Śniadania, Kolacje | Kuchnia Starowiejskiej Gospodyni\nArchiwa kategorii: Śniadania, kolacje\nOpracowane: Gospodyni ¶ Kategorie: Owoce i Warzywa, Pasty, smarowidła do chleba, Przepisy, Śniadania, kolacje\t¶ Tagi: bakłażan, cieciorka, czosnek, oliwa z oliwek, papryka czerwona, pieprz, sól, tahini\t¶ Napisz odpowiedź\nPasty, smarowidła to moje ulubione dodatki do kanapek. Ale to już wiecie. Przygotowałam dzisiaj mega pyszny hummus z pieczonego bakłażana i pieczonej papryki z lekką nutą czosnku i sezamu. Pyszności.\n240 g cieciorki konserwowej\nBakłażana myjemy, kroimy w szerokie plastry, solimy i odstawiamy na 30 minut / w ten sposób pozbędziemy się goryczki / Paprykę przekrawamy na pół, wydrążamy gniazda. Dużą blachę wykładamy papierem do pieczenia, na którym układamy pokrojoną paprykę i osuszone plastry bakłażana. Pieczemy w 230 stopniach do zbrązowienia skórki papryki. Do misy blendera przekładamy obranego bakłażana i paprykę obraną ze skórki. Dodajemy odcedzoną cieciorkę, czosnek przeciśnięty przez praskę i tahini oraz 3-4 łyżki oliwy. Całość blendujemy\ndo uzyskania gładkiej masy. Doprawiamy solą i pieprzem. Zalewamy pozostałą oliwą. Przygotowany hummus najlepiej włożyć do lodówki na około 2 godziny do przegryzienia smaków.\nDeser z komosą ryżową i owocami\nOpracowane: Gospodyni ¶ Kategorie: Desery, Owoce i Warzywa, Przepisy, Śniadania, kolacje\t¶ Tagi: cukier brązowy, jogurt kremowy, komosa trójkolorowa, miód, owoce\t¶ 1 odpowiedź\nDzisiaj mam dla Was rewelacyjny deser do tego mega zdrowy i witaminowy. Co to jest komosa ryżowa, to inaczej quinoa. Jest źródłem pełnowartościowego białka, kwasów tłuszczowych, witamin i minerałów. Możecie ją podać zamiast kaszy czy ryżu. W połączeniu z jogurtem i owocami to bomba witaminowa.\n6 łyżek jogurtu kremowego\n5 łyżek ugotowanej komosy trójkolorowej\n1 łyżka miodu lub cukru brązowego\nKomosę płuczemy w zimnej wodzie, najlepiej zmienić wodę 3,4 razy. Zalewamy wodą / w proporcji 1 szkl. komosy do 2 szkl. wody / doprowadzamy do wrzenia, przykręcamy palnik, przykrywamy pokrywką i gotujemy 15 minut. Po tym czasie wyłączamy gaz, zdejmujemy pokrywkę, mieszamy, przykrywamy ponownie i zostawiamy na 5 minut. Gotowe.\nDo jogurtu dodajemy zimną komosę oraz miód, mieszamy. Wkładamy do lodówki do schłodzenia. Przygotowujemy owoce te, które lubimy. Układamy na wierzchu, dodajemy listki mięty. Smacznego.\nSmarowidło z wędzonej makreli i kiszonego ogórka\nOpracowane: Gospodyni ¶ Kategorie: Przepisy, Ryby, Śniadania, kolacje\t¶ Tagi: cebula, chrzan, makrela, makrela wędzona, ogórek kiszony, śmietana 18%\t¶ 1 odpowiedź\nA dzisiaj rewelacyjna pasta z wędzonej makreli, idealna na kanapki. Połączenie makreli z kiszonym ogórkiem podkręcone chrzanem to strzał w dziesiątkę. Jest pysznie.\n1 i 1/2 łyżki chrzanu\nChrzan łączymy ze śmietaną i odstawiamy. Makrelę obieramy ze skóry i ości, rozdrabniamy widelcem. Cebulę kroimy w drobną kostkę. Ogórki obieramy i również kroimy w drobną kostkę. Dodajemy do makreli, następnie dodajemy śmietanę z chrzanem, doprawiamy pieprzem i solą. Na koniec posypujemy natką. Gotowe.\nOpracowane: Gospodyni ¶ Kategorie: Przekąski, przystawki, Przepisy, Śniadania, kolacje\t¶ Tagi: jajka, jogurt, mąka, mleko, naleśniki, pancakes, placki, soda\t¶ Napisz odpowiedź\nW kubeczku rozrabiamy jogurt z sodą i odstawiamy na 10 minut. W misce ucieramy jaja z cukrem, następnie dolewamy olej, mleko, wsypujemy mąkę. Całość miksujemy, na końcu dodajemy jogurt z sodą. Całość mieszamy i odstawiamy na 20 minut. Nagrzewamy patelnię / ja mam taką malutką 14 cm / przykręcamy gaz, wlewamy chochelką ciasto, tak około 3 mm wysokości. Smażymy, dopóki nie pokażą się pęcherzyki, wtedy przekręcamy placek na drugą stronę, i smażymy około pół minuty. Możemy podać z owocami, syropem klonowym, borówkowym, białym serem czy cytrynowym mascarpone, na który przepis wkrótce. Smacznego\nOpracowane: Gospodyni ¶ Kategorie: Pasty, smarowidła do chleba, Przepisy, Przetwory, Śniadania, kolacje, Wege\t¶ Tagi: awokado, czosnek niedźwiedzi, oliwa z oliwek, rukiew wodna, sok z cytryny\t¶ Napisz odpowiedź\nPyszna, zdrowa, zielona. Idealna do kanapki. Rukiew wodna to bardzo zdrowa bylina, znana od wieków. Ma ostry smak, takie połączenie chrzanu z pieprzem. Zawiera mnóstwo witamin i minerałów. Czosnek niedźwiedzi niczym nie przypomina tradycyjnego czosnku, nie ma ząbków, ma liście. Również jest bardzo zdrowy i właśnie teraz jest na niego sezon, więc korzystajmy. Czy wiecie, że jest objęty częściową ochroną ? Nie można go zrywać w lesie ale można kupić sadzonki. I właśnie z tych wszystkich zdrowych, zielonych przygotowałam super pastę. Samo zdrowie.\nWszystko zielone myjemy, osuszamy. Awokado przekrawamy na pół, usuwamy pestkę i wyjmujemy miąższ. Awdokado, rukiew, czosnek i orzeszki zalewamy oliwą, sokiem z cytryny i blendujemy. Na końcu doprawiamy solą i pieprzem. Gotowe. Szybko, zdrowo i zielono.


Funkcja w ZHP - członek czegoś ,uczestnik kursu, polityk. - Forum ZHP\nFunkcja w ZHP - członek czegoś ,uczestnik kursu, polityk.\nPost autor: ZetZet » 17 kwie 2008, 11:10\nNa Zjeździe Chorągwi ZHP Zachodnio - Pomorskiej w październiku 2006 roku Druhna Naczelnik hm Teresa Hernik powiedziała pewne zdanie które głęboko utkwiło mi w pamięci. Nie pamiętam dosłownie ale przybliżę sens, "ludzie z poza związku gdy im mówię ilu mamy instruktorów, pytają wtedy dlaczego jest nas tak mało, co robią ci instruktorzy". Już na zjeździe mogłem sobie odpowiedzieć gdzie są ci instruktorzy. Jedna grupa to ci którzy znaleźli sobie dobre miejsce w namiestnictwie, referacie itp itd. gdzie nie trzeba robić dużo lub wcale ale jak to brzmi w CV harcerskim Członek Referatu Harcerskiego. W tym wypadku najśmieszniejsze jest to jak ci instruktorzy którzy zazwyczaj bardzo krótko byli drużynowymi i nic nie osiągnęli na tej funkcji, a teraz w wieku 20 lat jak twierdzą są już na to za starzy, zaczynają pouczać drużynowych z wieloletnim stażem. Druga grupa - uczestnicy kursów, seminariów itp i itd. To ci którzy notorycznie jeżdżą na różne kursy i w cale nie po to by się kształcić tylko w celach towarzyskich. Ludzie ci mają w CV harcerskim wymienionych ukończonych szkoleń na dwie strony A4 ale nie są w stanie tego wykorzystać bo nie chcą lub nie mogą bo są jeszcze inne szkolenia do zaliczenia. Znam przypadek z naszej chorągwi gdy jedna ekipa pojechała na szkolenie tylko po to by się spotkać i omówić pewne kwestie a sam kurs nie był im potrzebny, bardziej by raczej pasował dla drużynowego. No i wreszcie trzecia grupa politycy. Dla nich liczy się tylko władza, nie ważna jaka byle była, przecież władza nic nie musi robić. Nie ważne czy się nadaje, bo jeśli ktoś był kiepskim np drużynowym czy nadaje się na komendanta hufca. Politycy uwielbiają zjazdy, najlepiej aby zjazdy były co rok, bo mogą wypłynąć podziwiać swoje wypowiedzi, wyszukiwać kruczków prawnych aby podważyć zjazd lub go odwołać nie liczy się zdrowy rozsądek. Przy takich ludziach nie można się skupić na pracy na rzecz dzieci, ważniejsze są ich racje i ich ekipy. Takim instruktorom nie zależy na tym by było lepiej by coś budować.\nTak na koniec przy okazji Spisu Harcerskiego należało by się lepiej przyjrzeć naszej kadrze. DRUHNY I DRUHOWIE Z TYMI DZIWNYMI FUNKCJAMI ZRóBCIE COś DLA ZWIąZKU ZAłóżCIE DRUżYNY.\nPost autor: Maciek P » 17 kwie 2008, 11:53\nBardzo dobry tekst. Wrzuć go na HaeRa:www.hr.bci.pl\nPost autor: sikor » 17 kwie 2008, 15:29\nZetZet pisze: ... DRUHNY I DRUHOWIE Z TYMI DZIWNYMI FUNKCJAMI ZRóBCIE COś DLA ZWIąZKU ZAłóżCIE DRUżYNY...\nOjj lepiej chyba niech nie zakładają drużyn. Niech odejdą ze związku i zostaną członkami wsporającymi. Moga też pozakładać KPH i mnóstwo dobrego zrobić...\nRejestracja: 29 gru 2003, 12:43\nLokalizacja: Zespół promocji i informacji\nSkontaktuj się z Adaś\nPost autor: Adaś » 22 kwie 2008, 21:27\nJa jestem akurat przeciwnikiem dogmatu instruktor=drużynowy, bo niestety nie każdy może czuć się powołany i na tyle pewny, by pracować z młodzieżą. A uważam, że oprócz najważniejszego wspierania drużynowych powinniśmy pamiętać, że oprócz nich mamy też kadrę, której celem jest wspierania drużynowych ale też własny rozwój. Wydaje mi się, że to dobrze, że mamy w naszym harcerskim gronie uczestników kursów, szkoleń. Jak mawiała grupa z prowadzonego przeze mnie na zewnątrz szkolenia, z każdego seminarium można coś wynieść oprócz kubka kawy i paczki ciastek. I to dobrze, że się szkolimy. A co do polityków, to mam wrażenie, że trochę Związkowa rzeczywistość, w której rewolucji nam potrzeba, sprzyja gadającym, a nie działającym\nphm. Adam Piwek\nZespół promocji i informacji Chorągwi Dolnośląskiej ZHP\nBądź bliżej harcerskiego Dolnego Śląska: www.dolnoslaska.zhp.pl\nRejestracja: 13 gru 2006, 15:16\nLokalizacja: 21 KDSH "Wędrowcy"\nSkontaktuj się z Stary Wedrowiec\nPost autor: Stary Wedrowiec » 23 kwie 2008, 11:14\nPotrzeba nam dobrego planu... i realizacji tudzież tego planu.... stopniowej realizacji. Jak wiadomo Krakowa od razu nie zbudowano\npwd. Piotr Winiarski ćw.\nDrużynowy 21 KWDW Grot\nPost autor: sikor » 23 kwie 2008, 12:02\nAdaś pisze: Ja jestem akurat przeciwnikiem dogmatu instruktor=drużynowy, bo niestety nie każdy może czuć się powołany i na tyle pewny, by pracować z młodzieżą. A uważam, że oprócz najważniejszego wspierania drużynowych powinniśmy pamiętać, że oprócz nich mamy też kadrę, której celem jest wspierania drużynowych ale też własny rozwój.\nNo tak... "co prawda ja nie nadaję się na drużynowego bo nie mam powołania do tego ale wam wszystkim będę mówił jak być dobrym drużynowym"...\nJeśli nie wychowawca to... nie instruktor i tyle. Nie jest nigdzie powiedziane że w organizacji mają znajdować sie sami instruktorzy. Jest sporo miejsca dla członkó wspierających czy jak to tam nazwać. Instruktor ma się zajmować wychowaniem.\nAdaś pisze: Wydaje mi się, że to dobrze, że mamy w naszym harcerskim gronie uczestników kursów, szkoleń. Jak mawiała grupa z prowadzonego przeze mnie na zewnątrz szkolenia, z każdego seminarium można coś wynieść oprócz kubka kawy i paczki ciastek. I to dobrze, że się szkolimy. A co do polityków, to mam wrażenie, że trochę Związkowa rzeczywistość, w której rewolucji nam potrzeba, sprzyja gadającym, a nie działającym\nTaaa zwłaszcza, że wszystkie kursy są wysokiej jakości i wnoszą coś nowego miast cofać w rozwoju.