Powiększanie piersi bez skalpela, to możliwe! cz. II - Estimed\nPowiększanie piersi bez skalpela, to możliwe! cz. II\nW poprzednim artykule na temat bezoperacyjnych metod powiększania biustu omawialiśmy wszystkie opcje, jakie są obecnie dostępne na rynku. Najnowsze wyniki badań dowodzą, że wiele z nich może powodować liczne skutki niepożądane, dlatego też w Klinice Medycyny Estetycznej dr Ewy Gułaj Estimed proponujemy jedynie w pełni bezpieczne rozwiązania. Przykładem jest bezinwazyjne powiększanie biustu komórkami tłuszczowymi Pacjentek.\nMetody powiększania biustu — lipotransfer\nPiersi to jeden z najważniejszych atrybutów kobiecości, jednak wiele kobiet nie jest zadowolona z ich wyglądu naturalnego. W takiej sytuacji można zdecydować się na przeprowadzenie bezoperacyjnego zabiegu powiększającego jako alternatywa dla operacji plastycznej i wszczepiania implantów.\nPrzeszczep tłuszczu, czyli lipotransfer (inne nazwy: lipoiniekcja, lipolifting) jest najbezpieczniejszy, jeśli chodzi o naturalne metody powiększania biustu. Zabieg ten jest dedykowany dla kobiet znajdujących się w przedziale wiekowym 30-50 lat. Jako główne wskazania do wykonania lipotransferu należy wymienić przede wszystkim:\nchęć powiększenia małego biustu,\nkorekcję kształtu piersi np. po laktacji,\nodtworzenie biustu po przeprowadzonej mastektomii,\npotrzebę wyrównania asymetrii pomiędzy jedną a drugą piersią.\nLipotransfer polega na pobraniu od pacjentki komórek tłuszczowych i przeszczepieniu ich do biustu.\nW Klinice Medycyny Estetycznej Estimed Pacjentki mogą liczyć na usługi świadczone przez doświadczonych profesjonalistów. Przed przystąpieniem do działań, każdorazowo konieczna jest konsultacja z lekarzem. Podczas takiej wizyty sprawdzane jest, czy u danej osoby nie występują żadne przeciwskazania do przeszczepienia tłuszczu w okolice piersi. Ustala się wtedy także jakie oczekiwania dotyczące efektów ma Pacjentka i określa, czy są one możliwe do osiągnięcia.\nLipoiniekcja i masaż piersi: efekty satysfakcjonujące kobiety\nPojedynczy zabieg lipoiniekcji powoduje powiększenie piersi o jeden rozmiar. Ze względu na to, że jest to bezoperacyjne powiększanie biustu, wynik ten jest bardzo imponujący. Stanowi on też jednoznaczny dowód, że chęć niezbyt radykalnego poprawienia wyglądu swojej sylwetki nie musi wiązać się z wizytą u chirurga plastycznego i koniecznością bezpośredniego kontaktu ze skalpelem.\nIstnieje jednak kilka kwestii, o których należy pamiętać po przeprowadzeniu lipoiniekcji. Satysfakcjonujący efekt może zostać utrzymany przez dłuższy czas tylko wtedy, gdy Pacjentka będzie stosowała się do wszystkich zaleceń lekarza. Przez kilka tygodni od powiększenia piersi własnymi komórkami tłuszczowymi, zaleca się powstrzymanie od:\nspania w pozycji leżącej na brzuchu,\nwywierania jakichkolwiek form nacisku na biust,\nopalania na słońcu i wizyt w solarium,\nPrzez około trzy miesiące od zastosowania lipotransferu do organizmu ponownie wchłania się od 10 do 20% użytych komórek tłuszczowych. Pozostała ich część zostaje w strefie biustu i zachowuje właściwości odpowiednie dla tkanki tłuszczowej. Oznacza to, że piersi mają prawo do zmiany swojej wielkości i kształtu w zależności do ewentualnych zmian masy ciała.\nŚwietnym uzupełnieniem dla zabiegu jest samodzielne wykonywanie masażu piersi. Nie należy jednak podejmować podobnych działań wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wykonania lipotransferu. Masowanie biustu jest w pełni bezpieczne i nie generuje ryzyka wystąpienia żadnych powikłań. Co więcej, do przeprowadzania takiego masażu nie ma także przeciwwskazań. Jedną z najpopularniejszych metod jest ta, która została opracowana przez doktora Chang.\nZ zaleceń chińskiego lekarza wynika, że kobieta przystępująca do masażu piersi powinna przyjąć pozycję siedzącą. Jedna noga ma pozostać ugięta, a pięta uciskać wejście do pochwy. Biust należy delikatnie ugniatać przy pomocy kolistych ruchów. Działania z założenia mają być dość intensywne, jednak nie mogą one powodować dolegliwości bólowych. Czynność warto powtarzać codziennie, a każda sesja może trwać kilka minut.\nJeśli chodzi o naturalne sposoby powiększania biustu, masaż doktora Chang jest jednym z najbardziej docenianych przez kobiety. Szczególnie wtedy, gdy traktuje się go jako działanie dodatkowe do zabiegu lipoliftingu. Warto poznać szczegóły tej metody i wdrożyć ją do własnej codzienności. Wielu lekarzy jest zgodnych co do tego, że chiński masaż piersi oddziałuje nie tylko na poprawę ich fizycznego wyglądu, ale także ma pozytywny wpływ na ogólne samopoczucie Pacjentek.\nZalety metody powiększania biustu własnym tłuszczem\nLipotranfer jest zabiegiem dedykowanym między innymi kobietom, które uważają, że mają nadmiar tkanki tłuszczowej w określonych partiach ciała, ale jednocześnie czują spadek poczucia atrakcyjności z powodu zbyt małych piersi. Rozwiązanie jest doceniane przez Pacjentki ze względu na długą listę jego zalet:\nbrak różnic antygenowych, co stanowi gwarancję przyjęcia się przeszczepionej tkanki w nowym miejscu,\neliminacja nadmiaru tłuszczu z partii ciała takich jak brzuch i uda, boczne partie pleców,\npierwsze efekty można zaobserwować po upływie zaledwie kilku dni,\nprzeszczep tkanki tłuszczowej powoduje rewitalizację skóry na piersiach,\nkrótki czas rekonwalescencji — Pacjentki mogą wrócić do wykonywania codziennych czynności już po tygodniu (lub wcześniej),\nbrak konieczności stosowania sztucznych materiałów takich jak silikon (co w przypadku operacji plastycznych bywa nieuniknione),\nmożliwość powtarzania przeszczepu,\nlipotransfer nie powoduje powstawania blizn,\nzabieg przeprowadzany jest po zastosowaniu miejscowego znieczulenia.\nLipoiniekcja może być łączona z innymi zabiegami z zakresu medycyny estetycznej (np. liposukcją lub powiększaniem ust).\nPowiększanie biustu przy pomocy własnych komórek tłuszczowych to najbezpieczniejsza spośród dostępnych obecnie metod. W Klinice dr Ewy Gułaj Estimed zabieg lipotransferu jest wykonywany przez lekarzy z wieloletnim doświadczeniem. Zachęcamy do kontaktu z nami i umówienia się na wstępną konsultację ze specjalistą.\nLipotransfer — niedogodności związane z zabiegiem\nPowiększanie biustu zawsze jest określonym rodzajem ingerencji w ludzkie ciało i niełatwo jest zaproponować skuteczne rozwiązanie, które byłoby zupełnie pozbawione wad. Lipotransfer także nie jest od nich w pełni wolny, jednak lista w jego przypadku jest niezwykle krótka:\nchoć pierwsze efekty są widoczne już po kilku dniach, całkowity rezultat będzie możliwy do zaobserwowania dopiero po trzech miesiącach;\npo zabiegu może pojawić się obrzęk piersi; zazwyczaj ustępuje on po 3-7 dniach, jeśli jednak stan zapalny utrzymuje się dłużej, konieczne jest skonsultowanie tej sprawy z lekarzem;\nbrak możliwości przeprowadzenia lipotransferu u szczupłych osób.\nPrzeszczep komórek tłuszczowych w do biustu to jednocześnie bardzo niewielkie ryzyko wystąpienia jakichkolwiek powikłań, czego nie można powiedzieć o innych bezoperacyjnych sposobach powiększenia tej części ciała.\nPrzeciwwskazania do przeprowadzenia lipoliftingu\nZabiegowi nie powinny poddawać się osoby cierpiące z powodu następujących dolegliwości:\nzaburzenia w obrębie układu krążenia,\nCo więcej, powiększanie piersi przy pomocy komórek tłuszczowych nie jest rekomendowane dla Pacjentek będących w ciąży lub karmiących piersią, miesiączkujących (dotyczy dnia przeprowadzania zabiegu) i palących tytoń.\nJak już zdarzyło nam się pisać, bezoperacyjne powiększanie biustu jest możliwie, a jego efekty potrafią być nad wyraz satysfakcjonujące. Wiele kobiet docenia to rozwiązanie ze względu na fakt, że zapewnia ono nie tylko delikatne powiększenie piersi, ale pozwala także zachować ich naturalność w dotyku. Na podobny komfort nie mogą liczyć pacjentki chirurgów plastycznych. Obecnie można skorzystać z możliwości takich jak:\npowiększenie biustu solą fizjologiczną (aquafilling);\nmacrolane — zabieg z zastosowaniem kwasu hialuronowego.\nNiestety, zarówno aquafilling, jak i powiększanie biustu kwasem hialuronowym naraża kobiety na duże ryzyko wystąpienia powikłań. Po zabiegu dość często pojawia się problem nierówności i mało estetycznych zgrubień. Z tego powodu Dr Ewa Gułaj, właścicielka Kliniki Estimed w Białymstoku stosuje jedynie metody o potwierdzonej skuteczności i będące w pełni bezpieczne dla Pacjentek.\nZabiegi z zakresu medycyny estetycznej mają na celu poprawę komfortu życia osobom nie cierpiącym z powodu żadnych poważnych schorzeń. Większość tych działań ma znaczenie zapobiegawcze, zorientowane przede wszystkim na opóźnianie procesu starzenia się skóry lub jej rekonstrukcji.\nW ostatnich latach można zaobserwować wzrost zainteresowania wokół praktyk mających poprawić fizyczną atrakcyjność pacjentów. Najczęściej wykonywanymi zabiegami są:\nbezoperacyjne powiększanie biustu,\nmodelowanie ust kwasem hialuronowym lub botoksem,\nliposukcja strzykawkowa (odsysanie tłuszczu),\nhydrobalans, czyli głębokie nawilżanie skóry,\nDr Ewa Gułaj to światowej sławy specjalista w dziedzinie medycyny estetycznej, który pomoże rozprawić się z niedoskonałościami będącymi przyczyną niskiej samooceny i złego samopoczucia. Wskaże dostępne opcje i określi, które z nich są najkorzystniejsze w przypadku danej osoby. Wszelkie działania wykonuje po wcześniejszym ustaleniu z Pacjentem szczegółów dotyczących jego oczekiwań i pożądanych rezultatów. Diagnoza jest konieczna dla ustalenia, czy nie ma żadnych przeciwwskazań do wykonania zabiegu.\nZachęcamy do kontaktu telefonicznego i umówienia się na wstępną konsultację ze specjalistą.\nKorekcja niektórych niedoskonałości ciała nie musi wiązać się z poważną operacją i długim okresem rekonwalescencji. W Klinice Dr Ewy Gułaj Estimed w Białymstoku przedstawimy najlepsze z dostępnych możliwości wykorzystując innowacyjne technologie oraz wiedzę popartą doświadczeniem.


