Człowiek skazany na deal | Przestrzenie teatru | Miesięcznik „Teatr” (wersja beta)\nautor: Zofia Gustowska\nCzłowiek nowoczesny, istniejący w sieci powiązań ekonomicznych, wymianę określonych dóbr zaczyna uważać za podstawowy dla siebie sposób nawiązywania interakcji. Fizyczna obecność pieniądza, jako materialnego elementu transakcji, staje się przy tym nieistotna.\nSłowem „deal” określamy transakcję handlową dotyczącą dóbr zakazanych lub ściśle kontrolowanych, do której dochodzi w miejscach neutralnych, nieokreślonych i nieprzewidzianych na ten cel, zawieraną pomiędzy dostarczycielem i potrzebującym, poprzez milczące porozumienie, umowne znaki bądź dwuznaczne rozmowy – w celu uniknięcia ryzyka zdrady i oszustwa, jakie podobna operacja ze sobą niesie – o jakiejkolwiek godzinie dnia i nocy, niezależnie od godzin otwarcia przepisowych dla legalnych miejsc handlowych, lecz raczej w godzinach zamknięcia tychże1\n– czytamy w Samotności pól bawełnianych, a słowa te stały się kluczem do zrozumienia tej najbardziej znanej w Polsce sztuki Bernarda-Marie Koltèsa. Małgorzata Sugiera uznała „relacje międzyludzkie ograniczone do wymiany utylitarnej, czysto handlowej”2 za jeden z podstawowych, wręcz obsesyjnych tematów całej jego dramaturgii.\nTransakcyjny charakter interakcji\nPunktem wyjścia dla rozumienia kategorii dealu stała się dla mnie praca niemieckiego intelektualisty Georga Simmela, działającego pod koniec XIX i na początku XX wieku, jednego z pionierów socjologii. Opus magnum jego pracy naukowej stanowi Filozofia pieniądza, w której zajął się wpływem relacji opartych na wymianie pieniądza na interakcje wewnątrz społeczeństwa. Dziś jego rozpoznanie oczywiście nie jest ani odkrywcze, ani szokujące, ale, co warto podkreślić, pozostaje wciąż aktualne, przez co może być użyteczną w analizie koncepcją, umożliwiającą zrozumienie zależności, w których nadal funkcjonujemy. Interesujący w tym kontekście jest szósty rozdział książki Simmela, zawierający uwagi na temat nowoczesnego stylu życia. Po szczegółowej i dogłębnej analizie roli pieniądza, jej uwarunkowań i przemian w związku z nią zachodzących, niemiecki filozof opisuje rzeczywistość, w której pieniądz przestaje być jedynie środkiem wymiany, a staje się podstawową jednostką warunkującą nowy rodzaj stosunków społecznych.\n[…] rys naszych czasów, zdecydowanie przeciwstawny impulsywności, emocjonalności epok wcześniejszych, wydaje się ściśle powiązany przyczynowo z gospodarką pieniężną. To ona, sama z siebie, powoduje konieczność zmatematyzowania operacji w codziennych transakcjach. Życie wielu ludzi wypełnia takie określanie, odważanie, rachowanie, sprowadzanie wartości jakościowych do ilościowych. Poprzez wnikliwość wyceny pieniężnej do życia przedostała się dużo większa precyzja i określenie granic, pozwalająca określić każdą wartość co do grosza. […] Precyzja, ostrość i dokładność relacji ekonomicznych, zabarwiająca naturalnie i inne treści życia, idzie krok w krok z rozpowszechnianiem się pieniądza3.\nCzłowiek nowoczesny, istniejący w sieci powiązań ekonomicznych, wymianę określonych dóbr zaczyna uważać za podstawowy dla siebie sposób nawiązywania interakcji. Fizyczna obecność pieniądza, jako materialnego elementu transakcji, staje się przy tym nieistotna. Stąd tylko dwa kroki do postaci Koltèsowskiego Dealera, który powie:\nSkoro wyszedł pan z domu i przechadza się o tej godzinie i w tej okolicy, to znaczy, że pragnie pan czegoś, czego nie posiada, a to coś ja mógłbym panu dostarczyć4.\nTransakcja jako jednostka stosunków społecznych\nKomplementarna do założeń Simmela jest koncepcja stosunków społecznych Erica Berne’a i z nią związana teoria głasków. Amerykański psychiatra wychodzi od spostrzeżenia Renégo Spitza, opisującego deprywację emocjonalną niemowląt pozbawionych przez dłuższy czas opieki. W efekcie tych badań pojawił się w refleksji Berne’a fenomen głodu bodźców, których zaspokojenie potrzebne jest do prawidłowego rozwoju człowieka. Berne dostrzega jednak, że ten stan nieodwracalnego otępienia, wynikający z niezaspokojenia podstawowych potrzeb, nie dotyczy wyłącznie okresu niemowlęctwa i dorastania. Jako przykład podaje osoby poddane deprywacji społecznej i sensorycznej – więźniów umieszczonych w jednoosobowych celach. W efekcie dochodzimy do konkluzji, że: „[…] głód bodźców nie tylko biologicznie, ale także psychologicznie i społecznie pod wieloma względami przypomina głód pożywienia”5, a co za tym idzie – jego zaspokojenie, niezależnie od wieku, jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Po oddaleniu od matki utraconą intymną więź zaspokaja formami bardziej subtelnymi. Dochodzi do swoistej sublimacji.\nGłaskanie występuje tu jako ogólny termin określający kontakt fizyczny. W praktyce przybiera ono formy rozmaite. Niektórzy dosłownie głaszczą niemowlę, inni tulą je lub poklepują, jeszcze inni szczypią je w zabawie albo prztykają koniuszkiem palca. Wszystkie te zachowania mają swe odpowiedniki w rozmowie, tak że można przewidzieć, jak dana osoba będzie dotykała niemowlęcia, analizując jej sposób mówienia. Znaczenie terminu „głaskanie” można rozszerzyć na wszelkie akty zwracania uwagi na obecność innej osoby6.\nW taki oto sposób Berne tworzy pojęcie głasku, które staje się dla niego podstawową jednostką funkcjonowania społecznego. Wymianę głasków nazywa transakcją i uznaje ją za jednostkę stosunków społecznych.\nJeżeli dwoje lub więcej ludzi spotyka się w gromadzie, prędzej czy później któryś z nich przemówi lub w inny sposób okaże, że zauważa inne osoby. Nazywa się to „bodźcem transakcyjnym”. Wówczas inna osoba odezwie się albo uczyni coś, co będzie w pewien sposób związane z tym bodźcem, a co nazwiemy „reakcją transakcyjną”7.\nKomplementarność typowej transakcji, to znaczy spójność oczekiwania na bodziec oraz sam bodziec, bezpośrednio wiąże się z wizją nowoczesności, programowanej przez wymianę pieniądza. Niebagatelny, w kontekście poruszanego przeze mnie tematu, wydaje się dokonany przez Berne’a wybór pojęcia z zakresu słownictwa ekonomicznego. Decyzja, by mówić o relacjach społecznych za pomocą języka handlu, związanego z działaniami matematycznymi: ważeniem i odmierzaniem, jest niezwykle znacząca i w tym sensie spójna ze spostrzeżeniami Simmela.\nŚwiat wszechobecnej transakcji\nCenną w tym kontekście okazała się również lektura Kilku uwag o zamęcie Michela Houellebecqa:\nUwolniony od hamulców związanych z wszelkimi formami przynależności, wierności czy ze sztywnymi kodeksami zachowań, współczesny człowiek jest gotów zająć miejsce w systemie wszechobecnych transakcji, w ramach którego można mu w sposób jednoznaczny i pozbawiony wątpliwości przydzielić określoną wartość wymienną8.\nZ podmiotu dysponującego dobrami wymiennymi, człowiek w wizji francuskiego pisarza sam staje się środkiem wymiany, a co za tym idzie – jego wartość staje się wymierna. Wiek, wzrost, waga, wielkość biustu lub członka we wzwodzie. Houellebecq nie poprzestaje jednak na dostrzeżeniu transakcyjnego charakteru współczesnych stosunków społecznych. Spostrzeżenie to osadza w kontekście całościowego rozpadu człowieka Zachodu. Jego dehumanizacji, rozumianej nie dosłownie, jako zwrot ku atawizmowi, ale jako regresja, upadek idei humanistycznych. Houellebecq w swoim eseju tworzy figurę człowieka supermarketowego, który chorobliwie pragnie posiadać. Wola, rozumiana jako siła, prowadząca do spełnienia, osiągnięcia jednostkowego celu, ulega rozproszeniu. Z tej refleksji wyprowadza diagnozę istoty ludzkiej jako podmiotu o utraconej osobowości, a co za tym idzie – istoty skazanej na separację. Pisze o „[…] współczesnej niemożności rozmowy […] bezpośrednie wyrażanie uczuć, emocji i myśli stało się niemożliwe […] zbyt wulgarne”9. Człowiek, świadom swojej niemocy, szuka oparcia ciężaru egzystencji w drugim człowieku, a nie znajdując go, pogrąża się w „tragicznym milczeniu”.\n– Co sprawia, że te kilka książek, których jesteś autorem […] stanowi spójną twórczość? Na czym polega panująca w niej jedność, obsesyjna myśl wiodąca?\n– Przede wszystkim, jak sądzę, na intuicji, że wszechświat jest oparty na separacji, cierpieniu i złu; na decyzji, aby ten stan rzeczy opisać10.\nOdpowiedź Michela Houellebecqa równie dobrze można by przypisać Bernardowi-Marie Koltèsowi. Zadziwiająca i piękna jest ta spójność, wręcz obsesyjność ich pisarstwa. Punkt wyjścia, nawet jeśli ostatecznie przybiera zupełnie inne formy, dla obydwu twórców jest wspólny: krytyczny opis świata wszechobecnej transakcji.\nAutor jednego solilokwium\nKoltèsowska twórczość jest wyjątkowo spójna. Poszczególne teksty korespondują ze sobą i dopełniają się, tworząc w efekcie wrażenie jednego bytu. Dzieła, które wykracza poza ramy, zarówno literackie, jak i teatralne. Noc tuż przed lasami, Samotność pól bawełnianych, Walka czarnucha z psami, Zachodnie wybrzeże, Powrót na pustynię, Roberto Zucco – sześć dojrzałych utworów, sześć pozornie zupełnie różnych światów – w rzeczywistości jedno, wciąż to samo, jednozdaniowe, ciągnące się solilokwium.\nTeatr Koltèsa to ciągle te same tematy, pojawiające się w każdej sztuce: bieg ku śmierci, gwałt, interes, pieniądze, zamknięcie, ucieczka…11\nIsabelle Moindrot celnie streszcza problematykę dzieła Koltèsa w tekście opublikowanym w programie do spektaklu Roberto Zucco w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego. Faktycznie, ten nieustępliwy i nieustający monolog francuskiego dramatopisarza należałoby uznać za rodzaj nieuchronnego biegu ku śmierci, wypełnionego cierpieniem i rozczarowaniem, wynikającym z dealowego charakteru rzeczywistości zachodniej kultury. Biegu naznaczonego wiecznym poczuciem obcości i fatalnego zamknięcia bez możliwości wyjścia. Ucieczka jest zawsze pozorna, Sartre’owskie drzwi pozostają wciąż zamknięte. Inny nie odpowiada. Ze względu na tę swoistą spójność twórczości Koltèsa znamienna jest związana z nią specyfika relacji na poziomie autor – reżyser.\nDramaturgia staje się medium porozumienia między pisarzem a Patrice’em Chéreau. Francuski reżyser, inscenizując kolejne utwory dramatopisarza, począwszy od Walki czarnucha z psami, przez Zachodnie wybrzeże, trzykrotną realizację Samotności pól bawełnianych oraz Powrót na pustynię, stał się w sposób naturalny teatralnym porte-parole Koltèsa. Co sprawiło również, że poza nielicznymi, dość wyjątkowymi inscenizacjami, zajmując ważne miejsce w historii francuskiej dramaturgii, autor Samotności… nie był często wystawiany we Francji. Był autorem Chéreau, jego bliźniakiem. Znamienne jest szczególnie to powracanie do Samotności…12 , tekstu uznanego przez Koltèsa za nieteatralny, a przez reżysera właśnie jako teatralny rozpoznanego. Co ciekawe, ich myślenie o nim nie tylko w tym miejscu było rozbieżne. Chéreau skłaniał się do czytania go w kontekście relacji homoseksualnej, flirtu, co pozostawało w całkowitej opozycji do autorskiego założenia. Pierwsza realizacja, pokazywana jako rodzaj work in progress w 1987 roku, wydaje się najbliższa literackim założeniom projektu. Przede wszystkim zachowana została wymarzona przez pisarza opozycja koloru skóry Klienta i Dealera, o której nie było już mowy w wersji drugiej, zrealizowanej jeszcze w tym samym roku, kiedy to Chéreau po raz pierwszy sam zagrał Dealera.\nNa gruncie polskim, zupełnie innym, ale mimo to odpowiednikiem relacji francuskich twórców – a na pewno równie ciekawym – było spotkanie Krzysztofa Warlikowskiego z twórczością Bernarda-Marie Koltèsa, już po śmierci autora, i odkrycie go w ten sposób dla polskiego teatru, które zaowocowało kolejnymi spektaklami (Pawła Wodzińskiego, Anny Augustynowicz, czy już znacznie późniejszymi realizacjami Radosława Rychcika i Michała Borczucha). Polski reżyser, niezwykle wrażliwy na francuską kulturę, też rozpoznał w nieżyjącym dramatopisarzu swojego brata bliźniaka.\nOkazało się, że Koltès jest kimś naprawdę mi bliskim. […] pokazał mi drogę do samego siebie. […] miał obsesję, że wszystko, co między ludźmi się zdarza, oparte jest na swego rodzaju interesie. Każdy czegoś od kogoś chce. To zaprzecza jakiejkolwiek religii, na przykład katolicyzmowi. Z tego punktu widzenia Koltès stanowi jakby drugą falę egzystencjalizmu francuskiego. Ale jest w tym pojedynczy. Egzystencjalizm człowieka innego, homoseksualisty, kogoś, kto wstydził się swego francuskiego pochodzenia, kto źle się czuł wśród Francuzów, źle znosił Francję. […] Koltès jest zdrajcą kultury zachodniej, wielkim outsiderem13.\nSpotkanie z nim miało dla Warlikowskiego charakter swoiście emancypacyjny. Umożliwiło mu przyznanie się do samego siebie. Odkrycie siebie dla teatru. Nieprzypadkowo Roberto Zucco, zrealizowany w poznańskim Teatrze Nowym w 1995 roku, jest jednym z pierwszych polskich spektakli reżysera, od których zaczęła się jego teatralna kariera. Lektura Koltèsa wyzwoliła drzemiący w nim potencjał. Inność, obcość, nienormatywność zajęły miejsce kwestii tożsamościowo-narodowych. Ja-autora spotkało się z ja-reżysera. Przestrzeń teatru stała się przestrzenią osobistego, monologicznego doświadczenia, w ten sposób wyzwalając również nowe, świeże, zupełnie inne niż dotychczas, spojrzenie na utwory Szekspirowskie, za którego sztandarowy, inicjacyjny przykład uznaje się słynną dziś realizację Warlikowskiego Hamleta w Teatrze Rozmaitości z 1999 roku. Ważna jest ta spójność, ponadliterackość spotkania z francuskim pisarzem, nabierającego dużo szerszego znaczenia niż jednostkowa, doraźna realizacja teatralna, która w rzeczywistości, we współczesnej recepcji twórczości reżysera, staje się znacznie mniej istotna niż inicjacyjny charakter odkrycia artystycznego ich pokrewieństwa. Warlikowski wystawił zaledwie dwa teksty Koltèsa. Drugim po Roberto Zucco było Zachodnie wybrzeże, wystawione dwa razy w 1998 roku, najpierw w Teatrze Gavella w Zagrzebiu, następnie w Teatrze Studio w Warszawie. Realizacja jednego tekstu okazała się dla Warlikowskiego realizacją całego Koltèsowskiego projektu teatralnego:\nI u Sarah Kane, i u Koltèsa nie można właściwie mówić o sztukach teatralnych. Oni tworzyli jeden tekst, dzieło życia, dramaty wzajemnie się dopełniające14.\nNiezwykle ważnym aspektem Koltèsowskiej dramaturgii jest podstawowa niejednoznaczność jej formy i funkcji, istnienie na pograniczu dwóch różnych mediów. Literatury i teatru. W rzeczywistości twórczość francuskiego pisarza nie mieści się w definicji dramatu jako swoistego scenariusza, przeznaczonego i stworzonego dla teatru, w efekcie dopiero w nim się w pełni realizującego, jednocześnie wykracza daleko poza stricte literackie ramy utworu przeznaczonego do lektury. Dwóch z sześciu dojrzałych swoich utworów autor nie uważał w ogóle za sztuki teatralne. Punktem wyjścia stało się dla niego solilokwium z Nocy tuż przed lasami, które, z każdym następnym tekstem, poddawane było dalszej dramatyzacji. Przestrzeń, czas, postaci, ograniczona fabuła kryją ten sam monolog, który jest esencją twórczości Koltèsa:\nW samej materii bowiem oglądanego pod mikroskopem Koltèsowskiego tekstu znajdujemy nieustannie pojawiające się eksplozje natury poetyckiej, dzięki którym rozwija się akcja, niezależnie od wszelkich związków przyczynowych. W zazębianiu się poszczególnych kwestii, w sposobie łączenia się zdań i słów w obrębie tej samej wypowiedzi, przy całkowitej jedności treści i formy – odsłania się osobliwa gra namiętności i idei, ulotnych inklinacji i wielkich tematów uniwersalnych. Z tej gry rodzi się fabuła, tworzą postaci, rysują się i przecinają określone przestrzenie, zderzają się lub stapiają w jedno obszary przeszłości i przyszłości. […] To jest właśnie teatralna teraźniejszość, to jest teatr. […] Sztuki Koltèsa – podobnie jak Shakespeare’a, Marivaux, Musseta, Büchnera czy Kleista – to hybrydy: są materiałem przedstawienia, a zarazem dziełami literackimi w pełnym znaczeniu tego słowa15.\nMichel Vinaver, francuski dramatopisarz, starszy o dwadzieścia lat od Koltèsa, w piękny i uważny sposób pisał o niejednoznaczności i hybrydyczności twórczości młodszego od siebie autora, zestawiając go jednocześnie z klasykami dramaturgii europejskiej. Zastanawiając się nad punktem dla nich wspólnym, który tłumaczyłby wyjątkowość ich utworów, należałoby go zapewne szukać w bliskości, spójności języka im właściwego z przedstawianą i problematyzowaną za jego pomocą kondycją współczesnego im człowieka, a co za tym idzie – społeczeństwa. Znaczące są wymieniane przez Vinavera nazwiska, ujawniające jego niezwykły literacki słuch. Nie są to te powierzchowne, narzucające się i Koltèsowi narzucane, takie jak Genet, Racine czy Brecht, ale faktycznie, realnie pisarzowi bliskie. Do listy tej można by dzisiaj, za Warlikowskim, dopisać również Sarah Kane, z którą francuskiego pisarza niezwykle wiele łączy. Przede wszystkim ich monologiczność, a co za tym idzie – również przypisywanie językowi podstawowej roli. Słowo poddane zostaje emancypacji. Samo jako takie staje się aktywne, performatywne, w efekcie zastępuje nieistniejącą właściwie akcję.\nI za każdym razem – dodaje Vinaver – przy każdej kolejnej sztuce, następuje „skok w bok”, w stosunku do utworu poprzedniego. […] To siła odśrodkowa. Jest także siła dośrodkowa, która sprawia, że pisarz oddala się od swych śladów tylko po to, by pewniej trafić do tej jedynej rzeczy, wciąż tej samej, którą od początku usiłuje powiedzieć. […] W jego stylu odnajdziemy przewrotną jedność, która współistnieje z linią pełną uskoków, ostrych zakrętów, przełomów16.\nTa jedyna rzecz, o której pisze Vinaver, rzecz, na którą człowiek, chcąc nie chcąc, pozostaje skazany, to oczywiście deal.\nFigura écriture babélienne17 – mająca za punkt wyjścia biblijną przypowieść o ludziach, którzy zjednoczeni w projekcie zbudowania budowli sięgającej nieba, ukarani zostali za swoją pychę przez starotestamentowego Boga pomieszaniem języków – ciekawie objaśnia dramaturgię Koltèsa. Według Marioli Szafarz Koltès jest autorem wieży Babel z wyboru18. Z różnorodności języków, kultur, kolorów skóry pisarz stworzył oryginalną strukturę przeplatających się, odrębnych monologów, świadczącą o powszechnej obcości, przynależnej doświadczeniu przeciętnego mieszkańca społeczeństw zachodnich – obcego i pożądającego miłości innego. Dojmująca jest jedność Koltèsowskiej wizji dramatycznej z osobistym doświadczeniem autora, o którym mówił w udzielanych wywiadach. Pod tym względem znamienna jest ostatnia jego rozmowa radiowa. Obraz dealowej rzeczywistości współczesnej wieży Babel, budowany w rozmowie z Lucienem Attounem, zawiera jednak idealistyczne pierwiastki:\nGdyby nie było miłości, wszyscy już byśmy się dawno powiesili. […] Cóż by się liczyło w życiu? Pieniądze? Zarabianie pieniędzy i ich wydawanie? […] Przyjaźń – to miłość. Prawdziwa. To nie ma nic wspólnego z „uprawianiem miłości”. […] Bardzo wcześnie powiedziałem sobie, że nie będę robił pewnych rzeczy, że życie nie jest tego warte19.\nUważam to spostrzeżenie za podstawowe, niezbędne dla uważnej lektury jego twórczości, której źródłem jest poczucie ogromnego braku, straty po mitycznej mammie z Nocy tuż przed lasami. Głód głasków pozostaje niezaspokojony. Z niego bierze się gorycz, cierpienie spowodowane powierzchownością międzyludzkich relacji. W rzeczywistości: niemożnością ich bezinteresownego nawiązania. Stąd w Koltèsowskiej wizji idealizacja przyjaźni, a raczej, posługując się jego językiem, braterstwa, rozumianego jako związek prawdziwie miłosny, pozbawiony dealowego charakteru relacji erotycznej:\nUważam, że jedyna etyka, jaka nam pozostała, to etyka piękna. Mam na myśli nie tylko piękno języka, ale piękno jako takie. Bez piękna życie nie miałoby żadnej wartości. Dbajmy więc o nie, zachowujmy je, nawet jeśli czasem przeciwstawia się moralności. Sądzę jednak, że nie ma innej moralności niż piękno20.\nW opozycji do tej nieprzyjaznej rzeczywistości powstała Koltèsowska etyka piękna. Etyka wykraczająca poza dotychczas istniejącą i uznawaną moralność. Ludzkie religie, systemy wartości zawiodły. Zbłaźniły się. Nowa moralność nie jest moralnością systemową. Uwarunkowaną. Jest miłością.\nEpitafium nie będzie. Mam nadzieję, że zostanę spalony i rozsypany w naturze. Żadnych nagrobków, nie. Chcę całkowicie zwolnić miejsce i nie zajmować dodatkowo terenu, to mi się wydaje okropne21.\nA jednak. Zamiast epitafium Bernard-Marie Koltès pozostawił po sobie sześć dojrzałych tekstów. Spójną dramaturgię, która prowadzi do piękna. Dramaturgię dealu. Projekt potencjalnego teatru.\n1. B.M. Koltès, Samotność pól bawełnianych, tłum. M. Mahor, „Dialog” nr 5/1995.\n2. M. Sugiera, Koltès: metafory realnych miejsc, [w:] Potomkowie króla Ubu. Szkice o dramacie francuskim (od Jarry’ego do Lagarce’a), Kraków 2011, s. 459.\n3. G. Simmel, Filozofia pieniądza, tłum. A. Przyłębski, Warszawa 2012, s. 503.\n4. B.M. Koltès, Samotność…, dz. cyt.\n5. E. Berne, W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, tłum. P. Izdebski, Warszawa 2004, s. 8.\n6. Tamże, s. 9.\n7. Tamże, s. 21.\n8. M. Houellebecq, Kilka uwag o zamęcie, [w:] tegoż, Interwencje 2, tłum. B.M. Geppert, Kraków 2016, s. 25.\n9. Tamże, s. 33.\n10. Tamże, s. 47.\n11. I. Moindrot, Tajemnica, zamęt i rozwiązanie, tłum. E. Umińska-Plisenko, [w:] B.M. Koltès, Roberto Zucco, [program teatralny], reż. K. Warlikowski, Państwowy Teatr Nowy w Poznaniu, prem. 22.09.1995.\n12. Por. A.F. Benhamou, Patrice Chéreau Figurer le réel, Besançon 2015, s. 87–111.\n13. K. Warlikowski, Koltès – bliźniak, „Dialog” nr 11/2003.\n15. M. Vinaver, O Koltèsie, tłum. P. Szymanowski, „Dialog” nr 11/1991.\n17. Pisarstwo wieży Babel.\n18. Por. M. Szafarz, Dialogi z Bernardem-Marie Koltèsem, Kraków 2012, s. 11.\n19. Epitafium nie będzie, [fragmenty niepublikowanego ostatniego wywiadu radiowego B.M. Koltèsa udzielonego L. Attounowi w styczniu 1983], spisał i przełożył M. Mahor, [w:] B.M. Koltès, Zachodnie wybrzeże, [program teatralny], reż. K. Warlikowski, Centrum Sztuki Studio w Warszawie, prem. 10.10.1998.\n20. B.M. Koltès, Rozmowa z Michelem Gensonem, tłum. A. Brzezińska, [w:] Fragment mojego życia. Rozmowy z Bernardem-Marie Koltèsem, Kraków – Warszawa 2010, s. 88.\n21. Epitafium nie będzie, rozm. cyt.\nFragment pracy Zofii Gustowskiej pt. Dramaturgia dealu. Analiza i interpretacja wybranych tekstów Bernarda-Marie Koltèsa nagrodzonej III nagrodą w konkursie na najlepszą pracę magisterską z zakresu wiedzy o teatrze, widowisku i performansie (2016/2017).


