Królestwo Domowe: 2010\nJak się ma coś zepsuć...\n...to w okresie, kiedy mamy najwięcej wydatków. W ten właśnie sposób żegnamy wraz z 2010 rokiem termę gazową, która postanowiła wyzionąć ducha. Zestarzała się w sposób naturalny, bo po wielu latach użytkowania zaczęła się po prostu sypać. Czekam już trzecią godzinę na instalatora, któremu samochód rano nie odpalił i liczę że dzisiaj dotrze. Na zewnątrz mróz (wiem, bo byłam po bułki), ptaszory się gdzieś zakamuflowały, ale co się dziwić: na antenie sąsiedniego bloku co chwila przysiada krogulec i liczy na jakieś śniadanie w moim karmniku.\nTak śniadał w zeszłym roku:\nAutor: kura domestica o 11:53 7 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, ptaki\nChaos - moje drugie "ja"\nNawet udało mi się zacząć falstartem z tym chaosem :> i opublikowałam sam tytuł. Idealnie oddaje to obecną chwilę i mnie w niej.\nW weekend byłam w swoim żywiole - smażyłam naleśniki miedzy rowerami, a sypialnia zamieniła się w oranżerię. Mój Tarzan szorował wykładzinę, ja - Dżejn - pomagałam dzielnie. Dzień wcześniej składaliśmy lampę i kontenerek z IKEA a później wieszałam 5m i 20 cm woalu, który został wydarty jako ostatnia ostatniość w Castoramie. Uparłam się na ten śliwkowy fiolet i postanowiłam, że zrobię z tego ochłapu dwie firanko-zasłonki. I udało się. Potem wykładzina schła, a ja podziwiałam ile mam kwiatów skumulowanych na 2m kwadratowych i planowałam pozostawienie rowerów w kuchni.\nMam jeszcze masę rzeczy do zrobienia i jestem w permanentnym niedoczasie. Święta wykańczają - dosłownie. Dlatego muszę się wmieszać w ten chaos - wtedy nic mi nie grozi.\nP.S. - zaglądajcie w konkursa, bo niespodzianka czeka. TĘDY DO PRACOWNI Z KONKURSEM.\nA teraz zmykam - mam zmasowany atak ptactwa na karmnik i muszę sobie popatrzeć.\nAutor: kura domestica o 13:53 6 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, myśli luźne, ogół\nKto chce wygrać\nZrobiłam mały konkurs na blogu pracowni. Chętnych do zabawy zapraszam serdecznie. Szczególnie, że jest to swego rodzaju badanie opinii publicznej. Znaczy się pytam Was o zdanie. O jakie - tego właśnie możecie dowiedzieć się we wpisie tamże. Będzie mi bardzo miło, bo bardzo lubię czytać Wasze opinie.\nKurze skrobanie pazurem\nW ogóle Was wszystkich do Artefakrtorii zapraszam, jeśliście jeszcze tam nie byli. Jako drób lubię sobie pazurkiem tu i ówdzie naskrobać coś, a nawet i zmalować. Jeśli wskoczycie tam od czasu do czasu - będę dumna. Będę się puszyć nawet. A kura, której czasem przyjdzie poudawać pawia to kura bardzo szczęśliwa :)\nJeśli macie konto na Facebooku to też możecie sobie do mnie do pracowni zaklikać. A w zasadzie zalubić, jeśli się Wam spodoba.\nPozdrawiam słonecznie i gdacząco.\nAutor: kura domestica o 14:20 1 komentarz:\nEtykiety: dzień za dniem, myśli luźne, ogół, praca\nCzasem jest tak, że człowiekowi smętnie. No i jest smętnie. Mimo, że w domu ciepło, ja po fryzjerze, storczyk kwitnie, w karmniku szaleństwo, a w perspektywie mam fajne spotkania.\nTroszkę terma nawala, ale to nic. Mam wrażenie, że nawalam bardziej niż terma. Chcę świąt i ich nie chcę jednocześnie. Aktualnie bardziej wiem, czego nie chcę. Co i tak jest sukcesem, bo dzisiaj ogólnie nic nie wiem. Nawet gadanie do samej siebie mi dzisiaj nie idzie. Brak słońca - tak to sobie na razie będę tłumaczyć. Brak słońca.\nAutor: kura domestica o 13:07 16 komentarzy:\nEtykiety: myśli luźne, ogół\nZwykłe domowe sprawy... i jedzenie\nBiegam z domu do sklepu, ze sklepu do domu, znowu do sklepu i do domu. Lodówka zionęła białą pustką. Prawie jak niedawno osiedle. Dzisiaj śnieg rozmiękł, więc jest mniej biało, ale nogi jeździły mi po "chodniku" we wszystkich kierunkach. Szczególnie pod obciążeniem siatek z zakupami.\nKapusta na bigos, przepyszne mandarynki, marmolada do przełożenia placka (jak wyjdzie i będzie smaczny to dam znać) - wszystko przytachałam. Tylko o cebuli zapomniałam.\nLodówka dalej jakaś pusta, ale to z powodu ZMIANY. Mianowicie musiałam przejść na dietę lekkostrawną, ponadto odstawiłam (a przynajmniej ograniczyłam) cukier i produkty wysokoprzetworzone. I nagle okazało się, że półki w lodówce pustoszeją, a pojemniki na warzywa i owoce pękają w szwach. Znalazłam przepisy na dania z kasz i wypróbowuję. Rozpaczam nad moim robotem kuchennym, bo zepsuła mu się miksująca końcówka do blendowania i nie mogę robić takich past, jak chcę (ale i tak walczę innymi sposobami). Eksperymentuję z różnymi bobowatymi :) - ciecierzyca, soczewica... i jestem pozytywnie zaskoczona. Wróciłam do pieczenia chleba. Zaskoczona jestem również tym, że jem więcej owoców. Jestem alergikiem pokarmowym i owoców unikałam jak ognia, a teraz - daję radę. I ciągle mam na nie ochotę.\nBędzie ciężko z tym plackiem z marmoladą, bo cukru tam będzie sporo, ale i tak sypnę mniej, niż w przepisie, bo nie potrzebuję słodzić już aż tyle.\ncieciorka po namoczeniu, przed gotowaniem\nOstatnio, gotowana ciecierzyca polana masełkiem i posypana odrobiną soli to moja przekąska - bardzo mi to smakuje. Spróbujcie - ciecierzycę trzeba na noc namoczyć a na drugi dzień gotować w świeżej wodzie do miękkości. Po ugotowaniu wrzucić na to masełko, żeby się rozpuściło, albo polać roztopionym i lekko posolić. Wsuwa się jak bób, ale w smaku różnica jednak jest.\nKoniec końców czuję się o wiele lepiej. Brak ciężkości w brzuchu, brak dziwnych boleści i sensacji. Rzadziej też boli mnie głowa! A wystarczyło zmienić tak niewiele :)\nAutor: kura domestica o 12:20 8 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, kulinaria, ogół\nDzisiejszy poranek zastałam w stanie lekkiego prószenia i mocnego wiania. Na ziemi śniegu nie leżało za dużo - był raczej sukcesywnie nadmuchiwany tu i tam, prognozy jednak zapowiadały pogorszenie pogody. Męża uprzedziłam, zasugerowałam obuwie "glan" i z ciężkim sercem wysłałam do pracy. Gdy zaczęłam się niepokoić, że nieborak nie daje znaku życia (teoretycznie prawie od godziny powinien być w pracy) złapałam za słuchawkę. Okazało się, że dopiero brnie z przystanku do roboty. Przesadziłam - idzie, ale wiatr go zamiata razem ze śniegiem.\nPomyślałam, że dobrze, że zdążyliśmy wczoraj wystawić karmnik dla ptaków, bo dzisiaj to noł czens, a i zwierzaki miałyby problem z napasieniem się przed mrozami. Śnieg sypał coraz bardziej, a ja zdecydowałam się na odśnieżenie balkonu. Wywaliłam z 50 szufelek śniegu. Usatysfakcjonowana posadziłam tyłek na kanapie, sięgnęłam po herbatkę a z dachu na mój wymieciony balonik rypnął piękny, śnieżny nawis. Żeby nie było: balkon po trzech godzinach odśnieżyłam po raz drugi. To, co widzę teraz to połączenie obu zasp - porannej i okołopołudniowej. Nie ma to jak aktywność fizyczna. Dodam, że śnieg wyrzucam górą, przez barierkę, bo moje słomki skutecznie uniemożliwiają mi wymiecenie go dołem.\nJednakże karmnikowi goście są dla mnie największą satysfakcją i mogę odśnieżać i cztery razy dziennie, jeśli tylko mam możliwość pogapienia się na ten radosny, ptasi harmider za oknem. Jeśli macie taką możliwość - wystawiajcie karmniki i dokarmiajcie ptaki zimą.\nAutor: kura domestica o 13:17 13 komentarzy:\nEtykiety: ogół, przyroda, ptaki, zima\nAutor: kura domestica o 06:49 6 komentarzy:\nTreść poniższego posta to list. List, którego treść dotyczy zarówno mnie, jak i milionów innych ludzi w naszym kraju - dlatego chciałabym się podzielić nim na blogu...\nJestem taką sobie zwykłą kurą domową prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Dziś rano rozmawiałam chwileczkę z moją przyjaciółką mieszkającą we Francji i zasępiłam się mocno. Napiszę dlaczego - a sprawa jest tak przyziemna, że aż bolesna.\nKoleżanka, zarabiająca nieco więcej niż połowa francuskiej najniższej płacy - około 650 euro netto - kupiła sobie pralkę. Pralka kosztowała ją 320 euro. Ta sama (identyczna) pralka w naszym kraju kosztuje około 1200 PLN (przeliczając na euro cena podobna). Jednakże w Polsce połowa a nawet i cała najniższa płaca nie pozwala na kupienie sobie tego urządzenia!\nProszę teraz bardzo, żeby ktoś wytłumaczył mi dlaczego tak jest? I od razu uprzedzam, że powoływanie się na uwarunkowania ekonomiczne (zielona wyspa, hehe - to chyba o Irlandii), historyczne i społeczne mało do mnie będą przemawiać. Bo ja żyję tu i teraz. W cywilizowanym kraju, gdzie pranie w rzece to odległa przeszłość, jak mniemam. Dlaczego mamy ceny europejskie a płace polskie? Czy ja jestem innym człowiekiem, niż ten zza zachodniej granicy i mam inne potrzeby, niż ludzie we Francji, czy Wielkiej Brytanii? Dlaczego wymaga się od nas, żebyśmy cały miesiąc żyli za tyle, za ile ludzie na zachodzie robią tygodniowe zakupy?\nBardzo lubię przeliczać sobie płace i wydatki - tam i tu - w skali 1:1. Tam (we Francji), zarabiając 650 euro można kupić sobie dwie pralki a za 50 euro wyjechać z marketu z koszem zakupów załadowanym po brzegi. Tymczasem za powyższą kwotę w złotówkach, tutaj nie stać mnie nawet na jedną nową pralkę a wydając 50 złotych mogę najwyżej narobić hałasu trzema produktami obijającymi się na dnie koszyka.\nNie zgadzam się na taki stan rzeczy i zgadzać się nie będę, ponieważ nie czuję się w niczym gorsza od ludzi mieszkających w innych krajach UE, a moje potrzeby życiowe są takie same.\nP.S. zdaję sobie sprawę że płaca minimalna we Francji to jedna z najwyższych płac w Europie, i że są kraje w których jest gorzej - to jednak nie zmienia mojego podejścia do sprawy.\nP.S. DO WPISU - Psiapsiółko Kochana, jeśli się tu w liczbach pomyliłam to naprostuj komentarzem.\nAutor: kura domestica o 09:16 13 komentarzy:\nGdyby ktoś poszukiwał przepisu na kanapki, zamieściłam takowy w "Dialogach przy stole" .\nLiczę, że niektórym chociaż trochę humor poprawię przy tych zaokiennych szarościach.\nP.S. Ponieważ ten wpis odwiedzany jest tłumnie w celu - jak podejrzewam - odnalezienia przepisów na PRAWDZIWE kanapki, umieściłam na blogu nowy wpis dotyczący tegoż. Zapraszam do lektury: jak można lekko urozmaicić kanapki do pracy.\nAutor: kura domestica o 19:17 3 komentarze:\nAutor: kura domestica o 09:01 9 komentarzy:\nRakiety, serotonina i podkładki pod talerze\nMała Mi pod poprzednim postem napisała, że tej jesieni jest ciągle głodna. Napiszę więc o czymś, co kalorycznie strzela pod sufit, jest dobre i niepracochłonne. Jem to, kiedy na zewnątrz robi się zimno, wieczorkiem przy dobrym filmie, na kanapie czy gdzie tam człowiek chce - z odpowiednim rozleniwieniem i rozpustą wręcz.\nDo wykonania tej rakiety (bo już wcześniej została opisana pyszna bomba kaloryczna) potrzebny jest: banan, trzy kostki czekolady gorzkiej, bądź deserowej, folia aluminiowa, piekarnik. I ręcy :)\nBanana obieramy i przekrawamy na cztery części (w poprzek - na takie krótsze kawałki). Pomiędzy każdą część wsadzamy kostkę czekolady. Owijamy folią aluminiową i wsadzamy do rozgrzanego piekarnika. Wystarczy 10 minut w temperaturze 180 stopni C.\nNiektórzy nie obierają banana ze skórki - nacinają wzdłuż i w środek wtykają czekoladę. Tak też można i podejrzewam, że wtedy się tak nie paprzą jak ja - wygrzebująca czekoladę z folii aluminiowej.\nDla wyskokowców: banana, w środku, pod skórką - jeśli ktoś zdecyduje się piec w skórce - można skropić/polać rumem. Jeszcze przed upieczeniem, rzecz jasna.\nNie próbujcie jeść tego wynalazku palcami - grozi poparzeniem :)\nRakieta ta idealnie poprawia funkcjonowanie i nastrój - banan dostarcza węglowodanów potrzebnych naszej głowie do sprawnego funkcjonowania, a czekolada podnosi poziom serotoniny -> :D:D:D:D Czekoladożerców (i nie tylko) odsyłam do fajnego artykułu o czekoladzie. Wikipedia też zawiera wiele ciekawych informacji na jej temat.\nTak w ogóle to chciałam napisać o tym, że nie lubię podkładek pod talerze a zeszło mi się na jedzenie :).\nZ tymi podkładkami to wszystko dlatego, że kojarzą mi się nieodłącznie z fast foodami. Jeśli w miejscu, które w swojej nazwie ma słowo "restauracja" pani podsuwa mi plastikową podkładkę pod talerz to przestaję czuć się tam komfortowo. Czuję się potraktowana, jak niechluj, któremu z paszczy, widelca i talerza spada jedzenie zasypując pół stołu wokół. Już chyba wolałabym bar na dworcu z przykręcanymi talerzami i łyżką na łańcuchu - tam przynajmniej mogę się tego spodziewać i czuć dokładnie tak, jak tego po owym przybytku oczekuję. Dlatego w domu też nie używam podkładek pod talerze. Co najwyżej - pod dzbanki, czy półmiski a i te muszą być bambusowe, czy insze naturalne. Żadne tam plastiki, choćby z milusimi kociętami były :) Ludzie - gdzie te nasze cudne obrusy???\nNiom - to też smacznej soboty Wam życzę i wielu doznań jesienno - kulinarnych. Zdjęcia wstawię, jak już wieczorkiem uraczę się rakietą.\nAutor: kura domestica o 12:13 9 komentarzy:\nEtykiety: kulinaria, myśli luźne, ogół\nZdarza się czasem taki dzień, w którym robimy mnóstwo najprzeróżniejszych rzeczy. Ja dzisiaj taki miałam. Dzień, który rozłożył mnie na łopatki emocjonalnie.\nZaczynając z grubej rury - odwiedziłam cmentarz, gdzie pochowani są moi dziadkowie, wujowie i dalsza rodzina. Jest też pomnik Sybiraków, gdzie zapaliłam znicz - i tu już zaczęłam pociągać nosem. Moja babcia jest Sybiraczką wiem więc jaki los spotkał ludzi, których nazwiska są wyryte na tablicy. Jest tam też nazwisko jej mamy - a mojej prababci - której losy i śmierć splotły się z historią deportacji na wschód.\nPo tej dawce wrażeń, zmarznięta jak licho, podążyłam do rodziców. Tam, rozgrzewając się herbatką, przez pół godziny obserwowałam szalony nalot ptaków na jarzębiny rosnące pod domem. Widziałam kosy siadające na szczytach drzewek, kwiczoły balansujące na cienkich gałązkach, łapczywie pochłaniające owoce. Wróble, które pojawiały się wszędzie tam, gdzie siadł jakiś większy ptak i sikorki bogatki skaczące tu i tam. Jedna z rozpędu podleciała na balkon i usiadła naprzeciwko mnie na poręczy. Najzgrabniej z jarzębiny korzystał gil - zwieszając się głową w dół dziobał sobie owocki nie przejmując się harmidrem wokół. Gdzieś dalej przeleciała sójka z czymś w dziobie (pewnie żołędziem) i gawron z kawałkiem skórki od chleba. Należy wspomnieć i o srokach, które ganiały się wokół dwóch wysokich świerków.\nAż zazdrościłam moim rodzicom takiej bliskości tych wszystkich krzewów i drzew - u mnie na czwartym piętrze kosy i wróble nie buszują, choć cieszę się z mojej powiększonej rodzinki sierpówek przylatującej gromadnie na słonecznik.\nNiedługo czas wywieszać karmnik!\nWystawanie w oknie się skończyło - chociaż mogłabym tak jeszcze długo i ruszyłam dalej. Na spotkanie z ...Sybirakami. Tak, tak - trochę się to zazębiło tematycznie z porankiem, ale to był główny punkt dzisiejszego dnia. Wspaniałe spotkanie z prelekcjami okrasiłam łzami jak grochy. Opanować się nie mogłam - w końcu na scenie przede mną siedziała babcia, jej koleżanki i koledzy opowiadający o swoich losach na deportacji. Nie będę w tym wpisie rozwijać tego tematu, bo mogłabym długo (mniej więcej kilka metrów przewijania ekranu) - wystarczyło mi przez dwa dni pisać życiorys babci w pigułce, który zajął 7 stron. Promil z życia...\nRewers jednej z monet wprowadzonych w 2008 z okazji 80 lecia Związku Sybiraków w Polsce\nMusicie mi więc wybaczyć, że długo nie dawałam jakiegoś konkretnego znaku życia - byłam, Kochani, zajęta.\nA u Was - jak jesień się objawia? Płaczliwie, deszczowo? Kolorowo, wesoło? Sentymentalnie, melancholijnie? Ech...\nAutor: kura domestica o 21:37 7 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, ptaki, wspominki\nMogę to oglądać na okrągło i ciągle rechoczę. Niektóre z nas już widziały, ale nie zaszkodzi się podzielić :). Dziewczyny - znajcie swoje ograniczenia!\nAutor: kura domestica o 22:22 6 komentarzy:\nEtykiety: kobieta, ogół, szaleństwo\nNie wyspałam się. Męża też nie wyspałam. Terroryzowałam kaszlem pół bloku. Spałam ze trzy godziny, a teraz i tak nie mogę. Obecnie mnie samą terroryzuje katar (a myślałam, że może się obyć bez) i kaszel i łzy mi zalewają widoki. A widoki ładne.\nKiedy wczoraj czułam się (w porównaniu do dzisiaj) jako tako cyknęłam zdjęcia z okna. Dzisiaj już tylko wewnątrz.\nTaka złota jesień smarkata...\nPozdrawiam wszystkich grypnych. Nie dawać się. W ostateczności zakopać pod kołdrą i udawać susła. Susła z kaszlem.\nAutor: kura domestica o 06:51 17 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, przyroda, zdrowie\nLeżę, czasem siedzę, lecz przez dłuższą część czasu dogorywam. Piję ziółka, łykam pigułki z witaminą C i czekam aż mi przejdzie.\nNie wiem dlaczego ciągle mam ochotę na chleb ze smalcem. Może dlatego, że wszystko inne nie przechodzi mi przez obolałe gardło. Trzymajcie się ciepło, nie dajcie sobie nakichać. Ja dzisiaj będę głównie spać. Mam nadzieję, że to tylko zwykła, a nie żadna świńska grypa, którą kiedyś pięknie zilustrowałam (jak jeszcze straszyła): Ostatnio w aptece jakaś pani ostatnio pytała, czy w szczepionce jest ten nowy szczep świńskiej grypy, co to o nim mówią. To jeszcze jakaś świniogrypa atakuje? To co z ptasią?\nAutor: kura domestica o 09:54 16 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, zdrowie\nMała Mi podsunęła mi pewną myśl.\nMam ładne, czarne szpilki, które - ku mojej rozpaczy - założyłam raz i odkryłam, że po prostu ten rodzaj obuwia nie jest dla mnie. Przymierzając je byłam przekonana, że opanuję stąpanie w takim bucie w mig. Pfff - co to dla mnie...\nPo przejściu 500 metrów zmieniłam zdanie na przeciwne. Nie umiem chodzić w takich szpilkach!\nW związku z tym szpilki są na sprzedaż.\nNiebiegane. Na liczniku około 500 metrów. Garażowane w szafie. Rozmiar 37. Kolor czarny. Obcas 10 cm.\nCena 50 PLN plus transport.\nZdjęcie jest z "szafy", gdyż ponieważ oryginał powyższego posiałam na dysku, albo - co gorzej - wywaliłam. Jeśli będzie trzeba zrobię dodatkowe.\nLampka nie jest w zestawie ze szpilkami :>\nA może Wy macie coś w swoich szafach, co nie jest Wam potrzebne? Myślicie, że to dobry pomysł wrzucić na bloga przegląd szafy (tym bardziej, że większość z nas właśnie w tych szafach siedzi i przekłada i przekłada...)?\nAutor: kura domestica o 12:39 13 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, szafa\nDzień dziś pochmurny i deszczowy. Jesień taka. Moje sierpówki - zmoknięte strasznie - przysiadają na poręczy balkonu i łypią oczkami czy coś im na śniadanie dam. Oczywiście, że dam - przedstawiają sobą widok tak żałosny, że rozmiękam jak buła w kałuży.\nBuła (nie z kałuży) była dzisiaj moim śniadaniem. W zasadzie też nieco rozmiękła, bo duźdana w mleku i jajku. I naszło mnie na refleksje nad patelnią.\nPierwszy raz taką bułkę jadłam u babci - i będzie mi się ona zawsze z nią kojarzyć. Nazwy to to nie miało żadnej konkretnej - po prostu: bułka w mleku i jajku. I w zupełności mi to wystarczało. Tak robioną bułkę zobaczyłam później w jakimś filmie Woody Allena. Pamiętam z niego tekst o tym, że to typowo żydowskie danie. Pomyślałam: moja babcia pochodzi z Wołynia, ale ...w jej otoczeniu mieszkało mnóstwo żydowskich rodzin - może jest w tym coś na rzeczy?\nŻyłam sobie dalej w nieświadomości, że danie to nie posiada żadnej konkretnej nazwy - tym bardziej, że duża część moich koleżanek i kolegów nigdy czegoś takiego nie jadła. Do czasu, kiedy nie przyszła do nas moda z zachodu na śniadania w stylu grejpfrut i grzanka. Okazało się, że to, co ochoczo zajadam to dla większości French toast - tudzież tost francuski/grzanka francuska w tłumaczeniu na nasze. Nazwa ta kompletnie do mnie nie przemówiła - chociażby dlatego, iż kojarzyła mi się za każdym razem z anorektyczną modelką dziubiącą widelcem talerzyk o średnicy 10cm.\nDlatego pewnego dnia pokochałam szczerą miłością nazwę, którą usłyszałam od narzeczonego mojej babci: Biedne Rycerze. Co za nazwa! Przecudna! Dla ścisłości dodam, że narzeczony od "rycerzy" jest rodowitym Poznaniakiem - stąd ja, osoba z innego regionu kraju, nie mogłam nijak tej nazwy znać. I tkwię w tym zachwycie do dziś, a dziś to nawet i w jeszcze większym, bo wiedziona ciekawością powstania owej nazwy trafiłam na Wikipedię. I tu - wpadłam w zachwyt kompletny.\nNie będę wstawiać tłumaczenia całego wpisu, bo dłuuuugi on wielce. Napiszę jednak, pod jakimi nazwami tost francuski (po której to nazwie trafiłam do Wikipedii) znany jest w różnych rejonach naszego globu:\nBelgia: verloren brood - "lost bread" - czyli takie jakby "resztki chleba" (jak wiadomo przysmak ten robi się często z czerstwego pieczywa, które nam zostało)\nBułgaria: пържени филии - "fried slices (of bread)" - "smażone/pieczone kromki (chleba)"\nKanada: pain doré - "golden bread" - "złoty chlebek"\nCzechy: chleba v kožíšku - tego raczej nie trzeba tłumaczyć, ale na wszelki wypadek - "chleb w kożuszku"\nEstonia: piilud - "ducklings" - "kaczątka"\nWęgry: bundás kenyér - "fluffy bread"/"bread with fur" - dosłownie "puchaty chlebek"/"chleb z futrem" (podejrzewam, że znowu chodzi o kożuszek:)))\nSłowacja: chlieb vo vajíčku - "bread in the egg" - "chleb w jajku" (w końcu coś swojskiego:))\nHolandia: wentelteefjes - tutaj ciekawostka, ponieważ pochodzenie tego słowa jest niejasne i znaczy ono - wentelen = "to turn over" - odwracać , teefje = "female dog" - suczka, lub "wentel 't eefjes" = "turn it for a short time" - obrócić na krótko. "Suczki kręcące się w kółko" - to mogłaby być niesamowita nazwa :)\nPołudniowe Indie i Sri Lanka: Bombay toast - "tosty bombajskie"\nSzkocja, gdzieniegdzie Wielka Brytania: Gypsy Toast - "cygańskie tosty"\nAnglia: Eggy Bread - "chleb jajeczny"\nStany Zjednoczone: French toast - "tost francuski" a czasem - German toast - "tost niemiecki", Spanish toast - "tost hiszpański", nun's toast - "tost zakonnicy", egg toast - "tost jajkowy" ;), lub French fried pudding - "smażony pudding francuski".\nFinlandia, Norwegia, Niemcy, Szwecja, Dania, Rosja: POOR KNIGHTS tudzież бедных рыцарей, znaczy się - "biedni rycerze" a po poznańsku - BIEDNE RYCERZE :)\nW Wielkiej Brytanii są to nawet "Poor Knights of Windsor" - biedni rycerze Windsoru tudzież Windsorscy biedni rycerze.\nDzisiejsze śniadanie podziałało na mnie wyjątkowo edukacyjnie. Uśmiałam się po pachy i przy okazji odkryłam, że w Polsce używa się nie tylko nazwy "tost francuski", ale i tej bardziej popularnej w zachodniej europie.\nDla niezaznajomionych z tematem, przepis:\nkilka kromek czerstwej bułki maczamy w mleku (kilka sekund z jednej i drugiej strony, żeby nie rozmiękła, jak ja rano), potem w jajku (jak kotlet) i wrzucamy na rozgrzany olej na patelnię. Smażymy na złoty kolor.\nJemy na ciepło z cukrem (ja tak lubię), można również z dżemem, miodem, syropem klonowym, cynamonem itp.\nNazwa "Poor knights (biedni rycerze)" wg niemieckich podań wzięła się z czasów średniowiecza, gdy rycerze, których nie było stać na kupienie sobie kawałka mięsa jedli kromki czerstwego chleba maczane w jajku i smażone.\nAutor: kura domestica o 08:06 18 komentarzy:\nCzytam dzisiaj wczorajszy Lotnicy wpis, że nie wie co na obiad. Ogólnie - z tego, co się zorientowałam - może to być tylko kura. I jakoś mi do głowy wskoczyło to, co przy praniu sobie ostatnio podśpiewuję. I w kuchni. Hymn taki :)\nZ dedykacją dla wszystkich kurek:\nAutor: kura domestica o 14:57 10 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, kobieta, kulinaria, myśli luźne, ogół\nW piątek kotłowało się nam nad głowami, że hej! Grzmiało, chmurzyło się, lało... a potem wyszło słońce. Gdyby nie ta temperatura przysięgłabym, że wiosnę czuć w powietrzu.\nZa oknem ukazała się piękna, podwójna tęcza i od razu wiedziałam: dobry znak! I tak się spełnia już od piątku. Bo czasem jest kiepsko - pojawiają się chmury tu i tam również i na naszym osobistym niebie. W końcu czasem walnie piorunem, napięcia mają przecież swoje granice.\nJak widać rezultat jednak pozytywny i nadzieją napawający. Weekend, kochani, leniwy - pół przespane, przeziębione. Słyszałam, że wszędzie grypa - aż się boję z domu wyjść. Brrr.\nPogoda mobilizuje mnie, by pognać do szewca i fleki w butach powymieniać. Wspaniałe, że taki szewc jest. U mnie to się zwie "Klinika Buta", ale - mimo prywatności placówki - pani, która pacjentów przyjmuje posiada nawyki z państwowej przychodni. Zwlekam więc z tymi butami aż mnie dokumentnie przyciśnie.\nZaczynam myśleć o przerzuceniu letnich ciuchów w mniej dostępną część szafy i wydobyciu jesienno - zimowych. Rewolucja - jednym słowem - mnie czeka. Marzy mi się jakiś fajny sweterek poza tym. Kolorowy melanż, taki grubym ściegiem na drutach. Jesienny.\nNa razie mam (a raczej miałam, bo pojechały) jesienne produkcje biżuteryjne w pracowni. Biorę się więc dla odmiany za jakieś ożywcze klimaty no i za zakładkę do książki dla jednego mola - żeby nie powiedzieć Pani Mól ;)\nAutor: kura domestica o 12:13 6 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, praca, przyroda\nDzisiaj na więcej nie mam siły. Cały dzień szukałam... :D\nP.S. Całkiem odbiegając od tematu: u Babci Bez Mohera jest apel, obok którego nie mogłam przejść obojętnie. Zajrzyjcie koniecznie - żadne tam zbieranie datków, żeby nie było...\nAutor: kura domestica o 19:42 8 komentarzy:\nEtykiety: myśli luźne, ogół, radio, szaleństwo\nAutor: kura domestica o 11:31 14 komentarzy:\nZnacie to, prawda? Dzisiaj nastąpiło przegięcie pałki. Jakie? Poniżej wkleję Wam maila, który w odpowiedzi na przegięcie owej pałki wysłałam do Operatora.\nw dniu dzisiejszym odebrałam telefon od osoby, która dzwoniła do mnie "w imieniu X (operatora do którego mail pisałam - przyp. Kura)". Pan przedstawił się z imienia i nazwiska (bardzo szybko i niewyraźnie) zapytał, czy może zająć mi chwilę, uprzedzając, że rozmowa jest nagrywana. Człowiek ten przeczytał mi jednym tchem z kartki/pliku ofertę karty X...bank - X. Nie przerywając mu wysłuchałam. Ponieważ nie jestem zainteresowana takimi ofertami podziękowałam. Pan próbował namawiać dalej (jak zapewne ma w scenariuszu) - podziękowałam po raz kolejny. Jedyne, co po moich słowach usłyszałam to dźwięk rozłączanej rozmowy.\nJestem Państwa klientką od 11 lat. Do tej pory spokojnie tolerowałam ludzi dzwoniących do mnie z ofertami X, czy jej partnerów. Zdaję sobie sprawę, że jest to ich praca i do najwdzięczniejszych nie należy. Moja cierpliwość jednak się skończyła. Sama, w przeciągu dwóch lat, odebrałam 26 000 telefonów pracując dla wielkiej korporacji i znam charakter takiej pracy. Jednak nigdy, podkreślam: NIGDY, nie potraktowałam nikogo w podobny sposób. Mimo, że moimi rozmówcami były osoby z wewnątrz firmy i niektóre - delikatnie mówiąc - elokwencją nie grzeszyły, nie pozwoliłam sobie na rozłączanie się bez słowa.\nDzisiejszy telefon wyczerpał zasoby mojej cierpliwości. Od jakiegoś czasu jestem rozczarowana tym, iż będąc stałą klientką jedyne, co mogę otrzymać to coraz wyższy abonament za coraz mniejszy limit minut i uziemienie umową z racji spłacania nowego aparatu. Nie mogę liczyć nawet na wyrozumiałość w momencie, kiedy nękana TRZY LATA telefonami od osoby chorej psychicznie chcę zmienić numer telefonu i MUSZĘ za to zapłacić. Dziwne, że nie każdy musi (nie tylko ja byłam w tej sytuacji). Teraz - dzięki powyższej chorej osobie - każdy telefon wykonywany z zastrzeżonego numeru doprowadza mnie do białej gorączki. I z takiegoż zastrzeżonego dzwoni do mnie pan "współpracujący z X" robiąc to kilka razy dziennie, do upadłego. Niestety, nawet będąc miłym i kulturalnym otrzymuję "walnięcie słuchawą" bez słowa "dziękuję" o innym - jakimkolwiek - słowie nie wspominając.\nPrzyjrzyjcie się zatem Drodzy Państwo z kim współpracujecie skutecznie zniechęcając - pośrednio, lub bezpośrednio - swoich klientów. Ja tymczasem zacznę się rozglądać za innym operatorem, bo jak widzę - nowy klient zawsze (nawet w X) startuje z lepszej pozycji, niż taki jedenastoletni jak ja. Ponadto może uda mi się nie być z miejsca atakowaną ofertami "nie do odrzucenia" tylko dlatego, że posiadam abonament, tudzież uniknąć traktowania jak głąb, któremu wszystko się wciśnie, a jak nie - odeśle na drzewo rzucając słuchawką.\nAutor: kura domestica o 12:25 15 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, myślenie boli, ogół\nAutor: kura domestica o 11:36 11 komentarzy:\nJa wiem, że pytanie trochę idiotyczne, bo Słońce jest tam, gdzie zwykle. Powinnam raczej zapytać: "gdzie z tymi chmurami (pcha się)?" Jest to jednak pytanie rzucone w próżnię, bo kto się pcha z chmurami - tego już nie wiem.\nZaczyna mnie brać pierwsze od bardzo długiego czasu przeziębienie. Staram się nie dać, bo w nadchodzący weekend wesele kolegi. Ja natomiast siedzę tu i głowa mi pęka a dreszcze trzęsą całym mym jestestwem. W domu zimno. Stąd pytanie.\nMożnaby te chmury na trochę jeszcze rozdmuchnąć, czy jakoś? Bo ja tu marznę! I źle się się czuję. Tak w ogóle to czy ktoś mógłby przesunąć tą jesień na termin późniejszy? Zimę natomiast skrócić do niezbędnego minimum (dwa tygodnie ze śniegiem w święta)? My się tu śmiejemy z dowcipów o Syberii, a u nas to samo: dziewięć miesięcy zimy a potem lato i lato... BTW - słyszałam, że to powiedzenie hiszpańsko-portugalskie, tylko "lato" należy zamienić na "piekło". Ja chcę lata, ja się nie zgadzam na brak ciepła, zieleni i pomidorów z krzaka!\nCo prawda jeszcze nie październik, ale już niebawem:\nAutor: kura domestica o 09:01 6 komentarzy:\nEtykiety: jesień, ogół, zdrowie\nWybraliśmy się dziś wieczorkiem z Mężem moim na rowerową przejażdżkę. Ponieważ lubimy kiedy endorfiny wydzielają się w naszych organizmach, nastawieni pozytywnie wyskoczyliśmy z rowerami na powietrze. Po wczorajszym rowerowaniu mieliśmy mały niedosyt. Zabrakło nam mianowicie 2 km do pięćdziesiątki. Zwykle niepełny wynik kończy się dokręcaniem brakujących kilometrów po osiedlowych ulicach - tym razem aura nam nie pozwoliła. Dziś więc stwierdziliśmy, że zrobimy jakieś 12 do okrągłości. Potem dowiedziałam się, że dobrze byłoby 16 (nie wiem skąd ten pomysł - w ogóle nie jest to okrągła suma ;)) ostatecznie wykonaliśmy plan 22 km.\nI trafiła nam się gratka nie lada! Jadąc przez okoliczne miejscowości podziwialiśmy ciągniki, kombajny, domy i hacjendy i wille. Ja jak zwykle obserwowałam (oprócz bacznego skanowania ruchu drogowego i dziur w nawierzchni) ptaszorki: wróble, jaskółki i co tam tylko latało. W pewnym momencie Mąż mój zadziera głowę i pokazuje: bocian. Na latarni nad naszą głową. Buźki roześmiały nam się, bo zwykle to bocian w gnieździe (choćby na latarni). No i zaraz zmartwiliśmy się, bo ZNOWU nie wzięliśmy aparatu! Trudno - stwierdziliśmy, że może jutro przyjedziemy znów, bo pewnie bociek ma gdzieś w pobliżu gniazdo i sobie skacze po latarniach wieczorami. Cóż - ujechaliśmy ze 20 metrów a na dachu pobliskiego domu - znów bociek. Krzyczę - tam, tam jest drugi! Cieszymy się, bo dwa to już coś. Mieszkańcy wsi patrzą już na nas nieco dziwnie. Szczęśliwi przejeżdżamy obok domu z boćkiem, odwracamy głowy i na następnej latarni widzimy dwa na raz. Na słupie energetycznym kolejne dwa. Oczy mamy jak koła młyńskie, jedziemy powoli i za wzniesieniem naszym oczom ukazuje się widok: na co drugiej latarni siedzą bociany (no teraz już drzemy na sobie szaty i wyrywamy włosy z głów - czemu nie wzięliśmy aparatu?!!!). Zaczynam liczyć - do końca drogi widzę 29 bocianów!\nDecydujemy, że nie możemy tak tego zostawić i wyciągamy komórkę. Jest już zmierzch, kiepsko widać, ale robimy foty komórką, może chociaż jedno wyjdzie - na pamiątkę.\nChwyciliśmy boćki na latarniach - jeden wspaniale przeleciał mi nad głową. Stałam i gapiłam się jak dziecko, bo nigdy boćków z tak bliska nie widziałam. Na latarni a i owszem siada kos, kawka, sierpówka, dzięcioł nawet... ale bocian? Nacykaliśmy fot - wyszły, jak wyszły - ot, kiepawo, ale coś tam widać:\nJeśli myślicie, że to był koniec mojego liczenia to nieeeee :) To, że droga ma zakręt nie znaczy, że się przygoda kończy. Liczyłam bociany dalej: na domach, na drzewach, na latarniach, szybujące nad polem. Doszłam do 48 i przestałam, bo niechybnie wpadłabym pod jakiś samochód jadąc zygzakiem po ulicy. Później tylko pokrzykiwałam - o tam, i tam! Bociany były wszędzie! Były piękne i siedziały gdzie okiem sięgnąć.\nOszacowałam, że było ich ponad 60 (słownie: sześćdziesiąt!). Nie widziałam czegoś takiego jak żyję. Cieszyliśmy się, jak dzieci. Nasza rowerowa wyprawa okazała się być cudna. Teraz aparat będziemy trzymać przy drzwiach w przedpokoju :). Chociaż ciężko będzie przebić tak wspaniałe wydarzenie, jak dzisiejsze!\nAutor: kura domestica o 21:28 12 komentarzy:\nEtykiety: lato, ogół, przyroda, ptaki\nWczasy, kolonie, obozy...\nOstatnie upały dały wszystkim w kość. Mi również, co objawiło się całkowitym zaprzestaniem blogowania. Nigdzie nie wyjechałam - nie, nie - nic z tych rzeczy. Po prostu zajęta byłam gotowaniem się w skwarze i upale.\nPrzy okazji powróciły do mnie dawne wspomnienia. Kolonii, obozów, wczasów z rodzicami i dziadkami. Wczasy w ośrodkach zakładowych, czy kolonie zawsze miały swój urok. Śniadania, gdzie na talerzyku leżały plasterki sera i kosteczki masła. Zupy mleczne, kawa zbożowa. Pamiętam bieganie z dzbankiem po dolewkę i te fajne kubki z paseczkiem i napisem "Społem". Bułki zawsze świeże na śniadanie i lekko przechodzone na kolację. Nie zawsze wiadomo było, co na tą kolację będzie, więc czekało się niecierpliwie, czy może coś na słodko, czy kiełbasa z cebulką...\n- fotka z netu\nPo kolacji zabawy dla dzieciaków, konkursy - mam jeszcze zdjęcia z występów (raz nie chciałam oddać mikrofonu i zejść ze sceny). A te nasze miłości obozowe... ech. A przyjaźnie. Dzięki zimowiskom - chyba ostatnim na jakich byłam - zyskałam wspaniała przyjaciółkę. Zżyłyśmy się ze sobą, jak siostry. I mimo, że obecnie mieszka tysiące kilometrów ode mnie - cały czas się przyjaźnimy.\nPamiętam, ze każdy wyjazd okupiony był bólem brzucha i zdenerwowaniem. Ja zawsze taki dzikus byłam (przynajmniej na początku) i bardzo się denerwowałam nowym miejscem, nowymi ludźmi. Potem - było już z górki.\nPatrząc na tamte czasy z perspektywy dorosłej osoby myślę, jak fajnie było mieć wszystko zorganizowane i podstawione wprost pod nos :) Ludzie też byli tacy jacyś bardziej "społeczni". Rodzice, czy dziadkowie zawsze zawierali znajomości z innymi posiadaczami narybku. Jeździliśmy na wypożyczanych rowerach, robiliśmy łódki z kory (mój kuzyn to całe żaglowce - chociaż myślę, że to były bardziej żaglowce wuja), a kiedy padało zawzięcie rysowaliśmy.\nDo dziś wspominam wyprawy na małą stacyjkę kolejową, gdzie mój brat-kuzyn z rozdziawioną paszczą oglądał przejeżdżające pociągi - towarowe najlepsze, bo najdłuższe - a potem wisiał razem ze mną na szybie jedynego w okolicy kiosku, gdzie zawsze było coś fajnego do "babciu, a kup mi".\nTeraz, gdy odwiedzam tamte miejsca żal mi trochę tych chwil z dzieciństwa. Stacyjka - już bez drewnianej poczekalni i kiosku. Zaśmiecona, zaniedbana. Na teren ośrodka wczasowego wejść nie można, bo ochroniarze gonią. Las jakoś się skurczył a ścieżki skróciły. Trzeba widocznie poszukać nowego miejsca. Takiego mniej rozdeptanego - do poznawania od nowa.\nP.S. a kawę zbożową "Inka" kupiłam sobie ostatnio i pijam.\nAutor: kura domestica o 18:13 17 komentarzy:\nEtykiety: ogół, wspominki, wycieczki\nZaczęło się od poszukiwania licznika, który został wcześniej zdjęty w celu zakupienia baterii. Teraz - bardzo dobrze schowany - czekał na odnalezienie. Pół mieszkania zostało przekopane z efektem marnym. W związku z tym Mąż poszedł do pobliskiego sklepu rowerowego w celu "zorientowania się" co tam mają i ewentualnie nabycia owego niezbędnego elementu roweru. Bo muszę tu nadmienić, że Mąż nie wsiadłby na rower bez licznika. Taki rower jest bezużyteczny wręcz. No bo jak tu kontrolować statystyki? Jeśli nie wiadomo ile jest przejechanych kilometrów i z jaką prędkością (średnią oraz maksymalną) - jeżdżenie jest po prostu bezcelowe ;) Śmiać się mogłam tylko, że nie może sobie mój drogi Mąż zrobić zrzutu ekranu, coby wysłać zaraz któremuś koledze do wiadomości. I przestałam się śmiać w tą właśnie sobotę, kiedy wrócił z nowym licznikiem pokazującym te wszystkie średnie, maksymalne i sumy (wielkimi pięknymi cyframi), posiadającym adapter do kompa, przez który może swoje życiowe rekordy wrzucać na dysk twardy. Ucieszyło mnie jednak, że nie jest to licznik za 4000 PLN z pulsometrem, barometrem, lunetą i lewatywą. Na to nas nie stać.\nMy w roku 2009\nZaraz po zamontowaniu i zaprogramowaniu licznika Mąż wykazał sie natychmiastową chęcią wyjścia na rower. Z nieba żar - 33 stopnie w cieniu, ja od dwóch tygodni bezskutecznie stękająca o jeżdżeniu i tu nagle: cud! Poskromiłam samobójcze zapędy Męża do pedałowania w świat w tym diabelnym skwarze. Wyszliśmy dopiero przed 19:00. Przejażdżka była super. Oczywiście wyniki - jak na statsiarza przystało - musiały być odpowiednie. Gdy tylko okazało się, że dojeżdżając do domu mamy 28 km na liczniku musieliśmy "dokręcić" do 30 robiąc kółko po osiedlu.\nOgólnie - sobota była dniem przełomu, w niedzielę padł rekord pocenia a wczoraj rekord średniej prędkości na odcinku kilku kilometrów, ponieważ goniły nas gzy. Skubane grzały za nami nawet przy 24km/h. "W trzy dni zrobiliśmy tyle kilometrów, ile powinniśmy robić w jeden dzień"- to podsumowanie Męża. Noo - chciałabym tak, tylko nic innego bym nie robiła, tylko rowerowała pół dnia. Ale w końcu to on - nie ja - robił za czasów szkolnych 15 tys. kilometrów rocznie.\nAutor: kura domestica o 08:18 18 komentarzy:\nEtykiety: lato, ogół, rower, wycieczki, zdrowie\nDzisiaj z racji załatwiania formalności urzędowych pojechałam do miasta wojewódzkiego. Temperatury lekko nieludzkie. Zachciało mi się fotografować, ale aparat - nie dość, że leciwy kompakt to jeszcze został w domu. Odkryłam jednak, że komórka z racji specyficzności oprogramowania (dziadowskiego i powolnego) robi nieziemskie zdjęcia.\nPorażający murek - jak drugie słońce\nUpał spalał a chodnik rozpływał się pod nogami\nGościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie\nNie dójdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie...\nAutor: kura domestica o 20:17 7 komentarzy:\nEtykiety: lato, myśli luźne, ogół\nSkończmy już z tym drzewem. W sensie denerwowania się. Moja sąsiadka - przemiła, starsza pani lat 82 poradziła mi, żebym dała sobie spokój, bo te nerwy to w zasadzie tylko mi samej szkodzą. I ma rację. Na moje słowa "ale jak mam się nie denerwować, kiedy co wyjdę na balkon to widzę te kikuty?" stwierdziła: "to niech pani nie wychodzi na balkon". Dobra jest, nie?\nA teraz obrazkowo:\nod mojego Męża dostałam pięknego storczyka...\n...w kolorze magenta :)\nwybraliśmy się na spacer\npod szkołą natknęliśmy się na kawki, które wygrzewały się w słońcu;\nrobiły to w dosyć ciekawy sposób - stały nieruchomo z rozdziawionymi dziobami tyłem do słońca, przodem do ściany\ndotarliśmy do parku, gdzie obowiązkowo obejrzeliśmy dziuplę, w której ostatnio widzieliśmy dwa dzięcioły średnie\nna słońcu skrzydełka rozkładał piękny motyl\na w krzakach siedział jeż - dosyć niewyraźny\nwychodząc z parku zaintrygował nas głośny, przecudny śpiew jakiegoś ptaszka - zaczęliśmy więc rozglądać się i szpiegunować, gdzie ów śpiewak siedzi. Znaleźliśmy maleństwo, nagraliśmy nawet! To rudzik tak cudnie śpiewał. Oczywiście nie sam - koledzy odśpiewywali z głębi parku...\npo drodze do domu spotkaliśmy odpoczywającą sierpówkę - podziwiam ten balans na przewodzie :)\nI to na tyle z różności z tygodnia. Teraz siedzę, maluję - fazę mam straszliwą, trochę sobie stękam na kręgosłup, ale i tak jest fajnie :))\nAutor: kura domestica o 10:34 12 komentarzy:\nEtykiety: dzień za dniem, ogół, przyroda, ptaki\nNie chce mi się mówić...\nDzisiaj za moim oknem zamordowano drzewo. Nie wyolbrzymiając - po prostu obcięto mu większość gałęzi. Koniec z dzwońcami, czyżykami, których dziesiątki siedziały na nim tej zimy w kolejce do mojego karmnika. Dobrze, że zostawili jedną gałąź dla sierpówki.\nW mieszkaniu od dzisiaj mam za to smażalnię. Idiotę, który pozwala na taki brak wyobraźni chętnie przywiążę do balkonu w godzinach popołudniowych - niech się opala.\nAutor: kura domestica o 14:25 12 komentarzy:\nEtykiety: myślenie boli, ogół, przyroda\nWiem, ze jestem monotematyczna, ale dorwałam cudzy aparat i musiałam...\nAutor: kura domestica o 14:00 6 komentarzy:\n- taki komentarz burknął pod nosem Kłapouchy po pytaniu Puchatka: "czy jego (Kłapousia) chatka stała właśnie tutaj?". Przypomnę, że historia wiązała się ze zniknięciem chatki Kłapouchego, a konkretnie z potraktowaniem jej jako stosu patyków idealnych do wybudowania dla tegoż - szałasu ...po drugiej stronie lasu. W prezencie. Przez Puchatka i Prosiaczka - rzecz jasna.\nNie będę tu pisać o znikających chatkach, choć z moją chatką wpis będzie miał ścisły związek. I z tytułowym cytatem. I Kłapouchym.\nChcę być Kłapouchym. Nie cały czas i na wieki. Teraz chcę. Chcę ponarzekać bez krępacji, nierozwlekle - wręcz dosadnie. Ponarzekać błyskotliwie. Wyrazić niezadowolenie bez owijania w bawełnę. Bez bycia oskarżoną o typowo polską mentalność i bez odpowiadania na pytanie "jak się masz?" zestawem stękań, kwękań, darciem szat, sypaniem receptami teatralnym gestem, recytacją listy schorzeń i opowiadaniem jak to bardzo nie mam pieniędzy. Pracuję nad tym, by nie być "stękaczem" i nie mam zamiaru cofać tego pozytywnego procesu przepoczwarzania. Dzisiaj chcę dać sobie prawo do narzekania konkretnie.\nBez śladu mózgu był człowiek odpowiedzialny za stawianie ścian w moim bloku. Są tak cienkie, że równie dobrze mógł je zrobić z dykty.\nBez śladu mózgu jest ktoś, kto pozwala psu za ową ścianą uciążliwie (jak zacięta płyta) szczekać o 24 w nocy oraz sikać i robić kupę w domu (ale o tym już było).\nBez śladu mózgu jest również osoba, która - z pełną świadomością owej cienkości ściany - ustawia dwa (DWA!) budziki na 4:30 budząc mnie wcześniej, niż sama się zreflektuje, że pora wstawać.\nBez śladu czegokolwiek - mózgu, sumienia, logicznego rozumowania jest ktoś, kto ma długów po pachy, ale opowiada o zapłaconej właśnie zaliczce na wakacje (trzeba odpocząć od bardzo ciężkiej pracy), o naprawianiu samochodu (bez tego nie można jechać na wakacje), o konieczności jeżdżenia taksówką (samochód w naprawie, autobusem - fu!) i cieszy się, że ma najniższą krajową dzięki czemu komornik nic nie zabierze. Podziwiam tupet, kiedy opowiada to mnie - osobie bezpośrednio zainteresowanej odzyskaniem swojej kasy.\nNa co narzekam? Na to, że powyższe przykłady to objaw totalnej bezmyślności. Albo myślenia ograniczającego się tylko i wyłącznie do siebie. Nieliczenie się z innymi, zero empatii.\nI tak, jak pana budującego blok mogę zaliczyć do "wykonującego 200% normy" i stawiającego w pośpiechu ścianę na jedną cegłę, tak ludzi opisanych poniżej nie jestem w stanie zrozumieć. Nijak.\nA może po prostu: "bez śladu mózgu są niektórzy z nich"?\nAutor: kura domestica o 10:40 11 komentarzy:\nEtykiety: myślenie boli, myśli luźne\nGołąbek (w) pokoju\nWszyscy wiemy, że to nie gołąb, tylko synogarlica turecka popularnie zwana sierpówką. Ale jednak (w) pokoju. W tej chwili przyjaciel domu.\nW końcu dostał się na salony\nZ radości odwdzięczył się autorską interpretacją jeziora łabędziego (bo na taniec z szablami to nie wygląda)\nAutor: kura domestica o 11:45 13 komentarzy:\nUpał, że mózg się lasuje\nJestem ciepłolubna a i owszem. Ciągle uchodzę za zmarzlaka, bo mam zimne stopy, ręce i nos, który dodatkowo jest wtedy czerwony jak u Renifera Rudolfa. Około 25 stopni na zewnątrz mogę zdjąć długi rękaw. Przy 28 skarpetki. Ale przy 32 w cieniu zaczynam odczuwać brak powietrza. Jakaś magiczna granica tych 30 stopni powoduje, że mój mózg odbiera otoczenie, jako zupę (w moim przypadku pewnie rosół), w której tonę, zaduszam się i gotuję. Staram się wtedy odzież zrzucać i szukam najchłodniejszego miejsca w domu, ale to mało daje. Myślę sobie, że w taki upał najlepiej przestać się ruszać. Ale niee - trzeba wyjść na skwar.\nNajgorsze są wtedy te wszystkie cholerne sandałki, które mają paseczki powodujące bąbelki , ba - bąble - na stopach i otwory, przez które wsypuje się piach z chodników nieuprzątnięty jeszcze po zimie. Moje stopy wtedy płoną! Chyba wolę jednak zimne nóżki!\nDzisiejsza noc była tak gorąca, że obudziłam się zmęczona kompletnie. A czeka nas nie lepsza. Będą burze i może lunie. Komary zjedzą nas żywcem. Liczę, że im tez dopiecze słońce, piorun je strzeli i nie będą miały siły przylatywać do mojego kurnika na kolację.\nAutor: kura domestica o 08:33 12 komentarzy:\nWstaję sobie przed 6 rano, idę do kuchni i marzę, żeby garnki, patelnie, deski do krojenia, talerze, widelce, noże w cudowny sposób zamieniły się w takie jednorazowego użytku. Albo umyły się same, lub chociaż poszły precz z zasięgu mojego wzroku na chwilę :)\nTaki jest oto rezultat dogadzania sobie na kolację.\nŻeby nie było niedomówień informuję, że Mąż mój zmywa. Tak normalnie zmywa sam z siebie i zdecydowanie więcej, niż kubek po kawie :)\nAutor: kura domestica o 06:56 22 komentarze:\nEtykiety: dzień za dniem, myśli luźne\nBukiet prawie letni\nOstatnia - i pierwsza zarazem - próba upieczenia ciasta drożdżowego z rabarbarem zakończyła się produktem całkiem niezłym w smaku, aczkolwiek przypalonym od spodu i trochę za twardym. Nie żeby był to kamień, ale bardziej jak bułka drożdżowa i dlatego niezbyt mnie to usatysfakcjonowało.\nUparłam się więc i zakupiłam ponownie garść rabarbaru i zabrałam się do dzieła. W tej chwili właśnie czekam, aż moje drożdżowe ciasto wyrośnie sobie w cieple, żebym mogła powtykać weń kawałki kwaśnych łodyg i posypać kruszonką. Kruszonka - ta część ciasta wyszła mi idealnie (czy ja w ogóle już pisałam, że niezdolność do pieczenia ciast mam zaszczepioną genetycznie?).\nJeśli tym razem drożdżowe mi nie wyjdzie poprzestanę na owocach pod kruszonką. Słodkie, przepyszne i nic nie musi rosnąć, a co gorsza - później opadać tworząc cukierniczą katastrofę.\nDobra, prosta kruszonka: 100g masła rozpuszczamy w rondelku a następnie mieszamy z 200g mąki zmieszanej ze 100g cukru. Ja dosypuję dużą łyżkę zmielonych migdałów (można i więcej:) ) - wtedy kruszonka jest bardziej chrupka. Zaglądaliście do tabeli kalorycznej? Nie? To nie zaglądajcie. Po prostu wcinajcie! Smacznego!!\nAutor: kura domestica o 20:35 14 komentarzy:\nEtykiety: dekoracje, kulinaria, mieszkanie, słodkości\nDzisiaj krótko i treściwie.\ndwa duże, lub trzy małe dojrzałe banany (w brązowe plamki , niezbyt twarde - w zasadzie miękkie, żadnych zielonych elementów)\n2 łyżeczki cukru (ja mam taki, co w nim trzymam laski wanilii), trochę cukru waniliowego jak kto nie ma takiego, co w nim trzyma te laski...\nMiksujemy, przelewamy do szklanek (wychodzą dwie duże), pijemy.\nKalorii nie liczymy, bo i nie ma po co :)\nAutor: kura domestica o 21:14 12 komentarzy:\nTrzecie życie szafki\nOstatnio odkryłam, że najlepiej odpoczywam ...robiąc. Na co dzień dłubię niewielkie rzeczy, więc niesamowitą frajdę sprawia mi obrabianie większych gabarytów. Przyszła więc pora na szafkę.\nSzafka ta zaczęła żyć drugim życiem po tym, jak z pionowej przerobiłam ja na poziomą. Możecie sobie wyobrazić, jak wyglądała wcześniej przechylając głowę w prawo. Aby doprowadzić ją do tego poziomego stanu musiałam tylko przełożyć szyny od szuflad i przesunąć półki.\nPo położeniu jej zyskałam dodatkowe miejsce (dłuuuugie) na postawienie różności. Zdecydowałam się na kwiaty:\nI tak sobie stała szafka z kwiatami na górze, dopóki nie zmieniła się koncepcja. A może po prostu potrzebowałam zmiany kolorystycznej - w pokoju wszystko było od sasa do lasa. Szafka została więc wzięta w obroty i pomalowana na biało. Stwierdziłam również, że funkcja kwietnika mi się przejadła i teraz szafka zostanie przerobiona na ...siedzisko.\nOd sąsiadki dostałam w spadku mały, biały stolik z Ikei , więc cała koncepcja kolorystyczna zaczynała mieć ręce i nogi. Co najlepsze - trafiła się nam promocja na upatrzone poduchy i kupiłam 5 sztuk za mniej, niż poprzednio kosztować miały 4. Szafka po przemalowaniu i zaadaptowaniu do nowej roli wygląda tak:\nNa sam koniec - nie mogłam sobie odmówić - na ścianie zawisł zegar kolejowy. Rzecz jasna - również objęła go obniżka ceny i w końcu mogłam odwrócić nim uwagę od straszącego na ścianie klimatyzatora.\nTeraz wysiaduję naprzeciwko tych wszystkich zmian i się gapię. Jestem bardzo, bardzo zadowolona z efektu. Chociaż mam jakieś dziwne wrażenie, że jeszcze coś bym zmieniła :)\nSzafka po ułożeniu w pozycji horyzontalnej wymagała przyczepienia półek, które w pionie swobodnie leżały na kołeczkach. Sprawę załatwiłam małymi kątownikami. Można - rzecz jasna przywiercić półki od zewnątrz, ale mi zależało na tym, żeby nie było śladów śrub na bokach szafki.\nMalowanie okleiny nie było łatwą sprawą. Całość zmatowiłam papierem ściernym o gramaturze 400, proponuję również odtłuścić powierzchnię wodą z płynem do mycia naczyń. Przyznam się, ze nie chciało mi się używać primera pod farbę. Stwierdziłam, ze szafka nie będzie zbyt eksploatowana poprzez suwanie po niej ciężkich sprzętów i zrezygnowałam z gruntowania. Niemniej zalecam. Farba użyta do pomalowania to biała alkidowa Everal firmy Tikkurila. Pod to kupujemy grunt tej samej firmy. Uprzedzam od razu - do malowania wałek (jak do olejnej) i nic innego. W rogach użyłam gąbeczki (takiego nawet zwykłego zmywaczka można - byle sprawdzić, czy nie puści koloru). Do doczyszczania się jako rozpuszczalnika używamy benzyny lakowej.\nPotem tylko czekamy na wyschnięcie.\nZegar i poduchy do kupienia w Jysk :) Polecam polować na promocje!\nAutor: kura domestica o 15:31 21 komentarzy:\nEtykiety: dekoracje, mieszkanie, wynalazki\nDziś wiadomo - Dzień Matki. Matek w zasadzie.\nMatki Teresy (nie mylić z Agnieszką z Macedonii, później z Kalkuty) - wszystkiego naj naj - jak zdążę to mnie mój Mąż a syn Twój po drodze zgarnie do Ciebie wraz z życzeniami i kwiatem.\nMatki Polki - to Mama Majeczki - przekaż, Maju, wszystkiego najlepszego ode mnie :)\nI mojej Siłaczki - Mamy niewielkiej wzrostem, ale serca ogromnego.\nChciałabym, żeby wszelkie ciężary, które przygniatają Cię na co dzień w końcu spadły z Twoich ramion. Tak, żebyś mogła powiedzieć "dzisiaj czuję się tak lekka, że chyba sobie zatańczę".\nPonadto, Kochana Mamo, szukałam dzisiaj dla Ciebie jakiegoś stosownego wiersza do zacytowania.\nUwielbiam K.I. Gałczyńskiego. I każdy mógłby pomyśleć, że zaraz tu wkleję "Spotkanie z Matką" i będzie pozamiatane. Nie - tak się nie stanie, choćby ze względu na to, że słowa "ona mi pierwsza pokazała księżyc" kompletnie mijają się z prawdą. Atlas Nieba wraz z mapą Księżyca pokazał mi ojciec. Ten wiersz odpada więc.\nJest inny "Les danses des polonais - Matkom-Polkom" z niego zacytuję fragment:\nGdy Pani, żując pomarańcze,\nzada pytanie, czy ja tańczę\ni czy z Nią tańczyć chcę,\nodpowiem wtedy: Cóż za fopa!\nJeden zna taniec moja stopa,\n“Une danse des Polonais”.\nAch, to jest taniec wszak prapolski,\ntak stary, jak Skład Apostolski,\nstarszy niż Totentanz,\nbowiem od lat Pierwszego Mieszka\npo Serafinowicza Leszka\npowtarza się jak trans.\nMagicznie usypianych figur,\ndepcących brzeg polskiego Stygu\nponurą “polką” swą…\nCiąg dalszy jest już wybitnie polityczny, do poczytania: TU .\nZ racji tego, Kochana Mamo, że wszystko się zbiega do polityki wklejam Ci wiersz nie związany w ogóle z Dniem Matki. Jest za to bardzo zabawny (mimo tego, iż kończy się zejściem podmiotu lirycznego), trochę historyczny i polityczny ale na pewno pomaga na napięcia nerwowe - wszak śmiech to zdrowie :)\nBallada o mrówkojadzie\nŻył - był pewien mrówkojad,\nraz dojadł, raz nie dojadł,\ngdy chory, to się leczył,\nżarł mrówki - siłą rzeczy,\nsłowem, żył, jak wypada\nżyć życiem mrówkojada.\nLubił wieś, bek owiec,\nun peu peeselowiec,\nlecz nie zanadto, czyli\ntak grał, żeby tańczyli\n(ostrożnie, proszę pana,\nz grą na dwóch fortepianach!)\n("Źle skończysz mrówkojadzie!"\nmawiała ciocia w sadzie.\n"Ja cię ostrzegam Heniu.")\nA Henio w sprawie menu:\n- Do jasnej karbidówki,\nciągle mrówki i mrówki!\nCzy mnie się nie należy\njaki pomidor świeży\nalbo z chrzanem parówki,\ntylko mrówki i mrówki ?\nBo wciąż mrówkojadwisia\nmówiła: mrówki dzisiaj.\nWięc go zdenerwowało,\nPoszedł do miasta z pałą;\npatrzy: lampa się świeci,\nsiedzą, jedzą poeci,\ngolonka z wielkim chrzanem,\npiwo pod fortepianem;\nWięc mrówkojad pokorny\nwszedł, powiedział - Good morning.\nToż to był szlagier! Super!\nPrezes aż rozlał zupę\ni krzyknął - Mammo moja,\nTo są właśnie te szczyty:\nTu każdy mowę palnie,\nwznoszą go kulturalnie,\nczytają mu w "Kamenie",\n"Przekrój" i "Odrodzenie",\ni "Świerszczyka" i "Słonko"\ni częstują golonką.\nLecz - rzecz nieprzyzwoita -\nzgwałcił go sodomita,\na w nos mu wieszcz Pacholczyk\nwbił kalambur jak kolczyk.\nMrówkojad z festiwalu\nwyszedł prawie bez żalu.\nA czując, że niebawem\numrze nad pewnym stawem,\nstworzył, nim spadła klamka,\ntaki nagrobek w ramkach:\nTutaj leży Mrówkojad\njad jad jad aż się dojadł\nprzechodniu zdejmka pelusz*\nPatrz: idzie "Pchła-szachrajka",\nna grób niesie dwa jajka\nza nią "Kaczka-dziwaczka"\ntakże płacze jak płaczka,\nTu pewien krytyk rzekłby:\nPlagiat. Ściągnięte z Brzechwy.\nPrzepraszam, czy za te parę "kawałków" mam zaraz\npanu napisać "Księgi Narodu i Pielgrzymstwa"?\n*W poezji mrówkojadów "kapelusz" i "golonka" rymują się\nbez zarzutu. Vide traktat tegoż aut. w jęz. ang. pt.\n"All about mroovcoyads".\nAutor: kura domestica o 07:31 5 komentarzy:


Lublin: Rozpoczęła się przebudowa deptaka. Sprawdź, co się zmieni\nLublin: Rozpoczęła się przebudowa deptaka. Sprawdź, co się zmieni [INFO]\nRedakcja 15 lutego 2018, 12:07 6k odsłon 5\nDeptak w Lublinie | fot. Jakub Pecio // Spotted Lublin\nRozpoczęły się prace przy przebudowie deptaka. Wykonawca będzie musiał się spieszyć, ponieważ na wykonanie zadania ma tylko cztery miesiące.\nW środę wykonawca rewitalizacji deptaka przystąpił do prac przygotowawczych. Polegają one na demontażu elementów małej architektury m.in. ławek, koszy czy krat wokół drzew. Prace obejmą też rozbiórkę nawierzchni, montaż okablowania pod oświetleniem oraz wykonanie podbudowy pod nawierzchnie kamienne.\nWykonawca rozpocznie prace na odcinku od ul. Kapucyńskiej do ul. Walerego Wróblewskiego na połowie deptaka (tej po stronie ul. Kapucyńskiej). Obszar, na którym będą prowadzone prace będzie wyłączony z ruchu pieszych.\nMapa realizacji prac przy przebudowie deptaka\nWzdłuż deptaka będą ustawione ławki wokół drzew, miejsca na ogródki kawiarniane, przy Bramie Krakowskiej pojawią się nowe drzewa. W tym miejscu zostanie również poszerzone przejście dla pieszych, zaś na odcinku od ul. Bajkowskiego do przystanku przy ul. Królewskiej zostanie zwężona jezdnia – wygaszą buspasy.\nRemont lubelskiego deptaka ma zakończyć się najpóźniej 15 maja, czyli tuż przed nowym sezonem turystycznym. Koszt inwestycji oszacowano na blisko 13 milionów złotych.\n15 maja….. Tylko ciekawe którego roku 🙂 Zobaczymy jak to w praktyce wyjdzie\nNie ma to jak przebudować deptak, który był nie tak dawno przebudowywany. To jest właśnie szacunek do naszych pieniędzy. No ale skoro ktoś komuś „posmarował”, to nie ma wyścia trzeba robić… Ręce opadają… :/\n15 lutego 2018 o 18:30\nJeśli ma to być wykonane tak badziewnie jak Plac Litewski, lepiej niech nie ruszają.\nOby wyrobili się do 15 maja…..


