A co, jeśli Boga nie ma? - Katecheza\nJak rozmawiać z uczniem, który wątpi w istnienie Boga i ma kryzys wiary?\nCoraz więcej nastolatków mówi o swoich problemach z wiarą i o swoich wątpliwościach co do tego, czy Bóg naprawdę istnieje. Zdarza się, że jakiś uczeń – także w czasie katechezy – twierdzi, że jest ateistą. W odniesieniu do wychowanków, którzy mówią o swoich trudnościach w wierze, katecheta ma potrójne zadanie.\nPo pierwsze, powinien odkryć przyczyny kryzysu wiary u danego wychowanka oraz powody jego wątpienia w to, że Bóg istnieje. Chodzi tu zwłaszcza o zrozumienie sposobu interpretowania i przeżywania tych przyczyn przez konkretnego wychowanka. Każdy z nas wszystko rozumie i przeżywa na swój niepowtarzalny sposób. Kryzys wiary też.\nPo drugie, katecheta powinien być na tyle empatyczny, żeby trafnie wczuwać się w całą historię i w obecną sytuację egzystencjalną danego wychowanka, zwłaszcza w to, jak wygląda jego sytuacja w domu rodzinnym i w jego środowisku rówieśniczym. Jedynie ten wychowawca, który potrafi patrzeć na świat oczami wychowanka, jest w stanie rozmawiać z nim takim językiem i dobierać takie argumenty, które są dla tego wychowanka zrozumiałe i ważne z jego perspektywy.\nPo trzecie, katecheta powinien pamiętać o tym, że ten, kto przeżywa trudności w wierze i kto wątpi w istnienie Boga, potrzebuje najpierw spotkania z kimś, kto kocha, kto jest życzliwy i przyjazny, cierpliwy i pełen szacunku dla każdego: wierzącego, wątpiącego czy odchodzącego od Kościoła. Bóg jest miłością i dlatego – zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i młodzieży – pierwszym argumentem za Jego istnieniem jest to, że ktoś z dorosłych potrafi kochać. Czasem kochać i milczeć. W dyskusjach na temat Boga rację ma ten, kto promieniuje miłością.\nBrak miłości i doznane krzywdy\nKryzys wiary – jak wszystko, co się w nas wydarza – nie jest czymś przypadkowym. Nie pojawia się bez powodu. Zwykle przyczyną powątpienia w Boga jest zespół czynników, a nie jakieś pojedyncze wydarzenie czy jakaś jedna konkretna sytuacja. Najczęściej kryzys wiary zaczyna się na skutek przyczyn zewnętrznych, czyli tych, które nie są bezpośrednio zależne od danego ucznia i jego postępowania.\nCzęsto początkiem zwątpienia w istnienie Boga i w Jego miłość jest rozczarowanie chłopaka czy dziewczyny własnymi rodzicami. Jeśli rodzice odnoszą się do siebie nawzajem z agresją, jeśli nie okazują miłości swoim dzieciom, jeśli ojciec czy matka dręczy bliskich, ponieważ jest osobą skrajnie egoistyczną czy popada w uzależnienia, to jego synowi czy córce trudno będzie wierzyć w niewidzialnego Boga, który jest miłością, skoro rodzic, którego widzi, nie kocha, lecz rani. Jeśli w dodatku ten niekochający rodzic chodzi do kościoła, korzysta z sakramentów, modli się i zmusza syna czy córkę do praktyk religijnych, to spontaniczną reakcją będzie wtedy bunt dzieci i ich przekonanie, że wiara w Boga i praktyki religijne to jakiś pusty ryt, jakaś chora ideologia, która nie ma nic wspólnego z rzeczywistością.\nInną przyczyną kryzysu wiary w Boga jest doznanie krzywdy i bolesne cierpienie danego wychowanka. W im młodszym wieku doświadczył on traumy, im bardziej drastyczna była wyrządzona mu krzywda, im bliższa i emocjonalnie ważniejsza była osoba, która tę krzywdę wyrządziła, tym większe jest prawdopodobieństwo, że skrzywdzony nastolatek zacznie wątpić w istnienie Boga, a tym bardziej w Jego miłość.\nAntyświadectwo osób duchownych\nPoważny kryzys wiary może pojawić się wtedy, kiedy krzywdę wyrządza osoba duchowna. I to także wtedy, gdy bezpośrednią ofiarą nie jest sam uczeń, lecz ktoś z jego bliskich. Na przykład jeśli syn czy córka widzi, że ojciec drastycznie dręczy matkę – przemocą, upijaniem się czy zdradą małżeńską – a matka tłumaczy synowi czy córce, że nie może się bronić, ponieważ Bóg nakazuje trwać wiernie przy małżonku na dobre i na złe, to przeciw takiemu Bogu wychowanek może się zbuntować albo Go znienawidzić.\nJeszcze bardziej dramatyczna sytuacja występuje wtedy, kiedy jakiś ksiądz – wypaczając nauczanie Jezusa i Kościoła – głosi, że nie wolno bronić się przed małżonkiem, który krzywdzi, i że broniący się współmałżonek łamie swoją przysięgę. Słysząc takie nauczanie, nastolatek może uwierzyć w to, że albo Bóg jest okrutny, albo jest tylko fikcją wymyśloną przez okrutnych mężczyzn po to, żeby mogli bezkarnie dręczyć swoje żony. Kompetentny kapłan stanowczo wyjaśnia, że Chrystus i Jego Kościół daje krzywdzonej osobie prawo do obrony przed krzywdzicielem – do separacji małżeńskiej włącznie. Wyjaśnia także, że złej doli nie może zsyłać mąż czy żona, czyli ktoś, kto ślubował miłość, wierność, uczciwość i że nie opuści. Gdy ksiądz naucza czegoś innego niż Jezus, gdy nie wspomina nawet o prawie do obrony, to ukazuje chrześcijaństwo karykaturalne, które odstrasza.\nWiarę nastolatków poważnie osłabia obserwacja tych osób duchownych – księży i sióstr zakonnych – które nie są wierne swojemu powołaniu. Jeśli ktoś z duchownych zachowuje się arogancko, nie szanuje świeckich, jest chciwy, żyje w luksusach, popada w alkoholizm, jest niemoralny w sferze seksualnej, prowadzi podwójne życie, to dzieci i młodzież patrzą na Boga i Kościół przez pryzmat tego konkretnego duchownego. Tym większy jest szok dla wychowanków, gdy ktoś z takich duchownych – wiążąc się z kochanką czy porzucając kapłaństwo – publicznie ogłasza, że wybrał „miłość” i „wolność”.\nNajbardziej drastyczna przyczyna kryzysu wiary pojawia się wtedy, gdy ksiądz albo siostra zakonna, czyli osoba duchowna, która w oczach nastolatków – i słusznie! – powinna być najbardziej czytelnym świadkiem kochającego Boga, zaczyna krzywdzić, zamiast kochać. Obecnie mamy świadomość tego, że np. molestowanie seksualne dzieci i młodzieży przez duchownych – z pedofilią włącznie – to, niestety, znacznie częstsze sytuacje, niż myśleliśmy jeszcze dziesięć czy dwadzieścia lat temu. Trudno żeby nastolatek, który został bestialsko skrzywdzony przez osobę duchowną, nie zwątpił w Boga i Jego miłość. Czasem do skutecznego oderwania dziecka czy nastolatka od Boga „wystarczy” doświadczenie zranienia w sakramencie pokuty. Jeśli spowiednik jest nieempatyczny czy agresywny, jeśli swoim zachowaniem w konfesjonale poniża czy wmawia winy, których penitent nie ma, to nawet jednorazowa tego typu trauma może spowodować u dziecka czy nastolatka kryzys wiary albo lęk przed Bogiem.\nMedia, które propagują zło\nKolejna przyczyna trudności z wiarą to agresywne oddziaływanie mediów. Obecnie zdecydowana większość mediów – łącznie z kinem, teatrem, sztuką i literaturą – to media laickie, które nie tylko agresywnie propagują ateizm, ale także wprost walczą z Bogiem, z Dekalogiem, z małżeństwem i rodziną. Ośmieszają czystość i wierność, a lansują wyuzdanie, hedonizm, „wolne związki”, kierowanie się popędem, chwilową przyjemnością, orientacją seksualną. Nastolatek, który karmi się – a raczej zatruwa się – tego typu treściami, podanymi często w sposób wysoce przekonujący, oparty na przemyślanej socjotechnice, zaczyna nieświadomie przejmować narzucany mu w mediach obraz człowieka i świata, w którym nie ma miejsca na Boga.\nDuży wpływ na młodzież w kwestii wiary i postawy wobec Boga mają lansowani w mediach tak zwani celebryci. Dla krytycznego obserwatora są to osoby znane z tego, że nie powinny być znane, gdyż sposób postępowania większości z nich jest na tyle naganny, że jeszcze niedawno byłyby one uznawane za ludzi z marginesu społecznego. Chodzi o tych celebrytów, którzy chełpią się tym, że są alkoholikami, że mają doświadczenia z narkotykami, że zmieniają kolejne partnerki czy kolejnych partnerów, że zabijają własne dzieci, że szydzą sobie z Boga i z największych świętości. Nawet wtedy, gdy dany nastolatek nie chce postępować tak jak oni, to stopniowo zaczyna przejmować ich spojrzenie na świat, gdyż upowszechniają oni taki styl życia, który nie stawia wymagań, nie zobowiązuje do pracy nad sobą, wypełniania podjętych zobowiązań czy do nawrócenia.\nTrafna diagnoza i otwarty dialog\nW zależności od tego, w jakim stopniu katecheta świadomy jest powyżej zasygnalizowanych uwarunkowań kryzysu wiary u nastolatków, tak dalece ma szansę wejść z nimi w otwarty dialog. W ramach katechezy i w rozmowach indywidualnych on sam powinien powyższe zjawiska sygnalizować po to, żeby uczyć wychowanków mądrego reagowania na zewnętrzne zagrożenia. Chodzi o to, żeby katechizowani widzieli, że katecheta nie boi się rozmów o trudnych sprawach i że nie ma dla niego tematów tabu. Jedynie wtedy uczniowie będą otwarci na to, by przyjmować argumenty, że zło, jakiego doświadczamy w relacjach międzyludzkich, nie świadczy o tym, że Boga nie ma, lecz o tym, jak okrutni – dla innych ludzi i dla samych siebie – bywają ci, którzy nie słuchają Boga.\nJeśli główną przyczyną kryzysu wiary danego wychowanka jest dramatyczny konflikt między jego rodzicami czy bycie drastycznie krzywdzonym przez rodziców, to pierwszym zadaniem katechety nie jest przekonywanie tego wychowanka o tym, że Bóg istnieje, lecz stanowcza interwencja – osobista i z pomocą odpowiednich instytucji – żeby usunąć źródła zła i cierpienia. Jeśli okazuje się to niemożliwe, należy chronić wychowanka przed dalszym dręczeniem, korzystając z pomocy pedagoga czy psychologa szkolnego, policji, a w skrajnych sytuacjach kierując sprawę do sądu rodzinnego.\nJeżeli główną przyczyną trudności w wierze jest zamienianie Dobrej Nowiny o miłości Boga do ludzi w fałszywą doktrynę o tym, że Bóg zsyła nam cierpienia czy zabrania nam się bronić przed krzywdzicielami, to pierwszym zadaniem katechety jest cierpliwe i stanowcze wyjaśnianie, że taka doktryna stoi w sprzeczności z wolą Boga i z nauczaniem Jezusa. Jeśli główną przyczyną zwątpienia w Boga są krzywdy wyrządzane wychowankowi przez osobę duchowną, to trzeba natychmiast uruchomić wszelkie sposoby i odpowiednie instytucje, żeby ta osoba nie mogła już więcej krzywdzić ani gorszyć i żeby poniosła konsekwencje wielkiego zła, które wyrządziła.\nJeśli z kolei główną przyczyną kryzysu wiary ucznia jest destrukcyjny wpływ mediów i celebrytów, to pierwszym zadaniem katechety jest pomaganie wychowankowi, żeby zaczął krytycznie patrzeć na podsuwane mu w mediach treści, a zwłaszcza żeby rozumiał, do jakich krzywd i do jakiego cierpienia one prowadzą. Trzeba też pomagać uczniom w tym, by postępowanie celebrytów konfrontowali z własnymi aspiracjami i marzeniami o dorosłym życiu, a są to przecież marzenia o tym, by kochać i być kochanym, by założyć szczęśliwą i trwałą rodzinę, by żyć w wolności od grzechów i uzależnień.\nUczyć realistycznie myśleć\nPopadanie w kryzys wiary i oddalanie się od Boga powodowane jest nie tylko naciskami zewnętrznymi, lecz także tym, co dzieje się w samym wychowanku, a zwłaszcza w jego sposobach myślenia i postępowania. Obecnie wielu nastolatków używa myślenia nie po to, żeby uważnie obserwować rzeczywistość i wyciągać logiczne wnioski z tych obserwacji, lecz po to, żeby wytwarzać sobie system dowolnych przekonań, na zasadzie: „A jak tak uważam i mam do tego prawo!”. Subiektywne i oderwane od rzeczywistości przekonania prowadzą do kryzysu wiary. Bóg jest rzeczywistością. Kto oddala się od rzeczywistości w myśleniu, ten tym samym oddala się od Boga w swoich przekonaniach.\nZadaniem katechety jest pomaganie wychowankom, żeby uwalniali się od błędnych przekonań. Jednym z nich jest przekonanie, że ateiści kierują się wiedzą, podczas gdy chrześcijanie kierują się wiarą. Trzeba precyzyjnie tłumaczyć, że wszyscy ludzie są wierzący. Różnią się jedynie tym, w co lub w kogo wierzą. Jedni wierzą na przykład w to, że w okresie prenatalnym człowiek nie jest człowiekiem. Inni wierzą komuś niegodnemu wiary. Nie można funkcjonować w codzienności bez wiary. Kto nie wierzy w Boga, ten uwierzy w to, że „bogiem” jest przyjemność, popęd, pieniądze, dobry nastrój, alkohol, narkotyk, władza czy kariera.\nTrzeba precyzyjnie pokazywać wychowankom konsekwencje niewiary w Boga. Jeśli Boga nie ma, to nie jesteśmy w stanie zrozumieć samych siebie. Jeśli Boga nie ma, to człowiek jest niezrozumiałym wybrykiem materii. Jeśli Boga nie ma, to skąd w człowieku zdolność do abstrakcyjnego, czyli duchowego – bo oderwanego od materialnych realiów – myślenia? Skąd...\nks.; Kapłan diecezji radomskiej, doktor psychologii, dyrektor telefonu zaufania – „Linia Braterskich Serc”, rekolekcjonista, ekspert Zespołu Apostolstwa Trzeźwości przy KEP, autor ponad siedemdziesięciu książek z zakresu małżeństwa i rodziny, wychowania, komunikacji międzyludzkiej, a także profilaktyki i terapii uzależnień.\nKatecheza jako forma komunikacji\nO przebaczeniu i pojednaniu na katechezie


