Efekt halo. Dlaczego pięknym osobom częściej przypisujemy szlachetne cechy\nŻyjąc w przekonaniu o urodzie jako swoim największym kapitale, kobieta staje się jej więźniem\nUroda może stać się pułapką dla kobiet, które wyłącznie na niej opierają swoją wartość (ilustracja Marta Frej)\nJak radzić sobie z presją życia w kulturze, która premiuje urodę kobiet? Presja piękna dotyka nas wtedy, kiedy wierzymy w to, że musimy być doskonałe, żeby coś znaczyć.\n"Nikomu nie żal pięknych kobiet" – napisała Agnieszka Osiecka ponad 50 lat temu. Statystycznie rzecz biorąc, atrakcyjnym ludziom wiedzie się w życiu lepiej, bo piękno zewnętrzne w postrzeganiu społecznym rozlewa się też na cechy charakteru.\nOznacza to, że gdy uznamy kogoś za pięknego, to automatycznie przypiszemy mu też szlachetne cechy charakteru, takie jak dobroć, życzliwość czy pracowitość. W psychologii nazywa się to efektem halo.\nTo pewnego rodzaju uproszczenie poznawcze polegające na tym, że na podstawie jednej, widocznej gołym okiem cechy człowieka przypisujemy mu awansem inne zalety. Jest jednak haczyk. Żeby osobę ocenić pozytywnie, odbiorca musi uznawać piękno za ważny atrybut w ocenie wartości człowieka oraz nie może mieć z urodą rozmówcy żadnego problemu.\nPiękne i świadome swojej urody kobiety często dostrzegają minusy atrakcyjności. Zarzucają mężczyznom, że patrzą na nie wyłącznie jak na obiekty seksualne, a kobietom – że się z nimi porównują i rywalizują. Piękno innych wzbudzać może wrogość zwłaszcza u osób niepewnych, mających do siebie zastrzeżenia. A Polki to kobiety z największymi kompleksami w Europie. Badania TNS Polska wskazują, że aż 84 proc. nas nie przepada za swoim wyglądem. Poczucie niezadowolenia z siebie rośnie, kiedy porównujemy się z innymi, bo przeważnie robimy to na swoją niekorzyść. Gros osób sądzi, że piękno prowadzi do uprzywilejowania, otwiera drzwi do kariery. A jego brak przyczynia się do niepowodzenia – nie tylko w sytuacjach romantycznych, ale też w pracy.\nMając takie przeświadczenie, piękne kobiety postrzega się jako te, które swoją urodą coś "kradną" – odbierają awans, stanowisko, uwagę. Wiele kobiet, chcąc wzbudzić szacunek albo sympatię, stara się ukrywać swoje walory.\nNie chce "epatować urodą", bo boi się kolejnego zranienia i szufladki – ładna, więc nie traktujmy jej poważnie. Trudno się dziwić – piękne kobiety zmagają się z protekcjonalnym traktowaniem. Przywykłe do dewaluowania lub kwestionowania ich talentu i zdolności nierzadko próbują dopasować się, nie wychylać, by nikogo nie drażnić. Uroda jest jak talent. Z jednej strony to dar, z drugiej – jak każdy talent – wywołuje zawiść. Dlatego ludzie boją się wyróżniać, wychodzić "poza pudełko".\nUroda może stać się pułapką dla kobiet, które wyłącznie na niej opierają swoją wartość. Żyjąc w przekonaniu o urodzie jako swoim największym kapitale, kobiety stają się jej więźniami, żyją pod presją konieczności jej utrzymania. Branża beauty dotychczas podkręcała tę walkę o wygląd wymyślaniem coraz to nowych sposobów na młodość. Zauważyć można jednak, że powoli ten trend zaczyna słabnąć. Osoby publiczne coraz częściej mówią "stop" kultowi młodości. Aktorki promują siwiznę, naturalną mimikę twarzy, a firmy kosmetyczne zastępują opresyjne określenie "anti-aging" hasłem "smart aging", czyli mądre starzenie się, co ma zachęcać kobiety do dbania o urodę, ale bez budowania narracji, że naturalne procesy zachodzące w ich ciele są czymś złym, szkodliwym.\nNiektórym kobietom jednak "smart aging" nie mieści się w głowie. Jeśli człowiek nie buduje swojej wartości, opierając się na cechach osobowości, lecz wyłącznie na wyglądzie, to w miarę upływu czasu, utraty urody czy figury traci dobre samopoczucie, a jego samoocena zaczyna szybować w dół.\nKiedy kobieta żyje w przekonaniu, że jedyne, co ma do zaoferowania światu, to uroda, starzejąc się, czuje się tak, jakby z dnia na dzień stawała się nieważna.\nPrzyzwyczajona do spojrzeń, adoracji i komplementów może w sytuacji utraty lub uszczerbku wewnętrznego wpaść w popłoch i doświadczać rozczarowania. Tak jest niestety wtedy, gdy swoją wartość i dobre samopoczucie opieramy na jednym filarze. Dlatego nie warto robić z urody swojego jedynego atutu.\nJak radzić sobie z presją życia w kulturze, która premiuje urodę kobiet? Presja piękna dotyka nas wtedy, kiedy wierzymy w to, że musimy być doskonałe, żeby coś znaczyć. Jeśli chcemy jednak zrzucić urodę z piedestału, to warto rozpoznać w sobie inne wartościowe cechy i na nich budować poczucie własnej wartości. Skupić się na szlifowaniu swojego charakteru, na korygowaniu wad, które utrudniają utrzymanie relacji i osiąganie celów. Przeniesienie uwagi na inne walory niż uroda to proces rozciągnięty w czasie. Jeśli matki, babcie i do tego media wkładały nam przez lata do głowy, że uroda to wielki kapitał, refleksja, że to niekoniecznie słuszne, wymaga dojrzałości i czasu. Pomóc nam może kilka sztuczek: zrezygnowanie z porównywania się z wyretuszowanymi fotografiami gwiazd, zaprzestanie stosowania filtrów upiększających na zdjęciach, poświęcanie na myślenie o swojej urodzie najwyżej 30 minut dziennie i sukcesywne zmniejszanie tego czasu, z każdym tygodniem o kilka minut.\nTo, co jest wspierające w walce z presją piękna, to pełen czułości dialog wewnętrzny, z którego wykreślimy sformułowania w rodzaju: "jesteś gruba i brzydka, do niczego", "zestarzałaś się", "najlepsze masz już za sobą", i zastąpimy je pełną życzliwości narracją: "taka, jaka jestem dzisiaj, jestem właściwa, a to, co chcę zmienić w sobie, zmienię w dogodnym momencie".\nNarracja działająca w służbie kobiety to komunikaty, które nie umniejszają jej wartości, lecz są dla niej otulające i czułe. Będąc dla siebie niczym oddana przyjaciółka, kobieta staje się szczęśliwa, spokojna i zadowolona z siebie.\nPonieważ jednak korygujemy postawę, którą pielęgnowałyśmy w sobie przez lata, ta zmiana sposobu myślenia wymaga cierpliwości i czasu. Jeśli ma nam wejść w krew i stać się naszym nawykowym stylem myślenia, wymaga od nas konsekwencji i niepoddawania się presji poprzedniego, szkodliwego sposobu oceniania siebie. Warto jednak podjąć ten wysiłek, bo mamy tylko jedno życie do przeżycia.\nWięcej na ten temat: wygląd, starzenie się, uroda\nKobiety po pięćdziesiątce nie tylko są przezroczyste. Dla pracodawcy stają się niewygodną pozycją w Excelu\nYokokasta 28.08.2021, 10:04\nBoże co za pseudo samoakceptacyjna hipokryzja:\n?taka, jaka jestem dzisiaj, jestem właściwa, a to, co chcę zmienić w sobie, zmienię w dogodnym momencie". Już wytatuowana, ufarbowana, z odklejonym ekoplastikiem na pazury, podciągnięta i wydepilowana. Przecież właściwa Ja nie może oznaczać kogoś bez korekcji i ingerencji wymagającej ciągłego wydawania pieniędzy. Czytaj: nie rezygnuj z traktowania siebie w kategorii NOWA JA jako niezbędnej akceptowalnej utrzymującej branżę BEAUTY.\n?Ponieważ jednak korygujemy postawę, którą pielęgnowałyśmy w sobie przez lata, ta zmiana sposobu myślenia wymaga cierpliwości i czasu.?\nCzytaj: nie zmieniaj nawyków daj branży BEAUTY okres przejściowy tak aby nie upadła.\nmotette 28.08.2021, 16:25\nAle w tym pierwszym zdaniu chyba nie chodzi o (niby)akceptację wyglądu i jego przyszłą zmianę. Przynajmniej ja to odczytałam szerzej - jak dążenie do zgody na to kim się jest z ewentualną korektą własnych wad, nawyków czy zachowań, które utrudniają życie.\nlanca 29.08.2021, 10:43\nJest mi tu nieco trudno zabrać głos. Z jednej strony skupianie się głównie na wyglądzie przybiera absurdalne rozmiary w wielu przypadkach. Są osoby, które trudno poznać. Parę lat temu pewną panią znaną z mediów, która na pewien czas z nich zniknęła, poznałam po ... głosie. Przysięgam. Była nadal atrakcyjna, ale widać było sztuczność. Nie mam pojęcia, po co się przerobiła.\nZ drugiej strony już dawno człowiek mający możliwości finansowe wyglądał inaczej od biedaka. Czyli jeżeli mógł, to ujawniała się jego naturalna skłonność do bycia atrakcyjnym w adekwatnym do czasów pojęciu.\nNie lubimy żyć w zaniedbanych mieszkaniach , a\nponurość dawnych blokowisk powodowała, ze swego czasu niemal nikt młody z własnej woli nie chciał na nich mieszkać. Brzydki budynek czy nadmiar betonu wokół niego ściągają na inwestora gromy. Zachwycamy się urodą miejsc, na wakacje jeździmy ( raczej ;) ) tam, gdzie jest pięknie, a nie do... ( nie będę się znęcać nad mieszkańcami ;) ). Raczej rzadko ( pewnie się zdarza z powodów technicznych czy użytkowych) kupujemy samochód, który zdecydowanie się nam nie podoba, bo jak nawet mamy ograniczone zasoby, to w ich ramach kupimy naszym zdaniem ładny.\nDlaczego więc dziwić się, że człowiek chce mieć ładne zęby, nie mieć zmarszczek, chce być szczupły i nosić fajne ubrania? Przecież nie dość, że choćby podczas mycia rąk nie da się kilkanaście razy dziennie nie spojrzeć na swoje odbicie w lustrze, to jeszcze prawda jest taka, że lepszy wygląd to i kontakty społeczne lepsze i to się odczuwa każdego dnia.\nTo dotyczy wszystkich ludzi, już nawet... niemowlaków w żłobku. Może i straszne, ale o tym decydują nasze gadzie mózgi.\nNie zmienia to faktu, że skupianie się głównie na wyglądzie i budowanie poczucia własnej wartości tylko na nim jest zjawiskiem strasznie smutnym, bo z góry wiadomo, że bez zmiany w sobie człowiek skazany jest w przyszłości na doświadczenie mniejszej lub większej trwałej porażki, więc w takich przypadkach pewnie... depresji?\ngiocoso 30.08.2021, 07:18\nmamsoni 30.08.2021, 11:45\nBardzo pomaga znalezienie sobie innego hobby niż własny wygląd, ciuchy i kosmetyki, a 90 % kobiet ma właśnie takie, na inne nie starcza już czasu ... I jeżeli przez 20-30 lat uprawia się to hobby z dużą intensywnością, podsycaną przez media, popkulturę i branżę beauty, to trudno się rozstać ... Dlatego polecam zacząć uprawiać ogródek albo sport, planować i odbywać długie, dalekie podróże, zająć się rękodziełem albo działalnością społeczną - wszystko po to, aby przestać koncentrować się na lustrze, szafie i wadze i obsesyjnie kontrolować wgląd, a zacząć dostrzegać inne aspekty życia - przetestowałam, więc wiem co mówię.\njoankulik 01.09.2021, 14:43\nZgadzam się, bardzo dobra rada. I skuteczna\nMiagad 19.09.2021, 15:23\na 90 % kobiet ma właśnie takie, na inne nie starcza już czasu .. - myślę, że to niuczciwe obliczenie, niczym niepoparte. Pracuję z kobietami od lat, w dużej grupie, nie widzę tych 90 procent, w sklepir też, na ulicy też, a pod kościołem to już zupełnie,,,,\nEdwardscissorhands2 28.08.2021, 10:57\nhobbot 30.08.2021, 06:59\nJeśli kobietę można poröwnać do röży , to piękny jest rozwijajäcy się kwiat , później jeszcze piękniejsza róża w pełnym rozkwicie , potem płatki zaczynają opadać , zasychać i zostaje suchy badyl . Kobiety w momencie rozkwitu zaczynajä zatrzymywać czas i zostaje wiecznie ,,żywy ,, sztuczny kwiat , które leży latami na cmentarzach i kiedyś był modny w wazonach .Jeszcze zależy kto zrobi ten sztuczny kwiatek , profesjonalista czy chałupnik . Na starość nie ma rady .\npromotorka5 28.08.2021, 13:04\nCo znaczy "pokażcie", skoro i tak widać?\n(?'?-'?)? 28.08.2021, 16:17\nvotec 28.08.2021, 08:35\nE tam, przecież ładnych kobiet jest może jakieś 10%....


W ostatnich czasach wędkarski ekwipunek bardzo mocno dotknęły kosmiczne technologie. Reklamy sprzętu wędkarskiego, które zawierają sformułowania typu fluocarbony, polamidy, molekuły, powodują istny zawrót głowy. Tak samo było z nami, gdy do ręki wzięliśmy żyłkę HM69. W katalogu reklamowym producent opisał tak niewiarogodne rzeczy, że nie mogliśmy się powstrzymać przed rwaniem, szarpaniem, rozciąganiem i plątaniem, by przekonać się o wytrzymałości żyłki.\nPrezentowana żyłka jest zaliczana do katalogu „uniwersalnych”. Według producenta, przeznaczona jest do wszystkich dziedzin łowienia, w związku z czym została poddana testowi, aby stwierdzić, czy nadaje się do stosowania przez spinningistów.\nJaxon Hexan GRT 0,145 mm\nPrzyglądamy się kolejnej z żyłek oferowanej przez Jaxona. Testowi poddaliśmy linkę o uniwersalnym zastosowaniu, którą producent poleca do najpopularniejszych metod łowienia. My przetestowaliśmy omawianego Hexana podczas wypraw ze spinningiem w ręku.\nŻyłka Trabucco T-Force Spinning\nTrabucco to kolejna żyłka spinningowa, która poddana została naszym testom. Jak sugeruje producent jest to artykuł skierowany do doświadczonych i wymagających wędkarzy, dbających o najdrobniejsze szczegóły swojego zestawu.\nJaxon HEXAN CRT\nWyprodukowana w Niemczech żyłka, znajdująca się w ofercie firmy Jaxon, o pięknie brzmiącej nazwie HEXAN, to bez wątpienia ciężki kaliber. Żyłka którą testowaliśmy, na pewno nie służy do połowów kleni lub okoni.\nPrzed nami kolejny element finezyjnego wędkowania. Tym razem przyjrzymy się cieniutkiej żyłkce, przeznaczonej do delikatnych zestawów.\nYork CARISMA - Perch 0,18 mm\nFirma York wypuściła serię żyłek pod nazwą CARISMA. Poszczególne żyłki przeznaczone są do połowu określonego gatunku ryb. My przetestowaliśmy żyłkę, przeznaczoną do połowu okonia.\nJaxon Trenos GTM\nUniwersalna żyłka u niejednego wędkarza wywołuje mieszane uczucia. Obecnie każdy producent sprzętu posiada takie żyłki w swojej ofercie i wybór odpowiedniej jest sprawą stosunkowo trudną. Jaxon równiez oferuje uniwersalne żyłki, sygnowane nazwą Trenos. Poddaliśmy testowi model GTM.


