Quiz - Słynni pisarze - nazwiska kojarzymy, ale czy wiemy, jak mieli na imię? | Quizy Wiedzy\nZ pewnością z powodzeniem łączymy w głowie nazwisko pisarza z tytułem dzieła. Czy z imionami pójdzie równie łatwo?\nUrodzony 21 lipca 1899 w Oak Park w Illinois amerykański pisarz i dziennikarz. Jest autorem takich powieści jak "Słońce też wschodzi", "Pożegnanie z bronią" oraz opowiadań "Śniegi Kilimandżaro" i "Stary człowiek i morze".\n______ Allan Poe\nUrodzony 19 stycznia 1809 w Bostonie w stanie Massachusetts, amerykański poeta, nowelista, krytyk literacki i redaktor. Przedstawiciel romantyzmu w literaturze amerykańskiej. W jego twórczości dominowały wątki fantastyki i horroru. Zapoczątkował gatunek noweli kryminalnej ("Zabójstwo przy Rue Morgue", "Złoty żuk"). Stworzył także pierwszą w literaturze postać detektywa – C. Auguste’a Dupina.\nUrodzony 9 września 1828 w Jasnej Polanie rosyjski powieściopisarz, dramaturg, krytyk literacki, myśliciel, pedagog. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli realizmu w literaturze europejskiej. Klasyk literatury rosyjskiej i światowej.\nUrodzony 11 grudnia 1918 w Kisłowodzku rosyjski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1970. Autor utworów moralistycznych o komunistycznym systemie zniewolenia i terroru, ukazujących gehennę życia w łagrach (m.in. trzytomowe dzieło "Archipelag Gułag") oraz historycznych o XX-wiecznych dziejach Rosji.\nUrodzony 24 lipca 1802 pisarz i dramaturg francuski, autor "Hrabiego Monte Christo" i "Trzech muszkieterów".\nUrodzona 31 lipca 1965 w Chipping Sodbury brytyjska pisarka, autorka serii "Harry Potter". Z wykształcenia filolog klasyczny.\nUrodzony 3 stycznia 1892 w Bloemfontein w Oranii brytyjski pisarz oraz profesor filologii klasycznej i literatury staroangielskiej na University of Oxford. Jako autor powieści "Władca Pierścieni", której akcja rozgrywa się w mitycznym świecie Śródziemia, spopularyzował literaturę fantasy.\nJack Richard Ronald\nJames Ronald Reese\nJonathan Rick Roman\nUrodzony 10 lipca 1871 w Auteuil francuski pisarz, autor powieści "W poszukiwaniu straconego czasu".\nUrodzony 25 czerwca 1903 pisarz i publicysta angielski, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej. Urodzony w Motihari w Bengalu, do Anglii przeprowadził się w 1907 roku. Jego dzieła odznaczają się inteligencją i dowcipem oraz wrażliwością na nierówności społeczne, autor m.in. "Folwarku zwierzęcego" oraz "Roku 1984".\nUrodzona 25 stycznia 1882 w Londynie angielska pisarka i feministka, uważana za jedną z czołowych postaci literatury modernistycznej XX wieku. Jej najbardziej znane powieści to: "Pani Dalloway", "Do latarni morskiej" i "Pokój Jakuba".\nUrodzona 16 grudnia 1775 w Steventon angielska pisarka, autorka powieści opisujących życie angielskiej klasy wyższej z początku XIX wieku. Do jej najbardziej znanych dzieł należą "Duma i uprzedzenie" oraz "Rozważna i romantyczna".\nUrodzony 27 stycznia 1832 w Daresbury angielski matematyk, profesor Uniwersytetu Oksfordzkiego, pisarz, poeta, fotograf; autor powieści "Alicja w Krainie Czarów" (1865) i "Po drugiej stronie lustra" (1871).\nUrodzony 25 września 1897 w New Albany w stanie Missisipi amerykański powieściopisarz, autor opowiadań i poeta. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1949.\nUrodzona 28 kwietnia 1926 w Monroeville w Alabamie amerykańska pisarka i publicystka, znana głównie jako autorka uhonorowanej Nagrodą Pulitzera powieści "Zabić drozda" (1960), sfilmowanej w 1962. W 2007 została odznaczona Prezydenckim Medalem Wolności, a w 2010 – National Medal of Arts.\nUrodzony 11 listopada 1922 w Indianapolis amerykański pisarz i publicysta, autor takich książek jak: "Kocia kołyska", "Śniadanie mistrzów, czyli żegnaj, czarny poniedziałku" oraz "Slapstick albo nigdy więcej samotności!".\nUrodzony 21 września 1947 w Portland amerykański pisarz, autor głównie literatury grozy. Jego książki rozeszły się w nakładzie przekraczającym 350 milionów egzemplarzy, co czyni go jednym z najbardziej poczytnych pisarzy na świecie. Jest autorem m.in. "Lśnienia", "Cmętarza zwieżąt", "Miasteczka Salem" oraz "Zielonej mili".\nUrodzony 1 kwietnia 1929 w Brnie czeski i francuski pisarz i eseista, m.in. autor "Nieznośnej lekkości bytu".\nUrodzony 11 listopada 1821 w Moskwie rosyjski pisarz i myśliciel. Jeden z najbardziej wpływowych powieściopisarzy literatury rosyjskiej i światowej. Do jego dzieł należą m.in.: "Zbrodnia i kara", "Idiota" oraz "Bracia Karamazow".\nUrodzony 30 września 1924 w Nowym Orleanie pisarz i scenarzysta amerykański, autor m.in. "Śniadania u Tiffany’ego".\nUrodzony 6 marca 1927 w Aracataca kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny, jeden z najwybitniejszych twórców tzw. realizmu magicznego, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1982), autor m.in. "Stu lat samotności" oraz "Miłości w czasach zarazy".\nPoprzestałeś na nazwiskach!\nQuiz dał Ci okazję do przekonania się, jak bardzo polegamy na pamięci do nazwisk, podczas gdy imiona sprowadzają się dla nas często po prostu do inicjałów :)\nTroszkę do nadrobienia\nMniej więcej w połowie przypadków nie miałeś wątpliwości, część imion jednakże okazała się dla Ciebie zaskakującą niespodzianką. Pewnie nawet sobie nie uświadamiałeś, że ich nie znasz :)\nDobra znajomość imion\nCo prawda nie w stu procentach - przydarzyło się kilka wpadek po drodze - ale imiona słynnych pisarzy w większości znasz naprawdę dobrze. A już ich najbardziej znane dzieła na pewno!\nImiona czy nazwiska, jakie to ma znaczenie? Jedno i drugie jest elementem sylwetki i biografii pisarza, a na czym jak na czym, ale Ty na literaturze znasz się niewątpliwie!\nQuiz Matematyczny - podejmiesz wyzwanie?


Teslo, Teslo | Sojka.Ptica\nKultura, Serbia 27 kwietnia, 2014\nNikola Tesla to ostatnio bardzo popularny temat. Ale tak naprawdę pamiętacie ze szkoły kim był Nikola Tesla? Jak będę w Warszawie to aż przejrzę moje stare podręczniki do fizyki i sprawdzę czy i co o nim napisano. O Tesli pisze się i mówi głośno raz na jakiś czas, a to z powodu roztrząsania czy był Serbem, Chorwatem, Amerykaninem, Buddystą (?!) czy kim tam jeszcze. Tym razem chodziło o to czy powinno przenosić się jego prochy z muzeum Nikola Tesla w Belgradzie, w którym robią za eksponat, do Hramu św. Sawy, a dokładniej czy powinien być pochowany przed świątynią. Właśnie, właśnie urna z prochami w muzeum? Ja nie wiem kto przed laty wpadł na taki pomysł, ale cała sprawa jest dość absurdalna i zupełnie nie pasuje do naszego europejskiego kręgu kulturowego.\nNikola Tesla w testamencie wyraził wolę, by pochowano go według obrządku prawosławnego. Skąd wiec urna i prochy w muzeum? Skąd oburzone głosy i dziwna grupa na facebooku (zostawcie Teslę w spokoju) sprzeciwiające się przenosinom prochów zmarłego? Co do jego serbskości nie rozumiem czemu prowadzone są rozprawy jeśli człowiek sam o sobie mówił, że jest Serbem, a jego ojciec był prawosławnym popem to tu trzeba postawić kropkę i już. Co ciekawe w roku 1892 w trakcie swojego wykładu w Belgradzie Tesla wypowiedział takie słowa (w swobodnym tłumaczeniu, podaję za Печат z 7 marca 2014 roku – można sprawdzić dokładniej źródło ale przyjmijmy, że cytat jest prawdziwy) Zdarza się tak, panowie, że człowiek z dala od ojczyzny, pochłonięty pracą jaką ja się zajmuję, niekiedy zapomina swoje imię, swoją narodowość i swoją ojczyznę. Ale, panowie, u mnie tak nigdy nie było. Mam nadzieję, że nie będzie i nigdy nie może być… Ja, jak widać i słychać jestem Serbem nawet i tam za morzem, gdzie zajmuję się badaniami. I wy powinniście tacy być i swoją wiedzą i pracą nieść chwałę serbskości na świecie.\nBył Serbem, to jego narodowość, ale miał obywatelstwo amerykańskie. Gdy podpisano porozumienie o przeniesieniu prochów (podpisało państwo serbskie z Cerkwią) obudzili się członkowie Naukowej fundacji Tesli, którzy to wystosowali list do prezydenta USA by zainteresował się przenosinami urny obywatela USA do cerkwi. Cała sytuacja przenosin stoi obecnie pod znakiem zapytania. A co na to sam Tesla? Jak już wspomniałam, chciał być pochowany według tradycji prawosławnej z pieśnią Tamo daleko i w serbskim duchu. Tak też i było. Jednak długo spokoju nie zaznał gdyż w 1943 roku kilka dni po pogrzebie dokonano ekshumacji, a jego ciało poddano kremacji – wbrew jego woli. Nikola Tesla pomimo swojego poświęcenia dla nauki nie pozostawał neutralny w kwestii wiary. Obchodził slawę św. Jerzego – Ђурђрвдан, był chrzestnym-patronem jednej świątyni św. Sawy w Illinois, był zaangażowany w prawosławne kręgi w Nowym Jorku itd. Wszystko to są fakty, które nie są żadną tajemnica. Oczywiście mało jest ludzi, którzy całe życie od początku do końca zawsze są pewni swojej wiary, tak też zdarzały się Tesli niejasne, bardzo ogólne wypowiedzi na temat wiary, np. że wierzy w jednego boga, którego nie opisuje żadna z religii. Ale to co wyraził w testamencie powinno zostać uszanowane. Podobno z całą sytuacją ze spaleniem ciała Tesli związany jest siostrzeniec naukowca, Sava Kosanović, który w latach 50. zainicjował przeniesienie urny oraz rzeczy osobistych naukowca, z Ameryki do Jugosławii. W muzeum urnę umieszczono w 1957 roku.\nTakie przyszły czasy, że to co niegdyś było całkiem naturalne i normalne, to że władcy, ważne osobistości ze świata sztuki i nauki itd. były chowane w kryptach wielkich kościołów, katedr, cerkwi i innych obiektach sakralnych. Tak teraz takie ruchy wywołują wiele emocji. Dzisiejsze czasy nie są już takie czarno-białe i oczywiste. Chcemy by wszystko i wszyscy co dotyczy państwa czy społeczeństwa było sekularne. Nie lubimy powiązań z religią. Tak jak pochowanie serca Chopina w Bazylice Świętego Krzyża czy Kopernika w 2010 roku w Bazylice Katedralnej we Fromborku wydaje się być czymś bezspornym (a może się mylę?) A może lepiej, by pozostać w temacie fizyki, wspomnę Newtona pochowanego w westminsterskim opactwie. Tak pochowanie urny Tesli w okolicy cerkwi, zamiast wystawianie jej jako obiektu muzealnego już takie bezsporne nie jest.\nPodsumowując, jak to powiedział Bratislav Petković (były minister kultury i Przewodniczący Stowarzyszenia Muzeum Nauki i Techniki) Tesla i po śmierci nie nie ma prawa być Serbem. Tesla, Andrić czy Milutin Milanković czy wielu innych jeszcze długo będą ofiarami pisania historii od nowa i odserbizowania kogo/czego się da. Kropka.


