Dziecko czerwone od krwi | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Kultura » Dziecko czerwone od krwi\nDziecko czerwone od krwi\nOstatni wiersz Baczyńskiego opowiada o miłosnej nocy wykradzionej wojnie. Dziewczyna wzywa do siebie żołnierza, który nie może się oprzeć melodii jej głosu, przychodzi i zostaje z nią, odkładając broń. Ostatnie wersy brzmią: "I wtedy budzą się płacząc, bo strzały pękają z daleka, / bo śnili, że dziecko poczęli całe czerwone od krwi".\nKrzysztof Kamil Baczyński z żoną Barbarą na warszawskiej ulicy, 1943 r. / fot. Muzeum Literatury / East News\nWychodzi z domu nie żegnając się z żoną. Spieszy się na konspiracyjną zbiórkę przy placu Teatralnym. Przez kilka następnych dni - ostatnich dni jego życia - będzie wracał wspomnieniami do tego wyjścia z kamienicy na Hołówki i wyrzucał sobie, że przeoczył pożegnanie.\nNie wie, że to zaraz, choć jest zastępcą dowódcy plutonu. Jak tysiące powstańców nie zdążył odebrać rozkazu. Idzie na ulicę Focha, do sklepu z zabawkami. Na jego tyłach mieści się konspiracyjny magazyn, w którym leży kilkadziesiąt par butów dla powstańców. Krzysztof i jego żołnierze mają je rozdzielić i przekazać dalej. W okolicach godziny 17.00 słyszą strzały z drugiej strony ulicy. Zaczyna się.\nSklep z zabawkami - to już nawet nie ironia, ale cynizm losu wobec tych chłopców, którzy jeszcze do niedawna byli dziećmi. Zwłaszcza Krzysztof wyglądał młodo. Jarosław Iwaszkiewicz w relacji z jego ślubu napisał: "Baczyńscy przystępowali do komunii, oboje tacy drobni, malutcy, dziecinni, powiedziałem potem, że wyglądało to nie na ślub, a na pierwszą komunię. (...) Śmieszne dzieciaki".\nW podręcznikach reprodukuje się retuszowane zdjęcia legitymacyjne Baczyńskiego, po których nie można poznać, jak bardzo był drobny. Jerzemu Zagórskiemu te studyjne fotografie przypominały portrety młodego Słowackiego. Podobnie twierdziła Anna Iwaszkiewicz, notując w 1947 r. w dzienniku: "Interesująca, pociągła twarz o pięknych, niebieskich oczach w bardzo ciemnej oprawie. Wydaje mi się, że był trochę podobny do Słowackiego".\nCałkiem inaczej Baczyński wygląda na fotografii zrobionej już po ślubie. Stoi z żoną Basią latem w ogrodzie; ma na sobie komicznie szerokie spodnie, które trzymają się na jego wąskiej talii wbrew fizycznemu prawdopodobieństwu. Pod nosem ciemny, krótki wąsik. Charlie Chaplin.\nNa reprintach rękopisów zaciekawia charakter pisma Baczyńskiego. Stawiał litery od linijki, w szeregu i na baczność, dbając o krągłość brzuszków i długość ogonków. Ze starannością pierwszoklasisty zapisywał słowa "szubienice", "zgliszcza" i "trupy".\nLekcje kaligrafii dawała mu matka, Stefania Baczyńska (z domu Zieleńczyk), nauczycielka i autorka ćwiczeń do gramatyki i ortografii dla szkół podstawowych. Krzyś był długo wyczekiwanym dzieckiem; jego starsza siostra zmarła wkrótce po narodzinach. Można powiedzieć, że Stefania wychowywała go sama: jej małżeństwo z krytykiem i pisarzem Stanisławem Baczyńskim nie było udane. Często następowały okresy separacji, podczas których Krzysztof zostawał przy matce. Jej troskę o jedynaka pogłębiał lęk o zdrowie - Krzysztof chorował na astmę. Często leżał w łóżku, unikając wysiłku, który mógł spowodować kolejny atak. Tak widywał go Czesław Miłosz, odwiedzający młodszego o dziesięć lat kolegę w czasie okupacji: "Pamiętam go w pozycji leżącej (...) Jego delikatność i bladość narzucały mi obraz Marcela Prousta w wykładanym korkiem pokoju". Najgorsze ataki przychodziły nocą: Krzysztof dusił się od długotrwałego kaszlu. Matka otwierała okna, podawała mu leki, przynosiła wilgotne ręczniki. Podczas słabszych napadów wychodził na korytarz; nie chciał przeszkadzać. Stawał na schodach i żeby stłumić hałas, kaszlał w szalik, który nosił przez cały rok.\nStefania doglądała twórczości syna, wierząc, że Krzyś ma wyjątkowy talent. Syn traktował ją z szacunkiem i czułością, czego dowodem listy z czasów okupacji - kilka kartek schowanych do osobnej koperty, na której Stefania Baczyńska napisała pod koniec życia: "Ostatnie listy Kiziunia". Dopytywał się w nich o zdrowie matki i jej zajęcia, martwił się rozstaniem, pocieszał. "Myśl trochę o sobie, nie wyniszczaj się tak, bo wraz ze sobą odbierasz mi prawie całą wiarę w jakiś ład życia i tego parszywego świata" - prosił. Zapewniał o miłości: "I nie chcesz jakoś zrozumieć, że kocham Cię zawsze tak samo, cokolwiek by było i jakkolwiek życie się układa. Ty przecież tylko rozumiesz mię naprawdę i kochasz mię całkowicie i nierozsądnie, tak właśnie, jak trzeba. I wiesz, że Twoje zdrowie i życie jest dla mię zawsze tak samo ważne, najistotniejsze". W tym ostatnim z ostatnich listów, Krzysztof niepokoił się, że nie zobaczy już matki przed powstaniem. Uspokajał: "Na pewno nic mi nie będzie. Pilnuj siebie i zdrowia i nie przejmuj się. Jeszcze jest tyle do zrobienia. (...) Jeśli więc nie przyjadę, to i tak wszystko jest sprawą dosłownie tygodnia czy półtora, a potem urządzimy sobie życie tak, żeby było lepiej nam wszystkim". Półtora tygodnia później już nie żył.\nBaczyński często pisał o Stefanii i dla Stefanii. Jak w wierszu "Cień z obozu": zabity w obozie syn odwiedza w snach matkę, uspokajając jej zrozpaczone serce, które "jak czarna kra zakrzepło". Z pomocą tego wiersza Baczyński chciał przywrócić matce wiarę, że choć "są miłości, które mogą się układać zależnie od warunków życia, od zdarzeń lepiej albo gorzej, mogą zwiększać się lub słabnąć, zupełnie inaczej jest z miłością między Matką a synem". Kilka lat później, kiedy sytuacja liryczna nabierze tragicznej realności, Stefania będzie mieć żal do mamy Basi o sny, w których zjawi się Krzysztof. Będzie urażona, że przychodzi z zaświatów do cudzej matki zamiast do własnej.\nZnajomym Krzysztofa zapadła w pamięć religijność jego matki, uważali ją nawet za dewotkę. Syn nie podzielał tej gorliwości. Niektórzy wspominali Baczyńskiego jako człowieka religijnego, inni zarzekali się, że był ateistą i zawziętym antyklerykałem. Jego liryka religijna przez jednych była odczytywana jako szczere wyznanie wiary, przez drugich jako przewrotna gra z symboliką, posługiwanie się modlitewną formą do wyrażenia bluźnierczych treści. Krzysztof zapewniał znajomych, że wiersze religijne pisze wyłącznie, żeby sprawić przyjemność matce.\nNie był związany z żadnym środowiskiem kościelnym. Z otwartą niechęcią odnosił się do katolików-endeków. Kot Jeleński, kolega Baczyńskiego z klasy, wspominał krwawą bójkę, w której bronili kolegi Ryszarda Bychowskiego przed antysemickimi zaczepkami. Ryszard i Krzysztof przyjaźnili się; kiedy w czasie wojny Bychowski znalazł się w USA, pisał do Baczyńskiego listy i przesyłał mu paczki z migdałami. Zginął wkrótce jako lotnik RAF-u, zestrzelony nad Kolonią.\nNienawistny syk równie dobrze mógł być skierowany w stronę Krzysztofa, który był Żydem po matce. Kiedy tysiące warszawskich rodzin wyprowadzało się do getta w poczuciu, że nie ma innego rozwiązania, Stefania i Krzysztof postanowili pozostać po aryjskiej stronie. Wcześniej nie założyli na ramiona opasek z gwiazdą; później nie szukali kryjówek. Podobnie postąpił brat Stefanii, filozof Adam Zieleńczyk. 21 lipca 1943 r. został rozstrzelany przez gestapo razem z córkami, kuzynkami Krzysztofa. Dzień później Baczyński napisał słynny wiersz "Pokolenie", a w nim: "Nas nauczono. Nie ma miłości. / Jakże nam jeszcze uciekać w mrok / przed żaglem nozdrzy węszących nas / przed siecią wzdętą kijów i rąk". Miłosz stwierdzał w swoim "Abecadle": "Musiał być doskonale świadomy, że miejsce jego w getcie, co narzucało niemożliwy do rozwiązania problem solidarności".\nDaty niektórych utworów Baczyńskiego wskazują, że pisał je raczej jako refleksję nad powstaniem w getcie niż jako przepowiednię powstania warszawskiego. Apokaliptyczne wizje zniszczenia i okrucieństwa nie były jedynie efektem jego "romantycznej wyobraźni". Przerażony likwidacją getta Baczyński w wierszu "Byłeś jak wielkie, stare drzewo" pisał o narodzie, który "stanął sam, odarty, / jak martwa chmura za kratami, / na pół cierpiący, a pół martwy, / poryty ogniem, batem, łzami". W adresowanych do matki "Deszczach" powtarzał: "Dalekie pociągi jeszcze jadą dalej / bez ciebie. Cóż? Bez ciebie. Cóż? / w ogrody wód, w jeziora żalu / w liście, w aleje szklanych róż". Miłosz: "Czuł, że jego lud, z którym łączy go nie tylko krew, ale historia kilku milleniów, to żydowski lud w getcie. Niektóre wiersze świadczą o tym wyraźnie, choć zważywszy jego egzystencjalne powikłania, ta poezja mogłaby ich odsłonić więcej. Ton romantyczny pokrywał smugi jaśniejszej samowiedzy, niby ciemny pokost".\nW sprawy polityczne zaangażował się jeszcze jako gimnazjalista i od tego czasu zdążył oszlifować opinie. Przed wojną należał do Organizacji Młodzieży Socjalistycznej "Spartakus", półlegalnej młodzieżówki PPS-u. Czytał Trockiego i pożyczał jego dzieła kolegom. Chodził na wiece, pomagał strajkującym nauczycielom, dyskutował o marksizmie. Powstały w tamtym czasie wiersz "Wypadek przy pracy" równie dobrze mógłby napisać Broniewski. "Ktoś upadł na ziemię z łoskotem, / na górze wśród trybów łopotał się potem / strzęp krwawy, jak sztandar zwieszony na wietrze, / i przeciął krzyk wielki na nowo powietrze". Na odwrocie maszynopisu matka Baczyńskiego zanotowała: "Pierwszy wiersz Krzycha - 1936 r. 15 lat". Trzy lata później napisał poemat "Bunt (Ucieczka na Wezuwiusz)" o powstaniu Spartakusa. Kiedy przeczytał stenogramy z procesów moskiewskich i po raz pierwszy zwątpił w komunizm, dopisał do tekstu: "Ten poemat nie ma być nigdy drukowany. Krzysztof Baczyński".\nTym samym Krzysztof przeszedł ideową drogę w odwrotnym kierunku niż jego ojciec. Stanisław walczył w Legionach, później w bitwie warszawskiej, pracował w kontrwywiadzie podczas powstania śląskiego. Po zamachu majowym odsunął się od Marszałka i coraz ostrzej manifestował swoje lewicowe poglądy, także w pracach naukowych. Z rozbawieniem czytał artykuły w endeckiej prasie, w których nazywano go "przedstawicielem żydokomuny". Zmarł na raka miesiąc przed wybuchem wojny. Szczęśliwie nie dożył jesiennego poranka, kiedy do drzwi Baczyńskich zadzwoniło gestapo, żeby wziąć odwet za jego działalność plebiscytową. Wdowa w świeżej żałobie musiała długo przekonywać żołnierzy, że akt zgonu męża nie jest sfałszowany. Sytuacja groteskowo powieli się w 1949 r., kiedy do teściów Krzysztofa przyjdą nad ranem funkcjonariusze UB. Będą szukać Baczyńskiego, kolejnego na liście do aresztowania żołnierza "Zośki" i "Parasola".\nKrzysztof coraz więcej myślał o literaturze, a coraz mniej o polityce. Z początkiem okupacji zdecydował, że będzie poetą. Już latem 1940 r., a więc dokładnie 70 lat temu, w konspiracyjnym Wydawnictwie Sublokatorów Przyszłości ogłosił swój pierwszy tom poetycki, "Zamknięty echem". Na jesieni pojawił się kolejny - "Dwie miłości". Obydwie książeczki zawierały po siedem wierszy i były wydane w siedmiu egzemplarzach. Wydane dwa lata później "Wiersze wybrane" mieściły już dwadzieścia utworów, w stu egzemplarzach.\nW 1941 r. na konspiracyjnym odczycie z logiki Baczyński poznał dziewiętnastoletnią maturzystkę Barbarę Drapczyńską, drobną szatynkę o ślicznym, równym uśmiechu i lekko skośnych oczach. Podeszła do niego pierwsza; chciała poznać młodego poetę, którego wiersz "Serce jak obłok" dostała w odpisie od kolegi. Łatwo zaangażowała Krzysztofa w rozmowę, od razu pokazując swoje oczytanie i błyskotliwość. Pozwoliła odprowadzić się do domu. Był pierwszy dzień grudnia, czwartego miała imieniny. Zaprosiła Baczyńskiego na przyjęcie.\n"Znalazłem dziewczynę życia" - oświadczył Stefanii Krzysztof, gdy tylko wrócił do domu. Nie przypuszczał, że Basia podobnie zwierzyła się matce tego wieczoru. W nocy napisał dla niej pierwszy wiersz; opatrzył go dedykacją "Dziwnej Barbarze dziwny wiersz dziwny Krzysztof".\nKiedy odwiedził ją czwartego grudnia, najpierw złożył życzenia, a następnie się oświadczył. Była dumna z tego pośpiechu i nie wahała się z odpowiedzią. Pół roku później wzięli ślub w kościele Świętej Trójcy na Solcu. Rodziców przekonała okrutnie logiczna i - jak się okazało - słuszna argumentacja młodych: "Czemu czekać do końca wojny? Kto nam zaręczy, że w ogóle ją przeżyjemy?".\n"Teraz ciągle takie dzieci się żenią" - notował dzień po ceremonii Iwaszkiewicz, który przywiózł młodym ze Stawiska ogromny bukiet świeżo ściętego bzu. W prezencie ślubnym Krzysztof podarował żonie ręcznie zrobiony tomik, ilustrowany akwarelami i oprawiony w czarny karton, z dedykacją: "Mojej ukochanej Basieńce w dniu naszego ślubu". Zamiast białej sukni panna młoda miała na sobie kremowy kostium. Wiązka konwalii udawała bukiet ślubny. Była nawet podróż poślubna: dziesięciodniowy wyjazd do podwarszawskiej Radości. Basia chciała zabrać ze sobą najlepszą przyjaciółkę, ale ta wytłumaczyła jej, że w podróże poślubne jeździ się we dwoje, a nie troje.\nWprowadzili się do 30-metrowego mieszkania na Czerniakowie. Początkowo Stefania mieszkała z nimi. Codzienność układała się zgodnie ze stereotypem: teściowa i synowa się nie znosiły. Basia chciała nawet wrócić do rodziców. Jerzy Andrzejewski określił po latach stosunek pani Baczyńskiej do synowej jako nienawiść, dodał również, że uważała małżeństwo syna za mezalians. Pewne jest, że Stefanii nie było łatwo oddać Krzysztofa pod opiekę innej kobiety - a że trzeba się nim opiekować, żadna z nich nie miała wątpliwości. Po kolejnej awanturze, pod koniec lata 1942 r., Stefania z godnością ustąpiła i wyprowadziła się do Anina. Krzysztof jeszcze w ostatnich listach do matki dzielił się wyrzutami sumienia z powodu tej sytuacji. Czuł się winny i nieszczęśliwy, że nie może mieć przy sobie swoich "dwóch miłości".\nBasia chętnie weszła w rolę asystentki i promotorki utalentowanego męża: chwaliła się sukcesami Krzysztofa, o których on wstydził się mówić, oceniała na bieżąco wszystko, co napisał, a nawet uciszała odwiedzających, kiedy pracował w pokoju obok. Miała ambicje zostać krytykiem literackim, więc ćwiczyła literaturoznawczy "aparat pojęciowy" na utworach męża, objaśniając je zainteresowanym.\nJeszcze w 1981 r. Andrzejewski mówił o niechęci do Barbary. Miał pretensje, że pozwoliła mężowi zginąć w walce, zamiast ocalić go za wszelką cenę. Musiał być jeszcze jeden powód, dla którego Andrzejewski źle wspominał Basię: zazdrość. Jerzy poznał Krzysztofa w 1941 r. i szybko się w nim zakochał. "Gdybym kochał Krzysztofa mniej, niż go kochałem i kocham, na pewno łatwiej byłoby mi skierować do jego matki słowa nadziei czy współczucia. Pani wie, jak bliskim był mi Krzysztof. Był moim najlepszym, jedynym właściwie przyjacielem. Myślę o Nim często i to myślenie jest dla mnie najboleśniejszą raną" - pisał w 1945 r. do Stefanii Baczyńskiej, która pytała go, czy ma jakieś wiadomości o losie Krzysztofa.\nPrzez kilkadziesiąt lat po śmierci Baczyńskiego Andrzejewski porównywał do niego kolejnych mężczyzn, którzy zdołali go zafascynować. Zdjęcie Krzysztofa zawsze trzymał na półce z książkami. Żałobę po nim porównywał do żałoby po matce; przez lata nie chciał pisać o nim wspomnień, żeby nie naruszyć nerwu pamięci. Dopiero pod koniec życia zaplanował książkę, którą chciał poświęcić kochanym osobom, w tym Baczyńskiemu. Nie zdążył. Zostawił jeden artykuł o przyjacielu, opublikowany w 1978 r. w "Literaturze" jako fragment dziennika. Iwaszkiewicz, leżąc w lecznicy rządowej, napisał do Andrzejewskiego list, żeby podziękować za wspomnienie: "Wzruszyło mnie to, co napisałeś o Krzysztofie - postaci najbardziej chyba zafałszowanej ze wszystkich ostatnich historycznych osób (z lekkiej ręki Kazia Wyki)".\nBaczyński, jeśli nie kochał, to przynajmniej bardzo cenił Jerzego. Uznawał go za jedną z najważniejszych osób w swoim życiu. Pisał w liście ze Stawiska: "bezwzględnie nuży mnie każde towarzystwo (...) i pragnę tylko towarzystwa Waszego - Mamy, Baśki i w końcu Jerzego". Dedykował mu wiersze; jeden z nich podarował przyjacielowi w prezencie, kiedy w 1942 r. Andrzejewski wprowadzał się z żoną i synkiem do nowego mieszkania. "Jerzy! mój przyjacielu, zanim się sprowadzisz / do nowego mieszkania, chyba nie zawadzi / opisać, jakby takie mieszkanko urządzić" - zaczyna się pisany trzynastozgłoskowcem utwór, który wygląda na parodię fragmentu "Pana Tadeusza". Baczyński opisał mieszkanie, jakiego życzył Andrzejewskim. Nakreślił zatrważający obraz filisterskiego wnętrza, w którym nagromadzone są emblematy złego smaku: złoto tłoczone tapety, święte obrazki, makatki z przysłowiami, porcelanowe pieski, reprodukcje Matejki... A nawet pseudoantyczne miniaturowe posągi: "Jest tu i Apollo / z tak błyszczącego brązu, że aż oczy bollą". Wiersz kończy się prośbą do Boga o taki dom dla przyjaciela, bo "o takim wszyscy marzą ludzie / którzy smak mają, mają wymagania / za swój pieniądz i mają koszty utrzymania, / i płacą za komorne, za gaz i wodociąg / i nigdy nie spóźnili się jeszcze na pociąg".\nPoczucie humoru, które starannie ukrywał Baczyński w "oficjalnej" twórczości, przetrwało też w innych okolicznościowych rymowankach. W wierszu podarowanym Jerzemu Turowiczowi Baczyński przedstawiał się: "Jestem Symeon - pelikan, / urodziłem się pod znakiem Wodnika / stąd mam skłonności do mętnej poezji, / do mistyki i paramnezji" i przyznawał: "Często / byle g... jest już dla mnie klęską". Najlepszy jest chyba groteskowy utwór "Do pana Józefa w dniu imienin 1942 roku", napisany dla sąsiada. Krzysztof składał w nim życzenia pokoju, a przy tym przewrotnie rysował świat po wojnie jeszcze gorszym, niż był przed nią. Zaczynał od wzruszenia ramion: "To nic, że łzy narodu, że Niemcy i grypa, / że rak, że głód, że kompleks Edypa". Potem opisywał rzeczywistość powojenną: "I Sikorski będzie, / pepesowcy, endecy, poeci i wszędzie / znów się Żydzi rozplenią i znów stwierdzą ludzie, / że wszystko było przez nich i że Żydzi w brudzie / rozsiewają miazmaty, i że trzeba szyby / i sklepy im rozwalić i zęby im wybić". Temat wojenny pojawił się w tym wierszu zupełnie inaczej niż w pozostałych: patos zastąpiła ironia, która nie starzeje się i nie obojętnieje jak "ton dostojny".\nTalent komiczny Baczyński ujawniał też w listach, szczególnie tych pisanych do "rodżyców" z wakacji, na krótko przed wybuchem wojny. Dla zabawy używał niepoprawnej polszczyzny: "śpi się za kratką, żeby muchi nie wchodzili", "w Wiedniu nie kupiłem kompletnie rozumicie nyc a nyc", "robaky rodzaj owady łapię z pasją". Podobny humor prześwituje z długiego listu pisanego do żony i matki w marcu 1942 r. ze Stawiska: "Wielki wiatr dujet jak nieszczęście i 5? cielezjusza +. Czytam sobie Maritaina, którego tu znalazłem, albo się tak pogapuję ino i zaczynam tęsknić. (...) Ogólnie drzwiamy i oknamy wychodzi ze mnie ogromne znużenie i nie chce mi się absolutnie nic robić, nawet czytać. Zresztą i tak poza tualetą i jedzeniem nie ma tu żadnego zajęcia". Baczyński jeździł do posiadłości Iwaszkiewiczów jak do sanatorium, w którym życie płynie w oderwaniu od czasu.\nW Stawisku możliwa była nuda, ten luksus niedostępny w okupowanej Warszawie: "Czy Wy wyobrażacie sobie, co to znaczy nudzić się? Zupełnie, zdaje się, zapomnieliśmy sensu tego słowa. I aż dziwne, że takim spokojem tak się prędko człowiek nasyca. Czy już nigdy niczym innym nie można zostać niż siarką i płomieniem, który kwęka na nieustanne spalanie, ale nie umie bez niego istnieć?". Krzysztof jadł porządne obiady, pił czarną kawę, chodził na spacery, dyskutował "na temat epoki, tych czasów, owych czasów i w ogóle, jak to zwykle w podobnych okolicznościach", słuchał głośnego czytania gospodarza i jego gry na fortepianie.\nŻołnierzem Grup Szturmowych Szarych Szeregów został pod koniec czerwca 1943 r. Przybrał pseudonim Krzysztof Zieliński i objął dowództwo zastępu złożonego z pięciu nieletnich chłopców, późniejszej "drugiej sekcji trzeciej drużyny drugiego plutonu »Alek« w drugiej kompanii »Rudy« batalionu »Zośka«".\nUważał walkę za konieczność sumienia, za okrutny i właściwy wybór. Użyczał swojego mieszkania na zbiórki, zgodził się na wykonanie pod podłogą skrytki na broń. Basia ryzykowała razem z mężem. "Ja już nie będę z nim o tym mówić, bo ja się z nim zgadzam!" - odpowiadała znajomym, którzy sugerowali, że Krzysztof nie powinien się narażać. Sama kończyła tajny kurs sanitariuszek. Ćwiczyła praktykując w szpitalu, w którym wciąż leżeli ranni z kampanii wrześniowej.\nBaczyński - wychuchany jedynak i astmatyk - nie nadawał się na partyzanta. Kiedy jeździł "do lasu" na obozy Szkoły Podchorążych "Agricola", Basia czuwała w pobliżu: czekała na jego odwiedziny w domu koleżanki w Radości. Uczył się czyścić amunicję, kopać bunkry i strzelać, ale jego determinacja nie przekonała przełożonych. 1 lipca 1944 r. Baczyński dostał rozkaz dowódcy kompanii: "Zwalniam z funkcji w kompanii II st. strz. pchor. Krzysztofa Zielińskiego z powodu małej przydatności w warunkach polowych i proszę, aby objął nieoficjalne stanowisko szefa prasowego kompanii". Taka propozycja tylko go zirytowała. Nie chciał być oszczędzany, skoro sam zdecydował się nie oszczędzać. Przeszedł do batalionu "Parasol", gdzie został zastępcą dowódcy plutonu.\n1 sierpnia 1944 r. zaczęło się. Zdezorientowany podchorąży Krzysztof dołącza do walczących najbliżej - w Ratuszu. Bierze udział w zdobyciu pałacu Blanka, urzędowej siedziby nazistowskiego starosty Warszawy, w której przed wojną prezydent Starzyński przyjmował oficjalnych gości.\n4 sierpnia około godz. 16 - pora obiadowa. W sali na dole na długim stole nakrytym białym obrusem są już porcelanowe talerze z parującą zupą i kryształowe kieliszki z czerwonym winem. Wszystko odbija się wielokrotnie w obramowanych złotem lustrach. Można by pomyśleć, że nie ma żadnego powstania, gdyby nie rozsypane na czerwonych, puszystych dywanach okruchy szkła z wybitych okien.\nBaczyński nie siada do obiadu. Stoi na posterunku w narożnym oknie na pierwszym piętrze pałacu. Za bardzo się wychyla, wypatrując Niemców ukrytych w Teatrze Wielkim. Nagle osuwa się na czerwony dywan, trafiony przez snajpera w głowę. Nad okiem, w lewej skroni zostaje kilkucentymetrowa dziura po pocisku, który odłupał kawałek kości, odsłaniając fragment jeszcze pulsującego mózgu. Twarz rannego jest nienaruszona, tylko policzek zamazany krwią. Kiedy przychodzą sanitariuszki z lekarzem (weterynarii), Krzysztof jeszcze żyje. Ma torsje, które ustają po chwili wraz z zatrzymanym pulsem.\nWtedy jeszcze starcza trumien z opieki społecznej, składowanych w Ratuszu; potem będzie się zawijać zmarłych w koce i dywany. Pogrzeb Baczyńskiego odbywa się wieczorem tego samego dnia, na dziedzińcu Ratusza.\nTymczasem Basia czeka na wiadomość od męża w domu rodziców na Pańskiej. Martwi się o Krzysztofa, poszukuje go przez ogłoszenia w gazetce powstańczej. Wypytuje spotkanych na ulicy wspólnych znajomych, czy nie mają jakichś wiadomości. Mają, te najgorsze, ale za mało jest w nich odwagi, albo za dużo litości, żeby powiedzieć prawdę. Basia czyta z ich twarzy i tonu głosu to, co chcą ukryć. Z dnia na dzień dociera do niej coraz wyraźniej, że Krzysztof mógł umrzeć. Ale nie może wiedzieć tego na pewno - i już się nie dowie.\nW końcu sierpnia ukrywa się w piwnicy. Przerażają ją lamenty sąsiadek, monotonnie odmawiany różaniec, atmosfera osaczenia. Jest zbyt ciasno, ciemno i duszno. Kiedy wychodzi na podwórze, żeby chwilę odpocząć, słyszy niski dźwięk spadającego pocisku rakietowego. Odłamek trafia w opartą o ścianę taflę szkła. Szyba rozsypuje się, a jedna ze szklanych drzazg trafia Basię w głowę, uszkadzając mózg. Rok wcześniej Baczyński pisał, w odpowiedzi na narzekania Basi na zbyt ponury i tragiczny ton jego poezji: "Jeno wyjmij mi z tych oczu / szkło bolesne - obraz dni, / które czaszki białe toczy / przez płonące łąki krwi". Motyw szkła, tak przez siebie lubiany, zapożyczył z "Królowej Śniegu". W baśni Andersena odłamki stłuczonego lustra utkwiły ludziom w oczach i sercach, czyniąc ich na zawsze smutnymi.\nPrzeprowadzona w piwnicy operacja nie daje dobrego rezultatu, choć z początku rana wydawała się niegroźna. Basia umiera tydzień. Majaczy, ma nudności, mdleje. W chwilach świadomości zapewnia matkę, że skoro Krzysztof nie żyje, ona też nie chce żyć. 1 września, niecały miesiąc po mężu, umiera razem z ich dzieckiem - była w ciąży. Może dlatego nie została sanitariuszką i musiała ukrywać się z rodzicami w piwnicy.\nOstatni wiersz, jaki zostawił Baczyński, napisany w połowie lipca 1944 r., opowiada o miłosnej nocy wykradzionej wojnie. Dziewczyna wzywa do siebie żołnierza, który nie może się oprzeć melodii jej głosu, przychodzi i zostaje z nią, odkładając broń. Ostatnie wersy brzmią: "I wtedy budzą się płacząc, bo strzały pękają z daleka, / bo śnili, że dziecko poczęli całe czerwone od krwi".\nBasia zostaje pogrzebana na chodniku przy Siennej. Po powrocie z robót rodzice chowają ją ponownie, na Powązkach. Stefania Baczyńska ma wtedy jeszcze nadzieję, że syna nie będzie musiała szukać pod ziemią. Dochodzą do niej sprzeczne informacje o jego losach. Najbardziej prawdopodobne jest, że zginął w okolicach Ratusza, lecz matka nie chce temu wierzyć.\nW styczniu 1947 r. Baczyńska i Drapczyńscy przystępują do ekshumacji na dziedzińcu Ratusza. Ziemia jest zamarznięta, trzeba używać kilofów. Pierwszego dnia nie znajdują zwłok Krzysztofa, ale w nocy pani Drapczyńskiej śni się zięć. Pochyla się nad nią i mówi: "Mamo, ja leżę drugi od brzegu". O świcie jadą sprawdzić. Drapczyńska poznaje zwłoki po oficerkach, ale Stefania nie chce wierzyć. Dla upewnienia teściowa rozciera grudkę ziemi w okolicy szyi, odsłaniając medalik od Pierwszej Komunii. Stefania mdleje, odczytując inicjały syna.\nKiedy tylko Krzysztof zostaje pochowany przy żonie, matka zaczyna porządkowanie jego utworów. W 1947 r. Stefanii udaje się wydać przygotowany przez Krzysztofa przed powstaniem tomik "Śpiew z pożogi". Pomaga jej w tym ojciec Basi, właściciel drukarni.\nBaczyńska spisuje testament; opiekunami spuścizny Krzysztofa mianuje jego dotychczasowych promotorów - Wykę, Turowicza, Iwaszkiewicza i Andrzejewskiego. W 1953 r. umiera na serce w domu opieki społecznej. Niecierpliwie czekała przekroczenia tej granicy.\nCzasem w podręcznikach do języka polskiego w rozdziale o Baczyńskim pojawia się wiersz "W biały dzień" Wisławy Szymborskiej, która odważyła się napisać o poecie bez elegijnego tonu, w trybie nie oznajmującym, ale przypuszczającym. Podsunęła szokujące wyobrażenie zestarzałego Baczyńskiego, "z brodawką na policzku i fałdzistym czołem, / jakby anielski marmur oblepiła glina", który płaci cenę za to, że nie umarł wcześniej. Szymborska nie wpadła pierwsza na ten koncept. W 1941 r. Baczyński napisał opowiadanie "Zwierzęta pana Joachima" i tak scharakteryzował bohatera, zdziwaczałego emeryta: "Był kiedyś poetą - wyśmianym jako sentymentalista, który babrał się w subtelnostkach, kiedy przed społeczeństwem stały ważne zadania. (...) Był łagodny i tak bolały go krytyki, może słuszne - jak myślał, że schował się jak ślimak w skorupie, a wkrótce przestał pisać. Był studentem akademii malarskiej, skąd go po kilku miesiącach wyrzucono, bo nie miał na czesne; był rok w szkole muzycznej, skąd wystąpił, bo trzeba było pracować na życie. Czy miał być geniuszem, czy mógł nim zostać teraz? Nie, było już od dawna za późno".


