Niebezpieczna gra pozorów • Gentleman's Choice : Gentleman's Choice\nNiebezpieczna gra pozorów\nFilm, Kultura / 28 sierpnia 2015\nRozrywka w dzisiejszych czasach przybiera czasem bardzo dziwne formy. Ludziom już nie wystarcza kino czy wyjazd na malowniczą wyspę, więc żeby się rozerwać czy wypocząć, szukają mocniejszych wrażeń. Najbogatsi mają jeszcze większy problem, w końcu dla nich wszystko jest na wyciągnięcie ręki, a każde marzenie natychmiast może stać się rzeczywistością. W takim razie co można podarować milionerowi na urodziny? Może grę, która całkowicie zmieni jego życie?\nSmutny byt milionera\nNicholas Van Orton (Michael Douglas) prowadzi samotne życie w wielkim domu odziedziczonym po ojcu. Mimo wielu pieniędzy na koncie, jego życie wydaje się nudne i nieciekawe. Wszyscy bliscy już dawno się od niego odsunęli – żona odeszła do innego mężczyzny, a uzależniony od narkotyków brat od wielu lat nie daje znaku życia. Zbliżają się czterdzieste ósme urodziny Nicholasa, które mają dla niego szczególne znaczenie – jego ojciec popełnił samobójstwo, będąc właśnie w tym wieku. Co prawda Nicholas nie jest przesądny, ale ta sytuacja budzi w nim pewien niepokój. W dniu urodzin niespodziewany telefon zakłóca spokój jubilata. To młodszy brat Nicholasa, Conrad (Sean Penn), chce się z nim zobaczyć i ma dla niego nietypowy prezent urodzinowy – zaproszenie do firmy CRS, która specjalizuje się w zapewnianiu rozrywki na najwyższym poziomie. Nicholas mimo początkowej niechęci, postanawia udać się do siedziby tajemniczej firmy, by uzyskać więcej informacji o produkcie, jaki oferują. Na miejscu nie wyjaśnia się zbyt wiele, jednak mimo wszystko Nicholas postanawia wziąć udział w grze. Niemal od razu w jego życiu zaczynają dziać się dziwne i niezrozumiałe rzeczy. W miarę upływu czasu niepokój przechodzi w strach, a Nicholas musi walczyć o życie.\nPo olbrzymim sukcesie Siedem z 1995 roku, David Fincher dostał wolną rękę w kwestii dobierania tematów swoich kolejnych filmów. Poprzedni obraz okazał się na tyle udaną inwestycją, że producenci uwierzyli w młodego twórcę i dosyć ochoczo powierzyli mu swoje pieniądze. Trzydziestopięcioletni wówczas Fincher postanowił stworzyć mroczny film o niebezpiecznej grze, w jaką został wplątany znudzony życiem, bogaty bankier. To, że potrafi budować nastrój, reżyser pokazał już w poprzednim filmie, a jego dokonania w Grze tylko to potwierdzają. Olbrzymie przestrzenie, w jakich żyje bohater, podkreślają tylko jego samotność, a jedyna życzliwa mu osoba to poznana przypadkowo kelnerka. Akcja filmu od samego początku płynie bardzo wartko i nie ma szans, by film kogokolwiek znudził, również dlatego, że na ekranie przewija się wiele wątków. To właśnie wielowątkowość jest kolejnym elementem, który mocno wpływa na klimat Gry – w filmie dzieje się tak wiele, że ciężko odróżnić co jest tytułową grą, a co zwykłym przypadkiem. Fincher mocno miesza i stosuje wiele zmyłek, by widz nigdy nie mógł być pewny, co dzieje się naprawdę. Aż do ostatnich minut Gra trzyma w napięciu, a zakończenia trudno się spodziewać.\nDouglas w formie\nDla Michaela Douglasa rola w Grze raczej nie była wyzwaniem. Ten aktor bardzo często kreuje postacie bankierów czy polityków i jest w tym naprawdę dobry. W tym wypadku jest podobnie, Nicholas w jego wykonaniu to stereotypowy znudzony życiem bogacz, który nagle zmuszony jest walczyć o życie. Zarówno jako milioner z poukładanym życiem, jak i zaszczuty człowiek, Douglas jest przekonywujący, a postać Nicholasa Van Ortona z czasem nabiera coraz więcej ludzkich cech. Aktor zagrał bardzo solidnie, ale nie spodziewajmy się fajerwerków. Jego gra to po prostu rzemiosło na naprawdę wysokim poziomie.\nW przeciwieństwie do Douglasa, „starego wygi” w przemyśle filmowym, Sean Pean w 1997 roku stał dopiero u progu kariery. Miał co prawda za sobą kilka ról, ale nie były one zbyt znaczące. Stwierdzenie, że to właśnie angaż w „Grze” stał się trampoliną do sławy Penna jest lekką przesadą, ale postać Conrada Van Ortona z pewnością pomogła aktorowi w dalszej karierze. Conrad jest postacią drugoplanową, ale każde jego pojawienie się zwiastuje ważny moment w filmie. Penn świetnie zagrał zbuntowanego i nieco porywczego brata głównego bohatera, który na dodatek jest czarną owcą rodziny. W jego kreacji widać zaangażowanie.\nDaj się porwać Grze\nGra to niesamowicie hipnotyczny obraz, w którym momentami akcja osiąga niewiarygodną prędkość. Świetnie napisana historia i zakończenie, które zaskoczy niemal każdego, to największe atuty tej produkcji. Jedyną wadą może być to, że gdy już znamy zakończenie film staje się mniej atrakcyjny, dlatego każdy kolejny seans nie jest i nie będzie już tak wielka przyjemnością, jak pierwsza styczność z obrazem.\nSprawcy i ofiary – tragiczne losy słynnych artystów 25 sierpnia 2016\nIluzja 2 – nabierzesz się ponownie? 15 lipca 2016\nKapitan Ameryka: Wojna bohaterów – coś więcej niż efekty specjalne 23 czerwca 2016\namaru\t 28 sierpnia 2015 o 22:08\npamiętam, że gdy pierwszy raz obejrzałem Grę, jako młody chłopak – jakieś 15 lat temu, to po filmie czułem smutek, że już znam zakończenie i nie dane mi już będzie ponownie się ekscytować co się wydarzy.\nDobrze skrojona hybryda\nHobby, Technologia / 27 sierpnia 2015\nRynkiem aparatów fotograficznych od wielu lat rządzą dwaj giganci – Canon i Nikon, jednak od pewnego czasu po piętach depcze im konkurencja. Sprzęt Sony, Pentaxa czy Olympusa jest świetną alternatywą dla fotoamatorów, którzy nie zawsze chcą wydać dużo pieniędzy, ale jakość zdjęć i komfort użytkowania są dla nich priorytetowe. Większość fotografów, którzy decydują się na przejście na bardziej profesjonalny sprzęt, staje przed wyborem – lustrzanka czy bezlusterkowiec. Nowy produkt Olympusa z pewnością zainteresuje tych, którzy wybrali tę drugą opcję.\nOlypmus E-M10 Mark II to najmłodsze dziecko japońskiego koncernu, który znany jest przede wszystkim z aparatów fotograficznych. E-M10 drugiej generacji prezentuje się bardzo dobrze. Korpus wykonany ze stopu metali sprawia wrażenie solidnego, a swoim designem nawiązuje do ery aparatów analogowych. Z tyłu aparatu znajdziemy 3 calowy uchylny ekran dotykowy, który ułatwia obsługę menu, a także dzięki funkcji „pad control” umożliwi ustawienie ostrości na wybranym punkcie. Do kadrowania, oprócz ekranu LCD, możemy użyć wizjera OLED, który świetnie sprawdzi się podczas robienia zdjęć w pełnym słońcu. Obsługę w niesprzyjających warunkach ułatwią też intuicyjnie rozmieszczone przyciski i pokrętła znajdujące się w górnej części aparatu.\nWygląd aparatu jest jednak sprawą drugorzędną, najważniejsze jest to co producent umieścił wewnątrz, bądź co bądź, stylowej obudowy. Matryca w jaką wyposażony jest najnowszy Olympus to konstrukcja sprzed trzech lat, która zapewnia nam 16Mpix. Jak to zwykle bywa w przypadku aparatów bez lustra, matryca nie ma rozmiaru pełnej klatki, ale jest niemal o połowę mniejsza, co oczywiście niesie za sobą większe zaszumienie zdjęć, przy takim samym czasie otwarcia migawki. Na plus trzeba zaliczyć system stabilizacji obrazu, który działa w pięciu osiach i zapewnia nieporuszone zdjęcia nawet w ekstremalnych warunkach. Bardzo dobrze działa również moduł Autofocusa, który do pracy wykorzystuje 81 kontrastujących pól i „ostrzy” w naprawdę przyzwoitym tempie. Aparat wyposażony został w moduł Wi-Fi i opcję nagrywania filmów w jakości HD.\nNowego Olympusa nie można raczej nazwać rewolucją. Gdy porównuje się go z poprzednikiem widać, że poprawiono jedynie kilka elementów, co nie znaczy, że E-M10 Mark II jest złym aparatem. Mała matryca skreśla Olympusa jako aparat dla zawodowców, ale średnio zaawansowani lub początkujący fotoamatorzy powinni być zadowoleni z tego co im oferuje, a kompaktowy rozmiar aparatu jest dodatkowym plusem. Jedynym problemem może być wysoka cena i mały wybór dodatkowych obiektywów.\nPozostając w temacie praktycznych i pięknych rozwiązań..\n…Manufaktura Miler wprowadziła do swojej oferty elegancki pokrowiec na klucze – „Key Jacket” , który jest idealnym dopełnieniem eleganckiego zestawu cienkiego portfela i bilonówki Manufaktura Miler. Przy zakupie portfela i bilonówki luksusowy Key Jacket gratis! Po więcej szczegółów zapraszamy tutaj.\nNa sam koniec polecamy obejrzeć materiał promocyjny Olympusa E-M10 Mark II. Producent chyba sugeruje, że jego aparat to gentleman`s choice. :)\nJak wybrać odpowiedni zegarek. 5 lipca 2016\nMistrzowie boksu, których musisz znać 7 czerwca 2016\nTak się wygrywa!! 10 polskich sukcesów sportowych 17 maja 2016\nNajwiększy ekscentryk Hollywood – Tim Burton\nFilm, Kultura / 26 sierpnia 2015\nTim Burton urodził się 25 sierpnia 1958 roku w Burbank w Kalifornii. Mimo nieukończenia szkoły średniej, jako stypendysta Disneya, rozpoczął naukę na wydziale California Institute of the Arts. Jedną z jego pierwszych animacji była zrobiona dla studia Walta Disney’a krótka, siedmiominutowa historia pt. Vincent, opowiadająca o małym chłopcu z przedmieść, wyraźnie nawiązująca do dzieciństwa Burtona i jego zafascynowania aktorem Vincentem Price.\nPierwszy film fabularny wyreżyserował w 1988 roku. Był to wielokrotnie nagradzany Sok z żuka, który otworzył mu drogę do wielkiej kariery. Dzisiaj w swoim dorobku ma już wiele filmów i rzesze oddanych fanów. Burton uważany jest za jednego z najbardziej charakterystycznych reżyserów Hollywood – w jego twórczości można odnaleźć wiele nawiązań zarówno do historii kina (ekspresjonizm niemiecki), jak i sztuki (surrealizm) czy literatury (Edgar Alan Poe). Jednak to nietuzinkowa osobowość reżysera, jego nieograniczona wyobraźnia i poczucie humoru, które widoczne są w wyreżyserowanych przez niego filmach, zadecydowały o jego wielkiej popularności. Poniżej zamieszczamy kilka najlepszych i najbardziej popularnych filmów Tima Burtona.\nDo starego, zaniedbanego domu wprowadzają się nowi właściciele. Nie podoba się to jednak duchom, które tam mieszkają. Chcąc pozbyć się niechcianych lokatorów, wzywają na pomoc przerażającego Beetlejuice’a- egzorcystę z zaświatów, który obiecuje im pomóc.\nSok z żuka jest debiutem Burtona jako reżysera filmu fabularnego. Obraz jest czarną komedią, w którą wpleciono elementy fantastyczne, co daje mieszankę zaskakującą. Na szczęście bardzo pozytywnie. Oryginalne połączenie przerażającego horroru i nietuzinkowego humoru powołało do życia postać Beetlejuice’a – egzorcysty, w genialny sposób wykreowanego przez Michaela Keatona.\nW Gotham City pojawia się Joker – złoczyńca terroryzujący mieszkańców. Władze miasta i skorumpowana policja nie reagują. Na pomoc mieszkańcom rusza Batman – wybawiciel w kostiumie nietoperza. Czy mu się uda?\nBatman jest ekranizacją jednego z najlepiej sprzedających się komiksów na świecie. Jednak obraz Burtona, w przeciwieństwie do wersji papierowej, bardziej skupia się na Jokerze, kultowej już postaci złoczyńcy o specyficznym poczuciu humoru, zagranego przez nieco ekscentrycznego Jacka Nicholsona. Film jest mroczny, akcja nieprzewidywalna, a humor czarny. Obraz do tej pory uważany jest za jedną z najlepszych ekranizacji przygód Batmana.\nGenialny wynalazca mieszkający w zamku na wzgórzu, w małym, konserwatywnym amerykańskim miasteczku tworzy największe dzieło swojego życia – Edwarda, chłopca z nożycami zamiast dłoni. Po śmierci swojego twórcy Edward zostaje zupełnie sam. Pomaga mu nieco natrętna akwizytorka, która pod wpływem smutnego uroku chłopca, postanawia się nim zająć. Edward musi zmierzyć się nie tylko z nieprzychylnymi mieszkańcami miasteczka, ale także z uczuciem do Kim, nastoletniej dziewczyny.\nEdward Nożycoręki jest filmem w niezwykły sposób opowiadającym o samotności i odrzuceniu, a także powierzchowności ludzi, dla których ważniejszy jest wygląd niż wnętrze. Jest to dramat z elementami fantasy, który wzrusza i bawi. Abstrakcyjną i nieco surrealistyczną fabułę i scenografię, uzupełnia bajkowa muzyka i postać Edwarda – jednej z pierwszych dużych ról Johnny’ego Deppa.\nJEŹDZIEC BEZ GŁOWY (1999)\nXVIII wiek, mała, zamglona osada Sleepy Hollow, w której coraz częściej zdarzają się morderstwa dokonywane przez mrocznego jeźdźca bez głowy. Na pomoc mieszkańcom przybywa nowojorski policjant Ichabod Crane, który próbuje rozwiązać zagadkę i złapać zabójcę.\nJeździec bez głowy to pełen magnetycznego uroku film łączący w sobie elementy wielu gatunków, między innymi horroru, kryminału i thrillera. Tak samo jak w wielu innych obrazach Burtona, groza miesza się tutaj ze wzruszeniem i humorem. Baśniowy, mroczny klimat i wspaniała kreacja Johnny’ego Deppa – to odpowiednia rekomendacja.\nNiesłusznie oskarżony i skazany Benjamin wraca do Londynu, w którym wraz ze starą przyjaciółką otwiera salon fryzjerski na Fleet Street. W ciągu dnia Benjamin to golibroda, wieczorami poszukuje i mści się na gwałcicielach żony, którzy doprowadzili do jej samobójstwa.\nWiktoriański Londyn, morderstwa, gwałt i żądza zemsty. Makabryczne, pełne krwi sceny w połączeniu z broadwayowskim musicalem tworzą niepowtarzalny, mroczny klimat filmu. Mieszanka stylów i emocji w wykonaniu (po raz kolejny!) Johnny’ego Deppa to coś, co z pewnością warto obejrzeć.\nLubicie filmy największego ekscentryka Hollywood? Który z nich jest Waszym ulubionym?


