Prezent dla Chłopaka na Urodziny, Fajne Prezenty Urodzinowe, Urodzinowy, Oryginalny, Najlepszy | MURRANO\nWyjątkowe prezenty dla chłopaka na urodziny wybierane są spośród użytecznych, pamiątkowych czy ozdobnych podarków. W naszym sklepie internetowym Murrano znajdziesz spersonalizowany upominek dla niego, który wybierzesz spośród różnorodnych przedmiotów. Czeka na Ciebie męska biżuteria ze złota i srebra, a także upominki z drewna, ze szkła, z metalu, książki, dewocjonalia czy albumy na zdjęcia. Nie zwlekaj! Tylko u nas znajdziesz najlepsze, grawerowane prezenty urodzinowe dla chłopaka.\nDla chłopaka X\nKamienie do whisky kostki w drewnianym opakowaniu grawer...\nKryształ Globus Motocykl w Dniu 30 Urodzin\nSzklanka do Whisky Grawer The World Is Yours\nKryształ Globus dla Niego\nSzklana Karafka Z Grawerem Imię\nZestaw Karafka z 6 Szklankami Grawer Kozak\nSzklana Karafka Z Grawerem Brodacz\nSzklana Karafka Z Grawerem Koneser\nSzklana Karafka Łamana z Grawerem Korona\nZestaw Do Whisky Karafka GLOBUS 2 Szklanki na 30 40 50...\nSzklana Karafka Z Grawerem Urodzinowa\nFajny prezent na urodziny dla chłopaka efektem niełatwego wyboru\nW sklepie internetowym Murrano otrzymujesz bogactwo różnorodnych propozycji upominków dedykowanych dla niego z okazji urodzin, nie tylko hucznie świętowanych osiemnastych, ale również trzydziestych, czterdziestych i pięćdziesiątych. Wybór upominku dla mężczyzny nierzadko spędza sen z powiek partnerek życiowych. Męski gust nie jest tym, w co łatwo trafić. Wybierając najlepszy prezent dla chłopaka na urodziny, należy skorzystać ze znajomości zainteresowań, upodobań, charakteru i trybu życia partnera. Mawia się, że złota biżuteria jest najlepszą towarzyszką życia kobiet, ale bywa też, że taki upominek zachwyci eleganckiego gentlemana. Wspaniała, męska biżuteria to nie tylko spinki do mankietów. Urodzinowy prezent dla chłopaka będzie masywnym, złotym łańcuszkiem wzbogaconym zawieszką w postaci krzyżyka lub medalika, a więc symboli wiary chrześcijańskiej. Biżuteria złota dedykowana mężczyznom dostępna jest w naszym sklepie w postaci wyrobów wykonanych z próby 333 i 585 szlachetnego złota. Piękne i cenne ozdoby opatrzone są certyfikowanymi metkami jubilerskimi, na których powierzchni wyczytasz, jaki zastosowano surowiec, jaką posiada wagę i próbę. Męska biżuteria dostępna jest w formie wariantów przyjaznych nie tylko dla przyszłego ich posiadacza, ale również darczyńcy. Możesz dopasować prezent na urodziny dla chłopaka w taki sposób, aby jego zakup nie nadszarpnął znacznie stanu Twoich finansów. Wspaniałą, biżuterię męską wybierzesz spośród srebrnych wyrobów jubilerskich, które są niezwykle stabilne, solidne, a również dużo tańsze. Prezenty na urodziny chłopaka wysyłamy w ciągu 24 lub 48 godzin. U nas zdobędziesz prezent dla chłopaka na urodziny, gdy nie masz już czasu na standardowe poszukiwania podarku przy pomocy stacjonarnych sklepów. Oryginalny prezent dla chłopaka na urodziny zakupisz bez konieczności wychodzenia z domu czy odrywania się od planów dnia codziennego. Wystarczy wejść na naszą stronę internetową sklepu Murrano, wybrać podarek dla solenizanta, a my uczynimy wszystko, aby ten dotarł do Ciebie na czas.\nSzklana Karafka Z Grawerem Dla Niegoboth\nDeska do Sera z Grawerem Kreator Smakuboth\nZestaw Karafka z 6 Szklankami Grawer Na Urodzinyboth\nKubek Termiczny Termos Herb Czarny GRAWERboth\nPersonalizowany Zestaw Akcesoriów Do Wina Urodzinowyboth\nWszystkie wybrane u nas fajne prezenty dla chłopaka na urodziny poddajemy procesowi personalizacji. W naszym sklepie dobierzesz upominek, do którego my zupełnie za darmo dołączymy grawerowaną dedykacją dla niego. Prezent dla mężczyzny, dla ukochanego chłopaka będzie niepowtarzalnym darem prosto od serca. Kupując prezent na urodziny chłopaka, korzystając z naszej strony, zyskujesz pewność, że wybrany przedmiot nie będzie kolejnym, takim samym upominkiem otrzymanym przez solenizanta. Uroczystości rodzinne, ważne okazje obfitują we wzajemnie dawane prezenty prosto od serca. Znajomość zainteresowań chłopaka nie ułatwia wyboru, ponieważ zawsze istnieje ryzyko ofiarowania mu tego samego, co wybierze również inny gość imprezy. Grawerowana dedykacja dołączona do prezentu dodaje wyjątkowości. Nasze wspaniałe nowoczesne zapalniczki plazmowe staną się dodatkiem każdego gentlemana. Wyjątkowa spersonalizowana zapalniczka elektryczna z wygrawerowanym imieniem jej właściciela stanie się praktycznym przedmiotem. Ten odporny na czynniki atmosferyczne prezent dla chłopaka na urodziny zachwyci każdego miłośnika gadżetów. Prezenty na urodziny dla chłopaka znajdziesz również wśród naszych noży myśliwskich z grawerowaną rękojeścią. Wzór zamieszczony na tym przedmiocie zostanie dopasowany do zainteresowań mężczyzny. Dla miłośnika prawdziwych męskich wypraw na łono natury – polowania na lądzie i w wodzie – dobierzesz spersonalizowane koszulki z unikalnym, zabawnym wzorem. Prezent urodzinowy dla chłopaka stworzysz również w oparciu o akcesoria do degustacji alkoholu. Nasze grawerowane skrzynie przeznaczone do przechowywania butelek wina i akcesoriów do ich otwierania zachwycą każdego smakosza napoju Dionizosa. Spersonalizowane karafki, kufle do picia piwa czy nosidła do transportu butelek z napojem z chmielu będą przyczyną radosnego świętowania każdych, męskich urodzin. Współczesny mężczyzna to jednak nie wyłącznie zapracowany robotnik, ale również biznesmen. W czasie pracy w biurze przydatne są dodatki ułatwiające wykonywanie codziennych zadań. Posiadanie kubka termicznego przez chłopaka umożliwi mu posiadanie dostępu do gorącej kawy bez konieczności ciągłego zaparzania nowego napoju. Elegancki i fajny prezent dla chłopaka na urodziny będzie kompletem składającym się z pióra i długopisu jednej z renomowanych marek – Waterman lub Parker. Nie czekaj dłużej! Poznaj nasze fajne prezenty na urodziny dla chłopaka.


Zakwaterowanie: całoroczne pokoje gościnne\nŚwinoujście to najdalej wysunięte na północny zachód uzdrowisko ważny port morski Polski .Jest jedynym miastem-uzdrowiskiem całkowicie położonym na wyspach, połączonych komunikacją promową. Piaszczysta ,szeroka plaża, dzikie wydmy i pasmo balsamicznego sosnowego lasu daje poczucie prawdziwego wypoczynku. Niezwykłe właściwości klimatyczne i krajobrazowe zadecydowały o powstaniu uzdrowiska i modnej miejscowości wypoczynkowej ,do której ściąga elita północnej Europy zauroczona pięknem wysp i leczniczymi właściwościami miejsca .Latem uzdrowisko zamienia się w wielki salon artystyczny ,który przyciąga znanych muzyków, aktorów i malarzy. Atrakcyjność tej miejscowości nie zmienia się nawet podczas łagodnej zimy .Muzeum, kino, liczne wystawy oraz kryty basen potrafią nam umilić wypoczynek .Przejście graniczne z Niemcami sprawia, że możemy organizować sobie krótkie wypady do sąsiednich niemieckich kurortów. W sąsiednim Ahlbecku (po stronie niemieckiej) jest subtropikalny raj pod olbrzymią słoneczną kopułą. sześć basenów, z czego cztery wypełnione znaną miejscową jodo -solanką zapraszają do skorzystania z kąpieli w temp. 30 -34 stopni Celsjusa przez cały rok .\nProponujemy wypoczynek dla dzieci i młodzieży na bazie ośrodków wczasowych położonych w dzielnicy nadmorskiej nad samym morzem.\nOfertę polecamy dla rodzin z dziećmi z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo z rewitalizowanym parkiem zdrojowym (ścieżki spacerowe, rowerowe, tereny do odpoczynku, plac zabaw dla dzieci (cisza, spokój, piękna zieleń)\nPokoje gościnne znajdują się w prywatnej willi położonej tuż przy samym parku zdrojowym. Apartamenty zostały wyremontowane w 2014 roku. Każdy pokój posiada tapczany lub wersalki, szafy, kredens z półkami, komodę, odbiornik tv, stół lub ławę z fotelikami. Na pierwszym piętrze znajdują się trzy pokoje 2 - 4 osobowe, na które przypada łazienka z wanną, umywalką, WC oraz pralką. Na drugim piętrze znajduje się 1 pokój 2 osobowy oraz 1 pokój 4 osobowy z oddzielną łazienką (w łazience wanna oraz kabina) i balkonem oraz w pełni wyposażona kuchnia do przyrządzania posiłków.\nKażdy z wypoczywających w tej willi ma możliwość korzystania z terenu zielonego wśród kwiatów z możliwością urządzania grilla. Parking bezpłatny przy ulicy wzdłuż ogrodzenia willi, lub w odległości 200 m. płatny.\nNa życzenie klienta możemy zamówić wyżywienie np. obiadokolacje lub obiady.\nPokoje gościnne dostępne w ciągu całego roku.\nW miesiącach letnich od 26 czerwca do 31 sierpnia 2019 turnusy min 8 dniowe (7 noclegów)koszt ...... zł/osoba.\nMożliwość zamówienia pobytu na dłuższy okres powyżej 1 miesiąca - cena do negocjacji.


Małgorzata, lat 52\n– Żyjemy w takim pośpiechu, czas tak szybko upływa i ja z coraz większym bólem patrzę na to, jak ten czas zmienia moją mamę. Bardzo się boję i martwię o nią. Przeżyła w dobrym zdrowiu już ponad 80 lat, ale myśl, że miałabym już nie spotkać się z nią, napawa mnie przerażeniem.\nJa dopiero wtedy, gdy moje dzieci się usamodzielniły, uświadomiłam sobie, jak mało czasu jej poświęcałam. Zawsze były ważniejsze sprawy do załatwienia, zawsze były ciekawsze miejsca do odwiedzenia niż wizyta w rodzinnym domu. Teraz nadrabiam to jak mogę, tylko ile mi zostało tego czasu? I zwykle ten dzień łączy się u mnie z taką smutną refleksją, że żyjemy tak, jakbyśmy mieli zostać tu wiecznie. I że za mało czasu poświęcamy bliskim.\n– Mam młodą mamę, która jest moją najlepszą przyjaciółką. Był czas, gdy było między nami dużo nieporozumień, sprzeczek i kłótni. Ale to już przeszłość. Myślę, że mój wyjazd do Austrii też nam dobrze zrobił. Z pewnej odległości inaczej oceniamy pewne rzeczy i inaczej zaczynamy cenić ludzi. To tutaj uświadomiłem sobie, że na matkę zawsze mogę liczyć, że w każdej sytuacji stanie za mną murem. Z drugiej strony potrafi jak nikt inny powiedzieć mi prawdę prosto w oczy, potrafi być surowa i wymagająca. I w Dniu Matki dziękuję, że mam taką mamę.\n– Gdy myślę: mama, to zawsze widzę przed sobą łąkę pełną kwiatów, na którą wybiegłam z płaczem w jej poszukiwaniu. Był pachnący, wiosenny poranek. Jeszcze spaliśmy z bratem, więc mama poszła do pobliskiego sklepu po bułki na śniadanie. Ja się zbudziłam i wpadłam w panikę, że nie ma mamy. Brat mnie uspokajał, ale ja, zanosząc się od płaczu, wybiegłam przed dom. Stałam tak niezdecydowana, czy ryczeć dalej, czy iść szukać mamy. I wtedy zobaczyłam ją z daleka. Wiatr rozwiewał jej długie, czarne włosy. Dostrzegła mnie i zaczęła biec w moim kierunku z niepokojem w oczach, czy coś mi się nie stało. I póki żyć będę, taki jej obraz będę zawsze nosić w sobie. W jednym momencie zrozumiałam wtedy, że mama zawsze wróci, że mama nigdy mnie nie opuści.\nDziś mama już dawno ma siwe włosy, ale poza tym nic się nie zmieniło. Zawsze wyczuwa, gdy coś jest nie tak. Patrzy wtedy na mnie z tym swoim niepokojem w oczach, ale zawsze znajdzie dobrą radę, dobre słowo.\nMirek, 34 lata\n– Dla mnie ten dzień, Dzień Matki, jest smutnym dniem. Moja mama zmarła, gdy byłem jeszcze mały. Wychowywał mnie sam ojciec. W szkole zawsze zazdrościłem kolegom tych mam, które przychodziły na wywiadówki, organizowały nam szkolne bale, jeździły z nami na szkolne wycieczki itp.\nKiedyś jeden z kolegów zaprosił mnie na urodziny. Gdy zbliżała się ustalona godzina, o której rodzice mieli nas odebrać, jego mama zapytała: – A Twoja mama też przyjdzie o 8.00?\nZrobiło mi się strasznie przykro i powiedziałem: – Moja mama w nigdy po mnie nie przyjdzie.\nDziś ten szkolny kolega jest nadal jednym z moich najbliższych przyjaciół, zaś jego matka kobietą, która z całych sił starała się otoczyć mnie swoją opieką niemalże tak jak własnego syna. I w tym dniu ja też nigdy o niej nie zapominam.\n– Maj to przede wszystkim Dzień Matki, który od piętnastu lat, odkąd jestem w Austrii, świętuję podwójnie. Staję dosłownie na głowie, żeby w tym miesiącu odwiedzić moją mamę. Moje koleżanki z pracy, z którymi niejednokrotnie zamieniałam się dyżurami, przywykły już do tego zwyczaju.\nJeszcze kilka lat temu wsadzałam w samochód mojego malucha i jechałam do mamy. Teraz ten maluch jest już w szkole, więc nie mogę go ze sobą zabrać.\nPędzę zawsze jak na skrzydłach, bo takie spotkanie z mamą to powrót do lat dzieciństwa, to powrót do bezpiecznego świata, to powrót do najpiękniejszych wspomnień.\nAndreas, lat 28\n- Przyjechałem do Austrii, gdy miałem 7 lat. Poszedłem do szkoły, nie znając w ogóle języka niemieckiego. Miałem z tym sporo kłopotów, z kolegami również. Moja matka niestety nie mogła mi pomóc. Ciężko pracowała fizycznie, nie znała języka niemieckiego. Rzadko pojawiała się w szkole, chyba się po prostu wstydziła. Ja się tego domyślałem. Dziś pracuję w dużej firmie i dobrze zarabiam. Moja matka jest dla mnie najważniejsza. Wiem, ile w Austrii wycierpiała i że zawsze chciała mi pomóc, chociaż nie zawsze potrafiła. Wiem, że teraz czas na mnie, żebym jej to wynagrodził i się nią opiekował.\nPatrycja Brzoza, Polonika nr 208, maj 2012.


