Czy etyczne jest używanie zastrzeżonego (o zamkniętym źródle) oprogramowania do obliczeń naukowych?\n2016-12-01 03:27:49 UTC\nMam dane ze zwykłego eksperymentu naukowego. Teraz, aby przeanalizować dane, najwygodniej jest dla mnie użyć zastrzeżonego oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym.\nCzy używanie tego rodzaju oprogramowania w badaniach jest etyczne?\nJeśli go użyję, ta część będzie wielką czarną skrzynką w moich badaniach. Więc jeśli ktoś nie może odtworzyć mojej analizy danych tym samym lub jakimś innym oprogramowaniem, to zależy od firmy programistycznej, czy uda nam się dowiedzieć, co poszło nie tak. Jeśli firma programistyczna nie chce współpracować, może nigdy się nie dowiedzieć, co poszło nie tak. Mam wrażenie, że jest to sprzeczne z zasadami nauki.\nCzy masz na myśli oprogramowanie dostępne na rynku? Czy same algorytmy są zastrzeżone, czy tylko oprogramowanie, które je implementuje?\nJeśli metody są powtarzalnie udokumentowane (albo oprogramowanie jest złotym standardem i wszyscy go używają, wierząc, że jest to miarka używana w terenie), prawdopodobnie jest w porządku. Mógłbyś na przykład mieć oprogramowanie, które robi coś „magicznie”, w sposób nieudokumentowany, ale w którym łatwo jest sprawdzić, jak działa (np. Rozpoznawanie obrazu, wyrównanie itp.). Więcej szczegółów?\nZobacz [Popularny program prawnie zastrzeżony lub niejasny substytut otwartego kodu dla odtwarzalnych badań?] (Http://academia.stackexchange.com/questions/2381/popular-proprietary-program-or-obscure-open-source-substitute-for-reproducible- r)\nW niektórych dziedzinach jest to absolutnie standardowe - np. inżynierii mechanicznej, gdzie zastrzeżone oprogramowanie „złotego standardu” jest wynikiem setek osobolat prac rozwojowych. Jeśli odwołasz się do dokładnej wersji używanego oprogramowania, jest to tak samo akceptowalne, jak każde inne odniesienie w papierowej IMO. Nawet jeśli korzystasz z oprogramowania open source, nie ma gwarancji, że * każdy * może wyśledzić błąd retrospektywnie, chyba że udokumentujesz i zachowasz * absolutnie wszystko * w łańcuchu narzędzi, którego użyłeś do zbudowania swojej wersji - nie tylko „źródło aplikacji” kod".\nCóż, to samo dotyczy w zasadzie każdego instrumentu używanego w badaniach.\nDosłowna interpretacja tego spowodowałaby nieetyczne wykonywanie obliczeń dla publikacji za pomocą programu Excel, nie wspominając o Stata czy SAS. Nie chciałbym oszacować penetracji R i Pythona w środowisku akademickim, ale nadal jestem całkiem pewien, że zdyskwalifikowałoby to większość opublikowanych badań w ciągu ostatnich 20 lub 30 lat.\nPowiązane: [Czy można używać Mathematica do uzyskiwania wyników w swoich badaniach?] (Http://academia.stackexchange.com/q/71536/11907). Myślę, że to, co napisałem w mojej odpowiedzi, odnosi się głównie do tego.\nTo samo można powiedzieć o każdym używanym urządzeniu sprzętowym, zwłaszcza jeśli zawiera ono mikrokontroler (co robi prawie wszystko, co elektroniczne). Nie masz pojęcia, co właściwie robi ten sprzęt.\n@David: Ciekawe, z poniższych odpowiedzi, przez które z nich ich argument (jeśli zostanie przyjęty) przejdzie, aby wykazać, że użycie opatentowanego narzędzia (leku, sprzętu laboratoryjnego, sprzętu komputerowego, śrubokręta, ołówka itp.) Jest nieetyczne. eksperyment :-) To oddziela „nie odtwarzalny, ponieważ niejasny” od „niemożliwy do odtworzenia, ponieważ zależy od zgody właściciela IP”.\nzagłosuj na @DSVA za przypomnienie, że jeśli budujesz ze źródeł, musisz udokumentować *** każde *** oprogramowanie, którego używasz do tego: jaka wersja `make`, który kompilator i jaka wersja itp. itp. w odpowiednio wykonanych projektach oprogramowania sprzętowego poddajemy zarówno narzędzia, jak i kod źródłowy kontroli wersji\n@Mawg to nie tylko oprogramowanie, ale także sprzęt. Mam na myśli, że jako chemik użyłbym dostępnego w handlu elektronicznego termometru. Gdybym musiał zbudować własne oprogramowanie typu „open source”, donikąd bym nie doszedł :-D\nLolx! Ale przypuszczalnie istnieje akceptowana liczba h / w, która została odpowiednio skalibrowana i niezależnie przetestowana? Wpadłbyś w kłopoty tylko wtedy, gdybyś użył „bez nazwy” w / w?\n2016-12-01 06:04:15 UTC\nNie sądzę, że jest to przede wszystkim kwestia etyczna. Powtarzalność nie jest zagrożona przez wymóg, aby pieniądze musiały zostać wydane na zakup oprogramowania lub przygotowanie eksperymentu (lub czy istnieją akceleratory cząstek typu open source?).\nChociaż rozwiązania open source są preferowane z wielu powodów, istnieją wyraźnie przypadki, w których użycie zastrzeżonego oprogramowania P jest właściwe:\nGdy wiadomo (i zostało zweryfikowane), że implementacja metody M w P jest poprawna, podczas gdy znane implementacje M o otwartym kodzie źródłowym nie zostały (jeszcze) uznane za wiarygodne. I odwrotnie, gdy wiadomo, że implementacja open source O daje prawidłowe wyniki, podczas gdy w przypadku P nie zostało to ustalone, wówczas oczywiście należy użyć O, gdy istnieje wybór.\nGdy można rozsądnie oczekiwać, że P jest szeroko dostępne w instytucjach badawczych (a tym samym dla badaczy), jak na przykład niektóre pakiety matematyczne / obliczeniowe.\nKiedy P pozwala na znacznie bardziej efektywne (czasowo / zasobowo) wykonanie eksperymentów.\nKiedy P jest pakietem oprogramowania i tak potrzebnym do wyodrębnienia / przetwarzania danych z instrumentu o dużej przepustowości.\nZauważ, że zakładam, że P może faktycznie być kupowane przez kogokolwiek. Jeśli P nie jest dostępny na rynku, ale jest raczej wewnętrznym rozwiązaniem o zamkniętym kodzie źródłowym, preferowany jest pakiet open source.\n+1. Powielenie wyniku może wymagać napisania oprogramowania od zera, w przeciwnym razie musielibyśmy obawiać się, że nasze badania staną się nieważne, ponieważ część użytego kodu nie kompiluje się już na nowoczesnych systemach. Ponadto przez większość czasu oprogramowanie wykorzystywane do odkrywania wyników naukowych nie jest w rzeczywistości potrzebne do ich odtworzenia (np. Dzieje się tak cały czas w matematyce).\nPytanie nie mówi nic o pieniądzach. Chodzi o otwarte i zamknięte źródła, a nie bezpłatne i niewolne.\nZ pewnością ma to też wiele wspólnego z pieniędzmi. Czasami nie stać nas na zakup licencji. Czy byłoby dopuszczalne ukraść jedną?\n„A może istnieją akceleratory cząstek typu open source?” CERN CERN naciska na otwarty sprzęt od co najmniej 2011 roku ... Pamiętaj: open-source * nie * oznacza „darmowy”. Jedyną różnicą jest możliwość sprawdzenia, jak „rzecz” (oprogramowanie / sprzęt) została zaprojektowana i zbudowana, a nie ile za to zapłacisz. W ten sam sposób nic nie stoi na przeszkodzie, aby napisać aplikację o zamkniętym kodzie źródłowym i udostępnić ją za darmo.\n@DimaPasechnik: Parafrazując byłego przełożonego: „potrzeba zapłaty za licencję nie jest * naukowym * argumentem” - płacisz tutaj za narzędzie. Jeśli nie możesz sobie pozwolić na zakup śrubokręta, czy byłoby dopuszczalne, aby go ukraść?\n@cbeleites - czy kradzież jedzenia jest akceptowalna, jeśli umierasz z głodu?\n@DimaPasechnik Moralność jest względna; badania naukowe zakładają, że kilka pierwszych poziomów Hierarchii Maslowa jest spełnionych.\n@DavidKetcheson Nie rozumiem twojego argumentu. Nie znam żadnych pakietów oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym, ale darmowych, jak w piwie, do obliczeń naukowych o jakiejkolwiek powszechnej przyczepności. Może możesz podać konkretne przykłady? W przeciwnym razie rozróżnienie, które stawiasz, jest całkowicie bezcelowe.\n@NReilingh, cóż, tutaj jest bardziej konkretny przykład: czy dopuszczalne jest łamanie niesprawiedliwej zasady prowadzenia badań naukowych? Przykłady: https://en.wikipedia.org/wiki/Victor_Ginzburg opowiada, jak zażądał ogrodzenia, aby uniknąć strażników uniemożliwiających nieuprawniony dostęp do budynku Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, gdzie I. Gelfand prowadził swoje seminaria. wikipedia.org/wiki/Aaron_Swartz - czy rzeczywiście był bohaterem?\nAkceleratory i detektory cząstek w CERN są w pełni opisane w opublikowanych dokumentach (a pliki CAD są prawdopodobnie dostępne online) w takim zakresie, w jakim można by - biorąc pod uwagę budżet - przebudować podobną maszynę, tak blisko modelu oprogramowania open source. Oprogramowanie prawnie zastrzeżone nie publikuje projektu wewnętrznego ani nie zezwala na jego kopiowanie.\n+1. Dodałbym tylko wypunktowanie (lub przeformułowanie pierwszego): ** gdy oczekuje się, że niezależna implementacja metody M w innym oprogramowaniu da identyczne wyniki **. Korzystanie z P może nie wynikać tylko z tego, że P jest jedynym oprogramowaniem zdolnym do wykonania tej pracy, może być tak, że jest to * jedyne znane autorom * lub jest to najlepiej dostępne i obsługiwane w * ich instytucji * i przeprojektowanie analizy w inna byłaby * stratą czasu *, gdy nie ma oczekiwań, że wyniki powinny się zmienić.\nWidzę to cały czas w przypadku Mathematica i Matlab, które mają * mnóstwo * darmowych alternatyw, ale czasami są one trudniejsze do zainstalowania, mniej udokumentowane lub po prostu mniej znane na początku.\n-1 z dwóch powodów: 1. Odtwarzalność jest zagrożona przez konieczność płacenia za cokolwiek; a jeśli to dużo pieniędzy, to poważnie szkodzi powtarzalności. 2. Nie chodzi tylko o płacenie, chodzi o zobowiązanie się licencją dostawcy oprogramowania i promowanie korzystania z takiego oprogramowania.\n2016-12-01 11:42:22 UTC\nTo pytanie stało się ważne, ponieważ rośnie nacisk na większą powtarzalność badań obliczeniowych. Korzystanie z oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym jest dopuszczalną częścią badań w większości dziedzin, niemniej jednak następujący punkt widzenia wyrażany przez Johna Claerbouta staje się coraz bardziej rozpowszechniony:\nArtykuł o wynikiem obliczeniowym jest reklama, a nie stypendium. Rzeczywiste stypendium to pełne środowisko oprogramowania, kod i dane, które dały wynik.\nZ tego punktu widzenia, jeśli polegasz na kodzie z zamkniętym kodem źródłowym, nie możesz całkowicie opublikować Twoje badania.\nProblemy z oprogramowaniem zamkniętym w nauce\nIstnieje wiele problemów:\nJak wspomniałeś, jeśli ktoś inny spróbuje odtworzyć Twoje wynik i otrzyma inną odpowiedź , usunięcie rozbieżności może być niemożliwe.\nImplementacja oprogramowania może zawierać błędy . Rzeczywiście, każde oprogramowanie ma błędy i każde używane oprogramowanie open source będzie na nie podatne. Jednak w przypadku oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym nie masz prawa do samodzielnego sprawdzania kodu w celu znalezienia błędów ani nie możesz ich naprawiać samodzielnie, jeśli je odkryjesz.\nObie te kwestie są kwestiami zasadniczymi; w praktyce rozwiązywanie rozbieżności i znajdowanie / naprawianie odpowiednich błędów jest również poważnym wyzwaniem w przypadku oprogramowania open source (ale przynajmniej jest to coś, co można sobie wyobrazić).\nSugestie dotyczące złagodzenia wpływ zamkniętego kodu źródłowego na odtwarzalność\nOpublikuj cały swój własny kod . Prawdopodobnie masz jakieś skrypty, które wywołują zastrzeżone oprogramowanie lub przynajmniej kilka plików wejściowych, które konfigurują problem do rozwiązania. Zwykle te skrypty zawierają większość nowości w twoich badaniach, więc to, co w nich jest, jest często ważniejsze dla innych badaczy niż to, co znajduje się w zastrzeżonym źródle.\nSkorzystaj z wielu niezależnych metod, aby potwierdzić swoje ustalenia . Zmniejsza to prawdopodobieństwo, że błąd wpłynie na Twoje wyniki. W moich własnych badaniach ta dodatkowa praca czasami opłaciła się, odkrywając błędy (które prowadziły do błędnych wyników) w zastrzeżonym oprogramowaniu.\nZrozum algorytmy zakodowane w oprogramowanie i ich słabości . Nawet jeśli nie widzisz źródła, zwykle możesz dowiedzieć się, jakie metody obliczeniowe zawierają. Kiedy już znasz okoliczności, w których te metody są (lub nie są) niezawodne, możesz sprawdzić, czy prawdopodobnie dadzą wiarygodne wyniki dla twojego problemu (np. Sprawdzając numer warunku macierzy, którą wprowadzasz do jakiegoś oprogramowania do algebry liniowej ).\nPamiętaj, że niektóre programy komercyjne są po prostu ładnym interfejsem do kodu open source . Na przykład, funkcja MATLAB-a eigs do obliczania wartości własnych rzadkich macierzy jest tylko cienkim opakowaniem wokół pakietu open source ARPACK. Jeśli tego używasz, w rzeczywistości nie polegasz na zbyt dużej ilości (jeśli w ogóle) zamkniętego kodu źródłowego.\nOczywiście powinieneś również postępować zgodnie z najlepszymi praktykami opisanymi w literaturze (np. w tym artykule lub w wielu odnośnikach powiązanych tutaj) na temat powtarzalnych nauk obliczeniowych.\nMożna zauważyć, że w praktyce zasadniczo niemożliwe jest również zapewnienie * pełnego * środowiska pozwalającego na replikację wyników obliczeń. Korzystanie z oprogramowania open source skompilowanego za pomocą narzędzi open source i uruchamianie go w systemie operacyjnym typu open source to oczywiście bardzo dobry początek, ale zwykle nie można iść głębiej. Czy są na przykład procesory typu open source / open-hardware? Co się stanie, jeśli komuś nie uda się odtworzyć wyniku, ponieważ jego procesor w pewnym momencie wykona inne przybliżenie? (Nie, nigdy nie słyszałem o takim przypadku, ale nie jest to niewyobrażalne ...) „Łagodzenie wpływu” jest naprawdę kluczem.\n@T.Verron Są też prace nad tym problemem (odtwarzalność bitowa). Ale w przypadku większości zastosowań nie jest to opłacalne.\n„Rzeczywiste stypendium to pełne środowisko oprogramowania, kod i dane, które dały wynik”. Ale tak nie jest. Stypendium dotyczy tylko * kodu i danych * - algorytmu oraz danych wejściowych i wyjściowych z tego algorytmu. Środowisko oprogramowania jest czysto mechanicznym sposobem wykonywania tego algorytmu. Niezależnie od tego, czy używasz silnika Mathematica, Matlab, Octave czy Babbage, liczy się tylko wykonanie algorytmu. Mogą istnieć praktyczne problemy związane z łatwością przeglądania i odtwarzalnością, ale to nie wpływa na to, co liczy się jako stypendium.\n@T.Verron Słynne niektóre chipy Intel Pentium [miały błąd] (https://en.wikipedia.org/wiki/Pentium_FDIV_bug) i czasami dawały złe wyniki w latach 90. - raz na jakiś czas dokonywały niepoprawnego dzielenia zmiennoprzecinkowego . Problem został faktycznie odkryty przez profesora pracującego na liczbach pierwszych.\nZauważ, że kolejną ważną rzeczą do opublikowania, o której ludzie często zapominają, jest ** ziarno twojego generatora liczb pseudolosowych **. Co więcej, skrypt uruchamiający eksperymenty powinien zawsze resetować go do 0.\n@T.Verron: Tak, istnieje sprzęt typu open source, ale nie jest to zbyt praktyczne. (np. [otwarte implementacje architektury RISC-V] (http://makezine.com/2016/11/30/open-v-worlds-first-risc-v-based-open-source-microcontroller/).) Zwykle ufamy tylko implementacjom x86 (lub innym sprzętowym). Architektura x86 jest bardzo dobrze udokumentowana przez firmę Intel, a podręczniki dotyczące architektury są dostępne jako bezpłatne pliki PDF (patrz [wiki znacznika SO x86] (http://stackoverflow.com/tags/x86/info)).\nJesteśmy zdani na błędy projektowe sprzętu i błędy bitowe wynikające z niewystarczającego chłodzenia (np. Przetaktowany procesor), ale uruchomienie tego samego kodu na różnych projektach sprzętu może pomóc w weryfikacji. (np. AMD kontra Intel, a zwłaszcza inny ISA, taki jak PowerPC lub ARM). Matematyka zmiennoprzecinkowa IEEE jest dokładnie określona dla + - * / i sqrt, więc ostrożna implementacja biblioteki powinna być w stanie uzyskać identyczne bitowo wyniki, nawet dla innych funkcji, takich jak pow, log i sin na różnych architekturach. (Ale [determinizm FP jest trudny] (https://randomascii.wordpress.com/2013/07/16/floating-point-determinism/))\n@DavidKetcheson i T.Verron: Właśnie opublikowałem odpowiedź na pytanie [Czy jakikolwiek kod intensywnie wykorzystujący zmiennoprzecinkowe daje dokładne wyniki bitowe w dowolnej architekturze opartej na x86?] (Http://stackoverflow.com/questions/27149894/does-any- zmiennoprzecinkowy-intensywny-kod-produkuje-bit-dokładne-wyniki-w-dowolnej-bazie-x86), który zacząłem jakiś czas temu, ale nie skończyłem, dopóki ta dyskusja mi o tym nie przypomniała. TL: DR: Z odpowiednimi narzędziami, na nowoczesnym sprzęcie komputerowym możliwa jest powtarzalna bitowo matematyka FP. Ale C zazwyczaj * nie * jest odpowiednim narzędziem do tego zadania, chyba że trzymasz się jednego kompilatora i jednej biblioteki matematycznej.\n2016-12-01 04:09:03 UTC\nPrawo dotyczy tego, co robisz; etyka dotyczy bardziej tego, co jest lepszym wyborem i dlaczego jest lepsze. Odpowiedź na Twoje pytanie zależy od tego, dlaczego korzystasz z zastrzeżonego oprogramowania.\nJeśli jest to jedyny sposób na osiągnięcie wyniku, to oczywiście możesz i powinieneś użyć to. Nie ma znaczenia, czy kod jest zastrzeżony - jeśli jest to jedyny sposób rozwiązania problemu, to każdy może go używać lub chcieć go używać. Jednak nie jestem pewien, czy takie oprogramowanie istnieje, więc może to jest modelowy przykład.\nJeśli możesz wybrać między oprogramowaniem prawnie zastrzeżonym W a wolnym oprogramowaniem L o otwartym kodzie źródłowym, wybór należy do Ciebie. robić. Jeśli twoje metody są dobrze udokumentowane, twoi rówieśnicy mogą albo odtworzyć je w W (jeśli je mają), albo odtworzyć algorytm w oprogramowaniu L (zdarza się to często). Istnieją pewne korzyści z używania W, a niektóre z L. Dla naukowców jako dużej społeczności byłoby lepiej, gdyby wszyscy korzystali z tego samego oprogramowania open source i uczestniczyli w jego rozwoju. Jednak Twoje osobiste cele mogą być inne i stawianie ich na pierwszym miejscu nie jest nieetyczne. Możesz wybrać W, ponieważ jest to lepiej napisane oprogramowanie, działa szybciej, wygląda lepiej i jesteś z nim bardziej produktywny. To jest w porządku.\nJeśli jednak wybrałeś W, ponieważ otrzymujesz wynagrodzenie od firmy M, która go produkuje, i nie mówisz tego, ale zamiast tego reklamujesz W w swoich gazetach i zachęcasz wszystkich do zakupu , to tak - to jest nieetyczne.\nJeśli wybierzesz W, ponieważ wiesz, że Twoi konkurenci, którzy prawdopodobnie przejrzą Twoją pracę, pochodzą z kraju trzeciego świata, który nie ma dostępu do W, a Ty nie nie jest szczególnie podobny do W, ale użyj go do ukrycia jakiegoś brudnego statystycznego voodoo w kodzie, którego nikt nie może odtworzyć - tak, to jest nieetyczne.\nPrzykładem przypadku nr 1 jest to, że w fizyce używamy Mathematica do wykonywania wielu obliczeń, ponieważ jest to zdecydowanie najbardziej wydajny dostępny system algebry komputerowej. Niektóre z tych obliczeń nie mogą być wykonane przez żadne inne (publicznie dostępne) oprogramowanie. Chociaż nie jest to doskonały przykład, ponieważ w zasadzie można odtworzyć wyniki ręcznie, ale może to wymagać lat pracy, aby coś, co Mathematica mógł wykonać w ciągu kilku minut.\n@DavidZ: Ale Mathematica jest pełna bezsensownych błędów spowodowanych przez niekompetentnych programistów, którzy praktycznie nic nie wiedzą o matematyce stojącej za tym, co próbują wdrożyć. A naukowcy faktycznie na tym polegają?\n@user21820 Jasne, ale nawet najlepsza literatura naukowa zawiera błędy, a ręczne wykonywanie obliczeń jest podatne na błędy, więc jest na równi z tym niebezpieczeństwem.\n2016-12-01 17:54:21 UTC\nPamiętaj, że „Zastrzeżone” i „Zamknięte źródło” to nie to samo. Na przykład MATLAB (zastrzeżone komercyjne oprogramowanie) w rzeczywistości dostarcza czytelny kod dla większości funkcji, które implementuje. Nie możesz ponownie użyć tego kodu (stąd „Źródło zamknięte”), ale możesz go sprawdzić, jeśli masz rozbieżności w obliczeniach, które należy wyjaśnić.\nNawet jeśli kod źródłowy nie jest dostępny, jest zwykle udokumentowane, który algorytm jest implementowany przez daną funkcję zamkniętego źródła. Więc jeśli ktoś nie może odtworzyć twoich wyników za pomocą oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym, może znaleźć implementacje algorytmu, który podejrzewa, że jest niepoprawne w używanym oprogramowaniu, i porównać wyniki za pomocą tych implementacji. Jasne, jest to czasochłonne, ale nie spodziewaj się, że korzystanie z oprogramowania open source w jakiś sposób sprawi, że Twoje wyniki będą w 100% odtwarzalne bez żadnego wysiłku. Twoi koledzy nadal będą musieli uruchamiać dokładnie taką wersję oprogramowania na danym środowisku komputerowym, aby mieć pewność, że uzyskają dokładnie takie same wyniki, a te wersje i środowiska będą prawdopodobnie niedostępne za 10–20 lat. Następnie ten sam czasochłonny proces będzie dotyczył również oprogramowania open source.\nZakładam, że nie używasz pakietów oprogramowania, które utrzymują w tajemnicy algorytmy użyte do jego implementacji. Z pewnością będziesz chciał ich unikać, nie tylko ze względu na powtarzalne wyniki, ale dlatego, że wyniki uzyskane w nieznany sposób nie mają żadnej wartości naukowej.\nNiestety, o ile to się nie zmieniło, kod Matlaba dla wielu algorytmów, do których dostęp byłby najważniejszy, takich jak zestaw narzędzi statystycznych, pochodzi ze skompilowanego kodu, w którym dystrybucja nie zawiera czytelnego źródła.\nTermin to ["źródło-dostępne"] (http://haacked.com/archive/2006/07/26/CodeAvailableVsOpenSourceVsFreeSoftware.aspx/)\nDmitrij, w wielu dziedzinach nie można łatwo zastąpić oprogramowania płatnego / restrykcyjnego / zamkniętego oprogramowania FOSS. Jest to szczególnie prawdziwe, gdy mówimy o większych, bardziej złożonych systemach oprogramowania, a nie o małych fragmentach oprogramowania wdrażających pojedynczy algorytm. Opracowywanie większych systemów oprogramowania, ich debugowanie i przenoszenie wymaga ogromnego wysiłku; i jest fakt, że przestrzenie projektowe są tak rozległe, że jest mało prawdopodobne, aby jakiekolwiek dwa systemy, które nie zostały niedawno rozwidlone z tego samego rodzica, były na tyle podobne, aby można je było stosować zamiennie.\nPonadto twoje założenie na końcu jest generalnie nieprawdziwe w przypadku większych systemów, ponieważ nawet jeśli publikują główne koncepcje / aspekty, jest po prostu zbyt wiele specyficznego hakera do udokumentowania.\n2016-12-01 18:37:20 UTC\nDodam tutaj jedną dodatkową perspektywę - jeśli uda Ci się uzyskać oszałamiający wynik w oparciu o analizę wykonaną w pakiecie o zamkniętym kodzie źródłowym, dla którego albo nie ma dostępnej implementacji typu open source, albo dla którego ta sama jest słabo rozwinięta, natychmiast dajesz silną zachętę programistom w społeczności naukowej bez dostępu do tego pakietu, ale z chęcią odtworzenia wyników, wyjścia i rozpoczęcia pracy nad ulepszeniem otwarte alternatywy dla wspomnianego oprogramowania komercyjnego.