Inwekos Przemysław Bandurski, Zabrze ✦ Serwis i instalacja klimatyzacji ✦ Panorama Firm\nNajważniejsze jest to, co czujesz\npl. Warszawski 5, 41-819 Zabrze śląskie\nInwekos jest młodą firmą w branży klimatyzacji, wentylacji i ogrzewania. Działamy od 2014 roku. Zakres naszych usług obejmuje serwis, pomiary wydajności, dobór i montaż urządzeń grzewczych, włączając odnawialne źródła energii. W przypadku fotowoltaiki zapewniamy pomoc w uzyskaniu dotacji.\nMamy wiedzę i umiejętności oraz kilkuletnie doświadczenie, które zostało docenione przez wielu naszych klientów. Dzięki skrupulatności jesteśmy w stanie zrealizować nawet najbardziej zaawansowane instalacje, jednocześnie obniżając koszty. Działamy z wykorzystaniem nowatorskich technologii. Opieramy się na najlepszych producentach i najpewniejszych dystrybutorach, wszystkie urządzenia są dokładnie weryfikowane przed wprowadzeniem ich do grona urządzeń oferowanych przez Inwekos.\nKażdy dom powinien mieć sprawny system wentylacji. Najczęściej stosowana jest wentylacja naturalna. Choć spełnia one swoje zadania, nie jest wystarczająca. Budując dom, należy wziąć pod uwagę to, że zastosowanie wentylacji mechanicznej jest niezbędne.\nOdnawialne Źródła Energii są to źródła energii, których zasoby regenerują się w szybkim tempie. Takimi źródłami są np. powietrze, woda, grunt, energia słoneczna.\nInwekos zajmuje się tymi źródłami energii w oparciuo:\n- moduły fotowoltaiczne.\nInwestując w OZE, możemy mieć pewność, że w czasach corocznych podwyżek cen energii konwencjonalnej przez wiele lat nie będą one dla nas tak dokuczliwe, jak dotąd.\nZyskujemy dużą niezależność energetyczną oraz komfort uczestniczenia w ochronie środowiska.\nMimo że instalacje OZE nie należą do najtańszych i zaleca się rozważanie ich na poziomie projektowania budynku, są bardzo opłacalne w perspektywie eksploatacji.\nDużą zaletą OZE jest możliwość łączenia ich ze sobą lub z konwencjonalnymi sposobami ogrzewania.\nStarając się zapewnić najwyższą jakość oferowanych usług stale rozwijamy gamę dostępnych produktów oraz technologii.\nNaszym celem jest zapewnienie komfortu cieplnego jak największej ilości odbiorców w domu, biurze czy przemyśle.\nPrzedstawiając naszą ofertę proponujemy darmową wycenę opartą na różnych produktach i technologiach aby każdy mógł wybrać to, co najbardziej mu odpowiada.\nkanałowy klimatyzator kasetonowy,\nsufitowy klimatyzator przenośny\nJaka jest zasada działania klimatyzacji?\nKlimatyzacja poprawia komfort podczas upalnych dni. Jest to urządzenie, które schładza i odprowadza nadmiar wilgoci. Jaka jest zasada działania tego sprzętu?


Stolik Tap - Meble-Eventowe.com\nStolik Tap jest mniejszą wersją stolika Tube z mocno wybitnym wyglądem. Nasza wypożyczalnia mebli oferuje dwa warianty kolorystyczne, białe i czarne. Proste wykonanie zapewni innowacyjny wygląd, a stolik nie tylko spełni swoje funkcje podstawowe, ale i wprowadzi wyśmienity klimat. Jego małe rozmiary są zaletą, dzięki której nie zasłoni otoczenia swoją masywnością. Komponuje z czarnymi bądź szarymi meblami.\nBrak ścian a można by było się pokusić o stwierdzenie o braku wad, stolik świetnie się komponuje jako dodatek pod kwiaty czy też jako dodatek do puf (aranżacje zdj.1). Jego małe wymiary i industrialny styl są świetnie do aranżacji typu Modern. Brak ścian optycznie powiększy pomieszczenie a przy tym zapewni przejrzystość. Wynajem stołów to bardzo ważny krok podczas tworzenia eventu, od nich zależy jaki wynajem krzeseł będzie odpowiedni.


Technologie 2 - wszystko na temat Technologie 2 | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : Technologie 2\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Technologie 2. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Technologie 2) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Technologie 2 posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Technologie 2 jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 128 materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 02.05.2011 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Poniedziałek 02.05.2011. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Technologie 2 ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Technologie 2.


44 minuty temu Koronawirus: 97 nowych zachorowań na COVID-19 w Elblągu »\nOpłacony nocleg nie doszedł do skutku. Czy odzyskamy bon... », 2 godziny temu\nNa deskach dużej sceny Teatru im. Aleksandra Sewruka w Elblągu świętowano w niedzielę (12. 01. ) 35-lecie pracy artystycznej Mariusza Michalskiego. - Prosto po liceum nie zdawałem do szkoły teatralnej. Teatr w Elblągu ogłosił nabór na adeptów. Zgłosiłem się, bo chciałem sprawdzić, czy właśnie to chcę robić w życiu. Pierwsza moja rola to był Królewicz w „Kopciuszku”. Grałem z Majką Makowską, która była jedną... przeczytaj »\n(Strona 3 z 66) « Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna »


Polityka prywatności :: ODZIEŻ ULICZNA\nOchrona informacji dotyczących Użytkowników naszego Sklepu jest dla nas sprawą najwyższej wagi, w związku z tym dokładamy najwyższych starań, abyście czuli się bezpiecznie powierzając nam swoje dane osobowe przy korzystaniu z naszych stron internetowych. Niniejsza polityka prywatności wyjaśnia zasady i zakres przetwarzania przez nas waszych danych osobowych, przysługujące wam prawa i nasze obowiązki jako administratora danych.\nAdministratorem, czyli podmiotem decydującym o tym, jak będą wykorzystywane Twoje dane osobowe, jest ODZIEZ-ULICZNA z siedzibą i adresem w Zawierciu przy ul. Polskiej 35a.\nSklep odziez-uliczna.pl przetwarza Twoje dane osobowe w celu prawidłowego wykonywania umów zawartych w ramach sklepu on-line poprzez sklep internetowy: www.odziez-uliczna.pl co oznacza, że dane te są potrzebne w szczególności do:\n- zarejestrowania się w sklepie odziez-uliczna.pl\nJeśli wyraziłeś zgodę na otrzymywanie informacji o nowościach i promocjach wówczas sklep odziez-uliczna.pl przetwarza twoje dane w celu przesyłania ci własnych informacji handlowych dotyczących na przykład aktualnych trendów w modzie, promocji czy wyprzedaży.\nSklep odziez-uliczna przetwarza następujące dane osobowe, których podanie jest niezbędne do:\nW każdej chwili możesz wycofać swoją zgodę - bez podawania przyczyny. Żądanie może dotyczyć wskazanego przez Ciebie celu przetwarzania np. wycofanie zgody na otrzymywanie informacji handlowych ale też może dotyczyć wszystkich celów przetwarzania. Wycofanie zgody co do wszystkich celów przetwarzania spowoduje, że zostanie usunięte twoje konto Użytkownika w sklepie odziez-uliczna.pl, a twoje dane nie będą przez nas przetwarzane. Wycofanie zgody nie wpłynie na dotychczas dokonane czynności.\nW każdej chwili możesz żądać abyśmy usunęli twoje dane – bez podawania przyczyny. Żądanie usunięcia danych nie wpłynie na dotychczas dokonane czynności. Usunięcie danych oznacza, że zostanie usunięte twoje konto użytkownika w sklepie odziez-uliczna.pl, a twoje dane nie będą przez nas przetwarzane.\nW każdej chwili możesz wyrazić sprzeciw przeciwko przetwarzaniu twoich danych zarówno w całości jak i we wskazanym przez ciebie celu. Sprzeciw nie wpłynie na już dokonane czynności. Wniesienie sprzeciwu spowoduje usunięcie twojego konta Użytkownika w sklepie odziez-uliczna.pl a twoje dane nie będą przez nas przetwarzane.\nW każdej chwili możesz zażądać abyśmy poprawili bądź sprostowali twoje dane osobowe. Możesz to też zrobić samodzielnie używając po zalogowaniu w sklepie odziez-uliczna.pl\nW każdej chwili masz prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.\nWiadomości e-mail na adres: sklep@odziez-uliczna.pl;\nListownie na adres: ODZIEZ-ULICZNA, ul. Polska 35a, 42-400 Zawiercie.\nSklep odziez-uliczna.pl, co do zasady nie udostępnia osobom trzecim Twoich danych osobowych, za wyjątkiem sytuacji, w których ma ku temu podstawę prawną, w tym na żądanie podmiotów uprawnionych przepisami praw, a także w zakresie niezbędnym dla realizacji transakcji to jest na przykład w celu przygotowania zamówionego przez ciebie towaru oraz dostarczania przesyłek lub przekazywania informacji handlowych pochodzących od sklepu odziez-uliczna.pl (ostatnie dotyczy Użytkowników, którzy wyrazili zgodę na otrzymywanie informacji handlowych).\nDane osobowe Użytkowników, poza celami wskazanymi nie będą w żaden sposób udostępniane osobom trzecim, w tym w szczególności nie będą przekazywane innym podmiotom, w celu przesyłania materiałów marketingowych osób trzecich.\nMasz możliwość subskrybowania naszego newslettera, poprzez podanie adresu e-mail lub numeru telefonu i wyrażenie zgody na przetwarzanie twoich danych osobowych w celu przesyłania informacji handlowych oraz marketingowych drogą mailową lub za pomocą wiadomości SMS. Poprzez newslettera oraz wiadomości SMS informujemy Cię o naszych najnowszych ofertach (na przykład nowościach, promocjach czy wyprzedażach). Możesz w każdym czasie zrezygnować z subskrypcji newslettera i SMSów klikając link zawarty w otrzymanym newsletterze lub przesyłając wiadomość e-mail na adres: sklep@odziez-uliczna.pl