Praca TANCERKA (1-3dni) lub (4-7dni), Kraków, Cprofit, 3921856\nHej, poszukujemy energicznej, otwartej osoby do pracy na stanowisku tancerka w klubie nocnym.\nJeżeli lubisz nocne życie- ta praca jest dla CIEBIE!\nTYGODNIOWE zarobki tancerki będą wynosić Ok 3000 zł\nNie przejmuj się, wszystkiego Cię nauczymy\nTancerka odpowiada za rozmowę z klientem, spędza z nim czas oraz taniec pole dance.\nTwój angielski jest słaby? Nie umiesz tańczyć na rurze?\nCo tydzień oferujemy lekcje tańca na rurze za darmo oraz dodatkowe lekcje angielskiego\nMasz możliwość wybrania pracy na pół (1-3dni) lub cały etat (4-7dni), dodatkowo dni pracy wybierasz sobie sama, więc każde inne obowiązki możesz pogodzić :)\n-nauka wszystkiego od A do Z\n-możliwość zakwaterowania w mieszkaniu służbowym\nJeżeli ukończyłaś 18lat i chcesz z nami podjąć współprace wyślij CV ze swoim zdjęciem!\nMasz jakieś pytania? Pisz śmiało, wszystko wytłumaczę :)\nPracownik Banku – obsługa kredytowa 1/4 etatu


Relacje matek z córkami - trudne, ale fascynujące - Czwórka - polskieradio.pl\nO trudnych relacjach matek z córkami i książce "W co grają matki i córki" opowiadają Katarzyna Korpolewska i Magdalena Kuydowicz (Czwórka/Stacja Kultura)\nMaciej Bennewicz: nawiązywanie relacji z dzieckiem może być łatwe\nOstatnia aktualizacja: 12.04.2013 13:00\n– Choć mówimy, że dzieci są dla nas najważniejsze, tak naprawdę wcale się nimi nie zajmujemy. Przepędzamy je jak muchy, gdy zaczynają zadawać pytania – mówi w Czwórce Maciej Bennewicz, coach, socjolog i autor książki "Rozmowy z Karolcią, czyli coaching przy herbacie".\nMaciej Bennewicz wraz z Kubą Kuklą w CzwórceFoto: Wojciech Kusiński\n11'46 Maciej Bennewicz o relacjach dorosły-dziecko i książce "Rozmowy z Karolcią, czyli coaching przy herbacie" (Poranek OnLine/Czwórka)\nKsiążka "Rozmowy z Karolcią, czyli coaching przy herbacie", autorstwa Macieja Bennewicza, to cykl dialogów, dotyczących rozwoju osobistego, life coachingu i życia współczesnej polskiej rodziny - prowadzonych przez doświadczonego coacha z ośmioletnią Karolcią.\nI choć Karolcia to postać fikcyjna, niejeden dorosły powinien mieć się przed nią na baczności. Dziewczynka zadaje mnóstwo pytań, nierzadko przypierając swojego rozmówcę do muru i zmuszając do zajęcia stanowiska w niełatwych sprawach.\n– Ale nie jest zarozumiała, wścibska, albo krnąbrna – broni swojej bohaterki Bennewicz. – Jest po prostu mądra i dociekliwa. Oprócz zadawania pytań zwraca także uwagę swoich dorosłych rozmówców na to, by "nie odganiali jej jak muchy", ale znaleźli czas, by posłuchać, co ma do powiedzenia. To jest profesjonalny coach.\nZdaniem Bennewicza, dorośli często uciekają przed dziećmi, wykazującymi cechy, które dał swojej bohaterce. A to, być może błąd. – Jesteśmy tak zabiegani, że często naszym dociekliwym pociechom mówimy po prostu "nie zawracaj mi głowy" – tłumaczy autor "Karolci".\nTymczasem zdaniem Bennewicza, częstym błędem dorosłych jest fakt, że mają tendencję do rozmawiania ze swoimi dziećmi "z góry". – Rzadko zdarza się, że, mówiąc do naszych pociech klękamy, albo kucamy, by być na poziomie ich wzroku, nawiązać kontakt face to face – mówi trener. – A tymczasem budowanie relacji to często proste zabiegi. Wystarczy posłuchać, co dziecko ma do powiedzenia i nie zakładać, że pytania, które zadaje są głupie. Bo z jego punktu widzenia pytania o misia czy lalkę, jest niesłuchanie ważne.\nDlaczego warto słuchać swoich dzieci, czego możemy się od nich nauczyć i dlaczego Karolcia nie jest chłopcem? Posłuchaj nagrania rozmowy z Maciejem Bennewiczem z audycji "Poranek OnLine".\nNa audycję zapraszamy codziennie, od poniedziałku do piątku, w godz. 6-9.\nBijesz dziecko? "Nie" - odpowiadamy. 70 procent Polaków stosuje jednak przemoc!\nOstatnia aktualizacja: 03.09.2013 10:10\n- Bicie dzieci to porażka rodzica - mówi Dorota Zawadzka, psycholog i społeczny doradca Rzecznika Praw dziecka. Okazuje się jednak, że w ostatnich trzydziestu latach tylko kilka procent rodziców to zrozumiało.\nProblem przemocy rówieśniczej dotyka coraz większej liczby dzieciFoto: Glow Images/East News\n03'29 Bijesz dziecko? Nie, odpowiadamy. 70 procent Polaków stosuje jednak przemoc! (Sygnały Dnia/Jedynka)\nZdecydowana większość woli wykorzystać swoją przewagę fizyczną i przyłożyć. - To skutkuje, bo dziecko się przestraszy, rozpłacze i przestanie robić to, co robiło, a my uważamy za złe - wyjaśnia Dorota Zawadzka i dodaje, że jedynie na chwilę.\nTakie rozwiązanie nie ma absolutnie żadnej mocy wychowawczej. - Dziecko zapamiętuje tylko to, że dorosły jest silny i potrafi zadać ból - podkreśla psycholog.\nZ badań wynika, że prawie siedemdziesiąt procent Polaków aprobuje bicie jako metodę wychowawczą. Takie postępowanie, to według znowelizowanych trzy lata temu przepisów, przestępstwo, które jednak zdarza się nagminnie. - Społeczeństwo reaguje dopiero wtedy, gdy stanie się tragedia - mówi Anna Maria Wesołowska, sędzia.\nCo robić, aby rozwiązać problem, ale nie bić? Jak reagować na przemoc wobec dzieci? Zapraszamy do wysłuchania materiału Katarzyny Pilarskiej.


Dobro człowieka, ideologia i ekonomia - info.wiara.pl\ninfo.wiara.pl » Dobro człowieka, ideologia i ekonomia\n"Właśnie stoimy przed wyborem: dobro człowieka czy ideologia?" - czytam w komentarzu Ewy Siedleckiej w Gazecie Wyborczej. A poniżej znajduję argumentację przeciw modelowi włoskiemu: "Takie ciąże rzadko są donoszone (wiele wcześniaków). Co gorsza, często kończą się poronieniem". Wyjaśnijmy: są tego dwa powody: Chodzi po pierwsze o sytuację, gdy dojdzie do ciąży mnogiej. Takie ryzyko istnieje zawsze, gdy wszczepia się więcej niż jeden zarodek. Robi się tak nie tylko w modelu włoskim, także pragmatycznym. W opublikowanym wczoraj wywiadzie dla Gazety prof. Waldemar Kuczyński tak mówi o "najbliższym jego sercu" modelu pragmatycznym: "Pozwalamy na tworzenie dowolnej liczby zarodków, nadliczbowe w stosunku do potrzeb można zamrażać. A do macicy przenosi się od jednego do trzech. O liczbie wszczepianych jednorazowo zarodków decyduje wiek, stan zdrowia i szanse rozrodcze kobiety." Tak samo można postąpić w modelu włoskim. Z jedną różnicą: żeby uzyskać kolejne zarodki, trzeba powtórzyć cykl. Po drugie istnieje kwestia zdrowia zarodków. W modelu pragmatycznym - jak czytam w artykule - "częściej rodzą się dzieci i są one zdrowsze". To również może być prawda - wybrano przecież najładniej dzielące się zarodki, można zbadać, czy nie mają wad genetycznych, więc te, które się urodzą, mają szansę być zdrowsze. Te mniej żywotne lub chore zostaną zostawione "na później" albo po prostu się nie urodzą. Ponadto "sama natura sprawia, że tylko niewielka część zarodków ma potencjał rozwoju" - pisze dziennikarka. Procedurę w modelu włoskim powtarza się wielokrotnie. We Włoszech państwo refunduje do 6 cykli. "Efekt: wysokie koszty i niska skuteczność." W modelu pragmatycznym jest natomiast "taniej, skuteczniej i zdrowiej dla kobiety." - komentuje dziennikarka. Pozostaje zapytać: chodzi o dobro człowieka, ideologię czy ekonomię? A mówiąc dokładniej: stosunek kosztów do korzyści?\nGazeta Wyborcza/Joanna Kociszewska\ndodane 30.10.2008 08:56\nW wyborczym myśleniu wszystko jest na opak: pragmatyzm, kalkulacja kosztów i zysków - to dobro człowieka, zaś godność osoby, jej prawo do życia - to, jak wiadomo źle się kojarząca, ideologia.\nMożna się tylko dziwić, że czytelnicy GW, mający pretensje do bycia intelektualną elitą nie zauważają tej prostackiej psychomanipulacji której są poddawani.\nJakie bowiem znaczenie mają dywagacje o wyższości modelu nad modelem, skoro jeden i drugi są etycznie czynieniem zła? Żadnego, ważne by czytelnik nie zadał sobie właśnie takiego pytania. Dlatego trzeba mu uwagę odwrócić od istoty sprawy, a samą sprawę odpowiednio zaszufladkować. Tak, by w końcu jako człowiek światły (za jakiego się uważa), nie opowiedział się po stronie "ideologii" lecz "rozumnego" pragmatyzmu.


Urząd Miejski brał udział w ministerialnych testach nowego e-dowodu - Miasto Przemyśl\nUrząd Miejski brał udział w ministerialnych testach nowego e-dowodu\nUrząd Miejski w Przemyślu był jednym z 34, w którym odbyły się pilotażowe testy dowodu osobistego z warstwą elektroniczną. Urzędnicy biorący udział w testach mieli możliwość sprawdzenia i przetestowania procedur związanych z nowym dowodem oraz jego obsługą. Począwszy od składania wniosku i kończąc na jego wydaniu. Przedmiotem przedsięwzięcia było również sprawdzenie innych procesów związanych już z samym użyciem e-dowodu osobistego w warunkach rzeczywistych.\nNowy dowód będzie zewnętrznie podobny do obecnego, wewnątrz będzie jednak znajdował się chip, w którego pamięci znajdą się m.in. dane identyfikacyjne umieszczone w warstwie graficznej, w tym zdjęcie biometryczne.\nTesty, które odbywały się w ostatnich tygodniach poza godzinami pracy przemyskiego Urzędu zakończyły się pomyślnie.\n/Materiał Źródłowy: Ministerstwo Cyfryzacji/\nw tym miesiącu: 556571