\nTo podwójna korzyść. W pierwszym przypadku pomagasz w zachęcaniu do opracowywania nowych narzędzi typu open source, a po drugie, równoległy rozwój takich narzędzi pomaga zapewnić wzajemne kontrole dla obu. Powiedziałbym, że używaj tego, co działa, co jest najbardziej odpowiednie i co pomoże ci wykonać pracę najlepiej w ramach twojego budżetu. Jeśli nie jesteś w stanie wnieść do społeczności lepszych narzędzi open source, pozwól innym wziąć tę pochodnię. Tworzenie użytecznych, unikalnych i interesujących wyników naukowych jest właśnie tym, co stymuluje ten rodzaj rozwoju w pierwszej kolejności.\nW pewnym sensie korzystanie z pakietu o zamkniętym kodzie źródłowym może być katalizatorem rozwoju oprogramowania typu open source - więc nadal pomagasz w sposób pośredni. Jeśli jednak istnieją alternatywy open source dla pakietu zamkniętego kodu źródłowego, z którego korzystałeś, reprodukcja twoich wyników za pomocą własnych implementacji za pomocą bezpłatnych narzędzi powinna być trywialna, a zatem nie ma żadnego problemu etycznego. Jeśli już, daje możliwość przetestowania tego samego wyniku za pomocą dwóch różnych narzędzi, a w nauce jest to zawsze lepsze niż odtworzenie wyniku za pomocą tego samego narzędzia. Możesz jednocześnie sprawdzić narzędzia (ze sobą) i naukę. Bonus.\nChociaż nie mogłem się zmusić do głosowania przeciw, naprawdę nie sądzę, aby „używać oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym do zachęcania do oprogramowania open source!” naprawdę ma to w ogóle sens. To tak, jakby powiedzieć, że podejmij podpalenie, aby zachęcić do używania czujników dymu.\n@WetlabWalter W pokoju zawsze jest SJW, co? Nie wiedziałem, że kupowanie oprogramowania jest albo przestępcze *, albo * destrukcyjne. Naprawdę, jeśli nie ma alternatywy open source, to nie ma takiej. Kiedy masz zadanie do wykonania i jest dostępne narzędzie, możesz go użyć. Proste. Nie mogę uwierzyć, że wydałbyś milion dolarów na eksperyment, a potem krzyknąłbyś, płacąc kilka dolarów za oprogramowanie do analizy danych. Chodzi o to, że OSS pojawia się, gdy trzeba z nim zrobić dobrą naukę. Kura i jajko ...\nlol, SJW, to dla mnie nowość. Sprowadzałem twój argument do absurdu - dobroczynne zło jest powszechnym błędem logicznym. S'ok, wszyscy popełniamy błędy. Twój drugi punkt to strawman - pytanie nie jest oparte na zamkniętym źródle ani bez analizy. To zamknięte lub otwarte oprogramowanie. Niezależnie od tego cena oprogramowania nie jest problemem. Chodzi o to, że to czarna skrzynka.\n@WetlabWalter Still, czarna skrzynka, która implementuje znany algorytm, nie jest całkowicie czarna. To wygodna automatyzacja nudy. Nie powiedziałbym, że jego użycie jest nie do obrony.\nDobra, popieramy, jeez\n@WetlabWalter lol, nie walczyłem o głosowanie, ale hej - wezmę to.\n@WetlabWalter: "to pytanie nie jest o zamkniętym kodzie źródłowym ani bez analizy. To jest zamknięte lub otwarte oprogramowanie". Powiedziałbym, że w scenariuszu tej odpowiedzi pytanie brzmi: analiza zamkniętego źródła lub programowanie z otwartym kodem źródłowym, a następnie analiza, ponieważ zakłada, że nie ma otwartej alternatywy w momencie rozpoczęcia analizy. I chociaż oczywiście wykonanie otwartej implementacji z analizą danych jest lepsze niż zwykła analiza danych, zajmie to również więcej czasu ... W zależności od dziedziny, programowanie nowej implementacji znanego algorytmu może nie być postrzegane jako * naukowe * zalety.\nNiestety, chociaż takie wyniki tworzą średnio- lub długoterminową zachętę do opracowywania oprogramowania FOSS, tworzą natychmiastową i silniejszą zachętę do kupowania / licencjonowania oprogramowania niewolnego / zamkniętego / płatnego, aby nie stracić na konkurencyjnej atmosfera wielu (większości) dziedzin.\n@einpoklum Więc co byś zaproponował? Poczekaj, aż grupa dostanie programistę ... a potem poczekaj 18 miesięcy, aż razem przygotują błędną wersję alfa czegoś, co może w końcu załatwić sprawę? Badania są jak rekin - idziesz do przodu albo giniesz. Jeśli nie masz luksusu talentu lub czasu, aby wesprzeć FOSS, musisz wykonać swoją pracę za pomocą dostępnych narzędzi.\n@J ...: Cóż, obserwowanie, że coś jest bardziej problematyczne / nieetyczne niż sugerują inni, nie wymaga zapewnienia całkowicie etycznej alternatywy dla tego. Może się zdarzyć, że wszystkie nasze działania w jakiejś sytuacji będą miały niepożądane (a nawet godne ubolewania) konsekwencje. W mojej własnej odpowiedzi kończę, sugerując, abyśmy ocenili zalety i wady, aby osiągnąć najlepszą możliwą równowagę (ale mam na myśli wszystkie wady).\n2016-12-01 15:02:48 UTC\nJeśli napiszesz „wyniki zostały przetworzone za pomocą oprogramowania X v X.X przy użyciu następujących ustawień, a wydruk brzmiał”, przestaje to być nauką i staje się bardziej magiczne. Algorytmy muszą być w pełni gdzieś udokumentowane i zrozumiałe, aby badania były nauką.\nJest w pełni możliwe spełnienie tego wymogu dla oprogramowania prawnie zastrzeżonego, jeśli algorytmy są odpowiednio opisane w dokumentacji użytkownika lub autorskie oprogramowanie po prostu sprawia, że platforma wykonawcza jest wykonywana, a same algorytmy są na niej kodowane (Matlab, zastrzeżony kompilator C itp.). Idealnie byłoby, gdyby zastrzeżony kod był dostępny do wglądu na restrykcyjnej licencji.\nNiestety, bardzo często zastrzeżone narzędzia mają tendencję do ukrywania dokładnych szczegółów algorytmu, utrzymywania ważnych części kodu w tajemnicy, a ponieważ są nielubiane przez społeczność naukowa. Nikt nie chce publikować artykułu tylko po to, aby odkryć, że późniejsze wyniki można odtworzyć tylko za pomocą pojedynczej wersji jednego zastrzeżonego narzędzia, najprawdopodobniej z powodu trywialnego błędu.\nNiestety, w wielu dziedzinach - to prawie jedyny rodzaj papieru, jaki kiedykolwiek został opublikowany. Na przykład architektura DB (VLDB, SIGMOD). I to nie tylko komercyjni dostawcy, tacy jak Oracle, Microsoft, SAP i inni - nawet jeśli ludzie tylko modyfikują FOSS DBMS, najczęściej nigdzie nie publikują kodu.\nWiększość ważnych dla mnie publikacji uzupełnia algorytm kodem źródłowym, który dobrze się buduje z GCC pod Linuksem.\nCóż, ok, ale nie jest tak dla każdej domeny.\n2016-12-01 16:21:33 UTC\nNa podstawie własnego doświadczenia mogę argumentować, że korzystanie z oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym prowadzi do zamknięcia dużej liczby potencjalnych badaczy (lub zmuszenia ich do uzyskania nielegalnych kopii w szarej strefie) . Przez kilka lat pracowałem w obszarze, w którym Matlab jest standardowym narzędziem (nadal jest, po 20 latach :-(), a potem przyjąłem postdoc w miejscu, które nie miało licencji Matlab (nie wszystkie działy CS to mają nawet na dobrych uniwersytetach w Niemczech, ponieważ mogą nie mieć licencji obejmującej cały kampus, a podczas gdy w inżynierii z pewnością mają Matlab, jest to dość wątpliwe w CS).\nZasadniczo musiałem odkładać wszystkie bieżące Projekt związany z Matlabem (ponieważ zakup dostatecznie kompletnej licencji Matlab na pensji postdoc nie wchodził w grę ...)\n(I kiedyś w zasadzie ukradłem licencję Mathematica na wydziale, który odwiedzałem, na z tego samego powodu. :-))\nInnym, jeszcze trudniejszym przypadkiem jest Magma (mniej znana niż Matlab, ale wciąż prawie standardowa w dziedzinach związanych z algebraiczną teorią liczb i teorią grup i nie tylko), co sprawia, że niezwykle trudno jest uzyskać licencję dla kogoś spoza ustalonego kręgu wybranych uniwersytetów, chyba że jesteś w USA (co być może musi a ich największym klientem jest NSA :-)).\nEDYCJA: Powiedziano mi, że opowiadam się za podwójnym standardem (wspominając o drogich narzędziach do eksperymentów), ale tak nie jest. Oprogramowanie naukowe jest często dużo bliższe publikacjom naukowym niż narzędziom naukowym. W przypadku darmowej alternatywy dla drogiego narzędzia, rezygnacja z darmowej alternatywy jest podobna do wyboru kosztownego i ekskluzywnego wydawcy do swojej pracy, zamiast publikowania w sieci.\nEDYCJA2: Również kwestie niezawodności oprogramowania badawczego o zamkniętym kodzie źródłowym są dobrze udokumentowane w literaturze; być może najbardziej znaną w tej chwili jest historia błędu w obliczeniach wyznacznika w Mathematica. Dopiero publikacja w tak głośnym źródle, jak Notices of the AMS, zajęła Wolfram Ic, aby to naprawić. W przypadku oprogramowania typu open source normalnie naprawianie takiego błędu następuje znacznie szybciej, a przynajmniej byłoby to publicznie widoczne w narzędziu do śledzenia błędów.\nNie dotyczy to bardziej oprogramowania zamkniętego niż innych kosztownych narzędzi naukowych. Nikt nie będzie twierdził, że istnieje problem etyczny związany z używaniem mikroskopu konfokalnego, sekwencera następnej generacji lub akceleratora cząstek. Dlaczego więc stosować podwójny standard do oprogramowania komputerowego?\n@JackAidley: nie, w przypadku, gdy cytujesz, po prostu nie ma alternatywy. W przypadku oprogramowania często jest tak: tak jak w przypadku wydawnictwa - możesz opublikować swoją książkę u wydawcy komercyjnego, który pobrałby za nią opłatę, albo możesz ją wrzucić za darmo online (lub zrobić jedno i drugie). Wybór nalezy do ciebie.\nChociaż wielu może się spierać o to, czy korzystanie z zamkniętego źródła jest „etyczne” (ja nie), naruszanie umów licencyjnych i używanie skradzionego oprogramowania jest często nielegalne i wykracza poza moje etyczne granice.\n@JackAidley - nie mógłbym się bardziej zgodzić.\nZwróć również uwagę, że istnieją całkowicie realne opcje open source dla prawie każdego wspomnianego pakietu. Octave jest prawie kompatybilny językowo z Matlabem.\n@DimaPasechnik: Nic "nie ukradłeś". Użyłeś kopii Matlaba i ominąłeś podstępny mechanizm ograniczający twoją zdolność do tego. Poza tym - czy nie mógłbyś po prostu użyć Octave? A raczej - spróbuj wyjaśnić, dlaczego nie możesz skorzystać z bezpłatnych alternatyw.\n@ScottSeidman 15 lat temu Octave nie zrobił tak dużo, jak może teraz; W IIRC nie było mechanizmu łączenia zewnętrznych bibliotek C, coś bardzo istotnego, a może zbytnio różniło się od plików mex Matlaba, aby miało dla mnie wartość. Nie było żadnych istotnych dla tego tematu odpowiedników Octave dostępnych narzędzi Matlab. Nikt w społeczności, o której mówię, również nie przejmował się pisaniem kodu zgodnego z Octave.\n@einpoklum - z pewnością obchodzenie licencji na komercyjny pakiet oprogramowania jest kradzieżą, ponieważ pozbawia sprzedawcę dodatkowych przychodów, które uzyskałby, gdyby licencja została prawidłowo zakupiona.\n@ScottSeidman Mogę łatwo nazwać rzeczy niedostępne (lub dostępne, ale całkowicie nieodpowiednie) w każdym pakiecie open source, ale dostępne w Mathematica lub Magma. Na przykład. narzędzia do rozwiązywania wielowymiarowych nierówności wielomianowych.\n@DimaPasechnik: Arrgh, stary! Przekaż swoje wyimaginowane zyski, miłośniku ziemi! Wracajcie na statek piracki, ludzie!\n2016-12-04 04:29:31 UTC\nTak, to jest nieetyczne * .\nIstnieją cztery aspekty oprogramowania, o których wspomniałeś, które powodują problemy etyczne: bycie zamkniętym źródłem , bycie prawnie zastrzeżonymi i dwoma aspektami, o których nie wspomniałeś, ale które są charakterystyczne dla zastrzeżonego oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym - wymagające (niezbywalnej) płatności i wymagające zgody na restrykcyjna licencja w celu użycia.\nProblemy z oprogramowaniem o zamkniętym źródle :\nJego użycie utrudnia odtwarzalność (patrz Odpowiedź @ DaveKetchesona).\nJego użycie utrudnia rozwiązanie sprzecznych wyników badań / twierdzeń).\nKorzystanie z oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym utrudnia tworzenie oprogramowania - konkretny rodzaj aplikacji, z której korzystasz i ogólnie. IMHO.\nTo stawia dostawców oprogramowania na pozycji władzy nad nami, a tym samym bezpośrednio nad naszymi badaniami i społecznością zainteresowaną naszymi badaniami. Słynne przykłady obejmują szpiegostwo rządowe, sabotaż między stanami i powiązania sprzętowe.\nProblemy z prawnie zastrzeżonym oprogramowaniem (i jego typowymi licencjami):\nTworzy sztuczne ograniczenia naszych wolności jako badaczy i użytkowników:\nAby uruchamiać oprogramowanie w dowolny sposób i wszędzie tam, gdzie jest to korzystne dla naszych badań;\nAby zastosować wnioski wyciągnięte ze studiowania programu w naszej własnej pracy badawczej i ewentualnie zmodyfikować go, aby lepiej pasował do naszych badań (może to być technicznie możliwe w przypadku dostępu do źródła, ale prawnie zabronione);\nRozpowszechnianie kopii w celu powielania i dalszej pracy badaczom z naszej grupy / instytucji i innym;\nW celu rozpowszechniania kopii naszych modyfikacji i adaptacji w ramach naszych grup badawczych i innych;\nCzęsto wpływa na podobne relacje władzy między dostawcą a użytkownikami, nawet bez zamykania źródła. Na przykład dostawca wpływa na powiązanie sprzętu, zakazując legalnej instalacji na nieautoryzowanym sprzęcie.\nProblemy z oprogramowaniem wymagającym opłaty za użytkowanie:\nStwarza to nadmierne obciążenie dla innych badaczy, którzy chcą (1) ocenić / przejrzeć (2) zilustrować ograniczenia / flaws lub (3) rozszerz i popraw swoje wyniki.\nJeśli zwiększa presję na innych badaczy, aby kupowali podobne oprogramowanie, aby nadążyć - i ma to pośredni wpływ na wszystkich badaczy w Twojej dziedzinie.\nJeśli zmniejszy impet i dostępność funduszy na rozwój bezpłatnego (= gratis, libre) oprogramowania do robienia tego samego.\n(*) ... ale z tym wszystkim Mówi się, że te nieetyczne aspekty są sprzeczne z potencjalnymi korzyściami publicznymi w zakresie uzyskiwania i publikowania wyników badań. Podejmując decyzję, upewnij się, że sprawiedliwie stawiasz obie strony skali - i myślisz zarówno o sobie, jak i innych.\nPo prostu się nie zgadzam. Większość osób sprzeciwiających się programom o zamkniętym kodzie źródłowym twierdzi, że „nie jest to najlepszy wybór” lub „staraj się unikać”, ale nie „o wątpliwej etyce”. Chociaż z pewnością istnieją uzasadnione powody, aby korzystać z oprogramowania open source i wolnego oprogramowania, żaden z argumentów, które oferujesz, nie wzbudza niepokoju etycznego.\n@ScottSeidman: Po pierwsze, z pewnością masz prawo do swojej opinii. Jednakże wysuwasz jedno ukryte twierdzenie i jedno wyraźne twierdzenie, z którym się nie zgadzam: 1. Argument jest zdyskredytowany, jeśli większość ludzi używa innego / słabszego argumentu; 2. Twierdzenie „największej liczby zastrzeżeń”. W tym ostatnim przypadku proszę podać link do niektórych danych statystycznych. Z mojego doświadczenia wynika, że to głównie typy korporacyjne powodują, że ten argument jest słabszy. Co do pierwszego - moje argumenty lub roszczenia są same w sobie, czy to błędne, czy słuszne.\n@ScottSeidman: Jednak do rzeczy, jeśli nie wierzysz, że wywołanie wymienionych przeze mnie efektów jest problematyczne, to z szacunkiem uważam, że twój pogląd jest nieetyczny, a właściwie niemoralny. A to jest wzmocnione twoją odpowiedzią i komentarzem do innej odpowiedzi, w którym twierdzisz, że kopiowane oprogramowanie jest „skradzione”, że kopiowanie jest „piractwem” i nie powinno się do tego zachęcać.\nCzy naprawdę chcesz zapewnić, że kopiowanie oprogramowania nie jest kradzieżą własności intelektualnej? https://www.fbi.gov/investigate/white-collar-crime/piracy-ip-theft Z pewnością są kraje, w których pojęcie własności intelektualnej jest znacznie luźniejsze, ale o ile wiem, twoje nie jest jednym z im. Jeśli chodzi o tworzenie kopii zapasowych pozycji, położę to z powrotem na tobie. Wymień renomowane czasopismo, które nie będzie publikować pracy wykorzystującej oprogramowanie bliskiego źródła, ponieważ zawód uważa to za wątpliwe etycznie.\nPrzez „większość przeciwników” rozumiałem odpowiedzi na to pytanie. Obrona statystyczna polega po prostu na zliczaniu odpowiedzi, które mówią, że używanie oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym jest kwestią etyczną.\nAch, ok, cóż - udzieliłem odpowiedzi w zasadzie z tego samego powodu - że inne odpowiedzi na to pytanie nie odzwierciedlają moich poglądów ani opinii bardzo wielu ludzi (niezależnie od tego, czy są oni większością).\n@ScottSeidman: Ponadto sposób definiowania rzeczy w prawie amerykańskim nie stanowi podstawy do moich definicji. Wiele stanów na świecie (choć nie jestem pewien co do USA) definiowało homoseksualizm jako formę gwałtu, obrzydliwość, perwersję itp.\n2016-12-02 22:05:27 UTC\nMyślę, że musimy przejść do sedna pytania; odpowiedź na pytania etyczne zaczyna się od moralności (nauka o dobru i złu). W szczególności powinniśmy zadać sobie pytanie ... * czy popełniamy jakiekolwiek oszustwo wobec osoby zaangażowanej? (np. czy ujawniliśmy wszystko, co jest związane z badaniem, w tym wszystkie potencjalne konflikty interesów?) Postaw się w sytuacji innych: co chciałbym, aby ktoś inny zrobił w obliczu mojej sytuacji i miałbym udział w badaniu? * czy przywłaszczamy sobie coś, co nie należy do nas?\nJeśli nie możemy zidentyfikować konkretnego moralnego zastrzeżenia, przechodzimy do etyki specyficznej dla danej dziedziny, a mianowicie: * czy istnieje kodeks etyczny specyficzny dla danej dziedziny, do którego się zobowiązałeś i który mógłby naruszyć? (Np. Przysięga Hipokratesa, w medycynie, przywilej prawnika-klienta itp.) Czy podpisałeś umowę z pracodawcą?\nNa koniec powinniśmy przejść do analiz „bezwartościowych”: koszty / korzyści, względne praktyczność i dostępność alternatyw, racjonalnie oczekiwane wyniki.\nPamiętaj, że umieszczenie tej ostatniej kategorii na najwyższej pozycji oznacza całkowite zignorowanie etyki i ryzyko uzasadnienia wątpliwych środków dobrymi celami - zawsze jest to niebezpieczeństwo podpis.\n12/08/16 EDYCJA: Powinienem dodać, że zgodnie z powyższymi kryteriami oraz informacjami i opiniami, które widziałem do tej pory (w tym ten wątek), odpowiedź brzmi: nie, nie jest to nieetyczne samo w sobie (tj. samo w sobie).\nIstnieją okoliczności, w których może to stać się nieetyczne, ale jest inaczej. Na przykład, jeśli wybrałeś oprogramowanie o zamkniętym kodzie źródłowym, ponieważ wybór ten miał na celu osobistą korzyść finansową, byłoby to oczywiście nieetyczne. Albo gdybyś wiedział, że możesz wykorzystać funkcję lub błąd w tym oprogramowaniu, aby zaszkodzić naukowej konkurencji lub uzyskać korzystniejszy wynik. Innymi słowy, motywy się liczą.\nJako przykład, ktoś powyżej wspomniał o motywacji „marketingowej”. To wyraźnie zmniejszyłoby akceptację / zaufanie ludzi do twoich wyników, gdyby zostały ujawnione.\nPodobnie jak w polityce, słońce jest najlepszym środkiem dezynfekującym. Oznacza to, że ujawnij wszystko, czego możesz racjonalnie oczekiwać, że wpłynie na akceptację twoich wyników przez nieufnych audytorów.\nZgadzam się z przesłanką twojej odpowiedzi, ale zadajesz tylko jedno moralne pytanie, podczas gdy w rzeczywistości jest wiele pytań.\n@einpoklum: przepraszam za moje formatowanie - gwiazdki miały oznaczać oddzielne pytania. Chciałem zasugerować _ podejście_ do pierwotnego pytania, aby osoba pytająca mogła mieć pewne zaufanie do odpowiedzi. FWIW, jestem prawie pewien, że nie jest z natury nieetyczne używanie zastrzeżonego S / W do badań naukowych.\n2016-12-06 03:29:03 UTC\n„Za darmo” nie zawsze oznacza „za darmo”, biorąc pod uwagę czas i wysiłek. Badania mogą być kosztowne. Jeśli ktoś może kupić pakiet, a ten pakiet ma dobre wsparcie i doskonałą dokumentację, która może zaoszczędzić mi czas w projekcie badawczym, trudno byłoby uwierzyć, że korzystanie z otwartego oprogramowania byłoby tańsze, gdyby zajęłoby to więcej czasu. Właściwie, posunąłbym się nawet do stwierdzenia, że jeśli nie wydam 2 tysięcy dolarów na przyspieszenie mojej pracy, a moja agencja finansująca zapłaci taką samą kwotę za mniejszą wydajność, jest to bardziej wątpliwe etycznie niż korzystanie z pakietu zastrzeżonego. (Zakładając oczywiście, że open source jest mniej wygodne, a zamknięte źródło jest dostępne dla wszystkich, którzy mogą zapłacić - i tak, wiem, że to nie jedyne sytuacje, więc proszę nie przejmuj się wskazanie wyjątków, w których to nieprawda).\nUruchamiam Matlaba i Octave. Są podobne, ale mam bardziej bezproblemowe doświadczenie w korzystaniu z Matlab, więc to właśnie zwykle klikam dwukrotnie.\n... i tak, używam DUŻO oprogramowania open source, gdzie moje życie jest łatwiejsze. Polecam również studentom TYLKO open source (... oprócz Matlaba, który ma hojną licencję studencką), ponieważ za każdym razem, gdy wspominam studentowi o drogim pakiecie, pojawiają się z piracką wersją następnego dnia, a ja nie chcą przyczynić się do kradzieży własności intelektualnej lub do niej zachęcać.\n2016-12-01 10:19:05 UTC\nNie sądzę, żeby to był problem. Na przykład wielu biologów naukowych używa programu Photoshop do przetwarzania swoich obrazów. Przypuszczam, że wiele osób preferuje oprogramowanie typu open source, ponieważ jest bardziej zgodne z zasadami otwartych badań, ale upewnienie się, że metodologia jest solidna i odtwarzalna, jest o wiele ważniejsze w prawie wszystkich sytuacjach.\nJednak używanie oprogramowania z zamkniętą / restrykcyjną licencją uniemożliwia większości ludzi sprawdzenie, czy Twoja metodologia jest poprawna, i odtworzenie wyników. W przypadku Photoshopa nie jest nawet tak źle, ponieważ jest dość powszechny - ale pomyśl o oprogramowaniu, które wymaga specjalnego sprzętu i dziesiątek tysięcy dolarów.\n2016-12-04 05:01:58 UTC\nTo nie powinno mieć znaczenia. Większość kalkulatorów naukowych, ale nie wszystkie, oblicza sinusy w ten sam sposób. Czy wiesz, jak Twój kalkulator oblicza sinusy?\nNiektóre darmowe programy są po prostu gorsze. Konkretnym przykładem jest OpenOffice. Choć jest cudowny, nie radzi sobie z niektórymi zadaniami, z którymi Microsoft Office radzi sobie dobrze, a innych nawet nie próbuje.\nA jeśli użyję chromotografu gazowego Hewlett-Packard, ponieważ jest to jedyny, jaki kiedykolwiek używany i ktoś inny uzyskuje inne wyniki przy użyciu innej marki? Czy jestem odpowiedzialny?\nnie należy przetwarzać danych naukowych za pomocą pakietu MS Office lub innych pakietów biurowych. Błędy programu Excel w tym zakresie są dobrze udokumentowane w literaturze.\nBłędy dostawców oprogramowania zamkniętego w naprawianiu zgłoszonych błędów są dobrze udokumentowane; jeśli uzyskasz nieprawidłowe wyniki z powodu wadliwego oprogramowania o zamkniętym kodzie źródłowym, możesz zostać zwolniony lub, co gorsza, ludzie mogą umrzeć