Tomasz Snarski o wierszach Anny Czekanowicz: “Prawdziwa rewolucja czułości”. Recenzja Oficjalny portal miasta Gdańska\nSnarski o wierszach Czekanowicz\nTomasz Snarski o wierszach Anny Czekanowicz: “Prawdziwa rewolucja czułości”. Recenzja\n- Żyjemy w czasach, w których warto zacząć recenzję poezji nieco inaczej, bo z nieliterackiej (czy na pewno?) perspektywy. Czy bowiem w świecie zdominowanym przez wojnę potrzebujemy poezji? Czy ona ocala, czy może być przeciwwagą dla przemocy? - pisze Tomasz Snarski analizując poetycki tom pt. “Szelest sukienki” autorstwa Anny Czekanowicz. - To poezja, która ocala - twierdzi autor.\nAnna Czekanowicz (ur. 1952 r.) to gdańska poetka, prozaiczka, scenarzystka i redaktorka. Zaangażowana w życie kulturalne miasta nie tylko jako twórczyni, ale również jako dyrektorka Biura Prezydenta do spraw Kultury w Urzędzie Miejskim w Gdańsku (od 2007 do 2016 roku), a potem jako doradczyni do spraw kultury Prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza (do 2019 roku). Anna Czekanowicz jest pomysłodawczynią festiwalu i nagrody Europejski Poeta Wolności\nfot. Klaudia Fetta i Mateusz Drążewski\nCzy poetyckie werble mogą krzyczeć niczym wyrzut sumienia głośniej niż relacje z wojennego frontu? Czy obcowanie z pięknem i głębią słowa (z jego formą i treścią) może być schronieniem przed współczesnymi barbarzyńcami (nie tylko przecież przed obecną agresją rosyjską na Ukrainę), a może jest dla nas jedynym wybawieniem i innego już nie będzie?\nSądzę, że literatura, w tym poezja, poprzez to, że pozwala nam pojąć siebie i swoje człowieczeństwo, może być nośnikiem pokoju, najpierw tego indywidualnego w sercu każdej i każdego z nas, a przez to tego powszechnego wśród nas i między nami. I nawet wtedy, gdy droga prowadząca do tego pokoju będzie niezwykle trudna, to warto nią podążać, zwłaszcza, gdy ścieżki świata prowadzą donikąd, a nośne idee znowu mogą okazać się utopiami. Tym bardziej cieszy, że w ubiegłym roku ukazał się poetycki tom Anny Czekanowicz “Szelest sukienki… Listy do przyjaciół.”* Wiersze w nim zawarte są drogą ku ocaleniu, nieutopijną, bo bliską rzeczywistości i wymagającą; trudną i nierzadko pełną smutku.\nOstatni tom wierszy Anny Czekanowicz pokazuje, że poezja, która sama siebie określa jedynie „szelestem”, może być głośna i niezwykle silna. Dlaczego? Dzięki prawdziwej rewolucji czułości. Dzięki uchwyceniu w owym tytułowym „szeleście” tego, co może ocalić świat – wspólnych więzi, nie tylko między ludźmi, nie tylko między tymi, co tu i teraz, ale właściwie między wszelkim istnieniem. Chodzi tylko o to, by tę czułość chociaż dotknąć, chociaż przez chwilę jej doświadczyć, nieco o niej opowiedzieć, dać świadectwo, że jest.\nAnna Czekanowicz przemawia do czytelnika paradoksalnie, bo krzykiem delikatnego szeptu. To rzeczywiście ów tytułowy „szelest sukienki”, który każe się zatrzymać wokół spraw, które zazwyczaj dzieją się „po cichu”: intymnych wyjaśnień, tęsknoty, najskrytszych marzeń, bólu i bezradności wobec okrutnego losu indywiduum, jak i wspólnoty ludzkiej w ogólności.\nW książce zebrano wiersze autorki z przeróżnych lat, powstające na przestrzeni kilku dekad. Jak pisze Stanisław Rosiek: “Wiersze Anny Czekanowicz, składające się na tom „Szelest sukienki”, są poetyckim dziennikiem, chociaż nade wszystko „autoportretem”. (Po-słowie, po latach, s.144).\nNie śmiałbym uzupełniać tej oceny. Nie sądzę też, by było możliwe oddać wszystkie tropy i interpretacje, które nasuwają się przy lekturze “Szelestu sukienki”, w jednej recenzji. To jednak, co wydaje mi się godne odnotowania, to odnalezienie motywu, który jest szczególnie obecny niemal na każdej stronie tego tomiku, niezależnie od tematyki, jak i czasu powstania konkretnego wiersza. Niektórzy powiadają, że pisarz pisze tak naprawdę jedną książkę, bo podejmuje jeden ważny temat, chociaż osnuty wobec rozmaitych tropów. Parafrazując to powiedzenie, można chyba powiedzieć, że w wierszach Czekanowicz, niezależnie od tego, kiedy powstawały i czego dotyczą, da się odnaleźć niezmiennie wgląd w bliskość i czułość oraz to, co się w naszym życiu może wydarzyć, gdy zrozumiemy ich znaczenie.\nPrawdziwa rewolucja czułości\nW moim odczuciu iunctim wszystkich zebranych w recenzowanej książce wierszy jest prawdziwa rewolucja czułości. Podmiot liryczny nie tylko jest wokół tych, o których pisze lub tego, o czym pisze, co stara się objąć i zrozumieć bądź tylko (aż) zarejestrować. Podmiot liryczny nie tylko odkrywa kolejne warstwy opowiadanych historii lub ocala od zapomnienia chwile, miejsca czy zdarzenia. Podmiot liryczny jest piastunem czułości i bliskości, on nie zatrzymuje się na kolokwialnie rozumianej empatii czy ckliwym uczuciu, lecz wręcz stara się zrealizować całkowicie wczucie w drugiego (jak i samego siebie). Taka poezja dzisiaj może być wybawieniem, taka poezja może ocalić człowieka, takiej poezji potrzeba.\nSą autorzy, którzy szukają prawdy (ewentualnie prawd). Są też tacy, którzy chcą opowiedzieć historię. Inni jeszcze estymują wartości bądź mnożą pytania. Czym wyróżnia się poezja Anny Czekanowicz? Ona nie zadowala się tym wszystkim, ona zawsze dodaje do tego ów „szelest sukienki”, bliskość i czułość.\nI tu nie chodzi o emocje, idzie o dotarcie do najgłębszej warstwy naszego człowieczeństwa. Nawet wtedy, gdy poetka odwołuje się do spraw społecznych, to czyni to w swoistej perspektywie bliskości. A tymczasem tak dobitnie i uparcie/ piszą o ojczyźnie/ wierności i honorze/ ci którzy nic nie czują (stanisław brzozowski donosi z florencji, s. 22).\nTutaj nie ma sztucznego dystansu i obojętnego obserwatora, tu jest ból, czasem wyrzut i zawód: nie stawiaj nigdy na człowieka/ nie wierz człowiekowi/ każdy jak zgrana karta/ jak wszystkie smutne dni/ które musisz jeszcze przeżyć/ jak te obelgi szeptane za plecami/ jak twoja samotność/ i huk zegara – (poemat na dziś, s. 24), a nawet bunt i rezygnacja.\nI chociaż poetka skromnie zapewnia: nie to nic/ to tylko szelest mojej sukni (emily przez półprzymknięte drzwi, s. 125), to jednak ten szelest, ta bliskość i czułość to wszystko, co tak naprawdę mamy. Za chwilę bowiem i tamte głosy wyjdą ze szczelin/ wypełzną z porów skóry/ zanieczyszczą suknię/ zagarną mnie całą swą pożądliwością/ i każą już na zawsze/ zatrzasnąć drzwi (emily przez półprzymknięte drzwi, s. 125).\nTomik Czekanowicz to także opowieść o odchodzeniu, o rozstaniu, o przemijaniu w perspektywie czułości. A właściwie o tym, że dzięki prawdziwej bliskości (jeżeli zaistniała kiedykolwiek chociaż na chwilę) nigdy naprawdę nie odchodzimy, nie rozstajemy się, nie przemijamy. Ci, z którymi łączyły nas więzi, pozostają. I chociaż ich nie ma, wciąż są, tylko inaczej.\nLecz zarazem nie jest to zwykła obecność wydobywana ze zwykłych ludzkich tęsknot i wspomnień. To istnienie poza czasem i przestrzenią (najczęściej w snach, które są sceną sytuacji lirycznej albo jej przyczyną) dzięki czułości. Bo podmiot liryczny nie tylko pamięta, nie tylko przywołuje wspomnienia, lecz wchodzi w relację, niejako kontynuuje to, co było wcześniej, a nawet zaczyna coś nowego. Tłumaczy, to czego nie zdążono wypowiedzieć bądź co już było po ludzku niemożliwe do wyjaśnienia. – sam wiesz tato/ nie mogła inaczej/ on szedł za trumną/ i gdyby położyła się z tobą/ cierpiałby bardziej –/ – byłaś z nią –, – tak jak i z tobą tato (przeżyć noc, s. 11).\nI jeszcze jedna nieodłączna towarzyszka czułości – obawa przed utratą – boję się/ boję się utracić twoje ręce/ okrągły spokój szarej twarzy/ zupę na kuchni/ równo zawieszone/ każdego wieczoru nad wanną/ biustonosz pończochy i majtki/ połykane ukradkiem łzy (matka i córka, s.10).\nCena bliskości i przestroga\nTak, czułość zawsze ma wysoką cenę i to nie tylko zwykły strach przed utratą bliskich, choćby przez zapomnienie – mój lęk co wieczór przysięga/ że nie opuści mnie nigdy” (bez tytułu, s.64). Boleśnie przekonuje się o tym podmiot liryczny wierszy Czekanowicz. Czułość przenika nas do głębi, przejmuje nas, jeśli się jej poddamy, już nie my żyjemy, ale ona żyje niejako za nas. Cierpimy wraz z nią, bo ona jest bezbronna, najbardziej delikatna. Czasem jest to cierpienie wręcz nie do zniesienia, które prowadzi do chęci ucieczki, przerwania współodczuwania. Powtarzamy jak pacierz: uwolnij mnie od pragnienia (bez tytułu, s. 95). Tymczasem pozbyć się bliskości, to pozbyć się życia. Przed czułością nie można uciec nawet do san francisco (bez tytułu, s. 118). Może jedynie śmierć? a na mojej ulicy/ koło drugiej nad ranem/ codzienne czyha śmierć/ samotna niedostrzegana/ […] codziennie już koło trzeciej/ otwieram szeroko okna/ zapalam dyskretne światło/ i proszę ją przyjdź (bez tytułu, s. 54).\nI chociaż świat cóż świat/ coraz pełniejszy jest cmentarzy (list, s. 136), to jednak nic nie jest do końca ostatnie, a czułość trwa: „mój anioł/ kołysze mnie czule w swych dłoniach/ i strzeże/ i drzew i ptaków i snów (ostatnie tango w iowa city, s.94).\nI wreszcie “Szelest sukienki” pokazuje w dramatyczny sposób konsekwencje sytuacji, do której może doprowadzić kompletny brak czułości. Kiedy wykrzykiwane prawdy i budowane systemy wartości (antywartości?) są ślepe na człowieka, chcą nad nim panować, nie troszcząc się o bliskość i zrozumienie. Kiedy „prawdy” są ważniejsze od bliskości, kiedy miast ocalenia przynoszą zniszczenie i śmierć. W wierszu dedykowanym zamordowanemu Pawłowi Adamowiczowi poetka odtwarza: śnił mi się/ jak gdyby nic/ to nic mówił/ to jest nic/ otacza mnie nic/ i powinienem czuć nic/ i nic mi nie jest/ nie robię nic/ ale za nic/ nie oddałbym/ nic z tego/ co było/ przed nic (i nic, s. 139). Bliskość ostatecznie odnosi zwycięstwo, chociaż przyszło za nie zapłacić najwyższą cenę.\nWarto było czekać na ukazanie się tej książki. Może tak właśnie miało być, że będzie ona prawdziwą rewolucją czułości w czasie, w której tak bardzo tego potrzebujemy. Może delikatne dotknięcie kobiecej obecności jest najlepszym narzędziem rewolucji, która nie niszczy, a która buduje.\n- Czymże jest poezja, która nie ocala? – pytał Czesław Miłosz. Anna Czekanowicz zdaje się podążać za tym wyzwaniem i szuka poezji, która ocala, najpierw ją samą, a potem czytelnika. Jeśli szukasz ocalenia, koniecznie obcuj z tymi wierszami i pozwól się uwieść szelestowi tej sukienki – toż to rewolucja nie wiersz (bez tytułu, s. 68). Tak, prawdziwa rewolucja czułości.\n*Anna Czekanowicz, Szelest sukienki… Listy do przyjaciół, Wyd. słowo/obraz/terytoria, Gdańsk 2021, ss. 152\nmat. pras. wydawnictwa\nAutor recenzji: Tomasz Snarski\nKim jest autor recenzji?\nTomasz Snarski urodził się w 1985 roku w Gdańsku. Jest adwokatem, doktorem nauk prawnych (teoria i filozofia prawa, prawo karne materialne), nauczycielem akademickim, społecznikiem i twórcą. Od 2009 r. pracownikiem naukowo – dydaktycznym Wydziału Prawa i Administracji UG. Snarski był założycielem i redaktorem naczelnym Gazety Wydziału Prawa i Administracji UG (w latach 2010 – 2012). W 2012 roku nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego ukazał się jego debiutancki tomik poezji pt. „Przezpatrzenia” (drugie wydanie książki ukazało się w 2014 roku). Z kolei w 2016 roku ukazał się kolejny tomik pt. „Werblista”, wydany w Wilnie.


ieczyć psujące się produkty. Klimatyzacja, chłodziarki, lodówki, zamrażarki, komory i agregaty chłodnicze, to niektóre z nich. Urządzenia te mogą być stacjonarne, jak również przenośne. Można je umieszczać\nDodane: 25-08-2019 15:09\nŚwieżo upieczona mama? Sprawdź co kupić dla dziecka!Czy ktoś potrzebuje taksówekPo co właściwe transportować ponadgabaryty?Wybieramy drzwi - jakie?Twój biznes - kilka poradWhen is best time to hire high pressure cleaning serviceCzy wiesz jak prowadzić sprawy prawne żeby później tego nie żałować?Jak pożegnać się z bliskimi?Ogrzewanie pompą ciepłaPrawnik w akcji. Czyli krótki wpis o prawieCzy w 2021 jeszcze warto sprowadzić samochód?Nie lej wody - oszczędzaj?Jak oszczędzać wodę naprawdę wydajnie?O oczyszczalniach i ekologiiKilka słów o drzwiachKrótki artykuł o sprzątaniu Can you buy us auto parts on Saturday? Czy jest nowe prawo jak znaleźć adwokata?Tanie pozycjonowanieMeet the bison - visit Poland!Krótki wpis o geodezji i pracy geodetówSkuteczne pozycjonowanieCo można powiedzieć o nowoczesnym ogrzewaniu?Lekarze od zębówKwestia dbania o odzież i meble skórzaneLeczenie zębów - kanałowe leczenie pod mikroskopemChciał Tylko naprawić laptopa. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Bo dom powinien być ciepłyUnique travel destinations - Lower SilesiaSerwis ekspresów do kawyDostać dotację na fotowoltaikę? Jak ekspert!Sauny - nowy trend do ogrodu