To nie będzie rozmowa o pieniądzach - O prezentacji polskiej sztuki za granicą z Moniką Branicką, współzałożycielką Galerii Żak Branicka, rozmawia Paulina Olszewska - MOCAK\n//To nie będzie rozmowa o pieniądzach// – O prezentacji polskiej sztuki za granicą z Moniką Branicką, współzałożycielką Galerii Żak Branicka, rozmawia Paulina Olszewska\n» nr 1/2013 \nTo nie będzie rozmowa o pieniądzach – O prezentacji polskiej sztuki za granicą z Moniką Branicką, współzałożycielką Galerii Żak Branicka, rozmawia Paulina Olszewska\nPaulina Olszewska: Prowadzą panie od 2008 roku galerię, której działalność skupia się na sztuce współczesnej z Europy Środkowo-Wschodniej, w tym z Polski. Dlaczego interesuje was właśnie ten obszar?\nMonika Branicka: Obydwie z Asią Żak jesteśmy z Krakowa, zatem wybór profilu galerii był czymś naturalnym. Zakładając nową galerię, byłyśmy w tej wymarzonej sytuacji, że do współpracy mogłyśmy zaprosić artystki i artystów uznanych, na przykład Katarzynę Kozyrę, Zofię Kulik, Józefa Robakowskiego czy Joannę Rajkowską. Pomimo swojej ugruntowanej pozycji muzealnej byli oni mało obecni na rynku sztuki. Nie miało to nic wspólnego z samymi artystami, lecz wynikało z tego, że rynek sztuki współczesnej w Polsce praktycznie nie istniał. W Niemczech, gdzie prowadzimy galerię, nasz „biały walc” nie mógłby się wydarzyć. Tutaj wiele instytucji to galerie pokoleniowe, w których właściciele „dorastają” wraz ze swoimi artystami i wspólnie zdobywają prestiż i uznanie. Są też galerie-przedsiębiorstwa oparte na dużym kapitale, które wybierają artystów na podstawie analizy rynku. Jak ktoś w Berlinie otwiera galerię i nie ma dużego kapitału, doświadczenia w branży ani odpowiednich kontaktów, to nie zaprosi do współpracy artysty, który na przykład reprezentował Niemcy na Biennale w Wenecji, gdyż ten już od dawna jest reprezentowany.\nJaka była reakcja opinii publicznej na taki wybór profilu galerii?\nSpotkałyśmy się z ogólnym zdumieniem: „Co to za profil sztuka Europy Środkowo-Wschodniej?”. Pewna galerzystka zadzwoniła do mnie i z oburzeniem stwierdziła, że to, co proponujemy, nikogo nie interesuje, a my się tym „naszym polskim profilem” ośmieszamy. Jednak ostatnio owa galerzystka pokazuje coraz więcej prac artystów i artystek z naszego kraju. Ta nagła zmiana poglądów jest zresztą szerszym zjawiskiem i dotyczy także instytucji i kolekcji, zarówno publicznych, jak i prywatnych. Na Zachodzie zauważono bowiem, że dotychczasowe działania traktowały historię sztuki wybiórczo. Umknęło im około 80 lat z obszaru połowy Europy. A przecież za żelazną kurtyną wydarzyły się niezwykle interesujące rzeczy i luka w wiedzy, a co za tym idzie – także w kolekcjach, jest całkiem spora i trzeba to nadrobić.\nZ jakim przyjęciem w tym momencie spotyka się to, co panie robią i prezentują?\nZ bardzo pozytywnym. Galeria, żeby zdobyć sobie zaufanie środowiska, musi działać przez kilka lat i pokazać, że trzyma poziom. Trzeba znać swój któcel i być upartym. Po jakimś czasie otwierają się na współpracę, choć na początku trudno jest ich pozyskać.\nCzy goście, którzy przychodzą do galerii, robią to, bo prezentowana jest w niej dobra sztuka, czy dlatego, że interesuje ich sztuka z Polski?\nJesteśmy w tej sytuacji, że sztuka, którą pokazujemy, nie jest mainstreamowa. Obiektywnie można powiedzieć, że w przypadku galerii komercyjnej jest to wada, gdyż ci, którzy szukają „blue chips”, będą rozczarowani. My uważamy natomiast, że to jest nasza zaleta. Przypadkowe osoby do nas nie zaglądają, więc na szczęście nie musimy rozmawiać o obrazach, które pasują do sofy. Klienci wiedzą, czego mogą się spodziewać po naszych wystawach. Mówiąc wprost, przychodzą, bo można tu zobaczyć dobrą sztukę.\nJeszcze cztery – pięć lat temu mówiło się o boomie na sztukę z Europy Środkowo-Wschodniej.\nRzeczywiście, była taka kilkuletnia moda. Sztukę z tego regionu traktowano jak ciekawostkę. Nie była to jednak komfortowa sytuacja, bo ta sztuka nie była traktowana poważnie. Wydaje mi się, że to już minęło, że sztuka z Europy Środkowo-Wschodniej przestała być jednosezonową modą. Tak jest lepiej.\nJak z pani perspektywy, jako galerzystki znającej nie tylko berlińską, ale także międzynarodową scenę artystyczną, wygląda środowisko polskie? Czy mają panie kontakt z polskim rynkiem sztuki?\nJak najbardziej. Cieszy mnie coraz większa liczba młodych, bardzo aktywnych kolekcjonerów. Ostatnio aktywne są też muzea, głównie dlatego, że powstają nowe placówki, które muszą od początku budować swoje kolekcje, i to jest absolutnie wyjątkowa sytuacja w skali europejskiej. Kiedy opowiadam w Niemczech, że w Polsce w ciągu kilku lat zbudowano kilka nowych muzeów, a w planie są kolejne, wszyscy są pod wrażeniem.\nJak zatem ocenia pani polski rynek sztuki?\nPotrzeba nam jeszcze czasu. Rynek sztuki da sobie radę i nie trzeba się o niego martwić. Prywatni kolekcjonerzy dużo podróżują szybko się uczą. Życzyłabym sobie, żeby instytucje publiczne, jak na przykład muzea narodowe, stworzyły takie możliwości swoim pracownikom. Kuratorzy powinni być obecni na Biennale w Wenecji, targach w Bazylei i documenta w Kassel, bo w przeciwnym razie będzie im trudno wykonywać swój zawód na wysokim poziomie. Tam mogą zobaczyć, co się obecnie dzieje, obejrzeć unikatowe prace oraz nawiązać kontakty. Niestety, w Polsce nadal nie wszyscy mają taką możliwość, wciąż brakuje na to środków, a przede wszystkim dobrej woli. Kuratorzy pracujący w muzeach na Zachodzie również nie są rozpieszczani, ale jednak zdarza się, że cały dział merytoryczny jakiegoś muzeum wsiada w samolot i leci do Kassel czy Bazylei na „szkolenie zawodowe”.\nCzego brakuje pani jeszcze w polskim rynku sztuki?\nW Polsce powinno powstać więcej profesjonalnych galerii. Chciałabym również, żeby w środowisku nie rozmawiano tylko o pieniądzach. Dla mnie ważna jest rozmowa merytoryczna o sztuce i o jej funkcjonowaniu, tymczasem u nas sztukę sprowadza się ciągle do ceny. W galerii gości z Polski poznaję po tym, że zanim obejrzą wystawę, studiują cennik. A to powinno być absolutnie ostatnim kryterium, i mówię to z pozycji właścicielki galerii komercyjnej.\nChciałabym poruszyć temat współpracy galerii prywatnych z polskimi instytucjami państwowymi, ponieważ wydaje mi się, że na tym polu ciągle jeszcze panuje niechęć ze strony tych drugich.\nW Polsce instytucje państwowe nie chcą mieć nic wspólnego z prywatnymi. To się zaczyna ostatnio zmieniać, dużą rolę odgrywają nowe muza sztuki współczesnej, ale jest jeszcze dużo do zrobienia. Wydaje mi się, że wynika to nie tylko ze strachu przed zarzutem wydawania publicznych środków na cele prywatne, ale przede wszystkim z antagonizmu „prywatne” – „państwowe”, który w polskiej mentalności tkwi od czasów, gdy przedsiębiorców nazywano pejoratywnie prywaciarzami. Publiczne instytucje ciągle żywią lęk przed prywatnymi inicjatywami, bo nie wiedzą, co się za nimi kryje, i wydaje im się, że głównym celem tych galerii są pokątnie zarabiane pieniądze. Być może są tacy ludzie, którzy chcą sobie w nieuczciwy sposób dorobić, ale w większości te przesądy to kompletna bzdura. Ta dziwna sytuacja nie dotyczy tylko stosunków między instytucjami prywatnymi a państwowymi, ale także społecznego postrzegania zawodu artysty.\nCzy to kwestia historyczna?\nTak, w Polsce przez 50 lat socjalizmu nie było rynku sztuki i artyści rzadko sprzedawali swoje dzieła lub wcale tego nie robili. Utrzymywali się z innych źródeł, na przykład ze zleceń zakładów państwowych, słynne „chałtury”, lub zapomóg. Tamta sytuacja była chora, bo i system był chory. Teraz, kiedy wracamy do normalności, gdy artysta chce żyć ze swojej sztuki, wszyscy mają z tym jakiś problem. Artyści studiują pięć lat na akademii nie dla przyjemności i mają prawo traktować sztukę jako źródło swojego utrzymania. Wracając do pani pytania, opinia publiczna ma jakiś etyczny problem z instytucjami prywatnymi, które utrzymują się same, a nie ma problemu z instytucjami publicznymi funkcjonującymi dzięki naszym podatkom. Tymczasem tak naprawdę nie ma wielkich różnic między tym, co robią instytucje prywatne i publiczne, bo nasz cel jest dokładnie taki sam: sztuka i jej propagowanie. Jedyną zasadniczą różnicą jest właśnie źródło utrzymania: sektor publiczny utrzymuje się z dotacji publicznych, a sektor prywatny ze sprzedaży dzieł sztuki. Za to, co zarobimy, artysta może opłacić czynsz za mieszkanie czy atelier, a ja bieżące wydatki galerii, takie jak zorganizowanie następnej wystawy. Uważam, że instytucje publiczne i instytucje prywatne to dwie strony tego samego medalu, które powinny się wzajemnie respektować. W Niemczech to normalne, czyli jak widać, kooperacja jest możliwa.\nTo prawda, w Berlinie przy większych wydarzeniach galerie prywatne współpracują z instytucjami publicznymi.\nTa współpraca jest możliwa na różnych poziomach: od produkcji katalogu, poprzez pomoc w nawiązaniu konkretnych kontaktów, po merytoryczne wsparcie w organizowaniu wystawy. Wie pani od kogo tutaj najczęściej dostajemy pochwały za wystawy? Od kuratorów muzealnych i dziennikarzy Słyszymy, że „to jest wystawa muzealna”. Bo w Niemczech kuratorzy jednak przekraczają progi instytucji prywatnych i doceniają ich działalność. W Polsce traktuje się nas z nieufnością.\nTo, co mnie uderza, gdy odwiedzam berlińską UdK1 w czasie dni otwartych, to sposób przygotowania studentów pierwszego czy drugiego roku: portfolio, profile na branżowych portalach internetowych, cenniki prac. Są przygotowani na to zderzenie z rynkiem sztuki. Podczas gdy na polskich akademiach to rzadkość. Kiedy pada pytanie o ceny – odbiera im mowę.\nPostawa polskich studentów akademii jest schizofreniczna. Połowie artystów odbiera mowę, bo nie mieli dotąd żadnego doświadczenia z galeriami i nie wiedzą, jak się w tym świecie odnaleźć. Druga połowa ma ciśnienie na komercyjny sukces i od razu kalkuluje ceny swoich prac – mówiąc kolokwialnie – „z sufitu”, czyli bez odniesienia do rzeczywistości. Tymczasem obydwie postawy są skrajne: brakuje tu balansu, o który staram się walczyć.\nJakie są zalety tej postawy, w której artysta przychodzi do galerii przygotowany i już świadomy tego, czym jest rynek sztuki?\nNie muszę mu wtedy tłumaczyć wszystkiego od podstaw, na przykład co rozumie się przez to, że galeria reprezentuje artystę. Kiedy słyszę, że ktoś chce u nas „tylko zrobić wystawę”, biorę głęboki oddech i odpowiadam, że galeria prywatna nie ma nic wspólnego z Biurem Wystaw Artystycznych. Takie pytania kierowane są do nas z powodu niezrozumienia, jaką funkcję pełni galeria prywatna. Tłumaczę, że wystawa to około 10 procent całej współpracy między artystą a galerią i efekt wielu innych działań: pisania tekstów, prezentacji na targach sztuki, przygotowania dokumentacji, tworzenia katalogów czy gazety, którą wydajemy, rozmów z muzeami, instytucjami i kuratorami itd. Ale skąd oni mają to wiedzieć, skoro takich instytucji jest w Polsce ciągle za mało.\nJózef Robakowski, Der Linie nach, widok wystawy w galerii Żak Branicka, 2012\nGorgona, Please Attend, widok wystawy w galerii Żak Branicka, 2013\nJoanna Rajkowska, Born in Berlin, widok wystawy w galerii Żak Branicka, 2012\nRoman Opałka, Octogon, widok wystawy w galerii Żak Branicka, 2011\nVlatka Horvat, Beside Itself, widok wystawy w galerii Żak Branicka, 2011