Rzygalem tylko raz!\nNapisane: 17 mar 2016, 12:33\nZawodowi piloci rzygają w takich symulatorach a co dopiero janusze.\nNapisane: 17 mar 2016, 14:16\nBo to miękkie siusiaki są w porównaniu do graczy.\nNapisane: 21 mar 2016, 14:30\nHuehue "next generation". QB na X0 działa w 720p. Momentami w bardziej statycznych scenach być może w wyższej rozdziałce ale tego do końca nie wiadomo. Do tego prócz niskiej rozdziałki mamy efekt "ziarna". 720p w 2016 to mały WTF.\nGra momentami wygląda ponoć świetnie i ma piękne efekty cząsteczkowe ale brak fHD po prostu widać. Ciekawe jak będzie z wersją PC bo z tą chętnie bym się zapoznał.\nNapisane: 21 mar 2016, 15:23\nCoś tam gadali o 1080p na PC i 30fps - jeśli to prawda to trochę lipa ale do singla styknie o ile nie będzie dropów. Całe to UWP i Windows App store nie nastrajają optymizmem.\nNapisane: 22 mar 2016, 02:27\nhttps://m.facebook.com/story.php?story_ ... 9225668746\nNapisane: 22 mar 2016, 05:16\nJa jebie ile razy to wkleicie jeszcze.\nNapisane: 22 mar 2016, 08:10\nNah.. to klucze w kieszeni...\nNapisane: 22 mar 2016, 08:17\nTyle ile masz palców w fivefingersach\nNapisane: 22 mar 2016, 12:00\nKupilem sobie DS3 xl, pobawilem się jakiś miesiąc. Ogralem największe hity Fire Emblem, Bravely Default obie znudziły mi się po 1-2 tyg gry, przy czym dobiłem się przede wszystkim od drewnianych dialogów i bohaterów o wyglądzie siedmiolatkow. No i po kilkunastu godzinach gry zaczynała dokuczać monotonia.\nChciałem jeszcze kupić PS Vita i popykac w FF VIII ale boję się że odbije się po paru godzinach. Chyba wolę kupić taniego lapka do gier indie i traktować go jako przenosną konsolę i grać w co chcę.\nNapisane: 22 mar 2016, 12:20\nlepiej już sobie na komórce/tablecie pograć ;p\nNapisane: 22 mar 2016, 12:25\nJeszcze nie znalazłem dobrej gry na telefon, wiekszosc to zwyklensyfy do zabawy na 15-20min.\nNapisane: 22 mar 2016, 13:51\nTia, u mnei zachwyt mozliwosciami konsoli skonczyl sie w przeciagu tygodnia, jest kilka fajnych gierek, ale jak siedze w domu to nie chce mi sie grac na handheldzie tylko rozloze sie na wyrze, steambigpicture na tv i pad w rece.\nNapisane: 22 mar 2016, 22:06\nNapisane: 23 mar 2016, 18:20\nPolecam Cthulhu tamagochi ))\nNapisane: 8 maja 2016, 16:21\nNapisane: 19 lip 2016, 09:09\nhttps://www.facebook.com/Trolling.fr/vi ... 705425365/\nNapisane: 20 lip 2016, 12:35\nNapisane: 20 lip 2016, 14:11\nWyglada na niezly samograj:)