Kongo Belgijskie – Wikipedia, wolna encyklopedia\nbelgijska kolonia w Afryce, współcześnie Demokratyczna Republika Konga\nKongo Belgijskie – belgijska kolonia w centralnej Afryce, w dorzeczu rzeki Kongo, która istniała do roku 1960. Ten teren był rejonem belgijskiej ekspansji już od 1877. Jednak formalnie nie należał on do Belgii, lecz do jej króla Leopolda II. Jego własne państwo Wolne Państwo Kongo było ośrodkiem pozyskania kauczuku. Monarcha stosował tam makabryczne środki aby przyśpieszyć pozyskanie kauczuku. Dopiero w 1908, po serii kampanii przeciwko zbrodniom popełnianym w Kongu władca zdecydował się na sprzedanie tego rejonu Belgii. Kolonia uzyskała niepodległość w 1960, a jej obecna nazwa to Demokratyczna Republika Konga. Belgów do ekspansji w Kongu nakłoniły jego bogactwa: kauczuk i kość słoniowa. Tubylcy otrzymali nakaz corocznego ich dostarczania w odpowiedniej ilości. Jeśli ktoś nie zdążył na czas, władze wysyłały do akcji oddziały askarysów, którzy nierzadko jako dowód swojej interwencji przynosili ucięte ręce opornych. Wiadomości o okrucieństwie Belgów dotarły jednak do Europy i Leopold II był zmuszony do powołania w 1904 specjalnej komisji do spraw Konga. Raport przedstawiony rok później wykazał wprawdzie, że największe nadużycia zostały usunięte, jednak nie było to prawdą. Belgowie wykorzystywali rdzennych mieszkańców do ciężkiej pracy na plantacjach kawy, kakao, trzciny cukrowej oraz w kopalniach złota i diamentów. Kolonializm belgijski w Kongu charakteryzował się wykorzystywaniem miejscowej ludności na olbrzymią skalę i okrucieństwem. W okresie kolonizacji obowiązywał całkowity zakaz edukacji tubylców, traktowanie ludności czarnej jak własności, pełne niewolnictwo, egzekucje, krwawe tłumienie buntów. Różnymi metodami koloniści „rozdrapywali” dawne konflikty międzyplemienne, aby nie dopuścić do porozumienia pomiędzy plemionami. Przez niemal cały okres istnienia kolonii Kongo było zamknięte dla cudzoziemców, nawet przyjazdy Belgów były całkowicie kontrolowane.\nFlaga Konga Belgijskiego Herb Konga Belgijskiego\nDewiza: Travail et Progres\n(z fr.) Brabantka\nBoma (do 1926), Léopoldville\ngubernator Henri Arthur Adolf Marie Christopher Cornelis\nfrank Konga Belgijskiego\npo przejęciu prywatnego dominium króla Leopolda II, przez rząd belgijski.\nod Królestwa Belgii\nSzacuje się, że Belgowie zamordowali lub doprowadzili do śmierci od 5 do 15 milionów mieszkańców Konga. Prawdopodobnie ta liczba jest o wiele większa[potrzebny przypis]. Przypuszcza się[kto?], że jest to jedno z najmniej znanych ludobójstw w historii. Traktują o nim książki: Monolog króla Leopolda Marka Twaina, Jądro ciemności Josepha Conrada, Duch króla Leopolda Adama Hochschilda.\n2 Gubernatorzy generalni Konga Belgijskiego\nW roku 1950 Kongo Belgijskie liczyło nieco ponad 11,5 mln mieszkańców. Przy powierzchni wynoszącej 2 343 930 km² dawało to zaludnienie na poziomie 4,9 osoby na km². Podział etniczny przedstawiał się następująco:\nLudność tubylcza – 11,5 mln (99,4% populacji)\nBiali – 60 tys. (0,6% populacji)\nGubernatorzy generalni Konga BelgijskiegoEdytuj\nThéophile Wahis (1908–1912)\nFélix Alexandre Fuchs (1912–1916)\nEugène Joseph Marie Henry (1916–1921)\nMaurice Eugène Auguste Lippens (1921–1923)\nMartin Joseph Marie René Rutten (1923–1927)\nAuguste Constant Tilkens (1927–1934)\nPierre Marie Joseph Ryckmans (1934–1946)\nEugène Jacques Pierre Louis Jungers (1946–1952)\nLéon Antoine Marie Pétillon (1952–1958)\nHenri Arthur Adolf Marie Christopher Cornelis (1958–1960)\n↑ Kraje NATO, red. Stefan Michnik,Warszawa 1959, s. 323\nOstatnio edytowano 4 gru 2021 o 15:31\nTę stronę ostatnio edytowano 4 gru 2021, 15:31.


Nie ma to tamto. Za każdy razem, gdy kończy mi się umowa z nc+, wysyłam do nich wymówienie. To normalny zabieg, bo po skończonej umowie wyskakują mi ceny z kosmosu.\nPo ostatnim wymówieniu umowy otrzymałem od nc+ informację na e-mail:\nPrzykro nam, że podjęli Państwo decyzję o rezygnacji z Umowy o Abonament.\nInformujemy, że zgodnie z postanowieniami Regulaminu, Umowa zostanie rozwiązana w dniu 31/07/2017.\nZazwyczaj, po każdym wymówieniu umowy dzwonili do mnie tak natrętnie, że aż chciało się wymiotować. Tak bardzo przekonywali mnie do jej przedłużenia, że niemal byli w stanie obniżyć mi abonament do poziomu “śmieciowego”. – A gdybym i na to się nie zgodził, to dokładali do pakietu Mercedesa lub przejazd z Tadeuszem Rydzykiem jego nowym Maybachem po prywatnej autostradzie z Torunia do Warszawy.\nChciałem ich tylko postraszyć rozwodem, no wiecie, tak jak w małżeństwie, gdy trudno jest załatwić jakąś sprawę polubownie. – A oni ani drgnęli. Nie zatrzęsła im się nawet powieka na myśl, że chcę ich zostawić. – Ba! Odnosi się nawet wrażenie, że ich miłość do mnie osłabła, a chemia jaka między nami była przeszła na innego klienta, chcącego lub mogącego płacić więcej za mniej. Kurwa! – Jak w życiu, w którym kobieta zostawia cię, bo masz mniej kasy niż Twój konkurent, albo mniejszego fiuta niż jej kochanek…\nNo cóż, trzeba się pogodzić z tym faktem i albo przerzucić się na naziemną, albo spróbować z drugą platformą, tylko że teraz to już bez ślubu kościelnego. – W sumie, to po rozwodzie Tadeusz nie pozwoliłby na kolejny kontrakt…\nTeksty, abonament, nc+, rozwód, umowa, wymówienie\nJózef Piłsudski powiedział kiedyś: Naród dobry, tylko ludzie kurwy! Oznacza to mniej więcej tyle, że jak potrzeba mam Polakom zmobilizować...


osadnik - forum.benchmark.pl\nKlawiatura bez bloku numerycznego do 100 zł\nosadnik dodał temat → w Klawiatury, myszki i kontrolery\nWitam. Poszukuję klawiatury bez bloku numerycznego do 100 zł, która nadaje się do grania w gry. Jakieś propozycje ?\nWitam ! Ostatnio kupiłem nową podkładkę i zauważyłem różnice w grze CS:GO. Zauważyłem że podkładka ( Roccat Taito ) jest bardziej śliska od poprzedniej. Co do tej różnicy to polega ona na tym że podczas strzelania full auto celownik strasznie mi ucieka. Moja myszka to A4Tech Bloody Blazing A6 która posiada metalowe ślizgacze, I mam tu pytanie, czy jest to wina ślizgaczy i powinienem przenieść się na myszkę z teflonowymi, czy problem leży po mojej stronie 8) ?\nKtórą myszke wybrać do 100 zł do cs:go .\nWitam. Chcę kupić myszkę do cs:go, ponieważ stara mi się zepsuła. Mój budżet to max 100 zł. Mam na oku 2 myszki: 1) A4Tech Bloody Blazing A7\t2) A4Tech Bloody Blazing A9 i mam oto takie pytania: - czy te myszki się nadają ? - króra z nich jest lepsza / czym się one różnią ?\nMikrofon minijack do słuchawek.\nosadnik dodał temat → w Głośniki, słuchawki i urządzenia audio\nWitam. Czy można dokupić doczepiany do słuchawek mikrofon ? Podsiadam słuchawki Creative Tactic 3D Alpha a mikrofon zgubiłem. Jeśli takowe są proszę o linki\nosadnik odpowiedział osadnik → na temat → Konsole stacjonarne\nCień Mordoru także 100% zajęło mi nieco ponad 20 godzin, Dying Light nie moje klimaty Zastanawiam się właśnie nad Dragon Age ;D Chyba że jest jeszcze coś równie długiego ?\nosadnik dodał temat → w Konsole stacjonarne\nWitam Was, Szukam gry na PS4 w którą mógłbym grać długimi godzinami ( więcej niż 30-40 ) najlepiej RPG z rozbudowanym światem. Coś w stylu Skyrim ( GTA V odpada, grałem xd )\nosadnik odpowiedział krystian077 → na temat → Konsole stacjonarne\nNa PS4 możesz spokojnie pograć na singlu i sprzedać grę. Plus opytmalizacja gier - pewność że będą chodziły płynnie co w przypadku PC czasem jest problemem i konieczna jest wymiana podzespołów. Więc musisz wybrać : droższe gry ( które można odsprzedać ) albo wymiana podzespołów co jakiś czas, żeby grać w coraz bardziej wymagające gry.\nJaka gra na PS4 ?\nSiema ! Proszę pomoc : mianowicie jaką grę na PS4 kupić ? Chodzi mi o to żeby była opłacalna w stosunku cena:jakość. Jakieś propozycje ?\nGamingowe słuchawki ok. 400 zł.\nSzukam dobrych i wytrzymałych słuchawek gamingowych do około 400 zł. Zależy mi też na dobrej jakości mikrofonu. Najlepiej jak będą bezprzewodowe.\nPłyta główna do karty graficznej\nosadnik dodał temat → w Procesory i płyty główne\nwitam ! Mam takie pytanie, czy do płyty głównej Dell 07N90W można podpiąć kartę graficzną Nvidia GTX 650 ?\nWitam ! Słucham słuchawek nausznych przeznaczonych szczególnie do muzyki w cenie około 300 zł. Zależy mi na solidnym wykonaniu, czystym dźwięku i dobrym basie Po prostu najlepsze w tym przedziale cenowym. Wolałbym, żeby słuchawki zamknięte były ostatecznością\nAssassin's Creed - DRM na Steam\nosadnik dodał temat → w Gry na PC\nSiemka! Czy wszystkie części Assassin's Creed, które są do kupienia na steam wymagają kilenta uPlay? Bo nie chcę zakładać 2 konta, wole mieć wszystko na jednym.\nosadnik odpowiedział osadnik → na temat → Wycena\nA south park, skyrim, lego hobbit? Przeciez to nie bundle\nosadnik dodał temat → w Wycena\nIle dostanę za konto z tymi grami? Burnout Paradise: The Ultimate Box Call of Duty: Black Ops Call of Duty: Black Ops II Call of Duty: Black Ops II Digital Deluxe Edition Company of Heroes 2 Company of Heroes 2 - Digital Collector's Edition Counter-Strike Counter-Strike: Condition Zero Counter-Strike: Condition Zero Deleted Scenes Counter-Strike: Global Offensive DayZ Dead Island Dead Island: Epidemic Doc Clock: The Toasted Sandwich of Time Don't Starve Dota 2 Enclave Euro Truck Simulator 2 Ghost Master Grand Theft Auto Complete Pack Grand Theft Auto III Grand Theft Auto IV Grand Theft Aut\nZakup aplikacji sklep Google Play\nosadnik dodał temat → w Telefony komórkowe i smartfony\nCzy jak kupie jakąś aplikację ze sklepu Google Play to będzie ona na stałe powiązana z moim kontem?


Eveline Cosmetics - Najlepsze i tanie płyny micelarne? | Miss Lilith\nNie zawsze jest było mi łatwo znaleźć płyn do demakijażu, który nie tylko poradzi sobie ze zmyciem moich nawet tych bardziej szalonych makijaży, ale jednocześnie nie podrażni moich wrażliwych oczu i nie spowoduje żadnego nieprzyjemnego uczucia pieczenia czy szczypania. Dlatego kiedy znalazłam swojego ulubieńca, trzymam się go już od wielu miesięcy.\nSwój pierwszy płyn micelarny Eveline poznałam dzięki samej marce, która wysłała mi go w jednej ze swoich przesyłek. Jeśli dobrze pamiętam, było to pod koniec stycznia lub na początku lutego tego roku, a sam płyn od razu trafił też do lutowych ulubieńców miesiąca. Od tamtej pory zużyłam już naprawdę wiele butelek i w końcu muszę podzielić się z wami tymi płynami, bo są nie tylko genialne w swoim działaniu, ale też bardzo tanie i świetnie dostępne.\nPierwszym płynem jaki używałam, był ten w wersji z kwasem hialuronowym, niestety byłam święcie przekonana, że zostawiłam jedną ze zużytych butelek do zdjęcia dla Was, ale gdzieś mi zniknęła, więc niżej zostawiam Wam link do lutowych ulubieńców, żebyście mogły spokojnie sprawdzić jak wygląda.\n>> Eveline Cosmetics - Facemed+ Hialuronowy płyn micelarny w ulubieńcach lutego\nMarka Eveline wypuściła około sześciu wersji płynów micelarnych do różnych typów i potrzeb skóry. A przynajmniej ja około tylu różnych w tych 400 ml butelkach widziałam do tej pory. Ja póki co wypróbowałam trzy z nich i każdy bez wyjątku sprawdził się u mnie tak samo świetnie. I tak, na ten moment uważam, że w tym przedziale cenowym to najlepsze płyny micelarne jakie miałam, a nawet przewyższają te o wiele droższe.\nWszystkie trzy płyny bez żadnego problemu radzą sobie nawet z bardzo mocnym, wodoodpornym makijażem. I mówiąc o bardzo mocnym makijażu, mam na myśli również te, które wykonywałam ostatnio na Halloween, a tam naprawdę było co zmywać.\nBłyskawicznie rozpuszczają użyte kosmetyki. Nie trzeba tu absolutnie żadnego tarcia i naciągania skóry, zwłaszcza tej w okolicy oczu. Płyny nie podrażniają cery, nie wysuszają, nie powodują żadnego nieprzyjemnego uczucia ściągnięcia skóry, wręcz przeciwnie. Cera po ich użyciu jest miękka, uspokojona i delikatnie nawilżona. Zwłaszcza latem bardzo często sięgałam po nie również w ciągu dnia, gdy nie miałam makijażu, żeby oczyścić i odświeżyć skórę.\nJednak najważniejsze jest dla mnie przede wszystkim to w jaki sposób płyny zachowują się przy zmywaniu makijażu oczu. Moje są wrażliwe, bardzo wiele płynów, nawet tych przeznaczonych konkretnie do tej okolicy, powoduje u mnie natychmiastowe łzawienie, a oczy pieką. Przy płynach micelarnych Eveline nie ma mowy o kompletnie żadnym, nawet najmniejszym uczuciu dyskomfortu w trakcie zmywania oczu. Również delikatna i wrażliwa skóra pod oczami w żaden sposób nie cierpi przy demakijażu.\nDlatego tak, dla mnie to póki co najlepsze płyny i z całkowicie czystym sumieniem mogę Wam je polecić. Zresztą z tego co zauważyłam, nie tylko ja jestem z nich ogromnie zadowolona i bardzo często widzę świetne opinie na ich temat.\n>> Co dobrego? #1 - Podsumowanie Halloween + wyzwanie makijażowe na instagramie\nDostępność tych płynów jest dla mnie wielkim plusem, bo większość z nich można bez problemu dostać po prostu w Biedronce. Płyny są również dostępne w drogeriach takich jak m.in. Rossmann, ale tam póki co widziałam tylko te z linii Facemed+, których za to nie ma w Biedronkach, więc dostępność poszczególnych wersji płynów jest podzielona. Chociaż mogę się też mylić i to akurat u mnie tak się trafiło.\nW zależności od miejsca, ceny wahają się od 13 złotych w Biedronce do około 16 złotych w drogeriach Rossmann. Każdy płyn micelarny ma aż 400 ml pojemności i przez to jak łatwo zmywa makijaż, jest bardzo wydajny, więc moim zdaniem ceny w stosunku do jakości są świetne.\n♦ Eveline Cosmetics, Facemed+ - Hialuronowy Płyn Micelarny\nAqua (Water), PEG-6 Caprylic/Capric Glycerides, Propanediol, Glycereth-26, Panthenol, Propylene Glycol, Cucumis Sativus Fruit Extract, Allantoin, Cetrimonium Bromide, Disodium EDTA, Xylitylglucoside, Anhydroxylitol, Xylitol, Glucose, Glycerin, Hydrolyzed Algin, Zinc Sulfate, Sodium Hyaluronate Crosspolymer, Pentylene Glycol, Ethylhexylglycerin, Sodium Hydroxide.\n♦ Eveline Cosmetic - Nawilżający Płyn Micelarny\nAqua, PEG-6 Caprylic/Capric Glycerides, Panthenol, Propanediol, Propylene Glycol, Cucmis Sativus Fruit Extract, Allantoin, Glycereth-26, Cetrimonium Bromide, Xylitylglucoside, Anhydroxyliytol, Xylitol, Glucose, Glycerin, Hydrolyzed Algin, Zink Sulfate, Hydroxypropyltrimonium Hyaluronate, Disodium EDTA, Sodium Hydroxide.\n♦ Eveline Cosmetics - Różany Płyn Micelarny\nAqua, PEG-6 Caprylic/Capric Glycerides, Propanediol, Glycerin, Rosa Gallica Flower Extract, Rosa Damascena Flower Oil, Potassium Sorbate, Sorbic Acid, Panthenol, Niacinamide, Propylene Glycol, Quartz, Parfum, Cetrimonium Bromide, Xylityglucoside, Anhydroxylitol, Xylitol, Glucose, Citronellol, Coumarin, Limonene, Linalool.\nNa tych trzech wersjach na pewno się u mnie nie skończy. Każdego z nich zużyłam już przynajmniej dwie butelki, więc kolejnym razem czas na zmianę i wypróbowanie czegoś nowego. Widziałam, że w Rossmannie pojawiła się nowość - płyn odświeżająco - łagodzący z aloesem i pewnie ten jako kolejny trafi w moje ręce. Myślę, że wypróbuję następne trzy rodzaje i za jakiś czas zrobię Wam o nich wpis, żeby dać Wam znać czy sprawdzą się tak samo dobrze jak te, które pokazałam dziś.\nW każdym razie marka Eveline jak dla mnie odwaliła naprawdę kawał dobrej roboty tymi płynami i w tym roku zaskakuje mnie bardzo pozytywnie jakością swoich produktów.\nA Wy miałyście już okazję je wypróbować? Dajcie znać jak wypadły ;)\nDemakijaż eveline cosmetics pielęgnacja twarzy


