Jak ugryźć programowanie ? Post kobiety,która jeszcze nie miała z tym żadnego kontaktu, a chcialaby spróbować swoich sił, w programowaniu czegoś innego niz pralka. Od czego zacząć ? - Strona 4:: 4programmers.net\nJak ugryźć programowanie ? Post kobiety,która jeszcze nie miała z tym żadnego kontaktu, a chcialaby spróbować swoich sił, w programowaniu czegoś innego niz pralka. Od czego zacząć ?\nZasadniczo chciałabym coś w swoim życiu stworzyć, programowanie wydaję mi się ciekawą opcją. Mam w tym momencie lat 24 i licencjat z filologii. Za dzieciaka marzyłam sobie o byciu informatykiem, ale lata minęły, rodzice swoje, ja swoje, a życie swoje. Zamierzam zrobić teraz 2-letnią magisterkę, co daje mi sporo wolnego czasu, który chciałabym poświęcić na naukę czegoś faktycznie ciekawego. I tutaj pojawia się problem. Czytałam o przeróżnych kursach, bootcampach i zazwyczaj nie są dobrze oceniane. Chyba, że ktoś może mi z czystym sumieniem coś polecić, z góry dziękuje. Chciałabym rozpocząć przygodę, ale gdzie ? Czegokolwiek nie czytam, to wszystko czarna magia. Oglądam filmiki na youtubie, w komentarzach ludzie piszą, że to wszystko błędne myślenie, zła technika. Znalazłam to forum i pomyślałam, że tutaj może ktoś mógłby mnie chociaż nakierować. O środowisku programistów słyszy się różne opinie, ale cholera jasna, gdzie pytać jeśli nie u źródła. Z programowaniem nie mam wspólnego jeszcze nic oprócz szczerych chęci i gotówości do pracy nad swoimi umiejętnościami. Poza tym piszę też z chęci poznania kogoś kto już w tym siedzi i miałby czas i dobrą wolę podania ręki.\nedytowany 1x, ostatnio: ArchPixie, 2019-09-03 15:20\nNie wróżę powodzenia w branży której założeniem jest rozwiązywanie problemów osobie, która prosi innych o pomoc na etapie kiedy wystarczy wziąć do ręki dowolny podręcznik dowolnego języka.\nZ jednej strony rozumiem ten wszechobecny sceptycyzm, bo próbuje dowiedzieć się czegokolwiek, od grona, które w tym siedzi od lat i ma ukształtowaną pozycję,\nWłaśnie dlatego, że nasze grono od lat w tym siedzi, to możemy mieć problem z wyobrażeniem sobie, jak mielibyśmy zaczynać dzisiaj...\nWybór technologii dla początkującego był mocno ograniczony, nie tylko ze względu na poziom trudności, ale także ze względu na koszta różnych narzędzi programistycznych. Był jakiś Turbo Pascal, Borland C itd...\nPotem kroki jakimi podążać były podyktowane przez gazety, np. Komputer Świat Ekspert, ten pamiętny pierwszy numer z Delphi 6 (rok 2002) :)\nWraz z rozwojem technologii i pojawianiem się nowych narzędzi, każdy szedł swoją drogą...\nedytowany 4x, ostatnio: Spine, 2019-09-03 19:25\nO tak, oczywiście każdy studenciak w Polsce te prawie 30 lat temu kupował sobie na początek Turbo Pascal za kieszonkowe. ;P - xy 2019-09-03 21:09\nkroki jakimi podążać były podyktowane przez gazety, np. Komputer Świat Ekspert Ja zaczynałem programować od tej książeczki: http://ksplus.komputerswiat.pl/sklep#biblioteczka-1-2005 :D Niesamowite, że to już prawie 15lat (choć zawodowo programuję od stosunkowo niedawna). - Maciej Cąderek 2019-09-03 22:24\n@Maciej Cąderek: Mam to. Komputer świat porgramowanie w c++ 1/2005. W sumie właśnie trzymając tę książeczkę o c++ napisałem pierwszy post o js, ale na początku właśnie żeby poznała zmienne, funkcje bo taka jest agenda. Mi sporo pomogała właśnie zrozumieć zmienne, pętle itd. I masz przykład jak tego używać i co z tego można zbudować np programik wielokrotnego wyboru do obliczania pola trójkąta albo koła. To właśnie było dobre... W sumie to tylko 9,90 zł więc warto po nią sięgnąć! Wtedy to był chyba dodatek i kosztował 11.80 zł. - goose_ 2019-09-04 01:30\n@xy: ja akurat jako dzieciak byłem w pewnym momencie naiwnie nastawiony na kupno Visual C++... żeby mieć licencję na zarabianie na własnych aplikacjach :D Na szczęście nie doszło do zakupu... - Spine 2019-09-04 01:43\n@Spine: No w sumie zależy w jakim wieku się było dzieciakiem. Ja sobie kupiłem pod koniec lat 90. Visual C++ standard ed. (książeczka Hortona była w środku) za jakieś 2 stówki z hakiem PLN chyba promocyjnie. Jednak w czasach "panowania" Turbo Pascala itp., czyli z grubsza na początku lat 90., ceny były raczej kosmiczne w porównaniu z przeciętnymi zarobkami w Polsce. - xy 2019-09-04 07:28\nWybór technologii dla początkującego był mocno ograniczony - Turbo Pascal :)\nI chyba nikt nie wiedział czy wybrana droga jest słuszna. Ja zaczynałem na początek wybrałem Perla i miałem w planie C++, bo myślałem, że tak ma być, że zna się kilka języków.\nBo tak ma byc - stivens 2019-09-03 19:28\nJa komercyjnie posługuję się lub posługiwałem ponad 10 językami. To chyba naturalne. - somedev 2019-09-04 06:38\nTo programowanie jest jak kredyt we frankach :P? Takie dziwne wrażenie odnoszę na tym forum, nie polecę Ci nic bo jak nie wypali to game over? Wszyscy się dziwią dlaczego nowi zadają tak oczywiste pytanie? Może odpowiedź jest prostsza niż myślicie? Bo nie jest konkretnie, w zrozumiały sposób napisane co z czym się je.. -.- lub jeśli jest to np. odnośniki nie działają. Przykład: zakładka na górze strony - Kompendium, dział C# 80% linków "literatura" martwa. Odsyła się ludzi do zagranicznych portali i tam dalej szukaj wiatru w polu. Może ktoś byłby tak wyrozumiały i napisze 1 big topic co z czym się je np. "C++ dobry do sałatki jarzynowej". Forum istnieje od bodaj 2002 r. i po tylu latach rozumiem że większość jest znużona odpowiadaniem na te same pytania. Jednak może znajdzie się kilka os. które wykażą się zrozumieniem i w każdej kategorii przypną temat: Nazwa języka - Literatura dla początkujących itd. Macie doświadczenie, opiszcie gdzie czego używaliście, jakie co ma zastosowanie, tak po chłopsku. Przykład z życia: pracuję jako doradca podatkowy, wiele os. czy to młodych/starszych przychodzi do mnie z prośbą o pomoc w założeniu działalności gospodarczej. Ludzie mylą pojęcia podatek dochodowy z vatem, nie wiedzą czym jest PIT itd. Moja codzienność - scenka - Ja: Jaką formę opodatkowania Pan wybrał? Pan A: Chcę być na vacie. 10 min później za vat już dziękuje i prosi grzecznie o np. rozliczanie na zasadach ogólnych. Dawniej niektórym musiałem tłumaczyć godzinę/dwie co jest czym, w rezultacie i tak zaraz dana osoba wydzwaniała ponownie -> kolejne 30 min "zmarnowane" :D. Obecnie posiadam prostą i przejrzystą broszurkę, gdzie łopatologicznie opisane jest co jest czym. Kiedy ma zapłacić jakie składki/podatki itd. Każdy "Świeżak" szuka na wstępie prostych odpowiedzi. Nie formułek po angielsku a raczej czegoś przedstawionego np. w formie graficznej, uproszczonej do minimum. Nawet śmieszne historie/gafy potrafią pomóc z wyborem "produktów na śniadanie..." :D Ale to tylko takie moje drobne marudzenie :P\nPozdrawiam i szukam dalej "swojego języka" heh ;)\nhttps://images.app.goo.gl/pDQYUmPxixa64zW38 - stryku 2019-09-04 09:05\nhttps://link.do/pWMye ;] - J4zzix 2019-09-04 09:19\nI jak poszukiwania? Znalazłeś coś? Napisałeś chociaż jedną aplikację w 3 różnych językach aby sprawdzić co Ci bardziej podchodzi? - kixe52 2019-09-05 13:52\nJak ugryźć programowanie?\nJa to otworzyłem edytor i zacząłem programować, lecz jestem starej daty, więc nie nadążam za tymi nowoczesnymi trendami...\nPropos tytułu wątku to nie dajemy spacji przed znakiem zapytania, a po przecinku dajemy, uważam, że na filologi powinni uczyć podstaw PL ;)\nBo to pewnie ani post kobiety, ani filolożki. Po prostu kolejne trollowanie. - vpiotr 2019-09-03 21:38\n@czysteskarpety: jak otworzyłeś Vim'a to nie dziw, że do tej pory programujesz :-) - Aryman1983 2019-09-04 22:19\nZgodnie z obecnymi trendami jak ktoś chce zacząć programować to powinien założyć bloga albo kanał na YT - szweszwe 2019-09-05 15:05\nJa osobiście nie rozumiem osób, które ciągle męczą innych prośbami o pomoc wcale nie wykazując się inicjatywą w zrobieniu czegoś samodzielnie. Ta samodzielność przejawia się chociaż w taki sposób że poszukam, spróbuję, doczytam. I w razie jakichś większych problemów zapytam o pomoc w konkretnej sprawie.\n@J4zzix: świadczysz usługi komercyjne w zakresie doradztwa, dlaczego więc się dziwisz że przychodzą po poradę do kompetentnej osoby? Płacą ci za to. Ja niestety też często muszę tłumaczyć biznesowi, dlaczego ten ich jeden "mały przycisk" i jego obsługa to minimum 2 tygodnie pracy dla trzech ludzi...\n@var -> odpowiedz na Twoje pytanie: https://www.wykop.pl/wpis/301[...]informatykow-heheszki-zaslys/ - WhiteLightning 2019-09-03 21:30\nZ materiałów dostępnych za darmo w internecie mogę polecić:\nhttps://www.youtube.com/playlist?list=PLE953C0B85B50AB62 (troszkę przestarzałe)\nPytanie, czy cokolwiek ci podjedzie?\nTen post w tymi linkami, dla osoby zielonej, to była taktyczna satyra? Na pewno szaraków w temacie zafascynuje to, jak KrzaQ opisuje quirki języka C++, które zna może 1% programistów tego języka.\nNawet u Gyna jest troche materialow dla poczatkujacych np: https://gynvael.coldwind.pl/?id=238 byly tez kiedys podstawy assemblera cyz pisanie bardzo prostych gier. Za to mysle ze np. ksiazka zrozumiec programowanie pomimo opisu moze byc za trudna na sam poczatek. - WhiteLightning 2019-09-03 21:28\n@var Nie zrozumieliśmy się, chodziło mi raczej o coś innego. Przychodzili i pytali = zajmowało to sporo czasu, w pewnej chwili już męczyło. Rozwiązaniem było ujednolicenie i zebranie "do kupy" podstawowej wiedzy, w sposób zrozumiały ;) Ludzie tutejszych userów mają za kompetentne osoby, dlatego pytają. Bardzo często liczą właśnie na spersonalizowaną odpowiedź, to akurat jest awykonalne. Stąd moja sugestia wyżej, patrz hasło - "temat". Nie każdemu pomożesz, ale też nie każdy oczekuje cudów a drobnego naprowadzenia. :P. To co Ty znajdziesz w google nie zawsze jest zrozumiałe np. dla mnie i odwrotnie ;D Osobiście szukam dobrej i prostej książki dla totalnego nowicjusza a nie poradnika po ang. bo nie mam na to aż tyle czasu, a kupowanie wszystkiego jak leci też jest bezsensu. Opinia i wrażenia innych o danym tytule są bardzo pomocne.\nDalej się chyba nie rozumiemy. Wydaje mi się, że skoro ludzie do Ciebie przychodzą i z nimi rozmawiasz to znaczy że ci za to płacą. Jak najbardziej rozumiem optymalizację w postaci napisania broszurki (za którą też można skasować :D)\nCo do poszukiwań dobrej książki - jaki problem przeszukać np Heliona, przejrzeć fragmenty które udostępniają i kupić coś co podpasuje? Jeśli się nie spodoba to masz całe 2 tygodnie na zwrot.\nKsiążki na Helionie papierowe można zwracać? - veneficus 2019-09-03 21:58\nhttps://helion.pl/przewodnik/reklamacje.phtml - var 2019-09-03 22:16\nAd 1. Tak płacą, tylko akurat na tym forum chyba opłat za drobne wskazówki chyba nie ma co?\nAd 2. Ok, to powiedz mi tak co mi z fragmentu książki który zazwyczaj zaczyna się na stronie bodaj 100?\n3 przykłady z heliona:\nC# 7.0 w pigułce. Wydanie VII - 1 fragment na stronie 200+\nWspółbieżność w języku C#. Receptury - 1 fragment na stronie 60+\nC#. Praktyczny kurs. Wydanie III - 1 fragment na stronie 117+\nPowiesz mi że to mnie zachęci, nowicjusza który ledwo wie co to IDE? Chyba do zamknięcia strony =D To tak jak bym Ci kazał przeczytać Załącznik 14 do ustawy o VAT a resztę zostaw, po co to komu :D Ciężko tak kupić coś w ciemno jeśli jest niezrozumiałe. Opinia żywego człowieka na forum to już coś, może być zachętą do zakupu danej pozycji. W recenzjach często spotykam boty :)\nA tak btw mogę Cię prosić o napisanie mi od czego Ty zaczynałeś hmm? Czym teraz się zajmujesz :P? Może być na priv. ofc nie zmuszam ;)\nPs. A mówią "Kto pyta, nie błądzi..."\nedytowany 2x, ostatnio: J4zzix, 2019-09-03 22:13\nWiecej niz 1 if 2015-11-10 20:50\nSzukanie swoich postów w temacie 2020-06-24 21:51\nW czym się rozwijać, czego spróbować? 2015-08-17 20:28\nJak działa pralka, i w czym się ją programuje. 2014-05-29 11:02\ndodanie managera do kontaktu outlook 2018-12-23 19:35\nVisual Studio nie otwiera żadnego projektu 2015-09-14 21:01\n50 tysięcy wakatów. Kobiety górą 2018-08-21 11:50\nWinscard – problem z wychwyceniem kontaktu 2018-11-16 10:57\nIle procent będzie miała platforma na jesieni? 2015-06-12 12:35\nKolejna liczba która będzie miała różne cyfry 2018-03-20 22:37


Ćwiczenie tygodnia: pozycja przeciwbólowa w ostrym stanie bólowym kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. - Licencja na Zdrowie Ćwiczenie tygodnia: pozycja przeciwbólowa w ostrym stanie bólowym kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. – Licencja na Zdrowie\nCel: odciążenie uszkodzonych struktur, działanie przeciwbólowe.\nPołóż się na plecach na twardym podłożu.\nPodudzia nóg ugiętych w stawach biodrowych i kolanowych pod kątem 90° oprzyj na krześle lub łóżku.\nOddychaj swobodnie, próbując rozluźnić mięśnie.\nLeż w opisanej pozycji i swobodnie oddychaj. zalecane jest przyjmowanie takiej pozycji jak najczęściej i pozostawanie w niej przynajmniej przez 30 minut.\nleż minimum 30 minut\nkilka razy dziennie:3-5\nUczucie ulgi i ogólnego odprężenia. Ból powinien być mniej intensywny lub w ogóle zanikać w tej pozycji.\nDla kogo polecane jest to ćwiczenie?\nPozycja przeciwbólowa w ostrym stanie bólowym kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego wskazana jest u wszystkich pacjentów w okresie ostrym choroby poczynając nawet od pierwszych jej dni. Przynosi dużą ulgę, pozwala wyciszyć ból i sprawniej funkcjonować. Wykorzystuje się ją również jako pozycję relaksująca i odprężającą u wszystkich osób z przeciążeniami dolnego odcinak kręgosłupa takimi jak: nadmierna otyłość, praca związana z noszeniem większych ciężarów, długotrwałe prowadzenie auta, chodzenie na wysokich obcasach itp.\ndziałanie przeciwbólowe kręgosłup kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy odciążenie odprężenie ostry ból otyłość przeciążenia relaks


