Janusz Szostak, Bandyci i celebryci — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nBandyci i celebryciTekst\nAutorzy:Janusz Szostak, Jarosław Sokołowski\nKup i pobierz za 24,99 zł 17,99 zł ($ 4,61)\nTagi: wspomnienia, mafia, przestępczości zorganizowanej, reportaże / wywiady / artykułyEdytuj\nProlog niczym epilog\nRozdział 1. Celebryta w kominiarce\nRozdział 2. Dekadencja „Pruszkowa”\nRozdział 3. Gwiazdy w cyrku\nRozdział 4. W jaskini rozkoszy\nRozdział 5. Kuchnia grecka\nRozdział 6. Beverly Hills po polsku\nRozdział 7. Imperium piękna\nRozdział 8. Miss kokainy\nRozdział 9. Aktor i recydywista\nRozdział 10. Jasnowidz i mafioso\nRozdział 11. Show w więzieniu\nRozdział 12. Jak hartowało się disco polo\nRozdział 13. Odwrócony czuje się przekręcony\nRozdział 14. Dziennikarze i gangsterzy\nRozdział 15. W salonie u „Dziada”\nRozdział 16. Dałem ochronę gangsterowi\nRozdział 17. Kapłan i mafioso\nRozdział 18. Kamienna twarz\nRozdział 19. Szybkie życie tygrysa\nRozdział 20. Puszczony w skarpetkach\nRozdział 21. Western po poznańsku\nRozdział 22. Gangster, który chciał być poetą\nRozdział 23. Dżentelmen wśród mafiosów\nRozdział 24. Mafia nie słucha Ich Troje\nCopyright@ by Janusz Szostak 2018\nFirma Korektorska UKKLW – Mirosława Lenart\nPiotr Kucza/Newspix, Materiał Prasowe (2)\nZPR MEDIA SA Harde Wydawnictwo ul. Dęblińska 6 04-187 Warszawa www.facebook.com/hardewydawnictwo/ www.instagram.com/hardewydawnictwo/\nmarketing manager Wydawnictwa Harde Edyta Wysokińska\nW latach 90. minionego wieku świat gangsterów i świat ówczesnych celebrytów mieszały się ze sobą praktycznie na co dzień. Aktorzy, sportowcy, gwiazdy estrady, a nawet politycy nie widzieli niczego złego w pokazywaniu się w towarzystwie znanych przestępców. Czuli się nawet w pewien sposób nobilitowani, że znają kogoś z tak zwanego miasta. Gdyż dzięki temu mogli choćby liczyć na odzyskanie skradzionego samochodu, zmobilizowanie do efektywnej pracy ekipy remontowej czy dostawę kokainy.\nŁadne i uległe aktoreczki, modelki i piosenkarki dzięki gang-sterom robiły kariery, które w żaden sposób nie były proporcjonalne do ich talentów. Dzięki dobrym relacjom z gangsterami takie artystki przeżywały swoje pięć minut.\n– Lgnęli do nas tacy ludzie, że czasami sam się temu dziwiłem, że nie boją się kompromitacji – wyznaje Jarosław Sokołowski. – Na szczęście nie były to czasy smartfonów, bo wybuchłoby sporo skandali, a dziennikarze długo mieliby o czym pisać. A tak, to tylko my napiszemy o tym w tej książce.\nW czasie, gdy w Polsce przestępczość zorganizowana święciła największe sukcesy, kierowałem działem sensacji w „Expressie Wieczornym”, popularnej wówczas warszawskiej popołudniówce. Zajmowałem się tam sprawami kryminalnymi, w tym dokonaniami rodzimych gangsterów. Z wieloma z nich stykałem się w swojej pracy. Niejednemu zależało na medialnej popularności, gdyż niewątpliwie podnosiło to ich znaczenie w gangsterskiej hierarchii. Stawali się też swego rodzaju celebrytami, znanymi niemal wszystkim Polakom. Doceniali zatem rolę mediów w budowaniu ich popularności.\nNie da się ukryć, że w tym czasie była całkiem spora grupa dziennikarzy, którzy pisali pod dyktando gangsterów. Niektórzy z nich do dziś uchodzą za dziennikarzy śledczych. Jedni robili to za pieniądze, inni ze strachu, a niektóre dziennikarki za seks.\n– Pewna gwiazda dziennikarstwa weszła mi do łóżka w hotelu, praktycznie przy ekipie telewizyjnej – zdradza „Masa”, który w latach 90. był popularny niczym gwiazdy estrady.\nW tej książce wspomnimy też o innych ówczesnych celebrytach z przestępczego świata: „Pershingu”, „Dziadzie”, „Nikosiu”, „Słowiku”, „Rzeźniku”, „Makowcu”, Lechu Grobelnym, „Westernie” czy Ricardo Fanchinim. Ich ksywki i nazwiska pojawiały się na pierwszych stronach gazet, byli powszechnie rozpoznawalni.\nDziś wiele osób oburza się, że byli przestępcy stają się na naszych oczach celebrytami. Choć wydaje się, że lata sławy dawno mają już za sobą. I teraz tylko usiłują – jedni lepiej, a drudzy gorzej – odcinać kupony od dawnej popularności. Kreując się głównie przez internet.\nW tej książce nie budujemy pomnika dla bandytów – pokazujemy jedynie, jak wyglądała Polska w latach 90. minionego wieku. Jak wielką popularność dawało czynienie zła i jak znani ludzie lgnęli ku temu złu. Bo zło bywa kuszące.\nWkrótce po napisaniu tej książki Jarosław Sokołowski został zatrzymany i aresztowany. Było to całkowitym zaskoczeniem nie tylko dla niego. Przyznam, że zupełnie nie spodziewałem się takiego przebiegu zdarzeń.\nPrzez ostatnie osiem miesięcy – przygotowując dwie książki o „Masie” – wiele razy zadawałem sobie pytanie, czy zerwał on całkowicie z przestępczą działalnością. Jak było naprawdę, oceni to zapewne sąd.\nPo zatrzymaniu „Masy” jeden z jego dawnych kumpli powiedział do mnie z wyczuwalną satysfakcją w głosie:\n– Pamiętaj, że można wyjść z „Pruszkowa”, ale „Pruszków” nigdy nie wyjdzie z człowieka.\nSprawa zatrzymania 16 maja 2018 roku najsłynniejszego świadka koronnego odbiła się szerokim echem w mediach. Wielu przyjęło ten fakt niemal entuzjastycznie. Dotyczy to głównie przedstawicieli półświatka, z którym „Masa” był identyfikowany w latach 90. ubiegłego wieku. Trudno jednak oczekiwać, by przestępcy, których zaprowadził za kraty, solidaryzowali się z nim, gdy on sam trafił do celi.\n„Masa” – zdaniem „Chińczyka” – pozował jedynie na skruszonego gangstera, lecz w rzeczywistości nie zmienił swojego postępowania:\n„Stał się nietykalny dzięki prokuratorom, którzy zrobili kariery na jego zeznaniach. Był i jest bandytą, tyle tylko, że bezkarnym. Sam jestem świadkiem w kilku postępowaniach związanych z »Masą«, gdzie w grę wchodzą korumpowanie czy powoływanie się na wpływy wśród urzędników i prokuratorów” – stwierdził „Chińczyk” w rozmowie z „Super Expressem”.\nZwolennikiem teorii o bezkarności „Masy” jest także Piotr Pytlakowski, który w jednej ze swoich książek sugeruje, że policja i prokuratorzy patrzyli przez palce na to, co robi Sokołowski.\nDo tej tezy przychyla się też Roman O., pseudonim „Sproket”, były przyboczny „Masy”. Na pytanie:\n– Jak człowiek objęty programem ochrony świadka koronnego mógł dokonywać przestępstw i gdzie byli w tym czasie funkcjonariusze z Zarządu Ochrony Świadka Koronnego? – „Sproket” odpowiada:\n– Policja patrzyła w drugą stronę, bo wcześniej otrzymała polecenie służbowe, aby się nie wpierdalać.\nPrzy okazji pisania poprzedniej książki (Od pakera do gang-stera) zapytałem „Masę”, czy nie przeszkadza mu całodobowa inwigilacja.\n– Przyzwyczaiłem się do tego. Nic mnie to nie uwiera, bo to są wspaniali ludzie. Poza tym czuję się bezpieczny.\n– Miałbym poważne problemy. Może gdyby chodziło o jakieś drobne przewinienie, to przymknęliby na to oko.\n– Co masz na myśli, mówiąc o drobnym przewinieniu?\n– A poważniejsze przestępstwa? Gangsterka?\n– Zdecydowanie nie, gdyż z tego powodu mieliby gigantyczne kłopoty. Zresztą mój etap życiowy związany z gangsterką zakończył się definitywnie – zastrzegł świadek koronny.\nWraz z „Masą” funkcjonariusze zatrzymali pięć innych osób, w tym m.in. jego syna Mariusza, Zbigniewa G. – naczelnika Wydziału Wywiadu Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi, oraz Grzegorza S. – urzędnika łódzkiej delegatury Urzędu Celno-Skarbowego.\nProkurator z Wydziału Zamiejscowego Departamentu ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w Lublinie zarzuca „Masie”, że w 2012 roku za pomocą nierzetelnych dokumentów wyłudził kredyty i pożyczki na łączną kwotę 668 515 złotych w ośmiu bankach. Świadek koronny jest też podejrzewany o korumpowanie policjanta Zbigniewa G., pełniącego funkcję naczelnika Wydziału Wywiadu Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi. Miał mu przekazać środki anaboliczne (policjant jest kulturystą) oraz dwie tony pelletu o wartości 1479 złotych.\nProkurator zarzucił także „Masie”, że wspólnie z synem Mariuszem i Wojciechem Z. dał łapówkę – 2 tysiące złotych – Grzegorzowi S., urzędnikowi II Urzędu Celnego w Łodzi. Miało to związek z postępowaniem prowadzonym o uszczuplenie podatku akcyzowego z tytułu sprowadzenia samochodu marki Audi Q5 przez syna świadka koronnego.\nJarosławowi Sokołowskiemu zarzucono również, że dwukrotnie – 30 grudnia 2014 roku oraz 19 maja 2016 roku – złożył fałszywe zeznania w sprawie o wykroczenie drogowe prowadzonej przez Wydział Wykroczeń i Przestępstw w Ruchu Drogowym Komendy Miejskiej Policji w Łodzi. Przedstawiono mu również zarzut niezapłacenia kwoty 160 000 złotych właścicielowi firmy budowlanej za ułożenie kostki brukowej.\nZa to wszystko grozi „Masie” kara do 10 lat pozbawienia wolności. Jak powiedział mi jego adwokat Franciszek Piątkowski, właśnie ewentualna wysokość kary, a nie materiał dowodowy, była podstawą do zastosowania przez sąd tymczasowego aresztu na okres trzech miesięcy.\nJak jednak widać, postawione zarzuty nie dotyczą gangsterskich działań świadka koronnego. Zdaniem Franciszka Piątkowskiego mają one charakter bardziej towarzyski niż przestępczy.\n– Zarzuty korupcyjne, które przedstawiła mojemu klientowi prokuratura, dotyczą jakichś drobnych kwestii, a kwoty są kuriozalne, jak na postępowanie przygotowawcze, które jest prowadzone od trzech lat – mówił mecenas Piątkowski w rozmowie ze mną.\nZbigniew G., którego „Masa” miał rzekomo korumpować pelletem, w przeszłości służył w Zarządzie Ochrony Świadka Koronnego i ochraniał Sokołowskiego. W ten sposób obaj panowie poznali się i – spędzając ze sobą sporo czasu – mogli się zaprzyjaźnić.\nTakie sytuacje nie są odosobnione, co zauważa Leszek Kardaszyński, były szef ZOŚK [Zarząd Ochrony Świadków Koronnych – red.]:\n„Czy jest możliwa sytuacja, że świadek koronny zbytnio zaprzyjaźnia się z policjantami, którzy go chronią? Oczywiście nie powiem, że jest to nagminne ani że jest to powszechne. Incydentalnie takie sytuacje miały miejsce. Oni ze sobą spędzają mnóstwo czasu, nie tylko w miejscu zamieszkania, policjanci wożą ich na rozprawy sądowe. Jak ileś godzin jadą, śpią na obiektach, posiłki jedzą razem, siłą rzeczy zawiązuje się jakaś nić. To, że jest to policjant, a to jest bandyta, to granica cały czas jest, ale ona nie jest taka wyrazista” (S. Latkowski, P. Pytlakowski, Koronny nr 1. Pseudonim Masa).\n„Masa” oraz Zbigniew G. zaprzyjaźnili się właśnie w sposób opisany przez Kardaszyńskiego. Nie to jednak budzi najwięcej wątpliwości, lecz fakt, że zarzuty dotyczą czynów popełnionych w latach 2012-2016. Dlaczego zatem śledczy zajęli się nimi dopiero teraz?\nJeśli „Masa” jest objęty programem ochrony świadka koronnego, powinien być inwigilowany 24 godziny na dobę. I był. Więc informacje związane z jego rzekomymi przestępstwami powinny wypłynąć od razu. Jak to się zatem stało, że policja, a szczególnie funkcjonariusze z Zarządu Ochrony Świadka Koronnego przeoczyli taką liczbę przestępstw? Czy może były one celowo tuszowane przez tyle lat?\nTymi wątpliwościami postanowiłem się podzielić z Lubelskim Wydziałem Zamiejscowym Departamentu do spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji, który prowadzi sprawę „Masy”. Zapytałem też, czy ktokolwiek z funkcjonariuszy ZOŚK ma – lub będzie miał – postawione zarzuty za niedopełnienie obowiązków służbowych oraz niedopilnowanie świadka koronnego, w efekcie czego dopuścił się on rzekomych przestępstw. A jeśli nie, to dlaczego?\nOdpowiedź była, jak mogłem przypuszczać, wymijająca:\n„Śledztwo przed przedstawieniem zarzutów trwało długi okres czasu z uwagi na obszerność i niejawny charakter materiału dowodowego stanowiącego podstawę zarzutów i główny trzon akt sprawy. Są to materiały zebrane w trybie ustawy o Policji. W zakresie ochrony świadka koronnego oraz działania CBŚP w tym zakresie nie udzielam żadnych informacji. Proszę ewentualne pytania kierować do Policji. Odnośnie pytań dot. przyszłych zarzutów, które ewentualnie mogą być przedstawione, to zarówno taktyka śledztwa, jak i zasady procedury karnej wskazują, że nie ujawnia się tego typu informacji, gdyż mogłoby to narazić interes postępowania. Dlatego też w tym zakresie również nie udzielam odpowiedzi” – stwierdził prokurator Maciej Florkiewicz. Idąc za jego radą, zwróciłem się z podobnymi pytaniami do policji.