Jestem w "Raju"\nZ uporem godnym lepszej sprawy zabieramy się tym razem z kolegami do czytania programu Raj. (Do śpiewogrania takoż, choć zapewne niejeden utwór przekroczy nasze wątłe możliwości wokalno-instrumentalne). Prawdopodobnie za parę dni (bo jutro wyjeżdżam) zacznę opisywać swoje wrażenia z lektury i słuchania. Płyta Raj wygląda na bardzo wdzięczny przedmiot interpretacji, ponieważ czytać można nie tylko to, co jest w samych utworach, ale i pomiędzy nimi -- od początku do końca program tworzy spójną całość, do której postaramy się znaleźć klucze. Spodziewajcie się zatem trudnych pytań i szykujcie duchowo na wyczerpujące odpowiedzi, za które z góry dziękuję.\nKilka wstępnych, ogólnych spostrzeżeń i pytań. Niektóre nie będą pewnie zbyt odkrywcze, ale może pomogą coś niecoś uporządkować.\nJak słyszymy w zapowiedzi Gintrowskiego rozpoczynającej program w Synu marnotrawnym, Raj można odczytywać na trzy sposoby:\n1) jako historie, opowieści, przypowieści, można by niemal rzec -- baśnie osadzone w świecie Biblii;\n2) jako uniwersalny, ponadczasowy obraz ludzkich losów i egzystencji;\n3) jako symboliczne ukazanie ówczesnej polskiej rzeczywistości.\nKtóry z nich jest najważniejszy? Być może dla samych twórców w chwili powstawania programu najistotniejsza była płaszczyzna (3). I od niej prawdopodobnie należy zacząć odczytywanie Raju. [Na poziomie (1) nie ma właściwie czego interpretować]. Wygląda jednak na to, że więcej aktualności zachowała płaszczyzna (2). Jej deszyfracja będzie niewątpliwie najtrudniejsza, ale i może najbardziej owocna.\nJeszcze jedna uwaga: nie wydaje mi się, by Jackowi i jego kompanom przyświecały jakiekolwiek idee teologiczne. Innymi słowy, nie odczytywałbym Raju jako dyskusję z tym, co religia chrześcijańska (lub dowolna inna) ma do powiedzenia o Bogu. Wybór Biblii jako podstawy programu był zapewne podyktowany bogactwem jej symboliki oraz ogromną rolą, którą odegrała w naszej kulturze -- i niczym innym. Zatem Pismo Święte chrześcijan i żydów jest przez twórców Raju traktowane wyłącznie jako tekst literacki. Stąd np. katolicy nie powinni się czuć urażeni zaprezentowaną w programie wizją Boga, bo to Bóg literacki, nie teologiczny (i raczej też nie filozoficzny).\nPytanie podstawowe: w jaki sposób powiązać ze sobą obrazy tych samych postaci w różnych wierszach programu?\nNa przykładzie Boga (który jest niewątpliwie jedną z najważniejszych postaci przedstawionych w Raju) -- czy kolejne utwory ukazują nam jakąś ewolucję tego bohatera (dziwnie brzmi w tym kontekście to słowo...)? Czy sposób jego ukazania w ostatnich tekstach (niebezpośredniego, ale wielu rzeczy można się tam o Bogu domyślać, zwłaszcza w Herbertowskim U wrót doliny) jest jakąś syntezą wszystkich wcześniejszych przedstawień?\nA może powinniśmy raczej traktować wszystkie utwory w ten sam sposób, w każdym z tekstów doszukując się równoprawnej cząstki całościowego obrazu bohaterów?\nPrzypuszczam, że bardziej obiecująca jest możliwość druga. Nie wygląda na to, by np. Bóg w przedostatnim tekście programu był uwieńczeniem poprzednich ilustracji Boga; jest z nimi raczej równoważny. Ponadto niektóre z postaci (szatan, Gabriel) pojawiają się jedynie w paru wierszach, a spora część (Hiob, niewiniątka) wręcz tylko w jednym. Trudno byłoby więc w ich wypadku o jakąkolwiek podsumowującą wizję.\nCzłowiek w Raju\nObiecującym przedmiotem poszukiwań wydaje się natomiast obraz człowieka -- z jednej strony bezradnej ofiary zmagań Boga z szatanem, z drugiej paradoksalnie: jedynego, który ostanie się po śmierci diabła i Boga (Władca ciemności -- i tu refleksja: a jeśli tytułową postacią nie jest wcale szatan...?). Co bardzo charakterystyczne: wszędzie człowiek jest ukazywany razem z innymi postaciami, dopiero w ostatnim tekście zostaje sam. I w tym wypadku można chyba mówić o pewnej syntezie.\nJakie wspólne pytania stawiają poszczególne wiersze? Inaczej mówiąc, jaka jest ich ogólna problematyka?\nJak to ujął Jacek (http://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/p...aj/raj.php):\nMyśl przewodnia programu to mechanizm przechodzenia kategorii dobra i zła uznawanych przez jednostkę w obszar działań społecznych, ogólnoludzkich. Moralny wymiar buntu, wiara jako obrona przed racjonalną rezygnacją, wybór wobec groźby zagłady. Pointa ("Powrót") wskazała na konieczność szukania odpowiedzi w samym sobie, na skrajnie indywidualną odpowiedzialność każdego z nas wobec ludzi i przeznaczenia.\nBardzo istotny cytat, może nawet ważniejszy od początkowej zapowiedzi Gintrowskiego. Zasługuje na dokładne przemyślenia.\nCi, którzy mówią w tekstach\nNie wygląda na to, by twórcy programu chcieli nam przekazać jakąś spójną wizję podmiotu przemawiającego w wierszach (czasem podmiotu lirycznego, czasem także narratora). Ten, kto mówi, jest bowiem w każdym utworze inny i nie ma chyba żadnej osi łączącej podmioty wszystkich kolejnych wierszy.\nCiekawie rozpocząłeś temat. Już się ślinię na równie ciekawą rozmowę.\nJak słusznie zauważyłeś, na tym etapie pewnie w większości będziemy sobie "porządkować" tematy. Ale - powtarzam - liczę na twórcze rozwinięcia.\nZgadzam się z Tobą, że płaszczyzna nr 3 była "wiodąca" w chwili powstawania programu. Jednak dzięki osadzeniu w takiej, a nie innej rzeczywistości tekstowej, nie stała się tylko publicystyką, ani tylko doraźnym sprzeciwem wobec systemu.\nTo dość kontrowersyjny (zwłaszcza wśród dzisiejszej publiki Kaczmarskiego) pogląd, że ówczesne teksty mówiły głównie o polityce. Albo inaczej: dzisiejszy młody odbiorca nie dostrzega jej (polityki) tak dużo, jak odbierane to było to ćwierć wieku temu. Chyba Paweł Konopacki na tym forum (a może na Liście?) przypomniał starą prawdę, że za PRL-u wszystko nieomal mogło mieć wydźwięk polityczny. Twórcy "Raju" nawet nie udawali, że w przypadku Ich dzieła tak nie jest.\nScobin napisał(a): nie wydaje mi się, by Jackowi i jego kompanom przyświecały jakiekolwiek idee teologiczne. Innymi słowy, nie odczytywałbym Raju jako dyskusję z tym, co religia chrześcijańska (lub dowolna inna) ma do powiedzenia o Bogu. Wybór Biblii jako podstawy programu był zapewne podyktowany bogactwem jej symboliki oraz ogromną rolą, którą odegrała w naszej kulturze -- i niczym innym.\nNiewątpliwie bogactwo symboliki biblijnej i głębokie osadzenie naszej kultury w światach Starego i Nowego testamentu odegrały wiodącą rolę, ale czemu - to pytanie już do Ciebie - twórcy programu nie skorzystali z równie nieprzebranego bogactwa mitów greckich? Ze względów cenzuralnych (w rozumieniu Ustawy o kontroli..., a nie obyczajowości ) byłoby Im chyba łatwiej przemycić treści "wywrotowe" (bo, że i taki cel miała Ich ówczesna działalność, ja nie mam wątpliwości). Czemu zatem to biblijny Bóg staje na cenzurowanym? U Herberta (nie znam jego światopoglądu i tylko zgaduję) pewnie doświadczenia "Drugiej Apokalipsy" i niezgoda na "Nowy Lepszy Świat" każe scenę Sądu Ostatecznego umiejscowić przy rampach Auschwitz, a "cudowny" socjalizm przyrównać do Nieba.\nMłody Kaczmarski, zdaje się, światopogląd miał już ukształtowany i dla Niego TESTAMENTOWY Bóg zdecydowanie nie pasował do Absolutu, którego - nadal: tylko mi się zdaje - szukał przez całe życie.\nI to nie pozwala mi się zgodzić z zakończeniem Twojej myśli. Moim zdaniem Pismo Święte nie jest wyłącznie pożywką literacką dla Raju. Jest tam coś więcej.\nScobin napisał(a): Na przykładzie Boga [...]-- czy kolejne utwory ukazują nam jakąś ewolucję tego bohatera (dziwnie brzmi w tym kontekście to słowo...)?\nRaczej przychylam się do tej wersji z "równoprawnymi cząstkami całościowego obrazu".\nZatrzymałbym się jednak przy - zdawałoby się retorycznym - pytaniu z cytatu.\nDziwnie brzmi "ewolucja" w kontekście Boga? Zgadza się. Ale dziwne to jest tylko dla wierzącego. Wierzącego, że znane nam pisma święte (nie mam tu na myśli wyłącznie Starego i Nowego Testamentu!) przekazują nam prawdziwy obraz Tego, który nie ma początku ani końca, Tego, któren jest wszechwiedzący, wszechmocny i ponad światem widzialnym i niewidzialnym. Jesli to On ma się ukazać z Ksiąg, to albo one kłamią, albo On nie jest tym, za kogo Księgi chcą, byśmy Go uważali.\nZagmatwałem? Na życzenie rozwinę tę myśl, jeśli jest nieczytelna.\nBy nie rozpraszać tematu pozostanę dziś tylko na tym.\nMacB napisał(a): Ciekawie rozpocząłeś temat. Już się ślinię na równie ciekawą rozmowę.\nMacB napisał(a): Jak słusznie zauważyłeś, na tym etapie pewnie w większości będziemy sobie "porządkować" tematy. Ale - powtarzam - liczę na twórcze rozwinięcia.\nMacB napisał(a): Chyba Paweł Konopacki na tym forum (a może na Liście?) przypomniał starą prawdę [...].\n"Liście"? Czy jest coś, o czym powinienem wiedzieć, a jeszcze nie wiem? :-)\nMacB napisał(a): Niewątpliwie bogactwo symboliki biblijnej i głębokie osadzenie naszej kultury w światach Starego i Nowego testamentu odegrały wiodącą rolę, ale czemu - to pytanie już do Ciebie - twórcy programu nie skorzystali z równie nieprzebranego bogactwa mitów greckich? Ze względów cenzuralnych (w rozumieniu Ustawy o kontroli..., a nie obyczajowości ) byłoby Im chyba łatwiej przemycić treści "wywrotowe" (bo, że i taki cel miała Ich ówczesna działalność, ja nie mam wątpliwości). Czemu zatem to biblijny Bóg staje na cenzurowanym?\nByć może dlatego, że Biblia jest u nas chyba lepiej znana i bardziej dostępna niż mity greckie. Gdyby Zeus miał odegrać tę samą rolę co Bóg, trudniej może byłoby znaleźć teksty kultury pozwalające to zilustrować. A w każdym razie byłyby one słabiej znane odbiorcom programu i przez to trudniejsze do odczytania.\nA jak było z cenzurą? Kto wie. Może teksty "agresywne" wobec Boga (upraszczam strasznie, ale wiadomo, o co chodzi) nie były wcale takie trudne do przemycenia?\nNiewątpliwie jednak nie można się tu zadowolić jednoznaczną odpowiedzią już na tak wczesnym etapie poszukiwań. Zwłaszcza że umieszczone w Raju wiersze Jacka nie są jedynie częściami programu, ale stanowią też samodzielne całości, a jako takie wpisują się w jakiś sposób w problematykę teologiczno-religijną całej jego poezji. Zobaczymy, co z tego wyniknie w dalszej interpretacji.\nMacB napisał(a): Zatrzymałbym się jednak przy - zdawałoby się retorycznym - pytaniu z cytatu.\nDziwnie brzmi "ewolucja" w kontekście Boga?\nMyślałem akurat o słowie "bohater".\nMacB napisał(a): Zgadza się. Ale dziwne to jest tylko dla wierzącego. Wierzącego, że znane nam pisma święte (nie mam tu na myśli wyłącznie Starego i Nowego Testamentu!) przekazują nam prawdziwy obraz Tego, który nie ma początku ani końca, Tego, któren jest wszechwiedzący, wszechmocny i ponad światem widzialnym i niewidzialnym. Jesli to On ma się ukazać z Ksiąg, to albo one kłamią, albo On nie jest tym, za kogo Księgi chcą, byśmy Go uważali.\nUjąłbym to w ten sposób, że w księgach świętych zawarte są często przybliżone i w jakimś sensie niedoskonałe obrazy Boga, które jednak mogą pomóc każdemu wierzącemu odnaleźć Jego istotę w osobistym kontakcie przez sakramenty, medytację czy bezinteresowne czyny miłości.\nWtedy wszakże niejasny pozostaje status dogmatów, prawd wiary zaczerpniętych przez Kościół z Biblii. Być może nie są one tym samym co prawdy logiczne; być może jest tak, jak pisała Weil, że np. prawda o wszechmocy Bożej winna być przedmiotem kontemplacji i dostarczać "pokarmu" rozumowi. Tak jak z piękną muzyką, która tak wiele daje, a przecież sama nie jest ani prawdziwa, ani fałszywa.\nAle to już rzeczywiście nie ten wątek...\nScobin napisał(a): "Liście"? Czy jest coś, o czym powinienem wiedzieć, a jeszcze nie wiem? :-)\nOdpowiem za Maćka Jest Lista Dyskusyjna. Na stronie głównej jest dział Lista Dyskusyjna - tam jest napisane jak się zapisać.\nDzięki! A warto? :-)\nProsto spod młotka, czyli rozważania o problemie stworzenia świata.\nTechnikalia, czyli jak zabrałem się do interpretacji. Kolejność była następująca:\n- kartka z tekstem wiersza i jedno wolne A4;\n- notatki we wszystkich wolnych miejscach kartki z tekstem (na życzenie nieodpłatnie przysyłam skan -- za jakieś parę eonów z pewnością nabierze wartości historycznej) oraz tu i ówdzie na kartce wolnej (tu mniej spektakularnie, więc skanu nie oferuję);\n- przesłuchanie oryginalnego wykonania (korzystam z Syna marnotrawnego) i próba znalezienia kluczy interpretacyjnych w muzyce;\n- zainicjowanie kształcącej dyskusji na Kaczmaroforum ku pożytkowi własnemu i powszechnemu.\nZapewne w podobny sposób będę podchodził do wszystkich kolejnych utworów programu (chociaż o niektórych napiszę zapewne mniej niż o tym ). Oprócz tego w planach jest parę przekrojówek (w rodzaju "Boga w Raju"), o których jednak nie wiem na razie nic więcej poza tym, że pewnie będą.\nPrzepis DIY  na smaczny ustrój komunistyczny -- osnowa całego utworu na trzeciej, "polskiej" płaszczyźnie interpretacyjnej. Z początku chciałem zrobić ze Stworzenia... historyczną alegorię dojścia komunistów do władzy w Rosji -- pierwsza zwrotka nasunęła mi na myśl propagandę bolszewicką z okresu między rewolucją lutową i październikową. (Dlaczego, o tym jeszcze za chwilę). Wówczas kolejne strofy ukazywałyby coraz to nowe elementy systemu komunistycznego. Potem jednak zauważyłem, że w dalszych strofach nie ma następstwa czasowego, że kolejno ukazujące się czytelnikowi cechy komunizmu należy traktować raczej jako rozrzucone (czy raczej rozmyślnie poprzestawiane) fragmenty układanki, bez wyraźnej chronologii.\nJakie więc cechy komunizmu (nie tylko polskiego) przedstawia utwór? Kolejno zwrotkami:\nI -- podstawy ideologii: co jest złe, a co dobre. To trzeba na początku jasno powiedzieć; na tym wszystko się opiera. Dobrzy jesteśmy my (socjaliści-komuniści), źli oni (kapitaliści, Zachód -- znamy z historii lub własnych doświadczeń propagandę PRL-u). Jest obszar światła i obszar ciemności. W pewnym sensie wszystkie kolejne kawałki puzzli będą służyły podkreśleniu tej różnicy i zatrzymaniu ludzi-wiernych-obywateli w miejscu, które ma rozjaśniać nasza światłość.\n(Uwaga historyczna. Bolszewicy w 1917 r. [i to skłoniło mnie do wspomnianej przymiarki interpretacyjnej z obiema rewolucjami], ale także później, wielokrotnie zmieniali swoje poglądy szczegółowe [na przykład w kwestii prywatnej własności ziemskiej], wyczuwając wiatr polityczny i głosząc to, co w danej chwili było najkorzystniejsze. Zmianom nie ulegał jednak zasadniczy podział aksjologiczny na słuszny komunizm i zgniły kapitalizm. Zmieniały się środki, zmieniały cele tymczasowe, lecz Wielki Cel -- komunistyczne szczęście ludzkości, a ludności rosyjskiej [radzieckiej] już w ogóle -- pozostawał ten sam).\nII -- konkretyzacja, wcielenie myśli w czyn. Obmyśliliśmy, co trzeba robić -- i zaczynamy to wprowadzać w życie. Kształt materii dąży z myśli prądem. (Zastanawiałem się nad odczytaniem "kształtu materii" w duchu formy arystotelesowskiej, nie przypuszczam jednak, by ten wątek był tu istotny). A że dąży po trupach... Coś za coś.\nIII -- porządkowanie, układanie, regularność, swoista (pokraczna, jak w Potędze smaku) harmonia; słowem, właściwy początek tworzenia Systemu (rozumianego tu jako ustrój polityczny). Czas usystematyzowania rzeczy, powstania i okrzepnięcia struktur władzy.\nIV (do tej pory chronologię szłoby zachować, ale teraz zacznie się sypać) -- tajemnica. Prawdziwy obraz Systemu ma jedynie ten, kto stoi na samym szczycie piramidy; wszystkim, którzy są niżej, przypadną tylko ochłapy wiadomości z pańskiego stołu. Tak jak w Sprawozdaniu z raju Bóg jest tylko dla tych z czystej pneumy. A reszta może sobie słuchać komunikatów. Jednocześnie ta tajemniczość może być dodatkowym czynnikiem pobudzającym chęć pięcia się ku górze w urzędnikach partyjnych różnych szczebli, także tych bardzo bliskich dyktatorowi. "Kiedy JA będę rządził [czy też: kiedy awansuję w hierarchii] -- wreszcie będę miał wszystko [lub przynajmniej: więcej] pod kontrolą, będę o wszystkim wiedział". (Psychologowie mówią o poczuciu kontroli poznawczej, czyli dostarczającym wiele przyjemności przeświadczeniu, że wiem i rozumiem, co się dookoła dzieje).\nV -- pycha władzy. Więcej poniżej w charakterystyce Boga.\nVI -- nie mając własnej pokory, pyszni karmią się posłuszeństwem swych podwładnych.\nVII -- porządek nie do zastąpienia. Idealny obraz komunistycznej rzeczywistości, którego jednak nigdy nikomu nie udało się na tym świecie osiągnąć. I wyraźna niezgoda na odczytaną w Biblii (a ściślej: w Starym Testamencie) wizję człowieka posłusznego Bogu. \n DIY -- Do It Yourself, czyli po anglosasku "zrób to sam". Inaczej mówiąc, chodzi o coś w rodzaju poradnika małego leninisty.\n Nauczony jednak czasochłonnym doświadczeniem, wątków zahaczających o katolicyzm nie będę tutaj specjalnie rozwijał. Może jeszcze przyjdzie na to czas.\nBóg -- to właśnie on wypowiada cały tekst. Stwórca (tak jak Lenin czy Marks są kreatorami [ach, jak by się chciało to napisać z literówką] komunizmu), pan i władca, kategorycznie domagający się od poddanych czci i pokory. Chełpliwy, dumny (...dzieło swe za mądre), w swej pysze często z pozoru niezwykle szczery (można by uznać utwór za trawestację oficjalnego przechwalania się dyktatorów swoimi dokonaniami) -- ale nie wypowiada właściwie nic, co samo w sobie byłoby naganne moralnie\nDopiero zestawienie słów z czynami pozwala ujrzeć całą perfidię komunizmu. Kluczem do tego jest być może przedostatnia zwrotka: człowiek [...] myśli ma swobodne/ które gdy trzeba ujść mogą przez usta. Piewcy jedynosłuszności Systemu mogą twierdzić, że sensowne i potrzebne poglądy zawsze znajdą przychylność władzy, a poglądy odrzucone lub represjonowane są po prostu bezsensowne i niepotrzebne. Mogą także głosić, że przecież każdy może myśleć, co chce, a zakaz wypowiedzi wynika z potrzeby zapewnienia spokoju społecznego. Ale George Orwell w Roku 1984 przekonująco pokazał, że komunistom marzy się władanie nie tylko nad ustami, ale i umysłami. Zrosnąć się ze sobą mają i usta, i mózgi.\n"Polski" sposób interpretacji to zapewne ukazanie, jak ogólny kościec ustroju komunistycznego przyobleka się w skórę polskiej rzeczywistości. Bóg jest tu może Jaruzelskim, może zbiorowo Radą Państwa, może każdym z wysokich dygnitarzy partyjnych; między Rosją Radziecką a Polską Ludową różnic nie ma tu chyba zbyt wiele.\nOdczytanie "biblijne" przechodzi w pewnym sensie w teologiczne, zawierając sprzeciw wobec woli starotestamentowego Boga wymuszającego na ludziach posłuszeństwo. Nie jestem jednak cały czas pewien, czy "teologiczne" to dobry wyraz. Takie odczytanie byłoby dość wybiórcze, odnosiłoby się bowiem wyłącznie do Starego Testamentu, a nie uwzględniałoby Nowego. Wolno tak robić z literaturą, natomiast porządna dyskusja teologiczna wymagałyby już spojrzenia na Boga Jahwe także z perspektywy Ewangelii, nauczania Chrystusa i całej tradycji Kościoła. Być może jednak takie ogólne spojrzenie wyłoni się w końcu z analizy całego programu (choć widać wyraźnie, że twórców inspirował przede wszystkim Stary Testament, przez co ewentualny spór teologiczny będzie chyba mocno niepełny. Prędzej może dałoby się tu spierać z żydami, którzy uznają jedynie Biblię hebrajską, niż z chrześcijanami).\nPłaszczyzna "egzystencjalna" jest być może pytaniem do każdego z nas: ile we mnie takiego Boga? Wiersz opowiada także o ogólnym mechanizmie władzy, o wymaganiach skutecznego Systemu -- a może raczej o zagrożeniach, które grożą każdemu, kto władzę (nie tylko polityczną) będzie sprawował. Do rozważenia: czy nie jest tak, że każda władza (na przykład, zejdźmy przez chwilę na ziemię, szefa w firmie nad jego pracownikami -- bo o władzy politycznej pisać nie trzeba) wymaga zdefiniowania dobra i zła, przełożenia słownych regulacji na odpowiedni sposób postępowania, utworzenia systematycznych struktur rządzenia, udostępniania sekretów tylko nielicznym, zewnętrznych atrybutów zajmowanej przez władcę pozycji (jakże inaczej niż w chrześcijaństwie: Chrystus na krzyżu jest totalną antytezą Mesjasza-Króla, którego oczekiwali ówcześni Żydzi), posłuszeństwa rządzonych? I czy każdy z tych składników, skądinąd w jaimś stopniu potrzebny i słuszny, nie może się łatwo przepoczwarzyć w narzędzie władzy sprawowanej przemocą?\nProgresja (każda kolejna zwrotka o pół tonu wyżej) może podkreślać, że 1 strofa = 1 myśl. Ale być może chodzi po prostu o stopniowanie napięcia, bez większej filozofii.\nCiekawsze wydaje mi się natomiast, że w piątej zwrotce słowo "przepych" Jacek śpiewa sforzato, nagle prawie krzyczy, jakby z świętą pasją dyktatora lub rewolucjonisty. Jednocześnie na fortepian dopiero teraz nakłada się bicie gitary. Może to właśnie pycha jest tym składnikiem komunizmu (i władzy w ogóle), który daje rządzącym najwięcej zapału, zacietrzewienia, gniewu...\nW siódmej zwrotce głosniej słychać Gintrowskiego -- niczym pochwalne pienia aniołów na cześć Boga, który z głębokim zadowoleniem przygląda się swemu dziełu.\nScobin napisał(a): Dzięki! A warto? :-)\nOstatnio to tam troche pustki, ale możliwe, że za sprawą twojej interwencji coś się ruszy - po prostu nikt nie rzuca tematu, który mógłby rozruszać Listę\nPytanie do moderacji. Dostałem wiadomość, że w wątku pojawił się nowy post, ale nigdzie go nie widać. Sprawdziłem w Hyde Parku i też nie ma (chyba że coś pominąłem). Jeśli można, byłbym wdzięczny za wyjaśnienie -- będę przynajmniej wiedział, co się dzieje.\n(I przepraszam za OT).\nScobin napisał(a): Pytanie do moderacji. Dostałem wiadomość, że w wątku pojawił się nowy post, ale nigdzie go nie widać.\nMoże autor go skasował po prostu?\nNo tak... Pewnie tak. To można skasować te trzy ostatnie posty, żeby nie zaśmiecały wątku. Dzięki.\n[ Dodano: 22 Sierpień 2006, 23:28 ]\nTym razem w nieco innej, krótszej (i może bardziej zwartej, a mniej analitycznej) konwencji.\nOgólne moje odczytanie tekstu na płaszczyźnie "komunistycznej": Na początku twórcy komunizmu zakładali (a przynajmniej głosili), że ludzkości uda się osiągnąć stan idealny. Stan taki okazał się jednak sprzeczny z ludzką naturą (nie udało się oddzielić dokładnie/ ciała od duszy), zbyt abstrakcyjny (Świetliste kręgi...) i niemożliwy do wprowadzenia. Zatem aby uniknąć kompromitacji idei komunistycznych, ogłoszono (po wyciągnięciu wniosków), że obecna rzeczywistość jest jedynie etapem przejściowym na drodze do nowego, wspanialszego świata. I stąd akceptacja "niepełnej doskonałości" dzisiejszych ludzi i struktur społecznych (zmieszać ziarno absolutu z ziarnem gliny).\nByć może niektórzy wyznawcy komunizmu sami w to uwierzyli (i to z ich ust wypływają słowa o ostatnim odstępstwie), ale to tylko być może. A zapewne niemała część spadkobierców Lenina wygłaszała komunikaty o cudach i potopach z pełną premedytacją i cynizmem politycznym.\nParę ciekawostek/obserwacji oderwanych:\n1. rym wewnętrzny "raju -- kraju" (w. 6). Rymy to wszak u Herberta nieczęsta sprawa;\n2. w. 4: rąbanie drzewa to tyle co pisanie na maszynie. Ten fragment informuje nas, że praca fizyczna nie jest cięższa od umysłowej, ale drugim dnem może być tutaj zrównanie obu rodzajów pracy. Przypomina mi się tutaj reżim Pol Pota w Kambodży i masowe zmuszanie tamtejszych inteligentów do ciężkiej pracy fizycznej, wywożenie ich z domów i tysiące śmierci z wyczerpania. A w naszej rzeczywistości -- np. pisarzom socrealizmu władza przydzielała w gruncie rzeczy te same zadania (a w każdym razie te same cele) co robotnikom budującym Nową Hutę.\nByć może Herbert zamaskował w tej linijce swoją niezgodę na takie zrównanie pracy fizycznej z twórczością artystyczną (w którym sam zresztą nigdy nie brał udziału).\n1. tylko Jan to przewidział: zmartwychwstaniecie ciałem. Jaki może być sens tego wersu?\n2. co może oznaczać ostatnia strofoida (uprasza się o wybaczenie autorowi postu, że użył tego brzydkiego terminu technicznego)? Nie w pełni rozumiem przedstawioną sytuację nawet na poziomie dosłownym (być może jestem za młody); czego odpowiednikiem mogą być w naszej rzeczywistości skrzypce niebieskich proletariuszy (= robotników wychodzących z fabryk)?\nTo ja napisałem ten feralny post, pomyliły mi się fora....(tak to czasem bywa na Operze, kiedy piszę się i czyta równolegle na wielu stronach). Dlatego też, spróbuję coś naskrobać w temacie.\nZacznę od... początku.\nScobin napisał(a): Hierarchia płaszczyzn\nZdecydowanie, powinniśmy skupić się na interpretacji na płaszczyźnie egzystencjalnej, dla nas wydźwięk polityczny programu większego znaczenia już nie wnosi.\nScobin napisał(a): Bohaterowie\nRaj, to pierwotnie miał być spektakl... jako widowisko. Jak to Gintrowski powiedział, to co słyszymy to jedynie ścieżka dźwiękowa... Dlatego też, nie wiemy dokładnie jaką rolę spełniało pojawianie się w takiej kolejności takich bohaterów.\nScobin napisał(a): Człowiek w Raju\nW moim odczuciu, człowiek w Raju między innymi jest kimś poszkodowanym. Pionkiem(jednym z wielu) w grze, który nie ma nic do powiedzenia...\nJ.K. w Wygnaniu z raju napisał(a): A w zamian za to tylko posłuszeństwo\nJednak, posiadamy pewną możliwość ochrony przed tym strasznym światem, a mianowicie - umysł i możliwość myślenia. To wg. Kaczmarskiego ratuje nas przed zatraceniem w bezsensie, w końcu "Może życie jest do rzeczy".\nDodatkowo, w "Powrocie" nasze myślenie jest kierowane na indywidualistyczny tor.\nPowrót napisał(a): Sam też mogę żyć\nPowrót napisał(a): Jestem w raju\nTo tak, odnosząc się do pierwszego posta. "Stworzenie świata" dziś sobie odpuszczę.\n[Miło, że krąg dyskutantów rozszerzył się z punktu do odcinka. Czekamy na kolejne boki wielokątów!].\nZdecydowanie, powinniśmy skupić się na interpretacji na płaszczyźnie egzystencjalnej, dla nas wydźwięk polityczny programu większego znaczenia już nie wnosi.[/quote\nWydaje mi się jednak, że płaszczyzna polityczna (będę może nazywał te trzy poziomy, odpowiednio, biblijnym, egzystencjalnym i politycznym) jest bardziej podstawowa od egzystencjalnej; łatwiej (przynajmniej mnie) będzie zacząć interpretację właśnie od niej. Zresztą sama w sobie jest również interesująca jako pewne świadectwo o historii. Troszkę jak Rok 1984 Orwella, który w porównaniu np. z Nowym wspaniałym światem stracił wiele na aktualności politycznej, ale nie przestał przerażać...\nNo właśnie... Ech, ileż straciliśmy przez to, że nie można się zapoznać z całym widowiskiem... A czy Raj w ogóle został kiedykolwiek wykonany jako całość?