Zdrowego stylu życia uczymy się codziennie - Mecenat kultury i sportu\nSport Dziennikarki najbardziej aktywnej stacji telewizyjnej w Polsce, Odeta Moro i Marta Kuligowska, jednym tchem wymieniają pozytywne efekty, jakie niesie za sobą regularne uprawianie sportu. Jak same przyznają, aktywny styl życia to wielka przygoda i wyzwanie, dzięki któremu codziennie mogą poszerzyć swoją wiedzę oraz doświadczyć nowych smaków i emocji.\nJesteście bardzo aktywne i zachęcacie do tej aktywności innych. Czy zdrowy styl życia towarzyszy Wam od zawsze?\nMarta: Wszystko zaczęło się ponad 7 lat temu, po urodzeniu dzieci, bliźniąt Helenki i Franciszka. Chciałam wrócić do formy, ale nie wiedziałam co zrobić. Najprościej było wyjść z domu i biegać. Początki nie były łatwe, ale na postępy w bieganiu nie trzeba długo czekać. Biegam już ponad 7 lat, mój ulubiony dystans to 10-15 km. Pod koniec września planuję maraton. To będzie spełnienie marzeń!\nOdeta: Zdrowy styl życia to nie tylko ruch. To też kuchnia, szacunek do samego siebie, umiejętność efektywnego odpoczywania. Tego wszystkiego uczę się codziennie. Gotując, staram się korzystać z produktów wysokiej jakości i wiadomego pochodzenia, dlatego chętnie zaglądam do ogródka moich rodziców. W wolnej wsiadam na rower sama lub z córką i jeżdżę do oporu. Rower, podobnie jak motocykl, daje mi wolność.\nModa na sport zawitała do Polski już na dobre. Bardzo często media, takie jak TVN Meteo Active oraz popularni trenerzy są najważniejszym źródłem wiedzy na temat zdrowego żywienia i aktywności fizycznej. Czy Waszym zdaniem Polacy są bardziej świadomi w kwestiach zdrowia i aktywnego stylu życia? Co jest jeszcze w tej kwestii do zrobienia?\nOdeta: Na szczęście mnóstwo! Świadomość zdrowego stylu życia jest dziś zupełnie inna niż kilka lat temu. Mimo to w badaniach okazuje się, że najmłodsi niestety idą na rekord w negatywną stronę. Wierzę, że zdrowie będzie czymś, czym będziemy się "zarażać" przez najbliższe lata.\nMarta: Jest lepiej, ale nie popadajmy w samozachwyt. W moim pokoleniu 30-40 latków wiele osób trenuje regularnie. Gorzej jest z pokoleniem naszych rodziców. Oni nie są przyzwyczajani do aktywności, jeżdżą samochodami, mało spacerują. 8 tysięcy kroków – tyle wystarczy, by być dłużej sprawnym i młodym. Mój teść, 70-latek w świetnej formie, jest nadal aktywny zawodowo, uprawia sport, uważa na to co je. Ale to nie jest popularna postawa. Bądźmy aktywni, to jest recepta na długowieczność!\nMożemy oglądać Was codziennie w programie Studio Active na antenie TVN Meteo Active. Co czeka na widzów po wakacjach?\nMarta: Przez ostatnie miesiące na adres kontakt24@tvn.pl przyszła ogromna ilość maili. Trafiły do nas niesamowite historie osób, które przeszły spektakularne metamorfozy, czy opowieści osób chorych lub niepełnosprawnych, którym pomogła aktywność fizyczna. Ich historie będziemy pokazywać codziennie w ramach cykli: "Aktywna rodzina", "Prawdziwy bohater" czy "Schudnij jak ja". Będziemy także śledzić metamorfozy widzów, którzy postanowili wraz z nami schudnąć lub poprawić formę. Ich perypetie pokażemy w cyklu "Najtrudniejszy pierwszy krok".\nOdeta: Będziemy sprawdzać co jest napisane drobnym drukiem – wraz z ekspertami będziemy objaśniać etykiety na żywności czy metki na ubraniach. Dla seniorów przygotowaliśmy cykl "Siła wieku" – nasi bohaterowi mogą zawstydzić niejednego 30- czy 40-latka. Mamy apel do naszych widzów – jeżeli macie ciekawą historię do opowiedzenia, to proszę piszcie do nas! W „Studio Active” cudowne jest właśnie to, że to widzowie współtworzą je z nami!\nOdetę Moro i Martę Kuligowską można oglądać codziennie w TVN Meteo Active, Studio Active, pn. – pt. od godz. 10:30.\nInfluencer Sport Zdrowie\nWspieranie kultury daje biznesowi wiele korzyści\nKultura w 3D\nPrzedsięwzięcia kulturalne finansowane są zwykle z więcej niż jednego źródła. Dużą rolę odgrywa państwo, ale jego działania wspierają podmioty prywatne, organizacje i instytucje kultury.\nPolacy na rowery! (infografika)\nOd pewnego czasu obserwujemy modę na bieganie. Niemniej jednak nie jest to sport dla każdego. Zgoła inaczej przedstawia się sprawa z kolarstwem.\nNowe perspektywy w muzyce\nKasia Lins ma już na koncie debiutancki album wydany w Japonii, Hong Kongu, Singapurze oraz w Niemczech. Teraz wydała nowy singiel „Tonę” i pracuje nad nową płytą – opowiada nam o tym i o swojej przygodzie w X-Factorze.\nSport zmienia życie i daje energię do życia. Tomasz Mnich opowiada o tym, jak trening zmienił jego życie i co zyskał dzięki temu.\nW dzisiejszych czasach oprócz pomocy finansowej ze strony państwa, kultura i sztuka mogą liczyć na coraz większe zainteresowanie i zaangażowanie ze strony prywatnych przedsiębiorstw.\nNiedostateczna aktywność fizyczna Polaków kosztuje nas ponad 2,2 mld euro rocznie, zaś w Europie te koszty wynoszą ponad 80 mld euro rocznie – wynika z raportu „Koszty ekonomiczne braku aktywności fizycznej w Europie” zrealizowanego dla Międzynarodowego Stowarzyszenia Sportu i Kultury ISCA przez Centrum Badań Ekonomicznych i Biznesowych. Czy aktywność fizyczna jest lekiem na problemy ekonomiczne Europy?


Wrocławska Akademia Zdrowia: Jak brać leki? - Gazetawroclawska.pl\nWrocławska Akademia Zdrowia: Jak brać leki?\n6 lutego 2017 19:43 06.02.2017 19:43\nKolejne spotkanie w ramach Wrocławskiej Akademii Zdrowia będzie poświęcone lekom.\nMedykamenty są przepisywane przez lekarzy, ale oczywiście nie tylko. W aptekach pełno jest tych bez recepty. I nie tylko w aptekach. Dostaniemy je na stacjach benzynowych, w kioskach, praktycznie w każdym sklepie spożywczym. Czy tak łatwy dostęp nie powoduje, że stajemy się społeczeństwem lekomanów? Czy, gdy tylko coś nam zastrzyka albo gdzieś ukłuje, musimy sięgać po tabletki przeciwbólowe?\nOsobnym zagadnieniem jest podejście do tej problematyki samych lekarzy.\nCzęsto doświadczamy „wojen” medyków. Jeden lekarz potrafi nam polecić pewien lek, a drugi to zakwestionuje. Czy w ten sposób stajemy się ofiarami wojen koncernów farmaceutycznych i jak mamy reagować, czyje zalecenia wykonywać? No i do tego tysiące suplementów, które mają wspomóc funkcjonowanie naszego organizmu.\nO tym wszystkim porozmawiamy ze specjalistami farmacji i lekarzami podczas najbliższej Wrocławskiej Akademii Zdrowia, która odbędzie się 13 lutego w klubie Creator Strefa Spotkań przy ul. Szybowcowej 23 we Wrocławiu o godz. 18.\nNaszym Czytelnikom przypominamy, że - aby otrzymać bezpłatne zaproszenie - trzeba zebrać dwa kupony drukowane przez „Gazetę Wrocławską” i przynieść je do naszej redakcji przy ul. św. Antoniego 2/4 (Pasaż Pokoyhof, wejście B, III piętro).\nPrenumeratorzy nie muszą zbierać kuponów - zainteresowanych prosimy jednak o telefon pod nr 71 37 48 115 lub na bezpłatną infolinię 800 116 231.\nAkademia Zdrowia to cykliczne spotkania ze specjalistami, które poświęcamy zagadnieniom związanym z różnymi dolegliwościami i schorzeniami. Cieszą się zawsze wielkim zainteresowaniem.\ngazeta wrocławska akademia zdrowia\ncreator akademia zdrowia\nakademia zdrowia kupony\nleki akademia zdrowia


Polska szkoła zarażona koronawirusem, czyli u progu dwóch lat wakacji [FELIETON] - Opinie - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\nrodzice covid19 wytyczne Dariusz Piontkowski pandemia nauczyciele uczniowie nauka zdalna szkoła\nGlosowalam.na Prawo i Sprawiedliwosc nie ze wzgladu na 500 plus bo mam jedno dzieccko ktore za chwile bedzie pelnoletnie Pracuje od 15 lat PAmietam rzady PO caly czas pracowalam na umowe zlecenie .\nTo za co minister bierze pieniądze? Za to żeby mu ktoś w internecie napisał co ma robić?\nWielkie dzięki towariszcz za ten incydent kałowy, możesz zgłosić się po order uśmiechu.\nFelieton to jest do jasnej cholery ;)\nCzlowieku zarazic sie mozna robiac zakupy w markecie Wiekszosc Osob pracuje i codziennie jest narazona na zachorowanie . Chodzi tez o to ze nie kazdy rodzic zna angielski i niemiecki i umie wytlumaczyc fizyke i chemie Nauczyciel uczy jednego przedmiotu czasami dwoch .Jakie beda potem braki beda mieli uczniowie .\nTak, najlepiej siedzieć w domu od września do czerwca. Wtedy nie będzie żadnego zagrożenia. A porem znowu. I tak z 2, 3 lata. Ludzie! Z kim mają zostawić dzieci pracujący rodzice? Dzieciom wysiadają oczy i kręgosłupy, zero interakcji z rówieśnikami, na dłuższą metę to będzie katastrofa.\nTo nie są wypociny a felieton właśnie... Jak sama nazwa wskazuje nie jest to reportaż czy też plan działania lecz felieton a jako taki może zawierać również żart czy kontrowersyjną tezę skłaniającą do myślenia. Czy nauką zdalną może być skuteczna? Przekonamy się ;) czy Pan/Pani blee coś właśnie pojęła?\nPiszesz o czymś o czym nie masz najmniejszego pojęcia ....jeśli uczę 13 klas po 30 osób każda to powinnam codziennie spotykać się z pewna grupą uczniów..czyli co mam ciągnąć 2 etaty ???\nZadaniem dziennikarzy, za co biorą pieniądze jest alarmować o wszelkich patologiach i nieprawidłowościach, o których wy - rządzący najwyraźniej nie wiecie, a przynajmniej udajecie, że nie wiecie. A waszym zadaniem, za co bierzecie pieniądze jest przyjmowanie tego do wiadomości i skuteczne reagowanie.\nDla Zachodu ważniejsza jest jedna łódź z imigrantami niż suwerenność Białorusi [FELIETON]


Przetestuj obuwie marki Hooy - Szukamy testerów! - Sportella.pl - Obuwie sportowe - blog o butach\n» Przetestuj obuwie marki Hooy - Szukamy testerów!\nPrzetestuj obuwie marki Hooy - Szukamy testerów! 1\nDodano: 17-07-2015 w kategorii: Konkursy autor: sportella\nMarka Hooy szuka testerów swoich produktów.\nJeżeli prowadzisz bloga, FanPage modowy, masz pomysł jak wyjątkowo i ciekawie przeprowadzić sprawozdanie z przeprowadzonego testu, lubisz wyzwania i masz ochotę sprawdzić na własnej skórze produkty marki Hooy - to idealnie nadajesz się na naszego testera. Zgłoś się i przetestuj obuwie sportowe Hooy Spider. Podziel się swoją opinią z innymi.\nPrzeczytaj regulamin poniżej i wyślij do nas swoje zgłoszenie na 1 cykl testów. Zgłoszenia proszę wysyłać wraz z informacjami (patrz punkt 2.2) na adres info@hooy.eu\nDo przetestowania jeden z kolorów modelu obuwia Hooy Spider.\nZgłoszenia na cykl1 testów przyjmowane są od 18.07.2015 - z nadesłanych zgłoszeń zostanie wybranych 100 osób, do których roześlemy produkty. W zamian oczekując ciekawych opinii i recenzji.\nZostań jednym ze 100 wyjątkowych testerów Hooy!\n1.1. Organizator - Organizatorem testów jest właściciel marki Hooy.\n1.2. Tester – wybrana przez Organizatora osoba, której zadaniem jest przetestowanie przesłanego przez Organizatora produktu oraz opublikowanie Raportu z testu w posiadanym przez siebie Medium.\n1.3. Raport - opinia o produkcie, jaką Tester sporządza w trakcie i po okresie testowania. Raport może przyjąć formę wpisu na blogu, video umieszczonego na kanale Testera na YouTube lub serii zdjęć Instagramie lub Pintereście.\n1.4. Cykl testów – czas trwania testów - 1 miesiąc.\n2. Zasady przystąpienia do testów\n2.1. Warunkiem koniecznym do zostania Testerem marki Hooy jest przesłanie w formie elektronicznej zgłoszenia na adres mailowy: info@hooy.eu\n2.2. Zgłoszenie powinno zawierać następujące dane:\nkrótką informację o sobie: zainteresowania, hobby, muzyka itp.\ninformację o tym w jakim mediach społecznościowych jest obecny Tester (+ linki do profili)\ninformację o tym, w jakiej formie sporządzi raport\nuzasadnienie dlaczego to właśnie On lub Ona będzie najlepszym testerem rzeczy marki Hooy\nWykaż się talentem pisarskim lub pokaż jak dobrym fotografem jesteś - prześlij nam próbkę swoich możliwości. Przekonaj nas, że to Ty powinieneś znaleźć się w setce najlepszych!\nrozmiar obuwia - długość wkładki w cm\n2.3. Z nadesłanych zgłoszeń, w jednym Cyklu, wybierzemy do 100 osób, które po odesłaniu akceptacji warunków testów, przystąpią do miesięcznego testowania produktów marki Hooy.\n2.4. Wybrane osoby otrzymają (bezzwrotnie) z góry wyznaczony w danym Cyklu produkt, który po zakończeniu testów będzie im służył długo i wygodnie.\n3. Zadanie Testera\n3.1. Zadaniem każdego Testera jest wykonanie miesięcznego testu otrzymanego produktu marki Hooy i wyrażenie opinii o nim. Niezwykle ważne są dla nas wszystkie informacje – jakość, komfort noszenia, ocena materiałów, itd.\n3.2. Wynik testu (Raport) powinien składać się z:\na. czterech krótkich opinii + link (jedna opinia na tydzień)\nOpublikowanie raz w tygodniu na: własnej stronie FB, kanale Youtube, blogu, stronie www, Instagramie, Twiterze, itp. (kanał dowolny) wrażenie z testów wraz z linkiem do testowanego produktu (ze strony www.hooy.eu, www.store.hooy.eu, albo www.sportella.pl) lub do fanpage’a marki Hooy.\nPierwszej opinii oczekujemy zaraz po rozpakowaniu przesłanego produktu, kolejne tygodnie to następne opinie.\nb. wykonania zdjęć w trakcie trwania testów\nZdjęcia mogą ilustrować wasze wrażenia z testów lub prezentować produkt w trakcie testów. Możecie je również zamieścić na Instagramie z #hooy\nDbając o prywatność testerów, nie oczekujemy zdjęć prezentujących wasze całe postacie – głównym tematem zdjęć ma być produkt.\nc. podsumowanie testów – przesłane na maila\nPodsumowanie powinno zawierać:\n- opinię o produkcie w formie tekstowej (500-1000 znaków) lub innej interesującej formie przekazu np. filmu lub prezentacji\n- zdjęcia z testowanym produktem\n- 4 linki prowadzące do opublikowanych w trakcie testów opinii z data ich publikacji\n- Tester, którego raport Organizator uzna za najciekawszy otrzyma w nagrodę dres marki Hooy.\n- 18.07 - 2.08. 2015 - nabór - przyjmowanie zgłoszeń\n- 3.08- 9.08 - wybór testerów przez Organizatora\n- 10.08 - 6.09 - wysyłka produktów do wybranych osób i testy\n- 10.09 - podsumowanie akcji i ogłoszenie zwycięzcy\nNabór na testerów marki Hooy już się zakończył - życzymy wszystkim wybranym wygodnego testowania obuwia sportowego Hooy Spider. Kolejny cykl testów już niebawem.


