ntekst — czytaj / pobierz (0.1 Mb)\nOdczarowanie, rozczarowanie i zaczarowanie. Obecność mitu raz jeszcze\n— dr Dariusz Czaja\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (25.7 Mb)\n21.10.2006 Peryferie logosu\nW wiekowej konstrukcji myśli europejskiej istotna pozycja logosu zasadniczo nie budzi wątpliwości. A jednak bywa on celem nierzadkich ataków: czy stoją za nimi nieszkodliwi dyletanci i intelektualni wywrotowcy, czy też jednak musimy uczciwie przyznać, że nasz świat wcale panlogicznym nie jest? Że eksplanacyjna moc kategorii rozumności ma swoje granice? Wydaje się, iż już sami wynalazcy tego użytecznego skądinąd terminu nie byli zgodni co do absolutności jego zastosowania. A co z doświadczeniem absurdu? Mimo że często zakamuflowany, istnieje on w wielu obszarach naszego życia: a więc będzie też o przeżywaniu wielości i obrzeżach światów. Ponadto - o teatrze. Czy kategoria absurdu, kojarzona wąsko z Beckettem i Ionesco, nie jest przypadkiem o wiele głębiej związana z tradycyjnym toposem theatrum mundi? Szekspir-absurdysta?\nU źródeł logosu\n— prof. Cezary Wodziński\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (7.8 Mb)\n— dr Bernard Sawicki OSB\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (11.1 Mb)\nWielki teatr świata czy wielki absurd świata?\n— Anna R. Burzyńska\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (15 Mb)\n14.10.2006 Sztuka pytania\nWyruszając w kierunku antropologiczno-egzystencjalnej autorefleksji (taki tym razem pomysł mamy - więcej: deeswu/co będzie), pierwsze powakacyjne pytanie postawimy o stawianie pytań właśnie. O pułapki ciekawości. Bo co nam z tego, że kwestionujemy oczywistość, że wnikamy – przynajmniej tak nam się zdaje – w istotę rzeczy? Czy chęć zrozumienia i dążenie do obiektywnej prawdy nie jest li tylko zakamuflowaną potrzebą panowania, albo względami psychicznego komfortu podyktowanym mechanizmem racjonalnego porządkowania świata, który z natury swej poukładany wcale nie jest? Anatomia ciekawości zatem. Lub sztuka pytania, jeśli kto woli – nad zachęcającym tytułem jeszcze popracujemy... Taki po prostu metapoziom na dobry początek kolejnego roku namysłów.\nO myśleniu i prawdzie\n— prof. Tadeusz Gadacz\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (19.1 Mb)\nO rozumieniu i nierozumieniu\n— prof. Michał Paweł Markowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.2 Mb)\nKolejne spotkanie z cyklu \_'Wiara i nauka\_'. Spróbujemy tym razem spojrzeć na zagadnienia konieczności i wolności z trzech różnorodnych perspektyw - biologicznej, fizycznej i teologicznej. Gdzie każda z nich sytuuje obszar ludzkiej wolności i jaka jest natura tego, co koniecznie nas ogranicza.\nO przeznaczeniu. Czy Bóg zaplanował nam życie?\n— dr Michał Paluch OP (Instytut Tomistyczny, Warszawa)\n— prof. Maciej Przanowski (Instytut Fizyki Politechniki Łódzkiej)\n01.04.2006 CZŁOWIEK WŚRÓD LUDZI - CZ. III\nDalszy ciąg sesji poświęconej osobie i myśli prof. Antoniego Kępińskiego\nKontakt profesora Kępińskiego z chorymi\n— dr Elżbieta Leśniak\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (10.4 Mb)\nTrzy wymiary i całość\n— prof. Jacek Bomba\nLęk sumienia wg Antoniego Kępińskiego\n— dr Andrzej Kowal\n31.03.2006 CZŁOWIEK WŚRÓD LUDZI - CZ. I\nSesja poświęcona osobie i myśli prof. Antoniego Kępińskiego\n— prof. Zdzisław Ryn\nJaki człowiek jest naprawdę? Kępiński o osobowości\n— dr Anna Tylikowska\n31.03.2006 CZŁOWIEK WŚRÓD LUDZI - CZ. II\nWspólnota vs. jednostka\n— prof. Anna Gałdowa\nDyskusja: znaczenie myśli Kępińskiego dla współczesnej kultury\n— po dyskusji zapraszamy na film\n— prof. Władysław Stróżewski\n28.01.2006 CZŁOWIEK I KOSMOS\nNa dobre rozpoczynamy w ramach Dominikańskiej Szkoły Współczesności cykl wykładów poświęconych relacjom między różnymi gałęziami nauki oraz między wiarą i nauką. Wydawać się może, że podziały między nimi są trwałe, głębokie i oczywiste, a znalezienie możliwości porozumienia - niemożliwe. Być może jednak takie spojrzenie jest dość płytkie, a stereotypowe postrzeganie przysłania nam tylko istotne i głębokie treści? O tym właśnie - między innymi - mówić będą zaproszeni Wykładowcy.\nCzas człowieka i czas Wszechświata.\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (29.1 Mb)\nO wielkim wybuchu i ewolucji Wszechświata.\n— dr Tomasz Płazak (AGH)\n03.12.2005 KORZENIE EUROPY\nWydaje się, że konary drzewa kultury europejskiej są już bardzo odległe od własnych korzeni i niemal ich nie dostrzegają. Nadal jednak czerpią z nich soki. Refleksja nad tym, co formowało naszą cywilizację posiada wiele obliczy. Profesor Kłoczowski usiłuje pokazać, jaka była droga od Civitas Christiana do nowoczesnej Europy oraz jak w istocie tworzyli ją ludzie i ludzka wolność.\n— prof. Jerzy Kłoczowski (KUL)\n05.11.2005 KARA ŚMIERCI\nSprawiedliwa, słuszna i skuteczna.\n— prof. Ryszard Legutko (Instytut Filozofii UJ, Ośrodek Myśli Politycznej)\nCzy Kościół nie wie, co zrobić z karą śmierci?\n— o.prof. Jacek Salij OP\n29.10.2005 O STWORZENIU, GODNOŚCI I EWOLUCJI CZŁOWIEKA\nO ewolucji i powstaniu człowieka.\n— prof. Krzysztof Kaczanowski (Instytut Zoologii UJ)\n— prof. Juliusz Domański (Instytut Filozofii i Socjologii PAN)\n27.10.2005 CZY WARTO BYĆ PRZYZWOITYM? - prof. Władysław Bartoszewski:\nPromocja książki organizowana razem z wydawnictwem *W drodze*.\n15.10.2005 MORALNOŚĆ POLITYCZNA\nCzy polityka musi być niemoralna?\n— prof. Miłowit Kuniński (Instytut Filozofii UJ, Ośrodek Myśli Politycznej)\n— prof. Stefan Niesiołowski (Senator RP)\n— prof. Mieczysław Porębski\nJak w latach 1976-1980 widzieliśmy przyszłą Polskę?\n— prof. Zdzisław Najder\n07.05.2005 MITY NARODOWE\nMity narodowe - współczesne propozycje myślenia\n— prof. Włodzimierz Szturc\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (22.6 Mb)\nPolak-katolik - mit czy rzeczywistość?\n— dr Józef Puciłowski OP\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (0.5 Mb)\n23.04.2005 ROK 1989\nKondycja postsocjalistyczna. Transformacja widziana oczyma antropologa społecznego\n— dr Marcin Lubaś\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (22.7 Mb)\nCzy kapitalizm potrzebuje fabuły? O prozie po roku 1989\n— prof. Przemysław Czapliński\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (19.4 Mb)\n— prof. Paweł Śpiewak\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (19 Mb)\nKorzenie i skrzydła czyli rodowody nowożytnych utopii\n— prof. Jerzy Szacki\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (17.4 Mb)\nRzecz o antyutopii\n— dr Paweł Kłoczowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (24.5 Mb)\nTak jak etyka w starożytności nie mogła obejść się bez pojęcia cnoty, tak współczesna bez odpowiedzialności. Szczególnie mocno w ostatnich latach problem ten zarysował się w kontekście win PRL-u. Czy stwierdzenie, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za tamtą sytuację, jest równoważne z powiedzeniem, że w takim wypadku nikt nie jest odpowiedzialny? Pozostali przecież ludzie odpowiedzialni nie tylko za zło, ale również za dobro, które czynili.\n— dr hab. Włodzimierz Bernacki\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (25.9 Mb)\nOdpowiedzialność za przeszłość czy za przyszłość?\n— prof. Jacek Filek\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (22.8 Mb)\n22.01.2005 ROK 1980\n— dr Antoni Dudek\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (18.8 Mb)\nO sztuce oddychania pod wodą\n— prof. Wojciech Ligęza\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (26.3 Mb)\nCzy warto powtarzać wielkie słowa? Ale przede wszystkim, czy możemy być ludżmi nie uprawiając polityki? Karl Jaspes twierdził, że jest to niemożliwe. Wolność niesie za sobą wezwanie do podjęcia ryzyka życia politycznego.\nO Arystotelesie, Weberze i kilku ważnych ideach\n— prof. Zdzisław Krasnodębski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (34.5 Mb)\nWspółczesne czasy nie rodzą mistrzów. Stwierdzenie tego faktu potwierdzone przez wielu myślicieli nie świadczy jeszcze o tym, że mistrzów nie pragniemy. Pragnienie posiadania mądrego i oddanego nauczyciela, który może stać się atorytetem (nie tylko w pewnej dziedzinie wiedzy, ale przede wszystkim, który nauczy jak żyć) jest czymś naturalnym dla człowieka. Zadanie to, mogą spełniać nie tylko jednostki, ale również grupy społeczne.\nAutorytet w świecie wartości - o powstaniu i upadku autorytetów\nO autorytecie inteligencji\n— prof. Andrzej Borowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (20.9 Mb)\nKażdy obywatel ma prawo do dobrego państwa, czyli do dobrej legislacji, administracji i sądownictwa. Co może jednak w takiej sytuacji zrobić szary obywatel, który nie ma wpływu na żadną z tych dziedziń życia publicznego?\n— prof. Andrzej Zoll\nLewica to nie tylko wybór konktetnej opcji politycznej, ale zespół wartości, które się wyznaje. Czy w dzisiejszej Polsce, pamiętającej jeszcze komunizm, jest miejsce na mówienie o etosie lewicy? Czy trzeba wyjść poza język polityki aby wyznawać te wartości?\nPuste miejsce po lewicy\n— prof. Karol Modzelewski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (23.3 Mb)\nDylematy postkomunizmu i nieadektawność języka polityki (prawicy i lewicy)\n— prof. Jadwiga Staniszkis\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (28.4 Mb)\n06.11.2004 Rok 1968\nPretekstem do rozwinięcia kampanii antysemickiej i antyinteligenckiej, a także do weryfikacji w środowiskach studentów, dziennikarzy, kadry naukowej, literatów i artystów stały się wydarzenia, jakie miały miejsce w marcu 1968. Bezpośrednią przyczyną zajść marcowych był zakaz grania w warszawskim Teatrze Narodowym „Dziadów” Adama Mickiewicza w reżyserii Kazimierza Dejmka. Sprzeciw środowisk akademickich spotkał się z brutalną reakcją ze strony władz.\nLeszek Kołakowski - między Rozumem a Absolutem\n— prof. Maria Flis\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (22.4 Mb)\nRok 1968 - początek nowej epoki w literaturze?\n— dr Bronisław Maj\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (22.3 Mb)\nKarl Jaspers tak pisał o totalitaryzmie: ...To twór Proteuszowy, który pojawia się ciągle w nowych maskach, który jak węgorz wyślizguje się z naszych rąk, który czyni coś wręcz przeciwnego niż głosi, który przeinacza sens słów, który mówi, nie po to, by komunikować prawdę, lecz po to by słuchaczy ogłuszyć, odwieść od spraw istotnych, zahipnotyzować, zastraszyć, oszukać, który wywoła i wykorzysta każdy lęk i który będzie obiecywał ludziom bezpieczeństwo, jednocześnie niszcząc je całkowicie.\n— dr Krzysztof Dorosz\nMarksizm, czyli skok do królestwa wolności\n— prof.Andrzej Walicki\n— o. prof. Jan A. Kłoczowski OP\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (9.3 Mb)\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (6.8 Mb)\nO losie: Czapski a Rosja\n— Bogdan Gancarz\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (8.3 Mb)\n— prof. Aleksander Jackowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (6.6 Mb)\n— Anna Baranowa\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (7.3 Mb)\nO obrazie i literze\n— Frédéric Saillot\n08.10.2004 Józef Czapski - sesja\nJesteśmy przekonani, że dzieje świata odbijają się w człowieku jak w zwierciadle. Stąd nasza intuicja, że próbę przyjrzenia się współczesności należy prowadzić również w kierunku badania konkretnego spełnionego życia. Nie przypadkiem zwróciliśmy się ku osobie Józefa Czapskiego, który przy całym swym bogactwie człowieczeństwa posiada tę zaletę, że przeżył prawie całość XX wieku. Wysiłek, jaki podjął swoją twórczością, a przede wszystkim swoim życiem, może być wskazówką do zrozumienia chociaż części tajemnicy, jaką skrywa w sobie świat współczesny.\nJózef Czapski – wspomnienie po jedenastu latach\n— prof. Stanisław Rodziński\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (9.7 Mb)\n— prof. Jacek Woźniakowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (4.9 Mb)\nWernisaż prac Józefa Czapskiego\n— ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie i prywatnych zbiorów prof. Stanisława Rodzińskiego\n08.05.2004 POSTMODERNIZM, odsłona II\nCzy wszystko jest dozwolone? Postmodernistyczna wizja sztuki i historii sztuki\n— prof. Wojciech Bałus\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (14.8 Mb)\nPomodernizm i poczłowiek\n— Bogdan Baran\n24.04.2004 POSTMODERNIZM, odsłona I\nMetanarracja – dyskurs, który rości sobie pretensje do objaśniania (czasem nawet, o zgrozo, do oceniania) rzeczywistości. Czy zgodnie z podstawowym ponowoczesnym przekonaniem, matanarracje nie są już możliwie? Czy nie są już możliwe książki, filmy, systemy filozoficzne, będące czymś więcej niż prywatną opowieścią twórcy, która jest obowiązująca (choć i to nie wiadomo) tylko dla niego i wobec niego?