Superfoods - Lucuma sproszkowana BIO 200g Bio Planet Ekolandia\n» Superfoods - Lucuma sproszkowana BIO 200g Bio Planet\nCharakteryzuje się słodkim smakiem, podobnym do karmelu i syropu klonowego. Idealna do przygotowywania domowych deserów, jako dodatek smakowy do lodów, koktajli mlecznych, tortów, ciast, ciasteczek i pieczywa.\nOwoc jest bardzo odżywczy, ma dużo karotenu, witaminy B3, węglowodanów, błonnika, witamin i minerałów (takich jak np. żelazo). To substancja słodząca o niskim indeksie glikemicznym. W niektórych krajach jest to jeden z najpopularniejszych smaków lodów.\nSkład: Lucuma sproszkowana* 100% (*certyfikowany składnik ekologiczny)


Wielkoformatowa kostka brukowa URBANIT\nNowoczesne kostki brukowej wielkoformatowe URBANIT pozwalają budować ciekawe estetycznie nawierzchnie ciągów pieszych oraz dróg. Grubość 8cm zapewnia możliwość budowy nawierzchni dla pojazdów, a bezfazowe krawędzie zwiększają komfort użytkowania nawierzchni przez pieszych i rowerzystów.\nKostki te mogą z powodzeniem być stosowane na wszystkich ciągach pieszo-rowerowych oraz na prywatnych ścieżkach ogrodowych, podjazdach itp. Można je również używać przy budowie nawierzchni dróg miejskich, także przy obciążeniu ruchem samochodów ciężarowych.\nKostki produkowane są w dwóch wariantach wymiarowych: kwadratowych 16x16cm oraz prostokątnych 24x16cm. Wymiary te są większe od tradycyjnych kostek brukowych i kamiennych.\nGrubość kostek URBANIT wynosi 8cm, dzięki czemu sprawdzą się one praktycznie na każdej nawierzchni.\nKostki nie posiadają ściętej fazy na krawędziach, dzięki czemu możliwe jest ułożenie z nich gładkiej, jednolitej powierzchni. Ma to duże znaczenie przy budowie ścieżek rowerowych czy parkingów przy obiektach handlowych, gdzie poruszamy się z wózkami sklepowymi.\nKostki dostępne są obecnie w ośmiu typach wykończenia powierzchni – dotyczy to zarówno jej kolorystyki jak i „postarzania” wyglądu, co w niektórych wypadkach daje bardzo ciekawe efekty wizualne wybudowanych nawierzchni.\nKostki URBANIT mogą być układane tak samo jak tradycyjna kostka brukowa, czyli na warstwie podsypki piaskowej lub cementowo-piaskowej z odpowiednią podbudową z kruszywa/piasku na chodnikach lub betonową na drogach. Zespół redakcyjny portalu zbudujmydom.pl


Kuźnia "Gorąca Stal" [pracownia] (broń, uzbrojenie) - Strona 11 - Forum Gothic - ArcaniA: Gothic 4\n01-11-16, 01:11 #121\nW niektórych krainach trudno było o żelazo i jego cena była przed wiekami bardzo wysoka. Stąd też żyjący tam ludzie musieli wymyślać narzędzia, które nie zawierały wiele tego cennego metalu. Jednym z takich miejsc był Varant, gdzie żyjące na piaskach pustyni koczownicze plemiona wymyśliły ciekawe narzędzie, zwane przez nich nożem Dur-dur.\nNożyki Dur-dur mają kształt pierścienia zakładanego na palec z niewielkim ostrzem. Sama broń wygląda niegroźnie i niepozornie, ale w rękach osoby umiejącej się nim posługiwać staje się groźnym przedmiotem. Ostrze tego noża łatwo ukryć w dłoni obracając pierścień wokół palca. Wtedy jego posiadacz wygląda na całkowicie nieuzbrojonego. Ale wystarczy tylko drobny ruch kciukiem, aby ręka zamieniła się w groźną broń. Członkowie plemion są uczeni posługiwania się tymi nożami już od dziecka, zarówno chłopcy jak i dziewczęta.\nNożyk Dur-dur prezentuje się niezwykle skromnie\nW czasach pokoju noże te służą do cięcia mięsa, obdzierania zwierząt ze skór, czy nawet do czyszczenia zębów. Ale w czasie walki, specjalnie przeszkolony wojownik może zaskoczyć nie spodziewającego się przeciwnika. Pustynne plemiona uczyły swoich członków gdzie na ciele człowieka znajdują się tętnice i inne wrażliwe miejsca. Wtedy w trakcie walki, nawet markując ciosu ręką, sprawny posiadacz noża Dur-dur potrafi jednym czy dwoma ciosami wykrwawić na śmierć każdego przeciwnika, który w ferworze walki może nawet nie zauważyć że został poważnie zraniony. Wystarczy jeden ruch ręką uzbrojona w nożyk Dur-dur aby pozbawić przeciwnika oka lub przeciąć mu tchawicę.\nKroniki notują relację jednego z handlarzy niewolników, który opisuje jak to schwytano grupę kobiet z dziećmi należącą do plemion pustyni. Łapacze sprawdzili, ze są oni nie uzbrojeni. Jakież było potem ich przerażenie, gdzie te „nieuzbrojone” kobiety i dzieci w przeciągu kilku chwil wyrżnęły grupę kilkunastu uzbrojonych łapaczy, którzy nawet nie zorientowali się co i jak się stało!\nNiejeden z gwałcicieli, który usiłował zniewolić kobietę z pustynnego plemienia nagle stwierdzał że po prostu nie ma już czym gwałcić a krew wycieka z niego z kilku niewielkich nacięć.\nDlatego w późniejszych czasach łapacze niewolników, nauczeni doświadczeniem, zawsze rozbierali ludzi złapanych na pustyni do naga i sprawdzali czy nie maja oni żadnej biżuterii.\n01-11-16, 09:52 #122\nNazwa: Pancerz piechura\nCiężar: Około pół kwintala\nDostępność: Knechci, Rycerstwo\nOpis: Żołnierz bez zbroi, to dupa, a nie żołnierz... Tak nieraz się mówi, pokazując iż opancerzenie jest niezwykle ważnym aspektem życia wojownika, prawie tak ważnym jak oręż, albowiem nie jeden raz umożliwia zachowanie głowy na karku, oraz utrzymanie w jednym kawałku innych części ciała.\nPancerz piechura jest idealnie przystosowany do wymagających bitem, podczas których walczy się ramię w ramię, napierając tłumnie na wroga. Posiadacz po prostu musi mieć sojuszników po bokach, ponieważ mobilność jest w tej zbroi mocno ograniczona, co zmusza niekiedy do bezmyślnego parcia w przód, byle tylko zwyciężyć i życia przy tym nie postradać.\nHełm jest ciężki, z tak zwanym psim pyskiem, dodatkowo zwieńczony stalowym kołnierzem. Zaledwie mały otwór zapewnia jakąkolwiek widoczność, a przez jednolitość uniemożliwia spojrzenie nawet w bok, przez co posiadacz może najeść się strachu. Dodatkowo zwyczajnie jest w nim duszno, a człowiek poci się niczym mysz pod miotłą. Jakby tego było mało, po uderzeniu w niego, rytmicznie huczy, przez co może nawet ogłuszyć męża na którego spływa skondensowany, poprzez brak rozproszenia, dźwięk. Nieraz, jeśli łepetyna w środku jest niedopasowana i mała, powstaje dodatkowo echo.\nNaramienniki są proste, na barkach lekko zakrzywione, tak by wrogie ostrze się po nich obsuwały, zamiast zwyczajnie urżnąć rękę. Pod pachami znajduje się prześwit, dzięki któremu możliwe jest w ogóle zadawanie ciosów, lecz tworzy się podczas tego spore ryzyko, bowiem wystarczy szybki cios, by wtedy trafić opancerzonego w aortę i zakończyć jego walkę. Dalej, ramiona, szczelnie otacza zespawany metal, stanowiący dalszą część naramiennika i kończący się prawie przy łokciach.\nJedno przedramie jest dodatkowo okryte karwaszem z najlepszego metalu, z zasady powinno być to odnóże, w którym trzyma się broń, drugie zaś jest niczym niechronione, by można było spokojnie dzierżyć tarczę.\nNapierśnik jest grubym kawałem blachy, którego celem jest ochrona narządów witalnych, ze wszystkich stron okrywa ciało posiadacza, zapewniając spore bezpieczeństwo. Jest w stanie wytrzymać niejeden cios, nim przeciwnicy zdołają się przez niego przebić, dzięki czemu powstał przesąd, iż nie da się go zniszczyć. No cóż, nikt nie miał okazji wystarczająco długo uderzać, narażając się na liczne ataki, toteż na cel zwykło się wybierać słabsze elementy zbroi.\nNajważniejszym fragmentem, dla męskiej części posiadaczy, jest jednak płytowa ochrona na klejnoty rodowe, coby eunuchem nie zostać.\nCały pancerz wymaga noszenia pod nim watowanego stroju, które uniemożliwi obtarcia i odniesienie licznych obrażeń poprzez spotkanie z jego twardą stalą.\nSą dobre i złe strony, niestety. Można w nim walczyć jedynie w umiarkowanych temperaturach, bowiem w gorąc śmiałek zwyczajnie się ugotuje, niczym mięsiwo w puszce, zaś podczas mrozu przepuszcza bezproblemowo niskie temperatury, co może prowadzić do wychłodzenia organizmu, a w efekcie śmierci.\nWykonanie: Wbrew pozorom podczas kucia nie potrzeba żadnej finezji, co więcej pierwszy lepszy kowal mógłby stworzyć fragmenty, lecz kto wtedy zdoła zapewnić iż produkt nie rozpadnie się po pierwszym ciosie. Dlatego największe branie mają zbroje wykonywane przez wirtuozów pracy młotem którzy potrafią idealnie dopasować do siebie każde elementy i nadać metalowi niezwykłą twardość, poprzez hartowanie w ogniu i lodzie. W tworzenie wkładają serce, wiedząc co muszą znosić nosiciele i starając się im ułatwić męki.\nTworzenie jest proste, należy zwyczajnie roztopić metal i nadać mu odpowiednią formę, a także utwardzić poprzez pokrycie cienką warstwą rudy.\nHistoria: Powstanie tej zbroi datuje się na czasy pierwszej wojny z orkami, gdzie zaledwie jeden cios topora wystarczył, by przeciąć na pół Myrtańskich wojaków w ciężkich skórzanych pancerzach, co zmusiło dowództwo do stworzenia pancerzy piechurów, które potrafiły wytrzymać ciosy wroga, lecz przez to zapewniały zmniejszoną mobilność, co przekładało się na zwiększoną karność i dokładne maszerowanie ramię w ramię, dodatkowo wojacy dbali o towarzyszy jak o siebie samego, wiedząc iż tylko to utrzymuje ich przy życiu.\nTeraz ten model opancerzenia jest popularny zaledwie w kilku miejscach na świecie, a do tej pory ostała się tylko jedna jednostka korzystająca z niego, lecz gdzieniegdzie można spotkać błędnych rycerzy, którzy samotnie stawiają czoła wrogom właśnie w tych zbrojach.\n21-11-16, 19:00 #123\nNazwa: Trollowy łuk\nOpis: Trollowy łuk to zaawansowana broń strzelecka, idealnie przydająca się podczas polowań na dużego zwierza. Ponoć pocisk wystrzelony z tego sprzętu jest w stanie przebić orka, cieniostwora i śmiertelnie zranić stojącego za nimi człowieka, taka jest siła naciągu broni tej. Bardzo ważnym czynnikiem jest budowa, której głównym aspektem jest owalne zagięcie drewna w dwie kształtne półkule, mogące przypominać modelowe piersi kobiety, do końca nie wiadomo z jakiego powodu wykonano takie zagięcie, lecz mimo to zapewnia ono miłe skojarzenia i chyba dlatego zostało zastosowane robiąc prawdziwą furorę wśród łuczników i innych elementów strzeleckich.\nCo ciekawe drewno bukowe, użyte jako budulec, jest niezwykle wytrzymałe, zdatne do wytrzymania niejednego napięcia cięciwy wykonanej z wilczych ścięgien, uchodzących za najlepsze do wykonania jakiejkolwiek cięciwy służącej w broni dystansowej.\nPrzydatnym okazać może się informacja, dotycząca jego przechowywania w celu zachowania tej charakterystycznej mocy, bowiem nigdy nie wolno pozostawiać go dłużej niż potrzeba na wolnym powietrzu, żeby drewno nie zwilgotniało, tracąc jednocześnie giętkość, przez co można samemu oberwać cięciwo, a nawet się nią zabić samemu, polecane jest to dla samobójców, którym znudziły się mniej ciekawe metody ukrucenia swojego życia.\nProdukcja: Tutaj jest spory problem, zwykły laik nie jest w stanie ogarnąć umysłem najskuteczniejszych technik wytwarzania sprzętu i to na masową skalę, a co dopiero pojedyńczych egzemplarzy, które przy zakupie szybko są testowane, a wadliwe egzemplarze skończyć mogą się wizytą miłych współobywateli, doceniających pracę włożoną w zepsucie dobrego planu i w ramach nagrody chcący okazać tak zwany wpierdol.\nNajsampierw, co dla niektórych imbecyli nie jest oczywiste, trzeba zdobyć drewno. Zaleca się wykorzystać w tym celu strzeżone rezerwaty, gdzie pospólstwo nie zagarnęło najlepszych kawałków dla siebie. Z drugiej strony trzeba być gotowym na sporą dawką w dupie bełtów, a gdy sytuacja z pod kontroli się wymknie, radosną ucieczką przed psami leśnika.\nPóźniej już z górki, specjalnym nożykiem trzeba wyrzeźbić w drewnie odpowiedni kształt, przy okazji obrażenia opatrując, te zdobyte przy wykonywaniu poprzedniego punktu. Co ważne zapomnieć nie wolno o potrzebie patrzenia co się robi, choć wiadomo że nowa bielizna sąsiadki jest niezwykle interesująca i nie wyglądanie przez okno może wydawać się niemożliwością, to korzyści z tego płynące blakną w obliczu straty palca.\nPotem już pozostaje zdobycie cięciwy, ale to już łatwizna, po prostu trzeba ją podpieprzyć od jakiegoś łowczego i unikając ostrzału i okrzyków typu: "Złodziej! Poczekaj tylko!" wrócić do swego domostwa, gdzie dokończy się budowę tak ważnego ekwipunku, a ze strzałami w kręgosłupie zaleca się udać do ambulatorium, zamiast wykorzystania tak zwanego 'sposobu cebularskiego' czyli sadystycznego wyrwania pocisku z ciała wraz z mięsem. Najbardziej zapalczywi mogą dodatkowo pozbawić się kręgosłupa w celu zaszpanowania przed znajomymi.\nI brawo. Łuk jest gotowy. Jeśli jeszcze się żyje, zaleca się palnięcie se w łeb pierwszym i zarazem ostatnim wystrzelonym przez siebie pociskiem.