Niewolnicy snów. Część 2 [Dominika Budzińska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00677 012910 21016748 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-7859-470-3 Data wydania: 2015-03-10\nDominika Budzińska urodziła się w marcu 1972 roku. Absolwentka Wydziału Zarządzania na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach rozpoczęła pracę w wydawnictwie w dziale marketingu. Od wielu lat związana z firmą medialną. Podróże i pisanie są jej wielką pasją od zawsze, ale dopiero ta powieść spełniła jej największe marzenie. Niewolnicy Snów to pierwsza część przygód młodej bohaterki i długo oczekiwany debiut literacki.'\nDominika Budzińska Niewolnicy snów CZĘŚĆ II\n© Copyright by Dominika Budzińska & e-bookowo Korekta: Patrycja Żurek Projekt okładki: Dominika Budzińska & e-bookowo ISBN e-book 978-83-7859-470-3 ISBN druk 978-83-7859-471-0 Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl Wydanie I 2015 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione.\nWszystkim, których kocham... I Barcelona dała jej wolność. Niesamowite miasto, pełne chaosu i prawdziwego życia w pewnym sensie pomogło wreszcie odnaleźć spokój. Zakochała się w nim bez pamięci, zachwycona każdym najdrobniejszym szczegółem. Pełne urokliwych zaułków i zabytkowych budowli słynęło z architektury i niepowtarzalnego stylu, stając się jednym z najpiękniejszych miast Europy. Teraz stało się oazą, portem, w którym odnalazła bezpieczną przystań. Minął ponad rok od spotkania w parku, od kiedy widziała go po raz ostatni. Przez ten czas wiele się wydarzyło. Jednak nie udało się zapomnieć. Zresztą wcale nie chciała. Wolała pielęgnować wspomnienia. Scott był całym jej życiem. Wciąż zajmował najważniejsze miejsce w sercu i myślach. Nie chciała tego zmieniać. Wtedy, patrząc jak odchodzi, wiedziała, że będzie umierać z tęsknoty. Czuła, jak pęka jej serce, w które bezlitośnie wdziera się ból rozpaczy. Chciała za nim biec, błagać, by został. Oddałaby wszystko, by cofnąć czas, by móc go zatrzymać, ale wiedziała, że nic by to nie zmieniło, nie wtedy. Od tamtej chwili każdego ranka budziła się z nadzieją, że któregoś dnia po prostu pojawi się w jej życiu, by pozostać na zawsze. Nadzieja dodawała sił. Sprawiała, że chciało się żyć, a Barcelona – pełna radości i słońca napawała optymizmem i była jak czarodziejski koktajl, potęgujący wiarę i energię. Zaczynała kolejny rozdział pewna, że spędzony tu czas, przyniesie wiele dobrego, a miasto niejednokrotnie ją zaskoczy. Początek września. Od prawie dwóch lat miesiąc ten miał szczególne znaczenie, nie tylko z powodu zbliżających się urodzin, ale głównie dlatego, że właśnie wtedy wszystko się zaczęło. Poukładany dotychczas świat w ułamku sekundy rozsypał się na drobne kawałki, by tak już pozostać. Nic nie było takie jak przedtem. Czasami czuła się jak w pułapce bez wyjścia. Życie w objęciach koszmaru, pełne lęku i niepewności bez szans na rychłą zmianę. Tak właśnie wyglądała ostatnio pozornie szara egzystencja. Osiemnaste urodziny minęły bez echa, jakby w ogóle ich nie było. Przepłakała cały dzień, zamknięta w pokoju. Po odejściu Scotta nie chciało jej się żyć. Potrzebowała czasu. Minęło wiele tygodni, zanim zdołała się pozbierać. Musiała. Pragnęła jak najszybciej skończyć szkołę i wyjechać z Portsmouth. Wyjechać jak najdalej. Zostawić to dziwne miasto. Do Barcelony przyjechała niecałe dwa tygodnie temu. Tym razem czasu było zdecydowanie za mało, by kogoś poznać. Wciąż nie mogła uwierzyć, że w Portsmouth już pierwszego dnia znalazła przyjaciół. Teraz wydawało się to zupełnie nierealne. Tam wszystko działo się tak szybko. Niesiona na skrzydłach szalonej miłości, zniewolona przez makabryczne senne wizje i koszmary, przytłoczona tempem zaskakujących zdarzeń nie była w stanie nawet na chwilę się zatrzymać. Musiała poddać się temu, co było pisane, nie bronić przed tym, co przynosił los. A on postawił na jej drodze Scotta. W Portsmouth nic nie działo się przypadkiem. Wiele się wydarzyło, zanim to zrozumiała. Scott, Sofie i Justin po prostu czekali na jej przyjazd. Byli tam, by pomóc. A miłość? Spadła jak grom z jasnego nieba. Jakby ktoś rzucił urok, od którego nie można się uwolnić. Zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. Nie sądziła, że to możliwe. A jednak stało się. Chyba że ktoś podstępnie za nich zdecydował. Tylko dlaczego szalone uczucie, które zalęgło się głęboko w sercu, nie gasło wraz z upływem czasu? Żarliwa miłość paliła niczym ogień. Sprawiała ból i cierpienie. Była nieustającą tęsknotą. Nadchodzące urodziny. Może nie tak smutne jak ostatnio, choć samotne. Na przyjazd dawnych znajomych nie mogła liczyć. Po zakończeniu szkoły każdy na poważnie zajął się dorosłym życiem, próbując nie tracić cennego czasu. Emily też nie mogła przyjechać, chociaż miały ze sobą bardzo dobry kontakt. Nawet po tym, kiedy, wkrótce po ich rozmowie, złożyła papiery rozwodowe, a potem wyjechała. Wróciła w rodzinne strony, do Inverness. Martika nie miała żalu. Rozumiała ją. Życie, które wiodły, okazało się tylko pozornie idealne, a Adam Royensen, oprócz zdrad i nieustających romansów, miał wiele więcej na sumieniu. Tak przynajmniej myślała. Ostatni rok był trudny. Emily wpadała tylko na chwilę w sprawach dotyczących rozwodu i czasami na weekendy. Ojca widywała w przelocie, pomiędzy jego służbowymi wyjazdami. Niewiarygodne, że wciąż nie mieli okazji spokojnie porozmawiać. Musiała być cierpliwa, ale właśnie tego nauczył ją pobyt w Portsmouth. Jednak był ktoś, kto wciąż czuwał i ją wspierał, na kogo mogła liczyć. Justin, niczym dobry duszek, pojawiał się zawsze, kiedy tego potrzebowała. Już nigdy nie wracali do tamtej rozmowy i tego, co się stało. Była wdzięczna, że pojawił się w jej życiu, podobnie jak Scott i Sofie. Chociaż wciąż nie miała pewności, kim byli naprawdę. I Tish. Przychodziła na babskie pogaduszki, a potem po prostu zostawała na dłużej. Sofie nie wróciła do miasta. Po kilku miesiącach ktoś powiedział, że jej dom został sprzedany. Czasami tęskniła, wracając myślami do wspólnie spędzonych chwil. Była ciekawa, co się z nią dzieje, gdzie tym razem uwiła gniazdko. Co prawda miała do niej odrobinę żalu. Wyjechała przecież bez pożegnania, ale to była cała Sofie, tajemnicza i nieprzewidywalna. I za to ją lubiła. Spojrzała na wzburzone w oddali morze, rozkoszując się widokiem. Niewielkie mieszkanko niedaleko portu stało się rajem, który próbowała przytulnie urządzić. Ojciec zawsze ją rozpieszczał, robił drogie prezenty. Niewątpliwie kochał córkę nad życie, bo tym razem przeszedł samego siebie, nie dając żadnych ograniczeń finansowych. Studia prawnicze i mieszkanie z widokiem to już nie były tylko drogie perfumy. Barcelona nie należała do najtańszych zakątków. W tym rejonie Hiszpanii i dzielnicy, w której właśnie zamieszkała, ceny wzrastały, osiągając niewyobrażalne rozmiary. Nie miała skrupułów, by z tego korzystać. Liczyły się ambicje i określony cel. Mieszkanie wynajęli na rok. Na początek i gdyby coś kiedyś miało się zmienić. Na załatwienie uczelnianych spraw pozostała jeszcze chwila czasu. Doceniała możliwość studiowania w języku angielskim. Pomimo że przez ostatnie trzy lata wytrwale kuła hiszpański, przyjazd tutaj uświadomił jej, jak wiele przed nią pracy. Otworzyła szeroko drzwi na mały, tonący w kwiatach balkonik. Dwupokojowe mieszkanie nie należało do najnowszych. Mieściło się w starej kamienicy przez co miało osobliwy urok. Właściciel, nieopierzony syn hiszpańskiego przedsiębiorcy odziedziczył je po zmarłym niedawno ojcu. Natychmiast zadbał o remont, ujrzawszy w stylowej spuściźnie dochodowy interes. O ile kamienica z zewnątrz nie wyglądała najlepiej, mieszkanie prezentowało się niemal jak nowe. Wymienione podłogi, wystrój łazienki i kuchni należącej do niewielkiego salonu nosiły odcień ciepłego beżu. Zadbano o wejściowe drzwi i okna. Ktoś, kto się tym zajął, miał wyczucie smaku i dobry gust. Pan Royensen pomógł Martice urządzić sypialnię. Kupił wygodne łóżko, toaletkę, którą wypatrzyła na targu staroci i olbrzymi kolorowy fotel. Na tym się skończyło. Zapracowany ojciec mógł poświęcić córce tylko weekend. Do dalszej pomocy zobowiązał się właściciel, który wciąż pozostawał pod wielkim urokiem nowej lokatorki. Umówili się na dzisiejsze popołudnie. Miał wpaść na chwilę i dopilnować dostawy mebli, które obiecano przywieść około szesnastej. Zamknęła balkon, czując, jak lejący się z nieba żar zaczyna wkradać się do pokoju. O tej porze roku nie można było liczyć na chłód. Tutaj wciąż było upalne lato. Zegar za oknem wybił południe. Usiadła na jedynym krześle, jakie było w kuchni i dopiła zimne cappuccino. Myśl, że niedługo rozpocznie wykłady na tutejszym wydziale prawa, wywoływała w niej stan ekscytacji. Nie mogła się doczekać, ciekawa nowego miejsca, ludzi i sytuacji. Wstawiła filiżankę do zlewu i wolnym krokiem powędrowała do łóżka. Położyła się na miękkiej atłasowej pościeli, bezmyślnie gapiąc w sufit. Uliczny gwar wpadał przez uchylone okno. Po raz setny uświadomił jej, że dobrze wybrała. Czuła się tu szczęśliwa. Ściszony dźwięk telefonu leżącego obok na poduszce wyrwał ją z rozmyślań. – Martika? – Witaj, mamo! – ucieszyła się, słysząc głos Emily. – Cześć, kochanie! – Fajnie, że dzwonisz! – wykrzyknęła radośnie. – Chyba nic się nie stało? – zawahała się. – Nie, nic się nie stało. Opowiadaj, co tam u ciebie? – Cudownie! – w jej głosie słychać było euforię. – Musisz przyjechać! W tym mieście nie ma czasu na smutki czy rozterki, tu się po prostu żyje pełnią życia! Przyjazd tutaj to najlepsza rzecz jaką zrobiłam! – mówiła podekscytowana. – Jest wspaniale! Właśnie dzisiaj jestem umówiona z właścicielem. Taki dziwak. Pomoże mi przy dostawie mebli. Mieszkanie prawie urządzone. Jest śliczne! Koniecznie musisz mnie odwiedzić! – Przyjadę, oczywiście, ale jeszcze nie teraz. – Jesteś smutna, czy mi się wydaje? – Nie, dziecko. Ohydna pogoda. Zimno i leje. – Pani Royensen wydawała się przygaszona. – Na pewno? – nie wierzyła jej. – To jedyny powód? – A jaki może być inny? U ciebie pewnie pełnia lata! – próbowała zmienić temat. – To prawda, wciąż nie mogę się przyzwyczaić! Wakacje cały rok! – Bez przesady, za chwilę czeka cię niezła harówka. – Wiem, wiem. – Tata był? – głos Emily brzmiał nieswojo. – Był, w ten weekend – odpowiedziała zaniepokojona. W słuchawce zapadła cisza. – Mamo? Jesteś? – Tak... jestem... – Co się stało? Przecież czuję, że coś jest nie tak! – Pogadamy, jak przyjadę. – Martwisz mnie. – Daj spokój! Naprawdę nie ma powodu! – starała się ją uspokoić. – Baw się dobrze w nowym świecie i uważaj na siebie! Odezwę się za parę dni. – No dobra, może ja zadzwonię. Opowiem ci jak wygląda salon! – Buziaki, kochanie! – Pa – zamyślona odłożyła telefon z powrotem na poduszkę. Martwiła się o Emily. Ostatnio każda rozmowa wyglądała podobnie. Pani Royensen najwyraźniej miała kłopoty, o których nie chciała mówić. Podniosła się z łóżka, czując, jak cała lepi się od potu. Robiło się naprawdę gorąco. Wskoczyła pod chłodny prysznic. Jeszcze przez chwilę pokręciła się po mieszkaniu owinięta cienkim ręcznikiem, a potem zarzuciła krótką szarą sukienkę i zbiegła na dół do sklepu. Niewielki kramik w bocznej wąskiej uliczce był wystarczająco dobrze zaopatrzony, by robić w nim codzienne zakupy. Było tam wszystko, czego potrzebowała młoda studentka. Oczywiście po coś bardziej wyszukanego i po to, by trochę zaoszczędzić, musiałaby wybrać się do supermarketu. Jednak o tej porze dnia nie byłby to najlepszy pomysł. Sklep był oddalony o kilka przecznic stąd. Z chrupiącą bagietką pod pachą i siatką świeżych warzyw w ręce niemal w podskokach wracała do domu. Skinęła na widok starszej pani, rozwieszającej w oknie pranie. Kobieta posłała jej serdeczny uśmiech. Pomyślała o południowcach. Jak bardzo ich sposób bycia i temperament różnił się od tego, którym obdarzeni zostali ludzie północy. Podobało jej się tutaj. Słońce sprawiało, że chciało się żyć. Powoli wchodziła schodami na górę. Czuła, że znowu jest cała mokra. Rzuciła zakupy na kuchenny szeroki parapet i wbiegła do łazienki. Musiała ponownie wziąć prysznic. Mieszkanie nie miało klimatyzacji. Może nikomu do tej pory nie było to potrzebne, ale ona nie była przyzwyczajona do takich temperatur. Postanowiła poruszyć temat, jak tylko pojawi się właściciel. Parę minut przed szesnastą ktoś zapukał do drzwi. – Hola, Adamis! – krzyknęła, widząc w drzwiach niewysokiego mężczyznę. – Hola, Martika! – przywitał się, wchodząc do środka. – Co słychać? – zagadnęła, zapraszając do pustego salonu. – W porządku – odpowiedział ocierając czoło. – Gorąco dzisiaj – podtrzymywała rozmowę. – Owszem gorąco, ale tutaj to normalne – odezwał się dość poprawnym angielskim z hiszpańskim akcentem. – Przepraszam, ale nie bardzo mogę cię ugościć – wzruszyła ramionami, rozglądając się po pustym pokoju. – Prawdopodobnie możliwe to być za minutę – mruknął pod nosem. Zaśmiała się. Dostawa oczywiście się spóźniała, ale to było do przewidzenia. W końcu byli w Hiszpanii, w kraju, w którym nikt się nie spieszy, a przez większość dnia panuje siesta. Stali na balkonie, obserwując w milczeniu ruchliwą ulicę. Martika zerkała na mężczyznę kątem oka. Stwierdziła, że podoba jej się w nim tylko imię, które według niej oznaczało „Adam jest” lub jak sobie sprytnie przetłumaczyła: „jestem Adam”. Bawiło ją nagłe odkrycie. Szkoda tylko, że imię nijak pasowało do właściciela. Facet był po prostu brzydki i przeraźliwie zaniedbany, a może ona oceniała go zbyt krytycznie. Tłuste, kruczoczarne, dawno nie strzyżone włosy opadały na niezbyt urodziwą twarz. Co jakiś czas je odgarniał, przecierając spocone czoło. Owszem, upał dawał się we znaki, ale wody w tym kraju nie brakowało. W razie czego zawsze można było zanurzyć się w morzu. Dziwił ją brak higieny. Był zaledwie parę lat starszy. Zastanawiała się, jak można aż tak się zapuścić? Był raczej drobny, niewielkiego wzrostu, chyba nawet nieco od niej niższy. Ubrany niechlujnie w dziurawą koszulkę i krótkie, lekko przybrudzone spodnie wyglądał niczym kloszard, który właśnie wytoczył się ze śmierdzącej nory. – Miałeś jakąś awarię, czy co? – zapytała nagle. Spojrzał zdziwiony. Chyba nie zrozumiał aluzji. Już miała coś wspomnieć na temat mało wyjściowego wyglądu, kiedy rozległ się dzwonek do drzwi. Na dole kilku mężczyzn powoli opróżniało wielką ciężarówkę. Nowiutka biała kanapa wykonana z miękkiego materiału idealnie pasowała do wnętrza. W komplecie przywieziono dwa fotele, cztery szare i cztery czerwone niezbyt duże poduszki do dowolnej aranżacji. Nie chciała skórzanych mebli. W tej temperaturze to nie miałoby sensu. Mięciutki, przyjemny w dotyku materiał był w sam raz, by wylegiwać się na nim nawet w skąpym odzieniu. Mili, choć umęczeni upałem panowie, wnieśli ostatni mebel. Nowe wyposażenie wypełniło salon. Na razie wszystko stało na środku. Adamis obejrzał dokumenty dostawy. Sprawdził dokładnie, po czym poprosił grzecznie Martikę o złożenie podpisu. Nie omieszkał przy tym zajrzeć jej w dekolt, co zresztą jawnie czynił od samego początku. Podziękowali dostawcom, żegnając ich okrzykiem. Mężczyzna pomógł ustawić meble zgodnie ze wskazówkami. Salon wyglądał dokładnie tak, jak sobie wyobrażała. W mieszkaniu zrobiło się przytulnie. Usiadła na kanapie, pogładziła dłońmi biały materiał. Potem wstała, próbując wymyślić jakieś kompozycje z poduszek. Cały czas ją obserwował, bezczelnie gapiąc się na biust i nogi. Zaczynała żałować, że ubrała taką sukienkę. – Muchas gracias por su ayuda – powiedziała, dziękując za pomoc w nadziei, że sobie pójdzie. – Może mogę coś jeszcze dla ciebie zrobić? – wybełkotał tym razem łamaną angielszczyzną. – Nie, naprawdę dziękuję, bardzo mi pomogłeś. Otworzyła drzwi. Wahał się przez chwilę. Sprawiał wrażenie, jakby intensywnie o czymś myślał, aż wreszcie ruszył w kierunku wyjścia. – Może... – zagadnął po drodze. – Nos vemos, Adamis! – odezwała się zniecierpliwiona. – Nos vemos! – odpowiedział, wciąż się ociągając. Miała ochotę go kopnąć i zatrzasnąć za nim drzwi. W końcu poszedł. Odetchnęła z ulgą. Opadła na kanapę. Była wykończona, ale salon wyglądał cudownie. Wielka, biała szafa stanęła przy ścianie naprzeciwko kuchni. Nie zmieściła się w sypialni. Przy drugiej ścianie stała kanapa, z której można było podziwiać bujny ogród na małym balkonie. Obok fotele i niski szary stolik. Do pełnego wystroju brakowało tylko kilku gadżetów. Postanowiła nabyć je w najbliższym czasie. Telewizor okazał się zbędny. Szybkie internetowe łącze wystarczało w zupełności. Nie miała siły się ruszyć. Na szczęście zbliżał się wieczór. Zrobiło się trochę chłodniej. Dopiero teraz przypomniała sobie o klimatyzacji. Na śmierć zapomniała, by o to zapytać. Jednak na samą myśl o ponownym spotkaniu z niedomytym Adamisem robiło jej się niedobrze. Wolała dusić się w upale, niż być skazaną na jego towarzystwo. Następne dni wypełniły sprawy związane z uczelnią. Wciąż brakowało czasu na zwiedzanie miasta. Szukanie podręczników i załatwianie formalności pochłonęły ją całkowicie. Gdyby nie kilka telefonów z życzeniami, nie zauważyłaby, że ma urodziny. Po drodze do domu kupiła butelkę czerwonego wina. Wieczór był ciepły i przyjemny. Wiatr, co jakiś czas wpadający do mieszkania, przynosił powiew morskiej bryzy, siejąc lekki zamęt. Przez otwarte na oścież okna, wkradał się uliczny gwar, wypełniając wnętrze życiem. Tym życiem zaczynało tętnić miasto. Noc dopiero je budziła. Pod tym względem Barcelona nie miała sobie równych. Zgrabnym ruchem otworzyła butelkę. Była zdumiona, że poszło tak dobrze. Przecież robiła to po raz pierwszy. Zastanawiała się, czy to zasługa wieloletnich obserwacji, czy też drogiego korkociągu. Wino było wyśmienite. Przez dłuższą chwilę delektowała się ciekawym smakiem, wdychając aromat pobudzający zmysły. Dodatkowa zaleta tego miejsca. Hiszpańskie wina, znakomite i niedrogie. Usiadła w fotelu z kieliszkiem w dłoni. Pomyślała o Sofie. Przed oczami stanął jej podobny obrazek. Ich ostatnie spotkanie, kiedy powiedziała jej o Scotcie. Teraz z kieliszkiem pełnym czerwonego wina wyglądała niemal identycznie. Brakowało tylko ciemnych ścian i kominka. Westchnęła głęboko. Nawet nie żałowała, że jest sama. Zdążyła się przyzwyczaić. Czasami tylko męczyły ją wspomnienia, które wracały jak bumerang i były o wiele gorsze niż samotność. Zwłaszcza w takiej chwili jak teraz, kiedy odzywała się tęsknota i próbowała zawładnąć całym ciałem. Nie umiała tego opanować. Łzy, wielkie jak groch, kapały do pustego kieliszka. Pogrążyła się w myślach. Chciała przynajmniej go usłyszeć. Dlaczego znowu nie zadzwonił? Gdzie był i co robił? Czy cierpiał podobnie jak ona, wciąż nękany wspomnieniami, których nie dało się odpędzić, a może straciła go na zawsze? Może nie warto czekać? Zaczynała tracić wiarę. Poszła po wino. Postawiła butelkę na stole. Dopiero teraz spostrzegła łzawą zawartość kieliszka. Nie chciało jej się wracać do kuchni, choć nie było przecież daleko. Przechyliła butelkę do ust, biorąc potężnego łyka. – Boże, co ja wyprawiam! – powiedziała do siebie, wstała i przyniosła czyste szkło. Rubinowa ciecz o nieziemskiej mocy ponownie wypełniła lampkę. Spojrzała na leżący na oparciu fotela telefon. Znowu się rozkleiła. Haustem wypiła kolejny kieliszek. Wybrała numer do Scotta. Wciąż był w komórce, chociaż od dawna nieważny. Nie traciła nadziei, że w końcu usłyszy jego głos. Po raz kolejny wybrała numer i po raz kolejny usłyszała dobrze znany komunikat – „Wybrany abonent jest niedostępny”. Z całych sił rzuciła telefonem o ścianę. Kilka jego misternie skonstruowanych części rozpadło się na twardej podłodze. Zalewając się łzami sięgnęła po wino. Wypiła do dna. Kręciło jej się w głowie. Pokój wirował dookoła niczym pędząca karuzela. Nie poddawała się. Ponownie podniosła butelkę i bez chwili namysłu, opróżniła zawartość. Było jej niedobrze. Poczuła jak wypity, zbyt szybko i w zbyt dużych ilościach trunek, zaczyna krążyć w żyłach, siejąc spustoszenie w organizmie. Nagle zerwała się z fotela. Czuła, że zaraz zwymiotuje. Prawie na czworakach pomknęła do łazienki. Spędziła tam całą noc, myśląc, że umiera.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Niewolnicy_snow__Czesc_2-ebookRO/p93570i147636" target="_blank" title="Niewolnicy snów. Część 2 [Dominika Budzińska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Niewolnicy snów. Część 2 [Dominika Budzińska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