Do stanu wdów konsekrowanych włączone zostały Danuta Preisner i Anna Wywiał. Pani Danuta zapytana o swoją decyzję odpowiada:  Robię to z wdzięczności Bogu za wszystkie dary, którymi mnie obdarzał przez całe życie. Chcę być świadectwem i nadal być w świecie. Jestem już na emeryturze, ale wciąż udzielam się przy parafii, włączam się w działalność charytatywną.\nBp Stefan Regmunt widzi w tym wydarzeniu wielki dar dla diecezji.  Obie panie, pobłogosławione w sposób uroczysty, biorą na siebie pewne zobowiązania i będą starały się realizować misję wdowy konsekrowanej  podkreśla.\n Bardzo istotne jest tu powołanie. To nie jest tak, że człowiek sam może się powołać do czegokolwiek. Pani Ania i pani Danusia odczytały, że Pan Bóg wzywa je do stanu wdów konsekrowanych. Ich mężowie odeszli już do wieczności, a one odczytały, że Pan Bóg chce, by w stanie wdowieństwa były pewnym znakiem dla świata  wyjaśnia ks. Robert Patro, który przygotowywał obie panie do tego ważnego dnia.  Te kobiety są znakiem poświęcenia całego życia Jezusowi, oddały się do Jego dyspozycji.\nOsoba odczytująca takie powołanie składa pisemną prośbę na ręce biskupa, który po wstępnym rozpatrzeniu i rozmowie z kandydatką wyraża zgodę lub nie. W przypadku odpowiedzi pozytywnej zostaje wyznaczony kapłan, który towarzyszy kandydatce w przygotowywaniu się do konsekracji. Czas przygotowań to minimum trzy lata.  W naszej diecezji wygląda to tak, że raz na kwartał odbywają się weekendowe spotkania w Paradyżu. W trakcie formacji jest czas na modlitwę, konferencje, słuchanie, dzielenie się. Ważne jest nie tylko to, że one odczytują powołanie. Również Kościół musi potwierdzić jego prawdziwość, bo nie może być tak, że „mąż umarł i nie mam co ze sobą zrobić, więc zostanę wdową konsekrowaną”  tłumaczy ks. Patro.  Dodam jeszcze, że nie jest to stan zarezerwowany jedynie dla kobiet, mogą być również wdowcy konsekrowani.


Współpraca – Stowarzyszenie Wrazidlok\nALTOWIOLISTKA, menadżerka kultury. Ukończyła Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie altówki prof. Zygmunta Jochemczyka w 1998 r. W tejże uczelni ukończyła także studia podyplomowe w klasie kameralistyki Marka Mosia. Swoje umiejętności doskonaliła podczas mistrzowskich kursów interpretacji muzycznej, m. in. w Łańcucie, Gorlicach i Nowym Yorku. Pasją Aleksandry Batog jest kameralistyka. Artystka występuje od 1997 roku w składzie kwartetu „Akademos”, z którym wykonała ponad pięćset koncertów w kraju i za granicą oraz brała udział w ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach i konkursach muzycznych zdobywając nagrody i wyróżnienia. Wraz z tym zespołem koncertowała w ośrodkach muzycznych Austrii, Czech, Niemiec, Litwy, Słowacji, Rumunii, Wielkiej Brytanii, Włoch, Finlandii i USA, m.in. wystąpiła w Carnegie Hall w Nowym Jorku w ramach cyklu „Emerson String Quartet Young Artists Concerts”. Wraz z kwartetem nagrała kilka płyt CD. Od 2004 roku działa również w składzie Lorien Trio. Oryginalny zespół składający się z altówki, fletu i harfy, prowadzi aktywną działalność koncertową, zamawiając utwory, prezentując prawykonania współczesnej muzyki polskiej na rozmaitych festiwalach w kraju (IV Festiwal Muzyki Nowej, Festiwal Muzyki Znanej i Nieznanej, Festiwal Arcydzieł Kameralistyki, XI Festiwal Muzyczny w Nysie) i odbywając tournée zagraniczne (Litwa, Turcja). Koncertuje w duecie z pianistami Marcinem Sikorskim (wyróżnienie na Konkursie Muzyki Kameralnej w Łodzi, 1995), Zofią Antes.\nSOPRAN, pochodzi z Zabrza, obecnie mieszka w Bytomiu. Edukację muzyczną rozpoczęła w szkole muzycznej I stopnia w Zabrzu w klasie gitary i kontynuowała w tej samej szkole II stopnia na wymarzonym kierunku śpiewu solowego. Jest absolwentką prestiżowej szkoły operowej Aleksandra Teligi. Brała udział w wielu warsztatach wokalnych w kraju i za granicą. Przez 7 lat związana z Operą Śląską, na scenie której zdobywała nowe sceniczne doświadczenie, występując ze śpiewakami sławy europejskiej. Obecnie prowadzi działalność koncertową w Polsce i Europie. Jest artystką niebywale wszechstronną, czuje się znakomicie w operze jak i w krainie operetki. Jej cudowny wygląd oraz niebywała gra aktorska na scenie pozwala pokazać największy kunszt artystyczny. Jest młoda, zdolna, utalentowana i piękna, te cztery cechy młodej sopranistki pozwalają na podziwianie artystki nie tylko za piękny śpiew ale również za wiele innych aspektów... Joanna Wojtaszewska jest znana większej publiczności za sprawą projektu "operetka po śląsku" którą z sukcesem pokazuje z tenorem Kamilem Rochem Karolczukiem na antenie Telewizji TVS.\nŚPIEWAK OPERETKOWY młodego pokolenia. Tenor urodzony i mieszkający na Śląsku, w małej miejscowości Gierałtowice. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 10 lat, pobierając lekcje gry na pianinie w Studium Muzycznym „GAMA” w Gliwicach. W tym samym studium, pięć lat później zaczął edukację wokalną, po czym kontynuował ją w szkole muzycznej II Stopnia w Gliwicach. Kształcił się również w prestiżowej Szkole Operowej im. Aleksandra Teligii. Był uczestnikiem licznych kursów mistrzowskich w Polsce i Europie. Zdobył wiele nagród na konkursach wokalnych m.in.: we Włoszech, Austrii, Anglii oraz Bułgarii.\nŚpiewa największe arie i duety operowe i operetkowe z największymi gwiazdami tego gatunku. Jest barwną postacią estrady operetkowej oraz telewizji. Niczym kameleon wciela się w role, które śpiewa, głosem, ubiorem i temperamentem scenicznym. Ulubieniec publiczności i wulkan energii..\nWOKALISTKA, kompozytorka, autorka tekstów, związana z Górnym Śląskiem i jego kulturą. Ostatni projekt artystki "Jola Literska Protest Songs - Pieśni Lutra" miał swoją kameralną odsłonę podczas uroczystości otwarcia wystawy poświęconej Matce Ewie w Muzeum Powstań Śląskich w Świętochłowicach w marcu 2017 roku. Nowe interpretacje pieśni Lutra oscylują stylistycznie wokół szeroko pojętej world music z elementami śląskiego folku oraz jazzu. Zespół do tradycyjnych linii melodycznych dodaje autorskie elementy improwizacji i transu. Jola Literska buduje atmosferę koncertu lirycznym głosem o ciekawej barwie, który często traktuje jak instrument.\nWŁAŚCICIEL firmy Qbik s.c. Pracownia Architektoniczna z Nysy.\nRealizator wielkich iluminacji i pokazów mappingowych w tym pokazu na fasadzie Bazyliki w Panewnikach, pokazu mappingowego we wnętrzu Kościoła Zbawiciela na tarnogórskim Rynku, a także warsztatów malowania światłem na fasadzie rektoratu Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach.\nKOMPOZYTOR, doktor sztuki. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. K. Szymanowskiego w Katowicach w klasie kompozycji prof. Aleksandra Lasonia. Ukończył studia doktoranckie pod opieką artystyczno-naukową dr hab. Jarosława Mamczarskiego. Studiował również w Conservatoire National Supérieur de Musique et Danse de Lyon (Francja) u Philippe’a Hurela oraz Michele Tadiniego. Jest laureatem wielu konkursów i nagród kompozytorskich w kraju i za granicą oraz laureatem stypendiów m.in. Ensemble musikFabrik (Kolonia-Niemcy), Tempo Reale (Florencja - Włochy) oraz Młodej Polski. Kilkukrotnie został uhonorowany nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia artystyczne. Jego kompozycje wydawane są przez Lyon & Healy Publications (Chicago - USA). Jego kompozycje wykonywane są na największych festiwalach muzycznych w Polsce – Warszawskiej Jesieni, Festiwalu Prawykonań, czy Musica Polonica Nova, gdzie najczęściej występuje w roli najmłodszego kompozytora w gronie festiwalowym. Gra na instrumentach etnicznych z całego świata których jest kolekcjonerem. Ważną rolę w jego twórczości pełnią media elektroniczne a w szczególności muzyka mieszana. Przemysław Scheller stara się również łączyć różne dziedziny sztuki sięgając po multimedia, muzykę interaktywną, czy instalacje dźwiękowe. W 2019 roku został zaproszony przez International Computer Music Association do grona recenzentów zgłoszeń festiwalowych (Nowy Jork - USA).