\nPost autor: Stary Wedrowiec » 23 kwie 2008, 13:22\nSikor ma rację. Jak sama nazwa mówi: i tu pozwolę sobie zacytować:)\nNauczyciel (w edukacji) – w pewnych sytuacjach też wychowawca, pedagog, dydaktyk, instruktor, lektor, wykładowca – to osoba, która naucza uczniów, studentów lub dorosłe osoby na zorganizowanych zajęciach dydaktyczno-wychowawczych, w instytucjach oświatowych takich jak: szkoły, przedszkola, kursy, placówki pozaszkolne.\nNie może być osobą, która ma za zadanie przygotowywać dobrych wychowawców, nie będąc sam wychowawcą\nRejestracja: 06 wrz 2006, 10:16\nLokalizacja: HKA "Czogori"\nPost autor: Magheru » 23 kwie 2008, 14:05\nco nie oznacza, że osoby nie prowadżace pjo chcemy wyrzucić. Owszem są potrzebne, jednak jakoś nie widzę powodu by np. korzystaly one z form dokształcania skierowanych do drużynowych skoro nie są na tyle pewni i powołani do pracy z młodzieżą.\nZ każdego szkolenia oprócz kawy i ciastek zawsze mozna wynieść spinacze. A tak bardziej serio to wg. mnie głównym celem szkoleń nie jest podwyzszanie kapitału kulturowego ich uczestników< choć to niejako jest realizowane choćby poprzez formę> ale rozwijanie i pozyskiwanie nowych umiejętności. Specjalizowanie się w danym zakresie.\nI o ile sensownym i logicznym wydaje mi się wymóg posiadania doświadczenia w prowadzeniu drużyny przez komendantów, o tyle nie widzę powodu takich wymagań np. wobec skarbników czy szefów biur.\n"Jeśli zobaczysz iskrę w oczach zucha dokonaj wszelkich starań by nie zgasła, gdy ujrzysz dogasający żar w spojrzeniu wędrownika pozwól mu zapłonąć na nowo"\nHarcerski Krąg Akademicki "Czogori" w Olsztynie\nPost autor: sikor » 23 kwie 2008, 15:01\nMagheru pisze: ... o tyle nie widzę powodu takich wymagań np. wobec skarbników czy szefów biur.\nBo to w żadnym przypadku nie muszą być instruktorzy.\nAdaś pisze: Ja jestem akurat przeciwnikiem dogmatu instruktor=drużynowy,.../\nJa właściwie też jestem przeciwnikiem głupich dogmatów. No bo dlaczego na człowieka murującego domy mam mówić murarz, na czyszczącego kominy - kominiarz, na naprawiającego pojazdy - mechanik itd... jeśli możnaby na murarza układacz, na kominiarza - hydraulik a na mechanika - grzebacz. Precz z dogmatami.\nOstatnio zmieniony 23 kwie 2008, 15:15 przez sikor, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Magheru » 23 kwie 2008, 15:25\nw istocie , nie muszą. Ale często są. Bo bez podkładki i mundurka w tej organizacji niewiele masz do powiedzenia, chociaż działasz. Ale wystarczy wyblakła filcówka pod Krzyżem i już masz respect. Ale to już moje własne dygresje...\nRejestracja: 12 wrz 2006, 14:17\nLokalizacja: 28 DSH "Antares"\nPost autor: mag » 23 kwie 2008, 16:35\nNie do końca jestem przekonana do stawiania sprawy wyłącznie w kategoriach instruktor = drużynowy (czy ex-drużynowy)...\nInstruktor = wychowawca - owszem. Ale wydaje mi się (taka konstrukcja myślowa ) że można być wychowawcą, nie będąc bezpośrenio drużynowym. Różnie to się układa..\nI widzę też miejsce dla instruktorów, pracujących na innych polach - promocja, nawet program np. I ich praca może wcale nie musi tracić na "wychowawczości"...\nCo oczywiście nie zmienia faktu, że nie bardzo wyobrażam sobie, żeby drużynowym wskazywał drogę działania ktoś, kto nigdy drużyny nie prowadził. Spotkałam takie osoby kiedyś na kursie - i coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że "czegoś" im brakowało.\nphm. Magda Lenartowicz HR\ndrużynowa 28 DSH "Antares"\nHufiec ZHP Opole-Miasto\nRejestracja: 28 sie 2006, 13:28\nSkontaktuj się z Mysiek\nPost autor: Mysiek » 23 kwie 2008, 21:19\nmag pisze: Nie do końca jestem przekonana do stawiania sprawy wyłącznie w kategoriach instruktor = drużynowy (czy ex-drużynowy)...\nA co powiesz ludziom od siebie z drużyny którzy takiego "instruktora" spotkają na ulicy?\n- To jest człowiek, który w życiu harcerskim nie osiągnął nic więcej poza zdobyciem podkładki.\nPamiętaj, że zobowiązanie instruktorskie mówi: "...Wychowam swego następce...", co jasno sugeruje że instruktor musi być wychowawcą, a wychowawcami są drużynowi, przyboczni i zastępowi.\n"Nie kłaniać się nikomu i nigdy bez potrzeby" - J.Piłsudski\nRejestracja: 12 cze 2006, 21:13\nLokalizacja: 4 DH "Delta"\nPost autor: kosmaty » 23 kwie 2008, 21:46\nPozwolę się nie do końca zgodzić z przedmówcą... wydaje mi się, że komendant, programowiec, kształceniowiec itd. też są wychowawcami mimo, że nie prowadzą drużyn...\nphm. Rafał Talar HR\nPost autor: sikor » 23 kwie 2008, 21:58\nDrużynowy jest zawsze wychowawcą. A ludzie o których piszesz bywają. Niestety funkcje zarządzające w organizacji mają z wychowawstwem mało współnego.\nWidzisz to jest tak że ludzie ci jeśli mieliby być wychowawcami to muszą prowadzić swoje jednostki. Np Komendant Hufca szarą drużyne albo chociaż zastęp składający się z drużynowych. Bo wychowywać przez gadanie na odprawach to sobie można... To samo dotyczy kształceniowca. Jeśli chce kształcić to powinien pokazac że ma o tym pojęcie. I to nie przy pomocy odznak czy świstków z kursów a przy pomocy wychowanych przez siebie ludzi.\nPost autor: Mysiek » 23 kwie 2008, 22:01\nkosmaty pisze: Pozwolę się nie do końca zgodzić z przedmówcą... wydaje mi się, że komendant, programowiec, kształceniowiec itd. też są wychowawcami mimo, że nie prowadzą drużyn...\nŻeby daleko nie szukać:\npisze: Komendant hufca – instruktor harcerski kierujący zarządem hufca - jednostki terenowej w ogólnopolskich organizacjach harcerskich, o zasięgu terytorialnym odpowiadającym najczęściej powiatowi lub gminie.\nW ZHP komendant hufca, jest wybierany przez zjazd hufca na czteroletnią kadencję. Komendant hufca może pełnić swoją funkcję maksymalnie dwie kadencje. Po tym czasie należy wybrać innego komendanta. Komendant kieruje pracą komendy hufca i działalnością hufca, prowadzi gospodarkę finansową przy pomocy skarbnika hufca. Wydaje też rozkazy i reprezentuje hufiec na zewnątrz. Komendant ma przynajmniej jednego zastępcę. Oznaką pełnienia funkcji komendanta hufca jest sznur srebrny poczwórnie pleciony, noszony z lewego ramienia.\nWidzisz tu coś o wychowywaniu?


Komputery i Internet - Warszawski katalog prywatnych stron\nJeżeli chcemy nabyć jakiś modny prezent to odnajdziemy to wszystko w sklepie internetowym z prezentami. Tam znajduje się to wszystko, co jest niesłychanie popularne wśród młodszych jak i starszych, dlatego pożądane byłoby będzie to sobie zbadać. Gadżetów do wyboru mamy niesłychanie mnóstwo, dlatego nie pozostaje nam nic innego jak...\nwww.adkprint.pl a serwis drukarek Brother Wrocław\nKażdy sprzęt elektroniczny po okresie ulega zniszczeniu. Czasami poniektóre jeszcze da się naprawić. Jednak, co wykonać, gdy nie znamy się na danym sprzęcie? Najlepszym rozwiązaniem może okazać się serwis drukarek Wrocław. Wiele osób nie korzysta z usług takich firm. Uważają, że jak coś się zepsuło, to trzeba od razu zakupić nowe...\nNa rynku jest sporo firm, jakie wykonują projektowanie stron Łódź. Takie agencje wiedzą, co jest potrzebne naszej marce, aby dotarła ona do większej ilości odbiorców. Jak wiemy, w ostatnim okresie niesłychanie wiele firm, ogłasza swoje usługi lub produkty w internecie. Nie chodzi tu tylko o biznesy internetowe. Coraz więcej stacjonarnych...\nNa nieszczęście dyski twarde wieczne nie są i jeżeli mamy pecha to nagle może się okazać, że ważne dla nas dane zostały utracone. Co wówczas? W takie sytuacji pomoże nam serwis komputerowy, który jest na wszystko przygotowany. Pracują tam osoby, które są w stanie odzyskać dane z dysku twardego, jeżeli jest uszkodzony. Oddając w ich ręce...\nPożyczki przez internet są bardzo sławne. Nic w tym dziwnego, biorąc kredyt online, zazwyczaj niewymagane są od nas zbyt duże formalności. Pożyczka może zostać nam udzielona tylko na dowód osobisty. Mnóstwo firm pożyczkowych udziela właśnie takich kredytów nawet na kilka tysięcy zł. Biorąc pożyczki pozabankowe bez zaświadczeń, musimy być...\nKażdy z nas na pewnym etapie swojego życia może mieć kłopoty finansowe. Niespodziewane wydatki dopadają nas z reguły w okresie, gdy nie posiadamy żadnych oszczędności. W ostatnim okresie niezwykle sławne stały się pożyczki pozabankowe przez Internet. Różnią się one od zwykłych kredytów bankowych, przede wszystkim tym, iż nie...\nSporo osobom mogą zdarzyć się dodatkowe wydatki, jakich się nie spodziewali. Wielokrotnie takie osoby zastanawiają się, skąd wziąć prędko pieniądze. Nieraz nie mają odłożonych oszczędności i muszą zaciągnąć kredyt. Niestety nie wszyscy mają zdolność kredytową i często banki odmawiają udzielenia kredytu. W takich sytuacjach najlepszym...\nPotrzebujesz prędko gotówki na nowy sprzęt AGD, naprawę pojazdu, czy opłacenie bieżących rachunków? W internecie możemy odszukać sporo propozycji, które przedstawiają pożyczki dostosowane do naszych potrzeb. Biorąc kredyt przez internet, należałoby wiedzieć, na co najniezwyklej zwracać spostrzeżenie. Przede wszystkim musimy zastanowić...\nSporo osób marzy o kominku w salonie i spędzanie przy nim zimnych wieczorów. Niestety nie wszyscy mogą sobie pozwolić na tego typu urządzenia. Zdarza się, że nie mamy ogromnych pieniędzy, aby pozwolić sobie na zamontowanie kominka. Na rynku możemy znaleźć tanie kominki kraków, które również mogą spełnić nasze oczekiwania. Wolnostojące...\nStrona internetowa naszej firmy winna wyglądać fachowo i tym samym być funkcjonalna. Dzięki niej będziemy mogli dotrzeć do dużo odbiorców, a także zwiększyć sprzedaż swoich produktów lub usług. Dlatego znaczące jest, aby wybrać odpowiednią firmę, która wykonuje strony internetowe Łódź. Skorzystanie z pomocy profesjonalistów, daje nam...\nStworzenie własnej strony internetowej nie będzie bezproblemowym zadaniem. Do wyboru mamy sporo rodzajów stron, jakie w indywidualny sposób dopasowujemy do oczekiwań, jakie mamy. Najlepiej żeby strony internetowe Zgierz tworzyła firma z niesłychanie dużym doświadczeniem. Wówczas uwzględnią w projekcie to wszystko, na czym nam zależy...\nKażda firma, jaka działa na rynku powinna pamiętać o tym, aby trafnie się promować i docierać do potencjalnych klientów za pomocą najlepszych kanałów sprzedażowych. Wybieranie dlatego oferty na tworzenie stron internetowych Dębica może być niesłychanie komfortowe i może sprawdzić się niesłychanie dobrze. Na stronie internetowej można...\nPsychologia w życiu człowieka odgrywa wielkie znaczenie i ma niesłychanie mocno przekłada się na wiele podejmowanych przez niego decyzji. Można znaleźć między innymi odpowiedź na pytanie jak poradzić sobie ze złością. Posiadając taką wiedzę możliwe jest znacznie sprawniejsze kontrolowanie swoich emocji oraz reakcji na niesłychanie dużo...