SASKAKEPA.INFO | 2021-04-22: Teatr Kępa: „Pozamiatane”\n2021-04-22: Teatr Kępa: „Pozamiatane”\n22/04/2021 (czawartek), 19:00, PROM Kultury Saska Kępa (na miejscu & online):\nTeatr Kępa: „Pozamiatane”.\nWydarzenie FB: https://www.facebook.com/events/4396308743717954/.\n„Maria i Adaś to szczęśliwe małżeństwo z dwójką dzieci. Szczęśliwi aż do dnia, w którym jednocześnie tracą pracę. Rozwiązaniem tej koszmarnej sytuacji wydaje się pomysł na założenie agencji sprzątającej domy prywatne „Biznes Miotła”. Oboje z entuzjazmem zabierają się do pracy, ale i tu pojawia się problem: klienci nie chcą, aby sprzątał mężczyzna. Żądają nieatrakcyjnej, ale schludnej i inteligentnej… kobiety. Czy zatrudnienie Aldonki pomoże im czy zaszkodzi?\nCzas trwania: 80 minut bez przerwy.\nW pozostałych rolach: Kasha Kaczmarek, Michal Kempisty.\nBilet na miejscu – 40 zł\nDostęp online – 20 zł”


"O mnie się nie martw": Śmierć w serialu! Główny bohater zostanie wdowcem?! - Ciekawostki - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range poniedziałek, 21 stycznia 2019 (16:17)\n„O mnie się nie martw” to serial opowiadający historię miłości przebojowej Igi i przystojnego prawnika Marcina. Mimo licznych przeciwności losu bohaterowie grani przez Joannę Kulig i Stefana Pawłowskiego – ku radości wielu widzów – wreszcie stanęli na ślubnym kobiercu. Wiele wskazuje jednak na to, już niebawem życie Marcina wywróci się do góry nogami! Wszystko za sprawą tragicznych wydarzeń, jakie miały miejsce w ostatnim odcinku dziewiątego sezonu. Wówczas Iga, która wracała z wakacji z ich małym synkiem Zbyszkiem, była świadkiem wypadku samochodowego. Niemal natychmiast udała się na ratunek, wyciągając z pojazdu małą dziewczynkę. W momencie, gdy wracała po kierującą autem kobietę, rozpędzony samochód ciężarowy wjechał w kłęby dymu, a widzowie usłyszeli jedynie pisk opon… Jak podaje „Świat Seriali”, sprawdziły się najczarniejsze przypuszczenia widzów, ponieważ Iga nie przeżyła tragicznego wypadku, a Marcin został wdowcem.\nMoi drodzy! Ruszyły zdjęcia do sezonu numer X. Mimo poważnej miny, rozpiera mnie radość i duma, że to już tyle czasu trwa przygoda z @omniesieniemartw_tvp. Dziękuję Wam, że jesteście z nami! #omniesieniemartw #stefanpawłowski #kaszuba #serial #nowysezon #x #10 #actor fot. @kuba_sto_dop\nA post shared by Stefan Pawłowski (@stefanpawlowski_official) on Dec 17, 2018 at 7:11am PST\nŻycie po stracie…\nW kolejnym sezonie Marcin będzie zmagał się z trudami samotnego ojcostwa: Iga osierociła bowiem trójkę dzieci: Helenkę (Maja Kwaśny), Oliwkę (Oliwia Dąbrowska) i Zbyszka. Wiadomo, że będzie to trudny czas dla Kaszuby, który nie będzie mógł pogodzić się ze śmiercią ukochanej, mimo że od tragicznych wydarzeń minęło półtora roku. Dodatkowo w kancelarii pojawi się trójka nowych pracowników – czy ich obecność pomoże prawnikowi uporać się z ogromną stratą? Czy miejsce Igi zajmie inna kobieta? Odpowiedzi na te pytania przyniosą nowe odcinki „O mnie się nie martw”: dziesiąty sezon serialu na ekranach telewizorów ma pojawić się już w marcu.\nMoi drodzy dziś piątek, jak zwykle nieregularnie przypominam i serdecznie zapraszam na kolejny odcinek @omniesieniemartw_tvp! TVP2 20:45! Ściskam! #stefanpawłowski #omniesieniemartw #tvp2 #serial #actors\nA post shared by Stefan Pawłowski (@stefanpawlowski_official) on Nov 16, 2018 at 2:36am PST\nNieobecność Joanny Kulig na planie kolejnego sezonu „O mnie się nie martw” była podyktowana ogromnymi zmianami w jej życiu prywatnym: aktorka obecnie przebywa za oceanem, gdzie bierze udział w wielu wydarzeniach promujących „Zimną wojnę”, w której wciela się w jedną z głównych ról. Dodatkowo niebawem Joanna Kulig powita na świecie swoje pierwsze dziecko. Przyszłej mamie życzymy wszystkiego dobrego!\nJoanna Kulig na kawie u Stevena Spielberga! Reżyser jest nią zachwycony!\nW jednym z ostatnich wywiadów Joanna Kulig opowiedziała o wyjątkowym zaproszeniu, które otrzymała od samego Stevena Spielberga. Jak wyglądało spotkanie na szczycie?\nlabel O mnie się nie martw serial film Joanna Kulig Stefan Pawłowski śmierć sezon\nOgólna ocena "O mnie się nie martw": Śmierć w serialu! Główny bohater zostanie wdowcem?! to: 75%/100%, uzyskana z: 4 głosów.\nBlanka Lipińska pieszczotliwie o Baronie. Autorka "365 dni" zdradziła, jak zwraca się do ukochanego


Najpopularniejszy wykres według "matury"\nWyszukaj raport trendów dla "matury":\nLiczby reprezentują zainteresowanie wyszukiwaniem względem najwyższego punktu na wykresie dla danego regionu i czasu. Wartość 100 to najwyższa popularność terminu „matury”. Wartość 50 oznacza, że termin ten jest w połowie tak popularny. Wynik 0 oznacza, że nie było wystarczających danych dla tego terminu.\nSprawdź, w której lokalizacji termin „matury” był najpopularniejszy w określonym przedziale czasowym. Wartości są obliczane w skali od 0 do 100, gdzie 100 jest lokalizacją o największej popularności jako ułamek wszystkich wyszukiwań w tej lokalizacji, wartość 50 wskazuje lokalizację, która jest w połowie tak popularna. Wartość 0 wskazuje lokalizację, w której nie było wystarczającej ilości danych dla tego terminu.\nUwaga: wyższa wartość oznacza wyższy odsetek wszystkich zapytań, a nie wyższą bezwzględną liczbę zapytań. Tak mały kraj, w którym 80% zapytań dotyczących „matury” uzyska dwukrotność wyniku w gigantycznym kraju, w którym tylko 40% zapytań dotyczą „matury”.\nkiedy konferencja premiera egzamin ósmoklasisty Google Trends Egzamin ósmoklasisty 2020 Obostrzenia obostrzenia koronawirus Matura 2020 terminy Kiedy powrót do szkoły Ministerstwo Edukacji Próbny egzamin ósmoklasisty matematyka konferencja prasowa premiera Premier Konferencja premiera Konferencja Matura 2020 Dariusz Piontkowski Konferencja prasowa szkoły Morawiecki


Browne Sheryl w Księgarni Ravelo.pl\nKsięgarnia Ravelo.pl › Browne Sheryl\nBrowne Sheryl\tW.A.B., 30 czerwca 2019\nMark i Melissa postanawiają przyjąć pod swój dach Jade, sąsiadkę, której dom doszczętnie spłonął. Okazuje się, że dziewczyna nawiązuje fantastyczny kontakt z dziećmi Cainów, dlatego zatrudnienie jej jako opiekunki dla Poppy i Evie wydaje się idealnym rozwiązaniem. Kiedy Mark rozpoczyna wyjątkowo... więcej\nBrowne Sheryl\tW.A.B., 5 czerwca 2019 oprawa miękka\nGdy zło zagości w waszym domu... Ta OPIEKUNKA was przerazi! Thriller od którego nie będziesz mógł się oderwać! Melissa i Mark Cainowie są szczęśliwi, że znaleźli Jade, opiekunkę, która ma doskonały kontakt z małymi dziećmi. Jade ma za sobą dramatyczne przeżycia – widziała, jak jej dom spłonął.... więcej\nBrowne Sheryl\tW.A.B., 19 lipca 2019\nGdy zło zagości w waszym domu... Ta opiekunka was przerazi! Thriller od którego nie będziesz mógł się oderwać! Melissa i Mark Cainowie są szczęśliwi, że znaleźli Jade, opiekunkę, która ma doskonały kontakt z małymi dziećmi. Jade ma za sobą dramatyczne przeżycia – widziała, jak jej dom... więcej