Niemcy: Za rok płatne mosty i tunele? - RMF 24\nNiemcy: Za rok płatne mosty i tunele?\nWtorek, 18 maja 2004 (12:30)\nPłatne tunele i mosty - takie wątpliwe "przyjemności" będą czekać wkrótce kierowców jadących przez Niemcy. Nasi zachodni sąsiedzi szykują się do prywatyzacji części takich obiektów. Opłaty pojawią się za rok lub dwa.\nSprywatyzowane zostaną planowane lub właśnie budowane obiekty. Myślimy o prywatyzacji budowanego tunelu pod Łabą koło Hamburga. Dzięki opłatom szybciej będzie można dokończyć tę inwestycję - podkreśla Manfred Stolpe, minister transportu.\nTakich płatnych miejsc ma być w Niemczech kilkanaście. Za luksus trzeba płacić – mówią urzędnicy. Na szczęście do tego luksusu nie zaliczono autostrad, po nich – przynajmniej na razie – wciąż będzie można jeździć za darmo. Dodajmy, że w sąsiedniej Austrii i Szwajcarii trzeba płacić zarówno za tunele, jak i za autostrady.\nNewsAustria: Rusza budowa najdłuższego tunelu kolejowego\nNewsPoznańscy kierowcy dostaną w czerwcu nowy most\nNewsAustria: Niebezpiecznie wysoki most


„W kilku miejscach Nowego Testamentu znajdujemy tekst, który mówi o odpuszczaniu grzechów i zatrzymywaniu grzechów. Jeśli otworzymy Ewangelię Jana, tam na końcu, zaraz po Zmartwychwstaniu, znajdziemy tekst, który mówi, że pierwszego dnia tygodnia, tak więc w dniu, gdy wydarzyło się Zmartwychwstanie, Jezus przyszedł do swoich uczniów, pozdrawiając ich: „Szalom”, a pόźniej - mówi Jan - tchnął na nich i powiedział: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane» (J 20, 22-23)”, tymi słowami rozpoczął swoją medytację o. Ante Vučković, a następnie nam wyjaśnił, że „mamy dwa sposoby radzenia sobie z niepowodzeniami innych ludzi, z ich grzechami.”\n„Możemy je odpuścić i możemy je zatrzymać. Oczywiście wiemy, że dotyczy to również jednego ważnego sakramentu - spowiedzi, ale być może możemy również zwrócić uwagę na to, co my ludzie czynimy w naszych codziennych relacjach, niezależnie od tego, czy to na nas spoczywa obowiązek udzielenia rozgrzeszenia w spowiedzi, jeśli jesteśmy kapłanami, lub że jako wierzący opieramy się na Słowie Bożym skierowanym do nas”, powiedział o. Ante dodając, że „to Słowo zostało powiedziane w czasie, gdy uczniowie Jezusa byli zamknięci.”\n„Sami zamknęli się ze strachu. Strach ich ogarnął. To był strach przed oskarżeniem o przynależność do tego, który został zabity. To także strach przed ciałem,które zniknęło, co tego ranka zaniepokoiło Marię Magdalenę. To był strach przed pustym grobem - i oni byli zamknięci. To symbolika zamkniętej duszy, która nie ma radości, która nie wie, dlaczego miałaby żyć, która nie widzi celu, która znajduje się w świecie, który wygląda jak grób. To bardzo interesujące, że ten opis żywych ludzi, którzy się zamknęli, zostanie przerwany przez tego, który wyszedł z grobu i którego grób został pusty. Jezus wchodzi do zamkniętego świata swoich uczniów, otwiera ten zamknięty świat od wewnątrz. Pokaże im swój bok, pokaże im swoje rany, pokaże ręce i przywita ich słowem „szalom”. Został ukrzyżowany, zabity, ale zmartwychwstał. Uczniowie będą się radować . Dla nich spotkanie ze Zmartwychwstałym będzie momentem, w którym zrozumieją przemianę, zrozumieją, że stało się dla nich coś ważnego właśnie dlatego, że Nauczyciel przeszedł największe możliwe przeobrażenie. A później ten moment, gdy Jezus tchnął na nich. Przypomina to tchnienie, przez które Bóg dał pierwszemu człowiekowi tchnienie życia, tchnął w niego swoje tchnienie, a człowiek stał się „żywą duszą” - mówi Księga Rodzaju. (Rdz 2,7b) To jest nowe tchnienie, to jest nowe stworzenie, ponieważ zmartwychwstały Jezus jest nowym stworzeniem, wraz z nim zaczyna się nowe stworzenie. To tchnienie jest jednocześnie Duchem Bożym - i oni otrzymują Ducha Świętego, aby mogli odpuszczać grzechy”, wyjaśnił o. Ante Vučković, ktόry następnie mόwił o odpuszczaniu grzechόw, win słowami Jezusa „prawda was wyzwoli” (J 8, 32)...\nPodkreślił, że ten tekst, który mówi o przyjściu Jezusa do uczniów, jest ważny.\n„To niewolnictwo jest duchowe, ale widać je również w całym ich życiu. Natomiast kiedy spotykamy choć jednego człowieka, któremu została odpuszczona wina to zauważamy, że jest on w stanie odpuścić ją innych. Możemy odpuścić innych z naszego życia, nawet jeśli wyrządzili nam krzywdę i uczynić ich wolnymi. Tylko ten, kto został uniewinniony, może wyzwalać innych.\n„To ważne spotkanie ze Zmartwychwstałym, z żywym Bogiem, który swoim tchnieniem daje nam zdolność odpuszczania i tego,abyśmy nikogo nie wiązali, pokazuje nam, na czym polega nasza ludzka zdolność, w naszych słowach, w naszych gestach, w naszych relacjach. Być może dzięki spotkaniu ze Słowem Bożym i Jego miłosierdziem, które On nam okazuje w swoich sakramentach, można doświadczyć mocy uwalniania siebie nawzajem od naszych przywiązań, naszej winy, wzajemnego zdejmowania ciężarów” podsumował o. Ante Vučković, a całą medytację wielkopostną przy akompaniamencie chorałów gregoriańskich w wykonaniu o. Zvonimira Pavičicia można wysłuchać TUTAJ.


woreczki lniane, haftowane, na bieliznę, z monogramem, worki do szkoły, na buty, torby lniane, lunchowe, śniadaniowe, - Marletto\nworeczki i torby lniane\nobrusy, serwety szydełkowe\n> Pomysł na prezent>woreczki i torby lniane\nWoreczki lniane, oraz bawełniane, haftowane, idealne na zioła, biżuterię, na drobnostki, woreczki na bieliznę, z monogramem.\nPraktyczne worki do szkoły na buty, na strój go gimnastyki, z imieniem dziecka.\nTorby lniane na zakupy, małe torebki śniadaniowe lub na lunch.\nworeczki i torby lniane Jest 18 produktów.\nTorba na zakupy biała, bawełniana, folk\nBiała torba bawełniana folk z długimi uszami. Wymiary torby 39x39cm, długość uszu 31cm. Produkt polski.\nWoreczek lniany biały z brązową koronką\nUroczy lniany woreczek biały ozdobiony brązową bawełnianą koronką. Woreczek może być używany do przechowywania biżuterii, drobnostek, ziół, lub innych przedmiotów. Wymiary woreczka 20x25 cm. Produkt polski.


[DRASTYCZNE FOTO I WIDEO] ''Związał mu jądra drutem i ścisnął!’’: sprawa trafi na policję - KCI Kutno - Kutnowskie Centrum Informacyjne. Kutnowski portal internetowy.\n[DRASTYCZNE FOTO I WIDEO] ''Związał mu jądra drutem i ścisnął!’’: sprawa trafi na policję\nOpublikowano: pon, 22 cze 2020 12:11 2020-06-22T12:11:00.000Z\nWydarzenia Kolejny przykład bestialstwa wobec zwierząt w powiecie kutnowskim. Trwają poszukiwania osoby, która związała psu jądra metalowym drutem. Przeraźliwie cierpiące zwierzę prawdopobnie samo odgryzło sobie jedno z jąder. Jasper, bo tak dostał na imię, powoli dochodzi do siebie pod troskliwą opieką Czterech Łap Żychlin. Wolontariusze zapowiadają, że informacja o znęcaniu się nad psiakiem jeszcze dziś trafi do mundurowych.\nW piątek wolontariusze Czterech Łap Żychlin otrzymali zgłoszenie o średniej wielkości psie, który chwiejnym krokiem szedł środkiem drogi. Zwierzak był wycieńczony. Wtedy okazało się, że pies ma otwartą ranę na jądrach.\n- Dojechaliśmy zaraz po zgłoszeniu i pomogliśmy złapać psiaczka. Później pędem ruszyliśmy do Przychodni Weterynaryjnej IgmaWet. Tam poznaliśmy gorzką prawdę – jakiś zwyrodnialec związał psu jądra stalowym drutem i ścisnął, najprawdopodobniej kombinerkami. Pies żył tak kilka dni bez pomocy, leków na niesamowitym upale z otwartą psującą się raną! Podczas badania okazało się także, że pies z bólu prawdopodobnie sam odgryzł sobie jedno jądro – czytamy w dramatycznym wpisie wolontariuszy Czterech Łap.\nPsiak przeszedł zabieg. Okoliczne tkanki zgniły, lekarz musiał usunąć cały worek mosznowy. Wykonano badania krwi, które niestety nie dały dobrych wyników.\n- Psina jest niesamowicie wycieńczona. Ma bardzo wysokie płytki krwi. Niestety, musieliśmy wykonać zabieg, ponieważ mogło dojść do zakażenia, dodatkowo nie byliśmy w stanie zatamować krwawienia. Teraz psiaczek jest po operacji. Odpoczywa w naszym azylu. Staniemy na rzęsach aby mu pomóc! – informowali w sobotę wolontariusze.\nZapowiadali przy tym, że nie zmierzają być obojętni wobec takiego traktowania zwierząt, dlatego już ruszają poszukiwania sprawcy. Pies znajdował w Oporowie.\n- Wycieńczony szedł środkiem drogi od zamku w stronę kościoła! W tym samym miejscu rok temu znaleźliśmy Lakiego, czyli psa, którego żywcem zjadały larwy. Dodatkowo okazało się, że do Lakiego strzelał ktoś z wiatrówki, a śrut utkwił w miednicy – przypominają Cztery Łapy.\nDodają, że z relacji mieszkańców wynika, że pies znaleziony w czwartek (dostał na imię Jasper) i wspomniany Laki są prawdopodobnie rodzeństwem, ponieważ razem błąkali się po okolicy\n- Czyżby to ta sama osoba tak okrutnie potraktowała obydwa psiaki? Może zgłosisz się sam tchórzu? Czekamy! – piszą wolontariusze.