!WIDZEWIAK.PL: Kibice Widzewa byli w Stargardzie, ale na stadion ich nie wpuszczono\nNiedziela, 1. grudnia 2019, godz. 18:42\nMimo dużej odległości od Łodzi oraz zakazu wyjazdowego nałożonego przez PZPN, kibice Widzewa w licznej grupie stawili się na ostatni mecz rundy jesiennej w Stargardzie.\nNa Pomorze Zachodnie dotarło autobusami i samochodami około 300 fanów RTS, którzy jeszcze przed meczem zameldowali się pod stadionem Błękitnych. Wydawało się, że może ostatecznie kibice Widzewa zostaną wpuszczeni przez organizatorów meczu na trybuny, ale ostatecznie tak się nie stało.\nOtoczeni przez policję i ochronę fani Widzewa stali na parkingu od strony trybuny gości i stamtąd dopingowali drużynę, jeszcze przed meczem śpiewając m.in. "Jesteśmy zawsze tam, gdzie nasz Widzewek gra".\nW trakcie drugiej połowy łódzcy kibice w eskorcie policji odjechali spod stadionu, ale okazało się, że na trybuny przeznaczone dla miejscowych kibiców udało się kupić bilety kilkudziesięciu fanom Widzewa, którzy kilka razy głośnym dopingiem zaznaczyli swoją obecność na stadionie w Stargardzie.\nCo ciekawe, już w drodze powrotnej do Łodzi główna grupa kibiców RTS na jednym z parkingów przy autostradzie spotkała się z... drużyną Widzewa, która tą samą trasą wracała z meczu z Błękitnymi.


Czy prywatny pakiet medyczny zapewnia wizyty domowe? LUX MED | MedicCentre\nZamówienie konsultacji lekarskiej w zaciszu mieszkania to wyraźne korzyści dla pacjenta - często wizyty domowe postrzegane są przez pryzmat większego komfortu, bezpieczeństwa czy ograniczenia ryzyka kontaktu z osobami chorymi. W dużej mierze wynikają również z potrzeb samych pacjentów - np. osób starszych i korzystających z możliwości, jakie dają pakiety lekarskie dla seniorów. Jak kwestia konsultacji w domu regulowana jest w LUX MED?\nChoć tego typu rozwiązanie jak wizyta lekarska w domu pacjenta kojarzy się głównie z osobami w podeszłym wieku - np. niezdolnymi do samodzielnego poruszania się do placówki medycznej - zakres usługi jest znacznie szerszy. Warto zauważyć, że konsultacje domowe będą przydatne również np.\nw razie urazu, kontuzji, problemów z poruszaniem się np. na skutek wypadku\nwobec znaczących i nagłych problemów ze zdrowiem - np. długotrwałej gorączki\nw ramach opieki pediatrycznej i przyjazdy lekarza do małego dziecka.\nNa wizyty domowe warto więc patrzeć zdecydowanie szerzej - to rozwiązanie, które w skali roku może okazać się przydatną opcją w przypadku praktycznie każdego pacjenta, który decyduje się na prywatne pakiety opieki lekarskiej.\nMożliwość prywatnych wizyt lekarskich stanowi ważny element oferty LUX MED. Sieć dysponuje systemem wyjazdowej pomocy doraźnej udzielanej pacjentom, którzy wykorzystują prywatne pakiety medyczne.\nInterwencyjny Zespół wyjazdowy obsługuje pacjentów przez całą dobę w trybie 24/7. Przekłada się na to pełną gotowość w przypadku zamówienia prywatnej wizyty lekarskiej.\nZespół zapewniany przez LUX MED zapewnia w ten sposób:\nudzielanie doraźnej pomocy lekarskiej\nopiekę medyczną na zasadzie interwencji w przypadku problemów\nrealizację planowanych i ustalonych wizyt domowych\ntransport medyczny pacjenta np. do placówki LUX MED lub szpitala.\nInterwencyjny Zespół Wyjazdowy LUX MED tworzy przeszkolony pod kątem wizyt domowych personel. Transport medyczny obejmuje prywatne wizyty lekarskie w Warszawie oraz przewóz pacjenta w kraju oraz z państwa zagranicznych. Możliwy jest transport pacjenta w obecności pielęgniarza jak i dodatkowo lekarza. Przewóz pacjentów wykonywany jest własną flotą samochodów transportu sanitarnego - wśród nich znajdują się specjalistyczne karetki reanimacyjne.\nWizyty domowe sprawdzają się w przypadku np. gdy przyjazd pacjenta do LUX MED nie jest możliwy. Przyczyny mogą obejmować m.in.:\nDo dyspozycji pacjentów wykorzystujących prywatne pakiety medyczne są lekarze interniści oraz pediatrzy - dojeżdżają pod adresy domowe lub inne wskazane przez pacjentów.\nWizyty domowe w ramach pakiety medycznego obejmują trzy konsultacje w cenie w ciągu całego roku. Kolejne zamówienie wizyty lekarskiej do domu jest dodatkowo płatne.\nMożliwości, jakie dają teleporady medyczne\nW sytuacji, gdy pacjent nie jest w stanie dotrzeć do placówki medycznej LUX MED, a - z różnych powodów - nie może lub nie chce wykorzystać wizyty domowej, rozwiązaniem są coraz popularniejsze teleporady medyczne. LUX MED umożliwia szybki kontakt z lekarzem w trzech formatach:\nW ten sposób podczas konsultacji można nie tylko ocenić ogólny stan zdrowia pacjenta, ale również ustalić formy leczenia czy też wystawić e-Receptę lub zwolnienie lekarskie.\nWizyta domowa lekarza czy Pogotowie Ratunkowe?\nNależy zwrócić szczególną uwagę na rozróżnienie obu kwestii. Prywatne wizyty domowe i realizowane w ten sposób konsultacje lekarskie nie powinny być traktowane jako zamiennik Pogotowia Ratunkowego. Nie zastępują go w przypadkach zagrożenia życia. LUX MED zalicza do nich:\nW przypadku takich dolegliwości, kontuzji czy nagłych wydarzeń bezwzględnie należy skontaktować się z Pogotowiem Ratunkowym pod nr tel. 112.


Eveline Cosmetics Kremowe mleczko nawilżająco-odżywcze ARGAN & OLIVE - Codzienna pielęgnacja ciała - Opinie.eGospodarka.pl - Eveline Cosmetics Kremowe mleczko nawilżająco-odżywcze ARGAN & OLIVE\nstrona główna › Opinie › Uroda › Ciało › Pielęgnacja ciała › Codzienna pielęgnacja ciała › Eveline Cosmetics Kremowe mleczko nawilżająco-odżywcze ARGAN & OLIVE\nmleczko do ciała, olej arganowy, Argan Oil\nWielkość i rodzaj opakowania: 350 ml / 14 zł.\nInformacja dostępna w serwisie od: 14.01.2015 (2686 dni)\nProdukt był oglądany: 3997 razy\nEveline Cosmetics Kremowe mleczko nawilżająco-odżywcze ARGAN & OLIVE nie posiada jeszcze żadnej opinii.\nEveline Cosmetics Kremowe mleczko nawilżająco-odżywcze ARGAN & OLIVE nie ma żadnych komentarzy. Aby dodać swoją uwagę do opinii innych lub zadać pytanie dotyczące produktu, dodaj własny komentarz\nnnowacyjna formuła nowego mleczka do ciała Eveline Cosmetics oparta na bazie olejku arganowego i oliwy z oliwek intensywnie nawilża i odżywia skórę, jednocześnie nadając jej aksamitną gładkość i wyjątkową jędrność. Świeży zapach oliwki odpręża i dodaje pozytywnej energii.\nDodaj opinię o produkcie Eveline Cosmetics Kremowe mleczko nawilżająco-odżywcze ARGAN & OLIVE\nBielenda Powitanie z Afryką Odmładzające mleczko kokosowe do ciała z olejkiem z baobabu


Autorami artykułów przedstawionych w tej książce są między innymi Bill George, Herminia Ibarra, Rob Goffee i Gareth Jones - autorytety w dziedzinie inteligencji emocjonalnej. Przytaczają oni wyniki wielu badań, dzięki którym można łatwiej zrozumieć, na czym polega prawdziwe, wypływające z wnętrza przywództwo.\nOpisują praktyczne techniki kształtowania swojego indywidualnego stylu kierowania ludźmi. Informacje, wskazówki i historie liderów, które znalazły się w tym zbiorze, pomogą Ci w odkryciu znaczenia autentyczności w przywództwie. Przekonasz się, że nie ma jednej niezawodnej recepty na zbudowanie autorytetu i zaufania, ale są one bezwzględnie konieczne dla osiągnięcia sukcesu zespołu.\nPobierz darmowy fragment Rozmiar: 490,0 KB\nTagi:samoświadomośćzdolności przywódczemotywacjaautorytet lidera