Usunięcie ograniczenia o rozwiązaniach wyłącznie całkowitych dla wielkiego twierdzenia Fermata | Result In Brief | CORDIS | European Commission\nUsunięcie ograniczenia o rozwiązaniach wyłącznie całkowitych dla wielkiego twierdzenia Fermata\nPrzez stulecia matematycy próbowali dowieść wielkiego twierdzenia Fermata wyłącznie dla liczb naturalnych. Naukowcy finansowani ze środków unijnych rozpoczęli od rozszerzenia tego systemu liczbowego, aby objąć nim liczniejsze systemy zawierające liczby o bardziej egzotycznych wartościach.\nCzasami liczby naturalne (dodatnie liczby całkowite) to zbyt mało, by rozwiązać dany problem. Matematycy zrozumieli to, gdy przez kilka stuleci borykali się z próbami dowiedzenia prawdziwości wielkiego twierdzenia Fermata mówiącego, że żadne trzy dodatnie liczby całkowite x, y i z nie mogą spełnić równania xn + yn = zn dla dowolnej liczby całkowitej n > 2. To proste stwierdzenie stało się najsłynniejszym otwartym problemem w matematyce. Prześladowało ono rzesze matematyków przez ponad 350 lat, odkąd prawnik i matematyk amator Pierre de Fermat zapisał je na marginesie egzemplarza „Arytmetyki” Diofantosa. Równania diofantyczne, nazwane tak na cześć Diofantosa z Aleksandrii, to kombinacje zmiennych, wykładników i współczynników, takich jak 3x + 7y = 1 lub x3 + y3 = z3. Od czasów starożytnych matematycy potrafili skutecznie szukać kombinacji liczb całkowitych, które stanowiłyby rozwiązania równań diofantycznych z dwiema niewiadomymi i bez wykładników wyższych niż dwa. Najstarszy znany zapis pochodzi z tabliczki Plimptona 322, babilońskiej glinianej tabliczki, która została prawdopodobnie zapisana około 1800 roku p.n.e. Tabliczka, która została odkryta w 1920 roku, zawiera 15 rzędów trójek pitagorejskich. „Trójka pitagorejska to trzy liczby całkowite (x, y, z), które odpowiadają długościom boków trójkąta prostokątnego. Równanie diofantyczne dla tego problemu to x2 + y2 = z2”, zauważa Samir Siksek, koordynator projektu GalRepsDiophantine finansowanego w ramach działania „Maria Skłodowska-Curie”. „Hipoteza Fermata zakłada, że jeśli wartość wykładnika przekroczy 2, to równanie będzie zasadniczo różniło się od trójek pitagorejskich”.\nMonumentalny przełom w osobie Wilesa\nJedyny dowiedziony faktycznie przez Fermata przypadek jego twierdzenia, który przetrwał do naszych czasów, to dowód dla n = 4. Leonhard Euler przeprowadził dowód dla n = 3, a Sophie Germain dowiodła wielkiego twierdzenia Fermata dla bardzo dużego zbioru wykładników pierwszych n. Kompletny dowód został przedstawiony w 1995 roku przez brytyjskiego matematyka Andrew Wilesa. Bazował on na trzech koncepcjach dotyczących teorii liczb: krzywych eliptycznych, formach modularnych i reprezentacjach Galois. „W latach 80. XX w. Gerhard Frey zaproponował zadziwiające powiązanie między hipotezą Fermata a głęboką ideą zwaną hipotezą o modularności dla krzywych eliptycznych. Frey żywił głębokie przekonanie, że krzywe eliptyczne nad ciałem liczb wymiernych nie są modularne. Niemodularność Freya została udowodniona kilka lat później. Wiles udowodnił wielkiego twierdzenia Fermata, dowodząc przypadku hipotezy o modularności dla krzywych półstabilnych”, wyjaśnia Siksek. Dowód Wilesa przewiduje, że rezydualna reprezentacja Galois tej krzywej eliptycznej pochodzi ze skończonego, przeliczalnego zbioru modularnych reprezentacji Galois.\nDowód Wilesa to element znacznie większej układanki\nWprawdzie Wilesowi udało się rozstrzygnąć hipotezę Fermata nad ciałem liczb wymiernych, lecz ta strategia dowodzenia nie wystarczy do rozwiązania pozostałych problemów diofantycznych (w tym równania Fermata nad ciałem liczbowym). „Współczesne badania nad równaniami diofantycznymi są prowadzone również w innych systemach liczbowych. To całe wieże systemów liczbowych, w których liczby są coraz liczniejsze. Naturalnie człowiek zaczyna się zastanawiać, czy koncepcje Freya, Wilesa i innych, które doprowadziły do powstania fascynującego dowodu wielkiego twierdzenia Fermata, mogą zawierać wskazówki prowadzące do dowiedzenia równania Fermata nad nieskończoną rodziną ciał liczbowych o dowolnie wielu wymiarach”, wyjaśnia Siksek. „Nasze badanie było pierwszym, w którym zajęto się równaniem Fermata dla wież zawierających nieskończone systemy liczbowe. W szczególności udało nam się udowodnić asymptotyczne wielkie twierdzenie Fermata na warstwach rozszerzenia Z2 zbioru liczb wymiernych”, podsumowuje Siksek, który współpracował z Nuno Freitasem, stypendystą działania „Maria Skłodowska-Curie”. Wyniki projektu opublikowano tutaj.\nGalRepsDiophantine, Wiles, równania diofantyczne, krzywe eliptyczne, wielkie twierdzenie Fermata, reprezentacje Galois, liczby wymierne, hipoteza o modularności, liczba całkowita\nIdentyfikator umowy o grant: 747808\nJak to możliwe, że zjawiska, które występują 3 000 km pod naszymi stopami, zostawiają ślad na powierzchni Ziemi\nBadanie maszynerii molekularnej bramek komórek nerkowych\nNumer rekordu: 422291