\nJednak, posiadamy pewną możliwość ochrony przed tym strasznym światem, a mianowicie - umysł i możliwość myślenia. To wg. Kaczmarskiego ratuje nas przed zatraceniem w bezsensie [...].\nZgadzam się z tym, co napisałeś, ale z jednym zastrzeżeniem. Nurtuje mnie bowiem Władca ciemności. Spróbuję to za chwilę opisać w osobnym poście.\nZbigniew napisał(a): [...] w końcu "Może życie jest do rzeczy".\nCzy to cytat? Jeśli tak, to skąd?\nZbigniew napisał(a): Dodatkowo, w "Powrocie" nasze myślenie jest kierowane na indywidualistyczny tor.\nBo jak napisał Jacek:\nPointa ("Powrót") wskazała na konieczność szukania odpowiedzi w samym sobie, na skrajnie indywidualną odpowiedzialność każdego z nas wobec ludzi i przeznaczenia.\nCytat z "Testamentu'95" Ostatnia strofa:\nJ.K napisał(a): Jak ja bezczelni i bezradni\nScobin napisał(a): 2. co może oznaczać ostatnia strofoida (uprasza się o wybaczenie autorowi postu, że użył tego brzydkiego terminu technicznego)? Nie w pełni rozumiem przedstawioną sytuację nawet na poziomie dosłownym (być może jestem za młody); czego odpowiednikiem mogą być w naszej rzeczywistości skrzypce niebieskich proletariuszy (= robotników wychodzących z fabryk)?\nZ. Herbert napisał(a): Na razie w sobotę o dwunastej w południe\nSyreny ryczą słodko i z fabryk wychodzą niebiescy proletariusze\nWydaje mi się, że jest to metafora zwykłego człowieka, a za razem ironia.. "słodko" w opozycji z "niezgrabne". Syreny deklarują, słodkie życie, utopię komuny, a "niebiescy proletariusze" - to odbicie rzeczywistości, ciężkie życie zwykłego człowieka.\nOgólnie, chyba chodzi o to, że świat opisywany przez władzę jest zupełnie inny od świata rzeczywistego. Z perspektywy całego wiersza, taka pointa wydaje się być odpowiednia.\nA co do pytania 1... Hmm, chyba trzeba ten wers odnieść do całej strofy. Może chodzi, o zmartwychwstanie ciała bez duszy... W komunizmie oczywiście\nNurtuje mnie (i niepokoi) przedstawiony tu obraz człowieka, który zniszczywszy Boga (anioła -- choć być może nie jest to symbol Stwórcy, tylko jego sług) i szatana, zostanie sam.\nMożna to chyba rozumieć w ten sposób, że Bóg i diabeł wciąż będą istnieć -- ale człowiek się od nich odetnie i będzie mu się tylko wydawać, że rzeczywiście został sam. Byłoby to w interesie szatana (któremu zależy na tym, by ludzie sądzili, że nie istnieje), o ile będziemy go pojmować teologicznie jako zaprzysięgłego przeciwnika Boga i człowieka.\nProblem jednak w tym, że w płaszczyźnie politycznej z innych utworów (Bal u Pana Boga [o ile to szatan jest tym jednym, który w parkiecie żłobi znak i któremu byt nie w smak], Strącanie aniołów) wyłania się raczej wizja szatana jako tego, kto jest bardziej po stronie człowieka niż Boga. Można w nim wręcz widzieć symboliczny obraz dysydentów, podziemnych przeciwników Systemu.\nTe dwa obrazy nie są ze sobą zgodne. Wydaje mi się, że należałoby je połączyć i odczytać wiersz następująco: diabeł wydaje się wrogiem człowieka i na pierwszy rzut oka rzeczywiście działa na jego szkodę (Niech raj ogląda tylko w snach!). Ale tak naprawdę pragnie otworzyć mu oczy na prawdę o Bogu i całym jego niebiańskim dworze -- a także na prawdę o samym człowieku (Szykujmy dla człowieka jego świat prawdziwy -- podkr. moje).\nUogólniając to na cały program -- być może diabeł w Raju jest kimś, kto z narażeniem życia prowadzi człowieka do odkrycia prawdy o nim samym. Prawdy, która znajdzie swój pełny wyraz dopiero w Powrocie, ale szatańska przepowiednia z Władcy ciemności jest jakby protoewangelią dla tego utworu. A prawda brzmi: jesteś sam. Nie szukaj (jak ująłby to może Herbert) gotowych kształtów poza sobą samym; ani w Bogu, ani też we mnie (diable) nie odnajdziesz sensu swego istnienia. On tkwi w tobie samym i tylko ty możesz do niego dotrzeć -- sam.\nRzeczywiście skrajnie indywidualistyczne...\nInna refleksja. Władca ciemności wydaje mi się najbardziej "osobnym" tekstem ze wszystkich, podobnie jak samotny jest tytułowy bohater utworu. Lecz nie tylko on jest sam. Samotny jest też Bóg w pustym raju, samotny człowiek. W wypadku tego ostatniego możemy chyba mówić o dwóch rodzajach samotności -- narzuconej (jest to ten niezwykły rodzaj samotności odczuwanej w samym środku tłumu ludzi) i samodzielnie wybranej. Tę drugą jako rozwiązanie proponuje Kaczmarski w Powrocie.\nInaczej mówiąc, w Raju wszyscy są samotni, Boga nie wyłączając. Ale nie każda samotność jest taka sama.\n[ Dodano: 23 Sierpień 2006, 14:06 ]\nZbigniew napisał(a): Ogólnie, chyba chodzi o to, że świat opisywany przez władzę jest zupełnie inny od świata rzeczywistego. Z perspektywy całego wiersza, taka pointa wydaje się być odpowiednia.\nTo prawda, choć ostatnie odstępstwo od doktryny wydaje mi się -- tak jak pisałem -- zgodą na to, by publicznie przyznać i ogłosić tymczasową niedoskonałość świata. Ale w ślad za tym idą także komunikaty o cudach i potopach oraz zapewnienia, że ideał można osiągnąć i że w istocie zostanie on osiągnięty. Tylko że kiedy to nastąpi/ nikt nie wie...\nZbigniew napisał(a): A co do pytania 1... Hmm, chyba trzeba ten wers odnieść do całej strofy. Może chodzi, o zmartwychwstanie ciała bez duszy... W komunizmie oczywiście\nInteresująca możliwość. Ale cóż ma do tego ewangelista (?) Jan? Może chodzi o to, że on chyba najmocniej z wszystkich czterech akcentował cielesność Chrystusa i zmartwychwstanie ciała ("podnieś rękę i włóż ją do mego boku"), a cały wers opisuje karykaturalne połączenie chrześcijańskiego zmartchwywstania z komunistycznym światem doskonałym... Ale skąd wówczas ta ironia, która w ustach piewcy komunizmu byłaby wszak (chyba niepożądaną) autoironią? Czy "komuniści" sami się tutaj demaskują?\nA może ta mała linijka (jak i ostatnie cztery wersy) jest miejscem, w którym do głosu dochodzi ktoś inny, rzeczywisty "autor wewnętrzny" wiersza, najbliższy samemu Herbertowi -- i w zawoalowany sposób wypowiada to, co poeta uważał za prawdziwe.\nScobin napisał(a): 1. tylko Jan to przewidział: zmartwychwstaniecie ciałem. Jaki może być sens tego wersu?\nTrzeba by pewnie Ewangelię (lub Apokalipsę?) poczytać :]\nZnalazłem jednak w necie coś takiego\nJezuita na stronie Mateusz.pl napisał(a): Jakie ciało po śmierci?\n(pełny tekst: <!-- m --><a class="postlink" href="http://www.mateusz.pl/wam/zd/42-kowalczyk.htm">http://www.mateusz.pl/wam/zd/42-kowalczyk.htm</a><!-- m -->)\nCzyżby więc "świetliste kręgi chóry i stopnie abstrakcji" i ludzie "z czystej pneumy" mieli się pojawić dopiero we wspomnianym przez Was Raju (wersja 2.0)?\nHerbert napisał(a): pod pachą niosą niezgrabnie swe skrzydła jak skrzypce\nCo do skrzypiec - mogło chyba chodzić o to, że skrzydła były tak nienaturalne u "niebieskich proletariuszy", "z kroplą sadła nitką mięśni" jak skrzypce dla prostego robotnika, dlatego też niesie je niezgrabnie (może też obawia się, by ich nie uszkodzić?)\nScobin napisał(a): Problem jednak w tym, że w płaszczyźnie politycznej z innych utworów (Bal u Pana Boga [o ile to szatan jest tym jednym, który w parkiecie żłobi znak i któremu byt nie w smak], Strącanie aniołów) wyłania się raczej wizja szatana jako tego, kto jest bardziej po stronie człowieka niż Boga. Można w nim wręcz widzieć symboliczny obraz dysydentów, podziemnych przeciwników Systemu.\nMi zawsze osobnik, który "w parkiecie żłobi znak" wydawał mi się zawsze "sympatyczny"\nNie jego winą, moim zdaniem, były "na bankiecie spojrzenia ostrożne" itd. (tzn., że nie miał on złych intencji żłobiąc znak).\nStąd hipoteza "podziemnych dysydentów" wydaje mi się dość prawdopodobna:\npasuje do nie choćby fragment:\nNie blask a ćma ogarnie przestwór tego świata\nW ciemnościach lepiej słychać głos\nOgłuszmy hukiem w chmurach oniemiałe chóry\nNie śpiew a wrzask! Nie śpiew a wrzask!\nChęć "przebicia" oficjalnej propagandy (propagandy sukcesu?)\nTu nie mogę się zgodzić - "całościowa" analiza może być znacznie ciekawsza :]\nPozdrawiam (trójkątnie )\nP.S. W sumie nigdy nie "analizowałem" Raju (zwłaszcza "całościowo") - chwała Ci, Scobinie, za rozpoczęcie ciekawego wątku\nBardzo ciekawa dyskusja... Więc może i ja spróbuję napisać coś od siebie.\nNa początku - o trzech płaszczyznach. Mam głęboką nadzieję, że kwestia polityki i związanej z nią rzeczywistości komunizmu nie była główną inspiracją twórców "Raju". Oczywiście, na każdą literaturę można patrzeć poprzez dowolny pryzmat, mnożyć interpretacje, dorabiać ideologię... Sprawny krytyk naprawdę może wiele. Tylko czy tak naprawdę ma to sens? Warto zaznaczyć, że "Raj" nie cieszył się taką popularnością wśród publiczności, jak wcześniejsze "Mury" czy późniejsze "Muzeum". Czy wynika to z faktu mniejszego "upolitycznienia" "Raju", czy może "Raj" jest po prostu programem trudniejszym w odbiorze"? Jeśli już naprawdę interpetować ów program na płaszczyźnie polityki, należy raczej wziąć na warsztat teksty Herberta, nie Kaczmarskiego - takie mam wrażenie. Ale to tak na marginesie.\nDwie kolejne warstwy - teologiczną i egzystencjalną - tak naprawdę trudno rozdzielić. Kaczmarski do spółki z Herbertem mówią o relacjach między Bogiem a człowiekiem, człowiekiem a szatanem, Bogiem a szatanem i tak dalej... Lecz tak naprawdę żadna z owych postaci nie jest doskonała. Bóg oferuje człowiekowi model świata idealnego, którego ten nie potrafi przyjąć. Szatan pragnie "świata prawdziwego", opartego na filarach "zwierzęcego bólu i strachu". Zaś Adam - symbol człowieka - "zbiera czosnek". Jest to pewna alternatywa wobec nauki Kościoła Katolickiego; nie wiem czy lepsza, czy gorsza, z całą pewnością dość kusząca.\nOsobiście zawsze przyjmowałem "Raj" tylko na owej płaszczyźnie teologiczno-egzystencjalnej. Jestem przeciwnikiem wyszukiwania w twórczości Kaczmarskiego wątków politycznych, gdyż często takie działanie trąca absurdem. Choć oczywiście żyjemy w wolnym kraju i każdy ma prawo tak odczytywać poezję, jak lubi najbardziej.\nTeraz odnośnie Scobinowskiej interpretacji "Stworzenia świata". Scobin, moim zdaniem masz talent. Piszesz ciekawie i spójnie. Choć mimo wszystko mam wrażenie, że Kaczmarskiemu nie chodziło o ukazanie mechanizmów, dzięki którym bolszewicy przejęli władzę w Rosji. Myślę, że chciał po prostu opisać za pomocą piosenki początek Księgi Genesis. Ale mogę się mylić.\nNa koniec coś o "Sprawozdaniu z raju". Ot, taka ciekawostka:\n"praca fizyczna nie męczy, wskutek mniejszego przyciągania\nrąbanie drzewa to tyle co pisanie na maszynie"\nchoć tak naprawdę, jeśli przyciąganie jest mniejsze, praca musi być większa. Herbert był świetnym poetą, ale chyba nie znał się zbyt dobrze na fizyce\nPS Będę śledził ten wątek... Świetny pomysł. Gratuluję.\nZeratul napisał(a): W sumie nigdy nie "analizowałem" Raju (zwłaszcza "całościowo") - chwała Ci, Scobinie, za rozpoczęcie ciekawego wątku\nZbigniew napisał(a): Zdecydowanie, powinniśmy skupić się na interpretacji na płaszczyźnie egzystencjalnej, dla nas wydźwięk polityczny programu większego znaczenia już nie wnosi.\nZeratul napisał(a): Tu nie mogę się zgodzić - "całościowa" analiza może być znacznie ciekawsza\nCo to znaczy "dla nas nic nie wnosi"? Że nie daje nam morału? Że nie mamy u władzy Gierka, Jaroszewicza i Jaruzelskiego, więc na nic nam taka wiedza?\nPo pierwsze - wydźwięk polityczny często da się bez trudu podciągać pod kolejne rządy (a pewnie niejeden by się znalazł, komu by ta nieprzychylna wizja Boga, pasowała do np. Kaczyńskiego ).\nPo drugie - nawet jeżeli z tej interpretacji nie dało się dla nas wyciągnąć już żadnego praktycznego wniosku, to nie widzę powodu, by - chociażby z filologicznego punktu widzenia - nie zastanawiać się nad warunkami środowiska społeczno-politycznego, które wpłynęły na kształt danego utworu. To tak, jak gdyby zająć się "Pieśnią o Rolandzie" obcinając kwestie systemu feudalnego, w którym rycerz był wasalem suwerena, a ten z kolei wasalem Boga, więc rycerz, umierając, oddaje tylko użyczone dobro podstawowemu właścicielowi.\nScobin napisał(a): diabeł wydaje się wrogiem człowieka i na pierwszy rzut oka rzeczywiście działa na jego szkodę (Niech raj ogląda tylko w snach!). Ale tak naprawdę pragnie otworzyć mu oczy na prawdę o Bogu i całym jego niebiańskim dworze -- a także na prawdę o samym człowieku (Szykujmy dla człowieka jego świat prawdziwy -- podkr. moje).\nNo właśnie. Czyżby to niezgoda na utopie (wszelkie)? Różne systemy zakładają, że ich realizacją jest właśnie raj. Czy to będzie komunizm, ekotopia, prawicowy libertarianizm lub konserwatyzm, społeczeństwo otwarte, czy kolejne pojęcie-wytrych, to zawsze u swojego podłoża ma założenie, że niewypaczona realizacja da powszechną szczęśliwość. Tymczasem świat ludzki jest zawsze skażony. Zawsze wyrosną w nim jakieś pokrzywy. I szatan uświadamiając to poplecznikom kolejnego systemu "idealnego" (aniołom na balu u Pana Zastępów), podważa ich wiarę w ten ideał, pozbawiając spokoju.\nCiekawy fragment o zmartwychwstaniu, dzięki. Ale ten wers wiersza i tak wciąż jest dla mnie mocno niejasny. No cóż -- Herbert. Może trzeba się na razie pogodzić z tym, że wiem (nie tylko o Biblii, teologii i komunizmie) jakby ciutkę mniej niż on.\nZeratul napisał(a): Czyżby więc "świetliste kręgi chóry i stopnie abstrakcji" i ludzie "z czystej pneumy" mieli się pojawić dopiero we wspomnianym przez Was Raju (wersja 2.0)?\nChóry i stopnie tak, ale ludzie z czystej pneumy to -- jak mi się zdaje -- ironicznie przedstawieni najwyżsi dygnitarze partyjni, którzy jako jedyni mają bezpośredni kontakt z Bogiem-dyktatorem. Przynajmniej na płaszczyźnie politycznej. A egzystencjalnie?\nDobre! Dopiero teraz przyszło mi do głowy, że niebiescy proletariusze to przecież też anioły, bo mają skrzydła. Ale jeśli niosą je pod pachą -- to może będą to wręcz skrzydła przyszywane, udawane, a robotnicy są w istocie zwykłymi ludźmi, których za aniołów jedynie przebrano?\nZeratul napisał(a): Mi zawsze osobnik, który "w parkiecie żłobi znak" wydawał mi się zawsze "sympatyczny"\nCzy raczej: nie miał złych intencji, ale chciał wywołać spojrzenia ostrożne, usuwając zwolennikom Boga klapki z oczu (tak jak napisał Piotrek).\nA czym w ogóle może być ten znak w parkiecie? Pentagramem? A może z definicji ma to być coś nieokreślonego, tajemniczego, co każdy (tak czytelnik, jak i gość rautu) może (i wręcz powinien -- vide indwyidualizm Powrotu) odczytać na swój sposób?\nZeratul napisał(a): Ogłuszmy hukiem w chmurach oniemiałe chóry\nScobin napisał(a): Chóry i stopnie tak, ale ludzie z czystej pneumy to -- jak mi się zdaje -- ironicznie przedstawieni najwyżsi dygnitarze partyjni, którzy jako jedyni mają bezpośredni kontakt z Bogiem-dyktatorem.\nZgadzam się, ale czy wszyscy nie mieli właśnie stać się ludźmi "z czystej pneumy" w świecie 2.0? Wiadomo, że nawet Ci z wersji 1.0 z aż takiej czystej pneumy nie byli, jednak oficjalna wersja była chyba trochę inna\nScobin napisał(a): Przynajmniej na płaszczyźnie politycznej. A egzystencjalnie?\nEgzystencjalną analizę trzeba by chyba zacząć od początku (np. czy Bóg-bohater to Bóg?)\nScobin napisał(a): Ale jeśli niosą je pod pachą -- to może będą to wręcz skrzydła przyszywane, udawane, a robotnicy są w istocie zwykłymi ludźmi, których za aniołów jedynie przebrano?\nZeratul napisał(a): (np. czy Bóg-bohater to Bóg?)\nCzy Władca Ciemności to Szatan?\nA może jeden i drugi to tylko różne części natury ludzkiej. Bóg to dążenie do ideałów, kręgów abstrakcji i tym podobnych rzeczy, które są jednak nieosiągalne, a próba ich zdobycia, stworzenia raju prowadzi do powstania Utopii. Natomiast Szatan to obalanie tych ideałów, cyniczne pokazywanie, że świat prawdziwy to kazamaty.\nWizję raju jako utopii komunistycznej, czy nawet realnego socjalizmu trochę jednak zaburza "Wygnanie z raju". Skoro ten raj jest udawany, to czemu wygnanie z niego ma być karą?\nPodobnie z wizją Boga. W całym albumie jest on dosyć antypatyczny, a nagle w "Chrystusie i kupcach" Jezus jest postacią jak najbardziej pozytywną. Można uznać, że Jezus ten nie jest Osobą Trójcy, nie jest Bogiem. Że Bóg jest wciąż antypatyczny (inaczej spogląda na tych, którzy mają), ale wtedy gniew Chrystusa wobec znieważania Bożego przybytku jest obroną sprawy niesłusznej...\npiotrek napisał(a): Podobnie z wizją Boga. W całym albumie jest on dosyć antypatyczny, a nagle w "Chrystusie i kupcach" Jezus jest postacią jak najbardziej pozytywną.\nNie sposób nie docenić Waszej inteletualnej dysputy, ale śmiem twierdzić że Jacek czytając to, pęka ze śmiechu ))\nKuba Mędrzycki napisał(a): śmiem twierdzić że Jacek czytając to, pęka ze śmiechu\nA który Jacek? Cygan? I dlaczego?\nA co? Zarabiasz za swoje publikacje tyle co Cygan, Ty co się tak śmiejesz?\nKuba Mędrzycki napisał(a): A co? Zarabiasz za swoje publikacje tyle co Cygan, Ty co się tak śmiejesz?\nPublikacje? A które?\nDobra, nie rozwadniajmy wątku. Nie chcę, żeby nas przenieśli do Hyde Parku. (Merytorycznie przedmówcom odpowiem w najbliższym czasie).\n[ Dodano: 29 Sierpień 2006, 15:10 ]\nZeratul napisał(a): Zgadzam się, ale czy wszyscy nie mieli właśnie stać się ludźmi "z czystej pneumy" w świecie 2.0? Wiadomo, że nawet Ci z wersji 1.0 z aż takiej czystej pneumy nie byli, jednak oficjalna wersja była chyba trochę inna\nHmm, w teologii chrześcijańskiej mówi się o "docelowym" przebóstwieniu człowieka. Ciekawe, czy jest tu jakiś związek między nim a sprawozdaniozrajowym przepneumieniem.\n[ Dodano: 29 Sierpień 2006, 15:36 ]\nCo więcej, w takim ujęciu szatan (czy też Szatan) niekoniecznie musi być "tym dobrym". Wprawdzie odczytanie polityczne wydaje się wskazywać na to, że zbuntowany szatan jest bliższy ludziom niż "partyjny" Bóg -- ale egzystencjalnie może już być inaczej. Abstrakcyjne ideały Boga mogą stać się przyczyną tego, o czym napisałeś; za to szatańskie "cyniczne pokazywanie" (podkr. moje) może doprowadzić do zezwierzęcenia człowieka, to znaczy do utraty wiary w sens życia, świata, istnienia, do zatraty mitu i odebrania ludziom tego, co w nich najbardziej ludzkie i zarazem najbardziej wrażliwe. Odebrania tego, co sam Jacek określił mianem wiary jako obrony przed racjonalną rezygnacją.\npiotrek napisał(a): Wizję raju jako utopii komunistycznej, czy nawet realnego socjalizmu trochę jednak zaburza "Wygnanie z raju". Skoro ten raj jest udawany, to czemu wygnanie z niego ma być karą?\nByć może ten udawany raj jest czymś takim jak Huxleyowski nowy wspaniały świat. Ci, którzy dostosują się do Systemu (miłość do tego tylko, co potrzeba), mają swoje w nim miejsce oraz dostęp do oferowanego przezeń sztucznego szczęścia ("szczęścia dawkowanego z butelki", chciałoby się napisać po lekturze Huxleya...). Z kolei jednostki zbyt samodzielne, by zaakceptować ustalone ramy tego świata, zostaną z niego wykluczone (co jest karą rządzących dla nieposłusznych poddanych, ale ta kara paradoksalnie może się stać bodźcem do wyzwolenia: skoro jestem już poza Systemem, to nic mnie z nim nie łączy i niepokorna myśl może wreszcie zyskać wolny kształt) -- albo postanowią odejść same.\nPowrót, który może kiedyś nastąpić, będzie już powrotem do zupełnie innego, własnego raju. Ale może jest tak, że w życiu człowieka musi najpierw nastąpić dostrzeżenie fałszywości tego pierwszego raju -- i świadoma z niego rezygnacja.\n(Czy na płaszczyźnie egzystencjalnej kolejne utwory mogłyby ukazywać jak gdyby ewolucję świadomości ludzkiej, dostrzeganie kolejnych okowów, które trzeba z siebie zrzucić, aby wejść do prawdziwego raju?).\n(Tylko czy sam Powrót nie sugeruje, że człowiek już w tym kraju kiedyś był? A może tak mu się tylko wydaje?).\nWydaje mi się, że poziom polityczny dosyć mocno przeplata się tutaj z egzystencjalnym. Wolność od Systemu jest jednocześnie wolnością od więzów nałożonych przez innych ludzi, wolnością od gąb.\nAle przecież człowiek jest zwierzęciem społecznym, a przed gębą nie ma ucieczki jak tylko w inną gębę... Akcent, który kładziony jest w Raju na ludzką indywidualność, może być nieco niebezpieczny, gdyż absolutnej niezależności i wolności człowiek moim zdaniem osiągnąć nie może. A nawet nie powinien. Ale nie robimy przecież z Raju uniwersalnego podręcznika moralności; chyba żadne dzieło ludzkie nie może objąć całej rzeczywistości, ani materialnej, ani moralnej...\npiotrek napisał(a): Podobnie z wizją Boga. W całym albumie jest on dosyć antypatyczny, a nagle w "Chrystusie i kupcach" Jezus jest postacią jak najbardziej pozytywną. Można uznać, że Jezus ten nie jest Osobą Trójcy, nie jest Bogiem. Że Bóg jest wciąż antypatyczny (inaczej spogląda na tych, którzy mają), ale wtedy gniew Chrystusa wobec znieważania Bożego przybytku jest obroną sprawy niesłusznej...\nTak, myślę, że Jezusa nie powinno się tutaj rozpatrywać jako osobę Trójcy.\nGniew Chrystusa jest rzeczywiście enigmatyczny. Obrona sprawy niesłusznej -- symbol buntu słusznego moralnie, ale wynikającego z niewiedzy i prowadzącego do zgubnych następstw?\nKuba Mędrzycki napisał(a): Nie sposób nie docenić Waszej inteletualnej dysputy, ale śmiem twierdzić że Jacek czytając to, pęka ze śmiechu ))\nDrogi Kubo - skoro nie chcesz (nie potrafisz?) włączyć się merytorycznie do dyskusji - przynajmniej jej nie zakłócaj :/\nA może wygnanie to utrata wiary w propagandę, w to że żyje się w "nowym wspaniałym świecie", może to "dostrzeżenie" rzeczywistości? Niby pozytywne, a jednak bolesne...\nA może "reżimowym" kupcom (i ich klientom), podoba się świat, w którym żyją, nie odczuwają potrzeby zmian, aż tu nagle pojawia się ktoś, kto w parkiecie żłobi znak...\nW ten sposób Chrystus stanąłby teoretycznie po stronie Władcy Ciemności, jednak o ile pierwszy jest raczej idealistą, drugi jest cynikiem.\nScobin napisał(a): Z kolei jednostki zbyt samodzielne, by zaakceptować ustalone ramy tego świata, zostaną z niego wykluczone (co jest karą rządzących dla nieposłusznych poddanych, ale ta kara paradoksalnie może się stać bodźcem do wyzwolenia: skoro jestem już poza Systemem, to nic mnie z nim nie łączy i niepokorna myśl może wreszcie zyskać wolny kształt\nNo, nie bardzo, gdyż człowiek po takim "wyklęciu", nadal pozostaje w totalitarnym kraju (płaszczyzna "polityczna"), żyje na Świecie (płaszczyzna "egzystencjalna"), tyle że już ze świadomością tego, że to co mu wpajano jest nieprawdą; że Raju nie ma. A niepokorna myśl zyskuje wolny kształt wtedy, gdy nie będzie nikogo, kto by mógł jej zagrozić (tej wolności, oczywiście ) .\nZeratul napisał(a): A może wygnanie to utrata wiary w propagandę, w to że żyje się w "nowym wspaniałym świecie", może to "dostrzeżenie" rzeczywistości?\nInaczej to odczytuję. Politycznie: wygnanie z raju nie oznacza, że wygnaniec przestaje żyć w PRL-u. Nie, on tam żyje, ale na przykład: poeta nie może oficjalnie publikować swoich wierszy, aktor nie zagra w żadnym filmie, dzieci protestującego warszawianina nie zostaną wpuszczone na państwowe uczelnie.\nEgzystencjalnie: człowiek nie przestaje żyć wśród innych ludzi, ale zdaje już sobie sprawę z ograniczeń, które nakłada na niego ich wpływ, wie o maskach czy gębach, bez których nie można funkcjonować w społeczeństwie. Zarazem jednak, jak mi się zdaje, ma świadomość tego dobra, które można zdobyć tylko wspólnie (na przykład w przyjaźni z tymi, którzy również utracili raj).\nNatomiast myśl, która zyska wolna kształt, jest dla mnie symbolem niezależności duchowej, którą świadomy człowiek może osiągnąć nawet w skrajnie niesprzyjających warunkach zewnętrznych. Nie upatrywałbym w tym symbolu odniesień do swobody politycznej (tak przynajmniej zrozumiałem Twoją wypowiedź).\nW każdym razie świadomość faktycznie wydaje się kluczem do wszystkiego. Banicja z raju może mieć charakter kary nałożonej przez władze, może też być skutkiem samodzielnie podjętej decyzji (jedno zresztą zapewne wynika z drugiego) -- a konsekwencją wygnania będzie dostrzeżenie tego, czego ani w raju, ani na bankiecie u Pana Zastępów zauważyć nie było można. Tak jak napisał Zeratul.\n[ Dodano: 29 Sierpień 2006, 21:38 ]\nZeratul napisał(a): A może wygnanie to utrata wiary w propagandę, w to że żyje się w "nowym wspaniałym świecie", może to "dostrzeżenie" rzeczywistości? Niby pozytywne, a jednak bolesne...\nSzatan w Księdze Rodzaju (drugi i trzeci rozdział) mówi ludziom, że jeśli sprzeciwią się Bogu, to tak jak On będą znali dobro i zło. Ulegnięcie tej pokusie prowadzi do grzechu. Wygląda na to, że Jacek odwrócił tutaj ten motyw: poznanie prawdy o Systemie/własnej naturze/... jest niezbędnym krokiem na drodze do odnalezienia prawdziwego raju.\nZeratul napisał(a): A może "reżimowym" kupcom (i ich klientom), podoba się świat, w którym żyją, nie odczuwają potrzeby zmian, aż tu nagle pojawia się ktoś, kto w parkiecie żłobi znak...\nA Bóg po cichu (a może jawnie?) przyzwala kupcom na ich działalność? I Chrystus występuje przeciw niemu? Hmm, syn bóstwa sprzeciwiający się własnemu ojcu to nie tak rzadki motyw w różnego rodzaju mitologiach...\nOd dyskusji z teologią chrześcijańską jesteśmy już wtedy bardzo daleko -- trudno mi sobie wyobrazić, by można było sensownie zrozumieć rolę Jezusa jako przeciwnika Boga (choć kto wie, co by na to gnostycyzm). Ale to oczywiście nie odbiera wartości tej interpretacji.\nHmmm..., ja to widzę inaczej:\nChrystus jest wysłannikiem Boga, który sprawuje całą władzę (gdzie Bóg nie może tam Chrystusa pośle?). Kupcy to wysłannicy Władcy Ciemności, który (jak zostało ukazane we "Władcy Ciemności") chce przeszkodzić Bogu, a jednocześnie zapanować nad Człowiekiem obracając go przeciwko Stwórcy (nie dostrzega jednak, że człowiek może odrzucić zarówno propagandę, jak i podszepty obu i pójść własną drogą). "Chciwy lud" to ludzie którzy dostrzegli utopijność Raju, a którzy chcą wyzwolić się spod propagandy. Gdy Chrystus wchodzi do świątyni, w której powinno się czcić Nowy Wspaniały Świat i oddawać hołdy Władcy, dostrzega że:\nJK napisał(a): Drżą złote stropy wzdęte tłumu wrzawą i smrodem\nChrystus, moim zdaniem, pełni tu rolę czegoś w rodzaju ZOMO-wca, który rozgania niezadowolony tłum.\nCałość przypomina mi tu wydarzenia marca 1968r., gdy władza rękami studentów przetasowywała się na górze.\nAczkolwiek może to być tylko moja nadinterpretacja\nAktualny czas: 09-27-2020, 08:11 PM Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


