Ile śniegu potrzebujesz, aby ulepić bałwana? – Pazarlama Blogu\nIle śniegu potrzebujesz, aby ulepić bałwana?\nJak można się spodziewać, odpowiedź na pytanie „Ile śniegu potrzebujesz, aby ulepić bałwana?” jest – cóż, to zależy od tego, jak duży ma być bałwan. Nie jest to jednak szczególnie pomocne. Dlatego, starając się zapewnić światu przydatne porady dotyczące budowania bałwanów, postaramy się podać bardziej szczegółowe, pomocne informacje.\nIle śniegu potrzebujesz, aby ulepić bałwana? Aby zbudować bałwana, który ma około sześciu stóp wysokości i jest zbudowany z trzech kul o zmniejszających się rozmiarach, potrzebujesz około 19 stóp sześciennych śniegu.\nJednak budowanie bałwana to o wiele więcej, który nie spada ani nie topi się natychmiast.\nPogoda na bałwana\nNajpierw musisz poczekać na idealną pogodę do budowania bałwana. A dokładniej pogoda, gdy pada śnieg, musi być odpowiednia ORAZ pogoda musi być dokładna podczas budowy.\nJeśli pada śnieg, gdy temperatura powietrza wynosi około 32 stopni Fahrenheita, śnieg powinien mieć odpowiednią konsystencję do lepienia bałwana.\nIdealny śnieg do budowania bałwana\nWidzisz, do pewnego stopnia nie to, ile masz śniegu, jest ważne przy lepieniu bałwana, ale rodzaj śniegu, którego używasz.\nIstnieje zaskakująca różnorodność rodzajów śniegu i nie wszystkie z nich nadają się do lepienia bałwanów.\nNaukowcy dzielą śnieg na pięć kategorii. To, do której kategorii należy śnieg, zależy od ilości „wolnej wody” w stosunku do kryształków lodu.\nSuchy śnieg ma 0% wody\nWilgotny śnieg to mniej niż 3% wody\nMokry śnieg to od 3% do 8% wody\nBardzo mokry śnieg to od 8% do 15% wody\nBłoto pośniegowe to więcej niż 15% wody\nWoda, w której zawieszone są kryształki lodu, działa jak klej, spajając je. Jeśli spróbujesz uformować śnieżkę, która rozpadnie się w dłoni, śnieg jest zbyt suchy, ponieważ nie ma wystarczającej ilości wody, aby utrzymać kryształy razem.\nZ drugiej strony, jeśli śnieg jest zbyt mokry, nie utrzyma swojego kształtu, powodując, że bałwan stopniowo przekształci się w śnieżną kropelkę.\nNajlepszy śnieg do budowania bałwana\nNajlepszy śnieg do lepienia bałwana to mokry śnieg. Nie tak suche, żeby się nie trzymały dobrze, i nie tak mokre, żeby nie trzymały swojego kształtu.\nAby przetestować materiał do budowy bałwana, weź dużą garść śniegu i ściśnij go razem, aby uformować kulkę. A teraz rzuć w kogoś.\nJeśli kula śnieżna rozpadnie się, przelatując w powietrzu, pozostawiając za sobą biały kurz, śnieg jest zbyt suchy. Z drugiej strony, jeśli kula śnieżna trafi w cel i nie pęknie, prawdopodobnie jest zbyt mokra.\nAle jeśli kula śnieżna trafi w cel i rozpadnie się, gratulacje, masz idealnego bałwana budującego śnieg.\nPorada dla profesjonalistów\nJeśli chcesz mieć rękę ulepiającą bałwana, nie rzucaj śnieżką w osobę, od której potrzebujesz pomocy.\nPowrót do pogody\nZakładając, że masz śnieg, który spadł, gdy temperatura powietrza wynosiła około 32 stopnie i nie było żadnych gwałtownych wahań od tej temperatury, wszystko jest w porządku.\nJeśli jednak się rozgrzeje, może się okazać, że śnieg zaczął się lekko topić, a zawartość wody wzrosła, co sprawia, że nie nadaje się do lepienia bałwanów.\nNajlepszy sposób na zbudowanie bałwana\nIstnieje kilka różnych sposobów na ulepienie bałwana. Niektórzy ludzie decydują się na zepchnięcie śniegu w ogromny stos, a następnie uformowanie go w kształt bałwana.\nInni zwijają dużą, starą kulę śniegu, a następnie klepają ją wokół kuli, aby zrobić ciało bałwana. Jest też szkoła myślenia „zwiń cylinder i wstań”.\nŻaden z nich nie jest właściwym sposobem na ulepienie bałwana!\nNajlepszym sposobem na ulepienie bałwana jest metoda trzech kul.\nMetoda bałwana z trzema kulami\nMożesz zbudować wysoki, stosunkowo stabilny z najmniejszą ilością śniegu, jeśli zbudujesz go za pomocą stosu trzech gigantycznych śnieżek.\nTwoje proporcje powinny wynosić 3:2:1, a dolna kulka ma metr średnicy. Zapewni to szeroką, stabilną podstawę dla bałwana.\nAby stworzyć bazę dla bałwana, zacznij od śnieżki. Następnie połóż śnieżkę na ziemi i zacznij się toczyć. Rzuć śnieg w różnych kierunkach, aby zachować kształt piłki, a gdy masz odpowiedni rozmiar, umieść piłkę w miejscu, w którym będzie żył Twój bałwan.\nNastępnie utwórz kolejną piłkę. Ta druga kula powinna mieć około pół metra średnicy. Kiedy zrobisz gigantyczną śnieżkę numer dwa, umieść ją na swoim pierwszym dziele. Po umieszczeniu tej drugiej piłki na miejscu dopakuj dodatkowy śnieg wokół miejsca, w którym stykają się dwie piłki.\nWreszcie twoja trzecia piłka powinna mieć szerokość jednej stopy. Ta piłka znajduje się na górze i staje się głową twojego bałwana.\nKontroluj rozmiar swoich kul\nJeśli kule są zbyt duże, kryształy śniegu mogą się ze sobą skleić. Ta niestabilność w połączeniu z ciężarem śniegu może skutkować raczej obrzydliwym stosem śniegu niż bałwanem.\nDobrym pomysłem jest również wykonanie płaskiego obszaru na górze i na dole sfer. Te płaskie powierzchnie sprawiają, że bałwan jest bardziej stabilny, niż byłby, gdybyś ułożył całkowicie okrągłe śnieżki.\nMożesz trzymać się tradycyjnej czapki i szalika, marchewki na nos i kilku kijów na ramiona, ale co w tym zabawy?\nOczy: Malowane kamienie są dobre dla oczu i możesz dodać parę okularów, aby uzyskać dziwaczny dotyk.\nWełniane alternatywy kapeluszy: Nie musisz ograniczać się do nudnego, starego kapelusza z pomponem. Co powiesz na czapkę z daszkiem dla nowoczesnego akcentu lub kapelusz przeciwsłoneczny dla ironicznego akcentu.\nWłosy: Możesz całkowicie pominąć czapkę i dać bałwanowi włosy. Odpowiednie produkty do włosów obejmują; przędza, czyściki do fajek, plecione bransoletki z krosna tęczowego lub niegotowane makarony.\nInne dekoracje: Rozważ nadanie bałwanowi prawdziwej osobowości, dodając akcesoria, które odzwierciedlają Twoje zainteresowania. Sprzęt do hokeja na lodzie lub inny sprzęt sportowy, drewniana łyżka i czapka szefa kuchni, pędzel i paleta – możliwości są nieograniczone.\nWięcej wskazówek dotyczących budowania bałwana\nJest jeszcze kilka rzeczy, które powinieneś wiedzieć, zanim zaczniesz tworzyć epickie bałwany.\nOstrożnie wybierz swoją powierzchnię\nJeśli budujesz bałwana po lżejszym zrzuceniu śniegu, ważna jest powierzchnia, na której chcesz budować.\nW miarę możliwości buduj bałwana na płaskiej, trawiastej powierzchni.\nCiemne nawierzchnie pochłaniają ciepło, nawet na śniegu, więc jeśli ulepisz bałwana na asfalcie, szybciej się stopi.\nTrzymaj bałwana z dala od wiatru\nWiatr nie tylko niszczy ciało bałwana. Jeśli wiatr jest wystarczająco silny, może nawet przewrócić bałwana.\nAby uniknąć przedwczesnej śmierci nowego, fajnego kumpla, buduj u podnóża wzgórza lub w ochronnym cieniu swojego domu.\nJeśli jednak budujesz w przestrzeni publicznej i lepisz bałwana u podnóża wzgórza, pamiętaj, aby rozglądać się za innymi użytkownikami wzgórza. Nie chcesz, żeby wjechał w ciebie sanek.\nZminimalizuj ekspozycję bałwana na słońce\nJeśli to możliwe, ułóż bałwana w zacienionym miejscu lub w miejscu o minimalnym nasłonecznieniu. Pomoże to Twojemu bałwanowi przetrwać. Aby bałwan zachował swoje radosne uśmiechy na dłużej, ułóż jego buzię na boku bałwana, który będzie odwrócony od słońca.\nNa koniec, ale nie mniej ważne, kiedy lepisz bałwana, upewnij się, że jesteś bezpieczny. Owiń się ciepło i załóż rękawiczki, które nie pochłaniają wilgoci ze śniegu. Jeśli zmoczysz ubranie, wejdź do środka i przebierz się, zanim poczujesz się zbyt zmarznięty i zrób sobie przerwę, jeśli poczujesz nieprzyjemne zimno. Aha, i nie zakopuj się w żadnych zaspie śniegu, ani nie twórz jaskiń śnieżnych, aby się w nich ukryć.\nChcesz najlepszego bałwana na bloku?\nWłaśnie spędziłeś godziny na lepieniu idealnego bałwana. Teraz musi nadejść czas, aby poprzez dekoracje nadać mu osobowość. Jasne, możesz poszperać w domu i zobaczyć, co tam jest, a nawet kupić zestaw do dekoracji bałwana, ale chcesz iść pod prąd. Jakie fajne akcesoria do bałwanów możesz dostać w swoje ręce?\nJeśli chcesz naprawdę zafascynować się tworzeniem idealnego bałwana, to jest to narzędzie dla Ciebie! Korzystając z ciągu Fibonacciego, dr Anna Szczepanek stworzył Kalkulator bałwana pomóż powiedzieć, jak długo wytrzyma bałwan w zależności od ilości opadów śniegu, wielkości kulek bałwana i czy. Sprawdź, jest super!\nPoprzedni Wpis Dlaczego skutery śnieżne się przegrzewają? Z przyczynami i naprawami\nNastępne Wpis Jak chłodzone są skutery śnieżne?