\nNa szczęście są też dobre informacje. Pies powoli dochodzi do siebie, potrafi już stanąć na własnych łapach, dopisuje mu apetyt i merda ogonem na widok ludzi, którzy go uratowali. Również internauci pokazali, że mają ogromne serca, bowiem zbiórka na leczenie psiaka prowadzona W TYM MIEJSCU zakończyła się wielkim sukcesem.\n- Kochani, zbiórka Jaspera już dawno przekroczyła 100 proc. Prosimy o wstrzymanie się z wpłatami. Pieniążki "zamrozimy", aby zmotywować mieszkańców Oporowa i przeznaczyć je na nagrodę za wskazanie sprawcy. Dzisiaj kiedy skończymy pracę zgłosimy również sprawę na policję. Jeszcze w dniu dzisiejszym zrobimy mu wyraźne zdjęcia i plakaty pojawia się w Oporowie – napisali dziś wolontariusze.\nWięcej informacji o Czterech Łapach Żychlin i wszystkie dane kontaktowe do wolontariuszy znajdziesz na facebooku – TUTAJ.\nGrzywna 20tys a nie żadne zawiasy,pieniądz najbardziej boli\nKuwa dawno nie maiłem tego ghula w krtani i uczucia wilgotnych oczu. Mój piesio jest z 4 łap to najlepsze schronisko w rejonie. Powodzenia psinko mam nadzieje ze karma wróci do sprawcy.\nJak go złapacie to ujawnijcie jego zdjęcie wraz z imieniem i nazwiskiem. Internetowi ludzie będą wiedzieli co z nim robić...\nZłapać bydlaka i zrobić jemu to samo.\nCZTERY LAPY ZYCHLIN - SZACUN.\nZłapać SKURWIELA I WYKASTROWAĆ. UMIEŚCIĆ ZDJĘCIE W PRASIE!!!\nA jak to kobita jest\nUrwa ludzie. Tak nie może być... Trzeba konkretnie zaostrzyć prawo. Taki UJ (bo nie można go nazwać człowiekiem) musi ponieść srogą konsekwencje. A tak na marginesie to w domu jak był mały musiały być problemy... znikąd się tacy nie biorą.\nTeraz już jest duży, i ma rozum.\nDajcie go w moje łapy !!! On psiakowi związał drutem, a ja mu osobiście wyrwe jaja własnymi rękoma i niech się męczy jak ten piesek. Trzymaj się piesku i wracaj do zdrowia. Trzymamy kciuki !!!\nMam nadzieje ze cie znajda bydlaku i sprawiedliwie osadza.\nZłapać tego zwyrodnialca I za kara ponacinać mu jajca I posypywać solą niech poczuje ten ból za cierpienie jakie przeszedł ten pies.\ndebilizm ,złapać i też mu zawiązać!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nbiedne zwierze, ja bym proponowała to samo dokładnie zrobić temu bydlakowi\nDorwać sqrwiela, zadrutować jajca, wywieźć do lasu i przywiązać do drzewa.\nZ tego co mi wiadomo , to tylko jedna weterynaria obsługuje gminę Oporów - mam na myśli szczepienie psów p. wściekliżnie . Wystawiając zaświadczenie pozostaje kopia , więc jeśli jest znane imię psa to w czym problem ?\nImie psa nie jest znane..\nbo imię mu nadali ludzie z organizacji Cztery Łapy ?\nSilny wobec słabych- w tym wypadku zwierząt. Oczywiście tym samym słaby wobec równych sobie, a co dopiero silniejszych, życzę temu bydlakowi jak najgorzej.\nDajcie namiary na klienta , zrobię mu to samo!!!A za tak drastyczne zdjęcia redaktorowi KCI też należy się kręcenie kokones!!!\nI teraz chłopaki,w ramach solidarności jąder-ujawnijcie swojego koleżkę odpowiednim sluzbom.\nMógł to zrobić jedynie jakiś psychol,pozbawiony wszelkich bodżców bo normalny człowiek tego by nie zrobił, taki osobnik ,bo człowiekiem nazwać go nie mozna,powinien życ w odosobnieniu, z dala od wszelkich żyjących istot.\nW takich przypadkach powinny być podawane dane takiej osoby\nPenie i tak nie złapią zwyrodnialca a jeśli nawet to ukryją mu rysko na fotkach.\nUsunąć te zdjęcia są DRASTYCZNE!!! A temu co to zrobił dokładnie ukarać.\nI co z tego że drastyczne? Obecnie panuje moda na ukrywanie wielu nieprzyjemnych dla oczu treści kosztem prawdy. Ja uważam że właśnie takie zdjęcia powinny być pokazywane jak najczęściej żeby wzbudzić w społeczeństwie nienawiść do takich ludzi jak ten co to zrobił tak żeby zmniejszać przyzwolenie społeczne dla takich zachowań które niestety ... Rozwiń\nTo co zrobił ten zwyrodnialec jest drastyczniejsze niż te zdjęcia.\nPiesku, trzymaj się!!!\nZwyrodnialstwo i zdziczenie człowieka względem pieska nie zna granicy. Smutek i żal w tych trudnych czasach...\nTemu co zgotował taki los bezbronnemu zwierzęciu powinno zrobić się to samo.


Meble kuchenne to nie tylko szafki. Jak umeblować kuchnię? | Drwinia – nieoficjalny serwis\nprzez administrator · 3 czerwca, 2020\nPrzy urządzaniu kuchni szczególny nacisk należy położyć na jej funkcjonalność. Właśnie dlatego skupiamy się wtedy głównie na doborze odpowiednich szafek kuchennych. Warto jednak wskazać, że w tym pomieszczeniu umieścić można także inne meble. Czym warto kierować się przy aranżacji kuchni?\nNiezależnie od tego, ile ma metrów kwadratowych, a także, jaki jest gust jej właściciela – kuchnia powinna być takim pomieszczeniem, które zapewnia codzienny komfort, jest praktyczne i funkcjonalne, a przy tym również wygląda stylowo.\nDzisiaj w sklepach można znaleźć szeroką gamę mebli dedykowanych właśnie do kuchni. To zarówno pojedyncze szafki, jak również zestawy mebli kuchennych, a także stoły, krzesła i innego rodzaju umeblowanie.\nCoraz częściej powierzamy aranżację kuchni specjalistom w tej dziedzinie, ale również możemy urządzić ją we własnym zakresie. Jakie meble warto wtedy wybrać?\nTo podstawa w każdej aranżacji. Składające się z szafek stojących z osadzonymi na nich blatami oraz z szafek wiszących meble kuchenne pozwalają na przechowywanie produktów oraz przygotowywanie posiłków. Mogą także służyć do zabudowy AGD – kuchenki, piekarnika, lodówki, zmywarki, mikrofalówki.\nW tej kategorii wybór jest bardzo szeroki – obecnie bardzo chętnie kupowane są nowoczesne meble kuchenne, lecz można również zdecydować się na te w klasycznym stylu, na przykład z naturalnego drewna z efektownymi, frezowanymi detalami.\nMeble kuchenne mogą być zakupione jako gotowe – dzisiaj są one oferowane przez wielu producentów. Można wówczas dopasować konkretne typy szafek do wnętrza i stworzyć z nich atrakcyjną, funkcjonalną aranżację. Druga opcja to zamówienie mebli na wymiar – w tym przypadku wykonuje je zakład stolarski po konsultacji z klientem i przygotowaniu indywidualnego projektu. Meble na wymiar to droższa opcja, lecz mogą być one indywidualnie dopasowane do wymiarów wnętrza.\nCiekawa propozycja do kuchni to wyspa. Pod tym terminem znajduje się dodatkowa szafka wolnostojąca, która służyć może jako miejsce do przygotowywania posiłków, przechowywania, lecz może ona także zastępować stół kuchenny.\nWyspy kuchenne bardzo dobrze sprawdzają się w aneksach kuchennych, w których stosuje się także rodzaj półwyspów – wychodzące w kierunku centrum pomieszczenia szafki, które powiększają przestrzeń roboczą i służą za stoły.\nDo wysp i półwyspów można dostawić hokery – wysokie krzesła barowe. Hoker może być wyposażony w cztery klasyczne nogi albo w obrotową podstawę.\nGdy pozwala na to przestrzeń, warto także wybrać stół i krzesła do kuchni i stworzyć we wnętrzu przestrzeń do spożywania posiłków. Stół może też sprawdzić się jako blat roboczy, gdy brakuje miejsca.\nKuchenny stół może mieć kształt kwadratowy, prostokątny albo okrągły lub owalny w zależności od posiadanej przestrzeni w pomieszczeniu. Można także wybrać stoły rozkładane, które sprawdzą się wtedy, gdy potrzebne będzie dodatkowa przestrzeń.\nDo stołu dobieramy krzesła kuchenne. Do tego pomieszczenia najczęściej wybiera się krzesła wykonane w całości z drewna, z elementami tworzyw, chromowanego metalu, tapicerowane eko-skórą, która jest łatwa do utrzymania w czystości. Aby krzesło kuchenne z twardym siedziskiem było wygodniejsze, można także położyć na nim miękką poduszkę.\nStyl krzeseł kuchennych najlepiej dopasować do aranżacji wnętrza. Przykładowo, do wnętrz w stylu skandynawskim świetnie będą sprawdzały się krzesła wykonane z drewna. Z kolei do wnętrz typu loft dobiera się krzesła metalowe. Nowoczesne przestrzenie będą dobrze prezentowały się z modelami z eko-skóry na chromowanej ramie.\nWszystkie potrzebne meble kuchenne można zamówić dzisiaj również przez internet!\nArtykuł przygotowany przez Marka z bloga www.kelman.com.pl\nNastępny post Jak przeprowadzić się do Francji bez problemów?\nPoprzedni post Świniary i Niedary z nowymi placami zabaw


Problemy z włosami w okresie połogu - ForumDermatologiczne.pl\nPlama na szyi Od 3 tygodni mam plamę na szyi, ktora nie znika. Nie jest wysuszona. Nie wiem co to jest....\nczy to wesz? Hej, mam dość wsztydliwy problem, dotyczy on włosów. Jakiś czas temu...\nMam problem na który nikt jeszcze mi nie pomógł. Mam problem z skórą na nogach i rekach.Od kiedy pamiętam skóra na moich...


