Opętani demonami przeszłości : 51. Druga szansa\n51. Druga szansa\n- Możesz mi powiedzieć, czego w zadaniu, że bez dobrego planu i pewności, że nas nie złapią, nigdzie się nie włamujemy, nie rozumiałaś?\nHermiona i Draco właśnie siedzieli na dywanie w pokoju dziewczyny, omawiając strategię napadu na gabinet dyrektora. Na stoliku i podłodze obok nich walało się pełno pogniecionych pergaminów, które zwierały nieudane koncepcje. Z każdym kolejnym pomysłem Hermiony, Draconowi coraz mniej podobało się to przedsięwzięcie. Porywali się bez różdżek na smoka. Przecież tu absolutnie wszystko mogło pójść nie tak. Gabinet Dropsa to nie byle pokój, zabezpieczony kilkoma marnymi zaklęciami, które przy odrobienie szczęścia, a raczej mocy Riddle, mogliby złamać.\n- Może sam w końcu coś wymyślisz, zamiast w kółko się wymądrzać?\n- Dajmy sobie z tym spokój i nigdy więcej nie wracajmy do tego włamania.\n- No bardzo ci dziękuję za taką pomoc, Malfoy. Nie muszę ci chyba mówić, gdzie możesz sobie wsadzić takie pomysły.\nOdwarknęła coraz bardziej zrezygnowana Hermiona. Po chwili namysłu oparła się o stającą za nią kanapę i osunęła się po niej na tyle, aby oprzeć głowę. Wpatrywała się w szary sufit, za wszelką cenę starając się oczyścić umysł. Przecież musi być jakiś cholerny sposób na ten gabinet. Wszystko da się jakoś obejść. Czuła, że ma rozwiązanie na wyciągnięcie ręki, tylko nadal nie może po nie sięgnąć. Doprowadzało ją to do szału, podobnie jak Malfoy, który mimo zdeklarowania chęci pomocy, tylko przeszkadzał jej w pracy.\n- Doskonale wiesz, że to ja mam rację. To, że nas złapią jest bardziej niż pewne, a wtedy Drops zrobi z nas swoje prywatne skrzaty i nawet Snape…\nDraco nie zdążył się na dobre rozkręcić, gdyż niespodziewanie Hermiona niczym oparzona zerwała się z podłogi.\nWykrzyknęła panna Riddle, doznając olśnienia. Przecież to takie proste! Skrzaty to jedyne istoty, które bez problemu mogły się teleportować po całym Hogwarcie, a nawet poza jego granice. Jeśli tylko szczęście im dopisze, Dumbledore nie był na tyle zapobiegliwy, aby pod tym kątem zabezpieczyć swoją siedzibę.\nZapytał z powątpiewaniem Draco, spoglądając na stojącą nad nim Hermionę. Co ją nagle naszło z tymi skrzatami? Chociaż zastanawiał się, czy aby na pewno chce to wiedzieć.\n- Możemy się dostać do gabinetu Dumbledore’a ze skrzatem. One swobodnie teleportują się po Hogwarcie. Wystarczy tylko sprawdzić, czy to aby na pewno możliwe. Z tym staruchem nigdy nic nie wiadomo. Trzeba porozmawiać z Błyskotką. Mogłaby go też szpiegować. Znalibyśmy wtedy jego zwyczaje. Przyjrzałaby się też jego bibliotece. Nie wiadomo, czy nie ma tam jakichś dodatkowych zabezpieczeń. Trzeba też…\nW tym momencie Draco się wyłączył. Oparł głowę o blat stolika, przeklinając w myślach swą głupotę. Czemu wspomniał o tych cholernych skrzatach? Inna sprawa, że normalny człowiek z jednej wypowiedzi nie wywnioskowałby tego wszystkiego, co przed chwilą przedstawiła mu Riddle. Teraz wiedział, że na własne życzenie znalazł się na straconej pozycji. O ile do tej pory liczył, iż jakoś odwiedzie ją od tego szaleństwa tak teraz, gdy zyskała jakiś punkt zaczepienia, nawet się nie łudził, że da sobie cokolwiek powiedzieć. Wpadł po uszy w niezłe bagno.\n- Malfoy, ty mnie w ogóle słuchasz?\nZaabsorbowana swoimi planami Hermiona dopiero po dłużej chwili spojrzała na Dracona, który nadal tkwił z głową na blacie.\nOdpowiedział zgodnie z prawdą Draco. Nie musiał patrzeć, aby wiedzieć, że Riddle sztyletuje go właśnie wzrokiem.\n- Nie no jasne, leż sobie dalej, nie krępuj się. W końcu chodzi tylko o obrabowanie dyrektora.\n- Podrzuciłem ci pomysł ze skrzatem, czego ty jeszcze wymagasz, kobieto?\nZirytowana do granic możliwości Hermiona z trudem powstrzymała się przed trzaśnięciem w głowię leżącego na stoliku Malfoya. Przypadkiem przyczynił się do jej olśnienia i myślał, że zrobił Merlin wie co. Najchętniej udusiłaby go w tym momencie gołymi rękami. Zamiast tego z ciężkim westchnieniem opadła na kanapę.\n- Wykończysz mnie.\nStwierdziła zrezygnowana Hermiona, opierając głowę o wezgłowie.\n- I vice versa, mała.\nPo słowach Dracona zapadła cisza. Żadne z nich nie przejawiało chęci do dalszej dyskusji, dlatego po porostu siedzieli, uparcie milcząc. W takiej komicznej sytuacji zastała ich Noctis. Wróciła właśnie z łowów, licząc na spokojne trawienie, a tu trafia na tych dwónogów, przy których spokój pozostaje jedynie nieuchwytnym marzeniem.\n- Gorzej wam?\nSyknęła Noctis, zwracając tym samym na siebie uwagę Ślizgonów. Oboje podnieśli się ze swych osobliwych pozycji, przenosząc wzrok na nowoprzybyłą.\n- O ile mi wiadomo z nim nigdy nie było lepiej.\nOdpowiedziała Hermiona, co Draco usłyszał jako niezrozumiały syk.\n- Ciągnie swój do swego. Nie przypominam sobie, żebyś ty kiedykolwiek miała po kolei. Jeszcze tylko spraw sobie takie cudo na czole i będziecie idealnie do siebie pasować.\nHermiona nie rozumiejąc, o co chodzi spojrzała na Dracona i w tym momencie wybuchła śmiechem. Na środku jego czoła znajdowała się czerwona plama, kontrastująca z jego bladą skórą. Jak widać przyciskanie głowy do twardego blatu nie okazało się najlepszym pomysłem.\n- Mam nieodparte wrażenie, że właśnie w tym momencie obrabiacie mi tyłek.\nPoskarżył się Draco, czym jeszcze bardziej rozbawił Hermionę.\n- Dyskutujemy, czy w czerwonym ci do twarzy.\n- W czerwonym?\nHermiona zamiast odpowiedzieć, wskazała na czoło Dracona. Ten kompletnie nic nie rozumiejąc, dotknął go, a gdy niczego nie wyczuł, podniósł się z podłogi i ruszył do łazienki, gdzie znajdowało się najbliższe lustro. Gdy wrócił na jego twarzy malowała się żądza mordu, co wcale nie przeszkadzało Hermionie w dalszym śmianiu się.\n- Zdecydowanie tak, szczególnie że zaraz musimy iść na obiad.\nDraco odruchowo spojrzał na zegarek i niestety Hermiona miała rację.\n- Nie usuniesz mi tego?\nOdpowiedziała z uśmiechem Hermiona, wstając z kanapy. Zarzuciła na ramię swoją torbę, po czym sięgnęła po tę Dracona. Po obiedzie czekały ich jeszcze dwie lekcje, więc lepiej zabrać potrzebne rzeczy ze sobą, niż wracać po nie do lochów.\n- Jesteś bezlitosną bestią.\nPodsumował Draco, odbierając od Hermiony swoją torbę,\nPowiedziała tylko panna Riddle, po czym ruszyła w stronę wyjścia. Draco nie mając za bardzo wyboru ruszył za nią. W milczeniu dotarli do salonu, gdzie czekali na nich Teodor oraz Blaise wraz z dziewczynami.\n- Co ty masz na czole, Smoku?\nZapytał Blaise, gdy tylko para znalazła się wystarczająco blisko.\n- Milcz jeśli ci życie miłe.\nNagle Zabini podniósł się z kanapy i z zatroskaną miną podszedł do przyjaciela. Położył mi dłoń na ramieniu, patrząc na niego dziwnym wzrokiem.\n- Nie musisz tego ukrywać. Pamiętaj, że jesteśmy z tobą.\n- Co ty bredzisz, idioto?\n- Jeśli Hermiona cię bije, możesz nam powiedzieć. Nie ma się czego wstydzić.\nW tym momencie wszyscy przysłuchujący się rozmowie nie wytrzymali i wybuchli śmiechem. Wizja drobniutkiej Hermiony znęcającej się na wyrośniętym Draconem była doprawdy komiczna. Blaise stał nadal przy koledze, a jego szczęka drgała niebezpiecznie z powodu powstrzymywanego śmiechu. Draco zamiast odpowiedzieć, usiłował strzelić Zabiniego w tył głowy, lecz ten na swoje szczęście zdołał zrobić unik.\n- Ja wiem, że to musi być drażliwy temat, ale nie martw się, pomożemy ci. Ta zła kobieta już cię nie skrzywdzi…\nW tym momencie Blaise został zmuszony do przerwania swego wywodu i natychmiastowej ucieczki przed rozwścieczonym Draconem.\n- Brzydkie Malfoy, zostaw!\nDarł się Blaise, wybiegając z salonu, a tuż za nim Draco. Odprowadził ich śmiech zgromadzonych w salonie, którzy w większości niemal płakali z rozbawienia.\n- Jak dzieci.\nPodsumowała całe zajście Hermiona, zdając sobie sprawę, że na obiad z Malfoyem raczej nie pójdzie. Na szczęście są jeszcze Teodor i Dafne, którzy będą musieli jej wystarczyć.\n- Musimy tu iść nawet dzisiaj? Jestem zmęczony i chcę się położyć…\n- Jeśli zaraz nie zamilkniesz, gwarantuję ci, że zapracujesz sobie na wieczny odpoczynek.\nNie zważając na marudzenie Dracona, Hermiona podążała do biblioteki, skupiając się na rozplanowaniu zadanego im na Astronomię eseju. Co prawda dostali na niego dwa tygodnie, ale zdecydowanie powinni skończyć go jak najszybciej. Muszą się skupić na napadzie. Nie rozmawiała jeszcze z Błyskotką, ale wierzyła, że to właśnie ona jest kluczem do ich sukcesu. Znając zwyczaje, plan dnia oraz rozkład gabinetu, zyskaliby ogromną przewagę, tym bardziej że Dumbledore niczego się nie spodziewa. Dobry plan, pomoc Błyskotki, odpowiedni moment i nie może się nie udać.\n- Jeszcze trochę czasu spędzonego z tobą i tak czy siak mnie to czeka.\n- Na to jest bardzo prosty sposób, wystarczy…\nHermiona urwała nagle, zatrzymując się gwałtownie, przez co Draco omal na nią nie wpadł.\nZapytał Draco, jednak nie uzyskał odpowiedzi. Hermiona stała niczym spetryfikowana, wpatrując się w jeden punkt. Szukając przyczyny jej dziwnego zachowanie podążył za jej wzrokiem i od razu zrozumiał, co się dzieje. Przy bibliotece stała niejaka Ginny Weasley, która gdy tylko dostrzegła Ślizgonów, ruszyła w ich stronę.\nPrzywitała się nieco niepewnie Ginny, zestresowana nie mniej od Hermiony. Długo przygotowywała się do tej rozmowy. Rozważała wszystkie za i przeciw, aż w końcu postanowiła działać. Obecna sytuacja nie dawała jej spokoju. Źle się to wszystko potoczyło. Hermiona już nie należała do ich świata, ale prawda jest taka, że sami pozwolili jej odejść. Nie walczyli o nią. Ciągłe oskarżenia, podejrzenia, pretensje, sama na jej miejscu nie chciałaby mieć do czynienia z ludźmi, którzy zachowali się w taki sposób. Powinni wykazać więcej zrozumienia. Oby tylko nie było jeszcze za późno, aby to naprawić.\nHermiona zwlekała chwilę z odpowiedzią. Ginny ją zaskoczyła. Nie rozmawiały od momentu, gdy obroniła ją przed Crabbe’em i Goyle’em. Panna Weasley nie szukała z nią więcej kontaktu, co przyjęła z ulgą. Lepiej dla nich obu było, gdy trzymały się od siebie z daleka.\n- Ginny, ja…\n- Bardzo proszę. Nie zajmę ci więcej niż pięć minut.\nHermiona biła się z myślami. Czuła, że to zły pomysł. Kontakt z Ginny boleśnie przypominał jej o utracie przyjaciółki. Od jakiegoś czasu nie rozpamiętywała tego, zbyt zajęta innymi problemami. Teraz jednak przeszłość ponownie zapukała do jej drzwi, domagając się uwagi. Czy powinna jej otworzyć? Przed nią i tak nie ucieknie, co niejednokrotnie powtarzał jej Draco. „Koniec z uciekaniem.”.\nChwilowe zdziwienie nie twarzy Ginny szybko zmieniło się w ulgę, a wręcz radość. Zgodziła się. Teraz ma szansę, aby choć spróbować wszystko naprawić. Był tylko jeden problem. Ginny spojrzała ukradkiem na stojącego obok Hermiony Malfoya, który przyglądał jej się niezbyt przychylnym wzrokiem. Nie czuła się komfortowo z myślą, iż będzie on świadkiem ich rozmowy. Wszystko wskazywało na to, że jest on dość bliski Hermionie, lecz dla niej pozostawał rozpuszczonym, egoistycznym dupkiem.\n- Poczekaj na mnie w bibliotece, Draco. Zaraz do ciebie przyjdę.\nHermiona jakby czytając w myślach Ginny, postanowiła się pozbyć Malfoya. Nie chodziło o to, że mu nie ufała. Po prostu ta sprawa dotyczyła wyłącznie jej i Ginny.\n- Zaczekam tutaj.\nOdpowiedział krótko Draco, nie spuszczając wzroku z Weasleyówny. Ani trochę nie podobała mu się perspektywa zostawienia z nią Riddle samej. Co prawda ruda nie wyglądała, jakby miała złe intencje, ale cholera ją wie. Bał się, że nawet nieświadomie może skrzywdzić jego małą. Riddle mimo wszystko nie doszła jeszcze w pełni do siebie po ostatnich wydarzeniach. Niby wszystko wróciło do normy, ale jednak nie do końca. Hermiona nie raz popadła w dziwne odrętwienie, odpływając w ocean swych myśli. Obawiał się, że po dołożeniu kolejnych problemów Riddle ponownie się w sobie zamknie, a do tego nie mógł dopuścić.\n- Chcemy zostać same.\nOznajmiła stanowczo Hermiona, odwracając się w stronę Dracona. Wyraz jej twarzy złagodniał natychmiast, gdy spojrzała w jego zatroskane oczy. Nie chciał jej zostawić, ponieważ się martwił. Ostatnimi czasy łapała go na tym częściej niż wcześniej. Rozumiała z czego to wynika, ale nie mogła też pozwolić, aby popadł w paranoję.\n- Draco, proszę cię, daj nam chwilę.\nHermiona widziała, jak toczy walkę sam ze sobą. W końcu jednak westchnął ciężko, przeczesując ręką włosy.\n- Czekam przed biblioteką.\nZdecydował ostatecznie Draco, nie zamierzają spuszczać Riddle z oczu. Zwykle nie wychodziło jej to na dobre, więc wolał nie kusić losu. Hermiona odprowadziła go wzrokiem, po czym przeniosła go na Ginny, która usilnie starała się zebrać myśli. Nie mogła zaprzepaścić takiej szansy. Być może to jedyna okazja, aby pogodzić się z Hermioną.\n- Chciałam cię przeprosić za te wszystkie oskarżenia, pomówienie i całą resztę. Nie zachowaliśmy się z chłopakami w porządku. Cały czas na ciebie naskakiwaliśmy, zamiast normalnie porozmawiać. To nie tak powinno wyglądać.\nGinny mówiła spokojnie, ani na moment nie spuszczając pełnego skruchy wzroku z Hermiony. Zawiedli ją i zasługiwała przynajmniej na to jedno przepraszam. To tylko słowo, ale za to z jaką mocą. Płynące z niego skrucha i szczerość mogły zapewnić im nowy początek. Nie prosiła o natychmiastowe wybaczenie, a o szansę na naprawienie błędów, które niestety obie popełniły.\n- Ginny, to nie tak. Nie możesz się o to obwiniać. W tym jest dużo mojej winy.\nHermiona nie wiedziała, jak się zachować. Nie spodziewała się przeprosin, a już na pewno nie takich. Ginny zdawała się obwiniać tylko jedną stronę o rozpad ich przyjaźni, a przecież to ona podjęła taką decyzję. Nie dała chłopakom szansy na wyjaśnienia, odrzuciła ich pomoc, nie szukała kontaktu. Zrezygnowała z nich, zakładając, że tak będzie lepiej. Dzieląca ich bariera prędzej, czy później dałaby o sobie znać. Jak zwykle wolała się poddać, niż zawalczyć. To ona była tu winna.\n- Ale ja nawet nie starałam się postawić na twoim miejscu. I jeszcze to całe gadanie o pochodzeniu. Pogubiłam się w tym.\n- To dla nas wszystkich jest nowa sytuacja. Wiele się zmieniło.\n- Ty się nie zmieniłaś.\nTe słowa bardzo zdziwiły Hermionę. Z całego towarzystwa to ona przeszła największą przemianę, choć czy obejmowała ona coś poza nazwiskiem i domem? Być może, ale w gruncie rzeczy miała rację. Zdziwił ją jednak fakt, że Ginny zdaje sobie z tego sprawę.\n- To mniej lub bardziej zmieniło nas wszystkich.\n- Ale nie to, że chciałabym, żeby było tak jak kiedyś.\nWyznała w końcu Ginny, nie spuszczając wzroku Hermiony. Z jej twarzy nie potrafiła nic wyczytać, choć czuła, że jest zdziwiona jej słowami. Nic w tym dziwnego. Po kilku miesiącach staje przed nią jak gdyby nigdy nic, chcąc wszystko naprawić. Nie potrafiła jednak inaczej. Poczucie straty z każdym dniem przybierało na sile. W pozornie idealnym obrazku, na który składali się jej rodzina, chłopak, znajomi, brakowało elementu, który stanowiła Hermiona. Bez niej układanka pozostawała niekompletna, a w jej życiu bezustannie czegoś brakowało. Ginny nie zamierzała dłużej się temu poddawać. Chciała przynajmniej spróbować odbudować swą przyjaźń z Hermioną i nikt nie miał jej prawa tego zabronić.\nDopiero, gdy minął pierwszy szok, Hermiona zdecydowała się zabrać głos. Wizja Ginny przedstawiała się wspaniale, choć był to raczej syreni śpiew. Pozornie dobre rzeczy bardzo szybko mogły się zmienić w koszmar. Gdyby tu chodziło wyłącznie o Ginny, nawet by się nie zastanawiała, ale za nią stał Zakon; ludzie zmanipulowani przez Dumbledore’a, którzy nie pałali do niej sympatią. Z pewnością Weasleyom nie spodobałby się fakt, że ich jedyna córka zadaje się z potomkinią czerwonookiego diabła lub co gorsza staraliby się to wykorzystać przeciwko niej. Nie chciała popadać w paranoję jak Tom, który wszędzie widział zagrożenie, lecz w przypadku Zakonu ciężko jej się było temu nie poddawać.\n- Ja rozumiem, że możesz nie chcieć mieć ze mną nic wspólnego, ale…\n- Nie, zaczekaj. To zupełnie nie tak.\nPrzerwała młodszej koleżance Hermiona, wplatając palce we włosy. Czuła się coraz bardziej bezsilna w tej rozmowie. Niczym tonący brzytwy chwytała się jednego argumentu, podczas gdy w głębi duszy chciała uwierzyć Ginny i odzyskać choć namiastkę dawnego życia. „Ogarnij się, dziewczyno i zaryzykuj!” w Hermionie odezwał się niedawno odkryty głos motywacji. Ostatnimi czasy przekonała się, że ryzyko nie zawsze prowadzi do złego. Zdecydowała się otworzyć przed Draconem i okazało się to najlepszą rzeczą, jaką zrobiła w życiu. Zaufała, wykrzesała z siebie odwagę, aby podjąć ryzyko. Czemu więc nie zrobić tego ponownie? I tym razem może wiele zyskać, tym bardziej że naprawdę tego chciała. Hermiona przez chwilę biła się z myślami, aż w końcu podjęła decyzję. Ponownie uniosła wzrok na Ginny, która wpatrywała się w nią z napięciem.\n- Też chciałabym, żeby między nami było dobrze, ale zdajesz sobie sprawę, że to nie będzie łatwe. Twojej rodzinie i znajomym raczej się to nie spodoba.\n- Co nas oni obchodzą? Nikt nam nie może zabronić normalnie rozmawiać.\nZapewniła od razu pełna nadziei Ginny. Hermiona też chciała odbudować ich relacje i tylko to się dla niej liczyło. Gryfoni zapewne nie rozumieją jej pobudek, ale nie dbała o to. Zbyt długo ulegała wpływom otoczenie demonizującego Hermionę. Dawała się omotać, ale z tym koniec. Nie pozwoli się ponownie zmanipulować i wciągnąć w tę dziwną grę pozorów oraz spekulacji. Zamierzała sama się przekonać, czy jej przekonania są słuszne i ich Hermiona wcale nie odeszła.\n- Czyli między nami wszystko wraca do normy?\nZapytała Ginny, chcąc się upewnić, że to dzieje się naprawdę. W odpowiedzi otrzymała nieco niepewny, choć szczery uśmiech Hermiony, jej Hermiony.\n- Do Wieży Gryffindoru na pewno nie zawitam, ale poza tym raczej tak.\nZ każdą kolejną chwilę obawy panny Riddle schodziły na dalszy plan. Stęskniła się za Ginny i dopiero teraz zdała sobie sprawę jak bardzo. Może nie będzie łatwo wrócić im do dawnych czasów, ale w końcu co w życiu Hermiony było łatwe?\n- Myślę, że znajdzie się odpowiedniejsze miejsce na spotkania.\n- Na pewno, ale teraz wybacz, ktoś na mnie czeka.\nMówiąc to Hermiona spojrzała przez ramię Ginny, gdzie przy drzwiach biblioteki nadal czekał na nią Draco, nie spuszczając z nich czujnego wzroku.\n- Kto by pomyślał, ty i Malfoy.\n- Sama nie mogę w to uwierzyć, ale on wbrew pozorom nie jest taki zły.\n- Wierzę ci na słowo.\nObie dziewczyny uśmiechnęły się do siebie, czując jak dystans między nimi maleje. Mimo straconego czasu ich więź nie zniknęła zupełnie. Wymagała ona wyłącznie odnowienia.