power metal warrior: października 2016\nPowrót Brytyjskiej formacji Demon w roku 2012 za sprawą „Unbroken” był całkiem udany. Miło było zobaczyć jedną z ciekawszych kapel z kręgu NWOBHM znów w akcji. Jasne, nie był to ten sam poziom co na klasycznych albumach grupy, ale i tak było na czym zawiesić ucho. Mieszanka tradycji, klasycznych patentów i elementów heavy metalu, hard rocka i NWOBHM. Od tamtego dzieła minęło 4 lata i zespół powraca z nowym wydawnictwem w postaci „Cemetery Junction”. Mroczna, klasyczna okładka z czerwonym logiem przywołuje na myśl najlepsze płyty grupy i lata 80. Co ciekawe nowy krążek ma naprawdę dobre momenty i kompozycje, które też przypominają najlepszy okres zespołu. Klimat jak i brzmienie płyty też są mocne wzorowany na tamtych lat. Jest brud, odrobina toporności i zadziorność, a to wszystko znakomicie współgra z samymi kompozycjami. Sporą rolę w Demon odgrywa oczywiście wokalista Dave Hill oraz basista Ray, którzy stanowią o jego stylu i jakości. Dzięki nim Demon mimo swoich lat wciąż jest sobą i gra swoje. Na nowym albumie znajdują się 11 kompozycji. „Are You just Like me” to udany i energiczny otwieracz, który potrafi oczarować mrocznym klimatem i zadziornym riffem. Nutka przebojowości i echa starych płyt to bez wątpienia atuty tego kawałka. Jednym z najlepszych utworów na płycie jest nieco marszowy i bardziej hard rockowy „Life in berlin”. Pierwsze skojarzenia to oczywiście „Hold on to the Dream” i wszystko za sprawą podobnego riffu jak i aranżacji. Większa dawka progresywności jak i przebojowości mamy w melodyjnym „Turn on the magic”, który swoim klimatem nasuwa kawałki z „Breakout”, co jest bardzo miłą niespodzianką. Stonowany i bardziej rockowy „Queen of Hollywood” czy balladowy „Thin Disguise” pokazują jak zróżnicowany jest materiał. Mroczniejszy „Cemetery Junction” ma elementy wyjęty z twórczości Deep Purple czy Black Sabbath, co też pokazuje jak klasyczny jest ten album. Do grona ciekawych kompozycji na pewno warto zaliczyć przebojowy „Out of Control” czy bardziej złożony i emocjonalny „Someone's watching You”, który zamyka album. Mimo lat, mimo tylu płyt demon wciąż potrafi grać solidny NWOBHM, który mocno osadzony jest w latach 80. „Cemetery Junction” to na pewno udany krążek, który oddaje to co najlepsze w tej kapeli.\nEtykiety: 2016, Demon, NWOBHM\n„Carved in our dreams” to pierwszy album francuskiej formacji A Taste of Freedom, która powstała w 2015 r. Dla wielu będzie to kolejny młody band, który tak naprawdę jest jednym z wielu i nie stroni od wszelkich zapożyczeń. Stylistycznie najbliżej im do Bloodbound, Sabaton czy Nightmare. Potrafią grać ostro, szybko i niezwykle melodyjnie. Klawisze nadają troszkę słodkości, ale mimo tego nie są tutaj nachalne i wymuszone. Całość w sumie opiera się na zadziornym i ostrym wokalu Leana Van Raana, który ma niezły warsztat techniczny. Kiedy odpala się „Carved in our Dreams” to od razu atakuje nas soczyste brzmienie i nieco baśniowy klimat. Idealnie to pasuje do stylizacji stricte heavy/power metalowej. „The Hangman” jest prosty w swojej konstrukcji i nie ma tutaj niczego nadzwyczajnego. Jednak od razu można doświadczyć potencjał zespół i ich talent do tworzenia mocnych kawałków. Dalej mamy żywszy i bardziej podniosły „Call me Legion” z pewnymi wpływami symfonicznego heavy metalu oraz neoklasycznego. Jeden z najmocniejszych kawałków na płycie, które pokazuje jak znakomicie współpracują dwaj gitarzyści czyli Jean i Neo. Jest energia, jest pasja i zgranie, a to przedkłada się na jakość kompozycji. Nutka nowoczesności pojawia się w stonowanym „Ghost of Sparta”, z kolei bardziej klasyczny jest „Homo Homini lupus est”. Najbardziej zapadającym utworem na płycie jest bez wątpienia „Maybe Human” z wyraźnymi wpływami Sabaton i słodszy „Hereos of our Time”, który nasuwa na myśl twórczość Freedom call. Cały materiał jest od początku do końca przemyślany i utrzymany na równym poziomie, tak więc nie ma mowy o wpadce. Choć jest to debiut, który jest mało oryginalny to jednak warto zapoznać się z tym co ma do zaoferowania A taste of Freedom. Fani Bloodbound czy Sabaton powinni być zadowoleni.\nEtykiety: 2016, A Taste of Freedom, Heavy Metal\nDla wielu fanów thrash metalu „The Killing Season” zespołu Death Angel to jeden z najważniejszych dzieł tej kapeli i jeden z najlepszych wydawnictw roku 2008. Ta płyta miała w sobie nutkę progresywności czy punku. Z drugiej strony był to klasyczny album death Angel z dużą dawką agresji i thrash metalu. Sporym atutem była różnorodność i mroczny klimat. Kolejne wydawnictwa nie były złe, ale nie robiły już takiego wrażenia jak właśnie tamten album. Teraz po 8 latach zespół wydał swój 8 krążek zatytułowany „The Evil Divide” , który pod wieloma względami przypomina tamte dzieło. Podobna szata graficzna, klimat i brzmienie, to tylko pierwsze z brzegu elementy „The Evil Divide”. Sama muzyka też bardziej zróżnicowana i bardziej dopieszczona niż na ostatnich dziełach. Więcej jest w tym swobody, pomysłowości i cech „The Killing Season”. Choćby nutka progresywności czy punku, które przewijają się przez niektóre kompozycje. Najbardziej to słychać w „it cant be this” czy „Lost”, które mają w sobie typową strukturę komercyjną. Typowe przeboje, które znakomicie nadają się do promowania nowej płyty. „The Moth” to z kolei energiczny i agresywny otwieracz, który wiele zdradza i pozytywnie nastawia do albumu od samego początku. W podobnym klimacie jest utrzymany melodyjny „Cause for alarm”, który oddaje to co najlepsze w tej grupie. Jednym z najcięższych utworów na płycie jest „Father of lies”, który został zbudowany w oparciu o mocny riff i toporny charakter melodii. „Hatred United /United Hate” to kolejny mocny kawałek, które nieco ociera się o twórczość Kreator. Death Angel zawsze potrafił stworzyć ciekawe melodie, które na długo zapadały w pamięć, kompozycje które szybko stawały się hitami. Taki też właśnie jest dynamiczny „The Eletric Cell”. Całość zamyka równie udany „Let The pieces fall”. Nowy album death Angel to kawał porządnego thrash metalu, który nawiązuje do klasyków grupy, a przede wszystkim przypomina nam znakomity „The Killing season”. To dobra rekomendacja tego wydawnictwa.\nEtykiety: 2016, Death Angel, Thrash Metal\nOstatnie poczynania Jorna Lande budziły zachwyt wśród fanów muzyki metalowej, w końcu ostatni jego solowy album w postaci „Traveller” czy nagrany wspólnie album z Trondem Holterem pod szyldem Dracula szybko stały się jednymi z najlepszych wydawnictw Jorna. Tak więc apetyt rósł w miarę jedzenia i tak zamiast dostać kolejny nowy solowy album to dostaliśmy album „Heavy Rock Radio”, który jest składanką coverów. Na płycie znajdziemy covery tych zespołów, które miały ogromny wpływ na Jorna. Nie mogło zabraknąć więc coverów Black Sabbath, czy Dio. „Die young” czy właśnie „Rainbow in the Dark” to świetne covery, które pokazują, że Jorn mógłby śmiało zostać nowym wokalistą Rainbow czy bandu ku chwale Dio. Dobrze też wypadł w coverach bardziej popowych i mam tu na myśli „I know there something going on” czy „Running Up that Hill”. Dobrze radzi sobie też Jorn z stricte rockowymi kawałkami i potwierdza to cover Queen w postaci „Killer Queen” czy „Dont Stoop Beliven” z repertuaru Journey. Największą niespodzianką i w sumie takim punktem kulminacyjnym jest „Stormbringer” Deep Purple i „The Final frontier” Iron maiden. Oba te kawałki brzmią świeżo i zaskakują. Jest w nich energia i autentyczność, tak więc Jorn znów pokazał klasę i tylko pokazał, że odnajduje się w różnych konwencjach, różnych gatunkach. Dla fanów składanek z coverami czy też Jorna jest to pozycja obowiązkowa.\nEtykiety: 2016, Heavy Metal, Jorn\nWiele osób nie mogło przyjąć do wiadomości, że Herman Frank opuścił Accept, zwłaszcza że to z nim w składzie powstał na nowo Accept i nagrał 3 bardzo udane krążki. W sumie jego decyzja jest zrozumiała. W Accept nie mógł rozwinąć skrzydeł ani też pokazać się jako kompozytor. Jak wiemy z historii ma on talent do tworzenia ciekawych metalowych hitów. Dał się poznać jako członek Victory, jako lider świetnego Panzer, ale również warto wspomnieć o solowej karierze. Nie tak dawno band sygnowany imieniem i nazwiskiem był bardziej projektem niż zespołem tak teraz to się zmieniło. Herman Frank wraz Rickiem Altzim z Masterplan dobrali sobie nowych muzyków i tak nagrano trzeci album w postaci „The Devil rides Out”. Andre Hilgers został nowym perkusistą, a Micheal Muller z Jared Heart nowym basistą. Nowy skład, ale muzyka i styl dalej ten sam. Herman dalej stawia na zadziorny, melodyjny, nieco toporny heavy metal, który od początku do końca ma zachwycać przebojowością i gitarowymi zagrywkami. Dwa poprzednie albumy to prawdziwe petardy i wysokiej klasy heavy metal. Nowy album w sumie niczym nowym nie zaskakuje, bo zespół dalej gra swoje. Większy nacisk położony jest na zadziorność, na zróżnicowanie, na techniczne aspekty. Może nieco kuleje element przebojowości, ale nie ma to też większego wpływu na płytę, bo muzyka sama się broni. Album promuje „Ballhog Zone”, który potrafi zauroczyć hard rockowym feelingiem i przebojowym charakterem. Mocny riff i ciekawe, intrygujące solówki to jest potęga kawałka. W sumie jest to też jeden z najlepszych utworów na płycie. Bardzo ciekawy jest otwieracz w postaci „Running Back”, który ma coś z ostatnich płyt Accept. Motoryka, agresywność przypomina nieco „Stempade”. Dalej mamy rasowy heavy metalowy kawałek w postaci „Shout” i tutaj można poczuć to niemiecką toporność. Dalej mamy znacznie żywszy i bardziej żywiołowy „Can't take it”. Podobnie jak w promującym kawałku tak i tutaj urokliwa jest hard rockowa formuła. „No tears in Heaven” to już bardziej stonowany i bardziej marszowy kawałek, który również potrafi ukazać potencjał Hermana. Jeszcze lepiej wypada znacznie szybszy i rozpędzony „Run Boy Run”, który przypomina mi debiut Panzer. Mieszankę Victory, Panzer i Accept mamy w dynamicznym i agresywnym „Thunder of Madness”. Właśnie w takich kompozycjach Hermana uwielbiam. W klimatach DIO utrzymany jest mroczniejszy „License to Kill”, który utrzymany jest w średnim tempie. Płyta jest urozmaicona i nie ma mowy o nudzie czy graniu w kółko jednego. „dead or Alive” to kolejny znakomity przebój na płycie, który bardzo szybko zapada w pamięci. Całość zamyka bardziej techniczny i mroczniejszy „I want it all”. Nie ma mowy o zaskoczeniu, czy o płycie, która zwołuje świat. Herman Frank nagrał album, który jest kontynuacją dwóch poprzednich wydawnictw i znakomitym podsumowaniem jego dotychczasowej kariery. Może nie jest tak przebojowy jak poprzedniczki, ale to wciąż heavy metal na wysokim poziomie. Fani Hermana Franka będą zachwyceni.\nEtykiety: 2016, Heavy Metal, Herman Frank\nAutor: power metal warrior o 21:06 Brak komentarzy:\nFani Tarji Turunen w tym roku mają prawdziwą ucztę, bowiem ex wokalistka Nightwish postanowiła nie ograniczać się do jednego albumu i wszystkie pomysły zawrzeć na dwóch oddzielnych albumach. Tym głównym pozostaje „The Shadow Self”, który ma ukazać się w czerwcu, a jego prequelem jest „The Brightest Void”. Wiele pomysłów na utwory pojawiło się podczas sesji nagraniowej i tak powstał szósty album utalentowanej wokalistki. To co znajdziemy na płycie to kilka ciekawych coverów i parę nowych utworów, które mają nam zrobić smaka na ten właściwy album, który ukaże się w sierpniu. Co może też zwrócić uwagę słuchacza to fakt pojawienia się kilku ciekawych gości jak choćby Micheal Monroe z glam rockowego Hanoi Rocks czy Chad Smith z Red Hot Chilli Peppers. Tak więc album bardziej należy traktować jako ciekawostka i gratka dla fanów Tarji aniżeli coś nowego co wnosi do jej twórczości. Mamy cover Paula McCartneya w postaci „House of Wax”, kawałek znany z serii Jamesa Bonda czyli „Goldfinger”, ale jest też utwór „Paradise” w którym Tarja spełnia marzenia wielu fanów i śpiewa z wokalistką Within Temptation. Na pewno warto zwrócić uwagę na nowy singiel w postaci „No Bitter End”, który ma nam zobrazować nadchodzący album „The shadow Self”. Utwór nie jest zły, choć położono tutaj nacisk na nowoczesność i agresywność. Brakuje podniosłości i nutki symfonicznego metalu. „Your heaven and Your Hell” jest nieco żywszy, choć i tutaj panuje podobny klimat co na otwieraczu. Za dużo tutaj komercji, która przemawia przez takie kompozycje jak „An empty dream” czy stonowany „Witch Hunt”. Ogólnie można poczuć rozczarowanie, bo album w żaden sposób nie zachwyca. Mamy zbieraninę utworów, które nijak nie tworzą albumu, a już z pewnością nie zachwycają swoim wykonaniem. Oby „The Shadow Self” był ciekawszy w swojej konstrukcji.\nEtykiety: 2016, Heavy Metal, Tarja\nAutor: power metal warrior o 17:32 3 komentarze:\nLata nie ubłaganie lecą i trendy w metalu też zmieniają się, ale mimo tych zmiennych wiele kapel trzyma swój poziom i stara się grać to na czym się zna. Miło jest widzieć, że znane marki wciąż dostarczają fanom sporo emocji i sporo dobrej, wartościowej muzyki. Jak spojrzymy w gatunek thrash metal, to można dostrzec, że różnie to bywa z nowymi albumami Megadeth, Slayer czy Testament. Jednak w tym roku tj 2016 zespoły z tego gatunku naprawdę zaskakują wysokiej klasy albumami, które są tak dopieszczone i dynamiczne, że można dojść do wniosku, że kapele wracają do swoich korzeni. Megadeth, Anthrax, czy Death Angel w tym roku na pewno nagrali jedne ze swoich najlepszych albumów. Do tej śmietanki na pewno warto dopisać Testament, bowiem ich najnowszy album zatytułowany „Brotherhood of the snake”, który ma coś z dawnych płyt, ale nutkę świeżości i zaskoczenia. Sam album jest swoistą kontynuacją tego co mieliśmy na „Dark Roots of Earth”. Od tamtego albumu minęło 4 lata i mimo tego zespół gra swoje i robi to jak za starych dobrych czasów. Niektórym może nie przypasować brzmienie czy też feeling utworów, bo może się okazać za bardzo w stylu Exodus. Jakoś mi to nie przeszkadza, wręcz przeciwnie bardzo podoba mi się ton i charakter utworów. Jasne, na albumie dominują energiczne i agresywne kompozycje, które przesądzają o jakości płyty. Testament nie byłby sobą, gdyby nie próbował urozmaicić materiał i tym razem też tak jest. Album otwiera tytułowy „Brotherhood of snake” i jest to żywiołowy kawałek, który oddaje to co najpiękniejsze w thrash metalu. Jest ciężar, przebojowość i duża dawka melodyjności. Co mi imponuje od samego początku to niezwykła technika muzyków, zwłaszcza gitarzystów. Eric i Alex dają z siebie wszystko i przykładają się do każdej zagrywki. Nieco toporniejszy i mroczniejszy jest „The pale King” i to kolejny mocny kawałek na płycie. Plusem są skojarzenia z Kreator. Jednym z moich ulubionych kawałków na płycie jest złożony i przebojowy „Stronhold”. Z kolei dla tych co lubią melodyjne granie zespół przygotował chwytliwy „Seven Seals”. Dobre wrażenie troszkę psuje techniczny i nieco nijaki „Born in Rut”, w którym sporo wpływów Megadeth. Na pewno do udanych kompozycji warto dodać nieco heavy metalowy „Neptune Spear”, dynamiczny „Black Jack” czy taki klasyczny „The number game”. Każdy z tych utworów to wysokiej klasy thrash metal, który pokazuje jak w znakomitej formie jest Testament. Mimo tylu lat amerykański band wciąż potrafi nagrać album na wysokim poziomie. Trzeba mieć go w swojej kolekcji, bo jest to jeden z ich najlepszych wydawnictw.\nEtykiety: 2016, Testament, Thrash Metal\nLizzies to świetny przykład, że można znakomicie odtworzyć klimat lat 80, a przy tym być autentycznym. Jest to jedna z najciekawszych kapel młodego pokolenia, która znakomicie łączy hard rocka i heavy metalu. Nie brakuje też nawiązań do NWOBHM i najlepsze jest to, że Lizzies wszystko przychodzi nadzwyczaj łatwo. Nie ma problemu z odtworzeniem klimatu płyt z lat 80, nie ma problemu z odpowiednim przybrudzonym brzmieniem i graniem prosto z serca. Muzyka tej hiszpańskiej formacji tętni swoim życiem i jest zagrane z miłości do heavy metalu. Co wyróżnia Lizzies na tle innych formacji to fakt, że powstał on w 2010r z inicjatywy 4 dziewczyn. Elena Zodiac to specjalistka od śpiewania i zna się na rzeczy. Jej głos jest naturalny i przywołuje na myśl Hellion. Ważną rolę odgrywa również Patricia, która jest odpowiedzialna za pomysłowe i energiczne partie gitarowe, które napędzają ten band. Sarya i Marina tworzą zgraną sekcję rytmiczną, która nadaje całości odpowiedniego tempa. Rok 2016 to rok Lizzies, bowiem ich debiut „Good Luck” zasługuje na szczególną uwagę i chwalenie pod niebiosa. Takie albumy i takie zespoły nie rodzą się tak często, dlatego warto delektować się muzyką zawartą na tym krążku i to nie jeden raz. Na płycie mamy 9 kompozycji dających ponad 30 minut frajdy i prawdziwy uczty dla maniaków lat 80. Już otwierający „Phoenix” przyprawia o dreszcze i pokazuje potencjał tej młodej formacji. Soczysty riff, mocne brzmienie i pomysłowe melodie pokazują, że jest to kapela z górnej półki. „666 miles” jest nieco szybszy i bardziej osadzony w klimacie NWOBHM. Fani Kiss, Dokken czy Ac/Dc pokochają bez wątpienia hard rockowy „Viper”, który jest jednym z największych hitów na płycie. Stonowany „Mirror Maze” jest bardziej rockowy i bardziej balladowym utworem. Energia i szybkość to atuty „Speed on The Road”, który ukazuje speed metalowe oblicze Lizzies. Do udanych kawałków warto zaliczyć melodyjny „One night Woman” i zadziorny „8 ball”. Dziewczyny z Lizzies pokazały, że kobiety też potrafią grać klasyczny metal w klimatach lat 80. Znają się na swojej robocie i dają czadu na swoim pierwszym albumie. Nie brakuje ciekawych melodii, energii i hitów. „Good luck” ma w sobie magię i brzmi jak krążek nagrany w latach 80, co tylko potwierdza talent Lizzies.\nEtykiety: 2016, Heavy Metal, Lizzies\nJak ktoś lubi heavy/power z wyraźnymi wpływami Firewind, Secret Sphere czy Almah, ten powinien czym prędzej sięgnąć po czwarty album włoskiej formacji Ibridoma. Działają od 2001 r i wypracowali swój styl, który łączy elementy nowoczesnego heavy/power metalu, progresywnego metalu i nawet thrash metalu. Ten band wie jak grać agresywnie, dynamicznie, a przy tym bardzo melodyjnie. Stawiają na nowoczesne brzmienie, na ostre riffy i to daje efekty, co słychać po nowym albumie zatytułowanym „December”. Christian Bartolacci i jego zadziorny wokal to prawdziwy atut tej formacji. To właśnie on napędza cały zespół i nadaje kompozycjom charakteru. W porównaniu do przednich wydawnictw to nie ma jakiegoś większego zaskoczenia. Dostajemy to do czego nas przyzwyczaił zespół na przestrzeni lat. Album otwiera soczysty „Sniper”, który pokazuje nowoczesny wydźwięk muzyki Ibridoma. Tytułowy kawałek „December” jest bardziej utrzymany w hard rockowej stylizacji. Dzięki takim rozwiązaniom album jest nudny i do bólu wtórny. Echa thrash metalu można usłyszeć w ostrzejszym „Im bully”. Do grona bardziej przebojowych kawałków warto zaliczyć heavy metalowy „Land of flames” czy power metalowy „I Don't like” które wnoszą sporo lekkości i melodyjności do albumu. Całość wypada naprawdę dobrze, szkoda tylko że brakuje wyrazistych motywów i nieco szybszego tempa. Efekt końcowy jest mimo tego i tak zadowalający i warto zapoznać się z tym wydawnictwem.\nEtykiety: 2016, Heavy Metal, Ibridoma, Power Metal\nHypersonic to włoski band, który powstał w 2006 roku z inicjatywy perkusisty Salvo Grasso i gitarzysty Emanuele Gangemi. Postanowili grać melodyjny heavy/power metal o nieco progresywnym zabarwieniu, a wszystko w celu poruszania tematyki chrześcijaństwa, miłości i wszelkich ludzkich problemów. Zespół jest młody, ambitny i szuka wciąż swojego miejsca na scenie metalowej. Debiut „Fallen Melodies” nie okazał się wielkim sukcesem, ale pokazał pomysłowość zespołu. Teraz po 5 latach przeszedł czas na „existentia”, czyli swoistą kontynuacją tego co mieliśmy na debiucie. Hypersonic jest już bardziej doświadczonym bandem i wie jak już wykorzystywać swojej atuty i uwypuklać to co ich wyróżnia na tle innych zespołów. Tak więc główną rolę odgrywa specyficzna wokalistka Alessia, która nadaje muzyce Hypersonic nieco symfonicznego charakteru. To dzięki niej nowy materiał ma też spore ilości komercyjności i popowego stylu. Nie jest to nic złego, lecz nieco ogranicza zespół i może nieco zrazić niektórych słuchaczy. Pomówmy o pozytywnych rzeczach nowego albumu. Należą do nich mocne i dobrze wyważone brzmienie czy kilka rasowych przebojów, które potrafią zapaść w pamięć . Nawiązania do Kamelot, Sonata Arctica czy Vision Divine sprawiają, że płyta jest o wiele ciekawsza i potrafi oczarować fanów bardziej klasycznego power metalu z połowy lat 90. „As an Angel” to kawałek, który promował nowe dzieło włoskiego zespołu i w sumie trafia w sedno sprawy. Jest power metal, ale jest nieco nadmiar słodkości i popowy charakter, który nie każdemu przypadnie do gustu. Klawisza tworzą chłodny klimat, który da się poczuć w „Living in the Light”. Dario swoimi partiami nadaje kompozycjom niezwykłej melodyjności i zarazem przebojowości. Partie gitarowe są solidne, ale nie wzbudzają większego zainteresowania i taki rozbudowany „Gods justice” zamiast nas zachwycać to nudzi. Kapela nie boi się sięgać po rockowe elementy co potwierdzają „Prayer in the Dark” czy „Embrace me”. Całość zamyka również nijaki „The Meaning of... (Existance)”. Dodać więcej agresji, energii i byłby nawet dobry album. A tak niestety można poczuć rozczarowanie. Hypersonic ma pomysł na siebie, ale nie potrafi tego przelać na muzykę, na swoje kompozycje i efekt jest jaki jest.\nEtykiety: 2016, Hypersonic, Power Metal\nAlbum „Unia” stał się przekleństwem dla Sonata Arcitca. Ten fiński band jakoś nie może się pozbierać od kiedy wydał tamten album. W roku 2007 zespół znany z power metalowych płyt uderza w stronę melodyjnego metalu i rocka, z domieszką hard rocka. Plus za to, że chcieli spróbować czegoś innego, ale to nie jest ich prawdziwa tożsamość. „Stones grow her name” był odbiciem się od tego dna. Zespół jednak dalej tkwił w melodyjnym metalu i brakowało tego power metalu. W końcu w 2014 r pojawia się stare logo zespołu, jednak „Pariah's Child” nie odniósł sukcesu. Nagranie na nowo debiutu „Ecliptica” dawało nadzieję, że zespół przypomni sobie jak grać power metal. Niestety nie przedłożyło się to na jakość najnowszego dzieła w postaci „The ninth Hour”. Okładka klasyczna i bardzo przypomina pierwsze albumy. Muzycznie nie jest tak pięknie, ale tragedii też nie ma. W końcu pojawia się cięższe granie, pojawiają się elementy i patenty znane z pierwszych płyt. Słychać to w klawiszach, klimacie, brzmieniu, czy aranżacjach. Jest nutka słodkości, jest przebojowość i momentami wdziera się power metal. Z pewnością początek płyty wypada całkiem dobrze i obiecująco. „Closer to an Animal” czy „Life” to utwory które mają w sobie ducha starych kompozycji. Przeboje i łatwo wpadające w ucho refreny i nieco żywsze granie. „Fairytale” nieco bardziej progresywny, ale i tutaj uświadczymy trochę power metalu. Co wyróżnia ten utwór to z pewnością mocniejszy riff i nieco bardziej zróżnicowana konstrukcja. Tony Kakko też daje z siebie znacznie więcej niż na ostatnich płytach. Spokojniejszy „We are what we are” jakoś nie pasuje mi do całości i rockowy feeling troszkę irytuje. Duch starych płyt wraca w nieco dłuższym „Till deaths done us apart” i zespół zdecydowanie lepiej wypada w tego typu kawałkach. Nie potrzebne jest kombinowanie i w sumie im prościej tym lepszy efekt. Marszowy „Among the shooting stars” jest bardziej komercyjny, bardziej romantyczny, ale na swój sposób też jest ciekawy. Przypomina mi się „Stones grow her name”. Najcięższym kawałkiem na płycie jest „Rise a night”. Jest przełom, bo zespół dawno nie stworzył jakiejś power metalowej petardy w starym stylu. Jest jakaś nadzieja, że ten album przełamie zespół i znowu zaczną grać swoje. Utwór kipi energią i przebojowością. To jest właśnie to. Całość na pewno psują takie spokojne, balladowe kompozycje jak „Candle Lawns”. Nijaki jest też kolos w postaci „White pearl, black oceans”, który ma kilka ciekawych momentów, ale momentami jest nudny i pozbawiony charakteru. Sonata arctica wraca powoli do swoich korzeni, choć to jeszcze nie jest to z czego zespół jest znany. Kilka dobrych kompozycji, troszkę przebojów i echa power metalu to trochę za mało. Jednak jest jakiś przełom i nadzieja, że kolejny album będzie miał w sobie więcej power metalu niż melodyjnego metalu i rocka.\nAutor: power metal warrior o 18:23 1 komentarz:\nEtykiety: 2016, Melodic Metal, Power Metal, Sonata Arctica\nNigdy nie sądziłem, że doczekam czasów, kiedy w naszym kraju będą zespołu na miarę takich kapel jak Rhapsody, Sonata Arctica czy Stratovarius. Power metal staje się coraz bardziej popularny w naszym kraju i młode zespołu nie wstydzą się grać tego typu heavy metal. Miło jest widzieć na polskiej scenie metalowej takie formacje jak Divine Weep, Scream Maker czy Titanum, które starają się grać w tych klimatach. Titanium zrobił największe postępy. Spora w tym zasługa nowego wokalisty, który został ściągnięty z Ukrainy. Konstantin Naumenko znany z Sunrise czy Conquest wspomógł naszych rodaków. Zespół też jakby z marszu awansował do wyższej ligi. Nowy wokalista znany jest z wysokich rejestrów i umiejętnego wpasowania się w klimaty Stratovarius i Sonata Arctica. Nic dziwnego, że najnowsze dzieło w postaci „Atomic Number 22” brzmi jak jeden z kultowych albumów Stratovarius czy Sonata Arctica. Album jest znacznie ciekawszy od debiutu i bardziej dopieszczony. Nie ma słabych punktów i dostaliśmy krążek dynamiczny, przebojowy i bardzo power metalowy. Takiej płyty w naszym kraju jeszcze nie było, aż dziw bierze że nagrali ją Polacy. Gitarzysta Karol Mania, który znany jest nam z Pathfinder teraz daje czadu z Titanium i na najnowszej płycie pokazuje swój talent. Jest pełno złożonych i pomysłowych solówek czy riffów, to naprawdę budzi podziw. Kompozycje zagrane są z pasją, pomysłem i lekkością. Zaczyna się od energicznego „Atomic Number 22”. Na myśl przychodzi wiele kultowych zespołów power metalowych, jednak Titanium robi swoi. Szybki riff, podniosłość i niezwykła przebojowość to atuty tego kawałka. Jednak można w naszym kraju grać power metal wysokich lotów i bijąc na łeb szyje ostatnie dokonania Sonata Arctica czy Stratovarius. Szybkość „World of Contradictions” zaskakuje i momentami przypomina się Dragonforce. Stonowany i nieco zadziorniejszy „Torn reality” pokazuje zespół z nieco innej strony. W tym kawałku dzieje się sporo i każdy z tych motywów jest intrygujący. „Time is out” ma energię i przebojowość Gamma Ray czy Helloween. Budzi to podziw i można być dumnym z naszego rodzimego zespołu. W „One single night” wracamy do klimatów Stratovarius czy Sonata Arctica. Nutka hard rocka przewija się przez słodki „Guardians of might” i tutaj nieco brakuje mocy. Na szczęście to złe wrażenie zaciera 9 minutowa power metalowa petarda w postaci „Future of mankind” i momentami czuje się jakbym słuchał „Armageddon” Gamma Ray. Świetna, energiczna i zróżnicowana kompozycja. Na deser mamy cover Stratovarius w postaci „Eagleheart” i brzmi to jakby sami nagrali ten utwór. Udany cover. Titanium rozkręcił się i nagrał świetny album, który może służyć za encyklopedyczny przykład jak powinno się grać power metal. Jedno z największych zaskoczeń roku 2016.\nAutor: power metal warrior o 17:57 2 komentarze:\nEtykiety: 2016, Power Metal, Titanium\nAccept ma swojego wokalisty, dopisuje nowe rozdziały historii, a oryginalny wokalista Udo realizuje się w swoim zespole UDO. Do reaktywacji z dawnym wokalisty nie dojdzie i Udo postanawia zamknąć pewien rozdział w swoim życiu. Zawsze będzie kojarzony z Accept, zawsze grał jakiś cover dawnego zespołu i fanów to cieszyło. Udo jednak postanawia zamknąć ten etap i raz na zawsze zamknąć rozdział Accept. Najlepszym sposobem jaki można było sobie wyobrazić okazała się pożegnalna trasa koncertowa, podczas której Udo zagra największe hity jakie stworzył z Accept. Na potrzeby tego projektu zespół przybrał nazwę Dirkschneider. Tak o to powstał koncertowy album „Back To The Roots”. Koncert zarejestrowano w Memmingen w Kwietniu tego roku. Jeśli chodzi o setlistę to mamy prawdziwy „The Best of” i jest tutaj wszystko czego fan Accept chciałby na żywo usłyszeć. Brakuje może utworów z równie udanego „Objection Overuled” no ale nie można mieć wszystkiego. Jest „Starlight”, który tak dawno nie grał sam Udo jak i Accept. Oczywiście z starszych kawałków mamy „Flash Rockin Man” i miło jest usłyszeć takie klasyki. Udo daję radę, choć jego głos nie jest taki jak kiedyś. Co może nieco drażnić to język niemiecki, którym posługuje się Udo do rozmowy z publicznością. Sporo kawałków mamy z „Metal Heart” i to w sumie cieszy. Mamy tytułowy „Metal Heart” podczas którego udo bawi się publicznością, jest przebojowy „Midnight Mover”, czy zadziorny „Living For Tonite”. Bardzo dobrze wypadają kawałki z „Balls to the Wall” i z tej płyty też zagrano sporą ilość kompozycji. „London Leatherboys”, czy „Head Over Heels” miło jest usłyszeć na żywo. Na żywo zawsze sprawdza się szybki „Breaker”, który jest kolejnym klasykiem Accept. Wśród klasyków pojawia się oczywiście „Princess of The dawn”, speed metalowy „Fast as shark” czy przebojowy „Restless and Wild”. Najbardziej zaskakuje „TV war” czy „Monsterman”, których Udo tak dawno nie grał. Mamy tutaj wszystko i wybrano największe hity jakie powstały podczas ery Udo w Accept. Kopalnia hity i świetne podsumowanie tego okresu wokalisty. Jedna z najlepszych koncertówek Udo i warto ją mieć w swoich zbiorach.\nAutor: power metal warrior o 16:16 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2016, Dirkschneider, Heavy Metal\nDla wielu fanów polskiego heavy metalu Grzegorz Kupczyk to wokalista, który przeszedł do historii dzięki Turbo i „kawalerii szatana”. Warto jednak wziąć pod uwagę, że równie wielkie sukcesy odnosił i dalej odnosi ze swoim zespołem Ceti. Od 1989 r Ceti nagrał 8 albumów studyjnych i w sumie ostatnie dokonania Ceti są naprawdę warte odnotowania. Zespół rozkręcił się jeszcze bardziej, a i za granicami są jeszcze bardziej rozpoznawalni. Na dobre wyszło zespołowi stawianie na angielski język. „Ghost of The Universe” czy „brutus Syndrome” to naprawdę świetne albumy, które oddają to co najlepsze w heavy/power metalu. Charyzmatyczny wokalista, rozpędzone i zadziorne partie gitarowe, duża dawka przebojowości i chwytliwych melodie. To wszystko znakomicie jest eksponowane w Ceti. W tym roku kapela powraca z nowym albumem w postaci „Snakes of Eden”. W zasadzie jest to udana kontynuacją dwóch poprzednich krążków, tak więc nie ma mowy o zaskoczeniu. Każdy kto zna Kupczyka wie czego można się spodziewać po nowym albumie. Duża dawka tradycyjnego heavy metalu mocno zakorzenionego w twórczości Judas priest czy Iron Maiden. Otwieracz „Edge of Madness” szybko nas o tym przekonuje. Tak powinny zaczynać się albumy metalowe. Od mocnego wejścia i pokazu prawdziwego pazura. To jest to. Nieco hard rocka usłyszymy w przebojowym „Notes of Freedom”, który pokazuje jak zespół dobrze się bawi i jak lekko przychodzi mu przebój. Grzegorz wokalnie bardzo dobrze wypada, zresztą do tego już nas przyzwyczaił. Dobrze to słychać w marszowym „2027”, który ma coś z Crystal Viper czy Manowar. „Wild & free” brzmi bliźniaczo podobnie do „Wildest Dreams” Iron maiden. Sporo z żelaznej dziewicy na pewno uświadczymy również w nieco progresywnym „Empire of Loss”. Jednym z najlepszych kawałków na płycie jest bez wątpienia energiczna petarda „Fire & ice”, który też mocno zakorzeniony jest w brytyjskim graniu. Nutka power metalu pojawia się w rozpędzonym „Midnight Rider” i prawdziwym zaskoczeniem jest tytułowy „Snakes of Eden”, Zaczyna się typowo bo motywem rodem z płyt Iron maiden, potem przybiera marszowego tempa i można doszukać się wpływów Dio czy Deep Purple. Wyszedł z tego naprawdę ciekawy i pomysłowy kawałek, a przy tym bardzo klasyczny. Więcej judas priest i heavy metalowego szaleństwa bez wątpienia mamy w „Break down the rules”. Świetne zwieńczenie świetnego albumu, który pokazuje że Grzegorz Kupczyk jest w formie. Lata mijają, czasy się zmieniają, a on dalej gra klasyczny heavy metal, który jest naprawdę wysokich lotów. Jedna z najlepszych płyt Grzegorza i to nie podlega dyskusji.\nAutor: power metal warrior o 11:34 3 komentarze:\nEtykiety: 2016, Ceti, Heavy Metal\n„The Digital Crucifix” w wykonaniu duńskiego Evil Masquerade to była kwintesencja ich gatunku, czyli nutka progresywności, hard rocka i echa neoklasycznego power metalu wymieszane w jednolitą całość. Panowie słyną z mrocznego klimatu i ciekawych, wyszukanych melodii. Na tamtej płycie pokazali swoją fascynację twórczością Deep Purple czy Rainbow, która zresztą jest nie do okrycia i to od samego początku. Po cichu band pracował nad kolejnym albumem i tak przyszedł czas na „The Outcast hall of Fame”. Patrząc na frontową okładkę to przypomina się „Pentagram” czy właśnie wcześniejsze albumy i to jest dobry znak. Co mogło też zafascynować i przyciągnąć uwagę to lista niezłych gości. Mamy w końcu dawnego wokalistę Apollo, który obecnie spełnia się w hard rockowym Spiritual Beggers. Jest też Mats Leven z Candlemass, Rick Altzi z Masterplan, Nickal Sonne oraz Yenz Leonhardt z Stormwarrior. Ciekawy zabieg, który przynosi pożądany efekt. Mamy urozmaicony i intrygujący album, który jest ostrzejszy, mroczniejszy od „The Digital Crucifix” i pod wieloma względami ma więcej wspólnego z klasycznymi albumami Evil Masquerade. Znów w muzyce duńskiej formacji rządzi mroczny klimat, ostre i stonowane riffy, które są zagrane z finezją. Mamy tą charakterystyczną progresywność i nutkę neoklasycznego power metalu. Henrik Flymann daje niezły popis swoich umiejętności i tutaj stara sobie przypomnieć stare dobre czasy i słychać w końcu heavy metal tak jak przystało na ten band. Różni goście i rożne maniery wokalne tylko dodają pikanterii i nowej jakości tej płycie. Jednocześnie każdy z nich przenosi coś ze swoich macierzystych formacji. Cover Carla Micheala Bellmana mimo bardziej hard rockowej tonacji dobrze wpasuje się w konwencję mrocznego heavy metalu. Choć utwór sam w sobie bardziej nasuwa nam „The Digital Crucifix”. Otwieracz w postaci „The outcast hall of fame” jasno daje do zrozumienia że będzie to nieco inny album. Słychać elementy „Pentagram” i echa starych płyt, co jest jest dobrym znakiem. Po lekkim i hard rockowym „The Digital Crucifix” miło jest usłyszeć coś mocniejszego i w stylu starych płyt duńskiej formacji. Mroczny klimat i ponury riff mocno ocierają się o Black Sabbath. Dobrą robotę odwala tez Apollo i w sumie miło byłoby gdyby na stałe wrócił do Evil Masquerade. Więcej power metalu i szybszego grania mamy w nieco progresywnym „Death of God”, który momentami przypomina twórczość Masterplan. Finezja, neoklasyczny charakter i progresywność to atuty klimatycznego „Darkness ( I need You)”. Sam utwór to kolejny mocny punkt tej płyty i pokazuje, że band jest w formie. Stonowana i wciągająca ballada w postaci „One thousands roses and a lot of pain” robi spore zamieszanie. Rick nadał temu kawałkowi odpowiedniego hard rockowego charakteru i utwór jest po prostu piękny. Kolejny dowód, który potwierdza wysoki poziom kompozycji zawartych na nowym albumie. Dalej mamy ostrzejszy i mroczniejszy „Lost inside a world of fear”, który imponuje przebojowym charakterem i chwytliwym refrenem. Duch Dio, czy Rainbow mamy w ponury i marszowym „The Spineless” i to jest coś pięknego. Oby jak najwięcej takich kawałków w przyszłości. Punktem kulminacyjnym tej płyty jest 12 minutowy kolos „On no way to Brodway” w którym spotykają się wszyscy goście. Sam utwór jest urozmaicony i dobrze rozplanowany przez co nie nudzi swoją bogatą formą. Stylistycznie to mamy tutaj wszystko to co składa się na muzykę Evil Masquerade. Pokuszę się o stwierdzenie, że to jeden z najciekawszych utworów w historii tego zespołu. Może nowy album od razu tak nie zapada w pamięci jak „The Digital Crucifix”, ale szybko przekonuje słuchacza. Mamy w końcu bardziej metalowym album w wykonaniu Evil Masquerade i znów na nowo poznajemy ten band i ich muzykę. Fani starych płyt będą na pewno zadowoleni. Mocna rzecz w swojej kategorii.\nEtykiety: 2016, Evil Masquerade, Heavy Metal, Power Metal\nModne staje się posiadanie dwóch wokalistów w zespole. Zastanawiałem się jak to może funkcjonować w Gamma Ray i czeski band Symphonity troszkę mi to zobrazował. Ten band w roku 2015 został zasilony przez Herbie Langhansa znanego z Seventh Avenue czy Sinbreed. Jednak można mieć dwóch frontmanów i przy tym grać swoje, jednocześnie nadając muzyce nieco zaskoczenia i świeżości. Symphonity obecnie jest silniejszy i bardziej precyzyjny niż kiedykolwiek. Swój warsztat muzyczne poszerzyli o nowe rejony i na nowym krążku „King of Persia” zespół zabiera nas w rejony symfonicznego metalu, progresywnego power metalu, epickiego heavy metalu, a także klasycznego power metalu. Fani Rhapsody, Avantasia, Stratovarius czy Dionysus na pewno się odnajdą w tej muzyce. Na płytę przyszło czekać fanom 8 lat, ale warto było. Płyta jest dopieszczona i zaskakująca pod względem aranżacji. Bardzo dobrze został wykorzystany potencjał dwóch wokalistów czyli Herbiego i Olafa. Dzięki nim płyta jest dynamiczna i różnorodna, a każdy z nich dodaje coś od siebie. Innym ważnym elementem, który napędza całość to współpraca klawiszowca Ivo Hoffmana oraz Libora Krivaka. Ciekawa mieszanka słodkości, agresji i melodyjności z tego wychodzi. Dzięki tym zabiegom płyta szybko przekonuje nas, zwłaszcza jeśli kochamy power metal i jego oblicze z lat 90. Kolos w postaci „King of Persia” to ciekawa forma otwarcia albumu. Od razu atakuje nas klimat pustyni, Arabii, które tak przemawiają przez okładkę, którą świetnie namalował pan Marschall( znany z okładek Running Wild czy Blind Guardian). Sam utwór jest progresywny i bardzo zróżnicowany. Sporo się w nim dzieje i to jest jego atut. Dalej mamy już bardziej klasyczny power metal w stylu Stratovarius i „The Choice” to fantastyczna, dynamiczna petarda. W podobnej stylizacji utrzymany jest nieco słodszy „In the name of God”, który ma coś z Freedom Call i Helloween. Dla tych co lubią gitarowe smaczki i bardziej neoklasyczne zagrywki jest równie udany „Flying” o nieco progresywnej formie. Spokojniejszy i bardziej rockowy kawałek w postaci „A farewell that wasnt meant to be” to kolejna jakże udana niespodzianka. Do grona udanych kompozycji warto dodać energiczny „Children of the light”, ostrzejszy „Unwelcome” czy cover Neny w postaci „Anyplace, anywhere, Anytime”, który zamyka ten świetny album.Symphonity pokazała klasę i nagrał album przemyślany, dopracowany i ocierający się o różne gatunki heavy/power metalu. Każdy znajdzie coś dla siebie, a płyta na długo zostaje w pamięci. Czekamy na kolejne uderzenie czeskiej kapeli.\nAutor: power metal warrior o 07:37 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2016, Power Metal, Symphonity\nDotychczas grecki band o nazwie Crimson Fire nie wzbudzał większego zainteresowania. Dla wielu jest to kolejna kapela pokroju Katana, Enforcer, czy Skull Fist. Jednym słowem panowie nie kryją swoich zainteresowań heavy metal z lat 80. W swojej muzyce wykorzystują patenty, które przewinęły się przez twórczość Accept, Helloween, Hammerfall czy Iron Maiden. Nie ma w tym za grosz oryginalności, a dla wielu ten zespół niezbyt pokazał się na debiutanckim krążku „Metal is Back”. Na scenie są już 12 lat i właściwie szybką się uczą. Te wady, które wpłynęły na jakość debiutu zostały wyeliminowane i w efekcie dostaliśmy coś co może namieszać nieco na rynku muzycznym. Drugi album Crimson Fire w postaci „Fireborn” ukazał się po 6 latach przerwy. W zamian za tak długi okres oczekiwania dostajemy naprawdę świetny album, który brzmi jakby powstał w latach 80. Soczyste i dobrze wyważone brzmienie, czy wreszcie same kompozycje to elementy, które najbardziej podkreślają charakter tego wydawnictwa. Z nowego albumu wybrzmiewa doświadczenie, pomysłowość i umiejętność tworzenia przebojów. Najwięcej roboty odwala gitarzysta St. Turin, który cały czas wygrywa przyjemne i wciągające riffy. W każdym utworze usłyszymy coś dobrego i coś na miarę lat 80. Jest energia i często niezły pokaz umiejętności technicznych. To przedkłada się na jakość samych kompozycji, które dość łatwo trafiają do słuchacza. Zespół robi nam wycieczkę od klasycznego heavy metalu, przez NEWOBHM, hard rock aż po power metal i właściwie każdy znajdzie coś dla siebie. „Take to the Skies” to energiczna kompozycja, która nasuwa nieco Hammerfall czy Pretty maids. Riffy brzmi dość znajomo, ale nie jest to żadna wada. Dzięki temu mamy pierwszy rasowy przebój, który pokazuje jak rozwinął się grecki band. Z kolei stonowany „Right off the bat” bardziej jest utrzymany w hard rockowym charakterze. Mocny riff, zadziorny wokal i znów mamy klasyczny kawałek, który przypomina nam lata 80. Nieco ostrzejszy „Hunter” ma coś ze starych płyt Accept i w sumie to kolejny jakże udany kawałek. Zespół umiejętnie urozmaica swój materiał i dostarcza nam frajdy tymi nawiązaniami do innych kapel. Jeśli szukać power metalu na płycie to wystarczy wsłuchać się w „Bad Girl”, w melodyjny „only the Brave” czy klimatyczny „Knightrider”. Co by nie tkwić w jednej stylistyce, zespół w „Master Your Destiny” pokazuje nieco łagodniejsze oblicze. Tutaj na pewno sporą rolę odgrywają klawisze. Stworzyć ciekawą i poruszającą balladę nie jest łatwo, ale „Her Eyes” potrafi zapaść w pamięć. Ciekawa linia melodyjna, odpowiedni dobór melodii sprawia, że ten utwór również jest mocnym punktem nowej płyty Crimson Fire. Całość zamyka świetny „Eternal Flame”, który bardziej osadzony jest w świecie NWOBHM. Mamy na „Fireborn” właściwie wszystko to co definiuje nam lata 80, to co składa się na klasyczny heavy metal. Crimson Fire rozwinął się i pokazał, że trzeba się z nimi liczyć w metalowym światku. Dobra robota.\nEtykiety: 2016, Crimson Fire, Heavy Metal, Power Metal\nAdrian Eric Weiss dał mi się poznać jako człowiek, który ma na swoim koncie solowe albumy, członek zespołu Forces at Work, a także gitarzysta Gloryful. W każdym z tych zespołów prezentuje coś innego i pokazuje na każdym możliwym froncie, że ma wiele pomysłów. Potrafi grąc progresywnie, nowocześnie i stawiając czasami na shredowe granie. W gloryful stawia na agresję, technikę i przebojowość. Ta niemiecka formacja skupia się na tworzeniu muzyki z pogranicza heavy/power metalu. Dużą rolę odgrywają melodie, a także wokal Johny'ego który nadaje muzyce Gloryful odpowiedniego charakteru. Adrian gra w Gloryful od 2014r, ale słychać jaki ma on ogromny wpływ na ten zespół. Najlepszym tego przykładem jest bez wątpienia najnowszy krążek tej formacji. „End of the night” to jeden z najlepszych albumów tej grupy, jeśli nie najlepszy. Od początku do końca jest równy materiał i nie brakuje kompozycji, które na długo zostają w pamięci. Płyta wypchana jest przebojami, ostrymi i chwytliwymi riffami, co ma tak wielki wpływ na jakość płyty. Solidne, nieco przybrudzone brzmienie też zdaje swój egzamin. Muzycznie przypominają nieco Iron Fire czy Nightmare. „This means War” od razu daje nam do zrozumienia, że zespół idzie na całość i nie ma zamiaru stosować półśrodków. Zaczyna się energicznie i od mocnego uderzenia i to mi się podoba. Kawałek bardzo agresywny i przypomina nawet nieco Gamma Ray czy Primal Fear. „The Glorriors” ma w sobie więcej rycerskiego klimatu i więcej przebojowości. Lekki i niezwykle melodyjny kawałek. Shredmaster i Adrian tworzą naprawdę udany duet gitarowy i znakomicie to odzwierciedla przebojowy „Heart of Evil” z pewnymi wpływami Judas Priest. Najostrzejszym utworem na płycie jest bez wątpienia power/thrash metalowy „Hail to the king” który ma w sobie coś z Helstar, Helloween czy Manowar. Zespół wysoki trzyma przez cały album tak więc nie dziwi fakt, że „For Victory” to kolejny świetny kawałek, z tym że zabierający nas w rejony Grave Digger. Zaskakuje na pewno stonowany i nieco bardziej klimatyczny „End of The Night” stworzony na wzór ballad Blind Guardian. Bardzo dobrze wypada też rozpędzony „God Againts Man” , który ma coś z dawnego Wizard. Zespół radzi sobie z rozbudowanymi i bardziej epickimi kompozycjami co potwierdza świetny „On Fire”. Na sam koniec mamy kolejną petardą utrzymaną w stylizacji Crystal Viper czyli „Rise of the Sacred Starr”. Nie ma słabych punktów i płyta rzuca na kolana swoją naturalnością i kompozycjami. Jest klasycznie, jest różnorodność i jest to coś. Gloryful zaskoczył bardzo pozytywnie i mam nadzieje że to nie ostatni raz.\nAutor: power metal warrior o 19:03 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2016, Gloryful, Heavy Metal, Power Metal