Prokuratura wojskowa dysponuje już analizą kart podejścia lotniska Smoleńsk Siewiernyj | Smolensk-2010.pl\n« Spotkanie zakończone. Rodziny zadowolone Prokuratura dopasuje się do wersji MAK? »\ntagi: Ireneusz Szeląg, Janusz Chojecki, Marcin Maksjan, Prokuratura Wojskowa\n» "List z Polski" » Zespół biegłych zbada karty podejścia na Siewiernyj, dokumentację fotograficzną lotniska i wyniki analiz rejestratora ATM » Wniosek o zweryfikowanie związków ze służbami ZSRR m.in. przedstawicieli MAK, obsługi lotniska Smoleńsk-Siewiernyj oraz ich przełożonych » Rosja. Rozporządzenie z 2007: Siewiernyj ma status lotniska wspólnego bazowania » Na jakiej podstawie osoby znajdujące się na wieży kontrolnej lotniska Siewiernyj zostały dopuszczone do służby » Kluczowym elementem była decyzja kontroli lotów lotniska Siewiernyj o sprowadzaniu samolotu na “rozkaz z centrali” [BIAŁA KSIĘGA] » Polska prokuratura pyta Rosjan, kto pracował przy oświetleniu lotniska » Prokuratura wojskowa: Nie wykluczyliśmy zamachu » Prokuratura wojskowa ukrywa dowody » Prokuratura wojskowa wszczęła śledztwo ws. ujawnienia tajemnicy służbowej » Prokuratura wojskowa dostała zapisy ostatniego rejestratora tupolewa » Prokuratura wojskowa nadal nie ma kompletu materiałów sekcyjno-medycznych » Prokuratura dostała “nowe” zdjęcia z lotniska w Smoleńsku » Co działo się nad lotniskiem Smoleńsk Siewiernyj w ostatniej fazie lotu prezydenckiego Tu-154M? » W jakim stanie i miejscu znajdował się kokpit Tu-154 po katastrofie 10 kwietnia ub.r. na lotnisku Smoleńsk Siewiernyj? » Prokuratura wojskowa zleci audyt dokumentacji medycznej ofiar katastrofy smoleńskiej przekazanej przez stronę rosyjską » Smoleńska droga podejścia » Śledczy zawieszają śledztwo ws. kradzieży kart bankowych A. Przewoźnika » Nie wiemy, dlaczego nie zamknięto lotniska » Żandarmeria Wojskowa zabezpieczyła dokumentację lotniczą byłych pilotów specpułku » Naczelna Prokurata Wojskowa nie wie, czy ciała oficerów zostały pochowane w mundurach » Szef kontrolerów wieży lotów na lotnisku Siewiernyj trzy dni po katastrofie polskiego Tu-154M przeszedł na emeryturę. » Nowe zasady podróżowania VIPów. Lotniska będą sprawdzane » Porównują stan lotniska przed wizytami prezydenta i premiera » MAK: Nic nowego w raporcie Millera, wady lotniska opisaliśmy wcześniej » ANALIZA SIERGIEJA AMIELINA » Analiza według BlackHawk » Gdyby przyrządy w samolocie pracowały prawidłowo, pilot wiedziałby, że schodzi poniżej poziomu lotniska » Jest wstępna analiza urządzeń nawigacyjnych Tu-154 » Analiza kryminalistyczna: “Katyń 2010 – Moskwa 1610″ » Analiza wypowiedzi J. Millera w kwestii rejestratora lotów » Analiza katastrofy Smoleńskiej – Wywiad: prof. Wiesław Binienda » Amatorski film ze Smoleńska – analiza oraz transkrypcja audio » Żadnych nazwisk w raporcie – “To analiza faktów, a nie rozpatrywanie winy” » PROKURATURA ZAKNEBLUJE DZIENNIKARZY WS. SMOLEŃSKA? » Katastrofa 10 kwietnia: Dramatyczne zdjęcia, analiza ostatnich chwil prezydenckiego Tu-154 » Prokuratura uznała, że wystarczy to, co robią Rosjanie » Analiza krok po kroku, każda sekunda lotu. Czytaj:Polak nie polityk. » Prokuratura wyklucza, by Tu-154M w chwili katastrofy w Smoleńsku pilotował gen. Andrzej Błasik » SMOLEŃSK: ZNIKAJĄCE ZDJĘCIA SATELITARNE » Prokuratura nie ufa adwokatom ?! » Prokuratura nie wie, co zleciła Rosjanom » Prokuratura przesłucha Kaczyńskiego » Prokuratura przesłuchuje rodziny » Prokuratura zbyt bierna » Prokuratura dopasuje się do wersji MAK? » Prokuratura Polska czy Kolonialna? » Prokuratura zajęła się Janickim. Wreszcie! » Prokuratura: 4 wersje przyczyn katastrofy » Prokuratura: Tu-154M był prawidłowo wyważony » Prokuratura powoła zespół biegłych » Ewidentne zacieranie śladów » emerytowany oficer CIA: TO NIE BYŁ WYPADEK\nAnaliza kart podejścia lotniska Smoleńsk Siewiernyj została zakończona i przesłana Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie. Mimo że wykonane wcześniej ekspertyzy wskazywały, że 7 i 10 kwietnia załogi lecące do Smoleńska dysponowały tymi samymi danymi, to dokumenty wzbudziły wątpliwości śledczych, gdyż z zeznań pilotów specpułku wynikało, że zapisane w nich parametry lotniska były różne.\nWczoraj Naczelna Prokuratura Wojskowa uchyliła się od odpowiedzi na temat poczynionych ustaleń, zaznaczając, że sprawa ta zapewne znajdzie rozwinięcie podczas zaplanowanej na dziś konferencji prasowej prokuratorów.\nKarty podejścia lotniska Smoleńsk Siewiernyj, jakimi dysponowali piloci 7 i 10 kwietnia, były analizowane przez biegłych z katedry nawigacji dęblińskiej Szkoły Orląt. Z dotychczasowych ustaleń ekspertów wynikało, że załogi miały do dyspozycji takie same dokumenty. Jednak tej wersji przeczył jeden z pilotów 36. Specjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego, który zeznał, iż karty różniły się od siebie. Dlatego prokuratura postanowiła uściślić stanowisko biegłych i zleciła dodatkowe badania. Jak przyznał kpt. Marcin Maksjan z biura rzecznika NPW, prawdopodobnie nowa opinia jest już w dyspozycji prokuratury wojskowej. Maksjan zapewnił ponadto, że jeśli tylko będzie to możliwe, szerzej na temat wyników tych badań wypowie się prok. Ireneusz Szeląg podczas zaplanowanej na dziś konferencji prasowej. O wynikach prac eksperckich nie chciał rozmawiać ppłk Janusz Chojecki, rzecznik prasowy Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, który przyznał jedynie, że badania były prowadzone na zlecenie prokuratury wojskowej, a ich wyniki zostały przesłane śledczym i to prokuratura może udzielić nam bardziej szczegółowej informacji. Analiza miała zawierać ocenę prawidłowości danych zawartych w kartach, jak i wpływu ich ewentualnej niezgodności ze stanem rzeczywistym na bezpieczeństwo lotu. Jak ustaliliśmy nieoficjalnie, taka analiza prawdopodobnie mogła zostać przeprowadzona na bazie pozyskanych zdjęć satelitarnych, gdyż dokumenty związane z oględzinami lotniska – wprawdzie znalazły się w materiałach przekazanych przez prokuraturę Federacji Rosyjskiej do Polski – ale jeszcze niedawno znajdowały się w biurze tłumaczeń.Tymczasem z relacji pilotów specpułku wynika, że karty podejścia lotniska Siewiernyj, jakimi dysponowali piloci w kwietniu, różniły się od stanu rzeczywistego w Smoleńsku. Wskazywali oni na inne niż w karcie rozmieszczenie radiolatarni – jedna z wersji mówiła o przesunięciu dalszej radiolatarni z szóstego na czwarty kilometr, druga o większej o ok. 650 m odległości między radiolatarniami, niż wynikałoby to z karty podejścia. Piloci wskazywali także na złe współrzędne zarówno progu pasa startowego, jak i środka pasa. 10 kwietnia piloci Jaka-40, którzy lądowali przed Tu-154M, zaobserwowali, że wskazania GPS różniły się od wskazań radiokompasu nad dalszą radiolatarnią (wpisane współrzędne lotniska nie wskazywały środka drogi startowej) – jak ustalono – nowe karty podejścia różnią się od starszych wersji m.in. w zakresie współrzędnych pasa i rozmieszczenia radiolatarni.


......po 3 miesiacach pacjent zmarl , ale juz o tym nikt nie - www.1clo23.fora.pl\nForum www.1clo23.fora.pl Strona Główna » Aktualności » ......po 3 miesiacach pacjent zmarl , ale juz o tym nikt nie\nCaĹy parkiet ociekaĹ testosteronem! [link widoczny dla zalogowanych] PomĂłĹźcie, bo nie wiem co mam robiÄ!\nÄ siĹ Ĺźeby wkoncu sie od niego uwolnic , nie chce czekac na niego bo w gĹebi serca wiem ze bez niego bedzie mi lepiej ale jak to zrobiÄ !!! [link widoczny dla zalogowanych] Co zyskaĹy, co straciĹy uczestniczki programu\nTaa...converse...zwykĹe trampy; PrzebrnÄĹam przez wiele diet , preparatĂłw odchudzajÄ\ngnÄli sukcesâŚ witajcie dziewczyny ! Starship - nothing's gonna stop us now Hej ja z bardzo dobrym skutkiem przerzuciĹam siÄ z lidy na meizitang strong .BraĹam lide ale nie widziaĹam specjalnych efektĂłw i skusiĹam siÄ na meizitang strong i w tym przypadku jest duĹźo lepiej. [link widoczny dla zalogowanych]\njak rozbijÄ bank!! Wreszcie ktos napisaĹ cos normalnego Brawo yavrum Lepiej wyjÄ\nÄ kolczyk i pewnie lepiej zaĹoĹźyÄ moherowy beret. Generalnie niczym siÄ nie stresujÄ, nie mam problemĂłw i jestem zadowolony z Ĺźycia. Ja moje wĹosy czeszÄ tylko po umyciu, bo gdy je bÄdÄ czesaĹa teĹź na sucho, to powstanie straszny puch Nie przybieram juĹź kilogramĂłw, ale i nie mogÄ zrzuciÄ bez wzglÄdu na to co robiÄ. WĹaĹnie skoĹczyĹam szkoĹe SELECT i oto moja skromna opinia:


Schecter Banshee-6 FR Extreme OBB gitara elektryczna + kabel gitarowy gratis! - Sound.pl\n» Schecter Banshee-6 FR Extreme OBB gitara elektryczna + kabel gitarowy gratis!\nSchecter Banshee-6 FR Extreme OBB gitara elektryczna + kabel gitarowy gratis!\nSchecter Banshee-6 FR Extreme OBB gitara elektryczna + kabel gitarowy gratis!.\n- BINDING: Klonowy;\n- INKRUSTACJA: Wektory z macicy perłowej;\n- MOSTEK: Floyd Rose;\n- PRZYSTAWKI: (B) Schecter Diamond Plus,(M) Schecter Diamond Single Coil(N) Schecter Diamond Single Coil;\n- ELEKTRONIKA: 1 głośność,1 barwa(push/pull), 5-pozycyjny przełącznik;\n- OSPRZĘT: Czarny chrom;\nSchecter BANSHEE-6 FR EXTREME CB gitara elektryczna + kabel gitarowy gratis!\nSchecter Banshee-6 Extreme BCHB gitara elektryczna\nSchecter BANSHEE-6 EXTREME CB gitara elektryczna + kabel gitarowy gratis!\nVOX VT20X wzmacniacz gitarowy\nVOX VT40X wzmacniacz gitarowy\n5 592,00 zł 4 999,00 zł\nCORT SOURCE CR W/BAG (B-stock) gitara elektryczna z pokrowcem + kabel gitarowy gratis!\nGATOR GTSA-GTRLPS futerał do gitary elektrycznej typ Les Paul\n567,00 zł 519,00 zł\n1 419,00 zł 899,00 zł


Dawno temu w Sosnowcu...: 04/01/2012 - 05/01/2012\nChustka czy kapelusz ?\nW 1943 roku mało kto myślał o modzie wyłącznie w kategoriach estetycznych. Wojenna rzeczywistość wymuszała traktowanie ubioru w sposób w dużej mierze praktyczny i funkcjonalny. Kobiety jednak nie przestały być kobietami. Już młode dziewczęta starały się dodać do swojego ubioru coś charakterystycznego. Sosnowiczanki podobnie jak kobiety w całej Polsce w latach czterdziestych nosiły z upodobaniem kapelusze lub toczki (często widywane w ślubnych stylizacjach) Dorastające dziewczęta i młode kobiety jako nakrycia głowy często używały chustki. Zakładana ona była tak aby widać było charakterystyczną część uczesania, czyli włosy upięte w loki, lub mocno podniesione z przodu głowy. Chustka była nakryciem głowy mniej wymagającym niż kapelusz, ponieważ można ją było dobrać do większości strojów. Wydaje się, że bardzo młode dziewczęta nosiły chustki jasne, wielobarwne lub we wzory, natomiast te starsze preferowały ciemne chustki w jednolitych barwach.\nPoniżej trzy fotografie młodych mieszkanek Sosnowca z czasów okupacji. Zdjęcia zostały zrobione w atelier fotograficznym Foto Ekhard. Na dwóch z nich na pieczątce fotografa widnieje rok 1943\nEtykiety: Druga Wojna Światowa, fotografia dawna, fotografie Foto Ekhard, sosnowieccy fotografowie, sosnowieckie stroje damskie\nMój fotograficzny skarb\nOd jakiegoś czasu zbieram sobie fotografie z dawnych sosnowieckich zakładów fotograficznych. Na najstarsze z nich mnie nie stać, ale czasami trafiają się w sieci okazje na które mogę sobie pozwolić. Do tej pory moje najstarsze fotografie pochodziły z lat co najwyżej dwudziestych. Teraz udało mi się kupić fotografię starszą . Myślę, że może być co najmniej stuletnia (jeśli się mylę, proszę mnie poprawić). Jest to gabinetowe zdjęcie rodzinne (Cabinet Card) zrobione w jednym z najstarszych atelier w Sosnowcu, a mianowicie w zakładzie fotograficznym Jana Zorskiego z siedzibą przy ulicy Modrzejowskiej 11.\nRewers zdjęcia pokryty był w całości czarnym "czymś", ponieważ fotografia wyglądała na odklejoną od albumu. Postanowiłam być dociekliwa, pracowicie usunęłam to co zbędne i moim oczom ukazał się taki mocno sfatygowany obrazek. Widnieją tu adresy sosnowieckiej i będzińskiej filii atelier.\nEtykiety: fotografie Zakłady Artystyczno - Fotograficzne J. Zorski


Jaki aparat wybrać? - Fotografia - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez bamber1993, Czerwiec 9, 2014 w Fotografia\nChyba się zatarł... kto zgadnie jaki to silnik...?? ;-)\njako, ze wielu z Was zna się na fotografii lepiej ode mnie szukam porady.\nMam zamiar kupić "coś" do robienia możliwie dobrych zdjęć i od czasu do czasu filmów. Szukam sprzętu w cenie do 1200-1500zl. Nie wiem co wybrać- aparat cyfrowy, lustrzankę czy może kamerę? Ważne aby zdjęcia na zewnątrz wychodziły dobrze.\nSony DSC-H400 Kosztuje więcej, ale ma świetne parametry. Za takie pieniądze o sensownej lustrzance zapomnij.\nChyba że używaną, tylko optyki by dość mało było "w zestawie". Bo dużo fajnego używanego sprzętu można dorwać za poniżej (lub około) 1000 zł, choćby świetne Sony a700. Tylko na ogół za tą cenę są starsze modele i filmu się tym nie nakręci. Ale za to z mniejszych rzeczy polecam przyglądnąć się serii Sony NEX - świetne zdjęcia, bardzo dobre filmy, dźwięk jak to w Sony - świetny i do tego dość niska cena, szczególnie na rynku wtórnym


EUR/CHF: powrót w stronę 1,1600 - TMS NonStop – Serwis Analityczny, Wiadomości Rynkowe, Aktualności Ekonomiczne.\nEUR/CHF: powrót w stronę 1,1600\nOdbicie EUR/CHF od dolnej bandy klina zwyżkującego w trakcie wczorajszej sesji zapoczątkowało zdecydowany ruch ku wyższym poziomom. Na horyzoncie popytu znajduje się zgrupowanie 78,6 proc. zniesienia Fibonacciego oraz czwartkowych maksimów (1,1565), obok którego znajduje się górne ograniczenie formacji. Na kontynuację zwyżki dość pozytywnie zapatrują się oscylatory – w tym wyraźnie wystromione RSI. W przypadku przełamania oporu należy się spodziewać powiększenia wzrostów ku ostatnim maksimom przy 1,1622. Przy tak silnym ruchu nie należy wykluczać powrotu ku dolnej bandzie formacji (1,1500), której przełamanie rozpocznie rajd w stronę solidnie testowanej średniej z ostatnich 55 sesji (obecnie: 1,1450).


