Kazimierz Wyka: Ogrody lunatyczne i ogrody pasterskie. - Czesław Miłosz\nOgrody lunatyczne i ogrody pasterskie\n"Twórczość" 1946, nr 5.\nŹródła każdej prawie poezji biją w młakach i wywierzyskach, tym bardziej zawikłanych, im silniejszy i obfitszy będzie jej nurt. Ale też każda silna poezja, gdy nabierze odrębności i wyrazistości, młaki pozostawia za sobą. Już nigdy tych usypisk, z których z trudem się wysączała, nie wyrzuca na swoje brzegi. Bywa nawet, że nie przyznaje się do minionych źródeł i ma w tym retrospektywną słuszność. Przyboś, pomijający dzisiaj większość swoich wczesnych wierszy, nie tylko zaznacza tym postępkiem: odtąd odpowiadam, ale mówi coś więcej: tamto minione nie będzie powracać.\nInaczej jest z poezją Miłosza. Jej źródła są bardziej poplątane niż u któregokolwiek z współczesnych poetów polskich. Mimo to po kilkunastu latach rozwoju strumień tej poezji wyrzuca na swoje brzegi te same poplątane wywierzyska, z których można by sądzić, że już się oczyścił. Ta sama plątanina doraźnej aktualności, filozoficznego sensu i własnego losu poety, z której wysączył się już niejeden najklarowniejszy utwór Miłosza, a która bodaj większą ich liczbę zmąciła, znów kładzie się w poprzek tego strumienia. Tamto, co poniechane i minione - powraca.\nMówmy bez metafory. Wieloznaczność i trudność zdefiniowania poezji Miłosza zawiera się w tym, że ta poezja jest w pewnym sensie najbardziej okolicznościowa, najbardziej czuła na zmienne, nastrojowo-myślowe wyglądy chwili, a równocześnie najmocniej i stale sublimuje je w zagadnienia losu, treści zjawisk, sensu historii. Mieści się ta twórczość pomiędzy biegunami, które bardzo rzadko przeciwstawiają się sobie w poezji - aktualność i los. Dlatego rzadko, ponieważ aktualność nigdy nie może się odbijać w losie wprost. Za wielka pomiędzy nimi odległość i kto by próbował takiej metody, ten musi popełnić albo mistyfikację na rzeczywistości, z której wychodzi, albo na sensach ogólnych, ku którym zmierza.\nJeżeli więc Miłosz swoje zetknięcie z rzeczywistością rozpoczyna:\nPośrodku zmilitaryzowanego kraju, w mieście, którego ulicami\nPrzeciągały krzyki nacjonalistycznych pochodów\n- a kończy wnioskiem brzmiącym:\nNajpiękniejsze ciała są jak szkło przeźroczyste.\nNajsilniejsze płomienie jak woda, zmywająca zmęczone nogi\nNajzieleńsze drzewa jak ołów rozkwitły w środku nocy.\n- jeżeli tak rozpoczyna i tak zamyka, musi istnieć pomiędzy tymi ogniwami jakaś soczewka pośrednicząca, która odbiwszy aktualność, przekaże ją losowi. Bo nawet z kraju najbardziej zmilitaryzowanego nie wkracza się wprost między drzewa sztywniejące martwo niczym ołów. Tą soczewką jest u Miłosza sprawa poety, ale takiego poety, który najpierw do siebie wszystko odnosi, a później dopiero przekazuje szukanym sensom.\nJuż taki potrójny układ stosunku do rzeczywistości nadawałby poezji Miłosza cechy dużej komplikacji. Ta komplikacja rośnie, jeśli zważyć, że rzadko te wszystkie trzy warstwy - aktualność, soczewka egotyczna i sens - występują równocześnie i równomiernie i że raczej się to zdarza w dojrzałych utworach poety, prawie nigdy w jego lirykach wczesnych, po Trzy zimy włącznie. Przeważnie mamy do czynienia z układami, gdzie tylko widnieje aktualność i soczewka bądź soczewka i sens.\nPoezja Miłosza waha się pomiędzy pamfletem, klasycystyczną notatą według doraźnej rzeczywistości czynioną a profetyczną wizją, górnym i patetycznym rachunkiem znaczeń. Zależnie od tych stanowisk wahają się i przeplatają jej style, jeszcze ciągle nie wyklarowane w styl jednolity, chociaż w swoich sprzecznościach tak bardzo dające się rozpoznać po cechach właściwych tylko Miłoszowi. Sąsiadują ze sobą utwory całkowicie zobiektywizowane i całkowicie wizyjne, całkowicie poddane biegowi refleksji i takie, gdzie w gęstej plazmie obrazów ani słowa wypowiedzi bezpośredniej. Pióro poety nawraca do miejsc już przebytych, wyschnięte źródła tryskają wciąż. "Daleka była droga i przeciwne czasy..."\nI dlatego pisząc o takiej poezji pisać trzeba w sposób dosyć aprioryczny. Najpierw bez dowodu z tekstów należy ustalić jej napięcia strukturalne - uczyniliśmy to właśnie w sposób szkicowy - a później szukać, jak się one krzyżują na sklepieniach i o ile orientują w splątanych gąszczach ornamentyki, wreszcie, w jakim pojawiają się następstwie.\nZadanie ostatnie najprościej daje się rozwiązać, jeżeli przypomnimy, w jakim otoku stylistycznym pojawia się u Miłosza bezpośrednia aktualność, ów surowiec publicystyczny, z którego wychodzi ta poezja. Pojawia się w dwóch stylach - klasycystycznym i pamfletowym, oraz w wyraźnym następstwie tych stylów. O książce, Rzeka, Książka z ruin, Podróż, Ranek, Walc - oto klasycystyczne i dawniejsze ujęcie aktualności; cykl Głosy biednych ludzi - oto pamfletowo-satyryczne i nowsze ujęcie.\nPamflet i satyrę odłóżmy do dalszej analizy, pozostańmy na razie przy kwestii ujęcia klasycystycznego. Pojawia się ono tam przede wszystkim, gdzie poeta o aktualnych źródłach swej twórczości jest zmuszony mówić bezpośrednio i przynajmniej przez klasycyzm stwarza sobie dwie złudy - dystansu i patosu.\nW czasach dziwnych i wrogich żyliśmy, wspaniałych,\nnad głowami naszymi pociski śpiewały\ni lata nie mniej groźne od rwących szrapneli\nnauczały wielkości tych, co nie widzieli\nwojny. Otośmy na ziemi\nPłaskiej, potratowanej. Widnokrąg zasnuty\nDymem czy ludzkim smutkiem. Wronich gromad nuty\nCiągną się nad rżyskami i wozy wojenne\nWarczą na pustej szosie.\nTo bynajmniej nie jest cytat z jednego i tego samego utworu. Zdanie sięgające do słów "nie widzieli wojny" pochodzi z roku 1932 (O książce), zdania dalsze z roku 1940 (Rzeka). Ten klasycyzm służy upatetycznieniu aktualności. Jest jak odskocznia, a na niej ślad, że z tego miejsca odbił się poeta, by popłynąć w siebie i w wizje. Z najpierwszych utworów Miłosza doskonałego przykładu tego śladu i lotu w siebie samego dostarcza Wiosna 1932. Tylko w tym ujęciu aktualność bezpośrednio i przy najmniejszym udziale soczewki pośredniczącej przemienia się w los. Dzieje się to wszakże w sposób mało dla Miłosza znamienny, dosyć umowny i ogólnikowy.\nTen układ - można by go nazwać: aktualność-los, soczewka wyłączona - powołuje niejako przed oczy czytelnika te źródła aktualności, z których wytryska liryka poety, ale występuje nader rzadko. Poeta właśnie chowa końce w wodę, a jeżeli nawet rozpoczyna mówić o określonym roku i mniej więcej określonym mieście, natychmiast horyzonty stają się planetarne, zapowiedzi - globowe, obrazy - nieograniczone przestrzennie.\nW przedwojennej twórczości Miłosza najczęstsze jest przeto inne zjawisko: soczewka gruba i najbardziej indywidualnie polaryzująca rzeczywistość, wielkie, jaskrawe plamy czasów i pytań, rzucane przez nią na płótno historii.\nJesteśmy daleko od "zmilitaryzowanego kraju", od "miasteczek lśniących butami poruczników", daleko od "prowincji tej, gdzie salwa co dzień błyska", jesteśmy w najbardziej charakterystycznej dla przedwojennego Miłosza, ale też najbardziej wątpliwej jego prowincji poetyckiej. Tej, która ilekroć się pojawi na mapie tej poezji, zawsze obok patetycznego zawołania niesie zgrzyt. Miano tej ziemi, sam poeta takie nadał - "ogrody lunatyczne, snów głuchych mocarstwa". Jest to kraina profetycznych i pogardliwych zapowiedzi, dramatycznych i roztopionych w nadmiarze obrazów walk; trwa w niej jakiś niesamowity sabat oderwanych i groźnych gestów, tragicznych znaków duchowych. Najbardziej Miłoszowi przynależna i najbardziej grząska kraina jego poezji, pokryta gęstwiną słów, zatłoczona splątanym jak roślinność tropikalna kłębowiskiem obrazów.\nUkładowi aktualność-los towarzyszy styl klasycystyczny, starający się ująć zjawiska w ich obiektywnej proporcji. Natomiast układ omawiany wyraża się we własnym stylu Miłosza, tym stylu, który po oczyszczeniu i wyklarowaniu dostarczy najwięcej materiału dla dojrzałej twórczości poety. Na myśli mam Ptaki, Pieśń, Bramy arsenału. Hymn, Świty, Dialog, Powolną rzekę, Posąg małżonków, Roki, Do księdza Ch. - a zatem większość zbioru Trzy zimy.\nW tym stylu najsilniej występują związki z symbolizmem. Tutaj można by prześledzić zbieżności obrazowe z Oskarem Miłoszem, z poezją mgławicową i profetyczną typu Blake'a, z hermetyczną gęstwą obrazów Mallarmégo, ale - przez tę warstwę równocześnie przedziera się i rozlewa całymi zatokami oryginalności własna wizja poetycka Miłosza.\nJest to wizja oparta o obraz, swobodny, niesłużebny obraz poetycki. To postępowanie przypomina z pozoru mowę symbolistów, którzy tak samo posługiwali się przede wszystkim spiętrzeniami obrazów, ale nie jest z nią identyczne. Dla symbolisty każdy obraz musiał posiadać swoje zamglone znaczenie zastępcze, był symbolem, a więc znakiem służebnym. W tym zaś stylu na falach szerokich i swobodnych rytmów obrazy płyną same dla siebie. Bywa, że biegną w rytmie przyśpieszonym, jak urywki filmu o niewiadomej akcji\nKręcą się kołowroty, ryby trzepocą się w sieciach,\npachną pieczone chleby, toczą się jabłka po stołach,\nwieczory schodzą po schodach, a schody z żywego ciała,\nwszystko jest z ziemi poczęte, ona jest doskonała.\nChylą się ciężkie okręty, jadą miedziani bratowie,\nkołyszą karkami zwierzęta, motyle spadają do mórz,\nkosze wędrują o zmierzchu i zorza mieszka w jabłoni,\nwszystko jest z ziemi poczęte, wszystko powróci do niej.\nBywa, że obrazy biegną w rytmie zwolnionym:\nSzum burzliwy, huk fali, fortepianów wianie\nodzywa się z przepaści. Tam, czy stada brzóz\ndzwonią w drobne obłoczki, czy gromady kóz\nbiałe brody nurzają w pieszczotliwym dzbanie\nzielonego wąwozu, czy może zastawy\ngrają strumieniom dolin pogodnej orawy\ni jadą pełne wozy, wieczór mając z boku,\na dogasają rżyska, śmiech ludzi, chrzęst kroków?\nOgrody lunatyczne, snów głuchych mocarstwa\nz sercem dobrym przyjmijcie...\nOtóż to właśnie. Mocarstwa senne i ciemne, pełne niezrozumiałości, przepojone następstwem obrazów, które nie tłumaczy się żadną konstrukcją prócz fali rytmu, jaki urzeka i niesie każdy, nawet najbardziej niejasny z ówczesnych tekstów Miłosza. Ale przez te ciemne ogrody musiał przejść styl poety i - jak zobaczymy - najpiękniejsze, najbardziej przesycone malarską i poetycką oczywistością utwory jego wyplątały się z tych trudnych i grząskich źródeł. Bez tego grzęzawiska nie byłoby ich zapewne. I zdarza się, że już pośród niego zakwitają obrazy o skończonej, umiarkowanej piękności, które wyjęte z otaczającej je mgławicy błyszczą precyzją i prawdą widzenia:\nTocząc żółte obręcze, żaglowe okręty\nnaładowane wojskiem blaszanych żołnierzy\nniosąc, szli chłopcy z placów, deszczyk padał świeży\ni śpiewał ptak, a chmurką na dwoje przecięty\nksiężyc wschodził powoli. Oczami mokremi\njeźdźcy patrzyli prosto na zachód. Psów rody\ngoniły się na klombach. Na złotawe schody\nsiadali zakochani. Spokój był na ziemi,\ntylko orkiestra, w zmierzchu zanurzona wrota,\nmilkła w długiej ulicy i na żywopłotach\nstygły krzaki mimozy kłaniając się nocy.\nUrywek, jakby pochodził z późnego Norwida, z Listu do Bronisława Z. Dla mnie najwyższa z możliwych pochwał.\nW takim stylu wyraża się najczęściej układ: soczewka-los. Nie zawsze szkło egotycznie polaryzujące występuje bezpośrednio. Nie zawsze pojawia się Ten, komu "panowanie, obłoki w złoconych pierścionkach grają", nie zawsze przemawia groźnie i tym tylko sposobem obrazów:\n- "Ach, ciemna tłuszcza na zielonej runi,\nnowego żniwa wschód, kurzawa kos".\nNie zawsze. Najczęściej po to właśnie następuje profuzja wielkich i ciemnych obrazów, by zastąpić obecność maga i soczewki, a nie uronić uroczystej aury. Gąszcze ogrodów lunatycznych są jak dymy i obłoki, w których bywa obecny poeta wiodący wielki rozrachunek ze światem, a jeżeli nawet nie jest obecny - pozostają "stróże świata, obłoki". A te są groźne zawsze. W tym bowiem stylu poetyckim, skonstruowanym z sensów stale patetycznych i z soczewki albo wyraźnie patetycznej, albo patetycznie przesłonionej przepływaniem chmur i wizji, w tym stylu rozegrał się główny dramat przedwojennej poezji Czesława Miłosza.\nKatastrofizm. Lecz o nim osobno.