IV SA/Wr 525/13, Rozpoznanie choroby zawodowej. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu\nOpublikowano: LEX nr 1466018\nIV SA/Wr 525/13\nRozpoznanie choroby zawodowej.\nWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia (...), nr (...) w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę.\nZaskarżoną decyzją z dnia (...), nr (...) D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.), art. 2351 i art. 2352 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. poz. 662), jak również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Z. K. (dalej: skarżący) od decyzji nr (...) Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia 10 grudnia 2012 r. o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) u skarżącego - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.\nW uzasadnieniu wskazał, że skarżący pracował w: (...) S.A. - Oddział Zakłady Górnicze "(...)" w K. w okresie:\n- od 31 sierpnia 1982 r. do 28 lutego 1995 r. jako ślusarz mechanik maszyn i urządzeń górniczych pod ziemią (w narażeniu na hałas),\n- od 1 marca 1995 r. do 31 lipca 1998 r. młodszy górnik operator samojezdnych maszyn górniczych pod ziemią (w narażeniu na hałas),\n- od 1 sierpnia 1998 r. do 31 stycznia 2003 r. jako ślusarz mechanik maszyn i urządzeń górniczych pod ziemią (w narażeniu na hałas),\n- od 1 lutego 2003 r. do 31 sierpnia 2003 r. jako próbkobiorca pod ziemią (w narażeniu na hałas),\n- od 1 września 2003 r. do 27 stycznia 2010 r. jako ślusarz mechanik maszyn i urządzeń górniczych pod ziemią (w narażeniu na hałas),\nobecnie pobiera świadczenie emerytalne.\nNa skutek zgłoszenia dokonanego przez skarżącego zostało wszczęte dnia 18 maja 2012 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. postępowanie w sprawie choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21) u skarżącego.\nD. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w L. dnia 7 września 2012 r. wydał orzeczenie lekarskie nr (...) o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21) u skarżącego. Swoje stanowisko uzasadnił tym, że wykonane aktualnie w Ośrodku kilkakrotne badania audiometrii tonalnej, impedancyjnej, próby SISI, Webera, konsultacje laryngologiczne wykazały u skarżącego obustronny niedosłuch o charakterze ślimakowym manifestujący się podwyższeniem progu słuchu o wielkości 33,3 dB dla ucha prawego i 38,3 dB dla ucha lewego. Audiogramy są zgodne. Badanie tympanometryczne jest typu A. Ośrodek podał, że dla rozpoznania ubytku słuchu pochodzenia zawodowego, wymagane jest poza potwierdzeniem wieloletniego narażenia zawodowego na ponadnormatywny hałas, stwierdzenie obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz. Wielkość stwierdzonego niedosłuchu nie spełnia klinicznych kryteriów wymaganych dla rozpoznania choroby zawodowej.\nSkarżący nie zgodził się z powyższym orzeczeniem lekarskim i złożył wniosek o przeprowadzenie ponownych badań w jednostce orzeczniczej II stopnia diagnostycznego. Badanie te przeprowadził Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który w dniu (...) wydał orzeczenie lekarskie nr (...) o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21) u pana skarżącego. Jednostka orzecznicza II stopnia diagnostycznego w wydanym orzeczeniu podała, że w trakcie obecnej hospitalizacji badaniem otoskopowym stwierdzono błony bębenkowe matowe. Podwyższenie progu słuchu obliczone jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz wynosi: dla uch prawego - 31,33 dB, dla ucha lewego -31,32 dB. Wykonana aktualnie audiometria tonalna (powtarzalna) wykazuje przebieg krzywych progowych typowy dla niedosłuchu odbiorczego obustronnie, z płaskim przebiegiem krzywych progowych. Przeprowadzone próby lokalizacyjne: próba SISI (subiektywna) - obustronnie bez cech lokalizacji ślimakowej, objaw Metza (obiektywny) - obustronnie nie potwierdza ślimakowej lokalizacji, test zanikania odruchu mięśnia strzemiączkowego - obustronnie w granicach normy. (...) Stwierdzony na podstawie aktualnie przeprowadzonej diagnostyki audiologicznej stan narządu słuchu u pacjenta nie spełnia kryteriów określonych w wykazie chorób zawodowych, ze względu na wielkość ubytku słuchu, obustronnie poniżej 45 dB (...) Podsumowując podała, że brak jest podstaw do rozpoznania u badanego choroby zawodowej narządu słuchu.\nW tej sytuacji na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie, jak i w oparciu o opinie jednostek orzeczniczych, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w dniu (...) wydał decyzję nr (...) o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21) u skarżącego.\nOd powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie podnosząc, że warunki pracy przyczyniły się do powstania choroby zawodowej. f\nOrgan II instancji - D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia 9 stycznia 2013 r. zwrócił się do jednostek orzeczniczych wydających orzeczenia lekarskie w sprawie o wyjaśnienie rozbieżności zawartych w wydanych orzeczeniach lekarskich w zakresie rodzaju rozpoznanego u skarżącego niedosłuchu oraz jego wielkości.\nW odpowiedzi D. Państwowy Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w L. pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. poinformował, że zgodnie z protokołem unifikacyjnym Europejskiej Federacji Towarzystw Audiologicznych (EFAS) progi słuchu w powtarzalnych badaniach audiometrycznych tonalnych są wiarygodne, jeżeli odchylenia standardowe pomiarów przewodnictwa powietrznego nie przekraczają 3-7 dB, a kostnego 4-10 dB. Dopuszczalne odchylenia standardowe dla rozstępu pomiędzy progiem powietrznym i kostnym powinno zawierać się w granicach 5-8 dB. Stwierdzony w badaniach audiometrii tonalnej wykonanej w Ośrodku niedosłuch manifestujący się podwyższeniem progu słuchu o wielkości 33,3 dB dla ucha prawego i 38,3 dB dla ucha lewego, a stwierdzone w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. 31,33 dB dla ucha prawego i 31,32 dB dla lewego wymagania EFAS spełnia. Istotne jest także to, że badania pomimo, iż wykonane były na różnym sprzęcie są powtarzalne. Wskazanie w Ośrodku niedosłuchu o charakterze ślimakowym, a w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. czuciowo-nerwowego spełnia kryteria definicji choroby zawodowej wskazanej w pozycji 21 wykazu chorób zawodowych. Podstawą braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w obu jednostkach była wielkość niedosłuchu. nie jego charakter.\nW odpowiedzi na powyższe pismo organu, Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. poinformował, że wyniki badań audiometrycznych wykonywanych u tego samego pacjenta w różnych odstępach czasowych mogą różnić się między sobą w zakresie wielkości stwierdzonych ubytków słuchu. Audiometria tonalna jest badaniem subiektywnym - na jego wynik mają wpływ takie czynniki jak ogólna dyspozycja zdrowotna pacjenta (fizyczna i psychiczna) w dniu badania oraz współpraca ze strony osoby badanej w trakcie jego wykonywania. Różnice rzędu kilku decybeli są dopuszczalne i można przyjąć, iż mieszczą się one w granicach błędu tej metody. Podczas badań w DWOMP - Oddział w L. stwierdzono podwyższenie progu słuchu o wielkości 33,3 dB dla ucha prawego i 38,3 dB - dla ucha lewego. Natomiast w trakcie badań przeprowadzonych w Instytucie podwyższenie progu słuchu w kolejnych badaniach wynosiło odpowiednio: 33 dB; 31 dB - dla ucha prawego i 32 dB; 31 dB - dla ucha lewego. Uzyskano dobrą powtarzalność wyników. Wykonane w Instytucie próby lokalizacyjne: SISI (próba nadprożowa subiektywna) oraz objaw Metza tj. objaw wyrównania głośności (obiektywny) - nie potwierdziły obustronnie lokalizacji ślimakowej uszkodzenia słuchu u skarżącego. Rozpoznano niedosłuch czuciowo-nerwowy obustronnie. Instytut wskazał, że trudno mu z oczywistych względów odnosić się do wyników prób lokalizacyjnych przeprowadzonych w DWOMP - Oddziale w L. Jednak należy podkreślić, że obydwie jednostki uprawnione do orzekania w zakresie chorób zawodowych wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej ze względu na niespełnienie kryterium wielkości ubytku słuchu (obustronnie poniżej 45 dB), w sposób jednoznaczny zdefiniowanego w wykazie chorób zawodowych.\nW tej sytuacji D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., rozpoznając odwołanie wskazał, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego muszą być spełnione łącznie, jak to wynika w art. 235 i art. 2352 Kodeksu pracy oraz § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, trzy warunki:\n'1 choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych,\nchoroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy albo sposobem wykonywania pracy,\nwystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych musi nastąpić w okresie ustalonym w załączniku do ww. rozporządzenia.\nOrgan odwoławczy wskazał, że w przypadku skarżącego dochodzenie sanitarno-epidemiologiczne wykazało, że wykonując swoje obowiązki zawodowe narażony był na hałas. Odnośnie klinicznych podstaw do rozpoznania choroby zawodowej organ ten stwierdził, że placówki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w Lubinie oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. na podstawie wyników przeprowadzonych badań, nie rozpoznały u skarżącego choroby zawodowej pod postacią obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21).\nOrgan odwoławczy wskazał, że w przypadku choroby zawodowej ujętej w punkcie 21 wykazu chorób zawodowych do rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, prawodawca wprowadził w definicji jednostki chorobowej dwa kryteria, których tylko łączne spełnienie pozwala w świetle prawa na rozpoznanie i stwierdzenie choroby zawodowej. Po pierwsze prawodawca określił charakter schorzenia - jego rodzaj, tj. obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowany hałasem; po drugie określona została wielkość tego ubytku - podwyższenie progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz. W przedmiotowej sprawie pierwszy warunek został spełniony, tj. rozpoznano charakter schorzenia wskazany w ww. decyzji. Organ zauważył, że każda z upoważnionych placówek wskazuje na odmienny jego charakter (jednostka I stopnia określiła go jako niedosłuch o charakterze ślimakowym, a jednostka II stopnia jako czuciowo-nerwowy), niemniej jednak oba typy są wymienione przez prawodawcę, a zatem spełniają wymagania pierwszego z kryteriów definicji choroby zawodowej ujętej w pozycji 21 ww. wykazu.\nNiemniej jednak w przedmiotowej sprawie drugi z koniecznych z warunków definicji nie został spełniony, tzn. wielkość ubytku słuchu nie odpowiada minimalnym wymaganiom przedstawionym przez prawodawcę. Jak wskazały bowiem jednostki orzecznicze wydające orzeczenia lekarskie w sprawie, rozpoznane u skarżącego schorzenie nie spełnia definicji choroby zawodowej ze względu na brak spełnienia kryterium określonego w poz. 21 wykazu chorób zawodowych - konieczność osiągnięcia wielkości ubytku słuchu co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz. W przypadku skarżącego wielkość ta została ustalona na odpowiednio 33.3 dB (jednostka I stopnia) i 31 dB (jednostka II stopnia). Jak wskazały jednostki orzecznicze, w metodologii wykonanych badań dopuszczalna jest rozbieżność w wielkości 3-7 dB, a zatem nawet gdyby uwzględnić te wartości, to wielkość ubytku w dalszym ciągu nie osiągałaby wymaganego prawem minimalnego progu.