zgg.gosc.pl → Przyjaciel na życie\nNa pielgrzymkę ministranci przybyli z rodzicami, opiekunami\ni ponad 80 kapłanami\nCentralnym punktem pielgrzymki byłą Msza św. pod przewodnictwem bp. Stefana Regmunta, który w homilii przypomniał słowa św. Jana Pawła II: „Podczas liturgii jesteście kimś o wiele więcej niż tylko zwykłymi »pomocnikami proboszcza«. Jesteście przede wszystkim sługami Jezusa Chrystusa, odwiecznego Najwyższego Kapłana. W ten sposób wy, ministranci, jesteście szczególnie powołani, by być młodymi przyjaciółmi Jezusa. Starajcie się pogłębiać i podtrzymywać tę przyjaźń z Nim. Zrozumiecie wówczas, że w Jezusie znaleźliście prawdziwego przyjaciela na całe życie”. Pasterz diecezji zachęcił wszystkich uczestników liturgii do gorliwej modlitwy o nowe powołania. – Bardzo często młodzi ludzi z grona służby liturgicznej odkrywają powołanie do służby Bożej – mówił biskup.\nW czasie Eucharystii ponad 50 ministrantów zostało ustanowionych lektorami. – To bardzo ważne wydarzenie w moim życiu. Będę mógł czytać słowo Boże podczas Mszy św. – wyjaśnia Dominik Ciesielski z Ochli k. Zielonej Góry.\nPo Komunii świętej bp Stefan pobłogosławił obrazy Matki Bożej Paradyskiej z modlitwą ministranta o powołania, które następnie zostały wręczone reprezentacjom każdej parafii.\nW sobotę rozegrano także finały Diecezjalnej Piłkarskiej Ligi Ministranckiej. W kategorii szkół podstawowych zwyciężyli ministranci z parafii NMP Królowej Polski w Gorzowie Wlkp. Spośród gimnazjalistów najlepsza okazała się drużyna z parafii św. Wojciecha w Kargowej. A wśród najstarszych zwyciężyli ministranci z parafii św. Michała Archanioła w Nowej Soli.\nW Paradyżu rozegrano także konkurs wiedzy liturgicznej w którym zwyciężył Mikołaj Ostapczuk z parafii św. Maksymiliana Kolbego w Gorzowie Wlkp.


