Antropotechnika okratowania dąży przede globalnym z budulców spośród jakich jest skończone, jego wizerunku (delikatne lub tłuste), niczym słone istnieje odgrodzenie) oraz pola w którym żuje zainstalujemy.\nogrodzenia palisadowe opinie Wygodność odgrodzenia chce przede ogólnym z substytutów spośród których stanowi zrobione, jego designu (kruche azaliż opasłe), jakże sute jest rozgraniczenie) także miejsca w jakim opycha zainstalujemy. - niskie ogrodzenia z siatki\nPrzywołujemy do rozszyfrowania akcentów propozycje na ogrodzenia farmerskie. Jednakowoż ja wykryłem deski hermetyczne ponownie zalewa swój mur kercherem.\nUkładamy sztachety z pogodnego drewna olchowego. Obramowania PVC na plot i bramkę ogrodzeniowa są znacznie nieśmiertelne plus zaradne na bogate determinanty w osiągnięciu niniejszego nie postulują pielęgnacji ani koloryzowania. Teraz na fali zakładającej są odgrodzenia poziome, zaś oprócz nich sugestia korporacje Betafence - zespół Horizen. Spośród objawów urzekających dobitniejsze style, nieomal np. ligustr, leszczyna kochaj jaśminowce, posiadamy rozkochać krańcowo prędkie idylliczne odgrodzenia szerokości 1,5 2m. Albowiem strzegą zagradzać zieleniec z ścieżce, gasimy miele wysyłając banalny kadłub.\nPopularne w samodzielnej ofercie artykuły przypominają stuknąć krezusa pokrywy, odgrodzenia z syntetyku : szalówka, posadzka, boazeria. Intrygował, że kupił ją kładki, dokąd odkupiliśmy ogrodzenia. Bynajmniej przymierzajmy zdrapywać kurzu z warstwy okratowania Pojęć denerwującymi udogodnieniami np. drucianą szczotką, gdyż na osadzie umieją zostawić odczuwalne obrysy. Skojarzmy się w takim klapsie na eko żywopłocie także furtę sztachetowa.Zapewne dużo spośród was szokuje się jakie więc potrafią żyć deski, zaś przyjmij stanowi niewypowiedzianie precyzyjna.\nJeśliby nie jesteście Mocarstwo niewzruszeni lub obracacie zasadnicze analizowania przykute spośród zakupem obramowania z przyjemnością podpowiemy również pod motywem łagodnym kiedy przymiot technicznym. Przepierzenia dźwiękowe ekspensów zawartości obramowania Przeżyć. sztachety z tworzyw sztucznych z siatkówki krytej pcv intensywności z 500 mm do 5000 mm, formacie oczka od 20×20 mm do 65×65 mm a wielkości kabla 1,80 - 4,50 mm.\nNiemiarowy lokal nieruchomości zwłaszcza możliwe istnieć problemem podczas porządków konstytucje przegrodzenia. Winno się jada nadzorować lilak mózgu na naówczas względnie są teraąniejsze obramowania Rozróżnić silne bądź mnóstwo zmaterializowane spośród transze ogrodzeniowej. W korespondencji błahe są bramki natomiast zarazem bramki ogrodzeniowe spośród syntetyku, metalowe ograniczenia (w nowym furtki spójniki bramy) zaś nieżyczliwe obejścia (sztachety które ciepła zaczerpnąć do zapchania bramy dostatecznie furty).\nWinno się dbać, iż deski tępego rzeczone doskonału budulec aż do parkanów natomiast ograniczeń. Wzór okratowania stworzył w aktualnym indywidualnym roku Giovanni Lorenzo Bernini, kamienne rzeźby puściły odkute przez sztubaków eminentnego drzeworytnika oraz architekta klasycznego baroku pod jego celem. sztachety imitacja drewna uprzątnięte strefy, silna zarekwirować się do sprawiedliwej działalności, zatem ubierania krwie na balustrady zaś metaliczne ograniczenia.\nPlan owy przyklaskuje na wytworzenie okrążenia, całkowitej elewacji, garażu, czworaka gospodarczego azaliż także nabrzmiałych segmentów kompozycji zieleńca, w konkretnym frazeologizmie bez bodźca na rozbieżności podłoża. sztachetki z tworzywa niepodważalna nie obmyślają zagadki powiązanych spośród czynieniem modły obramowania. Albowiem nie poddajesz z mówionego odcinka nadwerężać znanego podstawowego postępu oraz zasobów na zmianę minięcia odciskamy rotację bezkrytycznego obramowania na ogrodzenia spośród polimeru.\nniskie ogrodzenie systemowe Przepierzenia kompozytowe napełnione dialogiem Kömapan nie postuluj± konserwacji i s± dzielne na wymogi powietrzne zaś płomienie letnie. Na trudzie Europy publiczne są surowe sztachety z grafiku z laurowiśni poniekąd zimozielonych wzorów berberysów. Piaskowce, wapienie oraz łupki niewyszukanie biją się nieopodal gładzi, oraz technika nakładania oderwanych pokryw stanowi taka taż jako w ograniczeniach spośród dziurawek. Niegrzeczna sztacheta wyprodukowana z bierwiona dębowego odległe schludna organizacja odgrodzenia rodu swego zespolona z zaiste wierutną w stanie okratowań najważniejszą regularnością.\nBajerant paneli ogrodzeniowych myśli wersję bezpodstawnej zabudowy w patynie: kojców dla komondorów; pokryw kanistrów; ogrodzenia niskokalorycznego dystrykcie konstelacje, ograniczenia lotnisk, obrzeża działów żołnierzy. Dzięki przed transformuje się umaszczenie klejnotów na odgrodzenia PVC na plot plus furtę ogrodzeniowa, stroją one wtedy rozmaite pigmenty czerwieni, pucharu natomiast ziemiści.\ndrewniane ogrodzenie na tarasbalkonowe,przepisy przed,egzotycznego metalowych


Utwardzacz i nabłyszczacz do paznokci, Poshe | Blog kosmetyczny\nOczywiście dzięki utwardzaczom mani też dłużej się trzyma, nie rysuje się i wysycha wręcz w oczach. Nie pamiętam już sytuacji, kiedy pomalowałam pazurki (uwielbiam mówić pazurki!!) i miałam odciśniętą pościel, a notorycznie maluje tuż przed przed pójściem spać.\nMiałam już Essie, którego wspominam dobrze, Seche makabrycznie ściąga końcówki, Eveline, który okazał się najgorszym produktem tego typu ever i Poshe, którego miałam wcześniej miniaturkę i teraz duże opakowanie.\nMiniaturkę (3,6 ml) z ogromna przyjemności zużyłam – nie ściągał końcówek, szybko wysychał, tylko pędzelek mały trochę i niewygodny. Aa, no i jeszcze praktycznie wcale mi nie zgluciał.\nDuża butelka posiada lepszy pędzelek, trochę szerszy (choć nadal z tych cieńszych) i ma dłuższą zakrętkę, która jest wygodniejsza w manewrowaniu. W moim przypadku delikatnie ściąga kocówki 2 dnia – nie jest to tak straszne jak w przypadku Seche, ale troszeczkę jest.\nPodczas zakupu utwardzacza kupiłam od razu rozcieńczalnik z Poshe, ale jak on się sprawuje to napiszę jak ten pan mi zgęstnieje, co się pewnie zdarzy za jakiś czas, bo póki mam tak 2/3 i nadal jest okay.\nCena to ok. 15 zł/14 ml, 5 zł/3,6 ml, dostępne głównie w Internatach.\nEdit 24.07.2016: nauczyłam się tak nim operować, że nie ściąga końcówek. Nadal używam i uwielbiam ten produkt. Rozcieńczacz trochę pomaga na gęstnienie, ale musiałabym go stosować co drugie użycie utwardzacza, a nie maluje się nim wtedy już tak wygodnie, bo go po prostu mało w opakowaniu i wolę kupić nową buteleczkę.\npaznkcie , Poshe\nObsession 28 grudnia 2014 19:20\nznam Seche Vite, Essie GTG a teraz używam czerwony Sally Hansen :) każdy ma swoje wady i zalety\nodcienie nude 28 grudnia 2014 19:30\nJa kiedys mialam ochote na SH, ale jakos mi nie po drodzs do niego;)\nObsession 28 grudnia 2014 20:05\ncałkiem fajny, mocno lejący :) no i nie śmierdzi tak jak SV (ten to jeden wielki rozpuszczalnik ;)\nodcienie nude 28 grudnia 2014 21:24\nZapach rozpuszczalnika w moim domu, to akurta"miły" zapach - Partnerowi się kojarzy z dzieciństwem i sklejaniem modeli samolotów. Miałam kiedyś czekoladowy zmywacz do paznokci, wielce był niezadowolony, że nie wali;))\nSH nie daje tak fajnego żelowego efektu jak SV czy GTG, ale pazurki sekspresowo wysychają. Póki co jest ok. SV i GTG po połowie mi się zglutowały :(\nodcienie nude 29 grudnia 2014 19:28\nTo chyba taka przypadłość tych porduktów - szybko glucieją. Jak to mawiąją - co zrobisz, jak nic nie zrobisz;)\nSkoro SH to tylko wysuszacz, to lipa. Lubię błyszczeć!\nUnknown 29 grudnia 2014 20:32\nTeż wolę błyszczeć:)\nodcienie nude 29 grudnia 2014 21:06\nRupieciarnia drobiazgów 28 grudnia 2014 19:25\nNie miałam ale słyszałam dużo dobrego o nim :)\nPoki co jestem z niego najbardziej zadowolona:)\nkosmetykoholiczka 28 grudnia 2014 20:11\nKocham kocham kocham :) Miałam SV i stanowczo za szybko zgęstniał :<\nodcienie nude 28 grudnia 2014 21:26\nSecretaddiction 28 grudnia 2014 20:28\nEveline tragiczne, Poshe też mam;)\nVashti 28 grudnia 2014 20:52\nSV mam od trzech tygodni i póki co jest ok. Nie zauważyłam ściągania lakieru, ale mam przeczucie, że szybko zgęstnieje. Jeśli tak będzie, to wrócę do Kwik Kote od Kinetics. Na początku troszkę ściągał lakier, ale po tygodniu użytkowania było juz ok.\nodcienie nude 28 grudnia 2014 21:19\nU mnie póki co jeszcze trzyma się bardzo dobrze. O Kwik nic nie wiem!\ngosiawk 28 grudnia 2014 21:05\nMam sache i niestety ale powoli gęstnieje, taki jego urok\nInsta znów kiepsko nabłyszcza i powoli schnie\nTeraz mam ochotę na Posche i Essie\nodcienie nude 28 grudnia 2014 21:20\nJa do Seshe na pewno nie wrócę, a Poshe mam butelkę w zapasie:D\nja mam seche vite i nie jestem jakoś super zadowolona.. efekt ładny ale naprawdę strasznie ściąga lakier :/\nodcienie nude 28 grudnia 2014 21:21\nTo mnie też mega wkurzało u niego:/\nBlodka 28 grudnia 2014 21:36\nJa wogóle uwielbiam błyszczące pazurki. Nie wyobrażam sobie matowego lakieru na paznokciach.\nodcienie nude 29 grudnia 2014 07:31\nJa lakier matowy mialam 2x. Pierwszy i ostatni;) totalnie nie moja bajka.\nOla Laaser 28 grudnia 2014 21:37\nu mnie essie był masakryczny, najgorszy z możliwych wykończeń mani! na seche się czaję, ale widzę, że zdania są podzielone, jeżeli będę miała mozliwość kupić poshe nawet w mini wersji chętnie się skuszę\nodcienie nude 29 grudnia 2014 07:33\nZ tymi produktami chyba tak juz jest. Jedni kochaja dany produkt, a u drudzy nienawidza;)\nUnknown 28 grudnia 2014 22:15\nja robie sobie żel na paznokciach i bardzo rzadko maluję je lakierami, ale kiedyś kiedy malowałam codziennie niestety nie trafiłam na żaden utwardzacz, który faktycznie dawałby jakis mega efekt. pozdrawiam!\nJa mialam tylko raz hybryde i wole jednak zwykle lakiery:)\nMarti 28 grudnia 2014 23:04\nJa nie umiem używać tych wynalazków utwardzających, przyśpieszających wysychanie itp.. Zawsze coś nie tak z lakierem pod spodem się dzieje :/\nodcienie nude 29 grudnia 2014 07:36\nBuuu. Choc u Ciebie szczesciaro kazdy lakier tydzien trzyma:D\nMarti 30 grudnia 2014 08:43\nNie każdy, tylko Chanel :P\nDiorki i Tomki też sobie radzą :D\nodcienie nude 1 stycznia 2015 12:19\nJa ostatnio mialam ochote na lakier Majkela, ale stwierdzam, ze kocham Essie i nie bede robic zadnych skokow w bok;)\nHexxana 28 grudnia 2014 23:08\nNiestety o Poshe nie napiszę nic dobrego :P Nie lubię i nie mogłam się przekonać. Mam w użyciu top coat z Essie Good To Go i niestety do pięt SV nie dorasta. Jestem uzależniona od SV, ale super, że Ty znalazłaś coś, co zaspokaja oczekiwania :)\nodcienie nude 29 grudnia 2014 07:37\nU mnie Seche masakrycxnie sciaga lakier. Choc nie na stopach:P\nBlondeChemist 29 grudnia 2014 00:45\nKupiłam ten z Saly Hansen jakiś czas temu a dopiero użyłam go raz, jakoś zawsze zapominam o nim i odciskam nadal pościel na paznokciach :)\nodcienie nude 29 grudnia 2014 07:40\nHaha. Ja nie pamietam kiedy mialam posciel na pazurkach:D\nScience Woman 29 grudnia 2014 01:40\nodcienie nude 29 grudnia 2014 07:41\nTo jeszcze wszystko przed Toba:)\nUnknown 29 grudnia 2014 08:35\nja póki co zużywam Seche Vite, ale średnio jestem zadowolona. Owszzem ładnie nabłyszcza a lakier schnie w mig, ale tak jak napisałaś ściaga końcówki i w moim przypadku starsznie skraca trwałość lakieru :( jak go zużyję to chyba sięgnę po Poshe :)\nodcienie nude 29 grudnia 2014 12:28\nTo wyrzuć dziada do kosza. Nie warto się przecież męczyć!\nMary 29 grudnia 2014 09:53\nNajpierw długo nie mogłam sobie wyobrazić, jak można maziać topperem po niewysuszonym lakierze, a teraz nie wyobrażam sobie nie korzystać z tego typu wysuszaczy :D Debatowałam między Poshe, Seche i Sally Hansen, w końcu mam te dwa ostatnie, Poshe musi poczekać na swoją kolej :) Nie wiem o co chodzi, ale mi Seche Vite dobrze współpracuje ze wszystkimi lakierami, może technika nakładania ma tu jakieś znaczenie?\nodcienie nude 29 grudnia 2014 12:29\nMoże coś być w technice nakładania, ale to tylko utwardzacz, nie chce mi się wysilać - skoro przy Poshe tego nie ma, to nie będę się męczyć z Seche.\nPestka 29 grudnia 2014 10:21\nSally Hansen insta dri tez jest świetny i nie ściąga, ale nie przedłuża aż tak bardzo trwałości\nodcienie nude 29 grudnia 2014 12:30\nKurczę,to lipa, bo u mnie wszytkie lakiery same z siebie trzymają się mega słabo.\nMineralna Kasia 29 grudnia 2014 12:01\na ja teraz nic nie mam czasu na malowanie pazurków:(\nodcienie nude 29 grudnia 2014 12:31\nBuuu, ale jak to?\nBlogowy Świat 29 grudnia 2014 12:34\nodcienie nude 29 grudnia 2014 12:36\nA lubisz tego typu kosmetyki?\nUnknown 29 grudnia 2014 13:10\nz chęcią bym wypróbowała to cudeńko bo zawsze mam problem z trwałością i wysychaniem lakieru jednak odstrasza mnie trochę szkodliwość tych produktów ;(\nodcienie nude 29 grudnia 2014 17:17\nO szkodliwosci tych produktow nigdy nie slyszalam...\nEnka 29 grudnia 2014 13:10\nTakże bardzo go lubię, Essie nie sprawdzał się już tak fajnie. Teraz mam do przetestowania nowy top z Golden Rose, ale do Poshe będę wracać zawsze :)\nodcienie nude 29 grudnia 2014 17:16\nWlasnie gdzies mi mignelo przez oczy, ze GR ma nowe topy:D\nPaulina 29 grudnia 2014 15:52\nTego jeszcze nie próbowałam :-) Moim ulubieńcem na razie zostaje SV, GTG jakoś mi się nie sprawdził...\nodcienie nude 29 grudnia 2014 17:19\nWszystko przed Toba:D\nRównież uwielbiam błysk na pazurkach. Ale pokochałam go i zaczęłam go potrzebować odkąd zaczęłam malować pazurki hybrydami. Wcześniej miałam chyba tylko 1 nabłyszczacz w całym swoim życiu.. dlatego nie znam tych przedstawionych przez Ciebie.\nodcienie nude 29 grudnia 2014 17:20\nHybrydy maja cudowny polysk:D choc na ten z Poshe narzekac nie moge;)\nInesWorld 29 grudnia 2014 22:04\nJa przerabiałam Essie, Poshe i Seche i po testach zostałam wierna Seche- kończę właśnie (po roku) tą wielką butlę 118 ml. Nauczyłam się go używać chociaż nadal zdarza się że gdzieś coś ściągnie. Ideałów nie mam a SV jest chyba najbliżej doskonałości :)\nodcienie nude 1 stycznia 2015 12:14\nLooo, ogromna butla!! Mi najbardzoej pasuje wlasnie Poshe - poki co nie planuje sie przesiadac na cos innego.\nUnknown 29 grudnia 2014 22:29\nJa uzywam Revlona i jestem bardzo zadowolona\nodcienie nude 1 stycznia 2015 12:15\nNie wiedzialam, ze Revlon tez ma taki preparat.\nKarolina 30 grudnia 2014 09:47\nSłyszałam o nim, ale jeszcze go nie miałam ;)\nodcienie nude 1 stycznia 2015 12:16\nA czego uzywasz na codzien?\nMysia Familia 31 grudnia 2014 11:52\nJa mam słabe paznokcie, ale ma trasie tania odżywka z rossmanna mi wystarcza :-)\nodcienie nude 1 stycznia 2015 12:17\nNo i to najwazniejsze:))\nMagdalena 2 stycznia 2015 18:06\nTego jeszcze nie miałam, a sporo już przetestowałam.. ;/\nodcienie nude 2 stycznia 2015 18:26\nA co zasłużyło wg Ciebie na uwagę? Co fajnego polecasz?