Mieszkanie na sprzedaż - Bydgoszcz - Górzyskowo - MET-MS-117860 - 48.00m² - Metro - Nieruchomości Bydgoszcz\n3 pokoje 1 piętro 48,00 m2 9 166,67 zł/m2\nApartament z rynku pierwotnego - przy zakupie nie występuje 2% podatek PCC.\nKomfortowy apartament na pograniczu dwóch Osiedli - Górzyskowa i Szwederwowa\nApartament ciekawie zaaranżowany o pow. 48 m2, trzypokojowy z dwoma balkonami, urządzony w ciekawej i oryginalnej stylizacji.\nW mieszkaniu użyto materiałów wysokiej jakości, gdzie motywem przewodnim jest wzór marmuru oraz naturalny kolor drewna.\nZ jednej strony dominuje minimalizm i prostota, z drugiej staranny dobór mebli, detali i oświetlenia przesądza o tzw. duszy i klimacie mieszkania. Pokój dzienny z wyjściem na balkon, który łączy się z otwartą kuchnią, na podłodze stylowe panele w jodełkę, która wspaniale komponuje się z białym kolorem mebli i resztą wyposażenia.\nKuchnia piękna frezowana, biała, wykonana indywidualnie na wymiar, blaty z naturalnego drewna, wyposażona w sprzęt AGD (okap, piekarnik elektryczny i płyta indukcyjna).\nW łazience dominuje wzór marmuru oraz naturalnego drewna. Duża kabina prysznicowa typu "walk in" oraz zabudowa (m.in. pod pralkę) wykonana na zamówienie.\nDuża sypialnia daje możliwość szerokiej aranżacji.\nMieszkanie wykończone jest z dużą starannością. Cały lokal wyposażony jest w energooszczędne oświetlenie ledowe, drzwi wewnętrzne Porta lakier biały PREMIUM oraz biała wysoka (10 cm) frezowana listwa przypodłogową wykonaną z lakierowanego mdf-u. Ściany pomalowane farbą ceramiczną Magnat.\nMieszkanie jest nowe wraz z jego wyposażeniem.\nDo mieszkania przynależy miejsce w hali garażowej dodatkowo płatne 24.000 zł brutto.\nBudynek z windą został oddany w 2020 roku.\nWięcej informacji i prezentacja oferty - Andżelika Czerwińska - Wrótna - 519055915.\nSymbol oferty MET-MS-117860\nOpłaty w czynszu administracja, sprzątanie, Winda, woda/ryczałt na wodę, wywóz nieczystości, wywóz śmieci, zaliczka na fundusz remontowy\n2 pokoje 50,32 m²\n6 538,16 zł/m2\n7 477,27 zł/m2


Jesteś tutaj:Wywiady „Zawsze każdego starałem się wysłuchać”\nJacek Bogacz fot. Rafał Wichniewicz\nPod koniec marca br. z Urzędem Miejskim, po 36 latach pracy w tej jednostce, na emeryturę odszedł Jacek Bogacz. Dla wielu działaczy samorządowych, był osobą nieprzemijającą - przychodzili i odchodzili prezydenci i radni, a stanowisko kierownika Biura Rady pozostawało w tych samych rękach. Na te ręce mogli zawsze liczyć ci, którzy rozpoczynali swoją przygodę w samorządzie, jak i tacy mieszkańcy, którzy chcieli do radnego dotrzeć na spotkanie.\nRafał Wichniewicz: Ponad 30 lat pracy z radnymi i dla radnych, to chyba jest spory wyczyn?\nJacek Bogacz: Zawsze wychodziłem z założenia, że jeśli się coś robi, to powinno to sprawiać przyjemność. Przyznam się szczerze, że praca w Biurze Rady, mimo iż czasem bywało różnie, sprawiała mi dużo satysfakcji i przyjemności. Między innymi dlatego, że miałem ciągle kontakt z ludźmi. Nie próbowałem policzyć, ile sesji przygotowałem, bo to chyba już „w tysiącach” powinno się liczyć, ale krótko mówiąc - ile kadencji było, tylu niekiedy ludzi się zmieniało.\nDzisiaj wiemy, jak wyglądają posiedzenia rady, a jak pan to pamięta z początku lat pracy?\nZaczynałem w okresie, który dziś różnie się ocenia. Mimo to jestem pełen szacunku dla radnych sprzed 1990 roku. Przykładem niech będzie sprawa gnieźnieńskiej garbarni. Byłem między innymi, wraz z panem Tadeuszem Ratajczakiem i płk. Mieczysławem Kaczmarkiem oraz dziennikarką panią Wojciechowską, współautorem uchwały, którą razem przygotowaliśmy, a która zobowiązywała prezydenta miasta do niewydawania pozwolenia wodnoprawnego dla garbarni.\nChodzi o kwestię zanieczyszczeń, jakie produkował ten zakład?\nTak. Przedsiębiorstwo, które w tym okresie nie miało tego zezwolenia, nie mogło pracować. To spowodowało z kolei, że w końcu zaczęto dyskutować nad budową oczyszczalni ścieków. Okazało się, że radni podjęli tę uchwałę, a wtedy przyjechali do Gniezna z łódzkiego Zjednoczenia jego przedstawiciele i zadecydowano o powstaniu tej oczyszczalni. Wtedy jeszcze pamiętam, że była ona jedną z najnowocześniejszych, jak na owe czasy. Nieprawdą jest więc, że radni w tamtym okresie tylko spotykali się i głosowali wyłącznie „za”, aprobując wszystkie decyzje.\nA po 1990 roku?\nWraz ze zmianami w kraju pojawiła się nowa ustawa o samorządzie. Kiedyś radni działali na podstawie ustawy o Radach Narodowych i Samorządzie Mieszkańców z 1958 roku. Przy zmianie z 1990 roku wywołano nową ustawę, która moim zdaniem, zresztą też po wielu moich dyskusjach z innymi działaczami, nie spełniała swojej roli. Wydawało się nam, że jeżeli podstawą działalności państwa jest konstytucja, to drugą w kolei ustawą powinna być właśnie ustawa o samorządzie terytorialnym, bo to ona reguluje ustrój gmin. Jak się okazało, ustawa ta, w ocenie wielu radnych, nie spełniała swojej roli i była wielokrotnie przez to nowelizowana. Mimo to nie jest ona zadowalająca. Wiele ustaw, które w tym czasie obowiązywały lub były na nowo wywołane, były niespójne. Chociażby spółki miejskie działają na zupełnie innych zasadach, podobnie dotyczy się do ustawy o finansach publicznych, a już co tu mówić o systemie nadzoru. Współczuję prezydentom i radnym w tej kwestii.\nGdyż teoretycznie pilnuje ich Regionalna Izba Obrachunkowa, Samorządne Kolegium Odwoławcze, które może uchylać pewne decyzje prezydenta, a jeszcze do tego jest Najwyższa Izba Kontroli. Pamiętam taki moment, jak mieliśmy w jednym okresie dwie kontrole, a kiedy jedna z nich się skończyła, to pojawiła się trzecia. To angażuje wielu urzędników, którzy mogliby w tym czasie wykonywać inne zadania.\nWracając do samorządu, potrafi pan powiedzieć, z którą radą najlepiej się pracowało?\nKażda kadencja była inna. Wiele zależało od prezydenta, który był w danym momencie, jak i przewodniczącego rady.\nKażdy radny też jest inny?\nZgadza się. Trochę brzydko mówiąc, trzeba to wyczuć. Są radni, którzy potrafią być ostrzy, tzw. pistolety, a byli też radni, którzy przyjmowali wszystko ze spokojem. W tym wszystkim bardzo ważna była rola przewodniczących rady, który organizował całą pracę. Przez te wszystkie lata miałem przyjemność współpracować z trzynastoma przewodniczącymi i siedmioma prezydentami, tak więc trzeba było przyjmować pewne formy pracy, które te osoby prowadziły. Trudno mi tu wymienić kogoś wybitnego, bo każdy z prezydentów i przewodniczących wniósł coś nowego i czegoś mnie nauczył.\nCo pan cenił w tej współpracy? Bo rozumiem, że ilu prezydentów, przewodniczących i radnych, tyle różnych zdań.\nCenię to, że jeżeli dyskutowaliśmy o formach pracy i przedstawiałem swoje stanowisko, to często było uwzględniane i rozmowa była bardzo partnerska. Tym bardziej jest to ważne, że wszystkich cechowała wysoka kultura, bo zupełnie inaczej się pracuje z ludźmi, którzy rozumieją i słuchają drugiego rozmówcę. To jest chyba moja cecha, że lubię słuchać ludzi. Kiedy oglądam telewizję, to albo przełączam kanał albo w ogóle wyłączam, bo nie rozumiem, jak prowadzący może doprowadzać do tego, że dwóch dyskutantów zaczyna się między sobą kłócić, a on się jeszcze włącza jako trzeci. Każdy ma prawo do swojego zdania, każdy ma prawo do swoich poglądów. Dlatego zawsze starałem się każdego wysłuchać.\nCzyli, jak rozumiem, dyskusji nie brakowało, ale mimo to lubił pan tę pracę.\nSprawiała mi sporo satysfakcji, miałem bardzo fajny zespół, udało mi się wypracować bardzo fajną formę współpracy. Pod koniec przygotowywałem dwie osoby do objęcia tego stanowiska, ale decyzja była inna i ja z decyzjami nie dyskutuję, przyjmuje się to do wiadomości, bo życie idzie dalej.\nMoże warto wspomnieć, że niektórzy dzisiejsze posiedzenia, trwające niekiedy kilkanaście godzin, muszą „przeżywać” raz jeszcze...\nJestem pełen podziwu dla współpracowników, którzy odsłuchują tych sesji i potem przelewają to na papier. To też jest taka trochę komplikacja, że technika poszła tak daleko, sesje są nagrywane i przesyłane i każdy może to odsłuchać, a i tak musi być wszystko na papierze. W tej kwestii im współczuję. Pamiętam jednak, że to ja sam zacząłem nagrywać sesje na kasety. Pisząc protokół mieliśmy czasami problemy, żeby wyciągnąć sedno wypowiedzi radnego. W historii mieliśmy takich radnych, który jak zaczął A, nie doszedł do Z, to już zaczynał zaprzeczać temu, co sam mówił na początku. Potem były problemy, bo próbowano nam udowadniać, że to, co jest im przypisane w protokole, to „nie, bo on tak nie mówił”. Za zgodą przewodniczącego, jeszcze przed 1990 rokiem zaczęliśmy nagrywać. Potem, jak radny miał wątpliwości, to sobie odsłuchiwał tego i potem nagle padało „to ja to powiedziałem?”.\nPrzez tyle lat nie brakowało też pewnie różnych sytuacji – zabawnych, albo na odwrót.\nPamiętam raz obchody z okazji święta 15 sierpnia, na cmentarzu przy ul. Witkowskiej. Z reguły przed każdym wydarzeniem sprawdzałem wszystko, razem z aparaturą. Wtedy zakupiliśmy bezprzewodowe mikrofony i były to urządzenia, które nie były podłączone pod sieć. Sprawdzałem przed rozpoczęciem i wszystko było w porządku. Rozpoczęła się uroczystość i nagle nie ma dźwięku - mikrofony wysiadły. Później stwierdzono, że był to wynik nałożenia się sieci komórkowej, przynajmniej tak powiedzieli specjaliści. W innych miejscach ta aparatura działała bez zarzutu. Pamiętam, że to kosztowało mnie trochę nerwów.\nA przyjemniejsze sytuacje?\nTakim dobrym czasem, być może z racji zaangażowania, były wizyty papieskie - pierwsza w 1979 i druga w 1997 roku. Szczególnie utkwiła mi w pamięci ta druga, kiedy powstał Komitet Obchodów Rocznic Milenijnych. Jego szefem był prezydent Bogdan Trepiński, a mi przypadła rola sekretarza i tak szczerze mówiąc, mimo iż była rada sponsorów, rada naukowa, to spoczęło to na naszej dwójce i jeszcze trzech innych osobach, które nas wspomagały. Spotykaliśmy się na zmianę raz w Kurii, raz w Urzędzie i tak wymienialiśmy się spostrzeżeniami, co trzeba zrobić. Przebiegało to w dobrej atmosferze.\nW trakcie mojej pracy miałem okazję zwiedzić kilka miast partnerskich, a największe wrażenie zrobiła na mnie modlitwa nad grobem Jana Pawła II, dziś już świętego. Pojechaliśmy wtedy z ikoną, którą przekazaliśmy do kościoła pw. św. Bartłomieja w Rzymie. To są takie rzeczy, które zostają w pamięci.\nZ czego może być pan dumny po tym czasie pracy?\nJest jedna rzecz, z której jestem wyjątkowo zadowolony. Mam tu na myśli kwesty na groby znanych gnieźnian i rozmawiałem już w kwestii ich kontynuacji. Oczywiście jest przychylność co jej dalszego prowadzenia i będę to kontynuował jako emeryt. Póki mi zdrowia starczy, to będę dalej je organizował, bo są one potrzebne, a efekty widać na naszych cmentarzach. W tym roku chciałbym spełnić moje przyrzeczenie w stosunku do nieżyjącego już Mirosława Skrzypkowskiego, że wykonamy pomnik naszemu gnieźnieńskiemu poecie Tomaszowi Rzepie.\nKończąc, w trakcie naszych rozmów podczas niejednej długiej sesji, potrafił pan wspominać niektóre wydarzenia stwierdzając, że musi pan to opisać. Może czas napisać książkę?\nMoże nie książkę, ale chciałbym zrobić kilka rzeczy, dzięki którym mógłbym utrwalić pewne wspomnienia dla historii. Czas mija, dokumenty giną, ludzie różnie na pewne rzeczy patrzą, historię zaczyna się pisać na nowo, a tymczasem historia jest tylko jedna. Mogą być różne oceny co do niektórych faktów, ale nie można ich przemilczać, albo negować, że ich nie było. Teraz pora odpocząć na ogrodzie, a na jesień – zobaczymy.\nLink do komentarza\t sobota, 15 kwietnia 2017 18:29\tnapisane przez\tway\nTo wygląda że prowadzenie takiego biura rady to nie takie hop siup, że to trzeba jednak mieć wiedzę i doświadczenie. To nie mogli awansować jakiegoś pracownika z tego biura, takiego co już tam dłużej pracuje i ma wiedzę ? Przecież jakby ta kobieta była taka dobra to by chyba jej z kierownika na kierownika nie przenosili ?\nLink do komentarza\t sobota, 15 kwietnia 2017 17:07\tnapisane przez\tKolo Diabolo\nDo osiedlowy. Tam jest fantastyczny zespół. Oni dadzą radę i bez kierownika. Słyszałem ze Starostwa , że teraz będzie w biurze rady nieciekawie i pełno dziwnych niepotrzebnych obowiązków przybędzie. O sesję się nie martw będzie super, dzięki tym ludziom, którzy pracowali z p. Bogaczem.\nLink do komentarza\t sobota, 15 kwietnia 2017 15:00\tnapisane przez\tosiedlowy\nNo to ciekawe, jak teraz będą przygotowane sesje. To nie takieproste, jak się niektórym wydaje, a ta pani z tego, co się mówi nie ma żadnego doświadczenia w tym zakresie.\nLink do komentarza\t sobota, 15 kwietnia 2017 09:04\tnapisane przez\tirek\nSuper człowiek i dobry urzędnik-takich ludzi już nie ma.Panie Jacku wszystkiego najlepszego na emeryturze.\nLink do komentarza\t piątek, 14 kwietnia 2017 16:30\tnapisane przez\turzędas\nPanie Jacku, już za Panem płaczą. Nowa miotła , eh, nie ma co mówić.........\nLink do komentarza\t czwartek, 13 kwietnia 2017 15:53\tnapisane przez\tmjj\nOj, gdyby tak pan Bogacz chciał napisać szczerze wszystko i o wszystkich, to w Gnieźnie byłoby trzęsienie ziemi. Dlatego uważam, że wszystkie wspomnienia i biografie pisane i wydane za życia autora są niestety nie obiektywne. Co innego wydawane w terminie późniejszym, wtedy autorowi nic nie grozi, a prawda jest bardziej obiektywna. Mimo wszystko namawiam do napisania wspomnień.\nLink do komentarza\t czwartek, 13 kwietnia 2017 12:27\tnapisane przez\tGosia\nTa książka mogłaby być całkiem ciekawa! Pan wiele rzeczy widział i właśnie Pana punkt widzenia byłby bardzo interesujący. .... ale naprawdę proszę najpierw odpocząć, nacieszyć się tzw. " świętym spokojem" a potem pisać - może w formie felietonów na początek?\nLink do komentarza\t czwartek, 13 kwietnia 2017 12:14\tnapisane przez\tKupszcza\nWspaniały człowiek!! Wszystkiego najlepszego na emeryturze.