Czwartek, 13 sierpnia 2020 - 18:43\nFred Maroun 2018-09-11\nZdjęcie zrobione w maju 2018 r. na ulicy w muzułmańskiej dzielnicy Starego Miasta Jerozolimy pokazuję ubranko dziecinne, które kojarzy Che Guevarę, kubańskiego przywódcę partyzantów, zabitego w 1967 r. w Boliwii, z walką o „wolną Palestynę”.\nKiedy w zeszłym roku francuski prezydent Emmanuel Macron powiedział, że antysyjonizm jest antysemityzmem, chwaliłem go za to. Teraz zdaję sobie sprawę z tego, że nie miałem racji.\nPowodem mówienia, że antysyjonizm jest antysemityzmem, jest to, że nienawiść do jedynego państwa żydowskiego i sprzeciwianie się prawu Żydów do samostanowienia jest praktycznie antysemityzmem. Argumentem na rzecz takiego rozumowania jest to, że nienawiść do państwa żydowskiego zastąpiła nienawiść Żydów. Choć jest to słuszny argument, nadal nie implikuje, że antysyjonizm jest antysemityzmem.\nW rzeczywistości mówienie, że antysyjonizm jest antysemityzmem może przynosić skutki odwrotne od zamierzonych. Odciąga debatę od antysyjonizmu, kierując ją na antysemityzm, a ten jest często bardziej abstrakcyjny niż ten pierwszy.\nAntysemityzm jest nienawidzeniem ludzi za to, że są Żydami, tak jak rasizm jest nienawidzeniem ludzi za przynależność do innej rasy. Co jednak znaczy bycie Żydem? Sami Żydzi często sprzeczają się o to. Dla wielu Żydów bycie syjonistą jest fundamentalne dla bycia Żydem i dlatego uważają, że nie można być w pełni Żydem bez bycia syjonistą. Ale są Żydzi, którzy się z tym nie zgadzają. Są nawet Żydzi, którzy są antysyjonistami.\nKiedy mówimy, że antysyjonizm jest antysemityzmem, wpadamy w pułapkę; musimy dowieść, że Żydzi, którzy są antysyjonistami, są w istocie antysemitami, co nie jest oczywiste. Łatwo jest znaleźć Żydów, którzy są uczciwi w swoim judaizmie, ale którzy wierzą, że Żydzi nie powinni mieć prawa do narodowego samostanowienia.\nAntysyjonizm jest zły sam w sobie, bez potrzeby zrównywania go z antysemityzmem. Ponadto zło antysyjonizmu jest dużo łatwiej dowieść niż zło antysemityzmu, ponieważ jest znacznie bardziej konkretne.\nAntysyjonizm jest sprzeciwianiem się narodowemu samostanowieniu Żydów, bez sprzeciwiania się temu wobec wszystkich innych narodów na ziemi. Jest stosowaniem umyślnych podwójnych standardów – demonizowaniem Izraela za jakąś wątpliwą decyzję przy ignorowaniu rażących pogwałceń praw człowieka przez jego sąsiadów wobec własnej ludności i wobec Izraela. Jest twierdzeniem, że Żydzi są kolonizatorami i okupantami ziemi, na której Żydzi żyją i walczą o przetrwanie od 3000 lat.\nJest popieraniem i zachęcaniem destrukcyjnego systemu palestyńskich uchodźców przez wiele pokoleń (co nie istnieje dla żadnych innych uchodźców) w celu zapewnienia, że konflikt będzie trwał, wiedząc równocześnie, że w wyniku konfliktu było równie wielu uchodźców żydowskich, ale nigdy nie otrzymali oni pomocy międzynarodowej i zostali spokojnie wchłonięci przez Izrael.\nJest naleganiem, by Izrael stał się państwem dwunarodowym, do którego można sprowadzić wszystkich tak zwanych uchodźców palestyńskich, by wymazać żydowską większość i przekształcić Izrael w państwo arabskie. Jest ignorowaniem tego, że praktycznie rzecz biorąc wszyscy Żydzi zostali zmuszeni do opuszczenia świata arabskiego, który stał się równie Judenrein jak były Niemcy podczas Holocaustu. Jest żądaniem, by Żydzi opuścili swoje domy w Judei i Samarii po to, żeby Palestyńczycy mogli stworzyć jeszcze jedno Judenrein państwo arabskie.\nJest nazywaniem Izraela ”Palestyną”, mimo że żadne takie państwo nigdy nie istniało jako państwo narodu arabskiego ani nawet jako suwerenne państwo. Jest nazywaniem Izraela „syjonistycznym tworem” w próbie wymazania 3000 lat historii i zastąpienia jej przez nową, dogodnie wymyśloną, arabską Palestynę. Jest rutynowym zmyślaniem fałszywych oskarżeń wobec Izraela, takich jak oskarżenie o ludobójstwo, przy równoczesnym zachęcaniu kultury palestyńskiej, gdzie dzieci uczy się nienawidzić „Jahudi” (Żydów).\nAntysyjonizm jest pisaniem na nowo historii, żeby uzasadnić nienawiść i demonizację państwa żydowskiego. Jego celem jest uczynienie izraelskich Żydów bezpaństwowcami i pozwolenie palestyńskim Arabom na zrobienie izraelskim Żydom tego, co Arabowie już zrobili Żydom z krajów arabskich – mordowanie ich i zmuszenie reszty do ucieczki.\nOczywiście, olbrzymia większość, jeśli nie wszyscy antysyjoniści są antysemitami, ale antysyjonizm jest nienawiścią na jeszcze większą skalę. Podczas gdy antysemityzm ma na celu odrzucenie indywidualnych Żydów, pozbawienie ich pracy, nękanie ich i traktowanie ich jak istoty podrzędne, celem antysyjonizmu jest odrzucenie całego narodu i pozbawienie go istnienia. Jest to nienawiść gorsza niż antysemityzm – jest na równi z nazistowskim poziomem antysemityzmu.\nTo jest antysyjonizm, który musimy potępić.\nAnti-Zionism is not anti-Semitism but it may be worse\nTimes of Israel, 4 września 2018


Szczotka do masażu ciała 2 w 1\n» Drewniana szczotka do masażu ciała z rączką z włosiem z agawy\nEkologiczna szczotka do masażu ciała wykonana z woskowanego drewna bukowego i naturalnego włosia z agawy, pozyskiwanego z kaktusa.\nErgonomiczny kształt szczotki umożliwia wykonanie precyzyjnego masażu. Bawełniany pasek zapewnia wygodne użytkowanie i zapobiega wyślizgnięciu się szczotki z dłoni. Rączka pozwala na dokładne szczotkowanie pleców oraz ułatwia wykonanie masażu osobom mającym problemy z pochylaniem się.\nSzczotkowanie ciała pozwala utrzymać skórę zdrową:\nusuwa martwy i naskórek\nujędrnia, wzmacnia wygładza skórę\nCiało szczotkujemy od dołu do góry w stronę serca.\nZaczynamy masaż od stóp do ud,\nBrzuch masujemy delikatnymi kolistymi ruchami zgodnie ze wskazówkami zegara.\nNastępnie masujemy plecy aż do szyi a potem od dłoni do szyi.\nMasaż dekoltu i biustu należy wykonywać bardzo delikatnie lub wykonać go za pomocą szczotki do masażu dedykowanej właśnie dla tej okolicy.\nSzczotkowanie można wykonywać codziennie. Zalecamy aby początki przygody ze szczotkowaniem były mniej intensywne, tak aby skóra się przyzwyczaiła się do zabiegu a my się nie zniechęciły.\nnaturalne surowce - ulegną biodegradacji\nograniczasz zakup peelingów, kremów antycelulitowych - a tym samym ograniczasz zużycie surowców


Imieniny Sebastiana - bimKal.pl\n👨 Sebastian ♂\nDo najbliższych imienin Sebastiana zostały 203 dni, czyli 6 miesięcy i 19 dni.\nSebastian obchodzi swoje imieniny najczęściej 20 stycznia (piątek)\nSebastian to imię pochodzenia greckiego Sebastos. Imię wywodzi się od słowa oznaczającego "czcigodny", "dostojny", "wysoko postawiony", "mądry" i odpowiada łacińskiemu Augustus.\nCharakterystyka osób noszących imię Sebastian\nSebastian to mężczyzna, który wyróżnia się doskonałymi manierami oraz wysoką kulturą osobistą. Zawsze potrafi zachować się odpowiednio do sytuacji i raczej wybiórczo traktuje znajomych. Ucieka od towarzystwa fałszywych i ordynarnych osób, a spędza czas w gronie mądrych i doświadczonych znajomych.\nSebastian jest tradycjonalistą, ceniącym dawne zwyczaje i ponadczasowe wartości moralne. Choć w życiu kieruje się określonymi zasadami, to zazwyczaj jest tolerancyjny wobec odmiennych przekonań.\nSebastian ma jasno sprecyzowane plany na przyszłość i wie co chce osiągnąć. Nie poddaje się w przypadku porażki i wytrwale dąży do odniesienia sukcesu. W pracy zawodowej wyróżnia się ambicją oraz wytrwałością, szczególnie, że wzorowo wywiązuje się ze swoich obowiązków. Wzbudza powszechnie sympatię, a jego poczucie humoru potrafi poprawić nastrój najgorszym ponurakom.\nSebastian miewa zmienne nastroje i nieraz popada w melancholię. Choć z natury jest optymistą, to jednak przejmuje się swoją przyszłością. Obawia się niestabilności finansowej i dlatego raczej jest oszczędny niż rozrzutny. Lubi spędzać czas w towarzystwie wiernych przyjaciół, ale także przykłada wagę do rozwoju osobistego. Choć nie lubi marnować czasu nad książkami, to czerpie wiedzę z życia i wyróżnia się doświadczeniem życiowym. Kocha dalekie podróże i nie ma żadnych problemów ze zmianą miejsca zamieszkania. Szybko przystosowuje się do nowych warunków, a każdą zmianę w życiu traktuje jako fascynującą przygodę lub niespodziankę od losu.\nW życiu uczuciowym, Sebastian poszukuje prawdziwej miłości. Szczególną uwagę zwraca na atrakcyjne i inteligentne kobiety, choć w ich obecności traci swoją pewność siebie. To mężczyzna, który nie jest obojętny na wdzięki kobiece, ale gdy zdecyduje się na związek, to gotowy jest do zachowania pełnej wierności. Czasami marzy o stabilizacji uczuciowej i szybko dąży do założenia własnego gniazdka rodzinnego. Dużą wagę przykłada do potrzeb rodziny i dobro najbliższych stawia na pierwszym miejscu. Jest opiekuńczym, czułym mężem oraz ojcem, zwłaszcza, że uwielbia dzieci.\nPatronem imienia jest św. Sebastian, męczennik. Według Opisu męczeństwa nieznanego autora z roku 354 oraz komentarza św. Ambrożego do Psalmu 118, wiemy o jego życiu i męczeńskiej śmierci. Ojciec Sebastiana pochodził ze znakomitej rodziny urzędniczej w Narbonne (Galia), zaś matka pochodziła z Mediolanu. Według św. Ambrożego Sebastian był dowódcą przybocznej straży samego Dioklecjana. Został zabity za wypomnienie Dioklecjanowi prześladowań chrześcijan. Jednak został wyleczony przez pewną bogobojną niewiastę i po odzyskaniu zdrowia, powrócił do cesarza w celu wypomnienia krzywd. Został zamordowany, a jego ciało wrzucono do Cloaca Maxima. Zwłoki zostały wydobyte i pochowane w katakumbach między 287 a 288 roku. Sebastian jest patronem Niemiec, inwalidów wojennych, chorych na choroby zakaźne, kamieniarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, rusznikarzy, strażników, strzelców, rannych i żołnierzy. W ikonografii przedstawiany jest w białej tunice lub jako obnażony młodzieniec, przywiązany do słupa albo drzewa, przeszyty strzałami. Do jego atrybutów należą: krucyfiks, palma męczeństwa, włócznia, miecz, tarcza, dwie strzały w dłoniach, przybity wyrok śmierci nad głową.\nImię Sebastian pojawiło się w Polsce w czasach średniowiecza. Zdobyło dużą popularność w renesansie i w czasach nowożytnych. Od tego imienia pochodzą również nazwiska: Sobek, Sobkiewicz, Sobecki, Sobański, Sobczak, Sobczuk, Sobczański, Sobczyński.\n10 września, 16 grudnia i 8 lutego