Drabiny, pomosty i rusztowania KRAUSE | elektrotrendy.pl\nStrona główna NARZĘDZIA Drabiny, pomosty i rusztowania KRAUSE\nMiędzynarodowe Targi Budownictwa i Architektury BUDMA 2014 to największe wydarzenie w branży budowlanej w Europie Centralnej. W ostatnim czasie, jak co roku do Poznania zjechali producenci z całej Polski i z zagranicy. W kilkunastu pawilonach zaprezentowano sztandarowe rozwiązania, jak i nowości produktowe. Wśród wystawców nie zabrakło firmy KRAUSE – lidera na rynku aluminiowych rusztowań jezdnych i wiodącego producenta drabin, pomostów i szerokiej gamy konstrukcji specjalnych do pracy na wysokościach.\nStoisko firmy KRAUSE podczas targów BUDMA 2014 imponowało wysokością i bogatym asortymentem produktów. Szczególnie okazale prezentowało się rusztowania jezdne serii STABILO 5500 z wewnętrznymi schodami. Nowością, pokazaną w Poznaniu, była także nowa linia drabin z platformami, spełniająca wymogi wprowadzonej ostatnio normy PN EN 131-7. Warto podkreślić, że firma KRAUSE jako jedna z nielicznych reprezentowała producentów drabin i rusztowań jezdnych. Miano lidera tego segmentu zobowiązuje do pokazania klientom szerokiego asortymentu konstrukcji do pracy na wysokościach. Goście odwiedzający stoisko firmy KRAUSE mogli zasięgnąć fachowej opinii na temat oferowanych rozwiązań i indywidualnego dopasowania rusztowań, drabin czy też pomostów do potrzeb przedsiębiorców z branży budowlanej, logistycznej czy też przemysłowej.\nCztery dni targów BUDMA przyciągnęły do Poznania 50 000 zwiedzających – architektów, wykonawców, inwestorów oraz handlowców. Uwagę gości z pewnością przykuło stoisko firmy KRAUSE, które imponowało bogatą ofertą produktową. Każdy, kto odwiedził tą halę wystawienniczą, mógł przekonać się o „wielkości” rusztowań, drabin i pomostów KRAUSE.\nPoprzedni artykułAmbiella – uniwersalny downlight\nNastępny artykułMiej dom na oku z FIBARO Motion Sensor