\nOrgan odwoławczy wskazał, że nie każde schorzenie, nawet gdy pozostaje w związku ze szkodliwymi warunkami pracy, może być zakwalifikowane jako choroba zawodowa, tak jak nie zawsze szkodliwe warunki pracy prowadzą do tego wyniku. Przedmiotem badania organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych jest więc charakter schorzenia w kontekście jednostki chorobowej wymienionej w wykazie chorób zawodowych, warunki pracy w świetle narażenia na powstanie tej choroby oraz związek przyczynowy między chorobą zawodową, a tymi warunkami (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 896/10). Zatem schorzenie skarżącego mimo jego pracy w warunkach, które mogą doprowadzić do powstania zawodowego uszkodzenia słuchu, z wyżej wskazanych przyczyn nie może zostać uznane w świetle prawa za chorobę zawodową.\nOdnosząc się do twierdzeń zawartych w odwołaniu organ odwoławczy wyjaśnił, że nie kwestionuje występowania narażenia zawodowego na hałas. Wskazał jednak, że kluczową kwestią rozpatrywanej sprawy choroby zawodowej, jak wskazano wyżej, jest brak rozpoznania klinicznego przez jednostki orzecznicze wydające opinie lekarskie w sprawie ze względu na zbyt małe uszkodzenie narządu słuchu. Podał także, że powołane przez skarżącego w odwołaniu orzeczenia sądów zostały wydane w innym stanie prawnym, tj. w okresie obowiązywania rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, w którym prawodawca nie określił wielkości ubytku słuchu upoważniającego do rozpoznania choroby zawodowej. Przedmiotowa sprawa prowadzona jest natomiast w oparciu o odmienne regulacje prawne, tj. m.in. rozporządzenie z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, w związku z czym powołane przez skarżącego orzecznictwo sądowo-administracyjne nie odnosi się do obecnego stanu prawnego. Z tych też przyczyn wskazania w nich zawarte dotyczące rozpatrywanej jednostki chorobowej nie mogą być przez organ uwzględnione.\nOrgan odwoławczy dodał, że wydana przez niego decyzja pozostaje w zgodzie z linią orzeczniczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Powołał się przy tym na wyrok tego Sądu w sprawie sygn. akt III SA/Wr 690/06, zgodnie z którym: "bez opinii uprawnionych placówek służby zdrowia, bądź sprzecznie z nimi, organ administracji nie może we własnym zakresie dokonywać rozpoznania choroby zawodowej."\nOrgan odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 80 k.p.a. dokonał oceny materiału dowodowego z punktu widzenia wszystkich przesłanek dotyczących choroby zawodowej, w tym także orzeczeń lekarskich, które są opinią w rozumieniu art. 84 k.p.a. podlegającą weryfikacji, tak jak każdy inny dowód w sprawie. Stwierdził, że orzeczenia wydane w przedmiotowym postępowaniu i uzupełnione stosownymi opiniami zostały poprzedzone analizą zgromadzonej dokumentacji, są w jego ocenie obiektywne, przekonujące oraz wyczerpująco uzasadnione i wyjaśniają wszelkie wątpliwości.\nW skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący podtrzymał zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu a ponadto podał, że swoje odwołanie wnosi na podstawie wyroku Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2002 r., z którego wynika, że uszkodzenie słuchu jest chorobą zawodową. O tym, czy schorzenie jest chorobą zawodową, decyduje związek przyczynowy między tym schorzeniem i warunkami pracy, a nie stopień jego zaawansowania. Nawet niewielkie uszkodzenie słuchu kwalifikuje się, jako choroba zawodowa. Sąd Najwyższy pokreślił ponadto, że biegły lekarz nie jest od interpretacji prawa. Należy do niego natomiast ocena związku między schorzeniem a rodzajem pracy Podobny wyrok Sąd ten wydał w dniu 4 czerwca 1998 r. sygn. akt III RN 36/98, w analogicznej sprawie, także dotyczącej kolejarza, który doznał upośledzenia słuchu do 30 dB w uchu lepiej słyszącym. Sąd Najwyższy uznał, że jest to choroba zawodowa.\nSkarżący podniósł, że obie instytucje, w których był badany, potwierdziły, że w jego przypadku narażenie na hałas trwało przez 28 lat, ubytek słuchu wynosi dla ucha prawego 33, 33 dB, a dla ucha lewego 38, 32 dB. Dodał również, że urządzenia, na których wykonywano badania, nie posiadały certyfikatów Unii Europejskiej, więc mogą różnić się nie tylko wyniki tych badań, ale i skala błędów tych urządzeń. Podniósł, że Polska jest członkiem Unii Europejskiej, więc obowiązują także przepisy unijne.\nSkarżący dodał, że tak długi okres narażenia na hałas uszkodził mi nie tylko słuch, ale i układ nerwowy. Odczuwa szum w uszach, a niektórych dźwięków nie jest w stanie słuchać.\nW odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do uwag skarżącego dotyczących braku odpowiedniego oznakowania urządzeń, na których były wykonywane badania organ podał, że może jedynie wskazać, że upoważnione do wykonywania badań placówki ochrony zdrowia działają niezależnie od Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Placówki te, jako podmioty lecznicze podlegają niezależnej kontroli jednostek nadzorczych.\nSkarga podlegała oddaleniu jako pozbawiona uzasadnionych podstaw.\nW ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.\nWskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 owego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika natomiast, że w wojewódzki sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ten stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, ewentualnie stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach. Z powyższego jednoznacznie wynika, że zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa materialnego lub procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd ten nie posiada uprawnień do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy.\nNiezależnie od powyższego zauważyć należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest wszechstronna, wykraczająca poza granice zarzutów skargi kontrola legalności zaskarżonej decyzji w kontekście jej zgodności z prawem materialnym i prawem procesowym.\nDokonując oceny zaskarżonej decyzji w sposób określony wyżej powołanymi przepisami prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie stwierdził, by zaskarżona decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. naruszała przepisy prawa materialnego, bądź przepisy postępowania administracyjnego, a tym samym, by istniały w sprawie podstawy z wyżej powołanych przepisów prawa do uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego wydanych w sprawie decyzji administracyjnych.\nSąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w całości podzielił dokonane przez organy administracyjne ustalenia faktyczne i rozważania prawne. W ocenie Sądu ustalenia te są wyczerpujące, prawidłowe i wystarczające w świetle przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną rozpoznania sprawy dla jej prawidłowego rozstrzygnięcia, a wydane w sprawie decyzje zaskarżonej treści w niczym nie naruszają przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia sprawy.\nPrzedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia (...), którą to decyzją organ ten, powołując się na art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.), art. 2351 i art. 2352 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. poz. 662), jak również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji nr (...) Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia (...) o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) u skarżącego - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.\nPowołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepis art. 2351 Kodeksu pracy stanowi, że za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych (art. 2352 Kodeksu pracy).\nZgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt IV SA/GL 876/09 (lex 577707): "Choroba zawodowa jest pojęciem prawnym oznaczającym zachorowanie, które pozostaje w związku przyczynowym z pracą. Przyczyną ją wywołującą jest tylko i wyłącznie sama praca, jej rodzaj, charakter i warunki jej wykonywania. Z tego powodu choroby zawodowe są przewidywalne, a owe przewidywalne uszkodzenia zdrowia zostały ujęte w tzw. wykazie chorób zawodowych."\nNa podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 237 Kodeksu pracy Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), które w związku z treścią § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 662) ma zastosowanie do postępowania toczącego się w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią owego § 2, do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, dotyczących zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych, stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 18 maja 2012 r.\nZgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim wyspecjalizowanych jednostek diagnostycznych powołanych do rozpoznawania chorób zawodowych, wymienionych w § 5 tego rozporządzenia, oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika.\nTrafnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zauważa organ odwoławczy, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego muszą być spełnione łącznie, jak to wynika w art. 2351 i art. 2352 Kodeksu pracy oraz § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, trzy warunki:\nchoroba musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy albo sposobem wykonywania pracy,\nZ prawidłowych ustaleń poczynionych w sprawie wynika, że przeprowadzone w dochodzenie sanitarno-epidemiologiczne wykazało, że wykonując swoje obowiązki zawodowe skarżący narażony był na hałas. Orzekające w sprawie placówki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w L. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu na podstawie wyników przeprowadzonych badań, nie rozpoznały jednak u skarżącego choroby zawodowej pod postacią obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz, wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych do powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.\nTrafnie organ odwoławczy wskazał, że w przypadku choroby zawodowej ujętej w punkcie 21 ww. wykazu chorób zawodowych prawodawca wprowadził do definicji ww. jednostki chorobowej dwa kryteria, których tylko łączne spełnienie pozwala w świetle prawa na rozpoznanie i stwierdzenie choroby zawodowej. Po pierwsze, określił charakter schorzenia - jego rodzaj, tj. obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowany hałasem; po drugie, określił też wielkość tego ubytku - podwyższenie progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz.\nW świetle powyższego przyjąć należy, że poziom ubytku słuchu określony w chorobie zawodowej wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, jest elementem normatywnym tej choroby zawodowej. Poziom ubytku słuchu stanowi składową pojęcia choroby zawodowej narządu słuchu. (por. też wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 853/12 (por. też https://cbois.nsa.gov.pl).\nZ prawidłowych ustaleń faktycznych sprawy wynika, że pierwszy warunek choroby zawodowej narządu słuchu został spełniony, tj. rozpoznano u skarżącego charakter schorzenia, o jakim mowa w ww. przepisie prawa. Wprawdzie każda z upoważnionych do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednostek orzeczniczych wskazała na odmienny charakter schorzenia, to jednak oba typy tego schorzenia, jak to trafnie zauważa organ decyzyjny są wymienione w ww. przepisie prawa. Jednostka I stopnia określiła schorzenie jako niedosłuch o charakterze ślimakowym, a jednostka II stopnia jako czuciowo-nerwowy. Oba typy tego schorzenia spełniają zatem wymagania pierwszego z kryteriów definicji choroby zawodowej ujętej w pozycji 21 ww. wykazu.