Listopad 2017 – Strona 2 – Wędkowanie\nZestawienie teoretycznie obiektywnych przesłanek …\nAutor przemekOpublikowano 28 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie KarpTagi wędkarstwo, wędkowanie\nZimowy sen – konserwacja i przechowywanie sprzętu wędkarskiego\nWiększość kolegów po kiju uważa wędkarstwo za hobby sezonowe. Nie znajdują przyjemności w wędkowaniu w słotę i mrozy, upychają swój sprzęt po szafach i piwnicach we wrześniu, a najpóźniej w październiku. Dzieje się to najczęściej po tej jesiennej wyprawie, podczas …\nAutor przemekOpublikowano 27 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie EkwipunekTagi wędkarstwo, wędkowanie\nKończący się powoli sezon jest okazją do wędkarskiego bilansowania, sprzyja przemyśleniom, marzeniom, refleksjom. Taki właśnie nostalgiczny stan ducha dopadł również i mnie podczas ostatniej listopadowej, nocnej zasiadki nad jedną z mazowieckich miętusowych rzeczułek. Rzecz dotyczy z pozoru mało istotnej sprawy, …\nAutor przemekOpublikowano 27 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie InformacjeTagi wędkarstwo, wędkowanie\nPoczątek zimy, to nad górskimi wodami, czas ciszy i spokoju. Skończyły się jesienne najazdy spławikowców i gruntowców, sporadycznie spotkać można zabłąkanego muszkarza szukającego kapryśnego, zimowego lipienia.\nTakże ryby, przygotowując się do zimowania zapadły w głębokie doły i…..z rzadka tylko manifestują …\nJest taki owad, który nie tylko pobudza wyobraźnię …\nAutor przemekOpublikowano 27 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie PrzynętyTagi wędkarstwo, wędkowanie\nWodospad na Renie w szwajcarskiej miejscowości Schafhausen jest nie tylko największym wodospadem Europy, ale także jednym z najpiękniejszych łowisk rozmaitych gatunków ryb. W tym urokliwym miejscu może codziennie spróbować swych sił trzech przyjezdnych wędkarzy.\nStarsza pani za nic nie chciała …\nAutor przemekOpublikowano 25 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie ŁowiskaTagi wędkarstwo, wędkowanie\nŁowienie w dołku\nKażdy „dołek”, oprócz tego, że są w nim ryby, jest dość trudny do obłowienia. Dla Rudolfa Schmidta jest to najatrakcyjniejsze łowisko w rzece.\nRyby nie są „porozrzucane” w wodzie jak rodzynki w cieście. W pewnym momencie odkryliśmy, że po drugiej …\nAutor przemekOpublikowano 25 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie InformacjeTagi wędkarstwo, wędkowanie\nPrzynęty z miękkiego tworzywa sztucznego są przebojem ostatnich lat. I chociaż w ich ojczyźnie, Stanach Zjednoczonych, produkuje się je z myślą o łowieniu innych gatunków ryb, kolorowe gumki dość szybko opanowały europejski rynek wędkarski. Olivier Portrat omawia poszczególne rodzaje tych …\nAutor przemekOpublikowano 24 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie PrzynętyTagi wędkarstwo, wędkowanie\nOkoń – Perca fluviatilis\nduński : ABORRE\nW gwarze wędkarskiej zwany też garbusem, garbatym, garbackim.\nOd rzeczek pstrągowych po przybrzeżne wody Bałtyku, od torfowych stawów po olbrzymie jeziora zaporowe – okonie są wszędzie, …\nAutor przemekOpublikowano 24 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie Informacje, OkońTagi wędkarstwo, wędkowanie\nRozmrozić pasję łowcy – Łowienie na mrozie\nPowroty z grudniowych eskapad z wędką stały pod znakiem złości i rozczarowań. Tysiąc, dwa tysiące rzutów na próżno, jak gdybym łowił w oziminie, a nie w rzece. Szło jak po grudzie – te kilka kilometrów wzdłuż obmarzających brzegów męczyło jak …\nAutor przemekOpublikowano 24 listopada, 2017 2 grudnia, 2017 Kategorie InformacjeTagi wędkarstwo, wędkowanie