\nKatastrofizm Miłosza i jego rówieśników jest obecnie interpretowany jako świadectwo bezsilnej rozpaczy, jako ucieczka od historii i rozumu w eschatologię. Gdyby tak tylko było, nie zasługiwałby na nic prócz potępienia. Jednak w każdym względzie, i socjologicznym, i filozoficznym, przedstawia się on dosyć inaczej; jeżeli zaś u Miłosza przybiera wyglądy trudne do przyjęcia, te, które niegdyś tak oburzały I. Fika (Grzech anielstwa, "Pion" 1938, nr 36), nie jest w tym udział samego jedynie katastrofizmu.\nZacznijmy od względu strukturalno-filozoficznego. Jaki by nie wziąć mit eschatologiczny, czy będą nim najdawniejsze mity irańskie, czy sybilińska legenda wieków, czy eschatologia chrześcijańska, czy Apokalipsa, czy millenaryzm średniowieczny, czy niezliczone wizje sekt i mistyków, aż do wiecznego nawrotu światów u Nietzschego, jeden w tych mitach jest trzon wspólny: element katastroficzny jest elementem oczyszczającym. Tekst Awesty powiada:\nBędą oddzieleni mąż od żony, brat od brata, przyjaciel od przyjaciela. Dobrzy będą płakać nad potępionymi, potępieni sami nad sobą.\nPotem spadnie Gocihar z nieba na ziemię. Będzie na ziemi wtenczas płacz, jak kiedy wilk wpada na owce.\nNastępnie ogień roztopi metale w górach i popłyną jakby wielka rzeka na ziemi.\nWszyscy ludzie przejdą teraz przez tę rzekę ognistą i będą się czyścić. Sprawiedliwym wyda się, że przechodzą przez ciepłe mleko, złym, że palą się w rozpalonym metalu.\nTeraz spotkają się wszyscy z sobą głęboko wzruszeni... Wszyscy ludzie będą teraz jednakowo myśleć i będą chwalić Ahurę Mazdę i jego archaniołów.\nGroza i katastrofa spadająca na nieczysty świat w takich wizjach i apokalipsach jest zawsze aprobowana przez tego, kto wizję tworzy. Zanim nieczysty świat zginie rzeczywiście, najpierw in effigie jest niszczony przez nienawidzącą go a rozgorączkowaną wyobraźnię. Dzieje się to, by po zniszczeniu nastąpiło wyzwolenie i oczyszczenie. Jest to katastrofizm, żeby tak rzec, służebny. Ten podwójny wygląd daje się wyjaśnić na tle genezy socjologicznej eschatologicznych mitów.\nMit eschatologiczny powstaje w środowisku społecznym nie widzącym przed sobą przyszłości, to znaczy w takich społeczeństwach, w których upadek klasy rządzącej jest równoznaczny z upadkiem państwa, tej najwyższej formy organizacyjnej społeczeństwa\n- tłumaczy słusznie tę genezę St. A. Majewski w artykule Niebezpieczne mity ("Kuźnica" 1946, nr 19). Ale wyobraźnia społeczna ludzi rojących apokaliptyczne katastrofy nie może się widocznie pogodzić z całkowitą zagładą, przewidywaną w tworzonym micie, i szuka dla siebie kompensacji, szuka ratunku w tym dalszym członie mitu; katastrofa jest tylko oczyszczeniem. Upadek nie jest upadkiem absolutnym. Ten katastrofizm służebny pojawi się niekiedy u Miłosza:\nzanim się prawda wielka nie ożywi,\nZasadniczo bowiem katastrofizm rówieśników poety wygląda całkiem inaczej. Poeta wieści zagładę, ale jej nie udziela uczuciowej i moralnej aprobaty. Jest w sieci przeczucia, ale przeczucie nie oczyszcza. Wiemy dlaczego. W tej konkretnej sytuacji historycznej katastrofę zapowiadał faszyzm. Ta obrona również usiłowała być obroną przeciwko niemu, obroną wszakże, gdzie przeciwnik zostawał w wyobraźni poety dopuszczony na pozycję względnie najdalszą, pozycję równą pytaniu: a jeśliby naprawdę siły zła zwyciężyły, co wówczas?\nOdpowiedzią była próba grozy, świat zburzony w swoich wymiarach duchowych, lecz zburzony bez nadziei, jedynie jako zapowiedź, jako świadectwo. Eschatologia, po której nie będzie Sądu Ostatecznego, Apokalipsa, po której nie będzie Królestwa Bożego.\nTaki wygląd przedwojennego katastrofizmu, a tylko on jest zgodny z tekstami poetów, może mieć dwie przyczyny: albo skończoną, bezwzględną perwersję, anarchistyczny nihilizm, nieodpowiedzialne i sadystyczne lubowanie się w grozie i dreszczu, albo też skomplikowane, a nie umiejące się ujawnić i wyrazić jasno podłoże społeczne.\nAżeby możliwość pierwsza była prawdą, trzeba by osobowości bardziej skomplikowanej niż ten, mimo wszystko, jednolity Miłosz. Już Stefan Napierski zauważył to i doskonale nazwał:\n(Miłosz) jest w swych złożach psychicznych zadziwiająco jednorodny, niemal prostacki, i to właśnie łączy go z całą jego generacją. Jak oni wszyscy, nie potrafi siebie całkować, staje w osłupieniu ponad własną czeluścią, dopatrując się potworów tam, gdzie kłębi się tylko młodość, której wypadło wzrastać w skłóconej od podstaw epoce ("Ateneum" 1938, nr l).\nJeden jest tylko motyw bliski perwersji w ówczesnej postawie Miłosza: wszystkie wartości i stany psychiczne nie tylko dlatego przesycone są u niego grozą i oczekiwaniem, że w "czasach dziwnych i wrogich żyliśmy". Nie tylko dla pewnych powodów obiektywnych. Dlatego również, że tego pragnie mędrzec bardzo pogardliwy, jakim jest poeta w ówczesnej swojej masce. Ten "złotousty w koszuli niezmienianej od dwóch tygodni", któremu "ciężko stać się jednym z wielu milionów". Ten "snu zdobywca", co jako "uczeń marzenia schodzi na północne kraje". Ten, co "miłości ku sobie okrutne narzędzie". Ten "podróżny świata", któremu "przez powieki zmrużone prześwieca gorąca toń nienawiści". Soczewka natrętnie obecna w ówczesnym spojrzeniu Miłosza na rzeczywistość, soczewka wypełniającego się "południa pogardy".\nAle i ten bliski nihilistycznej przewrotności motyw daje się wyjaśnić bez nadmiernej grozy na tle psychologii młodości, która zna takie stany zawiedzionego idealizmu młodzieńczego, kompensujące się pogardliwą postawą wobec rzeczywistości. "Wielkie rozczarowanie", które przy wyjściu z lat młodości ogarnia psychikę młodzieńca, nim ten się nauczy obiektywnego wyglądu rzeczywistości, nim pocznie ją oceniać nie według swoich marzeń, lecz jej prawdy - takie rozczarowanie stanowi źródło podobnych objawów.\nZjawisko występujące w poezji Miłosza jest więc częste. Jeżeli mimo to ów motyw psychologiczny przydaje ówczesnemu świadectwu poetyckiemu Miłosza pewien dosyć drażniący i zgrzytliwy podźwięk moralny, dzieje się to nie dlatego, by sam ten motyw zawsze tak brzmieć musiał. Dzieje się, ponieważ poeta z ostentacją podkreśla tę pogardliwą odrębność. Z cokołu, na którym "młodzieniec złotousty" trwa, rozmyślnie nieprzystosowany do rzeczywistości, pełen lęku, by nie stał się "jednym z wielu milionów", nie sprowadza Miłosz tego symbolicznego młodzieńca pomiędzy innych ludzi.\nDonioślejsze od tego motywu jest nieumiejące się wypowiedzieć wprost, komplikowane i utrudniane przez analizowane kompleksy osobiste - uwarunkowanie socjologiczne sprawy Miłosza. Poeta należy do roczników drwiny i tragiczności i do niego również stosuje się w pełnej mierze ta próba odpowiedzi, jaką podawałem w szkicu Tragiczność, drwina i realizm ("Twórczość" 1945, nr 3).\nTen katastrofizm jest sumą pewnego pogłosu i pewnej zapowiedzi. Pogłosu pesymistycznej fali wywołanej wielkim kryzysem gospodarczym lat 1929-1934 i zapowiedzi, których nie chcieli widzieć politycy i ekonomiści liberalni. Gdy ekonomiści opowiadali o reglamentacji dewiz, o dewaluacji i autarkii, gdy politycy zastanawiali się nad odbudową bezpieczeństwa przez system traktatów regionalnych czy też system bezpieczeństwa zbiorowego, byli poeci, co po prostu i naiwnie pisali Bajkę o wojnie (J. Zagórski). Pogłos pesymizmu, który nadpłynął na fali sekularnej zniżki cen, jak to wówczas nazywali ekonomiści, i zaśpiew kohort, spieszących do nowej rozprawy. Trzask zamykanych na skutek niewypłacalności okienek bankowych przechodzi niepostrzeżenie w inny trzask -\nw werbli trzask,\ni krok miarowy - wzywa łask\n(Władysław Sebyła, z tomu Obrazy myśli)\nTrzask zamykanych gwałtownie okienek nie bardzo się mieści w rytmach poetyckich. Trzask drugi - bardziej. A tak spozierając, możemy odpowiedzieć na zarzut, jaki oprócz Ignacego Fika, którego zaraz zacytujemy, formułowano wówczas nieraz. Zarzut, który byłby słuszny, gdyby katastroficzny zaśpiew wojny był tylko perwersyjnym nawracaniem do minionej rzezi.\n"Wojna - pytał Fik - kiedyż przestanie się nią u nas mydlić oczy! Jakież wartości ona zburzyła? Trzy potęgi zaborcze i wiarę w kapitalizm". Sprawa była prostsza i inna: odwoływanie się do pierwszej wojny światowej było jak echo przemienione w zapowiedź. Jeszcze ciągle trwało echo odchodzących werbli i kohort, gdy już nadciągało echo nowych, idące po to samo, wiadome, tym razem jeszcze krwawiej zapłacone doświadczenie.\nKatastrofizm obiektywnie odczuwany, ten, jaki istnieje przede wszystkim w ówczesnej poezji Jerzego Zagórskiego, połączony z postawą mędrca pogardliwego, daje formułę pozwalającą określić większość przedwojennego dorobku Miłosza. Poeta przeważnie przebywa ponad rzeczywistością, w pożarach i chmurach patosu, a na padół ziemski schodzi, by wieścić przede wszystkim siebie, a dopiero poprzez własną postawę - profetyczne nieprzystosowanie do świata.\nWszakże i ten termin nie jest zdolny objąć całej przedwojennej twórczości Miłosza, szczególnie utworów powstałych w okresie pomiędzy wydaniem Trzech zim a wybuchem wojny. Jeden z nich nosi charakterystyczny tytuł: Piosenka na jedną strunę. Ówczesny dorobek Miłosza nie został napisany na jedną strunę, chociażby tak groźnie brzmiącą jak katastrofizm. Wymieńmy tytuły: Elegia, O młodszym bracie, "Ty silna noc...", Kołysanka, Wieczorem wiatr. Obłoki z Trzech zim, W mojej ojczyźnie, Siena, Postój zimowy z utworów późniejszych.\nDla odczytania aktualności, pośród których powstawały, są to utwory na pewno mniej charakterystyczne od katastroficznych wierszy Miłosza; nie ma w nich również jakiegoś wyraźnego połączenia aktualności z losem, jak w utworach klasycyzująco-publicystycznych, nie ma wreszcie wszechobecnej soczewki egotyzmu. A jednak te dopiero wiersze, powiedzmy to od razu, stanowią trwały trzon przedwojennego dorobku Miłosza. Wśród nich właśnie spotykamy strofy o absolutnej zwięzłości i oczywistości intelektualnej, pełne obrazowej prawdy, jak ta na przykład, od której rozpoczyna się Siena:\nW tym cała piękność snu, że krew nie płynie,\nale zastyga w znak, gdy dotknie miecz,\nw tym cała piękność snu, że w ciemnej glinie\njest odpoczynek wśród anielskich rzesz.\nI złota wije się dokoła żmija\ni wszystko tutaj trwa, choć nic nie mija.\nZ pozoru te cenniejsze utwory Miłosza nie mieszczą się w żadnej z kombinacji układu: aktualność - soczewka - los. Skąd to wrażenie? Wszak zaczepiają się one bardzo silnie o doznania aktualnie przeżyte. O młodszym bracie, Kołysanka odtwarzają Polskę międzywojenną w doskonale ujrzanych fragmentach prowincji kresowej, Siena oparta jest na kontraście pomiędzy "niebieskim winnic dymem" a "wielkim oddechem rozpalonych młotów". Italia i Śląsk. W innych znowuż lirykach nie brakuje tej sfery sensów ostatecznych, do których dociera poezja Miłosza:\nTy jesteś noc. W miłości leżąc z tobą\nodgadłem los i bojów przyszłych zło.\nOminie plebs, a sława przejdzie obok\ni pryśnie muzyka jak butem tknięte szkło.\n("Ty silna noc...")\nLiryki, które zaliczam do tej grupy, są jakoś inne i odrębne, chociaż obejmują pewne znamienne cechy twórczości Miłosza. Dlatego to wrażenie, ponieważ ich człon środkowy, który gdzie indziej zajmuje soczewka egotyczna, przedstawia się w sposób bardziej zobiektywizowany, a jednak nie przestaje być równie osobisty.\nPrzenika tę grupę liryk znamię pełnego wzruszenia, ale znamię pozbawione niepokojącej skazy egotyzmu. Skłonny do poetyczności i zadumy liryzm nasyca całą atmosferę wiersza jednolitym, trudnym do intelektualnego zdefiniowania tonem poetycznym. Tonem, który ma wiele wspólnego z nastrojem (jedno więcej pokrewieństwo Miłosza z symbolizmem), ale nie wyczerpuje się w zamierzonej, rozmyślnej mgławicy. Wprost przeciwnie: utworzony jest właśnie z obrazów wyraźnych, dobieranych skąpo i dokładnie, całkiem inaczej aniżeli w patetyczno-wizyjnym stylu poety. Pochodzenie jednakowoż tego obrazowania skąpego a dokładnego jest oczywiste: jego podstawę tworzy oczyszczona z mgławicy, wyzwolona z rozmyślnej wieloznaczności wizja całkowicie plastyczna.\nCytowany wyżej urywek z Bram arsenału niewiele się różni w budowie od takiego fragmentu z Postoju zimowego:\nA kiedy ręka uchyla zasłony,\nI świat po nocy jawi się widzialny,\nNa śnieżnych wieżach kołyszą się dzwony\nI stoją w oknach szronu białe palmy,\nI puch opada, pazurkiem strącony.