by Christopher McQueen on 12/05/17, 12:45 am\nby Christopher McQueen on 12/05/17, 12:57 am\n/ przejście z lochów\nMazikeen została przyprowadzona do gościnnej komnaty, gdzie miała odpocząć, wykąpać się i zostać przygotowaną do kolacji z Panem tego domu. Takie zaś wydał polecenie swojej służbie, którą były co prawda wampirzyce. Nie przepadały za ludzkimi okazami, ale kiedy dostawały pozwolenie na pożywianie się nimi, wtedy były zadowolone.\nDwie wampirzyce pomogły Mazikeen się wykąpać, przygotowując jej odpowiedniej temperatury wodę w wannie. Tutaj z kolei musiały zdać się na jej prośbę odnoście ciepła, jako że obie odczuwały zimno i jakoś temperatura wody nie robiła im zbyt wielkiej różnicy.\nW następnej kolejności, miało być założenie fioletowej sukni. Pięknej, którą mogą nosić zaszczytne damy. Uczesanie i nałożenie makijażu, było w dalszej kolejności zadania. Wszystko odbyłoby się zgodnie z planem, jeżeli panienka Pierce nie będzie protestować.\nOstatnio zmieniony przez Christopher McQueen dnia 13/05/17, 12:38 am, w całości zmieniany 1 raz\nby Mazikeen Pierce on 12/05/17, 07:35 am\nWprowadzona niemal siłą do jednej z komnat poczuła się nieco dziwnie. Gdy została poinformowana o kąpieli poczuła ulgę jak nigdy. Odetchnęła cicho z ulgą. Potrzebowała tego i to bardzo. Woda dla niej musiała być tym razem o wiele bardziej cieplejsza niż zazwyczaj, była mimo koca przemarznięta i zmęczona. Jednak gdy wampirzyce zaczęły ją dotykać by rozebrać cofnęła się jak oparzona przed nimi.\n- Łapy precz! Sama sobie poradzę! Nie radzę mnie dotykać! Jeśli któraś mnie tknie przysięgam,\nże się zabije podczas kąpieli. Nie potrzebuje by ktoś mi usługiwał!\nFuknęła wściekła cofając się przed nimi. Czemu? Wstydziła się własnego ciała. Wzięła ze sobą do łazienki suknię by tam się w nią ubrać. Nie chciała by ktoś ją dotykał.\n- Możecie tutaj sobie czekać, ale uprzedzam, ja nie żartuję.\nWycedziła zatrzaskując drzwi do łazienki, ale nie zakluczyła ich by kobiety uwierzyły w to, że niema zamiaru zrobić nic głupiego jeśli nie zmuszą jej do tego. Chciała kąpieli, chciała chwili prywatności. Rozebrała się i wślizgnęła do gorącej wody. Łzy pociekły jej same po policzkach. Nie wiedzieć nawet kiedy. Zmęczenie, wycieńczenie. Wszystko było cholernie przerażające. Do tego niewiedza, co dalej...zaczęła szorować swoje ciało czuła ból nadgarstków, które były przetarte do krwi od prób uwolnienia się czerwone otarcia miały na sobie ślady krwi, zeschniętej i nieciekawie wyglądającej. Zacisnęła zęby z bólu i przymknęła powieki. Gdy w końcu się wyszorowała wyszła by się osuszyć i ubrać suknię. Dopiero potem, o ile kobiety usłuchały ją wróciła do komnaty.\n- Zaciągnie, któraś z Was sznurki?\nPoprosiła, jej wilgotne włosy opadały lokami teraz na nagie, gładkie plecy. Potem pozwoliła by umalowały ją i uczesały. Chociaż do umalowania prosiła by tylko zatuszowały nieco siniaki, których nabawiła się pod oczyma od niedospania. Nie chciała by jej twarz i ciało pokrywały niepotrzebne chemiczne wynalazki.\n- Przekażcie temu durniowi, że nie będę z nim jadła. Nie jestem głodna. Nigdy nie będę. Wolę zdechnąć\nFuknęła pod nosem siadając na łóżku gdy skończyły.\nby Christopher McQueen on 13/05/17, 12:44 am\nJednak pojawił się bunt ze strony dziewczyny, kiedy wampirzyce chciały pomóc się jej rozebrać. Musiały przyznać, że dzielna była z niej ludzka istota, że aż uśmiechnęły się wrednie, mając zabawę z jej odwagi. Ale dały spokój i pozwoliły jej zająć się sobą w osobnym pomieszczeniu, gdzie przygotowana była wanna z wodą. Poczekały cierpliwie i nawet gdyby Mazikeen próbowałaby ucieczki, nie miałaby z nimi szans w prześciganiu się. Bowiem jeżeli nie one, to inne wampiry ją złapią.\nW końcu dziewczyna wyszła, więc jedna z wampirzyc zacisnęła jej sznurki za plecami, a następnie zajęły się jej fryzurą i makijażem, wedle życzenia. Gotowa dama, miała teraz zejść na kolację, ale odmówiła.\n- Czy jesteś głodna czy nie, z jego rozkazu masz się zjawić w jadalni.\nPowiedziała jedna z nich, z kolei druga zapukała w drzwi z zadziornym uśmieszkiem, które po chwili się otworzyły a w nich stał wysoki i dość przystojny wampir. Najprawdopodobniej jeden z synów McQueena lub wampirzy strażnik.\n- Pan czeka.\nRzekł poważnie i wysunął nawet rękę, by wskazać drogę Mazikeen do wyjścia i skierowania się odpowiednią częścią korytarza. Tam zostałaby zaprowadzona prosto do jadalni na parter. Lecz czy zechce udać się z grzeczności?\nby Mazikeen Pierce on 13/05/17, 08:36 am\nGdy sznurowały jej tasiemki gorsetu Maz poprosiła by mocniej zaciągnęły. Musiała jakoś oddychać więc w końcu skinęła głową dając znak, że wystarczy. Chociaż miała ochotę dać nogi czym prędzej i poczuć się swobodniej poza murami tej klatki w której się znalazła. Jakby nie patrzeć, była więźniem nie ważne czy siedziała w celi czy posłusznie wypełniała polecenia. Jednak...polecenia spełniała takie, które były dla niej odpowiednie. Chociażby to, że kobieta jadła tylko tyle by zagłuszyć burczenie w brzuchu. Chociaż i ostatnimi czasy i to pozostawiła na pastwę losu. Nie jadła, nie piła. Była zmęczona i chciała odpocząć. Poczuć się pewniej i spokojniej. Spojrzała na kobiety wywracając oczyma i westchnęła pod nosem. Gdy jedna z nich zapukała do drzwi Maz w milczeniu przeniosła wzrok z kobiet na mężczyznę. Wiedziała, że jeśli nie pójdzie dobrowolnie to ją siłą wyciągną dla tego wyszła, ale dłoni mu nie podała natomiast tylko wycedziła przez zaciśnięte zęby.\n- Nawet mnie nie próbuj dotknąć...\nWycedziła wściekła idąc obok niego.\nby Christopher McQueen on 14/05/17, 07:23 pm\nMazikeen wróciła do poprzednio zajmowanej przez nią komnaty, w stanie dość widocznie poważnym, bo z nożem w płucach. Położona została na łóżku i ściągnięta do niej ludzka dziewczyna, miała zająć się jej raną. Dostała nawet potrzebny zestaw bandaży, ręczników i miskę z wodą. Panna Pierce miała to szczęście, że ów dziewczyna była z zawodu lekarzem i dodatkowo się znały. Margaret z celi obok. Uczyła się medycyny do takiego stopnia, by radzić sobie z ranami na ciele. W tym przypadku, została zmuszona by ratować nowo poznaną koleżankę.\nOstrożnie rozebrała Mazikeen z sukni, o ile ta była przytomna i na to pozwoliła. Wyjęła później nóż i zaczęła nie tylko odkażać ranę ale i starać się ją zaszyć oraz zabandażować. Nie mieli tutaj środków znieczulających, co mogło sprawić ból za każdym naruszaniem rany by ją dobrze opatrzyć.\nby Mazikeen Pierce on 14/05/17, 07:53 pm\nPrzytomność odzyskała dopiero w komnacie, nie spodziewała się, że przeżyje. Źle wymierzony ruch...błąd. Duży błąd. Cicho jęknęła gdy została rozebrana, ale nie protestowała nie mając nawet sił na to. Chociaż w jej oczach mogła kobiet dostrzec jej wstyd i rumieńce na policzkach. Odwróciła głowę zmieszana swoją niemal nagością. Wyciągnięcie ostrza było cholernie bolesne, choć starała się nie krzyknąć, z jej gardła wydobył się krzyk by zaraz potem urwał się z powodu omdlenia. Mazikeen nie czuła bólu, z powodu utraty przytomności. Ocknęła się dopiero po wszystkim.\nWyjąkała przez zaciśnięte gardło zaciskając palce na pościeli. Miała cichą nadzieję, że jednak się uda, że nie będzie więcej oglądała tego miejsca. Po jej policzkach pociekły łzy. Próbowała się unieść, ale zaraz pożałowała tego czując przeszywający ból. Jęknęła cicho opadając na poduszki.\nSzepnęła odwracając wzrok w stronę kobiety. Dopiero teraz mogła dostrzec ko kim była. Margaret...uśmiechnęła się smutno do niej.\n- Czemu...czemu mi pomogłaś. Czemu mnie nie zabił...czemu nie pozwolił umrzeć.\nWycharczała cicho. Mówienie sprawiało jej ból tak samo jak oddychanie. Ale cóż się dziwić? Ostrze w płucach musiało spowodować takie a nie inne skutki.\nby Christopher McQueen on 15/05/17, 12:32 am\nKrzyk z bólu był zrozumiały. Nie każdy by takowy wytrzymał. Nic więc dziwnego, że Mazikeen zemdlała. Ale na całe szczęście przebudziła się po dłuższym czasie. Margaret czuwała przy niej z polecenia McQueena.\nKiedy koleżanka zapragnęła picia, kobieta od razu się poderwała i nalazła wody z dzbanka do szklanki. Usiadła obok Mazikeen na łóżku i pomogła jej napić się wody z naczynia. Tym samym pomagając jej lekko się podnieść. Na tyle, by za mocno nie naciskać na ranę.\n- Takie mi wydał polecenie. Chce byś żyła. Najwyraźniej ma wobec Ciebie plany.\nOdpowiedziała na jej pytanie, po czym odstawiła szklankę na stolik.\n- Odpoczywaj i nie przemęczaj się. Pójdę przynieść Ci coś do zjedzenia.\nUśmiechnęła się lekko i wstała, by udać się do kuchni po jakieś jedzenie dla Mazikeen. Musi dziewczyna jeść, by mieć siły na cokolwiek.\nby Mazikeen Pierce on 15/05/17, 06:19 am\nPomoc dziewczyny była niemal jak wybawienie, nie musiała tak bardzo cierpieć z tego powodu, ale mimo wszystko czuła ból. Chociaż nie był on tak bardzo odczuwalny gdy unosiła się z pomocą innych ale jednak, nieco skrzywiła się z tego powodu. Upiła odrobinę ale i przełykanie było dla niej problemem. Na jej słowa nic nie powiedziała. Miała setki myśli, pytań typu: czemu? Jednak nie odezwała się ani słowem. Przymknęła powieki i cicho westchnęła. Gdy jej znajoma zniknęła za drzwiami Maz przymknęła powieki starając się za bardzo nie ruszać. Nie podnosić czy wiercić. Wystarczająco przecierpiała z własnej winy. Ale nie miała też zamiaru się poddać. Jej wspomnienia wróciły, słowa dziadka...jego hipnoza, wmawianie zupełnie czegoś innego. Otworzyła powieki by zaraz je zamknąć.\nby Christopher McQueen on 21/05/17, 04:20 pm\nDowiedziawszy się, że Mazikeen odzyskała przytomność, Christopher postanowił ją odwiedzić w jej komnacie. Gościnną, którą zajmowała zapewne zostanie jej własną komnatą. Niech cieszy się, że nie wróci do lochów. Lecz to także zależy od jej zachowania wobec jego osoby i innych. I tego, czy nie zacznie czegoś kombinować.\nZnajdując się przy drzwiach i nie pukając, otworzył je i wszedł do środka, by zobaczyć w jakim teraz jest stanie panna Pierce. Skrzydło drzwi zamknął za sobą i podszedł do jej łóżka, siadając tuż obok. Jeżeli spała, to nie chciał jej budzić. Niech wypocznie, po tym co sobie zrobiła. Ale niech nie myśli, że on pozwoli jej umrzeć. Zbyt piękna była, by miała zakończyć swój żywot. Nie da się jednak ukryć, że woń jej krwi była cały czas wyczuwalna dla jego węchu. Tak kusząca jak ostatnim razem, kiedy jej skosztował.\nby Mazikeen Pierce on 21/05/17, 05:42 pm\nSpała, wycieńczona bólem którego starała się nie ukazywać. Zapewne służka Christophera powiadomiła go o jej wytrwałości. Choć zemdlała podczas szycia to jednak ból, jaki odczuwała po przebudzeniu nie był tak straszny. Spała z dłońmi ułożonymi na pościeli, a głowa lekko skrzywiona tak, że było widać jej żyły, które kusząco pulsowały. Otworzyła powieki czując, że ktoś jest w komnacie. W pierwszej chwili sądziła, że to jej znajoma z celi, ale nie. Dostrzegła go przed sobą.\n- Dziękuję....chociaż nie rozumiem.\nOdezwała się z trudem. Czuła, że przez swój brak możliwości działania została zmuszona do przebywania w tym pałacu. Czy tego chciała czy nie, musiała przyznać, że mu się udało ją złamać. Nie pozwolił jej zginąć, chociaż ewidentnie dał jej na to pozwolenie. Ale tylko po to by uświadomić ją w tym, jak bardzo jest nikim, a zarazem jak bardzo od niej zależy co będzie dalej. Czy będzie żyła w spokoju w murach czy może będzie gniła w lochu aż umrze ze starości.\nby Christopher McQueen on 21/05/17, 09:30 pm\nPodziękowała? Tego się nie spodziewał, z jej strony. Sądził że zacznie go znów wyzywać, a tym razem go zaskoczyła. Coraz bardziej Liley wydawała się mu być interesującą osobą. Lecz czy jej podziękowanie było szczere czy może udawane?\n- Wiesz jak trudno jest zapanować nad większością osób tu przebywających, kiedy z człowieka leje się krew?\nZapytał, choć jego słowa mogły brzmieć bardziej jak stwierdzenie faktu. Nawiązał oczywiście do ostatniej sytuacji z próbą samobójczą panienki Pierce.\n- Co tak właściwie chciałaś osiągnąć, odbierając sobie życie?\nKolejne pytanie, choć tutaj był ciekaw odpowiedzi. Czy myślała że w ten sposób będzie wolna? Czy liczyła na coś innego, że choćby on ukaże swoje człowieczeństwo i ją powstrzyma?\nChristopher po prostu chciał by żyła. A to, że tak szybko trafiła do jego posiadłości, ona sama jest sobie temu winna. Bowiem wcale nie musiała tak się kończyć i zaczynać ich relacja.\nby Mazikeen Pierce on 22/05/17, 08:20 am\nOwszem, wiedziała jak to jest ciężko. Czytała, chociaż podejrzewała, że większość tego co wiedziała na ich temat było przesadzone. W końcu książki to tylko część prawdy nigdy nie stuprocentowa gwarancja tego wszystkiego. Fakt, liczyła się z tym, że to co spotykała na swojej drodze do kariery jaką osiągnęła były nie tyle co trupy jak zwłoki z rozszarpanymi krtaniami. Nie wiedziała wówczas kto to robi. Dla swojej wygody określała zbrodniarzy jako wampiry. Ale musiała przyznać, że ten którego poznała w ogóle nie był takim zbrodniarzem. Jednak czy na pewno. Uniosła wzrok na mężczyznę i westchnęła pod nosem. Co miała mu powiedzieć? Jednak w końcu postanowiła powiedzieć prawdę.\n- Domyślam się...ostatnie co zobaczyłam nim straciłam przytomność to tą dziewczynę co w ciągu dnia spała...jej oczy. Miałam wrażenie, że zaraz się na mnie rzuci z kłami.\nRoześmiała się pod nosem ale zaraz tego pożałowała czując przerażający ból. Jęknęła a na jej twarzy po raz pierwszy od długiego czasu pojawił się grymas bólu.\n- Co chciałam zdziałać? Nie wiem, po prostu...działałam instynktownie. Bałam się a zarazem chciałam się uwolnić. Ale zdałam sobie sprawę z tego, że to nie jest możliwe. Zrobię co chcesz.\nObiecała by po chwili przymknąć powieki.\n- Czemu Ty się fatygowałeś by mnie ocalić? Moja rana jest ciężka...przy takim urazie mało kto przeżyje. Moje płuca zostały również poważnie narażone. Nie wiadomo czy wszystko będzie dobrze.\nUśmiechnęła się pod nosem. Nie była głupia. Wiedziała, że jeśli nie trafi w serce, to w płuca i jedynie co to albo zostanie na łożu konając w bólach albo umrze pozostawiona by się wykrwawić. W końcu nikt nie jest w stanie jej pomóc. Prawie nikt.\n- A teraz...powiedz mi, czemu mnie ocaliłeś? Czemu nie dałeś mi się wykrwawić? Po co mnie tutaj ściągnąłeś?\nZapytała spoglądając na niego. Próbując się unieść podciągnęła się z trudem na pościeli czując jak naciąga szwy, jak wszystko zaczyna ją boleć.\nby Christopher McQueen on 22/05/17, 11:14 pm\nMiło było usłyszeć, że Mazikeen zdecydowała się jednak pozostać i spełnić jego życzenia. Widocznie nie chciała jeszcze umierać i jakoś przeżyć, ale czy czasem nie kłamała? Starał się wyczytać jej myśli, by się upewnić czy czegoś nie planuje. Zbyt łatwo się teraz poddała. Możliwe, że względu na odniesioną ranę.\nPóki co, nie odpowiadał jej na słowa, jakie kierowała do niego odpowiadając na jego pytania. Wysłuchał jej i widział, że cierpiała z powodu tej rany. Sama jest sobie winna. Sama się skazała na ból i brak możliwości funkcjonowania. A z drugiej strony, skazała się na niebezpieczeństwo.\n- Zdaję sobie sprawę z tego, że masz małe szanse na przeżycie. Potraktuj to jako dar ode mnie, że pozwalam Ci pozostać jeszcze człowiekiem. Sama sobie jesteś winna. Nie musiałaś działać pochopnie. Pani Adwokat.\nWidząc po chwili, że Mazikeen próbuje się podnieść, położył dłoń na jej baku i zmusił ją do ponownego położenia się. Był silniejszy, więc nie mogła się opierać.\n- Leż i nie naruszaj rany. Drugi raz nie będę powstrzymywał podwładnych, jeżeli wyczują Twoją krew. A nie sądzę byś chciała umrzeć w cierpieniu rozszarpana na strzępy.\nPostraszył ją trochę, by zdawała sobie sprawę z tego, w jakiej znalazła się sytuacji i jaki jej czynność może przynieść przykry skutek.\n- Nie mogłem ryzykować. Widziałaś coś, czego nie powinnaś. Zmuszony byłem Cę zabrać ze sobą. Tutaj też jest Twoja wina. Nie musiałaś mnie atakować.\nPrzypomniał jej ich pierwsze spotkanie i jak się ono skończyło.\nby Mazikeen Pierce on 23/05/17, 07:46 am\nCzy kłamała obecnie? Nie, tym razem było jej wszystko jedno. Wiedziała, że tylko cud może spowodować jej powrót do zdrowia. Ale mimo wszystko jak na razie postanowiła po prostu pozostać tutaj. Na jego słowa cicho westchnęła.\n- Niech się Pan postawi w mojej sytuacji. Jak by Pan zareagował? Czy również zacząłby Pan spokojnie odpowiadać na takie zachowanie? Pozwoliłby Pan na takie gesty? Wątpię. Poza tym...dzięki temu co się stało...moje wspomnienia powoli wracają. Żyłam pod jednym dachem przez tyle lat z takimi jak Pan...ale...mniejsza, na pewno Pana to nie interesuje.\nOdezwała się cicho i przymknęła powieki. Powstrzymana skrzywiła się nieco bo nie mogła się unieść przez siłę wampira.\n- Śmierć nawet poprzez rozszarpanie jest nagrodą a nie karą. Chwila bólu i po wszystkim.\nPrzynajmniej nie musiałaby teraz tak cierpieć, ale tego głośno nie powiedziała. Wiedziała, że to na własną prośbę ale to jej decyzja, jej wybór. Przekonana po jego słowach, że pozwoli ją rozszarpać po prostu zaryzykowała.\n- Wiem, że moja wina. Jednak czasu nie cofnę, a to co miało miejsce...cóż...pewnie powtórzyłabym je jeszcze raz gdybym Pana spotkała. A nie, nie popełniłabym tego samego błędu.\nPo prostu bym Pana spławiła.\nUśmiechnęła się drwiąco. Choć cierpienia, jej cięty i ostry język nic się nie zmienił.\n- Nadal nie odpowiedział Pan na moje pytanie.\nOdezwała się mimo wszystko próbując się unieść by się napić. W końcu obok miała szklankę z wodą. Chciała ją sięgnąć, popić.\nby Christopher McQueen on 28/05/17, 11:23 am\nWarto przy ich rozmowie zwrócić uwagę na to, że Mazikeen w jednej chwili zwracała się do niego bezpośrednio jak do kolegi, zaś teraz przeszła na oficjalną formę. Na razie nie zwracał na to uwagi. Mazikeen jest tutaj nowa, dopiero co nauczy się nowych zasad tutaj panujących. Ale nie spodziewał się po Pani adwokat, że tak szybko się będzie zamierzała poddać, próbując popełnić samobójstwo. Spodziewał się po niej czegoś innego, ale nie tego.\n- Mnie wszystko interesuje. Nawet życie i przeszłość tych, którzy ze mną pracują i mieszkają. A także są moimi potomkami. Nikt w życiu nie ma i nie miał łatwo.\nOdpowiedział poważnie. Nie musiał się postawiać w jej sytuacji. W swoim wampirzym żywocie dużo widział przypadków ludzi zachowujących się nawet wbrew prawu. Nawet za życia ludzkiego, wiele z tego pamięta.\n- Śmierć nagrodą? Mógłbym się zgodzić, ale co potem? Nie bałabyś się trafić do piekła? Czy może pewna jesteś, że niebo stanęłoby przed otworem?\nSkoro tak przy tej tematyce śmierci byli, pozwolił sobie nawiązać trochę do religijnego poglądu. Pierce jest człowiekiem. Nie miałaby nic na sumieniu, by po śmierci trafić do lepszego niż gorszego miejsca?\nZ jej myśli właśnie wyczytał, odnośnie cierpienia jakiego myślała, że po śmierci nie zazna. Tu mogła się mylić. Dlatego przytoczył sprawę piekła. Które byłoby gorsze? U niego, czy to u Boga, wymyślonego przez ludzi?\nWidząc, że po kolejnych słowach jakie mu zafundowała, chciała sięgnąć po szklankę z wodą, Chris po prostu ją odstawił dalej od niej by utrudnić zadanie. Skoro nie chciała się posłuchać i leżeć, nie dostanie wody. Z powagą się jej przyglądał.\nby Mazikeen Pierce on 28/05/17, 01:05 pm\nWestchnęła cicho pod nosem słysząc jego słowa odnośnie piekła. Przecież piekło było tutaj, po tamtej stronie nie było nic, jedynie miejsce, gdzie mieli odpokutować swoje czyny, których Maz miała aż za dużo by poszło to gładko. Próba sięgnięcia wody spełzła na niczym, powodując jej tylko ból. Oparła się ponownie i spojrzała na Chrisa z bólem na twarzy.\n- Piekło nie istnieje. Sami sobie je sprawiamy swoimi czynami. Nie mniej śmierć dałaby upust wielu moim problemom nie tylko tym fizycznym.\nOdezwała się spoglądając na niego w milczeniu.\n- Może i owszem, jednak...każdy przeszedł przez swoje życie bardziej dumny i pewny siebie. A ja...moje życie ulatnia się powoli, stopniowo...dając przy tym ogromne cierpienie, ale nie żałuję tego. Przynajmniej czuję, że nie jestem potworem. Potworem, który bezczelnie wymazał mi wspomnienia o prawdzie.\nWyszeptała odwracając od niego twarz. Zawiodła się na dziadku, na krewniakach. Cierpiała z tego powodu, nie z tego że ją bolało wszystko, a z tego że została perfidnie oszukana. Była córką bogatej damy oraz sługi, którzy spiskując wymordowali cały jej ród. Całą rodzinę. Westchnęła pod nosem nie zdając sobie sprawy, że mężczyzna czyta z niej jak z otwartej księgi. Spojrzeniem przeciągnęła po jego twarzy, musiała przyznać, że był bardzo przystojny. Jednak zaraz się opamiętała i uśmiech wrócił na jej twarz.\n- Na pytanie, czemu mnie ocaliłeś. Czemu nie pozwoliłeś bym się wykrwawiła?\nby Christopher McQueen on 28/05/17, 09:23 pm\n- Śmierć, to tylko ucieczka.\nOdparł na jej odpowiedź w sprawie piekła i jej słowom na temat śmierci. Sam był w podobnej sytuacji. A że miał szansę na dalsze życie, nie pozwolił by choroba go zabiła na dobre. Mógł umrzeć jako człowiek. Ale zgodził się żyć dalej, lecz nie będąc już człowiekiem. Nie było mu łatwo się z tym pogodzić. Z nowym trybem życia.\nMimo jej wyznania, jak bardzo widzi ulatniające się swoje życie, to jeszcze z jej myśli wypłynęły do niego istotne informacje z jej życia, o czym pomyślała. Życia ludzkiego podobno też łatwego nie miała. Jak wielu z nich w tych i tamtych czasach. Na te słowa, nie odpowiedział jej nic. Zaś na pytania, nie miał czego ukrywać.\n- Mam swoje powody, by pozwolić Ci żyć. Powiedz, aż tak bardzo chcesz umrzeć? Chcesz już odejść z tego świata? Czy może zacząć wszystko od nowa? Odpowiedz, masz jakieś marzenia, pragnienia, cele, które jeszcze nie zrealizowałaś? Nie bez powodu zwróciłem na Ciebie uwagę. Jesteś odważna, piękna, inteligentna. Mało która kobieta ma odwagę zadźgać mnie nożem niepostrzeżenie.\nI tutaj lekko uśmiechnął się kącikiem ust. Dla niego to było nic, ale też i zdumiewające, że potrafiła go zaskoczyć. On ją w sumie także. W końcu jego regeneracja była znacznie przyspieszona jak i samo poruszanie się.\nby Mazikeen Pierce on 28/05/17, 09:40 pm\nWestchnęła pod nosem zamykając powieki, co miała powiedzieć? Chciało się jej pić, czuła ból i pragnienie. Spojrzała przelotnie na służkę, która krzątała się jeszcze po komnacie. Mieli być sami, a ona jednak została? Czyżby miała jakieś zajęcie dodatkowe? Nie interesowała się teraz tym bowiem jej uwagę przykuły słowa wampira. Miał powód? Ciekawe jaki.\n- Gdybym chciała umrzeć, mogłabym to zrobić już dużo prędzej, jednak wtedy brakowało mi odwagi, dzisiaj...dzisiaj jest mi wszystko jedno. Rodzina, którą uważałam za bliskich okłamywała mnie całe życie. Zginęło tyle niewinnych...\nZakrztusiła się czując jak gardło jej puchnie. Zamilkła na chwilę i znacząco wskazała na wodę.\nWydusiła sięgając za wodą, którą jej odsunął. Nie miała sił mówić dalej, ale w końcu się zebrała w sobie i zaczęła dalej.\n- Marzenia? One obecnie nie mają żadnego znaczenia. Nie liczy się to co ja bym chciała, mój czas dawno minął.\nOdezwała się ze spokojem i przeniosła wzrok na mężczyznę.\n- Zamiast mnie męczyć pogadankami dobij mnie i daj spokój. Przestań pieprzyć mi o swoich Powodach. Chce wiedzieć, znać konkrety nie mrzonki.\nby Christopher McQueen on 29/05/17, 12:10 am\nNikt nie miał się krzątać w tym pomieszczeniu, skoro Christopher wyraźnie dał do zrozumienia, że chce w tej chwili być sam na sam z ranną Mazikeen. A jeśli teraz jakaś służka tutaj weszła, jednym morderczym spojrzeniem kazał się jej wynosić. Nie życzył sobie by mu teraz przeszkadzano. I wszyscy w tym budynku o tym wiedzieli.\nMazikeen jak sama wspomniała, mogła umrzeć, ale mimo tego co zaoferował jej los, dźwigała swoje brzemię i nie poddawała się. Zauważył też, że zaczynała mieć problemy z mówieniem, prosząc o wodę. Westchnął cicho i siłą psychokinezy, przysunął jej szklankę bliżej brzegu stolika, na jej wyciągniecie ręki. Pozwolił się jej napić i jednocześnie obserwował jej zachowanie.\n- Nie chcesz umrzeć.\n- Inaczej nie prosiłabyś mnie o podanie szklanki wody. A umarłabyś sobie teraz z pragnienia. Więc nie mam powodu, by Cię dobijać, skoro możesz to zrobić w każdej chwili, będąc samej w komnacie. Nie zrobiłaś tego.\nWstał i zaczął sobie spacerować po komnacie, zatrzymując się przy barku, który otworzył i wyjął z niego pucharek.\n- Potrzebuję tak odważnych kobiet jak Ty. Nawet jeżeli wykazują swój silny charakter i temperament jako człowiek. Ratujesz tych, którzy mogą być skazani na śmierć, nawet jeżeli według prawa powinni być zdecydowanie wyeliminowani.\nMówiąc to, w między czasie zajmował się napełnianiem wyjętego z barku naczynia swoją krwią. Podwinął mankiet prawego nadgarstka i naciął żyłę mocno paznokciem, by krople krwi spłynęły do kielicha. Gdy uznał za wystarczającą ilość cieczy, zlizał swoją ranę. Wziął kielich i podszedł do łóżka na którym leżała Mazikeen, gdzie postawił na szafce obok dzbanka z wodą, owy pucharek ze swoją krwią.\n- Moja krew może Ci pomóc szybciej wrócić do zdrowia. Jeżeli się z tego wyliżesz, może i wypuszczę Cię dając wolność.\nNie zdradził jej jednak tego, co więcej może spowodować jego krew. A tutaj wchodziła już nieco poważniejsza kwestia prawa wampirzego. Na razie dziewczyna o tym nie musi wiedzieć. Niech pozna jego dobre oblicze, że zamiast ją dobić, próbuje jednak jej pomóc. Próbuje ją do siebie przekonać.\nby Mazikeen Pierce on 29/05/17, 12:10 pm\nWystraszona dziewczyna czmychnęła gdy tylko jej Pan na nią spojrzał. Można rzec, że niemal podwinęła ogon i uciekła w biegu wystraszona. Mazikeen, była inna niż wszystkie dziewczyny, inna względem zachowania, oraz siły woli i podejścia. Czasem bywała po prostu załamana i zmęczona życiem, ale nigdy nie pokazywała tego innym. Choć pragnęła wolności to potrafiła też się pogodzić z tym, że jej nie otrzyma. Dostrzegła jak szklanka z wodą przesuwa się w jej stronę. Zaskoczona uniosła wzrok by po chwili sięgnąć z grymasem bólu na twarzy. Uniosła szklankę do ust i popiła. Odrobinę nie za dużo. Zaraz potem usłyszała jego słowa wypowiedziane przez Christophera, szklanka z jej dłoni wyleciała.\nMruknęła pod nosem czując się jak ostatnia oferma, czuła jak chłód wody spływał po jej piersi prosto po ranie. Czuła pieczenie ale nie zareagowała na to. Bo jej uwagę zwrócił mężczyzna.\n- Próbowałam to zrobić na kolacji, nie powstrzymałeś mnie, pozwoliłeś to zrobić. Dając mi do zrozumienia, że co kol wiek zrobię moje życie i tak ocalisz. Nie ważne co zrobię. Więc niema to sensu by kolejny raz narażać siebie na cierpienia, skoro za moment będziesz zgrywał rycerza na białym koniu.\nParsknęła obserwując jak podnosi się i krąży po komnacie. Była niemal pewna, że zaraz ją opuści pozostawiając samą, ale nie. Ten podszedł do barku wyjmując jakieś naczynie. Pucharek? Chyba tak, nie mniej jakoś nie interesowała się tym co robi. Na jego kolejne słowa roześmiała się pod nosem.\n- Owszem, chronię ich bo jestem Adwokatem. Płacą lepiej niż inni, więc nie widzę powodu by nie wspomóc ich. Nie mniej, nie jestem masochistką, nie ratuję takich co mordują dla przyjemności. Jeśli takowego miałabym ocalić, nie zrobiłabym tego, muszę wiedzieć, mieć pewność że dany osobnik nie zacznie mordować dla zabawy. Nie mam zamiaru zostać jego ofiarą.\nPoza tym, nie jestem lepsza od nich.\nDodała, nie wyjawiając tego, że sama osobiście morduje tych, którzy zajdą jej za skórę. W jaki sposób? Tego wyjaśniać już nie musiała, wampir sam odczuł to, co zrobiła na własnej skórze. Od, właśnie tak zabawiała się tymi, którzy zaszli jej za skórę. Dostrzegła jego poczynania, zastanawiając się przez moment, co ten robi. Jej brew poleciała ku górze a oczy nieco się powiększyły, gdy zbliżył się do niej z pucharkiem napełnionym gęstą cieczą. Spojrzała na puchar postawiony obok naczynia z wodą. Słowa jakie wypowiedział dały jej nadzieję.\n- Dasz mi wolność? Pozwolisz mi odejść?\nSpojrzała na niego zaskoczona. Zaczęła się wahać, co ma robić. Pamiętała słowa dziewczyny z lochów. Pamiętała co mówiła a potem jeszcze ta "martwa" za dnia dziewczyna, która ani drgnęła. Jednak czy tamta mówiła prawdę? A co jeśli, tamta dziewczyna nie została przemieniona tylko po prostu już taka była jak tam trafiła? A co jeśli jej znajoma z celi obok była tylko po to by sprawdzić w jakim stanie psychicznym i fizycznym jest Maz? Dziewczyna spojrzała na wampira nieufnie ale sięgnęła po pucharek. Jednak zaraz cofnęła dłoń.\n- Kłamiesz, gdyby Ci nie zależało na uratowaniu mnie, dawno byś mnie wypuścił. Nie sprowadził byś mnie tutaj. Zrobiłbyś swoje czary mary, wymazując mi pamięć czy jak to tam zwiecie. Ale nie zabrałabyś mnie tutaj.\nOdezwała się spoglądając na niego z zadziornym uśmiechem na twarzy.\n- Wolę umrzeć w bólach niż wypić Twoją krew.\nUśmiechnęła się krzywiąc nieco się z bólu bo poprawienie się na łożu było dość, męczące i cholernie bolące. Na jej policzkach pojawiły się rumieńce i wystąpiła gorączka. Jej ciało przestało walczyć. Rana zaczęła boleć jeszcze bardziej przepuszczając przez szwy krople krwi po zerwaniu kilku z nich.\n- Jak to wszystko co masz do powiedzenia to zostaw mnie i daj mi umrzeć w spokoju.\nby Christopher McQueen on 02/06/17, 06:40 pm\nAż tak bardzo pragnęła śmierci? Nie szanowała tego, że on mimo bycia wampirem, potworem dla wielu ludzi, ratował jej ludzkie i marne życie? Być może nie docenił jej do tego stopnia i przeliczył z jej myślami. Fakt, próbowała się zabić nie raz, ale on jej na to nie pozwalał. Bo chciał ją żywą.\nPodanie krwi, jak i przedstawienie oferty wolności, zostało przez Mazikeen prawie kupione. Lecz po namyśle, panna Pierce zrezygnowała z tej oferty, narzucając mu kłamstwo. Więc kiedy skończyła mówić, zostawiając kielich z krwią na stoliku, pochylił się nad nią i nacisnął dłonią mocno na jej ranę w klatce piersiowej tak, że nieco więcej krwi przebijało się przez ranę, mocząc bandaż. Jego mina wyrażała powagę.\n- Zabrałem, bo wiesz kim jestem. A nie mogę pozwolić by ta informacja obiegła całe miasto. Skoro nie chcesz skorzystać z mojej oferty, zmuszę Cię do tego byś mi służyła. Czy Ci się to będzie podobało czy nie.\nNa tym postanowił skończyć z nią dyskusję i korzystając z faktu, że jest osłabiona i obolała, przyciskał jej ranę by po chwili zgarnąć z jej szyi włosy. Nachylił się i wbił swoje kły w jej szyję, by upić kilka łyków jej ciepłej cieczy. Zalizał ranę i następnie, jedną ręką wymusił na niej otwarcie ust, trzymając mocno za żuchwę. Sięgnął po pucharek ze swoją krwią i wlał jej do ust, nie bacząc na to, że mogłaby go bić czy stawiać jakikolwiek opór. Gdyby udało mu się wlać do jej ust swoją krew z naczynia, zamknąłby jej usta i wymusił przełknięcie, zatykając jej także nos.\nby Mazikeen Pierce on 02/06/17, 07:03 pm\nOwszem, zrezygnowała czując w tym wszystkim drugie głębokie dno. Nie ufała mu, nie miała zamiaru go słuchać, a tym bardziej pozostawać tutaj nie wiadomo jak długo. Wiedziała, że umiera, więc nie było sensu okłamywać siebie, że jest szansa. Była Adwokatem, znała podejście oszustów i kłamców. A on...cóż, gdy mówił tak przekonująco, niemal ją do siebie przekonał, ale podświadomość mówiła jej nieco więcej. W chwili gdy ucisnął jej ranę krzyknęła z bólu tracąc możliwości złapania tchu. Jęknęła czując jak krew przesiąka przez bandaż. Czując kolejny ucisk próbowała jego dłoń zsunąć z siebie, ale nie miała na to sił. Ból był tak nieznośny, że szwy jakie miała założone potrzaskały zostawiając otwartą znowu ranę, którą uciskał obecnie wampir. Jęknęła czując jak w oczach jej ciemnieje. Jego słowa docierały do niej jak przez mgłę. Dopiero jak powiedział, że zmusi ją...poczuła odrobinę adrenaliny. Jednak mimo bólu nie była w stanie trzeźwo reagować. Czuła ból ucisku, czuła zapach własnej krwi, jego dotyk na karku a potem ból. Chciała go odsunąć od siebie, odepchnąć ale na nic się to zdało. Wierzgała się ostatkami sił. Jego zakrwawiona dłoń od jej krwi powędrowała na żuchwę uciskając tak by otworzyła usta. Dokonał tego, bez problemu, chociaż Maz nie poddawała się ani na chwile próbując osłabiona i ledwo żywa odciągnąć jego dłoń od siebie. Z przerażeniem dostrzegła jak sięga po kielich a potem jego zawartość wylądowała w jej ustach, które za wszelką cenę próbowała otworzyć czując jak wszystko podchodzi jej do gardła. Niestety zatkanie nosa sprawiło, że krew wampira została przełknięta. Z przerażeniem chciała wszystko wypluć, próbując zetrzeć smak jego krwi z ust. Czuła jak wszystko podchodzi jej do góry, jak robi się jej niedobrze, ale nie mogła zwrócić zawartości żołądka. Mdliło ją od smaku jego krwi. Spojrzała na niego z przerażeniem.\n- Coś Ty mi zrobił do cholery?!\nWykrztusiła nadal starając się jakoś wszystkiego pozbyć z ust.\nby Christopher McQueen on 02/06/17, 09:30 pm\nSpodziewał się oporu ze strony dziewczyny, ale nie przejmował jej uderzeniami czy próbami wyrwania się z jego uścisku. Miał więcej siły, a ona była osłabiona. Mimo naciskania na jej ranę, starał się być delikatny choćby pod tym względem, by nie pękły jej szwy w ranie. Jak widać, nie kontrolował tego widocznie i jej rana się otworzyła. Choć nie chciała czasem umrzeć? Przecież tego pragnęła.\nWymusił na niej wypicie swojej krwi, chwilę temu spijając z niej trochę cieczy. Upewniwszy się, że przełknęła puścił ją i się odsunął, odstawiając naczynie na stolik.\n- Zawarłem z Tobą nieodwracalny pakt krwi.\nOdparł na jej pytanie dość poważnie i spojrzał na nią dość chłodno.\n- Od teraz będziesz mi posłuszna. A w nagrodę, będziesz dostawać moją krew byś nie odeszła od zmysłów. Będziesz wykonywać każde moje polecenie. Sprzeciwy będę surowo karał.\nPrzedstawił jej sytuację i zapewne miło będzie zaskoczona tym, że teraz może być na zawsze od niego uzależniona. Bez niego, nie ma teraz ona szans by przetrwać.\nby Mazikeen Pierce on 02/06/17, 09:41 pm\nUniosła brew i roześmiała się na jego słowa. Ona posłuszna? Miała być posłuszną laleczką?! Oj, nie ten kierunek. Maz była dumną dziewczyną i nigdy nie miała zamiaru wykonywać cudzych poleceń. Na jego słowa po prostu się zaczęła śmiać jak wariatka. Spojrzała na niego rozbawiona ale widząc jego minę, która była tak cholernie poważna nie wytrzymała i znów roześmiała się mu prosto w twarz.\n- Wykonywać polecenia? Ja? Jeśli nie zrozumiałeś tak banalnego przekazu jaki Ci ukazywałam,\nprzez ostatnie godziny to muszę przyznać, że albo ja jestem tak cholernie słaba, albo ty tak cholernie głupi. Nigdy nie będę Ci posłuszna, nigdy nie będę spełniała Twoich poleceń. Bo co? Niby zagłodzisz mnie? Sądzisz, że Twoja krew mnie może uzależnić? Nie bądź śmieszny. Nawet opium po jednym razie nie uzależni. Więc daruj sobie.\nFuknęła wściekła ale musiała przyznać, że faktycznie coś się zmieniło. Jej ciało jakby "odżyło" stało się bardziej silniejsze i o dziwo rana nie bolała tak bardzo jak przedtem.\n- Więc mnie już teraz ukarz bo zapewniam, że nie wykonam żadnego Twojego pierdolonego polecenia psychopato.\nWycedziła wściekła, nie przejmując się tym co myśli czy to jak ona się czuje i jak obecnie wygląda.