Szorstka płytka paznokcia [Porada eksperta] - PoradnikZdrowie.pl\n2013-11-07 23:36 Julita Krzynówek\nWygląd paznokci jest bardzo dobrym wskaźnikiem ogólnego stanu zdrowia pacjenta, w związku z czym zmiany w ich obrębie nie mogą być traktowane jedynie jako problem kosmetyczny. Wzorcowo powinny być lekko zaróżowione, stosunkowo twarde, o gładkiej, lekko wypukłej powierzchni, a wszelkie odstępstwa wymagają diagnozy.\nLiteratura fachowa przedstawia dość szeroką listę defektów tejże struktury, jednym z nich jest szorstkość płytki paznokciowej, inaczej trachyonychia czy dystrofia paznokci. Uważa się to za zmianę wrodzoną o nieznanej przyczynie. Objawem klinicznym jest szara płytka, nierzadko wklęsła, cienka, jakby posypana szarym pyłem, najczęściej obejmuje wszystkie paznokcie. Istnieje prawdopodobieństwo samoistnego ujścia zmian.\nSzorstkość paznokci może być defektem związanym zarówno z niedoborem niektórych witamin, mikro- makroelementów, jak również objawem klinicznym chorób ogólnoustrojowych, bądź dermatologicznych, w przebiegu których doszło do zajęcia i uszkodzenia płytki paznokciowej - łuszczycy, liszaja płaskiego, łysienia plackowatego, atopowego zapalenia skóry, grzybicy.\nW celu wykrycia przyczyny, co jest konieczne do przywrócenia zdrowego wyglądu płytce paznokcia, warto skonsultować się z lekarzem, który po jej obejrzeniu zleci odpowiednie badania. Umożliwi to postawienie diagnozy oraz wdrożenie właściwego leczenia.