Posted: 10 Jun 2013, o 22:54\nWłaśnie znalazłam tego bloga i chciałam się nim z Wami podzielić.\nCo sądzicie o treści tego posta?\nhttp://prawdaopzps.blog.pl/2013/06/09/m ... imie-pzps/\nRe: Prawda o PZPS\nPosted: 11 Jun 2013, o 11:31\nPierdoły. Zresztą to samo czytam w internecie od lat (trudno nie rozpoznać charakterystycznego, maniakalnego stylu) i nic w tej sprawie nie drgnęło więc...\nPosted: 11 Jun 2013, o 11:49\nNie czytam, bo za długie.\nTak czy siak, nie ma sensu rozdmuchiwać kolejnych bzdur (choć niektóre może i są prawdą) bo i tak nic z tym nie zrobimy.\nWszystkie związki PZPS / PZPN czy sama polityka w naszym kraju jest po prostu chora a my nie mamy na to żadnego wpływu.\nI zamiast próbować walki z wiatrakami, lepiej po prostu zachwycać się tym pięknym sportem, nie zważając na panów w garniturach.\nPosted: 11 Jun 2013, o 12:36\nA ja, choć forma stylistyczna artykułu jest tragiczna, przeczytałem go. Chciałbym odnieść się do jednego fragmentu:\nPrzez kilka lat opisywałam mechanizm wyprowadzania pieniędzy z kasy związku, a także dokładnie z kim powiązane są firmy biorące udział w tym procederze. Pisałam jaką rolę ma w tym prezes związku, jego syn, byli i aktualni wspólnicy, a także wiceprezes i jego koledzy z ławy szkolnej. Pokazywałam dokładnie gdzie i jakie kwoty zostały sprzeniewierzone, kto i ile na tym nieuczciwe skorzystał.\nMożna gdzieś przeczytać o tym wszystkim, czy owe materiały są jedynie włączone do akt postępowania sądowego ?\nPosted: 11 Jun 2013, o 12:40\nslowianka wrote: Właśnie znalazłam tego bloga i chciałam się nim z Wami podzielić.\nMyślę, że po CBA może coś się dowiemy. Ale widać nieskrywane podobieństwo do bliźniaczego związku jakim jest PZPN...przykre.\nPosted: 11 Jun 2013, o 21:40\nWszystko to opisywane było na forum Sportsboard, w dziale - Transparentność PZPS i Przedpełskiego. Czytałem wszystko regularnie. Informacje były niesamowite. Jestem zaskoczony, że niektórzy z Was dopiero teraz o tym słyszą. Jeszcze niektórzy kwestionują to co zostało tam napisane. Ludzie, człowiek o nicku Śledczy podawał masę informacji, a niektórzy z was jeszcze zastanawiają się czy to prawda. Wy wierzycie Przedpełskiemu, Popce i tej całej ekipie?\nPosted: 11 Jun 2013, o 21:53\nPytanie tylko, co my możemy... Jeśli są jakieś dokumenty potwierdzające te słowa, to mam nadzieję, że od dawna odpowiednie służby są w ich posiadaniu. O tym, że PZPS niczym się nie różni od innych związków, wiemy nie od wczoraj, ale skoro przez tyle lat nikt nic nie potrafi zrobić z PZPN-em, mimo medialnej nagonki, to co dopiero tutaj, gdy przecież wobec dobrych wyników media wytworzyły wobec całej dyscypliny słodko-pierdzącą atmosferę... Pozostaje czekać na wyniki tego śledztwa CBA.\nPosted: 11 Jun 2013, o 21:59\nJacekAZS wrote: ...Wy wierzycie Przedpełskiemu, Popce i tej całej ekipie?\nMyślę, że większość kibiców ma bardzo głęboko w pompce to, o co toczy się ten spór... Polska jest siatkarską potęgą jest i basta, zarówno pod względem sportowym, jak i organizacyjnym. Hale na meczach są pełne, cały świat rozpływa się w zachwytach o popularności tej dyscypliny w naszym kraju, a reprezentacja przywozi ostatnio medal niemal z każdej imprezy, w której bierze udział. Mnie interesuje jedynie aspekt sportowy, polityczne gierki zwyczajnie mnie brzydzą.\nPo co ktoś miałby przejmować się tym, że jeden drugiemu zabrał grabki i wygonił z piaskownicy ? Ludzie mają swoje własne problemy, o wiele dla nich ważniejsze, niż jakiś śmieszny spór pomiędzy byłym i obecnym prezesem PZPS-u...\nPosted: 11 Jun 2013, o 22:44\nMoże rzeczywiście jest coś nie tak, jeśli w kraju, o największej liczbie kibiców na świecie nie ma pieniędzy na wyjazdy, aby rozegrać mecze sparingowe (taka sytuacja miała miejsce przed MŚ we Włoszech) i "utrzymywać" kadrę B...\nPosted: 12 Jun 2013, o 15:52\njakiś czas temu doszły mnie słuchy, że w królestwie miłościwie nam panującego jaśnie pana Przedpełskiego nie dzieje się dobrze, jednak nie były to żadne konkrety. Dopiero po przeczytaniu tego posta, którego znalazłam przez całkowity przypadek, otworzyły mi się oczy. Co prawda, chcąc nie chcąc - dochodziły do mnie informacje o Biesiadzie, ale zbytnio mnie to nie interesowało.\nWeszłam na to forum, o którym wspomniałeś. Wszystkie posty użytkownika o nicku Śledczy są usunięte pod pretekstem naruszenia dóbr osobistych PZPS.\nTa słodko-pierdząca atmosfera wokół siatkówki (jak pięknie ktoś tu to nazwał), nie sprzyja rozwiązaniu tej sprawy.\nWszyscy wiedzą, że w PZPN-ie afera goni aferę, korupcja szaleje na całego (chociaż teraz jakby to wszystko się uspokoiło), a PZPS-ie wszystko dzieje się pod przykrywką dobrych wyników reprezentacji, koniunktury na siatkówkę... I to ich broni.\nPosted: 12 Jun 2013, o 18:01\nNo dobra, skoro "kwity" są to nic prostszego jak zrobić doniesienie do prokuratury.\nPosted: 12 Jun 2013, o 18:50\nI właśnie dlatego są to nic nie warte pierdoły.\nPosted: 13 Jun 2013, o 09:33\nTyle, że wszystko w sprawie np Biesiady się właściwie zgadza. Czy nie odebrano mu władzy w efekcie bezpodstawnej- jak okazało się po latach - nagonki ? Już za to powinien ktoś beknąć...\nPosted: 25 Jul 2013, o 15:30\njak to "ktoś"\npopko, przedpełski, adamski\nPosted: 13 Aug 2013, o 18:07\nhttp://3obieg.pl/la-cosa-nostra-czyli-t ... kowki-cz-2\nRe: Odp: Prawda o PZPS\nPosted: 13 Aug 2013, o 20:13\nCzy któryś z moderatorów mógłby zrobić porządek i powstrzymać tego jegomościa przed prowadzeniem rynsztokowej, tendencyjnej dyskusji ktora sprowadzi ten wątek do poziomu smietnikowego (jak to się udalo mu na sportboard)?\nJakim prawem w ogóle ten wątek istnieje nadal pod nazwą 'Prawda o PZPS' skoro zadna prawda nie zostala objawiona a wszelkie sygnaly plynace z prokuratury swiadcza ze wszystkie oskarzenia to stek bzdur.\nOczywiscie powinnismy rozmawiac o niejasnosciach w PZPS takich jak np. brak finansow na mecze sparingowe (o czym wspomina nawet Anastasi) ale nawet uporczywa krytyka (a w tym wypadku opetancze krytykanctwo) ma swoje granice. Licze na konstruktywna odpowiedz moderatora na pytanie dlaczego watek pseudodyskusyjny znajduje sie tu pod tytulem zawierajacym wyrok skoro taki wcale nie zapadl.\nPosted: 13 Aug 2013, o 21:33\nBasil, Ty chyba nie wierzysz w to co piszesz?\nPosted: 3 Oct 2013, o 20:16\nprzeczytałem ostatnio w książce Marcina Prusa,że nasi kadeci po wygraniu medalu w Barcelonie nie pojechali na mundial siatkarski,bo PZPS nie załatwił spraw z wyjazdem,szkoda słów,ale z tego co przeczytałem bardzo ciężko harowali i mieliśmy wynik\nPosted: 4 Oct 2013, o 10:59\nluck191 wrote: przeczytałem ostatnio w książce Marcina Prusa,że nasi kadeci po wygraniu medalu w Barcelonie nie pojechali na mundial siatkarski,bo PZPS nie załatwił spraw z wyjazdem,szkoda słów,ale z tego co przeczytałem bardzo ciężko harowali i mieliśmy wynik\nA czego się spodziewałeś że napisze?? Ze chlali i że rżnęli panienki bez względu na wiek i wygląd a trenerzy i działacze nic z tym nie robili??\nPosted: 7 Oct 2013, o 10:04\nCiężko będzie poznać prawdę, nikt nie będzie chciał się zhańbić ...\nPosted: 16 Oct 2013, o 16:12\nPewnie wybiorą tylko kilku kozłów ofiarnych.\nPosted: 17 Oct 2013, o 17:40\nBędzie tak jak w PZPN, tylko kilku odbyło wyrok.\nPosted: 21 Oct 2013, o 11:10\nSzkoda że takie coś tez dotyka siatkówkę.\nPosted: 26 Oct 2013, o 14:23\nNigdy się nie dowiemy jak było naprawdę.\nPosted: 27 Oct 2013, o 11:47\nPosted: 5 Nov 2013, o 11:25\nZ lakonicznej informacji rozumiem, że nowi moderatorzy zostali wybrani jest więc szansa na ucywilizowanie pewnych wątków dlatego powtórzę swoje pytanie, na które nikt niestety nie raczył mi odpowiedzieć - jakim prawem ten temat wciąż znajduje się na tym forum w dziale "polskie reprezentacje" pod haniebnym dla poziomu merytorycznego tego forum tytułem "Prawda o PZPS"? Rozumiem, że administrator zgadza się z założycielem tematu skoro mimo tego, że jak dotąd prokuratura nie znalazła przeciwko PZPS żadnych dowodów, nie przedstawiła żadnych zarzutów (!) pozwala aby zawierająca w swoim tytule wydawałoby się prawomocny wyrok "Prawda o PZPS" dalej w takiej formie tutaj figurowała? Każdy ma prawo do wyrażania swoich poglądów choćby były przedstawiane w najbardziej maniakalny i wulgarny w swojej agresji sposób jednak rolą administratora/moderatora jest właśnie naprowadzanie wymykających się spod kontroli wynurzeń na właściwe tory co w tym konkretnym przypadku rozumiem przynajmniej jako zmianę krzywdzącego dla jednej ze stron tego "konfliktu" tytułu.\nPosted: 5 Nov 2013, o 14:16\nBasil - doceniam twoje starania o zamiecenie wszystkich spraw pod dywan, naprawdę, konsekwencja godna uwagi - nie tylko na tym forum. Z jednym masz całkowitą rację - temat nie powinien znajdować się w tym dziale.\nGwoli wyjaśnienia - tytuł nawiązywał (nawiązuje) do tytułu bloga. A prawda jest jak... każdy ma swoją.\nPosted: 5 Nov 2013, o 14:58\nWięc podążając za swoimi wpisami z innego forum - nie mam nic przeciwko krytyce PZPS jednak apeluję aby krytykować w sposób konstruktywny, poparty należytymi dowodami i tak jak napisałem wcześniej dziwi mnie, że mimo ich (dowodów) braku ten temat egzystuje/egzystował pod tytułem, który nie zawiera zaproszenia do ewentualnej dyskusji tylko z góry wydany wyrok.\nCieszę się, że Redaktor zauważył i przywołuje tutaj moją konsekwencję szkoda tylko, że ja nie mogę odpłacić się podobnymi spostrzeżeniami bo jeszcze dwa lata temu w dyskusji na ten temat zamiast obaw przed "zamieceniem wszystkich spraw pod dywan" czytałem coś takiego:\nRe: Polska Siatkówka, spółka z o.o.\nPostprzez mewa » 23 gru 2011, o 21:36\nZapewne dlatego, że autor nie dysponuje żadnymi dowodami. Gdyby dysponował, to mając wiedzę o przestępstwie, musiałby z nimi iść do prokuratury, bo inaczej sam popełniłby przestepstwo. A tak sobie gada tylko...\nz czym się oczywiście absolutnie zgadzam. Po zmianie "tytułu", który moim zdaniem jest w tym momencie jak najbardziej do zaakceptowania można z czystym sumieniem kontynuować dyskusję, w której nie zamierzam dalej brać udziału z uwagi na to, że jak sądzę nie posiadam odpowiedniej wiedzy aby brać którąś ze stron.\nPosted: 7 Nov 2013, o 07:37\nBasil wrote: ... można z czystym sumieniem kontynuować dyskusję, w której nie zamierzam dalej brać udziału z uwagi na to, że jak sądzę nie posiadam odpowiedniej wiedzy aby brać którąś ze stron.\nA ja z uporem maniaka powtórzę - czy sprawa Janusza B. nie daje Ci do myślenia ? Jakoś nie chce mi się wierzyć...\nNo chyba, że wypowiedzi Kolegi są przyprawą, która dodana do papki wypuszczanej przez oficjalną propagandę, ma umożliwić jej strawność...\nRe: Odp: Polski Związek Piłki Siatkowej - dyskusja\nPosted: 7 Nov 2013, o 09:07\nJanusz Biesiada zgodnie z wyrokiem sądu jest niewinny wiec sprawa jest prosta a co z tym zrobi to jego decyzja (ja bym oczywiście walczył przynajmniej o zadośćuczynienie).\nJak rozumiem w dalszej części wypowiedzi insynuujesz cos w moja stronę dlatego polecam Ci swój powyższy post - jak się pojawia jakiekolwiek dowody to pogadamy


Wielkie staniki za unijne pieniądze | Informacje\n07 STYCZNIA 2010, 15:24\nSklep z bielizną w nietypowych rozmiarach to jeden z pomysłów na firmę, który otrzymał dotację w drugiej edycji projektu, „Pomysł na biznes = własna firma” współfinansowanego przez Unię Europejską. Otworzyła go w Polkowicach pani Joanna Arciszewska, która poza dostanie w sumie prawie 50 tys. zł.\nInformację o pomyśle na biznes pani Joanny dostaliśmy od Urzędu Gminy w Polskowicach.\n- Jest to sklep z bielizną, ale jeden z niewielu w regionie, gdzie można kupić biustonosz o miseczce J. Kobiety o bardzo dużym, bądź bardzo małym biuście, mają problemy z kupnem bielizny. Chcę im doradzać i oferować produkty o nietypowej skali rozmiarowej – mówi, cytowana w informacji prasowej urzędu, Joanna Arciszewska.\nDo Brukseli możesz wziąć stanik\nWybory do Parlamentu Europejskiego nie cieszą się wielką frekwencją. Dlatego wie... zobacz więcej »\nPani Joanna otrzymała wsparcie w wysokości 40 tys. zł. na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Przez pół roku będzie też mogła liczyć na wsparcie pomostowe w wysokości 1126 zł miesięcznie, za które może opłacić składkę ZUS czy ponieść koszty reklamy. Takie same wsparcie otrzymały pozostałe cztery osoby w II edycji projektu i pięć osób z I edycji. Wśród nich jest m.in. osoba, która zamierza otworzyć hotel dla psów i koni. Z powodzeniem prowadzą już działalność osoby objęte projektem, które otrzymały dotację w I edycji projektu. Łącznie dotację przyznano 10 osobom, które dzięki swojej kreatywności potrafiły znaleźć pomysł na własną firmę.


Narzędzia - abcBudownictwa.pl\n6 listopada 2020 259 Views0\nO jesieni lubimy myśleć przez pryzmat jej barwnego oblicza. Jednak jest to także czas, który powinniśmy wykorzystać na intensywne przygotowania do nadejścia chłodnych, zimowych miesięcy. Bardzo ważnym\n29 października 2020 245 Views0\nPo zakończeniu prac porządkowych w ogrodzie przychodzi czas na przegląd i konserwację narzędzi. Nie powinniśmy z tej czynności rezygnować. Prawidłowa konserwacja i odpowiednie przechowywanie narzędzi\n28 października 2020 231 Views0\nSpędzamy coraz więcej czasu w domach. Stał się on dla wielu z nas miejscem pracy i jednocześnie miejscem odpoczynku. Przebywanie w domowym zaciszu sprzyja rozwojowi myśli, jak udoskonalić swoje cztery\n29 września 2020 189 Views0\nOd litego drewna suchego są lżejsze o blisko połowę i aż o 90% bardziej stabilne wymiarowo. Lekkie i wytrzymałe na zginanie belki dwuteowe, stanowiące podstawę systemu konstrukcyjnego STEICO, pozwalaj\n24 sierpnia 2020 126 Views0\nWilgoć i woda to najwięksi „wrogowie” naszych dachów. Szczególnie, jeśli zdecydowaliśmy się na konstrukcję poziomą, która sprzyja zaleganiu wody opadowej. Dlatego właśnie w tym miejscu tak ważna jest


Przyczepki-reklamowe.pl - twoja-pozycja.eu - nowoczesny katalog mający pomagać\nSEOKatalog (23), kancelaria (9), Zaproszenia slubne (7), kancelaria adwokacka (9), zadbany katalog stron (7), Katalog stron internetowych (26), krakow (11), Adwokat (11), indeks stron (7), dobry katalog stron (8), najlepsze strony (7), warszawa (11), odszkodowania (8), Katalog stron www (19), Wartościowy katalog stron (7), ciekawe strony (7), Katalog SEO (20), ogłoszenia (8), sklep internetowy (7), prawnik (12)\nTagi: http:/przyczepki-reklamowe. pl, www. przyczepki-reklamowe. pl, przyczepki-reklamowe. pl, http://www. przyczepki-reklamowe. pl\nReklama jest to rzecz, o której musi pamiętać właściciel każdej działalności. Aktualnie w jakiejkolwiek dziedzinie istnieje wielka konkrecja i jest ona potrzebna, żeby to dokładnie do nas przyciągnąć klientów. Wiele osób stawia na promocję w necie, jednakże czy to dobry pomysł? Sami przecież wiemy, iż poprzez ich nadmiar, nieraz nawet nie skupiamy na nie uwagi. Więc my, pragniemy zaoferować Państwu profesjonalne przyczepy reklamowe, które można umieścić w jakimkolwiek określonym poprzez klienta miejscu. Mają one wielkości koło dwudziestu czterech metrów kwadratowych. Oprócz kampanii stacjonarnej proponujemy także reklamę mobilna, w czasie której nasz kierowca będzie poruszał się poprzez osiem godzin autem, z przyczepą reklamową, po określonej trasie przez klienta. Należałoby jednakże zauważyć, że nie może być ona dłuższa, aniżeli sto kilometrów. Oczywiście, jeżeli klient chce sam wykonać swoją kampanie reklamową i ma przystosowany do tegoż pojazd, może wynająć przyczepę. Wszystkich zainteresowanych zapraszamy na www.przyczepki-reklamowe.pl, gdzie odnajdziecie pełną ofertę.\nTytuł wpisu: Przyczepki-reklamowe.pl\nAdres witryny: www.przyczepki-reklamowe.pl