W których konferencjach naukowych nie wezmę udziału ?\nOtrzymuję wiele zaproszeń, ale jeśli nie jestem w stanie na nie pozytywnie odpowiedzieć to tylko z powodu wcześniej podjętych zobowiązań wobec organizatorów innych debat naukowych i oświatowych.\nNiestety, bardzo bym chciał, ale nie mam fizycznej możliwości wzięcia udziału w debatach, które zapowiadają się niezwykle interesująco, a ich problematyka jest bliska także moim zainteresowaniom poznawczym. Przywołam tu najbliższe spotkania i debaty, bo może ktoś będzie zainteresowany włączeniem się do udziału w nich. Rzecz dotyczy m.in.:\nOrganizowanej przez Dolnośląską Wyższą Szkołę Przedsiębiorczości i Techniki w Polkowicach oraz Dolnośląską Szkołę Wyższą, Wydziału Zamiejscowy w Kłodzku konferencji na temat: "Społeczności lokalne w 25-leciu odrodzonej samorządności – perspektywa interdyscyplinarna". Tytułowa kategoria społeczności lokalnej wyznacza perspektywę teoretyczną i praktyczną badań, opisując dialektyczną relację „człowiek – przestrzeń – zmiany”. To właśnie tu, w społecznościach lokalnych, zachodzą zdarzenia i procesy, na które owe wspólnoty mają wpływ i które decydują o rozwoju tych wspólnot (czynniki wewnętrzne), ale również uwzględnić należy czynniki zewnętrzne, niezależne od wspólnot, a mające na nie wpływ.\nTerytorium wspólnoty jako obszar zmian jest kategorią wieloaspektową, dając przyczynek do szerokiej, interdyscyplinarnej perspektywy dociekań. W tym roku mija 25 lat od przywrócenia samorządu terytorialnego, który na początku niedoceniany, z czasem stał się jedną z największych zdobyczy wolnej Polski. Czy zatem społeczności lokalne wyposażone w odpowiednie kompetencje stanowią najlepszy sposób zarządzania państwem i są gwarantem jego rozwoju? 25 lat to wystarczający okres, aby poddać interdyscyplinarnej refleksji pozytywne i negatywne strony samorządności lokalnej na różnych płaszczyznach.\nGłównym celem już IX konferencji z cyklu „Społeczności lokalne” jest próba poszukiwania odpowiedzi na pytania związane z obszarem współpracy różnych podmiotów, integrujących swoją aktywność w poszukiwaniu dobrych rozwiązań administracyjnych, ekonomicznych, społecznych, a przede wszystkim edukacyjnych dla rozwoju społeczności lokalnych.\nProblematyka konferencji jest wieloaspektowa, ale koncentruje się głównie wokół następujących tematów:\n1. Samorząd terytorialny w procesie zmian społeczności lokalnych w 25-lecie ich odrodzenia.\n2. Społeczności lokalne jako miejsca spotkań i współpracy: twórczość i innowacyjność podmiotów społeczności lokalnych.\n3. Codzienność polityki oświatowej w społecznościach lokalnych, ze szczególnym uwzględnieniem dobrych praktyk.\n4. Pedagogika i antropologia miejsca.\n5. Miejsce grup defaworyzowanych w społeczności lokalnej - między realnymi potrzebami, a możliwościami ich zaspokajania.\n6. Polityka lokalna - wybrane przykłady (edukacja - rynek pracy - rozwój społeczno-gospodarczy).\n7. Społeczności lokalne w perspektywie wyzwań współczesności.\nDrugą konferencją z tego obszaru studiów, w której nie mogę wziąć udziału, jest Ogólnopolska Konferencja Naukowa „CODZIENNOŚĆ JAKO WYZWANIE EDUKACYJNE”. Odbędzie się ona tego samego dnia, bo 26 listopada 2015 r. we Wrocławiu. Jej organizatorem jest Uniwersytet Wrocławski - Instytut Pedagogiki, Zakład Pedagogiki Ogólnej oraz Oddział Wrocławski Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Jak informują o jej przesłankach Organizatorzy (dr hab. Wiktor Żłobicki, prof. UWr):\nCodzienność stanowi tło bytu każdego konkretnego człowieka, jednak to, co ją determinuje ma społeczny i kulturowy charakter. Potoczne pojmowanie codzienności jednostki kojarzone jest z życiem powszednim, zwykłym, lecz codzienność, na którą składają się sposoby myślenia, odczuwania i działania obserwowane w postaci praktyk społecznych, staje się kluczowym polem refleksji, walki, ustalania znaczeń i znajdowania rozwiązań w dyskursie społeczno-edukacyjnym.\nJeśli przyjmiemy, że jednym z podstawowych celów edukacji jest wspieranie rozwoju jednostki, to codzienność może być okazją do uczenia się i podejmowania konstruktywnych, satysfakcjonujących działań, sposobnością do realizacji ambitnych celów i marzeń. Może jednak codzienność także ograniczać, rozczarowywać, spychać na margines lub wykluczać.\nNa codziennym funkcjonowaniu zarówno jednostek, jak i formalnych i nieformalnych środowisk edukacyjnych odciskają swoje piętno nowe obszary ryzyka, dylematy etyczne, nadzieje i wątpliwości związane z globalizacją. Niesie to ze sobą szereg wyzwań, które w korzystnych warunkach sprzyjają rozwojowi człowieka, a w warunkach niekorzystnych mogą ów rozwój zakłócić.\nDlatego pragniemy zaprosić Państwa do dyskusji i refleksji nad kategorią codzienności pojmowaną jako wyzwanie edukacyjne. Sugerujemy wspólne poszukiwanie odpowiedzi na dwa podstawowe problemy: jak codzienność zmienia/modyfikuje edukację oraz jak edukacja zmienia/modyfikuje codzienność?\nCelem konferencji jest stworzenie platformy naukowej wymiany poglądów, myśli, doświadczeń, wyników badań oraz praktycznych rozwiązań. Gorąco zachęcamy do udziału teoretyków, badaczy i praktyków. Proponujemy, by refleksji poddać przykładowe obszary problemowe:\n1. Codzienność ucznia/studenta/doktoranta/\n3. Edukacja wobec szans i zagrożeń codzienności\nWiele dzieje się w debacie akademickiej. Zapewne ukażą się pokonferencyjne tomy, toteż będziemy mieli szansę zapoznać się z treścią najciekawszych referatów.\nWreszcie, w dn. 5 grudnia odbędzie się w Bydgoszczy, w 70 rocznicę urodzin śp. prof. zw. dr hab. Ryszarda Borowicza seminarium naukowe z cyklu: (Nie)rozwiązywalne kwestie społeczne\n(Nie)rozwiązywalne kwestie społeczne były i nadal są dla ludzi związanych z Profesorem Ryszardem Borowiczem ważnym obszarem refleksji naukowo-badawczej. To dzięki umiejętnościom Profesora Borowicza w odnajdywaniu w różnorodności swych uczniów, współpracowników, jedności zamiłowania do nauki w rozważaniach nad kwestiami społecznymi.\nUkazując dychotomię napięcia między bogactwem, wysoką pozycją i sukcesem, znakomitym wykształceniem i kompetencjami a ubóstwem, niską pozycją społeczną, wykluczeniem i uwikłaniem. Sięgają z pełną należytością do faktycznie istniejących zróżnicowań czy nierówności społecznych.\nOrganizatorzy - Wydział Studiów Stosowanych, Instytut Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Gospodarki pragną właśnie w 70 lecie urodzin Profesora Ryszarda Borowicza, który przez prawie dekadę pracował w Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy, zaprosić Państwa na Seminarium naukowe, które poświęcone jest dyskursowi o kwestiach społecznych. Dzięki Państwa obecności poruszane problemy będą bardziej zrozumiane i rozwiązywalne, niż uwikłane i wykluczane z obiegu myśli akademickiej. Proponują następujące bloki tematyczne podczas seminarium:\n Między prawdą a doktryną czyli uczony w czasach próby\n Dystans czy zaangażowanie? Pytanie o strategie badawcze\n Kategoria oporu jako alternatywa anomii społecznej\n Sprawiedliwość społeczna w edukacji\n Wokół triady - deprywacja, dezintegracja, dewaluacja\n In memoriam prof. zw. dr hab. Ryszarda Borowicza\nZostało odwołane zaplanowane posiedzenie Zespołu Pedagogiki Specjalnej przy KNP PAN, które miało odbyć się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie w dn. 16 listopada. br.\nNie odbędzie się w dn. 11 grudnia br. planowana przez Zespół Zakładu Pedagogiki Filozoficznej UŁ II cykliczne interdyscyplinarne seminarium „Wokół życia duchowego” pt. „Mistrzowie o życiu duchowym”. Planowany termin to początek czerwca 2016 r. Ulegną też zmianie zasady opłaty seminaryjnej dla osób zainteresowanych udziałem w tej debacie.\non listopada 12, 2015 Brak komentarzy:\nEtykiety: Codzienność, Konferencje, Nauka, Oświata, Pedagogika, szkolnictwo wyższe, szkoła, szkoły wyższe, wychowanie, zarządzanie


JAK POKONAĆ LĘK? - MOJA PASJA LEKARSTWEM NA STRACH\nPASJA – MOJE LEKARSTWO NA LĘK.\nNie kryje się z tym, że boje się tego jak jasna cholera. Przed każdym skokiem, „skoczkiem” (zwał jak zwał) mój mózg wariuje – „nieee nie rób tego, przecież możesz się wywrócić! „a co będzie, jak się wywalisz?”, „spadniesz i się połamiesz!”.\nDruga część mnie mówi mi: „przecież tego chcesz, podoba Ci się to”, „dobrze się z tym czujesz”, „sprawia Ci to frajdę”, „jesteś dumna z siebie”. I jestem rozdwojona na pół, tak jak w całym życiu. Jakby mieszkały dwie Moniki we mnie.\nLęk hamuje mnie przed osiągnięciem CZEGOŚ, przed nauką, przed rozwojem, przed wszystkim. To takie małe gówno, które niby chroni mnie, ale zostawia smród w moim życiu. Smród jak to smród śmierdzi i jest nieprzyjemny – tak samo jest z lękiem. Jak powiedział mi kiedyś tata: „Lęk jest chujowy, nie możesz się bać”.\nNo właśnie… a co jeśli zrobię coś wbrew lękowi? Jak to przezwyciężyć w sobie mimo paraliżu całego ciała?\nJest jedno lekarstwo i sposób: zrobić to.\nKiedy wreszcie to powstrzymam (inaczej mówiąc zbiorę się w sobie i przygotuję) – napnę wodzę, ułożę nogi w strzemionach, zrobię półsiad i skoczę, to jestem z siebie tak dumna, że kipię w środku z radości. To takie fajnie uczucie, kiedy widzę w lustrze ujeżdżalni, że naprawdę to zrobiłam! Pomimo lęku i strachu… Ta gorsza część mnie mówi: „noooo, tym razem się nie wywaliłaś, udało Ci się”, ta lepsza z kolei: „pokonałaś strach, dobrze Ci poszło, możesz być z siebie cholernie dumna”.\nJeździectwo, to sport, który sprawia, że walczę ze swoim strachem. Przezwyciężam go. To jest cudowne robić rzeczy, których się boisz, bo wiesz, że jesteś w stanie pokonać strach, który siedzi tylko i wyłącznie w Twojej głowie. Dzięki temu staje się lepsza od samej siebie, dumna i szczęśliwa. Jestem większa od mojego strachu.\nKonie pokazują mi, że tylko trudne dla nas rzeczy, które robimy dają satysfakcje. Dlaczego? Bo to, co wartościowe, wymaga wysiłku.\nKocham to, to moje życie z PASJĄ.\nTags JAK POKONAĆ LĘKJAK POKONAĆ STRACHPASJAskoki przez przeszkodySTRACH W ŻYCIUŻYCIE Z PASJĄ\nPreviousTOREBKA GUCCI VOGUE JAPONIA\nNext WIGILIA W STAJNI CZERKIS\nKATEGORIE Wybierz kategorięKONIEMODA I KONIEMODELINGREKLAMA PRODUKTU Z KOŃMISESJE ZDJĘCIOWE MMSESJE ZDJĘCIOWE Z KOŃMI – INSPIRACJEWIZYTY MM W STAJNIACHWYDARZENIA\nBACKSTAGE – SESJA ZDJĘCIOWEJ REALIZOWANA PRZEZ MMHORSES\nTHE COW – PHOTO SESSION FOR MMBOUTIQUE\nFOX WOMAN – MMBOUTIQUE BUSINESS EDITION\nMMFASHION – SESJA ZDJĘCIOWA DLA MMBOUTIQUE\nMMBOUTIQUE -OTWARCIE SKLEPU ONLINE!\nOrganizacja sesji zdjęciowych z końmi\nAmbasadorka marek Hyde&Hare, Red Sky Sesigns, Tattini w Polsce


Białoruś sprowadzi w czerwcu kolejny ładunek azerskiej ropy - Energetyka24\nBiałoruś sprowadzi w czerwcu kolejny ładunek azerskiej ropy\n24 czerwca 2020, 15:58\nFot. ruerto42 / Flickr\nPrzed końcem czerwca Białoruś odbierze jeszcze co najmniej jeden ładunek ropy naftowej z Azerbejdżanu - poinformował rzecznik prasowy koncernu Belneftekhim.\n„Tak, taka dostawa jest w naszym harmonogramie. Oczekujemy jej w porcie w Odessie w końcówce miesiąca” - powiedział Aleksander Tiszczenko.\nRzecznik dodał, że tankowiec, który wyruszy z gruzińskiego portu Supsa dostarczy do Odessy 90 tysięcy ton ropy. Została ona zakupiona od azerskiej kompanii naftowej SOCAR. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to surowiec dotrze do rafinerii w Mozyrzu około 10-15 lipca.\nW marcu br. Mińsk zakupił od Azerów około 250 tysięcy ton ropy, która podobnie jak zapowiadana dostawa, przeładowywana była w Odessie. Białorusini informowali, że w bieżącym roku do ich kraju może trafić nawet milion ton ropy z Azerbejdżanu.\nBiałoruś jest obecnie na etapie energicznej dywersyfikacji źródeł dostaw ropy naftowej. Kontynuując, przynajmniej częściowo, zakupy surowca z Rosji, Mińsk podejmuje wysiłki na rzecz budowania alternatywnych tras. Obecnie wykorzystywane są do tego porty w Kłajpedzie i Odessie.


Typy na piątek 11.04.2014 - Zakłady Bukmacherskie - Zakłady bukmacherskie - wszystko na ten temat\nTypy na piątek 11.04.2014 – Zakłady Bukmacherskie\nMontpellier – Olimpique Marsylia\nSchalke Gelsenkirchen – Eintracht Frankfurt\nDodane: Kwiecień 11, 2014\nPiątek ponownie nie obfituje w szlagiery na europejskich boiskach, ale znaleźliśmy kilka interesujących typów na kolejny dzień kwietnia.\nPrzegląd piątkowych typów rozpoczynamy we Francji, gdzie w jedynym meczu Ligue 1 w tym dniu dojdzie do konfrontacji Montpellier i Olimpique Marsylia. Obie drużyny z pewnością nie zaliczą sezonu do udanych. Gospodarze na razie plasują się dopiero na 13. miejscu w tabeli, natomiast marsylczycy zajmują 6. pozycję.\nEkipy nie należą do najefektowniej grających w lidze. W ich spotkaniach kibice zazwyczaj nie śledzą zbyt wielu bramek i myślimy, że podobnie będzie także podczas piątkowego wieczoru. W ostatnich 23 wyjazdowych meczach Olimpique na wyjeździe tylko w czterech przypadkach padały więcej niż dwie bramki. Podobnie wygląda domowa statystyka Montpelier, w meczach którego tylko raz w 11 przypadkach kibice oglądali przynajmniej jedno trafienie. Czy podobna skuteczność zostanie utrzymana również w piątek? Takiego jesteśmy zdania i stawiamy0 na under 2,5 bramki po kursie 1,63 w bet365.\nData wydarzenia: 11 kwietnia 2014, godz. 20:30\nPo stracie punktów w Bremie sytuacja Schalke nieco się skomplikowała. Klub z Gelsenkirchen traci już do drugiej Borussii trzy „oczka”, ale ta w ten weekend jedzie do Monachium zagrać z Bayernem. Dla królewsko-niebieskich będzie to znakomita okazja, aby zniwelować straty. Schalke swój mecz rozegra już w piątek, a jego rywalem będzie Eintracht Frankfurt.\nKlub z miasta nad Menem nie najlepiej wspomina ostatnie wyprawy na Ventils Arenę. Frankfurtczykom sporadycznie, raz na jakiś czas udaje się wywieźć z trudnego jedno „oczko”, jednak na zgarnięcie pełnej puli fani tego zespołu czekają od 1999 roku. Wówczas Eintracht po raz ostatni wygrał z Schalke na wyjeździe. Również w tym meczu niewiele argumentów przemawia za przyjezdnymi, którzy w delegacjach grają w kratkę. W ostatnich sześciu meczach wyjazdowych w Bundeslidze czterokrotnie przegrywali, a tylko raz remisowali i wygrywali. Na drugim biegunie znajduje się gospodarz piątkowej konfrontacji, który w 9 ostatnich meczach przed własną publicznością wygrał 8-krotnie i tylko raz zremisował. Według nas i tym razem zejdzie z boiska z kompletem „oczek”.\nPrzegląd typów kończymy na boiskach siatkarskiej PlusLigi. Czy w piątek zakończy się półfinałowa rywalizacja w parze ZAKSA – Resovia? Kędzierzynianie wykonali ogromny krok ku finałowi, dwukrotnie pokonując mistrzów Polski w niezdobytej do tego momentu twierdzy na Podpromiu. Ogromne znaczenie miała fatalna kontuzja kapitana zespołu, Oliega Achrema, który zerwał więzadła w kolanie i zakończył już sezon.\nCzy rzeszowianie bez swojego lidera będą w stanie nawiązać równorzędną walkę i przenieść rywalizację ponownie do własnego obiektu. ZAKSA jest w gazie, ale jeśli nie skończy rywalizacji w piątek, wówczas może mieć jeszcze większe problemy w sobotę, dlatego zdobywcy Pucharu Polski z tego sezonu zrobią wszystko, by zapewnić sobie odpoczynek przed dalszymi starciami w lidze. Stawiamy na wygraną gospodarzy.\nData wydarzenia: 11 kwietnia 2014, godz. 18:00\nTyp dnia: Manchester City – WBA 21.04.2014 – Zakłady Bukmacherskie\nPromocja William Hill na mecze Legia – Zawisza i Korona – Widzew – Zakłady Bukmacherskie