Pieski na tropie przygody - Radio Poznań\nNA ANTENIE: MAGIC/PILOT\nPieski na tropie przygody\nPublikacja: 28.04.2022 g.14:15 Aktualizacja: 28.04.2022 g.14:22\nDawno temu... A może niedawno? W Zatoce Przygód mieszkała ekipa ratunkowa: odważne szczenięta. Pewnego dnia zdecydowały, by wyruszyć w daleką przygodę w poszukiwaniu skarbu. Ale gdy tylko pomyślały o wyprawie, ich dom wywrócił się do góry nogami. Zwykła sofa zamieniła się w ogromny statek, białe zasłony w żagiel, a czerpak stał się środkiem ochrony przed piratami.\nRozpoczyna się prawdziwa przygoda! Wszystkie meble w pokoju zamieniają się w magiczny statek. Ale czym jest statek bez kapitana? Podaj cumę! Ekipa ratunkowa jest w drodze!\nNajpierw spotykają zadziornego, głodnego rekina. Czy ktoś wie, co rekin je na obiad? Oczywiście, dzieciaki wiedzą. Szczenięta przygotowują pyszny posiłek, karmią wygłodniałe zwierzę, a nawet... zaprzyjaźniają się z nim. A co to jest na horyzoncie? Tak, to prawdziwi piraci. Załoga nigdy nie widziała piratów, ale chyba też nie chce ich bliżej poznać...\nSzczeniaki wymyślają śmieszne duchy, które sprawiają, że tubylcy drżą ze strachu. Nagle na niebie pojawia się ogromna chmura, a nasi bohaterowie muszą zmierzyć się ze straszną burzą, podczas której ich łódź zostaje porwana na otwarte morze. Ta przygoda nigdy się nie kończy.\nCo wydarzyło się później, możesz dowiedzieć się, odwiedzając interaktywny spektakl dla najmłodszych: „Pieski na tropie przygody”.\nSpektakl można obejrzeć 28 maja o godz. 13:00 w Auli Artis. Czas trwania przedstawienia: 1 godzina 30 minut (z przerwą). Dedykowane jest ono dla dzieci w wieku 1-10 lat. (Jedno dziecko do 2,5 roku może wejść bezpłatnie z osobą dorosłą, posiadającą bilet – dziecku nie przysługuje miejsce, a podczas spektaklu siedzi na kolanach opiekuna).\nKalisz rusza z wypłatami świadczeń dla rodzin, które przyjęły pod swój dach uchodźców\nDo Urzędu wpłynęło ponad ćwierć tysiąca wniosków.\nObiekt dowodzenia i łączności pomiędzy Polską, USA i NATO powstanie w Powidzu\nTo kolejna duża inwestycja w Powidzu. Na terenie 33. Bazy Lotnictwa Transportowego wojskowi z Polski i USA symbolicznie rozpoczęli budowę "Information Systems Facility Powidz".\nFilip Styczyński i Jacek Silski o nagrodzie dla TVP World


Jakie baterie 20700/21700? - Strona 16 - Salon Rozchmurzonych - e-papierosy, to nie jedyny temat forum\nDzisiaj jest 04 cze 2020, 18:24\nRe: Jakie baterie 20700/21700?\nPostautor: radecki12 » 31 paź 2019, 11:42\nCo powiecie na Golisi S35? Z sklepu VTP stacjonarnego. Dziś przyjdzie Pulsik a Samsungów nie zamawiałem z racji tego, że nie wiedziałem, czy paka z Pulsem w ogóle przejdzie przez UC.\nPostautor: Diodek.pl » 31 paź 2019, 11:56\nPopularne, polecane i dość intensywnie omawiane w tym wątku, jeżeli lubisz zagłębiać się temat viewtopic.php?f=83&t=2770 (proponuję szukać od końca)\nDiodek.pl - o latarkach Convoy, akumulatorach i oświetleniu.\nKodyzChin.eu - kody zniżkowe na zakupy w Chinach.\nPostautor: Superlux » 31 paź 2019, 14:05\nradecki12 pisze: Co powiecie na Golisi S35? Z sklepu VTP stacjonarnego. Dziś przyjdzie Pulsik a Samsungów nie zamawiałem z racji tego, że nie wiedziałem, czy paka z Pulsem w ogóle przejdzie przez UC.\nTo w końcu wszystko zakończyło się happy endem ? Przyszło to co miało przyjść z Holandii i nie zabrali ? ...bo z tego co pisałeś był tam jakiś straszny kocioł.\nPostautor: radecki12 » 31 paź 2019, 14:15\nSuperlux kocioł był z RPM40, którego niestety odesłali. Pulse był zamawiany w ten sam dzień co RPM40, całe szczęście Pulsik bezproblemowo dotarł\nRejestracja: 26 cze 2019, 21:38\nPostautor: polo57 » 31 paź 2019, 15:10\nJa kupiłem 2 dni temu Akumulator INR21700-40T Samsung 4000mAh Li-Ion 3.6V 30A w Batimex 30 zł brutto sztuka. Na razie jestem bardzo zadowolony. Ładowałem 1 sztukę ok. 2 godzin do 100% 2A. Myślę, że są godne polecenia.\nPostautor: salto » 31 paź 2019, 15:57\npolo57 Samsung 30T, 40T i 50T są świetne i w trzy ogarniają wszystkie potrzeby waperskie ludzkości. Samsung ogólnie umi ogniwo zrobić. Już 30Q wymiatało sagiem\nPostautor: Superlux » 31 paź 2019, 19:26\npolo57 pisze: Ja kupiłem 2 dni temu Akumulator INR21700-40T Samsung 4000mAh Li-Ion 3.6V 30A w Batimex 30 zł brutto sztuka. Na razie jestem bardzo zadowolony. Ładowałem 1 sztukę ok. 2 godzin do 100% 2A. Myślę, że są godne polecenia.\nBrawo Ty, znakomicie wybrałeś ( co w dzisiejszych czasach nie jest wcale takie proste ) .\nPunkty reputacji: 391\nPostautor: Cinmar » 01 lis 2019, 13:52\nDylemat: Golasy S35 21700 od edka, czy Samsungi 40T, a może 50E z BTO?\nNiby Samsungi wyglądają lepiej. Zwłaszcza 50E. Ale do końca nie jestem przekonany do 10A, nawet jeśli od bardzo dawna nie przekraczałem 20W.\nPunkty reputacji: 5117\nPodziękował: 856 razy\nOtrzymał podzięk.: 951 razy\nPostautor: Maciejko » 01 lis 2019, 14:22\nCinmar od jakiegoś czasu użytkuję dwie sztuki Samsungów 40T i sprawują się świetnie. Też w zasadzie nie przekraczam 20W, ale wydaję mi się, że w segmencie 21700 to są jedne z lepszych akumulatorów. I mają wymiary takie, jak powinny mieć. A to też ważne.\nPunkty reputacji: 1338\nPodziękował: 1094 razy\nPostautor: iron64 » 01 lis 2019, 16:31\nCinmar a gdybyś jednak chciał DTL na małych rezystancjach to jednak przydadzą się lepsze ogniwa, znaczy o większej wydajności. No, chyba że absolutnie nigdy to wtedy mogą być i te 10A, ale przemyśl sprawę.


