Karolina Oponowicz-Żylik, miesięcznik Dziecko 09.01.2015 11:48\nCo robi socjolożka na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym?\nUczę przyszłe położne. To się nazywa "wzbudzanie wrażliwości na czynniki społeczne". Razem ze mną w Zakładzie Dydaktyki Ginekologiczno-Położniczej oprócz lekarzy i położnych pracuje jeszcze psycholog oraz pedagog.\nPołożne muszą być wszechstronnie wykształcone?\nW Polsce od 2000 roku położne muszą mieć co najmniej licencjat, a jeśli chcą, także magisterium. Program nauczania jest bardzo rozbudowany. Obejmuje m.in. anatomię, ginekologię, położnictwo, onkologię, geriatrię, neonatologię. Plus psychologię, pedagogikę, dydaktykę, socjologię.\nCo to ma wspólnego z porodem?\nAleż rola położnej nie ogranicza się tylko do porodu! Położna jest przygotowana do tego, żeby sprawować opiekę nad kobietą przez całe życie: od narodzin aż do śmierci. Oczywiście rola położnej ma szczególne znaczenie w okresie okołoporodowym. Ale to nie wszystko. Położna ma kwalifikacje do opiekowania się kobietą zdrową. Każda kobieta (i dziewczynka) ma własną położną w zakładzie podstawowej opieki medycznej. Można przyprowadzić do niej dojrzewającą córkę i pogadać o miesiączce. Potem o antykoncepcji. I o tym, jak badać piersi. O szczepieniach. Młoda kobieta przygotowująca się do ciąży też może z nią porozmawiać. Podobnie jak kobieta w okresie menopauzy. Mamy zawód o bardzo szerokich kompetencjach, ale zupełnie niewykorzystany.\nMoże położne nie są potrzebne?\nPrzeciwnie. Moim zdaniem ten zawód ma przyszłość. Będzie coraz większe zapotrzebowanie na usługi położnych. Tylko same położne też muszą wyjść naprzeciw potrzebom.\nJakie są te potrzeby?\nWspółczesne kobiety, w szczególności w ciąży, potrzebują indywidualnego podejścia. Chcą czasu, empatii. Trudno tego oczekiwać od lekarza. Wizyta u ginekologa trwa 15 minut i do widzenia. Lekarz ma wykryć ewentualną patologię, zleca badania i już. Tymczasem nawet jeżeli ciąża przebiega prawidłowo, kobieta może odczuwać niepokój. Położna jest przygotowana do tego, żeby wysłuchać, że ciężarna ma nudności. Albo zaparcia. Albo brzuch ją ciągnie. Albo źle śpi i nogi jej puchną. Uspokoi, doradzi. I ma na to sposoby niemedyczne.\nW wielu krajach położne prowadzą ciąże. Czy to jest bezpieczne?\nJak najbardziej. Opieka położnej nad ciężarną nie skutkuje większą liczbą powikłań. Twarde dane mówią, że ta opieka jest tak samo bezpieczna. Nasze położne też mają kompetencje. Brakuje tradycji.\nPodobno ciężarne Polki mieszkające we Francji, Wielkiej Brytanii, Holandii, gdzie ciąże prowadzą położne, przylatują do polskich ginekologów na kontrolę. Nie ufają położnym?\nRaczej niewiele o nich wiedzą. Przeprowadziłam badanie, w którym prosiłam dorosłych Polaków o wskazanie czynności, które może wykonywać położna. Najlepiej rozpoznawaną czynnością były wizyty patronażowe (gdy położna odwiedza dom noworodka) - 60 proc. badanych je skojarzyło. 50 proc wiedziało, że położna może prowadzić fizjologiczną ciążę i przyjmować poród. Cała reszta czynności jest rozpoznawana przez mniej niż połowę Polaków.\nW Polsce też są położne, które prowadzą indywidualną opiekę położniczą?\nSą. To najczęściej te, które przyjmują porody domowe lub udzielają porad laktacyjnych. Ale nie tylko. Jedyny minus jest taki, że to jest płatne.\nCiężarna nie widzi lekarza przez całą ciążę? Co z USG?\nRobi je zwykle lekarz (choć położne mogą zdobyć certyfikat uprawniający do wykonywania USG), cztery razy podczas ciąży. Jeśli wszystko jest dobrze, USG to jedyne spotkania z nim. Lekarz wkracza też w razie patologii.\nLekarze położnicy coraz częściej mówią, że przy porodzie fizjologicznym to położna gra pierwsze skrzypce.\nTakie podejście dyktuje również ekonomia. Skoro położna może i potrafi, to po co drugi przedstawiciel zawodu medycznego?\nZ doradztwem laktacyjnym też jest chyba nieźle. Kobiety wiedzą, że położne potrafią doradzić w razie kłopotów z karmieniem.\nTak. Jest w Polsce międzynarodowy system certyfikatów laktacyjnych. Ale położne mają to w pakiecie. Uczyły się tego na studiach.\nJakie dziewczyny idą na studia położnicze?\nZ moich badań (pytałam ponad 300 pracujących położnych, losowo wybranych) wynika, że motywem najczęstszym jest chęć uczestniczenia w narodzinach. Aż 30 proc. położnych chce być częścią "cudu narodzin". 20 proc. idzie na położnictwo zachęconych przez rodzinę i znajomych argumentem, że to dobra praca dla kobiety. 15 proc. mówi, że zawsze chciały być położnymi. Tylko 11 proc. nie dostało się na inne studia. W odpowiedziach na pytania, co jest w tym zawodzie najważniejsze, przewija się chęć pomocy. I oczywiście uczestniczenie w cudzie narodzin. Dla wielu osób to coś w rodzaju przywileju.\nSą też mężczyźni?\nMamy w Polsce 48 mężczyzn położnych z prawem wykonywania zawodu. Najczęściej pracują w szpitalu na neonatologii.\nPodobno położna to najstarszy zawód świata.\nAlbo jeden z najstarszych... Choć właściwie to nie był zawód, ale czynność, którą kobiety się zajmowały. Przy okazji innych obowiązków. Początek zawodu to XVII wiek w Europie, XVIII wiek w Polsce. To wtedy rozwija się nauczanie w tym zakresie.\nPojawiają się szkoły dla położnych?\nSzkoły i podręczniki. Pisane zresztą przez same położne, na podstawie ich własnej praktyki. Potem pojawiły się różne formy szkolenia: kursy, pierwsze szkoły. Rok 1773 - pierwsze szkoły dla położnych w naszym kraju. Wcześniej kobiety po prostu pomagały sobie nawzajem. Pełniły funkcje akuszerskie, opiekowały się matką i dzieckiem. Niektóre panie się w tym wyspecjalizowały. Nie były wyszkolone. Miały praktykę. Kiedy pojawiają się pierwsze podręczniki i kursy, lokalne akuszerki nie znikają. Do II wojny światowej tzw. babki przyjmują większość porodów na obszarze Rzeczypospolitej. W międzywojniu na terenach wiejskich było zaledwie 25 proc. dyplomowanych położnych. Większość pracowała w miastach.\nWiejskie babki cieszyły się dużym autorytetem, prawda?\nTak. I dopóki wszystko szło dobrze, one dawały radę. Gorzej, jak pojawiały się komplikacje. Bo babki nie stosowały przecież żadnych sposobów zabezpieczenia przed zakażeniem. W tamtym czasie o aseptyce nie było mowy. Kiedy potem pojawiły się dyplomowane położne, kobiety dziwiły się, że się tylko myją i myją. Bo rodzące były przyzwyczajone do tego, że babki odchodziły od kur czy obierania ziemniaków i szły do porodu. Skutki tego były czasem dramatyczne. Statystyki śmiertelności noworodków to pokazują. W połowie lat 20. XX wieku dyplomowane położne zaczęły walczyć o higienę. Chodziło o zwalczanie tzw. partactwa położniczego. Był tu duży sojusz między położnymi i lekarzami.\nPo wojnie babki były zastępowane przez wykwalifikowane położne?\nTak. A jednocześnie w PRL - w latach 40., 50. - na terenach wiejskich zaczęła intensywnie rozwijać się sieć izb porodowych. Oferowały opiekę ciężarnym i młodym mamom. Stała za tym myśl, że większość ciąż i porodów przebiega prawidłowo i nie wymaga zabiegów medycznych czy wyspecjalizowanych szpitali. Pracownice izb porodowych to były kobiety-orkiestry! Do ich obowiązków należało nie tylko prowadzenie ciąż i przyjmowanie porodów, ale też gotowanie, zmienianie żarówek, zakupy - cała praca logistyczno- -organizacyjna wokół izby porodowej. Formalnie podlegały lekarzom.\nW opowieściach porodowych mojej babci występuje postać położnej: osoby kompetentnej, godnej zaufania, mądrej. W opowieściach porodowych mojej mamy położna nie pojawia się w ogóle. Dlaczego?\nBo pod koniec lat 60. liczba izb porodowych zaczyna spadać. Pojawia się presja, żeby porody odbywały się w szpitalach, które zdążyły się już odbudować po wojnie. I zaczyna się proces medykalizacji. Porody odbywają się w szpitalach, a rocznie przychodzi na świat prawie dwukrotnie więcej dzieci niż teraz. Warunki w szpitalach są słabe. Pamiętamy zdjęcia z lat 70., 80. - wielostanowiskowe trakty porodowe, sale wieloosobowe. Porodowa masówka. I tu rola położnej schodzi na margines. Bo w takim układzie, gdzie rodząca nie jest podmiotem, ale przedmiotem, nie ma miejsca na położną. Nie ma też mowy o szacunku dla rodzącej, poszanowaniu prywatności, prawie do informacji. Nic dziwnego, że rodzące nie pamiętają swoich położnych, prędzej lekarza. Położna w PRL-u to taka pomocnica ginekologa.\nNawet jeśli na salach porodowych zachodzą zmiany, w świadomości społecznej specjalnie się nie odbijają. W filmach, także polskich, to lekarze odbierają poród. Bohaterce odchodzą wody i nadbiega z pomocą pan doktor.\nWciąż pokutuje coś, co nazywamy paternalizmem lekarskim. W Polsce pojawił się on po wojnie. Bo wcześniej, zwłaszcza w obliczu walki z babkami wiejskimi, relacje położna - lekarz były, jak dziś powiedzielibyśmy, partnerskie. W skrócie: fizjologia to położna, patologia to lekarz. Po wojnie zmienia się medycyna: jest coraz więcej lekarzy, coraz więcej szpitali. Obie strony przyzwyczajają się do tego, że odpowiedzialność ponosi lekarz. Położne schodzą na drugi plan. Przepisy regulujące zawód położnej to potwierdzają. Zmienia się to dopiero w 1996, gdy ustawa o zawodzie pielęgniarki i położnej uznaje położne za samodzielny zawód.\nNowe przepisy położne przyjęły z ulgą?\nNiekoniecznie. Kobiety wykształcone w PRL, przyzwyczajone do pracy pod nadzorem lekarza, wychowane w tamtych warunkach, nie zawsze mają ochotę na rewolucję. Z kolei nowa fala położnych, wykształconych po nowemu, wchodzi do szpitali i odbija się od starego systemu. Nie przebiją głową muru, bo struktura i hierarchia szpitala jest bardzo silna. Trudno tu korzystać z samodzielności.\nDziś można legalnie rodzić poza szpitalem, np. w domu, a przy Szpitalu św. Zofii w Warszawie działa Dom Narodzin.\nTakie drogi powoli się otwierają, choć porody domowe to wciąż margines. W sumie w całym kraju jest ich ok. 110 rocznie (tych planowanych). Przyjmują je tzw. niezależne położne, czyli takie, które mają własną praktykę. Jest ich w Polsce kilkanaście. Dom Narodzin to stosunkowo nowa rzecz w Polsce - założenie jest takie, że rządzą w nim położne i nie ma medykalizacji. Dom, który powstał przy warszawskim Szpitalu św. Zofii jest podobno oblegany. Widocznie jest duża grupa kobiet, która ufa położnym i potrzebuje takiej usługi.\nPołożne podkreślają, że "przyjmują" poród. Nie lubią określenia "odbierać poród".\nBo chodzi o przyjmowanie nowego życia, a nie o odbieranie go matce. Z założenia położna jest z kobietą, nie przeciwko kobiecie. Znakomicie to oddaje angielski termin "midwife", oznaczający właśnie "z kobietą".\ni wiele wiele innych przedmiotów....przez wszystkie oddziały przechodzi się podczas studiów :D (chirurgia, ortopedia, laryngologia itd itp, nawet zajęcia ze stomatologii są) ale i tak społeczeństwo o tym nie wie, położną nie traktuje się jak pracownika medycznego, w tym zakresie liczy się dla pacjenta tylko lekarz...a my możemy mieć nawet po 4 kierunki studiów :(


Czy tylko "Kogut zawinił"? ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Czy tylko "Kogut zawinił"?\nCzy tylko "Kogut zawinił"?\nSłowo Powszechne Nr 260\nZ ZAKŁOPOTANIEM i zażenowaniem przystępuję do sprawozdania z polskiej prapremiery sztuki Sean O'Caseya pt. "Kogut zawinił" na scenie Kameralnej Teatru Polskiego. Nie najlepsza to sztuka nestora angielskich dramatopisarzy, przy tym, realizacja obniżyła jeszcze bardziej jej walory artystyczne i wyjaskrawiła słabości.\nW programie teatralnym określa się sztuką jako "antyklerykalną", ale nie w tym rzecz. Chyba bliższe prawdy i intencji autora będzie określenie jej jako sztuki ośmieszającej zabobon, walczącej z ciemnotą, i zacofaniem. Reżyser wybrał jednak inną drogę, problem strywializował, spłycił, sztukę zubożył, a w wyniku różnych zabiegów mniej lub bardziej dopuszczalnych (w tym też i tekstowych) dał rzecz prostacką (niestety, nie znam lżejszego określenia, którego w recenzji używam chyba po raz pierwszy) i ultraschematyczną.\nTrudno mi nie wytknąć dość typowego dla klimatu przedstawienia takiego oto zabiegu: w tekście (i oryginalnym i w przekładzie): "Ludzie zaciągnęli go z powrotem do domu, do prawowitej żony, ojcze. Leży teraz w łóżku i żałuje, że chciał brzydko postąpić". Na scenie: "Ludzie zaciągnęli go z powrotem do domu, do prawowitej żony. Leży teraz i czyni z nią w łóżku akt skruchy" (nie wiem, czy cytat drugi jest ścisły, ale treść ta sama).\nInny "zabieg" reżyserski: Z Lourdes powraca ciężko chora, umierająca dziewczyna, ojciec wtacza ją na wózku. Poprzedza tę scenę maskaradowo-cyrkowa "defilada" księdza, i kilku mężczyzn, przy przeraźliwych dźwiękach "strażackiej" orkiestry, które zachodzą na scenę wjazdu chorej. W ten subtelny sposób reżyser chciał zamanifestować radość z powodu tego, iż chora nie została uzdrowiona w Lourdes.\nJakie to wszystko dowcipne, prawda? Tak, to bardzo smutne, bo rzecz jest wystawiona na "pierwszej polskiej scenie", od której można i trzeba wymagać zarówno wysokiego poziomu artystycznego, jak i kultury, do czego zresztą teatr ten nas przez lat piętnaście przyzwyczaił.\nNiech mi wybaczą wykonawcy, że nie będę analizował aktorstwa. Trzeba uznać ich pracę, nawet poważny wysiłek, trzeba by odnotować i osiągnięcia jak i wyrazić zdziwienie, że na przykład tak poważny aktor jak G. Buszyński dał się uwikłać w tę żenującą historię. I niech mi wybaczy teatr te ostre słowa. To nie jest recenzja to potrzeba wyrażenia zdziwienia, protestu. Obrony teatru polskiego i Teatru Polskiego przed wulgarnością i prostactwem.


