Wakacyjne restauracje w Warszawie, które warto odwiedzić - issue27.pl\nHome • PODRÓŻE • Wakacyjne restauracje w Warszawie, które warto odwiedzić\nJak poprawić sobie nastrój w wakacyjny dzień? Odpowiedź jest prosta – pysznym jedzeniem! W stolicy nie brakuje miejsc słynących ze smacznych i uwielbianych przez mieszkańców dań, jednak my kochamy sięgać po nowości i z nieskrywaną przyjemnością odwiedzamy nowo powstałe lokale na stołecznej mapie. Dlatego też przygotowałyśmy dla Was listę 6 niedawno otwartych miejsc, które warto odwiedzić ASAP.\nTo już chyba jeden z najbardziej kultowych lokali warszawskich. Specjalizuje się w japońskiej zupie ramen, w wegańskiej odsłonie. Restauracja podbiła serca warszawiaków na tyle, że lokal przy Alejach Jana Pawła II to już trzecim pod szyldem Vegan Ramen Shop. Wcześniej otwarte restauracje znajdują się na zielonym Mokotowie oraz pięknej Saskiej Kępie. A teraz w końcu nadszedł czas na Śródmieście! Mamy nadzieję, że dzięki 3 lokalowi kolejki choć odrobinę się zmniejszą 🙂\nPort Pacyfik to po prostu ogródek bardzo dobrze znanego już Baru Pacyfik przy ulicy Hożej. Znajdziecie tam pełnowymiarową kartę koktajli, a także zjecie coś pysznego. Smaczne quesadille i tacosy serwuje Ricos Tacos, a swoje specjalności oferują lokale takie jak, Parowóz, Street Food Girls. Nie zastanawiajcie się ani chwili tylko odwiedźcie Port już przy najbliższej okazji!\nJest to jeden z tych lokali w Warszawie, w którym dostaniecie prawdziwą neapolitańską pizzę. Idealnie cienkie ciasto na środku i puszyste, ale nie sztucznie napuchnięte brzegi, niczym we włoskiej restauracji. Gwarantujemy, że już po pierwszym kęsie poczujcie się zupełnie jak w słonecznej Italii.\nWegeguru Street (ul. Nowy Świat 28)\nDrugi lokal właścicieli Wegeguru. Dania serwowane w lokalu są w 100% wegańskie, a zjecie tu między innymi pierożki, wietnamskie bułeczki bao czy warzywa w tempurze.\nSchodki na lato (ul. Racławicka 99/ Fort Mokotów)\nJest to świetne miejsce na spędzenie letniego, ciepłego wieczoru. Można tu usiąść z kieliszkiem ulubionego wina, w w pięknej scenerii starego Fortu, otoczonego masą zieleni. W menu znajduje się m.in. pizza czy deski serów, które z pewnością są fajną opcją do wspólnego ucztowania ze znajomymi. Miłośnicy słodkości mogą rozkoszować dobrze znanymi kremowymi lodami z lodziarni Il Cono. W jest również kilka rodzajów cydru, piw rzemieślniczych oraz napojów bezalkoholowych.\nPoprzedni sezon miał być ostatnim w karierze słynnego Nocnego Marketu, który znajdował się na terenie starego Dworca Głównego. Jednak w tym roku udało się raz jeszcze powrócić! Market działa wieczorami od czwartku do niedzieli, aż do końca sezonu. W tym roku pojawiły się dobrze znane street foodowe klasyki i stoiska barowe, pojawiło się także się kilka nowych punktów z pysznych jedzeniem. Oczywiście, jak zawsze gościom towarzyszy fajna, klimatyczna muzyka. Dodatkowo, w trosce o bezpieczeństwo gości, organizatorzy zadbali o większą liczbę stolików oraz płynów do dezynfekcji rąk.


Wypadek Beaty Szydło w Oświęcimiu. Komunikat prokuratury w sprawie uszkodzonych dowodów - TVN24\nDo wypadku kolumny Beaty Szydło doszło w Oświęcimiu w lutym 2017 roku (wideo archiwalne z miejsca zdarzenia)tvn24\nDwie płyty CD z dowodami w sprawie wypadku kolumny rządowej Beaty Szydło zostały zniszczone w sądzie – oświadczyła w piątkowym komunikacie Prokuratura Okręgowa w Krakowie. Według komunikatu nagrania te "nie mają żadnej wartości dowodowej dla odtworzenia przebiegu zdarzenia z dnia 10 lutego 2017 roku".\nO ukrywanym fakcie uszkodzenia dwóch płyt CD poinformowaliśmy na łamach tvn24.pl.\nKomunikat prasowy dotyczący tej sprawy przekazał w piątek po południu rzecznik Prokuratury Okręgowej w Krakowie Janusz Hnatko.\n"Przesyłając do Sądu Rejonowego w Oświęcimiu wniosek o warunkowe umorzenie postępowania w sprawie przeciwko Sebastianowi K. prokuratura przesłała wszelkie dowody zgromadzone w tej sprawie, łącznie z różnorodnymi nagraniami. Wszelkie nośniki były nieuszkodzone i zdolne do odtworzenia. Prokuratura została poinformowana, że dwie spośród przesłanych do sądu płyt zostały uszkodzone" - napisała prokuratura.\nJak stwierdziła, "na uszkodzonych nagraniach nie został zarejestrowany przejazd kolumny. Na jednym z nich było nagranie programu telewizyjnego, na drugim monitoring terenu przedszkolnego oddalonego o kilkaset metrów od miejsca przejazdu kolumny".\nProkuratura zapewniła, że "wszystkie dowody w tym postępowaniu zostały już przeprowadzone".\n"Wskazane nagrania nie mają żadnej wartości dowodowej dla odtworzenia przebiegu zdarzenia z dnia 10 lutego 2017 roku" - czytamy w komunikacie.\nNieoficjalne informacje o uszkodzeniu płyt z dowodami potwierdziło nam biuro prasowe Sądu Okręgowego w Krakowie, który nadzoruje sąd rejonowy w Oświęcimiu, gdzie znajdują się akta postępowania.\n"Jednak nie da się jednoznacznie stwierdzić, kiedy i w jakich okolicznościach doszło do ich uszkodzenia. Na jednej z płyt, zgodnie z opisem znajdującym się na kopercie znajdował się materiał stacji TVN24, programu 'Czarno na Białym'. Na drugiej płycie znajdował się zapis monitoringu, z którego został sporządzony przez policję protokół oględzin i przekazany do dyspozycji sądu" – tak brzmiała odpowiedź, którą przesłała na nasze pytania rzeczniczka Sądu Okręgowego w Krakowie, sędzia Beata Górszczyk.\nNie uzyskaliśmy natomiast informacji, co dokładnie znajdowało się na uszkodzonej płycie z zapisem monitoringu. Według jednego ze źródeł, z którymi rozmawiali dziennikarze tvn24.pl był na nim widoczny przejazd kolumny premier Beaty Szydło.\nO uszkodzeniu płyt z dowodami tak sąd, jak prokuratura nie poinformowały mecenasa Władysława Pocieja, który jest obrońcą Sebastiana Kościelnika, oskarżonego o nieumyślne spowodowanie wypadku z udziałem kolumny Beaty Szydło.\nAdwokat poinformował, że w związku z tym podjął razem ze swoim klientem "decyzję o złożeniu do prokuratury zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa i wszczęcia stosowanego postępowania w celu ustalenia okoliczności uszkodzenia tego dysku oraz pociągnięcia do odpowiedzialności tego, kto ewentualnie się tego czynu dopuścił".


System podatkowy Unii nie jest ziemią obiecaną - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Aktualności » System podatkowy Unii nie jest ziemią obiecaną\nSystem podatkowy Unii nie jest ziemią obiecaną\n23 stycznia 2008, 08:54\nPrzedsiębiorcy uważają, że wspólnotowy system podatkowy jest lepszy niż polski. To mylne przekonanie. Poddanie się woli ustawodawcy unijnego nie doprowadzi polskich podatników do ziemi obiecanej.\n• Z badań statystycznych wynika, że większość przedsiębiorców skłonna jest zaakceptować wprowadzenie w Polsce jednolitego, unijnego systemu opodatkowania CIT. Zapewne respondenci uważają, że polski system podatkowy jest zły, a unijny byłby lepszy. Czy rzeczywiście skopiowanie rozwiązań wspólnotowych poprawiłoby sytuację polskich przedsiębiorców?\n- Szanse są nikłe. Słabością polskiego systemu podatkowego jest nie tylko słaba jakość prawa, ale przede wszystkim jego stosowanie. Główną winę za taki stan rzeczy ponosi polityka przyjęta przez władze skarbowe na początku lat dziewięćdziesiątych. Urzędnikom wpojono przekonanie, że gole należy strzelać tylko do jednej bramki - bramki podatnika.\n• A co z zasadą obiektywizmu?\n- Zasada obiektywizmu teoretycznie obowiązująca na mocy przepisów o postępowaniu administracyjnym stała się tylko pustym hasłem. W imię walki o pieniądze obywateli stosowano dogmatyczną wykładnię literalną przepisów, tj. wykorzystywano każdy skrawek papieru zapisany prawem, aby uzasadnić pobór podatków, często w sytuacjach absurdalnych. Jeżeli aparat skarbowy napotykał opór, zmieniano przepisy tak, aby potwierdzić istnienie wyimaginowanych koncepcji fiskalnych (np. przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń). Ponieważ przepisów jest dużo, łatwo przy takim podejściu o wiele punktów zaczepienia, na których budowano ekstensywne fiskalne teorie. Postawę taką można by zrozumieć, gdyby stosowano ją konsekwentnie.\n• Czy tak nie było?\n- Nie. Gdy ustawodawca podatkowy nie objął zakresem dominium skarbowego obszaru, który miał być objęty, urzędnicy powoływali się na oczywistą wolę ustawodawcy i pobierali podatek, nawet jeżeli pozostawało to w sprzeczności z brzmieniem przepisów.\n• Ale przecież teraz fiskus jest bardziej wyrozumiały i wręcz pozytywnie nastawiony do podatnika?\n- Obecnie, trzeba to obiektywnie przyznać, sytuacja poprawiła się, ale nie na tyle, aby duch tępego fiskalizmu odszedł w zapomnienie.\n• Niestety, również jakość naszego prawa nie jest najlepsza.\n- Rzeczywiście naszemu ustawodawcy pisanie prawa nie leży. Błędem byłoby jednak uważać, że jest to tylko i wyłącznie polska specyfika. Zaręczam, że przepisy podatkowe państw UE są nie mniej skomplikowane. Czasami nawet bardziej. Myli się ten, kto sądzi, że poddanie się woli ustawodawcy unijnego doprowadzi polskich podatników do ziemi obiecanej. Tamtejszy ustawodawca, mimo że może mądrzejszy, bardziej doświadczony i uważny, popełnia błąd pychy.\n• Na czym on polega?\n- Ustawodawca wierzy, że wraz z przyrostem mądrości, doświadczenia i skrupulatności jego twórczość zyskiwać będzie na jakości, a udręka podatnika będzie maleć. Jest dokładnie odwrotnie. Filozoficznie rzecz ujmując, poszerzanie zakresu wiedzy poszerza zarazem zakres naszej niewiedzy. Rzeczywistość, która nas otacza, jest bezkresna i żadną wiedzą nie sposób jej objąć. W mikroskali podatkowej oznacza to, że próba oparcia systemu fiskalnego na założeniu, że przepisy obejmą całość zachowań społeczno-ekonomicznych, z czego jedne rodzić będą obowiązek podatkowy, a inne nie, z góry skazane jest na niepowodzenie.\n• Mimo to takie próby są ciągle podejmowane.\n- Tak. Współcześni ustawodawcy odurzeni swoją wiedzą i doświadczeniem wplatają wątek podatkowy w każdą sferę naszego życia, wierząc, że tym razem czynią to jasno i klarownie.\n• Ale to nie powinno chyba dziwić, podatki lub parapodatki płacone są praktycznie od wszystkiego.\n- Podatki płaci się od dochodów, bogactwa, psów (ale nie kotów), kupowania i sprzedawania, umierania, wyjazdu na wakacje, obdarowywania bliźnich, oglądania TV, wyrabiania prawa jazdy. Co więcej, zaborczość fiskalna jest tak dalece zakorzeniona, że nawet gdy nam doskwiera, złorzeczymy i postulujemy zmiany, ale przyjmujemy dogmat, że co do zasady tak musi być.\n• Czy w polskich regulacjach znajdziemy przykłady takiego podejścia?\n- Oczywiście. Ilustracją takiego podejścia jest zamieszanie z opłatą skarbową od pełnomocnictw. Dotąd płacono opłatę od pełnomocnictw za pomocą znaków skarbowych. Rząd w ramach ułatwiania życia podatnikom zlikwidował znaki i zastąpił je wpłatami na rachunek bankowy. Szybko się okazało, że nowy system jest po wielekroć bardziej skomplikowany i podniosły się głosy wskazujące na potrzebę dalszej kosmetyki przepisów. Zgłoszono różne pomysły, ale ostatecznie wrócono do starej koncepcji i w ten sposób problem rozwiązano. Jednak nikt nie zadał pytania, czy opłata skarbowa jest w ogóle potrzebna?\n• Prawdziwą zmorą współczesnych systemów podatkowych są podatki dochodowe. Dlaczego?\n- Ojcem chrzestnym tego obciążenia był Adam Smith, czołowy myśliciel liberalny. Paradoksem jest, że to właśnie z kręgów liberalnych płynie najcięższa krytyka tego podatku. Ale jest to paradoks pozorny. Podatki dochodowe, przy wszystkich swoich wadach, mają jedną zaletę - generują pokaźne wpływy do budżetu. Ponieważ członkowie społeczeństw w gospodarkach rynkowych w normalnych warunkach systematycznie pomnażają swoje bogactwo, to wpływy z określonego procentu tych dochodów będą na tyle znaczące, aby duża część kosztów realizacji zadań publicznych była pokryta. Podatek dochodowy ma jednak wiele wad.\n- Jest niesprawiedliwy, kosztowny w poborze, podatny na manipulacje, skomplikowany. Do niedawna trzeba było z tymi wadami się pogodzić. Jednak sytuacja się zmieniła, gdy na polu fiskalnych instytucji pojawił się groźny konkurent - VAT. Obecnie w większości rozwiniętych państw wpływy z VAT zrównały się lub nawet przewyższyły wpływy z CIT i PIT. Przewagę VAT nad podatkami dochodowymi ilustruje widoczne na przestrzeni ostatnich lat obniżenie stawek tych drugich. W zakresie CIT średnia stawka w Unii waha się pomiędzy 15 a 30 proc. z tendencją malejącą, podczas gdy jeszcze kilka lat temu 40 proc. było żelaznym standardem. W zakresie PIT coraz większą popularność zyskuje podatek liniowy, na razie w państwach nowej Unii.\n• Ale przecież nie można podatków dochodowych zastąpić VAT?\n- Wobec przewagi VAT nad PIT i CIT zastąpienie tych drugich pierwszym wydaje się mieścić w duchu smithowskiego pragmatyzmu. Różnica pomiędzy VAT i podatkami dochodowymi polega na tym, że VAT sięga do naszej kieszeni nie na etapie, kiedy zarabiamy, lecz kiedy wydajemy. Oznacza to, że obecnie dzielimy się z fiskusem na raty - najpierw gdy pieniądze zarobimy, a następnie gdy je wydajemy. W akademickim modelu można by postulować uproszczenie - zostawmy w spokoju wypłatę obywateli i opodatkujmy ich wyższą stawką, kiedy pójdą na zakupy.\n• Czy jednak efekt byłby taki sam?\n- Efekt powinien być taki sam, z tym że proces poboru byłby prostszy. W zapłatę CIT i PIT wplątani są wszyscy. Zapłatę VAT obsługują tylko sprzedawcy towarów i usług. VAT mimo pozornego skomplikowania jest w większym stopniu oparty na kryteriach obiektywnych, jego pobór jest mniej dolegliwy i co najważniejsze, zawiera mechanizmy samokontroli. Niestety, prawda ta nie jest powszechnie akceptowana.\n• ARKADIUSZ MICHALISZYN\nprawnik, partner w CMS Cameron McKenna