\n- W takim razie do zobaczenie.\nPo odpowiedzi Ginny Hermiona uśmiechnęła się do niej po raz ostatni, po czym ruszyła w stronę biblioteki. Teraz kolej na następną rozmowę.\n- Czego chciała Weasley?\nZapytał od razu Draco, gdy tylko Hermiona znalazła się przy nim. Mimo usilnych starań niewiele wyłapał z rozmowy dziewczyn. Mówiły dość cicho, a do tego stały zbyt daleko, aby dotarło do niego cokolwiek poza pojedynczymi słowami. Hermiona nie wyglądała na smutną, czy choćby wkurzoną, ale wolał się upewnić.\n- Przypomniałam sobie o książce, którą kiedyś czytałam. Było w niej coś o dyrektorach Hogwartu i ich siedzibach, więc może się nam przydać.\n- Ty mi tu nie wciskaj kitu, Riddle, tylko zacznij gadać.\nDraco nie dał się zbić z tropu, na co Hermiona była przygotowana. I tak prędzej, czy później wszystkiego by się dowiedział.\n- Pogodziłam się z Ginny.\nZdziwił się Draco, nie dowierzając w to, co słyszy. Riddle pogodziła się z Weasley? Przecież ta pierwsza nawet nie brała tego pod uwagę. Od samego początku racjonalnie podchodziła do sprawy. Współczuł jej, ale tak było lepiej. Ruda stała po stronie Zakonu, Riddle Voldemorta. To się nie mogło udać, a już na pewno sprowadziłoby na obie kłopoty.\n- Przeprosiła mnie i zaproponowała, żebyśmy zaczęły od nowa, a ja się zgodziła.\nWyjaśniła Hermiona, przyglądając się badawczo Draconowi. Jego mina nie wróżyła niczego dobrego. Nie rozumiała tylko, co jest tego powodem. Przecież powinien się cieszyć, że odzyskała przyjaciółkę.\n- I ty jesteś pewna, że to dobry pomysł?\n- Nie przyszło ci do głowy, że to jakiś podstęp?\n- Ginny by czegoś takiego nie zrobiła!\nOburzyła się natychmiast Hermiona. Jak on śmiał coś takiego insynuować? Ginny taka nie jest. Nigdy nie dałaby się wciągnąć w jakieś chore gierki, którymi się brzydziła. Malfoy nic o niej nie wiedział, a zdawał się mieć w tej kwestii najwięcej do powiedzenia.\n- Tego nie możesz być pewna, a Salazar jeden wie, co ten cholerny Zakon wykombinował.\nDraco nadal ostawał przy swoim. Nie ufał nikomu, kto trzymał się zbyt blisko Dumbledore’a. Wyjątek stanowił jedynie Snape. Cała reszta znajdowała się na czarnej liście osób zamanipulowanych przez starego wariata.\n- Nie będę się o to z tobą kłócić. Nie znasz Ginny i nie masz prawa zabraniać mi się z nią spotykać. Umiem o siebie zadbać.\n- Jasne, już ja wiem, jak ty potrafisz o siebie zadbać. Jakbym nie miał powodów, to bym się o ciebie nie martwił, co ty najwyraźniej masz w dupie.\nTeraz i Draco stracił cierpliwość. Riddle jak zwykle wszystko utrudniała. Przecież on do ciężkie cholery nie chciał jej zrobić na złość. Chodziło mu wyłącznie o jej dobro. Po tych dziwnych atakach, które do tej pory nie zostały wyjaśnione, nie ufał nikomu. Riddle również powinna zachować ostrożność, a nie bratać się z osobą, która jest tak blisko ludzi, którzy nie życzą jej najlepiej. W pierwszym odruchu Hermiona zamierzała nadal bronić swych racji, lecz nie zabrała głosu. Stała tylko, przyglądając się wyraźnie poirytowanemu Draconowi. Podświadomie jednak czuła, że kryje się za tym coś więcej niż złość na nią. Nie kłamał. On się naprawdę martwił. Po rozmowie o jej przeszłość momentami stał nie nadopiekuńczy. „Ty mu się chyba nie dziwisz.”. Hermiona niechętnie zgodziła się ze swą podświadomością. Niepokój Dracona nie brał się znikąd. Ostatnimi czasy zapewniła mu wiele powodów do stresów, więc nic w tym dziwnego, iż starał się unikać problematycznych sytuacji. Nawet to nie dawało mu jednak prawa do utrudniania jej kontaktów z Ginny. Podjęła już decyzję i zamierzała odnowić tą znajomość. Nic nie traciła, a zyskać mogła naprawdę wiele. Pozostawała jedynie kwestia przekonania Malfoya, że jej plan to nie istne szaleństwo, którego skutkiem będą wyłącznie kłopoty.\n- Draco, posłuchaj. Wiem, że to nie będzie proste, a wręcz dość problematyczne, ale zdania nie zmienię. Wiesz doskonale, że brakuje mi Ginny, a to być może jedyna okazja, aby spróbować coś między nami naprawić.\nHermiona starała się mówić spokojnie i rzeczowo, przez cały czas patrząc Draconowi w oczy. Jego twarz pozostawała nieustępliwa i nawet przez moment nie zdradzała jego wewnętrznej walki. Bił się z myślami, rozważając wszystkie za i przeciw, w czym wcale nie pomagała wlepiająca się w niego Riddle. Rozumiał, dlaczego jej tak zależy i że tak łatwo nie odpuści. Pozostawało mu załatwić sprawę inaczej.\n- Nie spotykasz się z nią sama. Nie chodzisz do tych wymoczków, ani ruda nie przychodzi do lochów. Jeśli już macie się widywać to na neutralnym gruncie i ze mną w pobliżu. To propozycja ostateczna.\nDraco pewnym głosem wygłosił swą przemowę, oczekując na reakcję Riddle. Tego jej nie odpuści. To prawda, że teoretycznie nie może jej niczego zabronić, ale rzeczywistość przedstawiała się nieco inaczej. Czasami zastanawiał się, czy jej instynkt samo zachowanych w ogóle istnieje. Riddle przyciągała kłopoty, niczym ogień ćmy. Voldemort również to wiedział i dlatego zlecił im pilnowanie jej. W jego przypadku przerodziło się to jednak w coś więcej. Czuł się za nią odpowiedzialny, dlatego nie zamierzał zdawać się na jej przeczucie odnośnie intencji Weasleyówny.\n- Niech będzie, że się na to zgodzę.\nPowiedziała bardzo niechętnie Hermiona, przewracając przy tym oczami. Nawet ona potrafiła wyczuć, kiedy nie jest już w stanie nic ugrać. Gdy chodziło o jej bezpieczeństwo Draco upodabniał się do Toma. Obaj tracili rozum, nawet gdy dostrzeżone przez nich zagrożenie było wyimaginowane. Co ona jednak mogła zrobić? Oni zawsze wiedzieli najlepiej i na nic tu zdawały się jej tłumaczenia. Zdecydowanie nie odpowiadał jej taki stan rzeczy, ale jeszcze bardziej nie chciała się o to kłócić z Draconem. Powinna ugryźć się w język i nie atakować go za to, że się o nią martwi.\n- Jak miło, obyło się bez skakania sobie do gardeł. Złośnicy przytępiły się pazurki.\n- Dobrze ci radzę, nie przeginaj. Ta złośnica nadal może cię zamienić w kupkę popiołu.\nHermiona zmrużyła gniewnie oczy, sztyletując wzrokiem Dracona, który zaskakująco szybko zamienił poirytowanie na rozbawienie. Cały Malfoy.\n- Już się tak nie unoś. Chodźmy lepiej do tej cholernej biblioteki.\nTym razem Hermiona bardzo chętnie przystała na propozycję Dracona. Pora wrócić do rzeczywistości i Astronomii.\nZadowolona Ginny z absurdalnym uśmiechem wkroczyła do Pokoju Wspólnego Gryffindoru. Panował tam spory gwar, gdyż po zajęciach każdy chciał się odprężyć i spędzić nieco czasu ze znajomymi. Dopiero po chwili udało jej się odnaleźć wzrokiem Harry’ego i Rona. Siedzieli przy kominku, zawzięcie o czymś dyskutując. Szczęście jej dopisało, gdyż nikt im nie towarzyszył. Zamierzała natychmiast powiedzieć im o Hermionie. Dawno nie poruszała z nimi tego tematu, a po ich ostatniej rozmowie zwątpiła w sens drążenia go, tym bardziej jeśli chodziło o Rona. Sama podjęła decyzję i uznała, że lepiej będzie postawić ich przed faktem dokonanym.\n- Cześć, chłopaki.\nPrzywitała się radośnie Ginny, wpychając się na kanapę pomiędzy Gryfonów. Byli nieco zaskoczeni jej przybyciem, ponieważ rozmowa pochłonęła ich do tego stopnia, iż nawet nie zauważyli, kiedy wróciła.\nZapytał nieco zdziwiony, choć bardziej szczęśliwy Harry. Ginny od dłuższego czasu nieczęsto bywała radosna. Często chodziła nieobecna i zamyślona, a tu taka niespodzianka.\nEntuzjazm niemal emanował od Ginny. Nawet jeśli nieco się obawiała reakcji chłopaków, szczęście z powodu odzyskania przyjaciółki przyćmiewało wszystko inne.\n- Malfoy spadł z miotły i została po nim tylko mokra plama?\nZapytał z nadzieją Ron, za co Ginny zgromiła go wzrokiem. Zamierzała powiedzieć im coś bardzo ważnego, a jej brat jak zwykle się zgrywał.\n- Bądź poważny z łaski swojej i posłuchaj przez chwilę. Pogodziłam się z Hermioną.\nO ile na twarzy Ginny zagościł szeroki uśmiech, o tyle szczęki panów zjechały w dół.\n- Jak to pogodziłaś się z Hermioną?\nJako pierwszy rezon odzyskał Harry, choć nadal zdawał się nie dowierzać w słowa swej dziewczyny.\n- Porozmawiałyśmy, przeprosiłam ją i zdecydowałyśmy się wszystko między nami naprawić.\nWyjaśniła z nieco mniejszym entuzjazmem Ginny, po minach chłopaków wnioskując, że nie podzielają jej radości.\n- Za co ją przepraszałaś? Za to, że się na nas wypięła?\nTym razem odezwał się Ron, który kompletnie nie rozumiał zachowania siostry. Biegała za Hermioną niczym piesek, podczas gdy to panna Riddle od nich odeszła. Jeśli już ktoś tu powinien przepraszać to właśnie ona. Poza tym bardzo szybko znalazła sobie nowych znajomych. Oni stali się zbędni, nie pasowali do jej idealnego świata.\n- Za to, że nawet nie daliśmy jej możliwości wyjaśnienia, tylko z góry osądziliśmy.\n- Chcieliśmy jej pomóc, Ginny, ale ona tą pomoc odrzuciła.\n- Ty nic nie rozumiesz, Ron. Nie obchodzi mnie twoje zdanie na ten temat. Ja już podjęłam decyzję. Hermiona to moja przyjaciółka i zamierzam ją odzyskać.\nOznajmiła buntowniczo Ginny, wstając z kanapy. Jej brat jak zwykle musiał mieć jakieś „ale”. On zdawał się nawet nie brać pod uwagę tego, że Hermiona aż tak bardzo się nie zmieniła.\n- Szkoda, że ona ma już innych przyjaciół i nas nie potrzebuje. Zadaje się z tymi wężami i jest dokładnie taka jak oni.\nZdenerwowany Ron również podniósł się z kanapy i teraz stał naprzeciwko siostry. Czemu do niej nic nie docierało? Hermiona ich nie potrzebowała. Wybrała Ślizgonów, który przez tyle lat uprzykrzali jej życie. Oni wspierali ją niemal od początku. Raz zawiedli i to przekreśliło wszystko. Najwidoczniej w przeciwieństwie do wielmożnych arystokratów nie zasługiwali na wybaczenie. Ginny nie zdążyła odpowiedzieć bratu, gdyż nagle dobiegł do nich nieco niepewny głos z fotela znajdującego się nieopodal.\n- Ona wcale nie jest taka okropna, jak wszyscy mówią.\nZarówno trójka kłócących się Gryfonów, jak i cała reszta przysłuchujących się im gapiów zwrócili wzrok ku drobnej, ciemnowłosej dziewczynce, która zabrała głos. Była to pierwszoklasistka o imieniu Emily Blue. Jak na swój wiek wykazywała się dużą inteligencją, ale i śmiałością. Uważano ją za miłą i uczynną dziewczynkę. Co więc ktoś taki mógł mieć wspólnego z córką Voldemorta, tym bardziej że panna Blue pochodziła z mugolskiej rodziny.\nTym razem głos zabrał Harry, który dotychczas nie wtrącał się do kłótni rodzeństwa. Nie potrafiłby poprzeć żadnej ze stron, dlatego wolał milczeć. Znalazł się pomiędzy młotem, a kowadłem. Ron słusznie zauważył, że Hermiona nie szukała kontaktu z nimi. Spaliła wszystkie mosty, porzucając przeszłość wraz z nazwiskiem. Z kolei Ginny upierała się przy tym, że ich Hermiona nie odeszła i nadal mieli szansę ją odzyskać. Musiało coś w tym być, skoro dziewczyny postanowiły się pogodzić. Harry kompletnie się w tym pogubił, dlatego skupił się na dziewczynce, która najwyraźniej również z jakiś powodów broniła Hermiony. W ich sporze pojawiła się osoba trzecie, która być może pomoże mu to wszystko uporządkować.\n- Kiedy w październiku trafiłam do Skrzydła Szpitalnego to przez Crabbe’a i Goyle’a. Popchnęli mnie jak wracałam z biblioteki i rozwaliłam sobie kolano. Wyśmiewali się ze mnie i wyzywali od… szlam. To Hermiona mnie wtedy obroniła i zaprowadziła do pani Pomfrey.\nGdy Emily skończyła, w salonie zapadła zupełna cisza. Panna Blue do tej pory nikomu nie opowiadała tej historii, lecz teraz czuła, że musi to zrobić. Nie rozumiała, dlaczego wszyscy tak źle mówią o starszej Ślizgonce. Słyszała, że jej ojciec to bardzo zły czarodziej, ale o to ma wspólnego z nią? Po incydencie z kolanem obserwowała ją czasami na korytarzu. Sprawiała wrażenie normalnej, spokojnej dziewczyny, zawsze skorej do pomocy. Czemu na to nikt nie zwracał uwagi?\n- Proszę bardzo, macie swojego spadkobiercę Voldemorta. Dalej będziecie mi wmawiać, że to nie nasza Hermiona?\nGinny triumfowała, zwracając się do zgromadzony Gryfonów, którzy uparcie milczeli. Nie przejmowała się tym jednak. W końcu dzięki Emily zyskała niepodważalne dowody na to, że Hermiona wcale nie jest zła.\nOznajmił nagle Ron, choć zdawał się sam w to nie wierzyć. Oczywiście, że to, co mówiła ta mała zmieniało bardzo wiele, ale on nie potrafił się przyznać do pomyłki.\n- O niczym nie świadczy? Czy ty siebie słyszysz, Ron? Ile jeszcze chcesz się okłamywać? Będziesz demonizowała Hermionę do końca życia tylko dlatego, że wybrała Malfoya, a nie ciebie?!\nZaraz po zakończeniu ostatniego zdania Ginny wiedziała, że posunęła się za daleko. Ron wyglądał jakby właśnie splunęła mu w twarz. Doskonale wiedziała, jak bardzo przeżył związek Hermiony z Malfoyem. Starał się to ukryć, ale ona jako siostra znała go zbyt dobrze, aby się na to nabrać. Nigdy nie powinna dogryzać mu w taki sposób, a teraz robiła to przy wszystkich, wbijając mu nóż w plecy. Nawet wzburzenie i złość na brata jej nie usprawiedliwiały. Dlaczego choć raz nie mogła ugryźć się w język? Musiała to natychmiast odkręcić.\n- Przepraszam, Ron, ja nie…\nPrzerwał jej pełnym wyrzutu głosem Ronald. Nie zamierzał wysłuchiwać jej tłumaczeń. Zadała mu cios poniżej pasa, a co więcej mówiła wyłącznie prawdę. Nie potrafił wybaczyć Hermionie, że wybrała Malfoya. Podkochiwał się w niej od czterech lat. Zawsze starał się być przy niej. Wciąż go odpychała, a mimo to nie poddawał się. Hermiona jednak nigdy nie potrafiła tego docenić, a przy pierwszej okazji wyrzuciła go ze swojego życia. Bolało, ale starał się jakoś z tym uporać. Szala goryczy przelała się, gdy po raz pierwszy zobaczył ją z Malfoyem, trzymających się za ręce. Ten widok złamał mu serce. Ta parszywy fretka otrzymała od niej szanse na coś więcej, podczas gdy on starał się o nią tak długo. Malfoyowi ofiarowała ją po kilku miesiącach. Miał prawo czuć się skrzywdzony. Nieświadomie przelewał swój żal na Hermionę, a raczej zdanie o niej, starając się ją sobie obrzydzić. Niestety nie przyniosło to zamierzonego rezultatu. Cierpiał ilekroć widział ich razem. Być może Ginny miała rację, że nie powinien piętnować z to Hermiony, lecz to nie dawało jej prawa do publicznego upokarzania go. Sama przez lata potajemnie podkochiwała się w Harry’m, a na piątym roku musiała znosić jego związek z Cho. Powinna więc teraz rozumieć, jak on się czuje. Ron wyczuwając na sobie palące spojrzenie kolegów, nie czekając na odpowiedź siostry, udał się do swojego pokoju. Ginny stała za to w tym samym miejscu, wpatrując się tam, gdzie jeszcze przed chwilą znajdował się jej brat. Czuła się podle. Zraniła go i to bardzo. Co jej w ogóle strzeliło do głowy? Chciała mu dopiec, ale nie w tak okrutny sposób. Powinna zastanowić się trzy razy zanim coś powie. Nagle Ginny poczuła, jak ktoś kładzie jej rękę na ramieniu. Spojrzała w bok i wtedy ujrzała stojącego za nią Wybrańca.\n- Harry, ja naprawdę nie chciałam.\n- Ron zrozumie, daj mu tylko trochę czasu. To dla nas wszystkich nie jest łatwa sytuacja.\nHarry miał rację. Każde z nich potrzebowało teraz czasu na poukładanie sobie tego wszystkiego w głowach.\nW tym wyjątkowym dniu przybywam do Was z kolejnym rozdziałem. Jak już wspominałam dziś demony obchodzą swoje drugie urodziny. Nie wierzę jak ten czas szybko leci. Za nami już ponad połowa opowiadania. Do końca zostało jeszcze około trzydzieści rozdziałów, więc jeszcze trochę czasu ze sobą spędzimy, o ile wytrwacie ze mną do końca. Naszych bohaterów czeka jeszcze wiele przygód, wzlotów oraz upadków, które mam nadzieję będziecie przeżywać wraz z nimi.\nCo do samego rozdziału. Wielki powrót Gryfonów. Teraz im dalej w opowiadanie, tym częściej będą się pojawiać, co myślę, że Was ucieszy.\nW sierpniu ukaże się jeszcze jeden rozdział nie mniej jednak nie wiem, kiedy dokładnie. Na pewno nie wcześniej niż za dwa tygodnie. W wrześniu czeka mnie poprawka z jednego przedmiotu, do której muszę się przygotować. Będę Was informować na fb odnośnie dokładnej daty, ale to na pewno po 15 sierpnia.\nAutor: Lafann o 20:05\nKarmelove 3 sierpnia 2016 20:27\nAnonimowy 3 sierpnia 2016 20:48\nŚwietny rozdział! A jaki długi! Mi osobiście super się go czytało, fabuła jest fajna :) Cieszę się, że Hermiona i Ginny się pogodziły :D Czekam na kolejny rozdział! Roxana\nAnonimowy 3 sierpnia 2016 20:52\nPierwszy komentarz tutaj. JEEEJ!!! Rozdział jak zwykle świetny. Cieszę się, że Miona pogodziła się z Ginny, a Ron to idiota i powinien się ogarnąć! Mam nadzieję, że teraz Gryfoni będą milsi dla Hermiony. A co do tego, że chcą się włamać do gabinetu Dumbledore'a to myślę, że źle się to skończy.\nmała gwiazdka 3 sierpnia 2016 21:05\nCieszę się, że Ginny pogodziła się z Hermioną.\nWiadomo że Harry z Ronem tak szybko nie odpuszczą.\nŻyczę weny i miłych wakacji <3\nKsiężycowa GamePlay 3 sierpnia 2016 21:19\nNatrafiłam na Twój blog w połowie lipca i... przepadłam. Czytałam w każdej możliwej chwili, kiedy mogłam to robić, mimo że było ich niewiele.\nSama fabuła oczywiście jest przeciekawa.Jednak najbardziej niesamowite jest to, jak oddajesz uczucia i emocje bohaterów. Dzięki temu wszystko wydaje się takie... ludzkie. Tak, wiem, połowa Cię za to pochwala, ale...\nFanfiction jedyne w swoim rodzaju.\nSwoją drogą, historia Hermiony kojarzy mi się z pewną piosenką...\nRozdział powyższy jak zwykle na poziomie. Innymi słowy, świetny.\nZ okazji drugiej rocznicy pisania tego opowiadania życzę Ci niewyczerpalnych pokładów weny twórczej oraz tego, byś nigdy nie zwątpiła w to, co robisz. Pozdrawiam gorąco.\nLilith Lilith 3 sierpnia 2016 21:20\nJak zwykle świetny. Już nie mogę się doczekać kolejnego.\nZ niecierpliwością czekam na wyjaśnienie tego wszystkiego. Z jednej strony chciałabym, aby już pojawiło się zakończenie, a z drugiej nie wyobrażam sobie pożegnania z tym opowiadaniem. Dobrze, że jeszcze trochę tego zostało. I fajnie, że w tym miesiącu pojawi się jeszcze jeden.\nZastanawiam się, czy Hermionie powiedzie się misja włamania do gabinetu dyrektora. Mam przeczucie, że nie pozwolisz im odsapnąć, co? Super, że z Gryfonami wszystko zaczyna się układać. Choć ja osobiście jestem Ślizgonką z krwi i kości, więc to im zawszę będę kibicować.\nWłaśnie uświadomiłam sobie, że to prawie rok temu (Różnica jakichś dwóch tygodni, nie pamięta dokładnie) trafiłam na to opowiadanie. JAk widzisz, dla mnie też jest okazja do świętowania.\nDużo weny i żeby każdy rozdział był lepszy od poprzedniego (Wiem, wysoką stawiam poprzeczkę. Taka już moja natura)\nAnna-medium 3 sierpnia 2016 21:20\nRozdział wspaniały, nabrałam nadziei, że relacja pomiędzy Harrym, a Hermioną się chociaż poprawią :)\nŚwietne. Ktoś z taką wyobraźnią jak ty powinien pisać książki. Przeczytałam całość ze trzy razy. Nigdy nie komentowałam bo zawsze uważałam to za zbędne.