Dzień przed inaguracją Biden i Harris oddali hołd ofiarom pandemii - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Ameryka Dzień przed inaguracją Biden i Harris oddali hołd ofiarom pandemii\nNa dzień przed inauguracją prezydent elekt Joe Biden wraz z wiceprezydent elekt Kamalą Harris oddali we wtorek hołd ofiarom pandemii. Wokół sadzawki lustrzanej przed Mauzoleum Abrahama Lincolna rozstawiono 400 lampionów symbolizujących 400 tysięcy zgonów na Covid-19 w USA.\nPrzemawiając o zachodzie słońca przed Mauzoleum Abrahama Lincolna Biden powiedział: “Aby leczyć, musimy pamiętać. To trudne, ale tak się leczy”. Dodał, że ważne jest, “byśmy to robili jako naród”.\nHarris zauważyła natomiast, że podczas pandemii rodziny i przyjaciele mają ze sobą utrudniony kontakt i często nie mogą się spotykać. “Chociaż możemy być fizycznie oddzieleni, to my, Amerykanie, jesteśmy zjednoczeni duchem” – stwierdziła.\nObietnice skuteczniejszej walki z epidemią były jednymi z kluczowych w kampanijnym programie zwycięskiej wyborczo pary Demokratów.\nBy uhonorować Amerykanów, którzy zmarli na Covid-19, wokół sadzawki lustarzanej przed Mauzoleum Lincolna rozstawiono 400 lampionów. Nad niebiem w centrum stolicy USA po zmroku rozbłysły wielkie słupy świetlne.\nOd lewej: Doug Emhoff, Kamala Harris, dr Jill Biden, Joe Biden fot. SHAWN THEW/EPA-EFE/Shutterstock\nBiden obejmie w środę najwyższy urząd w państwie, gdy w Stanach Zjednoczonych regularnie odnotowuje się ponad 3 tysiące zgonów z powodu koronawirusa dziennie, a łączny bilans ofiar śmiertelnych epidemii przekroczył we wtorek 400 tysięcy.\nPierwsze miesiące prezydentury Bidena upłyną pod znakiem zdecydowanej walki z koronawirusem. Prezydent elekt obiecuje 100 milionów zastrzyków w 100 dni i obowiązek noszenia maseczek w budynkach federalnych, a jego otoczenie mówi o nałożeniu ograniczeń na podróże zagraniczne. (PAP)\nPoprzedni artykułWaszyngton jak twierdza\nNastępny artykułPence nie weźmie udziału w pożegnaniu Trumpa