Handsomemen.pl - Artykuły - Inne - Mumie i włosy mumii ze starożytnego Egiptu\nUwaga! Artykuł zawiera wiele zdjęć zwłok martwych ludzi.\nNiedługi czas temu wykwalifikowana badaczka Joan Fletcher przeprowadziła bardzo kompleksowe badania włosów niemal wszystkich mumii odnalezionych w piramidach egipskich. W wywiadzie powiedziała:\nZdobienie włosów! Jak wynika z faktu znalezienia starożytnych gnid na ząbkach gęstych grzebieni, prawdziwi Egipcjanie musieli radzić sobie z atakami pasożytów skóry głowy. Egipcjanie krótko przycinali swoje loki, a nawet golili głowy dla utrzymania higieny, a zwłaszcza dla pozbycia się wszy. Jako, że poza tym uwielbiali wyszukane uczesania, stworzyli oni modę na peruki, przypinki i inne ozdoby włosów”.\n„Dość często najefektowniejsze i najbardziej wytworne spośród nich były noszone przez mężczyzn”. Ogolone ciała nie zawsze należą do mężczyzn, jak można by podejrzewać. Dla starożytnych Egipcjan długość włosów nie była wyznacznikiem płci.\nNoszenie ozdobnych fryzur nie było również przywilejem dostępnym wyłącznie dla elit. Również na głowach mumii pracowników znajduje się wyszukane uczesania, których nie mógłby ułożyć sam noszący, bo są zaskakująco skomplikowane.\nWłos, jako źródło informacji o zdrowiu! Włosy są nie do przecenienia w badaniach ogólnych warunków życia, dostarczają również informacji na temat diet i chorób. Powierzchowne badanie struktury powierzchni włosa, może dostarczyć pewnej ilości informacji na temat ogólnego zdrowia, a bardziej szczegółowa analiza podstawowych stężeń włosa, może pomóc w ustaleniu diety, niedoborów substancji odżywczych i/lub chorób.\nZaczynając od tego, co najbardziej oczywiste: włosy można badać po prostu z perspektywy fryzury, jaką z nich ułożono, co może doprowadzić do odkrycia sposobów układania włosów zmarłych, bądź też, alternatywnie, fryzur noszonych na co dzień przez żywych. Jednak najważniejsze to zapamiętać, że w starożytnym Egipcie zarówno mężczyźni, jak i kobiety nosili wiele różnych fryzur, od łysiny do swobodnych loków. Wielu archeologów nie przyjęło wciąż jeszcze do wiadomości, że sama długość włosów nie wystarcza w przypadku starożytnych Egipcjan do określenia płci. Z tego typu błędów wynikają często dziwaczne konkluzje na podobieństwo tej, która podaje, że zmarły był kapłanem, ponieważ miał głowę ogoloną na łyso!\nKolor włosów Starożytnych Egipcjan! Oprócz stylu włosów można również badać ich kolor, fakturę, typ i stan ogólny. Kolor włosów sam w sobie jest fascynującym przedmiotem badań, a szeroki wachlarz kolorów przedstawianych w egipskiej sztuce w dużym stopniu odzwierciedla rzeczywistą kolorystykę tamtych czasów. Najpopularniejszym kolorem włosów był wtedy, podobnie jak teraz, bardzo ciemny brąz (prawie czerń), mimo że odkrywa się również szczątki włosów naturalnie kasztanowych, a nawet (o dziwo) blond. Egipcjanie, ze swoim uwielbieniem dla efektu i zdolnością stosowania farb, wyprodukowali wiele innych barw włosów. Wiele z nich uzyskiwano poprzez farbowanie henną, której do pokrywania siwych włosów używał na starość nawet Ramzes II.\nTechniki układania fryzur! Duża większość szczątków włosów odkrytych w wykopaliskach jest typu kaukaskiego, w przeciwieństwie do typu negroidalnego. Dokładniejsze badanie wykazało, że naturalne włosy (pochodzące z grobu kobiety) sięgające nieco poniżej ramion, uzupełniono dużą ilością dopinek włosowych. Bardzo przypominających współczesne dready, tak połączone z naturalnymi, żeby całość tworzyła imponujące uczesanie. Skomplikowane i wymagające wielu godzin pracy techniki układania fryzury pokazują, że musiały się nią zajmować osoby trzecie. To konkretne odkrycie jest więc szczególnie istotne, ponieważ jest to najstarszy przykład stosowania sztucznych włosów w Egipcie (jeśli nie w całym starożytnym świecie), wyprzedzający poprzednie znaleziska o co najmniej 500 lat.\nPrzykłady stosowania farb w Starożytnym Egipcie! Gdyby i to nie wystarczało, w grobie tej samej kobiety odkryto najstarszy przykład stosowania farby do włosów. Dogłębna analiza pokazała kontrast pomiędzy kasztanowatymi przebłyskami na jej własnych ciemnobrązowych włosach, a mniejszą ilością pozbawionych pigmentu, siwych pasemek. Pasemka pozbawione pigmentu ufarbowały się na jasny pomarańcz, typowy dla henny - farby roślinnej, wytwarzanej ze sproszkowanych liści krzewu Lawsonia inermis. Krzak ten ciągle rośnie w tamtych rejonach i wciąż jeszcze jest stosowany w tym samym celu. Ludzie mieszkający w okolicy zgodzili się pokazać, gdzie można znaleźć najlepsze zarośla henny.\nMimo, że większość odkrytych włosów ma naturalnie brązowy kolor, odkryto również włosy rude. Miało to miejsce w grobie mężczyzny, nr 79. Włosy były falowane, zakończone małymi loczkami wywijającymi się na zewnątrz. Razem z innymi grobami i ten pokazał, jak wielką wagę przywiązywano do wyglądu tak kobiet, jak i mężczyzn. Już w tak dawnych czasach noszono wiele różnych fryzur, od ekstremalnie krótkich (nieco ponad 1cm) – jak w grobie nr 76 (kobieta w wieku ok. 25-30 lat) po dłuższe - jak te odnalezione w grobie nr 91: gęste, faliste, ciemnobrązowe pukle, wywinięte przy przedziałku. Mimo, że włosy same w sobie odkryto w całkowitym oddzieleniu od czaszki, udało się określić, że musiały one sięgać ramion.\nJednak najlepiej zachowane włosy odnaleziono w dobrze wyściełanym grobie nr 85 (przezwanym Paddy od ang. padded - wyściełany), u kobiety w wieku ok. 20-25 lat. Ostrożne usunięcie wyższych warstw i płócienne okrycie pozwoliło włosom na zachowanie się nietknięte na głowie; przetrwały zwłaszcza delikatne, opadające swobodnie końcówki sięgające ramion, które najlepiej pokazały oryginalną długość włosów. Dalsze badania przeprowadzone w laboratorium pokazały, że naturalnie falowane włosy w istocie sięgały ramion, 22cm od czubka głowy, z przedziałkiem z lewej strony i asymetryczną grzywką ułożoną z obramowujących oczy, loczków w kształcie litery S. Oprócz doskonale zachowanych czaszkowych włosów Paddy, pod osłoną tkanin przetrwała również jej prawa brew.\nKolejne odnalezione włosy na twarzy, które kojarzy się z rudowłosym mężczyzną z grobu nr 79, najwyraźniej przycięto ostrym narzędziem. Z kolei analiza masy włosów odnalezionych w ostatnim sezonie udowodniła, że stanowiły one niemal kompletną brodę, prawdopodobnie najstarszy dotąd odkryty jej przykład! W czasie obu sezonów odnaleziono również włosy pochodzące z reszty ciała, w tym spod pach i pachwin.\nPoniżej znajdują się fotografię mumii do przebadania, w tym pierwsze zachowane rude włosy...\nTutaj można się przyjrzeć włosom Ramzesa II. Instytut L'Oreal wyrwał jeden z włosów i przebadał jego korzenie. Badanie ujawniło, że włosy w młodości miały kolor naturalnie kasztanowy (nawet siwe włosy zachowują w korzeniach oryginalny pigment). Kiedy posiwiały, ufarbowano je na taki sam kolor przy użyciu henny. Ramzes II jest opisywany jako posiadacz rudych, kaukaskich, falowanych włosów.\nOto mumie Tuyi i Yuyi. Złocisty kolor włosów jest rezultatem konkretnego procesu mumifikacji, ale wyraźnie widać, że włosy były proste/lekko falowane.\nKrólowa Hatszepsut, kolejna posiadaczka bardzo ładnie kręconych włosów. Kolor powstał prawdopodobnie w wyniku ufarbowania siwych pasem henną.\nA oto „Stara kobieta”. Wyraźnie widać, że jej włosy są długie i gęste, lekko kręcone.\nFotografie przedstawiają nubijskiego księcia Maiherpri i Lady Rai, reprezentujących afrykańską część włosów odnalezionych w egipskich piramidach. Widać, że również afro dobrze się zachowuje, nie tracąc z czasem charakterystycznego kształtu.\nTu z kolei znajdują się skadrowane zdjęcia włosów mumii z katalogu mumii w Muzeum z Kairze. Nazwy mogą brzmieć obco - zapisano je po francusku. Saqnunri (tylko włosy) i Królowa Anhapu. Zbliżenie pokazuje, że pomimo znacznej grubości i ciasnego spięcia jej włosów są one głównie faliste tam, gdzie spływają swobodnie. Są to głównie dopinki połączone z jej własnymi włosami przy pomocy cienkiej nici.\nNofretari, która również posiada wytwornie ułożone włosy. Zdają się one być splecione z dodatkowymi warkoczami, a widoczny mały odcinek naturalnych włosów zdaje się być naturalnie lekko kręcony.\nAmosis i Hontimihu. Pierwszy miał włosy raczej kręcone, co widać po małych odstających loczkach, ale wciąż nie przypominały one afro. Drugi miał włosy lekko falist\nHontempet i peruka. Własne włosy tej mumii zdają się być proste, jednak peruka jest niezwykle skręcona. Jest to jedna z niewielu mumii, u których wyraźnie widać kolor skóry jaśniejszy od koloru włosów. A oto dobry przykład peruki z długimi lokami:\nSitkamos, o włosach lekko kręconych; kolejny przykład kontrastu pomiędzy kolorem skóry i włosów. Obok niej włosy Thutmosisa II, kręcone bądź falowane.\nNiezidentyfikowany mężczyzna o dość prostych włosach.Thutmosis IV, bardzo ładne, lekko falowane włosy. Nie widać tego na zdjęciu, ale mumia jest uczesana „na pożyczkę”, aby ukryć łysinę na czubku głowy.\nWłosy na czaszce (reszta wygląda lekko ponuro). Prościutkie, dość jasne.\nNieznana kobieta D, z bardzo efektownie uczesanymi, ułożonymi, kręconymi włosami w dość jasnym kolorze. Obok Królowa Nomit z wieloma warkoczami na peruce.\nPrawdopodobnie Królowa Honitayu, nosząca wręcz przeładowaną perukę. Obok przycięte zdjęcie królowej, z ciasnymi, czarnymi afrykańskimi loczkami.\nKsiężniczka Nsikkhonsu, która miała długie, faliste brązowe włosy. Obok młody książę z „dziecięcym loczkiem” włosów, które zdają się brązowe, nie czarne. Bardzo wyraźnie widać kontrast pomiędzy jasnym kolorem skóry dzieci a kolorem ich włosów.\nNieznane mumie, pierwsza z kostnicy Muzeum Brytyjskiego, druga z Muzeum Hancock. Pierwsza należała do kobiety żyjącej ok. 700 lat p.n.e., której włosy były niezwykle proste i prawdopodobnie farbowane henną. Druga głowa należała do mężczyzny żyjącego ok. 600 lat p.n.e., mającego jasne, krótkie i faliste włosy.\nDwie mumie z Egiptu, obecnie znajdujące się w Australii. Uważano, że rudy kolor włosów był częściowo skutkiem działania żywicy, ale po bliższym przyjrzeniu się głowie widać, że mogły być one proste i naturalnie jasne albo lekko kasztanowate.\nKolejna głowa mumii z 2000 r. p.n.e. Proste włosy. Włosy na drugiej głowie zdają się być farbowane henną i mocno splecione.\nGłowa ta znajduje się obecnie w Neapolu. Ma ona długie, lekko falowane brązowe włosy.\nPrzeprowadzono kilka badań włosów mumii; większość uznano głównie za europejskie, z pewnym wpływem afrykańskim. Nawet badania włosów nubijskich prowadzą do wniosku, że na północy były one pół-Eurazjatyckie, tak samo jak u obecnych Nubijczyków.\nDość łatwo jest odróżnić włos afrykański od kaukaskiego – można tego dokonać, porównując ich przekrój, dystrybucję pigmentu kolorystycznego i inne czynniki. Z najstarszego badania Badarian (okres przeddynastyczny, południe), przeprowadzonego przez Eugena Strouhala wynikało, że włosy były mieszanką wpływów europejskich i afrykańskich, z przewagą tych pierwszych.\nWłosy różniły się w Górnym i Dolnym Królestwie, przy czym Dolne Królestwo miało znacznie mniej wpływów afrykańskich, tak samo jak w obecnym Egipcie.\nBadanie włosów Dopinka Egipcjanie Farby do włosów Gnidy Henna Klinika Handsome Men Kolor włosów Mumie Pasożyty głowy Peruka Powierzchnia włosa Rude włosy Układanie włosów Warkoczyki Wszy\nSalon fryzjerski a badanie włosów...\nCzy w salonach fryzjerskich można wykonać badania, które pozwolą określić stan włosów oraz dobranie do ni...\nJak przebiega terapia trychologic...\nJak dokładnie przebiega terapia trychologiczna?\nMetody badań trychologicznych a w...\nZastanawiam się nad trychologią i jej metodami badania i leczenia. Czy to prawda, że trychologia diagnozu...\nJakość kosmetyków trychologicznyc...\nPodobno trycholodzy używają znanych środków w leczeniu schorzeń skóry i włosów. Czy mogę mieć pewność, że...


