Reakcje rodziny na psychozę - Janssen 4 Patients\nNie można mówić o typowych reakcjach rodzin na zachorowanie i chorobę członka rodziny, najczęściej dziecka, ale badania transkulturowe określają spektrum tych reakcji – bez względu na to, czy mamy do czynienia z pierwszą manifestacją choroby, czy z jej przewlekłym przebiegiem.\nPierwszą psychozę poprzedza zazwyczaj okres prodromalny, czyli okres występowania zwiastunów. Niestety bardzo trudno skojarzyć je z chorobą i łatwiej analizować je dopiero po rozwinięciu się pełnej psychozy. Do objawów prodromalnych można zaliczyć:\nznaczącą izolację społeczną lub całkowite wycofanie (dochodzi do „zamykania się w sobie”, osłabienia kontaktów z otoczeniem, trudne staje się nawiązanie serdecznej rozmowy – wielu nastolatków przeżywa taki okres, cechy te są wręcz wpisane w naturalny rozwój człowieka, niełatwe jest więc rozpoznanie objawów choroby),\ndziwaczne przekonania lub myślenie magiczne,\nwyraźne dziwne zachowania,\nwyraźne zaniedbania w higienie osobistej,\ndygresje, pustosłowie, zubożenie mowy pod względem jej zawartości i częstości jej używania (czasem dochodzi do rozrywania wątku myślowego i nie można zrozumieć wypowiedzi),\nzaburzenia dotyczące życia uczuciowego (można mieć wrażenie, że osoba stała się obojętna na otoczenie albo że jej emocje stały się nieadekwatne do sytuacji – wesołość w sytuacjach budzących w otoczeniu smutek, czasami nastrój pełen wulgarnych i dziwacznych żartów; utrata zdolności do przeżywania przyjemności może być również powodem nieporozumień w rodzinie),\nutratę inicjatywy, zainteresowań lub energii – apatia, która rozumiana jako lenistwo staje się źródłem konfliktów w rodzinie,\npogorszenie funkcjonowania w różnych rolach społecznych, trudności w nauce,\nniezwykłe doświadczenia percepcyjne.\nBywa, że taki stan prodromalny utrzymuje się dosyć długo, a chory coraz bardziej izoluje się od otoczenia. Przy innym przebiegu dosyć nagle pojawiają się objawy wytwórcze i dochodzi do wybuchu psychozy, co w znacznej większości przypadków kończy się hospitalizacją chorego.\nRodzina na takie objawy reaguje na wiele różnych sposobów. Badania transkulturowe określają spektrum tych reakcji, wymieniając wśród nich przede wszystkim życie w niepewności i niezrozumieniu, poświęcenie (matki), poczucie straty, pogłębiającą deteriorację w obszarze spędzania wolnego czasu, poczucie dyskryminacji i dezintegracji społecznej, identyfikowanie psychiatrów jako źródła stygmatyzacji, gorsze funkcjonowanie rodziców chorych dzieci w związku małżeńskim, a u matek ponadto wyższy poziom lęku i depresji.\nWstyd związany z rozpoznaniem schizofrenii jest tak samo częsty, jak nieracjonalny. To zapewne dziedzictwo psychiatrii azylowej, izolowania przewlekle chorych. Jeszcze, bowiem 100 lat temu większość chorych była przewlekle hospitalizowana.\nNadal zresztą nieobce jest z jednej strony zjawisko stygmatyzacji, a z drugiej strony poczucie wstydu i ukrywania informacji o chorobie syna bądź córki. W rozmowach z rodzicami osób chorujących na schizofrenię na pierwszy plan – w dużej mierze dzięki psychoedukacji – zaczyna jednak wyraźnie wysuwać się z jednej strony transparentność choroby ich dziecka, a z drugiej strony świadomość długiej drogi do remisji, ale także duma z mniejszych i większych osiągnięć chorego dziecka.\nPoniższa tabela ukazuje najczęstsze reakcje bliskich chorego na schizofrenię w czasie pierwszego epizodu psychozy, skonfrontowane z rzeczywistym obrazem choroby.\nReakcja Typowe sformułowanie Jak jest naprawdę?\n„Czujemy, że straciliśmy dziecko”\n„Boimy się, że go stracimy lub zranimy”\nPierwszy epizod psychozy to na pewno nie „śmierć emocjonalna”, chory syn czy córka będzie nadal tą samą osobą, którą kochali i kochają rodzice, rodzeństwo, partner. Jednocześnie pierwszy epizod psychozy to nie zawsze schizofrenia, może to być zaburzenie afektywne czy zaburzenie podobne do schizofrenii, albo zaburzenie uwarunkowane stanem somatycznym lub środkami psychoaktywnymi – po ich terapii może być to jedyny epizod psychotyczny w życiu tej osoby.\nstrach „Czy jesteśmy bezpieczni, będąc razem z nim pod jednym dachem?” Osoby z psychozą są znacznie mniej agresywne od osób psychicznie zdrowych. Jednocześnie w sytuacji „podwójnej diagnozy” – a więc i schizofrenii, i objawów nadużywania substancji psychoaktywnych (najczęściej alkoholu) – ryzyko zachowań agresywnych u chorych rośnie.\nwstyd, wina, obwinianie się\n„Czy jesteśmy temu winni? Co ludzie sobie o nas pomyślą?”\n„Jeśli byłabyś lepszą matką...”\nProblem poczucia winy to typowa reakcja rodziców na początek psychozy u ich dzieci, szczególnie w relacji matka – syn. Można tutaj stwierdzić, że psychoza nie jest karą za jakiekolwiek winy, nie jest dowodem błędów wychowawczych.\npoczucie izolacji „Tego nikt nie jest w stanie pojąć” Im więcej wiedzy na temat przyczyn psychozy, jej przebiegu czy możliwości jej terapii, szczególnie wiedzy i emocji wymienianych z członkami innych rodzin, tym mniejsze będzie poczucie izolacji.\ngorycz, zaprzeczenie choroby, zaprzeczenie ciężkości choroby „Dlaczego musiało się to nam wydarzyć?”\n„To nie mogło się wydarzyć w naszej rodzinie”\n„To tylko epizod, który przejdzie bez śladu” Na schizofrenię choruje co setna osoba, ta epidemiologia utrzymuje się stale, jest to więc stały trend, a nie złowieszcze zrządzenie losu.\nambiwalencja „Kochaliśmy go tak bardzo, a on jest teraz tak okrutny, że chcemy tylko, aby sobie poszedł” Problem ujawnianych emocji w postaci nadmiernego krytycyzmu, wrogości do chorych i nadmiernego zaangażowania emocjonalnego.\ndepresja „Nie potrafimy już mówić bez płaczu” Reakcja depresyjna w takiej sytuacji jest zrozumiała, jej trwanie natomiast będzie pogarszać zdolność pomagania i bycia z osobą chorą.\nzłość „Mamy świadomość, że teraz jego rodzeństwo wymaga pomocy, a my cały czas poświęcamy jemu” Zaangażowanie w terapię rodzeństwa jest trudne ze względu na obawę zarówno rodziców, jak i samego rodzeństwa o możliwość kolejnego zachorowania w rodzinie. Należy jednak pamiętać, że pomoc brata czy siostry jest dla chorego – w czasie pierwszego epizodu psychozy – być może jedyną szansą na pomoc ze strony rówieśników.\nniezdolność do oderwania się od tematu „Nie ma dla nas ważniejszego problemu od jego choroby, tak już musi być zawsze” W okresie pierwszego epizodu psychotycznego, podobnie jak w okresie poszczególnych zaostrzeń, temat choroby będzie dominujący w rodzinie, ale stopniowo może być zamieniany na tematykę zdrowienia i zapobiegania nawrotowi choroby.


Maciej Karczyński o śmierci syna: Bóg mnie chyba do tego przygotował [ROZMOWA]\nStrona główna / Wiadomości / Polska / Maciej Karczyński o śmierci syna: Bóg mnie chyba do tego przygotował [ROZMOWA]\nZdjęcie: Maciej Karczyński, fot. misyjne.pl\nJak być ojcem dziecka, które umiera? Jak walczyć, ale też godzić się z Boża wolą? Jak po męsku przejść trudne chwile i jak w tym wszystkim ułożyć sobie męskie relacje – relacje z Bogiem? Rozmawiamy o tym z Maciejem Karczyńskim – byłym policjantem i antyterrorystą. Pan Maciej był też rzecznikiem prasowym ABW i Komendanta Stołecznego Policji, pracował w Wydziale do Walki z Przestępczością Narkotykową i w CBŚ. Obecnie jest trenerem piłki nożnej i futsalu.\nMaciej Kluczka (misyjne.pl): Ojcem jest się także po śmierci dziecka?\nMaciej Karczyński: Oczywiście, cały czas. Choćby przez obecność na cmentarzu. Mam zdjęcia mojego syna, Marcela, w domu. O dziecku nie da się zapomnieć, nie da się nie myśleć.\nZdjęcie: Maciej Karczyński był policjantem, antyterrorystą, rzecznikiem ABW i rzecznikiem Komendanta Stołecznego Policji\nByłemu policjantowi, antyterroryście, łatwiej przeżyć trudne, bolesne wydarzenia w swoim życiu?\nTo nie jest oczywiste… Komandos też się oparzy o żelazko, też ma uczucia, jest tylko człowiekiem.\nCzyli ten zawód nie przygotowuje do przeżyć, które wywracają życie do góry nogami?\nPrzygotowuje do czegoś innego. Będąc policyjnym antyterrorystą, ratowałem czyjeś życie. Proszę mnie dobrze zrozumieć: kiedy nie jest to ktoś bliski, to człowiek nie jest wtopiony w tę sytuację swoimi emocjami. Idzie i po prostu robi to, co do niego należy. Inaczej jest, gdy policjant odbija dziecko z rąk porywacza, a inaczej, gdy walczy o życie własnego dziecka. To tak, jakby lekarz miał operować własnego synka.\nNawet jest to zabronione.\nUważałem, że jestem twardym facetem i przeszedłem dużo w życiu… Nie wiedziałem jednak, że to mnie spotka i że tak będę to przeżywać. Wiem jednak, że u mnie nic nie dzieje się przypadkowo. Kiedyś, gdy pracowałem jeszcze w Szczecinie, udzielałem pomocy przy olimpiadach specjalnych „Bieg z Pochodnią Strzegących Prawa”. Pamiętam te dzieci w Wojewódzkim Domu Sportu, na basenie, jak rywalizowały i osobiście się to na mnie odbiło. Powiedziałem sobie wtedy: „Chyba bym nie mógł przeżyć takiej choroby u mojego dziecka”. I po czasie musiałem się z tym zmierzyć. Bóg mnie chyba do tego przygotowywał.\nW przypadku Pana Syna to było sześć lat zmagania się z chorobą. Taki czas przygotowuje na najgorsze, człowiek się w końcu z tym zaczyna liczyć?\nWszystko zaczęło się od tego, że lekarzom, jeszcze w czasie ciąży, nie spodobał się wynik USG. Byłem przy urodzeniu Marcela, chciałem widzieć jego wyjście na świat, jako ojciec, rodzic, chciałem to widzieć. Gdy Marcel był już z nami, przestał oddychać, został pobudzony klapsami. Bardzo się wtedy wystraszyłem, ale zaczął płakać. Pierwsza doba w szpitalu była ciężka, zła. Był w inkubatorze, nie chciał jeść, trafił na intensywną terapię. Pojawił się u nas, już na poważnie, lęk i pierwsze obawy. Człowiek mówi sobie jednak wtedy: „to normalne, nie takie rzeczy się dzieją, nie z takich sytuacji można wyjść”. Na kolejne trzy miesiące się to unormowało, ale cały czas było coś nie tak. Jego rozwój budził obawy, błędny wzrok, raczkowanie i leżenie na brzuchu sprawiały mu ból. Skierowano go na badania genetyczne, wezwano nas do lekarza… Marcel miał wtedy około 10 miesięcy. Wtedy mnie to zabiło… straciłem wiarę, zrozumiałem, że może umrzeć. Lekarz powiedział wprost, że takich przypadków jest na świecie niewiele, w Polsce kilka.\nChoroba Marcela sprowadzała się do niewydolności układu odpornościowego?\nMutacja genu MECP2 to m.in. brak odporności, brak rozwoju, kilka schorzeń. Do tego… Marcel miał najcięższą odmianę tej choroby. Miał wszystko, co mógł dostać w tym „pakiecie”. Znam chłopca w Polsce, który choruje na tę samą chorobę i on żyje, bo ma lżejszą odmianę. Po śmierci Marcela przekazaliśmy jemu i jego rodzinie pieniądze, które zebraliśmy na leczenie.\nGdy pada taka diagnoza, gdy człowiek dowiaduje się, jak będzie ciężko, jakie są wtedy emocje? Załamanie? Złość? A może motywacja do działania, do walki? Czy wszystko?\nCzłowiek wkurza się na wszystko… wkurza się na Boga.\nI odwraca się od Niego plecami?\nWygarnia Mu… Pyta: „Dlaczego ja?”, „Dlaczego on? Czemu on jest winny?”, „Czy ja zrobiłem coś złego w życiu, że Bóg mnie teraz tak każe?”\nDuchowni mówią, żeby nie odczytywać takich sytuacji jako „boskiej kary”.\nMówiono mi, że takie dziecko żyje w swoim świecie i jest mu dobrze, dopóki nie cierpi.\nZadanie rodzica sprowadza się wtedy…\n…do bycia blisko…\nI minimalizowania cierpienia, na ile się da?\nPo drodze jest wiele rozterek, wiele problemów. Dziś z perspektywy czasu może łatwiej o tym mówić, ale nie jest łatwo o tym zapomnieć.\nW pewnym momencie lekarze sugerowali odstąpienie od terapii. Może mieli rację? Kościół mówi, że uporczywa terapia, usilne utrzymywanie przy życiu tylko dzięki aparaturze, nie jest dobre. Pytanie, kiedy dana terapia staje się uporczywa.\nRozterki człowiek ma cały czas… jak długo walczyć? Kiedy przyznać, że życie się kończy? Lekarze zaproponowali, by dać specjalną kroplówkę. Organizm wtedy powoli sam się wykańcza. Sugerowano nam taką pesudoeutanzję. Gdy zapytałem wprost, czy to jest to, o czym myślę, to wszyscy spuścili wzrok. Mama Marcela bardzo naciskała na to, by walczyć o jego życie. Widziałem w oczach i mowie ciała lekarzy sugestię, by dać Marcelowi odejść, zasnąć. Jedna lekarka powiedziała: „Lepiej byłoby, gdyby Marcel zasnął”.\nA udało się tak? Że mógł odejść, spokojnie, we śnie?\nSama śmierć była spokojna. Wielogodzinna, ale spokojna. Byłem wtedy w delegacji na Śląsku, dostałem telefon od mamy Marcela, że Marcel umiera… Miałem nowy samochód, wsiadłem, chciałem ruszyć, być jak najszybciej na miejscu. W samochodzie wyświetlił się komunikat: „Dozwolona prędkość to 100 km/h”. Zjechałem do serwisu i zapytałem, czy mogę jechać, co robić. Usłyszałem, że mogę, ale nie mogę przekraczać tej prędkości. Bóg chyba czuwał nade mną. Gdybym mógł jechać tyle, ile ten samochód mógł wyciągnąć, to byłoby to grubo ponad 200 km/h. Nie wiadomo jakby to się skończyło…\nI dojechał Pan? Zdążył Pan pożegnać się z Marcelem?\nZdążyłem. Marcel leżał, spał. Wyświetlało się tętno, saturacja i tak schodziło powoli do zera…\nZdecydowaliście się Panu Bogu zostawić decyzję o tym, kiedy jego życie dobiegnie końca.\nW pewnym momencie lekarze powiedzieli, że Marcel umiera, że wyczerpane zostały już wszystkie możliwości…\nWtedy pozostaje się z tym pogodzić i zaufać lekarzom?\nMarcel umarł jak bateria… wyczerpał się. Tuż przed otworzył oczka, spojrzał na nas i umarł na naszych rękach.\nW czasie swoje życia zdążył powiedzieć „tato”?\nStawał na nóżki, próbował chodzić, ale nie zdążył zacząć mówić.\nPan mówił kiedyś, że w jego oczach widział prośbę, by go nie zabijać.\nTo subiektywne uczucia. Nie wiem, czy dobrze to odczytałem, ale tak wtedy czułem.\nTo rodzice powinni mieć ostateczne zdanie w takich sytuacjach? Dużo się o tym mówiło przy sprawie Alfiego Evenasa. Pan zresztą w tej sprawie też zabrał stanowczy głos.\nRodzic czuje więcej i lepiej. Żaden rodzic nie chce źle dla swojego dziecka.\nW przypadku Alfiego decydował, chciał zdecydować sąd. Może trzeba na to spojrzeć z drugiej strony – rodzice chcą tak walczyć o życie dziecka, że niekiedy mogą przekroczyć granicę uporczywej terapii. Może wtedy trzeba obiektywnej oceny sytuacji?\nJedna, druga rozprawa i decyzja… A może gdyby sędzia decydował o własnym dziecku, to by zrozumiał, co mówili rodzice Alfiego? W takich sytuacjach trzeba zrobić wszystko, by na koniec mieć czyste sumienie, że się zrobiło wszystko, że nie poszło się na łatwiznę.\nA tą łatwizną jest eutanazja, tak?\nJutro Dzień Ojca. Co by Pan powiedział ojcu dziecka, które ciężko choruje?\nŻeby walczył, żeby był blisko, żeby się nie przejmował, co ludzie mówią, żeby zbierał pieniądze na leczenie. Gdy walczyliśmy o dobre życie dla Marcela, dostałem pomoc z firmy, gdzie pracowałem. W trakcie wypełniania papierów księgowa powiedziała, że „przecież tyle zarabiam, a jeszcze proszę o pieniądze”. Nie wytrzymałem wtedy, porządnie się wkurzyłem. Powiedziałem, że chętnie te pieniądze oddam, ale oddam też chorobę Marcela. Nie wyobrażam sobie, bym rozliczył te pieniądze inaczej niż na dziecko. Zresztą… gdy Marcel już umarł, zebrane pieniądze przekazaliśmy innym chorym.\nA jak samemu dać radę? Gdy choroba trwa kilka lat, rodzic skupia się na dziecku. Trzeba jednak też myśleć trochę o sobie – o swoim zdrowiu psychicznym, fizycznym.\nWychodziłem czasami ze szpitala. Obciążenie taką sytuacją jest cały czas i jest bardzo wysokie. Grałem w piłkę, pracowałem. Będąc rzecznikiem prasowym, siłą rzeczy byłem przez was – dziennikarzy – odciągany od myślenia na jeden temat. Nie znalazłem pomocy w alkoholu, używkach, nie polecam. Trzeba mieć nadzieję i wiarę. Trzeba otaczać się dobrymi ludźmi, robić swoje i kochać dziecko. A jak ktoś ma pasje, to ważne, by z nich całkowicie nie rezygnował.\nA co zrobić po śmierci dziecka? Jak przeżyć ten czas? Jest coś, co pomaga nieco uśmierzyć ból?\nNa początku wziąłem na siebie całość organizacji pogrzebu. A gdy było już po pogrzebie, zadzwonił do mnie przyjaciel Karol z Międzyzdrojów. Powiedział: „Maciej, przyjedź do mnie”. Pojechałem, siedliśmy… zimny napój też pomógł, spacery, bliskość przyjaciela i jego rodziny. Jak jechałem, całą drogę słuchałem tej piosenki…\nKażdy musi znaleźć swój sposób. Płakałem strasznie, byłem załamany, nie mogłem sobie i światu tego darować.\nNie dziwię się. Mówi się przecież: „obyś własnego dziecka nie musiał chować”. Strata dziecka to chyba jedno z trudniejszych, jeśli nie najtrudniejsze uczucie dla dorosłego człowieka, dla rodzica, dla ojca.\nMyśli Pan o tym, by doczekać się nowego dziecka?\nZa stary już jestem, ale nigdy nie mówi się nigdy….\ndziecko dzień ojca Maciej Karczyński


Prawie zatonęliśmy na wyprawie canoe | Zycie na prerii\nCategories Ciekawe miejsca, Kanada na 4 łapach, Manitoba\nby Paulina Chlosta 24 stycznia 2018 24 stycznia 2018 19 komentarzy do O tym, jak prawie zatonęliśmy na naszej pierwszej wyprawie canoe\nBędąc w Kanadzie, z pewnością rzucą ci się w oczy specyficzne rodzaje łódek, które są tutaj tak bardzo popularne. Jest to coś pomiędzy kajakiem, a normalną łódką. Canoe, bo taką nosi nazwę, jest tak naprawdę wąską, długą i lekką „łódką”, w której do przemieszczania się po wodach używa się płaskiego drewnianego wiosła. Jest jednak mały problem. Przeczytajcie historię o tym, jak prawie zatonęliśmy na naszej pierwszej wyprawie canoe.\nW Manitobie wrzesień, to już taki ostatni moment, w którym można planować wypad pod namiot. Noce zaczynają być już coraz chłodniejsze, a dni coraz krótsze. Czasami już w październiku zdarzało się, że spadł pierwszy śnieg. Czasu było niewiele, więc jeszcze przed „zamknięciem sezonu” campingowego, zdecydowaliśmy się jechać do Whiteshell Provincial Park. Cudowne miejsce!\nPomimo, iż nie rezerwowaliśmy wcześniej miejsca, udało nam się je dostać bardzo blisko jeziora, za bardzo małe pieniądze, w dodatku wolno było mieć ze sobą psa! W Kanadzie nie wszystkie pola campingowe zezwalają na pobyt ze zwierzętami. Mieliśmy dużo szczęścia! Nie było opcji żeby coś mogło pójść nie tak!\nTo był chyba jeden z naszych najlepszych wyjazdów. Mieliśmy do dyspozycji tylko przedłużony weekend, chociaż mogłabym tam zostać do czasu, aż zima sama by mnie nie wykurzyła! Przydarzyła nam się tam jedna zabawna historia.\nNasz Cooper jest strasznym obżartuchem. Nie jest typem psa, który wybrzydza przy jedzeniu bez powodu, raczej jeszcze wyliże miskę na błysk. Na campingu niestety postanowił kręcić nosem. Bardzo prawdopodobne, że był to jakiś mały stres dla niego. Był to pierwszy w jego życiu taki wypad. Kiedy przyszło do porannego karmienia, nasypałam karmę do miski i zajęłam się przygotowywaniem śniadania dla nas. Kiedy wszystko było gotowe, postanowiliśmy posilić się nad jeziorem. Musieliśmy przejść jakieś 200 metrów od namiotu, aby dostać się do stolika piknikowego. Cooper oczywiście poszedł z nami.\nKiedy skończyliśmy, ja udałam się w stronę namiotu, a mój Mąż w stronę toalet. Po chwili jednak wrócił się z informacją żebym poszła zobaczyć sarny, które przyszły szukać jedzenia na campingu. Był poranek, nie tak wiele osób wstało, więc korzystały z okazji.\nKiedy wróciliśmy do namiotu, mój Mąż okazał zdziwienie, że pies w końcu zjadł swoją karmę. Jednak…Byłam wtedy cały czas z Cooperem i wcale nie zauważyłam żeby jadł, myślałam, że zrobił to wcześniej. Miska jednak była jakoś tak dziwnie daleko od namiotu i była pusta… No cóż, mam nadzieję, że sarny nie zaczęły szczekać po zjedzeniu śniadania z miski kudłatego.\nJako, że byliśmy nad jeziorem, ale było zbyt zimno, żeby pływać, bardzo chciałam wynająć kajak, rowerek wodny, albo cokolwiek, czym można byłoby się poruszać po jeziorze. Kajak odpadł ze względu na psa. Kajakiem z psem chyba się nie da… Przypomniałam sobie, że przecież widziałam gdzieś w Internecie zdjęcia pani, która pływała canoe z Golden Retriever’em! Jeśli ona mogła, to dlaczego my nie możemy?\nZ drugiej jednak strony, właśnie skończyłam książkę o dwóch dziewczynach, które pływały canoe i niestety mogło się to dla nich źle skończyć, bo łódka się przewróciła na środku całkiem dużego jeziora. Kiedy podzieliłam się obawami z moim Mężem, zostałam wyśmiana. Mój Mąż zapewniał mnie, że canoe będzie super stabilne! Znawca canoe 😀\nNo cóż…Jak się okazało, kobieta może czasami mieć rację! Pan, który wynajmował nam canoe, na początku nie chciał się zgodzić na wypad z psem. Ciekawe dlaczego… No cóż, może dlatego, że ta wąska kanadyjska łódka jest jeszcze mniej stabilna niż kajak? Może dlatego, że jeden fałszywy ruch i jesteś w wodzie? I może również dlatego, że to jezioro powstało w wyniku uderzenia meteorytu i nie dość, że jest to najgłębsze jezioro w Manitobie (115 metrów głębokości), to jeszcze nie ma mowy o fajnych, płytkich brzegach dookoła, tylko są same skały? A , może również ze względu na motorówki, które robią spore fale…\nMimo wszystko, zgodził się, bo widział, że psa na brzegu nie zostawimy. Już przy odbijaniu od brzegu był problem, bo Cooperowi ani się śniło siedzieć na tyłku, od razu wskoczył do wody…Jednak, że jest to kochany psiak, przy drugiej próbie już się udało. Był jednak przerażony. Siedział i wciskał mi swój łepek pod pachę.\nMy byliśmy skupieni na tym, żeby jakimś cudem utrzymać canoe stabilnie. Trzeba było siedzieć dokładnie na środku i machać wiosłem raz z jednej, raz z drugiej strony. Jezioro było ogromne (tak naprawdę nie jest aż tak duże jak na kanadyjskie warunki), a ja miałam serce w gardle. Widziałam, że jeśli coś się stanie i wylądujemy w wodzie, to nie damy rady wdrapać się do canoe na środku jeziora. Jest ono tak niestabilne, że po prostu byłoby to niemożliwe.\nNajgorszy moment przeżyliśmy, kiedy Cooper postanowił, że już się nie boi i pospaceruje po łódce…Canoe zaczęło się groźnie chybotać, a my z paniką w oczach, próbowaliśmy balansować ciałem tak, żeby uratować sytuację, jednocześnie nakłaniając psa, żeby sobie usiadł. Zamiast usiąść, położył się całym swoim 35 kilogramowym ciałkiem, na jednej ze stron, co wcale nie pomagało łódce utrzymać właściwej pozycji.\nPrzyznam się szczerze, nigdy się tak nie bałam pływać po jeziorze. Umiem pływać, mój mąż też, ale jakoś nie uśmiechało mi się na myśl, że wylądujemy w lodowatej wodzie z psem, na środku jeziora. Jedno wiem na pewno, pies i canoe nie idą razem w parze!\nPrzygody przede wszystkim!\nMimo, że nie było mi wtedy do śmiechu, wszystko skończyło się dobrze, a my mamy fajne wspomnienia. Podczas tego wypadu z pewnością nauczyłam się, że dużo lepiej jest zabrać psa na hiking niż pakować go do canoe, szczególnie, jeśli nie ma się doświadczenia w pływaniu tym wynalazkiem!\nCo do pieszych wycieczek, w paku tym znajdziecie super szlaki. Jednak najbardziej interesującym jest Mantario trail, liczący 60 km. Przeszliśmy nim zaledwie kilka kilometrów, ale zapewne wrócimy, żeby zdobyć go w całości! Całą listę szlaków znajdziecie tutaj.\nA jakie są wasze ulubione miejsca w Kanadzie, czy na świecie? Macie jakieś śmieszne przygody związane z podróżami? Uwielbiam słuchać wszystkich, choćby najmniejszych opowieści! Pamiętajcie, siedząc w domu dużo tracicie! Bądźcie otwarci na świat i na ludzi! Wszędzie znajdują się miejsca warte uwagi. Miejcie oczy i uszy otwarte!\nCo musisz wiedzieć zanim zdecydujesz się na posiadanie psa- nie tylko w Kanadzie\nHistoria trzech duszyczek\nPozwólcie, że się przedstawię!\ncanoehikingjezioropieswest hawk lake\nPrevious Post » 1,2,3….Churchill!\n« Next Post Zalety i wady mieszkania w małej miejscowości w Kanadzie\n31 stycznia 2018 o 03:09\nCanoe są z reguły bardziej stabilne niż kajak. Mam znajomego, który regularnie zabiera psa – shiba inu – na spływy, pies stoi sobie na dziobie i ogląda widoki 🙂 Natomiast mój inny znajomy organizuje spływy, ma sporo kajaków i canoe. Większość jest bardzo stabilna, ale jeden egzemplarz jest bardzo wywrotny tak, że trzeba wszystkich ostrzegać, aby szczególnie uważali. Może więc ten pan miał właśnie podobny model…\n25 lutego 2018 o 23:12\nKurczę, super wiedzieć! Dzięki za rady dziewczynki, teraz już na pewno spróbujemy znaleźć latem porządne canoe 😉\n27 stycznia 2018 o 21:16\nEch, zazdroszczę tego nocowania pod namiotem i pływania po jeziorze. Jestem zdeklarowanym kajakarzem, jakoś canoe mnie nie przekonuje. Na kajakach wiele osób pływa z psami, ale czasami ejst to bardzo uciążliwe. Pies musi być przyzwyczajony do takiej formy rozrywki\n28 stycznia 2018 o 06:32\nJa już raczej psa nie zabiorę na otwartą wodę. W zasadzie, nie wiem co nas podkusiło, ale z każdym doświadczeniem człowiek nabiera rozumu 😉\nno to rzeczywiście najedliście się trochę strachu 🙂 dobrze że koniec końców nic się nie stało\nTomek z Jak To daleko pisze:\n27 stycznia 2018 o 18:06\nCiekawie opisane! Wciągnęło mnie! Uważajcie następnym razem! 🙂\n26 stycznia 2018 o 20:35\nO rany Sara, Paulina, ale Wam fajnie, że miałyście takie kanadyjskie doświadczenie za sobą! My do tej pory jedynie kajaczki po zatoce w okolicy Parku Stanleya mamy zaliczone. Dwie godziny wiosłowania, a bolało jak cholera przez kilka dni (ręce). Muszę zaplanować canoe w okolicy, gdzieś pewnie w Indian Arms będzie. Serdeczności z Vancouver (nie pada deszcz, jupikajej!)\nMy kajakami pływaliśmy tylko w Polsce na mazurach, ale wybraliśmy się na całodniowy spływ. Było przepięknie! Po 8 godzinach wiosłowania nie wiedziałam gdzie mam ręce, ale warto było 🙂 Mam nadzieję, że będziesz miała frajdę z canoe! Daj koniecznie znać, jak już przeżyjesz ten swój „pierwszy raz”.\nPsina lubi dreszczyk adrenaliny. 😉 Chętnie wybrałabym się na szlak, kontakt z przyrodą bezcenny. 🙂\n25 stycznia 2018 o 09:04\nO jacie! To mieliście przygodę 🙂\nWasz czteronożnymi członek rodziny zadbał o dodatkowe atrakcje ?\nZwykłym kajakiem pływałam , ale canoe to jeszcze nie.\nFajna wycieczka i zabawa 🙂\nNiesamowita i emocjonująca wyprawa;) Ja chyba za bardzo boję się wody, żeby na coś takiego się zdecydować.\n25 stycznia 2018 o 01:34\nChyba Wam jakies felerne canoe wypozyczyli. Z wlasnego doswiadczenia uwazam, ze canoe sa duzo bardziej stabilniejsze od kajakow. Wiele razy wybieralismy sie canoe obladowanym po brzegi na kilkudniowe campingi, ba zdarzalo nam sie tarsowac mniejsze kaskady wodne. Z przygod na canoe to pamietam jak raz nawet bardzo chcialam, zeby lodka przewrocila sie do gory dnem. Przeplywalismy wlanie kolo malej wysepki na odludnym jeziorze, kiedy nagle wzburzone stado rybitw zaczelo krazyc nad naszymi glowami z kazdym okrazeniem znizajac lot i zrzucajac dookola nas mase swoich odchodow. Na szczescie udalo nam sie uciec bez obrazen i pobrudzen 🙂\n25 stycznia 2018 o 21:10\nNiezła przygoda! To był nasz pierwszy raz z canoe, więc nie mam jeszcze porównania, ale dobrze wiedzieć na przyszłość. Jestem jednak trochę zdziwiona, bo kiedy rozmawiałam z właścicielem wypożyczalni, powiedział mi, że canoe są mało stabilne. Możliwe, wobec tego, że tylko takie posiadał 😉\n1 lutego 2018 o 05:46\nMoze rzeczywiscie mial jakis felerny model. W kazdym badz razie nie zrazajcie sie i dajcie sobie kolejna szanse z canoe jak bedziecie mieli okazje 🙂\nWow, ale przygoda. Bardzo przydatna informacja o canoe, nie miałam pojęcia, że jest mniej stabilne niż kajak. A ulubione miejsca, temat rzeka hehe, jest ich całe mnóstwo, ale zauważyłam u siebie, że o tym czy dane miejsce, miasto, państwo – będzie na liście moich „chce tu wrócić” zależy jednak strasznie dużo od napotkanych ludzi na drodze i mojego w danym czasie „stanu” emocji. Pamiętam jak znajomy opisywał swoją podróż po górach w Argentynie czy Chile, na jednym ze szlaków górskich. Marzył przez lata, żeby tam wrócić, a jak wrócił to powiedział, że trochę szkoda, bo to już nie jest to samo miejsce, ze komercja, że jakieś opłaty, że ludzi za dużo i mu szkoda, że sobie „popsuł” wspomnienia 🙂 hehe, panta rei, ale podróżować warto.\n25 stycznia 2018 o 00:51\nTo prawda 🙂 Czasami nie da się niestety uniknąć tłumów, ale podróżować zawsze warto! Jeśli nie spodoba ci się w jednym miejscu, możesz zawsze szukać czegoś innego i nigdy nie zabraknie pięknych miejsc na świecie 😉


20 lutego 2021, 15:32\nAktualizacja: 20 lutego 2021, 17:54\nAktualizacja: 4 lutego 2021, 15:49\nMikołaj Macioszczyk wyrusza w mini trasę koncertową, którą zatytułował "Pociąg do normalności". W jej trakcie artysta zagra na dworcach największych miast w Polsce. Tuż przed rozpoczęciem akcji wokalista zawitał na scenę Dzień Dobry TVN, gdzie zaprezentował odświeżoną wersję piosenki "Ja żyję tak".\nAktualizacja: 28 stycznia 2021, 15:48\nChoć Robert Cichy w przeciągu swojej kariery pojawił się na ponad 60-ciu albumach polskich artystów, jakiś czas temu podjął decyzję, że przyszedł moment na solową karierę. Teraz na scenie Dzień Dobru TVN zaprezentował swój singiel z ostatniej płyty. Jak wypadł?\nAktualizacja: 25 stycznia 2021, 19:36\n23 stycznia 2021, 12:33\nAktualizacja: 23 stycznia 2021, 17:31\nZespół Three Of Us to debiutanci, choć z muzyką są związani od bardzo dawna. Po latach występowania z coverami muzykalne trio postanowiło podbić rynek autorskim singlem. W studiu Dzień Dobry TVN wybrzmiał "Szklany sufit".\n20 stycznia 2021, 14:40\nAktualizacja: 20 stycznia 2021, 15:56\nAktualizacja: 14 stycznia 2021, 16:30\nAktualizacja: 13 stycznia 2021, 18:30\nZespół The Bullseyes to duet z Leszna, który swoją rockową twórczością zachwycił już wielu fanów. Na scenie Dzień Dobry TVN muzycy zaprezentowali utwór, który był zapowiedzią ich debiutanckiego krążka. Jak podoba wam się singiel "World Doesn't Care"?\nAktualizacja: 12 stycznia 2021, 17:25


Tłumacz przysięgły języka szwedzkiego Luboń | Tłumaczenia\ntlumaczszwedzkiego.eu > Tłumacz przysięgły języka szwedzkiego > Tłumacz przysięgły szwedzkiego Luboń\nW czym pomoże tłumacz przysięgły szwedzkiego Luboń?\nJakie pracuje tłumacz przysięgły szwedzki Luboń?\nTłumacz przysięgły szwedzkiego Luboń to nasza oferta, która obejmuje translacje zwykłe, uwierzytelnione i specjalistyczne. Do kooperacji zachęcamy osoby fizyczne i przedsiębiorstwa. Naszych odbiorców obsługujemy w sposób zdalny na terenie całej Polski. Usługi językowe wyróżnia niezachwiany poziom merytoryczny i konkurencyjne ceny. Podejmujemy Wasze zlecenia przez 365 dni w roku. Nasze biuro tworzą wysokiej klasy filolodzy z odpowiednim wykształceniem. Tłumacz przysięgły szwedzki Luboń pomoże swoim odbiorcom w takich sprawach jak:\nPrzekłady papierów samochodowych – Skandynawia jest często wybierana jako źródło pochodzenia Państwa nowego auta. W ślad za powyższym rodzi się konieczność przygotowania odpowiednich przekładów. Ich wykonaniem może zająć się filolog szwedzkiego Luboń. W naszym biurze zamówicie Państwo przekłady takich dokumentów jak dowód rejestracyjnych i faktura zakupu pojazdu.\nTłumaczenia witryny internetowej – tłumacz szwedzki Luboń to doskonała okazja do otrzymania przekładów strony WWW. Przygotujemy wybrane lokalizacje językowe, a za naszą pracę pobierzemy niewygórowaną opłatę. Gotowe teksty rozliczamy w odniesieniu do 1800 znaków ze spacjami. Współpracujemy ze sprawdzonymi specjalistami językowymi w kraju i zagranicą.\nTłumaczenia techniczne – tłumaczenia szwedzkiego Luboń to również sprawdzony kooperant dla przemysłu. Zajmujemy się wykonawstwem tłumaczeń manuali i innych papierów technicznych. Naszym znakiem rozpoznawczym jest dobrze dobrane słownictwo i nienaganna warstwa wizualna. Aby otrzymać konieczne przekłady, wystarczy napisać do nas maila.\nTłumaczenia medyczne – tłumaczenia szwedzkiego Luboń służy również pomocą przy realizacji przekładów medycznych. Tłumaczymy wypisy ze szpitala, opisy badań oraz zaleceń lekarskich. Zapewniamy najlepsze przełożenie jakości otrzymanego tekstu do poniesionych kosztów.\nTłumaczenia dokumentów kredytowych – tłumaczenia szwedzkiego pomagają w uzyskaniu kredytu mieszkaniowego. Wszyscy klienci mogą zamówić u nas translacje wyciągów bankowych i kontaktów. Nasza propozycja to dobra okazja do zamówienia przekładów bez opuszczania swojego miejsca zamieszkania lub pracy. Zapraszamy do kooperacji online i przesyłania do nas dokumentów.\nTłumacz przysięgły szwedzki Luboń\nLuboń w Google:


#RZECZoPRAWIE: prof. Monika Całkiewicz o przestępstwach w wakacje oraz o niesłusznych skazaniach - Prawo karne - rp.pl\nAktualizacja: 12.07.2018, 15:46\n#RZECZoPRAWIE: prof. Monika Całkiewicz o przestępstwach w wakacje oraz o niesłusznych skazaniach\n- W okresie wakacyjnym często zdarza się, że sami dajemy złodziejom wskazówki i ułatwiamy kradzież - mówiła w czwartkowym programie #RZECZoPRAWIE prof. Monika Całkiewicz, prorektor ds. Studiów Prawniczych w Akademii Leona Koźmińskiego.\nProfesor przyznała, że w wakacje wzrasta wskaźnik przestępstw.\n- Wyjeżdżamy na urlop, udostępniamy na portalach społecznościowych lokalizację oraz zdjęcia z wakacji. To informacja dla złodzieja, że w mieszkaniu nikogo nie ma - mówiła.\nCałkiewicz radziła, żeby przed wyjazdem poprosić sąsiada o kontrolowanie, czy w mieszkaniu nie dzieje się nic niepokojącego.\nDodatkowo, warto uważać na złodziei kieszonkowych i przypadkowe znajomości, jakie zawieramy podczas urlopu.\nOdnosząc się do niesłusznych skazań profesor wskazała, że z pewnością jest o wiele więcej przypadków takich jak sprawa Tomasza Komendy i dotyczą one także mniejszych przestępstw.\n- W każdym procesie mamy dwie strony i dwa stanowiska. Sąd musi ocenić, która wersja jest bardziej wiarygodna - mówiła.\nOceniając procedurę przyznawania odszkodowań za niesłuszne skazania, Całkiewicz przypomniała, że sąd wymierzając jego wysokość ocenia bardzo wiele aspektów.Oceniła również, że słusznym jest pozostawienie sądowi pewnej swobody w tym zakresie.\nZmiany w kodeksie wykroczeń: zaostrzenie kar, kradzi...\nPIT od majątku z nieujawnionych źródeł: złodziej też...


Księgarnia Pod Nabiałem: maja 2014\nJan Komasa, "Powstanie Warszawskie"\nPowiedzieć o tym filmie, że jest mocny i wstrząsa widzem, to nie powiedzieć nic.\nDługo się zbierałem do napisania tego tekstu. Nie wiedziałem, czy w ogóle powinienem. Zresztą nadal tego nie wiem. Żeby się zmierzyć z tak poważnym tematem - trzeba wiedzieć dokładnie, co chce się powiedzieć i znaleźć do tego odpowiedni język. Dojrzały, ale bez patosu. Mocny, ale bez przesady. Krytyczny, ale nie krytykancki. Nie jestem pewien, w tym tekście udała mi się ta sztuka. Ale zawsze warto spróbować. Minęły dwa tygodnie, odkąd obejrzałem "Powstanie Warszawskie". Wydaje mi się, że to odpowiedni czas, by podjąć próbę napisania o nim kilku słów bez zbędnych emocji. Czy się udało, to już ocenicie sami.\nAutor: Łukasz Maślanka o 13:13 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nTagi 2014, film, Jan Komasa, Powstanie Warszawskie, recenzja\nDariusz Rosiak, "Wielka odmowa. Agent, filozof, antykomunista"\nNie jest łatwo pisać o historii Polski po 1989 r. i losach tych, którzy za komuny byli świniami, ale w demokratycznej Polsce często pozostali na piedestale. Dariusz Rosiak w książce "Wielka odmowa. Agent, filozof, antykomunista" uczy, że w ocenie minionych lat warto zachować umiar. Bo nie wszystko jest takie proste, a życiorysy ludzi żyjących w poprzednim systemie są tak skomplikowane, że dziś trudne do zrozumienia.\nNa początek dygresja dotycząca współczesnej kultury, sposobów komunikacji i tematów, które rozpalają wyobraźnię typowego współczesnego i typowej współczesnej. Bardzo dużo miejsca poświęca się spadającym zasięgom fanpage’y na Facebooku, trwają dyskusje, czy Google “dobije” swoje Google+ czy też pozwoli mu przetrwać, choć w zmienionej formie. Firma z sektora nowych technologii i IT, mowa tu o Facebooku, wydają prawie 20 mld dolarów (!!!) na komunikator internetowy, bo.. tak. Bo tak jej pasuje do strategii biznesowej lub, po prostu, nie chce dopuścić, by obiecująca aplikacja wpadła w ręce konkurenta, więc wyciąga grube miliardy dolarów, aby pokrzyżować komuś szyki. Mnóstwo papieru i stron internetowych zapisuje się rozważaniami o nowych modelach iPhone’a, o tym, jak rzekomo fantastyczne są media społecznościowe i jak wiele dobroci oraz mądrości płynie do nas z polskiej blogosfery.\nAutor: Łukasz Maślanka o 17:59 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nTagi antykomunista, Dariusz Rosiak, filozof, historia, III RP, lustracja, PRL, recenzja, Wielka odmowa. Agent, wydawnictwo Czarne\nDariusz Rosiak, "Wielka odmowa. Agent, filozof, an...


Zazdrośnik i żonaty – świetny materiał na .. EKS Jak mądrze wybrać partnera? - Zwierciadlo.pl\nZazdrośnik i żonaty – świetny materiał na .. EKS Jak mądrze wybrać partnera?\nMiłość to nieodłączna część naszego życia – większość zgodzi się, że ta najważniejsza, bez której wszystko inne traci sens. Dlatego tak bardzo jej pragniemy, poszukujemy i jesteśmy w stanie wiele dla niej poświęcić. Ważne jest jednak to, by w poszukiwaniu miłości znaleźć miejsce, poza porywami serca, również na odrobinę zdrowego rozsądku. Czy warto rezygnować z własnych zasad, priorytetów, aspiracji, planów i marzeń tylko po to, by ulec pragnieniu spędzania krótkich chwil z ukochanym i spełnienia jego oczekiwań? Czy warto „zaprzedać siebie” dla związku z mężczyzną, dla którego nie ma nas w jego długoplanowych projektach? Dotyczy to głównie kobiet naiwnie wiążących się z żonatym mężczyzną. A czy związek z zazdrośnikiem kontrolującym nasz każdy krok jest wart naszego czasu i zachodu? Razem z internetowym biurem matrymonialnym MyDwoje.pl prześledzimy kilka „za i przeciw” oraz konsekwencje takich związków.\nMożemy się pokusić o wyznaczenie możliwych, najczęstszych powodów zazdrości. Zapewne laurka, jaką wystawimy zazdrośnikowi nie do końca mu się spodoba. Warto jednak, by przyjrzeli się jej sami zainteresowani, a także kobiety, które są już uwikłane w związek z chorobliwie zazdrosnym partnerem. Nie mówimy tu o normalnej , która towarzyszy nieodmiennie miłości, lecz o chorobliwej i wynaturzonej zazdrości, która rani i pragnie ograniczyć i kontrolować. Skąd więc bierze się zazdrość? Prawdopodobnie z braku zaufania do partnera i do samych siebie. Ludzie ponadprzeciętnie zazdrośni wierzą, że ich partnerzy są uczciwi wyłącznie w obawie przed karą. Uważają, że ich gniew lub groźba rozstania są tymi czynnikami, które jako jedyne powstrzymują ich przed krótkimi związkami z innymi partnerami. Ich sposób postrzegania świata sugeruje również, że zakładają, że każdy kłamie i „kręci”, kiedy chce uniknąć kłopotów, co nie pozwala mu nikomu zaufać. Źródło takiej postawy tkwi często we własnych doświadczeniach – bywa, że ktoś bardzo ich zranił, opuścił, porzucił, zawiódł lub często sami oszukują lub oszukiwali i to determinuje ich życie. Dodatkowo zazdrosne osoby mają potrzebę ciągłego osaczania, ograniczania, pilnowania i podejrzewania. Są bardzo zaborcze. Niestety, nie mija to z czasem.\nNajczęściej pojawiające się odmiany zazdrości patologicznej:\nzazdrość anankastyczną – powiązana z nerwicą natręctw, gdy bez przyczyny, nachalnie pojawiają się w myślach osoby chorej obrazy scen erotycznych z udziałem ich wybranka z osobami trzecimi\nzespół Clerambaulta – pojawiają się w nim 3 okresy: 1.optymistyczny: wiara w odwzajemnione uczucie, idealizowanie partnera, 2. pesymistyczny: nagłe lub stopniowa zmiana nastawienia na wrogie, podejrzliwość, zazdrość, 3. gdy uczucia pobudzone w fazie 2. prowadzą do zachowań nienawistnych, pogróżek, scen publicznych.\nzazdrość paranoiczna – współistnieją „zdrowa” i „chora” część osobowości. Chory bez problemu wykonuje pracę oraz zadania dnia codziennego, natomiast wszystko, co dotyczy partnerki jest bardzo zniekształcone poprzez obsesyjną zazdrość\nzespół Otella – często powiązany z alkoholizmem, pojawiają się urojenia i brutalne przymuszenia do wyjawienia „prawdy” przez partnerkę\nzespół Leontesa – mężczyzna nie wierzy we własne ojcostwo lub jest zazdrosny o relacje, które mogą łączyć kobietę z dziećmi\nZazdrośnicy nie nabierają zaufania z biegiem lat. Najczęściej dzieje się wręcz odwrotnie, a to nieuchronnie prowadzi do katastrofy. Bo jak można wytrzymać ciągłe oskarżenia o romans z kolegą z pracy, kurierem lub nawet sąsiadem z naprzeciwka? Nie można! To musi się wreszcie skończyć, a jeśli się na to nie zdecydujemy, to pozwolimy zamknąć się w złotej klatce, w której nie będzie miejsca na samorozwój, przyjaciół czy karierę. Zazdrosny mężczyzna kochającą kobietę poddaje nieustannej presji, inwigilacji i stresowi. Każdą prozaiczną sytuację widzi przez szkiełko własnej wyobraźni, która podpowiada niesamowite scenariusze. Z czasem zaczyna zacierać granicę między tym co jest faktem, a tym, co podpowiadają jego urojenia, teoria spiskowa mieszkająca na stałe w jego umyśle. Często robi to na „wszelki wypadek” - a nuż okaże się, że miał rację, że przyłapał ukochaną tym razem, że będzie triumfował, bo „on wiedział”. Zastanów się więc czy wytrzymasz ciągłe przesłuchania, jego konflikty z ludźmi z powodu oskarżania o romans z Tobą? Czy uważasz, że awantura z powodu nieodebranego telefonu lub pięciominutowego spóźnienia jest tym, czego oczekujesz od związku? Może nie przeszkadza Ci strach przed kolejną burzą, która powita Cię w progu Waszego wspólnego gniazdka oraz zastanawianie się czy widział, jak odpowiadałaś „dzień dobry” miłemu panu spod czwórki. Może bez problemu pozwolisz wciągnąć się w tę grę i zamiast powiedzieć szczerze, że zostałaś w pracy dłużej, bo kolega poprosił Cię o wytłumaczenie działania programu, opowiesz bajeczkę o złośliwej kontroli pań (tak pań, nie zapomnij) z drogówki, a jeśli na spacerze z Twoim najukochańszym zaczepi Cię dawno niewidziany znajomy z liceum, udasz, że go nie znasz i odejdziesz w pośpiechu ciągnąc mężczyznę swojego życia za rękaw z przerażeniem w oczach. Jeśli tak, to zapowiada się ciąg kłamst i sama zaczniesz się pytać, jaki to wszystko ma sens?\nA może wolisz ukrywanie się i ciągłą konspirację oraz bycie „tą drugą lub kochanką w trójkącie”? Jeśli tak, zapewne rozważasz związek z mężczyzną zajętym? Takim, który bardzo cierpi z powodu oziębłości żony, braku czasu, gdyż zajęta jest ich wspólnymi dziećmi, prowadzeniem domu, a może karierą? Wiążąc się z nim, będziesz mogła nieustannie go pocieszać, a w zamian liczyć na upojne godziny (bo przecież na dłużej nie pozwoli jego „przyzwoitość” wobec żony), czasem krótkie wyjazdy. I co z tego, że każde święta, wakacje spędzisz sama, a ważne momenty on będzie świętował z rodziną, skoro Tobie przyniesie kwiaty, drobny drogi upominek i wpadnie na kilka godzin (jeśli tylko nic mu nie wypadnie, lub żona nie zacznie nabierać podejrzeń). Uważasz, że taka miłość nie zdarza się często? Jest dzięki temu bardzo romantyczna, bo trudna i musisz o nią walczyć – to ją usprawiedliwia. Co z tego, że nigdzie nie wyjdziecie razem, bo ktoś mógłby Was zobaczyć, a jeśli przypadkiem zobaczy, on bez cienia wyrzutów sumienia totalnie wyprze się znajomości z Tobą? Przecież łączy Was wyjątkowe uczucie, „magia” i ta niesamowita bliskość, której nie ma z żoną. A zastanawiałaś się dlaczego nie chce mieć tego na co dzień, wykrzyczeć całemu światu, że to właśnie Ty? Ma dzieci i chce je wychować z żoną, tak? Ale dziećmi można wspaniale zajmować się również po rozwodzie, więc ten argument odpada. Mają wspólne interesy, majątek? To też nie problem – w imię prawdziwej miłości można przecież i takie sprawy odpowiednio rozwiązać. To jeszcze nie ten moment, musi się przygotować? Musicie poczekać... Ale powiedz tak szczerze: wierzysz w to? Nie uważasz, że zbyt dużo tych pytajników? Czy chcesz budować związek na pytajnikach, być kimś w życiu Twojego wspaniałego mężczyzny o kim nie mówi się głośno? Zastanów się, jakie sprawy w naszym życiu wolimy przemilczeć?\nChyba wszystkie panie zdecydowanie chciałyby być ważne i kochane. Niestety, nie każda z nas ma na to odwagę. Richard Tuch, będący znanym psychologiem i psychiatrą, uznaje związek wolnej kobiety i żonatego mężczyzny za syndrom o głębokim podłożu. Według niego niektóre z nas mogą nawet posiadać predyspozycje do bycia kochanką, ukształtowane poprzez wcześniejsze życiowe doświadczenia. Takie kobiety decydują się na trwanie w relacji - którą uznają za miłość, mimo że przynosi im cierpienie - ponieważ cechuje ich „brak mocy”, który blokuje ich wewnętrzne pragnienie dawania i otrzymywania miłości w pełni. To powoduje niesamowite poczucie samotności.\nCzy warto zapominać o sobie i oddać się władzy zazdrośnika lub faceta w związku?\nWarto przede wszystkim zastanowić się nad tym, czego oczekujemy od przyszłości? Jak wyobrażamy sobie nasze życie za 5, 10, 20 lat? Może obecna sytuacja nie jest dla nas wystarczająco dobra. Może należy zastanowić się dlaczego trwamy w chorej relacji? Psychologowie zgodnie twierdzą, że kobiety wikłają się lub trwają w nieodpowiednich związkach z powodu: niskiej samooceny, zaburzeń samoakceptacji, przekonań z dzieciństwa, emocjonalnego uzależnienia, strachu przez samotnością czy pierwszych wzorców związku lub poczucia konieczności walki o wyjątkową miłość. Niestety, dopóki nie uświadomimy sobie jak trudna i krzywdząca dla nas jest taka zależność, nie będziemy mogły pomóc ani sobie, ani partnerowi. Warto zacząć od odnalezienia i odbudowania poczucia własnej wartości. W drugim kroku nasza wewnętrzna siła pomoże nam zadbać o nasz własny komfort psychiczny i emocjonalny i wreszcie zaplanować realizację naszych własnych życiowych planów na przykład tych dotyczących zakładania własnej rodziny. Dopiero posiadając trzeźwe spojrzenie, możemy zastanowić się nad kontynuacją relacji, ustaleniem warunków, na jakich ten związek może dla nas być przyszłościową opcją i oraz konsekwentnie ten plan realizować.


mariola_258 - Deccoria.pl\nJa jestem za klasyką w meblach. Kolory można zapewnić dzięki dodatkom, ozdobom, zabawkom, dywanowi, zasłonom czy firankom, a nawet lampami....\nGdzie na wakacje w 2016 roku?\nTo ja trochę bliżej i bardziej tradycyjnie bo polskie morze. Jedziemy w maju - puste plaże, cisza i spokój - idealnie aby wypocząć :)\nMnie się najbardziej podoba czarna lub grafitowa, prostokątna dachówka. Świetnie wygląda na dachu :)\nZabawki i kraina wiecznego bałaganu\ntekturowe pudełka raczej nie dadzą rady przeżyć "gry w kosza" ;) Z pewnością plastikowe lepiej się sprawdzą. A poza tym przy częstym...\nJa mam pomalowane farbami PARA. W przedpokoju i kuchni mam farby szorowalne, które myłam już kilkukrotnie (mam psy) i kolor pozostał bez zmian...\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do profilu "mariola_258"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć profil mariola_258? Tej operacji nie można cofnąć.


Polityka prywatności serwisu internetowego w związku z organizacją wydarzenia Pozitive Technologie\nNiniejsza Polityka Prywatności określa zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych przekazanych przez Użytkowników (tj. podmioty będące osobami fizycznymi) w związku z korzystaniem przez nich z formularza rejestracyjnego do udziału w wydarzeniu Pozitive Technologies, dostępnych pod poniższymi adresami internetowymi:\nhttps://pozitive.tech obsługiwanym przez Administratora wymienionego w § 2;\nhttps://hopin.to/ - Hopin LTD Seedcamp Office, 5 Bonhill Street, Shoreditch, London, England, EC2A 4BX, company number 12035150 (hopin.to) oraz StreamYard Inc. z siedzibą w 1870 Mckenzie Avenue, Victoria, British Columbia V8N4X3, Kanada obsługiwanym przez Administratora Bridge – East Capital Sp. z o.o. z siedzibą w Tyńcu Małym, ul. Rubinowa 8, 55-040 Tyniec Mały wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000801476 posiadającą numer identyfikacji podatkowej NIP 8961588435 oraz numer statystyczny REGON 383952809, z kapitałem zakładowym w wysokości 5,000 PLN (słownie: pięć tysięcy złotych) („Procesor”), reprezentowaną przez: Martin Ring – Prezes Zarządu, Michael Chaffe – Wiceprezes Zarządu;\nmeetup.com obsługiwanym przez Meetup, Inc., 632 Broadway, 10th Floor, New York, NY 10012;\nhttps://evenea.pl/pl obsługiwanym przez EventLabs Sp. z o.o. z siedzibą pod adresem ul. Łucka 18/76, 00-845 Warszawa, zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy Wydziale XII Gospodarczym KRS pod numerem 0000323662, NIP: 5213529520, REGON: 141794203.\nAdministratorem danych osobowych przekazywanych za pośrednictwem formularza rejestracyjnego jest 365 Agencja Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowa z siedzibą przy ul. Podedworze 33, 30-686 Kraków, NIP: 6793116484, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000576525 przez Sąd Rejonowy Kraków - Śródmieście w Krakowie, XI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, nazywana dalej Administratorem.\nW trosce o bezpieczeństwo danych powierzonych za pośrednictwem formularza rejestracyjnego dostępnego na stronach internetowym wymienionych w § 1, Administrator opracował wewnętrzne procedury i zalecenia, które mają zapobiec udostępnieniu danych osobom nieupoważnionym. Administrator stale kontroluje ich wykonywanie i sprawdza ich zgodność z obowiązującymi regulacjami prawnymi, w tym m.in. z ustawą o ochronie danych osobowych, ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną, a także aktami wykonawczymi i aktami prawa wspólnotowego.\nStrona wydarzenia Pozitive Technologies dostępna pod adresem https://pozitive.tech realizuje funkcje pozyskiwania informacji o użytkownikach i ich zachowaniach w następujący sposób:\npoprzez gromadzenie plików “cookies”, o czym stanowi § 10.\nSerwis zbiera informacje dobrowolnie podane przez Użytkownika po wyrażeniu przez niego stosownej zgody poprzez zaznaczenie odpowiedniego pola potwierdzającego, iż zapoznał się on z brzmieniem polityki prywatności i regulaminu.\nDane wskazane, jako obligatoryjne w par. 7 ust. 1 są niezbędne do świadczenia usługi, brak zgody na ich przetwarzanie uniemożliwia Administratorowi świadczenie usługi.\nDane wskazane jako fakultatywne w § 7 ust. 2 nie są niezbędne do świadczenia usługi, a jedynie służą przekazaniu w zanonimizowanej formie na rzecz miasta Poznań w calach statystycznych. Ich nieudostępnienie nie wiąże się w żaden sposób z odmową realizacji usługi przez Administratora, a jedynie może skutkować zakłóceniem rzetelności prowadzonego badania.\nDokonanie rejestracji udziału w wydarzeniu Pozitive Technologies 2020 w Poznaniu;\nSporządzenia statystyk przez Głównego Partnera – Miasto Poznań;\nPoinformowania Użytkownika przez Miasto Poznań o kolejnych edycjach wydarzenia odbywających się w przyszłych latach;\nDane osobowe są przetwarzane w zakresie niezbędnym dla realizacji zamówienia.\nPoprzez wyraźnie fakultatywnej zgody podczas uzupełniania formularza rejestracyjnego, Użytkownik zezwala na udostępnienie swoich danych osobowych Partnerom wydarzenia wymiecionych w § 7 ust. 5 w celu nawiązania bezpośredniego kontaktu z Użytkownikiem.\nJedyne podmioty, który otrzymują dane to organy posiadające odpowiednią legitymację prawną oraz podmioty współpracujące z Administratorem przy wykonywaniu umowy:\nOrganizator wydarzenia – Miasto Poznań\nPoszczególni (wskazani) Partnerzy - Współorganizatorzy za dodatkową zgodą, którą Użytkownik może wyrazić w thick boxach o czym stanowi § 7 ust. 4 – tj. Capgemini, Allegro, GSK, Sollers, Sonalake, Egnyte.\nDane Użytkownika związane z płatnościami elektronicznymi lub kartą płatniczą, Administrator udostępnia zebrane dane osobowe Użytkownika podmiotowi obsługującemu powyższe płatności w Serwisie:\nEvenea obsługiwanym przez podmiot określony w § 1 lit. a\nPayU obsługiwanym przez PayU S.A. z siedzibą w Poznaniu, 60-166 Poznań, przy ul. Grunwaldzkiej 186, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Poznaniu – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000274399, posiadająca numer identyfikacji podatkowej NIP 779-23-08-495, o kapitale zakładowym w wysokości 4.944.000 PLN, opłaconym w całości; krajowa instytucja płatnicza nadzorowana przez Komisję Nadzoru Finansowego, wpisana do Rejestru usług płatniczych pod numerem IP1/2012.\nprzejrzystej komunikacji i informacji na temat udostępnionych danych;\ndostępu do udostępnionych danych, w tym do ich wglądu i nanoszenia poprawek;\nUżytkownikowi, jako osobie, której dane podlegają przetwarzaniu, przysługuje prawo uzyskania od Administratora kopii danych, które go dotyczą. Informacja ta może zostać udzielona drogą elektroniczną na adres e-mail: kontakt@365agencja.pl.\nodbiorców lub kategorii odbiorców, którym zostały udostępnione dane;\nKontakt z osobą nadzorującą przetwarzanie danych osobowych w organizacji Administratora jest możliwy drogą elektroniczną pod adresem e-mail: kontakt@365agencja.pl\nUżytkownik może w każdym momencie zażądać uzupełnienia, zmiany bądź usunięcia swoich danych osobowych przetwarzanych w ramach serwisu z zastrzeżeniem danych, do których przetwarzania Serwis pozostanie uprawniony na mocy odpowiednich przepisów prawa. W tym celu należy skontaktować się drogą elektroniczną na adres e-mail: kontakt@365agencja.pl.\nSerwis wydarzenia Pozitive Technologies wykorzystuje pliki cookies. Są to niewielkie pliki tekstowe wysyłane przez serwer www i przechowywane przez oprogramowanie komputera przeglądarki.\nZebrane dane, wskazane w ust. 2, służą do monitorowania i sprawdzenia, w jaki sposób użytkownicy korzystają z witryn, aby usprawniać funkcjonowanie serwisu zapewniając bardziej efektywną i bezproblemową nawigację. Pliki cookies stosowane są w celu zagwarantowania najwyższego standardu wygody serwisu, a zebrane dane są wykorzystywane jedynie wewnątrz organizatorów wydarzenia w celu optymalizacji działań.\nAdministrator zastrzega sobie prawo do dokonywania zmian w Polityce Prywatności serwisu internetowego https://pozitive.tech, ze względu na konieczność jej dostosowania do rozwoju technologii internetowej oraz zmian prawa w zakresie ochrony danych osobowych. Administrator jest zobowiązany do poinformowania Użytkowników o wszelkich zmianach w sposób widoczny i zrozumiały.\nNa stronie internetowej, mogą pojawiać się linki do innych stron internetowych. Strony te działają niezależnie od strony internetowej wydarzenia Pozitive Technologies i nie są w żaden sposób nadzorowane przez Administratora. Strony mogą posiadać własne polityki dotyczące prywatności oraz regulaminy, z którymi Użytkownik powinien zapoznać się we własnym zakresie.