\n„Informuję, że interesującą Pana sprawę prowadzi BSWP, w związku z powyższym to pytanie należałoby skierować do organu prowadzącego. W nawiązaniu do pozostałych pytań przypominam, że zgodnie z art. 23 pkt. 2 Ustawy o świadku koronnym okoliczności dot. ochrony lub pomocy, o których mowa w art. 14-20 w/w ustawy, podlegają w każdym przypadku ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych. Warto zaznaczyć, że funkcjonariusze ochrony odpowiadają w takich przypadkach za zapewnienie bezpieczeństwa osobie chronionej zgodnie z zakresem jej stosowania” – odpowiedziała mi komisarz Iwona Jurkiewicz, rzecznik prasowy CBŚP, któremu podlega ZOŚK.\nZ odpowiedzi rzecznik prasowej CBŚP zrozumiałem, że na tę sprawę spuszczono zasłonę milczenia. Natomiast funkcjonariusze ZOŚK nie mają obowiązku informowania organów ścigania o ewentualnych przestępstwach dokonywanych przez świadka koronnego, gdyż ich głównym zadaniem jest zapewnienie mu bezpieczeństwa.\nOd 18 maja „Masa” przebywa w areszcie w Opolu Lubelskim. Tamtejszy zakład karny jest najnowocześniejszym więzieniem w Polsce, ale dla świadka koronnego nie stanowi to żadnego pocieszenia.\n– Jestem niewinny, a te wszystkie zarzuty to jakieś drobiazgi albo dotyczą mojego życia towarzyskiego – przekazuje mi za pośrednictwem adwokata. – Odniosłem się do zarzutów i zanegowałem jakąkolwiek ich podstawę. Nie jestem w stanie zrozumieć, dlaczego wymiar sprawiedliwości postępuje ze mną w ten sposób.\n– Tak, mam o to bardzo duży żal. 18 lat walczyłem z przestępczością, pomagałem wymiarowi sprawiedliwości, by rozpracowywać i rozbijać zorganizowane grupy przestępcze, a w tym momencie pokazuje mi się plecy. Tworzy się przeciwko mnie zarzuty, które są absurdalne.\n– Jak myślisz, dlaczego tak się dzieje?\n– Nie powiem, że dobrze, bo wolę wolność. Tęsknię za żoną i dziećmi. Niemniej mam zabezpieczone podstawowe potrzeby, a przede wszystkim bezpieczeństwo. Jednak mam duże poczucie krzywdy, jaka mnie spotkała. Jeżeli postępowanie toczy się od 2015 roku, czyli od trzech lat, a ja jestem pod absolutnym, specjalnym nadzorem ZOŚK-i, to co oni robili przez te lata? Obserwowali, jak popełniam przestępstwa? – pyta retorycznie. – Czuję się jak kozioł ofiarny w jakiejś niezrozumiałej dla mnie rozgrywce.\nO co może chodzić, stara mi się wyjaśnić jeden z łódzkich policjantów:\n– Od pewnego czasu był głęboki konflikt między Biurem Spraw Wewnętrznych Policji a naczelnikiem Zbigniewem G. z ZOŚK-i. „Masa” to tylko pionek na szachownicy, na której rozgrywana jest większa partia – twierdzi mój rozmówca i dodaje: – I niekoniecznie dotyczy to tylko rozgrywek w łódzkiej policji.\nMój rozmówca zwraca mi uwagę na inne zdarzenia z 16 maja 2018 roku:\n– Znamienne, że w dniu, gdy zatrzymano „Masę” i naczelnika Zbigniewa G., agenci CBA weszli również do domów: Zbigniewa Maja – byłego komendanta głównego policji, oraz Krzysztofa A. i Jacka L. – byłych dyrektorów łódzkiej i poznańskiej delegatury CBA. Majowi zarzucono między innymi ujawnianie informacji z prowadzonych postępowań karnych oraz na temat dopiero planowanych czynności. Chodziło o wywiad udzielony dziennikarzowi PAP-u. Nie zdziwiłbym się, gdyby za pewien czas okazało się, że te dwie sprawy – „Masy” i Maja – są elementami jednej układanki.\nByć może zatrzymanie świadka koronnego to fragment jakiejś zwykłej rozgrywki. A może zgubiła go po prostu pewność siebie? Tego dziś nie wiem. Choć pytań rodzi się wiele.\nNa wyjaśnienie zarzutów postawionych „Masie” przyjdzie nam jeszcze nieco poczekać. Tymczasem zapraszam do lektury tej książki, która sporo mówi o tym, kim był i jest Jarosław Sokołowski.\nCELEBRYTA W KOMINIARCE\n– Wiele osób zarzuca ci, że nim jesteś – że gangster stał się celebrytą. Czujesz się celebrytą? Jaki jest twój stosunek do tego typu opinii? Nie lubisz, gdy tak o tobie mówią.\n– To złośliwe gadanie. Wynika ze zwykłej zazdrości wobec tego, co robię, i jak radzę sobie w życiu.\n– Nie da się ukryć, że jesteś popularną osobą, a to w zupełności wystarczy, by zyskać miano celebryty.\n– Owszem jestem popularny i bez zbędnej kokieterii przyznaję się do tego. Myślę jednak, że celebrytą to ja byłem w latach 90., gdy praktycznie na co dzień przebywałem w towarzystwie polityków, ludzi zamożnych, artystów, którym zależało na znajomości ze mną. To właśnie był czas, gdy byłem swego rodzaju celebrytą.\n– Wtedy byłeś popularny i dziś też jesteś znany, może nawet bardziej.\n– Ale czy ja zachowuję się jak celebryta? Czy spotykam się na imprezach ze znanymi ludźmi? Nie, chociaż mam takie kontakty. Jednak nie staję przecież na ściance.\n– Powiedz z ręką na sercu: czy zależy ci na popularności? Przecież praktycznie każdy człowiek ma w sobie tę próżność, że chciałby być znany.\n– Tu nie chodzi o próżność, lecz jedynie o marketing. Jeśli z Arturem Górskim czy z tobą wydaję książki, to zależy mi, aby one się dobrze sprzedawały. A popularność napędza ciekawość i popyt. To jest po prostu moja praca, która zabiera mi sporo czasu, z czego nieraz muszę się tłumaczyć żonie. To samo dotyczy aktywności na Facebooku, który jest moim oknem na świat – to mój drugi dom, w którym żyję wirtualnie. I tam też promuję to, co robię.\n– Nie wszystkim to się jednak podoba, można tam przeczytać niepochlebne komentarze.\n– Niektórzy wchodzą na moją stronę i wygłaszają negatywne opinie. Oni są jak gość, który wszedł do domu i nasrał na dywan. Uzurpują sobie prawo do tego, że można zajrzeć na moją stronę i mi nawrzucać.\n– Skoro jesteśmy przy Facebooku – coś takiego się porobiło, że wielu byłych gangsterów toczy tam ze sobą wirtualne wojny. Głównie z tobą.\nJest to spowodowane zazdrością i chęcią zaistnienia. Ja takiego zamysłu, aby z kimkolwiek walczyć, nie miałem. Moje życie na Facebooku potoczyło się właśnie tak, bo gdy zaczęliśmy pisać książki, to utworzyłem tam swój profil, aby je promować. Potem pojawili się ludzie, którzy byli nikim, a teraz chcą uchodzić za gangsterskich bossów lub baronów narkotykowych. Osoby, które na mojej popularności chcą coś dla siebie ugrać. Kim był „Chińczyk”? Nikim. A „Szlachet”? Ochroniarzem mojego psa. Tak naprawdę jakiś poziom trzyma tylko „Sproket”. Co prawda jesteśmy wobec siebie w opozycji, ale to inteligentny, ogarnięty gościu i z nim mogę dyskutować. Wiele nas różni, ale potrafimy dyskutować na argumenty. Ale taki popychel jak „Chińczyk” udaje gita i opowiada, że to on stworzył szlaki narkotykowe. Tymczasem on tylko jeździł z „Żabą” jako tłumacz, bo Jurek był ciołek i nie znał języków. Teraz tacy jak on wymyślili sobie, że jeśli mnie zaatakują, przyniesie im to jakieś korzyści. Nie budują sobie tym fejmu, co najwyżej u patologii. To ciemna strona społeczeństwa – to są ludzie, którzy mają skrzywione charaktery, wypaczone idee życiowe. Nasłuchali się o jakiejś charakterności. Ale w ogóle nie wiedzą, co to są zasady i charakterność. Bo nie żyli w latach 70. czy 80. Ty czy ja moglibyśmy im to wytłumaczyć. Przez lata 90., niestety, te zasady się połamały. I to nie ja złamałem zasady w 2000 roku. One się dewaluowały przez całą dekadę lat 90. Wtedy zaczęły rządzić pieniądze, a nie zasady. Jaki ja byłem rozczarowany, jaki to był dla mnie zawód, gdy poznałem prawdziwą twarz starej pruszkowskiej recydywy. Gdy przez lata nasiąkałem ich opowieściami o charakterności i zasadach. Nagle zacząłem z nimi obcować i cały ten czar prysnął, bo poznałem ich prawdziwe oblicza. Zobaczyłem, że to nie są tytani, lecz zwykli ludzie z wielkimi ułomnościami. Kim są tak naprawdę recydywiści? Gównem! Oni sobie nawet soli pod celą nie pożyczają.\n– Ciągnęło cię kiedykolwiek, by wrócić na gangsterską ścieżkę, do dawnych kumpli?\n– Nigdy. Od czasu, gdy zostałem świadkiem koronnym, nie mam takich ciągot. Można powiedzieć, że zmądrzałem. Wziąłem się za biznes, za pisanie książek. Mam jak zarabiać na życie.\n– Podobno jednak starzy zaproponowali ci w 2013 roku włączenie się w reaktywację „Pruszkowa”. Było ponoć takie spotkanie w hotelu Hilton, między innymi ze „Słowikiem” i „Wańką”. Wybaczyli ci, że na nich zeznawałeś?\n– Było tam kilkunastu najważniejszych gangsterów i kilku prawników. Wtedy powychodzili na wolność i kombinowali, jak odzyskać dawne znaczenie. Wiedzieli, że beze mnie będzie im trudniej, bo zawsze byłem doskonałym organizatorem i miałem dobre pomysły. Może chcieli mnie udobruchać, aby potem wystawić na cel tak jak „Pershinga”? A ja chciałem, żeby przeprosili za jego śmierć i za to, że grozili mojej rodzinie. Nie chcieli jednak tego zrobić.\n– Jaki mieli plan na reaktywację grupy?\n– Taki, że teraz wszyscy siedzą.\n– Ludzie rozpoznają cię czasami na ulicy, mimo że twoja twarz nie jest powszechnie znana?\n– Zdarza się to od czasu do czasu. Na tyle jednak jest to krzepiące, że takich przypadków nie ma wiele.\n– Zatem nie grozi ci dekonspiracja jako świadkowi koronnemu?\n– Do tej pory sprzedało się około dwóch milionów książek o mnie. Wszystkie moje zdjęcia w tych książkach są albo zaciemnione, albo mam kominiarkę, albo widać mnie i tylko kawałek twarzy w lustrze. Staram się uchylać jedynie rąbka tajemnicy. Pamiętaj, że każdą książkę przeczytało kilka osób – to spora część społeczeństwa. Ci ludzie żyją w tej samej przestrzeni publicznej co ja, zatem nie dziwię się, że niektórzy z nich mnie rozpoznają. Na przykład na siłowni czy w innych miejscach, gdzie przebywam. Zwykle są zdziwieni, że jestem normalnym facetem. Ja w sumie jestem skromny i staram się nie błyszczeć, nie rzucać się w oczy. Nie noszę Versace ani złotych łańcuchów. Natomiast bardzo dbam o to, żeby nie być rozpoznawalnym. Ale mimo to niektóre osoby mnie rozpoznają. Niedawno miałem taką sympatyczną historię. Czekam na wizytę u lekarza. W poczekalni było ze 30 osób, w tym policjant z ZOŚK-i. Nagle przychodzą dwie laski, takie, od których trudno oderwać wzrok. Chętnie postawiłbyś im najdroższego drinka na dyskotece. Nagle jedna patrzy na mnie i prawie oniemiała. A ja to widzę i już się krępuję. Coś tam ze sobą porozmawiały i gdy odważyły się do mnie podejść, zapytały: „Pan Jarek Sokołowski?”. „Tak, tak” – co miałem ciąć głupa i udawać, że jestem kimś innym. A one na całą poczekalnię: „O Jezu, pan Sokołowski!”. A tam siedzi kilkadziesiąt osób, które nie wiedzą, kim jest Jarek Sokołowski. I patrzą na mnie z pytaniem w oczach: kim on jest? Czułem się zażenowany i bardzo głupio.\n– Zdarzyło ci się rozdawać autografy?\n– Rozdaję bardzo dużo autografów, sporo ludzi prosi mnie o spotkanie i podpisanie książki. Jestem popularny i czuję się zobowiązany podpisać książkę, jeśli ktoś ją kupił. Ile mi to czasu zajmie? Pięć minut. Nie mogę odmówić, gdy jakiś człowiek zadał sobie trud i przyjechał po autograf.\n– Ale to może być niekoniecznie czytelnik, tylko kiler, który zechce cię odstrzelić.\n– Ale ja nie jestem sam, zawsze mam ochronę.\n– Co dało ci większą popularność: gangsterka czy książki?\n– Zdecydowanie książki. Ale z kolei bez gangsterki nie byłoby mojej obecnej sławy.\n– Zawsze miałeś dobry kontakt z mediami, wyglądało nawet, jakbyś go szukał.\n– Starałem się mieć dobre relacje z dziennikarzami. Niestety – dziennikarze to są też ludzie, ze wszystkimi ułomnościami. Taki Piotr Pytlakowski, z którym miałem dobry kontakt do czasu wydania pierwszej książki, potem się ode mnie odwrócił. Moja popularność tak go pierdolnęła, że koniec. To samo jest z Sylwestrem Latkowskim i innymi dziennikarzami, z którymi w tej chwili jestem w konflikcie. I to tylko dlatego, że chcieli pisać ze mną książki, a ja ich nie wybrałem.\n– To temat na oddzielną opowieść, do której pewnie jeszcze wrócimy w tej książce. W latach 90. stałeś się jednak w pewnym sensie ulubieńcem dziennikarzy. Ciebie zawsze było dużo w mediach. O „Kajtku”, „Bolu” czy „Parasolu” rzadko kiedy się wspominało.\n– Wówczas w mediach mafia pruszkowska to byli „Masa”, „Kiełbasa” i „Pershing”. Przez chwilę głośno jeszcze było o „Słowiku”, gdy ułaskawił go Wałęsa. Starzy z zarządu tak naprawdę od kontaktów z mediami mieli mnie. Oni oglądali filmy o chłopcach z ferajny i ojcach chrzestnych. Zawsze przy kieliszku wpajali mi pseudosycylijskie zasady: „Pamiętaj, Jarek, ty będziesz znany, na świeczniku, a my będziemy sobie siedzieć na zapleczu, jeść pizzę i decydować o losach całej Polski”. Takie bzdury wtedy snuli.\n– To prawda, mało się o nich pisało. W tamtym czasie choćby „Parasolem” zainteresowałem się chyba raz czy dwa. Raz młoda prostytutka przyszła do redakcji i żaliła mi się, że ona i jej koleżanki nie chcą jeździć na zamówienia „Parasola”, bo jest wyjątkowo perwersyjny i brutalny. Opowiadała, że kiedyś z jego powodu wyskakiwała przez okno zajazdu w Nadarzynie.