Moses's Content - Page 3 - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nMoses replied to Anteq00's topic in Weathering i efekty specjalne\nDo tego pudełeczko pasteli z których można zrobić pudry też się przydadzą\nRozdzielczosc to jedno, ale JPGi jeszcze sie kompresuje, i tu mnoze byc problem, ze dales za duża kompresje\nAnteq szukaj po Youtubie tutoriali oraz warsztatów, popdpatruj relacje z budowy na forach i blogach (np tutaj jeden po polsku http://www.modelpaint.pl/)http://www.modelpaint.pl/) Zbieraj metriały fotograficzne - google. Pamietaj ze samoloty nie brudza sie tak samo. Inaczej zużywała sie maszyna stacjonujaca w europie, inaczej wyspach pacyficznych inaczej na lotniskowcach. Eksperymentuj, probuj, nakupij sobie mnostwo mistercraftów czy innego taniego złomu z allegro na którym bedziesz mógł próbowac, eksperymentowac zanim wrzucisz na gotowy model. No i nie licz na super efekty za pierwszym r\nMoses replied to abtb's topic in [L]Galerie\nczy tylko u mnie zdjęcia marnie sie wyświetlają? Jak by bardzo duza kompresja byla?\nZa kabiną, a dokładnie pomiędzy masztem anteny a podstawą statczenika widac szparę. Co do przodu, lepiej wziąc zaklajstrować CA i wyrżnać ją jeszcze raz, bo teraz wygląda jak niedoróbka. Dodatkowo nie powinna dochodzić do wiatrochronu Sorry ze się czepiam, bo fajnie Ci to pedzelkowanie wychodzi\nMoses replied to oltrans's topic in Giełda [K] Kupię\nNapisz ile mozesz zapłacić i za jaki projekt kalkomani.\nMoses replied to Lipa's topic in [L]Galerie\nCzarne linie podziałowe to zostawmy kartoniarzom 😉\nMoses replied to cody1976's topic in Giełda [K] Kupię\nF-4 - Academy albo Hasegawa A-4 - Dalej pozostaje Fujimi, teraz mozna kupić w Polsce pod szyldem Hobby2000 A-6 - Fujimi mnie troche rozczarował, Italeri lepsze W tych tematach moge Ci pomóc\nO ile wyszło jak Cie mogę, to pędzle nie lubią się z metalizerami, pomyśl następnym razem nad pastami True Metal https://www.mojehobby.pl/catalog/True-Metal.html Skup się także nad łaczeniami cześci. Widac za kabina i przed nią tez, nie szpachlowane, albo nie dokładnie poszpachlowane i szeszlifowane. łaczenie połówek kadłuba\nWeekendowe zmagania nad Intruderem, zakończyły się montażem skrzydeł i usterzenia do kadłuba. Pasowawie części całkiem ok. Co ciekawe po lewej stronie przy łączeniu kadłuba że skrzydlem zrobił się schodek, coś chyba inżynierowie z Fujimi źle zaprojektowali bo skrzydło wklejone poprawnie. Dodatkowo dodałem mały detal do osłony tablicy przyrządów. Ale mi balans bieli odleciał\nLol niezła jazda, czym kleisz Tamiyowskim Cienkim klejem?\nCzyżby się szykowała jakąś NAMowska saga? Ale wiesz co by wyglądało zajebiście obok Starfightera? Skoshi Tiger\nMoses replied to bart207skw's topic in Giełda [K] Kupię\nMam coś takiego, bez schematu malowania jeżeli jesteś zaintetesowany\nMoses replied to BOMI21's topic in Galerie\nMoses replied to Bartosz69's topic in [L]Warsztat\nAtrakcyjny, ale tak bardzo bardzo\nTa szczera prawda, a poźniej będzie ze hejtujemy.... Starfighter w kamuflarzu SEAC jest absolutnie sexy.


wieże w Poznań - kupować i sprzedawać w Polsce\nkino domowe i wieże8\nFiltry powiadomienia:wieże w Poznań\nNa sprzedaż kino domowe, używane. Kupione za 2900 zł.W związku z przeprowadzką zdecydowałem się rozstać ze sprzętem. Był używany i jest w pełni sprawny technicznie (z wyjątkiem przycisku on/of na pilocie amplitunera, ale ta funkcja dostępna jest także na pilocie bluray).Wizualnie są pewne niedoskonałości, wiadomo, parę rysek podczas transportu czy ślad na ......\nWitam serdecznie sprzedam zestaw amplituner onkio htr 508 wraz z głośnikami. Zestaw w 100%sprawny głośniki nie rozdmuchane dające przyjemny dźwięk. Cena do lekkiej negocjacji ...\nWieża Grundig z głośnikami:- model UMS 12-S, GLG 35,- kasety, cd-dvd, radio fm-am,- używana, sprawna (stan zestawu jak na zdjęciach),- dwa głośniki UMS 12,- subwoofer UMS 12-S, G NH 01,- pilot. UWAGI: - proszę o pierwszy kontakt za pomocą formularza, - możliwy odbiór osobisty w Poznaniu, sporadycznie Gorzów Wlkp. i Wolsztyn, ......\nSprzedam wieżę Wieża Sharp xl-dh 10 z głośnikami! - stan bardzo dobry, wszystko w 100% sprawne -posiadam pełne okablowanie, pilota - bardzo dobry dźwięk - Wieżę posiadam od nowości ok. 6 lat, sprzedaję gdyż bardzo rzadko jej używam ...\nSprzedam tuner technics st-gt350. Tuner w pełni sprawny,po przeglądzie,idealnie ściąga stacje,w bardzo ładnym stanie.W komplecie kabel prądowy i kabel czincz....\nOKAZJA-PROMOCJA-antyk audio senderwahl grundig philips\nSZAFA VINTAGE PHILIPS GRUNDIG + Kolumny - Regał Audio - Unikat Zabytek niesamowita szafka audio z wbudowanym amplitunerem, gramofonem, magnetofonem wraz z kolumnami.Sprzęt o niepowtarzalnym uroku szczególnie gdy jest zachowany w tak świetnym stanie.-Amplituner SENDERWAHL GRUNDIG z pełną, manualną skalą, prog ......\nkino domowe i wieże, Szamotuły\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: wieże w Poznań


Arch/tecture - blog pełen designu!: Interiors: Secesyjna Barcelona na wakacje!\nKlienci chcieli 3 dwuosobowych sypialni i utrzymania ducha dzielnicy interpretując go na współczesny język. To właśnie dlatego mamy tutaj kilka elementów z "historią" jak drewniana komódka, elementy surowego drewna w zabudowach wnękowych czy niezwykła podłoga, która sprawdzi się zarówno we wnętrzach współczesnych jak i stylizowanych. Na uwagę zasługuje również odkryty w salonie fragment sufitu z czerwonej cegły podkreślający charakter wnętrza. Różowy kolor jest tutaj akcentem a także granicą między strefą dzienną a sypialnianą.\nLubicie ten klimat? Dla mnie jest trochę "za dużo" pasteli. Lubię takie kolory ale nie w takim natężeniu. Za to podłoga jest perfekcyjna. Ona tworzy w tym wnętrzu cały klimat i świetnie przełamuje biel reszty ciągu. Ogólnie mieszkanie jest na pewno oryginalne i chyba nie każdy się w nim odnajdzie. Kilka drobnych poprawek i mógłbym tam urzędować; nie tylko w wakacje!\nAutor: Arch-tecture o 12:27\nEtykiety: 60's, Architektura wnętrz, Barcelona, Design, Drewno, Inspiracja, Interiors, Klimat, Podłoga, Secesja, SMEG\nJustyna Janiuk 19 sierpnia 2015 11:49\nŚwietna ta podłoga ;) Mnie podobają się te pastele, a szczególnie w towarzystwie drewna. Fajnie!\nBaba Ma Dom 24 sierpnia 2015 08:03\nWszystko ładnie pięknie, dodatki, pasujące elementy, gadżety, ale kto ten okap tak wysoko zamontował?? ;-) No chyba, że to miało być TV ;-)


Tak się jakoś przyjemnie składa, że od poprzedniego tygodnia goszczą na blogu częściej książki niż kosmetyki. I wcale nie jest mi z tym źle. Zarówno ja jak i reszta mojej rodziny bardzo lubimy książki, więc każda paczuszka z nową publikacją wprawia nas w dobry nastój.\nDzisiejsza publikacja jest trochę inna niże te, które pojawiały się ostatnio, bo jest to LEGENDA.\nLEGENDA O KRAKOWSKIM OBWARZANKU - znacie? Jeśli nie, to zapraszam na kilka słów poniżej :)\nLEGENDA O KRAKOWSKIM OBWARZANKU - Marcin Urban\nPublikacja jest średniej wielkości, taka trochę jakby A4 w kwadracie ;)\nTwarda oprawa, kolory nazwałabym: spokojne, stonowane i takie trochę tajemnicze. Znajdziemy tutaj aplikacje z obwarzankami i oczywiście duży napis jako tytuł w centralnym miejscu.\nKsiążeczka wydana jest dzięki wydawnictwu DLACZEMU. Dla mnie to nowe wydawnictwo, choć kiedy weszłam na ich stronę przyjemnie się zdziwiłam ile tam można znaleźć perełek.\nTYTUŁ: LEGENDA O KRAKOWSKIM OBWARZANKU\n"Chyba każdy z nas uwielbia krakowskie obwarzanki. Ale czy wiecie, jaka legenda kryje się w ich pysznym smaku? Jaką rolę odegrały w tym wszystkim krakowskie gołębie? Zaspokoimy Waszą ciekawość i wkrótce zabierzemy Was szlakami legendy, po tajemniczych zakątkach Grodu Kraka. "Legenda o krakowskim obwarzanku", autorstwa Marcina Urbana, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich małych i dużych smakoszy! "\nPrzyjemne strony z ślicznymi nietypowymi ilustracjami. Tekst wyważony na każdej stronie, pisane wierszem, często się rymuje i stopniowo buduje ciekawość dziecka. Mój synek słuchał z zaciekawieniem, a w trakcie często komentował i zadawał pytania. Na koniec z przykrością stwierdził, że kiedy byliśmy w Krakowie to nie jedliśmy obwarzanek :) Trzeba będzie pojechać drugi raz:)\nLegenda jest o gołąbku, o jubilerze, który miał chorą córkę i o przyjaźni jaka się zrodziła między dziewczynką, a gołąbkiem. No i jak to się stało, że te tytułowe OBWARZANKI zostały odkryte?\nO tym sami musicie przeczytać.\nW drugiej części książki znajdziemy ilustracje, które pojawiły się w legendzie, ale w formie kolorowanki. Dzieci mogą pokolorować ilustracje według własnego pomysłu albo tak samo jak jest w treści opowiadania.\nKsiążka bardzo nam się spodobała, ciekawa, inna niż te, które mamy w swoim zbiorze. Choć chwilami przypominała mi książkę z dzieciństwa o wróbelku Elemelku ;) co tym bardziej sprawiło, że ją polubiłam. Do tej pory już ją przeczytaliśmy kilka razy, a myślę, że na tym się nie skończy.\nSerdecznie polecamy publikację i oczywiście odwiedzenie strony DLACZEMU.\nLEGENDA O KRAKOWSKIM OBWARZANKU do kupienia na stronie wydawnictwa w świetnej promocji teraz.\nZnacie legendę o krakowskim obwarzanku?\ndlaczemu Dziecko Kolorowanki dla dzieci Książki Książki dla dzieci\nKlaudek884 26 października 2020 20:16\nNie znam wydawnictwa, ale historia musi być ciekawa:)\nKathy Leonia 26 października 2020 20:52\noj uwielbiałam takie opowiastki jako dziecko:D\nKasia J. 26 października 2020 21:25\nCiekawie wydane, myślę, że bardzo może zainteresować dziecko.\nIwona 27 października 2020 08:46\nSama chętnie przeczytałabym taką opowieść :)\nAgnieszka Kaniuk 27 października 2020 10:28\nChętnie poznam tę legendę.\nBarbara Elżbieta 27 października 2020 11:32\nMój synek uwielbia takie książeczki.\nAgnieszka Mycoffeetime 27 października 2020 11:53\nNie miałam pojęcia, że i o obwarzankach jest legenda. Zaciekawiłaś mnie:)\nAgata 27 października 2020 15:17\nNie znam i ja tego wydawnictwa :)\nPaulina P. 27 października 2020 19:54\nŚwietne ilustracje :) Wykorzystałabym w pracy :D\nBlingBlingMakeUp 27 października 2020 19:58\nNie znalam tej historii, swietna legenda <3\nLegendy nie znam, ale chętnie ja poznam\nAda 27 października 2020 21:10\nStrasznie podoba mi się nazwa tego wydawnictwa\nQuiet and Sun by Alexa 27 października 2020 22:05\nAle super książeczka.\nDon't Understand 28 października 2020 16:55\nnie znam, nie wiedziałam, że coś takiego istnieje, ale bardzo mi się spodobało\nRenata 29 października 2020 14:16\nBardzo ciekawa książeczko -kolorowanka :)\nJenovia Dżemson 30 października 2020 19:31\nDzieciaczkom by się podobało. Pozdrawiam!^^\nKinga K. 30 października 2020 22:08\nAle urocza książeczka ❤