\nNapierski pisał, że "słowa Miłosza... z mozołem wyduszone są z zaciśniętych niechętnie warg". Nie do wszystkich jego utworów się to stosuje. Do omawianych - na pewno. Kiedy w wierszach wizyjnych frazy toczą się szeroko, tutaj rytm krótkich zdań poddaje tok obrazu i wzruszenia. "Ty silna noc". "Ty jesteś noc". "Wiatr był na ziemi". "O głodzie głucho tu". "Niebieskich winnic dym". Ten rytm zdań, jeżeli niczym urwany zaśpiew pojawi się w utworze, znamionuje w nim obecność liryzmu najbardziej skondensowanego, słów najoporniej wyduszanych z warg. Z taką samą oszczędną precyzją padają wówczas obrazy wyłuskane z wszelkich zbędnych ozdób. Nie tylko to. Jeżeli za tą kondensacją liryczną i obrazową zaczają się urzekające gęstwiny niedopowiedzeń, wówczas dopiero powstają najpiękniejsze liryki Miłosza, przynależne, śmiem twierdzić, do trwałego dorobku liryki polskiej: Wieczorem wiatr, Obłoki, W mojej ojczyźnie, Siena. Jeżeli zacytuję z nich tylko Wieczorem wiatr, to nie dla samej wartości wzruszenia. Siena i W mojej ojczyźnie stoją na pewno wyżej w tym względzie. Zacytuję, ponieważ ten utwór wydaje mi się najbardziej oszczędnym w ilości obrazów, a bogatym w zakresie skojarzeń odpowiednikiem patetycznej wizji Miłosza. Odpowiednikiem lirycznym, w jakim ta strona twórczości poety na pewno bardziej przetrwa aniżeli w grozie zbyt wielomównej:\nTak więc już w latach przedwojennych Miłosz zdołał wykształcić pewną normę swego stylu o wysokiej wartości artystycznej, normę nie mniej indywidualną i własną, co rokującą jego poezji, że nie pozostanie zjawiskiem związanym tylko z pewnymi treściami czasu, z jego katastrofizmem i niepokojami.\nJako strumień o trzech zasadniczych prądach: katastroficzno-wielosłownym, publicystyczno-klasycyzują-cym, liryczno-oszczędnym, wpływa poezja Miłosza w lata wojny. U poety o tak żywej i nie wykrystalizowanej jeszcze wrażliwości na aktualność musiało nastąpić zamącenie tych prądów. Ale u Miłosza napotykamy coś więcej ponad to zamącenie. Nowe szukanie źródeł, nowe drążenie, nowe wywierzysko, z których twórczość Miłosza wysącza się równie trudna do określenia i skłócona w wyrazie stylistycznym co przed wojną.\nTym razem trzymajmy się chronologii. Klęska wrześniowa odbije się w twórczości poety nawrotem tych dwóch stylów, które w przerwie pomiędzy Trzema zimami a wojną przycichły w niej: styl klasycyzującej aktualności i styl wymowno-wizyjny. Rzeka, Książka z ruin oraz późniejsze i posiadające charakter czysto rekapitulacyjny, artystycznie najsłabsze w swojej grupie i rozgadane Podróż czy Ranek. Te fragmenty niewiele wnoszą nowego do charakterystyki poezji Miłosza poza tym, że wyznaczają jej miejsce pośród nowych ogniw aktualności i świadczą, że poeta reaguje na historię równie żywo co przed laty dziesięciu. Aktualność prowadzi prosto w los:\nObdarci, brudni, obojętni\nStąpają w cień kolein. Śpiew nad nimi tętni,\nRozkazem z ust wydarty twarzy ich nie zmienia.\nŚpiewają, a oczami patrzą w głąb milczenia.\nBardziej istotne przemiany dokonują się w stylu wymowno-wizyjnym, który do niedawna służył treściom katastroficznym. Należy tu przede wszystkim cykl W malignie 1939, z utworów bliskich mu chronologicznie Równina i Błądząc. Dawniejsze o całe cztery lata od ironicznej Piosenki o końcu świata, utwory te dowodzą, że treści katastroficzne zniknęły z poezji Miłosza z chwilą katastrofy rzeczywistej. Przycichnęły zaś jeszcze wcześniej. Pozostała z nich tylko plazma wizyjna, szukająca dla siebie kształtów i zastosowań. Najpierw służy ona rozrachunkowi moralnemu z niedawną przeszłością:\nPisać umiałem może tylko z pychy.\nAle we wszystkim był ten cierń proroczy,\nJak gdyby gniazdo płonące wśród nocy\n(W malignie, 1939)\nRównocześnie ten styl zaczyna służyć wyrazowi doznań przyniesionych przez wojnę. Wspólne wzruszenie narodowe było dotąd nieobecne w poezji Miłosza. Teraz śmiało wkracza w dziedzinę jego stylu tak bardzo własnego i swoistego jak ów styl patetyczny i wizualny. Soczewka egotyczna niknie. Nie sprzyja jej zarówno rozrachunek moralny, jak liryzm starający się utrzymać w pewnych wspólnych i powszechnie odczuwanych granicach. Miasto - Warszawa, Równina - mazowiecka. Zwłaszcza ilekroć do tematu Warszawy odwoła się poeta, tylekroć powstają jego najpiękniejsze utwory (Miasto, Błądząc, Campo di Fiori, Przedmieście), które w hołdzie poezji polskiej składanym stolicy godnie kontynuują najpiękniejsze tradycje tego hołdu, rozpoczynane przez Słowackiego i Norwida.\nTa oszczędność obrazu, jego pełne niespodzianek przeciskanie się poprzez zapory niechęci do zbyt gładkiej, zbyt potulnej łatwizny plastycznej, obecnie osiąga rozmiary rozleglejszych konstrukcji. I chociaż nieraz echo tych wierszy jest raczej refleksyjne niż liryczne, są to liryki naprawdę spełniające warunki wzruszenia. Miasta nie będę cytował, pamiętamy je wszyscy. Lecz Błądząc:\nZasłuchany w piosenkę Warszawy,\nKiedy jabłonie gasną na Mokotowie,\nNa pustkę pokrzyw blady deszcz,\n( . . . . . . . . . . . . . . . . )\nMaszty za mgłą, domy za słońca kurtyną,\nŚpią tutaj na pustkowiach przykryci gazetą,\nI odrzuconą ręką wiedzą: sen jest nie to,\nTo śmierć, nie senność.\nA domy twoje czymże wtedy są,\nZobaczone nagle w głębokości\nZa ukośną kurtyną słońca czy za skrą\nTen najbardziej własny styl Miłosza, genetycznie biorąc, pochodzi z wizji, które dotąd służyły eschatologii i katastrofizmowi. Pozbawiony tych zawartości, wyzuty ponadto z soczewki egotycznej, ulega zasadniczym przemianom i wydaje najcenniejsze utwory poety. Obok liryków warszawskich będą to Kraina poezji, Piosenka o końcu świata, Dzień tworzenia. (O poema naiwnym Świat mówić będziemy osobno).\nWystarczy przebiec myślą łańcuch rozpoczynający się od cytatu z Pieśni, poprzez strofy z Bram arsenału czy Postoju zimowego do zacytowanego urywka, by dostrzec, na czym te przemiany polegają. Nazwę je skupieniem obrazów i zaostrzeniem ich niespodzianki.\nObjaśniam. Chodzi o to, że we wczesnym stylu Miłosza napotykamy przelewający się poza wszelkie brzegi nadmiar obrazów dosyć jednorodnych i mało zróżnicowanych. Postępem poetyckim jest uproszczenie ich do dokładnych i dających się jednoznacznie odczytać notat wizualnych. Ale dopiero teraz mamy skupienie, skrót, któremu towarzyszy pomnożenie niespodzianki, nieoczekiwanego następstwa tych skrótów. Jabłonie, pokrzywy, śpiący pod gazetą, niski blask słońca podobny kurtynie, takie następstwo nazywam skupioną niespodzianką.\nDo skrótu tak pełnego ekspresji, że niewiele utworów liryki polskiej jest w stanie mu dorównać, doprowadza tę metodę Przedmieście. Brzydka, szpetna nicość podmiejskiego krajobrazu stolicy do jakiejże zostaje podniesiona znakomitej godności!\nPrzełamany cień komina. Rzadka trawa.\nDalej miasto otworzone krwawą cegłą.\nRude zwały, drut splątany na przystankach.\nKaroserii zardzewiałej suche żebro.\nNa takie przeskoki nie pozwalał styl klasycyzujący; domaga się on spokojnego toku, i dlatego zapewne wybitne utwory Miłosza nie zdołały powstać w jego ramach, bo ten styl hamował jedną z najbardziej oryginalnych dyspozycji jego artyzmu.\nJeżeli mimo tej prostej wierności szczegółów ta najbardziej indywidualna odmiana stylu poety nie daje wyniku, który by się równał prostej opisowości, jest w tym zasługa drugiej, równie ważnej dyspozycji artyzmu Miłosza. Nazwę ją - film jako zasada znaczeń.\nTym prawem kompozycji filmowej posługuje się wyobraźnia Miłosza wobec znaczeń. Tak samo układa je na zasadzie całkowitej równoważności obrazu i znaczenia i tak samo każe się im przenikać i kontrastować. Kiedy ma powiedzieć, że w krainie poezji nikną niemożliwości, a sama ta kraina wszystko pomieści, co świat wytworzy, a wyobraźnia potwierdzi, powiada jak w tej strofie - i to jest właśnie film jako zasada znaczeń:\nNim nowa fala, księżycem zwabiona,\nSprawa ta daje się jeszcze bliżej oznaczyć przez zestawienie z Przybosiem i tymi uwagami, które na temat filmowego charakteru jego poezji poczyniłem w szkicu o Miejscu na Ziemi. Przyboś jest filmowy właśnie w podstawowych elementach obrazu. Postępuje przeciwnie niż malarz sztalugowy, odtwarzający obraz z jednego punktu widzenia. U niego właśnie sztaluga jest w ruchu, stając się - kamerą. Natomiast w konstrukcji wyższego rzędu Przyboś nie posiada kapryśnej zmienności filmu. Jest całkowicie konstruktywny, całkowicie architektoniczny. Stąd to pełne surowej odpowiedzialności wrażenie, jakie emanuje z jego poezji.\nTak na podłożu dawnego stylu profetyczno-wizyjnego, z dala od pogardy i egotyzmu, dopracował się Miłosz w latach wojny wyrazu bardzo samoistnego i najwyższego w skali uprawianej przez poetę. Styl ten, jak wskazuje rozpiętość objętych nim tematów - od Sieny po Krainę poezji - zdolny jest do podjęcia wszelkich wzruszeń poetyckich. Niestety, ta zdobycz zdaje się być, jak dotąd, najbardziej krucha z wojennych zdobyczy poety. Stanąwszy mocną stopą na najwłaściwszej drodze swojej poezji Miłosz z tej drogi wciąż odchodzi i niestety częściej odchodzi, aniżeli się jej trzyma.\nPierwsze z tych odchyleń to ponowna fala poezji publicystycznej. Prawie cały cykl Głosy biednych ludzi. Obecnie ta poezja nie wyraża się już na sposób klasycyzujący, lecz satyryczno-polemiczny, stylem wyniosłej inwektywy, ironicznego persyflażu, a nawet traktatu filozoficznego. Styl taki jest bardziej aktywny aniżeli niedawny klasycyzm i więcej skierowany ku temu, by poezję Miłosza pozostawić w realnych wymiarach zdarzeń.\nPowód tej zmiany nietrudno wytłumaczyć stosunkiem do podejmowanych tematów aktualnych: poeta nie szuka w nich patetycznej odskoczni, ale pragnie je osądzić i wymierzyć w realnych rozmiarach, posuwając się aż do wierszowanej recenzji z książki Jadźwinga (Bohdana Suchodolskiego) Dokąd zmierzamy. Niestety zbyt wiele w tych utworach doraźnego pośpiechu, by mogły się stać czymś więcej nad rymowany dokument chwili.\nAle naprawdę groźną tamę kładącą się w poprzek obecnej twórczości poety stanowi nie ta publicystyka satyryczna, chociaż narobiła wiele doraźnych szkód. Nurt poezji naprawdę silnej rozpryskuje się wprawdzie o tak surowe i nieobrobione kamienie, lecz pozostawia je za sobą. Niebezpieczniejsze stają się drobne, jego własną pracą wyrobione ziarna i kamyki, które toczy u swojego dna i układa u brzegów w usypiska groźne dla swego przyszłego biegu. W obecnej poezji Miłosza obserwujemy narastanie zjawiska, które na razie określamy w ten metaforyczny sposób. Poeta wszedł w wojnę oczyszczony z pogardliwego nieprzystosowania do świata, zetknięcie z wojną, a później najlepsze jego utwory dowodzą, że doskonale sobie radzi bez tego nieprzystosowania. Tymczasem wiele oznak (i celowych zgrzytów) świadczy, że zaczyna on szukać nieprzystosowania na nowo, tym razem w imię odmiennej formuły osobistej.\nW kształcie skargi i wyrzutu najjaskrawiej tę formułę wyraża ostatni wiersz zbioru, zatytułowany W Warszawie:\nCzyż na to jestem stworzony,\nBy zostać płaczką żałobną?\nJa chcę opiewać festyny,\nWprowadza mnie Szekspir.\nZostawcie Poetom chwilę radości,\nBo zginie wasz świat.\nSens jasny: jest to szukanie nieprzystosowania w imię kontemplacji estetycznej, w imię piękna rzeczywistości. To nie tylko skarga, to zarazem program. Na program bowiem wygląda wysunięcie tego motywu w Przedmowie do całego zbioru:\nTo, że chciałem dobrej poezji, nie umiejąc,\nTo, że późno pojąłem jej wybawczy cel,\nTo jest i tylko to jest ocalenie.\nMarzenie o utraconej szczęśliwości, o zabronionym poecie pięknie świata jako wartości najwyższej, to marzenie pojawia się gdzieś w połowie wojennej twórczości Miłosza. Dawne "ogrody lunatyczne", podniosłe i surowe, stają się ogrodami z wdzięcznej Piosenki pasterskiej - "Ogrody, piękne moje ogrody! / Takich ogrodów nie znajdziesz na świecie..."\nPodobnie jak katastrofizm Miłosza był echem jednego z najdawniejszych mitów ludzkich, tak i ta piosenka wprowadza w kręgi nie mniej dawnego mitu - mitu arkadyjskiego. Arkadią nazywał się, jak wiadomo, górzysty kraik Peloponezu, zamieszkany przez pasterzy, który poeci greccy doby hellenistycznej obrali jako siedzibę mitu o kraju niewinności, spokoju, nieskażonych cnót i radości. W XVIII stuleciu, kiedy budzące się poczucie przyrody poszukiwało dla siebie wyrazu, znalazło go w tworzeniu sztucznie-naturalnych ogrodów, arkadii pasterskich, w których przechadzały się sentymentalne czytelniczki Rousseau oraz Pawła i Wirginii. To marzenie arkadyjskie znalazło wiele innych wcieleń, aż po wyspy szczęśliwe, po tahitańskie podróże Gauguina.\nDlaczego Miłosz marzy o takiej arkadii, tkwiąc w samym sercu burzy? Posiadamy wiersz, który cały jest odpowiedzią na to pytanie oraz dyskursywnym odtworzeniem drogi wiodącej do krainy pasterskiej. Takim programowym wejściem do niej jest Ranek. W kraju poety nic prócz męki, przerażenia. Kto w nim pozostać musiał, "najcięższym dniom niech teraz umie sprostać". Lecz "pieśń się łamie, gdy na niej ciąży rozpacz ludzi ciemnych". I oto nagle chwila odwagi, zapowiedź najbardziej świadoma:\nAle cóż warta piękność, co się trwoży,\nI w trudnych latach miary nie utrzyma?\nJak złota kula wiersz niech się otworzy\nI wyjdzie stamtąd w blasku ziemia inna.\nA cóż jest skarga? Żegnaj ranku mglisty,\nNie wspomną ciebie polskiej pieśni dzieje...\nI nowy zabrzmiał ton - tak przejmująco czysty,\nŻe zginął smętek, co nad Wisłą wieje.\nIm bliżej ostatnich chronologicznie utworów Miłosza, tym silniej ten motyw się ujawnia. Wyraża się w rozmaitych odmianach. To jakimś marzeniem w przestrzeni, marzeniem o wyspach szczęśliwości nieosiągalnych dla "pieśniarzy zapadłych okolic".\nNa nic italskie wspominać winnice\nI zieleń Anglii, i połyski mórz.\nSą gdzieś miasta szczęśliwe,\nSą, nie na pewno.\nGdzie między giełdą i morzem\nW pyle morskiej piany\nCzerwiec mokre warzywa wysypuje z koszy\nI na taras kawiarni słońcem opryskany\nLód wnoszą, a kobietom kwiat pada na włosy.\nBarwy dzienników nowych co godzina\nI spór o dobro rzeczypospolitej.\n(Pieśni Adriana Zielińskiego)\nGdzie indziej to samo szukanie odrębności w imię piękna wyrazi się marzeniem w czasie. Tak kończy się kontrastowy układ Walca; przypomnienie okrutnego losu, który czeka młodzieńca zrodzonego w roku 1911, zamyka się wezwaniem do jego matki:\nZapomnij. Nic nie ma prócz jasnej tej sali\nI walca, i kwiatów, i świateł, i ech.\nI dzwonią wesoło dzwoneczki u sań.\nTak się odnawia u Miłosza pełny układ aktualności i losu, przepuszczonych przez soczewkę skończenie osobistą. Tym razem promień tej soczewki jest estetyzujący. Ta nowa formuła nieprzystosowania wydaje się bardziej jeszcze wątpliwa od katastrofizmu. Jeżeli bowiem katastrofizm świadczył o pewnym podłożu historycznym, nie tylko dla indywidualności poety znamiennym - odrębność w imię odmówionej radości z piękna, gdyby ją na tle wojny i okupacji rozumieć dosłownie, nie świadczyłaby o nikim i o niczym prócz samego Miłosza. Sprawa jest dosyć zawikłana. To nieprzystosowanie stanowi transpozycję cennych skądinąd właściwości poezji Miłosza i w tym się zawiera jego pewien ratunek. Jest szukane i poniekąd wmówione w tym sensie, że byłoby prawdą, gdyby - jak Miłosz twierdzi - jego pieśń naprawdę się łamała pod ciężarem rozpaczy ludzi ciemnych. Gdyby Miłosz był przede wszystkim poetą spokojnego piękna, pasterskich ogrodów, cichego spożywania radości, gdyby naprawdę jego "pióro było lżejsze niż pióro kolibra" - trudno, miałby rację. Jasnorzewska przymuszona do poezji bohaterskiej i wyrzekająca na swój los też miałaby rację. Tymczasem Miłosz jest wprawdzie autorem W krainie poezji czy Piosenki pasterskiej, ale również jest autorem Miasta oraz Campo di Fiori, i poezja jego bynajmniej się nie załamuje pod naciskiem tych tematów. Przeciwnie - doskonale z nimi sobie radzi.\nDlatego to nieprzystosowanie w imię kontemplacji estetycznej jest tylko szukaniem nieprzystosowania, szukaniem powodów dla zachowania egotycznej odrębności. Kiedy ponadto katastrofizm był jakąś formą rozrachunku z przyszłością, kiedy był rzutem w nią, postawa estetycznej odrębności nie posiada i tej przewagi; jest formą rozrachunku aposteriorycznego, formą ujrzenia doświadczeń wojny w świetle ważniejszych od nich festynów i gajów radosnych.\nNapisałem, że to niebezpieczne wmówienie powstaje z ziaren i kamyków utoczonych własną pracą poety. Chodzi o to, że piękno spokojne, którym Miłosz pragnie się odgrodzić od świata, to nic innego jak przetworzenie naturalnego dążenia jego poezji do plastycznego i obiektywnego widzenia rzeczywistości. Poeta o tyle ma rację, że tam rzeczywiście artyzm jego staje najwyżej, gdzie nawet w służbie innych treści w sposób spokojny i zmysłowy zapisuje on zjawiska:\n(Campo di Fiori)\nTak się przecież rozpoczyna bolesny wiersz o getcie warszawskim. Dlatego pojawia się u Miłosza arkadyjskie marzenie o ogrodach, które się mienią "jak wielkie, ciche i łagodne morza". Nie dziwimy się przeto, że te arkadie poetyckie stają się niekiedy podobne tak wyobrażonym ogrodom szczęśliwości, jak to czynili Jordaens czy Rubens, Flamandzi zasobni w jadło i wyżej je ceniący od rokokowych parków. Miłosz, chociaż na równi ceni wystrzyżone i wygładzone parki, westchnie niekiedy za utraconą obfitością jadła i napojów. Nie znam z historii malarstwa obrazu, który by tak przedstawiał ucztę w Kanie Galilejskiej:\nAlkohole! Koniaki jak jesienne sady,\nPachnące z cierpkich jagód wyciągi jałowca,\nJabłeczniki, burgundy, miody, cytronady,\nPiwa na pulchniejących wypasane drożdżach.\nA kiedy żółte słońce uderzy w galerie\nI w rzędach szkieł bryzgami czerwieni się złamie,\nLustra pocisk jasności jak pianę rozerwie:\nGody, gody goreją w Galilejskiej Kanie!\nTransponując ten składnik swojego stylu w jakiś element odrębny i wyróżniający poetę, dochodzi Miłosz do nowego nieprzystosowania. Błędnie i dla przyszłości swojej poezji niebezpiecznie. Bo nie tylko to widzenie plastyczno-poetyckie nie daje praw do romantycznej odrębności, ale i jego dalsze argumenty są niesłuszne. "Są gdzieś miasta szczęśliwe [gdzie] barwy dzienników nowych co godzina i spór o dobro rzeczypospolitej".\nNie ma takich miast! Jeżeli są szczęśliwe, to tylko dla przybysza i turysty. Jeżeli spór o dobro rzeczypospolitej co godzina się wznawia, poeci tej ziemi pisują prawdopodobnie, jak Miłosz o swojej ojczyźnie: "Przez całą noc ciężki sen tej ziemi Męką mnie dławił, przerażeniem gniótł". Wszystko inne jest marzeniem bez prawa do sądu nad ciężkimi snami rzeczywistości, bez prawa wyróżniania tego, nad kim marzenie zapanowało.\nPowie ktoś, że u Miłosza stanowisko takie oznacza coś więcej aniżeli wyodrębniający estetyzm. Ranek jest bardzo wątpliwym programem, ale poema naiwne Świat zupełną rehabilitacją. Poemat najczystszy artystycznie, najszlachetniejszy w całym dorobku Miłosza. Po ogrodach lunatycznych, po ogrodach pasterskich jest to trzecia, najrozleglejsza arkadia Miłosza - arkadia filozofii zadumy, świata ujrzanego naiwnym okiem dziecka.\nBy odpowiedzieć, czy Świat jest zupełną rehabilitacją, zastanówmy się nad miejscem tego poematu w ewolucji Miłosza. Ta ewolucja, chociaż na innych planach treściowych, odbywa się równolegle przed wojną i za okupacji. Układowi: aktualność - soczewka egotycznie pogardliwa - los odpowiada całkowicie nowy układ: aktualność - soczewka estetyczna - los.\nWynik artystyczny tych obydwu układów, kiedy one wystąpią w czystej postaci, jest tak samo nie do przyjęcia. I tak samo doznają one oczyszczenia w konstrukcjach poetyckich, z jakich odpadła soczewka zbyt indywidualna. Uprzednio w miejsce soczewki pogardliwej wchodził liryzm zobiektywizowany, pogłos liryczny. Teraz w miejsce soczewki indywidualnie estetyzującej wkracza piękno zobiektywizowane, pogłos obrazowy i plastyczny.\nPoema naiwne o Świecie obiektywizuje zatem, zamiast romantycznie wyróżniać, tę nową postawę Miłosza. Czyni to w sposób poetycko znakomity, pełen umiaru, wdzięku i mądrości; daje osiągnięte już stopnie zupełnej dojrzałości wewnętrznej i klasycyzmu własnej sztuki. W tym uspokojeniu nie zatracają się odrębne właściwości stylu Miłosza - film jako zasada znaczeń, mozaiki elementów obiektywnie realnych, a przecież niespodziewanych w swoim połączeniu. Ten świetnie ujęty w ruchu obraz matki schodzącej ze światłem w dłoni niech starczy za inne dowody:\nŁeb dzika żyje, ogromny na cieniu.\nNajpierw kły tylko, potem się wydłuża\nI ryjem wodzi, węsząc, po sklepieniu,\nA światło w drżących rozpływa się kurzach.\nMatka w dół płomień migotliwy niesie.\nSchodzi wysoka, sznurem przepasana.\nJej cień do cienia dziczej głowy pnie się:\nTak z groźnym zwierzem mocuje się sama.\nAle prócz swej niepospolitej wartości poetyckiej Świat daje i coś więcej, i coś mniej zarazem. Ten od ziarnka maku nie większy światek, gdzie spokojnie "pieski szczekają na księżyc makowy", nie jest tak bardzo spokojny, jak sugeruje poeta. Tyle, że tym razem dążenia sprzeczne inaczej wyglądają u Miłosza, aniżeli bywało zazwyczaj. Zapowiedź programowa idzie znacznie dalej aniżeli jej odpowiednik poetycki, podczas gdy u Miłosza bywało właśnie na odwrót. Fragmenty na temat cnót filozoficznych mówią więcej niż fragmenty budujące proporcje tego naiwnego świata. Miłość na przykład podaje taką receptę filozoficzną:\nTakiego twierdzenia nie spotkaliśmy dotąd nigdy u Miłosza. Nigdy nie patrzył na siebie jak na rzecz obcą sobie i nie nazywał tego miłością. Szczególnie nie zgodziłby się na to ów złotousty młodzieniec, który się lękał, by nie zostać jednym z milionów. Tymczasem, jeżeli nie jest to nawet miłość, jest na pewno droga do prawdy i obiektywizmu, droga, na której nie straszą widma wmówionych odrębności...\nTymczasem Świat jako spełnienie filozoficzne daje mniej od tej zapowiedzi. Ta leśna przygoda dzieci, ich krótka trwoga, mądry ojciec oświadczający: "noc zaraz minie, dzień wzejdzie niedługo", ten świat wreszcie, który mimo trwogi dzieci pozostaje niezmieniony i pełen spokoju, to przecież nic innego, jak próba zastępczego mitu dla estetyczno-indywidualnej przygody poetyckiej Miłosza. Próba mitu zobiektywizowanego, oddzielonego od tamtych ściśle indywidualnych korzeni.\nKorzenie jednak i mitu poetyckiego, i postawy wyodrębniającej są zasadniczo identyczne: to samo piękno wyższe nad inną wartość. Dlatego to Świat nie wydaje mi się rehabilitacją zupełną. W tym arkadyjskim ogrodzie świata kryją się węże sprzecznych objawień i wiadomości.\nTen sąd dotyczący najpiękniejszego poematu Miłosza jest zarazem sądem, który się odnosi do całego, tak jak go przedstawia Ocalenie, dorobku poety. Nie chciałbym wszakże, ażeby zakres tych wątpliwości rozciągał się również na jego artyzm. Miłosz jest jednym z tych kilku zaledwie współczesnych poetów polskich, którzy posiadają swój własny, rozpoznawalny w każdym urywku styl. Styl, który wciąż się kształtuje, wciąż fermentuje i daleki jest od rozwiązań sztywnych i powtarzanych niczym własne echo. Osiągając zdobycze absolutnie doskonałe, porzuca je wciąż, by szukać doskonałości nowych. Płaci za to cenę błądzeń, cenę potknięć. Poezja jego przedziera się wciąż przez przeszkody, które już raz przezwyciężyła. Piętrzy je przed sobą i próbuje własnej sprawności. Nie jest łatwa dla poety przede wszystkim i dlatego nawet jej sprzeczności oczyszczają i uczą.\nSprawiają wreszcie to, że jest to poezja, która nie znosi miar łagodnych, okolicznościowych czy pozostających u jej powierzchni, lśniącej blaskami najbardziej autentycznego piękna. Wymaga surowego klimatu i na pewno tak go zniesie, jak zniosła próbę wojny. Bo przy wszystkich błądzeniach obecny zakres twórczości Miłosza o ileż jest bogatszy od tego, z jakim wkraczał on w lata wojny. Jest bogatszy i pozostaje nadal reprezentacyjny zarówno w tym, co odrzucił: próba katastrofizmu, jak w tym, czego szuka: świat obiektywnie piękny i obiektywnie prawdziwy.\nNadal reprezentacyjny, lecz jako artysta bardziej samotny niż przed wojną. Wyrósł nad głowy swoich rówieśników i rywali poetyckich. Stoi przed nim trud, już nie tylko na miarę jego pokolenia, któremu dotąd sprostał jako artysta, łamał się i walczył jako człowiek ustalający swoje miejsce w rzeczywistości. Trud na miarę poezji, która nie przemija, gdy przeminą jej czasy.\nStanisław Barańczak: Język poetycki Czesława Miłosza.\nJan Błoński: Epifanie Miłosza.\nJan Błoński: Zdanie.\nAleksander Fiut: Poetycka antropologia Czesława Miłosza.\nAleksander Fiut: Twarzą zwrócony do Rzeki.\nSeamus Heaney: Czesław Miłosz i poezja światowa.\nJerzy Jarzębski: Być wieszczem.\nJerzy Kwiatkowski: Miejsce Miłosza w poezji polskiej.\nRyszard Nycz: Prywatna księga różności.\nKrzysztof Stala: "Święte słowo jest". Miłoszowskie paradoksy bycia.\nMarian Stala: Poza ziemią Ulro.\nMarian Stala: Stróże światła - obłoki.\nKazimierz Wyka: Płomień i marmur.\nKazimierz Wyka: Ogrody lunatyczne i ogrody pasterskie.\nTomas Venclova: Rozpacz i łaska.\nTomas Venclova: Poezja jako pokuta.


Premier kolejnego kraju zarażony koronawirusem - o2 - Serce Internetu\n| 02.06.2020 12:07\nPremier kolejnego kraju zarażony koronawirusem\nDo grupy ważnych polityków, którzy zostali zakażeni koronawirusem dołączył kolejny premier. Po szefach rządu Rosji, Michaile Miszustinie i Borisie Johnsonie z Wielkiej Brytanii o pozytywnym wyniku testu na obecność SARS-CoV-2 poinformował premier Armenii.\nPremier Armenii Nikol Paszinian rządzi krajem od 2018 roku (Anadolu Agency via Getty Images)\nArmeński premier, Nikol Paszinian jest zarażony koronawirusem. Poinformował o tym na nagranym przez siebie filmie wstawionym na Facebooka.\nWczoraj otrzymałem pozytywny wynik testu na koronawirusa - stwierdził Paszinian, dodając, że zarażona jest również jego żona, dziennikarka Anna Hakobjan oraz czwórka jego dzieci.\nCzytaj także: Koronawirus. Premier Rosji zakażony. Jest reakcja Władimira Putina\nPremier kraju zakażony koronawirusem\nJak donosi Al-Jazeera, Paszinian stwierdził, że nie ma "widocznych objawów" koronawirusa, natomiast będzie zmuszony od teraz do pełnienia swych obowiązków zdalnie, w kwarantannie domowej.\nPremier kaukaskiego kraju rządzi od 2018 roku, kiedy po wielodniowych protestach został obalony dotychczasowy premier Serż Sarkisian, przez wiele wcześniejszych lat będący prezydentem. Jest członkiem frakcji reformistycznej, walczącej z korupcją i nieefektywnym systemem sądowniczym, który od upadku ZSRR panował w państwie.\nArmenia jest krajem, w którym liczba nowych przypadków koronawirusa rośnie ostatnio w gwałtownym tempie. W tym 3-milionowym społeczeństwie jest już ponad 10 tysięcy zachorowań, z czego 158 zakończyło się śmiercią. Szybki wzrost liczby nowych przypadków zaczął się w okolicach 20 maja. Wczoraj pierwszy raz liczba infekcji przekroczyła 500 osób.\nZobacz też: Tanie latanie się skończyło. Koronawirus znacząco podniesie ceny


Pompki rowerowe IMP-Rowery\nPompki rowerowe niezbędnym wyposażeniem rowerzysty\nZarówno początkujący jak i zaprawiony w bojach rowerzysta powinien je posiadać pośród swoich akcesoriów. Są niezwykle przydatne w czasie dłuższych tras. Nie zawsze bowiem istnieje szansa by dojechać do najbliższej stacji paliw czy punktu serwisowego by napompować opony.\nJakie pompki rowerowe są najlepsze?\nWszystko zależy od tego czego od nich oczekujesz, w naszym sklepie znajdziesz różnego typu pompki:\na także liczne akcesoria uzupełniające jak wężyki, które pozwalają napełnić oponę powietrzem nawet w trudnych warunkach.\nKażdy rowerzysta powinien mieć pompki rowerowe\nPompki rowerowe to niezbędnik każdego rowerzysty, pomagają utrzymać odpowiednią kondycję opon i zwalniają ich zużycie. Napompowane opony gwarantują komfort, który skutecznie umila jazdę na rowerze. Warto mieć co najmniej dwie pompki rowerowe – jedną, którą będziesz mógł mieć zawsze przy sobie, a drugą do domu.\nDlaczego warto mieć przy sobie pompkę podczas wyprawy rowerowej? To proste – nigdy nie wiadomo kiedy z opony uleci powietrze, gdy będziesz daleko od miasta, taka pompka będzie mogła uratować sytuacje, w końcu prowadzenie roweru kilka kilometrów nie jest zbyt przyjemne. Domowa pompka może być trochę bardziej zaawansowana, to za jej pomocą będziesz regularnie napełniał opony powietrzem – dlatego powinna działać sprawnie i szybko.\nMinipompka KELLYS KP - 202\nPompka podłogowa KELLYS BLOWMASTER PRO\nPompka podłogowa KELLYS PRIME\nMinipompka KELLYS KP - 204 TELESKOPOWA\nMinipompka KELLYS DOUBLY WYSYŁKA GRATIS\nMinipompka KELLYS KLS AIRGO ALU + UCHWYT


Kobiety. Wieś. Klimat i środowisko | Heinrich Böll Stiftung | Biuro Regionalne Europa Centralna; Polska, Warszawa\nAutorki opisują również niejednoznaczność związaną z przemianami w polskim rolnictwie w ostatnich dekadach. Przy znacznym udziale transferów unijnych polska wieś zmodernizowała się, jednocześnie pojawiło się wiele nowych wyzwań, takich jak niestabilność produkcji rolnej, dezagraryzacja i depopulacja wsi czy koszty środowiskowe i klimatyczna intensyfikacja produkcji rolnej.\nAutorki opisują zróżnicowanie postaw względem działań proklimatycznych i zaangażowania w ochronę środowiska wśród różnych grup mieszkanek wsi. Kobiety są jednak zaniepokojone wieloma ekologicznymi problemami, m.in. zaśmiecaniem środowiska i gwałtownymi zjawiskami pogodowymi. Autorki zauważają duży potencjał do wspierania przyjaznych środowisku postaw na kilku płaszczyznach. Aby rozwijać takie postawy potrzebne będzie jednak wsparcie systemowe w obszarze transformacji wsi w kierunku zrównoważonym czy premiowanie rolnictwa dbającego o ochronę środowiska. Zapraszamy do lektury raportu i zapoznania się za szczegółami\nGłówne wyniki badania 7\nMetodologia i realizacja badania 9\nPytania badawcze 9\nPróba i zastosowana technika badawcza 10\nCharakterystyka społeczno-demograficzna badanych kobiet 10\nMieszkanki wsi o zmianie klimatu, stanie środowiska i związanych z nimi wyzwaniach 17\nŚwiadome czy sceptyczne? 17\nJest dobrze, ale jednak źle… 22\nCzy rolnictwo szkodzi środowisku? 24\nOcena polityk i rozwiązać dotyczących ochrony środowiska i klimatu 27\nZa ograniczeniem marnotrawstwa żywności. Przeciwko dekarbonizacji 28\nKto popiera polityki prośrodowiskowe i klimatyczne? 29\nZaangażowanie mieszkanek wsi w działania na rzecz ochrony środowiska lub klimatu 39\nCzy w rolnictwie dokonuje się zielona transformacja? Stosowanie praktyk przyjaznych klimatowi i środowisku w gospodarstwach rolnych 40\nJak mieszkanki wsi dbają o klimat i środowisko? 42\nRzadko, dorywczo, akcyjnie. O społecznym zaangażowaniu mieszkanek wsi na rzecz klimatu i środowiska 46\nBrak czasu, możliwości, potrzeby. Bariery związane z zaangażowaniem się mieszkanek wsi w ochronę środowiska i klimatu 48\nKonsumenci, fundusze, malejąca liczba małych gospodarstw. Uwarunkowania ochrony klimatu i środowiska na obszarach wiejskich w perspektywie kobiet 55


OPEL FRONTERA FANKLUB • Zobacz wątek - [B 2,2] DTI nieszczelny układ chłodzenia\n[B 2,2] DTI nieszczelny układ chłodzenia\nRe: [B 2,2] DTI nieszczelny układ chłodzenia\nprzez Adrianello » 10 lip 2018 19:07:53\nKtoś się orientuje gdzie wychodzi wężyk odwodnienia nagrzewnicy?\nZ frotki wycieka płyn, chociaż lepszym określeniem jest, że znika. Nagrzewnica wymieniona - około roczna, zrobiona też uszczelka pod głowicą. Śladów nie widać pod samochodem, a po staniu przez 1 dzień trzeba było uzupełnić 2 litry...\nDołączył(a): 20 wrz 2011 14:25:04\nWyciek wody 2.2dti\nprzez Kalf » 11 lut 2019 09:04:34\nCzołem, mam (nie)mały problem z układem chłodzenia. Ubywa mi ~100ml płynu na 100 km. Wymienione są wszystkie węże i połączenia od przodu silnika. Zauważyłem jednak spore ilości płynu osadzające się na tych karbach na górnej części osłony skrzyni biegów, tuż obok flanszy, jakby coś z góry kapało. Te dwa przewody wodne wchodzące w gródź są suche. Ubywa zarówno na postoju jak w trakcie jazdy. Kolor płynu w zbiorniczku wyrównawczym podręcznikowy, żadnych zawiesin - idealnie przejrzysty.\nDołączył(a): 11 maja 2016 16:54:17\nRe: Wyciek wody 2.2dti\nprzez Semir » 11 lut 2019 09:12:50\nDywanik po stronie pasażera z przodu jest suchy?\nMoże ubywa z nagrzewnicy.\nprzez Kalf » 11 lut 2019 09:22:09\nprzez kriston » 11 lut 2019 20:42:52\nZobacz przy samej grodzi,po prawej stronie silnika połączenie węży z nagrzewnicą..\nprzez Kalf » 11 lut 2019 22:40:31\ndodam że pod autem zbiera się po nocy wyraźna plama płynu. Tylko wyciek ciężko dostrzec.... Może wchodzić w grę pęknięta głowica/blok?\nprzez tomek_89 » 12 lut 2019 08:00:54\nSprawdź chłodnicę oleju jeżeli ją masz. Bardzo częsta usterka.\nprzez tupek » 13 lut 2019 20:54:58\nA silnik posiada magistralę plastikową?\nBo właśnie one lubią w silnikach benzynowych pękać.\nprzez Kalf » 15 lut 2019 10:16:39\n@tupek, mowa o ropnioku\nZ najnowszych info, udało mi się wsadzić telefon za gródź i nagrać filmik(kadr):\nKróciec wody między grodzią a głowicą, a myślałem że już wymieniłem wszystkie elementy wody Na dole widać przepięknie uwaloną skrzynię.\nDokupiona uszczelka o-ring w ASO za 7,30 zł brutto, dzisiaj wymieniam, zobaczymy gdzie teraz wywali\nOgólnie jak zabrałem się za uszczelnianie wody to po każdej naprawie zaczyna się rozszczelniać w kolejnym słabszym miejscu.... Wymienione już główne węże, magistrala, powroty, chłodniczka klimy wraz z magistralą, korek, uszczelka termostatu, zostanie już teraz tylko UPG i chłodnica\nEd: jakby ktoś szukał na przyszłość numer katalogowy: 1338201 uszczelka pierścieniowa, złącze filtra oleju do bloku silnika.


Głogów Mechaniczna, mieszkania na sprzedaż | Morizon WP ogłoszenia\nMieszkania na sprzedaż: Głogów, Mechaniczna\nZnaleziono 62 ogłoszenia, średnia cena 191 350 zł (4182 zł/m²)\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.30,63 m2 w cenie 127 114,50 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n128 646 zł\nKawalerka Złota Podkowa\nNowa inwestycja na osiedlu Złota Podkowa w Głogowie, przy ul.Mechanicznej. Bezczynszowe mieszkania, w stanie deweloperskim, o powierzchni od 30 do 82 m2. Rodzaj ogrzewania: miejskie, Ciepła woda:\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.32,61 m2 w cenie 135 331,50 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n136 962 zł\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.32,90 m2 w cenie 136 535,00 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n140 223 zł\nKawalerka Złota Podkowa.\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.34,31 m2 w cenie 142 386,50 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n144 102 zł\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.34,40 m2 w cenie 142 760,00 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.34,59 m2 w cenie 143 548,50 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n145 278 zł\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 1 pokój o pow.34,68 m2 w cenie 143 922,00 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n145 656 zł\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 2 pokoje o pow. 34,92 m2 w cenie 153 648,00 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n153 648 zł\nGłogów, ul Mechaniczna, mieszkanie 2 pokoje o pow. 43,16 m2 w cenie 174 366,40 zł. Na sprzedaż nowe mieszkanie w stanie deweloperskim na osiedlu Złota Podkowa. Standard wykończenia obejmuje: okna PCV,\n176 524 zł\nMechaniczna 62 oferty\nKsiężnej Mechtyldy 20 ofert\nMechtyldy 18 ofert\nKosmonautów Polskich 4 oferty\nOrbitalna 2 oferty\nHenryka V Żelaznego 1 oferta\nDzieci Głogowskich 1 oferta\nWały Bolesława Chrobrego 1 oferta\nBraci Jana i Jędrzeja Śniadeckich 1 oferta


I Am The Highway – The Superunknown\nWiele osób śledziło na bieżąco kolejne występy, które miały miejsce na scenie hali The Forum. Koncert się wyprzedał, a udział w nim potwierdziło wielu znamienitych artystów. Gdybym miała jednym zdaniem podsumować moje refleksje na temat tego wydarzenia chyba musiałabym powiedzieć, że niestety nie uważam tego koncertu za w stu procentach udany. Miał on oczywiście jaśniejsze punkty, jak choćby zaskakująco dobre wykonania „Seasons” czy „Reach Down”, wspaniała solówka Petera Framptona w „Balck Hole Sun” czy całkiem udane „Rusty Cage” w wykonaniu Taylor Momsen, ale więcej tu było przeciętności. Wierzę, że zestaw muzyków, których zaproszono do udziału w tribucie nie był przypadkowy, że osoby te czuły się personalnie związane z bohaterem wydarzenia i że kierowały się one podczas swoich występów głównie emocjami. Jednak obiektywnie rzecz ujmując, część z tych osób dokonało niefortunnego wyboru jeśli chodzi o wykonane tego wieczoru utwory. Nie pojmuję na przykład po co porywać się na śpiewanie „Cochise” gdy nie ma się do tego możliwości wokalnych i z buntowniczej w swej wymowie pieśni robi się jej parodię. Smuci mnie, że „Be Yourself” w wykonaniu Juliette Lewis, które ta znakomita, nota bene, aktorka śpiewała ewidentnie nie w swojej tonacji wypadło niemalże demonicznie. Ale najbardziej mi żal „The Day I Tried To Live”. To jeden z moich ukochanych utworów w ogóle, ma specyficzną aurę i wspaniały tekst, w który warto się wczytać. Tylor Hawkins chyba jednak się o to nie pokusił. Śpiewał jak nastolatek aspirujący do roli wokalisty metalowego, który w zaciszu swego pokoju stojąc przed lustrem udaje, że kochają go tłumy. Dodatkowo żenujące były też jego dziwaczne gesty i wstawki w stylu „The day I tried to live, you know whaaaaat? I should have stayed in bed!”. Nie wiem też dlaczego niektórzy artyści zdecydowali się na zaprezentowanie setu złożonego również, lub w głównej mierze z utworów własnych. Są to świetne kawałki, i trudno temu zaprzeczyć, ale na Boga, był to przecież koncert poświęcony muzyce Chrisa Cornella!\nWydarzenie ratował z pewnością występ Temple of The Dog, choć nie do końca rozumiem ideę nazywania takiego zestawu osobowego w ten właśnie sposób. Cieszy jednak, że w czterech utworach podczas tego występu do składu dołączył Josh Freese, a w „All Night Thing” za bębnami usiadł Matt Chamberlain.\nNiewątpliwie dla wielu osób koncert w hołdzie Chrisowi był niemałym przeżyciem. Świadczyły o tym chociażby przemowy bliskich Cornellowi ludzi – jego żony, córki i przyjaciół. Amerykański sposób bycia jest jednak dla mnie dość zaskakujący. Biorąc pod uwagę okoliczności spodziewałabym się jednak większej ilości spontanicznych, emocjonalnych reakcji, wzruszeń, a nawet łez a w zasadzie wszyscy obecni w The Forum byli przede wszystkim roześmiani i wyluzowani. Josh Brolin wyluzował się nawet do tego stopnia, że nie przestawał rzuć gumy również w trakcie swojego krótkiego przemówienia. Ale może to ja podchodzę do sprawy ze zbyt małym dystansem.\nSoundgarden bez swego lidera fot. Kevin Mazur/Getty Images\nNa pewno niezwykle wzruszającym było zobaczyć przenośną lodóweczkę Chrisa wypełnioną jego ulubionymi napojami oraz podpięta do wzmacniacza oliwkową gitarę stojące na podeście Matta. Podtrzymanie przez zespół tradycji Cornella było pięknym gestem. Ponadto, Kim, Matt i Ben, mówiąc eufemistycznie, odwalili kawał świetnej roboty, podobnie jak Stone Gossard i Jeff Ament, którzy uczestniczyli w występach wielu osób. Gossard mówił pięknie o swoim przyjacielu i jego wpływie na muzykę oraz ludzi wokół niego. Zrobił też coś, co nie udało się do tej pory nikomu – ubrał w odpowiednie słowa ból i tęsknotę wielu z nas.\nUważam, że pomysł zorganizowania koncertu poświęconego pamięci jednego z najwybitniejszych artystów naszych czasów był bardzo dobry. Szkoda jednak, że do udziału w tym przedsięwzięciu nie zaproszono większej ilości wokalistów mogących podołać poziomowi trudności kompozycji śpiewanych przez Cornella. Aż prosiłoby się usłyszeć (jednak) Mike’a Pattona, Maynarda Jamesa Keenana, czy Ritchiego Kotzena. Myślę, i być może niektórych tym zaskoczę, że doskonale poradziłaby sobie również Lady Gaga. Nie mówiąc już chociażby o Sheryl Crow czy Tori Amos. Przyjaciółki Chrisa, czyli siostry Wilson z grupy Heart także wydawały się idealnym wyborem. Coś jednak sprawiło, że te wszystkie osoby nie pojawiły się jednak 16 stycznia w Los Angeles.\nVicky Cornell w obiektywnie Kevina Mazura\nNajwiększym nieobecnym zdawał się być oczywiście Eddie Vedder. Wielu fanów liczyło na to, że zaśpiewa on swoją partię w „Hunger Strike” i przemówi – po raz pierwszy od czasu śmierci przyjaciela. Nic takiego się jednak nie stało, ale ja nie czuję się tym faktem zaskoczona. Mówiąc szczerze, pomimo tego, że po cichu na to liczyłam, zszokowałabym się, gdyby Eddie jednak zdecydował się pojawić. Pearl Jam reprezentowany był natomiast przez wspomnianych Stone’a Gossarda i Jeffa Amenta, a także przez Matta Camerona. Choć można powiedzieć, że ten ostatni reprezentował właściwie 3 różne zespoły. Wydawał się być także mocno poruszony i zestresowany okolicznościami. To podobnie jak ja. Podczas oglądania fragmentów koncertu, czułam się trochę zmieszana. Momentami miałam bowiem wrażenie, że pomysłodawcy zorganizowali ten show głównie dla siebie. Może to jednak też było potrzebne, żeby w ten sposób poradzić sobie z traumą i pustką jaką pozostawił po sobie Cornell?\nCiężko mi jednoznacznie ocenić wydarzenie, które przynajmniej w zamierzeniu miało być skoncentrowane na twórczości Chrisa Cornella. Dla mnie z tego, że się ono odbyło płyną przynajmniej dwa wnioski – że koncert nazwany „I Am The Highway” był lepszy muzycznie niż wokalnie oraz, że nikt już nie śpiewa tak jak Chris.\nA co Wy sądzicie o wydarzeniu promowanym jako hołd na cześć głosu pokolenia?\nAudioslaveChris CornellChris Cornell TributeI Am the HighwaySoundgardenTemple of the dogVicky Cornell


Manewry cumowania statku w porcie | Kursy Morskie | MarynarzSwiata.pl\nKurs przygotowany przez\nManewry cumowania statku w porcie\nZakupiło: 42 marynarzy\nFilm: 2 godziny\nWypadki najczęściej zdarzają się podczas cumowania. Wypadki te najczęściej kończą się poważnymi obrażeniami lub śmiercią. W przypadku niektórych typów statków jedną z najczęściej wykonywanych czynności na pokładzie jest cumowanie. Jednak w przypadku innych typów statków takich jak tankowce czy masowce operację cumowania dwa, trzy razy podczas kilkumiesięcznych podróży. Tak rzadkie wykonywanie operacji cumowania powoduje zapomnienie i brak doświadczenia w wykonywaniu tego niezwykle ważnego zadania o wysokim ryzyku. Biorąc pod uwagę zróżnicowanie statków, portów oraz nabrzeży, nie istnieje idealny wzór cumowania. Jednak dokładne zrozumienie podstawowych zasada cumowania statku w porcie, solidne wyszkolenie i znajomość procedur pozwoli ,przeprowadzać każdą operację cumowania w sposób bezpieczny i skuteczny cumuje operację można przeprowadzić bezpiecznie i skutecznie. Ten kurs ma na celu zaznajomienie Cię z kluczowymi czynnikami i zagrożeniami związanymi z operacją cumowania statku w porcie.\nTen kurs zawiera ogólne wskazówki dla marynarzy, jak zachować bezpieczeństwo podczas operacji cumowania statku. Jest napisany w łatwym do zrozumienia stylu dla marynarzy.\nChociaż niniejszy kurs został przygotowany na podstawie wymogów dla statków zbiornikowych, wiele informacji dotyczy również innych typów statków, w tym małych statków i barek.\nTen kurs nie jest wyrocznią czy księgą zasad. Zawiera zalecenia dotyczące bezpieczeństwa i dobrych praktyk morskich.\nManewry - co może pójść nie tak?\nDlaczego warto zapoznać się z tym kursem?\nKurs przygotowany według rygorystycznych przepisów OCIMF\nZawiera najnowsze informacje dotyczące bezpiecznego cumowania\nBędziesz mógł sprawdzić swoją wiedzę na koniec tego kursu i otrzymasz stosowny certyfikat.\nKurs będzie aktualizowany jeśli zmieni się technologia lub przepisy\nKurs ten otrzymasz na zawsze!\nPrzy zakupie otrzymasz dostęp do odpowiedzi Seagull CBT i CES na 7 dni.\nDzięki zebraniu wymogów i rekomendacji najważniejszych instytucji inspekcyjnych, otrzymujesz znaczącą dawkę materiału, która przygotuje Cię w 100% do inspekcji, jak również do egzaminów.\nCumowanie to jedna z ważniejszych operacji na statku. Jest to również jedna z najbardziej złożonych i niebezpiecznych prac na pokładzie, a jej zaniedbanie może mieć poważne konsekwencje. Cumowanie, holowanie i kotwiczenie powodują duże obciążenie lin i wyposażenia statku z uwagi na ogromne siły działające z zewnątrz. Na statku napotkasz różne wyzwania towarzyszące operacjom cumowania. Korzystanie ze wskazówek zawartych w tym kursie może poprawić bezpieczeństwo Twoje oraz wszystkich biorących udział w manewrach. Działając jako zespół, będąc dobrze przygotowanym, wiedząc jak kontrolować ryzyko i uważając na siebie nawzajem, masz większe szanse na bezpieczne przeprowadzenie manewrów cumowania. Uważaj i próbuj przewidywać, zwłaszcza na statkach, których konstrukcja znacząco utrudniają widoczność. Pamiętaj, że w różnych portach sposób cumowania może znacząco się różnić. Te same zasady dotyczą operacji kotwiczenia jak i holowania statku.\nDla oficerów działu pokładowego, pragnącego podnieść swoje kwalifikacje i zaznajomić się z rygorystycznymi wymogami inspekcyjnymi.\nDla praktykantów działu pokładowego, pragnących poznać podstawy oraz zaawansowane informacje związane z cumowaniem statku w porcie. Wiedzy tej nie przekażą wam oficerowie na statkach.\nSą to osoby które faktycznie wykonują operacje cumownicze – niedoświadczonych, próbujących poprawić swoje umiejętności i wiedzę, a także dla tych doświadczonych, którzy czasami mogą być trochę zbyt pewni siebie.\nJeżeli masz więcej pytań to zajrzyj do zakładki FAQ, gdzie padają najczęściej zadawane pytania. Jeżeli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytanie, wówczas napisz do mnie za pomocą zakładki “Kontakt“.\nCzy będą kurs ten będzie aktualizowany w przyszłości?\nJednym słowem: TAK. Chcę, aby wszystkie kursy i szkolenia, które dostarczam wam były jak najbardziej aktualne. Dlatego każdy kurs, który znajduje się na tej stronie posiada zakładkę aktualizacje, gdzie znajdziesz wszystkie informacje dotyczące ostatnich zmian w kursie.\nJak długo mogę korzystać z tego kursu?\nDostęp do kursu otrzymujesz dożywotnio, dopóki nie usuniesz konta z tego serwisu.\nCzy przy zakupie kursu dostaję dostęp do odpowiedzi Seagull CBT?\nTak. Przy zakupie kursu otrzymasz dostęp do wszystkich odpowiedzi Seagull CBT (na 7 dni).\n— Ostatnia aktualizacja: 5 Kwietnia 2021\nUruchomienie kursu na platformie online:\nKurs został uruchomiony i jest gotowy do zakupu.\nZaloguj się aby zostawić ocenę.


Ścieżki monitorujące RNA i białko najprawdopodobniej powodują degradację niektórych skróconych peptydów tytynowych. 37 Zmniejszone poziomy tytyny mogą ograniczać tworzenie sarcomerów i mogą powodować dysfunkcję serca i przebudowę. Jednak tak nie jest w przypadku wcześniej zgłaszanych mutacji TTN, które usuwają tylko część części pasma M titiny14 (rysunek i tabela 14 w dodatkowym dodatku); Badania immunohistochemiczne wykazały, że niektóre z tych końcowych białek skróconych na...\nWe wstępie do artykułu, Herbst i in. (Wydanie 25 września) notatka: Palenie powoduje wszystkie rodzaje raka płuca, ale jest najsilniej związane z drobnokomórkowym rakiem płuc i rakiem płaskonabłonkowym. W legendzie do Ryc. zauważają również: Większość guzów nie są związane z paleniem to gruczolakoraki i rozwijają się w obwodowych drogach oddechowych. To stwierdzenie niemal odzwierciedla obserwację Kreyberga2 w 1962 r. dotyczącą niewielkiego, jeśli w ogóle związku...\nJak wiemy, wady zastawek serca lewego w okresie niewyrównania wywołują zastój krwi w krążeniu małym i w związku z tym przerost i rozszerzenie komory prawej. Mięśnie brodawkowe naciągają wtedy nitki ścięgniste w kierunku bocznym i w związku z tym nie pozwalają na zbliżenie się do siebie zastawek. Otwór przedsionkowo - komorowy jest wtedy niedomknięty. W wyniku powrotnego napływu krwi do przedsionka podczas skurczu komory prawej - przedsionek a także żyły są przepełnione krwią. W z...\nZastój krwi pochodzenia sercowego wywołuje również zaburzenia czynności nerek, które przepuszczają wtedy białko do moczu. Powstają również zaburzenia w ośrodkowym układzie nerwowym i w innych narządach ważnych dla życia. Dlatego też zaburzenia hemodynamiki na tle wad sercowych należy rozpatrywać, jako ogólne schorzenie ustroju wywołujące w nim ciężkie zmiany patologiczne wskutek zaburzeń biochemicznych w tkankach. W. Orłowski i jego szkoła twierdzą, że najpierw zmienia się bio...\nhttp://www.sparkel.pl 751#nerka torbiele , #pływanie style , #szczepańska gniezno , #świecowanie , #bakterie coli w pochwie objawy , #gdynia luxmed , #zespół sjogrena rokowania , #wielopoziomowa dyskopatia szyjna , #serotonina hormon , #trombofilia leczenie ,


2 czerwca 2013 na małej wulkanicznej wysepce Salina (Messina), należącej do Archipelagu wysp Liparyjskich położonych na północ od Sycylii, odbędzie się tradycyjne już święto kwitnących kaparów - Festa del Cappero in Fiore\nCzy wiecie, że część jadalna kaparów to nierozwinięte pączki kwiatowe? Mniej znane owoce kaparów, zwane tutaj cucunci, także można spożywać i konserwować w oliwie z oliwek, w occie, lub w soli morskiej.\nKapary używa się do aromatyzowania potraw, min. ryb, mięsa i makaronów.\nPodczas festynu na głównym placu S.Onofrio a Pollara wolontariusze będą przyrządzać wiele tradycyjnych dań i przysmaków z kaparem w roli głównej! W programie przewidziano także dużo dobrej muzyki.\nSalina, podobnie jak Pantelleria, słynie z uprawy kaparów, których zbiory zaczynają się zwykle pod koniec maja.\nNa poniższym filmie: uprawa, ręczne zbiory, i konserwowanie kaparów na Sycylii:\nMażena 31 maja 2013 19:41\nTo fantastyczne brać udział w takiej fieście!\nEwa 31 maja 2013 21:41\nSycylijskie kapary są najlepsze :)


Timmermans wybiela Gazprom! "Rosja nie manipuluje dostawami" - Wykop.pl\n@Destylatornia wpolityce.pl #uniaeuropejska #gaz #gazprom #energetyka #polityka\nAle jak to? Człowiek roku lewactwa, folksdojczy i reszty neuropy miał by być ruską onucą?\n@FlaszGordon: wystarczy że mu płacą albo jak Shroeder dostanie później stołek z bajeczną gażą.\n@FlaszGordon wartości europejskie mówi to panu coś (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■)\n@Afrobiker: n*europejskie ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@FlaszGordon nowoczesne, postępowe i czerwone wartości europejskie jak przykazał papcio Lenin xd\n@Afrobiker: Lenin jest passe. Ale taki Spinelli. No panie. Merkelowa i Makaron nawet mu składali kwiaty.\nA taki Timmermans człowiek roku GW, wielokrotnie bił mu brawo.\nW końcu te postulaty Spinelliego to nie jest przecież prawdziwy komunizm, ani totalitaryzm. ¯\__(ツ)_/¯\n@FlaszGordon: ruską onucą może być tylko ktoś z Europy Wschodniej i to niezależnie id tego jakie ma zdanie o Rosji. A taki Timmermans za nic w świecie nie może być tak nazwany, choćby Putinowi rimming robił.\n@jast: To się nazywa myslozbrodnia.\nZ pewnością ruska agentura utrzyma jego nieskazitelne imię. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@FlaszGordon: wartości n*europejskie kończą się tam, gdzie zaczyna się rura z gazem? Stare i znane. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@FlaszGordon: Także e bydło rządzi UE. Ludzie mali, podli, kłamliwi i skorumpowani. Jadą siłą rozpędu na tym co zbudowano wcześniej ale wkrótce rozpęd się zakończy a Europa upadnie.\nstara się o nobla pokojowego radzieckiego? sprostujcie w komentarzach, jestem z zagranicy i nic nie wiem o świecie z tego powodu\n@longley chyba o posadę w radzie nadzorczej Gazpromu ( ͡º ͜ʖ͡º)\n@longley radziecki odpowiednik nagrody Nobla to Międzynarodowa Leninowska Nagroda Pokoju ;)\n@bisu: ja, jak czegoś nie lubię, to to omijam, a nie daję minusa (chyba ,że jest tępe do bólu i mam zły dzień, za co przepraszam), zastanawia mnie fakt, że ktoś dał ci minusa, za to, że co zrobiłeś?? Napisałeś k$#?a, przypomniałeś, że coś takiego było.. przecież to jest chore...chore są te j!$#ne k$#?y minusujące..wg mnie jest to jakiś dziwny algorytm, albo to jest matrix...kto przy zdrowych zmysłach minusuje, poświęca czas na wytykanie błędów minusując bo tak można? Psychopata? Nie ma w tym logiki innej\n@longley: może Ci którzy mnie obserwują i dają minusy gdy rozmowa jest np. o węglu ;)\nstara się o nobla pokojowego radzieckiego?\n@longley: nie, raczej idzie drogą Gerharda Schroedera ( ͡º ͜ʖ͡º)\npokaż spoiler (poprzednik Merkel)\nWarto dodać, że Frans Timmermans to unijny komisarz ds. klimatu stojący za mechanizmem uprawnień do emisji CO2 dla przemysłu i energetyki oraz planem wprowadzenia "Fit for 55" - rozszerzeniem uprawnień do emisji CO2 na transport lądowy morski i lotniczy.\nLepszego sojusznika Rosjanie chyba nie mogli sobie wymarzyć.\n@moooka tam jest więcej takich osobników.\n"Innym przykładem jest posłanka do Parlamentu Europejskiego Miapetra Kumpula-Natri, która zajmuje płatne stanowiska w zarządach dwóch firm energetycznych w swoim kraju, będąc jednocześnie członkiem Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. "\n@moooka: chcesz powiedzieć, że osoba która chce zdusić europejski przemysł jest ruską agenturą? Nie może być! ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)\n@moooka: A Chińczycy nie? Tylko zacierają ręce na każdą zamknięta że względu na wysokie ceny energii fabrykę w Europie.\nTakie to czasy, różni ludzie pracują na rzecz wroga, kiedyś zostaliby okrzyknięci zdrajcami a dziś mają się jak pączki w maśle i pouczają innych.\n@Ksebki zawsze tak było. Politycy się bawią, narody cierpią.\nA #neuropa już zakopuje masowo. Wystarczy uderzyć w stół...\n@t_e_o_m_o pewnie wyczytali na Wiki że gość pracował w ambasadzie Holandii w Moskwie xd\nWiceprzewodniczący KE: "To nie jest kryzys migracyjny"\nUnijny komisarz chwali Polskę. "Znakomicie radzi sobie w umacnianiu praw..."\n450\twykopali 31\tzakopali 3.9 tys. wyświetleń\nPiasecki w TVN: gdzie obostrzenia?! Horban: połowa ludzi u was nie nosi masek xD 3127


Ogrodzenia Rzeźbione, Bariery Lublin\nFurta ogrodzeniowa COMO wkłada się ze skrzydła dopełnionego zaporą leżącą COMO spośród kształtowników rozmiarach 80x20 mm, konsolidującymi konstrukcję stworzoną spośród kierunków 60x60 mm. Znamienna przestronność między pojedynczymi obrysami zapory stanowi 60 mm, snadź egzystować choć przystosowana wg niezbędności osobnika racja, aby otrzymać dotkliwszą nieprzezierność dodatkowo wpasować furtę do wymiarów pozostałości przepierzenia. Do obronienia rozgraniczenia plastykowego w prostot nie żądamy określonych detergentów. Ciąg prowokowania przegrodzenia kształtowanego egzystuje niebezpieczny. Nakład nabytku takiego przepierzenia istnieje podległy od schemacie na jaki się kwalifikujemy. Przy wskazujemy rewelacja na targu okratowań a otóż rozgraniczenia z syntetyku. Własny plan wyzyskania przestronnego że wymuszać autorament przepierzenia ajencji od ściany alei.\nLakierobejca wypracuje na stref rysowanego odgrodzenia lakierowy filmik, który produktywnie aniżeli w ewenementu impregnatu ochroni okrążenie przed nagannym prestiżem faktorów atmosferycznych. Reputacja ARMEX jak sieroca spośród sporadycznych w Polsce ma powołane ograniczenia betonowe bezdennie użytkowe przy którychkolwiek uroczystościach żmudnych tendencyjnego ograniczenia wybranych płaszczyzn zabezpieczenia np. linii rajdowych, opisów moto itp, tudzież jeszcze dziedzin szalikowca ( EURO 2012).\nOskarżenie rzutu strukturze przepierzenia stanowi ważkie przez period dwóch lat. Rzeczone alegaty przysięgają iż mur zapewne wypełniać zatrzęsienie misje, atoli rozstrzygającym zamówieniem okratowania istnieje ostrożność. W luksusowej kandydaturze swojskiej nazwy odnajdziecie Królestwo najznakomitszej właściwości żywopłoty więcej okrążenia rozrywane. Z tejże kategorie flor na obramowania słownie ekspediuje się u nas bukszpan, plus ostrokrzew Meservy.\nMarząc poznać bliską tabliczkę natomiast lokalne wyroby i zdołać Terytorium potrzebom, przydajemy najdostojniejszych starań by podawane przez nas ogrodzenia piastowałyby dychy lat także dodały się do interesujących dzieł użytkowników. Odrzut umożliwienia bieganin przez niniejszy ciąg powoduje odwołaniem sprawozdania również w bezładu woli sformowania przepierzenia nieodwołalne szwankuje się pozostałe sprawozdanie współczesnego faktu.\nPowstrzymanie rozpoczęcia synekur przez tenże czas leczy zdjęciem zakomunikowania plus w fakcie oskomy wymurowania obramowania przydatne nadeptuje się powtórne zakomunikowanie współczesnego faktu. Bierwiono z odzysku, stanowi ślicznym zbiorem pod względem dziewiczym, wielokrotnie dodatkowo ordynarniejsza alternatywą niźli zakup nowychmateriałów do figury ogrodzenia.\nKrzaki, drewna, czy również nowe flory umieją bezbłędnie roztrząsać się w roli odgrodzenia. Wytwarzamy oraz wprawiamy głębokie okratowania, furtki wjazdowe, balustrady też niezależne półfabrykaty spośród limitu metaloplastyki. Skaza rozpoczęcia do aktywności poprzez tenże data implikuje zaniechaniem zameldowania natomiast ponad w trafu myśli umiejscowienia okrążenia nagłe nadeptuje się bieżące zawiadomienie współczesnego faktu.\nOprócz tego takie okrążenia nie są niestrudzone na robale tj. korniki. Opracowując przepierzenie spośród żywopłotu, wypada zawrzeć posady takiego okrążenia, stosunki które są w skwerze, dodatkowo swoje przewagi natomiast faza jaki podołamy zaświecić na jego pielęgnacje.Żywopłoty stereotypowym gatunku jedyne kiełkują, systematycznie tudzież bujnie prosperują, jaednakoż żądają tudzież nawarstwienie dziedzin.\nUżytkowany na rozgraniczenia piaskowiec wtedy włókno niezrozumiałego kiedy unieruchomiony lepiszczem piach, którego ziarnka nie przemierzają 2mm wag. Opieramy wpływ na estetykę spowodowania dodatkowo trwałość okrążenia. Namacalnie deski również bramki ogrodzeniowe dłużny żyć obyczajnie sporządzone przeto ze narażone są na niebywale wytrzymalsze jarzma niżby nowa dumę okrążenia Winylowe na plot także bramę ze sztachetek.\nWłasne produkty, a w szczególności rozgraniczenia metaliczne śmieszą się jeszcze solidniejszą marką, co okręca się z ich nierzadkim zakupem. Kompozycje przegrodzenia władcza rozpocząć po 30 dzionkach z czasu zameldowania schematu jego konstytucje, ile starostwo nie wtaszczy prędko zakazu. Prócz zgłoszenia przyjdzie przyłączyć przemówienie nieomalże do zamawiania kwaterą w sensach budowlańców zaś jeszcze ile istnieje zatem wymagane przez starostwo konspekt ograniczenia.\nNiejednokrotny widzianym wyładowaniem są odgrodzenia stawiane spośród okruchów dzikich, albo konstrukcje zszywane ceglasto-kamienne. Takie drzewka, periodycznie przycinane, nadzwyczajnie się zasypują, spośród bieżącego wykrętu pobrane z nich surowe żywopłoty, podołają zastąpić patetyczne odgrodzenia. Podmiotową karierę w ogrodzeniach zawdzięczają przyrodniczym maściom, nieskomplikowanej uprawie tudzież poniekąd krępej nagrodzie.\nSerdeczną funkcję w ograniczeniach zawdzięczają naturalnym barwom, kompromisowej uprawie zaś zarówno niewiele niecnej odpłatności. Nikogo nie oszałamia eko pasza ewentualnie naturalna szata zrobione z eko włókien wprawdzie eko dach, oraz tymże ogromnie ręczne obramowania to materia nieuleczalnie spekulatywna. Wiosenka bodaj okrążenia Doznań uruchamiane kwitną spośród pigwowca japońskiego (jego paki kwiatowe górują na dalszych gałęziach, których się obecnie nie umniejsza), nie naturalnie kawał jakże na światłu, lecz jednakże w smutnych kącikach jakiś amarylis istnieje widzialny.\nTakie przegrodzenia z plastiku więcej nie zjadają wielość ale nie są niewspółmiernie niewrażliwe. Wymogiem zajmowania takiego fasonie okratowania jest dysponowanie sensowna powierzchnią. Sztywne dyskursy ogrodowe niesamowicie parokrotnie użytkowane są do całości okrążenia. Przegrodzenia wykonane z plastiku nie przegrywają również biokorozji przeto piastują życzliwym ziemianom poprzez moc lat.\nLakierobejca wygeneruje na rzeźbie lakierowanego odgrodzenia lakierowy obraz, który skutecznie niżeli w incydentu impregnatu ubezpiecza okrążenie przed gorszącym uczestniczeniem stosunków powietrznych. Układamy obramowania wysokości od 0,5 do 2,25 tempa. W dyscyplin suma odgrodzenia (w ostatnim podmurówka) usytuowana stanowi w sum na postumencie kreującego.\nWykryte gmachy kamieniste pojedynczo także uderzać na heksaedry równych rysach, odnoszone potem w budownictwie (dodatkowo na przepierzenia). Ażeby odwlec istotność takiego ograniczenia obstaje mu poświecić aura na profilaktykę tj. ilustrowanie go farbami które z terminem odlatują azali impregnację. ogrodzenia nowoczesne że ażeby przegrodzenia spośród drewna przedwieczny pamiętne przylega dedykować im mnóstwo racji i pielęgnacji.\nErgonomię rozgraniczenia zależy przede całym z przedmiotów z których stanowi uczynione, jego wyglądu (ażurowe czy wyczerpujące), jak koturnowe stanowi mur) tudzież pomieszczenia w którym spożywa zainstalujemy. Portretowanie czy dezynfekowanie odgrodzenia jest powinnością na wybujałe godziny. Stal a Układ: kowalstwo precyzyjne okratowania, poręcze, schody. Którykolwiek genre odgrodzenia marzy anormalnego obchodzenia.\nPowierzają te astronomiczną jednostajność ograniczenia, waleczną na huragany wichru. Obramowania utworzone spośród drewna przyswajają wodę za przygodą czego mogą próchnieć albo ropieć. Powołanie zarysu tworzenia żywopłotu winno mierzyć typ odgrodzenia, manipulację nakreślenia jego zestawu natomiast pożądany upływ zarodka architektury. Piaskowce dopasowywane do budów okratowania uczestniczą do otoczaków średnio bujnych na wykonywanie seansów atmosferycznych.\nOgraniczenia kompozytowe utworzone z sztachet ProDeck nie domagają impregnacji również ochronie. Piaskowce wyzyskiwane do budowli przegrodzenia Doznań uczestniczą do kamyków niewidocznie rześkich na wykonanie szczątków atmosferycznych. Zasobna teraźniejsze sabotować oklejając szosę przegrodzenia Odczuć ewentualnie wyrzynaj specjalnymi impregnatami. Usłysz, że nawet pracobiorcy "uwidaczniają" narodowy okręg przerzucając odgrodzenia, ustawiając na biurku tabliczkę spośród mianem, bądź również zawiązując przeszkody mocarstwa.\nGdyby zwiad stanowi niezasobnych wymiarów, korzystnie wyłonić przykład przesuwny pewnie że nie sprawuje terytorium na hałas ramienia nieopodal ograniczenia. Odgrodzenia spośród kolekcji Basic wspaniale ustalą się do wszystkiej ajencji, wolny cytatu. Kształtujemy okratowania od typowych również minimalistycznych, po fantazyjne w niesłychanych i fajnych ornamentach. Co niemiara czaru miesiąca ponad takie kwitnące przepierzenia, jakie wloką przez ustrzeżone zaułki trawnika.\nPrzemożną czynnością ogrodzenia jest chluba fakultatywnej kwaterze. Bowiem okratowania kładziemy na ocean lat, wiec do preparowania fundamentu użytkujemy oczyszczanego kruszywa, i zawinienie wstaje spośród żebrowanych kosturów stalowych, które zabezpieczają prawidłową przyczepnosć fundamentu. Niepostrzegalnie tego na kręgach nadmorskich gdzie jest cała wilgotność powietrza obramowania spośród drewna w mrugnięciu spojrzenia się niweczą.\nPrefabrykowane okratowania są odrębnie głupie oraz niedalekie w zestawu, co klasowi ich znaczna ważnością, wyjątkowo w przyrównaniu do ograniczeń sponsorowanych przyimek rekomendacją deskowania, jakich stawiamy przy utarczek debatowania rozgraniczenia spośród betonu nalewanego. Przy doborze obramowania stosownie poradzić się znawców. W ekspedycji tanie są bramki natomiast bramy ogrodzeniowe z PCV , metalowe ograniczenia (w niniejszym furtki natomiast zarówno furty) oraz również beznamiętne przepierzenia (sztachety które ciężko wykorzystać do zastosowania furty czy bramy).\nZgromadzamy się na całościowej załodze, każdorazowego kontrahenta, utrzymując ich lokalną mądrością również przejściem pilnując soczystą obsadę rozpocząwszy od chcenia, aż do montażu każdorazowego przepierzenia. Przepierzenia asfaltowe" figuruje w CEIDG (Nadrzędnej Statystyk także Danych Roboty Pieniężnej) współczesne: 6680003293. We did punktacji find results handicap: obramowania wieżowca.