\n– Sam widzisz, że to byli osobnicy dość prymitywni i nie nadawali się nawet do kontaktów z prostytutkami, a co dopiero z mediami. Oni się nie wychylali do mediów. W ogóle byli leniwi i do roboty się nie wyrywali. Ja byłem pracowity i ambitny, w pewnym momencie odpowiadałem za cały mafijny aparat przemocy w Polsce. Czy naprawdę wierzysz w to, że „Baranina” albo Fanchini byli szefami szefów, bo mieli pieniądze? To nie jest Italia i nie Ameryka, że rządzi ten, kto ma pieniądze. My mieliśmy rosyjskie wzorce, rządził ten, kto miał aparat przemocy, siłę. Aparat przemocy na polecenie starych podporządkowałem sobie ja. Byłem człowiekiem, któremu podlegała cała gangsterska Polska.\n– To również dawało ci popularność.\n– Oczywiście, że tak. Hasło „Masa” otwierało wszystkie drzwi. Pokazać się ze mną było wtedy w dobrym tonie. Brylowałem na rautach polityków czy biznesmenów. Ten chciał poklepać mnie po plecach, a inny wypić ze mną lufę. Dobrze, że to nie była era smartfonów, bo pewnie chcieliby robić ze mną selfie. Ile byłoby teraz kompromitacji różnych polityków.\n– Dlaczego do was, bądź co bądź przestępców, lgnęli politycy, artyści, sportowcy, biznesmeni?\n– Dlatego, że byliśmy sławni i – poprzez nasz aparat przemocy – mieliśmy władzę. Podam ci przykład wiceministra finansów w tamtym czasie. Czy mogłem być mu do czegoś potrzebny? A jednak byłem. Do kogo poszedł, gdy stolarze opóźnili się z wykonaniem mu kuchni? Do mnie. I jaki on był szczęśliwy, gdy wysłałem do niego ekipę „Mięśniaków” i wpierdolili tym stolarzom.\n– Inni byli gangsterzy zazdroszczą ci popularności. Jak myślisz czemu?\n– Może nie tyle popularności, ile pieniędzy. Przeliczają sobie dwa miliony książek razy 35 złotych i wychodzi im monstrualna góra pieniędzy. Myślą, że zagarniam całość. Stąd biorą się ich frustracje i nieprzespane noce. Sukces rodzi nienawiść. Zazdroszczą mi, ale nie w pozytywnym sensie – i to ich wkurwia. Zatem próbują osłabić moją pozycję. Chcieliby swoje szczerbate szczęki wbić w mój tort. Ale dla nich pociąg z napisem „fortuna” już dawno odjechał. Jednak gdybym miał żyć tylko z książek, musiałbym wbić zęby w mur.\n– To dlatego szukasz innych źródeł zarobkowania? Kiedyś chciałeś zrobić biletowane spotkania ze sobą – i nie wyszło. Dlaczego? Nie było chętnych?\n– Zgłosił się do mnie człowiek z Poznania, który organizował podobne imprezy z celebrytami. Zaoferował mi 47 tysięcy złotych za jedno spotkanie. To było godziwe honorarium, czemu więc miałbym odmówić? Spotkanie miało się odbyć w hali Arena, którą on wynajął. Sprzedał kilka tysięcy biletów – niemal wszystkie! – a moja gaża wzrosła dwukrotnie. Powiedziałem o tym policjantom i tak naprawdę to oni storpedowali spotkanie. Potem chcieliśmy zorganizować takie spotkanie na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich, ale ludzie prezydenta Poznania powiedzieli nam, że w ich mieście tego nie zrobimy, bo on nie chce mieć problemów z policją.\n– Jeździsz na spotkania z czytelnikami?\n– Nie, z zasady w żadnych grupowych spotkaniach nie biorę udziału.\n– Zatańczyłbyś w Tańcu z gwiazdami? Miałeś taką propozycję?\n– Tak – zaraz po tym, jak ukazała się moja druga książka, występowałem w programie Polsatu Państwo w państwie. I wtedy zaproponowano mi udział w Tańcu z gwiazdami. Otrzymałem też propozycję występu w kilku innych programach, m.in. w jednym kulinarnym, gdzie miałem chodzić w fartuchu i kominiarce oraz bić uczestników. Zupełnie chory pomysł, ale teraz agresja i wulgaryzmy sprzedają się najlepiej. Jednak to byłaby kompromitacja dla mnie i instytucji świadka koronnego.\n– Odrzuciłeś te wszystkie oferty telewizyjne?\n– Oczywiście, gdyż były dla mnie uwłaczające.\nKup i pobierz za 24,99 zł 17,99 zł ($ 6,40 $ 4,61)


Słówko tygodnia – majuskuła kontra minuskuła - Agencja Skrivanek - Biuro Tłumaczeń\nAgencja Skrivanek - Biuro Tłumaczeń > O nas > Aktualności > Słówko tygodnia > Słówko tygodnia – majuskuła kontra minuskuła\nSłówko tygodnia – majuskuła kontra minuskuła\nMajuskuła (od łac. maiuscula littera – nieco większa litera), czyli wielka litera alfabetu, której format i kształt jest większy w porównaniu z literami małymi. Terminu tego używać będą osoby zajmujące się projektowaniem krojów pisma oraz historycy. Formalnie zatem pisanie dużymi/„drukowanymi” literami nazwiemy pismem majuskułowym lub wersalikowym. Historycy posługiwać się będą również oczywiście także innymi, bardziej szczegółowymi nazwami. Za przykład może tu posłużyć choćby określenie „uncjała” stosowane w odniesieniu do zaokrąglonych i oddzielnych majuskuł występujących w greckich i rzymskich manuskryptach. W kontekście poligraficznym (przy pracy z drukiem) majuskuła nazywana jest wersalikiem (od łac. versus – bruzda, ale także linia i wiersz tekstu). W innych, niespecjalistycznych kontekstach powszechnie stosowanym terminem jest po prostu wielka lub duża litera. Warto przy tym pamiętać, że poprawną językowo konstrukcją jest „pisanie wielką/dużą literą” (por. porady językowe: „We wszystkich listach słowa będące bezpośrednim zwrotem do adresata piszemy wielką literą”; „Oba człony piszemy wielką literą, gdyż w przypadku Skweru Kościuszki, Osiedla Młodych czy Bulwaru Nadmorskiego są one częścią nazwy własnej”. Unikamy zatem rozpowszechnionego, lecz będącego błędem rusycyzmu: „z wielkiej/dużej litery”! Minuskuła (od łac. minusculus – niewielki) to antonim majuskuły, czyli mała litera alfabetu, zwana także literą tekstową. Pisanie małymi literami nazwiemy zatem pismem majuskułowym albo tekstowym właśnie. Stosowanie poszczególnych terminów wygląda analogicznie jak w przypadku majuskuły. Określenia minuskuła użyją osoby zajmujące się pismem i historycy, pojęcia „litera tekstowa” – drukarze; wszyscy inni powiedzą po prostu „mała litera”. Na koniec przywołajmy jeszcze mylone często z wersalikami pojęcie kapitaliki. Kapitaliki będą to czcionki o kroju dużych liter, czyli wersalików, ale o wysokości małych liter, stosowane najczęściej do wyróżnień w tekście drukowanym. Co jednak nie oznacza, że nie można spotkać wariantu kapitalików z majuskułą…;)


Zieleniec przy bazylice będzie nadal stał pusty, choć pojawiły się dwie propozycje. Zobaczcie, jakie • Wiadomości • www.rybnik.com.pl\n2015-11-16, Autor: bf, UM Rybnik\nNie tak dawno temu, został rozstrzygnięty konkurs na opracowanie projektu stałej formy graficznej, rzeźby lub innej instalacji przestrzennej nawiązującej do nazwy Zieleńca Polskiej Organizacji Wojskowej.\nW konkursie zgłoszone zostały dwie prace:\n- projekt Anity Baron - „Wstęga czasu”\n- projekt wspólny Aleksandry Głowackiej, Kamila Kuligowskiego i Marcina Stosia, przedstawiający 2 koncepcje: „Pomnik pamięci” i „Miejsce pamięci”\nKomisja konkursowa, w składzie:\n- Piotr Masłowski – Zastępca Prezydenta Miasta Rybnika, Przewodniczący Jury;\n- Aleksandra Frydrychowicz – Kierownik Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków;\n- Janusz Orzeł – Naczelnik Wydziału Architektury;\n- Julia Wójcik – Biuro Kultury\n- Bogdan Kloch – Dyrektor Muzeum w Rybniku;\noceniła zgłoszone do konkursu projekty przyznając punkty wg skali od 0 do 5, biorąc pod uwagę walory artystyczne, estetyczne, kompozycyjne oraz możliwości techniczne i finansowe wykonania projektu. W posiedzeniu Jury uczestniczył Dyrektor Zarządu Zieleni Miejskiej w Rybniku – Andrzej Kozera, jako inicjator koncepcji ogłoszenia konkursu i zarządca zieleńca.\n- Komisja po przyznaniu punktów jednogłośnie stwierdziła, że nie przyzna nagrody głównej. Jury przyznało 2 wyróżnienia Anicie Baron z pracowni projektowej MOJO w wysokości 2.000 zł brutto oraz projektowi wspólnemu: Aleksandry Głowackiej, Kamila Kuligowskiego i Marcina Stoś, w wysokości 2.000 zł brutto – wyjaśniła Agnieszka Skupień, rzecznik rybnickiego magistratu.\nKiedyś zieleniec POW przed Bazyliką św. Antoniego kojarzył się głównie dzięki kwietnikom-kaczkom, które zostały przeniesione do skweru w pobliżu Reala. Celem konkursu było więc zaprojektowanie elementu kompozycji przestrzennej tego miejsca tak, by uwzględniał on charakter otoczenia, tworząc z nim spójną i harmonijną całość oraz dając efekt estetycznego elementu architektury miejskiej, jednocześnie nawiązując do nazwy zieleńca.\nTagi: zieleniec POW, bazylika św. Antoniego, Zarząd Zieleni Miejskiej w Rybniku, konkurs, projekty\n~mb3366 2015-11-16 07:59:29\nPIS u władzy.... wolne miejsce w centrum duzego miasta ..... uuuuu. Obstawiam, że w kolejnym konkursie do wyboru będzie A: betonowa miniatura TU154; B: skrzydlo TU154 C: Pomnik Jarka ze skrzydłem ..... Ja bym jeszcze dodal D: Brzoza ale to chyba nie bedzie poprawne politycznie\n~THE Bill 2015-11-16 08:05:58\nI bardzo dobrze, że nie zdecydowano się na realizację takich szpetnych form. Dość już tych ścian płaczu! Ileż jeszcze będziemy opłakiwać przeszłość? Nie twierdzę, że mamy o niej zapomnieć, ale potrzeba miejsca radosnego, nasyconego pozytywną energią, a nie miejscem gdzie będziemy rozdrapywać rany, tym bardziej, że obok jest plac zabaw gdzie aż głośno od śmiechu dzieci, i taka sentymentalna budowla nie wpisywałaby się dobrze w to miejsce. Myślę, że w to miejsce dużo lepiej wpisywałyby się zwyczajne zieleńce, altanki dające cień, miejsce gdzie można wypocząc (pomimo krzyków dzieci).\n~ 2015-11-16 08:53:37\nzróbcie tam normalne zielone miejsce a nie jakieś bzdury jak ten park tematyczny koło kampusa który jest wielkim nieporozumieniem\n~ 2015-11-16 08:54:22\nA tam koniecznie trzeba coś jeszcze wepchnąć? Ja nie odczuwam tam braku zagospodarowania.\n~chammomila 2015-11-16 08:59:29\nOdezwał się w urzędnikach syndrom" starej panny" która na każdej płaskiej powierzchni musi położyć serwetkę i nastawiać durnostojek? Po kie licho tam cokolwiek dokladać? Nie ma magistrat pomysłu jak pokazać że coś robi? Skwerek plus plac z fontanną\nsą chyba najlepej zrobionym elementam miejskiej przestrzeni rekreacyjnej jakie w mieście powstały\n~suvari 2015-11-16 09:28:23\nDlaczego te puste miejsca wam przeszkadzają????Był ktoś z władzy tam latem?W upały ludzie chłodzili się na tej trawce a dzieciaki i nie tylko dzieciaki miały miejsce do ćwiczeń!!!!\n~anitab 2015-11-16 09:34:13\nZapraszam do przeczytania opisu projektu i obejrzenia całych plansz konkursowych\n~elegant 2015-11-16 09:37:26\nNowa ekipa u władzy,wszystko miało być szybciej,lepiej ,sprawniej,nowocześniej.Po roku urzędowania jest pucha!Zatrudniono ponoć najlepszych "specjalistów" na stanowiskach kierowniczych i małego kawałka przestrzeni nie potrafią zagospodarować sensownie?Zostawcie ten problem panu Dyr.Kozerze,który ma świetny zespół .On sobie z tym poradzi,czego dowodem jest zielone miasto.Jak najszybciej odsunąć p.Prezydenta Masłowskiego,który sobie kompletnie nie radzi na tym stanowisku .Jedynie P.Prezydent Koper coś robi,pozostali słabo!\n~hub381 2015-11-16 11:45:53\nPopieram projekt A.Baron ! Broń Boże stawianie jakiś absurdalnych pomników. Jeszcze jest miejsce na"Hasenheadzie...\n~werkk 2015-11-16 14:57:34\nUważam że to idealne miejsce na postawienie samolotu.\n~ 2015-11-16 15:34:16\ndrzewa, krzewy, trawa są wystarczająco ładne, nie trzeba tego miejsca upiększać jakimś martyrologicznym pomnikiem.\n~tf2 2015-11-16 19:26:58\nTa czarna kostka to jest oczywiście żart?\nZasadźcie jakieś ładne efektowne drzewo, taniej i sensowniej będzie. Panie Prezydencie, rzekomo jest pan zaintreresowany walką ze smogiem, czekam na kroki w tym kierunku czyli więcej zieleni w mieście! Tymczasem zamiast tego rozpoczęła się dewastacja ulicy Kościuszki. Pospiesznie i łapczywie pod osłoną jesieni, gdy z drzew opadły liście, wykopano drzewa i postawiono szpetne, tandetne "donice" w których mają być posadzone bezwartościwoe badyle.\n~antyfudali 2015-11-16 19:58:37\nO,widzę,że nikt nie zwrócił uwagi na to,że wyparowały 4 tysiące. Na co? Na projekty,które i tak nie będą zrealizowane czyli na nic. Niech żyje gospodarność.\n~Dador 2015-11-16 20:19:20\nZostawić jak jest, niczego nie zmieniać. Może urzędnicy zainteresowali się bardziej istniejącym placem zabaw? Mimo, iż jest bardzo fajny, to jednak się zużywa. Że też nikt przez cały sezon zabawowy nie mógł poprawić nasypów na kolorowych rurach. Dzieci dosłownie tarzały się w czarnoziemie. To tego nikt nie widzi, tylko byle wydać kaskę na bzdety lub dać zarobić kolesiostwu.\n~kretek 2015-11-17 08:30:31\nelegsnt - a ty czytać poradzisz? "Andrzej Kozera, jako inicjator koncepcji ogłoszenia konkursu i zarządca zieleńca.