Kulinarnie.naszemiasto.pl Zabrze - NaszeMiasto.pl\nCzytaj najnowsze artykuły, oglądaj zdjęcia oraz filmy. Wybierając dziedzinę "Kulinarnie.naszemiasto.pl Zabrze" masz szybki dostęp do najciekawszych treści o tej tematyce.\nZlot Food Trucków w Sosnowcu. Przyjechały do Parku Sieleckiego....\nPrawda czy fałsz? Czy te fakty o życiu codziennym w PRL są prawdziwe? QUIZ\nJakie kąpieliska są czynne w Zabrzu 5.08.2020?\nW Zabrzu spadnie deszcz. Sprawdź prognozę do 15.08.2020


Jaką żoną jest Agnieszka Radwańska? Dawid Celt o wadach tenisistki\nMąż Agnieszki Radwańskiej wyjawił jej wstydliwe sekrety. Zdradził, co najbardziej go w niej denerwuje\nStrona główna » Newsy » Mąż Agnieszki Radwańskiej wyjawił jej wstydliwe sekrety. Zdradził, co najbardziej go w niej denerwuje\nAgnieszka Radwańska Dawid Celt ślub\nJaką żoną jest Agnieszka Radwańska?\n22 lipca 2017 roku Agnieszka Radwańska i Dawid Celt stanęli na ślubnym kobiercu! Cała polska śledziła ich bajkowy ślub i spektakularne kreacje panny młodej. Z okazji pierwszej rocznicy ich ślubu VIVA! przypomniała kilka sekretnych zwierzeń małżonków. Jak wyglądał początek ich znajomości?\nJuż wtedy pracowaliśmy razem, a nasze uczucie zaczynało kiełkować. Z jednej strony myślałem, że to superdziewczyna i chciałbym, żebyśmy byli razem, a z drugiej miałem mnóstwo rozterek. Po pierwsze, wydawało mi się, że to może skomplikować nasze relacje zawodowe. A po drugie, myślałem, że ona jest nie dla mnie – zna ją cały świat, jest bardzo popularna, czyli jesteśmy z dwóch różnych światów. Zastanawiałem się, jak mógłbym zaimponować takiej dziewczynie. Próbowała się wprosić na kawę, a ja nie mogłem się zdecydować – wyjawił Dawid.\nAgnieszka Radwańska skwitowała tę wypowiedź krótko:\nNa pierwszą zapraszał mnie chyba z pół roku. Obiecywał i obiecywał…\nCzy małżonkowie, którzy pracują również ze sobą zawodowo często się kłócą?\nNikt nikogo kawą nie oblewa. Talerze też mamy w komplecie. W ogóle rzadko się kłócimy. Oby wszyscy kłócili się tak jak my. Mi wystarczy emocji, stresu i nerwów związanych z tenisem. Jeśli jeszcze w domu byłoby nerwowo, to byłoby tego za dużo – wyjawiła Agnieszka.\nOkazuje się, że najlepsza polska tenisistka jest sporą bałaganiarą, na szczęście kochany małżonek z przyjemnością po żonie sprząta:\nAga jest większą bałaganiarą ode mnie i muszę po niej sprzątać. Nic mnie jednak nie denerwuje tak jak jej wszędzie porozrzucane buty. Już nie wiem, gdzie je upychać. I słynne torebki, które kupuje sobie po każdej wygranej. Pal sześć z torebkami! Buty to jest koszmar! Gdy na wejściu widzę czterdzieści rozrzuconych par to od razu mnie szlag trafia – wyznał Dawid.\nOznacza to, że Agnieszka z Dawidem wiodą w miarę normalne życie.\nAgnieszka Radwańska zmaga się z chorobą! Jest w ciężkim stanie!\nedyta górniak ma romans z instruktorem\n18 sierpień znak zodiaku\nTagi: Agnieszka Radwańska | Dawid Celt


Gdańsk Chmielna, mieszkania do wynajęcia » nportal.pl\nJesteś tutaj nportal.pl mieszkania pomorskie Gdańsk Gdańsk Chmielna\nMieszkania do wynajęcia: Gdańsk, Chmielna\nZnaleziono 34 ogłoszenia, średnia cena 2657 zł (58 zł/m²)\nAPARTAMENT W NOWO WYBUDOWAŁEJ NOWOCZESNEJ INWESTYCJI. CENA WYNAJMU 1.900 ZŁ. NETTO + VAT OD FIRMY - MOŻLIWOŚĆ ODLICZENIA VAT. PIĘTNE MIESZKANIE W DOSKONAŁEJ LOKALIZACJI KILKA KROKÓW OD STAREGO MIASTA, A JEDNAK W CISZY I SPOKOJU. MIESZKANIE NA 1 PIĘTRZE Z MIEJSCEM W HALI GARAŻOWEJ. Piękne mieszkanie położone w nowym apartamentowcu znajdujące się na 1 piętrze, składa się z pokoju z aneksem kuchennym, pokoju, łazienki i przedpokoju. Mieszkanie całkowicie umeblowane łącznie z dwoma telewizorami ( w cenie), co sprawia, iż osoba najmująca dostaje gotowy\nApartament zlokalizowany w Śródmieściu przy ul. Chmielnej Inwestycja na WYSPIE SPICHRZÓW. Słoneczny 2 pokojowy apartament położony na 1 piętrze w siedmio kondygnacyjnym budynku z 2018 roku (winda). Pokój dzienny z aneksem kuchennym + sypialnia + łazienka z toaletą + przedpokój. Z jednego z pokoi wyjście na obszerny balkon. Kuchnia zabudowana na wymiar, kompletnie wyposażona (zmywarka, lodówka, zamrażarka, płyta grzewcza, piekarnik, pochłaniacz powietrza, ekspres do kawy, naczynia, sztućce. itp.). Łazienka z prysznicem, łącznie z wc. Drzwi wejściowe\nDo wynajęcia nowy - nigdy nie zamieszkały, przestronny, 2 pokojowy apartament o wysokim standardzie w Śródmieściu (Wyspa Spichrzów) Apartament znajduję się w apartamentowcu przy ulicy Chmielnej wybudowanym w 2018r co czyni go idealną propozycją dla osób poszukujących nieruchomości klasy premium w niedalekiej odległości od centrum Gdańska, oraz z dogodnym dojazdem wieloma środkami transportu. Lokalizacja nieruchomości umożliwia nam również relaks od codziennego tłoku i gwaru (znajduję się na uboczu) oraz daje nam ogromne możliwości do spacerowania i nie\nWygodny, nowocześnie zaprojektowany, dwu pokojowy apartament położony w centrum Gdańsk przy ul. Chmielnej. Tylko na wynajem długoterminowy - miń 1 rok. Wygodny salon z częścią wypoczynkową i jadalnianą. Kuchnia w pełni wyposażona (piekarnik, płyta, lodówka, zamrażarka) - połączona z salonem. Wygodna sypialnia z łóżkiem dla dwóch osób utrzymana w jasnych kolorach. Duża szafa w holu. Dodatkowe szafy w sypialni. Na wyposażeniu mieszkania komplet talerzy/garnków itp. Do mieszkania przynależy miejsce postojowe w hali garażowej oraz komórka lokatorska. Do\nAPARTAMENT W INWESTYCJI WATERLANE ISLANDI wGdańsku znajduje się nad samym brzegiem Motławy, z widokiem narzekę ihistoryczną starówkę Gdańską. Dla wygody przyszłych mieszkańców zaprojektowano strefę wypoczynkową z krytym basenem isaunami oraz szereg udogodnień mających zagwarantować najwyższe poczucie komfortu ibezpieczeństwa. Lokalizacja wsąsiedztwie głównych arterii komunikacyjnych, zapewniająca swobodny dojazd donajważniejszych atrakcji Gdańska oraz tras wylotowych z miasta. Stąd blisko doDworca Głównego, Teatru Szekspirowskiego, ulicy Długiej z\nSzanowni Państwo, Przedmiotem niniejszego ogłoszenia jest możliwość DŁUGOTERMINOWEGO, tj. najchętniej DWULETNIEGO(włączając w ten okres czas wakacji) wynajmu 2-pokojowego apartamentu o powierzchni ok. 47,29m2 usytuowanego na 2 piętrze inwestycji CHMIELNA PARK zlokalizowanej w Gdańsku na Wyspie Spichrzów oraz wybudowanej przez znanego w Trójmieście dewelopera - firmę INPRO. Za dodatkową dopłatą istnieje możliwość wynajęcia miejsca parkingowego położonego w hali garażowej na poziomie parteru. CHMIELNA PARK to wielokrotnie wyróżniana inwestycja o\nNowoczesne, jasne, modnie wykończone mieszkanie w samym centrum Gdańska znajdujące się na prestiżowym osiedlu dewelopera Inpro - Chmielna Park. Doskonała lokalizacja. Bezpośrednia bliskość pełnego atrakcji Starego Miasta i jednocześnie wody oraz terenów zielonych czynią to mieszkanie idealnym miejscem do życia. Osiedle jest strzeżone i monitorowane 24h/dobę. Na parterach budynków znajdują się sklepy oraz modne restauracje. Infrastruktura osiedla jest wykonana w wysokim standardzie i z troską o Mieszkańców. Na osiedlu znajduje się plac zabaw, oraz\nDwupokojowe mieszkanie położone w Gdańsku Śródmieściu w nowym budynku oddanym do użytku w roku 2018. W okolicy wyłącznie nowa zabudowa mieszkaniowa w podwyższonym standardzie wykończenia oraz towarzysząca temu infrastruktura. Nieruchomość położona w cichym i spokojnym miejscu Gdańska a jednocześnie zaledwie kilkaset metrów od ścisłego centrum i starówki. W skład mieszkania wchodzi pokój dzienny z aneksem kuchennym, oddzielna sypialnia, łazienka z wc, przedpokój. Całość wykończona i wyposażona w podwyższonym standardzie. Do mieszkania przynależy również\nPiękny apartament położony w prestiżowej inwestycji "Chmielna Park" w Gdańsku Śródmieściu. Ten Elegancki Apartamnet o powierzchni 79m2 składa się z trzech przestrzennych i jasnych pomieszczeń. Wchodząc do mieszkania znajdujemy się w dużym holu który prowadzi nas do jasnego i przytulego salonu z aneksem kuchennym, możecie się rozsiaść na wygodnej kanapie, zaserwować wykwintne danie lub skorzystać z uroków pięknego dużego i słonecznego tarasu, z którego roztacza się widok na rzekę Motławę i ruiny starego spichlerza. W dalszej cześci apartemntu\nZapraszamy serdecznie do Apartamentu w nowoczesnym i ekskluzywnym osiedlu Chmielna Park. Inwestycja znajduje się w Centrum Apartament składa się z salonu z aneksem kuchennym ( z łóżkiem małżeńskim), łazienki oraz balkonu. Do apartamentu przynależy miejsce postojowe w hali garażowej. Do ceny najmu należy doliczyć opłaty w wysokości ok. 500 pln (prąd, woda, WIFI, TV). Oferta ważna od 15.11.2018. Prezentowana oferta ma charakter informacyjny, nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art. 66 par. 1 Kodeksu Cywilnego.\nNa Wynajem luksusowy apartament w centrum miasta ! - apartament jest w pełni umeblowany, - składa się z sypialni, salonu z aneksem, łazienki oraz balkonu, - jego całkowita powierzchnia to 47 m2, - w świetnej lokalizacji - Śródmieście. - znajduje się w kompleksie Waterlane Island, - piękny widok - na panoramę Motławy, - osiedle monitorowane i strzeżone, - w bliskiej okolicy znajdują się liczne punkty handlowo-usługowe oraz przystanki komunikacji miejskiej, - do lokalu przynależy podziemne MIEJSCE PARKINGOWE, DODATKOWE OPŁATY ok. 700zł + prąd według\nDziękuję, że zechcieliście Państwo obejrzeć moją propozycję wynajmu dwupokojowego mieszkania na ulicy Chmielnej w Gdańsku. Nieruchomość wykończona w bardzo wysokim standardzie, cenione biuro architektoniczne tak zaprojektowało apartament, aby każdy spędzony dzień był wyjątkowy i dodawał wiele radości do dnia codziennego. Na powierzchnię 40m2 składają się: przestronny salon z balkonem otwarty na jasny aneks kuchenny, sypialnia z dużą szafą zabudowaną, przedpokój, z zabudową typu Comandor, łazienka. W cenie najmu do dyspozycji prywatne miejsce w hali\nOsiedle Chmielna Park to nowoczesna architektura, bliskość wody oraz liczne udogodnienia jakie niesie ze sobą życie w śródmieściu. Sąsiedztwo zabytkowej starówki sprawia, że osiedle jest prestiżowym miejscem dla ludzi ceniących komfort i jakość życia. Budynek został oddany do użytku w 2016 roku, posiada windy, plac zabaw, garaż podziemny, ochronę oraz monitoring. Mieszkanie znajduje się w spokojnej okolicy nad rzeką Motławą, zaledwie 10 min od Starego Miasta, w pobliżu znajdują się małe sklepiki, restauracje oraz atrakcje turystyczne. 