Kot on Tour - Katy Perry - 28.05.2014, London\nKaty Perry absolutnie zdominowała nasze infantylne umysły w 2010 roku, kiedy to widzieliśmy ją po raz pierwszy na żywo aż dwa razy, na małych promo koncertach przy okazji premiery Teenage Dream. Potem była normalna trasa koncertowa, ale jakoś tak się stało że regularny duży koncert halowy pominąłem (nasza infantylna ekipa jednak była dumnie reprezentowana przez Fixxxera w Berlinie). Minęły więc aż cztery lata do kolejnego spotkania - nowy album Prism jednak nie był wspierany już małymi koncertami, bo Katy wybiła się na sam szczyt już poprzednio. Pozostało więc wybrać się na duży, halowy gig trasowy.\nCo ciekawe, nigdy jeszcze nie byłem na takim dużym koncercie typowo popowym, w którym równie duży nacisk, co na oprawę muzyczną stawia się na każdy aspekt produkcji i prezentacji, w tym silny element teatralny w postaci wielu różnych kostiumów, dynamicznie zmieniających się scenografii i choreografii grupy tancerzy, ruchomych elementów sceny i oczywiście bogatej oprawy wizualnej składającej się z reflektorów, laserów, konfetti, balonów i w ogóle wszystkiego. Najbliżej takiej konwencji była Avril w 2008 roku z The Best Damn Tour, ale był to jednak dużo bardziej klasyczny koncert. Okazja była kilka miesięcy temu, gdy Taylor Swift gościła w Londynie w O2 Arena, ale niestety pominąłem tę wizytę, czego teraz trochę żałuję.\nInfantylna atmosfera atakowała nasze zmysły już od przekroczenia progu O2 Arena. Infantylny mercz mienił się kolorami, a w holu barierkowo-kolejkowym był namiot dla dzieci z takimi kolorowymi stworkami, które bardzo pasowały do Katy i w sumie w pierwszej chwili nie miałem pewności, czy to nie jest element dekoracji koncertu. Oczekiwanie w kolejce minęło bezproblemowo i sympatycznie. Przed nami może z 200 osób, ale nie spieszyliśmy się specjalnie, ze względu na znany nam kształt sceny, która geometrią nawiązuje do pryzmatycznej ikonografii nowego albumu i ogromny trójkątny wybieg biegnie przez prawie całą halę. Kształt sceny był jednak jedyną znaną mi rzeczą, postanowiłem bowiem z premedycją omijać wszelkie zdjęcia i nagrania z poprzednich koncertów, aby nie popsuć sobie "niespodzianki". Było warto!\nPo wejściu do środka bez problemu ustawiliśmy się na samym czubku wybiegu w drugim rzędzie (potem, w trakcie koncertu udało się zdobyć barierkę), bo wszyscy lecieli jak najbliżej głównej sceny. Mając jednak doświadczenie ze snakepitowych koncertów Metalliki wiedziałem, że aby mieć najlepszy widok na wszystko, co się będzie działo i nie musieć przez pół koncertu oglądać Katy od tyłu (w sumie akurat w jej przypadku nie byłoby to niczym przykrym), należy ustawić się właśnie tam. Jak pokazały kolejne godziny, był to słuszny wybór.\nOczekiwanie na start koncertu umilane było puszczanymi różnymi cudami na telebimach. Przede wszystkim enigmatyczny Prism Vision, który jest niczym innym jak dosyć tanią próbą nakłonienia fanów do kupienia drogich dwukolorowych okularów "3D", tak aby przez - jak się później okazało - dosłownie kilka minut zobaczyć super specjalne efekty 3D. Tani pomysł, ale jak pokazał gig, przemawiający do głównie młodej publiczności, bo sporo dzieciaków dało się namówić na zakup mało wartościowego gadżetu.\nW ramach supportu zobaczyliśmy zespół Icona Pop. Jak pokazuje przykład innych koncertów, na jakie miałem przyjemność się ostatnio wybrać, duet żeńskich wokalistek potrafi zagwarantować naprawdę unikalne przeżycia muzyczne i duchowe. Jednak nie w tym przypadku. Wprawdzie ta ruda wizualnie nawet była do zaakceptowania, ale muzycznie było bardzo niestrawnie i męcząco. Ale nawet rozpoznałem jeden hit, w którym 20 tysięcy gardeł wykrzykiwało "I Don't Care!" Refren bardzo często cytowany w moim obecnym miejscu zarobkowania :)\nOgólnie jednak było słabo i nie pomogło to, że dziewuchy są ze Szwecji. Jak widać, nie wszystko co ze Skandynawii, musi być dobre. Do tego nagłośnienie podczas supportu było fatalne i w sumie nie słychać było żadnej muzyki, poza mocno łupiącym w głowę beatem, który sprawił, że aż pierwszy raz w życiu dostałem migreny. A może tam nie było żadnej muzyki. Niewiem, ważne że support był tylko jeden i był mimo wszystko 100 razy lepszy niż... bodajże Marika, która strasznie uniemiliła nam wizytę w Warszawie w 2010 roku.\nW końcu nadszedł ten czas... Po czterech latach moje i Katy drogi ponownie się zeszły i infantylny klimat powrócił z pełną mocą. Reflektory gasną, publiczność szaleje, zapalają się reflektory strumieniowe na scenie, w tle rozbrzmiewa ambientowe, narastajace intro. Na samym czubku wybiegu wyjeżdża spod sceny wojownik ze świecącym w ciemności czerepem i włócznią i wraz z grupą swoich pobratymców w głębi sceny, wyczynia śmieszne pozy do plemiennego beatu. W centralnej części sceny z 4 ścian składa się samoczynnie pryzmatyczna piramida i już wiadomo, gdzie pojawi się Katy Perry. Intro klimatyczne i niedorzecznie infantylne jednocześnie i już wiadomo, że będzie fajnie. Piramida się rozkłada i "wykluwa" się z niej Katy w krótkiej spódniczce i ze świecącymi dredami. Zaczyna się część Pryzmatyczna, a Katy zaczyna śpiewać pierwszy hit z nowej płyty - Roar.\nGłówny wokal jest oczywiście na żywo, ale silnie wsparty chórkami i refrenami z playbacku. Na wielkim ekranie w tle latają psychodeliczne wzorki, a Katy ze swoją grupą wojowników roaruje na scenie. W środkowej części wstawiona część instrumentalna z beatem na pierwszym planie, reflektory gasną, a Katy skacze na świecącej w ciemności skakance. Zaczyna się konkurs na najbardziej niedorzeczną infantylną scenę :)\nPotem Part of Me - piosenka z okresu pomiędzy albumami, która promowała edycję rozszerzoną Teenage Dream, a także film dokumentalny pod tym samym tytułem. Nie specjalnie za nią przepadam, chociaż na taki infantylny taneczny koncert pasuje jak ulał. Juz podczas tego utworu Katy wraz ze swoimi wojkownikami wychodzi na czubek wybiegu, więc mamy ją na wyciągnięcie ręki, a połowa hali ogląda część choreograficzną od tyłu. Dzieje się tak dużo, że nie wiadomo gdzie skierować wzrok i co ze sobą zrobić. To już nawet trudno nazwać "koncertem", to jest coś więcej.\nKolejnym utworem jest Wide Awake i tu jestem lekko rozczarowany, bo z tej jednej z najlepszych balladowych piosenek zrobiono kolejny dance. No ale, taka to część koncertu. Katy wzniosła się w górę na sporej, trójkątnej platformie, a scenę spowiła mgła i po raz kolejny prezentacja wizualna zachwyciła.\nPrzyszła pora, by przywitać się z londyńską publicznością. Nie po raz pierwszy, bo był to już drugi z całego runu koncertów w londyńskiej O2 Arenie. Ostatnim utworem w ramach pryzmatycznego segmentu był mini medley dwóch nowych piosenek: This Moment i Love Me. Wreszcie moment wytchnienia dla Katy, zamiast biegać po drabinach tym razem może się ona skupić na śpiewaniu. Katy biega po całym wybiegu i przybija piątki z fanami. This Moment bardzo fajnie wypada na żywo i nawet śpiewanie Katy w miarę wychodzi. Po pierwszym refrenie od razu przejście do mostka i po ostatnim refrenie dynamiczne przejście do Love Me.\nKaty znika w mrokach sceny i po chwili ropoczyna się część egipska, otwarta niezbyt lubianym przeze mnie Dark Horse. Zupełnie zmienia się scenografia i część wizualna ponownie zachwyca. Na ekranie przewijają się motywy z teledysku, a Katy jedzie na złotym koniu, którym steruje dwóch parobków. Po pierwszej zwrotce Katy zeskakuje z konia, ale nadal łazi on po scenie, a nawet tańczy do beatu. Cała wizualizacja koncertu zmieniła się diametrialnie, wydaje się że oglądamy kolejnego artystę. W środkowej części, w której w singlu rapuje Juicy J, Katy znika pod sceną, a rap leci z taśmy, zaś na ekranie pojawia się prymitywnie animowany raper. Efekt po raz kolejny zamierzenie komiczny. Wszystko zrobione jest z wielkim rozmachem, a zarazem z przymrużeniem oka.\nE.T. to kolejny mniej lubiany przeze mnie singiel, jednak jako część setu na żywo sprawdza się wyśmienicie. Ktoś kto przydzielał piosenki do poszczególnych części tematycznych miał łeb na karku. Refreny E.T. dobrze bujają i publiczność coraz bardziej się rozkręca, chociaż znów dzieje się tyle, że nie wiadomo czy skupiać się na zabawie, na słuchaniu czy na oglądaniu. Ta piosenka to także jeden z nielicznych momentów, gdy na scenie widać zespół Katy. Niestety, zdecydowanie na dalszym planie i ciężko nawet powiedzieć, czy w ogóle mieli podłączone instrumenty. Głównie skrzypce grają tancerze.\nPodczas E.T. Katy po raz pierwszy, lecz nie ostatni wzbija się w powietrze. Zupełnie bezwładna, wręcz oklapła została uniesiona przez sieć dosyć wysoko nad scenę. Ciekawe, jak w takiej pozycji się śpiewa. Dosyć szybko zjeżdża jednak z powrotem na dół. A potem znów wzbija się w powietrze i kręci się dookoła podczas ostatniego refrenu. Przydałby się widok z jej głowy na filmiku :)\nNastępnie Legendary Lovers z nowej płyty. Kawałek, który - podobnie jak dwa poprzednie - potrafi zmęczyć muzycznie. "Legendary Lovers KUKUKU! Legendaaaaary... Nanananana!" - to potrafi utkwić w głowie. Rozszerzony instrumentalnie mostek z intensywną choreografią wydaje się być standardowym elementem tego koncertu.\nCzęść Egipską zamknął jeden z pierwszych wielkich przebojów Katy, I Kissed A Girl. Wreszcie zrobiono fajną robotę, jeśli chodzi o zmiany czysto muzycznie. Kawałek został zaprezentowany w zdecydowanie ostrzejszej, bardziej rockowej wersji, z wiodącym brzmieniem przesterowanej gitary elektrycznej. Trudno nie zauważyć, że Katy w takim anturażu czuje się właśnie najlepiej. W środkowej części otrzymujemy zaś ognistą gitarową solówkę. Czy muszę dodawać, że gitarzysta latał nad sceną i strzelał z gitary sztucznymi ogniami? Na samej scenie jak zwykle zaś absurdalne widoki - tym razem Katy towarzyszą mumie z przerośniętymi biustami i tyłkami.\nKolejny rozdział tej historii spodobał mi się chyba najbardziej, zaczyna się bowiem część Kocia. Na początek występ stepującej panny przebranej za kota w cylindrze. Katy zaś od razu serwuje drugi ze swoich "najpierwszejszych" wielkich hitów, czyli moje nadal ulubione Hot N Cold w wersji która przypominała motyw z Różowej Pantery. Na scenie oczywiście... koty i iluzja bycia na musicalu wprost z Broadway'u jest pełna. Aha, naturalnie Katy jest różowym kotem :) Mrr!\nPodczas International Smile zaś na ekranie do łez rozbawiły mnie liczne animacje z udziałem kotów. Widać, że Katy ma absolutnego fioła na punkcie kotów i jestem przekonany, że cały ten segment to był jej wymysł. Zresztą, jeszcze przed Hot N Cold zapowiedź na ekranie mówiła: "Kitty Purry as Katy Perry". Wracając jednak do piosenki, znów postarano się o muzyczne urozmaicenie, tym razem w postaci fragmentów Vogue Madonny. Katy jednak nie próbowała śpiewać, przybrała zaś rolę uczestnika kociego pokazu mody, który odbył się - jak nietrudno się domyślić - na całej długości... CATwalku (see what I did there...). A zupełnie na sam koniec, Katy pozwoliła wylać na siebie wielką michę niby-mleka.\nPonieważ właśnie sięgneliśmy górnej granicy absurdu i infantylizmu, pora by Katy pokazała swoją wrażliwą, liryczną, a przede wszystkim także bardziej muzykalną stronę. Na scenie pojawiają się wielkie słoneczniki, a nad sceną... no, też wielki słonecznik. Klawiszowe intro dopełnia lirycznego klimatu. Katy pojawia się po raz kolejny przebrana, tym razem w długiej sukni... z kapturem. No i trzeba trochę odpocząć po całej godzinie dzikiego fikania koziołków, więc czas trochę pogadać do publiczności. Niestety, w miejscu w którym stoimy, pomimo najlepszego możliwego widoku, dobry dźwięk nie idzie w parze. A przynajmniej głos Katy dochodzi do nas z potwornie opóźnionym pogłosem, o jakieś dobre ćwierć sekundy. Sprawia to, że było bardzo jest zrozumieć, co Katy mówi, mimo że w tle nie ma żadnej muzyki!\nAnyway, Katy podchodzi do nas tak blisko, że bliżej się już nie da. Staje na czubku wybiegu i przez najbliższe 3 (a w sumie to 4) piosenki to właśnie muzyka jest na pierwszym planie. Towarzyszą jej jedynie klawiszowiec i mini chórek złożony z dwóch murzynek. Najpierw słyszymy świetne By the Grace of God z nowej płyty. Pierwsza okazja dla Katy, by pokazać, że rzeczywiście potrafi śpiewać (chociaż zdarzyło się kilka fałszywych dźwięków). Potem Katy odgrywa mały skecz z kubkiem piwa w ręku, mamy m.in. unikalną szansę usłyszeć beknięcie w jej wykonaniu. Potem Katy pyta, który koleś został tu na siłę przytargany przez swoją dziewczynę. Po znalezieniu kolesia, Katy podarowuje mu piwo.\nWracamy do Teenage Dream oraz One of the Boys i słyszymy medley The One That Got Away & Thinking of You, tym razem Katy przygrywa sobie na gitarze akustycznej. A na koniec Unconditionally (tutaj już ktoś inny przygrywa na gitarze). Cały ten segment jest najbardziej udaną częścią koncertu pod względem muzycznym, ale nie tylko. To właśnie w tej części udaje mi się kilka razy nawiązać kontakt wzrokowy z Katy i przypominają mi się genialne chwile przeżyte podczas koncertów w 2010 roku, kiedy to nawet udało mi się będąc pod sceną odegrać całą scenkę z Katy. Dobre czasy :)\nPora znów się trochę poruszać. Zaczyna się część Throwback i chyba najbardziej taneczny kawałek w całym katalogu Katy - Walking on Air. Katy pojawia się na scenie w najfajniejszym outficie. Ma zielone włosy i żółto-czarny kostium i wygląda jak Pszczółka Maja. Jej piersi okrywają dwie wielkie uśmiechnięte buzie. Są też sniki. Jest infantylnie i pociągająco :) Walking on Air to zabawy z tancerzami, wielkim prześcieradłem i dmuchawami. Efekt fajny i zrealizowany w prosty sposób. Ale tylko do momentu, gdy Katy znów postanawia igrać z grawitacją i - dosłownie - chodzi po powietrzu :)\nNigdy bym się nie spodziewał usłyszeć o retrogradacji Merkurego w piosence Katy Perry, ale właśnie od takiej frazy zaczyna się piosenka It Takes Two. Muzycznie mniej udana rzecz z Prism, ale na scenie jak zwykle dzieje się dużo. Tym razem Katy pojawia się w sukni sugerującej, że ma naprawdę duży tyłek :) Naprawdę ciekawie robi się podczas świetnego This Is How We Do. Jedna z lepszych piosenek na Prism i fenomenalna rzecz na żywo. Na scenie robi się tak kolorowo że już chyba bardziej się nie da. Nad publicznością dryfują gigantyczne balony w kształcie różnych infantylnych gadżetów, np. kupy. A Katy wskakuje na scenie do wielkiego, dmuchanego, różowego Cadillaca. Przemiłym akcentem był też cytat z Last Friday Night, szkoda że zabrakło całej piosenki, pasowałaby jak ulał do tego segmentu.\nMiędzy tym a następnym segmentem pojawia się chyba największa niespodzianka całego koncertu, a jest nią... Krótki teledysk nakręcony do dubstepowego remiksu Peacock! Początek przypomina mi koncertową wizualizację do Sanitarium: Katy w kaftanie bezpieczeństwa w trójkątnej izolatce pokazuje swoją szaloną stronę! Szaloną, w sensie obłędu. Rzecz genialnie przez nią zagrana i zmontowana, szkoda że nie zostało to wypuszczone jako oficjalny teledysk - jest to najlepszy klip jaki Katy kiedykolwiek nakręciła!\nPrawdziwa impreza jednak zaczyna się dopiero w segmencie Hyper Neon. Na początek Teenage Dream i Katy przebrana za palmę potrząsająca wciaż jędrną pupą. Chwilę potem California Gurls czyli jeden z hymnów 2010 roku :) Piosenka, której nigdy nie lubiłem słuchać, ale na żywo na koncertach Katy to element wręcz obowiązkowy. Po raz kolejny jesteśmy uraczeni rozbudowaną taneczną sekcją w środku piosenki. Dawno już nie słyszałem tej piosenki, a jednak ku mojemu zaskoczeniu znam cały tekst i nawet wiem w którym momencie zatrąbić jeepem :)\nNadchodzi kulminacyjny punkt koncertu nr 1 - Birthday. Katy postanowiła wciągnąć na scenę kolesia z publiczności, który rzekomo ma właśnie tego dnia urodziny. Aż nie chce się wierzyć, że koleś nie jest podstawiony, zachowuje się bowiem nadzwyczaj powściągliwie zważywszy na okoliczności. Katy bowiem wyprawiła mu nie lada imprezę urodzinową: usadza go na tronie znajdującym się na szczycie gigantycznego tortu i wykonuje zawodowy lap dance, a to wszystko na oczach 20 tysięcy ludzi. Jak można nie zejść na zawał w takiej sytuacji?! Koleś zaś koncentruje się na robieniu fotek telefonem... Potem impreza osiąga stan skrajny. Katy lata po całej hali w siodełku, a z "nieba" spadają na nas setki kolorowych balonów. Klimat jak na Seek and Destroy :)\nKulminacyjny punkt koncertu nr 2 to zaś Firework - jeden z największych przebojów z Teenage Dream. Tym razem nie ma bogatej oprawy choreograficznej, to Katy jest główną i jedyną postacią na scenie. Oczywiście nie może zabraknąć fajerwerków i tak oto koncert kończy się naprawdę hucznie.\nNo, trochę się działo! Jak wspomniałem na początku, nigdy wcześniej nie byłem na koncercie tego typu i byłem pod ogromnym wrażeniem. Nie dość, że koncert był podzielony na pięć zupełnie różnych segmentów tematycznych, to jeszcze każda piosenka posiadała dokładnie przemyślaną choreografię i produkcję. Elementy teatralno-musicalowe w kolorowym, infantylnym klimacie zrealizowane zostały rewelacyjnie. Wszystko idealnie ze sobą współgrało, zarówno performance artystów na scenie, jak i animacje i klipy na ekranie. Pryzmatyczny motyw przewodni scalał wszystko w geometryczną całość. Było też trochę seksu, jak to zawsze w przypadku Katy, ale - co mi się w niej właśnie wyjątkowo podoba - nie było wulgarnie, tak jak ma to miejsce na koncertach większości jej koleżanek z pierwszych miejsc list przebojów. Wszystko było strasznie głupawe i skrajnie infantylne, ale człowiek ani razu nie był tym zażenowany, bo doskonale widać że to jest tak naprawdę na jakimś fundamentalnym poziomie pastisz, zabawa konwencją z mocnym przymrużeniem oka, z cały czas przyświecającym mottem, że nie należy brać życia i siebie zupełnie na poważnie. Katy w każdej minucie tego spektakularnego show pokazywała, że ma do siebie ogromny dystans i czasem wydaje się być trochę zagubiona, a zarazem doskonale odnajduje się w tej skrajnie absurdalnej rzeczywistości.