Projekt TTU-272 2800 zł2500 zł\nParametry projektu Dom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B\nProjekt domu Dom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Rzut parteru.\n6. Spiżarnia + CO* 7,20 m²\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Rzut poddasza.\npowierzchnia po podłodze 76,40 m²\n10. Sypialnia 15,10 m² (18,90 m²)\n13. Łazienka 7,80 m² (11,70 m²)\n14. Strych* 16,80 m² (27,30 m²)\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Przekrój.\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Sytuacja.\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Elewacja przednia.\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Elewacja tylna.\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Elewacja lewa.\nDom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B - Elewacja prawa.\nOpis projektu Dom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B\nPotrzebujesz dodatkowych informacji? Chcesz zamówić projekt Dom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B?\nTreść pytania do projektu Dom Dla Ciebie 1 w2 bez garażu B


GrAlutka ZnadPlanszy.pl | Słowo na Poniedziałek – Dead Men Tell No Tales ZnadPlanszy.pl Słowo na Poniedziałek – Dead Men Tell No Tales – GrAlutka ZnadPlanszy.pl\n25 marca 2019 /0 Komentarze/w Blog /Autor Alicja Olejniczak\nGier o piratach jest multum, jest w czym wybierać i konkurencja jest niemała. Było rzucanie kośćmi, były telefony komórkowe w formie statków, wyścig dookoła Jamajki, bitwa między dwoma statkami czy inne karcianki. Tym razem jesteśmy na płonącym statku, z którego musimy wynieść określoną liczbę skarbów. Wykonujemy akcje, oddajemy niewykorzystane akcje naszym kamratom, staramy się nie umrzeć. Jedną ręką zabijamy kościotrupy, drugą gasimy ogień, a w międzyczasie wypijemy szklaneczkę rumu.\nZacznijmy od pudełka, które jest bardzo ładne, ale ma bardzo dziwny rozmiar. Talie kart łatwo rozróżnić poprzez różne rewersy. Płytki z porządnej tektury, może trochę słabo czytelnie oznakowane przejścia między pokojami. Wydaje się, że zasad nie ma wiele, jednak nie są najlepiej napisane, wracaliśmy do nich kilkuktrotnie. Bardzo ładne drewniane znaczniki oraz meple piratów. Fajne kostki ognia w niebanalnych kolorach.\nCiekawe podejście do tematu, trochę tak, jakby Pandemia spotkała Jacka Sparrow’a. I wszystko jest w ogniu. Lubię gry, w których można przegrać w wieloraki sposób, a wygrać tylko w jeden. Wystarczy puścić w tle muzykę z filmów o piratach i… cóż, nadal będzie to dość mechaniczna gra.\nNiby trudno to ocenić po kilkunastu rozgrywkach, ale jeśli każda z nich była taka sama to.. coś tu jest nie tak. Fajna propozycja dla młodszych nastolatków, bo wymaga pracowania w grupie i nie jest podatna na 'gracza alpha'. Dla dolnej granicy wiekowej może stanowić wyzwanie, które sprawi, że po grę będą sięgać częściej. Dla nas jednak czeogś tu brakowało. Podobno dodatek Kraken wiele zmienia w rozgrywce.\nZasady nie są trudne, a wygranie gry nie jest banalnie proste – super, prawda? Niestety, losowość stanowi bardzo dużą partię, bo nie dość, że nigdy nie wiadomo co przyniosą nam karty, to jeszcze losujemy żetony. Jeśli chodzi o karty, to możemy mieć albo dużo szczęścia, albo niesamowitego pecha. Co do żetonów, to wyciągając je z sakiewki nie powinniśmy widzieć, co na nich się znajduje, a o to jest dość trudno – trzeba w małej torebeczce manipulować ręką, żeby mieć pewność, że wyciągamy żeton dobrą stroną. No i walka, jeśli komuś nie sprzyjają kości to przy tej grze będzie miał nie lada problem. Czasowo z kolei wygląda to fajnie, bo rozgrywka zajmuje około godziny. Jednak jest to gra, która nie pozostawia dużego wrażenia na tyle, żeby o niej rozmawiać po zakończeniu rozgrywki, bo tak mało od nas zależy.\nJeśli lubicie kooperacje w stylu Pandemii i nie przeszkadza Wam losowość, a do tego najlepiej jak macie dzieci, które lubią piratów, to być może jest to coś dla Was.\nDla nas, wielkich fanów kooperacji i gier tematycznych, jest to jednak 'pass'. Za mało tematu, za dużo losowości. A szkoda.\nhttps://gralutka.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/85/2019/03/20190325_160945.jpg 1296 2612 Alicja Olejniczak http://gralutka.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/85/2020/02/GrAlutka-header-1.png Alicja Olejniczak2019-03-25 16:12:182019-03-25 16:12:28Słowo na Poniedziałek – Dead Men Tell No Tales\nNiedzielni Planszowcy – Tylko nie w szczepionkę! PionTek – T.I.M.E. Stories