13 km od\nZapraszamy Państwa do apartamentu znajdującego się w budynku Chmielna Park. Apartament zlokalizowany jest blisko Starego Miasta Gdańska w sąsiedztwie znajduje się Motława oraz Wyspa Spichrzów. Oferowany do wynajęcia Apartament składa się z sypialni, salonu z aneksem kuchennym, łazienki oraz balkonu. Apartament jest w pełni wyposażony i umeblowany. Do kwoty podanej w ogłoszeniu należy doliczyć opłaty ok. 700 pln (woda, energia elektryczna, WIFI, TV). Do mieszkania przynależy miejsce w hali garażowej. Oferta dostępna od listopada. Prezentowana oferta ma\nObiekt położony jest na Wyspie Spichrzów, blisko Starówki w Gdańsku. Jest to idealna lokalizacja dla fanów sportów wodnych oraz tych, którzy cenią sobie ciszę i spokój. W pobliżu znajduje się wiele atrakcji turystycznych. W niedalekiej odległości funkcjonuje wypożyczalnia kajaków ,,Żabi Kruk”. Apartament charakteryzuje się wysokim standardem, posiada aneks kuchenny, wyposażony w zmywarkę do naczyń, piekarnik, lodówkę, płytę kuchenną, czajnik i ekspres do kawy. Salon posiada część wypoczynkową z sofą, stolikiem i telewizorem z płaskim ekranem. Z salonu\nNowoczesne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 48m2 usytuowane na osiedlu Chmielna park, to połączenie nowoczesnej architektury z malowniczym krajobrazem Wyspy spichrzów. Nieruchomość składa się z sypialni, dużego salonu z wydzieloną jadalnią i otwartą kuchnią, łazienki oraz przedpokoju. Do mieszkania przynależy także balkon. Apartament wyposażony jest w wysokiej klasy sprzęt AGD i RTV, w kuchni nowoczesna zabudowa, w łazience pralka oraz duża kabina prysznicowa z deszczownicą. Nieruchomość jest bardzo dobrze zlokalizowana. W pobliżu pełna infrastruktura\nNowe mieszkanie (32 m 2) kompletnie urządzone z w pełni wyposażonym, salon z aneksem kuchennym, sypialnia, duża łazienka oraz garderoba i taras. Urządzone ze smakiem. Nowe budownictwo, ochrona, miejsce parkingowe, internet, kablówka, sejf. Świetna lokalizacja, - 10 min spacerem do Starówki. Dookoła punkty usługowe, sklepy i restauracje. Widok z tarasu na Motławę i Stare Miasto. Wynajem na minimum 6 miesięcy. Czynsz najmu: 2000 zł + opłat za media (ok 400 zł) + media licznikowe miesięcznie) Kaucja: 2000 zł. Wolne od zaraz. Wynajem długoterminowy.\nZapraszam serdecznie do Apartamentu w nowoczesnym i ekskluzywnym osiedlu AURA. Apartament składa się z salonu z aneksem kuchennym, sypialni, łazienki oraz balkonu. Do lokalu przynależy miejsce postojowe w hali garażowej. Budynek z windą. Do ceny najmu należy doliczyć opłaty w wysokości ok. 600 pln (prąd, woda, WIFI, TV). Oferta ważna od 16/10/2018. Prezentowana oferta ma charakter informacyjny, nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art. 66 par. 1 Kodeksu Cywilnego.\nZamieszkaj na gdańskim Śródmieściu w komfortowym, nowoczesnym mieszkaniu z halą garażową! LOKALIZACJA: Mieszkanie znajduje się w kompleksie nowoczesnych budynków przy ul. Chmielnej na terenie gdańskiego Śródmieścia. Lokalizacja ta cechuje się w pełni rozwiniętą infrastrukturą handlowo-usługową, a także bliskim sąsiedztwem terenów rekreacyjnych i spacerowych (do Motławy 3 min, na gdańską Starówkę 15 min). Miejsce to jest również świetnie skomunikowane - do tramwaju i autobusu kilkuminutowy spacer. MIESZKANIE: Przytulny apartament o powierzchni 48 m2\nAtrakcyjny dwupokojowy apartament zlokalizowany w nowym apartamentowcu Waterlane Island przy ulicy Chmielnej w Gdańsku. Składa się z salonu połączonego z aneksem kuchennym, sypialni oraz łazienki. Apartament w pełni umeblowany i wyposażony. Przynależy do niego miejsce postojowe w hali garażowej. Do lokalu przylega duży, słoneczny balkon. WATERLANE ISLAND to luksusowy apartamentowiec zlokalizowany tuż nad brzegiem Motławy. Do dyspozycji mieszkańców i gości jest wypoczynkowa strefa SPA: basen z widokiem na rzekę, jacuzzi, sauna i siłownia. Funkcjonalne\nLOKALIZACJA: Gdańsk - Śródmieście - Wyspa Spichrzów, na której znajduje się nieruchomość mieści się w ścisłym centrum Śródmieścia, okolona rzeką Motławą, co wpływa niewątpliwie na unikatowość miejsca. W pobliżu znajdują się najstarsze zabytki Starego Gdańska, urokliwe uliczki, szereg restauracji, punktów gastronomicznych, sklepów oraz obiektów kultury. W odległości ok 100m od lokalu mieszczą się przystanki komunikacji miejskiej. W sąsiednim budynku sklep spożywczy oraz restauracje. OBIEKT: 5-piętrowy budynek o nowoczesnej bryle, wybudowany w roku 2016.\nPosiadamy do wynajęcia atrakcyjny apartament położony na 5 piętrze luksusowego budynku "Chmielna Park" przy ulicy Chmielnej 71. Do dyspozycji Najemcy apartament o pow.użytkowej 48,00 m2, który składa się z salonu (rozkładana sofa, TV LG 42"), funkcjonalnego aneksu kuchennego (wyposażonego w lodówkę,płytę indukcyjną, zmywarkę do naczyń oraz pralkę), sypialni (łóżko typu Queen size, duża szafa), łazienki (wyposażonej w prysznic), a także przynależącego do niego miejsca postojowego w podziemnej hali garażowej oraz komórki lokatorskiej. Inwestycja "Chmielna\nPosiadamy do wynajęcia słoneczny, 2 pokojowy apartament,położony na 5 piętrze luksusowego budynku "Chmielna Park"przy ulicy Chmielnej 71. Apartament ma powierzchnie 46 m2 i przynależy do niego miejsce postojowe w podziemnej hali garażowej oraz komórka lokatorska. Mieszkanie składa się z: salonu (rozkładana sofa, TV LG 42"), funkcjonalnego aneksu kuchennego (wyposażonego w lodówkę,płytę indukcyjnąi, zmywarkę do naczyń, pralkę), sypialni (łóżko typu Queen Size, duża szafa), łazienki (wyposażonej w wannę). Budynek "Chmielna Park" znajduje się w samym sercu


Maria Czubaszek. Ostatni dymek [Maria Czubaszek, Sergiusz Pinkwart] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00172 002850 20667514 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Maria Czubaszek, Sergiusz Pinkwart Liczba stron:\nISBN: 978-83-7700-273-5 Data wydania: 2017-04-10\nSpis treści Karta tytułowa Karta redakcyjna Zamiast wstępu Część I. Wyszłam, zaraz wracam Ksiądz Kazimierz Sowa Kiedy jedni widzieli w niej diabła z rogami, ja miałem wrażenie, że czasem zostawia za sobą cień skrzydeł Iza Bartosz Nigdy nie zgadniecie, do jakiego celu Maria Czubaszek używała lakieru do włosów Zbigniew Mikołejko Podzielaliśmy tę samą religię. Byliśmy namiętnymi palaczami domagającymi się dla siebie pewnych wolności Barbara Wrzesińska O czym rozmawiają kobiety? Naprawdę chce pan wiedzieć? Jest pan na to gotowy? Stefan Friedmann Zanim Marysię poznaliśmy, już wiedzieliśmy, że ktoś taki jak Czubaszek musi istnieć i że jej bardzo potrzebujemy Grzegorz Miecugow Praca z nią była przyjemnością. Tylko − do licha! − czemu się mnie bała? Krzysztof Materna Marysia stała się w Warszawie moją opiekunką satyryczną Artur Andrus Marysia na wszystko patrzyła z dużym dystansem. A na siebie – z największym Małgorzata Raducha Marysia, którą znałam, była zupełnie inna, niż łatki, które jej przypięto Marcin Meller Wszystko jej się wybaczało, bo była absolutnie urocza Michał Ogórek Marysia była taka sama prywatnie, jak publicznie. I to jest chyba najfajniejsze, co można powiedzieć o człowieku Lech Zubilewicz Byłem nadwornym kierowcą Gabriela Niedzielska Bardzo lubiła spotkania w bibliotekach i rozmowy z osobami, które tam przychodzą. Mówiła mi: – Gabrysiu, to są inni ludzie! Część II. Dzień dobry, jestem z kobry, czyli jak stracić przyjaciół w pół minuty i inne antyporady Jak pić wódkę najbardziej niezdrowo Największa przyjemność w życiu Jak przeżyć 12 kaw dziennie Jak nie prowadzić się zdrowo i pracowicie Przez sport do kalectwa Jeśli dieta, to najlepsza parówkowa Jak zniechęcić się trwale do podróżowania O wyższości pokera nad brydżem Czego się nie robi kotu. Ani psu Jak serdecznie nie znosić starości Jak nie pójść na randkę z Woodym Allenem Jak wykiwać Urbana Jak zostać gwiazdą „Playboya” Do czego wykorzystać satyryka Jak spędzić urlop w Kazimierzu i nic nie zobaczyć Jak jeździć z fasonem samochodem do pracy Jak nie umieć nikomu odmawiać Jak się zakochać w alkoholiku Jak napisać książkę metodą dzięcioła Jak stracić wiarę w Boga Jak zwariować z miłości Jak pożyczać pieniądze, żeby stracić źródełko Jak dbać o budżet telewizji kosztem własnej kieszeni Po co zarabiać pieniądze Jak płacić niebotyczny czynsz Jak popełniać gafę za gafą w towarzystwie księdza Jak rozmawiać z politycznym przeciwnikiem Jak chłopu pokazać jego miejsce Jak mieć niepopularne poglądy Jak zostać matką od razu dorosłego syna Jak nie zostać politykiem Do czego nie nadają się kobiety Jak przetrwać stanik wojenny Jak się nie przyjaźnić z kobietami Jak można mnie łatwo załatwić Jak nie zaśmiecać sobie głowy zbędnymi informacjami Jak dobrze być złośliwym Jak dać się nabrać internetowi Jak wymyślić całego Kazia Jak przegrywać z Wikipedią Okładka\nCopyright © Sergiusz Pinkwart, Czerwone i Czarne Projekt okładki Paweł Panczakiewicz/PANCZAKIEWICZ ART.DESIGN Zdjęcie na okładce Grażyna Gudejko/Studio Gudejko, sesja wykonana dla firmy Hairlab. Zdjęcia wewnątrz książki Michał Dębiński/Forum, Roman Kotowicz/Forum, Bohdan Majewski/Forum, Jan Bogacz/Forum, Krzysztof Kuczyk/Forum, Maciej Zienkiewicz/Agencja Gazeta Korekta Beata Saracyn Skład Tomasz Erbel Wydawca Czerwone i Czarne Sp. z o.o. S.K.A. Rynek Starego Miasta 5/7 m. 5 00-272 Warszawa Wyłączny dystrybutor Firma Księgarska Olesiejuk Sp. z o.o. sp. j. ul. Poznańska 91 05-850 Ożarów Mazowiecki www.olesiejuk.pl ISBN 978-83-7700-273-5 Warszawa 2017 Skład wersji elektronicznej pan@drewnianyrower.com\nPrzepraszam, że ja tak ciągle o tej śmierci, ale to mój ulubiony temat. – Pani Maria sięgnęła po papierosa i pstryknęła zapalniczką. – Właściwie to nie mam z tym żadnego problemu. Mogłabym umrzeć choćby dziś, ale martwi mnie jedna rzecz. Jak już umrę, to będę musiała rzucić palenie, prawda? A palić bardzo lubię... – Chciwie wciągnęła dym, a po chwili wypuściła z płuc czarną, gryzącą chmurę. Wstrzymałem oddech, czekając, aż stężenie nikotyny w ciasnym, ciemnym pokoiku nieco się obniży. Była