\nCiekawostki: Pierwszym posiadaczem tej broni i zarazem jedynym, który potrafił z niej strzelać, nie ucinając sobie palców był asasyński myśliwy: Nachu Jmitenzry tyłuk.\n01-12-16, 06:30 #124\nTypowy ciężarek od kulopizgu\nCiekawa i rzadko obecnie spotykana broń, której niegdyś używano w walce przeciwko tarczownikom. Od zawsze, gdy dochodziło do bezpośrednich starć dwu armii, najtrudniej było rozbić szyk tarczowników, którzy potrafili, stawiając zaporę atakującym oddziałom wroga. Rozstrzygnięcie niejednej bitwy zawdzięczano temu, ze o jej wyniku przesądziły właśnie oddziały posługujące się wielkimi tarczami. Szczególnie sprawni w stosowaniu tej taktyki byli ludzie w czasie pierwszych wojen z orkami. Toteż orkowi dowódcy długo zastanawiali się nad sposobami przełamywania szyków tarczowników.\nW końcu wymyślili broń, która miała za zadanie rozbijanie zwartych szeregów tych wojowników. Był to właśnie kulopizg.\nBroń wyglądała dość zaskakująco. Jest to długi na kilka kroków kij z dość elastycznym końcem, do którego mocowano na niedługiej linie żelazny ciężarek wielkości dwóch pięści.\nWojownicy posługujący się ta bronią zatrzymywali się przed szeregiem tarczowników i uderzali ponad tarczami starając się trafić w głowę ukrytych za osłoną przeciwników. Po zadaniu ciosu odchylali drąg, co powodowało odskoczenie ciężarka i ponownie zadawali cios. Z daleka wyglądało to jakby batami chłostali linie wroga.\nTrzeba przyznać, że gdy orkowy wojownik nabrał wprawy w posługiwaniu się kulopizgiem, bron ta stawała się śmiertelnie niebezpieczna. Każdy cios potrafił rozbić głowę jednego wojownika, lub złamać mu ramie, jeżeli ciężarek nie trafił go w głowę. Najlepsi orkowie potrafili nawet rozbijać kulopizgami same tarcze.\nDzięki zastosowaniu tej broni o wiele częściej udawało się orkom rozbijać szeregi tarczowników, co czyniło ich bitwy z ludźmi o wiele krwawszymi.\nOstatnie zastosowanie kulopizgów na masowa skale miało miejsce podczas ostatniej wojny ludzi z orkami, podczas ataków na Vengard. Szczególnie po rozbiciu bram miejskich, gdy ludzie próbowali powstrzymać szturmujące oddziały orków przy pomocy ścian tarcz, orkowi wojownicy posługujący się tą bronią skutecznie rozbijali ludzką obronę. Uważa się, że ponad połowa zabitych żołnierzy podczas zdobywania Vengardu to właśnie ofiary kulopizgów.\nObecnie broni tej się już nie używa, gdyż od momentu gdy tarczownikom przydziela się ochronę kuszników, wojownicy posługujący się kulopizgami mają niewielkie szanse na zadanie kilku ciosów i przeżycie.\n11-12-16, 22:00 #125\n'Broń to przedłużenie dłoni wojownika, część jego ciała, która łaknie krwi, a dobry władca chętnie spełnia jej żądania.'\nMistrz Miecza Cordin Sredicoulus\nOpis: Długość broni przekłada się na możliwości walki, toteż nic dziwnego, iż w przypadku tego miecza wynosi prawie półtora jarda, dzięki czemu jedynie naprawdę silni wojownicy są w stanie ją dzierżyć bez drżenia dłoni, będącego oznaką słabości, ułomności fizycznej. Długość przekłada się także na ogólną wagę oręża, dzięki czemu wynosi ona nieco ponad trzy funty, co skutecznie uniemożliwia walkę istotom słabym, odsłaniając możliwości rubina jedynie przed tymi, którzy podołają tej sporej wadze. Przy okazji uniemożliwia to kradzież, bowiem szermierz pozbawiony pochwy z nim bez problemu wyczuję znaczący ubytek, a nierozważny złodziejaszek nie dość, że nie zdoła ot tak ukryć takie żelaztwa, to jeszcze zmuszony zostanie do ucieczki, bez szansy na poprawne chwycenie broni, co poskutkować może zwiększeniem jego ciężaru nawet kilkakrotnie.\nNiewielu wie, iż jest to prawdziwe dzieło sztuki i mało który kowal potrafi sprostać wyzwaniu wykonania go, lecz ci co podołają, uchodzą za mistrzów w swym fachu, a oferowane przez nich towary niezależnie od włożonej w nie pracy, niektóre kilkakrotnie odkupywane, schodzą o wiele szybciej niż nowoczesna broń oferowana przez zamorskich kupców, ponieważ każdy liczy iż zyska cacuszko na miarę tego oręża.\nCo prawda to klinga wzbudza największą ciekawość, lecz rękojeść mimo to zasługuje na chwilę uwagi i poświęcenie jej paru słów podczas zachwalania korzyści płynących z używania tego miecza. Pierwszym je aspektem, który wypada poruszyć jest głowica, wykonana z najlepszej stali, polerowanej przez długie godziny, by ostatecznie zyskała idealnie gładką powierzchnię, pozbawioną wszelkich zadziorów, mogących przecież zniechęcić do aktywnego stosowania argumentu w postaci tego ostrza. W niej jest wywiercony owalny otwór, w którym zaszczytne miejsce zajmuje pokaźny kamień szlachetny, rubin. Ponoć ma to symbolizować symbiozę pomiędzy człowiekiem, a jego bronią i dzięki temu jest ona tak idealna w starciach, prawda jest nieco bardziej racjonalna, chodzi o ciężar cennej błyskotki, wyrównujący wagę i ułatwiający stawienie oporu przyciąganiu ziemskiemu, które od dawien dawna stanowi największego wroga zarówno wojowników, jak i wszelkich pijaków. Jest to idealny fragment do szybkiego ogłuszenia, poprzez uderzenie z zaskoczenia w ciemię ofiary, co może przynieść spore korzyści, między innymi możliwość pozostania niezauważonym.\nKolejną ważną częścią jest trzpień, wydłużoya o delikatnie zaokrąglonym kształcie, służycą skutecznemu przedłużeniu chwytu i umożliwiający tym samym stosowanie oręża jako broni dwuręcznej, lecz to nie zmienia faktu, iż przeznaczony jest do fechtunku jedną dłonią, aczkolwiek jak zwykło się mawiać: przezorny zawsze ubezpieczony. W ten sposób istnieje przynajmniej możliwość wykonywania potężnych ciosów, których celem jest pozbawienie przeciwnika jego broni, bądź skutecznie przebicie zbroi.\nDalej jest trzon, wykonany z magicznej rudy, by zapewnić idealną wytrzymałość, by nie zostać jedynie z kawałkiem rękojeści w przypadku ułamania się ostrza pod wrogim naporem. Pokryty jest on skórzaną okładziną, której zadaniem jest uniemożliwienie ześlizgnięcia dłoni, co wraz z owalną głownią czyni perfekcyjnie, co więcej ma ona chronić przed odparzeniami spowodowanymi długim trzymaniem stali, a także dzięki niej nie występuje ryzyko, niezbyt miłych dla ich posiadacza, otarć.\nZwieńczeniem rękojeści są dwa jelce o fantazyjnym kształcie, przywodzące na myśl rozłożone smocze skrzydła, gotowe do lotu. Oczywiście, jak wiadomo, w praktyce jest to niewiele wart bajer, który dodatkowo można bardzo łatwo uszkodzić, lecz mimo to jest ważny niezależnie od wyglądu, ponieważ chyba nikt nie chciałby żeby jego dłoń zsunęła się na ostrze, co podczas parowania wrogich ciosów może zapewnić krótkie pożegnanie z kończyną, dwa jelce są połączone z tak zwaną nasadą głowni, która służy utrzymaniu brzeszczota w jedności z rękojeścią, poprzez idealnie dopasowane połączenie, które jest praktycznie nierozerwalne, dzięki dodatkowemu zastosowaniu task, która trzyma to wszystko w kupie.\nO wiele ciekawszym elementem do opisywania jest klinga, prawdziwe arcydzieło sztuki kowalskiej, dodatkowo zbrocze jest wysadzane kolejnymi kamieniami szlachetnymi o barwie krwi. Te urozmaicenie jest zdecydowanie na pokaz, bowiem w żadnym przypadku nie służy do zwiększenia wydajności broni, choć w skrajnych przypadkach przy odpowiednim ustawieniu szermierzy można je wykorzystać w celu odbicia promieni słonecznych prosto w stronę oponenta, co może go nawet chwilowo pozbawić wzroku, tym samym umożliwiając szybkie i bezproblemowe zakończenie starcia, bez najmniejszego ryzyka przegranej, lecz jest to niehonorowe zagranie, którego nie stosują wojownicy, chcący uchodzić za prawdziwych mistrzów w walce dzięki swoim własnym umiejętnościom. Z drugiej strony wszystkie chwyty są dozwolone, toteż nic dziwnego iż niektórzy wykorzystują tę sztuczkę, sprzeniewierzającą ich zasadom uczciwego pojedynku. Niestety zdarza się, by po zablokowaniu potężnego ciosu, bogactwo te nie nie wytrzymuje nacisku i zwyczajnie się kruszy, natychmiastowo pozbawiając właściciela kilkuset sztuk złota, a wprawienie nowych kamieni kosztuje wiele i nie ma pewności co do utrzymania się ich w broni, ponieważ mogą przy pierwszej okazji spróbować ucieczki poprzez wypadnięcie. Stąd się też wzięło powiedzenie, iż skarb nigdy nie trzyma się długo przy jednej osobie.\nNajważniejszym aspektem broni mimo wszystko jest budowa ostrzy, które nie poddają się zwykłemu szablonowi o prostocie, przekładającej się na skuteczność. Są one falowane, gdzieniegdzie fantazyjnie zaokrąglone, dzięki czemu od razu widać, iż jest to broń zawadiaków, bądź głupców, którzy dla samego wyglądu dokonali jej zakupu, choć od jednych do drugich droga i tak jest niedaleka. Idealnie naostrzone są bardzo trudne do stępienia i żeby to zrobić, trzeba by conajmniej rąbać mieczem drwa lub kości. Sam kształt został umyślnie tak wykreowany, by móc stopniowo rozorać skórę i mięśnie, niczym zęby piły. Ma to zapewniać dodatkową przewagę w boju, lecz zazwyczaj jest wykorzystywane przez wszelkiej maści sadystów, którzy wprost nie mogą się doczekać, by kogoś nim okaleczyć, dodatkowo w połączeniu z wielkością tych niecodziennych zadziorów można, trzymając broń dwuręcznie, ciąć niczym toporem, dzięki czemu zagłębi się ona głęboko w ciele, a w skrajnych przypadkach zdoła nawet przepołowić wroga, rzecz jasna atakując w taki sposób samemu jest się narażonym na szybkie cięcia, poprzez niemożność zablokowania jakiegokolwiek ciosu, lecz mimo to stosuje się ten atak, głównie po to, by przerwać blok, wbijając w oponenta jego własny miecz, którym się zastawił. Tak czy inaczej jest to dość drastyczna metoda.\nCiekawym elementem jest płaz klingi, którym wykonuje się bloki, o dziwo choćby zrobienie na nim rysy wymaga sporych pokładów siły, a to przez wierzchnią warstwę wykonaną z magicznej rudy, co nadaje broni ostrości oraz wytrzymałości. Kolejnym zastosowaniem tej części jest walka bez ryzyka pozbawienia wroga życia, a wystarczy kilka ciosów płazem, by zabrakło mu tchu, co więcej po uderzeniu w łeb można natychmiastowo pozbawić go przytomności., Przydatne, jeśli nie chce się wojownikowi tracić sił na męczące starcie, a pozyskanie informacji od przeciwnika jest nieodzowne.\nOstatnią i najważniejszą częścią jest sztych. Grań stopniowo zwęża się, zatracając możliwości blokowania i nadając broni dodatkowej aerodynamiczności, dzięki czemu można wykonywać także szybkie pchnięcia, mające spenetrować wnętrze oponenta i w efekcie zwyczajnie przeprawić go na tamten świat, zapoczątkowując jego życie pozagrobowe. Wszystko to dzięki ostatniemu\ne elementowi, zwanemu szpicem, który jest niezwykle ostry i dzięki temu przydatny do jakichkolwiek działań mających wspomóc przy zaczepnych ciosach samym czubem, dzięki czemu można zachować dystans od przeciwnika, a także bez większy problemów wykrwawić go niczym wieprzka. W skrajnych przypadkach może służyć do wielu niecodziennych zadań, na przykład jako usuwanie brudu spod paznokci, co robią ze zdobycznym orężem liczne ogry.\nPodsumowując powyższe wywody można stwierdzić iż jest to wspaniała broń, mogąca odmienić losy dzierżącego go szermierza oraz dodatkowo wspomóc go w ubiciu wielu wrogów. Przechodząc do meritum można uznać, iż jest to obiekt porządania wyrafinowanych i wybrednych wojowników, którzy są w stanie zapłacić za niego każdą cenę, lecz niektórzy z nich nie grzeszą intelektem i za grube pieniądze kupują nic nie warte podróbki, które zdołają przetrwać zaledwie parę ciosów, nim rozpadną się na kawałki.\nTania podróbka tego oręża. Aż dziw, że ktoś się na to nabiera.\nJuż na pierwszy rzut oka widać znaczące różnice, lecz mało który początkujący wie jak w ogóle wygląda obiekt jego westchnień, więc bardzo często wydają wszelkie zaskórniaki, nie zwracając nawet uwagi na brak tak charakterystycznych dla tej broni rubinów, po których można rozpoznać praktycznie wszystkie fałszywki i w efekcie dają się wystrychnąć, przez co stają się obiektem żartów innych specjalistów od oręża.\nBroń to nie jest wyłącznie klinga, nie warto zapominać o potrzebnych dodatkach, w końcu raczej nikt nie trzyma oręża cały czas w dłoni, w ten sposób naraziłby się na ekspresowy areszt, jako prowokator i potencjalny morderca. Właśnie po to wymyślono wszelkie pochwy, gdzie klingi mogą w spokoju spoczywać, gdy akurat nie są używane. Z uwagi na niezwykłą ostrość oręża i szybkie przecieranie zwyczajnych, twórcy zostali zmuszeni do zaprojektowania takich, które nie będą jednorazowego użytku. I właśnie przez to powstała ta, pochwa z podwójnie utwardzanej skóry trolla, dodatkowo wzmacniana przez stal w tak istotnych miejscach jak szyjka, który przy wkładaniu klingi jest narażona na poważne nacięcia, mogące w konsekwencji stać się początkiem całkowitego rozprucia materiału, tak samo chroniony jest trzewik, czyli część, w której znajduje się szpic, mogący przebić się przez materiał w wyniku wstrząsów towarzyszących noszeniu. W ten sposób ograniczone zostało ryzyko zniszczenia, a w efekcie umożliwiono spobodne przenoszenie broni, bez ryzyka przyciągnięcia wzroku czujnych złodziei, skuszonych możliwością kradzieży rubinów. Rzecz jasna dołączony jest do tego solidny, długi skórzany pas, mogący bezproblemowo zostać zawiązany wokół praktycznie każdej talii, dzięki czemu nawet brzuchacze zdołają się w nim pokazać bez ryzyka nagłego pęknięcia.