Artykuły o wyposażeniu sypialni i pokoju dziecięcego - blog\n8 grudnia 2019 0 Dlaczego pościel śmierdzi – jak przywrócić jej świeży zapach\nKażdy z nas, kto choć raz doświadczył nieprzyjemnego zapachu pościeli zastanawiał się jaka może być tego przyczyna. W dzisiejszym artykule odpowiemy na pytanie dlaczego pościel śmierdzi i skąd bierze się…\n18 stycznia 2019 0 Biała pościel dla dzieci – ponadczasowa, modna i nowoczesna\nTen artykuł przeznaczony jest dla wszystkich rodziców (i dzieci) którym znudziły się intensywne kolory lub nie przepadają za soczystymi wyrazistymi i mocnymi barwami pościeli. Jeśli w twoim pokoju kolor biały…\n22 listopada 2017 0 Bajkowe pomysły na prezenty na mikołaja dla dzieci\nJak co roku o tej porze rodzice maluchów, starszaków i oraz tych większych dzieci zastanawiają się co wybrać na mikołajkowy prezent. Choć rodzice w różny sposób podchodzą do tematu Mikołaja…\n11 czerwca 2017 0 Real Madryt – nowości z piłkarskiej kolekcji mistrzów\nPo ostatnim finale Ligi Mistrzów nikt nie ma już wątpliwości. Real Madryt jest najbardziej utytułowanym klubem piłkarskim w Europie. Team Cristiano Ronaldo może jako jedyny pochwalić się zdobyciem pucharu Ligi Mistrzów dwukrotnie…\n22 marca 2017 0 Wiosenna wyprzedaż pościeli i tekstyliów dla dzieci\nJeśli macie ochotę odmienić nieco pokoik waszych maluchów, wyprzedaż to świetna okazja na zakupy pełnowartościowych produktów w wyjątkowo korzystnych cenach\n26 lutego 2017 0 Dlaczego pościel z minky nie nadaje się dla dzieci?\nW ostatnich miesiącach rosnącą popularnością cieszą się pościele, kocyki, narzutki i pościele do wózków a także wszelkiego rodzaju dodatki dla dzieci wykonane z syntetycznej tkaniny poliestrowej nazywanej Minky. Dziś napiszemy o tym jaka…\nZrób zakupy w naszym sklepie z pościelą, napisz recenzję i wygraj jedno z czterech podwójnych zaproszeń na spektakl Disney on Ice.\n16 lipca 2016 0 Letnia promocyja – pościele z Krainy Lodu w gorących cenach\nPromocyja na pościel dziecięca z filmu Disney-a Kraina lodu inspirowana jedną z najśmieszniejszych scen z filmu wyjątkowo zabawnym góralem z bacówki Pod Ciupagami\n31 maja 2016 0 Wiosna – czas zmienić kołdrę na letnią !\nW tym artykule przeczytasz o tym dlaczego warto wymieniać kołdry na najcieplejszą porę roku i jakie korzyści przemawiają za stosowaniem leciutkich kołder letnich i ultralekkich\n24 stycznia 2016 0 Pościel na walentynki – pomysł na prezent dla niego i dla niej\nPościel na walentynki to jeden z tych prezentów na dzień zakochanych, który pozwala zachować klimat romantycznych i wyjątkowych chwil przez wiele kolejnych wieczorów. Jaka pościel Walentynkowa będzie najbardziej właściwa dla…\n25 października 2015 0 10 najlepiej sprzedających się kolekcji pościeli dziecięcych w 2015 roku\nJako że już za kilka tygodni rozpocznie się mikołajkowo – świąteczno – prezentowa burza mózgów postanowiliśmy zaprezentować ranking najlepiej sprzedających się kolekcji pościeli dziecięcych i tekstyliów domowych z bajkowymi bohaterami.…\n16 września 2015 2 Disney Frozen – nowe pościele z Krainy Lodu\nChoć od premiery filmu Kraina Lodu Disney -a minęło już niemal dwa lata, popularność filmu i bohaterów nie słabnie lecz rozwija się w sposób jakiego chyba nikt się nie spodziewał.…\n7 lipca 2014 0 Samoloty / Planes 2 nowe przygody Dusty Popylacza\nMali wielbiciele podniebnych akrobacji już od dawana cieszą się z premiery drugiej części animacji Samoloty 2: Na ratunek – Planes 2 Fire and Rescue stworzonej przez studio Walta Disney-a speców…\n10 czerwca 2014 0 Dlaczego chłopcy lubią Dinozaury\nNo właśnie dlaczego? Wszyscy mali chłopcy wcześniej lub później przechodzą „fazę” Dinozaurów. U jednych jest to krótki epizod u innych „faza Dino” trwa dłużej a w pojedynczych przypadkach ta dziecięca miłość…\n13 kwietnia 2021 0 Prześcieradła – materiały, rodzaje i właściwości prześcieradeł\n13 kwietnia 2021 0 Jaka jest najlepsza kołdra? Jaką kołdrę kupić?


Big Call oznacza Wielkie Wezwanie | BIG CALL\nBig Call oznacza Wielkie Wezwanie\nBig Call. Center of Servant Leadership Poland to więcej niż firma doradcza. Jesteśmy Servant Liderami. Służymy szkoleniami, doradztwem biznesowym, wdrażamy programy rozwojowe, doskonalimy kulturę organizacyjną.\nTworzymy wzajemnie wspierające się środowisko rozwoju dla ludzi w przywództwie, którzy podążają ścieżką transformacji Servant Liderów. Jesteśmy częścią szerokiego ruchu przywódczego, w którym liderzy świadomie decydują się dobrze wykorzystywać wpływ, by służyć ludziom, organizacjom, klientom i światu.\nWierzymy, że jest możliwy świat, w którym liderzy w organizacjach odkryją na nowo fundamenty wartości prawdziwego przywództwa. Dzięki ich odkryciom organizacje i świat będą mogły być bardziej odpowiedzialne, zdrowe i zrównoważone dla obecnych i przyszłych klientów i pokoleń. Nie wiedząc co nas czeka w 2020 roku, napisaliśmy w styczniu: „Przewidujemy, że świat wcale nie stanie się mniej złożonym miejscem. Na barkach wielu liderów spoczną etyczne, biznesowe i przywódcze dylematy. Chcemy was przygotować na tę przyszłość”. Dziś wszystko nieustannie się zmienia, dlatego niezmiennie gromadzimy dobre praktyki i wiedzę z różnych części świata, aby dzielić się nią z Wami.\nW Big Call udostępniamy\nwam bardzo praktyczne\nnarzędzia. Nie możemy się\ndoczekać kiedy z nich skorzystacie!\nZależy nam, abyście odnaleźli swoją przewagę na rynku i stale wyprzedzali trendy zmian. Ale jest też konieczne to, by wasze wybory chroniły szeroko pojęty świat przed ubóstwem wartości. Wierzymy, że wspólnie znajdziemy rozwiązania dla waszych zespołów i całych organizacji, które powinny być dochodowe ale też zdrowe, czyli zrównoważone w biznesie i dla świata wokół. Pracujemy dla organizacji, które obok sukcesu finansowego, stale poszukują sposobów na zwiększenie swojego dobrego wpływu, aby działać „szerzej, bardziej i dłużej”. Dla ludzi i świata.\nNie obawiamy się brać odpowiedzialności za realne i obserwowalne efekty naszej pracy dla partnerów.\nZależy nam na działaniach skutecznych, a więc przewidzianych i zaplanowanych. Nie oczekujemy cudów po jednorazowych wydarzeniach, ale wierzymy w skuteczność wielowymiarowego procesu edukacyjnego, w który bezpośrednio zaangażowany jest lider, a jego zespół szczerze komunikuje potrzeby, uczy się, a potem realizuje zadania w swoim środowisku.\nW Big Call udostępniamy wam bardzo praktyczne narzędzia. Śledzimy waszą skuteczność w tym zakresie, mierzymy gotowość do korzystania z naszych narzędzi. Każdy proces szkoleniowy kończymy wezwaniem Big Call – do podjęcia odpowiedzialności lidera w biznesie, ale też wobec społeczeństwa i innych obszarów wpływu.\nNa naszych szkoleniach zawsze jest wolne krzesło dla lidera społecznego, który uczestniczy w szkoleniu pro bono. Lider społeczny uczy się od biznesu, biznes uczy się odpowiedzialności od lidera społecznego.\nDowiedz się więcej o Servant leadership


KARIERA W JOHN DEERE 6 LIPCA 2020\nFirma John Deere w Polsce stale się rozrasta. W grudniu 2017 świętowaliśmy otwarcie naszego nowego Business Service Centre w Poznaniu, natomiast w styczniu 2018 spod naszych skrzydeł wyrósł oddział John Deere Bank, który na co dzień zajmuje się rozwiązaniami umożliwiającymi finansowanie maszyn dla naszych Klientów. Poznański oddział jest również częścią Shared Service, wspierając sekcję retail oraz wholesale dla wybranych krajów europejskich.\nWiktor Bartczak, zajmujący stanowisko Portfolio Assistant z John Deere Bank S.A., podzielił się z nami swoją drogą do sukcesu.\n„Dwa lata temu poszukiwałem możliwości odbycia stażu, wiem, że pracodawcy przychylnym okiem patrzą na osoby, które od samego początku pokazują, że chcą się uczyć nowych rzeczy i są gotowi do pracy jeszcze przed zakończeniem studiów. Na bieżąco śledziłem oferty na stronie Uniwersytetu Ekonomicznego, na którym studiowałem. W zakładce kariera na stronie internetowej uczelni, firmy z różnych sektorów oferowały możliwość odbycia stażu właśnie u nich. Postanowiłem zaaplikować do John Deere anku, gdyż to właśnie z finansami chciałem związać swoją zawodową przyszłość. Uznałem, że bardzo dobrze wpisuje się w profil poszukiwanego kandydata i chyba miałem rację – zaproponowano mi staż.\nZasiliłem dział Portfolio Operations - sekcję wholesale. Nazwa być może brzmi enigmatycznie, natomiast moja praca polega na obsłudze rozliczeń między obsługiwanymi przez nas krajami i transferach środków. Moim zadaniem na stażu było odzwierciedlenie tych działań w systemie wewnętrznym i prawidłowe księgowanie kwot zgodnie z wyciągami bankowymi. To wpływa na generowane raporty potrzebne między innymi do uzgadniania sald z innymi oddziałami i weryfikację, czy środki zostały przekazane w tej samej ilości . Kiedy wszystko się zgadza tworzymy specjalny plik, który dostarcza nam informacji na przykład o wielkości odsetek czy zaległych spłat. To może brzmi jak czarna magia, ale naprawdę można się tego nauczyć.\nMniej więcej w połowie stażu otrzymałem kolejne odpowiedzialne zadanie – wsparcie w tworzeniu finalnego pliku zestawiającego dane z dziennych przepływów czy średniego zadłużenia. Prawdziwa przyjemność dla kogoś, kto lubi pracować z danymi finansowymi. Co ciekawe, nigdy wcześniej nie spotkałem się z tego typu zadaniami – nawet w programie uczelni nie było niczego, co choćby pozwoliłoby mi przysłowiowo „liznąć” tego typu zagadnienia.\nTo był dla mnie bardzo udany staż, miałem swój konkretny zakres obowiązków, wspierałem mój zespół. Moja przygoda z John Deere Bank dobiegła końca, ale pozostałem z firmą w kontakcie. W międzyczasie znalazłem zatrudnienie w innej organizacji, w dziale handlowym. Cieszę się, że tak się stało, bo to tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że finanse są jednak moim przeznaczeniem. W niedługim czasie nadarzyła się okazja powrotu do John Deere Banku i bardzo chętnie z niej skorzystałem. Dużym ułatwieniem było to, że znałem już cały zespół, wracałem w sumie „do siebie”, aczkolwiek stanowisko, które mi zaoferowano, różniło się zakresem obowiązków względem stażu. W tej chwili zajmuję się rozliczaniem Klientów i Dealerów John Deere z Wielkiej Brytanii, obsługuję płatności, kontroluję przepływy na kontach i bacznie obserwuję czy nie zachodzą na nich różnice. Weryfikuję także czy faktyczne księgowanie pokrywa się z tym, co mamy w systemie.\nAutentycznie cieszę się, że trafiłem pod skrzydła John Deere Banku, była to moja w pełni świadoma decyzja i nie żałuję, że przyjąłem ofertę współpracy, gdyż to czym się zajmuję, bardzo mi odpowiada. Miłym zaskoczeniem dla mnie okazał się fakt, że od samego początku miałem partnerskie relacje z całym zespołem – stażysta czy pracownik – tu każdy jest z miejsca w pełni akceptowany i traktowany z szacunkiem. Cały proces wdrażania się w moje obowiązki był niezwykle komfortowy - koleżanka z naszego zespołu odpowiada za analogiczne procesy z innych krajów, dzięki czemu miałem i mam z kim porozmawiać o moich wątpliwościach i otrzymać jakże cenne wsparcie.\nNa razie skupiam się na celach krótkoterminowych – przede wszystkim chcę rozwinąć swoje kompetencje w taki sposób, by sprostać wymaganiom mojego stanowiska i przejąć wszystkie obowiązki z nim związane. Tych długoterminowych jeszcze nie rozwijam, John Deere Bank to młoda organizacja, w której dużo się dzieje. Wiem, że będą powstawały kolejne stanowiska, zatem zamierzam pokazać się z jak najlepszej strony. To na pewno najlepsza droga do rozwoju w strukturach firmy. Mam nadzieję, że znalazłem tu swoją przystań.\nFirma pokazuje, że zależy jej na pracownikach – mamy naprawdę sporo benefitów, do tego dochodzą szkolenia, jak na przykład kurs z Excela – pracuję codziennie z tym programem i powiem szczerze, że mimo, iż jestem biegły w jego obsłudze prelegent pokazał mi kilka trików, które bardzo usprawniły moją pracę. W kręgu znajomych co rusz pojawia się widmo nadgodzin, będących utrapieniem i prawdziwą zmorą. My de facto nadgodziny mamy 2-3 razy w miesiącu, przy tak zwanym "closingu". To właśnie wtedy następuje ten newralgiczny czas, by jeszcze wyjaśnić czy doprecyzować pewne kwestie księgowe. Nadgodziny jednak bez problemu odbieramy w kolejnych dniach.\nCieszę się, że znalazłem już swoje miejsce pod kątem zawodowym, tym bardziej, że rynek pracy jest pełen ofert, które wcale nie gwarantują dołączenia do naprawdę wartościowej organizacji. John Deere Bank ma ambitne plany, mi również nie brakuje ambicji, myślę więc, że tworzymy zgrany duet.”


