Podróż na wyspę Bogów – Bali – warsztaty II edycja październik 2018 – Beata Ślusarek\nStrona Główna » Aktualności » Anioły » Podróż na wyspę Bogów – Bali – warsztaty II edycja październik 2018\nSpotkanie z wyspą Bogów\nwylot: 8.10 pobyt: 09-23.10.2018\njeśli chcesz przeżyć przygodę życia tak jak ja, nie wahaj się tylko chwyć wiatr w żagle i odkryj w sobie Boginię w Raju:)\nBali to wyspa, której energetyka otwiera serce. Wszystko tutaj działa na zasadzie procesu, rozpuszczamy stare wzorce i otwieramy się na to, co dla nas najlepsze.\nNa Bali zyskasz:\n– uświadomienie sobie wewnętrznego twórcy i kreatora życia\nPlanujemy na październik wyjazd na Bali – 14 dni\nWylot 8 października 2018\nCzyli na miejscu od 9 października do 23 października\nzgłoszenia do 15 maja – 1105 dolarów (przedpłata traktowana jest jako zgłoszenie)\nzgłoszenia po 15 maja – 1205 dolarów (przedpłata traktowana jest jako zgłoszenie) – w tym wypadku proszę najpierw zapytać czy są miejsca\n1. Wycieczka na północ wyspy. Wyprawę zaczniemy od wizyty w Świątyni Beratan, położonej na jedynym z najpiękniejszych jezior w Indonezji.\n2. KINTAMANI. Naszą wycieczkę zaczniemy od wizyty w mieście Gianyar, gdzie zwiedzimy świątynię Goa Gajah z namiastką dżungli oraz grobowce Guang Kawi. Kolejnym przystankiem będzie widok wulkanu i jeziora Batur, gdzie zatrzymamy się na posiłek a następnie będziemy podziwiali najsłynniejsze pola ryżowe w okolicach Tegalalang. W czasie wycieczki odwiedzimy również plantacje kawy, gdzie zobaczymy produkcje najdroższej kawy świata „Luwaka”, skosztujemy przepysznych deserów przy kawie.\n3. Świątynia Matka – Besakih. Jest to najstarsza Świątynia na wyspie Bali, położona u podnóża najwyższego wulkanu Agung\n– nauka rzeźbienia z najsłynniejszym balijskim artystą i jego synami plus zwiedzanie jego pracowni w tym możliwość zakupienia dzieł.\n– nauka tańca balijskiego\n– nauka gotowania dań balijskich u bardzo sympatycznej Szefowej:)\n– ilahinoor – idealne miejsce na połączenie z matką ziemią\n– spotkanie z miejscowym szamanem i jego córką – ceremonia oczyszczania o zachodzie słońca nad oceanem\n– spotkanie z głównym Mangku (duchowny) świątyni ze świętymi źródłami Tirta Empul. Przepowiadanie przyszłości i obmycie w źródłach\n– spotkanie z wyjątkowym uduchowionym człowiekiem który nam odprawi ceremonię ofiarowania u stóp czynnego wulkanu Agung\n– 1 raz yoga\nBy w pełni wykorzystać możliwości wyspy, planujemy częściowo spędzić czas w Kuta (wbrew opiniom miejsce ktore wybraliśmy jest przy plaży, oraz jest świetnym miejscem wypadowym na wycieczki okoliczne, najlepsze masaże i przesmaczne jedzenie. Następnie Ubud – hotel w dżungli bardzo urokliwe miejsce 🙂\nCandidasa – połączenie gór i morza\nLot samolotem plus ubezpieczenia podróżne (około 2600-3000 zł w obie strony)\nNauka surfingu dla chętnych\nReiki I – z 450 na 300\nReiki II – z 450 na 300\nMistrz Reiki z 1800 zł na 1200\nMistrz Nauczyciel Reiki 2500 na 1900\nZadatek bezzwrotny w wysokości 180 dolarów (równowartość według aktualnego kursu w złotówkach- można sprawdzić np tu https://kalkulator-walutowy.mybank.pl/ ) do 15 maja. Po 15 maja zadatek 280 dolarow\n31 1020 5558 0000 8002 3248 7118\ntytuł przelewu proszę wpisać:\nBali – imie i nazwisko – telefon\nPo 15 maja proszę najpierw zapytać czy są miejsca\nZadatek traktowany jest jako zgłoszenie udziału. Ilość miejsc ograniczona (18), decyduje kolejność zgłoszeń.\nPozostała część 925 dolarów w gotówce na miejscu na Bali (do października macie czas by uzbierać)\nOrganizatorzy zastrzegają sobie prawo odmowy uczestnictwa w wyjątkowych sytuacjach bez podania powodu i w tym przypadku zwrot zadatku.\nLoty na Bali są komfortowe. W tej chwili koszt lot w obie strony wynosi ok. 2200-3500 zł\n← Wyprawa na wyspę Bogów – Bali\nNoc Kupały na Podlasiu →


Ręczna nabijarka maszynka do robienia papierosów gilz\n> Dom i Ogród>AGD>Nabijarki do papierosów>Ręczna nabijarka maszynka do robienia papierosów gilz\nRęczna maszynka do robienia papierosów umożliwia wykonanie 20 papierosów w ciągu kilku minut. Dzięki niewielkim rozmiarom możesz jej używać w domu lub w podróży. Jest szybka, wydajna i bardzo prosta w obsłudze. Przystosowana do gilz o średnicy 8 mm. Dostępna w kilku kolorach do wyboru.\n4.99 zł brutto\nJest to doskonałe urządzenie dzięki któremu zaoszczędzimy nie tylko czas, ale i pieniądze. Za pomocą nabijarki paczkę papierosów możemy wykonać w kilka minut, a koszt jednej paczki jest aż o 80% niższy, niż paczka papierosów kupionych w sklepie.\n- średnica gilz: 8mm\n- długość gilz: 6,5cm\n- wymiary (dł/szer/wys): 12x3x4cm\n- waga: 65g\n- dostępne kolory: zielony, niebieski, czerwony, żółty\n- zapasowa końcówka\nElektryczna nabijarka do robienia...\nElektryczna nabijarka maszynka do robienia...\nElektryczna maszynka do robienia...