\nPochwa na ten miecz.\nMetoda produkcji: Miecz ten wykuć potrafią jedynie mistrzowie w swym fachu i ze wszystkich sił bronią tego sekretu, by nie pozwolić zachować monopol, praktycznie niemożliwością jest zdobycie choś strzępka informacji, lecz wścibski autor tego artykułu tak czy inaczej podołał temu wyzwaniu, przypłacając to długim pobytem w ambulatorium.\nSkładniki są niezwykle orginalne, należy mianowicie zdobyć trzy sztabki surowej stali oraz dwie garści bryłek magicznej rudy, oprócz tego oczywistością jest zdobycie rubinów i wykosztowanie się na nie, lecz z całą pewnością wydatek się zwróci. Oprócz tego potrzeba krwi ognistego jaszczura oraz sporego kawałka skóry trolla, najlepiej tej z rzyci, bowiem jest najmniej szorstka i cechuje się niezwykłą delikatnością.\nMetoda produkcji jest wyjątkowo prosta, lecz wymagająca niebywałych umiejętności, bowiem wystarczy jeden nierozważny ruch, by zaprzepaścić godziny pracy. Pierwszym krokiem jest rozgrzanie do czerwoności stali, by stopniowo ją rozbijać młotkiem, rozpłaszczając coraz bardziej, wtedy wzrasta zapotrzebowanie na coś, co zdoła pociąć stal, choćby zdrapując ją warstwę po warstwie, by nadać broni odpowiedni wygląd. Wtedy, nim metal ostygnie, należy zahartować go poprzez szybkie zanurzenie w wiadrze lodowatej wody, bowiem jedynie połączenie ognia i wody jest w stanie nadać prawdziwej twardości.\nKolejny kawał stali należy użyć do przygotowania fragmentów rękojeści, co może wymagać pokładów cierpliwości oraz wręcz jubilerskiej dokładności, by wszystkie łączące fragmenty pasowały idealnie. Po przygotowaniu tego elementu należy złączyć go z uprzednio stworzonym brzeszczotem. To akurat jest zwyczajny etap tworzenia miecza, dopiero kolejne techniki są wyjątkowe. Magiczną rudę należy stopić, temperatura potrzebna do tego jest niemożliwa do wywołania w zwyczajnym piecu hutniczym, tym samym potrzeba lepszego źródła gorąca. Niektórzy ryzykują życiem, by to ognisty jaszczur im swym oddechem załatwił najtrudniejszy etap produkcji, by następnie pozbawić go życia i upuścić krwi, mieszając ją następnie z roztopioną rudą.\nTak przygotowaną mieszanką należy pokryć broń, dzięki czemu zyska wiele na wartości bojowej, lecz to dopiero początek niezwykle trudnego etapu tworzenia.\nKamienie szlachetne trzeba umieścić w odpowiednich miejscach, z dokładnością do łutu musi ich waga odpowiadać, żeby oręż był idealnie wyważony. Ostatnią sztabkę stali należy całkowicie roztopić i do wrzącej cieczy włożyć efekt swej pracy, lecz tutaj liczą się sekundy, bowiem po upłynięciu ich zaledwie trzydziestu należy wydobyć broń, by następnie ją schłodzić i wprowadzić drobne kosmetyczne poprawki, by nigdzie metal za bardzo nie odstawał. Rękojeść, jak już zresztą zostało na początku wspomniane, należy owinąć skórą, w tym celu wykorzystuje się garbowaną skórę trolla, dzięki czemu nie trzeba się bać, że z czasem się przetrze.\nOstatni krok to ostrzenie, delikatne jeżdzenie osełką po dziele sztuki, by stopniowo pozbawiać ją zbędnego metalu, by stopniowo czynić je coraz wspanialszym, aż ostatecznie będzie w stanie przeciąć praktycznie wszystko.\nHistoria: Do tej pory nie zdołano ustalić kto jako pierwszy wpadł na stworzenie tej zabójczej broni, nawet do dzisiaj nie zna się dokładnej daty wymyślenia, stworzenia planów. Faktem jest, że pewien poszukiwacz przygód znalazł nietypowy projekt w starych Nordmarskich ruinach, a następnie sprzedał go za grosze obwoźnemu handlarzowi, który wietrząc okazję postanowił wejść w układ z okolicznym kowalem. Niestety próby produkcji spełzły na niczym, a projekt przechodził z rąk do rąk, za coraz mniejsze stawki, ponieważ nikt nie podołał wyzwaniu stworzenia tego miecza.\nSytuacja się zmieniła, gdy plan wpadł przez przypadek w ręce czeladnika kowala z Cape Dun, który szybko wykrył w nim znaczący błąd, polegający na braku ciągu dalszego planu, opisującego jedynie podstawy. Chłopak postąpił wedle wskazówek, a następnie popuścił wodze wyobraźni oblewając broń kolejnymi warstwami metalu, aż w końcu udało mu się stworzyć arcydzieło. A przynajmniej tak głosi legenda opowiadana w niektórych karczmach.\nFaktem jest natomiast to, iż dzisiaj na świecie znaleźć można niewielu kowali, potrafiących wykonać taką broń, a nieliczni jej posiadacze zyskują sławę, lecz ci, którzy twierdzą, iż to jedynie dzięki tym mieczom, zasługują jedynie na litość. Oręż to tylko ozdoba, nic więcej. Bronią jest posiadacz.\nWedług popularnej walki sam wielki generał, Lord Hagen, który był jednym z zaufanych ludzi króla, dzierżył ten znakomity oręż i wygrywał, walcząc nim, liczne pojedynki i wielkie bitwy, stopniowo zyskując coraz większą sławę. Ponoć włada nim do dzisiaj.\n01-01-17, 14:38 #126\nPierwotnie było to narzędzie tortur służące do miażdżenia jąder przesłuchiwanego, ale szybko narzędzie to zdobyło popularność wśród miejskich rzezimieszków. Stało się jednym z najpopularniejszych „narzędzi” wśród miejskich mętów i opryszków.\nPosługiwanie się nim wymaga pewnej wprawy i refleksu, ale daje znakomite efekty. Praktycznie każdy, kogo złapie się z zaskoczenia za jaja takimi kleszczami przestaje się bronić i pozwoli się okraść z wszystkiego co ma przy sobie. Zamiast o obronie będzie myślał tylko o tym co może się stać, gdy napastnik zaciśnie kleszcze. Nie trafił się jeszcze taki śmiałek, który sprzeciwiłby się argumentom osoby trzymającej go za jajca jajcołapem.\nZ powodu popularności używania tego narzędzia przez miejskich oprychów wiele straży miejskich wprowadziło obowiązek noszenia przez swoich funkcjonariuszy metalowych saczków chroniących ich przyrodzenie przed atakiem tą bronią. Nie są to zbyt wygodne ochraniacze, ale niejeden strażnik sam na sobie stwierdził, że lepiej jak coś w jajka uwiera nic dać się za nie złapać jajcołapem.\nPopularność zdobyły metalowe ochraniacze na jajca\nRównież wielu kupców mających przy sobie gotówkę zaopatruje się w ochraniacze tego typu, co zapobiega wielu próbom kradzieży.\nObecnie w wielu miastach samo posiadanie tego typu kleszczy, o ile nie ma się wykupionej na to specjalnej licencji, jest karalne i znalezione kleszcze podlegają konfiskacie.\nW czasie przeglądania królewskiego archiwum w Vengardzie znaleziono opis potyczki, jaką grupa najemnych żołnierzy stoczyła z patrolem orków na pograniczu z Nordmarem. Otóż kilku wojowników pokonało grupę ponad dwudziestu orków. A sukces ten osiągnęli dzięki temu, że jeden z nich był uzbrojony w jajcołap, którym schwycił za jaja przywódcę orkowego patrolu, dzięki czemu reszta orków na rozkaz swego przełożonego poddała się bez walki. W nagrodę ów wojownik został przyjęty do gwardii króla, a orkowy dowódca, którego zwolniono został podobno zjedzony przez swoich współplemieńców, gdy dowiedzieli się o całej historii.\nInnym przypadkiem sprytnego wygrania pojedynku z zastosowaniem jajcołapa jest walka na jednym z królewskich turniei pomiędzy wielkim wojownikiem Goliatem, a mikrym strażnikiem miejskim, Dawidem. Podobno ów Dawid złapał Goliata jajcołapem i dzięki temu Goliat, jeden z największych wojowników swego czasu poddał się od razu i bez większych oporów. Dawid został w nagrodę dowódcą Straży Miejskiej w Vengardzie, a zawstydzony Goliat wyjechał z miasta i słuch o nim zaginą.\nMimo wielokrotnie potwierdzonej skuteczności tej broni jest podobno w Archolos jeden taki, któremu jajcołap niestraszny. Słynie ten śmiałek z wiecznego strzelania fochów. Co rusz to odchodzi śmiertelnie na wszystkich obrażony, ale zaraz potem wraca z podkulonym ogonem skamląc o ponowne przyjęcie do fanklubu. Tajemnicą poliszynela jest to, że on po prostu nie ma jajec, co wielokrotnie udowodnił swoim zachowaniem. Wszyscy na wyspie doskonale wiedzą o kogo chodzi, ale nikt głośno nie wymawia jego imienia, żeby ten "bezjajeczny" kolejnego focha nie strzelił.\nOstatnio edytowane przez Smutas : 08-01-17 o 11:00.\n08-01-17, 23:17 #127\nNazwa: PiS - Piekło i skaza (Nazwa dla trójcy ciętej)\nOpis: Dziwnym może wydać się fakt, iż bronie te mają wspólną nazwę i to w dodatku dwuczęściową, gdy już na pierwszy rzut oka można stwierdzić, że jest ich więcej. Albowiem występują trzy sztuki. A może jedna? Jednak filozoficzne rozważania lepiej zostawić dla pospolitych uczonych, których psami się szczuje, ku uciesze ich i własnej.\nWażne jest że są trzy ostrza, czyli można wziąć po jednym do każdej dłoni i jeszcze jeden zostanie, no chyba że pochodzi się z wyspy skażonej magią, ale wtedy dodatkowymi kończynami można se na przykład w nosie dłubać.\nSame klingi stanowią stadium pośrednie pomiędzy jednostajnie zagiętymi szablami, poprzez faliste flambergi, aż do Varanckich bułatów, które słyną z niebywale skutecznych możliwości okaleczania.\nMówi się iż pierwszy miecz jest na potwory i przeróżne bestie i stąd jego imię, nie nazwa, a właśnie imię, choć dziwnie to brzmi, Faerie. Według podań z jego pomocą można bez problemu odegnać przeróżne upiory i stawiać czoła nawet demonom. Prawda jest taka, iż absolutnie niczym nie różni się od dwóch pozostałych, poza tym, iż zwyczajnie bestie czują, że niósł on śmierć, co czasami wywołuje u nich lęk.\nDruga klinga, Deusvult, jest na ludzi, na potwory znajdujące się w miastach i na bezdrożach, o stokroć groźniejsze od poczwar z nazwy, które skrywają się wśród gór.\nTrzecia zaś, Brexit, jest zwyczajnie przystosowana do dzisiejszych czasów, służy do eliminacji skurvvysynów, podług zasady mówiącej, iż prawdziwych potworów wkrótce nie będzie, a skurvvysyny pozostaną na zawsze, toteż nie dziwota, iż potrzeba kogoś, kto podoła wyzwaniu jakim jest ich eksterminacja.\nSame miecze ponoć są wyjątkowo ostre, niektórzy twierdzą, iż opuszczone na nie jedwabne płótno zwyczajnie opada z dwóch stron, nie dając rady wytrzymać tejże mocy, mogącej okazać się także przydatną przy goleniu, lecz ta druga możliwość jest niezbyt pociągająca dla adeptów miecza, zaledwie kilku wojowników korzysta z jakiegokolwiek oręża w taki sposób, a ich liczba stale się zmniejsza przez zanieczyszczenia i liczne zarazki dostające się do krwi przy każdym zacięciu. Ale to już inna historia.\nCiekawymi elementami są rękojeści. Ich rozmiar umożliwia, a nawet zaleca, korzystanie z mieczy oburącz, wkładając w ciosy maksymalną ilość siły, dzięki czemu możliwym staje się przebicie bloku. A skoro już o tym mowa, to warto wspomnieć o tym jaki szpic, czyli falisty z ostrym zadziorem na krańcu, dzięki czemu istnieje szansa na wbicie oręża w pancerz czy tarczę przeciwnika, umożliwiając tym samym zachwianie jego równowagi, bądź pozbawienie ochrony za pomocą nagłego szarpnięcia. No i jest możliwość, przy odrobinie wprawy, na wypatroszenie oponenta, co owocuje dość ciekawymi efektami wizualnymi, mogącymi przyprawić o mdłości mniej odporne persony.\nWykonanie i ulepszenia: Do końca nie wiadomo kto jest twórcą tego zestawu na każdą okazję, wliczając nawet imprezę związaną z odejściem od przeszłości i spojrzenie przed siebie, prosto na kolejny rok, której autorem jest imperator Andij Dud. Natomiast niezaprzeczalną oczywistością jest to, iż obecnie niemożliwym jest stworzenie choćby czegoś podobnego do tych broni, okazujących się czasami przydatnymi, odpowiednia obróbka metali i ich proporcje podczas przetapianią są umięjętnie ukryte, schowane za nieprzekraczalną barierą czasu.\nInna sprawa jest związana z ulepszeniami. Ba, nawet specjalnie do tych trzech oręży został wyprodukowany specjalny olej, stworzony z trupiego jadu i mający zapewniać skuteczność i śmierć przeciwnika niezależnie od powagi zadanej rany. Faktem jest, iż mazidło nie jest stworzone wyłącznie z tego ochydztwa, oprócz niego zdołano zidentyfikować dwie ingrediencje: Wydzielinę błotnych węży oraz ślinę olbrzymich jaszczurów. Obie substancje równie trujące jak najważniejsza, choć na nieco odmienny sposób.