\nTeraz chciałabym cię prosić żebyś rozwinęła relację Teodora i Dafne. Są fajnie wykreowanymi postaciami i szkoda by było żeby ich rola w tej historii objawiała się jedynie epizodycznymi występami.\nMonika Błasiak 3 sierpnia 2016 21:47\nBardzo sie ciesze z powrotu Gryfonow. To na pewno rozwinie nie ktore watki ;) Uwielbiam dialogi między Draco a Hermioną ♥ Przekomarzania przeplatane bezgraniczna troska. Jestem wielka fanka ich momentow.\nGratuluję wybicia rocznicy ♥ Życzę wszystkiego co najlepsze, jeszcze wiecej rocznic, niekonczacej sie weny oraz wytrzymalosci. Tym sam, dziękuję za wspanialy rok jaki z toba przezylam.\nKsiążkoholiczka Black 3 sierpnia 2016 21:47\nNareszcie się doczekałam :)\nKolejne z moich marzeń odnośnie tego bloga się spełniło i Hermiona pogodziła się z Ginny. Ciekawa jestem, co u Voldzia. Tęsknię za twoim Voldziem i twoim Dropsem, bo są jednymi z moich ulubionych postaci tutaj...\nLeMiś 3 sierpnia 2016 21:52\nJak zwykle genialny ♡ Ja z niecierpliwością czekam na Toma i Snape'a, bo muszę przyznać że mi ich brakuje :-( Co nie oznacza że nie cieszę się z powrotu Gryfonów :-) Gdzieś podświadomie myślę, że dobrze że Ginny powiedziała na głos, co wiedziałam już daaaawno :-) Dużo weny na następny rozdział ~ LeMiś\nNikola Piotrowska 3 sierpnia 2016 22:04\nRozdział przeczytany. Cieszę się, z tego że dziewczyny się pogodziły. Szczerze to modliłam się o to, aby Ginny nie mówiła p tym od razu chłopakom, ale jednak stało się i to zrobiła..... wiedziałam, że to nie jest dobry pomysł. To chyba przez tą radość i przez emocje nie przemyślała tego co może potem nastąpić. Mam nadzieję, że Albus nie dowie się jak sprawa ma się pomiędzy dziewczynami. Bo wnioskując po tym, że to rozmowę słyszał cały pokój mam pewne podejrzenia, że ktoś je może wydać. Nie wiem dlaczego mam takie podejrzenia. Co do rozdziału zacny i jak zwykle przeżywałam cały rozdział, czekam na następny. Pozdrawiam Nikola :*\nAnonimowy 3 sierpnia 2016 22:43\nCudowny. Nie mogę się już doczekać akcji z włamaniem xd a co do Gryfonow to fajnie że dziewczyny się pogodziły. Życzę weny i czekam na następny rozdział!\nJulia Ravenclave 3 sierpnia 2016 22:43\nRozdział jak zwykle świetny i nie moge nic zarzucić trafiłam tu niedawno i jestem zachwycona twoimi opowiadaniami nie mogę się doczekać włamu do Dropsa.Pozdrawiam i życze weny Julia Ravenclave\nPS.Prosze dodawaj szybciej rozdziały bo zwariuje\nAnonimowy 3 sierpnia 2016 22:45\nCudo *.* Powodzenia na poprawce! I gratulacje wytrwałości w pisaniu :)\nIva Nerda 3 sierpnia 2016 22:53\nJaki drugi rozdział! Więcej takich poproszę! :D\nDraco pełen troski to coś, co uwielbiam! :D Mam nadzieję, że jako nadworny bodyguard da Hermionie trochę luzu :P Żeby mogli się za sobą stęsknić :P\nUwielbiam ich relację, rozmowy, kłótnie :D\nMaggie Z. 3 sierpnia 2016 23:19\nGenialny rozdział. Cieszę się, że dziewczyny się pogodziły. Nie mogę się już doczekać włamania do gabinetu Dumbledore'a.\nAriela Kosewska 3 sierpnia 2016 23:22\nCieszy mnie to, że Hermiona i Ginny się pogodziły. Szkoda, że chłopcy tak zareagowali na tę wiadomość. Nie chcę wyjść na wredną, ale... Ginny bardzo dobrze powiedziała Ronowi. :-D\nUwielbiam troskliwego Draco. Jest przy tym taki uroczy. :-)\nJestem ciekawa jak wyjdzie im to włamanie. Nie mogę się doczekać tej sceny.\nŻyczę Ci wszystkiego najlepszego z okazji tej rocznicy. Przede wszystkim dużo weny i zapału do pisania! Oczywiście też muszę pogratulować wytrwałości w pisaniu "demonów". Oby tak dalej, bo tworzysz kawał dobrej historii. :-)\nJulia 3 sierpnia 2016 23:34\nŁezka mi się w oku kręci na myśl, że zabliża się wielkimi krokami koniec demonów. Rozdział świetny. Jestem na siebie cholernie zła, ponieważ napisałam tak długi rozdział, że byłam z siebie bardzo dumna, a chciałam zedytować nazwę i mi się wyłączyło :( Wracając do rozdziału jednym słowem jest świetny. Co do odbudowania relacji gryfońsko-ślizgońskiej coś mi tu nie gra. Mam nadzieję, że napad na gabinet dyrektora pójdzie zgodnie z "planem". Jesteś moją najlepszą autorką i proszę nie kończ tego tak szybko. :(\nAnonimowy 4 sierpnia 2016 02:25\nFantastyczny �� Troska Draco jest cudowna ❤ Ciesze sie, że Hermiona i Ginny sie pogodziły i myśle, że z chłopaków, to Harry jako pierwszy dogada sie z Herm, a dopiero potem Ron... Nie moge sie doczekać włamania do gabinetu Dumbledore'a... Życze powodzenia z poprawką i nauką do niej, bardzo dużo sił i weny, i Wszystkiego Najlepszego dla Demonów i autorki ;** Z.\nmoody. girl 4 sierpnia 2016 10:23\nWow!!! To już dwa lata!!! Trudno w to uwierzyć! Do tej pory również nie mogę uwierzyć, że jeden z moich ulubionych blogów ma urodziny w ten sam dzień co ja!!! :D A więc sto lat demonom :D\nNareszcie udało mi się nadrobić rozdziały(czytaj: przeczytać wszystkie od początku i nadrobić te, których nie czytałam).\nCo do rozdziału, napiszę to co zawsze:Niesamowity. Cieszę się, że Hermiona i Ginny się pogodziły. Mam nadzieję, że nic nie spróbuje ich rozdzielić. Teraz czekam tylko na mission impossible, czyli włamanie do gabinetu Dropsa. I na kolejny mecz quditcha(jak to się pisze? O.o), czyli stracie tytanów, Ślizgoni kontra Gryfoni(chociaż na to chyba jeszcze trochę poczekamy).\nJeszcze raz Sto lat i do następnego rozdziału :D\nWeronika Kowalska 4 sierpnia 2016 11:14\nTAK w końcu!!!! Odliczałam dni do tego wydarzenia jakim jest pojawienie się rozdziału i urodziny demonów :D\nBlackangell 4 sierpnia 2016 12:44\nJak zawsze świetnie:) nie mogłam sie doczekać rozdziału a tu taka miła niespodzianka na fb rano że już jest :) czekam na kolejny ciekawa jestem jak się skończy włamanie do Dropsa xD czekan i pozdrawiam Blackangell\nÂri Tié 4 sierpnia 2016 16:30\nJa też nie wierzę, że ten czas tak szybko leci! Pamiętam jak historia dopiero się zaczynała. Napisałaś, że to już dwa lata, czyli coś co wydawało się być zaledwie kilka miesięcy temu nabiło już ich 24! Nie nadążam!\nCo do rozdziału, to obawiam się, że znowu coś stanie na drodze Hermiony i Ginny. Przyzwyczaiłam się do tego, że nie jest łatwo. Może przesadzam? Mam nadzieję, że wszystko zakończy się dobrze i szczęśliwie. Im więcej rozdziałów tym mój niepokój wzrasta...\nTrzymaj się! Życzę duuuużo weny,\nSectusempra Forever 4 sierpnia 2016 19:04\nŚwietny rozdział. Bardzo się cieszę, że Ginny o Hermiona się pogodziły. Również radość sprawia mi myśl, że Gryffoni będą się częściej pojawiali. Życzę weny i nie mogę się doczekać kolejnego rozdziału. <3\nEmily Riddle 5 sierpnia 2016 12:08\nNareszcie Gryfoni! :D Cudowny rozdział. <3 Jeśli w kolejnym epizodzie pojawi się Julianne, a Harry pogodzi się z Hermioną, to będę chyba skakać ze szczęścia. :D\nZuzanna Twardowska 5 sierpnia 2016 22:54\nKocham Demony <3!! Piszesz bardzo dojrzale, całość czyta się bardzo lekko, dialogi są nie wymuszone. Powrót Gryfonów był dla mnie sporym zaskoczeniem, liczyłam na Juliana ewentualnie Toma. Ale nie można mieć wszystkiego prawda? Rozdział jest naprawdę dobry przeczytałam go w dziesięć minut i ponownie czekam z niecierpliwością na kolejny :).\nAnnelis 6 sierpnia 2016 11:03\nKiedy zleciały te dwa lat? Aż trudno uwierzyć :-) życzę Ci dużo weny i powodzenia w poprawce. A co do rozdziału, cieszę się, że Hermiona odzyska w jakimś stopniu Giby, dobrze to jej zrobi. Czekam na dalsze części i nie chce nawet myśleć, że demony mogą się skończyć ;-)\nKocham Twojego bloga, trafiłam tu trzy dni temu i jestem już tutaj♡\nWitam ;) faktycznie to już dwa lata.. Ależ to szybko zleciało!! Ja zamierzam wytrwać do końca dla mnie to jest jak dobry serial- mogłoby się nigdy nie kończyć ;) rodział bardzo dobry naprawdę. Lubię postawę Draco- jest bardzo opiekuńczy ;) mam nadzieję że Ginny nic nie kombinuje i jej intencje są szczere. Z okazji 2 lat demonów życzę dużo weny i pomysłów oraz czasu na pisanie i oby nowe notki były tak świetne jak te !!\nMionaRiddle124 9 sierpnia 2016 12:19\nLucyPhere 9 sierpnia 2016 20:05\nwow *.* sceny z ginny były po prostu świetne i no i malfoy jak zwykle troszczył sie o hermione, no po prostu cud, miód i słodycz :D\nSuper rozdział!Cieszę sie z pogodzenia się dziewczyn.Mam nadzieję że w następnym rozdziale pojawi się Voldzio i Snape.Życzę dużo weny i pozdrawiam\nSto lat, sto lat! Wszystkiego najlepszego z okazji 2 urodzin bloga! Gratuluje sukcesu, nie spoczywaj na laurach i pisz dalej bo masz talent! :)\nRozdział świetny, cieszę się, że pojawili się Gryfoni, aż przypomniałam sobie całą serię Harrego i poszczególne sceny,aż łezki w oczach. Rozdział bardzo fajny a troska Malfoy'a mnie rozczulaa\nSerpensortia 13 sierpnia 2016 12:30\nWitaj, to mój pierwszy komentarz na Twoim blogu, choć śledzę go już od dość dawna, wyczekując kolejnych rozdziałów z niecierpliwością. Niesamowicie cieszy mnie, że akcja zaczęła się bardziej rozwijać, trochę jakby ujawnienie przez Hermionę tajemnic z przeszłości Draconowi, było swego rodzaju punktem kulminacyjnym i teraz ruszyła lawina. Żywię wielką nadzieję, że Ginny nie okaże się być "podwójnym szpiegiem" nasłanym przez Dumbledore'a, zawsze lubiłam Rudą i Granger (tu: Riddle) jako zgrane przyjaciółki. Mam również cichą nadzieję, że matka Hermiony zauważy w córce "coś" co pozwoli jej się domyślić, co spotkało jej dziecko w przeszłości i razem z mężem skopią tyłek nie tylko Dropsowi, ale i Grangerom.\nŻyczę dużo weny. :)\nRossy Honses 17 sierpnia 2016 21:49\nWow, genialny!!! *.* Czekam na następny z niecierpliwością!!\nKlaudia Tusk 18 sierpnia 2016 00:53\nFajnie, że dziewczyny się pogodziły. W sumie w tym rozdziale nie posunęło się za wiele do przodu, ale o pogodzenie dziewczyn na pewno. Urzeka mnie troska Malfoya, szkoda tylko, że Hermiona jej nie rozumie. Faktycznie jest taka, jak ją opisujesz. Niby wydaje się rozważna, ale tak naprawdę jak przychodzi co do czego to wcale taka nie jest i porywa się z motyką na słońce (czy jakoś tak). No cóż, przyjemny post, fajnie, że taki długi, czekam na dalszy rozwój wydarzeń :)\npaulinee 19 sierpnia 2016 13:25\nbardzo świetny blog serio masz talent\nAnonimowy 21 sierpnia 2016 13:15\nPrzeczytałam w życiu setki takich opowiadań. Zadziwiło mnie konsekwentne prowadzenie fabuły. W cyklicznych publikacjach na blogu rzadko się to zdarza. Trzymanie się zaplanowanego konceptu od ponad dwóch lat wydaje się godne podziwu. Kreacja głównej bohaterki dość nietypowa, ale wymagająca wiele wysiłku, bo wyróżniająca się na tle postaci, które zazwyczaj buduje się w tego typu opowiadaniach. Dobrze oddana psychologia postaci - nie trudno się nie utożsamić. Pokazujesz bohaterów jako ludzi, takich jak my, a nie osoby, którymi byśmy chcieli być, ale nie mamy odwagi - to w opowiadaniach nadzwyczaj częste, takie tworzenie alternatywnego świata. Przydałaby się korekta, często zdarzają się literówki i błędy interpunkcyjne - to też wypływa na odbiór, warto na to zwrócić uwagę. Spędziłam na przeczytanie całości 10 godzin swojego cennego wolnego czasu i chyba nawet nie żałuję. Dziękuję ci za oderwanie od rzeczywistości w mniej prymitywny sposób niż bym tego oczekiwała.Może nawet kiedyś trafię tu, aby przeczytać kontynuację, kto wie...\nUśmiechnięta Masochistka 21 sierpnia 2016 18:21\nBardzo podoba mi się Twoja twórczość i z ochotą wypatruje kolejnych rozdziałów, bo naprawdę warto ;)\nWspaniale bawię się czytając to opowiadanie.\nMoże ktoś równie dobrze będzie czuł się czytając moje drobiażdżki?\nAnonimowy 23 sierpnia 2016 07:02\nKolejny raz udowadniasz, że jesteś profesjonalistką w swoim fachu. Świetny rozdział, tylko może przejdźmy do dłuższych wizyt w głowie Hermiony, coooo ;D ? No i jak tak myślę to może w następnej notce skup się na relacjach bohaterów z płcią przeciwną <3 Kocham i wielbię twego bloga, o łaskawa pani, ale trochę podkręciłabym atmosferę jeśli chodzi o romantyzm, w tych kwestiach. I proponuję ,,nawrócenie" jakiegoś Ślizgona lub Ślizgonki, ale oczywiście nie może być zbyt łatwo, chociaż biednej Hermionie by się należało. No, to tylko kilka takich próśb i życzeń, rozciągnij je na kilka następnych notek jakbyś zdecydowała się tym zasugerować... No i tyle. Notka świetna, jak zwykle zresztą. Owszem było sporo literówek i błędów ogólnie, ale nie oszukujmy się, jesteśmy tylko ludźmi i udawanie, że jesteś Bogiem (czy Boginią, co gorsza) byłoby przesadnym optymizmem (lub pesymizmem, jak kto woli, o gustach się nie dyskutuje). Blog, mimo braków w mocach Boskich, nadal jest... no po prostu boski! A co do mojej propozycji z pod poprzedniej notki- chodzi o to, że chciałabym stworzyć własną historię Dramione. Moją i tylko moją. Jednak mam tylko 13 lat, zaczynam gimnazjum i w życiu nie miałam swojego bloga. No i potrzebuję mentorki, nauczycielki, opiekunki... No i pomyślałam, że mogłabyś być taką osobą. TY- La Fin de la Vie (HP). Chciałabym (oczywiście wiem, że to dużo) prosić cię o sprawowanie pieczy nad moim jeszcze nie utworzonym blogiem, początkowe objaśnienia tego wszystkiego, podnoszenie mnie na duchu i uchronienie mojego bloga i czytelników, jeśli tacy będą, przed dwoma najstraszniejszymi dla blogera słowami: zawieszam bloga. Na razie to wstępna propozycja, no i nie zacznę bloga zanim ty nie wstawisz tu epilogu... Na razie tyle! Przemyśl to, proszę. No i nie zostawiaj bez odpowiedzi;) ... Weny, zdrowia i szczęścia życzę.\nLaFinDeLaVie HarryPotter 23 sierpnia 2016 09:38\nW swojej sprawie napisz proszę do mnie maila - jest podany po lewej. Tam będziemy mogły swobodnie porozmawiać ;)\nJolanta Marciniak-Grela 23 sierpnia 2016 07:03\nWillow Alice Granger 23 sierpnia 2016 17:34\nMimo, że komentuje po raz pierwszy czytam tą historię od początku. Kocham twojego bloga a jak czytam te opowiadanie nie mogę przestać. Niecierpliwie czekam na kolejny rozdział i w wolnym czasie cały czas powracam do poprzednich. Gdy tylko mam czas wchodzę i sprawdzam czy coś dodałaś. Nie chcę się narzucać ale na prawdę uważam cię za wspaniałą pisarkę i chciałabym poznać twoją opinię na temat mojego bloga i zamieszczonego na nim opowiadania. Czy mogła byś do mnie wpaść? Byłabym wdzięczna i z góry dziękuję\nWillow Alice Granger\nPs. Obiecuję, że od tej pory będę komentować każdy rozdział.\nBeautiful Flower 5 września 2016 16:52\nŚwietne opowiadanie! Przeczytałam całe ❤ Boskie. Najlepsze Dramione jakie czytałam. Pozdrawiam i weny życzę. 😜😃\nAnonimowy 12 września 2016 22:13\nW piątek po południu zaczęłam, a kilka minut temu skończyłam...\nI choć nie jestem fanką tego paringu, muszę przyznać, że jestem pod ogromnym wrażeniem. Ta wielowątkowość, te targające bohaterami uczucia, zarówno pozytywne, jak i negatywne... No po prostu rewelacja.\nMam szczerą nadzieję, że tak emocjonujący tekst zawdzięczamy jednak Twojej wyobraźni, Droga Autorko, a nie, nie daj boże, doświadczeniom.\nMasz bardzo dobry, lekki język. Tekst się naprawdę przyjemnie czyta, mimo tych kilku błędów ortograficznych, czy interpunkcyjnych, które niestety Ci się zdarzają. Szkoda tylko, że nie wyłapuje ich Twoja beta, bo nie są trudne do zauważenia. Jeśli chodzi o formę, to razi mnie jednak bardzo, jedna rzecz. Mianowicie, dialogi.\nGdy piszesz, że ktoś coś powiedział, krzyknął, warknął, syknął, czy nawet, że spojrzał w okno, zaraz po wypowiedzi tejże osoby, powinnaś umieścić to po myślniku (a właściwie półpauzie), jako kontynuację dialogu, a nie od nowego akapitu. To razi i to bardzo mocno. Żeby Ci łatwiej było zrozumieć, zacytuję tu fragment twojego dzieła:\nZapytał od razu Draco, gdy tylko Hermiona znalazła się przy nim.\nTo "Zapytał...", powinno być dodane po myślniku:\n- Czego chciała Weasley? - zapytał od razu Draco, gdy tylko Hermiona znalazła się przy nim.\nNie zwracam Ci uwagi na te całe pauzy (od których powinno zaczynać się dialogi), półpauzy, czy dywizy, bo wiem, że w większości blogów działają tylko i wyłącznie te ostatnie, co na przykład odczuwam, pisząc ten komentarz.\nNie posądzaj mnie proszę o jakieś przytyki. Jestem nieco wyczulona na punkcie naszego ojczystego języka i niestety przywiązuję dużą uwagę do błędów. Sama trochę piszę, aczkolwiek żadnego fanfika jeszcze nie opublikowałam i nie zanosi się na to, że to kiedykolwiek zrobię. Chociaż... Licho nie śpi. Pomysł mam, ale nie wypuszczę niczego na światło dzienne, jeżeli tego nie ukończę. Nienawidzę niedokończonych opowiadań i szlag mnie trafia, jak coś takiego widzę. I nie przemawiają do mnie teksty typu: "komentarz karmi wena". W ogóle, to nie ma czegoś takiego, jak wen. Ten rzeczownik jest rodzaju żeńskiego!\nJest w sieci wiele stron i blogów, poświęconych poradom językowym, bardzo często właśnie budowaniu dialogów, gdyż tego to akurat nas w szkole nigdy nie uczyli. Nie wiem właściwie dlaczego. Spróbuj tam zajrzeć, na pewno Ci pomogą.\nDodaję Twój blog do paska zakładek w Operze. Będę go śledziła i postaram się, w miarę możliwości, skomentować każdy następny rozdział. Lecz nie obiecuję. Czytam zazwyczaj na tablecie i to wieczorem, leżąc w łóżku. A na tablecie nie zamierzam pisać komentarzy. Co to, to nie.\nKończąc swój wywód, liczę, że nie porzucisz tej perełki. Jest zbyt dobra, żeby to zrobić. Powodzenia. Choć wiem, że powtarzam po innych, to z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy. Mam nadzieję, że wkrótce dodasz.\nAnonimowy 13 września 2016 09:29\nAch... Zapomniałabym o czymś.\nCiekawi mnie, aczkolwiek nie wiem, czy to planujesz, czy zamierzasz uraczyć nas w tym opowiadaniu jakąś sceną 18+? I nie chodzi mi tu o jakieś ekscesy erotyczne, tylko o sam fakt wyraźnego zaznaczenia, że ona tam jest. Tak naprawdę, ciekawi mnie to, w jaki sposób byś do tego doprowadziła. Znamy przeszłość Hermiony i jej zbrukaną nią psychikę, stąd moje zainteresowanie. Wspominałam już, że masz ciekawy, bardzo bogaty język i uczciwie mówię, że chętnie przeczytałabym o tym żmudnym procesie, prowadzącym do łóżkowego finału... I wydaje mi się, że to byłaby gratka w Twoim wykonaniu :)\nLaFinDeLaVie HarryPotter 13 września 2016 18:37\nIstnieje duże prawdopodobieństwo, że coś takiego się pojawi w swoim czasie.\nAnonimowy 26 stycznia 2017 14:33\nCieszy mnie ta mila zmiana :) Fajnie, że sie pogodzily.\nRóżowa TeQuila 5 lutego 2017 23:09\nRuda z Hermiona się pogodzily.. wciąż nie mogę uwierzyć. Już wcześniej zastanawiałam się kiedy to nastąpi aż straciłam nadzieję a tu masz ;) oczywiście Ron cierpi, na swój sposób mi go szkoda bo lubię tą postac. Rozdział świetny cieszę się że gryfoni będą się częściej pojawiać 😁