Halil Altindere, „Mirage”, 2008. Fot. M. Smolińska\nAydan Murtezaoğlu, Bez tytułu (after Ramir Gökçe), 2001. Fot. M. Smolińska\nSarkis, „Imzali Anonim III / Anonym signiert III”, olej na płótnie z neonem. Courtesy Dr. Nejat F. Eczacibasi Foundation Collection©Istanbul Modern. Fot. Materiały prasowe Martin Gropius Bau w Berlinie\nMarta Smolińska: Czy dostrzega Pan różnice pomiędzy artystami tureckimi żyjącymi w Turcji i zagranicą?\nRené Block: Nie jest łatwo na to odpowiedzieć. Nie mogę również mówić za ogół artystów. Zawsze tylko o tych, którzy mnie interesują, z którymi pracuję lub chciałbym pracować. Stosując te kryteria powiedziałbym, że artyści żyjący poza Turcją częściej zajmują się tematami nawiązującymi do szerokiego pojęcia migracji. W przypadku artystów nie mieszkających w Turcji musimy znów rozróżnić trzy grupy. Tych, którzy jako dorośli sami podjęli decyzję, aby poszukać innego artystycznego otoczenia, tych, którzy urodzili się w Turcji, ale wyemigrowali z rodzicami jeszcze jako dzieci, a którzy jednak wynieśli z ojczyzny własne doświadczenia i język, oraz na koniec tych, którzy urodzili się już poza Turcją i wychowali się z językiem i w kulturze nowego kraju. Przy czym trzecia grupa jest nie tylko najmłodsza, ale i najswobodniejsza w wypowiedzi artystycznej.\nMarta Smolińska: Jakie cechy są typowe dla tureckiej sztuki?\nRené Block: Do momentu, kiedy Kemal Atatürk stworzył nowoczesną Turcję, były to chyba ornament i kaligrafia, później nie odnajduję żadnych typowych cech. Ponieważ malarstwo figuratywne i malarstwo abstrakcyjne lat 30. do 70. znajdowały się pod wielkim wpływem francuskim. Współcześnie panuje indywidualizm. Nie istnieje École d´Istanbul.\nMarta Smolińska: Jakie napięcia można zaobserwować w Turcji? Czy istnieje wiele różnic między prowincją i metropoliami, ewentualnie między różnymi kulturami, które można wyróżnić w tym wielokulturowym kraju? Czy można dostrzec ślady takich obszarów napięć w sztuce?\nRené Block: Na pewno istnieją napięcia pomiędzy Stambułem, wchłaniającym wszystko centrum, a prowincją, do której w obszarze nowoczesnej kultury zaliczają się również miasta takie jak Ankara i Izmir. Być może istnieją napięcia pomiędzy miastami. Względem właściwej prowincji nie ma ich. Wręcz przeciwnie, na prowincji kurdyjskiej, w miastach jak Diyarbakir czy Batman mieszka szereg artystów, którzy wnoszą świeży powiew do Stambułu, którzy robią karierę w Stambule, ale i międzynarodową. Na przykład kilkoro z nich zostało właśnie zaprezentowanych w Berlinie przez TANAS na wystawie „Niełatwo uratować świat w 90 dni...”.\nMarta Smolińska: Turecka sztuka współczesna jest estetycznie radykalna i politycznie mocno zaangażowana. Kraj znajduje się na progu między dostosowaniem i autonomią. Prowadzone są rozmowy z Unią Europejską o akcesie Turcji. Czy te tematy znajdują przełożenie w sztuce? Czy ta sytuacja pomaga w tworzeniu ciekawej sztuki?\nRené Block: Niektóre kluczowe kwestie poruszane w negocjacjach to demokracja, wolność, prawa człowieka i te negocjacje, naciski z zewnątrz, doprowadziły w ostatnich latach do ciekawych zmian. Turcja jest w trakcie procesu, który musi prowadzić i doprowadzi kraj do wyjścia z utajonej wojskowej dyktatury do otwartego społeczeństwa. Oczywiście kultura czerpie z tego procesu profity. Oczywiście artyści testują, jak daleko mogą się posunąć, kiedy napotkają na jeszcze istniejące tabu. Jednak również tutaj ma odniesienie zdanie: Stambuł to Europa, Turcja jeszcze nie.\nMarta Smolińska: Jakie media wybierają tureccy artyści najczęściej? Jaka tradycja i gatunek sztuki są w Turcji najsilniejsze? Na jakich uczelniach artystycznych studiowali najlepsi tureccy artyści? Co jest typowe dla Akademii Sztuk Pięknych w Stambule?\nRené Block: System kształcenia w Turcji różni się od tego w Europie, bardziej można go chyba przyrównać do systemu w USA. Jest wiele uczelni państwowych i prywatnych, szkoły artystyczne często nie są samodzielne. Wykłada się teorię i praktykę. Sytuacja uległa sporym zmianom. Podczas gdy w roku 1995, kiedy realizowałem w Stambule swoje biennale, kilku profesorów uczelni artystycznej Mimar Sinan, położonej obok głównej hali wystawowej, jeszcze chciało zabronić studentom odwiedzin, dzisiaj współpraca jest oczywistością. Nawiasem mówiąc, ten zakaz miał wtedy fatalne skutki: spora część studentów odwróciła się od klasycznego medium malarstwa i zwróciła ku sztuce obiektu i konceptualnej. Ale wracając do Pani pytania, znam wielu interesujących artystów, którzy studiowali w Ankarze lub Izmirze. Jednak artystyczną dojrzałość osiągnęli dopiero w praktyce, w Stambule lub w Paryżu, Londynie czy Berlinie. I tu artyści tureccy nie różnią się od artystów z innych krajów.\nMarta Smolińska: Berlin jest teraz miastem bardzo istotnym dla tureckiego środowiska artystycznego. W jakich miastach tureccy artyści uczyli się i pracowali wcześniej? Dlaczego?\nRené Block: Berlin ma bardzo dużą turecką społeczność. Są dzielnice, które są zdominowane przez tureckie sklepy, restauracje i zakłady. W Berlinie mieszka wielu tureckich twórców kultury, pisarzy, poetów, reżyserów filmowych, muzyków i oczywiście również artystów sztuk pięknych. Pochodzenie tych artystów w zależności od pokolenia jest bardzo różne. Wielu ze starszego pokolenia opuściło Turcję z powodów politycznych, dotyczy to zwłaszcza artystów, pisarzy i filmowców pochodzących z Kurdystanu, a ich liczba jest dość wysoka. Następnie artyści, którzy z jakichś powodów decydują się opuścić Stambuł, którzy chcą poznać inną metropolię. I Berlin po politycznym przełomie w 1990 r. stał się dla nich bardzo atrakcyjny. Do tego dochodzą również studenci uczelni artystycznych, których wielu studiuje na naszych uczelniach dzięki stypendiom, a później tutaj zostaje. Wreszcie – tutaj urodzeni, którzy tu studiowali.\nMarta Smolińska: Czy istnieje tzw. fenomen tureckiej tożsamości? Mógłby Pan go opisać?\nRené Block: Jest taka praca artysty Nasana Tura (który urodził się i wychował w Niemczech), poruszająca kwestię tożsamości. Jako młody mężczyzna Tur nie miał wąsów. Jednak do zdjęcia paszportowego zapuścił je, aby wyglądać na nim jak „typowy Turek”. Opowiada, że przez to wielu Niemców odnosiło się do niego z większym dystansem, natomiast w tureckich restauracjach i kafejkach nagle był traktowany z wielką serdecznością. Po otrzymaniu paszportu zgolił wąsy.\nMarta Smolińska: Których tureckich artystów ocenia Pan najlepiej? Dlaczego?\nRené Block: Musiałbym Pani teraz wymienić 20 nazwisk, gdyż prace tylu artystów znajdują się w mojej kolekcji. Jednak mogę wymienić trzy osoby, które miały szczególny wpływ na mój stosunek do tureckiej sztuki. Są to: Sarkis, Ayse Erkmen i z młodszego (a zarazem kurdyjskiego) pokolenia Halil Altindere.\nMarta Smolińska: Turecka sztuka współczesna „zaczyna się” w latach 80. Czy Gülsün Karamustafa jest już uważana za klasyka? Czy młode pokolenie znalazło wśród artystów tureckich lub może zachodnioeuropejskich wzory dla siebie?\nRené Block: Na pewno, oczywiście też Ayse Erkmen. Jednak „Grand Dame” tego pokolenia jest Füsün Onur, u nas na północy Europy jeszcze dość nieznana. Miała wielki wpływ na średnie pokolenie, do którego należą np. Aydan Murtezaoglu czy Bülent Sangar, dając przykład konsekwentnej i bezkompromisowej postawy jako artystka uprawiająca wolny zawód. Wzorów szuka się – i myślę iż dotyczy to nie tylko Turcji – najpierw we własnym kraju. Kontakty międzynarodowe stają się istotne później. Z pewnością można powiedzieć, że artystyczne środowisko Stambułu zdecydowanie się zmieniło dzięki odbywającemu się tam co dwa lata biennale. Nie tylko pod względem młodych artystów, ale również odbioru sztuki współczesnej – dzięki zainteresowaniu nowego pokolenia miłośników sztuki, które ze sporym zaangażowaniem zaczyna kolekcjonować sztukę.\nMarta Smolińska: Fascynuje się Pan już od wielu lat tzw. peryferiami świata i sztuką z tamtych rejonów. Uważa Pan tę sztukę za bardziej uderzającą niż sztuka ze „starej” Europy? Co urzekło Pana w tej sztuce peryferii? Jest ona świeższa niż sztuka z „centralnych” krajów świata?\nRené Block: Ale przecież również w „starej Europie” istnieją peryferia. Kiedy w roku 1964 założyłem swoją galerię, amerykański i angielski pop-art rozpoczynał swój triumfalny pochód w Europie Zachodniej. Wspaniały i emocjonujący nurt w sztuce dla nas, młodych ludzi. Ponieważ jednak istniały już galerie (może nie w Berlinie), które angażowały się w taką sztukę, nie musiałem do nich dołączać. W Niemczech jednak istniało nowe pokolenie: Beuys, Polke, Richter, Vostell i był międzynarodowy Fluxus. O nich nikt się nie troszczył, a więc ja to zrobiłem. To w roku 1964 były artystyczne peryferia a Fluxus pozostał nimi do dzisiaj. Natomiast peryferia geograficzne są związane również z naturą odkrywcy. W latach 80. w centrum mojego zainteresowania znajdowały się Australia/Nowa Zelandia. Kulminacją było zaproszenie na Sydney biennale, abym był jego pierwszym kuratorem nie-Australijczykiem. To było w roku 1990. W Europie zawsze interesowała mnie północ, kraje skandynawskie, Finlandia, Islandia. Miałem szczęście móc pracować z wieloma artystami z krajów północnoeuropejskich.\nA później, po politycznym przełomie, nastąpiła fascynacja i odkrycie południowej Europy, rejonu Bałkanów, która zresztą zaczęła się od Stambułu. I muszę skonstatować: tak, ta sztuka jest świeższa. Artyści mają nam do zakomunikowania rzeczy, w które my nie jesteśmy wtajemniczeni, coś jest na rzeczy. Sztukę mainstreamową, sztukę rynkową z reguły uważam za nudną.\nMarta Smolińska: W TANAS odbywają się wystawy tureckiej sztuki, ale wśród odwiedzających prawie nie widać Turków. Czy chciałby Pan tę sytuację zmienić? Kto jest najbardziej zainteresowany młodym tureckim środowiskiem artystycznym?\nRené Block: TANAS stanowi płaszczyznę dla tureckiej sztuki w Berlinie. Dla publiczności berlińskiej i międzynarodowej tworzymy program, który jest estetycznie wymagający i zakłada stosowne obycie wizualne. Turcy mieszkający w Berlinie w 95% pochodzą z tureckiej prowincji. Nawet nie są w stanie otworzyć dobrej tureckiej restauracji à la Stambuł. Nie chodzą do muzeów z klasycznymi zbiorami. Tak więc jeszcze nie mogą stanowić naszej publiczności. Ale pracujemy nad tym. Przy użyciu własnego tureckiego PR-u i w ostatnim czasie nasze wystawy cieszą się sporym uznaniem w lokalnych tureckich mediach.\nMarta Smolińska: Z TANAS związane jest Edition Block. Publikuje Pan serię monografii tureckich artystów. Ile książek Pan już opublikował? Kto pisze teksty o tych artystach – tureccy krytycy sztuki czy krytycy z innych krajów?\nRené Block: TANAS i Edition Block dzielą pofabryczne piętro i biuro przy Heidestraße, jednak działają zupełnie oddzielnie. W TANAS jestem dyrektorem ds. artystycznych, w Edition Block pełnię tylko funkcję doradczą w kwestii publikacji. Wydano w nim w ostatnich latach różne publikacje o tureckich artystach. Zaczęło się od wideoinstalacji Ayse Erkmen, która, o ile mi wiadomo, jest pierwszą instalacją wydaną w formie zestawu płyt. Następne były teki grafik artystów: Bülenta Sangara i Aydana Murteazoglu, każda po 8 arkuszy. Ostatnią jest zestaw z DVD Ebru Özsecen, mieszkającej od kilku lat w Monachium, a w opracowaniu znajduje się teka z rycinami Nasana Tura. Myślę, że są one edycyjnymi pionierskimi przedsięwzięciami dotyczącymi tureckiej sztuki, gdyż galerie w Stambule jeszcze nie odkryły tego interesującego obszaru powielania.\nSeria monografii, o której Pani wspomniała, powstaje we współpracy z dużym wydawnictwem ze Stambułu. Dystrybucja książek rządzi się własnymi prawami. Autorów do poszczególnych tomów wybieramy w porozumieniu z artystami. Są to nie tylko autorzy tureccy. Należy też zwrócić uwagę na jeszcze jedną szczególną cechę tej serii 11 książek, mianowicie każda z nich jest opakowana w grafikę wykonaną przez artystę. Każdy nabywca otrzymuje więc dodatkowo oryginalną grafikę. W przypadku kupna całej serii staje się posiadaczem małej kolekcji. Przy cenie 15,- € jest to atrakcyjne również dla studentów. No i seria cieszy się powodzeniem.\nMarta Smolińska: Istnieją dzieła tureckich artystów, które są dla nas tak kulturowo „hermetyczne”, że ich nie rozumiemy? Czy może takie bariery są niedostrzegalne?\nRené Block: Och tak, istnieją. Ale ponieważ sam ich nie rozumiem, nie potrafię ich objaśnić.\nMarta Smolińska: Które z wystaw zaprezentowanych w TANAS uważa Pan za najlepsze? Jakie wystawy planowane są w przyszłości?\nRené Block: Najlepsza jest zawsze ta właśnie prezentowana. A jest to duża instalacja z ośmioma pracami wideo artysty Ali Kazma pod tytułem „Obstructions”. Rozpoczęliśmy przed dwoma laty instalacją wideo zatytułowaną „Küba” artysty Kutluga Atamana, która również zajmowała całą przestrzeń i pokazywała na monitorach równolegle 50 opowieści o życiu. Następną była wystawa zbiorowa „Mahrem”, traktująca o fenomenie zakwefienia. Rok 2009 rozpoczął się trwającą dwa miesiące instalacją/performance artystów Aydana Murtezaoglu i Bülenta Sangara, pokazaną później na biennale w Stambule. Również następny projekt był połączony z biennale, kiedy zaprosiłem team kuratorów WHW z Zagrzebia, aby opracowali koncepcję prologu biennale dla Berlina. W ten sposób wiele prac mogło zostać zrealizowanych najpierw dla Berlina i dzięki temu odciążyć budżet biennale. Kolejne indywidualne wystawy mieli Nasan Tur i Esra Ersen. Kulminacją ostatniego roku był z pewnością projekt „Niełatwo uratować świat w 90 dni...”\nProgram opieram na bardzo prostej koncepcji. Zapraszamy tureckich artystów na indywidualne prezentacje i zapraszamy młodych tureckich kuratorów do kuratorowania wystaw istotnych w danym kontekście. Takie wystawy są również otwarte na udział międzynarodowy.\nMarta Smolińska: Z którymi instytucjami, muzeami i fundacjami z Turcji Pan współpracuje?\nRené Block: TANAS współpracuje z fundacją Vehbi Koç, która całkowicie finansuje galerię. W przypadku monografii współpracuję z wydawnictwem YKY. Ta seria otrzymuje również wsparcie od fundacji.\nMarta Smolińska: Kiedy ogląda się prace tureckich artystów, można zauważyć sporo ironii, dystansu i humoru. Czy tureccy artyści potrafią śmiać się ze swojej sytuacji, tożsamości i korzeni? Wideo pokazujące drogę do Tate Modern w Londynie, w którym dwaj artyści na osłach (niczym Don Kichot i Sancho Pansa) podróżują przez dzikie krajobrazy Turcji, wydaje się być bardzo komiczne, ale bardzo trafnie odzwierciedla sytuację tureckiej sztuki, która jeszcze przed dziesięciu laty prawie nikomu nie była znana. Kiedy odbędzie się w Tate Modern wystawa tureckiej sztuki współczesnej, jak Pan sądzi?\nRené Block: Właśnie ta wspomniana przeze mnie wystawa „Niełatwo uratować świat w 90 dni...” jest pełna ironicznych prac. Została na niej pokazana ta opisana przez Panią praca Şenera Özmena z Diyarbakir z roku 2003, jak również „Theorists” Fikreta Ataya, „Mirage” Halila Altindere czy „Everything you heard about Turkish Men is True”, duża konstrukcja z wyszywanych liter Serveta Koçyğyita. Wspólnie tych dziesięcioro artystów posługuje się jasnym estetycznym językiem – czy chodzi o rozprawę na temat konfliktów i uprzedzeń, czy opozycję do autorytarnych struktur, czy o zdemaskowanie lub przełamanie kulturowych albo politycznych tabu istniejących jeszcze w Turcji. Wspólnie tych dziesięcioro artystów pokazało również w subtelny sposób krytykę, stosując – powiedziałbym – lodowate ukąszenie ironii. A to, że przy użyciu sztuki wysokich lotów, rozumie się już samo przez się.\nMarta Smolińska: Spoglądamy na Turcję i sztukę z tego kraju ciągle jeszcze z perspektywy zachodnioeuropejskiej, „wyższej”, a może ta sytuacja uległa już zmianie? Fascynujemy się turecką sztuką ponieważ jest dla nas trochę egzotyczna, czy – odwrotnie – ponieważ wykazuje wiele wspólnych cech ze sztuką globalną i bardzo dobrze możemy te dzieła zrozumieć?\nRené Block: Właśnie powiedziała Pani coś bardzo istotnego, co dotyczy nie tylko sztuki tureckiej, ale całego globu, na którym jest jeszcze do odkrycia tyle nowych środowisk. Jednak założeniem dla tego odkrywania dla nas jako Środkowoeuropejczyków jest wspólna nowa globalna estetyka, nasz wspólny język sztuki. Tylko tak możemy zrozumieć, co artyści mają nam do przekazania. Ich problemy, życzenia, nadzieje.


