Witam wszystkich, którzy zaglądają na mojego bloga. Przyznaję, czas nie jest moim sprzymierzeńcem. Biegnie jak szalony, a ja z obłędem w oczach patrzę, jak skraca się ilość dni pozostałych do Świąt.\nZainstalowałam sobie w smartfonie świąteczną, animowaną tapetę z licznikiem dni do Bożego Narodzenia. I...chyba go odinstaluję, bo nie nadążam już nawet za nim!\nPrezenty powoli już już kupione, ale bałagan przedświąteczny jest - na pewno nie będę perfekcyjną panią domu, nie dostanę korony ani złotej miotełki - listy świątecznych zakupów brak, uszek zrobionych brak, dzieci czekają na wspólne pieczenie ciasteczek...\nOgłaszam więc czas wyciszania się, zamierzam trochę zwolnić, nastroić się na Święta, bo to przecież\nZacznę od uzupełnienia mojego Grudniownika:\nPotem upiekę z dziewczynkami ciasteczka\nUdekoruję dom na święta\nNo i będę wtedy mogła zacząć przygotowywanie świątecznych pyszności\nTego będę się trzymać przez najbliższe dni. Święta to przecież taki szczególny czas... Włączcie zatem, jak co roku:\ni wczujcie się w tę świąteczną atmosferę, bo kolejne święta dopiero za rok!\nJak tutaj ładnie��


KS Dalin Myślenice - NOWA OFICJALNA STRONA – Forum Myślenice\nWarmer84 4 sie 2009\nhmm... czegoś tu nie rozumiem. O III lidze mówicie że jest amatorska? Ja bym tego nie powiedział. Trudno powiedzieć np. O Dalinie, że jest klubem amatorskim. Owszem, może nie jest to jakiś wysoki poziom, ale żeby nazywać to amatorstwem? A jeśli chodzi o Dalin. Faktycznie potrzebuje dobrego menadżera ale nie tylko. Trzeba także sponsora. Porządnego sponsora, bo bez niego Klub wiele nie zdziała. Zastanawiam się czy nie lepiej by było, gdyby Dalin przeszedł w ręce prywatne. Gdyby miał prywatnego właściciela nie brakło by kasy dla m.in: piłkarzy, na transfery, na szkolenie juniorów. A z tego co wiem kiedyś była już propozycja od pewnego biznesmena ale zabrakło zgody. Marzy mi się, żeby ktoś wziął ten klub w swoje ręce i zrobił z Dalinu prawdziwą zawodową drużynę. Drużynę grającą na wysokim poziomie, która by była dumą naszego miasta. To samo się dotyczy drużyny siatkarek. No ale cóż, pomarzyć zawsze można. Może jednak kiedyś się wydarzy ...\nadzygmunt adzygmunt 4 sie 2009\nSama prywatyzacja klubu/ klubów nic nie da.\nZdecydowanie potrzebne jest przewartościowanie systemu szkolenia, zachęty do sportu, za który na poziomie gdy zaczyna się rywalizacja, powinni płacić uczestnicy.\nSą sporty, które w zasadzie nie mają szans na rozwój bez systemu wsparcia.\nPotrzebny jest pomysł od kogo to wsparcie powinno płynąć. Tutaj nie mam gotowej recepty, lecz zdecydowanie wiem: nie państwowe, bo tutaj nikt nie upomni się o ... "zwrot" w postaci wyników.\nA po nim pozostają anse w postaci, które opisałem w poście poprzednim.\nSystem prywatyzacji klubów popieram w całości. Trudno mi jest nie dodać: z wpisanymi pewnymi obowiązkami w szkoleniu własnego narybku, lub wspierania nietypowej gałęzi sportu np:... choćby piłki wodnej, lubo skoków do wody itp.\nTu sam potknąłem się o treści z postu wyżej. To pozostałość myślenia po szkoleniu z postkomunistycznego systemu.\nPotykać się będziemy wszyscy, póki nie zmieni się radykalnie podejście do "sportowania".\nCo komu po pięknym drzewie kiedy za rok czy dwa, zgniłe korzenie zniweczą trud ogrodnika?\nSzkoda kawałka ziemi pod taką uprawę!\n"Zdecydowanie potrzebne jest przewartościowanie systemu szkolenia, zachęty do sportu, za który na poziomie gdy zaczyna się rywalizacja, powinni płacić uczestnicy."\nAd ale nie mieszaj sportu zawodowego z amatorskim. Jeśli sie zaczyna uprawiać sport z myślą o zostaniu zawodowcem to raczej oczekuje wsparcia a nie tego by musiał samemu sobie wszystko opłacać. To nie jest możliwe. Jak człowiek ma się szkolić by kiedyś uprawiać zawodowy sport, gdy musi sam siebie finansować? Myślisz, że na to wszystkich stać? Cóż to byłby za system szkolenia gdyby każdy musiał za siebie płacić? Chyba by mu się szybko odechciało. Nie mówię tu bynajmniej o tym by uczestnikom płacono. Raczej chodzi mi o wsparcie dla nich. O to by miała gdzie i z kim ćwiczyć. O to by miała odpowiedni sprzęt. A sama tego sobie raczej nie zapewni. Czyż nie? Owszem, zmiana systemu szkolenia jest konieczna. Ale trochę nie w tym kierunku. Trzeba ośrodków szkoleniowych z prawdziwego zdarzenia. Ośrodków na poziomie europejskim, które będą szkoliły przyszłych sportowców już od najmłodszych lat. Ośrodków umiejących wyławiać prawdziwe talenty. I te talenty później szlifować. Tak by kiedyś były w sporcie jak diamenty. Dopiero, w przypadku takich ośrodków można myśleć o tym by uczestnicy szkolenia trochę do tego dokładali ze swojej kieszeni. Oczywiście w zależności na ile kogo stać. Reszta finansowania złożona byłaby na barki ośrodków i ewentualnych sponsorów czy inne dotacje. Wtedy to miało by sens. Tak czy inaczej czas na zmiany. Bez zmian ani rusz. W przeciwnym razie, nie ma co liczyć, na to, że poziom naszej, Polskiej piłki nożnej się podniesie.\nA Szuba dokąd odszedł ?!\nPilna odpowiedź dla Warmer84.\nJuż ten system dawno wymyślono, całkiem niedaleko od naszego wschodniego i zachodniego krańca. Z tym, że Ci zza wschodniej granicy przegrywali w przodowniczym systemie - z NRD!!!\nPozwól, że zdecydowanie odetną się od Twojego poglądu.\nPozostaję z całym szacunkiem!\nOK, może już zostawmy te rozważania Ad. Tak czy inaczej potrzeba zmian i to natychmiast! Mam nadzieje, że kiedyś zobaczę na meczu Dalinu pełne trubuny. Pełne kibiców, którzy dopingują swój prawdziwy, zawodowy, silny zespół. Zespół, który będzie dumą naszych pięknych Myślenic. To samo się tyczy drużyny siatkarek. Chyba zgodzisz się ze mną, że w chwili obecnej nie mamy powodów do dumy z tych zespołów? Trzeba zmiam, to pewne. Pytanie tylko, kto mógłby tego dokonać?\nFootball fan 4 sie 2009\nJuż w najbliższą sobotę o godz. 17.00 w Myślenicach Dalin zmierzy sie z Alwernią.\nJest już dwójka ludzi, która uzgodniła consensus omnium. Kiedy będzie nas 2 miliony zacznie się nowe!\nTwojego wieku nie znam, mnie zabraknie czasu.\nChociaż; mam zamiar pociagnąć jeszcze trzydzieści, a potem, potem niech się dzieje co chce!\nMoże nawet zdążę pojechać sam, nie w towarzystwie kierowcy; A-1 do Gdańska?\ndalin.pl 6 sie 2009\nadzygmunt-proponuję abyś brał o połowę mniejsze dawki i pisał ( a nie tworzył poematy) na stronie Dalinu o klubie , kogo obchodzi Twoja przyszłość.\nENRIQE 6 sie 2009\nAdzygmunt - ZAMILCZ !!!\nadzygmunt adzygmunt 6 sie 2009\nZamilczę zgodnie z życzeniem. Tylko czy to zmieni rzeczywistość?\nJuz kiedyś zamykano nie tylko buzie. Dało to coś?\nWIERNY KIBIC 8 sie 2009\nDZISIAJ NA ZARABIU O GODZ. 17.00 DALIN PODEJMUJE ALWERNIE.\nPOKAŻMY ILU NAS JEST I WESPRZYJMY NASZĄ DRUŻYNĘ.\nWSZYSCY NA STADION !!!\nBIAŁO-ZIELONE TO BARWY NIEZWYCIĘŻONE !!!\nHEJ, HEJ DALINEK !!!\ngammorin 15 sie 2009\nDalin wtopił dzisiaj z Kmitą u siebie 2-3, po niezłej grze, ale i tak najlepsze były wydarzenia na trybunach :D\nolo 15 sie 2009\nAle zadyma była, kto nie był niech żałuje ;)\naa 15 sie 2009\nA co się działo na trybunach? :)\nOd kiedy przestałem pisać na tej stronce, pojawiły sie wpisy jak wyżej wspaniałych fachowców.\nGratuluję Wam poziomu i dalszych sukcesów w enuncjacji.\nPodsumował Was gammorin: postów: 21 "Dalin wtopił dzisiaj z Kmitą u siebie 2-3, po niezłej grze, ale i tak najlepsze były wydarzenia na trybunach"\nJa dodam, wspaniała recenzja, czy oby na pewno wyrażona bez dopalaczy?\ntakie tam 17 sie 2009\nkurde wiecie co to jest wstyd ze dalin nie ma swojej strony internetowej, wszyttkie kluby maja a oni nie\nninja 17 sie 2009\nWstydem jest to że na Dalin przyhodzi ledwie 100 - 300 kibiców na mecz !!! (Sam osobiście chodzę)\ngammorin 17 sie 2009\nNie ma niczego (prócz gry Dalinu), co mogłoby przyciągnąć ludzi na mecz. Zero dopingu, nagradzania piłkarzy oklaskami za pokazywanie waleczności na boisku (jedynie za udane akcje) oraz grupki podpitych starszych panów, którzy uważają się za specjalistów od futbolu ("nie było spalonego, przecież jakby był to bym Wam powiedział!" - jedna z lepszych kwestii którą słyszałem na trybunach).\nx 17 sie 2009\nPanowie to poprawcie to\ndalinek 17 sie 2009\nkolo 17 sie 2009\na gdzie seniorzy ???\nHitman co z Wami ???\nHitman 17 sie 2009\nPraktycznie zero współpracy ze strony klubu, podchodziliśmy do wszystkiego 3 razy (!!) i za każdym razem wszystko na początek fajnie, po czym nagle się rozpada. Mam nadzieje, że w tym sezonie przynajmniej doping na siatkówce wypali i może strona siatkarek :)\ndalin 18 sie 2009\nGammorin dokładnie to zróbcie coś żeby było innaczej a nie tylko wytykajcie innym ,dopingujcie ,śpiewajcie co liczycie na tych starych?,co do grupek podpitych to napewno jest więcej tych raczej młodszej generacji którzy systematycznie przyłażą na mecz by wychylić parę małpek i też bez zaangażowania w doping. Z jednym się zgodzę tz. z Hitmanem zero współpracy ze strony klubu ale niby kto miałby współpracować i z kim.\ngammorin 18 sie 2009\nPrzykro mi, mam czas pojawiać się na meczach, ale nie mam czasu na organizowanie dopingu. Z chęcią bym sam dopingował, ale jakiekolwiek wyskoki kogoś próbującego dopingować, spotykają się jedynie z szyderczymi uśmiechami osób siedzących na trybunach i nigdy nie porywały większych ilości ludzi do dopingu.\nJa tu nikomu nic nie wytykam, stwierdziłem tylko fakty.