Pomorze będzie kształcić pracowników morskich farm wiatrowych - GazetaKaszubska.pl\nStrona główna Aktualności Pomorze będzie kształcić pracowników morskich farm wiatrowych\nSzkoła Morska w Gdyni rozpoczyna kursy dla monterów i serwisantów turbin wiatrowych. Gdyński Uniwersytet Morski czeka na kandydatów na nowe studia MBA związane z morską energetyką.\nUczelnie i ośrodki szkoleniowe odpowiadają na potrzeby rynku pracy – pojawiają się nowe możliwości kształcenia dla przyszłych pracowników morskich farm wiatrowych na Pomorzu. Do oferty szkoleniowej w Gdyni, którą rządową decyzją wskazano do pełnienia roli terminala instalacyjnego, dołączyły specjalistyczne kursy w Szkole Morskiej. Umożliwią one zdobycie nowych kwalifikacji osobom, którzy planują pracę związaną z obsługą turbin wiatrowych na Bałtyku.\nPodczas trzydniowego kursu o nazwie HV Wind specjaliści przekażą wiedzę związaną z bezpieczną eksploatacją systemu elekto-energetycznego wysokiego napięcia, aby przygotować kandydatów do obowiązków polegających m.in. na przygotowywaniu i zabezpieczaniu sieci wysokonapięciowej, aparatury HV, urządzeń sterujących i maszyn elektrycznych czy wykonywaniu innych, niezwiązanych z elektryką prac. Absolwenci nowego kursu otrzymają certyfikat, który pozwoli wykonywać podstawowe czynności przy obsłudze urządzeń elektrycznych bez pomocy elektryka. Więcej szczegółów na temat kursu na stronie internetowej Szkoły Morskiej w Gdyni.\nW Gdyni można będzie wkrótce zdobyć też specjalistyczną wiedzę, która pozwoli na ubieganie się o stanowiska menedżerskie związane z tą rozwijającą się w regionie branżą. Uniwersytet Morski w Gdyni zgodnie z zapowiedziami przygotowuje się do pierwszych zajęć w ramach studiów podyplomowych MBA (Master of Business Administration) dla sektora morskiej energetyki wiatrowej.\nExecutive Offshore Wind MBA, bo pod taką nazwą będzie funkcjonować nowy kierunek kształcenia, będzie prowadzony przez ekspertów energetyki wiatrowej i praktyków zarządzania. W przygotowaniu programu pierwszych tego typu studiów w kraju pomaga Polskie Towarzystwo Morskiej Energetyki Wiatrowej, które zostało partnerem merytorycznym programu. Sama uczelnia w tej chwili prowadzi nabór chętnych.\n– Program trwa cztery semestry, prowadzony jest w języku angielskim, rozpoczyna się w marcu 2022 roku. Aplikować mogą osoby posiadające wykształcenie wyższe i doświadczenie kierownicze – informuje Uniwersytet Morski w Gdyni.\nProgram ma przygotować do wejścia na rynek pracy profesjonalnych menedżerów i liderów sektora Offshore Wind. Uczestnicy studiów nabędą kompetencje i wiedzę o zarządzaniu w firmach działających w branży energetyki morskiej. Program będą też wspierać firmy z branży morskiej energetyki wiatrowej i zagraniczne uczelnie z Niemiec i Danii, które oferują pierwszy program Offshore Wind Energy MBA na świecie.\nEksperci oszacowali, że w związku z planowaną budową morskich elektrowni wiatrowych na polskim wybrzeżu Bałtyku w regionie może powstać zapotrzebowanie na kilka tysięcy wykwalifikowanych pracowników gotowych do budowy, obsługi i serwisowania turbin na morzu.\nDla Gdyni – przyszłego terminalu instalacyjnego – oznacza to potencjał do szybkiego rozwoju nowych gałęzi przemysłu czy wyspecjalizowanego biznesu świadczącego usługi na rzecz operatorów. To odpowiedź na potrzeby rynku i realizacja wcześniejszych planów, które zakładały, że to właśnie lokalne uczelnie wyższe wykształcą specjalistów na potrzeby mających powstać na Pomorzu morskich farm wiatrowych. Nowa branża może potrzebować nawet kilka tysięcy wykwalifikowanych pracowników o różnych specjalizacjach. Personel będzie potrzebny nie tylko do budowy, ale i późniejszej obsługi oraz serwisowania turbin wiatrowych na wybrzeżu Bałtyku.\n– Studia podyplomowe „Zarządzanie ryzykiem w morskim przemyśle wydobywczym i energetyce wiatrowej” zapewniają wiedzę, która w połączeniu z doświadczeniem umożliwi uczestnikom zajęć identyfikację szerokiego zakresu zagrożeń związanych z morskim przemysłem wydobywczym i energetyką wiatrową, a następnie analizę i ocenę oraz zarządzanie i kontrolę ryzyka związanego z tymi zagrożeniami – informuje Uniwersytet Morski w Gdyni.\nProgram kształcenia obejmuje pięć różnych modułów, a wśród nich między innymi oceny ryzyka projektów na etapach ich przygotowania i realizacji, kwestie prawne i gospodarcze, metody zarządzania ryzykiem z podziałem na przemysł wydobywczy i morską energetykę wiatrową czy studia przypadków.\nWięcej informacji na stronie UM: www.wn.umg.edu.pl/studia-podyplomowe.\nAktualnie trwają przygotowania Portu Gdynia do roli przyszłego terminalu instalacyjnego morskich farm wiatrowych na Pomorzu. Na rozwój skrojony pod potrzeby nowej branży stawiają też sąsiednie samorządy, które w Rumii zainicjowały projektu Pomorskiego Centrum Kompetencji Morskiej Energetyki Odnawialnej w Rumii. Ma to być miejsce do praktycznej nauki zawodu dla uczniów z całego województwa, z myślą o kształceniu przyszłych pracowników i serwisantów morskich turbin wiatrowych.\nKrajowy Plan Odbudowy zakłada utworzenie do 2030 roku morskich elektrowni wiatrowych o łącznej mocy siegającej 5,9 GW. Dziesięć lat później turbiny mają już wytwarzać około 11 GW energii. Rządowe założenia mówią o pokryciu w ten sposób docelowo nawet 19 procent krajowego zapotrzebowania na energię elektryczną.


