Klątwa Przeznaczenia - Sylwia Dubielecka, Monika Magoska-Suchar - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsiążka Klątwa Przeznaczenia\nKsięgarnia » Literatura piękna » Powieść » Fantastyka » Klątwa Przeznaczenia\n28,60 zł (zawiera rabat 35 %)\nCena rynkowa: 44,00 zł (oszczędzasz 15,40 zł)\nNumer ISBN: 978-83-8083-342-5\nKod paskowy (EAN): 9788380833425\nOdbiór w kiosku RUCHu 3,99 zł\nwysyłka jeszcze dzisiaj (12 egz. w magazynie)\nKlątwa Przeznaczenia – opis wydawcy\nArienne, młoda czarodziejka, szukając schronienia przed grożącym jej niebezpieczeństwem, postanawia zaufać Przeznaczeniu. Uzbrojona jedynie w magiczne umiejętności oraz kobiecą intuicję i spryt, przybywa do siedziby Związku – bractwa rządzonego twardą męską ręką, gdzie nie ma miejsca dla inteligentnych, uzdolnionych kobiet, takich jak ona. Zmuszona znosić liczne upokorzenia ze strony bezwstydnych Związkowców, Arienne wchodzi pod protektorat jednego z najsilniejszych i najgroźniejszych z nich. Nie spodziewa się jednak, że za sprawą intrygującego czarnowłosego mężczyzny cały jej plan się skomplikuje, zaś Los wyznaczy im wspólną misję.\nNa pewno słyszeliście o „Grze o tron”. Albo o serialu „Wikingowie” lub o serii „Bractwo Czarnego Sztyletu” J.R. Ward. Jeśli tamte klimaty was pociągały, to gwarantuję, że „Klątwa Przeznaczenia” autorstwa Moniki Magoskiej-Suchar i Sylwii Dubieleckiej w równie gwałtowny i pochłaniający sposób wprowadzi was w świat Magów, Związkowców, Mistrzów i Milady. Świat, który stworzyły autorki, jest w każdym calu dopracowany, a bohaterowie, mimo iż posiadają nadprzyrodzone moce, to i tak powalają realizmem. Powieść czyta się doskonale, jest to niesamowita wycieczka do świata magii, ale i ludzkich grzechów, nienawistnych zazdrośników, złych kobiet i fałszywych pochlebców.\nZapraszam was do rzeczywistości, w której Mistrz Walki Severo i Milady Arienne będą musieli stoczyć bitwę nie tylko o własną miłość, ale i o życie. Niezwykle udany debiut, wciągający, dopracowany i stanowiący niebywałą gratkę dla wszystkich miłośników powieści akcji, dziejących się w alternatywnym świecie fantasy. Polecam!\nDebiut tych dwóch autorek powalił mnie na kolana. „Klątwa Przeznaczenia” to powieść, w której nie brakuje emocji, akcji i tajemniczej otoczki, która intryguje i wciąga bez reszty. Mistyczna energia tej książki totalnie mną zawładnęła. Serdecznie polecam!\nK.N.Haner, pisarka, kobiecerecenzje365.blogspot.com\nFantasy, jakiego w Polsce (jeszcze) nie było! Historia pełna mroku i brutalności, pośród których rodząca się miłość nabiera zupełnie innego wymiaru. Świat, który Cię pochłonie i zawładnie Twoim Przeznaczeniem.\nJeżeli to jest debiut, to ja chcę już kolejne książki tych Pań! Cudowny, fantastyczny świat i doskonale wykreowani bohaterowie. Dawno nie miałam okazji czytać tak dobrej i dopracowanej powieści z tego gatunku. „Klątwa Przeznaczenia”\nto pozycja, obok której nie można przejść obojętnie!\nPaulina Balcerzak, citeofbooks.blogspot.com\nIntrygi, kłamstwa i tajemnice przeplatają się z kiełkującym uczuciem pomiędzy Lwem i jego Milady, pokazując, jak wielką moc ma przeznaczenie. Monika Magoska-Suchar i Sylwia Dubielecka debiutują książką „Klątwa Przeznaczenia”, którą gorąco Wam polecam.\nEwelina Nawara, www.myfairybookworld.blogspot.co.uk\nTajemnicza, nieposkromiona, fascynująca – taka właśnie jest ,,Klątwa Przeznaczenia”. Czy jesteście gotowi zanurzyć się w świat pradawnej mocy okupionej bólem i stratą, lawirującej między zakazanymi uczuciami, które mogą przynieść śmierć? Wejdźcie do Podziemi, w których namiętność miesza się z mroczną siłą i dajcie się zahipnotyzować spojrzeniu pełnemu ciemności!\nData ukazania się w księgarni: 2017.03.07\nOpinie czytelników o „Klątwa Przeznaczenia”\nŚrednia ocena: 4,7 na bazie 15 ocen z 15 opinii\nAutor: AgaZaczytana , data: 20.01.2018 11:01 , ocena: 3,0\nKsiążka, o której swego czasu było bardzo głośno. Wszyscy czytali debiut polskich autorek, więc również się na niego zdecydowałam i w końcu przeczytałam pierwszą część dość opasłej w ilość stron fantastyki. Czy mi się spodobała?\n'Wszystko dla mężczyzn! Powoli dociera do mnie, że nie mam innego wyjścia, jak pójść na tę ucztę i zrobić, co w mej mocy, by znaleźć odpowiednią protekcję.'\nArienne jest nastoletnią czarodziejką, która pewnego dnia trafia do Czarnej Twierdzy, aby pobierać dalsze nauki. Jest piękną dziewczyną, zatem niejeden mężczyzna chciałby mieć ją wyłącznie dla siebie. W ten sposób staje się Milady Mistrza Walk, Severa. Ich znajomość zaczęła się bardzo brutalnie, jednak ich drogi skrzyżowało samo Przeznaczenie, a wydarzenia, które na nich czekają i ich prawdziwy Los jeszcze bardziej umacniają ich więź.\n'Ta cała Arienne wygląda, jakby była księżniczką lub co najmniej szlachcianką. To plus, bo Severo przywykł właśnie do otoczenia dam szlachetnie urodzonych, nie zaś tych z niższych sfer.'\nW debiucie polskich autorek otrzemujemy sporą dawkę fantastyki. Świat przedstawiony i ogrom postaci został stworzony od podstaw i przyznaję, że zostało to zrobione z dbałością o najmniejsze szczegóły. Ja jednak czuję niedosyt...\nO zmianie narracji z trzecio- na pierwszoosobową wie już chyba każdy. Nie było to dla mnie problemem i już po kilku takich przeskokach wbiłam się w rytm i uważam ten zabieg za udany. Dzięki niemu poznajemy oprócz wydarzeń także przemyślenia i uczucia samej Arienne.\nAutorki przedstawiły świat, którym rządzą mężczyźni. Kobiety zostały ograniczone do roli ich kochanek. Świat, w którym miłość jezt zakazana. Oczywiste jednak jest to, że niemożliwe jest wyparcie tego silnego uczucia, o czym przekonało się także wielu Związkowców.\n'Oczywiste, że w świecie rządzonym wyłącznie przez mężczyzn niewiasta zapewne nic by nie wskórała, ale gdyby choć jedna z nich spróbowała coś zrobić! Chociażby wstawić się za mną, może zapobiegłaby mej hańbie i cierpieniu.'\nPierwszym problemem jak dla mnie był natomiast całkowity brak rozdziałów. Ponad 800 stron zostało napisanych właściwie ciągiem, z niewielkimi odstępami pomiędzy wydarzeniami. Z tego powodu samo czytanie szło mi ciężko i wszystko bardzo się dłużyło. Ponadto nie mogłam wciągnąć się w historię, niestety. Było kilka momentów, które naprawdę mnie zainteresowały, jednak to za mało, abym pochłonęła książkę jednym tchem. Było wręcz przeciwnie... Szkoda, bo liczyłam na coś świetnego, tym bardziej, że uwielbiam fantastykę!\n'Myślałem dotychczas, że mężczyzna potrafi znaleźć wspólny język jedynie ze swymi towarzyszami, a niewiasta nie nadaje się na kompana dla wojownika. To nadzwyczajne odkrycie dla mnie.'\nCzy polecam tę książkę? I tak i nie. Jeśli chcecie sami przekonać się i poznać historię Arienne i Severa, mając wokół dobrze wykreowany świat i postaci to polecam. Jeśli zaś nie macie czasu na tak opasły w treść tom to jednak nie. Uważam, że całość mogłaby zostać skrócona, bo wiele treści powtarzało się co jakiś czas. Wiem także, że powstaje już kontynuacja. Nie potrafię jednak na chwilę obecną zdecydować, czy po nią sięgnę.\n'Niech mrok nocy odkrywa przed tobą zakamarki mej duszy i serca, których w jasności nie jestem w stanie i nie mogę odsłonić jako Mistrz Związku nawet przed samym sobą.'\nAutor: Anna Rydzewska , data: 08.12.2017 09:18 , ocena: 5,0\nArienne, młodziutka i jakże niewinna czarodziejka, uciekając przed zagrożeniem, trafia do Czarnej Twierdzy przepełnionej brutalnymi Związkowcami. Z pewnością nie jest to odpowiednie miejsce dla młodej damy. Tu kobieta nie ma żadnych praw, jest własnością mężczyzny. Przed czym ucieka dziewczyna? Jak wielkie grozi jej niebezpieczeństwo, skoro zgadza się przebywać w tak okrutnym miejscu?\n"Klątwa przeznaczenia" to cudowna, porywająca i trzymająca w napięciu powieść.\nMimo obszerności, czytelnik pochłania historię Arienne i Severa aż zbyt szybko. Spędziłam z bohaterami kilka przecudownych, wręcz magicznych wieczorów i już za nimi tęsknie!\nSzczerze, dotychczas sporadycznie sięgałam po fantastykę. Była to dla mnie forma odskoczni od kryminałów i thrillerów, po prostu coś łagodniejszego. Czasem nawet wydawały mi się to dość dziecinne opowiastki. Teraz wiem, że porostu nie miałam w rękach dobrej fantastyki. Nigdy tak nie odpłynęłam czytając ten gatunek. To cudowne, jak ta książka przeniosła mnie w niezwykły świat pełen magii, mrocznych sekretów i zakazanych uczuć.\nKlątwa jest dopracowana w każdym szczególe. Akcja nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia, trzyma stale w napięciu, pochłania go całkowicie. Nie można się od niej oderwać, ciągle czuje się ten niedosyt. Bohaterowie, mimo swych wad, zyskują sympatię i stają się niezwykle bliscy czytelnikowi a ich radości i cierpienia przeżywa on jak swoje. Magiczny świat wciąga nas bezgranicznie a przeżycia Czarodziejki i Mistrza wywołują ogrom emocji.\nZakończenie zaś intryguje i pozostawia w wielkim niedosycie sprawiając, że oszołomiony czytelnik z niecierpliwością czeka na następną część.\nPowieść porusza również do głębokich refleksji na temat tego, ile warta jest miłość, ile można dla niej poświęcić i jak bardzo się zmienić dla ukochanej osoby.\nKrótko mówiąc książka jest przecudowna a jestem nią tak oczarowana, że aż brak mi słów by to opisać. Dzięki niej odkryłam, jak fascynująca może być fantastyka i jak bardzo podoba mi się ten gatunek.\nAutor: darinkr , data: 04.08.2017 10:24 , ocena: 5,0\nGłówna bohaterka trafia do miejsca, jakim jest siedziba Związku. Kształcą się tam adepci różnorodnych sztuk, łowiectwa, etykiety, walki i wielu innych. Przeważa tam męskie grono, a kobiety mają za zadanie dotrzymywać towarzystwa swoim Mistrzom, oraz być im posłuszne. W Związku panuje także regulamin, którego naruszenie grozi śmiercią. Arienne to młoda czarodziejka, która początkowo czuje się w związku nieswojo. Jest ona sprytna, zdolna i odważna, różni się swoim charakterem od innych kobiet, które już się tam znalazły, przez co dość szybko intryguje Mistrzów i trafia pod skrzydła Lwa, Lorda Severo, budzącego strach Mistrza Walk. Początki Arienne w nowym miejscu nie są zbyt udane, Związek znacznie różni się od miejsca, w którym wcześniej żyła. Teraz dziewczyna często spotyka się z brutalnością, brakiem szacunu do kobiet, oraz okrucieństwem. Jednak Arienne wierzy w przeznaczenie i w to, że nie znalazła się tam bez powodu. Jak się okazuje, Severo staje się z czasem coraz bliższy Arienne, zaczynają łączyć ich wspólne zainteresowania, a fakty z ich przeszłości niszczą pewną barierę która między nimi na początku powstała. Wszystkiemu towarzyszy przeznaczenie, które nadaje pewnego magicznego i tajemniczego klimatu, splata losy bohaterów i tworzy piękną historię.\nTo książka, która wzbudza kontrowersje, niektóre sceny sprawiają że czujemy się zaszokowani. Czytając o krwawych starciach, czy brutalnym traktowaniu kobiet sporo osób może spojrzeć na tę książkę sceptycznie. Jednak pamiętajmy, że to fikcja literacka, to historia, którą wykreowały autorki, aby przenieść nas do innego świata, do innych czasów. Chyba warto właśnie z takim nastawieniem sięgać po fantastykę, tym bardziej po taką skierowaną dla dojrzalszego grona, bo muszę zaznaczyć, że książka nie jest odpowiednia dla młodszych czytelników. Brutalność, seks i krew, a z drugiej strony relacje między ludźmi, przyjaźń, magia, oraz humor... wydaje mi się, że wszystko co wymieniłam występowało w "Klątwie przeznaczenia" w idealnych proporcjach. Nie nudziłam się podczas czytania, a wręcz przeciwnie, z zaciekawieniem czytałam dalej o losach bohaterów, które od początku mnie zaintrygowały. Sceny podczas niektórzy mogli czuć się zniesmaczeni i zdziwieni nie przeszkadzały mi w odkrywaniu tej wspaniałej historii, moja wyobraźnia sprawiła, że czytając wyobrażałam sobie każdego z bohaterów, a także miejsca w których miała miejsce akcja książki.\n"Klątwa przeznaczenia" jest napisana tak interesująco, że wprost nie mogłam się od niej oderwać. Całe ponad 800 stron przeczytałam zaledwie w trzy, albo cztery dni i żałowałam, że tak szybko się skończyła. Co jeszcze zasługuje na uwagę, to fakt że mimo dużej ilości bohaterów, każdy z nich został wykreowany w interesujący sposób, każdy z nich ma w sobie coś wyjątkowego, coś barwnego. Śmiało mogę przyznać, że ta powieść zmieniła moje podejście do fantastyki i aż zachciało mi się sięgać częściej po ten wcześniej pomijany przeze mnie gatunek. Tymczasem czekam na kolejną porcję przeznaczenia od autorek, ponieważ historia zakończyła się w taki sposób, że nadal nie mogę się z tym pogodzić i jestem ciekawa dalszych losów bohaterów, którzy zdobyli moją sympatię. Z całego serca polecam wam tę książkę, jeśli lubicie fantastykę, to myślę, że jest to tytuł obowiązkowy, a jeśli tak jak ja, unikaliście tego gatunku, może was również miło zaskoczy i zmieni wasze nastawienie do niego?