O oliwie - Hola Oliva\nHome > O oliwie\nMożna pokusić się o stwierdzenie, że oliwa jest stara jak świat. Skrzemieniałe liście dzikiego drzewa oliwnego liczące sobie ponad 50 tysięcy lat znaleziono na Santorini. Według mitologii, drzewo oliwne to dar bogów dla ludzi, to święte drzewo i najwyższe dobro. Owoce drzewa oliwnego, oliwki i pochodząca z nich oliwa, od wieków była wszechstronnie wykorzystywana i nazywana płynnym złotem. Wykorzystywano ją oczywiście do celów spożywczych, ale służyła również do produkcji pachnideł, do rytuałów religijnych – Hebrajczycy namaszczali nią swoich królów. Używana była do celów medycznych, służyła jako kosmetyk i paliwo do lamp. Przez Rzymian nazywana była pierwszą ze wszystkich roślin.\nOczywiście, nie wiadomo gdzie wyrosło pierwsze drzewo oliwne, ale na pewno jest charakterystyczne dla basenu Morza Śródziemnego. Ślady odnajdywane przez archeologów świadczą o tym, że uprawiać oliwki i wyciskać z nich oliwę zaczęliśmy około pięć tysięcy lat temu. Od III tysiąclecia p.n.e. prasy oliwne były już powszechnie znane.\nDzięki chropowatej korze oraz mocnym korzeniom drzewo oliwne dostosowuje się do różnorodnych warunków klimatycznych. Potrafi rosnąć zarówno na żyznych równinach, na skalistych wyżynach i nad samym morzem. Potrzebuje jedynie cudownego śródziemnomorskiego klimatu i słońca.\nDrzewka oliwne, zaczęto uprawiać najpierw na terenie Palestyny i Syrii, potem rozprzestrzeniły się na Turcję, Grecję, Włochy, Francję i Hiszpanię. Hipokrates zwany ojcem medycyny, polecał ją na wrzody, ból mięśni i cholerę. Dioskurides Pedanios (grecki lekarz i botanik) używał oliwy z oliwek jako bazy do prawie wszystkich swoich maści.\nOgromny wkład w rozpowszechnianiu gajów oliwnych w basenie morza śródziemnego mają Rzymianie. Podbój kolejnych prowincji łączył się z zakładaniem nowych upraw. Sam Rzym był centrum handlu tym produktem: Arca Olearia - tu kontrolowano ceny oliwy, ilość zapasów oraz szlaki handlowe.\nUprawa oliwek i handel oliwą trwa nieprzerwanie od tamtych czasów. Zdarzały się okresy zapaści, nieurodzaju czy załamania rynku. Na przełomie XIX i XX w. oliwa przeżywała swój ciemny wiek – tłuszcze zwierzęce i oleje z pestek stały się bardziej popularne a produkcja oliwy została ograniczona.\nJednak ostatnie dekady XX wieku to okres jej renesansu i odkrycie korzystnych dla zdrowia właściwości diety śródziemnomorskiej, której oliwa jest nieodłącznym i niezastąpionym elementem.\nOpisywany tu korzystny wpływ oliwy na zdrowie odnosi się jedynie do oliwy extra virgin, a nie oliw gorszej jakości.\nWybór pomiędzy sokiem ze świeżo wyciśniętych owoców a napojem owocowym z kartonu nie nastręcza nam dużych dylematów. Zalety tego pierwszego są bezdyskusyjne. Podobnie powinno być z oliwą z oliwek ponieważ tylko ta z pierwszego tłoczenia oferuje nam swoje bogactwo i walory.\nOliwa z oliwek EXTRA VIRGIN jest bogata w jednonienasycone i wielonienasycone kwasy tłuszczowe, zwłaszcza omega-9, które w przeciwieństwie do kwasów nasyconych zawartych w tłuszczach zwierzęcych oraz szkodliwych tłuszczach typu trans w margarynach, wywierają dobroczynne działanie na organizm ludzki.\nZgodnie z najnowszymi badaniami, nasycone kwasy tłuszczowe zwiększają stężenie złego cholesterolu LDL we krwi. Cholesterol ten powoduje gromadzenie lipidów na ścianach tętnic, co może spowodować miażdżycę. Natomiast dieta oparta na żywności zawierającej głównie jednonienasycone kwasy tłuszczowe nie tylko nie zwiększa stężenia LDL we krwi ale je obniża zwiększając równocześnie stężenie HDL, czyli dobrego cholesterolu.\nPoniższa tabela pozwala porównać różne rodzaje tłuszczów roślinnych pod kątem ich zawartości w jednonienasycone i wielonasycone kwasy tłuszczowe.\nSpożywanie dobrej jakości oliwy (czyli oliwy ze sklepu holaoliva.pl) przynosi wymierne korzyści zdrowotne:\nnajważniejsze, o których była mowa powyżej, czyli obniżenie poziomu złego cholesterolu i w rezultacie zmniejszenia zagrożenia chorobami takimi jak choroba wieńcowa czy też zawał mięśnia sercowego.\noliwa z oliwek zawiera duże ilości kwasu oleinowego, który zmniejsza ryzyko zachorowania na astmę i alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Stąd obserwuje się niższą zachorowalność na te choroby wśród mieszkańców basenu Morza Śródziemnego.\noliwa z oliwek jest bogata w witaminy A, E, D, K. Pomaga przy stwardnieniu tętnic, kamicy żółciowej, nieżycie i owrzodzeniu żołądka oraz w zaparciach, a także zapobiega tworzeniu się wolnych rodników. Wspaniale oczyszcza i reguluje procesy trawienia.\ndoskonale wpływa na wzrost kości u dzieci.\ndoskonale asymiluje cukry i wyrównuje ich poziom we krwi, czyli powinna być stałym składnikiem diety osób chorych na cukrzycę.\noliwa pozostaje w żołądku dłużej niż nasycone tłuszcze, dzięki czemu powstanie uczucia głodu znacznie się opóźnia, co ma ogromne znaczenie dla osób starających się stracić na wadze.\nzawarta w oliwie witamina E, która jest jedynym z podstawowych antyoksydantów pokarmowych, ochrania komórki przed utlenianiem i zniszczeniem, a w konsekwencji zmniejsza ryzyko zachorowania na niektóre typy nowotworów.\nNajlepiej kupować oliwę u nas w sklepie, ponieważ dostajecie Państwo produkt najwyższej jakości. Jeśli jednak kupujecie oliwę gdzie indziej, warto zwrócić uwagę na:\nbutelkę: zawsze z ciemnego szkła\netykietę: po pierwsze, szukamy napisu Extra Virgin. Producent może umieścić ten napis na etykiecie jeżeli jego oliwa spełnia rygorystyczne wymogi, a jej kwasowość nie przekracza 0,8%. Niestety, poziomu kwasowości oliwy nie znajdziemy na etykiecie. Poziom kwasowości może być wymieniony tylko i wyłącznie wtedy, kiedy towarzyszą mu również inne parametry chemiczne, w tym zawartość wosków. Umieszczanie na etykiecie parametru dotyczącego kwasowości z pominięciem pozostałych informacji jest niezgodne z prawem. Szkoda, ponieważ to właśnie niska kwasowość oliwy świadczy o jej wysokiej jakości. Oliwy superior/premium w klasie Extra Virgin nie przekraczają poziomu 0,3%. Takie są właśnie hiszpańskie oliwy w naszym sklepie!\nNapis Extra Virgin jednak nie zawsze gwarantuje zakupu produktu najwyższej jakości. Zdarza się, że pomimo tego napisu, otrzymujemy produkt gorszej jakości, a w butelce jest mieszanina różnych olejów. Dlatego szukamy innych informacji.\nMiejsce tłoczenia i butelkowania - to bardzo istotna informacja. Jeżeli w tym samym miejscu, w którym jest gaj oliwny znajduje się tłocznia i tam tez odbywa się butelkowanie, to świadczyć to będzie o wysokiej jakości oliwy. Czas od zbioru oliwek do momentu dostarczenia ich do młyna jest bardzo ważny i nie może być długi, ponieważ oliwki szybko pleśnieją.\nAdnotacja na butelce, że oliwa została wyprodukowana w UE, tak naprawdę nic nam nie mówi. Nie wiemy, gdzie rosły oliwki, jak długo były przechowywane przed przetworzeniem. Prawdopodobnie w butelce znajduje się bliżej nieokreślony mix różnych olejów z oliwek bez charakteru i jakości.\nJeżeli na etykiecie znajduje się informacja o odmianie oliwek, z których oliwa została wytłoczona, świadczy to o jej dobrej jakości.\nSzukamy tez informacji o sposobie produkcji. Oczywiście interesuje nas jedynie sposób „na zimno” i przy zastosowaniu środków wyłącznie mechanicznych.\nOliwa jest produktem delikatnym i jeśli ma zachować swój smak, kolor i właściwości odżywcze musi być odpowiednio przechowywana:\noliwa nie lubi światła, zbyt niskich i wysokich temperatur, dlatego musi być przechowywana w ciemnych butelkach lub puszkach, najlepiej w szafce, z dala od źródła ciepła.\nnie należy przechowywać oliwy w lodówce.\noptymalna temperatura dla oliwy to 14-18 stopni C.\nnależy pamiętać o dokładnym zamykaniu butelki. Do środka nie powinien dostawać się tlen.\nnie wolno kupować oliwy w przeźroczystych butelkach, ponieważ już na etapie zakupu otrzymuje się produkt gorszej jakości. Ustawiona na sklepowych pólkach, pod mocnym światłem jarzeniówek na pewno nie spełni oczekiwań.\nnie powinno się przelewać oliwy do przeźroczystych karafek lub innych pojemników. Do takiej oliwy dostaje się tlen, co powoduje utlenianie produktu, a w konsekwencji obniżenie jego jakości. Jeżeli już decydujemy się przelać oliwę, to nowy pojemnik musi być idealnie czysty i szczelnie zamykany, najlepiej z ciemnego szkła lub nieprzepuszczający światła. Po każdorazowym zużyciu z niego oliwy należy go dokładnie wymyć i wysuszyć.\nchociaż termin przydatności oliwy do spożycia to zazwyczaj 24 miesiące, najlepiej zużyć ją w ciągu 3-6 miesięcy.\nW holaoliwa.pl zamawiamy małe partie produktu, a oliwa, która do nas przyjeżdża butelkowana jest dopiero po złożeniu przez nas zamówienia. Wcześniej przechowuje się ją w odpowiednich zbiornikach z nierdzewnej stali, w stałej temperaturze. Po obniżeniu się poziomu oliwy w zbiorniku , zostaje wpuszczany gaz (argon), który tworzy warstwę ochronną po to aby oliwa nie miała kontaktu z tlenem, zapobiegając jej utlenianiu.\nJakość oliwy z oliwek w znacznej mierze zależna jest od składu chemicznego, który zależny jest od różnych czynników na każdym etapie produkcji: od warunków klimatycznych, uprawy, odmiany oliwek, zbioru, środka transportu, systemu uzyskiwania, czyli sposobu tłoczenia.\nO jakości oliwy z oliwek decyduje zawartość wolnych kwasów tłuszczowych. Im niższa zawartość kwasów, tym lepsza jest oliwa i tym większa zawartość polifenoli i witaminy E. Jeśli oliwki użyte do produkcji oliwy są zbyt dojrzałe, zbyt długo były składowane przed tłoczeniem albo zostały uszkodzone podczas transportu, wzrasta w nich zawartość kwasów.\nExtra Virgin – to oliwa uzyskana z tłoczenia świeżych oliwek, niepodlegająca żadnym procesom chemicznym. W 100% jest to sok z oliwek. Cechy – smak, kolor, zapach – zależą bezpośrednio od odmiany oliwek, z jakich została wytworzona. Możliwość zaliczenia oliwy do kategorii extra virgin wiąże się ze spełnieniem oficjalnych wymagań chemicznych przede wszystkim dotyczących wolnej kwasowości wyrażonej w kwasie oleinowym nie większej niż 0,8 g na 100 g (0,8%).\nVirgin – oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, o wolnej kwasowości wyrażonej w kwasie oleinowym nie większej niż 2 g na 100 g (2%) i o właściwościach zgodnych z ustanowionymi dla tej klasy.\nLampante – oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, zawiera więcej niż oliwa virgin wolnych kwasów tłuszczowych i mniej odżywczego kwasu oleinowego - powyżej 3 g na 100 g (3%). Przeznacza się ją zwykle do celów technicznych lub rafinacji. Nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, dopiero po rafinacji można ją spożywać – na surowo i do smażenia.\nIdealna na zimno i do smażenia\nW polskich gospodarstwach domowych oliwy z oliwek używa się głownie na zimno i jako dodatek do sałatek .\nNiewiele osób wie, że oliwa z oliwek jest tłuszczem bardzo uniwersalnym, w zasadzie najbardziej uniwersalnym w zestawieniu z innymi znanymi i popularnymi w polskiej kuchni tłuszczami.\nW krajach śródziemnomorskich oliwa z oliwek extra vergine jest podstawowym składnikiem diety i z powodzeniem zastępuje popularne u nas tłuszcze roślinne i zwierzęce, nawet tak wydawałoby się nie zastąpione na polskim stole, stosowane głównie do smarowania pieczywa, masło.\nBogata w substancje odżywcze, witaminy, przeciwutleniacze, o idealnej kompozycji kwasów tłuszczowych, oliwa z oliwek extra vergine jest doskonałym tłuszczem do stosowania na zimno, a więc do sałatek, wędlin, przygotowywania marynat, dipów, sosów, doprawiania potraw, maczania świeżego pieczywa.\nKiedy pod koniec jesieni w sprzedaży pojawia się pierwsza, młoda oliwa, sprzedawcy często zachęcają klientów do jej próbowania, oferując kawałki chleba, które można w niej moczyć.\nCzy oliwa z oliwek nadaje się do smażenia?\nOdpowiedni stosunek kwasów tłuszczowych jednonienasyconych do wielonienasyconych w oliwie z oliwek extra vergine oraz jej wysoki punkt spalania, znacznie wyższy niż popularne w polskiej kuchni tłuszcze sprawia, iż jest ona wprost doskonałym tłuszczem do stosowania w wysokich temperaturach.\nMożna na niej bezpiecznie smażyć do 220°C. Naturalnie w wyniku długiego smażenia na mocnym ogniu traci ona część swoich cennych właściwości odżywczych, dlatego często rekomenduje się stosowanie do długiego i głębokiego smażenia zwykłą, rafinowaną oliwę z oliwek.\nOliwa z oliwek jest idealna do podsmażania warzyw (np. czosnku, cebuli, marchewki czy pietruszki), które stanowią podstawę wielu śródziemnomorskich potraw.\nJest również doskonała do pieczenia: jeśli chcemy uzyskać na mięsie chrupiąca, jasna skórkę, należy je przed pieczeniem posmarować oliwą. Jeśli natomiast pieczemy ziemniaki lub inne warzywa, musimy dodać więcej oliwy, aby stały się chrupiące i złociste. Smaku doda im szczypta rozmarynu i całe, nieobrane ząbki czosnku.\nNajlepsze temperatury do smażenia na oliwie:\nŚrednia: od 130-150°C; idealna do smażenia surowych produktów, które potrzebują czasu by ugotować się w środku.\nGorąca: od 150-160°C; idealna do podgrzewania gotowych potraw, krokietów oraz dań z nadzieniem.\nBardzo gorąca: od 160-180°C; idealna do smażenia warzyw pokrojonych w słupki, liści lub produktów w małych kawałkach, które muszą usmażyć się bardzo szybko.\nPrzydatny w kuchni bywa termometr do mierzenia temperatury oliwy.\nNigdy nie należy rozgrzewać oliwy powyżej 180°C. Zacznie wówczas dymić (czyli uwalniać niebezpieczne substancje).\nOliwę można do smażenia wykorzystać tylko raz, a w trakcie smażenia usuwać z niej wszelkie zanieczyszczenia. Jeśli zostaną w niej małe kawałeczki potraw, spalą się, a ich goryczka zepsuje smak dania.\nNależy smażyć produkty o temperaturze pokojowej. Jeśli są zbyt zimne, ich smażenie potrwa dłużej i wchłoną więcej tłuszczu.\nNie należy wrzucać na patelnię zbyt wielu kawałków na raz. To obniży temperaturę oliwy, wydłuży czas smażenia i spowoduje, że potrawa nasiąknie tłuszczem.