Włodzimierz Bednarski "W Obronie Wiary. 18. Prymat Świętego Piotra" (Świadkowie Jehowy Pod Lupą)\n18.1. Uczą, że Piotr nie był pierwszym wśród Apostołów i nie należy mu się prymat. ("Prowadzenie rozmów..." s.327). W wyd. w 1921r. w Polsce ulotce pisali: "Kto da dowody, że św. Piotr (...) był 'Papieżem' i wymagał od innych Apostołów posłuszeństwa, otrzyma 10.000 Mkp. [marek polskich] nagrody", a w wyd. w USA "100 dolarów" ("Bitwa na niebie..." s.5; "Nagroda za obronę..."). Piszą też: "Ani Pismo Święte, ani historia nie dostarcza najmniejszego dowodu, że Piotr był stawiany wyżej niż jego współtowarzysze" ("Człowiek poszukuje Boga" s.268).\nOdpowiedź. ŚJ atakując pierwszeństwo Piotra atakują własny miniony system zarządzania, który niedawno zmienili. Zapytajmy: "który werset Biblii gwarantował prezesowi Strażnicy kierownictwo nad ich całym ruchem?". Czy prymat prezesa Strażnicy w latach 1884-2000 nie był samozwańczym powieleniem 2000-letniego prymatu biskupa Rzymu? Nie wnikając w cel ataków na prymat Piotra przedstawiam to, co NT mówi o jego pierwszeństwie.\nPrymat Piotra uwidoczniony jest szczególnie po wniebowstąpieniu Chrystusa. Wcześniej był przez Niego zapowiedziany ale z racji obecności Jezusa z Apostołami nie był w pełni przez Piotra sprawowany. Chrystus nie zaprzeczył, że któryś z Apostołów będzie przewodniczył reszcie. Potwierdził to nawet, ale i odpowiednio uwarunkował: "największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa" Łk 22:26.\n1) Tylko on otrzymuje klucze do Królestwa Niebieskiego od Chrystusa i jako pierwszy władzę związywania i rozwiązywania (Mt 16:19). Użyte w tym wersecie słowo "cokolwiek" ukazuje powagę misji Piotra. Por. "cokolwiek" dot. Jezusa (J 2:5).\n2) Jego jako pierwszego wymieniają wszystkie spisy apostolskie (Mt 10:2, Mk 3:16, Łk 6:14, Dz 1:13, J 21:2).\n3) Jego NT nazywa "pierwszym" wśród Apostołów (Mt 10:2). Nie pisze o innych Apostołach "drugi Andrzej", "trzeci Jakub" itd. (por. Mt 22:25n., Ap 4:7, 16:2-17), lecz tylko "pierwszy Piotr" Mt 10:2. Widać, że Mateusz przekazał nam fakt przodownictwa Piotra pośród pozostałych Apostołów w czasie gdy pisał Ewangelię.\n4) Do niego zwraca się Chrystus mówiąc o Kościele nazywając go Jego opoką (Mt 16:18). Patrz pkt 18.2. i 18.3.\n5) Jego NT wyróżnia spośród uczniów i Apostołów:\nDz 2:14 "Piotr razem z Jedenastoma".\nDz 2:37 "Zapytali Piotra i pozostałych Apostołów".\nMk 16:7 "Powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi".\nDz 5:29 "Odpowiedział Piotr i Apostołowie".\n1Kor 9:5 "Apostołowie oraz bracia Pańscy i Kefas".\nMk 1:36 "Pospieszył za Nim Szymon z towarzyszami".\nŁk 9:32 "Piotr i towarzysze".\nDz 1:15 "Piotr w obecności (...) 120 osób".\nDz 15:6n. "Apostołowie i starsi (...) przemówił do nich Piotr".\n6) Jego pierwszego powiadomiono o Zmartwychwstaniu Pana (J 20:2).\n7) Jemu, pierwszemu z Apostołów, ukazuje się Jezus Zmartwychwstały (1Kor 15:5, Łk 24:34).\n8) On przemawia w Zielone Świątki w imieniu Kościoła (Dz 2:14, 3:12), decyduje o wyborze dwunastego Apostoła (Dz 1:15), kieruje pierwszą gminą chrześcijańską (Dz 5:3) i broni jej przed Sanhedrynem (Dz 4:8).\n9) On pierwszy po zesłaniu Ducha Św. uzdrawia (Dz 3:6) - nawet jego cień - i wskrzesza (Dz 9:40, 5:15). Dzieje Apostolskie ukazują Piotra, (jak Ewangelie Chrystusa), który działa jak Jezus, od Niego czerpiąc moc (Dz 3:1-11 por. J 9:1-7; Dz 5:15 por. Mt 14:36; Dz 5:16 por. Mk 1:34, 6:55; Dz 9:40 por. Mk 5:41). Nawet Strażnica Nr 9, 1970 s.23 podaje: "Wydaje się ponadto, iż Piotr miał większą moc uzdrawiania niż inni, gdyż czytamy, że nawet jego cień przyczyniał się do uleczenia".\n10) Jego dom jest pierwszym z domów apostolskich nawiedzonych przez Jezusa (Mk 1:29).\n11) Z jego łodzi naucza Chrystus (Łk 5:2n.).\n12) On dostaje widzenie dot. nawracania pogan (Dz 10:3, 35, 15:7 - "Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli". Paweł nie protestuje) oraz decyduje o ochrzczeniu pierwszego poganina (Dz 10:47n.).\n13) Do niego kieruje swe kroki Paweł po nawróceniu (Ga 1:18).\n14) Od niego, Jakuba i Jana Paweł otrzymuje misję głoszenia wśród pogan (Ga 2:9n.).\n15) Piotr kieruje Soborem Jerozolimskim (Dz 15:7), choć Jakub jest biskupem tego miasta (Dz 21:17n.).\n16) Na jego autorytet powołuje się Jakub w swej mowie (Dz 15:13n.).\n17) Jego najczęściej poucza i sprawdza Chrystus, przygotowując do pasterzowania (Mt 14:29, 26:34n., Łk 5:4n.).\n18) Jemu nakazuje utwierdzanie braci w wierze i za niego szczególnie się modli (Łk 22:32).\n19) Jemu nakazuje ponawianie "połowu" ludzi (Łk 5:4n., 10).\n20) On w imieniu Apostołów zwraca się do Chrystusa, gdy mają wątpliwości (Mt 15:15, 19:27, 18:21, 16:15n., Łk 12:41, J 6:68).\n21) On najczęściej odpowiada na pytania Chrystusa (kierowane do wszystkich) Mt 16:15n., Łk 8:45. Gdy Jezus stawia pytania dot. ogółu ludzi odpowiadają Apostołowie ("A oni odpowiedzieli" Mt 16:14) ale w imieniu Apostołów odpowiada Piotr ("Odpowiedział Szymon Piotr" Mt 16:16).\n22) Do niego, a nie innych Apostołów przychodzą poborcy po podatek za Pana (Mt 17:24). Jezus płaci go za siebie i za Piotra (Mt 17:27).\n23) On zawsze wymieniany jest z imienia, choć inni uczniowie występują anonimowo np. J 18:15, 20:2, 21:2, 13:5n., Mk 16:7, 1:36 por. pkt 5 powyżej.\n24) Nazwanie Andrzeja "bratem Szymona Piotra" w J 1:40, choć Piotr wcześniej w tej Ewangelii nie występuje, wskazuje na wielki autorytet tego drugiego. Zawsze Andrzej zwany jest bratem Piotra, a nie odwrotnie (Mt 4:18, J 6:8).\n25) Piotr z Jakubem i Janem byli uprzywilejowani u Pana, ale Piotr występuje w ich imieniu (Mt 17:1, Mk 5:37, 14:37, 9:2, 5, 13:3, 14:33, Łk 8:51, 9:28).\n26) Jemu Jezus Najwyższy Pasterz przekazuje pasterzowanie (J 21:15nn.).\n27) On czuje się upoważniony upominać innych starszych (1P 5:1 ks.Kow., NP).\n28) Jemu, a nie innym, zwraca uwagę Paweł (inni łącznie z Barnabą brali w tym udział), gdy postąpiono "nieszczerze" (Ga 2:13). On tym samym wsłuchuje się w głos Kościoła (Ga 2:11-14). Piotra upomniano, bo miał on wpływ na innych, przez co widać też jego prymat. O postępku Piotra Tertulian (ur.155) pisał: "był to błąd postępowania a nie przepowiadania" ("Preskrypcja przeciw heretykom" 23).\n29) Tylko jemu spośród Apostołów złożono pokłon (choć tego nie pragnął) Dz 10:25n.\n30) On występując obok innych Apostołów wymieniany jest jako pierwszy. Wyjątek pozorny od tej reguły to Ga 2:9: "Jakub, Kefas i Jan uważani za filary". Jednak Kodeks D (Bezy), ma w tym przypadku kolejność "Piotr, Jakub i Jan" (por. protestancki przekład SN). Jakub był biskupem Jerozolimy (Dz 21:17n., por. Ga 2:1), więc dlatego wymieniając te miasto wspomniano o nim na pierwszym miejscu. Kiedy indziej Piotr wymieniany jest zawsze jako pierwszy (patrz pkt 25). Por. Dz 3:1-4, 11, 4:13, 19, 8:14, Łk 22:8. To, że wszyscy trzej Apostołowie są "filarami" nie musi oznaczać ich równości. Wszystkich zwycięzców Chrystus uczyni "filarami w świątyni Boga" (Ap 3:12), co nie oznacza ich równych zasług w pracy Pańskiej. Nawet Strażnica Nr 9, 1970 s.22 przyznała: "kiedy imię Piotra pojawia się obok imion tych pozostałych apostołów, zawsze nieodmiennie występuje na pierwszym miejscu - bez względu na to, czy wymienieni są wszyscy dwunastu (reszta nie zawsze w tej samej kolejności), czy tylko czterech, trzech, czy choćby dwóch apostołów".\n31) Od niego oczekuje Chrystus miłości większej niż od innych Apostołów (J 21:15).\n32) Nawet tzw. krótkie zakończenie Ew. Marka zamieszczone w NT ŚJ ukazuje prymat Piotra: "tym, którzy byli wokół Piotra".\n33) Od niego szczególnie Chrystus domaga się czuwania (Mk 14:37).\n34) Liczba 12 Apostołów nawiązuje do 12 plemion Izraela, wśród których jedno (Lewiego) było najbardziej uprzywilejowane, bo otrzymywało od wszystkich dziesięcinę (Lb 18:21, 35:2, Joz 21:1nn.). Tak samo uprzywilejowaniem darzy się Piotra, jednego z Dwunastu. Tertulian (ur.155) nazwie następcę Piotra "biskupem biskupów" (De pudicitia 1), a Orygenes nazwał Piotra "księciem Apostołów" ("Homilie o Ewangelii św. Łukasza" 17:6).\n35) Tylko o Piotrze imiennie powiedział Jezus, że jest błogosławionym i tylko jemu rzekł, że to co wie on o nim objawił mu Bóg (Mt 16:17).\n36) On przemawia w imieniu i w obecności innych Apostołów (Dz 2:14, 5:2-3).\nŚJ nie mówią prawdy o Piotrze, odbierając mu jego właściwe miejsce w Kościele. Niesłusznie też przeciwstawiają mu Pawła, który sam określał siebie jako najmniejszego wśród Apostołów (1Kor 15:8n.).\n18.2. Zmieniają sens zdania dot. Piotra, "Ty jesteś Piotr [czyli Skała] i na tej Skale zbuduję Kościół mój" (Mt 16:18). Uczą, że Skałą (masywem skalnym) w drugiej części zdania jest Chrystus wskazujący na siebie. Piotr (gr. Petros) wg nich to tylko kamyk, kamień (Przebudźcie się! Nr 13 z lat 1970-9 s.27 przyznaje wbrew ŚJ, że imię Piotr znaczy "skała", "głaz", choć nie zgadza się z naszym zrozumieniem Mt 16:18). Czasem też uczą, że skałą jest wiara w Jezusa. W wyd. w 1921r. w Polsce ulotce pisali: "Kto udowodni, że św. Piotr wierzył i nauczał, że na nim Chrystus kościół zbuduje (...), otrzyma 10.000 Mkp. [marek polskich] nagrody", a w wyd. w USA "100 dolarów" ("Bitwa na niebie..." s.5; "Nagroda za obronę...").\nOdpowiedź. 1) Z tego zdania nie wynika, że Chrystus mówiąc te słowa, wskazywał na siebie, lub określał tak wiarę. ŚJ kiedyś sądzili, że opoką jest wyznana wiara, że Jezus jest Synem Bożym ("Nowe Stworzenie" s.264). Dziś mówią, że opoką jest Chrystus ("Upewniajcie się..." s.12). ŚJ aby ułatwić sobie narzucenie swej koncepcji w Mt 16:18 użyli spójnika "a" zamiast "i". Choć jest to dopuszczalne to jednak "i" mniej nadawało się do ich odczytania tego tekstu.\n2) W zdaniu tym zawarta jest gra słów - Petros (Piotr) i Petra (Skała), które odniesione są do Piotra. Właściwym imieniem jego było miano Szymon, a nowe jego imię (J 1:42) miało określać kim i czym miał być on dla Kościoła.\n3) Chrystus jako Izraelita słowa te wypowiedział po aramejsku (por. Mk 5:41, 7:34, 14:36, 15:34), a nie po grecku. Piotr w scenie tej nazwany był imieniem Kefas (jak w J 1:42), a Kefa to skała, nie kamyk. (por. rozróżnienie petra - skała i litos - kamień w Mt 27:60 oraz psephos - kamyk Ap 2:17). ŚJ zgadzają się z opinią biblistów, że Ew. Mt. była napisana najpierw po hebr. lub aramejsku ("Imię Boże..." s.24). Słowo Kefa zostało użyte w stosunku do Piotra w 1Kor 1:12, 15:5, Ga 2:14 (tekst grecki). W innych miejscach Piotr nazwany jest Kefas np. 1Kor 3:22, 9:5. Jeśli więc określenia Kefas i Kefa są równoznaczne, to analogicznie Petros i Petra również. Piotr przez Jezusa, który mówił po aramejsku, został więc w Mt 16:18 określony terminem Kefa. To samo słowo zostało też użyte w drugiej części zdania. W związku z tym ta wypowiedź Chrystusa wyglądała następująco: "Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Kefa, i na tej Kefa zbuduję Kościół mój..." (por. przypis w BT). Nawet ŚJ w "Niech Bóg będzie prawdziwy" (rozdz.11 par.6) przyznają: "Według rękopisu syryjskiego Jezus powiedział: 'Tyś jest Kefas, a na tej opoce [kefas] zbuduję kościół mój'...". Najstarszym zachowanym śladem prymacjalnej interpretacji Mt 16 są słowa Justyna Męczennika (ur.100) zachowane w "Dialogu z Żydem Tryfonem" (100:4). Później Tertulian (ur.155) potwierdza istniejące w Kościele odnoszenie Mt 16:18 do papieży: "Czy nie pouczył o wszystkim Piotra, nazwanego opoką zaplanowanego Kościoła, któremu oddał klucze Królestwa Niebieskiego i przekazał władzę rozwiązywania i związywania tak w niebie jak i na ziemi?" ("Preskrypcja przeciw heretykom" 22; patrz też poniżej pkt. 18.3.). Aluzję do Mt 16:18 uczynił też Orygenes (ur.185), który uczył: "Zobacz, co jest powiedziane przez Pana temu wielkiemu fundamentowi Kościoła i najsilniejszej opoce, na której Chrystus zbudował Kościół" ("Homilie o Księdze Wyjścia" 5 por. "Komentarz do Ewangelii św.Jana" V cytowany w "Historii Kościoła" VI:25,8 Euzebiusza [ur.260]). Kolejnym świadkiem naszego rozumienia Mt 