Odpowiedzialność karna lekarza – błąd medyczny\nOdpowiedzialność karną lekarza regulują przepisy kodeksu karnego, jak również ustawy, które tworzą prawo medyczne.\nOdpowiedzialność ta jest przede wszystkim związana z popełnieniem błędu lekarskiego (wykonanie interwencji medycznej niezgodnie z aktualnym stanem wiedzy lub niestarannie), a ponadto z innymi czynami popełnionymi w związku z wykonywaniem zawodu – leczenie bez zgody, nieudzielenie pomocy, ujawnienie faktów objętych tajemnicą lekarską.\nW tej części omówione zostaną typy przestępstw związane z narażeniem człowieka na niebezpieczeństwo mogące mieć zastosowanie wobec lekarza, który zaniecha udzielenia pomocy człowiekowi znajdującemu się w położeniu bezpośrednio grożącym utratą życia lub ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu.\nPodkreślić jednak należy, że nasze ustawodawstwo nie przewiduje przepisu dotyczącego bezpośrednio naruszenia tego obowiązku przez lekarza. Dlatego też lekarz, który zaniecha udzielenia pomocy, może ponieść odpowiedzialność karną na zasadach ogólnych.\nW tym przypadku w grę wchodzą następujące przepisy karne: art. 160 k.k. (omówiony wyżej) oraz art. 162 k.k. – czyn zabroniony polegający na nieudzieleniu pomocy człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (przepis ten wprawdzie ma charakter ogólny i nie odnosi się wprost do lekarza, ale do każdego człowieka znajdującego się w takiej sytuacji).\nW niektórych sytuacjach lekarz może ponieść odpowiedzialność karną za przestępstwa przeciwko zdrowiu lub życiu wymienione w przepisach art. 155 k.k., art. 156 § 1 k.k., art. 157 § 1 i 2 k.k.\nOdpowiedzialność karna za niedokonanie czynności medycznej, tj. za zaniechanie udzielenia pomocy, kształtuje się w różny sposób, a ocena prawna zachowania lekarza będzie uzależniona od stosunku, jaki łączy go z danym pacjentem. Chodzi o to, czy mamy do czynienia z lekarzem, który jest w sposób szczególny zobowiązany do troski o daną osobę, czy też nie.\nW odniesieniu do lekarza, na którym nie ciąży szczególny obowiązek troski o konkretną osobę, jego odpowiedzialność będzie ograniczona do zarzutu nieudzielenia pomocy człowiekowi znajdującemu się w niebezpieczeństwie, tj. na zasadzie art. 162 k.k. Z kolei lekarz, który jest gwarantem bezpieczeństwa osoby zagrożonej, będzie ponosił odpowiedzialność z art. 160 k.k., a gdy swoim zachowaniem wywoła negatywne konsekwencje, wówczas w zależności od skutku naraża się na odpowiedzialność za określone przestępstwo przeciwko zdrowiu i życiu.\nW odniesieniu do lekarza będącego gwarantem bezpieczeństwa osoby zagrożonej konieczne jest, do przyjęcia jego odpowiedzialności karnej, istnienie szczególnego obowiązku prawnego, którego podstawą jest dobrowolnie przyjęte przez niego zobowiązanie do świadczenia czynności medycznych. Takie zobowiązanie wynika albo ze stosunku pracy (dyżury na oddziale szpitala, w izbie przyjęć, pogotowiu ratunkowym), albo z umowy z pacjentem.\nLekarz, który ma szczególny obowiązek troski wobec określonej osoby, nie ma prawa odmówić udzielenia jej świadczenia medycznego, nawet jeżeli naraża przez to swoje zdrowie lub życie. Nie może również powoływać się na stan wyższej konieczności, na który z kolei mogą powołać się inne osoby lub nawet lekarz, na którym nie ciąży taki szczególny obowiązek.\nPrzede wszystkim należy wykazać nieprawidłowości w działaniu lekarza, które stały się przyczyną narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo, aby można było przyjąć odpowiedzialność z art. 160 k.k. Narażenie na niebezpieczeństwo może być\ndokonane zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie.\nPonadto do popełnienia przestępstwa narażenia na niebezpieczeństwo nie jest konieczne stworzenie podstaw zagrożenia ze stanu, w którym pacjentowi nic nie groziło. Odpowiedzialność ta możliwa jest także w odniesieniu do pacjenta, który w czasie, gdy nastąpiło zaniechanie, był już w niebezpieczeństwie.\nZgodnie z dyspozycją art. 16 k.k. czyn ten może zostać popełniony zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie.\nJeśli więc lekarz działał umyślnie, czyli miał świadomość i wolę narażenia swoją bezczynnością konkretnej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, jego czyn należy zakwalifikować z art. 160 § 2 k.k. Lekarzowi trzeba wówczas udowodnić, że nie chciał udzielić świadczenia lub godził się na takie nieudzielenie, mimo iż miał świadomość, że przez swoje zaniechanie naraża pacjenta na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszkodzenia ciała, a ponadto że wiedział, iż jest gwarantem jego bezpieczeństwa. Dopiero przy spełnieniu obu tych przesłanek łącznie lekarzowi można postawić zarzut umyślnego przestępstwa z zaniechania.\nNatomiast w sytuacji działania nieumyślnego, gdy lekarz nie ma świadomości pozostawienia osoby, wobec której ma szczególny obowiązek troski, w położeniu grożącym jej niebezpieczeństwem lub gdy nie uda się udowodnić mu umyślnego działania, czyn taki należy kwalifikować na podstawie art. 160 § 3 k.k. W tym przypadku lekarz nie ma bowiem zamiaru narażenia określonej osoby na niebezpieczeństwo, ale doprowadza do tego, ponieważ nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia, jego bezpośredniości oraz skutków, które mogą wystąpić.\nW trakcie postępowania powinno się więc ustalić fakt zaniechania udzielenia świadczenia z powodu naruszenia zasad ostrożności, związek przyczynowy między skutkiem a zaniechaniem lekarza, stopień ciężkości tych skutków, a także czy lekarz przewidywał lub mógł przewidzieć, że jego bezczynność wywoła negatywne konsekwencje dla zdrowia lub życia pacjenta.\nLekarz niebędący gwarantem bezpieczeństwa osoby zagrożonej może natomiast odpowiadać za nieudzielenie pomocy na takich samych zasadach, które obowiązują innych ludzi uchylających się od tego obowiązku. Ciąży na nim bowiem ogólnoludzki obowiązek udzielenia pomocy. Dotyczy to sytuacji, gdy lekarz w chwili zdarzenia nie pełni swojej funkcji zawodowej i jest jedynie przypadkowym świadkiem powstałego niebezpieczeństwa.\nPodkreślić należy, że taki lekarz ma obowiązek udzielenia pomocy o charakterze ogólnym, natomiast od innych osób odróżnia go przygotowanie zawodowe i wynikającego z tego konsekwencje. Jeżeli zatem lekarz nie jest gwarantem bezpieczeństwa osoby zagrożonej, jego odpowiedzialność może być rozpatrywana na podstawie art. 162 k.k.\nBez znaczenia jest przy tym przyczyna zaistnienia stanu zagrożenia, a nawet fakt, że taki stan mogła wywołać sama osoba zagrożona. Przyczyną zagrożenia może być zdarzenie nagłe, jak również długotrwała choroba pacjenta. Należy udowodnić, że w wyniku zaniechania lekarza zaistniało wysokie prawdopodobieństwo nastąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu osoby ratowanej lub jej śmierci.\nDla przypisania odpowiedzialności z art. 162 k.k. wystarcza sam fakt nieudzielenia pomocy. W związku z tym dla wypełnienia znamion tego przestępstwa obojętne są konsekwencje tego zaniechania.\nZaniechanie udzielenia świadczenia zdrowotnego jest przestępstwem umyślnym, co oznacza, że lekarz musi zdawać sobie sprawę z grożącego określonej osobie niebezpieczeństwa, jak również z tego, że swoim działaniem może przyczynić się do jego zmniejszenia lub uchylenia bez konieczności narażania siebie lub bliskich na bezpośrednie niebezpieczeństwo.\nJeżeli jednak sprawca działał nieumyślnie, nie udzielając pomocy, nie może wówczas ponosić odpowiedzialności na podstawie art. 162 k.k.\nPodkreślić należy, że art. 162 k.k. przewiduje odpowiedzialność każdego, kto umyślnie nie udzieli pomocy osobie znajdującej się w sytuacji zagrożenia życia i może to uczynić bez narażania siebie lub osób bliskich na niebezpieczeństwo. Bez znaczenia jest przy tym, czy poza nim pomocy mogły udzielić także inne osoby. Gdyby i one nie udzieliły takiej pomocy, wówczas odpowiedzialność rozciągnie się również na nie, nie zwalniając jednak od odpowiedzialności sprawcy.\nDla przyjęcia odpowiedzialności nie ma także znaczenia, że sprawca wskazał inną osobę, która mogłaby udzielić pomocy, oraz ocena, czy akcja ratownicza, której nie podjął zobowiązany, byłaby skuteczna czy też nie. O odpowiedzialności decyduje bowiem okoliczność, że sprawca, który mógł udzielić pomocy bez narażania siebie lub innych osób, zachował się w sposób bierny i nie podjął żadnych czynności (lekarza dotyczy to szczególnie).\nNależy zaznaczyć, że niekiedy zachodzą okoliczności wyłączające odpowiedzialność lekarza, który zaniechał wykonania świadczenia zdrowotnego.\nPo pierwsze jest to niepodjęcie lub zaprzestanie leczenia, gdy jest to zgodne z zasadami wiedzy i praktyki medycznej oraz nie narusza normy nakazującej ochronę zdrowia i życia, np. zaprzestanie stosowania środków reanimacyjnych w stosunku do osoby umierającej.\nPo drugie jest to kolizja obowiązku leczenia z prawem pacjenta do samostanowienia. W sytuacji gdy pacjent nie wyraża zgody na zabieg, lekarz ma obowiązek uszanować jego decyzję i zaniechać leczenia, nawet jeśli jest to niezbędne do ratowania jego życia (art. 192 k.k. przewiduje odpowiedzialność karną za wykonanie zabiegu bez zgody pacjenta).\nPrzepisy art. 33 ust. 1, art. 33 ust. 7 u.z.l. umożliwiają jednak wyjątkowo działanie bez zgody pacjenta, czyli dokonanie czynności medycznej, w sytuacji gdy jest on niezdolny do jej świadomego wyrażenia. Brak zgody wyłącza zatem odpowiedzialność za zaniechanie pomocy, natomiast przepisy u.z.l. przewidują odpowiedzialność w przypadku wykonania czynności bez zgody uprawnionej osoby.\nPrzechodząc do omówienia zagadnienia błędu w sztuce medycznej, należy podkreślić, że w doktrynie przyjęto pogląd, że stanowi on naruszenie ostrożności w postępowaniu lekarskim i jest przesłanką bezprawności czynu.\nOcena zachowania lekarza nie powinna jednak odbywać się w oderwaniu od okoliczności, w jakich działał.\nZdaniem M. Filara błędem jest naruszenie przez lekarza wykonującego czynność leczniczą obowiązującego w relacji do tej czynności zespołu reguł i zasad postępowania, których źródłem jest nauka i praktyka medyczna.\nA. Liszewska uważa z kolei, że błędem w sztuce medycznej jest naruszenie przez lekarza (świadomego tego, że podejmuje czynność medyczną) obowiązujących go w konkretnym wypadku, wypracowanych na gruncie nauki i praktyki reguł postępowania zawodowego wobec dóbr prawnych w postaci życia i zdrowia człowieka, które na gruncie prawa stanowi podstawę stwierdzenia naruszenia obowiązku ostrożności.\nW celu stwierdzenia, czy w danym przypadku doszło do naruszenia zasad ostrożności, należy skonkretyzować obowiązujące reguły medycznego lege artis w odniesieniu do okoliczności, w których znajdował się lekarz, warunków technicznych, w jakich działał, jego umiejętności lub charakteru dokonywanej czynności.\nNaruszenie zasad wiedzy i praktyki medycznej może przybrać postać działania lub zaniechania. Wspomnieć należy, że możemy rozróżnić błąd lekarski: diagnostyczny, terapeutyczny, techniczny.\nBłąd diagnostyczny (błąd w rozpoznaniu) charakteryzuje się nieprawidłowym rozpoznaniem stanu zdrowia pacjenta i „polegać może albo na braku poznania stanu chorobowego albo na wadliwym rozeznaniu tego stanu albo na rozeznaniu spóźnionym”. Błędem diagnostycznym będzie zatem:\n– nierozpoznanie w ogóle określonych objawów,\n– wyciągnięcie niewłaściwych wniosków z objawów chorobowych niż te, które podyktowane są wiedzą medyczną,\n– wadliwe przeprowadzenie badań mających na celu postawienie diagnozy,\n– nieprzeprowadzenie badań służących do postawienia diagnozy.\n„Nie każdy błąd diagnostyczny stwierdzony ex post, czyli obiektywnie błędna diagnoza, może być uznany eo ipso za błąd sztuki lekarskiej, który należy oceniać z pozycji ex ante, czyli w zależności od zakresu informacji rzeczywiście posiadanych przez lekarzy stawiających diagnozę czy dostępnych dla nich przy odpowiednich staraniach”. Podkreślić należy, że często występujące nietypowe objawy choroby lub nawet brak symptomów choroby może wpływać na nieprawidłową diagnozę, nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z błędem sztuki lekarskiej.\nZdaniem A. Liszewskiej lekarz powinien odpowiadać tylko wyjątkowo za błąd diagnostyczny, którego przyczyną jest wyciągnięcie mylnych wniosków z posiadanych informacji na temat pacjenta. „Lekarz może odpowiadać karnie tylko za zawiniony błąd diagnostyczny, a zatem samo ustalenie błędu nie przesądza jeszcze kwestii odpowiedzialności lekarza.\nBadanie elementu zawinienia polega na ustaleniu indywidualnej możliwości postawienia przez lekarza trafnej diagnozy, tj. czy w konkretnej sytuacji ocenianej ex ante mógł i powinien postępując z należytą ostrożnością, prawidłowo rozpoznać schorzenie. Należy ustalić, czy błędne rozpoznanie było uzasadnione występującymi objawami, czy też było wynikiem zaniechania lub braku należytej staranności, jakiej można było od niego w danej sytuacji wymagać”.\nBłąd terapeutyczny to naruszenie przez lekarza obowiązku działania zgodnie z zasadami wiedzy i praktyki medycznej na etapie leczenia pacjenta. Może on mieć charakter samoistny (mimo prawidłowej diagnozy lekarz podejmuje niewłaściwe leczenie) lub też być wynikiem błędu diagnostycznego.\nW przypadku błędu terapeutycznego możemy mieć do czynienia z błędem w formie działania (podjęto działania w sposób niewłaściwy) lub też w formie zaniechania (nie wykonano koniecznych czynności). Dodać przy tym należy, że w praktyce, jako zastosowanie wadliwej metody, są kwalifikowane również błędy popełnione przy dawkowaniu leków, o ile są wynikiem niewiedzy, a nie omyłki lekarza.\nPonadto nie zawsze zastosowanie uznanej metody jest wystarczające do uniknięcia błędu, ponieważ w konkretnej sytuacji należy dokonać także właściwego, ze względu na istniejące okoliczności, wyboru tej z przyjętych metod, która będzie dostosowana do warunków określonego przypadku.\nZdaniem A. Zolla do kategorii błędów terapeutycznych zaliczymy również zaniechanie przez lekarza właściwej opieki nad chorym. Mamy z tym do czynienia w sytuacji pozostawienia pacjenta bez nadzoru po przeprowadzonym zabiegu operacyjnym – błąd stanowi brak należytej opieki ze strony lekarza i pozostawienie pacjenta w sytuacji zagrożenia dla zdrowia i życia tylko z personelem pielęgniarskim.\nBłąd terapeutyczny jako kontynuacja wadliwej diagnozy może wystąpić w sytuacji, gdy ten sam lekarz jest jednocześnie diagnostą i terapeutą oraz w sytuacji gdy jeden lekarz odpowiada za postawienie diagnozy, a inny za kontynuowane leczenie.\nW pierwszym przypadku nieprawidłowe leczenie jest rezultatem oparcia się lekarza na swojej mylnej diagnozie i wtedy kwestia odpowiedzialności za skutek wywołany postępowaniem leczniczym jest oczywista, a ponadto nie jest uzasadnione z praktycznego punktu widzenia oddzielanie błędu diagnostycznego od terapeutycznego.\nW drugim przypadku lekarz opiera się na błędnej diagnozie i podejmuje stosowne leczenie, które jednak jest niewłaściwe w odniesieniu do konkretnego schorzenia.\nZdaniem R. Kędziory, w tej sytuacji lekarz teoretycznie działa zgodnie z zasadami wiedzy i praktyki medycznej, jednak w związku z tym, że dane, na których się opiera, są błędne, również terapia, którą podejmuje, jest niewłaściwa. Dlatego też w trakcie postępowania należy ustalić, w jakim zakresie lekarz wprowadzony w błąd mylną diagnozą jest odpowiedzialny za skutki spowodowane swoim niewłaściwym leczeniem.\nLekarza włączającego się do leczenia pacjenta powinna obowiązywać zawsze zasada ograniczonego zaufania wobec czynności dokonanych przez poprzednika. Nie może zatem opierać się wyłącznie na uprzednich ustaleniach innej osoby, ale ma obowiązek sprawdzenia tych informacji. Zasada ograniczonego zaufania oznacza, że lekarz terapeuta powinien reagować, jeśli ma wątpliwości co do trafności diagnozy, a okoliczności wskazują na to, że mogło dojść do pomyłki.\nBłąd techniczny to wadliwie pod względem technicznym przeprowadzona czynność terapeutyczna.\nTego rodzaju błąd może popełnić zarówno lekarz, jak i inny pracownik służby zdrowia (analityk, pielęgniarka). W praktyce często występuje błędne wykonanie badań laboratoryjnych, nieprawidłowe oznaczenie lub zamiana krwi, złe oznakowanie leków. Również zaniechanie przez lekarza wykonania czynności poprzedzających samą operację i niezbędnych do właściwego przygotowania zabiegu należy traktować jak błąd techniczny, np. zaniechanie przeprowadzenia lub zlecenia prób uczuleniowych, ustalenia zgodności grupy krwi, wykonania niezbędnych szczepień.\nBłąd techniczny jest równocześnie błędem medycznym, o ile działanie lekarza stanowi naruszenie reguł wiedzy medycznej, które może być stwierdzone wyłącznie przez specjalistów z zakresu tej dziedziny (niezbędne jest zasięgnięcie opinii biegłych w tej kwestii dla celów dowodowych).\nReasumując, przesłankami odpowiedzialności lekarza za błąd medyczny będą:\n– błąd lekarski (czyn sprzeczny z wiedzą i praktyką medyczną, ujemny skutek w postaci naruszenia lub narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo dobra prawnego),\n– ustalenie związku przyczynowego między zachowaniem lekarza a negatywnym skutkiem dla zdrowia lub życia pacjenta oraz\nLekarz może ponosić odpowiedzialność karną za błąd, jeżeli naruszając obowiązujące w postępowaniu medycznym reguły ostrożności, doprowadził do zaistnienia ujemnych skutków dla zdrowia lub życia pacjenta, mimo że powinien i mógł przewidzieć możliwość ich spowodowania. Takie zachowanie należy kwalifikować na ogólnych zasadach jako nieumyślne przestępstwo przeciwko zdrowiu i życiu.\nZwiązek przyczynowy pomiędzy błędem a zaistniałym skutkiem powinien być udowodniony. „Do przypisania lekarzowi ujemnego skutku zabiegu leczniczego nie jest konieczne, aby jego działanie lub zaniechanie było jedyną i wyłączną przyczyną takiego skutku. Niezbędne jest natomiast, aby zachowanie lekarza było przynajmniej jedną z przyczyn, bez której skutek nie nastąpiłby. Przyłączenie się do łańcucha przyczynowo-skutkowego i innych jeszcze przyczyn nie wyłącza odpowiedzialności karnej lekarza, jeśli on co najmniej mógł je przewidzieć”.\nPrzy procesach lekarskich, zdaniem R. Kędziory, najtrudniejszym elementem jest przypisanie ujemnego skutku, dlatego też ze względu na to rzadko dochodzi do takich procesów i wyjątkowo do skazania lekarzy za spowodowane błędem skutki. Samo naruszenie zasad wiedzy i praktyki bez możliwości przypisania skutku może stanowić jedynie podstawę do odpowiedzialności dyscyplinarnej przed sądem lekarskim.\nNiedopuszczalne jest generalizowanie i dodawanie hipotetycznych przyczyn, których nie było lub które nie są udowodnione. Nie można ogólnie, w oderwaniu od konkretnych okoliczności stwierdzać, że zaistniałe konsekwencje mogły powstać bez błędu lekarza w wyniku przebiegu samej choroby, jeśli wiadomo, że w danym przypadku to lekarz zwiększył swoim działaniem niebezpieczeństwo i doprowadził do ich powstania.\nJeżeli lekarz nie mógł przewidzieć ani zapobiec okolicznościom i w związku z tym zaistniał błąd, to nie może to stanowić podstawy do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej. Dlatego też w takich „lekarskich” sprawach sądy oraz prokuratorzy opierają się głównie na opinii biegłych ekspertów z zakresu medycyny, która powinna zawierać zarówno ocenę postępowania lekarza, jak i związek przyczynowo-skutkowy. Dodatkowo istotnymi dowodami są zeznania świadków.\n05/26/2011 | Źródło: www.rp.pl


www.dk-detailing.pl i powłoki ceramiczne łódź - Pierwszy katalog wartosciowy dla Ciebie\nSpore grono właścicieli samochodów przywiązuje uwagę do ich atrakcyjnego wyglądu, o który muszą nieustannie dbać. Ważne wsparcie w tym zakresie potrafią stanowić przedsiębiorstwa, jakie są skłonne zaproponować usługi wymienione jako auto detailing łódź. Dużym uznaniem kierowców weseli się polerowanie lakieru, gdyż to usługa, jaka daje wysokie prawdopodobieństwo usunięcia rys, a zarówno wydobycia z lakieru dawnej głębi i połysku. Na co dzień negatywnie na lakier auta wpływa przede wszystkim promieniowanie UV, deszcz, śnieg, a zarówno rozmaite uszkodzenia mechaniczne. Przed wyborem firmy, jaka będzie odpowiedzialna za polerowanie należałoby upewnić się, iż posiada ona należyte doświadczenie, a zarazem satysfakcjonująco szerokie grono zadowolonych klientów.\nŁakomy kąsek przede wszystkim z perspektywy właścicieli nowych samochodów osobowych stanowią powłoki ceramiczne łódź, jakie są kosztowne, aczkolwiek zapewniają niezwykle wiele korzyści. Ich głównym zadaniem pozostaje ochrona przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, na co pozwalają niezwykle twarde powłoki. Należy zaznaczyć, iż powłoka ceramiczna jest niezwykle skuteczna, a zarazem trwała, gdyż jest w stanie nienagannie spełniać swoją rolę poprzez okres nawet pięciu lat. Wbrew powszechnej opinii kosmetyka samochodowa łódź nie wiąże się z ponadprzeciętnie wysokimi wydatkami, gdyż chcąc chociażby wyprać tapicerkę należy przygotować się na wydatek oscylujący w granicach od 150 do 500 zł. W tym wypadku znaczące znaczenie ma to, jak niezwykle zabrudzona była tapicerka.