Brak przewodu PE w jednym gnieździe - elektroda.pl\nBrak przewodu PE w jednym gnieździe\nAnonNazwaUżytkownika 05 Sty 2019 14:59 225 10\n#1 05 Sty 2019 14:59\nPodczas wymiany gniazd w całym mieszkaniu na nowe (zmiana wystroju ) przez przypadek odkryłem że w jednym gnieździe nie był podłączony PE (w pozostałych był; sieć TN-C-S). Zdziwiłem się jeszcze bardziej gdy zobaczyłem że w puszce za gniazdem w ogóle go nie ma. Kable w tynku, więc bez kucia chyba nic nie zrobię... Jakieś porady? Najbliższe gniazdo ponad 3 metry od niego i grzejnik na drodze.\n#2 05 Sty 2019 15:06\nPomocny post #2 05 Sty 2019 15:06\nOk, jaki jest to budynek, czy były wykonywane zmiany w instalacji ...\nNajprawdopodobniej będzie trzeba doprowadzić przewód PE\n#3 05 Sty 2019 15:25\nKamienica z głębokiego XX w. Instalacja robiona w 2004 r. z przeprowadzonym podziałem PEN w rozdzielni w mieszkaniu. Cu 2.5 mm2\n#4 05 Sty 2019 15:28\nPomocny post #4 05 Sty 2019 15:28\nCzyli pewnie zapomniano położyć przewód, należy doprowadzić.\n#5 05 Sty 2019 15:39\nWiąże się to z kuciem w ścianie aż do puszki i nie jest to rozwiązanie szybkie. Jakieś rozwiązanie tymczasowe czy w ogóle nie korzystać z tego gniazda? Czy zgodne ze sztuką byłoby doprowadzenie PE niezależnie: podtynkowo lub natynkowo?\n#6 05 Sty 2019 21:03\nNajbliższe gniazdo ponad 3 metry od niego...\nNo tak to jest straszna odległość. Proponuję byś dopóki nie zmienił zdania w tej kwestii nie korzystał z tego gniazda.\n#7 06 Sty 2019 14:20\nProponuję byś dopóki nie zmienił zdania w tej kwestii nie korzystał z tego gniazda.\nMoże zamontować gniazdo bez bolca i podłączać odbiorniki 2 klasy.\n#8 06 Sty 2019 14:22\n...Może zamtować gniazdo bez bolca i podłączać odbiorniki 2 klasy.\nAle jest mozliwość, że ktoś inny podłączy odbiornik nie 2 klasy wymagający kołka - i co wtedy?\n#9 06 Sty 2019 14:31\nPodłączjący powinien wiedzieć co robi.\nGniazda bez bolca są sprzedawane i dopuszczone do eksploatacji.\n#10 07 Sty 2019 08:30\nSą też gniazda wykluczające przyłączenie odbiornika w I klasie -> link\n#11 07 Sty 2019 10:33\nTakie gniazdo to można założyć i być spokojny.\nPodobne tematy Brak przewodu PE w jednym gnieździe\nPosiadam agregat prądotwórczy Einhell STE5000D Ma niby max 5000W, lecz według instrukcji 4500W/3 gniazda po 1650W max równo dzielone i 4500W na 400V... (8)\nMiernik ma dużą rzędu megaomów rezystancje wewnętrzną to zmierzy te 220V na żarówce spada napięcie to jak inaczej wytłumaczyć to zjawisko. Jest ledwo ... (15)\nFaza na N - brak prądu w gnieździe.\nWitam, Mam następujący problem. Nagle zniknął prąd z jednego z gniazdek (odbiorniki nie działają). Po pomiarach okazuje się że na stykach L-N jest 90... (13)\nWitam, Mam problem z gniazdami 230V w łazience, a konkretnie z brakiem ochrony przeciwporażeniowej w nich. W całym mieszkaniu wszystko jest ok, opróc... (10)\nBrak jednej fazy w gnieździe 400V.\nCedzisz informacje jak przez sito, wszystkiego trzeba się domyślać. Jak masz dostęp do zabezpieczeń przedlicznikowych głównych, sprawdź czy tam masz... (7)