APC by Schneider Electric działa na rzecz bezpiecznego transportu i recyklingu akumulatorów - APC Poland\nTransport produktów akumulatorowych\nPrawidłowe przygotowanie do transportu akumulatorów, kaset akumulatorów i produktów zawierających akumulatory zwiększa prawdopodobieństwo, że dotrą one do celu bezpiecznie i w stanie nieuszkodzonym. Stosując się do przedstawionych tutaj wytycznych, można tak opakować akumulatory, kasety akumulatorów i produkty zawierające akumulatory, aby dało się je bezpiecznie przetransportować zgodnie z międzynarodowymi przepisami.\nW przepisach dotyczących transportu krajowego i międzynarodowego wszystkie akumulatory zalicza się do „substancji niebezpiecznych” klasy 9. Istnieje wiele reguł i wyjątków mających zastosowanie do tych produktów. Poniżej znajdują się instrukcje, które pomogą w przygotowaniu produktów akumulatorowych APC do transportu. Przed przekazaniem produktów do transportu należy potwierdzić u przewoźnika, że wszystkie wymagania zostały spełnione.\nOgniwa litowe dzielą się na ogniwa litowo-metalowe (nienadające się do powtórnego ładowania) i ogniwa litowo-jonowe (zawierające jony litu i polimer; nadające się do wielokrotnego ładowania). Ogniwa litowe stosowane w pakietach akumulatorowych APC i pakietach akumulatorowych do urządzeń mobilnych (Mobile Battery Pack) są typu litowo-jonowego. Akumulatory kwasowo-ołowiowe stosowane w pakietach akumulatorów APC są szczelnie zamkniętymi akumulatorami kwasowo-ołowiowymi.\nPoniżej znajdują się łącza do instrukcji przygotowania naszych produktów do transportu. Przed przekazaniem produktów do transportu należy potwierdzić u przewoźnika, że zostały spełnione wszystkie wymagania.\nInstrukcje przygotowania do transportu typowych produktów APC zawierających akumulatory\nTransport jednostkowy (jedna lub dwie sztuki na przesyłkę)\nJako zwrot gwarancyjny\nPakiety akumulatorów (szczelne kwasowo-ołowiowe) — patrz UWAGA 1 RBC PB WI 2015_1026 RBC PB BULK WI 2015_1026 RBC PB WARRANTY WI 2015_1026 RBC PB RECYCLING WI 2015_1026\nPakiety akumulatorów (szczelne kwasowo-ołowiowe) wewnątrz zasilacza UPS — patrz UWAGA 1 RBC PB in UPS WI 2015_1026 RBC PB in UPS WARRANTY WI 2015_1026 RBC PB in UPS RECYCLING WI 2015_1026\nPakiety akumulatorów (litowo-jonowe) RBC LI ION WI 2015_1026 RBC LI ION BULK WI 2015_1026 RBC LI ION WARRANTY WI 2015_1026 RBC LI ION RECYCLING WI 2015_1026\nPakiety akumulatorów (litowo-jonowe) wewnątrz zasilacza UPS RBC LI ION in UPS WI 2015_1026 RBC LI ION in UPS WARRANTY WI 2015_1026 RBC LI ION in UPS RECYCLING WI 2015_1026\nPakiety akumulatorów Mobile Battery Pack (litowo-jonowe) Mobile Power Pack 2 or less_WI 2015_1026 Mobile Power Pack 2 or more_WI 2015_1026 Mobile Power Pack Warranty_WI 2015_1026 Mobile Power Pack Recycling_WI 2015_1026\nTelefony alarmowe do zgłaszania problemów z transportem towarów niebezpiecznych w postaci kaset RBC lub zasilaczy UPS zawierających RBC:\nAMERYKA PÓŁNOCNA 1-800-788-2208\nWięcej informacji o zgodności akumulatorów z normami i przepisami