mouth-watering eats!: września 2013\nmarchewkowe z orzechami i kremem\nCiasto wszystkim bardzo smakowało- nie ma się co dziwić, wyszło naprawdę pyszne. Nie czuć w nim marchewki ani trochę. Smakuje jak cynamonowo-piernikowe ciasto z orzechami. Takie idealne na jesień, w nieco zdrowszej wersji- mało mąki, dużo marchewki, jabłka i orzechów. Powariowałabym z użyciem innej mąki, niż pszenna tortowa, ale to może innym razem :). Polecam wszystkim, bo szybko się je robi, jest łatwe i smaczne.\nSkładniki na blaszkę 24x40:\n2 szklanki startej marchewki (jedna na dużych, a druga na małych oczkach)\n1 szklanka startego jabłka\nok. 660 ml kremówki\ncukier wanilinowy (opakowanie 16 g)\nkilka wyłuskanych orzechów włoskich do posypania\nW jednej misce wymieszać składniki suche (przesianą mąkę, cukier, cynamon, przyprawę do piernika, proszek do pieczenia, sodę, sól).\nW drugiej misce roztrzepać widelcem olej z jajkami.\nPołączyć składniki z obu misek, dodać marchewkę, jabłko i orzechy i wymieszać wszystko łyżką.\nWylać do blaszki natłuszczonej margaryną i posypanej bułką tartą/kaszą manną, wyrównać.\nPiec w 175°C przez ok. 45 min. Po wyjęciu z piekarnika zostawić w formie przez ok 15 min, następnie wyjąć.\nKiedy ciasto wystygnie ubić kremówkę z śmietan-fixami i cukrem wanilinowym.\nKrem nałożyć na ciasto, wyrównać i posypać orzechami.\nAutor: cukierniczka o 22:54 1 komentarz:\nEtykiety: ciasto, cynamon, deser, jabłka, kremówka, marchew, orzechy włoskie, ucierane i babki, z kremem\nAutor: cukierniczka o 20:37 1 komentarz:\nsernik na zimno- gruszka & kokos\nOstatnio za dużo czasu na blogowanie nie miałam, choć oczywiście piekłam. Ten sernik zrobiłam już w sobotę. Kokos i gruszka to naprawdę genialne połączenie, dlatego postanowiłam je wykorzystać. Padło na sernik na zimno. Wyszedł pyszny, puszysty, kokosowy, a spód, choć nie jest najważniejszy jest rewelacyjny. Nie rozpada się, mimo że to tylko herbatniki i czekolada.\nSkładniki na tortownicę śr. 29 cm:\n3 łyżki żelatyny (na 3/4 szklanki wody)\nok. 140 g herbatników (np. pełnoziarniste Bonitki z Biedronki)\nTortownicę wyłożyć folią spożywczą (dno i brzegi).\nCzekoladę ropuścić i przestudzić, by była chłodna.Herbatniki pokruszyć lub zmiksować blenderem i wsypać do miski. Wlać czekoladę i wymieszać wszystko dokładnie ręką. Wsypać do tortownicy i dobrze wgnieść w dno (np. drewnianym tłuczkiem). Wstawić do lodówki.\nŻelatynę rozpuścić w gorącej wodzie, przestudzić.\nDo miski wlać jogurt, dodać przesiany cukier puder i wymieszać. Dodać wiórki kokosowe i znów wymieszać.\nW drugiej misce ubić kremówkę na sztywno.\nDo miski z jogurtami, miksując, wlewać strużką schłodzoną żelatynę. Dobrze wszystko zmiksować. Dodać ubitą kremówkę i delikatnie wymieszać. Wlać do tortownicy, wyrównać i wstawić do lodówki.\nGalaretki rozpuścić w ilości wody jak podane jest na opakowaniu (przeważnie galaretka na 0,5 litra). Odstawić, by ostygły, a potem wstawić do lodówki, by trochę stężały (tak, by można je było wylać na wierzch).\nGruszki obrać, pokroić i ułożyć na schłodzonej masie jogurtowej (ja ułożyłam w kwiatuszki, nie za gęsto, ale ułóżcie wedle uznania :) )\nZalać gakaretką i wstawić do lodówki, aż galaretka będzie sztywna.\nOzdobić kremówką lub nie (ja tego nie zrobiłam, ale można zrobić jakieś cudeńka dekoratorem) i gotowe.\nAutor: cukierniczka o 20:04 4 komentarze:\nEtykiety: biała czekolada, ciasto, czekolada, deser, galaretka, gruszki, jogurt naturalny, jogurtowe, kremówka, sernik na zimno, serniki, wiórki kokosowe, z owocami


Mity i stereotypy o sterydach, czyli ważne informacje o ich wpływie na osoby je zażywające - W każdej wolnej chwili\nPrzez większość społeczeństwa są one widziane w niekorzystnym świetle, a ludzi ich zażywających porównuje się niekiedy do narkomanów. Faktycznie patrząc na wielu bywalców siłowni można wysnuć takie wnioski, ale prawda, jak to przeważnie będzie, jest dużo bardziej skomplikowana.\nJest prawdą, że sterydy mogą szkodzić, i faktem jest także, że mogą nawet zabić. Wszystko będzie zależało od tego, co się zażywa, w jakich dawkach i w jakim składzie. Wiele osób nie mając zupełnie żadnej wiedzy na ten temat kupuje preparaty nieznanego pochodzenia, połyka je w niekontrolowany sposób i właśnie oni stanowią przyczynę takich a nie innych skojarzeń.\nA tak naprawdę umiejętne, a co najważniejsze rozsądne używanie tych substancji nie jest aż tak szkodliwe, jak ludzie twierdzą. Spora grupa zawodników uprawiających jakiś sport siłowy w pewnym momencie je stosowało, ale zabierając się za to pod pełną kontrolą nie niszczy się swojego organizmu, a równocześnie znacznie polepsza swe osiągi.\nJednak jeśli ktoś zaczyna zażywać ogromne ilości tabletek, to rzeczywiście przez parę lat może bardzo zniszczyć swoje zdrowie, przestanie mu pracować wątroba albo pojawią się problemy z sercem. W czasie zażywania sterydów poza kontrolowaniem ich ilości niezwykle istotny jest systematyczny trening, bez tego ich zażywanie mija się z celem.\nAbsorbują Cię opisywane tu tematy? Jeżeli tak, to kliknij ponadto ten odnośnik – są tu ważne informacje (https://cpp.pl/), które również Cię zaciekawią!\nPonieważ powodują one szybki wzrost masy, to po skończeniu zażywania także należy dalej ćwiczyć, aby mięśnie nie stały się wiotkie. Nie wolno także zażywać ich bez przerwy, doświadczone osoby robią sobie cykle, pomiędzy którymi praktykują krótsze lub dłuższe przerwy. Pilnując tych wszystkich zasad i zachowując umiar na pewno można używać sterydów tak, żeby było to bezpieczne.\nGierki, w które to gramy na przeglądarce – a więc, jak grać oraz nie odbierać miejsce wewnątrz komputerku →