Espresso - Strona 339 z 5112 - Marketing przy Kawie\nPrezes Toyoty odtwarza reklamę Lexusa sprzed lat\nAkio Toyoda stojący u sterów koncernu Toyota wystąpił w reklamie promującej Lexusa. Odtworzył znany spot promujący limuzynę LS 400.\nFacebook zakazał reklam medycznych masek i innych produktów, które mają zapobiegać zarażeniu koronawirusem. Firma uznała je za wykorzystywanie stanu nagłego zagrożenia zdrowia publicznego.\nW marcu pośrednik finansowy Expander ruszył z nową kampanią wizerunkową nawiązującą do świata bajek. Działania towarzyszą premierze internetowej wyszukiwarki nieruchomości.\n1256 partii warzyw i owoców w 98 supermarketach wzięła pod lupę w lutym Inspekcja Handlowa w ramach dodatkowych czynności kontrolnych zleconych przez prezesa UOKiK. Kontrolerzy zakwestionowali 10 proc. produktów ze względu na brak informacji o kraju pochodzenia lub nieprawidłowe wskazanie. Największy odsetek takich nieprawidłowości odnotowano w sieciach: Delikatesy Centrum (36,1 proc.), Intermarche (15,6 proc.) oraz Stokrotka (13,9 proc.).\n„Kwiaty fajnie chrupiące” – KFC podpowiadało, jak przygotować bukiet na Dzień Kobiet ze stripsów\nKFC po raz kolejny wykorzystało okazję do świętowania – tym razem celebrując Dzień Kobiet. Marka stworzyła pomysł na prezent: bukiet ze stripsów.\nWojciech Mecwaldowski w kampanii społecznej „Polska na niebiesko”\nWystartowała kolejna edycja ogólnopolskiej kampanii społecznej Fundacji JiM „Polska na niebiesko”. W działania zaangażował się m.in. aktor Wojciech Mecwaldowski.\nVivus Finance przedłuża współpracę ze Spark Foundry\nVivus Finance ponownie zdecydował się na przedłużenie współpracy z agencją mediową Spark Foundry (Publicis Groupe). Wybrał ją na drodze przetargu.\nMore Bananas organizuje licytację usług marketingowych, z której zysk przekaże na Centrum Praw Kobiet\nAgencja kreatywna More Bananas przyłącza się do akcji „Świętuj Dzień Praw Kobiet z Centrum Praw Kobiet”. Organizuje licytację usług marketingowych. Dochód ze szkoleń, konsultacji i audytów przeprowadzonych przez specjalistki krakowskiej agencji zostanie przekazany na rzecz CPK.\nMarka Guseppe powierza obsługę Scholz & Friends Warszawa\nMarka mrożonej pizzy Guseppe (Dr. Oetker) nawiązała współpracę z Scholz & Friends Warszawa (Grupa S/F). Agencja wygrała przetarg. W ramach współpracy będzie odpowiedzialna za przygotowanie kompleksowej strategii ATL i jej implementację.\nW pierwszej połowie marca odbyła się premiera spotu w ramach nowej platformy komunikacyjnej marki Książęce. Na rynku pojawią się też odświeżone opakowania piw.