\n— prof. Krystyna Wilkoszewska\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (15.8 Mb)\nPostmodernizm i kino\n— dr hab. Krzysztof Loska\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (14.9 Mb)\nSkąd się biorą feministki? (i o co walczą?) Skąd się biorą antyfeministki? (i dlaczego nimi są?) Czy feminizm jest promocją kobiety i kobiecości czy wręczą przeciwnie?\nZ twarzą Marilyn Monroe, czyli współczesna kultura jest kobietą\n— dr Adam Regiewicz\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.9 Mb)\nPodmiotowość, różnica, kultura - współczesne dyskusje feministyczne\n— Anna Nacher\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.4 Mb)\nO co chodzi kobietom, czyli o różnych feminizmach amerykańskich\n— dr Joanna Petry-Mroczkowska\nCzym był i czym stał się Uniwersytet? Czy ciągle postępujący proces zastępowania jego dawnej, mądrościowej koncepcji, ideałem czczej eruditio lub wręcz przydatności zawodowej, nie niszczy czegoś niezmiernie cennego: etosu bezinteresownego poszukiwania prawdy?\nKorzenie i tradycja europejskiego uniwersytetu, czyli o poszukiwaniu mądrości\n— prof. Krzysztof Ożóg\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (15.1 Mb)\nO bezinteresowności humanistów\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (17 Mb)\nTermin absolutnie magiczny. Wyrażenie wobec niego jakichkolwiek zastrzeżeń, skazuje na szybką śmierć w życiu publicznym. Jednocześnie można odnieść wrażenie, że pojęcie to uległo w ubiegłym stuleciu znacznemu przekształceniu.\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.8 Mb)\nTolerancja jako pierwsza (i ostatnia) cnota świata zachodniego\n— prof. Ryszard Legutko\nO tolerancji. Kilka uwag historyka myśli politycznej\n— prof. Bogdan Szlachta\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (13 Mb)\nKlerkizm jako postawa programowego niezaangażowanego intelektualistów w życie polityczno-społeczne, był obwiniany w XX wieku o bierne przyczynienie się do rozwoju różnorakich chorób stulecia. Jak ma się do tego etos inteligencki? Czy dzisiejsze przekształcanie się inteligencji w klasę średnią jest aby najlepszym z możliwych wariantów rozwoju? Co traci społeczeństwo tracąc inteligencję?\nRosja XIX wieku, czyli o narodzinach inteligencji\n— dr Michał Bohun\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.7 Mb)\nCzy jest nam dziś potrzebna inteligencja?\n— dr Jarosław Gowin\nKlerk i intelektualista: o pokusie pogardy w myśleniu\n— dr Agata Bielik–Robson\n21.02.2004 SPOŁECZEŃSTWO OTWARTE\nPrzed niemalże 60-cioma laty Karl Popper zaproponował budowę społeczeństwa w oparciu nie o fundament absolutnej prawdy, lecz o programową różność postaw, wartości i przekonań. Projekt ten miał uchronić nowoczesność przed zagrożeniami wszelakich ideologii totalitarystycznych. Niewiele książek w historii wywołało tak żywiołową reakcję osób identyfikujących się z opcją prawicową. Postulatowi Poppera zarzucały one nade wszystko groźne następstwa antropologiczne. Człowiek „społeczeństwa otwartego” jawił się im jako płaska i trywialna karykatura człowieka „czasów dawnych”.\n— o. dr Maciej Zięba OP\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (10.2 Mb)\nCzłowiek w świecie na wskroś otwartym\n— prof. Czesław Porębski\nWbrew znanemu zdaniu znanego Winstona Ch., warto się pewnie zastanowić, czy aby naprawdę nie można by wymyślić nic lepszego niż demokracja.\nWielkość i słabość demokracji według tradycji antycznej\n— dr Dariusz Karłowicz\nDemokracja... i nic więcej?\n— dr Dariusz Gawin\n10.01.2004 MEDIALNE WARTOŚCI CZY WARTOŚCIOWE MEDIA?\nJakie powinny być media? Neutralne wobec wartości czy lansująceje je? A jeśli już, to jakie wartości i kto (i na jakiej podstawie) miałby ustalać ich kanon? I czy nieuchronną alternatywą dla wartościowych mediów nie jest czasem medialność wartości, pojęta jako ich uśrednienie lub też strywializowanie?\nMedia między buntem mas a demokracją\n— prof. Wiesław Godzic\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (15.3 Mb)\nCzy opłaca się być uczciwym dziennikarzem?\nMedia i świat wartości: pokusy – postrachy – pytania\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (14.6 Mb)\n13.12.2003 BUNT MAS\nKoncepcja José Ortegi y Gasseta ma już ponad 70 lat. Czy przez ten czasu jego prognoza sprawdziła się? Czy żyjemy w świecie, w którym „umysłom przeciętnym i banalnym” udało się narzucić ogółowi społeczeństwa swój wzorzec zachowań, gustów, smaku?\nAnatomia człowieka masowego\n— prof. Elżbieta Wolicka\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (18.5 Mb)\nWedług znanego powiedzenia, o ile kiedyś niewielu tworzyło dla niewielu, następnie niewielu dla wielu, to teraz wielu tworzy dla wielu. Dobrze to czy nie i co na to sztuka?\nKultura wysoka i popularna - wzajemne zmagania i podchody\n— prof. Teresa Walas\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (13.3 Mb)\nCzy popkulturę można uszlachetnić?\n— dr Bartłomiej Dobroczyński\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (13.5 Mb)\nWata cukrowa. Z dziejów pewnego marzenia\n— Marta Tarabuła\nTermin prawie że już legendarny. Co najmniej na tyle, żeby stać się cokolwiek niemodnym. W każdym razie warto poznać teorię p. McLuhana. Chociażby po to, by wiedzieć, dlaczego jacyś młodzieńcy w chustach na szyjach rzucają kostką brukową w stróżów prawa.\nGlobalna wioska i jej wewnętrzne sprzeczności\n— dr Agnieszka Fulińska\nGlobalny biznes w nieglobalnej wiosce: iluzje ekonomicznej globalizacji\n— prof. Paweł H. Dembiński\n08.11.2003 EUROPA, odsłona II\nW nawiązaniu do ostatniego spotkania poświęconego Europie, chcemy spróbować pomyśleć ją jako pewną koncepcję człowieka, świata, sztuki i nauki. Właśnie taka Europa wydaje się nam być czymś bardzo specyficznym, jasno odróżniającym ją nie tylko od kultur wschodnich, ale także od reszty świata zachodniego.\nEuropa stara i nowa czyli o obumieraniu i nowości życia. Rosyjskie wizje zagłady Zachodu\nEuropa z amerykańskiej perspektywy: kolebka kultury czy park krajobrazowy?\n— dr Annamaria Orla-Bukowska\nSpecyfika kina europejskiego\n— prof. Krzysztof Zanussi\nMówienie o uniwersalizmie kultury zachodniej stało się od pewnego czasu sprawą wstydliwą. Kłopotliwym faux pas, które nie ma prawa zdarzyć się w kręgach wyrafinowanych intelektualnie. Czy istotnie konieczne jest porzucenie tradycyjnego przeświadczenia o Zachodzie jako awangardzie kulturowej świata?\nFukuyama i Huntington: przyszłość jedno czy wielokulturowa?\n— dr Piotr Kłodkowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (12.3 Mb)\nŹródła zachodniego uniwersalizmu\n18.10.2003 EUROPA, odsłona I\nUważa się niekiedy, że jednocząca się Europa jest skazana na bycie tworem jedynie polityczno-ekonomicznym. Czysto interesownym związkiem opartym na spodziewanej wielostronnej korzyści. Czy w związku z tym mówienie o kulturowej jedności Europy nie jest tylko użyteczną fikcją, która została spreparowana dla przekonania eurosceptyków?\n— prof. Zygmunt Kubiak\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (15.7 Mb)\nKulturowa jedność Europy: fikcja czy rzeczywistość?\n— Henryk Woźniakowski\nnagranie — odtwarzaj / pobierz (22 Mb)


Jak przechowywać biżuterię? | Architekt porządku\nutworzone przez ArchitektPorzadku | kw. 11, 2019 | BLOG, Organizacja Przestrzeni | 0 komentarzy\nUprzedzam lojalnie, że nie zdążyłam jeszcze rozpakować moich skarbów. Z uwagi na to, że jak to w mieszkaniu po remoncie przez dłuższy czas będzie osadzał się jeszcze pył, postanowiłam zostawić sobie tą przyjemność, na czas gdy już wszystko osiądzie.\nWyzwanie uporządkowany i dobrze zorganizowany dom toczy się swoim trybem, więc temat oczywiście podejmuję. Jednak aby zainspirować i poddać pomysły organizacyjne, skorzystam ze zdjęć wspaniałych twórców Pinterest.\nNa początku, chciałam przedstawić Ci moje podejście do kwestii związanej z biżuterią i podzielić się swoją historią.\nPrzed 30stką byłam prawdziwą sroką. Uwielbiałam kupować biżuterię. Kupując nową bluzkę, sweter, czy sukienkę wędrowałam od razu do działu z biżuterią, by dobrać pasujący dodatek. Ba, żeby jeden – najlepiej jakiś komplet!\nUwielbiałam kolczyki. Kolorowe, fikuśne, najbardziej długie. Wisiorki, bransoletki…te zakupy sprawiały mi sporą radość.\nWraz ze zmianą drogi zawodowej, odpuściłam na jakiś czas strojenie się w świecidełka.\nIm większy łapałam do tych przedmiotów dystans, tym bardziej moja kolekcja wydawała mi się, hmmm…badziewna.\nNadszedł czas selekcji:\nW pierwszej kolejności pozbyłam się biżuterii, która była zniszczona i znoszona.\nKolejno pozbyłam się rzeczy, które były wykonane ze słabej jakości materiałów.\nRzeczy, które nosiłam rzadko i przestały pasować do mojej garderoby rozdałam.\nwyjątkową (artystyczną) – w moim mniemaniu oczywiście J\nPodzieliłam ją na kategorie:\nPo tym procesie, przystąpiłam dopiero do organizacji miejsca, dla tych skarbów oraz postanowiłam zmienić swoje nawyki zakupowe.\nWybór rozwiązania na przechowywanie biżuterii powinien być oczywiście indywidualnie dobrany do kolekcji. Już Ty dobrze wiesz, jakie skarby posiadasz, więc wierzę, że wybierzesz najlepszy.\nChować, czy eksponować biżuterię?\nChoć wygląda to niekiedy pięknie, gdy wygospodarujemy jakiś kącik na biżuterię i wyeksponujemy całą kolekcję, to ja jednak zalecam ją chować. Po pierwsze ze względu na osiadający na niej kurz, a po drugie dlatego, że część biżuterii (np. ze srebra lub posrebrzana), wystawione na bezpośredni kontakt ze światłem, powietrzem, wilgocią ciemnieją. Nie jest to oczywiście proces nieodwracalny, ale częściej trzeba będzie ją częściej czyścić. Na końcu wpisu polecę Ci sposób na czyszczenie biżuterii.\nNiezawodnym sposobem na przechowywanie tego rodzaju biżuterii jest zamontowanie haczyków, np. na wewnętrznej ściance szafy. Haczyki można zakupić, w każdym sklepie budowlanym za grosze.\nBransoletki i krótkie łańcuszki\nDo nich też świetnie sprawdzą się haczyki w szafie, ale możesz również zdecydować się na ozdobny stojak.\nTe malutkie skarby najlepiej odnajdą się w kuferkach na biżuterię, wyklejonych miękkim materiałem. Zwykle posiadają odpowiednie przegródki i rowki to przechowywania. Dla długich lub duzych kolczyków, wystarczy zamontować na drzwiczkach szafy sznureczki, by swobodnie wisiały.\nSzlachetna i drogocenna biżuteria\nTą polecam przechowywać w osobnych, najlepiej oryginalnych opakowaniach, w które są pakowane w sklepie. Te niewinne pudełeczka, są wykładane materiałem, który zabezpiecza przed porysowaniami i zmatowieniem.\nAby zorganizować sobie miejsce na biżuterię nie musisz wcale wydawać fortuny na domek dla swoich skarbów, oto kilka pomysłów i inspiracji:\nNawyki zakupowe związane z zakupem biżuterii:\nPisałam Ci na początku, że zmieniłam swoje nawyki zakupowe. Robię mniej zakupów impulsywnych. Kupuję mniej, ale za to zwracam większą uwagę na jakość biżuterii.\nStaram się, aby wyrażała ona bardziej mnie, niż tylko pasowała do bluzki, którą za pół roku wyrzucę. Za moją obecną biżuterią chowają się jakieś przyjemne zdarzenia. Stały się dla mnie pewnego rodzaju symbolami. Mam wrażenie, że ta zmiana sprawiła, że te rzeczy są dla mnie bardziej osobiste, a przez to bardziej o nie dbam.\nSposoby na czyszczenie srebrnej biżuterii\nJeżeli ciemne plamki pojawiły się na biżuterii niedawno, powinno pomóc wypolerowanie miękką ściereczką. Nieusuwane na bieżąco przyciemnienia stają się bardzie uciążliwe do czyszczenia. Wtedy polecam skorzystać z jednego z poniższych sposobów:\nNanieś na wacik lub ściereczkę trochę pasty i poleruj przedmiot. Do miejsc trudnodostępnych użyj szczoteczki do zębów. Spłucz pastę pod ciepłą, bieżącą wodą. Dokładnie osusz.\nWażne! Pasta do zębów nie powinna mieć drobinek czy mikrogranulek – mogą one porysować czyszczoną biżuterię.\nCzyszczenie bizuterii solą kuchenną, sodą i folią aluminiową.\nDrugi sposób jest mniej angażujący. Przygotuj sobie niewielką ceramiczną miseczkę (nie metalową!), wyłóż jej dno i brzegi podwójną warstwą folii aluminiowej. Wlej gorącą wodę (ok 200 ml), wsyp 2 łyżeczki soli kuchennej i 2 łyżeczki sody oczyszczonej.\nWymieszaj roztwór i włóż do niego zabrudzoną biżuterię na 15 minut. Po takiej kąpieli, wypoleruj przedmioty miękką ściereczką, dokładnie opłucz pod ciepłą, bieżącą wodą i dokładnie osusz.\nMam nadzieję, że wpis będzie przydatny. Jeżeli masz w tym temacie jakieś pytania. Pisz śmiało w komentarzu.