Na kursie i na ścieżce - Jacek Wł. Świątek - Portal OPOKA\nZdawać by się mogło, że tak długo oczekiwana i przekładana z miesiąca na miesiąc prezentacja raportu komisji Millera odnośnie katastrofy smoleńskiej, będzie najważniejszym wydarzeniem w czasie wakacji. Niestety, jak dzisiaj większość z nas może się przekonać, tylko się zdawało.\nLiczące ponad 320 stron opracowanie nie tylko nie daje jasnej odpowiedzi na pytanie o przyczynę owego „zdarzenia w ruchu lotniczym”, lecz dodatkowo zajątrza dyskusję wokół tej sprawy. Nie wskazuje winnych chociażby zaniedbań, jeśli już nawet nie mówić o świadomym działaniu. Przechwałka obecnie rządzących, że w dniach tragedii państwo zdało egzamin, wobec danych raportu rzeczywiście sprowadza się do sprawności instytucji naszego państwa w dziedzinie organizacji pogrzebów. A i z tym, jak pamiętamy, były pewne kłopoty: przedstawiciele ówczesnego marszałka sejmu i pełniącego obowiązki głowy państwa pojawili się nad mogiłą Anny Walentynowicz z dużym opóźnieniem i w stanie wskazującym na spożycie nie tylko obiadu. Trudno również mówić o pełnej mobilizacji naszej administracji, gdy jasnym staje się, iż w dziedzinie podstaw prawnych odnośnie śledztwa, daliśmy się podejść jak dzieci przez sprawnie działającą machinę Rosji. O tym raczej raport milczy. Za to nie milczy w innych sprawach.\nDokąd nas zaprowadzisz....\nTrzeba przyznać, że od strony układu treści sam raport prezentuje się nawet dobrze. Lecz nawet taka zasłona dymna nie skrywa jego niedociągnięć, co jest przynajmniej dziwne, biorąc pod uwagę długość jego przygotowywania. Wsłuchując się w przekazywane w czasie piątkowej konferencji informacje zwróciłem uwagę, iż prezentując schemat zamawiania przez poszczególne organa państwa przelotów samolotowych, na komputerowej animacji jako centralny urząd umieszczono tzw. koordynatora, którym zgodnie z instrukcją HEAD jest szef kancelarii Premiera RP, czyli minister Tomasz Arabski. Otóż zdawać by się mogło, że w związku z tym to przede wszystkim u niego należy szukać zaniedbań związanych z organizacją lotu TU-154M z 10.04.2010 r. Tymczasem o roli T. Arabskiego w działaniach lub ich zaniechaniu, minister Jerzy Miller nie zająknął się ani słowem. Sięgnąłem więc do samego raportu. Okazało się, iż śledczy swoje ustalenia w tym zakresie oparli na zeznaniach urzędników kancelarii Prezesa Rady Ministrów, wśród których może i znajdował się sam T. Arabski, ale o tym nie ma ani słowa. Owe zeznania, wobec takich zaniechań jak chociażby niepowiadomienie BOR-u, stwierdzają, że w związku z niepisaną zasadą przyjmowano, iż kancelarie same będą zawiadamiać odpowiednie instytucje. Przekładając to na język prostszy: po prostu pan minister, mimo iż miał obowiązek prawny do koordynacji przewozu najważniejszych osób w państwie, na podstawie umowy na przysłowiową gębę przestał wypełniać swoje obowiązki i zbytnio się nimi nie przejmował. Tylko że w czasie pamiętnej „bitwy o samolot i krzesło” na brukselskim szczycie, umiał „wywiązywać się” ze swoich zadań. Wydaje się, że w związku z tym minister winien jest przynajmniej zaniedbania obowiązków, co samo w sobie dyskwalifikuje go jako pracownika administracji publicznej, a jednak nadal cieszy się piastowaniem urzędu. Cóż, skoro nie ma już samolotu, to z pamiętnej „bitwy” wyniósł przynajmniej krzesło (czyt. stołek).\nNa drzwiach od stodoły tak, ale nie samolotem...\nOdnośnie polskich pilotów jeszcze nie tak dawno dzisiejszy Prezydent RP wyrażał się, iż gdy trzeba będzie, to i na drzwiach od stodoły polecą. Z raportu Jerzego Millera wynika, że o ile na wierzejach stodolnych tak, to samolotem już niekoniecznie. W samej treści raportu napotykamy bowiem na szereg ciekawych szczegółów, które niedwuznacznie zdają się sugerować braki w logice osób opracowujących tenże dokument. Okazało się bowiem, że załoga nie umiała ze sobą współpracować, a poza pilotującym A. Protasiukiem, w jej skład weszli sami dyletanci lub zaspani wojskowi. Zgodnie z danymi, R. Grzywna dzień przed wylotem do Smoleńska późno powrócił z Gdańska (a któż to w piątek wieczór podróżował do stolicy polskiego Pomorza?) i nie miał czasu wyspać się przed kolejnym lotem. Co ciekawe, minister Miller usilnie podkreślał, że pilot nie zwracał uwagi na jeden z ważnych wskaźników wysokości, co wynikało z nieznajomości maszyny. Jednak w trakcie lektury tekstu raportu można przeczytać, iż A. Protasiuk dokonał zmian w urządzeniach, powodujących obejście pewnych danych. To wskazuje na świetną znajomość samolotu. Mamy więc dwie sprzeczne ze sobą tezy. Ponadto dopytywany przez dziennikarzy o utratę przez samolot zasilania na wysokości 15 m, minister Miller rozpoczął dywagacje na temat uderzenia w brzozę. Cóż, w Rosji wszystko jest „bolszoje”, więc i 15-metrowa brzoza. Podobnie i w sprawie tzw. „nacisków” na załogę, minister nie omieszkał powiedzieć, iż nie było decyzji „pierwszego pasażera” odnośnie lądowania na zapasowym lotnisku. Cóż, że wcześniej twierdził, że jest to tylko sprawa kurtuazyjna, ponieważ gdy tenże nic nie powie, decyzję podejmuje pilot.\nNajciekawszym jednak momentem całego raportu jest odpowiedzialność wieży lotniska smoleńskiego. Na podstawie zapisów rejestratorów lotu i analizy faktycznego przelotu TU-154M stwierdzono, że kontroler lotu podawał pilotom fałszywe dane odnośnie „kursu i ścieżki”. Gdy jednak z sali padły pytania o sprawdzenie tego wątku, członkowie komisji z rozbrajającą szczerością odpowiedzieli, że nie mogli skontrolować działań wieży smoleńskiej, ponieważ taśma zaginęła, a oni sami nie widzieli konieczności sprawdzenia stanu używalności sprzętu rejestrującego na lotnisku Sewiernyj. Jedynymi więc, którzy mogli przekazać wiedzę o tym, co działo się tam 10 kwietnia 2010 r., byli sami kontrolerzy, którzy wszak dość często zmieniali swoje zeznania, a więc ich wiarygodność jest co najmniej słaba. Jednakże w zaleceniach skierowanych do Federacji Rosyjskiej polska komisja wskazała na konieczność jedynie poprawienia przekazywania informacji o zamkniętych i otwartych lotniskach w Rosji. Miodzio! Oczywiście przy okazji stwierdzono, że ma żadnych śladów na jakikolwiek zamach terrorystyczny. Tylko, że jeden z członków komisji, mjr M. Lasek, stwierdził był z rozbrajającą szczerością, że komisja nie zajmowała się hipotezami, „których nie można zweryfikować”, tzn. jak nie mogę znaleźć potwierdzenia lub zaprzeczenia jakiegoś działania, to mówię, że takowego nie było. Czyli mimo braku możliwości dowodzenia uznaję to za „czynnik niemający miejsca”. Cóż, nie można dowieść czy zaprzeczyć np. teorii ewolucji, więc nasza komisja winna ją uznać za „niemającą miejsca” (polecam to wszystkim kreacjonistom!). Nasze społeczeństwo widać, że kupiło takie rozumowanie, ponieważ większość uznaje, że zamach nie byłby na rękę Rosji (co nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że działania terrorystycznego nie było), lecz w starożytności twierdzono powszechnie, że Ziemia jest centrum wszechświata. Mimo tak powszechnego uznania ona jednak kręciła się dokoła Słońca. W wyniku więc działań komisji Millera otrzymaliśmy jedynie kolejną wrzutkę, jątrzącą społeczeństwo przed wyborami. Ale może właśnie o to chodziło?\nEcho Katolickie 31/2011\nData publikacji: 2011-08-05Inne materiały tego autoraInne materiały z tego źródła\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Rosja zaniedbanie Smoleńsk lotnictwo nagranie katastrofa smoleńska piloci Tomasz Arabski TU 154 komisja Millera raport Millera


Wysłany: 21:49:02 09-06-12 Temat postu:\nWoow, cudne opowiadanie! Az geba sama sie smieje, gdy czyta sie teksty seniorki Collins Juz nie moge sie doczekac kiedy dowiemy sie co takiego ukrywa Alli... stawiam, ze jest w ciazy!\nWysłany: 21:50:26 09-06-12 Temat postu:\npierwsza myśl po opowiadaniu była taka sama\nWysłany: 21:03:44 01-07-12 Temat postu:\nSchodząc po schodach rankiem Serina usłyszała ożywione rozmowy dobiegające z kuchni. Uśmiechnęła się do siebie i ruszyła w tamtą stronę. Stanęła w progu, ale zanim zdarzyła się przywitać napotkała ciepłe spojrzenie Grety, która razem z synową przygotowywała posiłek dla rodziny.\n-\tDzień dobry kochanie – uśmiechnęła się serdecznie.\n-\tDzień dobry\n-\tNie wiem czy wiesz, że całe towarzystwo jeszcze nie zwlekło się z łóżek na śniadanie – zachichotała i pokręciła głową.\n-\tTo akurat nic nowego moja droga – odezwała się rozbawiona Scarlet i zerknęła na Serinę – może napijesz się kawy? – zaproponowała.\n-\tNie dziękuję, poczekam na resztę – odparła i podeszła do blatu – może w czymś pomogę? – zaoferowała. Scarlet położyła jej dłoń na ramieniu i uśmiechnęła się.\n-\tDziękuję skarbie, ale już właściwie wszystko gotowe. Trzeba tylko zbudzić tę bandę – uśmiechnęła się.\n-\tMy już jesteśmy mamo – usłyszeli ciepły głos Michaela, który razem z Mirandą pojawił się w kuchni. Uśmiechnął się szeroko i podszedł do blatu oglądając zawartość talerzy i misek – wszystko wygląda pysznie. Jak zwykle zresztą – powiedział i sięgnął po jedną z kanapek ułożonych na półmisku.\n-\tMike! – zaśmiała się Scarlet i chciała zdzielić go po rękach, ale szybko umknął pochłaniając w drodze kanapkę. Miranda i Serina wybuchnęły śmiechem na tą scenę. Michael mrugnął do nich porozumiewawczo w odpowiedzi.\n-\tNie wiem jak ty wychowałaś te dzieciaki – powiedziała Greta kręcąc głową z rozbawieniem.\n-\tNo akurat nie wspomnę kto je najbardziej rozpieszczał – odparła Scarlet krzyżując ręce na piersi i unosząc znacząco brew.\n-\tDobrze już dobrze – Greta poklepała ją po ramieniu uśmiechając się szeroko po czym mrugnęła do całej trójki. Serina zaśmiała się z niedowierzaniem. Nie sądziła, że kobieta z wieku Grety, będąc babcią, może mieć w sobie tyle pozytywnej energii i poczucia humoru. Coraz bardziej cieszyła się więc, że tu przyjechała. W tym domu mogła czuć się naprawdę jak w domu i to było dla niej coś bardzo ważnego. Tym bardziej, że swojego już nie miała. Zamrugała powiekami odpędzając łzy. W tej samej chwili wszyscy usłyszeli Vivi, która schodząc po schodach rozmawiała przez telefon.\n-\tPowiedziałam ci, żebyś spadał! – warknęła – no to trzeba było się zastanowić wcześniej…..tak jasne – rozejrzała się po pokoju i sięgnęła po jeden z cukierków leżących w misce w salonie. Otworzyła go i przyłożyła papierek do słuchawki po czym zaczęła nim szeleścić…. – halo!.....Jared?! halo…..chyba tracę zasięg….nie słyszę cie…. – powiedziała i rozłączyła się.\n-\tMożna ci pogratulować pomysłowości młoda – zaśmiał się Michael. Vivi przewróciła oczami i weszła do kuchni.\n-\tMógłby się ode mnie odczepić. Mam go dość – odparła i pochyliła się nad talerzem z kanapkami. Zanim jednak zdążyła po cokolwiek sięgnąć poczuła jak Greta uderzyła ją ściereczką po tyłku.\n-\tSio! – powiedziała Greta ze śmiechem i sięgnęła po talerz przestawiając go na inną szafkę.\n-\tTrzeba mieć chyba spryt Michaela żeby dostać się do tych kanapek – zauważyła Serina i wszyscy w kuchni roześmiali się wesoło.\n-\tA co tu tak wesoło? – zapytał Ray wchodząc do kuchni – dostanę jakąś kawę? – zapytał rozglądając się dookoła.\n-\tO nie! Najpierw niech wszyscy zejdą łaskawie na śniadanie jak Bóg przykazał – odezwała się Scarlet – nie będę karmić każdego z osobna – dodała patrząc na dzieci upominająco.\n-\tNo to coś mi się wydaje, że jesteśmy skazani na głodówkę – zauważył Ray i oparł się nonszalancko ramieniem o framugę tuż obok Serina, która stała oparta o ścianę – zanim te gagatki wstaną to nas noc zastanie – dodał.\n-\tRichard właśnie przyjechał – powiedziała Greta wyglądając przez okno.\n-\tDzień dobry wszystkim – przywitał się kiedy wszedł do domu – widzę, że wszyscy jak zbawienia wyczekują śniadania – mrugnął do żony ze śmiechem – przepraszam, ale musiałem na chwilę wyskoczyć do biura – wytłumaczył i podszedł do zlewu, żeby umyć ręce.\n-\tWszystko w porządku? – zapytała Scarlet. Mężczyzna skinął głową.\n-\tTak kochanie. Mitch zapomniał dać mi dokumenty do podpisania, ale już wszystko załatwiłem i mam wolne – dodał z uśmiechem i pocałował żonę w głowę.