Beton Magnat Style 3kg - Cemika - Listwy przypodłogowe, Sztukateria, Beton Architektoniczny, Dekoracje Wnętrz\n> Beton Magnat Style 3kg\nDostępne kolory MAGNAT Style Beton\nDostępne kolory: szary + dwa odcienie szarości po zabarwieniu pigmentem barwiącym.\nProdukty potrzebne do wykonania dekoracji Magnat Style Beton\nFarba podkładowa (akrylowa farba wyrównująca chłonność i wzmacniająca podłoże).\nMAGNAT Style Beton (struktura dekoracyjna).\nPigment barwiący (koncentrat pigmentowy do kolorowania wyrobów w systemach dekoracyjnych MAGNAT Style).\nLakier rustykalny (lakier akrylowy stosowany jako środek zabezpieczający powierzchnie wybranych systemów dekoracyjnych MAGNAT Style).\nWydajność do 1m2/kg przy jednej warstwie


Burmistrz Miasta Lubań informuje mieszkańców oraz właścicieli nieruchomości na terenie miasta Lubań, iż w ramach konsultacji społecznych istnieje możliwość składania swoich sugestii, opinii i wniosków do koncepcji Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego Lubania.\ndla mieszkańców oraz właścicieli nieruchomości w Lubaniu\nUprzejmie informuję mieszkańców oraz właścicieli nieruchomości na terenie miasta Lubań, iż w ramach konsultacji społecznych istnieje możliwość składania swoich sugestii, opinii i wniosków do koncepcji Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego Lubania. Dokument ten, zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, będzie określał perspektywiczne ogólne kierunki rozwoju przestrzennego całego miasta. Prace na projektem studium podjęto w oparciu o uchwałę Nr XVII/125/2016 Rady Miasta Lubań z dnia 26 stycznia 2016 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Lubań.\nGranice obszaru objętego zmianą studium dotyczą całego obszaru miasta w granicach administracyjnych. Studium co prawda nie stanowi aktu prawa miejscowego, jednakże jest to bardzo ważny dokument planistyczny. Przede wszystkim stanowi on podstawę sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, na podstawie których wydawane są pozwolenia na budowę oraz podejmowane różnorodne – związane z miastem – inwestycje i przedsięwzięcia budowlane. Studium służy również określaniu problemów rozwojowych i generalnej przyszłościowej wizji miasta, w szczególności jego przestrzennego, przyrodniczego (środowiskowego) i gospodarczego charakteru. Dokument służy też inicjowaniu, programowaniu i koordynowaniu wszelkich inwestycji związanych z rozwojem miasta.\nPoprzednie Studium Rada Miasta Lubań uchwaliła w 1999 roku, które od tej pory było już kilkukrotnie na niewielkich obszarach aktualizowane, jednakże całościowo dokument jest już nieaktualny, zarówno ze względów formalnych, określonych nowymi przepisami prawa, jak i z rzeczywistego obecnego stanu zagospodarowania miasta i jego nowych problemów rozwojowych i społecznych. W szczególności należy zwrócić uwagę na nowe okoliczności funkcjonowania miasta i istotne zmiany w jego zagospodarowaniu spowodowane chociażby rozwojem motoryzacji oraz zaistnieniem nowych dziedzin aktywności gospodarczej. Nowe okoliczności funkcjonowania miasta określają też nowe wymagania dotyczące ochrony środowiska i ochrony krajobrazu kulturowego, w tym zabytków. Zwrócić też należy uwagę na nowe zrealizowane w obszarze miasta inwestycje i przedsięwzięcia mieszkaniowe. Wobec zasygnalizowanych zmian i okoliczności, zawarte w dotychczasowym Studium postanowienia zdezaktualizowały się – w szczególności cele, kierunki i zasady zagospodarowania przestrzennego miasta oraz inne formuły i postanowienia odnoszące się do gospodarki przestrzennej. Nie przystają one do współczesnych wymogów planistycznych oraz potrzeb rozwojowych miasta.\nW związku z powyższym konieczne jest przygotowanie rozwiązań rozwoju przestrzennego Lubania na co najmniej kolejne 10 lat. Zebrane od Państwa propozycje w sprawie rozwiązań planistycznych będą miały charakter konsultacyjny. Informuję równocześnie, iż konsultacje nie są związane z procedurą określoną w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lecz jej rozszerzeniem służącym wypracowaniu jak najlepszych rozwiązań planistycznych. Przyjmowane od mieszkańców sugestie zostaną przedstawione Miejskiej Komisji Urbanistycznej oraz firmie sporządzającej dokument (Urbanistyka i Architektura Sp. z o.o.) celem ich analizy i uwzględnienia przy formułowaniu zapisów Studium.\nProjekt Studium będzie jednocześnie – zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – przedstawiony do uzgodnień instytucjom i organom administracji, a następnie wyłożony do publicznego wglądu na 21 dni. Wówczas zgodnie z Ustawą wszyscy zainteresowani będą mogli składać formalne uwagi do projektu, o czym poinformuję odrębnym ogłoszeniem. W czasie wyłożenia zorganizowana zostanie dyskusja publiczna.\nZachęcam Państwa do włączenia się w kształtowanie wizji rozwoju przestrzennego miasta Lubania na kolejne dziesiątki lat.\nSugestie i pomysły proszę składać do końca marca br. wyłącznie w formie pisemnej poprzez Biuro Obsługi Interesanta w budynku UM Lubań ul. 7 Dywizji 14.\nZ obecnie obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Lubania można zapoznać się na stronie: http://bip.miastoluban.pl/Article/id,11272.html\nKoncepcja zm SUiKZP_Tekst.pdf\nKoncepcja zm SUiKZP_Kierunki zagospodarowania przestrzennego.pdf