wczesna jesień 2015 roku. Od pół roku pracowaliśmy wspólnie nad książką. Dziś miało być nasze ostatnie spotkanie. Oczywiście żadne z nas nie wiedziało, co nam przyniesie przyszłość, że ścigamy się z czasem, bo za pół roku ja będę już mieszkał w Anglii, a pani Maria odejdzie na zawsze – w nicość – jak wówczas uważała. Ale tego dnia jeszcze oboje staraliśmy się wykrzesać z siebie jak najwięcej. Pani Maria przyjęła mnie ogromną porcją lodów, przyniesionych w plastikowym pudełku z supermarketu. Nie przepadałem za lodami, ale alternatywą były parówki. Niczego więcej Maria Czubaszek nie miała w lodówce, a zawsze, gdy do niej przychodziłem, czuła się w obowiązku, by mnie czymś ugościć. Piłem więc herbatę, jadłem roztapiające się lody i wdychałem smoliste opary papierosów. W maleńkim pokoiku mieściły się dwa fotele, niski stolik, masa szafek ze szpargałami i telewizor. Co kilka minut pani Maria łapała pilota i pogłaśniała dźwięk. Jednym uchem słuchała wiadomości, czasem coś komentując, jakby trenowała przed wieczornym wystąpieniem w Szkle kontaktowym. Gdy miała dobry humor, włączała lampkę, która rzucała na ścianę i czarny otwór drzwi setki kolorowych plamek. To prezent od najbliższego przyjaciela rodziny – Artura Andrusa, który pracował z nią wytrwale przy jej poprzednich książkach i przyniósł do tej wiecznie zadymionej świątyni promień światła, zapewne po to, by nie oszaleć. Bo pani Maria w ciemności i nikotynowym dymie czuła się doskonale. Z ogromnym sentymentem wspominała czasy, gdy niczym ćma barowa spędzała wszystkie wieczory, krążąc po kultowym warszawskim „szlaku hańby” – od SPATiF-u do Ścieku. Jako „dziewczyna z radia”, atrakcyjna nie tylko swoją błyskotliwą inteligencją, ale i subtelną urodą, była adorowana przez ówczesny kwiat inteligencji warszawskich salonów lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Dobrowolski, Minkiewicz, Przybora, Iredyński, Kofta, Janczarski... Swoje poczucie humoru ostrzyła, słuchając szermierki słownej dawnych mistrzów. To dlatego trudno ją było w naszych czasach czymkolwiek zaskoczyć. Ktoś po takiej szkole w XXI wieku mógł się nudzić, słuchając wywodów polityków czy celebrytów. Gdy zaczynaliśmy nasze spotkania, marzyło mi się wyciągnięcie od Marii Czubaszek barwnych opowieści o ludziach, z którymi przyszło jej żyć i pracować, zarówno w tamtych kolorowych czasach, jak i teraz. Jednak po kilku spotkaniach mój plan zaczął się niebezpiecznie sypać. Zamiast krwistych, skrzących się od anegdot portretów dostawałem ciąg dygresji o niezwykłym życiu i osobie, która wyłamywała się ze wszystkich schematów – zarówno w PRL-u, jak i we współczesnej III RP. Pani Maria w swoich opowieściach żonglowała faktami, czasami tę samą historię opowiadając mi kilkukrotnie, zmieniając tylko daty i nazwiska. W pewnym momencie zrozumiałem, że nie ma co upierać się przy swoim pomyśle, skoro dostaję na tacy coś, co jest dużo bardziej „Czubaszkowe”. Tak powstała książka Dzień dobry, jestem z kobry, czyli jak stracić przyjaciół w pół minuty i inne antyporady. Dla tych z Państwa, którzy nie mieli jeszcze okazji jej przeczytać, mamy niespodziankę – tekst zamieszczamy w drugiej części tej książki. Nie wiem, czy sama Maria Czubaszek zdawała sobie sprawę z tego, że w pewnym momencie zaczęliśmy pisać inną książkę. Oczywiście mówiłem jej to kilkukrotnie, a ona machinalnie przytakiwała. Ale myślami była zupełnie gdzie indziej. Próbowałem ją przekonać, by choć przeczytała gotowe rozdziały. Przynosiłem stosy kartek i kładłem jej na stoliku. Jestem pewny, że do nich nawet nie zajrzała. Motywem, który przewijał się od początku, od naszego pierwszego spotkania, była śmierć. Maria była zafascynowana tematem umierania. Może dlatego, że kiedyś próbowała sama sobie odebrać życie? A może dlatego, że większość jej przyjaciół (zarówno ludzi, jak i ukochanych psów) była już po tej „drugiej stronie”? Śmierć była dla niej zawsze atrakcyjnym tematem i punktem wyjścia do niezliczonych anegdot. W kwestiach eschatologicznych była raczej niewierząca. Nie spodziewała się zmartwychwstania, anielskich trąb, nieba, czyśćca czy piekła. Już bardziej była skłonna uwierzyć w zbawienie psów niż ludzi. Z drugiej strony – kompletna niekonsekwencja – w jakiś sposób cieszyła się, że dołączy do swoich bliskich. Nie znosiła pogrzebów i nigdy na nie nie chodziła. Z lekkim wstydem przyznawała, że nie odwiedzała nawet umierających przyjaciół. Może w ten sposób oddalała od siebie myśl o nieodwracalności śmierci? Mniej cierpiała, gdy odchodzili ludzie jej bliscy? Wmawiała sobie, że po prostu wyjechali albo są bardzo zajęci i nie mają czasu się spotkać ani nawet odebrać telefonu? Na pewno chciała ich zapamiętać w szczycie formy, przede wszystkim intelektualnej. Myśl, że zobaczy kogoś znajomego przykutego do szpitalnego łóżka, bezsilnego, przyłączonego do aparatury podtrzymującej wątłe, uciekające życie, ją przerażała. Swojej śmierci się nie bała. Co najwyżej tego, że będzie kłopotem dla ukochanego męża. Podświadomie czuła, że odejdzie pierwsza, a on, pozostawiony sam, będzie cierpiał, albo – co jeszcze gorsze – bezradny artysta nie poradzi sobie z trudnościami dnia codziennego. No i jeszcze te nieszczęsne papierosy. To może się wydawać komiczne, ale ona naprawdę martwiła się, że choroba pozbawi ją przyjemności palenia. Do szaleństwa doprowadzała ją myśl, że umrze i będzie leżeć w grobie, niezdolna do zapalenia papierosa. – Ile czasu trzeba, żeby robaki zaczęły się dobierać do ciała, które leży zamknięte w szczelnej trumnie? – zapytała mnie podczas naszego ostatniego spotkania, a ja poczułem, że po plecach przeszedł mi dreszcz. – Pani Mario, nie musi pani leżeć w trumnie. Przecież można poprosić o kremację. – To na pewno legalne? – upewniła się, sięgając po kolejnego papierosa. – Słyszałam, że Kościół jest raczej „nie tego” w sprawie kremacji. – To legalne i coraz bardziej popularne. Pozostaje po ciele kupka popiołu, którą zamyka się w urnie, i to wszystko. Żadnych robaków. Żadnego dźwigania trumny przez czterech podpitych osiłków. Czysto i szybko. Zamyśliła się, smakując dym z papierosa. – Czyli jest szansa...? – Na co? – Na to, że po śmierci jeszcze raz puszczę dymka. Roześmiała się, zadowolona, jak gdyby już zdecydowała, że zrobi śmierci ostatni, sztubacki dowcip. Cała Maria Czubaszek. Sergiusz Pinkwart\nCzęść I Wyszłam, zaraz wracam\nKiedy jedni widzieli w niej diabła z rogami, ja miałem wrażenie, że czasem zostawia za sobą cień skrzydeł\nKsiądz Kazimierz Sowa Pani Maria była bardzo rzadkim przypadkiem osoby nieskażonej pewnym konwenansem, który jest w Polsce bardzo żywy i nakazuje daleko posuniętą delikatność i uprzejmość w relacjach z duchownymi. Zaczyna się to od stosowania pewnej tradycyjnej terminologii, a kończy na tym, że jak masz trochę inne zdanie, to lepiej się wycofać, żeby − broń Boże! − nie urazić swoją opinią księdza, z którym się gdzieś tam człowiek spotyka, nawet przypadkowo i nie w sakralnej przestrzeni. Ona była od tego wolna i szczerze mówiąc, to mnie w niej urzekło. Zachowywała się wobec mnie bardzo naturalnie, co oburzało nawet tak zagorzałych „ateuszy”, jak gospodarz i goście programu Drugie śniadanie mistrzów, gdzie się po raz pierwszy spotkaliśmy. Nie pamiętam już, kto jej zwrócił uwagę na to, że do księdza nie mówi się per „pan”. Czy to był Marcin Meller? Całkiem możliwe. Pani Maria wtedy zareagowała zdziwieniem: − Aaa... to przepraszam! Ale czy to „pan” jest obraźliwe? Ja nie wiedziałam... Spotkanie z duchownym to była dla niej kompletnie nieznana rzeczywistość, może nie do końca obca, ale przynajmniej niezbyt dobrze rozpoznana. Dla mnie to oczywiście nie było żadnym problemem, bo generalnie uważam, że jeżeli jakiś ksiądz się obraża, że się do niego ktoś zwróci per „pan”, nawet celowo, to zaprzecza temu, kim jest. Powiedzmy sobie szczerze, jeśli ksiądz nie czuje się facetem, to nie powinien zostawać księdzem, bo wszystko mu się zaczyna mieszać. Nic dziwnego, że ludzie nas czasem traktują jak przedstawicieli jakiejś „trzeciej płci”, jak gości, którzy biegają w sukience. Znam takich księży, którzy z niezrozumiałych szerzej powodów odżegnują się od swojej płci. Oczywiście nie chcą się też identyfikować – broń Boże! – z kobietami. Tak na marginesie, to wydaje mi się o tyle dziwne, że przecież mamy nawet takie polskie przysłowie: ksiądz i niewiasta są z jednego ciasta. Dlatego odcięcie się od własnej płci powoduje, że tacy ludzie są na ogół bardzo nieszczęśliwi... Ale wracając do pani Marii i Drugiego śniadania mistrzów, moi koledzy w przerwie na reklamy zaczęli ją podpuszczać: − Kazik jest księdzem, więc nie można do niego mówić per „pan”, bo się pani narazi! Trzeba się zwracać z szacunkiem: „wielebny” albo „ekscelencjo”. I ona w następnym wejściu rzeczywiście zatytułowała mnie: − Wielebna ekscelencjo, proszę pana, przepraszam, czy tak będzie dobrze? I wtedy ryknęliśmy śmiechem. Potem te nasze relacje z panią Marią były bardziej bezpośrednie i życzliwe, ale też nigdy nie przekroczyły takiej granicy zbratania się. A często mi się zdarza, że jak spotykam się z kimś w jakimś programie albo towarzysko, to potem szybko następuje takie bardzo naturalne przełamanie granicy koleżeństwa. Z panią Marią tak nie było. Zastanawiałem się nawet, czemu tak się stało. Myślę, że ona po prostu uznawała, że jednak reprezentujemy trochę inne światy. Kilka razy publicznie na antenie w Drugim śniadaniu mistrzów stwierdzała, że szanuje mój świat, świat moich przekonań, moich argumentów, moich racji. Ona go szanuje, a zarazem z jakichś powodów, których nie miałem też potrzeby dociekać, nie wszystkie te racje podziela. *** Kiedy publicznie przyznała się do aborcji i wybuchł ten zasadniczy, bardzo ogniskujący, spór o Marię Czubaszek, skupił się na niej cały prawicowy hejt. Strasznie ją zwyzywano, nie starając się zrozumieć. Ci, którzy ją najbardziej oskarżali, nie zastanawiali się, że ona do końca nie miała świadomości racji, które stoją za ochroną życia, tak jak to my widzimy w sensie pewnej argumentacji naturalno-teologiczno-religijnej. Parę razy mi się w życiu zdarzyło, że rozmawiałem na ten trudny temat z ludźmi w konfesjonale. Dlatego