\n-\tCześć – do kuchni całkiem niepostrzeżenie weszła Allison. Uśmiechnęła się łagodnie do Seriny wymieniając z nią porozumiewawcze spojrzenia.\n-\tNo to mamy prawie wszystkich w komplecie – zauważyła Greta – na Kevina nie ma co czekać, bo wstanie na obiad znając jego ciągotę do spania.\n-\tZ tym się zgodzę – odparła Scarlet – no to zapraszam do ogrodu. Jest piękne słońce. Michael możesz to wziąć? – podała synowi dwa półmiski – ja wezmę to - sięgnęła po kanapki.\n-\tPomogę wam – odezwała się Vivi i podskoczyła do blatu.\n-\tLepiej się czujesz? – zapytał Ray kiedy razem z Seriną szli za rodziną do ogrodu.\n-\tTak – westchnęła – przepraszam za wczoraj. Zwykle nie jestem taka płaczliwa – powiedziała z gorzkim uśmiechem.\n-\tHej – Ray przystanął i uniósł jej podbródek ku sobie – dla mnie to nie jest żaden problem. Nie musisz dusić niczego w sobie. Jestem twoim przyjacielem – uśmiechnął się szeroko. Serina skinęła głową. Ray nie zastanawiając się pocałował ją w czoło i objął ramieniem prowadząc do stołu. Wszyscy już zajęli swoje miejsca i zaczęli pałaszować wszystko co znajdowało się na stole. Serina sama nie mogła wyjść z podziwu jakie to wszystko było smaczne. W pewnym momencie wśród ogólnego gwaru zerknęła nieświadomie na Allison. Siedziała bez słowa i bawiła się jedzeniem. Nałożyła sobie odrobinę sałatki i przesuwała groszek z jednego miejsca na drugie. Kiedy poczuła zapach kawy zagryzła szczęki i wstała uśmiechając się blado.\n-\tPrzepraszam na chwilę, zaraz wrócę zapomniałam o czymś – wyjaśniła i czym prędzej pobiegła do domu. Serina zmarszczyła brwi. Coś było nie tak. Wyciągnęła telefon i spojrzała na wyświetlacz.\n-\tPrzepraszam muszę zadzwonić – uśmiechnęła się i wstała kierując się do domu. Szła powoli żeby nikt się nie zorientował, że coś nie w porządku. Ruszyła przez salon, sprawdzając kuchnie i jadalnie, ale nigdzie nie było Allison. Ruszyła w głąb korytarza i zobaczyła, że pod drzwiami od łazienki pali się światło. Podeszła bliżej i przez chwilę zasłuchiwała. Bez wątpienia w środku była Alli. Nagle Serina usłyszała jak dziewczynę męczą mdłości. Zapukała cicho.\n-\tAlli to ja Serina – odezwała się – wszystko w porządku?\n-\tTak – usłyszała cichy szept a później szloch.\n-\tWiem co się dzieje, mogę wejść? – zapytała zaniepokojona. Przez chwilę zastanawiała się czy Allison w ogóle usłyszała jej pytanie, bo zapadła cisza.\n-\tWejdź – odezwała się Allison. Serina delikatnie zacisnęła klamkę i drzwi ustąpiły. Weszła do środka i zamknęła za sobą drzwi. Allison siedziała na podłodze w łazience oparta o sedes. Uniosła zapłakany wzrok i spojrzała jej w oczy.\n-\tTak łatwo się domyślić? – zapytała z rozpaczą w głosie. Serina pokręciła głową i kucnęła przy niej.\n-\tNie. Zauważyłam jak bawisz się jedzeniem i jak odrzucił cie zapach kawy. Nie martw się nikt się nie zorientował – uśmiechnęła się – masz bardzo liczną rodzinę. To duży plus – dodała mrugając do niej. Odetchnęła z ulgą kiedy Allison zaśmiała się przez łzy.\n-\tNie wiem co mam robić. Boje się – powiedziała i spojrzała na Serinę. Po policzku popłynęła jej samotna łza.\n-\tA ojciec dziecka? – zapytała Serina. Allison z rezygnacją pokręciła głową.\n-\tSpotykałam się z nim krótko. Kiedy zobaczyłam go po raz pierwszy poczułam…. No wiesz, to coś. Jakby grom. Motyle w brzuchu. Może to śmieszne, ale byłam pewna, że to miłość od pierwszego wejrzenia. Może jestem naiwna, albo głupia. Był ciepły i czuły. Uśmiechał się, żartował. A te jego oczy. Błękitne, błyszczące, ale czasem takie odległe – otarła policzki mokre od łez i zamilkła na chwilę – kiedy rano obudziłam się w jego łóżku, myślałam, że będzie cudownie. Ale okazało się inaczej. Stał się oschły. Nie pozwolił się dotknąć. Starał się mnie odrzucić, ale kiedy na mnie spojrzał…. – urwała na chwilę – nie wiem o co chodziło, ale on płakał – spojrzała w oczy Serinie – patrzył mi w oczy, mówił te straszne rzeczy i płakał. A później zniknął z mojego życia. Dwa tygodnie później zrobiłam test i okazało się ze jestem w ciąży. Potwierdziłam to u lekarza, ale jego już nie mogłam znaleźć. Nie odbierał moich maili, ani telefonów, więc stwierdziłam, że muszę poradzić sobie sama, ale….. – rozpłakała się znów – nie potrafię – ukryła twarz w dłoniach. Serina bez słowa przygarnęła ją do siebie i mocno przytuliła.\n-\tNie zamierzam cie oceniać. Pamiętaj o tym, że nie jesteś sama i na mnie możesz zawsze liczyć – powiedziała i spojrzała jej w oczy – poza tym może powinnaś powiedzieć Ray’owi – Allison pokręciła głową – posłuchaj mnie –poprosiła. Dziewczyna uniosła powoli wzrok – jesteś jego siostrą. Ray bardzo cie kocha i bez względu na to co się stało zawsze ci pomoże. Zresztą myślę, że nie tylko on. Masz cudowną rodzinę, która wspiera się nawzajem i nie musisz się niczego bać.\n-\tWiem, ale jest mi wstyd….. – zaszlochała – byłam zawsze tą najbardziej poukładaną, rozsądną i odpowiedzialną. Rodzice pokładali we mnie duże nadzieje. Nigdy ich nie zawiodłam a teraz…. – pokręciła głową i znów zaczęła płakać.\n-\tKażdy w swoim życiu popełnia błędy. Twoi rodzice na pewno również je popełniali – powiedziała – jeżeli nie chcesz im powiedzieć. Pozwól przynajmniej by Ray poznał prawdę. Razem będzie wam łatwiej znaleźć najlepsze rozwiązanie. Nie musisz zostać z tym sama – dodała i uśmiechnęła się delikatnie. Allison przygryzła dolną wargę przez chwilę nad czymś się zastanawiając. W końcu westchnęła i spojrzała Serinie w oczy.\n-\tW porządku – odparła. Serina skinęła głową i wyciągnęła komórkę z tylnej kieszeni dżinsów po czym wykręciła numer Ray’a.\n-\tTak? – odezwał się niepewnie.\n-\tRay nie mów tylko na głos, że to ja – poprosiła.\n-\tDobrze, coś się stało? – zapytał zaniepokojony – przepraszam na moment – odezwał się do rodziny i wstał od stołu.\n-\tPrzyjdź proszę do łazienki – powiedziała.\n-\tW porządku. Poczekaj, wejdę do domu i dopiero wtedy się rozłączę, bo Greta mi się przygląda.\n-\tCzekam na ciebie – odezwała się i jednocześnie rozłączyli połączenie. Serina sięgnęła po ręczniczek i zmoczyła go pod zimną wodą po czym podała go bez słów Allison.\n-\tDziękuję – odezwała się dziewczyna i przyłożyła ręczniczek do czoła. Po chwili obje usłyszały pukanie do drzwi. Serina uchyliła je delikatnie a kiedy upewniła się, że to Collins wpuściła go do środka.\n-\tCo się stało? – zapytał patrząc z troską na Serinę. Po chwili jednak zauważył siedzącą na podłodze siostrę – Alli? – zmarszczył brwi i zerknął raz na jedną raz na drugą – co jest grane? – Serina położyła mu dłoń na ramieniu i spojrzała w oczy.\n-\tZostawię was samych Ray – powiedziała i spojrzała na Allison – jest coś o czym powinniście porozmawiać – dodała jeszcze i uśmiechnęła się do Alli dodając jej otuchy po czym wyszła z łazienki zamykając za sobą drzwi.\nWysłany: 21:51:30 01-07-12 Temat postu:\nNo i poraz kolejny przekonuję się, że rodzina Raya jest wsprost wspaniała, ale wychodzi na to, że w wpenych sytuacjach to może być minus. Biedna Alli bała się przyznać, wstyd jej przed bliskimi, że ich zawiodła, ale na razie przedstawiłaś ich wszystkich tak, że nie sądzę, żeby ktokolwiek z nich miał zamiar robić jej jakieś wyrzuty. Gdyby tak było, zaskoczyłoby mnie to bardzo.\nSzczęście w nieszczęściu, że Serina się zorientowała i porozmawiała z nią. To naprawde kobieta-anioł. Mam nadzieję, że Ray w porę to dostrzeże\nWysłany: 22:02:39 01-07-12 Temat postu:\nDziękuję Aguś za koma\nCóż mogę powiedzieć....rodzina Ray'a to dobrzy ludzie jak zauważyłaś i może Allison za bardzo "histeryzuje"?\nCo do Ray'a myślę, że chłopak doskonale zdaje sobie sprawę z tego jaka jest Serina. Pytanie tylko co on z tym zrobi i nad tym trzeba się chyba zastanowić\nWysłany: 22:09:44 01-07-12 Temat postu:\nJa mam nadzieję, że oboje w końcu przejrzą na oczy i przestaną jedno przed drugim udawać, że to tylko przyjaźń i niezobowiązujący seks\nWysłany: 13:20:44 02-07-12 Temat postu:\nZaczęłam nadrabianie wreszcie Nie było mnie tutaj dawno, bo miałam dużo nauki..\nSerina i Ray nadal się świetnie dogadują i jest między nimi chemia. Śmiesznie wkurzają Jack'a. ten ostatni dostał kosza od Seriny i pewnie będzie jeszcze bardziej nadęty, niż wcześniej?\nGreta wydaje się być bardzo fajną babką. Kocha Ray'a i widać, ze ma spory wpływ na niego. Serina przypadła jej do gustu, co mnie cieszy\nZaczęło się przedstawienie i wszystko na razie idzie zgodnie z planem. Richard ma rację, ze jego syn ma gust A rodzina Ray'a wydaje się sympatyczna, chociaż są pewne zawirowania\nSerina została przyjęta bardzo miło. Z odcinka na odcinek poznajemy coraz więcej postaci, ale najbardziej zaciekawił mnie niesforny Kevin\nA kto go gra, bo mi się nie wyświetla sygnaturka?\nPojawiła się Allison i nie wiem, co mam sądzić o tej dziewczynie. Na razie wydaje się być sympatyczna, chociaż niewątpliwie jest pracoholiczką\nCała rodzina Ray'a jest bardzo fajna i widać, że łączą ich głębokie relacje. Każdy jest inny, ale tworzą świetną całość A dowództwo nad nimi sprawuje Greta!\nCiekawe co trapi Alli? Co nawywijała?\nPodobała mi się scena między Seriną, a Ray'em. Widać, że są dla siebie wsparciem i łączy ich dużo więcej, niż seks.\nWreszcie coś o Kaili i Seanie Oni do siebie bardzo pasują... Już czuję, że wisi nad nimi uczucie\nDodam też, że są przesłodcy!\nNo i już wiemy, co jest powodem smutku Alli. Niechciana ciąża Myślę, że powinna o tym powiedzieć rodziców, a oni powinni ją wesprzeć. Takie rzeczy się zdarzają i nie można jej teraz potępić.\nTeraz postaram się zaglądać na bieżąco\nWysłany: 14:43:07 02-07-12 Temat postu:\nRodzina Ray'a z każdym, kolejnym odcinkiem coraz bardziej mnie rozczula. Ciepło i radość od niej bijące rozkładają człowieka na łopatki, uświadamiając jednocześnie, że sam chciałby móc żyć w tak zżytej i wspierającej się na każdym kroku, społeczności Wszyscy są tak fantastycznie wykreowani, że nie ma nawet opcji, by mówić, że kogoś lubi się bardziej lub mniej. Bohaterką ostatniego capitulo została jednak Allison, która okazała się być w ciąży. I choć może ów fakt mnie nie zaskoczył, to współczuję jej. Obawia się bowiem, że zawiodła swoją rodzinę, a tak naprawdę nie zrobiła niczego złego. Liczyła bowiem na coś pięknego w związku z nowo poznanym mężczyzną i nie miała bladego pojęcia, że jej relacja z nim skończy się tuż po jednej, wspólnie spędzonej nocy. I tutaj pojawia się pytanie - czy poznamy bliżej ów mężczyznę?? Czy zapoznamy się z pobudkami, jakie kierowały nim tuż po nocy spędzonej z Alli?? Bo jego reakcja tamtego, pamiętnego dnia naprawdę pozostawia wiele do życzenia. Moją pierwszą myślą była opcja, że być może poważnie choruje - o czym nie poinformował dziewczyny, zanim zdecydował się na sex z nią. Ale może tylko wyolbrzymiam problem Liczę zatem na szybkie rozwianie mych wątpliwości i niecierpliwie wyczekuję kolejnej, fascynującej nowości\nWysłany: 21:21:31 03-07-12 Temat postu:\nPrzede wszystkim dziękuję dziewczyny za komentarze\nAguś - myślę, że w końcu, siłą rzeczy zresztą, to nastąpi, ale do tego jeszcze trochę\nDull - cieszę się, że zajrzałaś wszystko rozumiem, także spoko odcinki nie uciekną\nmadoka - po raz kolejny gęba mi się cieszy kiedy czytam Twojego koma\nCieszę się, że rodzina Ray'a tak bardzo przypadła Ci do gustu\nCo do ojca dziecka, to mogę powiedzieć tylko, że na pewno nie zostawię tej kwestii i chłopak pojawi się w opowiadaniu i to na tyle, bo jak powiem za dużo do zepsuję cały zamysł. Milczę więc - cicho sza!