\nHistoria: 'Dawno, dawno temu żył sobie pewien król, szpetny i śmierdzący dziad, myślący o sobie jak o centrum wszechświata i dbający o to, by jego poddani nigdy nie zaznali szczęścia. Nic więc dziwnego, iż niejeden raz próbowano pozbawić go życia, niekiedy nawet na wyjątkowo wyrafinowane sposoby. A Xinfon jeno się śmiał, żrąc, niczym świnia, zatrute potrawy, bowiem według przepowiedni miał umrzeć od trzech różnych mieczy, które jednak są jednością. I wszystko wskazywało iż nic nie jest w stanie go ruszyć. Prawda jest taka, iż te wszystkie trucizny były niczym w porównaniu z przegniłą strawą, która zajmowała wysokie miejsce w jego jadłospisie, bowiem był wyjątkowo skąpy we wszystkich dziedzinach życia.\nProści, zabobonni ludzie dość szybko poleźli do miejskiego kowala, by wykuł dla nich królewską śmierć. I tak się stało. Nie dziwota, iż wśród zdrajców narodu znalazł się pewien sprzedawczyk i czym prędzej poleciał do władcy, który nie znając litości i jego życia pozbawił. Dalszy ciąg jest oczywisty. Przed miastem, niczym grzyby po deszczu, wyrosły pale, z dość ciekawym, jeśli można tak rzec, nadzieniem. Król miecze zagarnął i w skarbcu zamknął, bądź co bądź była to dobra robota i droga, a pewnie kolejnego kowala zbyt szybko nie znajdzie.\nI koniec, zmarł z powodu nieprzerwanej sraczki, taplając się w gównie, po wyjątkowo nieświeżej wieczerzy. A majątek cały jego został rozkradziony w ciągu doby.\nI tak umrzykowi jeno gówno zostało. I nawet dobrze, bo to władyka był do dupy."\nBixin Dreinis 'Baśnie Myrtańskie'\nWedług przypowieści miecze zaginęły bez śladu, lecz prawda jest inna, bowiem wszystkie trzy trafiły w wyniku wielu transakcji i kradzieży, w łapy Epikura Belaiara, który, wstyd się przyznać, przegrał je w kości i musiał oddać pewnemu żebrakowi, który potem zasłynął jako Jan Źiźka, bohater spod Gothy, zwany również Trzy Błyszczące Klingi. Ale to już inna historia.\n13-01-17, 22:21 #128\nNazwa: Sztylet Zabójcy\nOręż ten jest przystosowany do skrytobójczych zamachów, okazując się być całkowicie nieprzydatnym podczas brutalnych starć na noże oraz inne ostrza. Przez to okazuje się całkowicie nieprzydatny dla obywateli, którzy w zwyczaju mają napadać w ciemnych zaułkach, czy ciąć się nawzajem i patrzeć jak krew sika strumieniami. Największe zapotrzebowanie na to ostrze występuje pośród Asasyńskich elitarnych zabójców, wyspecjalizowanych w technikach bezdźwięcznego pozbawiania życia.\nRękojeść jest wykonana ze stali, tak samo jak klinga, jej charakterystyczną cechą jest kuliste zakończenie. Ostrze stopniowo się zwęża, mimo to nie przechodzi w regularny szpic, tworząc czubek, u nasady rękojeści jest szerokie i całkowicie tępe, zaś jego końcówka posiada zadowalającą ostrość, umożliwiającą proste cięcia. Tę najważniejszą część broni, w celu ochrony przed niechcianym wzrokiem, sugeruje się zakrywać stalową pochwą, grawerowaną na obu końcach.\nW celu wykucia tego atutu skrytobójcy trzeba zaopatrzyć w trzy proste, stalowe pręty, dostępne u każdego kowala.\nNajpierw jeden z nich należy rozgrzać do czerwoności, najlepiej zrobić to zanurzając go pomiędzy rozżarzone węgle znajdujące się w piecu hutniczym. Następnie zaostrzyć go na kamieniu szlifierskim, długimi posuwistymi ruchami, dbając o to, by odpowiednio zwężać go z jednej strony. Tym prostym sposobem powstaje głownia broni.\nRękojeść i jelec tworzy się z pręta drugiego. Aby jednak stworzyć te elementy, należy rozgrzać stal i nadać jej formę na kowadle solidnymi uderzeniami młota i ostrożnym wyłuskiwaniu odpowiednich zagięć za pomocą stalowych obcęg, dlatego właśnie wymagana jest odpowiednia temperatura, umożliwiająca wykonanie tej operacji.\nMetalowa pochwa jest z ostatniego pręta, w tym przypadku najwięcej problemu stworzyć może zaopatrzenie przedmiotu w grawerunki pokrywające jego wierzchnią część, jednakże w pełnym skupieniu jest to możliwe do wykonania.\nAssasyni, w celu zwiększenia skuteczności skrytobójczych działań, pokrywają ostrze, od zastawy do sztychu, naturalnymi oraz wyprodukowanymi przy pomocy alchemii mazidłami, których celem jest zatrucie ciała trafionego ostrzem. Jednym z najskuteczniejszych jadów jest dobrze uwarzona trucizna z żądła krwiopijcy.\nNa pustyni od dawien dawna dochodziło do licznych mordów i zabójstw na zlecenie, niejeden raz piasek nasiąkał krwią brutalnie pozbawionych życia osób. Panuje tam bezprawie aż po dziś dzień, a pomiędzy miastami wędrują płatni mordercy, dbając o spełnianie zachcianek zazdrosnych żon oraz innych ludzi wołających o pomstę. Lata praktyki nauczyły zabójców jednego, nie każde ostrze nadaje się do morderstw, szczególnie takich cichych. Sztylety te są zdatne do takiego przeznaczenia, więc w krótkim czasie zdobyły monopol na rynku, wypierając inną broń, która nie wykazywała się aż taką skutecznością.\nPowstało wiele tego typu broni. Pewien kowal na Archolos kazał wykuć jakikolwiek projekt kowalski. Kandydat na czeladnika wykuł właśnie taką broń. Mając duszę marzyciela, myślał, że może jego broń będzie kiedyś w asortymencie najlepszych kupców.\nOstatnio edytowane przez Mika 123 : 14-01-17 o 23:16.\n01-02-17, 08:51 #129\nNarkoza dentystyczna to prosty, ale nader przydatny przyrząd służący od wieków kolejnym pokoleniom kowali i balwierzy zajmujących się oprócz swojej normalnej działalności również wyrywaniem zębów.\nWiadomo do jakich szaleństw potrafi doprowadzić bolący ząb. Ale, co dziwne, często zdarza się tak, że tuż przed usunięciem zęba przestaje on nagle boleć, a spanikowany pacjent zrobi wręcz wszystko aby uniknąć ekstrakcji zęba. Dopiero wtedy potrafi posunąć się do szaleństw byle tylko uniknąć przykrego zabiegu. I właśnie wtedy przydaje się to narzędzie, potocznie zwane narkozą dentystyczną.\nUżycie narzędzia jest dość proste. Wystarczy złapać je za cieńszy koniec i stuknąć pacjenta w głowę grubszym końcem. Przy pewnej wprawie jeden cios wystarczy aby trafiony wpadł w objęcia Morfeusza na czas wystarczający na wyrwanie chorego zęba. Osoby posiadające mniej wprawy w posługiwaniu się „narkozą” muszą zadać dwa, a nawet trzy ciosy zanim delikwent uśnie. Jednak wtedy mogą być kłopoty z wybudzeniem. Zdarzało się bowiem, że po zbyt przesadnym użyciu tego narzędzia pacjent zapadał w sen wieczny…\nNarkoza stała się na tyle popularna, że zaczęli się nią posługiwać również wykidajło wie w karczmach podczas pozbywania się zbyt dokazujących gości. Znane są też przypadki gdy pacjent zamiast zasnąć po jej zastosowaniu po prostu zesrał się z bólu w gacie. Inne opisy wspominają o wypadkach oślepnięcia czy ogłuchnięcia, trwałego jąkania lub ślinienia się a nawet utracie sprawności seksualnej. Jednak dla pozbycia się bolącego zęba ludzie godzą się na ponoszenie takiego ryzyka.\nWykonanie narkozy dentystycznej jest nader proste. Wystarczy kawałek twardego drewna, najlepiej buczyny lub dębiny, który ostrym nożykiem ostrugujemy do pożądanego kształtu. Odpowiednio wykonane narzędzie może potem służyć przez całe lata.\nNależy tylko zwracać uwagę aby na narkozie nie znalazły się żadne sęki, bo wtedy staje się ona zbyt niebezpieczna w użyciu.\nNiektórzy preferują obszywanie ich cienką skórką, co rzekomo zmniejsza późniejszy ból głowy po przebudzeniu. Ale kto by się nim przejmował, skoro pacjent i tak jest szczęśliwy że pozbył się bolącego zęba.\nSą co prawda eleganci, którzy preferują okuwanie narkozy metalowymi obręczami czy wręcz nabijanie gustownych guzów. Ale należy mieć świadomość, że wtedy ten oręż nie tyle będzie usypiał pacjentów na okres zabiegu rwania zęba, co raczej spowoduje u nich sen wieczny.\nZnana jest historia pewnego znachora, który zasłyną z szybkiego i rzekomo bezbolesnego rwania zębów. Posługiwał się on narkozą dentystyczną z wielką wprawą, tak że po przebudzeniu pacjenci prawie wcale nie czuli bólów głowy. Dzięki temu stał się on szalenie popularny wśród archoliańskich mieszczek. Trwało to przez okres kilku lat, aż w końcu mężowie niewiast, które wyrywały sobie u znachora zęby, zorientowali się, że w sporo z nich w dziewięć miesięcy po wizycie rodziło potomstwo. Krótkie i wnikliwe śledztwo wykazało że po zaaplikowaniu "narkozy" znachor niecnie wykorzystywał swoje pacjentki. W rewanżu wściekli mężowie opłacili "silnorękich", którzy wyrwali znachorowi (tym razem bez użycia "narkozy" pewien żywotny organ. Po tym zabiegu słuch po znachorze zaginął...\n01-02-17, 13:32 #130\nNazwa: Wojenne strzały\nOpis: Czasami, gdy pozycje strzelców szturmują ciężkozbrojni, zwykłe strzały nie wystarczają do ich rozgromienia, odbijając się od twardych pancerzy, nie czyniąc przy tym żadnej szkody, co najwyżej wywołując salwy dzikiego śmiechu u atakujących. Przez takie właśnie sytuacje rozpoczęto prace nad strzałami, umożliwiającymi przebijanie pancerzy, w tym celu zastosowano wyjątkowo wąski, a zarazem ostry, grot, mogący wślizgnąć się pomiędzy kółeczka kolczugi, pociągając za sobą drzewce i w ten sposób uśmiercając pancernego. W starciu z płytówkami nie jest zabójczy, aczkolwiek mimo wszystko zapewnia szansę na przebicie pancerza, o ile został wystrzelony z wystarczającą siłą, co przekłada się na bezcelowe korzystanie z krótkich łuków i zdecydowanie faworyzuje te długie.\nNiektórzy twórcy specjalizują się w zamianie drzewca strzał na stalowe pręty, co ponoć nadaje im większą siłę przebicia, lecz jednocześnie wyklucza jakąkolwiek skuteczność na długie dystanse, bowiem zbyt ciężkie pociski zbyt wcześnie podlegają prawu grawitacji i opadają z powrotem ku ziemi, przez co tylko podczas bardzo szczęśliwego ostrzału, wymagającego obliczeń wykraczających poza rozumowanie prostych wojaków, są w stanie dosięgnąć celu, a jak wiadomo łucznik, który pudłuje, to martwy łucznik. Dlatego właśnie najbardziej popularne są te pierwsze egzemplarze.\nSkładniki potrzebne do produkcji jednej sztuki:\n- Gęsie pióro;\n- Gałąź cisu/Stalowy pręt/bryłka żelaza;\n- Gotowy grot/Bryłka żelaza;\nPierwszym i zarazem najważniejszym aspektem tworzenia każdej strzały jest przygotowanie odpowiedniego promienia. W przypadku drewnianego sprawa jest zwyczajnie prosta, należy wystrugać odpowiednim ostrzem wymagany kształt, dbając o to, by był pozbawiony jakichkolwiek zadziorów i giętki, a co najważniejsze jak najbardziej aerodynamiczny. Kolejnym krokiem jest przygotowanie ozdóbek na nim, czyli licznych dodatkowych, wystających elementów, ułożonych wzdłuż promienia, mających poprawić osiągi w odległości. Najbardziej popularnym wzorem są proste skrzydełka, mające zwiększyć siłę nośną, czego niestety nie zdołano udowodnić. Całość łączona jest za pomocą kleju do drewna, co nikogo zdziwić nie powinno.\nInna sytuacja występuję przy chęci stworzenia metalowego promienia, czy to z uwagi na jego wytrzymałość, czy też na siłę przebicia. Wtedy bowiem najpierw należy roztopnić rudę metalu i nadać jej odpowiedni kształt, by mogła spełnić swą powinność, przy tym trzeba baczyć, by nie była zbyt ciężka, ani zbyt krucha, przez co przygotowanie odpowiedniego kawałka metalu bywa kłopotliwe. Niemniej po tymże, ważnym etapie można ruszyć dalej, czyli do stworzenia lotek.\nPiórka mocuje się wzdłuż promienia, po stronie przeciwnej do grotu, dzięki czemu lot pocisku będzie o wiele bardziej ustabilizowany. Klasycznie łączyć to należy za pomocą prostego kleju.\nKońcowym etapem jest przygotowanie grotu, albo zakup jakiegokolwiek u lokalnych łuczarzy, a następnie nadpiłowanie jego krawędzi, aż do przemiany w prosty szpic. Przygotowanie wymaga zaś odrobinę więcej zachodu, związanego głównie z wytapianiem i nadaniem odpowiedniego kształtu, lecz praktycznie każdy kowal jest w stanie spełnić taką prośbę. Całość czyli grot i promień należy złączyć dopasować, co dodatkowo stwarza konieczność wyżłobienia odpowiedniego rowka w metalowym elemencie i zespawaniu obu fragmentow. Wtedy strzała jest juz gotowa do użytkowania.\nUlepszenie: Niektórzy strzelcy dodatkowo nadpiłowują groty pocisków, tak że rozpadają się po uderzeniu w cel, co skutkuje rozpryśnięciem się ich kawałków w przypadkowych kierunkach, w przypadku opancerzonych mogą conajwyżej pokaleczyć pobliskich wojaków, zaś w przypadku żołnierzy w skórzanych strojach odłamki podążają wgłąb ciał, przedzierając się przez żywotne organy. Nie jest to zbyt popularne, w niektórych kręgach nawet zabronione z uwagi na bestialskie metody i cierpienie tak zranionego, jednakże nie zmienia to faktu, iż dalej spotkać można strzelców, którzy z dziką satysfakcją ulepszają w taki sposób pociski.