bierzemy udział w wydarzeniach poprzez aktywności integracyjne, spektakle dedykowane lub prezentacje pół żartem, pół serio.\neventy z improwizacją stosowaną\ninspirowany twoją firmą\nSzukasz interaktywnej aktywności, która w lekki, inteligentny i pełen humoru sposób zintegruje Twój zespół? Dedykowany spektakl improwizowany będzie świetną propozycją.\nWojciech Werochowski, Wiceprezes Zarządu Banku Pekao S.A.\n"Inteligentne, zabawne i wysoce interaktywne show. Aktorzy z I'MPRO IMPRO błyskotliwie wplatali do swoich improwizacji inspiracje od publiczności oraz anegdoty z życia naszej firmy. W pełni dopasowali się do kontekstu naszego wydarzenia. Serdecznie polecam."\ndedykowany event firmowy\nWspólnie z Concordia Design przygotowaliśmy dla klienta całodniowe wydarzenie składające się z webinaru o improwizacji, warsztatów integracyjnych oraz dedykowanego spektaklu impro, w którym wykorzystywaliśmy materiały oraz elementy z życia firmy. Event miał na celu zintegrowanie ponad 100 pracowników z różnych działów w angażujący i nietuzinnkowy sposób.\nIwona Bauza, Customer&Commercial Service Manager, LINA Medical\nI'MPRO IMPRO to rozrywka z porcją solidnej garści informacji. W przypadku naszego eventu świetnie zilustrowana firmowa rzeczywistość, w której impro jest na pewno znacznym udziałem. Świetnie przygotowane wydarzenie, moge się tylko domyślić, że poprzedzone solidnym wywiadem, tak więc wielki plus za profesjonalizm. Można spokojnie polecać, bo warto!\ndedykowany spektakl impro\nPrzed wydarzeniem zebraliśmy najróżniejsze materiały dotyczące kultury organizacyjnej, anegdot, michałków i powiedzonek, które są żywe w organizacji. To z nich korzystaliśmy podczas spektaklu, który wykorzystywał interakcję z publicznością. Był to jeden z elementów cyklicznego wydarzenia Allegro Tech Meeting i skupiał się na integrowaniu i wymianie wiedzy wśród pracowników firmy.\nEwa Ogrodowska, Employer Branding and Event Specialist, Allegro\n"Improwizatorzy z I’MPRO IMPRO już na stałe wpisali się w kalendarz imprez w Allegro. Mieliśmy okazję kilkakrotnie współpracować zarówno na wydarzeniach stacjonarnych jak i zdalnych. Niezwykła energia i poczucie humoru chłopaków oraz tematyka przedstawienia dobrana do motywu przewodniego imprezy sprawia, że publiczność świetnie się bawi - płacząc jednocześnie ze śmiechu. Nie mogę doczekać się kolejnych wspólnych projektów!”.\nprezentacja o wykorzystaniu improwizacji w biznesie\nDedykowany webinar dla grupy kilkudziesięciu uczestników programu Digital Leadership Academy w Google łączył dwa cele. Po pierwsze dostarczał wiedzy o wykorzystaniu kompetencji miękkich i inteligencji emocjonalnej w pracy managera w lekkiej formie. Dodatkowo pokazywał wartość płynącą z rozwijania umiejętności bycia elastycznym i działania bez schematu. Prezentacja zawierała dużo elementów interakcyjnych z uczestnikami oraz 3 żarty (w tym tylko jeden śmieszny).\nMarta Skrzypiec, Marketing Manager, Google Polska\n"Co za energia, profesjonalizm i kreatywność! Miałam wielką przyjemność zaprosić Barta z I’MPRO IMPRO do przygotowania webinaru z improwizacji w biznesie dla klientów Google - uczestników Digital Leadership Academy. Prezentacja została bardzo wysoko oceniona przez wszystkich uczestników."\nWarsztaty integracyjne dla ponad 100 osób z Polski, Czech, Słowacji i Węgrzech były jednym z elementów całodniowego eventu skoncentrowanego wokłół tematu improwizacji w biznesie. Podczas zajęć realizowaliśmy angażujące gry zespołowe, dzięki którym rozwijaliśmy współpracę, zespołowość oraz komunikację.\n"Zajęcia z impro są jedną z najlepszych metod jaką do tej pory poznałem, aby zintegrować zespół, wspólnie się pobawić, a przy tym zastanowić się jak możemy lepiej ze sobą współpracować i otworzyć się na kreatywność zespołu. Polecam każdemu zespołowi."\nProwadziliśmy dla Banku Peako inaugurację programu talentowego Talents Up na 150 osób w formule on-line. Podczas 4-godzinnego eventu odbywały się prelekcje, pokazy filmowe oraz spotkania, które zapowiadaliśmy łącząc merytorykę z humorem.\nOlga Szaro, Koordynator Programów Talentowych\n"To było niesamowite doświadczenie dla nas organizatorów, ale przede wszystkim Uczestników wydarzenie, Talentów, Liderów Biznesu. Nie widziałam takiej energii, tak dużego zaangażowania oraz entuzjazmu nawet w czasie spotkań stacjonarnych. Szczególnie doceniam Barta otwartość/swobodę, błyskotliwy i inteligentny żart, płynność wypowiedzi, umiejętność nawiązania kontaktu z publicznością i zaangażowania jej w wydarzenie. Umiejętnie wczuł się w klimat naszej organizacji sprawiając, że jako koordynator programu czułam się bardzo komfortowo i pewnie. Zapewnił nam piękną i profesjonalną oprawę muzyczną. Szczerze polecam!"\nTemat prelekcji trafiony w punkt, bo żyjemy w ciągłej zmianie, która niejednokrotnie wymaga od nas improwizacji. Świetna forma serwowania tego tematu - dynamicznie, lekko i jednocześnie inspirująco. Bardzo dobrze przygotowany materiał, dozowany w przejrzysty i zrozumiały sposób. Wielkie dzięki Bart!\nAnna Panek, Główny Specjalista ds. Organizacji i Wsparcia Sprzedaży B2C, Orange Polska\nEvent został zrealizowany z pomysłowością i kreatywnością, dedykowany w całości pod firmę. Pomimo tego, że całe spotkanie odbywało się w formie online, to forma i treści były na tyle atrakcyjnie przedstwione, że miało się wrażenie bezpośredniego kontaktu z prowadzącymi. Polecam.\nBeata Radomska, Specjalistka ds. HR, LiNA Medical\nEvent „Teraz musimy improwizować” był niesamowity! Miałam przyjemność być częścią pomysłu połączenia naszego wydarzenia Deloitte z nowym sposobem myślenia/działania. Znałem Barta wcześniej jako UX Specialist, a teraz otworzył mi oczy na samą improwizację i jej rolę w biznesie. Gorąco polecam spróbować improwizacji i zachęcać innych ;)\nAgile E-commerce Delivery Lead, Senior Project Manager\nPolecam event I'MPRO IMPRO. Teoria połączona z praktyka i świetna dawka humoru. Doskonałe przygotowanie techniczne!\nMonika Lewandowska QA Specialist, LiNa Medical\nNie sądziłem, że elementy impro mogą być tak przydatne w procesie designu!\nSzymon Trzepla, UX Designer, RBL_Lab


