Pyszny sernik na czekoladowym cie�cie, z wi�niami i delikatn� piank�. Nie jest przes�odzony, wi�nie doskonal� r�wnowa�� jego smak. Pi�knie wygl�da. Delikatny w smaku, po jednym kawa�ku ma si� ochot� na wi�cej : Polecam! : � � Je�eli przygotowa�a� e� danie z tego przepisu, prosz� o jego zdj�cie\n� Ciasto czekoladowe z piank� jogurtowo-jagodow�, herbatnikami i polew� czekoladow�. �wietne po��czenie smak�w. � � Ciasto czekoladowe przepis z netu, lekko go zmodyfikowa�am : - 3 tabliczki ciemnej czekolady - 1 2 kostki mas�a - 1 2 szklanki cukru - 2-3 �y�ki wody - 5 jaj wielko�� L\nCzekoladowe muffiny z piankami W tym roku do koszyczka wielkanocnego pieczemy ma�e babeczki muffiny kt�re uwielbiaj� dzieci nie tylko podczas �wi�t, s� czekoladowe z piankami kt�re si� topi� podczas pieczenia i nadaj� lekkiej wilgoci dzi�ki temu muffiny nie s� zbyt suche. Polecam 120 g mas�a roztopi� 2 jajka 110g w\n, bardzo czekoladowy i wprost uzale�niaj�cy. Wszyscy zgodnie stwierdzili �e jest to jeden z najlepszych deser�w jaki jedli: ! Polecam Wam gor�co: � Mi truskawki s�u�y�y za �y�eczk� do zajadania musu: � Sk�adniki : 150 g pianek marshmallow 50 g mi�kkiego mas�a 250g czekolady gorzkiej u mnie 100\nCzekoladowo - mi�towa pianka\njej program�w, aby m�c wypr�bowa� nowe przepisy. Pierwszym przepisem b�dzie cudownie s�odka pianka czekoladowa o smaku mi�ty. W sam raz dla niepoprawnych zwolennik�w s�odko�ci. �eby zbi� troszeczk� s�odyczy, doda�am wi�cej ekstraktu mi�towego. Nast�pnym razem, zamiast �mietany dodam jogurtu a w\n� � Zapraszam do przygotowaniu bardzo �atwego i zapewne wszystkim znanego ciasta bez pieczenia. Teraz w upalne dni brak potrzeby u�ywania piekarnika jest du�ym plusem : Dzi�ki prostemu zabiegowi jakim by�o wrzucenie pianek, blok czekoladowy zyska� nowy, kolorowy wygl�d. � Sk�adniki: kostka\nJab�ecznik na ciemnym spodzie z czekoladow� piank�\ntrudno zako�czy� na jednym kawa�ku, ka�dy prosi o dok�adk� � Mistrzyni� w ilo�ci zjedzonych kawa�k�w zosta�a moja mama, kt�rej bardzo smakowa� m�j czekoladowo - jab�kowy eksperyment : Ma kruchy kakaowy sp�d, grub� warstw� s�odkich jab�ek a wierzch pokrywa czekoladowa pianka budyniowa, a to\nSzybki czekoladowy mus z pianek\nSK�ADNIKI: 150 g mini pianek waniliowych du�e poci�� nozyczkami lub poszarpa� 50 g mas�a 250 g gorzkiej czekolady nies�odzonej 60 ml przegotowanej wody 285 ml �mietany krem�wki 1 �y�eczka ekstraktu waniliowego Wykonanie: Piank�,czekolad�,mas�o i wod� umie�ci� w rondelku z podw�jnym\nbia�ko od ��tka. Bia�ka ubi� na sztywno. Rozpuszczon� czekolad� zdj�� z ognia. Do ostudzonej masy czekoladowej doda� ��tka i mas�o. Wszystko razem dobrze wymiesza�.� Do przygotowanej masy dodawa� ma�e ilo�ci ubitego bia�ka, ��czy� go z mas��� powoli mieszaj�c. Dobrze�wymieszan�� piank� przela� do\nSk�adniki: - 200 g czekolady - 4 jajka - 250 ml krem�wki - 200 ml mleka - 100 g rodzynek - kieliszek rumu - 6 �y�ek cukru - opakowanie cukru waniliowego - 4 �y�eczki �elatyny Do dekoracji: - posypka czekoladowa - wisienki koktajlowe Rodzynki op�uka�, skropi� rumem i odstawi� pod przykryciem na 1\nSernik z czekoladow� piank� � Ka�dy zna ciasto pod wdzi�czn� nazw�- sernik z ros�. Mimo wysi�k�w rosa ta, tylko czasami pojawia�a si� na serniku. Zaniecha�am wi�c wygl�dania jej. Dzisiaj do piany dosypa�am kakao, beza sta�a si� chrupi�ca na wierzchu i apetycznie czekoladowa w �rodku. Do ciasta polecam wykorzystanie mas�a\nOryginalny przepis z gazety m�wi �e: - Z przepisu wychodz� 4 porcje - jedna porcja ma 480 kcal - czas przygotowania to 1,5 godziny. Ja si� tym nie przej�am i zrobi�am. Zdj�cie by�o. To teraz przepis - w nawiasach moja wersja -tabliczka bia�ej czekolady ja da�am nieca�e 2 tabliczki -tablic\nSk�adniki 10 dkg gorzkiej czekolady 1 �y�ka mas�a 3 ��tka 4 bia�ka ma�a szczypta soli 2 �y�eczki cukru pudru sk�rka starta 1 4 pomara�czy 1 szklanka bitej �mietany kilka wi�ni kandyzowanych lub wisienki w spirytusie : Spos�b przyrz�dzenia Czekolad� topimy razem z mas�em w\nCzekoladowa pianka z sosem malinowym\nje�eli zrobimy w tortownicy, pianka powinna wyj�� wy�sza. Smacznego : � � Blog: Planeta pyszno�ci\nCzekoladowa delicja z piank� kawow�- walentynkowo\nzaparzonej mocnej kawy 1 4 �y�eczki �elatyny Zaparzy� kaw�, doda� �elatyn�, wymiesza�, odstawi� do przestudzenia na 5 minut, nast�pnie ubija� trzepaczk� do uzyskania konsystencji pianki.� DEKORACJA: orzeszki w karmelu tarta czekolada cukier puder Na talerzu u�o�y� pian� kawow�, delicj�, posypa�\npo��czy� z przygotowan� czekolad�. Ca�o�� na�o�y� jako kolejn� warstw� deseru na sch�odzon� mas� czekoladow�. Sk�adniki na piank� serow�: 3 4 szkl. 175ml �mietany 30 2��y�ki cukru 1756ml sera bia�ego mielonego 1 �y�eczka �elatyny rozpuszconej w ma�ej ilo�ci gor�cej wody �mietan� ubi� z cukrem\nSernik na czekoladowym spodzie z kakaow� piank�\n�Bardzo lubi� serniki. Nie piek� ich cz�sto gdy� s� one dla mnie ciastami na szczeg�lne okazje. Ten upiek�am na moje urodziny. D�ugo zastyga i dlatego warto upiec przynajmniej dzie� wcze�niej. Chocia� brak okazji to te� dobra okazja. Na ciasto 30 dag m�ki tortowej 1 szkl cukru 120 g margaryny�\n����������������������������� W ramach deseru dla Spa�ki i Mi�ka, kt�rzy wpadli na lasagne i wino. Sk�adniki: tabliczka gorzkiej czekolady 15 dkg pianek marshmallow 3 jajka 1 �y�ka cukru pudru 2 �y�ki mas�a 2 �y�ki mleka Czekolad� po�aman� na kawa�ki, pianki i mas�o�rozpu�ci� na ma�ym\nLody z pieprzem syczua�skim na czekoladowej piance otulone sezamowym karmelem\nCudowny deser skomponowany z trzech innych smakowito�ci z mojego bloga kryj�cy w sobie tyle faktur smakowych.Czekoladowy mus piankowy,kruchy,chrupiacy karmel sezamowy i zimne rozp�ywajace sie w ustach lody z zaskakuj�cym efektem mrowienia na ustach dzieki dodaniu pieprzu syczua�skiego. Z\n65279 Blok czekoladowy 65279 Blok ze styropianem 65279 Blondies z M amp M S 65279 Brownie 65279 Brownie - najlepsze na �wiecie Brownie banana split z piankami 65279 Brownie - Marshmallow crunch brownie bars 65279 � 65279 Brownie z orzechami laskowymi 65279 Cream cheese\nw�dki + sok z brzoskwi� NADZIENIE : Pianka truskawkowa, Pianka brzoskwiniowa DEKORACJA: Bita �mietana, krem czekoladowy, pianki owocowe � � Przygotowujemy biszopt z 5 jaj. Wycinamy z niego kszta�t jajka i kroimy poziomo na 3 blaty. 65279 � PIANKA TRUSKAWKOWA: 150 ml �mietany krem�wki\nKostka cappuccino z czekowi�ni�\njakie sobie wymarzy�am. Pyszne, lekkie i, mimo, �e nieco pracoch�onne to w zasadzie �atwe w wykonaniu i trudne do zepsucia. Biszkopt cappuccino, gruba warstwa czekowi�ni, kt�ra pasuje tu idealnie, w sumie - nie wiedzie� czemu, czekoladowy biszkopt, kt�ry mog�abym zje�� sam, i pianka cappuccino\nprzygotowane piwo z nut� miodow�, a w�r�d s�odko�ci by�� tr�jsmakowy tort czekoladowy, �mietankowy i owocowy , ale najwi�ksz� popularno�ci� cieszy� si� mus poziomkowy. I ja tam nie by�am, i wina i miodu nie pi�am, ale co si� dowiedzia�am, wszystko� tutaj opisa�am :- A pogoda? Pono� nam si� na weekend ma\npolecam, bo warto. Czu� smak waniliowy i czekoladowy, a dzi�ki truskawkowej piance i musie, rozp�ywa si� w ustach! Smak Panny Cotty jest mocno wyczuwalny, mimo, �e jest go najmniej. St�d nazwa Przepis podaj� na blach� o� wymiarach 32x21cm u podstawy. Sk�adniki: herbatniki na 3 warstwy zu�y�am 2\nzupe�nie bez jajek bo robimy go na bazie pianek.Zastyga szybko i jest dziecinnie prosty. Dodaj�c bit� �mietan� staje si� czekoladowo-mleczny i bardziej kremowy.Bez dodania bitej smietany mus jest bardziej ciemny i po zastygni�ciu przyjemnie spr�ysty i daje si� formowa�.Przysz�o mi do g�owy,�e �wietnie\n: semifreddo na bazie mango... , granita mango , granita odm�adzaj�ca , lody arbuzowe , szerbet pomara�czowy , lody truskawkowe , Cynamonowy py�: najlepsze lody czekoladowe , lody toffi , lody straciatella, Damsko-m�skie spojrzenie na kuchnie i dom: sorbet jagodowy z jogurtem , lody malinowe , lody mi�towe\nBardzo lubi� ciasto miodowe, ch�tnie te� z nim eksperymentuj�. Tym razem postanowi�am prze�o�y� miodowe placki mas� jab�kow� z dodatkiem bor�wek i z nut� owoc�w le�nych a tak�e piank� truskawkow�, do tego czekoladowa posypka i gotowe. M�� zabra� ciasto do pracy, gdzie wszystkim smakowa�o, co mnie\n. Czekoladowe, wilgotne ciasto z ci�gn�cym si� �rodkiem wype�nionym piankami marshmallow oraz chrupi�c� mas� z ry�u preparowanego i mas�a orzechowego. Wiem, pe�en wypas, ale jak s�odzi� to ju� na maksa! : � Przepis ze strony Brown Eyed Baker , zmodyfikowany przeze mnie. � � Sk�adniki na brownie: *120 g\nAjerkoniakowo - waniliowa kostka\nmiksujemy. Tak przygotowan� piank� wylewamy na czekoladowy sp�d i przykrywamy spodem kokosowym. Ca�o�� razem wk�adamy do lod�wki do czasu, a� pianka dok�adnie st�eje. Podajemy zawsze sch�odzone, pokrojone w r�wn� kostk�. SMACZNEGO. Blog: bloGotowanie z pasj�\nDavid Lebovitz S�odkie �ycie w Pary�u . Karmelizowana tarta jab�kowa niskot�uszczowa 21. Kawa mro�ona 22. Kir 23. Kremowa �mietana 24. Kurczak w sosie mole 25. Lody kawowo-karmelowe 26. Magdalenki w cytrynowym lukrze 27. Mus czekoladowy I 28. Mus czekoladowy II 29. Nale�niki z m�ki z ciecierzycy 30. Pasta z w�tr�bek drobiowych z jab�kami 31. Pianki\nurodziny Laurusi - mojej pierwszej siostrzenicy. Wymarzy�a sobie tort czekoladowo malinowy. Dzieci�ce marzenia trzeba spe�nia�, a te urodzinowe w szczeg�lno�ci. Zapraszam zatem na r�owo-czekoladow� bomb� kaloryczn� . Niestety, brak zdj�� s�odkiego wn�trza. Ci, kt�rzy robili kiedy� zdj�cia potraw i\nM�j kolejny bajaderkowy tw�r: Brownies zrobione z resztek ciasta czekoladowego z warstw� podpieczonych pianek marshmallows. Niezwykle szybkie i proste ciacho, aby bardziej je uszlachetni� doda�am do niego r�wnie� podpra�one orzechy, czekolad� i rum. Ciasto �adnie si� kroi, nie rozpada a smakiem\nKamienista droga szcz�ciarza\nzast�pi� ciemn�, cze�� orzech�w lub pianek ulubionymi kruchymi herbatnikami. �Czekoladowo-orzechowa kostka z piankami Sk�adniki: 250 g dwukolorowych marshmallow np. r�owych i bia�ych pianek �lazowych 3 4 kubka suszonej �urawiny 100g 4 �y�ki wi�rk�w kokosowych 60 g solonych pistacji waga po\nJab�ecznik z piank� kokosowo-orzechow�\njab�ecznik. Ciasto jest delikatne, a jednocze�nie bardzo s�odkie i smaczne. Jak pisze Gania, w oryginalnym przepisie ciasto po upieczeniu�i ostudzeniu odwraca si� do g�ry nogami , tak by delikatna pianka znalaz�a si� na dole. Ja nie odwraca�am, poniewa� tak wg mnie prezentuje si� du�o �adniej ni� odwr�cone\n.in. przepis na kostk� brukow�. Postanowi�am go wypr�bowa� przy najbli�szej nadarzaj�cej si� okazji : Takie batoniki na pewno przypadn� do gustu wielbicielom czekolady. Z wygl�du przypominaj� troch� nasz blok czekoladowy. W �rodku kryj� si� chrupi�ce herbatniki i �elkowe pianki. A� korci, �eby dorzuci�\nPodsumowanie akcji Przysmaki dla taty udzial. Zapowiada sie z ta akcja wystratuje rowniez na przyszly rok. Mam nadzieje, ze znow tak licznie wezmiecie udzial. Akcja trwala 5 dni. Odbywala sie na durszalku i na mikserze. W sumie zgloszono 83 przepisy! Wspaniale! A oto one: Seven days in sunny june Madleine Ciasto z rabarbarem i piank�\nka�dym przekrojeniu czekoladowego kremu, dzi�ki czemu unikniemy pobrudzenia bia�ej pianki, a kostka mascarpone b�dzie si� pi�knie prezentowa�. Smakuje i ma�ym i du�ym i chyba nie b�dzie tajemnic�, gdy zdradz�, �e ci�ko poprzesta� na jednym kawa�ku... Polecam Wam r�wnie� ciasto kawowe bez pieczenia\nCiasto biedronka bez pieczenia . � Sk�adniki: 300 g ciastek czekoladowych 50 g mas�a w temp. pokojowej 50 g czekolady gorzkiej 375 ml �mietany krem�wki 150 g bia�ych pianek marshmallow 100 ml likieru r�anego 125 ml mleka ew. kilka kropel czerwonego barwnika � Spos�b przygotowania: Ciastka, mas�o i czekolad� wrzuci� do malaksera\n. Robimy piank� galaretk� rozpu�ci� w jednej szklance wody. �mietan� krem oacute wk� ubi� i doda� t�ej�c� galaretk�. Piank� wy�ozy� na ciasto i wstawi� do lod oacute wki na par� minut a�eby masa st�a�a. Na piance u�o�y� nas�czone ponczem biszkopty. Pola� ciasto polew� czekoladow� i posypa� wi oacute\n, wyr�wnujemy. Wk�adamy do lod�wki na minimum 2 godziny, najlepiej na ca�� noc. moje uproszczenie 2. Odlewamy p� szklanki masy czekoladowej, do reszty dodajemy pianki i herbatniki, mieszamy przek�adamy do foremki, odlan� reszt� polewamy po wierzchu. Wk�adamy na minimum 2 godziny do lod�wki, lepiej na ca��\nCzekoladowy sernik rocky road z migda��w, pianek marshmallow i kr�wek, ale mo�na tworzy� inne wariacje. Wa�ne, �eby na wierzchu ciasta znalaz�o si� co� chrupi�cego...no i powinno by� tego du�o, �eby droga by�a odpowiednio kamienista - M�j przepis do��czam do akcji Dzie� czekolady . � � � Czekoladowy sernik 8222 rocky\nSk�adniki 200g czekoladowych herbatnik�w ale takich bez polewy czekoladowej 40g mas�a 50g czekolady deserowej 175g bia�ych pianek cukrowych 50g bia�ej czekolady 100ml mleka 400g �mietany krem�wki 30 lub 36 troch� zielonego barwnika spo�ywczego 50g czerwonych porzeczek\nFudge z bakaliami\nNie jestem do ko�ca pewna, czy mo�na te czekoladki faktycznie nazwa� fudge, ale nic innego nie przychodzi�o mi do g�owy: To jakby po��czy� ptasie mleczko z czekoladowym blokiem- powstanie lekko piankowata, ale do�� zwarta czekoladowa struktura. Nam, w ka�dym razie ten fudge bardzo smakowa� i mam\nPianka cha�wowa z musem o smaku �liwki w czekoladzie podana na miodowych spodeczkach\nna sztywno. Czekolad� rozpuszczamy w k�pieli wodnej w metalowej misce ustawionej na garnku z gotuj�c� si� wod� . Czekolad� przelewamy do ubitej �mietany i szybko razem miksujemy. �liwki ods�czamy i przecieramy przez sitko. Dodajemy do masy czekoladowej. CA�O��: Piank� cha�wow� dzielimy na dwa\nPodsumowanie akcji Przysmaki dla taty 3 Kuchenne Kajakowanie ladiable Babka piaskowa Dzikowiec od kuchni Dzikowiec Ob��dna rolada bezowa z truskawkami kamciss-zyciezesmakiem kamciss Ciasto z truskawkami i delikatn� budyniow� piank�. Silver Teaspoon MAgda Racuchy z kwiatami czarnego bzu z truskawkami Kuchnia\nPodsumowanie akcji Przysmaki dla taty 4 tylko przysmaki. Zapraszam do podsumowania: ������� Moje domowe ������� kucharzenie Bo�ena Ci�gnik Czerwie� i b��kit Patrycja mikimama �evap�i�i wo�owo-wieprzowe z papryk� i oliwkami Ciasto czekoladowe z musem z papryki i z truskawkami Z kartoflanego pola karto\nrozpuszczony cukier do z�otobr�zowego koloru. Polewamy szybko a zarazem bardzo ostro�nie. Ja z regu�y polewam sosem czekoladowym i podaj� z sezonowymi owocami. Pianki robi� troszeczk� mniejsze i wychodzi mi ich 20-22 sztuki z wy�ej wymienionych sk�adnik�w. Blog: cukiernicze kreacje charlotte\n. Ca�ego Misia pokrywamy rozetkami z kremu czekoladowego krem z gotowych krem�w uk�adamy oczka, �apki i inn� dekoracje i ju� nasz torcik jest gotowy. Masa cukrowa Kilka pianek marsmallow rozpu�ci� w miseczce na parze z paroma kroplami wody , wody powinno by� odrobin� �eby nie rozrzedzi�\nKrajanka, kt�r� Wam dzi� prezentuj� przypomina smakiem mi�kkie, czekoladowo orzechowe ciasteczka i chocia� mo�e nie wygl�da tak urodziwie jak one, to powiem Wam, �e ja jestem ni� absolutnie oczarowana. Nie byli�my w stanie poprzesta� na jednym kawa�ku, zw�aszcza gdy by�a jeszcze ciep�a. Krajanka\n, potrafili chodzi� po nim jak Pan B�g ich stworzy�. Wyj�am z ust szczoteczk� i splun�am do umywalki. - Pytam si� grzecznie, czy ju� wszystkie twoje rzeczy dotar�y.