Szwecja: Posłowie do Riksdagu przegłosowali wotum nieufności dla socjaldemokratycznego premiera - Szwecja: Posłowie do Riksdagu przegłosowali wotum nieufności dla socjaldemokratycznego premiera -\nHome Polityka Szwecja: Posłowie do Riksdagu przegłosowali wotum nieufności dla socjaldemokratycznego premiera\nSzwecja: Posłowie do Riksdagu przegłosowali wotum nieufności dla socjaldemokratycznego premiera\nWrz 25, 2018, 12:48\nPremier Szwecji od 2014 r i przewodniczący Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, został dzisiaj przez szwedzki parlament uznany za niezdolnego do dalszego przewodzenia rządowi. Stefan Löfven będzie musiał ustąpić po utracie poparcia parlamentu. Dopóki jednak Riksdag nie znajdzie jego następcy, nadal będzie premierem.\nWe wtorkowym dramatycznym głosowaniu 204 deputowanych głosowało przeciwko liderowi socjaldemokratów a 142 głosowało za. Socjaldemokraci, Zieloni i Lewica głosowali za Löfvenem, podczas gdy przeciwko niemu: Umiarkowani (Moderaterna), Centrum (Centerpartiet)), liberałowie (Liberalerna), chadecy (Kristdemokraterna) i Szwedzcy Demokraci. Przewodniczący Parlamentu, Andreas Norlén, zaproponuje teraz nowego lidera – ale to proces, który może potrwać kilka tygodni lub nawet miesięcy.\nPo głosowaniu Löfven powiedział dziennikarzom, że pozostaje przygotowany do kontynuowania pracy premiera.\n– Chciałbym kontynuować służbę w naszym kraju jako premier. Chcę poprowadzić rząd, który cieszy się szerokim poparciem szwedzkiego parlamentu, abyśmy mogli prowadzić kraj do przodu – powiedział.\n8 września w Szwecji odbyły się wybory do parlamentu – Riksdagu, w których zwyciężyła partia socjaldemokratyczna dotychczasowego premiera – Stefena Löfvena, tracąc jednak ok. 10 % wyborców, którzy głosowali na nią w 2014 r. oraz kilkanaście mandatów. Drugie miejsce zajęła centroprawicowa Umiarkowana Partia Koalicyjna (Moderaterna) Ulfa Kristerssona, która również zanotował straty. Ostatnie miejsce na podium przypadło antyimigracyjnym Szwedzkim Demokratom (12.9 % w 2014 r.), którym tym razem zaufało 17.6 % wyborców.


paoulina995 - Kiedyś to takie małe nigdy\nKiedyś to takie małe nigdy\npaoulina995 dodano: 10 listopada 2012\n"Kiedyś" to takie małe nigdy\nByło zimno. Stałeś koło mnie. Ale nie za blisko. I nie za daleko. Każde Twoje spojrzenie powodowało, że było mi coraz cieplej. Ten dreszcz, którego nigdy nie zapomne, gdy Twe wielkie oczy, wpatrywały się w moje. To była chwila. Ale dla mnie trwała wiecznie.\nwciąż jestem pełna sprzeczności, niepewności. nie wierzę w szczęśliwe zakończenia, zwłaszcza w te wspólne. wieczorami pocieszam się, że jeszcze całe życie przede mną, że w którymś jego momencie znajdzie mnie ktoś, kto będzie ze mną szczęśliwy, kto mnie szczerze i prawdziwie pokocha, zostanie ze mną i się mną zaopiekuje. pocieszanie się jest żałosne, szczególnie jeśli tak naprawdę dobrze wiesz, że tak się nie stanie. Że skoro do tej pory nikt taki się nie znalazł to jest duże prawdopodobieństwo, że zdechniesz samotnie, z poczucia obowiązku, z goryczą, ze świadomością zmarnowanego życia.\nSerce z marcepanu, kakaowe łzy, czekoladowe sny i Ty.\npaoulina995 dodano: 8 listopada 2012\nczasami w naszym życiu spotykamy pewnych ludzi, a stwierdzamy, że koniecznością jest poznanie ich. jak po pstryknięciu palcem - wystarczy sekunda, abyśmy pomyśleli: 'On/Ona ma coś w sobie'. możemy minąć się z nimi na mieście, w tramwaju czy też w markecie. te osoby mogą raz w życiu przewinąć się przez zasięg naszych oczu, a my wiemy, że to właśnie ktoś, kto odmieni nasze życie. czasem po prostu mamy w sobie chęć poznania nowej duszy - tak ciężkiej i trudnej do rozgryzienia. duszy, która w ciągu jednej sekundy stała nam się bliska.\n125 126 ... 747 Następna


Koncertu muzyki jazzowej\nW dniu 6 grudnia 2010 r. uczniowie naszej szkoły wysłuchali koncertu muzyki jazzowej, w ramach działalności Fundacji Pro-Musica. Z muzykami przybył Święty Mikołaj. Częstował zebranych uczniów cukierkami. Odwiedził także pracowników i dyrekcję szkoły, którym wręczył słodycze i płyty z muzyką poważną.


Skarpetka na tropie, czyli kto ukradł złoty guzik? Poradnia K - Świat Tomskiego by Natalia\n2019-04-14 2019-04-14 swiattomskiego Bawimy się/projekty DIY,Maluchy czytają,Nauka przez zabawę,Prace plastyczne,Przygody z książką,Recenzje, porady,Zabawy plastyczne\nCzy ktoś tutaj wie do czego służy ciemna dziura za pralką w łazience? Czy ktoś kiedyś zastanawiał się gdzie podziewają się zagubione skarpetki? Dlaczego niektóre skarpetki zawsze mają swoją parę, a inne ciągle się gubią? Tak. Dzieci dobrze znają odpowiedź na te pytania. To wszystko dzieje się za sprawą skarpetek z charakterem, które mając dość nudnego życia wyruszają w podróż. Wskakują do czarnej dziury za pralką i odkrywają nieznane światy. Rozwiązują zagadki i pomagają potrzebującym. Dziś mamy w rękach niespodziankę od Wydawnictwa Poradnia K. Bestsellerowy duet Bednarek i de Latour stworzyli activity book inspirowaną przygodami ulubionych skarpetek.\nNiesamowite przygody dziesięciu skarpetek to pierwsza część najbardziej utytułowanych książek dla dzieci. Książka znalazła się nawet na liście lektur szkolnych! Dzieciaki zaczytują się w przygodach tekstylnych bohaterów, poznają mądre rozwiązania trudnych sytuacji oraz uczą się świetnego poczucia humoru. Drugi tom, Nowe przygody skarpetek (jeszcze bardziej niesamowite), wzbudziły jeszcze więcej pozytywnych emocji oraz zawładnęły sercami najmłodszych czytelników. U nas historie są tak często czytane, że chłopcy pamiętają, który kolor skarpetki jakie miał przygody. Wieczór bez skarpetek nie ma prawa bycia. A teraz od pewnego czasu bawimy się jeszcze lepiej gdyż autorzy przygotowali dla wszystkich fanów wspaniałą niespodziankę pod postacią książki przepełnionej zagadkami, kalamburami, labiryntami, quizami, kolorowankami oraz ćwiczeniami rozwijającymi wyobraźnię.\nSkarpetka na tropie, czyli kto ukradł złoty guzik? to 64 strony zabawy. Tym razem zamieniamy się w detektywa. Rodzice małej Be wybierają się na randkę. Mama z tej okazji chce się wystroić i postanawia ubrać niebieską sukienkę oraz biały żakiecik ze złotymi guzikami. Jednak podczas przymiarek zauważa, że brakuje jednego guzika! Zgadnijcie kto podejmie się wyzwania odnalezienia łobuza, który ukradł złoty guzik? Tutaj zaczyna się nasza zabawa. Dzieciaki czytając kolejne części historii rozwiązują zagadki, wchodzą wraz ze skarpetką do świata przygód. Jesteście ciekawi czy winowajca się odnalazł? Koniecznie musicie sprawdzić to sami!\nZadania w książce są tak skonstruowane, że z przyjemnością podejmie się tego 4-latek jak i 8-latek. Ogranicza nas tutaj tylko wyobraźnia dziecka oraz jego kreatywność. Młodsze dzieci z pomocą czytającego rodzica będą z powodzeniem rozwiązywać zagadki, natomiast starsze dziecko, które już potrafi czytać będzie mogło samodzielnie rozwikłać tytułową zagadkę.\nNa koniec jeszcze jedna niespodzianka! 6 kwietnia światło dzienne ujrzała trzecia część przygód skarpetek: Banda czarnej Frotte.\nJak zawsze, na początku historii naszych bohaterek są zew wolności i marzenia. Tym razem czarna skarpetka frotté ucieka przez znaną nam dziurę pod pralką, ponieważ obawia się, że może wylądować w śmieciach. Dostaje się na okręt, gdzie poznaje sympatycznego pająka. Pomaga jej on zdobyć niewielką szalupę, którą nasza bohaterka zamierza opłynąć świat. Zaczyna prowadzić dziennik jak prawdziwy wilk morski. Z rozdziału na rozdział poznaje nowych członków załogi i tak rozpoczyna się historia gangu. Wkrótce w ślad za bandą wyrusza tajemnicza postać…*\n*notka ze strony wydawcy\nactivity book czyli kto ukradł złoty guzik? Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek (czterech prawych i sześciu lewych) Nowe przygody skarpetek(jeszcze bardziej niesamowite) skarpetka na tropie Skarpetka na tropie czyli kto ukradł złoty guzik? wydawnictwo Poradnia K\n12 thoughts to “Skarpetka na tropie, czyli kto ukradł złoty guzik? Poradnia K”\n2019-04-15 o 16:58\nU nas jest szał na przygody skarpetek. Najczęściej wypożyczamy, bo biblioteka dobrze zaopatrzona.\n2019-04-15 o 21:20\nO, to macie świetną bibliotekę! Miłego czytania!\nMagda Balans.dog pisze:\n2019-04-15 o 18:30\nTo naprawdę są skarpetki z charakterem Zaciekawiłaś mnie!\n2019-04-15 o 21:21\nOj, mają skarpetki charakterek! 🙂 ale przede wszystkim bardzo dobre serducho!\nWydaje mi się, że to może być na prawdę zabawna książka i wyborna przygoda. Zaopatrzę się w nią i przeczytamy razem z synkiem 🙂\n2019-04-17 o 19:38\nPolecam z całego serca. Przygotuj się na wielokrotne czytanie 😉\n2019-04-18 o 04:38\nPrzygody dziesięciu skarpetek to lektura w klasie 2, w ten sposób poznałyśmy z córkami tę książkę, detektywistyczne klimaty bardzo nam pasują więc i ta część znajdzie się w naszej domowej biblioteczce\nTak, zgadza się. Jest to lektura. Życzę miłej lektury w takim razie:-)\n2019-04-18 o 14:14\nBrzmi naprawdę fajnke dla takich dzieciaczków 🙂\nZdecydowanie daje dużo radości.\n2019-04-20 o 06:38\nNie znamy jeszcze tej historii! I widzę, że to duży błąd\n2019-04-28 o 11:59\nMój brat lubi takie książki, więc chyba mu kupię