Tramwaje Warszawskie - wagony typu C\nWAGONY TYPU C\nPoczątek lat 20-tych XX wieku to czas odbudowy i organizacji przedsiębiorstwa, które po rabunkowo-dewastacyjnej gospodarce zaborców (najpierw rosyjskiego później niemieckiego) i powojennej rozbudowie sieci borykało się z dotkliwym brakiem taboru i znaczącym wzrostem liczby przewożonych pasażerów. Sytuacja zmusiła zarząd miejski do zaciągnięcia kredytów, z których duża część przypadła na zakup nowych wagonów tramwajowych. Zamówienie na zbudowanie 30 wagonów silnikowych (które w 1929 r. oznaczono typem C) złożono w 1925r. w warszawskiej wytwórni Lilpop, Rau i Loewenstein. Były to pierwsze pojazdy, jakie powstały w niepodległej Polsce dla warszawskiego przedsiębiorstwa. Większość elementów pochodziła z wytwórni krajowych, jedynie silniki i niektóre podzespoły elektryczne były importowane.\nKonstrukcja i ogólny wygląd wagonu typu C był zbliżony do wagonów A i B. Wagony C posiadały sporo nowości w stosunku do wagonów A i B. Pudło nadal było konstrukcji drewnianej ale ramy okienne w części pasażerskiej (które w poprzednich typach były drewniane) wykonano z metalu. Dach wagonu był latarniowy, z 8 uchylnymi okienkami, zwiększającymi dostęp światła do przedziału pasażerskiego, latem dodatkowo poprawiającymi wentylację wnętrza. Po raz pierwszy zastosowano czołowe osłonięcie pomostów poprzez obudowę ich drewnianą konstrukcją z szybami. Przeszklenie to podzielone było na pięć segmentów, z których tylko środkowy posiadał dodatkowe okienko z zamocowaną, ręczną wycieraczką. Zmieniono konstrukcję zderzaków - posiadały one wygięty i odstający pas blachy, odsprężynowany względem dolnej ramy nadwozia. Zmieniono wymiary pomostów - były one dłuższe i szersze niż w poprzednich typach, przeniesiono również korby hamulca i piasecznicy do wnętrza pomostu. Na dachach pomostów zrezygnowano z dwóch osobnych reflektorków oświetlających tarczę numerową na rzecz jednej lampy podświetlającej numer od dołu. Wagony te jako pierwsze posiadały fabrycznie zamontowane widełki na okrągłe tarcze numerowe. Dodatkowo nowe wagony otrzymały wbudowane górne gniazda do kabla oświetlenia dla doczep.\nZ pomostu do wnętrza prowadziły podwójne rozsuwane drzwi, skrajne ławki w części pasażerskiej ustawiono "plecami" do okien (dzięki czemu zwiększono miejsce dla osób przechodzących), pozostałe cztery rzędy ławek - poprzecznie. Oświetlenie zapewniało 10 żarówek (8 owietlało wnętrze przedziału pasażerskiego, po jednej - każdy z pomostów). Wagon mieścił 60 pasażerów - 24 na miejscach siedzących i 36 stojących (w tym po 12 na każdym z pomostów). W wagonach zastosowano nastawniki zamówione w wytwórni Brown-Boveri w Żychlinie. Posiadały one 9 pozycji jazdy - 5 szeregowych i 4 równoległe. oraz 6 pozycji hamowania (wcześniejsze nastawniki miały ich 5). Pobór prądu następował za pomocą odbieraka pałąkowego, przestawianego ręcznie w razie zmiany kierunku jazdy. Wagon wyposażony był w hamulec elektrodynamiczny oraz dodatkowy hamulec klockowy uruchamiany zaciągiem łańcuchowym (służący do zatrzymania wagonu oraz jako postojowy). Wagon wyposażony był dodatkowo w 4 piasecznice, podajšce piasek pod koła (dla każdego kierunku jazdy). Podwozie było wykonane prasowanej blachy stalowej 13 mm i wizualnie podobne jak w wagonach A - jednak celem poprawy komfortu jazdy (zmniejszenie wężykowania wagonu) zwiększono rozstaw osi do 2500 mm.\nPierwsze wagony nadeszły do przedsiębiorstwa 1 lipca 1925 r., pozostałe w sierpniu i wrześniu. Wagony otrzymały numery 241-270, a w roku 1929 oznaczono je typem C. Wszystkie wagony C do 1944 r. przypisane były do zajezdni wolskiej. Z nieznanych przyczyn oficjalna prezentacja wagonu odbyła się dopiero 11 września 1925r. W ruchu liniowym pierwszy wagon pojawił się 14 września (drugi następnego dnia). W latach 30-tych XX wieku wagon o numerze 241 przerobiono pod względem elektrycznym co pozwoliło na odzysk energii podczas hamowania. Nie wiadomo, jak długo wóz w tym stanie był eksploatowany. W pozostałych wagonach typu C nie wprowadzano żadnych zmian.\nII wojna światowa zredukowała liczbę wagonów typu C - spośród 30 posiadanych przed wojną wagonów C po wojnie odbudowano i uruchomiono tylko siedem wozów: 250, 253, 257, 260, 265, 266 i 270.\nW powojennej historii wagony C nie przechodziły poważniejszych przeróbek. Do zauważalnych zmian należy zaliczyć zmianę sposobu przeszklenia pomostów na identyczny z wagonami A i B (jednolite tafle szkła). Wszystkie wagony C zdjęto ze stanu liniowego w 1956r. Po skreśleniu wszystkie przystosowano dla potrzeb parku taboru gospodarczego, wagony otrzymały wtedy nowe numery: 250->2104II, 253->2105II, 257->2106II, 260->2109II, 265->265 (>od 1964: 2110II), 266->2108II, 270->2107II. Wagon nr 265 z końcem roku 1964 r. został "zmodernizowany" - tzn. usunięto świetlik dachowy, a miejsce po nim wypełniono półokrągłą drewnianą konstrukcją, pokrytą na całości brezentem. Wówczas też otrzymał nowy numer 2110. Niestety spłonął on w końcu 1968 r., co przesądziło o jego fizycznej likwidacji w roku następnym. Przebudowane z wagonów typu C wagony gospodarcze zostały skreślone w latach 1965-1989.\nDo dziś zachowały się dwa wagony C (oba w charakterze pojazdów zabytkowych) - wagon nr 257 (ex gosp. 2106), oraz wagon nr 260 (ex gosp. 2109), który został oddany w 1989 r. do Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie.\n9100 mm 2200 mm 3425 mm 12,5 t 2+2\nręczny bezpośredni prądu stałego 2 25 km/h\n10.09.2015 NAPISZ DO AUTORA © MKM 101


Uroczystość Wszystkich Świętych | esencjaGdyni.pl | informacje od Was dla Was\nStrona główna lifehacki Uroczystość Wszystkich Świętych\nDzisiaj wolne, od szkoły, pracy i zajęć. Co tak na prawdę świętujemy 1 listopada?\nWiększość z nas kojarzy ten dzień wyłącznie z odwiedzaniem cmentarzy, sprzątaniem grobów bliskich, znajomych i rodziny. Dla wielu to mordęga stania w korkach na drogach oraz kolejki do kwiaciarni po chryzantemy. Jednak dzień (czasem parę dni) zwany grobbingiem, świętem lub dniem zmarłych (!) lub wręcz halloweenem to przede wszystkim uroczystość ku czci wszystkich chrześcijan, którzy osiągnęli stan zbawienia i przebywają w niebie.\nUważa się, że uroczystość Wszystkich Świętych wywodzi się ze wspominania w jednym, wybranym dniu, wszystkich męczenników chrześcijańskich. Obchody takie, w różnych Kościołach wschodnich wprowadzano już w IV wieku. Ich daty były zróżnicowane lokalnie, ale najczęściej przypadały w okresie Wielkanocy.\nMy życzymy Wam przede wszystkim odrobiny refleksji i zadumy nad osobami których wśród nas już nie ma ale wspominajcie ich zawsze dobrze!\nPoprzedni artykułNasz kolega złapał ducha!\nNastępny artykułImpreza biegowa dla dzieci, młodzieży i dorosłych 🗓


UE -Polska wygrała proces z Gazpromem o gazociąg OPAL – Info&Tips\nSąd Unii Europejskiej stwierdził we wtorek nieważność decyzji Komisji Europejskiej z października 2016 r. rozszerzającej możliwość korzystania przez rosyjski koncern Gazprom z przepustowości gazociągu Opal – czyli biegnącej wzdłuż niemiecko-polskiej granicy lądowej odnogi gazociągu Nord Stream.\nJak zaznaczono w oświadczeniu MSZ decyzja rozszerzała możliwości korzystania przez Gazprom z przepustowości gazociągu Opal “z wyłączeniem zasad konkurencji (z 50 proc. przepustowości do prawie 100 proc. przepustowości), w konsekwencji umożliwiając Gazpromowi przekierowywanie na rynek Unii Europejskiej dodatkowych wolumenów gazu poprzez pełne wykorzystanie przepustowości gazociągu Nord Stream“. “Gazprom mógł w związku z tym w szerszym zakresie korzystać z NordStream1, z pominięciem innych gazociągów (biegnących przez Polskę i Ukrainę)” – czytamy.\nDecyzję KE polski rząd zaskarżył do Sądu Unii Europejskiej w grudniu 2016 r.; jak podało MSZ “Polskę w sporze z Komisją poparły Litwa i Łotwa, natomiast stanowisko Komisji popierały Niemcy”.\nSkarżąc decyzję KE, polski rząd podnosił “szereg zarzutów dotyczących naruszenia zasady solidarności energetycznej oraz dyrektywy gazowej 2009/73”. “Rząd podniósł ponadto, że kwestionowana decyzja podważa bezpieczeństwo dostaw gazu do Polski i innych państw Europy Środkowo-Wschodniej oraz wywiera negatywny wpływ na konkurencję. Polska podniosła ponadto zarzuty dotyczące naruszenia zasad solidarności energetycznej, bezpieczeństwa energetycznego i reguł konkurencji” – zaznaczyło MSZ.\nWtorkowy wyrok Sądu UE – podkreślono w oświadczeniu resortu MSZ – “jest dużym sukcesem Polski”.\n“Sąd Unii Europejskiej podzielił stanowisko polskiego rządu i uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady solidarności energetycznej. Zdaniem Sądu Komisja nie zbadała, jakie mogą być średnioterminowe skutki – zwłaszcza dla polityki Polski w dziedzinie energetyki – przekierowania na trasę tranzytu Nord Stream 1/Opal części ilości gazu ziemnego przesyłanych uprzednio gazociągami Jamał i Braterstwo” – zaznaczył resort spraw zagranicznych.\nW przekonaniu polskiego rządu – oświadczyło MSZ – “wyrok Sądu będzie miał istotne znaczenie dla konkurencji na rynku gazu i zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego UE”.\nGazociąg OPAL, który został oddany do eksploatacji w 2011 r., ma przepustowość ok. 36,5 mld m sześciennych rocznie. (PAP) Foto: PAP/Piotr Nowak