Czerwona herbata - jej właściwości i oddziaływanie na nasz organizm » Smaki Toskanii\nCzerwona herbata - jej właściwości i oddziaływanie na nasz organizm\nPosted on 07/06/2019 7:27am\nJeszcze nie tak dawno temu całkiem o niej się nie słyszało, dzisiaj robi furorę. Rodzaj trunku, którym jest czerwona herbata to znakomity napój i suplement diety. Jak ją zaparzać i co tak na prawdę wnosi do organizmu?\nAuthor: Czas na Herbatę\nSource: Czas na Herbatę\nSusz czerwonej herbaty, znanej jako Pu-Erh, po zbiorach zostają poddane krótkiemu procesowi fermentacji. Za jego pośrednictwem napar ma kolor czerwony. Smak możemy scharakteryzować jako ziemisto-korzenny. Roślina rośnie przede wszystkim w Chinach i Tajwanie, tam też mają swą lokalizację największe zakłady trudzące się rozprowadzaniem tego środka na cały świat. Ma niezwykle znaczące znaczenie w chińskiej medycynie, określany jest bowiem "mordercą tłuszczu". Przyspiesza metabolizm, zwiększa spalanie tłuszczów. Jak ją odpowiednio przygotować? Zobacz więcej tutaj - .\nWystarczy do porcelanowego czajniczka wsypać liście i zalać ciepłą, jednakże nie wrzącą wodą, parzyć około 3 do 7 minut (więcej opcji). Pozyskany w taki sposób trunek nie będzie miał gorzkiego aromatu, który można wyczuć po nieodpowiednim jego przyrządzeniu. Nie jest więc to trudne, podobnie parzy się prawie że każdą inną herbatę. Jakie jeszcze ma zalety dla organizmu człowieka? Pobudza wytwarzanie soków trawiennych, stymuluje pracę jelit, zatem przyspiesza przemianę materii, a w rezultacie wcześniej omawiane spalanie tłuszczów. Napój, jakim jest czerwona herbata zmniejsza poziom cholesterolu i ciśnienie krwi, polepsza cyrkulację krwi, a tym samym może być bez problemu zażywana przez ludzi borykających się z takimi kłopotami.\nZdoła także nas napełnić w brakujące minerały, albowiem napar z liści zawiera ich mnóstwo, w tym wapnia i teiny. Działa pobudzająco, w związku z tym z chęcią konsumują go osoby rezygnujące z picia kawy. Leczy bóle wątrobowe a także pomaga w walce z próchnicą. Tyle zalet, a zatem nie pozostaje nam nic innego jak właśnie wybrać się do marketu i zakupić liście do parzenia. Koszt towaru, jakim jest czerwona herbata oscyluje w granicach od kilku do nawet kilkuset złotych za 100 gram.\nSpożywając systematycznie napój, jakim jest czerwona herbata możemy zafundować sobie poprawę kondycji jak i zrzucić na dodatek nieco masy. Jej wartość, w zależności od producenta nie wykracza raczej poza możliwości finansowe normalnego człowieka.\nTags: napój, dieta, kawa, tłuszcze, cholesterol, fermentacja


Własna firma z długim przejściem w charakterze oferowania usług pomocy drogowej wie, jak dostarczyć każdym kierowcom ogólne oraz zawodowe wsparcie na możliwości, gdy tylko pojawi się problem. Jeżeli poszukujesz taniej, szybkiej i korzystnej ochrony samochodowej zatem doskonale trafiłeś. Nasza profesjonalna usługę samochodowa jest przekonana do służenia przez 24h na dzień przez 7 dni w tygodniu 365 dni w roku podobnie w weekendy, kompletna i dni bzy od pracy. Swoja korzyść drogowa mało a szybko przetransportuj zepsute auto do warsztatu naprawczego. Obsługujemy także zdarzenia drogowe, transportujemy uszkodzone samochody, jakimi nie można śledzić dalszej podróży z krzesła kolizji i faktów drogowych.\npojazd wjechał do dołu zaś nie można z niego opuścić,\nWszystkiemu kierowcy mogą przydarzyć się smutki i wątki na ulicy najczęstrze więc te sprawy niespodziewane lub np. kolizja lub wypadek drogowy. Tematy potrafią zarówno pojawić się przy współpracy koła czy pojawienie się usterki związanej z szeregiem paliwowym, hamulcowym oraz chłodzenia. W takich sytuacjach, najczęściej dalsza podróż autobusem jest zakazana. Gdyby nie wiesz, jak poradzić sobie z przedmiotem, nie musisz natomiast angażować się niczym samodzielnie. Jesteśmy zwyczajnie dyspozycyjni i dojrzali na uznanie Twojego działania jako usługę drogowa 24h, prowadzenie i laweta.\nJesteśmy spółką z długoletnim doświadczeniem, która stanowi w znanej ofercie wielki poziom usług m.in. pomocy drogowej, holowania, lawet i transportu samochodów. Mamy nie tylko sprawdzenie zyskane na odległości dużo lat utrzymywanej inicjatywy w części, a i zespół wykwalifikowanych ekspertów i specjalistów, którzy stale podnoszą nasze kwalifikacje wraz z postępem swej marki. Naszą uwagę drogową wyróżnia fakt, że jesteśmy ułatwić wszystkiemu prowadzącemu w szybkim losie i sytacji na jezdni. Najmniej oczekiwane sytuacje samochodowe to m.in. awarie, stłuczki i fakty drogowe, w których normalnie pożądane jest holowanie samochodu przez rada drogową.\njednostki i https://pomoc-drogowa-swiecko.com.pl/holowanie-swiecko/ jachty.\nZ gwarancją staramy się działać kompleksowo, by umożliwić Państwu niezbędną uwagę na znaczeniu, umożliwiającą kontynuowanie dalszej podróży czy lekko zdobyć pomoc drogową, która stworzy prowadzenie samochodu. Nasza praca kładziemy na głębokim rzetelnym i własnym przystąpieniu do jakiegokolwiek Faceta, dzięki czemu znajdziemy rozwiązanie chociażby w największym przypadku. Z własnych usług pomocy drogowej mogą wykorzystać nie jedynie kobiety, które chcą ulgi w transporcie czy holowaniu aut powypadkowych. Swoja podaż jest wiele szersza i ogranicza oraz usługi przewozowe na marzenie każdego Użytkownika. Potrafimy bez problemu przywieźć auto z nowego regionie oraz przetransportować spożywa we należyte wcześniej miejsce. Wielki poziom usług pomocy drogowej jest gwarancją satysfakcji wszystkiego Typa.


Chrześcijańskie opłakiwanie Szoa | W serwisie Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów\nChrześcijańskie opłakiwanie Szoa\nWykład prof Jana Grosfelda w ramach cyklu „Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów”\nProf. Jan Grosfeld – członek Komitetu Episkopatu Polski do Dialogu z Judaizmem, autor książki “Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów?..\nŹródło: Stowarzyszenie im Jana Karskiego w Kielcach\nKolejny wykład w ramach „Abc judaizmu i kultury żydowskiej”.\nJest to już drugie spotkanie z prof. Janem Grosfeldem. Wspólny tytuł obu spotkań to „Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów”. Ta część została zatytułowana „Chrześcijańskie opłakiwanie Szoah”\nPoprzedni wykład z tego cyklu: Judaizm bliski czy daleki? -\nTekst został wzięty z książki Jana Grosfelda Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów?, Poznań, Wydawnictwo św. Wojciech, 2016.\nDlaczego chrześcijanie winni szczególnie opłakiwać Szoa? Pytanie może się wydawać podwójnie nieuzasadnione. Z jednej strony to straszliwe wydarzenie dokonało się w powszechnie schrystianizowanej Europie, a zatem nieoświecony obserwator mógłby postrzegać żydowską katastrofę jako logiczny rezultat takiego, a nie innego szerzenia sie chrześcijaństwa. Z drugiej strony, czym cierpienia i śmierć Żydów różnią sie od cierpień i śmierci każdego innego człowieka i ludów? Łzy, podobnie jak ból, nie podlegają wartościowaniu ani hierarchizacji, nawet jeśli bywają mniej lub bardziej szczere, a nawet krokodyle. Co więcej, obie wątpliwości mają realne podstawy. Fałszywie pojmowane i realizowane chrześcijaństwo, zbudowane na powszechnej w starożytnej i późniejszej Europie religijności naturalnej (cala Europa była religijna, gdy pierwsi chrześcijanie napłynęli na jej tereny z ziemi Izraela) zrodziło tzw. teorię substytucji. Według niej lud żydowski ukarany przez Boga Jedynego za bogobójstwo (wydanie na śmierć Jezusa Chrystusa, Syna Boga) został przez Niego odrzucony, przestał być ludem wybranym, a w jego miejsce wybranie stało się udziałem chrześcijan. Religijność tego rodzaju zbudowana na lęku przed Bogiem i ludźmi, czyli przed życiem i śmiercią skutkowała rozmaitymi formami negatywnego stosunku do Żydów po usuwanie ich z życia społecznego, a nawet biologicznego. A zatem należałoby co najwyżej oczekiwać od chrześcijan lepszego stosunku do Żydów, a raczej mniej złego.\nŻycie każdej osoby ma istotnie taką samą wartość obiektywną jako pochodzącą od Boga. Skądinąd ta identyczna wartość wydaje się oczywista także dla osób niereligijnych, chociaż bywa inaczej. Opłakiwanie śmierci każdego człowieka w sposób oczywisty nie powinno mieć zatem względu na osoby. Mimo to stawiam tezę, że istnieją bardzo konkretne i klarowne powody, by właśnie chrześcijanie opłakiwali wielką Katastrofę, którego to słowa (Szoa) używają Żydzi na określenie tragedii zgotowanej im przez Niemców, jakże łatwo pozyskanych dla ideologii nazistowskiej1.\nDlaczego, czyżby Żydzi byli ludźmi innymi od pozostałych? Czy istnieje jakaś argumentacja dodatkowa, niż ta, której użyła wroga Żydom Zofia Kossak-Szczucka, gdy uznała, że jej i innych obowiązkiem jest pomoc Żydom tak samo jak innym ludziom, gdy są prześladowani i zabijani? Twierdziła ona, że jest to moralny obowiązek chrześcijan, także wobec wrogów, a za takich miała Żydów.\nCóż takiego jest w samym fakcie istnienia ludu żydowskiego i w jego tożsamości, że właśnie chrześcijanie mają szczególne powody, by opłakiwać Szoa? Pomocą w zrozumieniu wyjątkowej relacji łączącej chrześcijan z Żydami może być zdanie św. Pawła z Listu do Rzymian. Ten gorliwy Żyd, który uwierzył w Jezusa Chrystusa jako Mesjasza, pisze do swych braci chrześcijan: „pamiętaj, że nie ty podtrzymujesz korzeń, ale korzeń ciebie” (Rz 11,18)(2). Głębia i nieustająca nowość tych słów dla chrześcijan są rewolucyjne w porównaniu z jakże rozpowszechnionym myśleniem religijnym. Treść, jaką zdanie to niesie, bp Grzegorz Ryś nazywa „być może odkrywczą” (3). Trudno się z tą opinią nie zgodzić. Nie mam żadnej wątpliwości, że właśnie dla rozpowszechnionej wśród chrześcijan mentalności religijnej istota fragmentu Pawłowego jest naprawdę odkrywcza. Podczas swej historycznej wizyty w synagodze rzymskiej papież mówił: „Religia żydowska nie jest dla naszej religii rzeczywistością zewnętrzną, lecz czymś wewnętrznym. Stosunek do niej jest inny aniżeli do jakiejkolwiek innej religii(4)”.\nNa czym polega ta szczególna więź, to pokrewieństwo tak bliskie, że św. Jan Paweł II nazywa Żydów „naszymi starszymi braćmi w wierze”, zaś papież Benedykt XVI „naszymi ojcami w wierze”. Co składa się na te więzi „rodzinne”, które rodzą żal, smutek i łzy w obliczu Szoa jako próby unicestwienia naszej rodziny? W odpowiedzi na to pytanie trzeba przyjrzeć się wspólnemu „kodowi genetycznemu” obu religii, który powoduje, że św. Jan Paweł II mówił o stosunkach z Żydami i judaizmem jako relacji w e w n ę t r z n e j dla chrześcijaństwa i jego wyznawców(5). Na ten wspólny grunt przesądzający o rodzinnym charakterze relacji wiążącej chrześcijan i Żydów składają się następujące elementy: historyczny charakter, typ religijności: wolność versus lęk, antyidolatria, wizja człowieka, spojrzenie na dobro i zło, pamięć i trwanie.\nJudaizm i chrześcijaństwo mają charakter historyczny. Przekonania i poglądy religijne Żydów i chrześcijan zbudowane są nie na teoriach i ideach, nie są wytworem filozofów, lecz na konkretnych doświadczeniach własnej historii. Szczególnie istotne są fakty, które mają charakter wyzwalający całe społeczności i poszczególne osoby. W nich wyznawcy judaizmu i chrześcijaństwa dostrzegają moc Boga, nawet jeśli sceptycy widzą tu zjawiska i przyczyny naturalne bądź przypadkowe albo też zwyczajnie je podważają. Przekonanie o obecności Boga w tych wydarzeniach nie pojawia się ex nihilo, lecz w procesie zmagania się własnego rozumu z objawieniem, czyli z wydarzeniami, które nie mieszczą się w naturalnej logice człowieka i jego możliwościach.\nOkreślenie obu religii jako monoteistycznych nie jest wystarczające. Bóg, owszem jest jeden, podobnie jak w islamie, jednak w islamie inna jest wizja Boga. W przeciwieństwie do Pana, Boga Żydów i chrześcijan, Allach jest niedostępny, nie zajmuje się ludzkim losem na ziemi, lecz przebywa jedynie w niebie, gdzie czeka na swych wyznawców z nagrodą. Historia Żydów i chrześcijan stanowi pewne historyczne continuum, do którego islam w tym sensie nie należy. Z żydowskiego doświadczenia i tradycji religijnej wyrasta cała liturgia, sakramenty, obrzędy, modlitwy chrześcijańskie oraz święta. Bardzo istotną cechą świąt żydowskich jest aktualizacja wydarzenia z przeszłości, które jest celebrowane. Mówi się na przykład podczas Paschy: „Bóg wyciągniętym ramieniem wyprowadził nas z niewoli faraona, przeprowadził przez morze i pustynię, dał w posiadanie ziemię obiecaną. Dziś Jego ramię nie skróciło się i każdy z uczestników święta może zostać uwolniony ze swojej niewoli”. Także chrześcijańska lektura Słowa jest martwa bez oglądania w nim własnego życia i odnoszenia obecnych wydarzeń do tych biblijnych.