Cud miód i malinka: Berlin haul #DM\nDzisiaj dalszy ciąg zakupów jakie poczyniłam w Berlinie. Kolej na kosmetyki :)\nBalea żele pod prysznic 0,65 euro / szt. (zdecydowałam się na jedynie na edycje limitowane)\nBalea balsam pod prysznic 2,95 euro\nAlverde delikatny szampon 1,95 euro\nBalea odżywka regenerująca do włosów 1,45 euro\nGliss Kur odżywki do włosów 1,75 euro / szt. (nie mogłam się zdecydować, więc wzięłam obie ze względu na cenę...)\nP2 korektor w pędzelku 3,95 euro\nEbelin jajeczko do nakładania podkładu 2,45 euro\nBalea krem na noc na przebarwienia z wit. C 5,95 euro\nAlverde emulsja do mycia twarzy 2,25 euro\nNie jest tego dużo, choć krążąc między półkami miałam ochotę wrzucać i wrzucać do koszyka, ale zdrowy rozsądek wziął górę :) Na mojej liście zakupowej była jeszcze nawilżająca maseczka do twarzy z Balei z kwasem hialuronowym, ale niestety półka była pusta...\nOczywiście w komentarzach piszcie co warto kupić, wypróbować z kosmetyków dostępnych w DM. Muszę uzupełniać listę na ewentualny przyszły wyjazd do naszych zachodnich sąsiadów :D\no kwietnia 14, 2014\nEtykiety: DM, haul, zakupy\nanne 14 kwietnia 2014 18:34\nte żele pod prysznic z Balea muszą świetnie pachnieć ;)\nMusze sobie kiedyś zrobić wycieczkę do Cottbus ;D\naSHa 14 kwietnia 2014 19:29\nzapachy są po prostu OBŁĘDNE! :)\nWdowa Po Stalinie 14 kwietnia 2014 18:45\nkosmetyki do włosów kuszą :)\naSHa 14 kwietnia 2014 19:30\nkuszą kuszą... najchętniej wypróbowałabym wszystko co mają w asortymencie :)\nWiolka-blog 14 kwietnia 2014 19:04\nte zele balea maja cudowne opakowania ;d\ni cudowne zapachy :)\ncammie 14 kwietnia 2014 19:14\nŚwietne nazwy mają te żele pod prysznic :)\nKupiłam niedawno tę złotą odżywkę z glisskur i niestety skóra mnie po niej swędzi. Niby rozpylam tylko po długości, ale z głową w dół i nad karkiem zawsze czuję jakiś dyskomfort.\naSHa 14 kwietnia 2014 19:32\nmi do tej pory odżywki w sprayu z Gliss Kura służyły, właśnie wykańczam tą z 19 składnikami i później zabieram się za którąś z tych, mam nadzieję, że nic po nich mi nie będzie a skórę na głowie ostatnio często podrażniają mi szampony :/\ncammie 14 kwietnia 2014 19:43\nWłaśnie też jestem zaskoczona, bo lubię te odżywki, często kupuję i żadna inna takiego kuku mi nie robiła. Tę mam pierwszy raz.\nbloGosia 14 kwietnia 2014 19:25\nFantastyczna jest ta odżywka do włosów Balea! Zużyłam dwa opakowania i zdecydowanie kupię kolejne!\nmam nadzieję, że będę z niej tak samo zadowolona jak Ty :)\nAleksandra Anna 14 kwietnia 2014 19:44\nświetne rzeczy, na jajeczko również mam ochotę i jestem jego ciekawa :)\nEnka 14 kwietnia 2014 19:50\nŚwietne zakupy :) Odżywkę Balea miałam i bardzo fajnie mi służyła, kiedyś jeszcze się w nią zaopatrzę. Nowe, letnie żele pod prysznic muszą smakowicie pachnieć :)\nMarta Sieniawska 14 kwietnia 2014 19:57\nOho ciekawe jak się spisze różowe jajeczko z DM:) I tak podziwiam kochana twą silną wolę, że nie wykupiłaś połowy sklepu :) Myślę, że poczyniłaś bardzo fajne i rozsądne zakupy :) Miłego testowania i używania. Szczególnie wpadły mi w oko żele pod prysznic. Słyszałam, że bardzo fajne są balsamy do rąk w buteleczkach z pompką oraz balsam do włosów z mango/odżywka bez spłukiwania. To tak a propo kolejnej wycieczki i uzupełniania listy:)\nK. Kasieńka 14 kwietnia 2014 20:28\nTak kusicie tymi produktami w Balea że już nie mogę się doczekać, aż będę mogła się wybrać do Cieszyna i opróżnić im trochę półki! ;)\nKamyczek 14 kwietnia 2014 20:39\nTe nowe żele pod prysznic bardzo bardzo chcę :))\nWera 14 kwietnia 2014 20:44\ncudne kosmetyki, ciekawa jestem korektora\nIwetto Iwettos 14 kwietnia 2014 20:53\nPodobają mi się Twoje zakupy :) Większości nie znam ,więc będę wypatrywać recenzji!\nKatarzyna kobieceszufladki 14 kwietnia 2014 21:12\nCo tu dużo mówić zazdraszczam:)!\nAnonimowy 14 kwietnia 2014 21:17\nCzaje się na czeskie drogerie, ale jakbym miała zrobić listę, to by chyba miejsca w samochodzie zabrakło na bagaże :)) Żele, peelingi, szampony i odżywki z DMu uwielbiam, chociaż miałam póki co po jednym egzemplarzu, ale jeżeli wszystkie pachną tak, jak są opisane, to mmmmm... :))\nIwona 14 kwietnia 2014 21:17\nBardzo fajne zakupy :) Żele Balea mają cudowne zapachy, ale niestety u mnie dość słabo się pienią.\nbeaaatka21 14 kwietnia 2014 21:20\ntez w weekend kupiłam te limitowane żele. pachną cudnie :)\nKoko Beszamel 14 kwietnia 2014 21:33\nJeeeej, przygranęlabym wszystko z drugiego zdjęcia :D Super zakupy, widać, że wypad się udał :))\nkosodrzewina79 14 kwietnia 2014 21:47\nKtoś tu ostro zaszalał :) Ciekawa jestem jak na twojej cerze sprawdzi się ta emulsja rumiankowa.\nKarola 14 kwietnia 2014 22:03\nŚwietne zakupy poczyniłaś :D\nBardzo lubię odżywki Gliss Kur zawsze jak jestem w Niemczech robię zapasy :D\nnika88 14 kwietnia 2014 23:58\nCiekawe zakupy, to różowe jajeczko z Ebelin mi się marzy. Odżwyki z Gliss Kur bardzo lubię, obecnie mam w użyciu nawet jedną z tych co kupiłaś :)\nernestyna 15 kwietnia 2014 10:03\nLubiłam kiedyś odżywki w sprayu Gliss Kur. A tu jaka miła cena, nie to o u nas :)\nŚWIAT MAKIJAŻU by Make Up Artist Kasia Pietruszka 15 kwietnia 2014 11:03\nFajne zakupy :) Ja jadę na weekend majowy i aż starch wchodzić ;) Na pewno kupie różowe jajko.\nMagdalena S-K. 15 kwietnia 2014 15:26\nZazdraszczam odwiedzenia DMu :)\nRudaaaaa 15 kwietnia 2014 16:23\nUwielbiam kosmetyki z DM-u. Sporo ich już używałam i całą masę mam w zapasach :))


SIGMA-NOT - PORTAL INFORMACJI TECHNICZNEJ - Największa baza artykułów technicznych online ANITA PILASZKIEWICZ- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora ANITA PILASZKIEWICZ w naszych czasopismach - Portal Informacji Technicznej SIGMA-NOT\nWyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Anita Pilaszkiewicz"\nSpełnienie wymagań zawartych w przepisach dotyczących przewozu koleją towarów niebezpiecznych oraz wdrożenie nowych wymagań RID pozwala na poprawę bezpieczeństwa przewozu tych towarów w komunikacji kr[...]\nStosownie do zaleceń Regulaminu RID, krajowych aktów prawnych i przepisów kolejowych oraz wprowadzenie ich w życie, pozwala na zachowanie bezpieczeństwa w przewozach towarów niebezpiecznych. Anita Pil[...]\nW kolejowych przewozach towarów niebezpiecznych obowiązują dwa podstawowe przepisy i oba zmieniły się w 2005 roku: - Regulamin dla międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych RID oraz -[...]\nTowary niebezpieczne przewożone są w różnego rodzaju urządzeniach transportowych: w wagonach, cysternach, kontenerach itp. Opakowanie, które spełnia wymagania gwarantuje bezpieczeństwo przewożonego w nim towaru, zapobiegając ubytkowi zawartości. Prawidłowo oznakowane opakowanie zawiera informacje dotyczące opakowań i przewożonych w nich towarów. Zmiany Regulaminu RID weszły w życie od 1 styc[...]\nW celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz jakości przewozów kolejowych niezbędne stało się określenie nowych standardów bezpieczeństwa podczas przewozów towarów niebezpiecznych. Spełnienie ustalonych wymagań powoduje konieczność szkolenia pracowników biorących udział w tych przewozach. Anita Pilaszkiewicz: Topical regulations concerning rail transport of dangerous material[...]\nNowa dyrektywa i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego zawierają przepisy dotyczące transportu lądowego materiałów niebezpiecznych. Większość państw członkowskich jest krajami europejskiej umowy dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) i międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID). Obecnie w Ministerstwie Infrastruktury trwają prace nad projektem ustawy o transporcie towarów niebezpiecznych. Przy załadunku tych towarów powinny być przestrzegane obowiązujące przepisy. Tekst RID zostanie ogłoszony w Dzienniku Ustaw lub w Monitorze Polskim. Anita Pilaszkiewicz: Rail transport of dangerous materials in packages - RID 2009. New directive and order of the European Parliament contain regulations on surface transportation of d[...]


Jinmao Hotel Lijiang, in the Unbound Collection by Hyatt - Lijiang. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\nNo 8 Xiangjiang Road, 674100 Lijiang - Zobacz na mapie Drukuj\n595 Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 595 502 PLN w tym podatki i opłaty: 77 PLN pon 02.07 502 PLN wt 03.07 wymeldowanie 502 PLN pokój\nPokój o powierzchni 56 m2, balkon z widokiem na wzgórze\nRezerwuj 595 Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 595 502 PLN w tym podatki i opłaty: 77 PLN pon 02.07 502 PLN wt 03.07 wymeldowanie 502PLN\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 789 PLN w tym podatki i opłaty: 121 PLN pon 02.07 789 PLN wt 03.07 wymeldowanie 789PLN\nRezerwuj 860 Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 860 724 PLN w tym podatki i opłaty: 111 PLN pon 02.07 725 PLN wt 03.07 wymeldowanie 724PLN\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 1 060 PLN w tym podatki i opłaty: 162 PLN pon 02.07 1 060 PLN wt 03.07 wymeldowanie 1 060PLN\nRezerwuj 925 Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 925 780 PLN w tym podatki i opłaty: 119 PLN pon 02.07 780 PLN wt 03.07 wymeldowanie 780PLN\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 1 128 PLN w tym podatki i opłaty: 172 PLN pon 02.07 1 128 PLN wt 03.07 wymeldowanie 1 128PLN\nPokój o powierzchni 183 m2, balkon z widokiem na wzgórze\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 2 650 PLN w tym podatki i opłaty: 405 PLN pon 02.07 2 651 PLN wt 03.07 wymeldowanie 2 650PLN\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 2 827 PLN w tym podatki i opłaty: 432 PLN pon 02.07 2 827 PLN wt 03.07 wymeldowanie 2 827PLN\nOpis Jinmao Hotel Lijiang, in the Unbound Collection by Hyatt\nJinmao Hotel Lijiang, in the Unbound Collection by Hyatt umieszczono w mieście Lijiang (przy polu golfowym) w pobliżu takich atrakcji, jak Dayan i Wang Gu Lou. 5-gwiazdkowy hotel umieszczono w wygodnym położeniu dla t takich atrakcji, jak Posiadłość rodziny Mu.\nPoczuj się jak w domu w 394 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to kominki. Do pokoju przylega balkon. Bezpłatny przewodowy i bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem, a stacja dokująca do odtwarzaczy MP3 i telewizja satelitarna — rozrywkę. Prywatna łazienka — wyposażenie: wanna połączona z prysznicem, głębokie wanny i bezpłatne przybory toaletowe.\nZrelaksuj się w spa o pełnym zakresie usług. Dostępne udogodnienia rekreacyjne to klub nocny, całodobowe centrum rekreacyjne oraz basen kryty. Ten hotel oferuje udogodnienia takie jak bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, obsługa portierska i sklepy na miejscu. Do dyspozycji gości jest bezpłatny wahadłowy autobus kursujący do pobliskich atrakcji.\nZachwyć się kuchnią taką jak kuchnia włoska w restauracji Lakeside Restaurants, jednej z 2 restauracji w obiekcie takim jak hotel. Możesz też zostać w pokoju i skorzystać z całodobowej obsługi pokojowej lub pójść po przekąskę do kawiarni. Ożywcze napoje znajdziesz w jednym z lokali: bar/salon klubowy. Śniadanie w formie bufetu jest podawane codziennie od 6.30 do 10.00 za opłatą.\nUdogodnienia biznesowe to bezpłatny, przewodowy dostęp do Internetu, centrum biznesowe oraz ekspresowe zameldowanie. Jeżeli planujesz spotkanie w mieście Lijiang, hotel oferuje następujące udogodnienia o powierzchni 3000 m kw.: centrum konferencyjne i salon konferencyjny. Udogodnienia na miejscu to bezpłatne parkowanie samodzielne.\nNo 8 Xiangjiang Road, 674100 Lijiang\nOcena: 4.5 / 348 opinii Kod hotelu: 477456\nWang Gu Lou - 6.6 km / 4.1 mi\nMu Family Mansion - 7.1 km / 4.4 mi\nThe preferred airport for Jinmao Hotel Lijiang, in the Unbound Collection by Hyatt is Lijiang (LJG) - 40.5 km / 25.2 mi\nOpłata za łóżko-dostawkę: 345.00 CNY za noc


Magazyn Fakty > Aktualności > Przemysł obronny > W „Nitro-chem” pracujemy pełną parą\nPrzemysł obronny Przemysł wydobywczy\nPo pierwszym półroczu uzyskujemy rekordowe przychody. Trzeba też pamiętać o wspomnianych już remontach i modernizacjach, które są konieczne dla dalszego rozwoju zakładu. To generuje koszty, jednak korzyści będą tego warte – mówi Krzysztof Kozłowski, prezes zarządu „Nitro-Chem” SA\n– Sytuacja jest dobra, stabilna i niezagrożona. Pracujemy pełną parą. Dodatkowo prowadzimy prace modernizacyjne, na które przeznaczamy własne fundusze, jak również pieniądze pozyskane ze źródeł zewnętrznych. Kolejna grupa zadań to poszerzanie oferty handlowej o nowe wyroby, w tym granatniki z rodziny RPG-75 oraz nowoczesne środki bojowe do statków powietrznych. Prowadzimy też przygotowania do rozszerzenia produkcji chemicznej.\n– Rozruch instalacji mamy za sobą. Teraz sprawdzamy, czy amunicja elaborowana nowym materiałem wybuchowym spełnia wszystkie wymagane parametry. Pierwsze próby poligonowe zakończyły się pomyślnie. Trwają też badania zlecone wykwalifikowanej jednostce certyfikującej. Jesteśmy dobrze przygotowani, aby przyjąć ewentualne zamówienia Ministerstwa Obrony Narodowej.\n– Rzeczywiście US Army jest naszym bardzo poważnym partnerem i nie zamierzamy tego zmieniać, choć trudno dziś przewidzieć przyszłość tego rynku. Jeszcze kilka lat temu panowała powszechna opinia, iż trotyl jest przeżytkiem. Tymczasem sytuacja na świecie doprowadziła do jego renesansu, bo jest tani i niezawodny. Dopóki te dwie cechy będą decydowały, nie widzę zagrożenia dla tego produktu. Odbiorców trotylu mamy na całym świecie, a sprzedaż zagwarantowaną na najbliższe trzy lata. Ważnym zadaniem jest pozyskiwanie cywilnych odbiorców np. z sektora górniczego. Tu też notujemy sukcesy, więc jesteśmy dobrej myśli.\n– Myślę, że będzie jednym z najlepszych w ostatnich latach. Po pierwszym półroczu uzyskujemy rekordowe przychody. Trzeba też pamiętać o wspomnianych już remontach i modernizacjach, które są konieczne dla dalszego rozwoju zakładu. To generuje koszty, jednak korzyści będą tego warte.\n– Przede wszystkim chciałbym, aby „Nitro-Chem” uzbroił w bomby „Jastrzębie”, czyli samoloty F-16. W ostatnim czasie najwięcej czasu poświęcam podpisaniu ostatecznej umowy z koncernem RWM Italia – chodzi o bomby z rodziny Mk-80 Wytwarzanie ich w kraju obniży koszty ich pozyskiwania i pozwoli w części uniezależnić się od zagranicznych partnerów. Dotyczy to zwłaszcza obecnej sytuacji, gdy Polskie Siły Powietrzne kupują znaczną ilość uzbrojenia lotniczego za granicą. Pojawi się także możliwość eksportu bomb na rynki uzgodnione z naszym włoskim partnerem. Koncentrujemy się też na wprowadzeniu do naszej oferty granatników przeznaczonych dla Wojsk Obrony Terytorialnej. W tym przypadku przygotowani jesteśmy do pełnej polonizacji wyrobu.\nTagi: „Nitro-Chem” SA, granatniki z rodziny RPG-75, Krzysztof Kozłowski, materiały wybuchowe, środki bojowe


O nas - doomy.pl\nDoomy.pl to marka, której główną filozofią jest jakość w zakresie usług, architektury i systemu konstrukcyjnego.\nDoomy.pl projektuje i buduje budynki o nowoczesnym designie po stałych cenach i w rekordowym czasie w całej Polsce, a wkrótce i Europie.\nFirma stawia na innowacje w projektowaniu i procesach produkcyjnych. Standaryzacja rozwiązań oraz zoptymalizowane badanie pomiędzy częścią projektową a konstrukcyjną pozwalają nam być bardziej wydajnymi, aby uniknąć niespodzianek podczas pracy czy dodatkowych kosztów dla klienta.\nDoomy.pl skupia grupę profesjonalistów: architektów, inżynierów, dekoratorów i rzemieślników, którzy pracują dla jednego celu: dostarczania pięknych domów i satysfakcji klientów. Usługa jest kompleksowa, domy dostarczane są „pod klucz”, a know-how jest gwarantowane.\nDoomy.pl… króluje klient!!! Wybierasz model domu, który odpowiada Twoim oczekiwaniom i budżetowi, personalizujesz dobierając materiały, a następnie Doomy.pl zajmuje się wszystkim łącznie z procedurami administracyjnymi niezbędnymi do uzyskanie pozwolenia na budowę.\nStaramy się, aby każda przestrzeń była dokładnie taka, jak sobie wyobrażałeś. Naszym celem jest spokój klienta.\nKto nigdy nie marzył o domu zbudowanym na podstawie własnej wizji?\nByłoby jeszcze lepiej, gdyby praca była prosta, a konstrukcja odznaczała się niezwykłą wydajnością energetyczną.\nUtopijny projekt? Właściwie nie. Konstrukcje naszych domów spełniają wszystkie te wymagania i nie tylko….\nBudujemy dla Ciebie domy o niesamowitej atmosferze. To domy przyszłości.\nBioklimatyczne budynki energooszczędne.