Prezydent Kołobrzegu zapowiada, że pozwie Skarb Państwa. Chodzi o miliony złotych - OK! KOŁOBRZEG\nPrezydent Kołobrzegu zapowiada, że pozwie Skarb Państwa. Chodzi o miliony złotych\nPrezydent Kołobrzegu zamierza pozwać Skarb Państwa za zbyt niskie subwencje na zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. I jako przykład podaje subwencję oświatową – dotacja celowa ze Skarbu Państwa wynosi rocznie niewiele ponad 30 milionów zł. Realne wydatki miasta na oświatę są o ok. 20 milionów wyższe.\nSame podwyżki dla nauczycieli uchwalone przez rząd pochłoną w tym roku szkolnym 3 mln zł. Tymczasem w subwencji oświatowej ich nie uwzględniono. Oznacza to, że miasto będzie musiało pokryć różnicę z własnej kasy.\n– To nie są moje pieniądze. To są pieniądze mieszkańców. Można by było za nie wybudować na przykład salę gimnastyczną. – mówi Anna Mieczkowska, prezydent Kołobrzegu.\nKołobrzeski pozew przeciwko Skarbowi Państwa nie byłby precedensem. Są już samorządy, które mają już cały ten proces za sobą. Dochodziły swoich praw i sąd przyznał im rację.\n-Subwencja oświatowa nie zaspakaja potrzeb związanych z wynagradzaniem nauczycieli. Musimy więc dokładać. Wypłacamy pieniądze nauczycielom, bo ja nie będę się uchylała od tego, od czego tak naprawdę uchyla się państwo. A są samorządy, które stwierdziły, że ich nie wypłacą, dopóki nie otrzymają ze Skarbu Państwa środków na ten cel. – dodaje prezydent Kołobrzegu. I zapowiada: – Będę sądownie upominała się o należne miastu pieniądze.\nJak mówi Anna Mieczkowska zbyt niska subwencja oświatowa to tylko przykład. Niedoszacowane są też pozostałe zadania zlecone przez rząd samorządom terytorialnym jak np. wszystkie sprawy obywatelskie.\nPoprzedni artykuł Dzień Sybiraka: Uroczystości pod Ścianą Pamięci Polskiej Golgoty Wschodu na kołobrzeskim cmentarzu\nNastępny artykuł Jechał pod wpływem narkotyków. W trakcie pościgu wyskoczył z jadącego samochodu i zaczął uciekać pieszo


BLOG | Tesla Business System\nTesla Business System > BLOG\nBy Mikołaj Tesla in CASE STUDIES\nPodobno kryzysy w social mediach wybuchają w weekendy. Tym razem było inaczej. Ot, kolejna środa, sprawy biegną swoim biegiem, po czym ktoś wrzuca na fanpage screen z LinkedIn. Jeden burak chciał “oddać” asystentkę. Po czym drugi knur dopytywał “czy dobrze się bzyka”. Okazuje się, że ten drugi pracuje dla Panasonic Polska. I teraz zaczął się spory kryzys w social mediach. Historia jest ciekawa, ale przede wszystkim daje do myślenia na kilku różnych poziomach. (more…)\nBy Mikołaj Tesla in WIEDZA O ŚWIECIE\nBlockchain nazywany jest największą rewolucją od czasów wynalezienia Internetu. Ba, nazywany jest znacznie większą rewolucją. Ale dlaczego? Blockchain jest podstawą dla tak popularnych dzisiaj kryptowalut. Jednak większość z nich ma wartość podobną do znaczków pocztowych, albo kapsli, które ludzie kiedyś kolekcjonowali. Dlaczego zatem sama idea stojąca za tym oraz technologia Blockchain jest tak dużą rewolucją? (more…)\nBy Mikołaj Tesla in PLAN REFORM\nMam marzenie. Marzenie o świecie, w którym dobrzy i mądrzy ludzie przewodzą reszcie. O świecie, w którym media służą praktycznej edukacji, a nie jedynie zajmowaniu czasu. Świecie, w którym naprawdę żyjemy, a nie tylko przeżywamy do pierwszego… (more…)


DŁUGIE POŻEGNANIE - RUSH, A FAREWELL TO KINGS (1997) - Inrock\nDŁUGIE POŻEGNANIE – RUSH, A FAREWELL TO KINGS (1997)\nSzlachetność. Szlachetność w muzyce. Określenie, które mam zarezerwowane dla wąskiej grupy naprawdę niewielu wybranych twórców. Kreatorów wytrawnej sztuki, w której każdy element jest dopieszczony niczym trybik szwajcarskiego zegarka. Nawet najmniejsza część takiej układanki ma swój cel, swój smak, swój charakterystyczny połysk, została umieszczona w swoim konkretnym miejscu gdzie pasuje tak idealnie, jakby to sama matka natura ją stworzyła, nie zaś ułomny w swej naturze śmiertelny człowiek.\nCała misterna muzyczna konstrukcja kręci się, obraca, pracuje. Wszystko doskonale się zazębia. Pełen ład, wyglądający tak idealnie jakby zaplanował go sam Stwórca. Nie ma tu ani poczucia braku czegokolwiek, ani też przesytu i zbędnego nadmiaru. Każdego składnika jest tu w sam raz. Jest szlachetnie, dostojnie i przystojnie. Nie ma miejsca na dzikie ekscesy i rozchełstane improwizacje. Muzyczne tworzywo ani na chwilę nie wymyka się z rąk kujących je w olimpijskim spokoju heroicznych kowali, którzy przekształcają je w efekt najszlachetniejszy z możliwych. Brylant, który powstaje po oszlifowaniu kopalnego dzikiego diamentu…\n„Nasłuchałem się szeptanych opowieści\nW starożytnej księdze znalazłem wskazówkę\nWdrapałem się na zmrożone szczyty gór\nWe wschodnich nieznanych krainach\nCzas i samotny człowiek\nPoszukujący zaginionego Xanadu\nMuzyka. Taka właśnie jest muzyka kanadyjskiego power tria Rush. Trzech wirtuozów, z których każdy błyszczy najjaśniejszym blaskiem, przy czym żaden z nich nie wysuwa się przed szereg kosztem pozostałych. Duma narodowa Kanady, mogąca stawać swym dorobkiem w szranki z największymi tytanami muzyki. Idealne połączenie hard rocka i rocka progresywnego, potrafiące uderzyć niczym miażdżący sabbathowski młot, po czym jak gdyby nigdy nic zaprosić słuchacza do onirycznej krainy łagodności. Niedościgniony wzorzec dla niezliczonej ilości inspirujących się nim zespołów, choćby wymienić Metallikę, Dream Theater, Iron Maiden, Tool czy Primus. Trzech skromnych muzyków, którzy na scenie potrafią ze swego instrumentarium wydusić dźwięki tak symfoniczne, eklektyczne i przestrzenne jakby grała cała niebiańska orkiestra. Zespół, który zaczął od klasycznego hard-rocka, osiągnął szczyt swoich twórczych możliwości w rocku progresywnym, w latach 80-tych udanie i bez wielkich strat dla swojej muzyki eksperymentował z syntezatorami, później zaś powrócił do swych korzeni, wciąż utrzymując poziom niedostępny maluczkim. Co jak co, ale panowie raczej fuszerki nie odstawiali, nawet w drugiej połowie lat 80-tych, gdy muzyka stała się nieco cukierkowa i nasycona elektroniką. Wszak wtedy własnie pierwszy raz ich usłyszałem, nagrywając z radiowej audycji bodajże Romka Rogowieckiego płytę Presto. Wtedy wydawała mi się genialna, a przecież uważana jest za jedną z mniej interesujących albumów Kanadyjczyków. I gdybym dzisiaj miał wybrać tą jedną jedyną ich płytę miałbym wielki zgryz. Gdyż doprawdy wielka byłaby rozterka w tym karkołomnym wyborze, choćby pomiędzy pierwszym pomnikowym dziełem Rush – „Cyferkami” 2112, a jakże pięknym wstrzeleniem się w lata 80-te pod postacią monumentalnego Moving Pictures. I myślę, że aby pogodzić te dwa nasuwające się w pierwszej kolejności krążki, ja wybrałbym A Farewell to Kings z 1977 roku z niesamowitą suitą Xanadu w roli głównej…\n„Stanąć w Świątyni Przyjemności\nZ woli Kubla Chana\nZasmakować na nowo owoców życia\nOstatniego nieśmiertelnego człowieka\nOdnaleźć świętą rzekę Alph\nWędrować po lodowych jaskiniach\nOch, złamię post dla kropli miodu\nI napiję się rajskiego mleka”\nCzłowiek. Człowiek, który poszukiwał zaginionego w górach starożytnego królestwa Xanadu, którego genezą była prawdziwa stolica chińskiej, a raczej mongolskiej dynastii Yuan. Zainspirowany legendą o cudowności tego miejsca, w którym drzemie odwieczne bogactwo pod postacią najsłodszego źródła nieśmiertelności. I odnalazł je. Na swoją chwałę. I zgubę. Gdyż, czymże jest upragniona nieśmiertelność w obliczu wieczności, jak niekończącą się udręką istnienia. I takową właśnie okazała się w tym przypadku. Przekleństwem nieprzemijalności. Nieprzerwanym trwaniem w oczekiwaniu na nigdy nie mający nadejść koniec daremnej wędrówki. Opowieść smutna, ale i piękna. Poruszająca metafora pustki, którą możemy zastać na szczycie, do którego tak zawzięcie i nieubłaganie dążymy. Jak wielu z nas poczuło to rozbijające uczucie…\n„Tysiąc lat nadeszło i przeminęło\nLecz czas ominął mnie\nGwiazdy zatrzymały się na niebie\nZamrożone w wiecznym widoku\nWięziony w Świątyni Przyjemności\nOczekuję na koniec świata\nNigdy już nie powrócę\nNie ucieknę z lodowych jaskiń\nModląc się o światło\nWięzienie zagubionych – Xanadu\nPrzestrzeń. Przestrzeń tak tak olbrzymia że ciężko ogarnąć ją zmysłami. Otaczająca nas swą nieskończonością z wszystkich stron. Eteryczną flautę delikatnie przemierzają ulotne kształty, pojawiając się i znikając w oddali, czasem tylko muskając nas zalotnie swoimi wiotkimi skrzydłami. Ptaki ledwo słyszalnie dają o sobie znać gdzieś spoza horyzontu, wabiąc nas, wabiąc siebie nawzajem, wabiąc całą otaczającą je przyrodę. Mikroskopijne fragmenty materii wirują w powietrzu wzbudzając intrygujące miraże. Kosmiczna impresja klawiszowych pociągnięć owocuje ciepłymi rozlewiskami muzycznego wielobarwnego pigmentu. Gdzieś w górze biją dzwony, nieuchronnie zwiastujące nadchodzący proces wielkiej kreacji, w którym wypiętrzą się monumentalne dźwięki. I ten stopniowo narastający dźwięk. Niepokojący i kuszący zarazem. Wpierw bzyczący na ulotnej granicy słyszalności, niczym nadlatujący piękny motyl. Z każdą sekundą, będącą tutaj całym eonem, coraz głośniejszy. Przybliżający się nieuchronnie, po to by eksplodować tuż przed nami tak piorunującą feerią muzycznych doznań, że nie bez kozery można to zaklasyfikować do kategorii „gwałtowne soundgazmy”. Moc. Siła. Potęga. Taka że ciary na plecach i łzy do oczu. Doprawdy ze świecą szukać tak wstrząsających prologów utworów muzycznych, jak ten którym obdarzyli nas muzycy Rush w swoim śnie o Xanadu. Dla mnie to jeden z najpiękniejszych momentów w historii muzyki. Tak wspaniały i rajski jak słowo „Paradise” wybrzmiewające śpiewnie na ustach Geddy’ego Lee. I choćby dla niego warto poznać A Farewall To Kings zawierającą suitę Xanadu. Jeśli ktoś jeszcze nie zna jakimś cudem)


Polscy pracownicy stanowią ważną część rynku pracy w Londynie i mają olbrzymi wpływ na jego ekonomię, w szczególności w sektorze budowlanym.\nPortal dw.com umieścił na You Tube film, w którym mieszkańcy Londynu wypowiadają się na temat imigrantów z państw Unii, a w szczególności Polaków. Niektórzy z nich mówią wprost, że zagłosują w referendum przeciwko Brexitowi, gdyż chcą utrzymać wykwalifikowanych pracowników z Polski w swoich firmach.\nZaczęło się wprawdzie od tzw. polskiego hydraulika, jednak Polacy szybko zdobyli świetną renomę na brytyjskim rynku pracy w wielu branżach. Znani są przede wszystkim ze swojej pracowitości i wysokich kwalifikacji.\nJeden z Polaków, który założył firmę budowlaną na Wyspach, chętnie zatrudnia w niej rodaków, gdyż wie, że są ekspertami w swojej dziedzinie. "Jeśli pracujesz ciężko, możesz osiągnąć wiele" - mówi Polak współpracujący z biurem architektonicznym, w którym również pracuje wielu imigrantów z państw Unii Europejskiej.\nZobaczcie film z polskimi napisami:\nHasła „Polski hydraulik” po raz pierwszy użył Filip Val, dziennikarz słynnego czasopisma satyrycznego Charlie Hedbo. Spopularyzował je natomiast francuski polityk Filip de Villiers, który używał go jako określenia taniej siły roboczej pochodzącej z Europy Centralnej, co miało być efektem wprowadzenia tzw. Dyrektywy Bolkesteina, która zakładała zniesienie barier w przepływie usług w ramach UE, czyli de facto umożliwiała polskim pracownikom legalną pracę m.in. we Francji.\nDe Villiers, lider prawicowej partii Mouvement pour la France, obawiał się wprowadzenia dyrektywy, twierdząc, że przez nią Francja zostanie zalana falą taniej siły roboczej ze wschodu. Hasło polski hydraulik pozostawało niepopularne, do momentu użycia go przez twórcę dyrektywy, Bolkestaina podczas konferencji prasowej.\nHasło „polski hydraulik” dało początek dyskusji na temat traktatu ustanawiającego konstytucje europejską, w ostatecznym rezultacie, społeczeństwo francuskie w ogólnokrajowym referendum odrzuciło traktat.