- Przep�uka�am usta wod� i wytar�am twarz r�cznikiem. Ren wparowa� do �rodka i zacz�� nak�ada� piank� na twarz, opr�cz swojej ukochanej br�dki\nTroszk� czeka� na publikacj� ale w ko�cu si� doczeka�. Przygotowany z okazji urodzin Taty kt�ry lubi wszystko co czekoladowe, a do tego pianki. Mo�na by�o wybra� lepsze po��czenie? Tort wyszed� pyszny, i nic md�y bo odpowiednio nas�czony rumem a krem urozmaicony pijanymi rodzynkami Polecam\n0,5 szkl. cukru pudru Pianki marshmallow JOJO na uszy do kr�liczk�w, p�atki do kwiatk�w Cukierki mentosy r�owe na nosek do kr�liczk�w Cukierki czerwone malinki �rodek kwiatka Czekoladowe ma�e groszki na oczy kr�liczk�w Czekoladowe sprinkles na w�siki kr�liczk�w Wi�rki kokosowe\n� Kakaowy biszkopt z mas� pomara�czowo- budyniow�,� piank� pomara�czow� i polew� czekoladow�. Ciekawa i smaczna kombinacja, polecam. Nie posiada�am konkretnego przepisu na takie ciasto, wpad�am w sza� tworzenia i wysz�o takie oto cudo. � Biszkopt tortownica o �rednicy 23-24 cm. - 4 jajka\nKrem: 250g serka mascarpone 200ml �mietanki krem�wki 30 2 �y�eczki cukru waniliowego Oraz: 12 czekoladowych drops�w lub br�zowych M amp Ms 12 pianek mini-marshmallows kilka surowych nitek razowego spaghetti 24 ziarenka czarnego pieprzu 12 bia�ych pomponik�w Przygotowa� babeczki\nMleczna czekolada i delikatna pianka najcz�ciej o smaku waniliowym, a tak�e czekoladowym, owocowym lub z ukryt� we wn�trzu galaretk�. Czy kto� potrafi oprze� si� rozp�ywaj�cej si� w ustach rozkoszy? Raczej ma�o kto 8230 �gdy zobaczy�am przepis Dorotki wiedzia�am �e jak tylko dojdzie do mnie\nBomba czekoladowa z truskawkami\npolewy wlewamy adwocat . W ma�ej ilo�ci wody rozpuszczamy��elatyne i dodajemy do masy czekoladowej . Lekko przestudzon� polew� smarujemy ca�y biszkopt . Nastepnie uk�adamy �ci�le przy sobie truskaweczki .. Pianka : Budy� czekoladowy ugotowa� zgodnie z przepisem , w gor�cym ugotowanym budyniu\n�moich ulubionych�czekoladowych�muffink�w z wi�niami. Dekoracja powsta�a z kremu mascarpone, pianek jojo oraz kolorowych cukierk�w i ozd�b z czekolady. Babeczki przygotowa�am w dw�ch wersjach, tak wi�c przedstawiam: wiosenne kwiatuszki : oraz weso�e kr�liczki: � � Do przygotowania babeczek potrzebujemy\nTort urodzinowy z lalk�\nTort na 3 urodziny mojej C�reczki. Tort by� czekoladowy, ale r�wnie dobrze m�g� by� selerowy, bo i tak liczy�a si� tylko laleczka: Dopiero po kilku godzinach zabawy lalk� i pieskiem C�rka och�on�a z wra�enia i by�a w stanie zje�� kawa�ek ciasta. Zapewniam, �e pomimo braku jajek ciasto jest\n: Sk�adniki na czekoladowe blaty: 5 jajek 140 g jasnego br�zowego cukru 100 g m�ki pszennej tortowej 1 �y�eczka proszku do pieczenia 50 g kakao 4 �y�ki oleju s�onecznikowego lub rzepakowego Wszystkie sk�adniki powinny by� w temperaturze pokojowej . Przesiewamy do miski m�k�, proszek do pieczenia i\nTort urodzinowy mojego m�a : Sk�adniki: Biszkopt ciemny x2: 3 4szklanka m�ki� 1 4szkl kakao szklanka cukru 5 jaj 2 �y�eczki proszku do pieczenia 2 �y�eczki octu Krem: 6 jajek 9 �y�ek cukru 3 mas�a 1 2szkl ajerkoniaku 2 �y�ki mas�a czekoladowego Dodatkowo: napar z kawy\nCzekoladowy, gliniasty sp�d i delikatna, z nut� mi�tow� pianka - oto m�j torcik after eight. Torcik bez grama m�ki, ci�ki i puszysty. Wspania�y : . Dla kogo? Dla go�ci, na imieniny czy urodziny, dla wielbicieli s�ynnych czekoladek i mus�w. Dodam, �e konsystencja pianki nie wszystkim odpowiada\nZbi�r inspiracji na Dzie� Matki\n� � � � Mus czekoladowy � Mus czekoladowy bez jajek � Muffinki czekoladowo -bananowe Carpaccio gruszkowe z czekolad� i �urawin� Fondue czekoladowe � Fondue z ptasiego mleczka z ananasem � Koktajl czekoladkowo - bananowy � �atwy deser �� Ciasto z kaszy manny bez pieczenia � Napoleonka\nOstatnio si�gam cz�sto po sprawdzone przepisy. Nie mam jako� weny do eksperyment�w. Ciasto robi�am dawno temu, tak dawno, �e a� zapomnia�am jakie jest dobre. Mi�ciutki biszkopt prze�o�ony piank� cappuccino - poezja! Ciasto jest lekkie i z gatunku tych przy kt�rych zapominam kt�ry to ju� kawa�ek\nMuffinki z piank�\nsobie jaka si� chce nasadk�, ja wybra�am ozdobna. � Polewa czekoladowa: - 200gram gorzkiej czekolady - 3 �y�ki oleju 65279 65279 Czekolad� z olejem rozpu�ci� w k�pieli wodnej, przela� do takiego kubka gdzie si� zmie�ci nasza pianka-spiralka. Zamacza� ka�dego po kolei. 65279 Blog: Czekoladowa Kraina\n� �Wprawdzie to czas na mazurki, baby i serniki, ale ja mia�am straszn� ochot� na co� ci�kiego i mocno czekoladowego, z dodatkiem lekko ci�gn�cych pianek, kt�re uwielbiam i orzech�w. �r�d�o: brownies z piankami � �Sk�adniki: - 1 i 2 3 szklanki cukru - 3 4 szklanki kakao - 175 g mas�a - 2\n,studzi� na kratce. Masa: - 125 g. serka mascarpone -�2 czubate �y�ki �mietany - 2-3 �y�ki cukru pudru Wszystko� ubi� ,posmarowa� muffinki. Dekoracja: - 3-4 �y�ki kokosu do posypania masy - 30 czekoladowych ma�ych groszk�w - 15 cukierk�w pudrowych lub m amp m s - 15 r�owych pianek marshmallow\nkwiatka to cukierek pudrowy. Baranki: We�n� zrobi�am z przeci�tych na p� pianek maschmallow. G�owa baranka to czekoladowe jajeczko. Rogi wyci�am z pianek i przyklei�am za pomoc� bia�ej czekolady. Zaj�czki: Uszy i policzki wyci�te s� z pianek. Nosek to cukierek pudrowy. W�sy zrobili�my z makaronu\nPtasie Mleczko jest bardzo prostym w wykonaniu ciastem. Jest to kakaowy biszkopt z lekk� mleczn� piank� i polew� czekoladow�. Ciasto nie jest w smaku bardzo s�odkie co nie oznacza, �e nie jest w og�le s�odkie , a wi�c idealne na gor�ce, letnie dni. Przepis�ten mam�od mojej cioci i polecam go\nRӯANA TARTA Z KREMEM Z PIANEK MARSHMALLOW\norzech�w 50 g �ezek czekoladowych 70 g mas�a � Sk�adniki na krem: 150 g bia�ych pianek marshmallow 1 2 szklanki mleka 1 1 2 szklanki �mietany krem�wki 4 �y�ki wody r�anej 4 �y�ki likieru pina colada 1 3 �y�eczki r�owego barwnika spo�ywczego � Ciasteczka oraz �ezki potraktowa� blenderem\nWaniliowa kawa latte\nfili�ank� i zrobi�o tzw. ma�� czarn�. Ta wersja kawy nie jest dla mnie. Lubi� tylko delikatne napoje kawowe typu latte. Dzi� kr�tki przepis na domowe latte z piank�. Sk�adniki: 2 3 szklanki mleka 1 2 szklanki kawy u mnie s�aba 1 1 2 �y�eczki cukru waniliowego cukier do smaku opcjonalnie ulubione\n4-5 �y�ek marmolady o smaku r�anym dekoracja 300g s�omek ptysiowych w polewie czekoladowych 3 paczki pianek marshmallow bia�o - r�owych - 270g ok 0 5 kg cukru barwniki koniecznie w proszku w p�ynie nie polecam - zielony czerwony ��ty i br�zowy. Spos�b przyrz�dzenia\nRocky Mountain Cupkakes\norzechami, piankami i roztopion� czekolad� mo�na pola� gotowym sosem czekoladowym lub tofi . Smacznego :D 65279 � �\nemanuj�cych czekoladowym czarem. Nie mam na my�li tzw. s�odkich idiotek, w typie ta�cz�cej z serialami mamy lub odwiecznej prezenterki telewizji �niadaniowych. Im bli�ej do tr�c�cych emulgatorami germa�skich pianek i �elk�w. Bardziej mam na my�li kobiety, kt�re myl� prawdziw� zmys�owo�� z ociekaj�c� budyniem\nTORCIK �MIETANOWO - WAFLOWY... bez pieczenia\nLekkie, delikatne ciasto na zimno. Mocno sch�odzone puszyste masy �mietanowe prze�o�one owocow� galaretk� s� idealnym deserem na upalne dni, a chrupi�cy wafelek z delikatnym akcentem czekoladowym os�adza ca�o��. Inspiracja do wykonania mojego torciku jest przepis Wafelki z piank� i galaretk� z\npomara�cz� �Sernik cha�wowo- czekoladowy z brzoskwiniami na zimno � �Sernik czekoladowy na zimno� �Sernik jab�kowy z sosem toffi� Sernik w cie�cie kakaowym �Sernik z brzoskwiniami i piank� bezow� �Szybki sernik na zimno z ajerkoniakiem i ciasteczkami amaretti� �Torcik cappucino z wi�niami� �Torcik\nCzy dieta bezglutenowa musi by� dziwna albo nudna? Nie! Oto dow�d - maksymalnie czekoladowe ciasto. Gliniasty, czekoladowy sp�d i delikatna, r�wnie� czekoladowa pianka. Hmm ... rewelacja . Z Kwestii Smaku . Sk�adniki spodu: 150 g mas�a 150 g gorzkiej czekolady 5 du�ych jajek 1 �y�ka\nw piance mleczno-czekoladowej. oraz cztery do wewn�trz szklanki. -wersja 2.Rozetka : Sosem robicie gwiazd� o�mio ramienn�...patykiem rysujecie zawijas -�limaka GOTOWE! Polecam! Na przyj�cia ...dla go�ci... Blog: Pyszna Przygoda z Pysiamn\nBlok czekoladowy lub zimowe ba�wanki\nNiestety zima na Mazowszu ci�gle nie odpuszcza, mro��c i pr�sz�c bia�ym puchem, dlatego pozostaj�c w zimowym klimacie postanowi�am zrealizowa� jedn� z wielu zaznaczonych w moich ksi��kach fascynacji. Wiem, �e blok czekoladowy, czy kostka brukowa to nic nadzwyczajnego, ale interpretacja, Fiony\n�Wspania�y i delikatny tort czekoladowy. Robi�am go ju� chyba milion razy, zawsze wychodzi. Piek� go na prawie na ka�d� okazj�. Idealny na s�odki prezent i wygl�da jak czekoladowe pude�eczko. Biszkopt: 3 jajka 0,5 �y�ki octu 3 �y�ki oleju 0,5 �yzki proszku do pieczenia 0,5 szkl cukru 3 4\nsk�adniki. Wiadomo, nie wszystkie dzieci lubi� zbyt wyszukane, nieznane smaki, a czekolad� i truskawki lubi chyba znaczna cz�� 65279 maluch�w. Ciasto jest bardzo delikatne i przyznam szczerze, �e sama by�am zaskoczona jego smakiem. Niby to tylko konfitura, mascarpone i krem czekoladowy a tu... WOW\nWymarzony torcik na lato. Na biszkopcie czekoladowym delikatny i puszysty krem jogurtowy, a w �rodku wspania�e nadzienie truskawkowe. Pysznie, �adnie i dietetycznie : . Sk�adniki spodu czekoladowego*: 100 g m�ki 3 �y�ki kakao 1 2 �y�eczki proszku do pieczenia 3 jajka 100 g cukru 3 �y�ki\nWyniki konkursu z kaw� Tchibo Eclusive 100 Arabica 65279 rozpuszczalna Na �rednim ogniu doprowadzi� do wrzenia mleko i �mietank�,nieustannie ubijaj�c dla uzyskania pianki. Do wrz�cego mleka doda� czekolad� i cukier puder. Mieszaj�c, a� do roztopienia czekolady. Do czterech kubk�w wla� odrobin� kawy, nast�pnie dolewa� mieszanki czekoladowej, zdejmuj�c piank�\nDzie� Czekolady 8211 smakowite upominki dla najbli�szych\n8211 wszystko oczywi�cie pod znakiem czekoladowych s�odko�ci. Popularne ostatnimi czasy jest czekoladowe fondue . W specjalnym naczyniu roztapia si� czekolad�, a d�ugie pa�eczki s�u�� do maczania kawa�k�w owoc�w, ciasteczek czy pianek w p�ynnej masie. Na Zachodzie czekoladowe fondue jest hitem przyj��


Nowoczesna kontrola dostępu - u Mikołajca\nHome » Sklepy internetowe » Elektronika, RTV, AGD » Nowoczesna kontrola dostępu\nNowoczesne systemy z zakresu kontroli dostępu to jedna z kategorii instalacji oferowanych w naszym sklepie internetowym. Są to zarówno klasyczne czujniki z kamerami, jak też bardzo innowacyjne rozwiązania takie jak np. bariery podczerwieni, automatyczne zamki elektroniczne i wiele innych. Wszystkie produkty, urządzenia i elementy instalacji znajdujące się w ofercie naszego sklepu pochodzą od znanych i renomowanych producentów i są oferowane na bardzo korzystnych warunkach cenowych. Regularnie wprowadzamy na rynek rozwiązania (np. bariery podczerwieni), które cieszą się rosnącym zainteresowaniem sód klientów biznesowych, poszukujących ciekawych form kontroli dostępu. Dla tej grupy klientów oferujemy także innowacyjne instalacje do monitoringu oraz profesjonalne systemy telewizji przemysłowej. Dużym zainteresowaniem cieszą się także nasz instalacje przeciwpożarowe - w tym zintegrowane systemy gaśnic, czujników oraz tryskaczy. Regularnie uzupełniamy nasz asortyment o nowe kategorie sprzętu.\nMeble w jasnej kolorystyce, nieco stylizowane, ale bardzo zgrabne w całej swojej okazałości - takie znajdziemy w ofercie doskonale wyposażonegointernetowego sklepu z meblami. Dostępne tu meble Kashmir to meble w bardzo atrakcyjnych cenach i wyjątkowo zróżnicowanym wyborze. W ofercie sklepu znajdziemy zarówno c...