Studniówka 2018 ZSR w Krzyżewie [foto]\nczwartek, 25 styczeń 2018 19:33\nW niedzielną noc, 21 stycznia br. w Sali Bankietowej Wersal w Łapach swój bal studniówkowy mieli tegoroczni maturzyści z Zespołu Szkół Rolniczych im. Stefanii Karpowicz w Krzyżewie.\nA tak swój pierwszy prawdziwy bal wspominają maturzyści z ZSR w Krzyżewie:\n„PRZETAŃCZYĆ Z TOBĄ CHCĘ CAŁĄ NOC” słowa dawnego przeboju mogą być podsumowaniem wspaniałej zabawy, jaką przeżyliśmy w niedzielną noc 21 stycznia br. w Sali Bankietowej Wersal w Łapach.Okazją do miłego spotkania grona pedagogicznego Zespołu Szkół Rolniczych im. Stefanii Karpowicz w Krzyżewie, rodziców i zaproszonych gości była studniówka klasy Technikum - technik rolnik.\nKilka dni wcześniej denerwowaliśmy się, zdając egzaminy zawodowe, ale w minioną noc odeszły one w zapomnienie, tak jak zapomnieliśmy na chwilę o czekającej nas w maju maturze. Wszystko przyćmiła wspaniała atmosfera radości i zabawy.\nZgodnie z tradycją studniówkowych balów, rozpoczęła go część oficjalna. Jako gospodarze powitaliśmy przybyłych gości, w tym Panią Dyrektor Wiolettę Gierłachowską, troje naszych wychowawców, Pana Bogusława Doroszkiewicza, który miał nas pod opieką w pierwszej i drugiej klasie; Panią Beatę Wyszyńską-Tomkiel, wychowawczynię w klasie trzeciej, oraz obecną wychowawczynię, Panią Danutę Łupińską. Serdecznie powitaliśmy przybyłych nauczycieli, rodziców wraz z Przewodniczącym Rady Rodziców, Panem Markiem Roszkowskim. Na naszą uroczystość przybył także Wicestarosta Powiatu Wysokomazowieckiego, pan Leszek Gruchała.\nPani Dyrektor w swoim przemówieniu przypomniała, jaką tradycję ma bal studniówkowy i przestrzegła, by nie zapominać, że odlicza on czas do kolejnych egzaminów. Życzyła nam stuprocentowej zdawalności, a w ten wieczór - wspaniałej zabawy.\nPodobnie ciepłe słowa usłyszeliśmy od pana Wicestarosty, natomiast Przewodniczący Rady Rodziców w swoich słowach zawarł podziękowania całemu gronu pedagogicznemu, wychowawcom i Pani Dyrektor za pracę nad poszerzaniem i kształtowaniem naszej wiedzy. My również podkreśliliśmy w swoim wystąpieniu, że jako młodzi ludzie nadal oczekujemy wsparcia od nauczycieli i rodziców, ale ta noc jest także z naszej strony jako gospodarzy balu wspaniałą okazją do złożenia im podziękowań za dotychczasowy trud, cierpliwość i pracę, jaką włożyli w nasze wychowanie i edukację. Wyrazem tego podziękowania stały się wręczone przybyłym gościom róże.\nA potem rozbrzmiały tradycyjne słowa rozpoczynające każdy studniówkowy bal: Proszę Państwa! Poloneza czas zacząć!\nI był to sygnał do rozpoczęcia wspaniałej zabawy, która trwała aż do rana.


Co kupić na rynku w sierpniu? - Tak jak powinno\nCo kupić na rynku w sierpniu?\nW ostatnich latach rosyjskie miasta gwałtownie wzrosły zainteresowanie rynkami i produktami rolnymi. Życie wokół nas, wraz z ekspertami, rozumie, na jakie produkty sezonowe należy teraz zwrócić uwagę i co kupić na rynkach w sierpniu.\nBasen JurijaCEO rynku Cheryomushkinsky\nSierpień jest najbogatszym miesiącem dla owoców: śliwek, brzoskwiń, nektaryn, moreli, gruszek, jabłek, jeżyn, derenia, wczesnych winogron. Rozpoczyna się handel arbuzami i melonami - ich sezon jest stosunkowo długi w porównaniu z przejściowymi jagodami, takimi jak figi, agrest, jeżyny i porzeczki.\nWarto zwrócić uwagę na owoce z Krymu. Na przykład figi, które będą drugą uprawą w sierpniu. Krymskie figi są dwojakiego rodzaju: fioletowe i białe. Pierwszy jest bardziej powszechny, a drugi jest o wiele słodszy i smaczniejszy, więc wybierz go. Kupując, zwróć uwagę, że figi są suche i bez pęknięć. Zepsute owoce mają charakterystyczną cechę - słony zapach.\nZaopatrz się w agrest pod Moskwą - jedną z pierwszych będzie odmiana „berylu” z bardzo dużymi jagodami (niektóre wielkości dobrej wiśni). Jagody tej odmiany są okrągłe, jasnozielone, słodkie i kwaśne. Najpiękniejszą i najbardziej pachnącą odmianą jest „Ural różowy” o cienkiej skórce i różowo-pomarańczowym odcieniu. Pod koniec sierpnia pojawi się rokitnik zwyczajny - jego sezon dopiero się zaczyna i potrwa do końca września, więc nie można za bardzo spieszyć.\nLEO VOLOStwórca usługi dostarczania produktów rolnych z rynków MoscowFresh\nRozpoczyna się sezon winogronowy, przywieziony głównie z Turcji i Uzbekistanu, w ciągu najbliższych trzech miesięcy można go jeść dla przyjemności, ponieważ jest niedrogi i słodki, przy wyborze należy zwrócić uwagę na gałęzie - powinny być świeże i zielone, a klastry nie powinny rozpadnie się, gdy je podniesiesz.\nSierpień to oczywiście sezon figowy. Pierwsze dostawy są odbierane samolotem z Izraela, teraz - czarna odmiana z Krymu, stamtąd figi są już słodkie, potem przybędą z Armenii i Turcji. Aby kupić słodkie figi, przy wyborze musisz wyglądać, aby nie było zielonkawe ani suche.\nTeraz trzeba jeść jagody, ponieważ są rosyjskie i kosztują znacznie mniej niż zimą. Jagody trzeba kupić mocne, słodkie i duże. Również sierpień jest głównym miesiącem dla arbuza i melona. Kupując melon, musisz wyglądać tak, aby był twardy: jeśli są miękkie miejsca, to w środku będzie jak wata.\nJulia Ilyinazałożyciel sklepu internetowego z produktami naturalnymi Myfresh.ru\nJuż na początku sierpnia przychodzą do nas dojrzałe, soczyste figi. Pierwsza figa pochodzi z Azerbejdżanu odmiany „chapla”. Owoce mają ciemnofioletowy kolor, miąższ jest soczysty i mięsisty. Za nim na półkach pojawiają się słodkie figi z Krymu i Krasnodaru. Pod koniec miesiąca spotykamy niezwykle pyszne „różowe rodzynki”. Jagody tej odmiany są rześkie, bardzo piękne, w kolorze różowym o słonecznym odcieniu.\nW drugiej połowie sierpnia Apple Spas jest tradycyjnie obchodzony - czas pierwszego zbioru nowej uprawy jabłek. W tej chwili rozpieszczamy się jabłkami różnych odmian. Najsmaczniejsze to „Genewa” (miąższ drobnoziarnisty ma bardzo przyjemny smak i aromat, słodkie i kwaśne, soczyste, chrupiące jabłka), ciemnoczerwone „prima” (miękkie miąższ i słodkie, z lekkim, przyjemnym kwaśnym smakiem), hipoalergiczne „białe nadzienie” (smak łączy w sobie słodycz i odrobinę kwaśności).\nW sierpniu dojrzewają słodkie jeżyny, krewny malin. Kolekcja tej jagody nie trwa bardzo długo, więc musisz się spieszyć, aby się nią uczcić. Ponadto pod koniec lata oddajemy się ciału jednej z najbardziej przydatnych jagód - świeżego rokitnika. Pikantna jagoda daje nam morze witamin i wzmacnia układ odpornościowy przez cały rok. W drugiej połowie sierpnia rozpoczyna się zbiór borówek leśnych. Świeżo zebrane jagody przychodzą do nas głównie z regionu Woroneż, Władimir, Kaługa.\nW sierpniu warto zwrócić szczególną uwagę na dynie Kubana nowej uprawy: „gałkę muszkatołową”, „butternut”, „pomarańczę”. W drugiej połowie miesiąca rozpoczyna się kolekcja grzybów leśnych: ceps, osiki, borowików. Z reguły sprowadzane są do Moskwy z rejonów Włodzimierza i Kostromy. Kontynuowana jest kolekcja kurkami.\nSierpień to początek sezonu winogronowego: z Uzbekistanu przywożone są „kiszmisz”, „damskie palce”, „typhi” i słodkie czarne winogrona z Mołdawii. Z reguły dobry smak winogron uzbeckich i mołdawskich trwa do późnej jesieni. To także czas ormiańskich brzoskwiń. Wyglądają aksamitnie, z łatwo usuwalną kością. Pojawią się również uzbeckie brzoskwinie, które są również dobre, ale ich smak jest prostszy. Rozpoczną się dostawy doskonałych „śliwek mołdawskich”. To nazwa różnych słodkich, soczystych i niedrogich śliwek. Czekamy na zbiory późnych rosyjskich jagód: żurawiny, borówki brusznicy, rokitnika zwyczajnego.\nWszystkie warzywa są teraz głównie rosyjskie: ziemniaki, cukinia, bakłażan, papryka, kukurydza, marchew, buraki. Z ogórków sezon jest nadal Łukowicki, średnio owocowy. Obfitość lokalnych pomidorów: możesz wybrać wiśnię z Rostowa i różowe pomidory z Orenburga, są najsłodsze. Już są kurki, a do połowy miesiąca pójdą pierwsze szlachetne grzyby.\nCover: StockphotoVideo - Stock.adobe.com\nWrześniowy „Pełny bełkot” Bacchanalia Party z kiełbasami ożywionymi kiełbaskami i pączkami według scenariusza pierwszych osób z nowej amerykańskiej komedii - Setha Rogena i Evana Goldberga (wywiady, Pineapple Express, Star Peppers) z głosem działającym przez ich towarzyszy Jamesa Franco i Johna Hilla, a także Salma Hayek, Edward Norton i inne gwiazdy.


Widzew Łódź - Lubawa podbita, Widzew nadal bez porażki - relacja meczu z Motorem Lubawa - Aktualności\nPierwszy wyjazdowy mecz w tym sezonie okazał się szczęśliwy dla widzewiaków. W sobotę w Lubawie podopieczni Marcina Płuski pokonali miejscowy Motor 2:0.\nGospodarze od początku nie zamierzali się tylko bronić przed przyjezdnymi i dość odważnie próbowali zagrażać bramce strzeżonej przez Michała Chorosia. Już w szóstej minucie groźnie uderzył Roman Śnieżawski, lecz golkiper łodzian był na posterunku.\nNa odpowiedź gości nie trzeba było długo czeka. Widzewiacy odgryźli się rywalom z nawiązką. W trzynastej minucie, po rozegraniu rzutu wolnego przez Mariusza Zawodzińskiego, piłkę strącił Przemysław Rodak, a dopadł do niej Daniel Mąka i wyprowadził zespół z Łodzi na prowadzenie. Siedem minut później było już 2:0. Widzew wyprowadził szybką kontrę, w ramach której Mąka centrą uruchomił Adriana Budka, a kapitanowi Widzewa pozostało tylko dopełnić formalności.\nPo dwóch szybkich ciosach łodzian, tempo gry zdecydowanie spadło, a na groźne sytuacje kibice zgromadzeni na stadionie w Lubawie czekać musieli do ostatnich minut pierwszej części gry. Najpierw Bartłomiej Gromek uratował drużynę, nie dając dojść do strzału w polu karnym jednemu z graczy Motoru Lubawa, a po chwili niecelnie uderzył Tomasz Śnieżawski. W doliczonym czasie gry pierwszej połowy szansę na bramkę miał również Kamil Sabiłło. Napastnik z pięciu metrów nie trafił jednak w piłkę.\nDrugie czterdzieści pięć minut nie było już tak emocjonujące jak poprzednie. Obie ekipy nie mogły stworzyć sobie zbyt wielu sytuacji podbramkowych. Na uwagę zasługują jedynie dwa uderzenia w słupek. Najpierw w 61. minucie jeden z graczy Motoru nieznacznie się pomylił, a dziesięć minut później futbolówka po strzale Zawodzińskiego również nie mogła znaleźć drogi do siatki.\nŁodzianie przez niemal całą drugą połowę kontrolowali przebieg gry i spokojnie dowieźli wynik do końca, utrzymując pozycję lidera tabeli. Następne spotkanie łodzianie rozegrają ponownie na wyjeździe, a rywalem drużyny Marcina Płuski będzie Pelikan Łowicz.\nMotor Lubawa – RTS Widzew Łódź 0:2 (0:2)\n0:1 – Daniel Mąka 13’\n0:2 – Adrian Budka 20’\nMotor: Dzikowski – M.Śnieżawski (82.Malinowski), Vasiutyn, Laskowski, Żak, Marchlewski, Józefowicz (60.Burchart), R.Śnieżawski, Ewertowski (46.Lewalski), Zasuwa, T.Śnieżawski (46.Margalski)\nWidzew: Choroś – Tlaga, (67.Kozłowski) Czaplarski, Jędrzejczyk, Gromek (82.Woźniak) – Rodak, Szewczyk – Budka (64.Michalski), Zawodziński, Mąka (75.Strus) – Sabiłło\nŻółte kartki: T.Śnieżawski, Zasuwa, Margalski (Motor), Szewczyk (Widzew)