K6J9G5pvc - profil w Wykop.pl\nK6J9G5pvc od 1 roku 3 mies. na Wykopie\n12 604 akcji\n12 504 mikroblog\nK6J9G5pvc 1 tydz. temu\n@Cosipi: kurwa ten pomysł jest pojebany że aż mam ochotę obejrzeć XD\n+: balatka, NotReallyFunny\n- Cały świat zapomni, że jesteś Spider-Man'em\n- A dałoby rade wymazać coś innego?\n- Co takiego Peter?\n- Słyszał doktor te paste o mentosie?\n#spiderman #marvel #heheszki #pasta\n+: tazq, Tygrysia_Lilia +506 innych\n@Mesmerised: i wtedy się okazało że to nie był mientos\n+: zawodowi3c, Hypeman +2 innych\nŻegnam pana dorosłego\n+: kartofel322, smacznyy +1224 innych\n@jestepianke: Jak peta kurwa\n#heheszki #lata90 #seriale\n+: repiv, matkaPewnegoMirka +522 innych\n@Robson86pn: what is this crossover episode?\n+: bylem_zielonko, Rzeszowiak2 +1 inny\nTypowy polski nastolatek - część 1 - Pogromca femboyów\n#konkursnanajbardziejgownianymemznosaczem #sztukadlasprawiedliwych #heheszki #humorobrazkowy #femboy #nosaczsundajski\nźródło: typowy polski nastolatek - część 1.png\n+: K6J9G5pvc, przemek- +185 innych\n@Strigon: tragedia nie jedno ma imię\n+: Strigon, Sprawiedliwy_Kalmuk +6 innych\n@Strigon: ten teks po łacinie oznacza "Królu szczurów, poddaj się swej nieskończonej sprawiedliwości i otwórz bramy swojego królestwa!"\nPora na #sniadanie i zaraz do łóżka. Oczywiście podane na ręczniku papierowym żeby nie brudzić talerza\n@krepak: mam nadzieje że to czerwone to dżem truskawkowy\nkubusko 1 tydz. temu via iOS\n+: pestis, Barakud +308 innych\n@kubusko: Gdzie taka wulgarna nazwa a putas!\n+: paczelok, Turambar022 +5 innych\nźródło: kurwa podaj harpun.png\nkim jest pjotwór i na czym polega jego dręczycielstwo?\n#konkursnanajbardziejgownianymemznosaczem #plesn #sztukadlaniesprawiedliwych\njaki tag na takie obrazki: #imsorryjanusz czy #imsorryocze czy #pszepraszamojcze ? i czy lepsze czarne czy taka sepia jak poprzednie? pokaż całość\n+: ranunculus, Theo_Y +132 innych\n@dontwolf: zajebiście ci wyszło\n+: Theo_Y, 4-KK +3 innych\njaninapomidor 2 tyg. temu via Wykop Mobilny (Android)\nK6J9G5pvc 2 tyg. temu\n@janinapomidor: Nie wiem czy wrogie wojska przejeły się tym że zniszczą przy okazji inne budynki\n@janinapomidor: nawet jeśli bombowce nie mogłby zatakować to czołgi nie miałby problemów to samo oddział szturmowy wyszkolonych żołnierzy\nrjghk 2 tyg. temu\nźródło: maupa cowiek.png\n+: 9Grzesiek_, Pawulonik_5mg +3 innych\n@rjghk: jeden z członków zaginionego tankowca Lotus\n@dj_icek: Całe kurwa państwo działa na zasadzie "jakoś sobie poradzimy"\n+: n1craM, spere +490 innych\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika K6J9G5pvc


Do tej pory szczepienia odbywały się m.in. w przychodniach podstawowej opieki zdrowotnej, stacjonarnych placówkach medycznych (np. Ambulatoryjnej Opiece Specjalistycznej), szpitalach rezerwowych i węzłowych. Z myślą o pacjentach leżących uruchomiono także wyjazdowe zespoły szczepiące. W II kwartale poszerzony zostanie katalog miejsc, w których można będzie się zaszczepić.\nRząd chce jeszcze bardziej usprawnić proces, dlatego wprowadzamy także zmiany organizacyjne w zakresie kwalifikacji i wykonywania szczepień.\nPoszerzona zostanie też kadra szczepiąca. Obecnie szczepionkę podają lekarze, stomatolodzy, położne, pielęgniarki, ratownicy medyczni oraz felczerzy. W II kwartale tego roku do tej grupy dołączą również diagności laboratoryjni, farmaceuci, fizjoterapeuci i studenci ostatniego roku studiów medycznych.\nW marcu otworzono rejestrację dla osób od 60. roku życia. – Teraz, chcąc przyspieszyć cały proces wprowadza się nowelizację Narodowego Programu Szczepień. Wchodzimy w etap szczepień populacyjnych – poinformował Michał Dworczyk. W kwietniu uruchamiamy zapisy dla kolejnych roczników. Rejestracja będzie prowadzona zgodnie z harmonogramem:


Temat: Re: wejście/wyjście 13.07.16 18:31\nPamiętając adres podany w liście, który dostał tego samego dnia późnym wieczorem, w którym otrzymał pierwszą wiadomość zaczął szukać odpowiednich numerów. Musiał przyznać, że lady Selwyn była kobietą, która potrafiła go zaskoczyć i dziękował jej za to. Jeśli ktoś był odpowiedni do tego zadania, to właśnie ona. Miał na tyle pewności, że Kylo nie zostanie przechwycony, że wysłał jej list z datą z własnym podpisem. To był dobry ptak. Przenosząc się do jednego z kominków w Dziurawym Kotle nie spodziewał się pomruków i szumów na widok jakiegokolwiek członka rodów, którym zabito nestorów. Dlatego cieszył się, że nikt go nie zauważył. O tej godzinie większość gości podziwiała dno swoich kufli niż tych, którzy poruszali się w środku. Morgoth dość sprawnie opuścił lokal i zajął się szukaniem adresu. Nigdy nie spodziewał się, że na Ulicy Pokątnej prócz oczywistych sklepów znajdowało się tyle ludzkich domów. Zapewne był to jeden z uroków magii, który pozwalał na zajmowanie apartamentów przy głównej ulicy, ale równocześnie posiadać swój własny kąt. I prywatność. Morgoth był człowiekiem, który cenił ten przywilej bardziej niż inni i ci, którzy zdołali go poznać, doskonale o tym wiedzieli. Wyminął jakąś grupę czarownic, które przyglądały się nowym trendom na wystawie i wbił głębiej dłonie w kieszenie płaszcza, podnosząc równocześnie ramiona. Śnieg sypał, ale były to tak delikatne opady, że nie przeszkadzały w poruszaniu się. Nie tak jak jeszcze parę dni temu. Głośno śmiejąca się para przeszła obok niego, gdy w końcu zatrzymał się pod właściwym budynkiem. Morgoth zadarł głowę, by obejrzeć kamienicę i musiał przyznać, że była całkiem ładna. Gdyby z oczywistych względów nie pałał niechęcią do stolicy Anglii, może nawet uznałby, że to przyjazna okolica do zamieszkania. Ogólnie. W końcu stanął przed wejściem, zerkając jeszcze na odpowiednie numery i zapukał. Czekając na wycieraczce, pochylił głowę i włożył palce we włosy, zrzucając płatki śniegu, które się tam zgromadziły. Zastanawiał się od czego zacząć, bo opowiadania było naprawdę sporo. Uważał, że obowiązkiem było powiadomienie lady... Lucindy o wydarzeniach związanych z Sabatem. Oczywiście że doszły ją słuchy, ale jednak on tam był. Miał parę wątpliwości, którymi chciał się z nią podzielić, ale nie od razu. Chciał się upewnić czy nie były jedynie wymysłem jego wyobraźni. Słysząc kroki po drugiej stronie drzwi, wyprostował się.\nTemat: Re: wejście/wyjście 13.07.16 23:52\nPonoć każdy rok przynosi ze sobą zmiany. Czasami korzystne dla nas, a czasami wręcz przeciwnie. Wydawać by się mogło, że z każdym rokiem stajemy się doświadczeni i więcej rzeczy zaczynamy rozumieć. Wydaje się, że jesteśmy gotowi na wszystko co przyniesie, a zmiany wcale nie są dla nas aż tak bolesne i zaskakujące. Lucinda nie widzi w tym ani grosza prawdy. Nikt nie jest w stanie przygotować się na zmiany, a wszystko co niesie ze sobą nowy rok to świadomość, że musisz zaczynać wszystko od nowa. W głowie zaczyna się analizowanie tego co zrobiłem złego, a co dobrego i czy przeżyłem ten rok tak jak powinienem. Lynn miała szczęście, że w tym roku nie musiała tego robić. Miała za dużo na głowie by przejmować się rozpoczęciem kolejnego już 1956 roku. Siedziała na kanapie w salonie oczekując swojego gościa. W palcach obracała przedmiot całego zamieszania – naszyjnik. Po wydarzeniach na sabacie zaczęła się mu o wiele bardziej przyglądać. Nie wiedziała co myślał o tym młody Yaxley, ale jak dla niej było prawie pewne, że te dwa wydarzenia są ze sobą bardzo powiązane. - Co przede mną skrywasz? - mruknęła wpatrując się w przedmiot. Czuła, że jego moc zmalała i byłaby w stanie w tym momencie całkowicie ściągnąć z niego klątwę, ale nie chciała tego robić dopóki nie porozmawia z Morgothem, który przecież miał jej coś do powiedzenia w tej sprawie. Z zamyślenia wyrwał ją dźwięk uderzającej o drzwi kołatki. Jeszcze się nie przyzwyczaiła, że znowu jest we własnym mieszkaniu i, że ktokolwiek ją odwiedza. Była typem samotnika i to trzeba było jej przyznać. Schowała naszyjnik do szkatułki i wsunęła ją pod kanapę. W końcu nie była pewna kto stoi za drzwiami. Wstała i ruszyła w stronę korytarza. Otworzyła drzwi i trochę jej ulżyło, kiedy zobaczyła znajomą twarz. Mogłaby przysiąść, że się postarzał. Był zmęczony, zmartwiony… wcale mu się nie dziwiła. - Lordzie Yaxley. - przywitała go. Dobrze wiedziała, że ustalili zwracać się do siebie po imieniu, ale jednak powitanie było powitaniem. - Wejdź proszę – otworzyła szerzej drzwi wpuszczając go do środka. - Mam nadzieje, że nie miałeś problemów z trafieniem. Ja sama czasem się gubię. - powiedziała co chyba miało być żartem z typu tych „witaj w moim domu” choć dobrze wiedziała, że nikt nie miał ochoty na żarty.\nTemat: Re: wejście/wyjście 14.07.16 16:28\nUśmiechnął się lekko na jej widok. Możliwe że było to spowodowane bardziej faktem, że na twarzy Lucindy gościł uśmiech niż uprzejmością. Morgoth raczej był powściągliwy i bardzo rzadko pozwalał, by jego usta wykrzywiały się w tym charakterystycznym grymasie zadowolenia. Zaraz też wszedł do środka domu, gdy otworzyła szerzej drzwi i zaprosiła go skinieniem głowy. Wytarł jeszcze buty od resztek śniegu i wszedł. Przekraczając próg mieszkania, wiedział, że w pewien sposób narusza jej prywatność. Nigdy nie sądził, że kiedykolwiek znajdzie się w sytuacji, w której będzie spotykał się w sprawach biznesowych, jeśli można było ją tak nazwać, na prywatnym terenie. Jej obecność w pałacu była wręcz oczywista, ale on poczuł się nieco nieswojo. Rozejrzał się po wnętrzu, zdejmując płaszcz. Pokiwał głową na jej słowa.\n- Podała... Podałaś mi bardzo dokładne instrukcje. Dziękuję - odpowiedział, pamiętając, by zwracać się do niej po imieniu. Cóż. Trochę musiało mu zająć, by odzwyczaić się od mówienia oficjalnym językiem. A przynajmniej w jej towarzystwie. Nawet wobec matki zachowywał określone standardy i zasady. Możliwe więc że lady Lucinda Selwyn była pierwszą kobietą prócz kuzynek i siostry, do której miał się tak zwracać. - Mam nadzieję, że nie poczułaś się urażona, gdy zamiast twojej sowy, wysłałem ci mojego puchacza? Pogoda zapowiadała się nieciekawie, a nie chciałem jej narażać na niedogodności - wytłumaczył, chcąc upewnić się, że jego zachowanie nie miało negatywnego wpływu na ich relację. Taki już był, tak został wychowany. Wszystko miało znaczenie i każdy najdrobniejszy szczegół był ważny. Umilkł na chwilę i zapanowała trochę niezręczna cisza, którą sam przerwał:\n- Byłbym zapomniał. Nie mogłem przyjść z pustymi rękami i... - urwał, sięgając do wewnętrznej kieszeni marynarki i szukając ukrytego w niej prezentu. Zaklęcie zmniejszającozwiększające przydawało się o wiele częściej niż ktokolwiek mógł przypuszczać. Po chwili butelka wina znajdowała się w dłoni Morgotha. - Jedno z najstarszych z naszej piwnicy - powiedział, przekazując ją kobiecie. - Z okazji nowego roku, żeby zaczął się dla ciebie lepiej niż dla mnie - uśmiechnął się blado, po czym nie czekając na zbędne słowa podziękowania, kontynuował poważniej, przypominając sobie o celu swojej wizyty. - Mamy wiele do omówienia... Pozwolisz?\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 11:33\n23 lutego – z Wyspy\nSpoglądając na wschód słońca nie czuła zmęczenia. Nie czuła też satysfakcji z uzyskanego rezultatu. Była dziwnie przybita jakby nie do końca potrafiła zrozumieć co się właśnie wydarzyło. Nadal miała przed oczami obraz przybitego Oktawiana, który myśląc, że jego ukochana nie żyje przestał walczyć. Mówią, że miłość nas osłabia. Mówią, że ci, którzy kochają są bardziej podatni na zranienia, ale Lynn w to nie wierzyła. Widziała tak wiele dowodów na to, że nie ma niczego osłabiającego w miłości. Tej pełnej i prawdziwej. Morgoth z miłości do matki był w stanie poświęcić wszystko, Oktawian z miłości do kobiety swojego życia był gotowy się poddać. Oddać życie, które ktoś mu zwrócił. Nawet jeśli nie był już człowiekiem to znał to uczucie. Tylko ono mu pozostało. Wychodząc z jaskini nie chciała nic mówić. Zbyt wiele myśli kłębiło jej się w głowie w tym momencie. Jednak nie czuła się skrępowana tym milczeniem. Czuła się lekko z myślą, że wyszli z tego bez szwanku. W końcu mogło się to skończyć o wiele gorzej. I była wdzięczna za zaufanie jakim obdarzył ją Morgo. Nawet jeśli to miało im nie pomóc to musiała spróbować. Nie byłaby wtedy sobą. Mogłaś mi powiedzieć. Mogła. Tylko co miała mu powiedzieć? Że była głupia? Zaufała wtedy kiedy ufać nie powinna? Że to dlatego wróciła do Londynu? Że to tak strasznie bolało? Nie chciała tego mówić. Było jej po prostu wstyd. A może wcale nie chodziło o wstyd. Może chodziło o fakt, że kiedy była z Morgo wyrzucała te wszystkie złe myśli z głowy? Jak bardzo egoistyczne to było? Kiedy teleportowali się do jej domu Lynn uśmiechnęła się lekko. Nie chciała, żeby ich relacja nagle zmieniła się w chłodną. Typowo szlachecką. Już dawno porzucili te zasady. Co się zmieniło? O czym myślał? Czy tak duży błąd zrobiła nie mówiąc mu o tym? Widziała w nim zmianę i chciała sobie wmówić, że to przez zmęczenie, że to przez Oktawiana, ale jej podświadomość nie pozwoliła jej zignorować jego słów skierowanych do niej na wyspie. Uniosła dłoń tak jakby chciała dotknąć jego ramienia, ale zaraz cofnęła ten ruch. - Wszystko w porządku? - zapytała ze szczerym zmartwieniem w głosie. - Wejdziesz do środka? - wiedziała, że przed nimi było kolejne starcie, ale teraz się tym nie przejmowała.