W zajezdni nie próżnują\nTrwa budowa nowej zajezdni tramwajowej przy ul. Browarnej. Urzędnicy zapewniają, że warta 11,5 miliona złotych inwestycja przebiega zgodnie z planem. Ma być zakończona w styczniu przyszłego roku. Zobacz zdjęcia.\nW powstającej na terenie zajezdni nowej hali powstaną miejsca garażowania tramwajów, osobne stanowisko do mycia pojazdów od do obsługi konserwatorskiej wagonów. Będzie też wymieniona część torowiska i powstanie nowa trakcja.\n- Fundamenty hali już zostały ukończone, konieczne było palowanie. Kończą się prace związane z przyłączeniem sieci, usunięciem kolizji. Na plac budowy przyjechała już stalowa konstrukcja hali, wkrótce rozpocznie się jej montaż. Wymienione już też zostały trzy z czterech rozjazdów tramwajowych, trwają przygotowania do stawiania sieci trakcyjnej – wylicza Łukasz Mierzejewski z biura prasowego Urzędu Miejskiego w Elblągu. Urzędnicy zapewniają, że prace przebiegają zgodnie z planem. - Termin oddania inwestycji do użytku, czyli styczeń 2020 roku, nie jest zagrożony – dodaje Łukasz Mierzejewski.\nPrzypomnijmy, że wykonawcę inwestycji udało się wybrać dopiero za czwartym razem. Budowa hali tramwajowej to koszt 7 mln złotych, budowa torowisk – 4,5 mln złotych. Miasto na ten cel pozyskało 4,5 mln zł unijnego dofinansowania.\nPodoba mi się ostatni akapit To znaczy taktyka peło i tej niemki ze jak oni nie dojdą do władzy to łunia na nic nie da i nic nie będzie Portel tylko potwierdza powyższe dodając w każdym podobnym tekście ile wyżebrane Parking przy rynku na trzy razy bo nikt nic nie dołożył Nowe tramwaje też nie przyjadą bo....... dopisz sobie sam\nZ i e l a r z (2019-05-29)\nŻarty i tyle,to będzie mini hala przecież to widac po terenie ,wysokości konstrukcji. Nadal pozostanę budynki tzw PRL które dawno powinny zostać zburzone. To wszystko tuż za chodnikiem wystawione na widok przechodniów. Czy wreszcie bedzie konkretne podejcie do nowoczesnej komunikacji. Az ponad 4 mln pozyskali . Jak to sie rowna do pozyskiwanych pieniędzy przez olsztyn. Kpiny co krok.\nKiedy znikną konstale które niszczą tory i budynki mieszkalne. Zamknijcie te skladnice złomu.\nPrzeiciez ta budowa idzie jak krew z nosa tak samo te nowe tramwaje.\na najlepsze ze nie bedzie tam komu pracowac wielu pracowników pracuje za grosze byl kurs na motorniczego i stawke proponuja 14,75 hahah czyli o 5 gr wiecej niz najnizsza krajowa kto przyjdzie tam pracowac. .. albo zlikwidowac to albo niech miasto sie obudzi i zrobi komunikacje tramwajowa z prawdziwego zdarzenia\nmiasta najnotmalnirj nie stać na sieć tramwajową, jest za droga w utrzymaniu, nikt szanujący się nie chce pracować jako kierujący złomami śmierdzącymi i dziurawymi na stawkach najniższej krajowej, czas to zlikwidować i przestać udawać że miasto stać na tramwaje, nie stać, tak samo jak nie stać na basen odkryty, czerwony szlak w Bażantarni, Górę Chrobrego, normalna oczyszczalnie ścieków, ciepłownie i wszelkie nowinki typu rower miejski , likwidatorzy miasta rodem z postkomuna zjadają już własny ogon aby połączyć tylko dotrwać do emeryturki , to jest ich program gospodarczy dla miasta\nZajezdnia na Marymonckiej wygląda jak śmietnisko z lat 60-tych. Ludzie obok chodzą na spacery, biegają a tam taki syf.\nIdz z takimi teoriami. Tramwaj byl, jest i bedzie bez tramwajow nie ma elblaga.\nkonstale to nie tramwaje tylko produkt tramwajowopodobny, komuchy zaoraly miasto mające tyle wieków, wstyd i hańba\ncała Polska się rozwija tylko Elbląg, miasto robiące za skansen postomuny zamyka i likwiduje co się da, Góra Chrobrego zamknięta, Czerwony szłam w ruinie, tramwaje to już nawet nie skansen ale złomowisko, o ciepłowni i oczyszczalni strach myśleć co będzie z nimi za 5 lat,\nKonstal jak jedzie rano przed 5 to nawet nie można okna zostawić otwartego na noc a wozi zapewne powietrze w takich godzinach...\nAle bede sie powtarzal, nie wiem czy wy komentujacy, ale gro prawie 60proc spoleczenstwa wybralo sobie ow prezydenta. I nie ma ze nie wiedzieluscie, bo ten czlowiek rzadzil juz kadencje poza tym byl w um wczesniej jyz za Sloniny vce prezydentem. Wszyscy go znali, wiec powiedzcie mi dlaczego to zrobiliscie drodzy mieszkancy? Teraz kadencja ma 5lat do 2023 to tu kamien na kamieniu nie zostanie. Juz kazdy by byl lepszy, bo 2 razy do tej samej rzeki wchodzic nie wolno. Jesli ktos sie nie sprawdzil to nie wolno go wybierac znowu. Ech, miej matko nas w swojej opiece.


Znaleziono 2 pozycje w odpowiedzi na pytanie: Lubos, Eryk\nNiezwyciężony [Dokument dźwiękowy ]\nCzubówna, Krystyna (1954- ). Lektor\nHolland, Sławomir (1958- ). Lektor\nJakubik, Arkadiusz (1969- ). Lektor\nKomasa, Wiesław (1949- ). Lektor\nKowalczyk, Marcin (1987- ). Lektor\nLubos, Eryk (1974- ). Lektor\nOlbrychski, Daniel (1945- ). Lektor\nPopłonikowski, Radosław (1970- ). Lektor\nJednostronna płyta 1 dysk optyczny (CD) (7 godz. 1 min) :\n"Niezwyciężony", krążownik drugiej klasy, największa jednostka, jaką dysponowała baza w konstelacji Liry, szedł fotonowym ciągiem przez skrajny kwadrant gwiazdozbioru."“Niezwyciężony" to jedna z najsłynniejszych powieści Stanisława Lema i zarazem klasyka gatunku science-fiction. Audioteka, wraz z partnerem tego projektu HTC, stworzyła jedyną w swoim rodzaju superprodukcję. Wyreżyserowany przez Grzegorza Pawlaka audio-spektakl wyznaczył nową jakość realizacji audiobooków. Znany wszystkim głos Krystyny Czubówny w niezwykłym, fantastycznym wydaniu, poprowadzi słuchacza przez losy Rohana i całej załogi “Niezwyciężonego" na planecie Regis III."Niezwyciężony" Stanisława Lema to wymarzony scenariusz wielkiego batalistycznego filmu, w naszym “filmie bez obrazka" usłyszycie jednych z najlepszych aktorów m.in. Daniela Olbrychskiego, Marcina Kowalczyka, Arkadiusza Jakubiak czy Eryka Lubosa. Muzykę, której nie zapomnicie długo po przesłuchaniu “Niezwyciężonego", napisał wielokrotnie nagradzany, alternatywny zespół Ścianka.\nReż. Grzegorz Pawlak.\nCzytają : Krystyna Czubówna, Daniel Olbrychski, Marcin Kowalczyk et al.