Szparagi i truskawki myjemy - usuwamy zdrewniałe końcówki, a w owocach szypułki. Szparagi smażymy na patelni z dodatkiem połowy masła, aż ich kolor stanie się intensywnie zielony, dodajemy sól i miód. Kiedy staną się na wpół miękkie na drugiej patelni rozgrzewamy resztę masła i delikatnie wbijamy jajko.\nSzparagi wyjmujemy na talerz, układamy na nich truskawki pokrojone w ósemki i przekrojone pomidorki. Na suchej patelni z obu stron grillujemy chleb. Zdejmujemy jajko, posypujemy koperkiem, świeżo mielonym pieprzem i podajemy z chlebem.\nDo tego proponujemy napar z melisy i malin - kilka liści melisy i malin zalewamy gorącą wodą, pijemy schłodzony lub na ciepło\nSzparagi z truskawkami-13.jpg\nSzybkie szparagi z truskawkami i jajkiem kolor napój.png\nmp4 | 7,08 MB\nSzybkie szparagi z truskawkami i jajkiem-11.jpg\nSzybkie szparagi z truskawkami i jajkiem-10.jpg\nSzparagi z truskawkami-6.jpg\nSzparagi z truskawkami-3.jpg\nSzparagi z truskawkami-5.jpg\nSzparagi z truskawkami.jpg


Sklep AGD Pabianice ✔ sprzęt RTV i AGD w Pabianicach\nsklep z pralkami, lodówkami, zmywarkami w Pabianicach\nSprzęt AGD w Pabianicach. Sprzedaż pralek, lodówek, kuchenek, zmywarek oraz innego sprzętu AGD i RTV w Pabianicach. AVANS, NEONET, RTV EURO AGD i inni - promocyjne ceny sprzętu domowego od renomowanych producentów. Pabianicka oferta urządzeń RTV i AGD.\nSprzęt AGD w Pabianicach. Oferta sklepu: pralki, lodówki, zmywarki, kuchenki i wiele innych urządzeń AGD i RTV. Szeroki asortyment produktów w atrakcyjnych i promocyjnych cenach. Pabianickie sklepy RTV Euro AGD, Avans, Neonet, Samsung, Neo24, OleOle, Philips i inne. Sklep z popularnym sprzętem AGD i RTV w Pabianicach. Szeroki wybór urządzeń gospodarstwa domowego, radiowo-telewizyjnych, komputerów, laptopów, smartfonów i telefonów. W pabianickiej ofercie AGD w promocyjnych cenach dostępne są zamrażarki, piekarniki, kuchenki, lodówki, pralki, zmywarki, suszarki, kuchenki mikrofalowe, elektryczne, ceramiczne, indukcyjne i gazowe płyty grzewcze i pozostały sprzęt od renomowanych producentów domowych urządzeń elektrycznych wraz z akcesoriami. Pabianicki sklep oferuje też małe urządzenia AGD do domu i do kuchni. Są to odkurzacze, roboty sprzątające, miksery, roboty kuchenne, wyciskarki, żelazka, ekspresy do kawy i wiele innych urządzeń przydatnych w domu.


Forum Raciborskiego Portalu Internetowego / Ośrodki zdrowia w Raciborzu nieczynne\nOśrodki zdrowia w Raciborzu nieczynne\n2015-01-02 11:07:56 Wiadomości\nWiele raciborskich przychodni nie podpisało kontraktów na 2015 rok. Co w takiej sytuacji może zrobić pacjent?\nDyskusja (8): Ośrodki zdrowia w Raciborzu nieczynne Strony: 1•Dodaj komentarz\n~wolnoć tomku w swoim ... (2015-01-04 23:53)\nZamiast krytykować trzeba chodzić na wybory. To że lekarze nie podpisali to ich sprawa - żyjemy w "wolnym kraju:)" - może całe porozumienie zieleniogórskie chce zamknąć działalność i wyjechać za granicę za pracą. To już im nie wolno. Nie mają podpisanego to nie otwierają. Platforma która rządzi od pewnego już czasu taki stworzyła bajzel że mamy co mamy. Konstytucja mówi o opiece zdrowotnej państwa polskiego (rządu). Tusk który w spotach reklamowych mówił że polacy będą wracać z obczyzn sam zabrał nogi za pas z Polski i pojechał na zarobek. Mówił o nie płacenu abonamentu za RTV - znajomy płaci teraz kary. itd. Dlatego nie głosuje ( i nie będę) na przedstawicieli PO ani w samorządzie ani w wyborach krajowych.\nps: spróbujcie znaleść opiekę bezpłatną dla chorego zęba w dni świątecznie. Tak wygląda system opieki w wydaniu PO. Nigdy PO w rządzie.\n~alboś ... (2015-01-03 22:54)\nlekarzem ,,państwowym,, albo ... ,,prywatnym,, ALEC> W SWOJEJ - przez Ciebie stworzonej PRzychodni , POradni,, ...\nTO ,,one,, POlytyki stworzyli Nam taki ,,los,, - jak na loteriii ...\n~jednak dodam ! (2015-01-03 18:10)\nWidzę, że każda okazja do krytyki jest dobra - niektórzy się podpisują, jak ten niżej; - warto się zastanowić, idąc do wyborów - już 2 kadencję podpiera tych samych nieudaczników.\n~nic dodać nic ująć ") (2015-01-03 16:30)\nTypowe ,jak To W Polsce.....\n~maciek (2015-01-03 15:50)\nTo skandal !! !Lekarze znowu nie podpisali umów, widać chcą jeszcze więcej zarabiać!! Umieją coraz mniej, ale chcą wiecej. To aktualnie grupa, która najbardziej olewa swoja robotę, To jest już bagno medyczne, razem z tym całym Narodowm Funduszem Zabijania. Chyba to już jest nie do rozwiązania i nie do udźwignięcia. Jak tu zyć w tym bagnie?\n~do wszystkich (2015-01-02 14:07)\nDlaczego te ośrodki zdrowia są nieczynne?Że co ?Że lekarze znów nie podpisali umów z warszawką?A co mnie to obchodzi?Płacę składkę zdrowotną i koniec!Co to za nie wywiązywanie się z umów?Oni mogą,a my mieszkańcy tego zasranego kraju nie?Spróbujcie czegoś w terminie nie zapłacić lub uregulować,a tu chodzi o nasze zdrowie!!!!!!!!!Rządzą nami barany i nieuki.I co roku ten sam cyrk!!!!W tym dziadowskim kraju nigdy nie będzie lepiej,bo nigdy nie było!\nRedakcja (2015-01-02 13:25)\nNieczynne są Centrum Medyczne Eskulap, NZOZ "Neuro-Med", NZOZ "Twój Lekarz", NZOZ "Panaceum", NZOZ Vita-Med itd. To, że w galerii zdjęć widać tylko trzy przychodnie to nie znaczy, że reszta funkcjonuje. Listę czynnych ośrodków medycznych można znaleźć pod tym linkiem -: http://www.raciborz.com.pl/placowki-medyczne-czynne-po-nowym-roku-zobacz-liste,38949.html\n~Pacjent (2015-01-02 12:34)\nAle wstęp do artykułu:"Wiele raciborskich przychodni..." K...wa, TRAGEDIA !!! DWIE CZY TRZY ?!!! Ludzie walnijcie tego redaktora , bo nie wytrzymam ! Skompromitowane PANACEUM , albo pseudo poradnia na Bielskiej to wiele ?! Nie straszcie ludzi , bo jak wyjda na ulice to i wam Redakcjo się oberwie za manipulowanie informacją i podkręcanie atmosfery.\nIlość odsłon od 20.08.2008: 27663968


Pielęgniarki – "Wzrósł prestiż zawodu" twierdzi Józefa Szczurek-Żelazko. – Portal Pielęgniarek i Położnych Pielęgniarki – "Wzrósł prestiż zawodu" twierdzi Józefa Szczurek-Żelazko. – Portal Pielęgniarek i Położnych\nStrona główna » Aktualności » Pielęgniarki – "Wzrósł prestiż zawodu" twierdzi Józefa Szczurek-Żelazko.\nPielęgniarki – "Wzrósł prestiż zawodu" twierdzi Józefa Szczurek-Żelazko.\nWzrósł prestiż zawodu\nTygodnik dorzeczy.pl rozmawia z panią Józefą Szczurek-Żelazko wiceministrem zdrowia\nCzytaj całą rozmowę w artykule pt.: Szczurek-Żelazko: Wzrósł prestiż zawodu pielęgniarki


Neumann KH 120 D - Sklep Muzyczny Music Center - Sklep Muzyczny Music Center\nNeumann KH 120 D G – kompaktowy, aktywny monitor bliskiego pola pracujący w systemie bi-amp. KH 120 posiada 5,25″ woofer, 1″ tweeter oraz porty bass reflex, dzięki czemu mimo małych rozmiarów charakteryzuje się rozszerzonym pasmem niskich częstotliwości 52 Hz – 21 kHz ±3 dB oraz 46 Hz – 24 kHz ±6 dB. Ponadto KH 120 D wyposażony jest w cyfrowe wejście oraz regulowany delay.\nilość Neumann KH 120 D\nPrecyzyjna dyspersja, zoptymalizowana pod kątem zastosowań w bliskim polu odsłuch\nCyfrowe wejście i delay (max. 400 ms)\nKH 120 jest pionierskim modelem i wyznacznikiem rozwoju Neumanna dla kompaktowych monitorów studyjnych. Od 2011 roku jest klasą referencyjną dla monitoringu bliskiego zasięgu. Ogromne rezerwy mocy i wysoka precyzja przenoszenia dźwięku. Rezultat: Maksymalna wierność sygnału i wyraźnie zarysowane transjenty w całej, neutralnie zaprojektowanej charakterystyce pasma przenoszenia. Umożliwia to precyzyjną kontrolę głębi tonalnej, obrazu przestrzennego i nawet najmniejszych szczegółów w miksie.\nKH 120 to dwudrożny monitor pracujący w bi-ampie z termicznie zabezpieczonymi wzmacniaczami klasy AB (80 W każdy). Podobnie jak przetworniki, jego falowód w technologii Mathematically Modeled Dispersion™ (MMD™) jest obliczany z optymalnym poziomem dokładności. Dźwięk rozpraszany w precyzyjny sposób w poziomie zapewnia elastyczność w pozycji odsłuchowej; węższa dyspersja pionowa redukuje negatywne efekty pobliskich odbić – na przykład od biurka lub miksera. Precyzyjnie kontrolowana charakterystyka dyspersji optymalizuje reprodukcję nawet w najbardziej zróżnicowanych konfiguracjach pomieszczeń.\nKH 120 jest zwykle używany w zastosowaniach bliskich pola takich jak projekty, muzyka, programy telewizyjne i studia postprodukcyjne do nagrywania, miksowania i masteringu. Dostępny jest również w wersji ” D” z wejściem cyfrowym.\nDzięki cyfrowemu zasilaczowi impulsowemu i technologii bi-amp, KH 120 osiąga ciśnienie akustyczne do 111,1 dB – a tym samym zachowuje wysoką rozdzielczość i neutralną reprodukcję w całej charakterystyce częstotliwości. Zapewnia to wystarczającą ilość energii dla maksymalnej dynamiki bez zniekształceń i strat. W rezultacie, bas schodzi do imponującego poziomu 52 Hz. Pomimo wykorzystania portów, w zakresie przenoszenia basu nie ma ociężałości. Reakcja transjentów pozostaje pod kontrolą. Zoptymalizowana konstrukcja przetworników zapewnia czysty dźwięk aż do najniższych częstotliwości. Ten solidny fundament oferuje wystarczająco dużo miejsca do pracy w czystości nad miksem bez konieczności stosowania dodatkowego subwoofera. W wymagającym zakresie wysokich tonów, specjalnie opracowana, mocna kopuła z materiału stopowego zapewnia reprodukcję bez zniekształceń.\nWEJŚCIE CYFROWE I OPÓŹNIENIE\nKH 120 D umożliwia elastyczną łączność sygnału cyfrowego (24 bity, 192 kHz, AES3 i S/P-DIF) poprzez cyfrowe wejście BNC i buforowane wyjście BNC. Synchronizacja audiowizualna zapewnia opóźnienie synchronizacji ruchu od 0 do 10/12 klatek. Głośnik może być opóźniony do 400 ms w celu skompensowania różnych odległości odsłuchowych.\nGłośnik KH 120 został opracowany zgodnie z filozofią Neumanna dotyczącą głośników monitorowych. Każdy element, każdy kształt, każdy sygnał i każdy ruch falowy jest konsekwencją tej filozofii. Żadna forma czy komponent nie istnieje bez powodu. W KH 120 wbudowane są setki namacalnych powodów, z których wszystkie stoją za wyjątkowo czystym i neutralnym dźwiękiem. Należą do nich na przykład krzywizny obudowy, które zmniejszają dyfrakcję krawędziową. W zestawie znajduje się również wyjście tłokowe przetwornika basowego, które nie powoduje zniekształceń harmonicznych, nawet przy najwyższych szczytach dźwięku. Niektóre z tych powodów są oczywiste w KH 120. Inne Neumann woli zachować dla siebie. Ale razem, każdy z nich jest słyszalny – o tym mogą zaświadczyć profesjonaliści zarówno w dużych, jak i małych studiach na całym świecie.\nWewnętrzny symulowany głośnik wysokotonowy z kopułką z materiału stopowego (ekranowany magnetycznie)\nDelay (0 …. 409,5 ms)\nLip-sync: Do wyrównywania sygnałów audio i wideo do 10 ramek (ramki 40 ms) lub 12 ramek (ramki 33 ms)\nCzas lotu: Aby skompensować różnice w odległości słuchania do 141 m (460 stóp)\nOpóźnienie może być stosowane do sygnałów analogowych i cyfrowych\nCyfrowe wejście BNC i buforowe wyjście BNC\nElastyczna i bezproblemowa łączność cyfrowa (24 bity, 192 kHz, AES3 i S/P-DIF)\nWejście(-a) analogowe: XLR: analogowe, BNC: Cyfrowe A, Cyfrowe B, Cyfrowe A+B (wszystkie z dostępem do funkcji delay)\nWejścia cyfrowe: BNC (75 Ω): AES3; S/P-DIF\nWyjścia cyfrowe: BNC (75 Ω): AES3\nKonwersja cyfrowa: rozdzielczość; konstrukcja: 16 – 24 bit DAC; ΔΣ\nKonwersja cyfrowa: rozdzielczość próbkowania: 22.05; 24; 32; 44.1; 48; 64; 88.2; 96; 176.4; 192 kHz\nWewnętrzna cyfrowa rozdzielczość próbkowania: 96 kHz\nZakres dynamiki A-D-A: >116 dB(A)\nTHD+N: analogowy delay, cyfrowy: < -104 dB; < -106 dB\nCzułość cyfrowa: -18 dBFS=100 dB SPL przy 1m\nLatencja: 0.22 – 1.85 ms (cyfrowa A, B lub A+B); 0.54 ms (analogowy delay)\nDelay: zakres opóźnienia regulowany przez użytkownika: 0 – 409,5 ms\nDelay: Rozdzielczość: czas; dystans: 0.1 ms; 3.44 cm (1 3/8)\nDelay: Max ilość klatek synchronizacji audiowideo (lip-sync): 10.2 (40 ms) klatek; 12.3 (33 ms) klatek\nDelay: maksymalny dystans: 140.1 m (462′ 2″)\nNapisz pierwszą opinię o “Neumann KH 120 D” Anuluj pisanie odpowiedzi\n2.990,00 zł 2.805,00 zł\nZapytanie o produkt Neumann KH 120 D


Terapia uzależnień olsztyn | Tematyczny serwis internetowy!\nHome / Pozostałe / Terapia uzależnień olsztyn\nProcesem psychicznym, jakiego doświadczają wszyscy ludzie na globie są emocje. Psychologia faworyzuje pięć emocji fundamentalnych wedle Ekmana, czyli takich, jakie rozpoznawalne są w jakiejkolwiek grupie narodowej. Tymi uniwersalnymi emocjami są strach, złość, smutek, radość i wstręt. Tak więc obojętnie do jakiego miejsca na świecie byśmy się nie wybrali, te rodzaje emocji z pewnością będą rozpoznane słusznie u nas, jak oraz przez nas u innych. Można wyróżnić też dużo innych typów emocji nazywanych pochodnymi, jednakże już nie tak wielozadaniowych jak pozostałe pięć – to potwierdza psycholog olsztyn. To właśnie dzięki mimice, pantomimice czy wokalizie, jesteśmy w stanie zidentyfikować jaką emocje przeżywa dana postać. Też nastroje, są uzależnione od emocji jakie w danej chwili przeżywamy. Co ciekawe, takie stany mogą zmieniać się w nadzwyczaj prędkim czasie, na przykład ze strachu, sprawionego błędnym alarmem czy też przykładowo dowcipem, w radość oraz śmiech. Psychologia wciąż bada zagadnienie jakim są emocje, starając zagłębić się w maszynerie i reakcje im akompaniujące.