Kanadyjskie Żywioły: Morze - Orka 1oz Ag - - Goldenmark\nZwieńczenie Kanadyjskiej Serii Monet z Hologramem!\nPrzed nami ostatnia odsłona bestsellerowej kolekcji, poświęconej trzem żywiołom. Pierwsze dwa krążki z tej serii szturmem podbiły numizmatyczny rynek. Czy tak będzie i tym razem? Wszystko wskazuje na to, że tak!\nTę zachwycającą monetę wybito przy zastosowaniu najbardziej innowacyjnych technologii znanych mincerzom na całym świecie! Przepiękny hologram powoduje, że numizmat mieni się wszystkimi kolorami tęczy, a dołączenie go do swojego zbioru jest marzeniem tysięcy kolekcjonerów.\nTematem przewodnim monety jest woda, symbolizowana przez jednego z czołowych przedstawicieli podwodnej kanadyjskiej fauny – orkę. Autorem przedstawionego na krążku wizerunku zwierzęcia jest wybitny kanadyjski artysta, Andy Everson, zaś inspirację dla wzornictwa stanowią wierzenia legendarnych indyjskich plemion: K’ómoks i Kwakwaka’wakw.\nPołączenie zapierającego dech w piersiach hologramu z jedną uncją krystalicznie czystego srebra próby 999,9 zaowocowało majestatyczną kompozycją, wobec której nie sposób przejść obojętnie. Niestety – ściśle limitowany nakład powoduje, że przed szansą na zdobycie tej monety staną tylko nieliczni.


Risotto z cukinią i kurczakiem • Pysznie czy przepysznie\nRyż z warzywami i kurczakiem otulony kremowym sosem. Risotto z cukinią i kurczakiem najlepiej smakuje świeżo zrobione.\nok 1,2 l bulionu warzywnego\n1/4 szkl białego wina wytrawnego\nKurczaka pokroić w drobną kostkę, posypać solą i pieprzem. Cukinię i paprykę umyć i pokroić w bardzo drobną kostkę.Cebulę obrać i pokroić w kostkę.\nNa jednej patelni rozgrzać 2 łyżki oliwy, dodać kurczaka i smażyć z każdej strony aż zacznie się rumienić. Zdjąć z patelni i odstawić na bok.\nW garnku roztopić 1 łyżkę oliwy i 1 łyżkę masła, dodać pokrojoną cebulę i zeszklić. Dodać ryż i wymieszać, smażyć 2-3 minuty a następnie wlać wino. Kiedy wino zostanie wchłonięte przez ryż, dodać chochelkę gorącego bulionu. Mieszać do wchłonięcia płynu i dodać następną porcję bulionu i tak aż do momentu, kiedy ryż będzie miękki. W połowie dodać warzywa cukinię i paprykę, podsmażonego kurczaka oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Zdjąć z gazu. Pod koniec dodać łyżkę masła i starty parmezan. W razie potrzeby doprawić solą i pieprzem. Posypać natką pietruszki. Risotto z cukinią i kurczakiem podawać od razu po przygotowaniu.


Co z tymi pośladkami - cała prawda o najpiękniejszej części kobiecego ciała - FIT I DO\nZastanawialiście się kiedyś co takiego kryje się w kawałku mięsa i tłuszczu, na punkcie którym zwariował cały świat? Mowa oczywiście o pośladkach, kobiecych pośladkach. Moja ciekawość nie pozwoliła mi na zbagatelizowanie tak poważnego tematu, stąd ten wpis.\nBez owijania w bawełnę, jeśli nie wiadomo o co chodzi, to na pewno chodzi o … hormony. Większe tyłki zawdzięczamy estrogenowi, który to powoduje gromadzenie się tłuszczu w pośladkach a nie w okolicy brzusznej, dlatego też, tak nierzadki jest nam widok panów z brzuszkami. Swoją drogą niektórzy dopatrują się w tym powodu naszej długowieczności. Tłuszcz zawarty w pośladkach jest zdrowszy od tego gromadzącego się w części brzusznej, który to może przyczynić się do występowania chorób serca i cukrzycy. Ujmując sprawę prosto: tłuszcz na brzuchu jest be, natomiast na pupie ok. Naukowcy zdają się twierdzić, że męska odmiana Homo sapiens sapiens instynktownie odbiera większą pupę jako oznakę zdrowia i płodności. (Ach ci mężczyźni i ich intuicja!)\nAle halo, przecież twój tyłek to nie tylko tłuszcz! To potężne mięśnie pośladkowe, najsilniejsze w całym twoim ciele. Nie ma żartów, to prawdziwa lokomotywa parowa dla organizmu. Są one odpowiedzialne za ruch bioder i ud oraz utrzymują nas w pozycji pionowej. Wyobraźcie sobie tylko, że posiadacz najsilniejszych mięśni pośladkowych na świecie, podnosi w przysiadzie ponad 500 kg!!!\nA teraz zła wiadomość dla takich drobnodupci jak ja. Podobno kobiety o szerszych biodrach i większych pośladkach są inteligentniejsze od swoich drobniejszych koleżanek. Potwierdzone przez amerykańskich naukowców z uniwersytetu Oksford, więc ciężko z tym jakoś polemizować. Tłuszcz zmagazynowany w pośladkach i biodrach przechowuje kwasy Omega-3, które wspierają rozwój i funkcjonowanie mózgu już od początku życia płodowego. Z tego samego powodu rodzą one mądre dzieci.\nSkoro więc rozwój intelektualny mój i mojego potomstwa zależny jest od wielkości moich pośladków, chyba zastanowię się jeszcze raz nad prokreacją a tymczasem idę sobie zrobić kilka serii przysiadów, tak na pocieszenie. No co? Jak się nie ma co się lubi, to wiecie..\n#ciekawostki, #kobiece ciało, #Kobietą Być, #pośladki


O mnie - Zaawansowany Wordpress\nJestem mieszkańcem niedużego aczkolwiek wspaniałego miasta na wschodzie – Biała Podlaska. Tutaj skończyłem inżynierkę z informatyki oraz magisterkę z Ekonomii zrobiwszy wcześniej licencjat w Warszawie. Moją karierę rozpocząłem w firmie Difreo gdzie głównie zajmowałem się programowaniem WordPressa (wtyczki, szablony). Ogólnie jeśli klient potrzebował jakiejś niestandardowej funkcji to ja to robiłem. Ale ze względu na cięcia budżetowe musiałem zmienić pracę.\nPo pewnym czasie założyłem swoją własną firmę i to był jak dla mnie strzał w dziesiątkę, od sierpnia 2017 roku działam na własną rękę a od 2018 roku już nie działam sam i dalej się rozwijam, zwiększając nieustannie kompetencje i moce produkcyjne.\nDo moich głównych zainteresowań należą sport (aktywnie biegam i uprawiam kije), ekonomia (skończyłem studia i prowadzę firmę co jest fascynujące), programowanie czyli to co lubię najbardziej wraz z prowadzeniem firmy informatycznej co sprawia że jestem zadowolony z życia.\nTo co najbardziej lubię to programowanie aplikacji na strony internetowe opartych o technologię AJAX, które dzięki wykorzystanej technologii chodzą szybko i płynnie. Niewielką część moich prac można znaleźć na mojej stronie firmowej septemonline.com. Zdecydowaną większość prac wykonuję dla innych firm.\nZ oprogramowania korzystam z darmowych: xampp do localhosta, Filezilla do ftp, PhpMyAdmin do baz, NetBeans do kodu. Dodatkowo nieco rzadziej jeśli robię jakieś api to SOAPUI, czasami wykorzystuję repozytorium Bitbucket i sourceTree. Jak muszę coś pociąć to Photoshop no i wiadomo, różne przeglądarki internetowe.\nProjekt i kodowanie szablonu wordpress\nTo jak dotychczas mój największy projekt, miesiące ewolucji, wszystko projektowane i pisane od zera.\nSh7.pl to gra internetowa – symulator biznesu napisany w oparciu o framework CodeIgniter i frontent Bootstrap.\nProjekt na potrzeby własne\nO tej stronie chyba nie trzeba wiele pisać. Projekt graficzny Gabriela Lubka.\nSzablon kodowałem od zera, jest responsywny na własne potrzeby.\nWszystkie materiały w nim zawarte także są mojego autorstwa (poza grafiką)\nZakodowałem szablon WordPress z przesłanego pliku psd. W budżecie miała być tylko strona nie responsywna ale dodałem trochę rozkładu na mobile i prostą wtyczkę ajax czatu.\nInformacje o grafikach:\nLayout robił luckero dla byłego właściciela portalu, także nie mam pełnych informacji.\nNowe logo, baner i poprawki do layouta wykonała Joanna „Vertie” Bazielich, grafik i fotograf Tolkien-World.


'Sprawni Razem' organizują mistrzostwa Polski dla osób z niepełnosprawnością intelektualną\nceg 08.05.2013 11:08\nW dniach 18-19 maja na basenie Delfin przy ul. Kasprzaka 1/3, odbędą się 17. mistrzostwa Polski dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. W zawodach udział weźmie 70 zawodników i zawodniczek z dziewięciu województw.\nZbliża się weekend, spędź go aktywnie. Tu znajdziesz propozycje imprez\nImpreza organizowana jest przez Zespół Szkół Specjalnych nr 63 w Warszawie oraz Związek Stowarzyszeń Sportowych "Sprawni Razem" i odbędzie się w ramach programu Warszawskie Inicjatywy Edukacyjne. Uroczyste otwarcie zaplanowano na 18 maja na 8.45, a już w godz. 9-12 rozegrane zostaną eliminacje w dziesięciu konkurencjach w grupach dziewcząt i chłopców w dwóch kategoriach wiekowych, do lat 16 i starsi.\nW niedzielę, w godz. 8.30-11, rozegrane zostaną finały i odbędą się dekoracje zwycięzców. Zawody te wyłonią najlepszych zawodników w naszym kraju, stanowiących reprezentację polski na imprezy międzynarodowe.\n"Sprawni Razem" prowadzą działalność od 1992. Związek powstał z inicjatywy społecznej nauczycieli ze szkół specjalnych, którzy widzieli konieczność powołania organizacji promującej sport wśród dzieci i młodzieży uczęszczającej do szkół specjalnych oraz absolwentów szkół. W ciągu tych wszystkich lat powstał w Polsce kompleksowy program i system działalności, który Międzynarodowa Federacja Sportowa dla Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną (INAS-FID) uznała za jeden z najlepszych na świecie i stawiała za wzór do naśladowania.\nPolscy sportowcy z niepełnosprawnością intelektualną odnoszą duże sukcesy na arenach międzynarodowych. Dowodem na to są sukcesy polskich paraolimpijczyków w Londynie, którzy zdobyli na tej imprezie sześć medali w tym trzy złote, dwa srebrne i jeden brązowy. Łącznie startowało dziewięciu polskich sportowców z niepełnosprawnością intelektualną, a sześcioro z nich wróciło z medalami. Pozostali zajęli dwa czwarte miejsca indywidualnie w tenisie stołowym kobiet i mężczyzn oraz piąte w skoku w dal.\nPierwsze ogólnopolskie zawody w pływaniu odbyły się w 1994 w Tychach. Rok później w dniach19-21 maja w Łodzi rozegrane zostały pierwsze mistrzostwa Polski. Już w 1996 również w Łodzi odbył się mityng pływacki, na którym startowała światowa czołówka pływaków. Najlepszą zawodniczą tej imprezy została Rozalia Szczęsna.\nNajwiększe sukcesy polskiego pływania osób z niepełnosprawnością intelektualną przypadają na początek XXI wieku wraz z pojawieniem się braci Piotra i Pawła Penarów. Trenowani przez swojego ojca Zbigniewa, bili wielokrotnie rekordy świata i zdobywali najwyższe miejsca na zawodach międzynarodowych.\nNa paraolimpiadzie w Sydney Paweł zdobył srebrny medal na dystansie 100 m stylem grzbietowym, a Piotr był drugi na tym samym dystansie stylem klasycznym. Bracia Penarowie zdobyli również brąz w sztafecie 4x50 m stylem zmiennym. Kolejne lata to dalsza dominacja braci Penarów wygrywali oni min. mistrzostwa Świata w Hongkongu w roku 2004 oraz w Libercu rok później.\nLegia Warszawa. Premie za Puchar Polski wyniosą od 975 tys. do 1,85 mln zł\nStowarzyszenie Polonia Warszawa czeka do piątku. A potem spotka się z dziennikarzami...\nZnajdź sobie kogoś do biegania i wystartuj w pierwszym Sztafetowym Biegu Par


Dom gościnny (2 gwiazdki) w mieście Sint-Pieters-Leeuw\nPokój dla 2 osób - Pokój. Zdjęcie 1 z 32.\n1 / 32Pokój dla 2 osób - Pokój\nBrusselbaan 282, Sint-Pieters-Leeuw, 1600, Belgia\nMuzeum medycyny (29 minut spaceru)\nSala koncertowa Forest National (6,5 km)\nManneken Pis (10,4 km)\nBelgijskie Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych (11,4 km)\nLa Grand Place (12,1 km)\nKrólewska Galeria Saint-Hubert (10,6 km)\nAleja Louise (10,8 km)\nGiełda w Brukseli (11,2 km)\nPlace du Grand Sablon (11,3 km)\nPałac Królewski (11,5 km)\nMont des Arts (11,6 km)\nStacja Forest-Midi 5 minut samochodem\nStacja Ruisbroek, Sint-Pieters-Leeuw 5 minut samochodem\nStacja Erasmus 29 min spaceru\nCzy obiekt RectoVersoVV umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie RectoVersoVV można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów, o ile prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania. Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nCzy RectoVersoVV zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy RectoVersoVV akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma RectoVersoVV?\nCzy RectoVersoVV ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Chez Nico (3,3 km), Mister Greek (3,3 km) i Resto Cinq (3,4 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie RectoVersoVV i w jego pobliżu?\nW obiekcie RectoVersoVV są teren piknikowy oraz ogród.


Artykuły, strona 11 - Prawo Umów | Porady i usługi prawne online – pomoc prawna – prawo on line\nKiedy strony decydują się na zawarcie umowy to najbardziej naturalnym sposobem wygaśnięcia zobowiązania jest jego wykonanie. Jeżeli umowa została skutecznie zawarta wiąże strony i poza wypadkami wskazanymi w ustawie nie może zostać rozwiązana oświadczeniem woli jednej ze stron. Kontraktowe odstąpienie od umowy stanowi wyjątek od zasady pacta sunt servanda. Omawiana instytucja umożliwia doprowadzenie do ustania stosunku obligacyjnego za pomocą jednostronnego oświadczenia woli jednej ze stron umowy. Wyjątek ten dopuszczalny jest jedynie w sytuacji zgodnej woli stron wyrażonej w postanowieniach zawartej umowy. więcej >>\nW ostatnich czasach w profesjonalnym obrocie nierzadko dochodzi do sytuacji, gdy każda ze stron zawierających umowę inkorporuje do jej treści, stosowany przez siebie, powszechnie lub dla potrzeb konkretnego przypadku, wzorzec umowny. Sytuacja taka, będąca jakby naturalną konsekwencją ilości zawieranych przez przedsiębiorców umów, poza szeregiem zalet, może rodzić pewne trudności związane z powstaniem konfliktu wzorców. Ustawodawca zauważając powyższy problem, nowelizacją z 2000 r. (Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny) wprowadził do Kodeksu cywilnego stanowiący remedium art. 3854. więcej >>\nZasada proporcji, czyli jakie mogą być skutki niedoubezpieczenia\nUmowy ubezpieczeń gospodarczych, w szczególności umowy ubezpieczenia mienia od ognia i innych zdarzeń losowych, bardzo często zawierają w sobie zapis odnośnie prawa ubezpieczyciela do umniejszenia odszkodowania w oparciu o zastosowanie zasady proporcji. Zasada ta, jakkolwiek odgrywa jedną z kluczowych ról w ubezpieczeniach majątkowych, nie została dotąd przez polskiego ustawodawcę wyrażona w przepisach prawa, stąd w toku jej realizacji wciąż pojawiają się wątpliwości. więcej >>\nOferta jako sposób zawierania umów\nUmowa dochodzi do skutku przez zgodne oświadczenia woli stron. Jednak praktyka wytworzyła pewne sposoby ich zawierania. Niewątpliwie jest to wynik wyjścia naprzeciw potrzebom, które ułatwia zawieranie umów. Do takich trybów zawierania umów należą oferta, negocjacje, aukcja, przetarg. Przyjrzyjmy się jednemu z nich – ofercie – na czym polega ten swoisty sposób zawierania umów? więcej >>


O HERBALIFE - Herbalife produkty - HDieta.pl\nStrona główna > Pozostałe> O HERBALIFE\nHerbalife to produkty odżywcze najnowszej generacji, które zdecydowanie wyprzedzają technologicznie inne suplementy diety. Są na bazie naturalnych składników, nie kryją żadnych szkodliwych i sztucznych substancji, a jedynie wyciągi z ziół, owoców, warzyw i zbóż. W dodatku opracowano je tak, by proporcje zawartych w nich witamin i minerałow lub białek i węglowodanów odpowiadały idealnie potrzebom naszego ciała.\nIch główną rolą jest wspomaganie organizmu w procesie odchudzania i kontroli wagi, który staje się przyjemny i daje taką dawkę energii, że uzyskanie idealnej sylwetki i wagi przychodzi naprawdę łatwo! I w dodatku dają gwarancję skuteczności!\nProdukty Herbalife nie zawierają żadnych zbędnych kalorii i są w 100% przyswajalne przez organizm. To jedyny, najlepszy, najbardziej zaawansowany produkt na rynku suplementów diety! Z czystym sumieniem mogę poświadczyć, że to Mercedes w swojej klasie!\nSuplementy diety Herbalife są idealne dla osób zabieganych, nie mających chwili czasu na skupianie się nad prawidłowym odżywianiem. Są banalnie proste w przygotowaniu i przenoszeniu z miejsca na miejsce. Nie zabierają ani czasu, ani zbyt wiele przestrzeni, więc można mieć je ze sobą zawsze i wszędzie: w pracy, na treningu, na wycieczce rowerowej.\nMówi się, że jeśli coś jest pyszne, to najczęściej jest niezdrowe i odwrotnie: im coś mniej smaczne, tym zdrowsze. Chyba nie ma co ukrywać, że surowy seler naciowy nie ma co konkurować na przykład z ciastem czekoladowym...\nW przypadku Herbalife jednak tak nie jest! To fantastyczne połączenie naturalnych właściwości z pysznym smakiem. Wanilia, czekolada, toffi, cynamon, mango, cytrusy, a nawet pomidory – w produktach Herbalife spotkasz je wszystkie, do wyboru, do koloru.\nTo naprawdę działa! Jestem tego najlepszym przykładem!


Spotkanie przy rąbaniu drewna\nTrociniarka czerwica (Cossus cossus) to motyl, którego gąsienice żerują pod powierzchnią kory wielu gatunków drzew leśnych. Do nas przywędrowała z drewnem na opał. Robert poprawiał dziś kopce z drewnem, bo wieje silny wiatr i spotkał ją wśród porąbany szczap.\nA to reszta informacji z sieci:\nGąsienice trociniarki czerwicy są niebezpiecznymi szkodnikami technicznymi i fizjologicznymi drzew liściastych. Występują na bukach, brzozach, klonach, jesionach, olchach, lipach, wierzbach, topolach, wiązach, a niekiedy również na drzewach owocowych – głównie jabłoniach i gruszach. Najczęściej porażają brzozy, wierzby, olchy, topole i jabłonie.\nLarwy żerują na wilgotnym drewnie o wysokiej zawartości lekkostrawnych cukrów i białka, dlatego samice składają jaja tylko w żywych drzewach. Zagrożone są okazy w każdym wieku, zwłaszcza młode (również sadzonki) i słabo przyrastające. Silna inwazja gąsienic może doprowadzić do całkowitego zahamowania wzrostu, a następnie obumarcia drzewa. Porażone topole często łamią się pod naporem silnych wiatrów. Ponadto gąsienice drążące tunele w drewnie zwiększają ryzyko wystąpienia infekcji grzybowych. Zależność ta działa również w drugą stronę – substancje zapachowe obecne w żywicy porażonego drzewa przywabiają motyle (z budujesz.info)\nPowrót do domeny "Ptaki"\nspotkanie_przy_rabaniu_drewna.1475580709.txt.gz · ostatnio zmienione: 2016/10/04 13:31 przez ania


E-Biznes - porady Tipy.pl\nJak uniknąć błędów przy zakładaniu własnej strony www?\nKażdy może zbudować swoją własną witrynę. Nawet bez profesjonalnego doświadczenia z kodowaniem czy obsługa programów graficznych możesz wyczarować w pełni profesjonalny portal czy blog. Mimo to jeśli tworzysz ją po raz pierwszy rozważ kilka dodatkowych rad o których zapominają czasem i profesjonaliści! Poniżej lista informacji na co zwrócić uwagę podczas pracy nad stroną i czego za wszelką cenę unikać.\nstrona internetowastrona wwwtworzenie stron\nZakładanie strony6 porad\nprzepis na perfumynie chce mlekaobroża elektronicznatrendy sylwestertrendy w modzie 2014nauka przepisów drogowychokłady na spuchnięte nogimajówkaprezenty na Dzień Mamysmażenie warzywprawa pasażera linii lotniczejjak prać koronkową sukienkękrem do pielęgnacji stópco świadczy o chorej trzustceagresywny piessposoby na bałaganjak najlepiej spędzić weekend majowyodżywianie się w ciążyjak wyjść za mążcoś niebieskiego na ślub


① Hotel Arkadia - Warszawa Radzymińska 182 - hotel, tanie noclegi w Warszawie\n22/6... pokaż numer telefonu\nHotel ***Arkadia znajduje się w Warszawie, przy drodze biegnącej do Starego Miasta, w pobliżu Centrów Handlowych, blisko Teatru Rampa i Fabryki Trzciny, z łatwym, bezpośrednim dojazdem do Dworca kolejowego i Centrum stolicy. Znakomita lokalizacja dla Gości przyjeżdżających na Euro 2012- bez konieczności przejeżdżania przez most można szybko znaleźć się na Stadionie Narodowym. Zapraszamy do skorzystania z naszych przestronnych, wygodnie urządzonych pokoi 1, 2 osobowych oraz rodzinnych apartamentów, restauracji, cafe baru, sal konferencyjnych i bankietowych, sali rekreacyjnej i pokoju zabaw dla dzieci. Każdy pokój wyposażony jest w telewizor, telefon, radio i bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu. W cenę pokoju wliczone są śniadania w formie bufetu. Naszym Gościom zapewniamy bezpłatny parking. Oferujemy pokoje: standard, superior i deLuxe. Nasz Hotel to idealne miejsce do pracy i wypoczynku.\nObiekt "Hotel Arkadia" nie zamieścił szczegółowego cennika.\nWyposażenie (obiekt, pokoje, w okolicy): Internet bez komp., Internet WiFi, Ogród, Parking, Prysznic, Radio, Telefon, Telewizja satelitarna, Telewizor, WC, Łazienka\nRozrywka (obiekt, najbliższa okolica): Bar, Bilard, Kawiarnia, Restauracja, Świetlica, Tenis stołowy\nSłowa kluczowe: w mieście, przy trasie, blisko centrów handlowych\nOferta noclegowa odwiedzana 2 razy w ciągu ostatnich 14 dni (dane aktualizowane raz dziennie) oraz 185 razy od 01.01.2013\nHotel Dipservice **, Warszawa


2004.10.03 Wisła Kraków – Cracovia 0:0 - Historia Wisły\n2004.10.03 Wisła Kraków – Cracovia 0:0\n2004.10.03, Idea Ekstraklasa, 8. kolejka, Kraków, Stadion Wisły, 16:00\nNikola Mijailović (65’ Marcin Kuźba)\nMarek Baster 53’\nPaweł Nowak (73’ Marcin Dudziński)\nPaweł Drumlak (84’ Łukasz Szczoczarz)\nPiotr Bania (57’ Witold Wawrzyczek)\n1.1 Wisła Kraków - Cracovia Kraków 0:0\n1.2 Bezbramkowe derby\n3.1 Marcin Kuźba: Takie są derby\n3.2 Po burzy słońce wychodzi zza chmur\n5.2 Derbowa galeria kibicowska\nPrzed meczem: Pożegnanie Daniela Dubickiego i Grzegorza Patera.\nPrzed meczem: Tadeusz Czerwiński i Ludwik Miętta-Mikołajewicz żegnają Grzegorza Patera i Daniela Dubickiego.\nPrzed meczem: Marek Holocher i Radosław Majdan\nPrzed meczem: Nikola Mijajlović\nPrzed meczem: Marcin Kuźba\nPrzed meczem: Mirosław Szymkowiak\nPrzed meczem: Marcin Baszczyński, Mirosław Szymkowiak i Tomasz Frankowski z dziećmi.\nMirosław Szymkowiak i Tomasz Kłos w walce o piłkę.\nPo bardzo słabym meczu, krakowska Święta Wojna zakończyła się bezbramkowym remisem. Dla Wisły jest to porażka, dla Pasów niewątpliwy sukces, zwłaszcza że przez większą część II połowy Cracovia grała w dziesiątkę.\nKryzys w Wiśle widoczny jest już gołym okiem! Co teraz?\nKraków, ul. Reymonta, 3 października 2004 r., godz. 16:00\nWidzów: 11000, sędziował: Tomasz Mikulski (Lublin)\nMijailović (65. Kuźba)\nNowak (73. Dudziński)\nDrumlak (85. Szczoczarz)\nBania (57. Wawrzyczek)\n•\tMało kto spodziewał się, że 168. derby zakończą się bezbramkowym remisem. Mimo fatalnej sytuacji w klubie, po odpadnięciu z europejskich pucharów, można było liczyć, że wiślacy będą chcieli zmazać po części tą plamę.\nMożna dyskutować po tym meczu nad jednym. Niby w prasie wypowiedzi naszych piłkarzy odbierać można w jeden sposób, wszyscy murem za Kasperczakiem, jednak już na boisku... jakby tego nie widać.\nWiślacy solidarnie pofarbowali dziś włosy w wiślackie barwy. Złośliwi kibice mówili po meczu, że energię, którą stracili na malowanki, lepiej mogli przełożyć na boisku... na którym przez cały mecz graliśmy wolno, w iście jednostajnym tempie. Do tego niedokładna i nieskuteczna gra wiślaków mogłaby być pokazywana jako przykład... jak grać się nie powinno.\nKibice mogli więc być zdegustowani, tym bardziej, że początek meczu był wyrównany, a bliżsi zdobycia gola byli... goście. Dwa rzuty rożne dla Pasów skończyły się jednakowo. Dośrodkowania na Kazimierza Węgrzyna, który głową - w swoim stylu - próbował zdobyć gola. O mało mu się to nie udało już w 7. minucie, ale piłkę z linii bramkowej wybił Mauro Cantoro! Powtórka w min. 9. zakończyła się natomiast, minimalnie niecelnym uderzeniem. Chwilę później z dystansu, swojego byłego kolegę klubowego Radka Majdana, próbował pokonać Drumlak, lecz strzelił nad poprzeczką.\nWisła w tym okresie gry raziła wcześniej wspomnianymi cechami, więc pierwszą groźną akcję przeprowadziliśmy dopiero w 27. minucie. Od razu jednak mogła paść bramka. W roli głównej wystąpił bowiem Maciej Żurawski, jednak po jego uderzeniu piłka trafiła w słupek!\nW I połowie bramkarza Pasów próbowali jeszcze pokonać Aleksander Kwiek, który raczej nie wygryzie ze składu Damiana Gorawskiego oraz Maciej Stolarczyk, którego strzał głową był minimalnie niecelny.\nJeżeli powiem, że wymienione powyżej sytuacje, to... niemal wszystkie groźne w I połowie, to... chyba niewiele się pomylę. O ile w ogóle.\nKibice liczyli, że II połowa dostarczy im więcej emocji, i mieli rację. Tylko czy rzeczywiście na takie liczyli?! Już w I połowie piłkarze nie przebierali w środkach, w czym sposobiła się głównie Cracovia. Sędzia Mikulski pozwolił na zbyt ostrą grę, z jednej strony, z drugiej zaś gwizdał gdy tylko ktoś postarał się upaść. Dziwnie były w tym meczu odgwizdywane przewinienia piłkarzy. W 52. minucie doszło do przełomowego wydarzenia w tym meczu. Drugą żółtą kartkę otrzymał Baster, który wdał się w przepychanki z Marcinem Baszczyńskim i goście musieli od tej pory grać w "10". Cracovia stanęła więc całą drużyną przed własnym polem karnym, broniąc bezbramkowego remisu, raz na jakiś czas, atakując kontrami.\nCo mogło się wydawać handicapem dla Wisły, wcale nim nie było. Wiślacy nadal grali zbyt wolno, na stojąco, zdecydowanie ułatwiając tym samym, skuteczną obronę Cracovii. Gdy już dochodziło do sytuacji, albo nie miał kto... oddać strzału, albo strzały były niecelne, albo zbyt lekkie, aby pokonać Cabaja.\nNajlepszą okazję wypracował sobie w końcu Mirek Szymkowiak, który w 62. minucie, trafił w poprzeczkę! Gdyby nie okazja z 83. minuty, kiedy niecelny strzał oddał Żurawski (protestował, domagając się karnego), można powiedzieć, że byłaby to jedyna szansa, grającej z przewagą Wisły. W 90. minucie to Pasy mogły prowadzić... Z rzutu wolnego, bardzo niebezpiecznie strzelił Wawrzyczek, jednak Radek Majdan pokazał, że jego forma ustabilizowała się na wysokim poziomie i nie zamierza się zmieniać.\nTak skończył się ten mecz... a kibice opuszczający stadion mogli tylko kręcić z niedowierzaniem głowami.\nW czwartek przegraliśmy z młodzieżowym klubem z dalekiej Gruzji, dzisiaj zaledwie zremisowaliśmy z Cracovią, której trzon stanowią piłkarze, jeszcze dwa lata temu, grający na III-ligowym froncie... Wstyd?! ... Chyba tak, bo można być beznadziejnie zakochanym w Wiśle, i w jej gwiazdach, ale to co dzieje się w tej drużynie, nie pokazuje absolutnie nic dobrego! Czy to zła forma, która jeszcze tydzień temu była wysoka (7:1 w Lubinie, to nie przypadek!), czy to granie przeciwko trenerowi (to chyba zbyt daleko wysunięty wniosek, choć już mnie nic nie zaskoczy), czy może inne animozje w drużynie? Jedno jest pewne. Wiśle potrzebne są zmiany. Niekoniecznie personalne, może bowiem wystarczą męskie rozmowy piłkarzy w szatni? Coś jednak musi ulec zmianie, bo w ciągu kilku dni stało się z nimi coś bardzo niedobrego!\nDzisiejszy mecz zakończył kolejną naszą passę. Przed dwoma tygodniami straciliśmy rekord meczów ligowych na własnym stadionie ze zwycięstwem, tym razem - ligowych meczów ze strzeloną bramką z rzędu. Było ich w sumie 29...\nDodał: Piotr (2004-10-03 19:53:51)\nNiedzielny mecz Wisły z Cracovią zakończył się takim samym wynikiem jak przed dwudziestu laty. Bezbramkowy remis ucieszył jednak tylko "Pasy", zaś występ Wisły potwierdza, że znajduje się ona w głębokim kryzysie.\nWisła zagrała w tradycyjnych strojach, Cracovia tym razem nie w pasy, a na błękitno. Rozpoczęło się od uważnej gry z obu stron, Wisła w pierwszych pięciu minutach wykonywała dwa rzuty wolne spod linii bocznej bliska, wrzutki (najpierw Szymkowiak potem Żurawski) padły jednak łupem bramkarza Marcina Cabaja. W 8 minucie po zbyt długiej zabawie z piłką Mijailovicia Bojarski odzyskał piłkę niezbyt czysto, efektem tego było niezłe podanie do Bani, którego zablokował Stolarczyk. Dwa groźne rzuty rożne wykonywali goście, dwukrotnie groźnie strzelał głową Węgrzyn, najpierw piłkę z linii bramkowej wybił Cantoro zaś za drugim razem uderzenie okazało się niecelne. W 11 minucie odważnie z 30 metrów strzelał Drumlak, piłka o centrymetry minęła poprzeczkę bramki Wisły.\nTo było poważne ostrzeżenie. W odpowiedzi piłkę na pole karne Cracovii wrzucił Kwiek, ale nie sięgnął jej mocno pilnowany przez Skrzyńskiego Frankowski. Bezkompromisowość "Pasów" udowodnił natomiast kolejny faul Bojarskiego na Mijailoviciu, czego sędzia nie chciał widzieć... Prawoskrzydłowemu Cracovii należała się kartka. Również gdy popychany był Żurawski gwizdek sędziego milczał. W 16 minucie niecelny strzał z dystansu oddał Frankowski.\nWymiana ciosów trwała. Najpierw główka z ostrego kąta Bojarskiego bez problemu wyłapana przez Majdana, po chwili równie bezproblemowy chwyt piłki w wykonaniu Cabaja gdy centrował Szymkowiak.\nNieporadność Wisły mogła załamać każdego kto jej kibicuje. Nawet wyrozumiały dla swoich graczy Henryk Kasperczak warknął pod nosem: "Stoja i czekaja nie wiadomo na co". Zagrozić bramce Cracovii nie mógł wolej Żurawskiego po technicznym zagraniu "Franka", gdyż piłka przeleciała wysoko nad bramką.\nOd 25 minuty Wisła przejęła wreszcie inicjatywę. Brakowało skuteczności. Najpierw z woleja w boczną siatkę trafił Kwiek. W 28 minucie potężnie huknął z 20 metrów Żurawski, a Cracovię uratował słupek. Po 60 sekundach serię zwodów zaprezentował Mijailović, jego strzał był jednak zbyt lekki by Cabaj nie wyłapał piłki. Przewaga "Białej Gwiazdy" nie trwała jednak długo, a podobać się mogła akcja Cracovii z 35 minuty, po której w boczną siatkę trafił wychowanek Wisły Paweł Nowak. Odpowiedź przyszła szybko, Stolarczyk "przeskoczył" Węgrzyna na polu karnym Cracovii, tyle że piłka po jego strzale głową przeleciała nad poprzeczką. Ostatnim ofensywnym akcentem pierwszej części gry był bardzo niecelny strzał Kwieka.\nDruga połowa rozpoczęła się od przewagi optycznej Wisły, jednak okazji bramkowych praktycznie nie było. W 53 minucie doszło jednak do sytuacji, która mogła zadecydować o wyniku rywalizacji. Faul Bastera na Szymkowiaku wprawił w bardzo zły nastrój Baszczyńskiego, który krzyknął kilka słów w kierunku rywala z Cracovii. Ten nie wytrzymał i wywrócił obrońcę "Białej Gwiazdy". Obaj zostali ukarani żółtą kartką, ale dla Bastera było to drugie upomnienie.\nNie sposób nie złapać się za głowę w 62 minucie, gdy odważnie w pole karne Cracovii wpadł Marek Zieńczuk, wyłożył piłkę Szymkowiakowi i znów słupek uratował "Pasy" od straty gola. Minutę później Cabaj musiał łapać piłkę po mocnym, ale skierowanym w środek bramki uderzeniu Żurawskiego. Trener Kasperczak w obliczu przewagi liczebnej zdecydował się na wzmocnienie napadu, wprowadzając Marcina Kuźbę za Nikolę Mijailovicia. Na bramkę Cracovii szybko oddane zostały trzy strzały: dwa razy Franek i raz Kuźba. Cóż z tego, skoro wszystkie leciały prosto w Marcina Cabaja.\nAtaki nadal szły Wiśle mozolnie. Na nic mógł się zdać wyraźnie niecelny strzał Mauro Cantoro w 77 minucie, który był bardziej wyrazem niecierpliwości niż chęci realnego zagrożenia bramki. Wcześniej nie powiodły się dwa prostopadałe podania Szymkowiaka do Frankowskiego. Akcjami "Białej Gwiazdy" rządził jednak głównie przypadek, brak pomysłu i zaangażowania w grę. Nie zmienił tego obrazu strzał nad bramką Tomasza Frankowskiego. W 83 minucie mogła jednak paść bramka: gdy stojący na 8 metrze z prawej strony Kwiek dośrodkował do Żurawskiego, który z trudnej pozycji oddał strzał - znów obok bramki. Wiślacy sugerowali w tej sytuacji faul na napastniku, ale arbiter nie był skłonny się zgodzić.\nOstatnie minuty to bicie głową w mur... i strzał Żurawskiego nad bramką i główka Zieńczuka, którą na róg wybił jeden z obrońców. Szanse miały za to "Pasy" a Wisłę po rzucie wolnym w wykonaniu Wawrzyczka uratował Majdan. Jeszcze rozpaczliwy strzał Kuźby, jeszcze groźna wrzutka Baszczyńskiego, którą Cabaj wybił na rzut rożny. Bez rezultatu.\nDo tej pory w meczach ligowych Wisły i Cracovii padało najwięcej bramek. Tym razem nie padła żadna. Ten wynik cieszy tylko beniaminka naszej ekstraklasy.\n- Krytyka motywuje mnie coraz bardziej - mówił na konferencji po meczu z Cracovią trener Henryk Kasperczak, snując dalsze plany na przyszłość z Wisłą. Według szkoleniowca "Białej Gwiazdy" o niepowodzeniu zadecydował brak skuteczności i świeżości po czwartkowej konfrontacji w Tbilisi.\n- Po dwudziestu latach kibice w Krakowie zobaczyli słynne derby. Ten mecz mógł się podobać, padł wynik taki jaki często pada, podzieliliśmy się punktami nie po znajomości ale po ciężkiej walce. Cracovia dobrze prezentowała się w pierwszej połowie, przeprowadziliśmy kilka ciekawych akcji. Nie mogliśmy prowadzić bardzo otwartej gry, ale czasami udawało nam się przechwycić piłkę i zaatakować. W drugiej połowie musieliśmy się bronić po czerwonej kartce dla Marka Bastera. Zespół czynił to dobrze. Nie mogliśmy pozwolić sobie na superotwartą grę, byłoby to tak, jakbym miał stanąć w ringu z Tysonem. Nasza gra była rozważna, mądra, zawodnicy wykazali się dyscypliną taktyczną. Moi zawodnicyy jeszcze niedawno walczyli o awans z 3 ligi, ale teraz dobrze radzili sobie z najlepszą drużyną ekstraklasy. Dla mnie, gra w "dziesiątkę" i osiągnięcie remisu jest zwycięstwem, choć wiem, że pomogło nam szczęście. Były strzały w słupek, dziękuję więc losowi. Z drugiej zaś strony uderzenie Witka Wawrzyczka w ostatnich minutach przy większym szczęściu mogło zakończyć się bramką. Jestem jednak zadowolony.\nByły różne opinie w prasie wokół drużyny i mojej pracy. Ja zawsze wierzę w zespół, w tych trudnych ostatnich meczach zdobyliśmy siedem punktów. Na pewno tanio skóry nie sprzedam.\n- Był to mecz bardzo zacięty, mógł się podobać. Wisła miała lekką przewagę, szkoda że nie wykorzystaliśmy okazji, które mieliśmy. Ważne jest, że Cracovia zagrała bardzo ambitnie i chciała wywieźć dobry wynik z naszego stadionu. Wokół naszego zespołu było dużo zamieszania, wytworzyły je media. Wynikło ono też z naszej porażki w Gruzji. Będziemy mieli teraz okres przerwy i skupimy się nad tym, by następna kolejka ligowa okazała się szczęśliwsza. Jestem zadowolony z gry zawodników, zrobili wszystko by wygrać ten mecz, zabrakło jednak skuteczności. Nie powiedziałbym, że to jest duży kryzys. Ta porażka i mecz, który graliśmy w czwartek zostawiły spory ślad na grze zespołu. Brakowało świeżości szczególnie w końcowych akcjach. Zawodnicy na pewno odczuli boleśnie porażkę w Gruzji, ale potwierdzili, że chcą wygrać za wszelką cenę. Motywacja zespołu była bardzo duża.\nOdnośnie pogłosek o poniedziałkowym zwolnieniu z funkcji trenera: - Odbieram to normalnie. W pewnym momencie coś powiem, na razie nie ma takiej potrzeby. Media są od tego, żeby pisać. Jestem bardzo odporny na krytykę. Motywuje mnie ona coraz bardziej. Pewne wiadomości są wyssane z palca, w części jest ziarnko prawdy. Na pewno coś jest nie tak, skoro się o tym pisze.\nMarcin Kuźba: Takie są derby\nMarcin Kuźba pojawił się na boisku w 65. minucie spotkania z Cracovią, by wzmocnić siłę ofensywną Wisły. Nie udało się - bramki nie padły i Kuźba nie mógł być z siebie zadowolonych. - Szkoda, że nie udało się strzelić gola na początku spotkania - byłoby łatwiej - żałował po meczu.\n- Przede wszystkim szkoda punktów straconych na własnym boisku, tym bardziej, że graliśmy z przewagą jednego zawodnika. Po meczu w Tbilisi liczyliśmy na zwycięstwo. Chcieliśmy zmazać tamtą porażkę. Niestety nie udało się - zdobylismy tylko jeden punkt.Szkoda, że nie strzeliliśmy bramki na początku, bo mecz wyglądałby inaczej.\n- Cracovia zagrała dość dobrze w obronie, później ich trener wycofał napastnika i wprowadził kolejnego obrońcę. Cała drużyna broniła się w szesnastce - ciężko było cokolwiek zrobić.\n- Z drugiej strony brakowało trochę szczęścia - były słupki, poprzeczki. Piłka nie chciała wpaść do siatki. To są derby - czasami zdarzają się takie mecze.\n- Te dwa tygodnie przerwy na pewno nam się przydadzą. Będziemy mieli czas, by wyciągnąć wnioski z tych dwóch ostatnich meczów. Później czeka nas mecz z Odrą w Wodzisławiu, a następnie w Krakowie z Legią. Trzeba walczyć do końca.\n- Większość kolegów wyjeżdża na reprezentację, zostanie nas niewielu w klubie. Mieliśmy grać mecz pucharowy, ale na szczęście zostanie chyba przełożony, gdyż nie wiem kto by w nim zagrał.\nTo były ciężkie dni dla sympatyków Wisły. 2,5 roku temu osoba Henryka Kasperczaka wlała w ich serca nadzieję, że oto kończy się czas nerwowych ruchów i częstych zmian w sztabie trenerskim. - Musimy stworzyć coś trwałego, a nie panikować po przegraniu meczu. Potrzebujemy inteligencji, rozwagi i spokoju - mówił pan Henryk zaraz na początku swojej przygody z Wisłą.\nDziś można powiedzieć to samo, jednak minęło przecież ponad 30 miesięcy! Historia zatoczyła koło. - Nie po to podpisałem długoletni kontrakt, aby zastanawiać się, że przegrało się jeden mecz i sytuacja jest trudna. Potrzebujemy spokoju, trochę rozwagi. Mam nadzieję, że prezes Cupiał myśli podobnie. Musimy stworzyć coś trwałego, a nie panikować po przegraniu meczu. Spory wpływ na taką właśnie reakcję mają media, ale trzeba i z tym się pogodzić, a robić fachowo swoje. Oczywiście chcielibyśmy wygrywać. Niestety, jesteśmy w trudnej sytuacji i musimy ją poprawić - mówił Kasperczak nie po meczu z Cracovią, a po przegranym meczu z Amicą 22 marca 2002 roku! Jesteśmy w punkcie wyjścia? Niekoniecznie.\nW międzyczasie trener Kasperczak zabrał nas w bajkową podróż przez ArenaAufSchalke czy Stadio Olimpico. To były cudowne chwile, to była Wielka Wisła, która rzuciła na kolana pół Europy. Nie sposób poddawać w wątpliwość umiejętności trenerskich szkoleniowca, który stworzył najlepszy polski zespół od dobrych kilku lat. Nie sposób zapomnieć o doświadczeniach nabytych w tych spotkaniach.\nW trakcie dotychczasowej pracy z Wisłą Kasperczak kilkakrotnie ujawniał swoje wady. Nadmierne przywiązanie do nazwisk, brak jakiejkolwiek samokrytyki, czy wreszcie brak skłonności do ryzyka. To dlatego tak bardzo zdziwiliśmy się, gdy w wyjściowym składzie na mecz z Cracovią pojawił się Aleksander Kwiek, a w trakcie spotkania za Nikolę Mijailovicia wszedł Marcin Kuźba. To nie jest w stylu Kasperczaka - nawet w takich sytuacjach. Czy widmo utraty pracy, wymusiło na panu Henryku odświeżenie swej myśli trenerskiej?\nCzy więc Kasperczak będzie jeszcze potrafił zmobilizować swoich podopiecznych, którzy wydają się znudzeni reżimem treningowym? A może czas, by w klubie pojawił się specjalista od motywacji zawodników? Kto wie czy to nie jest klucz do dalszej poprawy gry Wisły.\nKasperczak jest silny i umie z tego korzystać. Wie, że ma wsparcie nie tylko kibiców, ale także piłkarzy. To oni już w piątek prosili Bogusława Cupiała, by nie rezygnował z Kasperczaka. Wiślacki boss dał się przekonać, po raz kolejny uwiódł go dar przekonywania trenera. Ta sama ręka, która w czwartek walnęła w stół, w poniedziałek tylko pogroziła Kasperczakowi przed nosem.\nW poniedziałek wreszcie nad Krakowem znów zaświeciło słońce. Potwierdziły się niedzielne słowa Tadeusza Czerwińskiego - Wisła będzie rosła w potęgę. Słowa zostały przekute w czyn - pojawienie się w Krakowie, bądź co bądź utalentowanego, Łukasza Madeja to czytelny sygnał. W zimie zapewne dojdzie do przewietrzenia składu, jednak już teraz możemy być pewni, że Wisła wiosną 2005 roku nie będzie słabsza od tej obecnej.\nNie można jednak zapomnieć o straconym czasie, o straconych pieniądzach na nie do końca udane transfery. Czas wyciągnąć wnioski, by najbliższa historia Wisły znów nie przypominała sinusoidy.\nPS. Ciekawe, gdzie teraz byśmy byli, gdyby w pierwszym meczu z Dinamem Tomasz Kłos nie wpakował sobie "swojaka", lub w rewanżu piłka po strzale Macieja Żurawskiego miast w słupek, trafiłaby do siatki.\nSpecjalnie podczas tego meczu powstał szal: "Wisła Pany - od 1906 roku Kraków kibicuje Wiśle, zawsze będziecie w naszym cieniu".\nDługo zbierałem się w sobie, aby napisać komentarz do meczu Wisły z Cracovią. Prawdę mówiąc, napisałem 2 komentarze, ale obydwa były dokładnie takie jak sam mecz – czyli byle jakie. A właśnie bylejakość była wszechobecną „muzą” pierwszych po dwudziestu latach derbach Krakowa na łonie ekstraklasy.\nByle jaka była gra piłkarzy. Byle jaka była atmosfera na stadionie. Kibice obydwu drużyn skupili się głównie na obrażaniu przeciwnika w bardzo prostacki sposób. Byle jaka była w końcu praca arbitra. Jak na 20 lat bezowocnego oczekiwania na najstarsze derby Polski (nie licząc meczów między Czarnymi a Pogonią Lwów), gdy wreszcie los okazał się łaskawy dla Krakowa, otrzymaliśmy w zamian zwłoki nadmuchiwanego balonu, który pękł tuż przed pierwszym gwizdkiem sędziego. Pomimo wzajemnych deklaracji przedstawicieli klubów kibica, jak i wystosowanej do sympatyków obydwu zespołów petycji, podpisanej przez piłkarzy Wisły i Cracovii, z prośbą o pozytywny doping, na stadionie zatriumfowało chamstwo i prostactwo. Zarówno nasi kibice, jaki i kibice przyjezdnych dali świadectwo wyjątkowej zaściankowości i wulgarnego szowinizmu. Nic zatem dziwnego, że sami piłkarze bardzo szybko przystosowali się do panujących na stadionie warunków. Nie tak wyobrażałem sobie mecz, na który czekałem praktycznie od dziecka. Co prawda po drodze zaliczyłem drugoligowe derby, ale to nie to samo, co bezpośrednia walka o mistrzowskie punkty. Bylejakość spływała z trybun na piłkarzy. Senna atmosfera meczu z kolei nie wpływała mobilizująco na kibiców, a ci pogrążeni w wulgarnych okrzykach nie pomagali piłkarzom. I w ten sposób szybko wpadliśmy w pętlę bylejakości. Do tego poziomu dostosował się również sędzia, który nie był nawet wyjątkowo wredny tego dnia. Nie popełnił zbyt wielu błędów. Był po prostu – powtórzę to po raz enty - byle jaki! Jak całe widowisko.\nKryzys – niekryzys\nWróćmy jednak do strony sportowej meczu derbowego. Zastanawiam się co ma na myśli trener Kasperczak utrzymując, że kryzysu w zespole nie stwierdzono? Fakty natomiast mówią coś zupełnie innego. Drużyna przegrała w kiepskim stylu bardzo ważny mecz w Tbilisi. Podczas derbowego spotkania również nie prezentowała tego, do czego zdążyła nas przyzwyczaić. Oznaki kryzysu było widać już wcześniej. Niestety, jak się okazuje z perspektywy czasu, owe oznaki zostały fałszywie zamazane przez wspaniały wynik przywieziony przez naszych ulubieńców z Lubina (Wisła wygrała 7:1). To zupełnie osłabiło czujność naszych piłkarzy. Zresztą pierwszym poważniejszym sygnałem był remis na własnym stadionie z Amiką. Fakty są zatem takie, że w ostatnich 2 meczach (łącznie z Dinamem) piłkarze trenera Henryka Kasperczaka zdobyli raptem 1 punkt na 6 możliwych, prezentując przy tym jakość gry daleką od tej, którą prezentują w przeciętnym dla siebie meczu. Dziwi zatem, że szkoleniowiec Wisły, z uporem - godnym Pawła Janasa, stawiającego wbrew prawom logiki, fizyki, chemii, biologii, teologii, filozofii i sportu na Grzegorza Rasiaka - utrzymuje, że kryzysu nie ma. Być może rzeczywiście nie ma. Niemniej jednak Wisła przegrała najważniejszy mecz sezonu, a w meczu z Cracovią, mimo tego, że walczyła, była cieniem drużyny, która w normalnych okolicznościach odfajkowałaby Cracovię, jak każdą inną drużynę odwiedzającą niegościnny stadion przy Reymonta. Tak się nie stało. Teraz natomiast jest najlepszy czas, aby trener głęboko zastanowił się nad przyczynami wyraźnie słabszej formy swoich podopiecznych. Do dyspozycji trenera pozostaje fizjolog Ryszard Szul, który powinien prowadzić badania wydolności piłkarzy na bieżąco. Jeśli zatem przyczyna tkwi w nogach piłkarzy, to jego w tym głowa, aby podjąć skuteczne działania zmierzające do zmiany istniejącego stanu rzeczy. Jeśli natomiast problem tkwi w finezyjnie pomalowanych głowach piłkarzy, to noga Kasperczaka w tym, aby kopnąć ich poniżej pleców tak, aby skłonić ich do głębszej refleksji i wyciągnięcia konstruktywnych wniosków na przyszłość. A przyszłość to mecz w Wodzisławiu, terenie wyjątkowo trudnym dla naszych piłkarzy. Nawet wtedy, gdy znajdują się w znacznie lepszej dyspozycji niż obecnie. Czas zatem, aby dokładnie przeanalizować co dzieje się z drużyną i czas na to, aby wyciągnąć właściwe wnioski. W przeciwnym razie zimą z klubem ktoś się na pewno pożegna.\nDerbowa galeria kibicowska\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 20:18, 30 paź 2016.\nTę stronę obejrzano 3 729 razy.


XX Festiwal Kompozytorów Polskich - Bielsko-Biała\n25.09.2015, godz. 14:45\nXX Festiwal Kompozytorów Polskich im. Henryka Mikołaja Góreckiego odbędzie się w dniach 2-4 października. Podczas jubileuszowej 20. edycji Festiwalu usłyszymy m.in. monumentalne dzieło Krzysztofa Pendereckiego Credo. Muzyków poprowadzi sam kompozytor.\nInauguracja 20. FKP\n20. jubileuszowy Festiwal Kompozytorów Polskich zainaugurowany zostanie podczas koncertu 2 października o godz. 18.00 w BCK. W wykonaniu znakomitej Orkiestry Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka i niezrównanego interpretatora dzieł Chopina, zwycięzcy Konkursu Chopinowskiego w 1990 r., pianisty Kevina Kennera usłyszymy Henryka Mikołaja Góreckiego Trzy utwory w dawnym stylu, Fryderyka Chopina koncert fortepianowy e-moll op. 11 oraz Wojciecha Kilara – Krzesanego.\nMuzyka Bolesława Szabelskiego – Toccata, Henryka Wieniawskiego - koncert skrzypcowy fis-moll op. 14 oraz Henryka Mikołaja Góreckiego - IV symfonia Tansman epizody op. 85 - rozbrzmiewać będzie 3 października w BCK. W koncercie, który rozpocznie się o godz. 18.00, wystąpi Orkiestra Filharmonii Śląskiej im. H.M. Góreckiego w Katowicach pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka oraz Alena Baeva - jedna z najbardziej utalentowanych skrzypaczek swojego pokolenia, która w 2001 r., w wieku zaledwie 16 lat, zdobyła Pierwszą Nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. H. Wieniawskiego w Poznaniu.\nMonumentalne Credo Krzysztofa Pendereckiego - na pięć głosów solowych (sopran, mezzosopran, alt, tenor, bas) chór dziecięcy, chór mieszany i orkiestrę - zabrzmi pod batutą kompozytora 4 października o godz. 18.00 w kościele św. Maksymiliana Kolbego w Aleksandrowicach. Dzieło początkowo miało być mszą, która powstawała na zamówienie The Oregon Bach Festival oraz Internationale Bachakademie w Stuttgarcie. Kompozytor naszkicował wszystkie pięć części stałych mszy, jednak Credo pochłonęło go tak dalece, że stało się samodzielnym utworem. W finałowym koncercie FKP Credo wykonają: Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Chór Filharmonii Krakowskiej, Pueri Cantores Sancti Nicolai – Chór Chłopięcy z Bochni oraz soliści Iwona Hossa – I sopran, Ewa Vesin – II sopran, Agnieszka Rehlis – mezzosopran, Adam Zdunikowski – tenor i Wojciech Gierlach – bas. Artystów poprowadzi sam Krzysztof Penderecki. Przygotowanie chórów - Teresa Majka-Pacanek i ks. Stanisław Adamczyk, przygotowanie koncertu - Maciej Tworek.\nBilety: koncert 2 października: 60 zł (normalny) i 30 zł (ulgowy - emeryci, renciści, młodzież szkolna), koncerty 3 i 4 października: 40 zł (normalny) i 20 zł (ulgowy - emeryci, renciści, młodzież szkolna).\nDla naszych Czytelników mamy do wygrania 6 podwójnych zaproszeń:\n- dwa podwójne zaproszenia na koncert w wykonaniu Orkiestry Sinfonia Varsovia,\n- dwa podwójne zaproszenia na koncert w wykonaniu Orkiestry Filharmonii Śląskiej,\n- dwa podwójne zaproszenia na koncert Finałowy - Monumentalne Credo Krzysztofa Pendereckiego.\n1.Aby wziąć udział w konkursie, należy wysłać na adres konkursy@bielsko.biala.pl maila z imieniem, nazwiskiem, numerem telefonu oraz preferowaną datą koncertu.\n5.Osoby które wygrają zostaną poinformowane drogą telefoniczną w dniu 28.09.\nReportaż wyświetlono 1111 razy.\nno nareszcie obiektywny artykuł z pełnym uzasadnieniem I KOMENTARZAMI


Oferta firmy China Sourcing - Import z Chin\nImport z Chin Eksport do Chin Jak pracujemy FAQ Kontakt\nImport z Chin - sprowadzanie produktów z Chin\nNa życzenie klienta przygotowujemy raport dotyczący podanej chińskiej firmy. Za pośrednictwem danych uzyskanych z chińskich urzędów, internetu oraz kontaktu telefonicznego pozyskujemy informacje mające na celu weryfikację chińskiego partnera pod kątem współpracy z klientem. Sprawdzamy czy firma rzeczywiście istnieje i zbieramy o niej potrzebne informacje. Raport jest przygotowywany w języku angielskim do 10 dni roboczych. Po uzgodnieniu z klientem możemy wykonać również audyt kontrahenta i ocenić możliwości współpracy bezpośrednio na miejscu.\nAudyt chińskiego kontrahenta\nTą usługę polecamy wszystkim firmom/ importerom, którzy planują rozpocząć import z Chin na większą skalę, planują dłuższą współpracę, czy zamierzają zainwestować w import z Chin większe środki. Nasz inspektor na miejscu może sprawdzić i ocenić jak wygląda chińska fabryka i siedziba firmy, czy posiada odpowiedni park maszynowy, ilu pracowników zatrudnia itp. Dzięki takiej wizycie mogą się Państwo upewnić czy kontaktowaliście się z producentem czy z pośrednikiem. Istnieje również możliwość negocjacji cen, sprawdzenia i zweryfikowania posiadanych przez dane przedsiębiorstwo certyfikatów, oceny możliwości produkcyjnych itp. Audyt chińskiego kontrahenta pozwala zweryfikować na miejscu informacje uzyskane od takiej firmy i pozwala ocenić, kim jest chiński partner. Audyt jest zdecydowanie najlepszym sposobem na weryfikację kontrahenta. Na podstawie przeprowadzonej wizyty pracownik China Sourcing przygotowuje raport z wszystkimi uzyskanymi informacjami oraz dokumentację w postaci zdjęć załączonych do raportu.\nPo otrzymaniu zapytania ze strony klienta rozpoczynamy proces poszukiwania odpowiedniego produktu, odpowiadającego przesłanej przez Państwa specyfikacji. Sprawdzamy dostępność produktu, jego przybliżoną cenę jak również dostarczamy informacje o produkcie (specyfikacja, certyfikaty jakości, próbki etc..) Następnie przesyłamy Państwu raport przedstawiający całość zagadnienia.\nTa usługa jest przewidziana dla wszystkich tych produktów, które nie wymagają tworzenia nowych form i które są już wytwarzane w fabrykach chińskich. Obejmuje sprawdzanie procesu produkcyjnego i końcową kontrolę jakości oraz wszystkie procesy związane z zakupem, aż do momentu kiedy towar jest gotowy do załadunku na statek (FOB).\nUsługa ta jest przewidziana dla wszelkich produktów wymagających wytworzenia nowych form, matryc itp. Oznacza to produkty, które NIE są jeszcze produkowane w fabrykach chińskich lub wymagają dokonania pewnych zmian czy innowacji. Usługa ta obejmuje całość procesów zakupowych oraz nadzór nad produkcją form i wytwarzaniem produktów.\nW zależności od zapotrzebowania klientów, China Sourcing świadczy również usługi związane z kontrolą jakości w fabrykach na terenie Chin, a w szczególności w prowincji Shandong, gdzie mieści się nasze biuro. Możemy również wykonać kontrolę jakości na terenie całych Chin, po uprzednim przestudiowaniu możliwości i uzgodnieniu z Państwem wszystkich szczegółów.\nW China Sourcing jesteśmy otwarci na wszelkie propozycje ze strony naszych Klientów. Po wnikliwej analizie i omówieniu szczegółów, podejmujemy się wykonania różnorodnych zadań np. organizacji podróży do Chin itp.


Wigilia u Promyków Dobra w Chodzieży\nDnia 21 grudnia o godzinie 16.00 w naszej świetlicy zrobiło się gwarno, wesoło i nastrojowo...\n...gdyż oprócz wychowanków na naszą wigilię zostali zaproszeni wyjątkowi goście: Dyrektor Caritasu Gnieźnieńskiego ks. Krzysztof Stawski, ks. Proboszcz Ireneusz Szypura wraz z diakonem Pawłem Budzkim, Burmistrz Miasta Chodzieży Jacek Gursz, Przedstawiciel Starostwa Powiatowego, Przewodnicząca Rady Miasta Mirosława Kutnik, Przedstawicielka Chodzieskiego Domu Kultury pani Beata Chmielowska, Siostra Prowincjalna Joachima Żurawska i siostra Wikaria Miriam Stopikowska, Pan Ryszard Cichocki z "Tygodnika Chodzieskiego” oraz nasi kochani nauczyciele i wolontariusze.\nSpotkanie rozpoczęło się wystawieniem jasełek przez dzieci i młodzież naszej świetlicy pt. „ Z aniołem przez życie”. Wprowadzeni w nastrój Betlejemskiej Nocy wysłuchaliśmy fragmentu ewangelii według świętego Łukasza dotyczącego narodzin Pana Jezusa. Potem były życzenia i dzielenie się opłatkiem. Następnie wszyscy zasiedliśmy do wspólnego stołu gdzie spożyliśmy smaczne wigilijne potrawy.W tym dniu nie mogło zabraknąć świętego Mikołaja, na którego czekały dzieci. Wszystkie były pewne, że Mikołaj przyjdzie, przecież z wielkim zaangażowaniem sprzątały i dekorowały sale, efektownie ozdobiły choinkę i pisały do niego listy. Oczywiście - wszystkie dzieci otrzymały paczki z prezentami, o które prosiły.\nUdało się to zrealizować dzięki Caritas Archidiecezji Gnieźnieńskiej i ludziom dobrej woli. Wszyscy czuli się jak jedna wielka rodzina, a gdy widzi się uśmiech, radość i zadowolenie dzieci to znikają wszelkie smutki.\nWszystkim uczestnikom spotkania na pewno na długo zostaną w pamięci te piękne chwile. Już dziś z tęsknotą oczekujemy kolejnych świąt.


Kup in switch online - Kup in switch ze zniżką na AliExpress\nGorące promocje na in switch\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii in switch, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii in switch bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii in switch masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii in switch? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii in switch w jednej z najlepszych cen online.\nklawiatura z wzór\nklawiatura bluetooth małe\nskrzynka przyłączeniowa wiele\n36v przełącznik zdalnego sterowania\nzestaw kuchenny składane na zewnątrz\n61 electronic piano\nklawiatura bluetooth dla smartfonów


Amalur znalazła miłą właścicielkę :)\nBardzo się cieszę i mam nadzieję, że będą razem szczęśliwe :)\nAutor: mantaka o 13:41 Brak komentarzy:\nTo moja pierwsza torebka z filcu. Bardzo wdzięczny materiał, ale szyje się z niego trudniej niż myślałam :) Amalur starałam się dopieścić w każdym szczególe. Zapinana jest na guzik, przednia kieszonka zapinana na zatrzask magnetyczny, kieszonka zewnętrzna z tyłu na zamek. Wewnątrz pomarańczowa podszewka dekoracyjnie przeszyta zieloną nitką i trzy kieszonki - dwie otwarte - jedna pod wymiar dowodu rejestracyjnego, druga na telefon - mój smartphone wchodzi bez problemu :) Trzecia kieszonka wewnątrz torebki zapinana jest na zamek. Pasek jest regulowany. Wymiary torebki: to 20x25x10cm. Mam nadzieję, że się Wam spodoba :) aaaaa... komentarze mile widziane!\nAutor: mantaka o 16:05 2 komentarze:\npierwsza narzuta mantaki\nmantaka popełniła też taką oto narzutę do pokoju pewnego chłopca\nlinijka ma 60 cm - można sobie lepiej zwizualizować wielkość aplikacji\ni jeszcze w środowisku naturalnym czyli u nowego właściciela :)\nAutor: mantaka o 18:29 Brak komentarzy:\nmała retrospekcja, czyli torby, które już znalazły nowych właścicieli\nSkoro dostaję sygnały, że to, że ktoś nie ma konta na facebooku, gdzie mantaka zdążyła się już zadomowić, wcale nie oznacza, że dany delikwent nie istnieje i wcale nie znaczy, że nie chce polubić mantaki, postanowiłam stworzyć posta w którym pokażę moje dotychczasowe dokonania. Wiem, że dla niektórych z odwiedzających zawiewa to nudą, ale cóż, żmudne nowego początki :) W każdym bądź razie wszystkich nie-fejsbukowców zapraszam do obejrzenia mojego dorobku\nAutor: mantaka o 18:18 Brak komentarzy:\nmała retrospekcja, czyli torby, które już znalazły...


Buty adidas Originals za połowę ceny! Wielka wyprzedaż tylko przez 3 dni! - PROBASKET\nStrona główna Wyprzedaże i promocje Buty adidas Originals za połowę ceny! Wielka wyprzedaż tylko przez 3 dni!\nButy adidas Originals za połowę ceny! Wielka wyprzedaż tylko przez 3 dni!\nRuszyła nowa wyprzedaż butów i ubrań firmy adidas! Duży wybór i rabat do 75%! Oprócz butów za połowę ceny, znajdziecie tu ubrania firmy adidas – bluzy, spodnie, koszulki i różne akcesoria. Produktów adidas w tej promocji jest dokładnie 1891. Wyprzedaż trwa tylko 3 dni! Tysiące zadowolonych klientów i gwarancja oryginalności oraz bezpieczeństwo transakcji. Sprawdź koniecznie!\nJeśli na PROBASKET znajduje się artykuł z informacją o jakiejś promocji czy wyprzedaży, to znaczy, że produkty na pewno są oryginalne oraz że ceny są wyjątkowe, okazyjne i naprawdę warto sprawdzić taką ofertę!\nTo promocja produktów firmy adidas w sklepie Zalando Lounge.\nW ofercie są buty i ubrania adidas dla kobiet i mężczyzn oraz dzieci i młodzieży.\nZniżka wynosi od 30% do 75%! Zależy na który produkt.\nKiedy wejdziesz na stronę główną sklepu, to kategorii z produktami adidas jest aż pięć, dlatego opisaliśmy je poniżej i daliśmy dokładne linki:\nadidas Originals – buty dla kobiet i mężczyzn – 415 modeli – https://tidd.ly/3h1BYU6\nadidas Originals – ubrania dla kobiet i mężczyzn – 774 produkty – https://tidd.ly/3w0W3hH\nadidas Performance – outdoor – buty i ubrania do spacerów i wędrówek – 393 produkty – https://tidd.ly/3qCEXWo\nadidas Originals – akcesoria – 275 produktów – https://tidd.ly/3y2vYzW\nadidas Originals – Stan Smith – buty – 34 modele – https://tidd.ly/3y8HJoQ\nW sumie produktów jest 1891!\nKoniec promocji w niedzielę 4 lipca o godz. 23:59.\nLink do strony głównej sklepu: https://tidd.ly/36DO6F5\nNBA: Pierwszy taki wsad Hardena? Co za radość!\nPoprzedni artykułNBA: Są wyniki badań Giannisa. Ile potrwa jego przerwa?\nNastępny artykułNBA: Koledzy z parkietów zareagowali na wielki mecz CP3\nButy adidas za połowę ceny! Kurtki i bluzy też! Nowa, duża wyprzedaż adidasa!\nButy Nike za połowę ceny! To inna, nowa wielka wyprzedaż Nike!


Tempo 20.03.2018 - Tempo - TV ASTA - informacje i rozrywka - Piła, Wielkopolska\nTempo - Tempo 20.03.2018\nCoś się kończy, a coś się zaczyna. Zakończyły się zmagania w Pilskiej Lidze Squaha, której mecze r przez 5 miesięcy rozgrywane były na kortach Gym Factory Piła. Nowy sezon rozpoczęła drużyna Polonia Piła i zaprezentowała zawodników, którzy już niedługo rozpoczną zmagania na stadionie przy Bydgoskiej.<br>\nCoś się kończy, a coś się zaczyna. Zakończyły się zmagania w Pilskiej Lidze Squaha, której mecze r przez 5 miesięcy rozgrywane były na kortach Gym Factory Piła. Nowy sezon rozpoczęła drużyna Polonia Piła i zaprezentowała zawodników, którzy już niedługo rozpoczną zmagania na stadionie przy Bydgoskiej.


Od wyborów do ław poselskich. Co wiemy o kobietach w Sejmie IX kadencji MamPrawoWiedzieć.pl\nPrzy okazji dnia kobiet prezentujemy dane o posłankach i ich politycznym otoczeniu. Opowiadamy kim są, skąd kandydowały, jakimi tematami zajmują się w komisjach i jak wygląda ich aktywność na forum Sejmu.\nKim są posłanki?\nLiczba kobiet w Sejmie powoli, choć systematycznie rośnie. W 2011 r. w dniu zaprzysiężenia, było ich 110, w 2015 r. – 125. Obecnie mandat poselski pełni 130 ze 132 wybranych posłanek (jedna posłanka zrzekła się mandatu, druga zmarła). Dla 44 z nich IX kadencja to parlamentarny debiut, ale większość (86) ma dłuższy staż parlamentarny.\nWyższe wykształcenie posiada 125 posłanek, cztery ukończyły szkołę średnią, a jedna – pomaturalną.\nStopniem doktora może pochwalić się sześć parlamentarzystek: Joanna Borowiak, Agnieszka Dziemianowicz-Bąk, Anita Kucharska-Dziedzic, Katarzyna Lubnauer i Joanna Mucha. Joanna Senyszyn jest profesorem nauk ekonomicznych.\nW Sejmie jest 16 ekonomistek i 15 prawniczek. 15 posłanek posiada doświadczenie zawodowe z zakresu edukacji – pracowały jako nauczycielki, pedagożki lub wykładowczynie na wyższych uczelniach. 24 parlamentarzystki identyfikują się z pełnioną funkcją, wpisując w rubryce zawód „poseł” lub „parlamentarzysta/ka”.\nSLD z najbardziej kobiecą listą\nW wyborach w 2019 r. odsetek kobiet na listach wyniósł 42 proc. Jednak na 2152 kandydatki, mandat zdobyły raptem 132 kobiety. Większym poparciem cieszyli się mężczyźni. Dla 328 z 2959 kandydatów wyborcza rywalizacja zakończyła się sukcesem.\nKobiety nie zdobyły liczebnej przewagi w żadnym komitecie wyborczym. Najbardziej „prokobiece” listy wystawił Sojusz Lewicy Demokratycznej – 46,6 proc. miejsc przypadło kobietom. Jeśli pominąć komitet Mniejszości Niemieckiej (9 kandydatek na 24-osobowej liście), to procentowo najmniejszy udział kobiet (niewiele ponad 39 proc.) przypadł na komitet Prawa i Sprawiedliwości.\nKandydatki z PiS-u były jednak najbardziej skuteczne w wyborczej rywalizacji, choć na pewno wpływ na to ma ogólny wynik komitetu i miejsca, które przypadły im na listach. Z 359 kandydatek PiS-u mandat zdobyło 56 kobiet.\nNajgorzej poradziły sobie kandydatki startujące z komitetu Konfederacja Wolność i Niepodległość. Z 349 żadna nie zdobyła mandatu.\nKonin, Białystok i Rzeszów z najmniejszą liczbą posłanek\nNajwięcej posłanek dostało się do Sejmu z okręgu nr 19 (m.st. Warszawa). W stolicy parlamentarzystki zdobyły równo połowę mandatów (10 z dostępnych 20). W statystykach przoduje też okręg 29 z siedzibą w Katowicach, w skład którego wchodzą części powiatów gliwickiego i tarnogórskiego oraz miasta na prawach powiatu: Bytom, Zabrze, Gliwice. To jedyny okręg, z którego do Sejmu weszło więcej kobiet niż mężczyzn – na dziewięć mandatów aż pięć uzyskały kobiety.\nNa przeciwnym krańcu skali leżą okręgi nr 37 (Konin), 24 (Białystok) i 23 (Rzeszów). Obecnie każdy z tych okręgów reprezentuje w Sejmie tylko jedna kobieta. W okręgu z siedzibą w Koninie do Sejmu weszła Paulina Hennig-Kloska, z Podlasia – Aleksandra Szczudło, a z Rzeszowa i okolic – Krystyna Skowrońska oraz Ewa Leniart, która dwa miesiące po złożeniu ślubowania poselskiego zdecydowała się zrezygnować z mandatu.\n100% kobiet? W kole Polska2050\nPółtora roku po wyborach najwięcej kobiet – 55 posłanek – jest w klubie PiS. Drugie miejsce na podium zajmuje KO z 48 posłankami, a trzecie Lewica, w której zrzeszonych jest 20 posłanek. Jeśli uwzględnimy wartości procentowe to rysuje się odmienny obraz. W klubie Lewica posłanki stanowią 41,6 proc. składu, w KO – 36,3 proc., w PiS – 23,5 proc.\nPod względem udziału kobiet w składzie klubu – bezapelacyjnie wygrywa niedawno utworzone trzyosobowe koło Polska2050, w którym kobiety stanowią 100 proc.\nOd dnia wyborów żadna posłanka nie zdecydowała się na przejście do koła poselskiego Konfederacja. Kobiet nie ma także w powołanym w lutym kole poselskim Kukiz’15-Demokracja Bezpośrednia.\nKobiety w komisjach…\nPosłanki częściej od swoich klubowych kolegów zajmują się polityką społeczną i senioralną, ochroną środowiska, kulturą i środkami przekazu czy odpowiedzialnością konstytucyjną. Najbardziej sfeminizowana jest komisja polityki społecznej i rodziny – w 35-osobowym składzie jest 25 posłanek (ponad 70 proc. składu tej komisji).\nKobiety stanowią nieliczną grupę (mniej niż 20 proc. składu) w komisjach: ds. kontroli państwowej; cyfryzacji, innowacyjności i nowoczesnych technologii; gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej; obrony narodowej; spraw zagranicznych\nŻadna posłanka nie zasiada w siedmioosobowej komisji ds. służb specjalnych.\n… i we władzach komisji\nPraca w komisjach to ustawowy obowiązek każdego parlamentarzysty i parlamentarzystki. Inaczej wygląda udział w prezydium komisji. Prezydium tworzą przewodniczący/a wraz z zastępcami/czyniami. Żadna z tych funkcji nie jest obowiązkowa. Wiąże się z dodatkowymi zadaniami i prestiżem a także gratyfikacją finansową (przewodniczący/a otrzymuje dodatkowe 20 proc. wysokości uposażenia, wiceprzewodniczący/a – 15 proc.). Prezydium jest odpowiedzialne za kwestie organizacyjne i porządkowe, a w praktyce odpowiada za sprawny przebieg i agendę posiedzeń.\nWe władzach komisji zasiada 41 posłanek (blisko 30 proc.), zaś najbardziej eksponowaną rolę, czyli funkcję przewodniczącego pełni siedem z nich. Pracami komisji kierują: Mirosława Stachowiak-Różecka (Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży), Izabela Mrzygłocka (Komisja Etyki Poselskiej), Wanda Nowicka (Komisja Mniejszości Narodowych i Etnicznych), Urszula Pasławska (Komisja Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa), Iwona Arent (Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej), Joanna Borowiak (Komisja Polityki Senioralnej) i Urszula Rusecka (Komisja Polityki Społecznej i Rodziny).\nPosłanki przodują pod względem liczby złożonych interpelacji, czyli pisemnych zapytań skierowanych do członków Rady Ministrów.\nLiderką jest Katarzyna Kretkowska, która wystosowała 1467 interpelacji. Ponad tysiąc złożonych interpelacji ma na swoich koncie 11 polityków – sześć posłanek i pięć posłów.\nW porównaniu do swoich klubowych kolegów, posłanki statystycznie częściej decydują się na wygłaszanie wypowiedzi na forum Sejmu. Średnia dla posłów wynosi niewiele ponad 18 wystąpień na osobę, a dla posłanek – ponad 21. Jednak w pierwszej 10 najczęściej przemawiających nie ma żadnej kobiety. Najwięcej wystąpień miał Grzegorz Braun (Konfederacja) – 190, a w gronie posłanek na pierwszym miejscu jest Krystyna Skowrońska (KO) z 88 wypowiedziami.\nNa przestrzeni lat Sejm staje się bardziej sfeminizowany, do pełnej równowagi jednak daleka droga. Posłanki obecnej kadencji pod względem aktywności parlamentarnej (rozumianej jako liczba składanych interpelacji i wystąpień na posiedzeniach) są bardziej pracowite od posłów. Nadal jednak ich przewaga widoczna jest w komisjach zajmujących się tematami stereotypowo postrzeganymi jako bardziej „kobiece", np. polityką społeczną i rodzinną czy polityką senioralną.


Młodzież: triumf Legii 2002 w Niechorzu - legionisci.com\nKadra Mazowsza 2001 - fot. Legionisci.com\nMłodzież: triumf Legii 2002 w Niechorzu\nNiedziela, 4 maja 2014 r. 12:47 Raffi, źródło: legionisci.com - Wiadomość archiwalna\nGracze Legii 2002 wygrali turniej "Football Cup Niechorze"- w piątek i sobotę odnieśli komplet zwycięstw, a w niedzielę rano pokonali 3-0 AS Pomorze. Z kolei gracze o rok starsi, bez zawodników powołanych do reprezentacji Mazowsza i z kilkoma kontuzjowanymi na miejscu byli zmuszeni nawet...wystawić bramkarza w ataku. Reprezentacja Mazowsza zdobyła 3. miejsce w Pucharze im. L. Jezierskiego a Damian Sędzikowski został wybrany najlepszym zawodnikiem kadry województwa.\nSędzikowski zdobył również gola w zremisowanym 2-2 meczu o 3. miejsce z reprezentacją Świętokrzyskiego. W rozegranej serii rzutów karnych trafiali: Daniel Pietraszkiewicz z Legionovii (trafił również w regulaminowym czasie gry) oraz legioniści: Łukasz Łakomy, Paweł Gierach i - w decydującej serii - Patryk Konik. Tym samym Mazowsze zajęło miejsce na najniższym stopniu podium. Oprócz wyżej wymienionych w meczu zagrał również Jan Goliński, który spisywał się całkiem nieźle, ale pod koniec spotkania doznał urazu.W finale Wielkopolska pokonała 3-0 Małopolskę.\nLegia 01 0-0 Football Academy Szczecin\nLegia 01 0-1 KS Polkowice 01\nLegia 01 0-4 Rozwój Katowice\nLegia 01 1-3 Odra Opole\nGol dla Legii: Sebastian Duczek (b.a., z dystansu)\nPo dość pechowych stratach punktów w meczu z Polkowicami i FA Szczecin, legioniści trafili na mocny Rozwój Katowice. Nie mając już (w wyniku kilku urazów) żadnych rezerwowych i grając bramkarzem w polu (póki również nie doznał urazu), podopiecznym Tomasza Borowika było bardzo ciężko o dobry wynik i ponieśli wysoką porażkę. W niedzielę legioniści zagrali o 5. miejsce z Odrą Opole i ulegli 1-3.\nLegia: Bartosz Kielak, Paweł Okrasa - Mateusz Cichocki, Sebastian Duczek, Radosław Graczyk, Kacper Radkowski, Stanisław Muniak, Eryk Żaglewski + gracze testowani.\n12. UKS Sława Jedynka Sławno.\nKról strzelców rocznika 2001 - Bartosz Marchewka (Rozwój Katowice) - 10 bramek.\nLegia 02 7-0 Odra Opole 02\n1-0 5 min. gracz testowany (as. Konrad Szałek)\n2-0 7 min. gracz testowany b.a.\n3-0 12 min. gracz testowany (as. gracz testowany)\n4-0 15 min. Grzegorz Skrzos (as. Konrad Szałek)\n5-0 17 min. gracz testowany (as. Jakub Nowiński)\n6-0 20 min. Grzegorz Skrzos (as. Mateusz Wysokiński)\n7-0 28 min. Mateusz Wysokiński (as. gracz testowany)\nLegia 02 2-0 AP Kotwica Kołobrzeg 02\n1-0 7 min. gracz testowany (bezpośrednio z rzutu rożnego)\n2-0 16 min. Kornel Toczyski (as. gracz testowany)\nLegia 02 3-1 Warta Poznań 02\n1-0 1 min. gracz testowany (as. Konrad Szałek)\n2-0 14 min. gracz testowany (as. Franciszek Majewski)\n3-1 30 min. gracz testowany (as. Mateusz Wysokiński)\nLegia 02 3-0 AS Pomorze Sopot\n1-0 18 min. gracz testowany (as. Kornel Toczyski)\n2-0 20 min. Mateusz Wysokiński (as. gracz testowany)\n3-0 24 min. gracz testowany b.a.\nLegia: Gabriel Skiba, gracz testowany - Grzegorz Skrzos, Mateusz Wysokiński, Jakub Łyś, Kornel Toczyski, Franek Majewski, Sebastian Ignacak, Jakub Nowiński, Konrad Szałek, Kamil Szabłowski + gracze testowani\n3. AP Kotwica Kołobrzeg\nKról strzelców rocznika 2002 - gracz testowany (Legia Warszawa) - 9 bramek\nDamian Sędzikowski - fot. Raffi / Legionisci.com\nPaweł Gierach - fot. Raffi / Legionisci.com\nPatryk Konik - fot. Raffi / Legionisci.com\nŁukasz Łakomy (nr 8) - fot. Raffi / Legionisci.com\nSzymon Szulc i Maciej Kraśniewski - fot. Raffi / Legionisci.com\nprzeczytaj więcej o: młodzież APLW Akademia Młode Wilki Legia 2001 Legia 2002


Małe i lokalne jest piękne\nStrona głównaStrona główna Blog Małe i lokalne jest piękne\nOd początku naszej działalności przyświeca nam hasło : „Problem oczyszczania ścieków należy rozwiązać jak najbliżej źródła zanieczyszczeń” lub „Zanieczyszczenia należy usuwać w miejscu ich powstawania”.\nOd początku czyli od ponad 30 lat promujemy to hasło, nie tak oczywiste wtedy, a dziś będące jednym ze sztandarowych haseł zrównoważonego rozwoju i ekologii.\nBudowa kilku mniejszych oczyszczalni, zamiast jednej dużej jest inwestycją daleko bardziej opłacalną i ekonomiczną. Dotyczy to szczególnie gmin wiejskich z rozległą i rzadką zabudową. Oczyszczanie ścieków w miejscu ich powstawania obniża koszty budowy i eksploatacji kanalizacji ścieków oraz oczyszczalni, dzięki zminimalizowaniu problemów związanych z dopływem wód infiltracyjnych, zwiększających napływ ścieków przyjmowanych przez oczyszczalnie. W okresach suszy pojawia się zjawisko odwrotne – ścieki znikają po drodze! Nawet w przypadku awarii łatwiej poradzić sobie z jedną usterką na jednym obiekcie, kiedy działają pozostałe, niż zmagać się z niesprawnością na jedynym, wielkim obiekcie w regionie.\nZ perspektywy czasu widzimy, że „gigantomania” na przykładzie owej nieszczęsnej Czajki nie przysłużyła się społeczeństwu, a wręcz mu zaszkodziła.\nUpływ czasu spowodował, że możemy z dumą powiedzieć, że nasza strategia wyprzedziła swoją epokę.\nZnane są nam przykłady gmin, które dawno temu zaufały naszej strategii i dziś są zadowolonymi inwestorami kilku mniejszych i sprawnych obiektów, rozbudowywanych w miarę potrzeby, łatwiejszych i bardziej ekonomicznych w użytkowaniu i utrzymaniu.\nMałe i lokalne jest piękne. Tego się trzymajmy.


70. rocznica zbrodni w jeziorkowskim lesie. ODKRYWANIE PRAWDY\n70 - rocznica zbrodni w jeziorkowskim lesie\nStarcy z Pieńk Borowych\nKiedy w 1997 roku oddawałem do rąk czytelników moje „Czarne lata” byłem przekonany, że przekazuję im całą prawdę o zbrodniach hitlerowskich popełnionych na ziemi łomżyńskiej i o ich ofiarach.\nSkąd taka pewność? Otóż przez dwa lata (1994 -1996) byłem samodzielnym badaczem pracującym społecznie w archiwum Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciw Narowi Polskiemu w Warszawie. Poszukiwałem tam interesujących mnie dokumentów, a także posługując się identyfikatorem podającym numer prowadzonej przeze mnie sprawy gromadziłem ankiety, o wypełnienie których prosiłem rożne instytucje i urzędy.\nMoją współpracę z Główną Komisją rozpocząłem od rozmowy z panem doktorem Stanisławem Kaniewskim – zastępcą Dyrektora, który przekazał mi obowiązującą w Komisji zasadę, że aby uznać jakikolwiek fakt za udokumentowany, jeśli nie ma na to oficjalnego wiarygodnego dokumentu źródłowego (np. metryka zgonu, wyrok sądowy itp.), trzeba mieć jego potwierdzenie przynajmniej z dwóch różnych źródeł np. zapis w aktach Delegatury Rządu i zeznania świadka z AGKBZpNP lub zapis w jakimś „rejestrze” i w ankiecie Urzędu Gminy itd.\nOficjalnych urzędowych dokumentów (np. metryki zgonu czy wyroki sądowe), które nie budziłyby wątpliwości, było wówczas jeszcze mało i opieraliśmy się głównie na zeznaniach zarówno świadków bezpośrednich, jak i „pośrednich” (osób, które nie widziały wydarzenia, ale o nim słyszały od innych wiarogodnych informatorów).\nTak więc zanim mogłem oddać czytelnikom „Czarne lata” opisujące zbrodnie popełnione na całej ziemi łomżyńskiej, musiałem dokładnie zbadać kilkadziesiąt wersji przebiegu różnych zbrodni i przejrzeć kilkaset dokumentów.\nW przypadku egzekucji wykonanych w lesie koło Jeziorka, przez wiele lat, były rozpowszechniane różne listy ofiar straconych na leśnej polanie. Istniały też najrozmaitsze opisy dokonanych tam zbrodni. I o ile, co do grobu starców z Pieńk Borowych nie było żadnych wątpliwości i zastrzeżeń, o tyle dwa pozostałe miały, przez kilkadziesiąt lat, mało powszechnie znaną, ale bogatą historię.\nPierwsza lista „zakładników miasta Łomży” została sporządzona prawie natychmiast po egzekucji przez rodziny ofiar i umieszczona na ich grobie w 1945 roku.\nPierwsza tablica umieszczona na grobie ofiar z 15 lipca 1943 r.\nJednocześnie, zgodnie z obowiązującym wówczas prawem, różne komisje (głównie Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Białymstoku) prowadziły przesłuchania świadków i zachowywały ich zeznania w swoich archiwach. Zeznania te nie zawsze pokrywały się z prawdą. Czasami zawierały informacje zasłyszane od osób trzecich oraz domysły zeznających. Czasami powtarzały podane już wcześniej fakty i nazwiska itp.\nW 1994 roku otrzymałem z Białegostoku kilka list i szereg dokumentów, z których trzy fragmenty chciałbym tu przytoczyć, jako niewątpliwe ciekawostki, a jednocześnie uzasadnienia późniejszych mylnych decyzji, podejmowanych przez niektóre „oficjalne instytucje państwowe”.\n– Świadek X zeznał: „… w Jeziorku rozstrzelano rodzinę Hryniewieckich – rodziców i dwoje ich dzieci i Tyszków oraz dwoje ich dzieci…”\n– Świadek Y zeznaje –„… Rozstrzelano rodzinę nauczyciela – Tyszki (cztery osoby) i jego teściów….”\n– Świadek Z podaje –„… w Jeziorku rozstrzelano Tadeusza Urbana wraz z całą jego rodziną…” (chodziło o adwokata Komornickiego – przyp. JS)\nDla mnie sprawa była oczywista – zarówno Świadek X jak i Y mówili o tych samych osobach. Państwo Hryniewieccy byli rodzicami pani Tyszkowej (stąd świadek X mówi o dwójce dzieci państwa Hryniewieckich, a Y o teściach Tyszki). Ale jeden z „funkcjonariuszy”, biorąc oddzielnie każde z zeznań, doliczył się w tym przypadku czternastu dodatkowych osób, poza oficjalną listą sporządzoną przez rodziny w 1945 roku, na której figurują zarówno państwo Hryniewieccy, jak i Tyszkowie (niestety z mylnie podanymi imionami chłopców).\nPodwójne imiona „dodały też” jedną ofiarę innemu funkcjonariuszowi, który zgodnie z zeznaniem świadka Z, pana Tadeusza Urbana Komornickiego, „podzielił na dwie ofiary” – Tadeusza Urbana i adwokata Komornickiego. Sprawa podwójnych imion nastręczyła więcej trudności różnym ówczesnym urzędnikom. Tak np. na tablicy nagrobnej ufundowanej przez łomżyński ZBOWiD synów państwa Tyszków nazwano: Jędruś i Januszek, podczas kiedy pierwszy miał na imię Jerzy Zbigniew, a drugi Andrzej Janusz.\nTakich błędów było dużo i prawie do końca ubiegłego wieku istniało, w różnych instytucjach, kilka różnych list z nazwiskami rzekomych ofiar straconych w Jeziorku. Listy te zawierały niekiedy błędy w nazwiskach, jak też, obok ofiar rzeczywistych, wymieniały kilkadziesiąt osób, które albo w ogóle nie straciły życia albo zginęły w zupełnie innych miejscach.\nI tak „uśmiercono” w Jeziorku w dniu 15 lipca 1943 roku rodzinę pani Baranowej (matkę i dwie córki, które co prawda z kłopotami, ale szczęśliwie przetrwały całą okupację), pana Godlewskiego i kilka innych osób, jak też „pochowano” na leśnej polanie panią Zofię Jensz – nauczycielkę z Łomży i jej rodzinę, a także Wiktorię Sawicką z Białegostoku i kilka innych osób, straconych w Pniewie, co potwierdzały wiarygodne dokumenty GKBZpNP. (Sygnatura „W” – 794 t. IV str. 87-88 i ankieta SG sygn. ASG t.2 str. 183 -183v).\nOpowiadano także nie o trzech, ale pięciu albo nawet sześciu egzekucjach dokonanych w tym lesie, przy czym istniały listy, podające celowo lub nieświadomie, nazwiska rzekomych ofiar straconych na leśnej polanie. Znalazło to „urzędowe potwierdzenie” we wniosku o ściganie winnych zbrodni dokonanych w lesie koło wsi Jeziorko (sygnatura „W” -794 str. 1-4) sporządzonym przez Białostocką Okręgową Komisję Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce.\nDlaczego Jeziorko tak „przyciągało” zarówno instytucje, jak i pojedyncze osoby?\nOtóż komitet powołany do opieki nad Jeziorkiem prawie natychmiast po zakończeniu działań wojennych, nie tylko zorganizował wielką uroczystość na leśnym cmentarzu, ale także aktywnie działał na terenie Łomży i okolic. Inne miejsca straceń, choć kryły dużo więcej ofiar (szczególnie Giełczyn), pozostawały w cieniu albo nie było o nich powszechnie wiadomo. Dlatego wiele osób, jeśli słyszało o jakiejś egzekucji, lokalizowało ją w Jeziorku. Ponadto cmentarz w lesie jeziorkowskim, na którym spoczywają przedstawiciele łomżyńskiej inteligencji, był jedynym tak zadbanym leśnym cmentarzem w okolicach Łomży. Z tego to powodu niektórym mogło zależeć na „położeniu na nim” (jako w pewnym sensie „lepszym”) swoich bliskich lub znajomych.\nW latach 70. postawiono przy grobie zakładników specjalną gablotę, w której obok wątpliwej wartości „popisów literackich”, były publikowane różne „rewelacyjne informacje”. (Gablotę tę widać po prawej stronie fotografii zamieszczonej poniżej). W kolejnych latach umieszczono tam co najmniej trzy fantastyczne opisy przebiegu egzekucji z dnia 15 lipca 1943 roku, z których żaden nie był zgodny z prawdą. A „najważniejszymi” były różne wersje opowieści pani Haliny Auderskiej odkrytej przez jednego z białostockich dziennikarzy w okupacyjnym pisemku zatytułowanym Die Zukunft (Przyszłość).\nGrób zakładników m. Łomży ze stojącą po prawej stronie gablotą\nPan ten nie miał pojęcia, że Die Zukunft było jednym z kilku tytułów wydawanych przez Biuro Informacji i Propagandy KG ZWZ-AK w ramach akcji dywersyjno-propagandowej zwanej „Akcją N”. W jej ramach podrzucano Niemcom pisemka, w których specjalnie opracowywane teksty, opierające się na rzeczywistych faktach, ale niezgodne z prawdą, miały za cel szerzenie wśród czytelników defetyzmu i strachu.\nPróbowałem to w jakiś sposób wyjaśniać i tłumaczyć. Niestety na próżno. Bo niektórzy „zawodowcy”, powołani do badania okupacyjnych zbrodni, wyrywkowe listy sporządzane podczas przesłuchiwania różnych świadków i „opisy literackie” publikowane w różnych czasopismach, też czasami traktowali jako wiarygodne źródła. Takich błędów (na szczęście ostatecznie wyjaśnionych) nie ustrzegł się nawet prokurator Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku.\nPonieważ podanych w mojej książce zbrodni w Jeziorku i list ofiar nikt nie kwestionował, a potwierdził je także prokurator prowadzący ostatnie śledztwo z ramienia IPN w Białymstoku (śledztwo prowadzone pod sygnaturą S 92/04Zn), a także II Wydział Karny Sądu Okręgowego w Łomży (wyrok w sprawie pod sygn. akt Kp. 50/05) – z jednym wyjątkiem i moim zastrzeżeniem (o czym już kilkakrotnie pisałem w innych miejscach), listy ofiar uznaliśmy za w pełni wiarygodne i takie zostały utrwalone na tablicach nagrobnych wykonanych w 2006 w ramach remontu cmentarza.\nWydawać by się mogło, że remontem i położeniem nowych tablic sprawa cmentarza na leśnej polanie została już raz na zawsze zakończona. Jednak ujawnienie listy ofiar (oprócz umieszczenia ich na tablicach nagrobnych, pełną listę zamieściłem także na stronie Starostwa Powiatowego w Łomży) nie zakończyło, a odwrotnie – rozpoczęło odkrywanie historii więźniów politycznych, a także niektórych szczegółów dotyczących ofiar z grobu zakładników.\nHistorię grobu więźniów politycznych tutaj pomijam, ponieważ ten temat omówiłem dokładnie w moim artykule pt. „Więźniowie – w siedemdziesiątą rocznicę zbrodni”. Pozostaje zatem historia zakładników miasta Łomży.\nKustosz Miejsca Pamięci Narodowej w Jeziorku, pani Beata Sejnowska – Runo, z okazji siedemdziesiątej rocznicy egzekucji dokonanej na łomżyńskiej inteligencji, przygotowała artykuł omawiający martyrologię straconych w Jeziorku łomżyńskich nauczycieli i ich rodzin (Ostatnia lekcja). Gromadząc potrzebne materiały źródłowe uzyskała kilka metryk urodzenia i zgonów oraz kilka archiwalnych dokumentów. Dzięki temu mogliśmy uzupełnić informacje o rodzinie Borawskich (podaliśmy dokładne daty i miejsca urodzin wszystkich członków), podać przedwojenne miejsca pracy i zamieszkania państwa Hojaków, a także uzupełnić informacje o rodzinie państwa Lubowidzkich, co sprawiło nam najwięcej kłopotów, ponieważ prawie wszystko co do tej pory było napisane o tej rodzinie, mijało się z prawdą.\nNa podstawie metryk urodzenia pana Lubowidzkiego i jego córki Zofii, zgodnie z prawdą, mogliśmy podać faktyczny wiek poszczególnych członków rodziny oraz sprostować, że pani Lubowidzka nazywana potocznie przez rodzinę i znajomych Marią, według niepodważalnych dokumentów miała na imię Zofia. Jednak największy problem mieliśmy z prawidłową pisownią tego nazwiska.\nI tutaj, na przykładzie tej właśnie rodziny, chciałbym pokazać Czytelnikom na jakie wydawałoby się drobne, ale dla dokumentalisty bardzo istotne problemy natrafiają autorzy pragnący ustalić i podać historyczną prawdę.\nO rodzinie tej pisałem kilkakrotnie w różnych moich opracowaniach i za każdym razem inaczej pisałem nazwisko głowy rodziny. Na pierwszej tablicy nagrobnej jest Lubowicki, w „Czarnych latach” pisałem Lubowidzki , w „Historii leśnej polany” – znowu Lubowicki , a w ostatnim wydaniu „Jeziorka – Miejsca Pamięci Narodowej” ponownie – Lubowidzki.\nSkąd takie wahania i brak jednoznacznej decyzji? Otóż jak napisałem to we wstępie, zawsze opieraliśmy się na co najmniej dwóch dokumentach źródłowych. Dokumentów takich (wiarygodnych) było kilkanaście (zeznania świadków, depesza Delegatury Rządu, ankieta sądowa itp.), przy czym w jednych nazwisko to było pisane przez „c” (Lubowicki) w innych przez „dz” (Lubowidzki) i w zależności na których z nich się opierałem, raz pisałem Aleksander Lubowicki, innym razem Lubowidzki.\nW kwietniu 2013 roku pani Beata Sejnowska – Runo uzyskała dwie metryki: metrykę urodzenia pana Aleksandra Lubowickiego (pisaną cyrylicą) i metrykę urodzenia córki państwa Lubowidzkich – Zofii, znajdującą się już w polskich aktach parafialnych w Łomży. I tu powstał dylemat, który trzeba było rozstrzygnąć. W metryce urodzenia pana Aleksandra nazwisko zostało napisane jest przez „c”, a w metryce jego córki, zarówno w nazwisku ojca, jak też córki, a także w podpisie złożonym własnoręcznie przez ojca widnieje wyraźnie „dz” – „Lubowidzki”.\nMusieliśmy zatem podjąć ostateczną i już raczej niepodważalną decyzję. Uznaliśmy, że nazwisko to powinno być pisane przez „dz”. Oparliśmy się tutaj przede wszystkim na pisowni stosowanej przez samego pana Lubowidzkiego, który w metryce córki podał taką właśnie pisownię swego nazwiska i w takiej formie się tam podpisał.\nDlaczego nie oparliśmy się na metryce urodzenia ojca? W tym wypadku posłużyliśmy się analogiami, z których jedna była też moim osobistym doświadczeniem. Otóż metryki w zaborze rosyjskim pisane były cyrylicą, dlatego wyrazy pisane po polsku przez „rz”, „dz” itp. pisano tam przez „ż” lub „c”. (Ja również posiadam metrykę urodzenia mego ojca, którego nazwisko w tłumaczeniu z rosyjskiego oryginału jest podane jako Smużyński, podczas kiedy wszyscy członkowie tej rodziny, zarówno przed jak i po I wojnie, pisali się przez „rz” – Smurzyński.)\nDlatego też, przez analogię ostatecznie uznaliśmy, że jedynie prawidłową pisownią nazwiska państwa Lubowidzkich jest pisanie go przez „dz”.\nPodany wyżej przykład może świadczyć o tym, że nie mogę być pewien, iż odkryłem już całą prawdę o leśnej polanie i spoczywających na niej ofiarach. Niewykluczone, że już nie ja, ale moi następcy natrafią jeszcze na jakieś wiarygodne materiały, na podstawie których to odkrywanie prawdy będzie miało jeszcze swój dalszy ciąg.\nJuż wkrótce będziemy obchodzić 70. rocznicę zbrodni dokonanej przez hitlerowców w lesie jeziorkowskim na więźniach z łomżyńskiego więzienia i inteligencji łomżyńskiej.\nTegoroczne uroczystości odbędą się dnia 30 czerwca 2013 roku o godz. 14.00 w Miejscu Pamięci Narodowej w Jeziorku.\n1398 Ogólnie 1 Dziś