Wysłany: 16:18:00 15-02-15 Temat postu:\nśmieszy mnie to ocenianie,że teraz wygląda źle....NO TO JEST NORMALNE....KAŻDA Z NAS BĘDZIE KIEYDŚ WYGLĄDAĆ 500 RAZY GORZEJ NIŻ W MŁODOŚCI...Nie wiem po co ta krytyka, gdyż to jest naturalna kolej rzeczy...Poza tym jest zadbana,boje od niej radość, widać,że dba o swoją figurę, nie używa tony kosmetyków na twarz... I tak wygląda super na swój wiek.\nWłosów już też nie ma tych samych, co kiedyś, ma ich 50% mniej, zapewne z powodu farbowania na blond\nStwierdzenie,że wygląda fatalnie, to jednak przesada...\nTo nie krytyka ani zadna przesada tylko prawda i nie ma w tym nic śmiesznego, jeśli kogoś dotyczyła krytyka w tamtym poście to tylko tych co nadal uważają ze wyglada pieknie gdyż to nieprawda. Właśnie te opinie są śmieszne.\ndziwne rzeczy wypisujesz Carolin... widocznie dla ciebie kobieta może być piękna tylko w wieku 20 lat a jej uroda mija z pojawieniem się pierwszej zmarszczki... smutne.\ndla mnie ta kobieta jest piękna i czas nie odbiera jej urody, owszem zmienia ale nie odbiera.\ndla ciebie to nie jest prawda, że wygląda pięknie, bo widocznie gustujesz w urodzie nastolatek, nikt twych gustów nie będzie tu zmieniał.\nWysłany: 16:22:51 15-02-15 Temat postu:\nod czasu do czasu zawsze musi ktoś wejść na forum, żeby poobrażać aktorów i forumowiczów Najlepiej niech nikt nie odpowiada, nie wdaje się w zbędne i do niczego nie prowadzące spory\nWysłany: 16:31:41 15-02-15 Temat postu:\nCzłowieku czy ty nie umiesz czytać? Ja nikogo nie obrażałam! Co za naiwność i klapki na oczach, jest dokładnie tak jak pisałam, panuje tu straszne zaslepienie, dokładnie tak jak napisałam na samym początku, nie można napisać już żadnej prawdy bo jest to "obraza"? Każdy ma niby mieć klapki na oczach i zyć w ignorancji, zaślepieniu i niech się nie ośmiela wyrażać żadnej prawdy bo uznane to zostanie za obrazę ? Świadomi i dojrzali ludzie mają prawo opisać rzeczy takie jakimi naprawde są! Co za dziecinada, niedojrzałość, naiwność i ciemnota tu panuje.\nOstatnio zmieniony przez Carolin dnia 16:33:09 15-02-15, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 16:35:16 15-02-15 Temat postu:\nNawet mi cię nie żal, absolutnie nie nadajesz się do żadnej dyskusji, gdziekolwiek i z kimkolwiek. Dyskusja oznacza szacunek dla cudzych poglądów, szacunek dla rozmówcy, oraz akceptację i zrozumienie, że ktoś może inaczej myśleć niż ja. Żadnej z tych cech nie posiadasz. Powtarzasz się w każdym poście jak mantra o jakiś "prawdach" które ci się w główce uroiły. Co chwilę wypominasz każdemu innemu partnerowi w dyskusji, że albo nie rozumie, albo wyciąga niewłaściwe wnioski, albo jest naiwny. Brzmi to jak próby przekonanie samej siebie, że cokolwiek się znam i coś wiem, takie przekrzyczenie rozmówcy i w ten sposób osiągnięcie przewagi, bo poza argumentami ad personam merytoryki w nich zero. Na siłę próbujesz sobie a nie rozmówcy to wmówić, bo pozostali dyskutanci z tego co widzę już sobie opinię o twojej wiedzy i obiektywizmie wyrobili i wystarczyło im tych parę postów. I wybacz, ale sama jesteś sobie winna, bo próbujesz na siłę wymusić wprost szacunek do prób narzucenia innym swojej opinii, w ogóle nie zauważając jej miałkości, a przede wszystkim, ponieważ każdy ma prawo mieć własne wnioski, nie zastanawiając się, że szacunek zdobywa się umiejętnością rozmowy z drugim człowiekiem, tolerancją a właściwie nawet akceptacją cudzych poglądów, a nie autorytarnością, chamstwem i prostactwem, którego jesteś sztandarowym przykładem.\nJa rozumiem że można nie lubić aktorki, nie zgadzać się z decyzjami podejmowanymi, rolami które wybiera, ale bezczelnie wtrącać się w jej życie w nieomylny wprost sposób stwierdzając co jest dla niej lepsze, nie tylko jej nie znając, ale nawet nigdy na oczy nie widząc, całą swą wiedzę opierając na OBEJRZANYCH TELENOWELACH, jest dla mnie najlepszym dowodem infantylności twoich postów, posypanych, by ukryć ową głupotę, bardzo widoczną, pseudointelektualną papką.\nDaruj sobie również wycieczki ad personam wobec mnie, jesteś tu dość krótko, by się nagle nie okazało, że wyjątkowo krótko będziemy mieli "przyjemność" dyskusji z tobą. Przeczytaj sobie regulamin w którym swoi jak wół, że każdy z userów ma szanować drugiego użytkownika, jego zdanie i swojego nie narzucać. Tyle mojej odpowiedzi, bo takie ordynarne pyskówki to nie moja zabawa.\nWysłany: 16:52:03 15-02-15 Temat postu:\nproszę o spokój , Carolin wyraziłaś już swój pogląd , co Grecii i nie musisz tego powtarzać , bo twoje kolejne posty tylko podsycają kłótnie w tym temacie\nWysłany: 17:10:30 15-02-15 Temat postu:\nCytuję teraz twoje słowa :"Nawet mi cię nie żal, absolutnie nie nadajesz się do żadnej dyskusji, gdziekolwiek i z kimkolwiek." Bo sądzisz niby że nie istnieją już ludzie mądrzy i że wszyscy wszędzie są tak głupi i ograniczeni umysłowo jak tutaj. Chociaż patrząc na to co się obecnie dzieje na świecie to tak niestety jest. Mądrość i prawda nie ma już racji bytu. Ty się nie nadajesz do absolutnie zadnej dyskusji z nikim mądrym, kulturalnym ani oświeconym. Jedyne co potrafisz to paplać O NICZYM, wyszydzać, oczerniać, prezentować tylko swoją ciemnotę, podłość i NIC poza tym. Ja natomiast umiem widzieć, prawidłowo rozumieć, oceniać i mam otwarty umysł. Dlatego ja nadaje się do dyskusji ale TYLKO z osobami takimi jak ja oswieconymi, mądrymi, pozytywnymi i uczciwymi. Nie masz już jak się na mnie mścić ponieważ ty taka nie jestes i nie będziesz. I skoro wszyscy wokół są tak naiwni, głupi i ślepi jak tutaj, to jest to prawdą, że człowiek prawidłowo rozumiejący i mądry jak ja nie nadaje sie do dyskujsi z takimi ograniczonymi automatami, nigdzie, z nikim takim nikt mądry nigdy sie nie zrozumie, głupi i niedojrzali nigdy nie zrozumieją mądrych, więc to prawda ze nie nadaję się do rozmów z nikim takim. Dalej piszesz: "Dyskusja oznacza szacunek dla cudzych poglądów, szacunek dla rozmówcy, oraz akceptację i zrozumienie, że ktoś może inaczej myśleć niż ja. Żadnej z tych cech nie posiadasz." NO NA LITOSC BOSKA, A TY CO ROBISZ?! TO TY ICH NIE POSIADASZ! PRZECIEZ DLA MOJEJ SLUSZNEJ OPINII TO TY NIE POSIADASZ ZA GROSZ SZACUNKU!! UMIESZ TYLKO SPRZECZAC SIE DZIECINNIE I ZAMIAST Z KULTURĄ ZAMILKNĄC JESLI SIE NA CZYMS W OGOLE NIE ZNASZ! Co jeszcze "piszesz" :" Brzmi to jak próby przekonanie samej siebie, że cokolwiek się znam i coś wiem, takie przekrzyczenie rozmówcy i w ten sposób osiągnięcie przewagi, bo poza argumentami ad personam merytoryki w nich zero". PRZECIEŻ TO TE TWOJE WYKŁÓCANIE SIĘ TO JEST WŁAŚNIE TA PRÓBA O KTOREJ PISZESZ, TO DOKLADNIE TY SIE TAK ZACHOWUJESZ, JA WIELE WIEM I NIE MUSZE SIEBIE DO NICZEGO PRZEKONYWAĆ, TO STEK JAKICHS BZDUR, TO TY NATOMIAST NIE MASZ ZIELONEGO POJĘCIA O RZECZACH KTORE WYMIENIALAM, WIĘC TE TWOJE ŻAŁOSNE ODZYWKI SA WLASNIE TAKA PRÓBA PRZEKONANIA CIEBIE ŻE TO TY COŚ NIBY WIESZ A NIE JA PODCZAS GDY NIE WIESZ ZUPEŁNIE NIC, WIĘC TO ZDANIE DOTYCZY DOKŁADNIE CIEBIE!! NIE WYMIENILAS NIC CO BY SWIADCZYLO ZE MASZ JAKIEKOLWIEK POJECIE O RZECZACH KTORE PISALAM, OPISALAS TYLKO FABULĘ, WIEC SIĘ TYLKO CZEPIASZ I CZEPIASZ I NIC KONKRETNEGO NIE PODAJESZ, TO TY PRZEKRZYKUJESZ I WRESZCIE SIE ODE MNIE ODCZEP, JA SIE CIEBIE NIE CZEPIALAM, NIE MOZESZ TYLKO PO PROSTU ZNIESC, ŻE KTOŚ INNY NIŻ TY MOŻE MIEĆ RACJĘ, Z TYM SIE NIE MOZESZ POGODZIC I NIGDY TEGO NIE PRZYZNASZ. TY PRAWDY NIE UMIESZ DOJRZEC WIĘC TRZEBA MI DOKOPAĆ TAK? PONIŻASZ SIE TYLKO I BŁAZNISZ. CHAMSTWO I PROSTACTWO STOSUJESZ TY A NIE JA A UROJENIA TEŻ POSIADASZ TY I TO W SWOJEJ PUSTEJ GŁOWIE. Następny twoj wywód: "w nieomylny wprost sposób stwierdzając co jest dla niej lepsze, nie tylko jej nie znając, ale nawet nigdy na oczy nie widząc" JUZ PISALAM ZE UMIEM WIELE WIDZIEĆ I SLUSZNIE OCENIAC I ABY KOGOS PRAWIDLOWO OCENIC I OPISAC JAKI NAPRAWDE JEST NIE MUSZE TEJ OSOBY WIDZIEC NA ŻYWO! NIE MASZ O TYM POJECIA , NIE ROZUMIESZ ZE TO DLA CIEBIE ZA TRUDNE, TWOJ UMYSL JEST ZBYT MALY ABYS POTRAFILA TO DOSTRZEC W TEN SPOSOB, PO CO SIE MNIE WIEC CZEPIASZ ATAKUJESZ, JESLI NIE POTRAFISZ WIDZIEC TEGO CO JA! "Przeczytaj sobie regulamin w którym swoi jak wół, że każdy z userów ma szanować drugiego użytkownika, jego zdanie i swojego nie narzucać." ALE MOJEJ PRAWDZIWEJ OPINII TO MOZNA NIBY NIE SZANOWAC TAK ?? NA MOJA MOŻNA PLUĆ MIMO IZ JEST SŁUSZNA?! MIAŁAM PRAWO JĄ WYRAZIĆ! KAŻDY NORMALNY , KULTURALNY CZŁOWIEK ZASTANOWIŁBY SIĘ NAD TYM CO PISAŁAM, PROBOWAŁBY PRZYNAJMNIEJ WYCIAGNAC WNIOSKI, GDYZ TO CO PISALAM JEST TAK OCZYWISTE, ALE GDZIE TAM PRZECIEŻ OGRANICZENI IGNORANCI TEGO NIE POTRAFIĄ, POTRAFIĄ TYLKO SZCZEKAĆ I SĄCZYĆ JAD, ATAKUJĄC I KPIĄC, ZHANBILAS SIE TYLKO DOSZCZĘTNIE W TEN SPOSOB! TUTAJ JAK WIDAC MA KRÓLOWAĆ KLAMSTWO I IGNORANCJA A PRAWDA MA BYĆ UKRYWANA, DLATEGO ROZWSCIECZYLO CIE ZE JĄ OPISAŁAM. I WIEDZ BEZLITOSNY, OKRUTNY POTWORZE ŻE CHOCIAŻ USILNIE SIĘ STARAŁAŚ NIE UDAŁO CI SIĘ ZRANIĆ MNIE TYMI PODŁOŚCIAMI KTÓRE WYPISAŁAŚ. I JEŚLI MYŚLISZ ŻE NADAL TU CHCĘ BYĆ TO SIĘ GRUBO MYLISZ. NIE BĘDE ROZMAWIAĆ Z TAKIMI PUSTAKAMI, OGRANICZONYMI DZIEĆMI DLA KTÓRYCH PRAWDA TO KŁAMSTWO I KAŻDEGO KTO OŚMIELI SIĘ JA OPISAĆ TRZEBA OPLUĆ. WŁAŚNIE ZACHOWUJĄC SIE TAK I MNIE NIEWINNIE ATAKUJĄC OPLUŁAS SAMĄ SIEBIE!!!!\nOstatnio zmieniony przez Carolin dnia 0:41:24 16-02-15, w całości zmieniany 8 razy\nWysłany: 17:16:48 15-02-15 Temat postu:\nJeszcze mam nawet nie mieć prawa się obronić przed takimi jadami ? Ale jej czemu nie zwracasz uwagi ze depta to co napisalam niezasłużenie. Jakim prawem ma się mnie czepiać atakując tylko dlatego ze nie zgadza się zaakceptować słusznej opinii?! I kolejnym skandalicznym zachowaniem było skarżenie na mnie, upominanie mnie a nie tego który atakuje! Na litość Boską, to miejsce to jakieś kłębowisko żmij! Ten cały "spokój" o jaki prosisz to jedna wielka farsa, to jest właśnie ta ignorancja, tak naprawde to ty prosisz o nie burzenie i nie zakłócanie tego prawdą i o tkwienie nadal w kłamstwie gdyż tak się czujecie najlepiej. A cały ostatni post "Jantar" to jeden wielki jad adresowany do mnie, bezuzasadniony atak, tylko dlatego ze znam prawde i ją opisalam a ze ona nie ma o niej pojecia, i każde zdanie z tego jadu ktore mi wyslala dotyczy wlasnie idealnie tej ktora tym jadem na mnie pluje. Wymaga szacuknu dla opinii wszystkich innych nie dostrzegających rzeczywistości tylko nie dla mojej, mimo iż tylko ta jest słuszna i za to postanowiła sie na mnie zemścić, co za ohydny człowiek! Jak widać niezasłużone ataki i wyszydzania prawdomównego są tutaj tolerowane dlatego brzydzę się tym miejscem, tym jadem który tak obficie tu się sączy aby zostać wylanym na każdego prawego i mądrego który ośmieli się tu pojawić i wyrazić słuszną opinię! To ohydne i odrażające!\nOstatnio zmieniony przez Carolin dnia 22:36:32 15-02-15, w całości zmieniany 9 razy\nWysłany: 17:21:54 15-02-15 Temat postu:\nSerio?! Największy problem tkwi nie w tym, że owa aktorka Ci się nie podoba, ale w tym, że jesteś przeświadczona o nieomylności swego osądu: PRZECIEZ DLA MOJEJ SLUSZNEJ OPINII TO TY NIE POSIADASZ ZA GROSZ SZACUNKU. Każdy ma prawo do swojego zdania i nie można mu tego zabronić, nawet powołując się na wzniosłe frazy o otwartości umysły, mądrości etc. Już wyraziłaś swoje zdanie, a to że się ktoś z tym nie zgadza, choć według Ciebie powinien, to nie temat do takich dyskusji.\nOstatnio zmieniony przez Stokrotka* dnia 17:22:45 15-02-15, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 17:28:57 15-02-15 Temat postu:\nSkoro każdy ma prawo do swojego zdania i nie można mu tego zabronić, ja wyraziłam swoje zdanie i zostałam zaatakowana, to skandaliczne potraktowanie mnie niby jest w porządku? Pisze mi w koło o szacunku dla czyjegoś zdania i szacunku dla innych a sama mnie bez powodu atakuje, wyszydza i moje prawdziwe zdanie opluwa. Trzeba być strasznym hipokrytą aby tak się zachowywać. Widać, że za wszelką cenę chce gardzic prawdą, woli żyć w ignorancji i ślepocie. Każdy ślepiec powinien jeszcze być wdzięczny za to że oświecony otwiera im wreszcie oczy. Ale żmije zawsze lubią jeszcze do tego atakować swoją trucizną. Pisze mi coś o chamstwie , prostactwie a sama dokładnie tak sie zachowuje. Bije od niej taka wredota i głupota że aż poraża a o rzeczach o których pisałam nie ma bladego pojęcia. Więc niech się chamsko nie przyczepia1 To szczyt bezczelności! Moderatorka powinna zwrócić uwage tej która pluła na mnie jadem jak tylko zobaczyła że to robi, a nie mi jeszcze za to że się bronię, co za pustota! Regulamin powinien zabraniać przyczepiania się do kogoś i atakowania, jeśli się z tym co pisze nie moze zgodzić (jakżeby inaczej). Ja pisałam w sposób kulturalny, tyle że ta ignorantka nie mogła zboleć tego że mam rację, więc zaczęła wylewać na mnie cały swój jad. Jeszcze bezczelnie na mnie skarży mimo iż to ona sama zaczęła mnie atakować, co za wredny potwór, ja nikogo nie atakowałam a tacy jak ona nie nadaja sie do żadnych rozmow z madrymi i kulturalnymi ludzmi. Bo tutaj mile widziane są jedynie kłamstwa oraz ohydne chamstwo i prostactwo. Szok i skandal co tu się dzieje, to wszystko to już szczyt bezczelności i hipokryzji. Ale skończy wam się wkrótce ta cała farsa i obłuda!\nOstatnio zmieniony przez Carolin dnia 0:59:23 16-02-15, w całości zmieniany 13 razy\nWysłany: 18:05:02 15-02-15 Temat postu:\nLOL, komentarz zbędny, więc się nie będę produkować. A myślałam że mnie dziś nic nie zdziwi i zaskoczy, a tu taka niespodzianka.\nWracając do tematu, a konkretnie novel z Grecią, czy ktoś z was ma linki chociaż wątpię do tej teli, ewentualnie kojarzy jakieś forum gdzie znajdowałyby się odcinki lub skrót Amor Sagrado, naprawdę mi się bardzo podobała. W sumie to nawet dopisałabym ją do ulubionych, ale brak mi miejsca w podpisie. Chciałabym sprawdzić, czy nie zmieniłabym opinii o niej wraz z upływem czasu, czy naprawdę jest tak dobra, czy po prostu wtedy akurat mi się spodobała. Niedawno po raz kolejny obejrzałam Mentirę i znów się nią zachwyciłam jak kiedyś i przekonałam się, że to nie sentyment, ale ta tela jest wyjątkowo dobra i ponadczasowa.\nOstatnio zmieniony przez Jantar dnia 18:05:42 15-02-15, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 18:34:35 15-02-15 Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez Carolin dnia 22:25:07 15-02-15, w całości zmieniany 13 razy\nWysłany: 22:06:40 15-02-15 Temat postu:\nSkoro każdy ma prawo mieć głos, to one też mają prawo nie zgodzić się z tym co ty piszesz , w ich postach nie zauważyłam żadnych słów które mogły cię obrazić, chodziło tylko o to że nie zgadzają się z twoją opinią na temat obecnego wyglądu Grecii , jej gry i to jakim jest człowiekiem\ntak jak pisała Stokrotka ciebie widocznie najbardziej razi to że nie popierają twoje poglądu na ten temat\npiszesz o mądrości a nie umiesz ustąpić , nikt nie używał w stosunku do ciebie wulgarnych słów , to już raczej ty obrażasz innych pisząc o ignorantach , kłębowisku żmij , czy określeniem żałośni moderatorzy\nto jest zwykłe forum o telenowelach i aktorach , a ty zachowujesz się jakby ktoś śmiertelnie cię obraził\nna koniec chce napisać że ma być tu spokój , to się tyczy wszystkich\nWysłany: 9:48:00 16-02-15 Temat postu:\nWysłany: 11:03:54 16-02-15 Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez Carolin dnia 11:10:03 16-02-15, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 13:08:00 16-02-15 Temat postu:


Gdybym wiedziała, jakie życie mnie czeka, usunęłabym ciążę. - Historia dwóch kobiet z wyrokiem. ⋆ matka-nie-idealna.pl\n26 października, 2020 4 komentarze\nOd kilku lat w Polsce trwa wojna. Wojna o godność, wojna o człowieczeństwo. Wojna o życie i wojna o równość.\nWojna, w której wróg pogłaskał nas po głowie, a w chwili nieuwagi podszedł od tyłu i strzelił w plecy.\nDlatego dzisiaj zostawiam Was z dwoma historiami kobiet. Dwoma z wielu, które dotarły do mnie w ten weekend.\nTrafiłam do ciebie na bloga w ten piątek. Moja koleżanka udostępniła twój wpis i pomyślałam: „Kolejna debilka, co to myśli, że wie wszystko o życiu”. Ale później zaczęłam skrolować tablicę i zostałam. A za pierwszą myśl przepraszam.\nPiszę do ciebie po dzisiejszym porannym wpisie. Nie chciałam komentarzu, wolę zrobić to anonimowo, jednak nie mam nic przeciwko żebyś puściła to dalej. Może dotrę chociaż do jednego człowieka. Wpis jest w dużym skrócie bo wierz mi, z mojego dzieciństwa mogłabym napisać książkę.\nMam 23 lata. Pierwszy mąż mojej mamy zginął w wypadku samochodowym. Pół roku po jego śmierci mama poznała mojego ojca. Ojca, który wciągnął ją w alkoholizm. Z okresu dzieciństwa niewiele pamiętam. W wieku czterech lat trafiłam do domu dziecka. W wieku 17 dowiedziałam się, że zabrano mnie od matki, która była totalnie pijana. Byłam głodna, brudna, wychudzona i zaniedbana. Na moim ciele były ślady bicia, siniaki i zadrapania. Moja sytuacja prawna nie została uregulowana, więc przez kolejne trzy lata nie mogłam iść do adopcji. A później już nikt mnie nie chciał. Wszyscy marzyli o słodkim niemowlaczku, a nie o dziecku z rodziny alkoholowej, które w wieku siedmiu lat moczy się w nocy. A później w wieku ośmiu. I dziewięciu też. Które jest zamknięte w sobie i nie mówi.\nPamiętam, że zawsze byłam wycofana. W szkole miałam łatkę tej z domu dziecka. W wieku dziesięciu lat myślałam o tym, że wolałabym nie żyć. W wieku dwunastu nałykałam się tabletek przeciwbólowych, które można było kupić w każdym kiosku. Skończyło się ostrymi wymiotami i opierdolem od wychowawczyni w domu dziecka. Nigdy nie miałam żadnej przyjaciółki w szkole. Nigdy nie miałam nowego ciuchu, nowych butów, plecaka, czy książki. Jedyną nową rzeczą w moim życiu były podpaski i szczoteczka do zębów.\nW wieku 14-15 lat zaczęłam się buntować. Zaczęłam uciekać z domu dziecka, paliłam papierosy, piłam alkohol, który kupowali starsi chłopacy z dd. Próbowałam zwrócić na siebie uwagę. Próbowałam znaleźć swoje miejsce. Ale przez wszystkie lata myślałam, że wolałabym zniknąć, niż żyć tak jak wtedy. Bez miłości. Bez przynależności. Bez rodziny. Bez celu.\nW wieku 18 lat mogłam dowiedzieć się, kim są moi rodzice i dlaczego mnie oddali bez walki. To znaczy, zostałam im odebrana, ale oni nawet nie próbowali mnie odzyskać. Mama była u mnie w domu dziecka dwa razy, na samym początku. Za drugim razem obiecała, że wróci za tydzień. Wróciła… Kiedy miałam osiem lat. Zostawiła mi nadzieję, że mnie stamtąd zabierze. Później już nigdy jej nie zobaczyłam. Do 18 roku życia.\nZnalazłam mamę. Ojciec nie żył. Zapił się na śmierć. Ona nawet nie wyraziła skruchy, nie widać było po niej żalu. Powiedziała, że byłam wpadką i nigdy mnie nie chciała, nigdy nie kochała. Żebym już nie wracała. Wtedy zapytałam, dlaczego mnie nie wyskrobała. Wolałabym to, niż żyć tak jak teraz. Byłam cholernie nieszczęśliwym człowiekiem. Odpowiedziała, że nie było jej na to stać.\nDzisiaj mam 23 lata i jestem mamą 2-letniego Maksia. Nie wiem jak mam stworzyć mu dom. Uczę się miłości, której nigdy nie byłam nauczona. Maksiu też nie był planowany. Jego ojca nie ma przy nas. Prawdopodobnie gdzieś ćpa. A ja próbuję wyjść na ludzi. Imam się różnych prac. Nie mam wykształcenia, mieszkam w mieszkaniu komunalnym. Sprzątam po domach. Pracuję na kasie. Zaciągam pożyczkę za pożyczką.\nA i tak skończyłam lepiej niż dzieci z ułomnościami, z FAS i te, które trafiły z uszkodzonym mózgiem po pobiciu przez partnera matki. I tak skończyłam lepiej niż te dzieciaki, które się zaćpały, kradną lub handlują dragami.\nWięc zanim ktoś opowie, że lepiej oddać do domu dziecka niż wyskrobać, wyślij go do mnie. Podam mu pięćdziesiąt nazwisk, które udowodnią jak bardzo się mylą. I podam informację z pierwszej ręki. Stanę przed nim i powiem, że wolałabym być wyskrobana, niż żyć tak, jak teraz.\nZanim ktoś będzie krzyczał w obronie życia poczętego, niech pójdzie do domu dziecka i weźmie taką mnie, lat osiem, z problemami psychicznymi i stworzy mu kochający dom.\nJestem mamą jedenastoletniej Kai. Dziecka, które miało urodzić się zdrowe, jednak po porodzie dostała 1 punkt w skali Apgar. Nie oddychała sama, jej ratowanie po porodzie trwało czterdzieści minut, zanim usłyszeliśmy delikatne kwilenie. Kaja ma czterokończynowe porażenie mózgowe.\nOd 11 lat trwa nierówna walka o jej życie. Lista specjalistów, do których należymy, a z których 75% to specjaliści prywatni jest tak długa, że prezes nad prezesami do końca życia nie musiałby kupować papieru toaletowego. Do tego sprzęty ortopedyczne, jak gorset ortopedyczny, bo Kaja sama nie siedzi, wózek, pieluchy, bo Kaja nie komunikuje swoich potrzeb fizjologicznych, leki, turnusy rehabilitacyjne. Kasa, którą oferuje państwo jest kroplą w morzu potrzeb. Nie mogę podjąć żadnej pracy, bo stracę wszystkie zasiłki, a idąc do niej, zarobię może 200 złotych więcej.\nGdyby nie 1% i praca męża, nie dalibyśmy rady, a i tak jest bardzo ciężko. Moje małżeństwo przeżywa kryzys raz w roku. Starsza siostra Kai, 13 letnia Nadia nie chodzi na żadne zajęcia pozalekcyjne, bo nas na to nie stać. Nigdy nie jeździmy na wakacje. Od 11 lat nie byłam sama na zakupach, nie mówiąc o dłuższym wyjściu. Od 11 lat jestem niewyspana, bo śpię z Kają, która budzi się trzy-cztery razy w nocy. Trzeba jej zmienić pieluchę, podać picie. Czasami zachłyśnie się śliną, czasami zaczyna rzucać się na łóżku. Mój mąż nie może z nią spać, karmić czy przewinąć bo Kaja mu nie pozwoli.\nWiesz jak wygląda zmiana pieluchy u 11 letniego dziecka. To nie maleństwo, które przewrócisz szybko na drugą stronę. To kłębek nerwów, który wije się i pręży.\nRatowałam ją niezliczoną ilość razy. Bo się zakrztusiła papką, którą ją karmiłam. Kaja nigdy nie zjadła stałego pokarmu.\nWiesz jak wygląda spacer, gdzie trzeba znieść wózek i dziecko, które jest zarazem wiotkie jak i prężące się z drugiego piętra? Włożenie jej do samochodu? Ubranie? Kąpiel? To jest tak ogromny wysiłek, że bez pomocy drugiej osoby nie dałabym rady.\nKaja nie komunikuje się z nami, nie wykazuje żadnych objawów miłości. a sto denerwuje się, bije nas wszystkich.\nNadia, starsza siostra Kai musi radzić sobie w wielu sytuacjach sama. Cała uwaga skupia się na jej siostrze. Córka mówi, że wszystko jest ok, że rozumie sytuację. Jednak ja mam świadomość tego, że ją zaniedbuje. Bo kiedy ją przytulam, czy rozmawiam z nią, Kajka jest zazdrosna, krzyczy, zaczyna się prężyć. Kiedy Nadia do niej podchodzi, młodsza córka zaczyna się denerwować, bić ją.\nKręgosłup mi siada od dźwigania. Psychika mi siada, bo mam poczucie, że ucieka mi życie. Że poświęcenie jest zbyt duże. Przeszłam depresję poporodową i nawroty mam do dnia dzisiejszego. Z mężem nie sypiam od pięciu lat.\nKocham Kaję, bo jest moim dzieckiem. Opiekuję się nią, bo nie mam wyboru. Jednak, jeśli wiedziałabym co mnie czeka, usunęłabym ciążę. Ludzie, którzy są przeciwnikami aborcji, takiej gdzie dziecko będzie roślinką lub będzie nieuleczalnie chore nie wiedzą, jak to jest żyć z takim dzieckiem. Nie wiedzą, że życie się kończy w momencie urodzenia. Że traci się przyjaciół, pracę, a czasem rodzinę. Że to jest wyrok na kobiety. Mówienie, że każda kobieta zachodząca w ciążę powinna mieć tego świadomość jest gównem. Nikt nie jest w stanie się na to przygotować. Powoływanie się na wiarę? Przez 11 lat setki razy zadawałam sobie pytanie: „Gdzie jesteś Boże?”.\nI ja tego nie życzę nikomu.\nPamiętajcie proszę jedno. Jest nas więcej.\naborcja, czterokońcynoweporażeniemózgowe, featured, legalnaaborcja, tojestwojna, wyroknakobiety\nDziecko , Freestyle , Mama , Rodzina , Tata , Uncategorized 03 kwietnia, 2016\n1 listopada, 2020 at 20:15 Odpowiedz\nJest Pani bardzo silną kobietą…….gratuluje córki są z Pani bardzo dumne napewno…. życzę dużo dużo siły i milosci\n19 grudnia, 2020 at 20:11 Odpowiedz\nBoze,tych listow nie dalo sie spokojnie czytac,a co dopiero,przezyc to osobiscie.Jestem w szoku. Pochylam czolo dla tych dwoch matek.\n12 stycznia, 2021 at 21:42 Odpowiedz\nCzy możliwość kontaktu z pierwszą mamą ? Chętnie bym porozmawiała i wspomogła jak się da.\nCo za odważna kobieta! Pozdrawiam serdecznie, mama 6cio miesięcznego Romka. 🙂\n21 listopada, 2021 at 14:06 Odpowiedz\nBardzo smutne historie, szkoda, że u nas nie może być tak jak na przykład w Czechach gdzie kobieta sam może o sobie decydować. Kraj tak nam bliski, a jednocześnie tak różny w podejściu do wielu tematów.


