You are here: Home / Kurs przewodnika Tatrzańskiego / Gaudeamus kurs przewodnika po Krakowie\nGaudeamus kurs przewodnika po Krakowie Reviewed by admin on sobota, Marzec 16th, 2019 .\nJak wybrać uczelnię wyższą? Kończąc liceum niekoniecznie mamy pomysł na siebie i swoją przyszłość. Otaczający nas ludzie, a zwłaszcza rodzice, wymagają od nas wybrania kierunku studiów, które da nam upragniony przez nas zawód. A co jeśli na tym etapie nie wiemy na co się zdecydować? Nawet wybitny uczeń, z wzorowo zdaną maturą, nie musi wiedzieć […]\nKończąc liceum niekoniecznie mamy pomysł na siebie i swoją przyszłość. Otaczający nas ludzie, a zwłaszcza rodzice, wymagają od nas wybrania kierunku studiów, które da nam upragniony przez nas zawód. A co jeśli na tym etapie nie wiemy na co się zdecydować? Nawet wybitny uczeń, z wzorowo zdaną maturą, nie musi wiedzieć czy chce zostać polonistą czy dentystą. Jak zatem wybrać kierunek dalszej edukacji? Zacznij od wyboru najlepszej uczelni wyższej, do której, biorąc pod uwagę swoje świadectwo i dotychczasowe osiągnięcia, masz możliwość się dostać. Szukając szkoły koniecznie poczytaj opinię na jej temat na stronie internetowej. Weź też pod uwagę odległość od miejsca zamieszkania i ewentualną możliwość zamieszkania w akademiku. Poszukaj również informacji na temat kół zainteresowań. Studenckie Koło Przewodników Górskich, Aktorskie, Wokalne czy Matematyczne, pomogą Ci rozwinąć zainteresowania. Jeśli chodzi o SKPG powinieneś go szukać w rejonach górzystych. Ćwiczenia wspinaczki na sali gimnastycznej nie zapewnią tych samych wrażeń, co wspinaczka po górskiej ścianie. Możliwości masz wiele, a szansę tylko jedną. Wykorzystaj ją mądrze.


Szczecin nie grabi liści – Poznańskie Nieruchomości\nSzczecin zaprzestaje grabienia liści i odśnieżania alejek. Chodzi o ochronę przyrody.Takich tabliczek pojawi się w Szczecinie 250. Znajdą się przy wejściach na teren zieleńców (Fot. szczecin.eu)\nMieszkańcy Szczecina niebawem natkną się w miejskich parkach na tabliczki informujące, że może być ślisko, ponieważ Zakład Usług Komunalnych „nie grabi liści i nie odśnieża alejek”. ZUk tłumaczy, że w ten sposób chce chronić zasoby przyrodnicze. To kontynuacja akcji z 2019 roku. Kilka miesięcy temu podobne działania podjął Wrocław. Na bujniejszą roślinność zdecydowały się też niektóre inne miasta.\nMontaż tabliczek w szczecińskich parkach już się rozpoczął. Będzie ich aż 250. Sprawę finansuje Zakład Usług Komunalnych w Szczecinie (ok. 30 tys. zł).\nWstrzymanie wszystkich tych prac pomoże przetrwać zimę nie tylko jeżom, ale również owadom – informuje urząd miasta.\nKoszenie znacząco ograniczył przed rokiem Wrocław. Kwietne, antysmogowe łąki pojawiły się też m.in. w Krakowie, Katowicach, Białymstoku i Warszawie.\nNa tabliczkach w szczecińskich parkach znajdą się napisy „Może być ślisko. Nie grabimy liści, nie odśnieżamy alejek. Chronimy zasoby przyrodnicze Szczecina”.\n– Szczecin jest jednym z pierwszych miast w Polsce, które już w ubiegłym roku częściowo wstrzymało koszenie parków i skwerów – mówi Andrzej Kus, rzecznik prasowy miasta ds. gospodarki komunalnej i ochrony środowiska. – W tym roku całkowicie zaniechano działania, a teraz Zakład Usług Komunalnych idzie jeszcze dalej: grabienie liści ograniczone zostanie do absolutnego minimum. Odbywało się będzie wyłącznie w sytuacjach interwencyjnych – dodaje.\nŚniegu na razie tej zimy nie widać, ale jeśli spadnie, to usunięty z alejek nie zostanie.\n– Wstrzymanie wszystkich tych prac pomoże przetrwać zimę nie tylko jeżom, ale również owadom. Zalegające liście rozkładając się dostarczają do gleby cenne składniki organiczne, utrzymują wilgotność podłoża, chronią przed ewentualnym przemarzaniem systemów korzeniowych. Stanowią schronienie oraz bazę pokarmową dla parkowej fauny – argumentuje szczeciński magistrat.\nBardziej ekologicznie, ale też oszczędniej\nNa podobną akcję wiosną minionego roku zdecydował się też np. Zarząd Zieleni Miejskiej we Wrocławiu. Po tym, jak majowe deszcze spowodowały bujny rozrost traw, uznał, że zamiast kosić trawniki, pozwoli im swobodnie rosnąć. Zabieg ten miał sprawić, że będą one bardziej zielone i ekologiczne.\n– Aby uzyskać efekt zielonych, gęstych dywanów, trzeba trawnik traktować pestycydami, nawozami, a w okresach suchych również nawadnianiem. Prezentuje się on elegancko, ale z biologicznego punktu widzenia stanowi pustynię. Zaś przy ograniczonych środkach, bez intensywnej pielęgnacji, często koszony trawnik nie zawsze wygląda estetycznie, a gleba, na której rośnie, szybciej się wysusza – wyjaśniała wówczas Aleksandra Zienkiewicz, rzecznik prasowy Zarządu Zieleni Miejskiej we Wrocławiu.\nZZM wyznaczył powierzchnie trawiaste w parkach, które mają być koszone jedynie 1-2 razy w roku (141,5 ha z 570 ha – ok. 20 proc. trawników ogółem na tych terenach). Nowością było koszenie w wybranych miejscach bez wywozu pokosu – po rozdrobnieniu będzie on pozostawiany jako naturalny nawóz użyźniający glebę.\nPoprzedni: Miejsce zamieszkania czy pobytu\nNastępny: Carrefour zamiast Piotra i Pawła\nPracujemy nad nowelizacją Prawa lotniczego m.in. ws. tzw. odszkodowań hałasowych, ale nie w związku z ...\n„Karuzelin” – taką nazwę nosi pierwszy w Gdańsku plac zabaw dla dorosłych. Miejsce rekreacji powstało ...\nBudowany w okolicach Dworca Centralnego Varso Tower stał się oficjalnie najwyższym w Polsce budynkiem pod ...\nZostała wydana decyzja środowiskowa dla budowy trzeciego mostu na Dunajcu w Nowym Sączu (woj. małopolskie) ...\nNiebawem rozpocznie się montaż maszyny TBM, która wydrąży tunel łączący wyspy Uznam i Wolin w ...


Ceny jabłek i śliwek znacznie niższe niż przed rokiem - Warzywa/owoce\nData: 27-08-2008, 11:42\nW trzecim tygodniu sierpnia 2008 r. w spółdzielniach ogrodniczych ceny śliwek utrzymywały się na stabilnym poziomie w stosunku do wcześniejszego tygodnia (1,03 PLN/kg). Ze względu na oczekiwane znacznie wyższe zbiory tych owoców w br. (według IERiGŻ, w 2008r. wyniosą one ok. 100 tys. t w 2008r. wobec 53,5 tys. t w ub.r.), ceny śliwek deserowych są obecnie znacznie niższe niż w analogicznym okresie ub.r. (ponad trzykrotnie) - raportują eksperci BGŻ.\nTańsze są również śliwki przeznaczone do przetwórstwa, które w analizowanym tygodniu kosztowały 0,45 PLN/kg loco zakład. Oznacza to, że cena śliwek przemysłowych w ubiegłym tygodniu stanowiła zaledwie ok. 38 proc. ceny ubiegłorocznej.\nW spółdzielniach ogrodniczych w analizowanym tygodniu odnotowano dalszy spadek cen jabłek deserowych (obecnie kosztują one 1,12 PLN/kg, podczas gdy w analogicznym okresie ub.r. - 2,17 PLN/kg). Począwszy od września, oczekuje się dalszego spadku cen tych owoców, z uwagi na spodziewany istotny wzrost podaży. Jabłka deserowe jesiennych odmian stanowią bowiem gros zbiorów jabłek ogółem.\nMimo nieznacznego wzrostu cen skupu jabłek przemysłowych w relacji tygodniowej (z 0,15 PLN/kg do 0,12-0,20 PLN/kg), trzeci tydzień sierpnia upłynął pod znakiem protestów producentów jabłek przeciwko wciąż zaniżonych, ich zdaniem, cenom skupu owoców przeznaczonych do przetwórstwa. Część producentów rozpoczęła blokadę niektórych zakładów przetwórczych na Lubelszczyźnie i Mazowszu, nie zgadzając się tym samym na propozycje przetwórców dotyczące wzrostu cen skupu owoców do 0,23 PLN/kg począwszy od września br. Zdaniem plantatorów jabłek, proponowane ceny w dalszym ciągu nie będą pokrywać kosztów produkcji owoców przeznaczonych do przetwórstwa, które w bieżącym sezonie kształtują się na poziomie ok. 0,30 PLN/kg (szacunki IERiGŻ). Biorąc pod uwagę fakt, iż ubiegłoroczne zapasy zagęszczonego soku jabłkowego są wysokie, a w związku z tym popyt na jabłka przemysłowe jest relatywnie niewielki, blokady niekoniecznie muszą jednak odnieść pożądany skutek.\nSkupowane obecnie przez zakłady przetwórcze jabłka niektórych letnich odmian, takich jak Early Geneva czy Vista Bella cechuje wyższa kwasowość niż w przypadku odmian jesiennych, ale też niższa zawartość ekstraktu i znaczna nietrwałość. W praktyce oznacza to, iż do produkcji jednostkowej ilości zagęszczonego soku jabłkowego, potrzeba znacznie większych ilości surowca (nawet do 40 proc.) niż ma to miejsce w przypadku jabłek odmian jesiennych. Większe zużycie surowca wpływa na wzrost kosztów produkcji koncentratu.\nZdaniem World Apple and Pears Association, w br. unijne zbiory gruszek osiągną poziom 2,16 mln t, co oznacza, iż będą o ok. 14 proc. niższe w relacji rocznej. 16 proc. spadek produkcji (do 2,07 mln t) oczekiwany jest w krajach UE-15, natomiast 74 proc. wzrost produkcji, w stosunku do rekordowo niskich ubiegłorocznych zbiorów, jest spodziewany w pozostałych krajach (0,09 mln t). Oczekiwany spadek zbiorów gruszek może spowodować wzrost cen tych owoców we Wspólnocie.\nśliwki [kg] 9.85 zł


- Już rozmawiałam z dziewczętami Ramsgate’ów - przy¬pomniała mu nerwowo, jako że spotkanie okazało się dla niej wielce upokarzające. Pani Ramsgate, na pozór aż nadto zatroskana, w głębi duszy napawała się jej udręką. Nieprędko wybaczy córce tę kompromitację.\n- Czy panna Clemency utrzymywała kontakty z kimś z seminarium? Pani Hastings pokręciła przecząco głową. W istocie od dłuższego czasu stało się to dla nich kością niezgody, bowiem matkę irytowało w najwyższym stopniu, że córka nie robi nic, by podtrzymać cenne znajomości z Milton Academy. Na przykład taka Agnes Cartwright, bogata panna z dobrego domu, z którą Clemency dzieliła pokój. Pani Hastings była pewna, iż osóbka z takim pochodzeniem musi być też czarująca, ale panna przemądrzalska zdecydowała, że Agnes się jej nie podoba. - Oszukuje w karty - powiedziała. Nawet jeśli to prawda, co z tego? Przecież pochodzi z wyższych sfer. Wszyscy wiedzą, że ach moralność mierzy się inną miarą. Z pewnością warto stracić trochę pieniędzy, a w zamian za to zostać zaproszonym do Cartwrightów!? Ale Clemency nawet się o to nie starała. - Czy pani mąż miał krewnych, do których mogłaby pojechać? - padło następne pytanie prawnika. - Nie znam nikogo z tamtej rodziny, chociaż chwileczkę... Był jeden taki starszy kuzyn, Robert. - Tak? - To pastor. - Czy panna Clemency mogła się u niego zatrzymać? - Umarł ponad rok temu, a wdowa po nim przepro¬wadziła się. - Rozumiem. Wie pani dokąd? Niestety, pani Hastings nie pamiętała. Nie była nawet pewna, gdzie mieszkał wielebny Robert Stoneham. - Czy lubił pani córkę? - Kiedy była mała, oboje ją rozpieszczali - odparła pani Hastings po zastanowieniu. - Nie mieli własnych dzieci, stąd to dziwaczne zachowanie. Ale Clemency nie widziała się z nimi od trzech czy czterech lat. Wątpię, żeby utrzymywała kontakty z panią Stoneham. W każdym razie nigdy o tym nie wspominała. Pan Jameson westchnął. To nikła szansa, jedyny ślad, jaki ma. Może poszukać w księgach kościelnych adresu pani Stoneham i spróbować dowiedzieć się czegoś więcej. Osobiś¬cie wątpił, aby coś z tego wynikło, ale skoro zamierzał policzyć sobie słono za swój czas, musiał solidnie przyłożyć się do zadania. - Czy panna Clemency nie interesowała się jakimś młodzieńcem? - zapytał ostrożnie. W jego mniemaniu tak piękna dziewczyna mogła z powodzeniem uciec z kochan¬kiem do Gretna Green - małej szkockiej wioski na granicy z Anglią, gdzie miejscowy kowal udzielał ślubu zbiegłym parom. - Z pewnością nie! Jestem o tym przekonana - odparła pani Hastings, a na jej policzkach wykwitły dwie czerwone plamy. Pan Jameson zachował dla siebie nasuwające się komen¬tarze. Kiedy Clemency szła polną drogą w kierunku Candover Court, nie miała pojęcia, że w tej samej chwili przez czternastowieczną bramę prowadzącą do majątku przejeżdża sam markiz we własnej osobie. Spędził z Thorhillem kilka nieprzyjemnych dni w Lon¬dynie, zajęty sporządzaniem listy wierzycieli brata i wyli-czaniem zbywalnych aktywów, którymi mógłby spłacić co pilniejsze długi. Konie lorda Alexandra zostały sprzedane prawie za pół darmo, ale przynajmniej nie obciążały Lysandra koszty ich utrzymania. Jedynym jasnym punktem ostatnich wydarzeń było korzystne pozbycie się domu myśliwskiego w Leicestershire, co pozwoliło na zdjęcie zastawu hipotecz¬nego z majątku Candover Court, zagrożonego już licytacją. - Teraz chociaż lady Helena i panienka Arabella mają zapewniony dach nad głową, milordzie - stwierdził Thorhill. - Tylko na jakiś czas - odparł smętnie Lysander. - Co opętało ojca, że zdecydował się na taki krok? Jak mógł zastawić rodzinną posiadłość? - Wydaje mi się, że wszystkiemu były winne karciane długi lorda Alexandra. - Jutro pojadę do Candover i rozmówię się z Frome’em - zdecydował Lysander i odsunął krzesło. Frome już od lat pracował jako zarządca majątku Candover. - Zobaczymy, czy jest szansa doprowadzić tę posiadłość do porządku. - Ma pan teraz przynajmniej trochę oddechu, milordzie - zauważył Thorhill, patrząc na Lysandra z uwagą i wspominając lorda Alexandra. Pod względem fizycznym bracia nie byli do siebie podobni, ale to jeszcze o niczym nie świadczyło. Różnili się przede wszystkim charakterami. W oczach prawnika Lysander był wart dziesięć razy więcej niż poprzedni markiz. Wielka szkoda, iż Alexander nie opuścił tego świata o wiele wcześniej. Następnego dnia Lysander zajechał dwukółką przed Candover Court. Popołudniowe słońce odbijało się złotem od starych murów pałacu i wydało mu się, że nigdy jeszcze to miejsce nie wyglądało tak ładnie. Dom pochodził z czasów Tudorów, miał solidne, grube ściany i okna z drewnianymi kratownicami. Pierwszy Candover, który wybudował posiadłość, użył w tym celu kamieni z opactwa, podarowanego mu przez Henryka VIII w dowód wdzięczno¬ści za poparcie związku z Anną Boleyn. Przodek Lysandra przejawiał niezwykły talent w dziedzinie intryg politycz¬nych, lecz niefortunny upadek z konia zmusił go do wycofania się z dwom i ze świata wielkiej polityki. Kto wie, czy dzięki temu, że nie ocalił głowy, a przynajmniej obu nowo nabytych posiadłości, zajmował się swataniem włas¬nych dzieci, a nie planami małżeńskimi jego królewskiej mości. Lysander ostatnio rzadko odwiedzał swoją rodzinną miej¬scowość. Jako chłopiec łowił ryby w pobliskim strumyku i wspinał się na każde drzewo. Ale zawsze miał świadomość, że majątek nie należy do niego i nic tego nie zmieni, więc po powrocie z Oksfordu pojechał do Londynu i rzucił się w wir wielkomiejskich rozrywek. Teraz niespodziewanie został właścicielem tego pięknego dworu, a jednocześnie znalazł się o włos od jego utraty. Nawet po sprzedaniu wszystkich aktywów pozostanie jeszcze dwadzieścia tysięcy funtów długów. Gdyby nie to... Ziemia jest tu dobra i wystarczyłoby zainwestować w bardziej nowoczesne metody uprawy, a majątek byłby wart dziesięciokrotnie więcej niż te liche dziewięćset funtów rocznie, jakie przynoszą zmniej¬szające się czynsze. Lysander miał wielką ochotę podjąć to wyzwanie, jednak zadłużenie go przerastało. Nie było wyjścia, musiał myśleć o sprzedaży Candover. Dla dziewczyny chowanej w mieście w ciasnych murach londyńskiego domu, możliwość przechadzki na wsi jawiła się jako niezwykła przyjemność, zawierająca w sobie nie¬uchwytny i tajemniczy posmak przygody. Chociaż Candover Court był oddalony o niecałe cztery kilometry od wsi i z okien domku pani Stoneham Clemency wyraźnie widziała drzewa Home Wood, droga doń wydawała się wyprawą pełną odkryć. Kwiaty wychylające się zza żywopłotów, jaskółki świergoczące pod dachami, nawet szelest lekko już żółknących liści sprawiły, że zapomniała o kłopotach. Szła więc radośnie i cieszyła się, że jest tu sama i może do woli delektować się pięknem dnia. Gdy żyła jeszcze jej babcia Hastings, Clemency spędziła jako dziecko niejedno lato na wsi i wtedy też doznawała radości z obcowania z przyrodą, świeżym powietrzem i śpiewem ptaków. Skręciła w bramę Candover Court i zatrzymała się zdziwiona. Spodziewała się nowoczesnej budowli z klasycz-nymi kolumnami, może nawet okazałym portykiem, lecz to miejsce wyglądało zupełnie inaczej. Pałac miał zaledwie dwa piętra, a małe, ciężko wyglądające okna i wysokie kominy tylko potęgowały przygnębiające wrażenie. Na tyłach dworu stały szczątki starego opactwa. Większość kamienia Candover Court pochodziła z rozbiórki klasztoru, tu i ówdzie bowiem widać było pozostałości maswerku i fragmenty sklepień wtopionych w mury domu. Podobnie jak opactwo, dom znajdował się w stanie kompletnej ruiny. Z jednego z kominów wyrastało małe drzewko, a popękane w wielu miejscach rynny i przerzedzone dachówki dopełniały obrazu zniszczenia. Ogrody także były zarośnięte i zaniedbane. Nic dziwnego, że markiz pragnie ożenku dla pieniędzy, pomyślała z ironią Clemency. Cóż, nie dobierze się jednak do jej majątku! Dwór w środku nie wyglądał lepiej. Nad wielkim ko¬minkiem w obszernym hallu wyryto w kamieniu herb rodu Candover. Kiedyś górował tu dumnie jako symbol świetności i bogactwa, teraz był niemym świadkiem nieuchronnego upadku. Na ścianach wisiały wytarte chorągwie, a w rogach sali straszyły pordzewiałe zbroje. Wnętrze przypominało Clemency jedną z niesamowitych powieści pani Radcliffe, brakowało jedynie bezgłowego mnicha, choć z pewnością wystarczyłoby pajęczyn. Pomimo zniszczeń dom zachował swój charakter i w niepojęty sposób urzekał powagą i tajem¬niczością. Arabella, wyraźnie wypatrując gościa, zbiegła na dół, gdy tylko usłyszała kołatanie do drzwi. Odprawiła odźwiernego i rzekła: - Proszę na górę, panno Stoneham. Czekamy na panią w żółtym salonie. - Wskazała pokoje rozchodzące się dalej. - Tamta część jest nie zamieszkana. - Wielka szkoda, to taki piękny dom - odparła z przeko¬naniem Clemency. - Tak pani myśli? To zabytek, tak go nazywam. Osobiście wolę bardziej nowoczesny styl. - Współczesne domy nie posiadają tej niepowtarzalnej atmosfery - stwierdziła Clemency, idąc schodami w górę. Zauważyła wytarte dębowe stopnie oraz uznała, że od dłuższego czasu nikt nie pastował poręczy. Trudno sobie wyobrazić, że mogłaby zostać panią tej upadającej świetności. - A jeszcze ta wilgoć i przeciągi... - rzuciła Arabella. - Ale mogłoby być tu pięknie. Arabella zatrzymała się na szczycie schodów i uważnie przyjrzała gościowi. - Jak dla mnie, nie wygląda pani na guwernantkę - rzekła w końcu. - Ach tak, a czemu nie? - wybąkała Clemency, a jej serce zamarło na moment. - Po pierwsze, jest pani za ładna, a po drugie, nie mówi pani jak zwykła guwernantka. - A jak one mówią? - Udało się jej lekko zaśmiać. Musi uważać na swoje słowa. - Cóż, panna Lane co raz to mnie przeprasza, gdy chce mi się w czymkolwiek sprzeciwić. Poza tym wiecznie przypomina mi moje pochodzenie i chwałę przodków. „Pamiętaj, lady Arabello, ten dom ma bogatą historię i jest dowodem rodzinnych tradycji”. Wskazała na niszczące się ściany i popękane panele. Clemency nie mogła powstrzymać się od śmiechu. Arabella roześmiała się również i kiedy weszły do salonu, lady Helena podnosząc wzrok znad robótki ręcznej, ujrzała dwie rozweselone twarze. Natychmiast zaczęło też ujadać sześć psów i podniósł się taki rwetes, że przez kilka minut nie było w ogóle nic słychać. Szczęściem dla Clemency, w ogólnym zamieszaniu nikt nie zauważył jej przerażenia i konsternacji. Oto bowiem ujrzała znajomą sylwetkę wysokiego, szczupłego mężczyzny o ciemnej karnacji, który na ich widok wstał powoli z fotela. To musi być markiz, nikt inny. Ostatkiem sił zdołała podejść do lady Heleny, uścisnąć jej rękę i wymienić uprzejmości. - Leżeć, Pongo, siad, Muffin! - zawołała na psy kobieta. - Proszę nie zwracać na nie uwagi, panno Stoneham. Zaraz się uspokoją. - Odwróciła się do bratanka. - Mój drogi, pozwól przedstawić sobie pannę Stoneham. Nie wiem, czy przypominasz sobie jej kuzynkę, która niedawno zamieszkała nieopodal we wsi, tę miłą wdowę po pastorze. Clemency usiłowała opanować drżenie kolan i niemal na oślep wyciągnęła przed siebie rękę. Dobry Boże, czy to jakiś koszmar senny? - Panno Stoneham. - Brwi mężczyzny zmarszczyły się w grymasie skupienia. Ledwie dotknął jej dłoni i rzekł: - Czy przypadkiem nie miałem przyjemności spotkać pani wcześniej? - Śmiem wątpić, milordzie. - Clemency wzięła się w garść i z ulgą usłyszała, że jej głos brzmi już spokojnie. - Do tej pory pracowałam w Yorkshire jako guwernantka.\nPosted in: Bez kategorii Tagged: kinga rusin partner, aleksander kwaśniewski wykształcenie, wypadek diany,\nnumer jeden stał się tylko wspomnieniem.\n- Ale tak właśnie jest, czyż nie? - odpowiedziała rzeczowo Zuzanna. I po chwili milczenia dodała: - Co nie znaczy, że już nigdy nie będziesz miał z nimi problemów. ...\t[Read more...]\nwłaściwym miejscu. - No, prawie... - Naparł jeszcze raz, aż wreszcie\npuściły. - Poczekajcie, sam tam zajrzę. 294 ...\t[Read more...]\n- Co? Dlaczego? Przecież mnie pragniesz... - Chcesz udowodnić, że wszystkie kobiety są podobnymi do twojej matki kłamliwymi krętaczkami. Pragnę cię, ale bardziej mi zależy na szacunku dla siebie. - Wysunęła się z jego objęć, zerwała z łóżka i pospiesznie zbierała porozrzucaną garderobę, obawiając się spojrzeć na Lorenza, pełna obaw, czy wytrwa w swojej determinacji. Lorenzo leżał na łóżku i wpatrywał się w sufit. Ból, który odczuwał, był czysto fizyczny, a wściekłość koncentrowała się na tym, co Jodie odważyła się mu powiedzieć. Ona sama nic dla niego nie znaczyła. Nic kompletnie! ...\t[Read more...]


Reklamowe torby polipropylenowe z nadrukiem: cena, rodzaje, zalety - Grodziski24\nPostaw na ekologię i wybierz torby reklamowe wielorazowe! Poza popularnymi torbami tkaninowymi oraz papierowymi dużym zainteresowaniem cieszą się torby polipropylenowe z nadrukiem. Sprawdź najważniejsze informacje o wielorazowych torbach PP!\nTorby polipropylenowe – podstawowe informacje\nDo wykonania toreb wielorazowych wykorzystuje się różne rodzaje materiałów. Wśród nich znajdują się również torby z tworzyw sztucznych, które wyróżniają się wysoką wytrzymałością, odpornością oraz atrakcyjnym wyglądem.\nAlternatywą dla toreb tkaninowych są torby polipropylenowe, które powstają z wytrzymałego, a także przyjaznego dla środowiska tworzywa, które w 100% podlega recyklingowi. Atutem wielorazowych toreb polipropylenowych jest ich odporność na uszkodzenia oraz pojemność.\nZ materiału PP można wykonać torby o wielu fasonach, między innymi torby płaskie, torby z dnem, torby o orientacji poziomej oraz pionowej, a także torby z krótkimi uchwytami i toby na ramię. Są one oferowane w wielu kolorach, a dzięki możliwości personalizacji mogą być także opatrzone logo firmy i stać się atrakcyjnym gadżetem reklamowym.\nDlaczego warto wybrać torby z polipropylenu?\nWśród najważniejszych zalet toreb reklamowych z polipropylenu znajdują się poniższe:\nwysoka wytrzymałość – torba jest solidna i może służyć na lata\nwiele wariantów do wyboru – torby mają zróżnicowaną konstrukcję, wymiary, dlatego można także dopasować je indywidualnie do przeznaczenia\nopcja nadruku – dzięki znakowaniu torba może stać się skutecznym gadżetem reklamowym\nekologia – torby polipropylenowe są przyjazne dla środowiska, ponieważ są wielorazowe, a także nadają się do recyklingu\nniskie ceny – wielorazowe torby PP są tańsze od toreb tkaninowych\nTorby polipropylenowe z nadrukiem: cena\nDla produktów reklamowych jak torby polipropylenowe z nadrukiem cena rozpoczyna się już poniżej 2 złotych za sztukę - http://kompol.pl/tagi/torby-pp/ natomiast przy zamówieniu jeszcze większych nakładów można uzyskać jeszcze niższe koszty. Większe torby z dnem to wydatek rozpoczynający się od około 4 złotych wzwyż.\nDokładne informacje dotyczące kosztów toreb polipropylenowych można znaleźć online na stronach internetowych firm zajmujących się ich realizacją.\nGdzie zamówić torby polipropylenowe z logo firmy?\nAktualnie torby polipropylenowe z nadrukiem można zamówić również za pośrednictwem stron internetowych firm wykonujących je na zamówienie klientów. Można skorzystać także z usług projektowania graficznego, dzięki czemu torba może zostać uzupełniona o atrakcyjnie wyglądający nadruk, na przykład logo firmy.


Znamy ceny nowego Opla Adama! - Autokrata.pl\nZnamy ceny nowego Opla Adama!\nOpel Adam debiutuje w Polsce.\nOpel o swoim Adamie trąbi już od dawna. W międzyczasie pokazał nawet wersję rajdową oraz koncepcyjnego Rocksa. My jednak mamy ważniejszą informację do przekazania: właśnie poznaliśmy ceny tego auta w Polsce.\nKonkurent Fiata 500 został wyceniony na 42 900 zł za wariant silnikowy 1.2 70 KM. Za taką kwotę dostaniemy wersję bazową, z radiem z wejściem AUX i pięcioma głośnikami, czterema poduszkami powietrznymi, elektrycznie regulowanymi szybami i lusterkami bocznymi, ABS, ESP oraz centralnym zamkiem sterowanym za pomocą pilota. W tej wersji najpoważniejszym niedostatkiem jest brak klimatyzacji oraz uboga paleta kolorów (można wybierać z zaledwie trzech).\n20000 ZAMÓWIEŃ NA ADAMA!\nWariant wyposażeniowy Jam zaczyna się od 48 500 zł i oferuje manualną klimatyzację, radio z Bluetooth i USB, szeroką paletę kolorów, 16-calowe felgi oraz składaną tylną kanapę.\nGdy dopłacimy 3000 zł, otrzymamy wersję Glam, która ma 7 głośników, światła do jazdy dziennej LED, uchwyt na kubek i automatyczną jednostrefową klimatyzację. Za dodatkowy 1000 zł (wersja Slam) nasz Adam zostanie wyposażony w 17-calowe felgi i sportowe zawieszenie.\nOczywiście mały Opel oferuje przeogromne możliwości personalizacji. Klienci będą mogli zdecydować się (jak to zwykle w Oplu bywa) na pakiet stylistyczny OPC, połączony z dwukolorowym nadwoziem i różnymi naklejkami. Przyszły właściciel za 300 zł będzie miał nawet możliwość wybrania odcienia atrapy chłodnicy. Jedną z ciekawszych opcji w nowym Adamie jest podsufitka z diodami LED, która ma przypominać gwieździste niebo; za taki rarytas dopłacimy 1200 zł.\nADAM BEZ DACHU JUŻ W PRZYSZŁYM ROKU\nCennik Adama zamyka odmiana Slam w parze z silnikiem 1.4 100 KM za 54 700 zł. To sporo. Ceny w innych krajach również nie należą do niskich, a mimo to Opel jakiś czas temu chwalił się, że zebrał już 20 000 zamówień na swojego "malca". Czy również w Polsce auto spotka się z takim ciepłym przyjęciem? Zobaczymy. Jeśli chcecie je kupić, już możecie składać zamówienia w najbliższym salonie sprzedaży.\nList otwarty do Volkswagena\nWe współczesnej motoryzacji jest kilka niepokojących tendencji. Downsizing, rezygnacja ze sportowych modeli, niepotrzebna komplikacja samochodów – to tylko niektóre z nich. W ostatnim czasie pojawiło się...\nŹle zaparkowane auto? Jest na to sposób!\nNiestety codziennie jesteśmy świadkami niepoprawnie zaparkowanych aut. Patrząc na to, jak niektórzy zostawiają swoje samochody, czasem zachodzimy w głowę, gdzie podział się ich mózg. W serwisie...\nTrzeba mieć w łepetynie niezłego hopla żeby kupić jakiegokolwiek łopla,heh co za szrot z tej badziewnej firmy...\nodezwal sie wlasciciel audi lub vw zapewne :) lekki kicz ale coz komus pewnie trafi do gustu.\nidealne auto dla 18-sto letniej dziewczynki ;-)\nkupię swojej córce....\nGość idealne auto dla 18-sto letniej dziewczynki ;-)\nZeby sie mogła w nim k***ić?\nGość Zeby sie mogła w nim k***ić?\nNie wszystkie 18stolatki się k***ią. Może jego córka jest w tym 0,1% które tego nie robi :)\nHaha, TFOJA CURKA\nGość Haha, TFOJA CURKA\nZ ceną pojechali po bandzie. Nie wróżę przyszłości dla tego modelu w Polsce.\nżryj gruz :)\nGość Z ceną pojechali po bandzie. Nie wróżę przyszłości dla tego modelu w Polsce.\nNo dokladnie .. bo po co kupować coś co już od dawna na rynku jest jeździ po drogach i okazało się klapą ... Mam na myśli forda Ka .. sylwetka ta sama nawet reflektory tylnie są identyczne .. KOPIA ....\nSmutna relacja z targów w Genewie.\nSpowodował wypadek po pijanemu. I chwalił się tym na Facebooku\n"Bezwypadkowe" Audi za ponad 100 tys. zł


Ozdoby Ziemi: Po krótkiej przerwie bransoletka SILANGANAN\nMiało być wcześniej ale internet był oporny - się popsuł jak to operator ujął masowo ;)\nDzisiaj znowu sutaszowo. Tym razem bransoletka. Namęczyłam się z nią nieziemsko. Nie chodzi o samą trudność wykonania tylko o fakt braku czasu. Ostatnio mam go jak na lekarstwo więc praca nad bransoletką trwała bardzo długo. Już nie mogłam się doczekać końca. Miałam w trakcie kilka rozterek, pierwotnie rozrysowany projekt uległ częściowej ewolucji i jest takie cuś asymetryczne. Asymetryczne miało być od samego początku choć w trochę innym wymiarze.Pomimo tego jestem zadowolona i chyba trudno mi się będzie z nią rozstać. Jeżeli którejś z Was wpadnie w oko- piszcie śmiało. Jest dostępna od ręki a nawet na rękę :)\nZastosowałam pierwszy raz zapięcie "guziczkowe" w wersji podwójnej. Bardzo fajnie to funkcjonuje i całkiem ładnie wygląda :). Długość bransoletki można troszeczkę dopasować.\na oto ona :) zdjęć jak zwykle dużo ale musiałam obfotografować ją z każdej strony :)\nAutor: Ozdoby Ziemi o 17:04\nEtykiety: bransoletka, jadeit, jaspis, kocie oko, malachit, soutache, sutasz, turkus\nzamornik 11 października 2012 17:20\nwygląda doskonale a do tego jeszcze kamienie...bejer:)\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 18:56\nNo ja jednak widzę kilka niedociągnięć - prawdę mówiąc niedużych ale jednak. Staram się używać wyłącznie kamieni naturalnych - ich magia przyciąga :)i wtedy cały twór wygląda bardziej "szlachetnie". Cieszę się bardzo, że Ci się podoba :)\nzamornik 21 października 2012 18:14\npodoba???:) to jest śliczne i normalnie kolanka poobijane jak nic!!!\nOzdoby Ziemi 21 października 2012 18:23\nAnia 11 października 2012 18:37\nCudny kształt i kolory, takie wspomnienie lata :)\nPozdrawiam z nostalgią.\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 18:59\nRzeczywiście jest radosny i słoneczny. Miło powspominać letni czas bo ciepłych promienia coraz mniej niestety. Za to takimi drobiazgami można sobie łatwo poprawić humor :)\nPozdrawiam równie nostalgicznie choć jesień tez jest urokliwa :)\nkasia michalak 11 października 2012 19:03\nJestem pod ogromnym wrażeniem :) postanowiłam sobie że po rehabilitacji kolczyki , bransoletka muszą być. Przepiękna, doskonała.. Pozdrawiam :)\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 19:00\nDziękuję Kasiu :) Życzę szybkiego powrotu do zdrowia i oby rehabilitacja była skuteczna. Trzymam kciuki :)\nWiola J. Sutasz (soutache) 11 października 2012 19:21\ncoś niesamowitego! ale pracochłonna, duża i w ogóle świetne kolory! przepiękna, podziwiam! :) super że dodałaś sznureczek zwijany:)\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 19:03\nDzięki Wiolu. Rzeczywiście pracochłonna. Samo przyszywanie skręcanych sznureczków tak aby nie było widać szwów jest niezłym wyzwaniem ale się udało. Sznurek skręcany w niektórych projektach jest po prostu niezbędny i niezastąpiony. Jak mawia mój brat "robi robotę"\nmebelina 11 października 2012 20:34\njest przepiękna! takie cudo zasługuje na tyle zdjęć:)\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 19:04\nDzięki. Nie mogłam się powstrzymać przy pstrykaniu a potem zdecydować co odrzucić i jest ich aż tyle. Ma nadzieję że nie zanudziłam nimi :)\nInsomnia 11 października 2012 23:25\nTo cudeńko, które stworzyłaś to nie tylko ozdoba Ziemi, ale i cudo natury. Piękna!\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 19:05\nOj dziękuję bardzo. Chyba jednak moje dziełko nie zasługuje jeszcze na miano cudu choć to bardzo miłe i łechta moje ego :)\nDagmara 12 października 2012 09:02\nJest przepiękna!!! Świetne kolory,cudeńko :) Pozdrawiam D.\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 19:06\nDziękuję Dagmaro. Takie słowa są nieziemsko miłe. Czytając je uśmiecham się sama do siebie :D bardzo szeroko :D\nMisia 12 października 2012 17:58\nPo prostu uwielbiam Tu wchodzić,bo wiem,że zawsze czeka Tu jakieś cudo.\nPs.Dziękuję za apel Marcinka:)\nOzdoby Ziemi 12 października 2012 19:09\nMisiu zapraszam. Odwiedzaj jak najczęściej. Mam nadzieję że się nigdy nie zawiedziesz :)\nMisiu to ja dziękuję Tobie, że mogłam dowiedzieć się o tej akcji!!! Pomaganie uszlachetnia i pomaga stawać się lepszym człowiekiem a ja bym bardzo chciała nim być :)\nMisia 13 października 2012 19:47\nKtoś kto robi takie "cuda" ma Dar.Więc na pewno jesteś Dobrym Człowiekiem.Pozdrawiam.\nOzdoby Ziemi 13 października 2012 22:30\nNie jestem pewna czy to działa w aż tak prosty sposób choć chciałabym aby tak było. Pozdrawiam Misiu :)\nNurrgula 13 października 2012 00:01\nPiękna bransoletka! Namęczyłas się, ale było warto! :)\nOzdoby Ziemi 13 października 2012 12:02\nDziękuję :) rzeczywiście namęczyłam się ale jestem z niej zadowolona więc warto było :) Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny :)\nkasia 13 października 2012 17:56\nAle piękna!!!I jakie perfekcyjne zawijaski:)\nOzdoby Ziemi 13 października 2012 22:31\nDziękuję , dziękuję Kasiu :) Zawijasków dużo choć w wersji raczej dużej - z takimi nie mam już problemu. Z maleńkimi jeszcze się nie pokochałam :)\nDom Mokoszy 13 października 2012 22:25\nPiekna. Bardzo soczysta i energetyczna:)\nOzdoby Ziemi 13 października 2012 22:33\nDzięki Ewciu:) Właśnie taki efekt soczystości chciałam uzyskać:) Jakoś trzeba rozweselać sobie ponure dni :)\nmultanka 14 października 2012 15:41\nPiękna. Zastanawiałam się nad łączeniem niebieskiego i żółtego, ale jakoś nie mogłam sobie tego sama ułożyć w głowie - u Ciebie bardzo fajnie wyszło. Co do formy - no cóż dla mnie na razie nieosiągalna (choć pewnie się zainspiruję i coś spróbuję wymodzić).\nOzdoby Ziemi 14 października 2012 23:54\nDzięki, miło być czyjąś inspiracją :)\nCristina 14 października 2012 18:02\nWaoooo, qué preciosidad, forma y colores, inmejorables. Me encanta!!!!!\nOzdoby Ziemi 14 października 2012 23:55\nsoul10 15 października 2012 09:29\nZdecydowanie łączę się z Tobą w tym braku czasu, znam to aż nad zbyt dobrze:/\nBransoletka cudna, z odważnym połączeniem kolorów, piękna jak najbardziej i mocno przykuwająca uwagę:)\nOzdoby Ziemi 15 października 2012 21:38\nKochana Ty przy małym dziecku to dopiero masz deficyt czasu ale nic to bo Maja na pewno rekompensuje ta stratę swoimi słodkimi uśmieszkami :)Rzeczywiście trudno jej nie zauważyć :)\ndziecinada-art 15 października 2012 10:04\nwow.. aż brak słów.. jest taka piękna..\nOzdoby Ziemi 15 października 2012 21:40\nDzięki :) Bez przesady widziałam ładniejsze ale wszystko jeszcze przede mną mam nadzieję :)\nAnula 16 października 2012 22:39\nO Boziu! Marta, toż to arcydzieło jest! Cudowna:)\nZe swoją nie mogę się rozstać, garderobę muszę pozmieniać, żeby jak najczęściej ją nosić:)\nOzdoby Ziemi 17 października 2012 16:21\nDziękuję Aniu :D Jest ładna ale do arcydzieła chyba jeszcze trochę.... :)\nCieszę się Kochana bardzo, bardzo że jesteście prawie nierozłączne :) Pole manewru jakieś masz w doborze garderoby choć rzeczywiście niebyt duże chyba :)\nSaadia 19 października 2012 08:08\nOzdoby Ziemi 19 października 2012 11:39\nDziękuję bardzo. Cieszę się bardzo że mnie odwiedziłaś :)\nARTSON 19 października 2012 13:00\nOzdoby Ziemi 20 października 2012 20:14\nDziękuję :) miło, że do mnie wpadłaś :)\n~ Blue Butterfly ~ 4 listopada 2012 23:51\nPrezentuje się świetnie! Jest bardzo energetyczna :)


Pa�dziernik 19 2019 11:52:05\nSłońce za chmurami 8\nRozdział 12. Był tchórzem\nRafał odetchnął ciężko, wpatrując się w wyświetlacz swojego telefonu. Mateuszowi w końcu udało się zasnąć. W końcu, bo wcześniej albo wymiotował, albo męczył go ból głowy i zawroty.\nWybrał numer Marcina, stwierdzając, że wypadałoby wreszcie do niego zadzwonić i się jakoś wytłumaczyć.\nPrzyłożył słuchawkę do ucha, wsłuchując się w odgłos nawiązywanego połączenia.\n- Gdzie jesteś? – powitał go wyraźnie zdenerwowany mężczyzna.\n- Znalazłem Mateusza w toalecie, wyglądał jakby miał za chwilę paść, więc nie mogłem go tak zostawić – westchnął, tłumacząc mu się. Marcin milczał przez długą chwilę, a Rafał jakoś nie miał ochoty przerywać tej ciszy, bo nie wiedział, co mógłby powiedzieć.\n- A ty jesteś poczciwym Samarytaninem – sarknął, na co drugi mężczyzna zmarszczył niezadowolony brwi. Wiedział, że nie zrobił najlepiej zostawiając go, ale, do ciężkiej cholery, nie mógł wtedy tak po prostu zignorować Mateusza.\n- Słuchaj, gdybym ja mu nie pomógł, padłby gdzieś tam koło kibla i czekał, aż ktoś stwierdzi, że wypadałoby wezwać karetkę.\n- Mogłeś chociaż mi coś powiedzieć. Siedziałem tam jak ten debil i myślałem, że może po prostu znalazłeś sobie kogoś na szybki numerek w kiblu – burknął do słuchawki, na co Rafał odetchnął tylko cierpiętniczo.\n- Mogłem powiedzieć – przyznał po chwili. – Ale zrozum, że Mateusz ledwo mógł ustać, naprawdę nie mogłem go tam zostawić…\n- Mogłeś – przerwał mu. – Mogłeś po prostu zadzwonić po karetkę. Gdzie teraz jesteś?\nRafał zacisnął usta w wąską linię. Chciałby już zakończyć tę męczącą rozmowę.\n- U niego.\n- Zależy ci na nim, nie? – zapytał nagle.\n- Co? – odparł głupio, zbity z pantałyku. Nie spodziewał się tak otwartego pytania.\n- Zależy ci na nim, ale mimo to go oszukujesz. Nic, tylko pogratulować. Wiesz co, Rafał? Zrób coś z tym swoim życiem. Albo Martyna, albo Mateusz, nie możesz oszukiwać obojga, bo w końcu zostaniesz sam. – Rafał nawet nie zdążył mu odpowiedzieć, w słuchawce rozległ się dźwięk przerwanego połączenia.\nSpojrzał na telefon z zastanowieniem. Oczywiście, że nie chciał ich oszukiwać, ale co miał zrobić? Powiedzieć Mateuszowi: „Tak przy okazji to jestem żonaty, ale mam nadzieję, że to nic nie zmienia”?\nPrzeczesał z ciężkim westchnieniem włosy, wbijając wzrok w jasną ścianę kuchenną. Jak na razie przecież było dobrze. Po co cokolwiek zmieniać, skoro jest dobrze?\nDo jego świadomości wdarł się jakiś bliżej niezidentyfikowany dźwięk. Zacisnął powieki, przewracając się na bok, jakby miał nadzieję, że w ten sposób uda mu się od tego uciec i będzie mógł dalej spać. Odgłosy z minuty na minutę wzbierały jednak na sile, a on tak bardzo nie chciał wstawać. Było mu ciepło i przyjemnie, na dodatek wciąż czuł się zmęczony.\nWbił zaspane spojrzenie w zieloną ścianę, wsłuchując się w przyjemny, męski śpiew i dźwięk gitar.\nI think it's time we stop, children, what's that sound. Everybody look what's going down.*\nPodniósł się, ziewając przy okazji rozdarcie. Jego wzrok automatycznie powędrował na postać leżącą tuż obok, całkowicie przykrytą kołdrą, spod której wystawała tylko czupryna. Mężczyzna uśmiechnął się do siebie, po czym przeniósł spojrzenie na wibrujący telefon leżący na stoliku do kawy.\nZgrabnie przeszedł nad śpiącym Mateuszem, łapiąc za aparat.\n- Telefon – powiedział do chłopaka, szturchając go i podkładając mu urządzenie do ucha. Nie spotkał się jednak z żadną odpowiedzią, więc zdarł z młodszego kołdrę. – Ej – spojrzał na ekran – Bartek dzwoni.\nMateusz spał jednak jak zabity z lekko uchylonymi ustami. Rafał westchnął ciężko, odkładając aparat, który już po chwili przestał dzwonić. Przecież nie będzie odbierać cudzych telefonów, a jakoś nie chciał budzić teraz chłopaka. Wczoraj miał naprawdę ciężki wieczór, który, jak widać, doszczętnie go wymęczył. W nocy budził się, wymiotując samą żółcią albo herbatą, którą robił mu Rafał. Mężczyzna był wtedy gotów, aby w każdym momencie wskoczyć do samochodu i zawieźć dzieciaka do szpitala, na szczęście koło czwartej nad ranem Mateusz zasnął i śpi tak do teraz.\nWstawił wodę na herbatę, przysiadając na taborecie i błądząc zaspanym wzrokiem po kuchennych szafkach. Niemal od razu przypomniały mu się wczorajsze słowa Marcina.\nCzy miał wyrzuty sumienia, że okłamuje Mateusza? Oczywiście, że miał, ale przecież nie są w jakimś związku. Uprawiali raz seks i tyle… Chociaż z drugiej strony lubił młodego. Chłopak miał ciekawe poglądy, zainteresowania i marzenia.\nNo, a wczoraj, jak go zobaczył przy tej umywalce, to po prostu czuł, że nie może go zostawić. Wtedy to dopiero miałby wyrzuty sumienia i już nawet Marcin go nie obchodził.\nZ zamyślenia wyrwał go gwizdek czajnika. Dlaczego to wszystko musi być takie pokręcone?\nZrobił sobie herbatę, po czym usiadł na krześle przy stole. Nie miał pojęcia, co powie Martynie, nie było go przecież całą noc w domu. Westchnął ciężko, garbiąc się i wodząc wzrokiem za parą unoszącą się znad kubka.\nOkłamywał wszystkich dookoła. Wszystkich, na których mu zależało. Przetarł zmęczoną twarz dłońmi, zdając sobie sprawę, że teraz to już jest trochę za późno na próbę naprawy swoich błędów.\nA zresztą przecież było dobrze. Jak mówi stare przysłowie: „Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal”.\nUniósł głowę, wsłuchując się w znaną już melodię. Westchnął ciężko, wstając i wchodząc do salonu, gdzie spał Mateusz. Telefon leżący na stoliku wibrował i wygrywał akordy piosenki, która rozbrzmiewała w pomieszczeniu, nie budząc jednak właściciela aparatu.\nRafał sięgnął po komórkę, szturchając chłopaka, który nawet nie reagował na próbę pobudki.\n- Mateusz… - westchnął zrezygnowany mężczyzna, po czym nacisnął na zielony klawisz, przykładając słuchawkę do ucha. Nie miał chyba serca obudzić chłopaka, kiedy pamiętał jak ciężka była dla niego noc. – Tak?\n- Mateusz?! Gdzie ty, do cholery, jesteś?! – wydarł się głos w telefonie. Mężczyzna zmarszczył brwi, słysząc takie powitanie.\n- Mateusz śpi – powiedział po chwili. – Z tej strony jego… - zawahał się – kolega, Rafał.\n- To go, kurwa, obudź! Taki zapierdol w studiu, a ta pizda śpi?! – No cóż, czegoś takiego się nie spodziewał.\n- Wczoraj miał pewne problemy… - zaczął wyjaśniać, próbując jakoś uratować chłopaka, na którego temat toczyła się rozmowa.\n- Gówno mnie obchodzi, co wczoraj wziął! – przerwał mu, na co Rafał zamilkł. A więc to nie był pierwszy raz Mateusza? – Obudź go, bo mamy napięty grafik i nie może pozwolić sobie teraz na spanie!\nStarszy mężczyzna westchnął, odpowiadając coś jeszcze i zakończając rozmowę. Nachylił się nad Mateuszem, mocniej potrząsając jego ramieniem.\nMinął sąsiadkę z grubym jamnikiem, uśmiechając się do niej wymuszenie i witając się z nią. Ta odpowiedziała mu ochoczo, a pies łypnął na niego swoimi guzikowymi oczami. Skrzywił się nieco, wchodząc do klatki i kierując się do windy. Nacisnął na przypalony i pożółkły guzik, czekając.\nW końcu ta nadjechała. Stare drzwi otworzyły się z nieprzyjemnym skrzypnięciem, wypuszczając ze środka mocno wymalowaną nastolatkę. Dziewczyna trzymała w dłoni papierosa, w ogóle nie przejmując się, że w windzie był zakaz palenia. Zaciągnęła się ostatni raz, rzucając niedopałek na podłogę windy, po czym zmierzyła go nieprzyjemnym spojrzeniem, wymijając go i przy okazji trącając swoją torebką.\nWestchnął ciężko, wchodząc do śmierdzącej papierosowym dymem windy. Gdyby tylko był to jedyny zapach, jaki unosił się w pomieszczeniu, to nie byłoby tak źle… Odór moczu i kurzu mieszał się w jedno, tworząc nieprzyjemną mieszankę.\nNienawidził tego wszystkiego. Tego starego, komunalnego osiedla, tego bloku i jego mieszkańców. Co dzień było tak samo, wszystko tworzyło zataczającą się monotonię, którą, na szczęście, w końcu udało mu się przerwać.\nUśmiechnął się, wybierając odpowiedni guzik z piętrem i czekając, aż drzwi się zamkną, a winda ruszy.\nNawet, jeżeli nie chciał tu wracać. Nawet, jeżeli najchętniej wysiadłby z tej windy, pognał na parking do swojej zdezelowanej Cordoby, to i tak czuł, że wiele w jego życiu się zmieniło i to dodawało mu siły, żeby stanąć przed drzwiami ich wspólnego mieszkania, złapać za klamkę i tam wejść.\nTak też zrobił. Stanął przed drzwiami ich wspólnego mieszkania, złapał za klamkę i wszedł.\n- Rafał? – Niemal od razu dobiegł go głos z salonu.\n- Tak – odparł, ściągając buty. Z pokoju dziennego wyszła Martyna. W dresach, z nieuczesanymi, niedbale związanymi włosami i bez makijażu. Zamarł na chwilę, widząc ją w takim stanie.\n- Nie byłaś w pracy? – zapytał o to, co pierwsze nasunęło mu się na myśl.\n- Nie, klasy, z którymi mam lekcje, wyszły do kina – wytłumaczyła, wchodząc do kuchni i nie zaszczycając go nawet spojrzeniem.\nPoczuł jak coś ściska go w gardle. Poczucie winy?\n- Cały dzień siedziałaś w domu? – zadał kolejne głupie pytanie. Kobieta otworzyła lodówkę, stojąc do niego plecami.\n- A co miałam robić? – prychnęła. – Ciebie w tym domu nie ma od wczoraj. – Złapała za karton mleka, otwierając go i pijąc z gwintu.\nPrzełknął ślinę, teraz czując się już naprawdę winny. Coś mu podpowiadało, że nie może tak jej okłamywać. Powinien jej powiedzieć, tylko jak? W jaki sposób? Jak na to zareaguje? Był tchórzem. Nie dość, że niszczył życie sobie i jej, to jeszcze nie potrafił tego naprawić.\n- Martyna… - zaczął.\n- Gdzie byłeś? – przerwała mu, odstawiając z hukiem karton mleka na blat stołu. Zmarszczył brwi, zastanawiając się chwilę. Nie było sensu z nią o tym rozmawiać, kiedy była w takim stanie.\nOdwrócił się na pięcie i wyszedł z kuchni, wchodząc do salonu.\n- Pytam, gdzie byłeś?! – krzyknęła. – Rafał… mam już dosyć – dobiegł go jeszcze zduszony szloch.\nLeżał nieruchomo na plecach, wpatrując się w ciemny sufit, wsłuchując się w równomierny oddech Martyny leżącej tuż obok niego. Było coraz gorzej. Czuł, jak powoli zatapia się w bagnie albo raczej w swoich kłamstwach.\nOna mu już nie wierzyła. Wiedziała, że coś jest nie tak. Chyba nawet wiedziała to już od dłuższego czasu, ale po prostu nie chciała tego wyciągać na wierzch, aż w końcu coś w niej pękło.\nOdetchnął ciężko, przewracając się na bok, plecami do małżonki. Wolałby być u Mateusza, żeby zamiast Martyny leżał obok niego Mateusz. Poprzednia noc, mimo ciągłej opieki nad chłopakiem, była znacznie lepsza od tych spędzonych z małżonką.\n- Rafał? – dobiegł go za plecami cichy, nawet nieco drżący głos Martyny. Przełknął ślinę, wtulając policzek w poduszkę.\n- Hm? – odmruknął.\n- Masz kogoś… prawda? – Jego oczy otworzyły się szerzej, kiedy padło to pytanie. Serce na chwilę aż zwolniło swoje bicie, żeby później zacząć pracę jeszcze intensywniej.\n- Skąd ten pomysł? – odparł, choć miał świadomość, że to jest idealny moment, aby wreszcie jej powiedzieć, że nie jest tym, za kogo go miała, jednak…\n- Nie jestem głupia, widzę, że coś jest nie tak. Ciągle cię nie ma w domu ostatnio, a jak wracasz to jesteś taki zadowolony. Na początku myślałam, że będę to po prostu ignorować i udawać, że tego nie widzę, ale już nie mogę. – Głos coraz bardziej drżał, aż w końcu się załamał. Przerwała na chwilę, zupełnie jakby zbyt wiele ją to kosztowało. – Masz kogoś, prawda?\nTak, lepszej okazji od tej nie dostanie. Mógłby jej wszystko powiedzieć… Mógłby. Ale był tchórzem.\n- Ja pierdolę! – zaśmiał się Rudy, spoglądając na kartkę. – Serio, może odpuśćmy sobie już ten gejowski klub? Bo te utwory mnie przerażają – pokręcił rozbawiony głową.\n- Ale zapłacą nam za ten występ – mruknął zamyślony Mateusz. – Nikt nam jeszcze nie płacił za koncerty, to mógłby być dobry początek.\n- Ta, w barze dla ciot! – prychnął, podając kartkę Kędziorowi. Mateusz odchrząknął znacząco, gromiąc go spojrzeniem. – No sorry, ale nie uśmiecha mi się to. – Wzruszył ramionami.\n- Już widzę Grzecha śpiewającego Dancing Queen! – parsknął nagle Bartek, wczytując się w listę utworów. – O, albo: It’s fun to stay at the Y.M.C.A.* – zanucił, prawie że dusząc się śmiechem, za co został obdarzony zblazowanym spojrzeniem Grzecha. – O Boże! Muszę to usłyszeć, muszę – pokręcił głową z szerokim uśmiechem.\n- Kolejny powód, dla którego nie chcę tam grać – mruknął Rudy. – Zobacz jakie pedalskie utwory!\n- Ale będziemy mogli zagrać też swoje. W końcu to gejowski klub, nie zagramy tam przecież heavy metalu. – Przewrócił oczami, trochę zirytowany postawą Rudego. Wszystko załatwił, nawet udał się do szefa klubu, żeby wszystko z nim obgadać, a ten jak zwykle kręcił nosem. Wiedział, że kiedyś po prostu nie wytrzyma i mu porządnie przyłoży, miał tylko nadzieję, że to się nie stanie dzisiaj.\n- Dobra, w sumie możemy zagrać – odezwał się dotąd milczący Grzechu, drapiąc się w tył głosy. – Nażremy się wstydu, ale przynajmniej nam zapłacą. I zagramy też coś swojego, czyli nie jest tak źle.\n- O rany! Czyli jednak usłyszę jak śpiewasz Dancing Queen! – wtrącił rozbawiony Kędzior, na co Grzechu odpowiedział tylko obojętne:\n* Myślę, że czas się zatrzymać, dzieci. Co to za odgłos? Każdy patrzy, co dzieje się dookoła. (Buffalo Springfield - For what its worth)\n* Fajnie jest w Y.M.C.A (Village People - Y.M.C.A)\nDodane przez Aquarius dnia luty 18 2012 10:01:49 4 Komentarzy · 719 Czyta� ·\nkkohaku dnia luty 18 2012 15:54:39\nZły Rafał :< Mógłby juz powiedzieć Martynie o co chodzi, niech już ją zrani, niech juz biedaczka się załamie, ale zna prawdę i nie żyje w kłamstwie (( Z tego wszystkiego, to mam ochotę życzyć Rafałowi aby nie udało mu się z Mateuszem >____> Bycie egoistą aby nie ranić innych moim zdaniem jest najgorsze, lepsza już straszna prawda.\nKocham Twoje opowiadanie Dream\nAn-Nah dnia luty 19 2012 08:52:10\nBrawa dla Marcina za próbę walnięcia Rafała w głowę (trzeba to zrobić mocniej) i brawa dla Martyny za przejrzenie na oczy. Szkoda tylko, że nie podziałało. Rafał jest koszmarnym bucem. Tak, wiem, powtarzam się, ale mną miota ilekroć ten tekst czytam.\nNie znam się na klubach gejowskich, ale sprowadzać zespół rockowy do grania campowych kawałków? LOL. Rozumiem konwencje klubu, ale geje też słuchają rocka i metalu, więc wnioskuję z tego, że właściciel "Przystani" nieszczególnie myśli Z ciekawości, ten absurd klubowy bazuje na jakimś autentyku?\nDream Winchester dnia luty 19 2012 13:39:09\nkkohaku, dziękuję bardzo. Cieszę się, że lubisz to opowiadanie . Ano, z Rafała jest taki egoista i już. Może na początku moim założeniem nie było tworzenie go takiego, ale wystarczyło, że w moje łapki wpadła książka Gejdar i samo jakoś wyszło.\nAn, autentyk. Może nie związany z gejowskim klubem, ale autentyk, który przytrafił się mojemu znajomemu. W "Przystani" panuje stereotypowe przekonanie na temat homoseksualizmu. A zresztą Mateuszowi została narzucona norma, do której musi się przystosować.\nPowinno mi sprawiać taką radość czytanie, że Rafał jest bucem? To chyba niezdrowe.\nAn-Nah dnia luty 19 2012 20:46:28\nNo taki absurd musi być autentykiem, nie ma co.\nEee tam, postać dobrze wykreowana i tyle. Dobrze napisany buc.


44-te ŚWIĘTO PASTERSKIE w Lipnicy Wielkiej na Orawie - Polska Orawa i okolice\n1 lipca 2018 rok\nPrzywarówka – podnóże Babiej Góry (niedziela)\n14.30 – STRAŻACKA ORKIESTRA DĘTA z Lipnicy Wielkiej.\n14.50 – Uroczyste otwarcie 44-tego ŚWIĘTA PASTERSKIEGO – WÓJT i MUZYKA LIPNICKA.\n15:20 – Zespół ORAWSKIE DZIECI z Lipnicy Wielkiej.\n18:50 – Kabaret ŚLEBODA – Twórcy m.in. znanego „Kuriera Glycarowskiego”\n← Warsztaty edukacyjne „Święto Pasterskie na Orawie”\nNa przekór wilkom – Winiarczykówka →


Żakowski: Szydło wygłosiła pochwałę nazizmu, choć chciała go potępić - Dziennik.pl\nŻakowski: Szydło wygłosiła pochwałę nazizmu, choć chciała go potępić\n19 czerwca 2017, 09:25 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nPublicysta "Polityki" na łamach poniedziałkowej "Gazety Wyborczej" komentuje słowa Beaty Szydło wygłoszone w obozie Auschwitz.\nChodzi o wypowiedź premier, która została usunięta z twitterowego konta PiS. - Auschwitz to wielka lekcja tego, że trzeba czynić wszystko, aby uchronić bezpieczeństwo i życie swoich obywateli – miała powiedzieć premier Szydło.\nWedług Jacka Żakowskiego, Beata Szydło nie zrozumiała znaczenia tego zdania. – Przemawiając w Auschwitz, Szydło wygłosiła pochwałę nazizmu, choć chciała go potępić – ocenił publicysta "Polityki" na łamach "Gazety Wyborczej".\nW jego opinii to nie była tylko niezręczność. – Dramat polega na tym, że liczni ważni ludzie dziś mówią i robią rzeczy straszne, zwykle nie wierząc, że mogą mieć straszne skutki. Wielkie polityczne zło uważają za zło historyczne, należące tylko do przeszłości. Sądzą więc, że mogą bezkarnie mówić i robić, co im się podoba, bo straszna przeszłość nie wróci, skoro powrotu do niej zakazaliśmy nawet w konstytucji – analizuje Żakowski.\nJacek Żakowski beataszydło Auschwitz opinia słowa\n"Jeśli Tusk chce uprawiać politykę w Polsce, niech zrezygnuje z funkcji szefa RE"\nBrudziński: Tusk niemieckim popychlem. W tle spór o wystąpienie Szydło\nKolejny kontrowersyjny tweet PiS znika z sieci. "Takie błędy nie powinny się zdarzać"\nSłuchacz TOK FM\nŻakowski jest chory z nienawiści, życzył Lepperowi śmierci na antenie Tok fm, dobrze pamiętam tą audycję.\nten pan ma albo przepity rozum albo juz wapniony ---rozumiejac tak wypowiedz -----czlowieku -a wyglad nie pokazuj sie obraz nedzy i rozpaczy\nten facet jest kopnięty.Przegonić go do łopaty na świeżym powietrzu.\nBrawo pani premier!!!!\nŻakowski th śmieciu szkodniku polski zamilcz czerwona *******\nz historii wiadomo, że obozy pracy, obozy koncentracyjne itp tworzyli zawsze ludzie związani z lewicą..dla przykładu obozy pracy i zagłady na Syberii stworzyli komuniści radzieccy, natomiast obozy śmierci i zagłady stworzyli Narodowi Socjaliści z Niemiec, podobnie obozy pracy i zagłady zostały stworzone i są do dzisiaj przez komunistów z Korei Płn. Jak więc widać historia , że prawica nigdy nie miała nic wspólnego z takimi zbrodniami. Tym bardziej mogą dziwić obecne wypowiedzi ludzi związanych z lewicą takich jak Pan żakowski\nZ calym szacunkiem, ale Tomasza Lisa i Jacka Zakowskiego to juz chyba nikt nie traktuje powaznie.\nMoja Uprzejma Prośba:\nRzakoski! Stul wreszcie swój wre dny r y j !!!\nŻakowski Lewicowy S-- ,chory z Nienawiść. Burku mądrość ludowa mówi:,, bliższa koszula ciału ,niż kapota na grzbiecie".Matwiej STOP ,bo znów dostaniesz bane za prawdę.\ndlaczego tacy jak zakowski i lis jedza nasz polski chleb skoro nie nawidza Polski i Polakow ,dlaczego nie moze POchlonac ich pieklo na zawsze aby smrod PO nich nie POzostal .To rak polskiego dziennikarstwa stoczyl sie ,szkoda ze nie ich .\nSowiecka "Prawda" lub "Izwestija" to byłoby idealne miejsce pracy dla p. Żakowskiego. Pole do twórczego rozwoju wręcz nieograniczone.\nWedług tego ydjoty, dzielny i mężny Adholf bronił uciemiężony naród niemiecki przed drapieżnymi Polakmi, Szydhami , Cyganmi i innymi nacjami które znęcały się nad nimi. Oj, coś mi się wydaje że dużymi krokami zbliża się doktor Alzheimer.. (błędy świadome,,, bo gno..je cenzoorooją )\nzakowski to godzien pogardy i/lub wspolczucia podstarzaly, jewropejski, mendialny obszczymurek...\nJeśli w dobie elektronicznej komunikacji (która ogranicza użycie papieru tak,że dziki z młodymi biegają po Ursynowie, jak czwartek minionego tygodnia) Zandberg wymyśla opłaty za ścinanie drzew na prywatnych działkach...to nie anty-semityzm nie jest nieuzasadniony.\nCzy wierzyć Żakowskiemu? W sumie to mądry gość. Często go czytam.. Niestety gdy widzę taki jego artykuł zaczynam się zastanawiać, czy jego interpretacje rzeczywistości są godne uwagi... Manipulacja jest tutaj posunięta do granic możliwości. W niniejszym artykule widać to bardzo wyraźnie, bo jest łatwo weryfikowalny, ale często czytając jego opinie nie chce mi się analizować faktów, źródła itp... Przykre\nPrawilny rząd w/g Żakowskiego i paru innych nie powinien dbać o bezpieczeństwo i życie swoich obywateli .\nŻakowski weź kolo i walnij się matole w czolo\nTa Pani nie wie co to był nazizm. To absolwentka tego samego uniwersytetu , który skończyli: Duda, Ziobro, Szczerski, Wassermann, Terlecki, a także Głogowski (sprawa Frasyniuka).\nBeatko ! Skoro chwalisz nazizm, to nie w Auschwitz, bo tego nikt nie kupi. Mozesz natomiast wspomniec o tym, ze to funkcjonariusze gestapo zalatwoli pociagi towarowe dla ksiecia Potockiego w 1944 roku, ktorymi to pociagami ksiaze Potocki wywiozl swoje powozy io inne dziela sztuki z Lancuta na Zachod. Niemiecka sytuacja na froncie byla wowczas bardzo trudna, wiec bez wsparcia funkcjonariuszy gestapo nie byloby tych pociagow dla ksiecia Potockiego i to doprowadzilogy do kradziezy tych powozow przez bolszewikow.\nŻakowski dlaczego ty taki głupi jesteś??\nStaram się nie flekować niepełnosprawnych, więc powiem tylko, że ta wypowiedź bardzo się Żakowskiemu nie udała.\nPanie redaktorze bo ona jest nazzi pod kazdym wzgledem.Niech pan prown strazniczki z obozow z jej wygladem One mialy szameruunki ona broche.\nmoja skromna prośba do Der Dziennika, przestańcie kasować posty niewygodna dla niemc..ów, próbuje coś wysłać do 2 godzin i jakoś się nie może ukazać . CH ... U...J wam w Doo .. pe i kamini koope.


Szarlotka Z Czekoladą Bez Masła - Smaker\nPrzepisy Smaker / szarlotka z czekoladą bez masła\nszarlotka z czekoladą bez masła\nPrzepisy na temat: szarlotka z czekoladą bez masła\nArtykuły na temat: szarlotka z czekoladą bez masła\n.... 50 cl smietany kremowki ubitej na dosc sztywno. gdy czekolada nieco przestygnie laczymy smietane z nia stopniowo. Nugat: 100 gr cukru stopionego na suchej patelni - bez mieszania na karmel gdy...\n...: 80 minut Porcja: 460 kalorii Szarlotka Różana Pianka Składniki na 18 porcji: 3 szklanki mąki, 5 jajek , 1 margaryna, 2 łyżeczki proszku do pieczenia, 1 kg jabłek, 1/5 kostki masła, 1 szklanka(...), znów masę budyniową i na koniec różowy biszkopt. Wierzch polej roztopioną ciemną czekoladą, a zanim zastygnie, polej wąską stróżką białej czekoladą. Fantazyjny marmurkowy wzorek najłatwiej zrobić...\nNiektórzy nie potrafią zrezygnować z szybkiej jazdy samochodem mimo groźby wypadku, a inni nie mogą żyć bez słodyczy. Na przykład ja. Zwłaszcza zimą, gdy brakuje słońca, często poprawiam sobie humor szarlotką, kawą z syropem waniliowym, czekoladą. W tym roku postanowiłam: będzie inaczej. Wszystko z powodu obwodu w talii. Osiemdziesiąt centymetrów! Jeszcze trochę i mogę mieć poważne problemy ze...\nsałatka pekińska marchewka jabłko seler\nsernik pilos pdzepi z wiaderka\nłazanki z kapusta i boczkiem\nplacek kruchy z bakaliami i budyniem\nmiodownik blacha prostokątna\ndietetyczna zupa krem z pomidorów i selera naciowego\njak zrobić tutkę serową\newa gotuje biszkopt z masa cytrynowa\nlikier truskawkowy na białym rumie -\nroladk z karkowki z seremi szynka\npierś indyka owoce suszone\nprzepis na angielski pudding\nprzepisy na forszmak\nsurówka z selera marchewki i jabłka


Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu - ul. Gabriela Narutowicza 64 - Pozytywka.com\nŻyjąc w świecie, który rozwija się w błyskawicznym tempie, zapominamy o naszych korzeniach. Mieszkając w wielkich betonowych blokach lub nowoczesnych domach nie pamiętamy o tym, jak żyli nasi przodkowie. Warto zabrać dzieci na wycieczkę w przeszłość do Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, aby zobaczyły, jak jeszcze kilkadziesiąt lat temu żyli i pracowali ludzie na wsi.\nJedna z zagród w Skansenie w Sierpcu\nKilka słów o skansenie w Sierpcu\nW 1975 roku utworzono Park Etnograficzny w Sierpcu, który w pierwszych latach funkcjonowania był oddziałem Muzeum Etnograficznego. W 1987 roku obydwie placówki połączyły się tworząc Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu.\nPlan powstania Skansenu oparł się nie tylko na przenoszeniu zabytkowych budynków na jego teren, ale również na zachowaniu układu przestrzennego wsi i charakterystycznych dla niej elementów. Muzeum Wsi Mazowieckiej to nie tylko budynki z zewnątrz, ale również ich wiernie odwzorowane wnętrza.\nW parku etnograficznym w Sierpcu została odtworzona wieś typu rzędówka, na którą składa się dziewięć zagród włościańskich. Ponadto w skansenie zobaczyć można także zagrodę z wiatrakiem ze wsi Rębowo, karczmę, kościół z dzwonnicą czy zespół dworski z parkiem krajobrazowym.\nBudynki znajdujące się wśród bujnej zieleni i kwiatów oraz wiejskie zwierzęta żyjące na terenie skansenu sprawiają wrażenie, jakby wieś funkcjonowała bez zmian na przestrzeni stuleci.\nMuzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu posiada swoje oddziały także w Ratuszu w Sierpcu oraz w Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu.\nW Muzeum Wsi Mazowieckiej można także podziwiać ekspozycje stałe i czasowe. Do wystaw stałych należą: "Kolekcja rzeźby ze zbiorów Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu", "Transport dworski w zbiorach Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu" i "Wnętrza dworskie z końca XIX i początku XX wieku".\nAtrakcje dla dzieci w Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu\nMuzeum w Sierpcu posiada szeroką ofertę lekcji muzealnych, które w ciekawy sposób, często z wykorzystaniem projekcji multimedialnych, przybliżają młodym słuchaczom świat z dawnych lat.\nZajęcia dla uczniów zerówek i klas podstawowych I-III to m.in.:\n"Zwyczaje wiosenne na Mazowszu",\n"Od ziarenka do chleba",\n"Tradycyjne zajęcia wiejskie - wyrób masła"\n"W wiejskiej kuźni - pokaz pracy kowala".\nNa uczniów klas IV-VI czekają takie tematy jak:\n"Rózgi, kleksy i fajerki. Dziecko w rodzinie wiejskiej na początku XX wieku",\n"Len - od ziarenka do nitki"\n"Tajemnice warsztatu tkackiego - moja własna tkanina".\nDla gimnazjalistów muzeum przygotowało zajęcia o tematyce:\n"Jak dawniej budowano na Mazowszu",\n"Chrzciny, wesele, pogrzeb. Zwyczaje i obrzędy rodzinne",\n"Plastyka obrzędowa: wyrób kwiatów z bibuły".\nUczniowie szkół średnich będą mieli okazję zapoznać się m.in. z:\n"Historią muzealnictwa na wolnym powietrzu",\n"Magią i wierzeniami",\nNiewątpliwą atrakcją dla małych gości będzie okazja odbycia przejażdżki konnej. Muzeum posiada konie z własnej hodowli, a bardziej wytrwałych jeźdźcom proponuje naukę jazdy konnej w szkółce jeździeckiej.\n9.00 - 17.00 wtorek - piątek\n8.00 - 16.00 wtorek-niedziela


Grupy producentów - o korzyściach z współpracy\nWitold Boguta, prezes Krajowego Związku Grup Producentów Owoców i Warzyw,\nDane o europejskich grupach producenckich\nW 1989 roku w Polsce działało 140 spółdzielni, które miały 60–70% udziału w rynku ogrodniczym. Według danych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, obecnie w naszym kraju funkcjonuje 51 spółdzielni ogrodniczo pszczelarskich, udział w rynku spadł do 25-26%. W pozostałych krajach Unii Europejskiej, średni udział spółdzielni w rynku ogrodniczym wynosi 45%. W krajach, które mają duży udział sektora ogrodniczego (podobnie jak Polska), ten udział przekracza 50%.\nW Polsce dominują organizacje liczące 10 członków. Rozwój dużych organizacji następuje poprzez przyjmowanie nowych członków. 80% grup, to spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, które zwykle niechętnie przyjmują nowych członków. Natomiast spółdzielnie i stowarzyszenia są bardziej otwarte. Należy zdać sobie sprawę, że bez werbowania producentów, rozwój grup zostanie zatrzymany.\nW Polsce producenci towarowi stanowią 5% wszystkich przedsiębiorstw ogrodniczych. Natomiast na terenie starych krajów członkowskich producentów towarowych jest 16–17%. Grupy, które funkcjonują w Polsce, mają różne formy prawne: 80% to spółki z o.o., 24% to spółdzielnie, 7% stanowią zrzeszenia i tylko 2% stowarzyszenia. Najwięcej grup utworzyli producenci owoców. Producenci warzyw nie nawiązują między sobą współpracy w wystarczającym zakresie. Należy dążyć do zmiany i zakładania przez nich grup producenckich.\nKorzyści z pracy w grupach\nCztery lata temu, na Krajowym Forum Grup Producentów Owoców i Warzyw występował szef francuskiego stowarzyszenia jabłek i gruszek. Jego zdaniem jeśli obsługujesz rynek lokalny, to nie potrzebujesz grupy, ale jeżeli obsługujesz rynki dalekie, to bez grupy sobie nie poradzisz – informował W. Boguta.\nKryzys związany z embargiem rosyjskim spowodował jednoczenie się producentów owoców w grupy. Polscy ogrodnicy, którzy chcą eksportować produkty na dalekie rynki, muszą zrozumieć, że grupy mają większą siłę przebicia niż pojedynczy producent. Wiele producentów twierdzi, że uczestnictwo w grupie nie przynosi korzyści, ponieważ nie uzyskali wyższych cen. Jednak należy pamiętać o tym, że uzyskanie wyższej ceny za produkt, może nastąpić tylko w wypadku, kiedy obniżymy koszty produkcji. Obniżenie kosztów produkcji można osiągnąć, działając w grupach np. poprzez wspólne zaopatrywanie w środki produkcji. Mało polskich grup prowadzi takie działania, a tak naprawdę to one są istotą grup i najszybciej przynoszą rezultaty w postaci wyższych cen.\nDuże sieci przetwórcze i handlowe dyktują warunki producentom owoców i warzyw. W dzisiejszych czasach trzeba uczestniczyć we wspólnotach dystrybutorskich, żeby wywalczyć lepsze warunki współpracy z przetwórniami i sieciami handlowymi. Duże kontrakty podpisują duzi dostawcy. Polscy producenci muszą nawiązywać coraz bardziej zróżnicowane relacje handlowe, zarówno na terenie Europy, jak i na rynkach dalekich. Wymaga to dobrego poznania tych rynków i dostosowania produkcji i systemów dystrybucji do zróżnicowanych oczekiwań poszczególnych klientów.\nGdy producent eksportuje towar, to im bardziej koncentruje podaż, tym większa jest szansa, by przestał sprzedawać, a zaczął handlować. Oznacza to, że producenci muszą dostosowywać swoje produkty do rynku i zacząć tworzyć marki. Na zachodzie (i nie tylko) klient płaci za markę – to pod nią podpisuje się producent. By marka stała się rozpoznawalna, muszą współpracować ze sobą duzi producenci. Dzięki stworzeniu silnej marki, polskie warzywa i owoce nie musiałyby być takie tanie. Marka to wartość dodana, a należy pamiętać, że konkurowanie wyłącznie ceną, prowadzi do upadku firm.\nDla sektora ogrodniczego, rozwój to inwestowanie w marketing i przetwórstwo oraz ciągła współpraca z uniwersytetami. Wiedza ogrodnika na temat środków produkcji, powinna być poparta badaniami naukowymi. Obecnie producenci najczęściej opierają się na doradztwie oferowanym przez firmy.\nCzy KZGPOiW ma możliwość skorzystania z PROW 2014 – 2020? Jeśli tak, to w bardzo ograniczonym zakresie. Jednak liczy na to, że w końcu będą mogli korzystać z takiego samego rządowego wsparcia finansowego, jak grupy rolne. Razem z innymi organizacjami mogą ustalić wspólne stanowisko, by efektywnie przekonywać rząd do wsparcia.\nBy zapewnić prawidłowy rozwój grup producenckich, należy pamiętać również o zagrożeniach. Największym zagrożeniem wewnętrznym w grupie są nielojalni członkowie. Barierami są też zbyt duże koszty rejestracji grupy. Jest to problem zwłaszcza między wstępnym uznaniem grupy, a jej zaakceptowaniem, kiedy nie ma pomocy finansowej, a koszty utrzymania zaczynają rosnąć. KZGPOiW wystąpiło do ministra Sawickiego, aby pomóc grupom producentów owoców i warzyw.\nKolejnym zagrożeniem wewnętrznym, jest zbyt duża konkurencja wewnętrzna, współzawodnictwo między polskimi producentami.\nNależy pamiętać, że inaczej zarządza się grupą, niż gospodarstwem. Niestety, ogrodnikom często brakuje umiejętności zarówno zarządzania grupami jak i zasobami. KZGPiW podejmuje działania, dokształcające członków zarządu, prezesów i inne osoby w projekcie Horti Leaders Club.\nZagrożeniem zewnętrznym jest prawo unijne i krajowe. Pod koniec roku 2015 wejdą w życie rozporządzenia wykonawcze UE. Zgodnie z informacjami uzyskanymi przez KZGPiW w prawie unijnym nie zajdą większe zmiany. Prawo krajowe również nie jest dla nas korzystne. Przez trzy ostatnie lata, nie udało się przekonać ministrów do założeń proponowanych przez KZGPiW. Organizacja ma jednak nadzieję, na wprowadzenie zmian.\nChociaż brzmi to okrutnie, to zagrożeniem zewnętrznym jest również rozwój produkcji w innych krajach, zwłaszcza Europy Wschodniej. KZGPOiW nie jest przekonane do twierdzenia, że Rosja jest skazana wyłącznie na polskie jabłka. Należy pamiętać, że w 2010 roku Kreml przyjął program samowystarczalności żywieniowej. Wzrost produkcji u wschodnich sąsiadów, może spowodować, że Rosja będzie miała źródło jabłek niskiej i średniej jakości. W najbliższych latach może zaistnieć sytuacja, w której kraje wschodnie, będą przyjmowały od Polski tylko produkty bardzo dobrej jakości.\nW. Boguta przekonywał, że jeśli będziemy działać zgodnie z zasadami, to będziemy „skazani na sukces”. KZGPOiW ma szansę by zorganizować rynek zgodnie z wolą producentów. By producenci byli zadowoleni z uczestnictwa w grupach, potrzebny jest ciągły rozwój. Niezbędne jest też umacnianie pozycji dobrze zorganizowanych grup, stawiających sobie jasno określone cele.\n« Poprzedni artykuł3 miliony euro na program „Pomidory Dobre z Natury”\nNastępny artykuł »Rosyjski rząd wspiera ogrodników na Krymie


Znajdowanie lidera w zbiorze\nLider to taka wartość w zbiorze $$n$$ elementów, która powtarza się więcej niż $$n\_ div\_ 2$$ razy. Jeśli istnieje taka wartość, to jest ona tylko jedna. Prześledźmy przykłady:\n$$1, 3, 4, 3, 2 ,1 ,1$$\nnie posiada lidera, ponieważ żadna z liczb nie wystąpiła co najmniej $$7\_ div\_ 2 + 1 = 4$$ razy.\n$$1, 2, 2, 3, 3 , 3, 3, 2$$\ntakże nie posiada lidera, natomiast dla liczb\n$$1, 2, 2, 3, 3 , 3, 3, 2, 3$$\nliderem jest liczba $$3$$.\nStrategia jest następująca. Przeszukujemy liniowo kolejne elementy i w danym etapie dwa różne elementy zbioru wykreślamy - tak jak by ich nie było. Jeśli lider występuje w zbiorze, to jego "pozycja" w otrzymanym podzbiorze się nie zmieni. Przeanalizujmy następujący przykład:\n$$1, 2, 1, 3, 3 , 3, 3, 2, 3$$\ni pozostał na zbiór, w którym nadal mamy lidera:\n$$1, 3, 3 , 3, 3, 2, 3$$\nRedukując w ten sposób elementy dochodzimy do sytuacji, gdy pozostanie element, który jest kandydatem na lidera. Musimy teraz tylko liniowo zliczyć i sprawdzić, czy dana wartość występuje więcej niż $$n\_ div\_ 2$$ razy.\nWarto podkreślić, że znaleziony element nie musi być liderem. Prześledźmy przykład, w którym nie ma lidera:\n$$2, 3, 1, 1, 1, 4$$\nPo wykreśleniu dwóch początkowych wyrazów pozostaje podzbiór\n$$1, 1, 1, 4$$,\nw którym jest lider.\nW programie przedstawionym poniżej ważną rolę odgrywa zmienna $$dopary$$. Odpowiedzialna jest ona za kontrolowanie wykreślania dwóch elementów o różnych wartościach. Jeśli wykreślimy wszystkie elementy, oznacza to, że żadna wartość nie spełnia oczekiwań. Przeanalizujmy przypadek:\nW przypadku znalezienia liczby różnej od aktualnego lidera, wykreślamy ją zmniejszając wartość zmiennej $$dopary$$. Gdy znajdziemy taką samą, wartość zmiennej inkrementujemy. Jeśli $$dopary$$ będzie liczbą większą od zera, oznacza to, że zmienna $$lider$$ przechowuje potencjalnego lidera zbioru.\nRozwiązanie w C++:\nint szukaj_lidera(int tab,int n)\nint lider = tab, do_pary = 1;\n//wykreślanie par o różnych wartościach\nif(do_pary > 0)\nlider = tab[i];\nreturn -1; //zwrócenie -1 oznacza, że zbiór nie posiada lidera\nint ile = 0; //zmienna zliczająca wystąpieńia potencjalnego lidera\nfor(int i=0;i<n;i++)  //zliczamy wystąpienia lidera\nif(ile>n/2) //sprawdzamy, czy potencjalny lider występuje oczekiwaną ilość razy\nint n, *tab, lider;\ncout<<"Ile liczb chcesz wczytać? ";\ntab = new int [n];\nlider = szukaj_lidera(tab,n);\ncout<<"Zbiór nie posiada lidera"<<endl;\ncout<<"Liderem zbioru jest "<<lider<<endl;


Program wyborczy Mniejszości Niemieckiej: przede wszystkim gospodarka | Tomasz Hubert Kandziora\n← Coś o sobie …\nSamstagskurs rusza 24 września →\nLiderzy opolskiej listy Mniejszości Niemieckiej zaprezentowali we wtorek swój program wyborczy. Najważniejsza jest gospodarka, w tym ułatwienia dla małych i średnich firm – powiedział PAP starający się o reelekcję poseł Ryszard Galla.\n„Najważniejsze dla nas rzeczy to gospodarka i infrastruktura. Na dobrej gospodarce opiera się funkcjonowanie państwa – dobra gospodarka to dobre podatki i co za tym idzie, dochody i wydatki państwa na obywateli” – podkreślił na konferencji prasowej Galla, który jest liderem sejmowej listy mniejszości z Opolszczyzny.\n„Nasze działanie chcemy ukierunkować na podmioty gospodarcze – szczególnie na ułatwienie działania małych przedsiębiorstw, które są w naszym regionie siłą. Dławienie ich biurokracją i administracją powoduje, że koszt utrzymania takiej firmy jest b. wysoki” – wyjaśnił poseł.\nDodał, że małe i średnie firmy są także siłą polskiej gospodarki, a napotykając wiele problemów ich właściciele szybko się zniechęcają. „Wielkie firmy mają w sobie siłę, a mali przedsiębiorcy natykając się na ścianę mogą się poddać” – ocenił.\nPodczas konferencji prasowej pojawił się także temat rolnictwa i unijnego wsparcia dla tej gałęzi gospodarki. „Lada moment nastąpią następne nabory na środki unijne, będziemy się starać o utrzymanie puli środków szczególnie dla rolnictwa, na lata 2014-2020. Właśnie przez rolnictwo napływa do Polski największa ilość środków unijnych, skorzysta na tym nie tylko samo rolnictwo, ale także branże okołorolnicze” – argumentował prezes opolskiej Izby Rolniczej i kandydat do Sejmu Herbert Czaja.\nMniejszość zapowiada też działania w celu wzmocnienia roli izb gospodarczych, wspierania edukacji – szczególnie takiej, która kształci w zawodach potrzebnych przedsiębiorcom – oraz konieczność zajęcia się kwestią ubezpieczeń podmiotów gospodarczych. „To wielki problem, bo wiele firm odmawia firmom ubezpieczeń przedsiębiorstw pod kątem bezpieczeństwa pracy i klęsk żywiołowych” – zaznaczył Galla.


Tanie loty Taltheilei | Tickets.pl\nTanie loty Taltheilei\nBilety lotnicze > Kanada > Taltheilei\nBilety lotnicze do Taltheilei (GSL)\nZarezerwuj najtańsze bilety lotnicze online do Taltheilei. Za pomocą usługi wyszukiwania biletów lotniczych Tickets.pl bez problemu znajdziesz najlepszą ofertę i możesz w prosty sposób kupić bilety lotnicze z Taltheilei. Musisz tylko określić kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Następnie system zaoferuje wszystkie możliwe opcje zakupu biletów lotniczych z Gaithersburg.\nNa naszej stronie internetowej możesz zawsze sprawdzić aktualny rozkład lotów do Taltheilei, Kanada z dowolnego lotniska na świecie, znaleźć zniżki, promocje, oferty last minute w zaciszu własnego domu i zarezerwować bilet na potrzebny lot.\nIle kosztuje bilet na samolot do Taltheilei\nCeny przelotów do Taltheilei z Gaithersburg zależą od dnia, miesiąca i godziny wylotu, a także od linii lotniczej. Porównujemy koszty bezpośrednich lotów i lotów z przesiadką w 750 liniach lotniczych. Użyj wyszukiwania biletów, aby sprawdzić ceny i daty wylotu z Twojego miasta.\nIle lotnisk jest w Taltheilei?\nW Taltheilei są następujące lotniska: Taltheilei.\nPopular flight destinations to Taltheilei and back\nFlight Tickets Taltheilei\nBilletes De Avión Taltheilei\nBillets D'avion Taltheilei\nBiglietti Aerei Taltheilei\nLėktuvo Bilietai Taltelėjus\nBilete De Avion Taltheilei\nBilety Lotnicze Taltheilei\nUçak Biletleri Taltheilei\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 2711325504


miłosny – ALLTUBE - filmy i seriale online\nInteraktywny miłosny przewodnik\nInteraktywny przewodnik miłosny to wyjątkowe doznanie filmowe pozwalające urozmaicić sferę przyjemności sypialnianych w sposób, o jakim wam się nie śniło! Przed wami stworzona przy pomocy organizacji Relate skarbnica wiedzy…\nDawno, dawno temu, córka Baby Jagi, która w przeciwieństwie do swojej matki była bardzo dobra, znalazła magiczny kamień Ałatyr. Rzucił on na nią czar, tak, że stała się jeszcze gorsza od niej. Zmieniła się w Kamienną…\nDziewczyna Josha , Tiffany, mieszka w innym stanie. Chłopak, przekonany, że go rzuciła, szuka pocieszenia w ramionach koleżanki. Ich zbliżenie zostaje uwiecznione na taśmie wideo. Na niej został również nagrany przez Josha list…\nNajlepsza z komedii Bergmana, opowiadająca o damsko-męskich relacjach. Starsza pani Armfeldt organizuje w noc świętojańską przyjęcie w swoim starym wiejskim domu. Wśród zaproszonych gości są pary, ale także dawni, a jak się okaże…\nPrzygodowa historia imigrantów baskijskich na ich drodze do Kalifornii, walce z Indianami, oraz skomplikowany trójkąt miłosny.\nFlirt to film nowelowy, najbardziej autotematyczne ze wszystkich dzieł Hartleya. Opowiada trzy różne warianty tego samego scenariusza o miłości: w Nowym Jorku to relacja damsko-męska, w Berlinie - dramat gejowski, a w Tokio nie dość,…\nDjuna próbuje opierać się awansom scenarzysty Paolo, ale w końcu ulega przystojnemu człowiekowi. Kiedy pojawi się siostra Djuny, miłosny związek bardzo się skomplikuje, narażając na niebezpieczeństwo całą wspólnotę…\nMiłosny czworokąt na tle wielkiej wojny i bezwzględnej walki o władzę. Epicka megaprodukcja, zrealizowana z rozmachem godnym największych kinematografii. Jesienią 1870 roku generał Pang stoi na szczycie murów miejskich ubrany w szaty…\nAkcja filmu rozgrywa się podczas wojen napoleońskich w 1807 roku. Oficer marynarki brytyjskiej, kapitan Horatio Hornblower zostaje wysłany z tajną misją do krajów Ameryki Łacińskiej, gdzie ma doprowadzić do wybuchu rewolucji. Celem…\nPowered by 96 Users Online © 2020 Alltube Team


Przelicz m³ Bioetanol (Oleju ekwiwalentnego)\nPrzelicz m³ Bioetanol\nIle to 1 m³ Bioetanol?\nPrzelicznik jednostek miary za pomocą którego można przeliczyć np. m³ Bioetanol\nPrzelicz m³ Bioetanol:\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '620 m3 Bioetanol'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Oleju ekwiwalentnego'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(63 * 51) m3 Bioetanol', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '620 m3 Bioetanol + 1860 m3 Bioetanol' lub '33mm x 39cm x 74dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


AGA - HISTORIA NIENATURALNA. Filmy dokumentalne w PLANETE+\nAGA - HISTORIA NIENATURALNA\nreżyser: Mark Lewis\nfilm dokumentalny, Australia, 1987, 47 min.\nW latach trzydziestych XX wieku plaga insektów niszczyła uprawy trzciny cukrowej w Australii, podczas gdy cukier był jednym z głównych produktów eksportowych tego kraju.\nW 1935 roku naukowcy postanowili sprowadzić z Hawajów gatunek ropuchy nazywany aga, a po łacinie bufo marinus, który miał zjadać szkodniki. Plan nie powiódł się. Jego skutkiem ubocznym była plaga ropuch. Naukowcy nie wzięli pod uwagę faktu, że, w przeciwieństwie do ropuch, insekty potrafią latać. Agi nie wytępiły więc szkodników, za to przystosowały się do nowego środowiska i zaczęły się rozmnażać tak szybko, że wkrótce uznano je za kolejną plagę pożerającą niemal wszystko (nawet piłeczki do ping - ponga) oprócz insektów zjadających owady.


Przenośne krzesełko Totseat - Savannah - edycja limitowana\nProdukt został stworzony specjalnie z myślą o rodzicach, którzy cenią sobie komfort oraz wygodę i którzy chcieliby, ażeby np. wspólne wyjście stało się czystą przyjemnością i wydarzeniem dla całej rodziny.\nWyjątkowa wszechstronność i funkcjonalność krzesełek Totseat pozwala na łatwy, sprawny i szybki montaż na każdym rodzaju krzesła (dopasowuje się do krzeseł z wysokim i niskim oparciem, z wystającymi elementami, a także do stołków barowych). Dzięki temu, że produkt po złożeniu jest mały i naprawdę lekki można go zmieścić w każdym bagażu, a gdy się pobrudzi można bez obaw prać go w pralce.\nNadaje się dla dzieci od 8 do 30 miesiąca życia - zarówno dla tych, które nie potrafią jeszcze samodzielnie siedzieć na krześle, jak i dla tych, które rozpiera energia.\nKrzesełko Totseat jest bardzo proste w montażu - wystarczy go nałożyć na oparcie krzesła, dostosować długość, mocno zapiąć, a dziecko będzie mogło bezpiecznie i stabilnie siedzieć.\nWyjątkowa wszechstronność i funkcjonalność krzesełek Totseat pozwala na łatwy, sprawny i szybki montaż na każdym, nawet najbardziej „fikuśnym”, rodzaju krzesła. Dzięki temu, że produkt jest mały i naprawdę lekki, z powodzeniem zmieści się w damskiej torebce, a gdy ulegnie wybrudzeniu – wystarczy go wyprać i wysuszyć... A zatem Totseat mogą mieć Państwo zawsze przy sobie, nawet na wakacjach!


Małe firmy mogą także wygrywać na rynku - Handel/dystrybucja\nMałe firmy mogą także wygrywać na rynku\nData: 01-09-2008, 17:25\nPod względem konkurencyjności, nie wygramy raczej na rynkach światowych z masowymi producentami taniej żywności, powtarzalnej w dużych wolumenach.\nMamy tam szanse na zajęcie pozycji uzupełniającej, w standardzie oraz powyżej średniej "półki" w niszach żywności wysoko pozycjonowanej (dzięki oryginalności, czystości ekologicznej, atrakcyjności odżywczej, itp.). Kłopot jednak w tym, że to co najlepsze tkwi w mniejszych firmach. One zaś nie są przygotowane do współpracy z dużym dystrybutorem lub silnie konkurencyjnymi rynkami niszowymi w innych krajach. Duże firmy od lat świetnie sobie radzą. Problem tkwi w efektywnym przygotowaniu firm małych. Pojawiają się pierwsze jaskółki - projekty współpracy z mniejszymi firmami, realizowane przez firmy typu cash&carry, sieci hipermarketów, itp.\nPora jednak te doświadczenia przenieść na plany wsparcia eksportu. Tu potrzebna jest życzliwa współpraca z instytucjami publicznymi, wykorzystanie środków publicznych ku realizacji tych projektów, właściwe ustawodawstwo w stosunku do PPP i zasad kreowania i wykorzystania funduszy wsparcia i promocji dla tych firm. To węzeł gordyjski, a jego Aleksandra póki co nie widać. Paradoksalnie więc, im trudniejsze wyzwanie organizacyjne, tym większa szansa na sukces, z produktem komplementarnym, pochodzącym z oryginalnych, choć rozproszonych źródeł. Ujednolicenie i powtarzalność dostaw, to niestety dopiero początek drogi, ale tu są "konfitury" i sukces eksportowy mniejszych graczy rynku żywnościowego.\nPomysłów jest wiele i osiągniętych sukcesów również. A kto pyta nie błądzi... Pora zapytać więc o drogę wielkie firmy dystrybucyjne, podjąć partnerski dialog na zasadzie win-win.\nDystrybutorzy wesprą eksport\nZostawmy promocje wielko-wolumenowych partii produktów markowych wielkim firmom - wiedzą jak to robić, szczególnie, gdy są polską częścią ponadnarodowych koncernów. To od nich pochodzi ok. 60 proc. wartości polskiego eksportu żywności. Szansą i problemem zarazem jest pozostałe 40 proc. Tu wielkie pole do popisu mają projekty marek własnych, skutecznie konkurujące z produktami markowymi. Ich atrakcyjność cenowa to pierwszy walor i zapowiedź sukcesu, ale... tylko dla producenta, zdolnego udźwignąć wymogi produktu „private label" na rynek europejski lub azjatycki.\nProblem jednolitości produktu, jego parametry, promocję i zarządzanie sprzedażą weźmie na siebie dystrybutor - jest to stosunkowo łatwe wejście w eksport. Aktualnie, gdy polski pieniądz jest mocny, produkcja pod tanią sprzedaż jest trudna. Warto jednak spróbować dziś - by zająć miejsce wcześniej przed licznymi konkurentsmi; co nastąpi w czasach gorszej koniunktury, czyli dla taniego produktu lepszej. Myślę, że eksport poprzez markę dystrybutora to niezła droga do sukcesu dla firmy średniej.\nPierwszą część felietonu mozna znaleźć pod linkiem: Ceny mają wielkie oczy\nMały przedsiębiorca 05-09-2008, 10:07:\nA może duże firmy zamiast płacić w terminie niech zaczną płacić gotówką małym firmą !!!\nWtedy mała firma nie będzie miała problemów z płynnością finansową a duże firmy nie będą dodatkowo zarabiać na obracaniu nie swoimi pieniędzmi.


Satelita powie, jakie będą plony i umożliwi precyzyjne nawadnianie | Bez Pługa - magazyn technologii bezorkowych\nBez Pługa / Satelita powie, jakie będą plony i umożliwi precyzyjne nawadnianie\nDzięki finansowemu wsparciu Uniwersyteckiego Ośrodka Transferu Technologii UW do końca tego sezonu prowadzona będzie weryfikacja skuteczności metody w terenie. W tym celu nawiązano współpracę z dużym gospodarstwem warzywnym w województwie lubelskim. Natomiast już w przyszłym sezonie na podstawie doświadczeń i prób w terenie powstanie aplikacja internetowa dla rolników. Projekt jest realizowany przez grupę badawczą działającą w Centrum Nowych Technologii UW (CeNT). Członkowie grupy to jednocześnie założyciele GeoPulse – jednej ze spółek spin-off UW. Plany zakładają, że w pierwszej kolejności z metody mają korzystać rolnicy indywidualni.\nNawadnianie jest istotne dla gospodarstw, w których uprawia się warzywa i owoce. Coraz częściej nawadnia się również uprawy wielkoobszarowe, takie jak ziemniaki i cebulę. Dzięki informacjom o wilgotności gleby na danym obszarze pola uprawnego rolnik może na bieżąco otrzymywać wskazówki, jak optymalnie zrealizować nawadnianie na dużej powierzchni. Wiedza ta pozwala osiągać lepsze plony przy znacznej redukcji kosztów. Zawsze chodzi bowiem o znalezienie delikatnej równowagi między oszczędzaniem wody i pieniędzy a poprawą jakości plonu.\n„Żyjemy w erze rolnictwa precyzyjnego. Nie traktujemy już pola jak monolitu, ponieważ coraz więcej zabiegów można adaptować do lokalnych warunków na polu uprawnym. We współczesnym rolnictwie nowe podejście dotyczy siewu, nawożenia, wykorzystania pestycydów a także nawadniania. Wodę można odpowiednio dawkować – nie tylko w czasie, ale i przestrzeni. Nasza metoda pozwoli precyzyjnie zróżnicować nawadnianie w skali całego pola z dokładnością do 10 metrów kwadratowych” – tłumaczy dr Przemysław Żelazowski, twórca innowacyjnej metody, adiunkt w Centrum Nowych Technologii UW (CeNT) i prezes spółki GeoPulse. Właśnie z taką rozdzielczością (10 m2) dostarczane są dane z niekomercyjnych satelitów. Oznacza to, że na każdy hektar upraw dokonuje się aż 100 pomiarów, co przy wykorzystaniu tradycyjnych dotychczas stosowanych metod jest praktycznie niemożliwe.\nWarto podkreślić, że infrastruktura nawadniająca rzadko może zaspokoić w 100% zapotrzebowanie roślin na wodę. Dlatego praktycznie zawsze woda jest czynnikiem limitującym plonowanie. Powstaje zatem pytanie, jak najlepiej zagospodarować posiadane możliwości, wyłamując się z naturalnego cyklu opadów. „Mamy pole, które ma lepsze i gorsze obszary. Przede wszystkim warto dostarczyć wodę tam, gdzie uzyskamy najszybszy zwrot z tej inwestycji. Czasem może być tak, że na pewnych obszarach nie ma sensu nawadniać, mimo że zwiększyłoby to plon, bo w innym miejscu stres jest już krytycznie duży i to tam koniecznie trzeba nawadniać, żeby uratować uprawę. Nowa aplikacja pomoże podejmować tego typu decyzje” – wyjaśnia Przemysław Żelazowski.\nWsparcie i partnerzy\nProjekt realizowany przez dr Przemysława Żelazowskiego i jego grupę badawczą otrzymał wsparcie finansowe w ramach III konkursu na grant na prace przedwdrożeniowe organizowanego przez Uniwersytecki Ośrodek Transferu Technologii UW (UOTT). „Pieniądze z grantu przeznaczyliśmy na zakup sprzętu pomiarowego potrzebnego do zweryfikowania metody. Tylko wykonując pomiary terenowe można będzie skalibrować opracowane modele semi-empiryczne, oparte na teorii a częściowo na pomiarach wykonywanych na miejscu. Walidacja metody pozwoli na jej licencjonowanie i wykorzystanie przez podmioty komercyjne m.in. serwis SatAgro oraz producentów instalacji nawadniających” – mówi Robert Dwiliński, Dyrektor UOTT.\n„Dane satelitarne dobrze oddają różne aspekty rzeczywistości. Pokazują względną zmienność wilgotności, natomiast trudno wnioskować w oparciu o nie o wartościach bezwzględnych. Właśnie dlatego konieczne są badania terenowe prowadzone w gospodarstwach rolnych. Mają one na celu sprawdzenie, z jaką glebą mamy do czynienia i ile w niej wody rzeczywiście jest” – dodaje Przemysław Żelazowski.\nProwadzone prace mają także na celu stworzenie prototypu precyzyjnego systemu nawadniania.\nObecnie poszukiwani są partnerzy, którzy byliby zainteresowani wykorzystaniem opracowywanej metody. System nawadniania mógłby autonomicznie w oparciu o dane satelitarne generować instrukcje, gdzie i ile wody w danym momencie powinno się dostarczyć.\nWażne dane makroekonomiczne\nJeśli metoda zostanie pozytywnie zweryfikowana, system pozwalający na ocenę wilgotności gleby przy wykorzystaniu danych dostarczanych przez satelity radarowe będzie mógł zostać w przyszłości wykorzystany także przez firmy i ekspertów rynku rolnego. „Dzięki dofinansowaniu UOTT budujemy narzędzie dla rolników indywidualnych. Na kolejnych etapach projekt może posłużyć jako baza do stworzenia narzędzia regionalnego monitoringu wilgotności gleb. W ten sposób dostarczyłby uogólnionej informacji o deficycie wodnym i stresie wodnym roślin. Te dane pozwalają precyzować prognozy dotyczące plonów z upraw. To niezwykle ważne informacje z punktu widzenia administracji państwowej, ubezpieczycieli, dużych podmiotów kontraktujących zakupy z setek gospodarstw rolnych, a nawet dla firm zajmujących się spekulacją na rynku płodów rolnych” – tłumaczy dr Przemysław Żelazowski.\nPrzykładowo: w tym roku żniwa odbyły się miesiąc wcześniej niż zwykle. Ich termin ma ogromne znaczenie, jeśli chodzi o plonowanie. Brak deszczu i wysokie temperatury sprawiły, że rośliny straciły miesiąc, przez który mogłyby wytwarzać plon, a to oznacza mniejsze zbiory nawet o kilkadziesiąt procent w stosunku do średniej z ubiegłych lat.\nWiększości upraw wielkopowierzchniowych, w szczególności zbóż, nie nawadnia się. Niemniej w oparciu o dane regionalne dotyczące wilgotności gleby różne podmioty (np. młyny) mogłyby dostać stosunkowo wcześnie informacje, że w danym roku mogą spodziewać się mniejszych plonów. To może być dla nich sygnał, by zakontraktować dodatkowe hektary odpowiednio wcześniej, na bardziej korzystnych warunkach.\nRadarowe dane satelitarne\nSatelity radarowe wykorzystują inny rodzaj promieniowania niż satelity optyczne i dzięki temu pozwalają na bardziej precyzyjne badanie takich aspektów środowiska jak np. wilgotność gleby. Anteny zainstalowane w satelitach radarowych emitują mikrofale, które po odbiciu od ziemi trafiają do nich z powrotem do analizy. Jako sensory aktywnie emitujące promieniowanie, pozwalają na wykonywanie pomiarów nie tylko w dzień, ale także w nocy oraz nawet w przypadku występowania złej pogody, bowiem fale radarowe przenikają przez chmury. W przestrzeni kosmicznej wokół Ziemi krąży o wiele mniej satelitów radarowych niż optycznych. Niemniej od niespełna dwóch lat satelity Sentinel-1A (umieszczony na orbicie w kwietniu 2014 r.) oraz Sentinel-1B (działający od kwietnia 2016 r.), tworzą tandem, dzięki któremu ilość danych udostępnianych niekomercyjnie przekroczyła próg przydatności w codziennej praktyce agrarnej. Oba satelity, a także równie rewolucyjny optyczny tandem Sentinel-2A i 2B, zostały stworzone przez Europejską Agencję Kosmiczną i działają w ramach Programu Copernicus.\nŹródło: Informacja prasowa Optimum PR.


Archiwa: racj - Ewangelizacja 2011\nTag Archives: racj\nPrzewodnik Katolicki - 26 July 2014 - Przewodnik Katolicki nr 44 /2012\nPo katolicku wychować Czy chcecie przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy? Czym jednak jest owo katolickie wychowanie dzieci? Czy nie jest czasem tak, że odpowiadamy ?chcemy?, ale nie wiemy jak? TEKST KS. PIOTR GĄSIOR Gdy słyszałem Jana Pawła II, który mówił, że trzeba ?bronić…\nTags: cz, Dzieci, jest, kim, kt, Któ, Nie, owieka, papie, racj, tak, widz, wychowanie dzieci, zagro\newangelizacja.pl - 17 July 2014 - Przewodnik Katolicki nr 39 /2012\nJedną nogą na mistrzostwach Po strzelonym golu przybijają ?piątki? kulami, dzięki którym biegają. Chodź dzieli ich wszystko: charakter, wiek, wykonywana praca, łączy jedno ? serce do futbolu. Piłkę kopią świetnie, mimo że jedną tylko nogą. TEKST MICHAŁ BONDYRA Nie odcięli za karę Zaczęło się ponad rok temu od filmu, który wspólnie oglądali studenci warszawskiej AWF.…\nTags: ale, golu, gra, kszo, kt, Nie, nog, odci, pi, racj, tej, tki, wyt\nPrzewodnik Katolicki - 2 July 2014 - Przewodnik Katolicki nr 22/2011\nKrajobraz po rewolucji Rok temu mówiono wiele o arabskiej wiośnie ludów. Hm, wiosna może i nastała, ale na pewno nie dla chrześcijan z Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Oni nadal żyją w warunkach antydemokratycznej arktycznej zimy. TEKST ŁUKASZ KAŹMIErCZAK Wśród materiałów informacyjnych, które otrzymałem na temat niedawnej konferencji ?Chrześcijanie…\nTags: dla, facebook, gauci, jest, kt, muezzin, Nie, przez, racj, rewolucji, rok, tak, wio, wiosna\n2020 Archiwa: racj - Ewangelizacja 2011


Sharp 39LE750, czyli gdy cena czyni cuda – recenzja Spider’s Web\nSharp 39LE750, czyli gdy cena czyni cuda - recenzja Spider's Web\nPrzesiadka z super sportowego samochodu do poczciwego mieszczucha może być bolesna. Podobnie jest w przypadku... telewizorów. Niedawno korzystałem z Sony X9, aby później przez dwa tygodnie użytkować Sharpa LC-39LE750, co wiązało się z zupełnie różnymi doznaniami. Sharp ma jednak jedną niepodważalną zaletę – cenę!\nTen 39-calowy Japończyk, który nie jest produkowany w Japonii kosztuje mniej niż 2200 zł. To niezwykle atrakcyjna cena, a zapewne w okresie przedświątecznym będzie jeszcze niższa dzięki licznym promocjom w elektromarketach. Tego telewizora nie da się w żaden sposób porównać do wspomnianego wcześniej Sony X9. Nie ma to najmniejszego sensu, bowiem łączy je jedynie to, że wyświetlają obraz. Dedykowane są zupełnie innemu odbiorcy, tak jak jest to w przypadku różnego typu samochodów.\nMoże i Sharp LC-39LE750 jest równie nudny jak miejskie samochody, ale na co dzień większość z nas potrzebuje właśnie takiego produktu. Ten budżetowy model po prostu służy do oglądania telewizji, korzystania z VOD, a czasami uruchomienia filmu, czy przeglądania zdjęć z zewnętrznego dysku. I szczerze powiedziawszy, dla sporej grupy użytkowników będzie to wystarczające. Bez zachwycania się jakością obrazu, realistyczną głębią i pełnią funkcji Smart TV.\nSharp chce być ładny\nTo trzeba jasno powiedzieć – Sharp nie jest dziś mistrzem wzornictwa. Japończycy cenią sobie przede wszystkim jakość i tak jest w wyższych modelach, które naprawdę urzekają swoim obrazem. Do jakości LC-39LE750 jeszcze dojdziemy, na razie czas na wygląd. A ten jest zgoła odmienny od pozostałych telewizorów Sharpa. Srebrna obudowa prezentuje się bardzo przyzwoicie, choć jest nieco plastikowa. Sylwetka jest bardzo zgrabna, a dół obudowy świetnie komponuje się z podstawą.\nZa 2200 zł otrzymujemy telewizor, którego nie powstydzimy się postawić w naszym pokoju. Ekran o przekątnej 39-cali sprawdzi się w mniejszych pomieszczeniach albo jako drugi telewizor w domu. Sharp oferuje ten model również w wersji 50-calowej, ale tutaj cena w wysokości 3400 zł nie jest już tak atrakcyjna, ponieważ w podobnej cenie możemy mieć też 50-calową plazmę Panasonic ST60. Takie samo wzornictwo posiada też 60-calowy telewizor LE752, za którego trzeba zapłacić ponad 5 tysięcy zł.\nNiestety Sharp LC-39LE750 nie jest bez wad, nawet jeśli chodzi o wygląd. Po raz kolejny nie udało się zmieścić modułu Wi-Fi do środka. Musimy przeznaczyć na niego jedno ze złącz USB. W dodatku pilot jest za duży i ma źle rozłożone przyciski.\nGdy jakość nie gra roli\nNiestety podobną opinię muszę wydać jeśli chodzi o jakość obrazu. Nie chodzi o to, że brakuje tu rewelacyjnej głębi, ostrości, płynności. Problem w tym, że obraz odbiega od normy. Ekran jest zbyt niebieski, a same kolory nie mają zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością. Liczycie na naturalne kolory? Zapomnijcie o tym w przypadku tego telewizora. I nie mówię tu o żadnych testach w oparciu o tablice - niestety problemy te widać gołym okiem. Osoby bardziej wrażliwe na płynność zauważą też problemy podczas oglądania piłkarskich spotkań. Na uwagę zasługuje całkiem niezły kontrast, przyzwoite podświetlanie oraz przyzwoite kąty. Dodatkowym bonusem może być wsparcie dla 3D.\nOsobiście czułem tu spory dyskomfort w porównaniu do innych telewizorów, w tym LE857, który oferował według mnie wyśmienity obraz. Tyle że, jak podkreślałem na początku, nie jest to telewizor dedykowany maniakom jakości obrazu telewizyjnego. Jestem przekonany, że wiele osób będzie zachwyconych kolorami. Jeśli do tej pory korzystaliście ze starego telewizora CRT, to i tak odczujecie olbrzymi skok jakościowy nie narażając zbytnio portfela. Choć w większości sklepów LC-39LE750 kosztuje 2200 zł, to starannie szukając w Sieci możemy go kupić za mniej niż 2 tysiące zł, co czyni ten ekran naprawdę atrakcyjnym cenowo. Na jakość obrazu czasami możemy przymknąć oko, zwłaszcza jeśli służyć on będzie wyłącznie do oglądania telewizji.\nipla, YouTube, DLNA, multimedia i koszmarny interfejs\nKupując tani telewizor nie jesteśmy skazani na brak dodatkowych funkcji. Sharp nie słynie z bogatej platformy Smart TV. Będzie się to zmieniać, ale bardzo powoli. Sharp oferuje wiele zagranicznych serwisów, choć niestety BBC iPlayer i inne usługi nie będą w Polsce działać poprawnie ze względu na blokadę regionalną. Widza interesuje więc jedynie wprowadzona niedawno ipla oraz YouTube. Co ważne, aplikacja YouTube jest w pełni wartościowa, czyli nie ma problemu z wygodnym udostępnianiem linków z urządzeń mobilnych.\nMożemy skorzystać też z dostępu do plików multimedialnych zarówno przez podłączanie urządzeń przy wykorzystaniu złącza USB, jak i DLNA. Jedno i drugie działa bez większych problemów. LE750 radzi sobie dobrze z większością popularnych formatów.\nNiestety znów muszę nieco ponarzekać na tego Sharpa. Kolejnym problemem jest interfejs, który pasuje do... nieudanego pilota. Jest równie niewygodny. Przechodzenie pomiędzy kolejnymi opcjami jest mordęgą. Przejście przez dysk posiadający kilka katalogów będzie trwało sporo czasu, pomimo tego, że samo menu reaguje sprawnie. W ustawieniach nie poruszamy się strzałkami, a klawiszami przewijania. Nie jest to ani logiczne, ani wygodne. Co z tego, że interfejs jest ładniejszy i na pozór przystępniejszy niż w przypadku topowych modeli skoro finalnie ciężko z niego korzystać.\nGorycz odnośnie interfejsu przepełniła aktualizacja oprogramowania. Proces według informacji na telewizorze miał trwać około 50 minut, na szczęście trwał nieco krócej, jakieś 30 minut. To i tak zdecydowanie za długo. Domyślam się jednak, że przeciętny użytkownik tego telewizora raczej nigdy nie będzie przeprowadzał aktualizacji.\nSharp LC-39LE750 nie jest dobrym telewizorem. Ma mnóstwo drobnych wad, które sprawiają, że nawet jako telewizor budżetowy wypada przeciętnie. W przeciwieństwie do jeszcze tańszego modelu LE350 posiada bardzo słabego pilota, nie jest też łatwy w nawigacji i nie pozwala cieszyć się przyzwoitą jakością obrazu. Jego zaletą jest ciekawy wygląd oraz dostęp do aplikacji: ipla i YouTube. Przede wszystkim jednak cena sprawia, że warto się nim zainteresować. Jeśli to wasz pierwszy płaski telewizor albo potrzebujecie taniego telewizora do drugiego pokoju, to nie oczekując fajerwerków będziecie z tego Sharpa zadowoleni.\nChoć nie oceniam go wysoko, to nie mogę powiedzieć, że jest to kiepski telewizor. Byłoby to nie fair względem innych telewizorów Sharpa. Dopóki Japończycy rozwijają swoje telewizory Aquos z technologią Quattron, to niech też produkują takie telewizory w przystępnych cenach. Liczę jednak, że następca LE750 będzie ciut lepszy.\nTagi: LC-39LE750LE750recenzja tv sharptani telewizortelewizory sharp