16:18 był Cyprian ( 258), który pisał: "Mówi Pan do Piotra: Ja tobie powiadam, że ty jesteś opoka, a na tej opoce zbuduję Kościół mój (...) Na nim jednym buduje Kościół swój i jemu poleca paść owce swoje" ("O jedności Kościoła" 3-5; por. List 73:7, 11). Wreszcie do Mt 16:18 odwoływał się papież Stefan I (254-7), co potwierdził w "Liście" 75:16-17 Firmiljan ( 268). Augustyn, którego cytują ŚJ ("Prowadzenie rozmów..." s.326), rzeczywiście prezentował w swych pismach dwie interpretacje Mt 16:18 (jedna nie przeczyła drugiej, bo Jezus jest Skałą, sam z siebie, a Piotr z Jego ustanowienia), ale wiedzmy, że nigdy nie negował on prymatu Piotra i papieża, jedynie werset w/w próbował różnie interpretować, innych zaś tekstów dot. prymatu nie negując (Listy 175, 176, 177 oraz "Początki doktryny chrześcijańskiej" J.N.D.Kelly s.311). ŚJ cytując jego "Sprostowania" (dot. Mt 16:18) tendencyjnie przemilczeli zdanie: "Czytelnik niech osądzi, która z tych dwóch opinii jest bardziej prawdopodobna" ("Sprostowania" 1:21). Widać więc, że Augustyn nikomu nie narzuca interpretacji, lecz rozważa znaczenie tego tekstu. Dziwne, że ŚJ przeskakują do Vw., nie cytując wcześniejszych chrześcijan. Nawet to, że Augustyn, jak się wydaje ŚJ, zakwestionował w "Sprostowaniach" tradycyjne rozumienie Mt 16:18 świadczy o tym, że wyznawał wcześniej, za chrześcijanami żyjącymi przed nim, inny i istniejący od dawna pogląd. On też w "Wyznaniach" (12,31) ukazał to, jak często w Biblii jedna interpretacja tekstu nie musi przeczyć drugiej lecz może ją uzupełniać: "Dlaczego nie przyjąć obu wykładów, jeśli oba są prawdziwe? Albo i trzeciego i czwartego i jeszcze innego, jaki ktoś prawdziwie w tych słowach zobaczy? Dlaczego nie przyjąć, że autor natchniony widział je wszystkie w ich prawdzie i różnorodności, skoro przez niego jeden Bóg wystawił Pismo Św. na rozumienie wielu?". Katolik znający Biblię może więc zaakceptować równocześnie obie interpretacje Mt 16:18, które nie są sprzeczne ze sobą. Zaś ŚJ musi jedną stanowczo odrzucić. Nawet gnostycka "Apokalipsa Piotra" (ok.150) sugeruje szczególne wybranie Piotra: "Ty zaś, Piotrze, stań się doskonałym razem ze mną ze względu na twe imię, gdyż ja cię wybrałem" (71). Inne wypowiedzi pisarzy starochrześcijańskich dot. prymatu Piotra patrz rozdz. "Czy św. Piotr był w Rzymie?".\nJak wobec powyższego ocenić stwierdzenie Strażnicy Nr 8, 1964 s.9: "Ani pierwotny zbór chrześcijański, ani dawni 'ojcowie Kościoła' nie utrzymywali, jakoby Piotr był opoką, na której zbudowany został Kościół".\n4) Istotne jest to, że imię "Piotr" nie istniało do momentu gdy Chrystus je utworzył (wymyślił) i nadał Szymonowi. Widać więc, że to imię miało "coś" oznaczać. Zauważmy, że w całej Biblii nikt poza Apostołem nie posiada imienia Piotr czy Kefas. O ile dawne jego imię "Szymon" ma wiele osób to nowego imienia nikt. Przypis do Mt 16:18 w BP podaje: "Szymon otrzymuje nieznane imię Petros, specjalnie dla niego utworzone". Jeśli imię Piotr nie miałoby żadnego głębszego znaczenia, to czemu Jezus dał mu imię związane ze skałą? Czemu nikt inny nie otrzymał tego imienia, choć wszyscy inni "niby żywe kamienie" mieli tworzyć Kościół (1P 2:5)? Jeśli imię Piotr pochodzi od skały, a Jezus w Mt 16:18 wskazywałby na siebie jako Skałę, to po co by była tworzona tak niejasna sytuacja, w której dwie osoby byłyby nazywane identycznie? ŚJ zgłaszają nawet zastrzeżenie, że imię Piotr jest rodzaju męskiego, a Skała rodzaju żeńskiego. Odpowiedzieć by należało, że trudno aby mężczyzna Piotr miał być rodzaju żeńskiego. Ciekawe że ŚJ nie przeszkadza to, że Skała, którą oni identyfikują z mężczyzną Jezusem, jest rodzaju żeńskiego (por. "Niech Bóg będzie prawdziwy" rozdz.11 par.6).\n5) Strażnica Rok CVII  Nr 5 s.15 twierdzi: "Piotr, którego też zwano Kefasem, co znaczy 'kamień'" (por. powyżej inna ich opinia). Tymczasem Biblia ŚJ słowo hebr. sela lub cur, aram. kefa czy gr. petra z Septuaginty w Hi 30:6 i Jr 4:29 oddała jako "skała". Cóż za niekonsekwencja.\n18.3. Uczą, że Skałą jest Chrystus (1Kor 10:4) i nie może nią być Piotr.\nOdpowiedź. Gdzie jest napisane, że nie może być tak nazwany Piotr? On jest Skałą z ustanowienia Jezusa, a Chrystus Skałą sam z siebie. Piotr też innymi określeniami Jezusa jest nazwany np. "Apostoł" (Hbr 3:1 por. Mt 10:2), "kamień" (1P 2:4 por. 2:5), "kapłan" (Hbr 5:6 por. 1P 2:5). Cała istota Mt 16:18 leży w nadaniu Szymonowi nowego imienia, co staje się znakiem szczególnego powołania (tak jak zmiana Abram na Abraham - Rdz 17:5). Abraham jako protoplasta Izraela został nazwany "skałą" (Iz 51:1n.) tak też Piotr mógł być nazwany "Skałą" jako protoplasta Izraela duchowego (por. J 21:15nn.). ŚJ sami uczą, że "skałą" z Iz 51:1n. jest Abraham ("Proroctwo Izajasza..." t.II s.166). Nie jest więc prawdą jak mówi wielu ŚJ, że tylko Jehowa i Jezus to "Skały" i nie może być nią Piotr. Wydaje się, że Strażnica Nr 15, 1967 s.10 dla odmiany utożsamiała skałę z Iz 51:1 z Jehową. Biblia nazywa Jeremiasza "twierdzą warowną, kolumną żelazną i murem spiżowym przeciw całej ziemi" (Jr 1:18) przez co widać, że Bogu nie jest obce nadawanie ludziom określeń związanych z misją posłanego. Choć Bóg jest naszą Twierdzą (Ps 18:3, 62:3, 144:2), to jednak mógł On nazwać "twierdzą" Jeremiasza. Także Paweł nazwany jest "budowniczym" (1Kor 3:10), choć jest nim też Jezus (Hbr 3:3, Mt 16:18) i Bóg (Iz 62:5, Hbr 11:10). Podobnie ma się rzecz z Piotrem. Tertulian (ur.155) potwierdzający nasze rozumienie Mt 16:18, na pytanie czemu Jezus zmienił imię Szymonowi, na Piotr tzn. Skała odpowiedział: "A może dlatego, że Chrystus jest Skałą i kamieniem (...). A więc z uczuciem użyczył najmilszemu z uczniów specjalnie imienia spośród swoich figur" ("Przeciw Marcjonowi" IV:13,6). ŚJ nie mając argumentów z Biblii piszą, że "logika podpowiada" im jak rozumieć Mt 16:18 ("Człowiek poszukuje Boga" s.268). Dziwne, że ŚJ w swej Biblii Jezusa nazywają "masywem skalnym" (Mt 16:18), a wyższego dla nich Jehowę tylko "skałą" (2Sm 22:3). W 1P 2:8 Jezus to "masyw skalny", a w tym samym wersecie w Iz 8:14 Bóg to "skała".\n18.4. Uczą, że wszyscy wierni są "kamieniami" (gr. lithos - kamień), więc Piotr na równi z nimi (1P 2:5).\nOdpowiedź. Tak argumentując nie zauważają, że Chrystus jest też "kamieniem" (gr. lithos - 1P 2:4), co nie oznacza, że Jego godność nie była większa od pozostałych (Bóg też nazwany jest "kamieniem" Iz 8:13n.). Imię Piotr występuje w NT 212 razy (w tym Kefas i Szymon), przez co też uwidoczniona jest jego rola. Tylko imię Pawła dzięki jego własnym 14 listom mogłoby być porównywane pod tym względem (179 razy). Nawet Strażnica Nr 9, 1970 s.22 musiała to przyznać: "łącznie wspomniano o nim pod tymi imionami częściej niż o jedenastu pozostałych współapostołach razem wziąwszy...". Nie wiem też czemu ŚJ wierzą Listom Piotra jeśli podkreślają jego omylność.\n18.5. Uczą, że klucze Piotrowe z Mt 16:19 nie są kluczami władzy. Mówią, że są one (jak w Łk 11:52) kluczami poznania (Strażnica Nr 6, 1991 s.5 por. "Upewniajcie się..." s.14). Natomiast w "Prowadzeniu rozmów..." (s.328) uczą, że są one kluczami "sposobności otrzymania ducha Bożego oraz drogi do Królestwa niebiańskiego".\nOdpowiedź. W Biblii klucze często są symbolem władzy np. Iz 22:20nn., Ap 1:18, 3:7, 20:1 por. 9:1, Syr 42:6. Takie jest znaczenie kluczy Piotrowych, które są nie tylko kluczami poznania, ale i "kluczami Królestwa Niebieskiego" (Mt 16:19), co potwierdza nadanie mu władzy związywania i rozwiązywania. Tertulian (ur.155) o kluczach Piotrowych uczył: "Bo nawet jeśli uważasz, że niebo jest zamknięte, to pamiętaj, klucze do niego Pan powierzył Piotrowi a przez niego Kościołowi" ("Lekarstwo na ukłucie skorpiona" 10) por. pkt 18.2.3. Ciekawe, że kiedy ŚJ to potrzebne stwierdzają coś przeciwnego do tego co podano powyżej: "W Biblii słowo 'klucz' symbolizuje autorytet lub władzę (porównaj Mateusza 16:19)" ("Proroctwo Izajasza..." t.1 s.240). O co więc im chodzi? Kiedyś ŚJ nauczali, że Piotr otrzymał dwa symboliczne klucze. Jeden użyty był w stosunku do Żydów, drugi dot. pogan ("Upewniajcie się..." s.14). Od 1980r. (ang. 1979r.) uczą o trzecim kluczu użytym w stosunku do Samarytan (Strażnica Nr 10, 1995 s.24). Por. Strażnica Nr 16, 1967 s.9, gdzie zapewniano, że "potrzebne były tylko dwa klucze". Strażnica Nr 10, 1995 s.24 podaje, że rzekomo Strażnica Rok CI  Nr 14 s.1-14 objawiła nowość, że Piotr użył jednego z kluczy (drugi) w stosunku do Samarytan. Tymczasem ich "Prawda was wyswobodzi" 1946 (s.255) podaje, że z pierwszego klucza skorzystał "ostatek Żydów i niektórzy Samarytanie" (por. Strażnice: Nr 16, 1967 s.9; Nr 3, 1970 s.7). Nowością w nauce ŚJ było więc "rozmnożenie" ilości kluczy, a nie kwestia Samarytan. Tę ilość trzech kluczy wprowadzono aby odróżnić się od chrześcijaństwa, które przedstawia Piotra na obrazach z dwoma symbolicznymi kluczami.\n18.6. Uczą, że wysłanie Piotra i Jana przez innych Apostołów świadczy o tym, że Piotr nie miał władzy nad kolegium apostolskim (Dz 8:14).\nOdpowiedź. Taki zarzut byłby uzasadniony gdyby było pewne, że inni Apostołowie wysłali Piotra w sposób autorytatywny, nakazując mu iść do Samarii. Wynikałoby z tego też, że Piotr i Jan byli jako posłani podwładnymi pozostałych Apostołów, z czym ŚJ pewnie nie godzą się. Piotr poszedł jednak ulegając radzie i prośbie Apostołów. Oni też zrozumieli, że Piotr z powodu wyższego autorytetu będzie najodpowiedniejszym do tej misji i dlatego prosili go, by się jej podjął, a Piotr zgodził się na ich prośbę (por. inna misja obu - Łk 22:8). Piotr i Jan w Ga 2:9 nazwani są "filarami" Kościoła więc potwierdza to, że byli najbardziej odpowiedni do tej misji. Jeśli chodzi o słowo "wysłali" to ono nie musi oznaczać, że wysyłający są ważniejsi lub posiadają większą władzę (patrz J 18:24, 1:19, Dz 17:10 i 14, 9:30). Ignacy ( 107) wspomina kościoły, "które posłały jedne - swoich biskupów, inne zaś - kapłanów i diakonów" ("Do kościoła w Filadelfii" 10:2). J.Flawiusz ( 98) w "Dawnych Dziejach Izraela" (20:8,11) mówi o tym, że Żydzi wysłali najwyższego kapłana Izmaela do Rzymu z misją, co nie oznacza, że był on od nich mniej ważną osobą (por. potoczne określenie "córka wysłała swą matkę czy ojca"). Patrz też rozdz. "Nieomylność Kościoła i omylność Strażnicy"; "Szukającym drogi" J.Salij OP, rozdz. 'Nieomylność następcy Piotra'; "Praca nad wiarą" J.Salij OP, rozdz. 'Nowy Testament na temat prymatu Piotra'.\n18.7. Nie są żadnym argumentem przeciw Piotrowi słowa "A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym" (Mt 20:27), "Powstał również spór między nimi o to, który z nich zdaje się być największy" Łk 22:24. Piotr nie przywłaszczył sobie sam pierwszeństwa lecz nadał mu je Chrystus (Mt 16:18n., J 21:15nn.), a opisał po latach w Mt 10:2 Mateusz. Nie istnieje w Biblii stwierdzenie, że wszyscy Apostołowie są równi z Piotrem. Owszem jest nakaz, że mają być braćmi (Mt 23:8), ale i wśród braci rodzonych pierworodny syn był ważniejszy od pozostałych (ŚJ nawet w swej Biblii w 1Krn 23:19n. synów pierworodnych nazywają "głowami"). Prezbiterzy także są braćmi wobec pozostałych wiernych, a jednak przewodniczą kościołom lokalnym. W jednym z artykułów ŚJ bardzo podkreślają "podejmowanie inicjatywy" przez Piotra. Ukazują tam wiele jego działań, tylko "zapomnieli" dodać z czego ta inicjatywa Piotra wynikała. Czy aby nie z jego przodownictwa? Strażnica Nr 9, 1970 s.23 uczy: "po zmartwychwstaniu Jezusa (...) właśnie Piotr podejmie wśród nich inicjatywę, i tak też się stało. Przewodził zarówno w sprawach dotyczących poszczególnych osób, jak i w spełnianiu zlecenia od Boga". Warto aby każdy ŚJ zapoznał się z tym artykułem.\n18.8. Twierdzą, że gdyby nawet uznali pierwszeństwo Piotra to i tak NT nie mówi o tym, że ktoś po nim miał odziedziczyć prymat.\nOdpowiedź. 1) NT nie uczy, że po Piotrze nikt nie będzie sukcesorem prymatu Piotrowego.