Zmiany kadrowe w PGNiG - Gaz\n4 lipca wymienione zostały zarządy we wszystkich sześciu spółkach dystrybucji gazu z grupy Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa (PGNiG)\nRzecznik PGNiG Tomasz Fill wyjaśnił "Gazecie Wyborczej", że nowymi prezesami spółek są najczęściej ich dotychczasowi wiceprezesi. Tylko w Dolnośląskiej i Pomorskiej Spółce Gazownictwa szefami zostały osoby spoza PGNiG.\nTak głębokie zmiany kadrowe to - według Filla - efekt zmiany funkcjonowania grupy. Spółki gazownictwa skupią się na dystrybucji gazu, natomiast handel nim przejęła centrala PGNiG - wyjaśnia dziennik.\ngazownik, 06.07.2007 09:57\n...po nowemu a jakby w starej formie...\nPan t. Fill nie może mówić nic innego, ale na Boga niech chociaż postara się o trochę sensowniejszą (...)\nteddybearson, 05.07.2007 09:58\nZmiany typowo polityczne. Poseł Kurski wstawił do Pomorskiej Spółki Gazownictwa swego kolegę - dotychczasowego kierownika (...)


Home > Polityka poufności\nFirma Adam Opel i koncern General Motors Holdings LLC (Michigan, USA) przywiązują ogromną wagę do ochrony Państwa prywatności i danych osobowych. W związku z tym pragniemy poinformować Państwa poniżej, w jaki sposób postępujemy z Państwa danymi osobowymi, zapewniając ich ochronę:\nWszelkie dane zgromadzone podczas wizyty użytkownika na stronie internetowej firmy Adam Opel zostaną potraktowane jako poufne zgodnie z obowiązującymi przepisami odpowiedniej ustawy o ochronie danych.\nPodczas wizyty użytkownika na naszych stronach internetowych, firma Adam Opel i koncern General Motors Holdings LLC, rejestrują standardowo datę i czas trwania wizyty, nazwę dostawcy usług internetowych użytkownika oraz stronę internetową, z której użytkownik wszedł na stronę firmy Adam Opel. Firma Adam Opel i Koncern General Motors Holdings LLC zbierają te dane w sposób anonimowy i dokonują ich analizy statystycznej, aby dowiedzieć się, jak atrakcyjna jest ich strona internetowa i nieustannie podnosić jakość udostępnianych na niej treści.\nDane osobowe zgromadzone na stronie internetowej firmy Adam Opel są rejestrowane i przetwarzane przez firmę Adam Opel i koncern General Motors Holdings LLC (Michigan, USA) wyłącznie w celu zarządzania kontem użytkownika, przesyłania informacji o produktach oraz składania ofert i w razie potrzeby mogą być przekazywane firmom należącym do Grupy Opel lub dealerom marki Opel.\nPrzetwarzanie Państwa danych będzie odbywać się poza terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego zgodnie z obowiązującym prawem. Firma Adam Opel i koncern General Motors Holdings LLC podejmą wszelkie uzasadnione działania w celu ochrony Państwa danych. Firma Adam Opel nie będzie sprzedawać Państwa danych osobowych stronom trzecim ani wprowadzać ich na rynek w inny sposób. Użytkownik może w każdym momencie zapytać na piśmie, jakie dane osobowe użytkownika są zarejestrowane. W przypadku gdyby pomimo wszelkich starań zostały zarejestrowane nieprawidłowe informacje, firma Adam Opel poprawi je na życzenie użytkownika. Użytkownik może także zażądać od nas zablokowania i/lub usunięcia jego danych w zakresie, w jakim nie są one wymagane w związku z bieżącymi relacjami umownymi. Wszelkie tego rodzaju wnioski należy kierować do Europejskiego Centrum Pomocy Klientom (European Customer Assistance Centre – ECAC).


Haus Hirschfelder Apartments Wildemann - rezerwuj pokoje w hotelu Haus Hirschfelder Apartments|Agoda.com\nDolna Saksonia Obiekty/ów\nHindenburgstraße 23, Wildemann Centrum, Wildemann, Niemcy, 38709 - pokaż na mapie\nDomek letniskowy (6 osób dorosłych) (Cottage (6 Adults))\nHaus Hirschfelder Apartments – więcej informacji\nHaus Hirschfelder Apartments to doskonałe miejsce dla podróżujących turystycznie i biznesowo, którzy zatrzymają się w takim mieście jak Wildemann. Odwiedzający miasto mają stąd świetny dostęp do wszystkich atrakcji, jakie to miejsce ma do zaoferowania. Dzięki doskonałej lokalizacji, hotel zapewnia łatwy dostęp do najważniejszych atrakcji w mieście.\nHaus Hirschfelder Apartments oferuje doskonałą obsługę oraz wszelkie udogodnienia niezbędne, aby zapewnić swoim gościom miły wypoczynek. Goście hotelu mogą korzystać z dostępnych na miejscu usług, takich jak darmowe Wi-Fi we wszystkich pokojach, parking, pokój dla rodziny.\nWszystkie pokoje w hotelu zostały urządzone z myślą o najwyższym komforcie i wygodzie gości a niektóre wyposażone zostały w takie udogodnienia jak ogrzewanie, biurko, balkon/taras, budzik, telewizor. Hotel oferuje szeroką gamę obiektów i zajęć rekreacyjnych, takich jak narciarstwo, plac zabaw dla dzieci, ogród. Bez względu na cel wizyty, hotel Haus Hirschfelder Apartments to doskonały wybór podczas pobytu w mieście Wildemann.


Prezentacje z kategorii - Matematyka - Świat Prezentacji\nOpracowania tematów, definicje, wzory, zadania z matematyki z zakresu szkoły średniej, liceum. Informacje z dziedziny geometrii, algebry i arytmetyki oraz ciekawostki matematyczne.\nW niniejszej prezentacji zostały użyte następujące przyciski akcji: Powrót do menu głównego Powrót do slajdu poprzedniego. Przejście do slajdu następnego. Koniec prezentacji. KLASYFIKACJ A TRÓJKĄTÓW\nJEDNOSTKAMI POLA SĄ: 1 milimetr kwadratowy (1mm2) 1 centymetr kwadratowy (1cm2) 1 decymetr kwadratowy (1dm2) 1 metr kwadratowy (1m2) 1 ar ( 1 a) 1 hektar (1 ha) 1 kilometr kwadratowy (1km2)\nW sadzie o powierzchni 1 ha rośnie 3000 drzew w tym 40 jabłoni, 25 grusz, 15 śliw, 10 wiśni i 10 czereśni. Informacje te można przedstawić za pomocą różnego rodzaju diagramów procentowych. 10 jabłonie 10 jabłonie 15 grusze grusze śliwy śliwy wiśnie wiśnie 25 40 czereśnie czereśnie 45 40 35 30 25 20 15 10 5 0 jabłonie grusze śliwy wiśnie czereśnie jabłonie grusze śliwy wiśnie czereśnie jabłonie grusze śliwy wiśnie czereśnie\nKonstrukcje geometryczne na płaszczyźnie\nProblemy matematyczne towarzyszą ludziom od czasów antycznych po dzień dzisiejszy. Matematyka jest bowiem obecna w wielu dziedzinach działalności człowieka, niezbędna w wykonywaniu wielu zawodów, służy rozwijaniu kwalifikacji i kompetencji intelektualnych. Wielu uczniów boryka się z problemami w przyswajaniu wiedzy matematycznej.


KWP: „Bezpieczne ferie 2017” na Warmii i Mazurach - Aktualności - Policja Warmińsko-Mazurska\nKWP: „Bezpieczne ferie 2017” na Warmii i Mazurach\nFerie zimowe - czas odpoczynku od nauki. Jak bezpiecznie spędzić te dwa tygodnie? W tym roku ferie zimowe na Warmii i Mazurach potrwają od 23 stycznia do 3 lutego. Kiedy dzieci będą wypoczywać i cieszyć się wolnymi dniami, policjanci zadbają o ich bezpieczeństwo w ramach działań "Bezpieczne ferie 2017". Spotkania z dziećmi, rozmowy o bezpiecznych zachowaniach, kontrole autokarów i nadzór nad ruchem drogowym - tak w skrócie będzie wyglądała praca policjantów na Warmii i Mazurach.\nWarmińsko-mazurscy policjanci w ramach działań „Bezpieczne Ferie 2017” jeszcze przed feriami spotykają się z uczniami przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjalnych oraz młodzieżą szkół ponadgimnazjalnych. Podczas wizyt mundurowi rozmawiają z dziećmi i młodzieżą o bezpieczeństwie podczas zimowego wypoczynku oraz radzą jak unikać niebezpiecznych sytuacji w trakcie zabaw na śniegu lub lodzie, podczas pobytu na zimowisku czy w domu. Ważnym elementem takich spotkań jest także zawsze temat przestrzegania zasad poruszania się po drogach, szczególnie po zmroku, kiedy niezbędne stają się elementy odblaskowe noszone przez dzieci na wierzchnich ubraniach.\nUczestnicy tych spotkań – tak jak miało to miejsce m.in. w Nowym Mieście Lubawskim - bez względu na wiek wszyscy uczniowie aktywnie uczestniczą w spotkaniach, chętnie udzielając odpowiedzi na zadawane przez gości pytania.\n"Bezpieczne Ferie 2017" w NML #1\n"Bezpieczne Ferie 2017" w NML #2\n"Bezpieczne Ferie 2017" w NML #3\nTakże węgorzewscy funkcjonariusze odwiedzali dzieci i młodzież w szkołach, w związku z nadchodzącymi feriami zimowymi. Uczestnicy z wielkim skupieniem słuchali i brali czynny udział w licznych spotkaniach. Podczas rozmowy z dziećmi i młodzieżą policjanci omówili zagadnienia dotyczące bezpiecznych zachowań w okresie ferii zimowym. W szczególności zwrócili uwagę na zabawy śniegiem, na lodowisku, a także kuligu. Mundurowi z WOPR-em przestrzegali młodzież przed zabawami na zamarzniętych jeziorach oraz przypomnieli zasady udzielania pierwszej pomocy.\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #1\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #2\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #3\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #4\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #5\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #6\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #7\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #8\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #9\nSpotkanie z policjantami w Węgorzewie #10\nCoraz większa rzesza miłośników dwóch kółek ceni sobie zimową jazdę na rowerze. W przypadku rowerzystów równie ważną rolę co przepisy pełni zdrowy rozsądek. Odpowiedni ubiór, elementy odblaskowe, oświetlenie i kask - odpowiedzialny rowerzysta zimą musi je mieć.\nZgodnie z przepisami możliwe jest zamontowanie bagażnika do przewożenia rowerów na tylnej klapie auta lub na haku holowniczym, pod warunkiem, że będzie odpowiednio oświetlony i będzie miał zamontowaną tablicę rejestracyjną. Trzecią zalegalizowaną tablicę rejestracyjną można wyrobić w wydziale komunikacji.\nNajmłodsi cenią sobie szczególnie zabawy na śniegu. Sanki, łyżwy, narty czy choćby bitwa na śnieżki. Warto jednak pamiętać, że nawet niewinna zabawa może źle się skończyć. Dzieci muszą zdawać sobie sprawę z ewentualnych konsekwencji. Wybierając miejsca do zjazdu na sankach, należy koniecznie zwrócić uwagę, by były oddalone od drogi, po której jeżdżą auta.\nKuligi - świetna zabawa, pod warunkiem, że będziemy kierować się rozsądkiem. Kategorycznie zabronione jest ciągnięcie sanek za jadącym samochodem. Taka zabawa może mieć tragiczne skutki.\nDzieci muszą sobie także zdawać sprawę, że kategorycznie zabronione jest rzucanie śnieżkami w jadące pojazdy. Takie zachowanie może nieść za sobą spowodowanie zagrożenia w ruchu drogowym oraz śmiertelnie niebezpieczne skutki.\nWażne jest też to, by korzystać wyłącznie ze specjalnie przygotowanych lodowisk. Pod żadnym pozorem nie wchodzić na lód zamarzniętych zbiorników wodnych, jezior, kanałów, stawów, itp. Pozornie gruby lód może w każdej chwili załamać się pod naszym ciężarem.