www.gosc.pl → Rozważania → Niedzielna Liturgia Słowa → Kapłan doskonały\nChrystus Pan jest Synem Bożym – i jako taki doskonale staje po stronie Boga. Ale jest jednocześnie człowiekiem, który cierpi, składa siebie samego w ofierze – i jako taki idealnie reprezentuje ludzkość. Jest więc kapłanem doskonałym. O takim Chrystusie pisał do swych adresatów autor Listu do Hebrajczyków. Już pierwsze słowa tego pisma wskazują, że nie ma być ono listem do jakiejś określonej wspólnoty. W końcu I w. odebrali je chrześcijanie, którzy tworzyli wspólnotę byłych wyznawców judaizmu; obok nich byli poganie. Mieli oni za sobą doświadczenie prześladowania, które nie wzmocniło wspólnoty, ale ją osłabiło. Przyniosło załamanie w wierze. Autor, postanawiając odnowić ich pierwotną gorliwość, przypomniał Tego, któremu uwierzyli, i pokazał, kim On jest – doskonałym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, czyli kapłanem, który cierpiał jak oni i cierpiał przed nimi.\nTrzy pytania Najważniejsze pytania zapadają wprost w serce.


Maria Zdziarska-Zaleska, RATOWAŁA OBROŃCÓW LWOWA\nPoniższy tekst stanowi rozdział zatytułowany „Lwów” z książki Marii Zdziarskiej-Zaleskiej pt. „W okopach. Pamiętnik kobiety lekarza batalionu”, I wyd. Warszawa 1934, II wyd. Łódź 2000. Autorka, studentka medycyny na Uniwersytecie Warszawskim, wyjechała w grudniu 1918 r. wraz z grupą koleżanek do Lwowa, gdzie jako sanitariuszki włączyły się do obrony Miasta. W 1920 r. działała w innych jeszcze rejonach zagrożonych Ziem Wschodnich.\nJechaliśmy 5 grudnia. Pociąg sanitarny złożony był ze starych niemieckich wagonów III klasy, kilku wagonów towarowych z noszami (dla ciężej rannych) i wagonu-kuchni.\nPrzed wyjazdem kazano mi wystarać się o lekarstwa, środki opatrunkowe i naczynia kuchenne. Dostałam urzędowe zapotrzebowanie i poodbierałam te wszystkie potrzebne rzeczy z magazynów sanitarnych, a czego tam nie mieli, dokupiłam z własnej floty.\nPersonel pociągu składał się z lekarza, medyka, aptekarza, dwunastu akademiczek, komendanta-porucznika i dwudziestu żołnierzy załogi. Komendant kazał obrać między akademiczkami „starszą siostrę” – koleżanki obrały mnie. Zaraz pierwszego dnia wzięłyśmy się do mycia i czyszczenia wagonów, a jednocześnie dwie koleżanki gotowały dla całego personelu. W przeciągu dwóch dni drogi doprowadziłyśmy pociąg do względnego porządku, tak że już koło Rozwadowa był gotowy na przyjęcie rannych. Noc ostatnia z dnia 7 na 8 grudnia przeszła w naprężeniu. Wszyscy w ostrym pogotowiu. Ponieważ załoga była niewielka, komendant rozdał nam zapasowe karabiny.\nSpodziewaliśmy się, że nas Ukraińcy zaatakują, gdyż wedle słów komendanta dworca Przemyśl nie było dnia, aby któryś z pociągów, idących do Lwowa lub ze Lwowa, nie został napadnięty.\nRano, szczęśliwie bez żadnych przygód, stanęliśmy we Lwowie. Tegoż dnia każda z nas miała kilka godzin wolnych, by wyjść na miasto. Oglądaliśmy Lwów i jego zniszczenie. Dziewiątego rano – wiadomość, że patrole ukraińskie na rogatkach i że linia kolejowa do Przemyśla obsadzona przez wroga. Bojąc się zniszczenia toru, natychmiast ładujemy transport rannych z „Techniki” i „Szpitala Garnizonowego”1 i wieczorem wyjeżdżamy.\nŻegnając nas, lekarze z „Techniki” proszą, by o ile to będzie możliwe – wrócić, gdyż służby sanitarnej jako tako wykwalifikowanej brak ogromny.\nKilka z nas chciało zostać zaraz, ale oczywiście komendant pociągu nie zezwolił, gdyż nie miałby kto opiekować się rannymi w czasie drogi.\nW trzech wagonach towarowych z pryczami i noszami mieszczą się ciężko ranni, reszta rannych ma tylko miejsca siedzące w wagonach III klasy. Każda z nas dziesięciorga (dwie są kucharkami) ma po dwa wagony pod swoją opieką. Mnie i Natalce Grodzińskiej dostają się wagony z rannymi Ukraińcami. Jedziemy trzy noce i dwa dni przez Kraków do Wadowic. Pracy bardzo wiele. Z gotowaniem koleżanki ledwie mogą nadążyć, choć kilku żołnierzy z załogi pomaga. Każda z nas, mająca pod swoją opieką rannych, musi trzy razy dziennie przynieść z kuchni do swoich wagonów jedzenie i naczynia (co jeszcze jest utrudnione koniecznością przenoszenia w czasie ruchu pociągu, gdyż prawie nigdzie nie stajemy), rozdzielić je, potem zebrać naczynia i w kuchni pomyć. Poza tym trzeba zmieniać opatrunki, gdyż jedne przeciekają, inne się zsuwają, dawać wodę do picia lub lekarstwa, bo na osiemdziesiąt rannych, którymi każda się opiekuje, zawsze się znajdzie któryś narzekający lub potrzebujący czegoś.\nCały więc czas jazdy pracujemy wszystkie, prawie bez wytchnienia. Dwunastego rano wyładowujemy transport w Wadowicach (w latach wojny istniał w Wadowicach duży szpital wojskowy dysponujący w 1919 roku 1500 miejscami) i przez dwa dni czyścimy wagony. Trzynastego wieczorem w Krakowie przychodzi rozkaz, by pociąg wracał do Warszawy.\nPięć z nas ponawia prośbę zwolnienia ze służby w pociągu, gdyż chcemy jechać do Lwowa. Komendant zgadza się i cała nasza piątka (Mija Matuszewska, Nata Grodzińska, Jadzia Zielińska, Kazia Maykowska i ja), dostawszy zwolnienie i dokumenty podróży, żegna personel pociągu sanitarnego i biegnie na stację szukać lokomocji do Lwowa. Osobowy ma odejść o jedenastej. Czekamy na stacji. Czuję się dziwnie zadowolona, spokojna i wprost przepełniona radością, że nareszcie jedzie się do prawdziwej i wyłącznej służby dla kraju.\nPociąg przyszedł już do Krakowa tak przepełniony, że nie można było marzyć o zdobyciu miejsca do siedzenia. Rano dojechaliśmy do Przemyśla, skąd po kilkugodzinnym postoju te same wagony wyruszyły dalej z zamiarem dotarcia do Medyki. Gdyśmy dojeżdżali do Medyki, zaczęli Ukraińcy ostrzeliwać pociąg artylerią, zmuszając go do szybkiego odwrotu do Przemyśla. Od komendanta dworca dowiedziałyśmy się, że tego dnia nie będzie już prób przedostania się do Lwowa, ale może nazajutrz koło południa wyruszy jakiś osobowy pod osłoną pancerki. Trzeba więc było pomyśleć o noclegu; dzięki naszym dokumentom podróży dostałyśmy przez komendę placu pomieszczenie w jakimś szpitalu.\nNa drugi dzień rano byłam w katedrze na mszy świętej i u spowiedzi, potem zwiedziłam miasto, którego położenie bardzo mi się podobało.\nKoło pierwszej rozmieszczamy się znów w wagonach, tym razem miejsc dużo, do Lwowa nie tak wielu podróżnych, przeważnie wojskowi. Dzięki bliskości walk – atmosfera dużej życzliwości i przychylności między ludźmi.\nO trzeciej pociąg rusza i bez przeszkód dojeżdża do Medyki, tam trzeba wysiąść, przejść kilometr przez nadpsuty most i przesiąść się do pociągu wysłanego ze Lwowa.\nO dziesiątej wieczór stajemy u celu. Wędrujemy na „Technikę” gdzie komendant patroli sanitarnych przyjmuje nas owacyjnie. Dostajemy herbatę i chleb oraz nocleg na sali chorych, gdzie leżą dwie ranne sanitariuszki. Następnego dnia w południe załatwiono formalności z przyjęciem nas do kolumny sanitarnej i już o piątej wyjechałyśmy autem we trzy (Nata, Kazia i ja) do Kulparkowa, na tak zwaną placówkę. Tam zastałyśmy medyka, który jest komendantem placówki. Żywią nas w zakładzie dla obłąkanych, gdzie mamy kwatery. Wieczorem idziemy do Sokolnik (cztery kilometry) zorientować się w położeniu naszego odcinka i dowiedzieć się, co tam słychać.\nNoc przeszła spokojnie. Osiemnastego wieczorem odkomenderowano nas do Sokolnik2, do punktu opatrunkowego 4 kompanii 1 pułku Strzelców Lwowskich. W Sokolnikach, jako w pierwszej linii, trzeba było być w ostrym pogotowiu, czyli że człek spał nie rozbierając się i nawet nie zdejmując trzewików. Zaraz pierwszej nocy z osiemnastego na dziewiętnastego o drugiej rano dano znać, że Ukraińcy gotują się do ataku. Doktor nasz (lekarz 1 batalionu 1 pułku Strzelców Lwowskich) był „tchórzem podszyty”, kazał więc punkt zwinąć, wszystko spakować i „zwialiśmy” pod Kulparków. Około piątej rano, zobaczywszy, że do Sokolnik idą posiłki, doktor nabrał ducha i za posiłkami pociągnęliśmy z powrotem. Nigdy nie zapomnę widoku idących wtedy żołnierzy. Szedł 5 pułk piechoty, stare laguny.\nMgła, ciemno, tylko jaśniejszy trochę szlak drogi i idące sylwetki żołnierskie. Kompania za kompanią, wózki z karabinami maszynowymi. W Sokolnikach kazano nam rozłożyć punkt opatrunkowy w szkole. Obok umieścił się sztab. Byłyśmy świadkami obsadzenia Sokolnik i wysłania wojsk na zajęcie Sołonki. Z „Techniki” przyjechały dwa auta sanitarne i dwie „siostry”. Uważając, że na punkcie opatrunkowym jest nas więcej niż potrzeba, wyprosiłyśmy u doktora, by nas posłał na linię. O jedenastej dostajemy rozkaz, by wraz z dwoma sanitariuszami i parą noszy pójść na linię jako patrol sanitarny. Jednego z „sanitetów” doktor wyznaczył na komendanta patrolu, a my mamy mu być bezwzględnie posłuszne. Ów „łapiduch-komendant” dostał instrukcje, gdzie mamy iść i co robić. Pokazano mu „sztabówkę”, gdyż jak się potem okazało, nasz „sanitet” nie tylko nie znał się na mapach, ale szczegółową widział pierwszy raz w życiu. Piechota nasza posunęła się już sporo w stronę Sołonki, mieliśmy więc ze dwa kilometry do linii.\n„Komendant”, jak prawdziwy łapiduch, przede wszystkim zatrzymał się po drodze w chałupie i kazał gotować mleko i dać jedzenia. Byłyśmy zirytowane takim „dowództwem”; naokoło słychać dobrą strzelaninę, a ten woli siedzieć w chacie i czekać na mleko. Po dość długich układach udało się nam nakłonić go do dalszej drogi. Minąwszy wieś, jeziorko, most, wyszliśmy na szosę, która już była mocno ostrzeliwana. Szliśmy bokiem, rowami, kule gwizdały nad głowami; „komendant” dawał nam z tyłu gromkie rozkazy, by zawrócić; udawałyśmy, że nie słyszymy, i brnęłyśmy wesoło dalej, wobec czego biedny komendant musiał posuwać się za nami, choć wolałby zapewne siedzieć spokojnie w chałupie nad mlekiem. Po kilkuset krokach, gdyśmy wydostali się za zakręt szosy, ujrzeliśmy w odległości jednej czwartej kilometra tyralierkę. Południe, śnieg biały aż lśniący, okolica falista, huk artylerii, trajkot maszynek, a przed nami na tle białości śnieżnej długa linia ciemnych sylwetek naszych żołnierzy, biegnących z całym spokojem po pochyłości pod górę, mimo że dokoła nich widać bryzgi śniegu od kul Ukraińców, którzy strzelają ze szczytu. Co chwila linia nasza zatrzymuje się, pada, salwa ogniowa i znowu z całym spokojem zrywają się naprzód. Byłam oczarowana – taka z całego tego obrazu biła pogarda śmierci i siła niefrasobliwości. Wtem widzimy, że jeden z żołnierzy w czasie biegu upadł nieprawidłowo, podbiegamy we dwie z Natą, będąc przekonane, że ranny; rzeczywiście dostał kulką w twarz. Prowadzimy go ze sto kroków do chałupki, gdzie miał punkt opatrunkowy lekarz batalionu, dr Borkowski, absolwent z Krakowa, jeden z tych dzielnych, znających swe obowiązki lekarzy batalionu. Dowiedzieliśmy się, że to 1 batalion 5 pułku piechoty Legionów. Lekarz z naszą pomocą nałożył opatrunek, a ponieważ był i drugi ranny, kazał mi doktor odwieźć obu na wozie do punktu w Sokolnikach. Spełniwszy rozkaz, wróciłam z końmi. Nasi posunęli się już z pół kilometra naprzód. Lekarz batalionu też przesunął swój posterunek. Rannych znowu było kilku. Przed wieczorem 5 pułk piechoty, za którym już ciągle się posuwałyśmy, zdobył Sołonkę. Lekarz batalionu kazał nam pójść za lewym skrzydłem, aby przeszukać, czy nie zostali tam ranni. Ciemno, śnieg, idziemy w piątkę polem, wpadamy po pas w zaspy, szukamy. Przeszukawszy cały wskazany nam odcinek, wracamy do Sołonki i już z ostatnimi prawie oddziałami kawalerii wycofujemy się do Sokolnik. Tu nikogo już z punktu sanitarnego nie zastajemy. Pędzimy do Kulparkowa, noc ciemna, zadymka, błądzimy, w końcu o drugiej w nocy docieramy do zakładu w Kulparkowie przemoczone do nitki, zziębnięte i głodne. Tam w izbie przyjęć kładziemy się na ławkach spać na kilka godzin. O szóstej rano ruszamy, jeszcze mokre, do Sokolnik i zakładamy punkt opatrunkowy. Ogarnia nas zniechęcenie. Widzimy, że mimo wielkich wysiłków i dużego nakładu energii i dobrej woli niewiele co zrobiłyśmy. Rozważamy, czy dobrze czynimy, będąc tutaj na służbie, i czy nie pożyteczniej byłoby pracować w szpitalu, wróciwszy do Warszawy. Jeść nie było co (kupiłyśmy trochę kartofli i buraków gotowanych, i to było całodzienne nasze pożywienie). Zimno porządne, drzewa nie ma, porąbałyśmy więc ławkę i napaliłyśmy nią w piecu. Przed wieczorem zjawił się lekarz z 1 pułku Strzelców Lwowskich, który od dziewiętnastego przebywał we Lwowie zamiast w Sokolnikach. O dziesiątej wieczorem zostałyśmy zluzowane przez trzy inne sanitariuszki i na czterdzieści osiem godzin odmaszerowałyśmy do Kulparkowa na odpoczynek.