wiem, że często te osoby rzeczywiście nie mają świadomości, że dokonały jakiegoś strasznego czynu. Nie sądzę, by automatycznie należało je w przestrzeni publicznej od razu ekskomunikować, potępiać, wyklinać. Staram się zrozumieć ich motywację, zwłaszcza wtedy kiedy mam do czynienia z osobą niewierzącą, gdy argumenty natury religijnej trafiają na naturalny opór albo bywają „przestrzelone”. Po dłuższej rozmowie często okazuje się, że ci ludzie działali pod presją różnych czynników, a to wyłącza ich racjonalną ocenę, która dla nas, patrzących na to z boku, jest oczywista: aborcja jest złem, bo zło jest zawsze złem. Raczej zastanowiłbym się nad motywacją tych, co ją hejtowali. Może zadziałał tu ten mechanizm, że odnalezienie kogoś, kto jest „gorszy” od nas poprawia nasze samopoczucie? W Piśmie Świętym jest opisana scena modlitwy w synagodze, gdzie pogardzany w ówczesnym społeczeństwie celnik bije się w piersi, a faryzeusz szepcze do Boga: nie jestem jak ci grzesznicy, składam ofiarę, przynoszę dziesięcinę z mięty i pieprzu... W polskim katolicyzmie jest taka tendencja, by napiętnować „strasznych grzeszników”, bo na ich tle my nie wypadamy tak źle. „Oszukujemy państwo, nie płacimy podatków, orżniemy kogoś w biznesie, zwyzywamy od najgorszych, ale przecież nie zrobiliśmy aborcji, prawda? No to cudowni jesteśmy!” Maria Czubaszek bardzo im pasowała jako taka pokazowa grzesznica. Gdyby jeden z drugim pogadał ze swoją sąsiadką, ciocią lub jakąś inną osobą w rodzinie, może znalazłby więcej grzesznic, ale oni wolą nie zadawać takich pytań bliskim, tylko skupić się na nienawiści do zła uosobionego w wybranej „czarownicy”. Pani Maria po całej tej historii nie próbowała się tłumaczyć w głupi sposób, uciekać, zasłaniać. Po prostu pozwoliła, żeby ta fala hejtu przez nią przepłynęła. Pamiętam, że kilka dni po tej ogromnej burzy, gdy na panią Marię spadły gromy potępienia, znowu spotkaliśmy się w jakiejś audycji publicznie. Wcześniej zawsze odruchowo siadaliśmy obok siebie. Dlatego i tym razem usiadłem przy niej. A ona się autentycznie o mnie zaniepokoiła i szepnęła: − Proszę pana, jak oni tutaj panu księdzu zrobią ze mną zdjęcie, to już koniec! Będzie pan przeklęty, potępiony. To było z jej strony takie życzliwe, naturalne. Bała się, że przez nią będę miał kłopoty. Wtedy się roześmiałem: − Pani Mario, spokojnie, spokojnie... nie z takimi historiami sobie tutaj radziliśmy. Zresztą od razu powiedzmy: nigdy nie miałem przez nią „kłopotów”. Mówię tu o sytuacjach poważnych, a nie o hejterstwie portali prawicowych umieszczających mnie oczywiście w tym samym kręgu piekła, które zarezerwowały już wcześniej dla pani Marii. Nienawistne komentarze i opinie na pewno ją bolały i było mi z tego powodu jej żal. Ale jakoś sobie z tym radziła. Może dlatego, że była satyrykiem w każdej chwili, w każdym momencie swojego życia. Nawet jak mówiła coś całkiem na serio, to tam gdzieś z tyłu kryła się jej natura satyryczna, żartobliwa. Pamiętam, jak zaczęliśmy w studiu telewizyjnym komentować wybór papieża Franciszka. A po programie pani Maria mnie zaczepiła i mówi: − Zaraz, zaraz... to z tego wygląda, że to całkiem jakiś normalny ten wasz Franciszek. A on z tymi zwierzętami to jak? Lubi je czy nie? – No cóż... – odpowiedziałem – wydaje mi się, że z uwagi na jego poglądy na teologię i ekologię, to że raczej lubi. − No, mówiłam, że całkowicie normalny – ucieszyła się. – Taki jakiś... nie wasz. I potem parę razy w dyskusjach bardzo go broniła, brała stronę argumentów papieża Franciszka, które się gdzieś tam pojawiały. To taki paradoks, że w wielu przypadkach słyszę, jak Franciszek bardziej jest papieżem niewierzących niż wierzących. Może to za duże uproszczenie, ale coś w tym jest. O polskim Kościele pani Maria pewno nie myślała jakoś szczególnie intensywnie czy ciepło, ale nie miałem o to do niej pretensji. Patrzyła na niego jak na instytucję. Często się z tym spotykam, zwłaszcza gdy rozmawiam z ludźmi, którzy stoją nieco z boku. Wiedziała, co o niej wypisują ludzie, którzy uważają się za „prawdziwych Polaków, katolików”, i dlatego martwiła się, że może w jakiś sposób zaszkodzić księżom, których lubiła. I nie chodziło tylko o mnie. Wojtek Pełka, zmartwychwstaniec, który z nią się widywał w programach w Polsacie, opowiadał mi, że kiedyś się spotkali w studiu po jej coming oucie aborcyjnym. Po programie podszedł do niej i powiedział, że chciałby zrobić sobie z nią zdjęcie. I zrobił. A pani Maria najpierw się ucieszyła, a zaraz potem zmartwiła i powiedziała: − No to ksiądz sobie już stryczek szykuje. A to był przecież z jego strony naturalny odruch sympatii. Oczywiście za to zdjęcie, które pokazał na Facebooku, to mu się ostro dostało. Na pewno był w tym też jakiś mały element prowokacji, żeby pokazać swoją solidarność z osobą, na której wszyscy wieszali psy, ale Wojtek naprawdę ją lubił. Nie wiem, czy w całym polskim Kościele jest jeszcze ktoś, oprócz nas dwóch, kto publicznie okazywał jej sympatię. Pewno by się ktoś jeszcze znalazł, ale jakoś się nie ujawnił. Wojtek jest z Krakowa, ale gdy przyjeżdża do Warszawy, to wiem, że często odwiedza grób pani Marii, by się tam za nią pomodlić. Opowiadał mi też historię, jak jedno żeńskie zgromadzenie zakonne poprosiło go o cykl dni skupienia. Próbował się od tego wykręcić, ale siostry się uparły. Jako ostatecznego argumentu użył – trochę żartobliwie – tego zdjęcia z panią Marią. A wtedy siostra przełożona pozbawiła go złudzeń: − A to ta pani, co tak lubi zwierzęta i zawsze ma żart na każdą okazję? Umarła niedawno, więc niech ksiądz przychodzi do nas, a my będziemy się za nią modlić. Wojtek był w takim szoku, że oczywiście zgodził się i jak sam przyznał, potraktował to jako znak z góry. *** No właśnie, parę razy mnie pytano, czy gadałem z panią Marią o Bogu, życiu wiecznym i religii. Wprost, otwarcie – nie; czasem zadawała jakieś pytania związane z tak zwanymi sprawami wyższymi, ale nie wiem, czy ona miała jakieś rozterki duchowe. Kiedyś powiedziała mi, ale chyba bardziej w żartach, że gdyby się jej czasem coś odwidziało, to się do mnie zgłosi. No ale jej się „nie odwidziało”. Szkoda, ale nie traktuję tego w kategorii swojej porażki. Zresztą nigdy nie próbowałem jej „ewangelizować”. Pani Maria nie była osobą, która „zraniona odwróciła się od Kościoła”. Żyła poza taką rzeczywistością i chyba najgorszą rzecz, jaką mógłbym zrobić, to próbować taką osobę zbawiać na siłę. Myślę, że dla wielu ludzi to jest ważne, że my nie jesteśmy jakimiś „łowcami dusz”, którzy będą rozliczani z tego, ile mają spektakularnych nawróceń. Ksiądz Twardowski w jednym ze swoich wierszy napisał: Nie przyszedłem pana nawracać zresztą wyleciały mi z głowy wszystkie mądre kazania (…) po prostu usiądę przy panu i zwierzę swój sekret że ja, ksiądz, wierzę Panu Bogu jak dziecko To była niesamowicie inteligentna osoba, która żartowała nawet wtedy, gdy nie wiedziała, że żartuje. Ale był w tym też głęboki przekaz, który skłaniał do refleksji. Może właśnie przez to, że stawiała pewne rzeczy zupełnie na głowie? Szkoda, że nie mieliśmy takiego momentu, żeby pogadać, mieć może bardziej osobistą refleksję. „Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”, znowu Twardowski. Nie jestem nawet pewny, czy z jej strony była też taka gotowość do stawiania spraw egzystencjalnych. Miałem wrażenie, że jest wierzącą, chociaż nie „zadeklarowaną”, deistką, która uważa, że istnieje Zegarmistrz nakręcający ten zegar świata, ale potem On już się nie wtrąca. Zostawia nas samych. Gdybym więc miał powiedzieć, w co wierzyła Maria Czubaszek, to jej światopogląd był właśnie taki. Parę razy mnie zaskoczyła, bo myślałem, że jak zwykle żartuje, a ona pytała całkiem serio: − Jak to jest z tymi zwierzętami? To w niebie jest dla nich miejsce czy nie? Bo jak Pan Bóg je stworzył, to nie może ich przecież wyrzucić z nieba? Choć sama chyba nie spodziewała się, że może otrzymać łaskę wiary, to szanowała poglądy innych i nigdy nie drwiła z religii. Kiedyś rozmawialiśmy o śmierci. Pamiętam, że porównała ludzkie życie do książki. Czytasz, potem dochodzisz do ostatniej strony i wiesz, że powinieneś tę książkę zamknąć, bo już nie ma nic więcej do czytania. I jak zamykasz, to koniec, jest odstawiona na półkę. Pozostaje jakieś wspomnienie, ale coś się skończyło definitywnie. Miała przekonanie o pewnej pustce. Bez tragedii, rozpaczy, żalu. Bo czasem nawet ludzie niewierzący mają w sobie mniej lub bardziej podskórnie tkwiący strach i taką rozpacz... co to będzie? A ona – nie. * Treść dostępna w pełnej wersji eBooka.\nCzęść II Dzień dobry, jestem z kobry, czyli jak stracić przyjaciół w pół minuty i inne antyporady Treść dostępna w pełnej wersji eBooka.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Maria_Czubaszek__Ostatni_dymek-ebookRO/p02032100i020" target="_blank" title="Maria Czubaszek. Ostatni dymek [Maria Czubaszek, Sergiusz Pinkwart] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Maria Czubaszek. Ostatni dymek [Maria Czubaszek, Sergiusz Pinkwart] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Poznańska Orkiestra Improwizowana. Spotkanie z Rafałem Ziąbką - Dwójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 25.09.2019 14:46\nW audycji "Nokturn" najważniejszym punktem na mapie był Poznań. Latem prezentowaliśmy już fragmenty nagrań Poznańskiej Orkiestry Improwizowanej, tym razem czas na rozmowę z jednym z jej filarów Rafałem Ziąbką.\nPoznańska Orkiestra Improwizowana. Spotkanie z Rafałem Ziąbką (Nokturn/Dwójka)\nLogotyp zespołuFoto: Bartosz Dąbrowski/mat. prasowe\nDrugim naszym gościem był Andrzej Nowak, kurator serii wydawniczej Spontaneous Music Tribune i pomysłodawca Festiwalu Muzyki Spontanicznej, którego trzecia odsłona rozpocznie się - pod hasłem New Wave Of Impromptu - już 3 października, a jakże - w Poznaniu.\nNowości płytowe - między innymi: Organic Panic Quartet (Dominik Strycharski, Michał Górczyński, Ray Dickaty, Hubert Zemler), Backspace (Zbigniew Chojnacki, Łukasz Czekała, Marcin Albert Steczkowski), Skarbo Skulekorps (dlaczego współczesny pop nie może brzmieć właśnie tak?), Frode Haltli (poza strojem równomiernie temperowanym).