Zdjęcie na płótnie Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus - odkryj niesamowite dekoracje do mieszkania\nObraz na płótnie "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus"\nObraz na ścianę "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus" to wspaniały pomysł na udekorowanie dowolnego wnętrza. Złożony z 1 części kolorowy obraz na płótnie "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus" z kolekcji Bird idealnie podkreśli charakter sypialni lub jadalni, zwłaszcza jeśli pomieszczenie ma zbliżoną kolorystykę. Obraz "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus" wykorzystuje wiele interesujących motywów dekoracyjnych, takich jak: [product_tags] - dlatego też cieszy się dużym powodzeniem wśród naszych klientów.\nDoskonałym dopełnieniem obrazu "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus" będzie solidne drewniane krosno - w sklepie bimago dostępne w trzech rozmiarach: standardowym (2cm grubości), galeryjnym (2,8 cm grubości) oraz maxx (4 cm grubości). Jakich akcesoriów potrzebuje Obraz na ścianę "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus" by zawisnąć w Twoim domu? Polecamy przede wszystkim nasze solidne gwoździe i haczyki - tanie drobiazgi pomogą ci zawiesić obraz "Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus" na ścianie.\nObraz nowoczesny Bald eagle - Haliaeetus leucocephalus\nNr F76264782 Autor: © Giuseppe Cammino\nwięcej Tagi: #wydruk na płótnie, #zdjęcia na płótnie, #obrazy, #bald eagle, #eagle, #flying, #bird, #animal, #bird of prey, #horizontal, #nature, #wildlife, #green, #majestic, #wing, zwiń


Zawał i wypadek w serialu Na Wspólnej, odc. 2676 | Party.pl\nDramatyczne sceny w serialu "Na Wspólnej"! Zawał, wypadek... Co jeszcze zobaczymy w 2676. odcinku?\nIza (Anna Korcz) zainwestowała we własną siłownię, ale okazało się, że jej wspólnik (Radosław Krzyżowski) ma długi u mafii! W "Na Wspólnej" Brzozowska mogła oddać klub Hajdukowi (Marcel Wiercichowski), ale zamiast tego poszła na policję. Prokuratura zajęła cały jej interes. Iza została całkiem sama, bo Jerzy (Wojciech Wysocki) zostawił ją, gdy dowiedział się o jej porachunkach.\nZobacz: Michał zdradził Kingę z Mariolą! Czy mu wybaczy? Zobacz, co nowego w "Na Wspólnej"!\nW 2676 odcinku "Na Wspólnej" Brzozowska zadzwoni do Jerzego, ale on szybko ją spławi i powie, że spędza z córką czas w Zakopanem. Doda, że nie planuje powrotu do Warszawy, bo z jej ręką do interesów pewnie nie ma już do czego wracać. Wściekła Iza wsiądzie w samochód i ruszy w stronę Zakopanego, ale po drodze zostanie zawału i spowoduje wypadek!\nZa kierownicą Iza poczuje duszności i straci panowanie nad samochodem. W szpitalu okaże się, że miała zawał i cudem przeżyła!\nZaniepokojony Maks (Adam Fidusiewicz) od razu zjawi się u matki w szpitalu.\nŻyciu Brzozowskiej nie będzie zagrażało niebezpieczeństwo, ale będzie musiała zostać na obserwacji.\nO tragedii dowie się Jerzy, który od razu przyjedzie do szpitala. Będzie mu głupio, że w czasie poprzedniej rozmowy nie był dla żony miły. Powie, że wróci do niej bo chce, żeby znów byli razem. Wypadek i porachunki z mafią będą więc miały szczęśliwe zakończenie. Iza i Jerzy w "Na Wspólnej" znów będą razem!\nOdc. 2676 "Na Wspólnej" zobaczymy w środę 9 maja o godz. 20.15 w TVN.\nZła wiadomość dla fanów "Na Wspólnej"! Serial znika z anteny - wiemy dlaczego!


Gdy ruszała polska edycja „Tańca z gwiazdami”, to właśnie Andrzej Mierzwa otrzymał propozycję zajęcia fotela jurora – tego, w którym zasiada dziś Piotr Galiński.\nLegniczanin nie przyjął tej kuszącej oferty, ponieważ ma wiele swoich zajęć. Ten utytułowany tancerz - honorowy prezes Polskiego Towarzystwa Tanecznego - jest nie tylko trenerem tańca posiadającym najwyższe kwalifikacje, ale także międzynarodowym sędzią, z uprawnieniami do sędziowania konkursów o światowej randze.\nCo ważne - każdy z Państwa może skorzystać z umiejętności i doświadczenia Andrzeja Mierzwy. Bowiem pod jego mistrzowskim okiem odbywają się organizowane przez Legnickie Centrum Kultury kursy tańca towarzyskiego. Najbliższy już w marcu.\nA w naszym serwisie rozmowa z Andrzejem Mierzwą.\nZapraszamy wszystkich Państwa na kursy tańca towarzyskiego organizowane przez Legnickie Centrum Kultury. Zajęcia odbywają się w Sali Bankietowej przy ul. Kawaleryjskiej – najlepszej w Legnicy sali do tańca. Jeśli ktoś nie jest do końca pewien, czy na pewno chce chodzić na kurs, to zapraszamy na pierwsze zajęcia. Można przyjrzeć się, jak wygląda nauka i dzięki temu łatwiej podjąć decyzję.\nA najbliższa nauka tańca towarzyskiego I stopnia dla młodzieży i dorosłych rozpocznie się w Legnicy 7 marca o godz. 18.30.\nZajęcia będą odbywały się zawsze w środy, w sali bankietowej przy ul. Kawaleryjskiej .\nZapisy przyjmuje sekretariat Legnickiego Centrum Kultury, ul. Chojnowska 2, tel. 76/72 33 702\nOdpłatność za cały I stopień nauki, tj. 8 spotkań po półtorej godziny wynosi 160 zł od osoby.\nŹródło: elck 2012-02-16


TEKST albański angielski arabski bikol birmański bułgarski chiński kantoński (tradycyjny) chiński kantoński (uproszczony) chiński mandaryński (tradycyjny) chiński mandaryński (uproszczony) chorwacki czeski czewa duński estoński ewe fiński francuski ga grecki gruziński hiligajno hiszpański ibo indonezyjski japoński koreański litewski lozi macedoński malajalam malgaski maracki niderlandzki niemiecki norweski papiamento (Aruba) papiamento (Curaçao) pedi polski portugalski (Brazylia) rarotongański rumuński samoański soto (Lesoto) srański suahili syngaleski szona szwedzki słowacki słoweński tagalski tajski tsonga tswana turecki twi ukraiński urdu wenda wietnamski węgierski włoski łotewski\nOGLĄDANIE wschodu słońca ze szczytu góry Fudżi jest niezapomnianym przeżyciem. Nad horyzontem pojawia się nagle płomienista tarcza i zaczyna oświetlać zbocze, na którym biel śniegu łączy się z szarością skały wulkanicznej. W miarę jak budzi się kolejny dzień, wyrazisty cień góry szybko przemieszcza się w promieniu wielu kilometrów nad wzgórzami i dolinami.\nMajestatyczne góry takie jak Fudżi — której nazwa zapisywana dawniej znakami brzmi „nie ma sobie równej” — nigdy nie przestaną nas zdumiewać. Co więcej, ich imponujące rozmiary uczą nas pokory! Dostojeństwo gór skłoniło nawet wielu ludzi do wyrobienia sobie poglądu, iż najwyższe szczyty, często spowite mgłą i chmurami, są siedzibą bogów.\nJedynym Bogiem, którego naprawdę sławią szczyty górskie, jest ich mistrzowski Stwórca, Jehowa. Biblia nazywa Go „Twórcą gór” (Amosa 4:13). Góry zajmują prawie jedną czwartą ziemi. Stwarzając naszą planetę, Bóg posłużył się siłami, które miały wpływ na ostateczny kształt efektownych szczytów i łańcuchów górskich (Psalm 95:4). Na przykład uważa się, że masywy Himalajów i Andów powstały dzięki gigantycznym wstrząsom w głębi skorupy ziemskiej i przesunięciom wzdłuż uskoków płyt litosfery.\nJako ludzie, nie w pełni pojmujemy, jak i dlaczego powstały góry. W gruncie rzeczy nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć na pytania postawione przez Jehowę prawemu Hiobowi: „Gdzieżeś był, gdy zakładałem ziemię? (...) W co wpuszczono jej podstawy?” (Hioba 38:4-6).\nZdajemy sobie jednak sprawę, że nasze życie zależy od gór. Nazywa się je naturalnymi wieżami ciśnień, ponieważ wszystkie większe rzeki mają w nich swe źródła, a połowa ludności ziemi korzysta z pochodzącej stamtąd wody (Psalm 104:13). Czasopismo New Scientist podaje: „Sześć z dwudziestu głównych roślin uprawnych świata pochodzi z gór”. W obiecanym przez Boga nowym świecie zapanuje równowaga ekologiczna — „mnóstwo zboża będzie na ziemi; nadmiar będzie na wierzchu gór” (Psalm 72:16; 2 Piotra 3:13).\nWielu osobom wzmianka o górach kojarzy się z Alpami. Szczyty, które tu pokazano, między innymi góra Civetta, dają o swym Stwórcy wspaniałe świadectwo (Psalm 98:8). Sławią Jehowę, który „utwierdza góry swą mocą” (Psalm 65:6). *\nPrawdziwy respekt budzi piękno Alp — ich oblodzone szczyty i granie oraz pokryte śniegiem zbocza, a także doliny, jeziora i łąki. Król Dawid powiedział o Jehowie, iż „sprawia, że góry porastają zieloną trawą” (Psalm 147:8).\nMoże nie tak okazałe jak Alpy, ale za to niezwykle urocze, są łańcuchy wzgórz, na przykład w pobliżu Guilin w Chinach. Turystów zachwycają rzędy wapiennych iglic wyrastających wzdłuż rzeki Li Jiang. Przyglądanie się krystalicznie czystej wodzie przepływającej wśród tych osnutych mgłą wzniesień może przywodzić na myśl słowa psalmisty: „[Jehowa] wysyła źródła do dolin potoków; ciągle tryskają pomiędzy górami” (Psalm 104:10).\nZupełnie słusznie czujemy się zafascynowani górami, stanowią bowiem wspaniałą część miłościwego zamierzenia Boga, który powołał je do istnienia dla dobra i przyjemności ludzi. Jednak niezależnie od tego, jaki budzą respekt, nigdy nie dorównają dostojeństwu Jehowy. On jest naprawdę „bardziej majestatyczny niż góry” (Psalm 76:4).\n^ ak. 8 Zobacz Kalendarz Świadków Jehowy na rok 2004, marzec/kwiecień.\nDziesięć procent ludności świata mieszka na terenach górskich. Ale dla głosicieli dobrej nowiny o Królestwie Bożym nie stanowi to przeszkody nie do pokonania. Ci chrześcijanie są bardzo zajęci służbą w wielu takich regionach. A „jakże pełne wdzięku są na górach stopy tego, kto przynosi dobrą nowinę, kto ogłasza pokój, kto przynosi dobrą nowinę o czymś lepszym, kto ogłasza wybawienie”! (Izajasza 52:7).\nPsalmista śpiewał: „Wysokie góry są dla koziorożców” (Psalm 104:18). Spośród wszystkich mieszkańców gór koziorożce, takie jak ten szczycący się wspaniałym porożem koziorożec nubijski, potrafią najlepiej utrzymać równowagę. Poruszają się po wąskich, wydawałoby się zupełnie niedostępnych występach skalnych. Koziorożec nubijski jest doskonale przystosowany do życia w takich miejscach. Zawdzięcza to między innymi budowie swych racic. Szpara międzyraciczna może pod ciężarem zwierzęcia rozszerzyć się na tyle, że zapewnia mu niezwykłą przyczepność, kiedy stoi na wąskiej półce skalnej albo się po niej porusza. Koziorożce naprawdę można uznać za arcydzieło stwarzania.\nGóra Fudżi, Honsiu, Japonia\nUdostępnij Udostępnij ‛Jesteś bardziej majestatyczny niż góry’\nw04 15.3 ss. 8-9


SZKOŁA KADRY MEDYCZNEJ – Verso Rozwój\nWsparcie i rozwój pracowników ochrony zdrowia to nasz priorytet. Doświadczenie szkoleniowe pokazało nam, że wielu z nich posiada podstawową wiedzę w zakresie komunikacji, asertywności czy aktywnego słuchania. Trudno im jednak zastosować ją w praktyce klinicznej. W sytuacjach najtrudniejszych, gdzie liczą się szybka decyzja i skuteczne leczenie do głosu dochodzą wewnętrzne lęki a w zachowaniach ujawniają się trwałe życiowe postawy i wypracowane nawyki. To sprawia, że psychologiczna wiedza odchodzi na drugi, trzeci plan.\nZdrowie to nie tylko brak choroby. Światowa Organizacja Zdrowia WHS definiuje zdrowie, jako dobrostan biopsychospołeczny. Nie wystarczy zatem, że pacjent nie odczuwa braku objawów i dolegliwości fizycznych, ważne, aby czuł się dobrze pod względem psychiczno-emocjonalnym a także społecznym. Mając na uwadze jego dobro, zastanawiamy się często co do nas należy, a co nie, co jest obowiązkiem w kontakcie z pacjentem, a co dobrą wolą. Przyjęło się, że obowiązkiem jest diagnoza, dobranie metod i form leczenia, zlecenia, badania i oczywiście dokumentacja. Tym, co już nie jest wymagane, jest wszystko to, co dzieje się w relacji z pacjentem, czyli kompetencje społeczne. Mowa tutaj tu o empatii, aktywnym słuchaniu, radzeniu sobie z oporem i różnego rodzaju postawach ze strony pacjenta i jego rodziny. Można powiedzieć, że w edukacji pracowników ochrony zdrowia bardzo mało uwagi poświęca się na część praktyczną psychologii. Brakuje ćwiczeń i treningów uczących z jednej strony budowania i podtrzymania relacji z pacjentem, a z drugiej – co równie ważne – zadbania o własne granice i komfort psychiczny.\nLekarze mówią: „Nikt nas tego nie uczy, czasami jesteśmy odcięci od własnych uczuć, nie dlatego, że nie mamy serca, ale dlatego, aby wytrzymać ten trud, niemoc a czasem kontakt ze śmiercią. Boimy się tak samo, jak nasi pacjenci, jak ich rodziny”.\nKSZTŁACENIE UZUPEŁNIAJĄCE JEDNOSTEK HOSPICYJNO-PALIATYWNYCH\nKONSULTACJE I SUPERWIZJE PRACOWNIKÓW ZDROWIA\nPLAKATY „KULTURA PRAWDY”