TAXI Ruda śląska Szyb Barbary taksówka do Gliwice Cena Koszt\nTaxi Szyb Barbary, Ruda Śląska do Gliwice taksówki\nPrzejazd taxi Szyb Barbary, Ruda Śląska - Gliwice taksówki przybliżona cena taksówki. Przewieziemy Was szybko i bezpiecznie naszymi taksówkami.\nz Szyb Barbary, Ruda Śląska do Taksówka do Gliwice\nCzas przejazdu ok 15 min odległość ok 17.1 km\nPrzedstawiona cena taxi Szyb Barbary, Ruda Śląska - Gliwice taksówki nie stanowi oferty handlowej w myśl przepisów prawa i może się różnić od faktycznej ceny za kurs. Droga oraz czas przejazdu zostały obliczone przez serwis maps.google.com i w rzeczywistości mogą być inne. Kalkulator Szyb Barbary, Ruda Śląska - Gliwice nie uwzględnia czasu postoju (korki, przejazdy kolejowe) - przez co cena za usługę może być wyższa.\nTaksówki AdamTaxi rozmieszczone są w obrębie miasta Rudy Śląskiej. Aby zminimalizować czas oczekiwania do minimum, Twoje wezwanie taxi Ruda Śląska jest wysyłane do najbliższego taksówkarza znajdującego się w Rudzie śląskiej lub jej okolicach. Powoduje to, że dojeżdżamy do klienta najszybciej w mieście.\nInteresuje Cię taxi? Wezwij AdamTaxi! Zatrudniamy tylko licencjonowanych taksówkarzy, nasze taksówki to wygodne samochody, przejrzyste stawki, brak ukrytych opłat, jasny cennik taxi. Taksówkę w AdamTaxi wezwiesz pod numerem telefonu +48 666 388 830. Z nami masz pewność, że do celu dojedziesz błyskawicznie i bezproblemowo. AdamTaxi to niedroga taksówka w Rudzie Śląskiej.\nSzyb Barbary Ruda Śląska do Częstochowa Szyb Barbary Ruda Śląska do Siewierz Szyb Barbary Ruda Śląska do Knurów Szyb Barbary Ruda Śląska do Łazy Szyb Barbary Ruda Śląska do Tarnowskie Góry Szyb Barbary Ruda Śląska do Piekary Śląskie Szyb Barbary Ruda Śląska do Sosnowiec Szyb Barbary Ruda Śląska do Pszów Szyb Barbary Ruda Śląska do Lubliniec Szyb Barbary Ruda Śląska do Mysłowice Szyb Barbary Ruda Śląska do Cieszyn Szyb Barbary Ruda Śląska do Mikołów Szyb Barbary Ruda Śląska do Czerwionka Leszczyny Szyb Barbary Ruda Śląska do Koniecpol Szyb Barbary Ruda Śląska do Miasteczko Śląskie Szyb Barbary Ruda Śląska do Lędziny Szyb Barbary Ruda Śląska do Świętochłowice Szyb Barbary Ruda Śląska do Katowice Szyb Barbary Ruda Śląska do Szczekociny Szyb Barbary Ruda Śląska do Rydułtowy Szyb Barbary Ruda Śląska do Wisła Szyb Barbary Ruda Śląska do Woźniki Szyb Barbary Ruda Śląska do Jastrzębie Zdrój Szyb Barbary Ruda Śląska do Radlin Szyb Barbary Ruda Śląska do Pilica Szyb Barbary Ruda Śląska do Będzin Szyb Barbary Ruda Śląska do Pszczyna Szyb Barbary Ruda Śląska do Strumień Szyb Barbary Ruda Śląska do Jaworzno Szyb Barbary Ruda Śląska do Blachownia Szyb Barbary Ruda Śląska do Dąbrowa Górnicza Szyb Barbary Ruda Śląska do Sośnicowice Szyb Barbary Ruda Śląska do Skoczów Szyb Barbary Ruda Śląska do Kalety Szyb Barbary Ruda Śląska do Szczyrk taxi west ruda slaska cennik radio taxi west ruda slaska kontakt\noferujemy przejazd ludzi niedrogo, wygodnie i żetelnie. Prowadzimy również przejazd dzieci z i do przedszkola szkoły. Gwarantujemy rzetelność i bezpieczeństwo przewożonych pasażerów.\nto oferta kierowana do firm. Prowadzimy doręczanie dokumentów i średnich przesyłek. Zapewniamy komfort i dyskrecję oraz dbamy o to, że przesyłka znajdzie się na czas do adresata.\nzapewniamy realizowanie małych zakupów. Z nami oszczędzicie cenny czas, a z naszej strony macie pełną gwarancję na zrobienie zleconej nam usługi.\nzapewniamy obsługę imprez jak wesela, komunie itp. Z nami bezpiecznie i na czs dostarczycie Państwo waszym osóbom podróż do celu spotkania i powrót.\nzapewniamy dobrej cenie i bezpieczny dojazd na lotniska. Po wcześniejszym uzgodnieniu terminu, zapewniamy również transport z lotniska we wskazane adres na terenie karaju.\njeżeli Państwa przdsiębiorstwo zlokalizowana jest na obrzeżach miasta, gdzie dojazd komunikacją miejską jest nie możliwy, proponujemy usługi związane z dojazdem pracowników do siedziby firmy i z powrotem.\nchcesz uniknąć uciążliwych transportu na dworzec oraz przejazdu pociągiem autokarem, oferujemy wygodne przejazdy za miasto w dogodnych i w przystępnych cenach.\nTaxi Ruda Śląska online taksówki dla Ciebie dostępne są na terenie miasta Rudy Śląskiej. Aby zminimalizować czas oczekiwania, Twoje wezwanie taksówki jest wysyłane do dyspozycyjnego kierowcy znajdującego się w Rudzie śląskiej lub okolicach. Umożliwia nam to podjazd do klienta błyskawicznie w mieście taxi ruda slaska fon. Zatrudniamy tylko kulturalnych kierowców, nasze taksówki to komfortowe auta, przejrzyste stawki, brak ukrytych kosztów, jasny cennik za przejazd taksówką. Na terenie miasta Rudy śląskiej obecnych jest kilka korporacji taksówkarskich takich jak Skorpion, West, Express, Tele, porównanie kosztów znajdziesz na naszej stronie.


Dzień Pamięci | Kafeteria.pl\nUstanowiony w Polsce Dniem Niepodległości, 11 listopada jest w krajach Wspólnoty Narodów obchodzony jako Dzień Pamięci (Remembrance Day) na cześć żołnierzy poległych w wojnach.\nTradycyjnie o godzinie jedenastej czci się pamięć poległych dwoma minutami ciszy. Święto upamiętnia podpisanie 11 listopada 1918 roku traktatu kończącego I wojnę światową. Do czasu II wojny światowej dzień świętowano jako Armistice Day (od słowa armistice – rozejm). Obecnie w USA używa się nazwy Dzień Weteranów (Veterans Day), a w krajach Wspólnoty Narodów przyjęto nazwę Dzień Pamięci.\nW Wielkiej Brytanii główne obchody przesunięto na drugą niedzielę listopada (Remembrance Sunday). Wtedy to odbywają sie parady i przemarsze. Najważniejsze z nich, odbywające się na ulicy Whitehall w Londynie z udziałem królowej, premiera i członków rządu, są transmitowane przez telewizję.\nŚwięto nazywa się też Dniem Maku (Poppy Day). Czerwone maki przypina się do ubrań na znak pamięci, a pod pomnikami poległych składane są z nich wieńce. Maki sprzedawane są przez Brytyjską Legię Królewską (The British Royal Legion), a dochód z ich sprzedaży przeznaczony jest na rzecz weteranów.\nSymbol czerwonego maku pochodzi z wiersza pt. „Na polach Flandrii” napisanego w czasie I wojny światowej przez wojskowego lekarza, podpułkownika Johna McCrae, w reakcji na śmierć bliskiego przyjaciela. Porównanie kwitnących maków do krwi poległych często pojawiało się w relacjach żołnierzy walczących w 1916 roku nad Sommą. Występuje ono także w polskiej pieśni wojskowej z 1944 roku „Czerwone maki na Monte Cassino”. Wiersz „Na polach Flandrii” (oryginał poniżej) jest przypominany w krajach anglosaskich z okazji Dnia Pamięci.\nWydarzeniaRemembrance DayPoppy Day\nBoxing Day – dzień poświątecznych wyprzedaży\nDzień Świętego Pirana\nDzień Świętego Dawida\nDzień Niepodległości USA\nJak radzić sobie ze znużeniem przy dziecku? Randkowe zwyczaje do porzucenia w 2014 roku! Stylizacja na Halloween dla chłopca Nie wiem, jak ona to robi – z dwójką dzieci Rolki dla dzieci Senność u dzieci Najczęstsze błędy w żywieniu dzieci popełniane przez matki Kreatywny prezent dla dziecka Karaoke – sposób na udany wieczór Zapowiedź lutowego wydania miesięcznika GAGA Bułeczki serowe Co byś chciała dostać na babyshower?


Wiosenne sałatki idealne na Wielkanoc | Kafeteria.pl\nSkładniki: 5 jajek na twardo, ½ cebuli, 250 g wędzonego łososia bez ości, 2 ugotowane ziemniaki, 2 małe ugotowane marchewki, majonez, sól i pieprz do smaku. Do dekoracji: wstążki marchewki (najlepiej zrobić je za pomocą obieraczki Julienne), zielona cebulka.\nPrzygotowanie: 4 białka zetrzeć na tarce, żółtka rozkruszyć. Ziemniaki i marchewki zetrzeć na tarce, a cebulę posiekać. Łososia pokroić na kawałeczki. Tak przygotowanie składniki doprawić do smaku i wymieszać z majonezem. Przełożyć na półmisek, wyrównać i udekorować wedle uznania np. tworząc bukiet kwiatów (środki to zrolowane wstążki marchewki, a płatki to romby wycięte z piątego białka).\nWięcej przepisów na kolorowe i proste sałatki na: www.kuchnia.wp.pl\nSałatka jajecznaSałatkaSałatkiWielkanocPrzepisy wielkanocne\nRunął mój fortepian! Łóżko ze stacją dokującą. Tylko (!) 64 tys zł Etui na MacBooka Air Krajobrazowe meble [galeria] Głosowy organizer listy zakupów Szpilki - tajna broń MIT opracowuje specjalne ubranie, które ma pomóc kobietom doświadczającym przemocy domowej Święta przed telewizorem Załóż swój własny harem Aby Twój kot był najszczęśliwszy na świecie Jesteś fanką Marilyn Monroe? Zobacz najnowszą linię odzieży z najsłynniejszą blondynką wszechczasów! Zimowe słuchawki dla każdej z nas


K: definicja Kwas AHA wg La Roche-Posay\nKwas AHASłowa zaczynające się na K\nKwas AHA, razem z kwasami BHA i PHA, należy do grupy kwasów hydroksylowych. Inaczej są one nazywane hydrokwasami. Swoją nazwę zawdzięczają temu, że dobrze rozpuszczają się w wodzie. Dzięki temu nie mają również zdolności do przenikania przez sebum, które jest łojem naturalnie natłuszczającym skórę. Kwas alfa-hydroksylowy (AHA) występuje w owocach, trzcinie cukrowej i mleku. Do grupy tych kwasów zalicza się:\nkwas glikolowy (hydroksyoctowy),\nkwas mlekowy (alfa-hydroksypropionowy),\nkwas jabłkowy (hydroksyetanodikarboksylowy),\nkwas winowy (dihydroksybursztynowy),\nkwas migdałowy (2-fenylo-2-hydroksyoctowy).\nKwasy AHA wykorzystywane są głównie w przemyśle kosmetycznym, a szczególnie podczas złuszczania naskórka. W zależności od rodzaju skóry i potrzeb z nim związanych, dobiera się inny typ kwasu oraz jego stężenie. Kwasy AHA występujące w niskim stężeniach oddziałują wyłącznie na naskórek. Wyższe stężenie danego kwasu, wpływa on na głębsze warstwy skóry. Optymalne pH kwasu, aby działał on skutecznie i bezpiecznie, powinno mieścić się między 3-4,5. Jeśli pH jest wyższe, wówczas kwas działa w sposób nawilżający, a nie złuszczający. Zastosowanie kwasów AHA pozwala na skuteczne usunięcie martwych komórek naskórka, zaskórników, niedoskonałości, a co za tym idzie daje gwarancję gładkiej skóry. Dodatkowo wykorzystanie hydrokwasów sprzyja eliminacji przebarwień, rozjaśnieniu skóry, ujędrnieniu i odmłodzeniu jej.


Emigracja do Ameryki nawet jeśli była zaplanowana i przez lata wyczekiwana, nie zawsze nadchodzi w odpowiednim momencie życia.\nAmerykański system imigracyjny polega na przyznawaniu ograniczonej ilości wiz imigracyjnych w każdym roku budżetowym. Z powodu tych ograniczeń tworzą się wieloletnie kolejki, a gdy wiza staje się już dostępna, okazuje się, że niektórzy mają z nią kłopot. No bo, jak tu nagle spakować się i wyjechać, kiedy np. syn tuż przed maturą, córka zakochała się nieprzytomnie, albo właśnie ma rozpocząć studia? Powodów do odłożenia emigracji może być wiele. Co wtedy? Jest na to rozwiązanie: „oświadczam, że przyjadę później”, co w prawie imigracyjnym tłumaczy się: „I will follow to join”.\nPrawo do późniejszej imigracji do Stanów Zjednoczonych, nawet po wielu latach od przyznanej wizy przysługuje członkom rodziny beneficjentów petycji imigracyjnych, którzy już wjechali do Stanów Zjednoczonych i tutaj przebywają. Imigranci ci musieli otrzymać swój status w wyniku petycji rodzinnych (złożonych np. przez brata lub siostrę, albo rodzica) lub petycji pracodawcy, oraz loterii wizowej. Po przybyciu do USA osoby te mogą oczekiwać na swoich bliskich, jeśli ci nie zdecydowali się na wspólną emigrację. Aby umożliwić swoim bliskim przyjazd w późniejszym terminie imigrant musi w Urzędzie Imigracyjnym złożyć druk I-824 (Application for Action on an Approved Application or Petition) wraz opłatą $465. Na tej podstawie Urząd Imigracyjny przyzna członkom rodziny tę samą preferencję imigracyjną, z której skorzystał główny imigrant i da im prawo do natychmiastowego przyjazdu. Członkowie rodziny, którym wolno „dołączyć” do imigranta to tylko te osoby, które należały już do jego rodziny, kiedy główny imigrant otrzymał swoją zieloną kartę. Nowo poślubiony małżonek, albo nowe dziecko nie mogą skorzystać z tego prawa. Nie przysługuje też ono dzieciom, które ukończyły 21 lat. Trzeba wziąć to pod uwagę, jeśli rodzina chce opóźnić przyjazd o kilka lat, ponieważ dziecko po 21-szych urodzinach przestaje być w znaczeniu prawa imigracyjnego - dzieckiem.\nPo rozpatrzeniu aplikacji I-824 Urząd Imigracyjny przekaże ją do odpowiedniego konsulatu lub ambasady, która nawiąże kontakt z zainteresowanymi. Ci, po otrzymaniu zawiadomienia, będą musieli złożyć aplikację o wizę imigracyjną i stawić się na rozmowę z konsulem. I w ten sposób, „co się odwlecze to nie uciecze”.


Kameleon - Wypracowania - Wypracowania24.pl\nNasze materiały pobrano już 194848933 razy\nLista wypracowań w kategorii Kameleon\nGłównych, charakterystycznych bohaterów opowiadania Antoniego Czechowa pt.: „Kameleon” jest kilku. W tak krótkim utworze autor zdołał umieścić małą galeryjkę postaci, które natychmiast zapadają w pamięć. Pisarz udowadnia, że potrafi wniknąć w głąb ludzkich uczuć i utrwalić ich psychologiczne wizerunki, nie... »\nTAGI: opracowanie charakterystyka postaci Kameleon Antoni Czechow\nKrótka miniaturka literacka pod tytułem „Kameleon”, jaką stworzył Antoni Czechow, zawiera wiele elementów świata przedstawionego, które popychają akcję do przodu, doprowadzają do zaostrzenia i – na koniec – rozwiązania konfliktu. Świat przedstawiony swoiście motywuje fabułę opowiadania. Dzięki ich poł... »\nUtwór Antoniego Czechowa pod tytułem „Kameleon” jest nośnikiem ciekawych spostrzeżeń autora na temat ludzi zmieniających swoje poglądy w zależności od sytuacji, w jakiej się znajdują. Ta miniaturka literacka opowiada o, z pozoru błahym, wydarzeniu. Rewirowy Oszumiełow przechadzając się po placu targowym usłyszał krzyki. Zakł&o... »


Lokale użytkowe usługowe na sprzedaż ul. Wojska Polskiego - Kielce - Domiporta.pl\nLokale użytkowe usługowe na sprzedaż: ul. Wojska Polskiego - Kielce\npunkt usługowy Kielce, Bukówka, Wojska Polskiego\nNa sprzedaż lokal o powierzchni 25 m2 zlokalizowany na parterze budynku handlowego w Kielcach w dzielnicy Bukówka. Lokal składa się z sali sprzedaży oraz łazienki. Posiada dużą witrynę wystawową, wejś...\n25 m2 4 900 zł/m2\nNa sprzedaż lokal o powierzchni 59,39 m2 zlokalizowany na parterze budynku handlowego w Kielcach w dzielnicy Bukówka. Lokal składa się z sali sprzedaży, łazienki oraz pomieszczenia socjalnego. Duża wi...\n59,39 m2 4 900 zł/m2\nLokale usługowe na sprzedaż Zagnańska\nLokale usługowe na sprzedaż Chęcińska\nLokale usługowe na sprzedaż 1 Maja\nLokale usługowe na sprzedaż Wojska Polskiego\nLokale usługowe na sprzedaż Nowy Świat\nLokale usługowe na sprzedaż Piekoszowska