\nAutor: Joanna Iyagi Juraszek , data: 10.07.2017 22:03 , ocena: 5,0\nNie jestem recenzentką i nie umiem pisać recenzji więc to będą tylko takie moje prywatne przemyślenia i odczucia na temat książki „Klątwa Przeznaczenia” której autorkami są Monika Magoska-Suchar oraz Sylwia Dubilecka.\nBałam się po nią sięgnąć, przyznaje bardzo się obawiałam rozczarowania, irytacji jaką mogę czuć itp. Dodam, że bardzo nie chciałam tych negatywnych odczuć z tego prostego powodu iż autorki książki są przemiłe, przesympatyczne, „do ludzi” o czym można się przekonać na forach czy grupach w sieci. Ludzie się zachwycali a ja gdzieś tam z boku czająca się z myślą „czytać czy nie czytać”. Dlaczego się obawiałam? Książka powstała w dość nietypowy sposób i równie nietypowo jest pisana co może niektórych zniechęcić. Czasami z osoby pierwszej, czasami trzeciej. Tu należało by wyjaśnić co to jest RPG bo właśnie w to „bawiły się” autorki w czasach szkolnych i tak narodził się pomysł na książkę.\n„ Gra fabularna (z ang. role-playing game) – gra towarzyska oparta na narracji, w której gracze (od jednego do kilku) wcielają się w role fikcyjnych postaci. Cała rozgrywka toczy się zazwyczaj w fikcyjnym świecie, istniejącym tylko w wyobraźni grających. Jej celem na ogół jest rozegranie gry według zaplanowanego scenariusza i osiągnięcie umownie określonych lub indywidualnych celów…” Po więcej zapraszam na https://pl.wikipedia.org/wiki/Gra_fabularna\nJa sama często brałam udział w takim czymś, oraz miałam możliwość czytać to co pisali inni więc jako takie pojęcie mam i cóż… obawiałam się czegoś czego osobiście nie cierpię, że się zawiodę … Czy się zawiodłam? Nie…. Książka jest barwna i zawiera wiele niespodzianek. Autorki nie tylko wymyśliły ciekawą, wciągającą historię która nie jest płaska a posiada tak wiele warstw iż trudno je zliczyć lecz dały nam całkiem nowy świat z jego historią, kulturą, tradycjami. Dały nam barwne postacie które nawet jeśli pojawiają się jedynie na chwile potrafią zapaść w pamięć bo nie są tylko bezimiennym cieniem. Różnorodność charakterów, zmiany zachodzące w postaciach, ich przemyślenia, działanie sprawiają, że można je pokochać, znielubić, czasami ktoś irytuje czasami zachwyca. Bałam się pewnego zmanierowania, jakiś „powłóczystych spojrzeń, szmaragdu oczu czy karminu ust” ale nie… To książka z klasą, która jest ugrzeczniona gdzie trzeba, ostra w odpowiednich momentach, wciągająca, nie pozbawiona humoru w najlepszym znaczeniu. Ponad 800 stron które pochłonęłam w 3 wieczory z przyjemnością. Chciałabym napisać, że nie podobało mi się zakończenie którego nie było właściwie bo dalsze losy bohaterów poznamy w drugiej części która mam nadzieje ukaże się jak najszybciej ale nie napiszę tego. Owszem nie lubię takich zakończeń jednak muszę przyznać iż autorki postarały się o napięcie do ostatniego słowa książki. Sprawiły że człowiek wstrzymuje oddech i ma ochotę rzucić książką o ścianę rozczarowany że nie ma dalej. Chce i musi poznać historię dalej natychmiast. Ja na drugą część czekam z utęsknieniem. Klątwa zostawiła kaca książkowego i pewną niechęć do innych pozycji literackich „bo co jak nie będą tak dobre”. Chciałabym kiedyś ten świat zobaczyć w filmie lub serialu bo jak dla mnie jest to wspaniała historia warta nie tylko polskiego kina ale światowego. Podobnie jak sama książka. Pieniądze wydane na tę pozycję to dobra inwestycja bo wiem że będę do niej wracać ja pewnie kiedyś moje wnuki czy prawnuki jeśli będę je mieć. Zachęcam każdego by sięgnął po „Klątwę Przeznaczenia” , nawet jeśli nie jest fanem fantastyki. Tam każdy znajdzie coś dla siebie.\nAutor: Paula , data: 22.06.2017 20:05 , ocena: 5,0\nO tej książce ostatnio sporo słucham, głównie dzięki autorkom, które tak skutecznie rozkręciły promocję. I bardzo dobrze, bo ta książka zasługuje na to, by była znana. Ja sama po przeczytaniu opisu fabuły, poczułam się zaintrygowana i możecie sobie wyobrazić, jaką radość poczułam, gdy autorki zwróciły się do mnie z pytaniem czy chcę zrecenzować. Jednak przez szkołę i mniejszą ilość czasu na czytanie oraz książki, które miały pilniejszy termin, dopiero teraz mogłam to przeczytać. Jakie jest moje zdanie po lekturze?\nArienne, młoda, bo zaledwie szesnastoletnia czarodziejka musi się ukrywać. Dotąd jej schronieniem był Salmansar, ale teraz opiekunka wysyła ją do mrocznego Ravillonu. Dziewczyna musi udać się tam także z drugiego powodu – w Czarnej Twierdzy ma odnaleźć Przeznaczenie. Arienne włada dość potężną magią i mogąc polegać tylko na niej i własnym doświadczeniu, trafia do Ravillonu, w którym znajduje się bractwo rządzone przez mężczyzn. Żelazne zasady panujące w Związku, który jest rządzony twardą męską ręką sprawiają, że czarodziejka jest zmuszona znosić niejedno upokorzenie. Podczas uczty, które zmienia jej życie w Czarnej Twierdzy, w dość niefortunnych okolicznościach, trafia pod Znak Lwa, jednego z najsilniejszych, najgroźniejszych\n(i najprzystojniejszych) Mistrzów. Jakby tego było mało, Arienne odkrywa, że ich Los był im Przeznaczony. Jakie tajemnice ukrywają? Kim tak naprawdę są? I jakie jest to ich Przeznaczenie?\nArienne trafia do miejsca, w którym intrygi, spiski, brutalność są na porządku dziennym. Po tym, co ją spotyka na Uczcie wątpi w słuszność swojego pobytu w Ravillonie. Drobna dziewczyna w miejscu, gdzie kobiety są uważane za nic. W dodatku doić szybko przysparza kłopotów swojemu Panu. Jak w końcu potoczą się jej Losy w Związku?\nJak pewnie dobrze wiecie, ostatnio stopniowo wraca mi wiara w polskich autorów. Może po prostu mam szczęście i w moje łapki trafiają same dobre. ALE TO, TO JUŻ MIAZGA. Przyznaję bez bicia, nie spodziewałam się, że nasze rodzime autorki, napiszą tak dobrą książkę, która w dodatku jest w dziedzinie fantastyki! Dziewczyny – mam nadzieję, że mi wybaczycie :D\nMonika i Sylwia stworzyły naprawdę ciekawy świat, pełny nowych królestw, spisków, niebezpieczeństw. Akcja, dialogi, postacie – wszystko dopracowane i dopięte na ostatni guzik,z dbałością o najmniejsze szczegóły. Fabuła jest wzorowana na średniowieczu, co można to dojrzeć bez problemu, gdyż nawet wypowiedzi bohaterów na to wskazują.\nMówiąc o wypowiedziach, muszę wspomnieć o narracji, która jest poprowadzona w nietypowy sposób. Mianowicie przeplatane jest ta pierwszoosobowa, z trzecioosobową. Początkowo mnie to denerwowało i nie potrafiłam się przyzwyczaić, ale potem... nawet nie pamiętam kiedy przywykłam, a teraz już nie wyobrażam sobie innego użycia narracji, niż tej :D Autorki wprowadziły taki powiew świeżości, bo nie wiem jak wy, ale ja się jeszcze nigdy z taką narracją nie spotkałam.\nMoże kilka słów o samych postaciach. Każdego z Mistrzów mamy okazję poznać i wyrobić sobie o nich opinię. O tych, którzy są przyjaciółmi Severa, dowiadujemy się więcej, ale pozostali również są dobrze przedstawieni. Autorki stworzyły bardzo ciekawe postacie, z czego jedna z nich, jeden z Mistrzów jest rozchwytywany choćby Rhysand z Dworów Sary J. Maas :D Tak, tak, mówię o Lwie :D Mistrz Walk jest intrygującym bohaterem, który wydaje się być okrutnym, bezwzględnym (w końcu funkcja Kata Związku do czegoś zobowiązuje ;P) Związkowcem, ale po bliższym poznaniu go, nie taki diabeł straszny. A może to jego Milady go tak zmieniła?\nTyle informacji chciałabym zawrzeć w tej recenzji, że aż nie wiem co pisać, haha. Ale już zbliżam się ku końcowi ;*\n„Klątwa przeznaczenia” jest dość pokaźnym tomiszczem, liczącym leciutko ponad 800 stron. Jak ją zobaczyłam tak delikatnie się zlękłam. I wiecie co? Chce mi się z siebie śmiać. Tak bardzo bym chciała, żeby ta książka była jeszcze grubsza :D Przez nią się po prostu płynie, ja nie zauważałam upływu kartek, które niebezpiecznie szybko się zmniejszały. Dlatego małe ostrzeżenie – nie zaczynajcie czytania, kiedy wiecie, że za chwilę będziecie musieli odłożyć. Serio. Dałabym radę skończyć to w maksymalnie 4 dni, a czytałam 6. Powód? Gdy zostało mi ostatnich 200 stron nie chciałam rozstawać się z Lwem i jego Milady. Doszło do tego, że w ciągu dwóch dni, przeczytałam tylko kilka stron ;P\nChciałam przedstawić Wam jakiś minus, ale myślę i myślę i nic nie umiem znaleźć. Rożnica wieku między bohaterami? W średniowieczu to nic nadzwyczajnego, a wiek to tylko liczba. Także no przepraszam bardzo, ale nic tutaj nie napiszę... chociaż... o mam! Jak mogłyście tak to skończyć?! Ehh zupełnie inaczej sobie wyobrażałam zakończenie... Tego bym nigdy nie przewidziała... Nie zgadzam się. Pod żadnym pozorem nie zaglądajcie na ostatnia stronę! A tak trochę poważniej... podczas lektury kilkukrotnie pożałowałam, że Klątwa nie została zaopatrzoną w mapę i doceniłam znaczenie tego rysunku. Ułatwiłoby mi to lekturę, gdybym mogła czasami zerknąć na położenie państw. Ot, taki drobny szczegół ;P\nKończ waść, nudy oszczędź.\nJuż, już kończę. Po prostu Klątwa tak mi się spodobała, że mogłabym o niej gadać godzinami :D I nie, że wychwalam pod niebiosa, bo dostałam do recenzji – tfu, nie lubię takiego czegoś. Wychwalam pod niebiosa, bo ta książka jest naprawdę warta przeczytania *-* Idealnie wpasowała się w mój gust – uwielbiam fantasy, z udziałem królów, rycerzy, walk. A jeśli takie fantasy jest połączone z romansem no to już nie ma bata, żeby mi się nie spodobało :D (No chyba, że pod względem kreacji fabuły wypadło nie najlepiej, ale to Klątwy nie dotyczy ;))\nPo tej mega długiej lekturze nadal się wahasz, czy kupić/ przeczytać? Ehhh to ja się poddaję ;P A tak już na serio, kończąc tą bardzo długą (jak na mnie) recenzję – serdecznie, z całego serducha i z czystym sumieniem, mogę Wam polecić „Klątwę przeznaczenia”. Nie zawiedziesz się, gwarantuję! :D (Jedna drobniusieńka uwaga – jeśli masz mniej, niż załóżmy te 16 lat, to hmm.. może poczekaj, bo występuje tutaj dość sporo brutalniejszych scen).\nAutor: Książki Moni , data: 18.06.2017 15:26 , ocena: 5,0\nArienne szuka schronienia przed grożącym jej niebezpieczeństwem. W tym celu udaję się do Czarnej Twierdzy w Riwillonie, która nie słynie z dobroci, a co najwyżej z przestrachu, jaki budzi w nowo przybyłych. W tym okrutnym miejscu dziewczynę czekają liczne upokorzenia, jednak nieoczekiwanie wchodzi pod protektorat jednego z najokrutniejszych i najpotężniejszych Związkowców, co niewątpliwie odmieni nie tylko jej plany, ale i przeznaczanie.\n„Klątwa przeznaczenia” to dzieło dwóch autorek i cały czas jestem zafascynowana tą książką, bo choć mogę dopatrywać się małych minusów, to po przeczytaniu tej książki jestem pełna podziwu dla talentu pisarek, pomysłu na książkę i dla kreacji bohaterów, bo to on zrobili na mnie największe wrażenie.\nZacznę od Arienne, która jako niedoświadczana dziewczyna trafia do miejsca surowego i wymagającego poświęceń. Nie wszystkie jej wybory satysfakcjonują czytelnika, ale dzięki temu jest bardziej realna, a jej odwaga oraz umiejętności fascynują. Ciekawych postaci jest tu bardzo wiele, ale to właśnie dziewczyna oraz Severo wzbudzają największe zainteresowanie. Mężczyzna jest niezwykle złożoną postacią i analiza jego charakteru oraz wyborów, zajęła mi kilka dni. Wiele z jego poczynań nie zyskało mojego uwielbienia, ale potrafił być również delikatny i czuły. Jego liczne talenty zaskakują, ale nie jest to żaden słodziak! Co to, to nie! Jest twardy, waleczny, chwilami okrutny i przede wszystkim, otacza go mroczna i niebezpieczna aura.\nŚwiat przedstawiony również zwraca uwagę. Od pierwszej strony wyczuwalny jest mrok i okrucieństwo. Troszkę przypomina średniowiecze, ale jest mocno okraszony magią. To są moje klimaty, dlatego od pierwszej strony dałam się porwać przygodzie i śmiało wkroczyłam do świata Arianne!\nKsiążka jest pokaźnych rozmiarów, jednych to ucieszy, a innych przerazi. Uspokajam, nie ma się czego obawiać! Co prawda, ostatnio sama wybieram tę cieńsze pozycję, to „Klątwa” kusiła mnie od jakiegoś czasu i cieszę się, że w końcu przeczytałam tę książkę! Momentami za dużo opisów i rozmyślań, ale kiedy zaczynało się coś dziać na poważnie, to wytrzeszczałam oczy z prawdziwego szoku i ekscytacji.