Toyota Klub - Stuki klocków hamulcowych w automacie\nWątek: Stuki klocków hamulcowych w automacie\nAutor Wątek: Stuki klocków hamulcowych w automacie (Przeczytany 721 razy)\nStuki klocków hamulcowych w automacie\n« dnia: 13-06-2019, 17:52:01 »\nSwego czasu pisałem o stukach w tylnej części auta\nPodejrzewałem tylną klapę, jednak w końcu udało mi się wywołać ten stuk, w trakcie weryfikacji w serwisie.\nWg nich jest to normalny objaw działania hamulców w aucie z automatyczną skrzynią biegów tj. w trakcie hamowania lub ruszania, kiedy naciskamy pedał hamulca to jednocześnie napęd jest jeszcze lub już przekazywany na koła, a w tym samym momencie układ hamulcowy napiera na klocki, stąd mogą się pojawiać rożne dźwięki np. trzeszczenie lub stuk.\nNie wiem czy na pewno dobrze zrozumiałem tego diagnostę i właściwie przytoczyłem jego stwierdzenie, ale rzeczywiście coś takiego się dzieje - a intensywność tych dźwięków zależy od stopnia nagrzania hamulców .\nJedyny efekt jaki uzyskałem to ten, że wiem co to w końcu stuka ale wcale nie wywołuje to euforii w zasadzie jest to wkurzające .\nZ drugiej strony nie mam pewności czy to jest właśnie to i nadal będę obserwował i poszukiwał\nDlatego proszę posiadaczy wersji z automatem (nie ważne czy hybryda czy 1.2 T) o wypowiedzi na ten temat, czy stwierdzacie taki objaw u siebie tj. podczas hamowania w ostatniej jego fazie słychać taki pojedynczy głuchy stuk (u mnie dochodzi z tyłu) - dodam, że nie zawsze, ale najczęściej jak hamulce się trochę rozgrzeją i przy wolnej miejskiej jeździe hamując np. przed skrzyżowaniem lub światłami.\nOdp: Stuki klocków hamulcowych w automacie\n« Odpowiedź #1 dnia: 13-06-2019, 19:08:46 »\nDzisiaj miałem jazdę testową nową Corollą sedan hybrydą 1,8 i dosłownie stwierdziłem podobny objaw.\nPrzy zatrzymywaniu się i puszczeniu hamulca zanim jeszcze staniemy słychać było z przodu taki charakterystyczny stuk w okolicach kół (jakby coś tam trochę spadało ) albo coś podobnego. Nie słyszałem aby to samo było z tyłu, ale nie zwracałem na to aż tak specjalnej uwagi. Pan z ASO wytłumaczył w skrócie, że ten typ tak ma. Aha brałem dzisiaj Corollę pierwszy i słyszałem to też na zimnych hamulcach od pierwszego hamowania.\nPoza tym jazda tą nową hybrydką na autostradzie i w mieście cudeńko, fajnie się to prowadzi i fajnie przyspiesza. Chyba zacznę jednak lubić automaty w przekładni e-CVT\n« Odpowiedź #2 dnia: 19-06-2019, 22:57:04 »\nCytat: czp w 13-06-2019, 19:08:46\nA zatem jak z powyższego wynika Corolla też ma podobny objaw. A co z naszymi CHR-kami z napędem e-CVT - czyżby rzeczywiście tylko moja miała taką przypadłość - nikt inny tego nie stwierdza w swoim aucie ???\n« Odpowiedź #3 dnia: 21-06-2019, 17:23:53 »\nPanowie a nie jest to po prostu nagły docisk klocków w ostatniej fazie hamowania z odzyskiem energi, też to mam w swojej C-HR od samego początku.Stuku nie ma jak się nie zatrzymamy w tym cyklu, proszę sobie sprawdzić.


Koncept ŁAZIENKA - inspiracje/nowe tendencje 2016 – cz. 1 - Blog wnętrzarski\nNasze wnętrze ma wyrażać nas samych. Dlatego taką karierę robi teraz pojęcie PERSONALIZACJA/INDYWIDUALIZACJA w projektowaniu. Jak to robimy? Niebanalne dodatki, meble (płytki!) wykonywane na zamówienie, ręcznie przerabiane elementy, grafika – to wszystko może budować naszą osobistą w łazience. Tam spędzamy coraz więcej czasu, chcemy się wyciszyć, zrelaksować.\nPowrót do natury – prywatna strefa spa\nTemat eko pojawił się już jakiś czas temu i na dobre zagościł w naszych słownikach. I wszystko wskazuje na to, że zniknie w najbliższej przyszłości. Producenci poszukują stale nowych materiałów i technologii które maja na celu oszczędność energii oraz zasobów wody. Perlaratory, ultra cienka ceramika , aplikacje które mają mierzyć zużycie naszej wody, system cold- start , to wszystko w trosce o nasze środowisko . Ma to ogromny wpływ na wygląd naszej łazienki. Prócz odchudzeniu jej sprzętów, w końcu nabiera życia! Wprowadzamy do niej śmiało zieleń, ocieplamy miękkimi, naturalnymi tkaninami. Wszystko po to by w niej swobodnie odpoczywać i nabierać sił do kolejnych wyzwań.\nKolekcja Optimal /Ceramika Paradyż\nLekko i okrągło\nW 2016 roku króluje koło, to jego wielki powrót na salony. Koło to symbol zmian, integracji, wzajemnego oddziaływania. Historia i trendy kołem się toczą, dlatego znowu przeżywamy renesans obłych kształtów. Łazienkowe lustro w tym sezonie nie może mieć ostrych kątów. Zmiękczanie więc dotyczy nie tylko przestrzeni ale i poszczególnych elementów wykończenia wnętrza jak wanna, bateria, szafka etc.\nKolekcja Almonte by My Way\nTekst: Katarzyna Pardiak-Borowska\nZdjecia: Katarzyna Pardiak-Borowska/Ceramika Paradyż


wieść: Richard Kruspe nagrał trzeci album Emigrate - rockmetal.pl\nRichard Kruspe nagrał trzeci album Emigrate\n12.11.2018 18:47 autor: Verghityax, źródło: blabbermouth.net\nRichard Z. Kruspe - gitarzysta Rammstein - wznowił działalność Emigrate, swojego solowego projektu. Premierę trzeciego albumu, zatytułowanego "A Million Degrees", wyznaczono na 30 listopada 2018 roku pod banderą Spinefarm Records.\nPraca nad "A Million Degrees" rozpoczęła się w 2015 roku. Początkowo gitarzysta planował nagrać materiał w Los Angeles pod okiem Bena Grosse, z którym współpracował już przy poprzednim albumie, jednak rok później utracił wszystkie kompozycje na trzeci album Emigrate, kiedy jego dom i studio uległy zalaniu. Zaczynając od nowa, Richard Kruspe zwrócił się o pomoc do Sky'a Van Hoffa, młodego producenta i inżyniera dźwięku z Dusseldorfu.\nNa potrzeby "A Million Degrees" powstało jedenaście utworów. Wszystkie ścieżki zarejestrowane zostały w domowym studio Richarda Kruspe, oprócz partii perkusyjnych, które Mikko Siren z Apocalyptiki nagrał w "Funkhaus". W sesji gościnnie udział wzięli Till Lindemann z Rammstein, Cardinal Copia z Ghost i Ben Kowalewicz z Billy Talent.\n4. Lead On You\nPrzypominamy, że Richard Kruspe przyjedzie z Rammstein do Polski 24 lipca 2019 roku, koncert odbędzie się na "Stadionie Śląskim" w Chorzowie.\nTagi: Emigrate, Rammstein\n« Beast In Black w trasie z Nightwish\nOctopussy, Diuna i Death Denied w Łodzi »\nEmigrate prezentuje teledysk do "I'm Still Alive" (24.11.2021)\nEmigrate wypuścił singiel "Freeze My Mind" (1.09.2021)


Doda³: red Data: 2018-03-27 13:46:55 (czytane: 2416)\nW minion± niedziele, w Rzeszowie, odby³y siê XII Mistrzostwa Podkarpacia w je¼dzie na rolkach, bi³gorajsk± szkó³kê Funrolki&Fit reprezentowa³o dziewiêciu zawodników. By³y to pierwsze zawody, w jakich rolkarze z Bi³goraja mieli okazjê uczestniczyæ. Rzeszowskie zawody by³y okazj± sprawdzenia efektów pó³rocznego treningu.\nW zawodach ogó³em wziê³o udzia³ 230 osób a konkurencja zarówno w¶ród dzieci jak i doros³ych by³a bardzo du¿a. Tor by³ trudny technicznie, wymagaj±cy du¿ych umiejêtno¶ci i precyzji, nasi rolkarze okazali siê ¶wietnie przygotowani, uzyskali bardzo dobre rezultaty w swoich kategoriach dziewiêcioosobowa reprezentacja Funrolki&Fit przywioz³a a¿ sze¶æ medali w przeje¼dzie na czas toru przeszkód, dodatkowo uda³o siê jeszcze do³o¿yæ dwa miejsce w kategorii trener.\n-Natalia Metner - III miejsce rocznik 2006 - 2007 - K;\n-Nikola Metner, Lena Futyma, Maja Patro - wysokie miejsca w swoich przedzia³ach wiekowych.\n- Monika Patro – I miejsce, rokcznik <1979 - K;\n- Katarzyna Futyma - I miejsce, rocznik 1979 - 1988 - K;\n- Agnieszka Kowal - II miejsce, rocznik 1989 - 1998 - K;\n- Jacek Patro - II miejsce, rocznik 1979 - 1988 - M;\n- Iwona Metner - tu¿ za podium, rocznik 1979 - 1988 - K.\nFunrolki&Fit dzia³aj±ca od sierpnia 2017 roku. W zawodach szko³a zdoby³a 3 miejsce w rywalizacji szkó³ek rolkarskich!\nTagi: zajecia sportowe rolki sport bi³goraj\nDodane: 2019-04-14 20:24 - Komentarze (0) czytane (874)\nTAGI: koszykówka, zsbio w bi³goraju, sport szkolny, budowlanka bi³goraj\nKa¿dy ma szanse poczuæ siê jak mistrz ¶wiata, a przy okazji pomóc Kubusiowi! 2019-04-09 19:24 - Komentarze (0)\nZawody w Piotrowicach i rekordy zawodników LKS ZNICZ Bi³goraj 2019-04-09 15:18 - Komentarze (1)\n„Biegam, Bo Lubiê - edycja Wiosna 2019”. Bezp³atne zajêcia na OSiR-ze 2019-04-08 17:59 - Komentarze (0)\nZ³oto dla "Le¶ników" z Bi³goraja 2019-04-08 15:38 - Komentarze (0)\nPowiêkszyli przewagê 2019-04-08 13:06 - Komentarze (0)\nMistrzostwa Powiatu w P³ywaniu o Puchar Starosty Bi³gorajskiego (FOTO) 2019-04-03 14:56 - Komentarze (0)\ngdzie burmistrz? (2018-03-30 12:05:38)\nto powinien kto¶ siê tym zaj±æ skoro niszcz± szkolne korytarze\nmieszkaniec (2018-03-28 15:34:36)\nSzkó³ka ma szkoliæ dzieci i m³odzie¿ a tutaj s± doro¶li. TO W KOÑCU KOGO SZKOLICIE?\nRodzic (2018-03-28 15:00:36)\nMo¿e tymi medalami zap³ac± za zniszczone p³ytki na korytarzu w SP nr 1. Ze zgroz± obserwujê jak je¿d¿± po szkole tymi rolkami. Co to w ogóle za pomys³, ¿eby do nauki jazdy na rolkach wykorzystywaæ korytarze szkolne. Czemu nie poszli do innych o¶rodków i tam nie trenuj±? Nie wiadomo kogo winiæ, czy ich czy dyrekcjê szko³y....