Preparaty na osy i szerszenie, Producent: Agrecol Kropp | Sklepogrodniczy.pl\nProducent: Agrecol Kropp\nGaśnica na osy i szerszenie 300ml Kropp\nJeśli zastanawiasz się w jaki sposób pozbyć się ze swojego ogrodu i domu niebezpiecznych owadów, sięgnij po wysokiej jakości preparat na osy i szerszenie. Działanie proponowanych przez nas produktów odznacza się dużą skutecznością - bardzo istotną w przypadku tak niebezpiecznych insektów, jak szerszenie czy osy. W naszej ofercie znajdziecie środki owadobójcze w różnej formie, dzięki którym można uderzać na owady miejscowo lub profilaktycznie. Polecamy wygodne w użyciu spraye oraz pułapki zawierające wabiący płyn. Dostępne w naszym asortymencie preparaty pochodzą od sprawdzonych dostawców i krajowych producentów, dzięki czemu możemy dostarczać naszym klientom najlepszą jakość.\nPozbywanie się niebezpiecznych owadów za pomocą pułapki na szerszenie\nPodczas panowania cieplejszych miesięcy warto zaopatrzyć się w profesjonalne pułapki na szerszenie. W tym czasie owady są szczególnie aktywne, ale mogą również stwarzać zagrożenie, zwłaszcza jeśli w danym miejscu znajdują się dzieci i zwierzęta domowe. Prosta pułapka na osy i szerszenie składa się z pojemnika, który napełnia się specjalnym płynem wabiącym, skomponowanym na bazie mocno pachnących, naturalnych aromatów. Owady chętnie przylatują w miejsce, z którego rozchodzi się przyjemny zapach, po czym wpadają w pułapkę. To znakomite rozwiązanie do stosowania w pobliżu tarasów, balkonów i patio. Dla osób poszukujących skuteczniejszych rozwiązań niż pułapka na szerszenie, znakomicie posłuży specjalna gaśnica na osy i szerszenie. Konstrukcja zaworu umożliwia precyzyjne wystrzelenie środka nawet z odległości 5 metrów, dzięki czemu gniazdo może zostać szybko i skutecznie unieszkodliwione i zniszczone. Ważne, aby przestrzegać wszystkich ostrzeżeń, jakimi opatrzona jest przez producenta gaśnica na szerszenie.\nPułapka na osy sposobem na skuteczne zwalczanie natarczywych owadów\nSkuteczna pułapka na osy może uchronić domowników przed przykrymi w skutkach ukąszeniami owadów. Kiedy robi się ciepło, temperatura zachęca do spożywania posiłków na zewnątrz - słodkie zapachy mogą jednak wabić owady. Preparat na osy, dostępny w naszej ofercie w kilku różnych wariantach, pozwala szybko i bez trudu pozbyć się problemu natarczywych owadów. Sprawdzony sposób na osy to przede wszystkim stosowanie dedykowanych do tego celu, specjalistycznych produktów - zarówno owadobójczy środek na osy i inne latające owady, jak również proste pułapki na osy pozwolą szybko i bezpiecznie ograniczyć liczebność przedostających się do domu insektów. Jest to bardzo istotne zwłaszcza w przypadku pomieszczeń gospodarczych, jak również pokojów dziecięcych. Polecamy wysokiej jakości środek na osy i szerszenie w formie aktywnie działającego koncentratu, który może być stosowany bezpośrednio na gniazdo - rzecz jasna, z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych środków bezpieczeństwa.\nZabójczo skuteczny środek na szerszenie w Twoim ogrodzie\nSkoncentrowany środek na szerszenie w ogrodzie pozwoli szybko wyeliminować zagrożenie, poprzez zneutralizowanie źródła - czyli gniazda. Silnie działający preparat na szerszenie o działaniu owadobójczym, umożliwia szybkie wyeliminowanie całej kolonii insektów, a także odstraszenie kolejnych insektów przed osiedleniem się w tym miejscu. Punktowo działające produkty, jak spraye i pułapki stanowią efektywny sposób na szerszenie - zarówno w ogrodzie, jak i w domu. Zachęcamy do przejrzenia naszej oferty, w której znajdują się wszechstronne preparaty i środki owadobójcze, wspierające walkę z niebezpiecznymi owadami latającymi.\nZobacz również: Preparaty na karaluchy


P.P.H.U Viking-Mar | www.montblanc.com.pl\nLip - 24 2016 | By mont\nPrzeważnie nie podołamy sobie z pomoc drogowa łódż 24h wyrzuceniem utrat pomoc drogowa łódż 24h samiutcy, nagłe istnieje pociągnięcie pomoc drogowa łódż 24h kongruentnych posad. pomoc drogowa łódż 24h Pewną z nich istnieje akceptację pomoc drogowa łódż 24h samochodowa, jaka postępuje w jakimkolwiek wyższym osiedlu, każdorazowo całodobowo. Ochronę drogowa pomoc drogowa łódż 24h włada rutynowym sprzętem, dzięki jakiemu poradzi nam w najniebezpieczniejszej koniunktury. pomoc drogowa łódż 24h Nadto angażowani są w niej wykwalifikowani robotnicy, którzy ekspresowo zaś stanowczo pozbędą się awarie. Markę taką ważna przywołać, gdy własny pojazd odrzuca zdyscyplinowania, gdy zbraknie nam w trasie etyliny czyli olejów\nnapędowych. Renomy zabawiają się rzadziej wypadaniem paliwa z baku. Na polu decyzji zatrudnieni odsieczy samochodowej umilają się niedokrwistych konserwacji, jakie ofiaruje się dorobić krzew przewozu autobusu do urzędu technicznego. Możliwe więc istnieć np. ratunkowe organizowanie pojazdów czy rada w włączeniu silnika. Najliczniejszym pomoc drogowa łódż 24h fuksem, w którym szoferzy apelują służbę drogową istnieje predestynację prowadzenia wozu. Po wielu stłuczkach nie zajmuje\nokazji unieważnienia faetonu z terytorium, w którym pechowo istnieje gwar trywialny. Żebym nie dezorganizować klubu przynależy poprosić następnie tabliczkę, jaka odholuje lokalny wózek na lawecie. Jakaś pomoc drogowa łódż 24h osobistość ochron samochodowej korzysta profesjonalne lawety, jakie wyzyskuje nie jeno do przeciągania, tylko zaś do ładunku. Ochronę drogową wszechwładna przywołać, skoro chcemy przetransportować wózki osobowe, dostawcze, motorowery, busy, quady, welocypedy, machiny uprawne, budowlańce tudzież nietutejsze wehikuły. Nagminnie zachęta drogowa symbolizuje pomoc tranzytu postaci z położeń incydentów. Pełno plakietek nie tnie się do służbie przeciwnie w elekcie terenu, wszakże rozwleka morową czynność na arenie zagranicznej. Postawniejsze plus pokaźnie pomoc drogowa łódż 24h żwawe korporacji zabawiają się dowozem na obszarze wielu krańców ogólnoświatowych. Ochronę drogową zawołać najprawdopodobniej którykolwiek, kto żąda jej usłudze. Korporacje pomoc drogowa łódż 24h bezpiecznie oraz owocnie łatają, dźwigają pożyczone im pomoc drogowa łódż 24h rozporządzanie.\nZleć autoholowanie jedynie profesjonalistom.\nPomoc drogowa Otwock 24H\nID wpisu: 27590\nTytuł: P.P.H.U Viking-Mar\nAdres strony: http://auto-laweta-lodz.pl\nPage Rank: N/A (stan na 3 stycznia 2018 03:14)\nKategorie: od montblanc\nTagi: Laweta Łódź, Pomoc Drogowa Łódź, Pomoc Drogowa Łódź 24h\nSzerokość geograficzna: 51.7429996, Długość geograficzna: 19.4166017\ngooglebot: 22 (ostatnio: 28.05.2018 05:03:58)\nP.P.H.U Viking-Mar\n← Dwumasa Hostessy →


Czerńczyce - Klasycystyczny zespół pałacowy\nCzerńczyce jest to mała miejscowość należąca do gminy Grębocice. Według bulli protekcyjnej Innocentego IV, Czerńczyce należały do biskupstwa wrocławskiego. W chwili obecnej największym zabytkiem tej... zabytki: pałace i dwory\nJarnatów - Zespół folwarczno-pałacowy\nJarnatów jest wsią o genezie średniowiecznej i dość zwartym, owalnicowym rozplanowaniu. W miejscowości zachowało się założenie parkowo-pałacowe wraz z zabudowaniami folwarcznymi oraz ciekawy ... zabytki: pałace i dwory\nGolina Wielka - Zespół pałacowo-parkowy\nPrzy głównej drodze z Rawicza do Bojanowa znajduje się dość okazały pałac, tylko nieco zaniedbany. Zbudowany został w 1888 roku dla ówczesnego właściciela majątku Abrahama Rohra -... zabytki: pałace i dwory


Kulturowskaz: René Goscinny ‹Nowe przygody Mikołajka. Kolejna porcja›\nKsiążki: René Goscinny ‹Nowe przygody Mikołajka. Kolejna porcja›\n„Po podwieczorku (były bezy) pan Bleurt oznajmił, że nauczy mnie grać w warcaby. Pokazał mi, jak się gra, a ponieważ tata kazał, żebym był dobrze wychowany, nie powiedziałem mu, że już umiem. Zagraliśmy cztery partie, wygrałem wszystkie i pan Bleurt postanowił, że pobawimy się w chowanego.”


Kowalczyk: Decyzja środowiskowa dot. inwestycji w Puszczy Noteckiej mogła być nierzetelna - Polska\nKowalczyk: Decyzja środowiskowa dot. inwestycji w Puszczy Noteckiej mogła być nierzetelna\nDodano: 11-07-2018 11:11\n- W tej sprawie musimy rozpoznać mechanizmy wydawania tego typu decyzji i bardzo uważnie sprawdzać i weryfikować oceny oddziaływania na środowisko. Sądzę, że ta ocena oddziaływania na środowisko nie była rzetelnie zrobiona - powiedział minister, pytany w TVP 1 o budowę w Puszczy Noteckiej.\nKowalczyk przypomniał, że sprawa inwestycji w Puszczy Noteckiej została skierowana do prokuratury. "Wątków w tej sprawie pewnie będzie wiele. Między innymi dlatego złożyłem zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstw w całym procesie, już nie tylko tym urzędniczym, ale w całym procesie inwestycyjnym" - powiedział minister środowiska.\nWe wtorek wojewoda wielkopolski zwrócił się do starosty obornickiego o przekazanie dokumentów dotyczących prowadzonej budowy nieruchomości na terenie Puszczy Noteckiej. W tej samej sprawie sprawdzane są już dokumenty w Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Poznaniu (RDOŚ). Czynności analityczno-sprawdzające w RDOŚ prowadzą od wtorku również kontrolerzy CBA.\nWe wtorek wiceminister środowiska Sławomir Mazurek pytany, na czym mogło polegać ewentualne przestępstwo, wskazał, że decyzja zezwalająca na budowę na terenie obszaru Natura 2000 dotyczyła dwóch hektarów. "Wystarczy skorzystać z ogólnie dostępnego geoportalu, żeby zobaczyć, że inwestycja przekracza ten obszar" - powiedział.\nWiceminister dodał też - powołując się na doniesienia medialne - że na terenie budowy wybudowano sztuczną wyspę, doszło do osuszenia części jeziora. "Będziemy to dokładnie sprawdzać" - zapewnił.\nWedług medialnych doniesień budynek powstający w Puszczy Noteckiej ma liczyć 14 nadziemnych kondygnacji i dysponować kilkudziesięciometrową wieżą. W obiekcie znaleźć się ma blisko 50 mieszkań; na stałe w budynku mieszkać ma ok. 100 osób i 10 osób obsługi. Inwestorem jest poznańska spółka D.J.T.\nWe wtorkowym komunikacie minister środowiska poinformował, że, w związku z pojawiającymi się kontrowersjami, polecił Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska wszczęcie pilnej kontroli procesu wydania decyzji ws. budowy na terenie puszczy. - Ochrona polskiej przyrody jest kwestią nadrzędną i dlatego wszelkie postępowania w takich sprawach powinny być prowadzone w sposób przejrzysty i niepozostawiający pola do żadnych wątpliwości - podkreślił.\nResort wskazał, że "decyzja poznańskiego RDOŚ, w której stwierdzono, że przy zachowaniu nałożonych warunków realizacji przedsięwzięcia nie powinno ono znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000 została wydana w kwietniu 2015 r. na podstawie m.in. przedstawionego przez inwestora raportu".\nJak podały media, jednym z autorów raportu jest prof. Piotr Tryjanowski z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, który zasiada w radzie fundacji Fauna Polski wraz z ojcem inwestora.\nTemistokles Brodowski z wydziału komunikacji społecznej CBA podał we wtorek PAP, że kontrolerzy Biura prowadzą w RDOŚ czynności analityczno-sprawdzające, polegające m.in. na zabezpieczaniu dokumentów dotyczących m.in. wydanej decyzji środowiskowej w sprawie budowy obiektu. Jak zastrzegł, dopiero te czynności określą, jakie działania podejmie CBA - czy będzie to kontrola, czy śledztwo.