\nHistoria: Chwalebne boje od zawsze były polem do popisu dla łuczników, którzy z bezpiecznej odległości razili wraże oddziały. Zawsze ich działania ograniczały się do początku starcia przy przerzedzaniu szeregów wroga. Wraz z rozwojem starcia stopniowo skuteczność strzelców zanikała, przez co szybko musieli salwować się ucieczką, albo polec pod ciosami mieczy i toporów. Wojna zawsze rządzi się swoimi prawami. Fakt faktem, iż łucznicy najskuteczniejsi okazują się podczas oblężeń, jako obrońcy stojący na murach, niejeden raz zdarzało się, by doszczętnie rozbijali natarcie, a strzały wojenne skutecznie im to ułatwiały, zważywszy na brak konieczności kilkukrotnego poprawiania.\nOstatnio edytowane przez Ancoron : 01-02-17 o 15:22.\n01-03-17, 09:10 #131\nMagiczne strzały Belindy Wesołej\nWszyscy magowie zawsze podkreślali, że nie istnieją kobiety parające się magią. Powtarzali od zawsze że żaden z bogów nie dałby takiego daru niewieście, jak wiadomo istocie płochej i nie posiadającej tak wnikliwego umysłu jak mężczyzna. Ale historia zna przypadki kobiet, które w niepojęty sposób potrafiły rzucać zaklęcia a nawet wynajdować nowe zaklęcia i tworzyć ciekawe artefakty. Jedną z takich „magiczek” była Belinda Wesoła, żyjąca przed wiekami w Vengardzie właścicielka największego zamtuza w stolicy, której przypisywano rzucanie czarów i tworzenie magicznych artefaktów.\nJedyny zachowany portret Belindy Wesołej wiszący do dziś w królewskiej zbrojowni\nDo dziś znany jest przepis na stworzenie magicznych strzał, których powstanie zawdzięczamy właśnie tej odważnej niewieście. Jak głoszą stare kroniki, Belinda Wesoła wymyśliła je podczas jednego z oblężeń Vangardu przez Nordmarczyków, gdy obawiała się, że wrogie wojska po wtargnięciu do miasta zaczną gwałcić jej podopieczne bez wnoszenia stosownych opłat. Postanowiła wtedy zrobić coś, co pozwoli miastu na przetrwanie oblężenia. I były to znane do dziś magiczne strzały.\nTak wygląda magiczna strzała Belindy Wesołej\nCo najciekawsze, aby magiczne właściwości tych strzał odniosły swój skutek wcale nie muszą one trafić w przeciwnika. Wystarczy że wbiją się gdziekolwiek, a ich magia zadziała w promieniu dwóch, trzech kroków od wbitego pocisku. Czar zawarty w strzale powoduje totalną apatię wojowników przejawiająca się obsesyjnymi myślami o rzekomej trwałej utracie męskich mocy, czyli mówiąc inaczej – zostaniu na zawsze impotentem. Wojownik rażony takim zaklęciem traci chęć do czegokolwiek, a już szczególnie do walki, grabieży i gwałtów. Gdy ostrzelać tymi strzałami atakujące wojska, można zobaczyć jak żołnierze tracą wszelkie zainteresowanie walką. Po prostu siadają na ziemi i pogrążają się w apatii rozmyślając nad swym zmarnowanym życiem i tym co rzekomo stracili. Często zdarza się, że ci mniej psychicznie odporni sami podcinają sobie żyły i wykrwawiają się na oczach innych. Czeka to mniej więcej co piątego porażonego zaklęciem wojownika.\nSiła zaklęcia wyczerpuje się mniej więcej po kwadransie, ale jest to okres wystarczający, by zwykli łucznicy wybili w tym czasie cały porażony zaklęciem oddział.\nStrzały Belindy Wesołej uznano za jedna z najgroźniejszych magicznych broni i ich wytwarzanie zostało objęte wieloma zakazami i nakazami. Tylko koncesjonowani zbrojmistrze maja prawo do ich produkcji.\nSposób wytwarzania i używania\nDo wykonania tych strzał potrzebne są same strzały wykonane z bukowego drewna i opierzone w lotki z białych piór łabędzich. Groty należy wykonać z magicznej rudy. Na tak przygotowane pociski należy rzucić przy pomocy magicznych zwojów trzy zaklęcia: Lodowej Lancy, Uśpienia i Pozbawienia Woli. Aby jednak zaklęcia odpowiednio się wymieszały musi tego dokonać specjalnie przeszkolona niewiasta, która oprócz urody powinna mieć również zaliczone co najmniej trzy lata czynnej pracy w zamtuzie. Te same zwoje użyte przez mężczyznę nie przyniosą właściwego efektu.\nDodatkowym utrudnieniem jest to że odpowiednie użycie tych strzał, tak aby ich magia uległa wyzwoleniu, wymaga również specjalnych łuczników. Aby magiczne strzały zadziałały mogą nimi strzelać wyłącznie rozebrane do naga nierządnice.\nTylko nagie nierządnice mogą skutecznie używać magicznych strzał Belindy Wesołej\nW przeciwnym razie magia w strzałach w ogóle nie zadziała. Stąd w Vengardzie powstała tradycja organizowania corocznych zawodów łuczniczych dla nierządnic. A każda nowa pracownica lunaparów musi obowiązkowo przechodzić szkolenie łucznicze.\nW przeciągu wielu wojen kilkakrotnie użycie tych strzał pozwoliło na ocalenie oblężonych miast. Jednak ich zastosowanie niesie pewne ryzyko dla dowodzących broniącymi murów oddziałami. Tylko nadzwyczaj zdyscyplinowane wojsko jest w stanie odpowiednio się zachować na widok strzelających łuczniczek. Oddziały mniej zdyscyplinowane potrafią stracić na ich widok resztki swych sił bojowych.\nTaki widok łuczniczki potrafi zdeprymować broniące się wojska\nChyba najlepiej obrazuje to przypadek obrony Trelis przed wojskami Vengardu w czasach gdy powstawało królestwo Myrtany. Gdy na murach pojawiły się nagie łuczniczki, broniące murów oddziały zamiast wybić porażone magicznymi strzałami atakujące wojska rzuciły się gwałcić swoje obrończynie, co w efekcie doprowadziło do zdobycia miasta. Od tamtej pory stosowano parawany osłaniające strzelające kurtyzany przed oczami pozostałych żołnierzy.\nObecnie, po odejściu bogów i ich magii, zastosowanie tych strzał zostało zaniechane z powodu braku możliwości produkcji zwojów z odpowiednimi zaklęciami.\n01-04-17, 01:05 #132\nZbroja Gargulca to jedyny w swoim rodzaju pancerz jaki istnieje. Wojownik, który ją nosi uzyskuje umiejętność latania. Podobno przez wiekami wykuli ją Poszukiwacze na potrzeby jednego z Panów Cienia.\nJest to misternie wykuty pancerz, do którego produkcji użyto magicznej rady oraz złota. Pokrywa on, oprócz głowy, całe ciało wojownika. Do pleców ma przymocowane skrzydła wykonane ze smoczej skóry. Wygląd tej zbroi upodabnia jej nosiciela do gargulca. Szczególnie widać to po osłonach na stopy, które skonstruowano na kształt łap gargulca czy rękawicach, które też wyglądają jak łapy tej bestii. Również skrzydła do złudzenia przypominają te, które maja gargulce.\nCałą zbroję wykuto nadzwyczaj misternie, dziś już zapomnianą techniką. Zadbano nawet o najmniejsze szczegóły. Jej części, nawet oglądane z bardzo bliska, swą faktura przypominają skórę gargulców.\nSam pancerz jest dość ciężki, ale nie jest to istotne dla jego nosiciela, bo skrzydła zamocowane do pleców są ruchome i pozwalają na swobodne latanie bez jakichkolwiek oznak zmęczenia praktycznie na każdą odległość. W precyzji lotu pomaga doczepiony do pancerza łuskowy ogon, który znakomicie ułatwia zachowanie równowagi oraz kierowanie kierunkiem lotu.\nOdnaleziono kroniki opisujące sposób wykucia tego pancerza. Nad jego stworzeniem pracowało stu poszukiwaczy bez przerwy przez trzynaście lat. Każdy, najdrobniejszy nawet element był trzykrotnie hartowany w krwi niewinnych ofiar. W sumie poświęcono do jej wykończenia życie 666 niewinnych ludzi. Sam Beliar swym dotykiem nadawał każdemu elementowi magiczne właściwości. Ten bóg ciemności poświęcił nawet jednego ze swych smoków aby ze skóry z jego skrzydeł stworzyć najważniejszy element zbroi – skrzydła pozwalające noszącemu pancerz wojownikowi na latanie.\nSamego aktu stworzenia dokonano w wulkanie, który specjalnie w tym celu wybuchł w wodach Południowego Oceanu. Po wszystkim Beliar spowodował trzęsienie ziemi, które zatopiło tę wyspę, a wszystko po to, aby nikt nigdy nie był w stanie wykonać drugiego egzemplarza tego pancerza.\nNosiciel Zbroi Gargulca może dzięki jej magicznym właściwościom swobodnie latać. Zamocowane skrzydła pozwalają mu bez problemów unosić się w powietrzu i pokonywać długie dystanse w krótkim czasie. Samo latanie nie powoduje zmęczenia u noszącego go wojownika, jednak czary, które napędzają zbroję wymagają wspomagania siłą życiową niewinnych inteligentnych stworzeń. Jej posiadacz musi raz dziennie osobiście rozszarpać swą ofiarę, aby jego pancerz mógł nieść go przez przestworza przez następną dobę.\nZbroję gargulca może nosić tylko i wyłącznie sługa Beliara. Każda inna osoba, która by ja założyła natychmiast umrze, bo pancerz wyssie z niej wszelkie siły życiowe. Tak więc tylko Panowie Cienia mogli posługiwać się tym pancerzem.\nU zarania dziejów, gdy Beliar chciał przy pomocy nekromantów wprowadzić chaos na świecie i rozesłał ich po wszystkich krainach, czekał na ich raporty o postępach w szerzeniu zła. W tym celu rozesłał wszędzie Poszukiwaczy, którzy mieli dotrzeć do nekromantów, pomóc im podpowiadając jak tworzyć najpotworniejsze zaklęcia oraz przekazywać informacje Beliarowi.\nPonieważ ówcześnie nie istniała tak gęsta sieć dróg jak teraz, a większość lądów pokrywały dzikie lasy i bagna, było to nadzwyczaj czasochłonne zajęcie dla wysłanych Poszukiwaczy. Beliar zaczął się niecierpliwić i postanowił wysłać jednego z Panów Cienia aby zebrał wszelkie potrzebne mu informacje. Niestety Panowie Cienia również musieli poruszać się po dzikich bezdrożach. Aby wszystko przyspieszyć Beliar podjął decyzję o stworzeniu przy pomocy Poszukiwaczy magicznego pancerza, który umożliwiałby noszącemu go Panu Cienia swobodne latanie.\nW ten sposób powstała zbroja, dzięki której noszący ja Pan Cienia mógł w krótkim czasie oblecieć największą nawet krainę.\nPrzez setki lat kolejni Panowie Cienia dzięki temu pancerzowi znosili informacje dla Beliara. W końcu jednak magom Ognia udało się wyśledzić jednego z nich i po krwawej walce zabić i zabrać z ciała magiczną zbroję.\nPodjęte badania nad tym pancerzem wykazały jednak jego nieprzydatność dla zwykłych wojowników. Okazało się też że nie istnieją zaklęcia mogące zniszczyć pancerz. Toteż Magowie Ognia postanowili go ukryć tak, aby nigdy nie został odnaleziony. Gdzie go ukryto – nie wiadomo. Powstało za to wiele historii na ten temat. Według jednej z nich zbroje zakopano pod fundamentami Klasztoru Ognia na Khorinis. Inna wspomina że był to jednak klasztor magów Ognia w Nordmarze. Inna mówi o tym że pancerz zalano w bryle ołowiu i zatopiono w oceanie. W sumie jest wiele takich opowieści i każda wskazuje inne miejsce gdzie ten pancerz ma spoczywać. Uważa się, że część z tych opowieści stworzyli sami Magowie Ognia by utrudnić przyszłym poszukiwaczom odnalezienie tej zbroi.


USA. Donald Trump ułaskawił jeszcze jedną osobę na kilka godzin przed końcem kadencji | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\nUSA. Donald Trump ułaskawił jeszcze jedną osobę na kilka godzin przed końcem kadencji\noprac. Natalia Pacholczyk 20.01.2021 19:21\nW ostatnich godzinach swojej prezydentury Donald Trump ułaskawił jeszcze jedną osobę. Jest to Albert J. Pirro, były mąż sojuszniczki Trumpa oraz sędzi znanej ze stacji Fox News - Jeanine Pirro.\nFot. Luis M. Alvarez / AP Photo\nAlbert J. Pirro jest więc 74. osobą ułaskawioną przez Donalda Trumpa na koniec jego prezydenckiej kadencji. Mężczyzna został skazany w 2000 roku za oszustwa podatkowe. Prywatnie jest byłym mężem Jeanine Pirro, która pracowała jako sędzia, prokurator czy ostatnio także jako dziennikarka stacji telewizyjnej Fox News.\nAlbert J. Pirro stał na czele zespołu prawnego Donalda Trumpa w latach 90., kiedy biznesmen próbował uzyskać zgodę na przekształcenie wyspy Davis w osiedle zamknięte z rezydencjami, lądowiskiem dla helikopterów oraz promem usługowym. Był także adwokatem Trumpa podczas nieudanej próby przekształcenia posiadłości Seven Springs w ekskluzywne pole golfowe. Działania w tej sprawie są przedmiotem śledztwa prowadzonego przez prokuratora Manhattanu Cyrusa Vance'a Jr.\nGdzie przeniesie się Donald Trump po zakończeniu prezydentury?\nStany Zjednoczone. Donald Trump ułaskawił 74 osoby na koniec kadencji\nWcześniej odchodzący z urzędu prezydent złagodził też wyroki innym oskarżonym. Wśród ułaskawionych z kolei wymienia się byłego doradcę Trumpa - Steve’a Bannona, który został aresztowany w sierpniu ubiegłego roku. Usłyszał on zarzut defraudacji części pieniędzy zebranej podczas zbiórki na rzecz budowy muru na granicy z Meksykiem.\nNa liście ułaskawionych znalazł się także lobbysta Elliot Broidy. Były prezes finansowy RNC został oskarżony o rzekome odgrywanie znaczącej roli w tajnym programie lobbowania Departamentu Sprawiedliwości i administracji Donalda Trumpa. Miał to robić na rzecz chińskich i malezyjskich interesów.\nDonald Trump ułaskawił też rapera Dwayne'a Michaela Cartera Jr - znanego również jako Lil Wayne, który przyznał się do zarzutu posiadania broni. Ustępujący prezydent nie zdecydował się na ułaskawienie siebie, członków swej rodziny czy prawnika Rudy'ego Giulianiego, chociaż amerykańskie media spekulowały, że Donald Trump będzie chciał skorzystać z tej możliwości.