ITapp - Aplikacje IT dla przemysłu – Bezpieczne dane MŚP\nKolejna odsłona badań „Nowoczesne IT w MŚP 2015” realizowanych przez Ipsos MORI dla Microsoft wykazuje brak procedur związanych z bezpieczeństwem informacji w polskich małych i średnich firmach. W przypadku dostępu do danych poza biurem połowa uczestników badania stawia na najbardziej ryzykowne rozwiązanie, czyli transfer danych przez e-mail na prywatną pocztę. Mimo wciąż niskiej świadomości w kwestii ochrony danych 11% respondentów z polskich firm podkreśla, że pełne poczucie bezpieczeństwa i poufności danych wpływa na produktywność ich pracy.\n– Polskie firmy wciąż nie pamiętają o bezpiecznej archiwizacji danych firmowych: 20% firm z sektora MŚP nie ma dostępu do danych w przypadku kradzieży czy zniszczenia sprzętu.\n– Bezpieczna archiwizacja w chmurze stosowana tylko wśród 22% firm: biorąc pod uwagę średnią europejską (33%), pozostajemy daleko w tyle w adaptacji rozwiązań opartych na chmurze, zapewniających najwyższy poziom ochrony.\n– Zaufany dostawca usług w chmurze może zapewnić znacznie wyższy poziom bezpieczeństwa informatycznego, niż firmy z sektora MŚP są w stanie zrobić samodzielnie.\n– Niedojrzała polityka bezpieczeństwa: 47% pracowników MŚP działających poza biurem przesyła potrzebne dane na prywatny e-mail. 95% szefów firm akceptuje taki proceder.\nGdzie podziały się moje dane?\nW sytuacji zniszczenia lub kradzieży laptopa 20% przedstawicieli małych i średnich firm napotyka ogromny problem, ponieważ wcale nie archiwizują danych związanych z pracą (znacząco odstajemy od standardów europejskich, gdzie wynik okazał się niższy o 7 punktów procentowych). 46% respondentów z polskich firm przyznaje, że mogłoby mieć trudności z odzyskaniem plików, ale ma szansę odtworzyć je z dysku twardego, gdzie znajdują się kopie zapasowe.\nMniej niż ¼ (22%) pracowników MŚP potwierdza, że dysponują archiwum online w chmurze. W tym przypadku również jesteśmy daleko w tyle za Europą, gdzie popularność rozwiązań chmurowych do archiwizacji danych jest dużo wyższa (33% wskazań). Od pracowników z Finlandii, którzy są najbardziej otwarci na „chmurę” dzieli nas aż 17 punktów procentowych (39% archiwizuje online).\nStatystyki pokazują, że swoistymi pionierami w wykorzystaniu możliwości chmury do archiwizacji danych są mikroprzedsiębiorstwa. 29% przedstawicieli tej grupy korzysta z modelu cloud do zapisu kopii zapasowych. Do chmury przekonane jest również najmłodsze pokolenie polskich pracowników (18–24 lata), które wskazuje back-up online jako preferowane miejsce przechowania danych (26%). Z drugiej strony w grupie „młodych” pracowników MŚP zarejestrowano największych odsetek osób, które wcale nie tworzą kopii zapasowych.\nOsoby wykonujące obowiązki służbowe poza biurem zapewniają sobie dostęp do danych głównie przez transfer plików na prywatną pocztę, co deklaruje 47% badanych. Odsetek ten rośnie aż do 63% wśród firm „analogowych”, które przyznają się do realizacji większości procesów w trybie offline. Niemal 1/3 respondentów dzięki usługom w chmurze korzysta z danych przez smartfon, tablet lub komputer, natomiast 30% przez zdalny desktop. Jedynie 18% korzysta z transferu danych, wykorzystując dyski wirtualne typu OneDrive. Wyniki wskazują również, że pracownicy firm europejskich są najmocniej przywiązani do zdalnego dostępu do danych przechowywanych w chmurze (40%). Co ciekawe, osoby korzystające z transferu chmurowego lub te, które wysyłają dane e-mailem twierdzą, że kierownictwo ich firm ma świadomość dostępu do danych w taki właśnie sposób.\n– Przestarzałe oprogramowanie, które jest niedostosowane do aktualnego poziomu rozwoju technologii oraz zagrożeń w cyberprzestrzeni, rodzi bardzo duże ryzyko dla biznesu. Zwiększa m.in. potencjał ataków ze strony malware’u i hakerów. Ryzyko to rośnie tym bardziej, jeśli mamy do czynienia z pirackim oprogramowaniem, które tylko z pozoru jest tańsze, ale w rezultacie naraża firmę nie tylko na konsekwencje finansowe i prawne, ale również na utratę danych – przekonuje Przemysław Szuder, dyrektor działu Small & Medium Business Solutions and Partners w Microsoft. – Usługi chmurowe dają gwarancję bezpieczeństwa przy jednoczesnej optymalizacji kosztów i wydajności procesów. Co więcej, użytkownicy mogą mieć pewność, że dostępne oprogramowanie będzie zawsze aktualne i zgodne z ciągle zmieniającymi się wymogami ochrony danych. Decydując się na chmurę, firmy zaszczepiają w swojej organizacji politykę bezpieczeństwa dostosowaną do codziennych wyzwań stawianych przez rosnące zagrożenia w cyberprzestrzeni.\nZaufany dostawca usług chmurowych może zapewnić znacznie wyższy poziom bezpieczeństwa IT, niż firmy z sektora MŚP są w stanie zrobić samodzielnie, i to praktycznie w każdym obszarze biznesowym. Microsoft dysponuje najszerszą ofertą w zakresie bezpiecznych rozwiązań w modelu cloud dla MŚP. Jako jeden z nielicznych dostawców posiada certyfikat ISO 27018, który gwarantuje bezpieczne i przejrzyste zasady przetwarzania danych dla swoich usług w chmurze – Office 365, Azure i CRM Online.\nPrzedstawiciele mikro-, małych i średnich firm deklarują, że kwestia cyberbezpieczeństwa ma dla nich wysoki priorytet, ale praktyka bywa różna. Słabości najczęściej wynikają z błędów człowieka. Niefrasobliwość pracowników wciąż jest postrzegana jako największe zagrożenie dla bezpieczeństwa informatycznego firm. Kolejnym ważnym czynnikiem są też nadmierne oszczędności, zmuszające firmy do korzystania z przestarzałego oprogramowania.


Noclegi w Kruhliku, Kruhlik: Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nznaleziono 33 oferty noclegoweoferty (0 w Kruhliku oraz 33 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Kruhlik\nNoclegi w Kruhliku, województwo podlaskie, powiat hajnowski\nNoclegi w Kruhliku - Twój sposób na wymarzony odpoczynek! Duży wybór propozycji noclegowych w Kruhliku w województwie podlaskim tylko w serwisie turystycznym e-turysta.pl. Wyszukaj możliwości zakwaterowania w zależności od standardu miejsca noclegu oraz proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Kruhliku wśród nas hoteli, hosteli i ośrodków wypoczynkowych. Zobacz także ofertę rozrywkową i turystyczną w Kruhliku.\nośrodki wypoczynkowe Kruhlik\nkwatery prywatne Kruhlik\npokoje gościnne Kruhlik\nZrób coś dla siebie i swoich najbliższych - zamów tanie noclegi w Kruhliku\nKażdy z nas potrzebuje chwili beztroski. Kruhlik oferuje najróżniejsze noclegi, z roku na rok to miasto odwiedza coraz większa grupa turystów.\nJeśli szukasz noclegów w Kruhliku w okazyjnych cenach, sprawdź ofertę w serwisie turystycznym e-turysta.pl. Dostępne pokoje na każdą kieszeń w Kruhliku pozwolą na oszczędne spędzenie długiego weekendu.\nNocleg w Kruhliku - pełny relaks w pięknych okolicach\nJuż teraz zaplanuj urlop w Kruhliku w województwie podlaskim i w zależności od pomysłu spędź oryginalnie czas. Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci najnowszych i praktycznych pomysłów na nocleg w Kruhliku. Nie omijaj promocyjnych ofert! Dzięki naszej rozbudowanej wyszukiwarce odnajdziesz bazę noclegową w Kruhliku, która spełni wszystkie Twoje wymagania.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Kruhlik, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Dlaczego na styku rolet z tynkiem mogą pojawić się rysy? – Recepty na dom\nNa zewnętrzne rolety okienne działają takie same czynniki jak na okna. Ich odkształcenia mogą powodować zarówno gwałtowne podmuchy wiatru, jak i znaczne zmiany temperatury. Dlatego powinny być one osadzone w otworach okiennych w taki sposób, by na ich styku z tynkiem zewnętrznym nie powstawały rysy.\nPrzy czym nie chodzi tu tylko o względy estetyczne, ale także o zapewnienie szczelności na styku prowadnic rolety i tynku, bez której prędzej czy później może dojść do większych uszkodzeń elewacji.\nRysy na styku tynku i rolet\nGdy po zamontowaniu rolet, ich prowadnice przylegają bezpośrednio do warstwy cienkowarstwowego tynku i zaprawy klejącej, ułożonej na płytach styropianowych, stanowiących ocieplenie ścian zewnętrznych, to na ich styku dość szybko pojawią się rysy (Fot. 1 i 2).\nFot. 1 – Wkrótce po wykonaniu elewacji domu w drzwiach balkonowych pojawiły się rysy na styku prowadnic rolety i tynku\nFot. 2 – Podobne rysy powstały też wzdłuż prowadnic rolet okiennych w miejscach ich styku z tynkiem cienkowarstwowym\nJest to zjawisko naturalne, ponieważ ze względu na różnice materiałowe, wykończeniowa warstwa elewacji odkształca się inaczej niż prowadnice rolet.\nDlatego dobrze jest przed przystąpieniem do tynkowania elewacji przykleić do prowadnic specjalne uszczelki (Fot. 3), które stosuje się podczas tynkowania wnęk okiennych od strony wewnętrznej i zewnętrznej.\nZobacz: Co zrobić, żeby tynk nie kruszył się na styku z ościeżnicami okien?\nDzięki nim połączenie tynku elewacyjnego z prowadnicami nie jest sztywne, lecz elastyczne, więc w miejscach tych nie pojawiają się rysy (Fot. 4-6).\nFot. 3 – Specjalne uszczelki z tworzyw sztucznych przykleja się przed tynkowaniem do ościeżnicy okna, zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz\nFot. 4 – Elastyczne uszczelki, przyklejone do prowadnic, zapobiegają powstawaniu rys we wnękach okiennych na styku rolet i elewacji domu\nFot. 5 – Plastikowe uszczelki przykleja się na całej wysokości okna, od nadproża…\nFot. 6 – …aż do parapetu lub obróbki blacharskiej, osłaniającej ocieplenie ścian\nTakie uszczelki można zastąpić silikonem w kolorze tynku, którym wypełnia się specjalnie uformowaną, równą szczelinę pomiędzy roletami i tynkiem, ale nawet przy starannym wykonaniu efekt nie będzie równie dobry. Istotne jest także to, że silikon starzeje się szybciej niż uszczelki z tworzyw sztucznych i co pewien czas trzeba go będzie wymieniać.\nTaki zabieg warto jednak zrobić, gdy – tak, jak w sytuacji pokazanej na zdjęciach 1 i 2 – tynk cienkowarstwowy położono po zamontowaniu rolet bez jakiejkolwiek dylatacji, przez co wokół nich pojawiły się rysy.\nGdy roleta jest montowana przed tynkowaniem elewacji, to za pojawienie się rys na jej styku z tynkiem cienkowarstwowym należy raczej winić tynkarza. Inaczej jest, gdy rolety zewnętrzne montowane są wówczas, gdy dom jest już gotowy (Fot. 7 i 8), co zdarza się dość często. Wtedy za szczelność połączenia tynku i prowadnic odpowiada osoba montująca rolety. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy ich montaż wymagał wcięcia się w istniejące wykończenie wnęki okiennej.\nFot. 7 – Rolety okienne montuje się nie tylko na etapie budowy, ale też wtedy, gdy dom jest już zamieszkały\nFot. 8 – Gdy rolety montowane są w gotowym domu, to też należy zadbać o szczelność ich połączenia z elewacją