\nNie jest to książka dla najmłodszych, bo jest przemoc i seks. Liczne intrygi nie pozwalają się nudzić, a spektakularne walki cudownie dopełniają tę historię. Początkowo myślałam, że będzie to ostry erotyk, ale ostatecznie książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Intrygi, walki o władzę i potajemne knowania zajmują sporą część, a seks jest tylko dodatkiem. Owszem, częste rozmowy o cielesności nie pozostawiają złudzeń, co do oczekiwań i zwyczajów Związkowców, ale delikatność, która rodzi się z czasem, pozytywnie łagodzi ten aspekt. Podejrzewam, że to zderzenie brutalności z wątłymi i ledwo co powstałymi uczuciami, tak bardzo podkreśla tę pozytywne emocje.\nNaprawdę trudno mi uwierzyć, że jest to debiut autorek. Doskonale napisana i do tego z pomysłem. Oryginalna, ostra, wciągająca i co najważniejsze, zakończenie wbija w fotel. Wspaniała lektura, którą polecam fanom romansu, namiętnego seksu i licznych intryg, które całkowicie potrafią odmienić bieg wydarzeń. Polecam 5-/6\nAutor: Just yśka , data: 12.06.2017 11:27 , ocena: 5,0\nNajlepszy polski debiut 2017roku!!!\nDostając propozycję przeczytania jej, byłam pozytywnie nastawiona do książki, ale to, co się wydarzyło, gdy zaczęłam czytać, przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Książka jest po prostu genialna, na każdej stronie.\nStyl obu autorek jest leciutki i przyjemny. Nie mamy tutaj trudnych słów. Wszystko stylizowane na wzór średniowiecza, ale w niczym to nie przeszkadza, a wręcz przeciwnie. Mimo iż narracja jest w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej, to z łatwością można przejść przez kolejne strony i mi to nie sprawiało trudności. Oczywiście w książce nie może zabraknąć erotyzmu, co również jest zrobione w klimacie i ze smakiem, co podobało mi się ogromnie ;D\nCzytałam kilka książek z akcją w średniowieczu, ale to, co dzieje się w Klątwie to jest mistrzostwo! Na każdej stronie coś się dzieje. Autorki trzymają nas w napięciu i szykują nam na prawdę wiele atrakcji, przez co chce się wracać do tej książki, a myśli ciągle krążą wokół wydarzeń. Nic nie dzieje się tu na siłę, nie ma zbędnych zapychaczy. Możecie pomyśleć, "ale co jest tyle do pisania na 800 stronach?!", otóż jest i dzieje się. To nie jest, puste to ma w sobie coś wielkiego.\nBohaterów tutaj mamy wielu. Przez szlachetne postaci, po bardziej czarne charaktery, ale każda jest wykreowana z rozmysłem i wprawą. Nie można powiedzieć, że postacią czegoś brakuje. Są barwne i poznajemy je, nawet te odległe od naszych głównych bohaterów. Naprawdę super zabieg, który uwielbiam w książkach. Zacznijmy bowiem po kolei.\nArienne, piękna, niewinna i słodka dziewczynka, która przybywa do Ravillionu, by tam się skryć. To, co dostaje, jest potężnym ciosem, ale nie łamie to naszej Czarodziejki. Wręcz przeciwnie. Dziewczyna jakby dojrzewa. Dostrzega plusy z takiego obrotu sprawy. No i zyskuje przyjaciół, których na początku się obawiała. Jest odważna i zrobi wszystko dla tych, których kocha. Moja ulubiona bohaterka ♥ W sumie Taida-Milady Tessiego-też mnie rozczuliła. Była dobrą towarzyszką dla naszej Arienne, pokazała jej, jakie jest życie w Twierdzy. Również moja ulubiona bohaterka :D\nSevero, no jakbym mogła nie znaleźć nowego męża. Sio, Arienne, teraz ja będę Milady Mistrza Walk ♥ Mężny, odważny, dobrze zbudowany no i ten Olbrzym ;D Urzekł mnie zachowaniem wobec Arienne. Nie w głowie mu były tylko figle w alkowie, ale potrafił rozmawiać ze swoją Milady i był taki słodki. Mateńko, to wojownik, a ja jedyne słowo, jakie znalazłam to "Słodki" :D Ale taki był i nie ma co zaprzeczać.\nTessi, Moru czy Ven też byli cudowni. Severo miał cudownych przyjaciół i takich ze świecą szukać. Oddani i gotowi dla niego na największe poświęcenie. Ven zyskał w moich oczach, broniąc Severo w jednej scenie.\nWydawnictwo wykonało dobrą robotę. Piękna okładka przedstawiająca Lwa i kobietę, co ma ujście w tekście, w końcu Domeną Mistrza Walk był Lew. No i te słowa, które mogą przywodzić na myśl ojczysty język Arienne. A w tle Twierdza, od której wszystko się zaczęło. Magia! ♥\nBłędów w tekście też nie znalazłam. Szkoda tylko, że nie było rozdziałów. Bo zamiast numerków znalazły się tutaj śnieżynki. Ale o dziwo nie przeszkadzało mi to, a było wręcz cudne.\nKsiążka mimo swych pokaźnych rozmiarów zaczarowała mnie swoim wnętrzem i wydarzeniami, przez które kilka dni śniłam o mnie jako Milady ;D To debiut autorek, ale jeśli każdy debiut byłby, taki to ja chce tylko debiuty czytać. Coś niesamowitego. Dwie osoby, które tak świetnie się dopełniły. Nie widać różnic między wydarzeniami i wszystko się zazębia. Uwielbiam to, co zrobiły z moim mózgiem obie Panie i to jest takie niesamowite.\nPowieść pokazuje nam siłę uczucia, które jest silne mimo różnicy wieku. I to, co się rodzi, między tym dwojgiem pozwala nam wierzyć, że miłość gotowa jest przetrwać wszystko. Ukazanie nam obyczajów panujących w Czarnej Twierdzy jest przytłaczające i zarazem straszne. Jednak nie martwcie się i nie zrażajcie, wszystko to jest wykonane z przemyśleniem, które jest całym kontekstem książki i daje nam idealny obraz wydarzeń.\nZaczynając czytać, Klątwę upewnijcie się, że macie przy sobie chusteczki, gdyż koniec zmiecie was po prostu. Ja już chcę więcej! Polecam ją każdemu w wieku 16+, no bo wiecie, niektóre sceny nie są przeznaczone dla młodszych czytelników. Ale myślę, że zarówno kobietą, jak i mężczyzną ta książka przypadnie do gustu.\nZachwycamy się grubaśnym Harrym Potterem, więc czemu nie zachwycić się grubaśną Klątwą?\nAutor: KittyAilla , data: 07.06.2017 00:20 , ocena: 5,0\nNie możecie nie przeczytać tego debiutu!\nKsiążkę skończyłam ok. godziny czternastej. Recenzję piszę jednak dopiero ok. godziny dwudziestej trzeciej. Po zakończeniu lektury tej cegiełki i powalającym zakończeniu, naprawdę ciężko zebrać myśli, gdy chce się więcej!\nWedług mnie książka ma aby dwie wady, które niekoniecznie będą nimi dla was. Po pierwsze brak rozdziałów. Konkretne wydarzenia czy perspektywy są od siebie oddzielane znaczkiem przypominającym płatek śniegu. Po prostu przy tak wciągającej książce niepodzielonej na rozdziały, ciężko powiedzieć sobie dość i przerwać w którymś momencie. Po drugie sposób narracji: w trakcie książki skacze ona z trzyosobowej do pierwszoosobowej bez żadnych ostrzeżeń. To nieco rozprasza podczas czytania. Wolałabym prosty podział na narrację Arienne i narrację reszty postaci w trybie trzecioosobowym.\nWięcej wad nie znalazłam. Styl autorek wciągnął mnie od pierwszych stron. Od samego początku, gdy już oswoiłam się z tą dziwną narracją, zostałam wciągnięta w świat barwnych opisów zarówno uczuć, jak i miejsc. Autorki bawią, wzruszają i zachwycają cudownie wykreowanym światem, a jedyne czego potrzebuję do szczęścia w tej kwestii to mapka!\nNie mogę nie przywołać w tej chwili cytatu, który zachwycił mnie podczas czytania Tytanów V. Scott: "Historie nie zawsze kończą się po naszej myśli./ Życie nie zawsze jest bajką./ Życie rzadko jest bajką". Dobitnie pokazuje to właśnie historia Arienne oraz Severa. Nie oczekujcie bajki o księżniczce uratowanej przez księcia na białym rumaku. Ravillon to nie miejsce na tak ckliwe historie. Akcję zdecydowanie cechuje tempo, więc w brutalnym świecie nie macie nawet chwili, aby złapać oddech. Obdarci ze złudzeń możecie jedynie z emocjami śledzić historię o Przeznaczeniu, która będzie dla was zaskoczeniem niemal na każdym kroku. Oczywiście, niektórych rzeczy domyślicie się od razu, ale większość pozostawi was z wyrazem zdumienia na twarzy. Gwoździem do trumny szoku i niedowierzania w wydarzenia okaże się zakończenie, po którym będziecie mogli myśleć jedynie o tym, że chcecie więcej oraz zastanawiać się, jak autorki w ogóle mogły to zrobić swojemu wiernemu czytelnikowi po 800-stronicowej przygodzie!\nBrutalność, magnetyzujący erotyzm oraz Zakazane Uczucie stworzą cudowną atmosferę niepewności i niebezpieczeństwa. Nie będziecie w stanie oderwać się od Losów Arienne, Severa, ale także Tessiego, Taidy czy Vena. Niezwyciężona miłość, wierne przyjaźni oraz szereg poświęceń nie pozwolą wam choćby na chwilę oderwać się od książki, a jeśli już będziecie zmuszeni to zrobić, gwarantuję wam, że dopóki nie wrócicie do lektury, będzie zastanawiać się, co działo się dalej.\nI pora na perełki, czyli bohaterów z krwi i kości, z całą paletą zalet oraz wad, strachów i nadziei. Arienne to silna kobieca postać z pazurem, która z drugiej strony nadal pozostaje jedynie dzieckiem i popełnia typowo dziecięce błędy. W Ravillonie zaznaje upokorzenia, hańby oraz poznaje smak goryczy. Nie wiem, czy na jej miejscu potrafiłabym wybaczyć. Severo to wojownik o szlacheckich manierach, który potrafi bywać także bezgranicznie okrutny. Proces przemiany tych dwojga pod wpływem uczucia był niezwykły! Jednak to nie Lew zawładnął mym sercem, a Wąż. Tessi. Oddany, wierny Tessi, którego chciałabym poznać jeszcze lepiej. Samo uczucie, którym darzył Taidę, jego rozpacz w krytycznych momentach... Severo bywał brutalny, a Tessi tak uroczo, młodzieńczo zakochany i ujmujący. Bohaterem, którego muszę koniecznie wspomnieć jest również Ven, oddany, wierny Ven, gotów zawsze stanąć w obronie swego przyjaciela. Ujął mnie swoją przyjaźnią! Jednak poza postaciami, które pokochacie, znajdą się również te, które znienawidzicie całym sercem, jak choćby Cesarz. Bezgranicznie zadufany w sobie oraz egoistyczny uzurpator - chętnie rozerwałabym go własnymi rękoma za to, jak traktował Severo, Arienne czy chciał potraktować Taidę.\nMogłabym pisać o tej książce jeszcze godzinami. Opowiadać wam o tym, jak emocjonującą przygodę dzięki niej przeżyłam, a ponadto pławić się w dumie, ponieważ to cudo wyszło spod piór dwóch polskich pisarek. Najbardziej boli mnie jednak to, że taka zagraniczna Dziewczyna z pociągu przez swoją promocję została bestsellerem, chociaż cała blogosfera grzmi, że to nic nie warta książczyna, a tak wspaniały debiut przez brak reklamy ze strony wydawnictwa musi walczyć o przebicie. Ludzie, co się dzieje z tą Polską, skoro rodowici autorzy są lekceważeni na rzeczy tych modniejszych, zagranicznych! I wiem, jakie komentarze pojawią się pod tą recenzją i już mnie to boli. Także, jeśli macie pisać, że nie sięgniecie, bo polskie, to najlepiej, moi drodzy, nie piszcie nic.\nMacie ochotę na elektryzującą, wywołującą burzę emocji lekturę? Na zakazaną miłość mającą swe korzenie w nienawiści i fascynacji (to już wiecie, czemu podobał mi się wątek miłosny, hate-love)? Na akcję, która porwie was od pierwszej do ostatniej strony, aby wraz z przeczytaniem końcowego zdania poczuć rozczarowanie, że książka ma tylko 810 stron? Dawno nie spotkaliście się z zakończeniem wbijającym w fotel i odbierającym dech? Interesuje was brutalny świat nie tylko Ravillonu, ale także królewskich dworów?\nJeśli na choć jedno pytanie odpowiedzieliście sobie tak, nie macie wyjścia - musicie przeczytać Klątwę Przeznaczenia, ponieważ Monika i Sylwia dostarczą wam to wszystko, a nawet jeszcze więcej. Osobiście nie mogę doczekać się już drugiego tomu i mam nadzieję, że ma przynajmniej tyle samo stron, co ten, ponieważ nie wyobrażam sobie krótszej przygody z tymi cudownymi bohaterami!\nAutor: zaczytana.aniaa , data: 23.05.2017 22:04 , ocena: 5,0\nNiezwykła powieść przepełniona miłością i brutalnością.\nGłówną bohaterką książki "Klątwa przeznaczenia" jest szesnastoletnia czarodziejka Arienne. Dziewczyna pragnie schronić się przed Przeznaczeniem w Czarnej Twierdzy, która znajduje się w Ravillion. Twierdza ta, to miejsce, gdzie rządzą mężczyźni. na porządku dziennym są liczne gwałty, pijaństwo, czy poniżanie kobiet. Arienne to drobna i cicha kobieta, która skrywa w sobie ogromną moc. Mianowicie jej mocną stroną jest znajomość magii, którą niestety musi w znacznej mierze ukrywać. Los postawił na drodze bohaterki Mistrza Walk - Severa. Na początku bohaterowie nie przepadają za swoim towarzystwem, jednak z czasem wszystko się zmienia. Severo to postać bardzo intrygująca. Z jednej strony zachwyca swoim postępowaniem, a z drugiem strony czytelnik go nienawidzi.\nNa pierwszy ogień, czytelnik dostaje do swoich rąk grubą książkę. Jednak nie się czego bać. Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Osobiście nie mogłam zdecydować się czy zabrać się za lekturę Klątwy. W końcu podjęłam decyzję i jestem z niej bardzo zadowolona. Powieść dostarcza wiele cudownych emocji, zabiera czytelnika do czasów średniowiecza oraz zagłębia w historię pewnego romansu. To połączenie miłości i okrucieństwa.\nGłówni bohaterowie, to postacie z dwóch światów. Arienne, to nieśmiała i delikatna kobieta, a Severo to brutalny olbrzym. Każda postać została dopracowana, a jej charakter bardzo dobrze przemyślany. Mieszkańcy Czarnej Twierdzy posiadają różne charaktery, które cechuje indywidualność.