Uchwała lustracyjna – Wikipedia, wolna encyklopedia\nUchwała lustracyjna – uchwała Sejmu przyjęta 28 maja 1992, zobowiązująca ówczesnego ministra spraw wewnętrznych Antoniego Macierewicza do ujawnienienia nazwisk posłów, senatorów, ministrów, wojewodów, sędziów i prokuratorów będących tajnymi współpracownikami Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa w latach 1945–1990. Uchwała nie dotyczyła współpracowników Wojskowej Służby Wewnętrznej.\nSposób wykonania tej uchwały doprowadził do odwołania rządu Jana Olszewskiego. Okoliczności odwołania rządu stały się przedmiotem konfliktu między zwolennikami rządu Olszewskiego a opozycją z prezydentem Lechem Wałęsą na czele. Opozycja oskarżyła Jana Olszewskiego i Antoniego Macierewicza o wykorzystywanie uchwały lustracyjnej Sejmu do ratowania mniejszościowego rządu, a zwolennicy rządu zarzucili opozycji i prezydentowi, że doprowadzili do odwołania rządu, gdyż ten chciał dokonać lustracji osób pełniących funkcje publiczne.\nRząd Jana Olszewskiego praktycznie od chwili swego powstania był rządem mniejszościowym (23 grudnia 1991, za powołaniem rządu głosowało 235 głosów, tj. nieznacznie powyżej 231 głosów; ten sukces rządu był możliwy dzięki głosom PSL, którego przedstawiciele nie weszli jednak do rządu i które nie było członkiem koalicji).\nKilkumiesięczne rozmowy Jana Olszewskiego z Unia Demokratyczną w sprawie poszerzenia koalicji załamały się w pierwszej połowie maja 1992. Równocześnie w drugiej połowie tego miesiąca zaostrzył się konflikt na linii Lech Wałęsa (ówczesny Prezydent RP) – Jan Olszewski. Kulminacja tego konfliktu nastąpiła 23 maja 1992, gdy Sejm odwołał z rządu ministra obrony narodowej Jana Parysa po jego ostrym konflikcie z Prezydentem. 24 maja 1992 Rada Unii Demokratycznej zwróciła się do klubu parlamentarnego tej partii, by wystąpił z wnioskiem o wotum nieufności dla rządu. 27 maja klub UD podjął w tej sprawie decyzję.\n28 maja 1992 Janusz Korwin-Mikke nieoczekiwanie zgłosił w Sejmie projekt uchwały lustracyjnej, która – na jego wniosek – została przyjęta w tym samym dniu. Za uchwałą głosowało 186 posłów (KPN, ZChN, PC, NSZZ „Solidarność”, PSL-PL, PChD, UPR), przeciw 15, a 32 wstrzymało się (głównie SLD). Posłowie UD bezskutecznie usiłowali nie dopuścić do podjęcia uchwały przez zerwanie kworum.\n1 czerwca 1992 doszło do spotkania Tadeusza Mazowieckiego i Waldemara Pawlaka. „Pawlak zobowiązał się wobec Mazowieckiego, że PSL będzie głosował za wotum nieufności i w zamian za to Unia będzie głosowała za powierzeniem Pawlakowi misji tworzenia rządu, jeśli prezydent go wskaże – ale bez zobowiązania, że UD do gabinetu wejdzie”. Jednak „mała koalicja” nawet z posłami PSL i SLD miała za mało głosów do odwołania rządu. Decydująca była postawa KPN.\n4 czerwca 1992 wieczorem Sejm podjął uchwałę o odwołaniu rządu Jana Olszewskiego. O upadku rządu zdecydowało stanowisko posłów KPN, którzy – jak powiedział w wystąpieniu sejmowym Adam Słomka – głosowali przeciwko rządowi, gdyż ten wykorzystał uchwałę lustracyjną do próby rozbicia jego partii.\nart. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1952 r. (w ujęciu z 1992 r.) przez naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego, a w szczególności przez niezapewnienie ochrony praw osoby ludzkiej i dopuszczenie do naruszenia jej godności, powodując tym samym niezgodność z art. 23 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93) i art. 17 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz.U. z 1977 r. nr 38, poz. 167),\nStosowanie uchwały zawieszono na mocy Obwieszczenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 1992 r. o zawieszeniu stosowania uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 maja 1992 r. (M.P. Nr 20, poz. 157) z dniem 19 czerwca 1992 r., zaś Obwieszczeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 października 1992 r. o utracie mocy obowiązującej uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 maja 1992 r. (M.P. Nr 34, poz. 245) uchylono ją 20 października 1992. Od orzeczenia zdanie odrębne zgłosił sędzia Wojciech Łączkowski.\n↑ Uchwała Sejm RP z 28 maja 1992.\n↑ Stenogram z posiedzenia Sejmu z 23 maja 1991.\n↑ a b Waldemar Kuczyński: Fałszywy mit nocnej zmiany.\n↑ Sejm Stenogram z posiedzenia Sejmu na którym przyjęto uchwałę.\n↑ S. Cenckiewicz, P. Gontarczyk – „SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii”.\n↑ Zdzisław Galicki, Janusz Mordwiłko, Wojciech Sokolewicz – Opinia prawna w sprawie uchwały Sejmu RP z 28 maja 1992; „Biuletyn Ekspertyzy i opinie prawne” 2/1992, s. 25 i nast. ISSN 1230-3208.\n↑ Op.cit. s. 28 i nast.\n↑ Sprawa U 6/92, ipo.trybunal.gov.pl [dostęp 2018-10-08] .


Najgorszy inwestor w USA - Puls Biznesu - pb.pl\nJest znany nie tylko jako gwiazda rocka, filantrop i promotor dziwnych okularów. Bono jest także inwestorem. Portal „24/7 Wall St” twierdzi, że najgorszym w Ameryce.\nNajwiększy biznes lidera legendarnego U2 to spółka private equity Elevation Partners, w której nazwie znalazł się tytuł jednego z przebojów zespołu. Jej dotychczasowa działalność nie jest specjalnie udana. Inwestycje w segmencie technologicznym okazały się niewypałem. W 2004 roku spółka przyciągnęła 1,9 mld USD do swojego funduszu. Eksperci zwracają uwagę, że jedynym jego udanym wyjściem z inwestycji okazała się spółka produkująca gry wideo, którą przejął Electronics Arts. Rozczarowaniem okazały się inwestycje w Move.com, a także Forbes Inc. W przypadku tego ostatniego kwota inwestycji sięgnęła 300 mln USD, kiedy wartość całej spółki szacowano na 750 mln USD. Obecne wartość Forbes Inc. szacowana jest na ok. 100 mln USD. W przypadku Moves.com wartość inwestycji wynosiła 100 mln USD w 2005 roku. Od tego czasu akcje spółki, w której Elevation ma ok. 15 proc., staniały o 50 proc. Elevation nie może także być zadowolone ze swojej największej inwestycji. Spółka przeznaczyła 460 mln USD na zakup akcji Palm. Ostatnio pojawiły się w amerykańskich mediach komentarze, że są one jeszcze cokolwiek warte tylko dlatego, że rynek liczy na ofertę przejęcia spółki.\nŚląski zapowiada szturm na hipoteki\nUSA: zamówienia na dobra trwałe nadal rosną\nPrzejęcia , Forbes , Inwestycje\nInne / Najgorszy inwestor w USA


Spięty: Systemy to ucisk, który prowadzi do buntu, a ten jest krzykliwy.\n18 czerwca 2021 strefamusicart\nPo zawieszeniu działalności zespołu Lao Che, Hubert Dobaszewski, po 12 latach powrócił jako Spięty z drugim solowym albumem „Black Mental”, który przypłynął wraz z drugą falą fascynacji muzyką rapową. „To osobista podróż po mojej głowie i po systemie, który widzę za oknem. [..] Staram się go zaakceptować, traktuję go jako element kosmicznego chaosu” – mówi muzyk, jednocześnie podkreślając, że temat, który porusza, już zawsze będzie aktualny.\nBez kogo nie powstałaby jego nowy album, jak pogodzić trasę pożegnalną Lao Che z koncertami solowymi oraz co łączy ponadczasową powieść Orwella z jego tekstami – między innymi na te pytania odpowiedział Hubert Dobaszewski (Spięty) w rozmowie z Iwoną Smyrak.\nIS: Minęło ponad dziesięć lat od wydania Twojej pierwszej solowej płyty „Antyszanty”. W tym roku powróciłeś z albumem „Black Mental”. Czy odzwyczaiłeś się od tworzenia na własny rachunek?\nHD: Właściwie tak. Faktycznie, w 2009 roku wydałem debiutancką płytę „Antyszanty”. Przez te 12 lat odpocząłem od brania na siebie całego ciężaru związanego z dziełem. Zwykle, w przypadku Lao Che, dzieliliśmy się, chociaż miałem najwięcej obowiązków, bo pisałem teksty i robiłem linie wokalne. Tym razem, moja gra na instrumentach zamknęła się w 90%, bo wyprodukowałem tę płytę z Filipem Różańskim. Sam też komponowałem, więc obowiązków było dużo.\nJest to rzucanie się na głęboką wodę czy raczej Twój żywioł i dobrze się w tym odnajdujesz?\nNie prowokuję tego, a raczej jestem zmuszany przez okoliczności i wewnętrzny głos, który mówi, że mam zrobić tak, a nie inaczej. To wiąże się z tym, że tak jak powiedziałaś, będę rzucony na głęboką wodę. To zawsze wzbudza niepokój i lęk. Natomiast nie jestem w stanie uciec przed wewnętrznym głosem, że muszę coś zmienić.\nCzy okoliczności pandemiczne wpłynęły na kierunek, jakim ostatecznie podążyła płyta „Black Mental”?\nZawsze jest jakiś pomysł, natomiast sam finał jest pewną zagadką i wychodzi inaczej, niż sobie założyłem. Ma to zarówno dobre jak i złe strony. Miałem w zamyśle stworzyć muzykę, która będzie zahaczała o hip-hop – w pewnych momentach udało się to, w innych nie, bo w ramach procesu twórczego mamy jakieś pomysły, ale potem one ewoluują. Sam proces twórczy, chociażby w przypadku pisania tekstów, trwa u mnie bardzo długo. Przez rok nie miałem konkretnego pomysłu, czyli zrobiłem jakieś rzeczy, ale nie byłem z nich zadowolony. Dopiero w maju ubiegłego roku trafiłem na trop, który był dla mnie przekonywający i zdecydowałem się nim podążać przez kolejne trzy miesiące, pisząc „Black Mental”.\nPojawiają się opinie, że materiał z „Black Mental” trzeba sobie dawkować, przede wszystkim dlatego, że nie sposób wychwycić wszystko za jednym odsłuchem.\nTaki mam sposób pisania. Konstruuję teksty, które mają mieć wiele płaszczyzn. Tak lubię i tak potrafię. Wydaje mi się, że przy okazji ostatnich dwóch płyty Lao Che, teksty były znacznie prostsze i to też jest fajne. Natomiast tutaj rzuciłem się trochę na głęboką wodę, bo wymyśliłem sobie coś w rodzaju rymowania, więc liczyłem się z tym, że tych treści będzie dużo. Przy okazji „Black Mental” tłumaczyłem sobie, że jest to płyta, która opisuje chaos systemowy, w którym uczestniczę, a on sam przeładowany jest informacjami, zatem mam świadomość tego, że nie jest to płyta lekka, łatwa i przyjemna – sam nie do końca takie lubię. Powtórzę – nie mam kontroli nad tym, co robię. Podążam za własnymi gustami i staram się robić płyty, które mi się podobają.