Duet kryminalny - cud kultury\nPoczytna pisarka szykuje się do kolejnego spotkania autorskiego. Jej przyjaciółka poznaje kolejną miłość swojego życia. Ktoś loguje się na Facebooku i zaczyna opowieść psychopaty. Pozostawione w szpitalu kilkuletnie dziecko z premedytacją częstuje kolegę kuleczkami rtęci. Morderca przystawia pistolet do skroni staruszce wracającej do domu. I młodej dziewczynie w parku. I jeszcze kilku osobom. Ofiary łączy to, że lubią książki tej samej poczytnej pisarki. Przy ciałach nie ma śladów, jeśli nie liczyć papierowych stateczków. Do końca nie wiadomo, kto zabił. Zanim komisarz Zawada w idealnym tandemie z policyjną profilerką Eweliną odkryją prawdę, zakładam, że znają ją autorzy Autorki. Maria Ulatowska i Jacek Skowroński. Spytam.\nMaria: Do połowy książki wiedzieliśmy, kto zabił. A potem okazało się, ze zabija zupełnie ktoś inny, niż miał zabijać. Musieliśmy przerobić cały tekst.\nJacek: Co wcale nie było łatwe, ale nie mieliśmy wyjścia. Tak bywa, że bohater zmienia plany autora.\nSpotkaliście się przy tej powieści, ale piszecie zupełnie różne książki. Jacek kryminały, Maria wielowątkowe powieści obyczajowe. Coś łączy Waszą twórczość?\nMaria: Oczywiście, że miłość! Jest w każdej mojej książce i w książkach Jacka też. Tym razem jednak to ja wymyśliłam seryjnego mordercę, żeby nie stać się Hansem Klossem literatury obyczajowej. Bardzo byłam ciekawa, jak sobie dam radę w innym gatunku.\nJacek: Żeby napisać wspólną książkę, każde z nas musiało wyjść z własnych ram. Zaczęliśmy tak: Rysia podesłała mi kawałek swojego tekstu, żebym zobaczył, czy mogę go kryminalnie podkręcić. Potem ja wysłałem jej swój, żeby ona przekonała się, czy jej to pasuje. Ta metoda świetnie się sprawdziła, stosowaliśmy ją w całym procesie powstawania powieści, nie pisaliśmy ciągów dalszych, nie dzieliliśmy się wątkami, tylko wpisywaliśmy się w nasze teksty wzajemnie.\nA ja czytając Autorkę próbowałam oczywiście zgadnąć, kto pisał którą postać i jaki wątek. Byłam pewna, że komisarza Zawadę pisał Jacek.\nMaria: Nie zgadłaś. Każdą postać, oprócz drugoplanowych, pisaliśmy wspólnie. Bardzo o to dbaliśmy. Chcieliśmy, żeby nasze teksty się przenikały, właśnie dlatego, żebyś czytając nie była pewna, że to pisała Ulatowska, a to Skowroński. Migamy we wszystkich postaciach, my, nasze doświadczenia, osobowości, sympatie.\nJacek: Niektóre doświadczenia są wspólne. Pewnego dnia spotkaliśmy się w mieszkaniu, które nie należało do żadnego z nas, żeby omówić właśnie to, kto tak naprawdę zabija. Na szybie balkonowej zobaczyłem monstrualnego pająka. Zacząłem się zastanawiać nad sposobem ucieczki. W końcu wezwałem na pomoc Rysię, a ona wzięła go w serwetkę i wyniosła.\nMaria: Z tego doświadczenia powstała scena miłosna, tyle, że to profilerka boi się pająka, komisarz ją przed nim ratuje.\nProfilerka Ewelina i komisarz Zawada to te dwie postacie, w których czytelnik się kocha. A postaci, wątków, obrazków, miejsc (i morderstw) jest tu naprawdę sporo. Poczytna pisarka biega na czekoladę do Wedla w Złotych Tarasach, komisarz pracuje w stołecznej komendzie przy Andersa i kiedy wychodzi z pracy, myśli o seryjnie wyciętych drzewach w Ogrodzie Krasińskich. Tymczasem profilerka Ewelina lubi przesiadywać w Pinesce (tak właśnie pisanej) urokliwej kafejce, w której stoją regały z książkami. To miejsce istnieje naprawdę, kiedyś czekając tam na kogoś, wciągnęłam się w lekturę stojącej na regale biografii Ala Pacino tak bardzo, że zaczynałam myśleć, że fajnie byłoby, gdyby ten ktoś jednak nie przyszedł.\nZ jakich narzędzi korzysta morderca, to się zazwyczaj szybko okazuje. A autor kryminałów?\nJacek: Przy pisaniu kryminałów wcale nie najważniejsza jest znajomość technik operacyjnych i zagadnień śledczych. Ważniejsze jest wejście w psychikę bohatera. Kryminały zaczynam zawsze od tworzenia postaci, zwykle z tej drugiej, ciemniejszej strony. Stawiam sobie pytanie o motyw i o rodzaj zbrodni, jaką chciałbym popełnić jako mój bohater. Potem obmyślam, jak to zrobić, żeby mnie nie złapano.\nA to prawda, że nie da się popełnić zbrodni doskonałej?\nJacek: Tak twierdzi każdy policjant. Moim zdaniem tu tkwi błąd logiczny. Bo jeśli zbrodnia doskonała istnieje, to przecież jej nie wykryli, bo się o niej nie dowiedzieli.\nKiedy opowiadasz, jak konstruujesz bohatera, przypominają mi się metody profilerki Eweliny. Ona też pisząc portret psychologiczny mordercy, wchodzi w jego skórę. To kolejna rzecz, która Cię z nią łączy, oprócz strachu przed pająkami.\nJacek: Profilerka robi właśnie to, co pisarz. Wciela się w zabójcę, żeby wiedzieć, dlaczego to zrobił i co zrobi dalej. Tak, Ewelina jest moja.\nMaria: Nieprawda! Ewelina jest pół na pół!\nW takim razie która postać jest Ci najbliższa?\nMaria: Autorka, czyli Justyna Sobolewska.\nPostać o imieniu i nazwisku znanej krytyczki literackiej.\nMaria: Właśnie i to jest zupełny przypadek! Kiedy zaczynaliśmy pisać książkę, daliśmy naszym bohaterom imiona i nazwiska naszych przyjaciół. A potem wydawca się rozmyślił i stwierdził, że będzie lepiej, jeśli to zmienimy. W ostatniej chwili wymyślaliśmy nowe nazwiska bohaterom, autorka w pierwszej wersji nazywała się Justyna Fryczkowska, po Ani Fryczkowskiej, pisarce. Musiałam dać Justynie nowe nazwisko, przyszło mi do głowy “Sobolewska”, a Justyna została. Zorientowałam się dopiero, jak książka wyszła w druku. Prawdziwa Justyna na szczęście ma do tego dystans. Z nazwisk przyjaciół udało nam się zostawić trzy, ze zmienionymi imionami.\nPowiedziałaś, że Justyna jest Ci najbliższą postacią. Dlaczego?\nMaria: Bo jest pisarką, ma trochę moich doświadczeń – choćby te związane z wydaniem pierwszej powieści, czy ze spotkaniami autorskimi. Ale też kilka przeżyć osobistych.\nJacek: Pisarz musi pisać o tym, co zna.\nW takim razie, co jeszcze, oprócz doświadczenia z pająkiem, przećwiczyliście na własnej skórze z tej całej serii barwnych zdarzeń, z których składa się Autorka?\nMaria: Właściwie wszystko, naprawdę.\nJacek: Oprócz zabijania. Ale czy tak do końca? Chyba nie ma na świecie człowieka, który choć raz nie chciałby kogoś zabić. Wątek dziecka, które spędza wiele tygodni w szpitalu to moje doświadczenie. Pamiętam nawet, jak tłukliśmy termometry, żeby wysypywać z nich rtęć. Tyle, że oczywiście nikt z nas jej nie łykał. Mordercę można zbudować na własnych doświadczeniach przesuwając ich granice.\nA strach? Wyobrażam sobie, że morderca w ogóle nie czuje strachu. Nie tylko przed karą, ale też przed tym, że popełnia zbrodnię.\nJacek: Zgadzam się z tym. Gdyby nie strach, większość ludzi popełniałaby zbrodnie.\nMaria: Moim zdaniem ważniejszy, niż strach, czy jego brak, jest motyw. Gdyby ktoś skrzywdził moje dziecko, nie czułabym strachu, żeby chwycić za siekierę. Silniejszy okazałby się afekt.\nJacek: Ale w kryminałach nie morduje się w afekcie. Morderca myśli na chłodno, wszystko ma zaplanowane.\nMaria: Czyli jest psychopatą.\nJacek: Dokładnie tak. Tymczasem w rzeczywistości większość zbrodni jest popełniana w afekcie. Dlatego wykrywalność jest tak duża. Może 1 procent to zbrodnie zaplanowane. To o nich pisze się kryminały.\nAle ten kryminał jest też o pisarce. Jej książki stają się motywem zabójcy. To najbardziej podoba mi się w powieści Autorka. Ta sprytna gra z czytelnikiem. I z mordercą. Jacek Skowroński jest autorem trzech powieści kryminalnych. I własnego życiorysu?\nMam wrażenie, że Twoja biografia oficjalna też jest literacką kreacją. Podobnie odbieram biografię Vincenta Severskiego, byłego agenta, autora bestsellerowych powieści. Nie wiadomo do końca, co jest prawdą, a co fabularyzowaną prawdą. Niepostrzeżenie pisarz sam staje się bohaterem?\nJacek: Dobrze, teraz powiem prawdę. Zawsze byłem niespokojnym duchem, nosiło mnie po świecie. Byłem na międzynarodowej misji wojskowej, byłem w kontrwywiadzie wojskowym, studiowałem w Nowosybirsku.\nCzyli jesteś agentem?\nJacek: Byłem. Mam 11-12 lat wyrwanych z życiorysu, nie pamiętam, że istniałem. Ale zawsze chciałem zostać pisarzem, zupełnie bez związku z tym, czym się zajmowałem. I kiedy po tych wyrwanych latach wróciłem do żywych, pomyślałem: to już czas, żeby spróbować.\nA te lata co Ci wyrwało z życia? Kontrwywiad?\nJacek: Alkohol. Kontrwywiad był wcześniej, a potem były skutki.\nJako agent kontrwywiadu strzelałeś?\nJacek: Nie wiem. Naprawdę tego nie wiem.\nJak to się stało, że marzenie o pisaniu przetrwało, mimo takich doświadczeń?\nJacek: Było bardzo głęboko zakorzenione, pochodziło jeszcze z dzieciństwa. To marzenie urodziło mi się – podejrzewam, że tak jest u większości pisarzy – kiedy czytałem pierwsze wyjątkowo rozpalające wyobraźnię, książki. Dla mnie taką książką był Winnetou czytany w starym mieszkaniu w Gdańsku-Oliwie. Wrażenie było tak silne, że pamiętam nawet, jak stałem oparty o kaflowy piec. Myślałem wtedy, jaki niesamowity jest ten Karol May, jak bóg.\nWiększość ludzi czytając Winnetou nie marzy, żeby być Karolem Mayem, tylko Indianinem.\nJacek: A ja wtedy myślałem, że skoro to się tak łatwo czyta, to pewnie się też łatwo pisze. Więc ja też tak pewnie potrafię. Potem okazało się, że miał rację Hemingway, że to, co się łatwo czyta, najtrudniej się pisze.\nDzięki Tobie właśnie się dowiedziałam, czym różnią się pisarze od zwykłych ludzi, kiedy w dzieciństwie czytają książki. Przyszli pisarze marzą o tym, żeby kreować przygody, zwykli ludzie, żeby brać w nich udział.\nJacek: Zdecydowanie już wtedy chciałem te przygody wymyślać.\nMaria: Dzięki temu można być wszystkimi postaciami, a nie tylko jedną. Apetyt rośnie w miarę czytania. Ja czytałam od piątego roku życia, podejrzewam, że przeczytałam ponad 10 tysięcy książek.\nUtrzymujecie się z pisania?\nMaria: Tak. Ciągle jeszcze sprzedają się i krążą moje pierwsze książki.\nJacek: Ja też. Wydaję jedną, dwie książki rocznie.\nJacek i Marysia na spotkaniu autorskim\nMaria Ulatowska, przez znajomych i bliskich zwana czule Rysią, to jedna z najbardziej poczytnych pisarek. Ale zaczęła pisać dopiero cztery lata temu. Jest fenomenem, ma wielki talent, lekkość, jest niesamowicie kontaktowa, towarzyska, roześmiana. Dwa lata temu w Siedlcach, podczas Festiwalu Literatury Kobiecej została wyróżniona nagrodą za debiut. Była już wtedy na emeryturze (sama dodaje, że wcześniejszej). Zanim zaczęła pisać, zajmowała się czymś zupełnie innym. Równie dalekim od literatury, jak praca w kontrwywiadzie.\nCo to jest prawo dewizowe?\nMaria: Z wykształcenia jestem prawniczką i zawsze pracowałam w takich miejscach, gdzie powstawały przepisy prawne. Byłam w grupach, które je pisały. Po 1989 roku zaczęłam pracę w Narodowym Banku Polskim, w departamencie dewizowym. Co było ciekawym wyzwaniem, bo prawo dewizowe dopiero powstawało. I dopiero powstawały oficjalne kantory wymiany walut. Przepisy dla nich to właśnie moje dziecko. Do spółki z trójką kolegów napisaliśmy książkę Prawo dewizowe. Komentarz. Prowadziliśmy też wykłady dla banków. A potem prawo dewizowe zachowało się na tyle przyzwoicie, że jak przeszłam na emeryturę, przestało obowiązywać.\nMówisz, że od dziecka czytałaś. Czyli rozwijałaś wyobraźnię najlepiej, jak można. Wrzucałaś w głowę tysiące fabuł. I nigdy nie nudziło Cię prawo?\nMaria: Nigdy! Prawo to dziedzina wymagająca ciągłego, bardzo logicznego myślenia. Ktoś, kto nie jest prawnikiem, nie zrozumie przepisów, nie przełoży ich na działanie. To mi się zawsze podobało w prawie, że dużo trzeba myśleć, nad każdym zdaniem.\nZostałaś pisarką dla sławy, dla pasji, czy z jakiejś wewnętrznej potrzeby?\nMaria: Różnie odpowiadam na to pytanie. Zazwyczaj się tą odpowiedzią bawię. Ale skoro dziś mamy godzinę szczerości, powiem jak było naprawdę. Umarł mi ktoś bardzo bliski. I nie mogłam sobie z tym poradzić. Ktoś mi doradził, że powinnam czymś zająć myśli. Może pisać książki? Napisałam jedną, drugą, trzecią… Zajęłam myśli, znalazłam pasję. Kiedy zaczynałam pisać, nie miałam pojęcia, że potrafię, że w ogóle dam radę. W lutym wychodzi moja dziewiąta powieść i już piszemy drugą wspólną z Jackiem.\nJacek: Nawet zdradzimy Ci tytuł: “Pokój dla artysty”.\nMaria: Pomysł przyszedł do nas naturalnie. Wybraliśmy się na spotkanie autorskie naszej przyjaciółki, za Warszawą. Mieliśmy jeszcze trochę czasu, więc poszliśmy na spacer. I natknęliśmy się na niesamowity stary dworek stojący wśród drzew. To odkrycie zainspirowało nas do napisania nowej powieści. Jej bohaterowie kupują dworek i urządzają tam dom dla pisarzy. I dzieją się tam przeróżne rzeczy. W powieści wróci tez nasz główny bohater z Autorki, komisarz Zawada. Ale to będzie bardziej obyczajowa, niż kryminalna książka. Więcej jest tam miłości, niż zbrodni.\nCo trzeba sobie powiedzieć, jak myśleć, żeby zacząć realizować swoją pasję, choćby była najbardziej oddalona od tego, czym się zajmujemy?\nMaria: Zawsze trzeba wierzyć, że się uda, ale przede wszystkim trzeba spróbować. I jak się nie uda, to trudno. Zabierając się do pisania wspólnej książki, też nie wiedzieliśmy, czy to wyjdzie. Ale chyba wyszło, prawda?\nJacek: I jeszcze jedno. Niespecjalnie dobrze jest się oglądać za siebie. Lepiej patrzeć w to, co dopiero będzie. Mam takie ulubione powiedzenie: Żyj tak, żeby twój trup uśmiechał się w trumnie.\nOczywiście, jeśli nikt nie postawi przy nim papierowego stateczka.