\nSerina stała w progu wyjścia tarasowego oparta o framugę i przyglądała się Ray’owi. Od pół godziny cała rodzina krzątała się w tą i z powrotem przygotowując wieczorne ognisko. Scarlet i Greta wariowały w kuchni jak to miały w zwyczaju. Choć pytała nie chciały wpuścić jej do kuchni i odprawiły ją w kwitkiem, czego nie miała im za złe. Michael, Richard razem z Vivi i Allison wyciągali z szopy na narzędzia wszystko co będzie potrzebne. Od specjalnie zaprojektowanych siedzisk, przez profesjonalnie przycięte kije i tym podobne rzeczy. Dziewczyny przekomarzały się miedzy sobą wyciągając co rusz jakieś znane im z dzieciństwa przedmioty. Chichotały pod nosem, rozmawiały z ojcem i bratem a później cała czwórka zanosiła się śmiechem. Serina cieszyła się, że Alli czuła się już lepiej i chociaż przez chwilę udało jej się zająć głowę czymś innym niż zamartwianiem się. Uśmiechnęła się kiedy Richard objął córki ramionami i pocałował je kolejno w głowę. Serina nie miała wątpliwości, że Allison powinna powiedzieć rodzicom prawdę. Wszyscy byli wspaniałą podporą dla siebie nawzajem i nie wyobrażała sobie, że ktokolwiek ze zgromadzonych tu mógł mieć do niej o cokolwiek pretensję.\n-\tPiękny obrazek czyż nie? – usłyszała Serina. Zerknęła w bok i zauważyła, że obok stanął Kevin. Oparł zwiniętą w pięść dłoń o framugę i spojrzał przed siebie. Przez chwilę przyglądała mu się w milczeniu chcąc dostrzec z nim cokolwiek. Nie wiedziała właściwie czego szukała. Aroganckiego podejścia do życia, kpiny z rodzinnej atmosfery, buntu z którego jeszcze nie wyrósł? Cokolwiek myślała, że dostrzeże pomyliła się. Nie widziała nic poza zagubionym młodym chłopakiem, który kocha swoją rodzinę, mimo tego co usiłuje pokazać. W końcu tu przyjechał. Gdyby mu nie zależało pewnie wcale by go tu nie było. A jednak stał obok niej i brał udział w corocznym zjeździe rodziny.\n-\tOwszem piękny – odezwała się w końcu Serina – obrazek, którego tylko głupiec by nie pozazdrościł – dodała cicho. Chłopak uniósł wzrok i odwrócił się w jej stronę.\n-\tMoże i tak. Tylko, że to ja psuję tą jakże wspaniałą atmosferę – zaśmiał się z goryczą.\n-\tZawsze taki jesteś? – zapytała Serina. Kevin spojrzał jej w oczy.\n-\tTo znaczy jaki? – uniósł brwi z pytaniem w oczach.\n-\tGrasz aroganckiego dupka, a w gruncie rzeczy jesteś bratem , który zrobił by wszystko dla swoich sióstr i chciałby by rodzice byli z ciebie dumni – odparła. Widząc błysk w jego oczach, uśmiechnęła się w głębi duszy, bo wiedziała, że trafiła w sedno.\n-\tSkąd możesz cokolwiek o mnie wiedzieć? – zapytał niemal warcząc. Serina uśmiechnęła się łagodnie i spojrzała przed siebie.\n-\tMasz rację, nie mogę – odparła i ruszyła przed siebie po czym usiadła na schodkach. Po chwili usłyszała za sobą odgłos kroków i obok przysiadł Kevin. Przez moment oboje siedzieli w milczeniu i żadne nie zamierzało przerywać tej jak się wydawać mogło kojącej ciszy. Pierwszy jednak odezwał się Collins.\n-\tJestem aż tak przewidywalny czy masz jakiś szósty zmysł, że czytasz we mnie jak w otwartej księdze? – zapytał. Chciał by zabrzmiało to arogancko i beztrosko, ale wcale tak nie było. Serina nie skomentowała tego tylko się uśmiechnęła.\n-\tNie – pokręciła głową i spojrzała mu w oczy – po prostu mam brata – dodała i posmutniała. Spuściła wzrok i wpatrzyła się w trawę przed sobą. Kevin przyglądał jej się przez chwilę nie bardzo rozumiejąc dlaczego wspomnienie brata sprawiło, że posmutniała – kiedy był kilka lat młodszy od ciebie był taki sam. Chciał uchodzić za buntownika, którego nic nie rusza. Chojrakował i nie raz pakował się przez to w kłopoty – uśmiechnęła się na wspomnienie jego poobijanej często twarzy – lubił kłócić się z rodzicami, tak po prostu dla zasady. Uważał, że się go czepiają a nie mają o co, ale oni nigdy nie przestali go kochać i nigdy nikt nie traktował go jak czarnej owcy – dodała i spojrzała na Kevina – i łączy was jeszcze jednak bardzo ważna rzecz – powiedziała. Kevin przyglądał jej się bez słowa – za rodzeństwem obaj jesteście wstanie wskoczyć w ogień. Możecie się kłócić, wymyślać sobie, ale zawsze możecie na siebie liczyć. Cokolwiek by się nie działo – dodała już ciszej. Kevin zmieszał się i spuścił głowę. Serina uśmiechnęła się delikatnie do siebie i spojrzała w głąb ogrodu – nawet nie wiesz jak wielki dar od losu posiadacie.\n-\tTy na swojego brata nie możesz liczyć? – zapytał unosząc wzrok. Chciał bardzo uchodzić za nieczułego i beztroskiego chłopaka, ale patrząc mu w tej chwili w oczy Serina widziała wrażliwego rodzinnego chłopaka, którego ukrywał głęboko pod skorupą.\n-\tOczywiście, że mogę, zawsze mogłam, tylko…. – zawiesiła na chwilę głos, a Kevin czekał bez słowa – mam na świcie tylko jego i chciałabym, żeby zaufał mi tak jak ja ufam jemu. By ze mną po prostu porozmawiał – dodała i spojrzała mu w oczy zaszklonym wzrokiem. Kevin spuścił wzrok a Serina szybko zamrugała odganiając piekące łzy.\n-\tDlaczego mi to mówisz? – zapytał niepewnie i wbił wzrok w swoje splecione dłonie.\n-\tBo masz wspaniałe rodzeństwo i chciałabym, żebyś pamiętał, że bez względu na to co zrobisz i jak postąpisz oni zawsze ci pomogą. Żebyś wziął pod uwagę, że nie jesteś sam i nigdy nie będziesz, a oni bardzo się o ciebie martwią. Martwią się o siebie nawzajem – dodała. Kevin spojrzał jej w oczy i uśmiechnął się łagodnie.\n-\tWiem – odparł i westchnął, a między nimi zapadła cisza. Kevin podążył za jej spojrzeniem i uśmiechnął się do siebie. Na przewróconych pniach przy ognisku samotnie siedział Ray. Kevin nie był głupi znał doskonale swojego brata. Jeżeli odważył się przyjechać do rodzinnego domu z dziewczyną oznaczało to, że naprawdę mu na niej zależało. Być może jeszcze sam do końca tego nie wiedział i pewnie nie rozumiał, ale w jego oczach widział wszystko. Znał go lepiej niż siebie samego, ale czy nie o tym właśnie mówiła Serina? Byli ze sobą zżyci jak mało które rodzeństwo i zawsze byli dla siebie przyjaciółmi i po latach, kiedy każde poszło swoją drogą to się nie zmieniło i pewnie nigdy się nie zmieni. Spojrzał na nią.\n-\tIdź do niego – odparł. Kiedy spojrzała mu w oczy uśmiechnął się przyjaźnie – idź – Serina uśmiechnęła się do niego w odpowiedzi po czym wstała i ruszyła w kierunku ogniska. Ray siedział pochylony do przodu z wspartymi o uda łokciami i palcami splecionymi w koszyczek. W milczeniu wpatrywał się w płonący ogień. Kiedy dostrzegł, że Serina zmierza w jego kierunku uniósł wzrok i uśmiechnął się blado. Dziewczyna przysiadła obok przytulając się do niego. Oparła brodę o jego ramię i spojrzała na jego profil.\n-\tNie zamartwiaj się tak – poprosiła cicho. Ray odwrócił głowę i wlepił w nią swoje intensywnie błękitne oczy.\n-\tZastanawiam się jak pomóc Alli – wyznał.\n-\tWiem – odparła – ale jeśli ona sama nie podejmie decyzji sam nic nie możesz zrobić. Powiedziała ci i to już bardzo wiele. Musiała zrzucić z siebie ten ciężar. Poczuć, że nie jest w tym sama – powiedziała. Ray uśmiechnął się do niej.\n-\tNie wiem jak to zrobiłaś. Allison rzadko komukolwiek się zwierzała. Była taka od dziecka – przyznał.\n-\tRay. Ja naprawdę niczego takiego nie zrobiłam. Potrzebowała rozmowy, więc z nią porozmawiałam. Powiedziałam tylko co według mnie dobrze by zrobiła, ale decyzja należała do niej – powiedziała i sięgnęła do jego ręki by spleść z nim palce. Ray spojrzał na ich dłonie. Coś zatrzepotało mu w sercu. Nigdy w życiu nie powiedział by, że kiedykolwiek wpuści do swojego życia jakąkolwiek kobietę, nie mówiąc już o przywiezieniu jej do rodzinnego domu i spędzaniu z nią każdej chwili. Kiedy na nią patrzył czuł coś czego nie umiał nawet nazwać. Odzywały się w nim odruchy, o których siebie samego w życiu by nie podejrzewał. Kiedy jako młody chłopak zarzekał się, że dopóki może nigdy nie zwiąże się z nikim na stałe. Dopiero teraz widział co tracił. Nie rozumiał tego co się z nim działo. Wcale tego nie rozumiał, ale na razie mógł się tym sycić i nie chciał niczego zmieniać. Obojgu im było dobrze. Bez deklaracji, słodkich obietnic bez pokrycia. Spojrzał Serinie w oczy i przyglądał jej się przez moment. Z każdym dniem zachwycała go coraz bardziej. Była śliczna, inteligentna i delikatna.\n-\tNigdy nie zrozumiem w jaki sposób udało ci się takim przebojem wkraść w moje życie i zaskarbić sobie sympatię mojej rodziny. To nie jest wcale takie proste – powiedział z rozbawieniem. Serina spojrzała mu w oczy i uśmiechnęła się w odpowiedzi.\n-\tJestem nieobliczalna i za to przecież mnie uwielbiasz – stwierdziła i mrugnęła do niego z uśmiechem by rozładować napięcie. Chłopak zaśmiał się pod nosem, a ona wtuliła się mocniej w jego silne ramię. Przez chwilę poczuła słodki ucisk w sercu. Po raz pierwszy w czyimś towarzystwie czuła się w ten sposób. Z Ray’em łączyło ich coś szczególnego. Co więcej oczekiwali od siebie tego samego. Dogadywali się lepiej niż nie jedna para, może dlatego, że od samego początku ich relacje były twardo określone. Nie wiedziała. Cieszyła się natomiast, że jest tu gdzie jest i z tego z kim tu jest. Bez względu na wszystko i okoliczności. Ray wsunął pod jej brodę palec i uniósł jej twarz ku sobie po czym musnął jej usta w delikatnej i słodkiej pieszczocie. Kiedy się od siebie oderwali oparł czoło o jej czoło chłonąc jej świeży zapach.\n-\tKochani! – do ogrodu weszła Scarlet niosąc na półmisku przysmaki na ognisko. Uśmiechnęła się szeroko widząc syna i Serinę czule do siebie przysuniętych. Mrugnęła do nich postawiła jedzenie na prowizorycznym stoliku przy ognisku. W tej samej chwili podeszła cała reszta. Richard i Michael rozdali kije. Vivione i Allison usadowiły się obok Ray’a, a obok nich usiadł Kevin. Dalej Michael, który czule objął żonę i pocałował ją w usta. Richard pomagał Scarlet ponabijać kiełbaski na tyki. Ostatnia do zgromadzonych dołączyła Greta. Szła z szerokim uśmiechem trzymając gitarę klasyczną w jednej ręce. Ray otworzył szeroko oczy i pokręciła gwałtownie głową.\n-\tNie ma mowy! – krzyknął z rozbawieniem. Kobieta jednak podeszła do niego i bez słowa wcisnęła mu w ręce instrument.\n-\tMój drogi ognisko bez twojej gry nie istnieje – powiedziała tylko i uśmiechnęła się szeroko do Seriny. Dziewczyna zachichotała i spojrzał na Colinsa. Przyglądał się gitarze i zerknął na nią przygryzając policzek od środka. Nagle cała rodzina zaczęła skandować jego imię i klaskać w tym samym rytmie, żeby skłonić go do zagrania. Serina uśmiechnęła się promiennie i przekrzywiła głowę w bok.\n-\tProszę – odezwała się. Wyglądała tak słodko i uroczo, że Ray w tej chwili przepadł. Nie był w stanie jej odmówić. Co więcej nie miał ochoty jej odmawiać. Widząc jej radość w oczach i szeroki uśmiech, chciał by taka wesoła pozostała. Pokręcił głową z rozbawieniem i ułożył na swoich kolanach instrument. Skupiony sprawdził gitarę, a kiedy upewnił się, że jest dobrze nastrojona rozbrzmiały pierwsze akordy. Serina rozejrzała się dookoła przyglądając się rodzinie Ray’a. Richard objął Scarlet ramieniem przyciągając ją do siebie. Michael zarzucił Mirandzie sweterek na plecy po czym pocałował ją w czubek nosa, na co dziewczyna uśmiechnęła się szeroko. Vivi siedziała obok Kevina i kiwała się na boki szturchając brata ramieniem. Kevin zaśmiał się pod nosem i z rozbawieniem pokręcił głową po czym szturchnął ją z Nienacka trochę mocniej, tak że omal nie spadła z pnia. W ostatniej chwili młody Collins złapał ją w pasie i objął ramieniem. Greta siedziała obok syna wspierając brodę na łokciu. Wszyscy w jednej chwili wsłuchali się w melodię jaką wygrywał na gitarze Ray. Była piękna. Niemal intymna. Tajemnicza i delikatna a jednocześnie pełna namiętności i pasji. Ray grał w całkowitym skupieniu. W pewnym momencie jednak uniósł wzrok i wbił głębokie świdrujące spojrzenie w oczy Seriny. Nawet jeśli by chciała nie umiała odwrócić spojrzenia. W tej chwili poczuła się tak jakby była jedyna na świecie. Jakby tylko ona liczyła się dla Raya. Tak jakby grał tylko dla niej i chciał jej powiedzieć coś bardzo ważnego. Coś przeznaczonego tylko dla niej. Powinna się tego przestraszyć, ale jedyne co czuła to spokój i radość. Pierwszy raz w życiu czuła się jednak speszona. Spuściła wzrok i uśmiechnęła się do siebie szeroko. Kiedy znów uniosła oczy Ray nadal na nią patrzył uśmiechając się łobuzersko. A ona nie chciała by ta gra się skończyła. I nie skończyła się. Ray grał wszystko to co pamiętał i cała rodzina przesiedziała tak trzy godziny. Słuchając, śpiewając, śmiejąc się, żartując i rozmawiając. A Serina po raz kolejny poczuła się tak jakby była na swoim miejscu.