Na stronie ze szczegółowym opisem towaru znajdziesz przycisk ,,Dodaj do koszyka” – klikając go wybrany produkt trafia do Twojego koszyka (możesz do niego od razu przejść bądź kontynuować zakupy). Przed przejściem do kasy możesz dokładnie przejrzeć listę dodanych produktów, usunąć jedną z pozycji, zmienić ilość sztuk lub zapisać je na liście zakupowej.\nPo potwierdzeniu zawartości koszyka należy przejść do kasy. Jeśli posiadasz konto w naszym sklepie, w Google lub na Facebooku zaloguj się na nie bądź zarejestruj/zamów bez rejestracji.\nWYBÓR RODZAJU WYSYŁKI\nKolejnym krokiem jest wybór sposobu dostawy – w zależności od formy płatności możesz wybrać dostawę kurierem pod wskazany adres z przedpłatą, za pobraniem bądź odebrać we wskazanym przez nas miejscu\nW następnym etapie należy zdecydować, która z wymienionych form zapłaty jest dla Ciebie najwygodniejsza. Akceptujemy płatności przelewem i płatności przy odbiorze, potocznie zwane pobraniem. Szczegółowe informacje o formach płatności znajdziesz w dziale Formy płatności. Koszt wysyłki uwzględniamy na fakturze jako osobną pozycję. Dowód sprzedaży w postaci faktury VAT otrzymasz razem z zakupionym towarem.\nPo wyborze sposobu dostawy i płatności następuje przekierowanie do weryfikacji danych. Z tego miejsca możesz zmienić dane zamawiającego (do faktury), odbierającego bądź punkt dostawy. W zamówieniu możesz napisać uwagi dla sklepu lub kuriera oraz zmienić sposób dostawy czy płatności. W tym miejscu konieczne jest zaakceptowanie regulaminu sklepu AETKA, a finalizacja zamówienia ma miejsce po kliknięciu przycisku ,,Zamawiam i płacę z obowiązkiem zapłaty”