Stopniowe łagodzenie zasad bezpieczeństwa w maju | Dąbrowa Tarnowska\nStopniowe łagodzenie zasad bezpieczeństwa w maju\nOd kilku dni w naszym kraju obserwowany jest spadek liczny zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2. Rząd zdecydował się na stopniowe poluzowanie obostrzeń. Jeżeli trend spadkowy będzie utrzymywał się również w nadchodzących dniach, możliwe będzie luzowanie kolejnych obostrzeń. W maju planowane jest otwarcie galerii handlowych, siłowni, restauracji, a przede wszystkim powrót wszystkich uczniów do szkół. Sprawdź, jak wygląda wstępny harmonogram na maj.\nHandel – otwarte sklepy budowlane, meblowe, galerie handlowe : limit 1 osoby na 15 m2,działalność w ścisłym reżimie sanitarnym\nHotele – otwarte dla gości: max 50 proc. obłożenia obiektu, zamknięte restauracje oraz strefa welness & spa\nImprezy okolicznościowe na zewnątrz – możliwość zorganizowania m.in. wesela\ni komunii: limit do 25 osób, w ścisłym reżimie sanitarnym – m.in. zachowany bezpieczny dystans między stolikami oraz limit osób na stolik (regulacje takie same jak w przypadku gastronomii zewnętrznej)\nImprezy okolicznościowe wewnątrz – możliwość zorganizowania m.in. wesela\ni komunii: limit do 50 osób, w ścisłym reżimie sanitarnym – m.in. zachowany bezpieczny dystans między stolikami oraz limit osób na stolik (regulacje takie same jak w przypadku gastronomii wewnętrznej)\nSport – uprawianie sportu na siłowniach, w klubach fitness, solaria: limit 1 osoby na 15m2,działalność w ścisłym reżimie sanitarnym\n← Gminny Konkurs Literacki „Fraszka o bibliotekarzu” w Miejskiej Bibliotece\nOstatni dzwonek na świadczenie rodzicielskie 500 +. Nie zwlekaj z wnioskiem na nowy okres świadczeniowy →


Doświadczone usługi serwisowe udzielane przemysłowi » MICHMDA\nPosted on 22/11/2021 1:02am\nMultum przedsiębiorstw proponuje teraz profesjonalne usługi serwisowe dla przemysłu. Oferta firm jest fascynująca i nadzwyczaj rozległa, dodatkowo firmy takie zazwyczaj cechują się sporym doświadczeniem, jakie daje gwarancję usług najwyższej jakości.\nOferowane usługi dla przemysłu są bardzo zróżnicowane, wobec tego wskazane jest poznać się z ofertami co najmniej kilku rozlicznych firm. W ten sposób będziemy mogli odszukać usługi serwisowe, które będą nam odpowiadać. Również koszt jest niezwykle zróżnicowany i zależy głównie oraz typu wybranej przez nas usługi.\nZa sprawą Netu bardzo łatwo i śmigle znajdziemy firmy oferujące usługi dla rozmaitych branż i przemysłu, takie jak choćby produkcja rozdzielnic.\nKażda technika sterowania w firmie na pewno powinna działać bez zarzutu, dlatego wskazane jest korzystać tylko z biegłych usług firm, które zajmują się produkcją rozdzielnic lub także szaf sterujących. Stosowne jakościowo usługi będą dla nas gwarancją niezawodnego funkcjonowania, co przekłada się również na większe bezpieczeństwo podczas pracy. Firmy z reguły cechują się sporą elastycznością, wskutek tego zamówienie może być zrealizowane precyzyjnie według wytycznych i potrzeb Klienta. Masz więc pewność, iż zamówiona usługa okaże się dla Ciebie doskonała.\nWskazane jest wybierać firmy z doświadczeniem, które na pierwszym miejscu stawiają zadowolenie Konsumenta. Firmy takie systematycznie wykonują kontrolę i różne testy, by mieć pełne przekonanie, iż oferowane szafy sterownicze, rozdzielnice lub inne usługi dla przemysłu - to są doskonałe usługi dla przemysłu - dalej mieszczą się na najwyższym poziomie. Pomocne zdołają okazać się opinie, jakie odnajdziemy w Sieci. Dzięki nim możemy dowiedzieć się czy dana firma jest polecana poprzez Klientów i czy pożądane byłoby korzystać z jej usług.


ekstraklasa online | Legalne zakłady bukmacherskie w Polsce\nLegalni bukmacherzy-ekstraklasa online\nLechia – Cracovia, Legia – Arka, Lech – Pogoń i inne. Gdzie 29. kolejka Ekstraklasy online za darmo?\nPrzed nami 29. kolejka Ekstraklasy, a więc przedostatnia przed podziałem na grupy. Gdzie oglądać mecze online? Sprawdzamy transmisje hitów jak…


Birmańskie zespoły metal\nBirmańskie zespoły - Zespoły metal - Zespoły muzyczne\nBirmańskie zespoły metal. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły birmańskie, z gatunku metal.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Birma, muzyka birmańska, zespoły birmańskie, gatunek Metal.\nSpis zespołów - birmańskie zespoły metal - zespoły muzyczne


44 283 akcji\nMikroblog 32 030\nscomander 21 godz. temu\nDuze_piwo 20 godz. temu\npojke2 22 godz. temu\nNo i wjeżdża pierś z kurczaka w sosie Sriracha ( ͡º ͜ʖ͡º) do tego paski z ziemniaków\n+: TypowyNietypowy, Duze_piwo +9 innych\nDuze_piwo 22 godz. temu\n@pojke2: a można to zamiast w głębokim tłuszczu, usmażyć normalnie na patelni? pytam jako kulinarny laik ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@Poro6niec: spoko, im większego syfu narobią, tym więcej ludzi będzie przeciwko nim\nRanage 22 godz. temu\n@Ranage: im nie przetłumaczysz\ndupa-z-tylu 1 dzień 16 godz. temu via Wykop Mobilny (Android)\nzieloneKolanoApokalipsy 22 godz. temu\nmoje top 3 w normalnych cenach:\n1 jurajskie porter bałtycki (ten droższy)\n+: tg1310, dzieju41 +14 innych\nHold_My_Member 22 godz. temu\n+: dzieju41, Dotwio +434 innych\n+: Madridista98, akatogolem +43 innych\nskolfild 23 godz. temu\ndlaczego jestescie jedynym bankiem w ktorym potwierdzenie przelewu moge wydrukować dopiero po tym jak wyjdzie z banku? Przeciez potwierdzenie przelewu jest właśnie w tym celu że je pokazać zanim dojdzie do odbiorcy -_- to jest zenujace ze nowoczesny bank ma gorsze systemy od jakichś dziadowskich starych banków.\nDuze_piwo 23 godz. temu\npotwierdzenie przelewu jest właśnie w tym celu że je pokazać zanim dojdzie do odbiorcy -_-\n@skolfild: bo zanim wyjdzie przelew możesz anulować...\n+: kajka666, GaiusBaltar +4 innych\n@skolfild: ogólnie idea potwierdzania czegoś, co de facto nie miało miejsca jest z dupy\n+: Logan00, GaiusBaltar +4 innych\n239 komentarzy opublikowany 1 dzień 1 godz. temu\n"Śmierć Adamowicza jest celebrowana jakby zmarł Stalin"\nto jak nazwać miesięcznice?\n108 komentarzy opublikowany 1 dzień 4 godz. temu\nDuze_piwo 1 dzień 2 godz. temu\nProponuje, żebyście wrzucali więcej materiałów pedofilskich i innego syfu. Potem będziecie mogli płakać, że władza się uwzięła na wykopków.\nA na Saskiej Kepie stawiają ludziom blok przed oknem.\n@AlfredoDiStefano: straszne, pewnie nad jezioro też daleko mają\nPLPL 2 dni temu\nJakie jest prawdopodobieństwo trafienia z hero power rexarra łowcy śmierci zombobestii nietoperza co zadaje 2 pkt obrażeń stronnikom + trucizna + zryw/szarźa? Przeciwnikom zawsze to wypada a mi chyba nigdy ( ͡° ʖ̯ ͡°) #hearthstone\n@PLPL: u przeciwników 100%\nU ciebie 0%\n+: Ademu, PLPL +9 innych\nMAM JEDNO PIERDOLONE PRZEZIĘBIENIE ZABURZENIA ODPORNOŚCIOWE PROSZĘ PUŚĆ TO NA ANTENIE\n+: Frasad, Anachoreta +2 innych\n@ryby_zaby_i_raki: tylko jedno? pfff\nNo ale przecież na zachodzie mają zamknięte!\nEbane 2 dni temu\nmam taki oto kod który usuwa wszystkie pliki które nie mają rozszerzenia .jpg\nfor x, value in enumerate(files):\n___if value[-4:] != '.jpg':\njak dodać do niego, żeby nie usuwał jeszcze plików z rozszerzeniem .png i .jpeg?\n@max1983: raczej AND ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nLenaya 2 dni temu via iOS\n+: CzarneChmury, lubie-sernik +33 innych\n+: lubie-sernik, Asteroida +1 inny\n+: pszkrul, rysiupanda\n+: IsildurFanakin, kicipuci +16 innych\nraider87 3 dni temu\nAchooo_ 4 dni temu\nTamtomasz 4 dni temu via Android


Jak się robi klej z mąki? - AtoAllinks\nHome > General > Jak się robi klej z mąki?\nkinoelpmwu, 7 months ago 3 min read 15\nO tymże mało zobowiązań poniżej! Klajster, jest słynną substancją, jaka umie podmienić na model klej biurowy, lub klej do tapet. Wielu z nas oglądając przepisy na klajster, lub też jeżdżąc style spełnienia go, przypomni sobie czasy dzieciństwa, kiedy kleje w sztyfcie lub tubce, nie były stale naprawdę sympatyczne i dostępne.\nNależy przygotować płaską łyżeczkę mąki ziemniaczanej i płaską łyżeczkę mąki pszennej. Mąkę pszenną lub żytnią, rozpuszczamy w cząsteczce zimnej wody, oraz nową grupa gotujemy. Gdyby nie uda nam się osiągnąć zaplanowanego skutku wewnątrz idealnym razem, wystarczy, że suma podgrzejemy w garnku na eleganckim ogniu.\nJak się robi klej klajster?\nA widocznie nie chcesz stworzyć swój klajster do papierowych wyklejanek? Klej z mąki i wody (oznaczany klajstrem) ważna z uznaniem zrobić w domu. Usłyszeć można, iż powstały domowy klej, jest jak maź i chętnie się go rozpuszcza i kładzie. Klej z mąki ziemniaczanej jest same o moc popularniejszy do wyprania aniżeli normalny klej i nie klei dłoni.\nJego wyjątkową własnością stanowi to, iż istnieje fala znacznie pewny niż klej ze handlu. Umiemy go z swobodą skończyć w domu i zapamiętywać wiarę, że dzieci nawiązują z estetycznego i w wypełnia ekologicznego produktu, jaki można prosto zmyć. Taki domowy klej, że sprawić się w moc sytuacjach, szczególnie, jak pod ręką nie mamy marketu budowlanego, i klej istnieje nam korzystny już. Otóż do pewnego pojemnika wsypujemy pół szklanki mąki, potem dajemy pół szklanki wody.\nJak zrobić klej z wody i maki, jaki osiąga końcu właściwości i moc zastosowań? Przyrządzisz go natychmiast! Z gwarancją każde składniki wynajdziesz w kuchni.\nKlej z mąki – jak go zrobić samodzielnie?\nTaki domowy klej, że sprawić się w moc sytuacjach, szczególnie, jak pod ręką nie tworzymy hipermarketu budowlanego, oraz klej istnieje nam korzystny natychmiast. Taki klej z mąki ziemniaczanej popularnie nazywany jest klajstrem i przypuszczalnie dopisywać, jako luksusowa wersja dla kleju biurowego, tylko miłośnicy ekologii, ucieszą się, gdyż klajster nie powoduje żadnych chemicznych substancji. Należy zorganizować płaską łyżeczkę mąki ziemniaczanej i płaską łyżeczkę mąki pszennej.\nKlej z mąki ziemniaczanej do papieru, bądź obecne wykonalne? Dużo z nas widząc przepisy na klajster, albo oraz podchodząc zabiegi zrobienia go, przypomni sobie etapy dzieciństwa, jak kleje w sztyfcie lub tubce, nie stanowiły więcej tak sympatyczne i dostępne.\nDrugi przepis rozmawiający o aktualnym jak zrobić klej z https://www.openlearning.com/u/davenport-r1iv0f/blog/JakZrobicKlejZMakiProstyPrzepis/ mąki ziemniaczanej, istnieje rzadko swój. Potrafimy go z dostępnością stworzyć w domu i przypisywać gwarancja, iż dzieci doświadczają z estetycznego i w grubi ekologicznego materiału, jaki silna szybko zmyć.\nJest aktualne uwolnienie zdrowie, marne i chłodne. Dziś dobry przepis na taki klej domowej roboty zaledwie z mąki i wody. Obejrzy się wspaniale w zabawie gazetami, w formowaniu oraz naklejaniu i sklejaniu różnych części.\nO tym chwila słów pod! Klajster, stanowi powszechną substancją, która pewnie zamienić na komentarz klej biurowy, czy klej do tapet. Klej z mąki ziemniaczanej stanowi i o las przyjemniejszy do wyprania niż banalny klej i nie klei dłoni. Umiemy go z skłonnością zbudować w domu i zajmować gwarancja, iż dzieci zyskują z wygodnego i w doskonali ekologicznego materiału, który bogata łatwo zmyć.\nTak wtedy fizycznie realne! Ekologiczny klej do papieru z mąki stanowi równą opcją dla kleju biurowego w sztyfcie. Mąkę pszenną lub żytnią, rozpuszczamy w garści chłodnej wody, a nową stronę gotujemy.\nNiekiedy przepisy na obecne jak zrobić klej z mąki ziemniaczanej mówią, choćby nie tyle zalewać wrzątkiem mieszankę, co przygotowywać razem naprawdę jak całym słynny kisiel. Jak zrobić klej z mąki? Egzystuje wtedy niewyobrażalnie oklepane, bowiem wystarczy dodać wodę i mąkę w prawych proporcjach i zagotować.\nWówczas sprawi nam się klej z mąki i wody. Z racji, że istnieje zupełnie bezpieczny można go plus użytkować podczas kreatywnej zabawy z dziećmi. Oto kilka przepisów na domowy klej z mąki i wody.