Rozdział 19 ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAŹNA - PDF Archive\nRozdział 19 ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAŹNA .pdf\nOriginal filename: Rozdział 19 - ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAŹNA.pdf\nThis PDF 1.4 document has been generated by / ABBYY FineReader 10, and has been sent on pdf-archive.com on 06/02/2017 at 11:57, from IP address 79.66.x.x. The current document download page has been viewed 353 times.\nFile size: 15.7 MB (14 pages).\nRozdział 19 - ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAŹNA.pdf (PDF, 15.7 MB)\nwoju limfocytów Thl. Podawanie IFN-y przywraca\nzdolność do eliminacji zakażeń grzybiczych pacjentom z przewlekłą chorobą ziarniniakową. IFN-y nasila również skuteczność leków przeciwgrzybiczych.\nKomórki dendrytyczne, pod wpływem pobudzenia ich receptorów PRR przez fragmenty komórek\ngrzybów, uruchamiają specyficzne dla tych patogenów programy transkrypcyjne. W ich wyniku komórki dendrytyczne nabywają zdolność aktywacji i pobudzania proliferacji limfocytów T pomocniczych,\ngłównie typu Thl i Th 17. Wydaje się, że przewaga\nodpowiedzi typu Thl prowadzi do skutecznej eliminacji zakażeń grzybiczych i jest odpowiedzialna za\nochronne działanie eksperymentalnych szczepionek.\nLimfocyty Thl są bogatym źródłem IFN-y, wspomagają wytwarzanie przeciwciał opsonizujących\nkomórki grzybów, lecz przede wszystkim promują\naktywację komórek żernych. U osób z prawidłowo\nfunkcjonującym układem odpornościowym w przebiegu zakażenia grzybiczego odpowiedź typu Thl\nprowadzi do rozwoju nadwrażliwości typu późnego\n(typ IV wg Gella i Coombsa) i skutecznej eliminacji\npatogenów. Co ciekawe, wykazano, że żeński hormon płciowy estradiol nasila odpowiedź typu Thl,\nw związku z czym kobiety rzadziej zapadają na niektóre choroby wywołane przez grzyby (np. parakokcydioidomikozę).\nw kierunku IgG\nRyc. 19.20. Rola limfocytów Thl7 w odpowiedzi przeciwgrzybiczej\nWażną rolę w odpowiedzi przeciwko patogenom\nzewnątrzkomórkowym (w tym również grzybom)\nodgrywają limfocyty pomocnicze typu Th 17 (ryc.\n19.20). Jak wcześniej wspomniano (rozdział 9), komórki te uczestniczą również w patogenezie chorób\nalergicznych i autoimmunizacyjnych. Limfocyty te\nwydzielają IL-17A, która mobilizuje neutrofile i nasila wytwarzanie przez nie defensyn. Limfocyty Th 17\npromują także odpowiedź typu Thl i hamują odpowiedź typu Th2. Znaczącą rolę w regulacji przeciwgrzybiczej odpowiedzi immunologicznej przypisuje\nsię limfocytom T regulatorowym o fenotypie CD4+\nCD25 + FOXP3 + . Komórki grzybów, dzięki wydzielaniu IL-10, TGF-(3 czy enzymu IDO (dioksygenazy indoloaminy uczestniczącej w degradacji tryptofanu),\nmogą aktywnie hamować wymierzoną przeciwko\nnim swoistą odpowiedź immunologiczną poprzez indukcję właśnie limfocytów Treg.\n19.5. IMMUNOLOGIA SZCZEPIEŃ\nPostęp w dziedzinie immunologii, biologii molekularnej i biotechnologii umożliwił powstanie wakcynologii - nowej dziedziny nauki badającej szczepionki i ich wpływ na odporność indywidualną i populacyjną. Początki szczepień sięgają czasów, gdy\nwiedza o immunologii była szczątkowa, mimo to\nwprowadzenie szczepień w XX wieku było jedyną\ntak skuteczną interwencją medyczną na skalę globalną. Szczepienia umożliwiły eliminację ospy prawdziwej oraz radykalne zmniejszenie zachorowalności\nw krajach rozwiniętych na osiem groźnych chorób\nzakaźnych: nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis), gruźlicę, wirusowe zapalenie wątroby typu B\n(WZW B), odrę, krztusiec, błonicę, tężec noworodkowy i zespół różyczki wrodzonej. Obecnie, szczepienia zapobiegają śmierci co najmniej 12 milionów\nludzi na całym świecie rocznie (ryc. 19.21). Mimo\nto w wielu regionach świata utrzymuje się wysoka\nzapadalność na stare zakażenia (np. malaria, gruźlica, HIV, biegunki zakaźne, zapalenia płuc), a także\nrozprzestrzeniają się nowe patogeny, między innymi grupa wirusów gorączki krwotocznej (np. Hanta,\nEbola, Denga, Marburg), wirusy Herpes 6 i 8, wirus\nSARS. W przypadku wielu tych chorób zakaźnych\nszczepionki stanowią jedyną drogę ograniczenia zachorowalności i śmiertelności ze względu na brak\nskutecznych leków. W ostatnich latach nastąpił znaczący postęp w produkcji szczepionek, pozyskiwaniu\nnowych antygenów i substancji pomocniczych. Roz-\nsekwencjonowanie D N A\nRyc. 19.21. Liczba (w milionach) zgonów z powodu chorób\nzakaźnych, którym co rok udaje się zapobiec w wyniku szczepień\nwój wakcynologii wiąże się ściśle z poznaniem genomów i proteomów drobnoustrojów, pierwsza szczepionka wytworzona dzięki technologii „od genu do\nantygenu" (reverse vaccinology) przeszła pomyślnie\nbadania kliniczne. Technologia ta pozwala w praktyce na uzyskanie dowolnej szczepionki dzięki komputerowej analizie genomu drobnoustroju i kodowanych przez niego białek, które mogą być wykorzystane jako antygeny szczepionkowe (ryc. 19.22).\nOpracowanie pierwszej szczepionki w technologii „od genu\ndo antygenu" trwało ponad 10 lat. Jest to szczepionka przeciw\nmeningokokom typu B, której opracowanie rozpoczęto od poznania genomu tej bakterii, następnie wyselekcjonowania istotnych 2158 genów, kodujących 570 protein. Spośród nich 350\npoddano ekspresji w komórkach Escherichia coli, które oczyszczono i przetestowano na zwierzętach. Uzyskano 91 białek\npowierzchniowych, z których 28 miało cechy antygenów, a 4\nz nich zawarte są w szczepionce, która pomyślnie przeszła badania kliniczne III fazy.\nRównolegle do badań nad nowymi szczepionkami\nprzeciw chorobom zakaźnym trwają prace nad wykorzystaniem szczepień w terapii chorób niezakaźnych,\nw tym autoimmunizacyjnych, nowotworowych, alergicznych czy uzależnień. Pierwsze szczepionki zapobiegające transformacji nowotworowej związanej\nz przewlekłym zakażeniem wirusami HBV (hepatitis\nB virus) i HPV (human papilloma virus) są stosowane\nz powodzeniem, trwają badania nad szczepionkami\n19.5.1. Cele szczepień ochronnych\nWymagania wobec współczesnych szczepionek są\nwysokie, preparaty te powinny charakteryzować się\nmaksymalnym bezpieczeństwem i skutecznością,\nstymulować specyficzne mechanizmy odporności\ni wieloletnią pamięć immunologiczną, a także być\npowszechnie dostępne i cechować się wysoką trwałością, prostym sposobem podawania oraz niską\ngenów ( P C R )\nklonowanie D N A\nnp. w komórkach\nRyc. 19.22. Zasada opracowania szczepionek według technologii „reverse vaccinology"\nceną. Dlatego wprowadzenie nowej szczepionki na\nrynek trwa wiele lat, a jej powszechne zastosowanie\nwynika z medycznych i społecznych skutków choroby i jej powikłań, przed którymi szczepionka chroni, jej klinicznej i ekonomicznej efektywności oraz\nprofilu bezpieczeństwa. Jeśli jedynym rezerwuarem\ndrobnoustroju chorobotwórczego jest człowiek i nie\nistnieje stan bezobjawowego nosicielstwa, w wyniku powszechnych szczepień możliwa jest eliminacja\nZakażenie szerzy się wśród wszystkich\nwrażliwych (nieszczepionych) jednostek\nZakażenie nie szerzy się na wszystkie wrażliwe\n(niezaszczepione) jednostki, ponieważ duża część\npopulacji jest uodporniona (zaszczepiona).\nJest to zjawisko odporności grupowej\nRyc. 19.23. Rozprzestrzenianie się zakażenia w populacji nieszczepionej i zaszczepionej przeciwko drobnoustrojom\nchoroby w skali globalnej. Wielogatunkowy rezerwuar drobnoustroju chorobotwórczego uniemożliwia w praktyce jego eliminację, w takich przypadkach szczepienia służą wytworzeniu indywidualnej\nlub populacyjnej odporności adaptacyjnej, dzięki\nczemu spada zachorowalność i śmiertelność w docelowej populacji. Przykładem eliminacji drobnoustroju w skali globalnej, osiągniętej głównie dzięki\npowszechnym szczepieniom ochronnym, jest ospa\nprawdziwa, a w przypadku poliomyelitis i odry uzyskano globalnie znaczne ograniczenie zachorowalności. Osiągnięcie tak korzystnych efektów jest jednak trudne ze względu na specyficzną epidemiologię\nchorób zakaźnych na różnych kontynentach, niepełną dostępność szczepionek w krajach rozwijających\nsię, a także bariery kulturowe i religijne ograniczające powszechne szczepienia. Jednocześnie, stopień\nmobilności ludzi zwiększył się radykalnie za sprawą\nrozwoju transportu lotniczego, co umożliwia drobnoustrojom chorobotwórczym szybkie przenoszenie\nmiędzy kontynentami, czego dobitnym przykładem\nbyła ostatnia pandemia grypy wywołana wirusem\nA/H1N12009, która w ciągu dwóch miesięcy objęła\nponad 60 krajów na pięciu kontynentach.\nWskazania do szczepienia mogą obejmować cel\nindywidualny, czyli ochronę zaszczepionej osoby\nprzed zachorowaniem lub jego powikłaniami (np.\nszczepienia przeciw cholerze dla turystów), a także\ncel populacyjny obejmujący redukcję lub przerwanie\ntransmisji drobnoustroju w populacji wrażliwej na\nzakażenie (np. szczepienia przeciw krztuścowi u niemowląt). W takich przypadkach wykorzystuje się\nzjawisko odporności grupowej (zwanej także odpornością stadną łub populacyjną), polegające na ochronie osób nieszczepionych dzięki przewadze osób\nodpornych w ich otoczeniu, co redukuje możliwość\ntransmisji drobnoustroju. Dla większości chorób zakaźnych konieczne jest zaszczepienie co najmniej\n90% populacji wrażliwej na zakażenie, aby powstała\nodporność grupowa (ryc. 19.23).\n19.5.2. Wpływ szczepień ochronnych na\nOdporność przeciw chorobom zakaźnym powstaje w wyniku procesów naturalnych (np. zakażenie,\nprzezłożyskowe przekazanie immunoglobulin do\npłodu) lub w wyniku interwencji medycznej - odporność nabyta sztucznie (np. szczepienia, podanie\nimmunoglobulin). Zarówno odporność naturalna,\njak i uzyskana sztucznie mogą zostać nabyte w sposób czynny (np. zakażenie, szczepienia) lub bierny\n(np. przekazanie płodowi przeciwciał przez łożysko,\nterapeutyczne podanie immunoglobulin). W wyjąt-\n19.5. Immunologia szczepień ochronnych\nRyc. 19.24. Rodzaje odporności przeciwzakaźnej\nkowych sytuacjach, gdy konieczne jest szybkie zabezpieczenie osoby wrażliwej na zakażenie, stosuje\nsię jednoczesne podanie immunoglobuliny razem ze\nszczepionką - jest to tzw. uodpornienie czynno-bierne, którego przykładem jest podanie bezpośrednio\npo porodzie noworodkowi urodzonemu przez matkę z aktywnym WZW B przeciwciał anty-HBs oraz\nszczepionki przeciw WZW B (ryc. 19.24).