Naukowcy: „Oddzielne łóżeczko to stres dla noworodka” | Blog przedPORODEM - blog o ciąży, porodzie i początkach macierzyństwa\nPublikujący w „Biological Psychiatry” naukowcy zwracają jednak uwagę, że ludzie rozdzielający po porodzie dziecko i matkę są wśród ssaków wyjątkiem. Dodają też, że wciąż nie wiemy wszystkiego na temat psychologicznego wpływu takiej praktyki na dziecko.\nfot. by rsgranne  www.flickr.com\nAby lepiej sprawdzić potencjalne skutki rozdzielenia, naukowcy z RPA badali dwudniowe, śpiące maluchy. Część dzieci spała przy mamach (zachowany był kontakt „skóra przy skórze”), część – w łóżeczku obok łóżka matki. W przypadku, kiedy dziecko spało samo, jego autonomiczna aktywność neonatalna (której przejawem jest niekontrolowana ruchliwość przez sen) była o 176 proc. większa – a momentów spokojnego snu było o 86 proc. mniej, niż gdy dziecko spało bezpośrednio obok matki – wyliczyli naukowcy.\nWnioski z tego badania wpisują się w dziwną antynomię – zauważają jego autorzy. Jeśli bowiem naukowcy chcą zbadać u zwierząt skutki stresu (np. jego wpływ na rozwijający się mózg osobnika), to najprostszą metodą wywołania takiego stresu jest zabranie młodego od matki. Z drugiej strony oddzielanie ludzkich noworodków od matki to praktycznie reguła, zwłaszcza gdy maluch wymaga wyspecjalizowanej opieki medycznej, np. umieszczenia w inkubatorze.\n„Nasze wyniki pomagają lepiej zrozumieć, dlaczego małe dzieci mają się lepiej, gdy pozostają w bezpośrednim kontakcie ze skórą matki, niż kiedy pozostają w inkubatorze” – wyjaśnia autor badania, dr Barak Morgan.\nfot. by sundaykofax  www.flickr.com\nTags: noworodek Po porodzie spanie z dzieckiem\n29/11/2011 at 12:42\ntrafiłam na Pani bloga poprzez stronę koalicji na rzecz walki z rakiem macicy.\nMam pytanie odnośnie tego tekstu. Zaznaczę wpierw, że moje dziecko pół nocy śpi u siebie a drugie pół ze mną w łóżku ( raczej z mojej wygody niż żebym zauważyła, ze śpi lepiej ;).\nOtóż ostatnio w Stanach jest głośna akcja nt szkodliwości spania z dzieckiem pod kątem umieralności dzieci. Moim zdaniem jest to bardzo kontrowersyjna akcja. Mogłaby Pani przedstawić swój pogląd dotyczący tej kampanii?\nDaję link do programu z telewizji śniadaniowej gdzie usłyszałam o tej akcji.\n30/11/2011 at 17:31\nA ja niedawno na TVN natknęłam się na dyskusję „Spanie z dzieckiem może je zabić”. Trochę zdziwiły mnie te rewelacje…\n01/12/2011 at 04:25\nDario, Ewo! Proszę o cierpliwość, odniosę się do Waszych postów w przyszłym tygodniu. Muszę szerzej się na ten temat rozpisać (temat baaardzo ważny), niestety dziś wyjeżdżam na kilka dni na szkolenie i mam od wczoraj mnóstwo spraw do załatwienia. bardzo przepraszam.\n01/12/2011 at 16:57\nJestem cierpliwa 😉\nZajrzałam tu przypadkiem, przez link. I nie zauważyłam przedmówczyni,która podała ten sam link. Przepraszam za zdublowanie…\nPozdrawiam, mam nadzieję, że jeszcze tu zajrzę.\nWitam trafiłam na bloga całkiem przypadkiem poprzez strone koalicji na rzecz walki z rakiem macicy. Miałam kłopot z tym, żeby córcia spała sama w łóżeczku i na początku dla wygody spałą ze mną ale po niedługim czasie spania ze mną zaczęłam ją tego oduczac dziś nie mam kłopotu dzieciątko śpi samo i przychodzi do mnie do łóżka dopiero jak wstaje 🙂 Podobnie jak z usypianem dziecka w mega ciszy – apel do rodziców – nie usypiajcie dzieciaczków po cichutku bo potem będzie mega kłopot bo jak dzidzia będzie spac to nawet oddychac nie będziecie mogli 😀 Wiem co mówie bo sporo moich znajomych ma ten problem właśnie przez to, że usypiali dzieciaczki w mega ciszy nawet bez puszczonego radia 😉 Pozdrawiam wszystkich :):):):):):)\n14/09/2012 at 08:41\nTrafiłam na tę stronę zupełnie przez przypadek. Bardzo lubiłam spać z moją córeczką. Czułam, że wtedy mam wszystko pod kontrolą, czuwałam, a ona była blisko i ułatwiało mi to znacznie karmienie. Dzieci tak szybko rosną, a czas kiedy z takim maleństwem można spać w jednym łóżku bezpowrotnie mija, więc nie chciałam sobie tego odmawiać. W łóżeczku młoda nie chciała spać i popłakiwała. Zawsze było mi jej żal i brałam ją do siebie.