Szkolenia - countrymorningva.com\nNajistotniejszy cel każdego przedsiębiorstwa? Naturalnie chodzi tutaj o ciągłym zarabianiu kasy. Jednak nigdy właściciele przedsiębiorstw nie mogą deprecjonować jednego: swoich podwładnych, stanu ich bezpieczeństwa.\nWybór rewelacyjnie przygotowanych rozwiązań, z którymi dziś wychodzą nasi specjaliści, dociera do niesamowicie szerokiego grona odbiorców. Klientom w pełni odpowiada to, że otrzymują tylko wysoką jakość usług. Możliwości proponowane dziś przez naszą firmę są bezgraniczne, natomiast szkolenia BHP cieszą się na rynku niemałym powodzeniem. Rekomendacja tak wielu klientów powoduje, że ofertami interesuje się jeszcze większa liczba potencjalnych klientów.\nWybór rewelacyjnych możliwości, które nie od dzisiaj cenione są na rynku, motywuje do korzystania z usług. Rekomendowane przez tak wielu propozycje rozmaitych szkoleń profesjonalnych przygotowywane są przede wszystkim przez doświadczonych ekspertów.


Pierwsze lata po akcesji do UE, kiedy zaczęły się formować polskie ruchy miejskie, były naszą rodzimą wersją końca historii w znaczeniu, jaki terminowi temu nadał Francis Fukuyama. Rosło poczucie bezpieczeństwa i optymizm, a polskie społeczeństwo o silnych korzeniach chłopskich miało już tylko mieszczanieć. Romantyczna, post-szlachecka inteligencja odwołująca się do „wielkich narracji” traciła wpływ na kształtowanie dyskursu publicznego i wydawać być się mogło, że już na stałe oddaje pole nowej inteligencji – mieszczańskiej i pragmatycznej, kształtowanej „narracją konkretną”, zwłaszcza że na scenę wchodziło nowe pokolenie, które coraz bardziej interesowało się miastem i miejskością. W takim właśnie kontekście formowały się polskie ruchy miejskie i to w dużej mierze zdeterminowało ich charakter.\nW przeciwieństwie do ich zachodnich odpowiedników, mobilizujących się w reakcji na skutki kryzysu finansowego 2007-2008, rodzime ruchy miejskie, które powstawały w tym samym czasie, miały przede wszystkim charakter mieszczański i zorientowane były głównie na kwestie związane z jakością życia czy estetyką przestrzeni, a główną ideą, która je spajała była „narracja konkretna”.\nOkazało się jednak, że ten polski „koniec historii” trwał wyjątkowo krótko i mieszczański pragmatyzm – zanim zdążył się trwale ukorzenić – zyskał silną konkurencje w postaci: populizmu, nacjonalizmu, neo-mesjanizmu itp. Na polską scenę zaczęły wracać „wielkie narracje” wykorzystywane przez polityków do tworzenia bipolarnego układu politycznego. Sytuacja ta stworzyła nowe ramy odniesienia, co w sposób istotny wpłynęło też na sferę języka i tego, jak kształtowany jest publiczny dyskurs. Dla przyszłości ruchów miejskich ma to istotne znaczenia, gdyż ta sfera była ich największym atutem. Dzięki językowi zdobyły znaczącą przewagę na polu dyskursu i potrafiły narzucić swoją opowieść o mieście jako tę właściwą. Sprawiło to, że możliwe było realizowanie niektórych ich postulatów mimo że udział ruchów miejskich w faktycznym sprawowaniu władzy jest znikomy. Warto więc pokusić się o próbę określenia głównych wyzwań, przed jakimi staną w tej nowej sytuacji ruchy miejskie.\nSkradziona narracja i progresywni prezydenci w betonowych butach\nW ostatnim czasie, zwłaszcza przy okazji wyborów, dało się słyszeć ze środowiska ruchów miejskich uwagi, że politycy podkradają im narrację, przejmują język i postulaty. Faktycznie, w ostatniej samorządowej kampanii wyborczej większość kandydatów mówiła językiem ruchów miejskich. Sytuacja ta sama w sobie jest niewątpliwie sukcesem ruchów miejskich, ale też powodem potencjalnych kłopotów: kiedy mówi się takim samym językiem jak władza i wyznacza podobne cele, to trudno znaleźć argumenty dla swojej dalszej działalności. Doświadczenia powyborcze pokazują jednak, że progresywny język okresu wyborów w niewielkim zakresie przekłada się na lokalne polityki miejskie. Prezydenci i burmistrzowie, zazwyczaj rządzący już od wielu kadencji, naprawdę wiele się nauczyli w ostatnich latach, potrafią też dobrze odczytywać aktualne trendy. Problem jednak w tym, że progresywne postulaty które głoszą, zderzają się z betonem ich własnego zaplecza politycznego, dla którego horyzonty myślowe i potrzeby wyznaczane są dyskursem przedmieść. Niekiedy udaje się z takiego betonowego zaplecza wyrwać, jak to miało miejsce w przypadku tragicznie zmarłego Pawła Adamowicza. Częściej jednak to partyjny beton bierze górę i progresywna polityka miejska pozostaje jedynie w sferze obietnic wyborczych. Przejęcie języka ruchów miejskich, bez faktycznej zmiany myślenia przez lokalnych decydentów, nie przekłada się na oczekiwaną zmianę. Zatem na tym polu, wbrew kasandrycznym przepowiedniom powyborczym, ruchy miejskie nie tracą na atrakcyjności. Wręcz przeciwnie, zawiedzione oczekiwania i nadzieje weryfikowane będą przy okazji kolejnych wyborów, a wtedy kluczowe znaczenie będzie miała tzw. wierność narracyjna, czy wiarygodność tych, którzy prezentują swoje postulaty.\nPrzybicie Tez miejskich do drzwi ratusza\nKomunikacja postulatów i przychylna publiczność\nW przypadku każdego ruchu społecznego kluczową rolę odgrywa sposób komunikowania się z otoczeniem, przedstawianie swoich postulatów, zyskiwanie zwolenników czyli tzw. przychylnej publiczności. Polskie ruchy miejskie wypłynęły na fali internetowej rewolucji komunikacyjnej początków XXI wieku. Rozwój portali społecznościowych i względna autonomia, jaką cieszył się w tym czasie Internet, stworzyły dogodne warunki dla działalności alternatywnych ruchów społecznych, które mogły komunikować swoje postulaty i zyskiwać zwolenników z pominięciem tradycyjnych mediów. Dzięki temu nowy, atrakcyjny język opowieści o mieście i miejskości, prezentowany przez ruchy miejskie, zyskiwał przychylną publiczność. Ten etap już się jednak skończył. Dziś Facebook, najpopularniejszy wśród ruchów miejskich portal za pomocą którego komunikują się z otoczeniem, zamyka swoich użytkowników w bańkach informacyjnych. W takiej sytuacji trudno poszerzać pole i zyskiwać nowych zwolenników, gdyż działa tu efekt błędnego koła, w ramach którego przekonani przekonują przekonanych.\nDla przyszłości ruchów miejskich konieczne jest zatem dywersyfikowanie kanałów i metod przekazu zwłaszcza, że współczesne społeczeństwa coraz częściej przypominają świat tzw. nowych plemion, wąskich grup zamkniętych w swoich bańka informacyjnych.\nW pesymistycznym scenariuszu taka przyszłość może czekać też ruchy miejskie, które mogą zostać jednym z coraz bardziej egzotycznych „plemion”, bez możliwości poszerzania swojego pola, zdolności rekrutowania nowych członków i zyskiwania sympatyków.\nCzy ruchy miejskie są nadal atrakcyjne?\nKiedy kształtowały się polskie ruchy polskie, socjologowie pisali jeszcze o tzw. „bezruchu” społecznym – specyficznym stanie, kiedy to skutkiem szeregu czynników związanych z okresem post-transformacyjnym, miejska klas średnia nie angażowała się w inicjatywy obywatelskie czy ruchy społeczne. Formujące się ruchy miejskie nie miały wtedy większej konkurencji i dzięki rewolucyjnemu (jak na ówczesne czasy) językowi posiadały duże zdolności rekrutacyjne. Dla osób mających „gen społecznikowski” i chcących zmieniać świat na lepsze, były często jedynym wyborem. Ostatnie lata przyniosły jednak w tym zakresie radykalne zmiany. Polscy mieszczanie i mieszczuchy wyraźnie wybudzili się z „bezruchu”. W naszych miastach zaroiło się od nowych inicjatyw politycznych i ruchów społecznych. Po lewej stronie powstały nowe partie polityczne: Razem i Wiosna rekrutujące głównie wśród miejskiej inteligencji, podobnie jak bardzo popularne ruchy kobiece. Młodsze pokolenia realizują się w dynamicznie rozwijających się nowych ruchach ekologicznych, takich jak: Młodzieżowy Strajk Klimatyczny czy Extinction Rebellion. Mieszczańskie centrum, w reakcji na miałkość opozycji demokratycznej, zaczęło masowo mobilizować się w oddolne ruchy społeczno-polityczne, takie jak KOD czy Obywatele RP. Także po prawej stronie widać wyraźny ferment w postaci oddolnej samoorganizacji, rosną w siłę ruchy populistyczne i nacjonalistyczne, co przekłada się między innymi na kształtowanie się innego typu ruchów miejskich – tzw. ruchów wstecznych (backlash), przeciwstawiających się progresywnym politykom miejskim.\nDekadę temu w „stawie”, z którego można było łowić aktywnych obywateli gotowych do zaangażowania społecznego, zarzucona był tylko jedna wędka z napisem „ruchy miejskie”. Dziś nad tym „stawem” wyrósł prawdziwy las nowych wędek, a każda z nich ma świeższą przynęta – nowy, bardziej rewolucyjny język.\nTrzeba też pamiętać, że ten „staw” – zasoby polskiego społeczeństwa obywatelskiego – jest wciąż bardzo płytki. Konkurencja jest więc bardzo silna, ruchy miejskie, aby utrzymać zdolności rekrutowana nowych członków i zwolenników, muszą odświeżyć „przynętę”– swoją narrację.\nJęzyk ruchów miejskich, rewolucyjny i bardzo tożsamościowy dekadę temu, bardzo się sprofesjonalizował czy wręcz zbiurokratyzował. Było to przede wszystkim konsekwencją tego, że ich realne działania polegały głównie na merytorycznych sporach z lokalnymi władzami czy/i deweloperami. To niekrzykliwe rewolucyjne hasła, ale wiedza i żmudna prac wyznaczała ich codzienną praktykę. Paradoksalnie, z tego powodu stały się one mniej atrakcyjne dla tych, którzy w ruchach społecznych poszukują „rewolucyjnego żaru”, czy poczucia wspólnej tożsamości. Profesjonalizm i merytoryczny język za tym stojący, stał się prawdziwą marką ruchów miejskich, pozwolił im na zyskanie uznania w środowiskach eksperckich. Problem jednak w tym, że taki język, który jest cennym zasobem dla think-tanków, w przypadku ruchów społecznych sprzyja ich alienacji od swojej bazy – w tym przypadku zwykłych mieszkańców miast. Jeśli ruchy miejskie chcą nadal zachować cechy ruchu społecznego, muszą do swojej opowieści włączyć też nowe wątki.\nWybory 2023. Triumf duopolu lub otwarte okno politycznych możliwości\nKolejne wybory samorządowe, skutkiem wydłużenia kadencji do 5 lat, odbędą się dokładnie w tym samym czasie, co wybory parlamentarne – jesienią 2023. Nie trudno więc przewidzieć, że zostaną zupełnie zdominowane przez narrację ogólnokrajową. Jeśli, tak jak w poprzedniej kampanii, dominować będzie plebiscytowy charakter sprowadzający się do wyboru pomiędzy dwoma wrogimi sobie obozami politycznymi, ruchy miejskie w tych wyborach nie będą miały większych szans. Realny jednak może być inny scenariusz, kiedy to wyborcy, coraz bardzie znużeni długoletnią wyniszczającą wojną pomiędzy tymi obozami, poszukiwać będą alternatywnych narracji, a oba dominując dotychczas bloki polityczne znajdą się w stadium posuniętego rozkładu, którego symptomy są już dziś całkiem wyraźne. W takim przypadku otwierać się będzie okno politycznych możliwości, a ruchy miejskie, ze swoją wiarygodnością narracyjną i politycznym doświadczeniem, przy jednoczesnym braku faktycznego uwikłania w sprawowanie władzy, mogą stać się jednym z głównych beneficjentów tego otwarcia.