AQUASTAR Heuer Regate – pora rozpocząć regaty jachtowe! - Manufaktura Czasu\nAQUASTAR Heuer Regate – pora rozpocząć regaty jachtowe!\nPost published:13 marca 2014\nPrzed pojawieniem się zegarków kwarcowych na początku lat 70’ XX wieku, we wszystkich dziedzinach życia, w których kluczową rolę odgrywał pomiar czasu, wykorzystywane były wyłącznie czasomierze mechaniczne.\nTyczyło się to również sportowej rywalizacji, która towarzyszy ludzkości od zarania dziejów. Zmagania toczyły się na lądzie, na wodzie, a z czasem także w przestworzach, dlatego aby skutecznie mierzyć odcinki czasowe wynaleziono już wiele lat temu urządzenie o nazwie chronograf. Dziś chciałbym zaprezentować zegarek, który również jest chronografem, ale dość nietypowym, gdyż wykorzystywany był w latach 60’ i 70’ XX wieku, jako stoper odliczający czas pozostały do rozpoczęcia regat jachtowych!\nWstęp, czyli historia modelu:\nRegaty jachtowe odbywały się już znacznie wcześniej, zanim wynaleziono zegarek naręczny służący do odmierzania czasu, jaki pozostał do rozpoczęcia wyścigu. Łódki żeglarskie z oczywistych przyczyn muszą być stale w ruchu i stale szukać dobrego wiatru, dlatego nie mogły ustawić się obok siebie na linii startu, jak ma to miejsce w przypadku łodzi motorowych. Stąd też funkcja chronografów żeglarskich była prosta:\nAby wszyscy zawodnicy – przynajmniej w teorii – mieli jednakowe szanse, sędziowie nadzorujący regaty oddawali na 5 minut przed startem wystrzał z pistoletu. Oznaczało to, że jednostki biorące udział w wyścigu mogą przekroczyć linię startu nie wcześniej, niż za 5 minut. W tym momencie załoga jachtu włączała swój stoper i odmierzała dokładnie czas, po którym mogła przepłynąć linię startu, bez narażenia się na dyskwalifikację. Przez wiele lat wykorzystywano w tym celu chronografy w postaci zegarków kieszonkowych. Chronografy kieszonkowe stanowiły wówczas większość stoperów przeznaczonych do użytku podczas wszelkich zawodów i zmagań sportowych.\nW 1961 roku firma Jean Richard S.A. złożyła wniosek do Szwajcarskiego Urzędu Patentowego o zastrzeżenie rozwiązania technicznego na zegarek naręczny przeznaczony do regat jachtowych z funkcją odliczania 5 minut. Jest to historyczna data i zarazem moment narodzin zegarków naręcznych przeznaczonych do zmagań żeglarskich, w takiej formie, w jakiej znamy je obecnie. Zaledwie rok później powstała marka AQUASTAR, której twórcą jest właśnie przedsiębiorstwo Jean Richard S.A., z siedzibą w Genewie. Aquastar była i nadal jest niezależną, szwajcarską firmą posiadającą własne zakłady produkcyjne, która od momentu powstania specjalizowała się w produkcji zegarków oraz wszelkiego rodzaju sprzętu przeznaczonego do nurkowania.\nHistoria linii zegarków Regate rozpoczyna się dokładnie 30 listopada 1964 roku, kiedy to na bazie poprzedniego patentu powstaje kolejne rozwiązanie techniczne – również zastrzeżone szwajcarskim patentem o numerze 385 114 – pod nazwą:\n“Fragment wyrobu zegarmistrzowskiego pozwalając na odliczenie ograniczonej liczby minut“\n“Załączona konstrukcja prezentuje, jako przykład, rodzaj wykonania fragmentu wyrobu zegarmistrzowskiego będącego przedmiotem wynalazku. Rysunek przedstawia zegarek w formie, w jakiej otrzymuje go użytkownik. Ramię wskazówki sekundnika 1 znajduje się w centrum, a tarcza zawiera otwór 2, przez który widoczna jest górna powierzchnia narządu wskazującego 3, w tym strefa 3A w kolorze, wskazująca stopniowy upływ czasu przez otwór w tarczy, jaki minął od ponownego ustawienia na zero ramienia sekundnika, uzyskanego przez naciśnięcie przycisku 4, korona 5 wykorzystywana jest do nakręcania zegarka i ustawiania ramion wskazówki godzinowej i minutowej”.\nFragment tekstu z dokumentu patentowego – rok 1964\nCzasomierze pod nazwą Aquastar Regate wykorzystujące prezentowane powyżej rozwiązanie techniczne, zostały stworzone we współpracy z doświadczonym nurkiem Frédéric Robert, który pracował później w przedsiębiorstwie OMEGA i współtworzył najważniejsze modele z linii Seamaster. W 1965 roku czasomierze Aquastar Regate trafiły do sprzedaży i były to pierwsze żeglarskie, naręczne chronografy z przeznaczeniem do wyścigów regat jachtowych na świecie. Czasomierze te wyposażone były w zmodyfikowany mechanizm Felsa, kaliber 4000 N.\nDystrybutorem zegarków Aquastar stała się firma HEUER, która oferowała wszystkie dostępne wówczas modele produkowane przez Aquastar’a. Niedługo po tym, jak Regate trafiła na rynek, na tarczy zaczęła pojawiać się także nazwa HEUER, dzięki czemu zegarki firmowane były obiema markami. Miało to zapewne podnieść prestiż i zwiększyć zaufanie klientów do nowej firmy, jaką było wówczas przedsiębiorstwo Aquastar. Ponadto w roku 1973 Aquastar uzyskał kolejny patent o numerze 563 037, który zawierał modyfikację prezentacji upływu czasu w postaci pięciu odrębnych okienek na tarczy.\nDzięki zastosowaniu wysokiej jakości materiałów oraz dużej precyzji wykonania, Regate szybko zyskały miano niezawodnych. Komercyjny sukces spowodował, że w roku 1976 firma HEUER zdecydowała się na wypuszczenie własnej serii zegarków przeznaczonych do pomiaru czasu podczas wyścigów regat jachtowych pod nazwą „Regatta”.\nPojawienie się z początkiem lat 70’ XX wieku zegarków kwarcowych spowodowało niestety stopniowe wypieranie z rynku i zastępowanie nimi zegarków mechanicznych. Produkcja czasomierzy z nietypową funkcją chronografu żeglarskiego trwała około 20 lat, do roku 1983. Z patentu Aquastar’a korzystały także inne przedsiębiorstwa, które sygnowały wyroby Aquastar nazwą swojej marki, m. in. Lorenz i Duward.\nFunkcje i obsługa – Jak działa funkcja odliczania 5 minut ?\nModel Regate posiada koronkę oraz pusher. Koronka służy do ustawiania godziny w standardowy sposób oraz nakręcania zegarka, natomiast dolny przycisk włącza funkcję odmierzania czasu do startu regat. Naręczny chronograf Aquastar wyposażony był we wskazówkę sekundową typu „fly back”, co oznacza, iż ramię wskazówki sekundowej po włączeniu odliczania, błyskawicznie wracało na godzinę 24.00 i rozpoczynało bieg od nowa.\nPodczas gdy odliczanie było wyłączone, w otworach wyciętych w tarczy widać było dysk w kolorze tarczy. Po włączeniu funkcji chrono, okienka wypełniały się kolorowym dyskiem a czasomierz rozpoczynał odliczanie dokładnie 5 minut. Upływ czasu powodował przesuwnie się i znikanie kolorowego dysku, a w jego miejsce wracał fragment dysku przypominający wyglądem tarczę. Jedno okienko odpowiadało jednej minucie.\nKoperta Regate ma wyraźnie owalny kształt i wykonana jest w całości ze stali nierdzewnej. Koperta jest dość cienka, jak na chronograf, ale cały czasomierz jest sporych rozmiarów:\nWysokość – 47 mm\nSzerokość bez koronki – 37,5 mm\nSzerokość z koronką – 39 mm\nGrubość – 13 mm\nPrezentowany egzemplarz posiada także oryginalną koronkę sygnowaną logo Aquastar.\nDekiel wykonany jest także ze stali nierdzewnej i posiada charakterystyczny kształt gwiazdy, co wymusza na zegarmistrzu lub też właścicielu posiadanie specjalnego klucza do otwierania tego typu kopert. Dekiel jest opisany:\n100% WATERPROOF INCABLOC ANTIMAGNETIC\nSWISS MADE AUTOMATIC STAINLESS STEEL\noraz posiada wyżłobioną rozgwiazdę wraz z napisami Aquastar i Regate.\nTarcza posiada zdobienie w postaci szlifu słonecznego i jest stonowanego, srebrnego koloru. Tarcza jest bardzo czytelna, nie posiada żadnych dodatkowych ozdobników –czysta forma, która ma skupiać uwagę użytkownika na głównej funkcji chronografu, czyli odmierzaniu 5 minut. Wskazówki wypełnione są masą fluorescencyjną.\nW około tarczy widoczna jest wyraźna podziałka minutowa w formie malowanych indeksów. Indeksy nakładane znajdują się tylko w czterech miejscach tarczy, na godzinie 12.00, 3.00, 6.00 i 9.00. Ponadto na tarczy umieszczono logo HEUER a także nazwę producenta: Aquastar i napis Geneve.\nAutomatyczny kaliber Felsa 4000N pracujący w Aquastar Regate to stosunkowo nieskomplikowany mechanizm posiadający jedynie pojedynczą komplikację w postaci stopera. Dzięki temu jest bardzo niezawodny i solidny. Mechanizm został poddany delikatniej modyfikacji poprzez dołożenia dysku z kolorowym fragmentem. Werk pracuje z częstotliwością 18.000 wahnięć na godzinę i posiada 17 kamieni łożyskujących.\nMechanizm opisany jest następująco:\nAQUASTAR WATCH Co, SWISS , 17 jewels, UNADJUSTED\na pod balansem jest numer kalibru.\nZegarek posiada nieoryginalny, skórzany, czarny pasek. Fabrycznie czasomierze te wyposażone były także w pasek lub stalową bransoletę typu NSA.\nDostępność części zamiennych – nie jest to wielce skomplikowany mechanizm, dlatego części do tego kalibru są powszechnie dostępne i ich pozyskanie nie powinno stanowić większego problemu.\nMożliwość zakupu i wycena – Zegarki z linii Regate w zasadzie nie pojawiają się na polskich aukcjach, a na portalach zagranicznych trafiają się bardzo rzadko. Im starszy egzemplarz tym trudniej dostępny. Pierwsze modele, produkowane przez Aquastar i sygnowane logo Aquastar, a potem także HEUER, są tym bardziej trudno dostępne.\nCeny Regate wahają się w przedziale 600 $ – 1 000 $, czyli około 1 800 zł – 3 500 zł. Egzemplarze z pudełkiem i dokumentami mogą kosztować jeszcze więcej. Cena może wydawać się dość wysoka, ale należy zwrócić uwagę, iż jest to model trudno dostępny i poszukiwany przez kolekcjonerów, gdyż posiada nietypową komplikację konstrukcji.\nZakończenie – czyli jak to jest, być posiadaczem Regate\nRegate to nieskomplikowany w obsłudze czasomierz, który poza funkcją odliczania 5 minut do rozpoczęcia wyścigów żeglarskich, po prostu ma nam wskazywać bieżący czas każdego dnia. Prezentowany egzemplarz ma ok. 40 lat, mimo to działa perfekcyjnie, co zawdzięcza dobrze wykonanemu mechanizmowi, podzespołom i elementom zewnętrznym.\nZegarek jest dość dużych rozmiarów, co doskonale wpisuje się w obecne standardy, dodatkowo świetnie dopasowuje się do nadgarstka, a przy tym jest stosunkowo cienki i lekki, dzięki czemu jego użytkowanie jest bardzo wygodne. Jest to model, który posiada bardzo uniwersalny design, więc można używać go na co dzień. Jedynie ze względu na sportowy charakter nie pasuje do garnituru czy stroju wieczorowego.\nZobacz też: Koperty typu AIRVAC i VACUUM – ich historia i niespotykane właściwości !\nTags: Aquastar Chronograf żeglarski vintage, Aquastar Heuer, AQUASTAR Heuer Regate, Aquastar Heuer Regate chronograf do wyścigów żeglarskich, Aquastar Regate, Aquastar Regate recenzja, Aquastar Regate Yachttimmer, Aquastar zegarek do regat jachtowych, Regate Aquastar, Regate Aquastar Heuer, Vintage Aquastar Heuer Regate\nTISSOT PR 516 – z pasji do sportów samochodowych\nMarek 12 kwiecień 2021 Odpowiedz\nMam zegarek tej firmy ale już z 10 minutowym chronografem ,w górnej części tarczy napis Aqwastar i gwiazda ,a w dolnej Regate w stalowej kopercie. Jest to chyba późniejsza wersja tego prezentowanego.


Alternatywne sposoby ogrzewania - Co jest na czasie w sieci ?\nAlternatywne sposoby ogrzewania\nWszyscy wiedzą jak wyglądają tradycyjne metody grzewcze takie jak gaz, węgiel czy też ogrzewanie elektryczne. Jednak nie każdy zdaje sobie sprawę, że istnieją też alternatywne sposoby ogrzewania, które będą nie tylko wydajne ale również pozwolą sporo zaoszczędzić w domowym budżecie. Najważniejsze jednak jest to iż alternatywne metody grzewcze są całkowicie przyjazne dla naszego i tak zdegradowanego już środowiska naturalnego.\nDo alternatywnych metod ogrzewania zaliczamy takie które wykorzystują energię odnawialną. Mamy zatem tutaj do czynienia z pozyskiwaniem energii ze słońca, z pomp ciepła, z gruntu, wiatru czy też wód podziemnych. Oczywiście wszystkie z nich opierają się na rozprowadzeniu energii za pomocą zainstalowanych w mieszkaniu grzejników ( sprawdzone modele do kupienia tutaj – https://www.dudik.pl/ ). W poniżej części artykułu postaramy się zatem przyjrzeć bliżej wszystkim wspomnianym metodom ogrzewania alternatywnego.\nZacznijmy od ogrzewania geotermalnego. Opiera się ono na produkcji ciepła wprost z wnętrza Ziemi. Ciepło może zostać pobrane z z geotermalnych niecek osadowych jak i z energii geotermalnej gruntu.\nKolejną metodą grzewczą jest ogrzewania za pośrednictwem pompy ciepła. Dzięki takiemu rozwiązaniu będziemy w stanie zarówno ogrzać dom zimą jak i ochłodzić go latem. Pompa ciepła opiera swoje działania na zasadzie odwrotnej do działania lodówki. Pobiera ona ciepło z otoczenia i przekazuje je do wnętrza budynku. Możliwość wykorzystani możliwości pompy ciepła istnieje podczas zastosowania systemów powietrznych lub też gruntowych albo wodnych.\nIstotnym źródłem alternatywnych metod grzewczych jest też ogrzewanie energią słoneczną. Wystarczy zainstalować jedynie kolektory słoneczne. Jest to rodzaj paneli słonecznych, które generują ciepło i pozwalają ogrzać dom. Od paneli fotowoltaicznych różnią się one tym, że pozwalają generować ciepło. Kolektory słoneczne można z powodzeniem wykorzystać do podgrzania wody w budynkach, basenach czy też innych miejscach.\nW przypadku gdy zależy nam bardziej na pozyskaniu energii elektrycznej ze słońca musimy zdecydować się na panele fotowoltaiczne. Uzyskany w ten sposób prąd możemy wykorzystać później do tradycyjnego ogrzewania domu.


Rak trzustki - Sławomir Mrowiec, Arkadiusz Jeziorski, Via Medica\nBiblioteka Chirurga Onkologa (Tom 22)\nWyniki leczenia chorych na raka trzustki są nadal złe. Późne rozpoznanie, niedostateczna diagnostyka czy niska jakość leczenia to w mojej opinii najważniejsze przyczyny tego stanu. Wczesne wykrycie raka trzustki zależy od pacjenta oraz od lekarza, ten pierwszy może długo ukrywać niepokojące objawy, ten drugi w porę nie zareagować i opóźnić diagnostykę, w szczególności wykonanie wielofazowej tomografii komputerowej.\n1. Epidemiologia raka trzustki\n2. Etiologia, czynniki ryzyka i prewencja raka trzustki\n3. Genetyka raka trzustki. Rodzinny rak trzustki\n4. Metabolizm i mikrośrodowisko raka trzustki\n5. Patomorfologia raka trzustki i jego zmian prekursorowych\n6. Patomorfologia raka trzustki w badaniu EUS-FNA\n7. Raki pola trzustkowo-dwunastniczego\n8. Diagnostyka, metody obrazowe w raku trzustki — USG, CT, PET-CT, MRI, MRCP\n9. Endoskopia w diagnostyce i leczeniu raka trzustki\n10. Markery nowotworowe raka trzustki\n11. Anatomia chirurgiczna trzustki\n12 Klasyfikacja TNM raka trzustki — ósma edycja\n13. Leczenie raka trzustki\n14. Resekcje naczyniowe w chirurgii trzustki\n15. Rak trzustki o granicznej resekcyjności\n16. Pułapki chirurgiczne w leczeniu raka trzustki\n17. Powikłania pooperacyjne w leczeniu raka trzustki\n18. Zasady obserwacji po operacjach radykalnych raka trzustki\n19. Chirurgia małoinwazyjna — rak głowy trzustki\n20. Chirurgia małoinwazyjna — rak trzonu i ogona trzustki\n21. Następstwa metaboliczne i żywieniowe leczenia raka trzustki\n22. Leczenie nawrotów raka trzustki\n23. Neoadjuwantowa chemioterapia i chemioradioterapia w raku gruczołowym trzustki\n24. Leczenie uzupełniające chorych na raka trzustki\n25 Zastosowanie radioterapii u chorych na raka trzustki\n26. Wyniki leczenia raka trzustki\n27. Decyzje kliniczne i algorytm leczenia raka trzustki