\nOstatnio zmieniony przez Kenaya dnia 21:35:22 03-07-12, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 22:14:07 03-07-12 Temat postu:\nTo mnie cieszy się gęba w odpowiedzi na każde, choćby najkrótsze zdanie tego rewelacyjnego opowiadania. Dlatego też jestem zaszczycona móc przeczytać jego kolejny odcinek, w tak niewielkim odstępie czasowym od poprzedniego. Szczególnie, że w kwestii "Gry o miłość" jestem bardzo, ale to bardzo niecierpliwa i new odcinki mogłabym witać z szeroko otwartymi ramionami każdego dnia. Wracając jednak do bieżących spraw, to muszę przyznać, że kreacja Seriny zachwyca mnie z minuty na minutę, z dnia na dzień coraz bardziej. Kobieta wydaje się być po prostu perfekcyjna. Potrafi bez jakiegokolwiek problemu znaleźć wspólny język zarówno ze starszą, lekko zwariową Gretą, z dojrzałą Alli, borykającą się z problemami osobistymi i buntowniczym nastolatkiem Kevinem. Jej rozmowa z tym ostatnim okazała się być prawdziwą lekcją życia dla chłopaka, który chciałby uchodzić za gbura i dupka, choć w rzeczywistości daleko mu do tak podłej kreacji. Myślę, że przynajmniej w połowie udało jej się dotrzeć do jego wnętrza i uświadomić mu wady i zalety jego postępowania. Zastanawia mnie jednak, kto będzie kolejnym na liście Seriny, w kwestii sprowadzania na przysłowiową dobrą drogę?? Może Vivi?? Tak, czy siak jej osoba jest jedną z najbardziej poczciwych postaci, z jaką miałam do czynienia na tutejszym forum. Żeby jednak wyrównać poziom pomiędzy Seriną, a Ray'em, to nawiążę jeszcze do naszego playboya, który chcąc, nie chcąc obdarzył kobietę znacznie większym uczuciem, niż planował. Jak już kiedyś wspominałam podobają mi się Twoje opisy sytuacji, dzięki którym czuję się, jakbym stała tuż obok ich duetu i z zapartym tchem podziwiała ich poczynania. Tak więc do teraz mam przed oczami boskiego Raya, z gitarą w dłoni, łobuzerskim uśmiechem i czarującym spojrzeniem, uhhh\nWysłany: 23:55:31 03-07-12 Temat postu:\nPodobała mi się rozmowa Seriny i Kevina i delikatnie mnie wzruszyła. Mam nadzieję, że pozwolisz nam poznać bliżej tego chłopaka, bo jestem ciekawa, co tak naprawdę w nim drzemie. W gruncie rzeczy na pewno jest dobrym chłopakiem.\nKońcówka odcinka świetna. Myślę, że między Seriną, a Ray'em zaczyna pojawiać się uczucie. Dodam też, że wyobrażałam sobie Ian'a grającego na gitarze :]\nWysłany: 18:11:04 25-07-12 Temat postu:\nDziękuję wszystkim za komentarze. Trochę ostatnio zaniedbałam to opowiadanie. Mam nadzieję, że mi wybaczycie\nMichael i Miranda od prawie godziny siedzieli w salonie i przysłuchiwali się rozmowie jaką Serina prowadziła telefonicznie z właścicielem mieszkania, które zajmowali. Nie liczyli na cuda. Zdawali sobie sprawę z tego, że sytuacja dla nich samych jest raczej na przegranej pozycji. Poza tym wielokrotnie próbowali dogadać się z właścicielem, który co chwila zmieniał zdanie wprowadzając do umowy „drobne” poprawki. W końcu zaczęli się zastanawiać czy facet na pewno chce sprzedać to mieszkanie, bo wyglądało to raczej jak działalnie zdesperowanego człowieka, który tak jest przywiązany do swojego domu, że mimo iż musi coś zrobić z nieruchomością świadomie odwleka wszystko w czasie. Po kilku pierwszych minutach rozmowy Michael i Miranda wymienili zaskoczone spojrzenia. Nie wątpliwi w żadnym wypadku z kompetencji i umiejętności Seriny, ale kiedy mogli posłuchać na własne uszy jak prowadzi rozmowę, byli nie lada zdziwieni. Faktycznie potrafiła owinąć sobie rozmówcę wokół palca. Najpierw subtelnie starała się go wyczuć, podłapując jednocześnie każde jego słowa, szukając jednocześnie punktu zaczepienia do rozmowy. Udało jej się to znakomicie. Prowadziła swobodną, ale konkretną rozmowę. Wpływała na jego ego, chwaliła kiedy trzeba, ale pokazywała również racje Michaela i Mirandy. Przed rozmową o prawda wypytała obojga o to co powinna wiedzieć zapisując sobie wszystkie ważniejsze szczegóły.\nW pewnej chwili Serina spojrzała na Michaela i Mirandę delikatnie dając im do zrozumienia, że rozmowa właśnie dobiega końca.\n-\tRozumiem wszystkie pana wątpliwości. Może być pan pewien, że państwo Collins wezmą wszystko pod uwagę. Poza tym nie chcemy pana wstrzymywać, więc postaramy się jak najszybciej to możliwe odesłać panu ustalone warunki do akceptacji…..tak – uśmiechnęła się do słuchawki – mnie również miło było negocjować z kimś tak obeznanym – odezwała się. Miranda zakryła dłonią usta i zachichotała. Michael pochylił się do przodu opierając łokcie o kolona i kręcąc głową z rozbawieniem – tak jest…..cieszę się, że udało nam się znaleźć korzystne rozwiązanie. Do usłyszenia – pożegnała się i rozłączyła. Usiadła na fotelu i spojrzała na Michaela – proszę tu macie zapisane wszystko co udało mi się wynegocjować – powiedziała i podała im notatnik. Michael sięgnął po niego i z uwagą czytał wszystko co zanotowała. Zmarszczył brwi i zerknął na żonę. Serina przyglądała im się dopóki Miranda nie wlepiła w nią zaskoczonego spojrzenia.\n-\tTo niemożliwe – powiedział cicho Mike i oparł się na kanapie czytając wszystko po raz kolejny.\n-\tI jak dzieciaki? – zapytał Richard wchodząc do salonu. Za nim weszła Scarlet, Greta i Ray, który tylko się uśmiechnął i przysiadł na oparciu fotela obok Seriny. Pochylił się i pocałował ją w głowę. Collins uważnie przestudiował wszystko co zostało zapisane i uśmiechnął się szeroko.\n-\tNie wiem dziewczyno jak ty to zrobiłaś – powiedział Michael z uznaniem w głosie.\n-\tMoże nie jest to, to na co liczyliście, ale i tak poszło nieźle – przyznała.\n-\tŻartujesz? – zapytała Miranda i uśmiechnęła się do niej promiennie – to więcej niż my byliśmy w stanie wynegocjować i więcej niż moglibyśmy chcieć.\n-\tFacet jest tak uparty, że to co tobie się udało załatwić, to dla nas bardzo dużo – dodał Michael i pocałował żonę w usta.\n-\tFaktycznie nie jest łatwy w kontaktach – przyznała i uśmiechnęła się – nie wiem jak wam udało się tak długo z nim wytrzymać – zaśmiała się.\n-\tSama się sobie dziwię – przyznała Miranda i pokręciła głową.\n-\tW każdym razie facet uwielbia narzucać swoje zdanie, choć nie zawsze ma rację – powiedziała Serina – zgodził się na obniżenie ceny mieszkania o niezłą sumkę. Mieszkanie jest całkowicie do remontu, co można bez wątpienia udowodnić. Okno w mniejszym pokoju do wymiany, bo wcale się nie otwiera. Poza tym ma mieszkanie usytuowane w takiej części miasta, że nikt nie chce tam mieszkać. Jak nie z powodu tego, że stoi na uboczu, to dlatego, że macie starszą sąsiadkę, która na szczęście z wami świetnie się dogaduje. Powiedziałam mu, że nie ma się co oszukiwać, ale za tą cenę nie znajdzie nigdzie chętnych do kupna, bo młodzi ludzie starają się szukać lokali w centrum miasta i z dala od tak zwanych „ przemiłych starszych pań” – uśmiechnęła się – facet albo o tym nie wiedział, albo tylko udawał Greka.\n-\tJest cwańszy niż nam się wydaje – przyznał Michael.\n-\tByć może, ale nie wygra z rynkiem i z faktami, które wy sami możecie udowodnić. Poza tym przypomniałam mu, że nie raz musieliście inwestować w nieswoje mieszkanie z powodu usterek, które on sam jako właściciel powinien był naprawiać. Nabrał wody w usta i był bardziej skłonny do rozmowy.\n-\tNie wiem jak ci dziękować – odezwała się Miranda po czym wstała i mocno ją uściskała.\n-\tMożecie mnie zaprosić na jakąś parapetówkę – uśmiechnęła się i mrugnęła do nich.\n-\tMasz to jak banku – odezwał się Michael i mocno ją uściskał – nawet nie wiesz jaki kamień spadł nam z ramion. Miranda niedługo rodzi, a my nawet nie mieliśmy ustabilizowanej sytuacji z mieszkaniem – pokręcił głową z niedowierzaniem.\n-\tCieszę się, że mogłam wam pomóc – przyznała Serina – trzeba teraz tylko wysłać właścicielowi te wszystkie propozycje na papierze. Musi je zaakceptować i podpisać. A co najważniejsze jakbyście mogli umieścić w umowie daty kolejnych transz na spłatę mieszkania. Udało się wynegocjować ich trochę więcej niż jedną – przewróciła oczami z rozbawieniem.\n-\tNo synu, nie wiem gdzieś ją znalazł, ale trzymaj mocno i nie puszczaj – powiedział Richard klepiąc Ray’a po ramieniu. Uśmiechnął się szeroko do Seriny i mrugnął do niej.\n-\tWiedziałam, że ci się uda kochanie – powiedziała Greta z uśmiechem – ten mój wnuk ma więcej szczęścia niż rozumu i to mu niestety wychodził na zdrowie – dodała, a cała rodzina roześmiała się w głos. Ray pokręcił głową z rozbawieniem.\n-\tBardzo ci dziękuję babciu – odparł udając oburzenie, a Serina położyła mu dłoń na kolanie uśmiechając się delikatnie. W tej samej chwili rozległ się dźwięk dzwonka jego telefonu – przepraszam – sięgnął po telefon do kieszeni i zerknął na wyświetlacz – do Sean – odparł do Seriny- zaraz wracam – dodał i wstał. Serina skinęła głową.\n-\tKochanie może pomożesz mi w robieniu ciasta? – zapytała Greta zwracając się do Seriny. Ray zanim wyszedł z salonu zerknął przez ramię na babkę marszcząc brwi. Pokręcił głową rozbawiony. Wiedział, że jeśli Greta prosi Seriny o pomoc w kuchni stoi za tym coś więcej niż pieczenie ciasta. Niestety Serina nie była tego świadoma, ale wierzył, że sobie z nią poradzi.\n-\tCo jest Sean? – odezwał się słuchawki z uśmiechem. Otworzył drzwi od tarasu i wyszedł do ogrodu.\n-\tCześć, jak mijają wakacje u rodzinki? – zapytał przyjaciel ze śmiechem.\n-\tNie jest najgorzej – przyznał i oparł się o barierkę wychylając się do przodu. Uśmiechnął się do przodu – cieszę się, że jest ze mną Serina – przyznał szczerze. Przez chwilę zapadła cisza – jesteś tam Sean – roześmiał się Collins.\n-\tJestem Ray, ale zastanawiam się czy rozmawiam ze swoim przyjacielem Ray’em Collinsem, starym kawalerem, który nie traktuje związków poważnie? – zawahał się Sean, ale słychać było w jego głosie rozbawienie.\n-\tNie przesadzaj – odparł chłopak i zerknął przez ramię w stronę salonu, w którym Serina i Greta rozmawiały o czymś z ożywieniem. Serina uśmiechnęła się szeroko i skinęła głową, po czym ruszyła za Gretą do kuchni. Zanim zniknęła spojrzała w jego stronę. Jej głębokie błękitne oczy przewierciły go niemal na wskroś. Uśmiechnęła się delikatnie i przygryzając dolną wargę ściągnęła długie ciemne włosy w koński ogon i związała gumką, który godzinę wcześniej odruchowo wsunęła na nadgarstek.\n-\tStary jesteś tam? – zapytał Sean śmiejąc się do słuchawki.\n-\tTak – odparł zmieszany i przeczesał włosy palcami kręcąc z niedowierzaniem głową. Usłyszał w odpowiedzi głośny śmiech przyjaciela.\n-\tNie komentuj tego Sean, bo obiecuję ci, że jak się spotkamy to ci przywalę – odgryzł się, ale bez cienia gniewu.\n-\tTo ja ci przywalę Collins jak to spieprzysz – ostrzegł go Sean – właściwie to dzwonię do ciebie, bo mamy do ciebie pewną sprawę – przyznał niepewnie. Ray zmarszczył brwi.\n-\tMamy? – zapytał. Pytanie zawisło na moment pomiędzy nimi.\n-\tTak. Ja i Kaile – przyznał. Ray jednak był na tyle rozważny, że nie odezwał się na ten temat słowem.\n-\tW porządku o co chodzi? – zapytał i wyprostował się opierając się plecami o barierkę. Wsunął dłoń do kieszeni i czekał.\n-\tTo dość delikatna sprawa – przyznał Sean – i przede wszystkim nie może się o tym dowiedzieć Serina.\n-\tOkeeey…… - przeciągnął Ray nie bardzo rozumiejąc o co chodzi – a co się dzieje?\n-\tZaczekaj – odezwał się Sean - pogadaj z Kaile – rzucił do słuchawki i zapadła cisza. Ray czekał cierpliwie.\n-\tCześć Ray – usłyszał w słuchawce głos dziewczyny – mam nadzieję, że nie zrobiłeś krzywdy mojej przyjaciółce, bo inaczej….. – Ray zaśmiał się pod nosem.\n-\tCo wy się wszyscy uwzięliście. Postawiliście sobie za cel ochronę Seriny przed złym wilkiem? – zaśmiał się i usłyszał, że Kaile mu zawtórowała – uwierz mi nie mam zamiaru zadzierać, ani z tobą, ani z moim najlepszym kumplem, który niestety nie wie co to jest męska solidarność – powiedział udając urazą.\n-\tDobra nieważne – zaśmiała się Kaile – słuchaj uważnie, bo nie będę powtarzać dwa razy – zaczęła rzeczowo – jutro są urodziny Seriny – rzuciła.\n-\tI ja się dopiero teraz o tym dowiaduje? – zapytał Ray z grymasem niezadowolenia na twarzy.\n-\tSpokojnie. Wiem, że to trochę za późno. Wybacz – odezwała się Kaile.