podhaleregion.pl - Gry w Lubaniu nie żałuję\nGry w Lubaniu nie żałuję\nPIŁKA NOŻNA. Czwarty zespół po rundzie jesiennej krakowskiej ligi okręgowej Zjednoczeni Złomex Branice to nowy klub Adama Gubały, 21 letniego zawodnika, który przed kilkoma tygodniami rozstał się po pół roku z trzecioligowym Wolskim Lubaniem Maniowy.\n- Nie miałem zbytnio czasu na znalezienie nowego klubu, po tym jak tuż przed zamknięciem okienka transferowego zrezygnowano ze mnie w Lubaniu. I o to właśnie mamy mały żal do działaczy z Maniów. Mogłem wrócić do Zakopanego, ale z racji, że na co dzień studiuję w Krakowie ciężko byłoby mi dojeżdżać 100 kilometrów na treningi. To już przerabiałem w Maniowach i mija się to z sensem. Zadzwoniłem do mojego byłego trenera Pawła Zegarka z prośbą o pomoc w znalezieniu klubu w Krakowie bądź jego okolicach. On właśnie zaproponował mi grę w Branicach. Myślę, że to dobre miejsce do tego abym przede wszystkim odbudował formę. Klub chce wiosną walczyć o awans do IV ligi i mam nadzieję, że przyczynie się do tego. Oczywiście wciąż mam aspirację gry w mocniejszej lidze i wierzę, że jeszcze kiedyś tego dokonam – wyjaśnia Gubała, który podkreśla, że pół roku spędzone w Maniowach wcale nie uważa za stracone.\n– Bardzo miło będę wspominał okres gry w Lubaniu. Kto wie być może kiedyś jeszcze tam wrócę. Rozstałem się zarówno z działaczami, trenerem i kolegami z zespołu w dobrych relacjach. Trzymam kciuki i życzę Lubaniowi utrzymania w trzeciej lidze – dodał Gubała.\nW rundzie jesiennej Gubała zaliczył 12 występów w barwach Lubania na boiskach trzeciej ligi w tym 7 w pełnym wymiarze czasu. Na murawie przebywał łącznie przez 865 minut w trakcie których zobaczył 1 żółtą kartkę.


O bezpieczeństwie najmłodszych podczas wakacji\nO bezpieczeństwie najmłodszych podczas wakacji\n27 lipca, 2020 Wiadomości / Jasło\nW ramach ogólnopolskiej akcji „Bezpieczne wakacje 2020”, policjanci i strażnicy miejscy spotykają się z najmłodszymi i prowadzą edukację na temat szeroko rozumianego bezpieczeństwa podczas letniego wypoczynku. W ubiegłym tygodniu odwiedzili obozowiczów w Hucie Polańskiej. Prowadzili także zajęcia w ramach programu „Trener Osiedlowy” w Jaśle.\nJuż prawie półmetek wakacji. Policjanci oraz zaprzyjaźnione służby oraz podmioty nie ustają w działaniach na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży.\nW minioną środę, policjanci wraz z pracownikami Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Jaśle, odwiedzili dzieci i młodzież wypoczywającą na obozie z Hucie Polańskiej. - Dla obozowiczów była to z pewnością jedna z atrakcji, ponieważ mogli uczestniczyć w niecodziennych zajęciach z wykorzystaniem alkogogli. Uczestnicy spotkania otrzymali od policjantów wiele informacji z zakresu bezpieczeństwa na wakacjach. Mundurowi omówili zagadnienia dotyczące konsekwencji związanych z zażywaniem zabronionych substancji, a także przypomnieli o bezpieczeństwie nad wodą oraz o zagrożeniach związanych z siecią Internet - informuje podkomisarz Piotr Wojtunik, rzecznik prasowy Komendy Powiatowej Policji w Jaśle.\n- Takie przedsięwzięcia cieszą się dużym zainteresowaniem, a dla mundurowych jest to doskonała okazja, by poprzez zabawę zainteresować najmłodszych i przekazać im wiele przydatnych wskazówek na spokojne spędzenie wakacji - podkreśla podkomisarz Piotr Wojtunik.