\nNa każdej stronie znajdziemy dawkę emocji. Poznajemy świat magii i tajemnic. Z jednej czytelnik spotyka się z brutalnością oraz popędem seksualnym, a z drugiem jest świadkiem ogromnej przemiany Wielkiego Mistrza. Każdy wątek jest dokładnie przemyślany i wyjaśniony. Wszystko zostaje opisane, nie trzeba snuć własnych domysłów.\nDebiutujące polskie autorki poruszyły w swojej powieści wiele trudnych tematów. Pierwszym z nich jest wykorzystywanie i poniżanie kobiet. Postacie wykreowane przez Panią Monikę i Panią Sylwię pozwalają sobie na takie traktowanie, ich rola polega na spełnianiu męskich potrzeb. Nie mają prawa głosu, ani nie mogą przeciwstawić się któremukolwiek z mężczyzn. Kolejnym wątkiem jest różnica wieku, a miłość. Czasami to uczucie przychodzi niespodziewanie, a między kochankami występuje duża różnica lat. Czy jest to coś złego? Czy taki związek skazany jest na niepowodzenie? Nie. Autorki przekazują, że uczucie miłości może powstać między różnymi osobami, a wiek nie ma dla nich znaczenia.\nZakończenie książki jest zaskakujące. Czytelnik otrzymuje zwrot akcji, spotyka się z czymś niezwykłym. Ta książka wciąga czytelnika do średniowiecznego świata i na długo pozostaje w jego pamięci.\nReasumując. Tej książki nie można oddać słowami. Po lekturze w głowie ma się pełno myśli. To trzeba przeczytać.\nAutor: Książkowe Zacisze , data: 22.05.2017 13:32 , ocena: 5,0\nPrzeczytaj nim dopadnie Cię klątwa!\nMiałam sen, piękny sen. Sen w średniowiecznych barwach.\nA w tym śnie, cegiełki wyobraźni wybudowały dla mnie świat odległy, wyhodowany na dawnych obyczajach. Świat władczych mężczyzn i uniżonych kobiet; świat bezwzględny i brutalny, ale co najważniejsze, świat pełen magii.\nW środku tego świata, niczym trujący grzyb po deszczu, wyrosła Czarna Twierdza, pełna mrocznych intryg, spisków i rozbojów, przeplatanych, tylko gdzieniegdzie, nitką prawości i honoru. Istniała tak w swej ponurej, ravillońskiej scenerii, aż pewnego dnia, twierdzę najechała dobra, mała czarodziejka. I to właśnie ta niepozorna istota, swym wrodzony czarem, zaczęła kruszyć czarne mury i poruszać czarne serca...\nMiałam sen, zmysłowy sen. Sen w grzesznych barwach.\nA w tym śnie, dopadł mnie niespodziewany huragan namiętności, który zdmuchnął wszelką przyzwoitość i poniósł mnie wprost do alkowy Lwa. Byłam świadkiem przeobrażenia niewinnej czarodziejki, stopniowego ujarzmienia dzikiego Czarnowłosego i wielu, wielu nieprzyzwoicie pobudzających wyobraźnię scen, o których nam młodym, dobrze wychowanym damom, rozmawiać nie wypada. Ale jako młoda, dobrze wychowana przyjaciółka, zalecam Ci trochę tej rozpusty...\nMiałam sen, wymarzony sen. Sen w polskich barwach.\nA w tym śnie, dwie dobre kobity zamiast obrastać w piórka, umaczały je w atramencie i stworzyły Coś przez duże C. Swoimi atramentowymi różdżkami, wypisały historię miłości i brutalności, która równać się może z tą, o Daenerys Targaryen i Khalu Drogo z Pieśni Lodu i Ognia. I właśnie te dwie czarodziejki, uświadomiły mi, że rodzimą fantastykę trzeba znać, bo stereotypy stereotypami, ale polskie tytuły też mogą porządnie, emocjonalnie sponiewierać.\nKlątwa Przeznaczenia to nie sen.\nTa książka naprawdę istnieje i zachwyca zarówno barwnie rozkwitającą fabułą, jak i pokaźnym rozmiarem. Ta historia to prawdziwa, średniowieczna uczta dla zmysłów. Autorki postarały się, żeby na ich suto zastawionym, papierowym stole, nie zabrakło doskonałych intryg, wyrazistych bohaterów, a nawet płomiennego romansu. Znajdziesz tu momenty otumaniające słodyczą i urokiem, otrzeźwiające goryczą niesprawiedliwości życia, a i takie, przyjemnie podrażniające fantazję swoją pikanterią...\nPrzyznaję, że z Klątwą Przeznaczenia nie połączyła mnie wielka miłość od pierwszej strony. Z początku nasza relacja była dość powściągliwa. Podeszłam do niej ostrożnie, żeby przypadkiem nie sparzyć się ogniem przeciętności i nie zafundować sobie kolejnej blizny na umyśle, po słabej, polskiej literaturze. Musiałam przetrawić swoje uprzedzenia i przywyknąć do dość specyficznej, aczkolwiek intrygująco ciekawej narracji, a potem... to już przepadłam! Można powiedzieć, że moja przyjaźń z tą książką, dojrzewała niczym uczucie głównych bohaterów, aż stałyśmy się sobie wyjątkowo bliskie.\nDo Klątwy Przeznaczenia, przyciągała mnie dodatkowo, grająca w tle, subtelna melodia Pieśni Lodu i Ognia. Nie wiem czy to przypadek, czy może rzeczywiście, jakiś winterfellski wiatr szepnął autorom to i owo podczas pisania, ale ja chwilami wyczuwałam tam subtelny powiew nadchodzącej zimy, przez co czułam się jeszcze bardziej, jak w domu...\nKlątwa Przeznaczenia to historia z rumieńcem, magią i dobrym smakiem. Treściwa niczym schabowy z ziemniakami i surówką, rozpalająca wyobraźnię, jak pochodnia, a co najważniejsze, zgotowana z przepisu naszych polskich czarodziejek. W niektórych momentach z uśmiechem myślałam o tym, jak świetnie musiały się bawić autorki, skrobiąc te sceny. Zakończenie to dla mnie istna wisienka na torcie, która mocno zaostrza apetyt na kontynuację.\nJedyne czego żałuję po przeczytaniu tej książki to to, że Klątwa Przeznaczenia została uwięziona w klatce języka polskiego i pewnie nigdy nie wyfrunie poza jego granice... A szkoda, bo moim zdaniem mogłaby narobić w świecie trochę szumu!\nPolecam Ci to przeczytać, żebyś więcej nie gadała, że polskie autorki przynudzają i strach wydawać pieniądze na ich książki. W ten duet spokojnie możesz inwestować i nie zdziw się, kiedy Klątwa Przeznaczenia naprawdę Ci się spodoba!\n"Wspomnienia są drogie, ale tym bardziej bolą, gdy się wie, że nie można powrócić w ukochane miejsce i do ukochanych ludzi."\nAutor: http://michalinowebuki.blogspot.com , data: 15.05.2017 17:31 , ocena: 5,0\n"Strażniku Księgi przyzywam Cię\nRycerzu,w mym życiu pojaw się\nOd Zła ochraniaj Boginię Swą\nA pokieruję przyszłością Twą\nJam przez Przeznaczenie wskazana\nTwą Oblubienicą pisana"\nMagia, walka, tajemnice, brutalny świat rządzony przez mężczyzn, zaginiony władca władający potężną mocą, czarodziejka, której losy były od zawsze z nim połączone i Przeznaczenie, które stara się zwalczyć wszelkie przeciwności losu, aby połączyć pisanych sobie bohaterów. To, ale\ni wiele więcej możemy znaleźć we wciągającym bez reszty debiucie literackim Moniki Magoski Suchar i Sylwii Dubieleckiej.\nZ „Klątwą przeznaczenia” zetknęłam się przypadkowo kiedy zobaczyłam na Instagramie zdjęcie z tą książką właśnie. Wzbudziła ona moje zainteresowanie a gdy przeczytałam opis do książki wiedziałam, że koniecznie muszę ją przeczytać, ponieważ zawierała ona wszystko, co kusi mnie w książkach a do tego był to debiut z naszego rynku wydawniczego. Dlatego byłam tym bardziej ciekawa, czy historia przedstawiona w książce wciągnie mnie tak bardzo jak w przypadku książek\nz tego gatunku z zagranicy. I muszę od razu przyznać, że przerosła moje oczekiwania. Zarwane noce i czytanie w każdym możliwym momencie, pomimo tego, że książka do lekkich nie należy, ale dzięki pokaźnym gabarytom można było poprowadzić historię w taki sposób, że po przeczytaniu około jednej czwartej zaczęłam już czekać na ciąg dalszy.\nAle wszystko po kolei. O czym jest ta historia? Pewnego dnia do Czarnej Twierdzy, Ravillonu, która jest siedzibą Związku, bractwa rządzonego przez mężczyzn, gdzie kobiety pełnią głównie rolę chwilowej rozrywki, trafia młodziutka czarodziejka Arienne.\n„Dziewczyna jest młodziutka. Ma szesnaście lat i zupełnie nie zna życia, gdyż do tej pory miała wszystko – otaczały ją wyłącznie miłość i dostatek. Teraz zaś, z dala od rodziny i luksusu, będzie musiała nauczyć się sama o siebie troszczyć.”\nZachowują swoje pochodzenie w tajemnicy, szuka ona schronienia, ale nie tylko, w jakby mogło się wydawać najmniej odpowiednim dla inteligentnej kobiety miejscu.\n„Nie wiedziałam, dokąd się udać, i wróżba zaprowadziła mnie tutaj. Do tej pory słyszę głęboki głos w mojej głowie mówiący, że to w Ravillonie dopełni się mój Los.”\nStarając się przyzwyczaić do niełatwych, panujących w Twierdzy zwyczajów Arienne spotyka zarówno osoby jej życzliwe jak i wrogów z którymi musi sobie radzić sama.\n"Tu jednak, udając zwykłą Arienne, nie mogę nawet nikomu się poskarżyć. Nikt mnie nie obroni przed obelgami czy szyderstwem. Marszczę brwi, gdy uświadamiam sobie, że pewnie tych będzie dużo, biorąc pod uwagę fakt, że podczas egzaminu pozyskałam sobie wroga."\nI nie wiadomo jak potoczyłyby się losy naszej bohaterki, gdyby nie jedna z uczt gdzie Arienne zostaje Milady, czyli kimś w rodzaju partnerki, Severa nieustraszonego Mistrza Walk, którego jednak obawia się większość zamieszkujących Ravillon kobiet.\n„(…)przystojniejszego mężczyzny nie znajdziesz w Ravillonie – wyszeptuje z rozmarzeniem milcząca dotychczas Doris.\n– Owszem! Ale co mu po urodzie, skoro jest potworem?! – Erica patrzy na świetnie wyćwiczoną towarzyszkę z politowaniem. – Treningi u jego podoficerów to katorga, a co dopiero nauka u niego samego! Zobacz w lustrze swoje odbicie i porównaj, czy którakolwiek z nas, podległych innym Mistrzom, tak wygląda! On nie oszczędza nawet własnych ludzi! Wyrafinowane kary nie omijają nawet ich!\n– Poza tym jest mordercą!\n– Brutalnym oprawcą!\n– Wielkim Katem Związku!\n– Mówi się, że jak już go przyciśnie i weźmie jakąś adeptkę do łoża, oczywiście taką z odpowiednim wyglądem, wyrzuca ją po nocy niczym śmiecia. Poniżoną, skrwawioną, pobitą. Miłość z nim to tortura. O nie! Milady takiego człowieka nie życzę zostać żadnej z nas.”\nJednak okazuje się, że to właśnie ta uczta będzie bardzo istotna dla obojga bohaterów, ich losy zostają połączone ze sobą na wieczność i od tego momentu okazuje się, że nie wszystko jest w ich życiu takie jak wydawałoby się, że jest a oni szukają znacznie więcej, niż myśleli, że odnaleźć muszą. Odnajdują również prawdziwe, choć w Związku zakazane uczucie, dzięki któremu nic nie będzie już takie samo, ponieważ nie tylko czarodziejka ale i Severo ma wiele sekretów i tajemnic, które stopniowo wychodzą na światło dzienne a bohaterów łączy również ich przeszłość.\n„Masz ją chronić, Severo. Rozumiesz? Obiecaj mi to… Obiecaj to starcowi znajdującemu się na łożu śmierci! Zajmiesz się nią. Otoczysz opieką. Nie pozwolisz znów skrzywdzić! Nikomu… Niczemu… Nawet własnej mocy!”\nNarracja w „Klątwie przeznaczenia” jest rzadko spotykana w książkach, znacznie częściej na przykład w grach RPG. Dostajemy tutaj czas teraźniejszy i trzecią osobę, ale są też fragmenty pisane z punktu widzenia głównego bohatera. Zabieg ten spowodował to że jeszcze bardziej wchodzimy w historię dziejącą się w książce i wydawać się nam może, że obserwujemy wszystkie zdarzenia jakbyśmy tam razem z bohaterami byli.\nW książce poruszone jest również wiele tematów tabu, jak chociażby uczta, podczas której Arienne zostaje Milady Severa, traktowanie kobiet, czy brutalność, dominacja i okaleczenia, ale te właśnie elementy dodają książce tego smaczku, który zdecydowanie wyróżnia ją na naszym rynku, gdzie mało kto zdecydowałby się na tak odważnie opisaną historię bez wszechobecnych kwiatków i serduszek. Zdecydowanie wolę truskawki ☺\nAkcja w książce dzieje się tak szybko a losy bohaterów, nie tylko pierwszoplanowych, ale i drugo planowych wciągają czytelnika bez reszty a koniec wbija w fotel, gruchocze serducho na maleńkie kawałki i nie pozostaje nic innego jak wyczekiwać na kolejną część, co też z niecierpliwością czynię a co nie zdarza mi się często, ostatnio przy książkach Sary J. Maas. „Klątwa przeznaczenia” zdecydowanie trafia na moją top listę tego roku. POLECAM ☺\nAutor: kobiecerecenzje365@gmail.com , data: 17.03.2017 23:47 , ocena: 5,0\nCzasami wpadają w nasze ręce takie książki, na które normalnie nie zwrócilibyśmy uwagi, ale zrządzeniem losu mamy okazje je przeczytać. Często nasze nastawienie do takich historii jest nieco negatywne, zważywszy na to, że trafiamy na powieść debiutantów, ale ile razy miło zaskoczyliście się podczas lektury takiego nieopierzonego autora?\nMoja przygoda z Klątwą przeznaczenia zaczęła się w momencie, gdy jedna z autorek, Monika, napisała do mnie z propozycją recenzji. Szczerze? W pierwszej chwili chciałam odmówić, bo fantasy, to nie jest gatunek, który kocham, ale ostatnio znowu powrócił w moje łaski i postanowiłam dać dziewczynom i ich debiutanckiej powieści szansę. Co wynikło z tego przypadkowego spotkania? Uwierzcie mi, to było jedno z lepszych zrządzeń losu w moim czytelniczym życiu! :)\nZacznę od tego, że to książka od kobiet dla kobiet, ale i panowie lubiący fantasy oraz romanse znajdą tam coś dla siebie. Objętość może przerazić, bo to ponad 800 stron, ale jak już zaczniecie czytać, to będziecie dziękować autorkom, że napisały tak opasłe tomisko. I choć początek nieco się dłuży, to potem wpadamy jak przysłowiowa śliwka w kompot i chłoniemy każdą kolejną stronę tej niezwykłej, magicznej i tajemniczej powieści.