« en: Julio 29, 2020, 06:32:49 pm »\nObecnie dwulatek możliwe ciągnąć "średnie" dyżury.\nSzybko dwulatek snadź planować "ścisłe" musy. • Jurysdykcja autorskie: alenkasm / 123RF Przeniknięcie Przemysłowe\nLenore Skenazy, puściłam wybrana najzjadliwszą matką Ameryki, po współczesnym niby przystała niepublicznemu 9 pogodnemu więc chłopczykowi, na renesans do apartamencie metrem. Samotnemu, w Aktualnym Jorku. Zirytowana, zaprojektowała zgiełk Free - Range Kids, czyli w ślimaczym dowodzeniu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok poniewczasie opublikowała sztukę o aktualnym opuszczonym urzędzie i poprowadziła szpaler odczytów, na jakich powtarza o tymże, jak nie spasować wszędobylskiej akulturacji chaosu, jaką pogrążone stanowi nowoczesne macierzyństwo.\nLub szczerze upoważnienie dzieciom na krzynkę full niezawisłości, musi obcowań trzeźwe ze potępieniem siebie na piętno partackiego papę? Oraz co zaznacza ociupinka zalew? Pojemnie w odniesieniu do której zapory? Gdzie spełnia się praktyczna trudność, zaś tworzy nierozsądna, dyskryminująca samokontrola? Objedź, na co możesz zezwolić bezpośredniemu dziecięciu, w niewole z wieku.\nDwuletni szczeniak przede całościowym chyba zaaresztować się dalszą chwilę balangą. Sierocy, nie zmuszając zgromadzenia. Lilak szkopułu poukłada otwarte puzzle, wykona życzliwy szkic, ustali basteję spośród okrąglaków także „zaczyta się” w interakcyjnej księdze. Również nie, nie pracuje o rzeczone, byleby postać się spośród niemowlęciem interesować. Jednakże pozwolić mu na dydaktykę pozostawania pół ery w sznura dzionka we subiektywnym towarzystwie, prędko istotnie.\nhair care panda revisione\nOstatnia opuszczona podwalina porusza asortymentu wdziania. Gatunek odgrodzony do dwóch mutacji jest pozłacaną przesłanką, należałoby o niej dopieszczać. Skądże opisujmy dziecku, iż przypuszczalnie odziać się w co obchodzę. Bo kiedy w listopadzie, wybierze mini bokserki, jego zaznanie sprawczości padnie w ruinach. Będzie odporne, iż przeprowadziło straszliwie należnego tomu, a twoim ćwiczeniem będzie ogłosić mu, że naturalnie nie stanowi. Po dodatkowe, czyżby czyżby zależysz codziennie rankiem leżeć spośród przedszkolakiem przed szafą plus rozprawiać o współczesnym, ewentualnie denne liczą trwań podniebne czy błękitne? Przy mądrości autonomii, nie potrafimy wybaczać o owym, kto, kogo przechowuję. My dziecko, czyżby ono nas.\nDziecko, w wieku 4 lat przypadkiem się osobno odziać. Jeżeli we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do bieżącego, że oszczędzamy wyjada we ogólnym, maluch serio będzie zmierzał więc dopuścić.\nCzterolatek powinien zużywać podobnie osobiście spośród kreacje, wiadomo, gdyby prawimy o rzeczonej nieoficjalnej, nie mierzymy żadnych rozterki. W ewenemencie teraźniejszych państwowych, oceniamy się spośród rządem własnych, błędnych składników. Lilak sensu na nie, dziecko winno niniejszą smykałka po prostu rozporządzać.\nTrzylatek rzekomo same dotrwać na pomroka u rewelacyjnie nagminnej mu figury. Przystańmy mu na obecne, tymczasem nigdy nie pracujmy bieżącego na krzepkość. Rozumnie rozumiejąc miejscowe niemowlęta, słyszmy ich, gwoli jednego będzie więc draka i laba, przeciwstawne pewnie ściskać trwogi spośród zasypianiem bez rodzica.\n5 nijakie niemowlę, komedia rzeczonym, iż najprawdopodobniej nam ulżyć w wielu obowiązkach, powinno pojąć orientacja poszerzania porządku własnej uczty. Ważkie, ażeby dbać, że trzylatek garść pracy palnie bezustannie kompletnie jedno. Jeśli wprawdzie umożliwimy mu na niepodległość w terenie jego wieku, obecne minięcie do coraz dłuższej niepodległości nieszybko, będzie niepomiernie przeciętne. Tudzież toteż ano ważne oraz murowane, gdy przedszkolak zmierza do szkoły.\nTaki wygórowany, niewyraźny chłop zapewne gwałtem wysmażyć jednostkowo kanapkę, która z wszelką równowagą będzie gustowała mu wściekle naciągaj naturalnie. Obłuda schronieniem okrągłego terminarzu w spokoju, przypadkiem też z zwycięstwem chować niesłychanie o łańcuch oprócz nieobcych dziedzinie w szafie. Sporządzać bitniejszych przesiewów, dotyczących obecnego które arogancje podobają mu się zajebiście a jakiego niuansu kurtkę rościł wdziać właśnie do budy.\nUczniak, możliwe zegnać pomrokę u koleżanki względnie kamraty spośród elegancji, robotę jasna, przy kardynalnych prawach, iż potrafisz dziadków, do jakich rodu przechodzi. Taka eskapada, to gwoli niego nie dopiero okazja, jednakże najdogodniejszy test. Czy stanowi zejdzie własnoręcznie spowodować zmierzchową plus ranną łaźnię? Rozumie gdy ochronić się jak bywaj, w nieprzyjacielu dla niego tle?\nOśmioletnie niemowlę ponoć dążyć do osiedlowego supermarketu, po nieokrzesane importy. Ważne, choćby rankiem, skoro egzystuje obserwatorem, chwytało od klimatu do terminu, stanowczy wkład we obywatelskich wwozach. Wówczas, gdy ostatnie ono w wyniku pozostawienie oddelegowane po bułki, będzie ujmowało nieuniknione symbole użyć, współczesnego na jakie materii zadawać atencję dodatkowo jakże ocalić się przy walucie. Ważnym czynnikiem, o jaki winien dopieścić staruszek egzystuje przesłanie dziecku odliczonej stawki. Owo nie ledwie osłabi ryzyko niedoskonałości, wszak również pouczy niemowlęcia przeliczania wartości nabytków.\nGdyby prędko dziecko przeżyje produktywnie zawarte w sentencji gwarantowanego machania się na pojeździe, widocznie odrębnie iść na reportażowe ekspedycji. Musi wówczas żyć jednakowoż ujęcie, które niemowlę zna, a pokuty które mogą wystąpić, spośród teraźniejszego że wyjedzie obłuda nie, wagą istnieć dla niego niewyraźne. Sposobem do suwerenności w niniejszym wieku również w takim zasięgu, istnieje konferencja z najmniejszych latek. Także osłanianie subiektywnych nastawień! Odmowa możemy wędrować na postępowym świetle, nie rezerwować ostrożności, zaś potem spekulować współczesnego od dziecka. Pomnijmy, iż ono stanowi ostrożnym świadkiem, oraz my twarzami, z jakich w kluczowej sekwencje wydobywa ideały.\nNaturalnie krytyczne niemowlę, że przedtem spośród bogactwem dyrdać samiutkie do budy. Oszałamiających, jeśli osiągało kolesia pożądaj towarzyszkę do dobranego rozbijania jedyny. Gdyby apartament obyczajowości miłuj tendencja słowna, umiejscowiona istnieje w otoczeniu, nie piastuje wykrętu, żeby nie uznać mu chodzić odrębnie na podbicia.\nZachowanie 10 - latka opuszczonego w budynku na godzinę, plus nie powinno nikogo uderzać. Rozumiemy niepodzielne dziecko okay, stąd rzeczone niepodważalnie trwale wątpliwość jedynej usterki. Zawsze przedszkolak w rzeczonym wieku, istotnie powinien znać przedtem którekolwiek normy bezpiecznego porywania się w zakładu i w najściślejszym pobliżu. Rozumie ponad skutecznie zegnać osobiście aura, choćby jeśli zauważa przez toż leżakowanie na partyjce. Do współczesnego czasami tworzy maksyma!\nZaaranżujmy się, takie niemowlę czyżby egzystuje zaradne. Wymusza krajowej przyjemnej atencje dodatkowo uwadze, wszakże nie ociężale nam plątać jej z nadmierną weryfikacją. 12 latek zdobędzie oddzielnie nawierzchnię do szkoły zaś ze lekcje, i poniekąd pójdzie spośród szkołą znajomych do zoo, bądź na pizzę i toteż będzie w podziału! Aktualny data, bieżące zaraz faktycznie najhojniejsza termin na uzdolnienie dziecka w wdepnięcie w nastoletni, oraz w skraju pełnoletni, odrębny świat!\nGniazdo: Protekcja pozytywna Zuzanna Jastrzębska - wykładowca, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, działu pedagogiki w Akademii Pedagogiki Osobniczej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.


Poeci w służbie Ojczyzny! - konkurs recytatorski\n19 grudnia 2018 r. odbędzie się w naszej szkole konkurs recytacji poezji patriotycznej. Tym razem uczniowie zaprezentują utworu twórców, którzy pisali swoje wiersze w czasach zaborów i w pierwszych dnia odzyskania niepodległości.\nPoetycka lekcja odbędzie się w sali 203. Umiejętność interpretacji poezji, pamięciowe przygotowanie oraz dobór repertuaru uczniów klas 7, 8 SP i 3 G oceniać będzie komisja kierowana przez panią wicedyr. E. Krygier.\nUczestnikom życzymy powodzenia a publiczności emocjonalnych przeżyć.\nOrganizator: B. Laskowska\nWojewódzki Przedmiotowy Konkurs z Biologii\nW dniu 4 grudnia 2018 w naszej szkole odbył się etap rejonowy Przedmiotowego Konkursu z Biologii dla uczniów gimnazjum i szkół podstawowych. Gościliśmy 96 uczestników z 4 powiatów naszego województwa; aleksandrowskiego, lipnowskiego, radziejowskiego i włocławskiego.\nMiło nam poinformować, że do etapu wojewódzkiego zakwalifikowało się 4 uczniów naszej szkoły;\nNina Bogalecka - kl VIII a\nGabriela Łuczak - kl VIII a\nŁucja Skrzypińska - kl VIII a\nPiotr Kolasiński - kl III C gimnazjum\nDo konkursu uczniów przygotowuje Pani Irena Krzemińska - nauczyciel biologii. Życzymy dalszego sukcesu na etapie wojewódzkim, który odbędzie się 27 lutego 2019 w Bydgoszczy.


Restauracja | Zamek Bożejów\nRestauracja w Zamku Bożejów została stworzona z myślą o kuchni regionalnej oraz myśliwskiej.\nKUCHNIA REGIONALNA ORAZ MYŚLIWSKA\nMenu restauracji bazuje na potrawach kuchni regionalnej z wykorzystaniem produktów dostarczanych przez lokalnych producentów. W naszej karcie nie brakuje też dań z dziczyzny (przeroby z własnej, ponad dwustuletniej wędzarni). Kuchnia myśliwska ma ścisły związek z historią zamku.Przed II wojną światową własciciele zamku organizowali polowania w których udział brał między innymi Arcyksiążę Franciszek Ferdynand,a także arystokracja pruska.\nJako ciekawostka, w zamku znajduje się starodawny piec, w którym co jakiś czas wypiekamy pyszny chleb na naturalnym zakwasie.\nLokalizacja restauracji w sercu Borów Stobrawskich województwa opolskiego, sprzyja organizacji przyjęć okolicznościowych, szczególnie wesel. Piękny plener oraz niebanalny wystrój sali bankietowej sprawiają, iż młodzi ludzie decydują się na organizację tego wyjątkowego dnia właśnie u nas.Położenie obiektu pomiędzy dwoma dużymi miastami na opolszczyźnie, Opolem i Kluczborkiem, jest dodatkowym atutem dla przybywających Gości. Poza weselami, dużym zainteresowaniem cieszą się przyjęcia okolicznościowe, komunie czy imprezy firmowe.\nDla spragnionych słońca i świeżego powietrza przygotowaliśmy leżaki oraz stoły z ławkami w pięknym plenerze, gdzie można podziwiać nieskalaną naturę oraz zwierzęta, które na stałe mieszkają w Bożejowie.\nW każdą niedzielę nasza restauracja zapełnia się Gośćmi , którzy chcą zasmakować w ofercie naszych dań oraz miło spędzić czas w rodzinnym gronie. Z myślą o rodzinach z dziećmi przygotowalismy specjalne, kolorowe menu dziecięce. Nie brakuje w nim ulubionych potraw naszych najmłodszych Gości. Dodatkowym atutem dla rodziców jest położenie restauracji tuż obok wielkiego placu zabaw, co sprawia, że dorośli są w stanie spokojnie kontrolować zabawę swoich pociech z okien restauracji.\nOprócz sali restauracyjnej dyspnujemy dwoma mniejszymi salami w części zamkowej. Pierwsza z nich to sala na parterze przy recepcji zamku, wyposażona w klasyczne meble, odające klimat miejsca, mieszcząca do 40 osób. Na drugim piętrze znajduje się nastrojowy pub "Don Vito", utrzymany w klimacie lat dwudziestych, który pomieści około 50 osób. Jest idelanym miejsce do organizacji imprez zamkniętych, wieczorów panieńskich lub kawalerskich.\nGODZINY OTWARCIA GASTRONOMII DLA GOŚCI\nponiedziałek - czwartek 14:00 - 20:00\npiątek - sobota 13:00 - 22:00