Technika języka prawniczego w ujęciu Bronisława Wróblewskiego — Centrum Analiz Legislacyjnych I Gospodarczych\nW pierwszej części rozważaliśmy technikę języka prawnego w ujęciu Bronisława Wróblewskiego, autora rozróżnienia na język prawny i prawniczy. W tej części zajmiemy się techniką drugiej „strony monety”, czyli języka prawniczego.\nOpisując język prawny, Wróblewski zwraca uwagę przede wszystkim na konieczność jego zrozumiałości. Czyni to wręcz pierwszym i nadrzędnym celem prawodawstwa – posługiwanie się takim językiem, który jest w stanie skutecznie kształtować dające się przestrzegać prawo. Język prawniczy nie „potrzebuje” już takiego limitu, ponieważ jest tworzony przez i kierowany przede wszystkim do profesjonalistów. Z racji bycia meta-językiem wobec języka prawnego jest używany przede wszystkim w kręgach prawniczych, stąd zakłada wyższy poziom kompetencji w tej dziedzinie.\nSam język prawny nie jest językiem naukowym – język prawniczy już tak. Tak więc wstrzemięźliwość ustawodawcy względem używania definicji zamiast opisów nie będzie miała tu już tak szerokiego zastosowania. Język prawniczy zdecydowanie silniej i częściej opiera się właśnie na definicjach, często zróżnicowanych. Nie cieszą się one – rzecz jasna – walorem normatywnym, który jest w stanie narzucić definicja w języku prawnym, jednak zastępują go walorem uznania. Im szersza doktrynalna zgoda co do znaczenia danego pojęcia, tym powszechniejsze i trwalsze się ono staje. Proces narzucania znaczenia w języku prawnym moglibyśmy postrzegać jako skupiony i odgórny, w języku prawniczym zaś – rozproszony i oddolny, a przynajmniej „nie-odgórny” (czysto horyzontalny).\nNic więc dziwnego, że Wróblewski zauważa, że w języku prawniczym napotkać możemy dominację przede wszystkim zdań oznajmujących kategorycznych oraz powinnościowych. Często dostrzec można również powtórzenia.\nNie sposób jednak nie być w stanie zauważyć bolączek, z jakimi mierzy się język prawniczy, często w prostej linii będących konsekwencjami jego zalet. Wydawać by się mogło, że silne oparcie się tego rejestru na definiowaniu i określaniu skutkować może jasnością i ostrością tych definicji, jednak w rzeczywistości tak nie jest. Przede wszystkim dlatego, że rzeczywistość, którą język ten chce opisać jest rzeczywistością płynną i zmienną, trudno uchwytną w sztywnych ramach zakreślonych jakąś definicją. Kłopoty z takim zamykaniem można by zresztą powiązać z klęską – czasowo paralelną wobec pracy Wróblewskiego – koncepcji logicznej reformy języka. Drugą przyczyną trudności w tym zakresie jest genetyczne obciążenie języka prawniczego przez język prawny. Jakkolwiek bowiem siła metarejestru jest niewątpliwa i w wielu sytuacjach jest on w stanie przeforsowywać własne ujęcie rzeczywistości, tak w bezpośredniej konfrontacji musi ulec i dać się poskromić przez język prawny, o tyle potężniejszy, że cieszący się walorem normatywności.\nWróblewski zauważa również pewne niuanse związane z tym, w jakim kręgu użytkowników pojawia się język prawniczy. Sędziowie częściej używać będą języka w celach argumentacyjnych (wobec stron, wyższej instancji, szeroko rozumianego audytorium…), z kolei palestra kierować się będzie celem przede wszystkim przekonania sędziego. Z tego względu język używany przez adwokata będzie mógł zawierać również komponenty potoczne, teoretyczne, jak również swoiste – wszystko to będzie pochodną podstawowego celu, jakim jest skuteczne wpłynięcie na osobę decydującą w danej sprawie. Nieco „sztywniej” – choć w gruncie rzeczy podobnie – postępować będą w tym przypadku prokuratorzy: głównie ze względu na powierzone im zadanie stania na straży prawa. Wyróżnić by można jeszcze najbardziej podstawowy z tych podrejestrów – czyli rejestr piśmiennictwa, nauki prawa, czyli tzw. doktryny. On z kolei, ze względu na mniejszą konieczność przekonywania w najbardziej pragmatycznym rozumieniu, posługiwał się będzie z zasady sformułowaniami stylu dość rzeczowego i oznajmującego. Sam w sobie język prawniczy ma spory problem z byciem nieco archaicznym i trzymaniem się formuł wyzutych już z języka powszechnego (o ile przy okazji definicji jest to zachowanie zrozumiałe, o tyle przy okazji pozostałych sformułowań – nie cieszy się już normatywnym walorem). Już zresztą na początku XX wieku we Francji upominano prawników, by z większą otwartością podchodzili do spraw języka, przynajmniej pod kątem jego zmienności.\nPodsumowując rozważania w obu tych krótkich tekstach – możemy stwierdzić, że Bronisław Wróblewski zauważył w sposób pobieżny i intuicyjny rzeczywistości, które stały się podstawą rozważań prawników również w kolejnych latach. Język prawny i prawniczy posługują się swoistymi dla siebie technikami, z jednej strony ograniczanymi przez rzeczywistość, którą starają się opisać – czy to rzeczywistość świata i stosunków prawnych w nim panujących, czy to rzeczywistość prawa i języka prawnego – z drugiej strony przez wzajemne relacje z istotnymi dla siebie zjawiskami: w przypadku języka prawnego będzie to jego niezindywidualizowany odbiorca, oczekujący tekstu zrozumiałego i możliwego dzięki temu do przestrzegania; w przypadku języka prawniczego – będzie to sam język prawny. Ten z kolei również silnie inspirowany jest technikami i ideami wypływającymi z języka prawniczego, jednak – jak już wspomniano – wektor ten zdecydowanie silniej oddziałuje w relacji odgórnej. Warto jednak zauważyć, że nawet biorąc pod uwagę eksploracyjność rozważań dokonywanych przez Wróblewskiego w jego książce, nie można odmówić im pionierskości i dostrzegania perspektyw nieprzypadkowo właśnie stanowiących inspirację dla bardziej ustrukturyzowanych i konkretnych analiz.


Grupa marketingowa Scorise | Scoriser\nScorise jest grupą przedsięwzięć zorganizowanych w branżach marketingowej, technologicznej, finansowej i doradztwa prawnego. Nazwa Scorise pochodzi od dwóch słów - score & rise - co oznacza wzrost wyników. Wszelkie usługi, które świadczymy, mają za zadanie stymulować ciągłą poprawę rezultatów firm.\nW przypadku agencji kreatywnej Scorise taki dynamiczny rozwój jest możliwy dzięki optymalizacji procesów marketingowych - sprawdzamy wyniki poszczególnych działań i odcinamy te, które sprawdzają się najmniej. Dzięki temu dostarczane usługi marketingowe są silne i efektywne. Agencja zajmuje się projektowaniem stron i sklepów internetowych, a także ich pozycjonowaniem w wyszukiwarkach. Realizuje zlecenia z zakresu public relations i kontaktu z dziennikarzami, co owocuje publikacjami w portalach internetowych i czasopismach. Ponadto firma dostarcza usługę marketingu społecznościowego w social-media - pomaga w prowadzeniu fanpages oraz organizacji konkursów na Facebooku. Jeszcze jednym obszarem działalności Scorise jest programowanie aplikacji internetowych i mobilnych.\nScorise Capital organizuje dostęp do finansowania przedsiębiorstw z funduszy venture capital, private equity i aniołów biznesu. Specjaliści z SC pomagają też w doradztwie transakcyjnym oraz fuzjach i przejęciach przedsiębiorstw.\nSecurise to projekt z branży prawniczej, mianowicie dostarcza ochronę prawną właścicielom sklepów internetowych. Zespół specjalistów zajmuje się weryfikacją regulaminów w e-commerce pod kątem obecności w nich klauzul abuzywnych, czyli niedozwolonych z punktu widzenia UOKIK. Ponadto dzięki usługom świadczonym przez tę firmę dokonasz rejestracji w GIODO posiadanych zbiorów danych osobowych. Zapraszamy do współpracy.\nScorise Brandlex to projekt z obszaru ochrony prawnej własności marki. Abyś tylko Ty mógł korzystać z nazwy swojej firmy i konkurencja nie mogła swojej marki nazwać tak samo, należy dokonać rejestracji znaku towarowego w urzędzie patentowym. Możesz zastrzec znak na terenie Polski lub zagranicy, np. OHIM pozwoli Ci na zabezpieczenie marki na terenie całej Europy. Siłą projektu Brandlex są ludzie, którzy poza zgłoszeniem do UPRP dostarczą Ci informacji, jak wykorzystać zarejestrowany znak towarowy na gruncie prawnym i finansowym. Uzyskasz dzięki temu korzyści, które spowodują istotne oszczędności w Twojej firmie.\nW każdej organizacji, która pragnie się rozwijać, potrzebna jest wiedza oraz system doskonalenia pracujących w niej ludzi. To dzięki niemu firmy stają się bardziej konkurencyjne i lepiej zaspokajają potrzeby swoich klientów. Menedżerowie, handlowcy, negocjatorzy i inne osoby dzięki gruntownemu przeszkoleniu efektywniej wykorzystują czas, skuteczniej osiągają cele, lepiej porozumiewają się z ludźmi. Sukces PRO dostarcza szkolenia biznesowe dla firm, organizuje praktyczne interaktywne kursy stacjonarne i warsztaty dotyczące zarządzania czasem, przedsiębiorstwem, marketingiem. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Warszawie, natomiast obsługujemy klientów z różnych miast Polski.\nRedakcja portalu gospodarczego Mentora.pl pisze o biznesie i dla biznesu. Zapraszamy do grona czytelników - założycieli start-upów, właścicieli firm, menedżerów i prefesjonalnych handlowców. W portalu Mentora.pl znajdziesz artykuły nt. efektywnego zarządzania sobą w czasie, marketingu i technik oraz strategii promocyjnych, najbliższych wydarzeń, konferencji i szkoleń biznesowych, metod zarządzania pracownikami i organizacją, sprawnej sprzedaży i taktyk negocjacyjnych.


KOLEJNY NOWOCZESNY PLAC ZABAW W POZNANIU\nPrace w parku Wodziczki rozpoczęły się jesienią ubiegłego roku i trwały niecały rok. Na jego terenie powstały dwa place zabaw. Na mniejszym, adresowanym do maluchów, zostały zamontowane bujaki na sprężynach, piaskownica, tablica edukacyjna i domek do zabawy. Na większym, przeznaczonym dla dzieci w wieku szkolnym, stanęły m.in. trampoliny, zestaw linowy, zjeżdżalnia, kładka linowa, karuzela i słupki do wspinaczki. Trochę starsi użytkownicy placu mogą też korzystać z 20-metrowego zjazdu linowego.\nWśród atrakcji, oddanych do użytku, jest też plac do gry w koszykówkę z poliuretanową nawierzchnią, stoły do gry w tenisa stołowego, piłkarzyki i szachy oraz plac do gry w bule. W parku znajduje się również siłowni zewnętrznej, a tam takie urządzenia, jak wioślarz, twister, prostownik pleców, orbitrek i drabinki. Rowerzyści mogą korzystać z placów do samoobsługowej naprawy rowerów. Na terenie zrewitalizowanej powierzchni parku pojawiły się też elementy małej architektury - m.in. ławki i kosze na śmieci.\nPark im. A. Wodziczki zajmuje powierzchnię około 7 ha. Do tej pory zrewitalizowano ponad 1,6 ha, w tym 1800 metrów kwadratowych przeznaczonych na miejsca do zabaw. W miejscu tym już wcześniej bawiły się dzieci, choć stan urządzeń pozostawiał wiele do życzenia. O to, by plac zabaw pozostał w tej samej lokalizacji co dotychczas, zabiegali okoliczni mieszkańcy i Rada Osiedla Sołacz.\nZakończona renowacja placów zabaw jest pierwszym z czterech zaplanowanych etapów rewitalizacji parku im. A. Wodziczki, wytypowanym do realizacji przez Radę Osiedla Sołacz. Koszt dotychczasowej inwestycji przekroczył nieznacznie 2, 85 mln zł.\nPOCZĄTEK WAŻNEGO REMONTU CORAZ BLIŻEJ