FAQ - Rowery ORLEN\nAby korzystać z rowerów w Programie Rowery Orlen należy wypełnić formularz rejestracyjny na stronie internetowej, zaakceptować regulamin oraz kliknąć w link aktywacyjny, który otrzymasz na podany podczas rejestracji adres e-mail. Od tego momentu otrzymasz możliwość wypożyczania rowerów.\nPo zarejestrowaniu otrzymasz wiadomość SMS wraz z kodem PIN, który razem z Twoim numerem telefonu są identyfikatorami w systemie. Dodatkowo na Twoją skrzynkę elektroniczną zostanie przesłany e-mail z linkiem weryfikacyjnym potwierdzającym Twoje dane - kliknięcie w niego oraz zalogowanie się na swoje konto spowoduje jego aktywację.\nW jakich miastach działa Program Rowery Orlen?\nAktualna lista miast objętych Programem jest dostępna pod linkiem www.nextbike.pl/roweryorlen/miasta.\nDla uproszczenia i ułatwienia procesu wynajmowania rowerów, identyfikacji można dokonać za pomocą każdego urządzenia, które posiada funkcję bezdotykowego identyfikatora. Jest to większość zbliżeniowych kart z czytnikiem RFID – np. karta miejska, Elektroniczna Legitymacja Studencka, a także większość kart płatniczych. W celu rejestracji karty należy podejść do terminala, wpisać numer telefonu oraz kod PIN, a następnie w wyznaczone miejsce przyłożyć wybrany czytnik. Przy kolejnym wypożyczeniu będzie już można identyfikować się przy terminalu za pomocą karty, czyli przyłożyć ją w celu zalogowania się. Chcesz logować się bez podawania kodu PIN? – odznacz opcję „Przy każdym wypożyczeniu i zwrocie ze względu na bezpieczeństwo proszę pytać mnie o mój PIN” na swoim koncie na portalu w zakładce „Hasło”.\nRejestracja przez naszą stronę internetową trwa około minuty i jest całkowicie bezpłatna. Po kliknięciu w link aktywacyjny otrzymany na podany przez Ciebie adres e-mail, możesz zacząć korzystać z Programu.\nOpłata za korzystanie z rowerów uzależniona jest od systemu rowerowego, w którym wypożyczasz jednoślad. Warto pamiętać, że każdy z systemów charakteryzuje się swoim cennikiem. Szczegółowe informacje dotyczące kosztu wypożyczenia roweru znajdziesz w Regulaminie Programu Rowery Orlen.\nDlaczego mam nieaktywne/ zablokowane konto?\nIstnieje kilka powodów nieaktywności/blokady konta. Pamiętaj, że konto jest aktywne jedynie w momencie, gdy stan Twojego konta w Programie nie jest niższy niż 0 zł lub posiadasz podpiętą kartę kredytową. Upewnij się również, czy dokończyłeś proces rejestracyjny tj. uzupełniłeś wszystkie wymagane dane na koncie oraz kliknąłeś w link aktywacyjny przesłany do Ciebie na e-mail. Konto może również nie być aktywne w przypadku blokady, gdy nie postępowałeś zgodnie z regulaminem np. rower był wykorzystywany niezgodnie z jego przeznaczeniem, został pozostawiony niezabezpieczony i/lub w innym miejscu niż stacja zwrotu. W celu ustalenia przyczyn nieaktywności możesz skontaktować się z całodobową infolinią: 22 123 06 46 lub wysłać zapytanie korzystając z formularza kontaktowego.\nWypożyczenie/ zwrot na stacji\nWystarczy podejść do terminala, nacisnąć przycisk „Wypożyczenie/Zwrot” i postępować zgodnie ze wskazówkami na wyświetlaczu. Rower zostanie automatycznie zwolniony z elektrozamka. Wypożyczenia można dokonać również za pomocą aplikacji mobilnej Nextbike, a w Warszawie z aplikacji Veturilo oraz poprzez kontakt z całodobową infolinią: 22 123 06 46. Gdy rower jest zabezpieczony linką z zamkiem szyfrowym, należy odblokować go za pomocą otrzymanego 4-cyfrowego kodu. Kod ten wyświetla się na terminalu podczas wynajmu roweru, w aplikacji mobilnej Nextbike/Veturilo przez cały czas trwania wypożyczenia lub zostaje przesłany do Ciebie w wiadomości SMS – np. w przypadku wypożyczenia roweru przez BOK.\nKod do linki z zamkiem szyfrowym należy ustawić na wysokości wypukłej kreski, zaczynając od lewej do prawej strony. Kod ten wyświetla się na terminalu w momencie wypożyczenia roweru, na głównym ekranie aplikacji mobilnej Nextbike/Veturilo w trakcie trwania całego wynajmu lub zostaje przesłany do Ciebie w wiadomości SMS – np. w przypadku wypożyczenia roweru przez BOK.\nPreferowaną metodą zwrotu jest wprowadzenie roweru do elektrozamka. Podwójny sygnał dźwiękowy potwierdzi prawidłowy zwrot. Jeżeli wszystkie elektrozamki na stacji są zajęte, należy przypiąć rower zamkiem szyfrowym do ucha wybranego stojaka lub innego roweru i przetasować cyfry. Następnie na terminalu nacisnąć przycisk „Wypożyczenie/Zwrot” i postępować według instrukcji na wyświetlaczu lub zadzwonić na całodobową infolinię: 22 123 06 46. Zwrotu jednośladu można również dokonać w aplikacji mobilnej Nextbike/Veturilo.\nRowery można wypożyczać oraz zwracać na dowolnej stacji.\nCzy muszę znajdować się na stacji, gdy chcę telefonicznie zwrócić rower?\nW przypadku kontaktu z całodobową infolinią: 22 123 06 46 i chęci zwrotu roweru w systemie zaleca się przebywanie na stacji zwrotu. Jest to związane upewnieniem się i ustaleniem przez Konsultanta czy zwrot roweru nastąpił prawidłowo.\nUpewnij się, czy wprowadzasz prawidłowy kod do zamka szyfrowego. Kod ten wyświetla się na terminalu w momencie wypożyczenia roweru, na głównym ekranie aplikacji mobilnej Nextbike/Veturilo w trakcie trwania całego wynajmu lub zostaje przesłany do Ciebie w wiadomości SMS – np. w przypadku wypożyczenia roweru przez BOK. Kod należy ustawić na wysokości wypukłej kreski, zaczynając od lewej do prawej strony. Jeżeli podany przez system 4-cyfrowy szyfr nie otworzy zamka – skontaktuj się z całodobową infolinią.\nW przypadku, gdy podczas wypożyczenia roweru dojdzie do wypadku czy kolizji jesteś zobowiązany do spisania oświadczenia i/lub wezwania na miejsce zdarzenia Policji. Ponadto, w przypadku wystąpienia opisanego zdarzenia, jesteś zobligowany do poinformowania o powyższym Biura Obsługi Klienta maksymalnie do 24 godzin od momentu wystąpienia zajścia.\nCzy mogę korzystać z Programu Rowery Orlen, jeśli nie mam ukończonych 18 lat?\nZ wypożyczalni rowerów miejskich mogą skorzystać osoby małoletnie, jednak do ukończenia 13 roku życia wymagana jest opieka osoby dorosłej. Dodatkowym wymogiem jest posiadanie ważnej karty rowerowej lub motorowerowej. Osoby, który ukończyły 13 lat, ale nie osiągnęły jeszcze pełnoletności mogą zarejestrować konto i korzystać z Programu pod warunkiem przesłania przez rodzica/opiekuna prawnego zgody rodzicielskiej. Dokument prosimy kierować na adres e-mail Operatora: [email protected], a oryginał pocztą na adres Operatora lub złożyć osobiście w siedzibie Operatora.


Promocja – język słowacki | Atominium Tłumaczenia\nPromocja – język słowacki\nJuż od dzisiaj do 25 czerwca proponujemy Państwu atrakcyjną promocję. Przez trzy najbliższe tygodnie na tłumaczenia pisemne zarówno z języka słowackiego, jak i na język słowacki, obowiązują ceny o 10% niższe*. Zapraszamy do wysłania e-maila na adres atominium@atominium.com lub do odwiedzenia nas w centrum Krakowa przy ul. Krupniczej 12/7.\n* promocja nie obejmuje tłumaczeń uwierzytelnionych; promocja nie łączy się z innymi zniżkami; warunkiem skorzystania z niej jest powołanie się na kod oferty SK/2010/06 w momencie składania zlecenia.\nNa marginesie zachęcam Państwa do przeczytania bardzo ciekawego artykułu Jacka Borkowicza o mniejszości słowackiej w Polsce oraz o Polakach na Słowacji, który ukazał się w Tygodniku Powszechnym w 2006 roku. Myślę, że już sam lid może nas zaintrygować:\n„Przeciętny Polak wie niewiele o zamieszkałej w jego kraju mniejszości słowackiej, a zgoła nic o mniejszości polskiej na Słowacji. Nasza wiedza w tej materii sprowadza się najczęściej do ogólników. Jeśli już pamiętamy o jagiellońskim splendorze polskich miast na Spiszu, to nie wiemy, ile konkretnie z tej polskości zostało tam do dziś.”\nPełny tekst artykułu jest dostępny pod adresem: http://tygodnik2003-2007.onet.pl/3231,1307004,0,dzial.html\natominium tłumaczeniajęzyk słowackilokalizacja oprogramowaniamniejszość słowacka w Polscenarzędzia CATPolacy na SłowacjiSłowacy w Polscetanie tlumaczeniatlumaczenia Warszawatłumaczenia ekonomicznetłumaczenia medycznetłumaczenia przysięgłetłumaczenia słowackitłumaczenia symultanicznetłumaczenia techniczne\nJak dbać o poprawność języka polskiego na co dzień?\nPromocja - język węgierski 12 kwietnia 2010\nWillam Baur: Węgrzy i Polacy XVII w., Muzeum Książą\nŻałoba narodowa 12 kwietnia 2010\nŻałoba narodowa ogłaszana jest przez władze państ


Podsłuchiwanie niani? - Fajna Mama\nZgłoś nadużycie #11 23 maja 2016, 11:01\nJakie jest Wasze zdanie na ten temat? Czy uważacie, że podsłuchiwanie niani która zostaje z Waszym dzieckiem jest ok? Ja bardzo mocno zastanawiam się właśnie nad takim wyjściem, ale trochę nie daje mi to spokoju czy to jest fair\nw stosunku do niani. Poza tym nie bardzo też wiem jak się za to zabrać. Kupić po prostu jakieś mini kamerki czy jak to ogarnąć?\nPrzy okazji nie wiecie czy coś takiego dużo kosztuje?\nZgłoś nadużycie #12 23 maja 2016, 15:44\na co jeśli ona będzie nie fair w stosunku do Ciebie czy Twojego dziecka? :/\nja uważam, że to dobre rozwiązanie, szczególnie na początku kiedy nie masz jeszcze zaufania do nowej osoby. Nie widzę w tym nic złego. A jeśli czujesz się z tym źle to poinformuj nianię, że będziesz w taki sposób monitorowała jej pracę i tyle.\na co do samego sprzętu do nagrywania to tutaj skontaktowałabym się np. ze spy shopem w którym na pewno doradzą Ci lepiej niż my tutaj na forum. Bo na tym to już się trzeba dobrze znać.\nZgłoś nadużycie #13 23 maja 2016, 15:49\nZ mojego punktu widzenia przesłuchanie to niezbyt trafne określenie, ale z pewnością jakieś pytania trzeba zadawać i najlepiej złapać dobry kontakt z kimś, kto ma się opiekować dzieckiem.\nZgłoś nadużycie #14 24 maja 2016, 11:49\nHm, Szachista, a kto tutaj mówi o przesłuchiwaniu Chyba niezbyt uważnie przeczytałeś wątek niestety.\nJa trochę się orientuję w tego typu\nsprawach Poczytaj sobie na początek np. to\nBo nie musisz kupować jakiś urządzeń.\nWystarczy jak oddasz np. jakiś swój zegarek do nich i oni w nim\nzamontują Ci podsłuch A jeśli masz jakieś wątpliwości czy\njesteś fair to tak jak radzi Milka – poinformuj nianię o podsłuchu.\nMoże i będzie się wtedy pilnować..ale chyba to o to właśnie\nchodzi, żeby Twojemu dziecku nie działa się żadna krzywda.\nZgłoś nadużycie #15 24 maja 2016, 16:07\nuważam, że to co opisała Eliza jest dobrym wyjściem. podsłuch możesz mieć zamontowany w przedmiocie domowego użytku i niania nie musi wiedzieć w jakim. może tylko wiedzieć że ogólnie jest monitorowana jej praca. i tyle.\nZgłoś nadużycie #16 25 maja 2016, 7:36\njeśli ma się jakieś podstawy do tego żeby podejrzewać nianię o cokolwiek to można coś takiego zamontować, pod warunkiem że nie ma ku temu przesłanek prawnych bo w razie czego niania będzie miała podstawy do tego żeby założyć sprawę o nielegalne podsłuchiwanie.\nZgłoś nadużycie #17 25 maja 2016, 16:14\nDzięki Wam bardzo za odpowiedzi! Bo ja już myślałam że jestem jakaś nienormalna że nie mam zaufania do ludzi..Ale jakby nie patrzeć tu chodzi o moje dziecko.\nDzisiaj będę dzwoniła do tego spy shopu bo zainteresował mnie ten temat z linku i chcę jeszcze wypytać o szczegóły. Zresztą może oni mi tez coś doradzą w kwestiach takiego sprzętu.\nZgłoś nadużycie #18 26 maja 2016, 13:18\nMyślę, że w dzisiejszych czasach "inwigilowanie" niani jest niestety koniecznością. Ludzie są różni i lepiej dyskretnie sprawdzać, jak niania opiekuje się naszą pociechą. Wg mnie nie ma w tym nic nienormalnego.\nPoza kamerkami można parę razy, z zaskoczenia wrócić wcześniej z pracy i zobaczyć co dzieje się w domu.\nZgłoś nadużycie #19 28 maja 2016, 10:49\nto się zgadza, po tym co się słyszy trudno się dziwić rodzicom którzy nie mają zaufania do opiekunek\nZgłoś nadużycie #20 31 maja 2016, 13:34\nNo dokładnie, ja też za dużo historii się już nasłuchałam odnośnie niań od innych mam.\nJestem już po rozmowie ze Spy shopem i ostatecznie zdecyduję się na mini kamerkę w pokoju dziecka i drugą w naszym pokoju. Obie będą zakamuflowane w zegarkach, więc będą wyglądały zupełnie naturalnie i nie będą wzbudzały podejrzeń, że akurat tam są.\nZgłoś nadużycie #21 31 maja 2016, 14:31\n@oliwia_89 czy takie kamerki wyłapują też głos, czy tylko obraz?\nZgłoś nadużycie #22 31 maja 2016, 15:31\nZ tego co mówiono mi przez telefon to wiem, że są modele które wyłapują i głos i obraz.\nZgłoś nadużycie #23 17 czerwca 2016, 9:48\nI jak się spisuje sprzęt? Masz już wszystko założone?\nZgłoś nadużycie #24 21 czerwca 2016, 18:02\nwidzę, że jesteś zdeterminowana\nZgłoś nadużycie #25 27 czerwca 2016, 9:47\nElciaBon Świeżo upieczona\nja też uważam, że to nic złego. W końcu oddajesz swoje dziecko pod opiekę obcej osobie, płacisz jej za to (i to w dodatku nie mało), więc każdy rodzic chce mieć pewność, że wszystko jest ok.\nPoza tym tyle się teraz słyszy o tym, że nianie nie zajmowały się dziećmi, poiły je syropami żeby spały. To normalne, że matka chce mieć pewność ze z dzieckiem wszystko w porządku.\nZgłoś nadużycie #26 27 czerwca 2016, 16:45\nja wszystko rozumiem, ten brak zaufania i troskę o dziecko. Tylko, żeby nie było z tego powodu problemów.\nZgłoś nadużycie #27 24 marca 2018, 16:52\nTakie praktyki są nielegalne dlatego odradzam takich rozwiązań. A do tego jest w tym momencie już naprawdę sporo możliwości, żeby sprawdzić czy taki podsłuch jest zainstalowany. Zerknijcie sobie na stronkę https://spy24.pl/wykrywanie-podsluchow/ ,korzystałam z tej firmy już dwukrotnie i powiem Wam, że wykryją dosłownie każdy podsłuch. Więc nie polecam takich rozwiązań, bo z zakładania podsłuchu mogą być tylko poważne problemy\nZgłoś nadużycie #28 25 marca 2018, 19:33\nRejestracja: Sie, 2016 Posty: 428 Podziękowania: 106\nChciałabym wypowiedzieć się jako niania.\nO ile rozumiem ze mama chce wiedzieć co dzieje się w domu z dzieckiem, czy niania pracuje zgodnie z ustaleniami - rozumiem to i szanuje, sama będę zaraz mama - to chciałabym zwrócić uwagę na swobodne poruszanie się po domu ( w którym jest kamera ) i o zabawie z dziećmi. Ogólnie wiadomo ze się wyglupiamy z dzieckiem, będąc 8 h w domu mamy kucyk na środku głowy i stare dresy - kogoś kto wie ze będzie to analizowowane - może go krepować.\nRaczej weszłabym tu w niespodziewany powrot do domu, może sąsiadka wpaść po cukier itp. Ewentualnie nagrywanie głosowe. Z obrazu bym zrezygnowała.\nOczywiście chciałabym być poinformowana, tak jak w markecie. Monitoring jest i to ode mni3 zależy jak będę się zachowywać a przecież zakupy zrobie☺\nZgłoś nadużycie #29 25 marca 2018, 19:35\nNie wiem też w jakim wieku masz dziecko ale po nim doskonale widać czy lubi niania czy nie ☺ ja mojego podopiecznego uwielbialam!\nZgłoś nadużycie #30 29 lipca 2018, 13:51\nMoże i masz rację, ale nie zawsze dziecko jest na tyle skłonne by mówić o takich rzeczach otwarcie, dlatego takie rozwiązanie wcale dla mnie nie jest złe. Sam z żoną zdecydowaliśmy się swego czasu na zakup sprzętu ze strony http://monitoringtelefonu.com.pl/kup-teraz/ i szczerze mogę go Wam polecić. Jak dla mnie bezpieczeństwo dzieci jest najważniejsze, dlatego jeśli mamy podstawy to śmiało można skorzystać z takiego podsłuchu


Obsługa klienta Elektrociepłownia "Zielona Góra" S.A.\nPrzywrócona została stacjonarna obsługa klientów z zachowaniem szczególnych zasad bezpieczeństwa.\nOferujemy dostawę ciepła dla potrzeb: centralnego ogrzewania, ciepłej wody, wentylacji. Ponadto istnieje możliwość realizacji budowy przyłącza cieplnego i węzła cieplnego w zależności od uzgodnień zawartych w umowie przyłączeniowej.\nto wygodny i bezpieczny sposób płacenia zobowiązań wobec naszej firmy.\nZłota polska jesień – to okres jeszcze ciepłych słonecznych dni, ale już chłodniejszych, a nawet zimnych nocy.