przez góry doliny - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 20 z 22 znalezionych dla zapytania przez góry doliny w 20 sklepach\nWysokiej jakości obraz "W dolinie góry" drukujemy na specjalnym płótnie flizelinowym idealnie odwzorowującym kolory. To jeden z wielu oryginalnych wzorów, które możesz zamówić w naszym... Pełen opis produktu 'Obraz - W dolinie góry' »\nWysokiej jakości obraz "W dolinie góry" drukujemy na specjalnym płótnie flizelinowym idealnie odwzorowującym kolory. To jeden z wielu oryginalnych wzorów, które możesz zamówić w naszym sklepie. Druk najwyższej jakości! Specjalnego rodzaju płótno w połąc\nWięcej o Obraz - W dolinie góry\nWysokiej jakości obraz "W dolinie góry" drukujemy na specjalnym płótnie flizelinowym idealnie odwzorowującym kolory. To jeden z wielu oryginalnych wzorów, które możesz zamówić w naszym sklepie. Druk najwyższej jakości! Specjalnego rodzaju płótno w połączeniu z odpowiednią rozdzielczością druku gwarantują idealną ostrość obrazu i głębię kolorów. Zadrukowane boki Obraz nie wymaga dodatkowych ram i jest od razu gotowy do zawieszenia. Produkt bezzapachowy Nadaje się do użytku w sypialni oraz pokoju dziecka. Ochrona UV Kolory nie blakną, nawet przy ekspozycji na słońce. Bezpieczne opakowanie Przed wysyłką nasze obrazy owijane są folią bąbelkową, a następnie pakowane do grubego kartonu. Listwa: krosno standardowe Rozmiar: 120x40 Typ: Obraz Wzór: 9050036\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj.... Pełen opis produktu 'Przez góry doliny' »\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj. Udowadnia, że mają oni w sobie niezwykłą siłę, pozwalającą im wytrwać we własnych tradycjach i przekonaniach nawet na najdalszych krańcach ziemi, potrafią przyjaźnić się i kochać, szukać szczęścia, pracować i wychowywać dzieci – po prostu żyć pełnią życia. Te wspomnienia to prawdziwa panorama życia przedstawicieli znanych polskich rodów zarówno w czasach spokoju, jak i podczas trudnych lat wojny i emigracji, opatrzona niepublikowanymi wcześniej fotografiami....\nWięcej o Przez góry doliny\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj. Udowadnia, że mają oni w sobie niezwykłą siłę, pozwalającą im wytrwać we własnych tradycjach i przekonaniach nawet na najdalszych krańcach ziemi, potrafią przyjaźnić się i kochać, szukać szczęścia, pracować i wychowywać dzieci ? po prostu żyć pełnią życia. Te wspomnienia to prawdziwa panorama życia przedstawicieli znanych polskich rodów zarówno w czasach spokoju, jak i podczas trudnych lat wojny i emigracji, opatrzona niepublikowanymi wcześniej fotografiami.\nWysokiej jakości obraz "W dolinie góry" drukujemy na specjalnym płótnie flizelinowym idealnie odwzorowującym kolory. To jeden z wielu oryginalnych wzorów, które możesz zamówić w naszym sklepie. Druk najwyższej jakości! Specjalnego rodzaju płótno w połączeniu z odpowiednią rozdzielczością druku gwarantują idealną ostrość obrazu i głębię kolorów. Zadrukowane boki Obraz nie wymaga dodatkowych ram i jest od razu gotowy do zawieszenia. Produkt bezzapachowy Nadaje się do użytku w sypialni oraz pokoju dziecka. Ochrona UV Kolory nie blakną, nawet przy ekspozycji na słońce. Bezpieczne opakowanie Przed wysyłką nasze obrazy owijane są folią bąbelkową, a następnie pakowane do grubego kartonu....\nKategoria: Obrazy > Obrazy drukowane na płótnie > Pejzaże > GóryWysyłka: do 3 dni\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj. Udowadnia, że mają oni w sobie niezwykłą siłę, pozwalającą im wytrwać we własnych tradycjach\nZ. Ryndak Góry i doliny Wydawnictwo: ludowa spółdzielnia wydawnicza rok wydania:1966 stron: 193 Wydanie I Nakład: 5 000 okładka miękka z obwolutą Stan: dobry dedykacja książ... Pełen opis produktu 'Ryndak Z. - Góry i doliny' »\nZ. Ryndak Góry i doliny Wydawnictwo: ludowa spółdzielnia wydawnicza rok wydania:1966 stron: 193 Wydanie I Nakład: 5 000 okładka miękka z obwolutą Stan: dobry dedykacja książka po biblioteczna drobne przetarcia na grzbiecie stan okładki na skanie Uwaga! Przy wysyłce za granicę cennik dostawy nie obowiązuje. Koszt przesyłki ustalany jest indywidualnie w zależności od kraju i formy dostawy. 23859/06/2015\nWięcej o Ryndak Z. - Góry i doliny\nOpis - Wydanie 2011r. Oprawa twarda. Strony 498. Format 17,5x24,5cm. Nazwa - Przez góry, doliny... Wspomnienia. Autor - Konstantowa Potocka Anna Rey Oprawa... Pełen opis produktu 'Przez góry, doliny... Wspomnienia. - Konstantowa Potocka Anna Rey' »\nOpis - Wydanie 2011r.Oprawa twarda.Strony 498.Format 17,5x24,5cm. Nazwa - Przez góry, doliny... Wspomnienia. Autor - Konstantowa Potocka Anna Rey Oprawa - Twarda Wydawca - LTW Kod ISBN - 9788375651423 Kod EAN - 9788375651423 Rok wydania - 2011 Język - polski Format - 17.0x24.5cm Ilość stron - 496 Podatek VAT - 5% Premiera - 2011-06-03\nWięcej o Przez góry, doliny... Wspomnienia. - Konstantowa Potocka Anna Rey\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj.... Pełen opis produktu 'Przez góry, doliny.. Anna Rey, Konstantowa Potocka' »\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj. Udowadnia, że mają oni w sobie niezwykłą siłę, pozwalającą im wytrwać we własnych tradycjach i przekonaniach nawet na najdalszych krańcach ziemi, potrafią przyjaźnić się i kochać, szukać szczęścia, pracować i wychowywać dzieci - po prostu żyć pełnią życia. Te wspomnienia to prawdziwa panorama życia przedstawicieli znanych polskich rodów zarówno w czasach spokoju, jak i podczas trudnych lat wojny i emigracji, opatrzona niepublikowanymi wcześniej fotografiami.\nWięcej o Przez góry, doliny.. Anna Rey, Konstantowa Potocka\nKategoria: Fototapety i obrazy > Obrazy > Obrazy drukowane > PozostałeWysyłka: do 3 dni\n[ANNA REY KONSTANTOWA POTOCKA]\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj.... Pełen opis produktu 'PRZEZ GÓRY DOLINY WSPOMNIENIA TW' »\nWięcej o PRZEZ GÓRY DOLINY WSPOMNIENIA TW\nKsiążka Przez góry, doliny... jest spojrzeniem wstecz i próbą pokazania, jak zawiłe bywają losy polskich ziemian, którzy swego czasu zmuszeni byli opuścić rodzinne domy, a często i kraj.... Pełen opis produktu 'Przez góry, doliny... Wspomnienia' »\nWięcej o Przez góry, doliny... Wspomnienia


Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata – (Mt 25, 31-46) – 23.11.2014 – Dom rekolekcyjny Górka\nUroczystość Chrystusa Króla Wszechświata – (Mt 25, 31-46) – 23.11.2014\n“Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie. Wówczas zapytają sprawiedliwi: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie? A Król im odpowie: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie. Wówczas zapytają i ci: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie? Wtedy odpowie im: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili. I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego”.\nEwangelia św. Mateusza z uroczystości Chrystusa Króla zachęca do kontemplacji Jezusa Sędziego i “rachunku sumienia” z czynów miłosierdzia.\nW obrazie Sądu Ostatecznego Jezus odwołuje się do praktyki stosowanej przez pasterzy w Palestynie. Owce i kozły w ciągu dnia pasły się razem. Jednak na zakończenie dnia pasterze je rozdzielali. Kozły potrzebowały cieplejszego pomieszczenia, owce, które bardziej ceniono, wolały świeże powietrze. “W pogańskich sennikach owce kojarzono z pomyślnymi wydarzeniami, zaś kozły z nieszczęściem” (C. Keener). Sąd Ostateczny, który obejmie wszystkich (nie tylko chrześcijan), będzie symbolicznym aktem separacji, oddzielania. Jezus, Dobry Pasterz, ale także Sędzia, oddzieli “owce od kozłów”, dobro od zła, miłość od grzechu.\nKryterium separacji nie będzie tylko wiara, ale praktyczne czyny miłosierdzia i miłości. Jezus utożsamia się z najmniejszymi. Żaden gest dobroci i miłosierdzia wobec nich nie będzie zapomniany. Najmniejszymi są wszyscy uczniowie Jezusa, ale również każdy człowiek potrzebujący, biedny cierpiący w sposób duchowy, moralny czy materialny, który staje na naszej drodze, prosząc wprost lub w sposób milczący. I więcej, najmniejszym jest każdy z nas. Wszyscy potrzebujemy akceptacji, miłosierdzia, współczucia, życzliwości, miłości…\nSąd będzie więc objawieniem ukrytych, pokornych, często niedocenianych gestów miłości, którymi było utkane (lub nie) nasze życie. “Pod wieczór naszego życia będziemy sądzeni z miłości” (św. Jan od Krzyża), gdyż tylko ona nadaje wartość i największy sens naszemu życiu.\nJak wyobrażam sobie moje spotkanie z Chrystusem w chwili śmierci? Czy znam i w jaki sposób praktykuję “uczynki miłosierne co do duszy i ciała”? Jaką wartość stanowi dla mnie miłość (por. 1 Kor 13, 2)?


bliskie spotkanie - MACROWEB\nStrona główna Tagi Bliskie spotkanie\nbliskie spotkanie - znajdujesz się na podstronie zatytułowanej: bliskie spotkanie. Oznacza to, że dowiesz się w tym miejscu wszystkiego, czego konkretny temat dotyczy. Możesz dodać tą podstronę do swoich ulubionych zakładek i śledzić przyszłe aktualizacje niniejszego tagu. Odwiedź również stronę główną serwisu i posiłkuj się nauką, technologią i przeróżnymi ciekawostkami z wody, ziemi i nieba. Prezentujemy również treści w serwisie YouTube i Facebook, zachęcamy do obserwowania naszych kanałów gdzie udostępniane są treści, które z pewnością Was zaciekawią. Piszemy i nagrywamy na tematy przyciągające uwagę!\nPaul Hallyer zdradza tajemnicę o UFO – były minister obrony Kanady ostrzega…\nJakub - 16 września 2020\nbliskie spotkanie - wszystko na ten temat


Jak nakarmić świnkę – czyli skąd biorą się pieniądze na rachunku mSaver? – Fundusze inwestycyjne to nie lokata!\nJak nakarmić świnkę – czyli skąd biorą się pieniądze na rachunku mSaver?\nTo rośnie jak Pan płaci… Faktycznie. W 2 tygodnie z około 20 operacji na rachunku mBanku na mSaver przeniosło się prawie 100 zł. W ten sposób na dodatkowe wydatki wakacyjne uzbieram do czerwca jakieś 1500 zł. Nie omieszkałem też sprawdzić czy środki z mSavera można w każdej chwili wypłacić.\nŚwinka zje wszystko – czyli jak budują się oszczędności?\nOtwierając rachunek oszczędnościowy mSaver można wybrać kilka wariantów zasilania go w środki finansowe\n1. Zaokrąglenia pojedynczych transakcji\nTu automatycznie realizowany jest przelew w kwocie będącej zaokrągleniem do pełnych dziesiątek. Czasem będzie to 9 zł, czasem 0,25 zł a dla transakcji w pełnych ’10-tkach’ system przeniesie na mSaver 5 zł. I tak ziarnko do ziarnka.\n2. x% od każdej realizowanej transakcji\nMożesz tutaj wybrać wartości od 1-15%. W ten sposób określony procent od każdej transakcji zostanie dodatkowo przelany na mSavera. Czyli realizując transakcji na 2000 zł w skali miesiąca na mSaverze pojawi się 200 zł jeżeli wybraliśmy opcję 10%.\n3. Stała kwota po każdej transakcji\nMożesz ustalić stałą kwotę w przedziale 3-10 zł, która po każdej transakcji trafi na mSaver.\n4. Stała kwota co miesiąc\nA także stałą kwotę w każdym miesiącu.\nI ta opcja pozwala na szybkie zasilenie mSavera kwotą np. 10.000 zł, aby maksymalnie wykorzystać promocję 7% przez pół roku (lub 9% dla nowych Klientów).\nJak karmiłem świnkę. Czyli moje doświadczenia z mSaver\nPo 2 tygodniach na rachunku mSaver zgromadziło się prawie 100 zł. To może być dobry test dla sceptyków oszczędzania.Jednak małymi kwotami często uda się uzbierać te 100 zł w miesiącu. To świetny test na to czy potrafisz oszczędzać!\nŚwinka lubi jeść. Nie pogardzi niczym:\nod wypłat z bankomatu (okrągłe kwoty) skubnęła po 5 zł\nz przelewu na 23,37 zł podjadła sobie 6,63 zł\ni nie odpuściła 3 groszy od transakcji kartą na kwotę 9,97 zł w Castoramie!\nCzyli działa. I świnka rośnie.\nA co z płynnością? Czyli jak odchudzić świnkę\nŻaden problem. Postanowiłem sprawdzić czy zapisy o ‚pełnym (24h na dobę) dostępie do środków na rachunku mSaver’ nie są tylko ‚chłytem’ marketingowym. Dlatego w środku weekendu, późnym wieczorem wykonałem przelew\nKrok 1. definiowanie przelewu w mSaver I po kilku sekundach środki są już na głównym rachunku\nCzyli to działa. Pełna dostępność środków. Natychmiastowy przelew. Żadnych opłat.\nPodsumowanie: mSaver – sprawdź czy potrafisz oszczędzać\nOdkładanie drobnych kwot daje jak widać pewne możliwości. Niewielkie kwoty w skali miesiąca mogą powoli budować kapitał.\nA produkt zachowuje się tak jak w reklamie: duży plus\npozwala na automatyczne odkładanie drobnych kwot po wybranych transakcjach\numożliwia dopasowanie sposobów oszczędzania do indywidualnych potrzeb\nzapewnia dostęp do środków 24 h na dobę\nnie zobowiązuje do stałych wpłat\notwierany i prowadzony bez opłat\n[stextbox id=”info”]Warto skorzystać. Rachunek mSaver założysz na tej stronie.[/stextbox]\nmSaver w mBanku. Czyli zrób sobie ROR z oprocentowaniem 7% lub 9%\nRajd Świętego Mikołaja 2012? Nagranie webinaru już dostępne.\n21 listopada 2012 o 19:55\nWydaje sie, ze „zapomnial” Pan napisac, ze tylko pierwsza wyplata w miesiacu i tylko na inne wewnetrzne konto w banku jest bezplatna. Kazda nastepna jest platna i to nawet 10zl! (przy przelewie na konto w innym banku).\nTak. Dziękuję za uszczegółowienie. Kolejne przelewy w miesiącu kosztują 5 zł. Natomiast od strony płynności – środki są natychmiast dostępne.\nCo do samej opłaty za przelewy – cóż. Z jednej strony nie można się dziwić – w końcu ma to być rozwiązanie zachęcające do oszczędzania – czyli w jakiś sposób mniej lub bardziej dotkliwie utrudniać swobodne wypłaty z rachunku mSaver.


Klops z jajkiem - Prosty Przepis i Składniki - Ugotuj.TO\nKlops z jajkiem - składniki:\nKlops z jajkiem - sposób przygotowania: Cebulę obrać, drobno pokroić, zeszklić na oleju. Ugotować 3 jajka na twardo. Bułkę namoczyć w wodzie, odcisnąć, dodać do mięsa. Do masy wbić jedno jajko, dodać koperek, cebulę, sól i pieprz do smaku. Wyrobić masę.\nFormę do pieczenia wyłożyć folią aluminiową. Następnie przełożyć masę i uformować klopsa. Włożyć ugotowane jajka (po długości) i przykryć resztą masy. Wierzch klopsa posypać czerwoną papryką i majerankiem. Zawinąć w folię i piec w piekarniku nagrzanym do 190/180 st. przez około 50 minut. Pod koniec pieczenia odwinąć klopsa z folii.\nInformacje o Klops z jajkiem\nklops z piecyka i odstaw na 30 minut. Autor: Zuzanna Wiciejowska Zobacz też przepis trufli3 na klops z jajkiem . Głównym bohaterem filmu Martina Scorsese jest 12 letni Hugo, osierocony chłopiec mieszkający na paryskim dworcu kolejowym. Przez przypadek Hugo wplątuje się w tajemniczą aferę, której\nWięcej o Klops z jajkiem


Klątwa templariuszy - ROSOMAG.PL\nNiezależnie od tego, czy ktoś wie mało, czy dużo na temat templariuszy, z pewnością kojarzy ich z jednym – z kontrowersyjną z punktu widzenia Kościoła ekranizacją powieści Dana Browna „Kod Leonarda da Vinci”\nKim byli templariusze?\nA kim naprawdę byli templariusze? Tajnymi strażnikami Świętego Graala, który według spiskowej teorii dziejów był Marią Magdaleną, żoną Jezusa i matką Jego potomków? Tajną organizacją mnichów szantażującą Kościół? A może czcicielami diabła i heretykami, jak sugerował przedstawiony im akt oskarżenia?\nI tutaj dochodzimy do sedna. Mistyfikacja, jakiej dopuścił się król przeklęty – Filip IV Piękny, mająca na celu pozbycie się zakonników z królestwa i zagarnięcie ich obrosłych legendą bogactw, zbiera swe żniwo do dzisiaj. Motyw skarbów, których tak naprawdę nie było, i herezji której nigdy się nie dopuścili, od lat bowiem dostarcza pożywki literaturze i filmom przygodowym.\nAle, po kolei… Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, potocznie zwany templariuszami (łac. templum oznacza świątynię), zawdzięczał swoje powstanie idei wypraw krzyżowych. Francuski krzyżowiec Hugo de Payens stworzył w roku 1118 religijno-rycerskie bractwo, którego zadaniem była ochrona wiernych pielgrzymujących do Ziemi Świętej. Z czasem przekształciło się w zakon, który wstrzemięźliwość mniszego życia łączył z rzemiosłem rycerskim i zyskał powszechny szacunek za krew przelaną w obronie Grobu Chrystusa.\nJeśli zaś chodzi o jego legendarne bogactwo, to przekonanie o nim brało się z faktu, że od początku szeregi zakonników zasilali przedstawiciele najbogatszych francuskich rodów, wzbogacając go mnóstwem nadań ziemskich. Ponadto z czasem, aby uzyskać środki na wojnę z niewiernymi, templariusze wystarali się o papieską zgodę na użyczanie pożyczek na procent. Prowadzona przez nich operacja finansowa wyglądała mniej więcej tak: klienci przed podróżą deponowali pewną sumę w najbliższym zakonnym skarbcu, w zamian otrzymując pokwitowanie i po przybyciu do celu wędrówki mogli ją odebrać w innym zamku, a nawet kraju. Od sumy, którą złożyli, templariusze odliczali sobie 10 procent.\nIntryga Filipa Pięknego\nPod koniec XIII stulecia templariusze byli jedną z najpotężniejszych organizacji w Europie, więc nic dziwnego, że zaczęli wzbudzać zawiść. I oczywiście, obawę. Po zdobyciu Jerozolimy przez muzułmanów i w 1291 roku ostatniej twierdzy krzyżowców – Akki, upadła idea wojen krzyżowych i rycerze-zakonnicy nie mieli się gdzie podziać. Żaden z europejskich monarchów nie chciał jednak mieć w swoim państwie doskonale funkcjonującej i doświadczonej w bojach organizacji, która w każdej chwili mogłaby im zagrozić. Tym bardziej, że jako ludzie świeccy nie mieli władzy nad templariuszami, podległymi jedynie papieżowi.\nFilip Piękny postanowił ewentualne zagrożenie wyeliminować. Mało tego – nie zamierzał zwracać pożyczonych od templariuszy pieniędzy i miał chrapkę na więcej, a konkretnie na obrosłe legendą skarby i osiadłości ziemskie. Puszczając w ruch machinę propagandy, chciał podkopać reputację zakonu i potem zaatakować, co mu się doskonale udało. Templariuszom bowiem zaczęto zarzucać nie tylko chciwość, ale i nieobyczajne praktyki podczas ceremonii zaprzysiężenia, polegające m.in. na składaniu przez rekrutów pocałunków na pośladkach współbraci, homoseksualizm bardzo tępiony w średniowieczu oraz bałwochwalstwo – oddawanie czci tajemniczej głowie, diabłu lub Bahometowi. W tej sytuacji wielki mistrz Jakub de Molay, pragnąc oczyścić dobre imię zakonu, poprosił papieża o otwarcie śledztwa.\n13 października 1307 roku na rozkaz króla przeprowadzono doskonale zorganizowaną akcję, której celem było aresztowanie jak największej liczby templariuszy. Przygotowana w tajemnicy operacja zakończyła się powodzeniem i jednocześnie w różnych rejonach Francji zatrzymano większość rycerzy. I podobno od tej pory trzynasty dzień miesiąca uważa się za pechowy!\nAkt oskarżenia obejmował najcięższe przestępstwa znane w średniowieczu i liczył aż 127 zarzutów. Już sama ich kumulacja wydaje się podejrzana, a wina templariuszy mało prawdopodobna, jednak proces nie zakładał rehabilitacji zakonu. Torturowani zakonnicy, w tym wielki mistrz, przyznali się do zarzucanych im czynów. Natomiast papież Klemens V, który był de facto marionetką w ręku Filipa Pięknego, 3 kwietnia 1312 roku ogłosił bullę o kasacie zakonu. Części zakonników pozwolono osiąść w dowolnym wybranym klasztorze, a część straciła sens życia i uległa stopniowej demoralizacji. O przyszłości wielkiego mistrza Jakuba de Molay i trzech innych przywódców rozwiązanego zakonu miał zadecydować specjalnie zwołany synod. Być może darowano by mi życie, ale w toku posiedzenia wycofali zeznania złożone pod wpływem tortur, oświadczając, że zakon jest niewinny, a pomówienia o herezję są fałszywe. Rozwścieczony Filip Piękny jeszcze tego samego dnia skazał ich na śmierć na stosie.\nChociaż mieli spłonąć jako heretycy, stali się bohaterami. Męczeńska śmierć w płomieniach i słowa, które wielki mistrz miał skierować do króla, szybko stała się źródłem legendy. Według niej, stojący na stosie Jakub de Molay miał przepowiedzieć, że nim minie rok, trzej najwięksi oprawcy templariuszy staną na sądzie Bożym, a królewscy synowie nie dożyją wieku Chrystusowego. I rzeczywiście: papież zmarł w kwietniu na biegunkę, królewski zausznik i zarazem autor aktu oskarżenia Wilhelm de Nogaret w maju, a Filip Piękny w listopadzie na skutek obrażeń doznanych po upadku z konia. Jego dwaj synowie nie doczekali trzydziestego roku życia, trzeci zmarł w latach Chrystusowych, a wnukowie nie dożyli dorosłości. Tak oto w ciągu kilkunastu lat pochowano aż czterech królów i wygasła dynastia Kapetyngów, w czym potomni dopatrywać się będą kary Bożej za zbrodnię na niewinnym zakonie.\nA może, jak chcą niektórzy, ich śmierć była wynikiem zemsty ocalałych braci? Kto wie? Lecz to już nie historia, tylko spiskowa teoria dziejów…\n📈 AKTUALNY TREND – TOP 10\nW ojczyźnie Hipokratesa – starożytna Grecja i jej ślady na wyspie Kos\nDoceńcie kury domowe!\nPRL z sentymentem\nBolesław Zapomniany – legendarny król Polski wymazany z kart historii\nMichel Houellebecq – pisarz kontrowersyjny


GM będzie projektował w Światowej Stolicy Designu - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > GM będzie projektował w Światowej Stolicy Designu\nGM będzie projektował w Światowej Stolicy Designu\n2010-04-21 źródło: General Motors mojeauto.pl\nGeneral Motors otwarzył ośrodek projektowy Seoul Advanced Design Studio, zlokalizowany w dzielnicy Seulu Gangnam, uważanej nie tylko za najbardziej ekscytującą i stylową część stolicy Korei, lecz także za jedną z najmodniejszych dzielnic na świecie.\n- Nasi projektanci inspirację czerpią prosto z życia, a Gangnam jest miejscem, w którym ludzie cenią design, styl i modę - powiedział Ed Welburn, wiceprezes GM Global Design. - Nasi koreańscy projektanci każdego dnia będą dążyć do perfekcji, otoczeni przez jedne z najlepszych marek i domów mody na świecie, a tak idealna lokalizacja stanowić będzie doskonałą inspirację dla ich kreatywności.\nBędąc jednym z 10 globalnych ośrodków projektowych koncernu GM i centrum projektowania pojazdów mini i pojazdów małych, ośrodek GM DAT Design Center przeniósł zaawansowaną działalność projektową do Seulu z ośrodka głównego zlokalizowanego w Bupyeong w Incheon, aby rozszerzyć swoją działalność i specjalizację.\nPrezes i CEO koncernu GM DAT, Mike Arcamone, potwierdził, że design nadal będzie kluczowym elementem budowania sukcesu koncernu. - Nasi utytułowani projektanci z Korei byli odpowiedzialni za Chevroleta Cruze, Sparka, a także za oczekującego na swoją premierę Aveo - powiedział. - Znajdujący się w Seulu ośrodek projektowy Advanced Design Studio jest dowodem naszego poparcia dla realizowanej w Seulu od roku inicjatywy, której celem jest wykorzystanie przyznanego temu miastu tytułu Światowej Stolicy Designu.\nDzięki lokalizacji w Gangnam ośrodek projektowy Seoul Advanced Design Studio znalazł się w sercu krajowego centrum kultury, sztuki, mody i przemysłu. Pozwoli to nowej firmie na udział w licznych programach projektowych realizowanych w Seulu, który po włoskim Turynie objął funkcję Światowej Stolicy Designu.\nW nowym ośrodku projektowym zatrudnionych jest trzydziestu projektantów i innych pracowników. Specjalizują się oni w projektowaniu nadwozia i wnętrz sprzedawanych na całym świecie pojazdów mini i małych, w badaniach dotyczących trendów, kolorystyki i materiałów, a także zaawansowanej elektronice, projektowaniu cyfrowym i pracach studyjnych. Prowadzone przez nich prace ułatwią podejmowanie decyzji o kierunkach rozwoju designu.


▷ Odkurzacz bezprzewodowy LIDL z gazetki Opinie Online 2022 | Marketowe.pl\nlidl Odkurzacz bezprzewodowy LIDL\nPlanujesz kupić odkurzacz bezworkowy w Lidlu i szukasz opinii, czy warto? A może chcesz sprawdzić, czy odkurzacze bezworkowe LIDL to opłacalny zakup? Poniżej sprawdzisz, jakie opinie o odkurzaczach bezprzewodowych z Lidla dodali nasi użytkownicy, jakie są wady i zalety i przede wszystkim, czy odkurzacz bezprzewodowy LIDL to dobry zakup w 2022.\nPhilips FC 6404 SPRAWDŹod 935,20 zł\nPhilips FC 6168 SPRAWDŹod 704 zł\nElectrolux WQ61-40OG SPRAWDŹod 633 zł\nPhilips FC 6725 SPRAWDŹod 1799,20 zł\nBlaupunkt VCH601 SPRAWDŹod 359 zł\nBeko VRT61818 SPRAWDŹod 599 zł\nBosch BBH6 SPRAWDŹod 1199 zł\nBeko VRT94929 SPRAWDŹod 1247 zł\nBissell 2765N SPRAWDŹod 1999,99 zł\nBosch BCHF220 SPRAWDŹod 649 zł\nPhilips 8000 SerieS AQua SPRAWDŹod 2055,20 zł\nConcept VP-6010 SPRAWDŹod 1149,99 zł\nBeko VRT71025 SPRAWDŹod 699 zł\nBosch BCS8214 SPRAWDŹod 2599 zł\nXiaomi Mi VaCuum Cleaner G10 SPRAWDŹod 1149 zł\nSamsung VS15T7033R4 SPRAWDŹod 1649 zł\nJeżeli masz produkt odkurzacz bezprzewodowy LIDL 2022, dodaj opinie poniżej. Tym samym pomożesz innym, którzy chcą kupić odkurzacz bezworkowy w Lidlu. Napisz jakie widzisz wady i zalety, czy warto kupić i czy polecasz odkurzacz bezworkowy z Lidla w 2022 roku. Przy okazji sprawdź, jakie opinie o odkurzaczach bezprzewodowych LIDL dodali inni użytkownicy. Wpisz model, nazwę, rodzaj, podaj specyfikację i dodaj opinie odkurzacze bezworkowe LIDL 2022.\n✅ Odkurzacz bezprzewodowy LIDL Opinie użytkowników\nJak użytkownicy oceniają odkurzacze bezworkowe z LIDLA? Jakie są najnowsze opinie na temat produktu odkurzacz bezprzewodowy LIDL? Sprawdź w naszej bazie aktualne recenzje i opinie o odkurzaczach bezprzewodowych z Lidla. Sprawdź czy warto kupić i ile kosztuje odkurzacz bezprzewodowy z Lidla.\n✅ Czy odkurzacz bezprzewodowy z Lidla to dobry zakup?\nProdukty ze sklepu LIDL są chętnie kupowane i często polecane. Jednak, czy odkurzacz bezprzewodowy LIDL to dobry zakup? Jak ocenili to użytkownicy? Sprawdź czy odkurzacze bezworkowe LIDL opinie mają pozytywne, czy negatywne. Jakie są ich wady i zalety.\n✅ Odkurzacz bezprzewodowy LIDL z gazetki, czy warto?\nCzy warto kupić produkt odkurzacz bezprzewodowy LIDL z gazetki? Jak użytkownicy oceniają odkurzacze bezworkowe z LIDLA z gazetki? Sprawdź najnowsze opinie, testy i recenzje dodane przez użytkowników, którzy już kupili odkurzacze bezworkowe w Lidlu.\n✅ Odkurzacz bezprzewodowy LIDL ze sklepu online czy stacjonarnie?\nProdukt odkurzacz bezprzewodowy LIDL można kupić zarówno w sklepie online jak i w sklepie stacjonarnym. Porównaj ceny, sprawdź odkurzacze bezworkowe z LIDLA pod kątem opinii, ceny i recenzji użytkowników. Zobacz czy warto kupić odkurzacze bezworkowe w Lidlu.\n✅ Odkurzacze bezworkowe LIDL Recenzja i test\nSprawdź nie tylko opinie o odkurzaczach bezprzewodowych z Lidla, ale także test i recenzje. Zobacz, jak użytkownicy testowali odkurzacze bezworkowe LIDL i jakie dodali opinie na ten temat. Zobacz, czy warto kupić odkurzacze bezworkowe w Lidlu? Sprawdź wady i zalety.\nProjektor świąteczny Auchan


Jak wybrać kolor drzwi? – Dreamyhouse.pl - z nami tanio i praktycznie urządzisz swój dom\nBiałe, kolorowe, drewniane, jasne, ciemne. Sprawdzamy, w jaki sposób dobierać kolor drzwi do swojego wnętrza, by całość prezentowała się spójnie i estetycznie. To wcale nie jest takie trudne, jakby mogło się wydawać!\nAranżacja własnej przestrzeni jest dużym i trudnym przedsięwzięciem, które jest nie tylko praco- i czasochłonne, ale też kosztowne. Trzeba przy tym wziąć pod uwagę wiele aspektów, dokładnie przemyśleć każdy krok i obliczyć budżet, tak by później uniknąć ewentualnych przykrych niespodzianek. W tym wszystkim nie można zapomnieć, że oprócz funkcjonalności, praktyczności i wysokiej jakości, ogromne znaczenie ma estetyka. Tak jest też w przypadku drzwi wewnętrznych.\nPodczas zakupu drzwi do domu czy mieszkania musimy zdecydować się na konkretny model, rodzaj ościeżnicy, klamkę, ale też detale, takie jak rodzaj wentylacji czy wzór szyby. Trzeba ponadto mieć świadomość, że kluczowe jest jeszcze wybranie koloru drzwi. To na tyle istotny element w naszych wnętrzach, że nie należy podejmować pochopnie tej decyzji. Podpowiadamy zatem, na co trzeba zwrócić uwagę i czym kierować.\nDrzwi dobieramy do podłogi czy jednak nie?\nPrzez wiele lat obowiązywała zasada, by drzwi wewnętrzne dobierać do podłogi. Podejście jest poniekąd słuszne, gdyż wtedy bez wątpienia zachowamy spójność aranżacji, jednak dużo lepiej sprawdzi się dopasowanie ich do mebli, okien czy ścian. Pamiętajmy przy tym, by kolor był albo zbliżony, albo kontrastujący. Nie zaleca się też wprowadzania zbyt wielu dominujących barw. Dobrze natomiast komponuje się jednakowa kolorystyka drzwi, listew podłogowych oraz ram okiennych.\nDo tego jeszcze istotne jest zachowanie zbliżonej temperatury kolorów – w chłodnych wnętrzach chłodne odcienie, w ciepłych ciepłe, choć czasami kontrast potrafi pięknie się komponować. Co ważne, kolor drzwi musi pasować do całego mieszkania czy domu, a nie tylko do jednego pomieszczenia czy jednego elementu, co niestety czasami jest praktykowane. Można też pokusić się o drzwi wtopione w ścianę, które robią duże wrażenie i prezentują się niezwykle szykownie.\nDrzwi białe, a może kolorowe?\nDużą popularnością cieszą się najprostsze rozwiązania, czyli w tym przypadku – białe drzwi wewnętrzne. Są one bardzo uniwersalne, ponadczasowe, nie przytłaczają i dają dużą swobodę aranżacji.\nDodatkowo gdy zamontujemy je na białej ścianie, wówczas optycznie powiększymy pomieszczenie i rozjaśnimy je, co docenią przede wszystkim osoby dysponujące niewielkim metrażem.\nJeśli zaś chcemy mieć kolorowe drzwi, to najłatwiej będzie dobrać te w pastelowych odcieniach różu, błękitu czy mięty, w odcieniach kremowych i beżowych oraz jasnobrązowych. W niektórych mieszkaniach doskonale odnajdą się awangardowe i odważne kolory drzwi, które same w sobie będą stanowiły dekorację wnętrza. Zawsze też możemy przemalować nasze drzwi dedykowaną do tego farbą, którą bez problemu kupimy w markecie budowlanym czy Internecie.\nJasne i ciemne drewno – do jakich wnętrz pasują?\nPrym wiodą także drzwi w kolorze drewna, świetnie korespondujące z większością aranżacji wnętrz. Dobrze, by dobrać taki sam bądź podobny odcień, jaki mają okna czy meble.\nWarto zwrócić uwagę, że jasne drewno powiększy przestrzeń podobnie jak biel, natomiast ciemne drewno prezentuje się niezwykle elegancko, a gdy jeszcze jest ono w ciepłej tonacji, wówczas daje jeszcze wrażenie przytulności.\nJeśli mamy trudności w podjęciu decyzji, pozostaje trzeci wariant – drzwi w pośrednim odcieniu drewna, które będą miały w sobie i chłodniejsze, i cieplejsze podtony. Dzięki temu są jeszcze bardziej uniwersalne i nie ma problemu z dopasowaniem ich do całej stylistyki domu czy mieszkania.\nTagi: drzwi do domu, kolor drzwi\nPoprzedni wpis Wyposażenie przydomowego warsztatu - co warto mieć?\nNastępny wpis Projekty domów typu stodoła - top 5


Krzesła do salonu – jak je wybrać? | Nurt Wiedzy\nKrzesła do salonu – jak je wybrać?\nOpublikowane przez Nurt Wiedzy w Ogród i dom 4 lipca 2019\nUrządzenie salonu to czynność, którą wiele osób zapewne postrzega jako coś interesującego. Często jednak okazuje się, że czym innym jest samo wyobrażenie, czymś zaś zupełnie innym rzeczywistość. Kiedy zatem nadchodzi ten moment, gdy należy urządzić wnętrza w mieszkaniu lub domu, okazuje się, że można cierpieć z nadmiaru. W jaki sposób postępować, by wybierać odpowiednie meble do salonu? Przedstawiamy podstawowe zasady stosowane przez zawodowych projektantów wnętrz.\nNikogo chyba nie dziwi stwierdzenie o tym, że dobrze dobrane meble powinny razem tworzyć spójną stylistycznie całość. Odpowiednie wykonanie prac związanych z wybraniem odpowiedniego stylu urządzenia wnętrza jednak nie zawsze okazuje się łatwym zadaniem. Choć przecież można dziś łączyć ze sobą różnorodne stylistyki, niemniej nawet tego typu rozwiązanie powinno się opierać o określone zasady. Jeśli zatem mowa o tym, jakie wypadałoby wybrać krzesła do salonu, w którym obecnie są już inne meble, to trzeba przede wszystkim mieć na uwadze tę spójność stylistyczną. Takie postępowanie będzie czymś, co z całą pewnością zapewni sukces całego przedsięwzięcia.\nPodobnie jak ma to miejsce w wypadku stylistyki, wybór tworzywa, z jakiego wykonano krzesła do salonu, musi być podyktowany względami zależności pomiędzy innymi elementami wystroju wnętrza. Nie zawsze i nie wszystkie materiały będą ze sobą odpowiednio współgrały w pomieszczeniu. Trudno sobie przecież wyobrazić, że utrzymane w nowoczesnej i stylistyce krzesło xenon dobrze odnajdzie się w otoczeniu na przykład dębowego stołu w stylu Empire. Na te zależności należy zwrócić uwagę, inaczej różne materiały będą źródłem podobnych estetycznych konfliktów.\nZapewnienie odpowiedniego komfortu\nJest to kolejna z najważniejszych zasad, na jakie powinniśmy szczególną uwagę w trakcie podejmowania decyzji o zakupie krzeseł do salonu własnego domu. Pokój dzienny służy przecież zazwyczaj do odpoczynku po ciężkim dniu pracy więcej, w wielu wypadkach będzie również miejscem podejmowania gości. Oznacza to, że pogodzenie elegancji z wygodą okazuje się koniecznością. Krzesła do salonu powinny zatem być przede wszystkim wygodne. O ile trudno jest dokładnie wskazać na to, co różne osoby uważają za prawdziwie komfortowe, o tyle jednak warto pamiętać, aby wybrane meble były chętnie używane na co dzień.\nOgrom propozycji oferowanych przez producentów krzeseł do salonu może przerażać, trzeba jednak pamiętać o tym, że bardzo często można uzyskać fachową i zarazem darmową poradę w tym zakresie od sprzedawców oferujących meble w Szczecinie. Należy pamiętać jedynie o spełnieniu trzech podstawowych kryteriów, które obowiązują podczas urządzania wnętrz wszystkich pomieszczeń, nie tylko wnętrza salonu. Świadomość istnienia tych filarów urządzania wnętrz może z powodzeniem ułatwić proces podejmowania decyzji dotyczących zakupu. Opieranie się na tych zasadach sprawi, że cały proces przebiegnie szybciej, a efekt końcowy będzie budził zachwyty rodziny i grona znajomych.


Warszawa, 28 lipca 2020 roku – Od września br. LOT planuje powrócić na popularne trasy biznesowe, stopniowo odbudowując mapę regularnych połączeń w Europie. Co więcej nowy, jesienny rozkład zostanie uzupełniony o kilka najbardziej atrakcyjnych kierunków z oferty #LOTnaWakacje. Akcja cieszy się dużym zainteresowaniem pasażerów,\n- Jesienią nasza siatka połączeń i liczba częstotliwości będzie odpowiadała potrzebom pasażerów biznesowych, umożliwiając również turystykę w ramach Starego Kontynentu. Uzupełnimy ofertę połączeń do Europy Zachodniej i zwiększymy częstotliwości rejsów m.in. do Brukseli, Paryża, Kopenhagi czy Frankfurtu. W ramach naszego regionu CEE zaoferujemy pasażerom więcej regularnych lotów do Pragi, Sofii, Lwowa czy Wilna. Nadal nie jest to pełna skala możliwości LOT-u sprzed pandemii, ponieważ uruchamiając kolejne połączenia bardzo uważnie analizujemy sytuację epidemiczną w danym kraju. W planach mamy kolejne kierunki m.in. Stambuł, Tel-Awiw i Sztokholm, ale decyzje o ich uruchomieniu uzależnione są od stabilizacji sytuacji epidemicznej w tych regionach. Będziemy uzupełniać siatkę o nowe połączenia, gdy tylko pojawi się taka możliwość – mówi Krzysztof Moczulski z-ca dyrektora komunikacji korporacyjnej i rzecznik prasowy LOT-u.


W czwartek 10 czerwca, pomiędzy godziną 12.00 i 13.00, nasi uczniowie pod pod opieką pań: Anety Miki i Małgorzaty Mrozik, mieli na boisku wyjątkowe zajęcia – oglądali zaćmienie Słońca, sklasyfikowane przez naukowców jako tzw. obrączkowe. To niezwykłe zjawisko, które fascynuje ludzkość od czasów starożytnych, następuje w sytuacji, gdy Księżyc w ruchu dookoła Ziemi znajdzie się na linii widzenia Słońce-Ziemia. Na terenie Polski było widoczne jako częściowe, jednak dzięki położeniu Szczecina w północnej części kraju, mogliśmy ujrzeć największą jego fazę. Uczniowie obserwowali ruchy ciał niebieskich przez specjalne, zaciemnione szybki. Nie kryli emocji na widok zmieniającego się kształtu tarczy słonecznej przysłanianej przez Księżyc. Z pewnością przekonali się, jak intrygujące są tajniki kosmosu i nie przeoczą kolejnego zaćmienia Słońca, które wg badaczy przypadnie 25 października 2022 r.


Ludzkie emocje i uczucia a judeochrześcijańskie bóstwo - Racjonalista\nLudzkie emocje i uczucia a judeochrześcijańskie bóstwo \nW powszechnym przekonaniu stany emocjonalne często są postrzegane jako zjawisko natury psychicznej unikalne dla gatunku ludzkiego. [ 1 ] W rzeczywistości emocje nie są obce innym zwierzętom. Im mniejszy dystans genetyczny do człowieka tym łatwiej je zaobserwować. Dlatego też nie należy się dziwić, że wyniki badań antropologów i behawiorystów są najbardziej w tej kwestii jednoznaczne w przypadku małp człekokształtnych a w szczególności obu gatunków szympansów. Niewątpliwie poziom i intensywność ich przeżywania stawia nas na najwyższym poziomie komplikacji tych psychofizycznych zjawisk. Nie zmienia to jednak postaci rzeczy, że emocje są zjawiskiem nie tylko jak najbardziej fizycznym, ale przede wszystkim skomplikowanym mechanizmem adaptacyjnym, który wyewoluował wraz z naszym gatunkiem. Mówiąc wprost stany emocjonalne jakim podlega każdy z nas są wypróbowanym mechanizmem zapewniającym nam biologiczne przetrwanie. Przynajmniej taką rolę spełniały one przez ponad 99 procent czasu istnienia ludzkości, to znaczy przed pojawieniem się cywilizacji w neolicie. Potwierdza to fakt, że nasze emocje są zjawiskiem instynktownym, które występuje bez naszego świadomego udziału. To znaczy, że nasza świadomość nie jest sprawcza w ich występowaniu. Są to również zjawiska praktycznie rzecz biorąc niekontrolowane przez naszą świadomość czy tak zwaną „wolną wolę". Oczywiście do pewnego stopnia potrafimy nad nimi panować w sposób racjonalny lub tłumić je ze względu na kulturową, społeczną lub etyczną presję. Niemniej kontrola ta nie jest pełna i nie potrafimy ich całkowicie opanować, spowodować lub wyeliminować.\nGeneralnie rzecz biorąc emocje można podzielić na pozytywne i negatywne. Wszystkie te odbierane przez nas jako pozytywne w sensie przyjemności, stanu zadowolenia czy satysfakcji znajdują się w ścisłym związku z naszymi działaniami mającymi na celu przetrwanie naszego gatunku i zwykle są związane, bezpośrednio lub pośrednio, z przekazaniem naszego genotypu. Nawet jeżeli cel przekazania swojego genotypu nie jest całkiem wyraźny, oczywisty lub w pierwszej chwili widoczny. Pozytywne emocje i uczucia są „ewolucyjną zachętą" do konkretnych dokonań lub starań, aby ten „ewolucyjnie pożądany" stan lub cel osiągnąć. Emocje i uczucia negatywne mają z reguły przeciwny cel. To znaczy stymulują zachowania mające na celu unikanie konkretnych zjawisk, stanów czy obiektów.\nSpójrzmy teraz na poszczególne emocje jakimi podlegają ludzie. Zacznijmy od miłości. Uczucie to jest chyba w sposób najbardziej bezpośredni związane z prokreacją. Obiektem miłości może być potencjalny partner seksualny, a więc ojciec lub matka naszych dzieci, nasze własne dzieci lub rodzice. Wystarczy sobie zdać sprawę, że jakoś nie zakochujemy się w 80-cio letnich staruszkach żeby uświadomić sobie, że nasz nieograniczony zachwyt nad osobowością i charakterem potencjalnego partnera tak naprawdę jest skutkiem ewolucyjnego mechanizmu mającego na celu przekazanie naszych genów. Panie zakochujące się w zamożnych staruszkach to zupełnie inna sprawa, do której powrócimy później. Tak zwana miłość do bóstwa jest zjawiskiem zupełnie odmiennym niemającym w rzeczywistości nic wspólnego z miłością. Użycie tego terminu jest jedynie efektem naszych ograniczonych możliwości w werbalnym określeniu skomplikowanych stanów emocjonalnych. Do tematu tak zwanej „miłości do Boga" powrócimy później. Miłość do potencjalnego partnera jest mechanizmem „zmuszającym" nas nie tylko do pożądania fizycznego ale też do ciągłego bycia ze sobą. Stanem dającym jednocześnie ogromną satysfakcję i zadowolenie. Nieracjonalność miłości spełnia również bardzo istotną ewolucyjną funkcję. Wszystkie hominidy [ 2 ], włączając w to nas, stosują tak zwaną K-strategię seksualną. Oznacza to, że posiadamy małą ilość potomstwa ale „inwestycja" w potomstwo jest bardzo duża. Niemowlęta homonidów rodzą się nieprzystosowane do samodzielnego życia a proces ich dojrzewania oraz uczenia się jest długi. W takiej sytuacji niezbędne są długotrwałe związki partnerskie ojca i matki. Jest to możliwe tylko i wyłącznie wtedy kiedy partnerzy „chcą" koniecznie i bezwarunkowo ze sobą być zawsze. Niezależnie od tego co nakazywałyby racjonalne przesłanki dziś czy jutro. Dlatego trafnym określeniem jest „ślepa miłość", i dlatego osoby zakochanej nie da się prawie nigdy w sposób logiczny i racjonalny o czymkolwiek przekonać. Miłość do dzieci nie wymaga chyba wyjaśnienia, jako że ewidentnie wynika z ewolucyjnej troski o przetrwanie naszego indywidualnego genotypu. W przypadku rodziców nasze uczucia również wynikają z faktu posiadania połowy wspólnego genotypu każdego z nich. W grę wchodzi tu również oczywisty fakt, że od dzieciństwa byliśmy z nimi w bardzo bliskim kontakcie obdarzeni ich uczuciem i pod ich opieką.\nMechanizmem sprawczym tak zwanej miłości bliźniego jest również zachowanie naszego genotypu uwarunkowanym naszą bliskość genetyczną. Nie jest to jednak aż tak oczywiste na pierwszy rzut oka dlatego wymaga szerszych wyjaśnień. Ponad 99 procent czasu istnienia naszego gatunku ludzie żyli w małych grupach łowiecko-zbierackich liczących zazwyczaj około 20 — 30 osób. Podobnie jak nieliczni dzisiejsi australijscy Aborygeni i afrykańscy Buszmeni. Grupy takie przez większość czasu pozostawały w izolacji od grup sąsiednich i wszyscy członkowie każdej z nich byli stosunkowo blisko spokrewnieni. Jednocześnie ludzie jako stworzenia „stadne" nie byliby w stanie przetrwać w pojedynkę. Mechanizm „miłości bliźniego" poprzez swój emocjonalny stosunek do „bliźnich" zapewniał przetrwanie całej grupy, ale też tejże jednostki. Dodatkowym „bonusem" był fakt, że z każdym z członków grupy posiadało się częściowo wspólny genotyp. A więc przetrwanie innego członka grupy było przynajmniej częściowym przekazaniem własnych genów. W czasach współczesnych nadal funkcjonuje ten sam mechanizm sprawczy tego typu emocji. Często jednak świadomie lub najczęściej nieświadomie dokonujemy projekcji tego stanu emocjonalnego na przyjaciół, ludzi z naszej miejscowości, rodaków, naszą rasę lub często nawet na całą ludzkość. Ta pochwały godna moralno-etyczna projekcja ulega jednak często szybkiemu rozkładowi w drastycznych czy krytycznych momentach. Jak wielu z nas oddało by życie za brata, jak wielu za nieznajomego Chińczyka?\nOsoby wierzące często szafują terminem „miłości do Boga" określanym przez teologów greckim terminem agape. Ten stan emocjonalny nie ma jednak nic wspólnego z miłością w ścisłym tego słowa znaczeniu. Ale i tutaj podłoże czy mechanizm sprawczy jest efektem procesu ewolucji mającym na „celu" przetrwanie naszego gatunku i naszego genotypu. Korelacja nie jest jednak tak prosta dlatego często trudna do uchwycenia. Jak to było już wspomniane, ludzie, wymarłe homonidy, jak również większość innych naczelnych są stworzeniami żyjącymi w grupach. Pomyślność i przetrwanie naszej grupy jest niezbędnym warunkiem przetrwania jednostki i jej genotypu. Jednocześnie istoty żyjące w grupach w większości przypadków wytwarzają wewnętrzną hierarchię. Wystarczy spojrzeć na grupę szympansów, aby się o tym przekonać. Nie trzeba też większego wysiłku intelektualnego, aby zdać sobie sprawę, że homonidy i wcześni ludzie musieli posiadać podobną strukturę społeczną. W grupie szympansów trwa stałe współzawodnictwo o dominację pomiędzy samcami. Ale żadna grupa nie miałaby szans przetrwania gdyby nie istniał tylko jeden alfa-samiec a pozostałe akceptowały ten stan rzeczy. Występuje tutaj ewolucyjny kompromis, gdzie wspólne dobro grupy, a pośrednio konkretnej jednostki, zależy od akceptacji takiego właśnie stanu rzeczy. Sytuacji, gdzie lepiej być beta, gamma, delta a może nawet omega samcem niż nie być w ogóle. „Ewolucyjnym słodzikiem" w tej sytuacji jest nie tylko przyjemne poczucie przynależenia do grupy, ale przede wszystkim pozytywne odczucia w stosunku do alfa-samca. Podziw, szacunek, dająca satysfakcję lojalność. Rodzi się więc charyzmatyczny lider, przywódca, którego wszyscy „kochają" czerpiąc z tego satysfakcję i poczucie spraw większych przerastających jednostkę. Tak więc mechanizmem sprawczym tak zwanej „miłości do Boga" jest projekcja przyjemnej, gratyfikującej lojalności do przywódcy. Należy też pamiętać, że przez 99 procent czasu istnienia ludzkości tym przywódcą był zazwyczaj ojciec, stryj lub wuj. Określenie, zwłaszcza to pierwsze, jest nader często używane w stosunku do bóstw. Warto tu również zwrócić uwagę na pewien fakt potwierdzający powyższe stwierdzenie. Spotykamy znacznie więcej kobiet niż mężczyzn wykazujących dewocyjny stosunek do bóstw i deklarujących nieograniczoną „miłość do Boga". Jednocześnie statystycznie rzecz biorąc kobiety czy samice większości naczelnych wykazują większą uległość niż mężczyźni czy samce, są mniej agresywne, rzadziej dążą do osiągnięcia władzy, stanowiska, prestiżu. Łatwiej jest im się pogodzić czy zaakceptować istniejącą hierarchię, łatwiej być lojalną. Natomiast mechanizm lojalności u samca zawsze gdzieś tam dopuszcza możliwość rebelii i próby stania się alfa-samcem lub „ukochanym" liderem. Nie ma więc się co dziwić, że mamy znacznie więcej dewotek niż dewotów.\nSatysfakcja z naszych dokonań najprzeróżniejszej natury i charakteru osiągamy gdy występują one na tle czyichś mniejszych dokonań. Odczucie jest pełniejsze w sytuacji, gdy członkowie naszej grupy społecznej, socjalnej, profesjonalnej czy też w kółku zainteresowań potwierdzają nasz sukces, wybitność, status czy prestiż. Motorem tych zachowań i związanych z nimi odczuć jest instynkt walki o dominującą pozycję w grupie. Cecha ta jest powszechniejsza wśród mężczyzn niż wśród kobiet co ma również biologiczne podłoże. Społeczności ludzkie i większości naczelnych są patriarchalne, z alfa-samcem na czele. Z naukowych obserwacji szympansów wynika wyraźnie, że „dostęp do samic", a więc zwiększona szansa przekazania swoich genów jest wprost proporcjonalna do pozycji w grupie. Mówiąc zwięźle alfa-samiec ma zazwyczaj więcej potomstwa niż delta-samiec. Ale należy również pamiętać, że delta więcej niż epsilon. Oczywiście w naszym współczesnym świecie istnieją najprzeróżniejsze metody aby osiągnąć dominację, uznanie czy wybitną pozycję w dowolnie wybranej grupie społecznej, zawodowej czy jakiejkolwiek innej. Mechanizm pozostaje jednak ten sam. Nie należy się więc dziwić, że mężczyźni są częściej rządni władzy, sławy i uznania. Choć dziś wtórnym motywem działania wybitnego naukowca osiągającego światowe sukcesy, uwielbianego przywódcy politycznego czy też idola muzyki rockowej nie jest bezpośrednio zwiększenie swojego „dostępu do samic" u podłoża tych działań leży ten sam mechanizm mający zwiększenie szansy na przekazanie swojego genotypu. Przy innej strategii seksualnej samic wymagającej większej niż samiec „inwestycji" w potomstwo, samice innych hominidów są bardziej ostrożne w wyborze partnera (potencjalnego ojca ich dzieci). U szympansów preferencje mają samce postawione w wyżej w hierarchii z tego prostego względu, że statystycznie rzecz biorąc dzieci alfa-samca będą sprytniejsze i silniejsze. Będą też miały większą szansę na przetrwanie, a więc i posiadania licznego potomstwa. Oczywiście w naszym współczesnym świecie sprawy te mają o wiele większy wymiar i poziom komplikacji. Niemniej chyba każdy zadaje sobie sprawę, że mężczyzna w nowiuteńkim Porsche jest jakoś bardziej przystojny i rozchwytywany przez panie niż taki na przykład bezrobotny. Znając więc sprawcze mechanizmy ewolucyjne nie należy się dziwić i oburzać, że panie często zakochują się w starszych panach, którzy wyprzystojnieli na skutek posiadania kasy, sławy lub innych podobnych atrybutów.\n[ 1 ] Inspiracją do tego artykułu jak również źródłem wielu informacji była książka wybitnego, światowej sławy neurologa i psychologa Stevena Pinkera, wydana w 1997 roku, pt. How the Mind Works (Jak działa umysł).\n[ 2 ] wszystkie odmiany form ludzkich takie jak człowiek współczesny (Homo sapiens sapiens), formy kopalne jak Homo sapiens neanderthalis, H. erectus, H. habilis etc., oraz kopalne formy przedludzkie (ale nie małpy) jak wszystkie odmiany gatunku Australopithecus czy Ardipithecus.\n« Religiologia (Publikacja: 27-02-2005 Ostatnia zmiana: 16-07-2005)


Walczą o zdrową żywność | Dziennik Polski\nWalczą o zdrową…\nWalczą o zdrową żywność\nGM 26 sierpnia 2011, 0:00\nWielki sukces niewielkiej organizacji ekologicznej z podwadowickiego Stryszowa. To zainicjowana przez nią i zakrojona na szeroką skalę akcja informacyjna sprawiła, że o problemie żywności modyfikowanej genetycznie (GMO) zaczęli mówić wszyscy. W środę prezydent Bronisław Komorowski zawetował kontrowersyjną ustawę o nasiennictwie, która dopuszczała rejestrację odmian nasion modyfikowanych genetycznie. Ekolodzy ze Stryszowa mówią o sukcesie swoich działań, ale wiedzą, że to nie koniec ich walki o zdrową żywność.\nW ubiegłym roku Jadwiga Łopata (z prawej) gościła w swoim ekologicznym gospodarstwie w Stryszowie finalistki konkursów piękności i to też był element kampanii przeciwko GMO w Polsce. Fot. Mirosław Gawęda\nSTRYSZÓW. Ekolodzy ze stryszowskiej Koalicji mogą mówić o sukcesie, ale to nie koniec ich batalii\nMiędzynarodowa Koalicja dla Ochrony Polskiej Wsi działa w Stryszowie od wielu lat, ale tak naprawdę głośno o niej jest dopiero w ostatnim czasie. To ludzie zrzeszeni w tej organizacji (głównie rolnicy) nagłaśniają co to takiego jest GMO i jakie - ich zdaniem - stanowi zagrożenie.\n- Została wykonana ogromna praca przez nas, przez ludzi z którymi współpracujemy od dawna oraz ludzi, którzy włączyli się "z marszu" i z determinacją stali najpierw pod Sejmem, potem pod Senatem i w końcu pod pałacem prezydenta - mówi szefowa organizacji ze Stryszowa Jadwiga Łopata, kilka lat temu nagrodzona Nagrodą Goldmana, zwaną ekologicznym Noblem.\nW ostatnim czasie do walki o zablokowanie ustawy o nasiennictwie włączyły się różne środowiska - naukowcy, rolnicy, artyści, przedsiębiorcy, konsumenci. Jadwiga Łopata informuje, że w czerwcu, lipcu i sierpniu z inicjatywy Koalicji odbyły się setki wydarzeń w całej Polsce: spotkania z politykami, imprezy edukacyjno-informacyjne, happeningi, protesty, konferencje prasowe, masowe wysyłanie listów do polityków. - Włączyły się też organizacje i naukowcy z innych krajów UE wysyłając listy do polskich polityków - wylicza Jadwiga łopata.\nEfektem tych wszystkich działań jest prezydenckie weto do spornej ustawy.\nTo najgłośniejsza akcja koalicji ze Stryszowa, jednak warto podkreślić, że ekolodzy ze Stryszowa już od wielu lat nagłaśniają problem GMO. Temu właśnie miały służyć wizyty, jakie w Stryszowie składali m.in. książę Karol czy finalistki trzech konkursów piękności w zeszłym roku.\nJadwiga Łopata przyznaje jednak, że weto prezydenta bynajmniej nie kończy i nie rozwiązuje problemu.\n- Przed nami jeszcze wiele pracy. Jest weto prezydenta, mamy trochę czasu, aby pomyśleć i przygotować następny szturm, który doprowadzi do całkowitego zakazu upraw GMO w Polsce, podobnie jak ma to miejsce już w 9 krajach Unii Europejskiej. Musimy jeszcze bardziej zjednoczyć nasze działania, zapraszamy do dalszej współpracy - mówi Jadwiga Łopata ze Stryszowa.