Hogwart Dream :: Zobacz temat - Gabinet prof. Miotlarstwa\nHogwart Dream Strona Główna » . » VII Piętro » Gabinet prof. Miotlarstwa Poprzedni temat «» Następny temat\nGabinet prof. Miotlarstwa\nWysłany: Nie Sie 18, 2019 2:54 pm Gabinet prof. Miotlarstwa\nGabinet profesora Miotlarstwa znajdujący się na najwyższym piętrze Hogwartu nie jest zjawiskowy. W każdym razie w tej bardziej oficjalnej części. Pokój jest średniej wielkości, a w jego centrum uwagę przykuwa hebanowe biurko, przy którym stoi dość wygodnie wyglądające krzesło. Zwykle utrzymane w czystości, biurko jest obecnie coraz częściej zawalone książkami i papierami. Po lewej i prawej stronie stoją regały z książkami, różnymi mugolskimi przyrządami jak i również mniejszymi, kieszonkowymi lunetami. Są tu również drzwi prowadzące do prywatnego gabinetu, w którym Chris przebywa w wolnym czasie (zakładając, że nie robi nic innego).\nPołączony pokój natomiast zdecydowanie nie przypomina żadnego z typowych gabinetów znajdujących się w Hogwarcie. Mimo że jest całkiem spory, to przez jego całkowite zaaranżowanie i wypełnienie wydaje się mniejszy. Ściany mają kolor bladoniebieski, a w całym pokoju góruje typowo skandynawski wystrój. Na jednej ze ścian znajdują się dwa, duże okna, pod jednym z nich stoi obszerne — i wyglądające na bardzo wygodne — łózko pokryte milionem poduszek, a pod drugim stoi wysunięty lekko przez nie [okno] teleskop zerkający swoją soczewką w najładniejsze konstelacje gwiazd. Na samym środku stoi ogromne biurko, pokryte wszelakiego rodzaju sprzętem elektronicznym (niedziałającym) i narzędziami, następne — umiejscowione jest pod jedną ze ścian, jest typowym stołem inżynierskim z mnóstwem szuflad wypełnionych mniejszymi lub większymi pierdołami. Obok niego stoi przykryte kocem pianino. Pod ostatnią ze ścian znajduje się biały regał pełen książek o tematyce ogólnej, mugolskiej i astronomicznej, a nad nim wisi wielki, czarny, hebanowy łuk trzymający się na wbitych kołkach i elegancka miotła w tym samym kolorze, z miedzianymi okuciami.\nWysłany: Nie Sie 18, 2019 7:20 pm\nPaździernik był naprawdę ekscytującym miesiącem. Naprawdę sporo rzeczy się wydarzyło i aż dziw, że Verendal nie zwołał tego całego spotkania wychowawczego dużo wcześniej. Jak widać jednak nawet on powoli nie wytrzymywał już z Krukonami, którzy wyjątkowo w tym roku dawali mu popalić i sprawiali, że profesor McGonagall odwiedzała go z niezwykłą częstotliwością i to bynajmniej nie po to, żeby mogli sobie razem wypić herbatkę. I chyba dosyć trafnie mogła założyć, że nazwisko Strauss padało w czasie tych pogawędek niezwykle często. I to pewnie nie w najprzyjemniejszych kontekstach.\nNatury całego spotkania mogła się domyślić już w momencie, kiedy Chris wyraźnie zaznaczył, że jej obecność na wychowawczej jest bardziej niż wymagana. Czyżby była jakimś głównym powodem zebrania tego całego motłochu? Cóż po pobycie w Mungu i wylaniu eliksiru na Laurę było to niezwykle prawdopodobne. Pewnie znów dane jej będzie zobaczyć Kanadyjczyka w roli rozgniewanego czy też rozczarowanego postępowaniem swoich pociech ojca.\nSzczęśliwie droga z wieży do gabinetu Verendala nie była aż tak długa i męcząca. Po przybyciu na miejsce, zapukała do drzwi po czym przekroczyła próg pomieszczenia, gotowa na to, żeby zostać solidnie zruganą za wszystkie swoje przewinienia. W końcu kto zrobi to lepiej niż wychowawca, prawda?\nWysłany: Nie Sie 18, 2019 7:57 pm\nPo co zwoływać wszystkich Krukonów na wychowawczą? Nie no, słyszała, że Violka potrafiła nieźle zaszaleć, a z samym Śmiercią to ona urządzała sobie czwartkowe obiadki. I nie tylko czwartkowe, no bo po co się ograniczać. Tym bardziej nie widziała powodu, by na zebranie przychodziła też Dunia. No ale jak wszyscy, to wszyscy. Z trudem powstrzymywała się od zabrania ze sobą popcornu. To jednak nie WDS i za to mogłaby zostać oskórowana żywcem. Znaczy pewnie nie, bo Verendal w gruncie rzeczy kocha swoje dzieciaczki, tylko czasami by je zrzucił z Wieży Astronomicznej. Nie zakładała, że będzie w dobrym nastroju ale nie zakładała też, że będzie edukował jeszcze kogoś niż Strauss. Ostatecznie wpakowała paczkę zrobionego popcornu w torbe. Na zaś. Bo wiadomo, w kubełku to niebezpiecznie. A tak sneaky snekay, jak do kina. Bo w kinie drogo. W tym na przykład można przypłacić zebraniem Wpierdolu. Taka hogwarcka waluta, tylko dziwna, bo jej lepiej nie zbierać, a rozdawać. No i ma dwa nominały, Wpierdol i Opierdol. Ten drugi niby mniej boli, ale w nadmiarze jednak... jednak boli.\nZ drugiej strony była to okazja, by zaczerpnąć trochę mało wymagającej rozrywki. Strauss zbierająca opieprz od profesora miotlarstwa jakoś tak wydawało jej się klasyfikować jako komedia warta obejrzenia, a jednak nie pogardziłaby obecnie niczym, co by ją trochę rozweseliło. Pewnie niedawne wydarzenia dalej ją trzymały i nie bardzo chciały puścić, chociaż ostatnimi czasy chyba zaczynało im się nudzić i same zaczęły rezygnować z gnębienia duniowego nastroju.\n- Dzień... dobry? - rzuciła do zgromadzonych w pokoju samej lokując się gdzieś obok drzwi, które kulturalnie zamknęła. Nieco była niepewna. No bo dla niej dzień na przykład był całkiem niezgorszy, ale na przykład dla profesora mógł być beznadziejny. No ale głupio było jej się witać w ojczystym z opiekunem Domu. Bardziej z tego powodu, że raczej nie chciała by pomyślał, że na wejściu obraziła całą jego rodzinę do trzynastego pokolenia wstecz, a nie była pewna, czy podirytowanego Kanadyjczyka (chyba podirytowanego, tak sobie na wejściu założyła, no bo w końcu zrobił im wychowawczą i groził uwaleniem punktów) na pewno na to nie stać. Po co ryzykować? Splotła przed sobą ramiona, a następnie oparła się o ścianę szybko ilustrując wzrokiem gabinet.\nWysłany: Wto Sie 20, 2019 4:45 pm\nNie była ani trochę zdziwiona, kiedy zobaczyła ogłoszenie, wywieszone przez ich opiekuna. Biorąc pod uwagę, ile zdążyli odwalić w ciągu dwóch miesięcy, było do przewidzenia, że prędzej czy później Verendal zarządzi takie spotkanie. Była ciekawa, od czego zacznie i na czym się skupi najbardziej, a nie było to takie oczywiste. Na ogłoszeniu widniało o coś odbieraniu punktów, więc zakładała, że finalnie przemagluje ich za wszystko, a osiągnięcia będą odbierane w kategoriach indywidualnych i grupowych. Miała już nawet swoich kandydatów do pierwszych miejsc.\nWolała pojawić się na spotkaniu wcześniej, żeby zająć sobie jakieś sensowne miejsce. Podzieliła się tym przemyśleniem z Dorianem, który przyznał jej rację, więc w dniu godziny wychowawczej spotkali się wcześniej w pokoju wspólnym i razem podreptali do gabinetu profesora.\n- Ciekawa jestem, jak on ma zamiar to wszystko rozwiązać. - Mruknęła, kiedy szli pustym korytarzem. - Nakrzyczy na nas? Powie, że jesteśmy drużyną i musimy wspierać się nawzajem, bo gramy do jednej bramki? W mugolskim liceum pewnie zrobiłby nam pogadankę i puścił umoralniający film. Tutaj może być ździebko problem.- Uśmiechnęła się na wizję Verendala, który odpala im wideo. - Czuję, że to będzie godzina wychowawcza, która zdecydowanie nie potrwa godzinę i będzie obfitować w burzliwe dialogi i ciekawe wydarzenia. Proponuję usiąść tak, żeby mieć dobry widok. Chyba, że jako prefekta wezwie cię do przodu i każe się spowiadać, czemu prewencyjnie nie zakładasz pastucha na schodach naszych dormitoriów. - Wyszczerzyła się do przyjaciela.\nW końcu dotarli pod drzwi gabinetu. Lynne delikatnie zapukała i weszli do środka.\nW pomieszczeniu były już Viola i Dunia. Przywitała się z nimi cicho. Miała wrażenie, że mówienie głośno zepsułoby aurę tej przestrzeni.\nZa parę chwil pewnie się przekona, ile w tym prawdy.\nWysłany: Śro Sie 21, 2019 12:07 am\nNie bardzo uśmiechało mi się dzisiaj gdzieś wychodzić. Tym bardziej że nie miało to najmniejszego związku ze zdobywaniem wiedzy czy polepszaniem swoich umiejętności. Ot - wychowawca zwołał wszystkich krukonów.\nNiby ok, ale czemu jak Snape, Verendal nie mógł urządzać takich spotkań w pokoju wspólnym? Czyżby mu się nie chciało ruszyć swoich szanownych 4 liter by wspinać się na wieżę? A może kolana już ze starości nie domagają? Tak czy siak, zamiast wygodnych foteli i miejsca gdzie spokojnie zmieściliby się wszyscy, to cały dom będzie musiał gnieździć się w jakimś kantorku. No i chyba łatwiej by to jedna osoba (nie ważne jak ważna) przyszła do wszystkich, niż ściągać wszystkich w jedno miejsce. Nie ma szans by wszyscy przybyli na czas. Chociaż Ravenclaw to Ravenclaw. Jeśli ktoś mógłby stawić się na wyznaczoną godzinę całym domem, to tylko my - niebiescy.\nWeszłam do coraz bardziej zatłoczonego gabinetu opiekuna przeciskając się przez tłumy koleżanek i kolegów (bardziej lub mniej znanych), szukając swoje przyjaciółki. Gdzieś w oddali mignęła mi Dunia, zauważyłam też Violkę do której skierowałam swoje kroki, ale niestety tłum nie pozwolił mi przejść. Zajęłam więc jakieś miejsce półsiedzące na parapecie i wyciągnęła lusterko (takie samo jak to, które na meczu rozbiła Viola) i zaczęłam poprawiać szminkę. W sumie co innego miałam robić? Jak się zacznie to się zacznie. A na razie i tak trzeba czymś zabić czas.\nWysłany: Śro Sie 21, 2019 1:41 am\nNiby minęły zaledwie dwa miesiące (i to nawet niecałe!) bieżącego roku szkolnego, a tyle już zdążyło się zadziać i to niekoniecznie w dobrym tego słowa znaczeniu; szczególnie jeśli chodzi o Krukonów i niektóre ich wyczyny w ostatnim czasie. Kwestią czasu pozostawało, kiedy opiekun ich Domu postanowi jakoś szerzej zaadresować temat i zwołać tego typu spotkanie; Campbell nie czuł się więc ani trochę zaskoczony, kiedy dormitoria Ravenclawu obiegła wieść o lekcji wychowawczej organizowanej przez profesora Miotlarstwa, na której obecność jest obowiązkowa dla każdego bez wyjątku. A nawet jeśli miałoby być inaczej i te zajęcia tyczyłyby się przede wszystkim paru konkretnych jednostek, natomiast dla reszty byłyby jedynie opcjonalne, to i tak wypadałoby, żeby jako prefekt Krukonów się na nich pokazał, choć sam stał poza gronem ‘winowajców’ wszelkich zajść. Aczkolwiek momentami miał wrażenie, że chyba nieco zawiódł w pełnieniu swoich obowiązków, bo między innymi należało do nich pilnowanie, żeby takie rzeczy się, cóż, nie działy. Welp.\nW każdym razie spóźnienie na pewno nie byłoby mile widziane, więc jak najbardziej zgodził się z sugestią Lynne, żeby do gabinetu profesora udać się odpowiednio wcześniej; wprawdzie nie czekało ich tym razem użeranie się z kapryśnymi schodami, ale lepiej dmuchać na zimne. Spotkawszy się więc z przyjaciółką w pokoju wspólnym o umówionej godzinie, razem z nią udał się na siódme piętro zamczyska, gdzie mieściło się pomieszczenie będące miejscem spotkania.\n— Bądź co bądź, można powiedzieć, że najbliższa godzina czy ile to tam ostatecznie zajmie, zapowiada się dość… interesująco — odparł, unosząc przy tym lekko kąciki ust w pozbawionym wesołości uśmiechu, kiedy rówieśniczka skończyła mówić. — I mam dziwne przeczucie, że założenie czegoś tego typu absolutnie nic by nie dało. A wydawałoby się, że osobom, które w świetle prawa są już uznawane za dorosłe, można dać nieco większy kredyt zaufania. — Westchnął i pokręcił nieznacznie głową, przywołując ponownie ten niewesoły uśmiech na usta. Pilnowanie uczniów tych najmłodszych roczników, żeby zachowywali się jak należy, to zazwyczaj masa roboty, a tu wychodzi na to, że ci starsi momentami wcale nie są lepsi. Gorsi nawet można by rzecz, w końcu mają większe możliwości. Może to jednak zupełnie normalne i to on po prostu średnio wpasowuje się w to towarzystwo ze swoim spojrzeniem na świat; w końcu jakby nie spojrzeć pewne zdarzenia zmusiły go do tego, by dorósł nieco szybciej. Mniejsza jednak w sumie z tym.\nWszedł za dziewczyną do środka gabinetu i po skinięciu głową już obecnym na powitanie, przystanął gdzieś nieopodal Lynne z rękami skrzyżowanymi na klatce piersiowej by oczekiwać na rozpoczęcie.\nWysłany: Śro Sie 21, 2019 11:19 am\nMała krukonka też postanowiła się zjawić na niby zajęciach w reku trzymała duży okrągły lizak w spiralne czerwono białe wzory wreszcie stanęła przed drzwi gabinetu opiekuna.\nLekko zdyszanym głosem powiedziała:-Dzień dobry-Iga uśmiechnęła się i weszła do środka.Przywitała się zamykając za sobą drzwi. Ruszyła powoli w strone parapetu gdzie znajdowała się Laura,po czym przysiadłam obok.Odpoczęła trochę i już nie było śladu po przyspieszonym oddechu. Poprawiła swoją szatę wyglądała dość śmiesznie w szacie dziennej, która sprawiała wrażenie za dużej.\nWysłany: Śro Sie 21, 2019 8:52 pm\n....Zwykle nie miał w zwyczaju robić pogadanek na temat zachowania swoim uczniom, i zdawałoby się, że teraz też im odpuści. Kiedy jednak ponownie do jego gabinetu zawitała profesor McGonagall i nie musiała nic mówić, aby odczytał to, co zechciała powiedzieć, to stwierdził, że czas najwyższy, aby się tą sprawą zająć. Szybko więc sowa powędrowała do absolutnie każdego ucznia, a także w pokoju wspólnym Krukonów zawisło ogłoszenie o spotkaniu wychowawczym. W gabinecie Verendala. Można by było rzec, że zdecydowanie lepszym miejscem byłby pokój wspólny, natomiast Christopher bynajmniej tak nie uważał. Chciał im dać ostatnią możliwość wyjścia ze swoich dormitoriów, zanim zamknie ich w środku i osobiście będzie wyprowadzał na każdą lekcję, wycieczkę czy posiłek. Najwyraźniej tak trzeba było zacząć robić, bo szczerze wątpił, że zaproponowanie pastucha przyniosłoby jakiś skutek.\n....Nie było go, kiedy pierwsze osoby przyszły do gabinetu, ale już chwilę później drzwi otworzyły się szeroko ukazując sylwetkę opiekuna Ravenclawu. Tuż za nim pojawiło się jeszcze kilka nie widzianych od dawna osób, w tym Jeremy Meyer, i szybko zajęło miejsca gdziekolwiek, we wcale nie tak małym pomieszczeniu, najwyraźniej powiększonym na dziś na potrzeby spotkania. Profesor miotlarstwa machnął różdżką i zaraz pojawił się rząd krzeseł ustawiających się w kolejnych rządkach na półkolu, a każde jedno miało przydzielone nazwisko. Z jakiegoś powodu najaktywniejsi użytkownicy forum mieli usiąść z przodu. Drugo- i pierwszoklasistów najwyraźniej nie wzywał, bo dzisiaj ich tu nie było.\n....Mężczyzna oparł się o biurko, krzyżując ręce na piersi i chowając różdżkę, po czym omiótł ich spojrzeniem czarnych oczu. Jego twarz nie wyrażała absolutnie nic, natomiast nie było to nic dziwnego, zważywszy, że w większości czasu przejawiał beton na twarzy. Jego wzrok na ułamki sekund zatrzymał się na Strauss i Campbellu, ale tylko jeżeli patrzyli, to sami zainteresowani mogli to zauważyć. Później Verendal spojrzał po prostu ‘na wszystkich’.\n....- Ktoś chce mi coś powiedzieć? – zapytał, dając im na odpowiedź maksymalnie dziesięć sekund. Kiedy nikt nie podniósł ręki ani nie wyraził takiej chęci, wyjął spod klapy marynarki niewielką z pozoru karteczkę, która chwilę później rozwinęła się w solidny kawał pergaminu, dość długi, a już z cała pewnością zapisany atramentem w formie listy. O ile punkt pierwszy było widać, tak punkt-któryś-z-rzędu sięgał mu do kostek. A przypominam, że miał ponad 1,9m wzrostu.\n....- A teraz?\nWysłany: Śro Sie 21, 2019 10:21 pm\nI oto kolejni Krukoni przybywali do leża tego majestatycznego gromoptaka, który zajmował się tymi podrzuconymi pisklakami, wychowując je jak własne. Oczywiście, że wszyscy byli pisklakami Verendala, które przygotowywał do wypchnięcia z gniazda, by mogli sobie samodzielnie radzić w życiu i wzbić się w powietrze, aby sięgnąć swych marzeń oraz osiągać sukcesy. Chociaż nie... To chyba tak nie działało. W zasadzie byli jedynie bandą gówniarzy sprawiającą problemy, która przyczyniała się do tego, że nauczyciel miotlarstwa raczej przedwcześnie osiwieje, albo dorobi się załamania nerwowego... Jeszcze jedna wyprawa Strauss do Zakazanego i będzie o krok bliżej do tego? Można by to przetestować.\nI na koniec wszedł on... Książę Ciemności o oczach czarnych niczym kir, o włosach rozwichrzonych koloru najmroczniejszego nocnego nieba, Arcykapłan Miotlarstwa, który stanowił inspirację dla wszystkich podlotków, zerkających nieśmiało w kierunku jego niebiańskiego blasku, Kanadyjski Ojciec, który kocha wszystkie swoje dzieci nawet jeśli są one lekko zjebane i narażają swoje życie na śmierć przy pierwszej lepszej okazji i szukają waleriany po lesie, kryjącym w sobie potworności okrutne, a zamiast niego znajdują tojad, będący dla niej całkiem zacnym zamiennikiem...\nMało tego! Miał przy sobie całą świtę swych krukońskich dzieci, które jakiś czas temu się gdzieś zawieruszyły. Może ktoś zamknął je w sowiarni pomyliwszy z innymi szlachetnymi ptakami, roznoszącymi paczki? Albo po prostu ci, którzy nie sprawiali kłopotów najzwyczajniej w świecie nie rzucali się reszcie Hogwartu w oczy i przez to można było przeoczyć ich obecność nawet jeśli miało się ich tuż przed sobą. Normalnie ludzie-peleryny niewidki! Czy też raczej ludzie-demimozy. Nic tylko ich łapać i golić na łyso, żeby sobie utkać taki płaszczyk zapewniający niewidzialność.\nW każdym razie kiedy te krukońskie koboldy się rozsiadły, gdy tylko ich wielki czarodziej zrobił im krzesła (prawdopodobnie wykonane w Ikei i skręcone wcześniej przez profesora Waltona). Kto by się spodziewał tego, że wyznaczone dla niej miejsce będzie na samym przedzie tego peletonu. Możliwe, że to z powodu tego, że jej przewiny były najliczniejsze i znajdowała się na samym przedzie tabeli najbardziej zjebanych uczniów, których grzechy znane są już na całą szkołę. (Ale niech pierwszy kamieniem rzuci ten, kto prawie nie umarł chociaż raz!)\nSpojrzała w kierunku Verendala, który zachęcił ich do mówienia teraz i na pewno nie do zamilknięcia na wieki po czym rozwinął listę, na której co najmniej trzysta pięćdziesiąt pozycji zawierało wszystkie osiągnięcia Violetty dokonane w czasie trwania jej edukacji. Zapowiadało się na to, że to spotkanie będzie naprawdę długie.\n- Dunia chciała dołączyć do drużyny - powiedziała w końcu, chcąc jakoś przerwać tę ciszę i niejako odwrócić uwagę wychowawcy od tego, co się od września w tej szkole i poza jej murami odjebało, a było tego chyba naprawdę sporo jak na jakieś dwa miesiące. - Reeve chyba też chciał startować do drużyny jakiś czas temu. W zasadzie byłabym wdzięczna jeśli pomógłby pan przy następnym treningu. Może razem z panem pojawiłby się wreszcie Meyer, bo od dawna go nigdzie nie widziałam i już się martwiłam, że się zatrzasnął w wychodku na kilka miesięcy...\nTyle przynajmniej miała do powiedzenia Verendalowi, mając nadzieję, że go tym jednocześnie nie rozsierdzi. Przynajmniej dawała mu jakieś informacje na temat drużyny, co zapewne mogło go zainteresować. Chociaż patrząc na aktualny skład to zastanawiała się czy się Kanadyjczyk nie modlił po nocach do Matki Boskiej Żartobliwej i św. Rity od przypadków beznadziejnych, żeby tylko za dużo osób się z miotły nie spierdoliło i jakoś zagrali ten mecz.\nWysłany: Śro Sie 21, 2019 11:00 pm\nGeneralnie zapowiadało się dobrze. Wnosiła to po tym, że pojawiła się Laura i zacumowała daleko od Duni gdzieś na parapecie, a to nie mogło przecież źle zwiastować. Chociaż z drugiej strony tak ani me, ani be, ani dzień dobry. Nawet proste "pierdol się" by przyjęła, chociaż ogromną dozą zaskoczenia. Czy Dunia była z tego powodu zła? Nie. Smutna? Wcale. Rzecz w tym, że kłóciło jej się to z pewnymi założeniami, ale może to wina dużej ilości osób w niewielkim relatywnie pomieszczeniu? Well... Couldn't care less. Wzruszyła ramionami zerkając na Verendala, a następnie na wyczarowane krzesła. Nie chciało jej się siadać i w sumie dalej by stała gdyby nie fakt, że właściwie to były podpisane i to chyba ma działać tak, że nie zostały ustawione w powiększonym pokoiku z czystej dobroci. Z czymś będącym mieszanina niepewności i niechęci ruszyła w stronę przydzielonego jej miejsca siadając szczęśliwie tuż za Strauss, która prawdopodobnie zgarnie dzisiaj całe aggro Battle Bossa Verendala. Gut. Zdjęła torbę z ramienia kładąc ją obok nogi krzesła, a następnie sama usiadła elegancko, może nawet trochę spięta. Była za blisko. Tak absolutnie za blisko wszystkiego i mimo tego, że Viola zapewne będzie zgarniać całą atencję, dalej nie czuła się wybitnie dobrze w tej konfiguracji.\nCzy miała coś do powiedzenia? No... Tak. Czy może pójść do siebie? Czy może otworzyć popcorn? Czy może usiąść dalej? Sęk w tym, że miała jakiś instynkt samozachowawczy i wiedziała, że tego zwyczajnie nie wypada. Liczyła na jakąś umoralniającą gadkę. Tyradę o tym, jak bardzo są pojeba... Znaczy Viola jest, bo reszta jest w zasadzie cacy. Znaczy Viola też jest wiadomo 12/10, tyko za bardzo ją ciągnie do survivalowych aktywności. Widząc rozwijający się pergamin otworzyła szerzej oczy. Nie. No nie. Nie mogła. Próbowała, ale nie - gwizdnęła z podziwu. Violu, good job. Na pewno jesteś już legendą tej szkoły.\nNie tylko Viola chciała przerwać po tym zaistniałe milczenie. Nie mniej Strauss ją ubiegła, więc mogła jedynie followować jak kouhai senpaia, chociaż w tym wypadku chodziło zawsze o to samo - żeby było zabawnie. Żeby coś się działo.\n- Bardzo ładny pergamin profe... NaaaniI!? - dopiero teraz jej szare komórki przetrawiły to, co usłyszała. Albo może teraz do niej dotarło? Jakiej kurwa drużyny? Co ona, do cholery? - Violu, skarbie, wytłumacz mi - który element mojej egzystencji podsunął ci pomysł, że moim życiowym marzeniem jest systematyczne вебать w trybuny? - zapytała grzecznie, spokojnie, bardzo merytorycznym tonem skrzętnie ukrywając niestosowne słowa w najlepszy znany jej sposób. Całe szczęście adresatka powinna bez trudu wszystko zrozumieć. Splotła przed sobą ramiona, rozsiadła się wygodniej na krześle zakładając nogę na nogę, a następnie wlepiła wzrok w plecy koleżanki. Oj Violu, w co ty próbujesz Duns wkręcać?\nWysłany: Czw Sie 22, 2019 1:59 am\nPochłonęło mnie poprawianie nieskazitelnego makijażu, jednak zauważyłam, że tuż obok pojawiła się Iga. -Och, cześć kochanie. Dawno Cię nie widziałam. Co nowego? Jak sądzisz po co nas tu szef zebrał? Wiesz, profesor August odebrał nam 50 pkt i to tylko dlatego, że Violka przez przypadek wylała na mnie eliksir. To takie niesprawiedliwe! Nie wiem co on sobie myślał, że to specjalnie czy coś? Przecież z Violettą jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami, to niemożliwe by chciała to zrobić! To był czysty wypadek, a na dodatek zostaliśmy jako dom skrzywdzeni. To straszne!\nW końcu pojawił się twórca zamieszania. Profesor Verendal zaczął nietypowo. O co mu w ogóle chodzi? Chyba nikt do końca nie wiedział po co jest to całe zebranie. W końcu wyciągnął jakiś strasznie długaśny pergamin.\n- O! Pan profesor pisze wiersze! Z chęcią posłuchamy! Wypaliłam, może nie wte czy wewte, ale nie przychodziło mi na myśl nic innego co mogłoby być zapisane na takim pergaminie.\nW międzyczasie zauważyłam, że Dunia rzuca mi spojrzenie. W sumie nie wiem czego by chciała, więc posłałam jej buziaczka. W końcu była jedną z moich przyjaciółek. Niestety niewiele innych osób mogło rościć sobie prawo do tego miana. Niełatwo być najpopularniejszą i najładniejszą dziewczyną w Hogwarcie. Albo to ludzie zazdroszczą, albo się zbyt boją odezwać. W rezultacie tylko kilka osób naprawdę jest w stanie zrozumieć co czuję. Najdziwniejsze (albo i nie), że jedną z tych osób, których mogłabym nazwać przyjaciółką stała obok mnie. Mała Iga, Violka, Dunia, moje jedyne przyjaciółki w całej ogromnej szkole. Jeszcze do niedawna wśród nich znajdowała się Lexa, ale chyba w świetle ostatnich wydarzeń nie mogła się do nich już zaliczać. A szkoda. Brakowało mi jej jak 150. Ale skoro ważniejszy dla niej był jakiś chłopak, to co ja mogę. Tylko płakać.\nWysłany: Pią Sie 23, 2019 10:03 pm\nDrzwi otworzyły się i do środka wkroczył inicjator całego spędu. Lynne starała się wywnioskować po minie opiekuna, jak ma zamiar przeprowadzić całe spotkanie, ale póki co jego twarz pozostawała niewzruszona. Widocznie oszczędzał mięśnie twarzy i głos na później.\nW gabinecie pojawiało się coraz więcej Krukonów. Najwyraźniej uczniowie wzięli sobie do serca informację o obecności obowiązkowej. No, może nie wszyscy, ale większość. Jej dormitorium było prawie w całości, bo pojawiła się też Laura. Młodsze Kruczki miały swojego przedstawiciela w postaci Igi. Przyturlał się nawet Jeremy.\nVerendal machnął różdżką i w pokoju pojawiły się krzesła, ustawione w półkolistych rzędach. Każde z nich miało przypisane nazwisko, więc po chwili rozpoczęła się mała migracja, kiedy wszyscy zaczęli szukać przydzielonego im miejsca. Lynne ulokowana została obok Duni. Była więc zdecydowanie z przodu i wcale jej się to nie podobało. Dyskretnie pochyliła w kierunku koleżanki, udając, że poprawia sznurówkę, i szepnęła:\n- Jak dużo wzięłaś popcornu?\nKiedy wszyscy juz usiedli, profesor oparł się o biurko, skrzyżował ręce na piersi i spojrzał się na nich. Ot tak, bez słowa. Nawet jeśli wiedziała, że raczej nic nie zrobiła (chociaż, kto tam wie, może coś jej umknęło, życie leciało tak szybko), to poczuła powagę sytuacji.\n"Ktoś chce mi coś powiedzieć?" Ależ skąd, profesorze. Może jedynie, że Viola robi z siebie tatar na tyle regularnie, że zaczęłam zostawiać jej bandaże i spiryt do dezynfekcji na parapecie. Lexa i Laura są na wojennej ścieżce z powodu Aidena. Ta druga zaczyna przejawiać skłonności autodestrukcyjne. Atmosfera w dormitorium jest tak paskudna, że jedyne co w nim robię, to śpię. Spędzam przez to z Dorianem w bibliotece tyle czasu, że pana siostra chyba niedługo wyznaczy nam specjalne krzesła i zacznie mówić po imieniu. Siedzimy też dużo w Pokoju Wspólnym, więc czekam na moment, w którym ludzie zaczną myśleć, że jesteśmy parą. Idąc na każde zajęcia zastanawiam się, co tym razem się odwali. Poza tym, wszystko po staremu.\nPrzez dłuższą chwilę nikt się nie odezwał. Verendal bez słowa sięgnął pod klapę marynarki i wyjął pergamin. Papier zaczął rozkładać się w bardzo komiczny sposób, który bardzo przypominał jej sceny rozwijania zwojów z kreskówek. Spojrzała się na swoje kolana i zagryzła wargi, żeby powstrzymać uśmiech.\nViola przełamała ciszę i oświadczyła, że skład ich drużyny może się trochę zmienić. Lynne uniosła nieco brew, słysząc, że Dunia ma zamiar zasilić szeregi graczy quidditcha. Najwyraźniej sporo ją omijało w czasie nieobecności w dormitorium. Jednak reakcja dziewczyny siedzącej obok uświadomiła jej, że chyba nieco rozmija się to z prawdą. Grigorievna podsumowała sprawę charakterystycznym dla siebie sposobem, wplatając w swoją wypowiedź nieobce Lynne słowo. Dziewczyna udała kaszlnięcie i zasłoniła sobie usta pięścią, żeby ukryć parsknięcie śmiechem, którego tym razem nie zdołała powstrzymać. No, fakt, mecz kadra vs. uczniowie na długo pozostanie w pamięci wszystkich.\nHogwart Dream Strona Główna » . » VII Piętro » Gabinet prof. Miotlarstwa