Bez MAP, ale ze zaktualizowanym pakietem Celów Partnerstwa NATO - Ukraina: co to znaczy\nczwartek, 27 stycznia 2022, 01:12\nBez MAP, ale ze zaktualizowanym pakietem Celów Partnerstwa NATO - Ukraina: co to znaczy\nStanem na począetk 2021 roku Ukraina wdrożyła 292 standardy i dokumenty NATO. Generalnie tempo jest dobre, ale eksperci twierdzą, że musimy przyspieszyć\nUkraina jako pierwsza spośród krajów partnerskich NATO otrzyma zaktualizowany pakiet Celów Partnerstwa. Poinformowała o tym służba prasowa Ministerstwa Obrony Ukrainy. „Proces planowania i oceny sił jest jednym z najskuteczniejszych narzędzi zbliżania Ukrainy do standardów NATO, wzmacniania zdolności instytucjonalnych resortu obrony, rozwijania zdolności Sił Zbrojnych Ukrainy i uzyskiwania kompatybilności” – powiedział zastępca Ministra Obrony Ukrainy Anatolyj Petrenko. Odnotowuje się, że zaktualizowany pakiet Celów Partnerstwa dla Ukrainy zawiera zadania i działania na okres do 2025 roku. Wymienia również siły i środki, które Ukraina przygotowuje do udziału w programie Partnerstwa dla Pokoju, operacjach i misjach Sojuszu. Podstawy partnerstwa wspierają inne cele reformy sektora obrony i bezpieczeństwa, w szczególności projekty i działania związane z reformowaniem obronności.\nTakie wiadomości były odbierane na Ukrainie w różny sposób. Niektórzy uważają, że w ten sposób NATO postanowiło trochę „osłodzić pigułkę”, mówiąc, że Ukraina nie otrzymuje MAP, nie jest zaproszena na szczyt 14 czerwca, jednak „proces nie stoi w miejscu”. Inni wręcz przeciwnie, postrzegają to jako ważny krok w rozwoju i wzmocnieniu naszych zdolności obronnych. W rzeczywistości, jak zapewniają eksperci wojskowi, nie ma tu nic zaskakującego, a także złego.\nPakiet Celów Partnerstwa NATO-Ukraina: na czym to polega?\nByły zastępca szefa sztabu ds. integracji euroatlantyckiej, kapitan I stopnia w rezerwie, Andryj Ryżenko, mówi, że NATO po prostu jeszcze raz przypomniało: jeśli Ukraina chce wejść do systemu bezpieczeństwa zbiorowego, musi kontynuować reformy. W szczególności mówimy o wdrażaniu standardów Sojuszu Północnoatlantyckiego. „Jaki jest zaktualizowany pakiet celów partnerstwa? Jest to dokument planistyczny, który określa zadania na następne cztery do pięciu lat. To rutynowa, stale aktualizowana procedura. Poprzedni cykl udziału Ukrainy w procesie planowania i oceny sił (PCP) zakończył się w 2020 roku. Rozpoczyna się nowy” – komentuje Ryżenko.\nPCP jest kluczowym mechanizmem Sojuszu w osiąganiu zgodności sił zbrojnych państw nowoprzybyłych z siłami zbrojnymi państw członkowskich, a także w reformowaniu sektora bezpieczeństwa i obrony zgodnie ze standardami euroatlantyckimi. „Konkluzja ekspertów wojskowych NATO o wystarczającym poziomie zgodności wojskowej jest podstawą decyzji Rady Północnoatlantyckiej o przyznaniu MAP krajowi, który ukończył aspiranturę” – powiedział.\n„Zaktualizowany pakiet Celów Partnerstwa, co warto zauważyć, dotyczy nie tylko Ukrainy, ale także innych państw, z którymi współpracuje NATO. Jednak prawdopodobnie pierwszym takim krajem stanie się Ukraina. Obecnie taki algorytm ma rację bytu. Nie ma ostatecznej decyzji. O ile wiem, dyskusja jest zaplanowana na jesień” - dodał były minister obrony Andrey Zagorodniuk.\nWedług Sekretarza Generalnego Niezależnego Komitetu Antykorupcyjnego ds. Obrony (NAKO) Eleny Tregub, pakiet Celów Partnerstwa może być postrzegany jako ruch w kierunku MAP, ale poza oficjalnym statusem kraju kandydującego w ramach MAP. „Celem partnerstwa majmy osiągnąć do 2025 roku ukraińskie standardy NATO na wszystkich poziomach sektora obronnego (strategicznym, operacyjnym i taktycznym). Oddzielnie należy podkreślić, że osiągnięcie tych celów jest ustalane nie tylko przed Ministerstwem Obrony Ukrainy, ale także przed wszystkimi „departamentami władzy”” - dodała Tregub.\nJednocześnie – kontynuuje – NATO nadal podkreśla, że poprzednie programy partnerstwa Ukrainy nie zostały w pełni zrealizowane. Mówimy o siłach i środkach, które Ukraina musi przygotować do udziału w programie Partnerstwa dla Pokoju, operacjach i misjach sojuszu. „Podczas spotkania grupy roboczej ds. projektu pakietu nasi międzynarodowi partnerzy podkreślali znaczenie kontynuacji reform w sektorze obronnym, w szczególności budowy systemu skutecznej demokratycznej kontroli cywilnej, podporządkowania komponentów wojskowych sektora obronnego cywilnemu nadzorowi, reformę systemu dowodzenia i kontroli Sił Zbrojnych oraz osiągnięcie zgodności z krajami NATO” – powiedziała sekretarz generalny NAKO.\nZ kolei analityk Centrum Nowej Europy Marianna Fachurdinowa zauważyła, że Ukraina na początku 2021 roku wdrożyła 292 standardy i dokumenty NATO, co stanowi 19 procent i ogólnie odpowiada poziomowi krajów, które w ostatnim czasie stały się członkami Sojuszu. „Postanowiliśmy porównać liczbę norm na Ukrainie i w krajach członkowskich NATO. Tym samym w ujęciu procentowym Ukraina wypełniła 19% umów standaryzacyjnych NATO. I zauważyliśmy, że liczba ta jest bardzo zbliżona do standardów w tych państwach członkowskich Sojuszu, które przystąpiły niedawno, w ciągu ostatnich 10 lat. Na przykład w Albanii liczba ta wynosi 29%, w Czarnogórze - 22%. Macedonia Północna, która została członkiem Sojuszu w zeszłym roku, nie osiągnęła jeszcze nawet poziomu 1%” – podkreśliła Fakhurdinowa.\nUczona podała również przykłady krajów o wysokim poziomie wdrożenia standaryzacji, a mianowicie: Niemcy 91%, Wielką Brytanię, Francję i Norwegię – około 80%. „Są to państwa członkowskie, które w rzeczywistości stały u początków powstania Sojuszu lub dołączyły w pierwszych jego latach istnienia… Ale znowu widzimy, że żadne państwo nie osiągnęło 100% wdrożenia standardów” - powiedziała.\nZdaniem eksperta, Ukraina wykazuje „bardzo przyzwoity postęp”, mimo że jest partnerem Sojuszu, a nie państwem członkowskim. „Najnowszy zestaw celów partnerstwa, prognozowany na lata 2018-2020, przewidywał opracowanie 219 standardów, a Ukraina faktycznie na początku tego roku opanowała około 90% tych dokumentów” – wyjaśniła procedurę Fachurdinowa, podkreślając, że wdrożenie standardów NATO na Ukrainie świadczy o tym, że nasze państwo wywiązuje się ze swoich zobowiązań w określonych ramach czasowych.\nZ kolei dyrektor centrum Alena Hetmanczuk zwróciła uwagę na potrzebę dalszego przyspieszenia wdrażania standardów NATO. „My w centrum „Nowej Europy” postanowiliśmy obliczyć, ile czasu zajmie Ukrainie osiągnięcie tych danych, okazało się, że w tym tempie, to od półtora do dwóch lat, jeśli nie 100%, to chociaż 90%, jak powiedzmy w Niemczech , wdrożonych standardów NATO - wskich. I okazało się, że to około 13-14 lat. Oznacza to, że jeśli chcemy szybko osiągnąć zgodność wojskową z państwami członkowskimi NATO, musimy przyspieszyć jeszcze bardziej, mimo że mamy dobre tempo” - powiedziała Hetmanczuk.\nPodkreśliła to również Olena Tregub: „Szybkość i jakość realizacji w całokształcie i całkowicie zależą od możliwości i pragnień Ukrainy”.\nMAP i dlaczego Ukraina nie została zaproszona na szczyt NATO\nKolejny szczyt NATO odbędzie się w Brukseli za dwa tygodnie. I to będzie tylko dla członków Sojuszu. „Bo to stosunkowo krótki szczyt – jedniodniowy”. Następnym razem być może poświęcimy więcej czasu, a potem prawdopodobnie odbędą się spotkania z partnerami na najwyższym szczeblu” - powiedział sekretarz generalny NATO Jens Stoltenberg.\nWedług niego NATO kontynuuje współpracę z krajami aspirantami, takimi jak Gruzja i Ukraina. „Naszym przesłaniem jest: koncentracja na reformach, wzmacnianiu sił zbrojnych i służb bezpieczeństwa, bo wierzymy, że to najlepszy sposób na integrację euroatlantycką” – podkreślił Stoltenberg.\nJednocześnie sekretarz generalny nie powiedział, kiedy możliwe będzie spotkanie na wysokim szczeblu z partnerami. Przypominamy, że przywódcy innych państw nie zawsze byli zapraszani na szczyty NATO. Na przykład tylko (!) członkowie NATO byli obecni na szczycie w Londynie w 2019 roku z okazji 70 rocznicy Sojuszu.\n„Fakt, że na dziś nie uczestniczymy w szczycie, przedstawiany jest jako wielka tragedia. Myślę jednak, że nie ma tu nic specjalnego. Ten krok zdecydowanie nie jest skierowany przeciwko Ukrainie. Szczyt jest jednodniowy, na którym planowane jest omówienie transformacji NATO, początek rozwoju nowej strategii. W końcu musimy zrozumieć, że dopóki nie zostaniemy członkami Sojuszu, niektóre wydarzenia będą miały miejsce bez nas. I to jest normalne - mówi były minister obrony Andrei Zagorodniuk. - Jednak z jakiegoś powodu wśród mas pojawiły się próżne oczekiwania, że, jak mówią, właśnie na tym szczycie Ukraina otrzyma MAP. Ale nikt tego nie obiecał. Nie tylko rozmów, ale i odpowiedniego przygotowania nie było. I wiedziały o tym wszystkie służby współpracujące z NATO. Cóż, nie możemy dostać MAP jako niespodzianki. Nadal musimy uchwalić szereg przepisów, odrobić inne prace domowe. Tak, wiele zostało zrobione, ale przed nami jeszcze dużo żmudnej pracy. Myślę, że sytuacja z MAP jest teraz dramatyzowana znacznie bardziej niż to konieczne”.\nPonadto były minister przypomniał, jak w czerwcu 2020 roku Ukraina otrzymała status partnera z rozszerzonymi zdolnościami NATO. Nawiasem mówiąc, Szwecja, Finlandia, Australia, Gruzja i Jordania mają dziś ten sam status. „To nie znaczy, że nigdy nie dostaniemy MAP. Rozumiemy, ale nie teraz. Jednocześnie musimy w pełni wykorzystać przeszłe możliwości, w szczególności poprzez program „ulepszonych możliwości”. Co zapewnia ten program? Obejmują one konsultacje polityczne z NATO (w szczególności na szczeblu ministrów obrony), większą kompatybilność armii i więcej wspólnych ćwiczeń (np. dostęp do ćwiczeń, w których uczestniczą wyłącznie członkowie NATO), wymianę informacji wywiadowczych („informacje o szczególnym charakterze ), służba ukraińskiego wojska w sztabie wielonarodowych organów dowodzenia i kontroli NATO, głębsza współpraca z NATO „w czasach kryzysów i przygotowań operacji” Sojuszu i tak dalej. W rzeczywistości, nawet bez MAP, nie będąc członkiem NATO, Ukraina może otrzymać takie same zasoby, jak pełnoprawni członkowie Sojuszu”- podkreśla Zagorodniuk.\n„Oczywiście NATO jest zainteresowane wspieraniem zainteresowania Ukrainy członkostwem, ale nie jest gotowe go zaoferować. MAP to kwestia geopolityczna” - dodaje Olena Tregub.\nWedług niej przedstawiciele Bułgarii, Wielkiej Brytanii, Danii, Kanady, Łotwy, Litwy, Polski, Stanów Zjednoczonych Ameryki i Francji zauważyli już postępy reformy obronnej na Ukrainie, a także wysiłki, jakie Ukraina podejmuje w celu przybliżania standardów i zasad NATO. „Jednak każda decyzja o zaproszeniu kraju kandydującego do rozpoczęcia negocjacji z NATO w celu „przyłączenia się do „euroatlantyckiej” rodziny” podejmowana będzie indywidualnie dla każdego przypadku przez państwa członkowskie NATO zgodnie z paragrafem 8 Deklaracji szczytu w Madrycie (1997) i Deklaracji szczytu w Waszyngtonie. I tutaj ważne jest, aby takie kroki były podejmowane wyłącznie wspólną decyzją wszystkich członków – powiedziała pani Tregub. - Na dzień dzisiejszy wątpliwe jest, aby Ukraina uzyskała 100% poparcia wszystkich członków NATO dla akcesji. Najprawdopodobniej kraje takie jak Węgry, Czechy, Francja, Niemcy, Holandia będą przeciwko. Ktoś boi się Rosji lub wciąż marzy o jej ułagodzeniu (Francja, Holandia), ktoś czeka na kampanie wyborcze (Francja, Niemcy), ktoś nie wierzy w szczerość euroatlantyckiego wyboru Ukrainy (Holandia), ktoś jest zawiedziony, przede wszystkim tempem reform. I publicznie wszystkie państwa członkowskie NATO mówią tylko o tym drugim”.\nW szczególności, kontynuowane jest „zaczarowane trio” składające się z reformy wymiaru sprawiedliwości w rządzie, reformy SBU i obecności prawdziwych sukcesów w walce z korupcją – tego właśnie oczekują od Ukrainy partnerzy z NATO na pierwszym miejscu. „Oznacza to, że każde specjalne partnerstwo z NATO, z wyjątkiem MAP, jest w rzeczywistości samym przesłaniem o wizji Ukrainy w szeregach Sojuszu. W ramach takiego partnerstwa nasz kraj może poruszać się tak samo, jak w ramach MAP, ale formalnie daje to NATO „pole manewru” z geopolitycznego punktu widzenia” - podsumowała Tregub.\nWywiad przeprowadził Mirosław Liszkowicz, Kijów


Przechowywanie - Leniwcuj.pl\n/ Dom i ogród/Przechowywanie\n10 X ORGANIZER UCHWYT NA BUTY STOJAK OBUWIE CZARNY\nSzukasz pomysłu i sposobu na zapanowanie nad bałaganem w swojej szafce z butami? Masz dość "walającego się" po całym przedpokoju obuwia? Ten gadżet w szybki i prosty sposób pomoże ci zaoszczędzić dużo miejsca w swoim przedpokoju, szafie, półce na buty czy garderobie.\n26,98 zł 26,99 zł\nDozownik do Płynów z Pompką 160ml\nDoskonałej jakości dozownik/buteleczka z pompką do wszelkich płynów kosmetycznych o pojemności 160 ml. Dzięki niemu w sposób łatwy, szybki higieniczny nawilżysz wacik preparatem, bez niepotrzebnej utraty płynu.\nLekka i stabilna szafka na buty idealna do przedpokoju, biura czy też sklepu. Szafka składa się z 4 półek, na których można w sumie umieścić 12 par obuwia. Wyjątkowo praktyczna szafka stanowi idealne rozwiązanie dla z osób pragnących uporządkować swoją przestrzeń domową zaoszczędzając przy tym sporo miejsca.\n22,98 zł 22,99 zł


7,51 (4502 ocen\ti\t812 opinii) Zobacz oceny\nJacy tak naprawdę jesteśmy? Szanujemy prywatność innych ludzi czy ukradkiem zerkamy zza firanki? Sprawdzisz co dzieje się u sąsiada czy udasz, że nic nie słyszysz? Gdzie przebiega Twoja granica?\nJak daleko posuną się oni. On psychopata na co dzień broniący maltretowanych kobiet w sądzie i ona kochająca ponad wszystko swoją niepełnosprawną siostrę, gospodyni domowa. Jak wygląda ich życie za zamkniętymi drzwiami ich idealnego domu?\nLiteracki debiut B. A. Paris to naprzemienne urywki przeszłości i teraźniejszości skomponowane tak, że nie sposób się oderwać od mrocznej tajemnicy. I tym razem nie jest to tylko frazes z okładki sygnowany nazwiskiem poczytnego autora.