\nZniechęcenie i przygnębienie trwa dalej. Zastanawiamy się ciągle, czy nie pożyteczniej wrócić do Warszawy. Kazia decyduje się stanowczo wracać. Nata i ja mimo wielu „ale” czujemy, że nie można się po pierwszej próbie zniechęcać, że należy wytrwać. Nazajutrz Kazia wyjeżdża. Dwudziestego drugiego wieczorem znowu posyłają nas na czterdziestoośmiogodzinną służbę do Sokolnik; tym razem było cicho i spokojnie.\nDwudziestego czwartego o czwartej zmiana; wracamy do Kulparkowa. Na wilię dostajemy zaproszenie do stołowni lekarskiej zakładu. Wilia mimo uprzejmości lekarzy przeszła mi smutno. Drugi raz dopiero spędziłam ten dzień poza domem, a pierwszy raz bez nikogo bliskiego. Święta Bożego Narodzenia zawsze miały dla mnie najwięcej uroku i były najbardziej związane, jakby zrośnięte z pojęciem „domu rodzinnego”; toteż tego dnia, trudniej jeszcze niż w inne dni, było trwać na stanowisku, tak coś rwało i ciągnęło do „domu”, do swoich.\nO dwunastej byłyśmy na pasterce w kaplicy zakładu. W pierwszy dzień świąt po południu odwołano nas na „Technikę”, a punkt w Kulparkowie zwinięto. Na „Technice” powiedziano nam, że na wszystkich punktach zastój i roboty nie ma. Mimo to było ostre pogotowie, nie mogłyśmy więc pójść na miasto, tylko trzeba było siedzieć w lokalu kolumny sanitarnej. Był to pokój na parterze w „Technice”. Prócz nas było tam jeszcze kilka innych sanitariuszek, które hałaśliwie i niewybrednie zabawiały się z szoferami aut sanitarnych. Nie chcąc słuchać i patrzeć, odwróciłyśmy nasze krzesełka w rogu pokoju do ściany i zwrócone plecami do krzykliwego towarzystwa, siedziałyśmy gawędząc we dwie. Dzień ten wydał się tym dłuższy i tym cięższy, że zwątpienie w owocność naszej pracy trwało dalej, a zetknięcie się bliższe z wojskiem i jego organizacją musiało ukazać obok bohaterstwa, uczciwości i bezbrzeżnego poświęcenia, tchórzostwo, małoduszność, nieuczciwość i brak obowiązkowości (bo przecież zawsze i wszędzie są różni ludzie); a nawet w pierwszych chwilach widok tych wszystkich wad w tak ukochanym i wyidealizowanym od dzieciństwa wojsku naszym – przesłonił dobre strony. Kwatera noclegowa była to wielka sala w gimnazjum obok „Techniki”, z kilkoma niezupełnie czystymi łóżkami. Na drugi dzień, widząc, że sytuacja się nie zmienia, postanowiłyśmy po południu iść do szefa sanitarnego, by zasięgnąć informacji, czy jesteśmy rzeczywiście potrzebne, czy nie. Mjr Węgrzynowski3 nie chciał nawet słyszeć o naszym wyjeździe, dowodząc, że sił sanitarnych brak, a na nasz argument, że tyle czasu nic prawie nie zrobiłyśmy, że wojsko to przecież taka instytucja, w której musi być wszystko przygotowane na różne ewentualności, a tym bardziej musi być gotowa służba sanitarna, by w razie potrzeby nieść pomoc, gdy zaś na razie pomoc ta jest zbędna – to tym lepiej. Przekonało to nas zupełnie i postanowiłyśmy wytrwać.\nDwudziestego siódmego rano wysłano nas autem za Żółkiewską rogatkę. Ukraińcy zaatakowali Kościarnię i młyn i naszych stamtąd wyrzucili. Auto zostało przy fabryce konserw Ruckera, a my pobiegłyśmy z opatrunkami na linię. Były już tam dwie nasze współtowarzyszki, Jadzia Zielińska i Mija Matuszewska. Biegniemy prosto szosą w stronę Zboisk, nie zważając na kule. Niedaleko drogi do Kościarni spotykamy naszych, cofających się dość bezładnie. Mówią nam, że dalej zostali ranni. Mijamy więc żołnierzy. Wyprzedziłam Natę i o jakieś dwieście kroków widzę czołgającego się rowem rannego. Był to podporucznik ranny w udo, przestrzał przez kość, krwawi znacznie, ale robić opatrunek na miejscu nie sposób, gdyż Ukraińcy widząc nas, sieką wzdłuż rowu maszynką. Ranny już sił nie ma się czołgać, ja zaś nie mogę go unieść, ciągnę go za ręce po śniegu kilkadziesiąt kroków i dopiero za budynkiem robię opatrunek, umieszczam go na jakiejś kapie wziętej z domku żydowskiego i razem z Natą, która dobiegła, niesiemy. Co kilka kroków musimy przystawać, tak ciężko. Niesiemy pięćset metrów do mostku. Tam zastajemy żołnierzy z kompanii owego porucznika, którzy biorą go na płaszcz i karabiny. My zaś znowu zawracamy, gdyż mówią nam, że niedaleko został ranny jeden z żołnierzy. Rzeczywiście jest. Przeciągamy go pod mostek, robimy opatrunek i we czworo z dwoma żołnierzami – niesiemy. Iść strasznie ciężko, rów pełen topniejącego śniegu. Kule lecą dość gęsto. Jedna przeszywa spódnicę Naty, druga rękę rannego. W końcu docieramy do Ruckera i oddajemy rannych na auto. Zaraz zaczyna się nasz kontratak. Jest znowu kilku rannych, ale nie ciężko, robimy więc opatrunki i sami odchodzą do rogatek, gdzie dorożkarze z wielką chęcią i bez zapłaty sankami zabierają ich do szpitali. W chwilach wolnych donosimy amunicję skrzynkami, ale jeśli skrzynka pełna, to bardzo ciężko. Późnym wieczorem Kościarnia i młyn – odebrane. W Kościarni zastajemy ranną obywatelkę, Zośkę z batalionu szturmowego. Aut już nie ma, Nata sankami odwozi na „Technikę” obywatelkę i jeszcze dwóch rannych. Mróz duży . Daję do przykrycia rannej moje futro, a sama wracam na placówkę „Gafota” (Galicyjska Akcyjna Fabryka Obuwia), odległą o trzy kilometry. Na placówce tej od osiemnastego są Mija i Jadzia, a mnie i Nacie dwudziestego siódmego kazano tam pozostać. Mimo zmęczenia – nastrój świetny; czujemy wszystkie, żeśmy dnia nie zmarnowały. Wtedy dopiero zrozumiałam w pełni, że mimo bezczynności jest się pożyteczną, trwając na stanowisku, bo zawsze na czas można być tam, gdzie naszej pomocy potrzeba.\nPlacówka nasza mieści się w domu żydowskim obok fabryki konserw Ruckera, naprzeciw mamy zniszczoną fabrykę obuwia „Gafota”. Właściciele domku oddali nam salonik. Mamy tam rozklekotany fortepian, stół, parę krzeseł i sztuczną palmę. Sypiamy wszyscy na podłodze na sianie, które na dzień wynosimy. Prócz nas czterech jest dr Spittal4 (nasz komendant) i jako współlokator dr Tomasik5, lekarz batalionu szturmowego, stojącego na tym odcinku. Obaj lekarze odważni, sumienni i delikatni, tak że współpraca i współżycie z nimi łatwe. Sypiamy oczywiście nie rozbierając się, gdyż na placówce zawsze trzeba być w pogotowiu, najbardziej dokucza długie niezdejmowanie trzewików, tym bardziej że nieraz paru dni trzeba, aby namiękłe w śniegu wyschły na nogach. Jako przykrycie w nocy służą nam nasze palta. Najgorsza sprawa z opałem i praniem. Opału Żydzi nie mają, a zimno dokucza porządnie. Zobaczywszy kiedyś zapas węgla w Kościarni, jedziemy co dzień z ręcznymi saneczkami po ów węgiel. Prać również trzeba samemu. Dzień schodzi na sprzątaniu, paleniu w piecu, praniu, gotowaniu. Trochę się czyta lub gawędzi.\nTrzydziestego przyjechał powtórnie do Lwowa nasz pociąg sanitarny. Radość nasza była wielka z zobaczenia znajomych oraz listów i paczek z domu. Ja dostałam całą masę bakalii, pierników, ale najbardziej ucieszyła mnie zapasowa para trzewików. Załoga odwiedziła nas a i my byłyśmy z wizytą w pociągu. Trzeciego pociąg zabrał transport rannych i odjechał. Zostały się trzy akademiczki, dwie siostry Mierczyńskie i Janka Niewiadomska. Czwartego posłano je na placówkę – na Persenkówkę.\nSzóstego wieczór Nata i Jadzia, które chodziły po fasunek na „Technikę”, przyniosły wiadomość, że piątego zginęła na Persenkówce Janka Niewiadomska. Siódmego był u nas na inspekcji pułkownik-lekarz Halban6. Byłyśmy zachwycone jego uprzejmością i dobrocią. Poza alarmami fałszywymi lub strzelaniną – spokój.\nDziesiątego po południu pogrzeb Janki. Nata i Mija zostały na placówce, a ja z Jadwigą poszłyśmy na pogrzeb. Od bramy cmentarnej do grobu niosłyśmy trumnę we cztery, wraz z Mierczyńskimi. Pogrzeb miała Janka wojskowy. Był pluton honorowy, salwa nad grobem. Szef sanitarny mjr Węgrzynowski przemawiał, a byli też płk lek. Halban i mjr lek. Domaszewicz7. Rwała się Janka do służby dla kraju, do pracy ofiarnej, i na drugi dzień po zaczęciu tej służby – oddała wszystko krajowi, co oddać mogła – zginęła. Smutno. Wracając z pogrzebu, spotkałyśmy na placu Bernardyńskim szwadron 5 pułku ułanów. Przyszła odsiecz od Rawy Ruskiej przez Żółkiew, Dublany. Ucieszyłam się, widząc między ułanami Bogdana Pniewskiego. Pogawędziliśmy chwilę, tak miło spotkać daleko od domu znajomą twarz.\nIdąc do swojej placówki, mijałyśmy piechotę i artylerię, które i potem jeszcze, późno w noc, szły szosą od Dublan ze śpiewem. Usłyszałam tego dnia pierwszy raz Wojenko, wojenko i Białe róże.\nJedenastego rano byłyśmy z Natą na „Technice” po fasunek, gdy okazała się natychmiastowa potrzeba udania się do Skniłowa. Pojechałyśmy we dwie i jakiś medyk. Auto sanitarne dowiozło nas tylko do rogatki, a dalej bali się jechać. Wziąwszy nosze, pobiegłyśmy piechotą. Medyk został z autem.\nW Sygniówce w sztabie objaśniono nam, że Skniłów od rana był już dwa razy w rękach Ukraińców, że rannych podobno bardzo dużo, ale dojść nie można. Nie zważając na to, biegniemy. Strzelanina gęsta, ale przecież już jesteśmy z tym otrzaskane. O jakieś pół kilometra od Skniłowa spotykamy naszą tyralierkę wycofującą się, gdyż Skniłów znowu stracony. Dochodzimy prawie pod Sygniówkę i po chwili za naszą linią, idącą już czwarty raz do kontrataku, posuwamy się naprzód. Skniłów odbity po raz czwarty. Rannych dużo. Zabieramy się do opatrunków. Do siódmej wieczorem bez odpoczynku pracujemy, zbierając, opatrując i wysyłając rannych. Wracając po skończonej pracy, o mało nie dostałyśmy się w ręce Ukraińców. Nasi opuścili Skniłów, o czym nie wiedziałyśmy, gdyż byłyśmy zajęte w chałupkach opatrywaniem rannych nieprzyjaciół. Udało nam się zwiać, ale Ukraińcy, umieściwszy na górce w Skniłowie maszynki, sypali kulami wzdłuż drogi. Dostałyśmy się jednak bez szwanku do Sygniówki, napotkawszy po drodze resztę batalionu szturmowego, wycofującego się ze Skniłowa. Przeczekałyśmy trochę, a gdy strzelanina zupełnie ucichła i dowiedziałyśmy się, że w nocy nie będzie naszego kontrataku, powróciłyśmy piechotą (około ośmiu kilometrów) na „Gafotę”, gdzie byłyśmy o jedenastej w nocy, porządnie zmachane i głodne. Tej nocy ułani 5 pułku ustąpili (a ściślej mówiąc, uciekli) z Dublan, częściowo wprost do Lwowa, częściowo zaś obsadzili Zboiska. O świcie chodziłyśmy do Zboisk dowiedzieć się, czy nie mają rannych i nie potrzebują pomocy sanitarnej. Spotkałam p. Tadeusza Plebańskiego. Przez parę dni na naszym odcinku względny spokój.\nSzesnastego, gdym chodziła po fasunek na „Technikę”, powiedziano mi, że leży jakiś ranny student z Warszawy, który się chce koniecznie ze mną zobaczyć. Pobiegłam na salę. Ku mojemu przerażeniu ujrzałam Jurka Boguskiego (kolegę Zbyszka, który niejednokrotnie bywał w Łęgonicach). Biedak, bardzo ciężko ranny w brzuch, i to w pierwszej swej bitwie. Ucieszył się, gdy mnie zobaczył. Prosił, by przy nim pozostać. Dałam znać na placówkę, że nie wrócę zaraz, i zostałam. Jurek strasznie cierpiał z powodu pragnienia. Trzy dni już nic nie miał w ustach, błagał mnie, by mu dać piwa, ale po operacji jamy brzusznej (zeszycie w kilku miejscach podziurawionych kiszek) nie wolno mu było nic dawać, nawet picia. Mówił do mnie o swej śmierci, że się głęboko raduje, iż dane mu było spełnić obowiązek względem kraju; prosił, by powtórzyć jego rodzicom, że nie powinni się martwić, bo on umiera spokojny i radosny. Po paru godzinach zaczął bredzić, mówiąc o rodzinie, znajomych, granatach i powtarzając słowa modlitwy. Nie wierzyłam, aby mógł umrzeć ten tak dobrze znany student, jedynak, prawie dziecko jeszcze o twarzy dziewczynki. O siódmej wieczorem zmarł. W chwili śmierci, śmierci, której nie żałował bo była dla kraju, stał mi się tak bliski, że płakałam długo i serdecznie, modląc się przy jego zwłokach. Przyszedł lekarz, stwierdził zgon i kazano go wynieść do trupiarni. Biegałam do dowódcy szpitala, aby pozwolili umieścić zwłoki w kaplicy. Nic się nie dało zrobić. O dziesiątej powróciłam na placówkę.