\nGłówne święta chrześcijańskie nie istnieją bez swych żydowskich poprzedników. Nie ma tu jednak miejsca ani potrzeby, by kwestię tę rozwinąć. Chrześcijanie bardzo często nie znają swego żydowskiego pochodzenia religijnego, są jak ów pan Jourdain, który nie wiedział, że mówi prozą. A przecież, kiedy Kościół cytuje słowa z 11 rozdziału Księgi Izajasza: „wyrośnie różdżka z pnia Jessego” (Iz 11, 1), odwołuje się do Izraela, do domu Dawida, z którego według tego żydowskiego proroka przyjdzie Mesjasz (podobnie czytamy w genealogii Jezusa (Mt 1).\nBóg Abrahama, Izaaka, Jakuba i Jezusa okazuje się bliski człowiekowi, obecny w historii, w konkretnych wydarzeniach, nie czeka dopiero w niebie, lecz działa na korzyść ludzi na ziemi(6). Pojęciem, które judaizm i chrześcijaństwo bardzo mocno akcentują, jest przymierze. W islamie przymierze nie występuje. Bóg zawiera je z najpierw z konkretnym człowiekiem, potem z ludem, który sobie upodobał, wreszcie z całą ludzkością. Co więcej – i na tym polega wyjątkowa specyfika wiary Żydów i chrześcijan – Przymierze to Bóg zobowiązuje się jednostronnie realizować i gwarantować. Rola człowieka oznacza jedynie zgodę na udział w nim. Ci, którzy na Przymierze się zgadzają, doświadczają pośród trudności, odstępstw i powrotów, jego owoców w konkretach swego życia indywidualnego i zbiorowego. W rezultacie ich wiara i religijność nabierają charakteru „biblijnego” w tym sensie, że wszystkie fakty, także trudne, smutne, postrzegają jako pochodzące z ręki Boga. Dlatego akceptują je jako pożyteczne, ergo dobre dla nich samych(7).\nTyp religijności: wolność versus lęk\nIstota i sens wiary żydowskiej i chrześcijańskiej ma charakter całkowicie odmienny, wręcz odwrotny niż religijność właściwa naturze człowieka. W tej ostatniej inicjatywa wychodzi od człowieka, który widząc, że nie panuje nad rzeczywistością tak, jakby chciał, próbuje pozyskać Boga, czy raczej siłę wyższą dla swoich planów i potrzeb wynikających z ludzkiej mentalności. Czyni to składając mu rozmaite ofiary. U podłoża naturalnej mentalności religijnej tkwi przekonanie o Bogu wrogim bądź kapryśnym w relacjach z ludźmi. Stąd też należy Go nieustannie przekupywać czy, mówiąc współczesnym językiem, korumpować. W rezultacie Bóg ma być sługą człowieka, który chce panować nad historią i ją kreować.\nU podłoża religijności naturalnej tkwi lęk przed życiem i ludźmi. Bóg jest projekcją ludzkich wyobrażeń, ludzkiej natury, ograniczeń i namiętności. Religia ma pomagać ten lęk znieczulać, oswajać, a gdy to się nie udaje, poganin kieruje się ku innym bożkom-idolom. W konsekwencji, religijność naturalna dzieli świat na sacrum i profanum. W sferze profanum człowiek kieruje się własnymi przekonaniami i wolą, w sferze sacrum sprawuje kult, aby Bóg nie działał przeciwko niemu i mu błogosławił. Gdy w przestrzeni sacrum doznajemy rozczarowania, przechodzimy do profanum, by tam szukać satysfakcji. Naturalnym skutkiem jest hipokryzja, dwulicowość religijna, znajdująca wyraz w licznych powiedzeniach, jak na przykład: Bóg sobie, życie sobie; życie ma swoje wymagania; trzeba jakoś żyć.\nGdy przychodzi jakiekolwiek cierpienie, rodzi ono sprzeciw, bunt i złe myśli o Bogu, który prowadzi bieg historii nie tak jak trzeba. Cierpienie nie ma sensu, należy je odrzucać, szukać ciągłej satysfakcji i kompensacji, a skoro życie zawsze jest pełne cierpienia, więc i ono samo traci sens, zwłaszcza że kończy się śmiercią biologiczną.\nW religijności i wierze biblijnej inicjatywę zawsze wykazuje Bóg. Człowiek zmagając się z Bogiem, lecz nie uciekając od cierpienia, doświadcza dobrych skutków własnej zgody na tę inicjatywę i w efekcie kieruje ku Bogu błogosławieństwo – błogosławi Go za wszystkie wydarzenia, bowiem na końcu widzi w nich miłość Boga. Staje się zdolny akceptować historię osobistą i zbiorową, z jej trudnościami, ograniczeniami, słabościami i… grzechami. Dlatego Jan Paweł II mógł zaczynać swój pontyfikat słowami: „Nie lękajcie się”.\nA zatem chrześcijaństwo usuwa podział na sacrum i profanum. Cała historia okazuje się święta, cierpienie nabiera sensu, śmierć zaś okazuje się tylko przejściem – niełatwym oczywiście – z jednego sposobu życia do drugiego. Nie oznacza to rzecz jasna, że proces ten dokonuje się bez trudu i zmagania, bez wątpliwości, kryzysów wiary i rozpaczy. Każdy człowiek, także Żyd i chrześcijanin, ma pewną naturę cielesną – ojcowie Kościoła nazywają ją „naturą starego człowieka” – która jednak w zetknięciu ze Słowem Boga, nie tylko zawartym w Pismach, ale przejawiającym się w konkretnych faktach, podlega stopniowej metanoi, przemianie całego sposobu myślenia i życia. W wierze typu biblijnego przychylność Boga jest darmowa, wszystko jest łaską, którą człowiek otrzymuje za darmo, bez żadnych swoich zasług. Stąd św. Paweł pisał o sobie, że jest „płodem poronionym”, zaś św. Teresa z Awili mówiła o sobie: „Jestem zero plus grzech”. Chrześcijanin świadomy swej totalnej słabości nie czuje się przegrany, lecz wprost przeciwnie doświadcza radości z obecności Boga, który zawsze okazuje się wierny. Jedno ze świąt żydowskich nazywa się Simchat Tora, czyli Radość Pięcioksięgu, radość z faktu, że Bóg jest obecny pośród tego ludu i działa na jego rzecz. Religijny Żyd i chrześcijanin jest mocno zakorzeniony w historii, nie roi sobie złudzeń, stoi twardo na nogach, a szukając Boga i nigdy nie będąc pewnym siebie, nieustannie kwestionuje własne poglądy, przekonania i opinie, by móc stale się rozwijać w relacjach z Bogiem i ludźmi.\nIzrael był zawsze w historii znakiem antyidolatrycznym, sprzeciwem wobec bożków, bałwanów, których wyznawały okoliczne narody. Istota Izraela streszcza się w pierwszym przykazaniu: „Sz’ma Izrael – Słuchaj Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6, 4-5). Żydzi są nie narodem, lecz ludem, powołanym stopniowo do życia przez Boga w ramach Przymierza. Gdy Izrael buntował się i sprzeniewierzał Bogu, Pan zawsze okazywał się wierny. Izraelici bardzo długo dochodzili do odrzucenia idoli, czerpiąc naukę z rozczarowań, jakie ich wówczas spotykały. Podobnie rzecz się ma z chrześcijanami, którzy – gdy chrześcijaństwo ogarnęło również pogan – jak Izrael musieli przejść i nadal przechodzą historyczną drogę ku wierze biblijnej. Poganin ucieka przed własną historią, przed rzeczywistością alienując się w najrozmaitsze sfery jak praca, podróże, hobby, seks, telewizja, lektury, rzekoma pobożność, sekty, diety, narkotyki, używki czy po prostu w konsumpcję. Powolne uwalnianie od naturalnego czy wręcz pogańskiego myślenia religijnego oznacza również sprzeciw wobec wszelkiej magii, czarów, przewidywania przyszłości, horoskopów itp. Zanik żydowskich korzeni w kulturze i religii oznacza powrót kultury i postaw pogańskich. Stąd na przykład tak potężne znaczenie magii i wróżbiarstwa we wszystkich kulturach, także w Europie i Polsce. Gdziekolwiek w świecie włączyć telewizor na wielu kanałach spotkamy tego rodzaju programy. We Włoszech zarejestrowanych jest 300 tysięcy wróżek, wróżbitów, jasnowidzów itp.\nTak zwane „zaglądanie Bogu do rękawa” oznacza zastępowanie Go, uzurpację boskiej mocy i władzy. Prorocy Izraela zawsze sprzeciwiali się wszelkim próbom manipulowania, posługiwania się Bogiem, ponieważ rezultatem takich postaw jest na końcu uznanie za Boga to, co Nim nie jest, a zatem fałszywy absolutyzm i fundamentalizm(8).\nJudaizm i chrześcijaństwo głoszą specyficzną, tylko im właściwą, wizję człowieka. Nie ma w niej rozdziału między duszą a ciałem. W konsekwencji, mogą oni, dzięki mocy Boga, chwalić Go jednym i drugim. Stąd koncepcja osoby ludzkiej, małżeństwa, płciowości, relacji międzyludzkich, więzi wspólnotowych. Najwyższy przedstawia się Żydom jako Bóg żywych, a nie umarłych. Człowiek, jako stworzony przez Boga, jest do Niego podobny, nie jak w religiach pogańskich, gdzie człowiek tworzy sobie boga na własne podobieństwo, antropologizując bóstwo. W judaizmie, podobnie jak później w nauce chrześcijańskiej i Magisterium Kościoła katolickiego, osoba ludzka ze względu na swe pochodzenie ma niezwykłą godność, bez względu na swe cechy, ułomności, słabości, grzechy. Dlatego zawsze ma ona pierwszeństwo przed grupą, społecznością, społeczeństwem czy nawet całym ludem. Jednak zarazem z tego samego powodu – świętości, czy mówiąc inaczej niezwykłości osoby jako pochodzącej od Boga, który jest Święty i Niezwykły – szczególnego znaczenia nabierają relacje między osobami. Stąd wywodzą się wszelkie instytucje rodzinne, gminne, prawne. Z osobowej godności płynie, co więcej, wszelka odpowiedzialność za życie innych. Więzi, wynikające z judeochrześcijańskiej koncepcji osoby, nadają szczególne znaczenie ludzkim czynom, które zawsze – dobre czy złe – mają wpływ na sytuację materialną, psychiczną i duchową innych ludzi. Stąd czerpie Kościół swoje zasady życia wspólnotowego. W realizacji tych zasad ważną rolę odgrywa pieniądz, jako sposób na przekraczanie granic osobowego egoizmu. Z żydowskiego zalecenia „obrzezajcie wasze pieniądze” i biblijnego nakazu dziesięciny wziął się zwyczaj dziesięciny w Kościele oraz troska o ubogich. Podobne znaczenie i wpływ miały zasady roku szabatowego i jubileuszowego (Kpł 25,1-54).\nJudaizmowi przypisuje się dokonanie rewolucji seksualnej, która za dobre uznała jedynie relacje między mężczyzną a kobietą. Skoro cechą Boga jest budzenie do życia, to Jego porządek wskazuje na akt seksualny między nimi jako jedynie uprawomocniony, gdyż może on dać nowe życie. Relacja między mężczyzną a kobietą, począwszy od ślubu i wesela, jest przestrzenią liturgiczną, zaś zbliżenie cielesne między nimi dokonuje się jakby na ołtarzu. Całe zewnętrzne otoczenie Izraelitów w swym pogaństwie za normalne uznawało wszelkie inne rodzaje seksu, z homoseksualizmem, zoofilią i prostytucją sakralną włącznie. Ze względu na historyczne doświadczenie Żydów, które uczy, że Bóg ze śmierci wyprowadza życie, pojawiła się oblubieńcza wizja Jego relacji do człowieka (Pieśń nad Pieśniami). Oblubieńczy charakter tego związku legł u podstaw tak wielkiego nacisku położonego w judaizmie na małżeństwo i rodzinę. Rodzina, jako mini-gmina żydowska stała się wzorem dla chrześcijańskiego Kościoła domowego.\nPrzy okazji warto wspomnieć, jak ważnym elementem kultury żydowskiej jest gościnność, czy mówiąc ogólniej, stosunek do innych: „Przybysza, który się osiedlił wśród was, będziecie uważać za obywatela. Będziesz go miłował jak siebie samego, bo i wy byliście przybyszami w ziemi egipskiej”(9). Podobnie cechą charakterystyczną jest wzgląd na ubogich. W ortodoksyjnych rodzinach żydowskich na weselu muszą być obecni żebracy.\nTym, co różni judeochrześcijańską antropologię od innych religii, przede wszystkim zaś od innych, zwłaszcza typowo l u d z k i c h źródeł moralności, jest akceptacja kruchości człowieka, więcej, kruchość ta jest drogą poznania siebie i Boga jako źródła(10). Zgodnie z powszechnym przekonaniem kulturowym człowiek nie może okazać się słabym, nieporadnym, grzesznym, wątpiącym, zdrajcą… W świecie takiej moralności, powiedzielibyśmy typu harcerskiego, gdzie zdobywa się sprawności i zasługi, staramy się zatem zasłużyć na dobrą opinię i akceptację innych. Naturalnym sposobem jest ukrywanie swych realnych braków i złych czynów, przywdziewanie masek ludzi dobrych, bo w przeciwnym razie okażę się niegodnym odpowiedniego miejsca w społeczeństwie. Sens chrześcijańskiego orędzia zasadzającego się na żydowskiej koncepcji wybrania, której symbolem jest Jakub-Izrael – Bóg wybiera sobie, kogo chce, raczej tych słabych, bez orderów – najlepiej wyrażają słowa św. Pawła: „Przechowujemy zaś ten skarb – to znaczy moc i chwałę Boga [uwaga J.G.] – w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas”(11).