\nTranie jednak zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, że drugi z koniecznych z warunków definicji choroby zawodowej narządu słuchu nie został w sprawie spełniony, tj. wielkość ubytku słuchu nie odpowiada minimalnym wymaganiom określonym w ww. przepisie prawa. Z orzeczeń wydanych w sprawie przez upoważnione do tego placówki diagnostyczne wynika, że rozpoznane u skarżącego schorzenie nie spełnia definicji choroby zawodowej ze względu na brak spełnienia kryterium określonego w poz. 21 wykazu chorób zawodowych, to jest konieczność osiągnięcia wielkości ubytku słuchu co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz. W przypadku skarżącego wielkość ta została ustalona na odpowiednio 33.3 dB (jednostka I stopnia) i 31 dB (jednostka II stopnia). Jednostki orzecznicze wskazały w toku postępowania odwoławczego na żądanie organu II instancji, że w metodologii wykonanych badań dopuszczalna jest rozbieżność w wielkości 3-7 dB, a zatem nawet gdyby uwzględnić te wartości, to wielkość ubytku w dalszym ciągu nie osiągałaby wymaganego prawem minimalnego progu.\nTrafnie organ odwoławczy zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że nie każde schorzenie, nawet gdy pozostaje w związku ze szkodliwymi warunkami pracy, może być zakwalifikowane jako choroba zawodowa, tak jak nie zawsze szkodliwe warunki pracy prowadzą do tego wyniku. Przedmiotem badania organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych jest charakter schorzenia w kontekście jednostki chorobowej wymienionej w wykazie chorób zawodowych, warunki pracy w świetle narażenia na powstanie tej choroby oraz związek przyczynowy między chorobą zawodową, a tymi warunkami. Dodać należy, że w świetle\nZgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że zdiagnozowane u skarżącego schorzenie, mimo jego pracy w warunkach, które mogą doprowadzić do powstania zawodowego uszkodzenia słuchu, z wyżej wskazanych przyczyn nie może zostać uznane w świetle prawa za chorobę zawodową.\nNiekwestionowaną okolicznością w sprawie jest występowanie w przypadku skarżącego narażenia zawodowego na hałas. Zasadniczą jednak kwestią w sprawie jest brak rozpoznania klinicznego przez jednostki orzecznicze wydające opinie lekarskie w sprawie ze względu na zbyt małe uszkodzenie narządu słuchu.\nZauważyć należy, że powołane przez skarżącego zarówno w odwołaniu, jak i w skardze orzeczenia sądów zostały wydane w innym stanie prawnym, tj. w okresie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.), w którym nie określono wielkości ubytku słuchu upoważniającego do rozpoznania choroby zawodowej. Sprawa niniejsza rozpoznawana jest natomiast na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, w którym wielkość ubytku słuchu określono w definicji choroby zawodowej narządu słuchu. Powołane w tej sytuacji przez skarżącego orzecznictwo sądów, jako nie odnoszące się do obowiązującego obecnie stanu prawnego, nie mogło odnieść zamierzonego skutku.\nW świetle powyższego decyzję zaskarżonej treści uznać należy za prawidłową. W niczym bowiem nie narusza ona zarówno prawa materialnego, jak i przepisów postępowania mających zastosowanie w niniejszej sprawie.\nPodkreślenia wymaga, że wydane w sprawie orzeczenie lekarskie jednostki właściwej do rozpoznania chorób zawodowych ma charakter opinii biegłego, którą organ prowadzący postępowanie jest związany. Organ prowadzący sprawę, której przedmiotem jest istnienie podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, nie jest uprawniony do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Związanie organu wydanym przez uprawnioną jednostkę orzeczniczą orzeczeniem w sprawie chorób zawodowych wynika z tego, że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organy administracji są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, że rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich (por. wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 1078/06 (https://cbois.nsa.gov.pl).\nSkoro zatem wydane w sprawie decyzje administracyjne w niczym nie naruszają prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, w związku z czym podlegała ona oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.


Trasy Liege-Bastogne-Liege i Fleche Wallonne 2020 - Rowery.org\nHome / Wiadomości / Trasy Liege-Bastogne-Liege i Fleche Wallonne 2020\nautor: Paweł Gadzała :: 21 stycznia 2020, 13:55@8aldwin\nAmaury Sport Organisation (ASO) zaprezentował tegoroczne trasy Fleche Wallonne i Liege-Bastogne-Liege. Te nie uległy większym zmianom w stosunku do roku 2019, kosmetyczne zmiany wprowadzono na finałowej pętli trasy Fleche Wallonne.\nStrzała Walońska i Liege-Bastgogne-Liege odbędą się kolejno 22 kwietnia (środa) i 26 kwietnia (niedziela). Wyścigi kobiet zaplanowano na kilka godzin przed rywalizacją mężczyzn, a obie imprezy zakończa się odpowiednio w Huy i w centrum Liege.\nBelgijskie klasyki należą, wraz z holenderskim Amstel Gold Race, do tzw. ardeńskiego tryptyku, a wieńcząca sezon klasyków "Staruszka" to także wyścig o statusie monumentu.\nLa Fleche Wallonne (24 kwietnia)\nStrzała Walońska nie zmieni zasadniczo swojego charakteru: wszystko rozstrzygnie się na Mur de Huy, który peleton pokona trzy razy.\nNa finałowej pętli wokół miejscowości Huy wyrośnie nieznana dotąd wspinaczka pod Côte du chemin des Gueuses (1,8 km, 6,5%), która zastąpi Côte de Cherave.\nPeleton panów pokona 202 kilometry, na 30. kilometrze rozgrzewając się na Côte de Trasenster (3,3 km, 4,9%), a następnie trzykrotnie wspinając się na Côte de Ereffe (2,1 km, 5%), Côte du chemin des Gueuses i na Mur de Huy (1,3 km, 9,6%).\nOprócz 19 zespołów o statusie WorldTeam na trasie pojawią się też drugoligowe Team Direct Energie, Circus – Wanty Gobert, Alpecin-Fenix, Sport Vlaanderen-Baloise i Team Arkéa - Samsic.\nMapa trasy Strzały Walońskiej 2020\nMapa trasy Strzały Walońskiej kobiet 2020\nLa Fleche Wallonne Femmes (24 kwietnia)\nStrzała Walońska kobiet nie zmieni zasadniczo swojego charakteru: wszystko rozstrzygnie się na Mur de Huy, który peleton pokona dwa razy.\nPeleton kobiet pokona 124 kilometry, na 45. kilometrze po raz pierwszy sprawdzając się na Côte de Warre (2,2 km, 4,9%), a w finale dwa razy przejedzie pętlę z Côte d'Ereffe (2,1 km, 5%), Côte du chemin des Gueuses i Mur de Huy (1,3 km, 9,6%).\nLiege-Bastogne-Liege (26 kwietnia)\nTrasa "Staruszki" nie uległa zmianom w stosunku do roku ubiegłego. Wyścig ponownie finiszował będzie na bulwarze d’Avroy, w centrum Liege. Na trasie wyrośnie 11 podjazdów, a ostatnim z nich będzie Côte de la Roche-aux-Faucons, 15 kilometrów przed metą.\nW sumie do pokonania 256 kilometrów. Układ wspinaczek pozostanie niezmieniony, a położona na 219. kilometrze Côte de La Redoute (2 km, 8,9%) powinna odegrać znacząca rolę w formowaniu się akcji zaczepnych. W finale pozostają Côte des Forges (1,3 km; 7,8%) oraz Côte de la Roche aux Faucons (1,3 km; 11%). Z ostatniego zaznaczonego podjazdu do mety pozostanie 15 kilometrów, ale zaraz za Roche aux Faucons znajduje się jeszcze krótki podjazd Gonhis-Boncelles (1,8 km; 5,3%).\nZaproszenia otrzymały Team Direct Energie, Circus–Wanty Gobert, Alpecin-Fenix, Sport Vlaanderen-Baloise, Team Arkéa-Samsic i Wallonie Bruxelles.\nMapa trasy Liege-Bastogne-Liege Femmes 2020\nMapa trasy Liege-Bastogne-Liege 2020\nLiege-Bastogne-Liege Femmes (26 kwietnia)\nTrasa czwartej edycji belgijskiego wyścigu nie uległa zmianom w stosunku do roku ubiegłego. Panie ponownie finiszowały będą na bulwarze d’Avroy, w centrum Liege.\nNa trasie wyrośnie 5 oznaczonych podjazdów, a ostatnim z nich będzie Côte de la Roche-aux-Faucons, 15 kilometrów przed metą.\nPeleton pokona 138,5 kilometra, a po przejechaniu Côte de La Redoute (2 km, 8,9%) ominie Côte des Forges by skierować się bezpośrednio na Roche-aux-Faucons.\npowiązane:La Fleche WallonneLa Fléche Wallonne FéminineLiege-Bastogne-LiegeLiege-Bastogne-Liege Femmestrasy


W długiej kolejce do specjalisty - Stalowka.NET\nWtorek, 25 listopada 2008 r. godz. 11:41 /Aleksandra Kolasa/\nChorzy, którzy chcą dostać się do specjalisty w Stalowej Woli muszą mieć paradoksalnie wyjątkowo dobre zdrowie. Powodem takiego stanu rzeczy są kolejki, w których pacjenci muszą czekać dobrych kilka godzin zanim zostaną przyjęci przez lekarzy.\nWedług naszych czytelników, skontaktowanie się z lekarzem specjalistą w Stalowej Woli jest nie lada problemem. Postanowiliśmy udać się do stalowowolskiego szpitala, by na miejscu przekonać się, jak wygląda sytuacja. Bez trudu spotkaliśmy rozgoryczonych pacjentów, którzy od bladego świtu czekają już 5, 6 godzin. Jeśli będą mieli szczęście i anielską cierpliwość, być może jeszcze dzisiaj uda im się skontaktować z "wymarzonym" specjalistą i zdążyć przed zamknięciem gabinetu. Muszą oni jednak wziąć również pod uwagę przerwę obiadową pracowników placówki. Przerwa ta była powodem zamkniętych drzwi do jednej ze stalowowolskich poradni. Ktoś powie: lekarz też człowiek, musi jeść. Ale czy przerwa ta musi trwać godzinę, w sytuacji gdy przed gabinetem czeka tłum oczekujących? Jeżeli pacjenci dzisiaj nie zostaną przyjęci, będą musieli następnego dnia ponownie oczekiwać w szpitalnych korytarzach. W tej sytuacji nie dziwią dosyć kategoryczne sformułowania osób, które czekają w szpitalnych kolejkach: "Ten cały system jest chory"; "Jak mam iść do szpitala, to wolę sobie w łeb strzelić".\nDlaczego kolejki przed gabinetami są coraz dłuższe? Dlaczego chory nie może liczyć na natychmiastowe przyjęcie? Powodów jest wiele. Jednym, wydawałoby się priorytetowym jest zła organizacja. Są dwa sposoby rejestracji. Pierwszą formą rejestracji są codzienne zapisy, które rozpoczynają się wraz z otwarciem okienka. Drugi, zdecydowanie mniej męczący sposób, to rejestracja telefoniczna. Minusem tej formy rejestracji jest jednak to, że z powodu braku wolnych terminów, do specjalisty możemy dostać się za kilka lub nawet kilkanaście tygodni. Jeśli w najbliższym czasie ten stan rzeczy nie ulegnie zmianie, to dojdziemy do sytuacji (o ile już nie doszliśmy), w której kardiolog przyjmie pacjenta z sercowymi kłopotami za pół roku, rehabilitant zacznie uruchamiać złamaną nogę za trzy miesiące, a okulistę zobaczymy - jeżeli w ogóle zobaczymy - za cztery miesiące.\nKolejną przyczyną kolejek jest deficyt specjalistów widoczny na całym Podkarpaciu, w tym również w Stalowej Woli. "Kolejki są, były i będą. Trzeba zwiększyć ilość pieniędzy na NFZ, to być może sytuacja się zmieni. W szpitalu brakuje specjalistów, a nie ma pieniędzy na etaty. Jest za mało lekarzy i powstają kolejki" - powiedział nam Andrzej Komsa - dyrektor ds. lecznictwa z Powiatowego Szpitala Specjalistycznego w Stalowej Woli. Zapytany o to, czy nie można wprowadzić tzw. rejestracji na godziny, odpowiedział: "O tym już dawno myśleliśmy. Jednak problem polega na tym, że jeden pacjent przychodzi tylko po to, żeby powtórzyć lek - co trwa chwilę, a drugi przychodzi, by zdjąć mu gips - co trwa pół godziny." Dobrym wyjściem z sytuacji wydaje się wcześniejsza informacja ze strony pacjenta, dotycząca tego w jakim celu udaje się do specjalisty. Wówczas lekarze mogliby chociaż w przybliżeniu ustalić czas jego wizyty. Można również wprowadzić System Informatyczny Obsługi Pacjenta. System obsługuje działalność przychodni w zakresie rejestracji przyjęć do lekarzy, prowadzenia grafika przyjęć do poszczególnych gabinetów lekarskich, zarządzania dyżurami lekarskimi, rozliczania pacjentów pełnopłatnych i pacjentów ryczałtowych. Taki sposób rejestracji funkcjonuje m.in. w Szczecinie i Warszawie. Póki co, ci ze stalowowolskich pacjentów, których na to stać mogą skorzystać z wizyty prywatnej. Pozostali muszą czekać, czekać i jeszcze raz czekać.\nCzwartek, 27 listopada 2008 r. godz. 10:21\nPacjent opuszczający oddział szpitalny ma zalecenie dalszego leczenia w poradni. Okazuje się jednak, że może zarejestrować się do lekarza najwcześniej za 2-3 miesiące. To wymusza wizyty prywatne, więc mój przedmówca na forum ma rację, najpewniej o to chodzi.\nWtorek, 25 listopada 2008 r. godz. 12:38\nWłaśnie , oto chodzi LUDZIE .. prywatnie LUDZIE PRYWATNIE to cała prawda.