Profil sufitowy Topo idealny do montażu w sufitach podwieszanych\nProfil aluminiowy Topo jest jednym z profili sufitowych, przystosowanych do montażu międzypłytowe. Jego specjalna konstrukcja, świetnie sprawdza się podczas montażu w systemach sufitów podwieszanych, a ponadto tworzy elegancką iluminację świetlną. Profil międzypłytowy TOPO jest jednym z rodziny architektonicznych, który zaskoczy nas swoim stylowym, odbitym światłem. Wykonany w całości z nierdzewnego aluminium działa jako naturalny radiator taśm LED i odprowadza z nich ciepło. Aluminium jest również materiałem trwałym (nie poddaje się procesowi korozji), który jest łatwy w docięciu i obróbce.\nW jaki sposób zamontujemy Profil międzypłytowy Topo\nProfil aluminiowy Topo montujemy za pomocą dedykowanych sprężyn i wkrętów montażowych. Profil za pomocą sprężynki mocujemy na suficie i stabilizujemy za pomocą wkrętu montażowego, przykręcając do ściany. W celu stworzenia idealnej całości możemy zagipsować element Profilu, aby ten idealnie licował z resztą aranżacji. Profile LED Topo podobnie jak większość listw architektonicznych możemy łączyć w dłuższe odcinki za pomocą dedykowanych łączników. Łączniki występują w wielu wersjach, przez co nasz Profil po odpowiednim docięciu będziemy mogli połączyć pod wieloma różnymi kątami.\nProfil Lumines Topo, czyli listwa świecąca odbitym światłem\nProfil aluminiowy Topo posiada specjalny slot na aż dwie taśmy LED. Jest on w taki sposób wyprofilowany, aby światło taśm odbijało się od ścianki aluminiowej listwy i zaskakiwało nas niesamowitym efektem. Zastosowane taśmy w naszym profilu możemy dodatkowo ochronić przed kurzem i brudem za pomocą Klosza Double. Wybór odpowiedniej przesłonki pozwoli nam z jednej strony na maksymalne wykorzystanie potencjału świetlnego diod, z drugiej natomiast świetnie rozmyje światło.\nKod produktu: 10-0574-10\nProfil aluminiowy do taśm LED - TOPO - srebrny anodowany - 2 metry\nKod produktu: 10-0574-10 - 2 metry\nProfil aluminiowy TOPO do taśm LED marki Lumines. Idealnie pasuje do taśm LED z naszej oferty. Chroni je przed uszkodzeniami i przegrzaniem. Kolor: Srebrny anodowany, długość 2m.\nKod produktu: 10-0571-10\nKod produktu: 10-0571-10 - 2 metry\nKlosz do profilu aluminiowego Lumines Topo 1m. Chroni diody taśmy LED przed uszkodzeniem i zabrudzeniem. Wykonany z PMMA. Wersja przezroczysta.\nSzybka do profili aluminiowych Topo. Wykonana z tworzywa PMMA (polimetakrylanu metylu), dzięki czemu klosze nie żółkną. Długość 1m. Rodzaj: Mrożony\nSzybka/klosz mleczny do profili aluminiowych LUMINES. Długość: 1 metr. Wykonana z PMMA. Pasuje do profili aluminiowych LED Logi.\nKlosz Double do profilu LED typ TOPO. Praktyczna ochrona diod ledowych przed kurzem i wilgocią. Wykończenie transparentne cechuje się największym przenikaniem światła\nKlosz do profilu aluminiowego Topo 2m. Wykonany z tworzywa PMMA. Trwały i łatwy w montażu. Wersja mrożona (półprzezroczysta) - delikatnie rozprasza światło.\nSzybka do profili aluminiowych LED Topo. Wykonana z tworzywa PMMA. Łatwy i szybki montaż na wcisk. Długość: 2 metry. Wykończenie: mleczne.\nKlosz przeznaczony do profili aluminiowych Topo. Idealna ochrona przed zabrudzeniami. Trwały oraz łatwy w montażu. Długość 2m. Wykończenie: Frosted\nKlosz do profilu ledowego typ Topo. Osłonka znakomicie chroni taśmę LED przed wilgocią, brudem i uszkodzeniami. Wykończenie: Frosted mleczny. 2 metry\nKod produktu: 12-0851-10\nDedykowana zaślepka aluminiowa - lewa do profili LUMINES typu TOPO. Kolor BIAŁY.\nKod produktu: 12-0861-10\nDedykowana zaślepka aluminiowa - prawa do profili LUMINES typu TOPO. Kolor BIAŁY.\nZaślepka do profilu aluminiowego TOPO - Srebrna - Lewa\nKod produktu: 12-0855-10\nDedykowana zaślepka aluminiowa - lewa do profili LUMINES typu TOPO. Kolor srebrny.\nZaślepka do profilu aluminiowego TOPO - Srebrna - Prawa\nKod produktu: 12-0865-10\nDedykowana zaślepka aluminiowa - prawa do profili LUMINES typu TOPO. Kolor srebrny.\nŁączniki montażowe do profili TOPO - kątowe 90st\nŁącznik kątowy 90 stopni do profili Topo firmy LUMINES służy do montowania dwóch ciętych części profili pod kątem 90 stopni. Usprawni również instalację oraz stworzy trwałą konstrukcję.\nŁączniki montażowe do profili TOPO - poprzeczne kątowe\nŁącznik poprzeczny kątowy do profili Topo firmy LUMINES pomaga montowaniu dwóch ciętych części profili pod kątem 90 stopni. Usprawni także instalację oraz stworzy trwałą konstrukcję.\nŁączniki montażowe do profili TOPO - proste\nŁączniki proste do profilu Topo marki LUMINES ułatwiają montaż. Dzięki nim konstrukcja jest stabilna i mocna.\nŁączniki montażowe do profili TOPO - kątowe 120 stopni\nŁącznik kątowy 120 stopni do profili Topo firmy LUMINES służy do montowania dwóch ciętych części profili pod kątem 120 stopni. Usprawni instalacje sufitowo-ścianową profili LED.


Urodzeni wiosną częściej chorują na anoreksję? - Doniesienia Medyczne\nUrodzeni wiosną częściej chorują na anoreksję?\nAutor: PAP/rynekaptek.pl 02-05-2011, 10:15\nAnoreksja (anorexia nervosa), nazywana też jadłowstrętem psychicznym to schorzenie potencjalnie zagrażające życiu. Osoby z anoreksją mają bardzo zaburzony obraz własnego ciała - obsesyjnie boją się przytyć.\nOkazało się, że chorzy nieco częściej rodzą się pomiędzy marcem a czerwcem. W tej grupie zamiast każdych spodziewanych 7 przypadków anoreksji pojawiało się 8. Za to wśród urodzonych pomiędzy wrześniem a październikiem było mniej osób chorych na anoreksję.