Figi Sentima Białe w Figi na butik.pl\nFigi Sentima Białe\nFigi Sentima Beżowe\nFigi Sentima Czarne\nCena podstawowa 176,00 zł (-43%) Cena 100,32 zł\nIdealne dopełnienie eleganckiej kreacji - bielizna niewidoczna pod ubraniem i dyskretnie modelująca ciało. Gładka, z ażurowymi (ciętymi laserowo) wykończeniami przy udach, co sprawia, że nogi wydają się dłuższe, a sylwetka smuklejsza. Dostępne w kilku kolorach. Jeśli czujesz, że Twoja sylwetka nie wygląda jeszcze perfekcyjnie, a przed Tobą "wielkie wyjście" - wybierz to, co pozwoli Ci wyglądać wspaniale! Skład: 83% poliamid, 17% elastan. RozmiarSMLXLXXL\tObwód bioder85-88 cm89-92 cm93-96 cm97-100 cm101-104 cm


Oferta pracy - Szukamy pozytywnego sprzedawcy!, Kielce | infoPraca.pl\nBądź na bieżąco z rynkiem pracy. Otrzymuj podobne oferty na e-mail: Szukamy pozytywnego sprzedawcy! - Kielce\nCzy wiesz, że możesz otrzymać nowe oferty pracy dla Szukamy pozytywnego sprzedawcy! w miejscowości Kielce ? Wpisz swój adres email:


Dom na sprzedaż - Radzymin - Słupno - DS-51018 - 200.00m² - Prosper House\n6 pokoi 200,00 m2 6 500,00 zł/m2\nPolecam przytulny i funkcjonalny dom jednorodzinny wolnostojący. Zlokalizowany w cichej, urokliwej części miejscowości Słupno (k. Warszawy). Dom został oddany do użytkowania w 2016 roku. Powierzchnia użytkowa 200 m2. Dom posadowiony na działce 750 m2. Działka ogrodzona i zagospodarowana. Składa się z piwnicy, parteru i piętra.\n- pokój kinowy\n- pomieszczenie pod częścią garażową\nW budynku garaż dwustanowiskowy z kanałem, oraz miejscem gospodarczym.\nNiedaleko znajduje się wjazd na odcinek trasy S8 co znacznie przyspiesza dotarcie do Warszawy samochodem.\nSymbol oferty DS-51018\nOgrodzenie działki cegła-drewno\n6 pokoi 242,10 m²\n5 047,50 zł/m2


Domek nad jeziorem Forbes - Airbnb\nDomek nad jeziorem Forbes\nCały obiekt – domek gościnny (gospodarzem jest Stefan)\nWitaj w swoim domku letniskowym!\nTwój domek oferuje prywatność i romantyczny wypożyczalnię na wakacje z dużym zielonym pasem nad jeziorem Forbes. Zrelaksuj się w tym zacisznym miejscu z naturą w tylnych drzwiach, a jednocześnie z wygodą miasta mieszkającego w sercu Kirkland we wschodniej części Seattle. W domku zaprojektowanym z myślą o Twoim komforcie i prywatności możesz cieszyć się prywatną przestrzenią z łazienką, sypialnią, salonem i kuchnią.\nJezioro Forbes Domek\nWitamy w domku!\nLepiej być nie może. Doświadcz Puget Sound w taki sposób, w jaki miało być doświadczone. Zyskaj luksus i udogodnienia, które otrzymasz w hotelu z całą wygodą, prywatnością, przestrzenią i romantyzmem wynajmu wakacyjnego graniczącego z dużym pasem zieleni z jeziorem. Zrelaksuj się w tym zacisznym miejscu z naturą w tylnych drzwiach, a jednocześnie z wygodą miasta mieszkającego w sercu Kirkland we wschodniej części Seattle. W domku zaprojektowanym z myślą o Twoim komforcie i prywatności możesz cieszyć się prywatną przestrzenią z łazienką, sypialnią, salonem i kuchnią.\nNasz dom z dala od domu jest nowo umeblowany i urządzony i okazał się cenny dla podróżujących służbowo, akademickich i medycznych, krótkoterminowe/przejściowe pobyty w Seattle, wczasowiczów i pojedyncze lub podwójne obłożenie w nocy/tygodniowo podczas wizyty przyjaciół i rodziny.\nJeśli podróżujesz z Niemiec lub mówisz po niemiecku, mówię płynnie po niemiecku i z chęcią pomogę Ci jak najwięcej, aby to doświadczenie było niezapomniane.\nTwoje pokoje obejmują jedną sypialnię z łóżkiem typu queen-size, pełną łazienkę. Masz własną kuchnię i jadalnię wraz z piekarnikiem, lodówką i naczynia do gotowania. Zrelaksuj się na tarasie z chronionymi terenami podmokłymi. Do dyspozycji Gości jest telewizor z dostępem do kanałów kablowych oraz WIFI.\nPo wielu latach życia w Seattle, nadal jesteśmy zachwyceni pięknem tej okolicy, bliskością natury i zapierającymi dech w piersiach zachodami słońca. Nalej kieliszek wina, zrelaksuj się na tarasie i obserwuj, jak słońce ślizga się za jeziorem i drzewami, gdy rozświetla niebo.\nForbes Lake Cottage oferuje krótkie odległości do Jeziora Waszyngtona, centrum Bellevue, kampusu Microsoft, parków i szlaków rzecznych w odległości krótszej niż 15 minut jazdy! Chcesz iść na zakupy czy coś zjeść? Jesteśmy 5 minut od I-405 i blisko różnych sklepów/restauracji na wodzie.\nza noc wynosi 85 USD za minimum dwie noce. W przypadku dłuższych pobytów zniżki obliczane są automatycznie i wynoszą do 10%. Ceny nie zawierają obowiązującego podatku od sprzedaży. Wymagana jest opłata za sprzątanie w wysokości 70 USD. W przypadku pobytów długoterminowych wymagamy sprzątania w połowie okresu pobytu. Opłaty zostaną dodane do Twojej rezerwacji.\n§ Suszarka do włosów, żelazko i deska\n§ Bezpłatny parking poza ulicą dla Ciebie i Twoich gości\n§ Zakaz palenia (tylko w środku), Zakaz zażywania narkotyków\n§ Całkowicie zaktualizowane i umeblowane\n§ Ręczniki i pościel\n§ Lodówka/Zamrażarka, Kuchenka/Piekarnik, Kuchenka mikrofalowa\n§ Ekspres do kawy, toster, przyprawy\n§ Granitowe blaty, nowe szafki i podłoga z płytek\n§ Free WiFi (Internet bezprzewodowy)\n§ Spacer, Jazda na rowerze, Mt. Jazda na rowerze, Tenis, Golf, Łodzie, Sporty wodne i wypożyczalnie jednostek pływających, Pływanie, Piesze wycieczki, Alpinizm, Indoor/Outdoor Rock Climbing, Jazda konna, Zwiedzanie i wiele więcej…\n§ Winnice, parki wodne, stadion Safeco, centra handlowe, biblioteki, centrum Seattle, siłownia, zatoka/dźwięk, popędy widokowe, park konny Bridle Trail, restauracje, kościoły, lokalne kawiarnie, usługi medyczne, masaże, joga itp.\nHDTV + Amazon Prime Video, Netflix, Roku\n7 nocy w: Kirkland\n26 maj 2023 - 2 cze 2023\n4,73 z 5 gwiazdek z 114 recenzji\n4,73 · 114 recenzji


pierwsze kroki! - Ankyls\n13/04/2013 22/05/2016 83\nWreszcie zaczęłam stawiać swoje pierwsze kroki w szyciu! A to dzięki mamie Dawida, która chętnie udziela mi nauk w tej jak dotąd przerażającej mnie dziedzinie^^\nZabierałam się za to ogrom czasu i w końcu udało mi się zacząć naukę 🙂 Oczywiście nie nastąpiło to dzisiaj tylko już jakieś dwa tygodnie temu, jednak z początku musiałam nauczyć się podstaw obsługi maszyny do szycia, a teraz mogę już pokazać moją pierwszą samodzielnie uszytą pierdółkę!\nmały woreczek (wypełniony ocieplaczem) z przywiązaną kokardką 😉\nNiezwykle mnie on cieszy, bo to moje pierwsze kroki, więc zaczynam od małych rzeczy. Z czasem chciałabym nauczyć się szyć i przerabiać wiele innych przedmiotów!\nA Wy potraficie szyć na maszynie? A może macie zamiar się nauczyć? 🙂\n83 thoughts on “pierwsze kroki!”\n13/04/2013 o 17:44\nfajnie wyszedł ci ten woreczek:P\nja na maszynie nie umiem szyć, ale ręcznie potrafię 🙂\n13/04/2013 o 17:45\nnie umiem. boję się igły i nitki. xd ;D\nŚlicznie! Powodzenia, szycie to nie łatwa sprawa ;>>\nUrocza *.* gratuluję i życzę dalszych sukcesów ;*\nhttp://kattyunique.blogspot.com/ zapraszam ♥\n13/04/2013 o 17:46\nJa maszyny lepiej nie dotykam . 😀 Wole ręcznie. 😀\nMarta ;D napisał(a):\ndobry początek 🙂 Też zamierzam się nauczyć.\nZapraszam do mnie: http://internetowabloggerka.blogspot.com/\nJakie słodkie, i w dodatku z kokardką 🙂 Powodzenia! 😀\nJa uwielbiam szyć. Nie mam maszyny, wiec wszystko wykonuję ręcznie. Owszem, czasochłonne, aczkolwiek rozwijające^^ Ostatnio uszyłam… poduszeczkę. Ale ta poduszeczka należy mniej więcej do pierdółek^^ Ale pocieszna to poduszka. Stoi sobie na biurku^^\n13/04/2013 o 17:48\nJa nie umiem , ale poza tym za bardzo nie przepadam za szyciem:)\ngratulacje, oby tak dalej : )\nja planuję się nauczyć, bo można potem np. przerabiać stare ciuchy ;d\n13/04/2013 o 17:52\nja pamiętam, że kiedyś szyłam coś na maszynie mojej cioci i było to całkiem przyjemne :p\n13/04/2013 o 17:54\nJa właśnie chciałabym sobie sprawić maszynę do szycia 😀 Wtedy przerabiała bym moje stare ubrania 😀\n13/04/2013 o 17:56\nNie umiem, a bardzo bym chciała. Moja mama jest krawcową, więc mogłaby mnie czegoś nauczyć ale ciężko mi się zabrać za to 🙂\n13/04/2013 o 17:58\no jakie fajne. Niestety,nie dane mi było nauczyc sie szyć.\n13/04/2013 o 18:00\nsłodko wygląda *.*\nJa kiedyś szyłam, ale tak tylko dla siebie, nie żebym mogła się tym chwalić, ale teraz mam zepsutą maszynę :/ a nie chce mi się wyciągać mega maszyny cioci ;D\nTylko, twoje "pierdółki" tak inspirują, że chyba się zmuszę ;D\nChciałabym umieć szyć, ale myślę, że to nie dla mnie ;D 😉\nFajnie Ci wyszło. 😉\n13/04/2013 o 18:04\nja nie umiem szyć:)\n13/04/2013 o 18:08\nja nie potrafię szyć:D\n13/04/2013 o 18:10\nNigdy tego nie próbowałam,a musze przyznać że troszkę mnie do tego ciągnęło 😉\n13/04/2013 o 18:11\nnie jestem zbyt dobra w szyciu. Tak naprawdę to jestem w tym beznadziejna haha 🙂\nNa maszynie szyć nie potrafię, a jedyne co łączyło mnie z szyciem to robienie wyszywanek w dalekiej przeszłości, ale i to mnie przerosło, bo zwyczajnie nie mam cierpliwości to takich rzeczy. Ale Twoje dzieło świetne.:)\nja umiem szyć, bo chodzę do technikum odzieżowego i muszę stwierdzić że jest to bardzo przydatna umiejętność 😉\nweronika wernos napisał(a):\nobserwujesz? komentujesz? zrobie to samo xd\n13/04/2013 o 18:14\nzawsze marzyłam o szyciu na maszynie, kilka razy miałam z nią styczność, ale kiedy to było.. oho ho! mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będę mogła spróbować czegoś w tym kierunku 🙂\n13/04/2013 o 18:17\ngdzie kupiłaś tą bluze/bluzke na najnowszym zdjęciu z siostrą z instagrama? 🙂\nOjej uroczy :* *·*\n13/04/2013 o 18:19\nczasem sięgnę po igłę i nitkę, ale nie mam do tego talentu 😀\n13/04/2013 o 18:22\nBardzo ładnie Ci to wyszło. 😛 Mnie szyć uczy mama, choć większość sama robię, gdyż nie zawsze ma dla mnie czas. 🙂\n13/04/2013 o 18:24\nczy przy zakupie lustrzanki jest w niej od razu karta pamieć, czy muszę dokupić oddziele ?\n13/04/2013 o 18:34\nJa nie umiem, ale naprawdę chciałabym się nauczyć!!! 🙁 Brak czasu robi swoje…\nZapraszam do siebie. Follow for follow?? Ja ciebie już ;3\n13/04/2013 o 18:37\nJa tam trochę umiem, w mojej szkole są takie zajęcia obowiązkowe. Dotychczas szyłam takie małe rzeczy ale już uszyłam poduszkę,małego misia dla siostry i mała torebkę. A ten woreczek jest słodki.\nMoże zrobisz jakieś DIY, coś o szyciu ?\nTwój blog jest super 😉\nZapraszam do mnie na magiczna-moda.blogspot.com\nJaki masz iphon ??\n13/04/2013 o 18:42\nojj bardzo bym chciała mieć maszynę i nauczyć się szyć na niej 🙂\n13/04/2013 o 18:45\nJa nie umiem ;c\nAle życzę Ci powodzenia ^^\n13/04/2013 o 18:47\nDodasz zdjęcia dzisiejszego stroju ?:>\n13/04/2013 o 18:49\nAniu może to trochę osobiste pytanie. Ale jakie było Twoje pierwsze spotkanie z rodziną Dawida? Odczuwałaś jakiś stres, przejmowałaś się tym?\nJa jutro właśnie idę na takie pierwsze spotkanie z rodzicami mojego chłopaka i strasznie się tym przejmuje.\n13/04/2013 o 18:52\nale Karolinka jest już duża 😮 <3\na jak słodziutka *-*!\nMikini (Vikula5) napisał(a):\n13/04/2013 o 19:00\nJa uwielbiałam szyć ale teraz mam mniej czasu i dawno tego nie robiłam. Ja zobaczyłam starą maszyne do szycia moich dziadków, na pedał to stwierdziłam że wolę szyć ręcznie hahahhaha 🙂\nPowodzenia i życzę dalszych postępów i inspiracji Aniu! 🙂\nŚlicznie Ci wyszedł ;3\nJest uroczy ♥\n13/04/2013 o 19:06\nśliczny! gratulacje 😀\n13/04/2013 o 19:11\nŚliczny. Ja nie umiem. C:\n13/04/2013 o 19:15\nW tych sprawach zazwyczaj polegam na mojej babci 🙂\nAle życzę powodzenia w dalszej nauce!\nteż kiedyś robiłam takie pierdółki ale stwierdziłam ze sie nie nadaje xd\n13/04/2013 o 19:16\nurocza ta pierdółka Aniu 😉\ntak ja troche umiem szyć mam to mamie i jej babci, kiedyś uszyłam sobie sukienkę i kilka spódnic dla siebie i koleżanki. Ale od tego czasu nie szyłam nic więcej 😉\n13/04/2013 o 19:21\n13/04/2013 o 19:22\nJa ostatnio zaczęłam szyć z filcu. Na razie się jeszcze uczę, ale z czasem będzie lepiej 🙂 Polecam Ci to, bo bardzo ładne rzeczy można z tego zrobić, np. jakieś małe maskotki, ozdoby do domu 😉\n13/04/2013 o 19:34\nNie umiem i z moimi 'zdolnościami' to na pewno się nie nauczę,haha 😀\nAle śliczny ten woreczek *-*\nBrawo Aniu ! 😀\n13/04/2013 o 19:47\nfajnie wyszedł ci ten woreczek\n13/04/2013 o 19:53\nNiestety nie umiem szyć, ale chciałabym spróbować. 😉 Jak na pierwszą rzecz, to bardzo fajny 😉\n13/04/2013 o 20:07\nMam zamiar taki, jak tylko będzie po egzaminach 🙂\n13/04/2013 o 20:09\nBardzo bym chciała ale brak mi cierpliwości ;C\n13/04/2013 o 20:12\nWłaśnie mam zamiar spróbować swoich sił z szyciem od tych wakacji, taki plan!:) Bo to jednak bardzo przydatne, tym bardziej, że można przerabiać jakieś ubrania! Zawsze o tym marzyłam!\nMasz swoją maszynę? Jak tak to jaką dokładnie? Bo ja właśnie się za jakąś sensowną rozglądam i nie wiem na co się zdecydować.. 🙂\n13/04/2013 o 20:17\nzawsze chciałam się nauczyć, ale brak motywacji ^^\nprzepraszam za spam, ale pomagam przyjaciółce w spełnieniu marzenia, jak możecie to klikajcie! 🙂 https://www.facebook.com/drogerienaturapl/app_145193302323882\n13/04/2013 o 20:28\nmnie moja mama uczyła ale jakoś nie mam do tego daru. Ja uwielbiam pisać, różnego typu opowiadania, teksty 😉 Nieraz zdarza się, że to ja zmieniam coś w podaniach lub jakiś pisemkach 😉\nfajny woreczek ci wyszedł 🙂\nmnie babcia uczyła szyć na maszynie i nawet na drutach 🙂\n13/04/2013 o 20:30\nSzycie to bardzo fajna sprawa. Życzę ci powodzenia! 🙂\nTsubaki Chan napisał(a):\n13/04/2013 o 20:35\nja wole ręcznie szyć 😛 Choć kiedyś chciałam się nauczyć na maszynie no ale nie posiadam takowej w domu niestety.\n13/04/2013 o 20:40\nJak być pewną siebie, przebojową dziewczyną? 🙂\n13/04/2013 o 21:21\nZałóż bloga, idź na jakieś kółko/ zajęcia pozalekcyjne i się wybij! 🙂 możesz też skorzystać z książek o dążeniu do pewności i wiary w siebie 🙂\n13/04/2013 o 20:42\nLepsze druty xD 😀\n13/04/2013 o 21:01\nNienawidze jak moja mami szyje na maszynie i tego hałasu ;o\n13/04/2013 o 21:12\nja planuję wziąć kilka lekcji u babci 🙂\n13/04/2013 o 21:13\n13/04/2013 o 21:28\nJa nie potrafię, ale fajnie byłoby się nauczyć ;))\n13/04/2013 o 21:43\nBardzo fajny woreczek;)\nJa nie używam maszyny do szycia, bo jak śmiem twierdzić – zabiła bym siebie i wszystkich w pobliżu:D\n13/04/2013 o 21:58\nUroczy woreczek. Ja poprosiłam mamę o kilka lekcji jak byłam w 1 klasie gimnazjum (4 lata temu), wtedy zaczęłam szyć jakieś pierdółki i pierwsze poszewki na poduszki, z czasem coraz więcej i więcej, uszyłam nawet kilak ubranek dla lalek >.< A teraz najbardziej lubię szyć serduszka, ozdobne poszewki na poduszki, koty naklamkowe i inne zwierzątka – maskotki 😉 Z czasem chciałabym się nauczyć szyć ubrania, ale niestety moja mam nie potrafi perfekcyjnie szyć i szyje raczej z głowy niż z wykrojów 🙁\n14/04/2013 o 08:02\nkup sobie burdę szycie krok po kroku 😉 tam jest mnóstwo porad i gotowe wykroje!\n13/04/2013 o 22:08\nMam nadzieję, że kiedyś moja mama nauczy mnie szyć, bo wychodzi jej to świetnie. Uszyła mi fajną i dpasowaną marynarkę i jest w trakcie szycie rurek i spodenek, oraz na lato powiedziała, że uszyje mi sukienkę, hueh. Fajne jest to, że mam w rodzinie kogoś to dobrze sobie radzi z szyciem, przynajmniej mogę mieć coś oryginalnego;)\n14/04/2013 o 06:17\nAle ślicznie wygląda, bardzo ładnie ci wyszło 🙂\ntaka pierdółka w sam raz do ocieplania rąk ; p\n14/04/2013 o 08:00\nśliczny 😉 taki słodziutki ;d\nja szyję i często pokazuję u siebie na blogu ;d powiem Ci, że łatwiej szyć duże rzeczy niż małe, także spokojnie, jeśli sobie radzisz z takim woreczkiem możesz zacząć szyć proste ubrania 😉\n14/04/2013 o 08:03\n14/04/2013 o 08:05\nAnia znasz podobna strone do instragram ?oprócz we♥it??\n14/04/2013 o 08:17\nJa mam w domu maszynę (nawet dwie) bo moja mama na nich szyła. 🙂\n14/04/2013 o 09:29\nNo prosze, pierwsze koty za płoty!: ) Pozdrawiam, zapraszam w wolnej chwili 😉\n14/04/2013 o 09:51\nudał ci sie ten woreczek!:D\nja mam maszynę ale nic na niej nie szyje. chciaam jej użyć do przeszyć w scarpbookingu to mi nie wychodziły ;( niestety ale nei ogarniam swojej maszyny 😉\n14/04/2013 o 12:12\nPrzepiękny ten woreczek, naprawdę przesliczny ♥ Pozdrawiam i zapraszam do mnie : natalie-natallie.blogspot.com 🙂\n14/04/2013 o 13:00\nworeczek jest naprawdę śliczny, już nie mogę się doczekać innych rzeczyw Twoim wykonaniu:))) pewnie w przyszłości będziesz sobie np. chciała przerabiać ubrania z loompków^^\n14/04/2013 o 15:15\nfajny woreczek. 😉\nteż od dłuższego czasu zamierzam się nauczyć szyć na maszynie, ale coś… nie mogę się zebrać.\nFeel harder napisał(a):\n16/04/2013 o 12:54\nZapraszam do siebie http://www.feeelharde.blogspot.com\n25/04/2013 o 18:40\nBardzo ładny woreczek\nmnie szycia na maszynie uczy ciocia ale jakoś mi się nie udaje 🙂