Trasa Nowomostowa: A tymczasem na facebooku...(1)\nJuż są, na fejsbuku prężą polityczne muskuły.\nred. Marcin Behrendt (Gazeta Wyborcza Toruń)\nJeszcze chyba nie wyczerpałem tematu, czytam wyjaśnienia moich kolegów: Paweł Gulewski, Michał Rzymyszkiewicz, Arek Myrcha (a nie ten chyba skasował) i ciśnienie mi lekko skacze ;-)\nArek Myrcha coś napisał, potem to skasował, zaraz znów coś napisze, ale nie wiadomo, czy powinniśmy to czytać, bo za chwilę być może i to skasuje. Arek, jak już wymyślisz dlaczego głosowałeś tak, jak głosowałeś to daj znać.\nOstatnio (czyli dwa lata temu w kalendarzu grafiku kontaktów PO z elektoratem) Arek Myrcha pisał:\nDodano: 2011-02-07 0:35 W pierwszej kolejności chciałbym przeprosić, że z opóźnieniem rusza mój blog. Dołożę starań, aby posty pojawiały się na w miarę na bieżąco.\nDokładnie dwa miesiące później ukazał się zaś ostatni wpis na blogu radnego Platformy. Jesteśmy z tobą na bieżąco, Arek.\nDodano: 2011-04-07 13:30 Po porażce Torunia w ubieganiu się o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016, kultura naszego miasta znalazła się na ostrym zakręcie...\nArek, już nie przepraszaj. Przeprosisz podczas kampanii wyborczej za dwa lata. Co się będziesz wysilał przeprosinami teraz.\nradny Paweł Gulewski (24.02)\nOK! OK! Żeby było jasne - wstrzymałem się przy uchwale dot WPF tylko dlatego, że przechodziła zwykłą większością głosów. Jakbym zagłosował, gdyby tryb był inny? ZAGŁOSOWAŁBYM "ZA"!!!! (i teraz szczerze żałuję, że tak nie zrobiłem z miliona powodów). SALA NA JORDANKACH POWINNA POWSTAĆ! A z tej decyzji rozliczycie mnie i Wy i może historia - jakkolwiek patetycznie i może głupio to zabrzmiało! Przepraszam tych wszystkich, których zawiodłem i rozczarowałem! Wiedziałem, że sprawa Sali Koncertowej się tak skończy, wiedziałem, że oberwą radni, a nie prezydent! "Good night\nand good luck".\nDlaczego mam wrażenie, że Gulewski płacze pisząc te słowa? Może dlatego, że radny Gulewski nie rozumie, że zamiast dużych liter stosuje się wykrzyknik, tak jak nie rozumie, że nadużywanie wykrzykników jest przejawem niedojrzałości emocjonalnej. "Hiperbola rozpaczy, czyli treny Gulewskiego" - może tak powinien swoje wystąpienie na fejsie zatytułować Paweł Gulewski?\nCiekawe, że radny Paweł Gulewski wcześniej inaczej oceniał salę koncertową (21.02)\nCzyż te pudła nie wyglądają jak projekt Sali Koncertowej na Jordankach?\nOj ciężki miał tydzień nasz prezydent! (...) No i wisienka na deser – sala koncertowa na Jordankach. W tej sprawie prezydent tak namieszał, że nawet dziennikarze mieli problem z odszyfrowaniem tej łamigłówki. Sęk w tym, że trwa szopka pt. „PiS nie chce sali koncertowej". Prawda jest taka, że nie chce jej również sam prezydent, tylko nie wie jak się wymiksować. Więc będzie tak. Za budową sali będą głosować Czas Gospodarzy i SLD, sprzeciwi się lub wstrzyma PiS. Uchwały nie przejdą i prezydent zakomunikuje, że Vox populi, vox Dei.\nSkąd mam wiedzieć, o co Gulewskiemu chodzi, jak Gulewski sam nie wie, o co mu chodzi. "Te pudła? Yes, yes, yes" - pisze Gulewski. Paranoja.\nPaweł, w ten sposób "pracujesz dla mnie"?!!!\nInterpunkcja radnego na fejsie jest iście prawicowa, podobnie zresztą jak język Rzymyszkiewicza (Jóźwiaka nie podejmuję się oceniać, to klasa sama w sobie).\nPoniżej zamieszczam dwa opisy sytuacji dotyczącej Sali na Jordankach. Wersja nr 1 - syntetyczna. Wersja nr 2 - bardziej szczegółowa.\n1. Uchwała o zmianie WPF miała charakter intencyjny i jej przyjęcie nie oznacza podjęcia decyzji o budowie Sali koncertowej na terenie Jordanek. Decyzja o budowie Sali koncertowej zostanie podjęta po zakończeniu oceny merytorycznej przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Nie jest tajemnicą, że w dniu wczorajszym zamierzaliśmy (Klub Radnych PO) złożyć wniosek o cofnięcie projektu do wnioskodawcy i w ostatniej chwili zrezygnowaliśmy z tej opcji (ze względu na informację, iż odesłanie projektu do wnioskodawcy nie pozwoli realizować dalszych procedur ze względu na przekroczenie wyznaczonych terminów!). Podsumowując, głosowanie "przeciw" w dniu wczorajszym oznaczałoby natychmiastowe zakończenie tematu Sali na Jordankach. Poczekajmy na ocenę merytoryczną projektu i wtedy zdecydujemy ostatecznie.\n"W dniu wczorajszym" (jaki pracownik biura senatora RP, taka polszczyzna) Rzymyszkiewicz głosował za tym, aby dać sobie szansę głosowania "w dniu jutrzejszym", gdy mu ktoś powie, jak powinien głosować.\nProszę, nie czytajcie tylko wersji bardziej szczegółowej, bo to jest jak wchodzenie do śmietnika w głowie radnego Platformy. Czy na studiach prawniczych nikt Rzymyszkiewicza nie nauczył wyrażania własnego zdania w formie syntetycznej? Jakie to znamienne, że na sesji miejskiej rady obok siebie siedzą dwaj prawnicy, prof. Górski i mgr Rzymyszkiewicz, przy czym ten pierwszy potrafi zwięźle przedstawić swoją opinię a ten drugi umie zrobić wyłącznie kopiuj-wklej.\nGdyby Górski był w PO a Rzymyszkiewicz w PiS nie czułbym się "w dniu dzisiejszym" tak zażenowany swoimi wyborami sprzed dwóch lat.\nBartłomiej Jóźwiak ma dla nas na blogu kolejny gorący news. (Ostatnio obwieszczał początek roku).\nSzachy z autografem Kasparowa na aukcji WOŚP!\nPoseł Tadeusz Zwiefka przekazał na aukcję WOŚP szachy podpisane przez samego Kasparowa!!!\nCieszymy się wszyscy razem z Bartkiem Jóźwiakiem. Gdy spotka nas w życiu coś miłego, chcemy się podzielić tym z innymi. Bartek Jóźwiak cieszy się wtedy, gdy może podlizać się posłowi Zwiefce. Cieszmy się razem z nim jego szczęściem, cieszmy się z naszym przyjacielem z Platformy, że mógł się przypodobać posłowi. Toruń takiej właśnie pracy w radzie miasta potrzebuje.\nCiekawe, co sobie teraz myśli mój idol, Łukasz Walkusz. Dziś 81 mln to mało. Jutro 810 mln zł będzie za mało. A podatnik płaci na dyrektora, radnego Walkusza by swój błyskotliwy umysł wykorzystał do dzielenia milionów, miliardów, bilionów... Sensem pracy Walkusza jest bowiem dzielenie. Nie, nie mnożenie i dodawanie. Walkusz dzieli pieniądze - ubliczne pieniądze - wpłacane do kasy miasta przez mieszkańców, których wciąż mu mało.\nAutor: hecer o 14:44\nhecer 24 lutego 2013 16:56\nCóż wyłania się z tych wypowiedzi naszych radnych? Stanowisko klubu PO? Jakie?\nMamy do czynienia z podsterownym politycznie wehikułem marszałka Całbeckiego w radzie miasta, w którym siedzą przedszkolaki nie będące w stanie poprawną polszczyzną w logicznym, syntetycznym stanowisku wyjaśnić jak głosuje klub PO.\nJeden pisze, ale potem to kasuje (Myrcha), drugi jest za, ale wstrzymuje się od głosu (Gulewski), trzeci informuje, że on jeszcze nie głosował w sprawie sali koncertowej ale dopiero zagłosuje, dla czwartego 80 mln w tę czy w tamtą stronę nie ma znaczenia (Walkusz), a piąty wychodzi z całkiem dobrego założenia, że lepiej żeby nic sam nie pisał (Jóźwiak).\nW ten sposób PO reprezentuje 33% mieszkańców, którzy wzięli udział w wyborach samorządowych w 2010 roku - poprzez polityczne przedszkole, które nie jest w stanie ogarnąć budżetu i inwestycji za 300 mln zł.\nPrzecież to pionki, które nia mają własnego zdania, tylko wykonują dyrektywy i instrukcje swoich mocodawców. To są bezmyślne kukiełki...\nhecer 24 lutego 2013 22:02\nale żeby chociaż potrafili się po ludzku wypowiedzieć publicznie. A tu tylko jakieś smarowanie po fejsbuku kapitalikami i wykrzyknikami. Jak dzieci, jak dzieci...\nHecer, a czego Ty się po takich ludziach spodziewasz? Dobrze ocenił ich Dominik Antonowicz, pisząc o lansie na fejsie. Poczekaj, jak będę się wybory zbliżały, jak obecni radni a przyszli kandydaci będą się na fejsie chwalili, co zrobili, gdzie dzięki nim postawiono kosz na śmieci, a gdzie - naprawiono krawężnik. W tym są dobrzy, ale w działaniu dla dobra miasta już gorzej. Jak normalny człowiek, normalnie myślący, może popierać budowę sali na Jordankach na przykład? Przecież to jest jakieś science fiction. A Gulewski to już w ogóle jakaś masakra... Brak słów!\nhecer 24 lutego 2013 22:49\nWiesz, ich głównym problemem jest to, że się w ogóle odzywają.\nNa przykład taki Walkusz. Póki nic nie mówił, nie mogłem się do niego przyczepić. A Rzymyszkiewicz spróbował i co? W końcu i Walkusz się odezwał - i to był jego błąd. Mógłby przecież nic nie mówić, prawda?\nPodobnie jest z Gulewskim. Długo, przynajmniej tydzień radni PO pracowali nad tym, żeby wypracować swoje stanowisko, czyli wstrzymać się od głosu. No i nie wyszło, zagłosowali. Gulewski wpadł w panikę, że się wstrzymał, zaczął gadać i co?\nW porę wycofał się Myrcha. Coś napisał na fejsie, ale się nie załapałem bo Myrcha zdążył się sam ocenzurować.\nCo za przedszkole, szkoda słów.\nAnonimowy 2 kwietnia 2013 07:31\nczy jest w toruniu chociaż jeden radny, który logicznie uzasadnia decyzje dot głosowania?\nAnonimowy 4 kwietnia 2013 16:24\nkażdy radny to bezradny. Głosują jak im każą wyżej. To są maszynki do głosowania...\nnic nie piszesz, wieje nudą