\nŚwiadomość własnej kruchości rodzi się z kolejnych doświadczeń, że autorem dobra jest zawsze Bóg, nie człowiek. Ludzkie przekonanie o własnych siłach jest odwrotne. Dlatego Żydzi na pustyni mogli zbierać w danym dniu tylko jedną miarę manny – ewentualne nadwyżki psuły się – by następnego dnia od nowa oczekiwać daru od Boga. Wszystko to prowadzi bowiem do całkiem skandalicznego w ludzkiej mentalności wezwania Jezusa Chrystusa „miłujcie waszych nieprzyjaciół”. Realizacja tej postawy nie leży w możliwościach człowieka, konieczne jest zwrócenie się do Boga, który ma moc i chęć, by nam jej udzielić.\nDobrze jest wiedzieć, że Dekalog nie jest zbiorem nakazów, jak sugerowałoby polskie słowo p r z y k a z a n i e. Dziesięć słów stanowi swoistą obietnicę Boga: jeśli pójdziecie za Mną, te rzeczy spełnią się w waszym życiu.\nWszystkie nakazy Prawa żydowskiego i zasady życia chrześcijańskiego w gruncie rzeczy mają jedno na celu. Powołaniem Żyda i chrześcijanina jest dawać świadectwo o Bogu Jedynym nie tylko najbliższym w rodzinie, nie tylko współobywatelom, ale każdemu człowiekowi. Świadectwo to dotyczy przede wszystkim kwestii dobra i zła, sensu życia, cierpienia i śmierci.\nSpojrzenie na dobro i zło\nJudaizm i chrześcijaństwo mają bardzo klarowną wizję dobra i zła. Jednakże w przeciwieństwie do wielu innych religii, ze świeckimi włącznie, akceptują istnienie zła w świecie. Obie religie są zaprzeczeniem gnostycznego czy manichejskiego myślenia o relacji dobra i zła. Nie chodzi tu, rzecz jasna, o wspieranie zła lub bierność wobec niego, lecz o pozostawienie Bogu sądu, wyroku i jego wykonania. Jest to postawa skandaliczna dla mentalności pogańskiej, wedle której zło należy wyplenić najpierw osądem, potem zaś ogniem i mieczem. Tymczasem bez istnienia zła nie wiemy, czym jest dobro. Krzyż Jezusa Chrystusa jest najbardziej gorszącym i budzącym sprzeciw obrazem stosunku chrześcijaństwa do zła. Przebaczenie i miłosierdzie jest sądem Boga nad człowiekiem czyniącym zło, czyli nad każdą istotą ludzką. Postawę tę widać już u Żydów. Dawid nie zgodził się na rozprawienie się z obrzucającym go obelgami Szimei, dworzaninem wrogiego mu Saula, uważając, że być może dzieje się to z woli samego Pana (por. 2Sm 16, 10). Stałe kwestionowanie własnej sprawiedliwości, uznawanie się za grzesznika jest podstawą, warunkiem spotkania z Bogiem. Dawid czyni tak po grzechu z Batszebą, gdy upomniał go prorok. Woła: „Zgrzeszyłem wobec Pana!”(12).\nMiłosierdzie Boga do człowieka ma uobecniać się w postawie Żyda, a tym bardziej chrześcijanina wobec winnego. Do tego potrzebne jest nazwanie zła po imieniu, aby było jasne, że jest co przebaczać. Żydowski dobry uczynek, micwa, jest zapowiedzią chrześcijańskiego tak zwanego uczynku życia wiecznego. Miłość Chrystusa, większa niż śmierć, owocuje w chrześcijaninie otwieraniem nieba drugiemu człowiekowi, który przeciwko niemu zawinił. Kluczem jest tutaj przebaczenie. Żyd także nie pełni własnej sprawiedliwości, odwetu, jakiego domaga się jego serce, ale mierzy wszystko miarą Boga. Te uczynki nigdy nie płyną z natury człowieka, ale są autorstwem Boga samego. Nigdy nie dość przypominać słów Jezusa, który na pytanie o pochodzenie zło odpowiada: bierze się ono z ludzkiego, czyli z mojego, a nie z twojego wnętrza. Poszukiwanie źródeł zła w świecie, pytanie unde malum, bez Boga prowadzi zawsze do szukania źródeł w innych, nie w sobie.\nOwa projekcja zła na zewnątrz wynika wprost z opisanej wyżej samoobronnej postawy ludzkiej natury, która nie chce wypaść źle w opinii innych i zmuszona jest za wszelką cenę bronić własnego „ja”. Stąd tak trudno jest znaleźć ludzi na przykład w polityce, którzy przyznają się do własnych win, zaniedbań, błędów.\nPrzetrwanie monoteizmu Żydów poprzez tysiąclecia prześladowań, które miały ich ukarać bądź skłonić do odstępstwa od wiary, jest cudem pośród zalewu mentalności pogańskiej w świecie. Można powiedzieć, że fakt ten jest dowodem na istnienie Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba, który w każdym pokoleniu zachowuje, wybiera dla siebie resztę Izraela. Nie dokonuje się to w jakiś magiczny sposób, lecz poprzez Słowo zawarte w Pismach.\nJednym z najistotniejszych, bodaj czy nie najważniejszym zadaniem Żyda i chrześcijanina jest przekazywanie wiary następnym pokoleniom. Dokonuje się to przede wszystkim w rodzinie. I tutaj pierwotnym źródłem jest fragment z Księgi Powtórzonego Prawa: „Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które Ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu” (Pwt 6, 6-7).\nWychowanie religijne, edukacja, dokonują się u Żydów nie tylko przez naukę i katechizację (ogromnie rozwinięty system edukacji religijnej), ale także, a może przede wszystkim, przez postawę rodziców, od których dzieci otrzymują wiedzę drogą jakby osmozy w życiu codziennym. Najważniejsze jest bowiem przekazywanie obecności Boga w ludzkiej słabości oraz indywidualny i wspólnotowy wymiar życia. Odcinanie się od tych korzeni żydowskich skazuje chrześcijan na uwiąd, albowiem przekaz rodzinny najsilniej kształtuje dziecko na dobre i na złe. Więź międzypokoleniowa, polegająca na przekazie doświadczeń, ma centralne znaczenie. Podstawą judaizmu i chrześcijaństwa jest nieustannie odnawiana tradycja, która szuka wciąż nowych form i treści, by odpowiadać na nowe zjawiska i procesy, na obecne dylematy ludzi. Problem relacji między świadomością obecnego a doświadczeniem przeszłych pokoleń, czyli między nowoczesnością a tradycją, dobrze oddaje obraz liliputa siedzącego na barkach olbrzyma: liliput sam z siebie widzi niewiele, siedząc na plecach olbrzyma widzi więcej niż on, ma rozleglejszy horyzont i perspektywę.\nDiaspora rodząca się w bolesnych okolicznościach rozmaitych form wygnania, opuszczenia, odegrała wielką rolę w umacnianiu pamięci żydowskiej, a z drugiej strony w poszerzaniu i wzbogacaniu jej treści. Wydaje się, że najważniejszą rolę odegrała ona w procesie „oddomowienia” ludu żydowskiego, który – jak każdy człowiek – nadmiernie przywiązuje się do tego, co ma, także do świątyni i ziemi(12). Prześladowania, jakich Żydzi zaznawali i zaznają w świecie, rodzą jednak w sposób naturalny tendencję odwrotną, której sens jest do odkrywania.\nSzoa: tragedia czy dramat. Pytanie o sens\nŻydzi bardzo często stawiali sobie w historii pytanie: Czy Bóg idzie pośrodku nas? Obecność Boga nie jest bowiem dla człowieka czymś oczywistym, zwłaszcza w sytuacjach prześladowań, pogromów, jakichkolwiek przeciwności. Zawsze wtedy pojawia się pokusa rozpaczy, zwątpienia, rezygnacji albo też odpowiadania złem na zło, uciekania się do przemocy, realizacji całkowicie ziemskiej wersji wybrania. Nie bez powodu jednak podczas rytu paschalnego Żydzi brali na ofiarę jagnię z owcy łagodnej, która nie opiera się zadawanej jej przemocy. Ofiara Izaaka, tzw. Akeda, czyli związanie Izaaka polegała właśnie na wyrzeczeniu się przemocy ze względu na zaufanie do sensu historii, jaką Bóg prowadzi z ludźmi. Postawa pokory wobec historii, owocująca przebaczeniem i pojednaniem, stanowi most łączący ludzką naturę i miłość własną z miłością i mocą Boga. Chęć odpowiedzenia przemocą na przemoc płynie z zakwestionowania wierności Boga zawartemu przymierzu.\nWydarzeniem, które pytanie o wierność Boga i sens historii, postawiło w sposób najbardziej radykalny, wręcz skandaliczny, była zagłada Żydów, która w zamyśle Hitlera miała być ostatecznym rozwiązaniem problemu żydowskiego, a w ślad za tym wszelkich problemów. Zagłada okazała się najpotężniejszym wyzwaniem dla wiary Żydów, a zarazem dla wiary chrześcijan. Szoa dokonała się w schrystianizowanej Europie, co pokazało, że mentalność pogańska jest czymś, czego chrzest nie usuwa w sposób automatyczny, lecz potrzebne jest długotrwałe dojrzewanie chrześcijan do wiary dojrzałej, sięgającej do korzeni żydowskich tak, by faktycznie mogła być oparta na skale – Jezusie Chrystusie, który jest Objawieniem przychodzącym od Żydów. Mentalności pogańskiej nie da się zmienić szybko, bez poważnej pracy edukacyjnej i katechizacji dorosłych. Zarazem nie należy ulegać złudzeniu, że skutki tego wysiłku będą rychłe i widoczne; na pewno nie okażą się też powszechne. Wszędzie tam, gdzie droga zmiany wymaga autentycznego nawrócenia, należy przyjąć postawę pokory i cierpliwości wobec procesów społecznych.\nŚwiadomość, że nauczanie pogardy wobec Żydów i judaizmu w chrześcijańskiej Europie doprowadziło do straszliwej katastrofy, miała też jeszcze inny wymiar. Otóż, jeśli Bóg – jak mniemano i głoszono – odrzucił Żydów z powodu nieprzyjęcia przez nich Chrystusa (skądinąd nie kto inny, jak właśnie Żydzi, uznali Go za Mesjasza; kim bowiem byli Jego uczniowie?) i przeniósł przymierze na chrześcijan, to przecież może On również zerwać je z powodu niewierności chrześcijan. Co więcej, ich odpowiedzialność jest o wiele większa, gdyż wiedzą (o ile wiedzą), kogo zdradzają. Skoro jednak Żydzi zawsze twierdzili, że Bóg jest wierny, dochowujący Słowa do ostatniego pokolenia, to jakże mógłby anulować przymierze z nimi? Pytanie brzmi: czy może ono realizować się poprzez tak straszliwe wydarzenie jak Zagłada? W Zagładzie i potem została zachowana pewna „reszta” Izraela, choć straumatyzowana, wielokrotnie wykorzeniona i rozproszona. Chrześcijanie natomiast zostali niejako przymuszeni przez historię do zapoczątkowania radykalnej zmiany swego nastawienia i oficjalnego nauczania o Żydach. Zmiana ta widoczna jest w dokumentach Vaticanum Secundum, późniejszych dokumentach Kościołów, a także w oświadczeniach krajowych episkopatów Kościoła katolickiego (Francja, Niemcy, USA, Włochy, Austria, Polska), które prosiły Boga i Żydów o przebaczenie za czyny dokonane przez chrześcijan, wreszcie w tekstach liturgicznych. Jeszcze stosunkowo niedawno katolicki rytuał Wielkiego Piątku zawierał modlitwę „za perfidnych Żydów”, a i obecnie w polskim przekładzie Mszału rzymskiego widnieje – sprzeczne z oficjalnym Magisterium Kościoła – sformułowanie o Żydach, którzy niegdyś byli narodem wybranym. Rzecz to zdumiewająca, bowiem oficjalny tekst Mszału rzymskiego używa precyzyjnego określenia: Populus priori aquisitionis, lud, który jako pierwszy został nabyty na własność Boga. Nikt nie wykonał większej pracy na polu owej zmiany niż Jan Paweł II. Jego następcy nie tylko kontynuują tę linię refleksji, lecz z racji swego profilu formacyjnego i intelektualnego (Benedykt XVI) oraz duszpastersko-ludzkiego (Franciszek), pogłębiają ją. Mocnym przejawem tej postawy była modlitwa Benedykta XVI w Auschwitz, a także życie, spotkania i wypowiedzi papieża Franciszka.\nJest czymś paradoksalnym, że relacje chrześcijańsko-żydowskie były w historii i są nadal naznaczone potężnym piętnem niechęci, wrogości, a nawet nienawiści, ujawniającej się przy rozmaitych okazjach, jak to obserwujemy w wielu krajach europejskich, a także na innych kontynentach. Problem jest tym większy, że podłoże wrogości do Żydów ma charakter religijny, religia zaś bardzo często stanowi dla człowieka i grup społecznych ostateczną pieczęć pod wyrokiem skazującym „innego” z powodów politycznych, społecznych czy kulturowych. Wspólna specyfika religijna chrześcijaństwa i judaizmu(13) powinna, teoretycznie rzecz biorąc, oddziaływać w przeciwnym kierunku. Nieodzowne jest wciąż powtarzać fakt, zdawałoby się oczywisty, że odcięcie korzeni – żydowskich – musi oznaczać usychanie całej rośliny: chrześcijaństwa, ale i ludzkości w ogóle. Pomocne może tu być zdanie, jakie usłyszałem kiedyś od zmarłego niedawno paulina o. Adama Piecucha: „W chrześcijaństwie nie istnieje pojęcie ‘tragedii’, lecz mamy do czynienia z ‘dramatem’”. Dla chrześcijanina żadna sytuacja ziemska nie jest ostateczna, nie może zatem kończyć się rozpaczą. Tyle, że posługiwanie się tą prawdą wobec drugiego, który cierpi, zwłaszcza wobec Żyda, który do dziś nosi w swym sercu przebieg i skutki Szoa, jest nieznośnym moralizmem, który dzieli i zabija. Dlatego trzeba najpierw zrozumieć, a co najważniejsze opłakiwać żydowski ból i cierpienie, dla których nie można arbitralnie ustalić daty końcowej. Jest wielu chrześcijan i innych, którzy mówią: »Już dość, Żydzi, wystarczająco rozpaczaliście nad tym, co was spotkało, a niektórzy z was uprawiają w dodatku ‘religię holokaustu’, czerpiąc z niej zyski«. Zarzuty te, choć w niektórych wypadkach mogą znajdować potwierdzenie, co może zdarzyć się każdemu człowiekowi, formułowane są przez ludzi, którzy nigdy nie współczuli Żydom, nigdy nie traktowali tego straszliwego wydarzenia jako kataklizmu ogólnoludzkiego, a tym bardziej żydowskiego i stosują nieznośny moralizm wobec ofiar i ich potomków. Postawę tę dobrze odzwierciedla znana opowieść żydowska, w której słynny chasydzki rabin wyznaje, jak wiele nauczył się o współczuciu i głębi słów z Księgi Powtórzonego Prawa (19,8) dzięki zasłyszanej rozmowie dwóch pijanych:\n„Iwan, czy ty mnie kochasz? – Oczywiście, że cie kocham. – Czy wiesz co mnie boli? – Jakże mogę wiedzieć, co cię boli, Borys? – Iwan, jeśli nie wiesz, co mnie boli to jak możesz mnie kochać?”