Teologia liturgii | Vademecum Liturgiczne\nVademecumLiturgiczne 29 sierpnia 2021 Bez kategorii\nLiturgia nie jest ekspresją świadomości danej wspólnoty, która zresztą jest niewyraźna i zmienna. Jest ona objawieniem przyjętym w wierze i modlitwie, a jej miarą jest w takim razie wiara Kościoła, który jest odbiorcą objawienia. Formy, które nadaje się liturgii, mogą się zmieniać w zależności od miejsc i czasów, jak ryty są różne. Istotna jest więź z Kościołem, który ze swej strony jest związany przez wiarę w Panu.\nSobór Watykański II definiuje liturgię jako „dzieło Chrystusa-Kapłana i Jego Ciała, czyli Kościoła”. Dzieło Jezusa Chrystusa jest w tym samym tekście opisane jako dzieło odkupienia, którego Chrystus dokonał szczególnie przez misterium paschalne swej męki, zmartwychwstania i chwalebnego wniebowstąpienia. „Przez to misterium umierając, zniweczył naszą śmierć, i zmartwychwstając, przywrócił nam życie”. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że w tych dwóch zdaniach wyrażenie „dzieło Chrystusa” zostało użyte według dwóch różnych znaczeń. „Dzieło Chrystusa” oznacza przede wszystkim historyczne czynności odkupieńcze Jezusa, Jego śmierć i zmartwychwstanie; z drugiej strony nazywamy „dziełem Chrystusa” celebrowanie liturgii. W rzeczywistości te dwa znaczenia są nierozdzielnie związane: Śmierć i Zmartwychwstanie, misterium paschalne — nie są tylko zewnętrznymi wydarzeniami historycznymi. W odniesieniu do zmartwychwstania widać to bardzo wyraźnie. Obejmuje ono i przenika historię, ale ją przekracza w dwojakim sensie: nie jest działaniem człowieka, lecz działaniem Boga, i wprowadza w ten sposób Jezusa zmartwychwstałego poza historię, tam gdzie siedzi po prawicy Ojca. Ale Krzyż także nie jest zwykłym działaniem ludzkim. Aspekt czysto ludzki jest obecny u osób, które zawiodły Jezusa na Krzyż. Dla samego Jezusa Krzyż nie jest przede wszystkim czynnością, lecz doznawaniem, doznawaniem, które znaczy, że jest jedno z wolą Bożą — zjednoczenie, którego charakter dramatyczny ukazuje nam epizod z Ogrodu Oliwnego. I tak wymiar doznawania wydania na śmierć przekształca się w wymiar czynny miłości: śmierć staje się oddaniem siebie samego Ojcu za ludzi. W ten sposób promień wychodzi — zarówno tu, jak w Zmartwychwstaniu — daleko poza aspekt czysto ludzki i daleko poza sam fakt bycia przybitym do krzyża i bycia umarłym. Język wiary określił jako „misterium” to coś więcej w stosunku do chwili czysto historycznej i skondensował w wyrażeniu „misterium paschalne” najgłębsze jądro wydarzenia odkupieńczego. Jeśli możemy teraz powiedzieć z tej racji, że „misterium paschalne” stanowiło jądro „dzieła Jezusa”, odniesienie z liturgią jest już widoczne: właśnie to „dzieło Jezusa” jest prawdziwą treścią liturgii. W niej poprzez wiarę i modlitwę Kościoła „dzieło Jezusa” obejmuje ciągle historię, aby ją przeniknąć. W liturgii chwila czysto historyczna jest w ten sposób zawsze na nowo przekraczana i wchodzi w nieustanne Bosko-ludzkie działanie odkupienia. W liturgii Chrystus jest prawdziwym podmiotem-nośnikiem — ona jest dziełem Chrystusa; ale w niej Chrystus przyciąga ku sobie historię, zwłaszcza w tym nieustannym działaniu, które jest miejscem naszego zbawienia.\nJeśli wrócimy do Soboru Watykańskiego II, znajdziemy tam następujący opis tych odniesień: „Liturgia, przez którą — szczególnie w boskiej Ofierze Eucharystycznej — «dokonuje się dzieło naszego Odkupienia», w najwyższym stopniu przyczynia się do tego, aby wierni życiem swoim wyrażali oraz ujawniali innym misterium Chrystusa i rzeczywistą naturę prawdziwego Kościoła”.\nWszystko to stało się obce myśli współczesnej, i w trzydzieści lat po Soborze — nawet wśród liturgistów katolickich — staje się przedmiotem znaków zapytania. Kto mówi dziś jeszcze o „boskiej Ofierze Eucharystycznej”? Oczywiście, dyskusje wokół pojęcia ofiary stały się na powrót zadziwiająco ożywione zarówno po stronie katolickiej, jak protestanckiej. Czuje się, że w idei, która zawsze zajmowała, w różnych kształtach, nie tylko historię Kościoła, ale i całą historię ludzkości, powinien się znajdować wyraz czegoś istotnego, co dotyczy także nas. Jednak równocześnie wciąż wszędzie pozostają żywe stare stanowiska Oświecenia z jego przesądami względem magii i pogaństwa, przeciwstawianiem obrzędu i etosu, koncepcją chrześcijaństwa, które odchodzi od kultu, a wchodzi w świat profanum: teolodzy katoliccy nie mają najmniejszej ochoty, aby ich posądzono o wrogość wobec nowoczesności. Nawet jeśli w ten czy inny sposób pragnie się odnaleźć pojęcie ofiary, w końcu i tak pozostaje zakłopotanie i krytyka. I tak niedawno Stefan Orth, w obszernym opracowaniu najświeższej bibliografii poświęconej tematowi ofiary uznał, że podsumowaniem wszystkich jego poszukiwań może być konstatacja: „Faktycznie wielu katolików ratyfikuje dziś samemu werdykt i konkluzje Marcina Lutra, że mówienie o ofierze jest «największą i najbardziej przerażającą okropnością» oraz «przeklętą bezczelnością»: dlatego właśnie wolimy się powstrzymać od wszystkiego, co ma tonację ofiary, włączywszy w to cały Kanon, a zachować tylko to, co jest czyste i święte”. Dalej Orth dodaje: „Ta maksyma została po Soborze Watykańskim II przyjęta również w Kościele katolickim , przynajmniej co do tendencji i doprowadziła do myślenia o kulcie Bożym zwłaszcza w oparciu o święto Paschy relacjonowane w opisach Wieczerzy”. Odwołując się do pracy na temat ofiary wydanej przez dwóch awangardowych liturgistów katolickich, Orth staje się nieco bardziej umiarkowany: widać wyraźnie, że pojęcie ofiary Mszy — jeszcze bardziej niż pojęcie ofiary Krzyża — jest w najlepszym wypadku pojęciem wywołującym najwięcej nieporozumień.\nNie muszę chyba mówić, że nie zaliczam się do „licznych katolików”, którzy wraz z Lutrem fakt mówienia o ofierze Mszy uważają za najprzeraźliwszą okropność i przeklętą bezczelność. Rozumie się zatem również, że wspomniany redaktor nie wspomniał o mojej książce o duchu liturgii, która analizuje szczegółowo pojęcie ofiary. Jego diagnoza wywołuje konsternację. Czy jest prawdziwa? Nie znam owych licznych katolików uznających za przeklętą bezczelność fakt pojmowania Eucharystii jako ofiary. Druga diagnoza, o szerszym zasięgu, zgodnie z którą uważa się pojęcie ofiary Mszy za wywołujące najwięcej nieporozumień, daje się natomiast z łatwością zweryfikować. Nawet jeśli pominiemy pierwsze twierdzenie redaktora — widząc w nim tylko retoryczną przesadę — pozostaje niepokojący problem, z którym należy się zmierzyć. Wydaje się, że niemała część liturgistów katolickich doszła praktycznie do takiego rezultatu, że trzeba przyznać zasadniczą rację Lutrowi przeciw Trydentow i w debacie z XVI wieku; to samo stanowisko można stwierdzić często w posoborowych dyskusjach na temat kapłaństwa. Wielki historyk Soboru Trydenckiego, Hubert Jedin wskazywał na ten fakt w 1975 roku w przedmowie do ostatniego tomu swej historii Soboru Trydenckiego: „Uważny czytelnik … będzie skonsternowany nie mniej niż autor, gdy zauważy, ile rzeczy — właściwie wszystkie — które burzyły niegdyś ludzi, dziś znowu się nam proponuje”. Tylko na tej podstawie, na podstawie praktycznej dyskwalifikacji Trydentu, można pojąć zacietrzewienie towarzyszące walce z możliwością celebrowania nadal, po reformie liturgicznej, Mszy według mszału z 1962, Ta możliwość jest najmocniejszym , a stąd najtrudniejszym do zniesienia, sprzeciwem wobec opinii tego, kto sądzi, że wiara w Eucharystię sformułowana przez Trydent utraciła swoją ważność.\nByłoby łatwo zgromadzić dowody na potwierdzenie tej sytuacji. Abstrahuję od skrajnej teologii liturgicznej Haralda Schiitzeichela, która oddziela się zupełnie od dogm atu katolickiego i wykłada na przykład awanturnicze twierdzenie, że dopiero w Średniowieczu wynaleziono ideę Realnej Obecności. Pewien awangardowy liturgista — David N. Power — uczy nas, że w ciągu dziejów może utracić swe znaczenie nie tylko sposób, w jaki wyrażana jest jakaś prawda, ale nawet treść tego. co jest wyrażane. Odnosi tę teorię konkretnie do wypowiedzi Trydentu. Th. Schitker mówi nam, że odnowiona liturgia zawiera również odmienny wyraz wiary i zmiany teologiczne. Zresztą według niego są jeszcze rzekomo teolodzy — przynajmniej w kręgach Kościoła rzymskiego i jego liturgii — którzy wciąż nie pojęli znaczenia owych transformacji wniesionych przez reformę liturgiczną w dziedzinie doktryny wiary. Dzieło R. MeBnera — na pewno poważne — na temat reformy Mszy u Marcina Lutra i Eucharystii w Kościele starożytnym, które zawiera interesujące refleksje, dochodzi jednak do konkluzji, że Luter lepiej od Trydentu zrozumiał Kościół starożytny. Znaczenie tych teorii pochodzi z faktu, że często przechodzą one natychmiast w praktykę. Teza, zgodnie z którą to wspólnota jako taka jest podmiotem liturgii, uchodzi za upoważnienie do manipulowania liturgią wedle czyjegokolwiek pojęcia. Rzekome nowe odkrycia i formy, które z nich wynikają, rozpowszechniają się z zadziwiającą szybkością i z posłuszeństwem wobec tych mód, Posłuszeństwa tego od dawna nie ma natomiast wobec norm władzy kościelnej. W dziedzinie liturgii teorie przekształcają się dziś bardzo szybko w praktykę, a praktyka ze swej strony tworzy lub niszczy zachowania i formy pojmowania. Poza tym problematyka ta stała się w międzyczasie jeszcze poważniejsza z tej racji, że nowe Oświecenie daleko przewyższa Lutra: podczas gdy Luter brał jeszcze dosłownie opisy o ustanowieniu Eucharystii i umieszcza! je — jako norma normans — u podstaw swych prób reformy, hipotezy krytyki historycznej od dawna wywołują znaczną erozję tekstów. Gdy opisy Wieczerzy wydały się produktem liturgicznego budowania wspólnoty, szuka się poza nimi Jezusa historycznego, który naturalnie nie mógł myśleć o darze ze swego ciała i krwi ani pojmować swego krzyża jako ofiary przebłagalnej; powinien by raczej mieć na myśli posiłek pożegnalny wzbogacony o perspektywę eschatologiczną. W oczach wielu osób deklasacji podlega nie tylko autorytet Magisterium kościelnego, ale również Pismo, na miejsce którego wchodzą zmienne hipotezy pseudohistoryczne, w istocie dające następnie miejsce jakimkolwiek arbitralnym przekonaniom i uzależniające liturgię od kaprysu mody. Tam, gdzie na podstawie takich idei manipuluje się coraz swobodniej liturgią, wierni czują, że w rzeczywistości niczego się nie celebruje, i jest rzeczą zrozumiałą, że porzucają liturgię, a z nią Kościół.\nPowróćmy do podstawowego pytania: czy jest rzeczą słuszną określanie Eucharystii jako Boskiej ofiary, czy też jest to przeklętą bezczelnością? W tej debacie trzeba na samym początku określić główne założenia, które determinują w każdym stanie rzeczy lekturę Pisma, a przez to i wnioski, które się z niej wyciąga. Dla chrześcijanina-katolika liczą się tu dwie orientacyjne linie podstawowych hermeneutyk. Pierwsza: mamy zaufanie do Pisma i opieramy się na Piśmie, a nie na hipotetycznych rekonstrukcjach, które wybiegają poza Pismo i wedle swego uznania rekonstruują historię, w której główną rolę odgrywa chełpliwa wiedza o tym, co można lub czego nie można przypisać Jezusowi. Co naturalnie oznacza jedynie rzeczy, które nowoczesny erudyta zechce przypisać człowiekowi określonych czasów zrekonstruowanemu przez niego samego. Drugą linią orientacyjną jest to, że czytamy Pismo w żywej wspólnocie Kościoła, a zatem w oparciu o fundamentalne decyzje, dzięki którym stało się ono historycznie skuteczne, mówiąc dokładnie: dało podstawy Kościoła. Nie należy oddzielać tekstu od tego żywego kontekstu. W tym sensie Pismo i Tradycja stanowią nierozdzielną całość, i właśnie tego u zarania przebudzenia się świadomości historycznej nie zauważył Luter, Wierzył on w jednoznaczność litery, jednoznaczność, która nie istnieje i której już dawno wyrzekła się nowoczesna historiografia. To, że w powstającym Kościele Eucharystia była od początku pojmowana jako ofiara, nawet w tekście takim jak Didache — tak trudnym i raczej marginalnym w stosunku do wielkiej Tradycji — jest pierwszorzędnym elementem interpretacji.\nJest jednak także inny podstawowy aspekt hermeneutyczny w lekturze i interpretacji świadectwa biblijnego. Fakt, że mógłbym lub nie rozpoznać ofiarę w Eucharystii takiej, jak ją Pan ustanowił, dotyka bardzo zasadniczo kwestii tego, co rozumiem przez ofiarę, a więc tego, co nazywamy przed-rozumieniem. Na przykład przed-rozumienie Lutra, a zwłaszcza jego koncepcja relacji między Starym i Nowym Testamentem, jego koncepcja powstania i obecności historycznej Kościoła — była taka, że kategoria ofiary, taka jak ją widział, w swym zastosowaniu do Eucharystii Kościoła mogła ukazywać się jedynie jako bezczelność. Dyskusje, do których odwołuje się Stefan Orth, pokazują, jak niejasne i pomieszane jest pojęcie ofiary u prawie wszystkich autorów, oraz uwidaczniają całą pracę, którą trzeba tu wykonać. Dla wierzącego teologa jest sprawą jasną, że to samo Pismo powinno go nauczyć zasadniczej definicji ofiary, i to na podstawie „kanonicznej” lektury Biblii, w której Pismo jest czytane w jego jedności i dynamicznym ruchu, którego różne etapy uzyskują swoje ostateczne znaczenie od Chrystusa, do którego cały ten ruch prowadzi. W tej samej mierze hermeneutyka, która jest tu założona, jest hermeneutyką wiary, opartą na jej wewnętrznej logice. Czy w istocie nie powinno być to oczywistością? Albowiem bez wiary samo Pismo nie jest Pismem, lecz raczej niespójnym zespołem fragmentów literackich, które nie mogą sobie dzisiaj rościć żadnego znaczenia normatywnego.\nZadanie, do którego uczyniono tu aluzję, oczywiście wykracza daleko poza granice jednego wykładu: niech więc mi będzie wolno odesłać do mojej książki o duchu liturgii, w której starałem się zarysować główne zarysy tej kwestii. Wynika stąd, że na swym szlaku przez historię religii i historię biblijną pojęcie ofiary ma konotacje wykraczające poza problematykę, którą zwykle łączymy z pojęciem ofiary. Faktycznie otwiera ono dostęp do całościowego pojmowania kultu i liturgii: te wielkie perspektywy chciałbym spróbować tu\nwskazać. Muszę także z konieczności pominąć szczegółowe kwestie egzegezy, zwłaszcza fundamentalny problem interpretacji opisów ustanowienia Eucharystii, na temat którego poza moją książką o liturgii starałem się dać kilka elementów w mej wypowiedzi pt. „Eucharystia i Misja”. Od pewnego spostrzeżenia nie mogę się powstrzymać. We wspomnianym przeglądzie bibliograficznym S. Orth mówi, że fakt unikania po Soborze Watykańskim II pojęcia ofiary doprowadził do „myślenia o kulcie Bożym głównie w oparciu o święto Paschy relacjonowane w opisach Wieczerzy”. To sformułowanie wydaje się na pierwszy rzut oka niejasne: czy myślimy o kulcie Bożym w oparciu o opisy Wieczerzy — czy raczej w oparciu o święto Paschy, które opisy te przedstawiają jako ramy czasowe, lecz którego dalej nie opisują? Byłoby słuszne powiedzieć, że Pascha żydowska, której ustanowienie jest relacjonowane w Wj 12, uzyskuje w Nowym Testamencie nowy sens. To tutaj ujawnia się wielki ruch historyczny, który przechodzi od początków aż do Wieczerzy, Krzyża i zmartwychwstania Jezusa. Jednak tym, co najbardziej dziwi w sformułowaniu Ortha, jest przeciwstawienie skonstruowane między ideą ofiary i Paschą. Dane starotestamentalno-judaistyczne pozbawiają je sensu, gdyż od czasu prawodawstwa deuteronomicznego zabijanie baranków jest związane ze świątynią, ale nawet w okresie pierwotnym, gdy Pascha była jeszcze świętem rodzinnym, zabijanie baranków miało już charakter ofiarny. W ten sposób, właśnie poprzez tradycję Paschy, idea ofiary dociera do słów i gestów Wieczerzy, gdzie jest zresztą obecna na podstawie drugiego fragmentu starotestamentowego, Wj 24, opisującego zawarcie Przymierza na Synaju. Tam właśnie podano, że lud został pokropiony krwią ofiar, które wcześniej zostały przygotowane, a Mojżesz mówi z tej okazji: „Oto krew Przymierza, które Jahwe zawarł z wami na podstawie tych wszystkich słów” (Wj 24, 8). Pascha nowa, chrześcijańska jest zatem zupełnie wyraźnie interpretowana w opisach Wieczerzy jako wydarzenie ofiarne. a na podstawie słów Wieczerzy powstający Kościół wiedział, że Krzyż jest ofiarą, gdyż Wieczerza byłaby próżnym gestem bez rzeczywistości Krzyża i Zmartwychwstania, które jest tu antycypowane i udostępnione w swej wewnętrznej treści dla wszystkich czasów. Wspominam o tym dziwnym przeciwstawieniu Paschy i ofiary, gdyż stanowi ono zasadę architektoniczną pewnej książki wydanej niedawno przez Bractwo Św. Piusa X i utrzymującej, że istnieje zerwanie dogmatyczne między nową liturgią Pawła VI i wcześniejszą liturgiczną tradycją katolicką. To zerwanie jest widziane właśnie w fakcie, że podobno odtąd interpretuje się wszystko na podstawie „misterium paschalnego” zamiast odkupieńczej ofiary przebłagalnej Chrystusa: kategoria misterium paschalnego jest rzekomo duszą reformy liturgicznej, i to właśnie wydaje się dowodem zerwania z klasyczną doktryną Kościoła, Jest jasne, że są autorzy, którzy odpowiadają temu nieporozumieniu. Ale że chodzi tu o nieporozumienie, jest zupełnie oczywiste dla kogoś, kto przyjrzy się temu z bliska. Pojęcie misterium paschalnego odsyła bowiem wyraźnie do rzeczywistości, które miały miejsce od Wielkiego Czwartku do poranka Wielkanocy: Wieczerza jako antycypacja Krzyża, dramat Golgoty i Zmartwychwstanie Pańskie. W pojęciu misterium paschalnego te epizody są widziane syntetycznie jakby w jednym zdarzeniu, w jedności, jako „dzieło Chrystusa”, które — jak to widzieliśmy na początku w wypowiedzi Soboru — jest faktem stanowiącym wydarzenie historyczne, które równocześnie transcenduje określony moment. Skoro to wydarzenie jest od wewnątrz kultem oddawanym Bogu, mogło stać się kultem Bożym, a w ten sposób stać się obecnym dla wszystkich chwil. Teologia paschalna Nowego Testamentu, na którą krótko rzuciliśmy okiem, daje to dokładnie do zrozumienia: że pozornie świecki epizod ukrzyżowania Chrystusa jest ofiarą przebłagalną, aktem zbawczym jednającej miłości Boga, który stał się człowiekiem. Teologia Paschy jest teologią odkupienia, liturgią ofiary przebłagalnej. Pasterz stał się barankiem. Wizja baranka, która pojawia się w historii Izaaka — baranka, który zaplątał się w krzakach i odkupuje syna — stała się prawdą: Pan stał się barankiem; pozwala się związać i złożyć w ofierze, aby nas wybawić.\nWszystko to stało się wyjątkowo obce myśli współczesnej. Wynagrodzenie („ekspiacja”) być może wywołuje skojarzenie z czymś w obrębie konfliktów ludzkich, z usunięciem win panujących wśród ludzi, ale jej przeniesienie na relacje między Bogiem i człowiekiem już się nie udaje. Na pewno ma to często związek z faktem, że nasz obraz Boga zbladł, zbliżył się do deizmu. Nie możemy już sobie wyobrazić, że błąd ludzki może obrazić Boga, a tym bardziej że wymagałby on wynagrodzenia podobnego do tego, które stanowi krzyż Chrystusa. Podobnie z przyjęciem na siebie odpowiedzialności za to. co zrobił ktoś inny: nie możemy sobie w ogóle wyobrazić czegoś podobnego — nasz obraz człowieka stał się na to zbyt indywidualistyczny, Również kryzys liturgii ma u podłoża centralne koncepcje człowieka: aby ten kryzys przezwyciężyć, nie wystarczy banalizować liturgię i przekształcać ją w zwykłe zgromadzenie lub w zwykły posiłek braterski, Ale jak wydostać się z tego zamętu? jak odnaleźć na nowo sens tej wielkiej rzeczy, która jest w sercu orędzia Krzyża i zmartwychwstania? W ostatecznej instancji, na pewno nie poprzez teorie i uczone refleksje — ale tylko przez nawrócenie, przez radykalną zmianę życia. Oczywiście drogę do tego mogą otwierać pewne elementy rozeznania, i chciałbym zaproponować wskazówki w tym kierunku, a to w trzech etapach.\nPierwszym etapem powinna być kwestia poprzedzająca istotne pojmowanie terminu „ofiara”. Powszechnie uważa się za ofiarę zniszczenie jakiejś rzeczy cennej w oczach ludzkich; niszcząc ją człowiek chce poświęcić tę rzecz Bogu, uznać Jego suwerenność, jednak zniszczenie nie przynosi czci Bogu. Hekatomby ze zwierząt i z czegokolwiek innego nie mogą uczcić Boga. „Gdybym odczuwał głód, nie musiałbym ci mówić o tym, bo moja jest cała ziemia i wszystko, co ją napełnia. Czyż jadam mięso wołów i piję krew kozłów? Złóż Bogu w ofierze uwielbienie i spełnij swe śluby wobec Najwyższego” — mówi Bóg do Izraela w Psalmie 50 (49), 12-14. Na czym zatem polega ofiara? Nie na zniszczeniu, nie na tej czy innej rzeczy, lecz na przekształceniu człowieka. Na tym, że staje się on sam podobny Bogu. Staje się podobny Bogu, gdy staje się miłością. „Dlatego prawdziwa ofiara jest dziełem, które nam pozwala zjednoczyć się z Bogiem w jedną świętą wspólnotę” — mówi więc Augustyn, Na podstawie tego klucza nowotestamentalnego Augustyn interpretuje ofiary starotestamentalne jako symbole oznaczające ową ofiarę we właściwym sensie i mówi, że dlatego kult musiał być przekształcony, znak musiał zniknąć na rzecz rzeczywistości. „Wszystkie Boże przepisy Pisma dotyczące ofiar w przybytku lub w świątyni są figurami, które odnoszą się do miłości Boga i bliźniego” (X, 5). Ale Augustyn wie również, że miłość staje się prawdziwa tylko wtedy, gdy prowadzi człowieka do Boga, a w ten sposób przyporządkowuje go do jego prawdziwego celu; tylko tak może się wytworzyć także jedność między ludźmi. I tak pojęcie ofiary odsyła do wspólnoty, a pierwsza definicja, o którą pokusił się Augustyn, zostaje tym samym poszerzona przez następujące sformułowanie: „Cała odkupiona wspólnota ludzka, to znaczy zgromadzenie i wspólnota świętych, jest złożona Bogu w ofierze przez Arcykapłana, który ofiarował sam siebie” (X, 6). A jeszcze prościej: „Ta ofiara to my sami”, albo: „Taka jest ofiara chrześcijan: wielość — jednym ciałem w Chrystusie” (X, 6). „Ofiara” polega zatem — powiedzmy to raz jeszcze — na procesie przekształcenia, na upodobnieniu człowieka do Boga, na Seicocnę (theiosis), jak powiedzieliby Ojcowie. Polega ona — możemy to wyrazić w pojęciach współczesnych — na zniesieniu różnicy — w zjednoczeniu między Bogiem i człowiekiem, między Bogiem i stworzeniem: „Bóg wszystkim we wszystkich” (por, 1 Kor 15, 28).\nAle jak zachodzi ten proces, który sprawia, że stajemy się miłością i jednym ciałem z Chrystusem, że stajemy się jedno z Bogiem; jak zachodzi to zniesienie różnicy? Istnieje tu przede wszystkim wyraźna granica między religiami opartymi na wierze Abrahama z jednej strony a innymi formami religii z drugiej, zwłaszcza takimi, jakie znajdujemy w Azji, ale również w neoplatonizmie typu plotyńskiego, prawdopodobnie związanym źródłowo z tradycjami azjatyckimi. W tych drugich zjednoczenie oznacza wyzwolenie w stosunku do skończoności, która ostatecznie okazuje się pozorem, zniesienie „ja” w oceanie wszystkiego innego, które wobec naszego świata pozorów jest nicością, jednak naprawdę jedynym prawdziwym bytem. W wierze chrześcijańskiej, w której wypełnia się wiara Abrahama, jedność jest widziana zupełnie inaczej: jest to jedność miłości, w której różnice nie są zniesione, lecz przekształcają się w wyższą jedność miłujących, taką jaka w sposób archetypiczny znajduje się w trynitarnej jedności Boga. Podczas gdy np. u Plotyna skończoność jest degeneracją w stosunku do jedności i — by tak rzec — jądrem grzechu, a jako taka równocześnie jądrem wszelkiego zła, wiara chrześcijańska nie widzi skończonego jako negacji, lecz jako stworzenie, owoc woli Bożej, która stwarza wolnego partnera, stworzenie, które nie ma być zniesione, lecz ma być dopełnione, włączyć się w wolny akt miłości. Różnica nie jest zniesiona, lecz staje się sposobem wyższej jedności. Ta filozofia wolności, która leży u podstaw wiary chrześcijańskiej i różni ją od religii azjatyckich, zawiera możliwość negacji. Zło nie jest zwykłą degeneracją bytu, lecz konsekwencją źle użytej wolności. Droga jedności, droga miłości jest zatem i drogą nawrócenia, drogą oczyszczenia: przyjmuje kształt krzyża, przechodzi przez misterium paschalne, przez śmierć i zmartwychwstanie. Potrzebuje Pośrednika, który w swej śmierci i zmartwychwstaniu staje się dla nas Drogą, przyciąga nas wszystkich do siebie, a w ten sposób nas wysłuchuje (por, J 12, 32).\nObejrzyjmy się za siebie. W swej definicji „ofiara = miłość” Augustyn opiera się słusznie na słowach obecnych w różnych wariantach w Starym i Nowym Testamencie, które cytuje za Ozeaszerm „W miłości mam upodobanie, a nie w ofiarach” (Oz 6, 6: X, 5). Ale te słowa nie wprowadzają po prostu przeciwstawienia między etosem i kultem — wówczas chrześcijaństwo sprowadzałoby się do moralistyki. Odsyłają one do procesu, który jest czymś więcej niż moralnością — do procesu, w którym Bóg podejmuje inicjatywę. On jeden może obudzić w człowieku podążanie ku miłości. Jedynie miłość, którą kocha Bóg, może sprawić wzrost miłości ku Niemu. Fakt bycia kochanym jest procesem oczyszczenia i transformacji, w którym jesteśmy nie tylko otwarci na Boga, lecz zjednoczeni ze sobą wzajemnie. Inicjatywa Boga ma imię: Jezus Chrystus — Bóg, który sam stał się człowiekiem i daje się nam. Dlatego właśnie Augustyn może streścić wszystko mówiąc: „Taka jest ofiara chrześcijan: wielość — jednym ciałem w Chrystusie. Kościół celebruje to misterium przez ofiarę ołtarza, dobrze znaną wierzącym, gdyż to w niej jest mu okazane, że w rzeczach, które ofiarowuje on sam, jest ofiarowany” (X, 6). Kto to pojął, nie będzie już zdania, że mówienie o ofierze mszy jest co najmniej bardzo niejasne, a nawet jest przerażającą okropnością… Przeciwnie: jeśli tego nie odkryjemy, stracimy z oczu wielkość tego, co Bóg nam daje w Eucharystii.\nChciałbym teraz jeszcze wspomnieć bardzo krótko o dwóch innych podejściach. Sądzę, że ważną wskazówkę otrzymaliśmy w scenie wyrzucenia kupców ze świątyni, zwłaszcza w tej formie, którą nam przekazuje Jan. Jan bowiem przekazuje słowa Jezusa, które u Synoptyków pojawiają się tylko przy okazji procesu Jezusa, na ustach fałszywych świadków, i to w sposób zniekształcony. Reakcja Jezusa w stosunku do kupców i bankierów w świątyni była praktycznie atakiem przeciw składaniu ofiar ze zwierząt, które były tam składane, a więc atakiem przeciw istniejącej formie kultu i ofiary w ogóle. To dlatego kompetentne władze żydowskie pytają Go słusznie, jakim znakiem usprawiedliwi ten gest, który musiał być równoznaczny z atakiem przeciw prawu Mojżesza i uświęconym przepisom Przymierza. Jezus odpowiada: „Zburzcie tę świątynię, a ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo” (J 2, 19). Ta subtelna formuła ewokuje wizję, o której sam Jan mówi. że uczniowie pojęli ją dopiero po Zmartwychwstaniu, przypominając sobie fakty, oraz że doprowadziła ich ona do „uwierzenia Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus” (2, 22), Albowiem teraz pojęli, że świątynia została zniesiona w chwili ukrzyżowania Jezusa: według Jana Jezus został ukrzyżowany dokładnie w chwili, gdy baranki paschalne były składane w ofierze w świątyni. W chwili, gdy Syn ustanawia sam siebie jakby barankiem, to znaczy daje się dobrowolnie Ojcu, a w ten sposób i nam, czyni kres dawnym przepisom kultu, które mogły być tylko znakiem autentycznych rzeczywistości. Świątynia została „zniesiona”. I odtąd Jego ciało zmartwychwstałe — ono samo — staje się prawdziwą świątynią ludzkości, w której dokonuje się uwielbienie w duchu i prawdzie (4, 23). Ale duch i prawda nie są abstrakcyjnymi pojęciami filozoficznymi — On sam jest prawdą, a duchem jest Duch Święty, który od Niego pochodzi. Tutaj również widać jasno, że kult nie został zastąpiony przez moralność, lecz przeszły kult kończy się z powodu swego tymczasowego charakteru i swych nieporozumień, nieraz tragicznych, gdyż objawia się sama rzeczywistość, nowa świątynia: Chrystus zmartwychwstały, który nas przyciąga, przekształca i jednoczy z sobą. I znowu jest jasne, że Eucharystia Kościoła — mówiąc razem z Augustynem — jest sacramentum prawdziwego sacrificium — uświęconym znakiem, w którym wytwarza się to, co oznaczone.\nNa końcu chciałbym zasygnalizować pokrótce trzecią drogę, na której stopniowo wyjaśniało się przejście od kultu tymczasowego, od ofiar ze zwierząt do prawdziwej ofiary — do komunii z ofiarą Chrystusa. U proroków sprzed wygnania znajdujemy wyjątkowo ostrą krytykę kultu świątynnego, którą Szczepan — ku zgrozie doktorów i kapłanów świątyni — powtarza w swej wielkiej mowie, z kilkoma cytowaniami, zwłaszcza tego wersetu Amosa: „Czy składaliście mi ofiary i dary na pustyni przez lat czterdzieści, domu Izraela? Obnosiliście raczej namiot Molocha i gwiazdę bożka Remfana, wyobrażenia, które zrobiliście, aby im cześć oddawać” (5, 25; Dz 7, 42). Krytyka proroków była wewnętrzną zapowiedzią, pozwalającą przejść Izraelowi przez próbę zniszczenia świątyni, czasy bez kultu. Przymusem stało się wówczas głębsze i nowe naświetlenie tego, czym jest kult, przebłaganie, ofiara. Z czasów dyktatury hellenistycznej, kiedy Izrael był znowu bez świątyni i bez ofiary, Księga Daniela przekazała nam tę modlitwę; „Albowiem, Panie, staliśmy się mali w stosunku do wszystkich narodów,,. Nie mamy obecnie księcia ni proroka, ni wodza, ani całopalenia, ani ofiary, ani obiaty, ani kadzidła, ni miejsca, aby ofiarować pierwociny przed Tobą i znaleźć miłosierdzie, Ale przez duszę skruszoną i ducha upokorzonego zostaniemy wysłuchani tak, jak przez całopalenie baranów i cielców, podobnie jak przez dziesiątki tysięcy tłustych jagniąt. Taka niech będzie dzisiaj nasza ofiara przed Twoim obliczem. Niech Ci będzie przyjemna, aby nie byli zawstydzeni ci, którzy Tobie zaufali. Teraz więc całym sercem idziemy za Tobą i boimy się Ciebie. Szukamy Twojego oblicza”. (Dn 3. 37-41). W ten sposób powoli dojrzewało odkrycie, że modlitwa, słowo, człowiek modlący się i stający się sam słowem jest prawdziwą ofiarą, Zmagania Izraela mogły tu wejść w płodną styczność z poszukiwaniami świata hellenistycznego, który sam szukał sposobu wyjścia z zastępczego kultu polegającego na ofiarach ze zwierząt, aby dojść do kultu we właściwym znaczeniu, do prawdziwego uwielbienia, do prawdziwej ofiary. Na tej drodze dojrzewała idea λογιχη Φνσια (logike tysia) — ofiary polegającej na słowie — którą spotykamy w Nowym Testamencie w Rz 12,1, gdzie Apostoł nawołuje wierzących, aby „dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną”; właśnie to jest oznaczone jako logike latreia, jako służba Boża według słowa, rozumna. To samo znajdujemy w innym szyku w Hbr 13,15; „Przez Niego — Chrystusa — składajmy Bogu ofiarę czci ustawicznie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię”. Liczne przykłady pochodzące od Ojców Kościoła pokazują, w jaki sposób te idee zostały podjęte i stały się punktem łączącym między chrystologią, wiarą eucharystyczną i wdrożeniem misterium paschalnego w praktykę egzystencjalną. Chciałbym zacytować tylko tytułem przykładu kilka zdań z Piotra Chryzologa, którego mowę dotyczącą tej kwestii powinno się, prawdę mówiąc, przeczytać w całości, aby móc prześledzić tę syntezę od początku do końca: „Przedziwna ofiara, w której ciało ofiarowuje się bez ciała, krew bez krwi! Zaklinam was — powiada Apostoł — przez miłosierdzie Boże, byście dali się na ofiarę żywą. Bracia, ofiara ta żywi się przykładem Chrystusa, który ofiarował swe ciało, aby ludzie żyli… Stań się, człowiecze, stań się ofiarą Boga i Jego kapłana… Bóg szuka wiary, a nie śmierci. Pragnie twej obietnicy, a nie twej krwi. Gorliwość Go uspokaja, a nie mord”. Także tutaj chodzi o zupełnie co innego niż zwykłą moralistykę, tak bardzo człowiek jest tu zaangażowany w całym swoim bycie; ofiara polegająca na słowie — myśliciele greccy powiązali ją już z logosem, ze słowem samym, wskazując, że ofiara modlitwy nie powinna być tylko przemową, lecz raczej przemianą naszego bytu w logos, zjednoczeniem z nim. Kult Boży pociąga za sobą to, że sami stajemy się bytami słowa, że upodabniamy się do stwórczego Rozumu. Ale znów jest jasne, że nie możemy tego zrobić sami z siebie, a zatem wszystko zdaje się znowu kończyć próżnią — aż do dnia, kiedy przychodzi Logos prawdziwy, Syn, gdy staje się ciałem i podnosi nas do siebie samego w exodusie Krzyża. Ta prawdziwa ofiara, która przemienia nas wszystkich w ofiarę, czyli jednoczy nas z Bogiem, czyni z nas byty podobne do Boga, jest oczywiście utrwalona i oparta na wydarzeniu historycznym, ale nie tkwi jak coś z przeszłości, za nami: przeciwnie, staje się współczesna i dostępna nam we wspólnocie Kościoła wierzącego i modlącego się, w jego sakramencie: właśnie to oznacza „ofiara Mszy”. Błąd Lutra tkwił — jestem o tym przekonany — w fałszywym pojęciu historyczności, w złym rozumieniu jedyności. Ofiara Chrystusa nie tkwi za nami jak coś z przeszłości. Dotyka wszystkich czasów i jest obecna dla nas. Eucharystia nie jest tylko rozdzielaniem tego, co pochodzi z przeszłości. ale raczej obecnością misterium paschalnego Chrystusa, które przekracza i jednoczy czasy. Jeśli Kanon wspomina o Ablu, Abrahamie, Melchizedeku, włączając ich do grona tych, którzy celebrują Eucharystię, czyni to w przekonaniu, że również w nich, wielkich ofiarnikach, Chrystus przekraczał czas, lub być może raczej: że w swych poszukiwaniach szli oni na spotkanie Chrystusa. Teologia Ojców, taka jaką znajdujemy w Kanonie, nie neguje bezowocności i niewystarczalności ofiar przedchrześcijańskich; zresztą Kanon, poprzez postaci Abla i Melchizedeka, włącza „świętych pogan” w misterium Chrystusa. Oto co się dokładnie dzieje: wszystko, co poprzedzało, jest widziane w swej niewystarczalności, jako cień; ale także to. że Chrystus przyciąga wszystko do siebie, że nawet w świecie pogańskim jest przygotowanie do Ewangelii, że nawet elementy niedoskonale mogą prowadzić do Chrystusa, jakie by nie były oczyszczenia, których one wymagają.\nDochodzę do konkluzji. Teologia liturgii — to znaczy, że Bóg działa przez Chrystusa w liturgii, a my możemy działać tylko przez Niego i z Nim. Sami z siebie nie potrafimy zbudować drogi do Boga. Ta droga otwiera się tylko wtedy, jeśli sam Bóg stanie się drogą. I raz jeszcze: drogi człowieka, które nie kończą się w Bogu, są nie-drogami. Teologia liturgii — to znaczy dalej, że w liturgii mówi do nas sam Logos, i nie tylko mówi: przychodzi w ciele i duszy, ciele i krwi, Bóstwie i człowieczeństwie, aby nas zjednoczyć ze sobą, uczynić z nas jedno „ciało”. W liturgii chrześcijańskiej cala historia zbawienia, a nawet więcej: cala historia ludzkiego szukania Boga, jest obecna, zostaje przyjęta i doprowadzona do swego kresu. Liturgia chrześcijańska jest liturgią kosmiczną — obejmuje cale stworzenie, które „z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych” (Rz 8, 19). Trydent się nie pomylił, oparł się na solidnych fundamentach Tradycji Kościoła. Trydent pozostaje wiarygodnym kryterium . Ale możemy i powinniśmy pojmować go w sposób głębszy, czerpiąc z bogactwa świadectw biblijnych i wiary Kościoła wszystkich czasów. Istnieją prawdziwe znaki nadziei, że to odnowione i pogłębione rozumienie Trydentu — zwłaszcza za pośrednictwem Kościołów Wschodnich — może się stać dostępne dla chrześcijan-protestantów . Jedna rzecz musi być jasna: liturgia nie powinna być terenem eksperymentowania z hipotezami teologicznym i. W ostatnich dziesięcioleciach zbyt szybko koncepcje ekspertów w chodziły do praktyki liturgicznej, nieraz z pominięciem władzy kościelnej, za pośrednictwem komisji, które potrafiły w prowadzać na poziomie międzynarodowym swój aktualny konsens i czynić z niego praktycznie prawo czynności liturgicznych. Liturgia zawdzięcza swoją wielkość temu, czym jest, a nie temu, co my czynimy. Nasze uczestnictwo jest na pewno konieczne, ale jako środek, aby włączyć się pokornie w ducha liturgii i aby służyć Temu, kto jest prawdziwym podmiotem liturgii: Jezusowi Chrystusowi. Liturgia nie jest ekspresją świadomości danej wspólnoty, która zresztą jest niewyraźna i zmienna. Jest ona objawieniem przyjętym w wierze i modlitwie, a jej miarą jest w takim razie wiara Kościoła, który jest odbiorcą objawienia. Formy, które nadaje się liturgii, mogą się zmieniać w zależności od miejsc i czasów, jak ryty są różne. Istotna jest więź z Kościołem , który ze swej strony jest związany przez wiarę w Panu. Posłuszeństwo wiary gwarantuje jedność liturgii ponad granicami miejsc i czasów, i pozwala nam w ten sposób doświadczać jedności Kościoła, Kościoła jako duchowej ojczyzny. Istota liturgii jest ostatecznie streszczona w modlitwie, którą nam przekazał św. Paweł (1 Kor 16, 22) i Didache (10, 6): Maranatha — nasz Pan jest tu — Panie, przyjdź! W Eucharystii dokonuje się odtąd paruzja, wtedy, gdy kieruje nas ku Panu, który przychodzi, zwłaszcza gdy uczy nas wołać: Przyjdź, Panie Jezu. I pozwala nam ona zawsze na nowo słyszeć Jego odpowiedź i potwierdzić jego prawdziwość: tak, przyjdę wkrótce (Ap 22, 17. 20).\nŹródło: Christianitas 9\nchristianitas teologia liturgii\nNaucz się świętej przebiegłości: nie czekaj, aż Pan ześle ci przeciwności, wychodź im naprzeciw z dobrowolną pokutą. Wtedy nie przyjmiesz ich z rezygnacją - jakże to wyświechtane słowo - lecz z Miłością - słowo wiecznie młode.