21. kolejka Ekstraklasy: Lech i Legia na tarczy - Polska - NaszeMiasto.pl\n21. kolejka Ekstraklasy: Lech i Legia na tarczy\n2009-03-22, Aktualizacja: 2009-03-22 23:26\nLider ekstraklasy - Lech Poznań remisuje już drugi mecz z rzędu. Czyżby poznańskiej lokomotywie zaczynało brakować pary?\nTylko 12 bramek obejrzeli widzowie na ośmiu stadionach ekstraklasy. Gdyby nie derby Krakowa to ta statystyka byłaby wręcz tragiczna. Wyjątkowo gościnni okazali się w tej kolejce gospodarze, którzy zanotowali zwycięstwo tylko w jednym spotkaniu, trzy mecze remisując i aż cztery przegrywając.\nZarówno w Poznaniu, jak i Warszawie napastnikom nie udało się ani razu skierować piłki do siatki. Górnik Zabrze przerwał serię Legii, która wygrała osiem kolejnych meczów na własnym boisku i wywiózł ze stolicy bardzo cenny punkt.\nZ drużyn znajdujących się na czele tabeli komplet punktów zainkasowała Wisła Kraków i Polonia Warszawa. Wiślacy ograli w derbach Cracovię, natomiast Polonia szczęśliwie (wrocławianie nie wykorzystali rzutu karnego) pokonała Śląsk we Wrocławiu po bardzo ostrym meczu, w którym sędzia pokazał 10 żółtych kartek i 1 czerwoną.\nW Łodzi ŁKS zaliczył pierwszą porażkę w rundzie wiosennej, natomiast dla GKS Bełchatów było to pierwsze zwycięstwo tej rundy. Cenne zwycięstwo zanotowała Odra Wodzisław pokonując w śląskich derbach Ruch Chorzów na jego stadionie oraz Polonia Bytom, która wywiozła komplet punktów z Gdańska.\nŁKS Łódź - GKS Bełchatów 0-2 (0-0)\nRuch Chorzów - Odra Wodzisław 0-1 (0-1)\nLechia Gdańsk - Polonia Bytom 0-1 (0-0)\nŚląsk Wrocław - Polonia Warszawa 0-1 (0-1)\nWisła Kraków - Cracovia Kraków 4-1 (0-1)


Monitor Polski z 1954 roku - Strona 15 - Monitor Polski - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nUchwała Rady Państwa z dnia 20 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1954 nr 108 poz. 1485\nUchwała Rady Państwa z dnia 20 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1954 nr 108 poz. 1484\nUchwała Rady Państwa z dnia 20 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1954 nr 108 poz. 1483\nUchwała Rady Państwa z dnia 20 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1954 nr 108 poz. 1482


zabawa | Idealna Pani Domu\nPosted on 20 stycznia 2016 by Goshia\nPufa z Dinosaurem Pewnego dnia postanowiłam zrobić małą niespodziankę Gabrielowi – pufę z aplikacją zainspirowaną jego rysunkiem dinosaura. Poniżej zamieściłam zdjęcie rysunku dinosaura jaki wykonał mój 4- letni syn. W celu wykonania pufy użyłam szarego lnianego materiału, który zakupiłam w IKEA. … Czytaj dalej →\nPosted in Dla Chłopca, Dla Dziewczynki, Szycie\tTagged dziecko, inspiracja, inspiration, kids, projekt, zabawa, zdjęcia\nPosted on 13 marca 2014 by Goshia\nOzdabianie babeczek – Muffinki Pieczenie babeczek jak pieczenie, ale ozdabianie, to co innego. Każde dziecko będzie zachwycone mając możliwość przyozdobienia babeczki, którą później będzie mogło zjeść. Tego rodzaju muffin’ki nadają się również na urodzinowy tort babeczkowy. Bardzo fajnym spędzeniem czasu … Czytaj dalej →\nPosted in Inne, Tutoriale, Z dzieckiem\tTagged dom, dziecko, inspiracja, jedzenie, kuchnia, pomysł, zabawa\nPosted on 25 lutego 2014 by Goshia\nWitajcie ponownie! Macie ochotę udekorować tort ze swoimi dziećmi, ale nie macie pojęcia od czego zacząć? A może boicie się o bałagan? Nie panikujcie, podążajcie za moimi wskazówkami, a na pewno wszystko pójdzie „jak po maśle”. Dekorowanie Tortu Urodzinowego Opowiem … Czytaj dalej →\nPosted in Inne, Przyjęcie Urodzinowe, Z dzieckiem\tTagged dom, inspiracja, rodzina, zabawa\nPosted on 6 stycznia 2013 by Goshia\nWysokie krzesełko dla dwulatka Latem postanowiliśmy lekko odrestaurować wysokie krzesełko, które uległo zniszczeniu podczas zimy. Krzesełko może nie zostało odrestaurowane jakby to zrobił ekspert ale my jesteśmy dumni z wykonanej pracy i podzielimy się efektami z Wami. Nasze prace przeprowadzaliśmy … Czytaj dalej →\nPosted in Inne, Z dzieckiem\tTagged dziecko, inspiracja, projekt, rodzina, zabawa\nPosted on 25 listopada 2012 by Goshia\nOstatnio uszyłam woreczki do rzucania, które były nam potrzebne do zabawy urodzinowej mojego synka. Dzieci są zachwycone woreczkami z kaszą, Wasze dzieci też będą je uwielbiać, tym bardziej jeśli pozwolicie im pomóc Wam w ich wykonaniu. Woreczki do rzucania Wygrzebałam … Czytaj dalej →\nPosted in Z dzieckiem\tTagged dziecko, inspiracja, mama, szycie, zabawa\nPosted on 28 czerwca 2012 by Goshia\nKilka dni temu moja córeczka i mój synek wykonali łóżeczka dla misia oraz zestaw pościeli. Wszystko zrobili w jeden dzień. A oto efakt końcowy. Własnoręcznie zbijali łóżeczko gwoździami, później malowali je. Kupując farby do malowania drewna pamiętajcie by były nietoksyczne. … Czytaj dalej →\nPosted in Inne, Z dzieckiem\tTagged craft, dom, dzieci, inspiracja, sewing, szycie, zabawa\nPosted on 25 kwietnia 2012 by Goshia\nPamiętam jak byłam jeszcze małą dziewczynką mama pozwalała mi na wygospodarowanie w ogródku małego kawałka ziemi, gdzie mogłam sama posiać maciejkę i groszek. Bardzo lubiłam dbanie o swój ogródek. Teraz, gdy sama jestem mamą też pozwalam swoim dzieciom na uczestniczenie … Czytaj dalej →\nPosted in Ogród, Z dzieckiem\tTagged dzieci, inspiracja, kids, ogród, zabawa


Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Piastowie | List prymasa Polski przygotowujący do beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego List prymasa Polski przygotowujący do beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego – Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Piastowie\nW dzisiejszych czytaniach z Pisma Świętego mowa jest o dwóch niezwykle ważnych i cennych darach, jakie otrzymujemy od Boga. Są nimi sól i światło. Jedno i drugie jest konieczne dla życia człowieka i przyrody, która nas otacza. Sól nadaje smak pokarmom i zachowuje je przed zepsuciem, światło natomiast ogrzewa i oświeca. Słowo Boże zwraca jednak naszą uwagę na głębsze znaczenie tych darów. Obraz soli i światła to nauka jaką otrzymuje każdy z nas od Chrystusa. Jako Jego uczniowie nosimy w sobie jej niepowtarzalny „smak”. Naszym zadaniem jest to, by nie zatrzymywać Chrystusowej nauki dla siebie, ale należy przenosić ją tam, gdzie życie utraciło swój smak i panuje ciemność. Dlatego tak ważne jest nasze codzienne zaangażowanie w głoszenie Ewangelii i dawanie o niej świadectwa, wówczas światło słowa Bożego, które w sobie nosimy, zabłyśnie w ciemnościach (Iz 58,10) i będzie świeciło wszystkim, którzy są w domu (Mt 5,15).\nSolą ziemi i światłem świata był i ciągle jest Sługa Boży, Prymas Stefan Wyszyński. Możemy o nim powiedzieć, jak św. Paweł o sobie mówił mieszkańcom Koryntu, że nie przybył, aby błyszczeć słowem i mądrością, ale głosić Boże słowo, i nie znał niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, stawał przed ludźmi w słabości i bojaźni, by ukazywać moc Bożą (por. 1Kor 2,1-5). Siedemdziesiąt jeden lat temu, w święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego 1949 roku, prymas Polski Stefan Wyszyński stanął „z wielkim drżeniem”, a jednocześnie z pokorą i dumą przed drzwiami „prastarej, płodnej matki kościołów polskich, bazyliki prymasowskiej”, by odbyć ingres do gnieźnieńskiej katedry. Cztery dni później, 6 lutego, uczynił to samo w stolicy Polski. W liście pasterskim na tę uroczystość napisał, że „ze czcią wielką i z religijnym namaszczeniem” stawia „swe stopy na warszawskim bruku (…) obmytym ofiarną krwią najlepszych, bohaterskich dzieci tego wspaniałego miasta”.\nWracamy dziś pamięcią do tych dwóch ingresów Prymasa Polski, ponieważ przypominają one, że jego pasterska posługa w naszej Ojczyźnie była jak sól i światło, bo dawała ludziom smak wiary na godne życie dzieci Bożych i wlewała nadzieję w niejedno ludzkie serce, w którym zgasła ufność. Kiedy Prymas Stefan Wyszyński obejmował biskupie stolice w Gnieźnie i Warszawie, wypowiedział program swojej posługi: „Nie przychodzę jako nieprzyjazny człowiek, ale jako zwiastun Dobrej Nowiny! Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego (…). Idę, by zwiastować Wam Ojca, który jest w niebie, (…) by głosić Wam miłość, pokój i dobro, by wszczepiać w dusze Wasze nowe życie łaski Bożej, by serca otuchą krzepić”.\nDzisiaj, kiedy z perspektywy czasu patrzymy na jego ponad trzydziestoletnią prymasowską posługę i oczekujemy na czerwcowy dzień jego beatyfikacji, z przekonaniem możemy powiedzieć, że nakreślone zadania wypełnił. Nie sposób wymienić wszystkich Jego dokonań, ale warto zwrócić uwagę na niektóre z nich, a zwłaszcza na słowa wypowiedziane przez niego u początku prymasowskiej posługi, które wiernie realizował i były dla niego drogowskazem.\nPrymas Stefan Wyszyński miał świadomość tego, że dla powierzonych mu kapłanów i wiernych jest po pierwsze pasterzem, dlatego wielką wagę przykładał do głoszenia Bożego słowa. Zdawał sobie sprawę z tego, że „potrzebna jest światu Ewangelia, głoszona przez Kościół”, a „biskup jest po to, by głosił Ewangelię”. Ten Boży Pasterz był wiernym głosicielem Ewangelii w słowie i czynie. Bardzo kochał Kościół, czuł się za niego odpowiedzialny, patrzył na niego oczami samego Chrystusa jak na Oblubienicę. Zwiastowanie wiernym Dobrej Nowiny, rozumiał jako zadanie, które ciągle musi trwać. Prymas uczył, że „Ewangelia i krzyż to nie są zabytki, że Kościół to nie archiwum – to aktualne życie! Nie wystarczy wspominać i mówić. Tak, to było dobre tysiąc lat temu, ale dziś? Właśnie i dziś aktualna jest Ewangelia i krzyż Chrystusowy, i dziś jest potrzebna służba Kościoła Chrystusowego Narodowi przez biskupów i kapłanów. Bo Kościół Chrystusowy to Kościół Boga Żywego, to Chrystus, który nie umiera. On żyje w nas!”.\nIstnieje dzisiaj potrzeba przypomnienia tych prymasowskich słów, kiedy wiara w Polsce u wielu ludzi, zwłaszcza w młodym pokoleniu, gaśnie. Kardynał Stefan Wyszyński staje się dla nas ogromnym wyrzutem sumienia, że niekiedy z obojętnością przechodzimy wobec wyzwań Chrystusowej Ewangelii i przypominamy zwietrzałą sól, która utraciła swój smak i nie świecimy przykładem żywej wiary otrzymanej na chrzcie świętym (por. Mt 5,13.15). wszyscy musimy pamiętać, że wyrośliśmy z chrześcijańskich korzeni, tak jak i Europa, której jesteśmy częścią, wyrosła z tych samych korzeni co Polska.\nCałe życie Prymasa Tysiąclecia dowodzi, że możliwe jest zachowanie właściwej równowagi pomiędzy tym, co się głosi, a codziennością. Był wierny temu, co przyrzekł w dniu ingresu: „Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego”. Słowa te urzeczywistniły się bardzo szybko, kiedy doświadczył tułaczki i więzienia, bezprawnie pozbawiono go możliwości spełniania biskupiej posługi, zabroniono bezpośrednich kontaktów z kapłanami i wiernymi, odizolowano go od świata, tak jakby był największym zbrodniarzem i przestępcą. Ale także po uwolnieniu, niemal przez wszystkie lata prymasowskiej posługi, spotykał się ze strony ówczesnej komunistycznej władzy z upokorzeniami, oskarżeniami o zdradę Ojczyzny, o współpracę z obcymi mocarstwami. Stał się w ten sposób świadkiem Chrystusa ukrzyżowanego i przykładem wytrwałego znoszenia każdych cierpień. Dlatego po latach, u schyłku swojego życia, mógł otwarcie wyznać: „Z wielu rzeczy musiałem zrezygnować. Ale jednego nie mogłem się wyrzec: odwagi, męstwa i gotowości na każdą ofiarę, której Pan Bóg ode mnie zażąda. A wiecie, że zażądał wiele”.\nKiedy patrzymy na ten bolesny, ale i potrzebny wymiar życia prymasa Stefana Wyszyńskiego, przypominamy sobie słowa św. Pawła z drugiego dzisiejszego czytania: Postanowiłem (…) nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego (1Kor 2,2). Prawdziwy uczeń Chrystusa bierze każdego dnia krzyż i w ten sposób Go naśladuje (por. Mt 16,24). Chociaż współczesny człowiek często wzbrania się przed taką perspektywą swojego życia i chciałby uciec przed tym, co wymaga trudu, poświęcenia i odwagi w wyznawaniu wiary, to tylko w taki sposób idzie się do świętości i doskonałości – przez krzyż i ofiarę z życia. Przypomina nam o tym sam Chrystus, który jest w pełni solą ziemi i światłem świata i nadaje smak i moc naszemu życiu. Przypomina o tym również Wielki Prymas Tysiąclecia poprzez swoją heroiczną wiarę, która nie cofnęła się nawet przed upokarzającym więzieniem.\nKsiądz prymas Stefan Wyszyński zapewniał wszystkich, że przychodzi, by serca krzepić otuchą. Bardzo szybko okazał się prawdziwym Ojcem Narodu sponiewieranego, upokorzonego i zniewolonego przez komunistyczny reżim. Dlatego wołał do rządzących, by uszanowali „prawo do prawdy, prawo do sprawiedliwości, prawo do szacunku, prawo do miłości, prawo do wolności, prawo do wolności sumienia, wyznania i do służby Bożej, prawo do katolickiego wychowania dzieci i młodzieży”. Wiele razy upominał się o te podstawowe prawa dla każdego człowieka.\nWsłuchując się w głosy współczesnych polityków, ludzi nauki i kultury, dziennikarzy i publicystów, osób odpowiedzialnych za wychowanie młodego pokolenia, należy przypomnieć bardzo aktualne dzisiaj słowa wielkiego Ojca Narodu, które powinny stać się przesłaniem kierowanym do każdego z nas: „Jesteśmy przekonani – mówił prymas Stefan Wyszyński – że lepiej jest, gdy Naród wierzy, niż gdyby nie wierzył, że umacnianie wiary bardziej służy jedności Narodu, aniżeli jej niszczenie. (…) Umacnianie w Narodzie wiary w Boga Jedynego i Żywego dobrze Polsce służy. Sami oceńcie, co lepiej służy Narodowi: czy to, że jest zjednoczony w imię Boga Żywego, czy to, że jest bez Boga w sercu?”.\nPrzygotowując się do beatyfikacji wiernego i oddanego Chrystusowi Pasterza, nie ustawajmy w pogłębianiu naszej wiary. Wracajmy do naszych korzeni, do chrztu świętego, który uczynił nas dziećmi Bożymi i dał nam nowe życie w Chrystusie. Wyrażajmy też głęboką wdzięczność Bogu za wkrótce błogosławionego Prymasa Stefana Wyszyńskiego, który w naszych czasach staje się przykładem świadka Chrystusowej Ewangelii, uczy wiernego trwania pod Jego krzyżem i jest ojcem, który otuchą krzepi ludzkie serca.\nNiech czas, poprzedzający dzień beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego, stanie się dla wszystkich okazją do przypomnienia sobie Jego nauczania. Niech przez modlitwę przygotuje nas i sprawi, abyśmy odpowiadając na nasze powołanie, stawali się w tym świecie solą ziemi i światłem świata, którzy – jak wzywa nas papież Franciszek – będą dawać innym „wyraźne świadectwo o zbawczej miłości Pana”.\nNa owocne przygotowania do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia wszystkim z serca błogosławię