Elixir: Bagend - Na północny wschód od Amon Sul - Dunadan Numenorejczyk\nTematyka fantasy i science fiction interesowała ludzkość od zamierzchłych czasów. Najlepszym tego przykładem jest grecka i rzymska mitologia. Do dzisiejszych czasów przetrwały niezliczone ilości tych mitologii i światów. Wszyscy wiemy że są one tylko wymysłem wspaniałych pisarzy, takich jak np. J. R. R. Tolkien. Co by było jednak gdyby te powieści były prawdziwe? Czy możliwe byłoby spotkanie się takich dwóch mitologii, dwóch światów? Jeśli tak, to co by z tego wynikło?...chaos ?, zamieszanie?, wielkie zdziwienie ?. A może harmonia ?, ład i porządek ?.\nW Bagend roiło się od hobbitów. Roiło się - to mało powiedziane. W historii miasteczka nie było tylu niziołków jak dziś. Bilbo – niegdyś zwykły, normalny, szary hobbit – stał się najbardziej znaną osobistością we Włości. Gdyby tylko we Włości – słyszano o nim nawet na dalekim południu, chociaż głównie dlatego, że jego imię wymawiane było podczas jakiś tam opowiadań. Ale to nie zmienia faktu, że słyszano o nim. Przyjęcie zbliżało się wielkimi krokami, podobnie jak podniecenie które ogarnęło wszystkich zaproszonych - a zaproszonych było wielu...\nNie wszyscy znajdujący się tego dnia w mieście mieli być gośćmi. Po prostu przyjechali zobaczyć jeszcze bardziej znaną osobistość – Gandalfa, a także jego „pokaz”.\nGandalf słynął ze swoich pokazów sztucznych ogni i mimo, że nie był lubiany ze względu na swój tryb życia jednakże wszyscy podziwiali jego umiejętności. Oczywiście najbardziej podniecony był sam Bilbo. W końcu po raz ostatni miał oglądać swój dom i rodzinną miejscowość.\nZbliżał się wieczór. Napięcie sięgnęło zenitu kiedy czarodziej wyszedł na środek pola. Zaczęło się ! Piękne roziskrzone zwierzęta, rośliny, ruchome scenki, przerażające smoki przelatujące tuż nad głowami widzów. Efekt był niesamowity. Tak niesamowity, że goście aż schylali się jakby to prawdziwe bestie atakowały ich. Był to bez wątpienia najlepszy występ magika w historii a ta była bardzo długa.\nNagle nad jednym z ognistych efektów przemknął dziwny błysk. Była to kula tak jasna, że patrząc na nią wydawało się, że wypala oczy. Miała kolor tak idealnie biały, że aż wpadał w niebieski odcień. Kula ciągnęła za sobą długi ogon tego samego koloru. Przemknęła szybko przez całe niebo i znikła za horyzontem. Niedoświadczony obserwator nie odróżnił tego zjawiska od efektów magicznych. Jednak Gandalf zauważył nieprawidłowość i zrzedła mu mina. Podobnie stało się z solenizantem, który tak dobrze znał Szarego i jego sztuczki, że dostrzegł tę samą nieprawidłowość co on.\n-Ho, ho! Mości Gandalfie! Wychodzimy z wprawy? – zaśmiał się Bilbo\n-To nie ja wychodzę z wprawy tylko niebiosa. Zgotowały mi niezłą\nniespodziankę. – tłumaczył zdenerwowany Gandalf\n-Widzę że alkoholowa specjalność Sama nie zrobiła ci dobrze. Będę\nmusiał powiedzieć mu żeby przygotował dla ciebie słabsze wino.\n-Kiedy to naprawdę nie była moja wina. Poza tym Sam jest jeszcze\nmłody i dopiero się uczy. Jeszcze będzie z niego dobry hobbit, zobaczysz.\n-Dobrze, dobrze. Oj! Muszę już iść bo Frodo mnie woła.\nI wtedy Bilbo zniknął gdzieś w tłumie zaproszonych. Impreza rozkręciła się na całego. Czarodziej myślał nad wydarzeniem które zaobserwował na nieboskłonie. Zdecydował jednak, że Bilbo miał rację. Może nie co do wina, lecz co do tego, że robienie przedstawień zaczyna niewychodzić magikowi. Wystarczy, że źle się wymówi literkę w jakimś zaklęciu, a tu już jakieś problemy się pojawiają. Nie warto się tym przejmować, zwłaszcza że już niedługo trzeba będzie się żegnać z przyjacielem.\nPonad stu gości specjalnych weszło do specjalnej chaty, a po kilkudziesięciu minutach wszyscy wyszli oburzeni, zdziwieni i zmieszani.\n- Jak on mógł sobie tak bezczelnie pójść, zniknąć. Przecież jest gospodarzem. Oby to był tylko głupi żart. – mówili z oburzeniem goście.\nFrodo doskonale wiedział o zamiarach Bilba, miał za zadanie zająć się wszystkimi podczas nieobecności gospodarza. Jednak przechodząc obok jednego z pokoi usłyszał jakąś rozmowę, dostawił delikatnie uszu do drzwi. Serce waliło mu z przejęcia .Osoby te rozmawiały podniesionym tonem. Hobbit rozpoznał głos czarodzieja i wujka. Mówili coś o jakimś pierścionku jednak słowa były zniekształcone przez drzwi, a poza tym chłopiec wiedział, że nieładnie jest podsłuchiwać czyjeś rozmowy. Po cichu poszedł więc dalej.\nNie było żadnych dłuższych przygotowań czy odpraw. Wszystko miało być zachowane w idealnej tajemnicy. I tak też stało się. Hobbit wyruszył tuż po niewielkiej kłótni ze swoim starym przyjacielem. Cały plan poszedł idealnie. Bilbo wyruszył niezauważenie, pod osłoną nocy, w ciemnej opończy, zupełnie jak przed laty ze swoimi krasnoludzkimi druhami. Tyle tylko, że teraz jest sam, bez przyjaciół. Po kilku minutach stanął na polance i odwrócił się aby jeszcze raz zerknąć na rodzinną mieścinę.\n-Gdzieś już to widziałem – zaśmiał się na głos wędrowiec.\nBilbo był przygnębiony, ale w sumie cieszył się że znów wyrusza w kolejną podróż. Hobbit wiedział że wypełnia ważne zadanie. Z opowieści Gandalfa wynikało że w Śródziemiu nie dzieje się dobrze, a wszystko przez mały pierścionek. „Kto mógł przewidzieć że ten mały przedmiot jest narzędziem zła, przecież używałem go do dobrych celów. To nie twoja wina Bilbo ... nie twoja, tylko tego wstrętnego Golluma ... nie twoja. Oby tylko wszystko poszło dobrze. Oby nie było troli, ani pająków, ani mrocznych lasów czy orków.” – myśli hobbita napływały wielkimi falami, tak wielkimi że bohater ledwo sobie z nimi radził. Nie miał z kim rozmawiać i to było najgorsze. Musiał rozmawiać sam ze sobą a w najlepszym razie ze zwierzętami lub roślinami. I nawet nie czuł się głupio z tego powodu. Przynosiło mu to ulgę. Miał jednak nadzieję że dojdzie niedługo do jakiejś osady gdzie mógłby spotkać towarzyszy i z kimś pogadać. Ale zaraz! nie mógł tego zrobić. Cała jego wyprawa miała być utrzymana w tajemnicy. Czyli spotka kogoś dopiero w Rivendel. Nawet Bree trzeba było ominąć. I to z daleka. Ludzie z Bree są szczególnie gadatliwi. Z tego powodu trzeba było wydłużyć całą wyprawę. Znajomości Bilba zamiast poprawiać sytuację, pogarszały ją.\nPoczątkowo hobbit miał iść Gościńcem, później zaraz za Mogilnymi Kopcami skręcić na północ i pozostawić na południu Bree, przejść przez dolinę pomiędzy Północnymi Kopcami a Wichrowe Wzgórzami i powrócić na Gościniec. Zdecydowano jednak że przejdzie prze Wichrowe Wzgórza, ponieważ jak Bilbo powiedział: „Jeśli przeszedłem przez Góry Mgliste to przejdę przez Wichrowe Wzgórza . Nie jestem jeszcze aż tak stary.” Gandalf się opierał bo miał jakieś złe przeczucia co do tego miejsca, ale uparty hobbit w końcu wygrał. Zawsze się zaoszczędzi te dwa, trzy dni podróży.\nDo mostu na Baranduinie nic się nie wydarzyło. Podobnie było w dalszych etapach podróży. Stary Las, Mogilne Kopce a nawet Zielony Trakt. Z jednej strony to dobrze. Cały plan szedł jak po maśle. Z drugiej – zupełna nuda. Po tylu latach spędzonych w małym miasteczku, pod koniec życia chciałoby się przeżyć jeszcze jakąś przygodę. Hobbit zmienił decyzję i teraz chciałby spotkać jakiegoś orka, albo wejść do magicznego lasu.\nBilbo minął wkrótce Bree, Las Czet i Komarowe Błota ( tu akurat się cieszył z planu ominięcia Bree i co za tym idzie Błot ) i stanął u podnóży Wichorwych Wzgórz. Był zmierzch i nie było sensu iść dalej, tym bardziej że o Wichrowych, a konkretniej Wichrowym Wierchu i wieży Amon Sul wybudowanej na nim przez ludzi z zachodu, wiele snuto opowieści. Nie wszystkie musiały być prawdziwe ale lepiej nie ryzykować tych kilku godzin nocnej podróży.\nNastał już ranek, ale Bilbo obudził się później niż chciał. Wzgórza dawały długi i głęboki cień na dolinę co niemal przedłużało noc.\nHobbit poczuł się trochę nieswojo i zaczął żałować, że nie posłuchał Gandalfa. Te góry są jakieś dziwne. Coś niedobrego w nich siedzi. Staruszek uwijał się jak mógł. Chciał mieć za sobą te wzgórza jak najszybciej. Zmienił jednak zdanie, gdy dotarł na szczyt.\nRozciągał się stamtąd przepiękny widok. Na wschodzie cień tworzył wspaniałe kształty, dalej znajdowały się piękne pagórki oświetlone przez poranne słońce. Z drugiej zaś oślepiający blask powodował, że wszystko miało złocisty kolor, a kropelki rosy, która utrzymywała się wyjątkowo długo, mieniły się kolorami tęczy, a jeszcze dalej granatowe pasmo Gór Mglistych. Wszystko było niesamowicie jasne i pewnie dzięki temu Bilbo zauważył pewną niezgodność. Wśród przepięknych widoków znajdowała się ciemna plama. Nie była duża, znajdowała się na północnym wschodzie. Nie zdziwiłoby to hobbita, gdyby nie fakt iż ta plama była nie tylko ciemna ale i na swój sposób mroczna. Kiedy się na nią patrzyło miało się dziwne uczucie jakby i ona patrzyła na ciebie.\nBohater się trochę przeraził, ale równocześnie był ciekaw co tam się kryje. Być może to tylko to jakieś złudzenie np. ciemny las albo bagno ?. A jeśli nie? A jeśli kryje się tam wspaniała przygoda? Jeszcze lepsza niż ta sprzed laty? Jednak zboczenie z drogi było niebezpieczne. Bilbo miał do wykonania misję i to dość ważną. Jednak możliwość przeżycia ostatniej misji jest nieporównywalnie bardziej interesująca. W końcu hobbit zdecydował że sprawdzi owe zjawisko. Tłumaczył to sobie tym, że jego obowiązkiem jest sprawdzenie jakichkolwiek dziwnych zjawisk i ostrzeżenie w porę przyjaciół. Te kilka dni więcej nie powinno zrobić wielkiej różnicy. Ale nie ma co myśleć i podziwiać widoków tylko trzeba iść. Równocześnie na zachodzie dało się zauważyć maleńką czarną kropkę, która szybko przesuwała się po Gościńcu na wschód. Wtedy Bilbo poczuł na sobie czyjeś spojrzenie. Kropka zatrzymała się. Hobbita znów ogarnęły złe uczucia, czuł się bezbronnie stojąc tak na czubku wzgórza. Postanowił że zniknie temu „czemuś” z oczu, o ile „to” na niego patrzyło, i zejdzie z góry.\nZ każdą chwilą, z każdym krokiem, z każdym metrem napięcie narastało w duszy hobbita. Co tam się mogło kryć? Cała historia intrygowała bardzo bohatera i dlatego przez cały czas o niej myślał. W ten sposób droga zleciała o wiele szybciej. I nawet głód nie doskwierał aż tak bardzo. Nie trzeba było więc martwić się o zapasy.\nJuż milę od czarnego punktu który okazał dość dużym obszarem ziemia była jakaś dziwna. Nie było żadnych zwierząt, nawet owadów. A i rośliny były marne i pożółkłe. Z każdym metrem było coraz gorzej – zwierząt nie było w ogóle a rośliny stawały się coraz bardziej żółte, niemal uschnięte. Wkrótce nie było ani drzew ani trawy, tylko sama ziemia – czarna i wilgotna. W samym centrum niemal idealnie okrągłego obszaru wystawało coś na kształt pochylonej nieco wieży, a obok niej jakby niewielki budynek. Budowla miała nieco ponad 50 stóp. Była czarnego koloru. Kształty miała owalne. Wokół niej czuć było swąd spalonej trawy i drzew.\nKiedy Bilbo ujrzał to zjawisko, przeraził się. Czyżby złe siły dotarły aż tak daleko i założyły swoją siedzibę? To chyba raczej niemożliwe. Więc skąd ta budowla w tym miejscu ? Na starych i nowych mapach jej nie ma. A raczej trudno takie „coś” wybudować w kilka dni.\nHobbit postanowił zbadać co też tu mogło się wydarzyć. Podszedł więc do obiektu.\nPanowała zupełna cisza. Napięcie narastało z każdą chwilą, a serce hobbita waliło jak oszalałe. Dziwne kształty budynku i atmosfera panująca wokół niego powodowały, że strach sięgał zenitu. Jednak przerażenie spotęgowało się, gdy Bilbo zauważył coś co przypominało drzwi. Była też klamka – tak przynajmniej sądził bohater. Gdy pociągnął za nią nieprzeniknioną ciszę rozdarł głuchy odgłos tąpnięcia, a po chwili syk. Drzwi a raczej wrota otworzyły się i ukazały jeszcze mroczniejsze wnętrze wieży. Przerażenie Hobbita zmalało, zaś zaciekawienie jego wzrosło. Gdy przeszedł przez wysoki próg jego oczom ukazały się dwa długie korytarze które w dalszej części skręcały. Hobbit wybrał prawy korytarz.\nByło dość ciemno ale nie zupełnie ciemno.\nPo chwili oczy bohatera przyzwyczaiły się do mroku. Powietrze wewnątrz było ciepłe i wilgotne. Dało się czuć delikatną stęchliznę tak, jak gdyby nikt nie oddychał tym powietrzem przez dziesiątki czy setki lat. Podobnie ściany były wilgotne i ciepłe. Doskonale odbijały świtało i dlatego nie było tak ciemno. Jednak ściany nie były gładkie.\nCałe pokryte były nierównościami i fałdami. W dotyku sprawiały wrażenie jakby były ze skóry, żywej skóry. Lecz w rzeczywistości były twarde jak metal. Substancja z którego ściany były zbudowane przypominała nieco zaschniętą żywicę. Gdzieniegdzie świtało przenikało na niewielką głębokość ukazując skomplikowaną wewnętrzną strukturę. Dominował kolory szarości, czasami zieleni oraz czerni. Ściany połączone były siecią długich wypustek. Wnętrze mimo swojego dziwnego wyglądu sprawiało jednak przyjazne wrażenie. Hobbita opuścił na chwilę strach i dlatego postanowił pójść dalej w głąb korytarza. Im dalej bohater posuwał się tym zaczynały dziać się dziwniejsze rzeczy. Najpierw na ścianach zaczęły się pojawiać świece. Nie były to jednak zwykłe świece gdyż ich światło było zimne, nieruchome i blade.\nPóźnej Bilbo znalazł się w dość dużym pomieszczeniu przypominającym komnatę. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to że na podłodze stało mnóstwo czegoś w rodzaju kamieni o idealnych, jajowatych kształtach. Wszystkie były „wbite” w podłogę i były takie same w dotyku – niczym żywa skóra. Nie wyglądało to zbyt przyjemnie zwłaszcza że jedne z głębiej położonych „kamieni” zaczęły się ruszać. Oprócz tego na ścianach komnaty znajdowały się szkielety ludzi albo elfów, jak sądził Bilbo, które były jakby wrośnięte lub wmurowane w ściany. Wszystkie miały połamane żebra. Gdy niziołek wyszedł z komnaty usłyszał huk i syk taki jak przy otwarciu wrót. Pobiegł co sił w nogach z powrotem lecz nie znalazł już wyjścia. Był tylko drugi korytarz. „Ale się wpakowałem” – pomyślał z przerażeniem\n-No cóż trzeba znaleźć inne wyjście, o ile takie istnieje. Mam\ndosyć tej przygody. – zamruczał hobbit\nBilbo coraz dalej zagłębiał się we wnętrze budowli. Zwrócił uwagę na to, że korytarz powoli staje się coraz bardziej pochyły. Równocześnie coraz częściej słyszał z dala jakieś syczenie i parskanie.\nZdawało mu się jakby coś go obserwowało. Niczego jednak nie mogło być w pobliżu, bo korytarz był prosty i niczego nie było ani za bohaterem ani przed nim. A i światło stawało się coraz bardziej jasne.\nWtedy Bilbo zauważył, że ściana jakby się poruszyła. Odruchowo odwinął opończę i delikatnie lecz błyskawicznie wysunął Żądło. Tego się obawiał. Żądło pobłyskiwało pięknym niebieskozielonym światłem.\nHobbit błyskawicznym ruchem wysunął magiczny miecz z pochwy, odwrócił się i zadał cios nie patrząc nawet w co. Jedyne co mu przyszło do głowy to to, że zaatakował go jakiś ork albo troll.\nZ tym pierwszym może i nie byłoby większych problemów, lecz z tym drugim na pewno.\nLecz zaskoczenie niemal sparaliżowało bohatera.\nNie był to żaden ork, troll czy cokolwiek co znał lub słyszał. Bestia wydawała się ogromna, miała czarny kolor identyczny jak ściana, wyglądała na chudą, ślina ciekła strużkami z pyska.\nTeraz hobbit dowiedział się czemu nie mógł zauważyć wroga – ponieważ on był ścianą!!! Doskonale zamaskowany w wypukłościach ściany mógł dobie w niej bezpiecznie siedzieć niezauważony.\nŻądło jedynie ześlizgnęło się po ciele potwora. Widocznie miał jakiś pancerz. Czyżby był to jakiś rodzaj maleńkiego smoka? Tego się nie dało poznać, gdyż nie było zbyt dużo czasu aby się przyjrzeć temu czemuś. Bilbo zauważył również, że bestia ma jak gdyby dwa pyski. Ten drugi – mniejszy wysuwał się z większego. Potwór wziął niewielki zamach i błyskawicznym ruchem uderzył w swoją ofiarę potężnym trójpalczastym łapskiem. Bohatera odrzuciło na kilka jardów. Thorinowa kolczuga jeszcze raz uratowała życie hobbitowi i miała to zrobić jeszcze wiele razy. Bilbo oszołomiony atakiem próbował się podnieść i stanąć mocno na nogach. Jednak nadaremnie. Bestia już stała nad nim. Syczała i piszczała. Wydawało się że się „bawi” ze swoją ofiarą. Lecz chyba miała dość tej zabawy. Wzięła jeszcze większy zamach i... Nagle miecz rozpłatał jej wydłużoną głowę na dwie części. Z czaszki trysnął żółtawy, gęsty płyn który nagle zaczął roztapiać metalową podłogę.\nBilbo był niesamowicie szczęśliwy.\nWybawcą okazał się nie być ani Gandalf, ani krasnolud, elf czy ktoś kogo znał lecz postać w czarnym długim kapturze zakrywającym twarz. W osobie tej dało się wyczuć nieprzenikniony mrok i zło. To „coś” uniosło długi spiczasty miecz i spuściło go wprost na hobbita.\nJednak postać w mgnieniu oka przewróciła się a na jej plecach siedziała druga bestia z wbitymi pazurami i ogonem na końcu którego znajdowało się ostrze.\n„Kto tu jest przyjacielem” – pomyślał Bilbo i nie zastanawiając się dłużej pobiegł dalej w głąb korytarza.\nOdwrócił się na chwilę i ze zdziwieniem zauważył, że mroczna postać wstaje i zabija bestię, po czym biegnie za nim.\nHobbit znów trafił do jakiegoś pokoju jednak tym razem o wiele jaśniejszego na którego ścianach znajdowało się pełno świetlistych obrazków i punkcików które to raz gasły to raz zapalały się. Nie było wyjścia z tego pomieszczenia. Co najgorsze na jednaj ze ścian znajdował się spory pająk.\nNie był duży w porównaniu z pająkami z Sępnej Puszczy jednak był nieporównywalnie większy od normalnych. A na dodatek miał ... ogon.\nBilbo nawet nie zdążył się nim przejąć, gdy do pokoju wpadła postać.\nHobbit nie wiedział z kim ma do czynienia. Domyślał się tylko że to jakiś demon o których opowiadał mu Gandlf. Pamiętał też że demonów nie da się pokonać w zwykły sposób. Gdy hobbit myślał, że to już koniec jedno z tych dziwnych, pajęczych stworzeń rzuciło się na demona. Długie palczaste odnóża zacisnęły się na twarzy a ogon obwinął ciasno wokół szyi. Demon wpadł w szał i zaczął się miotać wymachując mieczem we wszystkie strony i uderzając w ściany. Gdy uderzył w te świetliste obrazki, posypały się iskry i rozległ się jakby kobiecy, lecz zniekształcony głos. Hobbit zdziwił się gdy to usłyszał „ Najpierw jakieś dziwne smoki, później jakieś twarzołapy, głos przemawiający ze ścian. Czy to Czarodzieje zasiedlają tą twierdzę?”\nJednak postanowił, że pomyśli o tym później i skorzysta z okazji ratując się ucieczką. Wybiegł z pokoju co sił w nogach. Biegł i biegł korytarzem. Co dziwne panowała tu teraz całkowita cisza. Niemniej nie miał chęci sprawdzać czemu tak dziwnie tu cicho dookoła. Po kilku minutach ucieczki zauważył światło. Postanowił tam pobiec cokolwiek by tam się kryło. Okazało się że było to wyjście. Jasne dzienne światło oślepiło hobbita jednak nie przeszkadzało mu to.\nJakież wielkie ogarnęło go zdziwienie, gdy chciał postawić nogę przez próg. Nie poczuł przyjemnego dotyku ziemi ponieważ nic nie miał pod nogami. Ziemia znajdowała się kilka stóp niżej. Stracił równowagę i grzmotnął o ziemię.\nNastępną rzeczą jaką pamiętał to fakt, że było wokół niego pełno pyłu. Kiedy przejaśniało nie było już ani wieży ani budowli tylko spora dziura w ziemi ziejąca ni to oparami mgły ni to jakimś dziwnym dymem.\nBilbo postanowił nikomu nie wspominać o tym wydarzeniu. To co zrobił było nieodpowiedzialne. Gandalf raczej by to potępił, a tego hobbit nie chciał.\nJeszcze przez kilka dni nie mógł się uporać z myślami, które go nawiedzały a dotyczyły dziwnych zjawisk które widział. Będąc na dość odludnym terenie hobbit postanowił,że może już wrócić na Gościniec. Wkrótce przebył przeprawę na Siwej Wodzie. Na szczęście do Rivandel nie było już daleko. Kilka mil przed celem, hobbit znalazł się w lasku.\nWieczorem kiedy słońce już prawie zaszło zauważył jakieś cienie. Były ogromne ale nie przez późną porę i niskie słońce tylko przez wysokość czegoś co je dawało. Hobbit wkrótce zobaczył ciemne kontury potężnych istot. Serce znów zaczęło walić jak oszalałe.\n„No nie znów jakaś przygoda?” – pomyślał. Gdy podszedł po cichu bliżej, zaczął śmiać się na cały głos. Podszedł do postaci i poklepał je po ogromnych łapach. Skamieniałe trolle nie mogły już nic poradzić.\nHobbitowi znów przypomniały się stare czasy. Odwiedzenie starych znajomych poprawiło mu humor i pozwoliło zapomnieć o nieprzyjemnych wydarzeniach. Wkrótce Bilbo dotarł do brodu na Bruinenie, której szum dało się słyszeć już milę wcześniej. Płynęła dokładnie tak samo jak przed laty. W siedzibie Elronda powitano go z wielkim zadowoleniem i gościnnością. Hobbit nigdy nie opowiedział nikomu o swoich przygodach.\nJednakże, kiedy ogarnia go sen, kiedy zamykają mu się oczy ze zmęczenia – pod powiekami pojawia się obraz dziwnych stworów o dwóch paszczach, obraz dziwnych korytarzy, obraz kuli na nieboskłonie.... a w uszach Bilba wciąż brzmi ten dziwny syk...\nZanim zapadnie w całkowity sen – obiecuje sobie ( co wieczór )\nWrócę tam, wrócę tam, wrócę tam...\nKomentarze do "Na północny wschód od Amon Sul"\nStrona wygenerowana w 0.023267 sek. pg:


W USA żyje obecnie 328 dziecio imieniu "Abcd"\nDla więźnia pogoda zawsze taka sama.W kratkę – - Tomasz Rybak\nW Japońskim folklorze, Haradashi to stwór z twarzą na brzuchu. Objawia się smutnym i samotnym ludziom, zwłaszcza gdy piją samemu w domu. W zamian za sake robi taniec brzucha, by cię pocieszyć\nEscape room - po tragedii – Dziś wielka panika, kontrole zamknięcia. Ale ktoś wydał opinię,ktoś pozwolenie na działalność, ktoś dał zgodę na otwarcie.Nie powie mi nikt, że przy otwarciu takiej atrakcji nikt nie sprawdza poziomu bezpieczeństwa\nKażda wymówka jest dobra – Powtarzam sobie, że powinienem przestać pić Ale nie będę przecież słuchał pijaka, który gada sam do siebie !!!\nSkoro masz mnie, kochaj mnie!\n...i co facet nie może być pomocny...\nNatura jest taka wspaniała\nNo to wyjaśnione – artykuły dla zwierzątCOLA PREMIUM\nSą na tym świecie rzeczy, o których się filozofom nie śniło – Rozumem ich nie ogarniesz The Trans Women Who Become LesbiansAfter Years as Gay MenKobieta Trans, która została lesbijkąpo latach bycia gejem\n⋘ 14181 14180 14179 14178 14177 14176 ... 11496 11495 11494 11493 11492 11491 11490 11489 11488 11487 11486 ... 5 4 3 2 1 ⋙


Klub 武士道 — UKJ BUSHDIO\nKLUB JUDO BUSHIDO\nPrzyjazne miejsce dla Twojego dziecka\nTreningi grupy początkującej opierają się na zajęciach ogólnorozwojowych z elementami judo. Znaczną część treningu przeznaczamy na ćwiczenia gimnastyczno-korekcyjne przeplecione elementami gier i zabawy. Dzieci stopniowo przyzwyczają się do maty, upadków, kontaktu z innymi dziećmi. Podstawowym elementem judo jest umiejętność odpowiedniego padania, pozwala to na uniknięcie groźnych kontuzji. Umiejętność ta przydaje się także w życiu codziennym, dziecko jest narażone na częste upadki, dzięki treningowi będzie potrafiło odpowiednio chronić głowę oraz tak układać ciało, aby wyjść cało i bezpiecznie z różnych sytuacji.\nDuża część zabaw opiera się na rywalizacji, często między grupami, co pozwala kształtować cechy charakteru takie jak koleżeństwo, umiejętność współpracy i zdrowej rywalizacji. Nie tylko trenujemy ale i wychowujemy naszych najmłodszych adeptów wpajając im zasady kultury, higieny czy zachowania „fair play”. Judo jako sport olimpijski o ogromnych tradycjach kieruje się ściśle określonymi regułami, których należy bezwzględnie przestrzegać. Pozwala to na wyrobienie u dzieci szacunku oraz obowiązku przestrzegania zasad.\nWSPIERAJ PRAWIDŁOWY ROZWÓJ TWOJEGO DZIECKA\nDzięki odpowiednio prowadzonym i dobieranym zabawom oraz ćwiczeniom zapewniamy doskonałą korekcję postawy dziecka. Obecnie w dobie komputerów, wady kręgosłupa są problemem wielu dzieci. Trener i założyciel klubu zdaje sobie doskonale sprawę z tego problemu. Uważa, iż trening judo w wieku rozwojowym dziecka jest doskonałą receptą na równomierne wzmacnianie mięśni całego ciała, a w szczególności grzbietu, co zapewnia zdrowy rozwój dziecka.


Jestem Isia – rozmowa z Agnieszką Radwańską - Blog TaniaKsiazka.pl\nJestem Isia – rozmowa z Agnieszką Radwańską\nPaulina Roszko | 1 sierpnia 2017\nKsiążka pt. Jestem Isia to świetna propozycja dla wszystkich miłośników sportu, a dokładniej tenisa. W sprzedaży pojawi się już 3 sierpnia bieżącego roku i Czytelnikowi przybliży nieco sylwetkę najlepszej w historii Polski tenisistki. Agnieszka Radwańska, bo o niej cały czas mowa, bardzo rzadko udziela wywiadów. A kiedy już się decyduje na to, są one krótkie i dotyczą wyłącznie sportu. Dziennikarz ma szansę zamienić z nią kilka słów jedynie podczas turniejów. Dlatego to niepowtarzalna szansa dla wszystkich, którzy chcieliby dowiedzieć się o Radwańskiej nieco więcej.\nJestem Isia – mistrzyni świata i zwyczajna dziewczyna z sąsiedztwa\nRozmowę z Agnieszką Radwańską przeprowadził Artur Rolak. Jeden z dwóch polskich dziennikarzy, który ma imienne miejsce na trybunie prasowej centralnego kortu Wimbledonu. Tenisistkę obserwuje i zna od jej juniorskich czasów. Ta rozmowa zatem daleka jest od klasycznego wywiadu, w którym pytający ma zamiar wyciągnąć jak najwięcej ciekawych, a czasem i kontrowersyjnych rzeczy. To raczej wymiana zdań dwójki starych, dobrych znajomych. Nie zabraknie tu jednak trudnych pytań i szczerych odpowiedzi. I wcale nie trzeba być ogromnym miłośnikiem sportu, żeby właściwie docenić książkę, którą mamy przyjemność dziś Wam zaprezentować.\nCzy wiedzieliście, że mistrzyni świata WTA i finalistka Wimbledonu, najlepsza polska tenisistka w historii tak właściwie to nie przepada za medalami? Bo tuż obok wybitnych dokonań sportowych jest także normalną dziewczyną z sąsiedztwa. Miliony na koncie wcale jej nie zmieniły. Wciąż jej motorem napędowym jest pasja i przyjemność czerpana z rywalizacji sportowej. A wszystko, co do tej pory osiągnęła, osiągnęła dzięki ciężkiej pracy i wytrwałości.\nJak się okazuje, Agnieszka Radwańska to trzeźwo myśląca i zaskakująco dojrzała kobieta. Spotkała na swojej drodze miłość życia i obecnie jest szczęśliwie zakochana. Zaledwie kilka dni temu wyszła za mąż. Ma więc w życiu wszystko, o czym można zamarzyć. Ale to nie sprawia, że spoczywa na laurach, a miliony na koncie nie przysłaniają jej horyzontów.\nPrzypominamy, że książka pt. Jestem Isia będzie dostępna od 3 sierpnia 2017 roku. Znajdziecie ją tutaj. Gorąco polecamy!