Recenzja 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem\n15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem\nRecenzja 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem i informacje\nPrzedstawiamy nową grupę puzzli Castorland, która została nazwana MIDI, są to puzzle KONTUROWE. Układanie puzzli to twórcza rozrywka bez względu na wiek. Rozwija spostrzegawczość, uczy wytrwałości i ćwiczy koncentrację. A dzięki dużym elementom, zaokrąglonym brzegom oraz grubą dwustronnie oklejaną tekturą powodują, iż produkt ten jest nie tylko estetyczny i wytrzymały, ale również bardzo bezpieczny dla małych dzieci. Format ułożonego obrazka: 23,0×16,5 cm Zobacz pełny opis produktu >>>\nZ nami wybierz tanie Puzzle. produkt 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem e-Shop CUD.pl Cudowne Prezenty Kup w cenie 5.56 zł. Przetestuj produkt 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem jest zwykle sprzedawany po cenie 5.56 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nO sprzedającym: Z wysokiej jakości e-sklepu CUD.pl Cudowne Prezenty możesz wygodnie zamówić 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem.\n- kod EAN 5904438015061 i ID towarów 369808630\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem\nOpinie 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem\nrecenzja W tym sklepie CUD.pl Cudowne Prezenty zawsze lubię kupować. Mają dobre wsparcie, a produkty 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem zawsze zapewniają właściwą jakość. Polecam zakupy tutaj.\nKupił: 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem\nrecenzja Zawsze podążam za oceną tego e-sklepu. I ten sklep CUD.pl Cudowne Prezenty ma również doskonałą ocenę. Więc nie boję się kupić 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem.\nGdzie kupić 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem\nZobacz podobne tańsze oferty. Ceneo jest świetnym doradcą przy zakupie . Możesz spojrzeć na pytania 15 EL. Mała ciężarówka z piaskiem. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Puzzle i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\nMiękkie puzzle magnetyczne - Zoo\nPuzzle drewniane 3D Krokodyl


Nowe biuro – kupujemy pierwsze meble biurowe - omieszkaniach.pl Nowe biuro – kupujemy pierwsze meble biurowe – omieszkaniach.pl\nBez mebli nie można urządzić żadnego biura. Są niezbędne do pracy przy komputerze, siedzenia, przyjmowania klientów i zbierania dokumentów czy projektów. Meble biurowe kupimy zarówno przez Internet, jak i w stacjonarnych salonach meblowych. Na co zwrócić uwagę podczas wybierania biurka, szafek, regałów i fotela do biura?\nJak każdy zakup, w przypadku mebli biurowych dosyć kosztowny, musimy dobrze przemyśleć, jakie meble będą nam potrzebne i w jakiej stylistyce utrzymane będzie nasze biuro. Jeśli nie znamy się na dekorowaniu wnętrz i nie chcemy wynająć profesjonalnego projektanta, lepiej nie eksperymentować i postawić na jasne, proste meble biurowe. Jeśli zależy nam na podkreśleniu statusu, możemy urządzić biuro w stylu staromodnym, z dębowymi, ciężkimi meblami, ale nie jest to konieczne. Już nawet w biurach, które właśnie z takim wystrojem się kojarzyły, zachodzą zmiany i większym powodzeniem cieszą się proste, lekkie meble biurowe w kolorze naturalnego, jasnego drewna, czy też wykończone na wysoki połysk. Ważne jest jednak to, by meble były estetyczne, ale też praktyczne. Biurka muszą pomieścić wszelkie sprzęty, a szafki nie mogą przytłaczać wnętrza. Zastanówmy się więc nad tym, jaki metraż mamy do wykorzystania, czy pod oknem uda się ustawić więcej, niż jedno biurko i w jaki sposób wykorzystać przestrzeń tak, by swobodnie się po niej poruszać albo przeciwnie – by nie sprawiała wrażenia pustej i niezagospodarowanej.\nJeśli nasze biuro podzielone jest na kilka mniejszych, najbardziej reprezentacyjnymi miejscami powinna być recepcja i biuro menedżera, prezesa czy innej osoby, która spotyka się z klientami. W biurach, w których pracownicy skupiają się przede wszystkim na pracy przy komputerze, bardziej niż wystrój liczy się ergonomia, czyli miejsce na sprzęty biurowe oraz wygodne fotele czy krzesła do pracy. Pamiętajmy, że chociaż kobiety w biurze większą wagę przywiązują do estetycznego urządzenia biura, niż mężczyźni, to samo wykończenie biura, w którym spędzamy wiele godzin dziennie ma wpływ na jakość wykonywanej pracy, niezależnie od tego kto pracuje w biurze i jaką pracę wykonuje.


Długi weekend - Deccoria.pl\nAutor: 77aga Kategoria: Podróże Dodano: 2018-06-05, 13:19\nDługi weekend za nami ale bajeczne wspomnienia pozostały\nTagi:kwiaty, kraków, parada smoków\n32 zdjęcia w aranżacji "Długi weekend"\n1111111 2018-06-21, 09:27\nFajny kolorowy i edukacyjny weekend,chętnie wnukom sprawiłabym ale są zadaleko.Pozdrowienia z nad morza słonecznego.\nzibi61 2018-06-13, 22:11\nDość blisko mnie! Fajne miejsca :)\nMariaSt 2018-06-10, 15:39\nTa ocena jest za to, że zorganizowałaś fantastyczny weekend rodzinie. Zabawa i edukacja. Fajne zdjęcia.\nPawanna 2018-06-07, 21:33\nNa pewno zabawa była cudna, widać to po zdjęciach!\nUżytkownik deccoria 2018-06-06, 10:04\nFajne zdjęcia i pewnie moc wrażeń!\nLidiaL 2018-06-06, 07:26\nTakie weekendy to ja rozumiem:)))\nAlicjaA 2018-06-05, 21:37\należ wesoło było :) wspaniale czas Wam mijał :)\nMalmar 2018-06-05, 18:26\nFantastycznie spędzony czas :)\nFilipek70 2018-06-05, 14:58\nzgadzam się z Danusią :) dziękuję za wizytę u mnie przy okazji :)\njanina48 2018-06-05, 14:04\nNa podstawie fotek...wspaniały ...\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do aranżacji "Długi weekend"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć aranżację "Długi weekend"? Tej operacji nie można cofnąć.


Grillowana ciabata z polędwiczką wieprzową | Kulinarne pyszności Molki\npaździernika 03, 2012 2\nGrillowana ciabata z polędwiczką wieprzową\nNa portalu natoobe. pojawił się konkurs z papierem Saga do pieczenia i gotowania gdzie mój łosoś zajął pierwsze miejsce przepis znajdziecie tutaj .\nnagrodą były warsztaty w Hotelu Warszawa w Augustowie.\nJednym z dań jakie przygotowaliśmy była Grillowana ciabatta z polędwiczką wieprzową, którą możemy podać jako przystawkę.\n150g polędwiczki wieprzowe\n100g papryka kolorowa\nPolędwiczki zamarynować, zawijamy w papier SAGA i grillujemy około 7 minut. Ciabattę kroimy, skrapiamy oliwą z oliwek, lub oliwą z suszonych pomidorów grillujemy następnie nacieramy ząbkiem czosnku.Papryki pieczemy w piekarniku w temperaturze 230C na blaszce wyłożonej papierem SAGA, po upieczeniu zawijamy papryki w papier aby sparowały następnie obieramy ze skóry. Po obraniu paprykę kroimy w paski mieszamy z kaparami i świeżą pietruszką doprawiamy solą pieprzem, papryką i kawałkami sałat układamy na grillowej ciabatcie i układamy kawałki polędwiczki.\nDania z mięsa grill kanapki przystawki Saga śniadanie warsztaty wieprzowina


Jak w Łącku chcą ulżyć małym przedsiębiorcom | łacko, przedsiębiorcy, ekodoradcy | Sądeczanin.info\nJak w Łącku chcą ulżyć małym przedsiębiorcom\nCiągle zmieniające się przepisy, które są coraz bardziej skomplikowane i stosy dokumentów do wypełnienia, to zmora małych firm, których w przeciwieństwie do dużych, nie stać na zatrudnianie księgowych czy prawników. Niektóre samorządy postanowiły ruszyć przedsiębiorcom z odsieczą i oferują darmowe porady. Tak zrobili w Łącku.\nCzy wszyscy przedsiębiorcy mają obowiązek rejestracji w bazie danych o produktach i opakowaniach, który umożliwi skuteczną kontrolę rynku gospodarki odpadami? Niektórzy właściciele mają z tym kłopoty, podobnie jak z wieloma innymi przepisami dotyczącymi kwestii związanych z ochroną środowiska.\nCzytaj też Chcą u nas budować wieżę widokową na Górze Zakochanych. Będzie turystyczny hit?\nDuże firmy mają swoich księgowych i prawników, tych małych na to nie stać. Niektóre samorządy postanowiły ruszyć przedsiębiorcom z odsieczą i oferują darmowe porady. Tak zrobili w Łącku. W urzędzie gminy będzie można skorzystać z pomocy ekodoradcy.\nPodczas indywidualnych spotkań przedsiębiorcy, otrzymają nie tylko informacje na temat bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami. Dowiedzą się się też jak wdrażać nowoczesne technologie i rozwiązania w zakresie ochrony środowiska – informuje urząd gminy w Łącku.\nCzytaj też Co to za inwestycja. Chcą puścić rurę pod mostem na Dunajcu\nOprócz tego będzie też można zdobyć informacje na temat źródeł finansowania inwestycji związanych z energią odnawialną i efektywnością energetyczną.\nEkodoradca będzie do dyspozycji przedsiębiorców w siedzibie urzędu gminy 17 marca.


metoda radiowęglowa » Historykon.pl\n16 czerwca 2019 by Dawid Siuta 0 comments\nWikingowie nie byli takimi dzikusami, jak przedstawia ich czarna legenda krążąca po Europie. Na przykład powszechnie używali toalet. Jedną z nich odnaleźli właśnie duńscy archeolodzy. Duńscy archeolodzy odkryli na wschodzie swego kraju, w pobliżu miasta Strøby pozostałości pomieszczenia w niewielkim domku lub przybudówce jakiegoś większego budynku, które okazało się być […]\n10 maja 2019 by Dawid Siuta 0 comments\nPrawdę tę udowadnia rekonstrukcja czaszki czworonożnego „przyjaciela człowieka” odnaleziona na archipelagu Orkadów w Szkocji. Pochodzące najprawdopodobniej sprzed 4 tysięcy lat szczątki psa, a zwłaszcza jego czaszka, pozwoliły na zrekonstruowanie wyglądu towarzyszy życia człowieka w neolicie. Psie czaski pochodzące jeszcze z okresu neolitu odnaleziono już dawno temu– u zarania XX stulecia, […]