\nNazywany jesteś mistrzem metafor i ironii, zresztą nie bez powodu. Od siebie dodam – mistrz odwróceń, modyfikacji frazeologicznych i wszelkich innych językowych zabaw. Gdzie się tego nauczyłeś?\nW technikum samochodowym. Bardzo miło wspominam moją nauczycielkę języka polskiego. Lubiłem ten przedmiot, ale byłem, powiedzmy, czwórkowy. Nie czytam zbyt wielu książek, ale mam napady czytania. Po prostu zapamiętuję dużo rzeczy i „mielę” to sobie w głowie na zasadzie rozrywki, ale też zadań, które sobie stawiam. Jest płyta, trzeba ją okrasić słowem, mieć na nią pomysł i nim podążać. Jest jedno słowo, obok niego stawiam drugie i korelacja między nimi musi być dla mnie wyszukana. Może być to wyświechtane, że napinam na coś, żeby było to coś oryginalnego, ale takie jest chyba zadanie szeroko pojętej sztuki, by robić rzeczy nieoczywiste. Staram się wyrażać myśli w sposób indywidualny i być indywidualistą.\nCzy pisząc teksty, korzystasz opierasz się wyłącznie na obserwacji rzeczywistości czy sięgasz także po czyjeś publikacje?\nRaz na jakiś czas zetknę się z literaturą, powiedzmy, naukową czy też naukowo-filozoficzną. Przy okazji ostatniej płyty zaczytywałem się w Hararim i jego trylogii. Jest on współczesnym filozofem, historykiem, socjologiem – osobą, która rozmyśla i wizualizuje sobie przyszłość rasy ludzkiej. To mnie zaciekawiło. Oczywiste jest dla mnie, że sięgnąłem również po „1984” Orwella. Jeśli chodzi o lata szkolne, zaniedbałem tę książkę. Postanowiłem do niej wrócić i przeżyć współcześnie, mając na karku 46 lat. Myślałem też o Stanisławie Lemie, jako o wizjonerze, futuryście, filozofie i artyście. Oglądałem wywiady z nim, a jest tego trochę w internecie. Jego punkt widzenia, podejście do rzeczywistości i jej opisywanie w jakiś sposób mnie urzekło. Bez postaci Lema nie byłoby tej płyty, przynajmniej w takim kształcie.\nWspomniałeś o książce Orwella, która po tylu latach wciąż jest aktualna. Myślisz, że analogicznie będzie z Twoimi tekstami z „Black Mental”?\nTak, tak jak w „1984” Orwella – jest to jakby opis mrocznej natury człowieka – systemowej, w której jedna osoba zdominowała drugą w sposób wyraźny, autorytarny. Uciska ją, a ta druga raczej temu uciskowi się poddaje, ewentualnie jednostkowo się buntując. Generalnie jest to element ludzkiej natury, który również ja, mówiąc kolokwialnie, wziąłem na tapetę i zajmuję się nim przy okazji „Black Mental”. Są to rzeczy stare jak świat. Człowiek jako jednostka ma pewną energię, ale jeśli łączy się w grupy, to stają się one masami, które mają ją dużą większą. Często jednostki albo mniejsze grupy próbują tę energię pozyskać i ukierunkować tak, żeby im sprzyjała albo wykorzystywać dla własnych potrzeb. To już jest manipulacja i na tym żeruje system. Sądzę, że są to tematy zawsze na czasie.\nMam wrażenie, że spomiędzy wersów wydziera się Twój osobisty krzyk „dosyć!”. Kiedy ta granica została przekroczona?\nZ punktu widzenia twórcy trudno mi to oceniać. Jeśli traktujesz to jako krzyk, to w pewien sposób może tak być. Jeśli ktoś tego słucha i uważa, że jestem, mówiąc delikatnie, zniecierpliwiony mechanizmami, w które wpada ludzkość i ja w nie wpadam również, to będzie czuł gniew i bunt, bo te systemy to ucisk – mniejszy lub większy. Prowadzi on do buntu, a ten jest krzykliwy.\nCzy chciałbyś, aby ten album był komunikatem, impulsem do zmian – chyba przede wszystkim mentalnych? Co miałoby się zmienić?\nChciałbym przede wszystkim zmian mojej osoby, bo jest to moja osobista podróż po mojej głowie i po systemie, który widzę za oknem. On mnie dotyka, ja go dotykam, w nim uczestniczę, jestem w nim po szyję i go opisuję. Staram się go zaakceptować, traktuję to jako element kosmicznego chaosu. To jest droga do zmian wyłącznie mojej osoby. Mogę kogoś zainspirować do rozmyśleń na ten temat, natomiast nie jestem w stanie nikogo zmienić. Ludzie mogą zmieniać tylko sami siebie, a to już jest bardzo dużo. Traktuję tę płytę trochę terapeutycznie, ale nie wiem, czy to jest dobre słowo. Jest to praca domowa, którą odłożyłem na później, a dziś ją skończyłem.\nCzy to prawda, że minimalnie jest to „rodzinny album” jeśli chodzi o udział w nagraniach? Mam na myśli Twoje córki. Kto kogo zachęcił do tego przedsięwzięcia?\nTak, zwykłem takie przedsięwzięcia robić. W moim debiucie „Antyszanty”, drobny udział wzięła moja żona i bratanica. Wówczas nie miałem jeszcze córek. Tym razem chciałem, aby „Black Mental” był przełamany akcentem nie mojego głosu. Moje córki: Matylda (12 lat) i Adela (9 lat) miały w nim swój drobny epizod.\nJak zapatrywały się na to doświadczenie?\nNa takiej zasadzie, że Adela przyszła i powiedziała: „Chcę coś powiedzieć do mikrofonu”. Przy okazji piosenki „Kopciuszko” jest wejście: „Wyje pies – pieskie życie” i mówię: No nie. Muszę wtrącić zdanie, które zamknie temat psów. Akurat Adela była pod ręką i nagrała mi to. Podobnie było z Matyldą, która krzyknęła „hej” w piosence „Zwiezda Śmierci”. Krzyknęła, wyszła z pokoju i na tym koniec. Fajnie, że zostało to nagrane i one, na pewnym etapie swojego życia, będą mogły uśmiechnąć się na wspomnienie o tym, że wzięły udział w czymś takim.\nJaki był powrót do rapu?\nRapuję, to za dużo powiedziane. Nie robię tego na co dzień, a w„Black Mental” chciałem zahaczyć o rap jak kiedyś, przy okazji mojego debiutu wydawniczego z grupą Koli (1999). Zajęliśmy się rzeczą, która nazywana była alternatywnym hip-hopem. Muzyka rapowa fascynowała mnie ponad dwadzieścia lat temu – była to pierwsza fala. Natomiast od kilku lat trwa druga fala i właściwie rap zdominował moją playlistę. Stąd też pomysł na „Black Mental” skupiający rzeczy okołobitowe, zahaczające o rap.\nCzy brak możliwości zamknięcia rozdziału z trasą pożegnalną Lao Che, było utrudnieniem w pracy nad solowym materiałem?\nMentalnym – być może. Miało być tak, że kończymy, zawieszamy działalność, jest trasa puentująca, ładnie się kłaniamy publiczności i potem jest tylko czas na to, by skończyć to, co w moim przypadku zacząłem. W międzyczasie pojawiła się fajna płyta Nangi „Cisza w bloku”, czyli projektu Maćka i Filipa z Lao Che. Teraz jest tak, że serce Lao Che cały czas bije. Mamy pojawić się w kilku, kilkunastu, może nawet dwudziestu paru miejscach. Miło jest mieć to w głowie i na to czekać.\nZdaje się, że te koncerty małymi kroczkami powracają, a wraz z nimi temat Lao Che, a Ty jednocześnie wejdziesz na scenę jako Spięty. Jak to pogodzić? Wiadomo, że trzeba.\nNo właśnie, niech to będzie odpowiedź na pytanie. (śmiech) Jestem postawiony pod ścianą, będę musiał robić i to, i tamto. Po półtora roku siedzenia w domu, powoli zaczyna się to uruchamiać, siły mam sporo, więc chętnie zagram, jak dużo tych koncertów by nie było. Fajnie jest móc spotkać się z chłopakami z Lao Che, fajnie też wystąpić ze swoim składem przy okazji prezentowania „Black Mental”. Ważna jest sposobność – żeby była publiczność i prąd na scenie, wtedy odpalimy wzmacniacze i do przodu.\nRozmawiała Iwona Smyrek.\nBlack Mental Hubert Dobaszewski Lao Che Rozmowa Spięty Wywiad\nM-ART Mundus Rock Metal Fest – gość specjalny


Inwestor strategiczny - Gospodarka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 25.08.2015 18:50\nInwestor strategiczny posiada w przedsiębiorstwie ponad 50% udziałów, a jednocześnie ma środki finansowe i tzw. know how – czyli technologię i wiedzę. Dąży tym samym do rozwoju firmy – wyjaśnia Paweł Majtkowski, główny analityk Centrum Finansów Aviva.\nO Inwestorze Strategicznym mówi Paweł Majtkowski, główny analityk Centrum Finansów Aviva. /Dominik Olędzki, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia/\nPaweł Majtkowski, główny analityk Centrum Finansów AvivaFoto: Polskie Radio\n- Taki inwestor z reguły chce zdobyć wszystkie udziały w przedsiębiorstwie, ponieważ chce, by dana firma stała się ważną częścią biznesu, który prowadzi. – mówi.\n- Dzisiaj już tak często nie używamy pojęcia inwestora strategicznego. Termin związany był przede wszystkim z wielkimi prywatyzacjami lat 90. Wtedy mieliśmy prawdziwy wysyp inwestorów strategicznych. To byli głównie inwestorzy branżowi, którzy brali udział w prywatyzacji polskich przedsiębiorstw. Tacy inwestorzy byli też bardzo poszukiwani, ponieważ – trochę inaczej niż inwestor finansowy, który chce w krótkim okresie zarobić i wycofać się – inwestorzy strategiczni mają nieograniczony horyzont inwestycyjny – inwestuje po to, żeby prowadzić taką firmę przez kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat – tłumaczy.\n- W Polsce przeważają zagraniczne inwestycje typu greenfield, czyli takie, które rodzą się z zielonego pola – czyli niczego. Firmy inwestują i zaczynają budować się od podstaw – a o inwestorze strategicznym możemy mówić w przypadku dużych, i już istniejących przedsiębiorstw – dodaje Majtkowski.\nDzisiaj inwestorem strategicznym nazwiemy tego, kto nabywa ponad połowę udziałów w firmie, dąży to uzyskania całości, ma wiedzę i możliwości by rozwijać biznes.\nZobacz więcej na temat: inwestycje\nOstatnia aktualizacja: 19.08.2015 19:47\nPierwsze Specjalne Strefy Ekonomiczne powstały w latach 90 - tych i miały przyciągnąć do nas inwestorów, i zwiększyć liczbę miejsc pracy i to się udało.