Uwaga na teren budowy! W parku rozpoczął się remont - Urząd Gminy Moszczenica\nRuszyły prace związane z odnowieniem zabytkowego parku w Moszczenicy. Pierwszy etap związany jest z drzewostanem. Teren parku stał się placem budowy, dlatego urzędnicy apelują do mieszkańców, by nie wchodzili na jego obszar, aż do zakończenia całej inwestycji czyli do 30 listopada 2019 r. Prace współfinansowane są z WFOŚiGW w Łodzi, który przeznaczył na ten cel ponad 1,4 mln złotych.\nPark ma być miejscem rekreacji i wypoczynku dla całych rodzin. Pojawią się ławeczki, ścieżka edukacyjna i nowe oświetlenie. Bezpieczeństwo odpoczywającym zapewni gminny monitoring.\nTagi: park, inwestycja


23 września 2019 – Nowy Bufet\nMiałam w podstawówce najlepszą przyjaciółkę – również Magdę. Siedziałyśmy w jednej ławce, razem uczyłyśmy się historii, spałyśmy u siebie, wymieniałyśmy się ciuchami. Wespół także wygłupiałyśmy się i robiłyśmy sobie jaja – to jest taka typówa, że doskonale wiecie o czym tu piszę. W arsenale moich prymitywnych wygłupów był także „sen paralityka”, przeznaczony tylko dla jej oczu. Przywołuję te dziecięce wygłupy, choć nie ma się czym przchwalać, dlatego, że pod koniec tygodnia obejrzałam coś podobnego w wykonaniu Wojciecha Pszoniaka. To była jedna z tych sytuacji, w której wstydzisz się, że na kogoś patrzysz, tak jakbyś te żenadę brała na siebie. Oprócz uczucia żenady odczuwałam jednak swego rodzaju ulgę, że moje pradawne kiepskie wygłupy nigdy nie poszły w świat, że przeznaczyłam je tylko dla bardzo niewielkiej liczby oczu – „znaj proporcje mociupmanie”. Im bliżej wyborów, tym mniej właściwych proporcji – niektorzy sympatycy liberalnej opozycji zachowują się, jakby byli piątą kolumną. Proponuję tak serio przeprowadzić eksperyment – wyobraź sobie, że ciągle się wahasz, czy iść zagłosować, siedzisz w internecie, szukasz argumentów i nagle trafiasz na ten filmik. I on Ciebie przekonuje, przekonuje miliony niedecydowanych i żyli długo i szczęśliwie. Nie oglądam Wiadomości, ale wyobrażam sobie, jak tam zacierają ręce – taki content sam wpada im w ręce, wręcz bezczelnie się wpycha. Szczerze – nie rozumiem tych ludzi, ale oni zapewne nie rozumieją mnie.\nRozumiem za to, jako prosty człowiek, jak ugotować lancz. Rozumiem zasady działania kuchenki indukcyjnej oraz grilla. Rozumiem, że danie trzeba przyprawić, dogotować, dopiec. Na obecnym etapie życia ta wiedza w zupełności wystarcza do w miarę satysfakcjonującego życia. A jej owocami są dzisiaj następujące propozycje:\n– chili con carne z wołowiny z papryką, fasolą i pomidorami, podawane z grillowaną tortillą i kolendrą\n– tarta z pieczonym bakłażanem, pomidorkami cherry i fetą


Zeo Megazord | Power Rangers | Fandom\nZordy, Megazordy, Zeo, Zordy (Zeo)\nZeo Megazord był pierwszym Megazordem Zeo Rangersów. Powstawał on z połączenia pięciu Zeozordów (ang. Zeozords), które zostały stworzone przez Billy'ego.\nZeozordy stanowiły pierwszą grupę Zordów, która pojawiła się w serii. Zostały one stworzone przez Billy'ego z pozostałości po poprzednio używanych Zordach. Ich wygląd jest oparty na mitologicznych stworzeniach lub figurach. Podobnie jak inne Zordy Zeo Rangersów nigdy nie uległy zniszczeniu.\nZeozord I Edytuj\nZord Zeo Rangersa I wyglądem przypominający statuę Moai z Wyspy Wielkanocnej. Posiada on potężne działo laserowe oraz wyrzutnie rakiet, po pięć z każdej strony. Jest zazwyczaj ciągnięty przez Zeozorda III. Tworzy on prawą nogę Zeo Megazorda.\nZeozord II Edytuj\nZord Zeo Rangersa II wyglądem przypominający japońską figurę Dogu. Posiada on na szczycie dwa małe działka oraz dwa działa po bokach. Jest zazwyczaj ciągnięty przez Zeozorda IV. Tworzy on lewą nogę Zeo Megazorda.\nZeozord III Edytuj\nZord Zeo Rangersa III przypominający wyglądem sfinksa lub lwa ubranego w egipską chustę nemes. Jego bronią są jego kły oraz dwa działka laserowe na czubku głowy. Służy za ciągnik Zeozorda I Tworzy on tors i ręce Zeo Megazorda.\nZeozord IV Edytuj\nZord Zeo Rangersa IV przypominający byka. Atakuje on wroga błyskawicami wystrzeliwanymi z końcówek rogów a także naciera na niego lub miażdży go nogami. Służy za ciągnik Zeozorda II. Tworzy on górną część nóg i talię Zeo Megazorda.\nZeozord V Edytuj\nZord Zeo Rangersa V przypominający feniksa. Jako jedyny z Zeozordów potrafi latać. Tworzy on głowę Zeo Megazorda.\nFormacja, umiejętności i uzbrojenie Edytuj\nSekwencja połączenia wygląda następująco. Zeozordy I i II odczepiają działa umiejscowione na ich górach. Następnie tylna część Zeozorda IV wsuwa się do przodu, zaś tył Zeozorda III rozdziela się tworząc ramiona. Po tym Zeozordy III i IV łączą się, zaś nogi tego ostatniego lądują w Zeozordach I i II. Następnie Zeozord V składa się ujawniając głowę i w ten sposób ląduje w Zeozordzie III. Po utworzeniu głównej części Megazorda na jego głowie pojawia się jeden z pięciu hełmów.\nZeo Hełmy Bojowe Edytuj\nUnikatową cechą Zeo Megazorda jest możliwość ubrania jednego z pięciu hełmów, każdego pochodzącego od innego Zeozorda. Podstawowym jest Zeo Hełm Bojowy V. Jeśli Megazord zmieni hełm, wówczas jest pilotowany przez odpowiedniego Rangersa.\nZeo Hełm Bojowy I: Tryb Armaty Edytuj\nHełm ten powstaje z głowy Zeozorda I. Posiada on potężną armatę na środku czoła, z której wystrzeliwuje potężną kulę energii.\nZeo Hełm Bojowy II: Tryb Rakiety Edytuj\nHełm ten powstaje z głowy Zeozorda II. Wyposażony on jest w dwa szybkostrzelne działka laserowe po bokach hełmu. W kosmosie może je wykorzystywać jako napęd rakietowy.\nZeo Hełm Bojowy III: Tryb Piramidy Edytuj\nHełm ten powstaje z tylnej części głowy Zeozorda III. Daje on Megazordowi moc telekinezy. Umożliwia on też strzelanie niebieskim laserem.\nZeo Hełm Bojowy IV: Tryb Grawitacji Edytuj\nHełm ten stanowi głowa Zeozorda IV. Dzięki niemu może neutralizować pole grawitacyjne. Może też emitować pioruny z końców rogów, jak i szarżować na wroga jak byk.\nZeo Hełm Bojowy V: Tryb Wojownika Edytuj\nPodstawowy hełm Zeo Megazorda pochodzący z dolnej części ogona Zeozorda V. Dzięki niemu Megazord może używać szabli, która jest jego ostateczną bronią.\nOhranger Robot - odpowiednik Zeo Megazorda w Super Sentai


tarnow.gosc.pl → Informacje → Dwa lata, jak dla brata\nDwa lata, jak dla brata\tprzejdź do galerii\nW czasie szkoły młodzi uczestniczą słuchają wykładów, ale także uczestniczą w warsztatach praktycznych\tGrzegorz Brożek /Foto Gość\nW Ciężkowicach odbyła się w dniach 12 do 14 grudnia II sesja Szkoły Animatora Ruchu Światło-Życie.\nW dwuletnim cyklu Szkoły Animatora bierze udział 30 osób, oazowiczów, którzy mają za sobą co najmniej pierwszy stopień formacji oazowej.\n– Nawet po ostatniej sesji doszły nam jeszcze dwie osoby. W roku ubiegłym nie zaczęliśmy w ogóle szkoły animatora, w tym roku mamy 30 młodych ludzi, co nas cieszy – mówi ks. Paweł Płatek, moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie.\nCzęść młodych uczestnicy w szkole, bo chce założyć wspólnotę Ruchu w parafii. Część, bo chce docelowo, choć droga do tego długa, zostać animatorami i posługiwać nie tylko w parafiach, ale i na wakacyjnych rekolekcjach.\n– Cieszę się, że mamy tylu uczestników, zwłaszcza, że każdy z nich musiał przywieźć zgodę proboszcza. To oznacza – mam nadzieję - że zgoda na szkołę animatora dla młodego człowieka łączy się z tym, że kapłan na parafii widzi tych młodych ludzi jako swoich obecnych lub przyszłych bliskich współpracowników – dodaje ks. Płatek.\nProwadzący szkołę animatora mówią, że bardzo pozytywnym elementem jest fakt, że młodzi ludzie otwierają się. – Nie trzeba nikogo prosić o przygotowanie zagadnień, tylko sami się zgłaszają do wykonania pewnych zadań. Są odważni. To ważne – dodaje ks. Paweł.\nW ciągu dwóch lat uczestnicy szkoły uczestniczą w 10 weekendowych sesjach. Po ukończeniu szkoły muszą także przeżyć kurs dla animatorów w formie dwutygodniowych rekolekcji, a także oazę rekolekcyjną diakonii. Poza tym, aby zostać pełnowymiarowymi animatorami muszą ukończyć przynajmniej trzy stopnie podstawowej formacji.\nUczestnikiem kursu jest m.in. Nikodem Szyszka z Krynicy. – Byłem pierwszy raz w czasie tych wakacji na oazie i nie myślałem o szkole animatora. Może nawet byłem niechętny. Ale kiedy zaczął się rok szkolny pomyślałem o formacji. Przez wakacje wspominałem jeszcze minioną oazę, ale we wrześniu zaczęło mi tego brakować. Chciałem poza spotkaniami w grupie zrobić jednak coś więcej, formować się także dalej indywidualnie – opowiada. W jego parafii grupa młodzieżowa Ruchu istnieje drugi rok. Początki były trudne. – Teraz jest nas więcej, grupa okrzepła, jesteśmy pełni nadziei na przyszłość – mówi Nikodem.\nZa formację diakonii odpowiedzialna jest Marta Wideł. – Poznają duchowość i charyzmat Ruchu. Nie robimy tego tylko teoretycznie, ale pozwalamy kandydatom doświadczyć wspólnoty. W czasie pierwszego roku wyjeżdżamy na Centralną Oazę Matkę. W drugim roku szkoły jedziemy z nimi do Częstochowy, gdzie uczestniczymy w Kongregacji Odpowiedzialnych – opowiada Marta Wideł. Podkreśla, ze ważnym elementem szkoły jest nauka metod pracy. – Młodzi pytają o to, jak dotrzeć do swoich rówieśników, jak mają mówić, by być słuchanym. Mamy na to odpowiedź. Przez 60 lat Ruch wykształcił narzędzia, które pozwalają nam dziś skutecznie pracować – dodaje.\nSzkoła Animatora Ciężkowice\nOd 12 do 14 grudnia odbyła się w Domu Rekolekcyjnym w Ciężkowicach II sesja Szkoły Animatora Ruchu Światło-Życie. Zdjęcia: Grzegorz Brożek /Foto Gość\ndodane 15.12.2014 09:46


… Świat pełen jest przemocy i Stworzeń potrzebujących pomocy… Empatia… dla Człowieka powinna być czymś normalnym oznaką Człowieczeństwa… W wielu religiach w wielu Świętych Księgach jest obowiązkiem w wielu krajach dobrym Obyczajem – niezależnie od stopnia cywilizacji i położenia na planecie Ziemia… Empatia… to oznacza także > pomóc komuś kto w...\nWizja 2015 …\n… odrobina Prozy Życia wierszem Prawdy upięta… ________________________________ Od tylu podłych zmarnowanych nam lat widzę… rozparte w sytym przyżłobnym cieniu kuszące wazelinowym...\nPatrzę na świat na siebie… Myślę niby jak człowiek jak człowiek czuję ale czy wpływ mam na to co ważne? Czy działać umiem? Patrzę ze wstrętem na chciwość podłość w majestat prawa schowane skrycie; na głodnych tłumy na brak honoru na handel życiem. Patrzę na strasznych w swojej zawiści na głupców zawsze klaskać...\n„Każdemu będzie lepiej” - słyszałem to latami. Czekałem na tę chwilę… Dawałem się tumanić … Urosłem . W jakichś zrywach studenckich brałem lania . Kariery nie zrobiłem - nie potrafiłem kłamać. …Po co? By rok po roku patrzeć jak wciąż rozkwita obłuda i pazerność… ?! Tu gdzie...\nJestem nie bez własnej woli w miejscu które naród boli - zawsze patriota szczery… … a mówią że co innego gadam inaczej myślę a co innego robię nie wiadomo skąd jestem mam więcej niż umiem i powinienem spotykam się po kryjomu i wiadomo po co i często załatwiam przez bufet sprzedając czego się nie godzi… niektórzy nazywają...\nlekcja Historii refleksja w Rocznicę wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau… dla starszych młodszych dla dzieci i pokoleń… uczmy Historii nawet tej najboleśniejszej po to – by nigdy już nie pozbawiono godności żadnego Człowieka… ________________________________ Dochodzisz bramy. Słupy druty baraki… Choć wiesz dokąd...\nWędrowali hen z daleka tam gdzie Gwiazdy znak - pokłon niosąc Człowiekowi… takiemu jak ja… Wędrowali trzej królowie hen z dalekich stron choć z nich każdy też Człowiekiem był – takim jak On… I wy powędrujcie szlakiem za królami hen tam gdzie Gwiazda lśni na chwałę Jemu… po dziś...\nCzego dziś mogę życzyć Wam… ? Szczęścia którego zapas mam rozdam – ile zechcecie więc… łapcie Szczęście w każdym Nowym i co dzień lepszym świecie. ___________________________ MKD ___ Nowy 2014 przedruk z MKD Poezje ...\nŚwiadomie nie przypadkiem dzielę się z tobą opłatkiem Dzielić się nim – to przyjemność. Ktoś też podzielił się ze mną. Ten mały biały opłatek dla dzieci ojców i matek… Znam go od kiedy się rodzę i jest nam z sobą po drodze. Milionom raduje dusze. … A ty choć przyjąć nie musisz lecz możesz i gdy...\nBarbara ... (cykl: Imiona)\nNapisałem wiersz dzięki Barbarze. Obiecałem że go wam pokażę. Obiecała z kolei Barbara że mi da jeśli będę się starał o niej pisać. I – nie uwierzycie - dzięki temu doznałem odkrycia że ofiarne Barbary...