Oczyszczacze powietrza Electrolux, ze sklepu Mall.pl - Kolekcja jesień 2019 - Sklep Antyradio.pl\nOczyszczacze powietrza to produkty, które pomagają nam poprawić jakość powietrza wokół nas. Możemy je wykorzystać w domu, zapewniając sobie świeży zapach w każdej sytuacji. Warto wybrać Oczyszczacze powietrza Electrolux, ze sklepu Mall.pl do przestrzeni, w której często się gotuje, grzeje wodę oraz wykonuje inne codzienne czynności. Sprawdź naszą ofertę i znajdź coś dla siebie, spośród 0 produktów.\nWybierając Oczyszczacze powietrza, pamiętaj, aby stawiać na dobrą jakość. Na szczęście u nas znajdziesz tylko produkty najwyższej klasy, od takich firm jak SHARP, SENCOR, Steba, Rohnson, DeLonghi. Nie przegap okazji i zamów jeszcze dzisiaj 0, które pomogą Ci zadbać o domowe wnętrze. A wszystko za nie więcej niż 929.00 zł!\nOczyszczacze powietrza Electrolux, ze sklepu Mall.pl - Kolekcja jesień 2019


Signorina Sofia | Czasy są trudne dla marzycieli\nKiedy byłam mała – miałam jakieś 5 lat, może nawet mniej – i kiedy łóżko, które za dnia było tapczanem (tak, tapczanem – w latach dziewięćdziesiątych nikt nie miał „sofy”!), było dla mnie tak duże, że wzdłuż zmieściłyby się na nim dwie Zosie… wtedy właśnie co wieczór, przed snem wyobrażałam sobie historie z Zorro w roli głównej. Tak. Zorro. Byłam wówczas żarliwą fanką serialu z lat 50., Don Diego de la Vega był więc jednym z moich największych – jeśli nie największym – idoli wśród męskich bohaterów, a ponieważ Anna Maria była jego ukochaną (i do tego nosiła ładne spódnice), naturalne było, że jako pięciolatka stałam się twórczynią pierwszego i zarazem ostatniego w moim życiu fanartu. Z zamaskowanym jeźdźcem w roli głównej.\nCodziennie przed snem, gdy po wysłuchaniu n-ty raz „Przygód kilku wróbla Ćwirka” zostawałam w pokoju sama przy włączonym świetle, robiłam dwie rzeczy. Wyciskałam w ścianie wzorki, a potem, wciąż leżąc na boku, wymyślałam kolejne scenariusze przygód Zorro. Wszystkie miały jednak te same główne elementy: Anna Maria wpada w kłopoty, Zorro wpada w kłopoty, Zorro ratuje Annę Marię, wszystko kończy się dobrze.\nSprawa wyglądałaby dość banalnie, gdybym nie napisała, że zanim poświęcałam się radosnej twórczości związanej z moim ulubionym serialem, na pięć minut stawałam się wandalem własnego pokoju.\nOtóż… Nigdy całkowicie nie pojęłam konstrukcji mojego rodzinnego domu. Nigdy też specjalnie mi na tym nie zależało. W szkole podstawowej mówiłam po prostu moim znajomym, że mam styropianowe ściany – i to właściwie byłaby kwintesencja tego, co jest potrzebne do zrozumienia jednego z największych hobby mojego wczesnego dzieciństwa. Pod farbą znajdowała się bowiem cienka, cieniutka warstwa tynku, a zaraz pod nią – styropian. W późniejszych latach plakaty, obrazki i różne dziwne rzeczy przypinałam do ściany pinezkami. W czasach wróbla Ćwirka nie słuchałam jeszcze Avril Lavigne, dlatego ściana służyła mi za materiał, w którym łatwo można było wyżłobić efektowne ornamenty.\nByłam więc prawdopodobnie pionierem wciąż nieznanej techniki ścianorytu. Jak każdy wybitny artysta, nie zostałam doceniona, a wszelkie ślady mojego geniuszu zaczęły być konsekwentnie usuwane przez mojego tatę (Dedal nigdy nie zrozumiał Ikara), aby ten wreszcie zlikwidował je całkowicie, kiedy miałam lat jedenaście.\nPrzez kilka lat zupełnie nie pamiętałam o fakcie, że swego czasu każdy wieczór spędzałam w ten sposób. Nie mam pojęcia, czy trwało to rok, dwa lata czy trzy tygodnie. Nie wiem, czas wtedy płynął inaczej.\nAle kiedy wczoraj zasypiałam, a przez głowę przebiegały mi te wszystkie myśli, które potrafią przebiegać przez głowę, kiedy się zasypia, nagle uderzyło mnie wspomnienie – przecież kiedyś też nie mogłam zasnąć przez natłok myśli, ale bynajmniej nie dlatego, że wracały do mnie wszelkie problemy, dziwne sytuacje, nierozwiązane sprawy albo pobożne życzenia, ale dlatego, że… rysowałam paznokciem w ścianie, dłubałam piękne „Z” na wzór tego zostawianego szablą na wszystkim, co się da przez Don Diego de la Vega, po czym wchodziłam do cudownego, kolorowego świata – czy to w Hiszpanii, Meksyku, Kalifornii czy gdziekolwiek indziej, gdzie rosną kaktusy i jest gorąco – w którym kobiety chodzą we wzorzystych sukniach, spódnicach i bluzkach odsłaniających ramiona, każda miłość jest spełniona, a Zorro zawsze przybywa na czarnym Tornadzie i ośmiesza „złego glinę”, który do następnego odcinka jakby zapomina, że jest taki żałosny.\nZacznę myśleć o Zorro.\npostrzelona w głowę\ngdzie księżyc daje znaki, a stare opowieści\nUciekają w bezmiar bezkres nocy\nnie znając nikogo\ni wciąż chcąc więcej\nUmiera, nie wypowiedziawszy nawet jednego słowa\nmarcowe śniegi, styczniowe słońce\nlód lipca, gdy upał doskwiera nawet motylowi\nwstaje i błyszczy\noślepia swym pięknem, choć do pięknych nieporównywalna\nnadciąga wielka wichura i potężna burza\nwidzą ją jako ciemną chmurę\nktórą platon wkłada w formę\ni zasłania cieniem\nszepcze jej do ucha\nNic już nawet nie będę obiecywać w kwestiach regularnego prowadzenia bloga, częstego pisania itepe. Jak widać, niespodziewanie umiem zniknąć na sto dwadzieścia lat. Nie miałam ani weny, ani motywacji do pisania, a nawet, jeśli motywacja była, wena jakaś też, to okazywało się, że te najciekawsze fragmenty mojego życia nie nadają się do publikacji. Cóż!Mam nadzieję, że uda mi się znów wbić w rytm „blogowania” bez większego uszczerbku na jakości merytorycznej i literackiej moich wpisów.\nZastanawiałam się też ostatnio, czy w ogóle jest sens prowadzenia takiego sweet notatniczka z osobistymi przemyśleniami. Nie jestem Justinem Bieberem, raczej nie ma wielu osób, które byłyby zainteresowane każdą minutą mojego życia, ba, nie jestem pewna, czy sama się do takich zaliczam. Nie gotuję, nie umiem znajdywać w lumpeksach super perełek odzieżowych (a nawet jeśli mi się to zdarzy, to faktem tym dzielę się tylko z tymi, którzy przypadkiem zobaczą mnie w zdobyczy na ulicy czy uczelni), nie stać mnie na zakupy w ROMWE i Mango, a nawet, gdyby było mnie stać, to nie widzę powodu, żeby wstawiać zdjęcia każdej nowej bluzki, mnie w bluzce, mnie w lustrze, mnie bez bluzki i bluzki na tle lustra. Nie jestem też celebrity, której złote myśli opisane na osobistym blogu będą potem cytowane w TVN Style i TVN24, zależnie od specjalności. Parę sław znam, ale sama nią nie jestem. Parę smacznych potraw w życiu skosztowałam, lecz na co dzień jem makaron z sosem, makaron z pesto albo zupę z makaronem. Ostatnio odkrywam kaszę. Więcej spektakli widziałam, niż nie widziałam, ale nie czuję się kompetentna do wypuszczania swoich opinii w świat, pisania recenzji i osądzania twórców.\nCo najmniej 90% ludzi chciałoby napisać powieść na podstawie swojego niezwykle-szalenie-i-nieprawdopodobnie-interesującego życia. Każdy aktor jest nieco próżny, każdy bloger jest nieco próżny – aktorką chcę zostać, blogerką jestem od 11. roku życia.\nAle w tym momencie wydaje mi się, że próżności wystarczy na tę teatralną część mojego życia; opisywanie tego, co się ciekawego w nim wydarzyło ludziom, których znam, nie znam, a może którzy wcale nie istnieją, to już chyba trochę za dużo. Gdybym chociaż nie miała wstydu i przyzwoitości i opisywała to, co ostatnio wywróciło moje życie jeśli nie do góry nogami, to przynajmniej na bok albo na ukos. Gdybym chociaż chciała wzbudzić trochę sensacji, doprawić nieco moje, skądinąd autentyczne, historie i podawała nazwiska ludzi, o których piszę. Gdybym chociaż nie broniła tak swojej prywatności i nie zachowywała dla siebie tych wszystkich szczegółów z życia prywatnego, które przecież sprawiają, że wszystko wygląda tak, a nie inaczej. A niech to. Że też akurat na mnie padło bycie introwertyczką z zacięciem do pisania!\nTymczasem ja snuję się z kąta w kąt, zastanawiając się, co zrobić ze swoim życiem. Escezety niszczą mi mózg i aparat mowy, filologia romańska jest czymś zupełnie z boku, a na zajęciach z angielskiego, które wzięłam z jednej strony dla świętego spokoju i nie-dokładania-sobie-dodatkowych-problemów, a z drugiej – by nie zapomnieć konstrukcji, których zwykle nie używam, czuję się lepiej, niż na wszystkich innych zajęciach z zakresu romanistyki. Wracają moje myśli o psychologii, boję się, że nie dostanę się na aktorstwo, wychodzę z domu o 7.15, wracam o 22.15, studiuję, pracuję, daję korepetycje, a w weekendy jestem w mojej Narnii zwanej Studiem Aktorskim STA. Do tego „Po lasku okropionym poranną rosą biegną dwa lisy i suseł boso”. Nie wiem, czy w mój rozkład dnia dałoby się wcisnąć coś jeszcze. Czasem, wieczorami, siedzę w teatrze. Ho-ho-ho. W teatrze. W tym roku zdecydowanie częściej są to podziemia teatru, czyli kawiarnia i palarnio-garderoba przy kawiarni. A także piwniczne korytarze, bardziej niegodziwe, niż jeszcze niedawno podejrzewałam.\nOgólnie to dekadencja pełną parą. Czuję tyle, że nie czuję nic. I w sumie nie wiem.\nA „wiersz” na górze to jajco, które napisałam podczas przerwy w pracy, bazgrząc długopisem po kartce słowa, które bez ładu i składu przychodziły mi do głowy. Stwierdziłam, że napiszę coś takiego i wstawię, traktując to jako ciekawy eksperyment socjologiczny. Pozdrawiam wszystkich, którzy chcieli wyciągnąć z tego coś głębokiego.\nPo listopadowych wakacjach blogowych stwierdziłam wreszcie, że czas wziąć się za to, czego sensu nie jestem pewna, ale o co z założenia nie dbać nie wypada – słowem, za blog. Nadchodzą Święta, za oknem śnieg sypiący w oczy, w głośnikach już niedługo zimowe piosenki w wykonaniu Majkela.\nCo prawda studiuję filologię, ale żyję w studiu aktorskim. Żyję w nim, żyję nim. Do szkoły uczę się tyle, ile trzeba, mając jednak świadomość, że nie robię tego dla papierka i „mgr” przed nazwiskiem, ale, świadomie lub nie, największą więź czuję z ludźmi ze studia.\nŻycie internetowe może trochę zaniedbałam, ale rozwinęłam za to życie pozainternetowe wynikające częściowo z tego internetowego – w ciągu tygodnia spotkałam się z dwiema osobami, które znam z forum GA, a z którymi nigdy wcześniej się nie widziałam. Omujbosze, jak miło! Jestem zachwycona. Kamil nie mógł uwierzyć, że sprzedawczyni w budce z pieczywem zrozumiała tajne hasło, którym ją uraczyłam, mówiąc „Dwie szneki z glancem proszę!”, a w Klaudii odnalazłam bratnią duszę. Mimo że Kamil przetrząsnął moje mieszkania, jakbym była ukrywającą walutę Rosjanką w dwudziestoleciu międzywojennym, jestem całkowicie zadowolona z tych, mniej lub bardziej spontanicznych, spotkań.\nA teraz bomba (dla tych, którzy nie są na bieżąco). Odeszłam z Apollo! Po tym, jak po dwugodzinnej styczności z legendarną Szefową Z Warszawy przez kilka dni symulowałam chorobę, aby uniknąć dalszego słuchania o tym, że gdybym była mądra, to nakładałabym popcorn szybciej, że do pracy nie można przychodzić w czarnej bluzce, że jak mnie matka wychowała, skoro cztery talerzyki są wilgotne, stwierdziłam, że mam dość męczenia się w pracy i dość męczenia się myślami o pracy, kiedy mnie tam nie ma, i najwyżej zamieszkam pod mostem (Teatralnym), ale nie będę dalej tam pracować. Zrezygnowałam z wynagrodzenia o zawrotnej wysokości 6 złotych za godzinę (wiem, sama wcześniej mówiłam, że lepszy rydz niż nic – i taka prawda) i po tygodniu nieobecności przyszłam z zakorzenioną w mojej głowie myślą, że czara goryczy się przelała. Powiedziałam, że rezygnuję. Tak zwany Pan Krzysztof nawet się nie zdziwił. Ba, powiedział, że musielibyśmy się pożegnać, bo szefowa mnie nie toleruje. Słyszałam już o przypadkach, kiedy dziewczyna wyleciała z pracy w Apollo, bo miała na sobie szalik. Więc czarna bluzka jako powód zwolnienia („pożegnania”, bo nie można zwolnić kogoś, kogo się nie zatrudniało) też jest, jak widać, niczym wyjątkowym. Odeszłam z podniesioną głową, bo w końcu przyszłam tam tylko po to, żeby zobaczyli, jak wychodzę. Z kieszeniami pełnymi grubej forsy zarobionej przez dwa tygodnie. Wolę myśleć o tym w ten sposób, niż „gdybym nie zrezygnowała, to i tak by mnie wyrzucili”.\nMuszę jakoś przeżyć grudzień i styczeń. Grudzień jeszcze jest w porządku, ale styczeń będzie… zły. Muszę go jakoś przetrwać, a potem… Będę pracować w Bubble-Planet. Hell yeah! Szczęście się do mnie uśmiechnęło, Carl o mnie pamiętał, a pani menedżer mnie polubiła, dzięki czemu od stycznia będę sprzedawać Bubble Tea. Cieszę się niesamowicie :) Jedyny problem z pracą od stycznia jest taki, że wypłatę dostanę dopiero na luty. Do tego czasu – życie pod Teatralką. Albo pod Mostem św. Rocha. Dworcowy jest too maintream.\nJeśli chodzi o aktorstwo, to tak, jak już wspomniałam – żyję tym. Jest pięknie. Momentami masochistycznie, ale to tylko potęguje mój zachwyt i entuzjazm. Trochę przeszarżowałam, mówiąc z korkiem mimo zwyrodnienia stawu żuchwowo-szczękowego i teraz mnie trochę boli, więc znajdę inny sposób na poprawienie dykcji, ALE GO ZNAJDĘ. Nie mogę sobie wybaczyć, że kilka miesięcy temu odpuściłam ćwiczenia logopedyczne i moje „escezety”, po poprawieniu się na idealne, teraz znów przypominają mowę leniwca Sida. Trudno. Mam nauczkę. Muszę dostać się do szkoły, więc z jeszcze większą motywacją wracam do „Celinka w soboty ma kurs rysowania, na którym rysunek rysuje od rana”. Sama niedawno myślałam nad wyrazami i zdaniami, na których muszę ćwiczyć i kiedy inni męczyli się ze średniówkami i klauzulami w „Panu Tadeuszu”, ja tworzyłam: „Na pachnącej łące spacerują zaskrońce”, „Starożytne słonie zasuwają poloneza na stronie szesnastej”.\nJeśli wyjdzie na to, że zostanę filologiem, to mimo całego zainteresowania językiem będę chyba najbardziej sfrustrowaną romanistką po tej stronie globu. Je veux etre une actrice!\nUaktywniam swoje usta.\nStudia w pełni, praca w pełni, nauka aktorstwa – rozkręca się. Z jednej strony czuję, żerobię to, co powinnam i to, co sprawia mi przyjemność, a z drugiej jakiejś części mnie wydaje się, że trwam w zawieszeniu. Prawdopodobnie i tak moje życie wygląda ciekawiej, niż wielu moich rówieśników, ale widocznie mi to nie wystarcza.\nWłaściwie to jestem świadoma, że te odczucia „pustki” i „nijakości” są chwilowe i niezbyt istotne. Ale są.\nJakiś czas temu Moka powiedziała mi, że chciałaby założyć grupę teatralną. Oczywiście chętnie do niej dołączyłam, choć na razie oficjalnie jest nas troje, a oba spotkania, które dotąd się odbyły, były bardzo teoretyczne.\nZaczęłam więc zbierać ludzi, ogłosiłam to na facebooku w grupie mojego roku i… są chętni! Mam nadzieję, że osoby, które nigdy nie miały do czynienia z zajęciami rozkładającym psychikę, nie uznają nas za pomylonych i nie uciekną z grupy z permanentnie uniesionymi brwiami. Zresztą, nawet jeśli to zrobią, będzie to oznaczać, że najwyraźniej nie pasowały do naszej grupy.\nMoka i ja stwierdziłyśmy, że ponieważ jesteśmy tylko amatorami, a chcemy się rozwijać, można by poprosić aktorów, których znamy, żeby co jakiś czas na jednym ze spotkań naszej grupy teatralnej przeprowadzili warsztaty aktorskie. Za darmo albo ewentualnie za drobną opłatą, na którą wszyscy byśmy się złożyli.\nI udało się. Udaje się! Grupa jeszcze się nie ukształtowała, nazwa jeszcze nie jest ustalona, a my już mamy aktorów chętnych pomóc młodym artystycznym duszom! Kilka dni temu udało mi się przekonać do tego taką Osobistość, że do teraz uśmiecham się na myśl, że ten człowiek nagrał mi się na poczcie głosowej. Ale jest to ściśle związane z tym, że znów udowodniłam sobie, że MOGĘ. Że walka z własnymi bezsensownymi zahamowaniami się opłaca i że – TAK, BĘDĘ TO POWTARZAĆ DO ZNUDZENIA – kiedy czujemy, że „noo, chcielibyśmy coś zrobić, ale… nieee, no gdzie, przecież bez przesady…” – bo nikt tak nie robi, bo jak bym wypadła, bo i tak by się to nie udało… to mamy sobie, cholera, powiedzieć: A CO MI TAM! i iść naprzód, kopiąc samego siebie w tyłek, i zrobić to, rozdeptując z impetem tego tchórza, który w naszej głowie wymyśla kolejne wymówki mające nas powstrzymać przed spełnianiem swoich małych i wielkich marzeń. Satysfakcja jest ogromna, a to, co wcześniej sobie wmawialiśmy, okazuje się śmieszne i nieistotne.\nI pomyśleć, że zaczęło się od obejrzenia „Krawca”. Jestem z siebie dumna.\nParę dni temu w Apollo (wiadomo, że tam pracuję. Najwyżej szef znajdzie mój blog i wylecę z pracy z perspektywą składania długopisów albo telefonicznej sprzedaży garnków) była kolejna impreza zamknięta. Na scenie występował współtwórca mojego dzieciństwa, Maciej Pol. Co prawda sam powiedział, że możemy przyjść na jego występ, ale bufet jednak nie mógł zostać bez opieki, więc widziałam tylko jeden numer, ten, który zawsze mnie ciekawił, może nawet fascynował – przecinanie kobiety na pół. Nigdy nie widziałam tego na żywo, ba, nigdy nie byłam na żadnym pokazie iluzji, więc teraz nieśmiały głosik w mojej głowie mówił, że może uda mi się dostrzec jakąś nieścisłość, niedociągnięcie w sztuczce, jeśli zobaczę ją bezpośrednio z widowni i mocno się skupię.\nA gdzie tam. Jestem jeszcze bardziej zdezorientowana, bo nie mogę już pocieszać się tym, że między mną a podrygującymi do rytmu nogami w skrzyni jest ekran telewizora (który na pewno sprawia, że sztuczka wypada wiarygodnie!).\nChoć tak naprawdę chyba nie chcę poznawać sekretów iluzjonistów – mogłabym przecież wpisać w Google odpowiednią frazę albo znaleźć film instruktażowy na youtube, w ciągu kilku minut poznając sposób, w jaki iluzjoniści trzymają mnie w moim zdezorientowaniu od prawie dziewiętnastu lat. Chcę wciąż od nowa dziwić się temu, co widziałam już dziesiątki razy. Pozostać na brzegu sierści królika, zamiast zagłębiać się w jego ciepłe futerko.\nUaktywniam usta, uczę się tekstów, blokuję oddech przeponą i płaczę przed ludźmi takimi jak ja, choć tak bardzo ode mnie różnymi. To będzie dobry rok.