Pierwsza bezpłatna pożyczka od credit.pl | Pozyczasz.pl\n05 lutego 2016\tKomentarze 0 Michał Kamiński\nWielki rozkwit rynku firm pożyczkowych trwa w najlepsze. Nawet wchodzące – lada dzień – w życie nowe regulacje nie odstraszają inwestorów. Dowodem tego jest Credit.pl – marka, która zaczęła funkcjonować na polskim rynku zupełnie niedawno, bo pod koniec roku 2015. Na pierwszy rzut oka jest to firma pożyczkowa, jak dziesiątki innych. Czy warto pożyczyć tutaj pieniądze? Przyjrzyjmy się bliżej.\nKilka słów o marce credit.pl\nOdwiedzając stronę www.credit.pl przywita nas skromna, lecz przejrzysta i funkcjonalna szata graficzna. W jej centralnej części widzimy informacje o aktualnościach oraz standardowy slider, który jest „wstępem” do aplikacji o pożyczkę. Na uwagę zasługuje responsywność witryny, co pozwala na komfortowe korzystanie z niej, z urządzeń takich jak telefony czy tablety – w dzisiejszych czasach jest to funkcjonalność niezbędna. Dalsza część witryny informuje o warunkach i zaletach pożyczki od Credit.pl, przytoczmy te najważniejsze:\nwniosek o pożyczkę składa się wyłącznie przez internet\nnie jest wymagany zastaw\npieniądze można otrzymać nawet w kilka minut\npierwsza pożyczka jest bez odsetek\nI właśnie ten ostatni podpunkt, z punktu widzenia potencjalnego pożyczkobiorcy, powinien być najważniejszy. Dla nowych klientów crdit.pl przygotował specjalną ofertę. Każdy, kto składa wniosek o pożyczkę po raz pierwszy może otrzymać pierwszą pożyczkę za darmo w kwocie do 800 zł. W czasie u konkurencyjnych marek taka kwota wynosi do 2000 zł to 800 zł może nie zrobić na nas wrażenie. Z drugiej strony, jeśli klient wykorzystał już inne warianty, jest to ciągle wysoka kwota, która spokojnie może podreperować budżet.\nSkładając wniosek o pożyczkę napotkają nas podobne procedury jak w innych tego typu firmach. Zaczynamy od wypełnienia prostego formularza rejestracyjnego oraz zaznaczenia standardowych zgód na sprawdzenie w bazach dłużników. W dalszym etapie konieczne jest potwierdzenie naszych danych osobowych. Można to zrobić na kilka sposobów sposób, co jest bardzo ważne z punktu widzenia szybkości otrzymania pieniędzy. Warto pochwalić markę za to rozwiązanie, gdyż aktualnie większość firm oferuje wyłącznie tradycyjny przelew 1 gr. A więc do dyspozycji mamy:\nInstantor – usługa, która loguje się na nasze konto i analizuje jego historię, nie potrzeba tutaj posiadać żadnych środków na koncie, lecz minusem jest to, że przekazujemy pożyczkodawcy wszystkie nasze dane\nStandardowy przelew 1 gr – przelewamy jeden grosz na jedno z kont pożyczkodawcy i czekam za zaksięgowaniem, które to będzie kontynuacją procedury\nBluCash – przelew błyskawiczny, pożyczkodawca od razu otrzyma tylko nasze dane osobowe, lecz wymagane środki na koncie w tym przypadku to 1 zł\nPo poprawnej weryfikacji danych, wniosek jest rozpatrywany, a klient otrzymuje decyzję o przyznaniu lub odmowie wydania pożyczki.\nCzy warto pożyczać od credit.pl\nKrótka analiza naszego portalu jednoznacznie wskazuje, że firma credit.pl to pożyczkodawca godny zaufania. Dowodem tego jest przynależność do Związku Firm Pożyczkowych, który skupia większość firm pożyczkowym, a warunkiem członkostwa jest spełnienie szeregu rygorystycznych norm jakościowych. Warto zwrócić uwagę na ofertę darmowej pożyczki, a jeśli dodamy do tego szybką weryfikację to śmiało możemy powiedzieć, że credit.pl jest godny polecenia.\nSprawdź pożyczkę od Credit.pl\nVivus pożycza do 2000 zł za darmo wraz z nową promocją