Wróżka Sierpnica - ezoplaneta.pl\nWróżki z miejscowości Sierpnica\nWróżka Orianna (Sierpnica )\nJako wróżka wielopokoleniowa, mogę poszczycić się bardzo wysoką sprawdzalnością moich wróżb. Pochodzę z miasta Sierpnica . Kontakt z moją babcią i ciocią wykształcił we mnie wyjątkową empatię i zdolność dostrzegania ludzkich problemów. Już w wieku dziesięciu lat potrafiłam wróżyć z kart i dzięki jasnowidzeniu widzieć bolączki ludzi po jednym tylko spojrzeniu.\nWróżka Sara (Sierpnica )\nWróżka Milagros (Sierpnica )\nWróżka Tamara (Sierpnica )\n2015-2017 ezoplaneta.pl - wróżka Sierpnica , wróżki, wróżka na telefon, wróżka callback Regulamin


fot. Mirosław Dragon 24.01.2009 Zaktualizowano 24.01.2009\nMeble Piotra Klera sprzedawane są nawet w Mołdawii i Japonii. Roczny obrót firmy wynosi 136,5 mln zł. fot. Mirosław Dragon\nwolny 27.09.2010 22:16:33\nHahahaha! ale propaganda! O jakim on basenie mówił? O tym w jego domu?(czyt. mieszkaniu socjalnym) To jest kpina i nabijanie się z ludzi, bo nigdy żaden "zwykły"pracownik tam nie mógł wejść, gdyż był to przywilej tylko dla dyrekcji i kierownictwa, które zbierało się tam na "zebraniach".\nJeżeli jest z niego taki katolik to dlaczego okrada swoich pracowników? Sorry, rodzinę, bo tak ich nazywa.\nOczywiście słowa uznania za pracowitość, ale wyrządził też ludziom wiele zła.\nTo z brakiem rotacji w firmie to też bujda, gdyż ludzie zmieniają się tam jak rękawiczki, a raczej są zmieniani przez jego "wykształcone" kierownictwo.\nrobert 16.09.2010 12:33:30\nSmutne prawdziwy dżentelmen nie chwali się kasą... kiepska promocja.... raczej propaganda\nGość 29.03.2009 12:08:56\nJak angarzowałeś się przez "rz" bez "rz"adnych skrupułów to się nie dziw...\nA tak pozatym to się zgadzam z tobą...\nGość 27.03.2009 20:53:01\nDales sie zastraszyc ?\nJa to szlem po trupach jak mnie kierownik probowal straszyc.\nI co bylo..?\nW sadzie dostal po batkach i mial zesr... mine.\nZapamietaj sobie;jestes tylko zwyklym narzedziem w pracy dla tych z gory.\nDlatego zadnych skrupulow z takimi ludzmi..\nbyły pracownik 27.03.2009 12:58:39\nNiesteyt mam bardzo złe zdanie na temat tej firmy. Złe to i tak słowo bardzo delikatne. pracowałem tam kilka lat w jednym z salonów. Praca to cieżka charówka po 10 godz. dziennie 7 dni w tygodniu. Salony owszem pięknie urzadzone. Natomiast pracownik podczas delegacji w Dobodzieniu był nocowany w warunkach takich jak w kurniku. Budynek stary w ogóle nie remontowany, 2 pokoje w których byłe stare łóżka, zimno, grzyb. wspólna nazwijmy to łazienka z zimną wodą (bojler był zawsze zepsuty). niesamowity smród i brud - ten opis to bardzo duży strót. Ja jako praconik który dość często bywał w centrali w Dobrodzieniu byłem częstym gościem tego przybytku. Pan Kler jako osoba chytra, skąpa i zakłamana po 10 godz. narady na tzw. zjeździe menagerów zostałem ugodzczony obiadem w formie grochówki z kromką chleba i rościeńczoną herbatką z kociołka na śmierdzącej brudnej stołowce pracowniczej. Za zrobienia tzw wyniku 100 lecia - gigantyczny obrót firmy dostalismy uścisk dóni i po butelce szampana Dorato. Niebyło rzadnego pakietu soscjalnego ( wyjścia do kina, bonów świątecznych nic) Za pracę po 10 godz. 7 dni w tyg. i wyrabianiem tzw. normy podziekowano mi wypowiedzem i kopem w dupę na dowidzenia. Wypowiedzenie zostało wręczone niezgodnie z zasadami KC w atmosferze tzw. nagonki i zastraszenia, aby przypadkiem nie pójść z nim do sądu pracy. I tak TA Idealna firma podziękowała mi za ciężką, uczciwa pracę i oddanie za poświęcenie kilku lat swojego zycia, za nierzadko wydawane na clele firmy swojich prywatnych pieniędzy , za nadgodziny za które nikt nie płacił za moje ogromne zaangarzowanie i serce które zostalo włożone w ta pracę.\nGidek 14.02.2009 23:09:06\nŚlonzoki som bardzo dobrymi fachowcami , a robotniki niełobijają sie w robocie ino robiom as do fajrantu,a w polskich firmach to robotnik łoprze sie o łopata i stoi.Wiadomo od lat,że ŚLĄZAK POTRAFI...\nGość 12.02.2009 19:43:12\nW dniu 26.01.2009 o 18:34, Gość napisał:\nA może anonimowo zapytać tych zwykłych pracowników, jak to im sie u klera pracuje na produkcji ?!Piszę anonimowo, bo wiadomo ze prawde powiedzą i nie naraża siebie ani swoich kolegów na nieprzyjemności.\nTeraz jest tragedia nie to co było 10 ,8 lat temu wtedy to był zgrany zespól ateraz przysli tacy dyrektorzy i myslą ze są bogami to mysmy budowali markę a teraz faforyzują młodych pracowników bo starego trzeba zwolnic bo za duza chcą a niech pamiętają ze stary pracownik nie opusci firmę w potrzebie a młody to wszystko ma w du***.ci wszyszcy wogóle nie pytają starych pracowników o rady tylko mają swoje wizje które nie zawsze wychodzą jeden z dawnych kierowników powiedział my pójdziemy w swiat ale wy tu dalej będziedzie pracowac szef jest mądrym człowiekiem ale powinien takze rozmawiac z zwykłymi pracownikami bo ci dyrektorzy kierownicy kit mu cisną\ngość 29.01.2009 07:46:59\nW dniu 25.01.2009 o 07:38, VA napisał:\nCzy jest Pan dobrym szefem?- O to należałoby zapytać moich pracowników. Przyznaję, że staram się traktować ich jak rodzinę. Słucham tego, co ludzie mówią i wykorzystuję to w kierowaniu firmą. W biznesie najważniejsi są ludzie, dobre zespoły, które potrafią samodzielnie rozwiązywać problemy i podejmować decyzje. Ludzie to największa wartość.Chcialbym miec takiego szefa.Pozdrawiam i zycze duzo zdrowia panie Piotrze.\nTotalna bzdura! Może kiedyś tak było, ale teraz? Szkoda gadać!\nGość 28.01.2009 15:24:14\nPrzypuszczam że należysz do dobrych znajomych lub rodziny Klera.\nTu nie chodzi o zazdrość, po prostu nie róbcie z Klera Matki Teresy, bo jest skompym pracodawcą, a kryteria jakie stawia zainteresowanym pracą to jak selekcja do naboru osobistej ochrony prezydenta USA. Jak ktoś szuka szczegółów to wystarczy popytać w samym Dobrodzieniu i okolicznych wioskach.\nGość 27.01.2009 22:05:06\nW większości z tych wypowiedzi przejawia się chora zazdrość ludzka. To smutne...\nTo, że nie każdemu zawsze się przelewa, każdy zapewne doświadczył. Ale to nie powód by obwiniać swojego Szefa o to, że się mało zarabia, czy też "nie ma takiego miodu". Najważniejszym czynnikiem wpływającym na atmosferę w pracy są ludzie, którzy nas otaczają - jeżeli nie będziemy starać się o stworzenie zgranego zespołu, to zawsze będziemy narzekać na swoją pracę/pracodawcę.\nPan Kler mimo tego, że jest człowiekiem zamożnym, nie zapomina o ludziach potrzebujących - zawsze pomaga, a szczególnie tym najuboższym i najbardziej niewinnym osobom, jakimi są dzieci.\nGość 26.01.2009 19:34:26\nA może anonimowo zapytać tych zwykłych pracowników, jak to im sie u klera pracuje na produkcji ?!\nPiszę anonimowo, bo wiadomo ze prawde powiedzą i nie naraża siebie ani swoich kolegów na nieprzyjemności.\nGość 26.01.2009 11:21:10\nW dniu 25.01.2009 o 14:12, tylko że napisał:\no małą rotację dba zawodowy psycholog wybierając ludzi o jakimś z góry założonym profilu, dając wpierw do wypełnienia ankietę o grubości encyklopedii sondującą potencjalnego pracownika wzdłuż i wszerz, od kołyski po teraźniejszość. Później zaś dopytuje o resztę.Ale w błędzie jest ten kto myśli, że będzie dotyczyć ona spraw zawodowych.\nZgadza się. Też o tym słyszałem. W tej firmie nie ma takiego miodu jak Kler tutaj bajeruje ... popytajcie trochę dokładniej w Dobrodzieniu to się nieźle zdziwicie.\nGość 26.01.2009 10:30:49\nW dniu 25.01.2009 o 17:06, VA napisał:\nPan Kler do wszystkiego doszedl ciezka praca,za co go szanuje i napewno wie co robi . To nic nowego ze dobre firmy dobieraja sobie pracownikow zawodowym psychologiem a nawet skladem kilku osobowym , w koncu tez bym chcial wiedziec z kim lub kto u mnie bedzie pracowac.Jedynie z dobrymi ludzmi(fachowcami) mozna dojsc do sukcesu. Ten czlowiek daje ludziom prace nowe stanowiska pracy a nie zwolnienia i bezrobocie w dzisiejszych trudnych czasach nie wielu moze sobie na to pozwolic.Pozdrawiam wszystkich czytelnikow i popatrzcie na to z innej strony, nie badzcie zazdrosni ze komus idzie lepiej,pan Piotr na to zapracowal.\nKto jest uczciwy, nie dorobi sie niczego !!! Zeżre mu wszystko skarbówka i podatki\nKto kantuje na prawo i lewo dorabia sie kroci i majątku\nTakie są niestety polskie realia\nKasia 26.01.2009 02:53:02\nW dniu 25.01.2009 o 20:21, Pan Zdzisław napisał:\n"- Jestem człowiekiem wierzącym - wyznaje biznesmen. - Byłem biedny, wszystko, do czego doszedłem, nie jest moją zasługą, to dar od Boga - podkreśla." - nawiedzony??\nTo, że człowiek wierzy to nie powód, żeby się Pan Zdzisław na nim wyżywał. Przepraszam bardzo, proszę nie mierzyć ludzi swoją chorą miarką, bo dyskutowałabym tutaj kto tu ma większe szanse na "nawiedzenie" .. ale nawet nie warto.\nMi się spodobała wzmianka o Bogu (może dlatego, że sama wierzę).. dobrze słyszeć, że są jeszcze ludzie, którzy wiary się nie wstydzą. Budujące to jest dla mnie )\nAdiFx 26.01.2009 00:08:52\nNiezłe bajki pisze NTO o Panu Klerze, a w szczególności o tym basenie dla pracowników...Poprostu niebo w pracy..Nic tylko zazdrościć...