Dostawcy ciepła systemowego emitują średnio 23 razy mniej rakotwórczego benzo(a)pirenu w porównaniu z tymi, którzy ogrzewają swe budynki piecem węglowym. Produkcja ciepła w dużych ciepłowniach i elektrociepłowniach jest mniej szkodliwa dla ludzi - wynika z badania Instytutu Certyfikacji Emisji Budynków\nCiepło z ciepłowni mniej szkodliwe dla ludzi niż ogrzewanie piecami... 2 komentarze\nMARIHUANA znacznie mnie szkodliwa dla mózgu niż ALKOHOL. Potwierdzone naukowo 269 komentarze\nCiepło zamiast dymu. Napraw sobie ogrzewanie węglowe 13 komentarze\nByły poseł PO: pogarda dla tych, którzy zarabiają mniej niż 6 tys. zł 2 komentarze\nSzkodliwe chemikalia 7 komentarze\nKeyless Relay Attack - less than 27$ / mniej niż 100 PLN 146 komentarze\nKonserwy dla psów są lepszej jakości niż dla ludzi 89 komentarze


Wpływ papierosów na zaburzenia płodności | euroclinix.net\n> Rzucanie Palenia > Wpływ papierosów na zaburzenia płodności\nSubstancje zawarte w papierosach mają wyjątkowo negatywny wpływ na stan zdrowia. Rzucenie palenia powinny rozważyć przede wszystkim te osoby, które planują potomstwo - jak wynika z badań, nikotyna ma negatywny wpływ na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Szanse na poczęcie dziecka zmniejszają się drastycznie nawet wtedy, gdy tylko jeden z partnerów jest nałogowym palaczem.\nSubstancje zawarte w papierosach zmniejszają liczbę plemników, osłabiają jakość spermy i zaburzają kobiecy cykl menstruacyjny. Mogą one również obniżyć libido oraz przyczynić się do wystąpienia wad wrodzonych u dziecka.\nPalenie a męska płodność\nZdecydowana większość kobiet zdaje sobie sprawę, że starając się o dziecko, należy zadbać o zdrowy tryb życia i bezwzględnie zrezygnować z wszelkich nałogów. W przypadku mężczyzn ta świadomość jest znacznie niższa i nie zawsze wiedzą oni, że palenie tytoniu może mieć związek z zaburzeniami płodności. Jak się okazuje, nałóg nikotynowy może doprowadzić do zmniejszenia liczby plemników, osłabienia ich ruchliwości i upośledzenia jakości spermy, co znacznie zmniejsza szanse na zapłodnienie. Mężczyźni, którzy palą papierosy, zazwyczaj mają niższe libido i częściej borykają się z zaburzeniami erekcji. Nałóg nikotynowy jest jedną z przyczyn licznych schorzeń naczyniowych. Najczęstsze z nich, czyli miażdżyca, powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i utratę ich elastyczności, co przekłada się na zaburzenia w krążeniu krwi i niemożność osiągnięcia lub utrzymania wzwodu. Zdecydowana większość mężczyzn, borykających się z impotencją, to palacze.\nCo więcej, palenie prowadzi do uszkodzenia DNA plemników, a to nie tylko utrudnia poczęcie dziecka, ale - jeśli do tego dojdzie - może spowodować wystąpienie u niego wad wrodzonych. Staje się również przyczyną niskiej wagi urodzeniowej i problemów z oddychaniem.\nNależy pamiętać, że nie tylko palenie czynne, ale również bierne, może stać się przyczyną zaburzeń płodności. Mężczyźni, którzy palą w obecności swoich partnerek, narażają je na liczne choroby i zmniejszają szansę na zajście w ciążę.\nPalenie a płodność u kobiet\nNałóg nikotynowy może prowadzić do znacznego osłabienia kobiecej płodności. Jednym z następstw palenia jest zagęszczenie śluzu szyjkowego, co czyni go nieprzepuszczalnym dla plemników. Dochodzi także do zmniejszenia ilości komórek jajowych i uszkodzenia DNA pęcherzyków jajników. Kobiety, które palą papierosy, cierpią również na zaburzenia gospodarki hormonalnej i - w konsekwencji - nieprawidłowości w przebiegu cyklu menstruacyjnego i owulacji. Częściej występują u nich stany zapalne nabłonka jajowodów i zaburzenia perystaltyki jajowodowej, co przekłada się na poważne trudności z zajściem w ciążę. Palenie może także stać się przyczyną wcześniejszej menopauzy.\nJeśli dojdzie do zapłodnienia, prawdopodobieństwo poronienia u matek palących jest znacznie wyższe niż u ich rówieśniczek. Częściej też występują u nich problemy z łożyskiem oraz zmiany błony śluzowej macicy, mogące utrudnić zagnieżdżenie zarodka.\nNawet jeśli tylko jeden z partnerów pali, szanse na poczęcie dziecka znacznie się zmniejszają. Planując powiększenie rodziny, należy zatem zacząć od wyeliminowania palenia papierosów z codziennej rutyny.\nPalenie a męska płodność Palenie a płodność u kobiet\nKalkulator Kosztów Palenia Bierne palenie Historie osób, które zwyciężyły z nałogiem Skutki Rzucania Palenia


Goopoty dla popisu\n2020-02-19 (Śro), 09:03\nAutor Wątek: Goopoty dla popisu (Przeczytany 3632 razy)\n« dnia: 2003-04-14 (Pon), 11:12 »\nZdarzyło się wam kiedyś zrobić jakiś skrajny idiotyzm tylko po to żeby się popisać ? Mnie niestety niegdyś zdarzało się to dość często, oto przykłady.\nPo całonocnej imprezie panie przyrządziły obiad, jakieś zrazy z kurczaka, a żeby się nie rozleciały owinęły ją jakąś wyjątkowo mocną nitką Kiedy odwinąłem (po długiej morędze, to była naprawdę solidna nitka ) pierwszego zraza stwierdziłem na głos że po zdjęciu nitki niewiele potrawy zostało, usłyszałem więc sugestię \_"jedz z nitką\_", nie trzeba chyba mówić co zrobiłem... Mina pań kiedy zacząłem konsumować tego zraza w całości i z nitką (której było naprawdę sporo, z 5 razy gada owinęły ) warta była sfotografowania.\nInny przypadek kiedy popisałem się głupotą ma związek z moimi ulubionymi stworzonkami, pająkami. Swego czasu omal nie połknąłem pajączka kiedy popisywałem się umiejętnością trzymania takowego w ustach (trzymałem go za nogę i noga się urwała :?), wogóle przez pająki miałem przeboje, swego czasu miałem całe przedramie poryzione bo puszczałem po nim w tą i spowrotem krzyżaka (bo się nie boje że mnie uryzie).\n« Odpowiedź #1 dnia: 2003-04-15 (Wto), 02:44 »\nPamiętam jak kiedyś żeśmy se popili na jakimś ognisku i kuzyn zaczął bąki podpalać aż mu się portki zajęły (no prędzej przytopiły) - tak to jest jak się na ognisko ortalion zakłada\nMyśmy mieli ubaw, ale dziewczyny chyba nie.... :-D\n« Odpowiedź #2 dnia: 2003-04-15 (Wto), 09:15 »\nJa kiedyś z 2-ma kumplami popiłem na działce, która była położona w pobliżu lasu. Przy ognisku skończyło nam się drzewo na opał i zażartowałem, że jak nie chcemy 1000 razy łazić to zetniemy całe drzewo. No i jak debile zcieliśmy sporą sosnę\nBiednego drzewa nie wykorzystaliśmy potem nawet połowy.\n« Odpowiedź #3 dnia: 2003-04-15 (Wto), 14:05 »\nJa zazwyczaj nie próbuję zaimponować innym, bo żyję w przekonaniu, że nic, co jestem w stanie zrobić nie może nikogo zachwycić, ale to temat na inną dyskusję :wink: . Natomiast czasem, najczęściej w górach, staram się zaimponować samemu sobie i przekonać się, że jednak nie jestem taki całkiem sflaczały, wobec czego narzucam sobie piekielne tempo, a potem wysiadam w połowie trasy. Na szczęście, jeśli pominąć kilkudniowe kłopoty z chodzeniem, nigdy nie ucierpiałem w wyniku takich prób.\n« Odpowiedź #4 dnia: 2003-04-15 (Wto), 15:33 »\nsam glupot starałem sie nie robic... ale moj qumpel z technikum na lekcji katechezy zrobił takei cos:\nkilku gosci siedzilao kolo ksiedza niektorzy \_"lezeli\_" na lawce przed biurkiem ksiedza tak ze mieli doope wypietą , wiec moj kumple podszedł do jednego od tyłu i zaczął udawac profesjonalnego aktora porno tj. udawal ze mu reka w c..ce grzebie potem \_"popycha\_" itd.\nbalem sie ze mi przepona peknie kiedy to widziałem.\n« Odpowiedź #5 dnia: 2003-04-15 (Wto), 15:34 »\nKiedyś na ustawce z kumplami rzuciłem na lód puszkę po piwie. No i oczywiście powiedziałem, że po nią pójdę a trzeba dodać, że nie było tego lodu dużo. Gdy wszedłem na \_"tafle\_" to jednak stwierdziłem, że nie był to dobry pomysł. Niestety lud był trochę skrzywiony i się poślizgnąłem(do wody). Gdyby nie koledzy prawdopodobnie nie byłoby mnie tu dzisiaj, ale co tam fajne przeżycie wykąpać się w lodowatej wodzie :wink: .\n« Odpowiedź #6 dnia: 2003-04-15 (Wto), 20:22 »\nWystawiłam piwo w puszce na parapet, żeby sie troszke schłodziło - to było tej zimy - i o nim zapomniałam. W nocy mnie HUK ! obudził....\nA było to piwo właśnie mi przywiezione zza granicy, nawet nie spróbowałam\n« Odpowiedź #7 dnia: 2003-04-15 (Wto), 21:40 »\nPsychopata... pająki... gryzą w rękę... do ust... Będę miał przez ciebie koszmary.\n« Odpowiedź #8 dnia: 2003-04-15 (Wto), 21:48 »\nHihi, Pedro. Ja bym tak miał, jakby ktoś napisał o wężach (AAA, WYTRACIĆ PLEMIĘ GADZIE AAA!)