Napisz zdania z wyrazami : Męstwo , Spryt , Odwaga... - Zadane.pl\nNapisz zdania z wyrazami : Męstwo , Spryt , Odwaga , Mądrość , Wytrzymałośc , duma , dobroć , opiekuńczość , wytrwałość , opanowanie , pomysłowość , rycerskość , zwinność . PLZ TO NA JUTRO DAJE 10 PKT BO TYLKO TYLE MAM\nprzez matio757 20.01.2010\nWładysław Jagiełło ukazał swoje męstwo w bitwie pod Grunwaldem.\nInteligencja i spryt pomogło arkowi w gerze w piłke.\nOdwaga jest darem, które dostał Adam.\nLudzie podziwiają mądrość Ali.\nRozbitek miał ogromną wytrzymałoś i dzięki temu nie zginął.\nDuma dziewczyny nie pozwoliła jej na zgode.\nHania spotkała się lekarzem który ma wspaniałą dobroć.\nAnia jest wdzięczna swojej mamie za opiekuńczość.\nWytrwałść jest niezwykle potrzebna w życiu.\nOpanowanie Kasi nie pozwoliło jej na kłutnie.\nJej pomysłowość doprowadziła do wygrany.\nŻołnierze pokazali swoją rycerskość w walce z nieprzyjaciółmi.\nTata powidziwia zwinnośc w czytaniu swojej 7 córki.\nNajważniejszą cechą u rycerza to męstwo. Spryt też jest u niego potrzebny. Bez odwagi też nie jest możliwe bucie rycerzem. Ważną cechą jest też mądrość. Prawie każdy rycerz jest wytrzymały. Nie powinien za bardzo unosić się dumą. Dobroć w jego sercu nie jest przymusowa. Powinien być opiekuńczy ale nie do przesady. Powinien być oczywiście wytrwały. Opanowanie tez jest ważne. Pomysłowośc na różne rozwiązanie problemów też jest ważna. Rycerskość to oczywiste. Każdy rycerz musi być zwinny.\nnie wiedziałam dokładnie o co chodzi z tym zadaniem czy to mają być rózne zdania czy wszystkie mają dodyczyć jednego.


Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy Murowana Goślina - Burmistrz - Obwieszczenia - Obwieszczenie w sprawie wszczęcia postępowania dla inwestycji polegającej na budowie sieci wodociągowej 125 mm z PEHD w ulicy Rumiankowej w Mściszewie na terenie działki o nr ewid. 250, obręb Mściszewo, gm. Murowana Goślina, spr. nr PP.6733.23.2017\nObwieszczenie w sprawie wszczęcia postępowania dot. ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - spr. nr PP.6733.23.2017 406.3 KB pdf Pobierz\nData wprowadzenia dokumentu do BIP: 24 listopada 2017 08:05\n24 listopada 2017 08:07 Alicja Handke - Dodanie załącznika [obwwszpp6733232017scan.pdf] do dokumentu. (Dokument opublikowany)\n24 listopada 2017 08:05 Alicja Handke - Dodanie dokumentu. (Dokument opublikowany)


Funkcjonalne reklamy drukowane - naklejki, etykiety itp czyli naklejki reklamowe mach, kolorach oraz rozmiarach, dlatego też każdy klient znajdzie coś dla siebie i swojej firmy. Wydajne znakowanie produktów i realizacja ciekawych akcji promocyjnych jest niemal niemożliwa bez nakl\nDodane: 25-08-2019 22:00\nReklama i drukJak wygląda drukWysyłanie i wybór kartki z zaproszeniem na ślubKolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Tradycja wysyłania zaproszeńKartki wielkanocne- Polska tradycjaPo sezonowo: Kartki świąteczneW świecie zaproszeń okolicznościowychKto Jeszcze Chce Drukować ulotki?Ceny i jakość druku. Kilka słów o poligrafiiO druku etykiet, naklejek i innych rzeczyDruk poligraficzny - czyli o drukarniach i zakładach poligraficznychKartki wielkanocne- Polska tradycjaW centrum zaproszeń ślubnychTylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Drukować ulotkiNaklejki, subtelne formy reklamyCo warto rozważyć przed zamówieniem zaproszeń na weselePoligrafia w paru akapitachW centrum zaproszeń ślubnychPo sezonowo: Kartki świąteczneKrótko o kartkach okolicznościowychFunkcjonalne reklamy drukowane - naklejki, etykiety itpCzy można drukować w Jastrzębiu w nocy?Firmowe wydruki w lokalnej drukarniJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Reklama w drukuDrukujemy!Czy można wydrukować naklejki w niedzielę nie handlową?Kwestia druku i poligrafii


Zwłoki - artykuły | Express Bydgoski\nW środę, około godziny 18.00, nasz Czytelnik poinformował nas o wyłowieniu ciała z Brdy na wysokości HSW "Łuczniczka" w Bydgoszczy.\nZwłoki młodego mężczyzny w Gniewkowie. Miasto huczy od plotek\n23 sierpnia przy ulicy Dworcowej w Gniewkowie znaleziono zwłoki 34-letniego mieszkańca miasteczka.\nMakabryczne odkrycie. Zwłoki mężczyzny unosiły się na jeziorze w Człuchowie\nZwłoki mężczyzny wyłowiono z jeziora w Człuchowie. Zauważył je przypadkowy przechodzień.\njezioro w Człuchowie\nZ Brdy w pobliżu bydgoskiej "Astorii" wyłowiono ciało\nW piatek około godziny 13 z Brdy w pobliżu "Astorii" w Bydgoszczy wyłowiono ciało mężczyzny.\nTragiczny pożar w Inowrocławiu. W mieszkaniu znaleziono zwęglone zwłoki\nTuż przed godziną 18-tą przy ulicy Mątewskiej wybuchł pożar. Strażacy są ciągle na miejscu.\nTragiczne odkrycie w Golubiu-Dobrzyniu. Zwłoki kobiety w Drwęcy\nTuż po godz. 7.00 strażacy z Golubia-Dobrzynia otrzymali zgłoszenie, że w rzece pływa ciało kobiety.\nZwłoki w Wiśle we Włocławku - policja już wie, kto to jest\nPolicjanci, wspólnie z prokuratorem, wyjaśniają okoliczności śmierci mężczyzny, którego zwłoki wyłowiono z Wisły we Włocławku. Ustalono już tożsamość denata. To 69-letni mieszkaniec Włocławka. Policjanci pod nadzorem prokuratora prowadzą czynności mające na celu wyjaśnienie okoliczności i przyczyny śmierci.\nTragedia w Bydgoszczy. Kajakarze znaleźli w Brdzie zwłoki kobiety\nW Brdzie znaleziono kolejnego topielca. Policja pod nadzorem prokuratora prowadzi czynności. Zwłoki znaleźli kajakarze na wysokości mostu Kazimierza Wielkiego. To kobieta.\nzwłoki wyłowione z brdy\nczyżkówko bydgoszcz ciało\nMężczyzna z lasku w bydgoskim Fordonie zidentyfikowany\nDzięki pomocy bydgoszczan policjantom udało się zidentyfikować mężczyznę, którego zwłoki 6 stycznia znaleziono w lesie przy ul. Fordońskiej w Bydgoszczy. Policja dziękuje za pomoc.\nWędkarz znalazł w Kokocku ciało zaginionego mężczyzny\nW niedzielę po południu w Kokocku wędkarz natknął się na ciało zaginionego pana Adama z Chełmna. Mężczyzna leżał niedaleko Wisły.\nW mieszkaniu na Kijowskiej w Bydgoszczy znaleziono zwłoki mężczyzny\nBydgoscy strażacy dziś o 17.30 zostali wezwani na ulicę Kijowską, by pomóc policji dostać się do zamkniętego od środka mieszkania, z którego lokatorem nie było kontaktu. Po otwarciu drzwi okazało się, że mężczyzna nie żyje.


LM 515 CH Oprawa halogenowa - Light&More\nOprawa halogenowa LM 515 CH to produkt o niebanalnym designie. Wykorzystanie oprawy w swoim domu to stylowe rozwiązanie, które pasuje do każdego typu wnętrza. Dzięki surowcom najwyższej jakości, z jakich została wykonana oprawa, pozwala ona dopasować się do każdego stylu architektonicznego, który został wykorzystany w pomieszczeniu.\nOprawa halogenowa LM 515 CH wykonana z przezroczystego szkła oraz chromowanego metalu pozwala na oryginalne i nietypowe rozproszenie światła, które dodaje wyjątkowego charakteru każdemu wnętrzu. Główną zaletą produktu jest jego wysoka jakość wykonania oraz szczegółowość związana z wytworzeniem detali. Dzięki łagodnym krawędziom i zakrzywionym linią oprawa prezentuje się subtelnie i elegancko w każdym wnętrzu, bez względu na dobrane dodatki.\nOprawa halogenowa LM 515 CH pasuje prawie do każdego wnętrza\nOprawa halogenowa LM 515 CH doskonale pasuje zarówno do mieszkalnych wnętrz, jak i komercyjnych lokali. Dostępna jest w wersji przezroczystej, o wysokości 2,5 cm, 3 cm, z chromowaną nakładką oraz w wersji matowej. Do oprawy pasują żarówki typu MR16 i PAR16.\nOprawa halogenowa LM 515 CH jest bardzo prosta w montażu, a dzięki jej subtelnemu i nowoczesnemu kształtowi, możemy umieścić ją niemal w każdym wnętrzu, gdyż to bardzo funkcjonalny i uniwersalny model, często wybierany przez klientów i designerów, zajmujących się aranżacją wnętrz.\nNależy pamiętać, że nasz sklep oferuje także dedykowane żarówki do oprawy halogenowej LM 515 CH.\nKod produktu: LM 515 CH\nBądź pierwszą osobą, która doda swoją opinię o LM 515 CH OPRAWA HALOGENOWA PAR16 MR16 SZKŁO 3 CM\nDodaj opinię o LM 515 CH OPRAWA HALOGENOWA PAR16 MR16 SZKŁO 3 CM


Zaginarki do blachy gietarki dekarskie krawędziarki Produce Darmowe ogloszenia\nZaginarki do blachy gietarki dekarskie krawędziarki Produce\nPARAMETRY TECHNICZNE gietarki 3000/0,8mm\nSzerokość robocza 3140mm\nMax. grubość giętej blachy blacha stalowa 0,8mm\nMax. kąt zagięcia 145-180 stopni\nZaginarka jest dostosowana do zginania blach ocynkowanych lub zwykłych (także z powłoką z tworzywa sztucznego) a także blach miękkich, takich jak miedź i aluminium.\nWYPOSAŻENIE KAŻDEJ MASZYNY jest GRATIS!( stelarz tylni na blachę, przednie zderzaki do ciecia, kątonierz, blokada kąta gięcia)\nJesteśmy Producentem maszyn i urządzeń do obróbki blach.\nWieloletnie doświadczenie pozwoliło nam nam uzyskanie solidnej i trwałej konstrukcji naszych maszyn.\nUdzielamy 12 miesięcznej gwarancji. Zapewniamy serwis gwarancyjny i pogwarancyjny. Gwarantujemy konkurencyjne ceny.\nZAGINARKA WYKONANA W TECHNOLOGII CNC.\nNożyce krązkowe 600zł\nZwijarka krawedziowa /wulszta 600zł\nZwijarka do rur/rynien 1300mm 3000zł\nZwijarka do rur/rynien 2050mm 5000zł\nTransport GRATIS na terenie całej Polski. Płatność Gotówka przy dostawie.Szybkie terminy dostawy od 1 do 6 dni.\ntel.694 745 332 w godz 7:00-22:00 pon- niedz\nMożliwość odbioru osobistego na naszych magazynach w Polsce: Rzeszów-woj.Podkarpackie/ Żalno-woj.Kujawsko Pomorskie\nOsoba odpowiedzialna za to ogłoszenie: Magazyn Zaginarki\nKontakt: Magazyn Zaginarki\nDarmowe ogłoszenie dodano: 02-08-2018


Strona główna Aktualności 25.06.2012 11:41\nMicrosoft poinformował swoich partnerów OEM, że wycofuje wsparcie dla Office Starter 2010 — specjalnej, ograniczonej ale i bezpłatnej wersji pakietu Office często preinstalowanej dzisiaj na nowych komputerach z systemem Windows. W przyszłości firma chce zachęcać do korzystania z Office Web Apps, czyli aplikacji biurowych w chmurze.\nPrzypomnijmy, że Office Starter 2010 zawierał program Word i Excel z pewnymi ograniczeniami. Nie można było na przykład wygenerować spisu treści czy obsłużyć korespondencji seryjnej, ale z powodzeniem pakiet nadawał się do pisania szkolnych wypracowań, służbowych raportów czy prowadzenia domowego budżetu — jednym słowem był bardzo atrakcyjnym, i co najważniejsze, bezpłatnym dodatkiem do nowego komputera. W trakcie pracy wyświetlane były co prawda reklamy Microsoftu, ale nie przeszkadzały one: nie przesłaniały treści i nie były inwazyjne. Pakiet nie był dostępny na rynku detalicznym, tak więc fakt preinstalacji Office Starter na nowym komputerze był dużym atutem kupowanego zestawu. Niestety teraz wszystko się zmienia.\nProducenci sprzętu nie mogą już pobierać Office Starter 2010 z witryny Microsoftu dla partnerów OEM. W nowym zestawie preinstalacyjnym Office OPK nie ma już tej specjalnej edycji pakietu biurowego, a Microsoft zachęca do promowania wśród użytkowników wersji webowej Office, czyli Office Web Apps. Możliwości pakietu Office w chmurze są w zasadzie większe niż w przypadku edycji Starter, a przy tym nadal aplikacje online są bezpłatne, niemniej nie każdy lubi pracować z arkuszem kalkulacyjnym w przeglądarce. Najwyraźniej jednak trzeba się będzie do tego przyzwyczajać, tym bardziej, że w nowej wersji Office 2013 znaczenie webowej edycji ma zostać zwiększone.\nNa koniec dobra wiadomość dla wszystkich, którym udało się kupić komputer z Office Starter 2010 — będą oni mogli korzystać z niego bez ograniczeń, aż do momentu gdy wymienią komputer na nowszy model np. z Windows 8.