Eksperci o błędach medycznych: nie da się ich uniknąć. Nie należy karać za nie lekarzy - Prawo\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia • • 26 stycznia 2020 14:52\nLekarze mogą częściej rezygnować z bardziej ryzykownych zabiegów, aby nie narazić się na ewentualny proces sądowy Fot. James Mutter/Flickr.com (CC BY-NC-ND 2.0) (zdjęcie ilustracyjne)\nWykład wprowadzający do debaty wygłosił prof. Aleksander Sieroń ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Zauważył on, że nie jest możliwe całkowite uniknięcie błędów medycznych. Oczywiście - podkreślił - należy dążyć do tego, żeby było ich jak najmniej, często jednak nie wynikają one z winy lekarza, lecz z okoliczności i warunków funkcjonowania opieki medycznej.\nJak mówił, wyróżnia się trzy podstawowe przyczyny błędu medycznego: błąd wynikający z działania systemu opieki medycznej, błąd człowieka oraz błąd techniki użytej w badaniu diagnostycznym lub terapii. - Błąd systemu to na przykład za mała liczba lekarzy i pielęgniarek oraz zbyt mała ilość czasu, jaki personel medyczny może poświęcić pacjentom. Powodem błędów mogą być zmęczenie, niedobór snu oraz nadmierny stres i przeciążenie pracą. A także brak dostatecznej ilości informacji o tym co dolega pacjentowi i jak najlepiej mu pomóc - wyjaśniał specjalista.\nNależy zrobić wszystko - podkreślali eksperci - żeby błędów medycznych było jak najmniej. Te, które popełniono, powinny być omawiane na konsyliach lekarskich, aby się więcej nie powtarzały. Nie należy jednak obarczyć lekarzy odpowiedzialnością prawną, jeśli tylko nie wynikają one z oczywistych zaniedbań.\n- Nie ma lekarza, który się nie pomylił, błędów nie popełnia tylko ten, który nie praktykuje - podkreślił Krzysztof Ostrowski, lekarz i były poseł VIII kadencji z Gniezna. Przekonywał, że nie wolno karać lekarzy za popełnione błędy. Oczywiście, należy wpłacać poszkodowanym pacjentom rekompensatę za utratę zdrowia, ale bez postępowania sądowego i orzekania winy. - Karanie lekarzy sprawi, że jeszcze częściej będą oni rezygnować z zawodu, który jest zawodem wysokiego ryzyka - dodał.\n- Nie powinniśmy podążyć w stronę amerykańskiej opieki medycznej, narażonej na procesy sądowe za jakiekolwiek błędy medyczne - argumentował prof. Sieroń.\nTak dzieje się już w Stanach Zjednoczonych, gdzie prawie co trzecie badanie wykonuje się jedynie na wszelki wypadek. Zdaniem prof. Sieronia w Polsce takich niepotrzebnych badań już teraz może być jeszcze więcej. - Bo w sądzie liczy się przede wszystkim to, co jest dobrze udokumentowane, a nie słowo przeciwko słowu - podkreślił.\nSpecjaliści powątpiewali w to, czy rozwój techniki medycznej może wyeliminować błędy medyczne. Postęp w technice obrazowej zapewnia lepszą jakość obrazów uzyskiwanych dzięki tomografom komputerowym czy rezonansowi magnetycznemu. Nie zawsze jednak o jakości diagnostyki decyduje drogi sprzęt medyczny.\nPrezes Polskiej Unii Onkologii dr Janusz Meder ostrzegł, że na skutek przeciążenia pracą i coraz większej odpowiedzialności, nawet wśród lekarzy młodych, w wieku zaledwie 35-40 lat, dochodzi do wypalenia zawodowego. Tak jest w Polsce i w wielu innych krajach. - Mamy mało czasu, a dużo pacjentów, na dodatek obciąża nas rozrastająca się biurokracja, w efekcie brakuje nam czasu na wszystko, nawet na szkolenie i dokształcanie się - tłumaczył specjalista.


Nowele polskie lekturą Narodowego Czytania 2019 - Lustro Biblioteki\nW 2019 roku wszyscy będą czytać nowele polskie. Wybór został dokonany przez Parę Prezydencką wraz z obywatelami. Poznajcie osiem lektur na ósme Narodowe Czytanie!\nDo 11 marca 2019 roku każdy mógł przesłać e-mailem tytuł dzieła z klasyki polskiej literatury jako propozycję lektury Narodowego Czytania 2019. Zgłoszono ponad sto propozycji tytułów do Kancelarii Prezydenta. Para Prezydencka dziś po godzinie 23 ogłosiła, iż wybrała osiem polskich nowel, które będą lekturą tegorocznej, 8. edycji Narodowego Czytania. Szczegóły: prezydent.pl.\nW ubiegłych latach lekturami były: Przedwiośnie oraz Antologia Niepodległości, Wesele, Quo vadis, Lalka, Trylogia Henryka Sieniewicza, działa Aleksandra Fredry. A tradycję Narodowego Czytania w 2012 roku zapoczątkował Pan Tadeusz Adama Mickiewicza. Podczas ostatniej edycji powieść Żeromskiego czytana była na wszystkich kontynentach – w blisko 3000 miejsc na całym świecie, w tym w 134 poza granicami Polski, w 33 krajach, nawet na Antarktydzie.