Analfabetyzm zdiagnozują za pomocą telefonu - WhatNext.pl\nAnalfabetyzm zdiagnozują za pomocą telefonu\nObecnie na świecie analfabetyzm wciąż ma się nadspodziewanie dobrze. Szacuje się, że nawet 750 milionów osób (nie licząc dzieci poniżej 15 roku życia) nie potrafi pisać ani czytać. Aż dwie trzecie spośród osób dotkniętych analfabetyzmem stanowią kobiety. Wiele organizacji podejmuje działania mające zapobiegać temu zjawisku, jednak aby pomóc człowiekowi wyjść z analfabetyzmu, trzeba go najpierw… znaleźć.\nTym właśnie problemem postanowili się zająć inżynierowie z norweskiego Telenor Group Research. Opracowali oni algorytm sztucznej inteligencji, który potrafi rozpoznać analfabetę na podstawie sposobu w jaki korzysta on z telefonu komórkowego.\nNorwedzy wykorzystali do badania dane uzyskane od trzech operatorów komórkowych z jednego z azjatyckich krajów rozwijających się (autorzy badania nie zdradzili o który kraj chodzi). W pierwszym etapie studium 76 tysięcy użytkowników telefonów komórkowych zostało zapytanych przez ankieterów o umiejętność czytania. Następnie zbierano informacje na temat użytkowania telefonu komórkowego, po czym sztuczna inteligencja próbowała znaleźć wzorce pozwalające na rozpoznanie analfabetyzmu.\nBiorąc pod uwagę liczbę wysyłanych SMS-ów, ilość osób z którymi się komunikujemy, dzielnice w których najczęściej przebywamy, czy zużycie internetu, program był w stanie określić, czy dana osoba potrafi, czy nie potrafi czytać, z 70% dokładnością. Niedługo już więc może dojść do tego, że otwierając drzwi staniemy się uczestnikami takiej oto konwersacji:\n– Dzień dobry, chcieliśmy Pana zaprosić na darmowy kurs czytania.\n– Szybkiego czytania?\n– Czytania. W ogóle.\n– To jest jakiś żart?\n– Nie. Komputer wyliczył, że prawdopodobnie jest Pan analfabetą. Używa Pan telefonu jak analfabeta.\nanalfabeta, analfabetyzm, diagnostyka, komórkowy, telefon


O firmie - 4WELD Salon Techniczno Spawalniczy Poznań\nUchwyty, części MIG MAG\nUchwyty i części MIG-MAG\nTyp Spool Gun\nTyp EINHEL (z zaworkiem)\nUchwyty do żłobienia\nUchwyty i części MMA\nNasza historia rozpoczęła się w 2011 roku z chwilą otwarcia sklepu stacjonarnego. Od tej pory nieustannie się rozwijamy, dzięki czemu staliśmy się ekspertami w branży technicznej jak i spawalniczej. Łączymy wiedzę, technologię i praktykę co pozwala nam lepiej rozumieć Wasze potrzeby. Jesteśmy otwarci na sugestie i oferujemy rozwiązania, zapewniające 100% Waszej satysfakcji.\nObecnie 4WELD to dobrze zaopatrzony stacjonarny Salon Techniczno-Spawalniczy w Przeźmierowie k/Poznania, jeden z najczęściej wybieranych sklepów branżowych w Poznaniu, znany i liczący się sprzedawca w Internecie i na platformie Allegro. Wysoką jakość naszych usług potwierdzają pozytywne komentarze oraz liczne opinie przyznawane przez klientów.\nNaszą największą siłą są Ludzie, profesjonalni, zaangażowani i otwarci. Nasz zespół składa się ze Specjalistów i pasjonatów branży spawalniczej i technicznej, którzy się rozwijają i chcą się dzielić swoją wiedzą.\nOd 11 lat doradzamy w wyborze najlepszych rozwiązań i urządzeń. Do tej pory zapracowaliśmy na zaufanie tysięcy Klientów, a ich liczba ciągle rośnie. Zobacz, dlaczego wybrali właśnie 4WELD\nOd początku działalności priorytetem jest dla nas zadowolenie naszych Klientów. Właśnie to wyróżnia nas na tle konkurencji. Możemy pochwalić się nie zliczoną ilością pozytywnych opini na nasz temat.\nNasz zespół składa się z pasjonatów, którzy mają mnóstwo energii i masę dobrych pomysłów, ale przede wszystkim świetnie znają się na sprzedawanym sprzęcie. Jeśli masz pytania, skontaktuj się z naszą infolinią, napisz lub porozmawiaj z nami w salonie. Chętnie pomożemy Ci wybrać urządzenie dopasowane do Twoich indywidualnych potrzeb i oczekiwań.\nZnajdziesz u nas szeroką gamę produktów, którą nieustannie poszerzamy o kolejne nowości. Regularnie przygotowujemy także promocje i super oferty na urządzenia sezonowe.\nKiedy rozpoczynaliśmy naszą działalność, nie mieliśmy pojęcia, jaki drzemie w nas potencjał. Zawsze jednak mierzyliśmy wysoko, stawiając na nieustanny rozwój. W ciągu 11 lat zmieniliśmy się w profesjonalny Salon Techniczno-Spawalniczy 4WELD, gotowy na długotrwałą współpracę a w centrum uwagi pozostaje satysfakcja każdego Klienta.\nSALON TECHNICZNO-SPAWALNICZY 4WELD\ninfolinia: 880 44 45 44\n4WELD Julita Frydrychowska\nJana Brzechwy 21


Pasy bezpieczeństwa – jak je prawidłowo zapiąć? | Moto ciekawostki, humor i energia\nPosted on 9 sierpnia 2016 6 września 2016 by Kacper Tarczewski\nW końcu przyszła pora na post gdzie znajdziecie informacje o tym jak prawidłowo zapinać pasy bezpieczeństwa w samochodzie! Osoby, które śledzą co się dzieje na blogu doskonale wiedzą, że dzisiejszy wpis jest kolejnym z długiej serii o podstawowych zasadach jakie obowiązują kierowcę oraz pasażerów w samochodzie. Zachęcam do sprawdzenia wszystkich moich postów z tej serii bo okazuje się, że jeszcze wiele kierowców bagatelizuje podstawowe zasady bezpieczeństwa. A dzisiaj zapraszam na nowy wpis :).\nKtoś z was mógłby powiedzieć… jaką można mieć ‚filozofię’ przy zapinaniu pasów w samochodzie?! Takiej osobie odpowiedziałbym – można i zdziwilibyście się jak bardzo ;). Pasy bezpieczeństwa zapinamy odruchowo. Wsiadamy do samochodu, wyciągamy pasy i po prostu je wpinamy. I tu, faktycznie nie ma większej/żadnej filozofii. Ta dopiero zaczyna się od tego momentu czyli od tego w jaki sposób ten pas leży.\nPasy bezpieczeństwa – prawidłowe zapięcie\nKażdy kierowca oraz każdy pasażer musi wiedzieć jak powinien leżeć pas bezpieczeństwa bo w przeciwnym razie naraża swoje zdrowie na poważny uraz w razie wypadku! Pozioma część pasa musi znajdywać się poniżej brzucha! Czyli część biodrowa nie naciska i nie leży na wysokości naszych pępków! Z kolei część ramieniowa powinna układać się po delikatnym skosie przez cały tułów. Ważne by przylegała do ciała. Jeżeli jest zima, zdejmujemy kurtkę! Dopiero takie ustawienie pasa gwarantuje jego poprawne działanie. Pamiętajmy, że prawidłowo zapięte pasy chronią nasze narządy wewnętrzne.\nPosted in blog, PoradyTagged kierowca pasy bezpieczeństwa, pasy bezpieczeństwa, pasy bezpieczeństwa z tyłu


Rucker's Antique Emporium and Auction House (Martinsville, Wirginia) - opinie\nRucker's Antique Emporium and Auction House opinie, Martinsville\nNr 7 wśród 20 atrakcji w lokalizacji Martinsville\n20 E Church St, Martinsville, VA 24112-6208\nSuper sklep z antykami i Muzeum\nZatrzymaliśmy się w dziś i naprawdę jesteśmy bardzo zadowoleni z tej wizyty. Sklep jest bardzo schludny i ma świetne antyki. Bardzo podobał mi się ryzykanci muzeum. Ceny były rozsądne i mają wiele produktów.\nSuper Wyszukuje dobre ceny\nZatrzymałem się w tym zabytkowe centrum handlowego i uważam, że ceny były bardzo przystępne. Personel był przyjazny i mieli dobre ilość pozycji magazynowej do miejsca, gdzie się nie zagubić. Na pewno wizyta w najbliższej przyszłości. Kupiłem książkę banku, przypomniał mi jeden raz moja babcia. Spojrzałem...na ceny na eBayu i czułem, że dostałem dobrą ofertę!Więcej\nZobacz 6 hoteli w pobliżu.Zobacz 70 restauracji w pobliżu.Zobacz 20 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Rucker's Antique Emporium and Auction House.