.\nFałszowanie chrześcijańskiego orędzia\nBardzo istotnym czynnikiem rodzącym te współczesne nam postawy wobec Żydów jest zniekształcona postać wiary, a raczej religii chrześcijańskiej. Wielokrotnie w historii obraz chrześcijańskiego orędzia był dla świata niejasny z powodu takich czy innych postaw Kościoła i ludzi ochrzczonych. Zafałszowanie religii chrześcijańskiej, upodobnienie jej do religijności pogańskiej zbudowanej na lęku przed Bogiem i ludźmi, z nieprawdziwą wizją Boga i człowieka, było i jest silnie obecne w historii i teraźniejszości chrześcijaństwa. Hitler i nazizm stanowiły przejaw najwyższego rozwoju owego pogaństwa, które wdarło się do chrześcijaństwa podczas ewangelizacji religijnej przecież Europy. Chrześcijaństwo zaakceptowało ówczesny stan mentalności europejskiej wszczepiając się w nią, lecz rzecz jasna, jej nie likwidując. Historia potoczyła się w taki sposób, że ochrzczony naród europejski, jakim byli Niemcy, naród o wielkich dokonaniach kulturowych, był w stanie urodzić i realizować koncepcję człowieka tak dalece obcą chrześcijaństwu (człowiek mocny zamiast człowieka kruchego, zaś Bóg jako idol, którym się posługujemy).\nTeza, że religia, także religia chrześcijańska, w swych rozmaitych postaciach była i jest współcześnie wykorzystywana instrumentalnie dla osiągania celów politycznych i społecznych, choć banalna, rodzi jednak nowe pytania. Dotyczą one nie tyle prognoz odnośnie przyszłości religii, co przyczyn, dla których instrumentalizacja chrześcijaństwa czy – jak kto woli – tak zwanych wartości chrześcijańskich, staje się w ogóle możliwa. Zjawisko to obserwujemy bowiem nie tylko w łonie islamu czy religii pogańskich, ale także w różnych konfesjach chrześcijańskich. Ma ono miejsce zarówno na gruncie europejskim czy amerykańskim, jak i w krajach afrykańskich, azjatyckich, a zwłaszcza latynoamerykańskich. W sferze politycznej mamy tu do czynienia z dwoma podstawowymi typami instrumentalizacji. Pierwszego z nich dokonuje prawicowa strona sceny politycznej i intelektualnej poprzez swoisty melanż idei konserwatywnych bądź narodowych z chrześcijaństwem. Postawa ta niezwykle mocno uwydatnia znaczenie rodziny, tradycji, narodu, patriotyzmu, przede wszystkim zaś prawa, które miałoby skutecznie promować i egzekwować określone postawy. Akcent ten jest tak daleko idący, że Bóg i Jego obecność schodzi na plan dalszy, ustępując miejsca wartościom, które pozbawione swego źródła stają się wartościami moralnymi czy prawnymi, tracąc tym samym życie. Dokonuje się swoista ideologizacja religii.\nDrugi rodzaj instrumentalizacji właściwy jest pewnym nurtom lewicowym, które dążąc do zmiany struktur społeczno-politycznych wykorzystują zakorzenione w konkretnych społeczeństwach przekonania i autorytety religijne, a w szczególności elementy społecznego nauczania Kościoła. Po tej stronie światopoglądowej widoczne jest także świadome posługiwanie się fałszywym lub ułomnym obrazem religii w celu jej ogólnej kompromitacji.\nOba rodzaje instrumentalizacji traktują ewangelię, Biblię, tradycję chrześcijańską i Magisterium Kościoła w sposób wybiórczy, mając na celu nie zbawienie ludzi, do którego prowadzić ma Kościół, lecz takie urządzenie życia społecznego, które odpowiadałoby\nświatopoglądowi bądź poglądom autorów instrumentalizacji (stąd wojny religijne!). Dokonują oni przy tym szczególnego wyboru elementów nauki chrześcijańskiej, przykrawając ją na swoją miarę. Skutkiem takiego stosunku do religii, do chrześcijaństwa jest czynienie zeń wartości społecznych, kulturowych, spychających doświadczenie wiary na dalsze miejsce. Wówczas nadaje się prawu najwyższą moc i rangę jako drogi i, co gorzej, źródła zbawienia, podczas gdy obecność żywego Boga, Jego łaska i miłosierdzie traci swe centralne i rewolucyjne dla ludzkiego życia znaczenie(14).\nLiczne przykłady instrumentalizacji religii, wynikającej również nierzadko z nieświadomości lub fałszywego uformowania mentalności religijnej, spotykamy w przestrzeni życia publicznego w Europie, nie brakuje ich też w Polsce (choćby słynny spór o krzyże na oświęcimskim żwirowisku). Często mamy również do czynienia z pewnym pomieszaniem uczciwych intencji z próbami politycznego wykorzystania konkretnej sytuacji dla własnych celów politycznych. W każdym razie mamy do czynienia z potężnym wyzwaniem dla Kościoła i chrześcijan, jakim jest zakres i sposób obecności religii w życiu publicznym.\nRzecz jasna, powyższe zniekształcenia w prezentacji i percepcji religii chrześcijańskiej nie charakteryzują jedynie polityków czy ideowych kreatorów zbiorowego myślenia, lecz są właściwe większości ludzi, a głębiej rzecz ujmując, każdemu człowiekowi ze względu na jego naturę. I tutaj dotykamy drugiej sfery, w której ma miejsce instrumentalizacja religii – życie osobiste, czy inaczej mówiąc jednostkowe postawy i związane z nimi poglądy religijne. Występujące w tej przestrzeni przykrawanie chrześcijańskiego orędzia ma swe źródła, z jednej strony, w konsumpcyjnym traktowaniu religii stosownie do własnych potrzeb, z drugiej zaś z braków, zaniedbań czy wręcz fałszywych prezentacji np. Magisterium Kościoła katolickiego. Intencje i cele Soboru Watykańskiego II, a także uprzedniego nauczania, były i są wielokrotnie zniekształcane bądź ukazywane w sposób niezrozumiały. Nie tylko Kościół katolicki, lecz i inne Kościoły chrześcijańskie, a co dopiero powiedzieć o podstawowych nurtach islamu, bardzo często mają trudności z wydobyciem głębokich treści z korpusu swej doktryny czy nauki w sposób adekwatny do problemów ludzi współczesnego nam świata(15). Te dwa zjawiska, związane z potężnymi przemianami cywilizacyjnymi XX i XXI wieku, z traumatycznymi doświadczeniami totalitaryzmów i wojen światowych, powodują, że większość społeczeństw niegdyś religijnej, ochrzczonej Europy, znajduje się dziś w stanie praktycznego odstępstwa nie tylko od Kościoła i religii, co przede wszystkim od wiary.\nNie jest celem niniejszego artykułu narzekanie na stan mentalności religijnej, choćby w Polsce, lecz ukazanie najbardziej istotnych cech chrześcijaństwa, które wywodząc się z religijnych korzeni żydowskich stanowią o wyjątkowej jego specyfice. Albowiem wobec opisanych wyżej tendencji kulturowych, sekularyzacji i zaniku sensus religiosus, a wreszcie wobec naturalnych skłonności ludzkiej natury do stawiania w centrum własnego, źle pojmowanego ego, należy zadać pytanie: Co robić?\nOdpowiedź brzmi: ukazywać wciąż na nowo właściwy sens chrześcijaństwa, a w ślad za tym wyjaśniać pojęcia i idee oraz ich źródła, które w przeważającej mierze tkwią w religijnym doświadczeniu Żydów jako ludu wybranego przez Boga jedynego. Potężna nowość, jaką jest Dobra Nowina o Jezusie Chrystusie, nie daje się sprowadzić oczywiście do prostej kontynuacji czy adaptacji przymierza zawartego z historycznym Izraelem. Zarazem jeszcze mocniej idzie ona w kierunku sprzeciwiającym się instrumentalizacji religii przez człowieka. Można powiedzieć nawet, że w obrębie tradycji żydowskiej orędzie chrześcijańskie stanowi pewną rewolucję, której mocne przeczucie znajdujemy choćby u Izajasza i Ezechiela. Misja Jezusa Chrystusa bowiem z istoty swej wytrąca naturalne ludzkie myślenie religijne i ostatecznie usuwać ma jego ograniczenia, ukazując pełniej oblicze Boga jako miłującego grzesznego człowieka w sposób niczym nieuwarunkowany. Świadomości tego rewolucyjnego wymiaru chrześcijaństwa nie nabywa się natychmiast ani w sposób naturalny. Można nawet zaryzykować tezę, że Kościół powszechny przeżywa niezwykle długi okres dojrzewania, dorastania do głębi i pełni wiary w paschalną tajemnicę Chrystusa, idąc drogą błędów, grzechów indywidualnych i wspólnotowych, na podobieństwo drogi, którą lud Izraela szedł do Ziemi Obiecanej, czyli do coraz ściślejszej więzi z Bogiem.\nOdnowa chrześcijaństwa i Europy\nNa zakończenie chcę postawić tezę, która może mieć centralne znaczenie dla chrześcijaństwa. Otóż jestem głęboko przekonany, że odnajdywanie żydowskich korzeni chrześcijaństwa stanowi fundamentalny warunek realizacji jedności różnych wyznań chrześcijańskich. Podział chrześcijan jest skandalem dla świata, gdyż Bóg jest jednością, harmonią, owym hebrajskim shalom, za którym tęskni ludzkie serce. Źródłem podziału są zawsze, jak mówi św. Paweł, „duchowe siły zła”. Jezus Chrystus wymienia dwa znaki rozpoznawcze chrześcijan: miłość i jedność. W tym wyraża on swą żydowskość, czyli nadzieję mesjańską: obecność Boga, Szekina, rozpięła swój namiot na ziemi. Dzięki paschalnemu wydarzeniu Jezusa z Nazaretu do tego namiotu ma wstęp każdy. Przeczuwa to dwudziestowieczna filozofia dialogu, która relację z innym, z drugim człowiekiem traktuje jako newralgiczne miejsce, w którym doświadczamy wielkich ograniczeń, barier, podważających sens życia. Sięgać do żydowskiego źródła, z którego rodzi się cała historia zbawienia, oznacza stawiać na nogi to wszystko, co w historii stanęło na głowie. Celem religii jest wiązać ludzi z Bogiem, a tym samym ze sobą na gruncie pewnym, który nie będzie zawodził, nie na ludzkim rozumie, projekcjach i utopiach. Religia chrześcijańska zakorzeniona w żydowskim gruncie i doświadczeniu nie będzie tak podatna na instrumentalizację, jak to miało i ma miejsce w historii. Takie chrześcijaństwo przywraca sens osobie, wspólnocie i światu, a dając odpowiedź na sens cierpienia, rodzi wciąż odnawiającą się nadzieję mesjańską i egzystencjalną. Zapewne to również miał na myśli Jan Paweł II, gdy w resztki jerozolimskiej Ściany Zachodniej włożył, na wzór religijnych Żydów, swą własną modlitwę z prośbą o przebaczenie chrześcijanom zła wyrządzonego ludowi Izraela. Podobnie uczynił później Benedykt XVI. Wrażliwość na orędzie Jezusa Chrystusa musi zawierać w sobie wrażliwość na własny grzech poprzez dostrzeganie cierpienia innych. Następstwem jest prośba o przebaczenie i wreszcie pojednanie(16).Tutaj rzecz jasna pojawia się znany dylemat, rodzący wiele kontrowersji, a nawet niechęci: czy i jak prosić o przebaczenie za zło wyrządzone nie przeze mnie osobiście, lecz przez innych, którzy są lub byli członkami tej samej wspólnoty? W Biblii można znaleźć argumenty zarówno za, jak i przeciw odpowiedzialności za grzechy innych. Jednakże trudno podważyć dar rozeznania duchowego i mądrość obu wspomnianych wyżej papieży, którzy wyznawali skruchę i kierowali prośbę o przebaczenie do wszystkich ofiar ludzi Kościoła, w tym bardzo mocno do Żydów. Podobnie i dokumenty episkopatu Polski wyznającego grzechy członków Kościoła trudno katolikom negować(17).\nNa zakończenie warto krótko odpowiedzieć na pytanie: dlaczego chrześcijanie winni płakać nad Szoa, zarówno sami, jak i razem z Żydami. Po pierwsze, doświadczanie własnego życia w wymiarze wiary przez chrześcijan oraz płynące stąd zrozumienie głębi ciągłości Pierwszego i Drugiego Testamentu i ich przełożenia na historię ludzką – społeczną, polityczną, kulturową – musi w sposób naturalny rodzić wdzięczność do Boga nie tylko za stworzenie człowieka i troskę o niego, ale wdzięczność za istnienie Żydów, których Bóg sobie szczególnie upodobał, których wybrał z Jemu tylko wiadomego powodu. Bez Żydów nie byłoby Żyda Jezusa Chrystusa, chrześcijaństwa, nie byłoby tej niezwykłej i jakże głęboko prawdziwej wizji człowieczeństwa, którą tak pięknie ukazują Psalmy. Obraz Żydów z filmu Austeria, prowadzonych jak owce na śmierć przez nazistów, śpiewających modlitwy zawarte właśnie w Psalmach, nie może nie poruszać serca. I to nie tylko serca Jerzego Kawalerowicza, reżysera tego filmu, który był Żydem z pochodzenia, lecz każdego serca. W obliczu śmierci weryfikuje się całe życie człowieka. Szoa stanowiła skrajną, nie do pojęcia i nie do zaakceptowania przez nas formę tej weryfikacji. Nic dziwnego, że mało kto gotów jest uznać Katastrofę za historię, nad którą Bóg panuje. Również wśród Żydów liczba takich osób stanowi, jak zwykle, Resztę Izraela(18).