\nNa drugi dzień o siódmej rano przyszłam na „Technikę”. Wydostałam ubranie Jurka, które nie było zupełne (widocznie część w czasie transportu lub w szpitalu się zapodziała). Dokupiłyśmy więc z Marysią Uhmianką (harcerka, siostra z sali, gdzie Jurek leżał) potrzebną resztę i poszłyśmy we dwie ubrać go. Okrutny, nigdy nie zapomniany widok trupiarni: czterdziestu żołnierzy zupełnie obdartych lub w strzępach, przeraźliwie pokaleczonych, z twarzami wykrzywionymi, z oczami rozwartymi, leżało rzędem pod ścianą, tak jak ich przywieziono z pola bitwy – przeważnie akademicy z 36 pułku. Tylko Jurek był na noszach przykryty kocem. Ubrawszy Jurka musiałam zostawić go jeszcze w tej strasznej trupiarni i pobiec kupić trumnę, na którą pieniądze pożyczył mi mjr Węgrzynowski. Gdy trumna już była, włożyliśmy do niej Jurka i wtedy pozwolono przenieść go do kaplicy szpitalnej. Dwa dni miałam bieganiny, by załatwić formalności pogrzebu.\nDziewiętnastego wieczorem przyjechali ojciec i siostra Jurka wskutek mojej depeszy. Dwudziestego żałobne nabożeństwo i zalutowanie trumny, dwudziestego pierwszego wyprowadzenie zwłok na kolej.\nStraszna była ta pierwsza śmierć na moich rękach znanego, bliskiego człowieka. Pod wrażeniem tych przejść pisałam do rodziców:\nLwów, dn. 21 I 1919 r.\n[...] Dziś była eksportacja Jurka. Po mnie przysłano samochód z „Techniki” – więc byłam. Biedny ojciec, tak strasznie rozpaczał, a za konduktem szło tylko parę osób. Jedno więcej życie młode poszło na ofiarę, na wielki siew przyszłości. Zgasło to życie bez skarg, cicho, a nawet z radością spełnionej ofiary.\nCo ich już padło na tej drodze przez te cztery lata! Ale Wolność to tak bezcenna rzecz, że trzeba ją krwią opłacić! A niegodziwość ludzka i nieuczciwość, i zażartość partyjna to takie ciężkie przewinienia, że trzeba je też krwią odkupić. Chwilami, patrząc na organizację władz i widząc wszędzie straszne usterki i braki, łamie się coś w człowieku w niepewności, czy przetrwamy, czy wzniesiemy gmach trwały i mocny, czy nie zabraknie nam ludzi szlachetnych. Ale to chwile tylko, bo wierzę całą duszą, że gmach naszego Państwa urośnie trwały i piękny i że będziemy mieli, musimy mieć, ogół ludzi szlachetnych.\nDwudziestego czwartego stycznia z rozkazu szefa sanitarnego pojechałam z koleżanką Jadzią Bujwidówną na inspekcję szpitali do Wadowic, Bielska i Dziedzic (w 1919 roku istniały w tych miejscowościach duże placówki polskiej wojskowej służby zdrowia). Stamtąd, stosownie do rozkazu, podążyłyśmy do Warszawy, aby przedstawić w Departamencie Sanitarnym warunki w armii „Wschód” i prosić o zabieranie transportów rannych do byłego Królestwa. Konferowałam w tej sprawie z płk. Lothem8, ówczesnym szefem Departamentu Sanitarnego, a moim profesorem. Trzeciego lutego byłyśmy z powrotem we Lwowie, załatwiwszy pomyślnie wszystkie zlecenia.\nW czasie mojej nieobecności zwinięto posterunki sanitarne dookoła Lwowa. Zostałyśmy przydzielone do dywizyjnej kolumny sanitarnej. Mieszkałyśmy we Lwowie i rozwoziłyśmy do pułków stojących naokoło Lwowa ciepłą bieliznę, swetry i koce. Dwa tygodnie zeszło nam na tej nudnej i mozolnej pracy.\nSiedemnastego lutego, wczesnym rankiem, słyszymy wielką strzelaninę w kilku miejscach, najgęstszą jednak od strony Rzęsny. Budzimy dowódcę kolumny. Uzyskujemy pozwolenie pójścia z opatrunkami na linię i o piątej jesteśmy już we cztery (Jadzia, Mija, Nata i ja) w drodze do Rzęsny. Między Rzęsną Polską a Ruską spotykamy pancerkę „Śmiały” dowodzoną przez por. Stanisława Małagowskiego. Podoficerem w tejże pancerce był brat dowódcy, Kazimierz. Jadzia i Mija znały obu braci, ja tylko młodszego, zatrzymałyśmy się więc na chwilę, aby zamienić kilka słów. Zaraz za Rzęsną Ruską dogoniłyśmy pierwszą linię naszych, posuwającą się naprzód. Pod lasem, jakiś kilometr drogi, byli ranni; dobrnęłyśmy tam przez śnieg i opatrzywszy ich, wysłałyśmy do Lwowa.\nMinęliśmy tak Kozice, Domażyr. Gdzieś przed Domażyrem nasi się zatrzymali. Było południe. Mimo mrozu i śniegu człek był zmachany i chciało się pić. Z rozkoszą jadłyśmy śnieg garściami. Po paru godzinach nakazano ogólny odwrót. We dwie z Natą byłyśmy przy kompanii lwowskiej „Starka”, która miała osłaniać odwrót. Dochodząc do Kozic, dostałyśmy się w krzyżowy ogień. Kozice zajęte. Marny los. Trzeba okrążać, nakładać gdzieś na Zimną Wodę.\nOkoło dziesiątej wieczór dotarłyśmy do Zimnej Wody, zmachani i głodni. Kompania zatrzymała się na noc. Zjadłszy trochę ciastek i wypiwszy herbaty (w karczmie żydowskiej nic więcej nie było), położyłyśmy się spać na ławach w tejże karczmie. Skoro świt wróciłyśmy przez Lwów do Rzęsny Polskiej, gdzie została nasza placówka sanitarna. Przez parę dni byłyśmy w Rzęśnie. Dwudziestego pierwszego powróciłyśmy do Lwowa, a dwudziestego trzeciego dostałyśmy obie z Natą od mjr Domaszewicza, szefa sanitarnego lwowskiej dywizji, przydział do 4 pułku piechoty Legionów.\nStrasznie się obawiałam tego pułku, tym więcej, że szef sanitarny objaśnił nam, iż były tam jakieś „nieodpowiednie” sanitariuszki, które był zmuszony usunąć, i z tego powodu nie mógł nas przydzielić wcześniej do pułku, gdyż nie chciał, byśmy się z owymi sanitariuszkami zetknęły.\nTrzęsłam się, idąc pierwszy raz do koszar na Zamarstynowie w celu zameldowania się lekarzowi pułkowemu. Lekarz pułkowy zatrzymał nas zaraz, aby mu pomóc przy „pułkowej wizycie lekarskiej”. Pierwsze wrażenie straszne: ambulatorium ciemne, brudne, izba chorych jeszcze gorsza i dwóch rządzących wszystkim sierżantów sanitarnych. Dowiedziałyśmy się, że tegoż jeszcze dnia przenosi się ambulatorium i izbę chorych do „Szkoły Sobieskiego”, którą pułk również zajmował. Po „wizycie” więc pomogłyśmy spakować aptekę i poszłyśmy obejrzeć nowy lokal – było to coś innego, duże, widne, dość czyste sale. Spotkałam tam kolegę T. Bartoszka, który był lekarzem II batalionu 4 pułku piechoty oraz moim kolegą z uniwersytetu. Nazajutrz miałyśmy pracę z urządzaniem ambulatorium i izby chorych na nowym miejscu. Starałyśmy się same zrobić jak najwięcej.\nDwudziestego pierwszego zawieszenie broni. Spokój zupełny. Korzystając z tego wykańczałyśmy urządzanie ambulatorium, kupując z naszej floty konieczne a brakujące rzeczy. Od harcerek lwowskich dostałyśmy obrazki i książki do izby chorych. W chwili zaczęcia naszej pracy w 4 pułku piechoty lekarzem pułkowym był dr Ostrowski, lekarzem izby chorych ppor. Maliński – stary czwartak, medyk z Krakowa, lekarzem I batalionu – ppor. Zajączkowski, II batalionu – kolega Bartoszek.\nStosunki nasze z całym sanitariatem pułkowym ułożyły się zupełnie dobrze; z żołnierzami spotykałyśmy się na razie tylko w ambulatorium i izbie chorych, a ponieważ starałyśmy się robić wszystko jak najlepiej, oceniali naszą dobrą wolę i pracę, darząc nas zaufaniem i sympatią.\nPierwszego marca wieczorem z powodu alarmu o jedenastej pojechałyśmy z dr. Zajączkowskim na rogatkę Żółkiewską, gdzie w fabryce Druckera przesiedzieliśmy w pogotowiu całą noc. Na rano wróciłyśmy do Lwowa, by być na wizycie lekarskiej i wypełnić swe obowiązki w izbie chorych. Przed południem wysłano nas znowu do Zboisk.\nNa odcinku stał II batalion i w Zboiskach jako lekarz był kolega Bartoszek. Kazano nam pozostawać na odcinku dwa dni, gdyż był spodziewany atak Ukraińców, a służba sanitarna II batalionu, nie będąc kompletna, nie mogłaby wystarczyć na obsłużenie siedmiu placówek, dość rozrzuconych, bo na przestrzeni około dwóch kilometrów. Pierwszą rzeczą było oczywiście zapoznanie się z placówkami i dojściem do nich. Oprowadzał nas kolega Bartoszek i wtedy po raz pierwszy przekonałyśmy się o jego wielkiej odwadze, której potem niejednokrotnie dawał dowody. Do ataku tym razem nie doszło, cały czas była normalna pukanina, trochę większa nocą. Po dwóch dniach wróciłyśmy do Lwowa, aby prowadzić dalej naszą codzienną pracę w izbie chorych i ambulatorium.\nPiątego znowu silniejsze ostrzeliwanie miasta. Kilka pocisków trafiło w składy z amunicją na dworcu Czerniowieckim. Przez dziesięć godzin trwał straszliwy pożar i kanonada wybuchających granatów. Siódmego atak Ukraińców na Zboiska. Mając raz na zawsze rozkaz, aby w razie ataku być na linii, w tej chwili pojechałyśmy do Zboisk. Szczęśliwie jednak rannych było niewielu. Ósmego część pułku dostała rozkaz wyjazdu do Jabłonny, a z reszty został utworzony czwarty batalion. Lekarzem tego batalionu został dr Ostrowski, inni lekarze wyjechali. Dziewiątego rano alarm, natychmiast wyjechałyśmy do Zboisk, wiedząc, że nie ma tam żadnego z lekarzy. Ukraińcy atakują, część naszych placówek już zdobyta. Czwarta placówka „Luśka” jeszcze się broni. Są na tej placówce ranni. Pędzimy tam obie, mimo że dojście trudne, droga odkryta na wzgórzu, a Ukraińcy sieką wzdłuż drogi maszynkami, aby nie dopuścić posiłków. Szczęśliwie jednak dobiegamy do placówki, robimy opatrunki, a potem na noszach wynosimy rannych. Z rannymi trzeba iść rowem, bo nie można ich narażać. Trudno i ciężko iść, gdyż rów napełniony jest rozmiękłą gliną (odwilż), w której grzęźnie się powyżej kolan. Toteż przeszedłszy tak parę razy ową drogę, aby wynieść z placówki wszystkich rannych, byłyśmy zmordowane porządnie i ubłocone nie do wiary. W Zboiskach we wsi był już jeden z lekarzy, przyjechał też konno szef sanitarny lwowskiej dywizji, mjr Domaszewicz, który trochę burczał na nas za narażanie się, nieostrożność itp.\nPo południu zarządzono nasz kontratak i odebrano wszystkie placówki. Po naszym kontrataku chodziłam na VII placówkę „Piłsudczyk”, gdyż dano znać, że przed placówką jest ranny Ukrainiec. Mimo porządnej strzelaniny dotarłam do rannego i założyłam mu opatrunek, musiałam go jednak zostawić w polu do nocy, gdyż sama bym nie poradziła przyciągnąć go do placówki, a nie chciałam narażać naszych żołnierzy. Dopiero gdy się ściemniło, poszłam z jednym z sanitariuszy i przynieśliśmy rannego do Zboisk, ale ciężko było, bo to przeszło półtora kilometra drogi.\nW nocy pozostałyśmy w Zboiskach. Panował już spokój. Na rano wróciłyśmy znowu do Lwowa do swych codziennych zajęć. Dzień ten 9 marca zdobył nam „markę” w pułku i szacunek żołnierzy. Z powodu ataku Ukraińców dziewiątego na wszystkie placówki pod Lwowem zawrócono ową część naszego pułku, która ósmego była załadowana na wagony, aby jechać do Jabłonny.\nJedenastego przerwana komunikacja między Lwowem a Przemyślem. Na naszym odcinku spokój. Miasto stale ostrzeliwane artylerią. Z szesnastego na siedemnastego spędzamy noc w Zboiskach z powodu alarmu. Dwudziestego trzeciego przywrócona komunikacja z Przemyślem; potem owa część naszego pułku przeznaczona do reorganizacji wyruszyła do kadry, pozostawiając we Lwowie tylko IV batalion. Dwudziestego ósmego znowu atak, na Kosiarnię. Byłyśmy tam, ale szczęśliwie nasi atak odparli i rannych nie było.\nPoza tym spokojna praca w izbie chorych i ambulatorium. Ulepszamy co się da. Wydostajemy zapasy i gotujemy dla chorych, gdyż otrzymując jedzenie dla chorych z kotła, trudno utrzymać odpowiednie diety. Wcale nieźle udają się nam nasze ulepszenia. Inspekcja sanitarna, złożona z płk. Halbana i paru innych fiszów (których nazwisk nie pamiętam), orzekła, że nasza izba chorych ze wszystkich we Lwowie jest najlepiej urządzona i prowadzona. Stosunki tak z lekarzami, jak i żołnierzami, i oficerami mamy dobre.\nW kwietniu coraz to alarmy, to ataki ukraińskie – ciągle prawie jesteśmy w Zboiskach. Miałam obiecany urlop dziesięciodniowy na Wielkanoc, tymczasem cofnięto urlopy i myślałam już, że na święta zostanę we Lwowie, gdy niespodziewanie w Wielki Piątek dostałam dokument podróży na trzy dni i w godzinę później wyjeżdżałam.\nW nocy z soboty na niedzielę stanęłam w domu. Radość była nie byle jaka, choć króciutka, bo w drugi dzień świąt musiałam już wyjechać. We wtorek byłam z powrotem we Lwowie.\nTegoż dnia wieczorem przyszedł rozkaz pogotowia marszowego i całą parą musiałyśmy się brać do pakowania oraz zwijania izby chorych i ambulatorium. W dwa dni potem cały nasz IV batalion 4 pułku piechoty wyjechał transportem do kadry do Jabłonny. Sanitariat batalionu miał cały wagon dla siebie. Pierwszy raz jechałam transportem wojskowym; cudownie było, na stacjach wiara śpiewała, jechaliśmy coś trzy dni.\nPierwszego maja stanęliśmy w Jabłonnie. Zaraz skoszarowali batalion i dowiedziałyśmy się, że będą go reorganizować. Dostałyśmy przepustki do Warszawy i po obiedzie powitalnym, który odbył się w kasynie oficerskim z mowami, toastami itd., machnęłyśmy się do Warszawy na dwa dni, w czasie których obiecano nam wyrobić urlopy. Po dwóch dniach dostałyśmy dokumenty podróży i karty urlopowe na dziesięć dni.\nPojechałyśmy – Nata do Warszawy, ja do domu.