Rusza sezon motocyklowy – zadbajmy o bezpieczeństwo na drogach\nNiektórzy motocykliści rzadko, kiedy używają migaczy, co jest dużym lekceważeniem wobec kierowców samochodów, ale też i pozostałych użytkowników jednośladów. To samo dotyczy kwestii lusterek wstecznych – są po to, aby mieć świadomość, co dzieje się za nami. Wszyscy powinniśmy przewidywać sytuacje na drodze.\nPolicjanci przypominają ,że stosowanie się do tych wskazówek znacznie poprawi bezpieczeństwo wszystkich użytkowników dróg. Pamiętajmy także, że brak zrozumienia i wzajemnego szacunku to kolejny niekorzystny czynnik wpływający na bezpieczeństwo uczestników ruchu. Bez względu na to, jakim środkiem transportu się poruszamy, wszyscy chcemy tego samego – bezpiecznie dojechać do celu.


Ul. Strażacka - Mapa Zagórnik, plan miasta, ulice w Zagórniku - E-turysta\nMapa ul. Strażacka Zagórnik\nZagórnik ul. Strażacka - Wybierz kategorię\nZagórnik ul. Strażacka - informacje\nMapa miejscowości Zagórnik ul. Strażacka w serwisie e-turysta. Prezentujemy mapę na której można przeglądać interesujące Cię miasto i odnaleźć poszukiwaną ulicę czy obiekt. Mapy obejmują obszar całej Polski, a korzystać z nich należy przesuwając ją za pomocą myszy. Oddalanie lub przybliżanie realizować można scrollem myszy lub przyciskami „plus” i „minus” w lewym górnym rogu mapy. Sprawdź nasze mapy i zobacz co interesującego znajduje się danej ulicy miasta. Mapa Zagórnik ul. Strażacka, dla poszukujących noclegu w Zagórniku ul. Strażacka stworzyliśmy możliwość przeglądania ofert obiektów noclegowych bezpośrednio na mapie. Wszystkie prezentowane na mapie obiekty pochodzą z renomowanego serwisu e-turysta. Poprzez kliknięcie ikony reprezentującej obiekt noclegowy na mapie otworzysz dymek z żądaną ofertą. Aby zobaczyć wszystkie szczegóły noclegu kliknij przycisk Zobacz. Natomiast klikając z pomarańczowe koło z wpisaną ilością noclegów zostaniesz przeniesiony do przybliżenia mapy. Teraz możesz wybrać nocleg przy konkretnej ulicy. Przy odpowiednim przybliżeniu mapy pokażemy Ci także listę noclegów (zależnie od Twojego wyboru pod mapą lub z jej prawej strony, dla mniejszych rozdzielczości ekranów zawsze pod mapą). Noclegi w Zagórniku ul. Strażacka możesz dzięki temu przeglądnąć i porównać bezpośrednio na liście. Dla Twojej wygody umożliwiliśmy kontakt z właścicielem obiektu bezpośrednio z poziomu mapy. Aby się z nim skontaktować i dopytać o szczegóły noclegi kliknij przycisk Zapytaj o Nocleg. W zakładce Noclegi możesz dodatkowo określić inne priorytety noclegi, takie jak cena, rodzaj obiektu oraz udogodnienia i wyposażenie.\nZagórnik ul. Strażacka - Noclegi na mapie


Rabat -15% Na Sposób życia. Z Pawłem Hertzem Rozmawia Barbara N. Łopieńska Ebook\nEbook Sposób życia. Z Pawłem Hertzem rozmawia Barbara N. Łopieńska\nAutor: Barbara N. Łopieńska, Marzec 2020 , 174 stron\nBarbara N. Łopieńska, wybitna polska dziennikarka, w latach 90. XX wieku przeprowadziła intrygujący wywiad z barwną postacią polskiej literatury - dziennikarzem, pisarzem, wydawcą, bibliotekarzem, recenzentem, tłumaczem, a także działaczem społecznym - Pawłem Hertzem.Paweł Hertz w latach młodości podróżował po Europie, odwiedził m.in. Austrię, Włochy i Francję. W 1939 roku wrócił do Pol ski, a gdy dotarł do Lwowa, został aresztowany i skazany na pobyt w sowieckim obozie jenieckim. W 1942 roku objęła go amnestia, następnie wyjechał do Samarkandy. Do Polski wrócił z końcem 1945 roku.Był członkiem PZPR do 1957 roku, w marcu 1964 roku zdecydował się podpisać List 34 w obronie wolności słowa. Od 1969 roku był członkiem zarządu polskiego PEN Clubu, w latach 1975-1978 był jego wiceprezesem. Od grudnia 1980 należał do zarządu Związku Literatów Polskich. Należał również do Rady Duszpasterstwa Środowisk Twórczych, a w latach 1991-1995 do Rady do Spraw Stosunków Polsko-Żydowskich przy prezydencie RP. Był członkiem korespondentem Institut für die Wissenschaften vom Menschen w Wiedniu.W tej fascynującej i porywającej rozmowie Paweł Hertz wspomina swoje pasje pisarskie i wybory życiowe. Z młodego człowieka poszukującego swojego miejsca w literaturze stał się wszechstronnym humanistą otoczonym już za życia literacką legendą. Ebook porusza temat Sposób. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: Pawłem. Jeśli interesuje Cię: Hertzem, to ebook dla Ciebie. Dużo wiedzy na temat: rozmawia w formacie EPUB, MOBI i PDF. Hasło przewodnie tego ebooka to Barbara. Jeśli szukasz ebooków o: Łopieńska, to jest pozycja dla Ciebie.\nISBN 978-83-244-0463-6. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Sposób życia. Z Pawłem Hertzem rozmawia Barbara N. Łopieńska Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Schemat instalacji elektrycznej Ursus c-330M - Instalacja elektryczna - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nTeraz online: 644\nSchemat instalacji elektrycznej Ursus c-330M\nPrzez mastek89, Kwiecień 2, 2016 w Instalacja elektryczna\nursus 385 słabo podnosi\nNew Holland & Ursus\nWitam wszystkich. Mam problem jak w temacie. Poszukuje schematu instalacji elektrycznej do ursusa c-330M. Potrzebny jest mi on ponieważ kupiłem takowy traktor i nie posiada on w ogóle instalacji elektrycznej dlatego chce ja zamontować aby bez problemu przeszedł przegląd. W internecie pełno jest schematów od zwykłej c-330 ale wiem że w c-330M są zmiany np czujnik który uniemożliwia odpalenie go jeśli nie jest na luzie i jeszcze jakieś inne rzeczy. Bardzo potrzebuje tego schematu a przeszukałem już chyba wszystko. Jeśli ktoś może to niech wrzuci taki schemat a jeśli nie to pytanko czy ktoś mógłby przerobić ten ze zwykłej tak aby pasował do mojej M-ki? Z góry dziękuje za pomoc.\nKolego tak jak napisałeś że instalacja różni się tylko tym czujnikiem położenia skrzyni biegów, to ważne przy kupnie nowej instalacji w sklepie. A myślę że dokładają do każdej wtedy schemat jak podłączyć. Więc najpierw spytaj o instalacje w sklepie do M czy mają takie i czy jest dołozony schemat.\nPomiń ten czujnik bo potrzebny jak umarłemu kadzidło, zazwyczaj i tak każdy odpala na sprzęgle.\nzrób sobie sam instalację bo te ze sklepu czy Internetu to się kable upalaja bo mają za cienkie przekroje\nMyślisz, że da radę zrobić całą instalację skoro bez schematu nie wie jak podłączyć czujnik luzu? C-330M różni się tylko tym, że posiada czujnik luzu, czujnik i kontrolkę spadku ciśnienia powietrza i posiada przerywacz kierunkowskazów ME 183 z kontrolkami przyczep. Bez problemu można to zrobić bazując na schemacie 330. Zresztą wszystko jest w sieci.\nSprawdziłem na Allegro i bez problemu można kupić do C330m i jest schemat\nNapisano Kwiecień 3, 2016 (edytowany)\nJa szukałem gotowej ale tam gdzie dzwoniłem w 2 miejscach nie dołaczali schematu. Chciałem właśnie kupić ale bez schematu to nie będę wiedział jak podłączyć. Jest schemat np. taki http://obrazki.elektroda.pl/6124042400_1313282238.jpg . Jeśli ktoś mógłby mi zaznaczyć albo jakoś dorysować do tego schematu elementy które znajdują się w M-ce to bez problemu sam bym ją wykonał i była by lepsza niż ta kupiona.\nEdytowano Kwiecień 3, 2016 przez mastek89\nTakie rzeczy robi się "z głowy", mając schemat do tak prostych rzeczy będziesz mieć tylko większy mętlik w głowie.\nhmm, C330M fabryczna nic nie grzebane, + na masie, prądnica, brak przerywacza awaryjnych.\nZ miłą chęcią też bym kupił gotową, połączoną, z przerywaczem na awaryjne i tym czujnikiem w skrzyni bo go mam i jest przydatny. Oczywiście wymieniłbym wtedy prądnice na alternator. Niestety o gotowej do Mki można zapomnieć a jak powiesz że chce się taką jaka była w ostatnich wypustach Mek czyli z przerywaczem to nikt tego nie produkuje.\nJak mi padnie prądnica to wtedy altek i całą nową pociągnę już z przerywaczem na awaryjne.\nPS: a w tej sprawie co pytałem Cię to wymieniłem akku i kręci bardzo dobrze, a że parę PLN było to i rozrusznik jubany ten 2 generacji wstawiłem i kręci jak szalona


Zamek wielopunktowy najlepszy do drzwi antywłamaniowych\nStrona główna / Dom / Charakterystyka zamków wielopunktowych\nData: 23 kwietnia 2020 Kategoria: Dom\nJeżeli zależy ci na solidnym zabezpieczeniu domu, siedziby firmy czy innego administrowanego przez ciebie budynku, potrzebujesz solidnych drzwi antywłamaniowych z odpowiednim zamkiem. Do drzwi wejściowych zawsze wybieraj atestowane zamki wpuszczane od znanych producentów. Za najlepsze zabezpieczenie do drzwi antywłamaniowych uznaje się zamki wielopunktowe. Czym dokładnie są tego typu okucia?\nTradycyjne zamki jednopunktowe blokują skrzydło drzwi w ościeżnicy za pomocą ruchomego zaczepu w jednym miejscu, na wysokości okucia, czyli najczęściej tuż pod klamką. Oznacza to, że potencjalny włamywacz będzie musiał pokonać zabezpieczenie w tylko jednym miejscu, by móc uchylić skrzydło drzwi. Zamki wielopunktowe kotwią się w kilku miejscach, w dwóch płaszczyznach (poziomej i pionowej), wysuwając w dwóch lub trzech kierunkach. Na włamywacza, któremu udałoby się sforsować zabezpieczenie w centralnym punkcie, czeka niespodzianka – drzwi nie otworzą się, ponieważ są unieruchomione w ościeżnicy dodatkowymi bolcami albo ryglami przy górnej, dolnej lub przy wszystkich krawędziach skrzydła. Ich wyważenie jest więc praktycznie niemożliwe.\nDużą zaletą zamków wielopunktowych jest łatwość obsługi. Wszystkie punkty zaczepu sterowane są centralnym zamkiem, czyli za pomocą jednego klucza. Montaż takiego zamka eliminuje więc konieczność montowania dodatkowych zabezpieczeń, co jest rozwiązaniem wciąż bardzo często spotykanym w wielu obiektach mieszkalnych i biurowych – zauważa nasz rozmówca z DOM Polska. Ponadto, zapewniając lepsze przyleganie skrzydła do ościeżnicy, zamek wielopunktowy zwiększa szczelność drzwi.\nBudowa zamka wielopunktowego\nŁatwość użytkowania w połączeniu z wysokim poziomem bezpieczeństwa wynika z zastosowania szczególnych rozwiązań konstrukcyjnych. Każdy zamek wielopunktowy zbudowany jest z kilku podstawowych części. Pierwszy z nich to zamek podstawowy, zwykle wpuszczany, zapadkowo-zasuwkowy z wkładką bębenkową, montowany przy pionowej krawędzi skrzydła. Dodatkowe, wpuszczane zamki w ilości od jednego do czterech połączone są z zamkiem centralnym za pomocą cięgna. Cięgno, czyli listwa sterująca, sprzęga zasuwkę zamka podstawowego z zasuwkami zamków dodatkowych, co pozwala na jednoczesne uruchomienie wszystkich zasuwek.\nPodsumowując, mechanizm wielopunktowy jest najlepszym wyborem dla osób poszukujących dobrego zamka antywłamaniowego. Wybierając konkretny model, koniecznie zwróć uwagę na to, czy zamek został poddany certyfikacji. Najlepsze z dostępnych na rynku zamków wyposażone są w dodatkowe systemy, zabezpieczające mechanizm przed stosowanymi przez złodziei technikami manipulacji.