ODNAWIALNE ŹRÓDŁA ENERGII - kierunek studiów | UCZELNIE | rekrutacja i wymagania 2021 | opinie\nStudia na kierunku Odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami to studia inżynierskie lub magisterskie, których program kształcenia zazwyczaj trwa 3,5 roku (studia I stopnia) lub od 1,5 do 2 lat (studia II stopnia) i kończy się uzyskaniem dyplomu (inżyniera lub magistra lub magistra inżyniera).\njak wyglądają studia na kierunku odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami?\nNajczęściej wymagane przedmioty maturalne w procesie rekrutacyjnym na studia na kierunku odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami:\nOdnawialne źródła energii i gospodarka odpadami – Uniwersytet Rzeszowski\nJaką wiedzę zdobędziesz w toku studiów i jakimi umiejętnościami będziesz mógł pochwalić się jako absolwent tego kierunku? Zdobędziesz profesjonalną wiedzę i praktyczne umiejętności z zakresu odnawialnych źródeł energii i gospodarki odpadami.\nBędziesz świetnie przygotowany do planowania i realizacji sieci dystrybucji odnawialnych źródeł energii z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi środowiskowych. Poznasz specyfikę branży z uwzględnieniem techniki planowania, opracowywania, komunikacji i negocjacji.\nCo więcej, nauczysz się niezależnie interpretować normy prawa w zakresie gospodarki odpadami oraz odnawialnych źródeł energii. Zrozumiesz mechanizmy działające zarówno na rynku lokalnym, jak i międzynarodowym.\nBędziesz wykonywać projektowe, inwestycyjne i eksploatacyjne zadania inżynierskie związane z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych oraz gospodarowaniem odpadami. Będziesz oceniać możliwości pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych występujących w danym regionie oraz projektować odpowiednią instalację.\nWyobraź sobie idealny świat, w którym ludzie oddychają czystym powietrzem, smog to bohater mitologiczny, w miastach większą część obszaru zajmują tereny zielone, a społeczeństwo porusza się wyłącznie na rowerach. Brzmi idyllicznie, prawda?\nByłoby to spełnieniem najskrytszych marzeń wszystkich aktywistów działających w dziedzinie ochrony środowiska i dążących do proekologicznego stylu życia, w którym jedną z głównych ról odgrywają odnawialne źródła energii i prawidłowa gospodarka odpadami.\nOŹE to przede wszystkim energia wiatru, słońca, wodna, geotermalna, cieplna oceanu, biomasa, biopaliwo czy biogaz. Szereg międzynarodowych instytucji dąży do rozszerzania działalności w zakresie wdrażania innowacyjnych sieci dystrybucyjnych odnawialnych źródeł energii oraz zwraca uwagę na palący problem odpadów, stąd w strukturze ośrodków badań jednostki, które zajmują się ustalaniem właściwej polityki gospodarowania nimi.\nJakie są najważniejsze źródła energii odnawialnej w Polsce i na świecie? Jaki wpływ na odnawialne źródła energii ma energia jądrowa i czy zachodzą między nimi jakiekolwiek korelacje? Jak udoskonalić i przyspieszyć proces wdrażania sieci energetycznych opartych na odnawialnych źródłach?\nKierunek odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami można realizować zarówno w trybie stacjonarnym, jak i niestacjonarnym. Studenci, którzy zdecydują się na studia stacjonarne będą zobowiązani do codziennego uczestnictwa w zajęciach akademickich. Jeżeli natomiast zależy Ci na większej swobodzie w zdobywaniu wykształcenia, to wybierz studia niestacjonarne, na których obowiązuje weekendowy tryb nauczania.\nTematyka zajęć na powyższych studiach będzie oscylować wokół nauk biologicznych i przyrodniczych.\nStudia na kierunku Odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami możemy podzielić na:\nOsoby, które aplikują na powyższe studia będą miały okazję zdobyć wszechstronną wiedzę z zakresu nauk technicznych, przyrodniczych oraz biologicznych oraz dowiedzieć się więcej na temat mechaniki czy polityki bioenergetycznej. W planie zajęć znajdzie się wiele interesujących przedmiotów powiązanych z powyższymi zagadnieniami, między innymi takich jak:\nChemia odpadów pochodzenia rolniczego\nMikrobiologiczna transformacja materii organicznej\nRolnicze surowce energetyczne\nJako student kierunku odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami wykształcisz szereg cennych umiejętności praktycznych. Przede wszystkim nauczysz się rozwiązywania prostych zadań inżynierskich przy zastosowaniu metod matematycznych, fizycznych oraz informatycznych.\nPonadto dowiesz się w jaki sposób przetwarzać surowce biologiczne w biopaliwa silnikowe i kotłowe. Studenci poznają także zasady obsługi narzędzi i maszyn w kompostownikach, oczyszczalniach ścieków czy zakładach przetwórstwa odpadów.\nJeśli interesuje Cię obszerny temat odnawialnych źródeł energii i intrygują mechanizmy gospodarki odpadami, fascynują Cię rodzaje OŹE i ich wykorzystywanie we współczesnym świecie, chcesz poznać tajniki odnawialnych źródeł energii i poznać regulacje prawne dotyczące gospodarowania odpadami zarówno w przestrzeni lokalnej, jak i międzynarodowej, studia na kierunku odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami to bezsprzecznie najlepszy wybór dla Ciebie.\n5. Gdzie studiować Odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami\nPopularne uczelnie na których można studiować kierunek Odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami:\nStudia na kierunku Odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami trwają 3,5 roku (studia I stopnia) lub od 1,5 do 2 lat (studia II stopnia).\nStudia pierwszego stopnia na kierunku odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami będą trwały trzy i pół roku, czyli siedem semestrów. Po tym czasie zdobędziesz tytuł inżyniera. Jeżeli zdecydujesz się na studia drugiego stopnia, na naukę poświęcisz półtora roku, czyli trzy semestry, lub dwa lata czyli cztery semestry. Po upływie tego czasu i obronie pracy dyplomowej zdobędziesz tytuł magistra.\nJakie perspektywy zawodowe otworzą się przed Tobą kiedy ukończysz studia na kierunku odnawialne źródła energii i gospodarka odpadami? Jako interdyscyplinarny specjalista ds. odnawialnych źródeł energii i gospodarki odpadami będziesz w stanie znaleźć zatrudnienie w instytucjach państwowych lub samorządowych, które skupiają się na pozyskiwaniu źródeł energii odnawialnej oraz zagospodarowaniu odpadów.\nPonadto będziesz mógł podjąć pracę w budownictwie ekologicznym niskoemisyjnym, w instytucjach zajmujących się identyfikacją i rozwiązywaniem problemów prawnych związanych z klasyfikacją odpadów lub jako ekspert ds. odnawialnych źródeł energii w ośrodkach Unii Europejskiej.\nDoskonałą perspektywą dla Ciebie będzie możliwość pracy jako projektant instalacji związanych z odnawialnymi źródłami energii, w przedsiębiorstwach zajmujących się pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych, w firmach przetwarzających lub utylizujących odpady pochodzenia rolniczego, w dystrybucji energii na rynkach lokalnych lub jako pracownik organizacji pozarządowych lub fundacji działających na rzecz ochrony środowiska.