\nSzczególnie niebanalną prawdą, dopiero odkrywaną przez chrześcijan na nieco większą skalę, jest związek między trwaniem, a co więcej rozwojem duchowym chrześcijaństwa, a istnieniem i trwaniem Żydów. Zresztą istnieje tu także wzajemny związek rozwoju duchowego wyznawców judaizmu i chrześcijaństwa. Judaizm i wyznający go Żydzi są niezbędni aż do końca dziejów, by historia zbawienia mogła się w pełni zrealizować. Skoro korzeń podtrzymuje drzewo, a oliwka dzika zaszczepiona na oliwce prawdziwej nie przetrwa bez niej, to chrześcijaństwo bez Żydów i judaizmu jest jedynie spoganiałą, fałszywą mutacją tego, co dla chrześcijan jest najpiękniejsze: bezwarunkową miłością Boga do człowieka i rodzącą się z niej miłość człowieka do Niego i do człowieka.\nJakże wobec tego nie opłakiwać Szoa, która stanowiła nie tylko próbę usunięcia Żydów z ziemi, ale też zlikwidowania tej wizji człowieka i Boga, jaka została im zaszczepiona i jaką bardziej czy mniej wiernie nieśli przez tysiąclecia(19). Tym samym była to próba zniszczenia podstawy chrześcijaństwa, ponieważ bez korzenia drzewo więdnie i usycha, gdyż nie ma skąd czerpać soków dla nieustającej odnowy i przemiany mentalności. Krzewienie tej świadomości jest niezwykle ważnym zadaniem Kościoła, którego misją jest szerzenie autentycznej i integralnej wiary chrześcijańskiej, nie zaś jej heretyckich mutacji często zakorzenionych w rozmaitych nurtach filozofii europejskiej i innej, oraz troska o żywotność przekazu.\nPojęcieholokaust, powszechnie używane na określenie tego wydarzenia, jest skrajnie nieadekwatne ze względu na swa językową treść, a w swej głębi fałszywe. Posługuje się nim niestety zarówno wielu Żydów, jak i wybitnych postaci świata chrześcijańskiego. Nawet Stolica Apostolska i ludzie Kościoła ulegają temu nawykowi.\nWszystkie cytaty biblijne za: Biblia jerozolimska. Pallotinum, Poznań 2006, wyd.1.\nBp Grzegorz Ryś, Wykład inauguracyjny roku katechetycznego 2014/2015 w diecezji bielsko-żywieckiej.\nJan Paweł II, Przemówienie w Synagodze Większej, Rzym 13.04.1986. Słowa te papież powtórzył w przemówieniu do głównych rabinów Izraela podczas swej wizyty tym kraju w jubileuszowym roku 2000. Jerozolima 20.03.2000 r.\nZ tego powodu watykańska Komisja ds. Dialogu z Judaizmem została umieszczona wewnątrz Papieskiej Rady do Wspierania Jedności Chrześcijan, nie zaś, jak to ma np. miejsce w strukturze polskiej Konferencji episkopatu w obrębie Rady ds. Dialogu Religijnego. Wydźwięk tego faktu jest ogromny, mimo że zdaje się czysto formalno-organizacyjny. Otóż takie usytuowanie komisji w Watykanie oznacza – moim zdaniem – ni mniej ni więcej, że jedność chrześcijan, ekumenia, zależą od dogłębnego uświadomienia sobie i przyjęcia jako własne żydowskich korzeni chrześcijaństwa przez wszystkie jego nurty, Kościoły, wyznania\nPor. Jacek Salij, Eseje tomistyczne, W drodze, Poznań 1988.\nKompendium społecznej nauki Kościoła. Wydawnictwo jedność, Kielce 2005, s. 15-19.\nKs. Józef Tischner mawiał, że fundamentalizm oznacza traktowanie jako fundamentu tego, co fundamentem nie jest.\nZob. Jan Grosfeld, „Kruchość, jako istotny wymiar chrześcijańskiej tożsamości”. w: [Jan Grosfeld red.], 50 lat później. Posoborowe dylematy współczesnego Kościoła. Instytut Politologii UKSW, Centrum Myśli Jana Pawła II, Warszawa 2014, s. 23-34.\n2 Sm 11,13.\nJan Grosfeld, Żyd wieczny tułacz, „Studia Bobolanum”, 2011, nr 2, s. 5-27.\nKościół katolicki o swoich korzeniach. [praca zbiorowa]. Polska Rada Chrześcijan i Żydów, Warszawa 1995; David Flusser,Chrześcijaństwo religią żydowską, „Cyklady”, Warszawa 2003.\nPor. Tomas Halik, Europejskie mówienie o Bogu i milczenie o Bogu. Ksiegarnia św. Wojciecha, Poznań 2005; Jean-Miguel Garrigues,Demokracja progresistowska albo polityczny integryzm, „Znak”, 1998, nr 514, marzec.\nJózef Ratzinger, Sól ziemi. Chrześcijaństwo i Kościół na przełomie tysiącleci. Wydawnictwo Znak, Kraków 1997, s. 147-154.\nWyczerpującą i piękną prezentację zagadnienia dotyczącego przebaczenia i pojednania w nauce chrześcijańskiej zawarł ks. P. Mazurkiewicz w tekście Przebaczenie i pojednanie, „Chrześcijaństwo-świat-polityka. Zeszyty społecznej myśli Kościoła”, 2006, 1 , s. 7-32.\nZob. m.in. Oświadczenie Komisji Episkopatu Polski do Dialogu z Judaizmem na 50 rocznicę wyzwolenia obozu zagłady Auschwitz- Birkenau w Oświęcimiu. Centrum Dialogu Modlitwy w Oświęcimiu .Oficjalne teksty Episkopatu Polski.; List pasterski Episkopatu Polski z okazji 25 rocznicy ogłoszenia soborowej deklaracji „Nostra aetate”, 30.22.1990, ibid.; Oświadczenie Rady Episkopatu Polski w sprawie krzyży w Oświęcimiu, 26.08.1998, ibid.\nŻydowską myśl o Zagładzie prezentuje Paweł Śpiewak w książce Teologia i filozofia żydowska wobec Holokaustu. Wstęp, wybór i opracowanie Paweł Śpiewak, Wydawnictwo: Słowo/Obraz/Terytoria, 2013.\nIrving Greenberg, Historia, Holokaust i Przymierze, „Znak”, 1990, nr 419-420, s. 103-104. Tekst rabina Greenberga jest szczególnie wart polecenia tym, którzy próbują zgłębiać istotę Szoa i jej wpływ na myślenie żydowskie.


Lista specjalizacji w semestrze wiosennym w roku akademickim 2017/18 - kierunek Nauka do kwadratu w Krakowie - Uniwersytet dzieci\nLista specjalizacji w semestrze wiosennym w roku akademickim 2017/18 - kierunek Nauka do kwadratu w Krakowie\nSMOG WAWELSKI - CZYLI CZYM ODDYCHAMY?\n3. Nowe technologie - programowanie urządzeń\n5. Fizyka atmosfery (brak wolnych miejsc)\n6. Planowanie przestrzenne (brak wolnych miejsc)\n7. Upcycling - eko design (brak wolnych miejsc)\n8. Socjologia komunikacji (brak wolnych miejsc)\n1. FOTOGRAFIA - obiektyw(na) pogoń za niewidzialnym\nCzy wiesz, jak sfotografować smog? Jak za pomocą fotografii pokazać pozornie „niewidzialny” problem współczesnych miast?\nStudenci sprawdzą swoją wiedzę i zaproszą członka Krakowskiego Alarmu Smogowego, aby przygotować się do pracy fotografa tropiącego wpływ smogu na Kraków i jego mieszkańców. Studenci przygotują reportaże z kilku miejsc, które wiążą się z ekologią i wtórnym wykorzystaniem odpadów. Odwiedzą pracownię projektanta ekologicznych ubrań, ogród botaniczny i przygotują sesję modową z maskami antysmogowymi. Pracując w studiu fotograficznym, nauczą się obserwować i kreować światło. Umiejętności te wpłyną na jakość fotografii wykorzystanych w kampanii w dalszej części zajęć. Postprodukcja fotografii realizowana będzie przy pomocy programu Photoshop. Efektem cyklu zajęć będzie wystawa fotografii.\nZajęcia zainspirują studentów do myślenia obrazem. Studenci otrzymają narzędzia, dzięki którym będą w stanie komunikować się za pomocą fotografii oraz łączyć ją z tekstem.\nW ramach specjalizacji odbędzie się 7-9 spotkań. Łącznie 20 godzin zegarowych.\nInstytut Twórczej Fotografii w Opavie (zajęcia terenowe oraz w studio w Krakowie)\n2. Tworzenie gier, czyli jak walczyć ze smogiem wirtualnie\nCzy wiesz, że twórcy This War of Mine, gry poruszającej problemy społeczne cywili podczas wojny, po zaledwie dwóch dniach sprzedaży odzyskali cały koszt jej produkcji?\nNa zajęciach studenci wezmą udział w procesie powstawania gry. W czasie seminariów studenci stworzą grę - od pomysłu przez tworzenie oprawy audiowizualnej po programowanie i przygotowanie gry do dostarczenia jej odbiorcom. Dzięki temu uczestnicy przekonają się, że gry mogą poruszać ważne tematy oraz edukować graczy. Gra, która powstanie w trakcie zajęć dotyczyć będzie smogu. Ramy określające zakres projektu będą bazować na informacjach, które studenci będą mieli okazję zebrać w ramach pozostałych zajęć na Uniwersytecie Dzieci.\nZajęcia pozwolą studentom rozwinąć kreatywność i zobaczyć grę jako medium, które służy do edukowania.\nGry będą tworzone z wykorzystaniem silnika Unity3D i języka C#. Znajomość podstaw programowania nie jest wymagana, ale może bardzo pomóc i usprawnić pracę.\n3. Jak nowe technologie mogą chronić przed smogiem?\nWedług raportu WHO na liście 50 najbardziej zanieczyszczonych miast w Europie Polska zajmuje aż 33 pozycję, natomiast najbardziej zanieczyszczonym miastem na świecie jest Zabol w Iranie ze średnim rocznym stężeniem ponad 200ug/m3.\nCykl seminariów dotyczący technologii w ochronie środowiska rozpocznie się od ogólnego wykładu o zanieczyszczeniach środowiska. Studenci dowiedzą się, jak chronić siebie i innych przed negatywnym wpływem pyłów na układ oddechowy. Przedstawione zostaną innowacyjne rozwiązania, takie jak np. kolektory słoneczne i ogniwa fotowoltaiczne jako alternatywa dla konwencjonalnego ogrzewania wody i produkcji energii elektrycznej. Podczas zajęć studenci poznają podstawy elektroniki, nauczą się też programowania w dedykowanym języku ARDUINO. Podsumowaniem pracy z mikrokontrolerami będzie zbudowanie i zaprogramowanie stacji meteorologicznej z wykorzystaniem niezbędnych czujników. Studenci przystąpią do pracy z możliwością korzystania z notatek zawierających normy stężenia pyłów i zanieczyszczeń oraz wilgotności powietrza i innych danych. Otrzymają także wytyczne niezbędne do zbudowania i zaprogramowania układów.\nZajęcia pozwalają studentom zdobyć praktycznie umiejętności w zakresie programowania i konstruowania urządzeń umożliwiających pomiary dla środowiska.\n4. Community management - budowanie społeczności: jak współpracując, rozwiązać problemy społeczne?\nKonferencja, event, happening, flash mob, a może demonstracja? Czy wiesz, że 24 października 1975 roku w Islandii 90% kobiet zastrajkowało i wstrzymało się od pracy? W rezultacie 5 lat później Islandia stała się pierwszym krajem, w którym wybrano na prezydenta kobietę!\nStudenci nauczą się sposobów wspólnego rozwiązywania problemów społecznych, dialogu społecznego, a także form organizowania się wokół zjawisk współczesnego świata przy wsparciu nowych technologii i social mediów. Porozmawiają z mieszkańcami Krakowa. Nauczą się metodyki design thinking służącej do rozwiązywania problemów. Stworzą prototypy, używając klocków Lego i plasteliny. Wspólnie zastanowią się, czy warto brać sprawy we własne ręce. Studenci sami zdecydują, jakie wydarzenie chcą zorganizować i na koniec przeprowadzą je wspólnie jako efekt wspólnych spotkań. Dołożą też społecznościową cegiełkę do rozwiązania problemu krakowskiego smogu.\nStudenci zyskają umiejętności: definiowania problemów, kreatywnego podejścia do ich rozwiązywania (metodyka design thinking), zorganizowania i promowania wydarzenia, a także przeprowadzenia dialogu społecznego.\n5. Fizyka atmosfery - w poszukiwaniu czystego powietrza\nCzy wiesz, że Polska jest jednym z dwóch najbardziej zanieczyszczonych pyłami krajów? Dlaczego?\nW ramach zajęć studenci dowiedzą się, skąd biorą się zanieczyszczenia powietrza i dlaczego należy się nimi martwić. Odkryją, dlaczego czasem powietrze jest “świeższe” w domu, a nie na zewnątrz. W laboratorium sprawdzą, jak wykorzystać nowoczesne czujniki do mierzenia jakości powietrza, a później zabiorą je ze sobą, by prowadzić eksperymenty w terenie. Dzięki temu będą mieli możliwość przeprowadzenia własnego eksperymentu, a jego wynikami podzielą się ze światem.\nZajęcia uświadomią studentom, jak wielkie znaczenie ma jakość powietrza dla życia pojedynczej osoby i społeczności. Uczestnicy zajęć zrozumieją też, dlaczego tak wiele mówi się o zanieczyszczeniu powietrza w mediach. Dowiedzą się też, jakimi technikami posługują się naukowcy, aby zmierzyć poziom zanieczyszczenia powietrza.\n6. Planowanie przestrzenne - jak zaprojektować idealne miasto?\nCzy wiesz, że najlepszymi miastami do życia są m.in. Wiedeń, Melbourne albo Toronto? Dlaczego akurat one? Czy można zaprojektować miasto doskonałe?