\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 12:00\nNie widział pierścionka zaręczynowego na jej palcu, nie wyczuwał w jej zachowaniu również dozy dystansu, który zawsze powinna posiadać kobieta, która zamierzała wyjść za mąż. Co więc było nie tak? Z początku zachowywał wszystkie zasady, jednak później nieco je złagodził, sądząc, że może. Że nie ma nic złego w zdobywaniu nowych, wartościowych przyjaźni. Najwidoczniej źle zrozumiał to wszystko. Coś przegapił po raz pierwszy w swoim życiu i posunął się zdecydowanie za daleko. Jej słowa w jaskini odebrał tak jak one wybrzmiały. Że w życiu Lynn był ktoś, komu chciała owo życie poświęcić. Zestarzeć się, przeżyć kolejne dni, założyć rodzinę i pozwolić, by wszyscy ludzie trzymali się od nich z daleka. Bo liczyła się tylko ta osoba i nikt więcej. A on wszedł z nią w głębsze relacje, będąc nieświadomym, że popełnił katastrofalny błąd. Mógł zesłać na Lucindę plotki i hańbę, jeśli była faktycznie komuś obiecana, a tak to własnie wyglądało. Nie musiała mieć pierścionka, by oświadczać to światu. Coś ukłuło go w środku, gdy zdał sobie sprawę, że ciągle nosiła amulet, który od niego dostała. Kolejna rzecz, przez którą czuł się teraz okrutnie. Nie powinien był nim ją obdarowywać...\nGdy teleportowali się, zastanawiał się czy naprawdę tak znieważył wszystkie znaki mówiące o tym, że była związana z innym mężczyzną, czy zwyczajnie chciał ich nie zauważać? Nie wiedział. Był zmieszany, zażenowany i winny. Może Lynn tego nie widziała lub jeszcze nie przeczuwała, że ich częste spotkania mogły doprowadzić do zniesławienia jej imienia i nazwiska. Nie zamierzał do tego dopuścić, dlatego odsunął się o krok na bezpieczną odległość, gdy stanęli przed wejściem do jej domu. Selwyn swobodnie zaczęła wchodzić po schodkach, prowadzanych do drzwi, ale on się nie poruszył. Stał dalej na chodniku, wiedząc, że nie może sobie pozwolić na podążenie jej śladem. Co chciał od niej usłyszeć? Sam nie do końca był przekonany, ale starczyłoby mu jedno jedyne Nie mogę. Nie byli dziećmi, nie byli dzikusami, nie byli prostakami, by nie umieć czytać między wierszami. By nie rozumieć płynących do nich słów od drugiej osoby. Nie poruszył się też, gdy zaczęła mówić, a potem wyciągnęła do niego rękę. Swoje splótł za plecami, stojąc wyprostowany patrzył na nią przez chwilę, gdy znajdowała się nieco wyżej na schodach. Zaraz jednak odwrócił wzrok, wiedząc, że nie wypadało tak długo utrzymywać kontakt.\n- Tak - odpowiedział ochryple, by zaraz odchrząknąć i powtórzyć:\nNa kolejną wypowiedź kobiety zareagował usztywniając żuchwę i zaciskając na chwilę splecione za plecami dłonie. Czemu mu to proponowała? Dlaczego sprawiała, że to było jeszcze trudniejsze? Mogła po prostu wejść do domu i zniknąć. I chociaż zniknęłaby mu z oczu, nie zapomniałby o niej. Nie, gdy wiedział, że czekała ich jeszcze jedna wyprawa.\n- Nie - odparł w opozycji do swoich poprzednich słów. - Nie powinienem był zajmować ci tyle czasu, lady Selwyn - odparł, patrząc na nią, po czym skłonił się lekko, zamierzając odejść. Wrócić do domu.\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 12:27\nChyba nie zdawała sobie sprawy z tego jak odmiennie przedstawiała się rzeczywistość w oczach mężczyzny. Nie mogła wiedzieć, że jej słowa będą dla niego dowodem na istnienie w jej życiu innej osoby. Ukochanej osoby. Nie pomyślała, że może to tak odebrać. W końcu jej zachowanie jak słusznie zauważył całkowicie temu przeczyło. Gdyby była komuś obiecana nigdy nie pozwoliłaby sobie na tego typu wyprawy, na tak otwarte rozmowy, na przyjmowanie prezentów i odwiedziny we własnym domu. Nigdy nie pozwoliłaby na to by jej imię zostało zhańbione. Nigdy nie zrobiłaby tego swojej rodzinie i rodowi. A jednak tak to wyglądało w jego oczach. I przez moment poczuła się z tą myślą źle. Bo za kogo on ją w tym momencie miał? Jak bardzo przez te słowa straciła w jego oczach? Nie lubiła mówić o sobie. Nie dopuszczała do siebie ludzi i wolała ignorować podświadomość, która namawiała ją do otworzenia się. Tylko ktoś komu ufała w pełni wiedział o niej więcej, a i tak była to wiedza wielkości ziarenka. Nie lubiła być w centrum uwagi. Nie interesowały ją bale, ceremonie, sabaty. Nie umiłowała sobie plotkowania, pięknych stroi i kokietowania mężczyzn. Choć była szlachcianką to w swej prostocie żadnej nie przypominała. Brzydziła się kłamstwem choć płynęło ono w jej żyłach. Gdyby naprawdę miała kogoś przy swoim boku… po pierwsze nie zrobiłaby tego jemu, a po drugie nie zrobiłaby tego Morgo. Nie bawiłaby się w niejasne sytuacje i nieokreślone relacje. Nie pozwoliłaby sobie na tak luźne zachowanie. Zignorowałaby fakt, że tak dobrze czuje się w jego obecności. Bo tak wypadało. I chciała wierzyć, że nadal widzi w niej tą samą osobę. Chciała wierzyć, że nic między nimi się w tym momencie nie zmieniło, ale w głębi duszy wiedziała, że tak nie jest. Znała go. Przynajmniej tę część jego osobowości. Nie uwierzyła w jego zapewnienia. Widziała jak odwraca wzrok, jak splata dłonie za plecami, jak ustawia się neutralnie, ale dla niej po prostu sztucznie. Zmęczenie. To tylko zmęczenie. Czara przelała się kiedy w słowach pożegnania zamiast swojego imienia usłyszała tytuł. Skrzywiła się jakby ją obraził. Przez chwile nie wiedziała co powiedzieć. Pewnie powinna skłonić się równie dostojnie i odejść. Skoro tak widział sprawę to jaki był sens przekonywania go? Pewnie tak zrobiłaby każda. Myśląc, że opamięta się, zrozumie i znowu będzie tak jak dawniej. Przecież niemożliwe było by przez słowa stracić przyjaciela. Tylko czy aby na pewno niemożliwe? Nigdy nie należała do całkiem normalnych i tym razem też nie miała zamiaru zachować się jak każda. - Lady Selwyn? - powtórzyła wybita z rytmu. Zeszła te parę stopni, które ich dzieliły i stanęła obok niego w momencie, w którym się odwracał. - Chodzi o to co powiedziałam na Wyspie? Dlaczego mnie tak traktujesz? Czemu chcesz zniknąć? - w jej głosie dało się słyszeć smutek. Nie wiedziała co może mu powiedzieć. Nie wiedziała jak powiedzieć to co powinna. - Porozmawiaj ze mną\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 12:51\nOczywiście, że jej nie winił. Jakże by mógł? Wina spadała na niego i tylko jego. Jako mężczyzna, jako szlachcic powinien wycofać się już wcześniej, ale pozwolił swojej podświadomości na to, by popchnęła go dalej. By nie przejmował się wszystkimi zasadami, bo ta sytuacja była inna. Owszem. Była. Teraz nie potrafił odróżnić tego, że Lucinda pracowała dla niego. Pracowała, nie towarzyszyła. A on tak to odebrał. Jak głupi i bezmyślny był w momencie, w którym na to przyzwolił. W którym umknęło mu to, że nie była to zwyczajna znajomość. Przerażała go tak bardzo, że przez chwilę zapomniał jak zaczerpnąć oddech. Jeszcze kilka dni i mogłoby się wydarzyć coś, czego obydwoje mogliby żałować. Morgoth zamknął na chwilę oczy, próbując uspokoić szalejące myśli i uczucia. Czy jeszcze mógł stanąć przed lustrem i powiedzieć, że nie ma sobie nic do zarzucenia? Że ma wady, ale nie dotyczą one jego wychowania, bo jeśli tak by było, obrażałby swoich rodziców tym stwierdzeniem i zachowaniem. Czuł, że w pewien sposób zdradził ich i ich naukę, którą darzyli go przez tyle lat. Bo pozwolił się wplątać w coś, co zwyczajnie nazywało się... Czym? Z zewnątrz mogłoby to wyglądać na romans młodego kawalera i obiecanej komuś innemu kobiety. Morgoth instynktownie spojrzał w dół ulicy jakby chciał się upewnić, że nikogo tam nie było. Zagryzł dolną wargę, uciekając spojrzeniem przed jej wzrokiem. Dalej była dla niego tą samą Lynn, którą była, gdy spotkali się wieczorem na wyspie. Tą samą która pomagała mu rozwiązywać rodzinny problem. Z którą był w Tower of London. Którą chciał chronić i o którą się martwił. Jednak nie mogli tego ciągnąć, bo tradycja jak i opinia społeczności temu przeczyły. To było niedozwolone i musieli to zakończyć. Im szybciej tym lepiej. A Morgoth potrafił wrócić do swojej wcześniejszej postawy. I chociaż pierwszy raz w życiu bolało go odegranie szlachcica, zrobił to, bo wiedział, że są rzeczy ważniejsze od jego uczuć.\nNie zwrócił uwagi na jej słowa, bo odchodził. Mogła sobie o nim myśleć co chciała. Najlepiej, żeby kompletnie o nim zapomniała, bo nie musiałby się tłumaczyć, dlaczego nie widują się lub nie rozmawiają dłużej na większych uroczystościach arystokracji. Nie mógł jednak zignorować faktu, że stanęła koło niego i dosłownie zagrodziła mu drogę. Nie chciał na nią patrzeć. Nie mógł. Nie potrafiłby. Dlatego też utkwił spojrzenie w ścianie budynku obok nich. Zwrócony profilem do Lynn, wydawało mu się, że milczał wieki, zanim się odezwał:\n- Bo powinienem. Powinienem odejść, póki jeszcze nic się nie stało. Gdybym wiedział, że... - Kochasz innego? Jak żałośnie i głupio to brzmiało nawet w jego głowie. Dlatego to przemilczał, nie zamierzając nawet tego rozwijać. - Przekroczyłem pewną granicę i nadwyrężyłem twoje zaufanie, równocześnie mogąc doprowadzić twoje imię do okropnego stanu. Mogę jeszcze temu zapobiec. Tylko muszę odejść.\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 13:21\nNie wiedziała co ma mu odpowiedzieć. Była za bardzo zaskoczona. I w tym momencie pożałowała. Tylko nie wiedziała czego. Czy tego, że nie powiedziała mu wcześniej czy tego, że powiedziała to w tamtym momencie. Nie skłamała. Cierpiała przez miłość. Cierpiała bardziej niż myślała, że można. Przez długi czas czuła się zraniona, oszukana, zmanipulowana. Czuła, że pozwoliła sobie na to cierpienie więc właśnie na nie zasłużyła. Tak wiele wtedy rzeczy chciała zmienić. Tak bardzo chciała cofnąć się w czasie by zapobiec swojej głupocie i naiwności. Tylko z jaką lekcją wtedy by z tego wyszła? Że popełnianie błędów nic nie kosztuje? Że nie trzeba się tym przejmować, bo wszystko można cofnąć? Nie zrobiłaby tego. Sumienie nigdy by jej na to nie pozwoliło. Więc trwała w tym smutku i żalu myśląc, że nie pozbiera się z tego. A już na pewno nie na tyle by móc znów zacząć oddychać. Jednak przez te dwa miesiące zobaczyła, że jej życie nie skończyło się wraz z powrotem do Londynu. Zobaczyła, że może mieć tutaj jakieś życie. Nie tylko napędzane chaosem i fałszem arystokratycznego świata. Ale takie prawdziwe. Jej życie. Teraz czuła, że znowu ma ochotę uciec. Może taka już właśnie była. Uciekała kiedy ktoś stawiał na niej krzyżyk. Uciekała kiedy czuła, że ktoś traci w nią wiarę. Bo ucieczka była dla niej jedyną opcją. Szukała wyjścia z sytuacji tak poplątanej, tak skomplikowanej, że mogła tylko zapętlić się w niej jeszcze bardziej. Gdybym wiedział, że… gdyby wiedział, że co? Że był ktoś kiedyś w jej życiu? Co by to zmieniło? Czy to jakieś niepisane zasady, o których nie miała pojęcia? I nawet na nią nie spojrzał. Czemu? Tak bardzo straciła w jego oczach, że nie mógł nawet na nią spojrzeć? Czuła, że nie rozumie. Całej tej sytuacji po prostu nie rozumie. Jeszcze parę godzin temu rozmawiali ze sobą szczerze, bez ogródek, a teraz czuła, że nie rozmawiają w jednym języku. Cofnęła się o krok jakby tknięta jego następnymi słowami. - Moje imię? O czym Ty mówisz? - zapytała zdezorientowana. Oczywiście dopuszczała do siebie znaczenie jego słów, ale nie rozumiała jak mógł tak na to spojrzeć. - Czy Ty naprawdę uważasz, że będąc z kimś związana pozwoliłabym na to wszystko? Myślisz, że tak swobodnie zachowywałabym się w Twojej obecności? - nie było w jej głosie ani irytacji ani żalu. Czyste zdziwienie. - Tak… przyznaje może nie jestem idealną szlachcianką. Może życie jakie sobie wybrałam nauczyło mnie, że wszyscy jesteśmy tylko ludźmi i te sztywne zasady nie zawsze muszą nas obowiązywać. Może od początku wybrałam swobodę zamiast szlacheckich tytułów, ale nigdy nie postawiłabym ani Ciebie, ani siebie w takiej sytuacji. - powiedziała odwracając w końcu wzrok. Nie mogła dłużej znieść faktu, że nawet na nią nie spojrzał. - Nigdy nie powiedziałam, że w moim życiu ktoś jest. Powiedziałam, że wiem jak to jest cierpieć przez miłość. Nic więcej na własną obronę nie mam. - dodała spoglądając w stronę schodów. Wiedziała, że nie umie się z tego wytłumaczyć. Skoro sama ze sobą nie potrafiła się skonfrontować w tej sprawie to jak miała wyjaśnić to jemu?