41,58 zł 30,56 zł\n"Wyspa" to ostatnia powieść Aldousa Huxleya, uważana przez samego Autora za dzieło jego życia. W książce tej Huxley kontruje ironiczną wizję naszych czasów, którą namalował we wcześniejszym "Nowym Wspaniałym Świecie" (1932). W miejsce ponurej satyry "Wyspa" oferuje idylliczny obraz społeczności żyjącej w izolacji, rządzącej się prawami wyprowadzonymi z głębokich przemyśleń filozofii Wschodu. Huxley zaskakuje trafnością niektórych ze swoich przewidywań. Bawi kontrowaniem konsumpcyjnego Zachodu w stosowanej przez wyspiarzy psychologii społecznej i edukacji. W końcu – szokuje antydewocjonalnością i radykalnością niektórych propozycji, m.in. dotyczących sfery seksualnej. Książka ta, wydana pierwszy raz we wczesnych latach 60. XX wieku, dziś jest równie odważna, nowatorska i skłaniająca do dyskusji nad zasadami świata w którym przyszło nam żyć.\n34,65 zł 29,97 zł\n67,68 zł 58,54 zł\nW 1932 r. Aldous Huxley opublikował Nowy wspaniały świat, który wdarł się szturmem na listy bestsellerów. Opowieść o totalitarnym państwie przyszłości, które kontroluje wszystko. Czytelnikom książki, świeżo pamiętającym zbrodnie bolszewickie, dyktatura ukazana przez Huxleya mogła wydawać się kusząco łagodna. Dzięki narkotykowi o nazwie „soma“ rozprowadzanemu przez władze, obywatele Nowego świata potrafili żyć ze sobą w idealnej harmonii. Krytycy podkreślali, że huxleyowska wizja jest mrocznym ostrzeżeniem dla świata. Poźniejsze życie i twórczość Aldousa Huxleya zdaje się jednak sugerować, że świat ukazany w jego najsłynniejszej powieści był dla autora obiektem tęsknot i marzeń. Zaczął pisywać eseje poświęcone stanom upojenia narkotykowego, jeżdził z wykładami opowiadając o swoich mistycznych doznaniach towarzyszących zażywaniu LSD i meskaliny. Zwrócił się ku filozofiom Wschodu, ale z czasem wybrał drogę na skróty; długotrwałym ćwiczeniom duchowym przeciwstawił ekstazę wywołaną środkami chemicznymi. Odrzuconego osobowego Boga zastąpił bóg zrodzony w laboratorium, syntetyczny bóg. Niniejsza książka zawiera nigdy wcześniej nie publikowane teksty Huxleya o jego mistycznych poszukiwaniach, a także inne nieznane polskiemu czytelnikowi eseje traktujące m.in. o twórczości Goi i El Greco.\nSzara eminencja to fascynująca biografia duchownego francuskiego, znanego jako Ojciec Józef. Francois Joseph Leclerc du Tremblay był doradcą kardynała Richelieu, poetą i dyplomatą, który odegrał znaczącą rolę w polityce europejskiej swoich czasów, sprawując władzę ,,zza tronu"". Huxley w mistrzowski sposób łączy w studium biograficznym tej postaci elementy psychologii i teologii, historii, powieści oraz traktatu filozoficznego. Postać `szarej eminencji` to ucieleśnienie paradoksu: głęboko religijny, żyjący nader skromnie, przestrzegający wymogów ascezy mnich jest zarazem niebywale zręcznym dyplomatą, bezwzględnym politykiem, umiejącym wykorzystywać swoje wpływy w celach, które uważa za słuszne. Szara eminencja to opowieść o religii w służbie polityki i o polityce w służbie religii.\n22,20 zł 16,31 zł\nTraktat o postrzeganiu świata ? percepcji, oraz o jej zmianach wywołanych substancjami psychoaktywnymi. Autor opisał w niej dokładnie swój eksperyment z meskaliną. Starał się jak najdokładniej zinterpretować swoje wizje. Książka ta stała się "biblią" hippisów. Tytuł książki został zaczerpnięty z utworu Williama Blake'a The Marriage of Heaven and Hell. Do koncepcji "drzwi percepcji" nawiązuje również nazwa grupy The Doors.\nNowy wspaniały świat to jedna z najsłynniejszych antyutopii w literaturze XX wieku. Przedstawiona w powieści Huxleya wizja przyszłego społeczeństwa, które osiągnęło stan całkowitego zorganizowania i zrealizowało ideał powszechnej szczęśliwości, jest wizją przerażającą. W roku 2541 (czyli w 632 roku nowej ,,ery Forda"") obywatele Republiki świata powstają w rezultacie sztucznego zapłodnienia i klonowania. Od niemowlęcia poddawani są wszechstronnemu psychologicznemu i biologicznemu warunkowaniu - po to, by w wieku dojrzałym stać się cząstkami kastowej społeczności, złożonej z pozbawionych wyższych uczuć ludzkich automatów. Czy ten ,,wspaniały świat"", w którym dominuje seks, prymitywne rozrywki, narkotyk soma, jest tylko zrodzoną w wyobraźni pisarza fantasmagorią?...


Rocznica I Komunii Świętej 2016 - ParafiaBoryszew.pl\nHome » Uncategorized » Rocznica I Komunii Świętej 2016\n14 kwietnia 2016\tprzez\tks. Jacek\nW pierwszą niedzielę czerwca czyli 5.06.2016r., zgodnie ze zwyczajem naszej parafii będziemy obchodzić pierwszą rocznicę Komunii Świętej dzieci klas III. Uroczystość rozpocznie się przed Kościołem o ile pozwoli pogoda o godz. 10.30. Serdecznie zapraszamy dzieci i rodziców.\nPierwsza Komunia Święta będzie udzielana dzieciom, które ukończyły 9 rok życia. W związku z powyższym w roku 2016 nie ma tej uroczystości w naszej parafii, ponieważ większość dzieci w szkole poszła do klasy pierwszej w wieku lat sześciu. Komunię w roku 2017 planujemy jak zwykle w ostatnią niedzielę maja.\nPrevious PostPrace na parkingu galeria nr2


W czasach, kiedy ekologia jest tematem bardzo powszechnym, często sięgamy po naturalne rozwiązania w wielu dziedzinach życia. Ludzie coraz częściej sięgają po naturalne kosmetyki ze względów ekologicznych, ale też zdrowotnych. Im mniej chemicznych środków w kosmetykach tym lepiej. Uroda dla wielu ludzi jest bardzo ważna, ale nie kosztem zdrowia. Producenci kosmetyków coraz części\nCo warto rozważyć przed zamówieniem zaproszeń na weseleOstrza na budowieSposoby na ogrzewanie zimowych tarasówCar service - keep you safePrace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejPopsuł ci się samochód?Czy masz możliwość wyszkolić z bhp?Gdzie kupić Comarch ERP XL?Artykuł o prawieCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaDobra inwestycja w ciepły domCo zrobić kiedy dziecko przechodzi trudny okres?Wymiana części w autachTanie pozycjonowanieDbaj o swoje autoKrótko o dentystach i ich gabinetachCzysty dywanHave You ever been in Cracow?O kartkach zaproszeniowych na ślubJak zrobić implanty w Wiśle - stawka godzinowa Good and bad printers Naturalnie piękna- naturalne kosmetykiKilka faktów o leczeniu stwardnienia oraz o samej chorobieZęby ważna rzecz, gdzie je leczyć?Naklejki, subtelne formy reklamyW gąszczu przepisów polskiego prawaNaprawa Twojego auta nie musi być drogaProgramy dla firmZdrowe zęby mają większe znaczenie, niż myśliszKiedy warto udać się do psychoterapeuty


To system realnej samoobrony z ponad trzystuletnią tradycją. Według legendy opracowany przez kobietę, stworzony został do walki z większym i silniejszym przeciwnikiem.\nPraktykowany przez setki tysięcy osób, w tym przez siły mundurowe i policyjne wielu krajów, aktualnie jest najbardziej rozpowszechnionym systemem kung-fu na świecie. „Kung Fu” oznacza „dobrze wykonaną, ciężką pracę”. Wing Tsun jako chińska sztuka walki, oprócz umiejętności ściśle praktycznych, uczy także takich zachowań jak samokontrola, dyscyplina oraz poszanowanie dla innych osób.\nWing Tsun(c) jest nazwą zastrzeżoną dla szkół Leung Ting International Wing Tsun(c) Association z instruktorami w ponad 60 krajach świata. Wing Tsun przez 300 lat nauczany był tylko jako styl rodzinny w południowych Chinach. Dopiero mistrz Yip Man (słynny nauczyciel Bruca Lee) otworzył pierwszą ogólnodostępną klasę w 1950 roku w Hongkongu. Jednym z jego ostatnich prywatnych uczniów jest Sijo Leung Ting założyciel International Wing Tsun Association.\nMetoda, którą poznał Sijo znacznie różni się od wcześniejszych przekazów i jest wynikiem kilkudziesięciu lat treningów oraz doświadczeń zebranych podczas walk stoczonych przez mistrza Yip Mana w Hongkongu oraz Fatshan. Nauczycielem polskich instruktorów Wing Tsun jest Sikung Norbert Máday (9. stopień mistrzowski), który jest prywatnym uczniem Sijo od 1989 roku oraz założycielem kwatery głównej East European Wing Tsun Organisation w Kecskemet na południu Węgier.\nWing Tsun różni się znacznie od “tradycyjnego” chińskiego kung fu - nie zawiera ruchów imitujących zwierzęta, nie stosuje skomplikowanych baletowych układów. Ten styl największy nacisk kładzie na praktyczne i skuteczne zastosowanie prostych technik opracowanych na podstawie praw fizyki i mechaniki w oparciu o znajomość ludzkiej anatomii.


Pokój dla chłopca: 11 pomysłów, jak urządzić pokój chłopięcy urzadzamy.pl\nUrzadzamy Dla dzieci Pokój dziecięcy projekty Pokój dla chłopca: 11 pomysłów, jak urządzić pokój chłopięcy\nPokój dla chłopca powinien być kolorowy, przestronny, pełen schowków na zabawki i miejsc do zabawy. Jeśli szukasz inspiracji do zaaranżowania pokoju chłopięcego, zajrzyj do naszych galerii. Pokazujemy ciekawe i praktyczne pokoje chłopców oraz radzimy, jak urządzić pokój dla chłopca. Sprawdź galerię z inspiracjami na wystrój pokoiku chłopca!\nAranżacja pokoju dla chłopca wymaga równie dużo uwagi, co urządzanie pokoju dla dziewczynki! Podpowiadamy, jak stworzyć ładny, ciekawy, ale i praktyczny pokój chłopięcy. Jakie wybrać kolory i dodatki, które stworzą chłopięcy wystrój wnętrza.\nPokój dla chłopca: jak utrzymać porządek\nJednym z najważniejszych elementów pokoju dla dziecka jest praktyczny system przechowywania zabawek – kosze, pojemniki i różnego rodzaju meble z szufladami czy półkami na dziecięce skarby, pomogą uniknąć niepotrzebnego chaosu w pomieszczeniu. Dzieci nie przepadają za sprząteniem, dlatego przechowywanie warto zorganizować tak, aby łatwo było utrzymać porządek. Zwłaszcza, że w pokoju chłopca znajdziemy dużo drobnych zabawek – klocków, samochodzików, figurek itp. Najłatwiej przechowywać je w pudełkach lub ściąganych sznurkiem workach, które po rozłożeniu pełną funkcję maty do zabawy. Maskotki mogą znaleźć swoje miejsce na półce, łóżku lub w zamykanej skrzyni. Na dużą liczbę pluszaków można uszyć specjalny worek, który po wypełnieniu misiami i innymi przytulankami zmienia się w wygodny puf. Interesujące, sprytne schowki pomogą nauczyć dziecko, że zabawki należy odkładać na miejsce, a nie porzucać na środku pokoju. Warto zadbać też o miejsce na książki – półkę lub szafkę o takiej wysokości, aby dziecko bez problemu mogło wziąć z niej książkę i z powrotem ją tam odłożyć.\nWysuwane plastikowe pudełka to dobry sposób na przechowywanie klocków, figurek, flamastrów itp.\nPokój chłopięcy – miejsce na rozwijanie pasji\nW pokoju dla chłopca warto stworzyć miejsce przeznaczone do różnych aktywności, dostarczające dziecku wielu bodźców, rozwijające sprawność fizyczną, zainteresowania i talenty małego lokatora. Zastanów się nad huśtawką, drabinkami mocowanymi do ściany, a nawet coraz bardziej popularną ścianką wspinaczkową. Jeśli widzisz u dziecka talent plastyczny, postaw stolik i krzesesłka (koniecznie dopasowane do wzorstu dziecka, a najlepiej takie, które będą "rosły" wraz z nim), zorganizuj miejsce na kredki, farby, flamastry i plastelinę. Pamiętaj, żeby przy wyborze zabawek, mebli i innych elementów wystroju do pokoju dla chłopca, zawsze kierować się gustem i zainteresowaniami dziecka – to jego królestwo! Dodatkowo, im bardziej uniwersalną przestrzeń uda ci się stworzyć, tym mniejszy problem będzie z modyfikacją jej na przestrzeni lat, gdy chłopiec będzie dorastał.\nSprawdź też: pokoje młodzieżowe - GALERIE ZDJĘĆ>>\nPokój dla chłopca: kolory\nChłopcy zazwyczaj nie przepadają za pastelowymi kolorami, takimi jak róż i fiolet, dlatego najlepiej zdecydować się na jakiś z bardziej „męskich” kolorów – zielony czy niebieski. Dzieci nie lubią też nudy, postaw więc na barwne ściany i dodatki, pamiętaj jednak, że co za dużo, to niezdrowo – dwa kolory wiodące wystarczą w zupełności. Dobrym wyjściem jest pomalowanie tylko jednej ściany na jakiś interesujący kolor – dzięki temu nie pomniejszysz optycznie pokoju. Ponadto, zbyt mocne kolory mogą nadmiernie pobudzać, więc należy je stosować z rozwagą. Ciekawym elementem ozdobnym ścian w pokoju chłopca może być również grafika na ścianie. W namalowaniu jej możesz posiłkować się szablonami (wspólne malowanie z dzieckiem jest fantastyczną zabawą!), a jeśli wolisz oszczędzić sobie zabaw z farbą, wybierz naklejkę naścienną, która jest czystszą i łatwiejszą w wykonaniu opcją.\nDodatki dekoracyjne do pokoju dziecka: pomysły na dziecięce wnętrze\n1 autor: Iza treść: podoba mi się pokój na 2 zdj- gdzie można znależćtakie meble?? data: List 15, 2015 1 autor: Kasia treść: No cóż, te dziecięce pokoje są wielkości mojego salonu...W jaki sposób mają mnie zainspirować? data: Paź 21, 2015 1 autor: Lolka treść: Obczajcie te wzory http://artpasaz.pl/obraz-na-sc... takie obrazy na ścianę świetnie prezentują się, nasza mała ma dwie ściany w kolorowych wzorach, mocno skupia to jej uwagę. data: Paź 16, 2015 1 autor: Paula treść: oo madziulka790 dziękuje za podpowiedz te łóżkeczka z linku sa bajeczne ! data: Wrze 17, 2015 1 autor: madziulka790 treść: Bardzo podobne łóżka można znalezc na tej stronie :)http://allegro.pl/lozko-lozka-...http://allegro.pl/lozko-lozka-... data: Lip 22, 2015 1 autor: cinderella treść: To łóżko z auta na jednym zdjęciu - mega! :) Ogólnie bardzo fajne pomysły chociaż kilka z nich to wg. mnie lekka przesada (np. zjeżdżalnia z łóżka). Podsyłam też coś od siebie, może kogoś zainspiruje fotosyrena.pl/zdjecie-samochod... data: Czerw 06, 2015 1 autor: Jula treść: To łóżko z samochodu na jednym ze zdjęć - mega! :) Ogólnie większość pomysłów ciekawa chociaż niektóre to jak dla mnie przesada (np. zjeżdżalnia z łóżka). Tutaj też jest fajny pomysł, może kogoś zainspiruje - http://fotosyrena.pl/zdjecie-s... data: Czerw 06, 2015\nNiesamowite pomysły na SEKRETNY POKÓJ. 30 ZDJĘĆ i pomysłów