Użytkownicy 4,5 / ilość: 80\nśrednia 5,82/10 / ilość: 276\nW smaku alkohol dominuje, czuć pełnię. Mało gazu, mało piany ale gdy ta szybko opada pozostawia po sobie ślad na szkle. W zapachu przypomina mi to trochę Portera, nie najgorzej mi to pachnie do momentu spróbowania. Słodko i alkoholowo. Alkohol nie jest rozgrzewający i nie smakuje dobrze, a na pewno ma "kopa". Na imprezę piwo się nadaje. Dużo procentów i cena nie jest strasznie wygórowana a piwo w smaku nie odrzuca.\nPiwo zajebiście wykonuje swoje zadanie jeśli chodzi o szybkie złapanie bani...jednakże po obaleniu dwóch puszek dzień po ma się ochotę kurwa umrzeć a gównem po tym to można by porcelanę przeżreć.No ale w końcu to 10% heh...pod względem mocy taki żubr czy harnaś to przy tym mocarzu oranżadka dla nastolatków...\nglukoza w składzie i inne syfy


...Raczki Malutkie A Chwycily Za Serce Na Cale Zycie...: Nowości\n10,10 J się wyprowadza:) Plan organizacji góry już w głowie mam.\nPozostaje działanie i odkładanie kasy:)\nZuzia calkowicie pożegnała pieluchy, nie używa ich nawet w nocy, pięknie wstaje na nocnik:)\nW sobotę urodzinki Zosi (kiedy to zleciało oO)\nPrzyjęcie robimy w pierwszą sobote października:)\nDrukuję bloga w formie książki:) cz. I od początku (stary blog) do urodzin Zosi:)\nJuż się wstępnie umówiłam z drukarnia:)\nAutor: Mama Zuzi i Zosi o 10:54\nA. 24 września 2012 11:46\nłał :D niezle. pewnie tez sobie kiedys to wszystko wydrukuje. ale tak jeszcze z 3 lata :P\nkasia z dzieciakami 24 września 2012 12:27\nOj czas szybciutko leci, mój ma roczek w niedzielę:)\nTeż chcę kiedyś wydrukować dla dzieciaków te wpisy o nich:)myślę, że to super pamiątka dla dzieci:)\nFajny pomysł z tym drukowaniem :D Może też kiedyś tak zrobię ;p\nolguska 24 września 2012 17:00\nZosia ma już roczek?? rety jak to szybko zleciało :)\nOj to najfajniejsze kiedy można coś remontować :)\nNiebieska 24 września 2012 17:05\nJaki pomysł na świętowanie roczku?\nMama Zuzi i Zosi 25 września 2012 05:48\nMale rodzinne spotkanie:)\nAsia 24 września 2012 17:21\nFajny pomysl z tym drukowaniem. a roczniaczek chodzi już?\nMama Zuzi i Zosi 25 września 2012 05:49\nOj tak:) Czasami nie mogę za nią zdążć tak ucieka:)\nMama Kini 26 września 2012 13:27\nno nie wpadlabym na ten pomysl, zeby wydrukowac bloga hehe;) a J to brat lub siostra Twoja? dobrze rozumiem? moja nadal nie chce robic siku na nocnik, ehh jakies rady? juz calkowicie zrezygnowalam z nauki, stwierdzilam, ze przyjdzie czas to i ona mi powie, ze zrzucamy pampersa.. mam nadzieje ze to przyjdzie z dnia na dzien.\nMama Zuzi i Zosi 26 września 2012 13:40\nJ to moj brat:) Z tym drukowaniem to troche poczekam bo chca 250 zl:/ musze uzbierac a teraz remont sie szykuje... co do nocnika to ja bylam cierpliwa, caly czas chodzila bez pieluchy jak sie zmoczyla to trudno, przebralam i tak w kolko az sie nauczyla wolac:)\nZwyczajna mama 28 września 2012 11:29\nno to 100 lat Zuziu :) powodzenia z książką ;)\nMama Zuzi i Zosi 28 września 2012 11:52\nTo Zosia ma urodzinki:D Ale dziękujemy:):*


Czy wino lub nalewka z owoców bzu czarnego mogą być szkodliwe? – Stare Profesorskie Gadanie\nStanislaw Czachorowski\tnauka\t 1 października 2014 5 Minutes\nW młodości robiłem wino (owocowe) z różnego surowca. Chciałem wykorzystać do tego celu także czarny bez (zwany także bzem lekarskim, bzem aptekarskim oraz bzem śmierdzącym). Ale w jakieś książce znalazłem informację, że łączenie owoców bzu czarnego z alkoholem może być szkodliwe. Później wielokrotnie spotykałem przepisy na wino i nalewki z owoców bzu. A więc nie tylko kwiatu. Pomyłka wykluczona. To jak to więc jest z tą szkodliwością i dlaczego?\nZacząłem poszukiwania na nowo. W książce Leszka Krześniaka pt. „Apteczka ziołowa” znalazłem zdanie „Owoce bzu mogą służyć do wyrobu konfitur i soków. Natomiast nie wolno ich stosować do wyrobu win i wódek, ponieważ w procesach fermentacji powstają toksyczne frakcje alkoholi, które mogą spowodować wymioty i omdlenia”. No tak, ale efekt wymiotny dają cyjanogenne sambunigryna i sambucyna (cyjanogenne, gdyż przy rozkładzie wydziela się kwas cyjanowodorowy – dlatego powidła warto smażyć bez przykrycia), o czym pisałem już wcześniej. Trzeba byłoby więc dotrzeć do pierwotnych źródeł. Albo wyprodukować wino i sprawdzić na chromatografie co tam w środku jest.\nSpotkałem także inną interpretację cyjanogenności glikozydu sambonigryny – w organizmie człowieka uwalniają kwas pruski. A więc w metabolizmie a nie procesie przygotowania kulinarnego powstawałby ten szkodliwy kwas cyjanowodorowy (ważne jest także to, ile go mogłoby powstać). Kolejna wątpliwość, która należałoby szczegółowo wyjaśnić. Wspomniane glikozydy skoncentrowane są we wszystkich zielonych częściach rośliny (liściach, łodygach, korze i nasionach). Niektóre źródła podają, że w kwiatostanach także (ale może do badań wzięto całe baldachy, łącznie z łodyżkami?).\nPrzy obróbce domowymi sposobami, na przykład kwiatów czy owoców czarnego bzu, zagrożenia można uniknąć eliminując zielone części rośliny. Niektóre źródła podają, że „wbrew powszechnie panującej opinii glikozydy nie tracą swoich właściwości trujących w kontakcie z wysoką temperaturą, więc samo gotowanie nie wystarczy”.\nW książce Jana Cieślaka „Domowy wyrób win” znalazłem przepis na wino z czarnego bzu. Zatem te szkodliwe właściwości nie są potwierdzone. Może decydujący jest sposób produkcji i destylacji? W przepisie na wino z owoców czarnego bzu Jan Cieślak zaznacza, że „owoce bzu powinny być dojrzałe i przed zmiażdżeniem dobrze obrane z szypułek i liści oraz owoców niedojrzałych”. Zatem to może obecność zielonych części (i pestek) z sambunigryną powoduje obecność szkodliwych substancji? Więc nie sam surowiec jest winny ale sposób przyrządzenia (i wiedza, które części oddzielić by pozbyć się niepożądanych substancji). Niemniej Jan Cieślak pisze, że wino z samego bzu czarnego nie jest zazwyczaj sporządzane bo ma zbyt charakterystyczny zapach, nie jest zharmonizowane w smaku a czasem także nieprzyjemnie smakuje. Stanowi natomiast cenny dodatek kiperski, dodawany do innych win czerwonych słodkich (pogłębienie barwy i uzupełnienie smaku). Dodatek kupażowi wynosi zaledwie 3-5 %.\nSekret tkwi więc w ilości. A wiedza i doświadczenie podpowiadają co jest ilością właściwą. Tak jak w żartobliwym powiedzeniu, że alkohol pity z umiarem nawet w największych ilościach nie szkodzi. Wszystko sprowadza się do tajemniczego dziedzictwa niematerialnego… i wiedzy o akuratności (czyli umiarze).\nWino z owoców bzu (im starsze tym lepsze) reguluje trawienie, poprawia apetyt, usuwa zbędne złogi, a podgrzane można podawać także w przeziębieniu – tak przynajmniej pisze w „Magii ziół” Andrzej Skarżyński. Wino z czarnego bzu podobno było bardzo cenione przez Anglików. W Londynie od 1399 r. działa Stowarzyszenie Zbieraczy Bzu Czarnego, którego jednym z głównych zadań jest kontrola wina z owoców bzu (a w zasadzie kupażowania win dodatkiem wina z czarnego bzu). Od ponad 600 lat, raz na cztery lata (rytm jak na olimpiadach), celebrowany jest – ze średniowiecznym ceremoniałem – wybór Króla Bzu. Jeszcze 300 lat temu to nobliwe stowarzyszenie miało pokaźną plantację czarnego bzu, zlokalizowaną pod Londynem.\nZazwyczaj można się spotkać z nalewkami, zrobionymi z kwiatów bzu czarnego (sam piłem, dobre) – o jasno-słomkowym kolorze. Ale w książce pt. „Nalewki lecznicze – tradycyjne i sprawdzone przepisy”, znalazłem przepis na nalewkę z czarnego bzu. 1 kg owoców, zalany 1 litrem spirytusu, odstawiamy w ciepłe miejsce. Po tygodniu dodać syrop z cukru (25 dag na 0,5 l wody) i odstawić na kolejny tydzień. Potem przefiltrować. Z przepisu wynika, że ekstrakt zawierać może substancje z pestek (nasion). Zatem nie powinien surowiec być poddawany dłuższej maceracji (podobnie jak w przypadku nalewek na wiśniach z pestkami). Ale w przypadku nalewki z czarnego bzu kluczowe jest dawkowanie: 1 łyżka stołowa dwa razy dziennie między posiłkami. Bo to lecznicza nalewka a nie wódka weselna.\nNa co pomaga taka nalewka? Wedle wspomnianej książki działa napotnie (a więc działa oczyszczająco), moczopędnie, łagodzi gorączkę, pomaga w przewlekłych zaparciach. Ale nie samą nalewką można się kurować (chyba, że akurat nalewk z kwiatów a nie owoców). Napar z kwiatów działa napotnie, moczopędnie, ściągająco i słabo dezynfekująco. Stosuje się przy przeziębieniach, chorobach wątroby (żółciopędnie). W stosowaniu zewnętrznym stosuje się do płukania jamy ustnej, kompresów i ciepłych okładów. Ten sam czarny bez ale różne części (owoce, kwiaty).\nCzy wino z bzu czarnego jest szkodliwe? Odpowiedź jest prosta, to zależy od ilości wypitego wina i od sposobu przyrządzenia. Czyli jak ze wszystkim na tym świecie.\nPrevious Post Bez czarny – zdrowie, uroda i biomuzyka\nNext Post Krowy i globalizacja


Meble – Phistudio\nKupując meble do pokoju, warto przemyśleć wszystkie decyzje z tym związane. Przede wszystkim warto wybrać modele, które będą kolorystycznie pasowały do ścian i które nie zajmą zbyt dużo wolnej przestrzeni. Ważne jest również, aby wybrać modele praktyczne, funkcjonalne i designerskie. Do takich można zaliczyć stylowe komody i regały, które dzięki uniwersalnemu wzornictwu, będą pasowały do klasycznych, nowoczesnych i awangardowych wnętrz.\nCzytaj dalej„Oryginalne, praktyczne i funkcjonalne meble do pokoju”\nKoniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że zarówno za wytrzymałość, jak i funkcjonalność omawianych odbojników do drzwi będzie odpowiadał materiał, z jakiego dany produkt został wykonany. Jakie odbojniki do drzwi będą zatem zdecydowanie najlepszym możliwym rozwiązaniem.\nGumowy odbojnik do drzwi\nNależy mieć świadomość, że wspomniany rodzaj odbojników występuje nie tylko i wyłącznie w wersji mobilnej, ale również montowanej na stałe. Godny uwagi jest fakt, że w pierwszym przypadku produkt przeważnie ma kształt gumowego klina, na którym blokowane są drzwi praktycznie w dowolnie wybranym miejscu. Z kolei wspomniane montowane odbojniki do drzwi wykonywane są przeważnie z metalu.\nDrewniane odbojniki do drzwi\nKoniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że produkty wykonane są nie tylko i wyłącznie z drewna sosnowego, ale również dębowego, bukowego, orzechowego czy sosnowego. Należy mieć świadomość, że produkty pozostawione w naturalnej kolorystyce będą świetnie prezentowały się w klasycznych wnętrzach. Nie można zapomnieć, że tego rodzaju odbojniki mogą być montowane na stałe lub wkręcane.\nMetalowy odbojnik do drzwi\nWarto wiedzieć, że obecnie z metalu wykonuje się nie tylko odboje do drzwi wewnętrznych, ale również zewnętrznych. Należy mieć świadomość, że tego typu modele przeważnie stosuje się w firmach, biurach czy sklepach. Należy mieć świadomość, że w zdecydowanej większości przypadków odbojniki wykonywane są z aluminium, mosiądzu czy stali. Rekomendowane jest oczywiście zaopatrywanie się w produkty najbardziej renomowanych producentów.\nCzytaj dalej„Dlaczego warto kupować nowoczesne drewniane krzesła?”