\nJak sprawdziły się SSE?Foto: Pixabay.com\n12'13 O wynikach działalności SSE w Polsce, w Polskim Radiu 24, mówi Agnieszka Durlik-Khouri z Krajowej Izby Gospodarczej. /Justyna Golonko, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia/\nDziś zatrudniają 296 tys. pracowników i przyciągnęły inwestycje warte blisko 102 mld zł - ale sama idea działania stref w obecnym kształcie i w nowej rzeczywistości gospodarczej, jest dziś formą nieuczciwej konkurencji - tłumaczy Agnieszka Durlik-Khouri z Krajowej Izby Gospodarczej.\n- Specjalne Strefy Ekonomiczne wpływają na konkurencyjność. Firmy, które funkcjonują w obrębie tych stref mają preferencyjne warunki, w stosunku do firm funkcjonujących w innych częściach kraju – mówi.\nCała Polska powinna być SSE\n- Oczywiście, prawda jest taka, że najlepiej jakby Polska cała była taką Specjalną Strefą Ekonomiczną, aby wszystkie gminy, czy też grunty będące w posiadaniu skarbu państwa, były tak przygotowane, aby inwestycje na ich terenach były jak najprostsze. Dobrze byłoby, gdyby te warunki były ujednolicone w większej ilości miejsc w Polsce, i gdyby warunki prowadzenia działalności gospodarczej były po prostu lepsze – dodaje.\nSSE to specjalne obszary, w których przedsiębiorcy mogą prowadzić swój biznes na preferencyjnych zasadach i korzystać ze zwolnień z podatku dochodowego.\nPartnerstwo publiczno-prywatne to tańsze inwestycje, w krótszym czasie. I bez długu publicznego dla gmin\nOstatnia aktualizacja: 24.08.2015 22:24\nDzisiaj (24.08.2015 r.) podpisano umowę o finansowaniu budowy Sądu Rejonowego w Nowym Sączu. To dopiero pierwsza inwestycja w Polsce realizowana w formule PPP, czyli partnerstwa publiczno-prywatnego, gdzie stroną publiczną inwestycji jest jednostka organizacyjna Skarbu Państwa.\nŚrednia wartość projektu PPP w krajach Zachodniej Europy to ok. 200 mln euro, a u nas to ok. 5 mln euroFoto: Depositphotos\n09'07 To jest problem większości wójtów, burmistrzów, czyli krótka kołdra finansów publicznych. Dlatego PPP jest sposobem, by w całości lub w części sfinansować inwestycję kapitałem zewnętrznym – dodaje gość Jedynki Marcin Wawrzyniak z Instytutu Partnerstwa Publiczno-Prywatnego. (Sylwia Zadrożna, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n13'42 Inwestycje PPP są bardzo potrzebne przede wszystkim samorządom. Najważniejsze jest zawsze zdobycie finasowania – uważa gość Polskiego Radia 24 Mirosław Józefczuk, członek Zarządu firmy Warbud. (Grażyna Raszkowska, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'46 Wszędzie na świecie instytucje centralne pozyskują partnerów prywatnych do inwestycji – podkreśla Irena Herbst z Centrum Partnerstwa-Publiczno-Prywatnego. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'41 Umowa na budowę Sądu Rejonowego w Nowym Sączu jest pierwszą inwestycją w Polsce, gdzie partnerem publicznym jest jednostka organizacyjna Skarbu Państwa – podkreśla prezes BGK Dariusz Kacprzyk. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'29 Nasze państwo powinno stworzyć strategie wykorzystywania PPP – podkreśla Irena Herbst z Centrum Partnerstwa Publiczno-Prywatnego, doradca Konfederacji Lewiatan. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'39 Samorządy korzystają z PPP, bo im najbardziej doskwiera brak środków na inwestycje – uważa Aleksandra Sepioło z Instytutu Rozwoju Miast SGH. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'38 Z funduszy unijnych nie można budować szpitali, a w ramach PPP można. I tak się buduje na całym świecie – podkreśla Irena Herbst z Centrum Partnerstwa-Publiczno-Prywatnego. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'24 Barierą w rozwoju PPP są przede wszystkim procedury i niejasna klasyfikacja wydatków, zwłaszcza dla samorządów – uważa Aleksandra Sepioło z Instytutu Rozwoju Miast SGH. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\n00'22 Instytucje publiczne boją się partnerstwa publiczno-prywatnego – ocenia Marek Kłoczko z Krajowej Izby Gospodarczej. (Karolina Mózgowiec, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia)\nUmowa na budowę Sądu Rejonowego w Nowym Sączu zawarta między Sądem Okręgowym w Nowym Sączu, będącym podmiotem publicznym, a firmą Warbud, i finansowana przez Bank Gospodarstwa Krajowego – to wyjątek. Całkowita wartość projektu to ok. 125 636 000 zł, w tym jest przygotowanie projektu, budowa, i utrzymanie budynku.\nPPP: przede wszystkim samorządy\nW Polsce, w partnerstwo publiczno-prywatne angażują się wyłącznie jednostki samorządu terytorialnego, a nie instytucje publiczne na szczeblu krajowym. Natomiast w innych krajach, chociażby w Zachodniej Europie, ten model rozwija się znakomicie.\n– Na blisko 100 umów zawartych w ciągu ostatnich 6 lat w przedmiocie PPP, zaledwie dwie zostały zawarte przez administrację rządową. Dlaczego? Już kiedy bowiem projektowano ustawę o PPP, to planowano, by ta instytucja była głównie adresowana do samorządów, by one z tego korzystały – wyjaśnia gość Jedynki adwokat Marcin Wawrzyniak z Instytutu Partnerstwa Publiczno-Prywatnego (IPPP).\nPonieważ najszerszy katalog obowiązków własnych mają właśnie gminy. I to one muszą bardziej elastycznie niż administracja rządowa poszukiwać form finansowania swoich zadań, i stąd wiele gmin sięga po PPP.\n– To jest problem większości wójtów, burmistrzów, prezydentów, czyli krótka kołdra finansów publicznych. Dlatego PPP jest sposobem, by w całości lub w części sfinansować inwestycję kapitałem zewnętrznym – dodaje gość Jedynki.\nCzasem w połączeniu ze środkami gminnymi, a czasem w całości za kapitał partnera prywatnego.\nPPP: musi być inwestycja, i musi być zarządzanie\nInwestycja w Nowym Sączu zakłada budowę, a następnie utrzymanie przez 20 lat nowoczesnej siedziby sądu rejonowego. Projekt, poza powierzchnią użytkową, obejmuje także kompleksowe wyposażenie, parking podziemny, pełną infrastrukturę techniczną oraz zagospodarowanie terenu. Bez tego „utrzymania” – nie byłoby PPP.\n– Partnerstwo będzie wówczas, kiedy to wspólne przedsięwzięcie, np. budowa infrastruktury będzie połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem inwestycji przez partnera prywatnego. Ten okres trwania umowy, zwykle to 15–20 lat, to jest okres amortyzacji inwestycji. Finansujący inwestycję potrzebuje okresu spłaty inwestycji – tłumaczy Marcin Wawrzyniak.\nGdyby gminy dysponowały całością nakładów inwestycyjnych, prawdopodobnie nie szukałyby partnera prywatnego. Skoro tak nie jest, to szukają finansowania po stronie partnera prywatnego, które rozłożone jest na wiele lat, korzystnie dla gminy – wiąże się właśnie z tym, że w tym okresie partner zarządza infrastrukturą. – To jest jego obowiązek. Bez zarządzania, bez utrzymywania infrastruktury, nie byłoby partnerstwa, a jedynie kontrakt na budowę, czy na świadczenie usług – dodaje.\nPPP: dlaczego bardziej się opłaca?\nZdaniem Mirosława Józefczuka, członka Zarządu spółki Warbud SA, który od strony tej firmy przygotowywał projekt inwestycji Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, można było to zrealizować w trybie normalnego zamówienia.\n– Czyli byłoby zlecenie na budowę, a partner publiczny miałby pieniądze na finansowanie tej inwestycji. Natomiast przewaga PPP jest zasadnicza. Jest ono po prostu tańsze, średnio o 20 proc. w stosunku do zamówień publicznych. Bowiem w ramach prawa zamówień publicznych trzeba na początku zrobić przetarg na projektowanie. Potem kolejny przetarg na finansowanie. Następnie na budowę. I ostatecznie zamawiający musi sam zarządzać, własnymi służbami – wylicza Mirosław Józefczuk, gość Polskiego Radia 24.\nCzyli przede wszystkim potrzeba tu dużo więcej czasu. Ponadto w PPP partner buduje niejako dla siebie, ponieważ przez np. 20 lat będzie odpowiadał za ten budynek, co daje większą gwarancję dobrego wykonania.\nNatomiast w przypadku PPP, partner publiczny ogłasza przetarg, w formie dialogu konkurencyjnego. Składane są wstępne oferty, z referencjami. Następnie jest spotkanie z partnerem publicznym i jest dyskusja o tym, co partner publiczny chce budować, na ile lat ma być zarządzanie, jaka kwota jest potrzebna do realizacji.\n– Wtedy partner prywatny zaczyna szukać finansowania. Jeśli bank zgadza się na finansowanie, daje promesę, to wtedy można składać ofertę. Ponieważ w tym układzie bardzo ważna jest rola banku. Jeżeli nie sfinansuje on projektu, to projektu nie będzie. Ważne, by składać ofertę na PPP już z promesą na finansowanie – podkreśla przedstawiciel Warbudu.\nPPP: korzystne zmiany w prawie\nPrzedsięwzięcie w Nowym Sączu, umowa kredytu została zrealizowana w ramach programu „Inwestycje polskie" i wpisuje się w misję oraz strategię Banku Gospodarstwa Krajowego. Jednak ciągle, także na poziomie samorządowym tych umów nie ma za dużo, ocenia Dariusz Kacprzyk, prezes BGK.\n– Głównym powodem, dla którego tych umów nie ma wiele, to jest potrzeba odwagi, by podjąć ważne decyzje. Ponieważ mówimy tutaj o świadczeniach, które nie zawsze są łatwo wymierne, to trochę takie porównywanie gruszek i jabłek. Otóż firma prywatna zobowiązuje się wybudować, dostarczyć do wynajęcia i utrzymywać przez 20 lat budynek. Nie jest to proste ani do wyceny, ani do wykazania przez podmiot publiczny, że ta umowa jest w tym długim okresie korzystna – zauważa prezes Kacprzyk.\nZwłaszcza, że ważne jest, by nie obciążało to bieżącego zadłużenia, czyli żeby samorządy mogły dalej inwestować. Czy to się da pogodzić?\nZdaniem eksperta z IPPP, da się pogodzić, ponieważ w ostatnim czasie doszło do kilku zmian w prawie, które temu sprzyjają.\n– Po pierwsze, o tym czy zobowiązania wobec partnera będą wpływać na zadłużenie publiczne decydował i decydować będzie podział ryzyk. Dotychczas samorządy, strony zawierające umowy nie wiedziały, jak ten podział ryzyk powinien wyglądać, by dług nie wzrastał. Ale od lutego tego roku, mamy rozporządzenie Ministra Gospodarki, które to wyjaśnia. A druga zmiana jest bardzo świeża, z lipca tego roku, w ustawie o PPP. Otóż zgodnie z nią, wydatki inwestycyjne z umów PPP mają charakter wydatków majątkowych – wylicza Marcin Wawrzyniak.