Około 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal - Forum dyskusyjne w INTERIA.PL\nINTERIA.PL Forum Polityka Około 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal\nOkoło 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal (43)\nOkoło 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal\nNapisał(a): olacda - Poniedziałek, 11 stycznia (20:43)\nKontrola Ministerstwa Zdrowia ujawniła wyniki kontroli w Warszawskim WAM- około 200 osób pozamedycznych zaszczepionych na COVID poza kolejką.\nSą to celebryci, aktorzy, politycy, wierchuszka z TVN wraz z żonami (40 lat), dawny UB-ek i wielu innych bogatych i wpływowych.\nCi ludzie na Tytaniku wyrzucaliby kobiety i dzieci z szalupy, żeby tylko przeżyć!!!\n30 lekarzy w tym czasie chcących się zaszczepić przed dyżurem z pacjentami covid zostali odprawieni z kwitkiem ->https://forum(...)19,ok,5\nMinister Zdrowia oczekuje dobrowolnej dymisji szefa WUM.\nolacda edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (20:45)\nRe: Około 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal\nNapisał(a): Dobrawa1 - Poniedziałek, 11 stycznia (20:48)\nMam nadzieję, że znajdę tytuł artykułu (ostatnio czytałam) w którym studenci WUM opisywali anormalne zachowania naukowców medyków tej uczelni.\nNapisał(a): Dobrawa1 - Poniedziałek, 11 stycznia (20:58)\nA oto wspomniany link.\n"O Warszawskim Uniwersytecie Medycznym zrobiło się głośno kilka dni temu. Uczelnia poinformowała, że z puli dodatkowych 450 dawek szczepionek pod koniec grudnia zaszczepiono m.in. 18 znanych postaci kultury i sztuki. Do grupy tej należą Krystyna Janda, Andrzej Seweryn z córką Marią, Leszek Miller, Wiktor Zborowski, Krzysztof Materna czy Radosław Pazura. Pełnej listy – jak dotychczas – nie opublikowano."\nDobrawa1 edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (21:01)\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (21:15)\nJuż nie mogę się doczekać jak Krystyna w asyście Leszka starego dbają o czystość w szaletach przychodni zajmujących się chorymi na covid 19. Chociaż to chyba zbyt odpowiedzialne zadanie..... jak dla nich.\nMoże wreszcie spełnią się prorocze słowa Krystyny.\nPonieważ mamy możliwość dopuszczenia do szczepień osób, które są wolontariuszami w szpitalach, myślę, że pewnym odpracowaniem tego niesłusznie przyjętego przywileju bycia zaszczepionym w pierwszej kolejności, byłaby praca w charakterze wolontariusza w przychodniach bądź miejscach, w których można pomóc walczyć z covidem, bo teraz będziecie już państwo na zachorowanie odporni – dodał szef resortu zdrowia.\nKeramek edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (21:27)\nNapisał(a): ~gość - Poniedziałek, 11 stycznia (22:14)\n~Ola z sandom Skąd wiesz zła PiSowska kobieto, co by zrobili? Poczekamy w spokoju (bo wyjdzie) ilu Krzyżowców z PiS, zostało już dawno zaszczepionych. Uwiesz mi to wyjdzie. Za taką sytuację odpowiada rząd PiS i nie wierzę, że klany PiSowskie i politycy PiS, nie zostali zaszczepieni już dawno. Poczekamy zobaczymy.\nNo jak na razie nic nie wiadomo o tych niby zaszczepionych, o których piszesz. Uwierzymy dopiero, jeśli tak będzie, a Ty nauczysz się poprawnie pisać.\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (22:16)\nKeramek! Kiedy będziesz wyzywał z gościa?\nGluptasku jak widzisz w przeciwieństwie do ciebie nie wstydzę się tego co piszę. Zawsze jako zalogowany pokazuję FAKE NEWS zażartch wrogów Polski i KK.\nPisanie obraźliwych treści personalnych to twoja domena. 😂🤣😆 to takie dziecinne.\nPrzypomina mi wyczyny bandytów z KGB, którzy w przebraniu pobili w Moskwie dzieci polskich dyplomatów. Podobnie jak oni możesz być dumny ze swojej roboty😂🤣😆\nKeramek edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (22:19)\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (22:24)\n~gość Sumienie PiS Ola z sandom\nTo jeszcze ty czy już keramek z gościa pisze nieprzyzwoite obraźliwe treści???\nKeramek edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (22:28)\nNapisał(a): Dobrawa1 - Poniedziałek, 11 stycznia (22:35)\nDobrawa1 Mam nadzieję, że znajdę tytuł artykułu (ostatnio czytałam) w którym studenci WUM opisywali anormalne zachowania naukowców medyków tej uczelni.\nZnam sprawę. Tak, studenci popierający PiS opisywali odmienność naukowców. W końcu mamy jeszcze część średniowiecza w kraju.\nUdajesz chyba, że wiesz, o co w tym wszystkim chodzi. Przeczytaj sobie odpowiedź studentów na list otwarty wykładowców, a wtedy dowiesz się, kto (studenci czy wykładowca ) był za pomysłami PIS np względem aborcji.\nNapisał(a): Dobrawa1 - Poniedziałek, 11 stycznia (22:37)\nKeramek Już nie mogę się doczekać jak Krystyna w asyście Leszka starego dbają o czystość w szaletach przychodni zajmujących się chorymi na covid 19. Chociaż to chyba zbyt odpowiedzialne zadanie..... jak dla nich.\nPrzypomniało mi się powiedzenie "Nie pomogą doktoraty kiedy człowiek chamowaty"\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (22:45)\nFakt dziś piszesz ze swojej poczty, ale dobrze wiesz, że nie zawsze.\nA teraz tradycyjnie wyloguj się i wyzywaj, lub ucz mnie pisać. Wszak już miałeś zablokowane konto, bo wyzywałeś z niego. Pamiętam! 😂🤣😂FAKE NEWS- nawet nie wiesz, co to znaczy.\nJako katolik staram się pomagać ludziom upośledzonych. Nigdy nikogo nie wyzywam. Mam swiadomosć, że utrudniam robotę wrogom Polski i KK . Szerzenie klamstw i sianie zametu jest przestępstwem.\nPersonalne ubliżanie napawa mnie wstrętem.\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (22:53)\nCiekawe, co powiesz jak wyjdzie, że większość została zaszczepiona już w grudniu???\nŻe testowali na nich szczepionkę przed dopuszczeniem do stosowania???😂🤣😆\nKeramek edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (22:55)\nNapisał(a): Dobrawa1 - Poniedziałek, 11 stycznia (23:00)\n~Ola z Sand\nTo wymyśl inną? Pani Dobrawo! Wiem, że to niewygodna prawda i gdyby się dało, to być mi zamknęła usta. Wiem, że robicie wszystko, żeby to zatrzeć, bowiem jest to skandal, żeby lać kobiety. Takie rzeczy robiła SS (A. Hitlera) i morderca dyktator Józef Stalin. Pani Dobrawo takie rzeczy tylko wymienieni czynili.\nOdpowiedź mi, ale bez nerwów - dlaczego to cię tak deneruje i dziesiątki razy mi odradzałaś pisania tej prawdy??? Ta prawda nigdy mi się nie znuci i Polacy nie zapomną tego PiS. :-):-):-):-):-)\nNie ma większej rozrywki, jak czytanie twoich postów przed snem.\nPierwszy raz widzę podpis "Ola z Sand". Myślę, że jednak to nie jest czas na zmianę sukienki:-)\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (23:04)\nWiem, że robicie wszystko, żeby to zatrzeć, bowiem jest to skandal, żeby lać kobiety.\nCo tu jest do zacierania??? Łamiący prawo przestępcy już trafili lub niebawem trafią przed praworządne sądy i zostaną osądzeni. Tak wygląda rzeczywistość w państwie prawa.\nNapisał(a): Keramek - Poniedziałek, 11 stycznia (23:07)\nAha, to tak się będzie to nazywało??? No brawo 😂🤣😂 hahaha. Zabawny jesteś, ale nie wyzywaj mnie więcej.\nJa nie rozmawiam na forum więc i nikogo nie mogę wyzywać. Wyrażam tylko swoje poglądy na dany temat.\nKeramek edytował/a ten post Poniedziałek, 11 stycznia (23:08)\nNapisał(a): WednesdayTEN - Wtorek, 12 stycznia (09:34)\nolacda Około 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal (...)\nA nie jest dla ciebie skandalem ślimacze tempo szczepień, chaos organizacyjny i brak planowania?\nDo góry strony: Około 200 celebrytów zaszczepionych w WUM- skandal\nLekarze warszawskiego WUM odprawieni z kwitkiem- skandal\nAutor: olacda - śro, 06.01 (08:56)\nRektor WUM nie ustąpi\nAutor: ~gość - Wto, 12.01 (23:51)\nByły kapitan SB zaszczepiony na WUM poza kolejnością\nAutor: ~gość - Nie, 10.01 (10:55)\nLewactwo broni celebrytów\nAutor: ~gość - Pon, 04.01 (15:08)


Tłumaczenia tanie - Paulina Lal's soup\nPaulina Lal's soup\nJak wspomniano powyżej w Czasowniki , skończone czasownik orientacyjny (lub jego punkt) jest negowany przez umieszczenie słowa nie po wspomagająco, modal lub inne " specjalne "czasownik takich jak zrobić, można albo być. Na przykład klauzula idę jest negowany z wyglądu zadań pomocniczych, jak nie pójdę (patrz do-wsparcie ). Po twierdzącej już używa czasowników pomocniczych (zamierzam), żadne inne czasowniki pomocnicze dodaje się do zanegowania klauzuli (nie zamierzam). (Do okresu nowożytnej angielski tłumaczenia angielskim, negacja został bez dodatkowych czasowników pomocniczych: Nie idź.)\nWiększość kombinacje czasowników pomocniczych itp. z nie zakontraktowanych formach : Nie, nie, nie, itp. (także nieściągniętym zanegowana forma puszce jest napisane, jak jedno słowo nie może.) Na odwrócenie podmiotu i czasownika (np. w kwestii, patrz poniżej), pacjent może być angielski tłumaczenia umieszczony po zakontraktowanej formie zanegowanej: Czy on nie płaci lub nie powinien on zapłacić?\nInne elementy, takie jak zwroty rzeczowników, przymiotników, przysłówków, bezokolicznika i zwrotów imiesłowowy, itp., mogą być negowane przez umieszczenie słowa nie przed nimi, nie jest prawidłowa odpowiedź, nie ciekawe, nie wchodzić, nie zauważając pociągu itp.\nGdy inne negujące takie słowa jak nigdy, nikt itp. pojawiają się w zdaniu, negując nie zostanie pominięty (w przeciwieństwie do swoich odpowiedników w wielu językach): Nic nie widziałem i nie widzę nic, ale nie (z wyjątkiem niestandardowych mowy) * nie widzę nic (patrz Double Negative ). Takie angielski tłumaczenia http://www.tanie-tlumaczenia.pl/ negując słowa generalnie odpowiada negatywne elementy polaryzacji (nigdy na nie, nikt na nikogo, itp.), które mogą pojawić się w negatywnym kontekście, ale same w sobie nie są negatywne (a więc może być stosowany po negacji bez powodującego podwójne negatywów) .


Nowe szkolenie dla nauczycieli "Narkotyki, dopalacze - realne zagrożenie dla młodego człowieka" - Aktualności - Informacyjny Serwis Policyjny\nNowe szkolenie dla nauczycieli "Narkotyki, dopalacze - realne zagrożenie dla młodego człowieka"\nKomenda Wojewódzka Policji w Olsztynie i Kuratorium Oświaty w Olsztynie rozpoczynają nabór uczestników szkolenia dla nauczycieli realizowanego w ramach drugiego panelu edukacyjnego projektu profilaktycznego pn. „Uczyć, informować, zapobiegać. Otwarte szkoły – otwarte jednostki Policji”\nW dzisiejszych czasach zjawisko narkomanii staje się coraz powszechniejsze. Problem ten narasta, narkotyki dotarły już do mniejszych miast i miasteczek. W narkotyczny nałóg popada coraz więcej młodych ludzi, którzy często beztrosko sięgając po te niebezpieczne i szkodliwe używki, bagatelizują lub lekceważą ich niebezpieczeństwo. Doświadczenie wskazuje, iż w walce z tymi niebezpiecznymi substancjami nie wystarczy samo uświadamianie młodzieży i ich rodziców o konsekwencjach i zagrożeniach związanych z używaniem środków psychoaktywnych. Wspierać ich musi mądry, świadomy nauczyciel, wychowawca, który „w porę” zauważy problem i będzie wiedział jak prawidłowo zareagować w danej sytuacji.\nA jak nim być, dowiesz się uczestnicząc w szkoleniu organizowanym przez:\nKomendę Wojewódzką Policji w Olsztynie i Kuratorium Oświaty w Olsztynie.Oprócz nas zajęcia poprowadzą przedstawiciele:\nWojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w Olsztynie, Sądu Rejonowego w Olsztynie, Samodzielnego Publicznego ZOZ MSW z Warmińsko – Mazurskim Centrum Onkologii oraz Poradni Profilaktyki i Terapii Uzależnień „MONAR” w Olsztynie.\n1) Używanie środków psychoaktywnych przez młodzież w Polsce i województwie warmińsko – mazurskim - skala problemu w świetle statystyk policyjnych.\n2) Zadania szkoły w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom uzależnieniami – przedstawiciel Kuratorium Oświaty w Olsztynie.\n3) Narkotyki – co warto wiedzieć: co to jest, rodzaje, sposób przyjmowania, działanie, przedstawienie narkotyków po jakie najczęściej sięgają nasze dzieci.\n4) Research chemicals – nowa twarz problemu społecznego.\n5) Sygnały ostrzegawcze, których dorośli nie powinni bagatelizować.\n6) Zagrożenia zdrowotne związane z użyciem narkotyków, dopalaczy.\n7) Narkotyki, dopalacze w świetle polskiego prawa. Problem używania środków psychoaktywnych przez nieletnich.\nTermin szkolenia: 11.05.2016r.(w godz. 9.00 – 14.00)\nMiejsce szkolenia: Urząd Wojewódzki w Olsztynie, Al. Marsz. J. Piłsudskiego 7/9 sala nr 160\nUczestnicy szkolenia otrzymują certyfikat.\nSzkolenie jest jednodniowe trwa 5 godzin i może w nim uczestniczyć dowolna liczba nauczycieli z każdej szkoły, pod warunkiem że posiadają zgodę dyrektora szkoły (na jednym spotkaniu max. 90 uczestników)\nObowiązuje wyłącznie REJESTRACJA internetowa uczestników, poprzez stronę internetową Kuratorium Oświaty w Olsztynie: www.ko.olsztyn.pl\nNabór uczestników będzie trwał do dnia 22.04. 2016r.