Włączanie automatycznego wykrywania języka - Pomoc techniczna pakietu Office\nWord dla Office 365 Outlook dla Office 365 Word 2019 Outlook 2019 Word 2016 Outlook 2016 Preferencje językowe 2013 Word 2013 Outlook 2013 Word 2010 Outlook 2010 Word 2007 Outlook 2007 Office 2013 Więcej... Mniej\nOpcja Wykryj automatycznie język, dostępna w programach Word i Outlook w systemie Windows, wykrywa język, w którym jest wpisywany tekst, i automatycznie włącza narzędzia sprawdzające dla tego języka. Jeśli ten język nie jest jeszcze zainstalowany, musisz pobrać bezpłatny pakiet akcesoriów językowych. Zobacz Pakiet akcesoriów językowych dla pakietu Office.\nUwaga: Aby dowiedzieć się, jak automatycznie przełączać język klawiatury, zobacz Automatyczne przełączanie klawiatury zgodnie z językiem otaczającego tekstu.\nW wersjach 2010, 2013 i 2016 programów Word i Outlook\nOtwórz nowy dokument lub nową wiadomość e-mail.\nNa karcie Recenzja w grupie Język kliknij pozycję Język.\nKliknij pozycję Ustaw język sprawdzania.\nPrzejrzyj języki wymienione nad podwójną linią na liście Oznacz zaznaczony tekst jako. Pakiet Office może wykrywać tylko języki wymienione nad podwójną linią. Jeśli używane języki nie są tam wymienione, należy włączyć język edycji (włączyć opcje specyficzne dla języka), aby pakiet Office automatycznie wykrywał potrzebne języki.\nZaznacz pole wyboru Wykryj automatycznie język.\nPrzejrzyj języki wymienione nad podwójną linią na liście Oznacz zaznaczony tekst jako. Program Word może wykrywać tylko języki wymienione nad podwójną linią. Jeśli używane języki nie są tam wymienione, należy włączyć język edycji (włączyć opcje specyficzne dla języka), aby program Word automatycznie wykrywał potrzebne języki.\nNa karcie Wiadomości w grupie Sprawdzanie kliknij strzałkę w obszarze Pisownia.\nKliknij pozycję Ustaw język .\nPrzejrzyj języki wymienione nad podwójną linią na liście Oznacz zaznaczony tekst jako. Program Outlook może wykrywać tylko języki wymienione nad podwójną linią. Jeśli używane języki nie są tam wymienione, należy włączyć język edycji (włączyć opcje specyficzne dla języka), aby program Outlook mógł je automatycznie wykrywać.\nFunkcja automatycznego wykrywania języka wymaga zdania tekstu do precyzyjnego określenia języka. W zależności od długości może być konieczne wpisanie kilku zdań, zanim pakiet Office uzyska wystarczająco dużo informacji kontekstowych, aby wykryć język i zastosować odpowiedni słownik.\nWyrazy o tej samej pisowni w kilku językach, takie jak „centre” w języku angielskim (Zjednoczone Królestwo) i w języku francuskim (Francja), mogą powodować niepoprawną identyfikację języka. Aby rozwiązać ten problem, należy wpisać więcej wyrazów w danym języku lub wyczyścić pole wyboru Wykryj automatycznie język.


Wydarzenia w dniu 21 czerwca odbywają się w języku polskim, a udział w nich ma charakter otwarty i jest w pełni darmowy. Będzie to świetna okazja do poszerzenia swojej wiedzy z zakresu medycyny, poznania wybitnych naukowców, wspólnej debaty oraz dyskusji w\nnieformalnej atmosferze podczas przerwy przy poczęstunku przygotowanym przez organizatorów.\nNastępnie odbędzie się debata dotycząca roli naukowca w czasach tzw. post-prawdy. Współczesne społeczeństwa stoją w obliczu wyzwania jak poradzić sobie z selekcją gwałtownie narastającej ilości informacji, a rolą naukowców jest identyfikacja zagrożeń i wskazanie sposobów\nna ich zażegnanie. Dyskusja liderów w dziedzinach nauki i medycyny, która odbędzie się podczas panelu otwarcia PSN, stanowi odpowiedź na tę potrzebę i ma za zadanie nakreślić rolę lekarza-naukowca i zwrócić uwagę na problemy z jakimi się obecnie zmagamy.\nWieczór zostanie uświetniony koncertem muzyki filmowej w wykonaniu duetu „Symetria” w skład którego wchodzą p. Ewa Fortuna-Woszczyńska (skrzypaczka) i prof. Anna Brożek (pianistka). W programie pojawią się m.in. aranżacje utworów znanych z takich filmów jak “Lista\nSchindlera” czy „Forrest Gump”.


Wyświetlenie artykułów z etykietą: SGRT Brzeg\nCiężarówka z tlenem w rowie – autostrada A4 zablokowana\nW nocy z czwartku na piątek po godzinie 3:00 na 240 kilometrze autostrady A4 doszło do wypadku drogowego.\nSamochód ciężarowy z nieustalonych przyczyn wypadł z drogi przewracając się na bok. W zdarzeniu została poszkodowana jedna osoba.\nW tej chwili na miejscu wypadku znajduje się kilkanaście zastępów straży pożarnej, w tym Specjalistyczna Grupa Ratownictwa Chemiczno-Ekologicznego z JRG 2 w Opolu.\nNa miejsce została zadysponowana również Specjalistyczna Rrupa Ratownictwa Technicznego z JRG Brzeg oraz samochód rozpoznania chemicznego z JRg 1 w Kędzierzynie - Koźlu.\nObecnie nitka autostrady A4 w kierunku Katowic jest zablokowana. Przyczyny zdarzenia ustala opolska policja.


Wystarczająco dobre życie. Konteksty psychologiczne - Sylwia Segeth, Wzór osobowy ojca w kształtowaniu tożsamości córki w okresie późnego dzieciństwa - eBook - Księgarnia Internetowa PWN\nWystarczająco dobre życie. Konteksty psychologiczne - Sylwia Segeth, Wzór osobowy ojca w kształtowaniu tożsamości córki w okresie późnego dzieciństwa(eBook)\nsatysfakcja z życia przywiązanie przemoc w rodzinie poziom aspiracji przedsiębiorczość ubezwłasnowolnienie elastyczna forma zatrudnienia styl twórczego zachowania radzenie sobie ze stresem ujęcie eudajmonistyczne dobre dopasowanie matki adopcyjne dobra matka kiła matki po leczeniu niepłodności jakość życia terapia dziecka dobrostan psychiczny schizofrenia trądzik wstydliwe choroby relacja rodzic – dziecko mentalizacja satysfakcja z pracy terapia skoncentrowana na przeniesieniu zaburzenia funkcjonowania w wieku dziecięcym analiza korespondencji relacja psychoterapeutyczna relacja pacjent – psychoterapeuta empatia skuteczność psychoterapii internacja sądowo-psychiatryczna psychoterapia grupowa łuszczyca zaburzenia zachowania dzietność wzór osobowy ojca personel medyczny późne dzieciństwo satysfakcja małżeńska tożsamość córki młodzież szkół średnich relacja ojciec - córka przemoc domowa stosowane przez kobiety jakość życia młodzieży solidarność międzypokoleniowa pracujące kobiety kobiety – sprawczynie\nMonografia prof. Leszka Starkla "O niektórych prawidłowościach rozwoju rzeźby gór i ich przedpoli" jest rozprawą prezentującą poglądy autora na temat ewolucji rzeźby obszarów górskich. Autor w swoim wywodzie podkre...\nTo już piętnasty rocznik naszych „Rozmów o rynku książki”. Publikacja po raz pierwszy ukazała się w 2002 roku, po dwóch latach ukazywania się dwutygodnika „Biblioteka Analiz”, gdzie rozmowy te pierwotnie są drukowa...\nWellness Zdrowie od-Nowa - Rozdział 11.1. samoświadomość - edukacja o sobie\nKsiążka jest drugim tomem serii wydawniczej Życie prywatne Polaków w XIX wieku, będącej pokłosiem drugiej ogólnopolskiej konferencji naukowej z tego cyklu. Prezentowane w niej artykuły i rozprawy to efekt współpracy naukowo-badawcz...


Premier Mateusz Morawiecki: Ważne jest bezpieczeństwo pieszych i rowerzystów. Polskie Radio Kierowców obchodzi urodziny - tvp.info\nłz, koal 16.10.2021, 12:32 | aktualizacja: 12:44\nW centrum naszych działań jest człowiek, a jeśli mówimy o człowieku, to ważne jest bezpieczeństwo. Ważne jest bezpieczeństwo pieszych i rowerzystów – powiedział premier Mateusz Morawiecki podczas 1. urodzin Polskiego Radia Kierowców.\nNasze miejsce jest w sercu Europy, nasze miejsce jest w sercu Unii Europejskiej. – To, co państwo od czasu do czasu słyszycie z ust naszych drogich...\n– Wiele z naszych działań hamuje piratów drogowych, pijanych kierowców. Wiele z regulacji, które wprowadzamy sprawdza się w praktyce. Przejścia dla pieszych są dla nich i to piesi od 1 lipca mają pełne pierwszeństwo – podkreślił premier.\nMateusz Morawiecki zwrócił uwagę na znaczenie zmian w prawie. – Cieszę się, że ostatnie dane pokazują, że nasze regulacje sprawdzają się w praktyce. Przejście dla pieszych nie jest tylko wirtualne, ale praktyczne. Teraz człowiek ma pierwszeństwo przed pojazdem, a każde ocalone życie to wielka wartość – dodał szef rządu.\n– Pomyślmy, że wypadki mogą dotyczyć naszych dzieci. Kilkaset osób zostało ocalonych dzięki poprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Tych wypadków jest mniej. Inwestycje w infrastrukturę umożliwiają nam skuteczne działania – wskazał premier.\n– Bardzo dziękuję Polskiemu Radiu Kierowców za wspaniałe działania edukacyjne, uświadamiające – bo to też jest ważne. Polscy kierowcy jeżdżą coraz bardziej kulturalnie i coraz bardziej bezpiecznie – ocenił ocenił.\nWiceminister funduszy i polityki regionalnej Waldemar Buda obiecał przekazanie dodatkowe środki na podniesienie bezpieczeństwa na drogach. – Dzisiaj, przy okazji pierwszych urodzin Polskiego Radia Kierowców, chciałem zakomunikować, że przygotowaliśmy program na łączną sumę 100 mln zł, który będzie dedykowany dla samorządów na podniesienie bezpieczeństwa ruchu drogowego – powiedział Buda.\n#premier #polskie radio kierowców #ruch drogowy #mateusz morawiecki