\nSzczepienie uruchamia reakcję zbliżoną do naturalnego kontaktu z antygenem, która prowadzi do\naktywacji limfocytów oraz powstania swoistych przeciwciał. Pierwszy kontakt organizmu z antygenem\nindukuje pierwotną odpowiedź poszczepienną cechującą się powolnym okresem narastania stężenia przeciwciał i krótkim czasem ich utrzymywania się we\nkrwi. Są to początkowo przeciwciała klasy IgM (5-10\ndni), które szybko zanikają, a w ich miejsce pojawiają\nsię przeciwciała klasy IgG lub IgA, które dłużej utrzymują się w ustroju i mają właściwości ochronne. Powtórny kontakt z antygenem (wtórna odpowiedź poszczepienną) powoduje szybką proliferację komórek\nwytwarzających przeciwciała w klasie IgG o dużym\npowinowactwie do antygenu. Ochronny efekt szczepień jest zależny także od pobudzenia odpowiedzi\nkomórkowej oraz powstania limfocytów B pamięci,\nktóre zapewniają szybką indukcję syntezy przeciwciał\nprzy kolejnych kontaktach z drobnoustrojem.\nZe względu na zdolność aktywacji limfocytów T\nantygeny drobnoustrojów dzieli się na grasiczozależne i grasiczoniezależne (podrozdział 1.2.1). Antygeny grasiczozależne (T-zależne) obejmują większość\nbiałkowych antygenów bakteryjnych i wirusowych.\nAntygeny grasiczoniezależne (T-niezależne) to zazwyczaj duże cząsteczki z powtarzającymi się determinantami antygenowymi (np. polisacharydy otoczkowe Haemophilus influenzae typu b, Streptococcus\npneumoniae, Neisseria meningitidis) oraz małe cząsteczki białkowe (do 10-20 aminokwasów). Ten me-\n- > zakażenie przechorowane\nprzejście przeciwciał klasy IgG\npodanie swoistych limfocytów T\n- > podanie dożylne immunoglobulin\n- > szczepienie + podanie immunoglobulin\nchanizm odpowiedzi immunologicznej fizjologicznie\nnie jest rozwinięty u dzieci poniżej 2 lat, co wymaga\nprzy produkcji szczepionek połączenia ich z T-zależnym nośnikiem białkowym (tzw. szczepionki koniugowane).\nParametrami określającymi skuteczność immunologiczną szczepionki jest stężenie swoistych przeciwciał poszczepiennych klasy IgG w surowicy oraz ich\ncechy jakościowe, takie jak przynależność do podklasy (IgGl, 2, 3, 4), powinowactwo i awidność do\nantygenu, a w niektórych przypadkach zdolność wiązania dopełniacza lub opsonizacji bakterii. W pierwszym etapie odpowiedzi poszczepiennej powstają\nprzeciwciała klasy IgM, charakteryzujące się małym\npowinowactwem do antygenu i dużą awidnością,\nszczególnie przy wiązaniu z antygenami o jednakowych, powtarzających się epitopach (np. polisacharydy, peptydoglikany). Po kilku dniach dochodzi do\nprzełączenia wytwarzania na przeciwciała klasy IgG\no dużym powinowactwie i awidności. Na podstawie\nbadań eksperymentalnych i klinicznych wyznacza\nsię zabezpieczający poziom przeciwciał IgG, czyli\nnajmniejsze ich stężenie chroniące osobę zaszczepioną przed zachorowaniem po kontakcie z drobnoustrojem w zwykłych warunkach. Stężenie\nprzeciwciał wytworzone po zakończeniu szczepień\nzmniejsza się z upływem czasu, jeśli nie następuje\nkolejny kontakt z antygenem w warunkach naturalnych lub po podaniu dawki przypominającej szczepionki. Terminy podawania dawek przypominających\nwyznacza się na podstawie badań długoterminowych,\nw których analizuje się czas utrzymywania zabezpieczającego stężenia przeciwciał oraz występowanie\nprzypadków zachorowań wśród osób zaszczepionych\nw wyniku przełamania odporności poszczepiennej.\nJego przyczyną może być zmniejszenie stężenia\nprzeciwciał poniżej poziomu zabezpieczającego albo\nznaczna dawka zakażająca drobnoustroju.\n19.5.3. Rodzaje szczepionek\nSzczepionka jest lekiem pochodzenia biologicznego\nzawierającym substancje zdolne do indukcji procesów immunologicznych bez wywołania choroby.\nZe względu na zdolność pobudzenia specyficznych\nmechanizmów odporności wyróżnia się szczepionki\nswoiste, które stymulują trwałą odporność przeciw\nkonkretnej chorobie zakaźnej, oraz szczepionki nieswoiste, stosowane w celu modulowania odporności nieswoistej. Antygeny zawarte w szczepionkach\nswoistych stymulują mechanizmy istotne dla początkowych etapów odpowiedzi na zakażenie lub neutralizujące główne czynniki zjadliwości drobnoustroju.\nW szczepionkach nieswoistych znajdują się inaktywowane drobnoustroje, których antygeny pobudzają nieswoistą odporność komórkową i humoralną,\nszczególnie w zakresie aktywacji limfocytów cytotoksycznych i wytwarzania interferonu. Ze względu\nna drogę podania wyróżniamy szczepionki pozajelitowej (domięśniowa, podskórna, śródskórna), dojelitowe (doustna) oraz śluzówkowe (donosowa).\n19.5.3.1. Szczepionki swoiste\nWytworzenie szczepionki swoistej polega na zmianie\nwłaściwości drobnoustroju lub jego produktów, tak\nby nie były one chorobotwórcze i zachowały zdolność\nwywołania swoistej reakcji immunologicznej. Proces\nmodyfikacji właściwości chorobotwórczych żywego drobnoustroju w celu wytworzenia szczepionki\nnazywany jest atenuacją, proces zabicia drobnoustroju w celu wytworzenia szczepionki - inaktywacją. Inaktywacja może zachodzić pod wpływem\ntemperatury, związków chemicznych (np. formalina,\nzwiązki alkoholowe) oraz warunków fizycznych (np.\nultrawirowanie, filtrowanie, wysokie ciśnienie).\nOgólną charakterystykę dostępnych aktualnie\nszczepionek swoistych podano w tabeli 19.5.\nW zależności od rodzaju antygenów wyróżnia się\ncztery typy szczepionek:\n1. Zawierające żywe mikroorganizmy:\n• pochodzenia naturalnego - zwierzęce o zmniejszonej zjadliwości, np. ospa prawdziwa, gruźlica (szczepionka BCG),\n• pochodzenia naturalnego - ludzkie atenuowane, np. poliomyelitis (doustna szczepionka Sabina), odra, różyczka, świnka, żółta gorączka,\n• otrzymane sztucznie, np. zmutowane cząstki wirusowe (tak zwane reasortanty ludzkich i zwierzęcych rotawirusów, reasortanty powstają w wyniku wytwarzania wirionów przez komórki zakażone co najmniej dwoma serotypami wirusa).\n2. Zawierające pełne komórki zabitych drobnoustrojów:\n• wirusowe, np. poliomyelitis\nszczepionka Salka, wścieklizna, WZW A),\n• bakteryjne, np. krztusiec (pełnokomórkowa\n3. Zawierające antygeny powierzchniowe drobnoustrojów:\n• polisacharydy otoczkowe, np. Streptococcus\npneumoniae, Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae typu b,\n• antygen powierzchniowy, np. WZW B,\n• neuraminidaza i hemaglutynina, np. grypa,\n• cząstki wirusopodobne z rekombinowanymi antygenami, np. HPV.\n4. Zawierające inaktywowane toksyny - toksoidy:\n• toksoidy bakteryjne, np. tężec, błonica, krztusiec - szczepionka bezkomórkowa.\nZe względu na liczbę antygenów wyróżnia się\nszczepionki monowalentne, które zawierają jeden\ngatunek lub serotyp drobnoustroju (np. odra), oraz\nszczepionki poliwalentne, które zawierają kilka serotypów tego samego drobnoustroju (np. grypa - trzy\nserotypy). Szczepionki przeciw różnym chorobom\nmogą być połączone w jednym preparacie - są to tzw.\n• dwuskładnikowe - np. przeciw WZW A i WZW\n• trójskładnikowe - np. przeciw błonicy, tężcowi,\n• czteroskładnikowe - np. przeciw różyczce, odrze,\nśwince i ospie wietrznej,\n• pięcioskładnikowe - np. przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu b,\n• sześcioskładnikowe - np. przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu b, WZW B.\nSzczepionki oparte na żywych drobnoustrojach\nsą z zasady bardziej immunogenne od zawierających\nmartwe drobnoustroje lub izolowane antygeny, co wynika z dłuższej ich obecności w organizmie oraz ekspozycji układu odporności na znacznie większą liczbę\nantygenów. Na przykład, liczbę antygenów w pełnokomórkowej szczepionce przeciw krztuścowi ocenia\nsię na około 3000, w porównaniu z 3 - 5 antygenami\nw szczepionkach bezkomórkowych. Prezentacja antygenów żywych drobnoustrojów, które namnażają się\nwewnątrz komórek (wirusy i bakterie wewnątrzkomórkowe), odbywa się przez kompleksy z cząsteczkami MHC klasy I, szczepionki zawierające inaktywowane drobnoustroje lub izolowane antygeny są\nTabela 19.5. Aktualnie dostępne szczepionki - charakterystyka ogólna\nTyp antygenu użyty do produkcji\nszczepionki - rodzaj szczepionki\nżywy - atenuowany wirus\nmartwy - toksoid\nmartwy - inaktywowane bakterie\nmartwy - inaktywowane bakterie lub\nżywy - inaktywowane bakterie\nżywy - atenuowane prątki bydlęce\nsurowicze IgG, śluzówkowe IgA,\nsurowicze IgG, śluzówkowe IgA\nmartwy - inaktywowany wirus ludzki\nsurowicze IgG, limfocyty T\nmartwy - komórkowa - inaktywowane\nmartwy - bezkomórkowa - 1-5 białek\n(m.in. toksyna, pertaktyna)\nmartwy - izolowany antygen\npolisacharydowy lub koniugowany\nz toksoidem tężcowym bądź błoniczym\nżywy - atenuowany wirus ludzki\nżywy - wirus ospy krowiej\nZakażenie S. pneumoniae\nz białkiem maczugowca błonicy\nZakażenie H. influenzae\ntypu b (HiB)\nZakażenie N. meningitidis\nPoliomyelitis szczepionka Sabina\nPoliomyelitis szczepionka Salka\nmartwy - podjednostkowa lub rozszczepiony wirion szczepów ludzkich\nżywa - zmutowany szczep ludzki\nmartwy - polisacharyd koniugowany\nz toksoidem tężcowym lub błoniczym\nmartwy - rekombinowane w komórkach\ndrożdży lub w bakulowirusach cząstki\nwirusopodobne zawierające białka\nżywy - atentowany wirus ludzki\nżywy - reasortant szczepów ludzkich\nmartwy - rekombinowany antygen HBs\nuzyskiwany w hodowli komórek drożdży\n* Szczepionki nie zarejestrowane lub nie stosowane w Polsce.\nlimfocyty T (?)\nsurowicze IgG, limfocyty T (?)\nIgG, limfocyty T\nprezentowane przez kompleksy z cząsteczkami MHC\nklasy II, co warunkuje słabsze pobudzenie odpowiedzi poszczepiennej. Zwykle szczepionki te wymagają\npodania kilku dawek do osiągnięcia pełnej odpowiedzi immunologicznej oraz dawek przypominających\nco kilka lat. W celu zwiększenia skuteczności słabiej\nimmunogenne antygeny polisacharydowe łączy się\nz białkami nośnikowymi (np. polisacharyd otoczkowy\nHaemophilus infuenzae typu b koniugowany z toksoidem tężcowym). Połączenie z białkiem nośnikowym\nwywołuje aktywację limfocytów Th i wytwarzanie\nprzeciwciał klasy IgG. Najczęściej jako białka nośnikowe wykorzystuje się toksoid tężcowy lub błoniczy.\nAktualne kierunki rozwoju szczepionek zawierających żywe drobnoustroje zmierzają do konstruowania szczepów laboratoryjnych o pożądanych właściwościach na drodze inżynierii genetycznej. Przykładem jest laboratoryjny szczep Corynebacterium\ndiphtheriae CRM197 wykorzystywany w niektórych\nszczepionkach jako nośnik, który został całkowicie pozbawiony zjadliwości w wyniku manipulacji\ngenetycznej. Innym kierunkiem jest pozyskiwanie\nizolowanych antygenów na drodze biotechnologii.