Narkomania - problem szkoły i rodziców | tekst nr 161\nNarkomania – problem szkoły, rodziców?\n– jak uchronić dzieci przed zgubnym nałogiem?\nNarkomania (z greckiego narke- odurzenie, mania-szaleństwo), patologiczne zjawisko społeczne, charakteryzuje się koniecznością przyjmowania środka odurzającego, tendencją do stałego zwiększania dawki oraz fizycznym i psychicznym uzależnieniem.\nZaprzestanie zażywania powoduje bardzo przykre doznania abstynencyjne, prowadzące w krańcowych przypadkach nawet do śmierci.\nNarkomania jest zwykle wynikiem wielokrotnego zażywania środka uzależniającego, jedynie wyjątkowo, np. przy zażyciu kokainy czy heroiny, rozwija się po jednorazowej dawce. Zażywanie narkotyków w krótkim czasie prowadzi do poważnych zmian psychicznych pod postacią degradacji społecznej, osłabieniu woli, zaburzeń krytycyzmu, kłamliwości, obniżeniu uczuciowości wyższej.\nBardzo często staje się przyczyną wejścia na drogę przestępczą w postaci kradzieży leków w szpitalach i aptekach, fałszowaniu recept, produkcji narkotyków na potrzeby swoje i innych. W dłuższym stadium zażywania narkotyków, najczęstszą przyczyną zgonów jest przedawkowanie, a niezależnie od tego dodatkowym czynnikiem jest AIDS.\nMetody leczenia są zazwyczaj nieskuteczne. Bardzo często zmiany psychiczne i uzależnienie są nieodwracalne. Medyczne metody leczenia nie przynoszą większych skutków.\nNieco lepsze wyniki dają niekonwencjonalne metody terapii polegające na długotrwałym odosobnieniu i oddziaływaniach psychoterapeutycznych, połączonych z terapią np. praca, a także stosowania odtruwania organizmu z toksyn tz. detoksykacja.\nObecnie plaga uzależnień od narkotyków i innych środków uzależniających rozszerza się w zatrważającym tempie. Nasz kraj w wyniku „otwarcia się na zachód”, stał się jednym z ważniejszych rynków zbytu dla wszelkiego rodzaju środków uzależniających – od papierosów, alkoholu, aż po narkotyki.\nStaramy się nauczyć dzieci oraz młodzież mówić NIE w przypadku namawiania do skosztowania środka odurzającego, ale bez skutku.\nDramat uzależnienia może dotknąć każdą rodzinę i każdego z nas.\nRozpowszechnione wśród dzieci i młodzieży zjawiska odurzania się różnymi substancjami jest jednym z najpoważniejszych problemów wychowawczych.\nGłównym czynnikiem uzależnienia od narkotyków jest:\n• Rodzic nadużywający narkotyków;\n• Kontakt z osobami nadużywającymi narkotyki;\n• Dostęp do szerokiej gamy narkotyków;\n• Sytuacja panująca w domu albo przemoc w rodzinie;\n• Brak radzenia sobie z problemami, trudnościami, przeciwnościami losu;\nCzasem przyczyną jest wpływ grupy rówieśników. Innym razem nałóg staje się wynikiem panującej w danym kręgu młodzieżowej mody „na ćpanie” lub ciekawość nastolatka, jakie to też przeżycia wywołuje ten zakazany „hasz”, „kwas” czy „kompot”.\nDzieci nieśmiałe, albo agresywne, trudne, które przyjaźnią się z osobami, które sprawiają dużo kłopotów wychowawczych lub które mają duże problemy w szkole – włączając w to złe oceny- mogą być bardziej skłonne do sięgnięcia po narkotyki lub środki odurzające.\nDzieci zazwyczaj zaczynają eksperymentować z narkotykami w wieku 11-15 lat. Będąc rodzicem, wychowawcą, nauczycielem dużą rolę w odwiedzeniu dziecka od prób eksperymentowania z narkotykami jest rozmowa i zachęcanie do swobodnej wymiany poglądów.\nNie powinno się nadużywać swojego autorytetu, wygłaszać pouczeń, monologów, swoich racji. Starać się raczej prowadzić rozmowę w taki sposób, by dziecko nie obawiało się naszych oceniających opinii. Tylko wówczas będzie to szczere, z serca. Kiedy nie będzie się czuło zagrożone i będzie nam ufać złapiemy łatwy kontakt, szybciej się porozumiemy.\nNależy pamiętać, aby tak zaaranżować naszą rozmowę, by nie miała ona znamion typowej zarówno rodzicielskiej, jak i nauczycielskiej przestrogi, pouczenia.\nNależy zadbać przede wszystkim o naturalny pretekst do rozpoczęcia rozmowy z dzieckiem - wówczas dziecko nie będzie czuło się zakłopotane.\nRozmowę na temat zażywania narkotyków można podjąć na wspólnym spacerze, w domu przy przeczytaniu artykułu w gazecie, czy obejrzeniu informacji w telewizji – dotyczy rodziców.\nRodzice powinni się starać, by zminimalizować ilość zdarzeń, sytuacji, które mogłyby skłonić dziecko do sięgnięcia po narkotyki.\nW szkole natomiast, nauczyciel w klasach najmłodszych (I-III) może podjąć temat zażywania narkotyków i konsekwencji z nimi związanych okazjonalnie, przy spotkaniu z policjantem, psychologiem lub z osobą zajmującą się problemami narkomanii i uzależnień, operując przykładami zaobserwowanymi w środowisku.\nW trakcie takiej edukacji dzieci powinni zdobyć wiadomości:\n- co to są narkotyki, dlaczego są zakazane prawem, jak wyglądają (pokazywać tylko z podręczników) i dlaczego są szkodliwe.\nAby skutecznie pomóc dziecku, które zdecydowało się na eksperymenty z narkotykami lub środkami odurzającymi, nasza wiedza powinna być nie mniejsza niż wiedza dziecka.\nInformacje o przyjmowanych środkach odurzających i narkotykach dzieci czerpią z opowieści słyszanych od kolegów, ze stron internetowych, których twórcami mogą być narkotykowe gangi oraz dealerzy zachęcający do kupowania pierwszych „działek” po wyjątkowo niskich cenach.\nTrzeba przy tym założyć, że większość uzyskanych informacji przez dziecko jest prawdziwa, ale zdecydowanie niepełna.\nPodstawowym znakiem ostrzegawczym przed sięganiem po narkotyki jest zachowanie czujności i uważna obserwacja. Jeżeli dostrzegamy jakiekolwiek pierwsze symptomy problemu, powinniśmy zwrócić się o pomoc do specjalisty, zanim stanie się on trudny do opanowania.\nSposoby obserwacji dziecka:\n• zmiana zachowania na wrogie, agresywne, buntownicze; powtarzające się zmiany nastroju\n• zaniedbywanie obowiązków szkolnych, kłopoty z nauką, opuszczanie lekcji;\n• zmiany fizyczne - zaczerwienione oczy, źrenice opornie reagujące na światło, katar, znaczny spadek wagi, ból gardła, siniaki;\n• utrata lub nagły wzrost apetytu,\n• ospałość i senność,\n• niezwykłe plamy, zapachy lub znaki na ciele i ubraniu,\n• niespotykane dotąd akcesoria w postaci resztek narkotyków w niewielkich woreczkach foliowych, lufki fajeczki domowej roboty itp.\nJeśli te wszystkie sposoby są rozpoznawalne może to oznaczać, że dziecko ma kłopoty z narkotykami.\nW pierwszej kolejności starajmy się znaleźć adres najbliższej Poradni Uzależnień i nakłonić dziecko do wizyty u specjalisty. Trzeba pamiętać, że wszelkie wysiłki podejmowane przez osoby nie przygotowane do rozwiązania powstałych zagrożeń będą nieskuteczne i mogą tylko zaszkodzić. Im wcześniej zgłosimy się o pomoc do Poradni, tym większe będą szanse na skuteczną terapię i wyjście z nałogu. Dla dobra dziecka należy odrzucić wszelkie zahamowania związane z obawą o utratę dobrej opinii w środowisku. Najczęściej jest tak, że o problemie syna czy córki wiedzą wszyscy poza rodzicami.\nKłopoty dziecka mogą mieć również inne przyczyny. Należy przeprowadzić z dzieckiem rozmowę bez jakichkolwiek oskarżeń. Rozmowa powinna być szczera i bardzo spokojna.\nEdukowanie i uświadamianie dzieci powinno polegać raczej na partnerskiej konwersacji niż autorytarnym narzucaniem własnych poglądów. Słuchając dzieci możemy się wiele od nich nauczyć.\nPodczas rozmowy z dzieckiem należy:\n• nie rzucać nieuzasadnionych podejrzeń,\n• starać się uświadomić iż: narkotyki są bardziej niebezpieczne dla dzieci niż dorosłych,\n• rozmowa powinna być przeprowadzona w sposób jak najspokojniejszy, w przeciwnym wypadku dziecko zamknie się w sobie lub będzie starało się rodzica oszukać.\nSama edukacja i uświadomienie nie wystarczy. Konieczne jest też stosowanie zasad mogących uchronić dziecko przed narkotykiem.\n• ufanie dziecku, a przy okazji poznawanie środowiska jego i jego kolegów,\n• współpracowanie z wychowawcą klasy i pedagogiem szkolnym,\n• uczenie dziecka rozwiązywania problemów dnia codziennego,\n• uczenie dbania o własne zdrowie,\n• pokazywanie, radości życia i cieszenia się drobnych sukcesów,\n• bycie szczerym wobec dziecka,\n• dawanie przykładu swoim zachowaniem.\nWspółpraca wychowawcy z rodzicami jest również bardzo ważna, nie tylko ze względu na wymianę informacji o dziecku, ale znajomość jego środowiska rodzinnego i konieczność współpracowania domu rodzinnego i szkoły. Rodzice i nauczyciele muszą stać się współpartnerami procesu wychowania i kształcenia młodego pokolenia.\nZadaniem nauczyciela jest zachęcanie rodziców do współpracy i współdziałania oraz wytyczenie wspólnej linii postępowania wobec dziecka.