\nGłówną bohaterką jest młodziutka Arienne - czarodziejka, która skrywa w sobie ogromną moc. Na pozór bardzo krucha i bezbronna, ma w sobie dużo wewnętrznej siły, by poradzić sobie w brutalnym świecie opanowanym przez mężczyzn, w którym nie ma miejsca dla kobiet. Najpotężniejszym i najgroźniejszym z nich jest ON, Mistrz Walk. Severo to bohater, którego się kocha i jednocześnie nienawidzi. Jest piękny, potężny, dziki i nieokiełznany, ale to właśnie za to go pokochałam i jestem przekonana, że skradnie on serca wielu z Was.\nKlątwa przeznaczenia to historia pełna magi, mistycznej energii, która wciąga czytelnika w głąb fabuły i nie chce wypuścić. To romans, GORĄCY ROMANS, ale napisany z ogromnym wyczuciem, a styl i język autorek jest naprawdę dobry. Naprzemienna narracja może na początku wprowadzić nieco chaosu, ale ja odnalazłam się w tym doskonale i teraz pragnę więcej. Tempo akcji jest doskonałe, nie pozwala nam się oderwać i być obojętnym. Ja przeżywałam wszystko co działo się w Klątwie, a uwierzcie mi, dzieje się tam naprawdę sporo! Jest mrok, niebezpieczeństwo, jest uczucie, które nie powinno mieć miejsca. Pomyślicie, że to oklepane? Nic bardziej mylnego. Te cechy sprawiają, że Klątwa przeznaczenia moim zdaniem będzie HITEM nadchodzącej wiosny.\nAutorki Monika Magoska-Suchar i Sylwia Dubielecka włożyły wiele serca w tę historię, a ja kupuję to bez zastanowienia. Dziewczyny zasłużył na to, by odnieść sukces, a poszerzające się grono ich czytelników i fanów pragnie więcej ich twórczości. Ja zaliczam się do tego grona i serdecznie zachęcam Was do sięgnięcia po ten niezwykły i wyjątkowo udany debiut.\nNasz blog objął patronatem medialnym tę powieść, a moja rekomendacja znalazła się za okładce:\n"Debiut tych dwóch autorek powalił mnie na kolana. „Klątwa Przeznaczenia” to powieść, w której nie brakuje emocji, akcji i tajemniczej otoczki, która intryguje i wciąga bez reszty. Mistyczna energia tej książki totalnie mną zawładnęła. Serdecznie polecam!"\nAutor: Domi Czyta , data: 14.03.2017 13:49 , ocena: 5,0\nDaj się ponieść przeznaczeniu!\n„ – Mieczem tyś mym. Rażącym Promieniem cię zwą, boś niepokonaną klingą, zahartowaną w boju. Jedynie mej woli się podporządkujesz. Jedynie ma ręka dzierżyć cię może i pod twym naporem się nie ugnie. Moim myślom dajesz posłuchanie i me rozkazy wykonujesz. Dlatego nakazuję ci. Ulegnij. Poddaj się dłoniom, które rękojeść twą obejmują. Lekkim się stań niczym puch, a ciężaru swego zaniechaj. Niech niewiasta cię poprowadzi. Jej, jak mnie, bądź posłusznym. I choć krwawe rzemiosło ci nieobce, tym razem miast zabójcą mnie czynić, w rycerza mej wybranki mnie przemień!” – fragment książki.\nTak jak kiedyś z zapartym tchem oglądałam zmagania bohaterów filmowej „Niekończącej się opowieści”, w której kraina Fantazji opierała się siłom zła i zanikającej mocy dziecięcej wyobraźni, tak teraz nie mogłam oderwać się od stworzonej przez debiutancki duet w osobach Moniki Magoski-Suchar oraz Sylwii Dubieleckiej „Klątwy przeznaczenia” – opowieści fantasy dla dorosłych czytelników. Autorki z wielkim rozmachem oraz dbałością o plastyczność przekazu przenoszą nas do średniowiecznego świata, wypełnionego krwawymi walkami o władzę, zdradzieckimi knowaniami możnowładców, aranżowanymi małżeństwami niezważającymi na znaczące różnice wieku, rycerskimi potyczkami oraz czarodziejskimi poczynaniami magiczek i magów. Wśród naporu zdarzeń rodzi się jednocześnie miłość jedna na milion, która z nienawiści i strachu się wywodzi, by wraz z rozwojem akcji przerodzić się w przepiękne uczucie, dla którego nie strach zabijać i poświęcać swe zdrowie czy życie.\nCzarna Twierdza w Ravillonie – owiana budzącą postrach sławą siedziba Związku, kształcącego adeptów sztuk przeróżnych, od łowiectwa przez etykietę po sztukę wojenną, jest głównym miejscem akcji powieści. Pod dyktando tej męskiej społeczności toczy się życie garstki kobiet, których rola z uwagi na rygory panujące w bractwie nie może sprowadzać się do niczego innego niż do uprawiania sztuki miłosnej w ramionach Mistrzów – najwyższych rangą Związkowców. Bractwo dochody swe czerpie ze zlecanych im przez szlachtę i władców okolicznych krain zadań, które zarówno z walką najemną się wiążą czy morderstwami na zlecenie, jak i na przykład ze świadczeniem usług medycznych. Pełne kiesy Mistrzów pozwalają im na pokrycie kosztów utrzymania swych faworyt, których życie w zamku opływa w dostatki, chociaż i codziennie wisi na włosku – wszelkie naruszenia surowego regulaminu Związku karane są bowiem śmiercią nieposłusznych kobiet, zadawaną przez Kata Związku jednym wprawnym cięciem miecza.\nI do takiego właśnie dwuznacznego moralnie miejsca trafia główna bohaterka historii – Arienne, młoda czarodziejka, którą powierzona jej misja wepchnęła pod skrzydła czarnego bractwa. Bardzo szybko hart ducha, spryt oraz odwaga splatają jej losy z Mistrzem Walk – Lordem Severo, który cieszy się zarówno w Twierdzy, jak i w świecie ogromnym uznaniem z uwagi na perfekcyjne opanowanie kanonów prowadzenia wojny i operowania orężem, jak i niepospolitych kompetencji dworskich. Nieświadoma tego, że weszła wprost w paszczę lwa (i to dosłownie!), Arienne boleśnie zderza się z pozbawioną barw rzeczywistością pełną krwi, brutalności i braku poszanowania, a wręcz nawet okrucieństwa wobec niewiast. W tych jakże dramatycznych okolicznościach na jaw wychodzą przerażające fakty z przeszłości Severa, które każą spojrzeć na niego w łagodniejszy sposób, co czyni zarówno Arienne, jak i śledzący jej losy czytelnik, nie zważając na to, że po lekturze jednej z pierwszych, bardzo mocnych scen, ma się ochotę rzucić książką o ścianę (w której niewątpliwie zostałaby dziura z uwagi na objętość tomu ;)).\n„Klątwa przeznaczenia” to napisana fascynującym językiem i nakazująca zarwać noc historia przygodowa o przyjaźni, miłości i honorze. Nie brak w niej dosadnych scen mordów, jaki i seksu, także przeznaczona jest dla pełnoletniego odbiorcy, który w dojrzały sposób podejdzie do przekazu jaki za sobą niesie: mając wsparcie w drugiej osobie można pokonać najtrudniejsze życiowe przeszkody i pozostać człowiekiem, odróżniającym bezbłędnie dobro od zła. Moją uwagę zwróciły również przemycone przez autorki odniesienia (zamierzone, bądź nie) do popkultury i współczesnych bohaterów typu James Bond czy Superman.\nBrawo dla Wydawnictwa Novae Res za fantastyczną i idealnie oddającą treść okładkę oraz wydanie, które mimo ponad 800 stron nie ma połamanego grzbietu. Nic tylko czytać i dać się ponieść przeznaczeniu! Serdecznie polecam!\nAutor: Klaudia , data: 13.03.2017 13:31 , ocena: 2,0\nPrzed przeznaczeniem nie uciekniesz\nMonika Magoska-Suchar i Sylwia Dubielecka to dwie młode kobiety, które przyjaźnią się od lat. Dawniej pisały nastoletnie opowieści na lekcjach, w szkolnej ławce.\nW Ravillonie, miejscu gdzie znajduje się Czarna Twierdza nie ma chwil na tkliwe historie. To brutalny i bezwzględny świat. Jednak pewnego dnia w to mroczne miejsce trafia młoda dziewczyna Arienne. Szesnastolatka jest czarodziejką i posiada moc, która być może pozwoli jej odmienić to miejsce.\nW Czarnej Twierdzy mieszka trzynastu Związkowców, choć nie jest to miejsce wyłącznie zamieszkałe przez mężczyzn, to oni sprawują tam władzę. Gdy do Ravillonu przybywa Arienne wszyscy mężczyźni zwracają na nią uwagę. Dziewczyna niesamowicie ich pociąga, lecz oni są bezwzględni i nie mają wobec niej dobrych zamiarów.\nSevero jest najpotężniejszym ze związkowców, uzyskał tytuł Mistrza Walk. Na ten tytuł ciężko zapracował, walka to jego żywioł. Wojownik jako jedyny nie zwraca uwagi na pojawienie się dziewczyny. Jednak jej obecność zaczyna wywoływać w nim nieodkryte dotąd uczucia.\nCzy Severo będzie kierował się płonącą rządzą? Czy za sprawą Arienne stanie się potulnym mężczyzną? A jaka w tym wszystkim będzie rola magii?\nPowieść, choć bardzo spójna momentami zaczyna nużyć.\nJest pokaźnej objętości, co początkowo nieco przytłacza. Ale jak to bywa w książkach o tak sporej treści są wzloty i upadki.\nLiteratura fantasy po raz kolejny pozytywnie mnie zaskoczyła: ciekawa narracja, urokliwe miejsca i mocne charaktery głównych bohaterów sprawiły, że książkę czytało się naprawdę przyjemnie\nAutor: BJC dobry film i jeszcze lepsza książka , data: 10.03.2017 09:31 , ocena: 5,0\nBo z książkami bywa różnie ...\nTrochę mi zeszło, ale już jest, recenzja czytanego przeze mnie opasłego tomiska. Kto mnie śledzi na fb lub insta, ten wie o czym piszę. Ale do rzeczy. Książka Moniki Magoskiej-Suchar oraz Sylwii Dubieleckiej do najcieńszych nie należy i nie ma co ukrywać. Jednak czy treść zawarta w tak grubej książce jest warta poświęconego czasu?\nNim odpowiem na powyższe pytanie, kilka słów o okładce. Klątwa przeznaczenia to przedpremierowa książka, z którą spędziłam prawie cały styczeń. W krótkiej rozmowie z autorką, dowiedziałam się, że okładka przeszła wiele w swej prostocie. Dziewczyna z okładki przeszła wirtualną metamorfozę. Bohaterce kilka razy zmieniano włosy, a dzięki „graficznemu” fryzjerowi mamy efekt końcowy, który dla mnie jest idealny – mam bardzo podobne włosy ;) Gotycki zamek jest w formie minimalistycznej, co dopełnia całości, bo jak by wyglądał zamek w stylu Sagrada Família – jak piaskowa zabawa dzieci nad morzem. Moim zdaniem efekt końcowy jest udany i wieńczy w sobie wiele ciekawostek, które znajdziemy w tekście. Wiem, że książek nie ocenia się po okładkach, ale ta właśnie okładka i dwa zdania o tym, że książka będzie o czarodziejce zachęciły mnie do przedpremierowej recenzji.\nKlątwa przeznaczenia to książka, która od pierwszych stron wywołuje wiele uczuć. Początkowe, mroczne wprowadzenie, budujące atmosferę przypominało mi pierwsze chwile, gdy mały Harry Potter wkraczał do świata magii. Główna bohaterka Arienne ma szesnaście lat i właśnie zaczyna swoją przygodę w szkole. Pierwsze widoki szkieletów, są dla niej przytłaczające, ale wciągające dla czytelnika. Dormitorium, ciemne szaty z zdobieniami oraz wymagający nauczyciele – czy to nie przypomina pierwszej lekcji w Hogwarcie z S.Snape’m? Pierwsze nazwy, imiona kojarzyły mi się z tajemniczym światem elfów, w którym jest pełno magii, dla przykładu: więźniowie Ravillonu, Akademia w Salmansarze, czy mieszkańcy Eldaru. Te dwa przykłady to dopiero początki, bo w tekście znajdziemy wiele innych sytuacji, czy opisów, które będą nam się kojarzyły z innymi książkami. Jednak, nie jest to plagiat, co prawda znajdziemy tu podobieństwa, ale nie są to te same miejsca, czy postacie. Cała fabuła związana jest z magią, ale porusza też tematy tabu.\nArienne przybywa do Czarnej Twierdzy, siedziby Związku – bractwa rządzącego twardą męską ręką, gdzie nie ma miejsca dla inteligentnych kobiet, takich jak ona. Nikomu nie zdradza swego pochodzenia, gdyż szuka schronienia przed zagrażającym jej niebezpieczeństwem. Po przekroczeniu progu szkoły trafia jako ostatnia petentka, na egzamin kwalifikacji. Test umiejętności oraz test charakteru przechodzi bardzo szybko, jednak czy efekt zadowoli wymagających nauczycieli? Tak, gdyż dziewczyna dostaje ostatnią szansę, którą doskonale wykorzystuje i zostaje przyjęta do szkoły po nietypowym potraktowaniu jednego z nauczycieli. W dormitorium spotyka, bardzo nietypowe koleżanki, które przedstawiają jej zasady panujące w szkole. Dość frywolne i bardzo konkretne współlokatorki opowiadają o nauczycielach i cieszą się, że w ich szeregach jest czarodziejka. Wieczór w babskim gronie zostaje umilony przepowiednią. Przeznaczenie – to co zakryte da się jeszcze zmienić, ale raz ujawnione zawsze się ziści – odważylibyście się poznać przyszłość? W pierwszych dniach szkoły - nasza bohaterka zalicza pierwszą potyczkę, pierwszą karę oraz pierwszą ucztę. Arienna wchodzi pod protektorat jednego z najsilniejszych i najgroźniejszych mistrzów - Severo. Niespodziewanie za sprawą intrygującego, czarnowłosego mężczyzny cały jej plan się komplikuje. Akcja nabiera tempa, intryga goni intrygę, magia, krew, zemsta, przygoda i miłość przeplatają się, zawężają by później w nieoczekiwany sposób zwieńczyć całość pięknym zakończeniem.