\nW pierwszej kolejności to my sami musimy zadbać o swoje bezpieczeństwo, dlatego podczas zabaw na śniegu i lodowisku należy pilnować swoich wartościowych przedmiotów. Jeśli to możliwe portfel lub telefon komórkowy oddać do depozytu lub pod opiekę zaufanej osobie.\nW przypadku, gdy zauważymy niebezpieczne zachowania na drodze - takie jak np. przekraczanie dozwolonej prędkości, czy niezgodne z przepisami parkowanie możemy skorzystać z Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa. Dzięki temu narzędziu, każdy może zgłosić anonimowo zagrożenie. Więcej pod adresem: http://warminsko-mazurska.policja.gov.pl/ol/mapa-zagrozen-bezpiecze/24497,dok.html\n- Nie wszystkie dzieci skorzystają ze zorganizowanych form wypoczynku. Ci uczniowie, którzy będą spędzać ferie w domu muszą pamiętać o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. Policjanci podczas spotkań uczulają na wszelkie możliwe zagrożenia, ale największą rolę odgrywa jednak autorytet rodzica\n- mówi mł. insp. Robert Zalewski Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Olsztynie.\nPolicyjne działania „Bezpieczne ferie” to nie tylko promowanie dobrych postaw w ruchu drogowym. To także egzekwowanie przepisów i stanowcze reagowanie na ich łamanie. Podczas ferii policjanci drogówki skupią się na sprawdzaniu stanu trzeźwości użytkowników ruchu, sprawdzą jak kierowcy i pasażerowie wywiązują się z obowiązku używania pasów bezpieczeństwa oraz w jaki sposób przewożone są dzieci. Policjanci będą egzekwować przepisy dotyczące ograniczeń prędkości, zareagują na wykroczenia popełniane przez pieszych oraz przez kierowców względem pieszych. Sprawdzą oświetlenie pojazdu, oznakowanie i wyposażenie. Szczególnym nadzorem obejmą autobusy, którymi dzieci wyruszą na ferie.\nPodczas ubiegłorocznych ferii (25.01 - 07.02.2016) w naszym regionie doszło do 47 wypadków drogowych, w których 5 osób poniosło śmierć, a 57 zostało rannych. W tym okresie policjanci odnotowali 475 kolizji drogowych. Ujawniono 78 nietrzeźwych kierujących.\nNiektóre z dzieci skorzystają z form zorganizowanego wypoczynku - wyruszą na zimowiska czy wycieczki. By zapewnić im bezpieczną, często daleką podróż policjanci drogówki będą kontrolować autokary, ich stan techniczny, tachografy. Zwrócą także uwagę na dobór miejsc postojowych. Skontrolują stan trzeźwości kierowców. Zachęcamy, by zgłaszać potrzebę skontrolowania autokaru z kilkudniowym wyprzedzeniem. Oto numery telefonów do wszystkich jednostek Policji, pod którymi można umówić się na kontrolę autokaru:\nPotrzebę skontrolowania autobusu można zgłosić z kilkudniowym wyprzedzeniem i nie później niż 3 dni przed planowanym wyjazdem.\n89 623 22 34 , 89 623 22 31\nSprawdź autobus w Internecie\n„Bezpieczny autobus” to e-usługa realizowana przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Pod adresem: www.bezpiecznyautobus.gov.pl można szybko i łatwo sprawdzić informację o autobusie lub autokarze. Wystarczy podać numer rejestracyjny, by uzyskać informację o pojeździe. W Internecie sprawdzimy m.in. czy pojazd ma ważne ubezpieczenie OC, badania techniczne, jaka jest liczba miejsc czy masa pojazdu. Usługa nie zastąpi kontroli przeprowadzanej przez Policję lub Inspekcję Transportu Drogowego. Umożliwi jednak wstępną weryfikację stanu autobusu, gdyż autobus bez ważnego przeglądu technicznego i ubezpieczenia OC nie powinien poruszać się po drodze.\nBezpieczne ferie w regionie:\nPierwsze spotkania z wypoczywającymi na feriach zimowych dziećmi odbyły się już w poniedziałek (23.01.17). Policjanci realizując działania „Bezpieczne Ferie 2017” przez całe ferie będą odwiedzali dzieci i młodzież wypoczywającą na zimowiskach i pół zimowiskach. Niektóre ze spotkań będą realizowane wspólnie z pracownikami sanepidu. Podczas spotkań funkcjonariusze przypominają najmłodszym o podstawowych i zarazem ważnych zasadach, którymi należy się kierować podczas zimowych zabaw. Udzielają wielu cennych rad, które pozwolą na bezpieczne spędzenie wolnego czasu, oraz przekazują wiedzę na temat zagrożeń jakie młodzi ludzie mogą napotkać w codziennym życiu.\nOdbyły się również pierwsze kontrole autokarów przewożących dzieci i młodzież na zimowy wypoczynek. Zapotrzebowanie na skontrolowanie autokaru należy zgłaszać telefonicznie do KPP w Ostródzie pod nr telefonu 89 642 72 64.\nWe wtorek (24.01.2017) węgorzewscy policjanci spotkali się z harcerzami, którzy zorganizowali kolonię w Zespole Szkół w Pozezdrzu. Podczas zajęć uczestnicy doskonalą techniki harcerskie, kształtują właściwe postawy i umiejętności, a przede wszystkim wspaniale się bawią. W trakcie spotkania funkcjonariusze przedstawili zuchom i harcerzom podstawowe zasady bezpieczeństwa podczas zabawy zimowej, poruszania się po drogach oraz w codziennym życiu. Starszym przedstawiono konsekwencje wynikające z naruszania norm prawa i współżycia społecznego oraz przykłady takich zachowań. Mundurowi przypomnieli zebranym numery alarmowe do służb ratunkowych oraz zasady przekazywania informacji, w przypadku, gdy dojdzie do zdarzenia zagrażającego życiu i zdrowiu. Harcerze i zuchy były zaciekawione pracą Policji i chętnie brały aktywny udział w spotkaniu. Na zakończenie spotkania, chcąc utrwalić wśród dzieci i młodzieży omawiane treści węgorzewscy policjanci rozdali wszystkim uczestnikom elementy odblaskowe zachęcając do ich noszenia również w terenie zabudowanym.\nSpotkanie w Węgorzewie\nPoczątek ferii zimowych to okazja aby szczycieńscy policjanci prewencji oraz ruchu drogowego przypomnieli o zasadach bezpiecznego spędzania czasu wolnego a także o prawidłowym poruszaniu się po drogach. Funkcjonariusze odwiedzili uczestników półzimowisk, które zostały zorganizowane w trzech szkołach podstawowych w Szczytnie. Ponadto na zaproszenie pracowników Gminnego Ośrodka Kultury w Dźwierzutach policjanci uczestniczyli w obchodach Dnia Babci i Dziadka. Na spotkaniu funkcjonariusze zarówno zebranym seniorom jak i najmłodszym, czyli wnuczkom wręczyli opaski odblaskowe, których wykorzystanie jest obowiązkowe podczas poruszania się po drogach od zmierzchu do świtu, poza terenem zabudowanym.\nSpotkanie w Szczytnie #1\nSpotkanie w Szczytnie #2\nSpotkanie w Szczytnie #3\nNa terenie powiatu piskiego dzieci w czasie ferii mogą skorzystać z bogatej oferty różnego rodzaju zajęć przygotowanych z myślą o nich. Odwiedzają ich tam policjanci, wraz z pracownikami Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w Piszu. Funkcjonariusze mówią o bezpiecznych feriach, a przedstawiciele PSSE o zdrowym wypoczynku.\nFunkcjonariusze przypominają najmłodszym o zasadach bezpieczeństwa podczas zabaw na śniegu i lodzie. Tłumaczą w jaki sposób należy się zachować, gdy załamie się lód oraz jak wezwać pomoc. Mówią także o elementach odblaskowych wyjaśniając, dlaczego są one tak ważne.\nW trakcie tych spotkań najmłodsi wykazują się swoją znajomością zasad szeroko rozumianego bezpieczeństwa. Okazuje się, że dzieci bardzo dużo wiedzą na ten temat. Ważne, aby te zasady potrafiły zastosować na co dzień podczas zabawy, czy poruszania się po drodze.\nFerie w Piszu #1\nFerie w Piszu #2\nFerie w Piszu #3\nFerie w Piszu #4\nFerie w Piszu #5\nFerie w Piszu #6\nFerie zimowe to przede wszystkim czas wypoczynku i zabawy. Jednak w czasie ich trwania nie można zapomnieć o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. Dlatego też gołdapscy policjanci odwiedzili miejsca wypoczynku dzieci i młodzieży aby porozmawiać o ich bezpieczeństwie.\nJedno z takich spotkań odbyło się w środę (25.01) w Bibliotece Publicznej w Gołdapi. Uczestnicy „Ferii z biblioteką” z zaciekawieniem przysłuchiwali się asp. szt. Marcie Andruczyk, która przypomniała najważniejsze reguły, jakimi dzieci powinni się kierować podczas ferii oraz w kontaktach z osobami obcymi. Policjantka miłośnikom i kolekcjonerom gier planszowych podarowała grę „Zostań dzielnicowym”.\nKolejne spotkanie odbyło się wczoraj (26.01) w budynku miejscowej komendy. Uczestnicy zimowiska sportowego z Lis (gm. Banie Mazurskie) odwiedzili gołdapskich policjantów. Dzieci mogły przekonać się, jak wygląda codzienna służba funkcjonariuszy różnych wydziałów, obejrzeć pomieszczenia służbowe a od funkcjonariuszek dowiedzieć się o zachowaniu i bezpieczeństwie podczas zimowego wypoczynku. Policjantki przestrzegły zebranych przed zabawą na zamarzniętych akwenach wodnych oraz udzieliły wskazówek jak zachować się w kontakach z nieznajomymi.\nTego samego dnia dzielnicowa, sierż. szt. Marta Anuszkiewicz odwiedziła przedszkolaków z „Bajki”. Policjantka rozmawiała z maluszkami o bezpiecznych feriach, o zasadach bezpiecznego poruszania się po drogach i o tym, jak ważne jest korzystanie z odblasków.\nWszyscy uczestnicy otrzymali od policjantów elementy odblaskowe.\nPolicjanci dbający o bezpieczeństwo najmłodszych w trakcie trwania ferii spotkali się z uczestnikami zimowiska prowadzonego przez Braniewskie Centrum Kultury w Braniewie. Dzielnicowi rozmawiali z najmłodszymi o bezpieczeństwie podczas zimowego wypoczynku oraz radzili jak unikać niebezpiecznych sytuacji w trakcie zabaw na śniegu lub lodzie. Ważnym elementem takich spotkań jest także zawsze temat przestrzegania zasad poruszania się po drogach, szczególnie po zmroku, kiedy niezbędne stają się elementy odblaskowe noszone przez dzieci na wierzchnich ubraniach. Pogadanka przeplatana była pokazem wyposażenia służbowego policjanta, co spotkało się z największym poruszeniem wśród dzieci.\nPolicjanci sprawdzali organizację zimowisk na terenie Elbląga pod katem legalności funkcjonowania takiego wypoczynku oraz zapewnienia bezpieczeństwa dzieci i młodzieży. Ponadto podczas każdej takiej wizyty prowadzili prelekcje na temat zachowania podstawowych zasad bezpieczeństwa w trakcie zabaw na świeżym powietrzu. Innym ważnym tematem były rozmowy na temat unikania kontaktów z "osoba obcą".\nbezpieczne ferie, 2017


Grywalizacja - idzie nowe! - Cudotwórnia Events\nGrywalizacja – idzie nowe!\nSą rzeczy, do których trzeba dojrzeć. Inne trzeba w sobie odnaleźć. Tak było z nami i z grywalizacją.\nSłyszeliśmy o niej już lata temu, intuicyjnie stosowaliśmy w naszych wydarzeniach, grach i integracjach. Wreszcie postanowiliśmy usystematyzować naszą wiedzę i wyszlifować umiejętności.\nZdajemy sobie też sprawę, że duże i sprawnie działające projekty wymagają wielu różnych spojrzeń – stąd też współpraca i chęć współdziałania z ludźmi, którzy „Grywalizacja” piszą przez duże „G” :). Poznajcie Obiektywną!\nA teraz poczytaj sobie, co nowego zaczynamy Obiektywnie Cudotworzyć!