Paweł Ciołkiewicz ‹Smacznego…› (recenzja: Marek Rubec „Jarmil”) – Esensja\nScenariusz Marek Rubec\nRysunki Marek Rubec\nFormat 52s. 160x270 mm\n[Marek Rubec „Jarmil” - recenzja]\n„Jarmil” Marka Rubeca to komiks skłaniający do refleksji na temat natury konsumpcyjnego świata, w jakim przyszło nam żyć. Krótkie historyjki o perypetiach człekokształtnej małpy czyta się – a w zasadzie ogląda – fajnie, ale po skończonej lekturze, natychmiast się o nich zapomina. Może jedynie opowieść o hamburgerach zostaje w pamięci nieco dłużej. Choć akurat o niej chciałoby się zapomnieć jak najszybciej.\nBohaterem zawartych w albumie historyjek, opowiedzianych bez słów jest człekokształtna małpa o imieniu Jarmil (tak można w każdym razie przypuszczać). Najpierw widzimy ją, jak podczas zakupów w supermarkecie uświadamia sobie, że jest spóźniona. Później obserwujemy szaleńczą pogoń przez całe miasto, pełną niebezpiecznych ewolucji i ekwilibrystycznych sztuczek. Czego się w końcu nie robi, żeby zdążyć na swój ulubiony film. Jarmil daje się też poznać jako osoba z żyłką do interesów. Jego przepis na hamburgery przynosi mu wielu klientów. I to klientów zadowolonych. Jest także opowiastka rozgrywająca się w niepokojącym świetle księżyca, oraz czarno-biała historyjka, w której nasz bohater wprowadza w życie marzenia o byciu superbohaterem. Album uzupełniają pojedyncze rysunki ukazujące bohatera w różnych sytuacjach. Proste, schematyczne rysunki Rubeca mają swój urok. Autor w bardzo sprawny sposób pokazuje przebieg zdarzeń, co jest o tyle istotne, że „Jarmil” to komiks niemy.\nMarkowi Rubecowi nie można odmówić poczucia humoru, pomysłowości oraz pewnej lekkości w snuciu swoich opowieści, ale w jego pracach nie ma tej drapieżności, oryginalności i wyrazistości, którą znajdziemy na przykład w planszach Joana Cornelli. Hiszpański rysownik porusza, jak się zdaje, podobną problematykę, ale robi to w sposób wyjątkowy, na długo zapadający w pamięć. Jego kontrowersyjne, obrazoburcze i skrajnie surrealistyczne prace mają znacznie większą siłę wyrazu. Każda plansza jest spuentowana w sposób wywracający do góry nogami zastane interpretacje. Natomiast w „Jarmilu” wszystko jest dużo bardziej przewidywalne i mniej wyraziste. Poznając puenty poszczególnych historyjek kiwamy po prostu głową, stwierdzając, że są fajne, a nawet zabawne. Nie są jednak tak mocne, jak można byłoby oczekiwać po undergroundowym komiksie.\nKomiks Marka Rubeca stanowi ciekawą, ale nie do końca satysfakcjonującą próbę satyryczno-ironicznego spojrzenia na współczesne społeczeństwo konsumpcyjne. W krótkich historyjkach ukazujących absurdy dzisiejszego świata nie ma bowiem nic specjalnie odkrywczego ani przełomowego. Widzimy w nich raczej kolejną, dość oczywistą, diagnozę problemów współczesności. Na pierwszy plan wysuwa się powtarzana już wielokrotnie teza, mówiąca o tym, że przed konsumpcją nie ma ucieczki. No, może co najwyżej ucieczka w inną konsumpcję. My znamy to dobrze. W końcu nasza, polska człekokształtna małpa, na której zwariowanych przygodach wychowały się całe pokolenia – w tym piszące te słowa – od jakiegoś czasu robi w reklamie. Świat się kończy.


O tych sprawach słów kilka... ~ Krageusz\nPo poprzednim poście, którego odbiór bardzo pozytywnie mnie zaskoczył chciałem znowu dowalić do pieca itd. itp. Wiecie... rzucę mięsem, to znowu będzie zasięg na "tysiące" par oczu. Nie przewidziałem jednego, że życie złapie mnie za nogi i pogrozi paluszkiem - "Nie masz czasu Karolu! Pobrylujesz w internetach kiedy indziej, a nawet jakbyś próbował coś naskrobać, to przydział na wenę pisarską już się skończył..."\nNie pozostało mi nic innego, jak przeczekać ten okres.\nMiejsce akcji - Krosno - Polandia - Rok Pański 2013 - Karololo jest w III klasie liceum.\nBo to w gruncie rzeczy pochmurny dzień był. Ten z rodzaju co chce się szybko wrócić do mieszkania pod koc. Przecież wszyscy wiedzą, że koc to najlepsza tarcza przed złem świata. Tego dnia zanim mogłem sobie pozwolić na ten luksus musiałem odcierpieć jeszcze szkołę. Ostatnia lekcja - religia- odbywała się w jednej sal na poddaszu. Tak wiecie... po bożemu, bo bliżej stwórcy najwidoczniej.\n- Karol na następną katechezę przygotujesz coś na temat kalendarzyka małżeńskiego... - I w tym momencie, jak grom z jasnego nieba katechetka wyrwała mnie z błogiego letargu. Nagle poczułem się, jak kolejny bohater programu "Dlaczego Ja". Bo tak przy całej klasie mówić o tym wszystkim , to przecież straszna siara będzie... i była.\nByła nie dlatego, że dla mnie jako nastolatka, ówcześnie jeszcze trochę turbokatolika, był to temat tabu. A była to straszna wtopa, dlatego że prawdopodobnie była to jedyna okazja, gdy ktoś w trakcie całego mojego kształcenia mówił o antykoncepcji w szkole (pomijając już sam fakt, że padło na tę metodę).\nJest taka Anja. Rubik z nazwiska. Anja zrobiła dla polskiej edukacji seksualnej jedną akcją, więcej niż wszyscy dotychczasowi ministrowie edukacji razem wzięci... (chciałbym, żeby to nie była prawda)\nFilmik trwający zaledwie 58 sekundy, a wiedzy na temat samej antykoncepcji zapewne kilkakrotnie więcej niż tej, z którą będzie miał styczność przeciętny polski uczeń w ramach szkoły. Kiepsko nie?\n#Sexedpl, bo o tej akcji mowa, to seria krótkich filmików na "Tym Serwisie od Youtuberów wszelkiej maści". Każdy z nich porusza inny temat począwszy od (uwaga nie bójmy się tego słowa) masturbacji, poprzez wspomnianą wcześniej antykoncepcje, aż do wrażliwości, szczerości wobec partnera.\nI wiecie co? Nie sztuką jest krzyczeć i epatować seksem. W końcu i tak wszędzie go pełno.\nSztuką jest siąść i zwyczajnie porozmawiać o tych sprawach. Bez owijania w bawełnę, bez zbędnej, a tak ukochanej przez pokolenie wyżej, pruderii.\nWiecie dlaczego potrzebne są rozmowy o seksualności?\nBo do kurwy nędzy to dotyczy każdego. Bez wyjątków. Ciocia Mariolka, pielęgniarz Mietek i ta dziwna Pani ze spożywczego też mają jakieś życie erotyczne i do chuja pana jest to całkowicie normalne i przecież tak bardzo ludzkie. Dlaczego więc tworzy się wokół tego tematu tak ogromne tabu?\nBez sprowadzenia tej sfery do poziomu normalności, pozostają przykłady "nauki" ze szkoły, jak powyżej, internetowe mądrości i postrzeganie seksu "w konwencji mechaniczno-techniczno-choreograficznej" (Klik - Dorota Masłowska rozwaliła system tym zdaniem!)\nZaniedbanie i szkodliwość.\nTylko te słowa przychodzą mi na myśl, chcąc podsumować taki stan rzeczy. Sytuacja mierzi mnie tym bardziej, ze względu na szeroko pojęte powołanie lekarskie. Chciałbym, żeby ludzie jednak byli choć troszku świadomi własnego zdrowia, chorób i swojego "ja" pod względem organizmu, jak i psychiki. Zresztą poruszane na zajęciach niektóre przypadki "z życia", tylko motywują do poruszenia kwestii świadomości seksualnej, która często bywa równa okrąglutkiemu zeru.\nPierwszy lepszy przykład - pacjentka po stosunku bez zabezpieczenia stwierdziła, że GENIALNYM pomysłem na uniknięcie ciąży będzie wypłukanie swoich hmm... dróg rodnych wężykiem od prysznica. [Sic!] Tak, tak... takim metalowym.\nKobiecina niestety tak się zaangażowała, że dotarła, aż do macicy, gdzie metalowy wężyk utknął i bez pomocy lekarzy no cóż... nie chciał wyjść. SOR był potrzebny od zaraz!\nSkrajny przypadek? Owszem. Odosobniony? Wątpię... o wirusie HIV przenoszonym "przez powietrze" też można zasłyszeć tu i ówdzie.\nZresztą przykład z własnego poletka. Będąc, w którymś tam związku, gdzie seks nie był problemem, bo oooj... to był dobry seks. To już rozmowa o nim nie była tak dobra i stwarzała trudności i nieśmiałość. Czy potrzebnie? Nie sądzę.\nTurn me... off?\nJeszcze jedna sprawa strasznie mnie irytuje, gdy mówimy o edukacji seksualnej. Gros ludzi postrzega tę sprawę, jak wkładanie seksu do głowy dzieci i zachęta do wczesnego współżycia. Dosłownie tak jakby seksualność człowieka włączała się w momencie, gdy ktoś Cię uświadomi... Ręce opadają... Nie napisałbym tego zdania, gdybym osobiście nie spotkał się z takim myśleniem.\nCo więcej dajmy na to kwestia orientacji seksualnej jest postrzegana, jako lewackie wymysły, które przecież przyszły do niepokalanej polszy ze złego zachodu. Skutkiem podobnego, zaściankowego myślenia jest, to że kobiety są traktowane i oceniane w sprawach szeroko pojętej seksualności na całkiem innych zasadach, niż faceci. Kobiecie przecież nie wypada, być istotą świadomą swojej seksualności. Ola nie może przecież uprawiać seksu, z facetem, który nie jest tym jedynym for ever after, bo od razu przylgnie do niej łatka "tej ździry co daje każdemu". Nie szkodzi, że w tym samym czasie kolega Oli, Staszek zalicza trzy panienki pod rząd, przecież on jest zdobywcą... a nie dziwkarzem...\nWracając do edukacji.\nMili Państwo ta kwestia to nic innego, jak podanie na tacy podstawowej wiedzy o organizmie, nauka odpowiedzialności, higieny, wrażliwości i wychowania w tym, że zawsze możesz powiedzieć "nie" i co ważne, masz do tego niezbywalne prawo. Nauka tego, że każdy z nas ma swoje potrzeby i nie jest w tym nic złego, ani wstydliwego. Jednym zdaniem sprowadzenie jednej z najbardziej ludzkich sfer do poziomu człowieka.\nTylko tyle i aż tyle dla niektórych, jak widać.\nMój faworyt - Rozbrajająca Małgośka Szumowska


Prezydent podpisał ustawę w/s granicy z Białorusią - Portal Międzymorza JAGIELLONIA.ORG\nWysłane przez Dominik Szczęsny-Kostanecki | lis 2, 2021 | Aktualności, Polityka, Geopolityka, Uncategorized | 0 |\nZ ostatniej chwili! Godzinę temu prezydent Andrzej Duda podpisał specustawę umożliwiającą budowę trwałej zapory na granicy z Białorusią. Przeszkoda ma chronić Polskę przed napływem uchodźców.\nPrzypomnijmy: od sierpnia br. trwa napór migrantów z Bliskiego Wschodu i Afganistanu. Tylko w październiku odnotowano prawie 16 tys. prób wdarcia się do Polski. Winę za całą sytuację ponosi Aleksander Łukaszenka próbujący zdestabilizować sytuację w UE.\nOd samego początku Polska przeciwstawia się temu procederowi. Jak do tej pory na granicy powstało ogrodzenie z drutu kolczastego, zwiększono liczebność przedstawicieli służb mundurowych, w pasie przygranicznym wprowadzono stan wyjątkowy.\nJednak systemowa ochrona terytorium wymaga postawienia solidnego płotu. W tym celu 14 października Sejm przyjął ustawę uruchamiającą 1 mld 615 mln złotych. Po odrzuceniu przez posłów poprawek senackich ustawa trafiła na biurko Andrzeja Dudy.\nNowe prawo wchodzi w życie nazajutrz po publikacji w Dzienniku Ustaw.\nPrezydent podpisał ustawę w/s granicy z Białorusią Dominik Szczęsny-Kostanecki\nPoprzedniKarać Polskę. Nie wolno, czy nie trzeba?\nNastępnyWojna hybrydowa! Uzbrojona grupa z Białorusi przekroczyła granicę Polski


Posted by: gru 4, 2019 Bestsellery 0 Comments\nProblem z szarą i zmęczoną cerą?\nPoznaj V10 Vitamin Tone Up Cream marki Some By Mi - czyli krem, o którym ostatnio zrobiło się baaardzo głośno! To specjalista od odżywienia, usunięcia niechcianych przebarwień (takich jak hiperpigmentacja, plamy starcze, przebarwienia potrądzikowe i posłoneczne) oraz wyrównania kolorytu cery.\nV10 Vitamin Tone Up ujędrnia i zapobiega przed przedwczesnym starzeniem skóry!\nPonadto ekstrakt z rokitnika (70%), witamina E, ekstrakt roślinny z grzybów, ekstrakt z morwy oraz wyciąg z lukrecji.\nNa forach, V10 Witamin Tone Up określa się jako bomba witaminowa dla skóry. Dużo w tym racji, zawartość aż 10 witamin w składzie produktu pozwala określić ten krem mianem BESTSELLERA marki Some By Mi. W Polsce produkt wyprzedaje się w zawrotnym tempie, bo efekty jego działania są widoczne już po pierwszym użyciu.\nA z resztą, przekonajcie się sami! :)\nTags: some by mi V10 Vitamin Tone Up Cream krem odżywiający krem na przebarwienia Kosmetyki koreańskie