Luka dnia zerowego w Windowsie była wykorzystywana przez ugrupowanie... - DLP Expert\nLuka dnia zerowego w Windowsie była wykorzystywana przez ugrupowanie cyberprzestępcze FruityArmor\n2 listopada 2016 Nowości\nPo opublikowaniu przez firmę Microsoft łaty dla luki w oprogramowaniu eksperci z Kaspersky Lab mogą wyjaśnić, w jaki sposób wykryta przez nich we wrześniu luka dnia zerowego w systemie Windows była wykorzystywana przez ugrupowanie cyberprzestępcze pod nazwą FruityArmor do przeprowadzania ataków ukierunkowanych. Członkowie FruityArmor wykorzystywali lukę CVE-2016-3393, aby uzyskać większe przywileje na maszynach ofiar i zdalnie wykonać swój szkodliwy kod. CVE-2016-3393 jest czwartą luką dnia zerowego, jaka została wykryta w tym roku przez nowe technologie Kaspersky Lab służące do identyfikacji i blokowania tego typu podatności w systemach i aplikacjach.\nPo przeniknięciu do atakowanej maszyny wspomniane ugrupowanie cyberprzestępcze zwykle wykorzystuje złośliwy kod angażujący lukę w zabezpieczeniach przeglądarki internetowej, aby rozpocząć swoją szkodliwą aktywność. Jednak zważywszy na to, że wiele przeglądarek wykorzystuje tzw. technologię piaskownicy (ang. sandbox) – funkcję wykorzystywaną do izolowania i bezpiecznego uruchamiania nowych aplikacji – tego typu szkodliwy kod rzadko wystarczy, aby zapewnić atakującym dostęp, jakiego potrzebują. Dlatego FruityArmor uzupełnił swój arsenał o narzędzie umożliwiające zwiększenie uprawnień w zainfekowanym systemie z użyciem luki CVE-2016-3393.\nPo skutecznej instalacji szkodliwego kodu następuje wykonanie kolejnej funkcji z przywilejami wyższego poziomu, co umożliwia komunikowanie się z serwerem kontrolowanym przez cyberprzestępców. Szkodliwe oprogramowanie jest tym samym gotowe do otrzymania dalszych poleceń i pobrania dodatkowych modułów.\n„Chociaż cyberprzestępcy coraz częściej wykorzystują niestandardowe szkodliwe oprogramowanie, luki dnia zerowego nadal stanowią pożądaną zdobycz dla grup stosujących ataki ukierunkowane. Zapotrzebowanie na takie luki prawdopodobnie nie zmniejszy się w najbliższym czasie, dlatego badacze zajmujący się bezpieczeństwem muszą nadal ich szukać, technologie ochrony muszą być w stanie je wykrywać, a twórcy oprogramowania szybko dostarczać poprawki. Wspólnie odpowiadamy za ochronę użytkowników” – powiedział Anton Iwanow, ekspert ds. bezpieczeństwa IT, Kaspersky Lab.\nSzczegóły techniczne dotyczące wykorzystania przez atakujących luki CVE-2016-3393 są dostępne na stronie https://kas.pr/b4bH.