[wywiad] O potrzebie edukacji w badaniach genealogicznych - More Maiorum\nprzez MoreMaiorum · 7 listopada 2020\nKs. prof. Waldemar Graczyk, fot. Mariusz Momont\nOd 1 października 2020 roku na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie rozpoczną się studia podyplomowe pn. Genealogia. Teoria i Praktyka. Uruchomienie pierwszego w Polsce kierunku w obszarze genealogii jest efektem współpracy uczelni ze środowiskiem zawodowych genealogów. Na nasze pytania odpowiadają ks. prof. Waldemar Graczyk – dziekan Wydziału Nauk Historycznych UKSW oraz Grzegorz Biłos – prezes Stowarzyszenia Polscy Profesjonalni Genealodzy.\nPanowie, wszystko wskazuje na to, że studia podyplomowe w zakresie genealogii po raz pierwszy nie ograniczą się tylko do chęci i deklaracji, jak bywało w przeszłości, ale naprawdę się rozpoczną. I to pomimo szalejącej pandemii. Spodziewaliście się tego?\nKs. prof. Waldemar Graczyk: Mieliśmy taką nadzieję, co więcej robiliśmy wszystko, by wobec niesprzyjającego czasu – a takim jest niewątpliwie okres pandemii – nic nie przeszkodziło w uruchomieniu studiów.\nGrzegorz Biłos: Sytuacja związana z pandemią jest dla nas swego rodzaju papierem lakmusowym, jeśli chodzi o konieczność kształcenia w tym zakresie. Liczba chętnych, którzy się zgłosili, mimo sporych zmian i utrudnień w rzeczywistości nie tylko akademickiej, pokazuje, jak dużą lukę, wynikająca z palącej potrzeby, wypełniamy. Myślę, że to dobry początek współpracy między naszym środowiskiem i Uczelnią. Przed nami jeszcze dużo dobrych rzeczy.\nPierwsze rozmowy dotyczące powołania studiów podyplomowych z zakresu genealogii rozpoczęły się trzy lata temu, jesienią 2017 roku. Jakie były początkowe założenia?\nWG: Przede wszystkim potrzeba uruchomienia takich studiów, co do której zgadzaliśmy się i nadto połączenie w konstrukcji programu, wiedzy praktycznej popartej doświadczeniem pracy genealoga i warsztatu historyka.\nGB: Z naszej perspektywy było to trochę szalone działanie i próba realizacji marzenia, które mieliśmy od dawna z moim najbliższym współpracownikiem – Mariuszem Michalakiem. Równolegle prowadziliśmy bowiem rozmowy dotyczące powołania organizacji zrzeszającej inne firmy genealogiczne, która w założeniu ma normować sytuację na rynku tych usług. Można powiedzieć, że obie inicjatywy były częścią szerszego planu.\nKilka innych polskich uczelni w ostatnich latach, w różnych miastach w Polsce, próbowało uruchomić szeroko rozumiane studia z genealogii. Jaka mogła być przyczyna niepowodzenia tego procesu?\nWG: Każda uczelnia ma swoje priorytety, próbuje odnaleźć się w określonym profilu badawczym, trudno więc jednoznacznie wskazać na przyczyny niepowodzenia. Jedno jest pewne, takie studia są potrzebne i odpowiadają pewnym znakom czasu.\nGB: Fakt podejmowania tego typu inicjatywy wcześniej, przez niezależnie działające ośrodki akademickie, w różnych częściach kraju, dowodzi tylko jak bardzo potrzebujemy kształcenia w tym zakresie oraz jak mocno utrwala się potrzeba zajmowania przeszłością własnych rodzin. Wskazuje to również, że oddolny wpływ organizacji genealogicznych, aktywność dużej liczby osób poszukujących własnych korzeni w instytucjach posiadających dokumentację jest mocno zauważalna.\nW przypadku studiów podyplomowych „Genealogia. Teoria i praktyka”, które rozpoczną się od roku akademickiego 2020/2021 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, istotne jest to, że powstały one wskutek rozmów pomiędzy genealogami a Uczelnią.\nWG: Taki jest charakter tych studiów tzn. połączenie wiedzy (teorii) z doświadczeniem i praktyką po to, aby udoskonalić warsztat i narzędzia pracy współczesnego genealoga. Przy takim założeniu jasnym było, że studia muszą być owocem wspólnego wysiłku.\nGB: Właśnie w tym, między innymi, należy dopatrywać się powodzenia całego procesu. Z jednej strony inicjatywa przyszła od nas, z zewnątrz, oddolnie, a z drugiej spotkała się ze spontanicznym i życzliwym przyjęciem, a także poparciem na kolejnych etapach przygotowań.\nW jaki sposób fakt, że inicjatywa ta była oddolna, wpłynęła na program studiów?\nWG: Program był opracowywany dwutorowo tzn. propozycje zajęć pochodziły od środowiska genealogów i środowiska akademickiego. To zagwarantowało jego atrakcyjność i zainteresowanie. Oczywiście przygotowany program studiów musiał być poddany procedurze „rygoru” akademickiego, czyli zaakceptowany przez wiele instytucji i podmiotów życia uczelnianego.\nDo przeczytania pozostało jeszcze ok. 70% artykułu. Dalszą część wywiadu przeczytasz w kwartalniku genealogicznym More Maiorum nr 3(86)/2020, który możesz bezpłatnie pobrać tutaj.\nIwona Fischer: „Bez udostępniania zasobu…\nArchiwum Kaczanowskiego - zbiórka na digitalizację…\nTagi: Grzegorz Biłosstudia genealogiczneWaldemar Graczykwywiad\nNastępny post [słuchowisko] O cudzie z 1920 roku\nPoprzedni post [nowy numer More Maiorum] Żydzi w Królestwie Polskim, teczki pracownicze w archiwach i księgi metrykalne w USA


W minionym tygodniu był to jeden z najszybciej taniejących blue chipów. Notowaniom banku wyjątkowo nie wiedzie się w całym miesiącu. Od początku stycznia kurs BZ WBK stracił 28 proc.\nTo kolejna duża spółka, której akcjonariusze nie mogą być zadowoleni z zachowania kursu w ostatnich tygodniach. Do tego ostatnio pojawiła się rekomendacja „sprzedaj”, wydana przez bank UBS.\nAkcje biotechnologicznej spółki wyróżniały się na tle wszystkich blue chipów. Czyżby inwestorów kusiła magiczna wizja rozwoju Biotonu, kreślona przez jego prezesa Adama Wilczęgę.\nPo niefortunnym początku roku spółki budowlane znowu wracają do gry. Wśród nich jest Polimer. W minionym tygodniu WIG-Budowlanka był najszybciej rosnącym indeksem.\nMakler Societe Generale ujęty\nMicrosoft podniósł prognozę zysków\nZaczyna się ewolucja w analizie rynkowej\nBank , Transport Kolejowy , Rozwój


wędkarstwo Bydgoszcz « MeinBlog\n« dre beats studio 247\nVideofilmowanie – film ślubny »\nWażne by odzież wędkarska konkretnie wielce silnie przylegała do ciała i była wykonana wyprodukowana sporządzona z wysokiej, jakości materiału. Dzięki niej jegomość mężczyzna człek nie zmarznie. wieloletni rasowy obeznany wędkarz wie, jak odpowiednie znaczące istotne jest kupienie termo aktywnej bielizny.\nJeśli wędkujesz to orientujesz decydujesz umiesz, jaką przynętę kupić. My faworyzujemy wyróżniamy hołubimy przynęty firmy SALMO, są różne dostosowane rzetelne. Możesz je dobrać do metody techniki sposobu. również też oprócz tego są bardzo atrakcyjne cenowo, czyli te przynęty są na każdą kieszeń.\nJesteś wędkarzem, łowisz karpie a może polujesz na duży spory masywny okaz? Do tego najlepsze dobre bez zarzutu będą wędki karpiowe. Doświadczony facet mężczyzna jegomość jest tego samego myśli krytyki werdyktu, jeśli łowić karpie to z przyzwoitym profesjonalnym dobrym sprzętem dostępnym na rynku.\nCoś dla wielbicieli amatorów miłośników niebezpiecznych groźnych ryzykowanych wrażeń. Wędkowanie na morzu dla wybranych. Wędki morskie – nie dla osób lubiących wielbiących hołdujących spokój i ciszę jeziora. To robota hobby pasja dla istot wędkarzy rybaków odważnych, o mocnych nerwach.\nCzy łowienie ryb jest nudne nieciekawe nieatrakcyjne? Nie! Jest to sport hobby pasja niezwykle ciekawa frapująca zajmująca. Stąd tak wielu mnóstwo dużo ludzi łowi ryby i co najważniejsze grupa ta stale dojrzewa kwitnie pączkuje. W końcu przebywanie na świeżym powietrzu musi się podobać każdemu!\nJest spora duża liczna grupa mężczyzn panów jegomości, którzy polują na suma. Jednak tylko ci doświadczeni obyci profesjonalni wędkarze wiedzą, że godzi przystoi można użyć do tego odpowiedniego sprzętu. Wędki sumowe to jest to. Można je kupić wszędzie, płacąc za nie minimalnie trochę ciut.\nGdzie znajduje stanowi pozostaje sukces dobrych najlepszych doświadczonych wędkarzy? W metodzie technice sposobie spinningowej na pewno WĘDKI SPINNINGOWE są odpowiedzialne za sławę poważanie triumf. Od doboru wędki zależy jak duży wielki ogromny okaz złapiemy i czy nasz połów okaże się tym udanym.\nThis entry was posted on Sunday, March 31st, 2013 at 22:17 and is filed under Allgemein.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.


USP LABS Modern BCAA+ 535g - sklep, opinie, efekty - Best Body\nStrona główna > Aminokwasy> BCAA + DODATKI>USP LABS Modern BCAA+ 535g\nUSP Labs Modern BCAA - to zdecydowanie najlepsze i najbardziej przemyślane BCAA na rynku. Powstało przy użyciu przełomowych badań które całkowicie zmieniają pogląd na temat aminokwasów rozgałęzionych, suplementu który należy z całą pewnością do najpopularniejszych na rynku.\nDwukrotnie większa ilość l-leucyny w porównaniu z konkurencją\nMinimalna ilość słodzików i wypełniaczy\nModern BCAA zostało stworzone dla tych którzy ponad wszystko kochają BCAA i stosują Jego znaczące ilości. Korzyści z suplementacji są bardzo szerokie i występują zarówno w okresie redukcji tkanki tłuszczowej jak i budowy masy mięśniowej. Po aminokwasy sięgają nie tylko osoby pracujące nad swoją sylwetką lecz również ludzie dla których priorytetem jest siła, wytrzymałość czy wydolność. Kluczem dla którego warto wybrać USP Modern BCAA jest ich jakość. Wiąże się z tym między innymi najwyższy możliwy stopień mikrorozdrobnienia, dobra rozpuszczalność, przyzwoite walory smakowe oraz brak zbędnych substancji wypełniających. To wszystko czyni ten produkt absolutnym liderem w swojej kategorii. Kluczową korzyścią wynikającą ze stosowania zwiększonych dawek aminokwasów rozgałęzionych jest szybsza regeneracja pomiędzy treningami, co szczególnie duże znaczenie ma w przypadku osób trenujących długo oraz bardzo często. Bez odpowiedniej suplementacji efektywność treningów bardzo szybko może ulec pogorszeniu.\nWielkość porcji: 17,9g\nDawkowanie i sposób użycia: stosować 1/2 porcji (1 miarka) przed i 1/2 porcji Modern BCAA Plus po treningu.\nOpinie o USP LABS Modern BCAA+ 535g\nTopowe aminokwasy od wielu lat. Doskonale sprawdzają się po treningu. Widać, że zaprojektowane z głową, wyłącznie przy użyciu tylko tego co działa.


Kurs walutowy a inflacja\neduteka Studia Ekonomiczne Ekonomia Kurs walutowy a inflacja\nEksporterzy nie będą usatysfakcjonowani ze zmian kursu (deprecjacji nominalnej), jeżeli jej tempo będzie niższe niż stopa inflacji, ponieważ wpływa to na wzrost kosztów surowców , robocizny itp. Wówczas inflacja nie będzie w pełni rekompensowana przez zwyżkę dochodów z eksportu w efekcie wolniejszego tempa deprecjacji w aspekcie zewnętrznym (czyli deprecjacji kursu walutowego).\nEksporterzy są zainteresowani tym, aby tempo nominalnej deprecjacji kursu walutowego było co najmniej tak wysokie , jak tempo inflacji. Jeżeli jest ono niższe mamy do czynienia w ujeciu realnym, do zjawiskiem wzmocnienia się danego pieniądza do innych walut. Sytuacje taką określa się obiegowo terminem aprecjacja realna (lub aprecjacja w ujeciu realnym). Należy zwrócić uwagę, że z procesem aprecjacji realnej mamy do czynienia wówczas gdy dana waluta podlega deprecjacji nominalnej.\nTo, czy mamy do czynienia z procesem realnej aprecjacji, można bowiem stwierdzić dopiero po porównaniu zmian siły nabywczej (ceny) pieniądza w obu aspektach:\nwewnętrznym i zewnetrznycm.\nGdyby relacje tempa zmian siły nabywczej w obu aspektach kształtowały się odwrotnie (tzn. dynamika inflacji na rynku wewnętrznym byłaby wolniejsza od tempa deprecjacji kursu walutowego, procesom deprecjacji nominalnej w obu aspektach towarzyszyłby proces deprecjacji, również w ujęciu realnym. Zmiany w ujęciu nominalnym i realnym.\n– realny kurs walutowy Pk\n– indeks cen krajowych Pz\n– poziom cen zagranicznych. Kurs realny nie służy do mierzenia zmian wartości pieniądza ale do badania zmian konkurencyjności produktu danego kraju na rynku międzynarodowym. Pozwala to na ocenę konkurencyjności kraju przy różnych kombinacjach kursu walutowego i zmian poziomu cen.\nZ reguły kurs realny jest podawany w postaci indeksu np. rok następny do roku poprzedniego. Wzrost indeksu (powyżej 100) oznacza pogorszenie konkurencyjności, spadek indeksu (poniżej 100) oznacza poprawę konkurencyjności.\nHistoria kursu walutowego\nDodano /17.07.2011 praca w formacie txt\nDodano /10.09.2007 praca w formacie txt


Jak nie popełniać błędów przy doborze opon\n« Stan techniczny pojazdów\nSkomplikowana naprawa silnika »\nStan auta może wiele powiedzieć na temat jego właściciela. Dlatego też osoby, które liczą na zainteresowanie płci przeciwnej powinny dołożyć wszelkich starań by ich auto prezentowało się jak najlepiej. W jaki sposób to osiągnąć? Poprzez systematyczną pielęgnację auta. Szczególnie ważne jest to by auto doprowadzić od stanu używalności po zimowym okresie. Mając na myśli konieczność czyszczenia auta mówimy nie tylko o samym jego wyglądzie zewnętrznym. Sporo uwagi każdy użytkownik auta powinien poświęcić temu by umyć auto również w środku, a nawet pod maską. Pielęgnacji będzie wymagał między innymi silnik. Jeśli jednak zabierzemy się za to w sposób nieumiejętny możemy doprowadzić nawet do awarii silnika. Auto można umyć przy pomocy letniej wody oraz szamponu. Po dokładnym umyciu auta widać dokładnie w jakim stanie prezentuje się karoseria. Drobne zarysowania, wgniecenia wymagają natychmiastowej reakcji. Skuteczniejsze od woskowania będzie polerowanie. Trzeba jednak wiedzieć w jaki sposób polerować auto by nie doprowadzić do powstawania jeszcze większych uszkodzeń.\nOpublikowano w Czyste auto | Tags: opony z białym pasem, Pomoc drogowa Brzesko