\nNie podejrzewałam, że podczas studiów będę tak zajęta. Hm, właściwie to nie wiem, jak to sobie wyobrażałam, bo z jednej strony wiedziałam, że ze względu na moje plany dotyczące szkoły, pracy i aktorstwa na nic innego nie będę miała na nic czasu, ale z drugiej… Jakoś nie przypuszczałam, że będę albo tak zajęta, albo tak zmęczona, żeby nie pisać na blogu przez prawie dwa tygodnie.\nW skrócie: jest świetnie. Naprawdę! Jest super. Moje poczucie, że być może filologia romańska była pomyłką, zniknęło i choć na przedmiotach takich, jak wstęp do literaturoznawstwa czy wstęp do językoznawstwa rozumiem niewiele, w pewnym sensie cieszę się, że mogę w nich brać udział, z kolei podczas praktycznej nauki języka francuskiego, na fonetyce czy LSSie (literatura, sztuka, społeczeństwo francuskie) idzie mi całkiem nieźle. Większość wykładowców – a właściwie wykładowczyń – jest naprawdę w porządku, a już całkiem zakochałam się w zajęciach z fonetyki praktycznej – pani doktor brzmi jak rodowita Francuzka! Siedziałam na fonetyce i uśmiechałam się tylko dlatego, że nie mogłam nasłuchać się tej pięknej wymowy.\nW ogóle mam wielką motywację do przykładania się na zajęciach i do nauki w domu. We wtorek miałam łacinę. Kiedy po zajęciach jechałam pociągiem do domu, a właściwie do mojego miasta na lekcję jazdy, przez całą – godzinną – drogę odrabiałam zadanie domowe z łaciny. To samo podczas podróży powrotnej. Zadanie było krótkie – mieliśmy z krótkiego tekstu wypisać słówka, a dodatkowo przy czasownikach napisać ich cztery formy podstawowe (które są wypisane przy każdym czasowniku w słowniczku) i określić koniugację. Tyle że ja postanowiłam odmienić wszystkie czasowniki przez wszystkie osoby w czasie teraźniejszym i dopiero wówczas, gdy miałam to zrobione, przetłumaczyłam resztę słówek. Na tym jednak nie skończyłam, bo doszłam do wniosku, że skoro mam już wszystkie czasowniki we wszystkich osobach, a do tego tłumaczenia prawie całej reszty słów, nie pozostaje nic innego, jak przetłumaczyć cały tekst. I to też, oczywiście, zrobiłam.\nNie powiem jednak, że jestem wzorową studentką. Minął dopiero pierwszy tydzień, w którym mieliśmy wszystkie zajęcia według planu, a ja już spóźniłam się dwa razy. I to nie pięć minut. Nie dziesięć. CZTERDZIEŚCI.\nSwoją niewzorowość zaczęłam z grubej rury, bo już w poniedziałek rano – jechałam na fitness w ramach WFu, który miałam mieć na Morasku, czyli w kampusie UAM daleko na północy Poznania. Wiedziałam, że mam dotrzeć na ulicę Umultowską 85, ale na tym kończyła się moja wiedza. Wyszłam z domu o odpowiedniej porze, tramwaj nadjechał o odpowiedniej porze, ale oczywiście zatrzymywał się po drodze na czas dłuższy, niż powinien. Z tramwaju miałam przesiąść się do autobusu, ale autobus spóźnił się jakieś 15 czy 20 minut. Kiedy już do niego wsiadłam, nie wiedziałam, gdzie mam wysiąść, więc pojechałam jakieś dwa przystanki za daleko – na pętlę, gdzie stwierdziłam, że nie mam innego wyjścia, jak tylko jechać z powrotem. Po dwudziestu minutach stania na pętli autobus ruszył. Kolejny problem pojawił się jednak, gdy zorientowałam się, że droga powrotna różni się od drogi, którą przejechałam, w związku z czym wysiadłam na przystanku, z którego wcześniej jechał mój autobus. Zaczekałam na kolejny i znów pojechałam w stronę kampusu, tym razem wysiadając tam, gdzie miałam – co nie oznaczało końca problemów, ponieważ i tak nie wiedziałam,do którego budynku mam iść – na Morasku jest kilka wydziałów i chyba każdy z nich mieści się w osobnym, ogromnym budynku. Wcześniej, w autobusie, udało mi się w internecie w komórce znaleźć informację o tym, że WF mam w salce wydziały fizyki (było już po 9.00, a moje zajęcia zaczęły się o 8.45, więc pogodziłam się już z faktem, że prawdopodobnie jedyna nieusprawiedliwiona nieobecność, na którą mogę sobie pozwolić, przepadnie już na pierwszych zajęciach), więc razem z inną zagubioną dziewczyną (która WF zaczynała dopiero o 9.30) udałam się w stronę wydziału fizyki. Stamtąd pani szatniarka wskazała nam drogę do innego budynku. Na miejsce dotarłam o 9.15. WFistka nie miała problemu z wpuszczeniem mnie na salę, pod warunkiem, że włożę obuwie sportowe. Kiedy wreszcie stawiłam się na zajęcia w halówkach i płaszczu, „bardzo, bardzo, bardzo” przepraszając, wybaczyła mi, wykazując pełne zrozumienie dla pierwszoroczniaków.\nZ kolei kilka dni później zajęcia zaczynałam PNJF-em o ósmej rano. Obudziłam się [i wstałam] o 7.38. Tutaj było mi już dużo bardziej przykro, bo PNJ naprawdę lubię i bardzo mi zależy na praktycznej nauce języka, ale po wewnętrznej walce, jaką odbyłam, oraz po typowych ostatnio zakłóceniach w komunikacji miejskiej również stwierdziłam, że najlepiej, jeśli stawię się w uczelni, ale zaczekam do końca zajęć, a jak tylko ludzie z mojej grupy zaczną wychodzić z sali, szczerze i pokornie porozmawiam z wykładowczynią – skoro już ma mi przepaść nieusprawiedliwiona nieobecność, załatwię to przynajmniej jak porządny człowiek, a nie jak olewus. Po wpół do dziewiątej stałam z drożdżówką przed tablicą z planami zajęć romanistów, w głowie opracowywałam termin ewentualnego odrobienia zajęć z inną grupą, kiedy na korytarzu minęła mnie idąca w stronę sekretariatu pani magister vel doktor. Przywitałam się i powiedziałam, że miałam być teraz na zajęciach, ale zaspałam, więc po prawie czterdziestu minutach od rozpoczęcia nie chcę przeszkadzać, a potem chciałabym z nią porozmawiać i ustalić termin, w którym mogłabym nieobecność odrobić. Dobra to kobieta, wiedziałam to już na pierwszym peenjocie, a tamtego ranka tylko się to potwierdziło – po okazaniu zrozumienia i współczucia na twarzy, pani doktor powiedziała, że nic się nie stanie, jeśli teraz dołączę do grupy. Tak też zrobiłam.\nNa szczęście teraz już nawet na wpół przytomna rano wiem, że kiedy budzik dzwoni, NIE MOGĘ go wyłączyć. Zawsze ustawiam trzy alarmy w kilkuminutowych odstępach, bo znam siebie i wiem, że jeden by nie wystarczył; telefon z kolei kładę na szafce na drugim końcu pokoju, zmuszając się tym do wstania i przejścia tych paru metrów, na wypadek, gdybym chciała wyłączyć budzik i spać dalej – niestety, w ostatnich dniach dowiodłam, że i te metody mogą zawieźć w walce ze snem. Teraz, choćby nie wiem jak ciemno by było, choćby nie wiem, jaki mróz uderzał mnie po bosych stopach, kiedy wychodzę z łóżka, choćby nie wiem, jak chciałoby mi się spać – na dźwięk budzika WSTAJĘ.\nW zeszłym tygodniu też zaspałam – miałam iść do pracy na ósmą, po półtorej godzinie iść na zajęcia, a po nich wrócić do pracy. Plan się nie udał, bo zamiast wstać o szóstej, wstałam o 8.30.\nCo do innych rzeczy, które dzieją się w moim życiu poza studiami – poznaję nowych ludzi, co mnie bardzo cieszy. Jak już pisałam, odpuściłam sobie wszelkie studenckie imprezy integracyjne, z kolei na uczelni nawiązałam kontakt tylko z kilkoma osobami, które, jak się potem okazało, trafiły do innej grupy niż ja. W drugiej połowie tego tygodnia zaczęłam na szczęście rozmawiać też z innymi. Powolutku, pomalutku zintegruję się z moimi nowymi towarzyszami.\nPierwsze zajęcia z aktorstwa zaliczone. Impreza – hi, hi – integracyjna – również. Prawdopodobnie będę chodzić na nie w niedziele, a w poniedziałki pracować. Tak czy siak, od tygodnia nie mogę doczekać się jutrzejszych zajęć, nie wspominając już o tęsknocie za samymi ludźmi. Mowa oczywiście o pojedynczych osobach, nie o wszystkich, których poznałam w związku z teatrem. O tych relacjach nie będę tu nawet pisać, bo już wystarczającą ilość razy wspominałam o tym, że są osoby, z którymi łączy mnie taka wyjątkowa więź, której nie potrafię opisać. Tak więc, po pierwsze, jest to zbyt skomplikowane do opisania, po drugie – trudno zrozumieć coś, czego samemu się nie doświadczyło, po trzecie – nie wnikam tu w prywatne sprawy, takie jak moje głębokie uczucia, po czwarte – określać, znaczy ograniczać. Jest super, jest super, więc po co tyle o tym gadać.\nNo i pracuję w kinie – teatrze. Pieniądze, marne, bo marne – są, unikalny kontakt z kulturą – też. Czyli git. Na tym poprzestanę.\nNa zakończenie dwie kwestie.\n1. „Disco” to po łacinie „uczę się”.\n2. Pszczoły mają swój język, ale nie potrafią kłamać.\nW ciągu tych dwóch tygodni, podczas których mogliście snuć domysły, czy wyruszyłam na niebezpieczną wyprawę do Amazonii, na mój dom spadł meteoryt czy może postanowiłam oddać się szukaniu odpowiedzi na najtrudniejsze filozoficzne pytania w tybetańskich górach, załatwiałam najróżniejsze sprawy i zwyczajnie nie miałam głowy do pisania na blogu.\nAle teraz już tutaj jestem, z kieszeniami pełnymi materiału na nowy wpis.\nJak już ostatnio wspominałam, znalazłam pracę, której od… trzech tygodni nie zmieniłam – sukces (biorąc pod uwagę moją trzygodzinną przygodę z barem z makaronami)! Pracuję w bufecie kina-teatru. Wygląd tego miejsca – z zewnątrz i wewnątrz – powoduje, że pierwszą myślą, jaka pojawiła się w mojej głowie, kiedy się tam pojawiłam, było to, że kino to czasy swojej świetności ma już za sobą – wielki budynek starego teatru schowany gdzieś w uliczkach centrum miasta. Potencjał jest ogromny, ale niewykorzystany.\nJuż pierwszego dnia dowiedziałam się, że średnio raz w miesiącu kino odwiedza „szefowa z Warszawy”, która za cel stawia sobie znalezienie czegokolwiek, co dałoby jej powód do wyżycia się na pracownikach. Szmatka w nieodpowiednim miejscu czy nieodpowiednio ustawione szklanki wystarczają, by zrównać kogoś z podłogą, a jakiekolwiek uwagi mogą poskutkować natychmiastowym zwolnieniem. Czyli, ogólnie rzecz biorąc, równa babka. Obawiałam się, że mogę nie przetrwać jej pierwszej wizyty, ale na szczęście jej przyjazd przypadł na dni, w których nie było mnie w pracy. Więc, póki co, mam spokój na następny miesiąc.\nBardzo często po prostu mi wstyd, że tam pracuję. Nie powinnam pewnie tego pisać, bo lojalność itd., ale, cholera, skoro już mam odpowiadać przed gośćmi kina za coś, co zupełnie ode mnie nie zależy, to mam gdzieś taką lojalność. Jak już napisałam na moim prywatnym facebooku, obserwując to, co się tam dzieje, nie zdziwię się, jeśli wkrótce odbędę taki dialog z klientem:\n– Poproszę czerwone wino.\n– Niestety nie mamy czerwonego wina, tylko białe.\n– W takim razie białe schłodzone.\n– Nie mamy schłodzonego.\n– To z kostkami lodu.\n– Nie mamy lodu.\n– Ech… No to kawę z ekspresu.\n– Przykro mi, ale ekspres włączany jest tylko na duże imprezy…\n– TO ROZPUSZCZALNĄ.\n– Właśnie się skończyła.\n– To dziękuję, pójdę od razu na film.\n– Bardzo mi przykro, ale mamy piętnastominutowe opóźnienie i jeszcze trwa poprzedni seans…\nNie będę się rozpisywać o wszystkich plusach i minusach tej pracy. Wiadomo, internet to nie pamiętniczek schowany przed bratem pod pięcioma dnami głębokiej szuflady, nigdy nie wiadomo, kto tu trafi i kto moje poglądy przeczyta. Na razie tam pracuję. I cieszę się, że w ogóle zarabiam. A po drodze do pracy, z pracy i… nie tylko (idąc do sklepu na zakupy dla kina albo po faktury) zawsze wpadam na pogaduchy do Bigfoota (reklamuję, polecam i zapraszam! To nic, że przez to moje unikanie ujawnienia nazwy kina nie ma już większego sensu…), więc mimo tego, co w bufecie się dzieje lub nie, każdy dzień oświetla promyczek w postaci spotkania ze znajomymi, czasem doprawionego kawą lub chai tea.\nAa! Plusem, o którym muszę wspomnieć, jest uczestniczenie w wydarzeniach kulturalnych, o których nie mogłabym nawet pomyśleć, gdybym pracowała gdzie indziej. Ponieważ jest to kino-teatr, co jakiś czas organizowane są imprezy, spektakle etc. Dwa i pół tygodnia temu oglądałam próbę Laskowika i jego ekipy i porozmawiałam z panem Jackiem Fedorowiczem na temat biegania oraz półmaratonu organizowanego przez moje liceum, w którym on regularnie bierze udział, a w którym ja trzy razy byłam wolontariuszką; półtora tygodnia temu – w piątek – przyszłam do pracy w dżinsach i beżowym sweterku, zapominając o zjeździe stomatologów, który miał się tu odbyć i na którym miałam się „ładnie ubrać”. Niestosownie ubrana, obserwowałam, jak na scenie trwają przygotowania, a po korytarzu wciąż chodzą muzycy i „techniczni”. Po pewnym czasie nagle usłyszałam ze sceny… piosenkę Andrusa. Śpiewaną przez Andrusa. Głośno wciągnęłam powietrze, pognałam te kilka metrów do sali i, opierając się o framugę, ujrzałam śpiewającego na scenie Artura Andrusa.\nNiespecjalnie spieszyłam się, żeby wrócić do bufetu.\nCo chwilę wyglądałam przez futrynę do bufetu, sprawdzając, czy któraś z dziewczyn jest na posterunku i czy na horyzoncie nie widać szefa (który i tak na szczęście nie miałby nic przeciwko temu, co robiłam), po czym wracałam do oglądania próby. Raz na kilka minut pytałam muzyków i p. Andrusa, czy nie chcą kawy lub herbaty, żeby nie było, że tylko stoję i się gapię (oni z kolei mówili, że za chwileczkę/za parę minut, co dawało mi pretekst do stania dalej, cały czas w gotowości na przyjęcie zamówienia).\nOglądałam, śpiewałam piosenki razem z ich autorem, a w międzyczasie przywitałam Tomka Jachimka, który po pewnym czasie także pojawił się w kinie.\nWieczorem, podczas występu (si, wieczór satyryczny z Andrusem i Jachimkiem zorganizowany specjalnie dla stomatologów), nawiązałam kontakt z dwoma głównymi muzykami – a właściwie to oni nawiązali wcale-nie-jednoznaczny kontakt ze mną, a potem jeszcze z paroma innymi zdolnymi osobami z zespołu. Trochę podsłuchiwałam zza kulis (do kulis i do kuchni wchodzi się z jednego korytarza, więc zawsze moje wyjścia na zaplecze mogłam tłumaczyć zmywaniem naczyń czy sprawdzaniem zaopatrzenia), a od momentu, kiedy Jachimek poprosił mnie o piwo, tytułując „panią”, na co ja odpowiedziałam wymownym spojrzeniem i słowami ” Pani… Zosia!”, resztę wieczoru spędziłam, praktycznie wcinając z nim popcorn i słuchając z nim z kulis Artura Andrusa występującego na scenie (kiedy to Tomek wchodził na scenę, uciekałam do bufetu, żeby uniknąć niezręczności przy niezbyt towarzyskim panu Andrusie. Ale dedykację na płycie mam :) ).\nTamtego wieczoru wyszłam szybko i nagle, a kiedy chciałam pożegnać się z T. Jachimkiem, był akurat za zamkniętymi drzwiami gdzieś na piętrze, więc nasza znajomość została brutalnie przerwana. Wolałam jednak popędzić na pociąg o 22.50, niż powiedzieć kilka słów na pożegnanie i czekać na następny pociąg do szóstej rano.\nTakie sytuacje są znaczącym powodem, który trzyma mnie w tym miejscu. Nigdzie indziej nie miałabym okazji oglądać próby do występów, poznawać ciekawych ludzi i mieć kontakt z kulturą i sztuką. Jak wszędzie, są plusy i minusy. Dopóki znajduję się w jakiejś sytuacji, wolę skupiać się na jej plusach.\nMieszkam już w Poznaniu – od wtorku. Na razie jeszcze będę jeździć co kilka dni do domu, czy to na kurs jazdy, czy po jedzonko, ale kiedy skończę kurs, liczba wizyt w moim mieście na pewno spadnie. We… wtorek? środę? pierwszy raz siedziałam za kierownicą :) Pierwszy raz! Moja mama zawsze wychodziła z założenia, że samochodem będę jeździć, kiedy będę miała prawo jazdy, nie ma więc dla mnie nic dziwnego w tym, że nie wiedziałam, do czego jest sprzęgło i który pedał to hamulec, a który – gaz. Teraz mam za sobą już sześć godzin jazdy – idzie mi całkiem nieźle. Trochę poćwiczę i będzie jazda jak złoto.\nRozpoczęły się też moje studia na filologii romańskiej. Wciąż łapię się na tym, że mam poczucie, iż nie wiem, co będę robić za rok. Gdzie wtedy będę. „Bo może akurat” uda mi się w przyszłym roku zdać na aktorstwo, a wtedy filo romańska odejdzie w zapomnienie. Po prostu nie identyfikuję się z ludźmi z roku, którzy planują już kolejne lata na filologii, podczas gdy ja wciąż mam nadzieję na szkołę teatralną.\nTrwają kolejne „imprezy integracyjne”, na które mnie jakoś nie ciągnie. Chciałabym poznać ludzi, z którymi mam ponoć spędzić najlepsze lata życia, ale… Nie lubię imprez, którym głównym motywem jest picie, a integracja to tylko pretekst. Niby mamy się poznać, a wszystko i tak sprowadza się do, przepraszam, chlania. Dzięki, nie bawi mnie to. Wolę poznawać ludzi, kiedy i oni, i ja jesteśmy trzeźwi.\nPlanu nadal nie mam, pokomplikowały się jakoś grupy językowe, więc w tym tygodniu mam nie chodzić na zajęcia z praktycznej nauki francuskiego, a na inne uczęszczać bez względu na ewentualną grupę – czyli tak, jak mi pasuje. Bałagan na facebooku, bałagan w mailowej skrzynce mojego roku, bałagan w mojej głowie. Jeśli chodzi o to ostatnie, to wciąż przewijają się w niej – na zmianę: studia, praca, przyjazd do domu, kurs jazdy. Pogodzić to wszystko i nie zwariować – o, Boziu!\nBędę też chodzić na zajęcia z aktorstwa. Nie z Panem Aktorem, lecz z Ł. Już nie mogę się doczekać, ach! …a, właśnie, trzeba będzie nauczyć się kolejnych tekstów. Za mało mam zobowiązań i obowiązków, trzeba dołożyć sobie jeszcze trochę!\nWychodząc z tego założenia, udało mi się załatwić coś, czym właśnie się pochwalę. Otóż… Zgłosiłam się do pisania artykułów dla studenckiego portalu, który na razie będzie tylko dla poznaniaków, ale ma rozszerzyć się na całą Polskę. I dostałam odpowiedź na moje zgłoszenie! Po lekkiej rozmowie z „koordynatorem” wygląda na to, że będę redaktorką, a gdyby tego było mało, bardzo prawdopodobne, że… będę pisać o teatrze i kulturze! Publikowanie tekstów inaczej niż prywatnie, i to w takiej dziedzinie?! How cool is that?\nLenistwo w tym roku będzie musiało się ze mną pożegnać, a ja nie będę za nim tęsknić. Zobaczymy tylko, jak długo pociągnę. Ja na pewno nie przepuszczę okazji, żeby się o tym przekonać.\nPS Skończyłam „Pięćdziesiąt twarzy Greya”. Co za chłam. Nie mogę się doczekać kolejnej części.\n12 150 wejść