Pierścionki zaręczynowe Toi Et Moi: przewodnik po tym coraz popularniejszym stylu pierścionków\nPodczas gdy trzy kamienie pierścionek zaręczynowy to tradycja już od jakiegoś czasu, nadszedł czas, aby ustąpić miejsca dwustopniowemu trendowi „toi et moi”.\nPrzetłumaczony z francuskiego na „ja i ty”, pozwala usiąść obok siebie dwóm różnym kamieniom, co możesz być kamieniami urodzeniowymi ty i twojego partnera, lub możesz połączyć dwa kamienie, które są ważne dla każdego z was. Emily RatajkowskiNa przykład dwukamienny element zaręczynowy firmy 's powoli znalazł się na szczycie listy życzeń każdej dziewczyny od mody.\nEmily nie jest jedyną celebrytką, która może pochwalić się tym niesamowitym – i dość osobistym – stylem pierścionka. Megan Foxpierścionek zaręczynowy (Amerykański raper Machine Gun Kelly oświadczył się jej w tym miesiącu) jest osadzony z jej kamieniem narodzin, szmaragdem, a jego kamień narodzin – diamentem, nie mniej. Wspaniały i bardzo romantyczny.\nPrzede wszystkim dwa kamienie na pierścionku symbolizują związek dwojga kochanków – TAK romantyczny i dają Ci miejsce na wniesienie na pierścionek odrobiny relacji z partnerem.\nStyl pierścionka – również lubiany przez Ariana Grande oraz Kylie Jenner – może wyglądać jak vibe, nowoczesne podejście do bardziej tradycyjnego 3-stone, ale w rzeczywistości jest to bardzo tradycyjny wygląd pierścionka zaręczynowego, nawiązujący do początku XVIII wieku.\nReprezentując miłość między dwojgiem ludzi, jest to szczególnie genialny sposób na włączenie diament, którym jesteś trochę zmęczony, lub rodzinny kamień pamiątkowy, w całkowicie świeżej i alternatywnej wersji ustawienie.\nJackie Kennedy zaprojektowała swój własny pierścionek zaręczynowy toi et moi, podczas gdy Arielle Charnas, znana z Something Navy, została zresetowana jej oryginalny pierścionek zaręczynowy o szlifie szmaragdowym w toi et moi, wprowadzając diament w kształcie serca, aby usiąść obok to.\nMatka dwóch córek planuje w końcu dać każdej z nich kamień, zapewniając idealne rozwiązanie często niezręcznego scenariusza i rozszerzenie znaczenia pierścionka zaręczynowego z skupienia się na relacji z partnerem na włączenie miłości do swojego dzieci też. Uważamy, że to piękne.\nTa niedopasowana estetyka jest również idealna dla tych z nas, którzy są zbyt niezdecydowani, aby poświęcić się jednemu kamieniowi, co daje nawet możliwość planowania z różnymi kamieniami i kształtami.\nNiezależnie od tego, jaki kamień – lub kształt – wybierzesz, dobrym pomysłem jest współpraca z jubilerem w celu skoordynowania tych ogólny wygląd, ponieważ ich profesjonalne oko może przewidzieć przeszkodę, której mogłeś się nie spodziewać się.\nRihanna właśnie opublikowała intensywne czerwone odwrócone kocie oko i mamy obsesjęTagi\nczerwony sezon to nie tylko czas jerzyki, widocznie. Rihanna ostatnio pokazała obserwującym zupełnie nowy sposób na urozmaicenie koloru, publikując wideo, na którym nakłada jaskrawoczerwoną wyściół...\n25 najlepszych ofert Amazon Black Friday 2021: Uroda, Dom i SenTagi\nOferty na Czarny piątek na Amazon są jednymi z najbardziej oczekiwanych co roku, a sprzedaż Cyber giganta detalicznego obejmuje cały obszar piękno, moda, technika oraz Dom. Zapomnij o tym, co myś...\nBella Thorne & Fishtail Warkocz & WarkoczTagi\nWczoraj Bella Thorne poszła na prezentację Alice & Olivia podczas Tygodnia Mody w Nowym Jorku, a my uwielbiamy jej fryzurę typu fishtail. Ale trzymaj się! Kto by pomyślał, że tak szybko odtworz...


O Mszy uzdrawiającej słyszałam już dużo wcześniej, ale pierwszy raz wzięłam w niej udział 26 sierpnia 2011 roku. Po modlitwie „Koronki do Miłosierdzia Bożego”, w trakcie której wołałam o pomoc- usłyszałam wezwanie – jedź na mszę!\nMsza była zaplanowana na następny dzień. W mym sercu toczyła się walka. Pan jednak wołał z taką mocą, że w końcu poddałam się Jego woli. Całkowicie zmieniłam swoje plany na ten dzień i po wielkiej walce wewnętrznej z radością wsiadłam do autobusu, który miał mnie dowieźć do domu Pana. Wrażeń z samej Mszy nie jestem w stanie opisać. W każdym razie Pan uzdrowił moją duszę. Ufność jaką napełnił moje serce sprawiła, że od tamtej pory nie wzięłam do ust ani jednej tabletki, które wcześniej przyjmowałam z powodu depresji. Pan dopełnił dzieła uzdrowienia i nawrócenia, którego pierwszy etap miał miejsce w trakcie pielgrzymki do tronu naszej Matki Boskiej Częstochowskiej.\nNa każdej Mszy z modlitwą o uzdrowienie doświadczam ogromnego miłosierdzia Bożego. Na kolejnej Mszy Pan poprzez usta naszej siostry z grupy muzycznej, zwrócił się do osoby, która czuła się bardzo grzeszna i strapiona z tego powodu. Tą osobą byłam ja. Usłyszałam wówczas - „choćby twoje grzechy były niczym szkarłat, nad śnieg wybieleją.”\nŁzy popłynęły z moich oczu i znów nie potrafię opisać, co działo się w moim sercu. Wiedziałam, że Pan mówi do mnie.\nNa następnej mszy modliliśmy się o uzdrowienie wszystkich chorych zgromadzonych, którzy stanęli przed ołtarzem. Ja stojąc w ławce, nieśmiało poprosiłam: „Panie jeśli chcesz, jeśli jest to zgodne z Twoją wolą, to uwolnij mnie od tej oceny, bo się z tym męczę, Ty wiesz. Ale jeśli jest Twoją wolą, abym jeszcze cierpiała, niech tak będzie”. Teraz mogę powiedzieć, że Pan uwolnił mnie od przesadnej oceny samej siebie, od zamartwiania się swoimi grzechami. Teraz już się nie męczę. Mogę lepiej skupić się na tym co najważniejsze, na miłości do Boga i bliźniego.\nNie lękajmy się zaufać Bogu, niezgłębione jest Jego miłosierdzie. –„Niech się nie lęka zbliżyć do Mnie dusza słaba, grzeszna, a choćby miała więcej grzechów niż piasku na ziemi, utonie wszystko w otchłani miłosierdzia Mojego”. - powiedział Jezus do św. Faustyny, str. 319. Dzienniczek S. Faustyny.


Biblioteczki białe z drewna | drewniane biblioteczki białe - Boutique Pierrot\nStart / Meble / Meble drewniane / Biblioteczki / Biblioteczki białe\nWysokiej klasy biblioteczki białe to meble powstałe z litego drewna, charakteryzujące się nawiązaniem do klasycznego, uproszczonego w swojej formie stylu francuskiego. W naszej kolekcji dostępne są również modele idealnie komponujące się z aranżacją wnętrz o charakterze prowansalskim i wiejskim. Każda z proponowanych biblioteczek może stanowić wyśmienite uzupełnienie salonów, gabinetów, bibliotek, lounge hotelowego, czy pokoju dziennego. Prezentowane meble można ustawić również w tych częściach mieszkania lub domu, które przeznaczone są na relaks, odpoczynek i chwile spędzone z książką w dłoni. Każda zaprezentowana biblioteczka biała powstała z myślą o pomieszczeniach dużych, jak i niewielkich przestrzeniach. Z tego względu z pewnością znajdą Państwo w naszym sklepie model, który najlepiej odpowiada potrzebom każdego wnętrza pod względem wymiarów i wysokości.\nilość Biblioteczka niska BML24448\nilość Biblioteka BML23571\nBiblioteczka francuska MU075\nilość Biblioteczka francuska MU075\nilość Biblioteka klasyczna LP119\nilość Biblioteka LP148\nWybierz grupę cenową Wybierz opcjęgr. cenowa 1 - woskowanie (LP)gr. cenowa 2 - woskowanie i postarzanie (LP)gr. cenowa 2 - malowanie klasyczne (LP)gr. cenowa 3.1 - malowanie, postarzanie, patynowanie (LP)gr. cenowa 3.2 - kolor na kolorze (LP)gr. cenowa 3.3 - szczotkowanie (LP)gr. cenowa 3.4 - vintage (LP)\nWybierz model Wybierz opcjęLP197LP197DLP197GLP197M Wyczyść\nilość Biblioteka LP197\nWybierz model Wybierz opcjęLP201LP201DLP201GLP201M Wyczyść\nilość Biblioteka LP201\nWybierz model Wybierz opcjęLP202LP202DLP202GLP202M Wyczyść\nilość Biblioteka LP202\nWybierz model Wybierz opcjęLP212LP212DLP212GLP212M Wyczyść\nilość Biblioteka LP212\nod 8 705 zł\nilość Biblioteka LP214/LP158\nilość Biblioteka LP786\nilość Biblioteka Modułowa Lawendowa Prowansja\nBiblioteka Modułowa Tarnobrzeg\nilość Biblioteka Modułowa Tarnobrzeg\nBiblioteka MU068 góra/ MU068 dół\nilość Biblioteka MU068 góra/ MU068 dół\nBiblioteka MU072 góra/ MU295 dół\nod 10 422 zł\nilość Biblioteka MU072 góra/ MU295 dół