\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 13:53\n- Wiesz, o czym mówię. Wiesz, co myślę w tej chwili. Wiesz, że to dla mnie coś nowego. Wiesz, że nie mógłbym być blisko z kimś, kto jest obiecany komuś innemu. Wiesz, że to mnie przerasta. I wiesz, że to nie jest już zlecenie o pracę - mówił do niej, jednak tak naprawdę chodziło mu o niego samego. Przyznał się do tego po raz pierwszy przed samym sobą i do tego powiedział to na głos. Powiedział to przy niej. Czy to były jakieś niespinane zasady? Tak! Dokładnie tak było. Przez nią stracił kurs i wypadł z torów, na których był przez całe swoje życie. Potrząsnęła nim, a on zobaczył, że nie wszyscy są jeszcze tak zepsuci i pozbawieni szansy na jego zainteresowanie. Jednak w stosunku do Lynn to nie było zainteresowanie. Przyciągała go silniej niż mogła sobie wyobrazić, chociaż dzieliło ich wiele. Wiedziała o tym jak działała na ludzi? Poruszyła nie tylko nim, ale Morgothem Flintem, Oktawianem Parkinsonem, jego matką, wszystkimi, którzy stali na jej drodze. Nie dostrzegała tego? - Nie pozwoliłabyś. - Po raz pierwszy przeniósł na nią spojrzenie. Wbił twardy wzrok zielonych oczu, które dosłownie mieniły się w ciemności. Coś zaczęło się palić w jego wnętrzu i nie znał na to lekarstwa. Wiedział tylko, że widział na razie tylko ją jedną. Nie było ulicy, latarni, otaczających ich budynków. - Jestem człowiekiem, który nigdy nie czuł się zagubiony. Wiedziałem jak postępować, znałem odpowiedź, zanim zadałem pytanie. Te sztywne zasady pokazywały mi drogę, którą powinienem był podążać i tak właśnie robiłem. Nie podejrzewałem, że cokolwiek lub ktokolwiek wejdzie między mnie, a mój cel. Tak było do chwili, w której wszedłem do Dziurawego Kotła. Nie wiem, co się potem działo. Nie wiem jak zgubiłem się między sprawą klątwy, a naszą znajomością. Bo nie wiem jak mam cię traktować. Jesteś anomalią.\nSłysząc jej odpowiedź, płomień w jego wnętrzu wybuchł, a Morgoth złapał Lynn za ramiona i oparł o kamienną ścianę budynku obok. Pochylił się, by spojrzeć blondynce prosto w oczy i kazać jej nie uciekać spojrzeniem. On już nie zamierzał tego robić. Już nie. Wzdrygnęła się, ale to bardziej od zaskoczenia niż strachu.\n- Jeśli jednak jest inaczej, a to ja odebrałem to niewłaściwie uświadom mnie - zaczął, obserwując ją uważnie. - Powiedz mi, że tak nie jest. Że przeoczyłem pewne sygnały, że powinienem trzymać się z daleka i nigdy nie dopuścić, bym podszedł bliżej. Zaprzecz temu, Lynn. Zaprzecz.\nNie zdawał sobie sprawy, że jego dłonie zacisnęły się nieco mocniej na ramionach kobiety niż zamierzał.\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 14:55\nLucinda wierzyła, że wszystkie pozytywne emocje rodzą się na gruzach cierpienia. Mogła to powtarzać w nieskończoność i przekonywać do tego każdego. Nie ma większego zaufania niż to okazane w trudnych chwilach i nie ma większego szczęścia niż to przy zażegnaniu tragedii. Jednak nie miała ona problemu z wykluczaniem siebie samej z ogółem przyjętego społeczeństwa. Zawsze traktowała siebie w niższym stopniu, wymagała od siebie więcej i nie widziała aż tylu perspektyw dla własnej osoby. Dlatego też wszystko gromadziło się w przebiegłości losu. Wmawiała sobie, że to on jest odpowiedzialny za jej pozytywne bądź negatywne emocje i przeżycia. Może i nie widziała, że było w niej coś dobrego. Może i nie widziała, że w tym świecie jest warta więcej niż mogłaby przypuszczać. Ale za to widziała to w innych. Widziała to w Morgo. Już na samym początku. Choć próbował być niewzruszonym lordem Yaxleyem to ona widziała w nim zmartwionego matką syna. Widziała tę determinację i wiedziała, że zrobi wszystko żeby tylko jej pomóc. I to właśnie dlatego postanowiła zająć się tym naszyjnikiem. Nie chodziło o pieniądze. Nigdy nie chodziło o pieniądze. Chodziło o to by zobaczyć jak człowiek obdarza drugiego człowieka troską, zmartwieniem i dobrem tak bardzo niespotykanym w ich świecie. Może i miał racje. Może i wiedziała, że to jest coś dla niego nowego, może i wiedziała, że go to przerasta, ale ona wiedziała o tym od samego początku. Nie potrzebował jej. Zrobiłby to wszystko sam i nie patrzyłby na konsekwencje. Tylko ile ona by wtedy straciła? Kim by teraz była? Zamknięta w swoim mieszkaniu na Pokątnej ukrywałaby się przed światem? Uciekałaby dalej? Ona nie chciała już uciekać. I przez ten cały czas myślała, że już nie musi. Że nie musi się znowu zamykać na świat. A jednak dzisiaj przestała już w to wierzyć. Przestała wierzyć, że w tym arystokratycznym świecie jest jeszcze dla niej miejsce. Zbytnio się różniła. Przyzwyczaiła się już do tego, że milczał. Przez chwile miała wrażenie, że nic jej nie odpowie i po prostu sobie pójdzie. To samo wrażenie, które czuła na wyspie kiedy chciał odesłać ją do domu. Zaskoczył ją jego głos. Przeniosła na niego wzrok słuchając dokładnie każdego słowa jakby gotowa na atak. Tylko, że to nie był atak. Już drugi raz tak bardzo ją zaskoczył mówiąc o tym co czuje wprost. Bo nie wiem jak mam cię traktować. Jesteś anomalią. Słysząc to serce podskoczyło jej w piersi. Przecież tak właśnie było. Różniła się od wszystkiego co znane. A jednak słysząc to z jego ust poczuła się tak jakby usłyszała coś takiego po raz pierwszy. Nie wiedziała czy była to dobra cecha czy zła. Nie wiedziała co tak naprawdę chce przez to powiedzieć. Pokręciła tylko głową w niemej dezorientacji. Gdy złapał ją za ramiona i przycisnął do ściany budynku zaskoczona drgnęła. Nie była w stanie odwrócić wzroku. Mogła przysiąc, że widzi w nim ogień. Tak dobrze znany jej ogień. Serce napędzane adrenaliną uderzało co raz mocniej. Nawet jeśli zaciskał jej dłonie na ramionach mocniej niż powinien nie czuła tego. Wpatrywała się w jego oczy, słuchała co mówi i ku jej własnemu zaskoczeniu wiedziała co odpowiedzieć. - Chcesz, żebym zaprzeczyła? - zapytała nie odrywając od niego spojrzenia. - Chcesz zostać czy odejść? Chcesz wrócić do obowiązujących nas reguł? Czego chcesz? - nie wiedziała co tak naprawdę teraz powinna myśleć. Tak wiele sprzeczności w jej głowie i tylko jedna trochę głośniejsza. Ta, że chciałaby by został.\nOstatnio zmieniony przez Lucinda Selwyn dnia 19.09.16 18:42, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 15:33\nZapomniał o tym, że jeszcze paręnaście minut stali w milczeniu na Wyspie Achill i wpatrywali się we wschodzące słońce. Wpierw zachód i wschód. Czy to coś znaczyło? Czy nawet ziemia mówiła im, że niebo jest najciemniejsze tuż przed świtem? Co tak naprawdę działo się w głowie Morgotha Yaxley'a? Dobrze odczytywał znaki czy właśnie gubił się co raz bardziej? Pogrążał się czy wychodził na powierzchnie? Z Lucindą u boku wydawało mu się, że przypominało to kolejkę górską. Raz pędzili przed siebie, nie bojąc się niczego, by sekundę później zburzyć ogarniający ich spokój i samemu wplątać się w jeszcze większe nieporozumienia. Nigdy tego nie czuł i dopiero przy niej zrozumiał, co to znaczy nie panować nad sobą i swoimi emocjami. Wcześniej nigdy tego nie doznał. Ani razu. Był opanowany, chłodny i traktował świat jako swoją ziemię. Lynn szła razem ze światem u boku i starała się mu pokazać, że trzeba zejść z góry i spojrzeć na rzeczywistość pod innym kątem. Że każdy musi mieć uczucia, a dzielenie się nimi nie jest niczym złym. Morgoth wiedział, że emocje gromadzące się przez ten cały czas ich znajomości, stopniowo zwiększające się, chociaż wcześniej trzymane przez niego w ryzach, powinny trafić w przyszłości do kobiety, z którą miał dzielić życie. Lub nigdy nie powinny powstać. Chciałby obdarować nimi kogoś innego, ale wyczerpał cały swój zapas przy niej. Nie wiedział czy mógł sobie na to pozwolić, ale nie miało to znaczenia. Bariera fizyczności i tak została już złamana i to przez niego. Na pewno później miał sobie wypominać to, że naraził ją na tak nieprzyjemne zaskoczenie, ale nie teraz. Teraz nie był Morgothem, Yaxley'em czy nawet szlachcicem. Był mężczyzną, który patrzył na kobietę. Oczekiwał od niej odpowiedzi. Nie jeździł spojrzeniem po jej twarzy, bo zwyczajnie nie mógł oderwać wzroku od jej oczu. Zarzuciła mu kiedyś, że uciekał. Raz to zrobił, potem instynktownie go powstrzymała. Teraz też chciał odejść. Z początku. Potem wszystko się zmieniło za sprawą paru słów, wywołujących u niego lawinę wewnętrznych emocji. Lynn poruszyła nim, a wulkan dotąd uśpiony ożył, a lawa zalewała mu żyły, gdy czuł pulsujące życie w całym swoim ciele. Czuł jak serce bije mu gwałtowniej, pompując ognistą krew szybciej niż zawsze. To wszystko drzemało w nim zdecydowanie za długo. Nie chciał jej straszyć, nie chciał wprowadzać w zakłopotanie, nie chciał oszukiwać - chciał, by poznała prawdę. Nawet jeśli teraz wyjawiał jej ją w najbrutalniejszy ze sposobów. W sposób, którego nigdy nie powinien nawet brać pod uwagę. Jednak nie kontrolował swoich odruchów w tamtym momencie. Nie odwracała od niego spojrzenia. Nie opierała się. Słuchała, chociaż miała postawę wyzywającą. Oboje ją mieli, atakując się nielicznymi, ale dosadnymi słowami. Ciężki wór kamieni tkwił w jego żołądku, ale ignorował to. Po prostu ją obserwował. Lady Lucindę Selwyn. Tę, która odpowiadała za wiele dobra, ale równocześnie i wiele chaosu w jego życiu. Słyszał słowa, które mówiła. Rozumiał je doskonale. Miały znaczenie. Były identyczne jak te kierowane przez nią do niego na wyspie. Gdy chciał, żeby wróciła do domu. By zostawiła go samego. Nie zrobiła tego, jednak teraz to on miał odpowiedzieć. I miał zamiar to zrobić. Bo to wszystko wymknęło się spod kontroli. Już nie zależało od niego.\n- Chcę ciebie, Lynn.\nPuścił ją i cofnął się jakby dopiero teraz te słowa dotarły do niego, a on sam bał się reakcji. Bał się jej strachu i chociaż doskonale teraz o tym wiedział, jego twarz ani wzrok nie zmieniły się.