Apoloniusz Tajner: „Horngacher powiedział w Seefeld, że na 99% odejdzie"\nApoloniusz Tajner: „Horngacher powiedział w Seefeld, że na 99% odejdzie”\nOdejście Stefana Horngachera i pojawienie się Michała Doležala na stanowisku trenera głównego, rozgrzewa od wczoraj polskich kibiców. Głos w sprawie zabrał Apoloniusz Tajner.\nPrezes Polskiego Związku Narciarskiego był obecny w Planicy. Na szereg pytań dziennikarzy odpowiedział po niedzielnym finale sezonu.\nKtórzy trenerzy byli brani pod uwagę?\nJak zaczęły się pojawiać nazwiska, to najpoważniejsze były Hornschuh i Schuster. Myślę, że obydwaj przyjęliby naszą propozycję, bo była poważnie złożona. Od początku mieliśmy to rozwiązanie, które ostatecznie zastosowaliśmy, czyli Michala Doležala.\nPoprzeczka jest zawieszona wysoko?\nJest wysoko, ale jest to trener, który ma wszystkie kwalifikacje. Składał aplikację również wtedy, gdy wybraliśmy Horngachera. Stefan od razu poprosił go o bycie asystentem. Jest z nami związany. Adam Małysz zrobił dokładne rozpoznanie – sztab popierał tę propozycję. Podobało mi się stanowisko zawodników – mamy zaufanie do Was, do sztabu i Adama Małysza, co nam zaproponujecie to przyjmiemy.\nNa jak długo podpiszecie kontrakt?\nNie rozmawialiśmy o tym. Myślę, że do Igrzysk Olimpijskich w 2022 roku.\nWynika z tego, że rozmowy trwały już dość długo. Dlaczego zwlekano z ogłoszeniem decyzji?\nStefan z Niemcami się dogadywał, było sporo tarć. Zabezpieczył sobie miejsce, bo nie chciał dokonywać powrotu, gdyby nie podpisał kontraktu. W pewnym momencie przestaliśmy poważnie pytać, bo to było już śmieszne.\nKiedy Pan usłyszał od Horngachera, że odchodzi?\nW Seefeld powiedział, że na 99,5% odejdzie, jeśli uda mu się wszystko dogadać. Później poprosił też, by ogłosić wszystko w niedzielę. Nie chciał zamieszania w trakcie zawodów.\nKto uzupełni sztab szkoleniowy?\nWystąpią niewielkie zmiany. Będzie dodatkowy serwismen, to znaczy osoba zajmująca się kombinezonami. Michal Doležal, jako trener główny, dostanie szersze zadania.\nZmiany w sztabach mężczyzn oraz kobiet zostaną ogłoszone w najbliższych tygodniach.\nfot. Apoloniusz Tajner || Anna Nagel, www. skijumper.pl\nPrevious Stefan Horngacher odchodzi. Kadrę przejmie Michal Doležal\nNext Michal Doležal: “Drzwi do kadry A nie są zamknięte”\n3 godziny ago Karolina Jaskulska


O nas – Vobbee Ltd\nFirma VOBBEE LTD została zarejestrowana w Companies House w Cardiff w dniu 8-go lipca 2013 r.\nJesteśmy firmą rodzinną z indywidualnym podejściem do każdego klienta.\nPomagamy naszym klientom w podejmowaniu ważnych decyzji finansowych kształtujących przyszłość ich firm.\nZakres naszych usług obejmuje: zwrot podatku, rozliczenia podatkowe dla self-employed, rozliczenia spółek LTD i LLP, rozliczenia VAT, rozliczenia pracownicze PAYE, rozliczenia podwykonawców CIS i inne.\nDługoletnie doświadczenie zdobyte w księgowości dla różnych firm daje gwarancję na profesjonalną obsługę naszych klientów.\nZ roku na rok zyskujemy zaufanie nowych podmiotów gospodarczych, a grono naszych stałych klientów systematycznie się powiększa.


Wystartowały zapisy na Adrenaline Rush powered by Mazovia\nAdrenaline Rush powered by Mazovia to pierwszy charytatywny bieg z przeszkodami, organizowany w płockiej galerii handlowej. Zawodnicy wystartują już 1 grudnia br. Kwota zebrana z opłat startowych zostanie przekazana na cel charytatywny.\nW niedzielę 1 grudnia br. w Galerii Mazovia odbędzie się wyjątkowe sportowe wydarzenie: Adrenaline Rush powered by Mazovia. Jest to bieg charytatywny, którego nietypowa trasa przebiega przez parking i pasaże największej galerii handlowej w Płocku. Do biegu można zgłosić drużynę składającą się z trzech osób, a klasyfikacja odbędzie się w kilku kategoriach: open, damska, męska, mieszana i rodzinna. Każdy zawodnik pokona pętlę o dystansie 1450 m.\nZachęcamy do zgłoszeń, szczególnie, że jest to bieg charytatywny. 75% środków zebranych z opłat startowych zostanie przekazanych Ośrodkowi Opiekuńczo-Wychowawczemu przy ul. Mościckiego w Płocku. Pozostała kwota trafi do organizacji pożytku publicznego, wskazanej przez zwycięską drużynę w kategorii open.\nDzień Dawcy Szpiku w Galerii Mazovia Miś jak malowany!\nDzień Dawcy Szpiku ponownie w Galerii Mazovia\nMiś jak malowany!\nDzień Dawcy Szpiku w Galerii Mazovia


Storczyki dla początkujących - Poradnik Budowlany\n| 24.01.2022 | Jadwiga Brzozowska\nStorczyk. Fot. Pixabay\nCattleya Lindley to rodzaj botanicznych roślin z rodziny storczykowatych, który obejmuje wiele gatunków i hybryd. Uważa się, że Cattleya należą do najprostszych w uprawie i to od nich można rozpocząć przygodę z orchideami. Cattleya zostały sprowadzone do Europy w XIX i na początku pełniły rolę kwietnych przypinek. A teraz można wypatrzeć je niemal na każdym parapecie.\nStorczyki tworzą pseudobulwy o długości do 25 cm, na końcach których wyrastają jeden albo dwa mięsiste, skórzaste, zielone liście. Kwiaty rozwijają się pojedynczo lub w gronach na szczycie pędu kwiatowego. W zależności od gatunku i odmiany lub hybrydy, storczyki Cattleya wytwarzają niepowtarzalne i duże, mięsiste kwiaty o wielu kształtach, barwach i odcieniach, wzorach, o karbowanych lub gładkich płatkach, jedno-, dwu- lub wielobarwnych, gładkich lub pstrych z wyraźnymi wzorami. Kwiaty niektórych odmian ładnie pachną.\nDbamy również o odpowiednią temperaturę: latem około 22-25°C, a zimą około 15-18°C. Równie ważna jest wilgotność powietrza: optimum to 80-60%. Aby uzyskać taką wilgotność warto systematycznie zraszać rośliny lub ustawić doniczki na większych podstawkach, wypełnionych żwirem i wodą.\nDoniczki ze specjalnym podłożem do storczyków podlewamy, gdy dobrze przeschnie, czyli zazwyczaj podlewamy co tydzień. Do podlewania używamy miękkiej wody. Można wstawić doniczkę do większego pojemnika z wodą na 15 minut. Po upływie czasu, doniczkę wyciągamy i czekamy aż woda wycieknie.\nIm większa doniczka tym podłoże wolniej wysycha i podlewanie wykonujemy co 10 – 12 dni. Jeśli doniczki ustawione są na parapecie bez izolacji, który szybko nagrzewa się, wówczas podłoże szybciej wysycha i trzeba podlewać częściej. Takie warunki nie sprzyjają storczykom. Im cieplej, tym powietrze bardziej suche, wówczas mogą nie wytworzyć się pąki kwiatowe, lub kwiaty mogą opaść. Jeśli przegrzeją się bulwy w podłożu, szczególnie w momencie, gdy są mocno podlane, może dojść do ich zagniwania. Kwiaty i paki mogą opaść, jeśli podczas wietrzenia zostaną mocno ochłodzone. Ale takie problemy mogą powstać tylko zimą.\nAby zawiązały się pąki kwiatowe, storczyki powinny rosnąć w miejscu optymalnie naświetlonym rozproszonym światłem. Kolejny warunek, to chłodniejsze noce z temperaturą, jak zimą, czyli 15-18°C. Gdy pąki pojawią się, u Cattleya zazwyczaj jesienią, do doniczek można włożyć specjalną tubkę z nawozem lub podczas cotygodniowego podlewania dostarczyć odpowiednio przeliczoną dawkę nawozu do storczyków. W zależności od gatunku, odmiany i warunków, Cattleya kwitną raz w roku, od trzech do ośmiu tygodni. Kiedy kwiaty przekwitną, a pęd uschnie, wówczas dosyć nisko go usuwamy, ale tak, aby nie uszkodzić pseudowbulwy.\nAby storczyki znów zakwitły muszą przejść okres spoczynku. W zależności od odmiany spoczynek trwa od jednego do sześciu miesięcy. W tym czasie rośliny rzadziej podlewamy, a nawóz stosujemy w obniżonej dawce i tylko raz na miesiąc. Doniczki pozostawiamy w jasnym pomieszczeniu i pilnujemy temperatury. W dzień nie powinna przekroczyć 25°C, a w nocy powinna oscylować 15-18°C. Ważne, aby utrzymać różnicę około 10°C pomiędzy temperaturą w dzień i w nocy.\nCattleya nie lubią przesadzania. Gdy storczyk nadmiernie rozrośnie się i doniczka stanie się za ciasna, wyciągamy delikatnie roślinę, usuwamy stare podłoże, martwe korzenie i bulwy. Wsadzamy storczyka do większej doniczki ze świeżym podłożem, pamiętając o tym, ze bulwy i korzenie są kruche.\nCzasem może się zdarzyć, że na liściach pojawią się brązowe, małe miseczki. To szkodniki: miseczniki, tzw. tarczówka. Domowe zabiegi polegają na przemyciu liści wodą z dodatkiem szarego mydła lub wyciągu z czosnku. Jeśli takie zabiegi nie pomogą, wówczas należy sięgnąć po Polysect Długodziałający, który stosujemy tylko dwa razy w roku.\nNa wyprzedażach storczyki Cattleya można kupić za 35-55 zł, w zależności od wielkości doniczki i ilości pędów kwiatowych. Wyprzedaże w sklepach internetowych pojawiają się, gdy rośliny kończą kwitnienie i wtedy należy zapewnić im okres spoczynku, po którym znów zakwitną. Okazy w pełni kwitnienia kupimy od 55 do 200 zł w zależności od wielkości rośliny i ilości pędów kwiatostanowych.\nTagi: rośliny doniczkowe|rośliny domowe|storczyki|storczyk\n| 12.02.2020 | Opracowanie Katarzyna Grzebyk\nKwestia znacznego zanieczyszczenia środowiska jest powszechnie znana. Problem smogu w naszych miastach nasila się w sezonie jesienno-zimowym. Zanieczyszczone powietrze, którym oddychamy, staje się realnym zagrożeniem dla naszego zdrowia i jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych. Powinniśmy więc zadbać o jakość powietrza przynajmniej we własnych domach, aby uniknąć problemów z oddychaniem i innych komplikacji zdrowotnych.\nW pomieszczeniach zamkniętych pomagają nam w tym urządzenia do oczyszczania powietrza. Pamiętajmy, aby były dostosowane do kubatury pomieszczenia i wyposażone w filtry HEPA.\nOczyszczanie powietrza – jak robią to rośliny\nWażnym, a wciąż niedocenianym sposobem na oczyszczanie powietrza w domu, są rośliny. Rośliny doniczkowe są naturalnym sprzymierzeńcem w nawilżaniu i odświeżaniu powietrza w pomieszczeniach. Kilka odpowiednio dobranych i dorodnych roślin doniczkowych potrafi zmniejszyć stężenie substancji toksycznych w powietrzu oraz, co równie istotne dla zdrowia, zwiększyć wilgotność powietrza.\nRośliny powinniśmy uprawiać nie tylko w domu, ale także w klimatyzowanych pomieszczeniach biurowych, w szkołach, przedszkolach itp. Każda roślina produkuje tlen, ale niewiele gatunków posiada zdolność oczyszczania powietrza. Badania naukowe potwierdzają, że niektóre gatunki roślin potrafią wydajniej zamienić CO2 w tlen niż inne. Ponadto redukują one zawartość szkodliwych substancji w powietrzu.\nW wielu sklepach z wyposażeniem wnętrz oraz w kwiaciarniach eksponowane są specjalne rośliny, które pomogą oczyścić powietrze. Np. w nowej kolekcji „Air So Pure” Leroy Merlin znajduje się 10 specjalnie wyselekcjonowanych roślin, które są w stanie zadbać o to, by szkodliwe substancje znajdujące się w powietrzu zostały zneutralizowane poprzez ich wchłonięcie i rozłożenie, by zwiększyła się wilgotność powietrza i poprawiona została zdrowotność powietrza poprzez bardziej wydajne przetworzenie CO2 w tlen.\nSpathiphyllum Air So Pure’® (Skrzydłokwiat)\nHedera Mix Air So Pure’® (Bluszcz),\nPhlebodium Blue Star Air So Pure’® (Paproć Flebodium),\nAsplenium Mix Air So Pure’® (Paproć Zanokcica),\nSpathiphyllum Pearl Air So Pure’® (Skrzydłokwiat),\nDracaena Marginata Air So Pure’® (Dracena),\nAreca Air So Pure’® (Palma Areka),\nMonstera Deliciosa Air So Pure’® (Monstera dziurawa),\nCalathea Mix Air So Pure’® (Kalatea),\nNephrolepsis Green Lady Air So Pure’® (Paproć Nefrolepis)\nLiczbę roślin potrzebnych do oczyszczenia powietrza w danym pomieszczeniu można wstępnie oszacować. Oczywiście – im są większe i bardziej dorodne, tym lepiej dla naszego zdrowia. Można jednak przyjąć następującą zasadę: 350 gramów masy liściowej z gatunku rośliny średnio lub dobrze oczyszczającej powietrze na osobę. Przyjmuje się więc, że do pomieszczenia o powierzchni do 30 m2 powinniśmy zaprosić 2 – 3 dorodne roślinny w doniczkach o średnicy min. 17 cm.\nOczyszczanie powietrza – jak to działa?\nRośliny posiadają zdolność przetwarzania substancji szkodliwych w inne, które służą im jako pokarm. Pobierany z powietrza w procesie fotosyntezy CO2 (dwutlenek węgla) zostaje przyswojony przez roślinę, która w procesie fotosyntezy zamienia go w węglowodany i tlen. Tlen zostaje wydzielony do powietrza. Pozostałe obecne w powietrzu szkodliwe substancje przechodzą do rośliny. Natomiast woda wyparowuje nawilżając pomieszczenie.\nPochłanianie przez liście substancji z powietrza jest przez roślinę jest bardzo zaawansowanym procesem. W liściach znajdują się specjalne aparaty szparkowe, konieczne do wymiany gazowej między otoczeniem a rośliną. Szparki otwierają się pod wpływem światła tylko wtedy, gdy roślina chce pobrać CO2, aby wyprodukować węglowodany konieczne do jej wzrostu. Szparki zamykają się wtedy, gdy wyparuje zbyt dużo wody i roślinie grozi wyschnięcie.\nObecność naturalnych „oczyszczaczy powietrza” zapewnia nam życie i pracę w zdrowszym, bardziej komfortowym środowisku, poprawi kondycję, samopoczucie i wydajność pracy oraz zmniejszy liczbę zachorowań.\nTagi: mieszkanie|dom|rośliny doniczkowe|oczyszczanie powietrza|rośliny oczyszczające powietrze|rośliny zielone|rośliny domowe