Torrent: PLaneta Singli 2 *2018* [720p] [BluRay] [x264] [AC3+DTS-KiT] [Film PL] [zibi6248]\nZwiązek A ...\nTorrent: Mała Italia - Little Italy *2018* [720p] [BluRay] [AC3] [x264-KiT] [Lektor PL]\nDawno temu jako dzieci byli nierozłączni. Teraz kiedy Nikki Angioli powróciła do domu po prestiżowym kucharskim ...\nTorrent: Też go kocham / Juliet, Naked (2018) [720p] [BluRay] [x264] [AC3-KiT] [Lektor PL]\nPremiera: 2018-08-24 (Polska), 2018-01-19 (Świat)\nReżyseria: Tamara Jenkins, Evgenia Peretz, Jim Taylor\nScenariusz: Jesse Peretz\nAnnie (Rose Byrne) mieszka w sennym miasteczku na wybrzeżu Anglii. Jej chłopak Duncan (Chris O'Dowd) jest nauczy ...\nTorrent: Kręcisz mnie - Tout le monde debout *2018* [720p] [BluRay] [AC3] [x264-KiT] [Lektor PL]\nJocelyn jest odnoszącym sukcesy biznesmenem i niepoprawnym podrywaczem. Kiedy na po ...\nTorrent: Kręcisz mnie / Tout le monde debout (2018) [720p] [BluRay] [x264-KiT] [Lektor PL]\nPremiera: 2018-09-21 (Polska), 2018-02-23 (Świat)\nJocelyn jest odnoszącym sukcesy biznesmenem i niepoprawnym podrywaczem. Kiedy na pogrzebie matki poznaje śliczną Julie, postanawia ją ...\nTorrent: Miłość na safari / Love On Safari (2018) [720p] [HDTV] [x264-J] [Lektor PL]\nPremiera: 2018-07-28 (Świat)\nReżyseria: Elizabeth Stewart\nScenariusz: Leif Bristow\nMieszkająca w Chicago Kira Slater dowiaduje się, że odziedziczyła rezerwat dzikich zwierząt w RPA. Postanawia go sprzedać. Po przybyciu do Afryki daje się jednak o ...\nTorrent: Hotelowa miłość / Management (2008) [MULTI] [BluRay] [720p] [x264-LTN] [Lektor PL]\nMike (Steve Zahn) prowadzi razem z rodzicami przydrożny motel, w którym również mieszka. Pewnego dnia poznaje Sue (Jennifer Aniston), przedstawicielkę firmy zajmującej się sprzedażą dzieł sztuki dla hoteli, która służbowo przyjeżdża ...\nTorrent: Weselne Przeznaczenie / Destination Wedding (2018) [1080p] [BluRay] [x264] [AC3-LPT] [Lektor PL]\nLindsay (Winona Ryder) i Frank (Keanu Reeves) spotykają się przypadkiem na lotnisku. Obydwoje czekają na samolot do Kalifornii... i od razu nie przypadają sobie do gustu. Szybko okazuje się jednak, że są na siebie skazani. Najbliższy tyd ...\nTorrent: Uciekająca panna młoda / Runaway Bride (1999) [MULTI] [BluRay] [720p] [x264-LTN] [Lektor PL]\nMaggie Carpenter (Julia Roberts) już trzy razy uciekała sprzed ołtarza, wprawiając w osłupienie niedoszłych mężów. Jest ładna, sympatyczna, powszechnie lubiana i ma powodzenie u mężczyzn, ale ...\nTorrent: Jak rozmawiać z dziewczynami na prywatkach - How to Talk to Girls at Parties *2017* [MULTi] [720p] [BluRay] [x264-KLiO] [Lektor i Napisy PL] [zibi6248]\nTorrent: Świąteczny książę: Królewskie wesele / A Christmas Prince: The Royal Wedding (2018) [720p] [NF] [WEB-DL] [x264] [AC3-KiT] [Lektor PL]\nTorrent: Bajecznie bogaci Azjaci / Crazy Rich Asians (2018) [720p] [BluRay] [x264] [AC3-KiT] [Lektor PL]\nStrona wygenerowana w 0.12695098 sekund


Zegarki Żeglarskie - ZegarkiCentrum.pl\nStrona główna»Kategorie»Zegarki żeglarskie\nZegarki dla żeglarzy to nieodłączny atrybut każdego wilka morskiego oraz entuzjasty sportów wodnych. Czasomierz taki musi charakteryzować pełen zakres funkcji dodatkowych oraz wysoka wodoodporność. Ponieważ podczas żeglowania, zegarek jest narażony na intensywny kontakt z wodą, zaleca się aby jego odporność była co najmniej na poziomie 100m. Modele żeglarskie powinny być wykonane z trwałych materiałów, które są wygodne w użytkowaniu i idealnie przylegają do nadgarstka. Dodatkową zaletą jest wstrząsoodporność zegarka. Na pewno przydatny będzie stoper, alarm czy podświetlenie tarczy. Dodatkowe funkcje to np. yacht timer, który używany jest podczas regat. Odlicza czas do startu - od 1 do 10 minut, gdzie upływ kolejnych minut oraz ostatnie 10 sekund, sygnalizuje alarmem.\nNautica N83 LOVES THE SEA NAPLSS001 - zegarek męski\nCo powinien posiadać zegarek dla Żeglarzy?\nInną przydatną opcją są wskazania faz księżyca oraz wschodów i zachodów słońca. Umożliwia ona uzyskać dane dla określonej lokalizacji, wybranej szerokości geograficznej oraz daty dla poziomu morza. Inną, równie skomplikowaną funkcją, jest wykres pływów. Pozawala ustalić czy w danym akwenie nastąpią zmiany wysokości wody. Tego rodzaju dynamika wód spowodowana jest zmienną pozycją Słońca i Księżyca w stosunku do Ziemi. Funkcja pozwala na sprawdzenie bieżącego poziomu pływów dla aktualnie wybranego miasta czasu lokalnego. Informacje uzyskane w ten sposób nie są jednak bardzo dokładne, gdyż nie uwzględniają np. prądów morskich na danym akwenie.\nZegarek żeglarski powinien posiadać funkcje typy EOL, barometr, termometr\nDobrze, żeby czasomierz używany podczas dłuższych rejsów był wyposażony w funkcję EOL – End of life. Umożliwia sprawdzenie bieżącej pojemności baterii. Dodatkowo zegarki mogą być wyposażone w barometr czy termometr oraz bardzo ważny na otwartych wodach – kompas.\nZegarki dla żeglarzy, które zawierają gro z wyżej wymienionych funkcji to G-shock z linii Gulfmaster. Urządzenia te powstały przy współpracy z doświadczonymi profesjonalistami pracującymi na wodzie. Wyposażone są w sensor z alarmem sztormowym, który wykrywa zmiany pogodowe i ostrzega użytkowania. Dane wzrostu i spadku ciśnienia atmosferycznego prezentowane są graficznie na wyświetlaczu LCD. Dodatkowo zegarek wyposażony jest w światło LED, które włącza się automatycznie przy ruchu ręki w stronę oczu. Innymi modelami, idealnymi dla żeglarzy profesjonalnych jak i amatorów są zegarki Tissot Sailing – Touch. Zegarek informuje użytkownika o trendach pogodowych, sile i kierunku wiatru, pokazuje czasy pływów oraz posiada licznik regatowy. Wyposażony jest również w tachymetr, dzięki któremu można odmierzyć z jaką średnią prędkością odbywa się ruch.\nInnymi markami w naszym sklepie, które posiadają w swojej ofercie zegarki żeglarskie to Nautica czy Seiko.


Brązowy medal Mistrzostw Polski AZS - Warszawa 12-13 września\nJeszcze jeden sparing z PG\nPrzed wyjazdem na turniej do Aleksandrowa Łódzkiego nasze koszykarki sprawdzą formę raz jeszcze w konfrontacji z rywalem zza miedzy - Politechniką Gdańską. Spotkanie rozpocznie się o godzinie 17.30 na hali CSA Politechniki Gdańskiej przy Al. Zwycięstwa 12. Zapraszamy!\nPW (24 września 2015)\nDługi koszykarski weekend dla AZS Uniwersytet Gdański\nZbliża się długi koszykarski weekend dla zawodniczek AZS Uniwersytet Gdański. W czwartek 24 września w Gdańsku o godz. 17:30 na hali PG zagramy kolejny sparing z Politechniką. W piątek natomiast w Aleksandrowie Łódzkim rozpoczyna się turniej ku pamięci Trenera Andrzeja Nowakowskiego z naszym udziałem. Rozegramy tam trzy mecze w piątek z MUKS Poznań, w sobotę z AZS Poznań, a w niedziele z gospodarzem UKS Aleksandrów Łódzki. O wynikach będziemy informować na bieżąco.\nWyrana z PG\nW meczu towarzyskim z Politechniką Gdańską górą AZS UG. Wynik meczu przez większość spotkania oscylował w granicach 15 pkt dla nas. Ostatecznie spotkanie zakończyło się wygraną 66-58.\nKolejny sprawdzian w czwartek 17 września !\nZapraszamy na mecz przeciwko Politechnice Gdańskiej. Mecz zostanie rozegrany na hali PG Aleja Zwycięstwa 12 w czwartek 17 września o 17:30.\n(15 września 2015)\nBasket Gdynia - AZS Uniwersytet Gdański\nMecz z Basketem Gdynia zakończył się wynikiem 54-89 i był bardzo dobrym sprawdzianem i okazją do konfrontacji z zawodniczkami grającymi w TBLK.\nMistrzostwa Polski AZS były pierwszym i bardzo intensywnym przetarciem dla naszej drużyny. Rozegraliśmy cztery mecze w dwa dni z zespołami z którymi będziemy rywalizować w lidze. Bilans to dwa wygrane i dwa przegrane mecze. Wygrane z MON-POL Płock 73-49 i z AZS Uniwersytet Łódzki 61-53, a lepsze od nas okazały się AZS Politechnika Krakowska 48-65 i AZS Uniwersytet Warszawski 65-90. Taki bilans dał nam brązowy medal Mistrzostw Polski AZS. Sumaryczne zdobycze punktowe naszych zawodniczek w czterech meczach to: Karolina Fomella 51 pkt., Karina Różyńska 49, Jastina Kosalewicz 49, Kinga Bączek 30, Angelika Kuras 27, Żaneta Szczęśniak 16, Anna Ussorowska 13, Magdalena Jacak 9, Agnieszka Ostrowska 4, Paulina Kuras 1. Należy z... [czytaj więcej]


Rola radcy prawnego w postępowaniu cywilnym - Impi\nRadca prawny jest profesjonalnym prawnikiem, którego praca polega na świadczeniu pomocy prawnej na rzecz różnorakich podmiotów. Pomoc prawna może przybierać różne formy.\nMoże być to odpowiadanie na pytania prawne i sporządzanie porad prawnych, sporządzanie pism w kontaktach z innymi stronami czynności prawnych, pomoc w kwestiach organizacyjnych osób prawnych lub ułomnych osób prawnych a także (w odczuciu wielu osób przede wszystkim) w reprezentacji przed sądami. Najczęściej radcy prawni występują jako pełnomocnicy w procesach cywilnych. Rola pełnomocnika jest bardzo odpowiedzialna i wyczerpująca, dlatego też radcowie prawni mają jako pełnomocnicy pełne ręce roboty. To praca, która wymaga nie tylko zaangażowania, ale też olbrzymiej wiedzy i pewnych predyspozycji, co sprawia, że nie każdy może być dobrym radcą prawnym.\nObrona interesów mocodawcy\nKlient przychodząc do radcy prawnego najczęściej wymaga sukcesu. Niestety w polskiej rzeczywistości, kiedy klient przychodzi do prawnika sprawa jest już tak zagmatwana, że nawet najlepsza kancelaria radcowska może mieć problemy z wygraniem sprawy. Rolą pełnomocnika procesowego jest dbać o interesy klienta. Nie zawsze będzie oznaczało to wygraną w sprawie. Pełnomocnik będący radcą prawnym musi zapoznać się ze stanem faktycznym sprawy i dokonać analizy go pod względem prawnym. Następnie powinien znaleźć rozwiązania najbardziej korzystne dla klienta. Nawet w obliczu przegranej pełnomocnik powinien robić wszystko by starty były jak najmniejsze.\nNiestety wbrew przekonaniom wielu osób w sporach sądowych nie chodzi o to który prawnik wygłosi ładniejszą przemowę. W rzeczywistości liczą się fakty i prawo. Prawnicy muszą popisać się nie tylko dobrą znajomością przepisów, ale także umiejętnościami logicznymi (połączenie przepisów z faktami) oraz retorycznymi (przekonanie sądu do swojej wersji). Niestety proces skonstruowany jest w taki sposób, że wszystkie te elementy muszą ze sobą współgrać. Często orężem okazują się starze orzeczenia sądów, w których tłumaczone są warunki zastosowania konkretnych konstrukcji prawnych. Dobry prawnik będzie umiał więc wykorzystać wszystkie dostępne środki (przepisy, interpretacje, wyroki, własne zdolności retoryczne) by jak najlepiej wpływać na pozycję klienta, nawet jeżeli sprawa z pozoru jest przegrana.


Wycena mieszkania, wyceny mieszkań online | eWycena.pl\nSporządzenie wyceny mieszkania może być bardzo pomocne przy jego sprzedaży bądź zakupie. Często jest też niezbędne, zwłaszcza wtedy, kiedy kupno mieszkania wiąże się z zaciągnięciem kredytu hipotecznego. Banki, które świadczą takie usługi, sprawdzają wartość nieruchomości. Dlatego też, wymagają od kredytobiorcy przedstawienia operatu szacunkowego, by mieć pewność, że kredyt jest odpowiednio zabezpieczony.\nWyceny mieszkania sporządza w formie operatu szacunkowego rzeczoznawca majątkowy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i standardami zawodowymi.\nRzeczoznawcy majątkowi przy określaniu wartości mieszkania biorą pod uwagę jego następujące cechy: lokalizację budynku, powierzchnię mieszkania, położenie na piętrze, rodzaj i stan techniczny zabudowy (np. wiek budynku), stan techniczno-użytkowy mieszkania, elementy wykończenia wnętrz, dostęp do mediów oraz jego funkcjonalność. Oczywiście wszystkie wspomniane czynniki są niezwykle istotne, jednak rzeczoznawca musi również znać ceny transakcyjne podobnych mieszkań w najbliższej okolicy. Z tego powodu, każdy rzeczoznawca majątkowy ma możliwość dostępu do aktów notarialnych, aby opinie o wartości wycenianej nieruchomości odzwierciedlały rzeczywiste ceny nieruchomości na rynku.\nTak jak przy sporządzaniu operatu szacunkowego domu czy działki, tak i w przypadku mieszkania, rzeczoznawca może sporządzić wycenę przy zastosowaniu podejścia porównawczego. W tym celu wybiera na potrzeby wyceny nieruchomości podobne do wycenianej. Podobieństwo określa się na podstawie lokalizacji, stanu prawnego, standardu wykończenia, jak również na podstawie innych cech, które w jakikolwiek sposób mogłyby wpływać na wartość takiej nieruchomości. Niezwykle istotne jest, by zestawiane mieszkania były przedmiotem sprzedaży w okresie nie dłuższym niż dwa lata od sporządzania operatu wycenianej nieruchomości. Mimo iż podejście porównawcze cieszy się największą popularnością wśród rzeczoznawców, określenie wartości nieruchomości może być sporządzone również przy zastosowaniu innych podejść wyceny jak np. podejścia dochodowego.