Salon w czerni i bieli - Urzadzamy.pl\nBiała sofa w salonie: baza dla pięknych aranżacji\nBiała sofa podobnie jak szara stanowi rewelacyjną bazę dla salonowych aranżacji, w różnych stylach. Biel jest kolorem neutralnym, który jest dobrym tłem dla bardziej wyrazistych barw. Może zostać zestawiona w zasadzie z każdym odcieniem i stworzy z nim zgrabną całość. Białe sofy sprawdzą się w stylu skandynawskim, minimalistycznym, francuskim czy shabby chic. Biały salon INSPIRACJE >>> Biała sofa jest klasycznym meblem do salonu. Chociaż często kojarzy się z kiczem i wymuszoną elegancją warto poznać jej bardziej stylowe i stonowane oblicze. Może warto postawić na mebel tapicerowany wysokiej jakości materiałem, niekonicznie zaś skórzany? Jeśli lubisz aranżacje w stylu glamour do białej sofy dobierz fioletowe lub srebrne dodatki. Jeśli zaś wolisz minimalizm postaw na czerń, szarość lub brąz.\nW tym salonie miesza się ze sobą mnóstwo pięknych wzorów, zaś stałym elementem jest czarno - biała tonacja. Miękką kanapę ozdobiono kilkoma poduszkami w groszki. W centralnym punkcie znajduje się stolik na ozdobnych, grubych nogach. W oknie widzimy beżowe zasłony, łagodzące nieco czarno - białą tonację.\nTowarzyszami białej sofy jest szarość, czerń, mięta i wzory. Każda poduszka jest inna, co ożywia i zdobi białą sofę. Miętowe elementy: narzuta, szafka, ceramika i stołek mają letni, lekki charakter.\nTonacja salonu utzrymana jest w kontarstującej czarno - białej kolorystyce. Biała podłoga, sofa, zasłony, belki, biurko - o ona jest głównym atutem tego wnętrza. Czerń widzimy w zdecydowanej mniejszości, w postaci pasków i dodatków.\nSalon tonący w bieli ożywiony został kultowym, czarnym fotelem i wielkim obrazem na ścianie. Czerni jest niewiele, biel zdecydowanie króluje. Co bardzo istotne w wystroju salonu - podłoga jest biała, co daje niesamowity efekt i harmonizuje z resztą wnętrza.\nWe wnętrzu widzimy trzy kolory: biały, czarny i beżowy. To stonowane trio tworzy stylowy, minimalistyczny salon. Przy takiej aranżacji unikajmy wzorów i jaskrawych kolorów. Gładkie poduszki i czarna, designerska, podłogowa lampa i retro stolik kawowy tworzą salon z klasą.\nRozłożysta, miękka sofa szary dywan i czarny, skandynawski stolik tworzą stonowany, przyjemny salon. Kanapa pomieści mnóstwo osób i kolorowych poduszek. Biel jako kolor uniwersalny dobrze wygląda z dodatkami o etnicznym charakterze. Warto zwrócić uwagę, że ściany pomalowane są na da odcienie szarego, co wprowadza nieco dynamiki.\nUroczy pastelowy salon posiada złote, wiszące lampy, które dodają mu wdzięku. Dwa fotele w miętowym odcieniu, jasna podłoga i biała cegła wyglądają razem nader pięknie. Biała sofa osadzona jest na drewnianych nogach i ozdobiona kilkoma, pastelowymi poduszkami. Biel kanapy rewelacyjnie komponuje się z bielą cegłu i zasłon.\nWielki salon utrzymany jest w bieli i ciemnym drewnie. Biała kanapa została ocieplona sztucznym futrem i poduszkami z ptasim wzorem. Czarny stolik świetnie pasuje do jasnych mebli dając razem przyjemny dla oka obraz.\nWygodna, biała kanapa\nSalon ma wakacyjny, grecki charakter, dzięki połączeniu bieli i błękitu. Plakat na ścianie przedstawiający wyspiarski krajobraz podkreśla swobodny klimat salonu. Wszystkie meble są białe, poduszki mają niebieski, delikatny wzór.\nJasny salon na poddaszu jest pełen światła i dobrej energii. Biała, niewielka sofa ma prosty, designerski kształt. Białe, stylizowane meble dobrze się z nią komponują mimo innego stylu, a całość tworzy stylowe, ładne wnętrze.\nBiałe meble do salonu: modne aranżacje zdjęcia


Zapytanie o: Ricoh GR III\nNumer produktu: 56192\nRATY 12 x 344 PLN\nNasza cena: 3898.00 PLN z VAT\nW modelu GR III zastosowano super płaski, składający się z sześciu elementów optycznych obiektyw 18,3mm f/2,8. Jego ogniskowa wynosi 28mm (ekwiwalent 35mm) a maksymalny otwór przysłony f/2,8. Konstrukcja optyczna z dwoma soczewkami asferycznymi o wysokiej refrakcji i niskiej dyspersji, minimalizuje aberrację chromatyczną i wszelkie zniekształcenia. Aparat obsługuje tryb zdjęć makro, a minimalna odległość ostrzenia wynosi 6cm. Wyposażono go również w filtr ND pozwalający na dwustopniowe otwarcie przysłony. Jej 9-listkowa budowa pozwala uzyskać efekt bokeh i głębi na zdjęciach realizowanych przy pełnym otwarciu przysłony oraz sfotografować promienie światła przy pełnym otwarciu przysłony oraz sfotografować promienie światła przy przymkniętej przysłonie.\nGR III wyposażono w matrycę CMOS APS-C z symulatorem filtra AA oraz nowy silnik obrazu GR Engine 6. Dzięki 24.24 efektywnym megapikselom aparat oferuje jeszcze wyższą jakość zdjęć niż poprzednie modele z tej serii. GR III pozwala na zapisywanie 14-bitowych plików RAW. Aparat wyposażono również w akcelerator, który optymalizuje jakość danych przesłanych przez przetwornik obrazu oraz pozwala uzyskać poziom czułości ISO 102400.\nGR III wyposażono w hybrydowy system autofocusa (detekcja fazy i kontrastu).\nGR III wyposażono w duży wyświetlacz o przekątnej 3" pozwalający na wyświetlanie obrazu o rozdzielczości ok. 1,037,000 punktów. Po raz pierwszy w aparacie z tej serii zastosowano ekran dotykowy. Dzięki temu użytkownik zyskuje szybki dostęp do ustawień aparatu, może też wygodnie powiększyć wyświetlane zdjęcie. Na ekranie umieszczono specjalną warstwę ochronną ze wzmocnionego szkła, która umożliwia zminimalizowanie refleksów i rozbłysków. Tryb Outdoor View Setting pozwala na dostosowanie ustawień jasności wyświetlacza tak, aby ułatwić pracę w trudnych warunkach oświetleniowych.\nFunkcja Image Control\nNowa funkcja Image Control ułatwia dostęp do opcji obróbki zdjęć, pozwala ustawiać tryby efektów w czasie wyboru ustawień zdjęcia. Użytkownik może skorzystać z 10 podstawowych trybów i szybko dostosować wybrane parametry, takie jak m.in. saturacja, odcień, kontrast czy ziarnistość. Zapisane parametry mogą być dodane do bazowych ustawień w funkcji Image Control.\nDzięki bezprzewodowej komunikacji WLAN aparat można bardzo szybko parować ze smartfonem, tabletem czy komputerem. Po zainstalowaniu na urządzeniu mobilnym aplikacji Image Sync * użytkownik może wyświetlać na jego ekranie obraz rzeczywisty z aparatu, wyzwolić migawkę i przesłać szereg komend. Bezprzewodowe połączenie WLAN ułatwia również przesyłanie zdjęć na serwisy społecznościowe. Dużym usprawnieniem jest również możliwość korzystania z połączenie Bluetooth. Dzięki niemu wystarczy jedynie wybrać tryb zdjęć aplikacji Imege Sync a aparat automatycznie wybudzi się z trybu uśpienia i zaktywuje bezprzewodowe połączenie WLAN. Aplikacja pozwala również umieścić na zdjęciach informacje dotyczące lokalizacji zebrane przez smartfon.\nMożliwość obróbki zdjęć RAW w aparacie. GR III pozwala na dokonywanie różnych poprawek obrazów zapisanych w formacie RAW po zrobieniu zdjęcia i zapisanie ich jako nowy plik JPG\nKompatybilny z lampami błyskowymi AF540FGZ II, AF360FGZ II, AF540FGZ, AF360FGZ i AF201FG.\nLiczba efektywnych pikseli [mln]: 16.2\nJasność obiektywu: 2.8 - 16.0\nCzas otwarcia migawki: 1/4000 -30s\nPomiar światła: matrycowy, centralnie-ważony, punktowy\nKąt widzenia LCD [stopnie]: ok. 180 stopni\nAutofokus: pojedynczy, ciągły, śledzący, wykrywanie twarzy\nIlość programów tematycznych: 10\nTryby ekspozycji: auto, P, A, S, M\nCzułość ISO: ISO 100, 200, 400, 800, 1600, 3200, 6400, 12800, 25600, auto\nBalans bieli: auto, manualny, ustawienia predefiniowane\nTryby pracy lampy: auto, manual, redukcja efektu czerwonych oczu, błysk dopełniający\nZdjęcia seryjne: max. 4kl./s\nFilmowanie: Full HD 1920x1080px/30p\nDźwięk: w trybie wideo\nPamięć: karty pamięci SD/SDHC/SDXC (UHS-1)\nRozdzielczość obrazu: max. 4928 x 3264\nZłącza: USB 2.0, Micro HDMI, Wi-Fi, NFC\nRodzaj zasilania: dedykowane (DB-65)\nWymiary: szerokość: 117 mm\nWymiary: głębokość: 35 mm\nKabel USB I-USB166\nZaślepka na gorącą stopkę\nramię Manfrotto 814-1\nCotech filtr foliowy 1,22x1m - ROSE PINK\nPremium NP-FS11 2000 mAh\nmonopod MeFoto WalkAbout szary