eRIZ's weblog » Paliwa\nŻe telewizja ogłupia, to nic nowego, o tym wie 99% tzw. telewidzów. Widać przekonał się o tym i polski rząd, skoro od przyszłego roku haracz od posiadania mrugającego pudła ma być zniesiony. Swoją drogą, nie mogę jednego zrozumieć – za neta się nie płaci – odcinają, kablówka – to samo, a abonament za telewizor? Ni pies, ni wydra – abonament płacony, a zawartość jakby na złość – jeszcze gorsza…\nAle – na szczęście – oprócz ogólnodostępnych kanałów są i inne. Tydzień temu miałem okazję obejrzeć program „samochody przyszłości – biopaliwa” na Discovery. Bazując na wcześniej zdobytej wiedzy na ten temat, podszedłem do treści nieco sceptycznie – nasłuchałem się się na ten temat trochę negatywnych opinii.\nJednak nieco zmieniłem zdanie. Do tej pory sądziłem, że jeszcze nie ma technicznych rozwiązań, które mogłyby z powodzeniem wyprzeć paliwa kopalne, które nie dość, że ograniczone ilościowo, to w pewnym stopniu szkodliwe dla środowiska.\nO politycznym/ekonomicznym wpływie na Świat nie wspomnę… Stanowią chyba niezłą żyłę złota dla osób trudniących się wydobyciem ropy/węgla/etc. Po tym wszystkim nasuwa mi się od razu jedna refleksja – wszystko byłoby zapewne zupełnie inne, gdyby było – hmm – trochę pozytywnego podejścia do nowego. Że nie przyniesie wyłącznie strat.\nDla przykładu – AFAIK Światowa Organizacja Zdrowia negatywnie zaopiniowała program pozyskiwania biopaliw z kukurydzy, gdyż spowoduje to wzrost cen żywności. Ale pewnej rzeczy nie rozumiem – przecież transport stanowi obecnie znaczną część ceny dla konsumenta końcowego… Więc gdzie tu logika?\nIMHO jest to paradoks typu stawki podatkowe – najwięksi milionerzy świata przenoszą siedziby swoich firm do krajów zwanych rajem podatkowym, aby skorzystać z niższych stawek. Nie trzeba chyba skończyć kilku fakultetów, aby dojść do wniosku, że mały procent z dużego nieraz oznacza więcej niż duży pocent z małego razy kilka…\nNie należę do żadnych organizacji typu GreenPeace, WWF, po prostu zastanawiają mnie pewne rzeczy – skoro coś może być lepsze i wcale nie trzeba do tego ogromnego wysiłku, to czemu się nie rozwijać, tylko tkwić w miejscu i szkodzić? Czy każdy chciałby mieć śmietnik na własnym podwórku, czy klatce schodowej, na dodatek jeszcze za niego płacić? Dla mnie to nieco dziwne; można przecież powoli wprowadzać naprawdę pożyteczne innowacje. Choćby pojazd na powietrze; coś kiedyś obiło mi się o uszy, że coś takiego mogłoby istnieć, a tu proszę – zasięg 300km na jednym „tankowaniu”. Do miasta taki pojazd byłby idealnie jak znalazł, zupełnie inaczej by się oddychało. Do tego brak albo znikome zużycie powietrza na postojach. No zasięg pewnie byłby mniejszy, gdyż dochodzą jeszcze światła, nieraz radio, ale klimatyzacja byłaby z głowy. Gorzej w zimie, ale nie to jest najważniejsze, nie takie problemy już rozwiązywano…\nNajważniejsze, że jednak coś się dzieje, tylko wszystkie zmiany są w jakiś sposób blokowane… Czy to lobby, czy jak…? A jak Ty uważasz?\nPS. Wybaczcie za przerwy w pisaniu, ale jak już na samym początku wspomniałem – jestem tegorocznym maturzystą… Tematy na tapecie są, trzeba tylko poświęcić na to nieco czasu.\nSkomentowany przez kwiateusz — 01.05.2009 @ 17:47\nco do pozyskiwania z kukurydzy paliw jestem przeciw, ludzie głodują a tu jedzenie przerabiać na paliwo… ale jest wiele innych ciekawszych metod np samochody na wodór, ostatnio było że mozna z wody wodór pozyskiwac całkiem wydajnie bmw bodajże ma juz opracowane nawet baki do tego, co prawda sa jeszcze drogie, ale to jest ekologia\nalbo pozyskiwanie z odpadów tez jest mozliwe tylko nikomu sie nie chce, w koncu trzeba na to wydac kase, pozmieniac troche technologie, a ropa juz jest i to całkiem oplacalna dla tych ktorzy ja wydobywają\nSkomentowany przez eRIZ — 01.05.2009 @ 18:14\nGłodują, gdyż łagodzi się skutki, a nie przyczyny. Ludzie powinni być na pierwszym miejscu, wiadomo. Zaznaczyłem jednak, czemu jestem za pozyskiwaniem z kukurydzy:\nprzecież transport stanowi obecnie znaczną część ceny dla konsumenta końcowego\nKto ma pędzić bimber, to i tak będzie pędził, niezależnie od WHO.\nA co do wodoru – powstało kilka ciekawych koncepcji – od samego magazynowania w specjalnych zbiornikach po próbę rozszczepiania wody na gaz.\na ropa juz jest i to całkiem oplacalna dla tych ktorzy ja wydobywają\nI chyba w tym największy szkopuł…