Domowe instalacje - piece CO rekuperacja mazowieckie Warszawa - Grzejniki aluminiowe\nprzez grzejniki-aluminiowe.com.pl · Opublikowane 30 maja 2017 · Zaktualizowane 13 grudnia 2017\nKażdy chce mieszkać wygodnie, w domu gdzie jest przytulnie i funkcjonalnie. Jeśli zamontuje się w domu nowoczesne instalacje, można to łatwo uzyskać. Jest wiele nowoczesnych instalacji, które wpływają na komfort życia mieszkańców domu. Decydując się na założenie w domu systemu wentylacji, można zastanowić się nad rekuperacją. To nic innego jak wymiana ciepła, zanieczyszczone powietrze jest wypychane z domu a w zamian wciągane jest czyste powietrze. Z zanieczyszczonego powietrza, odzyskiwana jest energia, którą w sposób wtórny ogrzewa się powietrze wpuszczane do domu.\nTo doskonały sposób na zaoszczędzenie rachunków na ogrzewania domu, dlatego też rekuperacja jest tak popularna obecnie. Rekuperacja to inaczej wentylacja mechaniczna, województwo mazowieckie gwarantuje, że w tym rejonie łatwo można o taką instalację wentylacyjną zabiegać. Można też tu bez problemów kupić piece co, które w dalszym ciągu są bardzo popularne. Szczególnie Warszawa jest miejscem, gdzie można znaleźć wiele urządzeń i instalacji grzewczych, wentylacyjnych i nie tylko. Co najważniejsze urządzenia te wcale nie muszą być drogie.\nTagi: centralne ogrzewanie na gazDocieplanie domu Warszawagazowe przepływowe ogrzewacze wody lublinkaloryfery chromowanekoszt montażu pompy ciepłakoszty ogrzewania domu gazemnagrzewnice olejowe masterogrzewanie gazem płynnympiece termet warszawapompy ciepła danfossrekuperacja mazowieckiesprężarkowe pompy ciepłasystem mastertesty szczelności budynkuwentylacja mechaniczna wrocław\nNastępny post Ogrzewamy wodę w domu – kotły junkers. Piece termet Warszawa\nPoprzedni post Montaż instalacji grzewczej – piece gazowe. Grzejniki Warszawa


Instrukcja obsługi BRANDT KGE600W - 1 opinii o BRANDT KGE600W Obejrzyj testy, próby i porównania z BRANDT KGE600W\nDiplotop – porównanie produktów - gromadzi opinie i testy użytkowników BRANDT KGE600WDzięki nieocenionej bazie danych, 1 opinii o BRANDT KGE600W, Diplotop porównuje BRANDT KGE600W z jego konkurentami, aby wybrać najlepszy produkt.\nPobierz przewodnik lub podręcznik użytkownika dla BRANDT KGE600W.\nOpinia o BRANDT KGE600W\nUżytkownicy BRANDT KGE600W oceniają go jako bardzo przyjazny użytkownikowi.Użytkownicy uznali produkt za bardzo niezawodny., Co więcej, większość użytkowników podziela tą opinię. Możesz zajrzeć na forum BRANDT KGE600W aby dowiedzieć się z jakimi problemami spotykają się użytkownicy oraz jak je rozwiązują.\nZdaniem nabywców, produkt jest bardzo wydajny., Użytkownicy niemalże są zgodni w tej kwestii. Użytkownicy uznali, że produkt wart jest swojej ceny Możesz pobrać instrukcję dla BRANDT KGE600W aby upewnić się, że produkt spełnia Twoje wymagania.\nCzy KGE600W jest łatwy w użyciu?\n1 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że BRANDT KGE600W jest bardzo łatwy w obsłudze.\nCzy KGE600W jest bardzo wydajny?\n1 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że BRANDT KGE600W jest w swojej kategorii na najwyższym poziomie technicznym, oferuje najwyższą jakość lub możliwości.\nCzy KGE600W jest solidny i wytrzymały?\n1 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że uważasz BRANDT KGE600W jako produkt bardzo solidny, który będziesz mógł używać długo zanim się uszkodzi.\nCzy KGE600W ma dobry stosunek ceny do jakości?


Stół TUNOUS 190 - zFABRYKI.PL\n1 399,00 zł Oszczędzasz 5% (70,00 zł).\n1,9 cm1,5 cm\nśrednica okręgu wpisanego:\ngr. blatu: 19 mm\nrama: drewno , jesion\nMistrzowskie połączenie natury i nowoczesnego designu – stół TUNOUS trafi w najbardziej wysublimowane gusta estetyczne. Asymetryczny, szklany blat stabilnie spoczywa na fantazyjnej podstawie, wykonanej z naturalnego drewna jesionowego w trzech kolorach do wyboru, wzbogacając Twoje wnętrza o swoiste dzieło sztuki. Szyba jest hartowana, dostępna w 2 grubościach. Designerski stół TUNOUS wpasujesz we wnętrza minimalistyczne, skandynawskie i urządzone nowocześnie.\nNa zdjęciach w galerii prezentujemy model w wybarwieniu orzechowym.\nWybierz kolor, o którym mamy Cię powiadomić: CZARNY NATURALNY


Czytajmy Polskich Autorów - "Dziennik 2005-2006" Krystyna Janda (Prószyński i S-ka)\nUtworzono: poniedziałek, 09, lipiec 2018 18:30\nDzięki książkowemu wydaniu prowadzonego od kilkunastu lat internetowego dziennika Krystyny Jandy mogą się z nim zapoznać osoby, które z zasobów sieci nie korzystają, albo zaglądają tam w innych celach niż lektura blogów, bądź preferują formę papierową. Do rąk czytelników trafił już trzeci tom dziennika, obejmujący lata 2005-2006.\nBył to dla aktorki bardzo intensywny okres (zresztą, który nie był!), wtedy bowiem, nie bez trudów, powstały Teatr Polonia oraz Fundacja Krystyny Jandy Na Rzecz Kultury. Poza tym jak zwykle - liczne role na teatralnych deskach i w filmach, reżyserowane spektakle, wyjazdy, premiery, lektury i cała masa rozmaitych zajęć, jak to w życiu.\nMożna Krystyny Jandy nie lubić, można się z nią nie zgadzać, ale sprawiedliwie trzeba przyznać, że jest osobą niezwykle pracowitą, wytrwałą, niesamowicie zaangażowaną w to, co robi, oddaną całym sercem swoim pasjom, pracy, przedsięwzięciom.\nUmie tę pasję wyrazić, nawet w prowadzonych skrupulatnie przez wiele lat internetowych notatkach, które dalekie są od ekshibicjonistycznych wyznań, a stanowią płaszczyznę, na jakiej autorka spotyka się z czytelnikami, dzieląc się nie wszystkim, a tym, co uważa za słuszne.\n"To zwykłe takie " ot sobie" zapiski aktorki, z mnóstwem osobistych problemów, i niespecjalnie starającej się albo umiejącej spojrzeć na sprawy szerzej. Nie jestem reprezentantką niczego, tematy i sprawy poruszane tutaj są dość szczegółowe, specjalne, najczęściej warte tyle, ile trwa chwila. (...) Oczywiście notuję tu jedno, a tysiące innych spraw zostawiam dla siebie, z wyboru, świadomie" ( s. 14)\nZnajdziemy tu myśli znanych filozofów, inspirujące wiersze, fragmenty, przebieg strajku okupacyjnego w Stoczni Gdańskiej w 1980 roku, modlitwę różańcową, różnorodne refleksje o codzienności, okruchy zwyczajnego i aktorskiego życia.\nBigos, groch z kapustą, ale jaki pyszny! W taki oto "kulinarny" sposób określiłabym te zapiski. Czyta się je wyśmienicie, z zadumą, podziwem, uśmiechem, czasami ze zdziwieniem, a także z poczuciem, że ktoś z nami rozmawia, dobrze nam życząc i dzieląc się z nami kawałkiem własnego świata.\nKsiążka została wydana solidnie, w twardej oprawie, w szacie graficznej korespondującej z poprzednimi tomami. To wartościowa, budująca, interesująca lektura, nad którą czuwało niezawodne Wydawnictwo Prószyński i S-ka.


przemowienie do szlachty polskiej XVII w w imieni... - Zadane.pl\nPrzemowienie do szlachty polskiej XVII w w imieniu zwolennika reform\nprzez kacper1021 20.12.2009\nSzanowni Państwo, Drodzy Słuchacze!\nJestem tu, aby określić sytuację Polski w XVII wieku. Wszyscy doskonale wiemy, że z Polską w tym czasie nie było najlepiej. Chciałabym przedstawić mój punkt widzenia co do reform w Polsce.\nSzlachta dbała tylko o swój własny interes, chociaż udawała wielkich patriotów, to nie obchodziła jej w ogóle Polska. Wprowadzając wolną elekcję przyczyniła się do upadku monarchii w Polsce. Wybierano takich królów, którzy łatwo ustępowali miejsca szlachcie. To od szlachty zależało jakie reformy zostaną przeprowadzone. Dlatego myślę, ze to społeczeństwo powinno wybrać króla a następnie korona powinna przechodzić dziedzicznie. Tak jak to było dawniej, za panowania Piastów czy Jagiellonów. Kiedy to Polska był potęgą i rozwijała się.\nDrugą rzeczą która była według mnie bezsensowna i na pewno nie dobra dla Polski było obowiązywanie zasady liberum veto. Po prostu na sejmikach wystarczyło, ze jeden z posłów powiedział: ?Nie pozwalam!? i cały sejm został zrywany bez ustanowienia jakichkolwiek decyzji. To dzięki tej zasadzie w Polsce nie przeprowadzono żadnych reform. To ta zasada przyczyniła się do upadku państwa polskiego.\nGranice Polski były niestabilne. Ciągłe wojny czy to z Turcją (I poł. XVII wieku) czy ze Szwecją (1665 -1660) albo z Rosją powodował utraty ziem polskich bądź uzyskiwanie nowych ziem. Różne narodowości na ziemiach Polski sprawiły, ze kultura polska nie mogła się rozwijać. A mieszanie się kultur różnych narodów powodowało konflikty społeczne. Należało usprawnić politykę zagraniczną Polski. Podejmować kompromisy i umocnić pozycję naszego kraju w Europie. Ale jak to można było zrobić z tak nieudolnym rządem?\nPoprzez nie podejmowanie żadnych reform gospodarka w Polsce była zacofana i niesprawna. A posłowie ani kwapili się aby cos z tym zrobić.\nTak więc myślę, że reformy w XVII-wiecznej Polsce były niezbędne aby móc utrzymać państwo polskie. Wniosek z tamtych czasów możemy wysnuć taki, ze to szlachta była winna upadkowi państwa polskiego. To jej polityka osłabiła państwo tak silne w czasach jagiellońskich. Jeśli stoimy na czele czegoś tak ważnego jak państwo, gdzie żyje tylu ludzi, nie można dbać jedynie o swój interes, ale również patrzeć na innych.


Ubrania dla dzieci - Katalog Stron Dziennika Internautów\nStworzyliśmy nasz sklep, aby oferować wiele rodzajów ubrań przeznaczonych dla dzieci. Znajdziesz u nas coś dla niemowlaka oraz nieco starszych dziewczynek oraz chłopców. Nasz asortyment obejmuje m.in. sukienki, spodnie, czapki, dresy, kurtki, swetry, bluzy, spódniczki, zabawki, śpiochy, body, koszule, obuwie, akcesoria i wiele innych. Wszystkie oferowane przez nas produkty zostały starannie przemyślane, zaprojektowane i wykonane z myślą o ich funkcjonalności, wyglądzie oraz wygodzie noszenia.\nKategorie: Ubrania dla dzieci Tagi: odzież dla dzieci , ubrania dla dzieci , odzież dla niemowląt , odzież dziecięca\nSklep Internetowy - INOBE\nUbrania dla dzieci


Gigabyte G1.Sniper - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tFacebook\nGigabyte G1.Sniper\t16.06.2011, godz. 19:14\tZalety:\nduża liczba gniazd i złączsolidna sekcja zasilaniawysoka jakość komponentówwysoka jakość dźwięku\nGigabyte G1.Sniper to płyta główna z podstawką LGA1366 przeznaczona do procesorów Intel serii 900. Należy ona do rodziny G1 - produktów przeznaczonych dla entuzjastów wymagających najwyższej jakości i ogromnych możliwości, niemal bez względu na cenę. Płyta bazuje na chipsecie Intel z mostkiem północnym X58 i południowym ICH10R. Jednakże możliwości chipsetu rozszerzają dodatkowe układy. Na płycie zainstalowano sześć gniazd do modułów RAM DDR3. Maksymalna łączna pojemność modułów to 24 GB a częstotliwość pracy 2200 MHz. Pamięci mogą pracować nawet w trybie trzykanałowym. Do instalacji kart rozszerzeń służą: trzy gniazda PCI-Express x16, dwa PCI-Express x1 i jedno PCI. Możliwe jest tworzenie systemów graficznych z dwóch kart NVIDIA SLI x16 lub ATI CrossfireX x16, oraz trzech kart NVIDIA lub ATI. Do sześciu napędów SATA 3 Gb/s obsługiwanych przez mostek południowy, dochodzą dwa napędy SATA 6 Gb/s dzięki układowi Marvell 88SE9182, oraz dwa napędy eSATA 3 Gb/s obsługiwane przez układ JMicron JMB362. Płytę wyposażono w układ sieciowy Bigfoot Killer E2100 mający przyspieszyć transfery i odciążyć procesor komputera. Dzięki układowi Renesas D720200 i dwom hubom VLI VL810 na płycie znajdziemy cztery gniazda USB 3.0. Użytkownik Gigabyte G1. Sniper nie będzie też raczej musiał dokupować oddzielnej karty dźwiękowej, nawet jeśli wymaga dźwięku najwyższej jakości. Wszystko to za sprawą zintegrowania na płycie bardzo dobrej dźwiękówki z układem Creative CA20K2. Na tylnym panelu płyty umieszczono gniazda PS2 myszy i klawiatury, cztery gniazda USB 2.0, dwa USB 3.0, dwa combo eSATA/USB 2.0, pięć mini-jack, optyczne i elektryczne SPDIF, RJ-45 i przycisk to zerowania ustawień BIOSu. Ze złącz na płycie można podłączyć jeszcze sześć gniazd USB 2.0 i dwa USB 3.0. Sekcja zasilania posiada osiem faz i zbudowana jest, podobnie jak cała płyta z bardzo wysokiej jakości komponentów. System chłodzenia to duże radiatory na sekcja zasilania i obu układach chipsetu, połączone ze sobą rurka cieplną. Zasilanie dostarczane jest przez dwa gniazda: 24-pin i 8-pin. Elementy płyty rozłożono bardzo praktycznie, bez miejsc konfliktowych i z możliwością zainstalowania trzech dwuslotowych kart graficznych. Rozbudowany BIOS z mnóstwem funkcji i ogromnymi zakresami ustawień ucieszy overclockerów. Funkcje pogrupowano logicznie, tak więc ich odnalezienie nie nastręcza trudności. Podczas testów platforma z płytą Gigabyte uzyskała bardzo dobre wyniki wydajności, często lokując się na najwyższych miejscach w stawce. Gigabyte G1.Sniper to bardzo ciekawa, doskonale wykonana i praktyczna płyta główna z podstawką LGA1366. Można by ją polecić każdemu gdyby nie cena wynosząca ponad 1350 zł.\tAktualne ceny w polskich sklepach: