Sklep: meblejunior pl dywan selma 300x400 sahara 18180\nmeblejunior dywan selma 300x400 sahara 18180\nDywan SELMA 300x400 sahara Agnella\nDywan SELMA z kolekcji ISFAHAN wykonany jest w 100% z wełny nowozelandzkiej. Stworzona kolekcja ISFAHAN to przede wszystkim naturalne piękno wraz z korzystną ceną. Dywan SELMA wykonany został w wysokiej jakości, dzięki temu uzyskano wyjątkową trwałość. Produkt posiada miękkie i delikatne w dotyku runo. Spokojne kolory podkreślą znakomity wystrój w każdym pomieszczeniu. Symbol: AGN1862Kolor: SaharaKsztalt: ProstokątKształt: Pochodzenie: PolskaProducent: AgnellaPrzeznaczenie: salon, pokój gościnny, gabinetRozmiar: 300x400Wys._wlosa: 8 mmWzor: Selma...\nSelma/P 300X400 Sahara\n1. Sklepy z meblejunior pl dywan selma 300x400 sahara 18180


Posty: 688 • Strona 1 z 46 • 1, 2, 3, 4, 5 ... 46\nprzez Fergus » Cz maja 18, 2006 11:58 am\nNoi zrobili z tego "MegaGiganta". "Futbolowa Gorączka" ukaże się już 27 maja, a "Piraci z Karaibów" 13 lipca. Okładki można zobaczyć na oficjalnej stronie KD. Ja zacieram ręce szczególnie na "Piratci z Karaibów", bo może dadzą "Finds Pirate Gold", co jest raczej mało prawdopodobne\nPS. Rozpiskę wydawania Gigantów można również zobyczyć w działe "Gigant", ale to pokiełbasili\nOstatnio edytowano Pt maja 19, 2006 1:53 pm przez Fergus, łącznie edytowano 3 razy\nprzez Humperdink » Pt maja 19, 2006 1:11 pm\nTutaj można się przyjrzeć okładkom dwóch pierwszych tomów serii MegaGiga. W tle okładki "Piratów z Kwaraibów widać komiks, który był już wydany w jednym z Gigantów jako "Kwarmazynowy pirat")\nOstatnio edytowano N lut 25, 2007 11:10 am przez Humperdink, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Fergus » Pt maja 19, 2006 1:58 pm\nA pod tym adresem można zobaczyć jak wygląda wydanie niemieckie:\nhttp://www.wolfstad.com/dcw/blog/2006/5 ... n-germany/\nTen komiks jest chyba, w kształcie piłki, dobrze, że w Polsce tak nie zrobili. W każdym razie dobór komiksów taki sam.\nprzez Młody Skaut » Pt maja 19, 2006 6:11 pm\nWedług mnie komiks w kształcie piłki to całkiem fajny pomysł.\nprzez Hyzio » So maja 20, 2006 10:27 am\nMłody Skaut napisał(a): Według mnie komiks w kształcie piłki to całkiem fajny pomysł.\nTeż się ztym zgadzam, zupełnie jak encyklopedie w komiksie "Esy Floresy".\nAle czytać by było chyba trochę niewygodnie.\nOstatnio edytowano N sty 21, 2007 6:09 pm przez Hyzio, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Arturro » Pt maja 26, 2006 7:50 am\nWedług zapowiedzi "Futbolowa gorączka" już jutro . Więc lece z samego rana do kiosku .\nprzez Angus » Pt maja 26, 2006 2:49 pm\nMam pytani. Nie wiecie czasem jakich autorów komiksy się tam znajdą? Chciałbym żeby to były włoskie komiksy bo o piłce takie są najlepsze.\nprzez REX » So maja 27, 2006 9:49 am\nCześć ! Dzisaj jest premiera Mega Giganta- Futbolowa goroączka,i kto go juz przeczyta prosił bym o relacje z tego komiksu czy sie podobał i czy warto wypłacić AŻ 16 zł. Bo jak na komiks o tym formacie to nie jest to za tanio. Dziękuje Pozdrawiem\nprzez Arturro » N maja 28, 2006 2:58 pm\nHmmm... u mnie w kiosku jeszcze nie ma "Futbolowej gorączki"\nprzez Fergus » Wt maja 30, 2006 11:55 am\nNiestety, przed chwilą się dowiedziałem od P. Skoczkowskiej, że termin wydania "Futbolowej Gorączki" został przełożony na 8 czerwca\nprzez Angus » Wt maja 30, 2006 12:08 pm\nA czy w takim razie premiera Piratów też została przesunięta?\nprzez Hyzio » Śr maja 31, 2006 8:12 am\nFergus napisał(a): Niestety, przed chwilą się dowiedziałem od P. Skoczkowskiej, że termin wydania "Futbolowej Gorączki" został przełożony na 8 czerwca\nSzkoda, bo bardzo mocno jej oczekiwałem.\nOstatnio edytowano N sty 21, 2007 6:10 pm przez Hyzio, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Fergus » N cze 04, 2006 8:45 am\nREX, tutaj jest inducks do "Futbolowej Gorączki" wydanej w Szwecji:\nW Polsce dobór komiksów będzie chyba identyczny.\nprzez Młody Skaut » Wt cze 06, 2006 7:25 pm\n"Futbolową Gorączkę" można zamówić w sklepie internetowym Merlin http://www.merlin.com.pl/frontend/towar/459750\nprzez Fergus » Wt cze 06, 2006 8:10 pm\nTo pewnie znaczy, że w kioskach też już jest


Boska Komedia jest średniowiecznym poematem włoskiego poety Dantego Alighieri należącym do kanonu literatury światowej. Utwór przedstawia wizję pielgrzymki autora do zaświatów: Piekła, Czyśćca i Raju. Opowieść o wędrówce autora-bohatera po tamtym świecie jest w dziele Dantego punktem wyjścia do stworzenia genialnego obrazu swojej epoki, a równocześnie do syntezy dominującej w średniowieczu myśli filozoficznej i teologicznej. Między innymi, rysując przerażający obraz Piekła i poruszający obraz Raju, krainy wiecznego szczęścia, Dante dał jak nikt inny wyraz leżącemu u źródeł moralności chrześcijańskiej przekonaniu, że opowieść o Piekle i Niebie jest drogą prowadzącą zwykłego człowieka do mądrości. Arcydzieło Dantego wywarło znaczący wpływ na kulturę i historię myśli zachodnioeuropejskiej.\nLektura dla szkół średnich, wydanie we fragmentach, wybór Pieśni.\nOto podania ludowe o Matce Boskiej w autorskim opracowaniu Justyny Bednarek i z zachwycającymi ilustracjami Marianny Oklejak – wzruszające, pełne czułości i humoru, a także zaskakująco współczesne. Pojawią się tu takie tematy, jak odpowied...


Zegarek Męski Aviator M.1.12.0.052.6 MIG-29 Gmt - 1 754,00 zł - Otozegarki.pl\nZegarek Męski Aviator M.1.12.0.052.6 MIG-29 Gmt\nWitam! Chciałbym negocjować cenę produktu: http://otozegarki.pl/zegarki/aviator/zegarek-aviator-m.1.12.0.052.6-mig-29-gmt Pozdrawiam\nZegarek Aviator M.1.12.0.052.6 to model należący do kolekcji nowoczesnych naręcznych czasomierzy, szwajcarskiej produkcji, które zostały zaprojektowane z myślą o mężczyznach prowadzących aktywny tryb życia, którzy lubią stylowe dodatki o prestiżowym charakterze. Wszystkie modele Aviator to szwajcarskie zegarki, produkowane w sercu branżowej innowacyjności i historii zegarmistrzowskiej. Każdy z nich produkowany jest w Szwajcarii i przechodzi rygorystyczną kontrolę jakości aby zapewnić jak najwyższą jakość.\nAviator M.1.12.0.052.6 należy do kolekcji MIG-29 GMT i jak każdy model tej szwajcarskiej marki inspirowany jest awiacją oraz stylem życia pilotów. Wszystkie zegarki Aviator nie tylko zostały zaprojektowane we współpracy z pilotami ale także są sygnowane lotniczymi akcentami w postaci przykładowo grawerunków, designu czy nawet charakterystycznego loga marki. Zegarki Swiss Made Aviator skierowane są do mężczyzn prowadzących aktywny tryb życia, ktrzy szukają wyjątkowego czasomierza w prestiżowym wykonaniu i stylowej formie.\nZegarek Aviator MIG-29 GMT M.1.12.0.052.6 posiada masywną kopertę o grubości 12.00 mm i szerokości 45.00 mm, wykonaną z wysokiej jakości stali szlachetnej 316 L, którą charakteryzuje wysoka odporność na korozję, uderzenia i ciepło. Do koperty dopasowany został pasek z tworzywa sztucznego w czarnym kolorze. Zegarek M.1.12.0.052.6 posiada niebieską czytelną tarczę, z oznaczeniami pełnych godzin przez kontrastujące indeksy i cyfry arabskie, która chroniona jest przez szafirowe szkiełko, które jest jednym z najtwardszych materiałów na świecie i charakteryzuje się wysoką odpornością na zarysowania.\nAviator M.1.12.0.052.6 działa na precyzyjnym szwajcarskim mechanizmie Ronda 515.24G, który odpowiada za dokładne wskazanie czasu. Prócz pomiaru czasu model ten posiada funkcję datownika i wskazującą godzinę z drugiej strefy czasowej funkcję GMT. Jak wszystkie zegarki Aviator, M.1.12.0.052.6 posiada wysoką wodoszczelność na poziomie 10 ATM, która pozwala na swobodne zanurzenie w wodzie i pływanie z nurkowaniem (do możliwości ludzkich płuc).


Wypadkowy weekend na wyszkowskich drogach (zdjęcia) | eWyszków - Wyszków\neWyszków » Wiadomości » Wypadkowy weekend na wyszkowskich drogach (zdjęcia)\n9 października 2018, 10:06, KPP Wyszków, red. MK\nW sobotę, 6 października tuż przed godziną 13.00 w Wyszkowie na ul. Warszawskiej doszło do potrącenia rowerzysty. Z wstępnych ustaleń policjantów wyjaśniających to zdarzenie drogowe wynika, że 76- letni wyszkowianin jadąc rowerem w kierunku Lucynowa zjechał ze ścieżki rowerowej i w pobliżu przejścia dla pieszych wtargnął wprost pod osobowego Seata. W wyniku poniesionych obrażeń mieszkaniec Wyszkowa został przetransportowany do szpitala.\nPomimo wielu apeli policjantów i informacji medialnych o tragicznych w skutkach wypadkach drogowych spowodowanych przez nietrzeźwych kierujących, wciąż na naszych drogach spotyka się nieodpowiedzialnych kierujących. W minioną sobotę o godzinie 18.20 dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Wyszkowie otrzymał zgłoszenie o samochodzie, który uderzył w ogrodzenie posesji w Trzciance. Na miejsce natychmiast udali się funkcjonariusze wydziału ruchu drogowego. W toku wykonywanych czynności mundurowi ustalili, że 36-letni mieszkaniec gminy Brańszczyk nie dostosował prędkości do warunków panujących na drodze następnie stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w ogrodzenie posesji oraz słup sieci telekomunikacyjnej. Badanie na zawartość alkoholu potwierdziło przypuszczenia policjantów, że mężczyzna jest nietrzeźwy. Alkomat wykazał w jego organizmie 2,5 promila alkoholu. Niestety nie był to już pierwszy raz kiedy mężczyzna naruszył obowiązujące przepisy. Decyzją sądu 36-latek do kwietnia 2020 roku ma orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Kierowca nie potraktował sprawy poważnie. Teraz po raz kolejny odpowie przed sądem i musi liczyć się z dużo poważniejszymi konsekwencjami. Za złamanie prawomocnego zakazu prowadzenia samochodów grozi utrata prawa jazdy na okres od roku do lat 15. Dodatkowo sąd może orzec wobec kierowcy karę pozbawienia wolności nawet do 5 lat.\n- Apelujemy do kierowców, aby prowadzili samochody zawsze wypoczęci i trzeźwi. Nie powinniśmy również pozostawać obojętni gdy widzimy osobę nietrzeźwą wsiadająca za kierownicę pojazdu mechanicznego lub na rower. Należy nie dopuścić takiej osoby do kierowania pojazdem, a jeżeli okaże się to bezskutecznie zawiadomić Policję - nawet anonimowo. Może to zapobiec wielu ludzkim i rodzinnym tragediom - informuje podkom. Damian Wroczyński.


Mak Spin Superdark 16" - Opel Meriva - Opony, felgi - Forum Opel24 - miejsce dla fanów czterech kółek\nOpel Meriva - Opony, felgi\nMak Spin Superdark 16"\ndodany przez mgr, 13 Maj 2016 w Opel Meriva - Opony, felgi\nObiecałem wrzucić fotki, jak już uda mi się zamontować nowe alusy.\nPrzy okazji podzielę się pewnymi doświadczeniami : SMILE :\nJako, że miałem "fabryczne" opony letnie 205/55 R16, tak postanowiłem nie szukać szczęścia i zakupić felgi 16" zamiast 17".\nZaczęło się od tego, że zamówiłem Borbet BS5 i zaczęła się miesięczna przygoda...\nPierwsza paczka przyszła całkowicie poobijana, porysowana i... ze złym rozstawem śrub.\nDruga paczka miała prawidłowy rozstaw, ale jedna felga była obita, zdarty lakier.\nPrzysłali kolejną sztukę i znowu: zdarty lakier, tak wgnieciona, że chyba ktoś nią rzucił z 2 metrów.\nDodam, że wszystko szło bezpośrednio od producenta, z Niemiec. Opakowania były całe, także wg mnie kurier nie mógł ich aż tak uszkodzić... Dzięki postawie sprzedawcy wszystkie wymiany odbywały się w miarę płynnie (kilka dni roboczych na przesyłkę i tak trzeba było liczyć).\nWarto dodać, że przy przedostatniej wymianie producent kłócił się podobno ze sprzedawcą, że proces produkcyjny dopuszcza takie wady (wgniecenie i rysa)! Pogratulowałem im jakości i pomysłowości.\nOstatecznie zrezygnowałem z Borbetów i zamówiłem na Oponeo Mak Spin Superdark.\nJestem bardzo zadowolony z zakupu, chociaż przyznam że te Borbety ogólnie były bardzo ładne. No i lakierowane, a nie polerowane co w kontekście np. warunków zimowych ma spore znaczenie.\nNie ważyłem felg, ale mam wrażenie że Maki są sporo lżejsze do Borbetów. Zresztą o Borbetach pisali gdzieś na forum, że są przyciężkawe. Poza tym Maki mają standardowy otwór centrujący, a Borbet wymaga pierścieni, chociaż to niby specjalnego znaczenia oprócz samego montażu nie ma.\nW każdym razie Maki w 100% polecam!\nI jeszcze dodam, że postanowiłem jednak zakupić czujniki TPMS. Po pierwsze raz mi się już przydały, po drugie nikt mi potem nie powie że jeździłem z błędami w komputerze (chociaż w ASO mówili, że do braku TPMS się nie czepiają i że to moja sprawa). Czujniki kupiłem na xfelgi.pl za jakieś 650zł / komplet z aluminiowymi końcówkami (Schrader). Co ciekawe na Allegro też sprzedają pod inną nazwą firmy takie komplety, ale nie ma na liście do Merivy, a po kontakcie telefonicznym mówią, że mają i chyba z 20zł taniej czyli warto dopytywać\nWszystko zamontowałem ostatecznie w ASO i z programowaniem czujników wyszło lekko ponad 100zł, czyli taniej niż gdziekolwiek indziej, gdzie pytałem! W innych punktach za samo programowanie chcieli 60-80zł, a tu był montaż opon felgi + czujniki + programowanie... W sezonie zimowym zobaczymy, czy zimówki trzeba na nowo programować. Z tego co się orientuję to pewnie tak chociaż niektórzy twierdzą, że może nie będzie takiej potrzeby...\nPs. Sprawdziłem, że fabryczne opony to Michelin Energy Saver, czyli fajne i nie jakaś tam taniocha!\nEdytowane 13 Maj 2016 przez mgr\nWyglądają raczej średnio, jednak wiem z doświadczenia że w rzeczywistości efekt jest o wiele lepszy niż na zdjęciach.Gratulacje\n: SMILE :\nD... nie urywa, ale faktycznie na żywo prezentują się o wiele lepiej : SMILE : Do tego jeszcze przyciemni się szyby i autko jakoś będzie wyglądało\nGeneralnie chciałem podzielić się doświadczeniami i fotkami, których sam szukałem (może komuś się przydadzą). Problemem jest to, że jak zaczynasz szukać konkretnego rozmiaru felg z jakimś tam rozstawem śrub to nagle wybór bardzo się zawęża i mało co można fajnego znaleźć, chociaż to i tak to wszystko kwestia gustu.\nPrzy tym aucie moim zdaniem 16" spokojnie mogą zostać, chociaż 17" nie dość, że wyglądałby lepiej to pewnie i wybór felg byłby większy. Tylko powstaje pytanie - ile można ładować kasy w auto, które ma zwyczajnie służyć rodzinie : SMILE :\nW załączniku jeszcze jedna fotka, z bliższa.\nEDIT: znalazłem & dorzucam fotki brudasa z dnia wymiany felg...\nNie obraź się, ale jak dla mnie ta fela w ogóle nie pasuje do tego auta. Ale ile osób tyle opinii i gustów a o tych ostatnich się nie dyskutuje.\nOstatnio wymieniałem u siebie opony właśnie z tych Michelinów oryginalnych. Założyłem GoodYear EfficientGrip Performance i na tych kapciach auto trzyma się drogi jak przyssawka na szybie. Opony ciche (68dB), całkowicie inny komfort jazdy niż na "Michałkach".\nPogratulować wytrwałości podczas wymian poprzednich felg.\nPodeślij wzór tamtych do porównania jeżeli możesz.


Odciąć komputer - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 2378 wyników dla: odciąć komputer\nSieci LAN 18 Lip 2013 11:25 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 894\nSamochody Elektryka i elektronika 07 Paź 2006 15:34 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1798\nSamochody Zabezpieczenia 29 Wrz 2007 07:32 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1421\nMyszka i klawiatura są na usb. Poznaje po tym, że np godzina stoi w miejscu. Po tym jak uruchomie komputer ponownie, nie dzieje się nic. Dlatego musze na jakiś czas odciąć komputer od zasilania. Po upływie jakiegoś czasu komputer moge uruchomić i znów zawieszka.\nSamochody Początkujący 30 Wrz 2012 23:24 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1692\nHardware, Software, naprawa urządzeń sieciowych 03 Wrz 2013 16:45 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 4112\nSamochody Początkujący 08 Mar 2018 17:04 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 315\nSamochody Zabezpieczenia 20 Cze 2007 18:45 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2234\nSamochody Zabezpieczenia 11 Wrz 2008 08:20 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3459\nSamochody Zabezpieczenia 28 Wrz 2008 23:24 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 7150\nSamochody Zabezpieczenia 24 Lis 2016 08:37 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3684\nSamochody Zabezpieczenia 03 Maj 2008 20:38 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2681\nKomputery Hardware 16 Kwi 2015 17:18 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 849\nSamochody Zabezpieczenia 15 Cze 2018 21:47 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 1443\nSamochody Początkujący 11 Lut 2020 21:48 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 372\nKomputery Hardware 17 Gru 2012 19:41 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 927\nKomputery Hardware 13 Lis 2015 19:49 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 942\nSamochody Elektryka i elektronika 06 Lis 2006 15:05 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 3301\nKomputery Hardware 14 Mar 2007 08:25 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 883\nSamochody Zabezpieczenia 27 Lut 2013 21:34 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2781\nKomputer się przycina po krótkiej pracy\nWitam Od pewnego czasu mam problem z komputerem mianowicie strasznie mi się przycina. Gdy się włączy i odpalam np. przeglądarkę czy coś innego to tak około po 2 minutach od jego uruchomienia zacina się. Ta przycinka trwa tak od 2-5 min. i nic wtedy nie mogę zrobić tylko czekam. Gdy się odetnie mogę...\nKomputery Hardware 22 Lut 2014 20:02 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 1191\nSamochody Zabezpieczenia 02 Kwi 2014 19:45 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 2142\nSamochody Elektryka i elektronika 11 Paź 2008 18:28 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 900\nKomputery Hardware 01 Cze 2014 22:18 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1059\nSamochody Początkujący 27 Kwi 2015 20:11 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1104\nBMW 320D co odciąć?\nMyślałem tez o tym, ale miałem nadzieję że mozna odciąć np. napięcie komputera czy cos w tym stylu, ale w takich samochodach się nie eksperymentuje, stąd moje pytanie...\nSamochody Zabezpieczenia 07 Sie 2004 07:45 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2825\nSamochody Zabezpieczenia 12 Wrz 2004 19:57 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2843\nproblem z komputerem w vw polo1.3i\nSprawdz alarm i dciecia zapl lub pompy ewentualnie odetnij go. Dodano po 24 Sprawdz alarm i dciecia zapl lub pompy ewentualnie odetnij go. Ale wpierw jak radzil kolega sprawdz masy !!!\nSamochody Elektryka i elektronika 27 Gru 2004 20:53 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1034\nCo skutecznie odciąć w Kadecie 1.8 gt gaźnik,pompa nie wchodzi w rachubę bo jest mechaniczna,zapłon,+ komputera lub czujnik wału korbowego (jakie przewody)?\nSamochody Zabezpieczenia 19 Gru 2005 01:03 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1018\nKomputery Hardware 18 Sty 2006 11:53 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1254\nCiekawe pomysły!Podaj typ silnika-wtedy pomogę.Moja propozycja jest taka-odcięcie przewodu zacisk 15 doprowadzenia napięcia do komputera.Pozdrawiam rocaria(at)o2.pl\nSamochody Elektryka i elektronika 20 Sty 2006 09:45 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 806\nczyli proponujecie po pierwsze szukac czegoś do odcięcia w skrzynce od bezpieczników wyciąga bezpieczniki i zobaczy czy zapala silnik ale czy w ten sposób nie moge czasami natknac się na jakiś błąd w komputerze pokładowym samochodu\nSamochody Zabezpieczenia 27 Cze 2007 23:20 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2172\nDzięki za odp. Szukam takiego sposobu żeby auto nie wyłapywało mi jakiś błędów, które później będą się wyświetlać. Poszukam tego kabla pod stacyjką i zobaczę dokąd on biegnie, postaram się go przeciąć w jakimś trudno dostępnym miejscu. A jak odetnę pompę paliwa komputer złapie błąd? Posty...\nMontuję do tego auta Seo Perfect Can,gdzie skutecznie bez błędów w komputerze zrobić odcięcie?\nSamochody Zabezpieczenia 25 Cze 2008 21:54 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1373\nZnalazłem taką rozpiskę jednak chciałbym się upewnić czy jest aktualna pod Audi A6 1999r benz i czy pozycję do odcięcia nie będą wykazywać błędów komputera. Mam jeszcze jedno pytanie, w załączonej tabeli do alarmu Tytan jest zaznaczony poziom 5 ale z tego co widzę poziomy ustawia się dla poszczególnych...\nSamochody Zabezpieczenia 23 Sty 2009 14:24 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1603\nUziemienie odciąć? tzn, gdzie? W kablu sieciowym? Akurat kompyter zasilany jest tradycyjnym kablem sieciowym, amplituner również (czyli z bolcem). Mam odciąć bolec w kablu??\n[A6 C6] Powiadomienie GSM odcięcie zapłonu\nWitam, czy mógłby mi ktoś pomóc, gdzie mogę znaleźć i bezpiecznie odciąć zapłon aby komputer nie łapał błędów, oraz kabel o potencjale (+) po stacyjce i od otwarcia drzwi w Audi A6 C6 ? Chciałbym podłączyć powiadomienie GSM do auta. Chciałbym aby te dwie informacje pobudzały powiadomienie GSM. Dziękuję...\nSamochody Elektryka i elektronika 28 Cze 2010 21:57 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1467\nSamochody Zabezpieczenia 21 Sty 2011 14:40 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 4289\nOdcięcie Leon 1P1 2008r 1.9TDI\nWitam, potrzebuję pomocy w zabezpieczeniu auta. Co odciąć i gdzie żeby nie było błędów na komputerze? Proszę o dokładne info. Silnik: 1.9TDI BXE Chodzi mi o ukryty przycisk, który po przełączeniu pozwalałby na uruchomienie silnika (kontrolki na desce będą się zapalały w 2 pozycjach przełącznika?) Pozdrawiam.\nSamochody Zabezpieczenia 28 Mar 2011 08:27 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1379\naudi a6 diesel 3l odcięcie\nWitam. Potrzebuję zrobić odcięcie w audi a6 3l v6 2007 r diesel ,najlepiej komputera tak żeby nie było błędów. Proszę o pomoc\nSamochody Elektryka i elektronika 27 Sie 2011 12:08 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1077\nto było odcięcie zapłonu!!! nieraz występują tak długie przerwy-zależy od silnika i komputera nie ma się czym martwić!\nSamochody Początkujący 02 Sty 2012 10:04 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 979\nSamochody Zabezpieczenia 04 Kwi 2012 12:02 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 3238\nSamochody Instalacje Gazowe 19 Maj 2012 15:05 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3195\nKomputery Zasilacze 15 Cze 2012 08:05 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1927\nKomputery Hardware 23 Paź 2016 12:41 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2565\nSamochody Zabezpieczenia 05 Lut 2013 19:57 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 2289\nLaptopy Hardware 09 Lip 2014 09:07 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 3297\nCzyli mogę spokojnie go odciąć przez wyłącznik i nie będzie żadnych błędów na komputerze?\nSamochody Zabezpieczenia 15 Lut 2014 11:09 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1071\nAudio Początkujący 28 Lut 2014 19:10 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 2283\nSamochody Elektryka i elektronika 20 Kwi 2014 12:12 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2025\nOdcięcie zrobiłem na komputer. Nie ma żadnych błędów i wszystko jest cacy. Jak zrobiłem nie będę zdradzał, bo złodzieje też mogą czytać :) Zamykam.\nSamochody Początkujący 26 Paź 2014 21:27 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2058\nSamochody Początkujący 23 Lut 2015 15:06 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1980\nWitam, Komputer stacjonarny, 2 dyski SSD i HDD, kilkukrotnie odcięty prąd podczas użytkowania i zaczęły się problemy, chcę je wyzerować, jednak napotkałem problemy, jakby MHDD nie widział ich, proszę popatrzeć na screeny\nNaprawa HDD i odzysk danych 19 Mar 2016 08:46 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1515\nSamochody Początkujący 29 Kwi 2016 07:56 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1026\nKomputery Początkujący 10 Gru 2016 19:51 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 420\nKomputery Początkujący 22 Cze 2017 06:07 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 1224\nSamochody Zabezpieczenia 11 Maj 2017 05:48 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3234\nSamochody Elektryka i elektronika 04 Wrz 2017 14:24 Odpowiedzi: 18 Wyświetleń: 2895\nLaptopy Hardware 25 Gru 2018 09:30 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 234\nPoczątkujący Naprawy 08 Mar 2018 16:45 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 279\nNewsy 05 Cze 2018 12:00 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 2229\nwyciszenie mikrofonu wideorejestrator samochodowy pralka klapa zablokować antywirus serwer nierównomierne podświetlenie matrycy sieci optyczne regulacja zaworów hyundai firmware marlin oznaczenie styku citroen jumper bezpieczniki delta media player pralka wyczyść filtr


Off Topic :: okami pl\nWysłany: Sro Lut 04, 2009 9:17 pm Temat postu: okami pl\nponoc trwaja prace nad spolszczeniem ja chętnie przejde ponownie(ta gra jest wybitna)\nWysłany: Sro Lut 04, 2009 10:06 pm Temat postu:\nco to za gra ? mozesz wkleic mi pare ssshotw? :)bylbym wdzieczny bo cosm i ostatnio google muli ;/\nWysłany: Sro Lut 04, 2009 10:07 pm Temat postu:\nWysłany: Sro Lut 04, 2009 11:27 pm Temat postu:\nhmmm dziwna gra\nWysłany: Nie Lis 22, 2009 11:01 am Temat postu:\ngra została juz przetłumaczona oto link do patchu PL :\nnalezy wejsc do działu media i jest\nszkoda ze nie mam juz ps2 ale mam pytanie , wie moze ktos jak taką łatke sie wkleja w grę?\nWysłany: Nie Lis 22, 2009 7:03 pm Temat postu:\nWedług faq w paczce z łatką jest szczegółowa instrukcja,chyba nic trudnego.\nWysłany: Nie Lis 22, 2009 11:06 pm Temat postu:\nee tam jakaś głupia ta gra .\nWysłany: Pon Lis 23, 2009 2:48 pm Temat postu:\nGrałeś chociaż czy tylko screen'y oglądałeś???\nJa myślę że gra jest ciekawa.\nWysłany: Pon Lis 23, 2009 3:28 pm Temat postu:\ngra zebrała bardzo wysokie noty ale sprzedała sie słabo z tego co wiem , podobnie jak ICO, niestety takie czasy gdzie komercja sprzedaje sie lepiej


Justyna Święty-Ersetic z rekordem Polski w hali\nSport » 08 lutego 2020, godz. 23:06 » komentarzy: 0\n6. ORLEN Copernicus Cup Toruń. Polka po świetny biegu i zdystansowaniu na ostatniej prostej Lisanne De-Witte wygrała z czasem 51.37. Tym samym wymazała z tabel własny najlepszy wynik w historii polskiej lekkoatletyki – w 2018 roku także w Arenie Toruń raciborzanka pobiegła 51.78, a także wskoczyła na czoło tabeli najlepszych w tym roku wyników na 400 m.\n- To jest najlepsza bieżnia na świecie, wspaniale mi się tutaj startuje. Uwielbiam biegać przed własną publicznością – cieszyła się Święty-Ersetic, która została także liderką światowych tabel. Dobrze spisały się także pozostałe reprezentantki Polski. Iga Baumgart-Witan pobiegła 52.39 i uzyskała czwarty czas dnia.\n1 Heat 1 1 ŚWIĘTY-ERSETIC Justyna 92-12-03 POLAND 51.37 PB\n2 Heat 1 2 DE-WITTE Lisanne 92-09-10 NETHERLANDS 51.90 PB\n3 Heat 1 3 SPRUNGER Lea 90-03-05 SWITZERLAND 51.93 SB\n4 Heat 2 1 BAUMGART-WITAN Iga 89-04-11 POLAND 52.39 SB\n5 Heat 2 2 VONDROVA Lada 99-09-06 CZECH REPUBLIC 52.41\n6 Heat 2 3 WYCISZKIEWICZ-ZAWADZKA Patrycja 94-01-08 POLAND 52.66\n7 Heat 1 4 HOŁUB-KOWALIK Małgorzata 92-10-30 POLAND 52.85\n8 Heat 2 4 KIEŁBASIŃSKA Anna 90-06-26 POLAND 53.20\n9 Heat 2 5 KACZMAREK Natalia 98-01-17 POLAND 53.79\nSzósta edycja toruńskiego mityngu zaliczana jest do IAAF World Indoor Tour. Pozostałe mityngi z cyklu odbyły się 25 stycznia w Bostonie, 31 stycznia w Karlsruhe, 4 lutego w Dusseldorfie oraz odbędą się 15 lutego w Glasgow, 19 lutego w Lievin oraz 21 lutego w Madrycie.\nWIDEO z biegu dostępne [tutaj]\nAutor: fot. FB/Copernicus Cup, redakcja@naszraciborz.pl\nTagi: lekka atletyka, bieg, zawody, rekord, brawa


Ramię w ramię na gramofony! | Polifonia\nBlogi umierają. W szczególności blogów muzycznych, które rozwijały się bujnie jeszcze kilka lat temu, ubywa w szybkim tempie. Rzuciłem okiem na moje linki z chacinski.wordpress.com (od 2007 roku) i zbladłem. To już prawdziwa zagłada. Trzy czwarte linkowanych blogów trzeba było wyrzucić. Przy połowie wyświetlał się błąd 404. Właściciele kolejnych kilku wykupili sobie domeny, po czym przestali za nie płacić, więc nie ma ich w ogóle. Powymierały całe platformy blogowe, jak Musicspot. Kilku blogerów zdążyło się pożegnać, na smutno lub na wesoło. Większość urwała w pół zdania. Trzech skończyło na podsumowaniach roku (wyczerpujące – wiem coś o tym), jeden założył klub, jeden wytwórnię płytową, jeden przestał chyba robić mixtape’y, inny – najwyraźniej przestał nagrywać koncerty. Ktoś tłumaczył, że nie ma czasu. Część założyła rodziny, mają dzieci. Dzieci i blogi połączyć trudno. Autorzy często uciekają z pisaniem w parozdaniowe formy na Facebooku – w zamian za lajki i łatwiejsze dotarcie do w miarę szerokiej publiki. W każdym razie po usunięciu martwych linków wyszło mi na to, że średnio życie takiego muzycznego bloga w Polsce przebiegało między 2008 a 2013 rokiem. A że nowych płyt nie ubywa, postanowiłem pomóc ich wydawcom i polecić innych odbiorców. I przy okazji zarekomendować dwie świetne płyty.\nNa Twitterze mają piątkowy rytuał #FF (Follow Friday), gdy jedni polecają drugich, żeby był jakiś ruch w interesie. Na blogach tradycja przekierowań do innych ulubionych blogerów trochę zanika, ale warto ją podtrzymać ze względu na dziesiątki, albo i setki wykonawców, którzy szukają pierwszej oceny swoich umiejętności. A czasem jedynej oceny. Tego tradycyjne media im nie zapewnią – wiem to właśnie jako (jednocześnie) pracownik tradycyjnych mediów, próbujący godzić na ich łamach to, co popularne, z tym, co popularne nie jest w najmniejszym stopniu, za to dużo ciekawsze. Do redakcji dociera różnymi drogami – w postaci fizycznej lub elektronicznej – coraz więcej albumów, a nawet demówek, których autorzy sami sugerują właśnie notę blogową, albo nawet wzmiankę na FB. Mimo sporych ambicji i niemałych chęci nie jestem w stanie przesłuchać wszystkich, ani odsłuchać połowy. A blog tworzony w coraz większym stopniu z kronikarskiego obowiązku byłby coraz większym utrapieniem. Zajrzałem więc do starych linków w poszukiwaniu autorów, których mógłbym polecić.\nSkończyło się właśnie na tym, że z przerażeniem liczyłem wczoraj zamknięte od lat lub zawieszone przez ostatnie miesiące blogi muzyczne. Tych działających mam na jeden długi akapit. Rozwija się – wbrew tym ponurym tendencjom – 1 uchem / 1 okiem Bartosza Nowickiego z najregularniej chyba publikowanymi wnikliwymi recenzjami płyt z polskiej sceny alternatywnej. Drugim miejscem, do którego przynajmniej raz w tygodniu zaglądam, jest Ziemia Niczyja mojego redakcyjnego kolegi Mariusza Hermy. Przetrwał istniejący od 8 lat blog Fight Suzan!, który publikuje teksty Filipa Szałaska. Jest atrakcyjnie redagowany soul-jazz.blogspot.com z tematyką, którą dobrze określa nazwa bloga. Warte uwagi Na obrzeżach Michała Wieczorka regularnie opisuje przede wszystkim muzykę niezachodnią, taką jak ta poniżej. Przyjemny jest też The Colours of Music, który przeskakuje z wątku na wątek w sposób bardzo eklektyczny, no ale tu jest bardziej o utworach niż płytach – a tym bardziej NOWYCH płytach. Została jeszcze niezbyt regularnie aktualizowana Placówka Postępu z mieszanką muzyki świata, poważnej i rozrywkowej. Impropozycja, głównie o muzyce improwizowanej i jazzie, aktualizowana jest jeszcze rzadziej. Z jazzowych blogów działa też Z dżezem lżej. W świecie jazzu i impro trzyma się mocno Instytut Improwizacji, ale ten opisuje raczej koncerty. Po płyty sięga częściej polish-jazz.blogspot.com. Recenzje są też na blogu Tomasza Bielickiego (to już update). Niezbyt często, ale różnorodnie tematycznie pisuje autor bloga Nausznie. Ledwie tli się ostatnio Muzyczny Esflores. A w całkowitym uśpieniu pozostaje blog Jarka Szubrychta, choć gdyby działał, to pewnie byłoby miejsce, gdzie nowe polskie płyty znalazłyby pilnego słuchacza i dobrze piszącego recenzenta. Nie wliczam oczywiście autorów stale pisujących na większych muzycznych stronach. Na pewno zapomniałem o kimś bardzo ważnym i na pewno nie znam wszystkich blogów regularnie publikujących recenzje. Linki do blogów, które się tym zajmują, bardzo mile widziane – można je zamieszczać w komentarzach. Mam pierwszy update: Kultura Staroci, drugi: Winylowe Trzaski, trzeci: Donos Kulturalny, czwarty: blog Mateusza Osiaka, piąty: Goodkid o rapie i nie tylko – jak mogłem nie odnotować… Weed Temple – jak mogłem. Istota Ssąca – podcasty. I jeszcze Purpurowe Rejsy oraz blog o metalu o bardzo malowniczym tytule. I blog o najlepszym szablonie w branży i równie dobrym tytule, czyli Ktoś Ruszał Moje Płyty. Wstyd, że zapomniałem o Canti Illuminati, ale dobrzy ludzie przypomnieli. To działa.\nNa gramofony, ludu roboczy!\nDwie płyty z zagranicy – nie po to, żeby okazać brak zainteresowania polskim twórcom, ale raczej w nawiązaniu do niedawnej tezy na temat niezachu, a raczej po to, żeby raz jeszcze zamanifestować konkurencyjność takiej na przykład Afryki z czymkolwiek, co się dzieje na Starym Kontynencie. Weźmy docenionych już kongijskich Konono No. 1. Wydali właśnie pierwszą płytę od śmierci założyciela grupy Mingiediego Mawangu. Z jednej strony – pozostawia podobny obraz zespołu, który wprowadza w trans jednostajną, gęstą i utrzymaną w dość szybkim tempie (okolice 135 bpm) rytmiką od początku płyty i nie daje wyjść z tego stanu do końca. To jedni z lepszych tanecznych wykonawców na scenie muzyki rozrywkowej w ogóle. A elektryczne likembe o brudnym, ale świetnie rozpoznawalnym brzmieniu, wszywają melodie w serce sekcji rytmicznej, wokale mogą więc pozostać momentami pokrzykiwaniem, formą zagrzewania do tańca.\nW samej muzyce Konono nie ma więc nic szczególnie nowego, ale pojawia się gość – Batida, czyli Pedro Coquenão z Angoli, który jako Batida (co kojarzy mi się z warszawską kawiarnią) wnosi tu elementy muzyki z sąsiadującego z Demokratyczną Republiką Konga kraju. To z kolei przywodzi na myśl fuzję granego w Kinszasie congotronics i samby. Faktura rytmów staje się jeszcze bardziej gęsta. Miłośnicy zachodniej muzyki klubowej też powinni znaleźć tu dla siebie bardziej oczywisty punkt zaczepienia. A przy tym pozostajemy w klimacie równikowym. Ciekawie jest śledzić, jak naturalnie różne tradycje tej strefy się ze sobą łączą. Powiem więcej – dołączenie do Batidy i Konono jakiejś grupy gamelanowej z Indonezji (w obrębie tej samej strefy klimatycznej) nie wprowadziłoby tu już dalszej rewolucji. Klimat kształtuje muzykę.\nKONONO NO. 1 MEETS BATIDA Konono No. 1 Meets Batida, Crammed Discs 2016, 7/10\nDruga płyta to jest to, o czym tu czasem wspominam: nie znajdziemy w tych czasach lepszego muzycznego środka ciężkości, który będzie w stanie pogodzić fanów klasycznego rocka czy bluesa z wielbicielami muzyki synkopowanej, tanecznej, wreszcie współczesnej sceny alternatywnej. Bombino, czyli Omara Moctar, przeszedł całą drogę współczesnego niezachu. Odkryty przez maleńką wytwórnię Sublime Frequencies wśród zbuntowanych pieśniarzy Tuaregów (czyli ludu, który wywołał w Mali powstanie zbrojne o skądinąd fatalnych dla muzyki skutkach), stał się szybko postacią wymienianą jednym tchem z Tinariwen jako nowa gwiazda pustynnego bluesa, z podobnym zresztą, prostym zestawem wpływów, wśród których dominuje Mark Knopfler – przedziwnym trafem nawet bez pomocy radiowej Trójki mieszkańcy Sahary przyswoili, ale też zmodyfikowali styl tego muzyka. Jako gitarzysta Bombino rozwija się jednak ciekawiej, w rytmicznej grze pokazując na nowej płycie więcej wpływów reggae niż bluesa. Teksty – głównie o miłości, z obcym już rockowej liryce, archaicznym romantyzmem – ubiera w formę bardzo czytelnych, komunikatywnych piosenek, czasem z dłuższymi partiami solowymi (czy to na tej gitarze z okładki, południowokoreańskiej, marki Cort?), jak w fenomenalnym Iyat Ninhay/Jaguar. Album Azel to ukoronowanie jego dotychczasowej kariery na Zachodzie, moim zdaniem najlepsza płyta w jego dorobku.\nPisząc o tym, że Moctar przeszedł całą drogę niezachu, miałem na myśli fakt, że został najpierw przejęty przez kolejny mały amerykański label Cumbancha, a później nagrał płytę w prestiżowych barwach Nonesuch i z producencką opieką Dana Auerbacha z The Black Keys. Dała mu i możliwość odbycia dużej trasy po USA, i wysokie miejsca na listach bestsellerów world music. Wydaje mi się, że Azel produkowany był już bez takiego ciśnienia. Tym razem na stołku producenckim usiadł (i gościnnie zagrał na Hammondzie) David Longstreth z grupy Dirty Projectors, a całość firmuje mniejsza Partisan Records. Płyta nagrywana była jednak dalej w komfortowych warunkach – w Woodstock – a brzmienie urzeka od pierwszej chwili. Przynosi to, co najlepsze w muzyce Tuaregów – prostotę i energię rocka, pod którą kryje się berberyjska ornamentyka. Aż się chce dopisać tych parę tysięcy znaków do blogowej notki.\nBOMBINO Azel, Partisan 2016, 8/10\nBędą uaktualnienia wpisu!\n13 kwietnia o godz. 10:10\t1153810\nTak jak pisałem w jednym z twettów: „Doskonale to widać w relacji komentarze na blogu < komentarze na FB". Tam przeniosła się dyskusja. Szkoda.\nZapraszam do siebie, 90% rapu: http://goodkid.pl\n13 kwietnia o godz. 10:25\t1153811\n13 kwietnia o godz. 16:39\t1153812\nAleż Pan trafił z tym postem – właśnie dziś zamykam swojego mikroskopijnego bloga, który zaczął pustoszeć już kilka miesięcy temu.\n13 kwietnia o godz. 17:07\t1153813\nCóż, to pamięci wszystkich zamykanych blogów zatem! I ku chwale nowych otwieranych na ich miejsce.\n13 kwietnia o godz. 18:29\t1153814\nCieszę się, że link do 80bpm.net nadal tam wisi! Choć od dawna nie jest to już serwis, ale blog właśnie 🙂\n13 kwietnia o godz. 18:42\t1153815\n13 kwietnia o godz. 22:46\t1153816\nDziękuję za wyróżnienie. Jednak prawda jest taka, że już ledwo dyszę. „Dzieci i blogi połączyć trudno”. Zainteresowanie swoim blogiem ceduję chętnie na Kulturę Staroci i Instytut Improwizacji.\n13 kwietnia o godz. 23:32\t1153817\nJa założyłem bloga, gdy rodziło mi się pierwsze dziecko. Było ciężko, nie powiem. Ale zauważyłem, że dzieci błyskawicznie rosną i zostawiają z czasem pewną przestrzeń (bo najpierw rodzice reorganizują sobie czas całkowicie, znajdując dodatkowe godziny nie wiadomo gdzie), którą trzeba tylko w odpowiednim momencie wypełnić. Sytuacja się komplikuje przy drugim dziecku, ale gdy już podrośnie, uwalnia się jeszcze więcej czasu. Będzie dobrze. Już nazwa bloga sugeruje pewną podzielność uwagi 😉\n20 kwietnia o godz. 8:18\t1153841\nJeszcze trzy blogi:


Nie dla ekshumacji śp. Sebastiana Karpiniuka\nRodziny ofiar katastrofy smoleńskiej otrzymały pisma od Prokuratury Krajowej w sprawie ekshumacji ciał ich bliskich, którzy zginęli 10 kwietnia 2010 roku. W Kołobrzegu powstała grupa "NIE dla ekshumacji śp. Sebastiana Karpiniuka".\nGrupa powstała na portalu społecznościowym - zobacz. Dołączają do niej bliscy Sebastiana, przyjaciele, znajomi, współpracownicy, mieszkańcy Kołobrzegu i nie tylko, wszysycy przeciwni ekshumacji ciał ofiar katastrofy smoleńskiej. Poniżej publikujemy felieton Mirosława Tessikowskiego dotyczący tego tematu.\nW tej trumnie śladów trotylu nikt nie znajdzie.\n"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci …” – Wisława Szymborska\nJak każdego roku 1 listopada , polskie cmentarze wypełnią się milionami ludzi, którzy będą chcieli dać dowód swojej pamięci o bliskich i znajomych, których nie ma już wśród nas. Nie inaczej będzie na naszym kołobrzeskim cmentarzu. Pewnie niewiele będzie grobów, na których nie będzie płonących zniczy – świadectw pamięci. Przy niektórych tych zniczy będzie znacznie więcej bo przyniosą je, prócz najbliższych, również znajomi, przyjaciele, przedstawiciele różnych instytucji oraz zwykli kołobrzeżanie pamiętający tych, których życie i działalność wykraczała poza zwykłe ramy człowieczego losu. Do takich grobów, między wieloma innymi, należy grób Sebastiana Karpiniuka – posła ziemi kołobrzeskiej, tragicznie zmarłego w katastrofie smoleńskiej w 2010 roku. Pamiętam ten dzień, gdy na armatniej lawecie jego trumna przyjechała do kołobrzeskiego ratusza gdzie została na kilka dni wystawiona, żeby nie tylko bliscy mogli się z nim pożegnać. Do księgi kondolencyjnej wpisało się tysiące osób. Jeszcze bardziej pamiętam 21 kwietnia 2010 roku gdy na kołobrzeskim cmentarzu w obecności niezliczonych tłumów mieszkańców, licznych delegacji z regionu i całego kraju, z udziałem najwyższych władz państwowych, trumna z jego ciałem spoczęła w ziemi, której poświęcił tak wiele ze swojego dorosłego życia. I od tego czasu , ci którzy pamiętają, przy różnych okazjach lub bez okazji, spotykają się przy jego grobie, przychodzą z kwiatami bądź zniczami, powspominają, odmówią modlitwę często kończąc ją słowami - „Sebastianie spoczywaj w pokoju”. Przez ostatnie lata te słowa dla wielu ludzi wydawały się być aksjomatem i nikt nie przypuszczał, że jednak ten spokój może zostać zakłócony. Arbitralna decyzja prokuratury o przeprowadzeniu ekshumacji ciał wszystkich ofiar katastrofy smoleńskiej wywołuje bardzo wiele emocji nie tylko wśród rodzin ofiar, ale również wśród wielu Polaków. Ponad 200 osób, członków rodzin 17 ofiar katastrofy wystosowało list otwarty do rządu, episkopatu, prokuratury i ludzi dobrej woli, w którym w kategoryczny sposób domagają się odstąpienia od przeprowadzenia ekshumacji ciał ich bliskich, na którą w żaden sposób nie wyrażają zgody. Wśród sygnatariuszy listu nie ma nikogo kto zakazywałby ekshumacji ciała Sebastiana Karpiniuka, ojciec Sebastiana, Marek Karpiniuk, który niewątpliwie podpisałby się pod takim listem zmarł stosunkowo niedawno, a głos przyjaciół i znajomych, którzy protestują przeciw ekshumacji nie ma w tej kwestii znaczenia. Dla nas najbardziej oburzające jest uzasadnienie decyzji o ekshumacji, otóż mówi się w niej o konieczności ustalenia przyczyny śmierci, a nie o konieczności ponownej identyfikacji ciał, co w kontekście stwierdzonych w kilku przypadkach pomyłek, byłoby bardziej zasadne, chociaż nie mniej okrutne. W wyniku dotychczas przeprowadzonych ekshumacji nie stwierdzono innej przyczyny śmierci ofiar niż wielonarządowe uszkodzenie ciała w wyniku katastrofy lotniczej. Zadziwiający jest też upór prokuratury w przeprowadzeniu ekshumacji wszystkich ciał a nie tylko tych, na które zgodę wyraziła część rodzin. Chyba nikt nie wierzy w to, że część uczestników tragicznego lotu zginęła w wyniku katastrofy a część z innej przyczyny, na przykład w wyniku wybuchu. Decyzja o ekshumacjach, które w najbliższym czasie mają zostać przeprowadzone, zakłóca nie tylko spokój zmarłym ale powoduje ponowne przeżywanie wyjątkowej traumy przez najbliższe rodziny. Nie chcę wypowiadać się za wszystkich znajomych i przyjaciół Sebastiana bo nie otrzymałem takiej delegacji, ale ci, z którymi rozmawiałem na ten temat, wyrażają swój stanowczy sprzeciw wobec tej decyzji prokuratury. Jesteśmy pewni ,że w trumnie Sebastiana nikt śladów trotylu nie odnajdzie. Osobiście wyrażam stanowczy sprzeciw wobec prób podjęcia czynności ekshumacyjnych ciała naszego przyjaciela i kolegi. Sebastianie spoczywaj w pokoju.\nWyświetl komentarze do wpisu\nKomentarze obsługiwane przez: DISQUS Do góry\nStało uschnięte, w nocy runęło (wideo)\nPieniądze w śmieciarce! Pół miliona euro!


Przedstawiciel regionalny - RoboMarkets\nOdwiedzając naszą witrynę i usługi, zgadzasz się na warunki korzystania z plików cookies.Dowiedz się więcejClose\n+48 223 078 533\nRoboMarkets — Handel na Forexie dla prawdziwych robotów\nAnalityka Claws & Horns\nJak rozpocząć handel\nPorady dla inwetorów\nPhone: +48 223 078 533\nPrzedstawiciel regionalny to program partnerski przeznaczony dla doświadczonych partnerów, którzy działają na rynku forex w swoim regionie przez dłuższy okres czasu i mają własną bazę klientów oraz agentów. Ten program może być również dodatkową możliwością dla każdej firmy, aby poszerzyć swoją obecną działalność. Pozyskuj i zapewniaj usługi klientom w Twoim regionie korzystając ze współpracy z RoboForex. Skorzystaj z naszej wiedzy i doświadczenia, jak również szerokiego wyboru sposobów monitorowania instrumentów.\nOficjalny status Przedstawiciela regionalnego pozwoli Ci opublikować swoje dane kontaktowe na głównej witrynie RoboForex, przyciągając uwagę swoich obecnych klientów i zapewniając Ci również wysoki poziom prowizji partnerskiej.\nCo możemy Ci zaoferować: .\nPrawo do używania marki RoboForex.\nDobrze sprawdzoną strategię biznesową.\nProfesjonalne wsparcie online i konsultacje zapewnione przez naszych menedżerów.\nWsparcie w organizowaniu wydarzeń edukacyjnych.\nElastyczne warunki biznesowe.\nDostęp do pełnych statystyk partnerskich w Obszarze Członkowskim i Menedżerze MetaTrader.\nNiezależność finansową i prawną.\nMożliwość stworzenia własnej sieci partnerskiej.\nożesz zagwarantować swoim klientom: .\nWsparcie techniczne i konsultacje 24/7.\nDoskonałe warunki handlowe i najszybszą realizacja zleceń.\nSzeroki zakres usług od RoboForex.\nMożesz z łatwością pozyskiwać klientów i oferować im różne możliwości dzięki współpracy z RoboForex.\nPrzedstawiciel regionalny musi być/posiadać: .\nZarejestrowaną jednostką prawną.\nDoświadczenie w podobnej dziedzinie.\nJak stać się Przedstawicielem regionalnym? .\nAby stać się oficjalnym Przedstawicielem regionalnym, musisz przesłać zgłoszenie. Zgłoszenia są przetwarzane w ciągu 1-3 dni roboczych. Gdy zgłoszenie zostanie już przetworzone, nasz menedżer skontaktuje się z Tobą, aby omówić warunki i szczegóły współpracy.\nJeśli masz jakiekolwiek pytania, zadzwoń do nas lub napisz do nas e-maila korzystając z danych kontaktowych zawartych w dziale "Kontakty", lub wyślij nam zgłoszenie już teraz.\nDepartment PL General Questions\nzaawansowane warunki dla klientów RoboMarkets\nRoboMarkets — Handel na Forexie dla prawdziwych robotów+48 223 078 533\nOstrzeżenie o Ryzyku: Handlowanie lewarowanymi produktami (Forex/kontrakty CFD) wiąże się z wysokim ryzykiem. Nie powinieneś ryzykować więcej niż jesteś gotów stracić, istnieje możliwość utraty całej kwoty na swoim koncie. Przed podjęciem decyzji o wejściu na rynek Forex, należy starannie rozważyć cele inwestycyjne, poziom doświadczenia i skłonność do ryzyka. Kopiowanie transakcji wiąże się z dodatkowym ryzykiem utraty kapitału. Jeśli stopień ryzka nie jest dostatecznie jasny, skonsultuj się z nami w celu weryfikacji usługi.\nOficjalny sponsor boksera tajskiego, Andreia Kulebina


Trening na siłę - BudujMase.pl\nBlogStrona główna » Wpisy » Treningi » Treningi na siłę » Trening na siłę\nW każdym klubie fitness czy siłowni można spotkać osoby, które mimo niewielkich gabarytów dźwigają ogromne ciężary. Do głowy nasuwają się myśli mówiące: co oni robią, że są aż tak silni? Jaką dietę stosują oraz jakie treningi wykonują? Dieta głównie oparta jest na dodatnim bilansie kalorycznym oraz odpowiednim podziale makroskładników, natomiast trening na siłę to jeszcze bardziej skomplikowana sprawa. Dowiedź się czym jest trening na siłę!\nTrening na siłę – ogólna charakterystyka\nPrzyrost masy mięśniowej wpływa na wzrost siły i na odwrót, jednak te właściwości nie są dla siebie wprost proporcjonalne. Dlatego też, nie ma jednego systemu treningowego rozwijającego w równym stopniu masę oraz siłę mięśniową. Podczas gdy trening ukierunkowany jest na rozwój siły mięśniowej, masa mięśniowa jest tylko skutkiem ubocznym. Podobne zjawisko występuje, gdy podczas cyklu treningowego nastawionego na wzrost masy mięśniowej następuje wzrost siły.\nTrening na siłę ma zastosowanie zarówno w dyscyplinach ukierunkowanych stricte na rozwój tego parametru np. trójbój siłowy, jak i w dyscyplinach, w których jest tylko celem pośrednim np. kulturystyka. W kształtowaniu sylwetki zastosowanie planu treningowego na siłę, wpływa na wykorzystanie większego obciążenia w kolejnym mezocyklu, którego celem jest wzrost masy mięśniowej – dzięki większym obciążeniom mięśnie dostają większego impulsu do rozrostu.\nTrening na siłę powinien charakteryzować się długimi oraz ciężkimi sesjami z wykorzystaniem wolnych ciężarów. To właśnie one zapewniają odpowiednie bodźce, korzystnie wpływające na zjawisko adaptacji treningowej, dzięki której następuje progres. Kolejną istotą cechą treningów siłowych jest zastosowanie mniejszej liczby ćwiczeń przy wdrożeniu większej liczby serii. Aby nastąpił progres siły, należy skupić się na wybranych ćwiczeniach na konkretne grupy mięśniowe. Wybierając jedno ćwiczenie na wybraną partię mięśniową np. mięśnie ud można wykonać więcej serii tego ćwiczenia, co w konsekwencji wpływa na wzrost adaptacji organizmu podczas ściśle określonego ruchu.\nTrening na siłę – zakres powtórzeń\nTrening siłowy bazuje na pozyskiwaniu energii z fosfagenów takich jak fosfokreatyna. Ma to wpływ na czas trwania serii, ponieważ źródło tego szlaku wystarcza na około 6 sekund wysiłku o bardzo wysokiej intensywności jak wyciskanie ciężarów. Właśnie ta zależność warunkuje ilość powtórzeń w treningach siłowych, która powinna oscylować w granicach 1-6.\nTrening na siłę – długość przerw między seriami i ćwiczeniami\nPo wykonaniu serii wybranego ćwiczenia w zakresie powtórzeń określonych na wzrost siły konieczne jest zastosowanie określonego czasu przerwy, który umożliwi odnowienie fosfagenowych źródeł energii. Czas ten zależy w dużej mierze od ilości powtórzeń w serii oraz od ciężaru jakim została ona wykonana. Średni czas przerwy pomiędzy seriami ukierunkowanymi na wzrost siły mięśniowej powinien wynosić od 3 do 5 minut.\nPo wykonaniu treningu na siłę mięśniową nie jest odczuwalna taka “pompa mięśniowa” jak w przypadku treningu kulturystycznego. Ten rodzaj treningu ma zupełnie inny wpływ na organizm. Dużemu przeciążeniu oprócz układu mięśniowego doznaje układ nerwowy. Nie należy się więc obawiać, że trening nie należy do udanych jeżeli mięśnie nie są tak opuchnięte jak to bywa w treningu na masę. Tutaj najważniejsza jest progresja ciężarów na treningu.\nTrening na siłę – rodzaje\nJest to trening systemem Full Body Worout ukierunkowany na rozwój siły mięśniowej. Zaleca się tu stosowanie wolnych ciężarów. To właśnie one dają najbardziej skuteczne bodźce wpływające na rozwój siły. Trening FBW 5×5 posiada również pewne ramy charakterystyczne dla tego systemu. Podczas jednej jednostki treningowej należy wykonać ćwiczenia na wszystkie główne grupy mięśniowe. Aby przyrost siły był osiągalny należy skupić się na mniejszej ilości ćwiczeń, a większej ilości serii. Trening 5×5 polega na zastosowaniu w każdym ćwiczeniu 5 serii po 5 powtórzeń. Zalecane jest, aby ułożyć 2 różne plany, które będą występowały kolejno po sobie. Umożliwi to bardziej wszechstronne bodźcowanie mięśni, a zarazem wpłynie na uniknięcie monotonii treningowej. Chcąc wyciągnąć jak najwięcej korzyści z planu treningowego FBW 5×5, zalecane jest stosowanie go co drugi dzień. Tak więc w poniedziałek należy wykonać pierwszy zestaw treningowy, natomiast w środę drugi, w piątek znów pierwszy i tak dalej.\nTrening na siłę wg. Joe Weidera\nNa pewno każdy adept siłowni wie kim jest Joe Waider, lecz niewielu wie jak wyglądał plan treningowy ukierunkowany na siłę według tego wybitnego trenera. Joe opracował jedną jednostkę treningową, w której uwzględnił wszystkie najważniejsze ćwiczenia na główne grupy mięśniowe ciała. Daną jednostkę należy wykonywać systematycznie co drugi dzień dążąc do uzyskiwania coraz większych ciężarów w kolejnych sesjach treningowych przy zachowaniu prawidłowej techniki.\nTrening ten jest oparty o dziesięć ćwiczeń takich jak:\n– przysiady ze sztangą trzymaną z tyłu\n– wyprosty nóg na maszynie siedząc\n– wiosłowanie sztangą trzymaną podchwytem\n– wyciskanie sztangi leżąc na ławce płaskiej\n– wyciskanie sztangi w górę od obojczyka stojąc\n– wznosy sztangi wzdłuż tułowia w górę trzymaną nachwytem\n– wyprosty przedramion z krzywką leżąc na ławce poziomej\n– wznosy nóg w zwisie na drążku.\nPowyższe ćwiczenia należy wykonywać w zakresie 4-6 serii po 6 powtórzeń. Zalecane jest przez pierwsze 2 tygodnie stosować po 4 serie na każde ćwiczenie. W następnych tygodniach należy dążyć do osiągnięcia 6 serii w każdym ćwiczeniu. Jeżeli owe treningi są zbyt ciężkie, należy ograniczyć się do dwóch jednostek treningowych ukierunkowanych na siłę oraz dołożyć 1 trening uzupełniający o charakterze kulturystycznym.\nTrening na siłę jest dłuższy od treningu kulturystycznego i robi się podczas niego więcej serii?? Hmm, ciekawe…\nWszystkie partie na każdym treningu, w dodatku w jednakową intensywnością to też raczej nieporozumienie\n29 grudnia 2016 o 09:30\nw treningu FBW 5×5 ćwiczyć jednym ciężarem czy zwiększać co serię?\nTym samym ciężarem.\nZdecydowanie zwiększać co serię\nCzy przysiady, martwy ciąg i wioslowanie z duzymi ciezarami co 2 dnie to nie jest triche za duze obciazenie dla odcinka ledzwiowego? Zwłaszcza ze brzuch po tylko jednym dniu przerwy nie bedzie az tak dobrze utzrymywak tulowia?


2019-01-03, godz. 08:15 Chińska sonda wylądowała na niezbadanej półkuli Księżyca Chiński pojazd kosmiczny, sonda Chang'e 4 wylądowała na niewidocznej z Ziemi półkuli Księżyca - poinformowała chińska telewizja państwowa. Jest to pierwsze lą ... » więcej 2018-12-24, godz. 10:30 Gwiazda Wigilijna 2018 Która gwiazda zaświeci jako pierwsza na wigilijnym niebie A.D. 2018? Trudne pytanie, bo jednocześnie zabłysną aż trzy! » więcej 2018-12-18, godz. 08:30 Jak upolować kometę? Oto kometa roku - 46P/Wirtanen. Jest widoczna gołym okiem, a jej wizualny rozmiar przekracza wielkość tarczy Księżyca w pełni! W grudniu 2018 jesteśmy świadka ... » więcej 2018-12-10, godz. 18:45 W Sztokholmie wręczono Noble, zabrakło nagrody z literatury Tegoroczni laureaci nagród Nobla w czterech dziedzinach odebrali w poniedziałek w Sztokholmie medale i dyplomy z rąk króla Szwecji Karola XVI Gustawa. W tym r ... » więcej 2018-12-09, godz. 10:00 W Warszawie ruszył Hackathon+, który ma pomóc osobom z niepełnosprawnościami Hackathon+, czyli dwudniowy maraton programowania, który ma pomoc w stworzeniu narzędzi ułatwiających funkcjonowanie osobom z niepełnosprawnościami, ruszył 8 ... » więcej 2018-12-02, godz. 19:00 A tymczasem na grudniowym niebie... 'Radio Planet i Komat' poleca uwadze Słuchaczy i internatów obserwacje grudniowego nieba, na którym oprócz wyraźnie widocznego Oriona dzieją się inne, bardzo ... » więcej 2018-11-27, godz. 08:35 Sonda InSight wylądowała na powierzchni Marsa Bezzałogowa sonda kosmiczna InSight, wysłana przez amerykańską agencję kosmiczną NASA, kilka minut przed godz. 21.00 czasu polskiego wylądowała w poniedziałek ... » więcej 2018-11-24, godz. 17:00 Premier odwiedził festiwal programowania "HackYeah" Premier Mateusz Morawiecki odwiedził festiwal programowania 'HackYeah' w Centrum Targowo-Kongresowym Global Expo w Warszawie. Szef polskiego rządu m.in. rozma ... » więcej 2018-11-23, godz. 15:52 Największy znany gad ssakokształtny żył na terenie Śląska Największy znany dotąd gad ssakokształtny, Lisiowicia bojani, żył na terenie Śląska ok. 210 mln lat temu - informują polscy badacze w publikacji w 'Science'. ... » więcej 2018-11-20, godz. 08:30 Zmiany klimatu w Polsce: ekstremalnie ciepłe lata i deszczowe zimy W Polsce czekają nas ekstremalnie ciepłe sezony letnie - oraz szare, deszczowe zimy z epizodami dwutygodniowych mrozów, poprzedzonych czasem opadami śniegu - ... » więcej\n2345678 999 na 100 stronach


Tapety – Marketix\nTapety umożliwiają nieograniczone możliwości dekoracji ścian. Tapetami często zabezpieczamy ściany przed uszkodzeniami mechanicznymi lub kamuflujemy wady tynków (pęknięcia).\nObecnie powszechnie stosowane są one w hotelach, biurowcach i jako jeden z elementów dekoracji ścian w domach i mieszkaniach. Popularne obecnie wzornictwo 3D nadaje pomieszczeniom niepowtarzalny charakter.\nPowierzchnie tapet są przeróżne – gładkie, chropowate, o strukturze weluru lub aksamitu. Dobierając odpowiednią tapetę możemy nadać pomieszczeniom zamierzony charakter lub klimat.\nCeny tapet zależą od ich budowy, gramatury i marki, i zaczynają się od kilkudziesięciu złotych za mkw tapet obiektowych, i od kilkunastu złotych tapet domowych.\nW ostatnim czasie ponownie stają się popularne fototapety. Wykonywane są one na przeróżnych substratach (podkładach), różniące się fakturą, wytrzymałością mechaniczną i chemiczną. Przy użyciu nowoczesnych drukarek i podkładów rozmiary fototapet są praktycznie nieograniczone.\nFototapety tworzą nowe możliwości w aranżacji pomieszczeń.\nIlość tapet jest ogromna. Proponujemy zapoznać się z tapetami światowych marek Rasch Textil i Krohma..


Oto Fiat 126p, czyli poczciwy maluszek – Demotywatory.pl\nT Tfujnick 24 maja 2019 o 18:56\nChciałem dać mocne, ale od siedzenia z nogami w uszach i rękami w pachwinach mam tak scentrowane ręce, że poszło słabe.\nPS. Nie lubię żebrania :)\nT trusty 24 maja 2019 o 21:27\n@Tfujnick - ja też. Choć jechałem nim kilka/naście tysięcy razy, to i tak poszło "słabe".\nR radhex 25 maja 2019 o 23:48\njeszcze jakbyś gimbusie kiedykolwiek w nim siedział..\nRageman1990 25 maja 2019 o 9:16\nC Cainne 25 maja 2019 o 11:59\nI cyk minusik za żebranie.\nM mikol90 25 maja 2019 o 18:25\nmanson1205 25 maja 2019 o 18:42\nWyleciałam przez przednią szybę. Nie polecam\nM konto usunięte 25 maja 2019 o 20:58\nPoczciwy? Kto z tych autorów ma dysleksje i nie potrafi znaleźć okolicznika?\nWy to skończcie dopiero robić podstawówkę, a później bierzcie się za pisanie!\nJ jmcharakterek 25 maja 2019 o 23:22\nS sarron 25 maja 2019 o 21:18\nFajne auto. Jak się trochę pomanewrowało można było zaparkować w przedpokoju.\nT termix369 25 maja 2019 o 21:46\nPrzeglądam demoty praktycznie od początku ich istnienia ale głupszego niż ten chyba nigdy w życiu nie widziałem. Może wstaw jeszcze zdjęcie kibla i napisz "to kibel kto używał niech da plusa". Żałosne. Oczywiście minus za żebranie.\nS szteker 25 maja 2019 o 22:04\nCweldmin, mam pytanie, które już kiedyś zadałem: Co to kur€$two robi na głównej? Zrób że, gamoniu tempy, zakładkę "Żebracy". Takim niedołęgą jesteś, że nie potrafisz usunąć żebractwa z demotywatorów?\nA aKasia69 25 maja 2019 o 22:04\nsłabe za żebranie\nG grzesik_w 25 maja 2019 o 22:50\nNa zdjęciu jest akurat włoski 126 bez "p".\nR radhex 25 maja 2019 o 23:50\nG grzesik_w 26 maja 2019 o 8:08\nDo 1980 r. 126 był produkowany we we włoskim Cassino równolegle z polskimi fabrykami. Włoskiego 126 można rozpoznać po białych kierunkowskazach z przodu i logu Fiat z przodu umieszczonym wyżej niż w polskich egzemplarzach. Tu ma zdjęciu jest włoski 126.\nK kaem38 25 maja 2019 o 23:44\nStraszna ciasnota i niemożliwy do zniesienia hałas - oto co pamiętam w maluchu. Taki to prezent dał Gierkowi kapitalistyczny przemysł włoski. Zemsta kapitalistów.\nJ jeszczeNieZajety 26 maja 2019 o 0:08\nTo był mój pierwszy samochód. Nie dla jakiś swych nadzwyczajnych zalet tylko ze względu na cenę. Kupiłem go za komuny za pieniądze z truskawek w Szwecji. Zaoszczędzenie z pensji było niemożliwe. Służył mi wiernie.Odbyłęm nim jeszcze kilka wypraw do Szwecji a nawet odbyłem turę po Europie po kolejnym udanym sezonie truskawkowym. Dania, Niemcy, Francja, Włochy. Cały czas dzielnie się sprawiał choć oczywiście rekordów szybkości raczej nie biłem. Po kilku latach (wciąż za komuny i wciąż za truskawki) kupiłem drugiego malucha. Tym drugim wyjechaliśmy z PRLu całą rodziną. Ja plus żona i dwoje dzieci. Cztery wielkie walizy na dachu. W srodku prócz nas był i telewizor. Marki Vela. Służył jako monitor do ówczesnego komputerka, bez którego dzieci nie chciały słyszeć o wyjeździe. Jak wjeżdżaliśmy do Szwecji to się celnicy zbiegli by nas podziwiać.\nTak, że wspominam maluszka z sentymentem. Poza tym byłem wtedy młody.\nAle żebractwa nie lubię.\nZmodyfikowano 3 razy. Ostatnia modyfikacja: 26 maja 2019 o 0:26\nD d421584 26 maja 2019 o 2:09\nLiczba mocnych pokazuje ILE "przedmiotów" kliknęło.\nLiczba słabych pokazuje ILU nie dało się nabrać na potraktowanie przedmiotowo.\nLocosPPG 26 maja 2019 o 2:25\nKażdy czterdziestolatek, każdy trzydziestolatek i połowa współczesnych dwudziestolatków tą padliną choć raz w życiu jechać musiała-nie ma cudów. Ci starsi tą padlinę nawet posiadali-też nie ma cudów-takie były czasy. Dziś to klasyk, cudo PRL-u, ach, och, sentymenty, bla bla bla... Wtedy był to strucel bo na nic więcej nie było nas stać...\nP.S. Miałem dwa zakalce-pierwszy niebieski rocznik 1977, drugi czerwony rocznik 1987. Oby nigdy te czasy nie wróciły!\nJanMariaWyborow 26 maja 2019 o 2:27\nRobiłem prawko na maluchu. Ale potem już nigdy do niego nie wsiadłem.\nD dncx 26 maja 2019 o 7:53\n@JanMariaWyborow Też tak miałem. Nawet było tak, ze jazdy kursowe miałem starych zdezelowanym maluchem, a egzamin zdawałem nówka kupiona kilak miesięcy wcześniej przez egzaminatora (wtedy robiłem prawko w Pezetmocie). Ale jak wysiadłem z niego w dniu zdanego egzaminu, to potem nie wsiadłem za kierownice już nigdy. Jeździłem kanciokami, Poldkami, a potem już motoryzacja zachodnia. Ale nie chciałbym wracać do tej ery. Nawet własego samochodu nigdy bym nie kupił małego. Bo i niewygodnie, i nie zabierzesz rodziny, dodatkowych pakunków, itd. Wtedy ten samochód, choć drogi, był jedyna alternatywa. A dziś, to relikt przeszłości, jak kineskopowe telewizory. To se ne vrati.\nrafik3001 26 maja 2019 o 14:39\nWolfi1485 26 maja 2019 o 23:00\nJako pasażer ze dwa razy, ale byłem dzieciakiem, więc miejsca z tyłu mi nie brakowało. Aż żałuję że nie miałem okazji poprowadzić malucha, a chciałbym!!! Za to dobrze wspominam Wartburga 353 i VW Golfa II - dwa najmilsze w prowadzeniu dla mnie auta, przy czym ten pierwszy wygrywa. No fakt, stary konstrukcyjnie, przestarzały, ale napęd na przód i mały kąt zawracania - pokażcie mi drugie tak zwrotne auto!\nZmodyfikowano 2 razy. Ostatnia modyfikacja: 27 maja 2019 o 15:40\nW winmediacenter 27 maja 2019 o 11:40\nD DemotywatoryMnieNiedemotywoja 14 sierpnia 2019 o 17:23


Dekoracje jesienne - Niezwyczajne bukiety - e-ogrody - Florystyka\nred. 21-08-2016 02:00\nOryginalne 'szaszłyki' z przebarwionych na żółto liści miłorzębu (Gingko biloba) - zwinięte i nabite do góry ogonkami na druty - zamykają z obu stron bukiet ze słoneczników, róż, trachelium, mikołajków, przetacznika, 'kangurzej łapy' i owoców kaliny wawrzynowatej\nWielobarwny, choć stonowany bukiet z kapusty ozdobnej, krokosza barwierskiego, róż, ostróżek, skimmii, trachelium, leukadendronu, owoców derenia i śnieguliczki. Ażurową kryzę tworzą suche pędy żeleźniaka (Phlomis) mocowane w stelażu z miedzianej siatki (złożono z niej kilka warstw, aż powstała 'poducha').\nPastelowy środek bukietu z roślin o zróżnicowanej formie - lilii, chryzantem, róż, krokosza, krokosmii, owoców jarzębu - otacza delikatna kryza z zatrwianu i suchych pędów z łuszczynami gęsiówki piaskowej (Cardaminopsis arenosa). Kryzę tę przygotowano na miedzianej siatce; dla utrwalenia urody spryskano ją klejem.\nZgrabny bukiet ze słoneczników ozdobnych, róż, celozji, krokosza, krokosmii, chryzantem gałązkowych, owoców ligustru i tzw. kangurzej łapy.Odmienności dodaje ciekawa kryza ze skrzydlaków lipy. Naklejono je na stelaż przygotowany z miedzianej siatki i tektury.\nOdważne zestawienie kapusty ozdobnej z drobnymi eleganckimi kwiatostanami akacji. Dla podkreślenia koloru dodano owoce ligustru.\nNietypowo przygotowany podkład bukietu - metalowa siatka regularnie porozcinana i zabezpieczona czarnym klejem, ozdobiona łuskami robinii akacjowej (Robinia pseudoacacia), następnie wygięta na kształt płytkiej rynienki - mieści w sobie róże, chryzantemy, skimmię, leukadendron, owoce śnieguliczki, ligustru i derenia, a także roślinę o nazwie Ozothamnus.\nAranżacje: Przemysław Biegaj


Konferencja Samorządy Przyjazne Życiu. I miejsce Gdańska w Badaniu Klimatu Rowerowego Oficjalny portal miasta Gdańska\nKilkudziesięciu samorządowców z Polski i zagranicy spotkało się w środę, 29 września 2021 roku w Gdańsku, aby dzielić się swoimi doświadczeniami i rozmawiać o jakości życia i związanych z nią rozwojem lokalnym i aktywną mobilnością. To pierwsze spotkanie z tego cyklu. Podczas konferencji zaprezentowano też wyniki Badania Klimatu Rowerowego 2020 i przedstawiono laureatów. W kategorii miast powyżej 200 tysięcy mieszkańców Gdańsk zajął I miejsce.\n(\tPublikacja: 29.09.2021 )\nInicjatywa „Samorządy Przyjazne Życiu” jest adresowana do innowacyjnie myślących samorządowców: prezydentów, starostów, burmistrzów oraz wójtów.\n- Spotykamy się, aby porozmawiać o wyzwaniach, jakie stoją przed naszymi miastami - rozpoczął spotkanie Piotr Grzelak, zastępca prezydenta Gdańska ds. zrównoważonego rozwoju. - A zmiany zachodzą dynamiczne, co mogliśmy ostatnio zaobserwować przy okazji pandemii Covid-19, mamy też zmiany klimatyczne, które są coraz istotniejsze. Albo będziemy się nawzajem informować, albo nie nadążymy za zmianami. Kiedy byliśmy w 2018 roku w Tel Awiwie w Izraelu mogliśmy zaobserwować, że mobilność w mieście bazuje na hulajnogach elektrycznych, u nas nie było o tym mowy. Dziś, trzy lata po tamtej wizycie, hulajnogi są u nas coraz ważniejszym element mobilności. A z drugiej strony mamy doświadczenie - które odczuliśmy wszyscy - jak pandemia wpłynęła na komunikację miejską, jak dostała w kość. Chcemy rozmawiać, jak zmieniają się nasze miasta i czy to kierunek przyjazny mieszkańcom.\nRafał Glazik, sekretarz generalny Polskiej Unii Mobilności Aktywnej przedstawił mechanizm "push and pull" jako narzędzie polityki parkingowej, które umożliwia finansowanie aktywnych form mobilności i transportu publicznego.\n- To takie trochę działanie na zasadzie “kija i marchewki” w zarządzaniu parkowaniem - tłumaczył Rafał Glazik. - Z jednej strony restrykcyjna polityka parkingowa wprowadzana przez niektóre samorządy miejskie czyli działania w zakresie stref płatnego parkowania, z drugiej na przykład wzmacnianie ruchu pieszego w mieście.\nJak podkreślił Glazik najważniejszymi problemami w transporcie jest dominująca cały czas rola samochodów, brak zasobów finansowych dzięki którym można by zachęcić mieszkańców do korzystania ze zrównoważonych środków transportu.\nChcemy rozmawiać, jak zmieniają się nasze miasta i czy to kierunek przyjazny mieszkańcom - mówił podczas spotkania "Samorządy Przyjazne Życiu" Piotr Grzelak, zas. prezydent Gdańska ds. zrównoważonego rozwoju (stoi z prawej)\nIdeą mechanizmu "push and pull" jest użycie dochodów z zarządzania parkowaniem tak, żeby służyły do zachęcania do korzystania ze środków transportu mobilnego. I tak 20 proc. środków z zarządzania parkowaniem trafiłoby do miasta, 40 proc. na zarządzania strefami parkingowymi (np. aplikacja zajętości parkingów miejskich) i pozostała część na np. remont autobusów czy nowe trasy rowerowe itp.\nIgor Kaniecki z GA-MA Consulting przedstawiając projekt "Parking gets SMART" podkreślił korzyści wynikające z inteligentnego parkowania.\n- Dostarczanie kierowcom informacji o rzeczywistej zajętości parkingów może spowodować, że podróż na przykład do centrum nie będzie się kierowcy opłacać i wybierze przesiadkę na transport publiczny lub rower - tłumaczył Igor Kaniecki. - W projekcie bierze udział pięć miast pionierskich, które będą testować cyfrowe urządzenie do zarządzania informacją parkingową w czasie rzeczywistym.\nPiotr Grzelak mówiąc na temat digitalizacji polityki parkingowej w Gdańsku przypomniał badania przeprowadzone w 2016 roku, z których wynika, że indywidualny transport samochodowy utrzymuje się na pierwszym miejscu i ta tendencja rośnie. W Gdańsku 41 proc. stanowi transport samochodowy indywidualny, 21 proc. ruch pieszych, 6 proc. to transport rowerowy, a 32 proc. stanowi transport zbiorowy.\n- Po pandemii te dane są jeszcze gorsze najpewniej - mówił prezydent Grzelak. - Żeby to zmienić potrzebny jest mechanizm "push and pull". Potrzeba nowej infrastruktury na przykład nowych linii tramwajowych czy podnoszenia standardów komunikacji miejskiej. Ważnym elementem jest oczywiście infrastruktura rowerowa, jej rozbudowa jest bardzo istotna. To też poprawa warunków pieszych, która na razie raczkuje, jest na początkowym etapie rozwoju, ale się dzieje. W Gdańsku dzielnica Śródmieście jest podzielona drogą do Warszawy na Główne Miasto i Dolne Miasto, dzięki przejściu poziomemu na Podwalu Staromiejskim, które wykonaliśmy, na nowo zszywamy tkankę miasta.\nWojciech Folejewski, dyrektor ZDiZ Gdynia mówiąc o tym, że polityka parkingowa może być narzędziem wspierania zielonego i multimodalnego transportu przytoczył działania miasta wobec popularnego w Gdyni parkingu.\nKilkudziesięciu samorządowców z Polski i zagranicy spotkało się w środę, 29 września w Gdańsku, aby dzielić się swoimi doświadczeniami i rozmawiać o jakość życia i związanych z nią rozwojem lokalnym i aktywną mobilnością.\n- Przy plaży miejskiej w Gdyni, przy Teatrze Muzycznym, był parking samochodowy - tłumaczył Wojciech Folejewski. - Teraz jest to teren zamknięty dla samochodów, powoli rośnie tam zieleń. To też może być jedna z dróg, której nie trzeba się bać i po prostu w jakichś wybranych fragmentach blokować miasto dla kierowców. Inne pytanie brzmi, jak przekonać ludzi do roweru, hulajnogi, zrównoważonego transportu? Może gdyby celebryci, influencerzy, blogerzy promowali rower, może gdyby James Bond zamiast jeździć luksusowymi samochodami przesiadł się na rower, to by podziałało?\nPodczas konferencji zaprezentowano też wyniki Badania Klimatu Rowerowego 2020 i przedstawiono laureatów. W kategorii miast powyżej 200 tysięcy mieszkańców Gdańsk zajął w badaniu I miejsce.\nKategoria najlepszy wynik\nW GRUPIE MIEJSCOWOŚCI DO 50 TYS. MIESZKAŃCÓW\nI miejsce MIELNO\nII miejsce ŚWIDNIK\nIII miejsce NOWY DWÓR GDAŃSKI\nW GRUPIE MIEJSCOWOŚCI 50-100 TYS. MIESZKAŃCÓW\nI miejsce TCZEW\nII miejsce SWARZĘDZ\nW GRUPIE MIEJSCOWOŚCI 100-200 TYS. MIESZKAŃCÓW\nW GRUPIE MIEJSCOWOŚCI POWYŻEJ 200 TYS. MIESZKAŃCÓW\nIII miejsce ex aequo POZNAŃ i KRAKÓW\nKategoria najwyższa frekwencja\nI miejsce GDYNIA\nKategoria COVID-19 a jazda rowerem\nI miejsce KRAKÓW\n100 procent frekwencji\nWŚRÓD SAMORZĄDÓW CZŁONKOWSKICH STOWARZYSZENIA METROPOLIA POZNAŃ


Tadeusz Antoni Kisielewski, Zamach — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nKup i pobierz za 32,90 zł 25,99 zł ($ 6,98)\n4 lipca 1943 roku zginął generał broni Władysław Sikorski, premier Rzeczypospolitej Polskiej i Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych. Wraz z nim zginęło kilkanaście innych osób znajdujących się w samolocie B-24 Liberator Mk II nr AL 523, pasażerów i członków załogi, obywateli polskich i brytyjskich.\nŚmierć Sikorskiego wciąż jest największą i najważniejszą zagadką najnowszej historii Polski. W pewnym sensie ta sprawa jest podobna do katyńskiej, to znaczy od początku wszyscy „wiedzieli” (w potocznym rozumieniu tego słowa), że w Gibraltarze nie było wypadku, a w 1940 roku w Katyniu, Charkowie i Twerze do polskich oficerów nie strzelali Niemcy. Jednak na tym podobieństwo obu spraw się kończy. W 1990 roku strona rosyjska przyznała się do zamordowania prawie 22 tysięcy polskich wojskowych, policjantów i przedstawicieli inteligencji, a w roku 1992 przekazała rządowi polskiemu dokumenty związane z tą zbrodnią. Natomiast zabójstwo Sikorskiego wciąż jest jedną z najbardziej delikatnych i najpilniej strzeżonych tajemnic mocarstwowych. Należy się liczyć z tym, że polskie władze nigdy nie zostaną oficjalnie poinformowane o politycznym podłożu, rozkazodawcach, bezpośrednich wykonawcach i przebiegu zamachu w Gibraltarze.\nAby jednak dojść do tego tragicznego wydarzenia, trzeba zarysować polityczne tło wydarzeń, które do niego doprowadziły. Wydaje się to tym bardziej konieczne, że prawdopodobnie niewielu czytelników posiada wystarczającą orientację w tej materii, a być może są i tacy, którym niewiele mówi samo nazwisko Sikorski.\n1 września 1939 roku hitlerowskie Niemcy zaatakowały Polskę. Przewaga sił była po stronie agresora. Niemieckie siły zbrojne liczyły 1,85 miliona żołnierzy, wyposażone były między innymi w 2,7 tysiąca czołgów, mniej więcej 10 tysięcy dział i moździerzy oraz około 2 tysięcy samolotów. Polska mogła im przeciwstawić około miliona żołnierzy, 670 czołgów (przeważnie lekkich i rozpoznawczych) oraz samochodów pancernych, 4,3 tysiąca dział i 400 w większości przestarzałych samolotów bojowych. Ponadto słaby system łączności właściwie uniemożliwił utrzymywanie kontaktu zarówno między polskimi oddziałami, jak i pomiędzy nimi a naczelnym dowództwem. Dysproporcja w sile żywej, uzbrojeniu i wyposażeniu była więc ogromna, a pogłębił ją skrajnie niekorzystny dla Polski jej ówczesny kształt geograficzny, który skłonił polskie dowództwo naczelne do rozciągnięcia linii obrony na 1600 kilometrów, a zarazem umożliwił Niemcom atak z trzech stron – od zachodu, północnego wschodu (z Prus Wschodnich) i południa (po zajęciu Czech i wejściu części niemieckich wojsk na Słowację). Mimo tej dysproporcji ostatnie większe polskie oddziały złożyły broń dopiero 6 października, czyli po trwających pięć tygodni walkach, a samodzielny oddział kawalerii pod dowództwem majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala” walczył w lesistych Górach Świętokrzyskich, w samym centrum kraju, do maja 1940 roku, licząc na odsiecz zachodnich aliantów, która umożliwiłaby stawienie przez Polaków masowego oporu agresorom. Walki we wrześniu 1939 roku były tak zaciekłe, że – jak stwierdził podczas procesu w Norymberdze generał Alfred Jodl – gdyby potrwały jeszcze dziesięć dni, wojskom niemieckim zabrakłoby amunicji. Uzupełnienie uzbrojenia i odbudowanie zapasów zajęło agresorom pół roku – o tyle Polska opóźniła inwazję Trzeciej Rzeszy na swoich zachodnich sojuszników.\nPomimo że Niemcy zajęli zachodnią i środkową Polskę, opór jej armii niewątpliwie trwałby dłużej niż owe pięć tygodni i dziesięć dni, o których wspomniał Jodl, gdyby 17 września 1939 roku na całej długości liczącej 1412 kilometrów wschodniej granicy Rzeczypospolitej nie zaatakowała jej Armia Czerwona (obszar wolny od wojsk niemieckich liczył wówczas około 140 tysięcy kilometrów kwadratowych, czyli ponad jedną trzecią terytorium Polski). Użyte w tej operacji siły radzieckie liczyły prawie milion żołnierzy, ponad cztery tysiące czołgów oraz samochodów pancernych i co najmniej tysiąc samolotów. Naprzeciw nich stały – i podjęły z nimi walkę – jedynie znakomicie wyszkolone w działaniach pozycyjnych, lecz nieliczne jednostki Korpusu Ochrony Pogranicza oraz słabo uzbrojone oddziały tyłowe i zapasowe, ochraniające liczne na wschodnich terenach Rzeczypospolitej składy i magazyny wojskowe. W tej sytuacji radzieckie oddziały pancerne i kawaleryjskie błyskawicznie posuwały się na zachód.\nStworzyło to bezpośrednie zagrożenie dla polskich najwyższych władz państwowych i wojskowych, które ulokowały się nad granicą rumuńską. Polski plan awaryjny zakładał bowiem utworzenie silnego ośrodka oporu przeciw wojskom niemieckim na liczącym około piętnastu tysięcy kilometrów kwadratowych obszarze przylegającym do tej granicy, jednoczesną obronę przed Niemcami wschodniej części kraju i prowadzenie walki partyzanckiej na terenach, które już zajęli. Oparcie się o granicę Rumunii (która była formalnie sojusznikiem Polski) pozwalało utrzymać łączność telefoniczną i telegraficzną z Zachodem, odbierać spodziewaną pomoc materiałową od aliantów zachodnich, a nawet – jak się wówczas wydawało polskim politykom i wojskowym – dawało szansę doczekania się angielsko-francuskiego korpusu ekspedycyjnego, który włączyłby się do walki po podjęciu przez Francję i Wielką Brytanię ofensywy na froncie zachodnim. I choć te daleko idące nadzieje zapewne by się nie ziściły, inwazja radziecka rozwiała je ostatecznie. W nocy z 17 na 18 września prezydent, rząd i najwyższe dowództwo ewakuowały się do Rumunii, gdyż chodziło o zachowanie w całości władz cywilnych i wojskowych, jednego z trzech atrybutów suwerennego państwa.\nInwazja radziecka była konsekwencją postanowień tajnego protokołu do układu o nieagresji, który 23 sierpnia 1939 roku podpisali na Kremlu, w obecności Józefa Stalina, minister spraw zagranicznych Rzeszy Joachim von Ribbentrop i komisarz spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow.\nDo listopada 1940 roku Adolf Hitler pilnie przestrzegał zasady, że „Niemiec nie stać na wojnę na dwa fronty”. Dopiero gdy podczas wizyty Mołotowa w Berlinie przekonał się, że ekspansjonizm Moskwy jest niemal nieograniczony i długofalowe geostrategiczne ułożenie się ze Związkiem Radzieckim jest niemożliwe, podjął decyzję marszu na Moskwę (18 grudnia 1940 roku nakazał opracować „Plan Barbarossa”), mimo że na skutek niezłomnego oporu Wielkiej Brytanii ciągle miał otwarty front zachodni. Jednak latem 1939 roku nie zamierzał jeszcze ryzykować. Jego początkowym zamiarem było uderzenie na zachód po zapewnieniu sobie neutralności Polski, chociaż jednocześnie domagał się od niej koncesji terytorialnych. Wielka Brytania była wówczas (i jeszcze długo później) słaba militarnie, dlatego jej rząd uznał, że aby zyskać na czasie, należy skierować niemiecką agresję na wschód. W tym celu 31 marca 1939 roku udzielił rządowi polskiemu gwarancji wsparcia na wypadek niemieckiego uderzenia. W Londynie zapewne uważano to posunięcie za niezwykle chytre i wyrafinowane, lecz było ono zbędne, ponieważ Polska nie potrzebowała zachęty do obrony (chociaż Brytyjczycy obawiali się, że bez owych gwarancji politycznie podporządkuje się Niemcom), a w razie uderzenia Niemiec na Francję Warszawa nie uchyliłaby się od wykonania postanowień układu sojuszniczego, który zawarła z Paryżem. Berlin również nie powinien był mieć co do tego żadnych złudzeń. Jednak gwarancje Wielkiej Brytanii rzeczywiście spowodowały pożądany przez nią zwrot w polityce Hitlera. Dopiero wtedy uświadomił on sobie, że kierując swoje wojska na zachód, z całą pewnością będzie zmuszony toczyć wojnę na dwa fronty, zatem postanowił odwrócić kolejność uderzeń: zdecydował, że najpierw szybko upora się z Polską, utrzymując pozycje obronne na zachodzie, a dopiero później, prawdopodobnie na przełomie września i października, ruszy na Francję. Führer miał bowiem poważne wątpliwości, których zasadność potwierdził bieg wydarzeń, czy zachodni alianci Polski w ogóle wywiążą się wobec niej ze swoich zobowiązań. Aby wykonać ten nowy plan, Hitler musiał jednak uzupełnić go o jeszcze jeden element – Związek Radziecki. Wielka Brytania i Francja prowadziły bowiem latem 1939 roku nieszczere i raczej pozorowane pertraktacje z Kremlem, których cel wciąż trudno określić. Być może chodziło im o szachowanie Niemiec do nadejścia jesieni i zimy, kiedy inwazja nie tylko na Polskę, ale i na Francję byłaby niezwykle utrudniona; być może usiłowały pchnąć Hitlera jeszcze bardziej na wschód, by opanowawszy Polskę, ruszył na Moskwę, co zapowiadał już kilkanaście lat wcześniej w Mein Kampf; być może Zachód rzeczywiście zamierzał zmontować antyhitlerowską koalicję z udziałem ZSRR.\nStalin od marca 1939 roku prowadził podwójną grę. Z jednej strony coraz wyraźniej dążył do zbliżenia z Niemcami, z drugiej zaś nie uchylał się od skierowanych przeciw nim rozmów z Zachodem. Wynik tej gry był kwestią ceny. W drugiej połowie sierpnia na Kremlu uznano, że więcej zapłaci Hitler. Pierwsza rata została sprecyzowana m.in. we wspomnianym tajnym protokole: ZSRR miała przypaść połowa terytorium Polski, prawie cała Litwa (okręg Kłajpedy Niemcy zajęli już w marcu), cała Łotwa i Estonia oraz część terytorium Finlandii i Rumunii. Nakazawszy Mołotowowi, żeby podpisał ten protokół, Stalin sprawił, że Hitler odważył się wszcząć drugą wojnę światową. Nie zabezpieczony od strony ZSRR Hitler by tego nie zrobił.\nKiedy polskie władze cywilne i wojskowe znalazły się na terytorium Rumunii, zostały tam – wbrew wcześniejszym dwustronnym uzgodnieniom – internowane. Rząd rumuński postąpił tak, znalazł się bowiem pod podwójnym naciskiem: niemieckim, co zrozumiałe, oraz francuskim. Ten ostatni ściśle wiązał się z generałem Sikorskim.\nWładysław Sikorski był przeciwnikiem politycznym marszałka Józefa Piłsudskiego. Wkrótce po zamachu 12 maja 1926 roku i przejęciu przez Piłsudskiego władzy w Polsce został odsunięty nie tylko od polityki (w latach 1922–1923 był premierem i ministrem spraw wewnętrznych, a w latach 1924–1925 ministrem spraw wojskowych), ale i od czynnej służby w armii. W 1928 roku Sikorski, który wówczas miał zaledwie czterdzieści siedem lat, został przydzielony do dyspozycji ministra spraw wojskowych i przez jedenaście lat nie pełnił żadnej funkcji. Zawsze był zwolennikiem ścisłego sojuszu politycznego i wojskowego z Francją, w którego niezawodność – w przeciwieństwie do sceptycznego Piłsudskiego – wierzył niezachwianie. W latach trzydziestych zaangażował się w tworzenie opozycji politycznej przeciw rządzącemu obozowi zwolenników Piłsudskiego, zwanych sanatorami (od propagowanego przez nich hasła sanacji, czyli uzdrowienia systemu politycznego Polski) i jeszcze ściślej związał się z Francją.\nKlęska w kampanii wrześniowej 1939 roku była dla Polaków wstrząsem, tym większym, że do wybuchu wojny władze cywilne i wojskowe podtrzymywały mit mocarstwowej Polski. Oskarżano je o nieudolność, która ściągnęła hańbę na kraj, a nawet o zdradę interesów narodowych. Zarzucano im również tchórzostwo, którego dowodem miało być opuszczenie przez nie granic Rzeczypospolitej. Władze nie miały już prawie żadnego poparcia obywateli.\nDo września 1939 roku stosunki polsko-francuskie były nacechowane wzajemną rezerwą, mimo utrzymywania kontaktów opartych na układzie sojuszniczym. Dlatego Francja postanowiła wywrzeć nacisk na rząd Rumunii, żeby internował członków polskich władz, umożliwiając objęcie rządów sympatykowi Francji, Władysławowi Sikorskiemu. Dotąd nie zostało wyjaśnione, czy tych działań Paryża nie inspirował również sam generał.\nZdając sobie sprawę, że internowany nie może prowadzić jakiejkolwiek polityki, 23 września prezydent Ignacy Mościcki mianował swoim następcą generała Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego, ambasadora Polski w Rzymie. Ponieważ rząd francuski oświadczył, że „nie ma zaufania do tej osoby”, 29 września, na wniosek ambasadorów Polski w Paryżu i Londynie, Mościcki wyznaczył na swojego następcę Władysława Raczkiewicza, drugorzędnego polityka przebywającego właśnie we Francji. Ten uzyskał uznanie władz francuskich (i brytyjskich), po czym mianował przybyłego do Paryża przez Rumunię Władysława Sikorskiego premierem polskiego rządu emigracyjnego, a następnie Naczelnym Wodzem. W ten sposób Sikorski skupił w swoim ręku całą władzę, jaką mógł realnie dysponować. Notabene powołanie władz państwowych na uchodźstwie było nawiązaniem do precedensu belgijskiego rządu emigracyjnego z czasów pierwszej wojny światowej.\nPriorytetem Sikorskiego było zorganizowanie we Francji jak najliczniejszych sił zbrojnych spośród polskich żołnierzy, którzy przez Rumunię i Węgry, Jugosławię, Włochy, a także Bliski Wschód wydostali się z Polski, by kontynuować walkę u boku sprzymierzonych, a także spośród polskich emigrantów. (Trzy polskie niszczyciele już pod koniec sierpnia 1939 roku wypłynęły do Wielkiej Brytanii, by dołączyć do Royal Navy, a po zakończeniu działań wojennych na Bałtyku przedarły się tam dwa polskie okręty podwodne.) Liczna i dobrze wyszkolona polska armia miała zapewnić rządowi polskiemu pozycję partnera w stosunkach z aliantami, a jej wkład w przyszłe zwycięstwo – oprócz racji strategicznych, historycznych i moralnych – powinien, jak uważano, uzasadnić stanowisko Polski w kwestii jej spodziewanych nabytków terytorialnych kosztem Niemiec.\nJednak z mianowania Sikorskiego ucieszyli się prawie wyłącznie zwykli żołnierze, którzy chcieli udowodnić, że porażka w kampanii wrześniowej nie była ich winą. Natomiast znaczna część korpusu oficerskiego składała się z piłsudczyków, zwolenników minionych rządów sanacji, którzy nie ukrywali, że po zwycięskiej wojnie zamierzają znów objąć rządy i nie zmienią niczego w polityce wewnętrznej, Sikorski zatem wciąż był ich politycznym przeciwnikiem, „wrogiem marszałka” (zmarłego w 1935 roku). Również władze francuskie były do niego nastawione sceptycznie. Z jednej strony wynikało to z ich niechęci do przekształcenia trwającej od 3 września pozorowanej wojny z Niemcami (drôle de guerre, funny war, w Polsce zwana śmieszną lub siedzącą wojną) w rzeczywiste działania zbrojne na pełną skalę. Francuski defetyzm był niewątpliwie w dużej mierze pokłosiem straszliwych ofiar ludzkich, jakie Francja poniosła podczas pierwszej wojny światowej. Z drugiej strony francuscy wojskowi patrzyli z wyższością na polskich żołnierzy, uważając, że wartość bojowa ludzi, którzy w ciągu pięciu tygodni przegrali wojnę, nie może być wysoka.\nOstatecznie Sikorskiemu udało się zmobilizować armię liczącą około 83 tysięcy ludzi. Ponadto w Wielkiej Brytanii znalazło się 2316 lotników i 1424 marynarzy.\n10 maja Niemcy uderzyły na Francję. 17 czerwca premier marszałek Philippe Pétain poprosił o zawieszenie broni. 25 czerwca wszedł w życie akt kapitulacji. Potężna francuska armia, chroniona frontalnie przez linię Maginota (którą Niemcy obeszli przez Holandię i Belgię), wspomagana przez brytyjski korpus ekspedycyjny i siły polskie, została pokonana praktycznie w ciągu sześciu tygodni. Francja stawiała opór Hitlerowi zaledwie tydzień dłużej niż Polska, osamotniona i zaatakowana ze wszystkich stron przez dwóch wrogów.\nKatastrofa Francji była katastrofą politycznych planów Sikorskiego. Jego podstawowym błędem, prawdopodobnie jednak nieuniknionym z uwagi na słabą pozycję przetargową Polski, było to, że zgodził się na rozproszenie polskich oddziałów wśród jednostek francuskich. W rezultacie Polacy nie tylko wielekroć walczyli w osamotnieniu, wbrew woli ogarniętych defetyzmem dowódców francuskich, dążących nie tyle do zwycięstwa, ile do zminimalizowania własnych strat, ale musieli także wytężyć wszelkie siły, żeby uniknąć wydania ich wojskom niemieckim. Część polskich oddziałów przebiła się na własną rękę przez pozycje niemieckie, niektóre zostały rozwiązane, ich żołnierze zaś pojedynczo i grupkami podążali na południe i na zachód, a kilka jednostek 2. Dywizji Strzelców Pieszych po wyczerpaniu amunicji w zwartym szyku przeszło do Szwajcarii, gdzie żołnierze zostali internowani. Podniosły się oskarżenia, że Sikorski zmarnował z takim trudem sformowane oddziały, jedyny polski atut polityczny.\n18 czerwca Władysław Sikorski udał się do Londynu na zaproszenie premiera Winstona S. Churchilla. Wielka Brytania nie zamierzała paktować z Hitlerem, ale samą marynarką nie wygrywa się wojen. Po olbrzymich stratach, jakie brytyjski korpus ekspedycyjny poniósł w kampanii francuskiej i podczas ewakuacji z Dunkierki, Wielka Brytania nie miała sił lądowych, a Royal Air Forces również potrzebowały wzmocnienia. Dwa dni później Sikorski powrócił do Francji i w porozumieniu z Brytyjczykami rozpoczął morską ewakuację polskich żołnierzy (i niewielkiej liczby cywilów) do Wielkiej Brytanii. Udało mu się uratować z francuskiej pułapki około 27 tysięcy żołnierzy, czyli 37 procent pierwotnego stanu osobowego. Jedynym pozytywnym aspektem kampanii francuskiej było przełamanie ukształtowanego po wrześniu 1939 roku i rozpowszechnionego na Zachodzie stereotypu, że polscy żołnierze słabo się biją. Teraz doceniono nie tylko ich postawę we Francji, ale i siłę oporu we wrześniu i październiku 1939 roku.\nW sierpniu i wrześniu 1940 roku polscy piloci myśliwscy w znacznej mierze przyczynili się do odparcia bombowej ofensywy Luftwaffe, której powodzenie otworzyłoby Niemcom drogę do inwazji na Wyspy Brytyjskie1. Nie zmieniało to jednak faktu, że Polska, najsilniejszy walczący sojusznik Wielkiej Brytanii, była sojusznikiem słabym, niezdolnym do przechylenia szali zwycięstwa na stronę swojej koalicji.\nWładysław Sikorski zdawał sobie z tego sprawę i próbował wzmocnić pozycję polityczną Polski za pomocą działań dyplomatycznych, jednak skuteczność czystej dyplomacji jest ograniczona. Premier i Naczelny Wódz popełniał też błędy, wynikające przede wszystkim z przeceniania międzynarodowej roli Polski i przywiązywania nadmiernej wagi do komplementów, których nie szczędzono zarówno jemu, jak i jego krajowi. Zbyt długo nie dostrzegał, że karmiono go pustymi deklaracjami. Trzeba przyznać, że zmiany tego nastawienia nie ułatwiali mu jego polscy przeciwnicy, wysuwający przeciwko niemu różnego rodzaju przesadne i krzywdzące zarzuty. Niedługo po klęsce we Francji doprowadzili nawet do przejściowego, trwającego sześć dni, usunięcia Sikorskiego ze stanowiska premiera. Prezydent Raczkiewicz był jednak zmuszony anulować swoją decyzję, która zresztą spotkała się z niezadowoleniem rządu brytyjskiego, pod naciskiem wiernych Sikorskiemu oficerów.\nTymczasem Hitler przekroczył swój Rubikon i 22 czerwca 1941 roku zaatakował Związek Radziecki. Churchill, który już rok wcześniej przepowiedział, że do tego dojdzie, jeżeli Wielka Brytania nie dopuści do niemieckiej inwazji na Wyspy, natychmiast przejął inicjatywę. Jeszcze tego samego dnia zaproponował Moskwie wszelką pomoc w walce z nazistami. Odtąd główny ciężar walki z nimi miał ponosić ZSRR, a zatem to on stawał się obiektywnie najważniejszym sojusznikiem Zachodu. Rola Polski niezwykle zmalała. ZSRR dla Polski i Polska dla ZSRR były zaledwie „sojusznikiem naszego sojusznika”, czyli Wielkiej Brytanii. Już 12 lipca został zawarty radziecko-brytyjski układ o współpracy wojennej, a 18 lipca radziecko-czechosłowacki układ o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych, wzajemnej pomocy i utworzeniu czechosłowackich jednostek na terenie ZSRR.\nSikorski, ponaglany przez Churchilla, 23 czerwca wystąpił z przemówieniem radiowym. Poruszył w nim między innymi trzy kwestie, od których zadowalającego uregulowania uzależnił nawiązanie poprawnych stosunków z Kremlem: powrót do granic z 1 września 1939 roku, zwolnienie wszystkich obywateli polskich pozbawionych wolności na terytorium ZSRR (więźniów w obozach GUŁagu, osób deportowanych na daleką północ i kazachskie stepy oraz internowanych żołnierzy), a także utworzenie w Związku Radzieckim polskiej armii, która wzięłaby udział w działaniach przeciwko Niemcom. Kreml odpowiedział, za pośrednictwem swojego ambasadora w Londynie, Iwana Majskiego, że stoi na stanowisku granic etnograficznych (co oznaczało gotowość zwrócenia Polsce jedynie Białostocczyzny i rejonu przemyskiego, bez Lwowa i Wilna), zgadza się na udzielenie „amnestii” „byłym” obywatelom polskim i „ponowne” przyjęcie przez nich polskiego obywatelstwa, a także na utworzenie polskiej armii w ZSRR.\nPierwszy warunek był dla Sikorskiego nie do przyjęcia, ale jego priorytetem było uwolnienie – praktycznie ocalenie od śmierci – około półtora miliona obywateli polskich znajdujących się w Związku Radzieckim oraz utworzenie armii. Dlatego ostatecznie zgodził się na następującą formułę dotyczącą granicy polsko-radzieckiej, zawartą w artykule pierwszym układu podpisanego 30 lipca 1941 roku wraz z Majskim: „Rząd ZSRR uznaje, że traktaty radziecko-niemieckie z 1939 roku, dotyczące zmian terytorialnych w Polsce, utraciły swą moc”. Z jednej strony było to pustosłowie, ponieważ w świetle prawa międzynarodowego traktat wiążący strony wygasa w chwili wybuchu wojny między nimi, zatem artykuł pierwszy układu Sikorski–Majski stwierdzał jedynie oczywistość. Z drugiej strony można było interpretować ten truizm – i tak zrobił Sikorski – jako powrót do status quo ante, czyli do granicy polsko-radzieckiej ustalonej w traktacie ryskim z 1921 roku. W pewnej mierze taka interpretacja była dopuszczalna, gdyż Polska nigdy nie stwierdziła, że znajduje się w stanie wojny z ZSRR (i vice versa), można było zatem domniemywać, że traktaty zawarte przez obie strony przed 1 września (a raczej przed 17 września, czyli datą radzieckiej inwazji) 1939 roku wciąż obowiązują.\nJednak Moskwa interpretowała artykuł pierwszy jako pozostawienie otwartej sprawy wspólnej granicy, natomiast polscy przeciwnicy Sikorskiego w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych posunęli się jeszcze dalej, gardłując, że premier sprzedał Sowietom pół Polski. Prezydent Raczkiewicz stwierdził, że nie upoważnił Sikorskiego do podpisania układu, a trzej ministrowie na znak protestu ustąpili z rządu. Decyzję Sikorskiego poparli natomiast Polacy w kraju, cierpiący ucisk i prześladowania ze strony Niemców, Polacy w Związku Radzieckim, których los się poprawił, znaczna część Amerykanów polskiego pochodzenia oraz – oczywiście – rządy Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i innych państw koalicji antyhitlerowskiej.\nW sierpniu 1941 roku zaczęto organizować polską ambasadę w Moskwie i armię polską w ZSRR, której dowódcą został mianowany generał Władysław Anders, właśnie zwolniony z radzieckiego więzienia. W grudniu Sikorski złożył Stalinowi wizytę, podczas której uskarżał się na trudności, z jakimi spotykało się zarówno zwalnianie Polaków z więzień i łagrów, jak i tworzenie polskich oddziałów w ZSRR. Sikorskiego niepokoił zwłaszcza los wielu tysięcy polskich oficerów wziętych do niewoli radzieckiej w 1939 roku, którzy – w ogromnej większości – ciągle nie zgłaszali się do armii. Stalin wyraził przypuszczenie, że być może… uciekli oni do Mandżurii. Aby nie psuć dobrej atmosfery rozmów, Sikorski nie zareplikował tak, jak na to zasługiwała groteskowa uwaga Stalina.\nChociaż akurat w czasie wizyty Sikorskiego w ZSRR Armia Czerwona przeprowadziła pierwszą udaną kontrofensywę, odrzucając niemiecką armię spod Moskwy, z nastaniem wiosny 1942 roku położenie wojsk radzieckich ponownie stało się dramatyczne. Większość polskich wojskowych przewidywała rychłe zwycięstwo Hitlera, a nawet upadek reżimu Stalina. Generał Anders postanowił wyprowadzić formowaną polską armię z ZSRR. Sikorski początkowo był temu przeciwny (chociaż już jesienią 1941 roku jego rząd rozważał możliwość ewakuacji polskich jednostek z ZSRR z uwagi na radzieckie trudności w ich aprowizacji2), nie zapatrywał się bowiem tak pesymistycznie jak większość jego podwładnych na szanse Związku Radzieckiego w wojnie z Trzecią Rzeszą, a ponadto słusznie uważał, że udział Polaków w walce z Niemcami u boku Armii Czerwonej może stanowić najsilniejszy atut polityczny w dalszych rozmowach z Kremlem. Jednak mimowolnymi sprzymierzeńcami przeciwników Sikorskiego stali się Hitler i Churchill. Latem armie niemieckie dotarły do Wołgi w rejonie Stalingradu, na przedpola Kaukazu i w pobliże Kanału Sueskiego. Z jednej strony proroctwo generała Andersa dotyczące nadchodzącego upadku ZSRR wydawało się spełniać, a z drugiej strony Churchilla dręczyła obawa, że formalnie neutralna Turcja będzie zmuszona opowiedzieć się po stronie Niemiec, co pogorszy strategiczne położenie aliantów, oraz że jeśli nawet bliskowschodnie pola naftowe nie dostaną się w ręce Niemców, to będą przez nich nękane bombardowaniami. W Iranie i w Iraku silne były ponadto nastroje antybrytyjskie i proniemieckie, podobnie jak w Egipcie, a był to okres największych sukcesów Afrika Korps generała Erwina Rommla (zwycięska dla Brytyjczyków bitwa pod Al-Alamajn odbyła się dopiero w październiku 1942 roku), które spowodowały bezpośrednie zagrożenie Kanału Sueskiego. Po dwóch latach znów doszło do sytuacji, w której każdy polski żołnierz był na wagę złota. Brytyjczycy postanowili ściągnąć prawie wszystkie siły, którymi dysponowali na Bliskim Wschodzie, do kontrofensywy przeciwko Rommlowi, a na opuszczone tereny wprowadzić Polaków. Było to po myśli Andersa, który w dwóch fazach przeprowadził ewakuację polskiej armii z ZSRR (łącznie ewakuowano 115 742 osoby – 78 470 żołnierzy oraz 37 272 osoby cywilne, w tym kobiety i dzieci). Pierwsza ewakuacja odbyła się w marcu i kwietniu, a druga w sierpniu 1942 roku. Sikorski ostatecznie latem zaaprobował wycofanie jednostek polskich ze Związku Radzieckiego, gdyż w połowie zostało już ono przeprowadzone.\nStanowisko Andersa i innych nieprzychylnych Sikorskiemu Polaków nie miałoby wielkiego znaczenia dla tej sprawy, gdyby nie potrzeby wojenne Wielkiej Brytanii oraz postawa Moskwy. Brytyjczycy już w październiku i listopadzie 1941 roku sondowali możliwość ściągnięcia pod swoją komendę polskich jednostek formowanych w ZSRR, a następnie nie wywiązywali się z zobowiązania, że uzbroją te oddziały, argumentując, że łatwiej będzie im to zrobić gdzieś na południu, na przykład w Iranie. Stalin nie sprzeciwiał się zakusom Brytyjczyków, przeciwnie: już w lutym 1942 roku powstała radziecko-brytyjska komisja do sprawy ewakuacji wojsk polskich z ZSRR, w której strona polska nie była reprezentowana. Co więcej, Związek Radziecki robił wszystko, by zniechęcić rząd Sikorskiego do szerokiej współpracy, między innymi znacznie utrudniał poszukiwania polskich obywateli (w tym „zaginionych” oficerów) przedstawicielom ambasady polskiej i odmówił zgody na ewakuowanie 50 tysięcy polskich dzieci. Sikorski poniewczasie zorientował się w podwójnej grze Brytyjczyków i Stalina, co ujawnił w kwietniu 1943 roku. Generał Anders i jego zwolennicy zostali wykorzystani jako pionki w grze Londynu i Moskwy. Stalin stwierdził, że Anders jest „głupi jak kawaleryjski koń”, co jednak dowodziło, że radziecki dyktator nie znał się ani na koniach, ani na kawalerii.\nPo wyjściu z ZSRR armii Andersa stosunki polsko-radzieckie, zwłaszcza „w marcu i w pierwszej dekadzie kwietnia 1943 roku” – jak to ujął polski historyk – „tak się zaostrzyły, że w każdej chwili mogły ulec zerwaniu”3. I wówczas wybuchła sprawa Katynia. Postawiła ona rząd polski i osobiście generała Sikorskiego w skrajnie trudnej sytuacji, z której prawdopodobnie nie było dobrego wyjścia. Dlatego należy tej sprawie poświęcić tu nieco więcej uwagi, częściowo nawet kosztem chronologii, ponieważ jej konsekwencją były dramatyczne wydarzenia omówione w następnych rozdziałach.\nLatem 1942 roku polscy robotnicy przymusowi pracujący w okolicach Smoleńska, na pograniczu rosyjsko-białoruskim, dla specjalizującej się w robotach budowlanych niemieckiej Organisation Todt, odkryli w rosnących tuż nad wysokim brzegiem Dniepru lasach masowe groby osób ubranych w polskie mundury oficerskie. Owi robotnicy (kierowcy ciężarówek) dokonali tego odkrycia dzięki informacjom miejscowej ludności rosyjskiej. W październiku polscy kolejarze odkopali kilka ciał ofiar, a następnie pogrzebali je i oznaczyli mogiły brzozowymi krzyżami. Wieść o tym dotarła do niemieckich władz wojskowych, które od lutego 1943 roku wszczęły własne badania w terenie pod kierunkiem porucznika Ludwiga Vossa z Geheime Feldpolizei, Tajnej Żandarmerii Polowej Wehrmachtu. W ich wyniku 13 kwietnia 1943 roku o 15.15 czasu środkowoeuropejskiego radio berlińskiej nadało długi, szczegółowy komunikat informujący, że w pobliżu miejscowości Kosogory w lesie pod Katyniem odkopano masowe groby polskich oficerów wziętych do niewoli przez Armię Czerwoną we wrześniu oraz w październiku 1939 roku i zamordowanych strzałem z rewolweru w tył głowy. Oficerowie ci do wiosny 1940 roku byli internowani w obozie jenieckim w Kozielsku, a następnie zostali przewiezieni do Katynia, gdzie zabili ich funkcjonariusze radzieckiej policji politycznej, NKWD4. Z tego i z następnych komunikatów Radia Berlin wynikało, że zeznania okolicznych mieszkańców (wielu pamiętało przychodzące wiosną 1940 roku transporty kolejowe z polskimi jeńcami i słyszało strzały w lesie) zostały potwierdzone przez badania dendrologiczne, które wykazały, że wiek młodych drzewek rosnących na zbiorowych mogiłach wynosi dokładnie trzy lata, oraz przez autopsję losowo wybranych zmumifikowanych zwłok, przeprowadzaną zarówno przez patologów niemieckich, jak i zaproszonych z zagranicy, a także należących do misji Polskiego Czerwonego Krzyża. Również żadna z gazet radzieckich znalezionych przy zwłokach nie została wydana później niż na wiosnę 1940 roku. Niemcy określili liczbę zwłok na około dziesięciu tysięcy.\nTa liczba wzbudziła wśród Polaków pewne wątpliwości, ponieważ była albo za mała, albo za duża. W obozie w Kozielsku przebywało wiosną 1940 roku około 4,4 tysiąca jeńców polskich (z czego ocalało 249 przewiezionych do obozu w Griazowcu), w obozie w Starobielsku około 3,9 tysięca osób (z czego ocalało 79 oficerów), a w obozie w Ostaszkowie około 6,5 tysięcy, z których większość stanowili polscy policjanci, żołnierze Korpusu Ochrony Pogranicza, funkcjonariusze wywiadu oraz duchowni (ocalały 124 osoby). W sumie około 14,8 tysiąca polskich oficerów jeńców wojennych, z których wielu należało do elity intelektualnej społeczeństwa (lekarze, prawnicy, nauczyciele, uczeni), a więc prawie o pięć tysięcy więcej, niż wynosiła podawana przez Niemców liczba ofiar Katynia. Z drugiej strony ta niemiecka liczba była ponad dwa razy większa niż liczba jeńców z obozu w Kozielsku. (W latach dziewięćdziesiątych okazało się, że NKWD w 1940 roku wymordował w różnych miejscach 21 857 polskich oficerów, policjantów, ziemian, intelektualistów i innych osób uznanych za szczególnie niebezpieczne dla władzy radzieckiej.)\nKup i pobierz za 32,90 zł 25,99 zł ($ 8,83 $ 6,98)


Straż Graniczna z Górowa Iławeckiego postawiła żołnierzy na nogi - Bartoszyce\nStraż Graniczna z Górowa Iławeckiego postawiła żołnierzy na nogi\n2021-08-04 10:45:30 (ost. akt: 2021-08-05 14:45:07)\nPatrol SG pełnił służbę quadem wzdłuż granicy polsko-rosyjskiej\nGRANICA || Bezpieczeństwo naszych granic jest bardzo istotne, szczególnie jeśli chodzi o sąsiedztwo z Obwodem Kaliningradzkim. Funkcjonariusze z Placówki Straży Granicznej w Górowie Iławeckim wczoraj postawili na nogi żołnierzy z JW w Braniewie.\nGranica z Obwodem Kaliningradzkim jest jednocześnie granicą Unii Europejskiej, dlatego jej bezpieczeństwo ma szczególną wagę. W środę funkcjonariusze z Placówki Straży Granicznej w Górowie Iławeckim pełnili służbę, patrolując quadem granicę polsko-rosyjską. W czasie kontroli pasa ornego ujawnili granat moździerzowy.\nW pasie granicznym znaleziono pocisk z moździerza\nJak się okazało, był to granat moździerzowy z czasów II wojny światowej. Natychmiast na miejsce wezwano saperów z Jednostki Wojskowej w Braniewie. Pocisk zabrano na poligon wojskowy w celu zdetonowania.\nStraż Graniczna przypomina, że natknięcie się na tego typu znaleziska nie wolno lekceważyć. Należy zachować ostrożność, nie dotykać, nie sprawdzać co to jest, natychmiast wezwać służby mundurowe.\nStraż Graniczna Górowo Iławeckie alarm granica Obwód Kaliningradzki