Biblioteka | Toruń - WSB.pl\nJeśli szukasz Uczelni, której Biblioteka zapewni Ci dostęp do wiedzy specjalistycznej, nowinek technicznych, aktualnych trendów, to trafiłeś idealnie.\nBiblioteka Główna WSB w Toruniu dysponuje bogatym księgozbiorem z zakresu nauk społeczno-ekonomicznych. Obejmuje on wydawnictwa z dziedziny ekonomii, polityki gospodarczej i społecznej, organizacji, zarządzania, marketingu, transportu, logistyki, ekonometrii, statystyki, finansów, rachunkowości, bankowości i ekologii. Ponadto w zbiorach Biblioteki znajduje się literatura z zakresu nauk politycznych, socjologii, filozofii, psychologii, pedagogiki, nauk prawnych i matematyki.\nBogate zbiory książek liczą dziś ponad 35 000 egzemplarzy. Aktualność zasobów zwiększają czasopisma fachowe – Biblioteka prenumeruje ok. 80 tytułów w wersji drukowanej. Dodatkowo, wiele czasopism dostępnych jest w wersji elektronicznej.\nSprawdź zasoby Biblioteki - katalog on-line\nBiblioteka oferuje również dostęp do elektronicznych baz danych, które mogą być pomocne w poszukiwaniu informacji biznesowych, gospodarczych i politycznych. Bazy mogą służyć również w codziennym przeglądzie prasy, a także gromadzeniu literatury potrzebnej do przygotowywania prac naukowych.\nBiblioteka prenumeruje wydawnictwa ciągłe typu: dzienniki, czasopisma popularno-naukowe, zeszyty i roczniki naukowe, materiały i studia instytucji państwowych. Biblioteka Główna WSB gromadzi również dokumenty kartograficzne i audiowizualne.\nPolityka gromadzenia zbiorów to nieustanne wyszukiwanie nowości i usuwanie z księgozbioru pozycji, które uległy dezaktualizacji. Dbanie o jakość gromadzonych zbiorów prowadzi do zmniejszania liczby kupowanych egzemplarzy na korzyść zwiększania liczby tytułów. Oprócz zakupów ze środków własnych i pozyskanych z zewnątrz, księgozbiór pozyskuje się z wymiany oraz darów.\nRegulamin Biblioteki WSB


zakupy w internecie - strona 1 - wynik wyszukiwania - Katalog stron\nWynik wyszukiwania zakupy w internecie\nPropozycja SKLEPYTUTAJ.PL . Pierwsza prawdziwa wyszukiwarka sklepów on-line w Polsce. Brak opłat za kliknięcia, brak morderczych umów, brak zabójczych okresów wypowiedzenia. SKLEPYTUTAJ.PL ‐ to lokomotywa Polskich sklepów on-line. Wszelkie Polskie sklepy do sprzedaży on-line tutaj, w...\nAikido w Gdańsku, chwilówki online, dekoracja wnętrz, holowanie, invest complex opinie, marihuana medyczna, materiały eksploatacyjne, notariusz świdnica, obróbka skrawaniem, teksty na bloga


Czy Polacy zmieniają opony przed zimą? Kto powinien skorzystać z opon całorocznych? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Opony » Opony A-Z » Czy Polacy zmieniają opony przed zimą? Kto powinien skorzystać z opon całorocznych?\nPodczas badania "Czy Polacy zmieniają opony przed zimą" aż 91% pytanych odpowiedziało, że zmienia ogumienie sezonowo. Porównując rezultat do wcześniejszych lat, liczba kierowców, którzy zmieniają opony na zimowe systematycznie rośnie. Tegoroczny wynik jest aż o 11 punktów procentowych wyższy niż rezultat badania przeprowadzonego w 2010 r.\nRóżne powody do zmiany i nie zmiany opon\nAż 72 procent badanych stwierdziło, że głównym powodem, dla którego zmienia opony na zimowe jest bezpieczeństwo. Z kolei 45 procent kierowców stwierdziło, że zmienia opony na zimowe ze względu na lepszą przyczepność.\nZ drugiej strony połowa kierowców, którzy nie zmieniają opon sezonowo w swoich samochodach stosuje ogumienie całoroczne. 23% badanych spośród nie zmieniających opon nie robi tego z powodów finansowych, a kolejne 10% twierdzi, że widzi żadnej równicy pomiędzy jazdą na oponach letnich lub zimowych podczas zimy.\n27 procent badanych prawidłowo wskazało moment, w którym należy zmienić opony na zimowe (gdy temperatura powietrza w ciągu dnia spadnie poniżej 7 st.C), a aż 59% badanych wskazywało konkretny miesiąc jako właściwy czas na zmianę opon. 12% badanych kierowców stwierdziło, że opony należy zmienić, gdy spadnie pierwszy śnieg.\nJak wyjaśniają eksperci Michelin, kierowcom pokonującym rocznie niewielkie odległości, dla których inwestycja w dwa komplety opon jest nieekonomiczna i nieekologiczna, zaleca się zakup opon całorocznych. Jeśli jednak decydujemy się na używanie opon sezonowych, w momencie ich zmiany warto pamiętać o sprawdzeniu głębokość bieżnika w zdejmowanych oponach – unikniemy w ten sposób przechowywania opon, które i tak uniemożliwiają bezpieczną jazdę. W Polsce dopuszcza się do ruchu drogowego oponę o głębokości bieżnika minimum 1,6 milimetra.


Śmiały efekt rekonstrukcji warto ocenić samemu. Nie tylko bowiem zrywa on z ciemną stroną Wieków Średnich, ale też umiejętnie skupia uwagę na tym, co jest cenne. I nie są to betonowe stropy, czy kolumny będące niejako sprawą drugorzędną, a wspomniane, wysokiej klasy artefakty, które zmyślni ludzie ocalili przed zawieruchą wojenną. Kolumna Chrystusa, brązowe Drzwi Bernwarda z początku XI wieku i ogromny świecznik, także doby romańskiej, przyczyniły się do wpisania obiektu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. To jednak nie jedyny obiekt w mieście, który zasłużył na tak zacne miano.\nAmerykański, XIX-wieczny pisarz Hamilton Wright Mabie wychwalał niegdyś piękno domów z pruskiego muru w Hildesheim, tak znacznie różniących się już wtedy od budowli znanych mu z jego rodzinnego kraju. Jego podziw dla kolorowych domków z drewna w tym odległym zakątku świata był ogromny. Kilka wieków wcześniej, nieznany podróżnik podobnie reagował na rosnące w siłę miasto.\nZakrojona na szeroką skalę, odbudowa zniszczonego miasta zakładała wskrzeszenie głównego placu (Marktplatz). Jego rekonstrukcja przypadła na lata 1984 – 1990, tak więc jest on dość „młodym rynkiem”, utrzymanym jednak w miarę możliwości, w dawnym, dobrym stylu. Skryty pomiędzy ewidentnie nowymi budynkami, rynek w Hildesheim serwuje nam niezwykłą podróż poprzez różne epoki w architekturze. W południowej części znajdują się budynki: Tempelhaus z XIV wieku, Wedking z końca wieku XVI, Lüntzel z połowy wieku XVIII oraz Roland z wieku XIV.\nJak zatem z jego wnętrzem? Tutaj wizja była zdecydowanie inna niż w hildesheimskiej katedrze. Widzimy tu piękny gotyk, który oczywiście nim nie jest. To surowe mury, udekorowane gdzieniegdzie pozostałościami z dawnej świątyni pozwalają nam na chłonięcie niespełnionej wizji budowniczych sprzed wieku. I oczywiście coś, co zachwyci wścibskich lub przynajmniej uważnych – dekoracja nad ołtarzem głównym, która przedstawia scenę Ostatniej Wieczerzy z jednym miejscem wolnym. Wiecie do kogo ono należy?\nKatedra w Hildesheim - Betonowa Dama


Dom bez numeru, ale eksmisja jest ważna - Gazetakrakowska.pl\nAktualizacja: 29 października 2014 20:57\nNa działce są dwa domy, a ja mieszkam w przyczepie - żali się Jerzy C. W sądzie niczego nie zdziałał, bo ma wyrok eksmisji ©Paweł Szeliga Sąd zdecydował, że rozwodnik, który mieszka w przyczepie, nie wprowadzi się do domu wybudowanego z żoną. Będzie odwołanie\nNa działce są dwa domy, a ja mieszkam w przyczepie - żali się Jerzy C. W sądzie niczego nie zdziałał, bo ma wyrok eksmisji ©Paweł Szeliga - Wolałbym dom z garażem, bylebym nie musiał w nim mieszkać z żoną - sugerował w sądzie 51-letni Jerzy C. z Gostwicy (gm. Podegrodzie). Rok po rozwodzie domagał się ustalenia sposobu korzystania ze wspólnej własności, do której wciąż formalnie ma prawo.\nZobacz też: Po rozwodzie zamieszkał w ogrodzie u eks-żony\nJerzy C. rozstał się z żoną po 25 latach małżeństwa. Jak już pisaliśmy, zamieszkał u matki w sąsiedniej wsi, a gdy ta zmarła, przeniósł się do przyczepy. Twierdzi, że rozstawiał ją na polach w różnych częściach gminy. 13 października wprowadził przyczepę na posesję, na której wciąż jest zameldowany. Chce, by sąd przydzielił mu jeden z dwóch domów, które się tam znajdują. Wyrokiem eksmisyjnym z lutego 2013 r., wydanym z powodu nękania bliskich, mężczyzna się nie przejmuje, ponieważ sąd nie sprecyzował, z którego budynku ma się wyprowadzić. Liczy, że wróci do Gostwicy.\nKilka dni temu sędzia Sądu Rejonowego w Nowym Sączu Katarzyna Romańczyk oddaliła jednak wniosek rozwodnika. Podkreśliła, że eksmisji można dokonać tylko z budynku, w którym mężczyzna faktycznie mieszkał. A od 1999 do 2011 r. razem z żoną zajmował budynek gospodarczo-garażowy, do którego teraz chciałby się ponownie wprowadzić. Choć do tej pory obiekt nie został formalnie odebrany i nie nadano mu numeru, to jednak dotyczy go eksmisja. - Orzeczenie o zabezpieczeniu korzystania ze wspólnej własności nie może być sprzeczne z orzeczeniem o eksmisji - wyjaśnia sędzia Katarzyna Romańczyk. - Dlatego oddalam wniosek. Decyzja sądu jest nieprawomocna. Jerzy C. zapowiedział odwołanie.\n- Na posesji są dwa domy, a ja mieszkam w przyczepie - oburza się Jerzy C. - Drugi z budynków zajmuje teściowa, ale tam się nie wprowadzę, bo mi znów zarzucą nękanie. Była żona mężczyzny Alicja C. podkreśla, że już przed rozwodem mężczyzna dobrowolnie wyprowadził się z domu. - W przyczepie pojawia się czasami, żeby widzieli go ludzie - przekonuje Alicja C. - Wszystko to robi na pokaz, a faktycznie śpi gdzieś u ludzi.


hameron foreteen | .. :: House MD Fansite - strona fanów serialu dr House ::..\nTag Archives: hameron foreteen\n‚House’ bosses spill scoop on ‚Huddy,’ ‚Chameron,’ ‚Foreteen,’ and more!Ausiello: Spoilery na temat par w Housie\nWywiad z Katie Jacobs i Davidem Shore, producentami House’a.\nAusiello: W nadchodzącym odcinku House z nieznanych przyczyn wyjeżdża do NY. Czy jest to w jakikolwiek sposób związane z emocjonalnym kryzysem, przez który będzie przechodził?\nDavid Shore: To jest ze sobą związane. Jego wizyta w NY, to, co tam będzie robił, jest istotne dla fabuły. Nie możemy niczego więcej zdradzić, ale na pewno zamierzamy się zagłębić w tę historię.\nKatie Jacobs: Nastąpi nagromadzenie pewnych zjawisk – niektóre z nich w normalnych okolicznościach nie wpłynęłyby na House’a, jednak w obliczu tego, co się będzie działo, spowodują że będzie jeszcze bardziej rozdarty wewnętrznie, niż mogliśmy to oglądać do tej pory.\nCzy za tym wszystkim kryje się Cuddy?\nDS: To bardzo skomplikowane, ale tak, Cuddy jest z tym związana\nKJ: Zależy jej na nim.\nDS: Oboje są skomplikowanymi ludźmi i oboje popełniają błędy. Nie ma prostych rozwiązań, gdy w końcu ją zdobędzie, nie będzie łatwo, nie rozwiąże to od razu wszystkich problemów\nCzy macie jakieś długoterminowe plany związane z Jennifer Morrison i Jesse Spencerem?\nCzy są jakieś plany związane z Foremanem i 13 zanim skończy się sezon?\nDS: Oczywiście napotkają na swojej drodze pewne przeszkody, jednak nie będzie to nic wielkiego.\nKJ: Nie zerwą ze sobą w najbliższej przyszłości. Ich związek ukazujemy inaczej, niż związki Cameron i Chase’a oraz Cuddy i House’a … to historia ludziach, którzy pracują razem. Chcemy pokazać, jak ich relacja wpływa na ich pracę i osoby, z którymi pracują.\nPodobno macie jakieś romansowe plany związane z Wilsonem?\nDS: Tak, chcemy się zająć tą historią.\nCzy możecie potwierdzić, że Anne Dudek (Amber) wraca?\nKJ: Nie, nie możemy.\nOstatnie pytanie – czy szykują się jakieś zmiany obsady w przyszłym roku?\nDS: Obsada pozostanie mniej więcej taka sama.\nSezon 5, Spoilery, Wywiady


to o tym, że fotowoltaika w naszym kraju się przyjęła i coraz bardziej ufamy firmom, które zajmują się montażem paneli słonecznych. Mamy też znacznie większą\nDodane: 24-12-2020 01:17\nO odnawialnej energii mówi się od dawna. Widać, że z roku na roku coraz więcej osób postanawia zainwestować w kolektory słoneczne. Świadczy to o tym, że fotowoltaika w naszym kraju się przyjęła i coraz bardziej ufamy firmom, które zajmują się montażem paneli słonecznych. Mamy też znacznie większą\nKrok Po Kroku Instrukcja Aby Wydrukować ReklamęKwestia diety, suplementacji i treninguSzukając dobrego geodetyCiepły domZnaleźć dobrego prawnika? Nie?Kosmetyki i olejki- różne zastosowania12 Prostych Metod Aby Leczyć zębyCo ma znaczenie przy parzeniu kawyKawa do ekspresuKorzyści z marketingu internetowegoTworzenie stron RybnikRelaks w ogrodzie na wyciągnięcie rękiKrótko i an temat: O prawie i adwokatachO energii słonecznej - czy to się opłaca?Medycyna - ogólnie o instrumentach do badaniaSprawy dla prawnikaCoraz więcej Polaków korzysta z pomocy prawnikaWystrój wnętrz a dywan. Co i jak?Akcesoria przydatne dla mamy i dzieckaZdrowe serce jest najważniejszePostęp technologiczny w odzieży termoaktywnejPowrót dywanów na salony!Jak można znaleźć psychologa?Dobry stomatolog ZabrzeAutomatyzacja bram. Otwieranie na pilota?Nie potrzebujesz tradycyjnego biuraEndoskopia - czym jest, jak działa urządzenie?Czy nawadniać ogród jest łatwo? Buy us auto parts professionally? Crossfit coraz popularniejszy