\nCelowi temu służy:\n- dokładne poznanie dziecka, jego możliwości, potrzeb, zainteresowań i słabości;\n- gromadzenie informacji o środowisku rodzinnym (wizyty nauczyciela w domu rodzinnym,\nprzeprowadzenie wywiadów, rozmowy);\n- wymiana informacji o dziecku pomiędzy nauczycielem a rodzicami w ciągu całego roku;\n- zaznajomienie rodziców z pracą dydaktyczną i wychowawczą klasy i szkoły;\n- udział rodziców w zajęciach otwartych, spotkaniach klasowych, uroczystościach,\n- podnoszenie kultury pedagogicznej rodziców (pedagogizacja rodziców);\n- zachęcanie rodziców do codziennych rozmów z dzieckiem, wykazanie zainteresowania\n- oglądanie prac dzieci;\n- polecanie rodzicom literatury;\n- sugerowanie rodzicom skutecznych form oddziaływań.\nDla prawidłowego kształtowania współpracy z rodzicami niezbędny jest także klimat wzajemnego szacunku i zaufania. Za wytwarzanie tego klimatu odpowiedzialny jest przede wszystkim nauczyciel-wychowawca. Kierować się musi zasadą, że wszystkie podejmowane zabiegi mają na względzie dobro dziecka.\nRozmowy z rodzicami powinny być otwarte. Omawiać należy tematy niejednokrotnie trudne, a nawet bolesne. Ważna jest atmosfera życzliwości, zrozumienia, a przede wszystkim dyskrecja, która jest koniecznym warunkiem takich kontaktów.\nNauczyciel powinien przestrzegać tajemnicy zawodowej.\nWspółpraca z rodzicami wymaga od nauczyciela dużego taktu, wytrwałości i cierpliwości.\nNajtrudniej jednak wiedza trafia do rodziców. Wychodzą oni często z założenia, że jeśli o narkotykach w domu nie będzie się mówić, to wolne od nich będą ich pociechy. A przecież dom jest najlepszym miejscem do zapobiegania, a w razie konieczności przeciwdziałania wszelkim niepożądanym sytuacjom.\nPod natłokiem otaczających problemów dziecko szuka akceptacji. Jeśli nie spotyka jej w domu, w rodzinie, znajduje ją w grupie, która przyjmie go takim, jakim jest. Dobrze, gdy jest to zgrana drużyna sportowa. Bardzo często jednak są to środowiska patologiczne, w których moda na odurzanie się jest częścią naturalnego zachowania.\nPomimo czynionych wysiłków nie zawsze udaje się ustrzec dziecko przed narkotykami. Wszechobecna ciekawość nowych wrażeń, przy nieświadomości skutków pcha młodych do eksperymentowania najczęściej w tajemnicy przed dorosłymi.\nDlatego warto znać sygnały, rozmawiać z dziećmi, martwić się ich problemami i uczestniczyć w ich życiu, ale bez natarczywości.\n- Bartz, Koncepcja konstruowania programów kształcenia nauczycieli w Unii Europejskiej,\n„Edukacja” 2000, nr 1.\n- Biała Księga: Nauczanie i uczenie się na drodze do uczącego się społeczeństwa. WSP-TWP,\n- J. Gęsicki, Autonomia szkoły – uwarunkowania prawne, ekonomiczne i społeczne,\n„Edukacja” 1998, nr 4.\n- O reformie programowej. Kształcenie zintegrowane. „Biblioteczka Reformy” nr 7,\n- Problemy Narkomanii, biuletyn PTZN nr 1/2002


W ostatnich dniach policjanci z pińczowskiej drogówki zatrzymali prawa jazdy dwóm kierującym, którzy w obszarze zabudowanym przekroczyli dopuszczalną prędkość o ponad 50 km/h. Zgodnie z obowiązującymi przepisami mężczyźni swoje uprawnienia odzyskają za 3 miesiące.\nW niedzielę przed godziną 8.00 w miejscowości Lipnik, mundurowi z Komendy Powiatowej Policji w Pińczowie zatrzymali do kontroli drogowej pojazd marki Opel, którym kierował 44-letni mieszkaniec gminy Samborzec. W obszarze zabudowanym, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, mężczyzna rozpędził swój pojazd do 107 km/h.\nPodobne zdarzenie miało miejsce w wczoraj około godziny 14.00 w miejscowości Niegosławice. Wtedy to, funkcjonariusze pińczowskiej drogówki zauważyli szybko poruszającego się dostawczego volkswagena. Wykonany pomiar wykazał, iż 21 –letni kierujący przekroczył dozwoloną prędkość o 63 km/h.


Kryzys męstwa - Kościół Nowe Życie (Církev Nový Život)\nJozuego 1:1-7 I stało się po śmierci Mojżesza, sługi Pańskiego, że mówił Pan do Jozuego syna Nunowego, sługi Mojżeszowego, i rzekł: 2 Mojżesz, sługa mój umarł, przetoż teraz wstań, przepraw się przez ten Jordan, ty, i wszystek lud ten, do ziemi, którą Ja im, synom Izraelskim, dawam. 3 Każde miejsce, po którym deptać będzie stopa nogi waszej, dałem wam, jakom obiecał Mojżeszowi. ...7 Tylko się zmacniaj, i bardzo mężnie sobie poczynaj, abyś strzegł i czynił wszystko według zakonu, któryć rozkazał Mojżesz, sługa mój; nie uchylaj się od niego na prawo ani na lewo, żebyś się roztropnie sprawował we wszystkim, do czego się udasz.\n2 Kroniki 13:7 I zebrali się do niego mężowie lekkomyślni, a ludzie niepobożni, i zmocnili się przeciw Roboamowi, synowi Salomonowemu, a Roboam będąc dziecięciem, i serca lękliwego, nie mógł się im mężnie oprzeć.\nPrzypowieści Sal 27:17: Żelazo żelazem bywa naostrzone, tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego\nJakub 1:12 Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie, bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.\nJakub 3:2 ... jeźli kto nie upada w słowie, ten jest doskonałym mężem, który też może na wodzy trzymać i wszystko ciało.\nIzajasz 42:13-15 Pan wynijdzie jako mocarz, jako mąż waleczny wzruszy się gorliwością, trąbić, owszem krzyczeć będzie, a przeciw nieprzyjaciołom swoim mężnie sobie pocznie, 14 Mówiąc: Milczałem dość długo, jakobym nie słyszał, wstrzymywałem się, ale już jako rodząca krzyczeć będę, spustoszę i wszystkich oraz połknę. 15 W pustynie góry i pagórki obrócę, i wszystkich zioła ich posuszę, obrócę i rzeki w wyspy, a jeziora wysuszę.\n1.Mojżeszowa 2:24 Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę swoją, a przyłączy się do żony swojej, i będą jednym ciałem.\nPsalm 128:1-4 ... Błogosławiony wszelki, który się boi Pana, który chodzi drogami jego. 2 Bo prace rąk tepich pożywać będziesz, i będzieć się dobrze działo. 3 Żona twoja będzie jako winna macica płodna po bokach domu twego, dziatki twoje jako latorośle oliwne około stołu twego. 4 Oto takci będzie ubłogosławiony mąż, który się boi Pana.\nMateusz 5:13 Wy jesteście sól ziemi, jeźli tedy sól zwietrzeje, czemże solić będą? Do niczego się już nie nadaje, tylko aby była precz wyrzucona i od ludzi podeptana.\nMężczyznom dnia dzisiejszego coraz więcej brakuje odwaga, mają zmiękczone serce i odmawiają niesienia odpowiedzialności, która do nich należy. W związku z tym można nawet mówić o ogólnym kryzysie społecznym.\nPożądany stan i drogę do naprawy pokazuje Boże słowo. Naprzykład w księdze Jozue, kiedy to Bóg zadecydował, że po śmierci Mojżesza wprowadzi swój lud do ziemi obiecanej, czytamy, że potrzebował do wykonania tego zadania mężnego przywódcę. I dlatego pokazuje, czego trzeba, by mężczyzna był mężczyzną w prawdziwym sensie tego słowa. Podstawową daną męskości jest absencja strachu. Bóg przygotował dla Jozuego niełatwe zadanie - opanowanie ziemi, którą Bóg obiecał Izraelczykom. Tego nie można robić ze strachem. Dlatego Bóg mówi do Jozuego: „Zmacniajże się i mocnie sobie poczynaj" (Joz 1:6). Mężczyzna, który boi się, nie może być mężny. Strach i męstwo wzajemnie się wykluczają. I odwrotnie - kto nie boi się, ten spełnił jedno z kryterium, za pomocą których Bóg charakteryzuje męstwo. Mężczyzna koniecznie potrzebuje odwagi, zwłaszcza odwagi Boga posłuchać; mieć otwarte serce, być chętnym do uwierzenia temu, co Bóg mówi, naprawdę to przyjąć i według tego działać.\nSama tylko odwaga nie jest wystarczająca do walki, ale bez niej nie można osiągnąć męskości. Oznaką mężczyzny ma być mężne serce, „delikatne" serce pokazuje, że mężczyzna jest wewnątrz jeszcze stale w pozycji dziecka. To brama dla nieprzyjaciela, człowieka z takim sercem można łatwo opanować, podobnie jak w wypadku syna Salomona Roboama (2 Kroniki) Pismo podaje również dalsze kryteria, które więcej lub mniej dotyczą odwagi i których napełnienie czy brak wskazuje na to, czy chodzi o prawdziwego mężczyznę. Należy tu naprzykład to, że mężczyzna panuje sam nad sobą, rozumie temu, co się w nim dzieje, zna siebie, swoje pragnienia, zdolności itd. Wie, kim naprawdę jest. Z tym związane jest również to, że wytrzyma ostrzenie: „Żelazo żelazem bywa naostrzone, tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego" (Przyp 27:17). Czego się nie wyostrzy, to jest tępe - tępe narzędzie nie jest zdolne skutecznie pracować, do czegoś dotrzeć. Bez wyostrzenia nie nadejdzie prawdziwe, głębokie poznanie, dlatego taki mężczyzna nie potrafi dużo rzeczy zrozumieć i na podstawie tego działać. Mężczyzna poddawany jest próbom. Bóg mówi, że ten, kto jest próbowany, jest błogosławiony i osiągnie zwycięstwo. Kto unika prób, może być sobie pewny, że z jego męskością nie wszystko w porządku. (Jak 1:12). Mężczyzna dotrzyma swego słowa i jego słowa, serce, myślenie, cele są w zgodzie (Jak 3:2). Mężny mężczyzna nie postępuje pochopnie, bez rozwagi, potrafi poczekać na właściwy moment. A kiedy nastanie - z siłą uderzenia, która konieczna jest dla danej sytuacji. Bóg sam jest naszym wzorem. (Iz 42:13-16).