PRACA W NOCY WARSZAWA - praca i oferty pracy - Gazetapraca.pl\n; wiejski - za pracę w miejscowościach do 5 tys. mieszkańców, może być do 10 proc. pensji zasadniczej, chyba że samorząd ma większe możliwości; są też jeszcze m.in.: trzynasta pensja, nadgodziny, dodatek za pracę w trudnych warunkach albo nocą (w internacie np.). Przykłady: Jolanta, kierownik świetlicy\ndomowe wspólnie z partnerem weźmiecie się później. Po twoim powrocie do pracy dziecko może częściej niż zwykle budzić się w nocy. To normalny przejaw tęsknoty. No tak, ale ty rano musisz mieć siły do pracy. Najlepszym rozwiązaniem jest spanie razem z niemowlęciem. Ono będzie czuło twoją bliskość, a ty\n. Czy to miasto da się lubić Darek do Warszawy sprowadził się trzy lata temu. W Gdańsku pracował w firmie informatycznej. Firma zbankrutowała, a on przez pół roku szukał pracy. Znajomi ściągnęli go do stolicy. Pracę znalazł po dwóch miesiącach (jest handlowcem, zarabia ok. 3,5 tys.). - Powinienem się\nW 2003 r. w poradniach psychiatrycznych leczyło się 1,124 mln Polaków. W roku ubiegłym - tak wynika z raportu Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, do którego dotarliśmy - 1,246 mln. Wzrost o 122 tys. Ta liczba nie uwzględnia jednak osób leczących się prywatnie. Psychiatrzy nieoficjalnie\nsię czy płakać? Ostatnio do Marka, którego bank oferuje całodobową pomoc przez telefon w środku nocy zadzwonił roztrzęsiony klient. - Właśnie przyleciałem do Polski i żądam natychmiastowej zmiany numeru PIN do karty! - krzyczał. - Pomyślałem, że okradli biedaka, więc od razu pytam: blokujemy? - Nic\nofiar - ale myśmy nie wołały. - Dlaczego? - On był lekarzem, dyrektorem, a w Pogotowiu pracowali także nasi mężowie jako kierowcy. On sugerował, że będzie z nami i naszymi rodzinami źle, gdy będziemy mu się opierać. Czułyśmy się zagrożone, bałyśmy się, że my i oni stracą pracę. Wykorzystywał: kobiety


Kaci Hadesa. Tom 1. To nie ja, kochanie - Tillie Cole - Książka - Bonito\nDla dzieci i młodzieży – 29566\nLiteratura naukowa – 20664\nPodręczniki – 16885\nArtykuły dekoracyjne i okolicznościowe – 7217\nArtykuły szkolne – 4941\nAplikację pobrało już 97 736 osób!\nAplikację zainstalowało już 97 736 osób!\nKsięgarnia » Książki » Literatura piękna » Powieść » Romans i literatura erotyczna » Kaci Hadesa. Tom 1. To nie ja, kochanie\nSeria wydawnicza: Kaci Hadesa\nNumer ISBN: 978-83-283-3960-6\nKod paskowy (EAN): 9788328339606\nDostępność: tak (36 egz.)\nKaci Hadesa. Tom 1. To nie ja, kochanie – opis wydawcy\nKiedy spotykasz kogoś z innego świata, wszystko się zmienia. Nawet jeśli od razu nie zdajesz sobie z tego sprawy i po prostu postanawiasz żyć jak dotychczas, niewytłumaczalna tęsknota uświadamia ci, że jest inaczej.\nSalome zwana Mae, krucha piękność, jedna z Przeklętych, została przeznaczona na żonę samego Proroka Dawida. Ta dziewczyna o jasnoniebieskich wilczych oczach miała dość odwagi i determinacji, aby uciec przed zniewoleniem i cierpieniem. River zwany Styksem, Milczącym Katem, szef gangu motocyklowego, odkąd pamięta, musiał walczyć: z własnym głosem, ułomnością, z innymi gangsterami, a nawet z braćmi ze swego klubu. Salome i River pierwszy raz spotkali się dawno temu. Niedługo potem okazało się, że więź, która połączyła dwoje dzieci z innych światów, jednak istnieje i przetrwa wszystkie przeciwności losu...\nTo nie ja, kochanie to niezwykle wciągająca opowieść o uczuciu, które rozkwitło wbrew wszystkiemu. Wbrew zasadom okrutnej sekty i bestialstwu jej apostołów. Wbrew regułom półświatka, którymi rządził się klub motocyklowy. Biorąc do ręki tę książkę, poznasz historię dwojga młodych ludzi i ich zakazanej miłości, namiętności i tęsknoty. Przeczytasz historię o wielkiej, przemożnej sile, która każe pokonywać przeszkody i wychodzić poza własne ograniczenia - tylko i wyłącznie dla tej jedynej, ukochanej istoty, która choć z innego świata, jest bliższa od braci, sióstr, klubu i rodziny.\nOpinie czytelników o „Kaci Hadesa. Tom 1. To nie ja, kochanie”\nAutor: Małgorzata Sk.\nData: 08.12.2018 12:29\nSekta i gang\n"To nie ja, kochanie" to nie jest książka dla wszystkich. A już z pewnością nie dla młodzieży ani dla ludzi o słabych nerwach. Pełno w niej krwi, bluźnierstw, oraz seksu. Do tego wszystkiego trzeba dodać sektę, która w pewnych momentach jest odrażająca, szczególnie dla ludzi wierzących. Do tego gang, śmierć, zabójstwa i mafia. Nie jest to łatwa książka do czytania, a już z pewnością nie była łatwa do napisania, za co autorce należą się brawa.\nAutorka postanowiła zderzyć ze sobą dwa światy. Z jednej strony dziewczynę, która całe swoje dotychczasowe życie spędziła w zamknięciu, gdzie wmawiano i robiono jej okropne rzeczy. Szczególnie zwracam tu uwagę na to, czego doświadczyła jako mała dziewczynka. Nie będę pisać wprost, by nie spolerować, ale ci co czytali tę powieść na pewno wiedzą o co mi chodzi.\nMae była tak bardzo odcięta od świata, od rzeczywistości i ludzi, że zaskoczeniem nawet było dla niej to, czym jest motocykl czy telewizor i film. Gdy trafiła do katów była pewna, że trafiła z jednego więzienia do drugiego. Dopóki nie zobaczyła tych oczu.\nPostać Mae jest dla mnie dość sprzeczna. Dziewczyna zamknięta w sobie, przestraszona, samotna i nie znająca świata. W tym wszystkim jednak odważna, w pewnych momentach pyskata i to co najbardziej mnie zaskoczyło (bardziej negatywnie), to jej popęd seksualny. Trochę kłóciła mi się jej przeszłość z teraźniejszością.\nZ drugiej strony facet z gangu motocyklowego, zwany milczącym katem, który bez mrugnięcia potrafi zabić za zdradę klubu, za braci, za kobietę. Milczący kat, który przejął dowództwo po śmierci jego poprzednika- ojca. Styx należący do zimnych drani, nie zważających na uczucia innych. No i w końcu Styx, który zmienił swoje dotychczasowe zasady odnośnie kobiet, właśnie przez jedną z nich. To co podobało mi się w tym bohaterze, to przede wszystkim, że był wadliwy. Facet, który ma władzę, serce z kamienia i zachowuje zimną krew. Jednak ten facet ma jedną wadę - nie mówi. A właściwie mówi, ale się jąka, przez co odezwał się tylko do trzech osób. Rzadko zdarza się w tego typu książkach, by bohater był "inny". W końcu autorki zwykle stawiają na bohaterów idealnych. Odskocznia od schematu zatem na plus.\nCiężko mi napisać coś konkretnego o tej książce, bo wywołała we mnie tak sprzeczne odczucia, że gdy przychodzi co do czego, brak mi słów. Jak już pisałam, to nie jest książka dla wszystkich. Wiele osób może się poczuć przez nią zgorszeni, urażeni i zniesmaczeni.\nReasumując, mnie takie historie nie przerażają, oprócz niektórych sytuacji oczywiście. Mogę je czytać a nawet lubię i po krótkiej przerwie, na pewno zabiorę się za kontynuację. Myślę, że sekta i gang same za siebie mówią, więc musicie się zastanowić czy takie tematy wam odpowiadają. Ja mogę jedynie odradzić ją osobom młodym. Przykład na mnie, ja nie do końca byłam do niej przekonana jakiś czas temu, a teraz odebrałam ją całkiem inaczej. Polecam ją natomiast osobom, które nie mają problemu z cięższymi tematami, morderstwami, przekleństwami i seksem. Poznajcie Katów i dziewczyny uczące się życia.\nAutor: Przychylnym Okiem\nData: 15.11.2018 17:22\n"To nie ja, kochanie"\n23-letnia Mae należy do okrutnej religijnej sekty i nigdy nie widziała świata zewnętrznego. Dziewczyna jest jedną z czterech Przeklętych – kobiet, które są trzymane w odosobnieniu ze względu na swoją grzeszną i kusicielską naturę. Zgodnie z przepowiednią miała zostać siódmą żoną proroka Dawida i sprowadzić pokój na całą społeczność Zakonu, jednak gdy w dniu ślubu traci ukochaną siostrę, postanawia wreszcie uciec i uwolnić się od życia pełnego cierpienia. Ranna trafia do siedziby głównej najniebezpieczniejszego gangu motocyklowego, gdzie spotyka mężczyznę, który okazuje się być chłopcem z jej przeszłości, tym, który skradł jej pierwszy pocałunek i serce. 26-letni Styx, zwany „Milczącym Katem” jest brutalnym i groźnym prezesem przestępczego klubu, który mimo swojej ułomności, wzbudza strach i szacunek swoich przyjaciół, jak i wrogów. Nigdy nie zapomniał dziwnej dziewczynki o wilczych oczach, dlatego gdy ponownie staje na jego drodze, postanawia się nią zaopiekować i chronić od zła, którego doświadczyła…\nTillie Cole to popularna autorka książek z gatunku New Adult, które zdobyły serca wielu czytelniczek. „To nie ja, kochanie” to pierwszy tom bestsellerowej serii „Kaci Hadesa” i zarazem moje pierwsze spotkanie z twórczością brytyjskiej pisarki. Już od dłuższego czasu chciałam zapoznać się z tą pozycją i gdy tylko trafiła się okazja, nie wahałam się ani chwili. Muszę przyznać, że dawno nie czytałam książki, która wywarłaby na mnie takie wrażenie, wzbudzając tyle sprzecznych emocji. To jedna z najbardziej mrocznych i kontrowersyjnych historii, z jakimi miałam do czynienia. Mae to dziewczyna, która doświadczyła w swoim życiu tylko bólu i poniżenia i nie ma pojęcia o świecie zewnętrznym, natomiast Styx wychowywał się w gangu pełnym przemocy, wulgarności i łatwych kobiet i daleko mu do dobrego mężczyzny. Ich historia miłosna nie jest kolorowa, bywały momenty, w których zachowanie bohaterów nie budziło mojej aprobaty, jednak mimo wszystko nie byłam w stanie się oderwać od lektury i ostatecznie Tillie Cole udało się przekonać mnie do łączącego ich uczucia. „To nie ja, kochanie” to piekielnie wciągająca, zapadająca w pamięć i angażująca emocjonalnie historia ludzi z dwóch różnych światów, których połączyła grzeszna namiętność i uczucie, wbrew brutalnym regułom okrutnej sekty i niebezpiecznego gangu. To opowieść o cierpieniu, przezwyciężaniu własnych słabości i cienkiej granicy między dobrem a złem, jak również o miłości zdolnej wyleczyć nawet najbardziej zranione dusze. Dzieło brytyjskiej autorki szokuje, wzrusza i wywołuje masę innych sprzecznych emocji, ale nie pozostawia obojętnym, dlatego z pewnością sięgnę po kontynuację. „To nie ja, kochanie” Tillie Cole polecam entuzjastom kontrowersyjnej i mrocznej literatury erotycznej oraz fanom twórczości autorki.\nData: 04.11.2018 16:04\nW szerokim oceanie powieści erotycznych ciężko wyłowić te, które cechują się chociaż odrobiną oryginalności i posiadają jakąkolwiek sensowną fabułę. Jeszcze gorzej wygląda to w przypadku dark romance, gdy autorki starając się zszokować i wstrząsnąć czytelnikiem, zapominają o logice i trzeźwym spojrzeniu na rzeczywistość. Kilka miesięcy temu na polskim rynku zagościła nowa powieść Tillie Cole, która rozpoczynając cykl Kaci Hadesa pokazała, że da się napisać na dobrym poziomie książkę w tym gatunku.\nSalome zwana Mae, od dziecka wychowana w zamkniętej sekcie, nie zna prawdziwego życia ani świata. Została przeznaczona na kolejną żonę Proroka Dawida, jednak udało jej się znaleźć w sobie tyle odwagi, aby w dniu ślubu uciec przed cierpieniem i zniewoleniem. Ranna trafia pod próg klubu motocyklowego, któremu przewodzi Styx. Mężczyzna zwany 'Milczącym katem' od dziecka musi zmagać się ze swoim głosem, innymi gangsterami oraz brutalną rzeczywistością. Gdy znajduje Mae postanawia jej pomóc, gdyż jest przekonany, że już gdzieś widział te piękne wilcze, bladoniebieskie oczy.