Szukając szczęścia – Maciek Strzyżewski\nŻyj tak, abyś nigdy nie musiał powiedzieć: „Ale kiedyś byłem głupi”.\nPewnego dnia dwie uczennice podeszły do mnie po zajęciach i zadały mi zaskakujące pytanie: „Mamy po 16 lat. Jak mamy żyć, aby mieć udaną przyszłość?” Byłem zdumiony ich dojrzałością. Patrzyłem na nie z zazdrością. W ich wieku nie byłem taki rozsądny. Robiłem wiele głupot, raniących siebie samego i innych. Nie umiałem poważnie spoglądać na życie. Teraz, z perspektywy czasu, widzę jak wiele czasu zmarnowałem, podczas gdy inni w tym samym momencie coś budowali. Były to osoby mądre, tak jak te dwie dziewczyny.\nPoprzedni wpis Odeszli nie zauważeni\nNastępny wpis Chęć do życia


Kryzys w Europie. Obama ma pomysł - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościKryzys w Europie. Obama ma pomysł\nPrezydent USA podkreślił ponownie, że Europa dysponuje środkami niezbędnymi do jego pokonania.\nPrezydent USA Barack Obama oświadczył w wywiadzie dla włoskiego dziennika _ La Stampa _, że Europa nie może wykazać niezdecydowania wobec pogłębiającego się kryzysu zadłużeniowego i przyznał, że może on poważanie zaszkodzić odradzającej się gospodarce amerykańskiej. Zapewnił, że USA _ zrobią co do nich należy, _ aby pomóc Europie.\n- _ Konieczne jest, aby rządy wszystkich krajów europejskich wykazały swoje absolutne zaangażowanie dla przyszłej ekonomicznej integracji Europy. Jeżeli Europa utworzy odpowiednio silną zaporę ogniową (firewall)\n, to tym samym w sposób istotny zmniejszy prawdopodobieństwo, aby kiedykolwiek była ona użyta _ - powiedział prezydent.\nWyraził też przy tej okazji uznanie dla osiągnięć rządu Montiego w działaniach na rzecz poprawy sytuacji gospodarki włoskiej. Obama podkreślił ponownie, że w ocenie amerykańskiej, Europa dysponuje środkami niezbędnymi do pokonania kryzysu i nie ukrywał, że Stany Zjednoczone odczują spowolnienie swojego najważniejszego partnera handlowego.\n- _ Stany Zjednoczone będą nadal wnosić swój wkład do pomocy naszym europejskim przyjaciołom przy przezwyciężaniu tego kryzysu _ - powiedział amerykański prezydent nie precyzując jednak co miałoby to oznaczać w praktyce.\nO 'pomocowych' deklaracjach Obamy - czytaj więcej w Money.pl\nObama obiecał pomoc mieszkańcom Joplin Prezydent USA odwiedził zdziesiątkowane przez kataklizm miasto w stanie Missouri.\nObama obiecuje pomoc USA dla Egiptu Prezydent złożył taką deklarację rozmawiając z przywódcami Wielkiej Brytanii, Jordanii i Turcji.


Zespół Szkół Budowlanych im. dra Władysława Matlakowskiego w Zakopanem – Strona 13\nW piątek 25 czerwca 2021 r. o godz. 9.00 odbędzie się uroczyste zakończenie roku szkolnego 2020/2021 na boisku szkolnym (w razie deszczowej pogody – na sali gimnastycznej).\nźródło zdjęcia: gov.pl W związku z ogromem zniszczeń w wyniku pożaru w Nowej Białej w naszej szkole rusza zbiórka, której celem jest zebranie funduszy dla pogorzelców. MY TEŻ MOŻEMY DOŁOŻYĆ CEGIEŁKĘ. Wszystkich chętnych, którzy chcą pomóc, prosimy o wpłaty na konto rady Rodziców z dopiskiem: „Pomoc dla Nowej Białej”. Nr konta bankowego:…\nRozstrzygnięcie konkursu na zagospodarowanie wysepki skrzyżowania ul. Piłsudskiego z ul. Tatrzańską w Poroninie\n17 czerwca 2021 r. delegacja z Urzędu Gminy Poronin oraz Szkolna Komisja Konkursowa Zespołu Szkół Budowlanych w Zakopanem oceniła przygotowane przez uczniów prace konkursowe, dotyczące zagospodarowania wysepki skrzyżowania ul. Piłsudskiego z ul. Tatrzańską w Poroninie. Komisja w składzie: Anita Żegleń Wójt Gminy Poronin, Małgorzata Mierczak – Dyrektor Szkoły, Ewa Janczy –…\nUroczyste rozdanie nagród na Politechnice Krakowskiej\nW środę 9 czerwca 2021 r. Katarzyna Łukaszczyk, uczennica klasy IV TBa, uczestniczyła na Politechnice Krakowskiej w uroczystym rozdaniu nagród dla laureatów i finalistów XXXIV Centralnej Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Budowlanych. Jeszcze raz serdecznie gratulujemy!\nBrawa dla naszych biegaczy, którzy w poniedziałek (7 czerwca) na trasach biegowych COS Zakopane wzięli udział w zawodach sportowych – Powiatowych Drużynowych Biegach Przełajowych. Na największe gratulacje zasłużył Natan Kotowski-Banaś, który w pięknym stylu zdobył pierwsze miejsce. Bardzo cieszą nas wysokie wyniki wszystkich biegaczy. Serdecznie gratulujemy i życzymy kolejnych…\nPrev1 … 10 11 12 13 14 15 16 17Next


Folie strech, pianki polietylenowe, tektury faliste - Bripi\nPPUH BRIPI, ul. Murarska 12, 63-604 Baranów, woj. wielkopolskie, tel./fax 62 782 87 68, bripi@bripi.pl\nOferta - Bripi\nFolia bąbelkowa, pęcherzykowa\nProponowana przez nas folia bąbelkowa została wynaleziona w XX wieku i stanowi jeden z najbardziej praktycznych, najczęściej wykorzystywanych wynalazków tego stulecia. Powstaje na bazie transparentnego tworzywa sztucznego o unikalnej strukturze, tworzonej przez liczne pęcherzyki powietrza. Dzięki temu świetnie nadaje się do zabezpieczania delikatnych przedmiotów w trakcie transportu. Folia pęcherzykowa odznacza się bardzo dobrą sprężystością.\nOferowana przez nas tektura falista jest wynikiem sprasowania kilkunastu warstw masy papierniczej. W zależności od modelu może składać się kilku warstw połączonych, charakterystyczną falą papierową, co wzmacnia sztywność i wytrzymałość materiału. Znajduje zastosowanie przede wszystkim w zabezpieczaniu i ochronie różnego rodzaju elementów oraz płaskich powierzchni. Świetnie amortyzuje wstrząsy, zabezpiecza przez uszkodzeniem oraz zabrudzeniem.\nDostępne w naszym asortymencie folie stretch stanowią bardzo praktyczne rozwiązanie w obszarze pakowania i przygotowywania towarów do magazynowania bądź przewozu. Dzięki swoim elastycznym właściwościom, doskonałej uciągliwości, a także bardzo dużej sile obkurczu, produkt doskonale przylega do powierzchni gładkich oraz nierównych.\nPodobnie jak pianka polietylenowa, również folia idealnie sprawdza się przy zabezpieczaniu przedmiotów o nieregularnych kształtach.\nTaśma klejąca Vibac\nZnajdująca się w naszej ofercie taśma klejąca Vibac odznacza się wyjątkowo dobrymi parametrami technicznymi. Zaopatrzona w specjalnie opracowaną warstwę klejącą na bazie naturalnego kauczuku gwarantuje wyjątkową wytrzymałość na skoki temperatury oraz podwyższoną wilgotność. Może być zastosowana wszędzie tam, gdzie konieczne jest zachowanie najwyższych standardów, zaś warunki nie są sprzyjające. Proponujemy kilka modeli produktów.\nPPUH BRIPI © 2016 Wszelkie Prawa Zastrzeżone\nul. Murarska 12, 63-604 Baranów, woj. wielkopolskie,\ntel./fax 62 782 87 68, bripi@bripi.pl, NIP: 6191915190


Drzwi zewnętrzne nowoczesne model 630,7 orzech ciemny\nCeny nowoczesnych drzwi zewnętrznych wzór 630,7\n5430 zł cena drzwi Meranti gr. 72 mm Ud = 1,05 W/m2K\n5830 zł cena drzwi Meranti gr. 82 mm Ud = 0,7 W/m2K\n6330 zł cena drzwi Dąb gr. 72 mm Ud = 1,09 W/m2K\n6730 zł cena drzwi Dąb gr. 82 mm Ud = 0,74 W/m2K\nCharakterystyka nowoczesnych drzwi zewnętrznych model 630,7\nCztery kwadratowe szyby otoczone rowkami ozdobnymi zestawione z interesującą finezyjną kompozycję nie rozświetlą znacząco wnętrza domu ale nie są dostępne dla domowych czworonogów. To przez ich właścicieli jest bardzo często wybierany ten model. Powyższy, przykładowy egzemplarz drzwi zewnętrznych został wymalowany na kolor: orzech ciemny.


Mariano Italiano9999 12 Lut 2019 07:45 123 16\n#1 12 Lut 2019 07:45\nMariano Italiano9999 Mariano Italiano9999\nWitam mam problem z centralka stag 300 po odpaleniu auta dioda miga w stanie gotowości lecz bo dodaniu gazu nie włącza się gaz postanowiłem podłączyć kompa pod centralka ( zawsze podlanczalem ten zestaw i działało ) po czym nie można się połączyć czyżby padła centralka .? I pytanie czy kabel od obrotów od gazu powinien być podłączony pod cewka 12 + pozdrawiam\n#2 12 Lut 2019 10:09\nPomocny post #2 12 Lut 2019 10:09\nMusi się łączyć. Sprawdź kabel. Miganie to.\n1. Brak rpm\n2. Brak temperatury reduktora/termistor. 2k dla AC.\n3. Chyba tyle, temperatura gazu przy pierwszym przełączeniu jest raczej pomijana bo nie ma przepływu gazu. Ale też warto sprawdzić czujnik - 2k.\nSterowanie cewki jest często używane jako sygnał rpm. Ja wole wałek rozrządu jeśli tylko się da.\n#3 12 Lut 2019 10:15\nKable mam.dwa i się łączyły obydwa A kontrolka od gazu miga tak jak zawsze z tym że się nie przełącza o którym mówisz czujniku ?\n#4 12 Lut 2019 10:29\nWyjmij na chwilę bezpiecznik. Pytanie mnie trochę zaskoczyło. Sprawdź dwa z dwoch nic wiecej tam nie ma.\nKtóry dokładnie masz sterownik i jaki dokładnie soft.\n#5 12 Lut 2019 10:42\nTeraz ci nie powiem ale wszystko zawsze działało\n#6 12 Lut 2019 13:23\nNo to jak działało to pewnie aktualizacja windowsa albo sterowniki do ftdi. Najlepiej weź innego laptopa na testy.\n#7 12 Lut 2019 14:14\nZapytam inaczej A jaki jest objaw uszkodzonej centralki\n#8 12 Lut 2019 14:35\nZależnie od wróżki. Może tak: nie jedzie na gazie. Masz multimetr? Umiesz zmierzyć rezystancję? Sprawdź piny w kostce diagnostycznej, czesto gniją i się nie łączy.\n#9 12 Lut 2019 14:52\nGniazdo wygląda ok ale jak wrócę to zobaczę to już 2 centralka by mi się posypała ale poprzednia nie wlanczala się wogule\n#10 12 Lut 2019 15:36\nTe sterowniki należą do bardzo trwałych i jeszcze nigdy nie miałem uszkodzonego a dużo tego stroje. Sam mam 300 isa2 już 8 lat i jedyne co padło to stopiony bezpiecznik w oprawce. Raczej szukałbym problemu w wiązce i osprzęcie niż sterowniku. Rozbierz kostkę złącza diagnostycznego. Skrajnie to masa i 12V, środek txd i rxd.\nAwaryjny jest CT reduktora. W temperaturze pokojowej ma mieć 2k.\n#11 12 Lut 2019 15:42\nMam nowy czujnik i tak miałem wymienić\n#12 12 Lut 2019 16:02\nTylko powtarzam AC ma 2k jak masz inny czujnik to ma inną rezystancję.\n#13 12 Lut 2019 16:37\nCzujnik mam wkrecany w pracownik taki jak był orginalnie\n#14 12 Lut 2019 17:03\nKme parownik ma chyba 4.7k, ac ma 2k, cos ma 10k, 1.7k. Kazda instalacja ma inne termistory.\n#15 13 Lut 2019 10:48\nCzujnik temp odbierał mi gosc w sklepie więc musi pasować\n#16 13 Lut 2019 10:58\nA na jakiej podstawie? Stag obsluguje chyba z 5 rodzajów. Przewaznie decyduje to jakiej firmy masz reduktor. AC ma M6, KME M5, ZAVOLI chyba M8 w cieczy, tomasetto M5... a ja często zmieniam gwint w reduktorze na M6 i daje czujnik AC.\n#17 13 Lut 2019 14:29\nKolego gościu oglądał mój parownik i czujnik\nPodobne tematy Landrover freelander 1.8 99 ro - Stag 300 miga kontrolka od gazu stan gotowości\nWitam mam problem z instalacja stag 300 w mojej v6 .jakis czas temu nieprzelaczala sie na gaz i pan gazownik stwierdzil zepsuty reduktor .dobrze bylo ... (4)\nstag 300 - wpgh błędny poziom gazu\npoprawiłem mase na elektrozaworze i działa,Witam. Zamontowałem używaną instalacje gazowa do auta. Wszystko gra jak trzeba , jedyny problem to poziom g... (3)\nWitam. Mam Staga 300 auto to Chrysler Voyager 3,8 V6. Problem pojawił się nagle. Spalanie z 15 poszło na 28l. Sprawdziłem podciśnienia nie ma żadny... (13)