Stocznie wrócą do gry - wGospodarce.pl\nStocznie wrócą do gry\n– Główne założenia ustawy o aktywizacji przemysłu stoczniowego i przemysłów komplementarnych są skierowane w stronę stoczni produkujących nowe statki, przede wszystkim pełnomorskie. Najważniejsze elementy ustawy to te finansowe i fiskalne, które umożliwiają stoczniom bardziej elastyczne dostosowanie się do międzynarodowego rynku, w którym część podatków albo nie występuje, zwłaszcza w konkurencji dalekowschodniej, albo jest bardziej elastyczna – mówi Paweł Brzezicki, podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.\nCZYTAJ TEŻ: Będzie praca w polskich stoczniach! Sejm uchwalił ustawę o aktywizacji przemysłu okrętowego\nProducenci statków mają być zwolnieni z płacenia podatku VAT, który obecnie jest im zwracany po sprzedaży okrętu. W przypadku podatku dochodowego od osób prawnych stocznie będą miały możliwość wyboru między podatkiem CIT a zryczałtowanym podatkiem od wartości sprzedanej produkcji w wysokości 1 proc. Stocznie będą mogły wybrać sposób opodatkowania w kolejnych trzech latach. Jak wskazuje Brzezicki, rozwój stoczni w ostatnich latach wstrzymywało kilka absurdalnych regulacji.\n– Zgodnie z dyrektywą VAT wszystkie statki można budować bez VAT-u, z wyłączeniem okrętów wojennych, nasze przepisy jednak na to nie pozwalały. Ta ustawa to umożliwi. Zmieni też możliwość stosowania przez stocznie zryczałtowanego podatku obrotowego od produkcji sprzedanej. W momencie hossy stocznia może akumulować kapitał na okresy bessy; dotychczas stocznie płaciły fiskusowi 18 proc., a przy dekoniunkturze fiskus nie mógł stoczniom dopłacić, ponieważ jest to wprost niedozwolona pomoc publiczna – tłumaczy Brzezicki.\nNowe przepisy mają pomóc przedsiębiorstwom stoczniowym, które obecnie działają na kilkuprocentowej marży. Budowa statku trwa kilka lat, konieczność płacenia VAT za części do produkcji oznacza zamrażanie środków, a to może oznaczać nieopłacalność produkcji.\n– Pewnego rodzaju bezsensem ekonomicznym było ustanawianie stref ekonomicznych w terenach greenfield. Skarb Państwa wydawał miliony na uzbrojenie tych terenów, a w tym czasie uzbrojone tereny stoczniowe były puste – zaznacza przedstawiciel resortu.\nUstawa przewiduje działanie specjalnych stref ekonomicznych, czyli objęcie SSE tych gruntów, na których prowadzona jest produkcja okrętowa lub działalność w zakresie przemysłów komplementarnych. Strefę będzie można też rozszerzyć, jeśli będzie to miało na celu rozwój budownictwa statków.\n– Obecnie w Polsce istnieje produkcja stoczniowa, która w większości produkuje elementy do statków składanych poza Polską. Dlatego zyskowność stoczni jest minimalna albo jej nie ma, a zyski pojawiają się u bezpośrednich klientów armatorów. Nowa ustawa będzie wyłącznie dotyczyć tych, którzy są bezpośrednim kontrahentem armatora, a nie innej stoczni, której dostarczają półfabrykaty – mówi Brzezicki.\nW ubiegłym roku w Polsce wyprodukowano cztery jednostki pływające (kontenerowiec, prom i dwa inne statki nietowarowe), o połowę mniej niż w 2014 roku. Pojemność brutto (GT) statków wyniosła 11,4 tys. (o ponad 55 proc. mniej). Dla porównania w 2007 roku wyprodukowano 30 statków o pojemności 530,6 tys.\nNowa ustawa pozwala na zwiększenie pozycji konkurencyjnej, również w stosunku do Chin, Korei Południowej i Japonii, które budują coraz mocniejszą pozycję w przemyśle stoczniowym.\nUstawa została już przyjęta przez Sejm i Senat, czeka tylko na podpis prezydenta.\n– Jeśli nastąpi to wkrótce, to ustawa wejdzie w życie 1 stycznia 2017 roku, bo musi być równoważna z rokiem finansowym – zaznacza Paweł Brzezicki.\nBędzie praca w polskich stoczniach! Sejm uchwalił ustawę o aktywizacji przemysłu okrętowego\nZwolnienie stoczni z podatku VAT, wybór między CIT a zryczałtowanym 1-proc. podatkiem od wartości sprzedanej produkcji oraz możliwość włączenia stoczni do specjalnych stref ekonomicznych zakłada uchwalona przez Sejm ustawa o aktywizacji przemysłu okrętowego.


Producenci podpasek i wkładek | Grzyby-Polok\n« Leczenie przepukliny z użyciem siatki\nZimna i ciepła woda źródlana »\nProducenci podpasek i wkładek higienicznych pojawiają się na rynku w zaskakująco szybkim tempie. Podobnie szybko zapełniają sklepowe półki i magazyny wysokiej jakości produktami, które mają spełniać oczekiwania wielu, a w zasadzie wszystkich kobiet. Na chwilę obecną oferują cienkie i zarazem nieduże podpaski, które idealnie dopasowują się do ciała i zapewniają wysoką chłonność.\nNiektóre są zapachowe, a jeszcze inne eliminują nieprzyjemny zapach. Są ogólnie łatwe w użyciu i bardzo wygodne. Podobnie jest z pozostałymi produktami, bo wkładki higieniczne też są wyjątkowo cienkie, a nawet wręcz malutkie. Mimo to zapewniają chłonność. Producenci bardzo uważnie przyglądają się kobiecym potrzebom, aby móc je spełnić i tym sposobem usatysfakcjonować. Dlatego proponują naprawdę wysokiej jakości produkty np. http://www.tena.pl/kobiety/, które ułatwiają życie kobietom każdego miesiąca, a w przypadku wkładek, praktycznie każdego dnia. Aby zachęcić kobiety do kupowania podpasek i wkładek, jakie oferują, często proponują próbki, za które nie muszą płacić. Taka zachęta jest wystarczająca, aby przekonać się do konkretnych produktów. Producenci wprowadzają swoje produkty do wszystkich sklepów, gdzie tylko jest to możliwe. W związku z tym podpaski i wkładki można dostać w osiedlowych sklepikach, w marketach, hipermarketach, aptekach, a nawet w internecie. Są po prostu bardzo łatwo dostępne, dzięki czemu kobiety nie muszą zbyt długo zastanawiać się, gdzie iść z zamiarem ich zakupu. Pierwszy lepszy sklep po drodze będzie tym właściwym.


Dress Your Face Blog: My Secret - cień do powiek nr 4 Soft Harmony Edycja limitowana Glam & Shine\nMy Secret - cień do powiek nr 4 Soft Harmony\nEdycja limitowana Glam & Shine cień, cień do powiek, drogerie natura, kolorówka, my secret, oczy, recenzja\nNiedawno firma My Secret wypuściła kolekcję limitowaną o nazwie Glam & Shine. Znajdują się w niej głównie cienie do powiek, eyelinery i lakiery do paznokci. Od razu mi wpadły w oko cienie, ale nie miałam jak ich dorwać, bo jakiś czas temu zamknęli Naturę najbliżej mnie. Zostały w Poznaniu dwie i to bardzo daleko ode mnie <smuteczek>. No cóż, na szczęście ostatnio w ramach przejażdżki mąż zabrał mnie do Natury i dorwałam przecudowny cień nr 4 Soft Harmony. Jeśli jesteście ciekawe, jak się prezentuje, to zapraszam do czytania dalej :)\nTradycyjnie spieszę się z tym postem, abyście w razie czego zdążyły się wybrać do Natury. Co prawda dwa najjaśniejsze odcienie rozeszły się dość szybko, ale po pierwsze może jeszcze gdzieś dostaniecie, a po drugie być może urzeknie Was jakiś inny odcień z kolekcji. Kolorów cieni jest 5, dwa z nich są neutralne, a trzy bardziej szalone. Wszystkie mają wykończenie metaliczne i to sprawia, że stają się bardzo wyjątkowe, ponieważ takich cieni jest naprawdę niewiele na polskim rynku.\nBardzo chciałam dwa najjaśniejsze odcienie, ale udało mi się dorwać tylko jeden. Nr 4 Soft Harmony to kolor zupełnie wyjątkowy. W świetle sztucznym wygląda bardziej na miedziany, natomiast w dziennym bardziej widać w nim różowe tony. Jak dla mnie to miedź wymieszana z różem, co tworzy bardzo oryginalną mieszankę. Jak już wspomniałam, wykończenie metaliczne sprawia, że cień staje się bardzo unikatowy.\nProdukt ma bardzo miękką konsystencję, nie jest mocno sprasowany. Poza tym tworzy na powiekach przecudowną taflę, tak jakby folię. Ostatnio jestem zakochana w takim efekcie.\nTego typu cienie mają tendencje do rolowania się, więc trzeba je nakładać na dobrą bazę.\nJego cena to 8,99 zł.\nMożna go dostać niestety tylko w Drogeriach Natura.\nTo naprawdę piękny cień i marzy mi się, by firma wprowadziła produkty o takim wykończeniu do stałej kolekcji. Uważam, że byłby to wielki hit. Nie miałam nigdy do czynienia z cieniami Makeup Geek Foiled Eyeshadow, ale wyobrażam sobie, że dają podobny efekt, a ich cena jest dużo wyższa.\nW kolekcji znajdziecie jeszcze jasny waniliowy odcień, jasny fiolet, róż i mocny, bardzo efektowny fiolet.\nJa jestem w nim zakochana, na pewno będę go często używać, bo jest po prostu piękny ♥\nNapiszcie koniecznie, jak Wam się ten cień podoba? Lubicie takie wykończenie? :)\ncień, cień do powiek, drogerie natura, kolorówka, my secret, oczy, recenzja\nSilloe 21 stycznia 2016 19:16\nPiękny jest. Chyba skoczę do Natury po te cienie :)\nDress Your Face Blog 21 stycznia 2016 19:24\nSpiesz się, bo na te jasne odcienie się dziewczyny rzuciły ;)\nSilloe 21 stycznia 2016 19:17\nSilloe 21 stycznia 2016 19:18\nco to za ładne białe futerko?\nDress Your Face Blog 21 stycznia 2016 19:23\nto poszewka na poduszkę z Pepco :)\nRzetelne Recenzje 21 stycznia 2016 19:23\nJoanna K 21 stycznia 2016 19:26\nSylwia 21 stycznia 2016 21:28\nMam ich matowy cień i jest fajny, ale widzę, że ten metaliczny jest jeszcze lepszy. :D\nDress Your Face Blog 24 stycznia 2016 00:48\nTeż uwielbiam ich maty, ale ten mnie totalnie powalił :D\nUnknown 21 stycznia 2016 22:29\nBardzo mi się podoba wykończenie jakie daje :)\nDress Your Face Blog 24 stycznia 2016 00:49\nUzależniona Zakupoholiczka 21 stycznia 2016 23:38\nUnknown 22 stycznia 2016 00:08\nPiękny, ale ja kocham mistrza drugiego planu :p Nude dude <3\nDress Your Face Blog 22 stycznia 2016 12:51\nHehe, ja też go bardzo lubię :)\nChocolade 22 stycznia 2016 09:37\nMuszę się dziś przejść do Natury :D\nKinga Litkowiec 22 stycznia 2016 09:57\nAle piękny kolorek! :)\nButik Lumi Shop 22 stycznia 2016 10:09\ntow 22 stycznia 2016 14:24\npiękny jest! szkoda, że nie mam w Holandii My Secret :(\nDress Your Face Blog 24 stycznia 2016 00:50\nSzkoda wielka :( chociaż powiem Ci, że i w Polsce ich jak na lekarstwo, nad czym bardzo ubolewam...\nadaembeauty 22 stycznia 2016 15:23\nJeśli sa w innych odcieniach tak super napigmentowane to skuszę się na ich zakup. Mam jednak bardzo dużo w tak ciepłej tonacji, więc byłoby marnowanie się tego kolorku w moim kufrze :)\nDress Your Face Blog 24 stycznia 2016 00:43\nWszystkie odcienie są świetnie napigmentowane :)\nAutreMe 22 stycznia 2016 16:21\nCudooo, jednak nadal marzą mi się cienie foliowe z Makeup Geek :)\nMi też :) szkoda, że tak ciężko je u nas dorwać...\nEnka 22 stycznia 2016 18:12\nPiękny kolor, aż chyba pofatyguję się do Natury zerknąć czy jest jeszcze dostępny :)\nDress Your Face Blog 24 stycznia 2016 00:44\nMagic World 22 stycznia 2016 22:03\nCień jest cudowny!:)\nMarzycielka 23 stycznia 2016 09:49\nJoanna K 23 stycznia 2016 15:38\nAddeleworld 23 stycznia 2016 18:24\nBardzo dawno nie byłam w Naturze, ale mam niedaleko, dosłownie 10 minut drogi, więc koniecznie muszę się wybrać i się im przyjrzeć. Twój odcień jest prze-pię-kny! Urzekł mnie na maksa! Nie mogę się doczekać, aby zobaczyć inne kolorki ;)\nDress Your Face Blog 24 stycznia 2016 00:42\nOj zazdroszczę, ja mam daleko, ale i tak bywam stosunkowo często, bo Kobo i My Secret wypuszczają często fajne kosmetyki :)\nGlobalnie 23 stycznia 2016 22:45\nŁadnie wygląda! :)\nW tygodniu będę w Naturze, więc muszę się koło niego zakręcić :D Wygląda przepięknie!\nKoniecznie na niego zerknij! :)\nUnknown 23 stycznia 2016 23:34\nKurczę odzwyczaiłam się od takiego wykończenia, ale z drugiej strony jeden taki cień robi cały makijaż oka. Muszę się znów wybrać do Natury ;)\nMyślę, że cień o takim wykończeniu nałożony np. na środek powieki przepięknie ożywia makijaż :)\nEmanuela 24 stycznia 2016 00:27\nuwielbiam cienie My Secret :)\nMju 5 sierpnia 2016 16:45\nTez go mam i kocham... Niestety juz mi się kończy i poszukuję go gdzies online bo w naturze już nie widzę :(