Recenzje książek - Pokój pełen książek: Krew na Placu Lalek, Krzysztof Kotowski\nUnknown 12 listopada 2011 18:03\nLubię kryminały, a jeszcze lepiej jest gdy mogę jakby "współprowadzić" śledztwo, także z chęcią przeczytam :)\nAleksandra Świerczek 12 listopada 2011 18:07\nMuszę przyznać, że z pewną premedytacją odpuściłam sobie czytanie tej książki. W chwili obecnej zrozumiałam, że to był wielki błąd i będą chciała to jak najszybciej naprawić.\nTaki jest świat 12 listopada 2011 18:22\nSeria jest świetna, mam nadzieję szybko przeczytać "Krew na placu lalek" :)\nPatka 12 listopada 2011 18:24\nCały czas staram się przekonywać do polskich autorów, ale jak przychodzi co do czego to wybieram kogoś z zagranicy. Mam nadzieję, że uda mi się w końcu przełamać. Pozdrawiam:)\nJulia 12 listopada 2011 18:39\nLena - nie martw się - książka nie zając, nie ucieknie :)\nTaki jest świat - zgadzam się w 100%\nPatka - trzymam kciuki. Dotychczas uważałam tak jak Ty, jednak właśnie ta seria kryminałów sprawiła, że całkowicie zmieniłam zdanie.\nkasandra_85 12 listopada 2011 22:50\nKsiążkę z chęcią poznam bliżej:). Mam nadzieję, że wpadnie mi w ręce.\nIsadora 13 listopada 2011 07:32\nZapowiada się naprawdę intrygująco! Z chęcią przeczytam!\nDominika S. 13 listopada 2011 08:13\nNie wiem jak to się stało, ale nie znam żadnej książki z tej serii. Muszę to zmienić, bo czytam same pochlebne recenzje, może zacznę od "Krwi na placu lalek". Pozdrawiam :)\nCyrysia 13 listopada 2011 11:39\nZaciekawiła mnie twoja recenzja. Lubię kryminały a ,,Krew na Placu Lalek” wydaje się być naprawdę ciekawy i intrygujący, dlatego chętnie poznam go osobiście i przekonam się, czy rzeczywiście polscy pisarze dorównują zagranicznym.\nJulia 13 listopada 2011 12:16\nCyrysia - cieszę się niezmiernie. Mam również nadzieję, że tak jak ja przekonasz się do polskich pisarzy.\nNika 13 listopada 2011 12:47\nOpis przyciąga wzrok.\nPomysł na fabułę bardzo ciekawy - już samo zaginięcie tworzy opowieść, która może wciągnąć a do tego jeszcze tajemniczy dworek i dziwne zachowanie wszystkich wokół gdy zaprzeczają istnieniu naszej bohaterki - super. Myślę że to coś dla mnie :)\nbiedronka 13 listopada 2011 13:01\nJeśli ostatnio wpadłaś w wir kryminałów polecam Ci te wydane przez Świetlickiego :) Również polski pisarz,muzyk, poeta, który stworzył niesamowity obraz polskiego społeczeństwa.\nA jego sarkazm potrafi niezłe namieszać w głowie :)\nnie czytam kryminałów i wątpię,abym w tym przypadku było inaczej, ale to prawda, że polskie kryminały nie są wcale gorszę od skandynawskich :)\nJulia 13 listopada 2011 13:14\nbiedronka - dzięki za informacje. Przejrzałam internet i natknęłam się na praktycznie same pozytywne opinie. Będę musiała rozejrzeć się w bibliotece. :)\nUnknown 13 listopada 2011 16:23\nDzięki za recenzję. Chętnie się przekonam. :)


Jak zrobić projekt kuchni, żeby była wygodna, funkcjonalna i praktyczna - Poradnik na wszystkie tematy\nPodczas projektowania swojej kuchni należy zwrócić uwagę na parę ważnych spraw. Jedną z najważniejszych, chociaż przez sporo osób nieco lekceważonych, jest wybranie kuchennego blatu. Taki blat pełni niezwykle istotne zadanie, bo przecież na nim właśnie trzyma się większość urządzeń i sprzętów kuchennych, a także przygotowuje posiłki.\nZ tego też powodu przede wszystkim musi on być solidny i trwały, lecz nie można także zapomnieć o tym, że ma ładnie wyglądać. Blat jest uzupełnieniem szafek i powinien być odpowiednio do nich dobrany. Jaką ma mieć kolorystykę, czy będzie kontrastował z kolorystyką mebli, czy też pozostanie dobrany odcieniem – to zależeć już będzie od osobistych upodobań osoby projektującej\nzestaw. Wybór blatów jest na tyle duży, że bez problemów uda mu się znaleźć odpowiedni dla siebie. Pamiętać trzeba tylko o tym, żeby zamawiany blat był wykonany z odpowiedniego materiału, a także blat (zobaczysz tu)ał odpowiednio złączony. Ma to duże znaczenie tam, gdzie może się pojawić woda, czyli przykładowo przy zlewozmywakach.\nNajczęściej spotykane blaty do kuchni są zrobione z grubszej wiórowej płyty pokrytej laminatem. Ich ogromną zaletą jest stosunkowo niska cena, a dodatkowo spora ilość dostępnych wzorów i kolorów. Laminowane blaty są odporne na działanie wysokich temperatur, wytrzymują do około dwustu stopni, więc bez większej obawy da się na nich postawić garnek z gorącą wodą.\nProsto się je również czyści, natomiast ich zasadniczą wagą jest to, że przy niedokładnym zabezpieczeniu mogą chłonąć wilgoć nakleić specjalną okleinę, która pełni dokładnie taką samą rolę. Coraz częściej spotkać również można inne odmiany blatów, popularność zdobywają blaty z kamienia naturalnego, z drewna czy kompozytu.\nTen serwis internetowy fumigacja posiada fascynujące dane na prezentowany wątek, więc, jeśli ta tematyka Cię intryguje, to sprawdź to koniecznie.\nJeśli tylko pasować one będą do ogólnej wizji danej kuchni, to nie ma żadnych przeciwwskazań, aby ich użyć.\n← Piękne meble do sypialni to ważna kwestia dla każdego, nie wyłącznie designera wnętrz Alarmy antywłamaniowe bywają instalowane, byśmy czuli się bezpiecznie we własnym domu →


Logiczne myślenie i umiejętność rozwiązywania problemów to podstawa nauki programowania. Na początku drogie komputery nie są potrzebne - Konecki24.pl - Końskie\n– Polskie szkoły mogą sobie pozwolić na wprowadzanie nowych technologii, chociaż mamy przeświadczenie, że brakuje sprzętu. Nie chodzi o sam sprzęt, a o to, by była chęć wykorzystywania nowych technologii. To nie jest pytanie, czy jesteśmy przygotowani, tylko czy chcemy. My po prostu musimy wykorzystywać nowe technologie. Trzeba się zwrócić do świata wirtualnego, który dla dziecka jest światem równoległym – podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Andrzej Peć, pedagog i ekspert firmy technologicznej Funtronic, która tworzy interaktywne pomoce dydaktyczne i rozwiązania dla edukacji.\nJak wynika z opublikowanego przez resort „Ramowego katalogu kompetencji cyfrowych”, w Polsce jest około 12 mln osób wykluczonych cyfrowo, bez dostępu do nowych technologii. Najczęstszym powodem niekorzystania z cyfrowych technologii jest brak odpowiednich umiejętności. Co piąty Polak nigdy nie korzystał z internetu. Dotyczy to również dzieci i młodzieży. Jak wynika z raportu Edu-Tech z 2016 roku, który bazuje na danych Eurostatu, pod względem kompetencji cyfrowych uczniów Polska plasuje się w ogonie państw OECD. Odsetek młodzieży, która korzystając ze specjalistycznego języka kodowania, napisała przynajmniej jeden program, wynosi w Polsce 14 proc., zaś np. w Finlandii to prawie 40 proc.\n– Jest wielu uczniów, którzy tworzą różne rzeczy z wykorzystaniem komputera lub internetu, którzy już programują, ale są znani tylko w swoim wąskim środowisku, nie chwalą się tym na forum szkoły. Chodzi o to, aby sięgnąć po tych uczniów, aby pokazać, że potrafimy – jeśli to się już dzieje, możemy być na tym etapie usatysfakcjonowani, ale musimy pójść krok dalej. Edukacja związana z nauczaniem programowania powinna się stać powszechna, tak aby wszyscy spróbowali, mogli wziąć w tym udział, żeby nie były to tylko jednostki – przekonuje pedagog i ekspert firmy technologicznej Funtronic.\nRaport Światowego Forum Ekonomicznego z 2016 roku wskazuje, że 65 proc. dzieci, które rozpoczynają naukę w szkołach podstawowych, w przyszłości będzie pracować w zawodach, których dziś na rynku jeszcze nie ma, związanych z nowymi technologiami, cyfryzacją i sztuczną inteligencją.\n– Chodzi o to, by dzieci nauczyć komunikować się z maszyną. W kompetencjach kluczowych mamy komunikowanie się w języku ojczystym i w językach obcych. Moim zdaniem trzecim językiem, którego powinniśmy uczyć, jest komunikowanie się z maszyną. Z drugiej strony najmłodszych trzeba nauczyć otwartości na zmiany, kreatywności, podejmowania wyzwań, przekraczania granic, niedziałania w schematach. Jeżeli będziemy mieli tak przygotowaną młodzież, to gdy pojawią się nowe zawody, będą mogli je podjąć – tłumaczy Andrzej Peć.\nJak podkreśla pedagog, naukę można rozpocząć już w przedszkolu. Zwłaszcza że jak pokazały różnego rodzaju programy i projekty, tak małe dzieci szybko chłoną wiedzę z zakresu nowych technologii. Kluczowe jest to, by nauka była prowadzona w atrakcyjnej formie.\n– Nasza propozycja jest taka, aby najpierw była to nauka w ruchu poprzez zabawę, a dopiero później możemy wchodzić w coraz trudniejsze problemy i uczyć konkretnie, bardziej programowo. Dzieci podejmują takie wyzwania i bardzo chętnie się w to włączają. Jest to edukacja trochę inna niż dotychczas, nie ma kart pracy i podręcznika, jest za to zabawa w przestrzeni, wykorzystywanie różnych urządzeń, a przede wszystkim jest to poczucie sprawstwa – trzeba tak aranżować sytuacje edukacyjne, żeby na koniec dziecko widziało, że potrafiło coś stworzyć, że jest efekt. To klucz, aby atrakcyjnie i efektywnie uczyć programowania – wskazuje Andrzej Peć.\nOd września tego roku nauka programowania została włączona do podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej. O jedną trzecią, bo z 210 do 280, zwiększyła się też liczba godzin informatyki od IV klasy. Pracownie komputerowe często nie są wystarczająco wyposażone. Jak jednak przekonuje ekspert, brak komputerów nie musi być problemem.\n– Chodzi przede wszystkim o to, aby nauczyć dziecko myśleć logicznie, rozwiązywać otwarte problemy. Można to rozpocząć bez komputerów, tworząc różne sytuacje edukacyjne, w których dziecko może np. tworzyć zbiory, kodować i dekodować. Te proste umiejętności na pierwszym etapie są ważniejsze niż sama praca z komputerem. Sprzęt w pewnym momencie musi się pojawić, aby pokazać, że te problemy można rozwiązywać w szerszy sposób – tłumaczy Andrzej Peć.\nŹródło: Logiczne myślenie i umiejętność rozwiązywania problemów to podstawa nauki programowania. Na początku drogie komputery nie są potrzebne


wynajem oslidnych maszyn budowlanych - admission\nHome » Usługi Budowlane » Materiały Budowlane » wynajem oslidnych maszyn budowlanych\nW ofercie naszej firmy znajdują się różnego rodzaju prace brukarskie, roboty budowlane oraz inne tego typu usług. Oferujemy także wynajem koparek z młotkiem do kucia, koparko-ładowarek czy wywrotek do wykonywania różnego rodzaju prac budowlanych. Dysponujemy najlepszymi materiałami (w tym kostką brukową i kruszywami) oraz sprzętem budowlanym gwarantującym szybkie i solidne wykonywanie takich prac jak np. wykopy, wywóz materiałów, wyburzenia, niwelacje terenu i wiele innych. Wynajem koparek z młotkiem do kucia czy wywrotek do przewozu materiałów budowlanych odbywa się na bardzo atrakcyjnych warunkach. Nasza oferta wynajmu skierowana jest zarówno do przedsiębiorstwa, jak też klientów prywatnych wykonujących drobne prac budowlane. W przypadku prac brukarskich realizujemy różnego typu instalacje na bazie własnego materiału. Zatrudniamy doświadczonych pracowników, którzy szybko i sprawnie realizują wszelkie zlecone prace - zarówno brukarskie, jak tez związane z obsługą naszych maszyn budowlanych.


Internetowy spot Tigera wulgarny i nieobyczajny. Jest skarga - WP Finanse\nŹródło: Eastnews, fot: PIOTR WYGODA\nDo Komisji Etyki Reklamy trafiła skarga na internetową reklamę napoju energetycznego "Tiger", która w sieci pojawiła się wiosną tego roku - informują Wirtualnemedia.pl. W ramach akcji pod hasłem "Tiger, PrzeTiger - jeszcze więcej PRZEakcji" zorganizowano konkurs "rusz jajami".\nW skardze zwrócono uwagę, że spot nawołuje do łamania norm społecznych i podejmowania ryzykownych działań, co prowadzi do zagrożenia zdrowia i życia. Dodatkowo hasło reklamy "rusz jajami" jest wulgarne i nieobyczajne.\nW piśmie zauważono również, że „pomimo tego, że reklama skierowana jest do młodych dorosłych, może silnie oddziaływać na podatną na wyżej wymienione sugestie młodzież" .\nCo na to firma Maspex? Jej przedstawiciele bronią reklamy, wskazując na to, że napój zawiera kofeinę zatem skierowany jest do osób dorosłych. Dodatkowo zwracają uwagę na ostrzeżenie, które wyświetlane jest podczas emisji reklamy: "Te sceny są niebezpieczne. W filmie zostały wykonane przez kaskaderów. Nie próbuj ich naśladować".\nMaspex tłumaczy również hasło "rusz jajami". Firma uważa, że zwroty, które kiedyś były uważane za wulgarne, dziś nie ranią odbiorców.