\n2) Chrystus powiedział, że zbuduje Kościół swój (Mt 16:18). Budowanie to miało na pewno wykraczać poza życie Piotra, a Jezus miał go wznosić w oparciu o niego. Widać, że po śmierci Apostoła musiał go ktoś zastąpić. Podobnie słowa o Eucharystii: "to czyńcie na moją pamiątkę" (Łk 22:19) miały dot. też następców Apostołów, aż do momentu powrotu Chrystusa (1Kor 11:26). Również utwierdzanie braci w wierze miało być kontynuowane przez wieki, a nie tylko za życia Piotra, choć jemu tylko bezpośrednio to zlecono (Łk 22:32). Mt 16:18 mówi, że "bramy piekielne" nie przemogą Kościoła, a moce te miały działać zarówno za życia Piotra jak i później. Musieli więc analogicznie istnieć następcy Piotra.\n3) Sukcesja apostolska wynika też ze słów Jezusa, w których zlecił Piotrowi i innym Apostołom nauczanie aż do skończenia świata (Mt 28:19n.) oraz gdy nadał im władzę "związywania i rozwiązywania" (Mt 16:19, 18:18). W/w posługi po Apostołach mieli przejąć inni, na których nałożono ręce (1Tm 5:22, 2Tm 1:6). Jeśli po Apostołach prawo dziedziczenia władzy biskupiej mieli inni, to czemu nie mógłby kolejny po Piotrze biskup Rzymu przejąć godności prymatu nad całym Kościołem? Por. rozdz. "Nieomylność Kościoła i omylność Strażnicy" pkt 40.2.\n4) Klemens Rzymski ( 101) czwarty z kolei biskup Rzymu potwierdza przekazanie przez Apostołów władzy biskupiej innym, więc i jemu prymatu. W jego też liście z ok.95r. pojawia się greckie słowo diadoche to znaczy sukcesja, "Także i nasi Apostołowie wiedzieli przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, że będą spory o godność biskupią. Z tego też powodu, w pełni świadomi, co przyniesie przyszłość wyznaczali biskupów i diakonów, a później dodali jeszcze zasadę, że kiedy oni umrą inni wypróbowani mężowie mają przejąć ich posługę" ("List do Kościoła w Koryncie" 44:1-2). Tertulian (ur.155) dodaje: "Kościół (...) rzymski powołuje się na ustanowienie Klemensa przez Piotra..." ("Preskrypcja przeciw heretykom" 32).\n5) Dionizy z Koryntu (IIw.) ukazuje powagę listów papieży, co potwierdza ich prymat przejęty od poprzedników, "Wy Rzymianie, stoicie na straży ojczystego obyczaju, który błogosławiony Wasz biskup Soter (166-74) nie tylko zachował, ale rozwinął. Otóż rozsyła on świętym całą obfitość darów, braci zaś, którzy przychodzą do niego, podejmuje słowy błogosławionymi jak ojciec miłujący swe dzieci. (...) Dziś obchodziliśmy święty Dzień Pański i czytaliśmy Wasz list, a będziemy go ku zbudowaniu naszemu zawsze odczytywali, tak samo jak ten, który pisaliście dawniej przez Klemensa" (papież 92-101) "List do Rzymian". Patrz też Hermas (140) "Pasterz" Widzenie 2:8,3.\n6) Panujący od początku w Kościele zwyczaj dziedziczenia prymatu przez biskupa Rzymu ukazują też inne pisma starochrześcijańskie. Teksty patrz rozdz. "Czy św. Piotr był w Rzymie?".\n7) Pierwszy antypapież Hipolit (od 217) swym zaistnieniem potwierdza to, jak ważną sprawą w pierwszych wiekach było posiadanie prymatu Piotrowego związanego z Rzymem.\n8) U ŚJ od czasów Russella istnieje 'dziedziczenie' prezesury Strażnicy przez wybranych następców, ciągle związane z Nowym Jorkiem. Skąd zaczerpnęli oni ten zwyczaj?\n9) Strażnica Nr 17, 1968 s.9-przypis niechcąco potwierdza, że istniała w I w. w Rzymie instytucja papiestwa, a więc i sukcesja: "w okresie, gdy zesłany [Jan] przebywał na wyspie Patmos (...) w Rzymie rolę papieża odgrywał biskup imieniem Klemens, który tam urzędował w latach od 88 do 97 n.e. Po nim nastąpił Ewaryst (97-105 n.e.)" (por. Strażnica Nr 9, 1959 s.22, gdzie dla odmiany, przeczą temu, pisząc że ponieważ żył Jan, więc nie mogli oni oraz Linus (64-79) i Anaklet (79-88) być papieżami; patrz też Strażnica Nr 3, 1992 s.20, która nazywa Klemensa "biskupem" Rzymu). Patrz też pkt 41.4.\nTytuł "W Obronie Wiary", podtytuł: "18. Prymat Świętego Piotra"\nWprowadzono: 2001-02-13 (id:115). Ostatnie zmiany: 2002-03-03


Mireczek uciekł właścicielowi. Trwają poszukiwania | UJOT FM - Studenckie. Niefiltrowane.\nZwykle opowieści o krokodylach, rekinach, anakondach i innych egzotycznych zwierzętach grasujących w rzece traktujemy jako miejskie legendy. Tym razem jednak to żadna bujda. W Odrze może pływać krokodyl o imieniu Mireczek, który uciekł z hodowli w czeskiej Ostrawie. Trwają poszukiwania.\nW niedzielę 25 lipca właściciel gada zgłosił się na policję z informacją o tym, że należący do niego 5-letni krokodyl o imieniu Mireczek dwa dni temu uciekł z hodowli. Mundurowi zaczęli szukać zwierzaka, patrolując lokalne tereny zielone. Czeska policja do poszukiwań włączyła biologa, będącego ekspertem w dziedzinie tego gatunku. Jak podaje nto.pl, zdaniem eksperta Mireczek będzie szukał cieków wodnych i miejsc zacienionych przez drzewa.\n„To młode zwierzę, które ma około metra długości. Jest zwinne i jest w stanie łapać mniejsze psy i koty. Ze względu na to, że zwierzę było bez jedzenia od dwóch dni, może być niebezpieczne dla społeczeństwa.” – mówiła rzeczniczka policji w Ostrawie Eva Michalíková. Wydawać by się mogło, że skoro gad wybrał się na wycieczkę w Czechach, to Polakom nic nie grozi. Jednak hodowca krokodyla mieszka niedaleko rzeki Ostravicy, która zaledwie kilka kilometrów dalej wpada do Odry. Biorąc pod uwagę to, że zwierzęcia nie ma już od kilku dni, mogło już dawno przedostać się przez granicę i popłynąć Odrą do Polski. Krokodyle potrafią pokonać w wodzie wiele kilometrów dziennie, więc gad może być już bardzo daleko od swojego domu.\n„W polskich warunkach krokodyl może przetrwać w naturze póki jest ciepło, najwyżej do jesieni. Nie sądzę, żeby był groźny dla ludzi (…), ale zwierzęta karmione regularnie w niewoli mogą się na wolności różnie zachowywać” – poinformował Marek Pastuszek, kierownik działu terrariów ZOO we Wrocławiu. Opolska policja informuje, że po swojej stronie nie wszczęła jeszcze poszukiwań. Wszystko się jednak może zmienić. Mireczek od czterech lat mieszkał na niewielkim, ogrodzonym metalową siatką wybiegu, zbudowanym przez właściciela w przydomowym ogrodzie. Zwierzę ma wszczepiony czip i zostało zgłoszone do rejestru okazów z listy ginących gatunków. Tak przynajmniej twierdził poprzedni właściciel. Jego obecny „opiekun” nawet nie zarejestrował hodowli w lokalnym urzędzie.


Ośrodek Wypoczynkowy "Wiktorowo". Baza firm > Ośrodki wypoczynkowe Gąsawa. Ogłoszenia i usługi > Ośrodki wypoczynkowe - Polki.pl\nOśrodek Wypoczynkowy Wiktorowo leży na półwyspie, okolonym wodami Jeziora Ostrowieckiego. Wysokie, zalesione brzegi, pełne są ujmujących zatoczek, strumyków i wypełnionych czystą wodą źródeł. Nasze, wieloletnie już doświadczenie w organizacji wesel, bankietów i przyjęć, dziś wykorzystujemy do przygotowywania pięknych uroczystości zaślubin. Ten wyjątkowy dzień, jest wydarzeniem romantycznym, pięknym i długo wyczekiwanym. Przykładamy ogromną wagę do tego, aby para młoda czuła się swobodnie i komfortowo, unikając trosk oraz niepotrzebnych stresów. Wiktorowo ma do zaoferowania wiele przykładów wykwintnego menu. Według Waszego życzenia można je jednak modyfikować i uzupełniać o nawet najbardziej ekstrawaganckie kulinarne pomysły. Serwujemy pyszne pieczone prosię, podejmiemy Cię naszym, wyśmienitym kruszonem własnej receptury. Wariacje na temat wystroju sali i wybór najelegantszych, „smacznych” dekoracji uczyni Waszą uroczystość wyjątkowo stylową. Wiele par pragnie, aby ich ślub był oryginalny i zapamiętany przez gości jako niezwykły. W Wiktorowie przełamujemy tradycje, umożliwiając umiejscowienie ceremoni zaślubin nad jeziorem, na naszym pięknie przybranym molo. Wypowiedzenie przysięgi na łonie natury, z sączącą się w tle muzyką kwartetu smyczkowego stanie się baśniową scenerią dla Waszej uroczystości. W Wiktorowie czeka na Was: - 150 miejsc noclegowych (pokoje 2,4,5 osobowe z pełnym węzłem sanitarnym, TV), - duża sala weselna (maksymalnie 120 osób), - kominkowa jadalnia, - sauna, - unikalna kawiarenka na molo z możliwością organizacji na niej Uroczystości Zaślubin, - parking, - osobliwa, intymna, romantyczna atmosfera, zachęcająca do swobodnego spędzania czasu. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą na www.wiktorowo.com !\nAdres Gąsawa Wiktorowo 22 ,\nTelefon (52)315 39 29\nPodobne - Gąsawa (1)\nOśrodek Wypoczynkowy Wiktorowo leży na półwyspie, okolonym wodami Jeziora...\nGąsawa Wiktorowo 22\nZobacz więcej - Ośrodki wypoczynkowe Gąsawa\nPrzystań Biskupińska to wymarzone miejsce na wypoczynek i relaks połączony ze...\nBiskupin Biskupin 30\nSanatorium o 35-letniej tradycji lecznictwa uzdrowiskowego, położone na terenie...\nCiechocinek Widok 13\nZobacz więcej - Ośrodki wypoczynkowe kujawsko-pomorskie


Dyskusja wikiprojektu:Tygodnie tematyczne/Tydzień Artykułu Albańsko-Kosowskiego – Wikipedia, wolna encyklopedia\nDyskusja wikiprojektu:Tygodnie tematyczne/Tydzień Artykułu Albańsko-Kosowskiego\nTydzień Artykułu Albańsko-Kosowskiego[edytuj kod]\nUzasadnienie: Albania - tego kraju nie mieliśmy na tt od roku 2011, kiedy to mieliśmy tydzień bałkański. Kosowo - kulturowo kraj bardzo podobny do Albanii. W obu kategoriach wciąż ubogo w artykuły. Może być jedynie mały problem (lub też nie); miesiąc przed planowanym tygodniem ma odbyć się TASerbskiego. Na pewno nie zaszkodzi jeżeli zrobimy Kosowo w obu tygodniach. Liczę na opinie nt. Kosowa. Maattik (dyskusja) 21:07, 31 maj 2016 (CEST)\nData akcji: 13-19 lutego - 9. rocznica uzyskania niepodległości przez Kosowo\nNie zaszkodzi, ale po co Kosowo dwa razy? Poza tym to nie jest państwo uznawane, więc nota bene nie istnieje. Za tygodniem albańskim. Drzewianin (dyskusja) 07:28, 1 cze 2016 (CEST)\nA ja jestem i Za Albanią, i za Kosowem. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego Kosowo jest państwem, bo uznaje je minimum jedno inne państwo. A w tym przypadku kilkadziesiąt innych państw. ;) Poza tym, łączność pomiędzy Albanią i Kosowem jest dość silna i warto powiązać jedno i drugie. Pat158 (dyskusja) 20:09, 3 cze 2016 (CEST)\nZa 77.255.250.207 (dyskusja) 18:52, 5 cze 2016 (CEST) Głosować mogą zarejestrowani użytkownicy. Drzewianin (dyskusja) 11:16, 12 cze 2016 (CEST)\nZa Tcheinava (dyskusja) 17:46, 10 cze 2016 (CEST)\nZa Albanią N za Kosowo Bloody Adam Pogadamy ? 17:30, 13 cze 2016 (CEST)\nZa, nieważne czy z Kosowem, czy bez. Żyrafał (Keskustelu) 10:29, 15 cze 2016 (CEST)\nZa Mathieu Mars (dyskusja) 01:08, 1 lip 2016 (CEST)\nZa RoodyAlien (dyskusja) 00:38, 6 lip 2016 (CEST)\nZa ~Shumkichi napisz wiadomość 17:10, 7 lip 2016 (CEST)\nZa ℒℯvℯℓ91 słucham 03:24, 10 lip 2016 (CEST)\nZa Super pomysł! Oczywiście jestem za Albanią i Kosowem razem. Halavar (dyskusja) 13:38, 10 lip 2016 (CEST)\nZmiany w podziale administracyjnym Albanii w 2015[edytuj kod]\nW 2015 r. Albański rząd przeprowadził reformę podziału administracyjnego. Do tego czasu Albania dzieliła się na 12 obwodów → 36 okręgów → gminy (podział administracyjny trójstopniowy). Obecnie na 12 obwodów → 61 gminy (podział dwustopniowy). Obecnie mamy wiele artykułów nieaktualnych, miejscowości są przyporządkowane do niewłaściwych gmin i umieszczone okręgach. Również infoboksy pokazują się nieaktualne informacje, np w artykule Fierzë (Tropoje) zamiast okręg powinno być gmina. --Maattik (dyskusja) 20:40, 17 lut 2017 (CET)\nlecz pow. 2kb\nmniejsze niż 2kb\nAnagram16 0 1 2 0 3 1\nFafik 0 4 2 2 8 4\nHermod 0 2 8 1 11 2\nKubaj98 0 3 4 0 7 3\nLuki4812 1 0 1 0 2 1\nMaattik 2 1 1 0 4 3\nMathieu Mars 0 1 0 0 1 1\nMorcius 3 1 2 0 6 4\nMuri 91 2 0 0 0 2 2\nNedops 0 2 2 1 5 2\nPanna Wodzianna 1 0 0 0 1 1\nSebk. 0 3 1 1 5 3\nSineCere 7 2 2 0 11 9\nZala 15 0 0 9 24 15\nDziękuję wszystkim za udział w Tygodniu Albańsko-Kosowskim. Proszę posprawdzać dla pewności czy się nigdzie nie pomyliłem. Niestety losowanie się nie odbędzie, ponieważ znów nie napisano co najmniej 50 nowych artykułów powyżej 2 kB. Mam nadzieję, że ten magiczny próg uda się już przekroczyć w zbliżającym się Tygodniu Irackim. Tournasol Słucham :) 17:23, 20 lut 2017 (CET)\nTę stronę ostatnio edytowano 20 lut 2017, 18:23.