"Niezapomniane chwile, które odbiją się echem w przyszłości – recenzja "Kaczogród: Zagubieni w Andach"" jest zablokowany Niezapomniane chwile, które odbiją się echem w przyszłości – recenzja "Kaczogród: Zagubieni w Andach"\n16.03.2021 Bartosz Stuła Komiksy fantasy - artykuły, recenzje, Recenzje komiksów\nTagiCarl Barks, Egmont, Hyzio Dyzio i Zyzio, kaczogród, Kaczogród: Zagubieni w Andach, Kaczor Donald, Komiks, Sknerus McKwacz, Walt Disney\nKolekcja z komiksami Carla Barksa z każdym kolejnym tomem staje się coraz lepsza lub po prostu trzyma poziom w taki sposób, że kacze przygody nie nudzą. Chyba na dobre wyszła zamiana w wydawaniu, bowiem teraz dostajemy zupełnie inne komiksy, niż na początku kolekcji. Różniące się historiami, rysunkami, detalami, a także atrakcyjnością formy przyciągania czytelnika.\nZagubieni w Andach to naprawdę jedna z niewielu historii, która została niesamowicie dopracowana w każdym detalu i jak dotąd praktycznie nie znana polskim czytelnikom (chyba, że poprzez jej kontynuację Powrót na równinę okropności). Donald i siostrzeńcy mają ważną misję, która nie jest z polecenia Sknerusa McKwacza, by znaleźć kwadratowe jaja. Trop wiedzie ich w Andy. Więcej nie będę zdradzał, ale dodam, że komiks kończy się dość dziwnie. Co jest najciekawszego w historii? Stylizowanie języka autochtonów andyjskiej krainy na gwarę wiejską, która w wydaniu amerykańskim przyjmuje formę gwary dawnych skonfederowanych stanów. W Polsce ten zabieg mógł wyjść tylko poprzez nadanie wiejskiej gwary z naszego rodzimego podwórka, jednakże w Norwegii zastosowano zupełnie inny zabieg, który wywołał niemały skandal, o czym możemy przeczytać w przedmowie.\nTo, co jest również godne uwagi, to różne śmieszne żarty bazujące na opisach obiektów, podaniu zabiegowi stereotypizacji akademickich profesorów i niesubordynacji małych kaczorków. Prawda, że dziwne? Normalnie kaczorki są grzeczne, a tu jednak nie. Cieszy mnie również fakt, że mieszkańcy Peru, zwracając się czasami do kaczej rodziny za pomocą hiszpańskich wtrętów. Nadaje to spory element realizmu. Może z jednym słówkiem nie zgodziłbym się, niemniej jednak to wynika z mojej codziennej pracy z językiem hiszpańskim i zbytniego szczególarstwa.\nCudownie się złożyło, że tom został wydany przed świętami, a spora część historii dotyczy okresu bożonarodzeniowego i świąt. Wśród nich znajdziemy opowieść o Złotej Choince, która mieszając elementy Halloween i grudniowych świat, próbuje nam przekazać co jest ważnego w świętowaniu 24 i 25 grudnia. Pojawi się też wiele gagów rysunkowych w wykonaniu wiedźmy (łudząco podobnej do macochy Królewny Śnieżki) oraz Donalda i jego głupkowatych życzeń, mających leczyć jego kompleksy. Co prawda strachliwy kaczor staje na wysokości zadania i próbuje ocalić swoich siostrzeńców, a przy tym trochę niezdarnie, trochę heroicznie, walczy z czarną magią.\nW kolejnych historyjkach możemy zobaczyć jak kacza rodzina szykuje się do świąt, testuje zabawki Świętego Mikołaja (który nie jest człowiekiem, jak większość mieszkańców kaczego uniwersum), czy musi się zmierzyć z zimowym rozprężeniem. Najlepszym gagiem, jaki pojawia się w Strzeż się strażnika, jest fragment z myślową żarówką.\nW recenzowanym przeze mnie tomie znajdziemy też coś z historii Dzikiego Zachodu (i to tego współczesnego, z lat 40.) , gdzie Donald wykazuje się zarówno sprytem podpatrzonym w filmach, jak i głupotą. Liczne parodie tytułów westernowych i strzelanina na kartach komiksów wskazują, że są to historie bardziej dla dojrzałych czytelników (chyba w końcu do nich jest skierowana seria, bowiem bazuje na sentymencie do czasopisma Kaczor Donald, jaki świecił triumfy w latach 90.), niż dzieci.\nNajzabawniejszą historią Barksa okrzykniętą jest historyjka o tym, jak nadmiar wiedzy może doprowadzić do obłędu, zarówno przed jej zdobyciem, jak i po oraz inne ciekawe historie, które stanowiły inspiracje dla Don Rosy. Pierwszą z nich jest Super-Kuper, który w sposób dobitny ukazuje nam jak dorośli Amerykanie w latach 40 i 50. XX wieku postrzegali superbohaterów. Kolejną zaś jest Trudno przyszło, łatwo poszło, w której Donald stosuje iście inżynieryjny plan wydobycia wraku za pomocą piłeczek pingpongowych.\nWiele myśli i wiele mile spędzonych chwil\nNa pewno chciałbym podzielić się większą dawką swoich przemyśleń, jednakże wielu z nich już nie pamiętam, a zapewniam was, że było ich mnóstwo podczas czytania tego kolejnego niezwykłego tomu. Jedno, co nasuwa mi się na sam koniec, to fakt, że ogromnym zaniedbaniem przez większość recenzentów jest spłycanie każdego artykułu oceniającego tą kolekcję do powtarzania wielu ogólników i dodawaniu kilku zdań (od dwóch do dziesięciu) na temat historii, jakie znajdziemy. Naprawdę, wielka szkoda, bowiem ta kolekcja aż prosi się o głębszą analizę, dlatego też zachęcam do czytania kolejnych przygód kaczorków w Barksowym Kaczogrodzie. Sam czasami mam ochotę zwolnić tempo czytania komiksów i rozkoszować się tymi historyjkami.\nUniwersalana historia, która cieszy się wielką popularnością nad Wisłą. Gorąco zachęcam wszystkich Kaczkofanów i nie tylko po sięgnięcie po ten tytuł!!!\n„Ferajna z Baker Street” – oficjalny teaser nowego serialu Następny artykuł »\nOd czasu swojego debiutu w filmie Patch Adams (1998), Alan Tudyk ma za sobą imponująco zróżnicowaną karierę aktorską. Od grania robotów w filmach sci-fi po podkładanie głosu wielu animowanym postaciom w hitowych filmach i programach telewizyjnych, a także w grach wideo - wydaje się, że\nOficjalny teaser:https://www.youtube.com/watch?v=eNx7sfAggjoOpis serialu:Akcja serialu toczy się w wiktoriańskim Londynie, gdzie grupa niepokornych nastolatków z ulic miasta zostaje zaangażowana w rozwiązywanie zbrodni dla nikczemnego doktora Watsona i jego tajemniczego partnera


PIT 2017 - Praca za granicą a rozliczenie podatku w Polsce - GOFIN.pl\nPodatnik mający rezydencję podatkową w Polsce uzyskał dochody z pracy wykonywanej w Republice Serbii. Wykonywał tam pracę w związku z dwiema umowami o pracę. Jedna umowa była zawarta z polskim pracodawcą, który wysłał tego podatnika do Serbii w celu wykonania zadań służbowych w ramach podróży służbowej. Drugim pracodawcą była firma mająca siedzibę w Serbii. Czy w zeznaniu podatnik powinen pomniejszyć przychód uzyskany w Serbii o wartość 30% należnych diet?\nReasumując, otrzymany w 2017 r. przychód z tytułu pracy wykonywanej w ramach zatrudnienia przez serbskiego pracodawcę podatnik powinien w rozliczeniu rocznym pomniejszyć o wartość odpowiadającą 30% diety przysługującej w podróży służbowej do Serbii (dieta ta wynosi 40 euro za dobę).


Radcy prawni – czym różnią się od adwokatów i kiedy wybrać ich usługi? - SuperCD.pl\nMimo iż zawód radcy prawnego jest powszechnie znany, nie każdy zdaje sobie sprawę z kompetencji, jakie posiadają radcowie prawni, oraz zakresu usług, jakie świadczą. Obecnie radca prawny różni się od adwokata tylko dwiema zasadniczymi kwestiami. Główną różnicą jest prawo karne. Tylko adwokat może czynnie uczestniczyć w sprawach karnych, jako obrońca, radca natomiast może reprezentować swojego klienta. Druga sprawa to rodzaj zatrudnienia. Tylko radcy prawni mogą być zatrudnieni w niezależnej firmie na umowę o pracę. Początkowo zawód radcy prawnego zakładał obsługę przedsiębiorstw i przewidywał jedynie zatrudnienie przez przedsiębiorstwo. Obecnie radca prawny to wolny zawód, dlatego bez problemu trafimy do kancelarii rady prawnego, który może pomóc w niemal każdym prawnym problemie\nRadcowie prawni mogą występować w sądzie w sprawach z zakresu niemal wszystkich kodeksów (wyłączając kodeks karny). Mogą udzielać porad prawnych, opracowywać projekty aktów prawnych, sporządzać opinie prawne. Radca prawny może nam pomóc zatem w przypadku sprawy rozwodowej, spraw podziału majątku, ustalania opieki nad dziećmi, ustanowienia alimentów, ponadto radcowie prawni prowadzą sprawy spadkowe, sprawy o odszkodowania, a także sprawy roszczeń wobec pracodawcy. Warto wiedzieć, że w przypadku problemów prawnych nie musimy szukać pomocy tylko wśród prawników, gdyż radca prawny z powodzeniem może się nimi zająć. Jedynie w przypadku procesów karnych będziemy musieli poszukać sprawdzonego adwokata, jednak i ta kwestia może niebawem ulec zmianie, gdyż w całej Europie radcowie prawni posiadają takie same prawa jak adwokaci.\nGdzie we Wrocławiu znaleźć pomoc prawną?\nSzukając dobrego prawnika, adwokata czy radcy prawego warto zaczerpnąć opinii znajomych oraz osób zaufanych. Nie każda kancelaria specjalizuje się w każdym rodzaju spraw i nie każda posiada odpowiednich specjalistów, którzy skutecznie rozwiązują trudne i zawikłane sprawy z różnych kodeksów. Kancelaria Radcy Prawnego Wioletta Hawrylak to przykład jak wiele możliwości posiadają radcowie prawni. Sprawy spadkowe, alimentacyjne, rozwodowe, czy gospodarcze to chleb powszedni młodego, ambitnego i niezwykle energicznego zespołu kancelarii.


Zuchwała kradzież we Francji. W jednym z największych zamków zrabowano biżuterię wartą 2 mln euro – M-forum A.V Live.\nZuchwała kradzież we Francji. W jednym z największych zamków zrabowano biżuterię wartą 2 mln euro\nBiżuteria. Foto: Pixabay\nWłaścicieli słynnego zamku Vaux-le-Vicomte, największej arystokratycznej rezydencji we Francji, zaskoczyło ubiegłej nocy sześciu rabusiów, którzy związali ich i skradli biżuterię wartą 2 mln euro.\nPatrice de Vogue i jego małżonka Cristine mimo podeszłego wieku (oboje są po dziewięćdziesiątce) i przeżytego wstrząsu są w dobrej formie – poinformowała prokuratura w Melun, niedaleko Paryża.\nZamaskowani złodzieje wtargnęli bez broni do prywatnych apartamentów właścicieli i zabrali kasę pancerną, w której przechowywano biżuterię, w tym bardzo cenne szmaragdy. Policja uważa, że rabusie musieli dobrze znać wnętrze zamku.\nZespół pałacowy Vaux-le Vicomte, położony o 60 km od Paryża, zasłynął m.in. z tego, że wzbudził zazdrość Ludwika XIV, co sprawiło m.in., że król podjął decyzję zbudowania Wersalu.\nMimo napadu rabunkowego zabytkowa siedziba arystokratyczna, którą odwiedza co roku ćwierć miliona osób, „pozostaje otwarta dla zwiedzających w dotychczasowych godzinach” – poinformowała lokalna rozgłośnia radiowa.\nVaux-le-Vicomte jest największym zabytkowym zespołem pałacowym we Francji pozostającym własnością prywatną.\nPosted 38 sekund ago by Gabi