Wejdziesz w internet za pomocą myśli - Nauka - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\nWejdziesz w internet za pomocą myśli\nNiedawno tylko o nich marzyliśmy, ale te rzeczy mogą naprawdę powstać / Inne\nNiemal wszystkie wynalazki, jakie znamy z filmów science-fiction, powstaną w przyszłości. Pola siłowe, wehikuły czasu, statki kosmiczne, które polecą do dalekich gwiazd. To nie kłóci się z prawami fizyki - mówi DZIENNIKOWI jeden z najsłynniejszych naukowców świata, prof. Michio Kaku.\nKaku, wykładowca fizyki na City College of New York, to niezwykła postać w świecie współczesnej nauki. Niezwykle pomysłowy człowiek oraz prawdziwy tytan pracy. Już jako nastolatek postanowił sprawdzić, czy da się wyprodukować antymaterię, czyli substancję zachowującą się jak zwykła materia, ale w kontakcie z nią ulegającą anihilacji. W tym celu w garażu swojego domu zbudował betatron (prosty akcelerator cząstek elementarnych).\nNa studiach zaangażował się w tworzenie teorii strun, nazywanej czasami teorią wszystkiego. Ma ona opisać wszystkie podstawowe siły występujące w przyrodzie. Dziś jest jednym z największych ekspertów w tej dziedzinie, autorem kilkunastu książek naukowych oraz ponad 70 artykułów na temat teorii superstrun, supergrawitacji oraz supersymetrii.\nMimo kwitnącej kariery naukowej prof. Michio Kaku jest także megagwiazdą telewizyjnych oraz radiowych programów popularnonaukowych powstających po obydwu stronach Atlantyku. Prowadzi m.in. naukowy talk-show w amerykańskiej sieci Talk Radio Network, do którego zaprasza laureatów Nagrody Nobla oraz czołowych badaczy w takich dziedzinach jak podróże w czasie, czarne dziury, podróże kosmiczne czy sztuczna inteligencja.\nJednak największą sławę przyniosły Kaku książki popularnonaukowe. Trzy z nich - "Hiperprzestrzeń”, "Wizje, czyli jak nauka zmieni świat w XXI wieku” oraz "Wszechświaty równoległe. Stworzenie Wszechświata, wyższe wymiary i przyszłość kosmosu” - ukazały się w Polsce. Najnowsza - "Physics of Impossible” - jest obecnie wielkim hitem w Stanach Zjednoczonych, od czterech tygodni znajduje się na liście bestsellerów "New York Timesa”.\nKup sobie miecz świetlny i ruszaj do sąsiedniego wszechświata\nANNA PIOTROWSKA: W swej najnowszej książce "Physics of the Impossible” pisze pan o tym, co jest możliwe, a co niemożliwe w nauce. Muszę więc zapytać od razu: co z podróżami w czasie? One wciąż tak mocno pobudzają naszą wyobraźnię. Czy kiedyś będziemy mogli cofnąć się w czasie - np. po to, żeby zabić Adolfa Hitlera tuż przed początkiem jego politycznej kariery?\nMICHIO KAKU: Tak, będziemy mogli to zrobić, ale jest w tym pewna pułapka. Einstein powiedział, że czas jest jak rzeka, która przyspiesza albo zwalnia. Od niedawna wierzymy również, że rzeka czasu może mieć wiry oraz rozdzielać się na odrębne strumienie. Paradoksy czasowe da się wytłumaczyć, używając tej właśnie analogii. Gdy rzeka czasu rozdziela się i przeskakujemy z jednego jej koryta do drugiego, możemy zmienić przeszłość kogoś innego, ale nie naszą. Po prostu wkraczamy do wszechświata równoległego. Osoby, które tam spotykamy, jak na przykład Hitler, są genetycznymi bliźniakami znanych nam ludzi, ale tak naprawdę są kimś innym, bo żyją w innym wszechświecie. Stąd prawdopodobnie nie możemy zmienić własnej przeszłości. Nie powstaje też paradoks czasowy. Nawet jeśli zabijemy własnych rodziców przed naszymi narodzinami, oznacza to tylko, że zamordowaliśmy ludzi, którzy byli genetycznie tacy sami jak nasz ojciec i matka. Ale tak naprawdę nimi nie byli, bo nasi rodzice dali nam życie i nic tego nie zmieni.\nPisze pan, że tylko prekognicja, czyli przewidywanie przyszłości, oraz perpetuum mobile łamią prawa fizyki. Wszystkie inne zwariowane pomysły - jak wehikuł czasu czy pola siłowe - naprawdę są możliwe?\nPo dwóch tysiącach lat ciężkiej pracy fizycy odkryli dwa fundamentalne prawa fizyki: teorię kwantową oraz teorię względności Einsteina. Pierwsza opisuje własności materii na poziomie mikroskopowym, czyli pojedynczych atomów lub cząsteczek subatomowych. Druga własności obiektów bardzo dużych, na przykład czarnych dziur czy rozszerzającego się wszechświata. Jak dotąd w ramach przeprowadzonych eksperymentów nie zarejestrowaliśmy żadnych odstępstw od tych dwóch teorii. Posiadane przez nas dane potwierdzają je z dokładnością 1 do 10 miliardów. Nie zezwalają one na istnienie perpetuum mobile ani prekognicji. Perpetuum mobile łamie bowiem zasadę zachowania energii, a prekognicja związki przyczynowo-skutkowe. Co jednak zaskakujące, zarówno teoria kwantowa, jak i teoria względności dopuszczają możliwość istnienia wielu koncepcji rodem z powieści science fiction, na przykład podróży w czasie, niewidzialności, teleportacji itd. Dlatego my, fizycy, możemy przewidywać pojawienie się różnych nowych technologii. I te prognozy mają realne podstawy.\nSą więc tylko dwie rzeczy niemożliwe do zrealizowania. Dlaczego dawniej naukowcy tak często deklarowali, że jakieś urządzenia czy wynalazki nigdy nie powstaną? Na przykład bomba atomowa?\nW XIX wieku ówcześni uczeni, na przykład wiktoriański fizyk Lord Kelvin, stworzyli wiele teorii naukowych, z których większość okazała się nietrafiona. Nie znali bowiem jeszcze wszystkich fundamentalnych praw natury. Nie zdawali sobie sprawy z istnienia sił jądrowych, które wiążą protony i neutrony w jądrze atomu. Lord Kelvin był przekonany, że wiek Ziemi nie może przekraczać kilku milionów lat. Nie miał jednak pojęcia, że siły jądrowe są w stanie podgrzewać wnętrze naszej planety przez miliardy lat. Sądził też, że promieniowanie rentgenowskie to żart, ponieważ pod koniec XIX wieku natura tego promieniowania nie była jeszcze dobrze poznana. Tak samo Lord Rutherford, który odkrył jądro atomu, uważał, że budowa bomby atomowej to fantazja, kompletnie nierealny pomysł. W obydwu przypadkach ich pomyłki były usprawiedliwione, gdyż nie pojmowano jeszcze wtedy natury sił jądrowych.\nKtóre z naukowych deklaracji z przeszłości to najbardziej spektakularne wpadki?\nNajnowszy przykład błędnej przepowiedni dotyczy niewidzialności. Na wszystkich wykładach z optyki uczyliśmy (w tym i ja), że niewidzialność jest niemożliwa, bo światło nie może owinąć się wokół obiektu i wyprostować po jego drugiej stronie, tak jak woda opływa i przykrywa głaz w korycie rzeki.\nDwa lata temu okazało się jednak, że byliśmy w błędzie. Naukowcy z amerykańskiego Duke University stworzyli nową substancję zwaną metamateriałem, która jest zdolna do zaginania promieniowania mikrofalowego (niewidocznego dla ludzkiego oka) dokładnie tak jak woda otacza głaz. W ten sposób przedmiot z metamateriału staje się niewidzialny w zakresie tego promieniowania. Natomiast zaledwie pół roku temu naukowcom z Cal Tech w Kalifornii, niemieckiego uniwersytetu w Karlsruhe oraz Ames Laboratory w Iowa udało się na poziomie mikroskopowym zagiąć czerwone i niebiesko-zielone światło lasera. Oznacza to, że w przeciągu kilku najbliższych dekad będziemy mogli skonstruować prostą wersję peleryny-niewidki Harry’ego Pottera. Urządzenie to prawdopodobnie będzie przypominać nie płaszcz, lecz cylinder. Tu jednak pojawia się problem z oczami. Znajdująca się w środku tego urządzenia osoba będzie musiała obserwować otoczenie, czyli w cylindrze potrzebne będą otwory. To z kolei oznacza, że patrząc z zewnątrz na ukrytego pod cylindrem-niewidką człowieka, zauważymy płynące w powietrzu gałki oczne!\nNietrafione przewidywania spowalniają rozwój nauki?\nCzasami. Ale bywa i tak, że go stymulują. Na przykład pewnego razu kosmolog Stephen Hawking ogłosił, że podróże w czasie są niemożliwe, bo niezgodne z prawami fizyki. To przypuszczenie skłoniło wielu naukowców do szukania dowodów na to, że podróże w czasie są sprzeczne z teorią kwantową i teorią względności. Po latach ciężkiej pracy Hawking poniósł porażkę. Do dziś, mimo wysiłków najlepszych uczonych świata, nie udało się potwierdzić, że znane nam prawa fizyki wykluczają podróżowanie w czasie. Sam Hawking przyznaje teraz, że podróże w czasie mogą być możliwe - oczywiście nie w praktyce, gdyż nie dysponujemy odpowiednimi do tego technologiami - ale teoretycznie. My, fizycy, mamy takie powiedzenie: Gdy coś nie jest zakazane, to musi być możliwe. Wynika z niego, że podróże w czasie są wręcz konieczne z punktu widzenia praw fizyki.\nTwierdzi pan, że już za kilkadziesiąt lat będziemy mogli używać cylindrów-niewidek, posługiwać się polami siłowymi, pewnym formami teleportacji i telepatii. Co pojawi się pierwsze?\nBiorąc pod uwagę tempo prowadzonych obecnie badań, myślę, że cylindry-niewidki będziemy mieli już za kilka dekad. Przez ten czas nauczymy się również teleportować molekuły takie jak DNA, a może nawet wirusy. W podobnym horyzoncie czasowym umieściłbym też maszyny do telepatii (bazujące na skanowaniu fal mózgowych i sondach umieszczanych bezpośrednio w mózgu). Natomiast na statki kosmiczne i silniki na antymaterię będziemy musieli trochę zaczekać. Ich zbudowanie może nam zająć całe stulecie. Jeszcze później, za kilkaset lat, zyskamy zdolność teleportowania całej osoby.\nCzy naprawdę można czytać w czyichś myślach? Albo przesuwać przedmioty za pomocą myśli?\nJuż teraz, badając pracę mózgu za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (fMRI), możemy czytać trochę w myślach. Na przykład kiedy kłamiemy, zużywamy więcej energii, niż wtedy, gdy mówimy prawdę, bo kłamiąc, musimy rozumieć zarówno prawdę, jak i nasze zmyślenie oraz jego konsekwencje. To można łatwo rozpoznać dzięki skanowi fMRI, który pokazuje, kiedy nasz mózg potrzebuje więcej energii. Oczywiście nie jest to jeszcze dosłowne czytanie w myślach. Sygnalizuje jednak istnienie pewnego potencjału, który w przyszłości może zaowocować powstaniem "słownika myśli”. Poszczególne myśli i emocje będą w nim przypisane różnym częściom mózgu, co pozwoli nam zamieniać znane wzory fal mózgowych na słowa. Inną technologią, która rozwinie się w przyszłości, będą umieszczane w mózgu elektrody, bezprzewodowo łączące się z komputerami. Za pomocą takiego urządzenia już teraz naukowcom z Brown University udało się pomóc sparaliżowanej ofierze wylewu, która, choć całkowicie odcięta od świata zewnętrznego, jest w stanie odpowiadać na e-maile, surfować po sieci, a nawet grać w gry komputerowe. W przyszłości nawet zdrowi ludzie będą mieli w swoich ciałach implanty, pozwalające im korzystać z internetu wyłącznie za pomocą myśli. Również pewne formy psychokinezy, czyli przesuwania przedmiotów dzięki sile umysłu, będą możliwe, szczególnie w przypadku osób sparaliżowanych. Wyobraźmy sobie maleńkie magnesy umieszczone w różnych przedmiotach i połączone bezprzewodowo z komputerem. Komputer będzie wyłapywał nasze myśli o tych przedmiotach i za pomocą magnesów nimi poruszał.\nA co z polami siłowymi? Czy będziemy je mogli wykorzystać np. do ochrony naszego domu lub samochodu?\nPola siłowe, jakie znamy z powieści science fiction, nigdy nie powstaną, ponieważ ich koncepcja stoi w sprzeczności ze znanymi właściwościami siły elektromagnetycznej, sił jądrowych czy grawitacją. Jednak w laboratoriach udało się już stworzyć coś, co jest zbliżone do pola siłowego. To okna plazmowe. Plazma to gorące, zjonizowane gazy (takie, jakie znajdują się wewnątrz Słońca, pioruna czy telewizora). Mogą być one kontrolowane przez pole elektryczne oraz magnetyczne. W statku kosmicznym okno zbudowane z plazmy będzie w stanie oddzielić próżnię kosmiczną od jego wnętrza, co jest jednym z zastosowań pola siłowego. Pole siłowe da się wzmocnić na kilka innych sposobów. Na przykład za pomocą sieci silnych promieni laserowych, które stworzą dodatkową niewidzialną tarczę. Także siatka włókienek z mikroskopijnych węglowych nanorurek jest w stanie wygenerować silną, niewidoczną dla ludzkiego oka barierę. A więc połączenie okien plazmowych, promieni lasera i węglowych nanorurek mogą dać osłonę, która będzie wystarczająco gorąca, by zniszczyć obiekty chcące się przez nią przebić. Gorąca plazma może być również użyta do produkcji mieczy świetlnych, takich jakie znamy z "Gwiezdnych wojen”. Z rączki miecza będzie wysuwać się tuba emitująca plazmę, która będzie zdolna przeciąć stal. Z takimi urządzeniami jest jednak pewien problem - w ich uchwycie trzeba umieścić przenośny system zasilania, nieosiągalny dla współczesnej technologii.\nOd wielu lat ludzie marzą o zbadaniu innych systemów planetarnych. Jak będą wyglądały statki, które polecą do dalekich gwiazd?\nTakie statki powstaną za co najmniej sto lat. Dzięki fizykom wiemy już, jak mniej więcej będą one wyglądać. Mogą to być statki zdolne zbierać rozproszony w kosmosie gaz wodorowy, który zostanie wykorzystany jako paliwo. W tym przypadku energię pozyskiwalibyśmy drogą fuzji termojądrowej. Obecnie co prawda nie potrafimy w pełni kontrolować tego procesu, nawet w warunkach laboratoryjnych, ale statek z takim napędem mógłby w zasadzie lecieć bez końca. Można też wyposażyć statek kosmiczny w gigantyczne żagle, zrobione z bardzo cienkiego materiału. Za pomocą ogromnego zespołu laserów umieszczonych na Księżycu takiemu pojazdowi nadamy prędkość równą nawet połowie prędkości światła. Przekątna kosmicznych żagli może liczyć nawet setki kilometrów. Silniki na antymaterię także mogą napędzać statek kosmiczny, problem jednak w tym, że pozyskanie antymaterii jest obecnie ekstremalnie drogie. Powinno to się jednak zmienić w ciągu najbliższych stu lat. Ostatnim sposobem na podróże do dalekich gwiazd jest budowa całej armii maleńkich nanostatków w formie mikroskopijnych igiełek. Ponieważ będą one ultralekkie, łatwo nadamy im dużą prędkość i wyślemy całymi milionami do odległych systemów gwiezdnych. I choć tę podróż przetrwa zaledwie garstka z nich, to wystarczy. Każda igiełka będzie posiadała moc superkomputera. Wylądują na odległym księżycu czy asteroidzie, zbudują nadajnik radiowy i wyślą wiadomość na Ziemię. By jednak podróżować szybciej niż światło, potrzebujemy całkowicie nowego rodzaju fizyki, która wykorzystuje wormhole, czyli skróty przez czas i przestrzeń w formie tuneli.\nWedług pana podróże w czasie, podróże z prędkością większą od światła z wykorzystaniem wormholi oraz wizyty w innych wszechświatach będą możliwe za kilkaset, kilka tysięcy lat. Na jakiej zasadzie będzie działał wehikuł czasu?\nJest bardziej niż prawdopodobne, że będzie to urządzenie wytwarzające tunel czasoprzestrzenny, czyli właśnie wormhola. Takim wormholem mogło być zaczarowane lustro, przez które przechodziła Alicja. Kiedy dziewczynka wetknęła do niego rękę, została natychmiast przeniesiona z okolic Oksfordu do Krainy Czarów. Już dzisiaj możemy obliczyć ilość energii niezbędną do otwarcia tunelu w czasie i przestrzeni. Jest ona ogromna, rzędu energii czarnej dziury. Stąd podróże w czasie są nie dla nas lecz dla naszych potomków.\nCzy podobne tunele czasoprzestrzenne można spotkać w naturze i czy da się je wykorzystać?\nW centrum obracającej się czarnej dziury jest wirujący pierścień i wormhol. Kiedy przez niego przejdziesz, nic ci się nie stanie, tylko wkroczysz do równoległego wszechświata. Jeszcze do niedawna sądziliśmy, że to droga w jedną stronę. Ostatnio fizycy znaleźli jednak dowód istnienia dwukierunkowego wormhola, przez który można przejść i wrócić bez żadnego uszczerbku na zdrowiu.\nWyobraźmy sobie, że mamy niewyczerpane źródło energii. Jak będą wyglądały maszyny do otwierania wormholi?\nBędą tak wielkie, że trzeba je będzie budować w kosmosie. Prace nad nimi zajmą cywilizacji znacznie bardziej zaawansowanej niż nasza setki jeśli nie tysiące lat. Ale powstanie takiej konstrukcji ma sens. Z danych zebranych przez satelity wynika, że nasz wszechświat umiera. Rozszerza się tak gwałtownie, że pewnego dnia panująca w nim temperatura spadnie do zera absolutnego. Oznacza to, że za tryliony lat kosmos zginie skuty lodem. A wraz z nim przepadnie inteligentne życie. Jest tylko jeden sposób, by wyjść z tego cało – opuścić umierający wszechświat. W przyszłości nasza cywilizacja może dysponować technologią pozwalającą na otwarcie wrót do innych wszechświatów. Śmierć tego naszego niekoniecznie musi oznaczać zagładę nas samych.\n*Michio Kaku, światowej sławy fizyk, autor wielu książek popularyzujących naukę. Obecnie dziekan katedry fizyki teoretycznej Uniwersytetu Nowojorskiego\nWynalazek często występujący w filmach oraz literaturze SF. Najczęściej przybiera postać przezroczystej bariery niepozwalającej się przedostać na zewnątrz (pomieszczenia czy statku) ludziom, powietrzu czy promieniom lasera. Wiadomo, że urządzenie generujące to pole musi posiadać potężne źródło zasilania. Według Michio Kaku taka forma pola nie jest możliwa do stworzenia, bo łamie znane prawa fizyki. Da się jednak stworzyć okna plazmowe, których podstawą będą gorące zjonizowane gazy kontrolowane przez pola magnetyczne. Będą one spełniały te same zadania, co pola siłowe.\nUrządzenie, w którego komorze dochodzi do połączenia cząstek materii oraz antymaterii. W wyniku tego procesu dochodzi do anihilacji zgromadzonego materiału i wyzwolenia się ogromnych ilości energii. Nad takim silnikiem pracuje obecnie NASA. Największym problemem jest stworzenie komory, w której bez wchodzenia w kontakt ze zwykłą materią będzie przechowywana antymateria. Innym problemem, z którym borykają się uczeni, są niezwykle wysokie koszty pozyskania antymaterii. Ceny tego paliwa powinny spaść w ciągu najbliższych stu lat.\nWormhol (ang. "wormhole”) - tunel czasoprzestrzenny\nTo przejście między różnymi wszechświatami lub między różnymi częściami tego samego wszechświata. Tego rodzaju twory często pojawiają się w książkach i filmach SF oraz w grach komputerowych. Przyjmują najrozmaitsze postaci, np. luster (jak w "Alicji w Krainie Czarów”). Możliwość istnienia wormholi przewiduje ogólna teoria względności Einsteina. Niektórzy fizycy twierdzą, że tunele czasoprzestrzenne otwierają się we wnętrzu czarnych dziur. Nawet gdyby tak było, nierozwiązanym problemem pozostaje, jak z nich korzystać (wewnątrz czarnej dziury grawitacja jest tak silna, że rozrywa nie tylko atomy, ale i wchodzące w skład ich jąder protony i neutrony). Stąd wormhole pozostają hipotetycznym pomysłem na podróże w czasie i przestrzeni.\nDzieci popilnują wirtualni rodzice