p��yny i emulsje do k��pieli - Ogłoszenia lokalne - Sprzedam, kupię na a6.pl\n/ Wyniki wyszukiwania: p��yny i emulsje do k��pieli\nPokazywanie 1 -18 z 141 pozycji\nSzukaj słowo: p��yny i emulsje do k��pieli Usuń wszystko\nLanca do bielenia wapnem jest wyśmienitym rozwiązaniem do białkowania powierzchni. Lanca jest teleskopowa (max: 170 cm), co umożliwia porzucenie pracy na drabinie w pomieszczeniach do 3,5m wysokości. Świetnie sprawdza się do pokrywania emulsją rozcieńczoną albo wapnem sufitów. w dodatku w komplecie znajdują się trzy dy...\nOtwierasz drzwi swego mieszkania. Jest perfekcyjnie urządzone. Genialnie skomponowane barwy, spektakularne, wygodne meble i kilka gustownych dodatków tworzą wnętrze, w którym najlepiej odpoczywasz. Jednak z upływem czasu każde szykowne mieszkanie i dom jak z pudełeczka coraz mniej przypomina atrakcyjne wnętrza z magazy...\nW każdym domu jest dużo niezwykle ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę albo zestaw klocków, kolekcjonerzy i hobbyści oraz my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość ergonomiczne i naturalne rozw...\nModrzewiowa skrzynia z siedziskiem Alva 3X- 38 kolorów\nW każdym domu jest sporo szczególnie ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę lub zestaw klocków, kolekcjonerzy i hobbyści oraz my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość poręczne i naturalne rozwią...\nBiała sosnowa skrzynia z siedziskiem Alva 3X- 38 kolorów, 0004\nW każdym domu jest niemało nad wyraz ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę lub komplet klocków, kolekcjonerzy i hobbyści oraz my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość poręczne i ekologiczne roz...\nW każdym domu jest niemało bardzo ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę albo pakiet klocków, kolekcjonerzy i hobbyści oraz my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość użyteczne i organiczne rozwią...\nBiała skrzynia z pikowanym siedziskiem alva 3x- 38 kolorów marki Elior\nW każdym domu jest dużo niezwykle ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę albo pakiet klocków, kolekcjonerzy i hobbyści i my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość ergonomiczne i organiczne rozwią...\nBiała drewniana skrzynia z siedziskiem alva 2x- 38 kolorów marki Elior\nW każdym domu jest sporo niezwykle ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę albo pakiet klocków, kolekcjonerzy i hobbyści i my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość poręczne i organiczne rozwiązan...\nBiała skrzynia z pikowanym siedziskiem Alva 4X- 38 kolorów, 0019\nOtwierasz drzwi swojego mieszkania. Jest rewelacyjnie urządzone. Perfekcyjnie skomponowane kolory, ładne, wygodne meble i kilka szykownych dodatków tworzą wnętrze, w którym najlepiej odpoczywasz. Jednak z upływem czasu każde wykwintne mieszkanie i dom jak z pudełeczka coraz mniej przypomina błyskotliwe wnętrza z magazy...\nBejcowana sosnowa skrzynia z siedziskiem alva 3x- 38 kolorów marki Elior\nW każdym domu jest niemało wyjątkowo ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę lub pakiet klocków, kolekcjonerzy i hobbyści i my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość ergonomiczne i organiczne rozw...\nDrewniana bejcowana skrzynia z siedziskiem alva 2x- 38 kolorów marki Elior\nW każdym domu jest mnóstwo wyjątkowo ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę albo zestaw klocków, kolekcjonerzy i hobbyści, a także my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość funkcjonalne i organic...\nNaturalna sosnowa skrzynia do przechowywania alva 3x- 38 kolorów marki Elior\nW każdym domu jest niemało bardzo ważnych przedmiotów, które trzeba gdzieś przechowywać. Wiedzą to rodzice zastanawiający się, gdzie trzymać kolejną piłkę albo komplet klocków, kolekcjonerzy i hobbyści, a także my wszyscy - użytkownicy wszelkiej maści „przydasiów". Kartony tekturowe to dość praktyczne i organiczne ...\nŁóżko podwójne rozsuwane Legis, V-CH-LAURA-ŁÓŻKO\nnieszablonowe królestwo Twojego dziecka! Łóżko to najważniejszy mebel każdego z nas. Mebel, z którym spędzamy minimum 1/3 życia. Zadbaj więc o to, aby właśnie łóżko Twojego dziecka prezentowało się magicznie i naprawdę wyjątkowo, zapewniając przy tym jakże niezbędny, zdrowy, a także bezpieczny sen. Łóżko Legis firmy El...\nŁóżko drewniane z szufladami nixer marki Producent: elior\nunikatowe królestwo Twojego dziecka! Łóżko to najważniejszy mebel każdego z nas. Mebel, z którym spędzamy minimum 1/3 życia. Zadbaj więc o to, żeby właśnie łóżko Twojego dziecka prezentowało się magicznie i naprawdę wyjątkowo, gwarantując przy tym jakże niezbędny, zdrowy i bezpieczny sen. Łóżko Nixer firmy Elior wyprod...\nBanival jest powoli uwalniającą się emulsją zalecaną w leczeniu zapalenia żołędzi i napletka, niezależnie od przyczyny. Działa na stan zapalny i obrzęk, zwalcza objawy takie jak zaczerwienienie, uczucie pieczenia i świąd. Wykazuje działanie przeciwzapalne, antybakteryjne, grzybobójcze i wirusostatyczne. Regeneruje tkan...\ncreme fraiche de beauté 48hr moisture skin-quenching serum serum do twarzy 30 ml dla kobiet marki Nu\nSzukasz wyjątkowego zapachu, chcesz zmienić swój poprzedni na jakiś lepszy? niezbędnie musisz się na coś zdecydować. E-perfumeria ma dla Ciebie perfekcyjne rozwiązanie. Specjalnie dla Ciebie przystępne pachnidła Nuxe. Od dzisiaj pachnąc ich zapachem będziesz w stanie zmieniać swój świat na udoskonalone. Będziesz się cz...\nItalWax Selfie Wax - delikatny wosk twardy w granulkach do depilacji bezpaskowej twarzy z kompleksem\nItalWax Selfie Wax - wosk do depilacji bezpaskowej twarzy z kompleksem olejków w dropsach 100 gram nowoczesna formuła wosku „Selfie została wytworzona specjalnie w celu usunięcia niepożądanych włosów na wrażliwej skórze twarzy. Wosk „Selfie jest formułowany bez żywicy i jest wytworzony do usuwania włosów na wrażliwej s...\nFilm Wax Italwax Rose Róża Do depilacji delikatnych obszarów (pachy, obszar bikini, twarz). Film Wax Italwax to nowa generacja wosków do depilacji bezpaskowej. Wosk transparentny Transparent. Film Nakładany cienką warstwą, usuwany jako powłoka. Charakteryzuje się dosyć długim czasem twardnienia dzięki czemu choćby pocz...\nWyszukiane ogłoszenia na A6.pl: p��yny i emulsje do k��pieli, wylewki łazienkowe, żele do zmywania, podgrzewacze i bemary gastronomiczne, mapy i atlasy, kredki, kosmetyki na rozst������py, zawory rozpr����ne do samochodu, wagi kuchenne, ochraniacze i kaski do sportów walki, na dzień kobiet dla żony, leki na wzmocnienie wzroku i słuchu, plotery, akcesoria do kolczykowania, wzmacniacze i kolumny gitarowe, basowe, zestawy startowe i doładowania, kosmetyki samochodowe, haczyki i kotwiczki, pozostałe części zawieszenia motocykla, nogi do brodzików, reperaturki nadwozia, tunery tv sat, płyty tarasowe, modemy gsm, koszulki dla niemowląt, pozostałe nakrycia stołu, baterie do laptopów, odzież do sportów walki, dach, gumki i temperówki, pozostałe ciasta i słodycze, automotive, testy płodności, miksery i procesory efektów, akcesoria do kopiarek, kolejki i tory dla dzieci, mleczka do ciała, pasy bezpieczeństwa, biologia, na dzień kobiet dla cioci


Sam login i hasło już nie wystarczają; z tym dziś zgodzić się możemy chyba wszyscy. Rośnie świadomość zagrożeń i coraz powszechniej stosowanych dodatkowych elementów zabezpieczeń przy uwierzytelnianiu.\nNiestety, posiadanie nawet najbardziej nowoczesnego systemu ochrony przez bank nie gwarantuje stuprocentowego bezpieczeństwa transakcji. Po drugiej stronie jest bowiem klient, który często nieświadomie naraża bezpieczeństwo transakcji.\nOprogramowanie bezpieczeństwa bankowości internetowej\nBankowość elektroniczna cieszy się dużym zainteresowaniem wśród klientów. Dzięki korzystaniu z udostępnionej przez bank platformy mogą oni szybko zlecić przelewy czy wnioskować o pożyczkę. Pozostaje jednak kwestia bezpieczeństwa. Jakie rozwiązania aktualnie stosują banki? Czy są one wystarczająco skuteczne?\nPrivileged Access Management – czym jest i dlaczego jest tak ważny?\nRozproszona struktura, korzystanie z globalnych zespołów czy pracownicy, którzy pracują zdalnie – to rzeczywistość, z którą musi zmierzyć się coraz większa liczba firm. Jednym z wyzwań, przed którymi stoją przedsiębiorstwa, jest konieczność zapewnienia integralności danych i ochrony kont uprzywilejowanych. Pomocny jest w tym Privileged Access Management.\nSposoby korzystania zarówno z bankowości internetowej, jak i bankowości mobilnej wciąż ewoluują, co ma związek przede wszystkim z rozwojem sektora FinTech. Kluczową kwestią wciąż pozostaje bezpieczeństwo transakcji i środków gromadzonych przez klientów na rachunkach bankowych.


Kwarantanna nie dotyczy żołnierzy wracających z misji - społeczeństwo\nKwarantanna nie dotyczy żołnierzy wracających z misji\nMariusz Błaszczak argumentuje, że żołnierze na misjach są objęci opieką wojskowych służb medycznych (fot. MON / por. Robert Suchy)\nDodano: 24-03-2020 07:01\nMinister obrony narodowej Mariusz Błaszczak zdecydował, że żołnierze wracający z misji zagranicznych nie zostaną objęci kwarantanną.\nJak informuje dziennik "Rzeczpospolita", resort obrony nie przewiduje, by z powodu pandemii koronawirusa zakłóceniu uległy polskie misje wojskowe. Obecnie poza granicami Polski - m.in. w Libanie, Afganistanie, Włoszech, Iraku - przebywa około 2 tys. żołnierzy . Właśnie trwają przygotowania do ich wymiany w Iraku, ich rotacja planowana jest na pierwszą połowę kwietnia.\n"Minister Mariusz Błaszczak poinformował już dowódców kontyngentów, że wymiany będą się odbywały tak, jak zostały zaplanowane, i 'dzięki temu, że żołnierze na misjach są objęci opieką wojskowych służb medycznych', po powrocie do Polski nie będą objęci kwarantanną" - pisze gazeta.\nResort zapewnia, że "wszystkie rekomendacje i zalecenia sanitarne oraz profilaktyczne zostały zaimplementowane w bazach" i dlatego kwarantanny nie będzie. "Aczkolwiek nie wykluczamy zmian podyktowanych wymogami epidemicznymi. Jesteśmy przygotowani na wszelkie scenariusze zdarzeń" - informuje MON "Rzeczpospolitą".\nZ informacji dziennika wynika, że na potrzeby żołnierzy wracających z misji na lotnisku we Wrocławiu został ustawiony szpital polowy. W przypadku objęcia jakiejś grupy żołnierzy kwarantanną wyznaczone są też już na ten cel budynki koszarowe w jednostkach wojskowych. W niedzielę wieczorem kwarantanną zostało objętych 357 podchorążych i czterech żołnierzy zawodowych w akademiku Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Powodem jest podejrzenie zakażenia u jednej z osób.\nDo artykułu: Kwarantanna nie dotyczy żołnierzy wracających z misji


O FIRMIE - Skład opału, ekogroszek, węgiel, miał\nJesteśmy rodzinną firmą istniejącą na rynku od ponad 20 lat. Od 10 lat zajmujemy się handlem węgla hurtowo oraz detalicznie. Posiadamy własną flotę transportową, dzięki czemu jesteśmy w pełni pewni jakości naszych usług. Naszym priorytetem jest jest zadowolenie klienta. Każda opinia jest dla nas ważna.\nSprzedajemy przede wszystkim suchy węgiel oraz służymy pomocą w razie jakichkolwiek problemów.\nProdukty pod naszą marką są zawsze przez nas sprawdzane, a dopiero potem pakowane. Workujemy w worki 25kg. Na specjalne życzenie klienta możemy spakować 20 lub 15kg.\nAby zapewnić Państwu suchy ekogroszek, pakujemy go w worki polipropylenowe. Zapewniają one przepływ powietrza, dzięki czemu węgiel będzie zawsze suchy.\nNasze produkty składowane są na zamkniętych halach. Istnieje możliwość zamówienia węgla w big bagu w ilości 0,5 lub 1 tony. W swojej ofercie posiadamy węgle importowane z Polskich, Rosyjskich i Kolumbijskich kopalni.\nWprowadziliśmy do obrotu produkt “Zawsze Suchy Ekogroszek“, który dzięki jakości produkcji oraz przygotowanym warunkom przechowywania – zachowuje wilgotność na b. niskim poziomie oraz gwarantowaną kaloryczność.\nPrzy dostawie zapewniamy rozładunek towaru pod wskazanym adresem. Węgiel, ekogroszek, pellet workowany rozładowujemy samochodem typu “winda” lub za pomocą HDS. Towar zostawiamy u Klienta na palecie. Istnieje możliwość wniesienia i ułożenia worków. Koszt takiej usługi ustalany jest indywidualnie.\nOpał luzem dostarczamy na miejsce do klienta, za pomocą wywrotek z ładownością do 3.5 tony.\nHurtowe ilości naszych paliw dostarczamy samochodami ciężarowymi dla klientów w całej Polsce.