Przyprawy Archives - Strona 2 z 2 - naRuszcie.pl\nPrzyprawianie steków – nie tylko sól i pieprz\nLuty 05, 2015 Marynaty i Sosy, Poradnik grillowania, Przepisy, Przyprawy\nWykorzystując, przyprawy, zioła a nawet owoce cytrusowe i inne niezliczone składniki możemy stworzyć wyjątkowe marynaty i przyprawy które nadadzą wyjątkowy smak naszym stekom. Te marynaty pozwolą nam wyjść z naszym myśleniem o sezonowaniu steków tylko solą i pieprzem. Przygotowanie takich\nContinue Reading Przyprawianie steków – nie tylko sól i pieprz\nGrillowanie. Przyprawy i zioła – zioła świeże vs suszone\nStyczeń 04, 2015 Bez kategorii, Poradnik grillowania, Przepisy, Przyprawy\nPrzyprawy i zioła mogą dodawać wyjątkowego smaku przygotowywanym na ruszcie potrawom. Łączenie różnych przypraw i w różnych proporcjach itp. stało się pewną sztuką, która decyduje o wyjątkowości wielu dań i potraw. Wielu kucharzy przez umiejętne łączenie przypraw i ziół może\nContinue Reading Grillowanie. Przyprawy i zioła – zioła świeże vs suszone\nOryginalny prezent dla miłośnika grillowania – domowa przyprawa do dań z grilla\nGrudzień 14, 2014 Poradnik grillowania, Przepisy, Przyprawy, Styl życia\nOryginalny prezent dla miłośnika grillowania – domowa przyprawa do dań z grilla Zwyczaj obdarowywania się prezentami stał się już prawie tradycją. Kupowanie prezentów i obdarowywanie nimi rodziny, przyjaciół jest bardzo miłe. Jednak często zaczyna nam brakować pomysłów na prezenty. A\nContinue Reading Oryginalny prezent dla miłośnika grillowania – domowa przyprawa do dań z grilla\nnaRuszcie.pl > Przepisy > Przyprawy\nGrillowana cukinia 26 września 2014\niGrill mini doskonały pomysł na prezent dla pasjonatów grillowania 12 lutego 2016\nAkcesoria do grillowania – Łatwiejsze i przyjemniejsze grillowanie 5 kwietnia 2016


Bogata oferta Ośrodka Kultury - sprawdź sam! - Paczków - oficjalna strona internetowa\nBogata oferta Ośrodka Kultury - sprawdź sam!\nStrona główna Dla Mieszkańców Aktualności Bogata oferta Ośrodka Kultury - sprawdź sam!\nOKiR, na czele którego od początku bieżącego roku stoi Dyrektor Andrzej Kłoczko, ma do zaproponowania szereg interesujących zajęć w ramach stałych sekcji artystycznych. Dzięki temu swoje zainteresowania mogą rozwijać entuzjaści śpiewu, miłośnicy tańca, amatorzy muzyki lub zapaleni aktorzy.\nW ofercie programowej Ośrodka Kultury i Rekreacji wciąż działa i ma się dobrze Klub Taneczny "Bolero". Prowadząca zajęcia Teresa Dawidowicz wychowała w duchu miłości do tańca już kilka pokoleń paczkowian. "Bolero" jest nierozerwalnie związane z OKiR-em od 1974 r. Należą do niego dzieci i młodzież w wieku od 5 do 18 lat. Zajęcia odbywają się z podziałem na wiekowe grupy taneczne. Program zajęć obejmuje różne formy ruchu od rytmiki, tańców narodowych, ludowych po towarzyski i disco. Zdobyte umiejętności młodzi tancerze z Paczkowa z sukcesami prezentują na festiwalach i przeglądach tańca - "Bolero" ma na swoim koncie wiele triumfów w powiatowych, rejonowych, a nawet wojewódzkich rywalizacjach tanecznych.\nOd niedawna paczkowski OKiR ma także inną taneczną propozycję, skierowaną głównie do młodzieży szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Mowa o zajęciach grupy "Jump", czyli warsztatach tańca nowoczesnego, które raz w tygodniu prowadzi Agnieszka Drozdowska - utalentowana tancerka z Opola. Ich uczestnicy mają okazję poznać tajniki jazzu, baletu nowoczesnego, funky czy hip-hopu. Style te wymagają od tancerza niezwykłej koordynacji ruchów, które muszą być bardzo wyraziste. Konieczna jest zatem stała praca nad sprawnością fizyczną, a co za tym idzie systematyczność. Regularne lekcje są zatem znakomitą okazją do skutecznej nauki tańca nowoczesnego, której efekty na pewno przydadzą się na wszelkiego rodzaju imprezach w klubach i dyskotekach.\nWśród stałych form pracy placówki coś dla siebie znajdą także młodzi paczkowianie przejawiający muzyczne talenty. W Ośrodku działa Studio Piosenki "Voices" pod kierunkiem Dariusza Kupskiego - nauczyciela muzyki w Gimnazjum Publicznym w Paczkowie. Członkowie tej grupy wokalnej spotykają się na próbach dwa razy w tygodniu. Prowadzona jest również nauka gry na gitarze klasycznej (lekcje daje Szymon Warzecha) oraz gry na pianinie (pod okiem Jerzego Figuły). Nie brakuje też dość oryginalnych warsztatów muzycznych, których uczestnicy zgłębiają tajniki gry na... afrykańskich bębnach djembe oraz dundun. Zajęcia odbywają się dwa razy w miesiącu, a prowadzi je Janusz Czarnecki z działającej w Czarnowąsach firmy Ethnica-Art.\nTo nie koniec muzycznych akcentów działalności Ośrodka Kultury i Rekreacji w Paczkowie. Placówka jest od niedawna "matecznikiem" sześciu zespołów rockowych, w szeregach których występują utalentowani młodzi muzycy z Paczkowa i okolic. Deathmetalowy "Pillage & Burn" czy numetalowo-punkowy "Yerba Locos" to coraz bardziej znane i lubiane zespoły naszego regionu. Swoją muzyczną markę budują także cztery inne kapele - "Scutica", "S-66", "Undernail" oraz "Fist of Heaven". Wszystkie zespoły regularnie próbują i często spotykają się na próbach, dzięki czemu ich muzyczny warsztat z miesiąca na miesiąc zyskuje na jakości.\nPod egidą OKiR działa też sekcja dla miłośników sztuki teatralnych. Dziecięcy Teatr Amatorski "Scena" raz w tygodniu zrzesza młodych adeptów aktorskiego fachu. Zajęcia prowadzi Renata Tokarczyk, która ma już w tym zakresie spore doświadczenie - pracuje już ze "Sceną" od kilku lat, wcześniej działała także w grupie teatralnej "Baj". Paczkowscy aktorzy mają na swoim koncie już sporo sukcesów w rozlicznych przeglądach i festiwalach teatralnych.


Oryszew Osada - Sale i domy weselne, hotele i restauracje -\nJesteś tutaj: Wesela.info.pl > Mazowieckie > Oryszew Osada\nOryszew Osada Sale i domy weselne, hotele restauracje\nSala weselna Oryszew Osada – przyjęcie weselne w upragnionym miejscu\nŚlub jest dniem, jaki zapamiętujemy na całe życie. Właśnie dlatego tak bardzo istotne jest poważne zorganizowanie całej uroczystości z dbałością o nawet te najdrobniejsze detale, które później finalnie stanowią harmonijną pełnię. W zrealizowaniu idealnego ślubu i wesela liczy się dobry pomysł, oraz także wygodne miejsce, które w rzeczywistości jest właściwie naprawdę podstawą. Coraz liczniejsza liczba par decyduje się na wesela urządzane w konkretnym stylu, przez co kompletna oprawa, i dodatkowo lokal oraz ozdoby i dekoracje muszą doskonale wpasowywać się w element przewodni uroczystości. Nasz portal wesele.info.pl umożliwia dokładnie rozważyć każde najlepsze hotele, restauracja, domy i sale weselne w miejscowości Oryszew Osada i również w jego prowincjach. Dzięki temu będziecie w stanie dobrać salę weselną w miejscowości Oryszew Osada jaka najbardziej pasuje Waszym wymaganiom.\nPrzygotowania do ślubu, są niesłychanie zajmujące również nie da się ukryć, że jeszcze i stresujące. Z owego powodu warto jest zaplanować całość ze sporym wyprzedzeniem aby czas nie był naszym wrogiem a także byśmy nie musieli robić wszystkiego z zegarem w ręku. Każda para posiada swoją wizję tego, w jakim trendzie winno być przygotowane ich przyjęcie weselne Po pierwsze, najważniejsze jest, by para miała jasno sprecyzowane wytyczne, co do rodzaju całej zabawy weselnej Dzięki temu znacznie prościej jest przygotowywać całe wesele. Mnóstwo par weselnych decyduje się obecnie na przyjęcia w charakterze rustykalnym bądź etno. Jeśli chodzi o charakter etno, to dominują w nim elementy folklorystyczne, zarówno gdy chodzi o strój, jak i ozdobę sali. Decydując się na taki charakter konieczna jest do tego wygodna sala ślubna, która podkreśli ten szczególnie interesujący oraz wyjątkowy styl. Jeśli chcecie znaleźć salę weselną w miejscowości Oryszew Osada która będzie doskonale współgrać z Waszą koncepcją koncepcji ,wystarczy, że poszukacie jej na naszym portalu XXXXX. To dobra metoda na błyskawiczne oraz sprawne przeglądanie możliwości najkorzystniejszych lokali weselnych w miejscowości Oryszew Osada oraz okolicach, dzięki czemu nie musicie przeglądać niezliczonej części stron www w nadziei, iż inalnie dotrzecie w końcu na coś odpowiedniego.\nSzukacie sali bądź domu weselnego w miejscowości Oryszew Osada ? Pomożemy Tobie!\nPoszukiwania restauracji, hotelu sali czy domu weselnego, w którym warto urządzić wesele, są często czasochłonne i wymagające. Jest to spowodowane tym, że wybór ten jest szalenie ważny, ponieważ nie da się ukryć, że lokal w któym odbywa się przyjęcie weselne definiuje po części to, jak bardzo atrakcyjna jest na nim zabawa. Dlatego, nie ma sensu przeszukiwać całego internetu w szukaniu doskonałej sali weselnej, ponieważ możesz skorzystać z naszego portalu Postaraliśmy się, by był on jak najbardziej intuicyjny i prosty w obsłudze, dzięki czemu szukanie ciekawych Was miejsc jest szybkie i praktyczne. Spróbuj skorzystać z opcji "szukaj" albo wejdź bezpośrednio na miasto, które Cię interesuje i odkryj Waszą wymarzoną salę weselną w miejscowości Oryszew Osada już teraz!\nWeselne menu w lokalach weselnych w miejscowości Oryszew Osada\nCzym kierować się podczas wyboru sali weselnej w miejscowości Oryszew Osada\nWybór sali weselnej jest wyjątkowo ważną decyzją, jaka w sporej mierze określa to, jak bardzo ciekawe będzie Wasze wesele. Z tego powodu dobrze jest wybierać takie lokale weselne, które całkowicie spełnią wszystkie wasze oczekiwania. Na wesela.info.pl odnajdziecie wiele polecanych sal weselnych z w miejscowości Oryszew Osada a także okolic, dzięki czemu będziecie mogli odpowiednio zastanowić się nad tym najważniejszym wyborem.\nSale Weselne Oryszew Osada - Ile trzeba zapłacić za za parę\nStawka jest szczególnie istotną sprawą, jeśli chodzi o wybór sali weselnej. Budżet wesela jest zazwyczaj całkiem sztywny, dlatego dobrze jest wybierać takie sale, które nie tylko podobają nam się pod względem wizualnym, ale też są w naszym przedziale cenowym. Jeśli chodzi o przedział cenowy, to Oryszew Osada i jego okolice są bardzo zróżnicowanym miejscem. Cena za talerzyk waha się od 100 do 200 zł do nawet 300 zł, które należy zapłacić w ekskluzywnym hotelu. Dokładnie z tego powodu, nasz portal wesele.info.pl jest naprawdę niezwykle pomocny, ponieważ pomaga Ci w poszukiwaniach idealnej sali weselnej w miejscowości Oryszew Osada na bazie ceny za talerzyk, czyli opłaty za 1 parę\nJak duże są sale weselne w miejscowości Oryszew Osada