Gowin: Kobiety nie mogą być prawnie zmuszane do heroizmu - Spór o aborcję - rp.pl\nAktualizacja: 26.10.2020, 09:23\n- Podpisuje się pod apelem Bogusława Chraboty i Michała Szułdrzyńskiego - mówił w rozmowie z Michałem Kolanką wicepremier, minister rozwoju, pracy i technologii nawiązując do apelu redaktora naczelnego i zastępcy redaktora naczelnego "Rzeczpospolitej" po wyroku TK ws. dopuszczalności aborcji w przypadku wykrycia wad płodu.\n"PiS powinno przedstawić przepisy dotyczące postępowania w przypadkach letalnych wad płodu. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego był iskrą, która podpaliła Polskę. Decyzją TK radykalnie zaostrzone zostały przepisy antyaborcyjne, które i tak wcześniej były jednymi z najsurowszych na Zachodzie. Podjęto decyzję, której sprzeciwia się zdecydowana większość społeczeństwa. W badaniu IBRiS z grudnia 2019 r. zwolennikami zaostrzenia przepisów aborcyjnych było jedynie 15 proc. społeczeństwa. Połowa badanych chciała zachowania status quo, 29 proc. było za liberalizacją prawa. Sondaże nie decydują o wszystkim, ale decyzja o tak poważnym znaczeniu nie była poprzedzona konsultacjami czy ogólnonarodową dyskusją" - piszą w poniedziałkowej "Rzeczpospolitej" Bogusław Chrabota i Michał Szułdrzyński.\n- Podpisuje się pod tym apelem. Z jednej strony uważamy, że trzeba chronić życie dzieci dotkniętych zespołem Downa, z drugiej strony nie można doprowadzić do sytuacji, gdy kobiety będą traktowane z okrucieństwem, ani zmuszane prawnie do heroizmu - mówił o skutkach orzeczenia TK wicepremier.\n- My, Porozumienie, rozpoczęliśmy już konsultacje i z prawnikami, i z lekarzami, i ze środowiskami kobiecymi i przedstawimy przepisy, które pozwolą uniknąć traktowania kobiet z okrucieństwem - zapowiedział Gowin.\nGowin podkreślił, że stanowisko Porozumienia w tej sprawie nie ma podtekstów politycznych i nie należy się ich doszukiwać.\n- Wszyscy jesteśmy zaniepokojeni tym co dzieje się na ulicach polskich miast. To jest test odpowiedzialności dla nas wszystkich - polityków obozu rządzącego, opozycji, mediów, Kościoła. Trzeba szukać rozwiązań, które będą miały trwałą akceptację większości społeczeństwa - tylko takie rozwiązania mogą stać na straży ochrony życia - przekonywał wicepremier.\nNa pytanie, czy uważa termin wydania wyroku w tej sprawie przez TK za fortunny, Gowin odparł, że "politycy nie mają wpływu ani na treść, ani na termin wydawania wyroku przez TK". - Gdyby to zależało ode mnie, czy uważałbym ten moment za dobry? Moja odpowiedź brzmiałaby: nie. Mamy globalny kryzys zdrowotny, globalny kryzys gospodarczy, na tym powinniśmy się skupiać - podkreślił Gowin.\n- To orzeczenie nakłada na dwie płaszczyzny kryzysu jeszcze płaszczyznę trzecią - dodał wicepremier.\nGowin mówił też, że "orzeczenie TK, zdaniem polityków Porozumienia, wymusza interwencję ustawodawcy". - Dlatego Porozumienie będzie chciało doprowadizć do podjęcia prac nad nowelizacją ustawy o ochronie życia - dodał podkreślając, że w takie prace mogłaby się włączyć opozycja.\n- W naszej opinii orzeczenie TK wyklucza możliwość aborcji we wszystkich przypadkach, w których możliwe jest utrzymanie przez dziecko po urodzeniu życia - zaznaczył Gowin.\n- Zawsze byłem zwolennikiem tego kompromisu aborcyjnego, który został przez wyrok TK uchylony. Uważałem, że ten kompromis jest wartością, ponieważ żyjemy w demokratycznym, pluralistycznym społeczeństwie i prawo musi uwzględniać ten pluralizm. Drugi powód to mechanizm wahadła - uważam, że w sytuacji, gdy nam, zwolennikom podejścia pro-life, nie udało się przekonać większości Polaków, że przepisy powinny być zaostrzone, to te działania (zaostrzające przepisy - red.), nie będą na długą metę skuteczne - dodał wicepremier.\nEmilewicz: Protesty? Polacy są zmęczeni stanem w tym roku


W marcu jak w garncu” – mówi stare polskie przysłowie. Stare, ale jare i do tego prawdziwe, a pamiętamy wszak detektywa Banaczka z amerykańskiego serialu kryminalnego, który sypał jak z rękawa polskimi przysłowiami, z których żadne nie było autentyczne. Ale, jak widać, amerykańscy detektywi o polskich korzeniach mają wyobraźnię, przynajmniej w filmach. I to nie chorą wyobraźnię, jak rzecznik Departamentu Stanu USA Mrs. Nauert – postać niestety prawdziwa, a nie filmowa – która ostatnio oświadczyła, że Waszyngton z niepokojem przygląda się sytuacji w Polsce. Równie dobrze moglibyśmy powiedzieć, że Polska z niepokojem przygląda się sytuacji nad Potomakiem, martwi nas perspektywa impeachmentu Trumpa, zawieruchy na linii sądy – prezydent i gwałtowne zmiany w amerykańskiej dyplomacji. Będę litościwy dla jankesów i odpuszczę, choć z pani Heather Nauert taki dyplomata, jak z koziej d...y trąba. Od byłej dziennikarki Fox News można byłoby oczekiwać więcej. Rzadko przyznaję rację „The Washington Post”, ale zdaje się, że owa białogłowa rzeczywiście prowadzi samodzielną politykę zagraniczną i bynajmniej nie wyraża opinii ani Trumpa, ani republikanów, ani Kongresu. Może dlatego, że do ucha szepcze jej „przekazy dnia” mąż związany z nieszczęsnym Goldman Sachs? Przytoczyłem polskie przysłowie o marcu i garncu, bo pomyślałem o nim ostatnio, gdy odwiedzałem Bałkany.


Najlepsze hotele ze spa w regionie dolnośląskie, Polska | Booking.com\ndolnośląskie – wyszukaj hotele spa\n42 hoteli spa w regionie dolnośląskie\nZobacz nasz wybór świetnych hoteli ze spa w regionie dolnośląskie\nDoubleTree by Hilton Wroclaw 5-gwiazdkowy\nHotel DoubleTree by Hilton Wrocław położony jest w kompleksie OVO Wrocław, w samym sercu Wrocławia. Rynek Starego Miasta dzieli od obiektu 10 minut spacerem. Przemila obsluga. Wysmienite jedzenie. Czysto i przestronnie.\nObiekt 40th+ Floor Luxury Apartments in Sky Tower położony jest we Wrocławiu i mieści się w najwyższym budynku w Polsce. Oferuje on panoramiczne widoki na miasto oraz bezpłatne WiFi. Wanna w sypialni perfect, widok awesome, wygodna sofa\nAparthotel Flinski Sport & Spa znajduje się zaledwie 100 metrów od stacji kolejki linowej i oferuje zakwaterowanie w nowoczesnych apartamentach. Świetny hotel. Bardzo pięknie położony. Pokoje czyste przestronne, posiadają wszystko co trzeba. Śniadanie mega smaczne! Moja teściowa aż zdjęcia robiła :) Jesteśmy bardzo zadowoleni. Tylko jedna taka mała uwaga ale nie wpłynęło to specjalnie na nas pobyt. Śniadanie jest od 8.00 a my jesteśmy rannymi ptaszkami. Recepcja też od 8.00.\nHotel & Medi-Spa Biały Kamień oferuje bezpłatny parking, bezpłatne WiFi oraz widoki na góry. Znajduje się on zaledwie kilkaset metrów od centrum Świeradowa-Zdroju. Jeden z najlepszych hoteli w Polsce.Jeździmy tutaj juz 5 rok i z roku na rok jest lepiej. Przepiekne spa z jazuzzi na zewnątrz.Wielki plus za łącznik. Jedzenie wysmienite!!! Kucharzsam wyrabia wędlinyi przetwory. Codziennie piecze świeży chleb. Wszędzie luksus .Nic dziwnego że miejsce to poleca Magda Gessler bo wszystko tutaj zasługuje na najwyższą notę. Duży plus za nie zatrudnianie obcokrajowców ze słabą znajomością języka tak jak to robią wszyscy naokoło.Szefostwo widać stawia na jakość a nie na ilość .Bravo i tak trzymać.\nPięciogwiazdkowy hotel Monopol położony jest zaledwie 450 metrów od Rynku Głównego we Wrocławiu i oferuje klimatyzowane pokoje w wyjątkowo zaprojektowanym budynku. Świetna lokalizacja. Piękny hotel. Pokój i łazienka wyposażone we wszystko, co może być potrzebne na długie i krótkie pobyty. Świetne SPA. :)\nObiekt Krasicki Hotel Resort & Spa to trzygwiazdkowy hotel położony w Świeradowie-Zdroju, w Górach Izerskich, 1,2 km od wyciągu narciarskiego Świeradów-Zdrój. suppppppeeeerrrrr!!!! wszystko wysmienite, polecam\nAC Hotel by Marriott Wroclaw 4-gwiazdkowy\nHotel Woźniak Spa & Residence zlokalizowany jest w Karpaczu, 400 metrów od wyciągu Kolorowa, 3,2 km od parku rozrywki Western City i 3,7 km od świątyni Wang. Idealne miejsce dla dwojga osób ceniących sobie ciszę, komfort oraz dyskretność.Obsługa miła i sympatyczna,warunki wspaniałe,śniadania wyśmienite.Polecam i do zobaczenia następnym razem, pozdrawiam\nObiekt Karkonoskie Namaste oddalony jest o 2,3 km od stoku narciarskiego Kolorowa. Do dyspozycji Gości jest ogród, wspólny salon, wspólna kuchnia i bezpłatny prywatny parking. Przepyszne ,zdrowe jedzonko, czyste pokoje,wygodne łóżka i mili,sympatyczni i pomocni właściciele\ndolnośląskie – wszystkie hotele spa w tym miejscu\nNajczęściej rezerwowane hotele spa w regionie dolnośląskie w tym miesiącu\nPopularny wśród Gości rezerwujących hotele ze spa w regionie dolnośląskie\nHotel ze spa we Wrocławiu\n8,7 Fantastyczny 3294 opinii o hotelu ze spa\n8,8 Fantastyczny 3781 opinii o hotelu ze spa\n8,6 Fantastyczny 2121 opinii o hotelu ze spa\n7,2 Dobry 2784 opinii o hotelu ze spa\nHotel ze spa w mieście Łomnica\n8,7 Fantastyczny 1485 opinii o hotelu ze spa\nHotele ze spa w regionie dolnośląskie, które podobają się innym Gościom\nHotel ze spa w dzielnicy Karpacz\nPrzepyszne śniadania, strefa H2O pozwoliła zrelaksować się po górskich spacerach! Polecamy!\nKinga Młoda para\nHotel ze spa w dzielnicy Stare Miasto, Wrocław\nCzysty oraz dosyć dobrze wyposażony apartament. Wspaniała lokalizacja.\nLucjan Młoda para\nHotel ze spa w dzielnicy Bielawa\nKiedyś, gdy będę już za stary żeby podróżować I rezerwować noclegi na booking, zasiądę przy kominku, zapalę fajkę I opowiem wnukom o pobycie w "PAŁAC bielawa hotel spa SPORT". To istny diament wśród hoteli na booking. Polecam I pozdrawiam. Grzegorz :-) Ogromny plus to bardzo uczynny I miły personel, strefa basenów, jacuzzi, saun, siłownia...\nginiek Rodzina z małymi dziećmi\ndolnośląskie – 481 niedrogich hoteli


Kartony i tektura | TART, s.r.o.\nProdukujemy tekturę falistą według katalogu FEFCO, jak rónież dla indywidualnych potrzeb klienta. Wykonujemy kartony klapowe , pokrywy, kratownice, przekłądki a także opakowania specjalne. Na tekturze możemy wykonać nadruk w czterech kolorach. Nasze biuro projektowe jest w stanie zaprojektować, wyprodukować i dostarczyć najbardziej złożone opakowania. Oferujemy również tekturę falistą w formie arkuszy.\nprodukcja konsumpcyjna, grupowa, opakowania transportowe\nrozmiary standardowe oraz na specjalne zamówienie\nkartony są produkowane z 3,5 i 7 warstwowej tektury , o różnej kombinacji fal ,\ndostarczamy kartony wszystkich rozmiarów - od małych pudełek do skrzynek Megabox\nprodukujemy również arkusze, karton, narożniki, przekładki, kratownice,\nwykonujemy nadruki w czterech kolorach\nKartony możesz kupić w naszym sklepie internetowym www.tartshop.pl.\nKartonowe przekładki możesz kupić w naszym sklepie internetowym www.tartshop.pl.\ntektura dwuwarstwowa w rolkach\nszerokość rolki 100 cm, nawój 110 m\nprzycinane na wymiar arkusze\ntektura podlega recyklingowi, posiada wysoką wartość użytkową i wszechstronne zastosowanie\nTektura możesz kupić w naszym sklepie internetowym www.tartshop.pl.\njest bardziej ekonomicznym rozwiazaniemiem niż tektura opakowaniowa, gdyż posiada niższą wysokość fal i lżejszą wagę\ndostępna jest w rozmiarach: 100 cm x 150 m\nOPAKOWANIA ANTYSTATYCZNE Z TEKTURY FALISTEJ\nProdukujemy unikatowe antystatyczne (ESD, dyssypatywne) opakowania wielowarstwowe z tektury falistej. Do produkcji wykorzystujemy unikatowy materiał ESD własnej produkcji, który odprowadza niekorzystne ładunki elektrostatyczne z dala od pakowanych produktów. Nasze opakowania antystatyczne z tektury falistej mają rezystancję 107 Ω/m2 lub 104 Ω/m2 (w zależności od wykorzystanego materiału). Zaletą opakowań ESD z tektury falistej jest wyeliminowanie potrzeby dodatkowego opakowania ESD (folii, pianki itp.) oraz znaczne zmniejszenie kosztów pracy i kosztów pakowania.\nDla naszych klientów produkujemy pełną gamę antystatycznych opakowań papierowych z trzywarstwowej, pięciowarstwowej i siedmiowarstwowej tektury falistej, takich jak kartony, kratownice, wypełnienia czy przekładki.\ndostępne są w grubościach od 2-7 mm i długości od 80 do 3000 mm\ndługości ramion od 35 do 100 mm\nsą stosowane jako zabezpieczenie palet z towarami\nzapewniają lepszą ochronę towarów i opakowań, umożliwiają układanie towarów\nzapewniają stabilności palet podczas transportu\nzalety: dobry recykling (karton) i niskie obciążenie dla środowiska\nKątowniki tekturowe możesz kupić w naszym sklepie internetowym www.tartshop.pl.