\nPrzykładem jest szczepionka przeciw WZW B zawierająca antygen HBs uzyskiwany w wyniku rekombinacji DNA w komórkach drożdży (Saccharomyces\ncerevisiae). Metoda polega na wbudowaniu w genom\ndrożdży genu kodującego białko o właściwościach\nantygenowych. Szczepionki zawierające rekombinowane antygeny charakteryzują się wysokim poziomem bezpieczeństwa, nie zawierają szkodliwych zanieczyszczeń biologicznych i efektywnie stymulują\nPierwsze szczepionki zawierały żywe drobnoustroje wykazujące pełną zjadłiwość, co wywoływało poważne odczyny\nposzczepienne, a nawet zgony. Obecnie takie szczepionki nie\nsą stosowane w medycynie. Pierwsze szczepionki zawierające\ndrobnoustroje o zmodyfikowanej zjadliwości uzyskiwane były\ndzięki wykorzystaniu szczepów odzwierzęcych. Dzięki eksperymentom Edwarda Jennera, który wykorzystał wirusa ospy\nkrowiej w szczepionce przeciw ospie prawdziwej, wykazano, że\npodanie drobnoustroju o zredukowanej zjadliwości chroni przed\nzachorowaniem. Na tej samej koncepcji oparta jest szczepionka\nprzeciw gruźlicy (BCG - Bacillus Calmette-Guerin), zawierająca\nprątek bydlęcy, atenuowany podczas pasażowania w specjalnych\nwarunkach hodowli. Pierwsze obserwacje zjawiska utraty zjadliwości drobnoustroju w wyniku hodowli w zmienionych warunkach (temperatura, zawartość tlenu, składniki podłoża) poczynił\nLudwik Pasteur. W wyniku zastosowania eksperymentalnych\nwarunków hodowli uzyskał niezjadliwe szczepy wąglika i cholery ptasiej. Kolejne zmutowane na drodze pasażowania drobnoustroje szczepionkowe to wirusy żółtej gorączki, poliomyelitis,\nodry, świnki i różyczki. Nowa technologia dzięki sekwencjonowaniu genomów zmutowanych drobnoustrojów pozwala określić\nich trwałość, na przykład dla szczepionkowego wirusa poliomyelitis typu 1 wykazano możliwość 57 mutacji, zaś dla typu 2 i 3\ntylko 2, co tłumaczy obserwowane w naturze zjawisko częstszej\nrewersji wirusów typu 2 i 3 do form zjadliwych niż typu 1.\n19.5.4. Skuteczność szczepień\nSkuteczność szczepionki zależy od rodzaju i dawki antygenu, drogi podania, zawartości adiuwantów\noraz od indywidualnych cech układu odporności osoby szczepionej. Zawartość antygenów oraz schemat\nszczepień są ustalane na podstawie szerokich badań\neksperymentalnych i klinicznych. Zazwyczaj stosowany jest schemat trzystopniowy obejmujący szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające i szczepienia przypominające (ryc. 19.25).\nWyróżnia się dwa rodzaje skuteczności szczepionki:\n• skuteczność laboratoryjna - immunogenność odsetek populacji, który po podaniu szczepionki\nwykazuje określone wskaźniki efektywności, np.\nserokonwersja - pojawienie się przeciwciał poszczepiennych, seroprotekcja - uzyskanie zabezpieczającego stężenia przeciwciał;\nRyc. 19.25. Trójstopniowy schemat szczepień przeciwzakaźnych\n• skuteczność kliniczna - efektywność kliniczna odsetek populacji, który po podaniu szczepionki\njest zabezpieczony przed wystąpieniem zachorowania lub jego ciężkiej postaci.\nPrzeciętnie około 5% zdrowej populacji, mimo\nprawidłowo przeprowadzonych szczepień, nie uzyskuje odporności poszczepiennej. Zjawisko to jest\nnajczęściej uwarunkowane genetycznie i dotyczy\nzaburzeń prezentacji antygenu lub funkcji limfocytów B. Znacznie wyższy odsetek nieskuteczności\nszczepień obserwuje się u osób z udowodnionymi\npierwotnymi lub wtórnymi zaburzeniami odporności\nwynikającymi z choroby podstawowej lub stosowanego leczenia (np. u pacjentów poddanych immunosupresji farmakologicznej, u osób dializowanych).\nZwiększenie immunogenności antygenu można osiągnąć w szczepionce przez zastosowanie adiuwantu\n(np. fosforan glinu, wodorotlenek glinu). Adiuwant\nnie wykazuje cech swoistego antygenu, stymuluje\nnieswoistą reakcję zapalną, dzięki czemu spowalnia\ntransport antygenu z miejsca podania i wzmacnia\nodpowiedź poszczepienną. Efektem niepożądanym\nadiuwantu są występujące u niektórych osób silne\nmiejscowe odczyny zapalne w postaci rozległego rumienią lub długo utrzymujących się guzków.\nWażnym kierunkiem rozwoju wakcynologii jest\nposzukiwanie nowych adiuwantów wśród substancji\npochodzenia naturalnego i syntetycznego. Wykazano zdolność stymulowania odpowiedzi immunologicznej przez niektóre składniki ściany komórkowej\nbakterii gramujemnych (np. lipopolisacharyd, lipid\nA) lub grzybów ((3-glukan). W eksperymentalnych\npreparatach przeznaczonych dla osób o upośledzonej odporności jako adiuwanty wykorzystywane są\nizolowane cytokiny, np. interleukina 2. Aktualnie\nstosowane i badane adiuwanty przedstawiono w tabeli 19.6.\n19.5.5. Bezpieczeństwo szczepień\nBezpieczeństwo szczepionki zależy przede wszystkim\nod rodzaju antygenu użytego do jej produkcji, adiuwantów i środków konserwujących oraz pozostałości\nprocesu technologicznego. W świetle zmniejszonej\nzachorowalności poważne odczyny poszczepienne\nsą szeroko komentowane przez media i nagłaśniane\nprzez przeciwników szczepień jako argument przemawiający za ich zaniechaniem (ryc. 19.26). Łagodne\ndziałania niepożądane w miejscu podania szczepionki są akceptowalne, jednak uogólnione reakcje lub\nodległe następstwa są powodem do kwestionowania\nzasadności szczepień. W każdym kraju prowadzącym\nprogram szczepień ochronnych istnieją systemy gromadzenia i przetwarzania informacji na temat niepożądanych odczynów poszczepiennych, a osoby odpowiedzialne za realizację szczepień są zobowiązane do\nich monitorowania i zgłaszania do organów nadzoru.\nHipotetyczne i potwierdzone działania niepożądane\nszczepień przedstawiono w tabeli 19.7.\nDziałania niepożądane mogą być również wywołane przez adiuwanty lub substancje konserwujące zawarte w szczepionkach. Zgodnie z aktualnymi\nwytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia szcze-\nTabela 19.6. Obecnie stosowane i eksperymentalne adiuwanty\nSkładniki bakterii lub toksoid krztuścowy,\nmiejscowa reakcja zapalna, aktywacja dopełniacza,\nspowolnienie uwalniania antygenu\npolimery, SAF, ISCOM\nspowolnienie uwalniania antygenu, modulowanie\nprezentacji antygenu, przyspieszony transport do\nolej parafinowy, olej\naktywacja limfocytów T, makrofagów, dopełniacza,\ngruźlicy, LPS, lipid A,\npobudzenie wydzielania cytokin, ułatwienie\nIL-1, IL-2, IL-12, IFN-y\nwybiórcza aktywacja limfocytów T, makrofagów,\nMF59, AS03, AS04 nazwy własne (zastrzeżone) nowych adiuwantów, ISCOM - immune stimulating complex, LPS - lipopolisacharyd, SAF syntax antigen formulation.\npionki powinny być wolne zarówno od związków\nglinu jako adiuwantów, jak i związków rtęci (tiomersal zawierający 49,6% rtęci) czy fenolu jako konserwantów. Przeprowadzone analizy wykazały, że\nw niektórych przypadkach sumaryczna dawka rtęci\nzawartych w szczepionkach stosowanych w pierwszym roku życia przekraczała dopuszczalne normy,\na w badaniach eksperymentalnych tiomersal wykazywał silne działanie nefrotoksyczne i neurotoksyczne u zwierząt laboratoryjnych. Mimo że nie potwierdzono działań niepożądanych tiomersalu w populacji\nludzkiej, związek ten nie jest stosowany w nowych\nszczepionkach, a ze starych powinien być wyeliminowany.\nTabela 19.7. Poważne domniemane i rzeczywiste działania niepożądane szczepień ochronnych\nrotawirusowa w USA\nSzczepionka doustna polio\nrewersja zjadliwości, poszczepienne\nSkojarzona szczepionka przeciw\nodrze, różyczce i śwince\nprzeciw WZW B\nprzewlekłe zapalenie jelita grubego,\ni autoimmunizacyjne (stwardnienie\nrozsiane, reumatoidalne zapalenie\nstawów, toczeń rumieniowaty)\nzanieczyszczenie retrowirusem ptasim\npotwierdzono związek czasowy, nie udowodniono\nzwiązku przyczynowego - szczepionka wycofana\nze stosowania (1998)\npotwierdzono dla typu 2 i 3 wirusa w szczepionkach\npierwszej generacji - obecnie ta generacja nie jest\nwykluczono związek przyczynowy w badaniach\nSzczepionki produkowane, na\nwykazano małą aktywność odwrotnej transkryptazy\nzarodkach kurzych (m.in.\nw szczepionkach produkowanych na zarodkach\nkurzych bez wpływu na bezpieczeństwo\nprzeciw odrze, różyczce, śwince,\nrelatywne ryzyko wynosiło 1 przypadek na 1 min\nzawierająca serotyp A/New\nszczepionych; aktualnie nie stosuje się tego\nserotypu w szczepionkach\nastma, zaostrzenia przewlekłej choroby niektóre szczepionki aktywują odpowiedź typu\nTh2, jednak w badaniach epidemiologicznych\nprzeciw krztuścowi, szczepionki\nnie wykazano związku między szczepieniami\na rozwojem alergii\nSzczepienia niemowląt (BCG, HiB, cukrzyca typu 1\nospa wietrzna, DTP)\ncirkowirusem PCV-1 lub PCV-2\nwykazano obecność cząstek wirusów w obu\nszczepionkach bez wpływu na ich bezpieczeństwo\nPDF Document Rozdział 19 - ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAŹNA.pdf\ndrobnoustroju przez zawieraj szczepionki martwy szczepie surowicze przeciw szczepionka podskorna niowa przeciwcia wirus antygenu odporno\nThis file has been shared by a user of PDF Archive. Document ID: 00549450.


Jak zapobiec zaginięciu psa lub kota\nWarto uruchomić wyobraźnię\nOkres wakacji nie należy do moich ulubionych. Co zobaczę na ulicy zwierzę, w głowie rozdzwania mi się alarm - na pewno wyrzucone, ratunku, co robić!? Kiedy za biegnącym luzem psem dostrzegam człowieka ze smyczą, oddycham z ulgą. Poza tym pies miał obrożę - naiwność każe mi wierzyć, że jak ktoś wyrzuca zwierzaka, to obrożę mu zdejmuje, ale już wielokrotnie przekonałam się, że takie rozumowanie jest prawie całkowicie błędne.\nCzytaj więcej: Jak zapobiec zaginięciu psa lub kota\nCzy święta są dla kota zagrożeniem?\nUwaga, idą święta!\nNiedługo w naszym domu stanie choinka. Co roku kupujemy prawdziwe drzewko, sztuczne nie wchodzi w grę. Zapach iglastego lasu już zawsze będzie mi się kojarzył ze Świętami Bożego Narodzenia. Jednak od tego roku nasza choinka będzie pozbawiona jednej ozdoby. Nie zawiesimy na niej anielskiego włosa, czyli lamety.\nW zeszłym roku w okolicach świąt Sylwia pisała na Forum MIAU, że jej pięciomiesięczny kot syberyjski Armando przestał jeść, załatwiać się i wymiotuje. Lekarze weterynarii nie wiedzą, co mu jest. Dziewczyna podejrzewała, że kot zjadł nitkę z anielskiego włosa. Robiła mu\nspecjalistyczne badania, RTG z kontrastem, USG. Nic nie było widać, a lekarze, do których chodziła z kotem, nie decydowali się na operację. W końcu, kiedy kot niknął w oczach, kolejny lekarz podjął się zoperowania zwierzęcia, (zresztą po specjalnej interwencji właścicielki kota u dyrektora kliniki). To, co zobaczył, było\nprzerażające - nitka z anielskiego włosa utknęła w przełyku i wrosła tam, pozostałe kawałki wrosły w jelita. Kot nie został już wybudzony z narkozy.\nCzytaj więcej: Czy święta są dla kota zagrożeniem?\nW poprzednich numerach pisałam o przydomowych ogrodowych wolierach dla kotów, tych stałych i tych sezonowych. Większość z nas, kociarzy, mieszka jednak w budynkach wielorodzinnych, blokach czy kamienicach Jeśli więc w naszym mieszkaniu jest balkon lub nieduży taras, to możemy zbudować naszym kotom wolierę balkonową. Cała inwestycja jest o wiele łatwiejsza w realizacji i nie wymaga tak dużych nakładów finansowych jak w przypadku woliery ogrodowej.