Po raz czwarty rugbiści powitali Nowy Rok na boisku - rugby.info.pl\nTo już czwarty Nowy Rok, który został powitany w Siedlcach rozegraniem meczu rugby. Było to pierwsze spotkanie rozegrane w Siedlcach w 2013 roku, a o 13.17 Jan Jędrek zdobył pierwsze w Polsce przyłożenie. Imprezę zorganizował Miejski Klub Rugby .\nNa boisku treningowym przy ulicy Gospodarczej w Siedlcach stawili się licznie pełnoletni (taki był warunek udziału w grze) zawodnicy Miejskiego Klubu Rugby, Pogoni Siedlce (m.in. reprezentanci Polski Marek Mirosz i Adrian Chróściel ), gościnnie Kamil Bobryk (CS Vienne, Francja), Adrian Miałkowski (Folkestone RFC, Anglia) i Wojciech Szonecki (AZS AWF Warszawa), grupa kibiców, a także ekipa TV Siedlce. Przybyli podzielili się na dwa zespoły nazwane od koloru koszulek Trutniami (żółto-czarne WFS Siedlce) i Rekinami (zielone klubu Sale Sharks), a imprezę rozpoczęły toasty rosyjskim winem gazowanym oraz noworoczne życzenia.\nSurowe warunki (twarda, zmarznięta ziemia) i brak szatni nie stanowiły przeszkody, grano 2 x 20 minut, jak zwykle liczono tylko przyłożenia bez podwyższeń, pierwsze w Nowym Roku punkty zdobył o 13.17 Jan Jędrek dla „Rekinów”. Zespół ten przeważał na początku meczu, ale w drugiej połowie „Trutnie” doprowadziły do remisu 55:55. Na hasło „kto przykłada wygrywa” obie drużyny ruszyły do walki z nową energią, ostatecznie nie jedno a dwa przyłożenia „Rekinów” w końcówce zapewniły im zwycięstwo 65:55. Najstarszym zawodnikiem był 55-letni Tomasz Barczak z WFS Siedlce Veterans.\nRekiny – Trutnie 65:55 (35:20)\nRekiny – Adrian Chróściel 15, Kamil Bobryk 10, Adrian Miałkowski 10, Wojciech Szonecki 10, Jan Jędrek 5, Marek Mirosz 5, Wojciech Plichta 5, Kamil Łódzki 5, Tomasz Radzikowski, Jacek Wierzbicki, Krzysztof Kisieliński, Ryszard Kurs, Paweł Żelazowski;\nRugbiści powitali Nowy Rok na boisku!\nPlażówka w Wolsztynie\nBiało-czerwoną husarię czeka starcie z mołdawskim walcem


Huawei Nexus 6P zaprezentowany - TELEPOLIS.PL\nWiadomości Huawei Nexus 6P zaprezentowany\nHuawei Nexus 6P zaprezentowany\norson_dzi 29 Września 2015 18:42\nNa dzisiejszej konferencji Google zaprezentowało Nexusa 6P od Huawei. To pierwszy przedstawiciel rodziny Nexus z metalową obudową.\nObudowa Nexusa 6P została wykonana z anodyzowanego aluminium i ma grubość 7,3 mm. W jej wnętrzu znalazło się miejsce dla ośmiordzeniowego, lepiej chłodzonego, Qualcomma 810 v2.1, 3 GB pamięci RAM i 32, 64 lub 128 GB pamięci wbudowanej. Wyświetlacz o przekątnej 5,7 cala i rozdzielczości 1440 x 2560 pikseli został wykonany w technologii AMOLED. Główny aparat wykonuje zdjęcia o rozdzielczości 12,3 Mpix i został wyposażony w matrycę o jasnoći F/2.0. Do tego potrafi nagrywać filmy w rozdzielczości 4K. Przedni aparat wykonuje zdjęcia w rozdzielczości 8 Mpix (F/2.4). Resztę specyfikacji dopełnia LTE kategorii 6, czytnik linii papilarnych, USB typu C, akumulator o pojemności 3450 mAh oraz Android 6.0.\nSmartfon będzie dostępny w kolorze aluminium (srebrnym), grafitowym, frost (białym) oraz złotym (póki co na wyłączność w Japonii) od dzisiaj w Google Play. W sprzedaży stacjonarnej będzie dostępny w najbliższych tygodniach. Jego ceny, to 650 euro za wersję 32 GB, 750 euro za wersję 64 GB i 800 euro za wersję 128 GB. Do Polski smartfon trafi w IV kwartale 2015 roku, ale jego rodzima cena pozostaje nieznana.\nTagi: google | huawei\n8. ~ 2015-09-29 19:30:22 host: n24-01-12.opera-mini.net\nCencjusz, na " rostrzał " to zasługuje posługiwanie się jezykiem ojczystym przez coraz większą część pismaków, bo używanie wobec nich słowa " dziennikarz ", to naużycie. Czy pisanie o znacznej różnicy w cenach pomiędzy poszczególnymi rynkami, przerasta twoje możliwości? Powinieneś spalić się ze wstydu, nieuku, bo mało kto pisze tak niechlujnie jak ty.\nAż dziwne że taka firma jak Google zleca produkcję swoich telefonów firmie finansowanej przez rząd chiński i partię komunistyczną. Widać w biznesie ma się głęboko w du...pie prawa człowieka.\n@8 Oj, coś Ci chyba nie wyszło, bo w słowniku nie widzę czegoś takiego jak "rostrzał". Niestety, ja błędu nie zrobiłem. Ale próbuj dalej. Póki co masz -10 do poziomu hejtu.\n@3 jasność f/1.8 jest w LG G4, więc Nexus nie będzie pierwszym. Ciekawi mnie to, czy pójdą w baterię Li-ion czy Li-Po. :P\n12. ~ 2015-09-29 20:03:36 host: n24-01-12.opera-mini.net\n10- to jakiego określenia użyłeś w poście nr 5, odnośnie cen? Samemu się przyznajesz, że używasz wyrazów niewystępujących w słowniku. Ponadto dalej twierdzisz, że wszystko jest ok. Gratuluję dobrego samopoczucia. Żyj dalej przekonany o tym, jaki jesteś świetny.\n13. ~ 2015-09-29 20:09:04 host: n15-08-06.opera-mini.net\n@12 lepiej naucz się czytać zamiast się wymądrzać. przeczytaj jeszcze raz to co napisał Orson i ty. przeczytaj parafrazy to może w końcu zobaczysz różnicę.\n14. ~ 2015-09-29 20:11:36 host: n15-08-06.opera-mini.net\n@11 naprawdę w lg g4 matryca ma jasności 1.8 ? matryca?\n@12 to zaczyna przypominać kłótnię na poziomie sześciolatków w piaskownicy o to, kto dostanie grabki, a kto łopatkę. Słowo ROZSTRZAŁ występuje w języku polskim jako dawne określenie rozstrzelania. Nie określa to także kontekstu rzucanego słowa, mogącego definiować zbyt duży przedział cenowy lub też wykonanie wyroku śmierci za pomocą plutonu egzekucyjnego. Jest to stylistycznie niedopasowane słowo, osobiście użyłbym wyrażenia ROZRZUT CENOWY jako bardziej akceptowalnego. Nie zmienia to faktu, że kłótnia narusza kodeks dobrych praktyk w Internecie, zwany też netykietą. Warto go przestrzegać i szanować, bo nigdy nie wiesz, kogo spotkać możesz po drugiej stronie klawiatury.\n@11 proszę bardzo specyfikacja. http://tlp.is/7po Poza tym sam pracuję w P4 i wiem co sprzedaję: przesłona f/1.8 według specyfikacji producenta. http://tlp.is/7pp\n17. ~ 2015-09-29 20:26:14 host: n15-08-06.opera-mini.net\n@16 w specyfikacji g4 obiektyw ma jasności 1.8 a nie matryca. powtarzam, naucz się czytać ze zrozumieniem.\n@17 skąd ty wziąłeś informacje o matrycy f/1.8? :D jeśli chodzi o optykę, to jasność dotyczy właśnie matrycy a nie obiektywu ;) Nie ucz ojca dzieci robić mój drogi.\n@10 Mój wpis nie był modyfikowany, a jak się przysuniesz trochę to ekranu, to zobaczysz, że użyłem zupełnie innego wyrazu niż Ty. Nie kompromituj się. @15 Określeń można było użyć i kilku innych. Używa się odruchowo tego, które pierwsze przychodzi na myśl. Rozrzut też byłby mocno na miejscu.\n18 - hmm, jesteś pewien? W przypadku matryc można mówić o jej czułości, wymiarach, zakresie rejestrowanego widma, ale jasność to parametr opisujący jedną w podstawowych cech obiektywu. Od kilkudziesięciu lat wiem, że jest to iloraz średnicy danego obiektywu, do jego ogniskowej. Ale może czytałem złe poradniki i książki? ;-)\n22. ~vini 2015-09-29 20:55:44 host: apn-5-60-0-81.dynamic.gprs.plus.pl\nf / ileś tam, jest to wartość przysłony, lub jak kto woli, jasność obiektywu. Informacje na ten temat są ogólnie dostępne.\nDomorosłe tłumaczenia zostawcie dla kumpli, omówicie sobie przy piwku, na ławce. Pozdrawiam.\n23. ~ 2015-09-29 21:02:57 host: n15-08-06.opera-mini.net\n@21 @22 nie uczcie @18 dzieci robić. on wie lepiej :)\n24. ~kolo 2015-09-29 23:47:48 host: 89-76-69-66.dynamic.chello.pl\n@18. Sam umieściłeś linka do stronki LG, gdzie producent napisał "jasny obiektyw...", a później pouczasz ludzi, że jasność dotyczy matrycy :) pojechałeś z tym ojcem, uśmiałem się do łez. Walnąć bzdurę z taką pewnością siebie to trzeba "umić" ;)\n25. ~ 2015-09-30 00:09:41 host: n07-02-08.opera-mini.net\n@18 napisal: " sam pracuje w P4 i wiem co sprzedaje" ... nie ma się co dziwić że ludzie narzekają na niekompetentną obsługę.\n26. ~kolo 2015-09-30 01:52:24 host: 89-76-69-66.dynamic.chello.pl\nOrson, zmień proszę "wyposażony w matrycę o jasnoći F/2.0" na "wyposażony w obiektyw o jasności F/2.0"...\n27. ~Dred 2015-09-30 07:54:53 host: 213-216-79-210.static.ip.netia.com.pl\nIddzcie wypisywac te pierdoly gdzie indziej, bo zasmiecacie temat. Ceny wysokie jak za Huawei. Brak czytnika kart sd, czyli sensownie zaczyna byc od wersji 64 Gb, ktora u nas bedzie kosztowac co najmniej 3000 zl. A gdzie w sklepie play jest do kupienia, bo nie widze;-) ? Moze warto bylo wspomniec, ze nie w polsce?\n28. ~Tata 2015-09-30 11:31:31 host: 088156133038.dynamic-ww-4.vectranet.pl\nA jeszcze wczoraj polecano android 4,4 jako super i olaboga.