\nTo nie ja, kochanie to niezwykle mocna, erotyczna i brutalna historia ze złymi chłopcami w roli głównej. Nie jest to na pewno książka dla osób nieletnich bądź lubujących się w słodkich czy romantycznych love story. Autorka postawiła na zestawie ze sobą dwóch całkowicie przeciwnych światów; niebezpiecznego i nieokrzesanego gangu motocyklowego z fanatyczną sektą. Co prawda bad boys nie są czymś wyszukanym i bardzo często można spotkać ich w tym gatunku, to połączenie ich z toksycznym ugrupowaniem nadaje historii całkowicie innego wyrazu. Pisarce świetnie udało się oddać charakter i zasady panujące w obu światach. Zagłębianie się w struktury destrukcyjnej organizacji powoduje szok i niedowierzanie, a męki jakim była poddawana główna bohaterka, ze względu na swoją urodę, wołają o pomstę do nieba. Mae trafiając do klubu Katów Hadesa musi nauczyć się żyć na nowo, a na pewno nie ułatwia jej tego charakter gangu. Brutalność, wulgarność i rozpusta są na porządku dziennym. A ostry i pełen przekleństw język tylko to potęguje. Autorka nie pozwala się nudzić. Historia mocno wciąga, cały czas coś się dzieje, a niespodziewane i zaskakujące zwroty wydarzeń powodują całą masę sprzecznych emocji.\nDwójka głównych bohaterów, mimo że stanowiąca popularny układ 'ta dobra' i 'ten zły', nie jest typowa w swoich kreacjach. Autorka postarała się, aby Styx, jak i Mae, mogli się czymś wyróżnić. Naprzemienna, pierwszoosobowa narracja pozwala dość dobrze ich poznać i wniknąć w te osobliwe umysły. Uczucie jakie ich połączyło, wbrew pozorom, rozwija się dosyć łagodnie, i mimo ogromnej namiętności i napięcia, wymaga więcej czasu. Ogromną rolę w powieści sprawują również postacie drugoplanowe, które nie ustępują swoją barwnością głównej parze. Pojawiający się wątek zdrajcy wśród członków gangu sieje niepewność, ale także wielkie zainteresowanie. Nie jesteśmy już pewni komu możemy zaufać, a kto ma w planach zniszczyć Katów. Odkrycie prawdy jest dużą niespodzianką, dzięki czemu finał maksymalnie absorbuje nie dając możliwości odłożenia lektury na potem.\nTo nie ja, kochanie to historia, która rozpali wszystkie zmysły pozostawiając za sobą spustoszenie. Nie ma się co oszukiwać - nie jest to książką dla każdego, a raczej tylko dla fanów gatunku. To dark romance na bardzo dobrym poziomie, który oferuje coś więcej poza całą gamą scen łóżkowych. Tego mi było trzeba. Powiew świeżości pośród tych wszystkich, takich samych romansów. Tillie Cole stworzyła postacie, które intrygują i przyciągają uwagę, zatem chętnie poznam ich dalsze losy w kolejnych tomach. Jeśli nie straszny Ci mroczny świat gangu, wulgarność i lekko kontrowersyjny charakter, to może być książka dla Ciebie.\nData: 09.09.2018 21:23\nZ Tillie Cole miałam styczność wcześniej, przy okazji „Tysiąc pocałunków”, które mi się spodobało nawet pomimo wątku choroby, za którym zwyczajnie nie przepadam. Seria Kaci Hadesa to najnowsze książki Tillie, które stopniowo pojawiają się na polskim rynku – dwa pierwsze już są wydane, trzeci ma wyjść bodajże w październiku. Domyśliłam się po opisie, ale też i po samej okładce, że to nie będzie książka podobna do Pocałunków – te dwie nie mają ze sobą nic wspólnego. No, może poza tym samym nazwiskiem na okładce.\nUjmując fabułę w skrócie może wyjaśnię to tak – w „To nie ja, kochanie” następuje zderzenie z dwoma ciężkimi tematami – z sektą oraz gangiem motocyklowym. Mamy Salome lub inaczej Mae, jest także Styx. Dwoje ludzi z dwóch rożnych światów, wychowywanych w dwóch rożnych ideologiach. Mae urodziła i wychowała się w sekcie, z kolei Styx jest od śmierci swojego ojca przywódcą gangu, przejął po nim tę funkcję. Ta dwójka spotkała się kilkanaście lat temu na kilka chwil, między nimi było ogrodzenie, a jednak to spotkanie obojgu trwale utkwiło w pamięci.\nOd razu muszę zaznaczyć najważniejszą rzecz. Jeśli ta książka gdzieś, kiedyś obiła wam się o uszy, to z pewnością przy okazji dowiedzieliście się, że jest ona wulgarna i brutalna. I taka jest prawda, to nie jest słodko-pierdząca opowiastka o miłości, w której największym problemem jest to, w czym iść na randkę lub czy to spotkanie będzie zwykłym przyjacielskim spotkaniem, czy już właśnie randką. Tu jest twardy, brutalny świat, przekleństwa są na porządku dziennym niemalże na każdej stronie. Ta książka jest momentami po prostu ciężka, a co za tym idzie – nie dla każdego. Ja generalnie nie mam nic przeciwko wulgaryzmom, czy to w książkach, czy to w życiu, ale tu z początku przeżyłam mały szok, tak nagle spadło aż tyle i musiałam się do nich, do tego otoczenia przyzwyczaić.\nJeśli chodzi o bohaterów, to przewija ich się tutaj naprawdę sporo, z czego najważniejsi to oczywiście Styx i Mae. Poznajemy wielu członków gangu i chociaż wydawałoby się, że są to mężczyźni okrutni, groźni, wręcz bez serca, to jest małe zaskoczenie... otóż... na ogół są „normalni”, lubią się pośmiać, napić, zabawić, niektórzy nawet mają rodziny, a w chwili zagrożenia jeden stanie murem by bronić drugiego, jako klub są jedną całością. Choć faktem jest, że oprócz Styxa to raczej żaden nie wzbudził we mnie szczególnej sympatii – może dlatego, że nie dane nam było poznać ich bliżej. Najbardziej mieszane uczucia miałam co do Ridera, krótko mówiąc nieco mnie wkurzał, a w pewnym momencie to już naprawdę u mnie przegrał. Ale przejdźmy może do głównych postaci. Styx generalnie zwany jest Milczącym Katem. Czemu? Chyba można się domyślić – on milczy, nie mówi. Znaczy się potrafi mówić, ale tylko w otoczeniu najbliższych mu osób, wszelkie rozkazy wydaje za pomocą migowego. I tu myślę, że to było bardzo ciekawe posunięcie ze strony autorki, pokazała, że nawet ktoś najsilniejszy, ktoś kto budzi respekt – nie jest idealny. Nawet taki ktoś może mieć jaką „wadę”, słabszą stronę.\nMae z kolei jest strasznie zagubioną dziewczyną, która mówiąc krótko – przeszła piekło na Ziemi. To co ją spotkało... jest po prostu chore, inaczej się tego nazwać nie da. Ale mimo wszystko pozostaje silna i za to właśnie ją polubiłam.\nTłem historii pozostaje sekta i głównie gang, ale wyraźnie zarysowany jest wątek miłosny. Wątek który pokazuje, że miłość można znaleźć nawet w mrocznych czasach, że każdy ma na nią szansę. Że potrafi niszczyć, osłabiać, ale i umacniać, budować. Ona się rodzi powoli i stopniowo otwiera oczy na drugiego człowieka.\n„To nie ja, kochanie” to książka, która wzbudza gamę przeróżnych emocji – od zaciekawienia, przez irytację po wstręt i wzburzenie. No wszystko. Po tej lekturze się zastanawiam, czy ludzie naprawdę potrafią być aż tacy okrutni? Wiem, że to fikcja, ale każda fikcja kryje w sobie ziarnko prawdy i mam przeczucie, że odpowiedź na moje pytanie brzmi: tak. Tak w ogóle, to poszanowanie dla autorki za podjęcie się nie jednego, a dwóch ciężkich tematów, bo to było napisane wiarygodnie, a nie po łebkach. Zwyczajnie widać, że się przyłożyła.\nDobra, to teraz pytanie... co ja sądzę o tej książce, co o niej myślę? Sprawa powinna być prosta – jestem na tak. Ale... czytałam ją bardzo długo, większość osób pochłania ją w jeden-dwa wieczory, a mi zajęła dwa-trzy tygodnie. Jakoś nie chciało mi się jej czytać, jednak kiedy brałam ją do ręki, to na jednym posiedzeniu czytałam po kilkadziesiąt stron – tak wciągała. Bo to nie jest zła książka, wbrew przeciwnie, jest dość ciekawa i oryginalna, inna niż wszystkie. Końcówka mocno odratowała moją opinię na jej temat, bo pochłonęłam ją bardzo szybko, czytając jak na szpilkach – działo się, oj działo. Do tego stopnia, że po skończeniu miałam ochotę wziąć się za drugi tom – i nadal mam, tylko drugiego tomu nie mam. W najbliższym czasie raczej po niego nie sięgnę, bo i tak mam malutko czasu na czytanie (nad czym ogromnie ubolewam), ale będę miała „Uleczę twe serce” na uwadze i może przeczytam! A czy Wam polecam? Tu już się wstrzymam od komentarza, sami musicie ocenić, czy ta historia jest dla Was, bo tak jak mówiłam – to nie jest książka dla każdego.\nData: 03.09.2018 11:30\n„To nie ja, kochanie”, jest ciężką do opisania książka, chociażby z tego też powodu, jaką zawiera w sobie treść, pełna grozy, mroku, który nie raz przez opisy jest dość nieprzyjemny i nie każdemu to przypadnie do gustu. Trzeba niekiedy przebrnąć przez te momenty, aby poznać o wiele piękniejsze rzeczy w tejże powieści. Jednak zacznijmy od początku, mimo wszystko nie chce was do niej zniechęcić, gdyż pomimo tych wad wydaje mi się ona nader interesująca i godna, by chociaż przeczytać ją z czystej ciekawości, jaką zawartość nam prezentuje. Nigdy w życiu się nie spotkałam z taką zawartością lektury, która zarazem by opisywała działania sekty oraz gangu motocyklowego. Z tych dwóch światów jest nam dane poznać po jednej osobie, których to losy łączą sie, rodząc niemożliwą w tak bestialskim miejscu milość . Salome jest przetrzymywaną w sekcie dziewczyną, która przez swoją urodę, trzymają ją z dala od innych, ponoć mogłaby tylko kusić mężczyzn swoim wyglądem. Jak na złość ma zostać kolejną z żon starca, który mianuje się prorokiem w seksie. River jest szefem gangu, co nie jest wcale takie łatwe, jakby mogło się wydawać. W dodatku handel bronią jeszcze przysparza więcej problemów niż walki o swoje miejsce w gangu, nieważne kto to, będzie się o nie zawsze ktoś ubiegał. Mam strasznie mieszane odczucia po tej książce, z jednej strony strasznie mi się podobała, jednak te nieścisłości dały o sobie znać w mojej opinii o tej książce. Bez reszty zaczyna ciekawy cykl, jednak to, co czasami się w niej dzieje jest trudne do przewidzenia, moce, zaś to jak w jednym aspekcie zachowała się dziewczyna jest wręcz dla mnie dziwne. Również trzeba podkreślić, że w książce jest dużo scen seksu, co jak wiem nie każdemu może się spodobać. Jednak ja pomimo tego przeczytałam ją całą i nie żałuję tego, czekam tylko z niecierpliwością na dalsze części, a ja w tym czasie, chociażby z czystej ciekawości czego nowego, polecam po nią sięgnąć.\nAutor: Dagmara J.\nData: 23.08.2018 11:51\n“Największą sztuczką diabła było to, że udało mu się przekonać świat, że nie istnieje.”\nDrogą przeznaczenia spotykają się dwa różne światy: kobieta o nieskazitelnej urodzie, żyjąca w pseudo religijnej sekcie, przeznaczona na żonę Proroka Dawida i on, surowy mężczyzna, bezwzględny prezes klubu Kaci Hadesa. Po piętnastu latach los na nowo krzyżuje ich drogi. Przypadek czy przeznaczenie?\nSalome od dziecka żyje w odosobnieniu jako jedna z Przeklętych, według przepowiedni to ona może zesłać na lud zbawienie. Kiedy jako młoda dziewczyna spotyka Rivera po tej drugiej, złej stronie coś w jej sercu się budzi. Chłopiec czuje dokładnie to samo, nie mogąc przestać myśleć o jej wilczych oczach. Czy spotkanie po latach ich wyzwoli?\nKsiążka jest utrzymana w mrocznym, tajemniczym klimacie. Członkowie klubu to groźni, niebezpieczni faceci, którzy z łatwością i wielką przyjemnością wypatroszą czyjeś ciało. Ich wygląd budzi przerażenie i panikę. Zachowanie i słownictwo są kontrowersyjne i agresywne. Zdają się nie mieć sobie równych, idealnie wpasowują się w obraz gangu motocyklowego. Z kolei Salome (Mae) jest piękną, seksowną i niewinną kobietą, która uciekając z Zakonu trafia do samego Styxa. Mężczyzna jest nią oczarowany i szczęśliwy, że w końcu ją odnalazł. Autorka nie szczędziła nam krwawych opisów, makabrycznych zbrodni i diabelskich manier. Porusza tematy tabu, gwałtów i przemocy. Nie pożałowała także opisów bestialskiego wykorzystywania seksualnego dzieci. Na dokładkę dostajemy szokujące wierzenia i praktyki religijne sekt. Książka nie należy do delikatnych lektur, pełno w niej pogardy, szaleństwa i temperamentu. Intrygujący wątek wessie czytelnika, nie pozwalając choćby na zaczerpnięcie powietrza.\nAutorka stworzyła powieść łamiącą i trudną. Zabierze Was do świata, gdzie rozlew krwi i seks jest na porządku dziennym. Jednak wśród tego koszmaru znalazła światełko w tunelu, miejsce na miłość i przeznaczenie, na lojalność i oddanie. Miejsce, gdzie diabeł wcielony podarował swe serce aniołowi w najczystszej postaci. Gdzie brutalność zmienia się czułość, a nienawiść w miłość. To mocna, barbarzyńska historia o sile przeznaczenia, o dążeniu po trupach do celu i iskierce, która potrafi rozniecić pożar.