Co polskie podziemie pisało o Żydach? | Jagielloński24.pl\nBartosz Wójcik | 19-04-2017 18:39:01 | zajmie Ci przeczytanie tego artykułu\nW kontekście upamiętniania tragicznego zrywu warszawskiego getta chyba wszystkie strony polskiej opinii są dziś zgodne – jego bohaterom należy się pamięć i szacunek. Najlepiej świadczy o tym popularne ostatnimi laty określenie „pierwsze z warszawskich powstań”, umiejscawiające heroiczny zryw Żydów obok kluczowego dla naszej tożsamości Powstania Warszawskiego. Przy okazji kolejnej rocznicy warto przypomnieć - jak wobec żydowskiego oporu, podjętego w kwietniu 1943 roku, zapatrywało się krajowe podziemie? W tym tragicznym czasie stosunek ten nie był bowiem tak jednoznaczny jak dzisiaj.\n„Pisma polskie, niezależnie od ich postawy ideowo-politycznej i stosunku do Żydów, podkreślają, że dzielna postawa obrońców ghetta, zwłaszcza z dotychczasową zupełną biernością mordowanej masy żydowskiej budzi szacunek i żywe współczucie w społeczeństwie” – donosił przesłany do Londynu raport o sytuacji w kraju. „Prasa narodowa ograniczyła się na ogół do informacji, nie dając komentarzy” – uzupełniano. Wyłaniający się z tego lakonicznego podsumowania obraz, zgodny z rzeczywistością był częściowo. Nim jednak omówimy bliżej stosunek poszczególnych nurtów podziemia do żydowskiego wystąpienia, warto możliwie krótko scharakteryzować złożoność relacji polsko-żydowskich w okresie poprzedzającym powstanie.\nPrzez cały niemal okres dwudziestolecia międzywojennego kwestia ogromnej, ok. 3-milionowej społeczności żydowskiej, była jednym z głównych tematów debaty publicznej. Jej znaczenie systematycznie rosło, apogeum osiągając w drugiej połowie lat 30. Swoją tradycyjnie antyżydowską retorykę zaktywizowały wówczas wszystkie odłamy ruchu narodowego. Podchwyciła ją również istotna część obozu sanacyjnego, w hasłach nacjonalistycznych szukająca dla siebie czynnika wzmacniającego, osłabioną po śmierci Józefa Piłsudskiego, legitymizację społeczną. Z tej strony zarzucano Żydom przede wszystkim szkodliwą dla rozwoju Polski dominację gospodarczą (szczególnie w drobnym handlu, gdzie żydowska nadreprezentacja była najwyższa), posiadanie własnych – rozbieżnych z polską racją stanu interesów oraz podatność na hasła komunistyczne. Rozwiązania upatrywano w przymusowej emigracji – według niektórych środowisk – części; zdaniem innych – ogółu polskich Żydów.\nSzkodliwość przedwojennego status quo dostrzegała również lewica. Problemu upatrywała jednak nie tyle w samej obecności na ziemiach polskich ludności żydowskiej, co w jej patologicznej strukturze zatrudnienia, destrukcyjnie oddziałującej na gospodarkę, pogłębiającej izolację i oderwanie od państwa „znacznej części tradycyjnych mas żydowskich”. Sytuację według głównych ośrodków polskiej lewicy uzdrowić miały gruntowne reformy społeczno-gospodarcze.\nObie diagnozy podzielała zresztą część środowisk żydowskich. Prace nad programem emigracyjnym sanacyjne władze prowadziły we współpracy z syjonistyczną prawicą; punkt widzenia PPS-u popierał natomiast jej żydowski odpowiednik – Bund.\nTragedie oddzielne. Polacy i Żydzi w realiach „nowego porządku”\nWybuch wojny i pierwsze lata okupacji bynajmniej nie poprawiły trudnych, pełnych nieufności stosunków, jeszcze bardziej je komplikując.\nGodna podkreślenia, lojalna postawa Żydów walczących w wojnie obronnej 1939 roku, nie przebiła się do świadomości polskiego społeczeństwa. Przebiła się do niej natomiast godna potępienia postawa części żydowskiej społeczności Ziem Wschodnich, której przedstawiciele odegrali istotną rolę podczas aresztowań przeprowadzanych przez organa sowieckie.\nW tonie alarmistycznym zwracały na nią uwagę nie tylko środowiska tradycyjnie Żydom przeciwne, ale także poszczególne ośrodki Związku Walki Zbrojnej (ZWZ-AK).\nSytuację wykorzystywali Niemcy, swoimi posunięciami podsycając antagonizmy i niezrozumienie między obiema społecznościami. Świetne ku temu narzędzie stanowiła kontrolowana przez nich prasa gadzinowa. Najgłośniejszym przejawem tego typu polityki był inspirowany najprawdopodobniej przez okupanta, przeprowadzony za sprawą wywodzącej się z przedwojennej „Falangi”, Narodowej Organizacji Radykalnej [marginalna grupa szukająca porozumienia z Niemcami na gruncie antykomunizmu i antysemityzmu – B.W.], pogrom wielkanocny, do którego doszło w Warszawie wiosną 1940 roku. Kronikarz okupacji, polski Żyd współpracujący z ZWZ-AK i podziemną PPS „Wolność Równość Niepodległość” (PPS-WRN) – Ludwik Landau, pisał o nim: „Bandy dochodzą do siły 500 ludzi, przeważnie młodych wyrostków i różnych szumowin. Inscenizowanie tych zajść przez Niemców staje się coraz wyraźniejsze. Powszechnie obserwowane jest robienie przez Niemców, wcale się z tym nie kryjących, zdjęć fotograficznych i filmowych”. Hitlerowcy wykorzystywali – sprzyjający niestety – grunt, samemu ustawiając się w roli gwaranta spokoju, broniącego Żydów [sic!] przed „polskim motłochem”.\nTonować nastroje próbowały niektóre ośrodki Polski Podziemnej. Jedno z dwóch czołowych pism ZWZ-AK – „Biuletyn Informacyjny” redagowany przez znanego działacza harcerskiego Aleksandra Kamińskiego – w reakcji na utworzenie getta, zajmowało stanowisko jednoznacznie potępiające, już w listopadzie 1940 roku donoszac: „Ghetto warszawskie urasta do rozmiarów gigantycznej zbrodni: z górą 400 tysięcy ludzi skazano na skutki nieuchronnych epidemii i na powolne umieranie z głodu”. Parę miesięcy później to samo pismo kategorycznie przestrzegało przed współpracą z Niemcami w pilnowaniu – do tej pory prześladowania koncentrowały się głównie na izolowaniu i pogarszaniu warunków materialnych – przeznaczonych dla Żydów obozów pracy. Nie były to jednak głosy powszechne. Kwestia żydowska była na ogół w prasie niepodległościowej pomijana, i jeśli wracała, to z reguły – a i to rzadziej niż przed wojną – na łamach antagonizujących pism narodowych. Przez kolejne miesiące dramaty Polaków i Żydów miały toczyć się swoimi odrębnymi drogami.\nSytuacja zaczęła stopniowo ulegać zmianie po ataku na ZSRR, gdy Niemcy przystąpili do masowej eksterminacji ludności żydowskiej. Początkowo – głównie na terenach okupowanych dotąd przez Sowietów, z czasem – także na rubieżach zachodnich. Błędne przekonanie, podzielane zarówno przez podziemie polskie, jak i stronę żydowską, o lokalnym charakterze tych działań zaczęło zanikać wiosną 1942 roku, gdy analogiczną akcję rozpoczęto w Generalnym Gubernatorstwie (GG). W konspiracyjnej prasie coraz częściej zaczęły pojawiać się doniesienia o niemieckich zbrodniach. Nie było jednak wyraźnego gestu – podziemie zbierało materiały i relacje, za zasadniczy obowiązek uważając informowanie o zaistniałej sytuacji Zachodu.\nNiemniej, jeszcze u schyłku roku 1941 i wiosną 1942, nawet w oficjalnych organach ZWZ-AK i Delegatury Rządu – „Wiadomościach Polskich” oraz „Rzeczpospolitej Polskiej” – spotkać można było artykuły programowe wyraźnie krytyczne wobec mniejszości żydowskiej, domagające się „rozwiązania zagadnienia żydowskiego” na drodze popularnego już przed wojną „programu emigracyjnego”. „Masy żydowskie w Polsce – w grudniu 1941 r. znany autorowi był tragiczny los Żydów na Litwie; zapewne nie spodziewał się masowego mordowania ludności skoncentrowanej w gettach GG, które ze względu na panujące tam warunki, nazywał „rezerwatami przedpogrzebowymi” – skazane są na szukanie dla siebie terenów emigracyjnych. Piszemy to nie z nienawiści do Żydów, lecz dlatego, że w interesie obu społeczeństw, polskiego i żydowskiego, leży szukanie rozwiązań zgodnych z ewolucją zagadnienia żydowskiego w Polsce” – stwierdzano. Co ciekawe, zapowiedzi te były sprzeczne z deklaracjami Rządu RP, postulującymi wyraźnie równouprawnienie mniejszości narodowych w odrodzonej Polsce.\nJako pierwsi swój jednoznaczny sprzeciw wobec dokonującej się zagłady, w maju 1942 roku, głośno i publicznie zamanifestowali katolicy zrzeszeni wokół Frontu Odrodzenia Polski (FOP). Na jego czele stała znana pisarka, Zofia Kossak-Szczucka.\n„Prawda” – oficjalny organ grupy – opisywała dramat Żydów, piętnując postawę zobojętnienia wobec dokonującej się na ziemiach Rzeczpospolitej tragedii. „Gdyby wobec tego nieszczęścia [...] znalazł się człowiek zdolny powiedzieć, iż Żydom dobrze uczyniono, a Niemcy mordując ich oddają Polakom przysługę, człowiek taki byłby niegodny nazwy katolika” – pisano. Zwracano przy tym uwagę na przypadki udziału w niemieckich zbrodniach miejscowej ludności polskiej, podsumowując: „Podobnej hańbie trzeba przeciwdziałać wszelkimi środkami. Uświadamiać ludzi, że stają się herodowymi siepaczami, piętnować w tajnej prasie, nawoływać do bojkotowania katów, zapowiadać na morderców sądy wolnej Rzeczpospolitej”.\nNależy dodać, że ten niezwykle ważny głos wypływał nie z tradycyjnie Żydom bliższych sfer lewicowych, lecz środowiska, które wcale nie ukrywało negatywnego stosunku do roli Żydów w przedwojennej Polsce. Sama Kossak-Szczucka, znana z takich właśnie przekonań, podtrzymywała swoje stanowisko, za priorytetowy uznając jednak chrześcijański obowiązek ratowania ludzkiego życia. Latem, gdy w warszawskim getcie Niemcy rozpoczną Wielką Akcję, to z jej inicjatywy ukaże się jedna z najgłośniejszych podziemnych odezw, zatytułowana Protest, w której pisała: „Wobec zbrodni nie wolno pozostawać biernym. Kto milczy w obliczu mordu – staje się wspólnikiem mordercy. Kto nie potępia – ten przyzwala”.\nCo ważne, niemal równolegle do cytowanego już wystąpienia „Prawdy”, zbliżone, choć łagodniejsze głosy zaczęły pojawiać się także na łamach prasy socjalistycznej, syndykalistycznej i demokratycznej. Kiedy Niemcy ogłoszą, że jakakolwiek pomoc okazana Żydom grozić będzie karą śmierci, organ PPS-WRN, odpowie: „Każdy uczciwy człowiek z pogardą traktuje te groźby, bo wie, że pomoc w nieszczęściu, ratowanie zagrożonego śmiertelnie bliźniego jest obowiązkiem silniejszym niż śmierć”.\nNie przypadkiem to właśnie specyficzny alians katolicko-lewicowy stanie się ze strony polskiej [niebagatelny udział miały tu także organizacje żydowskie – B.W.] motorem powołania społecznego komitetu, który z czasem przekształci się w Radę Pomocy Żydom „Żegota”. Nim jednak do tego dojdzie, zaistnieje jeszcze jeden poważny fakt – we wrześniu 1942 roku na łamach głównych akowskich pism: „Biuletynu Informacyjnego” i „Wiadomości Polskich” ukaże się jednoznaczna, potępiająca mordowanie Żydów i zapowiadająca ukaranie sprawców oraz ich pomocników enuncjacja władz Państwa Podziemnego. „Nie mogąc czynnie temu przeciwdziałać Kierownictwo Walki Cywilnej w imieniu całego społeczeństwa polskiego protestuje przeciw zbrodni dokonywanej na Żydach. W tym proteście łączą się wszystkie polskie ugrupowania polityczne i społeczne. Podobnie jak w sprawie ofiar polskich, odpowiedzialność fizyczna za te zbrodnie spadnie na katów i ich wspólników” – wołano.\nRzeczonego stanowiska nie podzielało jednak całe podziemie. Ugrupowania narodowe, choć wyraźnie podzielone – konsekwencję w radykalnym stosunku do kwestii żydowskiej głosiły jednogłośnie. W obliczu trwającej w getcie Wielkiej Akcji, w ramach której do obozu zagłady w Treblince wywieziono ok. 300 tys. Żydów, Warszawski Dziennik Narodowy” wydawany przez stołeczny okręg Stronnictwa Narodowego (SN), donosił: „Rok temu rękoma Niemiec zaczęliśmy zwyciężać sowiecką Rosję. Od paru miesięcy pod ciosami Niemiec znika grożące nam niebezpieczeństwo żydowskie. Dziwnie dobrotliwa Nemezis opiekuje się Polską. Wrogowie jej [warto podkreślić, że to Żydów klasyfikował autor jako zagrożenie dla Polski największe – B.W.] wyniszczają się sami”. I dalej: „Dziś jest bardziej niż prawdopodobne, że Polskę wstającą budować będziemy bez niemców, bez moskali i bez żydów. A wszystko co do tego prowadzi, jest dla nas korzystne. Choćby skądinąd było nawet bardzo smutne. To jest jedyna prawda, jaką rozsądnemu Polakowi o wyniszczaniu ludności żydowskiej przez niemców wypowiedzieć wolno”.\nPiszący dostrzegał też problem litości dla Żydów, przejawianej przez duże odłamy społeczeństwa, która to litość, „przy wrodzonej nam polskiej wrażliwości” [sic!] i przypisywanym mniejszości żydowskiej cynizmie, miała stanowić istotne zagrożenie dla narodowych interesów. Choć autor podkreślał ohydność niemieckich poczynań i zastrzegał swą wobec nich bezradność, wymowa była jednoznaczna. Niebawem tekst, na łamach swojego czołowego pisma – „Wielkiej Polski” – przedrukowała opozycyjna wobec władz SN grupa rozłamowa, współtworząca Narodowe Siły Zbrojne (NSZ). Stanowisko takie, jako nie dające pogodzić się z chrześcijaństwem, „bliskie duchowi żydowskiemu”, skrytykowali z kolei ich partnerzy z oenerowskiego pisma „Szaniec”.\nTo samo jednak środowisko na łamach innych tytułów uderzało w podobne tony.\n„Placówka” – również centralny organ proweniencji oenerowskiej przeznaczony dla wsi – na początku 1943 roku przekonywała swoich odbiorców: „Naród polski domaga się usunięcia spośród siebie przeklętych przybłędów i z tych przyczyn nie może im współczuć, gdy ulegają tępieniu [...]. Musimy pamiętać, że niebezpieczeństwo żydowskie wciąż nam zagraża, że wcale ono nie osłabło, a raczej spotężniało, a każdy Żyd utajony na naszych ziemiach groźniejszy jest, niż stu jego współplemieńców z czasów przedwojennych”.\nNiektóre tytuły prasy narodowej ograniczały się do informowania o liczbie zgładzonych Żydów, niekiedy podkreślając niemieckie zezwierzęcenie.\nStosunek ten wynikał z kwestii zasadniczych. Głównym, obok poszerzenia granic Polski, celem tego obozu była odbudowa jej jako państwa narodowego. Społeczność żydowską – podobnie jak niemiecką – uważano za bezwzględnie wrogą, zarzucając jej gremialne przesiąknięcie wpływami komunistycznymi. Powoływano się przy tym na tragiczne doświadczenia z ziem okupowanych przez ZSRR oraz stosunkowo liczny udział w komunistycznych oddziałach leśnych. Podnoszono również kwestię pożydowskiej własności, której całkowite przejęcie uważano za sprawiedliwość dziejową. Część podziemia narodowego kartę żydowską rozgrywała równolegle przeciwko AK, chcąc za jej pomocą przyciągnąć ludzi do struktur NSZ. W jednej z oddziałujących w tym duchu broszur, dowództwo ZWZ-AK określano mianem „żydolubów” roniących – jak ironicznie podkreślano – łezkę nad losem Żydów stłoczonych w getcie, sugerując czytelnikom, że przedkłada ono troskę o los Żydów nad zainteresowanie losem Polaków. Niezależnie od potencjalnych skutków przyjętej w kwestii żydowskiej narracji, narodowcy wyraźnie odcinali się od niemieckich metod i „hitlerowskich teorii rasowych”.\nNależy także dodać, że mimo antysemickiej retoryki, pojawiającej się na łamach prasy wszystkich nurtów tego obozu, w szeregach narodowego podziemia różnych odłamów znaleźli się ludzie, którzy zapisali wspaniałą kartę w dziele ratowania Żydów. Tak było m.in. w przypadku – związanych z SN – Jana Dobraczyńskiego, Tadeusza Mikułowskiego i ks. Marcelego Godlewskiego; tak było w przypadku Mirosława Ostromęckiego i Edwarda Kemnitza z NSZ.\nNa zarysowanym stanowisku propaganda narodowa pozostawała – co warto podkreślić – coraz wyraźniej osamotniona. Pojawiające się wcześniej także w tytułach związanych z innymi nurtami, m.in. ruchem ludowym, akcenty antysemickie w drugiej połowie 1942 r. zaczęły być wyraźnie ograniczane. Istotny wpływ na taki stan rzeczy miała, jak się zdaje, jednoznaczna postawa oficjalnych czynników Podziemnego Państwa. Wśród nich szczególnie pozytywną w „kwestii żydowskiej” rolę odgrywało, zdominowane przez wyczuloną na tragedię Żydów lewicującą inteligencję, Biuro Informacji i Propagandy (BIP) Komendy Głównej AK.\nNiestety, na co zwracają uwagę badacze tematu, pozytywne kroki podejmowane przez podziemne władze wobec tragedii Żydów cechowała często swoista – wynikająca po części z „biurokratyzacji podziemnych instytucji”, po części jednak z braku równego traktowania obywateli pochodzenia żydowskiego – opieszałość. Ujawniło się to szczególnie w kwestii przeciwdziałania, wobec zwiększenia liczby Żydów przebywających po „stronie aryjskiej”, urastającym do miana plagi szantażom.\n„Ghetto walczy!” Podziemna prasa wobec żydowskiego zrywu\nZbrojny opór, jakim odpowiedzieli Żydzi wkraczającym na teren getta 19 kwietnia 1943 roku oddziałom likwidacyjnym, podziemna prasa przyjęła na ogół z podziwem i życzliwością. Wiele tytułów zwracało uwagę na przełomowość tego wydarzenia, nawiązując do – wyraźnie podkreślanej przez stronę polską – dotychczasowej biernej postawy masowo eksterminowanej ludności.\n„Walczący obywatele Państwa Polskiego zza murów ghetta stali się bliżsi, bardziej zrozumiali społeczeństwu stolicy, niż bierne ofiary, bez oporu dające się wlec na śmierć” – pisał „Biuletyn Informacyjny”. Znamienne były też ostatnie słowa cytowanego artykułu: „Pomoc dla zbiegłych z płonącego ghetta Żydów jest dla nas surowym chrześcijańskim obowiązkiem, do czasu aż odrodzona Rzeczpospolita przywróci w tej części Europy pełne bezpieczeństwo, prawdziwą wolność i poszanowanie naszej starej europejskiej kultury”. „Wiadomości Polskie” podkreślały z kolei obecność na kamienicach broniącego się getta, obok sztandarów żydowskich, sztandarów biało-czerwonych i apelowały: „Walczącym o godność sponiewieraną, bo już nawet nie o życie własne – cześć! Z podziwem cały świat na nich spogląda”. W pozytywnym tonie utrzymywane były również – bardziej z przyczyn naturalnych lakoniczne – doniesienia lokalnych wydawnictw AK. Akcenty deprecjonujące podjętą przez Żydów walkę były zjawiskiem marginalnym.\nNa łamach akowskiej prasy zasadniczo unikano natomiast doniesień o akcjach solidarnościowych warszawskiego podziemia. Te, obliczone na dokonanie wyłomu w murze okalającym getto, a tym samym – wytworzenie powstańcom szans ucieczki, zakończyły się fiaskiem. Siły, jakie okupant skoncentrował wokół getta okazały się za silne; możliwości podziemia – zbyt skromne. Wyraźnie dostrzegalne w prasie AK były z kolei oskarżenia o bezczynność wobec dokonywanych przez Niemców zbrodni ze strony państw alianckich.\nSolidarną wobec walczących Żydów, choć cechującą się większym dystansem, postawę zajęły także pisma Delegatury Rządu. Na bieżąco o sytuacji w getcie, podkreślając szacunek dla Żydów i oburzenie wobec bestialstwa Niemców, informowały pomniejsze tytuły, a na pierwszej stronie „Rzeczpospolitej” ukazał się, szeroko następnie przedrukowywany, apel Delegata Rządu, Jana Stanisława Jankowskiego. Pełnomocnik podkreślał w nim tragizm żydowskiego położenia, chwaląc postawę Polaków pomagających Żydom i sugerując kontynuację tego chrześcijańskiego dzieła. Na tle zbrodniczej likwidacji getta, Delegat obnażał perfidię niemieckiej propagandy, próbującej w tym okresie przedstawiać Niemcy, jako obrońców europejskiej kultury przed nadciągającym bolszewizmem – bardzo świeża była wówczas „sprawa katyńska”.\nZ własną odezwą wystąpiła „Żegota”. Rada – występująca ze względów konspiracyjnych jako „Polskie Organizacje Niepodległościowe” – piętnowała w niej jakiekolwiek próby pomagania Niemcom, zwracając uwagę na fakt, że goebbelsowska propaganda usiłuje winą za tragiczny los Żydów obciążać społeczeństwo polskie. W odezwie cytowano także wspomniany apel Delegata Rządu oraz przemówienie, cieszącego się ogromnym autorytetem, Naczelnego Wodza i Premiera – gen. Władysława Sikorskiego, który nawoływał: „Dokonuje się największa zbrodnia w dziejach ludzkości. Wiemy, że pomagacie umęczonym Żydom jak możecie. Dziękuję Wam rodacy w imieniu własnym i rządu. Proszę Was o udzielenie im wszelkiej pomocy i tępienie tego strasznego okrucieństwa” [zapis słów Sikorskiego, zapewne spisywany z radia, nie był dokładny, natomiast sens został zachowany – B.W.].\nBohaterski opór getta dawał podziemnej machinie wydawniczej świetny powód do drwienia z niemieckiej bezradności. Popularne były określenia takie jak, wyśmiewający skalę niemieckich problemów przy akcji likwidacyjnej „Trzeci front” czy nawiązujące do głośnej klęski niemieckiej określenie „Ghettograd”. Rozważano też, co czeka Niemców w momencie, w którym masowo wystąpią przeciw nim Polacy. „Prawda Młodych” – redagowany przez Władysława Bartoszewskiego miesięcznik FOP przeznaczony dla młodzieży katolickiej – pytała nawet, nawiązując do planowanego powstania powszechnego: „Któż wie, czy całopalenie warszawskiego ghetta nie będzie po latach uznane jako wstęp, od którego zaczęło się to, na co wszyscy czekamy?”.\nJak do żydowskiego oporu ustosunkowały się poszczególne stronnictwa krajowego podziemia?\nBardzo wyraźne było stanowisko socjalistów. PPS-WRN w swym apelu do społeczeństwa wystąpienie Żydów nazywała kolejnym – po Wrześniu i późniejszych akcjach Sił Zbrojnych w Kraju – ogniwem walki polskiej z hitlerowskim totalizmem. Nawiązując do wrześniowej tradycji, WRN-owcy przesyłali powstańcom getta „braterskie pozdrowienie”, zapewniając, że ich czyn „wejdzie w legendę Polski Walczącej i stanie się wspólnym dorobkiem ludu Polski, dorobkiem, na którym wzniesiony zostanie gmach odrodzonej Rzeczpospolitej”. Piętnowali bierność, nawoływali do udzielania pomocy uciekinierom, szmalcowników nazywając chwastami, które „wyrwać winniśmy z korzeniami”. Wyraźnie ustosunkowała się do podjętej przez getto walki również lewica socjalistyczna z oddalającej się od podziemia rządowego Robotniczej Partii Polskich Socjalistów, która występowała nawet z krytyką Rządu RP, zarzucając mu niedostateczne zaangażowanie się w obronę Żydów.\nMniej emocjonalne, ale jednoznacznie walczącym przychylne było stanowisko ludowców. Na łamach periodyku Batalionów Chłopskich – „Przez Walkę do Zwycięstwa”, deklarowali oni wobec powstańców uznanie i szacunek, „pomimo całego szeregu różnic i antagonizmów narosłych między nami a nimi”. Na łamach innego pisma Stronnictwa Ludowego (SL) – „Wieści” podkreślano bohaterski wymiar walki Żydów o „prawo do życia” przytaczając, zniekształcony wprawdzie, ale świadczący o intencjach, fragment poruszającego apelu do narodów świata, przekazanego przez walczących Żydów na Zachód za pośrednictwem Delegata Rządu. Ludowcy wyśmiewali też odezwę gubernatora warszawskiego, Ludwika Fischera, który wiosną 1943 r. zaapelował do Polaków o „denuncjowanie żydów i bolszewików”. „Fischer, nie posiadający zupełnie zmysłu humoru, powołuje się przy tej okoliczności na względy etyczne” – kwitowano ironicznie. Dzielną postawę getta, na łamach pisma „Orka”, odnotował nawet – choć bardzo lakonicznie – najbardziej antysemicki odłam ruchu ludowego, skupiony wokół tego pisma.\nKonsekwentne pozostało natomiast podziemie narodowe. Jego część rzeczywiście, jak wskazywał cytowany na początku artykułu raport, ograniczała się do podawania informacji, powstrzymując się od komentarzy. Tak było m.in. w przypadku głównego organu zaplecza politycznego NSZ – „Szańca”, który w krótkiej notce na ostatniej stronie doniósł o wygaśnięciu walk i licznych ucieczkach z ruin getta żyjących jeszcze Żydów. Znamienny zabieg zastosowała, wywodząca się z tegoż nurtu, skierowana do robotników „Załoga”, która, przedrukowując notkę z „Szańca”, na tej samej stronie poinformowała o przypadku zadenuncjowania przez dwóch Żydów (w tym jednego uciekiniera z Warszawy) ukrywających ich gospodarzy, w konsekwencji czego ci zostali zamordowani. Bliska opisanej sytuacja rzeczywiście we wzmiankowanej okolicy miała miejsce, tyle że doszło do niej ponad dwa miesiące wcześniej.\nOd komentarzy nie powstrzymała się natomiast również NSZ-owska „Wielka Polska”. Wyśmiewała „patetyczny ton niektórych pism lewicowych i sanacyjnych, pasujących żydów na polskich bohaterów narodowych”. Podkreślała, że garstka Żydów, mając do wyboru zagazowanie albo śmierć z bronią w ręku, wybrała naturalnie to drugie. „Nie ma w tym żadnego bohaterstwa, ani ryzyka nawet. Ze sprawą Polski też nie ma to nic wspólnego” – uzupełniał autor, znów powołując się na doświadczenia sowieckiej okupacji, mające być jedynym miernikiem stosunku wszystkich Żydów do państwa. Upominał przy tym pisma „chcące uchodzić za organy polskie i w dodatku wojskowe” [prawdopodobnie aluzja do akowskiego „Biuletynu” – B.W.], by „nie wypisywały głupstw”.\nOporem getta kierować – według proponowanej interpretacji – miały desantowe grupy komunistyczne i zamelinowani na jego terenie oficerowie sowieccy. W likwidacji dzielnicy dostrzegano przez to korzystne dla interesu Polski „rozładowanie zawczasu jednego z arsenałów komuny”.\nZwracano przy tym uwagę na inny fakt dodatni – kompromitację Niemców. W tej sytuacji za akt odwagi uznać można jednorazowy wprawdzie, ale warty odnotowania, przypadek przedrukowania na łamach, także związanej z NSZ, „Polskiej Informacji Prasowej” krótkiego fragmentu cytowanego już wyżej przemówienia gen. Sikorskiego.\nZ kolei „Walka” – oficjalny organ Stronnictwa Narodowego – odnotowywała obecność w getcie „polskich chorągiewek” [już nie sztandarów – B.W.], interpretując ich pojawienie się w sposób następujący: „Nawet walczący o swe życie żyd zrozumie, że nie swą dolą po stokroć zasłużoną, ale imieniem Polski poruszyć może świat”. Do tematu pismo wróciło latem, po wygaśnięciu żydowskiego oporu, w artykule o wiele mówiącym tytule Niebezpieczeństwo pozornego rozwiązania. Ostrzegano w nim przed lekceważeniem, uważanego powszechnie za zażegnane, zagrożenia żydowskiego, zwracając uwagę na inne niż wysoka liczebność, elementy „żydowskiej potęgi”: majątek i wpływy polityczne. Dopiero od generalnego przezwyciężenia ich, uzależniano doprowadzenie do przymusowej emigracji resztki Żydów i uwolnienia Polski „od tej antypaństwowej, ale »obywatelskiej« mniejszości”. Jednocześnie potępiano „bestialstwo hitlerowskich zbirów” i zastrzegano: „Niemcy wykonali to, czego my byśmy nie zrobili nigdy, bo nie pozwoliłaby nam na to nasza tysiącletnia kultura chrześcijańska”. Podobne do prasy narodowej akcenty pojawiały się na łamach pism Ruchu „Miecz i Pług”, którego rola w podziemiu była jednak nieporównywalna.\nOdmiennie swe obowiązki wypływające z chrześcijańskiej kultury, interpretował – nadal nieliczny, lecz wpływowy – katolicki FOP. W reportażu z warszawskiej ulicy, opublikowanym na łamach „Prawdy Młodych”, przywołano znamienny dialog:\n– Moja pani Kowalska, czy pani widziała w nocy? Łuna sięgała pół nieba...\n– Morowo się bronią, choć żydy...\n– Żydy jak żydy, paniusiu, ale warszawskie żydy!\nDalej – nie unikając uwag o jednoznacznie negatywnej roli, jaką przez wieki odgrywać mieli Żydzi – porównywano zryw getta do starożytnego powstania Bar Kochby, upatrując w nim przełomowego momentu o ogromnej wartości dla narodu żydowskiego. „Warszawskie ghetto może stać się nie końcem, a początkiem” – pisano, podkreślając heroizm walczących. „My katolicy, słysząc jęki mordowanych, patrząc na łunę pożaru – nie możemy wobec nich zachować się biernie”. Apelowano o pomoc nie tylko materialną, ale i duchową, poprzez modlitwę. Co zastanawiające, temat powstania zupełnie przemilczało bliskie FOP-owi ideowo Stronnictwo Pracy – choć zdecydowanie słabsze od ludowców, narodowców czy socjalistów, współtworzące tzw. „Grubą Czwórkę”.\nPozytywnie do walczącego getta ustosunkowało się podziemie sanacyjne. Wydawany przez środowisko Konwentu Organizacji Niepodległościowych „Tydzień” podkreślał: „Dotychczasowa postawa Żydów, tak niesłychanie bierna, spotkała się w społeczeństwie polskim z całkowicie negatywną oceną. Obecna, od 10 dni prowadzona na ulicach ghetta walka, zasługuje na najwyższą sympatię ze strony społeczeństwa polskiego, które aczkolwiek czynnie dopomóc Żydom w tej walce nie może, daje im całkowite moralne poparcie”. Co ciekawe, Konwent był jednym z nielicznych środowisk dostrzegających udział w walkach nie tylko lewicowej Żydowskiej Organizacji Bojowej, ale także, do dziś znanego znacznie słabiej, syjonistycznego Żydowskiego Związku Wojskowego. Podziw dla prowadzonej przez Żydów walki odnotowała nawet prasa postozonowego, wyraźnie antysemickiego Obozu Polski Walczącej, który wcześniej zajmował stanowisko zbliżone do kół narodowych.\nW kontekście nagłaśniania tragedii walczącego getta znaczącą rolę odegrał wreszcie szereg mniejszych organizacji lewicujących. Niekiedy, jak Związek Syndykalistów Polskich czy Polski Związek Wolności, funkcjonujących w orbicie Państwa Podziemnego; niekiedy, jak w przypadku Stronnictwa Polskiej Demokracji – oddalających się od niego. Działacze tych organizacji, często od początku zaangażowani w akcję ratowania Żydów, w podobnym duchu występowali na łamach swoich pism.\nNa szczególną uwagę zasługuje tu apel ogłoszony w kilka miesięcy po zdławieniu oporu getta, na łamach „Nowych Dróg” – oficjalnego organu Stronnictwa Demokratycznego. „Trzeba dołożyć – wołał autor – wszelkich możliwych wysiłków w kierunku związania tych Żydów, którzy czują się Polakami – z naszą walką. Prawo do walki, do drogiego sprzedania swojego życia – to ostatnie prawo człowieka, któremu odebrano wszystko. Tego prawa nie wolno nam odmówić obywatelom Rzeczypospolitej. Równocześnie pomoc tym wszystkim, którzy jak szczute zwierzęta kryć się muszą przed zagładą jest nie tylko nakazem uczuć ludzkich i dowodem, że posiada się serce – jest elementarnym obowiązkiem obywatelskim”. Apel kończył się następująco: „Potrzeba [nam] postawy czynnej, przeciwdziałania zarazie moralnej, szczepionej przez nieprzyjaciela. Sprawa żydowska żyje, jako sprawa zdrowia moralnego Narodu”.\nJesienią 1943 roku, za sprawą Komisji Propagandy przy BIP KG AK w nakładzie nieco ponad dwóch tysięcy egzemplarzy ukazała się, opisująca tragiczne wystąpienie Żydów i jego wydźwięk, kilkudziesięciostronicowa broszura o znamiennym tytule Na oczach świata. Jej autorką była Maria Kann – współpracowniczka „Żegoty”, ale także – co świadczy o złożoności ludzkich wyborów w tym niewyobrażalnym dla nas czasie – związanego z NSZ pisma „Załoga”.\nOpór getta ostatecznie wygasł w połowie maja. Nie był to jednak koniec dramatu dokonującego się w zgliszczach doszczętnie zniszczonej przez Niemców dzielnicy żydowskiej. Aż do Powstania Warszawskiego w ruinach pamiętających bohaterską walkę Żydów „obrońcy europejskiej kultury” dokonywali masowych rozstrzeliwań Polaków więzionych w murach pobliskiego Pawiaka.\nSprawa powstania w getcie i losu polskich Żydów powracała na łamach podziemnej prasy. Najwięcej głosów wywołała wiosną 1944 roku, w pierwszą rocznicę tragicznego wystąpienia, kiedy jeden z poległych przywódców Bundu, inż. Michał Klepfisz, został pośmiertnie odznaczony przez Naczelnego Wodza – gen. Kazimierza Sosnkowskiego – orderem Virtuti Militari. Stanowiska poszczególnych środowisk nie uległy zasadniczym zmianom, a towarzyszące rocznicowej dyskusji okoliczności sprawiają, że stanowi ona temat na osobny artykuł. Gwoli ścisłości dodać należy, że konsekwentnie w obronie Żydów stawały w swej prasie także organizacje komunistyczne: Polska Partia Robotnicza i Gwardia Ludowa. W tekście ich rola nie została omówiona ze względu na fundamentalnie różniącą je od reszty ugrupowań podziemia zewnętrzną podległość.\nDziś, w kolejną rocznicę wybuchu pierwszego z warszawskich powstań, warto zastanowić się, do której spośród podziemnych tradycji chcemy się odwoływać. Jak bowiem widać, wbrew coraz częstszym zabiegom, usiłującym stawiać znak równości między „Kotwicą”, symbolizującą Polskie Państwo Podziemne i symbolami organizacji skrajnie nacjonalistycznych, nie były to tradycje – a postawa wobec zagłady Żydów jest tu tylko jedną, bynajmniej nie kluczową z różnic – zbieżne. Deklaracji takiej potrzebujemy tym bardziej, że w proces, przedstawianej często jako „odkłamywanie”, apologizacji – niewątpliwie przez lata wykrzywianych – dziejów polskiego nacjonalizmu, coraz częściej włączają się już nie tylko organizacje społeczne, ale także przedstawiciele instytucji państwowych.