„We don’t need no (management) education?”\nSzkoły mające większą autonomię często osiągają znakomite wyniki, ale nie ma zgody w sprawie tego, czy wynika to z lepszego zarządzania, czy z tego, że trafiają do nich lepsi uczniowie. Na podstawie wywiadów przeprowadzonych z ponad 1800 dyrektorami szkół autorzy poniższego materiału ustalili, że dobre zarządzania szkołą mocno wpływa na wyniki osiągane przez uczniów.\n(CC BY Bart Everson/DG)\nNiezależne szkoły cechują się lepszym zarządzaniem, przy czym nie wydaje się, aby wynikało to z doboru uczniów ani innych czynników. Nie wystarczy jednak niezależność dyrektorów szkół, konieczne jest także to, aby byli rozliczani ze swoich decyzji.\nZ pewnością jedyna rzecz na świecie, która jest trudniejsza niż uczyć matematyki rozbisurmanionych nastolatków w piątkowe popołudnie to wysłać nauczycieli na „dokształt” z niezrozumiałego żargonu zarządzania, gdy wykładowcą jest pryszczaty, świeżo upieczony absolwent uczelni.\nAle tak na spokojnie można zapytać, czy przez lepsze zarządzanie w szkołach istotnie poprawia się życie uczniów, rodziców i nauczycieli. Wyniki niedawnych analiz skłaniają do wniosku, że to możliwe. Np. badania z randomizowaną grupą kontrolną wykazały, że działające na terenach miejskich amerykańskie szkoły społeczne „no excuses” [nastawione na maksymalne wykorzystanie czasu przez nauczyciela, który nie zwalnia tempa ze względu na uczniów i nigdy nie obniża wymagań; przyp. red. OF] osiągają znaczną poprawę wyników uzyskiwanych przez uczniów, a szczególne praktyki zarządzania przyjęte w tych placówkach można z powodzeniem wykorzystywać w normalnych szkołach publicznych.\nW minionym dziesięcioleciu dokonywaliśmy oceny jakości zarządzania w kilku tysiącach organizacji na całym świecie. W ostatnim okresie badaliśmy także szkoły średnie (dla piętnastolatków i innych uczniów) w ośmiu państwach: Brazylii, Indiach, Kanadzie, Niemczech, Szwecji, USA, Wielkiej Brytanii i Włoszech. Skupiliśmy się na wielu praktykach stosowanych w szkołach osiągających świetne wyniki, np. skutecznym wykorzystywaniu danych do monitorowania i nauczania, obieraniu rozsądnych celów i uzależnieniu awansu nauczyciela nie wyłącznie na podstawie liczby przepracowanych lat, lecz rezultatów. Rozmowy przeprowadzone z ponad 1800 dyrektorów szkół lub kierowników zespołów nauczycielskich w celu dokonania oceny zarządzania szkołami doprowadziły do pewnych zdumiewających ustaleń.\nJakość zarządzania a wyniki osiągane przez uczniów\nPo pierwsze, odkrywamy, że nasze miary jakości zarządzania wykazują silną korelację z wynikami osiąganymi przez uczniów. Np. w Anglii podniesienie jakości zarządzania szkołą, w wyniku której placówka przechodzi z najgorszych 10 proc. do 10 proc. najlepszych, wiąże się z poprawą wyników egzaminów GCSE (uczniowie przystępują do nich, mając 16 lat) o 18 proc. oraz ze wzrostem o 3 proc. „kontekstualnej wartości dodanej” – to poprawa, którą dzieci osiągają w szkołach (po korekcie w celu uwzględnienia statusu społeczno-ekonomicznego). Wygląda na to, że to znacznie silniejsze powiązanie niż korelacja z wielkością zespołu czy konkurencją. Nie możemy wykluczyć, że jest coś jeszcze, czego nie zmierzyliśmy, ale po uwzględnieniu bardzo wielu innych czynników pozostaje powiązanie między zarządzaniem a wynikami osiąganymi przez uczniów przy egzaminach.\nPo drugie, pod względem jakości zarządzania najlepiej wypadają szkoły brytyjskie i szwedzkie, a później północnoamerykańskie. Inne państwa europejskie (Niemcy i Włochy) znajdują się w tym rankingu niżej, a najsłabiej – co nie zdumiewa – wypadają państwa rynków wschodzących, Brazylia i Indie (zob. rys. 1 poniżej).\nNiezależne szkoły są lepiej zarządzane\nPo trzecie, wydaje się, że szkoły zarządzane niezależnie uzyskują lepsze oceny jakości zarządzania niż inne placówki edukacyjne. Np. w Anglii do niezależnych placówek należą tzw. academies, czyli szkoły (głównie prywatne) przygotowujące do nauki w college’u, szkoły prowadzone przez fundacje oraz szkoły społeczne (voluntary-aided schools). W USA do tych placówek należałyby szkoły społeczne (charter schools) i szkoły z rozszerzonymi programami w pewnych dziedzinach (magnet schools). Ta odmienność się nie ujawnia, gdyż niezależne szkoły są po prostu prywatnymi szkołami, które mogą dobierać uczniów. Pod względem zarządzania niezależne szkoły publiczne wypadają lepiej od szkół prywatnych. Co więcej, wydaje się, że różnica między niezależnymi szkołami publicznymi a innymi rodzajami szkół nie wynika z odmienności pod względem składu zespołów, struktury szkoły, położenia czy oczywistych cech dyrektorów lub kierowników zespołów nauczycielskich, takich jak płeć i charakter umowy o pracę.\nDlaczego więc dzieje się tak, że pewne szkoły są zarządzane znacznie lepiej od innych? O sukcesie zarządzania decyduje przede wszystkim sposób zarządzania i kierownictwo. Jeżeli szkoła efektywnie odpowiada przed miejscową jednostką zarządzającą (w Polsce – przed władzami powiatu – przyp. OF), można się spodziewać doskonałych rezultatów nauczania. Także dyrektorzy lub kierownicy zespołów nauczycielskich, którzy opracowali i wdrożyli spójną strategię długookresową – i skutecznie ją zakomunikowali pracownikom szkoły oraz społeczności lokalnej – uruchamiają proces zmian na lepsze.\nNasze ustalenia świadczą o tym, że reformy szkolnictwa przeprowadzone w Anglii i Szwecji w ostatnim dwudziestoleciu – ich celem było zwiększenie niezależności dyrektorów lub kierowników zespołów nauczycielskich oraz podniesienie poziomu norm zarządzania – nie były tak niewłaściwe, jak może się czasami wydawać. Jednocześnie jednak wynika z nich, że potrzeba dużej ostrożności. Niezależność jest cenna, ale sama w sobie nie wystarczy. Potrzeba również talentów nauczycieli i kadr zarządzających szkół – a także konkretnej rozliczalności przed miejscowymi jednostkami zarządzającymi – aby podnieść jakość zarządzania, a ostatecznie spowodować poprawę wyników nauczania osiąganych przez szkoły.\nArtykuł jest streszczeniem publikacji: N. Bloom, R. Lemos, R. Sadun, J. Van Reenen (2014), Does Management Matter in Schools?, przygotowana na potrzeby dyskusji w Centre for Economic Performance analiza nr 1312, 2014 r.; http://cep.lse.ac.uk/pubs/download/dp1312.pdf.\nNa stronie www.worldmanagementsurvey.org można znaleźć więcej wyników badań oraz dane do ściągnięcia. Można tam także dokonać porównania własnej organizacji z innymi.


Nasza cena: 11,54 zł 14,35 zł Taniej o: 20%\nKsiążka bez której nie sposób sobie wyobrazić kanonu literatury dziecięcej i młodzieżowej. Ta uniwersalna opowieść o przyjaźni i odpowiedzialności już od pokoleń wzrusza czytelników na całym świecie. W pakiecie również: Mały Książę. Narysuj mi baranka. Książeczka z zadaniami\nAudiobook CD mp3 książę\nNajsłynniejsze dzieło Niccolo Machiavellego, jedna z najważniejszych pozycji w dziejach filozofii politycznej, źródło doktryny politycznej zwanej makiawelizmem, poradnik strategii utrzymania władzy. Przy czym jest to cel nadrzędny, który usprawiedliwia podejmowanie działań nieetycznych o tyle, o...\n15,19 zł 15,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\nSantoro Mały Notes Gorjuss Sparkle & Bloom Love Grows\nMały Notes - Gorjuss Sparkle & Bloom - Love GrowsLove Grows - to seria ze szkolnej kolekcji Sparkle & Bloom, utrzymana w odcieniu koralowym, z wizerunkiem dziewczynki Gorjuss otoczonej czerwonymi serduszkami i kwiatami, wzbogacona mgiełką brokatu.Mały notes na niezbędne notatki.Wewnątrz znajdują...\n7,33 zł 8,14 zł Do koszyka dodaj do schowka\nSzaron Mały wielki notes A6 Radość w Panu moją siłą\nMały wielki notes, to...coś specjalnego dla małych odkrywców, na których czekają wielkie rzeczy.Odkrywanie Słowa Bożego, to prawdziwa przygoda. Kto szuka - ten znajduje. Skarby w Słowie znalezione są niezmierzone. W przygodę wyrusz z podręcznym notatnikiem. Skrupulatnie opisuj dzieje wędrówki, żeby...\n15,64 zł 16,46 zł Do koszyka dodaj do schowka\nSantoro Mały Notes Gorjuss Sparkle & Bloom\nMały Notes - Gorjuss Sparkle & Bloom - You Can Have MineYou Can Have Mine to seria ze szkolnej kolekcji Sparkle & Bloom, utrzymana w odcieniach różu, z wizerunkiem dziewczynek Gorjuss otoczonych mnóstwem kwiatów, wzbogacona mgiełką brokatu.Mały notes na niezbędne notatki.Wewnątrz znajdują się...\nSzaron Mały wielki notes A6 Niech Cię Pan błogosławi\nMały Notes - Gorjuss Sparkle & Bloom - Catch A Falling StarCatch a Falling Star to seria ze szkolnej kolekcji Sparkle & Bloom, wzbogacona mgiełką brokatu, utrzymana w odcieniach fioletu, z wizerunkiem dziewczynki Gorjuss na tle gwieździstego nieba łapiącej spadające gwiazdy.Mały notes na niezbędne...\nWITAJ WE WSPANIAŁYM KRÓLESTWIE GOTOWANIA! Twoja pierwsza własna książka kucharska nauczy cię, jak siekać, mieszać, piec i gotować, a przy okazji rozbawi cię kulinarnymi dowcipami. Przygotowując na śniadanie chlebek bananowy, urządzając pizza party czy podając na obiad dla całej rodziny słoneczną...\n27,21 zł Do koszyka dodaj do schowka\nPies cyber Dog mały 1001857\nMały robo-piesek. Zabawka z efektami świetlnymi i dźwiękowymi - oczy pieska świecą, a zwierzątko szczeka. Pogłaszcz głowę pieska i zobacz co się stanie! Zaopiekuj się robo-pieskiem. Baterie: 3 x UM13. Wymiary opakowania: 14 x 15 x 9,5 cm.\nSzaron Mały wielki notes A6 Bóg cię kocha\n24,30 zł Do koszyka dodaj do schowka\n24,41 zł 29,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\nSYLVANIAN Mały perski kotek 05456\nCzyż Ryan, uroczy mały perski kotek, nie jest rozkoszny? Mały biały perski kotek Sylvanian Families nosi żółte ubranko, czerwono/pomarańczowy kapelusz i niebieski plecak. Nóżki i rączki figurek są ruchome. Figurka ma wielkość ok. 4 cm. Produkt przeznaczony dla dzieci od 3 roku życia. • figurka...\nTaniej o: 2,81 zł (20%)


Opis: >>>>>> POKÓJ NR 1 <<<<<< Do wynajęcia pokój jednoosobowy w mieszkaniu przy ul. Ul. Sępa Sarzyńskiego 70 we Wrocławiu. Mieszkanie znajduje się na 2 piętrze i składa się z 4 pokoi - dwa dwuosobowe i dwa jednoosobowe. Całe mieszkanie jest po remoncie. W pokoju wszystkie meble są nowe. W mieszkaniu jest szybki internet WiFi. Wszystkie pokoje są w pełni samodzielne, mieszkanie jest pełnorozkładowe, a do całego mieszkania zostało zakupione pełne wyposażenie. Cena 900 zł już z mediami


'Bo z siatkówką jak z życiem- zaskakuje, cieszy i doprowadza do płaczu: Michał Winiarski: Reprezentacja Polski nie będzie faworytem mistrzostw świata ; Jastrzębski Wegiel powalczy z Zenitem\nMichał Winiarski: Reprezentacja Polski nie będzie faworytem mistrzostw świata ; Jastrzębski Wegiel powalczy z Zenitem\nTaaak, mam sporo wolnego czasu, więc grzebię caały czas w necie w poszukiwaniu jakiś newsów i oto perełka dzisiejszego dnia. Nasz kochany Michał Winiarski w wywiadzie, który Wam oczywiście zamieszczę w tym poście twierdzi, iż nasza reprezentacja nie będzie faworytem MŚ 2014. Dlaczego? To proste. Za bardzo naciskamy na naszych siatkarzy i biedni żyją pod presją. Czy to wychodzi im na dobre? Niestety nie. Michał oczywiście nawiazuje do IO 2012 w Londynie, gdzie wielu wywierało na nich dotkliwy nacisk. Jak głosi słynna maksyma 'Im bardziej się starasz, tym bardziej nie wychodzi'. Oto i potwierdzenie tych słów. Nie mogło też uciec mojej chytrej uwadze, zdanie o Antidze. Tak tak, jak widać Michał ogranicza się do faktów.. Hmmm...nie nakręcam się. Po prostu zachowanie naszego nowego szkoleniowca jest dziwne.. Dobrze, że chociaż Blain bedzie. Może nie okaze się to tak wielką klapą...\nDziś zagra także Jastrzębski Wegiel z Zenitem Kazań o brazowy medal Final Four. Oczywiście trzymam kciuki !\nMichał Winiarski: Reprezentacja Polski nie będzie faworytem mistrzostw świata\n- Jesteśmy tylko zawodnikami. My nie decydujemy, kto będzie trenerem kadry, to jest zadanie federacji - komentuje przyjmujący reprezentacji Polski, Michał Winiarski.\nPo zdobyciu złotego medalu Ligi Światowej w 2012 roku reprezentacja Polski poniosła porażki w trzech kolejnych turniejach. Drużyna prowadzona przez włoskiego trenera nie zachwycała kibiców swoją grą. - Po zwycięstwie w Lidze Światowej wielu dziennikarzy zawiesiło nam medale na szyi przed igrzyskami w Londynie. Czuliśmy ogromną presję - zdradził przyjmujący Fakieła Nowy Urengoj.\n- Dla nas presja to coś normalnego, nie mieliśmy do nikogo o to pretensji. Wszyscy w Polsce czekali na to, że osiągniemy dobry rezultat, tak samo my - siatkarze. Ustawiono nas w pierwszej trójce najlepszych drużyn. Przegraliśmy igrzyska, potem zagraliśmy źle w Lidze Światowej i mistrzostwach Europy - tłumaczy. Okazało się, że nie jesteśmy tak dobrą drużyną, jak uważano w Polsce. Zwłaszcza w porównaniu z takimi zespołami jak Rosja, Brazylia, które zawsze są w pierwszej trójce - ocenił reprezentant Polski.\nPodczas ceremonii losowania grup fazy finałowej mistrzostw świata prezes Mirosław Przedpełski zapowiedział, że Polacy zagrają o medale. Innego zdania jest Michał Winiarski. - Musimy wiedzieć i być przygotowani na to, że reprezentacja Polski nie będzie faworytem mistrzostw świata. Tak, zagramy u siebie i spróbujemy uzyskać jak najlepszy rezultat, ale siatkówka to nieprzewidywalny sport - dodał srebrny medalista mundialu z 2006 roku.\nPo nieudanym sezonie reprezentacyjnym PZPS postanowił zwolnić włoskiego trenera Andreę Anastasiego. Jego miejsce zajął przyjmujący PGE Skry Bełchatów, Stephane Antiga. Informacja wywołała wiele kontrowersji, ale większość zawodników wierzy, że w tym szaleństwie jest metoda. - Grałem ze Stephanem przez trzy lata w PGE Skrze Bełchatów i znam go bardzo dobrze. Przypuszczam, że ma zadatki na to by stać się w przyszłości wielkim trenerem - ocenił. - Ale teraz nie mogę nic powiedzieć, jakim będzie szkoleniowcem. Znam go jako dobrego zawodnika i wspaniałą osobę. Mam nadzieję, że uda się nam i razem będziemy osiągać dobre wyniki – uzupełnił.\nJastrzębski Wegiel - Zenit Kazań\ninfo : sportowefakty.pl\nuciekam kochani, do usłyszenia xo xo\nAutor: Kinga o 12:59