\nWszystkie podane warunki muszą być obecne w życiu mężczyzny we wzajemnej harmonii, nie wystarczy, by jeden aspekt był w porządku a drugi nie.\nO tym, kiedy z chłopca robi się mężczyzna, Bóg mówi w 1.Mojżeszowej: „Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę swoją, a przyłączy się do żony swojej i będą jednym ciałem." (1M 2:24). Wtedy, kiedy mężczyzna odejdzie od rodziców, ich zabezpieczenia i zakresu działania, przyłączy się do żony, weźmie odpowiedzialność za swoje życie i życie swojej rodziny. Często się zdarza, że mężczyzna odejdzie od rodziców, ale nie weźmie odpowiedzialności za swoje życie i życie swojej rodziny, a więc dalej pozostaje dzieckiem.\nKdyby nawet mężczyzna napełnił wszystko, o czym była mowa, nie miałoby to żadnego znaczenia, kdyby w jego życiu brakował podstawowy i najważniejszy warunek męstwa (i nie tylko męstwa): bojaźń przed Bogiem (Ps 128:1-4). Bóg w Psalmie 128 (podobnie jak w Psalmie 1) opisuje, jak będzie się wiodło mężczyźnie, który przed Nim chodzi w bojaźni - będzie odnosić sukcesy w każdej dziedzinie swej działalności, jego rodzina, małżeństwo będzie szczęśliwe, harmoniczne. Bojaźń Boża to nie niszczący strach z Boga, ale to, że ufamy Jego słowu więcej niż okolicznościom, że troszczymy się o Boże rzeczy, słuchamy Jego przykazań, ponieważ wiemy, że to dla nas najlepsze. Jesteśmy pewni tego, że o ile Bóg coś mówi, to prawda i my według tego postępujemy. Jesteśmy pewni tego, że jeżeli Bóg człowieka do czegoś prowadzi, to dlatego, że On za tym stoi i że upoważni człowieka do tego, by potrafił to zrobić.\nMężni mężczyźni nie unikają odpowiedzialności, znają ją i nie przerzucają na kogoś innego. Mężni mężczyźni chodzą w Bożej bojaźni i nie boją się. Być prawdziwym mężczyzną to Boży plan dla wszystkich mężczyzn. I to nie wszystko - męskość jednakowo jak odpowiedzialność jest częścią warunków umownych pomiędzy nami a Bogiem. To - jak z poprzedniego wynika - wymaganie Boże! Jezus potem mówi: „jesteście solą ziemi" (Mat 5:13). Jeżeli w pewnych dziedzinach życia nie przyjmujemy Bożych wymagań, jesteśmy w tej dziedzinie niesłoni, a więc „odchodzimy" od umowy z Panem. Albowiem z soli korzystano w okresie Zakona w związku z ofiarami (oprócz krwi), była też wyrażeniem umownego związku pomiędzy Bogiem i Jego ludem. O ile więc sól (zatem my) nie jest słona, do niczego nie nadaje się i kończy na śmietniku (Mat 5:13). Nie wystarczy więc, że nie żyjemy w grzechu, szukamy dalej w Piśmie Bożych wymagań, które mamy napełnić. Męskość jest jednym z nich. Mężni mężczyźni mogą żyć dla zadowolenia swojego i Bożego, jak również dla zadowolenia ludzi w ich otoczeniu. Tylko mężni mężczyźni mogą zdobywać nowe obszary, w swoim własnym życiu czy podczas pracy na Bożym dziele (te dwie płaszczyzny są nieoddzielne).\nCelem tego przekazania nie jest przedstawienie danej problematyki sposobem wyczerpującym. W razie zainteresowania można posłuchać audio kasety - do nabycia w naszym sklepie internetowym albo podczas zebrań niedzielnych.


Jak piszą urzędnicy? "113 wyrazów w jednym zdaniu" - RMF 24\nŚroda, 21 lutego 2018 (13:14)\nJęzykoznawcy z Wrocławia sprawdzili, jak piszą urzędnicy. Pod lupę wzięli teksty urzędowe umieszczone w internecie. To pierwsza, tak kompleksowa analiza w Polsce. Wnioski? Urzędy rzadko dostosowują publikowane przez siebie teksty do konkretnego medium. Większość jest trudna do przyswojenia i zrozumienia.\nJęzykoznawcy z Wrocławia sprawdzili, jak piszą urzędnicy /FOT. Uniwersytet Wrocławski/Marek Księżarek /\nRaport "Przystępność tekstów urzędowych w internecie" przygotowali doktor Grzegorz Zarzeczny i doktor Tomasz Piekot z Pracowni Prostej Polszczyzny, działającej w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Językoznawcy zbadali strony ministerstw, urzędów wojewódzkich, marszałkowskich, kancelarii premiera i prezydenta.\nJednym z głównych elementów branych pod uwagę była długość zdań. Każdy z nas ma granicę cierpliwości, poza którą się gubi, jeżeli zdanie jest zbyt długie. Teksty internetowe zazwyczaj czytamy na telefonie, gdzieś w komunikacji miejskiej. Te zdania nie mogą być zbyt długie. Granica 15 słów to jest średnia granica tekstu, który trafia do internetu. Tutaj zdarzały się zdania, które miały 113 słów - mówi doktor Grzegorz Zarzeczny.\nJęzykoznawcy zwrócili także uwagę na odsetek długich wyrazów. 15 procent trudnego słownictwa w danym tekście to uśredniona wartość po uwzględnieniu faktu, że są to komunikaty urzędowe. Trzeci parametr to indeks mglistości. Podaje on, ile lat edukacji trzeba mieć za sobą, aby dany tekst nie sprawiał nam problemów. Po prostu przypomina teksty, z którymi spotkaliśmy się w szkole czy na studiach. Po maturze problemów nie sprawiają teksty z indeksem mglistości 12.\nNajmniej długich i niezrozumiałych wyrazów znajdziemy na stronach Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji czy Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Najgorzej w tym zestawieniu wypadły teksty na stronach Ministerstwa Cyfryzacji.\nNajkrótsze zdania są na stronach Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego czy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego. Najdłuższe i najbardziej skomplikowane na stronach Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego.\nW kategorii mglistości najlepiej wypada Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dobrze czyta się także teksty na stronach Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego czy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Najtrudniejsze teksty ma Ministerstwo Cyfryzacji.\nCo zalecają autorzy raportu?\nOrzeczenie i podmiot powinniśmy stosować jak najbliżej siebie i na początku zdania. Warto unikać wtrąceń. Jak najczęściej powinniśmy używać czasowników. Tekst powinien być oryginalny. Lepiej nie stosować w nim utartych zwrotów - szablonowych powiedzeń. Trzeba także pamiętać o unikaniu wyrażeń specjalistycznych.\nPisz o tym, kto robi co. "Ala ma kota", a nie "Istnieje stan posiadania kota przez Alę". Są słowa, które budują niepotrzebny patos. Zupełnie zbędny w komunikacji z obywatelem. Mamy słowa "ten", "ta" czy "to". Nie ma żadnego powodu, by je zastępować słowem "niniejszy" czy "przedmiotowy". To nadal jest to samo. Dużo jest słów, które można zastąpić prostymi odpowiednikami. Są też słowa, które można zupełnie wyrzucić, bo one nie komunikują treści. "Uprzejmie informuję" to klasyczny przykład - mówi Zarzeczny.\nPrzykładowe, długie zdania przedstawione w raporcie:\n- Strona Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej: Chodzi tu o podmioty, które mogą zostać przez organ kontroli zakwalifikowane jako istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa, jak również ich potencjalnych inwestorów, którzy będą zobowiązani do złożenia zawiadomienia o zamiarze nabycia lub osiągnięcia istotnego uczestnictwa lub dominacji w podmiocie podlegającym ochronie.\n- Ministerstwo Cyfryzacji - W odpowiedzi na konkurs na dofinansowanie projektów w ramach działania 2.1 Wysoka dostępność i jakość e-usług publicznych, II osi priorytetowej Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020, w dniu 21 marca 2016 roku o godzinie 12:00 w siedzibie Ministerstwa Rozwoju, Plac Trzech Krzyży 3/5, 00-507 Warszawa odbędzie się publiczna prezentacja założeń projektu, którego realizację zakłada się w partnerstwie pomiędzy Ministrem Cyfryzacji, Ministrem Rozwoju oraz Instytutem Logistyki i Magazynowania, pn. "Uproszczenie i elektronizacja procedur administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców.\n- Ministerstwo Edukacji Narodowej - Spotkanie zorganizowane z inicjatywy minister edukacji związane było ze skierowaniem w kwietniu do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji publicznych projektów rozporządzeń: w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym, w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz w sprawie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach podstawowych i ponadpodstawowych oraz placówkach.\n- Ministerstwo Energii - Działania te obejmują między innymi nowe przepisy mające za zadanie zmianę struktury i zreformowanie rynku energii elektrycznej, zapewnienie większej przejrzystości umów dotyczących dostaw gazu, znaczny rozwój współpracy regionalnej jako ważny krok w kierunku zintegrowanego rynku, ściśle regulowane ramy prawne, nowe przepisy mające zagwarantować dostawy energii elektrycznej i gazu, wzrost finansowania UE w dziedzinie efektywności energetycznej lub nowy pakiet dotyczący energii odnawialnej, skupienie się na europejskiej strategii w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie energii, czy też roczne sprawozdania na temat stanu unii energetycznej.