\nMonika Magoska-Suchar oraz Sylwia Dubieleckiej stworzyły powieść fantasy, która porusza wiele tematów tabu, na różnych płaszczyznach. Pierwsze strony odbierałam porównawczo, to już było, o tym też już gdzieś czytałam. Gdy doszłam do scen niczym z haremu Sulejmana - alkowy i seks w zamian za lepsze życie, dominacja i okaleczanie, to serce mi biło mocniej. Są to tematy ciężkie, brutalne, ale autorki nie bały się ich poruszyć. Nie brakuje tu tajemniczych postaci, które oczywiście odegrają swoją rolę w odpowiednim momencie. Ta książka to nie tylko negatywne i ciężkie emocje, to też rozrywka, do której trzeba dojrzeć, czytając kolejne strony. Bo czy potyczki młodej i pięknej dziewczyny ze starszym, ale przystojnym i złośliwym nauczycielem się są dobra zabawą? Czy podpowiedzi z tematyki kulinarnej nie wzbogacą Wam menu dnia codziennego? Ciekawy i spontaniczny zakład pomiędzy nauczycielami rozbawia do łez, gdy każdy z panów chce wygrać i utrzeć nosa drugiemu.\nBo z książkami różnie bywa… - takie zdanie znalazło się w moim częściowym wniosku na temat Klątwy przeznaczenia. Tym razem autorki – debiutantki – odważne i pewne obranego celu, stworzyły książkę, którą się kocha, albo nienawidzi. Monika Magoska-Suchar i Sylwia Dubielecka doprowadziły do tego, że moja nienawiść - może za dużo napisane - moje zniechęcenie przerodziły się w coś pozytywnego. Czy to już miłość nie wiem. Jeśli w trakcie czytania wywołała ona tyle uczyć, to po jej zakończeniu chcę więcej! Jest to chyba pierwsza książka, która wywołała tyle pozytywnych jak i wiele negatywnych emocji. Ale jak wiadomo, gdy książka jest "opasła" trzeba dać jej czas. Narracja jest niestandardowa – czas teraźniejszy, trzecia osoba, co początkowo mi przeszkadzało, ale teraz już widzę plusy. Jest to inne wydanie, z innego punktu widzenia, ale przecież mamy tu też sceny opisane z punktu widzenia głównego bohatera. Sama lubię pisać co jest tu i teraz i książka napisana w takim stylu bardzo mi odpowiada. Przecież mamy być bohaterem, zagubić się w jego przygodzie. Opowiadać w czasie przeszłym będziemy po przeczytaniu książki innym czytelnikom, sami zaś chcemy przygody, sami chcemy być tym bohaterem, z którym właśnie przeżywany jego historię. Gratuluje tak odważnego podejścia do książki. Zdecydowanie będzie to pozycja, która rozbudzi wiele dyskusji, ale czy to nie znaczy, że książka jest\nKlienci, którzy kupili Klątwa Przeznaczenia, wybrali również:\nLeigh Bardugo, 29,25 zł\nRemigiusz Mróz, 25,94 zł\nJoanna Pypłacz, 21,39 zł\nMaria Nurowska, 24,70 zł\nStephenie Meyer, 25,94 zł\nAlicja w krainie czasów. Tom 3. Czas odzyskany\nAłbena Grabowska, 23,99 zł\nRozkaz zagłady. Więzień labiryntu. Tom 4\nJames Dashner, 23,94 zł\nRemigiusz Mróz, 22,69 zł\nDiane Ackerman, 24,43 zł\nRowerem po Amazonce. Bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński w podróży p...\nZemsta i przebaczenie. Tom 2. Otchłań nienawiści\nJoanna Jax, 22,69 zł\nDom z kamienia, Opowieść Garneta\nAmy Ewing, 16,19 zł\nDobranoc, Auschwitz. Reportaż o byłych więźniach\nAleksandra Wójcik, Maciej Zdziarski, 25,94 zł\nMarkus Zusak, 25,94 zł\nAleja starych topoli. Tom 2\nAgnieszka Janiszewska, 22,10 zł\nCzasopisma - 434\nDla dzieci i młodzieży - 20020\nEncyklopedie i słowniki - 1447\nHistoria - 3455\nJęzyki obce - 3173\nKalendarze - 417\nKomiksy - 2012\nKulinaria - 1041\nLiteratura faktu i publicystyka - 3437\nLiteratura naukowa - 12098\nLiteratura piękna - 17220\nPodręczniki - 7079\nPodróże - 3134\nPoradniki - 5287\nReligie i religioznawstwo - 4871\nRozrywka, hobby - 3111\nPozostałe - 42250\nDla dzieci i młodzieży - 488\nHistoria - 56\nLiteratura i lektury - 379\nPoradniki, zdrowie i rozwój osobisty - 135\nSensacja, groza, kryminał - 265\nAlternatywna - 1560\nBlues - 341\nDance & Disco - 107\nDisco Polo - 72\nDla dzieci - 176\nElektroniczna - 55\nFilmowa - 399\nHeavy metal - 5741\nHip-hop - 644\nJazz - 1609\nKlasyczna - 2693\nPop - 6954\nPozostałe - 1477\nPunk - 39\nReligijna - 174\nRock - 2601\nSkładanki - 126\nAkcja - 230\nAnimowane - 627\nDramat - 217\nFamilijne - 171\nFantastyka - 273\nHistoryczne i wojenne - 51\nRomantyczne - 59\nSensacja i groza - 147\nArtykuły dla dzieci i niemowląt - 674\nBańki mydlane - 23\nFigurki - 157\nKlocki - 567\nLalki - 872\nMaskotki - 512\nMasy plastyczne - 359\nMilitarne - 78\nPojazdy - 1672\nPozostałe - 4250\nRoboty - 38\nSport - 69\nTransformersy - 22\nZabawki kreatywne - 1621\n2000 elementów lub więcej - 130\nDo 50 elementów - 450\nOd 201 do 1000 elementów - 740\nOd 51 do 200 elementów - 532\nPozostałe - 261\nPuzzle 3D - 81\nEdukacyjne - 229\nFamilijne i dla dzieci - 709\nKarty i karcianki - 580\nPamięciowe, logiczne, quizy - 165\nPozostałe - 245\nStrategiczne, ekonomiczne i przygodowe - 299\nArtykuły biurowe - 1434\nArtykuły dekoracyjne i okolicznościowe - 1330\nArtykuły piśmiennicze - 1530\nArtykuły plastyczne - 1054\nArtykuły szkolne - 2277\nGry - 98\nProgramy - 24


Wywiad z Michałem Łapajem (Riverside) – Rockella.pl\nOpublikowane 18 sierpnia 2011 12 Maj 2014 przez rockella\nWśród informacji o Michale Łapaju na oficjalnej stronie zespołu można znaleźć między innymi taką wypowiedź: „Riverside to cel moich odwiecznych poszukiwań. Rzeka pomysłów, z której wyławiam dźwięki cieszące moją duszę. Takie moje miejsce w muzyce.” Nic więc dziwnego, że proces adaptacyjny Michała do Riverside trwał krócej niż jedna próba. W rozmowie z naszym serwisem opowiedział nam o swoich muzycznych bogach i magicznym instrumencie kryjącym się pod nazwą theremin. Pełny zapis rozmowy poniżej.\nMichał Łapaj: To było bardzo miłe spotkanie. Nawet ostatnio wspominaliśmy naszą pierwszą próbę. Kiedy rozkładałem klawisze w sali, któryś z chłopaków powiedział, że damy sobie miesiąc na wzajemne poznanie się i sprawdzenie. Tak się złożyło, że po pierwszej próbie, a nawet po pierwszej improwizacji, którą razem zagraliśmy decyzja zapadła. Mieliśmy szczęście, że trafiliśmy na siebie, bo dobraliśmy się nie tylko jako muzycy, ale też jako przyjaciele.E: Na koncertach sprawiasz wrażenie najspokojniejszego członka zespołu. Tak rzeczywiście jest, czy też specyfika instrumentu nie pozwala na większe szaleństwo?M.Ł.: Hmm… Czy najspokojniejszego..? Na jednym z ostatnich koncertów na trasie połamałem aż cztery klawisze. Trochę mnie poniosło /śmiech/. Na pewno, jak powiedziałeś, specyfika instrumentu nie pozwala na jakieś szaleństwa. Jestem przykuty do parapetów, których nie ma jak ruszyć z miejsca. Choć przyznam, że czasami chciałbym tak się wyżyć i na przykład połamać jakiś instrument na scenie, większe elementy pociąć piłą, a na koniec oblać go benzyną i podpalić. Ech… No nic… Na razie zostanę przy spokojnym łamaniu klawiszy. /śmiech/E: A może od koncertów wolisz pracę w studiu?\nM.Ł.: Na pewno nie powiedziałbym, że wolę pracę w studiu od koncertów. Dla mnie studio i koncerty są trochę jak nauka gry na instrumencie. Najpierw ćwicz gamy i pasaże, a później sobie graj. Wprawdzie studio nie jest monotonne jak gamy. Ciekawy jest proces powstawania utworu, nagrywania pojedynczych ścieżek dla każdego instrumentu, nakładania efektów i takich tam. Dostarcza wielu pozytywnych wrażeń, zwłaszcza, gdy utwór nabiera kształtów i zaczynają się w nim nieplanowane dogrywki, ale jakby nie było to ciężka praca. Z koncertami jest inaczej, bo tam emocje się wylewają w każdej sekundzie granego utworu. A gdy koncert jest dobry, staram się delektować każdą jego chwilą, bo wiem, że drugiego takiego samego już nie będzie. To przeżycia, które zostają w głowie aż do Alzheimera i to one chyba sprawiają, że tak je uwielbiam.\nM.Ł.: Grałem w wielu zespołach, projektach o różnorodnej tematyce. Ich nazwy za dużo Ci nie powiedzą, bo nie zdążyłem nic nagrać przed Riverside. Pierwszym moim kontaktem ze studiem były nagrania minialbumu „Voices In My Head”.E: Na jakiej muzyce się wychowywałeś? Jacy wykonawcy wywarli na Ciebie największy wpływ?M.Ł.: Wychowałem się głównie na rocku lat 70-tych. Przeważnie były to grupy takie jak: Deep Purple, Rainbow, Black Sabbath, itp. To zespoły, które najbardziej utkwiły mi w głowie kiedy przypomnę sobie lata dzieciństwa. Oczywiście pojawiali się tam też Emersoni, Floydzi, Yesi, Genesis, ale do nich musiałem troszkę dorosnąć. Generalnie ten wielki mix tamtej dekady miał na mnie chyba największy wpływ. Stąd też moje zamiłowanie do starych instrumentów, a zwłaszcza do Hammonda.\nM.Ł.: Mam kilku takich topowych, bez których nie byłbym klawiszowcem. Pierwszy z czołowej dwójki to Jon Lord. Człowiek, który stał się pewnego rodzaju symbolem w moim życiu, bo to od niego i jego hammondów zaczęła się moja przygoda z muzyką. Obok niego w mojej hierarchii dumnie stoi osoba, która pokazała, że oprócz starych analogowych Hammondów, są też stare analogowe syntezatory, które to mogą zawalać mi resztę miejsca w naszej sali prób. Tą osobą jest nikt inny jak Keith Emerson. Do listy mentorów dorzucę jeszcze dwie ważne postacie, które ukształtowały moją grę. To Jordan Rudess, dzięki któremu zacząłem grać na fortepianie szybciej niż później i Richard Wright, który pokazał, że nie trzeba być Rudessem, by być wielkim klawiszowcem.\nM.Ł.: Theremin to ciekawy, niemalże bajkowy instrument, bo bezdotykowa gra na nim przypomina czarowanie. Będąc wielkim fanem syntezatorów i analogów, trafiłem na theremina bardzo dawno temu, za siedmioma górami i lasami, gdzie w małej chatce z cukru na piernikowym stole, siedząc na bajaderkowej pufie stał czekoladowy komputer, przy którym siedziałem i przeglądałem słodkie strony z lukrowanymi analogowymi instrumentami. Tam przypadkiem trafiłem na theremina w prostej małej postaci – w przeciwieństwie do tych tworzonych przez samego twórcę, bo w wyglądzie przypominały mównice. Czekoladowe oczywiście. Kupiłem go kilka cukierków i trafił do sali. Początkowa zabawa przerodziła się w grę, a kompozycje robione w owym czasie, prosiły się o wykorzystanie czarodzieja.\nM.Ł.: Hammond od zawsze towarzyszył mi w muzyce. Kiedy sobie pogrywałem na różnych instrumentach nim dostałem swój pierwszy, zawsze wyszukiwałem brzmienia organów. Jak już je znalazłem, katowałem klawiaturę ciesząc się nawet najprostszą jego imitacją. Na swoim pierwszym syntezatorze, połowa barw jakie ustawiałem to były „hammondy”, pod różną postacią. Myślę, że to brzmienie było zawsze zamierzone. Zmieniały się tylko niuanse takie w zależności od sprzętu jaki był do dyspozycji.\nM.Ł.: No wiesz… Plany są. Ciągle tylko mam problem z ich realizacją. Myślę, że pojawi się wreszcie coś co będzie zrobione przeze mnie. Na razie pomysły, które mam dojrzewają w szufladach niczym wino. Muszę tylko uważać by nie skwaśniały.\nPosted in WYWIADYOtagowane Mariusz Duda, Michał Łapaj, Piotr Grudziński, Piotr Kozieradzki, prog rock, Riverside


Na piątkowej konferencji prasowej gen. maj. Aleksander Szewczenko oświadczył dziennikarzom, że zgodnie z dekretem rządu z 2011 roku ministerstwo obrony zaczęło opracowywać plan wycofania z jednostek i magazynów przestarzałego sprzętu pancernego, a następnie jego pozbycia się. W pierwszej kolejności program „masowego złomowania” ma dotknąć jednostki pancerne, „na żyletki” mają pójść czołgi T-54/55, T-64 i T-80, a przy okazji liczne ciężarówki.\nGenerał Szewczenko nie podał nawet przybliżonej liczby czołgów przeznaczonych do złomowania. Biorąc jednak pod uwagę idącą w dziesiątki tysięcy produkcję pojazdów pancernych w Związku Radzieckim, program rzeczywiście zasługuje na miano masowego. Wedle ostatnich dostępnych danych wozy rodziny T-54/55 rosyjskiej armii znajdują się już tylko w magazynach i jest ich mniej niż 1000. Trudniej określić liczebność T-64, przypuszczalnie ok. 100 znajduje się w rezerwie, a 4000 w magazynach. Najbardziej dziwi decyzja o złomowaniu T-80, których 1400 ciągle pozostaje w czynnej służbie, a ok. 3000 w magazynach.\n„Masowe złomowanie” związane jest z projektem generalnej modernizacji rosyjskich sił zbrojnych. Zgodnie z planami podstawowym czołgiem ma zostać T-90 oraz nowy czołg podstawowy wprowadzony do służby w najbliższych latach (zapowiadany jest rok 2014).\nMinisterstwo obrony odmówiło mediom komentarza w tej sprawie.\nJak poinformowało rosyjskie Ministerstwo Obrony, niedaleko miasta Czyta, w południowej części Syberii, rozbił się wojskowy samolot MiG-29. W wyniku katastrofy zginął pilot .\nRzecznik rosyjskiego Ministerstwa Obrony potwierdził, że grupa rosyjskich inspektorów, zgodnie z założeniami Traktatu o Otwartych Przestworzach, rozpoczyna dziś loty obserwacyjne nad terytorium Łotwy i Estonii. Sześciodniowe loty odbędą się między 10 a 15 września, a maksymalny zasięg uzgodnionych tras lotniczych wyniesie 1600 km.