Jemioła – złodziejka wody - Nasza praca - Nadleśnictwo Czerniejewo - Lasy Państwowe\nJemioła – złodziejka wody\n24.08.2020 | Aleksandra Osińska\nfot. A. Osińska Sosna zasiedlona przez jemiołę fot. A. Osińska Niedojrzałe owoce jemioły, fot. A. Osińska fot. A. Osińska fot. A. Osińska\nDotychczas kojarzyła się dobrze. Wieszana pod sufitem w okresie Bożego Narodzenia miała przynosić szczęście, a pocałunki pod nią przynosić miały miłość i zgodę. Dziś nie jednego leśnika przyprawia o ból głowy, ponieważ stanowi coraz większe zagrożenie dla drzewostanów sosnowych.\nJemioła pospolita (Viscum album) zaliczana jest do półpasożytów ponieważ, pomimo zdolności do przeprowadzania fotosyntezy z opanowanych przez siebie drzew-gospodarzy, pobiera wodę oraz sole mineralne. Najnowsze badania wykazują, że od gospodarza pobiera również produkty fotosyntezy, zatem jej wpływ na drzewo zasiedlone jest znaczne większy niż do tej pory sądzono.\nJemioła występuje na terenie niemal całej Europy oraz południowej i zachodniej Azji. W Polsce zasiedla coraz więcej drzew, zarówno iglastych jak i liściastych. Do tej pory pojawianie się jemioły nie budziło specjalnych emocji, ponieważ było jej niewiele. Obecne błyskawicznie zasiedla drzewa niekiedy do tego stopnia, że powierzchnia asymilacyjna jemioły jest większa od powierzchni asymilacyjnej rośliny którą zasiedla. Problemy z jemiołą nie ominęły leśnictwa Dzikowy Bór, w oddziale 65 g opanowała sosny na tyle mocno, że podjęto decyzję o sanitarnej wycince drzew. Usunięcie drzew teraz, może ograniczyć rozprzestrzenianie się tego półpasożyta.\n- Drzewostan wygląda na bardzo przerzedzony, ale to jedyna droga. Owoce jemioły są przysmakiem wielu ptaków: kwiczoły, jemiołuszki, paszkoty – chętnie je zjadają. Później zostawiają swoje ekskrementy z niestrawionymi nasionami jemioły na gałęziach, a z nasion - zielone kule jemioły rozwijają się bardzo szybko. Nikomu nie przeszkadzała, dopóki sosna nie zamierała – mówi Maciej Kluczka leśniczy z leśnictwa Dzikowy Bór.\nDlaczego jemioła tak szybko opanowuje drzewa?\nJemioła lubi ciepło. Klimat wyraźnie się zmienia, jest coraz cieplej i coraz więcej mówi się o suszy. Poziom wód gruntowych obniżył się, znacząco zmniejszyły się opady roczne deszczu i śniegu. Drzewo próbuje bronić się przed utratą wody przez zamykanie aparatów szparkowych, co powoduje zmniejszenie transpiracji. Jemioła, która zasiedliła drzewo pobiera wodę od żywiciela, ale jej aparaty szparkowe są szeroko otwarte nawet podczas suszy, dlatego w swoisty sposób okrada drzewo z drogocennej wody.