\n"W jakim wieku są kocięta?" - to jedno z pierwszych pytań, jakie pada, kiedy dzwonią do mnie ludzie pragnący dokonać zakupu rzeczonych kociąt. Oczywiście zawsze szczerze odpowiadam, ale jeśli tak się akurat złoży, że potomstwo moich kotek liczy już sobie cztery, pięć lub nawet sześć miesięcy, po drugiej stronie kabla pada pełne rozczarowania stwierdzenie: "Takie stare...". Ręce mi wówczas opadają, a włosy stają dęba na myśl, że znów będę zmuszony pół godziny tłumaczyć, że "wcale nie są one takie stare, bo...". No i gadam, i gadam, a moje słowa zwykle i tak nie przekonują rozmówcy. Kończy się na tym, że niedoszli "klienci" udają się do "konkurencji", u której nabywają ośmio- lub dwunastotygodniowe kocięta.\nCzytaj więcej: Woliera balkonowa\nKoty wychodzace - zagrożenia w ogrodzie\nCzęść II. Zagrożenia w ogrodzie\nOczko wodne, basen, chemikalia, nawozy, trujące rośliny, obce psy i koty, czasami nawet sąsiedzi - to niebezpieczeństwa czyhające na kota, który korzysta z uroków naszego ogrodu.\nOgród jest dla kota miejscem niezwykle intrygującym. Najmniejszy podmuch wiatru powodujący ruch liści na krzewie może stać się początkiem świetnej zabawy. Penetracja terenu wypełni kotu całe godziny, gdyż ciągle coś tam się zmienia. Pamiętajmy jednak, że ogród kryje w sobie pułapek.\nCzytaj więcej: Koty wychodzace - zagrożenia w ogrodzie\nUpadek z wysokości - czy kot spada na 4 łapy\nW ostatnim tygodniu września codziennie jeździłam do lecznicy weterynaryjnej z chorym kotem. Pozytywny efekt tych wizyt to wyleczenie kota, a negatywny - kolejna trauma na skutek słuchania o wypadkach zwierząt spowodowanych bezmyślnością ich opiekunów i oglądanie ofiar tej bezmyślności.\nPośredni sprawca nieszczęść to niezabezpieczone okna i balkony, ale głównym i bezpośrednim jest człowiek pełen wiary w kocią mądrość i zwinność lub osobnik całkowicie pozbawiony wyobraźni. "Koty zawsze spadają na cztery łapy". Jasne! Tylko że jak spadają na beton, to te łapy im się łamią.\nOto przypadki zasłyszane i obejrzane w czasie wizyt w lecznicy:\nCzytaj więcej: Upadek z wysokości - czy kot spada na 4 łapy\nBezpieczne okno dla kota\nWiosenna pogoda sprawia, że trudno oprzeć się pokusie otworzenia na oścież okna czy drzwi balkonu. Ciesząc się\nświeżym powietrzem i wpadającymi promieniami słońca, nie zapominajmy jednak o bezpieczeństwie naszych kotów. Upadek z dużej wysokości może skończyć się bowiem dla naszego ulubieńca śmiercią lub trwałym kalectwem. Tylko w przysłowiu kot zawsze spada na cztery łapy.\nCo zrobić, aby uniknąć tragedii? Okna i drzwi balkonowe najlepiej zabezpieczyć siatką. Drewnianą ramę z kantówek obciągniętą stalową lub plastikową siatką wmontowujemy w zewnętrzną część ościeżnicy okna lub drzwi. Jeśli decydujemy się na stalową siatkę, to powinna być ona nierdzewna i ocynkowana. Siatka plastikowa musi być sztywna i z małymi rozmiarami oczek (o zabezpieczaniu okien pisaliśmy szczegółowo w KOCIE nr 3/2005)\nOczywiście w ciepłe dni nasz kot nie musi siedzieć ciągle w mieszkaniu. Jeśli na balkonie lub tarasie zbudujemy mu wolierę, to będzie mógł bez przeszkód korzystać ze słonecznej pogody. Pomysłów na wykonanie woliery jest wiele - najważniejsze by w takiej konstrukcji nie pozostawić zbyt dużych otworów, przez które kot mógłby się przecisnąć (informacje dotyczące projektowania i budowy woliery balkonowej znaleźć można w KOCIE nr 8/2006).\nPamiętajmy, że tylko od naszej przezorności i wyobraźni zależy, czy otwarte okna i balkony nie staną się śmiertelnym zagrożeniem dla naszego kota.\nZabezpieczenie okien i balkonów


COSTA BLANCA 4 DNI\nOdprawa na lotnisku i przelot do Alicante. Przejazd do hotelu. Zakwaterowanie, czas wolny na plażowanie, korzystanie z lokalnych atrakcji (w zależności od godzin przylotu) lub wzięcie udziału w jednej z wycieczek fakultatywnych:\n- Murcja –podróż do różnorodnej przyrodniczo i krajobrazowo Murcji, której zwiedzanie rozpoczniemy od potężnej gotyckiej Katedry, wybudowanej w pełnej dbałości o szczegóły, zachwycającej swoją architekturą. Przespacerujemy się również po Traperii, będącej główna ulicą w mieście, na której zobaczymy wiele interesujących budynków. Odwiedzimy także zabytkowe Kasyno, dawniej będące klubem dla elit miejskich, łączącym wszelkie obowiązujące w Hiszpanii style architektoniczne i wnętrzarskie. Zwiedzanie zakończymy w Muzeum Sztuk Pięknych, które mieści się w dawnym budynku klasztoru Trójcy Świętej, a w swoich zbiorach posiada dzieła sztuki zebrane na przestrzeni wieków w Murcji\n- Tabarca – wybierzemy się w rejs statkiem na malowniczą wyspę Tabarca, nazywaną rajem hiszpańskiej linii brzegowej. Miasteczko rybackie zaoferuje nam kąpiel w krystalicznie czystej wodzie Morza Śródziemnego, będziemy mieć również okazję przespacerować się urokliwymi uliczkami miasta, które doprowadzą nas do ryneczku, na którym w jednej z licznych restauracji będziemy mieć możliwość spróbowania tradycyjnej ryby „caldero”\nPowrót do hotelu na obiadokolację, czas wolny na odpoczynek lub wspólny wyjazd do Discoteca Oz – największego klubu w Alicante, który proponuje zabawę dla ludzi w każdym wieku i imprezy na dachu, nocleg.\nŚniadanie, zwiedzanie słonecznego Alicante rozpoczniemy od Muzeum XX wieku, które niegdyś było więzieniem, a dziś zobaczymy w nim dzieła takich artystów jak Pablo Picasso, czy Salvador Dali. W drodze do renesansowej Katedry de San Nicolas de Bari, naszym oczom ukaże się piękny budynek w stylu hiszpańskiego baroku będący Ratuszem Alicante. Czas wolny, który proponujemy poświęcić na drobne zakupy oraz posiłek, podczas którego będzie możliwość spróbowania tradycyjnych potraw Walencji jak paella valenciana, tortilla de patatas, czy słodkiego nugatu (płatne według indywidualnych zamówień). Następnie zobaczymy miejsce, w którym odbywają się międzynarodowe wydarzenia kulturowe – Teatro Principial, by kolejno wspiąć się na wzgórze zwieńczone Zamkiem Santa Barbara, będącego symbolem miasta, z którego rozpościera się wspaniały widok na Alicante. Na koniec przespacerujemy się Bariro de Santa Cruz, dzielnicą pełną kolorowych domów i wąskich uliczek w pełni oddających urok miasta.\nPonadto Alicante oferuje szeroki wachlarz atrakcji, które będzie można zrealizować indywidualnie w czasie wolnym:\n- Muzeum Archeologiczne – pozwala poznać historię Alicante, a także zagłębić się w tajnikach kultury iberyjskiej, zaczynając od prehistorii, przez średniowiecze, na czasach współczesnych kończąc (ok. 3 euro/os)\n- Muzeum Taurino – poświęcone tradycji i sztuce walk matadorów z bykami (10 euro/os). Znajduje się ono tuż przy arenie walk byków (Plaza de Torros), gdzie dodatkowo w czasie sezonu walk można uczestniczyć w widowiskowym spektaklu (koszt ok. 20-120 euro/os)\nPowrót do hotelu, obiadokolacja, czas wolny na wypoczynek lub wzięcie udziału w spektaklu, musicalu, bądź operze wystawianej w Teatrze w Alicante, nocleg.\nŚniadanie, czas wolny, który można przeznaczyć na wypoczynek, odwiedzenie jednej z najsłynniejszych plaż, która znajduje się koło starego miasta Alicante, a cień dają na niej liczne palmy – Playa del Postiguet, korzystanie z lokalnych atrakcji, wizytę w okolicznych parkach i ogrodach botanicznych lub wzięcie udziału w jednej z poniższych wycieczek fakultatywnych:\n- Elche – udamy się do urokliwego miasteczka słynącego z Misterium ku czci Matki Bożej, gdzie przespacerujemy się Gajem Palmowym, który jest największym lasem palmowym w Europie i atrakcją wpisaną na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zwiedzimy także przepiękną Bazylikę Św. Marii, gdzie wejdziemy na szczyt wieży kościelnej i będziemy podziwiać roztaczającą się stamtąd panoramę miasta\n- Torrevieja - zwiedzimy uzdrowiskową miejscowość, która dzięki bogatym złożom soli słynie z charakterystycznego mikroklimatu. Przejdziemy plażą przy słonej lagunie, aby podziwiać krystalicznie czystą wodę. Wybierzemy się też do muzeum znajdującego się w łodzi podwodnej, które jest pierwszym hiszpańskim muzeum tego typu i przedstawia marynarkę wojenną kraju. Na koniec odwiedzimy Interaktywne Centrum Soli, gdzie poznamy najskrytsze tajemnice dotyczące wydobycia soli oraz przemysłu z nią związanego na przestrzeni wieków\n- Walencja – podczas tej wycieczki zwiedzimy miasto Św. Graala, pełnego historycznych dzielnic. W jednej z nich odwiedzimy Patriarchalny Kościół Ciała Chrystusa, który wcześniej był seminarium duchownym, a wnętrza i architektura onieśmielą nas swym renesansowym przepychem. Udamy się również do Muzeum Ceramiki, zachwycającego zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz, przepełnionego licznymi kafelkami dodającymi wnętrzom indywidualnego charakteru. Ostatnim punktem naszej wycieczki będzie Muzeum Nauki, usytuowane w zaskakującym i futurystycznym budynku, pozwoli nam doświadczyć nauki poprzez interaktywne wystawy i dobrą zabawę\nPowrót do hotelu, obiadokolacja, wieczorem proponujemy wizytę w jednej lokalnych tawern, pubów, restauracji lub taki miejscu jak Sala Clan Cabernet, gdzie można posłuchać muzyki na żywo, potańczyć, czy zasmakować specjałów kuchni hiszpańskiej oraz lokalnych win, sangrii, carajillo czy hiszpańskiej sherry (płatne indywidualnie wg zamówienia), nocleg.


Skup katalizatorów Nowy-Folwark\nNowy-Folwark - Skupujemy katalizatory we wszystkich miastach, ze wszystkich pojazdów Nowy-Folwark\nZapraszamy Państwa do zapoznania się z nasza pełną ofertą skupu katalizatorów, oferta skierowana jest dla wszystkich chętnych, którzy szukają odbiorcy lub chcą uzyskać lepszą cenę za sprzedawany katalizator. Oferta skupu katalizatorów Nowy-Folwark to prawdopodobnie najlepsza oferta na rynku. Prosimy skontaktować się pod nr tel. 533-080-717. Skup katalizatorów Nowy-Folwark to oferta specjalnie dla Ciebie.\nPamiętajmy, że zużyte katalizatory należy zutylizować, dlatego powstał nasz skup katalizatorów. Zajmujemy się profesjonalnym recyclingiem katalizatorów Nowy-Folwark. Dlatego zapraszamy do kontaktu z nami w celu dokonania wyceny Państwa katalizatora lub katalizatorów Nowy-Folwark. Jesteśmy pewni, że zaproponujemy Państwu najlepszą cenę za katalizatory.\nSkup katalizatorów Nowy-Folwark. Zadzwoń tel. 533-080-717\nJesteśmy w stanie zaoferować jako jedyni na rynku najlepszą cenę za Twój katalizator. Nie zwlekaj i sprzedaj go zanim straci na wartości. Prosimy pamiętać, że cena katalizatorów jest uzależniona od wykresów podanych na stronie startowej, a także od kursu walut. Jest to wypadkowa wielu czynników decydujących o wartości katalizatora. Dlatego jeśli jest dogodny czas nie zwlekaj i dzwoń do nas w sprawie skupu katalizatorów Nowy-Folwark, dodatkowe pieniądze na pewno się przydadzą, a środowisko naturalne będzie wolne od niezbezpiecznych substancji.


Raport: więcej przypadków niekulturalnych zachowań sędziów podczas rozpraw | Kadry w administracji | pulshr.pl\nRaport: więcej przypadków niekulturalnych zachowań sędziów podczas rozpraw\n•25 wrz 2018 19:40\nZ przedstawionych badań wynika m.in., że w ponad 3,5 proc. obserwacji wskazano na występowanie zachowań agresywnych lub niekulturalnych u sędziów (fot. Fotolia)\nZdaniem autorów raportu negatywny jest wzrost odsetka takich niekulturalnych zachowań w porównaniu z poprzednimi raportami - np. w roku 2015 było to ponad 2 proc., a w roku 2017 ponad 2,5 proc.\nJak oceniono "w obliczu - wydawać by się mogło - powszechnego wśród sędziów zwiększenia świadomości, że relacje z obywatelami będą decydować o przyszłości niezależności władzy sądowniczej - takie pogorszenie wskaźników traktowania obywateli w sądach wręcz zaskakuje".\nKolejnym negatywnym zjawiskiem - jak oceniono - jest niepunktualne rozpoczynanie rozpraw w sądach.\nWyniki monitoringu - organizowanego przez Fundację Court Watch Polska - przedstawiono w Warszawie. Pierwsza edycja Obywatelskiego Monitoringu Sądów odbyła się w 2011 r. Przedstawione we wtorek wyniki badania są ósmą edycją raportu. Od lipca 2017 r. do lipca tego roku 415 wolontariuszy obserwowało 4 tys. 696 posiedzeń i rozpraw w 147 sądach.\nPrezes fundacji i współautor raportu Bartosz Pilitowski podkreślił podczas briefingu, na którym zaprezentowano raport: "Liczyliśmy, że w tym roku pod wpływem pewnych zmian społecznych, z którymi mamy do czynienia, w sądach z takim (negatywnym) zachowaniem obywatele będą spotykali się rzadziej. Jest dokładnie odwrotnie". Dodał, że obraz sądownictwa jest budowany "często przez pojedyncze osoby, których zachowania są niewłaściwe".\n"W kilku przypadkach sędziowie okazywali irytację osobom składającym zeznania lub nie mającym wiedzy na temat obowiązujących procedur. Używano przy tym kolokwialnego języka, słowa uczestników nazywano bzdurami lub mówiono, że dana kwestia sądu nie obchodzi. Podważano wiedzę zeznających, nie szczędząc przy tym złośliwości" - wymieniono w raporcie.\nJak zaznaczono obserwatorzy odnotowali wiele przypadków, gdy sędziowie wykazywali się "empatią, entuzjazmem, kulturą osobistą, równym traktowaniem i poszanowaniem stron". "Nawet jeśli przyjmiemy, że 3 proc. to mało, należy pamiętać, że każdego roku przez sądy przewijają się setki tysięcy ludzi i nawet jeśli tylko co 30. doświadczy niewłaściwego zachowania, nadal są to tysiące osób rocznie" - czytamy.\n"Należy pamiętać, że jest to wskaźnik dotyczący posiedzeń, na których obecna była publiczność" - podkreślono. "Mamy podstawy domniemywać, że gdy na sali są nasi obserwatorzy, sędziowie są bardziej powściągliwi. Rzeczywisty odsetek posiedzeń, podczas których zdarza się, że sędzia zachował się w sposób niewłaściwy w stosunku do uczestników, może być więc wyższy" - napisano.\nZdaniem autorów raportu negatywny jest wzrost odsetka takich niekulturalnych zachowań w porównaniu z poprzednimi raportami - np. w roku 2015 było to ponad 2 proc., a w roku 2017 ponad 2,5 proc. Jak oceniono "w obliczu - wydawać by się mogło - powszechnego wśród sędziów zwiększenia świadomości, że relacje z obywatelami będą decydować o przyszłości niezależności władzy sądowniczej - takie pogorszenie wskaźników traktowania obywateli w sądach wręcz zaskakuje".\nKolejnym negatywnym zjawiskiem - jak oceniono - jest niepunktualne rozpoczynanie rozpraw w sądach. "W doświadczeniu naszych obserwatorów opóźnienia rozpraw są raczej regułą niż wyjątkiem" - zaznaczono.\nNa niepunktualność rozpoczęcia rozprawy wskazano w ponad połowie obserwacji - 56 proc. "Podobnie jak w latach ubiegłych, średnia długość opóźnienia niepunktualnie rozpoczętych rozpraw wynosi 15 min." - czytamy. Jak dodano "mimo że opóźnienie najczęściej nie przekracza 10 min., w przypadku skrajnym wyniosło ponad cztery godziny, gdyż biegły dojeżdżający z miasta oddalonego o 300 km do Sądu Okręgowego w Katowicach spóźnił się na pociąg".\n"Cieszy natomiast ciągły spadek obserwacji obecności prokuratora w sali poza czasem rozprawy. Ten budzący bardzo złe skojarzenia zwyczaj zdarza się naszym wolontariuszom obserwować prawie czterokrotnie rzadziej niż miało to miejsce na początku monitoringu" - głosi kolejny z wniosków raportu.\nJego autorzy ocenili również, że w zdecydowanej większości przypadków sędziowie w sposób równy dla obserwatorów procesów traktowali strony. "Problem nierównego traktowania stron zasygnalizowany został 41 razy, co stanowi zaledwie 1 proc. badanej próby. Można zatem uznać, że nie jest to problem szczególnie dotkliwy, należy jednak pamiętać, że dotyczy to rozpraw, na których obecna była publiczność" - napisano.\nPełny tekst raportu opublikowano na stronie fundacji www.courtwatch.pl. Jak zaznaczono w raporcie - jest on "życzliwym audytem". "Jego celem nie jest kolejna sensacyjna publikacja, ale długofalowa poprawa funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Polsce poprzez naświetlenie praktyk, które negatywnie wpływają na poczucie sprawiedliwości u osób stykających się z sądami" - podkreślono.\nDo artykułu: Raport: więcej przypadków niekulturalnych zachowań sędziów podczas rozpraw


Na A4 pod Wrocławiem korki, znów trzeba płacić w Karwianach - Radio Wrocław\nBartosz Tomczak, MH\t| Utworzono: 2019-05-30 07:21\t| Zmodyfikowano: 2019-05-30 07:22\nZakończyły się utrudnienia po wypadku między Kostomłotami, a Pietrzykowicami.\nKolejny wypadek na A4. Tym razem 137 kilometr. Między Kostomłotami, a Pietrzykowicami doszło do zderzenia trzech osobówek. Dwie osoby są ranne. Jezdnia w kierunku Wrocławia znów jest zablokowana. Objazd przez węzeł Kąty Wrocławskie\nZakończyły się utrudnienia po wypadku między Pietrzykowicami, a węzłem Wrocław Południe. Trwa rozładowywanie zatoru.\nRuch na A4 został puszczony lewym pasem. Zator na odcinku 9 kilometrów.\nWciąż zablokowana A4. Na 148 kilometrze doszło do wypadku z udziałem dwóch samochodów osobowych i cysterny. Siedem osób jest rannych. Korek do Opola ma ponad 10 kilometrów. Utrudnienia też przy Punkcie Poboru Opłat w Karwianach gdzie trwa remont autostrady. Na tej samej jezdni. Przywrócono pobór opłat i powstał już ponad kilometrowy korek. Do granicy ruch natomiast w miarę płynny.\nNie ma w tej chwili korków przy Punkcie Poboru Opłat w Karwianach na A4. Dlatego o 16.35 podjęto decyzję o ponownym wprowadzeniu opłat za korzystanie z autostrady. Nie ma utrudnień bo ruch od strony Wrocławia do Karwian nie dociera. To efekt wypadku, do którego doszło na 148 kilometrze pomiędzy węzłami Pietrzykowice, Wrocław Południe. Oczywiście na jezdni do Opola. Zderzyły sieę tam dwa samochody osobowe i cysterna. Lądował helikopter Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Droga jest zablokowana. Korek ma długość około 7 kilometrów. W drugą stronę zator zaczyna się na węźle Wrocław Południe. Tłok na odcinku kilometra.\nPrzed południem Generalny Inspektor Transportu Drogowego zdecydował się na zniesienie opłat w Punkcie Poboru Opłat Karwiany. To przyniosło oczekiwany efekt. Zator zmniejszył się do 6 kilometrów. Po godzinie 15.00 doszło na tej jezdni jednak do wypadku. Zderzyły się dwa samochody osobowe i cysterna. Droga na 148 kilometrze pomiędzy węzłami Pietrzykowice, Wrocław Południe jest zablokowana. Korek w tym miejscu ma ponad 10 kilometrów. Zdarzenie spowodowało też utrudnienia na jezdni do granicy. Około dwóch kilometrów ma w tej chwili korek od węzła Wrocław Południe w stronę Legnicy.\nOkoło 6 kilometrów ma korek na A4 przed Punktem Poboru Opłat w Karwianach w stronę Opola. Zator zmniejsza się. To efekt dzisiejszego zniesienia opłat na tym odcinku drogi. Decyzję podjął Generalny Inspektor Transportu Drogowego w porozumieniu z GDDiK. Szlabany do Katowic są podniesione.\nMaleje korek na A4. Po odstąpieniu od poboru przy PPO w Karwianach zator powoli się zmniejsza. W tej chwili do Katowic sznur samochodów na odcinku około 12 kilometrów.\nKierowcy wciąż w gigantycznym zatorze na autostradzie. W tej chwili zator ma 17 kilometrów. Tłok na jezdni do Opola. Ostatnim zjazdem przed zatorem jest węzeł Kąty Wrocławskie.\nWciąż ponad 20-kilometrowy korek na autostradzie A4 przed punktem poboru opłat w Karwianach. Kierowcy stojący w gigantycznym zatorze nie będą jednak musieli płacić za przejazd.\n⚠⚠⚠Duże natężenie ruchu na A4. O godzinie 9.20 nastąpiło odstąpienie od Poboru Opłat na #PPOKarwiany na bramkach wjazdowych. Apelujemy o ostrożność! @GDDKiA @MI_GOV_PL @PawelHreniak pic.twitter.com/bKeSlQWZCg\n— Magda Szumiata (@mszumiata) 30 maja 2019\n22 kilometry ma w tej chwili korek na A4 w kierunku Opola. Zator zaczyna się jeszcze przed Kątami Wrocławskimi i ciągnie aż do bramek w Karwianach. W przeciwnym kierunku kolejka ma niecałe 2 kilometry\n20 kilometrów ma zator na A4 przed bramkami w Karwianach w stronę Opola - zaczyna się już przy węźle Kąty Wrocławskie. W przeciwnym kierunku kolejka ma mniej niż kilometr.\nKorki także na ósemce - od węzła Wrocław Południe do Magnic i od Kobierzyc do Magnic. Nadal ciasno też na DK35 między Mirosławicami a Gniechowicami w stronę Wrocławia.\nKierowcy stoją w dwóch miejscach. Najpierw 4,5 kilometra ma korek przed Kątami Wrocławskimi, potem jest dosłownie chwila na dociśnięcie gazu, i znów zator - dużo większy, prawie 18 kilometrowy do bramek w Karwianach.\nZator zmalał tylko o kilometr.\nWniebowstąpienie Pańskie przyczyną kłopotów na A4 - święto w Niemczech sprawiło, że do Polski zza zachodniej granicy jedzie sznur aut. Największe korki z tego powodu są pod Wrocławiem przy remontowanych bramkach w Karwianach. Korek w kierunku Opola przed bramkami ma 21 kilometrów\nZa budowę autostrad w systemie bramek powinna powstać komisja śledcza a winni tego przekrętu powinni zostać ukarani. Setki tysięcy ludzi stoi w korkach jak nie pod Wrocławiem to pod Gdańskiem, miliony litrów przepalonego paliwa, miliony złotych strat, zszargane nerwy - by kilku grubym misiom żyło się lepiej.... Dno! Wystarczy podnieść bramki i nagle zatory maleją, cud po prostu....\na co ma to Swieto do korkow u nas 200km od Niemiec? i po co w ogole tyle wiary sie tu pcha akurat teraz? sami sobie zgotowali ten los\nAle zapłacą przy wyjeździe z A4 :-)))))\n1) Likwidacja bramek 2) TIRY na tory 3) Policja autostradowa i eliminacja z dróg ludzi, którzy nigdy nie powinni dostać uprawnień 3) powinny być testy psychologiczne dla kandydatów na kierowców - niestety nie każdy się nadaje mimo formalnej znajomości przepisów - broni też nie dajemy każdemu Wszystko to w kraju o statystycznie największej liczbie wypadków i ofiar śmiertelnych. 4) Przeczołganie GDDKiA za stosowanie archaicznych rozwiązań typu miniaturowe tablice drogowskazowe, zwłaszcza na węzłach autostradowych (choćby A4/A8 i znaczki pocztowe z napisem „Katowice”, „Jędrzychowice”) albo chowanie ich na poboczu, za sznurem TIRów, zamiast nad drogą, co powoduje dezorientację.\nCzy muslimy kiedy to rzekome święto.?\nBo winne koków są ciężarówki.\nNo widziałem wczoraj tych polskich - niemców.. zapierdzielających po ok 200 km/h lewym pasem. Może tak policja autostradowa by się tak przyczaiła i słono ich skasowała za łamanie przepisów. Za granicą potulnie jadą przepisowo i prawy pasem. Albo sposobem wegierskim postawiła fotoradar na wiadukcie tu i ówdzie i w parę minutkilka tysiecy do kasy panstwowej by trafilo\npolicja autostradowa została zlikwidowana i to nie są jaja :)) wiadomo już dlaczego są karambole zatory i korki w okolicy A4 .\nniech dalej hołdują bramkom, zamiast zastąpić je niejako winietami. Nie rozwiązałoby to wszystkich bolączek z korkami związanych, te jednak wynikające z potrzeby zakupu przejazdu na pewno uległyby likwidacji\nTo, że przepustowość jest mała nie znaczy, że trzeba ją zmniejszyć niemal do zera najgłupszym możliwym systemem poboru opłat. W cywilizowanych krajach są proste winiety. Wystarczy wprowadzić. Skoro państwo i tak gwarantuje zysk koncesariuszowi to po co ta fikcja?\nPrzepustowość A4 od Legnicy do Wrocławia jest ograniczona ruchem TIRów, korków i licznych wypadków


Agnieszka Jedrzejczyk - artykuły | Kurier Lubelski\n70 lat łódzkiej Filmówki. Tak wyglądali w młodości najsłynniejsi absolwenci Szkoły Filmowej w Łodzi. Rozpoznasz ich?\nJak na jubileuszową okoliczność przystało, wróciła przeszłość i kolorowe wspomnienia. Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera nowy rok akademicki połączyła z siedemdziesiątymi urodzinami.\nPoseł Alicja Kaczorowska, lekarz z Łodzi, głosowała za projektem antyszczepionkowców. Izba Lekarska w Warszawie chce ukarania posłów lekarzy 35\nOkręgowa Izba Lekarska w Warszawie chce, żeby rzecznik odpowiedzialności zawodowej zajął się sprawą pięciu posłów lekarzy, którzy głosowali za skierowaniem do dalszych prac projektu ustawy antyszczepionkowej. Wśród posłów lekarzy, którzy byli „za”, jest Alicja Kaczorowska, anestezjolog z Łodzi.\nPLUS Pięć lat więzienia za przekręcenie licznika w samochodzie? Rząd przedstawił nowe przepisy\nOd trzech miesięcy do pięciu lat więzienia ma grozić za cofanie liczników w samochodach. Rządowa propozycja zmiany przepisów ma zwalczyć nieuczciwych sprzedawców samochodów i pomóc kupującym.