\nPPP: nowe zasady księgowania\nDla samorządów ma to niebagatelne znaczenie. Inwestycja, która może być księgowana jako wydatek majątkowy, jest neutralna dla zdolności zadłużeniowej samorządu.\n– To była największa bolączka samorządów, iż nie było do końca wiadomo, jak ma być klasyfikowana w budżecie samorządu ta płatność na rzecz partnera. Dziś już wiadomo, że wtedy kiedy samorząd kupuje inwestycję, dokonuje wydatków o charakterze inwestycyjnym, majątkowym, co jest neutralne dla zadłużenia samorządu – podkreśla gość Jedynki.\nTo może nareszcie ułatwi rozwój partnerstwa publiczno-prywatnego, bo na razie podobno nawet Rumunia, Bułgaria i Rosja mają lepiej rozwinięty ten system finansowania niż Polska.\n– Ta zmiana jest bardzo ważna dla rozwoju PPP, bo przez wiele lat samorządy zgłaszały tę bolączkę, natomiast nie jest to zmiana decydująca. Mamy jeszcze perspektywę finansową UE, i to jest instrument, po który samorządy sięgają już w miarę naturalnie. Dlatego, dopiero w tych obszarach gdzie dotacja będzie mało prawdopodobna, albo nieosiągalna, samorządy będą szukać partnerów prywatnych. Zatem paradoksalnie: im mniej pieniędzy unijnych, tym lepsza perspektywa dla partnerstwa publiczno-prywatnego – zauważa ekspert z IPPP.\nPPP: angażowanie środków unijnych\nOczywiście, jedno nie wyklucza drugiego, czyli można łączyć w jednej inwestycji zarówno formułę partnerstwa publiczno-prywatnego z wykorzystanie możliwości pozyskania środków z funduszy unijnych.\n– Są już takie umowy. Największa umowa w Polsce na budowę i utrzymanie spalarni odpadów w Poznaniu, to jest właśnie umowa łącząca PPP i środki unijne. Takie kontrakty są zwykle trudniejsze od strony organizacyjnej oraz proceduralnej. I znacznie więcej czasu zabiera przygotowanie i zawarcie takich umów – wyjaśnia Marcin Wawrzyniak.\nDlatego raczej będą one stanowić niewielki odsetek rynku PPP. Niemniej, oczywiście oba instrumenty można łączyć.\nPPP: gdzie tkwi potencjał?\nWystarczy spojrzeć na statystyki, gdzie najczęściej, w których obszarach zawierane są te umowy. Największą popularnością cieszą się kontrakty na modernizację energetyczną budynków użyteczności publicznej.\n– Czyli takie umowy, gdzie inwestor zapewnia ocieplenie budynku, zmianę źródeł ciepła, i inne działania inwestycyjne, które prowadzą do obniżki kosztów zużycia energii cieplnej, elektrycznej. Co długofalowo pozwala samorządowi zaoszczędzić na tyle dużo, że ta inwestycja partnera może być z tego spłacona. I takich umów mamy dziesięć, co stanowi ok. 10 proc. rynku PPP. Ale jest to też 10 umów zawartych na 12 prowadzonych postępowań. Czyli niemal każde postępowanie kończy się zawarciem umowy, ale w innych obszarach to już nie wygląda tak dobrze – ocenia gość Jedynki.\nTakie przedsięwzięcia, w formule partnerstwa publiczno-prywatnego, mogą być podejmowane także w zakresie służby zdrowia, edukacji, czy też budowy mieszkań komunalnych i dróg. Niedawno rząd przyjął np. strategię rozwoju turystyki do roku 2020, gdzie także uwzględniono rozwój PPP.\n– Powodzenie PPP w dużej mierze zależy od tego, jaka jest gotowość strony publicznej do ponoszenia ryzyk wraz z partnerem prywatnym, w tym także ryzyk finansowych i przynajmniej częściowo wynagrodzenia partnera prywatnego – ocenia ekspert IPPP.\nDotychczas często było tak, że samorządy raczej szukały „Św. Mikołaja”, który weźmie wszystkie ryzyka na siebie, w całości sfinansuje inwestycję, i wtedy – jakoś to będzie.\n– Te zmiany na rynku PPP i statystyki pokazują, że tam ma ono największe szanse powodzenia, gdzie samorząd jest gotów partycypować finansowo w inwestycji.\nCzyli dwie strony muszą wziąć na siebie ryzyko i dwie strony mogą korzystać z zysków formuły PPP – dodaje Marcin Wawrzyniak.\nTylko wtedy jest więc gwarancja powodzenia, kiedy obie strony biorą na siebie te ryzyka, z którymi mogą sobie najlepiej poradzić. Także zdaniem Mirosława Józefczuka, samorządy to bardzo dobrzy partnerzy. Choć czasem niestety brakuje im kompetencji, by ocenić prawidłowo propozycje. Może więc brakuje dobrych doradców?\nSylwia Zadrożna, Grażyna Raszkowska, Karolina Mózgowiec, Małgorzata Byrska\nZobacz więcej na temat: finansowanie finansowanie kredytu inwestycje przetarg zamówienia publiczne


naszesudety.pl - Zobacz temat - O agresywnej postawie wrocławskich przewodników\nZobacz posty bez odpowiedzi | Zobacz aktywne tematy Obecny czas: 02 Mar 2021, 06:29\nO agresywnej postawie wrocławskich przewodników\nczyli fragment wywiadu Jarosława Gowina dla portalu społeczności akademickiej "Spectrum".\nA nie obawia się Pan tego, że – na przykład – amatorzy będą oprowadzać turystów po Krakowie?\nNie obawiam się dlatego, że jeśli to będą ludzie z pasją, zrobią to ciekawiej niż obecni przewodnicy. A jeżeli będą słabi, to po prostu nie znajdą klientów.\nAle jak nieznający miasta turyści rozróżnią przewodnika z wiedzą od tego bez wiedzy? Będą narażeni na bylejakość.\nWydaje mi się, że takie obawy mogą się spełnić w pojedynczych przypadkach, ale daję sobie rękę uciąć, że jeżeli zderegulujemy ten zawód i spotkam się z Panem Redaktorem za trzy lata to będziemy mogli powiedzieć, iż ogólny poziom przewodnictwa turystycznego w Krakowie i w Polsce wyraźnie się podniósł.\nMiejmy nadzieję. A jakich argumentów, poza tymi agresywnymi, używali przewodnicy w trakcie swoich protestów ?\nNajbardziej poruszyło mnie to, że nagle wszyscy okazali się gorącymi patriotami, wręcz nacjonalistami. Przestrzegali przed tym, że jak ktoś inny, prócz nich, będzie oprowadzać turystów zagranicznych, to – przykładowo – na świecie zacznie się utrwalać nieprawdziwy stereotyp polskiego antysemityzmu. Ale to był nieuczciwy argument, bo przecież to nie jest tak, że każdy może oprowadzać po Auschwitz, że każdy może oprowadzać po Wawelu. Dostęp do danego zawodu powinien być maksymalnie otwarty, ale poszczególne instytucje np. obóz w Auschwitz czy muzeum na Wawelu mogą określać swoje kryteria, niezbędne by móc tam oprowadzać turystów.\nMimo wszystko przewodnicy bronili swoich racji i to na wszelakie sposoby.\nPamiętam zwłaszcza takie spotkanie we Wrocławiu, gdzie o mało nie doszło do rękoczynów pomiędzy przewodnikami turystycznymi, bo pojawili się tam też zwolennicy deregulacji. Szczególnie dobrze pamiętam wystąpienie właściciela biura turystycznego, który – słysząc bardzo ostre ataki na deregulacje – podniósł się, powiedział, że nie miał zamiaru zabierać głosu, ale tak go ci przewodnicy wyprowadzili z równowagi, że musi coś zrobić. Mówił, że czeka z utęsknieniem na deregulację, bo dzisiaj jest skazany na usługi tych, którzy na tej sali krzyczą, którzy są niekompetentni, a on jest w stanie przyjąć młodych ludzi, w krótkim czasie dobrze ich przeszkolić, aby mogli dużo lepiej oprowadzać turystów po Wrocławiu niż obecni przewodnicy turystyczni. Warto też spojrzeć na dane Polskiej Organizacji Turystycznej. Badania za rok 2011 pokazują, że Polska jest postrzegana przez turystów jako kraj atrakcyjny, ale fatalnie oceniane są dwie rzeczy: drogi i jakość usług świadczonych przez przewodników turystycznych. Opinia wystawiana przez klientów to jest najlepszy dowód na to, że trzeba otworzyć ten zawód.\nźródło > http://allinuj.pl/filozofia-deregulacji ... m-n58.html\n24 Lis 2012, 11:06


Fundacja Pro - Prawo do Życia zorganizowała w Łodzi pikietę przeciw aborcji — Radio Łódź\nnie, 26 sie 2018 17:39:28 +0200\nKolejną pikietę przygotowali w Łodzi działacze organizacji pro-life. Tym razem transparent ze zdjęciami usuniętych płodów stanął przed Instytutem "Centrum Zdrowia Matki Polki".\nOrganizator pikiety Paweł Adamiak z fundacji Pro - Prawo do Życia przyznaje, że zdjęcia prezentowane podczas cyklicznych manifestacji są drastyczne, ale jego zdaniem pokazują prawdę. - Te zdjęcia są makabryczne, ale to jest tylko wycinek rzeczywistości. My pokazujemy dziecko, które zostało zabite. Każdy, kto przechodzi pod tym banerem, nie ma wątpliwości, że to jest właśnie małe stworzenie. Póki nie zobaczy tego zdjęcia, może wierzyć sloganom "Moje ciało, moja sprawa" itp. Natomiast, gdy spojrzy na tę fotografię, doskonale zdaje sobie ze wszystkiego sprawę - dodaje Adamiak.\nOrganizatorzy pikiety domagają się zmiany polskiego prawa i odejścia od tak zwanego kompromisu aborcyjnego. - On w pełni nie zabezpiecza niewinnych, bezbronnych, czasem chorych dzieci tylko dlatego, że rodzic jest bandytą. Uważamy, że to jest złe i chcemy to zmienić. Pragniemy ratować dzieci, które potrzebują pomocy - informują.\nPikiety fundacji Pro - Prawo do Życia budzą sporo kontrowersji. W wielu miastach ich przeciwnicy zgłaszają przypadki prezentowania publicznie drastycznych zdjęć na policję i prokuraturę. Między innymi w Łodzi, gdzie zawiadomienie na policję złożyli działacze partii Razem. Ich zdaniem „prezentacja tego typu zdjęć w przestrzeni publicznej to gorszące naruszenie norm moralnych”.\nAborcja na receptę. Porozmawiajmy... Środowiska prawicowe, muzyka i aborcja. Apel o odwołanie koncertu Natalii Przybysz Pikieta antyaborcyjna pod szpitalem im. Madurowicza Prawicowa pikieta antyaborcyjna Ciąg dalszy sprawy o zakłócanie zgromadzenia antyaborcyjnego - świadkowie zeznali przed sądem Sąd wyznaczył kolejny termin rozprawy aktywistki Aleksandry K. Trybunał Konstytucyjny zadecyduje o zgodności wykonania aborcji z wadą płodu z konstytucją. Łódzkie Dziewuchy-Dziewuchom protestują