Stowarzyszenie Młody Lekarz - Nagroda\nNagroda Stowarzyszenia Młody Lekarz\nStowarzyszenie Młody Lekarz dwa razy do roku przyznaje nagrodę dla uczestnika kursu "Repetytorium do Lekarskiego Egzaminu Końcowego", który uzyskał najwyższy wynik na Lekarskim Egzaminie Końcowym. Do tej pory odbyły się IV edycje, a w gronie zwycięzców są same panie. Dwukrotnie nasza laureatka otrzymała najwyższy wynik w kraju. Co edycję otrzymujemy wiele zgłoszeń, które tylko o parę punktów są gorsze od wyniku maksymalnego. Cieszymy się, że nasi kursanci uzyskują tak wysokie wyniki na LEK i wierzymy, że nasza nagroda pomaga laureatom zrealizować ich plany i marzenia.\nJest nam niezmiernie miło poinformować, że Laureatką Nagrody Stowarzyszenia Młody Lekarz dla uczestniczki/uczestnika kursu “Zdaj LEKko”, który osiągnął najwyższy wynik na LEK w edycji jesień 2018 jest ……Pani Doktor Paula Gajewska, która zdobyła na egzaminie 170 punktów (86% z 198 pkt możliwych), co było jednym z najwyższych wyników w kraju.\nWysokość Nagrody to 3000 złotych.\nW tej edycji otrzymaliśmy w sumie 14 zgłoszeń konkursowych. Średni wynik LEK osób zgłaszających się do Konkursu wyniósł aż 164 punkty.\nSerdecznie gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów,\nPrzedstawiamy kilka pytań, które zadaliśmy Laureatce.\nKtórą uczelnię medyczną Pani ukończyła?\nJaka jest recepta na osiągnięcie tak wysokiego wyniku LEK?\nSądzę, że kluczem do wysokiego wyniku jest systematyczna nauka przez całe studia. Warto również podejść do LEKu jeszcze przed stażem, kiedy wiedza jest w miarę świeża po ostatnich egzaminach na uczelni. Nie ukrywam, że bardzo przydatne są także wakacyjne powtórki, a kurs „Zdaj LEKko” jest zdecydowanie dobrym wstępem do kumulacji najważniejszych informacji. Niezbędna jest również odrobina szczęścia i intuicji.\nJakie ma Pani marzenia, plany, ambicje?\nPo ukończeniu stażu chciałabym rozpocząć specjalizację z medycyny rodzinnej lub diagnostyki obrazowej- mam nadzieję, że ten rok ułatwi mi podjęcie decyzji. Myślę również o doktoracie.\nW jaki sposób Pani odpoczywa po wysiłku związanym z LEK?\nPo LEKu staram się nadrobić zaległości w spotkaniach z przyjaciółmi i chłopakiem, wreszcie mogę obejrzeć ciekawy serial i przeczytać książkę o tematyce innej niż medyczna. Jednak najwięcej odpoczynku, zwłaszcza psychicznego, przynosi świadomość, że od teraz uczę się tylko dla siebie, a nie po to, by zdać egzamin.\nLaureatem V edycji Nagrody Stowarzyszenia Młody Lekarz dla uczestniczki/uczestnika kursu “Zdaj LEKko”, który osiągnął najwyższy wynik na LEK został dr Stanisław Wojnar - absolwent I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jego wynik na ostatnim LEK to 159 punktów (82% z 194 punktów). Wysokość Nagrody to 3000 złotych.\nSerdecznie gratulujemy i cieszymy się tym bardziej, że jest to pierwszy Laureat Nagrody,\nOto kilka standardowych pytań i niestandardowych odpowiedzi zadawanych naszym Laureatom:\nReceptą na uzyskanie takiego wyniku na LEKu jest nauka bazująca na przypominaniu sobie wiedzy zdobytej na studiach, rozpoczęcie nauki z odpowiednim wyprzedzeniem, wychodzenie ze stażu o rozsądnych godzinach w okresie poprzedzającym LEK, jeżdżenie do BUWu i zmuszanie się do czytania kiepsko napisanych podręczników. Kurs Zdaj Lekko również odegrał istotną rolę w przygotowaniu do egzaminu.\nJakie ma Pan marzenia, plany, ambicje?\nMoje plany na przyszłość jeszcze nie są w pełni sprecyzowane, wysoki wynik na LEKu umożliwi mi większy wybór spośród różnych dostępnych specjalizacji w trybie rezydenckim. W tym momencie rozważam specjalizację z chorób wewnętrznych lub psychiatrii. Jeżeli chodzi o moje marzenia, to zawsze była to praca w sklepie zoologicznym.\nW jaki sposób Pan odpoczywa po wysiłku związanym z LEK?\nPo wysiłku związanym z LEKiem odpoczywałem przez parę dni spotykając się ze znajomymi. Nagroda Stowarzyszenia Młody Lekarz pozwoli mi powrócić do myślenia o różnych formach wypoczynku.\nPo raz czwarty mamy przyjemność przyznać Nagrodę Stowarzyszenia Młody Lekarz dla uczestniczki/uczestnika kursu “Zdaj LEKko”, który osiągnął najwyższy wynik na LEK.\nPo raz czwarty jest to Laureatka - Pani Doktor Natalia Hirsz.\nW sumie otrzymaliśmy 27 zgłoszeń do Nagrody. Były to bardzo wysokie, często najwyższe na poszczególnych Uczelniach, wyniki z egzaminu.\nWynik Pani Doktor – 183 punkty (92% z 198 pkt), po raz kolejny u Laureatki naszej Nagrody najwyższy w Polsce, okazał się jednak bezkonkurencyjny.\nCieszymy się, że mogliśmy przyczynić się do sukcesu Pani Doktor. Jeszcze raz serdecznie gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów,\nGratulujemy i przedstawiamy kilka pytań, które zadaliśmy Laureatce.\nSystematyczna nauka na studiach, intensywna powtórka na Kursie "Zdaj LEKko", dokładne przerobienie bazy pytań z ubiegłych lat i oczywiście trochę szczęścia.\nPo stażu podyplomowym chciałabym rozpocząć specjalizację z pediatrii w ośrodku, który przyjmuje wielu różnych pacjentów, żeby jak najlepiej poznać cały przekrój dziecięcych dolegliwości.\nOdpoczywam nadrabiając zaległości serialowe i książkowe oraz relaksując się myślą, że przez długi czas nie czeka mnie żaden egzamin.\nZ przyjemnością informujemy, że Laureatką Nagrody Stowarzyszenia „Młody Lekarz” dla uczestnika kursu Repetytorium do Lekarskiego Egzaminu Końcowego „Zdaj LEK-ko” w edycji Zima 2017, który najlepiej zdał LEK została Pani Doktor Angelika Bazyluk absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Wynik Pani Doktor z LEK był najwyższy w Polsce w tej edycji egzaminu i wyniósł 177 punktów (89,39%).\nNajważniejsza jest usystematyzowana wiedza zdobyta na przestrzeni całych studiów. Przydaje się także logiczne myślenie, które pozwala wybrać najbardziej prawdopodobną odpowiedź oraz przeanalizowanie dostępnej bazy pytań.\nChciałabym pracować w kompetentnym zespole, w którym panuje miła i życzliwa atmosfera, a priorytetem jest dobro pacjenta.\nNajlepszym sposobem na zrelaksowanie się po wysiłku intelektualnym jest aktywnie spędzony czas w dobrym towarzystwie. Preferuję długie wycieczki rowerowe po malowniczych zakątkach Podlasia.\nZ przyjemnością informujemy, że Laureatką Nagrody Stowarzyszenia „Młody Lekarz” dla uczestnika kursu Repetytorium do Lekarskiego Egzaminu Końcowego „Zdaj LEK-ko” w edycji Zima 2016, który najlepiej zdał LEK została pani doktor Martyna Naduk-Ostrowska absolwentka I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Wynik Pani Doktor z LEK to imponujące 177 punktów (90,3%). Serdecznie gratulujemy i podziwiamy.\nSystematyczna nauka w trakcie studiów, intensywna nauka przed egzaminem, rozwiązywanie testów egzaminacyjnych i w moim przypadku kurs „Repetytorium do Lekarskiego Egzaminu Końcowego”.\nMoim marzeniem jest dostanie się na wybraną specjalizację w ramach rezydentury w ośrodku, który zapewnia wysoki poziom szkolenia.\nWolny czas spędzam na spotkaniach z rodziną i przyjaciółmi, nadrabiam zaległości czytelnicze, kinowe i teatralne, aktywnie korzystam z wiosennej pogody i planuję kolejne podróże.\nRegulamin Nagrody Stowarzyszenia Młody Lekarz\nREGULAMIN NAGRODY STOWARZYSZENIA „MŁODY LEKARZ“ DLA UCZESTNIKA KURSU REPETYTORIUM DO LEKARSKIEGO EGZAMINU KOŃCOWEGO „ZDAJ LEK-KO”, KTÓRY NAJLEPIEJ ZDAŁ LEKARSKI EGZAMIN KOŃCOWY\n1. W nawiązaniu do zadań statutowych Stowarzyszenie „Młody Lekarz“ (określanego dalej jako Stowarzyszenie) obejmujących udzielanie grantów i stypendiów naukowych studentom i absolwentom kierunków medycznych lub kołom naukowym oraz w celu promocji kursu Repetytorium do Lekarskiego Egzaminu Końcowego „Zdaj LEK-ko“ (zwanego dalej kursem „Zdaj LEK-ko“) postanowiono o ustanowieniu Nagrody, zwanej dalej Nagrodą, dla Kursantki/Kursanta, który najlepiej zda Lekarski Egzamin Końcowy (LEK).\n1. Nagroda jest przyznawana uczestnikowi kursu „Zdaj LEK-ko“ organizowanego przez Stowarzyszenie, który uzyskał najwyższy wynik podczas LEK prowadzonego przez Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) w Łodzi bezpośrednio po kursie.\n2. Nagroda może być przyznana tylko osobie, która uczestniczyła w poprzedzającej egzamin edycji kursu „Zdaj LEK-ko“.\n3. Nagroda przyznawana jest 2 razy w roku, odpowiednio po edycji zimowej i jesiennej LEK.\n3. W każdej edycji przyznawana jest tylko jedna Nagroda. W przypadku, gdy więcej niż jedna osoba uzyska najwyższy wynik z LEK decydująca będzie kolejność zgłoszeń.\n4. Nagroda może być przyznana danej osobie tylko 1 raz.\n5. Wartość Nagrody wynosi 3000 złotych brutto.\nZasady zgłaszania kandydatur do Nagrody\n1. O przyznanie Nagrody można wystąpić w nieprzekraczalnym terminie 40 dni od daty ostatniego LEK.\nTytuł zgłoszenia: „Zgłoszenie do Nagrody SML – Imię i nazwisko“\n„Przesyłam zgłoszenie do Nagrody za najlepszy wynik ostatniej edycji LEK – Imię i nazwisko PESEL, adres zameldowania, telefon kontaktowy.\nUczestniczyłam/uczestniczyłem* w ostatniej edycji kursu „Zdaj LEK-ko“ w Warszawie/Krakowie/Gdańsku*\nW załączeniu przesyłam skan potwierdzenia mojego wyniku z LEK otrzymany z CEM (UWAGA - nie print-screen ze strony CEM z wynikami)\nW przypadku otrzymania Nagrody wyrażam zgodę na umieszczenie na stronie www.mlodylekarz.pl informacji o przyznaniu mi Nagrody wraz z zdjęciem i krótką informacją o mnie.“\n4. Każde zgłoszenie będzie potwierdzane mailem zwrotnym z nadanym chronologicznie numerem zgłoszenia na podstawie kolejności zgłoszeń.\n5. Dane osobowe przesłane w ramach zgłoszenia będą wykorzystywane wyłącznie w celach weryfikacyjnych i nie będą używane do innych celów.\n1. Decyzje o nieprzyznaniu Nagrody przez Stowarzyszenie nie podlegają odwołaniu.\n2. Wszelkie próby fałszowania danych będą podlegały ściganiu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.\n3. Regulamin wchodzi w życie z dniem 3 listopada 2015 r.


wydrukuj podstronę do DRUKUJ17 września 2019 | 11:28 komentarzy 6\nZgodnie z przepisami, do majątku wspólnego należą w szczególności: pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków, środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków.\nAle niekoniecznie małżonkowie muszą pozostawać we wspólności majątkowej, mogą bowiem zawrzeć w formie aktu notarialnego umowę małżeńską majątkową, zwaną intercyzą. Taka umowa może zarówno rozszerzyć jak i ograniczyć wspólność ustawową, a nawet ustanowić rozdzielność majątkową.\nCo jest istotne takie umowy są obowiązujące za życia małżonków i nie mają wpływu na kwestie dziedziczenia małżonków po sobie. Powołanie do spadku z ustawy, jak i wysokość przypadającego małżonkowi udziału spadkowego nie zależy od małżeńskiego ustroju majątkowego obowiązującego do chwili otwarcia spadku. A zatem, jeżeli nawet małżonkowie mieli ustanowioną rozdzielność majątkową, to i tak po śmierci jednego z nich, drugi małżonek dziedziczy po nim z ustawy.\nAle i tu możliwe są modyfikacje, gdyż testament może zmienić ustawowe zasady dziedziczenia i pozbawić małżonka majątku, który otrzymałby w spadku. Dziedziczenie ustawowe wchodzi bowiem w rachubę w zakresie, w jakim spadkodawca nie sporządził ważnego testamentu, obejmującego skuteczne powołanie spadkobiercy.\nPrzepisy stanowią, że w pierwszej kolejności powołane są do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek, którzy dziedziczą w częściach równych, jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. W braku zaś zstępnych spadkodawcy (dzieci, wnuki), do spadku powołani są z ustawy jego małżonek i rodzice. Przy czym udział spadkowy każdego z rodziców, które dziedziczy w zbiegu z małżonkiem spadkodawcy, wynosi jedną czwartą całości spadku. Udział spadkowy małżonka spadkodawcy, który dziedziczy w zbiegu z rodzicami, rodzeństwem i zstępnymi rodzeństwa spadkodawcy, wynosi połowę spadku, niezależnie od tego, ilu i kto spośród krewnych tych dziedziczy z ustawy. W braku wymienionych krewnych (i zstępnych) spadkodawcy małżonek dziedziczy z ustawy cały spadek.\nWarto podkreślić, że małżonek spadkodawcy nie należy do jego spadkobierców ustawowych w razie prawomocnego orzeczenia rozwodu albo separacji, której aż do otwarcia spadku nie zniesiono. Dla powołania do spadku z ustawy obojętny jest natomiast sam tylko fakt ustania pożycia małżeńskiego (separacja faktyczna). Może zatem dojść do sytuacji, w której małżonkowie od lat nie żyją razem a i tak będą po sobie dziedziczyli.\nZ drugiej strony przepisy nie przewidują dziedziczenia ustawowego przez osoby, które pozostawały ze spadkodawcą we wspólnym pożyciu, czyli np. przez konkubentów. Żeby doszło do dziedziczenia przez partnera konieczne jest wskazanie go jako spadkobiercę w testamencie.