Johnson proponuje przedterminowe wybory - Brexit - rp.pl\nAktualizacja: 04.09.2019, 14:11\nJohnson proponuje przedterminowe wybory\nOdpowiadając na pytania parlamentarzystów w Izbie Gmin Boris Johnson oświadczył, że na drodze Wielkiej Brytanii do brexitu stoi jedynie "ustawa kapitulacyjna" lidera Partii Pracy Jeremy'ego Corbyna. Premier Wielkiej Brytanii zaproponował też rozpisanie przedterminowych wyborów na 15 października.\nUstawa, o której mówi Johnson to tzw. ustawa Hilary'ego Benna, którą Izba Gmin - po przegranym przez rząd wtorkowym głosowaniu ws. agendy prac parlamentu - ma zajmować się dzisiaj. Na mocy tej ustawy rząd będzie musiał zwrócić się do UE z prośbą o opóźnienie brexitu, jeśli do 19 października parlament nie przyjmie umowy brexitowej ani nie zaakceptuje twardego brexitu.\nMówiąc o ustawie Johnson stwierdził, że jeśli zostanie ona przyjęta przez Izbę Gmin wówczas rząd złoży wniosek o rozwiązanie parlamentu i przeprowadzenie przedterminowych wyborów 15 października, które "pozwolą obywatelom Wielkiej Brytanii przedstawić swój punkt widzenia" w kwestii brexitu.\nJohnson wezwał też Corbyna, by w takiej sytuacji poparł jego wniosek o przedterminowe wybory (decyzję o rozwiązaniu parlamentu Izba Gmin podejmuje większością 2/3 głosów - więc Partia Pracy musiałaby poprzeć taki wniosek).\nW odpowiedzi Corbyn stwierdził, że strategia negocjacyjna Johnsona ws. brexitu polega na "przyspieszaniu zegara" i spytał, czy Johnson gra na czas, aby doprowadzić do brexitu bez umowy.\nJohnson odparł, że chce on, aby do brexitu doszło. Dodał, że nie zna strategii brexitowej Corbyna, ale wie, że jest ona przepisem na więcej "opóźniania i rozterek".\nCorbyn odparł, że premier nie odpowiedział mu na pytanie. Dodał, że Johnson wydaje się "niezdolny" do przedstawienia propozycji ws. brexitu przedłożonych UE. Wezwał też premiera do przedstawienia alternatyw dla backstopu. W odpowiedzi Johnson stwierdził, że "nie negocjuje się publicznie" i dodał, że jego rząd "osiągnie porozumienie (z UE), którą ten parlament może przyjąć". Ostrzegł przy tym, że opóźnienie daty brexitu będzie kosztować Wielką Brytanię miliard funtów miesięcznie.\nW reakcji na to Corbyn stwierdził, że nie wie jak miałby podkopywać negocjacje ws. brexitu skoro "żadne nie mają miejsca". Dodał, że Johnson przez sześć tygodni nie zrobił nic, by zmienić umowę Theresy May, przeciwko której wcześniej dwa razy głosował.\nCorbyn wzywał też do publikacji dokumentów opisujących wpływ brexitu bez umowy na Wielką Brytanię.\nJohnson odparł, że przygotowania do brexitu bez umowy są "zaawansowane". Podkreślił, że nie chce przedterminowych wyborów a jednocześnie nazwał Corbyna tchórzem (określił go mianem "chlorowanego kurczaka") za to, że ten obawia się wyborów.\nW odpowiedzi Corbyn zarzucił Johnsonowi ukrywanie informacji o skutkach twardego brexitu.\nDzienniki w Wielkiej Brytanii: Boris stracił kontrolę\nJohnson przegrał głosowanie, rząd ogłosi, że nie oszczędza\nPartia Pracy nie zagłosuje za wcześniejszymi wyborami\nSąd orzekł, że Johnson nie złamał prawa zawieszając parlament


Francja: Związki odrzucają reformę systemu emerytalnego. Strajki zepsują święta. (Wideo) | Express Bydgoski\n- Zwiększenie pensum nauczycieli oznacza zwolnienia i gorszą jakość pracy - mówią oświatowi związkowcy. MEN twierdzi jednak, że nie są prowadzone w tej sprawie żadne prace.\nŻyczenia noworoczne 2020. Zobacz śmieszne i krótkie życzenia\nŻyczenia noworoczne - zastanawiacie się, jakie będą najlepsze? Najpopularniejsze życzenia noworoczne to śmieszne wierszyki. Zobaczcie nasze propozycje życzeń na Nowy Rok.\nŻyczenia noworoczne - zastanawiacie się, jakie będą najlepsze? Najpopularniejsze życzenia noworoczne to śmieszne wierszyki. Zobaczcie nasze propozycje życzeń na Nowy Rok. Każdy znajdzie coś dla siebie! Zobacz znalezione przez nas życzenia śmieszne i krótkie.


Artystyczne efekty izolacji – wystawa “Zmniejszanie dystansu” | SOXX\nSoxx›SZTUKI WIZUALNE›Artystyczne efekty izolacji – wystawa “Zmniejszanie dystansu”\nArtystyczne efekty izolacji – wystawa “Zmniejszanie dystansu”\nStudentki Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi przygotowały wyjątkowy wernisaż prac powstałych w czasie odosobnienia w wyniku epidemii koronawirusa.\nPrace młodych artystek będzie można oglądać stacjonarnie w Galerii Bałuckiej przy ulicy Stary Rynek 2 w Łodzi. Pierwsi zwiedzający będą mogli odwiedzić wystawę już 27 lutego. Dzień wcześniej na facebookowym profilu Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi odbędzie się wernisaż on-line, podczas którego zainteresowani miłośnicy nowoczesnej sztuki z całej Polski będą mogli obejrzeć dzieła młodych artystek. Wystawa w wirtualnej formie rozpocznie się o godzinie 18:00, a dostęp do niej będzie bezpłatny.\nPost udostępniony przez Miejska Galeria Sztuki w Łodzi (@artgallerylodz)\nViktoria Górko, Natalia Konca i Alicja Ostrowska to artystki, które przygotowały wystawę “Zmniejszanie dystansu”. Studentki łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych za swoją działalność twórczą zostały już wyróżnione nagrodą Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi w 37. Konkursie im. Władysława Strzemińskiego w kategorii Sztuki Piękne. Autorki wystawy na co dzień studiują w pracowniach ubioru i tkanin oraz rysunku, zajmując się projektowaniem tkanin drukowanych, dywanów, obiektów do wnętrz, grafik komputerowych, plakatów czy sitodruku. Wszystkie znane im techniki zostały użyte do przygotowania eksponatów. Prace młodych artystek można także śledzić na ich profilach w mediach społecznościowych.\nPost udostępniony przez 🅽🅰🅼🅰🆉🅰🅽🅴 (@namazane)\nZebrane dzieła powstawały w czasie trwania narodowego lockdownu spowodowanego epidemicznymi obostrzeniami. Zamknięte w swoich mieszkaniach artystki miały okazję zmierzyć się ze swoimi przemyśleniami i przelać emocje w dzieła różnych sztuk plastycznych. Wśród tematów poruszanych na ekspozycji znajdują się aktualne problemy społeczne w Polsce, kondycja popkultury, codzienne zmagania artystek z pandemiczną rzeczywistością czy kłopoty z akceptacją własnego ciała. Jedną z silnych inspiracji do powstania wystawy był również Konkurs na Słowo 2020 roku. Wśród wyróżnionych określeń znalazły się, między innymi: kobieta, apostazja, koronawirus, aborcja, strajk, kwarantanna, znoszenie obostrzeń czy w końcu tytułowe dla wystawy zmniejszanie dystansu.\nAlicja Ostrowska, Okno, 2020, fragment instalacji\nNatalia Konca, Życie w kwadracie, 2020, ręcznie malowane kafelki\nNa wystawie “Zmniejszanie dystansu” będzie można obejrzeć dzieła stworzone w różnorodnych technikach plastycznych. Autorki stworzyły szkice, fotografie, cyfrowy druk na tkaninie, instalacje, film czy malarstwo. Jak podkreśla jedna z autorek wystawy współczesna sztuka stałą się zbyt wyniosła oddalając się do odbiorców, którzy mają jej najsilniej doświadczać. Z tego te powodu wernisaż opowiadający o globalnie trudnym roku 2020, światowej pandemii i międzynarodowych kryzysach stara się przyjąć perspektywę jednostki, która w swoim małym świecie zmaga się z równie trudnymi elementami rzeczywistości.\nViktoria Górko, Pamiętnik, fragment cyklu miniatur, 2019-2021, akryl na płótnie\nTagiMiejska Galeria Sztuki w Łodziwernisażwystawa sztuki\nPremiera online spektaklu “WSTYD” w Teatrze Współczesnym ...\nWystawa „Young Design 2020 – Młodzi projektanci ...\n„Prawdziwa sztuka to wolność.” – przed nami III EDYCJA Warsaw off ART


Wizz: Większy wybór płatnych miejsc - Pasazer.com\n20 lutego 2014 15:49\nWizz Air zwiększa liczbę miejsc w samolocie, które można zarezerwować za dodatkową opłatą. Pasażerowie będą mogli wybrać jedno z 16 dostępnych miejsc w trzech pierwszych rzędach w każdym samolocie. Usługę Reserved seat można wykupić za 25 PLN, dodatkowo osoby korzystające z miejsc zarezerwowanych mają pierwszeństwo wejścia i wyjścia z pokładu samolotu.\n- Usługa rezerwacji miejsc jest jedną z najpopularniejszych wśród osób, które chcą uniknąć zamieszania związanego z wejściem i wyjściem z pokładu. Od teraz w samolotach Wizz Air przy dokonywaniu rezerwacji dostępne będą trzy rzędy, dzięki czemu jeszcze więcej pasażerów będzie mogło skorzystać z możliwości wyboru konkretnego siedzenia dla siebie - powiedział Daniel de Carvalho, rzecznik prasowy Wizz Air.\ngosc_70acc\t2014-02-27 14:05\ngosc_d1649 Masz Racje teraz właśnie sprawdzałem ceny biletów w Wizz Air Do Londynu z Katowic i jest jakaś Masakra 350 zł w dwie strony ... Co się dzieje że tak drogo .... Zawsze korzystałem z usuługi płatnego miejsca w Wizzie ale teraz mnie już nie będzie stać na to bo jak dolicze bagaż podręczny to się zamknie cena w 750 zł .. Tanie LOTem wyjdzie.. Dobry pomysł po co płącić za miejsce z dodatkową przestrzenią na nogi jak można w Toalecie przesiedzieć w komfortowych warunkach cały lot.. :D Taki Private Suite First klas z seperacją od innych :D Też tak leciałem pare razy bo nei da się wysiedzieć w normalnych siedzeniach... Ale jak dostane awans w pracy to może zaczne znowu latać wizzem\ngosc_d1649\t2014-02-27 10:28\nDajcie spokój panowie... Bilety w Wizzz są coraz droższe popatrzcie na to jak drożeje wszystko z latami .... kiedyś lecieliśmy tylko za 4 zł teraz jest min 60zł miejsca płatne to dopiero kosmos ledwo stać mniena bilet ... ale powiem wam jak lece wizzem to siedze cały czas w toalecie bo jest więcej miejsca na nogi i za darmo taki mój tajny sposób\nsolokhumbu\t2014-02-25 13:04\nogid: wszystko zależy jak i dokąd lecisz. W Wizzie zamiast brać dwa duże podręczne (lecąc w 2 pax) można wziąć dwa małe podr bezpłatnie jeden rejestrowy. Lecąc tam, gdzie duży bagaż jest potrzebny, a na miejscu momżna go podzielić - też opłaca się W6 (np. wyjazd lotniczy w gory, z kijkami, namiotem itp).\nLecąc samemu i nie potrzebując w ogóle bagażu rej - zwykle opłaci się zdrapkolot. Po prostu trzeba przekalkulować :)


Właściciele parabanków będą tłumaczyć się w sądzie - nowiny24.pl\nData dodania: 13.07.2013, 06:51\nOstatnia aktualizacja: 13.07.2013, 06:55\n- Od stycznia do maja skontrolowano 30 parabanków, które w ubiegłym roku miały najwięcej klientów. Przeanalizowano 73 wzorce umów i 300 faktycznie zawartych kontraktów. Wyniki nie napawają optymizmem, bo w grupie nie znalazł się ani jeden przedsiębiorca, którego praktyki nie budziłyby naszych zastrzeżeń.\nKoszty oferowanych pożyczek często są bardzo wysokie. Wszystko przez to, że oprócz oprocentowania, które nie przekracza ustawowej granicy, pobiera się wysokie prowizje lub opłaty dodatkowe. To właśnie one zwiększają całkowity koszt kredytu.\n- Przed podpisaniem umowy zwróćmy uwagę na wszelkie opłaty dodatkowe i zapytajmy o całkowity koszt pożyczki. To bardzo ważna informacja, która podpowie nam, ile faktycznie będzie nas kosztowało pożyczenie pieniędzy. Wreszcie nie korzystajmy z usług finansowych, których nie rozumiemy. Jeśli oferujący je nie chce lub nie potrafi wyjaśnić ich zasad, lepiej zrezygnować z takiej propozycji. Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie


PKO Bank Polski Partnerem rankingu “100 kobiet biznesu” oraz mecenasem Nagród Kisiela 2011\nZa wyniki finansowe, ale także wpływ na otoczenie biznesowe, zaangażowanie w społeczne inicjatywy oraz wysoką etykę zawodową. Najbardziej przedsiębiorcze polskie managerki zostały wyróżnione w rankingu „100 Kobiet Biznesu”. ...\nZa wyniki finansowe, ale także wpływ na otoczenie biznesowe, zaangażowanie w społeczne inicjatywy oraz wysoką etykę zawodową. Najbardziej przedsiębiorcze polskie managerki zostały wyróżnione w rankingu „100 Kobiet Biznesu”. PKO Bank Polski był partnerem akcji.\nLaureatką rankingu „100 Kobiet Biznesu” została Anna Sierpińska z Zarządu Jeronimo Martins. Ponadto kapituła konkursu przyznała także nagrody w dodatkowych kategoriach. Tytuł Osobowość Roku w Biznesie przyznano Bogusławie Matuszewskiej z Polkomtel SA. Za skuteczne wdrażanie zasad nowoczesnego ładu korporacyjnego w instytucji publicznej wyróżniono Mirosławę Boryczkę z Zarządu ZUS. W kategorii Kariera Międzynarodowa doceniono Annę Lubowską, Prezes Zarządu MEC Poland. Ranking 100 Kobiet Biznesu został zorganizowany przez redakcję Pulsu Biznesu we współpracy z dziennikarką Moniką Richardson. PKO Bank Polski reprezentował Bartosz Drabikowski, Wiceprezes Zarządu ds. finansów i rachunkowości.\nPKO Bank Polski był także Mecenasem Nagród Kisiela 2011 i obchodów jubileuszu stulecia urodzin Stefana Kisielewskiego. W tym roku nagrody trafiły do trzech kobiet: Elżbiety Bieńkowskiej, Minister Rozwoju Regionalnego, Krystyny Jandy, aktorki prowadzącej autorski Teatr Polonia oraz Janiny Paradowskiej, publicystki.\nLaureatów nagrody wybiera Kapituła, w której zasiadają dotychczasowi laureaci, w tym m.in. Lech Wałęsa, Donald Tusk, prof. Władysław Bartoszewski, Jerzy Buzek, Janusz Lewandowski. Obradom przewodniczy Jan Krzysztof Bielecki. Nagrody przyznawane są za szczególne osiągnięcia politykom, przedsiębiorcom i publicystom.\nPodczas uroczystej Gali z okazji obchodów 100-lecia urodzin Kisiela, nagrodę w kategorii Przedsiębiorca Roku wręczył Krystynie Jandzie Zbigniew Jagiełło, Prezes Zarządu PKO Banku Polskiego.\nPKO Bank Polski jest liderem polskiego sektora bankowego. Zgodnie z wyliczeniami firmy Intelace Research, z aktywami na poziomie 42,232 mld euro według stanu na koniec 2010 roku, jest też największym bankiem w Europie Środkowo-Wschodniej. Skonsolidowany zysk netto PKO Banku Polskiego po 3. kwartałach 2011 roku wyniósł 2,855 mld zł. Bank zajmuje także czołowe miejsce w sprzedaży kredytów hipotecznych. PKO Bank Polski jest regularnie nagradzany w prestiżowych rankingach. W ostatnim czasie został uhonorowany nagrodą „Bank of the Year in Poland” przyznawaną przez międzynarodowy miesięcznik The Banker. Doceniono zarówno jego wyniki finansowe, jak i kompleksową modernizację. Instytut Rachunkowości i Podatków uhonorował Raport roczny PKO Banku Polskiego za 2010 rok Nagrodą Główną w konkursie „The Best Annual Report” w kategorii Banki i instytucje finansowe. Aż pięć produktów PKO Banku Polskiego: kredyt hipoteczny, kredyt gotówkowy, konto, lokata i karta kredytowa, zostało nagrodzonych przez miesięcznik Reader's Digest certyfikatami "Produkt Roku 2010" jako najczęściej i najchętniej wybierane przez klientów. Bank jest też m.in. laureatem "Złotego Bankiera" za najlepszy na rynku kredyt gotówkowy i kredyt dla firm, zwycięzcą konkursu "Bank Przyjazny dla Przedsiębiorców", posiadaczem certyfikatu "Firma Przyjazna Klientowi" oraz najlepszym bankiem komercyjnym według Warsaw Business Journal. Innowacyjne rozwiązania bankowości korporacyjnej PKO Banku Polskiego zostały nagrodzone w konkursie Europrodukt. Bank otrzymał w ostatniej edycji tego konkursu trzy statuetki w kategorii produkt - za rachunek płacowy i skonsolidowany oraz rachunek escrow. Ponadto system bankowości elektronicznej iPKO Biznes po raz drugi zdobył Medal Europejski. Według analiz firmy badawczej MillwardBrown SMG/KRC PKO Bank Polski cieszy się najwyższym zaufaniem spośród badanych instytucji finansowych działających w Polsce - 3/4 ankietowanych ufa jego stabilności finansowej. PKO Bank Polski jest również najsilniejszym wizerunkowo bankiem w kraju, o czym świadczy pozycja lidera rankingu "Top Marka" według magazynu Press. Jest także najdroższą marką na polskim rynku bankowym. Specjaliści z magazynu The Banker wycenili jej wartość na 1,5 mld dolarów, a w rankingu Rzeczpospolitej "Polskie Marki 2010" jej wartość została określona na 3,6 mld złotych. Działalność filantropijna PKO Banku Polskiego została doceniona przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce, która przyznała Bankowi oraz Inteligo Financial Services statuetkę Dobroczyńcy Roku 2010, oraz przez Forum Darczyńców w Polsce, które przyznało Bankowi Nagrodę Specjalną za długoletnie i konsekwentne wspieranie działań społecznie użytecznych.


"Życie na Gorąco" ma wiceszefową\nEdyta Bonisławska - Toboja została zastępcą redaktora naczelnego tygodnika Życie na Gorąco, Tomasza Szymańskiego.\nZastąpiła na tym stanowisku Tomasza Potkaja.\nEdyta Bonislawska-Toboja pracuje w redakcji Życia na Gorąco od 1996 roku, ostatnio na stanowisku kierownika działu porad. Jest absolwentką Polonistyki na UW.\nŻYCIE NA GORĄCO to najlepiej sprzedający się tygodnik kobiecy w Polsce. Przynosi najświeższe wiadomości i ciekawostki z "wielkiego świata". W rozbudowanej części poradnikowej znajdują się wskazówki przydatne na co dzień, dotyczące zdrowia, urody, prawa i psychologii.\nśrednia I-XII 2002 - 643 200,\nśrednia I-XII 2003 - 664 228\nDołącz do dyskusji: "Życie na Gorąco" ma wiceszefową


Ochotnicza Straż Pożarna Jabłonów\nAktywizacja lokalnej społeczności oraz integracja mieszkańców Jabłonowa. Tworzenie przestrzeni do realizacji założeń projektu, zwiększenie aktywności fizycznej oraz przede wszystkim integracja pokoleń\nTworzenie przestrzeni o istniejącą już infrastrukturę, w celu zwiększenia atrakcyjności naszej wsi. Po pierwsze akcja promocyjna (plakaty, ogłoszenia, Facebook, prasa lokalna ). Po drugie zakup materiałów oraz nie zbędnego sprzętu do realizacji projektu. Po trzecie adaptacja terenu do potrzeb projektu, montaż urządzeń, prace porządkowe, wykonanie ogniska. Po czwarte organizacja zajęć na boisku. Ostatnia część to organizacja rozgrywek oraz spotkania przy ognisku kończące projekt.\nStworzono miejsce do wspólnego spędzania czasu aktywnie oraz miejsce do wspólnego biesiadowania śpiewów rozmów, a także spotkań artystycznych. Spotkania z dziećmi i młodzieżą na boisku wspólne uprawnienie sportu. Ogniskowe spotkania, które pokazały jak wiele łączy naszych mieszkańców a przede wszystkim młodych ludzi. Wzmożone zainteresowanie mieszkańców tym co się dzieje na wsi, aktywność.\nOdbiorcami projektu tak jak zakładaliśmy, głównie byli młodzi ludzie, czyli dzieci i młodzież ale także dorośli mieszkańcy gminy. Największą grupą w projekcie były dzieci ze szkół podstawowych, oraz młodzież z gimnazjum. Liczba wszystkich uczestników to ok 50 osób.\nPartnerami naszej grupy przy realizacji projektu głównie byli mieszkańcy Jabłonowa, ale także Samorząd Wiejski, Gmina Brzeźnica, OSP Jablonów, rolnicy\n« Młodzież z MDP dla bezpieczeństwa mieszkańców Mirocina Górnego Gmina Żukowice w obiektywie »


Kolejne upominki dla nowo narodzonych mieszkańców Gminy Cegłów rozdane | Cegłów\nJesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Kolejne upominki dla nowo narodzonych mieszkańców Gminy Cegłów rozdane\nKolejne upominki dla nowo narodzonych mieszkańców Gminy Cegłów rozdane\nJuż po raz drugi w tym roku w gminie Cegłów odbyło się uroczyste wręczenie wyprawek dla najmłodszych mieszkańców. W ten sposób Wójt gminy symbolicznie przywitał najmłodszych mieszkańców naszej gminnej w społeczności.\nWyprawki dla nowo narodzonych mieszkańców Gmina Cegłów rozdaje od 2018 r. Nowo narodzeni mieszkańcy w prezencie od Wójta otrzymują upominek w postaci kocyka z poduszką z nadrukowanym logiem Gminy Cegłów. Dodatkowo dla przybyłych rodzin zorganizowano profesjonalną sesję zdjęciową z której portrety oraz fotoreportaż maluszki otrzymają już niebawem.\nUroczystość miała miejsce w dniu 25 września w budynku Gminnej Biblioteki Publicznej – Kulturoteki w Cegłowie. W tym dniu na wręczenie wyprawek Wójt zaprosił rodziców dzieci urodzonych w okresie od kwietnia do sierpnia 2019 r., w tym czasie gmina Cegłów powiększyła się o 25 nowych mieszkańców.\nKolejna edycja Cegłowskiej wyprawki odbędzie się po zakończeniu IV kwartału 2019 r.


Haibike to jeden z liderów produkcji rowerów elektrycznych nie tylko na rynku niemieckim, ale również światowym. Marka wprowadziła do szerokiego użytku termin "eperformance", stworzyła pierwszy w historii elektryczny rower Enduro oraz wyjątkowy rower zjazdowy, który na podjazdach radzi sobie równie dobrze. Haibike stawia nie tylko na zaawansowaną technologię, ale również na wygląd swoich produktów. Marka została za to doceniona, zdobywając aż 5 nagród IF Award w dziedzinie wzornictwa oraz wiele innych. Z producentem współpracuje wielu zawodowych kolarzy górskich, którzy na rowerach Haibike zdobywają znaczące nagrody, takie jak na przykład olimpijskie srebro kolarki Sabiny Spitz.\nStrona www: haibike.com/pl/pl\nRower elektryczny Haibike Trekking 4 High pozwoli ci odkryć świat e-trekkingu. Jest wyposażony w solidny silnik Yamaha, amortyzowany widelec Suntour oraz niezbędne akcesoria, takie jak nóżka, oświetlenie, błotniki i bagażnik systemowy.\nRower elektryczny Haibike ALLMTN CF 12\nRower elektryczny Haibike ALLMTN CF 12 jest doskonały dla sportowców. Dobrze radzi sobie zarówno na podjazdach, jak i zjazdach. Do jego produkcji użyto najwyższej klasy komponentów, takich jak silnik i bateria Yamaha.\nRower elektryczny Haibike ALLMTN 7 składa się ze świetnych komponentów, takich jak mocny silnik Yamaha PW-X3, akumulator o mocy 750 Wh oraz amortyzowanego widelca. Rower pozwoli Ci na pewne i bezpieczne pokonywanie każdej trasy.\nRower elektryczny Haibike HardNine 6 to górski rower sportowy, który wyróżnia się niezawodnym, mocnym silnikiem Yamaha PW-ST oraz amortyzowanym widelcem SR Suntour ze skokiem 120 mm. Hamulce tarczowe pozwolą ci zachować pełną kontrolę nad rowerem.\nRower elektryczny Haibike ALLMTN 1 to doskonały rower dla entuzjastów jazdy wyczynowej. Dzięki kołom o różnych wielkościach (29 cali - przednie i 27,5 cala - tylne) oraz mocnemu silnikowi rower poradzi sobie w każdym terenie.\nRower elektryczny Haibike HardNine 7 to świetny wybór do jazdy po wymagających trasach. Silnik Yamaha, bateria InTube oraz amortyzowany widelec RockShox sprawią, że pokonywanie przeszkód będzie płynne jak nigdy dotąd.\nRower elektryczny Haibike Adventr FS 10\nRower elektryczny Haibike Adventr FS 10 to rower wyczynowy, który jest wyposażony w przedni i tylny amortyzator o skoku 140 mm oraz wyjątkowo mocny silnik Yamaha PW-X3. Oprócz tego posiada 29-calowe, wszechstronne opony Schwalbe.\nRower elektryczny Haibike Adventr FS 8\nRower elektryczny Haibike Adventr FS 8 dzięki swojej wszechstronności może towarzyszyć Ci zarówno podczas codziennych dojazdów, jak i wycieczek i wielodniowych wypraw. Ma pełne zawieszenie, mocny silnik Yamaha i akumulator 630 Wh oraz niezawodne hamulce tarczowe Tektro.\nRower elektryczny Haibike Trekking 4 Low pozwoli Ci odkryć świat e-trekkingu. Jest wyposażony w solidny silnik Yamaha, amortyzowany widelec Suntour oraz niezbędne akcesoria, takie jak nóżka, oświetlenie, błotniki i bagażnik systemowy.