Represje wojewody sprowadzają zagrożenie - Kibic Poznański\nRepresje wojewody sprowadzają zagrożenie\nWojewoda wielkopolski, prowadzący krucjatę przeciwko Lechowi i jego kibicom, balansuje na granicy prawa. Zauważyli to wreszcie, skrytykowali, obśmiali komentatorzy z całej Polski. Bezzasadność i szkodnictwo wytknęły temu urzędnikowi dobrze znające się na imprezach masowych osoby ze spółki Ekstraklasa SA. Nikt jednak nie zwrócił uwagi, że ostatnie działania wojewody mogły doprowadzić do tragedii.\nŻaden urzędnik, nawet najwyższej rangi, nie ma prawa stosowania represji na stadionach, karania klubów piłkarskich zamykaniem obiektów lub pojedynczych trybun. Takich działań nie ma w żadnym kodeksie, regulaminie, taryfikatorze kar. Wojewoda Piotr Florek nie mówi więc o represjach, lecz podejmuje decyzje administracyjne na podstawie opinii policji lub straży pożarnej. Służby te zapewniają urzędnikowi łatwy pretekst pisząc, że stadion jest niebezpieczny, ponieważ na jednym z meczów na jednej z trybun odpalono race.\nCo charakterystyczne, wojewoda swej decyzji nie podejmuje natychmiast. Okazuje się, że o ile poznański Kocioł jest tak niebezpieczny, że nie można go otwierać na mecz ekstraklasy, to na meczu Pucharu Polski, choćby i stawiło się 20 tysięcy rozentuzjazmowanych kibiców, sytuacja zmienia się diametralnie. To dowód na to, że nie chodzi o żadne bezpieczeństwo, ale o jak największą dolegliwość. Wojewoda nie przewidział, jak ważny mecz rozegra Lech w półfinale Pucharu Polski.\nNa meczu ligowym przeciwko Koronie, bardzo ważnym dla kibiców, zapełniły się wszystkie trybuny oprócz tej ukaranej przez wojewodę. Stadion wyglądał śmiesznie, ale i groźnie zarazem. Najaktywniejsi kibice Lecha, z konieczności, usadowili się na IV trybunie – tej samej, na której znajduje się sektor gości. Odległość między dwoma grupami nie była duża. Na szczęście Korona Kielce nie budzi w Poznaniu nienawiści. Co innego, gdyby przeciwnikiem Lecha był np. Śląsk Wrocław, czy inna Wisła Kraków. Nie byłoby trudno o starcie, nad którym nie zapanowałby nikt, żadne służby nie zdążyłyby interweniować. To nie przypadek, że sektor gości zlokalizowany jest daleko od Kotła.\nO tym, że groźna sytuacja mogłaby się zdarzyć, świadczą wydarzenia z meczu Legia – Jagiellonia z ubiegłego sezonu. Wojewoda mazowiecki zamknął Żyletę, fani Legii znaleźli się więc, z konieczności, blisko sektora gości. Wystarczył moment, by obie grupy przystąpiły do walki. Mecz został przerwany, ale dopiero wtedy, gdy sytuacja była już opanowana. Zamiast więc posługiwać się bzdurnymi, oderwanymi od rzeczywistości raportami strażaków i policjantów, urzędnicy państwowi mogliby od czasu do czasu użyć głowy. Wojewoda wielkopolski powinien ukarać samego siebie, bo to on sprowadził na ludzi niebezpieczeństwo.


Nowe umundurowanie, Dostaliście już coś? Jak wrażenia? - www.strazochronykolei431.fora.pl\nNowe umundurowanie, Dostaliście już coś? Jak wrażenia?\nWysłany: Pon 19:49, 19 Gru 2016 Temat postu:\nNie licząc czapki zimowej nie narzekam na nowe umundurowanie. Dokładnie się wymierzyłem i jakimś cudem wszystko z sortu na mnie pasuje. Materiał według mnie dużo lepszy niż był i lepiej to wygląda.\nPamiętam płaszcze "sukienne" ...plamiaki...nowe w porównaniu do tamtej "odzieży roboczej" ....mercedes... kolor granat bardzo mi się podoba ... wstawki? ...kwestia gustu...a o gustach się nie prawi...\nRóżnorodność = funkcjonalność...a o to w tym chodzi... bluzy/polar/na deszcz/na zzimę....buty letnie/ zimowe ... czapki trzy rodzaje...\nWysłany: Wto 13:30, 20 Gru 2016 Temat postu:\nKapryszą CI którym zawsze jest źle. Pamiętam jak ludzie narzekali ze nie mogą wyników robić bo muszą cytrynki nosić na osobowej i pociągach, już nie trzeba i jakoś nic się nie zmieniło. U nas niestety duża większość zawsze narzeka pomimo tego żę sama nic od siebie nie da, ot taka mentalność\nHeh ... taka natura człowieka..."nie dogodzisz"...\nWysłany: Wto 13:54, 20 Gru 2016 Temat postu:\nJak juz ktos sie zasiedział w komunie i przeleżał 1/2 wieku pod lodem i nie zna praw obecnego rynku pracy to zawsze bedzie narzekał i nigdy nic mu nie bedzie pasowac, mi az uszy wiedna jak słucham niektórych ludzi.\nWysłany: Nie 15:51, 22 Sty 2017 Temat postu:\nWysłany: Nie 23:51, 22 Sty 2017 Temat postu:\nbyk-u pamietaj ze kazdy ma prawo do swojego zdania, poza tym rynek pracy jest tak elastyczny ze mozna przebierac i wybierac w ofertach krajowych jak i zagranicznych...kwestia stabilizacji zawodowej lub finasowej...ile ludzi tyle opinii...\nWysłany: Wto 14:13, 24 Sty 2017 Temat postu:\nWracając do tematu ... nowy sort ... świetny/wygodny/praktyczny/wizualnie super (to moja opinia).... mam tylko jedno ....jedyne małe "ale" ... funkcjonariusze w terenie powinni mieć dwie pary spodni "kombinezonowych" ... reszta bez zarzutu....\nWysłany: Wto 16:12, 24 Sty 2017 Temat postu:\nWysłany: Wto 9:58, 01 Maj 2018 Temat postu:\nSłuchajcie- czy ktoś posiada specyfikację wyrobu (spodni) jeśli chodzi o kolor? Chciałbym dokupić sobie drugą parę ale za Chiny Ludowe nie wiem jak trafić z kolorem. Granat, navy blue, czy jakiś inny? Ktoś już coś może pokombinował?\nWysłany: Wto 12:05, 01 Maj 2018 Temat postu:\nA po co będziesz kupował ? Jak masz zniszczone lub sprane spodnie to pisz notatkę i dostaniesz nowe.\nFakt że to może potrwać pół roku...\nWysłany: Wto 14:27, 01 Maj 2018 Temat postu:\nCiężko będzie znaleźć spodnie z takim fajnym lampasem... To chyba tylko krawiec na zamówienie a to się raczej nie opłaca. Co do koloru, to odzież jest ton w ton taka jak policyjna więc może tam znajdziesz szybciej odpowiedź jaki to kolor.\nOstatnio zmieniony przez Komendant Główny dnia Wto 14:28, 01 Maj 2018, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 15:43, 01 Maj 2018 Temat postu:\nRaczej pół wieku. Nie ma nowych sortów mundurowych i na razie nie będzie, bo firma, która uszyła nasze uniformy splajtowała.\nWysłany: Śro 15:36, 02 Maj 2018 Temat postu:\nJa pierd... jak zwykle. :/ Widziałem że jest przetarg ogłoszony na nowe umundurowanie więc pewnie szybko sortów nie będzie. Ta logistyka mundurowa u nas to jakaś porażka. Ja rok czekałem na koszulki polo i tshirty bo standardowo chcieli mi wydać za duże.\nWysłany: Śro 15:46, 02 Maj 2018 Temat postu:\nNowe mundury ? W soku ? Przecież unas jest odzież robocza , czy już jest mundury i płacą mundurowke ?


Wiceprezes Capcom: "Ankieta którą przeprowadziliśmy bardzo nam pomogła" - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościWiceprezes Capcom: "Ankieta którą przeprowadziliśmy bardzo nam pomogła"\nPaweł Musiolik 10.01.2013 10:08\nWiceprezes Capcom: "Ankieta którą przeprowadziliśmy bardzo nam pomogła"\nPamiętacie ankietę w której japońska firma pytała nas o to, co chcielibyśmy otrzymać z ich rąk i najlepiej nad czym by pracowali? Otóż ankieta się skończyła, więc wiceprezes Christian Svensson postanowił skomentować jej wyniki, a także zaangażowanie społeczności, które było ogromne - oddano ponad 60 tysięcy głosów...\nSvensson swoją wypowiedź zamieścił na forum Capcom w odpowiedzi na zapytanie, dlaczego wyniki zniknęły z sieci:\nMyślę, że zaangażowanie społeczności w ankietę było fantastyczne (ponad 60 tysięcy głosujących) i podobnie uważa japoński oddział firmy. Czas by siąść i zastanowić się nad wynikami.\nDane zebrane w ankiecie są bardzo pomocne i powiedziałbym - ukierunkowują nas jak mamy działać w najbliższym czasie (szczerze, to niektóre z nich to rzeczy którymi zajmujemy się już jakiś czas) i którym nadać priorytet. Moim następnym zadaniem jest przekonać włodarzy w Japonii przy użyciu tych danych (które także otrzymali) i dopilnować by prace pasowały do profilu firmy.\nGry o które pytaliśmy z reguły potrzebują miesięcy by zostać zaakceptowane i około roku by zostać stworzone, więc nie rozbudzałbym na razie swoich oczekiwań zbyt mocno. Ale jak mówiłem - niektóre gry o które pytaliśmy są w fazie dewelopingu i usłyszycie o nich w najbliższym czasie.\nJa od siebie dodam, że te gry w trakcie tworzenia mogłyby być z serii Onimusha i Dino Crisis.\nTagi: Capcom christian svensson\nWiceprezes Capcomu opuścił swój stołek\nResident Evil: The Mercenaries także trafi na konsole stacjonarne?\nFani MegaMana powinni zachować czujność\nCapcom otwiera się na niedoświadczonych graczy


Międzynarodowe Centrum Kongresowe w Katowicach – największe i najnowocześniejsze centrum kongresowe w Polsce zostało wybudowane w latach 2011–2015. Właścicielem obiektu jest Miasto Katowice. Od maja 2016 centrum jest zarządzane przez firmę PTWP Event Center. Budynek Międzynarodowego Centrum Kongresowego został zaprojektowany przez utytułowaną warszawską pracownię architektoniczną Jems Architekci. Obiekt powstał na terenach poprzemysłowych i w swojej architekturze nawiązuje do górniczych tradycji.\nSpodek - oddany do użytku w 1971 roku, to unikalny obiekt w skali całego kraju z bogatym dorobkiem wydarzeń rozrywkowych, sportowych i kongresowych. Wpisał się na stałe w krajobraz Katowic i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł architektury w Polsce. Od wielu lat Spodek jest miejscem wielkich wydarzeń światowej klasy jakimi są koncerty i imprezy sportowe.\nNarodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia (NOSPR) – autorski projekt architekta Tomasza Koniora. Nowoczesny obiekt usytuowany jest w Katowickiej Strefie Kultury tuż obok MCK i katowickiego Spodka. To co czyni ten obiekt jednym z najlepszych w Europie to wielka, nowoczesna sala koncertowa na 1800 słuchaczy. O perfekcyjną akustykę i doznania muzyczne zadbał Yasuhisa Toyota – światowej sławy akustyk. Całość sali wykonana została ze szlachetnych materiałów, z dużym udziałem drewna. Sala zachwyca Gości, słuchaczy oraz muzyków z całego świata, którzy przyjeżdżają tu koncertować.\nMuzeum Śląskie – kompleks kilku budynków powstały na terenie dawnej Kopalni Węgla Kamiennego Katowice jest zupełnie unikatowy, gdyż główna część wystawiennicza znajduje się pod powierzchnią ziemi. Cześć użytkowa kompleksu to aż 25 tys. m², a wystawiennicza 6 tys. m². Nowoczesna konstrukcja zaprojektowana została przez austriacką pracownię Riegler Riewe Architekten z Grazu. Historyczny krajobraz miejsca, wraz z kopalnianym szybem widokowym, wypełniony został szklanymi kontenerami, których wewnętrzne oświetlenie daje nietuzinkowy efekt wizualny na zewnątrz. Szklane konstrukcje dają możliwość zwiedzania w świetle dziennym, mimo iż znajdują się one na głębokości ponad 14 metrów poniżej poziomu terenu.


pomarańcz - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 20 z 5093 znalezionych dla zapytania pomarańcz w 21 sklepach\nciało, uwalniając skórę od niedoskonałości. Soczysty aromat marokańskiej pomarańczy i szczypta chili delektuje zmysły, dodając energii i stymulując do działania. Peeling odżywia i regeneruje... Pełen opis produktu 'Charmine Rose MOROCCAN ORANGE BODY PEELING Marokańska pomarańcza krystaliczny peeling do ciała Marokańska Pomarańcza (GH0412)' »\nWięcej o Brokat Konfetti Neon MGP 11, ciemny pomarańcz - Ciemny pomarańcz\nApis ORANGE STEM CELLS Odmładzająca maska algowa z komórkami macierzystymi z pomarańczy CITRUSTEM i skórkami pomarańczy dla cery dojrzałej wymagającej specjalnej pielęgnacji przeciws... Pełen opis produktu 'Apis ORANGE STEM CELLS Odmładzająca maska algowa z komórkami macierzystymi z pomarańczy CITRUSTEM i skórkami pomarańczy (51685)' »\nApis ORANGE STEM CELLS Odmładzająca maska algowa z komórkami macierzystymi z pomarańczy CITRUSTEM i skórkami pomarańczy dla cery dojrzałej wymagającej specjalnej pielęgnacji przeciwstarzeniowej. Dogłębnie regeneruje i odbudowuje komórki skóry, stymuluje fibroblasty do syntezy kolagenu i zwiększa zawartość kwasu hialuronowego oraz elastyny. Sprawia, że skóra odzyskuje jedwabisty dotyk, młodzieńczą świeżość i blask. 250 g\nWięcej o Apis ORANGE STEM CELLS Odmładzająca maska algowa z komórkami macierzystymi z pomarańczy CITRUSTEM i skórkami pomarańczy (51685)\ninsportline, w-tec, allright, worker, hms, nils extreme, meteor, levenhuk, jobe, adidas\nProdukty w ofercie: 9206\nProdukty w ofercie: 15327