Towary okiem analityka Tickmill [28 lipiec 2020] | TA\nAzjatyckie giełdy wspinały się w górę we wtorek oczekując, że Amerykańska Rezerwa Federalna wzmocni swoje gołębie komunikaty w tym tygodniu i rozmowy w sprawie amerykańskiego pakietu stymulacyjnego będą kontynuowane. W poniedziałek miało miejsce odbicie indeksu S&P 500, a najsilniej zyskiwały akcje spółek technologicznych. Azjatyckie giełdy wzrastały głównie dzięki nieprzerwanemu rajdowi cenowemu spółki Taiwan Semiconductor Manufacturing Company.\nDolar amerykański ustabilizował się, jako że inwestorzy spodziewali się, że przesłanie przewodniczącego Amerykańskiej Rezerwy Federalnej Jerome’a Powella pozostanie gołębie, aby wspierać gospodarkę w czasie słabości. Rynek również oczekuje, że Fed utrzyma program QE przynajmniej do końca roku. W tym samym czasie amerykańscy ustawodawcy kontynuują swoje wysiłki nad wprowadzeniem kolejnego fiskalnego pakietu stymulacyjnego. W Senacie Republikanie zaprezentowali propozycję pakietu w wysokości biliona dolarów jako pierwszy krok w stronę wypracowania kompromisu z Demokratami, którzy oferują swój własny plan opiewający na 3,5 biliony USD.\nCeny miedzi osiągnęły szczyt wyżej w wyniku wzrostu apetytu na ryzyko rynkowe, podążając za propozycją pakietu pomocowego w wysokości biliona dolarów, przedstawionej dzień wcześniej przez amerykańskich Republikanów w Senacie. Na innych rynkach, ta wiadomość spowodowała także spadek dolara do nowego dwuletniego minimum, a metal denominowany w dolarach stał się bardziej atrakcyjny dla kupców korzystających z innych walut.\nCeny złota na początku tego tygodnia osiągnęły nowy historyczny szczyt, jako że rosnąca liczba zakażeń na COVID-19, wraz ze spadkami dochodów, licznymi pakietami stymulacyjnymi i popytem na aktywa zwane “bezpiecznymi przystaniami” wpływają, że ten kruszec jest powszechnie stosowany jako zabezpieczenie przed deprecjacją waluty oraz inflacją. Słabość dolara amerykańskiego również przyczyniła się do tego rajdu cenowego, ponieważ zmniejszyła ona nadzieje na szybkie ożywienie gospodarcze.\nCeny ropy naftowej zapikowały nieco niżej na starcie azjatyckiej sesji, jako że rynkowi spekulanci zgadują, że Amerykańska Rezerwa Federalna utrzyma stopy procentowe bliskie zeru, dodatkowo fundamentalne czynniki kształtujące ceny ropy wydają się coraz mniej pewne. W tym samym czasie, globalny benchmark dla ropy naftowej zaczyna wykazywać oznaki pojawienia się najszerszego od maja contango. Sygnalizuje to, że niedźwiedzie zaczynają przejmować ten rynek. Wraz z tym, dolar kanadyjski także wykazał słabość w stosunku do kiepskiego USD, ukazując że ceny ropy w najbliższym czasie nie zamierzają iść w górę.\nUSDCAD (kierunek intraday: niedźwiedzi poniżej 1.3363)\nKontrolę przejęły niedźwiedzie, jako że cena przetestowała poziom współczynnika Fibonacciego 61,8 i znalazła się poniżej niego. Jeśli zdoła się tam utrzymać, należy spodziewać się głębszego spadku do pierwszego poziomu wsparcia. MACD również wskazuje na niedźwiedzi trend.\nUKOIL (kierunek intraday: niedźwiedzi poniżej 43.76)\nRopa poruszała się w trendzie bocznym. Jako, że techniczne wskaźniki dają mieszane sygnały, a cena utrzymuje się pomiędzy poziomem oporu na 43.41 oraz wsparcia na 42.84, nie jest to dobrym miejscem na wejście, lepiej pozostać neutralnym.\nXAUUSD (kierunek intraday: byczy powyżej 1941.31)\nCena złota mierzy się z presją ze strony byków, a wspiera ją wznosząca linia trendu oraz pierwsze wsparcie wraz ze zniesieniem 78,6%, więc możemy spodziewać się odbicia nad tym poziomem. Chmura Ichimoku również sygnalizuje presję ze strony byków.\nXCUUSD (kierunek intraday: byczy powyżej 2.86093)\nCena miedzi mierzy się z presją ze strony byków wynikającą ze wznoszącej linii trendu oraz pierwszego wsparcia, możemy więc oczekiwać odbicia nad tym poziomem. Chmura Ichimoku również sygnalizuje presję ze strony byków.


07 – Sierpień – 2014 – Tanie książki. Porównaj ceny książek i kupuj najtańsze książki! Prasa. Kursy. Szkolenia.\n7 Sie 2014\tPrzemysław Pufal\nKomplet trzech tomów Dzienników Iwaszkiewicza.\nPierwszy tom “Dzienników” Jarosława Iwaszkiewicza – jednego z największych pisarzy polskich XX wieku – obejmuje lata 1911-1955. Jest to niezwykły dokument pozwalający poznać życie pisarza we wszystkich aspektach: rodzinnym, uczuciowym, towarzyskim, społecznym i politycznym. Zapiski przybliżają też proces powstawania wielkiej literatury, która rodziła się w szarej codzienności, wśród wydarzeń banalnych, ważnych i tragicznych.\nDrugi tom trzytomowej edycji “Dzienników” Jarosława Iwaszkiewicza\n(1894-1980) to nie tylko interesująca kontynuacja wielu wątków z tomu poprzedniego. Rok 1956, będący cezurą w najnowszej historii Polski, stanowi także datę graniczną w diariuszu Iwaszkiewicza, który w swoich zapiskach coraz więcej uwagi poświęca wydarzeniom politycznym. Pisarz silnie przeżywa polski Październik, z napięciem śledzi rozwój wypadków na Węgrzech, zastanawia się nad genezą swojego politycznego „zaślepienia”. Jednocześnie jego zapiski nie tracą intymnego charakteru. Ważne – by nie powiedzieć: eksponowane – miejsce zajmuje homoseksualny związek pisarza z Jerzym Błeszyńskim. Dramatyczna historia tej miłości, mająca swoje literackie odzwierciedlenie w Kochankach z Marony, wiele mówi o życiu uczuciowym Iwaszkiewicza, o jego wrażliwości, dojmującej potrzebie miłości, poczuciu osamotnienia.\nW trzecim, ostatnim tomie “Dzienników” Jarosława Iwaszkiewicza na pierwszy plan wysuwa się starość z jej gorzką samowiedzą, podziwem dla cudowności życia i oczekiwaniem na śmierć. Choć “stary poeta” coraz częściej wraca pamięcią do zdarzeń dawno minionych, nie rezygnuje zarazem z dawania świadectwa współczesności. Kreśli barwne wizerunki środowisk artystycznych i ich luminarzy, zdaje relacje ze swoich kontaktów z przedstawicielami władzy, krytycznie ustosunkowuje się do działalności opozycji demokratycznej, z bolesną szczerością pisze o sprawach domowych. Ze wszystkich zapisów przebija zdolność widzenia ludzkich losów – a czasem nawet obrotów historii – jako zamkniętych całości, zdolność dana tylko tym, którzy dostąpili łaski długiego życia.\n7 Sie 2014\tbiografie i wspomnienia\nOto prywatność i historia połowy dobiegającego schyłku XX wieku. W jednym życiu dwie wojny światowe, jedno dwudziestolecie i jedno dziesięciolecie tworzenia nowych kształtów rzeczywistości – jakże odmienne. Dzieje jednego niepowtarzalnego, twórczego istnienia, kobiety niepospolitej. Opowieść intymna, w której tle słychać zgiełk i furię epoki. Jaką naukę wyczyta tu młode pokolenie?\nPrawdziwym tematem książki, cierniem i strapieniem autora jest historia – niepojęta i straszna, bezładna i bezrozumna, ślepy żywioł pędzący w niewiadomym kierunku. Wszystkie zabiegi intelektualne i literackie powieści zdają się mieć jeden cel: zakląć ów żywioł, choć częściowo go opanować i rozbroić, wytropić jakiś ślad ładu – choćby szalonego, zarys prawa – choćby postawionego na głowie.\n7 Sie 2014\tpowieść\nNajbardziej docenianym nurtem twórczości Władysława Terleckiego były wydarzenia z XIX-wiecznej historii Polski, zwłaszcza z okresu ruchów powstańczych. “Dwie głowy ptaka” (pierwsze wydanie 1970) to najwybitniejsza z powieści autora, które dotyczą kręgu tematycznego powstania styczniowego. Jej bohaterem jest młody i odważny Aleksander Waszkowski, ostatni naczelnik powstańczej Warszawy, który śmiałymi akcjami dał dowód patriotyzmu i odwagi. Aresztowany już po śmierci Traugutta, załamał się w śledztwie. Uznał, że dalsza walka nie ma szans powodzenia. Został stracony na stokach Cytadeli Warszawskiej 17 stycznia 1865 roku.\nCzego możemy się nauczyć od kosmitów? W cyklu pisanych przez ponad trzydzieści lat opowiadań Stanisław Lem udowadnia, że bardzo wiele.\nBohater Dzienników gwiazdowych, Ijon Tichy, niczym Guliwer obcuje z różnymi istotami pozaziemskimi. Podczas swych licznych międzyplanetarnych wojaży podróżnik poznał rozmaite obce cywilizacje, stworzone tak przez istoty myślące, jaki i przez zaawansowane roboty.\n7 Sie 2014\tfantastyka science fiction fantasy


Wiklinowy Rudnik nad sanem – Kolebka wikliniarstwa\nKoszykarstwo żyła złota\nPlecionkarstwo związane jest z początkiem dziejów ludzkości. Świadczą o tym wykopaliska z epoki pierwotnej i starożytności. Wszędzie tam, gdzie w przeszłości osiedlał się człowiek, znajdujemy szczątki przedmiotów plecionych z korzeni trawy, lub gałęzi. W miarę upływu czasu zaczęto wyplatać z wikliny nie tylko przedmioty codziennego użytku, ale także przedmioty artystyczne i dekoracyjne. Wiklina to surowiec używany od lat do oplotu przedmiotów użytkowych oraz dekoracyjnych. Nie każdy zdaje sobie sprawę, że zaczęło się to bardzo dawno temu.\nNajbardziej znanymi ośrodkami wikliniarstwa na dzień dzisiejszy są: Nowy Tomyśl leżący w woj. wielkopolskim i Rudnik nad Sanem, który położony jest na Podkarpaciu w Kotlinie Sandomierskiej na lewym brzegu Sanu i rzeczką Rudną. My przybliżymy Państwu historię koszykarstwa w Rudniku nad Sanem.\nPomnik – Hrabia Ferdynand Hompesch\nKoszykarstwo stało się obok rolnictwa podstawowym zajęciem mieszkańców Rudnika i okolic. Potrzebowano fachowców, dlatego przeniesiono do Rudnika Krajową Centralną Szkołę Koszykarską i Prasko-Rudnicka Fabrykę Koszyków, która w okresie międzywojennym zamieniła się w jedną z największych baz koszykarskich w Europie. Zakłady stały się zamożne na tyle, że opłacało im się importować z krajów tropikalnych takie surowce jak; bambus, trzcinę, rafię, jutę i inne aby wyplatać jeszcze bardziej wyszukane przedmioty. W międzyczasie wspaniały rozkwit wikliniarstwa został przerwany przez wybuch I i II wojny światowej. Wtedy ludzie musieli zmienić asortyment i zaczęli wyplatać specjalne zielone maskujące kosze na kule i słomiane łapcie dla wartowników. W okresie międzywojennym zaczęły się mnożyć żydowskie firmy koszykarskie, których właściciele bogacili się i budowali duże magazyny, które przetrwały do dnia dzisiejszego. Wszystko działo się kosztem biednej ludności, która stała się tanią siłą roboczą. Budziło to niezadowolenie chałupników i prowadziło do wybuchów strajków, które odrobinę wpłynęły na poprawę ich sytuacji. W okresie okupacji hitlerowskiej Żydzi zostali wymordowani, niektórym udało się zbiec za granicę gdzie maja swoje firmy koszykarskie. W Rudniku w czasie okupacji została tylko Spółdzielnia Koszykarska Wierzba, która wyrabiała maty wiklinowe, pojemniki na pociski armatnie, chodaki ochronne dla wartowników i małe ilości galanterii koszykarskiej. Firma ta przetrwała okupację, a po wyzwoleniu stała się ośrodkiem odnowy i rozwoju wikliniarstwa w Rudniku. Po wojnie istniały też dwie inne spółdzielnie koszykarskie. W 1948 r. wszystkie trzy połączyły się w jedno przedsiębiorstwo pod nazwą Koszykarska Spółdzielnia Pracy „Jedność” w Rudniku nad Sanem. Po zjednoczeniu spółdzielnia zaczęła się rozwijać w błyskawicznym tempie; zbudowano nowe warsztaty, gotowalnie wikliny, korowalnie, magazyny. Pojawił się jednak problem – brak wikliny, trzciny tropikalnej, bambusa, rafii i innych surowców potrzebnych do produkcji mebli i innych wyrobów na eksport. Dopiero gdy patronat nad Jednością przejęła C.P.L.i A. (Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego) uzyskano fundusze na zwiększenie powierzchni uprawy wikliny i import surowców tropikalnych potrzebnych do wyplatania, a także pieniądze na budowę magazynów, warsztatów i urządzeń produkcyjnych. Z powrotem nawiązano współpracę z amerykańskimi firmami. W 1970 r. zorganizowano Obchody 100-lecia Rzemiosła Plecionkarskiego w Rudniku nad Sanem. Była to piękna impreza lokalna z wystawami wyrobów wiklinowych, festynami i tańcami. Po obchodach pozostały jednak trudności i kłopoty codzienne. Na dzień dzisiejszy Rudnik nad Sanem rozwija się w dalszym ciągu w kierunku koszykarstwa. Praca wikliniarza to ciężka i niewdzięczna praca rękodzielnicza przy wykorzystaniu prymitywnych narzędzi i sprzętu tj. nożyce, kleszcze, obcęgi, zginacze, szpile i inne w pozycji siedzącej, często pochylonej, co sprzyja różnym schorzeniom i deformacji kręgosłupa. Jest to praca mało opłacalna, z tego też powodu maleje liczba koszykarzy zajmujących się wyplataniem koszy wiklinowych.