Region. Mieczysław Struk ponownie apeluje do premiera w sprawie unijnych funduszy - zKaszub.info\nzKaszub.info > Wiadomości > Kartuzy > Region. Mieczysław Struk ponownie apeluje do premiera w sprawie unijnych funduszy\nRegion. Mieczysław Struk ponownie apeluje do premiera w sprawie unijnych funduszy\nDnia 8 kwietnia 2021\nKartuzy. Marsz Leszka Okroja odwołany 8 maja 2021\nKartuzy. Wojenek burmistrza z opozycją ciąg dalszy. Tym razem „z wykorzystaniem” sołtysów? 7 maja 2021\nKartuzy. Pryczkowski o obwodnicy: „Przez siedem lat rządów Gołuńskiego panował totalny zastój…” 5 maja 2021\nRządowy projekt umowy pomiędzy Polską a Unią Europejską na lata 2021–2027 zakłada, że województwo pomorskie otrzyma o 736 milionów euro mniej na program regionalny. To prawie o 40 procent mniej, niż w poprzedniej perspektywie. Wczoraj marszałek Mieczysław Struk po raz kolejny zwrócił się do premiera Mateusza Morawieckiego z apelem o transparentny i sprawiedliwy podział środków.\n-Biorąc pod uwagę zaproponowany podział, województwo pomorskie jest jednym z tych, które dostaną najmniej funduszy. W przeliczeniu na jednego mieszkańca Pomorza – tylko 482 euro, w porównaniu z 810 euro w latach 2014–2020. To prawie trzy razy mniej niż w innych województwach. Nie mam najmniejszych wątpliwości, że taki podział środków wpłynie negatywnie na rozwój naszego województwa. Mniej pieniędzy oznacza mniej projektów realizowanych przez samorządy, organizacje pozarządowe czy przedsiębiorców. Będzie mniej pieniędzy na inwestycję, zdrowie, naukę czy infrastrukturę – pisze Mieczysław Struk, marszałek województwa pomorskiego w piśmie skierowanym do premiera Mateusza Morawieckiego.\nMarszałek przypomniał, że mieszkańcy Pomorza zgodnie apelują o zwiększenie środków. Apel w tej sprawie poparło kilkadziesiąt pomorskich samorządów, organizacji zrzeszających samorządowców oraz 400. przedstawicieli pomorskich organizacji pozarządowych. Specjalne stanowisko w tej sprawie zajęli również członkowie Konwentu Powiatów Województwa Pomorskiego, a także samorządowcy ze Stowarzyszenia Obszar Metropolitalny Gdańsk-Gdynia-Sopot. Stanowisko skierowane do rządu w sprawie podziału funduszy unijnych wystosowali też pomorscy radni Prawa i Sprawiedliwości, którzy proszą „przynajmniej o uwzględnienie przy rozdysponowaniu rezerwy, na projekty które będą wyrównywały szanse rozwojowe najbardziej wykluczonych obszarów wewnątrz województwa”.\nInternetową petycję dotyczącą zwiększenia funduszy unijnych dla Pomorza podpisało 12 i pół tysiąca mieszkańców naszego regionu. O sprawie rozmawialiśmy również kilka dni temu z Sylwią Laskowską-Bobulą, radną Sejmiku Województwa Pomorskiego, która potępiła postawę wojewódzkich radnych PiS-u wobec kwestii podziału środków dla Pomorza, mając na uwadze inwestycje, jakie dzięki temu byłyby realizowane w powiecie kartuskim.\nŻukowo. Sylwia Laskowska-Bobula: „Powinniśmy być otwarci na wielokulturowość i innowacyjną przedsiębiorczość…”\nPoseł Stanisław Lamczyk, PO – „Na Dywaniku” [04.04.2018]\nJest absolutorium dla Zarządu Województwa Pomorskiego\nS. Laskowska-Bobula: Ilość tych absurdalnych tez i cała ta kampania nienawiści i hejtu mnie zdumiewa\nRyszard Świlski, Wicemarszałek Województwa Pomorskiego – „Na dywaniku” [08.05.2019]\nUrząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego/Oprac. Andrzej Baranowski


rdza żółta - portal topagrar.pl\n19 czerwca 2019 18:45\nNa liściach pszenżyta coraz częściej można spotkać rdzę żółtą. Jej poduszeczki z zarodnikami z czasem czernieją, lecz nie oznacza to, że grzyb zamarł i nie mamy już z nim problemu. Jest wręcz odwrotnie.\nRdza coraz groźniejsza\nZdrowie roślin w globalnej gospodarce było tematem wiodącym Międzynarodowego Kongresu Fitopatologicznego, który odbył się w tym roku w Stanach Zjednoczonych w Bostonie. W aspekcie patogenów, które stanowią problem na całym świecie, niezmiennie najważniejsze pozostają grzyby z rodzaju Fusarium, ale coraz groźniejsza staje się także rdza żółta.\n7 sierpnia 2017 11:06\nRdza żółta pojawiła się już na zbożach ozimych. Rdze to jedne z najgroźniejszych chorób więc nie można ich lekceważyć.\n8 maja 2015 10:40\nTo już nie są tylko przewidywania. Obecnie presja rdzy żółtej w zbożach zasługuje na miano krajowej plagi. Jeszcze kilka lat temu mówiło się, że infekcje rdzy żółtej mają w zbożach jarych i ozimych charakter cykliczny i lokalny, a choroba nie ma znaczenia gospodarczego. Niestety, dobre już było, teraz trzeba przygotować się na zdecydowaną walkę z tym intruzem w całym kraju i w pełnym sezonie wegetacyjnym. Potwierdzeniem tego wymogu są nie tylko 2–3-letnie sygnały wielu rolników. Silne infekcje notowano także w wielu punktach doświadczalnych COBORU rozlokowanych w całym kraju. (…)


Małe, codzienne wdzięczności. Kolorowe "puszki". - Small Steps - Katarzyna Burtna\nMałe, codzienne wdzięczności. Kolorowe „puszki”.\nZazwyczaj kończę dzień czytając bajki mojej córce i rozmawiając z nią. Od jakiegoś czasu najczęściej rozmawiamy o tym, co było danego dnia: dobrego, nowego, czego się nauczyłyśmy, co sprawiło nam radość, za co jesteśmy wdzięczne.\nMoja córka nie ma zazwyczaj z tym żadnego problemu. Mówi o tym, że fajnie, że świeciło słońce, że mogła biegać boso po trawie. Innego dnia, że dzięki temu, że padał deszcz mogła bawić się w kałuży, że Jasiu podzielił się z nią babeczką, że Pani w sklepie pomogła jej zdjąć mąkę z wysokiej półki.\nCzęsto słuchałam tego w zadziwieniu. Bo ja bardzo często byłam przy tym, co mnie złościło, frustrowało, wkurzało. Tak bardzo, że powiedzenie choć jednej rzeczy, kosztowało mnie naprawdę sporo wysiłku.\nPo jakimś czasie i słuchaniu mojej córki było nieco łatwiej. Zaczęłam szukać drobiazgów, małych rzeczy, sytuacji. I co najdziwniejsze, już samo myślenie o tych drobiazgach sprawiało, że czułam się lepiej. Mam też takie poczucie, że kiedy skupimy się na tym, za co jesteśmy wdzięczni, to odnajdujemy coraz więcej takich rzeczy: dobrych, pozytywnych, dających radość, spełnienie.\nZ czasem zaczęłyśmy zapisywać na karteczkach to, za co jesteśmy wdzięczne, później stworzyłyśmy nasze puszki.\nTeraz na każdej karteczce zapisujemy datę i tyle różnych wdzięczności, ile znajdziemy. Możemy do nich wracać, przypominać sobie małe przyjemności, chwile, sytuacje, ludzi. Kiedy dzień jest taki, że naprawdę trudno nam coś wymyślić, wyciągami karteczki z puszki i czytamy, zazwyczaj to pomaga w znalezieniu choć jednej maleńkiej rzeczy, którą zapisujemy.\nLiv Larsson w swojej książce Wdzięczność – najtańszy bilet do szczęścia. , pisze: ” W autentycznej wdzięczności tkwi niesamowita moc – odpowiednio wyrażona i przyjęta działa ona zazwyczaj jak zastrzyk witaminowy. Jest jak pokarm dla naszych relacji: miłosnych, z kolegami z pracy i z przyjaciółmi. Wdzięczność pokazuje nam jasno, co w życiu jest ważne, a z czego możemy zrezygnować. (…) Cechą wdzięczności, którą uważam za niemal magiczną, jest to, że wydaje się ona narastać w miarę, jak ją wyrażamy.”\nWięc i ja staram się pielęgnować wdzięczność, szukać małych drobinek w trakcie dnia, patrzeć jak robi to moja córka i starać się, aby to w niej zostało.\npuszki plastikowej bądź pudełka ( plastikowe lub tekturowe)\nkleju ( typu magic)\nbibuły, kolorowych kartek, plasteliny, cekinów, koralików, naklejek\nU nas to po prostu zwykła plastikowa puszka (po batonikach ) oklejona bibułą i przyozdobiona filcowymi naklejkami.\nDo puszki wrzucamy też powycinane małe kolorowe karteczki. Te zapisane po prostu zaginamy tak, abyśmy nie musiały szukać pustych.\nTe przedstawione na zdjęciu to nasze ( moje i córki) prywatne :).\nPodobne wykonuję też z dziećmi, z którymi spotykam się w pracy. Wtedy czasami zamiast puszek wykorzystuję również małe tekturowe pudełka. Dzieci ozdabiają swoje pudełka czym tylko chcą z tego, co mamy pod ręką. Jest to zazwyczaj wstęp do rozmowy o tym, co sprawia im radość, co daje szczęście, satysfakcję, za co są wdzięczne. Czasami zbierają swoje wdzięczności przez jakiś czas, a później dzielą się nimi z innymi dziećmi lub ze mną ( jeśli oczywiście mają na to ochotę).\nPoprzedni wpisZuza, Maks oraz ich życiowe rozterki:)\nNastępny wpisWysoko wrażliwe dziecko. Elaine Aron.\nZuza, Maks oraz ich życiowe rozterki:)


Ocieplenie stropu drewnianego - czy jest dobrze zrobione? - Forum budowlane, budowa domu, koszty budowy domu, ile kosztuje budowa domu\nJesteś na: Forum Budowlane IZOLACJE BUDOWLANE Izolacje termiczne i akustyczne Ocieplenie stropu drewnianego - czy jest dobrze zrobione?\nOcieplenie stropu drewnianego - czy jest dobrze zrobione?\nautor: jaroszx » 26 wrz 2017, 16:42\nWitam mieszkam w szeregowych w skrajnym mieszkaniu na 1piętrze + poddasze. Skosy dachu nie są ocieplony, podłoga na poddaszu to deski. Zastanawia mnie jednak wykonanie ocieplenia stropu, warstwowo wygląda to tak:\nSzczelina ok 5cm\nWełna ok 20 cm\nZeszłej zimy pojawiły się plamy wody na suficie, teraz dotykając płyty czuć wilgoć.\nZastanawiam się czy lepiej nie zlikwidować sznurkowania i nie położyć wełny na folii?\nRe: Ocieplenie stropu drewnianego - czy jest dobrze zrobione?\nautor: yanes » 26 wrz 2017, 17:47\nIzolacja wykonana niechlujnie , wełna źle docięta i tam gdzie są szpary, mostki termiczne dochodzi do skraplania pary wodnej.\nautor: Tomek W. » 29 wrz 2017, 19:15\nWystarczy uszczelnić wokół ścian paskami ocieplenia aby nie było ruchu powierza pomiędzy ociepleniem a folią leżącą na sufitowych płytach g-k.\nJednak jak planujesz zdjąć deski to można poprawić ocieplenie między belkami, dać legary krzyżowe aby powstała przestrzeń na nową warstwę ocieplenia, a do nich ponownie przybić deski podłogowe. Druga warstwa wełny (ROCKMIN PLUS) osłoni belki od góry (liniowe mostki termiczne) i jednocześnie dodatkowo ograniczy straty ciepła przez sufit.


Samotność jest niedobra pod wieloma postaciami. Jest na nią metoda, ale trzeba kogoś poznać. Jak tego dokonać? » Gazeta Edukacyjna\nSamotność może i jest okej, ale rzeczywiście nie na dłuższą metę. Każdy z nas bowiem wymaga wsparcia, drugiej osoby, która będzie wspierała nas w ciężkiej chwili, będzie przy nas. Nawet kot niby niezależny, również od czasu do czasu potrzebuje miłości. Niekiedy „dusimy” się w związku, zmieniamy więc partnerów, ale często powracamy do stanu wyjścia. I znów jesteśmy samotni, chociaż pragniemy kogoś poznać. Najbardziej beznadziejnie natomiast mają Ci, którzy mieszkają za granicą, a do tego muszą wychowywać dzieci. Przeważnie jest to kobieta, ale zdarza się, iż w takiej sytuacji jest facet.\nJest to bardziej rzadkie zjawisko, ale spotykane. Obecnie, gdy spora ilość naszych rodaków wyjeżdża za granicę taka tendencja tym bardziej jest silniejsza. Przyczyny są różnorodne, ale wiadomym jest, że jeśli jesteśmy parą na odległość, to w końcu jedno z nas może nie wytrzymać, może zrezygnować z dalszego związku. Czasami też pary rozstają się będąc już za granicą. Tam jest zawsze trochę inaczej, to jest dla nas jakby inna planeta.\nWiadomo, że obracamy się w innej kulturze, posiadamy problemy finansowe, mamy problem w komunikacji. No i w końcu dzieje się tak, że to jeden z rodziców zostaje z dzieckiem. W największej ilości to kobieta, ale niekiedy w tej roli zostaje facet. W wielu okolicznościach kobieta traci prawa rodzicielskie albo po prostu umarła i to na facecie, na ojcu spoczywa podjęcie trudu za wychowanie dziecka. W tej roli jest mu rzeczywiście trudno i pragnąłby kogoś poznać, ażeby ułożyć sobie życie na nowo. Za granicą jest to trudne, na szczęście są portale internetowe dla samotnych ojców. Jak je odnaleźć?\nWiadomo, że w sieci internetowej, wpisując frazę w stylu samotni ojcowie uk (uk, gdyż w Wielkiej Brytanii jest największa Polonia, więc tam raczej będzie największa ilość takich sytuacji) - . To bardzo interesująca możliwość i to bardzo pozytywnie, iż jest też osiągalna dla samotnych ojców. Zwłaszcza bowiem jak pomyślimy o samotnym wychowywaniu dziecka zobaczymy samotną kobietę, na szczęście jest także pomoc dla – co prawda – mniejszej grupy, ale jednakże istniejącej i również posiadającej takie potrzeby. Warto zaglądnąć na taką stronę i wyszukać partnerkę, być może na bardzo długo. To daje nadzieje, że nasza samotność jest jednak tylko tymczasowa, że nie jesteśmy na nią skazani i jest szansa, że znajdziemy swoją drugą połówkę.\nTags: dziecko, miłość, Granica, partnerka