\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 16:55\nLynn lubiła wiedzieć. Tak po prostu. Lubiła wiedzieć co ktoś myśli, lubiła wiedzieć co ktoś czuje, lubiła znać odpowiedzi na pytania i lubiła trafnie je zadawać. Jednak nie była ciekawska. Po prostu lubiła czuć, że ma panowanie nad sobą i jej najbliższym otoczeniem. Na tyle by grunt nie usunął jej się spod nóg. W tym byli do siebie podobni. Tylko istniały rzeczy, których nie dało się przewidzieć i słowa na którego nie dało się zareagować. Nie spodziewała się, że ich wyprawa na Wyspę skończy się w ten sposób. Nie spodziewała się, że kiedykolwiek w życiu będzie jeszcze w stanie tak otwarcie mówić o sobie, o swojej przeszłości. Nie sądziła, że będzie potrafiła jeszcze kiedykolwiek tak na kogoś spojrzeć. A jednak kolejny raz dała się zaskoczyć. Tak jakby to nie zbliżało się wielkimi krokami przez dwa miesiące. Jakby nie wiedziała, że to w końcu tak czy tak się stanie. I to był właśnie paradoks. Bo z jednej strony czuła jak rozum stara się ją hamować wysyłając jej sygnały ostrzegawcze. Myślami przypominał o wszystkim co sobie obiecała. Nigdy więcej miała sobie na to nie pozwolić. Nigdy więcej nie miała dopuścić kogoś tak blisko. Ale z drugiej strony każda komórka jej ciała krzyczała, że nie może tego ignorować. Że to nie jest to samo. Że tym razem nie będzie cierpieć. Jednak żadna ze stron nie była wystarczająco silna. Nie kiedy słyszy się takie słowa. Chcę ciebie, Lynn. I nie wiesz co powiedzieć. Bo przecież każde słowo wydaje się być automatycznie absurdalne i bezsensowne. Bo przecież nie ma na te słowa dobrej odpowiedzi. A przynajmniej ona w tym momencie jej nie znała. Mogło się to wydawać proste. Zadajesz pytanie i oczekujesz odpowiedzi. Tylko kiedy żyjesz z myślą, że w Twoim życiu nic nie układa się tak jak powinno, że nawet nie zasługujesz na to, żeby się układało to nie potrafisz sobie takiej odpowiedzi wyobrazić. Czuła tylko jak ktoś łapie jej serce w dłoń i ściska. Z całej siły. To samo serce, które jeszcze jakiś czas temu zbierała z podłogi w swoim salonie. To samo serce, które zostawiła podczas ostatniej wyprawy. To samo serce, które teraz nie potrafiło zwolnić. Odsunął się o krok, a ona nie pozwoliła się mu odsunąć dalej. Chwyciła go za dłoń i stając na palcach przyciągnęła go do siebie w pocałunku. Zamknęła oczy i wplotła wolną dłoń we włosy mężczyzny. Nie było w tym gwałtowności ani tych wszystkich rozpaczliwych emocji jakie wrzały w nich wcześniej. To było delikatne i proste. Trafiające w sendo, a tak przynajmniej na chwilę obecną myślała. Tak jak jego słowa. Dopiero po chwili jej podświadomość wywróciła tę chwilę do góry nogami. Co Ty z siebie robisz? Tak się nie zachowują szlachetnie urodzone. Mało Ci jeszcze? Głos sumienia nie dawał jej spokoju. Gdzieś w głębi siebie wiedziała, że miał racje. Nie powinna tego zrobić, nie powinna pozwolić emocjom wziąć górę. Odsunęła się od niego równie szybko jak go przyciągnęła. Zasłoniła ręką usta jakby chciała ukryć to co przed chwilą zrobiły. Jakby to one były winne. - Przepraszam… - zaczęła i naprawdę chciała powiedzieć coś jeszcze. Tylko, że nic więcej nie chciało wyjść z jej ust. Bo co mogła powiedzieć? - Przepraszam – powtórzyła chowając twarz w dłoniach. - Lepiej będzie… - dodała odwracając się w stronę schodów. Lepiej będzie jak już pójdzie. I poszła.\nTemat: Re: wejście/wyjście 19.09.16 18:32\nNie sądził, że kiedykolwiek jego serce będzie pracowało równie szybko i gwałtownie co w tej chwili. W przeszłości odczuwał paraliżujący strach odcinający władzę w kończynach i mrożący krew w żyłach. Znał smak radości, chociaż niektórym mogło się to wydawać abstrakcyjne. Nigdy jeszcze nie czuł emocji związanej z bliskością drugiej osoby. Kobiety, która działała na niego niczym magnes. Niby znajdowali się w zwyczajnym miejscu. Pokątna w centrum Londynu. W stolicy, której nienawidził. Wcześniej był zawsze zdany tylko na siebie w tym upiornym mieście. Nie znosił i nie mógłby tu żyć, teraz jednak zupełnie zapomniał, gdzie stał. Gdyby ktoś spytał go o sprecyzowanie lokalizacji, zapewne nie potrafiłby odpowiedzieć. Bo nie istniało coś takiego jak miejsce. Nie wiedział czy nawet istniało coś takiego jak czas. Po prostu wszystko się zatrzymało, gdy odpowiedział na jej pytanie. Gdy powiedział, co czuł i co zrodziło się w nim przez te dwa miesiące. Gdyby nie emocje, zapewne nigdy by tego nie powiedział, ale długo z tym walczył. Wystarczająco długo.\nSpodziewał się każdej reakcji. Od śmiechu przez gniew po trzaskanie drzwi. Bo nie traktował jej dzisiaj jak powinien - przygniecenie do ściany nie świadczyło raczej o jego delikatności w tamtej chwili. Dlatego zrozumiałby, gdyby go zostawiła samego z jego słowami. Nie mógł jednak przewidzieć tego, co zrobiła Lynn. Gdy złapała go za rękę, myślał o jej normalnym uściśnięciu dłoni, które ostatnio i się zdarzały, a mówiły więcej niż tysiąc słów. Dotyk zimnej skóry blondynki spowodował, że klatka piersiowa rozszerzyła się bardziej niż zwykle, gdy nabierał powietrza, ale nie dane było mu zaczerpnąć go do końca. Równocześnie bowiem przysunęła go do siebie, samej podnosząc się tyle, ile mogła na palcach, by złączyć ich usta w pocałunku. Zdusił jęk, nie mogąc przez chwilę oddychać. Kamień w żołądku nabrał rozmiarów, ciągnąc go ku ziemi. Początkowo nie wiedział jak zareagować niespodziewanym gestem, jednak pół uderzenia serca później sam go jej oddawał. W nozdrza gwałtownie wdarł się zapach kobiety, a słodki smak warg opanował jego ciało. Poczuł jej palce w swoich włosach. Każdy dotyk Lynn elektryzował. Sam nie wiedział, kiedy sięgnął ręką do jej talii i powędrował nią w górę, by dotknąć jej policzka. Serce pracowało mu gwałtownie, chociaż oddech miał spokojny. Chciał tego bardzo mocno. Równie silnie, co wtedy gdy szukali Oktawiana. Nie dało się jednak porównać tych obu sytuacji. Lucinda poruszyła jego życiową łodzią, a ta chwila zbliżała się jeszcze bliżej. Jeszcze szybciej. Morgoth czuł, że z tym pocałunkiem zabrała jego serce, chociaż teraz możliwe że też duszę. I tak szybko jak to dała, odsunęła się. Patrzył jak przykładała dłoń do ust i chciał coś powiedzieć, ale Lynn mu przerwała swoimi przeprosinami.\n- Lu... - powiedział jedynie, jednak blondynka wbiegła już do domu, chowając się w jego wnętrzu.\nMorgoth patrzył jeszcze chwilę w drzwi mieszkania, które zamknęły się za kobietą parę sekund wcześniej. Chciał za nią pójść i powiedzieć, że to był jeden z najlepszych momentów w jego życiu i nie chciał, by za niego przepraszała. Nie miała za co. Zdawał sobie jednak sprawę, że potrzebowała oddechu. Żałowała? To działo się zdecydowanie poza ich kontrolą. Podniósł spojrzenie na niebo, widząc wyraźne rozjaśnienie kolorów. Powinie był wracać, chociaż bardzo chciał powiedzieć coś Lynn. Chciał ją zobaczyć, by nie czuł się jeszcze bardziej samotny niż wcześniej. Włożył dłonie w kieszenie płaszcza i podkurczył ramiona. Zanim zrezygnował, spojrzał po raz ostatni na wejście do mieszkania na Pokątnej 23/4.\nTemat: Re: wejście/wyjście 07.11.16 10:34\n/ 21 marca?\nMówią, że zmiany są dobre. Mówią, że niosą ze sobą świeżość, nowy start. Coś czego uzyskanie w normalnych warunkach nie będzie możliwe. Mówię tu o warunkach ciągłe rozpamiętywania tego co się wydarzyło. Tak jakbyśmy byli skazani na to by tkwić w jednym miejscu i wspominać tylko jedno wydarzenie. Lynn nie szukała zmian. Wiedziała, że ten ból jaki czuła minie. Wiedziała, że to rozczarowanie dzięki któremu czuła tą gorycz także minie. Nie śpieszyła się chyba z tym zbytnio. Odczuwanie przypominało, że to wszystko było prawdziwe. Zmiany jakie postanowiła przeprowadzić unikały jej życia, a przynajmniej taką miała nadzieje. Chciała się skupić na zmianach w mieszkaniu. Wcześniej nie przywiązywała zbytniej uwagi do tego jak będzie wyglądać jej mieszkanie. Oczywiście chciała, żeby było jasne, schludne bez większego przepychu, bo dla niej szlachetność leżała w skromności, a nie w wystawności. Jednak spędzała tutaj tak mało czasu, że tak naprawdę nigdy nie miała możliwości by zagospodarować całe mieszkanie. Teraz wiedziała, że jej praca skupi się głównie w tym mieszkaniu i idąc za radą ojca wolała, żeby to miejsce wyglądało nie tyle na szlacheckie co praktyczne. Jako, że nie miała o tym bladego pojęcia postanowiła zlecić to znanemu w kręgu szlacheckim magiarchitektowi - Rodrickowi Baudelaire. Rodzina Baudelaire była znaną rodziną czystej krwi dlatego też Lynn podpytała rodzinę i bliskich czy jest on człowiekiem godnym polecenia. Okazało się, że bardzo dużo pomieszczeń w domu Selwynów wychodziło spod ręki Pana Baudelaire. Miała nadzieje, że ona także będzie zadowolona z jego pracy. Siedziała właśnie w salonie przeglądając Proroka Codziennego, kiedy usłyszała dźwięk dzwonka do drzwi. Odłożyła gazetę na stolik i ruszyła w stronę natarczywego dźwięku. Powinna go zmienić. Otworzyła drzwi i posłała mężczyźnie uśmiech. - Pan Rodrick Baudelaire jak mniemam? Witam Pana, cieszę się, że udało się Panu znaleźć dla mnie czas. Zapraszam. - powiedziała otwierając szerzej drzwi i wpuszczając gościa do środka.


6 oryginalnych prezentów na Dzień Matki - Inspiracje mamy\nUnknown 20:43:00 fotografia, Inspiracje, lifestyle, prezenty\nMamy powinny mieć święto każdego dnia. Absolutnie! Bez względu na porę roku i datę w kalendarzu. Zrozumiałam to dopiero, gdy urodził się mój syn – wielki miłośnik nocnego życia. Doceniłam, ile wysiłku mama włożyła w moje wychowanie i staram się doceniać to już zawsze. 26 maja oczywiście pamiętam o życzeniach mojej mamy i…..swoich. Ten dzień obchodzę już przecież podwójnie i z okazji Dnia Matki przygotowałam kilka pomysłów na ciekawe i absolutnie niepraktyczne prezenty.\nZanim kupisz kolejny prezent z serii praktyczna patelnia lub zestaw kosmetyków, zastanów się dobrze - co naprawdę chciałaby dostać Twoja mama? Może ma jakieś marzenie i zwleka z jego realizacją? Może brakuje jej czasu dla siebie i potrzebuje odpoczynku? Może chciałaby po prostu spędzić z Tobą miło dzień? Na takie okazje nie szukam szczególnie przydatnych upominków – mama kupuje je sobie sama albo i tak dostanie od kogoś innego. Zależy mi za to, by prezent wywołał prawdziwy uśmiech i sprawił radość. Sprawdź moje propozycje prezentów na Dzień Matki, a może uda Ci się miło zaskoczyć mamę w dniu jej święta:\n1. Leniwy dzień, spędzony razem ❤\nDobra kawa i ciasto (oczywiście przyniesione przez Ciebie), a do tego masa wolnego czasu – kiedy ostatnio spędzałaś tak dzień ze swoją mamą? Jeśli dawno, to koniecznie trzeba to nadrobić. Myślę, że dobrą tradycją jest specjalne celebrowanie dnia matki. Staram się wtedy spotkać z mamą i spędzić z nią prawdziwie leniwy dzień. Obie ładujemy wtedy akumulatory i możemy nacieszyć się sobą. Może to być wspólne wyjście na kawę, do kina albo wycieczka rodzinna czy nawet impreza w domowym ogrodzie. Ważne, by zwolnić, pogadać i powspominać, jak to kiedyś było i pokazać jak bardzo się to docenia.\n2. Wspomnienia zachowane na zawsze, czyli fotoksiążka\nTaki prezent powinien ucieszyć zarówno mamy z dłuższym stażem, jak i te młodsze. Robimy przecież mnóstwo zdjęć, więc warto wywoływać je, by nie przepadły w czeluściach pamięci komputerów i telefonów. Nie musimy nawet głowić się nad estetycznym ułożeniem zdjęć, bo możemy korzystać z ładnych, gotowych szablonów. Ja w tym roku postawiłam na fotoksiążkę, która podsumowała ważne momenty z życia mojego i mojej siostry. Wiem, że przeglądanie tych zdjęć sprawi mamie ogromną radość, a przy okazji będziemy mogły powspominać i porozmawiać o nich przy kawie.\nCo myślicie o takim prezencie dla mamy? Jeśli chcecie zrobić mamie (lub sobie!) przyjemność i zachować wspomnienia na zawsze, to mam dala Was świetną wiadomość :) Printu przygotowało dla Was rabat w wysokości 47 proc na fotoksiążkę! Wystarczy, że zamówicie fotoksiążkę przy użyciu tego ->linku<-\n3. Wymarzony kurs gotowania lub fotografii\nMoja mama uwielbia fotografować, ale robi to intuicyjnie. Wiem, że chciałaby poznać zasady profesjonalnej fotografii, więc kurs z pewnością, by ją ucieszył. Podobnie może być z gotowaniem czy makijażem. Takich ofert jest już naprawdę sporo i wystarczy dobrze przeszukać sieć, by znaleźć studio, w którym można zapisać się na kurs (najlepiej razem z mamą).\n4. Zestaw do manicure hybrydowego\nOstatnio furorę robi manicure hybrydowy, więc czemu by nie wykonać go samodzielnie w domu? Wszystkie kobiety przecież lubią dbać o swoją urodę. Oprócz zestawu do wykonania „hybrydy”, możesz także wykonać ją na paznokciach mamy w ramach instrukcji korzystania z zestawu. Do tego kawa i miłe popołudnie gotowe.\n5. Ręcznie robione kosmetyki\nOstatnio trafiłam na sklep z kosmetykami wyrabianymi metodami rzemieślniczymi. Mydełka, kremy i balsamy są ręcznie robione z organicznych produktów i pakowane w piękne pudełka np. w kształcie muffinek. Tego rodzaju kosmetyki bez problemów znajdziecie też w sieci. Możecie dołączyć do nich personalizowany liścik, dzięki czemu prezent dla mamy nabierze bardziej osobistego charakteru.\n6. Prezent dla mamy DIY - flowerbox\nJeśli chodzi o prace DIY, to nie czuję się w nich zbyt pewnie. Wolę kupić coś gotowego i mieć pewność, że będzie wyglądało ładnie, ale mogę zrobić wyjątek dla kwiatów w pudełku. Tego rodzaju boxy osiągają bardzo wysokie ceny, a okazuje się, że ich wykonanie własnoręcznie jest banalnie proste. Potrzebne są do tego:\n• Gąbka florystyczna\n• Dowolna kompozycja kwiatów\nOdsączoną gąbkę z wody i wkładamy do folii, a następnie do pudełka (najlepiej szukać tych produktów w sklepach florystycznych). W gąbkę trzeba następnie ponabijać łodygi kwiatów, przyciętych do równej długości i… gotowe! Możecie komponować ze sobą różne kwiaty lub postawić np. tylko na róże. Z pewnością w każdej wersji taka kompozycja będzie prezentowała się pięknie. Gotowe tutoriale znajdziecie np. na Pintereście.\nJak podobają się Wam moje propozycje? Znaleźliście wśród nich prezent dla mamy?\nTagi: fotografia, Inspiracje, lifestyle, prezenty