Andis - maszynki, golarki i nie tylko! Sprawdź\nLista produktów marki Andis\nProfesjonalne maszynki Andis to jedne z najlepszych i najcichszych przewodowych i bezprzewodowych maszynek do golenia. Znane i szybkie modele posiadają zwiększoną o blisko 25% prędkość cięcia. Sprawdź sprzęty marki Andis na BarberStore.pl!\nHistoria marki Andis\nAndis jest marką, która od niemal 100 lat wiedzie prym na rynku sprzętów do golenia i nie tylko. Marka ta w ofercie posiada sporą ilość trymerów, golarek, a także akcesoriów, które zobaczysz zarówno w barber shopie jak i w wielu uniseksowych salonach fryzjerskich. Produkty Andis cechują się najwyższą jakością, a przedstawicielami napopularniejszych sprzętów są: Andis TS-1 oraz trymer do włosów Slimline Pro Li.\nMarka Andis to jednak nie tylko golarki i trymery.\nPoza trymerami oraz golarkami, w ofercie Andis znajdziesz również profesjonalne grzebienie do strzyżenia. Grzebienie te mają różne gęstości ząbków, to co też umożliwia wygodną pracę podczas strzyżeń. Możesz być pewny, że to właśnie dzięki marce Andis Twoja praca będzie łatwiejsza i przyjemniejsza - a fryzury wyjdą odjazdowo!\nPoza wyżej wymienionymi produktami Andis, marka proponuje wszelkie noże do maszynek oraz trymerów. Są to wysokojakościowe produkty wykonane z najlepsze stali nierdzewnej oraz węglowej. Sam producent gwarantuje bezproblemowe i długotrwałe użytkowanie!\nSkorzystaj z oferty Andis i kup najlepsze produkty, dzięki którym obsłużysz swoich klientów najlepiej jak tylko potrafisz!\nAndis grzebień 12410\nAndis 12405 grzebień\nAndis Slimline ProLi D-8 trymer bezprzewodowy BLACK\nAndis zapasowe ostrze do trymera Pro Li D-8\nAndis T-Outliner Cordless bezprzewodowy trymer do strzyżenia włosów\nAndis Slimline ProLi trymer bezprzewodowy D8 Nation\nAndis nóż do maszynki T-Outliner\nAndis Slimline ProLi trymer bezprzewodowy D8 srebrny\nMaszynka Andis US-Pro US-1\nAndis T-Outliner trymer z ostrzem w kształcie T\nAndis folia goląca do golarki TS-1 TS-2 + ostrze tnące kolor miedziany\nAndis Slimline ProLi trymer bezprzewodowy D8 Sugar Skull


elka.pl - Niedziela ze strażakami i policjantami\nStart Kościan Niedziela ze strażakami i policjantami\nSporo atrakcji przygotowano dla osób odwiedzających kościańską strażnicę. Odbyła się tam wspólna akcji kościańskich policjantów i strażaków oraz fundacji "Votum" pod hasłem "Od przedszkola do seniora".\nAkcja "Od przedszkola do seniora" staje się już powoli tradycją, a organizowana jest w terminie zbliżonym do Dnia Babci i Dnia Dziadka. Organizatorzy nie zapraszają jednak tylko seniorów z wnuczętami, ale wszystkich zainteresowanych, którzy chcą dowiedzieć się czegoś więcej o pracy policji\ni straży pożarnej. Podobnie jak przed rokiem przed budynkiem komendy PSP w Kościanie stanął krwiobus, w którym odwiedzający mogli poczuć się bohaterami i oddać krew.\nW komendzie goście mogli obejrzeć sprzęt strażacki, dowiedzieć się jak rozprzestrzenia się pożar, odwiedzić stanowisko kierowania, czy nauczyć się podstaw udzielania pierwszej pomocy. Spory nacisk strażacy kładli też na zagrożenia związane z okresem grzewczym, głównie tlenkiem węgla. Na specjalnych wykładach odwiedzający mogli dowiedzieć się, co to jest czad, jak powstaje i jak się przed nim zabezpieczyć. Po wypełnieniu specjalnej ankiety można też było wygrać czujki tlenku węgla.\nSporym zainteresowaniem cieszyło się też stoisko policyjne. - Kładziemy nacisk na bezpieczeństwo w okresie zimowym. Zarówno na drodze, jak i bezpiecznych zabaw podczas zabaw i spędzania wolnego czasu. Seniorom przekazujemy też informacje jak unikać oszustów stosujących metodę "na wnuczka" - powiedziała aspirant Izabela Czerwińska z Wydziału Prewencji KPP w Kościanie. Funkcjonariusze przygotowali też stoisko z daktyloskopią. Pobierane były od dzieci odciski palców, które maluchy brały potem na pamiątkę.\n1. Dodane przez Chloe, w dniu - 21-01-2019 10:48\nCo to ma być? Pisowskie zadośćuczynienie za to, że zakazano służbom mundurowym brać udział tydzień wcześniej w WOŚP? Cel szlachetny ale żenujący pod względem politycznym.


Wavefront Optimized® LASIK: zindywidualizowane metody leczenia\nDostosuj klinikę odpowiednio do potrzeb\nWiele systemów LASIK (w tym „prawdziwie” zindywidualizowany system LASIK) oferuje tylko jeden rodzaj zabiegu, zatem każdy pacjent leczony jest w ten sam sposób, bez względu na opinię chirurga i sens przeprowadzenia takiego leczenia. Na czym tak naprawdę polega niestandardowość? Tylko system laserowej korekcji wzroku OptiLASIK® oferuje wiele zindywidualizowanych opcji leczenia, co umożliwia dopasowanie metody w sposób, jaki chirurg uzna za stosowny.\n„Prawdziwe” zindywidualizowanie metody zaczyna się nie z chwilą rozpoczęcia zabiegu, a od skompletowania niestandardowego wyposażenia sali chirurgicznej.\nDlatego właśnie firma Alcon oferuje gamę technologii laserowych i diagnostycznych, które można idealnie dostosować do indywidualnych wymagań chirurga. Niezależnie od tego, czy jest to duża klinika, której głównym celem jest zapewnienie optymalnego przepływu pacjentów, czy prywatna praktyka zmierzająca do utworzenia wyspecjalizowanego profilu z możliwością przeprowadzania złożonych zabiegów klinicznych, system laserowej korekcji wzroku OptiLASIK® to źródło odpowiedniej technologii i wsparcia pozwalające osiągnąć możliwie najlepsze wyniki.\nZestaw narzędzi OptiLASIK® do zabiegów laserowej korekcji wzroku umożliwia zastosowanie kilku różnych metod leczenia, które w połączeniu z systemem urządzeń laserowych i diagnostycznych pozwolą zwiększyć zakres możliwości:\nMetoda czoła fali Wavefront-Guided\nMetoda topografii Topography-Guided‡\nMetoda Custom Q™ do leczenia asferyczności Asphericity-Guided‡, indywidualnego stopnia refrakcji i stref optycznych\nPrawda na temat „prawdziwie” zindywidualizowanej metody LASIK wyszła wreszcie na jaw — dowiedz się, co jeszcze może zaoferować laserowa korekcja wzroku OptiLASIK®. Zachęcamy jednak, aby nie wierzyć nam wyłącznie na słowo... Zapraszamy do porównania danych technicznych i wyciągnięcie własnych wniosków. Prawda może okazać się wyzwoleniem.\nDalej: Szersze spektrum pacjentów


Wielki atak hakerski na portal Facebook. Wyciekły dane ponad 50 milionów użytkowników | zmianynaziemi.pl\nNa netflixie jest fajny\nautor: Marcin1982Krakow (anonim) ( 2019-12-30 15:11 )\nNa netflixie jest fajny dokument o Cambridge Analitica - firma tworząca content w sieci, który manipuluje ludźmi. Oni mają wiele danych o nas i nawet nie chcą wskazać jakie informacje przetrzymują. Na fejsie jest tylko to co sami wpisaliśmy w nasze profile.\nLudzie mają wiele apek na telefonach, które udostępniają informacje o nas i mało kto zdaje sobie z tego sprawę. Największym zagrożeniem jest manipulowanie nami za pomocą tych informacji.\nProducenci oprogramowania nawet największego mają problemu z zabezpieczeniem danych. Nie zmiania to faktu, że najsłabszym ogniwem jest użytkownik, który odpowiada za 99% wycieków.\nW niedalkiej przeszłości były\nautor: Młody (anonim) ( 2018-09-30 11:31 )\nW niedalkiej przeszłości były też inne incydenty, trochę informacji:\nZawsze wiedzialem ze fejs i\nautor: Raf82 (anonim) ( 2018-09-29 22:42 )\nZawsze wiedzialem ze fejs i instagram to wielkie g..\nW ogole Internet sie troche wymknał z pod kontroli\nE tam, chodzi o to żeby\nautor: Baila (anonim) ( 2018-09-29 21:35 )\nE tam, chodzi o to żeby jeszcze bardziej zaostrzyć jakieś tam srodo i sracta aby całkiem zadusic wolność w internecie...\nZgaduję tu, że to jest próba\nautor: YaHu (anonim) ( 2018-09-29 11:57 )\nZgaduję tu, że to jest próba zrzucenia winy na "hakerow" a w rzeczywistości chodzi o dane tych 50 mln , co fb już dawno sprzedał.\nautor: dziiadek ze wsi (anonim) ( 2018-09-29 18:16 )\nNo to strach się bać .Ja tam\nautor: kapitan ameryka ( 2018-09-29 11:00 )\nNo to strach się bać .Ja tam mam wszystko publiczne to po co maja mi się włamywać Zapraszam wszystkich moich fanów na moj profil.Ja sie nie ukrywam. :) Prywatność i wasze odciski sa od dawna w systemie odkąd uzywacie smartfonów dotykowych.Po ostatnim zatrzymaniu chłopaków nikt niebrał od nich łapek ,a nie byli wczesniej notowani.\nJa nie używam smartfonów\nautor: Groot ( 2018-09-29 11:31 )\nJa nie używam smartfonów tylko gołębi, Internet od sąsiada.\nGroot ja stosuje metode\nautor: kapitan ameryka ( 2018-09-29 17:45 )\nGroot ja stosuje metode Indian wysyłamy do siebie znaki w postaci chmur dymu. Maja różną wielkość i częstotliwość wznoszenia stąd możemy odczytać różne słowa.\nmnie wylogowało wczoraj\nautor: t4l (anonim) ( 2018-09-29 09:25 )\nmnie wylogowało wczoraj wieczorem. czy teraz moje profilowe będzie uzyte na opakowaniu z cebulą?


Hurtownia Herbaty ETIN 2021 − portalonlinesosnowiec.pl\nportalonlinesosnowiec.pl Hurtownia Herbaty ETIN 2021\nWszyscy posiadacze kawiarni muszą dbać o to, aby w jego lokalu pojawiło się sporo odmian różnych pysznych napitków. Wiemy, że smakosze przede wszystkim wybierają herbaty. Ludzie interesują się najprzeróżniejszymi gatunkami - od konwencjonalnych, czarnych herbat, przez zielone albo czerwone, aż do najsubtelniejsze białe lub wciąż nieznane żółte. W hurtowniach mamy aktualnie duży wybór, żeby zapewnić smakoszom tylko to, co najkorzystniejsze. Dlatego też zaopatrz się w hurtowniach oferujących wszystkie produkty Tobie potrzebne.\nCo musi prezentować się w wyborze idealnego sklepu? Na przykład asortyment, który już był poruszony, a więc wszelkie rodzaje napojów herbacianych a także o wiele więcej. Znajdą się na przykład przyrząd do parzenia herbat lub podarunkowe zestawy, które Twoi klienci kupią dla swoich bliskich. Jednak to właśnie szeroki zakres w liściach herbacianych musi być najważniejszy dla Ciebie przy wyborze miejsca zaopatrzenia.\nNajpopularniejsza herbata to dalej powszechna, czarna herbata. Zachęca ona swoim mocnym smakiem, który posiada dzięki długotrwałemu procesowi fermentacji. Zielona herbata może być następnym popularnym oraz chętnie zamawianym rodzajem. Należy ona do grupy niezwykle unikalnych w aromacie, pomimo że może być już ciut mniej intensywna w smaku. Powinno zwrócić się uwagę na to, że zielona herbata wykazuje równocześnie właściwości lecznicze. Różnego rodzaju prace badawcze potwierdzają nawet, że przy regularnym przygotowywaniu takiego naparu można pomóc przy procesie chudnięcia!\nPodobne działanie ma herbata czerwona, jednak posiada ona wyrazisty aromat, który nie każdemu się podoba. Mimo wszystko posiada ona swoich entuzjastów, głównie z tego powodu, że potwierdzono jej korzystne działanie. Od dłuższego w sklepach mamy możliwość kupić rodzaj herbaty, który cały czas dopiero co nie był popularny. Mowa tu o żółtej herbacie - wiemy z podań, że była ona spożywana przez jedynie dwór cesarski w Chinach i nie była ona dostępna dla poddanych. Dopiero w końcówce zeszłego stulecia receptura była zrekonstruowana a potem wprowadzona dla każdego. Dzisiaj jakiekolwiek porządne hurtownie posiadają tę wyjątkową odmianę w asortymencie.\nPopularnością cieszy się równocześnie najsubtelniejsza wśród herbacianych liści, mianowicie biała herbata. Ochraniana jest ona przed fazą fermentowania, dzięki czemu ma ona delikatny posmak. Wyłącznie realni znawcy herbacianych liści doceniają tę finezję.\nNiezwykle ważnym elementem oferty będą różne mieszanki smakowe - owoce dodają rześkiego a także nieco słodkiego aromatu, przez co herbata staje się jedyna w swoim rodzaju. Nie może działać bez nich żaden lokal posiadający herbatę|Żadna kawiarnia nie może bez nich się obyć. Ciekawe mogą być mieszkanki zróżnicowanych gatunków herbat, na przykład połączenie zielonej a także białej herbaty skutkuje pełnym w aromacie, a również lekkim naparem.\nhurtownia herbaty na wagę cena www etin\nJak widać, hurtownia to punkt, gdzie należy się zaopatrzyć, jeśli pragniesz, żeby ludzie w Twojej kawiarni czuli się zadowoleni a także posiadali szeroki wybór. Jeżeli troszczysz się o poziom naparów sugerowanych w Twoim lokalu, hurtownia herbat stanie się niepowtarzalnym i sprawdzonym źródłem. Masz pewność, iż bierzesz tylko te produkty, które są najlepsze i w rozsądnej cenie, podczas zakupów w takim miejscu.