\nMARIA ZDZIARSKA-ZALESKA (1898–1987) dr medycyny, oficer Armii Krajowej. Brała czynny udział w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej jako sanitariuszka i lekarz batalionu. Podczas II wojny niosła pomoc cywilom i żołnierzom. Uczestniczyła w życiu konspiracyjnym. Aresztowana przez gestapo w 1943, więziona w obozach koncentracyjnych. Po wojnie mieszkała we Francji i pracowała w organizacjach polonijnych. W 1961 roku otrzymała od gen. Andersa stopień kapitana służby zdrowia. Odznaczona Krzyżem Walecznych, orderem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości z mieczami oraz innymi odznaczeniami.\nPRZYPISY (wybrane i skrócone)\n1 W listopadzie 1918 roku siły polskie we Lwowie dysponowały następującymi zakładami leczniczymi: Szpital nr 1 w gmachu Politechniki (dlatego potocznie „Technika”) przy ulicy Leona Sapiehy (przy nim mieściły się też dwie kolumny sanitarno-transportowe: samochodowa i konna, magazyn apteczny i lotne patrole, szpital dysponował ponadto trzema filiami: w internacie im. Piramowicza, przy ul. Listopada 6, w zakładzie karnym dla kobiet i w gimnazjum ukraińskim przy Leona Sapiehy), Szpital nr 2 Garnizonowy, ulokowany w barakach przy Kleparowskiej.\n2 Po ewakuacji Lwowa przywódcy ukraińscy postanowili jak najszybciej odzyskać miasto, będące dla obu stron konfliktu symbolem. Zamiast uderzyć na Przemyśl i okrążyć Lwów wojska ukraińskie uwikłały się w ciężkie walki na przedmieściach. W początkach grudnia Ukraińcy dysponowali blisko 30 tys. żołnierzy wspartych 40 działami, znacznie przewyższając siły polskie. Niesprzyjającym dla atakujących czynnikiem była pogoda – zima w 1918 r. w tych stronach była wyjątkowo mroźna i śnieżna. W końcu grudnia Ukraińcy rozpoczęli ostrzał miasta z dalekosiężnej ciężkiej artylerii. Pierwszy poważny atak na Lwów nastąpił 25 XII 1918, a drugi dwa dni później. Polscy obrońcy walczyli bardzo mężnie, powszechnie znana stała się obrona Persenkówki, której kilkudziesięciu obrońców nie poddając się walczyło do końca. 29 grudnia Ukraińcy zdobyli stację wodociągów miejskich, a następnego dnia ich artyleria uszkodziła poważnie elektrownię, miasto zostało pozbawione prądu i wody. Z powodu odcięcia Lwowa od zaplecza zaczęły się kłopoty z zaopatrzeniem. Wojna zaczęła przybierać coraz okrutniejszą postać, została np. spalona wieś Sokolniki. W krytycznym dla obrońców momencie w początkach stycznia 1919 do Lwowa przebiła się odsiecz, wydatnie wzmacniając siły obrońców. Rozpoczęły się wówczas na obrzeżach miasta ciężkie walki pozycyjne. W lutym rozgorzały walki na całym obszarze od Medyki po Lwów. 25 lutego pod naciskiem misji alianckiej nastąpiło zawieszenie broni. Sytuację Ukraińców komplikował fakt, że walczyli także z oddziałami rosyjskimi – zarówno bolszewickimi, jak i białogwardyjskimi. Nie chcąc iść na ustępstwa, 1 marca zerwali rozejm i wznowili działania zbrojne. Jeszcze przez kilka tygodni toczyły się w okolicach Lwowa ciężkie walki, ale już od połowy marca skierowano w ten rejon znaczne posiłki, m.in. oddziały wielkopolskie. Przyczyniły się one do odrzucenia wojsk ukraińskich i zlikwidowania bezpośredniego zagrożenia miasta. Ostateczny cios polskie wojska zadały w maju, gdy ruszyła, w nocy z 13 na 14 tego miesiąca, wielka ofensywa od Prypeci po Karpaty.\n3 Węgrzynowski Lesław Ignacy Żarmota, ur. w 1885 roku, dyplom lekarski w 1910 r. Po zakończeniu działań wojennych przeszedł do rezerwy. W latach trzydziestych był dyrektorem Lecznicy Lwowskiego Tow. Walki z Gruźlicą w Hołosku Wielkim pod Lwowem oraz Tow. Walki z Gruźlicą we Lwowie. Wchodził również w skład Związku Lekarzy Państwa Polskiego.\n4 Spittal Stanisław, ur. 17 XI 1891 r., dyplom lekarski w 1921 r. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w armii, ukończył studia. Awansował na kapitana, a potem na majora. Służył długo we Lwowie: najpierw w Wydziale Superrewizyjno-Inwalidzkim VI Okręgu Korpusu, potem był lekarzem w 6 batalionie sanitarnym (1925–1930), ordynatorem 6 Szpitala Okręgowego (VI 1930 – X 1931). Następnie przeszedł na stanowisko ordynatora Wojskowego Sanatorium w Zakopanem, skąd w 1932 odszedł do rezerwy. Jako lekarz ogólny praktykował w Załoźcach w powiecie Zborów.\n5 Tomasik Witold, po wojnie w rezerwie, w 1923 w 6 batalionie sanitarnym jako podlekarz (studenci ostatnich lat medycyny służący w wojsku)\n6 Halban Henryk, ur. w 1870 roku. Po wojnie w stopniu pułkownika rezerwy w 6 batalionie sanitarnym. Zmarł we Lwowie w 1933 roku.\n7 Domaszewicz Aleksander, ur w 1887 r., absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1907 związany z polskimi organizacjami niepodległościowymi, w latach 1913–1919 w ówczesnej Klinice Chorób Nerwowych i Umysłowych Wydziału Lekarskiego macierzystej uczelni. Od 1915 r. w Legionach, m.in. komendant szpitala. Czynny na terenie Lwowa w czasie walk o miasto, od XI 1918 komendant szpitala nr 1 „Techniki”. Po wojnie w rezerwie. Bardzo aktywny na lwowskiej niwie politycznej i społecznej. Był posłem i senatorem. Jako lekarz był od 1922 r. ordynatorem oddziału neurologiczno-psychiatrycznego Państwowego Szpitala Powszechnego, w 1930 r. utworzył pierwszy w Polsce oddział neurochirurgii. W kampanii wrześniowej ponownie zorganizował szpital wojskowy na terenie lwowskiej politechniki i był jego dowódcą. Aktywny w konspiracji, więziony przez Rosjan i Niemców w 1940 r. przedostał się do Warszawy. Był odznaczony wieloma orderami. Zmarł 14 IX 1948 roku.\n8 Loth Edward, ur w 1884, dyplom lekarski w 1907, wybitny anatom i antropolog. Współtwórca polskiej wojskowej służby zdrowia.


25 stycznia 2006, 22:35 #21\nH@H@ Mam już WoW'a. Teraz tylko czekam aż serv odpalą i jazda gramy ^_^ czyli jest juz nas 4. Ja, Tokar, Jakób, Olo :]\n25 stycznia 2006, 23:30 #22\nGłupie kołki z tych gości co prowadzą serwer.... Najpierw jeden dzień robią przerwe, by szybciej lev szedł... Potem jak już idzie exp, to po zabiciu jednego potworka z 2 na 5 lev przeskakujesz.... I teraz znów przerwa techniczna..... No burdel jak w polskiej polityce\nCzy gracze z Ally i Hordy mogą od tak sobie grać razem?\nChyba na PvP serwerze to nie można, ale ja się tam nie bardzo znam...\n26 stycznia 2006, 15:28 #23\nPrimo 1do Atis tak mozna razem se soba grac razem w jednej gildii i NAWET RAZEM W PARTY, co poswiadczy Jakób ktorego wzielem na mooby z 50 lvl.\nPrimo 2 do Tokara: server musial byc byc wylaczony na poczatku bo naprawiali rozne rzeczy, przez co o maly wlos wszyscy nie straciliby swoich char., a to ze je odzyskalismy jest to wylacznie zasluga spripterow i GM, bo rownie dobrze mogli by to olac i powiedziec ze skoro chcielismy zmian to musielismy poniesc tego jakies konsekwencje. A to byl przypadem ze wlaczyli takiego wysokiego expa to tylko blad przy pracy i szybko go wylaczyli i cofneli(mam nadzieje) world save dzieki/lub przez co cofnelo im nabije levele i wszystko jest wporzo. Pozatym naprawili tak oczekiwane punkty honoru. Mysle ze wszystko sie unormuje jeszcze do dzis wieczoram albo jutra.\nEDIT: a tak swoja droga Pegasus jest jednym z najlepszych (jezeli nie najlepszym) serverem WoWa, zreszta poswiadczy Ci to Jakób ktory troche przegladal inne servy\nKurde a ja dzis wieczorem wyjezdzam na skoki narciarskie do Zakopanego, co ja teraz zrobie TYLE DNI bez wowa. Wracam w czwartek rano\n26 stycznia 2006, 16:24 #24\nHmmm....to szykujta się na Taurena Shamana/Huntera/Druida.....kur*a.....nie mogę się zdecydować XD...\n26 stycznia 2006, 16:44 #25\nnice przynajmniej nie grasz w tamtych pipkach alliancach bog zaplac, a tak swoja droga bedziesz pierwsza dziewczyna w gildii i chyba calej hordzie\n26 stycznia 2006, 19:41 #26\nNo chyba nie aż w całej Hordzie! Na Thrall'a! Ale w gildii jak najbardziej....Pamiętam jak w L2 dziwili się że 13-latka gra w to XD....\n26 stycznia 2006, 19:41 #27\nJa zacząłem grać Orkiem Szamanem ;p\nTak, Pegasus to jest jeden z najlepszych prywatnych serwów. Na tej stronie jest spis większości serwerów do WoW'a, ja przejżałem 3/4 serwerów które są na tej stronie (na prawde!) i żaden nie był taki zajebisty jak Pegasus... a to lagi że ruszyć się nie dało, a to nie dało się wogóle wejść, a to nie było mapy itd. Wiesz Tokar, Olo prawdopodobnie będzie GM więc będzie napewno lepiej ;p\n26 stycznia 2006, 19:52 #28\nJa gram krasnoludem i na młot Muradina ! Tak raczej pozostanie !\nPs. Czemu wszyscy w hordzie ? Trzeba jakoś wyrównać siły ! Niech ktoś dojdzie do nas ! (na razie gram ja i mój kumpel )\n26 stycznia 2006, 20:49 #29\nCzemu wszyscy w Hordzie? Na Groma Hellscream'a! Bo Przymierze to cioty, ot co.\n(bez urazy, ja do krasnoludów nic nie mam, ale cała reszta.... ;p)\n26 stycznia 2006, 20:55 #30\nJak smiesz niewiasto obrażac święte przymierze! Zgiń! Nasi święci wojownicy dopadnia i zabiją wszystkich bykoludzi, nieumarlych or sth.\n26 stycznia 2006, 21:02 #31\nBo Przymierze to cioty\nTo oznacza tylko jedno.... WOJNA ! < Na MURADINA pewnego dnia dopadną was nasze topory i klnę się na mojego dziada ! Nie będzie to dzień łaski ! Nie będzie horda pluć nam w twarz ! Zanurzę swoją brodę w waszej jeszcze ciepłej krwi i zrobie sobie z waszych czaszek trofeum na kominek ! :twist: :twist:\n27 stycznia 2006, 01:01 #32\nNo wiesz Tokar, myślałem że będziesz grał Undeadem... w takm razie nie wiem czy nie powrócić do mojego krasnala :]\n27 stycznia 2006, 02:34 #33\nOlo próbował mnie przeciągnąć na ciemną stronę mocy, ale pod fasadą jego mrocznych słów i obietnicy wielkiej potęgi, wykryłem zło i zdradę... Wiedz, że mój topór nie ominie żadego hordowego psa i musisz podjąć decyzję, która zaważy na twoim dalszym żywocie ! Horda (czyli śmierć, bieda, brak alkoholu !) czy Przymierze (czyli życie, bogactwa, Piwo lejące się strumieniami !) !\nA tak na serio... Olo na początku powiedział, żebym wziął kogoś z hordy, bo chce mi wyjaśnic parę rzeczy (podobno postacie z hordy nie mogą szeptać do postaci z przymierza ) i mój wybór padł na nieumarłego... Nie spodobała mi się ta postać (w ogóle to chciałem wziąść na samym początku krasnala ) i zmieniłem strony... Decydujące znaczenie miała także prośba mojego kolegi, który woli grać krasnoludem... Czyli Jacob wróć do Przymierza (Ashgana jak widzisz też przekabaciłem )\n27 stycznia 2006, 09:47 #34\nTen down servera zaczyna wyprowadzać mnie z równowagi. Miałobyć mało downów a tu praktycznie 3-4 dzień server jest wyłączony ;/ Mogliby GM'owie przestać si bawić i wrócić do starych ratów serva | x1 xp i x1 money\n27 stycznia 2006, 10:14 #35\nA ja mam pytanie. Jest tam cosik czarującego ;p (o klasę mi chodzi oczywiście), a jak tak, to kto tym gra?. I powiedzcie mi, czy te klany, to wszystko postacie z jednej klasy czy mieszane?\nTak gadacie o tym... jak fanatycy . Czemu by nie ściągnąć sobie i spróbować. W końcu wspomniany wcześniej przez Ekh'a MMORPG czeka mnie dopiero (już :O!) za rok.\n27 stycznia 2006, 10:40 #36\nOtóż Rince, dobrze że spytałeś. Klas magopodobnych jest bardzo dużo:\nI tu dochodzą różne profesje, ognia, lodu, nekromancja, wskrzeszanie, leczenie itp. Jest z czego wybierać.\nTokar, Przymieże to jeno plastiki. Żadnego uczucia, zero ducha. Horda, to naród z wielkimi tradycjami i honorem. Dla was mieszczuchy wydaje się, że jesteśmy barbarzyńcami, ale to wy nimi jesteście! Wy, którzy nie potrafią zaakceptować odmienności! Wy, którzy nie macie honoru, jednak łudzicie się, że macie taką świętość! Wy i te wasze ciotowate elfy!\nAha, powiedz przy mnie jeszcze raz 'bykoludzie' a tak ci przyje*ię, że obudzisz się ze śpiączki po trzech latach, a jak się już obudzisz to trafi cię meteoryt wysłany przezemnie! To są Taureni, ciemna maso! Najbardziej honorowa rasa w całym Kalimdor'ze i w całym Azeroth!\n27 stycznia 2006, 11:04 #37\nKhem wybacz Nazin że tutaj linka umieszczam bo może to nie zgodne z regulaminem ale najwyżej usune . Dla wszystkich którzy chcą zapoznać się z rasami i klasami WoW zapraszam na -> WoW Battlenet\n27 stycznia 2006, 12:33 #38\nW Przymierzu jest tylko jedna rasa której nie lubie - Ludzie. Znielubiłem ich szczególnie po III części Warcrafta. Nie chcieli posłuchać Medivha bo mieli niby ważniejsze sprawy na głowie a później całe królestwo zostało zniszczone przez Płonący Legion.\nCo innego Orkowie, ich z kolei bardzo polubiłem (szczególnie Thralla :mrgreen: )\nNo tak... ale za to w Przymierzu jest jedna zajebista rasa - Krasnoludzi. Odkąd zagrałem w W3 moim idolem zostal odrazu Muradin Bronzebeard (mam nawet jego figurke gdzieś w pokoju :mrgreen: )\n(Tylko nie wiem dlaczego Miedziobrody skoro ma brode jasną )\nNo a decyzję już podjąłem - będe grał moim starym krasnalem i wkońcu mój klan krasnali (Hammerlords) będzie mógł zaistnieć... oczywiście jeśli będziecie chcieli dołączyć :mrgreen:\n27 stycznia 2006, 13:49 #39\nJasne, jak będziesz przyjmować Taurenów to spoko, ja się piszę.\nAsh, ale się chwalisz, WarSerwis jest moim rodzimym. Tu polecam zacząć każdemu fanowi Warcraft'a.....plus możesz ściągnąć muzyczkę ze stolic WoW'a....nie to co w tym serwisie który podać Ash....\n27 stycznia 2006, 13:54 #40\nLMAO. Atis nie będziemy sie przechwalac który servis jest lepszy. Mnie chodzi porpsotu o opis ras i klas. I tak kazdy wie że Gameexe ownuje reszte serwisów


I Ty zagraj z gwiazdami dla „Tęczy”! - Bohun - Naturalne wędliny Naturalny wybór\nI Ty zagraj z gwiazdami dla „Tęczy”!\nW sobotę, 29 marca, na kortach klubu Marina, odbędzie się wyjątkowa impreza - Bohun Cup 2014 I Charytatywny Turniej Squasha „Gwiazdy dla Tęczy”. Do udziału w turnieju zapraszają Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Niepełnosprawnej Ruchowo „Tęcza” oraz przedstawiciele lokalnego biznesu: firma Bohun sp. z o.o. i klub Marina.\nBohun Cup to niepowtarzalna okazja, aby rozegrać mecz squasha, tenisa stołowego, badmintona lub ricochet ze sportowcami, muzykami, znanymi politykami, ludźmi biznesu i kultury. Do wstępu na Turniej upoważniać będą zaproszenia, dostępne w siedzibie Stowarzyszenia „Tęcza” przy al. Bohaterów Warszawy 27 B w Szczecinie oraz w siedzibie Marina Club przy ul. Przestrzennej 11. Dodatkowo można będzie nabyć cegiełkę na rzecz Stowarzyszenia o wartości 200 zł. Pieniądze pozyskane ze sprzedaży cegiełek zostaną przeznaczone w całości na wyposażenie i zagospodarowanie terenu wokół remontowanej obecnie byłej siedziby klubu studenckiego Kontrasty, w której powstanie Centrum Opieki, Diagnozy i Rehabilitacji „Tęcza”.\n- Wyremontowana placówka będzie trzykrotnie większa od tej, w której aktualnie prowadzimy rehabilitację naszych podopiecznych – wyjaśnia Alicja Zołotucho, prezes „Tęczy”. - Większy obiekt to większe możliwości działania. Po przeprowadzce będziemy mogli utworzyć Środowiskowy Dom Samopomocy i Publiczne Przedszkole Specjalne. Przyczyni się to z całą pewnością do poprawy sytuacji społecznej osób niepełnosprawnych i ich rodzin zamieszkujących Szczecin i okolice.\nCałkowita przebudowa i przystosowanie budynku przy ul. Wawrzyniaka 7 A do potrzeb osób z niepełnosprawnością wymaga od Stowarzyszenia ogromnych nakładów. Udało się pozyskać środki finansowe na modernizację całego obiektu oraz wykonanie elewacji - kwota 3.670.000 zł w całości została przeznaczona na realizację tego celu. Niestety, w dalszym ciągu brakuje funduszy na zagospodarowanie terenu wokół ośrodka oraz na wyposażenie placówki w meble i specjalistyczny sprzęt rehabilitacyjny. Szacowane koszty zagospodarowania terenu wynoszą 973.137,88 złotych a wyposażenia ok. 300 000 zł.\nCharytatywny Turniej na rzecz „Tęczy” zostanie zorganizowany 29 marca na kortach Marina Club przy ul. Przestrzennej 11, a udział w nim może wziąć każdy, kto chciałby wesprzeć Stowarzyszenie oraz uczestniczyć w sportowej rywalizacji, mierząc swoje siły i umiejętności ze znanymi osobami. Wśród gwiazd będą między innymi: Marek Kolbowicz, mistrz olimpijski w wioślarstwie, Damian Zieliński i Kamil Kuczyński, kolarze torowi, Damian Ukeje, zwycięzca talent show The Voice of Poland, muzycy zespołu Loka. Zasady udziału w samym turnieju są bardzo proste: zawodnicy mogą zagrać w squasha, tenisa stołowego, badmintona lub ricochet.\nTurniejowi i uroczystej, wieczornej Gali towarzyszyć będzie wiele innych atrakcji, m.in.: pokazy mody żeglarskiej, bezpłatne badania stóp przy stoisku Spondylusa, prezentacja najnowszych modeli BMW, a także licytacja gadżetów przekazanych na aukcję charytatywną.\nZgłoszenia do turnieju przyjmowane są telefonicznie pod nr 607 900 087 mejlowo: birkowska.m@bohun.eu\nMARINA SPORT ul. Przestrzenna 11, Szczecin 70-800, tel. 609 11 22 88\nStowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Niepełnosprawnej Ruchowo "Tęcza" al. Bohaterów Warszawy 27B, 70-340 Szczecin


Ksiądz Heller odebrał nagrodę Templetona w Pałacu Buckingham\nWiadomości24 » Wydarzenia » Depesze agencyjne » Ksiądz Heller odebrał nagrodę Templetona w Pałacu Buckingham\nData dodania: 2008-05-07 19:43\nKsiądz profesor Michał Heller, kosmolog z Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie odebrał w Pałacu Buckingham prestiżową nagrodę Templetona. Wyróżnienie przyznawane jest za pokonywanie bariery myślowej między nauką a religią. Ksiądz Heller otrzymał z rąk księcia Edynburga Filipa nagrodę - oraz czek na 820 tysięcy funtów.\nUroczystość w Pałacu Buckingham miała charakter ściśle prywatny. Obok przedstawicieli kapituły nagrody obecni byli tylko najbliżsi przyjaciele laureata oraz rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego profesor Karol Musioł. To Uniwersytet Jagielloński wystąpił z wnioskiem o przyznanie nagrody księdzu Michałowi Hellerowi.\nDoktor John Templeton Junior, prezes Fundacji Templetona, podkreślił, że w opinii kapituły, ksiądz Heller udowodnił, iż poszukiwania naukowe i badania teologiczne mogą harmonijnie oddziaływać na siebie, unikając pułapki ulegania kompromisom. Podsumowując olbrzymi dorobek naukowy laureata, Templeton stwierdził, że prace księdza Hellera można najkrócej scharakteryzować jako medytacje nad cudem matematycznej treści natury.\nKsiądz profesor Michał Heller otrzymaną nagrodę pieniężną przeznaczył na utworzenie w Krakowie Centrum imienia Kopernika. Będą tam prowadzone zaawansowane studia łączące naukę i teologię w jedną dyscyplinę akademicką.\nrav, PR Londyn/iar/kw/jędras\nTagi: nagroda Heller Templeton Pałac Buckingham


Kynologia łowiecka – KOŁO ŁOWIECKIE "RYŚ" W EŁKU\nKategoria: Kynologia łowiecka\nRodzaje psów ze względu na umiejętności\nWyspecjalizowane w jednym rodzaju polowań.\nMają predyspozycje do pracy w dwóch z trzech środowisk (polne, leśne, wodne).\nMają predyspozycje do pracy w wodzie, lesie i na polu.\nOpublikowano w Co warto wiedzieć o psach\nSą ludzie, psy i jamniki\nTo jedno z powiedzonek wynikających z jego silnej osobowości i typowych dla niego cech charakteru.\nJamnik krótkowłosy to niski, krótkonożny czworonóg, o wydłużonej, ale zwartej sylwetce i bardzo dobrym umięśnieniu.\nTo psy myśliwskie z prawdziwego zdarzenia, są małymi, wszechstronnymi pomocnikami na polowaniach, niemal niezbędny podczas polowania w lesie.\nOczywiście, ze względu na predyspozycje, najlepiej nadaje się do pracy w norach przy polowaniach na lisy i borsuki. Jednakże sprawdza się także jako płochacz – jego głos (częstotliwość i donośność) jest sprawdzana na tropie zająca podczas egzaminów hodowlanych przeprowadzanych w Niemczech. Często wykorzystywany jest także do tropienia po farbie.\nZ powodzeniem są używane podczas polowań na wodzie i do aportowania kaczek z wody\nNiestety psu tej rasy rzadko udaje się osaczyć agresywne, zranione zwierzę podczas polowania na zwierzynę grubą.\nPoza tym, jego krótki włos, co prawda nie wymaga jakichś specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych, ale czyni go bardzo wrażliwym na zimno i urazy, a krótkie kończyny ograniczają użyteczność jamników w zimie oraz w trudnych warunkach terenowych.\nPies nie należy do łatwych w ułożeniu. Wymaga bardzo konsekwentnego postępowania.\nJamniki krótkowłose są zwyczajowo uznawane za najbardziej złośliwe ze wszystkich odmian. Psy mają swój charakterek, niemniej zawsze staną w obronie właściciela, a w razie potrzeby oddadzą za niego swoje życie. Są bardzo silnie przywiązane do jednego opiekuna. Resztę rodziny kochają, ale jest to nieco inny rodzaj miłości.\nPsy są bardzo wrażliwe i źle znoszą krzyki. Na agresję reagują agresją, dlatego nigdy nie podnośmy na nie ręki\nJamnik ma bardzo silny instynkt myśliwski, dlatego w czasie spacerów może próbować polować na gołębie i koty, a niekiedy szukać konfliktu z innymi psami.\nPsy mają średnie zapotrzebowanie na ruch, dlatego doskonale nadają się do mieszkania w blokach. Właściciel musi jednak pamiętać o zapewnieniu psu przynajmniej jednego dłuższego spaceru w ciągu dnia.\nJamniki mają jedną, poważną wadę – bywają dość hałaśliwe, zwłaszcza jeżeli usłyszą obcego na korytarzu. Szczeniaki dość trudno nauczyć czystości. Psy mieszkające w domach z ogródkiem powinny mieć ograniczony dostęp do kwiatów, gdyż z pewnością zabiorę się za ich przekopywanie.\nOpublikowano w Norowce\nZnana również jako Zapadno-Sibirskaja Łajka, jest psem myśliwskim opracowanym przez rdzennych mieszkańców północnego Uralu i zachodniej Syberii. Łajka była wykorzystywana głównie do polowania na wiewiórki, ptaki.\nW swej ojczyźnie poluje na bardzo rozległych obszarach, w ciężkich warunkach terenowych i klimatycznych.\nCechuje ją inteligencja, zdecydowany charakter, czujność i odwaga. Jest psem bardzo ruchliwym, samodzielnym, niezależnym, lecz równocześnie nawiązującym głęboką więź ze swoim właścicielem.\nDorosłe psy osiągają od 55 do 62 cm wysokości w kłębie. Suki są mniejsze i mierzą od 51 do 58 cm. Waga 25 – 30 kg.\nJest psem jednego pana, jednakże właściciel psa tej rasy nie powinien oczekiwać od niego bezwzględnego posłuszeństwa\nJak wszystkie szpice, łajka zachodniosyberyjska jest psem niepokornym, niechętnie wykonującym nużące polecenia.\nPies wykazuje dużą wrażliwość na sposób traktowania. Ukarany przez właściciela, choćby podniesieniem głosu, może stracić do niego zaufanie i nabrać dystansu. Z drugiej strony jednak, właściwie układana i dobrze traktowana przez właściciela łajka, wiąże się z nim bardzo mocno emocjonalnie i staje się najwierniejszym przyjacielem.\nOdpowiednio wyszkolone psy nie sprawiają problemów wychowawczych. Należy jednak pamiętać, że zwierzęta powinny być socjalizowane i szkolone już w okresie wczesnej młodości. Łajki zachodniosyberyjskie zupełnie nie nadają się dla osób, które nie mają doświadczenia w prowadzeniu czworonogów.\nZawsze przyjazna w stosunku do ludzi. Nie tolerują jednak innych psów i mają silnie rozwinięty instynkt terytorialny.\nW Polsce łajki użytkowane są głównie do polowań na dziki. Raczej rzadko spotyka się je w roli tropowców, czy płochaczy.\nIdąc po tropach łajka nie głosi\nPsy tej rasy najpierw gonią zwierzynę w milczeniu, a oszczekiwać zaczynają dopiero podczas wystawiania.\nSzukając zwierza posługuje się głównie górnym wiatrem, ale potrafi też pracować wiatrem dolnym – jako jeden z nielicznych psów myśliwskich pomaga sobie wzrokiem.\nWspółpracujących ze sobą kilka łajek potrafi osaczyć w miejscu dużego dzika, łosia, czy nawet posadzić niedźwiedzia.\nPsy mają bardzo gęstą i bujną sierść, która wymaga regularnego czesania. Podczas lnienia pozostawiają wielkie ilości sierści. Nie odnotowano typowych przypadłości zdrowotnych u rasy.\nŁajka nie powinna być trzymana w mieszkaniu\nLubi dzieci, chociaż nie jest polecana rodzinom z bardzo małymi dziećmi – mają tendencje do dominacji. Duszą się w miastach, nie przepadają za wysokimi temperaturami.\nOpublikowano w Dzikarze