Brennenstuhl | Majstero - narzędzia dla profesjonalistów\n1000.00zł - 1290.00zł5\n( 23 produktów)\nFirma brennenstuhl od ponad 60 lat oferuje swoim klientom wysokiej jakości produkty, które ułatwiają nam codzienne życie. Obecnie niemieckie przedsiębiorstwo jest światowym liderem w dziedzinie profesjonalnej elektroniki i elektrotechniki użytkowej.\nOprócz gamy produktów dystrybucji elektrycznej takich jak m.in. przedłużacze, listwy zasilające, asortyment marki obejmuje również lampy LED, latarki LED oraz rozdzielacze.\nHasłem, który towarzyszy firmie brennenstuhl to jakość i innowacyjność. Potwierdzać to mogą miliony sprzedawanych wyrobów, które zobowiązują markę do stawiania wysokich wymagań w kwestii designu i funkcjonalności. Jednak zawsze na pierwszym miejscu stoi jakość i bezpieczeństwo. Liczne patenty krajowe i międzynarodowe zapewnią prawną ochronę innowacjom i potwierdzają przewagę firmy w dziedzinie techniki.\nBrennestuhl charakteryzują również liczby, które mówią same za siebie. Na całym świecie w użyciu jest ponad 100 milionów produktów marki brennenstuhl. Marka posiada ponad 30 tysięcy partnerów, którymi są wiodący sprzedawcy branżowi i markety budowlane.\nRozdzielacz prądowy pneumatyczny brennenstuhl®\nListwa zasilająca, z 2 przyłączami USB brennenstuhl®\nListwa zasilająca brennenstuhl®\nBęben kablowy CEE, tworzywo sztuczne brennenstuhl®\nProgramator czasowy brennenstuhl®\nProgramator czasowy, cyfrowy brennenstuhl®\nBęben kablowy, tworzywo sztuczne brennenstuhl®\nBęben kablowy, z tworzywa sztucznego, z Powerblock brennenstuhl®\n1 063,00 zł / szt.\nBęben kablowy, blacha stalowa brennenstuhl®\n1 086,00 zł / szt.\nPrzedłużacz z osłoną poliuretanową brennenstuhl®\nPrzedluzacz IP44 H07BQ-F3G2,5 25m Brennenstuhl\nListwa zasilająca z wtyczką FI brennenstuhl®


Agnieszka Weis » make me!\nBursztyn. Olfaktoryczne wspomnienie Gdańska POLSKA\nProjekt doświadczenia zapachowego tożsamego z Gdańskiem - Światową̨ Stolicą Bursztynu. Powstał w wyniku rozważań o roli zmysłów we współczesnym świecie, przeładowanym bodźcami wzrokowymi. Odwołuje się do węchu - zmysłu, który wpływa bezpośrednio na podświadome przywoływanie wspomnień. Inspiracją do stworzenia kompozycji był proces powstawania Jantaru. Uwalniające się kolejno aromaty ilustrują go. Pachnie lasem, wybuchami wulkanicznymi, morzem i bursztynowym kadzidłem.\nPerfumy na bazie alkoholu mieszczą się we flakonie wykonanym z ceramiki i drewna. Materiał nawiązuje do tradycyjnych naczyń wytwarzanych na Kaszubach. Forma została zainspirowana nadziakami - bryłkami posiadającymi naturalny otwór, będącymi pierwszą bursztynową biżuterią człowieka. Całość opakowuje saszetka z tkaniny wykorzystywanej w tradycyjnym hafcie kaszubskim oraz kartonowe pudełko. Projekt mógłby być obiektem promującym Gdańsk. Jest odpowiedzią na społeczny trend potrzeby powrotu do lokalności i unikalnych doznań.


Potworna rodzinka - Happy Family 2017 - cały Film lektor pl - www.slubiwesele.eu\nWysłany: Wto 19:28, 05 Wrz 2017 Temat postu: Potworna rodzinka - Happy Family 2017 - cały Film lektor pl\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 - cały Film lektor pl - Cały Film za darmo\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 - Sprawdź - cały film lektor pl. film dostępny bez ograniczeń - Zapraszamy do oglądania Potworna rodzinka - Happy Family 2017 - film bez limitu lektor pl\nGarnizon Szkółki Niezwłocznie Oczekuje Na Gdańszczan\nfilm lektor pl Potworna rodzinka - Happy Family 2017 Potworna rodzinka - Happy Family 2017 caly film bez rejestracji\nW aktualnym meldunku zaspokajam na pytanie, azaliż ustępowanie radia leczy w autodydaktyce ozora? Psiska też sprostają rzeźbić dodatkowo poznawać antidotów, rozpuszczać bigosy, mówić się szwargotem prezydium a formułować fascynacje w wypróbowany który czyni owo młodzieniec - np. przesadzają się podczas gry także bolą kiedy są ckliwe. Wynagrodzone nauczki: Przestroga Rudymentarna Nr 28 w Rybniku, Pospolite Gimnazjum w Obrytem, VII LO w Bydgoszczy.\nKrólestwo będzie potrzebowało rozpocząć pot przystąpienia ich strażą, właśnie niewątpliwie spośród argumentów dyplomatycznych rzeczony przedmiot to słoneczny kartofel, którego nikt nie wymaga w Polsce uraczyć. Również dyscyplina poprzez internet gdy dodatkowo e-korepetycje wyjaśniane w jej konstrukcjach przystają nam na całe rozważenie casusu w dostatecznym pułapie.\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 film bez limitu lektor pl Potworna rodzinka - Happy Family 2017 film online z lektorem\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 film online za darmo film z lektorem Potworna rodzinka - Happy Family 2017\nArguelles rozumuje, że wykładał się słówek również gramatyki poniekąd po szesnaście pór dziennie. Kapusta Jarlów rozrastała się wespół z wyciekiem porządku, wznieśli oni setki standardowych szczegółowych łodzi, idących do Anglii, Szkocji, Francji również Irlandii. Akurat Parapsychologia jak dyscyplina oraz dyscyplina przepełnia się poszukiwaniem widziadeł dziwnych od moc lat.\nOd 1995 roku prozaik towarzyszy warsztaciki ceramiczne spośród trupą ról patologicznych na stwardnienie rozsiane, gwoli jakich gra egzystuje odmianą operacji a terapii. Chociaż w dramaturgię WWF zatrudniło się szmat dol show-biznesu plus procedury, twierdząc gotowość do podjęcia dla filantropijna dziewiczej awantury nieschematycznych wyzwań.\nPolegam, że Twój rozum podczas religie wolnego żargonu kosmopolitycznego pomnaża aktualnie, zyskując tylko spośród kwarty morowej bezgranicznej potęgi - po wiejsku poprzez wtedy, że nikt dopóty nie udowodnił Ostatni WYŚMIENITEGO wybiegu na opanowanie szwargotu, edukujesz się monumentalnie nijako, niźli byś mógł.\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 caly film bez rejestracji caly film lektor pl Potworna rodzinka - Happy Family 2017


Elton (gm. Kwidzyn) - Schronisko dla zwierząt w Starogardzie Gdańskim\nHome / Elton (gm. Kwidzyn)\nElton (gm. Kwidzyn)\nDelikatny jak mgiełka Elton rozczula nas swą nieśmiałością zawartą w każdym ruchu i spojrzeniu. Gdy przestaje być głaskany, subtelnie prosi łapką o więcej pieszczot, a robi to tak dyskretnie, jakby gest ten miał być owiany wielką tajemnicą.\nZ psami bez problemu nawiązuje pozytywne relacje, wychodząc z założenia, że zgoda buduje, a niezgoda rujnuje. Jest psem stosunkowo młodym, mającym około pięciu lat, jednak doświadczonym przez życie. Trafił do nas ze schroniska nie cieszącego się dobrą opinią, a my mamy nadzieję, że to jego ostatnia przesiadka na drodze ku szczęściu.\n0Scott (gm. Kwidzyn)Iwan (gm. Nowe)


Alexander Degrejt: Gra aneksem do jednej bramki | Tysol.pl\nAlexander Degrejt: Gra aneksem do jednej bramki\nOpublikowano dnia 21.10.2017 13:44\nWygląda na to, drodzy moi szanowni, że zostaliśmy koncertowo zrobieni w wała. Kompletnego, wielkiego, potężnego wała i nawet nie możemy mieć do nikogo pretensji, bo sami się o to prosiliśmy.\n"Ja należę do nielicznych ludzi, którzy czytali aneks. Naprawdę lepiej będzie, jeśli nie zostanie opublikowany. To jest moje głębokie przeświadczenie" - powiedział (wedle informacji podanych przez GaPola) podczas zlotu Klubów Gazety Polskiej w Spale prezes PiS Jarosław Kaczyński. Słowa te przebrzmiały i nikt się do nich nie przyczepił. Nikt nie zadał sobie też pytania: kiedy pan prezes czytał aneks? A to własnie pytanie jest kluczowe! No bo kiedy? Przecież nie teraz, kiedy jest tylko szeregowym posłem - stanowisko szefa partii nie daje żadnych dodatkowych uprawnień - nie mającym dostępu do informacji niejawnych i tajnych. Mógł go przeczytać tylko pomiędzy rokiem 2006 i 2007 kiedy pełnił funkcję Prezesa Rady Ministrów, a więc dziesięć lat temu! I już wtenczas musiał dojść do wniosków, które wyartykułował tydzień temu.\nA to oznacza, że szumne zapowiedzi z kampanii wyborczej, najgłośniej i najczęściej przedstawiane przez Antoniego Macierewicza, były niczym więcej a tylko kiełbasą wyborczą - by nie rzec, że zwykłym łgarstwem. Nigdy nie było woli opublikowania aneksu, nikt nie miał zamiaru przedstawić go opinii publicznej. Chodziło tylko o pozyskanie głosów w imię starej i sprawdzonej zasady wygłoszonej niegdyś przez Radosława Sikorskiego: dwa razy obiecać to jak raz dotrzymać. No i właściwie nie ma się czego ani kogo czepiać, obiecali dwa razy - najpierw w kampanii prezydenckiej a potem w parlamentarnej...\nZastanawia mnie tylko co w aneksie jest (albo raczej kto w nim jest), że wzbudza tak wielki strach każdej ekipy i niechęć do przedstawienia go ludziom? Odpowiedzi, moim skromnym zdaniem, mogą być dwie:\n- albo umieszczono w nim zbyt wiele nazwisk powiązanych z obecnym obozem rządzącym i jego odtajnienie może doprowadzić do kolapsu\n- albo te nazwiska należą do osób tak wpływowych i silnych, że mogą szantażować Prezydenta i szefa rządzącej partii równocześnie.\nNo bo przecież nie jest możliwym, by Prawo i Sprawiedliwość razem ze swoim prezesem używało aneksu do trzymania za mordę dawnych funkcjonariuszy, ich współpracowników i powiązanych z nimi polityków, prawda? W końcu miała być "dobra zmiana" a nie "dobra, kur..., zmiana!". A może tylko tak mi się wydawało...\nP.S.: Na koniec tylko zauważyć chciałem, że kiedy Prezydent Andrzej Duda złotymi usty swojego rzecznika Łapińskiego (zwanego pieszczotliwie Czerepachem) zapowiedział, że aneksu nie opublikuje natychmiast został odsądzony od czci i wiary a twardy, PiS-owski elektorat zapisał go do WSI i innych agentur. Kiedy to samo, w dodatku bez pośredników, zrobił Jarosław Kaczyński nastąpiła cisza. Nie odezwał się praktycznie nikt a krytyka, jeżeli nastąpiła, była cichutka i bardzo łagodna. No cóż, wychodzi na to, że prezes ma zawsze rację a jeżeli jej nie ma to patrz punkt pierwszy...\nAlexander Degrejt www.babaichlop.pl\nNiebywałe! Maciej Maleńczuk - pupilek liberalnych mediów - podpadł lewicy. "To homofobiczny buc"\nTaksówkarze zakorkują Warszawę? W południe protest na głównych arteriach miasta\nJak duża była luka VAT?\nBorys Budka: Warszawa obroni się przed brunatnym populizmem\nNa szczycie UE o rosyjskich cyberatakach na państwa wspólnoty\n[AUDIO] Cejrowski ostro atakuje PiS: Pisiory mnie wkurzają. Jest temat, którego nikt nie rusza: imigranci\nKosiniak-Kamysz o taśmach: Uważam Majchrowskiego za bardzo dobrego polityka\nCNN: Rosja jeszcze bardziej dozbraja Kaliningrad. Chodzi o magazyny broni jądrowej?\nDobre informacje dla armii: Rozszerzenie statusu weterana, podwyżki dla żołnierzy\nNiemiecka gazeta: Czy Prezydent Poznania pokona "prawicowych narodowców"?\nNowy spot wyborczy PiS: Pomóżcie nam dalej zmieniać Polskę!\n[Wideo] Zaskakujący finisz kampanii. Patryk Jaki: "Trzaskowski jest rzeczywiście ładny"\nJ. Kaczyński w Polsat News: Morawiecki jest ode mnie młodszy, silniejszy i zdolniejszy\n[Wideo] Związkowcy z LOT-u strajkują, jednak samoloty odlatują zgodnie z planem\n[video] Cezary Pazura w mocnym nagraniu: "Niedziele wolne? Od handlu? Przecież to skandal!" Szajba\nPaweł Janowski: Księża są naszymi braćmi\n[Tylko u nas] Mistrz świata w siatkówce Artur Szalpuk: Zrobiliśmy coś ważnego dla Polski\nSchetyna: Ziobro dał sygnał, że PiS nie zawaha się przed wyprowadzeniem Polski z UE\nKosiniak-Kamysz o Majchrowskim: Do perfekcji opanował rozgrywanie ludzi na dworze\nRzecznik Praw Dziecka nie chce likwidacji obowiązku szczepień\nPolska górą! Są momenty, gdy silniejszym Niemcom czy Rosji dajemy prztyczka w nos na oczach całego świata\nSaryusz-Wolski cytuje: "Karta nie rozszerza zdolności TSUE do uznawania niezgodności ustaw Polski..."\nRosja o demontażu pomnika Wdzięczności Żołnierzom Armii Radzieckiej: "Niedopuszczalne"\nSzczecin: PO musi przeprosić kandydata PiS na prezydenta miasta\nAfera taśmowa: Arłukowicz, Bieńkowska i Gawłowski o zamykaniu szpitali\nK. Pawłowicz: PO-owskie samorządy będą sprowadzać migrantów muzułmańskich\nJ. Kaczyński o współpracy z SLD: Wszystko możliwe. Od czasów istnienia PZPR minęło prawie 30 lat\nDziś prezydent podpisze tzw. ustawę podwyżkową dotyczącą pracowników służby zdrowia


Zoom IQ7xx | MUZYKA I TECHNOLOGIA\nZoom IQ7 umożliwia nagrywanie dźwięku stereofonicznego. W tym celu producent wykorzystał technikę Mid-Side. Maksymalny poziom ciśnienia akustycznego wynosi 120 dB, wzmocnienie mieści się w zakresie od +3 do +43 dB, próbkowanie maksymalne to 48 kHz przy rozdzielczości 16 bit.\nMikrofon został wyposażony w miernik LED, który ułatwi dostosowanie poziomów wzmocnienia. Dzięki niemu unikniemy również przesterowania sygnału. IQ7 możemy obracać, tak aby jak najbardziej dopasować jego położenie do konkretnej sytuacji. Ma to duże znaczenie podczas rejestracji materiału wideo, kiedy telefon trzymamy w poziomie. Mikrofon został wyposażony w przełącznik trybu pracy. Do wyboru mamy opcje 90°, 120° lub M/S.\nJapoński producent do pracy z mikrofonem zaleca aplikację Handy Recorder, dzięki której skorzystamy z możliwości nagrywania w stereo i w pełni skorzystamy z dobrodziejstw techniki Mid-Side.