\nHm, tak. U mnie te głupoty to najczęściej chlanie na umór było... Ale to już też nie praktukuję. Teraz najczęściej zdarza mi sie popisywać wiedzą z dziedzin, które znam tylko fragmentarycznie. To jest głupie, ale człowiek to człowiek i słabo mi idzie powstrzymywanie tego.\n« Odpowiedź #9 dnia: 2003-04-16 (Śro), 01:08 »\nTo jest głupie, ale człowiek to człowiek i słabo mi idzie powstrzymywanie tego.\nNo mój stary jest dobry z tego... - Bleh... Nie ma nic gorszego jak przemądrzały człowiek wypowiadający się na temat tematów na które nie ma żadnego pojęcia (np. komputery).\n« Odpowiedź #10 dnia: 2003-04-16 (Śro), 13:28 »\nMi też się zdarza mówić o rzeczach, o których nie mam pojęcia, a moim numerem popisowym było omawianie na polskim lektury (Młodego Wertera konkretnie), której nie czytałem - a całą lekcję praktycznie tylko ja się udzielałem. I nie wyłożyłem się na niczym!\nPająki? Brrrr sama myśl o pająku łażącym mi po ręce jest już wyjątkowo okropna - mam arachnofobię. A tak BTW - nie wiedziałem, że krzyżak ma na tyle silne szczękoczułki, żeby przebić ludzką skórę.\n« Odpowiedź #11 dnia: 2003-04-16 (Śro), 17:33 »\nHee hee tez mialem podobnie. babka w pedalowie mnie pytala o lekture. odpowiedzialem wszystko dobrze. ale potem sie dowiedziala zem jej nie czytal i... kapa.\n« Odpowiedź #12 dnia: 2003-04-16 (Śro), 19:53 »\nNa obozie zastęp starszoharcerski urządził sobie zawody kto szybciej przetnie belkę. Jeden tak się pośpieszył, że skończył ciąć na palcu.\n« Odpowiedź #13 dnia: 2003-04-17 (Czw), 20:02 »\nU nas jeszcze w podstawowce ktos wlasnie byl pytany na wyrywki z Janka Muzykanta. Coolezanka najpierw dostala pytanie jaki instrument upatrzyl sobie Janko. Akurat zgadla, ze chodzi o skrzypce. Nastepne pytanie brzmialo \_"jak Janko zdobyl swoje skrzypce?\_", na ktore odpowiedziala 10milionow. Pani sie usmiechnela i zaczela zadawac bardzo podpuszczajace pytania, az sie dziewczyna poplatala w zeznaniach, a klasa wprost nie umiala powstrzymac sie od smiechu.\n« Odpowiedź #14 dnia: 2003-04-17 (Czw), 20:14 »\nKumpel nie wiedział jak po angielsku powiedzieć \_"ryba po grecku\_". Więc podszedł do nauczycielki i spytał:\n-Jak jest \_"ryba po grecku\_"?\n-Niestety nie znam greckiego -oparła nauczycielka\nSpadłem wtedy z krzesła.\n« Odpowiedź #15 dnia: 2003-04-17 (Czw), 21:01 »\nKiedys kumpel rozwalal puste puszki na glowie... Raz mu sie zdazylo wziasc nie pusta puszke... Chlopak niemal wstrzasu mozgu dostal :wink:\nPewnego razu na lekcji religi zdecydowalismy ze idziemy do domu... Ale ze katechetka nam przez drzwi nie pozwolila wyjsc skakalismy z okna... Dobrze ze to 1 pietro bylo :wink:\nA mi raz po pijaku zdazylo sie zaczepic dosc spora grupke nazioli... No coz nie bylo to zbyt mile spotkanie :wink:\n« Odpowiedź #16 dnia: 2003-04-17 (Czw), 22:24 »\nKolega pił ze znajomymi na trawie i chyba chciał im zaimponować, bo postanowił wstać i wykonać salto nad ich głowami. Wstał, odszedł kilka kroków, rozpędził się, skoczył i... zapomniał przy lądowaniu wyciągnąć rąk. Złamał nos.\n« Odpowiedź #17 dnia: 2003-04-17 (Czw), 22:29 »\nOj, pamiętam jak taki łebek chciał kiedyś na plaży na wycieczce \_'zatańczyć breka\_' na piasku... O mało karku nie złamał. Zachrupiało dość brzydko i przestraszyliśmy się wszyscy. Skończyło sie na nadwyrężeniu mięśni szyjnych\n« Odpowiedź #18 dnia: 2003-04-18 (Pią), 04:15 »\nNo centralnie kamikaze z ciebie . A Saver z tymi naziolami był ?\n« Odpowiedź #19 dnia: 2003-04-18 (Pią), 05:46 »\nHehe. Savera nie bylo ale i tak mam poczucie dobrze spelnionego obowiazku. Jeden jusz napewno nie bedzie mial dzieci... Glany + mocny kop w jadra :wink:\n« Odpowiedź #20 dnia: 2003-04-18 (Pią), 05:53 »\nI tak trzymać! :-D\n« Odpowiedź #21 dnia: 2003-04-18 (Pią), 20:20 »\nBij naziola, yeah, yeah!!!\n« Odpowiedź #22 dnia: 2003-04-18 (Pią), 20:42 »\nWróćcie do tematu, chłopaki.\n« Odpowiedź #23 dnia: 2003-04-18 (Pią), 23:48 »\nkhmnnn no to teraz ja. Razem z kumplami naogladalismy sie Jackass\_'a, no i podjarani jednym z kolejnych odcinkow stwierdzilismy, ze tez zrobimy cos fajnego. Poszlismy do parku z kamera i wpadlismy na pomysl .. zeby spadac z drzew;]. Wybralismy takie gesto zagalezione drzewo iglaste, ktorego galezie zaczynaly sie ok 1-1,5m nad ziemia. Po kilku bezbolesnych upadkach, drzewo juz bylo troche wyjechane .. ale kumpel stwierdzil, ze jeszcze raz skoczy .. no i zahaczyl noga o galaz i spadl centralnie na glowe. Poczatkowo myslelismy, ze skrecil kark .. ale na cale szczescie nic mu nie bylo .. chociaz uwierzcie mi .. wygladalo baardzo groznie.\n« Odpowiedź #24 dnia: 2003-04-19 (Sob), 04:29 »


Poczta z kwiatami Kołobrzeg 0 zł dostawa\nPoczta i kwiaciarnia internetowa Kołobrzeg\nKwiaciarnia online Kołobrzeg wysyła kwiaty ekspresowo na obszarze miasta.\nPoczta Kołobrzeg kwiatowa to wyjątkowe miejsce, w którym każda osoba odszuka znakomite wiązanki kwiatowe na wszystkie okoliczności. Florystyczna poczta Kołobrzeg to gwarancja, że zamówione przez Ciebie kompozycje florystyczne dostarczymy w wybranych przedziałach godzinowych pod wskazane miejsce przez naszego kuriera. W ofercie poczty Kołobrzeg kwiatowej posiadamy wiele atrakcyjnych bukietów kwiatowych, wykonanych ze świeżych kwiatów z codziennej dostawy, które zachwycają swoją kompozycją. Wszystkie kwiaty dowożone są do naszej kwiaciarni Kołobrzeg przez tylko najlepsze hurtownie z regionu, dzięki jesteśmy pewni, że są one najwyższej jakości. Oferujemy Tobie do wyboru wiele gotowych kompozycji florystycznych, koszy kwiatowych, także kosze z różami, wieńców i wiązanek pogrzebowych, oraz kwiaty w doniczkach. Do zamówionej kompozycji florystycznej można również dołożyć słodki upominek - bombonierkę, pudełko czekoladek, a także pluszowego misia. Poczta Kołobrzeg, kwiatowa przesyłka Kołobrzeg. Zamów kwiaty telefonicznie lub poprzez stronę internetową na stronie internetowej kwiaciarni lub telefocznie i poślij je do miejscowości Kołobrzeg. Kwiatowa Kołobrzeg poczta to lokalna kwiaciarnia całodobowa, dowożąca prezenty kwiatowe na terenie miejscowości Kołobrzeg a także okolic. W poczcie Kołobrzeg kwiatowej dobierzesz kompozycje florystyczne na wszystkie okazje, które nasz kwiatowy dostawca doręcza przez cały tydzień, również w niedzielę. Nasza kwiaciarnia online to gwarancja profesjonalnej realizacji zamówienia – dowozimy zamówione bukiety kwiatowe już w ciągu 2h. Zamów już dziś i spraw kwiatową niespodziankę najbliższej osobie!\nUznane bukiety kwiatów w Kołobrzegu\nKompozycje róż z doręczeniem w Kołobrzegu\nWiązanki i wieńce pogrzebowe w Kołobrzegu\nKwiaciarnia online to gwarancja ekspresowej dostawy bukietów kwiatów w Kołobrzegu. Oferta: bukiety kwiatów Kołobrzeg, kwiaty z dostawą Kołobrzeg, bukiety róż Kołobrzeg, róże z dostawą Kołobrzeg, kwiaty doniczkowe Kołobrzeg, dostawa kwiatów Kołobrzeg, kosz róż Kołobrzeg, kosze kwiatowe Kołobrzeg, czerwone róże Kołobrzeg, wieńce pogrzebowe Kołobrzeg, wiązanki pogrzebowe Kołobrzeg, kwiaty pogrzebowe Kołobrzeg, kwiaty na pogrzeb Kołobrzeg. Miasta, do których również dostarczamy kompozycje kwiatowe: Kobyłka|Kołobrzeg|Konin|Kościan|Kościerzyna|Koszalin|Kraków|Kraśnik|Krosno|Krotoszyn|Kutno|Kwidzyn|Łaziska Górne|Lębork|Legionowo|Legnica|Leszno|Łódź|Łomża|Łowicz|Inne miasta


Masaż leczniczy - RZUCANIE PALENIA ŁÓDŹ terapia antynikotynowa biorezonans kapsuła odchudzająca komputerowe rzucanie palenia\nZapraszamy do naszego gabinetu na masaż leczniczy! Stosowanie systematycznych ruchów uciskania, szczypania oraz głaskania ma na celu leczenie zaburzeń organizmu.\nMasaż leczniczy stosuje się dla złagodzenia napięcia i bólu mięśni, bólu migrenowego, bólu głowy oraz bólu lędźwiowo-krzyżowego. Stosowany jest również dla ogólnego odprężenia oraz pomaga w walce ze stresem, a także jest pomocny w walce ze skurczami nóg.\nMasaż leczniczy polega na rozluźnianiu mięśni oraz łagodzeniu napięcia psychicznego, a to przynosi ulgę i uczucie odprężenia. Ten rodzaj masażu zwiększa dopływ krwi do masowanego miejsca, co przyspiesza proces leczenia.\nWskazania do masażu leczniczego: – złamania kości – stłuczenia, skręcenia – stany pooperacyjne – przewlekłe zapalenia stawów, mięśni, ścięgien – wady wrodzone oraz zaburzenia rozwoju narządu ruchu – zespoły bólowe kręgosłupa – porażenia i niedowłady – przewlekła niewydolność krążenia – choroby układu oddechowego – nadwaga.\nNależy pamiętać, iż najlepsze efekty osiągniemy po kilku seriach zabiegu.