belineau nathalie - strona 16 - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 07.01.2021 13:15)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 10.05.2020 19:27)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 16.01.2020 16:25)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 10.11.2020 23:36)\nHistoryjka, dzięki której dziecko może identyfikować się z bohaterem i puścić wodze fantazji. "Marek zatrzymał swoją koparkę, żeby zamienić kulka słów z Jarkiem. Jarek jest szefem na budowie, gdzie kopać dół Markowi powie". Na końcu tej ślicznie ilustrowanej książeczki mały Czytelnik znajdzie zagadki oraz miejsce na wkleje...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 14.05.2020 08:28)\n"Obrazki dla maluchów" zostały nagrodzone I miejscem w plebiscycie "Najlepszy produkt 2009" miesięcznika "Dziecko". Pięknie ilustrowana kartonikowa książeczka dla dzieci przedstawia maluchom gatunki warzyw i ich zastosowanie w życiu codziennym. Na końcu książeczki znalazła się prosta zgadywanka utrwalająca zdobytą prz...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 13.11.2020 10:16)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 11.11.2020 19:15)\nHistoryjka, dzięki której dziecko może identyfikować się z bohaterem i puścić wodze fantazji Mietek jeździ karetką razem ze swoją koleżanka Alą. Gdy on napełnia bak, Ala przygotowuje apteczkę. Na końcu tej ślicznie ilustrowanej książeczki mały Czytelnik znajdzie zagadki oraz miejsce na wklejenie własnej fotografii – ...


Pinlock fotochromatyczny już jest! - Aktualnoďż˝ci - - Bikers.pl - polski portal motoryzacyjny\nShoei kaski kask motocyklowy »\nShoei kaski kask motocyklowy «\nPinlock fotochromatyczny już jest!\nPinlock fotochromatyczny jest już dostępny u autoryzowanych dealerów SHOEI. Pinlock fotochromatyczny zmienia kolor z jasnego na ciemny w kilka sekund, w zależności od warunków pogodowych.\nKiedy świeci słońce Pinlock jest ciemny i działa jak dark smoke (przyciemnia i ogranicza rażenie promieniami słonecznymi). W momencie kiedy słońce zachodzi\nPinlock staje się w kilka sekund jasny i nie ogranicza w żaden sposób widoczności.\nJak działa Pinlock nie trzeba wyjaśniać. Jest to najlepszy system przeciw parowaniu wizjera w kasku. Składa się on z tworzywa sztucznego pochłaniającego wilgoć, uszczelki silikonowej zapewniającej ścisłe przyleganie Pinlock'a do wizjera i spinek montowanych w wizjerze, dzięki którym zakładanie i zdejmowanie Pinlock'a jest bardzo łatwe.


GMINA WOJCIESZKÓW Konkurs plastyczny o św.Janie Pawle II - Łuków24.pl - Jesteśmy dla Ciebie, mówimy o Tobie!\nGMINA WOJCIESZKÓW Konkurs plastyczny o św.Janie Pawle II\nOpublikowano: ndz, 20 wrz 2020 13:27 2020-09-20T13:27:00.000Z\nKultura GMINA WOJCIESZKÓW Gminna Biblioteka Publiczna w Wojcieszkowie organizuje konkurs plastyczny pn. "Jan Paweł II - Papież Wszystkich Narodów".\nkonkursśw. Jan Paweł IIWojcieszków\nKonkurs kierowany jest do uczniów klas 5-8 szkół podstawowych z terenu gminy Wojcieszków.\nKażdy uczestnik może zgłosić do konkursu jedną pracę wykonaną dowolną techniką (farby, kredki, wyklejanki itp.) w formacie A4, technika dowolna (farby, kredki, wyklejanki itp.). Prace należy składać do 15 października w siedzibie GBP, ul. Kościelna 36, Wojcieszków. Lista laureatów będzie zamieszczona 19 października na stronie internetowej biblioteki oraz portalu fb. Prace oceni Komisja Konkursowa, która przyzna nagrody i dyplomy. Wręczenie nagród 22 października o godz. 15:30 w siedzibie biblioteki.\nDla ciebie pomówienia to też dowody nie ma znaczenia byle by dowalić kościołowi anonimowy jedynie sprawiedliwy trolu a może LGBT\nŻyjący czy nieżyjący, to nie ma żadnego znaczenia. Pawlak powinien być przykładnie ukarany i usunięty z panteonu "świętych". Jeśli tacy w ogóle istnieją.\nNieżyjącego bardzo łatwo jest oskarżyć zwłaszcza gdy się jest wrogiem kościoła\nKatolik ma w zupełności rację. Ciekaw jestem co czuliby piszący poniżej, gdyby to ich dziecko wziął klecha między nogi, posunął, a potem dał do osuszenia. To krzywda, która pozostaje dziecku do końca jego życia. Mało tego, że Pawlak tuszował te zbrodnie...za jego kadencji znacznie wzrosła ilość gwałtów na niewinnych dzieciach. Powinno mu się odebra... Rozwiń\nPedofilia wśród celebrytów tego nie zauważasz\nBaranie a może ocieplenie klimatu to też wina Papieża przestań pieprzyć bzdury ateisto zasrany\nProszę nie tytułować tego faceta "świętym". Jan Pawlak II to facet, który akceptował i tuszował pedofilię w kościele. Za jego rządów tysiące niewinnych dzieci zostało przez klechów skrzywdzonych na całe życie!!!


ABC rolet wewnętrznych\nPrzy zakupie własnych czterech kątów sugerujemy się każdymi czynnikami, np. okolica, jaka jest odległość do sklepów, czy szkół. Dodatkowo oglądając mieszkanie zastanawiamy jakież pomieszczenie byłoby sypialnią, salonem. Obojętnie na co byśmy się zdecydowali, bardzo dobrym wyjściem jest roleta. Dawniej były firanki, wielkie materiały z rozmaitymi wzornikami, które wyłącznie delikatnie przesłaniały okna w mieszkaniach.\nPóźniej stały się popularne żaluzje, jednak z pewnością, niemal każdy kto je miał bądź ma raz na jakiś czas borykał się z kłopotem ściągającego się sznurka, ich zagnieceniami, czy też męczył się w toku ich odkurzania. Rolety Poznań rządzą na rynku, a biorąc pod uwagę ich rozmaitość jest to dokładnie klarowne. Jakież są pozytywy rolet? Po pierwsze prywatność. Wystarczy zasłonić roletę i od razu ją osiągamy. W wszelakiej chwili możemy odgrodzić się od tego co na zewnątrz a także robić w swym mieszkaniu to na co mamy tylko ochotę. Po drugie bezpieczeństwo – im w mniejszej skali widzimy tym lepiej.\nJeżeli przebywamy na parterze to strasznie dobrym wyjściem, aby dostać większe poczucie ochrony są rolety zewnętrzne. Po trzecie efektywność. Obecnie na rynku mamy obszerny dobór m.in. ze względu na materiał czy też barwę. Bez żadnego kłopotu każdy dobierze do swoich potrzeb oraz preferencji odpowiednią roletę do któregoś pokoju. Po czwarte ergonomiczność. Przede wszystkim decydując się na roletę zapewniamy sobie także wygodę.\nNie jest ona tak podatna na osiadanie kurzu jak żaluzja, bądź zasłona, więc jej pielęgnacja będzie łatwiejsza i szybsza. Po piąte ochrona przede wszystkim przed promieniami słonecznymi. Dzięki rolecie mamy możliwości ochronić pomieszczenie przed zbytnim nagrzaniem się – w szczególności istotne podczas lata.


Ogołacanie pędów z igieł świerka - e-ogrody - Pielęgnacja ogrodu\nMłode gąsienice brudnicy mniszki (IV/V-VII) mają długość 4 mm, kolor czarny i liczne, długie włoski. Starsze natomiast są jasno- lub ciemnobrązowe z białym wzorem na grzbiecie i niebieskimi brodawkami na bokach, z których wyrastają szarawe włoski. Larwy zawodnicy świerkowej (V-VI) są jasnozielone. Obecność osnui świerkowej (VI) zdradzają duże, brązowe "gniazda" z oprzędów, pod którymi żerują larwy.\nGdy zauważymy gąsienice brudnicy mniszki i larwy zawodnicy świerkowej, opryskujemy drzewa preparatem Talstar 100 EC (0,05%), który niszczy także przędziorka sosnowca. Gniazda osnui świerkowej usuwamy i palimy najpóźniej do końca lipca.


Wiadomości: Lee Moore nadal graczem MKS-u Dąbrowa Górnicza\nStrona Główna > Aktualności > Lee Moore nadal graczem MKS-u Dąbrowa Górnicza\nLee Moore nadal graczem MKS-u Dąbrowa Górnicza\n10 lipca 2020 13:56\nW zeszłym sezonie zdołał zagrać tylko jeden mecz, teraz jest z drużyną od początku. Lee Moore dalej będzie graczem MKS-u Dąbrowa Górnicza. – Myślę, że to dobra okazja, by zostać, żeby ciężką pracą zbudować dobry sezon – powiedział zawodnik.\nPo dwóch latach spędzonych we Włoszech Moore trafił przed rozgrywkami 2018/19 do ligi niemieckiej do Mitteldeutscher BC, a sezon 2019/20 rozpoczął w Argentynie, gdzie reprezentował barwy drużyny Asociacion Deportiva Atenas. Notował tam średnio 11.6 punktu, 4.6 zbiórki i 3.1 asysty na mecz. Lee Moore wie, że bez pracy na treningach nie będzie wyników. – Myślę, że to dobra okazja, by zostać, żeby ciężką pracą zbudować dobry sezon – powiedział zawodnik.\nEnerga Basket Liga, Lee Moore, MKS Dąbrowa Górnicza, transfery


Donald Tusk - Obietnica w realizacji: Pozwolenia na budowę w 60 dni - weryfikacja obietnic - Władzomierz\nBędziemy proponowali powrót do tego tematu tak, aby wydawanie pozwolenia na budowę trwało nie dłużej niż 100 dni dla wielkich inwestycji, 60 dni dla małych, w uproszczonej procedurze.\nźródło: Exposé Premiera Donalda Tuska wygłoszone w Sejmie w dniu 18 listopada 2011 (s. 8)\nAktualizacja: 2015-10-18 11:30:38\nPo pierwszym czytaniu w sejmie znajduje się obecnie projekt zmian w prawie budowlanym. Jego cel to uproszczenie i skrócenie procedury budowlanej przez zniesienie wymogu uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę w odniesieniu do budowy i przebudowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane, oraz ograniczenie katalogu obiektów budowlanych, które wymagać będą wydania pozwolenia na użytkowanie. Projekt znosi również obowiązek załączania do projektu budowlanego oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu oraz o warunkach przyłączenia do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości dostępu do drogi publicznej. Weryfikacja spełnienia przez budynek warunków w zakresie podłączenia do mediów będzie dokonywana na etapie oddawania inwestycji do użytkowania. Projekt przewiduje również zniesienie obowiązku zgłoszenia zamierzonego terminu rozpoczęcia robót budowlanych. W ślad za nim ograniczeniu ulec ma zasada, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Projekt nakłada także na właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązek sprawdzenia pod względem formalnym złożonych wniosków o pozwolenie na budowę w wyznaczonym terminie. Obecnie nad kompleksową regulacją procesu inwestycyjno-budowlanego pracuje również Komisja Kodyfikacyjna Prawa Budowlanego. Projekt kodeksu urbanistyczno-budowlanego miał być przedstawiony na początku stycznia 2015 r., ale jeszcze się to nie stało.