A’la zraziki z mielonego mięsa\nAutor: MiJa w dniu stycznia 03, 2022\nNa dzisiejszy obiad polecam a’la zraziki z mielonego mięsa.\nZraziki są bardzo smaczne i ładnie prezentują się na talerzu.\ndo smaku sól morska i świeżo zmielony pieprz\nmąka ryżowa do obtoczenia zrazików\n2 łyżki mąki ryżowej do zagęszczenia sosu\nok 600-700 ml wody tak by przykryć zraziki\n2 łyżki proszku z suszonych grzybów\ndo smaku sól morska i świeżo mielony pieprz\nKajzerkę namoczyć w mleku.\nCzosnek i cebulę obrać.\nMięso umyć, osuszyć ręcznikiem papierowym i pokroić na mniejsze części.\nMięso, cebulę i odciśniętą z mleka kajzerkę zmielić w maszynce do mielenia mięsa.\nDo zmielonego mięsa dodać przeciśnięty przez praskę czosnek, jajko i przyprawy do smaku - całość dokładnie połączyć.\nWarzywa umyć, obrać i pokroić w kostkę/paski.\nNa rozgrzanym oleju podsmażyć warzywa (oprócz ogórka kiszonego) - tak by lekko zmiękły.\nNastępnie połączyć z pokrojonym w kostkę ogórkiem kiszonym i doprawić do smaku solą - odstawić do wystudzenia.\nGarstkę wyrobionego mięsa rozpłaszczyć na dłoni na „placek”, posmarować musztardą ok 0,5 łyżeczki i nakładać łyżkę farszu - całość porządnie „skleić”, uformować i obtoczyć w mące.\nWyszło mi 15 zrazików.\nZraziki podsmażyć z każdej strony na rozgrzanym oleju.\nNastępnie cebulę i czosnek podsmażyć na suchej patelni albo w garnku.\nPrzełożyć do garnka z cebulą zraziki i dodać: proszek z suszonych grzybów, ziele angielskie, liść laurowy, przyprawę z suszonych warzyw i wodę.\nCałość gotować 30 minut pod przykryciem na małej mocy kuchenki.\nDo sosu dodać rozrobioną w odrobinie zimnej wody mąkę ryżową i zamieszać.\nW następnej kolejności dodać śmietankę, koperek i przyprawy do smaku - całość zagotować.\nPodawać z ulubionymi dodatkami u mnie kasza gryczana i sałatka z pieczonych buraków.


Zapomniana bohaterka II wojny | Dursztyn\nStr. głównaPortretyZapomniana bohaterka II wojny\n19 marca 2017 Krystyna Waniczek Portrety Możliwość komentowania Zapomniana bohaterka II wojny została wyłączona\nKiedy nikt nie chciał wziąć do siebie małej Evy, ona jedna wyciągnęła ręce. Wiedziała, co jej za to grozi. Kara mogła być bardzo dotkliwa.\n25 lutego 2017 r. minęły dokładnie 32 lata od śmierci Heleny Sowy z Dursztyna – kobiety niewielkiej postury, ale za to ogromnego serca.\nUrodziła się 23 grudnia 1907 r. w Dursztynie w rodzinie Sołtysów (od Polki). Najprawdopodobniej ok. 1930 r. wyszła za mąż za 2 lata starszego od siebie Walentego Sowę (od Findury), który – tak jak ona – pochodził z Dursztyna. W 1931 r. na świat przyszedł ich pierwszy syn – Paweł. A po nim, średnio co 2 lata, urodzili się jeszcze: Anna, Michał i Maria. Małżeństwo nie było zamożne. Żyło ze skromnej gazdówki i z tego, co udało się dorobić w dursztyńskim dworze lub w okolicy.\nJesienią 1935 r. przybyła z Bielska Białej do wioski Mieczysława Faryniak – 32-letnia emerytowana urzędniczka bankowa, która u stóp Czerwonej Skały postanowiła wybudować chatkę i w niej zamieszkać. Ludzie różnie patrzyli na przybyszkę: jak na miejskie dziwadło, ekscentryczną panienkę lub kogoś, kto nie do końca wie, co robi. W tę pierwszą Wigilię w Dursztynie tylko Helena Sowa pomyślała o osamotnieniu osiadłej na Skałce kobiety, która tak potem o tym napisała:\n– Pierwsze Boże Narodzenie spędziłam w chatce – stajence. Weszli do niej z życzeniami dwaj gospodarze z Dursztyna: mąż i szwagier Heleny od Findury, miłej kobiety, którą poznałam (…). Ona to posłała tych ludzi do mnie z życzeniami (…). Gospodarze podali mi talerz z gęsiną, wątróbką i łatką gęsią, dali spiski kołacz, trochę krup z własnego jęczmienia, a przy tym wypowiedzieli życzenia.\nZażyłość pomiędzy Heleną a Mieczysławą z roku na rok stawała się co raz większa. Zaprzyjaźniły się ze sobą tak bardzo, że kiedy w 1936 r. Helenie urodził się drugi syn Michał, to właśnie Mieczysława trzymała go do chrztu. Zawsze mogły na sobie polegać i odwiedzały się bardzo chętnie.\nW 1940 r. w życiu Heleny źle się podziało. Jej mąż Walenty podczas wycinki w lesie mocno się nadwerężył. – Zerwał się. A że nie było wtedy tak łatwo dostać się do lekarzy, po kilku miesiącach umarł – opowiada wnuk Walentego Zdzisław Sowa. – W chwili śmierci miał ledwo 35 lat, a moja babcia 33.\nTrwała wojna. Na zajętym przez Słowację Spiszu nie było tak niebezpiecznie, jak na pobliskim Podhalu, ale i tak strach i niepewność jutra często zaglądały ludziom w oczy. Sytuacja wdowy była nie do pozazdroszczenia. Najstarszy syn miał 9 lat, a najmłodsza córeczka ledwo 2. Helena sama pracowała więc w stajni i sama chodziła na zarobek do dworu. – Babcia, choć miała taką możliwość, nie chciała wyjść za mąż po raz drugi – opowiada Małgorzata Iglar. – Nie w głowie jej byli swaci. Najważniejsze były jej dzieci. Pomagała, jak mogła rodzina, dalej była gazdówka i jakoś to szło do przodu.\nW 1944 r., kiedy mieszkający na Spiszu Żydzi byli wywożeni do pobliskiego Czorsztyna, a stamtąd dalej na śmierć, Helena stanęła przed trudnym zadaniem. W pewien wrześniowy dzień przyszła do niej Pani ze Skałki z niezwykłą i niebezpieczną prośbą. Chciała, by jej kumotra wzięła do siebie na wychowanie 2,5-letnią żydowską dziewczynkę o imieniu Eva. Rodziców małej ukrywała na Skałce, lecz istniała obawa, że płacz dziecka zdradzi kryjówkę dorosłych, dlatego chciała umieścić ich córeczkę wśród innych dzieci. Zaskoczona tą prośbą Helena poprosiła o czas do zastanowienia. Wiedziała, że jeśli się zgodzi, jej samej i jej rodzinie grozi śmierć. Po całym dniu namysłu odpowiedź była odmowna.\nDochodziły ją potem słuchy, że Faryniakowa szukała pomocy także u innych. Wiedziała, że przeszła z tym dzieckiem kilka wsi. Nikt nigdzie nie chciał otworzyć serca. Nikt nigdzie nie chciał wziąć małej do siebie. Widywała później Evę w kościele. Mała wierciła się niemiłosiernie, zwracając uwagę innych, a jej opiekunka była już u kresu sił. Wtedy tknięta jakimś wzruszeniem, nie zważając na to, co jej grozi, postanowiła przygarnąć Evę.\nDziewczynka przebywała u niej od jesieni 1944 do lutego 1945 r. – Ludzie wiedzieli, że tutaj jest, ale nikt nie doniósł o tym Niemcom – podkreśla synowa Heleny Józefina Sowa. – Któregoś dnia, kiedy teściowa z dziećmi i innymi zbierała na krempaskim ziemniaki, mała nagle zaczęła wykrzykiwać: „Mamićka, tatićko” – wskazując na pobliski las. Przechodzili tamtędy, kryjąc się przed wzrokiem ludzi, jej rodzice. Dziecko ich jednak dojrzało.\nCzy to doświadczenie tak ofiarnego miłosierdzia, czy częsty kontakt z Panią ze Skałki sprawiły, że Helena Sowa wstąpiła też do III Zakonu św. Franciszka? – A może jedno i drugie! – Lubiła się modlić. Była bardzo dobrą, cichą, kochaną kobietą – wspomina Józefina Sowa. – Nigdy się nie kłóciłyśmy. Miałam najlepszą teściową pod słońcem – zapewnia.\nPomimo niełatwego życia, ciężkiej pracy i trudnych życiowych doświadczeń Helena Sowa dożyła 78 roku życia. Właściwie nie chorowała, choć kiedyś rogiem przebódł ją spłoszony jeleń i trzeba było nawet założyć szwy. – Swoją śmierć jakoś dziwnie przeczuła. Właściwie to się na nią przygotowała – – wspomina Józefina. – Wracałyśmy z modlitwy u trumny naszej krewnej. Powiedziała mi wtedy, że ona pójdzie za ujną. Wieczorem poprosiła o wodę i mydło, a następnego dnia już nie wstała z łóżka. Pochowaliśmy ją na jej życzenie w czarnym swetrze, który kiedyś dostała od Evy.\nO bohaterstwie i poświęceniu Pani ze Skałki, która wzięła na przechowanie Żydów, dużo się pisało, lecz o heroizmie tej skromnej kobiety prawie nic. Dostrzega je jednak wyraźnie autorka książki Tchnienie Ducha spoczęło na tej Skałce Krystyna Szewc z Ruchu Światło-Życie.\n– Helena Sowa była prostą, skromną, kobietą, o pięknej, franciszkańskiej duszy – wspomina autorka. – Ważnym czynem jej życia było to, że podczas wojny, będąc wdową z kilkorgiem dzieci, przyjęła na „przechowanie” żydowską dziewczynkę. I to, że już w p i e r w s z e Boże Narodzenie, które Mieczysława Faryniak spędziła w swojej pustelni, to właśnie ona posłała do niej swoich bliskich. Także fakt, że Mieczysława została poproszona o bycie chrzestną matką syna Heleny – a na imię dano mu Michał (od św. Michała Archanioła, patrona pustelni na Skałce) też świadczy o wartościach, którymi kierowała się w życiu Helena. Jednym słowem była to na wskroś dusza chrześcijańska i rodzina Sowów może się nią tylko chlubić – podsumowuje Krystyna Szewc.\nHelena Sowa od Findury


Katarzyna Skowrońska-Dolata: Obym tylko nie musiała grać na środku - Sport WP SportoweFakty\nAtakująca reprezentacji Polski jest zadowolona z przebiegu okresu przygotowawczego i liczy, że efekty pracy zespołu widoczne będą na mistrzostwach Europy.\nMarcin Olczyk 23 Września 2015, 19:00\nBiało-Czerwone już w sobotę rozpoczną walkę o medale Eurovolley 2015. Czempionat Starego Kontynentu podopieczne Jacka Nawrockiego zainaugurują meczem z Włoszkami. Dzień później zmierzą się z reprezentacją Holandii, a na zakończenie fazy grupowej rywalizować będą ze Słowenią. Już pierwsza faza mistrzostw wydaje się więc być niezwykle wymagająca, ale kadrowiczki przekonują, że miały dobry materiał do analiz i ich praca powinna przynieść efekty.\n- Drużyna cały czas jest ze sobą, razem i to na pewno pomaga. Pracowałyśmy wspólnie bardzo ciężko. Cieszę się, że miałyśmy okazję sparowania w Czechach czy Słowenii. Nie siedziałyśmy cały czas w Szczyrku, podróżowałyśmy troszkę - powinno to wnieść dużo dobrego do naszej gry już na mistrzostwach Europy. Zdarzały się takie sezony, kiedy tych sparingów nie było w ogóle lub był na przykład tylko jeden. Teraz grania było więcej, a co za tym idzie, mamy dużo więcej materiałów, przede wszystkim naszych, żeby zweryfikować i próbować wyeliminować własne błędy, a także pracować nad konkretnymi defektami, czy rzeczami, które najmniej nam wychodzą - przyznała Katarzyna Skowrońska-Dolata.\nW Spale Katarzyna Skowrońska-Dolata pracuje na najwyższych obrotach\nWylane na treningach i podczas gier kontrolnych hektolitry potu nie gwarantują oczywiście sukcesu na ME, dlatego nowa zawodniczka Impela Wrocław daleka jest od konkretnych deklaracji czy ocen. Wierzy jednak w pozytywną weryfikację wykonanej przez cały zespół pracy. - Ciężko powiedzieć, jak jesteśmy przygotowane, bo to zweryfikują na pewno dopiero mistrzostwa Europy. Dlatego warto poczekać tych kilka dni, żeby przekonać się, w jakiej jesteśmy dyspozycji. Same jesteśmy tego ciekawe - zaznaczyła nasza rozmówczyni. - Wiara czyni cuda - dodała, pytana o oczekiwania względem nadchodzącego turnieju.\nNie jest tajemnicą, że trener reprezentacji Polski nie ma zbyt dużego doświadczenia w pracy z kobietami. Dopiero w minionym sezonie, jako trener-koordynator Budowlanych Łódź Jacek Nawrocki zaczął zgłębiać tajniki żeńskiej siatkówki. Wcześniej jego kariera szkoleniowa związana była z pracą z mężczyznami, chociażby w PGE Skrze Bełchatów. - Widać, że trener ma do żeńskiej siatkówki inne podejście. Nie da się nie zauważyć, że wcześniej pracował z mężczyznami i jego podejście jest specyficzne, charakterystyczne dla szkoleniowców, którzy do kobiecej siatkówki przychodzą właśnie po pracy w jej męskiej odmianie. Ja ze współpracy z Jackiem Nawrockim jestem zadowolona i mam nadzieję, że jej efekty będą widoczne na mistrzostwach Europy - podkreśliła doświadczona siatkarka.\nChoć w Igrzyskach Europejskich w Baku nominalnie atakująca Skowrońska-Dolata ustawiana była na pozycji przyjmującej, na mistrzostwach Europy, w obliczu kontuzji Katarzyny Zaroślińskiej, wróci na swoje ulubione miejsce. Czy, mimo częstych zmian w ustawieniu, będzie w stanie pokazać w Holandii pełnię swoich umiejętności? - Pozwolę sobie na drobny żart: mam nadzieję, że nie wystąpię na środku, bo z tym bym sobie już chyba nie poradziła. Ale mówiąc już całkiem poważnie, nie mam na co narzekać, bo wracam na moją nominalną pozycję, na której występować będę również w klubie. Nie będę obciążona przyjęciem. Skupię się na grze na ataku i postaram się w najlepszy możliwy sposób pomóc swojemu zespołowi w ofensywie - zakończyła dwukrotna mistrzyni Europy.\nCzy Katarzyna Skowrońska-Dolata będzie w stanie poprowadzić zespół do miejsca na podium tegorocznych mistrzostw Europy?\nKajetan Markus 25-09 13:30 0 0\nDobrze mieć ją w drużynie. Impel bardzo zyskał, świetna decyzja selekcjonera i wsparcie sponsora. Gratuluję.\nstary kibic 24-09 11:16 1 0\nTyle niewiadomych - a Kaśka od początku powinna być na ataku.. Jeśli zespół ma grać to niech grają tam, gdzie grają najlepiej. I zasięg, i ogranie na ataku jest po stronie KSD..\nMistrzostwa Europy ME 2015 kobiet Reprezentacja Polski kobiet Polska Siatkówka Katarzyna Skowrońska-Dolata