Wózek dla lalek - drewniany czy wiklinowy? - Blog Parentingowy Tygrysiaki.pl\nWózek dla lalek – drewniany czy wiklinowy?\nZabawy dla dzieci\t 6 listopada 2015 1\t21 Anna Janda\nZachwycające piękno i niska cena rzadko idą ze sobą w parze. Można się o tym przekonać przeglądając oferty sklepów z pięknymi, designerskimi dodatkami i zabawkami dla dzieci, ale jeśli poświęcimy trochę czasu, to… okaże się, że niemożliwe staje się możliwe i nawet wymarzony wózek dla lalki ma swój o połowę tańszy substytut.\nModa na wózki retro powraca już od kilku sezonów. Mimo dość szerokiej oferty na rynku artykułów dziecięcych tego typu wózków, nie ma wielu osób wożących nimi swoje dzieci. Przywiązanie rodziców do funkcjonalności, nowoczesnego designu i skrętnych kół okazało się silniejsze od czegokolwiek. Nawet od tego, że sama księżna Kate wiozła swoją córeczkę w zabytkowym wózku do chrztu.\nWózek retro dla lalki\nNieco inaczej jednak wygląda kwestia wyboru wózka dla lalek, który z racji małych wymiarów i używania prawie wyłącznie w domu, może być mniej wygodny. Która z nas nie marzy o pięknym wózeczku dla swojej małej księżniczki? Jak to w przypadku rodu królewskiego bywa, cena za wiklinowe wózeczki dla lalkowych piękności jest adekwatna i sięga nawet 800 złotych.\nZainspirowana zdjęciami stylowych wózków dla lalek, postanowiłam poszukać czegoś z lepszym współczynnikiem cena/styl i przyjęłam limit 300 złotych.\nEfekty tych poszukiwań prezentuję poniżej, najpierw jednak zastanówmy się czym warto się kierować kupując wózek dla lalek.\nWybierając wózek dla dziecka warto wziąć pod uwagę zdolności motoryczne dziecka związane z jego wiekiem oraz funkcjonalność zabawki.\nW przypadku całkiem małych dziewczynek (2-4 lata) warto zdecydować się na cięższy, bardziej stabilny wózek, który w razie zachwiania równowagi będzie stanowił również podporę i nie przewróci się razem z dzieckiem. Prosta konstrukcja i trwalsze materiały (przede wszystkim drewno) bez trudu przetrwają każdą zabawę, a także naukę prowadzenia wózeczka i pokonywania nim przeszkód podczas spacerów.\nNieco starsze dziewczynki w wieku 4-5 lat umieją już płynnie prowadzić wózek i rzadziej zdarzają się im wózkowe stłuczki. Z tego powodu kupując wózek dla lalek starszej dziewczynce, można śmiało „zaszaleć” i wybrać lekki model z ozdobnymi elementami. Solidna metalowa rama i niska waga wózka z pięknym wiklinowym koszem będą w tym wypadku stanowiły atut, bo właścicielka będzie mogła go bez trudu samodzielnie podnosić żeby wejść po schodach.\nWszystkie prezentowane poniżej wózki niemieckiej marki small foot design posiadają certyfikat „Bezpieczne zabawki”. Producent tych wiklinowych wózków dla lalek zadbał też o to, by wózki pięknie wyglądały, a przy tym były trwałe i nie zahaczały dziecięcych ubranek.\nNa marginesie dodam również, że wózki marki small foot design są produkowane z dużą dbałością o środowisko naturalne. Do produkcji zabawek wykorzystywane są wysokiej jakości surowce i drewno pochodzące z ponownego zalesiania, a firma dodatkowo korzysta z zielonej energii.\nZachęcam do kliknięcia i zapoznania się z pełnym opisem poszczególnych wózków.\n1. Wózek dla lalek Antique cena 221 PLN\nRama wózka wykonana z metalu, kosz z brązowej wikliny. Całości dodają szyku ciemne kółka ze szprychami oraz delikatne koronki zdobiące budę i koszyk wózka.\nWózek dla dziewczynki od 3-4 lat. Mieści lalkę do 30 cm wysokości. Rączka na wysokości 48 cm. Waga wózka 2,0 kg.\n2. Wózek dla lalek Odeta cena 229 PLN\nBiałe metalowa rama i jasny wiklinowy kosz wyglądają naprawdę stylowo i lekko. Delikatna budka z tkaniny obszyta koronkową lamówką i ozdobiona haftem.\nWózek dla dziewczynki od 3-4 lat. Pomieści lalkę do 23 cm wysokości. Rączka na wysokości 41 cm. Waga wózka 1,5 kg.\n3. Wózek dla lalek Bianca cena 155 PLN\nPleciony metalowy kosz imitujący wiklinę i metalowa rama. Koronkowe, delikatne wykończenie w kolorze kości słoniowej. Polecam osobom, które bardziej cenią sobie trwałość i wygląd niż zastosowanie naturalnych materiałów. Wózek dla dziewczynki od 3-4 lat. Mieści lalkę do 24 cm wysokości. Rączka na wysokości 38 cm. Waga wózka 0,9 kg.\nDrewniany wózek zwykle jest nieco cięższy od wiklinowego i bywa przez to postrzegany jako bardziej stabilny, a więc odpowiedniejszy dla całkiem małych dziewczynek w wieku około 2 lat.\nNietoksyczne farby, zabezpieczone gumą kółka, brak małych elementów oraz odpowiednia konstrukcja sprawiają, że taki drewniany wózek może być prezentem dla dziewczynki nawet na jej pierwsze urodziny.\nWszystkie wózki mają zabezpieczone gumą kółka tak, by nie rysowały podłogi oraz zapewniały cichą i komfortową jazdę.\n1. Drewniana spacerówka dla lalek Kids Concept – cena 137 PLN z rabatem -8%\nDrewniany wózek znanej i popularnej marki Kids Concept. Łatwy w prowadzeniu, z pewnością sprawdzi się do zabawy zarówno w domu jak i na spacerze. Wymiary: 51 x 32 x 44 cm.\n2. Wózek dla lalek Dolly – cena 139 PLN\nBiałe, lakierowane drewno i prosta konstrukcja sprawdzą się w minimalistycznych pokojach. Do zestawu dołączono śliczny, białoróżowy kocyk do okrycia lali na czas spaceru. Wózeczek marki small foot design znanej z dbałości o środowisko i wysoką jakość produkowanych zabawek.\n3. Wózek dla lalek Księżniczka (Bayer) (wpisać nazwę wózka do wyszukiwarki na stronie) – cena 169 PLN z rabatem -15%\nDwukolorowy wózek to świetny kompromis pomiędzy miłością dziewczynki do różowego koloru a stylowym minimalizmem. Większe wymiary wózka (54 x 31 x 49 cm) sprawiają, że będzie można w nim wozić również większe lalki.\n4. Wózek dla lalek Daisy (Bigjigs Toys) – cena 290 PLN z rabatem -8%\nWózek wykonany z materiałów ekologicznych, spełniający wszystkie EU normy bezpieczeństwa. W zestawie materacyk z miękkiego materiału przydatny do wygodnego ułożenia lalki.\nWózek dla 3-4 latki lub 5-7 latki. Wymiary: 57 x 26 x 45 cm. Waga: 5 kg.\n5. Wózek Kids Concept Star – cena 265 PLN, dostępny również w pinkorblue\nJednokolorowy, minimalistyczny i równocześnie stylowy dzięki wyciętym po bokach gwiazdkom. Stabilny i solidny wózek z miękką podkładką dla lalek bez trudu pozwoli się prowadzić nawet całkiem małej dziewczynce. Wymiary: 42,5 x 26,5 x 42 cm.\nSpodobał Ci się ten artykuł? Udostępnij go na Facebooku!


Lipiec z Klubem "Podłęże" | MCKiS Jaworzno\nKlub “Podłęże” przygotował na tegoroczne wakacje bogatą propozycję warsztatów i ciekawych wycieczek. Dzieci i młodzież mogły skorzystać, miedzy innymi, z zajęć plastycznych oraz wokalnych.\nDla bardziej aktywnych w ofercie znalazły się warsztaty taneczne oraz wypady na rolki czy hulajnogę, a miłośnicy planszówek mogli oddać się ulubionym rozrywkom podczas rozgrywek w Scrabble i inne gry towarzyskie.\nKontynuując cykl wycieczek krajoznawczych, “Podróże dalekie i bliskie”, Klub “Podłęże” zaproponował wizytę w jaworznickim parku Gródek, gdzie skorzystać można było z relaksu w otoczeniu pięknej przyrody. Agrogospodarstwo “Pod Skałką” w Przybynowie k/Żarek było miejscem warsztatów na temat mleka i jego przetworów. Tu uczestnicy samodzielnie wytwarzali masło, a w miejscowym zwierzyńcu zapoznawali się z różnymi gatunkami mieszkających tam zwierzaków.\nDużą atrakcją okazała się wyprawa do Regulic k/Alwerni, gdzie dzieci odbyły podróż drezynami rowerowymi i spędziły czas na warsztatach z gliny. Wśród licznych atrakcji wakacyjnych nie zabrakło ulubionych zabaw na krytej pływalni oraz wypadów do kina.


„MOTO-WYCENY Marcin Sałek” oferuje kompleksowe usługi w zakresie rzeczoznawstwa samochodowego. Firma prowadzi działalność na terenie całego Mazowsza (Warszawa, Pruszków, Grodzisk Mazowiecki, Janki i okolice) wykonując wyceny i ekspertyzy na zlecenie osób fizycznych, firm, towarzystw ubezpieczeniowych i innych. Wykonujemy wyceny dla urzędu celnego, urzędu skarbowego, wydziału komunikacji. Dysponujemy profesjonalnym zapleczem technicznym umożliwiającym sprawną realizację zobowiązań i najwyższy standard opracowań.\nRzeczoznawca Samochodowy Warszawa montaż elewacji i ścian Michałowice


Dlaczego Katar Zatyka Nos?\nZATKANY NOS I ZATOKI – PRZYCZYNY Głównymi czynnikami, które determinują pojawienie się uczucia zatkanego nosa i zatok są: infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, alergia, nieprawidłowości anatomiczne (polipy w nosie, krzywa przegroda nosowa) oraz przebywanie na zimnym lub suchym powietrzu1.\nDlaczego podczas kataru mam zatkany nos?\nJeśli układ odpornościowy nie jest już w stanie odpierać ataku wirusów, pojawia się katar – błona śluzowa będzie najpierw próbowała pozbyć się patogenów z nosa za pomocą wodnistej wydzieliny. Zatkany nos. Katar się utrzymuje i dochodzi do powstania stanu zapalnego w jamie nosowej, co powoduje obrzęk błony śluzowej.\nJak pozbyć się kataru i zatkanego nosa?\nSięgnij po krople do nosa.\nZmniejszają obrzęk błony śluzowej nosa, ograniczają ilość wydzieliny, niektóre zwalczają stan zapalny. Trzeba je jednak stosować z umiarem, najlepiej nie dłużej niż przez 3–4 dni. Nadużywanie kropli może doprowadzić do uszkodzenia błony śluzowej objawiającego się uczuciem zatkania nosa (tzw.\nJak leczyc zatkany nos?\nO czym swiadczy zatkany nos?\nZatkany nos to bardzo częsty objaw infekcji górnych dróg oddechowych, zarówno o podłożu wirusowym, jak i bakteryjnym. Towarzyszą mu wówczas nadmierna produkcja wydzieliny, kichanie, ból głowy, ból gardła, kaszel, chrypka czy ogólne osłabienie.\nCo na zatkany nos bez kataru u dziecka?\nYou might be interested: Jak Wygląda Uczulenie Na Mleko?\nNiedrożność nosa bez obecności kataru może także być objawem przewlekłego zapalenia zatok. Wówczas jednak często odczuwane są także rozpierające bóle głowy i twarzy, a czasami upośledzenie węchu i smaku. Drożność nosa może być także zaburzona, jeśli jest on nieprawidłowo zbudowany lub uległ deformacjom w wyniku urazu.\nCo wieczorem mam zatkany nos?


» Kimono Faro Lotus\nKimono Faro Lotus\nKimono Faro Lotus jest jednym z dwóch kimon, które powstały we współpracy z ilustratorką Anną Rudak. Niezwykle kobiecy i kwiecisty print przypomina nam o symbolice lotosu: odrodzenie, piękno i harmonia.\nKimono zostało uszyte ze zwiewnej i delikatnej wiskozy Ecovero. Do kimona jest również pasek z tej samej tkaniny do przewiązania w talii. Idealny element letniej garderoby! Będzie świetną narzutką na plażę lub niezobowiązujące wyjście na kolację czy randkę.\nAnia ma 174cm i ma na sobie rozmiar ONE SIZE\nSkład : 100% wiskoza Ecovero


Śmietankowa Truskawka | Deserek.TV - Przepisy kulinarne na ciasta i desery, domowe wypieki. Video Przepisy Kulinarne ze Zdjęciami i filmami wideo.Dietetyczne przepisy i zdrowa żywność, mrożona kawa - Video przepisy, Polska Gotuje:deserektv\nDeser Śmietankowa Truskawka\nPomyśl o ulubionej truskawce i zrób smaczny deser w 10 min.. Zaskocz swych najbliższych smacznym deserem i swymi umiejętnościami kulinarnymi. Wspaniały aromatyczny deser z naturalnego jogurtu, truskawki i bitej śmietany o idealnej gładkiej kremowej strukturze. To jest deser dla tych młodszych jak i tych starszych – dla każdego coś dobrego 🙂\nPrzepis jak zrobić w 7 min. smaczny deser jogurtowy – Film HD\nTen film możesz też obejrzeć w serwisie YouTube: http://youtu.be/Rdhe-qbWMUE