\nStudenci nauczą się zasad, którymi kierują się urbaniści, projektując miasta doskonałe. Odkryją tajniki planowania przestrzennego i zaprojektują miasto, które odpowiada na potrzeby mieszkańców. Efektem cyklu seminariów będzie seria projektów związanych z tworzeniem miejskiej przestrzeni. Wszystko wedle zasady od ogółu do szczegółu. Studenci zmierzą się zarówno z wielkoskalową tkanką urbanistyczną jak i niewielką publiczną przestrzenią (jak np. plac miejski). Odkryją, czym jest plan zagospodarowania przestrzennego i jak z niego korzystać. W ramach zajęć zorganizujemy wizję lokalną (wyjście w teren), w trakcie którego uczestnicy narysują plan miasta i zbudują jego trójwymiarową makietę.\nZdobyte informacje z pewnością poszerzą architektoniczne horyzonty młodzieży. Zajęcia rozwijają wiedzę w zakresie ochrony środowiska i ekologii, a zagadka likwidacji smogu w Krakowie nie będzie już dla studentów tajemnicą.\nmgr inż. arch. kraj Joanna Szwed\nmgr inż. arch. kraj. Karolina Porada\n7. UPCYCLING - EKO DESIGN - czyli jak projektować, żeby nie szkodzić, a pomagać\nWybierzemy się w podróż po krainie surowców, które są wszystkim dobrze znane, lecz umykają naszej uwadze, bo traktowane są jako śmieci.\nCykl seminariów poświęcony będzie zagadnieniom projektowania przedmiotów użytkowych z wykorzystaniem materiałów pochodzących z recyklingu. Studenci poznają rzemieślnicze techniki, takie jak: szycie, introligatorstwo, tworzenie witraży. Będą samodzielnie projektować i wykonać przedmioty użytkowe typu: torba shopper, notes, etui na smartfon czy tablet, pojemnik na słuchawki lub wszelkie inne przedmioty - ogranicza nas tylko wyobraźnia. Oglądając banery reklamowe, dętki rowerowe, butelki pet, przeróżne tekstylia, tekturowe rury, płyty CD, skupią się na cechach tych surowców. Zastanowią się, w jaki sposób wykorzystać ich potencjał w twórczy sposób. Studenci poznają też podstawowe zagadnienia związane z eko designem, np.upcycling, zero waste, slow fashion, koncepcja cradle to cradle. Uczestnicy zajęć zrozumieją, że decyzje podejmowane na poziomie pomysłów wpływają na jakość przedmiotów, które stworzymy, a pracując z materiałami z odzysku, mamy swój mały wkład w globalny nurt gospodarki obiegu zamkniętego.\nZajęcia uwrażliwią młodzież na kwestie świadomości procesów twórczych na poziomie ekologicznym i społecznym.\nmgr Jolanta Florczyk\nmgr Magdalena Olearczyk-Porębska\n8. Socjologia komunikacji - jak problem staje się ważny\nWieść niesie, że w grodzie Kraka zagnieździł się potwór straszliwy. Dręczy on mieszkańców, dusząc dzieci i dorosłych, wywołując choroby. Jego trujące wyziewy spowijają miasto toksyczną mgłą, w której zdarzało się ginąć nie lada śmiałkom. Skąd się wziął? Rozmaite na ten temat krążą opinie. Jak wygląda? Nikt nie wie... Jak pokonać go można? Pomysły są różne, na pewno wiadomo tylko, że Mistrz Dratewka bezradny - baran już nie działa...\nStudenci, wcielając się kolejno w role detektywów-badaczy, prześledzą różne, często mrożące krew w żyłach wątki związane z tematyką SMOGU w Krakowie. Na przykładzie smogu uczestnicy zastanowią się nad genezą i znaczeniem wiedzy (potocznej, eksperckiej, praktycznej itp) oraz niewiedzy (czy bywa użyteczna? dla kogo?). Poznają w praktyce metodę analizy treści medialnych - porównując przekazy medialne między sobą, zaprojektują scenariusze wywiadów i według nich przeprowadzą wywiady z różnymi grupami mieszkańców. Dokonają ich analizy. Zrekonstruują sposoby komunikowania się miasta z mieszkańcami i zastanowią się nad jego skutecznością. Studenci wcielą się w role mieszkańców, władz miasta, ekspertów i rozegrają grę deliberacyjną.\nZajęcia skłonią studentów do refleksji nad istotą powstawania opinii społecznej. W ramach zajęć uczestnicy będą ćwiczyć umiejętności komunikacji, która zapewnia atmosferę szacunku i prowadzi do kompromisu.


Filmy w dobrej jakości, Jakość HD porno oglądać online - expost24.com\nFilmy w dobrej jakości, Jakość HD porno oglądać online\nWic siedzielimy na tym drugim niadaniu, Nekane zapytaa mnie, z kim mieszkam, ja na to, e mj m wanie przyjecha, mieszkamy z takim znajomym z Londynu, Rosjaninem Dmitrim. Ale dzisiaj wyrzucili Williama z Filmy w dobrej jakości. Wyszed w poudnie, nie mwic nikomu ani sowa. W Barcelonie to jest normalna rozmowa nieznajcych si lub znajcych si powierzchownie osb w miejscu publicznym.\nDwch dobej, jeden biay, drugi czarny, przyszo razem si zapisa na siowni, Fimy o co innego moe chodzi, rozumiem, e jestecie par. William: Chcesz zobaczy moje konto. Jego saldo si wyraa w liczbach ujemnych. Dwa tygodnie temu poszlimy na porann przerw, na drugie niadanie. Ja, Woch Teo i Baskijka Nekane. Teo cigle opowiada o rnych gejowskich imprezach, na ktre chodzi, a jak nie, to o swoich chopakach. Kobiety z penisem ostra orgia wszyscy byli z Europy Wschodniej, twierdzi, e to dlatego, e s spokojni.\nTak, jajościmy na to. Chodzio o to, e po tym promocyjnym okresie, z ktrego skorzystalimy, eby unikn zapisowego, moemy zaoszczdzi par euro, korzystajc potem z karnetu rodzinnego. Niby pracuj tu w midzynarodowej niemieckiej korporacji (jak wiemy od Samira Amina, jakocśi korporacje maj zawsze jaoości wszystko jak narodowo), ale moje biuro to dom wariatw.\nTe jakby z Almodvara. Tim (oywi si nagle i odgarn sw blond grzyw na bok): O co chodzi. O czym oni tam gadaj. William: No nie wiem wanie. Zastanawiam si, handel narkotykami albo moe Filmy w dobrej jakości. Powszechno i akceptacja. Dziao si to jednak bez pojcia odpowiadajcego kategorii homoseksualizmu i binarnej opozycji homo- vs heteroseksualizm (ktra jest Filmy w dobrej jakości wytworem euroatlantyckiej nowoczesnoci).\nFilmy w dobrej jakości opracowaniem tego tematu jest znakomita ksika Khaleda El-Rouayheba Before Homosexuality in the Arab-Islamic World, 1500-1800.\nAutor zaznacza, e jego obserwacje i wnioski do jakiego stopnia zachowuj wano rozcignite gbiej w przeszo, ni wskazuj ramowe daty z wielka dupa Popularne porno, jak rwnie do ssiadujcych z Arabami innych kultur muzumaskich (Turcja, PersjaIran, itd. Powstrzymuje si jednak przed aplikowaniem ich poza te ramy, gdy obszarem jego ekspertyzy jest wanie literatura arabska tego okresu.\nTim (wyrzucajc swoje muskularne ramiona w gr i byskajc jakoości Jakość HD porno oglądać online na rodkowym palcu lewej doni): Prostytucja. Prostytucja. Teo: Filmy w dobrej jakości, wiesz, ja tu porwnuj do Latynosw, facetw z Europy Poudniowej. W porwnaniu z nimi tak. Z Latynosem to jxkości nie wytrzyma, sam jestem z Woch, to ju by byo za duo.\nU nich do zakaenia tym wirusem. Chocia problem HIV nie jest w naszym kraju a tak rozpowszechniony jak w krajach Europy Wschodniej, to z roku na rok (. ) Podczas konferencji prasowej pod hasem Pozytywnie Filmmy, czyli HIV w Polsce 2011" specjalici poinformowali, i Filky. zwikszajcy ryzyko zakaenia wirusem HIV.\nW wielu przypadkach infekcje intymne przebiegaj w Seks w pociągu Popularne filmy bezobjawowy, co osabia czujno pa. Wiedza (. ) i nie mczyni yjcy w homoseksualnych zwizkach, ale kobiety s najbardziej naraone na niebezpieczestwo zaraenia wirusem.\nZ bada wynika, i doustne leki przeciwretrowirusowe stosowane przez nosicieli wirusa HIV znacznie zmniejszaj ryzyko Jakość HD porno oglądać online ich partnerw (. )w przewaajcej czci heteroseksualne (97).\nW kadej z nich Jakość HD porno oglądać online z partnerw byo zakaone wirusem HIVnatomiast. jest wywoana przez wirus HSV - moe by przenoszony drog kropelkow oraz przez kontakt pciowy. Kiedy kobieta ciarna nie jest pewna czy miaa (.\n) w przeszoci kontakt z wirusem opryszczki i czy doszo do zakaeniapowinna poinformowa lekarza prowadzcego ci. Zleci on badania. Naukowcy informuj, i szeroko stosowany lek na wirusa HIV moe pomc w profilaktyce raka szyjki macicy, ktrego przyczyn jest infekcja wirusem (. ) nie pomog one kobietom, u ktrych doszo ju do zakaenia wirusem. Co wicej obecnie stosowane szczepionki nie chroni. Jakość HD porno oglądać online dla kobiet w ciy, poniewa mog spowodowa powstanie wad wrodzonych podu.\nW jaki sposb dochodzi do zakaenia organizmu paciorkowcami (. ) na pneumokoki Jakpści wzmocni odporno u dzieci. Paciorkowiec - jak dochodzi do zakaenia. Zakaenie paciorkowcami to bardzo powszechny problem.


NIEZAPOMNIANE WRAŻENIA Z PODRÓŻY DO STOLICY WIELKOPOLSKI – Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki\nNIEZAPOMNIANE WRAŻENIA Z PODRÓŻY DO STOLICY WIELKOPOLSKI\nG.G 11 października 2019\tNo Comments wycieczki 2019/2020wydarzenia 2019/2020\nDnia 10 października uczniowie klasy 5b i 5g wybrali się w podróż do serca Wielkopolski. Pierwszym przystankiem było Muzeum Arkadego Fiedlera w Puszczykowie pod Poznaniem, gdzie potomkowie podróżnika – synowie i wnuk – stworzyli magiczne, pełne fascynujących eksponatów miejsce. Widzieliśmy pamiątki i trofea z podróży pana Arkadego, zdjęcia z jego wypraw i książki, które pisał. Na terenie wokół muzeum mogliśmy poczuć się odkrywcami Ameryki, ponieważ replika statku Santa Maria w sakli 1:1, na której Kolumb dopłynął do Ameryki , jest obiektem, który mogliśmy obejrzeć od środka. Jakby tych wrażeń było mało, odwiedziliśmy wnętrze piramidy Cheopsa, którego posąg stał nieopodal oraz z bliska poczuliśmy się jak nasi lotnicy podczas II wojny światowej, którzy prowadzili powietrzne bitwy z Dywizjonem 303.\nKolejnym punktem naszej podróży było Muzeum Rogalowe przy poznańskim Rynku. Wszyscy mieliśmy możliwość pobawienia się w pomocników piekarzy i twórców słynnego marcińskiego rogala. Rogal świętomarciński w 2008 r. został wpisany do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych w Unii Europejskiej, a to dlatego, że jest jednym z najsmaczniejszych ciastek świata. Zasługuje na atencję nie tylko w dniu świętego Marcina. Tradycja wypiekania rogali w dniu św. Marcina przetrwała w Poznaniu do dziś, jednak od listopada 2003 roku rogale muszą spełniać określone warunki. Muszą być zrobione z ciasta półfrancuskiego. To ciasto jednocześnie jest listkowate – jak ciasto francuskie, a jednocześnie wilgotne – jak drożdżowe. Nadzienie jest robione z białego maku, wanilii, mielonych daktyli lub fig, cukru, śmietany, rodzynek, masła i skórki pomarańczowej. Rogal świętomarciński ma kształt półksiężyca. Jest posmarowany lukrem i posypany pokruszonymi orzechami. Jego masa wynosi od 200 do 250 g. W smaku jest bardzo słodki i pachnie migdałami. Każdy z nas miał okazję posmakować tego niezwykłego wypieku z białym makiem.\nNa koniec wybraliśmy się do Nowego ZOO, którego powierzchnia zadziwiła nas cudownym krajobrazem, ogromna i nowoczesna słoniarnia „ugościła” w swoich progach, a ryczący lew, broniący swej wybranki napawał zachwytem i przerażeniem jednocześnie. Nie przeszkadzał nam nawet delikatny deszcz, ponieważ mieliśmy okazję wypróbować kolejkę, która obwiozła nas po wszystkich uliczkach. Szczęśliwi i zadowoleni wróciliśmy do Kutna i już myślimy nad kolejną wyprawą.\nzdjęcia: Grzegorz Gmerek\nPrevious Previous post: PODRÓŻ DO WNĘTRZA ZIEMI – KŁODAWA\nNext Next post: Wycieczka pełna wrażeń do Jednostki Wojskowej.


Szpital w Lublinie | NetMama.pl\nMam pytanie,w którym szpitalu w Lublinie najlepiej rodzić : na Staszica czy Jaczewskiego,chodzi mi o możliwość znieczuleń przy porodzie i ile kosztują? Prawie 10 lat temu rodziłam na Staszica pierwsze dziecko i mile wspominam ten szpital,a teraz oczekuję drugiego dziecka i nie wiem, który szpital wybrać.Pozdrawiam wszystkie mamy.\nja rodziłam dwa razy na JACZEWSKIEGO byłam bardzo zadowolona opieka świetna atmoswera też i nie zdecydowałabym się na inny szpital.znieczulenia płatnego nie brałam za pierwszym razem gdy myślałam że nie dam już rady dostałam znieczulenie bezpłatne które podaja jeśli się chce.a drugi raz nie brałam nic chociaż nie było łatwo .\nDzięki monia69, pierwsze dziecko rodziłam przez cc w znieczuleniu ogólnym,bo nie było postępu porodu, a teraz jeśli się uda to wolę rodzić naturalnie.\nTermin porodu mam wyznaczony na lipiec i planuję poród na Jaczewskiego. Słyszałam sporo dobrego o tym szpitalu. Chciałabym wiedzieć co powinnam ze sobą zabrać do szpitala, np. nie wiem czy potrzebne mi tam będą ubranka czy kosmetyki dla dzidziusia. Będę wdzięczna za wszelkie porady.