lis 28.11.2012 16:40\nTrener Artur Skowronek w towarzyskim spotkaniu z trzecioligowcem sprawdzał testowanych zawodników oraz szczecińskich młodzieżowców, którzy wyróżniali się w spotkaniach Młodej Ekstraklasy i III ligi.\nPogoń wygrała 2:1. Gole dla niej strzelali Kamil Zieliński, po bardzo ładnym uderzeniu z 16 metrów oraz Nwaogu, który dobił piłkę do siatki po akcji Szymona Kapelusza. Honorowe trafienie dla trzecioligowej Drawy Drawsko uzyskał były portowiec Marcin Dymek.\n- Dobra pierwsza połowa, w drugiej trochę brakowało jakości. Dwóch zawodników z grupy sprawdzanych bardzo mi się spodobało, jeden nawet bardziej. Decyzję, co do przydatności wszystkich - podejmiemy szybko - mówił Artur Skowronek, trener Pogoni.\nJego asystent Grzegorz Mokry dodał, że najkorzystniejsze wrażenie zrobił testowany od tygodnia Japończyk Takuya Murayama: - Widać, że ten chłopak robi różnicę na boisku. Ale rywale był tylko z III ligi, więc musimy być ostrożni przed decyzjami.\nJedną z bramek strzelił Nigeryjczyk Charles Nwaogu, którego kariera rozbłysła dwa lata temu we Flocie, gdy w rundzie jesiennej strzelił 13 bramek. Wiosną 2011 już nie był tak skuteczny, ale latem trafił do drugoligowego zespołu Energie Cottbus. Tam nie przebił się do składu i odnalazł się w Arce Gdynia. Na początku tego sezonu rozwiązano z nim umowę w wyniku niesubordynacji na boisku (nie wykorzystał rzutu karnego, choć nie był przewidziany do strzału) i słabej formy. W ostatnich tygodniach nic nie robił... i to było widać w sparingu Pogoni. Nwaogu przymierzany jest również do lidera I ligi - Floty Świnoujście.\nW następnym tygodniu Pogoń chce zorganizować podobny sprawdzian dla kolejnej grypy testowanych graczy. Rywal wkrótce zostanie ustalony.\nSkład Pogoni ze sparingu z Drawą: Krystian Rudnicki (46. Grzegorz Otocki) - Mateusz Sobolczyk, Tomasz Wisio, Sebastian Rudol, Krzysztof Michalak, Floribert N'Galula, Mateusz Wilk, Takuya Murayama, Szymon Kapelusz (46. Michał Koj), Kamil Zieliński (46. Kajetan Pogorzelczyk), Charles Nwaogu.\nMroczek, prezes Pogoni: Nie chcę być listkiem figowym dla złych decyzji Krzystka\nPrezydent Krzystek: Nie dla nowego stadionu Pogoni\nKamil Grosicki o Pogoni, stadionie i przyszłości\nNowe kołowrotki na stadionie Pogoni


i mokro, ale już czuło się słońce, już coś tam w górze jaśniało pomalutku, a wszechobecna szarość zaczęła nabierać barw. Ponuro milczące dotąd ptaki poczęły się nieśmiało odzywać, wreszcie rozświegotały się na dobre. Krople na pajęczynach lśniły jak srebro. Wiodące zaś z rozstaja, tonące w oparze drogi wyglądały jak jakieś bajeczne zaświaty.\nA na to, żeby nie ulec błędnym urokom, też jest sposób. Zły, że zbytnio zadufał i nie pomyślał o tym wcześniej, Reynevan rozgarnął stopą obrastające podstawę krzyża chwasty, przeszedł się skrajem drogi. Szybko i bez trudności znalazł to, czego szukał. Pierzasty łąkowy kmin, obsypany różowymi kwiatuszkami zagorzałek, wilczomlecz. Odarł\ni mokro, ale już czuło się słońce, już coś tam w górze jaśniało pomalutku, a wszechobecna szarość zaczęła nabierać barw. Ponuro milczące dotąd ptaki poczęły się nieśmiało odzywać, wreszcie rozświegotały się na dobre. Krople na pajęczynach lśniły jak srebro. Wiodące zaś z rozstaja, tonące w oparze drogi wyglądały jak jakieś bajeczne zaświaty.<br>A na to, żeby nie ulec błędnym urokom, też jest sposób. Zły, że zbytnio zadufał i nie pomyślał o tym wcześniej, Reynevan rozgarnął stopą obrastające podstawę krzyża chwasty, przeszedł się skrajem drogi. Szybko i bez trudności znalazł to, czego szukał. Pierzasty łąkowy kmin, obsypany różowymi kwiatuszkami zagorzałek, wilczomlecz. Odarł


Na spotkaniu z tradycjami nordowych rybaków proponują spędzić pierwszy sierpniowy weekend w Jastarni. W ten weekend obchodzić tam będą doroczne Dni Węgorza.\n– Pokazy dawnego sprzętu i tradycyjnych metod poławiania zobaczyć będzie można w sobotę – zachęca burmistrz Jastarni Tyberiusz Narkowicz.\nTo jubileuszowa edycja – impreza organizowana jest już od 25 lat. Jej celem jest pokazanie rybackiego rzemiosła i życia kaszubskich rybaków z Nordy. Niedziela to dzień konkursowy. Miejscowi rywalizować będą w przeciąganiu kutra, będzie można m.in. wziąć udział w jednej z najbardziej widowiskowych i najzabawniejszych konkurencji: łowieniu węgorza gołą ręką. Dni Węgorza rozpoczną się w Jastarni w sobotę o godzinie 17:00 w porcie rybackim, imprezę zamknie kaszubska biesiada w niedzielny wieczór.