LOUD – Rihanna Daily Polska\nLOUD to już piąty album studyjny Rihanny. Wydany nakładem Def Jam Recordings, tworzony w roku 2010.\nTym razem Rihanna ograniczyła swoje rodzinne klimaty R&B do minimum. Zdecydowanie dominują tutaj popowe kawałki. Album pojawił się jako pierwszy m.in. w Niemczech (12 listopada 2010), w Polsce dokładnie tydzień później.\nOnly Girl (In The World), pierwszy singiel promujący, zadebiutował we wrześniu 2010 w formie cyfrowej. Utwór ten odniósł ogromny sukces na całym świecie zajmując #1 w ponad 20 krajach (w tym w Polsce). Dużym sukcesem jest również kolejny numer 1 na amerykańskich listach przebojów (Billboard Hot 100, Hot Dance Club Songs, Pop Songs). Jest to energiczny, dance-popowy kawałek. Utwór promuje kolorowy teledysk, który jest dokładnym odzwierciedleniem tekstu.\nWhat’s My Name to wesoła piosenka nagrana w duecie z Drakiem, drugi singiel promujący LOUD. Kolejny #1 na Billboard Hot 100. We Włoszech i Szwajcarii zdobywa status złotej płyty, w Australii i Wielkiej Brytanii pokrywa się platyną, w USA podwójną. W Polsce nie odnosi wielkiego sukcesu na listach przebojów.\nSinglem radiowym w Stanach Zjednoczonych zostaje Raining Men, hip-hopowa kompozycja z gościnnym udziałem raperki Nicki Minaj.\nKontrowersyjny utwór S&M otwierający album, zostaje oficjalnie 3. międzynarodowym singlem. Jest to zarazem kolejny #1 na Billboard Hot 100. Również w Polsce odniósł nie lada sukces – większy niż jego poprzednik, What’s My Name, mimo tego, że teledysk emitowała tylko stacja 4fun.tv. W Australii pokrywa się 4-krotną platyną. W Belgii, Włoszech, Hiszpanii i Szwecji zdobywa status złotej płyty. 11 kwietnia pojawia się remix utworu w duecie z Britney Spears, wzbogacony o nową zwrotkę.\nMan Down i California King Bed to kolejne single, wydane prawie w tym samym czasie. California King Bed, ballada o rockowym zabarwieniu jest oficjalnie 4. międzynarodowym singlem. Choć Man Down – utwór reggae, korzenie Rih – był pierwotnie przeznaczony na rynek amerykański, to osiągnął też sukces w innych krajach. Na Billboard Hot 100 oba single nie osiągnęły znaczącego sukcesu. California King Bed pokrył się platyną w Australii i złotem we Włoszech, Nowej Zelandii i Szwajcarii.\n2 sierpnia 2011 to data wydania ostatniego singla promującego LOUD – umiarkowanego, pop-rockowego utworu – Cheers (Drink To That). Teledysk promujący to zlepki filmików zakulisowych trasy promującej LOUD, oraz prywatnego życia. Pozycja 7. na Billboardzie, podwójna platyna w Australii, platyna w Nowej Zelandii.\nLOUD odnosi międzynarodowy sukces. Szczególnie w Polsce, zdobywając status potrójnej platyny, co daje ponad 60.000 sprzedanych egzemplarzy, z najwyższą pozycją – #4. W wielu innych krajach album dobrze się sprzedał, pokrywając się platyną, czasem nawet niejednokrotną.\nLOUD Tour – kolejna trasa koncertowa Rihanny. Promowała album LOUD, choć nie brakowało też starszych przebojów. Rozpoczęła się 4 czerwca 2011 roku. 6 grudnia Rihanna po raz trzeci odwiedziła Polskę, tym razem w hali sportowej, Atlas Arenie w Łodzi. Tournee obejmowało Europę, Amerykę Północną i Południową. Ostatnie trzy koncerty w Londynie (20-22 grudnia 2011) zostały nagrane, a 18 grudnia 2012 zostało wydane DVD z trasy – LOUD Tour: Live at The O2 Arena.\n12. Only Girl (In The World) (The Bimbo Jones Radio Edit)\nThe Making of LOUD Documentary\n1. Only Girl (In The World) (wrzesień 2010)\n2. What’s My Name? (feat. Drake) (październik 2010)\n3. Raining Men (feat. Nicki Minaj) (grudzień 2010)\n4. S&M (styczeń 2011)\n5. California King Bed (maj 2011)\n6. Man Down (maj 2011)\n7. Cheers (Drink To That) (sierpień 2011)


07.02.2019 Wersja do druku\nWrocław. O "Poczekalni.0" na konferencji naukowej\nReferat Piotra Rudzkiego "Człowiek - aktor - postać. Próby teatralne Krystiana Lupy jako ścieżka samopoznania i twórczości", napisany na przykładzie prób do "Poczekalni.0", znalazł się w programie Sesji 5. "Zrozumieć sztukę".\nW ubiegły piątek w Sądzie Okręgowym sprawa o przywrócenie do pracy Piotra Rudzkiego, byłego kierownika literackiego Polskiego, zwolnionego dyscyplinarnie przez Cezarego Morawskiego, trwała pięć godzin i przebiegała w gorącej atmosferze. Podgrzewał ją Stefan Kwas, pełnomocnik teatru, który sprzeciwił się powrotowi Rudzkiego do instytucji, obwiniając o złą atmosferę w niej panującą byłych pracowników, protestujących przeciwko dyrekcji Morawskiego, na których czele miał stać Rudzki. Dowodził, że niepokoje w ten sposób wywołane doprowadziły do próby samobójczej w teatrze, a powrót Rudzkiego może skutkować nie tylko kolejnymi próbami targnięcia się na życie, ale też zabójstwami - tu jako przykład podał mord, do którego doszło w Gdańsku na Pawle Adamowiczu. Przemówienia mecenasa Kwasa przed sądem wywołały oburzenie zarówno Rudzkiego, jego prawnika Witolda Rosmusa, ale też Krzysztofa Kopki, który odpowiada za kwestie artystyczne\nWrocław. W Teatrze Polskim atmosfera psychozy


Zarząd Powiatu w Myszkowskim Szpitalu\nPrzedstawiciele Powiatu Myszkowskiego wizytowali Szpital Powiatowy, gdzie trwają prace remontowe w starej części. Odwiedzili także Oddział Pediatryczny, który w ramach wsparcia Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy otrzymał nowy sprzęt.\nGoście z Powiatu w miejscu, gdzie dawniej mieściła się stara Izba Przyjęć: od lewej: Członek Zarządu Rafał Kępski, Przewodniczący Rady Powiatu Andrzej Jastrzębski, Dyrektor SP ZOZ Khalid Hagar, Naczelny Lekarz Szpitala Jolanta Koclęga-Bryndal, Wicestarosta Myszkowski Anna Socha-Korendo, Starosta Myszkowski Dariusz Lasecki, Członek Zarządu Jakub Grabowski\nMyszkowski Szpital zmienia oblicze. Kolejne remonty znacznie poprawiły jego wygląd i przede wszystkim wpłynęły na poprawę warunków, w jakich przebywają pacjenci.\nZarząd Powiatu Myszkowskiego – Starosta Dariusz Lasecki, Wicestarosta Anna Socha-Korendo, Członkowie Rafał Kępski i Jakub Grabowski wspólnie z Przewodniczącym Rady Powiatu Andrzejem Jastrzębskim zapoznali się z postępem prac.\nŁóżka na Oddziale Pediatrycznym z materacami odleżynowymi i szafkami pozyskane dzięki środkom Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy\nGości oprowadzali Dyrektor Khalid Hagar, Naczelny Lekarz Szpitala Jolanta Koclęga-Bryndal, Ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych Adam Miśkiewicz.\nNajpierw udali się na Oddział Pediatryczny, przywożąc z sobą drobne podarunki dla przebywających na nim dzieci.\nNależy podkreślić, że Oddział otrzymał ze środków WOŚP nowy sprzęt. W wyremontowanych salach stanęły 3 duże łóżka sterowane elektrycznie z materacami przeciwodleżynowymi i szafkami przyłóżkowymi i 10 łóżeczek niemowlęcych z materacami i szafkami. Niebawem Oddział otrzyma także 7 łóżek średnich, podobnie wyposażonych. Ponadto dostał 2 pulsoksymetry, 2 pompy strzykawkowe i 2 infuzyjne objętościowe.\nZaznaczmy, że WOŚP już wcześniej wspierał myszkowski Szpital w postaci specjalistycznego sprzętu. Dzięki Orkiestrze placówka jest lepiej wyposażona i przygotowana na przyjmowanie pacjentów.\nDyrektor Khalid Hagar oprowadza po miejscu, gdzie dawniej mieściła się Izba Przyjęć - na zdjęciu ze Starostą Myszkowskim Dariuszem Laseckim, Przewodniczącym Rady Andrzejem Jastrzębskim i Członkiem Zarządu Jakubem Grabowskim\nNastępnie goście z Powiatu udali się na przegląd zmierzających do końca prac wykończeniowych w miejscu, gdzie dawniej mieściła się stara Izba Przyjęć. Obecnie powstaje tam nowa poradnia gastroenterologiczna z pracowniami gastroskopii i kolonoskopii. Niedaleko wejścia została ulokowana rejestracja z kartoteką. Nieopodal znajduje się specjalne pomieszczenie będące salą dezynfekcji i mycia aparatury medycznej, a także gabinety lekarza POZ, poradnia chirurgii urazowo-ortopedycznej z gabinetem zabiegowym i gipsownią.\nWicestarosta Anna Socha-Korendo, Członkowie Zarządu Jakub Grabowski i Rafał Kępski\nRemontom podlegają obecnie sale, gdzie dawniej mieścił się Oddział Dziecięcy. Powstanie tam Oddział Chorób Wewnętrznych z salą intensywnej terapii. Oddział jest rozlokowany na dwóch piętrach. Obecnie trwa remont dolnego odcinka.\nPoniżej - Goście z Powiatu wręczyli dzieciom przebywającym na Oddziale Pediatrycznym drobne upominki:\nPoniżej: zdjęcia z wizytacji kolejnych remontowanych i wyremontowanych pomieszczeń w Szpitalu\nPoniżej: sprzęt medyczny, który trafił do Szpitala w Myszkowie dzięki Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy\nBiuro Promocji, Kultury i Sportu, 2017-04-21


CHŁODNIK LITEWSKI NA DWA SPOSOBY | LEMONS&more | Foodblog by Lilia Jankowska\nna 8 szklanek zupy\n1 średniej wielkości czerwona cebula, posiekana\njedna łyżeczka miodu lub cukru z brzozy\n2 szklanki kefiru z mleka lub kefiru z mleka kokosowego\njajka ugotowane na twardo oraz cebulę dymkę, rzodkiew i ogórek pokrojone w cienkie plasterki\nmłode ziemniaki ugotowane na parze, polane masłem lub olejem z koprem\nNa gorące dni najlepiej sprawdzi się nasz tradycyjny chłodnik. Zauważyłam, że tego jeszcze nie robiłam, a przecież to jedna z najlepszych zup na lato! Więc tradycyjnie: chłodnik\nlitewski. Przygotowałam go na dwa sposoby: jeden z jajkiem a drugi z młodymi ziemniakami, tak jak się je u mojej mamy. Nie wspomnę, że buraki to bodajże\nnajzdrowsze warzywo a i kefir ostatnio odzyskuje należne mu miejsce wśród zdrowych produktów. Więc nie ma co czekać! Róbmy chłodnik!\nBotwinkę oczyszczamy i myjemy bardzo dokładnie. Buraczki i łodygi siekamy na małe kawałki. Liście zwijamy w rulon (tak jak cygaro) i kroimy na bardzo cienkie paseczki, odkładamy liście na bok. W garnku, w łyżce oleju podsmażamy posiekaną cebulę i czosnek. Dodajemy buraki i przesmażamy. Doprawiamy zupę pieprzem i solą, dolewamy wywar lub wodę, przykrywamy i gotujemy przez 15 minut, aż buraki zmiękną. Dosładzamy zupę miodem i octem jabłkowym. Próbujemy czy równowaga smaków słodko-kwaśna jest zachowana. Zagotowujemy zupę. Miksujemy zupę na gładko, dodajemy liście botwinki pokrojone w paseczki i zagotowujemy jeszcze raz. Odstawiamy zupę do schłodzenia. Gdy\nzupa się schłodzi dodajemy kefir oraz posiekane zioła, szczypior, koper i pietruszkę.\nDo miseczki dodajemy plasterki rzodkiewki, ogórka i cebuli dymki. Zalewamy wszystko schłodzoną zupą. Na wierzchu układamy połówki jajka. Ozdabiamy koprem i pietruszką. Skrapiamy olejem rzepakowym lub lnianym.\nDo miseczki wlewamy schłodzoną zupę. Ozdabiamy koprem i pietruszką. Skrapiamy olejem rzepakowym lub lnianym. Na talerzu obok ustawiamy młode ziemniaki ugotowane na parze, polane masłem lub olejem i posypane mnóstwem kopru.


komentarze:9czytany: 506 - Zamieść ofertę na aktywnej mapie Google - zachęca włodarz\nkomentarze:6czytany: 641 Takie wyniki przynosi ankieta na Facebooku\nkomentarze:14czytany: 2890 Łukowska mleczarnia przekazała pieniądze na na testy do wykrywania koronawirusa.\nkomentarze:3czytany: 1042 Z obowiązkową kwarantanną domową wiąże się od dziś dodatkowy obowiązek ? korzystanie z aplikacji - "Kwarantanna domowa".\nkomentarze:3czytany: 1013 Częściowo zostały już odebrane roboty prowadzone w Zespole Szkół nr 2 im. Aleksandra Świętochowskiego w Łukowie.\nkomentarze:1czytany: 325 Powiatowy Urząd Pracy w Łukowie przypomina, że można to zarobić bez wychodzenia z domu\nkomentarze:4czytany: 1490 Mamy 36 nowych przypadków zakażenia koronawirusem, potwierdzonych pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych.\nkomentarze:17czytany: 1848 Trwają prace budowlane nad zalewem Zimna Woda w Łukowie Wyburzony został m.in. stary budynek stacji uzdatniania wody, powstają ...\nkomentarze:2czytany: 249 Ponad 17 ton żywności trafiło właśnie do najbardziej potrzebujących mieszkańców powiatu kraśnickiego. To wspólna akcja Ośrodka Pomocy Społecznej w Annopolu, ...\nkomentarze:2czytany: 828 W akcji pracownicy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na ul Piłsudskiego koło pomnika Jana Pawła II ...\nkomentarze:1czytany: 1230 Niezwykle zdolna 12-latka pięknie maluje\nkomentarze:17czytany: 1166 Pieniądze przekazały już 4 samorządy. Mamy listę\nkomentarze:11czytany: 1893 To stan na godz. 15. 31 marca.\nczytany: 601 Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie informuje, iż od 1 do 13 kwietnia 2020 r. zostaje czasowo zawieszona działalność ...\nkomentarze:2czytany: 248 Respiratory, termometry bezdotykowe oraz środki ochrony osobistej ? tego najbardziej brakuje dziś medykom walczącym z epidemią koronawirusa.\nczytany: 203 Aplikacja ?Kwarantanna domowa? - szybsza komunikacja ze służbami i lepsza opieka dla objętych kwarantanną ? to główny cel! Jest darmowa, ...\nczytany: 867 Dziś, jeśli tylko czegoś potrzebujemy, Świat niemal od razu gotowy jest nam to podać na tacy. Chwila, kliknięcie- proste. ...\nkomentarze:18czytany: 3840 Nawet do 5 lat pozbawienia wolności i dożywotni zakaz kierowania pojazdami grozi 25-latkowi z gminy Serokomla. Młody mężczyzna mimo sądowego ...\nkomentarze:1czytany: 883 Powoduje zanik wzroku, problemy z oddychaniem i odżywianiem, Parkinsona, przykurcze rąk i nóg, drętwienie całego ciała. Powoli odbiera wszystkie zmysły... ...\nkomentarze:24czytany: 2862 Mamy 77 nowych przypadków zakażenia koronowwirusa - poinformowało dziś rano Ministerstwo Zdrowia.\nkomentarze:4czytany: 182 Narodowy Fundusz Zdrowia przy współpracy specjalistów psychoterapii zrealizował cykl filmów pod wspólnym tytułem ?Wsparcie psychologiczne w czasie epidemii?. ...\nkomentarze:6czytany: 1776 Kronika policyjna od 23 do 29 marca,\nkomentarze:25czytany: 2547 W rządowych założeniach droga, która miałaby wyprowadzić ruch z miasta, wcale tego nie gwarantuje