\nData: 30.07.2018 21:22\nData: 29.07.2018 14:52\nData: 26.07.2018 15:17\nSalome wychowuje się w zamkniętej, pozornie niesłychanie religijnej społeczności. Została uznana za dziewczynkę zbyt piękną, skłaniającą mężczyzn do grzechu, stworzoną przez szatana, dlatego wraz z podobnymi jej siostrami mieszka w całkowitym odosobnieniu. Cała grupa, a dokładniej mówiąc Zakon, ma ściśle ustaloną hierarchię, na jej czele stoi Starszyzna, składająca się z czterech członków. To do nich należy edukacja przeklętych kobiet. Niestety, nie są to normalne szkolenia. Płeć piękna musi odpokutować grzech biblijnej Ewy, dlatego całkowicie podporządkowuje się woli mężczyzn, jacy nie omieszkają tego brutalnie wykorzystywać. Członkowie społeczności żyją w zamknięciu i niewiedzy, nie rozumieją "świata zewnętrznego", boją się go, gdyż przekonano ich, że jest to miejsce niebezpieczne, pełne grzechu i zła. Wystraszone i pokorne kobiety godzą się na bezwzględne traktowanie, gdyż chcą żyć zgodnie z wolą Bożą, a także boją się barbarzyńskich kar, stosowanych nawet za najmniejsze nieposłuszeństwo.\nGdy ośmioletnia Salome zostaje przymuszona do strasznego rytualnego aktu, zapłakana ucieka pod ogrodzenie Zakonu, by choć chwilę pobyć sama i ukoić nerwy. Spotyka tam tajemniczego chłopca, który zamiast słów jedynie miga rękami. Po dłuższej chwili udaje mu się przełamać i wypowiedzieć tak, by zrozumiała. Zauroczony pięknem i subtelnością dziewczyny, składa na jej ustach niewinny, szczery pocałunek. Jak się później okaże, to był jedyny przejaw czułości, jakiego oboje kiedykolwiek mieli szansę zaznać.\nWiele lat później, gdy nadchodzi dzień urodzin Salome, umiera jej siostra, która została bezdusznie skatowana przez Starszyznę. Według przepowiedni, moment skończenia przez nią określonego wieku to czas spełnienia wizji, jaka nakazuje dziewczynie poślubić najważniejszego proroka i wiernie mu służyć. Przerażona bestialstwem zastosowanym wobec bliskiej, postanawia uciec.\nCzy poradzi sobie na zewnątrz?\nCzy świat rzeczywiście jest taki zły, jak je uczono?\nI czy spotka cudownego, migającego chłopca, który wiele lat temu dał jej nadzieję?\n"Na zewnątrz nie czeka cię nic prócz kłamstw, grzechu i śmierci..."\nMuszę wam przyznać, że zakochałam się w tej książce i mimo że od skończenia lektury minęło już kilka dni, nadal nie potrafię otrząsnąć się z emocji, jakie wywołała. Jestem pod ogromnym wrażeniem dwóch światów, które ze sobą zestawiła autorka. Słowo skrajność nie oddaje w pełni odmienności między tymi odległymi przestrzeniami. Z jednej strony hermetycznie zamknięta, radykalna, religijna społeczność, z drugiej niebezpieczny gang motocyklowy, którego członkowie spędzają czas na zabijaniu, handlowaniu bronią, piciu i uprawianiu perwersyjnego seksu. Niewinność, kruchość kontra brutalność i degeneracja. Połączone dają fascynujący, zapierający dech w piersi obraz, udowadniający, iż prawdziwe uczucie pokona dosłownie każdą przeszkodę, nawet najściślejsze, rygorystyczne zasady, przekonania.\n"Myślę o tej dziewczynie każdego dnia. Od pierdolonych piętnastu lat. Ty i ja dorastaliśmy w piekle... w ciemności. Ona była pierwszą cząstką dobra, którą kiedykolwiek w życiu poznałem."\nNie myślcie sobie, że to kolejny schematyczny, tandetny romans, w którym niewinna dziewczyna zakochuje się w łobuzie. Przede wszystkim należy wspomnieć, że powieść nie jest jedynie fikcją. Autorka kierowała się autentycznymi wierzeniami i praktykami religijnymi, niektóre z nich z pewnością są trochę podkolorowane, mimo wszystko brutalność, która najbardziej szokuje czytelnika, nie jest wyłącznie efektem bujnej wyobraźni pisarki. Wiele scen was przerazi, zszokuje, obrzydzi czy doprowadzi do łez. Te bolesne emocje przeszywają duszę na wylot, łamią serce, natomiast świadomość, że takie historie dzieją się naprawdę, bezlitośnie odbiera nadzieję i przepełnia umysł strachem.\n"Okazało się, że Zakon nie postępował z Pismem Świętym. To nie te księgę czytaliśmy, nie z niej uczyliśmy się... i nie w nią wierzyliśmy z całego serca. Było jasne, że prorok Dawid użył tych jej fragmentów, które odpowiadały jego celom i ideologii."\nŻycie w klubie motocyklowym również zostało nakreślone misternie, jak najbardziej autentycznie. Członkowie przestrzegają zasad, podporządkowują się prezesowi, jaki ma władzę absolutną. Lojalność jest dla nich cechą najważniejszą, ten kto zdradzi lub złamie reguły zostanie bezwzględnie ukarany. Motocykliści nie stronią od używek, często spędzają czas w towarzystwie dam lekkich obyczajów, są bezwstydni i wulgarni, jednak kobietę, uznaną za czyjąś partnerkę, traktują jak świętość.\nAutorka stworzyła naprawdę genialne, nietuzinkowe postacie, których nie można nie pokochać. Salome zwana Mae, to kobieta, która przeszła w życiu prawdziwe piekło. Świat poza Zakonem ją przeraża, nie do końca go rozumie, stopniowo dostrzega, że większość rzeczy, o których ją uczyli, mija się z prawdą. Mimo zranionej duszy jest osobą ciepłą, dobrą, a wmawiane jej od lat rygorystyczne zasady dotyczące kobiet nie są w stanie pohamować jej rzeczywistych uczuć. Styks natomiast to mroczny facet, jaki całkowicie poświęcił się dla klubu. To jego dom, jego rodzina, wie, że postępuje źle, zabija ludzi, torturuje ich, jednak tak został wychowany i nie potrafi przestać. Pod maską twardziela skrywa wciąż wrażliwego chłopca, jaki nie potrafi publicznie się wysłowić. To właśnie owa słabość uczyniła z niego osobę bezwzględną, nie chciał być obiektem kpin, wolał, by się go bali.\nStyl autorki jest przystępny i niesłychanie sugestywny. Ta powieść to czyste emocje, skrajne, obezwładniające, niekiedy nawet przerażające swą intensywnością. Należy wspomnieć o tym, że książka obfituje w brutalne, wstrząsające, perwersyjne opisy i ocieka wulgaryzmami, to jednak nadaje jej unikatowego, mrocznego klimatu, idealnie wpasowującego się w fabułę. Akcja jest niezwykle wartka, nie daje czytelnikowi ani chwili wytchnienia, niepewność i strach towarzyszą mu nieustannie. Nie zabrakło również wielu momentów totalnego zaskoczenia, dzięki czemu całość pochłania się jednym tchem.\n"Pogrążyłam się kompletnie w jego dotyku, smaku i zapachu i w tamtym momencie całym sercem oddałam swoją duszę grzesznikowi."\nPierwszy tom "Katów Hadesa" to poruszająca, ale i porażająca historia o zakazanym uczuciu, jakie nie ma prawa istnieć. Dwa skrajne światy, rządzące się zupełnie odmiennymi, ale równie rygorystycznymi zasadami, stają się polem walki o prawdziwą miłość i wolność. Tylko czy uwolnienie się od bezwzględnej sekty jest w ogóle możliwe? I czy brutalny, grzeszny klub motocyklowy to odpowiednie miejsce dla niewinnej i delikatnej kobiety, która olśniewa swą urodą dosłownie każdego?\n"To nie ja, kochanie" jest powieścią nadzwyczaj wciągającą, uzależniającą i rozbudzającą zmysły. To istny wulkan emocji, po którym nie łatwo się otrząsnąć. Będziecie wielokrotnie zszokowani, ale i zachwyceni więzią tworzącą się między dwójką naprawdę wyjątkowych bohaterów. Napięcie i niebezpieczeństwo, bijące z niemal każdej strony sprawi, że przepadniecie w tej rewelacyjnej historii bez pamięci. Moim sercem ta książka po prostu zawładnęła i z pewnością długo o niej nie zapomnę. Już nie mogę się doczekać, kiedy będę miała okazję przeczytać kolejny tom! Polecam gorąco!\nAutor: Domi czyta\nData: 24.07.2018 09:24\nOstrrrry język, ostrrrra akcja!\n„Wszystkie części serii Katów Hadesa zawierają opisy wierzeń i praktyk religijnych, które wielu czytelnikom mogą się wydać szokujące. Jednak inspiracją dla mnie były tu rzeczywiste wierzenia i praktyki religijne istniejących oraz nieistniejących już ruchów religijnych oraz sekt. Na potrzeby przestawionej historii niektóre sceny zostały przejaskrawione. Chciałabym podkreślić, że iż wielu członków istniejących na świecie sekt postępuje zgodnie z doktryną, dogmatami swojej wiary i głoszonymi przez ich przywódców naukami – tak jak wyznawcy innych religii – bezkonfliktowo, bezpiecznie i z oddaniem. Niniejsza powieść zgłębia jedynie problem nadużywania tego typu praktyk i wykorzystywania ich do złych celów. Proszę mieć również na uwadze, iż książki z serii Kaci Hadesa zawierają opisy przypadków okrutnego wykorzystywania seksualnego dzieci, tematów tabu, przemocy oraz gwałtów.” – od autorki.\nNa wstępie zaznaczę, że rozpoczynając lekturę pierwszego tomu serii „Kaci Hadesa” miałam w pamięci wcześniejsze, podobne gatunkowo powieści Tillie Cole, czyli „Raze’a” i „Reap’a”, dla których zarwałam swego czasu noce. Myślałam zatem, że jestem przygotowana na wszystko. A tu okazało się, że wchodząc do mrocznego, brudnego świata gangu motocyklowego z jednej, a upiornej sekty z drugiej strony, podjęłam niebezpieczną grę z własnym poczuciem estetyki literackiej (ale, żeby nie było, autorka we wstępie ostrzegała, jak będzie). I niby powieść typu „dark erotic” czy też „dark contemporary romance”, zawierająca mocne sceny dozwolone od lat osiemnastu i pozbawiające tchu akty przemocy, rządzi się swoimi prawami, to jednak nie byłam w stanie przejść do porządku dziennego nad faktem, że warstwa językowa powieści obfitowała w natłok takich epitetów, które byłyby do strawienia, gdy pojawiły się raz, no góra dwa razy w jednej scenie, jednak Tillie zdecydowanie przesterowała w tym aspekcie i zaserwowała nam slang, wywołujący skrzywienie mojej romantycznej duszy. Przeczytacie „To nie ja, kochanie”, to będziecie wiedzieć, o które zwroty mi chodzi i niestety, słowniczek terminów pochodzących z nowomowy motogangu nijak nie pozwolił mi się uporać z dojmującym niesmakiem, że w tak wulgarny, bezpardonowy sposób można zwracać się do kobiet i to do tych, które darzy się najgłębszym uczuciem. Widać nie mogłabym należeć do przestępczego półświatka, a kobieta mafii byłaby ze mnie żadna :P\nCo ja poradzę, że w ogólnym rozrachunku tę powieść pochłonęłam, a co ważniejsze - kupuję wszystko, co napisze Tillie! Bo kolejny raz wątek trudnej miłości, balansującej na granicy dwóch, zupełnie przeciwstawnych sobie światów, porwał mnie bez reszty. Konwencja zastosowana przez Cole jest oczywiście doskonale znana i perfekcyjnie wpisuje się w ten gatunek literatury rozrywkowej.\nMamy tu zatem pełnowymiarowego bad boya, gangstera z umazanymi krwią rękami, będącego liderem motocyklowego gangu „Kaci Hadesa”. A wybranką jego serca okazuje się delikatna i piorunująco piękna uciekinierka z kręgu wyznawców apokaliptycznego kultu, nieświadoma realiów prawdziwego życia poza sektą, sprowadzającą kobiety do roli erotycznych (a co gorsza pedofilskich) zabawek. River – Styx oraz Salome – Mae mieli już jednak okazję się spotkać, kiedy byli dziećmi i chociaż było to jedynie przelotne spotkanie, to odcisnęło piętno na ich poranionych sercach. Piętnaście lat później ich ścieżki ponownie się przecinają i tym razem żadne z nich nie zamierza rezygnować z łączącego ich uczucia. Eteryczna Mae zostaje Damą Styxa, jednak walka o odzyskanie strefy wpływów na nielegalnym rynku handlu bronią oraz namierzanie zdrajcy w szeregach motocyklowej braci, będzie boleśnie ukrócać związek tych dwojga, wystawiając ich na najcięższe próby.\nNa uwagę zasługują postaci drugoplanowe, zwłaszcza Rider, pełniący funkcję lekarza i jednego z najbliższych podwładnych Styxa. Między innymi dzięki niemu, aż się palę do tego, aby poznać dalsze losy „Katów Hadesa”!\n„To nie ja, kochanie” to bez wątpienia mroczna, ciężka historia dla dorosłego i dojrzałego odbiorcy, osadzona w świecie pełnym brutalności, ekstremalnego seksu oraz perwersyjnych praktyk, zasługujących na potępienie (co ważne, potępienie i niezgodna na praktyki sekty nadchodzą nawet z mało kryształowych, ale na swój sposób honorowych szeregów braci gangsterów).