Wszystkie dzieci są Nasze - Marcin Popowski - detektyw, Agencja detektywistyczna 'Lepard'\nRozmowa z Mariolą Niczyporuk, dyrektorem Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej i Radną Dzielnicy Mokotów\n- Pani Dyrektor, przed Świętami Wielkiej Nocy Polski Komitet Pomocy Społecznej przeprowadził akcję charytatywną „Kurczaczek Wielkanocny”, czemu ona miała służyć?\n- Dzięki nawiązanej na początku roku współpracy z tygodnikiem „Południe” po raz kolejny udało nam się przeprowadzić kwestę. Zebrane środki zostaną przeznaczona na pomoc dzieciom z rodzin dysfunkcyjnych. Poprzez nagłośnienie jej w „Południu” spotkaliśmy się z dużą życzliwością i ofiarnością mieszkańców Mokotowa i Ursynowa, którzy jak zwykle w takiej sytuacji nie zawiedli. Z całego serca pragnę im za to podziękować.\n- Czy w czasie recesji gospodarczej i tak dużej biedy w kraju, łatwo jest przeprowadzić tego typu akcję i kierować stowarzyszeniem charytatywnym? Na co mogą liczyć zgłaszające się do Was osoby?\n- Nie jest to proste, ponieważ potrzebujących jest coraz więcej a w czasie złej koniunktury gospodarczej trudniej pozyskać nam sponsorów. Nie poddajemy się i różnymi sposobami o nich walczymy. Spotykamy się z dużą przychylnością samorządów, ludzi dobrej woli i wolontariuszy. O finanse zabiegają członkowie zarządu PKPS (minister Włodzimierz Cimoszewicz, przewodniczący Sejmiku Województwa Mazowieckiego Włodzimierz Nieporęt i dyrektor Rady Naczelnej PKPS p. Ewa Kuruliszwili). Wspomagają nas także duże koncerny, przekazując najróżniejsze produkty a także wpłaty i datki od społeczeństwa. Nie można pozwolić by w XXI w. do szkoły chodziły dzieci, które często nie jedzą przez kilka dni, by w zimie ludzie spali na ulicy. Jako społeczeństwo nie możemy być obojętni na otaczającą nas biedę. Osoby z całego Mazowsza otrzymują od nas wyłącznie pomoc materialną. Mogą liczyć na środki czystości, odzież, artykuły spożywcze oraz porady socjalne.\n- Czy w jakiś sposób sami próbujecie pozyskać pieniądze na Waszą statutową działalność?\n- Oczywiście, nie czekamy biernie aż spadną nam pieniądze z nieba. Uruchomiliśmy szkolenia w zakresie pierwszej pomocy przed medycznej i szkolenia z zakresu BHP z których to, dochód chcemy przeznaczyć na naszą działalność.\n- Jaki jest nadrzędny cel Waszego Stowarzyszenia?\n- Nadrzędnym celem jest niesienie pomocy osobom dotkniętym różnego rodzaju dysfunkcjami i problemami życiowymi. Obniżenie poziomu życia dotknęło najbardziej dzieci i osoby starsze dlatego też organizujemy dożywianie dzieci w szkołach w okresach od września do marca, umożliwiamy wyjazdy i wycieczki, wysyłamy dzieci na kolonie, półkolonie i zimowiska. Prowadzimy akcje świąteczne i zbieramy paczki żywnościowe dla najbardziej potrzebujących.\nSkala ubóstwa jest coraz większa, mimo naszych wysiłków zwiększa się liczba głodujących dzieci. Musimy im zapewnić minimum życia socjalnego.\n- Zbliżają się wakacje, czas odpoczynku dla młodzieży. Czy Polski Komitet Pomocy Społecznej będzie pamiętał o swoich podopiecznych?\n- Tak, będziemy starali się pozyskać fundusze na wakacyjny wyjazd nad morze dla ok. 40 dzieci, które widziały je tylko na pocztówkach. Myślę, że jak zwykle nie zawiodą mieszkańcy naszej dzielnicy oraz firmy.\n- Wakacje to również czas tzw. wypoczynku „pod gruszą”. Czy stowarzyszenia organizuje wolny czas Seniorom?\n- Pamiętamy również o często zapominanej grupie społecznej, jaką są ludzie na emeryturze i rencie, pozbawieni rodziny, celu w życiu, odepchnięci przez społeczeństwo. Są to wspaniali, ciepli, otwarci ludzie, którzy mają w sobie jeszcze wiele energii i zapału do życia. Chcą działać i czuć się potrzebni. Razem ze związkiem działkowców polskich organizujemy im wolny czas na działkach pracowniczych.\n- Pani Dyrektor, czy jako radna i szefowa Komisji Budżetu dzielnicy Mokotów, uważa Pani, że środki finansowe na pomoc społeczną są dobrze rozdzielane? Czy nowy ustrój Warszawy polepszy, czy też pogorszy sytuację najuboższych?\n- Nie mamy wystarczających środków finansowych, które umożliwiłyby nam wypłatę zasiłków pielęgnacyjnych i pomocowych. Te, którymi dysponujemy są prawidłowo rozdzielane. Zasilamy przede wszystkim „komórki” z bardzo dobrze opracowanymi programami pomocowymi. W obliczu dziury budżetowej, nowy ustrój wydłuży przepływ pieniędzy z gminy do dzielnicy. Tym samym na pomoc finansową trzeba będzie poczekać dłużej a wręcz dla niektórych może jej zabraknąć.\n- Gdzie mogą się udać sponsorzy, chętni do wolontariatu?\n- Biuro Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego PKPS mieści się w Warszawie przy ul. Hoża 62. Można też kontaktować się z nami pod nr tel. 621-00-13\n- Czego możemy życzyć Pani w najbliższym czasie?\n- Dalej dobrze układającej się współpracy z lokalnymi mediami, hojności darczyńców, dobrej współpracy z samorządem i spełnienia marzeń o godnie żyjącym społeczeństwie.


Kto czyta książki – żyje podwójnie: "Chór zapomnianych głosów" - Remigiusz Mróz. Znany autor w zupełnie innej wersji.\n"Chór zapomnianych głosów" - Remigiusz Mróz.\nZnany autor w zupełnie innej wersji.\nRemigiusz Mróz to autor, którego nikomu nie trzeba już przedstawiać. Kojarzony, nie bez przyczyny, z literackimi kryminałami, które spod jego pióra wyrastają jak grzyby po deszczu, teraz doprawdy zaskakuje swoich czytelników powieścią spod gatunku fantasy. I choć na co dzień stronię od takich historii, musiałam sprawdzić jak pisarz poradził sobie z kreacją zupełnie innego świata. „Chór zapomnianych głosów”, ku mojemu zaskoczeniu, okazał się wznowieniem wydania z 2014 roku. A książka okazała się jakże zupełnie inna od pozostałych powieści autora i tylko sarkazm z dialogach przypominał mi, że to przecież ten sam, a nie inny Mróz. Jakie zatem historia zrobiła na mnie wrażenie? I co było, według mnie, tak odbiegające od znanego mi stylu autora? Zapraszam na recenzję.\nAstrofizyk Hakon Lindberg przedwcześnie budzi się z kriogenicznego snu. Pięćdziesiąt lat w diapauzie. I o pięćdziesiąt za mało. Coś poszło nie tak… Mężczyzna szybko przekonuje się, że sytuacja wymknęła się spod kontroli. Bo porozrzucane wokół niego, rozbebeszone ciała współpasażerów okrętu kosmicznego świadczą tylko o tym, że na pokładzie znalazł się okrutny zabójca. Okazuje się, że oprócz Hakona przeżył tylko nawigator Dija Udin Alhassan, który zdaje się być tak samo zdezorientowany całą sytuacją, jak on sam. Czy to Dija dokonał zbrodni i tym samym przerwał żmudną misję?\nW obliczu braku pomocy, która przecież nadejść nie może, zostają pozostawieni sami sobie. Sytuacja staje się jedną z tych bez wyjścia i choć zdaje się, że na pokładzie nie ma nikogo więcej, co jakiś czas dzieją się rzeczy, które każą powątpiewać w tą teorię. Nie do końca ufając sobie nawzajem, mają do wykonania bardzo trudne zadanie. Czy dotrą do przyczyny rozegranej makabry? Czy istnieje jakakolwiek szansa na to, że uda im się przetrwać?\nSkandynaw i Arab – nie jednak radykał. Oboje zdezorientowani, nieufni względem siebie, a jednak zdani na swoje wyłącznie towarzystwo. Jako odważni śmiałkowie wyruszyli w kosmiczną misję, która skończyła się klapą. Najgorsze jest jednak to, że są świadomi niemożności zasięgnięcia pomocy. Bardzo trafnie oddaje autor ich nastroje, z jednej strony nastawienie do walki i chęć odkrycia prawdy, z drugiej słabości, niepewności, chęć wypchnięcia do przodu tego drugiego, bo przecież w grę wchodzi ocalenie własnego życia. Są kąśliwe komentarze, słowne przepychanki. Jest w końcu wielki znak zapytania ciągnący się za ich poszczególnymi zachowaniami. Czy na pewno oboje mają czyste intencje? Czy są jedynymi ocalałymi? To, co jednak było dla mnie trudne do przełknięcia, to nazwiska postaci. Z Mrozem nierozerwalnie kojarzą mi się typowo polscy bohaterowie. A tutaj łamańce językowe, za którymi niestety nie przepadam. Po kilkunastu stronach na szczęście udało mi się przywyknąć.\nOBCA CYWILIZACJA? A MOŻE CZŁOWIEK MORDERCA?\nPowieść, jak na science fiction przystało, miesza świat rzeczywistych, ludzkich odruchów z tym, co wciąż nieodkryte bądź po prostu nierealne. W grę wchodzi środowisko wciąż niezbadane dla ludzkości. Wszechświat, który być może kryje jeszcze jakieś niespodzianki. Autor pozostawia pole manewru tajemnicy, pojawiają się niewyjaśnione zdarzenia takie jak chociażby rozpoczęcie nadawania z mostku, przy którym nikt się nie znajduje. Czytelnikowi towarzyszy więc świadomość możliwej ingerencji obcych cywilizacji. Czy jednak tak daleko wypłynął autor wyobraźnią? Czy taki obrał kierunek? O tym napisać Wam już nie mogę, choć przyznam, że rozległych i odważnych pomysłów mu nie zabrakło.\nJAK NA FANTASY PRZYSTAŁO…\nW tle typowo fantastyczne otoczenie. Diapauza, naukowe teorie, pięćdziesiąt lat dzielących bohaterów od Ziemi. Atmosfera bywa duszna, a sama myśl o dzielącej postaci odległości od pomocy, paraliżuje. W to wszystko przemyca Remigiusz Mróz swoje umiejętności kreowania sensacji. Są makabryczne, krwawe sceny, od których tak naprawdę wszystko się zaczyna. Samo zakończenie było dla mnie wielką zagadką. Autor umiejętnie zwodził moją intuicję fundując wiele fabularnych zwrotów. Co nieco przeczuwałam, chociaż zdaje się, że to nie koniec. Po finalnych słowach historii następuje zapowiedź kolejnej części.\nZupełnie nowe oblicze Mroza. Do książki można więc podejść bez uprzedzeń czy konkretnych oczekiwań. Na pewno sugeruję tytuł czytelnikom stricte lubującym się w powieściach science fiction, gotowym na starcie z nutą nierealności. Wartka akcja, różnorodność zdarzeń i zachowań, plastyczne opisy i ciekawe dialogi – jak to zawsze u autora bywa. Według mnie, nie ma to jak dobry kryminał, choć jako antyfanka typowego fantasy na pewno przy książce bawiłam się zaskakująco dobrze. Myślę więc, że zagorzali wielbiciele gatunku nie będą zawiedzeni.\nZa książkę oraz dodatki bardzo serdecznie dziękuję wydawnictwu Czwarta Strona.\nAutor: Weronika Tomala o 10:49:00\nEtykiety: fantasy, Remigiusz Mróz, seria, wydawnictwo Czwarta Strona\nCarolyna's world 17 grudnia 2019 11:08\nTym razem chyba jednak nie dla mnie ....\nGosia 17 grudnia 2019 11:29\nJa jeszcze w ogóle nie poznałam twórczości autora :)\nRadosna 17 grudnia 2019 12:16\nBardzo lubię science fiction może po nią sięgnę. Do tej pory nie czytałam nic tego autora.\nBeautiful Duty 17 grudnia 2019 14:57\ndość ciekawa pozycja ;)!\nZołzaTexa 17 grudnia 2019 15:14\nMroza czytam od dwóch lat. Nie wszystko mi się podobało, ale po przeczytaniu ostatniej strony zawsze pojawiała się jedna myśl - to musiał napisać szalenie mądry mężczyzna...\nPo książkę sięgnę, a może znajdę ją pod choinką...\nportret π 17 grudnia 2019 17:16\nogólnie Mroza nie trawię, ale piszesz, że nowe oblicze... więc trochę mnie to intryguje.\nAgnieszka Kaniuk 17 grudnia 2019 18:41\nNie znam jeszcze twórczości autor, więc może to będzie dobry początek. 😊\nعبده العمراوى 18 grudnia 2019 01:21\nRabe 18 grudnia 2019 10:49\nW listopadzie po raz pierwszy miałam styczność z twórczością pana Mroza i muszę przyznać, że nie za bardzo się polubiłam ze stylem tego autora. Nie mam więc chęci na poznawanie jego kolejnych książek... A już na pewno nie powieści science fiction, bo to totalnie nie moje klimaty ;)\nThieving Books 18 grudnia 2019 15:07\nPrzyznam, że ja nie jestem chyba do niej przekonana :)\nJoanna 20 grudnia 2019 09:54\nA ja jeszcze nic Mroza nie czytałam. Wole mniej popularnych autorów. Pewnie za jakiś czas nadrobie braki, bo to juz troche wstyd nie wiedziec co wychodzi spod piora tego autora.\nMagda Saska 22 grudnia 2019 11:03\nNo cóż... ja przeczytałam ją niedawno i chyba nie jestem tak optymistycznie do niej przekonana. Jeszcze nie napisałam recenzji, bo sama nie wiem jak to opisać :]


Podstawy bachaty zna każda osoba, która zetknęła się z salsą i innymi tańcami latynoskimi. Wyróżnia się spośród innych karaibskich rodzajów tańca niezwykłą zmysłowością. Z tego też względu jest to najpopularniejszy taniec wśród zakochanych.\nSam taniec charakteryzuje się prostym rytmem rozliczanym na 4, a krok podstawowy jest wyjątkowo nieskomplikowany i polega głównie na przemieszczaniu się na boki oraz do przodu i do tyłu. Tańczony jest zazwyczaj bardzo blisko - ciała stykają się, a prawa noga powinna być wsunięta pomiędzy nogi partnera. Ten kontakt partnerów połączony z obszerną praca bioder akcentujących uderzenia w muzyce dają w efekcie gorący taniec sprzyjający nawiązywaniu nowych lub zacieśnianiu starych znajomości.\nDzięki swojej dostępności Bachata obecnie podbija nie tylko kraje południowej Europy, gdzie znana jest dzięki dominikańskim emigrantom, ale także cały świat. Coraz chętniej tańczona jest na wielu imprezach, festiwalach i kongresach, na których powstają kolejne jej odmiany inspirowane innymi rodzajami tańca: bachatango, modern bachata, love bachata itd.\nJeśli tańczysz salsę i bywasz na latynoskich imprezach, a jeszcze nie umiesz tańczyć bachaty to najwyższy czas nadrobić tę zaległość!\nJeśli jeszcze nie tańczysz i chcesz brać udział w salsotekach, nauka bachaty będzie najprostszą i najmilszą na nie przepustką:)\nAnna Korban, Piotr Sołtysiak Początkujący Zbieramy zapisy!\n20:15-21:15 BACHATA SENSUAL\nNatalia Pietrow, Robert Pietrow Open Dołącz


Jakie są najważniejsze parametry opon przemysłowych?\nOpony przemysłowe to kategoria produktów wyjątkowo wytrzymałych i niezawodnych nawet podczas prac w ekstremalnie trudnych warunkach terenowych. Muszą sprostać największym obciążeniom przez długie lata. Dlatego też wybór najlepszej opony do sprzętu ciężkiego musi być bezkompromisowy. Jakie są najważniejsze parametry opon przemysłowych i czym kierować się przy ich zakupie?\nCzym wyróżniają się opony przemysłowe?\nOpony przemysłowe przeznaczone są do ładowarek, koparek, wózków widłowych, równiarek, wozideł i innych maszyn. Swoimi parametrami muszą sprostać wielu wyzwaniom, a ich budowa i rodzaj bieżnika powinny być dostosowane do konkretnego typu maszyny i rodzaju wykonywanej prac. Pełen przegląd opon przemysłowych dostępny jest na stronie producenta opon Magna Tyres Group z Rudawy.\nPrzede wszystkim rozmiar opony i konstrukcja\nNajważniejszym parametrem każdej opony jest rozmiar. Opona musi być dokładnie dopasowana do wielkości felgi. Rozmiar opony określa się w calach lub milimetrach. Dla przykładu opona MTP 20,5R25 ma 20,5 cala szerokości, średnicę felgi 25 cali, a jej rozmiar zamienny to 525/80R25. Dopuszczalna jest w pewnych granicach zmiana rozmiaru opony, zwłaszcza w maszynach lżejszych, na opony o nieznacznie innej szerokości lub wysokości.\nOgumienie można również podzielić, pod kątem ich budowy wewnętrznej. W ofercie producentów znaleźć można modele diagonalne, diagonalne z opasaniem oraz radialne. Opony diagonalne charakteryzuje się dużą sztywnością ze względu na grubą warstwę kordu w całym przekroju opony. Mają jednak mniejsze zdolności trakcyjne i wyższe opory toczenia. Opona diagonalna z opasaniem ma dodatkowo kilka warstw kordu ułożonych obwodowo, co wzmocnienia i usztywnienia czoło opony i uodpornia na deformacje podczas pracy. Natomiast opony radialne charakteryzują się lepszymi zdolnościami trakcyjnymi, są bardziej elastyczne i mają większa nośność. Specyficznym rodzajem ogumienia są superelastyczne opony pełne, stosowane najczęściej w wózkach widłowych.\nNośność, prędkość jazdy i rodzaj bieżnika\nWażnymi parametrami opon przemysłowych jest ich nośność i maksymalna prędkość, z jaką może poruszać się maszyna. W oponach wielkogabarytowych stosuje się oznaczenia gwiazdowe. Im opona jest solidniejszej konstrukcji, tym gwiazdek jest więcej. Przy ogumieniu dla lżejszych pojazdów używa się wskaźnika indeksowego nośności. Dostępne są opony o różnej klasie odporności bieżnika na zniszczenia. Kształt rzeźby bieżnika zależy od charakteru pracy maszyny. Na koniec warto zaznaczyć, że najlepszym rozwiązaniem przy zakupie opon przemysłowych jest wybór produktów markowych.\nJak uzyskać patent motorowodny?\nPatent motorowodny to swoisty odpowiednik prawa jazdy dla osób, które chcą prowadzić łodzie motorowe i skutery wodne. Aby uzyskać wspomniane uprawnienie, należy przejść serię odpowiednich kursów,...\nO czym mówi twardość wody kranowej?\nSłyszałeś, że picie twardej wody powoduje kamicę nerkową? To bardzo powszechny i silnie zakorzeniony mit. Jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego woda jest twarda i co w praktyce oznacza miękkość i twardość...\nJak działają anemometry wykorzystywane w górnictwie?\nAnemometry to urządzenia pomiarowe, które można określić jako przyrządy służące do mierzenia prędkości ruchu gazów i cieczy. Są wykorzystywane przede wszystkim do mierzenia prędkości przepływu...\nKażdemu właścicielowi obiektu przemysłowego zależy na tym, aby zastosowanie wewnątrz pomieszczeń ogrzewanie było jak najbardziej ekonomiczne. Takie rozwiązanie gwarantuje zysk w postaci...