Apple anuluje podstawowy rozwój AirPower | Jestem z Maca\nApple anuluje rozwój bazy AirPower\nPo wielu plotkach i spekulacjach, Apple właśnie oficjalnie potwierdził za pośrednictwem TechCrunch, że rozwój bazy ładującej AirPower został na czas nieokreślony anulowany. Jeśli czekasz na uruchomienie tej bazy ładującej, które wydawało się nieuchronne, możesz teraz zacząć szukać alternatyw.\nWiceprezes Apple ds. Technicznych Dan Riccio wysłał oświadczenie do TechCrunch, w którym firma z Cupertino przeprasza wszystkich klientów, którzy czekali ta innowacyjna baza ładująca, która pozwoliła na jednoczesne ładowanie do trzech urządzeń.\nJak mogliśmy zobaczyć w zapowiedzi tej bazy ładującej, ogłoszeniu, które zostało ogłoszone we wrześniu 2017 roku podczas prezentacji iPhone'a X, ta baza ładująca była idealna do ładowania iPhone'a X, Apple Watch i drugiej generacji AirPods drugiej generacji. pokolenie, które zajęło prawie tyle samo czasu, co ogłoszenie anulowanie tego projektu po wejściu na rynek.\nGłównym powodem, dla którego Apple anulował ten projekt, jest to, że nie udało mu się sprawić, aby baza ładująca przekraczała standardy jakości wymagane przez Apple dla wszystkich swoich produktów. Logicznie nie oznacza to, że za kilka lat, w miarę postępu technologii w tej dziedzinie, nie widzimy, jak ten projekt jest realizowany.\nBaza ładująca AirPower składała się z trzech niezależnych cewek, na rynku możemy znaleźć modele z maksymalnie dwiema cewkami, co pozwoliłoby na jednoczesne ładowanie iPhone'a i Apple Watcha oraz AirPodsów (w wersji bezprzewodowej). Jeśli czekałeś na jego premierę, to na razie będziesz musiał zadowolić się dwuzwojowymi, które Belkin obecnie udostępnia nam w Apple Store.\nMiejmy nadzieję, że teraz, gdy Apple wydaje się chcieć zostać firmą usługową, nie zaniedbuje projektowania sprzętu i tego przypadku być czymś szczególnym w historii Apple. Uderzające jest to, że zespół inżynierów Apple nie był w stanie zaoferować rozwiązania problemu ogrzewania, dopóki to właśnie ten problem spowodował jego rezygnację.\nPełna ścieżka do artykułu: Jestem z Maca » Apple » aktualności » Apple anuluje rozwój bazy AirPower\nChipy Coffee Lake zwiększają prędkość iMaca 2019\nW ten sposób karta Apple Card będzie generować dochody i zyski


PURE Berberine 90 kap. Berberyna - sklep, opinie, efekty - Best Body\nStrona główna > Prozdrowotne>PURE Berberine 90 kap. Berberyna\nBerberyna - jest to suplement dostarczający jedną z najbardziej wartościowych substancji o charakterze prozdrowotnym na rynku. Pomaga doprowadzić organizm do idealnej homeostazy w przypadku zaburzeń metabolicznych, reguluje poziom cukru we krwi oraz poprawia kondycję przewodu pokarmowego.\nAż 300 mg Berberyny w jednej kapsułce\nIdealne wsparcie dla diabetyków\nPrzyspiesza procesy energetyczne zachodzące w komórkach\nNasila redukcję kwasów tłuszczowych\nSkład: 1 kap. zawiera 300 mg Berberyny\nPozostałe składniki: Gelatin, Magnesium Stearate, Silicon Dioxide.\nDawkowanie i sposób użycia: stosować 1 kap. Pure Labs Berberine jeden do trzech razy dziennie.\nBardzo ekonomiczna berberyna, która spełnia swoje założenia. Po większych posiłkach brzuch dalej jest płaski i nie czuje ociężałości.


Kopytka z sosem szpinakowo-serowym - Zmiksowana.pl\nEdyta Andrzejczuk 20 stycznia 2016 Dania główne, Wegetariańskie\nPyszne! Kopytka z sosem szpinakowo-serowym to danie, jakie mogłabym jeść kilka razy w miesiącu (a z reguły nie lubię często powtarzać swojego menu). Proste do przygotowania, a wykwintne w smaku kopytka w nieco odmienionej wersji, niż ta, jaką znamy z dzieciństwa 😉\nKopytka przygotować dokładnie jak w przepisie na kopytka. Możecie się pokusić też o przygotowanie tego dania z kopytkami dyniowymi. Dynia świetnie pasuje do szpinaku.\nSkładniki na sos szpinakowo-serowy:\n100-150 g sera z niebieską pleśnią\nSzpinak dokładnie wymyć i pozbawić twardych łodyżek.\nNa głęboką patelnię wlać oliwę i dodać przeciśnięty ząbek czosnku, podgrzać. Gdy oliwa będzie gorąca, zmniejszy nieco grzanie pod patelnią (aby czosnek się nie rumienił) i wrzucić szpinak.\nSer pokroić w niewielką kostkę i dodać do szpinaku po ok. 2-3 minutach od wrzucenia szpinaku, wlewając jednocześnie śmietankę kremówkę. Całość dusić kilka minut, aż ser się rozpuści i sos stanie się bardziej gęsty i aksamitny. Sos szpinakowo-serowy doprawić do smaku gałką muszkatołową, solą i pieprzem. W razie potrzeby dolać nieco więcej śmietanki kremówki lub nieco wody z gotowania kopytek.\nKopytka polać sosem szpinakowo-serowym, podawać od razu po przygotowaniu.\nser szpinak ziemniaki\nSałatka z grillowanym kurczakiem i dressingiem musztardowym Latem, gdy nie chce się stać przy gorących garach, wolę szybkie, lekkie ale...


Forum WirtualneMedia.pl - Opinie i komentarze - Nowy szef Radia ZET. Mateusz Kirstein odchodzi\nzulu Czw Mar 24, 2011 1:48 pm\nRe: Nowy szef Radia ZET. Mateusz Kirstein odchodzi\nnexy Czw Mar 24, 2011 2:25 pm\nMissFiona Czw Mar 24, 2011 2:49 pm\nZetek Czw Mar 24, 2011 2:50 pm\nJanusz Czw Mar 24, 2011 2:52 pm\nRadio Zet obecnie zaczelo osiagac odpowiedni poziom i znowu zmiany. Oczywiscie znajda sie niezadowoleni.Tak dobrego radia zet nie bylo od dawna.Slucham go ja, piecdziesieciosmiolatek,slucha moj syn 19 lat i corka 26.Obecne radio ma sluchalnosc w kazdym przedziale wieku.W . mediach zawsze bedzie mialo 16%.To norma. Jednak cudaczne sondaze pozostalych stacji np trojki to kpina. Wsrod moich znajomych ok.50 osob nikt nie slucha trojki. Chociazby z powodu obecnosci Wojciech Mana ktorego mruczenia i zartow malo kto rozumie.Jakikolwiek udzial pana Niedzwiedzkiego w trojce to totalna pomylka.Duza czesc sluchaczy trojki przeniosla sie ostatnio do Zetki z powodu fantastycznej muzyki dla wszystkich pokolen.Mysle ze mimo zmian Zetka pozostanie stacja jaka zostala po odejsciu pana Kozyry ktory ja kompletnie zniszczyl.Pozdawiam serdecznie moje radio ZET.Jesli ktos uwaza inaczej ni niz ja, niech sluch RMF oraz innych stacji.\nOlek Czw Mar 24, 2011 2:53 pm\nMiś Czw Mar 24, 2011 3:00 pm\nwtemacie Czw Mar 24, 2011 3:00 pm\nOlek napisał(a): wreszcie !! Może będzie Zetka znów liderem\nGembal Czw Mar 24, 2011 3:26 pm\nDo Zetek Czw Mar 24, 2011 7:24 pm\nbednarek Sapieha Czw Mar 24, 2011 8:19 pm\nksawery29 Czw Mar 24, 2011 11:40 pm\neric Pią Mar 25, 2011 5:52 pm\nz grupy Eurozet w ostatnim roku odeszło wiele cennych osób, czasem niezauważonych a czasem rezygnujących ze swoich funkcji, Pan Kirstein niczego dobrego nam nie zaprezentowal, malo kreatywne decyzje, brak doswiadczenia, zero pojmowania pracy anteny i programu, bledy w decyzjach zwiazanych z dzialem informacji(pan Adamski to zaledwie jakis reporter kiedys!)efekty widac,spadki-spadki-spadki-mysle ze z czasem dojdzie do zmiany na stanowisku Prezesa,Pani Bednarek wyczerpala juz swoje poklady dyplomacji!generalnie, grupa i jej stacje zaliczaja spadek za spadkiem, kazda decyzja to kolejne fiasko, antyradio jest na grubym minusie, radio zet przestalo juz zarabiac na reszte balastu i tonie, planeta fm rozczlonkowana i bez perspektywy zarobkowej,bez osobowosci i dyrektora-czas na zmiany we wszystkich pionach, czas na radiowcow a nie managerow!radio to nie jest apteka czy firma budowlana, zatrudnianie na stanowiskach kierowniczych sekretarek, kasjerek, synow dentystow konczy sie cytatami i wypowiedziami:"zmiana jest konsekwencją modyfikacji struktury Radia ZET i Chilli ZET."....jeszcze 6 m-cy i bedziemy miec najwiekszy medialny krach na rynku,szkoda ludzi i szkoda radia!\nme Pon Mar 28, 2011 8:10 pm\nMatuszku zabierz ze soba wsiura szmela jak bedziesz odchodzil, razem rozwalaiscie stara Radiostacje wiec razem odjedzcie. Zapytaj sie Liroya o robote moze cos dla ciebie znajdzie:)\nZorro Pon Paź 17, 2011 4:53 pm\nNawet Caryca Monika nie rozumie własnych dezycji personalnych i efekty tego widać.........