ME 2017 w siatkówce. Rosjanie zaskoczeni postawą Niemców. Grankin: Szczerze nie spodziewałem się tak trudnego finału - Sport WP SportoweFakty\nRosja po raz 14 stanęła na najwyższym stopniu podium mistrzostw Europy. Aż czterech zawodników reprezentacji zostało indywidualnie wyróżnionych. W tym Siergiej Grankin, który został nazwany najlepszym rozgrywającym całych zawodów.\nMonika Skrzyniarz 05 Września 2017, 18:53\nPAP / PAP/Stanisław Rozpędzik / Siergiej Grankin\nAż dwie godziny i 11 minut trwało finałowe starcie Rosjan z Niemcami. Choć zdecydowanymi faworytami mistrzostw Europy byli Rosjanie, bo i do finału doszli bez starty seta, z podopiecznymi Andrei Gianiego nie szło im tak łatwo. Wygrali, ale dopiero po pięciu setach.\n- Na początku wszystko szło nam gładko i szczerze mówiąc nie spodziewaliśmy się, że finał będzie tak trudny. Wydaje mi się, że moi koledzy myśleli tak samo - mówił po turnieju Siergiej Grankin.\nPomimo tego, że ostatnio Sborna straciła panowanie nad światową siatkówką i dawno nie odniosła sukcesu, rozgrywający pamiętał o czasach gdy dominowali. Jak sam przyznał myślał, że dobry początek przełoży się na całe zawody i jego drużyna pokaże swoją potęgę. Sam rozegrał bardzo dobry turniej, za co został wyróżniony statuetką dla najlepszego rozgrywającego tegorocznej edycji.\n- Mamy bardzo młody zespół, a ja to już jestem tam dinozaurem. Bardzo ciężko trenowaliśmy i pracowaliśmy na ten turniej i choć byliśmy gotowi, to wdarły się nerwy. Zawsze przed meczem jest jakaś trema. Jednak kiedy już wybiegniesz na boisko, ona znika. Finał był trudny, ale zwycięzca jest zwycięzcą i się go nie osądza. Nikt nie mówił, że będzie łatwo - zakończył 32-letni rozgrywający.\nZłoto Rosji wywalczone w niedziele było 14 w historii siatkówki. Dla samego Grankina był to trzeci medal mistrzostw Europy. Obecnie ma na swoim koncie dwa złota (2013 i 2017) oraz 1 srebro (2007).\nCzy Siergiej Grankin zasłużenie otrzymał nagrodę dla najlepszego rozgrywającego turnieju?\nmarcela.maz 06-09 23:24 Zgłoś komentarz\nRaczej nikt sie Niemców w finale (nawet z Grozerem w składzie) nie spodziewal ;)\nnowa 05-09 19:44 Zgłoś komentarz\nZaskoczenie Rosjan było widoczne w ich grze. Najważniejsze, że w porę się opamiętali. Dużo sensacji w tym turnieju i Niemcy ze zlotem to chyba juz za dużo ;)\nSiatkówka w Rosji Siatkówka w Europie Rosja Reprezentacja Rosji mężczyzn Mistrzostwa Europy ME 2017 Siatkówka Siergiej Grankin


Styleev: MORELOWA NARZUTKA\nCześć moje drogie! Jak tam po weekendzie? Ja standardowo naładowana wracam w poniedziałek :-)\nOd kilku dni jest bardzo ciepło, nie wiem jak Wy.... jednak ja kompletnie poczułam wiosnę. Tak bardzo nie chciałam by śnieg zniknął , ze względu na fajne zdjęcia, światło, pomysły.. jednak bardzo się cieszę. Słońce dało mi mega dawkę pozytywnej energii, ciepła , które chcę Wam przekazać na zdjęciach. Jest to taka inspiracja na wiosnę. Pokazuje co dla mnie będzie must have (taki post już niebawem się pojawi!). Czyli standardowo pastele ;-) jeans, odcienie beżu, delikatna koronka. Ale to nie wszystko, resztę zdradzę Wam w poście z moimi inspiracjami na ten cieplejszy okres.\nOczywiście teraz jest jeszcze troszkę zimno by tak odsłaniać brzuszek chodząc po mieście itp. jednak chciałam Was tak jakby zmotywować do przygotowań na wiosnę. Mam nadzieję, ze mi się udało! :-)\nChciałam jeszcze na szybko coś napisać o butkach. Niestety jeszcze słabo jestem przygotowana do wiosny, zwłaszcza w kwestii obuwia eleganckiego. Najchętniej dobrałabym tu jakieś lakierkowe szpile, czy slip ony, niestety dopiero mam zamiar coś wrzucić w moją szafę, dlatego zdecydowałam się na moje prze wygodne buty. Cyrkonie na tyle niekoniecznie pasują, ale z przodu efekt jest okej :)\nWybaczcie mi późną porę, niestety pewne rzeczy nie pozwoliły mi napisać szybciej. Ściskam mocno :-*\nTOREBKA, ZEGAREK- KATHERINE;\nMiłej nocki miśki :*\nPisała: Ewelina Bochnik o 22:04\nSpod topu prześwituje coś czarnego i nie wygląda to za ciekawie.\nGabrielle Fashion 9 marca 2015 22:19\nWygladasz zjawiskowo w tej stylizacji.A w tym morelowym kolorze jest ci bardzo ladnie, az sie cieplo robi .\nWeronika :) 9 marca 2015 22:22\nCudownie wyglądasz! Pięknie jest! <3\nKlaudia Dorota 9 marca 2015 22:22\nale jesteś zgrabna nie moge się napatrzeć na ta figureeee !!! :)\nzapraszamy Cię do nas. www.madlenfashion.blogspot.com\nco za figura, zdecydowana motywacja <3\nw stylizacji też zmieniłabym buty na slip ony tak jak napisać, a poza tym mega pieknie :)\nSelz 9 marca 2015 22:31\nMasz idealną figurę... <3 Marzy mi się, żeby już codziennie była pogoda odpowiednia na takie outfity ;)\nGabriela Grębska 9 marca 2015 22:44\nWow, jak pięknie! :)\nKsiężna Kate 9 marca 2015 23:07\nTynka. 9 marca 2015 23:12\nNo faktycznie,zrobiło się mega ciepło! u mnie bylo dziś z 15 stopni, ale choć zestaw jest cudny (najbardziej góra mi się podoba - wszystko tam perfekcyjnie się uzupełnia. Buty też są ładne, ale wolałabym jakieś inne) to jak na niego patrzę chyba jeszcze troszkę mi zimno, chowaj ten brzuchol <3\nAnonimowy 9 marca 2015 23:29\nfigure to Ty masz cudna wiec we wszystkim wygladasz swietnie:)\nPiotrowskaPaulina 10 marca 2015 00:02\nJesteś piękna! kocham te pastelowe kolory :)\ntgulst 10 marca 2015 00:12\n💞Very Stylish.💞 : )))\nNatassia 10 marca 2015 00:18\nŁucja Karpińska 10 marca 2015 02:44\nJeju Uzależniłam się od Ciebie ❤❤\nAdstranger 10 marca 2015 05:27\nta bluzeczka jest cudowna<3\nDaria Mydlarz 10 marca 2015 05:49\nOdwazna jesteś :)\nJa bym się tak nie ubrała na miasto, oczywiście to nie jest spam, Wygląda zjawiskowo i świetna stylizacja ale mi b y było za zimno i wstydzą bym się tak wyjść o tej porze roku :)\nAnonimowy 10 marca 2015 07:01\nAnonimowy 10 marca 2015 08:10\nI te spodnie hahah\nmadeinmepatcy 10 marca 2015 08:40\ncudowny strój, bardzo ładny ten topik biały :))\nsylwiusz 10 marca 2015 09:26\nBluzka genialna :-)\nAnonimowy 10 marca 2015 09:40\nEwelinko bardzo proszę zerknij na wiadomości na Facebooku. Pozdrawiam Natalia :-)\nKatarzyna Poślednik 10 marca 2015 09:59\nMega ślicznie ;)\nAnonimowy 10 marca 2015 10:00\nMEGA PROMIENNIE! :-)\nAneta Paluch 10 marca 2015 10:33\nBardzo przyjemna stylizacja!;)\nPepella 10 marca 2015 11:08\nGdzie kupiłaś ten pilocik do zdjęć? :)\nAnonimowy 10 marca 2015 11:21\ndawno kupilas te spodnie? nie chcesz sprzedac?\nSiostry Andrzejewskie 10 marca 2015 12:26\nWyglądasz cudownie, ale czy nie było Ci tak zimno na dworze? :(\nAnonimowy 10 marca 2015 12:27\nFajne ciuszki, inspiracje.\nZ tych zagranicznych stronek długo idą paczki?\nI powiedz mi co Ty ćwiczysz? Stosujesz jakąś dietę? Jeszcze troche mi brakuje do takiego brzuszka ;p\nAnonimowy 10 marca 2015 12:28\nw twoich butach to normalnie się zakochałam są mega śliczne <3\nNarzuta też jest śliczna :-) cała stylizacja ogólnie wymiata\nDorota Malęgowska 10 marca 2015 12:58\nCzy te spodnie są jeszcze dostępne w sklepie >?:)\nBluzkę masz za małą, mogłabyś mieć ją większą\nSpodnie idealnie na Tobie leżą! :)\nAnonimowy 10 marca 2015 14:26\nStanik pod spodem zeby cycki byly wieksze?:D\nAnonimowy 10 marca 2015 22:40\nNo tak bo każdy by się czuł komfortowo w koronkowej bluzce i jeszcze bez stanika. .. ludzie no jakby świeciła biustem bez stanika tez byłoby źle. ..;)\nAnonimowy 10 marca 2015 14:32\nkiedy nowa wyprzedaz szafy\nKamila Arczyńska 10 marca 2015 14:37\nStylizacja świetna, ale zimno mi jak na Ciebie patrzę :D ;p\nKlaudia Orkiszewska 10 marca 2015 15:55\nPA.TRZ 10 marca 2015 16:25\nStylizacja przepiękna, delikatna i dziewczęca :) Uwielbiam koronki i takie topy, ale chyba jednak jeszcze trochę za wcześnie na odsłonięty brzuszek.. czytałam oczywiście wpis, ale musiałaś zamarzać w czasie tych zdjęć :)\nAnonimowy 10 marca 2015 16:49\nWitaj, mam małe pytanie - jaki nosisz rozmiar spodni z Tally Weijl? :)\nPięknie Ci w pastelach, figura fantastyczna, nie można sie napatrzeć:)\nMasz taką piękną talię *.* ile cm? i jak doszłaś do takiego ideału, byłabym niesamowicie wdzięczna za odpowiedź :)\nMania 10 marca 2015 19:12\nAneta 10 marca 2015 19:36\nPiekna koszulka ! :)\nMinika Ogiela 10 marca 2015 19:57\nAnonimowy 10 marca 2015 22:42\nPięknie wyglądasz :) nie mój styl ale ty wyglądasz bosko ;* czekam na kolejne wiosenne inspiracje od Ciebie :)\nhealthfashbeauty by Klaudia Fryzowicz 11 marca 2015 00:06\nSpodnie i bluzka wymiatają ! Na pewno zmarzłaś ;D\nWioletta Druć 11 marca 2015 17:53\nIzabela Kozłowska 11 marca 2015 17:57\njeejku idealna :/\nAmanda Niedrich 11 marca 2015 20:48\nfigura marzenie :)\nAnonimowy 13 marca 2015 13:25\nCuuudowna stylizacja, wspaniałe zdjęcia! :* ten top jest piękny strasznie mi się podoba. Wyglądasz jak zawsze perfekcyjnie! Uwielbiam Cie Twojego bloga i instagrama. Masz dobre wyczucie stylu, te pastelowe kolory. Ostatnio nawet zrobiłam koczka z pomocą Twojego filmiku. Masz świetną figurę! ;* czekam na kolejne posty. :)\nAnonimowy 15 marca 2015 05:28\nEwidentnie źle dobrany top do rozmiaru biustu. Sorry, ale robią Ci się zwały pod pachami, podobnie jak top uciska na biust i on "wypływa". Zrobisz sobie krzywdę.\nAnton Tonskiy 2 stycznia 2016 11:43\nKarolina Snowarska .blog. 26 sierpnia 2016 15:21\nŚwietna stylizacja, a narzutka piękny kolorek ;)


Action Mall Antiques (Sevierville, TN) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Action Mall Antiques\nAtrakcje w pobliżu obiektu Action Mall Antiques\nAction Mall Antiques opinie, Sevierville\nNr 34 wśród 71 atrakcji w lokalizacji Sevierville\nTen Sklep jest super czyste i elementy są łatwe do zobaczenia i znaleźć. Są tam pokoje, aby znaleźć to wyjątkowe odkrycie. Ceny są bardzo rozsądne.\nCeny są bardzo, bardzo wysoki. Własność zmieniła się i to widać, ale nie na lepsze. Po wielu latach, prawdopodobnie nie wrócę.\nByłem w tym sklepie po raz pierwszy dzisiaj. Jest też wiele rzeczy tutaj, i niesamowite ceny w niektórych stoisk jak dobrze! Znalazłem piękny, blue Carnival szkła dzban dziś na niewiarygodną cenę! Wciąż jestem podekscytowany. Warte twojego czasu, jeśli lubisz "antiquing". Przyjazny i pomocny personel. Na...pewno tu wrócę.Więcej\nZatrzymaliśmy się tutaj pod koniec lipca. Trochę trudno dostać się do ale wart wysiłku. profesjonalna obsługa. Betty jest super. dobrym wyborem. Wiele różnych stoisk. Bardzo rozsądne ceny. Sprawdź to.\n"Naprawdę fajnie Antique Store"\nPodobało mi się chodzenie przez ten sklep z antykami. Ceny były rozsądne, jak na tą okolicę. Będę wracać do tego sklepu za każdym razem kiedy pojadę do Pigeon Forge, TN.\nMoja córka uwielbia Mój skarb. Każda podróż do Gatlinburg wymaga przystanek na mój skarb. Jest to dobre miejsce by to zrobić.\nDuży wybór rzeczy, ale koszty były znacznie wyższe niż książki. Ludzie byli mili, ale nie w nastroju do negocjacji. Warto wybrać się na wycieczkę.\nPrzyzwoite antique store\nJest to średni sklep z antykami. Nic nadzwyczajnego, ale warto się zatrzymać. Znalazłem kilka drobnych rzeczy, które zostały zakupione. Przyjazny personel, łatwe do przeglądania. Zatrzymać się i sprawdzić je.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Action Mall Antiques.


ECO-TEC - kompleksowa gospodarka odpadami\nSerdecznie witamy na stronie internetowej firmy ECO-TEC.\nNasza działalność skupia się kompleksowo nad problemtyką zagospodarowania odpadów. Potencjalnym Klientom oferujemy zarówno doradztwo w zakresie gospodarki odpadami jak i przejęcie zarządzania strumieniem wytwarzanych odpadów.\nOdbiór odpadów na terenie aglomeracji warszawskiej oraz Mazowsza realizujemy własnym, specjalistycznym taborem przystosowanym do przewozu kontenerów. Posiadamy również sprzęt wyposażony w żuraw załadunkowy HDS do opróżniania pojemników typu "dzwon" lub samodzielnego załadunku odpadów na posesji Klienta.\nNaszym Klientom oferujemy kontenery hakowe o pojemnościach od 5 m3 przeznaczonych na gruz aż do największych o pojemności 18 m3 przeznaczonych na odpady lekkie i objętościowe takie jak zużyte opakowania bądź odpady gabarytowe. Firma ECO-TEC posiada wszelkie zezwolenia (decyzje) uprawniające do obrotu wszystkimi odpadami zawartymi w katalogu odpadów dzięki czemu jesteśmy w stanie dostosować się do potrzeb każdego Klienta.