Fotowoltaika gwarancja - Fotowoltaika i Pompy Ciepła - Twoje lepsze jutro\nInstalacja fotowoltaiczna jest inwestycją na wiele lat. Jeśli chcesz przez długi okres czerpać z niej korzyści, oszczędzać i nie zamartwiać się ewentualnymi usterkami, warto zdecydować się na firmę, która stawia na bezpieczeństwo wykonania oraz zysk Klienta. Dzięki naszej Gwarancji na Wszystko, zapewnimy Ci długofalową, rentowną inwestycję!\nDecydując się na moduły fotowoltaiczne warto zainteresować gwarancją jaką oferuje dostawca.\nJakie są rodzaje gwarancji na instalację fotowoltaiczną i na co zwrócić uwagę?\nProducenci komponentów do fotowoltaiki oferują szereg gwarancji, które mają zapewnić długą pracę wszystkich komponentów.\nPanele fotowoltaiczne – producenci paneli oferują zazwyczaj dwa rodzaje gwarancji: na produkt i na wydajność. Długość gwarancji różni się w zależności od producenta paneli, a obecnym standardem jest co najmniej 10 lat gwarancji na produkt i 25 lat gwarancji na wydajność. Gwarancja na produkt obejmuje wady produkcyjne oraz wady ukryte z jakimi moduł opuszcza fabrykę, na co trzeba zwrócić uwagę. Gwarancja na wydajność, żywotność paneli oznacza deklarację producenta, że panel fotowoltaiczny zachowa określoną w karcie katalogowej moc w okresie 25 lat.\nNależy wspomnieć, że po okresie gwarancji instalacja będzie dalej produkować prąd. Z czasem jednak moc paneli fotowoltaicznych nieco maleje i uznaje się, że nie powinno być to więcej niż 0,5% mocy wyjściowej w skali roku. Gwarancja na sprawność proponowana przez znaczną część producentów wskazuje, że sprawność i wydajność paneli słonecznych po 25 latach nie będzie mniejsza niż 80% mocy początkowej. W przypadku, gdy będzie inaczej – mamy podstawę, aby ubiegać się o rekompensatę. Korzystamy z paneli fotowoltaicznych, które posiadają 12 lat gwarancji na produkt i do 30 lat gwarancji wydajności. To daje spokój na długie lata.\nInwerter – sercem każdej instalacji fotowoltaicznej jest falownik, dlatego tak ważna jest gwarancja na sprawność obejmująca ten komponent. Gwarancja na falownik udzielana jest przez producenta i przeważnie trwa ok. 5 lat. Zdarzają się producenci, u których okres gwarancji wynosi 10 lat, z opcją przedłużenia nawet do 15 lat. Chcąc dać naszym Klientom jak największe bezpieczeństwo postawiliśmy właśnie producentów, który dają 10 lat gwarancji w standardzie i zapewniają bezpłatny serwis na terenie Polski. Warto znaleźć producenta, który posiada autoryzowany serwis w kraju, co pozwoli na szybką reakcję i zmniejszy straty w razie usterki. Wybraliśmy jakość, żywotność i efektywność.\nDowiedz się, czy fotowoltaika to dobra i bezpieczna inwestycja dla Twojego domu lub firmy!\nGwarancja na Wszystko!\nUdzielamy Gwarancję na Wszystko, co oznacza gwarancję na wszystkie podzespoły kompletnej instalacji fotowoltaicznej wraz z dostawą, montażem i podłączeniem do sieci energetycznej wykonanym przez PROMIKA SOLAR. Gwarancja jest udzielana nieodpłatnie i jest niezależna od gwarancji producentów komponentów instalacji.\nOtrzymaj Gwarancję na Wszystko!\nGwarancja na Wszystko obejmuje jakość modułów fotowoltaicznych, falownika sieciowego, optymalizerów mocy, konstrukcji montażowej, zabezpieczeń elektrycznych AC i DC, okablowania, montażu i pozostałych elementów wchodzących w skład instalacji fotowoltaicznej.\nNiezależnie od gwarancji oferowanej przez nas, gwarancje producentów komponentów instalacji pozostają ważne i wiążące, np. w przypadku paneli 25 lat gwarancji.\nGwarancja na Wszystko jest darmowa w okresie obowiązywania.\nUprawnienia z tytułu Gwarancji na Wszystko przysługują Klientowi, który podpisał Umowę sprzedaży i montażu instalacji fotowoltaicznej z PROMIKA SOLAR i jest właścicielem instalacji. Gwarancja jest bezpłatna, przyznawana jest na 12 lat.\nGwarancja na Wszystko – kliknij i dowiedz się więcej!\nGwarancja na montaż instalacji fotowoltaicznych\nObecnie większość przedsiębiorstw proponuje swoim klientom gwarancję na montaż paneli słonecznych w przedziale od 1 do 5 lat. Gwarancja ta obejmuje wszystkie usterki robocze, powstałe na skutek nieprawidłowo wykonanej usługi instalacji. Uważamy, że 5 lat gwarancji na montaż, to zbyt mało w stosunku do gwarancji na same komponenty. Zaproponowaliśmy 12 lat gwarancji na wszystkie produkty, komponenty i montaż instalacji! Zdecydowaliśmy się na taki krok, bo wiemy co trzeba zrobić, aby zainstalowana fotowoltaika przetrwała nawet dłużej. To nasza gwarancja na Twoją przyszłość.\nJako jedni z nielicznych na rynku montujemy instalacje własnymi ekipami montażowymi\nNIE korzystamy z podwykonawców. Decydując się na instalacje fotowoltaiczne od nas masz pewność, że zostaną one zamontowane przez fachowców, którzy współpracują tylko z nami. Nie są to osoby z łapanki, którzy co chwile zmieniają pracodawców i trudno ich pociągnąć do odpowiedzialności. Montaż paneli słonecznych, to poważne przedsięwzięcie, od którego zależy przede wszystkim bezpieczeństwo mieszkańców budynku. Dobrze wykonana usługa, to gwarancja na nieustanną i tanią dostawę energii elektrycznej dla domu.\nNasi instalatorzy posiadają odpowiednie kwalifikacje do montażu fotowoltaiki\nTo znaczy, uprawnienia elektryczne SEP w kategoriach E i D wydawane przez Stowarzyszenie Elektryków Polskich oraz certyfikat UDT (Urzędu Dozoru Technicznego) potwierdzający zdanie egzaminu na Certyfikowanego Instalatora Instalacji Fotowoltaicznych. Zależy nam na jakości naszych usług, dlatego pracujemy z zaufanymi i rzetelnymi ludźmi, a to gwarancja na doskonałą jakość obsługi. Każdy montaż paneli fotowoltaicznych wykonany przez nasze ekipy jest weryfikowany pod kątem jakości.\nPodzespoły instalacji fotowoltaicznej\nFotowoltaika to nie tylko panele fotowoltaiczne. Aby zapewnić najwyższą jakość zwracamy uwagę na jakość innych produktów. Stosujemy certyfikowane kable solarne w podwójnej izolacji o przekroju 6 mm2. Obecnie wiele firm oferuje kable o mniejszym przekroju – 4 mm2. Zazwyczaj ma to niekorzystny wpływ na pracę instalacji i może powodować jej rozłączanie w słoneczne dni.\nDodatkowo, im większy przekrój, tym większe bezpieczeństwo i odporność na przetarcia, czy uszkodzenia. Okablowanie należy do często pomijanych aspektów przypadku fotowoltaiki. Niemniej, przykładamy do tego szczególną uwagę. Instalowane przez nas moduły fotowoltaiczne i całej instalacji do produkcji energii jest gwarancją niezawodności.\nCo sprawia, że nie boimy się dać naszym Klientom 12-letniej gwarancji na wszystko?\nUziemienie! Kolejny aspekt instalacji traktowany po macoszemu. W razie wyładowań atmosferycznych, to jedyna ochrona dla paneli i falownika. Każda instalacja fotowoltaiczna musi zostać uziemiona poprzez połączenie ze sobą paneli, konstrukcji, falownika i zabezpieczeń, kablem uziemiającym o odpowiednim przekroju (najlepiej 16 mm2).\nKabel należy sprowadzić do gruntu, dla którego mierzy się tzw. rezystancję uziemienia. Polska norma określa, że prawidłowo wykonane uziemienie instalacji fotowoltaicznej powinno wynosić poniżej 10 Ohm. Taki wynik uzyskuje się poprzez wbijanie szpil uziemiających o długości 1,5 metra w grunt. Ostatnia szpilka powinna zostać umieszczona w puszce rewizyjnej, aby za kilka lat można było wykonać kolejny pomiar kontrolny. Wszystko wydaje się proste jednak wiele firm olewa ten temat. Dlaczego? Bo szpil uziemiających nie widać – są w ziemi, a każda z nich trochę kosztuje. W Protokole Odbioru wpisuje się już „słynne” 9,90 Ohm.\nWiele ekip montażowych nie posiada na wyposażeniu własnego busa czy certyfikowanych i zalegalizowanych mierników do wykonania pomiarów. Nie wspominając już o puszkach rewizyjnych!\nPomiary uziemienia wykonujemy przy Kliencie, a wynik wpisujemy do Protokołu. Na potwierdzenie prawidłowości pomiaru wykonujemy zdjęcia miernika z widocznym pomiarem. Wykonane przez nas uziemienie to gwarancja na spokój i bezpieczeństwo Klientów w trakcie burz i wyładowań, ochroni instalację fotowoltaiczną przed uszkodzeniem.\nDwie skrzynki zabezpieczające do każdej instalacji fotowoltaicznej\nDo każdej instalacji oferujemy 2 skrzynki zabezpieczające wyposażone w pakiet zabezpieczeń elektrycznych. Opcja ta stanowi ochronę dla instalacji przed wyładowaniami atmosferycznymi, zwarciami i przepięciami. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu, nasza firma korzysta z osobnych skrzynek dla prądu stałego DC i zmiennego AC, a rodzaje zabezpieczeń dopasowujemy indywidualnie do mocy instalacji. Warto podkreślić, że zapewnia to większą ochronę na długi okres czasu. W przypadku pojedynczej skrzynki jest ona bardziej narażona na uszkodzenie.\nOd września 2020 roku weszło w życie nowe prawo dotyczące instalacji PV powyżej 6,5 kWp. Niezależnie od rodzaju budynku, czy jego lokalizacji. Konsekwencją tych zmian jest konieczność uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń PPOŻ oraz zgłoszenia do organów Państwowej Straży Pożarnej każdej instalacji fotowoltaicznej o mocy powyżej 6,5 kWp.\nSerwis to gwarancja spokoju\nAby być pewnym, że instalacje, które montujemy będą pracować przez długi czas, nasze biuro na bieżąco monitoruje pracę instalacji u każdego z naszych Klientów. Dzięki temu sprawdzamy czy uzyski generowane w instalacji odpowiadają tym zakładanym na etapie projektu. To pozwala nam reagować z wyprzedzeniem, oszczędzając pieniądze inwestorów domowej elektrowni. Dodatkowo, w przypadku wystąpienia usterek wiele z tych problemów rozwiązujemy zdalnie z poziomu aplikacji monitorującej.\nŻeby reagować błyskawicznie, zwłaszcza w słoneczne dni, Każda firma montująca fotowoltaikę powinna mieć w swoim zespole serwisantów. Osoby zajmujące się wsparciem dla osób, które mają już instalację, to gwarancja szybkiej obsługi. Serwisant jest w stanie szybko usunąć usterkę i przywrócić instalację do prawidłowej pracy. Czas reakcji serwisu jest ważny i od niego zależy uniknięcie strat finansowych. Dlatego na wszystkie zgłoszenia serwisowe reagujemy w 24h, a ewentualne awarie są naprawiane w 7 dni roboczych. Daje to naszym Klientom spokój i bezpieczeństwo.\nWszystkie wyżej wymienione elementy systemu powodują, że z pełną świadomością dajemy dla 12-letnią gwarancję na wszystko. Solidne wykonanie, certyfikowane materiały i ciągły monitoring zapewnią naszym Klientom realne zyski na bardzo długi okres czasu. Każda inwestycja musi mieć solidne podstawy. Panele fotowoltaiczne, falownik i odpowiednia instalacja to gwarancja spokoju na wiele lat.\nW ostatnim czasie na rynku pojawiło się wiele firm, co spowodowało znaczący spadek jakości wykonania instalacji. Boom na fotowoltaikę sprawił, że osoby bez doświadczenia i odpowiednich uprawnień zaczęły montować panele fotowoltaiczne, chcąc wykorzystać duże zainteresowanie w branży OZE. Firmy sprzedające panele korzystają często z usług podwykonawców narażając inwestora na nieprawidłowe wykonanie instalacji i błędy montażowe.\nGwarancja na montaż w innych firmach w Polsce wynosi zazwyczaj od 1-5 lat. Jednocześnie ekipy podwykonawców, w razie zgłoszenia poprawek do wykonania, często odmawiają wykonania serwisu, wolą wykonywać odpłatny montaż u kolejnego klienta. W ten sposób tworzy się zamknięte koło. Firma sprzedająca nie może wyegzekwować poprawek na ekipie podwykonawców, podwykonawcy szukają kolejnej firmy do współpracy, a inwestor zostaje z problemem sam.\nInstalacja fotowoltaiczna to inwestycja na wiele lat i tylko odpowiednie jej wykonanie zapewni bezawaryjność, bezobsługową pracę, a przede wszystkim, zakładane oszczędności w długiej perspektywie. Należy wybrać ofertę, która daje gwarancję nie tylko producenta, ale także na profesjonalną obsługę.\nPromika Solar – gwarancja lepszej przyszłości\nOd początku naszej działalności wykonujemy montaże własnymi ekipami montażowymi, które w całym procesie montażu mają wsparcie wykwalifikowanego biura oraz serwisu. Decydując się na instalację fotowoltaiczną w naszej firmie otrzymujesz spokój i niemal darmowy prąd. na czas eksploatacji systemu fotowoltaicznego oraz gwarancję wydajności.\nGwarancja na panele, falownik i niespotykana 12 letnia gwarancja na wszystko zapewni wystarczającą ilość darmowej energii elektrycznej dla Twojego domu lub firmy na długie lata. Fotowoltaika to poważna inwestycja, zatem należy wybrać firmę, która oferuje gwarancję profesjonalnej obsługi,\nZapoznaj się z naszą ofertą! Dołącz do zadowolonych Klientów!


Skup motocykli - Auto-Mix\nStale rozwijamy swoją działalność, dostosowując się do oczekiwań osób, korzystających z naszych usług skupu pojazdów. Sprawdzamy potrzeby kierowców i dostosowujemy się do zmieniającego się rynku motoryzacyjnego. Dlatego chcielibyśmy zaproponować Ci także skup:\nPrzyjmujemy pojazdy używane w różnym stanie technicznym - zarówno te całkowicie sprawne, jak i z lekkimi uszkodzeniami. Z chęcią wykupimy od Ciebie motocykle, skutery czy quady, niezależnie od ich marki. Jedne ograniczenie jest takie, że musi to być pojazd zarejestrowany w Polsce, wyprodukowany po 1999 roku.\nWypełnij formularz - my oddzwonimy\nSkup aut używanych za gotówkę »\nSkupujemy samochody każdej marki »\nAuto musi być zarejestrowane w kraju »\nPojazdy całe lub lekko uszkodzone »\nNie wymagamy ważnego przeglądu i polisy OC »\nDojazd niemal w każde miejsce Polski »\nZapłata w dogodnej dla Państwa formie »\nNie skupujemy części zamiennych oraz aut na części »\nNie zajmujemy się złomowaniem pojazdów »\nNie skupujemy aut w wersji angielskiej »\nDziałamy w sposób profesjonalny i rzetelny. Po zapoznaniu się z wypełnionym przez Ciebie formularzem oraz po obejrzeniu przesłanych zdjęć, podamy wstępną wycenę pojazdu, który chcesz sprzedać. Następnie oddzwonimy do Ciebie i jeżeli zaproponowana cena będzie Ci odpowiadać, możemy ustalić termin spotkania. W miarę możliwości dostosowujemy się do oczekiwań osób, chcących pozbyć się swojego starego motocykla, quada czy skutera. Preferujemy skup za gotówkę, ale bez problemu realizujemy także inne formy zapłaty, takie jak choćby przelew na konto.\nDziałamy na terenie całego kraju oraz dojeżdżamy pod wskazany adres.\nChcesz sprzedać swoje auto bo kupujesz nowe?\nA może potrzebujesz gotówki na inne wydatki?\nNie pozwól, by Twoje auto stało na parkingu bezczynnie!\nKażdego dnia traci na wartości, a Ty tracisz pieni‘dze!\nZadzwoń do nas, a zaproponujemy Ci dobr‘ cenę zakupu.\nWarszawa Łódź Lublin Poznań Kraków Elbląg Gdańsk Wrocław Konin Inowrocław Piła\nAuto skup gwarantuje 100% bezpieczeństwa dokonywanej transakcji, płatność dokonywana jest w dowolnej formie, zgodnie z Państwa preferencjami.