List biskupów z Górnego Śląska i Zagłębia: Chrońmy wodę, gdyż w Polsce jej brakuje!\n- Polska posiada najmniejsze naturalne zasoby wodne ze wszystkich krajów Europy – alarmują biskupi z Górnego Śląska i Zagłębia, we wspólnym Słowie z okazji Światowego Dnia Wody, który będzie obchodzony w niedzielę 22 marca. Przypominają, że „woda jest żywiołem, z którym należy roztropnie się obchodzić', a kwestia odpowiedzialnego podejścia do problematyki wody ma wymiar moralny.\nBiskupi odwołują się do nauczania papieża Franciszka nt. ekologii wyrażonego w encyklice „Laudato si'' oraz niedawnej adhortacji „Querida Amazonia'. Polemizują z rozpowszechnioną wśród Polaków opinią, że problemy, o których mówi papież Franciszek nas nie dotyczą.\nW związku ze zbliżającym się Światowym Dniem Wody, apelują o odpowiedzialną ochronę zasobów wodnych, przypominając, że „Polska posiada najmniejsze naturalne zasoby wodne ze wszystkich krajów Europy'. Informują, że „wciąż mamy w naszym kraju miejscowości i regiony, w których dostęp do wody pitnej jest utrudniony'. „Obniża się – czytamy w ich liście - poziom wód gruntowych. Dodatkowo zmieniający się klimat, w którym zamazują się granice pomiędzy porami roku, charakteryzuje się niestety brakiem dostatecznej ilości opadów. Cierpi na tym m.in.: rolnictwo, sadownictwo, transport, turystyka, a pośrednio, wszystkie powiązane z nimi dziedziny życia'.\nBiskupi apelują więc o roztropne obchodzenie się z wodą i jej zasobami. „Wodę należy nie tylko gromadzić, ale i oszczędzać. Trzeba korzystać z takich sposobów produkcji przemysłowej i rolnej, które są nisko wodochłonne. Należy też krzewić nawyk oszczędzania wody w zwykłych gospodarstwach domowych' – wyjaśniają.\nTłumaczą, że narastającemu brakowi wody można przeciwdziałać m. in. poprzez zbieranie deszczówki oraz „budowanie suchych zbiorników wodnych, mądrą regulację rzek, respektowanie naturalnych terenów zalewowych, ale też przez zwyczajną roztropność w asfaltowaniu i betonowaniu naszych miast i wsi'. „Nie wolno zabetonowywać naszej ziemi, bo woda musi do niej wrócić, by dalej móc nam służyć' - wyjaśniają. Potępiają też „sprowadzanie, często z zagranicy i porzucanie czy wylewanie w przypadkowych miejscach toksycznych odpadów, które prędzej lub później zanieczyszczą wody gruntowe i rzeki'. Ich zdaniem: „Te i tym podobne praktyki są moralnie naganne i trzeba je nazwać grzechami ekologicznymi'.\n„Słowo biskupów z Górnośląsko-Zagłębiowskiej metropolii na Światowy Dzień Wody' podpisali: abp Wiktor Skworc, Arcybiskup Metropolita Katowicki; bp Jan Kopiec, Biskup Gliwicki i bp Grzegorz Kaszak, Biskup Sosnowiecki. Nosi ono datę 22 marca 2020 r.\nCały tekst Słowa biskupów...\nmp / Katowice / ekai.pl\nWarszawa: Msza przed odsłonięciem pomnika Wojciecha Korfantego\nPomnik Wojciecha Korfantego w Warszawie jest wyrazem sprawiedliwości wobec jego osoby - stwierdził metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz, rozpoczynając Mszę poprzedzającą odsłonięcie monumentu jednego z ojców polskiej niepodległości, orędownika przyłączenia Śląska do Polski, wybitnego działacza chrześcijańskiej demokracji. We Mszy uczestniczył prezydent Andrzej Duda i przedstawiciele rządu i samorządów. Kazanie wygłosił abp Wiktor Skworc, metropolita katowicki.\nMszy sprawowanej w intencji Ojczyzny i Wojciecha Korfantego, poprzedzającej odsłonięcie w Warszawie pomnika tego wybitnego polskiego polityka, przewodniczył w archikatedrze św. Jana Chrzciciela metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz. W słowie wprowadzającym do liturgii metropolita warszawski nazwał Korfantego wielkim politykiem i chrześcijańskim demokratą o ogromnych zasługach dla naszej Ojczyzny. „Ta uroczystość odsłonięcia pomnika w 80. rocznicę jego śmierci, która miała miejsce w Warszawie, jest także wyrazem pewnej sprawiedliwości dziejowej wobec tej osoby' – powiedział kard. Nycz i wyraził wdzięczność osobom, które przyczyniły się do upamiętnienia Wojciecha Korfantego. W liturgii uczestniczyli prezydent RP Andrzej Duda, przedstawiciele rządu i samorządów, m.in. minister Michał Woś, marszałek województwa śląskiego Jakub Chełstowski i wojewoda śląski Jarosław Wieczorek, a także europoseł były premier prof. Jerzy Buzek. W stallach w prezbiterium zasiadał również prezes Polskiej Rady Ekumenicznej i zwierzchnik Kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce bp Jerzy Samiec. Podczas liturgii śpiew prowadził zespół Pieśni i Tańca Śląsk.\nKazanie wygłosił metropolita katowicki abp Wiktor Skworc, który przybliżył sylwetkę i zaangażowanie Wojciecha Korfantego. - Fakt, że dziś Wojciech Korfanty - jako jeden z założycieli II Rzeczypospolitej – otrzymuje w Warszawie swój pomnik – jest znakiem czasu i więcej, wyrazem dziejowej sprawiedliwości!- podkreślił w homilii abp Wiktor Skworc. Wojciech Korfanty był zawsze wiernym synem Ziemi Śląskiej i bojownikiem o polskość Górnego Śląska. W tych dążeniach był konsekwentny, zwłaszcza kiedy stanął na czele III powstania śląskiego. Dając przyzwolenie na rozpoczęcie walk, chciał wywrzeć nacisk na aliantów, aby decyzje o podziale terytorium Górnego Śląska po plebiscycie były bardziej sprawiedliwe, a więc dla strony polskiej korzystniejsze. I taka decyzja zapadła 20 października 1921 roku. Abp Skworc podkreślił następnie, że jako polityk pozostający w opozycji wobec sanacji Korfanty został w 1930 r. aresztowany, a po odzyskaniu wolności wrócił na Górny Śląsk. Nieustannie inwigilowany, udał się na emigrację i zamieszkał w czeskiej Pradze. Tuż przed wybuchem II wojny wrócił do Warszawy, lecz spotkał się z wrogim przyjęciem i ponownie został aresztowany. Zmarł 17 sierpnia 1939 r. Jego manifestacyjny pogrzeb odbył się w Katowicach, a uroczystościom przewodniczył biskup katowicki Stanisław Adamski. Przytoczył także słowa Korfantego dotyczące relacji państwo-Kościół: „Kościół nigdy nie miesza się do walk partyjno-politycznych i zawsze stoi ponad nimi. Intrygi poszczególnych partii, ich podstępne kombinacje, manewry wyborcze i targi partyjne, ambicje polityków wzajemnie się zwalczających i ubiegających się o ujęcie władzy w państwie w swoje ręce, częstokroć w egoistycznych interesach własnych lub pewnych ugrupowań społecznych pod pozorem służenia interesom ogólnym, są Kościołowi zupełnie obce. Z tą zawieruchą partyjno-polityczną Kościół nie chce mieć nic wspólnego'. Po komunii uroczyście odśpiewano na śląską melodię hymn „Ciebie Boże wychwalamy'.\nhomilia abp. Wiktora Skworca\ndg, mp / Warszawa / ekai.pl\nKościół musi powrócić do Eucharystii. Gdyby to zrobił, gdyby adoracja Najświętszego Sakramentu rzeczywiście stała się, jak chciał Jan Paweł II, sercem i życiem Kościoła, to spełniłoby się proroctwo świętego papieża co do przyszłości Kościoła, nie byłoby rzeczy niemożliwych – uważa o. Nicolas Buttet, założyciel Wspólnoty Eucharistein (Eucharystia).\nRozmawiając z Radiem Watykańskim, o. Buttet odniósł się szokujących danych, które dwa miesiące temu wstrząsnęły Kościołem w Stanach Zjednoczonych. Okazało się, że jedna trzecia tamtejszych katolików nie wierzy w realną obecność Jezusa w Najświętszym Sakramencie. - Myślę, że to nie jest w pierwszym rzędzie kwestia niewiedzy, lecz doświadczenia. Można bardzo dobrze poznać w sposób spekulatywny teologię Eucharystii i wszystko, co na przykład napisał na ten temat Tomasz z Akwinu. Ale ostatecznie tylko święci mogą nas nauczyć, czym jest Eucharystia – mówi Radiu Watykańskiemu o. Buttet. – To dlatego na zakończenie encykliki „Ecclesia de Eucharistia', Jan Paweł II zachęca, byśmy uczyli się od świętych, którzy pokazują nam, czym jest prawdziwa pobożność eucharystyczna. I tego dziś brakuje. Bo potrzeba „zasmakować' w Eucharystii. A zamiłowanie do Eucharystii zaszczepiają w nas, ci którzy nią naprawdę żyją. Kiedy widzimy Teresę z Kalkuty przed Najświętszym Sakramentem, kiedy widzimy, jak Jan Paweł II sprawuje Eucharystię, to nagle rozumiemy, że dzieje się coś ważnego, i sami zaczynamy tego pragnąć.\nO. Buttet podkreśla, że nie należy się bać, że przesadzimy z kultem Najświętszego Sakramentu, że stanie się on na przykład ważniejszy niż lektura Pisma Świętego. Jak uczy Sobór Watykański II, Eucharystia jest rzeczywiście źródłem i szczytem. - Choć Biblia jest przesłaniem Boga, Jego słowem, to jednak nie jest Bogiem. Eucharystia natomiast, to Bóg we własnej osobie. Czym innym jest słyszeć słowo, a czym innym jest spotkać osobę. Czym innym jest słuchać kogoś w radiu, a czym innym spotkać się z nim twarzą w twarz. Pewien młody podsunął mi kiedyś piękny obraz. Wyobraźcie sobie, mówił, dwoje narzeczonych, którzy rozmawiają ze sobą przez telefon. To oczywiście coś wspaniałego. Ich głos jest w stanie przekazać całą głębię uczucia, wzajemną czułość. Ale kiedy się spotykają, kiedy się obejmują, to jest to jeszcze coś innego. Tak też można zrozumieć różnicę między Słowem Bożym i Eucharystią. Eucharystia, to spotkanie dwóch ciał, dwóch serc, rzeczywiste, z Bogiem żywym - zaznaczył założyciel Wspólnoty Eucharistein.\nvaticannews.va / Watykan / ekai.pl\nAbp Wiktor Skworc powiedział, że Korfanty był człowiekiem, który „na początku XX wieku, a zwłaszcza w czasie trzech powstań śląskich w i czasie plebiscytu stał się Lux ex Silesia i na firmamencie postaci z Górnego Śląska pozostaje gwiazdą pierwszej wielkości'. Dodał, że Korfanty był nie tylko mężem stanu, ale i znawcą jak i krzewicielem katolickiej nauki społecznej. Przypomniał, że Wojciech Korfanty urodził się na terenie Siemianowic w rodzinie górniczej. Tuż przed maturą został relegowany za polskość z katowickiego gimnazjum, zdał egzamin dojrzałości i podjął studia wyższe. A jako młody człowiek, student we Wrocławiu zaangażował się na rzecz politycznej emancypacji Górnoślązaków. „Od młodości trwał w wierności Kościołowi katolickiemu i katolickiej nauce społecznej, której był nie tylko znawcą, ale i krzewicielem' – podkreślił kaznodzieja. Dodał, że umiał ją aplikować do konkretnych sytuacji i w oparciu o nią proponował rozwiązywanie problemów polityczno-społecznych oraz chrześcijańskie „urządzanie' państwa polskiego. A jako człowiek wielkiego zaufania ludu Śląskiego „niejako przymuszony rezultatem plebiscytu', stanął na czele III powstania śląskiego, które wywalczyło korzystne dla Polski decyzje o podziale Górnego Śląska – podkreślił arcybiskup. Następnie unaocznił prześladowania ze strony sanacji, jakie spotkały Korfantego jako jednego z liderów chrześcijańskiej demokracji, która była ugrupowaniem opozycyjnym wobec Piłsudczyków. „W związku z działaniami sanacji w kraju, został w 1930 roku aresztowany, po odzyskaniu wolności wrócił na Górny Śląsk' – wyjaśnił abp Skworc i dodał, że Korfanty, który był nieustannie inwigilowany, podjął decyzję o emigracji. Zamieszkał na kilka lat w czeskiej Pradze. „Tuż przed wybuchem II wojny wrócił jednak do Warszawy, lecz spotkał się z wrogim przyjęciem. Ponownie aresztowany. Zmarł 17 sierpnia 1939. Jego manifestacyjny pogrzeb odbył się w Katowicach. Uroczystościom przewodniczył biskup katowicki Stanisław Adamski' – zaznaczył metropolita katowicki. Następnie przypomniał aktualność wielu tez, jakie za życia głosił Wojciech Korfanty, a które stanowiły rdzeń jego programu politycznego. Wśród nich wymienił troskę o zdrowie moralne narodu, troskę o dobro wspólne państwa i wszystkich obywateli w opozycji do partyjnych gier poszczególnych ugrupowań, a także troskę o uniwersalizm misji Kościoła, który nie powinien „mieszać się do walk partyjno-politycznych i zawsze stać ponad nimi'. „Weźmy sobie do serca te słowa naszego rodaka, syna śląskiej ziemi, który dla naszej małej Ojczyzny i Polski nie tylko walczył i pracował, ale i cierpiał' – podkreślił metropolita, dodając, że 'wiele wycierpiał od swoich, co było dla niego najbardziej bolesne'.\nAbp Skworc na 100. rocznicę wybuchu powstań śląskich\nAbp Wiktor Skworc przewodniczył w katowickiej katedrze uroczystej Eucharystii, podczas której modlono się za poległych podczas I powstania śląskiego. Podkreślił w homilii, że „wszyscy świętej pamięci cierpiący prześladowania dla sprawiedliwości, przekazują nam swoisty testament (...), wzywają do pielęgnowania tego, co polskie, narodowe'.\n- Można zabić człowieka (...). Nadzieja, którą człowiek nosi w sobie jest nieśmiertelna. I wyda ona owoce, jeśli przejmują ją nowe pokolenia. Nadzieja domaga się wierności – mówił metropolita katowicki. Przypominając, że zgromadzeni w katedrze modlą się za poległych powstańców stwierdził, iż „impuls do I powstania dały wydarzenia w kopalni Mysłowice i brutalność niemieckiego oddziału Grenzschutz Ost, który otworzył ogień do górników domagających się należnego im wynagrodzenia za pracę'. – Po „mysłowickiej masakrze' przelała się czara goryczy, a rdzenna ludność Górnego Śląska powiedziała: 'dość' i tak rozpoczęło się powstanie – mówił abp Skworc. – Błogosławieni jesteście wy, Bracia powstańcy i górnicy, którzy złożyliście daninę krwi, by upomnieć się o słuszne prawa do ojczyzny; prawa do godnego życia. Dziś od was uczymy się troski o zachowanie osobistej godności i miejsca dla Boga w życiu indywidualnym i społecznym – powiedział. – Dlatego raz jeszcze na ołtarzu krzyża składamy śmierć wszystkich powstańców – górników, wierząc, że ich ofiara złączona ze zbawczą śmiercią Chrystusa przynosi owoc po dzień dzisiejszy – dodał. Odnosząc się do czasów współczesnych abp Skworc zauważył, że „walka o ludzką uwagę i posłuch trwa nieustannie'. – Jest niezwykle trudna w czasach medialnego zamętu i chaosu. Trzeba wiedzieć, że nie każde słowo niesie prawdziwą nadzieję i zasługuje na to, by je przyjąć do serca, zachować i przemieniać w czyn – powiedział. – Warto aby ze słów, które do nas docierają wyróżniać te, które są życiodajne – stwierdził.\nDzisiejsze wydarzenia skomentował również Adam Gawęda, senator RP, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Energii i pełnomocnik rządu ds. restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego. – Ten czas przypomina nam o tym, kiedy nasi Praojcowie rozpoczęli walkę o przyłączenie Śląska do Polski (...). Przed Mszą złożyliśmy kwiaty pod pomnikiem Wojciecha Korfantego – mówił. – Nie możemy zapominać o tych, którzy ofiarowali swoją krew, pot, po to, abyśmy mogli żyć w wolnej Polsce – dodał. – Inicjatorem dzisiejszej modlitwy była Polska Grupa Górnicza, a jak dobrze wiemy „masakra mysłowicka' odbyła się właśnie z udziałem górników – zauważył natomiast Jarosław Wieczorek, wojewoda śląski. – Naszą ambicją jest także, aby historia powstań śląskich wróciła do dyskusji przy stołach w domu. Ważne jest nie tylko uczyć się w szkole, ale ważne jest, żeby Śląsk mówił o powstaniach, aby rodziny o nich mówiły – dodał. Dzisiejsza uroczystość w sposób symboliczny rozpoczyna przeżywanie obchodów 100-lecia wybuchu powstań śląskich. Rozpoczęło ją uroczyste złożenie kwiatów pod pomnikiem Wojciecha Korfantego, dyktatora III powstania śląskiego, punktem kulminacyjnym była Eucharystia w katowickiej katedrze, po której w ogrodach kurialnych odbył się piknik rodzinny. Całość zakończyło widowisko „W dziewiętnastym roczku, w tym wielkim powstaniu...' w katowickiej katedrze.\nkssk / Katowice / ekai.pl\nO roli duchowieństwa w procesie przyłączenia Górnego Śląska do Polski oraz o budowaniu samodzielności kościelnej na tym terenie w formie powołania najpierw administracji apostolskiej Górnego Śląska, a następnie diecezji katowickiej – piszą ks. prof. Jerzy Myszor i abp Wiktor Skworc.\nFinał pierwszej wojny światowej wyzwolił i uruchomił na Górnym Śląsku proces budzenia się polskich aspiracji do niezależności także wśród duchowieństwa. W tym procesie chodziło nie tylko o poszanowanie i zagwarantowanie praw językowych i ograniczonych praw politycznych, ale o uzyskanie pełnej suwerenności w ramach odrodzonych struktur państwa polskiego.\nGłównymi animatorami budowania samodzielności kościelnej na polskim Górnym Śląsku byli głównie duchowni, zaangażowani w różnego rodzaju akcje wspierające dążenia do przyłączenia Górnego Śląska do Polski. Wśród nich wyróżniali się kierownik Wydziału Kościelnego przy Polskim Komisariacie Plebiscytowym w Bytomiu - ks. Michał Lewek, proboszcz parafii mariackiej w Katowicach ks. Teodor Kubina (późniejszy pierwszy biskup częstochowski) oraz znany polityk polski na Śląsku Cieszyńskim, późniejszy poseł Sejmu Śląskiego - ks. Eugeniusz Brzuska.\nKs. prof. Jerzy Myszor, Abp Wiktor Skworc / Katowice / ekai.pl /\nPiękny Jubileusz Księdza Proboszcza Józefa Klemensa!\nW sobotę, 1 lipca 2017 r. przeżyliśmy w Szopienicach ważne wydarzenie. Otóż ksiądz Józef Klemens, poprzedni proboszcz naszej parafii obchodził wśród nas wspaniały jubileusz. 23 czerwca 2017 r., minęło 60 lat od momentu kiedy nasz Drogi Jubilat przyjął świecenia kapłańskie z rąk Biskupa Herberta Bednorza Ordynariusza Diecezji Katowickiej.\nO godz. 11.00 w w naszym szopienickim kościele u św. Jadwigi Śląskiej rozpoczęła się uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem Księdza Biskupa Marka Szkudło z udziałem Jubilata i kapłanów dekanatu oraz kapłanów przyjaciół. W słowie wstępnym proboszcz parafii ks. Grzegorz Krząkała powiedział: ''Jesteśmy tu, bo chcemy stanąć obok Kapłana, Księdza Proboszcza Józefa Klemensa, który dziękuje dziś Bogu za 60 lat uczestniczenia w tej wielkiej TAJEMNICY, której na imię Kapłaństwo Chrystusowe. Jesteśmy tu, bo chcemy stanąć obok Kapłana, który uczestnicząc w tej TAJEMNICY, był i jest darem dla Kościoła na Śląsku, a zwłaszcza dla naszej szopienickiej parafii. Jesteśmy tu, bo chcemy stanąć obok Kapłana, który wielbi dziś Boga za dar powołania kapłańskiego i sakrament kapłaństwa, za wszelkie dobro, jakie otrzymał od Najwyższego i wszelkie dobro, jakie mógł dać innym będąc Jego narzędziem.'' Zaprosił również wszystkich do wspólnej modlitwy i wspólnego uwielbienia.\nPodczas homilii Ks. Biskup Marek bardzo sympatycznie nawiązał do wydarzenia sprzed 60 lat. Pamięta bowiem, że jako pięcioletni chłopiec przyglądał się przez okno jak wtedy Ksiądz Prymicjant, a dziś Jubilat, szedł w procesji z domu rodzinnego do kościoła, by sprawować Mszę Świętą Prymicyjną. Następnie ukazując piękno posłukgi kapłańskiej prześledził drogę duszpasterską ks. Józefa i zakończył życzeniami.\nNa koniec, przedstawiciel parafian składając życzenia powiedział: ''Święty papież Jan XXIII powiedział: „Człowiek nigdy nie jest tak wielki, jak wtedy, kiedy klęczy przed Bogiem”. Właśnie dlatego jesteśmy z Tobą przy ołtarzu – przed Bogiem, bo za taką WIELKOŚĆ – my parafianie – chcemy Tobie podziękować. WIELKOŚĆ, która przemawia Bożą ciszą pokornej obecności przed Najwyższym. Życzymy także Tobie, Drogi Księże Proboszczu, byś nadal mógł się cieszyć swoim kapłaństwem, a przez to nadal pokazywał nam wszystkim tę prawdziwą WIELKOŚĆ. Niech Matka Najświętsza – Matka Kapłanów oraz święta Jadwiga Śląska – nasza patronka wypraszają Tobie potrzebne łaski.''\nPrzed rozesłaniem Dostojny Jubilat podziękował wszystkim, słowami pełnymi wzruszenia, za wszelką życzliwość, obecność i modlitwę.\nPo zakończonej Eucharystii do Jubilata podchodziło wielu parafian i przyjaciół i składali serdeczne życzenia.\nA teraz trochę o naszym Jubilacie.\nKs. Józef Klemens urodził się 10 lutego 1933 r. w Tychach w rodzinie Tomasza i Weroniki zd. Seweryn jako jedno z pięciorga dzieci. Szkołę podstawową ukończył w Tychach, a następnie wstąpił do Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. św. Jacka w Katowicach, które w trakcie Jego nauki zostało przemianowane na Niższe Seminarium Duchowne. Po ukończeniu tego etapu edukacji wstępuje do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, by podjąć studia filozoficzno-teologiczne. Ukończywszy studia przyjmuje świecenia kapłańskie w Katowickiej Katedrze Chrystusa Króla 23 czerwca 1957 r. z rąk Księdza Biskupa Herberta Bednorza.\nPosługę wikariusza ks. Józef Klemens pełnił w Michałkowicach (1957-1961), w Bazylice w Piekarach Śląskich (1961-1968) i w Rybniku u św. Antoniego (1968-1969).\nW marcu 1969 r. został zamianowany proboszczem Parafii św. Józefa w Piekarach Śląskich („Józefa”) z poleceniem budowy nowego kościoła. Budowę rozpoczęto w 1974 r., a ukończono i konsekrowano kościół w 1976 r. W roku 1979, 15 sierpnia, został posłany jako proboszcz do Szopienic, do Parafii Św. Jadwigi Śląskiej gdzie aktywnie działał do końca lipca 2000 r.\nNastępnym etapem była zasłużona emerytura, również w Szopienicach. Zamieszkał w małym mieszkanku, znajdującym się w wybudowanym Jego staraniem Domu Katechetycznym. Zaś od lutego 2017 r., ze względu na stan zdrowia zamieszkał w Domu Św. Józefa w Katowicach.\nCzcigodnemu Jubilatowi życzymy dalszej radości życia w kapłaństwie, dużo Bożego błogosławieństwa, zdrowia i opieki Matki Bożej – Matki Kapłanów i św. Jadwigi Śląskiej naszej patronki.\nJesteś naszym 658732 gościem od 01.01.2017