Claires - Galeria Wileńska\nSklep Claires znajduje się na Pradze Północ na terenie Galerii Wileńska przy ulicy Targowej 72 w Warszawie. Claire`s w Warszawie Wileńskiej to wyjątkowe miejsce, gdzie każda kobieta poczuje się jak w raju, bo może tu znaleźć praktycznie wszystko. Od kolekcji...\nORTBUT - Zdrowe stopy\nPraga Południe\tul. | Grochowska 221 | 04-077 Warszawa\nNasz sklep prowadzi sprzedaż obuwia dziecięcego profilaktycznego, obuwia specjalistycznego, dla diabetyków i na stopy wrażliwe oraz wkładek ortopedycznych. Zapraszamy: poniedziałek - piątek 10.00 - 18.00\nCCC - CH Wileńska\nNasz salon z obuwiem znajduje się na Pradze na 1 poziomie Centrum Handlowego Warszawa Wileńska. Zapraszamy 7 dni w tygodniu: Poniedziałek - Sobota: 9:00 - 21:00 Niedziela 10:00 - 20:00\nDeichmann - CH Wileńska\nNasz sklep znajduje się na Pradze na 1 poziomie Centrum Handlowego Warszawa Wileńska. Zapraszamy 7 dni w tygodniu: Poniedziałek - Sobota: 9:00 - 21:00 Niedziela 10:00 - 20:00\nRay Obuwie - CH Tesco\nRyłko - CH Wileńska\nNasz sklep znajduje się na Pradze na parterze Centrum Handlowego Warszawa Wileńska. Zapraszamy do naszego sklepu przez 7 dni w tygodniu w godzinach Pn - So: 9:00 - 21:00, Nd: 10:00 - 20:00\nFirma Wojas to jeden z największych producentów obuwia, dysponujący siecią blisko 130 salonów w Polsce i na Słowacji. W asortymencie salonu znajduje się eleganckie skórzane obuwie damskie i męskie, modele młodzieżowe oraz obuwie trekkingowe. Kolekcja obejmuje buty...\nBARACUDA - King Cross Praga\nNasz sklep oferuje szeroki wybór walizek i toreb. Życzymy udanych podróży! Zapraszamy na naszego sklepu codziennie w godzinach: poniedziałek - sobota 9.00 - 21.00 niedziela 10.00 - 20.00\nCCC - King Cross Praga\nSalony obuwnicze CCC to jedne z najbardziej rozpoznawalnych salonów obuwniczych w kraju. Zapraszamy na naszego sklepu codziennie w godzinach: poniedziałek - sobota 9.00 - 21.00 niedziela 10.00 - 20.00\nWojas - CH Wileńska\nPowstała w 1990 roku firma Wojas należy do najbardziej cenionych polskich producentów obuwia, dysponujący siecią 120 salonów w Polsce i na Słowacji. W ofercie spółki znajduje się eleganckie skórzane obuwie damskie i męskie, modele młodzieżowe oraz obuwie...\nBuma Gino Rossi - King Cross Praga\nW ofercie mamy duży wybór obuwia dla kobiet i mężczyzn. Eleganckie pantofle, czółenka, botki w najmodniejszych wzorach i kolorach, wykonane z najwyższej jakości materiałów. Godziny otwarcia: poniedziałek - sobota 9.00 - 21.00 niedziela 10.00 - 20.00\nBOTI - C.H. TESCO\nSklep obuwniczy BOTI zaprasza! Godziny otwarcia: Pon-pt od 9:00 do 21:00 Sb od 9:00 do 21:00 Nd od 10:00 do 18:00\nDEICHMANN - C.H. TESCO\nFirma Deichmann powstała w 1913 roku jako przedsiębiorstwo rodzinne i do tej pory pozostaje w rękach jej założycieli. Prawie stuletnia historia firmy ma swój początek w Essen, samym sercu Zagłębia Ruhry. Również dziś znajduje się tam główna siedziba Grupy....


Piękno begonii - styl.pl\nSzklarnia Marthy jest wypełniona dzikim szaleństwem kolorów, faktur i kształtów. Oto dlaczego jest tak oczarowana tymi łatwymi w uprawie roślinami doniczkowymi.\nBegonie można łatwo rozmnazać z liści /123RF/PICSEL\nJedną z moich największych życiowych radości, obok rodziny, zwierząt i pracy, jest moja szklarnia i wszystkie rośliny, które tam uprawiam. Do moich ulubionych należą begonie o fantazyjnych liściach. Zbieram je od około 15 lat.\nDobrze pamiętam werandę mojej babci na Huntington Avenue w Buffalo. Krzątała się na niej codziennie, dbając o ogromną różnorodność roślin - usuwając zwiędłe kwiatostany i pożółkłe liście, kształtując wysokie odmiany w przyjaźniejsze formy. Hodowała begonie i uwielbiała pokazywać mi rożne odmiany tego ekspansywnego gatunku. Zakochałam się w ich niesamowitych fakturach i kolorach, i próbowałam nauczyć się nazw poszczególnych odmian: begonia bulwiasta, królewska, stale kwitnąca, a także begonie fibrous i kłączowe.\nBegonie w szklarni Marthy Stewart fot. Ngoc Minh Ngo /The New York Times Syndicate\nTe ostatnie do dziś są moimi ulubionymi.\nMam cały stół w mojej szklarni poświęcony wyłącznie begoniom i stoi tam wiele odmian begonii kłączowych. Lubię je ze względu na ich spektakularne liście, które mają od 2 do 36 cm szerokości. Begonie łatwo uprawiać tak, by nie przekraczały pożądanej wielkości i mogą być trzymane w płytkich donicach.\nBegonie kłączowe są bardzo efektowne, odporne na szkodniki i łatwe w uprawie, wymagają podlewania co 5-7 dni (nie należy ich zalewać). Kwiaty pojawiają się raz do roku, ale są małe i nieznaczące w porównaniu do barwnych przykuwających uwagę liści. Małe nożyczki to jedyne potrzebne narzędzie - posłuży do usuwania zniszczonych liści i przekwitłych kwiatów.\nModa na begonie\nJeśli są właściwie pielęgnowane, begonie mogą zdobić dom przez lata. Kiedy tylko chcę, przynoszę najpiękniejsze egzemplarze ze szklarni, by udekorować każdy z moich pokoi, gdzie tworzą one niesamowity spektakl o każdej porze roku. Lubię powiększać moją kolekcję, zawsze kiedy odwiedzam ogrody botaniczne, centra ogrodnicze, a nawet ogrody przyjaciół, ponieważ begonie można bardzo łatwo rozmnażać z liści.\nZachęcam wszystkich do uprawy tych kwiatów doniczkowych w domu. Jeśli raz zaczniecie, przysięgam - wkrótce stworzycie własną kolekcję.\nBegonie w jadalni, fot. Ngoc Minh Ngo /The New York Times Syndicate\nAby wyhodować nową roślinkę, oderwij liść i umieść ogonek w wilgotnej glebie w rozsadniku. Kiedy pojawią się młode listki, możesz przesadzić roślinkę do doniczki, ponieważ już się ukorzeniła.\nBegonie nie lubią nadmiernego podlewania. Pozwól ziemi lekko przeschnąć, zanim podlejesz je ponownie. Kiedy wczesną wiosną skończy się okres spoczynkowy, rozpocznij nawożenie nawozem organicznym.\nAby dobrze rosły trzymaj je w ciepłym i jasnym pokoju, ale nie pod bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.\nDzięki wyrazistym wzorom i bogatej kolorystyce te efektowne rośliny bez trudu ozdobią pomieszczenie. Oto ulubione odmiany Marthy:\nfot. Ngoc Minh Ngo /The New York Times Syndicate\nGórny rząd od lewej do prawej\nB. “Selph’s Mahogany" — w zimie duże bordowo-zielone liście pojawiają się w otoczeniu delikatnych różowych kwiatów.\nBegonia Acetosa — Ta pochodząca z Brazylii odmiana ma złożone aksamitno-zielone liście o czerwonym spodzie. Doskonale rośnie na słonecznym parapecie.\nB. “Little Brother Montgomery" — eksploduje bordowo-srebrnymi liśćmi w kształcie gwiazd. Ma pachnące kwiaty.\nB. Soli-Mutata — Nazwa oznacza zmianę słońca, ponieważ kolor liści zależy od tego jaka jest ekspozycja. Im więcej słońca, tym jaśniejsze będą liście.\nDrugi rząd od lewej do prawej\nB. Carolineifolia — Pochodząca z Meksyku i centralnej Ameryki odmiana ma zdrewniałą łodygę i lśniące liście podzielone u podstawy.\nB. “Wightii" — Znana też jako B. maculata variegata, ma duże liście usiane srebrnymi plamkami i białe kwiaty, które mogą kwitnąć przez cały rok, jeśli roślina ma dużo światła.\nOstatni rząd od lewej do prawej\nB. “Madame Queen" — z dużymi, falistymi liśćmi, które przypominają falbaniastą spódnicę; może osiągnąć 35 cm wysokości.\nB.X “Fuscomaculata" — tę odmianę wyróżniają cętkowane pomarańczowo-zielone liście. Aby uzyskać wytrzymałą roślinę, należy skracać łodygi w okresie wegetacji.\nJakie rośliny oczyszczą powietrze w naszym domu?


Jak uniknąć zakupu auta uszkodzonego i szykowanego do sprzedaży\nOszuści sprzedają samochody używane z poważnymi usterkami za cenę taką, jakby był to samochód prawie nowy. Co można zrobić, aby uchronić się przed oszustwem tego typu?\nPodszykowanie auta uszkodzonego do sprzedaży jest powszechnym rodzajem oszustwa. Sprzedawca sprzedaje samochód z poważnymi usterkami, tak jakby był to pojazd wysokiej jakości. Nieuczciwi handlarze mogą naprawić niektóre uszkodzenia w samochodzie, ukryć oznaki problemów lub cofnąć licznik kilometrów. Na koniec nabywca będzie musiał pokryć kosztowne naprawy, bo samochód okazuje się być w kiepskim stanie.\nIstnieje kilka wskazówek, które pomogą Ci uchronić się przed nieuczciwymi handlarzami:\n- Upewnij się, że kupujesz pojazd od wiarygodnego sprzedawcy. Pamiętaj, że nazwisko w prawie jazdy sprzedawcy powinno zgadzać się z nazwiskiem w dokumentach własności samochodu. Sprzedawcą samochodu musi być właściciel. Odstąp od umowy, jeśli prawo jazdy zostało wydane w innej miejscowości lub kraju lub zostało wydane tymczasowo.\n- Sprawdź numer VIN pojazdu, aby dowiedzieć się, czy pojazd został zgłoszony jako skradziony, odzyskany po kradzieży, uszkodzony lub zniszczony. Raport historii pojazdu Vininspect również może pomóc w ujawnieniu ingerencji w licznik przebiegu.\n- Poproś eksperta o sprawdzenie pojazdu. Doświadczony mechanik może wykryć oznaki ukrytych problemów i dowiedzieć się, czy pojazd nie jest bezpieczny.\n- Upewnij się, że sprzedawca nie próbuje zataić swojego miejsca zamieszkania. Potwierdź jego adres i numer telefonu; porównaj dane kontaktowe w wielu ogłoszeniach. Zachowaj podejrzliwość, jeśli numer telefonu sprzedawcy widnieje w ogłoszeniach dla wielu pojazdów.\n- Nie kupuj używanych samochodów z dziwnych miejsc, takich jak pobocza autostrady lub parking w centrum handlowym.\n- Zachowaj ostrożność, jeśli cena wydaje się zbyt atrakcyjna. Nie ryzykuj, jeśli czujesz, że coś jest nie tak z umową.\n- Zadawaj pytania. Nie wahaj się zadawać sprzedawcy tylu pytań, ile potrzebujesz. Zainteresuj się powodem sprzedaży samochodu, jego przebiegiem, historią napraw.\nJeśli nie tego nie zweryfikujesz, to możesz paść ofiarą nieuczciwego handlarza.\nPamiętaj, że jeśli nawet zakup takiego używanego samochodu wydaje się świetnym sposobem na zaoszczędzenie pieniędzy, to prowadzenie niepewnego auta może być niebezpieczne. Nieprawidłowo naprawione pojazdy są bardziej narażone na poważne usterki. Pomyśl o tym przy zakupie kolejnego samochodu i dokładnie sprawdź pojazd jeszcze przed podpisaniem umowy. Pamiętaj, że samochód to tylko środek transportu, ale także sposób na bezpieczną podróż dla Ciebie i Twojej rodziny.


Brunon Dobrowolski – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData i miejsce śmierci 24 lutego 1883\nBrunon (Bruno) Dobrowolski (ur. 1832, zm. 24 lutego 1883 w Krakowie) – polski powstaniec, publicysta, pedagog, także muzyk amator i tłumacz.\nUrodził się w rodzinnym majątku Botyń w powiecie łuckim. Uczęszczał do gimnazjum w Świsłoczy, studiował w Warszawie. Biegle mówił po francusku, znał język włoski i angielski. W lipcu 1863 zaciągnął się do powstania styczniowego. Był adiutantem generała Rochebrune’a, następnie dowódcą oddziału. Na emigrację udał się do Francji, gdzie mieszkał przez dłuższy czas. Następnie wyjechał do Włoch, pracował jako guwerner we Florencji. Był wówczas korespondentem „Ojczyzny” Gillera. Brunon Dobrowolski interesował się sprawami politycznymi polskiej emigracji postyczniowej. Do grona jego bliskich znajomych i przyjaciół należeli: Jarosław Dąbrowski, Teofil Lenartowicz i Zygmunt Miłkowski. Wspólnie z Jarosławem Dąbrowskim projektował Katechizm Obywatelski. Krótko przebywał w Brukseli, gdzie także brał udział w życiu miejscowej emigracji polskiej, później pracował we włoskim ministerstwie spraw zagranicznych, ostatecznie został profesorem historii powszechnej w liceum w Tuluzie. W 1876 powrócił do Krakowa, gdzie osiadł na stałe, zarabiał jako prywatny nauczyciel w arystokratycznych domach.\nBył utalentowanym muzykiem amatorem. Skomponował m.in. Śpiew o św. Stanisławie i scherzo na fortepian.\nPrzetłumaczył na polski Targowisko próżności Thackeraya (wyd. w 2 tomach, we Lwowie w 1876). W kolejnych wydaniach jego imię pojawia się w zniekształconej postaci: w wydaniu Książki i Wiedzy z 1950 roku tłumacz figuruje jako „Bron. Dobrowolski”, a w wydaniu nakładem Wydawnictwa Zielona Sowa z 2005 już jako „Bronisław Dobrowolski”.\nPolski Słownik Biograficzny. T. 5. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, s. 252.\nAlbert Sowiński: Słownik muzyków polskich dawnych i nowoczesnych, kompozytorów, wirtuozów, śpiewaków, instrumencistów, lutnistów, organistrzów, poetów lirycznych i miłośników sztuki muzycznej, zawierający krótki rys historyi muzyki w Polsce, opisanie obrazów cudownych i dawnych instrumentów z muzyką i portretem autora. Paryż: nakładem autora, 1874, s. 78.\nISNI: 0000 0004 1654 2605\nTę stronę ostatnio edytowano 13 maj 2021, 17:56.