Listy - jedynie 4,99 zł w matras.pl\nMaria Skłodowska-Curie - wybitna Polka, laureatka Nagrody Nobla, symbol bezinteresownego poświęcenia nauce i wzór kobiety naukowca. W chwili śmierci Piotra Curie jej starsza córka Irena miała dziewięć lat, a młodsza Ewa dwa. Od tej chwili Maria kontynuowała pracę nad odkryciem radu, sama wychowując dziewczynki. Z prezentowanej korespondencji wyłania się obraz życia trzech sławnych kobiet. Pierwsze dziecinne listy z wakacji powoli ustępują miejsca coraz dojrzalszym, pełnym wzajemnej troski ... ale też szacunku i podziwu. Poruszane tematy dotyczą zarówno życia codziennego, jak i wrażeń z podróży, laboratorium, spotkań ze sławnymi naukowcami czy też międzynarodowej działalności Marii. Wybór listów uwzględnia różnorodność tematów i pokazuje osobowości matki o światowej sławie i jej córek, bardzo różniących się od siebie, których życiowe drogi okazały się niezwykłe: pierwsza, Irena, razem z mężem Fryderykiem Joliot pójdzie śladami rodziców; druga, Ewa, będzie artystką solistką, a później pisarką i dziennikarką. Zbiór listów został opracowany przez Helene Langevin-Joliot, córkę Ireny Joliot-Curie, wnuczkę, i Monique Bordry, dyrektorkę Muzeum Curie. Czytaj dalej >> << Zwiń


Zakup z dostawa kostki granitowej - łącznie 24 tony Elbląg - Oferteo.pl\nZakup z dostawa kostki granitowej -...\nKupię kostkę granitową Elbląg\nZapytanie ofertowe nr 186722\nUprzejmie proszę o ofertę terminowo-cenową na dostawę kostki granitowej wg następującego asortymentu:\n1. Kolor szary, wymiar kostki:\n- 4/6 - 5 ton,\n- 6/8 - 9 ton,\n- 9/11 - 8 ton.\n2.Kolor czerwony, wymiar kostki:\n- 4/6 - 1 tona,\n- 6/8 - 1 tona.\nRazem masa towaru: 24 tony.\nSamochód skrzyniowy lub lepiej z HDS.\nTermin dostawy - do ustalenia lecz nie później niż do dnia 24 marca 2011 r.\nSposób zapłaty: przelew bankowy.\nNr zapytania ofertowego: 186722\nNajlepsi specjaliści: Kostka granitowa w Elblągu\nKostka granitowa, Cena układania kostki brukowej Elbląg, Kostki granitowej Elbląg, Wzory ułożenia kostki brukowej Elbląg, Kupię tłuczeń Elbląg, Cena układania kostki brukowej, Kostki granitowej, Wzory ułożenia kostki brukowej, Kupię tłuczeń Cena układania kostki brukowej Warmińsko-mazurskie, Kostki granitowej Warmińsko-mazurskie, Wzory ułożenia kostki brukowej Warmińsko-mazurskie, Kupię tłuczeń Warmińsko-mazurskie,\nKupię płyty ażurowe szare, ok. 47m2\nKupię płytę ażurową szarą o wymiarach 60x40x10cm. Ilość: ok. 47m2 Zakup wraz z dostawą Termin realizacji: w ciągu...\nKupię używane płyty żelbetonowe. Płyty potrzebne do utwardzenia placu o pow. około 800 m2. Dysponuję możliwością transportu płyt, proszę o oferty z i bez transportu. Termin realizacji: w ciągu 2-3 miesięcy...\nKupię kruszywa łamane. Frakcje 0/63, 31,5/63, 0/31,5, 0/0,5 Oraz żwiry, tłuczeń kamienny, piasek. Ilości od 300 - 1200 ton Dostawa: tak Termin...\nKupię używane płyty chodnikowe z rozbiórki, 50m2\nKupię używane płyty chodnikowe z rozbiórki w ilości 40-50m2. Termin realizacji: marzec-lipiec 2013r. Oferty z dostawą...\nKupię czysty gruz ceglany lub betonowy, 180m3\nKupię wraz z transportem 180m3 czystego gruzu ceglanego i/lub betonowego o frakcji 20-60 na utwardzenie nawierzchni pod tarasy i...\nKupię krawężniki i kostkę na budowę drogi\nW związku z planowanymi robotami drogowymi na budowie na ul. Łokietka w Krakowie proszę o ofertę na następujące materiały: - krawężniki betonowe szare 15x30 cm - ilość ok. 830 mb - krawężniki betonowe szare 12x25 cm - ilość ok. 15 mb - obrzeża...\nKupię 35m2 Kostki brukowej 2 gatunku/ z rozbiórki\nKupię pilnie 35m2 kostki brukowej 2 gatunku lub z rozbiórki kolor i grubość...\nKupię płyty chodnikowe 50x50, nowe lub używane, około 100szt. Oferty...\nKupię piach, gruz, tłuczeń i inne na drogę około 400m2\nTak jak w tytule, na utwardzenie podjazdu o powierzchni 400m2. Wg moich obliczeń około 40m3 piachu, 60m3 gruzu lub innego materiału i około 40m3...\nKostka Granitowa kupię ok. 200 - 250m2\nPotrzebuję około 200-250 m2 kostki granitowej szarej lub szaro żółtej oraz tzw. niesort do ułożenia dekoracyjnego wokół domu i sklepu w miejscowości Międzywodzie zachodniopomorskie. Interesują mnie hurtownie kamienia z okolic Świnoujście Międzyzdroje i okolic. Proszę o podanie...\nHurtownia kupi kruszywa naturalne i kruszywa hutnicze\nWitam Hurtownia kupi kruszywa naturalne i...\nInteresuje mnie kostka granitowa 8/11/5 w...\nKupię krawężniki betonowe ok 45mb\nInteresuje mnie zakup krawężników betonowych 5x20x100 lub 6x20x100 koloru szarego w celu zabudowania i oddzielenia drzewek od trawnika. Potrzebuję 45...\nKupię kostkę Pozbruk, 160 m2\nKupię kostkę Pozbruk starobruk nostalit 6 cm,...\nSzanowni Państwo, Hurtownia Materiałów Budowlanych "FADBET" spółka akcyjna mieści się w Białymstoku-Fasty przy Szosie Knyszyńskiej 25. Zajmujemy się obsługą klientów detalicznych jak i dużych inwestycji budownictwa kubaturowego. W swojej ofercie posiadamy materia...\nFirma WIKSBUD Sp. z o.o. działa na rynku od ponad 20 lat. Jesteśmy generalnym wykonawcą inwestycji budowlanych , producentem prefabrykatów wielkich i małych gabarytów jak i producentem betonów...\nNOMI S.A. istnieje na rynku polskim od 1993 r. Obecnie jest jednym z liderów rynku DIY („Zrób to sam”). Jako pierwsza polska sieć handlowa zaoferowała klientom pełen wachlarz artykułów dla domu i ogrodu. Oferta NOMI składa się z artykułów z branży budowlanej, wykończeniowo - dekoracyjne...\nBLEZMAR Hurtownia Kamienia zajmuje się bezpośrednim importem kamienia naturalnego wykorzystywanego w budownictwie (elewacje, podłogi, schody, tarasy, kominki, wykończenia wnętrz, ogrodzenia, mury oporowe) a także w ogrodnictwie (oczka wodne, skalniaki, ogrody). W naszej ofercie znajdą Państwo kamień nieregularny...\nNasza działalność prowadzona jest od 2010 roku. nastawieni jesteśmy na prace ziemne to znaczy: -wykopy szeroko i wąsko przestrzenne(fundamenty, ławy, stary, rowy, itp. itd.) - rozbiórki, wyburzenia obiektów - załadunek rozładunek materiałów sypkich jak i euro palet itp. - odśnieżanie dróg, parkingów paców, wywóz śniegu itp. -wywóz gruzu...\nFirma COBBLE jest producentem materiału budowlanego wykonanego z naturalnego kamienia polnego. Produkujemy następujące wyroby: 1) Kamień polny łupany. a) okładzinowy - na elewacje, b) murowy-krawędziowy - na murki...\nGranit Wiatrak Sp. z o.o. to kopalnia granitu. Jesteśmy producentem elementów granitowych. m.in kostka granitowa, krawężniki, kruszywa,płyty, parapety. Różne rozmiary i...\nJesteśmy firmą budowlaną mającą ponad dwudziestoletnie doświadczenie.Specjalizujemy się w budowie domów w konstrukcji drewnianej z szwedzkiego drewna, stawiamy domki letniskowe oraz je remontujemy ale także zajmujemy się budową...\nMisją naszej firmy jest sprzedaż materiałów budowlanych najwyższej jakości, zrozumienie potrzeb klientów oraz spełnienie ich oczekiwań. Chcemy sprostać wyzwaniu jakim jest sprzedaż przez internet. Jest to motywacja do dalszego...\nKompleksowe realizacje zagospodarowania wokół domu. Od roku 2005 zajmujemy się budową ogrodzeń i ocieplaniem budynków, wykonujemy fasady elewacyjne z klinkieru, cegły i innych materiałów. Zajmujemy się również pracami brukarskimi. Z każdym rokiem rozszerzają...\nNasza firma świadczy wszelkiego rodzaju usługi brukarskie, począwszy od przygotowania gruntu pod kostkę po porządkowanie placu budowy po zakończeniu prac. Zajmujemy się układaniem wszelkiego rodzaju kostki...\nSprzedaż kostki brukowej oraz materiałów drogowych niezbędnych do wykonania prac ... Zajmujemy się również...\nSzanowni Państwo Firma Nasza jest producentem elementów budowlanych i architektury ogrodowej z granitu takich jak. - kostki granitowej - formaka - krawężników - kamienia murowego - kamienia łamanego -...\nFirma ROSIŃSKI LOGISTICS zajmuje się sprzedażą kruszyw i grysów, a także dystrybucją materiałów budowlanych i drogowych. Świadczymy również usługi z zakresu kompleksowej obsługi inwestycji. Dysponujemy rozbudowaną i nowoczesną flotą do transportu ciężarowego i kolejowego, a także...\nFirma brukarska "POLAK" fachowo i profesjonalnie wykonuje prace związane z ułożeniem kostki granitowej jak również ogrodzeń z kamienia naturalnego,grille ogrodowe,wędzarnie i małą architekturę...\nWitam, Firma STAMMAR Consulting od ponad pięciu lat obsługuje kompleksowo indywidualnych inwestorów oraz duże firmy na Mazowszu (głównie Warszawa), również w innych rejonach Polski. Nie prowadzimy składowania, magazynowania towarów -dostarczamy je bezpośrednio od producenta/importera -dzięki temu dostawy są...\nSzanowni Państwo! Firma nasza jest dystrybutorem Optolith Polska. Poniżej chcielibyśmy zacytować słowa wypowiedziane przez właściciela firmy Optolith Pana Aleksandra Hufgarda. „ W bieżącym roku mija 6 lat od wprowadzenia marki Optolith na Polski rynek. Od samego początku konsekwentnie budujemy silną...\nKompleksowe usługi brukarskie. Układanie kostki brukowej, granitowej, łupek, kamień polny. Ceny konkurencyjne już od 28 zł i gwarancja. Profesjonalne wykonanie. Parkingi, podjazdy, ścieżki, parkany, tarasy, opaski, mury. Poznań i okolice. Kontakt : 0 510 692 461 lub 0 502 208...\npodane ceny są cenami netto uwzględniającymi transport do 50 km w promieniu siedziby firmy////////////////////////// kostka szara 4/6 - 260 zł/tona ;//// kostka szaro-ruda 4/6- 250 zł/tona ; //// kostka ruda 4/6 - 300 zł/tona wydajność z tony ...\nkostka brukowa ...\nKrawężnik granitowy szary 20/30 ze skosem 4/12, w cenie 84zł/mb netto!! Posiadamy...\nW ofercie kostka granitowa 8/11 szara w cenie 190 zł netto. W sprzedaży także...\nNawiążemy wspólprace z odbiorcami kruszyw drogowych tj kwarcyt , dolomit, bazalty.Frakcje do uzgodnienia.Ofertę cenową wysyłam emailem po zapytaniu. Ilości do uzgodnienia Duże , możliwy...\nWitam, Mam do sprzedania płyty drogowe betonowe nowe jak i również używane o wymiarach 300 x 150 x 15 300 x 100 x 15-20 220 x 250 x 15 600 x 180 x 15 600 x 200 x 15 Mogę zapewnić każdą potrzebną ilość...\nLiczba wyświetleń strony: 866\nKupię kostkę betonową Elbląg\nKupię piasek Elbląg\nKupię płyty drogowe Elbląg\nKupię żwir Elbląg\nKupię ziemię ogrodową Elbląg