\nNie jest to zatem powieść dla osób stroniących w literaturze od erotyki i kontrowersyjnych tematów, wystawiających na próbę czytelnicze wyczucie smaku. Jednak jeśli damy się porwać konwencji ukutej przez Cole, to nie oderwiemy się od lektury ani na moment. Tak przynajmniej było w moim przypadku. Z niecierpliwością wypatruję kolejnego tomu cyklu, który już w sierpniu 2018 roku będzie dostępny na polskim rynku. Chociaż nie mogę ukrywać, że towarzyszy mi w przypadku tej historii nieodparte wrażenie graniczące z pewnością, że w oryginale czytałoby mi się ją dużo lepiej, biorąc pod uwagę stylistykę i różnice wynikające z tłumaczenia.\nData: 07.07.2018 09:56\nUważaj na zdrajców!\nDla Salome świat zza wielkiego płotu miał okazać się wielkim niebezpieczeństwem i zgubą. Trzymana za kratami przez tak wiele lat, o życiu wiedziała tylko tyle, że jest bolesne i krwawe. Przeznaczona na żonę proroka Dawida, pewnego dnia pęka i postanawia postawić wszystko na jedną kartę. Musi uciec i odzyskać wolność. Jeśli poniesie klęskę, zginie.\nPoturbowana i na pół martwa pozostawia za sobą progi okrutnej sekty, która dotąd była jej jedynym domem. Z usłyszaną obietnicą zemsty, wciąż pobrzmiewającą jej w uszach, trafia do siedziby lwa.\nStyx z pewnością nie jest tym, który może zapewnić jej beztroskie życie. Stojący na czele najbardziej niebezpiecznego gangu motocyklowego „milczący” mężczyzna ma na swoich rękach niejedną plamę ludzkiej krwi. Kiedy odnajduje Salome, postanawia jej pomóc. Otóż jest przekonany, że już kiedyś gdzieś widział te bladobłękitnie, piękne oczy.\nPara przerażonych dzieci staje naprzeciw siebie po dwóch stronach wysokiego ogrodzenia. Ona nazwana Grzechem, on posłusznie wykonujący rozkazy swojego ojca. Czas mija, a w pamięci wciąż pozostaje ślad po tamtym spotkaniu. Kim teraz są ci, których połączył niewinny pocałunek? Styx to urodzony przywódca, inteligentny, dominujący, mający w sobie nieokrzesaną duszę. Człowiek, który nie stroni od wulgarnych określeń (dziewczyny to „suki”), ba!, mężczyzna, który ma na swoim koncie niejedną śmierć i otwarcie przyznaje, że nadal będzie zabijał. Czy dotąd stawiający wyłącznie na niezobowiązujące relacje z kobietami gangster szczerze pokocha? Przyznam, że to bohater na miarę powieści gatunku dark romance, a fakt, że autorka „przyozdobiła” jego kreację nietypowym, problematycznym sposobem wysławiania się (nie zdradzę o co chodzi), czyni go jeszcze bardziej wyrazistym i zapadającym w pamięć.\nNIEDOSZŁA ŻONA PROROKA\nJako że główni bohaterowie w tym wypadku stanowią spotęgowany przykład tego, że kobieta jest z Wenus, a mężczyzna z Marsa (wychowywali się w skrajnie różnych środowiskach), nie w sposób poświęcić im każdemu z osobna chociażby kilku zdań tej recenzji. Był oryginalny Styx, teraz jest jeszcze bardziej niestereotypowa Salome vel Mae. Dotąd ślepo wierząca w nauki toksycznej organizacji, nieobeznana z panującą za płotem rzeczywistością, przestraszona, okaleczona, wykorzystywana seksualnie stawia pierwsze kroki w nowym życiu, równie kontrowersyjnym, choć za sprawą pewnego mężczyzny, bezpieczniejszym, bardziej znośnym, przyjaznym i cieplejszym.\nNie zapomniała autorka o postaciach drugoplanowych, którzy mają tutaj do odegrania swoje istotne i znaczące role. Namieszają bohaterowie, którzy wyjdą poza tło, oj namieszają. Zaskoczą, pozostawią z szeroko otwartą szczęką, wzburzą i udowodnią, że tak naprawdę człowiek bywa nieobliczalny. Tak jak nieprzewidywalna bywa ta historia. Do samego jej końca.\nNielegalne przeżuty broni, niebezpieczne transakcje, unaoczniona śmierć. Sekta, która nigdy nie odpuszcza i której macki mogą dosięgnąć wszędzie. Pomiędzy tym szczere uczucie, bazujące na rosnącym zaufaniu, tłumionych pragnieniach, w końcu na wspomnieniach, którymi karmiono się przez całe życie. W tych brutalnych, brudnych warunkach, ze śmiercią i grzechem na czele, autorka uwiła historię miłości, wbrew pozorom łagodnej, stawiającej ostrożne kroki, wymagającej czasu i poznania. To doprawy niecodzienna historia, może niekoniecznie bardzo życiowa, ale wiarygodna, taka, która potrafi rozpalić zmysły i pozostać w pamięci na dłużej.\nDark romance utrzymane na dobrym poziomie. Ze świeżym pomysłem na bohaterów i akcję, niecodziennym tłem i zaskakującymi zwrotami. Zamiast rycerza na białym koniu - gangster na motocyklu, zamiast księżniczki zamkniętej w wieży, niewolnica zabarykadowana za wielkim, trudnym do pokonania płotem. Polecam, niekoniecznie romantyczkom lubującym się w ckliwych, niewinnych i słodkich historiach miłosnych, za to poszukiwaczkom oryginalnych tonów, które są w stanie przymknąć oko na mroczny świat i mroczne zakamarki duszy tych, których przyjdzie im spotkać.\nData: 12.05.2018 17:59\nit ain't me, babe (hades hangmen #1) "To nie ja kochanie - kaci hadesa"\n" Wiele lat temu, dwójka dzieci z zupełnie innych światów połączyło przeznaczenie, brzemienny w skutkach związek, nierozerwalna więź, która na zawsze odmieniła ich życie…"\nSalome ( Mae ) właśnie uciekła z tajnego kompleksu, w którym od urodzenia była przetrzymywana jako niewolnica seksualna, czy też członkini kultu. Urzeka swoją urodą, ciemnymi włosami i kryształowo niebieskimi oczami - "oczami wilka". Do ucieczki skłoniło ją to jak potraktowano jej siostrę. Po torturach zamknięto ją w klatce jak zwierzę, gdzie umiera w męczarniach . Przed samą śmiercią nakazuje Salome - biegnij i się nie zatrzymuj. Tak też uczyniła. Podczas przeczołgiwania się pod ogrodzeniem, została jednak poważnie pogryziona przez psa stróżów tego kompleksu.\nRiver 'Styx' Nash w dość młodym wieku, po śmierci ojca stanął na czele gangu motocyklowego. Styx jest wyjątkowym bohaterem ponieważ do komunikowania się z większością ludzi używa języka migowego, a przy swoim boku ma wiceprezesa i najlepszego przyjaciela Ky, który jest zarazem jego tłumaczem. To, że używa takiego sposobu komunikacji, nie oznacza że jest głuchy czy też niemy. Całkiem przeciwnie. Jego problemem jest okropne jąkanie się.\nNasi bohaterowie po raz pierwszy spotykają całkiem przypadkiem jako dzieci. Podczas gdy ojciec Styx'a prowadził interesy klubowe, ten wybrał się na spacer, gdzie za wysokim ogrodzeniem dostrzegł młodą dziewczynę, która krzyczała sama do siebie i była bardzo przestraszona. Próbował ją pocieszyć, a nawet starł się do niej mówić mimo okropnego jąkania. Całe to spotkanie kończy się na tym, że River całuję dziewczynę. Spotkanie to na zawsze zmieniło ich życie i nigdy nie opuściło ich wspomnień.\nWiele lat później Styx znajduje, jak mu się wydaje zwłoki na terenie swojego klubu. On i jego "bracia" uświadamiają sobie po chwili, że to nie są zwłoki, tylko poważnie zraniona młoda kobieta. Biorąc pod uwagę klubowe problemy z federalnymi, postanawiają pomóc jej w rekonwalescencji. Styx szybko uświadamia sobie, że odnalazł swoją "wilczą dziewczynę". Po tym jak Mae wybudza się, okazuje się że była odcięta od świata, o którym praktycznie nic nie wie. Mae aklimatyzuje się w nowym otoczeniu, nawiązuje przyjaźnie i tęskni za Styx'em, który musiał wyjechać by prowadzić interesy. Po jego powrocie sprawy pomiędzy nimi nabierają tempa, jednakże mają o co się martwić. Kaci Hadesa mają wielu wrogów, a sekta w której przez wiele lat żyła Mae wciąż jej szuka.\nKsiążka ta zdecydowanie jest dla osób o mocnych nerwach. Jest bardzo mroczna, przepełniona opisami okrucieństwa jakie spotykało Mae przez wiele wiele lat. Również bracia MC nie należą do najmilszych i najdelikatniejszych. Język powieści jest dość "mocny", co jest odpowiednie, biorąc uwagę jakich bohaterów ona opisuje. Książkę tę przeczytałam w mgnieniu oka, czego dawno nie doświadczyłam. Z czystym sumieniem mogę ją polecić, każdemu kto lubi wątek MC, bądź coś mniej "przesłodzonego".\nTillie Cole, 27,13 zł\nCole Tillie, 12,17 zł\nCole Tillie, 27,13 zł\nTillie Cole, 27,53 zł\nKlienci, którzy kupili Kaci Hadesa. Tom 1. To nie ja, kochanie, wybrali również:\nK.N. Haner, 24,70 zł\nAnna Szafrańska, 28,40 zł\nMarch Meghan, 25,16 zł\nCole Tillie, 13,53 zł\nK.N. Haner, 27,94 zł\nJujja Wieslander, Tomas Wieslander, 18,84 zł\nStephen King, 24,12 zł\nMoja złota rybka zombie, część 5\nMo O'Hara, 17,43 zł\nKaci Hadesa. Tom 1. To nie ja, kochani...


Gromada Pobłocie – Wikipedja, wolna encyklopedia\nGromada Pobłocie – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latah 1954–1972.\nGromadę Pobłocie z siedzibą GRN w Pobłociu utwożono – jako jedną z 8759 gromad na obszaże Polski – w powiecie słupskim w woj. koszalińskim na mocy uhwały nr 43/54 WRN w Koszalinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotyhczasowyh gromad Pobłocie, Rzuszcze, Dargoleza, Wolinia i Cecenowo ze zniesionej gminy Pobłocie w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 18 członkuw gromadzkiej rady narodowej.\n31 grudnia 1968 do gromady Pobłocie włączono obszar zniesionej gromady Stowięcino (bez wsi Gożysław, Rzehcino i Radosław) w tymże powiecie.\nGromada pżetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie słupskim reaktywowano gminę Pobłocie (zniesioną ponownie 1 lipca 1976).


Jak schudnąć z twarzy − kalwini.pl\nCzy w niewielkich pastylkach jest moc, która pozwala na zrzucenie dodatkowych kilogramów? Czy tabletki odchudzające w ogóle działają?\nOtóż mnóstwo osób potwierdza, że łykanie kapsułek przynosi rzeczywiste rezultaty, których sama dieta i aktywność fizyczna nie jest w stanie zagwarantować. Dlatego tak dużo osób szuka środków, które skutecznie im pomogą. Trzeba pamiętać, że nie każde tabletki mogą być efektywne. Podczas doboru swojego suplementu skład jest najważniejszą rzeczą, na którą należy zwrócić największą uwagę, ponieważ to on jest kluczowy w całym produkcie. Wszystkie składniki powinny być naturalne, najlepiej z roślin, które pozytywnie działają na redukcję masy ciała. Do tego typu składników należą pieprz cayenne, owoce guarany, oraz coraz bardziej popularne na rynku ekstrakty z owoców Garcinia Cambogia. Trzeba także patrzeć na skład procentowy, ponieważ niektóre składniki muszą być w wysokim stężeniu, aby mogły skutecznie zadziałać.\nTabletki odchudzające powinny nie tylko wspomagać proces odchudzania, ale również pomagać w oczyszczaniu organizmu. Dlatego produkt powinien zawierać składniki, które będą skutecznie pomagały w prawidłowym działaniu przemiany materii, co jest kluczem do poprawnego funkcjonowania całego układu pokarmowego. Godny zaufania suplement diety dostarcza organizmowi witaminy i minerały tak ważne do utrzymania prawidłowej równowagi w całym ciele podczas walki z kilogramami.\nAby wspomóc prawidłowe działanie tabletek, należy pamiętać o prawidłowej diecie, stałym nawodnieniu organizmu oraz regularnych ćwiczeniach. Są to kluczowe elementy w pełni bezpiecznym procesie odchudzania i zachowaniu otrzymanych rezultatów pracy bez efektu jo-jo. Poprawa nawyków żywieniowych wspomaga skuteczność suplementów zawartych w tabletkach i sprawia, że waga spada znacznie szybciej. Dodatkowa aktywność fizyczna sprawia, że czujemy się żwawiej poprzez wyzwalane endorfiny i metabolizm zaczyna lepiej pracować. Odpowiednie nawodnienie organizmu sprawia, że układ trawienny oczyszcza się ze złogów i może lepiej funkcjonować. Połączenie tabletek odchudzających z dietą i ćwiczeniami to najskuteczniejszy sposób na zdrowe i bezpieczne pozbycie się zbędnych kilogramów i szybkie uzyskanie wymarzonego ciała.


Jak zrobić sałatkę wigilijną? Sprawdź najlepsze przepisy! TOP 5 przepisów na sałatki wigilijne 9.12.2019 | Dziennik Łódzki\nJak zrobić sałatkę wigilijną? Sprawdź najlepsze przepisy! TOP 5 przepisów na sałatki wigilijne 9.12.2019