Kandyd/XXVI - Wikiźródła, wolna biblioteka\nKandyd. czyli Optymizm - XXVI\nJednego dnia, kiedy Kandyd, w towarzystwie Marcina, miał zasiąść do stołu z cudzoziemcami zamieszkałymi w gospodzie, jakiś człowiek z twarzą koloru sadzy przystąpił doń z tyłu, i, biorąc Kandyda za ramię, rzekł: „Gotuj się pan do drogi, i to natychmiast“. Obraca się i spostrzega Kakambę. Tylko widok Kunegundy zdołałby go bardziej zdumieć i ucieszyć. Omal nie oszalał z radości. Chwycił drogiego przyjaciela w objęcia. „Kunegunda jest tu, prawda? Gdzież ona? Prowadź mnie do niej, niech skonam z radości na jej widok. — Niema jej tu, odparł Kakambo; jest w Konstantynopolu. — Och, nieba! w Konstantynopolu! ale, gdyby nawet w Chinach, pędzę tam; lećmy! — Pojedziemy po wieczerzy, odparł Kakambo: nie mogę rzec więcej; jestem niewolnikiem, pan mój czeka na mnie, muszę iść usłużyć mu do stołu; nie mów ani słowa, kończ wieczerzę i bądź gotów“.\nKandyd, zdjęty równocześnie radością i bólem, uszczęśliwiony iż widzi z powrotem wiernego posłańca, zdumiony iż ogląda go niewolnikiem, pełen myśli o odzyskaniu ukochanej, ze wzruszonem sercem, z duszą pełną niepokoju, zasiadł do stołu z Marcinem, który patrzał z zimną krwią na wszystkie te przygody, oraz z sześcioma cudzoziemcami, przybyłymi na karnawał do Wenecji.\nKakambo, który usługiwał jednemu z nich, nachylił się, pod koniec uczty, do ucha swego chlebodawcy, i rzekł: „Najjaśnieszy panie, Wasza mość może ruszyć kiedy zechce, okręt gotów“. Rzekłszy te słowa, wyszedł. Zdumieni biesiadnicy spoglądali po sobie w milczeniu, gdy wtem drugi sługa, zbliżając się do pana, rzekł: „Najjaśniejszy panie, karoca Waszej Miłości czeka w Padwie, a łódź jest gotowa“. Pan odpowiedział skinieniem, sługa znikł. Goście znowuż spoglądali po sobie, a zdumienie powszechne rosło. Trzeci sługa, podszedłszy do trzeciego pana, rzekł: „Najjaśniejszy panie, wierzaj mi, Wasza Miłość nie może tu pozostać dłużej; spieszę przygotować wszystko do odjazdu; to rzekłszy, wyszedł.\nSkoro wszyscy słudzy znikli, sześciu podróżnych, Kandyd i Marcin trwali w głębokiem milczeniu. Wreszcie, Kandyd przerwał ogólną ciszę: „Moi panowie, to, widzę, są szczególne żarty. Skąd wy wszyscy jesteście królami? co do mnie, wyznaję, że ani ja, ani mój towarzysz Marcin, nie mamy pretensji do tronu“. Wówczas, pan Kakamby ozwał się poważnie po włosku: „To nie są wcale żarty. Nazywam się Achmet III; byłem wiele lat sułtanem, zrzuciłem z tronu brata; bratanek strącił mnie z tronu; ucięto głowę moim wezyrom; kończę żywot w starym seraju. Bratanek mój, sułtan Mahmud, pozwala mi niekiedy przejechać się dla zdrowia; przybyłem tedy spędzić karnawał w Wenecji“.\nMłody człowiek, siedzący koło Achmeta, przemówił z kolei i rzekł: „Nazywam się Iwan; byłem cesarzem Wszech-Rosji; zdetronizowano mnie w kołysce; ojca i matkę wtrącono do turmy; wychowano mnie w więzieniu; niekiedy wolni mi podróżować w towarzystwie moich stróżów; przybyłem tedy spędzić karnawał w Wenecji“.\nTrzeci rzekł: „Jestem Karol-Edward, król angielski; ojciec przekazał mi prawa do królestwa; walczyłem aby je przeprzeć; wydarto serca ośmiuset moim stronnikom i wychłostano ich niemi po policzkach; wtrącono mnie do więzienia; udaję się do Rzymu, aby złożyć wizytę ojcu, zdetronizowanemu podobnie jak ja i dziadek; wstąpiłem tedy, aby spędzić karnawał w Wenecji“.\nWówczas, czwarty zabrał głos i rzekł: „Jestem królem polskim; losy wojny pozbawiły mnie dziedzicznego państwa; ojciec mój doświadczył tych samych nieszczęść; zgodziłem się z wolą Opatrzności, podobnie jak sułtan Achmet, cesarz Iwan i król Karol-Edward, któremu niechaj Bóg da najdłuższe życie; i też przybyłem spędzić karnawał w Wenecji“.\nPiąty rzekł: „Jestem również królem polskim; utraciłem królestwo dwa razy; ale Opatrzność dała mi inny posterunek, na którym uczyniłem więcej dobrego, niż wszyscy królowie Sarmatów mogli kiedy zdziałać na brzegach Wisły. I ja pogodziłem się z wolą Opatrzności i przybyłem spędzić karnawał w Wenecji“.\nKolej przyszła na szóstego króla. „Panowie, rzekł, nie jestem tak wielkim panem jak wy, ale, ostatecznie, i ja byłem królem jak inni. Nazywam się Teodor; wybrano mnie królem w Korsyce; nazywano mnie Królewską Mością, obecnie zaś ledwie raczą tytułować Szanownym panem; miałem prawo bicia monety i, w rezultacie, nie posiadam ani szeląga; miałem dwóch sekretarzów stanu, dziś ledwie mam służącego; zasiadałem na tronie, i oto, przez długi czas, spałem w Londynie na słomie w więzieniu; obawiam się, aby i tu mnie nie spotkał ten los, mimo że przybyłem, jak i Wasze królewskie Moście, spędzić karnawał w Wenecji“.\nReszta królów słuchała tej mowy ze szlachetnem współczuciem. Każdy wręczył królowi Teodorowi dwadzieścia cekinów na odzież i koszule; Kandyd darował mu diament, wartości dwóch tysięcy cekinów. „Któż to zacz, powiadali królowie, ów człowiek, który jest w stanie dać i daje w istocie sto razy tyle, co każdy z nas? Czy i pan jesteś królem? — Nie, panowie, i nie mam na to najmniejszej ochoty.\nW chwili gdy wstawano od stołu, zjawiły się w gospodzie cztery Książęce Wysokości, które również straciły swoje państwa w kolejach wojennych; ale Kandyd nie zwrócił nawet uwagi na przybyszów. Myślał jedynie o tem, aby pospieszyć czemprędzej do ukochanej Kunegundy, do Konstantynopola.\n↑ Achmet III wstąpił na tron po bracie Mustafie w r. 1703; zdetornizowany przez janczarów w r. 1730, umarł w 1736.\n↑ Karol Edward, syn Jakóba Stuarta i wnuk Jakóba II, ur. 1720, umarł w 1788. W r. 1745 wylądował w Szkocji aby odzyskać tron angielski; pobity udał się do Francji, potem do Włoch, gdzie umarł w niedostatku we Florencji.\n↑ Stanisław Leszczyński, teść Ludwika XV; straciwszy tron polski, otrzymał w dożywocie księstwo Bar i Lotaryngji. Panowanie jego, wypełnione dobremi uczynkami i troską o szczęście poddanych, zyskało mu przydomek Dobroczynny.\n↑ Baron Teodor Neuhof, urodzony w Metzu w r. 1690, zrazu awanturnik w służbach barona Goetz, ministra Karola XII. Jako rezydent Karola VI we Florencji, wspomógł Korsykę zbuntowaną przeciw Genui i został obwołany królem. W ośm miesięcy potem, czując się zagrożony, opuścił kraj i odtąd tułał się ścigany przez wierzycieli. Umarł w Londynie, w r. 1756.


Sosna hakowata Pinus mugo subsp. uncinata Szkółki Konieczko\nSadzonki Roślin Iglastych>Sosna - Pinus>Sosna hakowata>Sosna hakowata\nsynonim nazwy botanicznej Pinus mugo subsp. uncinata (Ramond)\nOgólnie przyjęty dawniej podtyp sosny górskiej kosodrzewiny określany obecnie bardzo często jako osobny gatunek, stąd też rozbieżności w zapisie nazw. Występuje w Pirenejach, Alpach na wysokościach 1000–2300 m. Drzewo osiąga w zależności od wysokości różną budowę i kształt przypominający sosnę górską, jest jednak znacznie od niej wyższa. W śród zbieraczy 'czarcich mioteł' jest wyjątkowo ulubiona z uwagi na bardzo ładny wygląd mutacji. Jako gatunek ma podobne wymagania jak sosna górska - kosodrzewina.\nPinus uncinata synonim nazwy botanicznej Pinus mugo subsp. uncinata (Ramond) Ogólnie przyjęty dawniej podtyp sosny górskiej kosodrzewiny określany obecnie bardzo często jako osobny gatunek, stąd też rozbieżności w zapisie nazw. Występuje w Pirenejach, Alpach na wysokościach 1000–2300 m. Drzewo osiąga w zależności od wysokości różną budowę i kształt przypominający sosnę górską, jest jednak znacznie od niej wyższa. W ...


Dwa Ostrza | Fable Wiki | FANDOM powered by Wikia\nArtykuły do rozbudowania, Postacie (Fable), Postacie (Zapomniane opowieści), Bohaterowie\nNamiot Dwóch Ostrzy\nTeresa (uczeń aż dorosła)\nDwa Ostrza (ang. Twinblade) — ex-Bohater, którego poznajemy w Fable, Fable: Zapomniane Opowieści i Fable Anniversary. Opuścił on Gildię Bohaterów, aby zjednoczyć bandyckie klany i tym samym stał się ich Królem.\nDwa Ostrza i Teresa\nPierwszy cel (związany z Dwa Ostrza) to znalezienie Bandyckiej Wieszczki, o której mówił nam Maze. Więc nasz bohater wyrusza do obozu bandytów, który znajduje się niedaleko, wręcz obok Dębowej Doliny. Po pokonianiu Dwóch Ostrzy pojawi się owa Bandycka Wieszczka i pojawi się cała historia naszej siostry. Ona przeżyła napad na dębową dolinę, jednak utraciła coś, a mianowicie wzrok. Ponieważ Jack wykłuł jej oczy i zostawił samą w lesie, ta przez 3 dni w samotności czołgała się po lesie, aż Odnalazł ją Dwa Ostrza. Zabrał ją do obozu, prawdopodobnie gdyby jej nie znalazł to by umarła. Następnie żyła ona przy jego boku, traktował ją jak córkę, ale objawił się mu też jej talent - wróżbiarstwo, ona przepowiadała mu przyszłość przez sen. Po pokonaniu go Teresa daje nam moc (doświadczenie) i zostawia Dwa Ostrza samego i mamy wybór: zabić go lub nie.\nNie jest on najurodziwszym człowiekiem, jest wielki jak góra i garbaty. Ma szpetną twarz, którą jeszcze na dodatek przecina jego blizna. Jest łysy i ma brzydką brodę a przy tym oczywiście posiada tytułowe dwa ostrza.\nWalka z nim nie jest trudna, wystarczy tylko odrobina wyobraźni: on nas goni i kiedy już jest blisko wbija ostrze w ziemię, następnie należy go bić po plecach. Przy tym nie możemy za bardzo się wychylić poza krąg - inaczej bandyci będą nas bić.\nKiedy wybierzemy opcję zabicia go (uderzenie go) walka sie nie zmienia za bardzo, lecz tym razem atakują nas wszyscy badnyci z kręgu (jest taki trik jeśli chce się zabić Dwa Ostrza, na ułatwienie można zabić najpierw wszystkich bandytów po kolei, a dopiero potem uderzyć 2 ostrza).


czeski mandat - strona 4 | Cro.pl - Chorwacja Online\nnapisał(a) Użytkownik usunięty » 29.06.2020 20:44\nTomekTomasz napisał(a): Mam i ja\nNie pozostaje nic innego tylko pogratulować.\nnapisał(a) Marcix » 15.10.2020 15:52\nWitam,dostałem niedawno wezwanie do ...no właśnie nie\nOstatnio edytowano 15.10.2020 16:36 przez Marcix, łącznie edytowano 2 razy\nnapisał(a) Rafi70 » 15.10.2020 16:20\n....zachować się jak facet i wziąć odpowiedzialność za swoje czyny....\nnapisał(a) Marcix » 15.10.2020 16:39\ntak to wygląda ,to nie jest mandat nie ,ma kwoty ,nr konta itd. i wszystko jest po czesku , co z tym robic gdzie odpisywać itd.?????????? odpowiedzialność ,odpowiedzialnoscia ,ale trzeba wiedzieć co i jak, nie musze rozumieć jezyka czeskiego ?\nnapisał(a) piekara114 » 15.10.2020 17:01\nAplikacja Google translate i telefonem fotka i przetłumaczy ci każdy akapit tekstu.\nnapisał(a) Flayszakal » 15.10.2020 18:59\nStrzelałbym, że o dane kierowcy samochodu pytają.\nAle też nie znam czeskiego, i tylko zgaduję.\nnapisał(a) robertms » 15.10.2020 19:11\npiekara114 napisał(a): Aplikacja Google translate i telefonem fotka i przetłumaczy ci każdy akapit tekstu.\nTo tak z ciekawosci, bo raczej to nie jest "zobowiazujace"...\nNa terenie PL obowiazuje jezyk PL...\nRaczej nie ma obowiazku poznawanie innych jezykow obcych...\nnapisał(a) dids76 » 15.10.2020 19:28\nnapisał(a) Janusz Bajcer » 15.10.2020 19:40\ndids76 napisał(a): Tu najwięcej by pomógł Damian czyli "pääkäyttäjä", ale widzę że znów zrezygnował (lub został usunięty) z forum.\nNikt go usuwał, sam się "wygumkował" po raz drugi.\nnapisał(a) dids76 » 15.10.2020 19:45\nNo to może po raz kolejny powróci\nnapisał(a) Bidon » 15.10.2020 22:47\nPytają o imię , nazwisko, datę urodzenia, adres stałego pobytu kierującego.\nChyba lepiej podać niż później bać się wjechać do Czech.\nnapisał(a) robertms » 16.10.2020 00:30\nBidon napisał(a): Pytają o imię , nazwisko, datę urodzenia, adres stałego pobytu kierującego.\nTylko z nieukrywanej ciekawosci (bo rozumiem, ze czeskie pismo "oficjalne"), jakby zapytali o numer bankowego konta + haslo, to co robic? Podać..?\nnapisał(a) ApropoDefacto » 16.10.2020 07:32\nOdpisz na @ żeby wysłali Ci pismo w języku PL i po sprawie. Jak odeślą to zrobisz co zechcesz, albo wskazujesz i płacisz albo olewasz i jeździsz przez Słowacje jesteśmy dorośli, każdy podejmuje decyzje sam i bierze odpowiedzialność za swoje czyny\nDokładnie. Skąd klient może wiedzieć co to jest i kto to tak na prawdę przysłał? tak jak pisałem wyżej, podstawa to pismo w j. polskim.\nnapisał(a) Marcix » 16.10.2020 09:38\nWitam ,na początku dzeki wielkie za rady,porozmawialem trochę ze znajomymi i wszyscy doradzili ,aby pierw zacząć od poproszenia pisma po polsku,dokładnie tak samo myslimy ,każdy może podac mój nr rej auta i twierdzic ze jechalo tam i tam za szybko i trza kase bulic,żadnych zdjęć ani nic innego nie dostaliśmy,moze na dwóch pasach były dwa auta i które jechalo 130 km/h? w każdym razie zaczynam z prosba o wysłanie wszystkiego w jezyku polskim,zobaczymy\nnapisał(a) piekara114 » 16.10.2020 10:05\nTak samo jak w AT czy DE a i tak mandat w tym języku przychodzi. Żadna różnica.\nOni też mogą wyjść z założenia, że skoro jeździłeś po ich kraju to znasz ich język, jesteś w ich kraju to....\nczeski mandat - strona 4