Recenzje książek i filmów: William Szekspir - Sen nocy letniej\nWilliam Szekspir - Sen nocy letniej\nWilliam Szekspir żył i tworzył na przełomie XVI i XVII wieku. Spod jego pióra wyszło około 40 sztuk, 150 sonetów i wiele dzieł innych gatunków. Najbardziej znany jest z dramatów, np. 'Romeo i Julia', 'Hamlet', 'Makbet' i 'Sen nocy letniej'. Większość z nich to tragedie, jednak ostatni tytuł reprezentuje komedię.\nW ciągu kilku ostatnich lat często spotykałam się z dramatami. Z czasem je polubiłam, bo dzięki podziałowi na role i didaskaliom mogłam sobie wyobrazić, jak wyglądałyby wydarzenia z tekstu na scenie. 'Sen nocy letniej' nie jest lekturą szkolną, ale zainteresowałam się tą pozycją ze względu na temat mojej prezentacji maturalnej. Jak sam tytuł wskazuje, rzecz tyczy się snu. I taki właśnie wybrałam temat - motyw snu w literaturze. Może i nie jest to łatwe zagadnienie, ale daje możliwość poznania wielu ciekawych pozycji literackich.\n'Sen nocy letniej' to sztuka przedstawiająca relacje pomiędzy czterema osobami: Hermią, Lyzandrem, Heleną i Demetriuszem. Problem polega na tym, że w Hermii zakochało się dwóch mężczyzn, natomiast Helena jest nieszczęśliwie zakochana w Demetriuszu. Ojciec pierwszej dziewczyny chce, aby poślubiła ukochanego Heleny, jednak Hermia kocha Lyzandra. W ramach buntu zakochani uciekają do lasu, skąd pragną uciec dalej i się pobrać. Niestety, gdy śpią, leśny duszek przez pomyłkę powoduje, że Lyzander zakochuje się w Helenie. Aby odwrócić działanie zaklęcia, duszek musi się trochę natrudzić, ale w końcu wszystko jest tak, jak być powinno.\nOprócz głównego wątku pojawiają się również inne, ale nie mniej ważne. Bardzo ciekawym i zabawnym wątkiem są przygotowania grupy, zwanej Prostakami, do przedstawienia z okazji ślubu księcia Aten z królową Amazonek.\nAkcja 'Snu nocy letniej' dzieje się w dwóch miejscach: w Atenach i w lesie niedaleko miasta. W dramacie występuje wielu bohaterów. Z jednej strony jest to ciekawy zabieg, ale na początku można się trochę pogubić. Dodatkowym urozmaiceniem jest ciągłe pojawianie się poszczególnych bohaterów w scenach oraz ich znikanie. Nie wiem, czy mnie zrozumieliście, ale mam nadzieję, że tak. Dzięki temu każda scena jest dynamiczna i akcja nie stoi w miejscu.\nOsobiście polecam tą pozycję, bo lubię dramaty, ale jeśli ktoś nie jest ich fanem, to mógłby mieć trudności z czytaniem, a przecież nie o to tu chodzi. Jeśli ktoś jest chętny, to oczywiście zachęcam, bo można się pośmiać i wzruszyć.\n'Sen nocy letniej'\nAutor: KamCia o 18:56\nEtykiety: 5/6 - Świetna, Dramat, William Szekspir, Zielona Sowa\nKasia 7 kwietnia 2011 19:22\nJa w jakis sposob sceptycznie podchodzę do dramatów i ciężko mi któryś pokochać. Romeo i Julia nie wzbudził we mnie zbyt wielkiego zachwytu, co nieco mnie smuci, w każdym razie już długo miałam chrapkę na powyższą ksiązkę lub Makbeta i chyba w końcu należy znaleźć dla nich trochę czasu :) pozdrawiam\njustilla 7 kwietnia 2011 20:28\nJa nie jestem fanką, więc wniosek prosty. Choć uwielbiam czytać książki, to jednak lektury to dla mnie męka.\nStarZuzka2 7 kwietnia 2011 21:04\nNie lubię klasyki ;)\nAnonimowy 8 kwietnia 2011 00:49\nPodobnie jak justilla ubóstwiam książki, ale rzadko udawało mi się kiedykolwiek dokończyć lekturę. Ta książka oczywiście nie jest dla mnie, jej autor do mnie nie przemawia, a miałam z nim już do czynienia w szkole xD Today1.blog.onet.pl\nAnonimowy 8 kwietnia 2011 00:53\nA wracając do twojego pytania jeszcze. To oczywiście z wielką chęcią będę recenzować również inne seriale. ;) Today1.blog.onet.pl\nXx Zaczytana xX 8 kwietnia 2011 10:03\nDam jeden komentarz, bo spóźniłam się na notkę ze stosikiem, który jest przeecudowny ! ;D\nSzczerze to początkowo jakoś mnie nie natchnęło do tej książki, ale po Twojej recenzji sądzę, że się skuszę ;>\nSylissima 8 kwietnia 2011 14:55\nNie przeczytam... :>\nVaria 8 kwietnia 2011 16:11\nZ Szekspirowskich dzieł bliższy kontakt miałam tylko z Romeo i Julia i powiem, że wole ekranizacje jego książek niż je same ;)\nKlaudia 8 kwietnia 2011 16:59\nU mnie jest na liście ;)\nKasia 8 kwietnia 2011 21:59\nCo rozumiesz przez "bliższe współczesności"? Choć akcja Opowieści jest umiejscowiona w latach 60-tych, to nie ma tam nic archaicznego i niewspółczesnego ;)\nEscritora 8 kwietnia 2011 22:05\na ja się zapewne zabiorę :) Podobają mi się takie ,,gryzmoły '':)\nRudzielec 8 kwietnia 2011 23:24\nOooo słynny Szekspir. Któż o nim nie słyszał;)\nBardzo chciałabym przeczytać ''Sen nocy letniej'', bo jak narazie dane mi było tylko przeczytanie 'Romea i Julii'';) A Szekspira mimo wszystko bardzo cenie.\nAnonimowy 9 kwietnia 2011 05:56\nCiesze się, że zamierzasz przeczytać Wiedźmina. W przybliżeniu jest to książka pełna fantastyki o najemniku, który zabija potwory w obronie ludzi i sprzeciwia się swojemu przeznaczeniu. ;) Today1.blog.onet.pl\nLena173 9 kwietnia 2011 21:02\nA mnie ostatnimi czasy ciągnie do klasyki ;) Co prawda na tym 'ciągnięciu', jak na razie się kończy ale nie tracę nadziei, że niedługo w końcu się za to zabiorę ;)\nAnonimowy 9 kwietnia 2011 22:38\nSerdecznie Ci polecam książkę i życzę, aby miała okazję ją przeczytać. Dobra zabawa gwarantowana. Today1.blog.onet.pl\nAgata 10 kwietnia 2011 09:59\nJa osobiście bardzo polubiłam Szekspira i dramaty. Podobało mi się, że jest podział na role. Wtedy moja wyobraźnia pracowała na pełnych obrotach ;)\nMówisz, że sen w literaturze wybrałaś? ;D Noo kobito szalejesz!;) Cóż mogę powiedzieć? Chyba tylko POWODZENIA i połamania pióra :)\nLuna 10 kwietnia 2011 15:19\n"Romeo i Julię" czytałam i od jakiegoś czasu mam ochotę na inne dzieła Szekspira. "Sen nocy letniej" to idealny kandydat- kiedyś na pewno sięgnę. :)\nInnamorato 10 kwietnia 2011 15:33\nJak weszłam na twoją stronę i zobaczyłam najświeższą recenzję to aż zaplułam ekran laptopa. 'Sen Nocy Leniej' mnie prześladuje miałam go przeczytać na zajęcia z literatury , ale tego nie zrobiłam . Teraz to już na pewno sięgnę po tą książkę. Czekam na kolejną recenzję.\nDomi 10 kwietnia 2011 17:30\nAle miło to zobaczyć Szekspira :) Gdyby nie fakt, że pożyczyła mi tę książkę Babcia, to pewnie bym po nią w ogóle nie sięgnęła... 30 zł piechotą nie chodzi, nie warto :)\nAla 10 kwietnia 2011 18:05\noj, dlaczego? te historie są naprawdę wspaniałe! wciągające, zabawne, niesamowicie ciekawe i nietuzinkowe. Nie ma co się obawiać Tokarczuk, mówię, bo sama sięgałam po nią z lekką obawą, ale jej język mnie niezwykle ujął.\nA co do Szekspira, to ja nie zaliczam się do jego fanów, niestety. Zupełnie nie podzielam fenomenu "Romea i Julii"- nie ujęła mnie, po prostu, znam miliard lepszych, bardziej romantycznych, czarujących książek.\nTo nie znaczy oczywiście, że nie sięgnę po "Sen nocy letniej", bo chcę się przekonać czy moje wyobrażenie na temat Szekspira nie jest czasem mylne. Odezwę się jak przeczytam i powiem czy mój sposób oceny pana Williama się zmienił ;)\nScathach 10 kwietnia 2011 21:39\nSzekspira darzę miłością bezwarunkową, zwłaszcza w przekładzie Barańczaka.\nAnonimowy 11 kwietnia 2011 01:19\nMroczniejsze? No to muszę koniecznie sięgnąć po kolejne tomy ;) Today1.blog.onet.pl\nBookEater 11 kwietnia 2011 09:59\nniestety za dramatami nie przepadam ;( Może to się kiedyś zmieni... Słyszałam że Sen Nocy Letniej jest naprawdę dobry...\nDominika Anna 11 kwietnia 2011 13:51\nczytałam :) podobał mi się, ale ja także lubię dramaty :)\nUpiornyGroszek 11 kwietnia 2011 19:52\nUwielbiam klasykę jak i Szekspira ;) Z pewnością sięgnę po ten tytuł w bliższej lub dalszej przyszłości :)\nPowodzenia na maturze ;)\naniusiaczek92 12 kwietnia 2011 05:41\nDramaty czyta się szybko i przyjemnie ;) No dobra... czasem znajdzie się jakieś badziewie, ale na ogół tak właśnie jest :P Akurat tej książki Szekspira nie czytałam, ale miałam okazję widzieć inscenizację, która mi się w miarę podobała - nie mam nic do zarzucenia fabule, ale wykonaniu już tak ;D Myślę, że kiedyś nadrobię nieznajomość książek Szekspira, ale żeby nie było, to czytałam jego "podstawowe" dzieła :P\nLadyBoleyn 12 kwietnia 2011 21:43\nSzekspira oczywiście kojarzę i niedawno nawet czytałam "Makbeta". Jednak nie przepadam za stylem tego pisarza i nieszczególnie podchodzą mi jego teksty. ;)\nRewelacyjna recenzja. ^\nPatrycja 13 kwietnia 2011 15:40\nUwielbiam "Romeo i Julia", ale nie sądzę bym jeszcze wzięła się za dramaty. ALe twoja recenzja jest świetna ;)\nOstatnia piosenka (The Last Song)\nAlyson Noël - Błękitna godzina\nAlyson Noël - Ever\nCharles Martin - Kiedy płaczą świerszcze + wyniki ...\nRamona i Beezus (Ramona and Beezus)\nStosik biblioteczny na wiosnę\nDan Brown - Zwodniczy punkt


O konferencji - Konferencja - Substancje niebezpieczne pod kontrolą\nCelem głównym konferencji organizowanej w ramach europejskiej kampanii informacyjnej 2018 – 2019 pn. „Substancje niebezpieczne pod kontrolą” jest dostarczenie wiarygodnych informacji na temat zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych substancji chemicznych w miejscu pracy oraz podniesienie poziomu świadomości w zakresie ograniczania ryzyka stwarzanego przez te substancje.\nInformowanie pracowników o ryzyku związanym z substancjami niebezpiecznymi – skuteczne zarządzanie substancjami niebezpiecznymi w miejscach pracy jest możliwe tylko wtedy, gdy wszyscy pracownicy w przedsiębiorstwie są dobrze poinformowani o zagrożeniach i środkach zapobiegawczych oraz uczestniczą w procesie oceny ryzyka.\nInformowanie, że w środowisku pracy mogą na pracownika oddziaływać substancje niebezpieczne, które nie są powszechnie znane i identyfikowane. Ze względu na niezrozumienie różnicy między „niebezpiecznymi substancjami” a chemikaliami, wielu pracodawców i pracowników może wierzyć, że temat kampanii ich nie dotyczy, ponieważ nie zajmują się „chemią”. Jednak wiele niebezpiecznych substancji, takich jak np. spaliny silników wysokoprężnych, opary spawalnicze i pyły, jest generowanych podczas procesu pracy. Zakres problemu może być zatem niedoceniony, w wyniku koncentrowania się tylko na niektórych niebezpiecznych substancjach, np. syntezowanych chemikaliach.\nWskazanie, że ilość substancji chemicznych w środowisku pracy jest wciąż bardzo duża. W społeczeństwie funkcjonuje niewłaściwe przekonanie, że użycie niebezpiecznych substancji zmniejszyło się. Chociaż prawdą jest, że – z uwagi na inicjatywy polityczne, ustawodawstwo, presję publiczną i działania ze strony przedsiębiorstw / partnerów społecznych – znacząco zmniejszono wiele znanych szkodliwych ekspozycji (np. azbest, rtęć), istnieje wiele mniej znanych substancji niebezpiecznych, obecnych w wielu miejscach pracy. Kampania ma na celu dostarczenie wiedzy i wspieranie zarządzania nimi oraz wymianę dobrych praktyk.\nPolitechnika Opolska – Wydział Inżynierii Produkcji i Logistyki\nSzczegółowy spis patronów i partnerów znajduje się na stronie Patroni i Partnerzy.\nPrawa autorskie © 2021 Konferencja - Substancje niebezpieczne pod kontrolą\tPolityka prywatności


Premier po wypadku w Katowicach: chcemy zwiększyć częstotliwość badań kierowców - Biznes i Styl\nSłużby na miejscu śmiertelnego wypadku u zbiegu ulic Mickiewicza i Stawowej w ścisłym centrum Katowic, 31 bm. Fot. Hanna Bardo/PAP\nChcemy zwiększyć częstotliwość badań kierowców autobusów; trzeba zaostrzyć przepisy i&nbspna pewno do tego doprowadzimy - powiedział w&nbspponiedziałek premier Mateusz Morawiecki pytany, czy rząd planuje zmiany w&nbspprawie po wypadku z&nbspudziałem kierowcy autobusu w&nbspKatowicach.\nW&nbspsobotę w&nbspKatowicach 31-letni kierowca autobusu przejechał 19-latkę, mężczyzna usłyszał zarzut zabójstwa, a&nbsptakże zarzuty usiłowania zabójstwa dwóch innych osób, które były na torze jazdy autobusu. Podejrzany zaprzecza, by świadomie kogoś przejechał i&nbspwskazuje, że sam czuł się zagrożony.\nPremier był pytany na konferencji prasowej, czy po tych wydarzeniach w&nbspKatowicach rząd rozważa zmiany w&nbspprzepisach np. zaostrzenie egzaminów dla kierowców zawodowych lub rozszerzenie i&nbspzwiększenie częstotliwości testów psychologicznych.\nMorawiecki zaznaczył, że już w&nbspprzeszłości np. w&nbspWarszawie były wypadki, kiedy były wątpliwości, czy kierowcy nie prowadzili pod wpływem jakichś środków.\n"Chcemy zwiększyć częstotliwość badań, pamiętajmy, że kierowcy autobusów podlegają różnym miastom, władzom miejskim, jednak przepisy, które chcemy wprowadzić będą obowiązywały wszystkich (...). Niestety trzeba zaostrzyć przepisy w&nbsptym zakresie i&nbspna pewno do tego doprowadzimy" - zapowiedział Morawiecki.\nSzef rządy był również pytany o&nbspnowelizację Kodeksu karnego, który przewiduje możliwość konfiskaty samochodu pijanego kierowcy.\n"Będziemy się starali, żeby rozpocząć procedowanie tej ustawy już teraz, tak aby jak najszybciej, jeszcze w&nbsptym roku weszła ona w życie" - powiedział Morawiecki.\nW środę rząd w&nbsptrybie obiegowym przyjął projekt noweli Prawa o&nbspruchu drogowym, który zakłada m.in. powiązanie wysokości stawek ubezpieczeń komunikacyjnych z&nbspliczbą punktów karnych i&nbsprodzajem popełnianych wykroczeń. Dodatkowo punkty będą kasowane dopiero po upływie dwóch lat od dnia zapłaty grzywny. W&nbspprzypadku wykroczeń drogowych maksymalna wysokość grzywny wzrośnie z&nbsp5 tys. do 30 tys. zł. Do 5 tys. zł, a&nbspw przypadku zbiegu wykroczeń do 6 tys. zł, zwiększy się także wysokość grzywny, którą nałożyć można w&nbsppostępowaniu mandatowym.


Lamborghini zapowiedziało Aventadora Super Veloce | Autokult.pl\nWłoski producent przedstawił pierwszą zapowiedź swojego nowego modelu.\nNa razie Lamborghini nie zdradza szczegółów. Nie podaje nawet jaki model planuje pokazać w Genewie. Na filmie widzimy jednak wnętrze należące do Aventadora, a pomiędzy scenami przewija się litera S, stylizowana w sposób charakterystyczny dla modeli SV.\nNissan 370Z NISMO! Volkswagen Saveiro Surf – idealny na plażę Terenówka rozbiła mu auto. Po wypadku kupił identycznego starego mercedesa FIA vs. FOTA - to jeszcze nie koniec! Panda Abarth okiem fana, czyli mały Fiat na ostro Opel Adam od Bryana Adamsa Nowe auto McLarena ujawnione? Ile musimy (prze)płacić za hybrydowego Touarega? Renault przyznaje, że ich silniki nie są zdolne do wygrywania Honda Civic z centralnie umieszczonym V6. Właściciel wymyślił genialną historię Kahn Design Vengeance ujawniony! Corvetta na rzecz ofiar katastrofy w Haiti