\n-\tDobra, co proponujecie? – zapytał przeczesując włosy palcami.\n-\tNo właśnie. Zastanawiałam się nad jakąś imprezą dla Seriny, no ale wypadł wam ten wyjazd i trochę plany się pokrzyżowały – powiedział niepewnie. Ray jednak doskonale wiedział o co jej chodzi. Odczytał w mig pytanie, które niewypowiedziane zawisło między nimi.\n-\tPogadam z rodziną – rzucił – myślę, że to żadna przeszkodę. Pokochali Serinę jak członka rodziny a moja babka jest w nią wpatrzona jak w obrazem, więc podejrzewam, że będzie wniebowzięta jak się dowie o jej urodzinach – powiedział ze śmiechem po czym zszedł do schodach do ogrodu.\n-\tSkoro tak, to świetnie – Kaile odetchnęła z ulgą.\n-\tZadzwonię do was jak pogadam z rodziną, a o której moglibyście przyjechać? – zapytał nad czymś w międzyczasie się zastanawiając.\n-\tNie wiem, zaczekaj – poprosiła i w tle usłyszał jak rozmawia z Seanem – myślę, że jak wyjedziemy rano to będziemy koło południa na miejscu. Sean ma akurat jutro dzień wolny i tata może go zastąpić w klinice – dodała. Ray uśmiechnął się pod nosem.\n-\tWidzę, że doskonale znasz rozkład mojego najlepszego kumpla – powiedział z udawaną uszczypliwością.\n-\tBujaj się – zaśmiała się Kaile. Myślał, że obrzuci go wyzwiskami i warknie do telefonu, ale okazało się, że dziewczyna była tak jak jej przyjaciółka całkowicie nie do rozszyfrowania. Miał nadzieję, że jego przyjaciel w końcu zapomni o dawnej miłości i przestanie cierpieć. Jeśli miało się to stać za sprawą Kaile nie miał nic przeciwko temu.\n-\tDobra to będę na was czekał jutro – odezwał się po chwili – porozmawiam z rodziną. Jeżeli coś miałoby się nie udać dam wam znać.\n-\tNie ma sprawy – powiedziała Kaile – to do zobaczenia – chciała się rozłączyć , ale Ray ją powstrzymał.\n-\tTak? – spojrzał przed siebie i przeczesał włosy palcami nie pewny tego co chce teraz powiedzieć i o co poprosić – Ray?\n-\tJestem. Przepraszam – odezwał się cicho – tak się zastanawiałem nad prezentem dla Seriny.\n-\tSpokojnie mamy już coś dla niej. Możemy uznać, że to od nas.\n-\tNie o to chodzi – zaczął niepewnie Collins – chciałbym dać jej coś od siebie. Ale będę potrzebował twojej pomocy. Sam nie dam rady – przyznał.\n-\tDobra. Wal o co chodzi – rzuciła Kaile. Ray odetchnął głęboko i przechadzając się po ogrodzie, wyjaśnił dokładnie dziewczynie swój plan. Nie był co tego przekonany, ale kiedy usłyszał entuzjazm z głosie Kaile, wiedział, że to był dobry pomysł. Zgodziła się mu pomóc i zapewniła, że na pewno wszystko się uda. Kiedy się rozłączyli pierwszy raz w życiu Ray był z siebie naprawdę zadowolony.\nWysłany: 21:24:29 25-07-12 Temat postu:\nO matko! Jak to się stało, że nie skomentowałam poprzedniego odcinka? Byłam pewna, że to zrobiłam zaraz po przeczytaniu... Teraz już na pewno nie oddam tych swoich wszystkich "ochów i achów", ale i tak rozmarzyłam się po tej końcówce jak diabli. Wiele razy już Ci o tym wspominałam i muszę zrobić to znowu - piszesz genialnie, wspaniale oddając relacje i uczucia między bohatereami i właśnie za to tak kocham Twoje opowiadania. W każdym słowie opisującym relacje Raya i Seriny jest jakaś magia, miłość aż dosłownie kipi Mogłabym czytać o nich w nieskończoność. Poza tym absolutnie zgadzam się z Moniką - znakomicie wykreowałaś postać Seriny - kobietał ideał i nasz wieczny podrywaczy chyba wreszcie zaczął to dostrzegać. Ciekawa jestem teraz co tam za plan urodził się w jego głowce odnośnie prezentu dla Seriny. Pierścionek zaręczynowy raczej nie wchodzi w grę (jeszcze), więc to musi być coś innego, ale nie mam pojęcia co. Pomyślę, może zgadnę, chociaż są na to bardzo niewielekie szanse.\nDobra, kończę już te moje wynurzenia. Wiedz, że uwielbiam to opowiadanie i już teraz mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że to jedno z moich ulubionych na tym forum. Powiem więcej - stawiam je w pierwszej trójce moich ulubionych ^^\nPisz szybko new, bo mnie ciekawość zeżre ;P\nWysłany: 21:56:48 27-07-12 Temat postu:\nLubię to lekkie i przyjemne opowiadanie Czytanie go wprowadza mnie w dobry nastrój\nSerina poradziła sobie świetnie z negocjacją i zyskała kolejne punkty u rodzinki Ray'a. Wszyscy ją bardzo pokochali. Nawet Ray nie może chwilami oderwać od niej wzroku i chociaż sobie zaprzecza, to widać, że mu na niej zależy.\nKaile i Sean, to dobrzy przyjaciele naszych protów. Fajnie, że Serina będzie miała urodziny. Zżera mnie ciekawość, jaką niespodziankę przygotuje dla niej Ray.\nWysłany: 20:44:29 28-07-12 Temat postu:\nMówiłam Ci że jesteś genialna ?


30 dni OTP [13/30] - Strona 2 - Literka.info • Forum Literackie\n30 dni OTP [13/30]\nPost autor: Roarshark » 10 grudnia 2015, 02:00\n]Tiago Estevez nie był ideałem kochanka, ale Quentin tego nie zauważył.\n- No ups - stwierdził w końcu Estevez. Adler wyglądał na tak zawstydzonego, że nawet do niego dotarło, że akurat teraz mógłby przestać się naśmiewać, bo inaczej czeka go sesja z mężczyzną o nazwisku PNG. - Zdarza się.\nChwilę później poczuł, że rzeczywiście - nie stało się nic, czego nie dało się naprawić.\nFinalnie również Estevez nie wyrzucił go z łóżka - uznał, że nauczy Quentina podstaw programowania na jednym z laptopów. W sumie więc ten poznał co najmniej dwie nowe rzeczy, stwierdził także, że seks wcale nie poszedł mu źle.\nPost autor: Siemomysła » 10 grudnia 2015, 20:41\nBokiem te seksy trochę i zza zasłony Niczego wprost, ale tak właśnie jest dobrze, jak mi się wydaje.\nPost autor: Padraig » 12 grudnia 2015, 14:39\nSeksy gejowskie trochę w niesmak mi czytać, ale punktuję za to, że wszystko zostało ujęte w dość lekki sposób i jak to napisała Siemomysła "zza zasłony". Ogólnie jestem za tym, by o jakichkolwiek seksach pisać zza zasłony, zbytnia dosadność w moim mniemaniu nie popłaca, no, chyba że jest jakiś określony cel w stosowaniu takiej dosadności, a nie samo brutalne pisanie o seksach dla brutalnego pisania o seksach.\nNo i tego. Gacie w uśmiechnięte hamburgery mnie rozśmieszyły. I tak jak pisałem, lekko i żartobliwie napisane, co na plus.\nPost autor: Roarshark » 16 grudnia 2015, 20:39\nPowoli rozwikłał tę zagadkę. W Melilli seks był sferą prywatną - trudno było wypatrzeć jakichkolwiek przejawów erotyki w przestrzeni publicznej, żadnych reklam z modelkami w bieliźnie, ulotek klubów ze striptizem walających się po ziemi, strony z pornografią zagrzebane w sieci i wymagające podania osobistego klucza identyfikacyjnego. Nie chodziło o to, że tutejsi mieli jakąś niesamowitą awersję do samego faktu uprawiania seksu, po prostu nie chcieli o nim słyszeć. Szybkie wypytanie Quentina uświadomiło Esteveza, że najwyraźniej żyje w miejscu, gdzie typowy licealista potrafił wymienić objawy większość chorób przenoszonych drogą płciową oraz procentową skuteczność antykoncepcji, częstokroć w życiu nie widząc nawet nagiego drugiego człowieka na oczy.\n- Włamałem się - wyjaśnił. - Serio, wojna wojną, ale dopiero próba dostania się do tego uświadomiła mi, jak bardzo to miasto jest popierdolone.\n- Cóż - powiedział, gdyż z jakichś powodów czuł się zobligowany do pociągnięcia jakoś dyskusji. - Wiesz, jestem niepełnoletni, więc to chyba nielegalne... - palnął głupio.\n- Czy ja wyglądam głupio, gdy... - zaczął Quentin ostrożnie, próbując wybadać teren.\n- Nie, jak wszyscy tutaj, akurat w tej kwestii jesteś naprawdę dziwny, ale wyglądasz całkiem normalnie.\nPost autor: Heap » 06 stycznia 2016, 13:53\nAyyy fajne! Nieliniowe, ciekawe i wciąga po kilku zdaniach. Miły język, historia, przedstawiony świat... Może jestem wybitnie ślepy i leniwy, ale ja do niczego się nie przyczepię tutaj ;D\nPost autor: Roarshark » 06 stycznia 2016, 23:18


Moje Małe Czarowanie: Wakacje\nZostawiłam Wam kilka przepisów do przetestowania a sama teraz będę odpoczywać.\nWyjeżdżamy na wakacje które każdemu się należą aby nabrać sił na cała długą zimę.\nBędę gdzieś w górach może się spotkamy.\nWe wspomnieniach Beskid Żywiecki.\nBeskid Żywiecki w chmurach\nPrawie jak Góry Stołowe\nDo smaczności moi mili.\nAutor: Dorota Owczarek o 13:27\nJustyna Adrian 4 sierpnia 2013 13:40\nUdanego wakacjowania :) Ja też niedługo wyjeżdżam.\nRenia 4 sierpnia 2013 16:41\nŻyczę udanego wypoczynku:)))dziękuję za zostawione przepisy:)))))Pozdrawiam serdecznie\nDorota Owczarek 19 sierpnia 2013 10:09\nKasia Jurek 4 sierpnia 2013 18:36\nWojciech Szczepaniak 7 sierpnia 2013 12:13\nWłaśnie wróciłem z długich wakacji :D Croatia + Węgierska Górka ! :D Koncert Dżemu :D !\nDorota Owczarek 19 sierpnia 2013 10:13\nNo to super wakacje miałes Wojtku.\nmoja pasja smaku 7 sierpnia 2013 12:43\nPiękne zdjęcia, życzę udanego wypoczynku :) !\nNatalia Owsianko 15 sierpnia 2013 16:19\nBardzo ciekawy blog i cudowne zdjęcia :3 Jeśli mogłabym zostawić radę, proponowałabym zmienić tło, żeby było bardziej przejrzyste :D Przepisy, które czytałam wydają się pyszne, oby było tyle czasu żeby to wszystko zrobić i tylu znajomych, żeby to wszystko zjedli :P Zapraszam do mnie i jeśli coś się spodoba, zostaw po sobie drobny ślad, bo każde słowo wiele dla mnie znaczy ;3 http://elfnaczi.blogspot.com/\nDorota Owczarek 19 sierpnia 2013 10:08\nDziękuję Natalio za miłe słowa i uwagi.\nNa razie jednak zmian nie przewiduję a przepisy z czasem może jakieś wykorzystasz.\nNatalia Owsianko 19 sierpnia 2013 13:37\nJa również dziękuję i życzę powodzenia w prowadzeniu bloga :D\nAGATA 16 sierpnia 2013 17:11\nudanego wypoczynku wróciłam do was z nowym blogiem pozdrawiam.\nIkupasi 17 sierpnia 2013 20:00\nuwielbiam spędzać wakacje w górach\nzakłamana 18 sierpnia 2013 19:52\nbardzo ładne zdjęcia i fajny blog. zapraszam do mnie można komentować o obserwować http://alex-faashion.blogspot.com/


Przygotowanie opisów produktów utrudnia brak standardów - Detal\nPrzygotowanie opisów produktów utrudnia brak standardów\nAutor: dlahandlu.pl/pr 2 października 2015 09:45\nKażdy właściciel e-sklepu dba, aby opisy jego produktów były wyjątkowe, przyciągały klientów i dobrze pozycjonowały stronę. Opisy, to nie tylko aspekt pozycjonowania, ale też wymóg prawny.\nOpisy produktów od zawsze stanowiły bardzo ważny aspekt w działalności sklepów internetowych. Jednak od wejścia w życie Dyrektywy Konsumenckiej (grudzień 2014) temat ten rozszerzył się także o aspekt prawny. Zgodnie z jej zapisami każdy e-sklep ma obowiązek prezentować podstawowy opis produktu w taki sposób, aby konsument mógł z łatwością dokonać wyboru. Konsekwencją niezastosowania się do wytycznych Dyrektywy może być uznanie umowy sprzedaży za niezawartą, co pociąga za sobą wszystkie związane z tym skutki, np. odesłanie towaru na koszt e-sklepu. Między innymi z tego powodu coraz więcej podmiotów rozróżnia podstawowy oraz rozszerzony (marketingowy) zakres informacji o produkcie, jednocześnie starając się budować swoją pozycję na bazie tego drugiego.\nWłaściciele e-sklepów i doradcy branżowi podkreślają, że przygotowanie opisów w wielu branżach bardzo utrudnia brak standardów. Z tego powodu Instytut Logistyki i Magazynowania - GS1 Polska oraz Izba Gospodarki Elektronicznej rozpoczęły prace nad zdefiniowaniem katalogu danych produktowych.\nDziałania są realizowane w ramach ogólnopolskiego projektu „Label Power. Siła etykiety” i w pierwszej kolejności objęły branżę odzież i obuwie. Celem projektu jest zdefiniowanie potrzeb branży e-handlu w zakresie treści elektronicznych etykiet produktowych, a efektem końcowym ma być łatwiejsze ich przygotowywanie.\n- Sklepy internetowe nie powinny konkurować między sobą podstawowymi opisami produktów, które oferują. Nie powinny także tracić czasu i energii na ich przygotowanie – powinny je dostawać od producentów lub dystrybutorów wraz z produktem, który kupują. Minął bowiem czas, w którym towar handlowy był tylko towarem fizycznym. Obecnie towar to produkt oraz jego elektroniczna etykieta. W ten sposób myśli coraz więcej przedstawicieli sklepów internetowych i takiego podejścia oczekują od producentów - mówi Kinga Szewczyk z ILiM – GS1 Polska.\nsklepy internetowe RSS e-commerce RSS opisy produktów RSS handel internetowy RSS