Zawsze gdy nasz ulubiony zespół wydaje nową płytę pojawiają się obawy. Czy dorównają poziomem poprzedniemu albumowi, czy nie odejdą za daleko od swoich korzeni...? Ta obawa towarzyszyła mi przez całe oczekiwanie na Svantevita. Percivale tworzą kilka odrębnych stylistycznie i instrumentalnie projektów, co sprawia, że ich horyzonty poszerzają się kilka razy szybciej. Na pewno nie są stricte dark indipendient, ale mają w sobie cały ładunek emocjonalny, z dużą dawką mroku, charakterystyczną dla tej grupy.\nEp'ka Postrzyżyny poprzedzająca premierę longplaya, zapowiadała duży skok w stronę muzyki metalowej lat 80'. Na całe szczęście istota i ideologia kultury słowiańskiej wcale na tym nie ucierpiała. Myślę, że śmiało można powiedzieć, że mamy tutaj dokładnie przemyślany koncept album. 8 odrębnych utworów/historii, mistrzowsko powiązanych przerywnikami, które są tak skonstruowane, że nawet osoba bez wiedzy historycznej, może poczuć się częścią tych legend. Jedno jest pewne wszystko ku chwale Światowida, pana wojny, płodności i urodzaju.\nCiężko rozdzielać te historie, ale pokuszę się o nieco własnego zdania. Pierwsze trzy kawałki to nowe oblicza utworów, znanych ze wspomnianego EP. Bez wątpienia jest to pokaz siły i energii scenicznej grupy. Sporo tu o nienawiści i zemście, ale bez obaw to w słusznej sprawie. Na szczególną uwagę zasługuje wzmocniony i lekko satanistyczny Satanael. Perkusja, gitary, wiolonczela i wokale, prawdziwa czarna msza. Jeszcze nie otrząśniemy się po poprzednim kawałku, a już kolejny miażdży. Tytułowy Svantevit to prawdziwy hymn słowiańskiej wiary i manifestacja wolności. Jednak zdecydowanie moim ulubionym kawałkiem, pewnie przez słabość do pięknych i screamujacych Rosjanek jest Wodnik. Tekst pełen opisów przyrody, charakterystycznych dla folk metalu, gościnnie Masha (Arkona). Mimo, że mamy tu kolejny dramat płyta nie przygnębia, ale zagrzewa do walki z przeciwnościami losu. W każdym z następnych utworów znakomite teksty, przeplatają się z mocnymi riffami i jeszcze lepszymi wokalami. Wiking na przykład kołysze spokojnymi przerywnikami aby zaraz przebudzić nas z letargu. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że Tryzna przypomina w pewnych fragmentach Jelonka. Jedyne do czego można mieć pretensje to nadmiar "obcych" głosów, ale nawet do tego po kilkunastu przesłuchaniach się przyzwyczaja.\nPoprzeczka po raz kolejny podniosła się o jakiś metr, instrumenty współpracują idealnie, nie przyćmiewając się nawzajem. Jest więcej smaczków typu dźwięki przyrody, życie codzienne, szepty i krzyki. Sporo mroku, tajemnicy i piękne kobiece wokale to najlepsza wizytówka tej płyty.\nZ całą pewnością mogę polecić Svantevita osobom nieznającym folk metalu, a chcącym poznać troszeczkę naszej historii i przenieść się w świat magii i dawnych wojów. Atmosfera jaką stworzyli Percivale sprawia, że chcę się wyrwać z szarego miasta i odkryć na nowo piękno lasów i pól. Kto wie, może słowiańscy bogowie już tam na nas czekają?\nData dodania: 2014-01-16 / Recenzje muzyki


Promocje rynkowe - Aktualności | autoEXPERT\n08.01.2020 Promocja na abonament Autodata za 1€\n07.01.2020 Mazda i Yokohama z promocją na komplet kół na zimowych oponach\n12.12.2019 Specjalna oferta noworoczna firmy Launch\nW ofercie firmy Launch w specjalnych promocyjnych cenach dostępne są wybrane modele podnośników nożycowych, urządzeń do geometrii kół, systemów do kalibracji kamer i radarów, wyważarek i montażownic oraz testerów akumulatorów.\n09.12.2019 Mikołajkowa promocja Inter Cars na wybrane modele felg stalowych i łańcuchów śniegowych\n02.12.2019 Aktualizacja testerów diagnostycznych oraz TPMS Magneti Marelli\nMagneti Marelli informuje o pojawieniu się aktualizacji oprogramowania Car. Najnowsza wersja oznaczona została numerem 185.\n19.11.2019 Wkrętarka Bosch do zdobycia w nowej promocji Inter Cars\n12.11.2019 Bridgestone i Webfleet Solutions przedstawiają pierwszą wspólną ofertę dla flot\n07.11.2019 Promocja Liqui Moly na pakiety beczek oleju i chemii warsztatowej\nLiqui Moly wystartowało z promocją, w której firma sprzedaje promocyjne pakiety składające się z beczki oleju Top Tec i zestawu chemii warsztatowej.\n04.11.2019 Darmowa wymiana oleju Ravenol\n30.10.2019 Jedź na grand prix Bahrajnu formuły 1 z Petronas\n29.10.2019 Warsztat3 w warsztacie\nFirma Algorytm s.c. informuje o wprowadzeniu promocyjnych warunków sprzedaży programu Warsztat3, znanego i cenionego w środowisku mechaników programu do organizacji pracy serwisów samochodowych.\n25.10.2019 Mercedes klasy A do wygrania w konkursie Continental\n14.10.2019 Beha-Amprobe startuje z jesienną promocją\n02.10.2019 Nowy w pełni cyfrowy program lojalnościowy Valeo Specialist Club\nSpecialist Club to nowy, dostępny na polskim rynku program lojalnościowy Valeo. Aby zbierać punkty i zdobywać nagrody wystarczy ściągnąć aplikację i rejestrować zakupione produkty, skanując je za pomocą smartfona.\n02.10.2019 Rozstrzygnięcie loterii sieciowej Inter Cars\n30.09.2019 Promocja Ravenolu\n24.09.2019 Jesienna promocja Kärcher na urządzenia dla branży motoryzacyjnej


Wiadomości24 » Wydarzenia » Ludzie » Skrzypcowy demiurg\n#3321 wg odsłon (dzienny)\nData dodania: 2014-11-21 17:15\nW Krakowie na Krzywej można znaleźć człowieka, który w drewnie widzi kształty. Bartłomiej Dankiewicz jest lutnikiem. Struga, wycina, rzeźbi, aby po dwóch miesiącach pracy zaprezentować kolejny, wspaniale brzmiący instrument.\nEla Wiejaczka: Jak zacząłeś?\nBartłomiej Dankiewicz: Kiedy miałem siedem lat, poszedłem do szkoły muzycznej, choć wtedy wolałem grać w piłkę, niż na skrzypcach. Później chodziłem do liceum muzycznego. W drugiej klasie pojechałem do lutnika, który mieszkał w Nowej Hucie. Zobaczyłem, jak on naprawia instrumenty i pomyślałem, że właśnie to chciałbym w życiu robić. Ale też tworzyć swoje własne. Pojechałem rozpoznać teren na Akademii Muzycznej w Poznaniu, tam od profesora Kamińskiego dostałem radę, żebym zrobił wcześniej roczną praktykę. Odbyłem ją u p. Jana Łacka, lutnika z Zakopanego. Na egzamin wstępny przywiozłem już dwa zrobione przez siebie instrumenty.\nTak. Zdawałem grę na skrzypcach i kształcenie słuchu, potem był egzamin praktyczny: w trzy godziny musiałem w drewnie wyciąć efy (otwory rezonansowe). Dostałem się na Akademię Muzyczną na kierunek lutnictwo artystyczne. Siedziałem po zajęciach codziennie do dwudziestej drugiej i strugałem. Starałem się zawsze zdobyć własne drewno, bo potem taki instrument mogłem sprzedać. Z tego się zresztą utrzymywałem. Niewielką ilość wolnego czasu poświęcałem pice nożnej, grając w lidze studenckiej. Instrument dyplomowy wykonałem pod opieką profesora Antoniego Krupy.\nRobisz tylko skrzypce?\nW ostatnich dwóch latach tak, ale wcześniej wykonałem kilkanaście altówek, kilka wiolonczel i sopranową gambę. Chociaż pracuję w tym zawodzie już kilkadziesiąt lat, nadal poszukuję i te poszukiwania zaczęły być owocne. Wymiary instrumentu są określone, ale dobór odpowiednich materiałów, z jakich go wykonam, jest jednym z kluczowych czynników, aby stał się on doskonały. Jeszcze ważniejsze jest dobranie odpowiednich grubości płyt rezonansowych do danego drewna, z którego buduje się instrument.\nWyrzeźbienie ślimaka. Ale z drugiej strony właśnie przy tej pracy można się wykazać artystycznie. Pewnych umiejętności wymaga też wstawienie żyłki - cienkiej, czarnej ozdoby, która biegnie wzdłuż krawędzi płyty górnej i dolnej. Jest jeszcze cięcie efów i położenie lakieru. Przyznam, że z tym mam najwięcej kłopotu. Nakładam od dwunastu do piętnastu warstw. Każdą po wyschnięciu szlifuję, matowię i dopiero kładę następną. To żmudny proces. Trzeba bardzo uważać, żeby jej nie poplamić, nie przeszlifować, żeby położyć lakier równomiernie. I żeby pędzel nie pozostawił śladu.\nDrewno trzeba najpierw przygotować.\nPrzede wszystkim musi być ono suche. Tam na stryszku (mężczyzna wskazuje niewielkie poddasze) mam wieloletnie, ponumerowane zapasy, najstarsze są już pełnoletnie. Po ścięciu drewno nawet wysuszone wiele lat pracuje, dlatego nie rzeźbię w młodszym niż sześć, siedem lat. Jeśli próbujesz przyspieszyć ten proces i wykonujesz instrument ze świeżego drewna, skrzypce najpewniej popękają. Dobrze zrobiony instrument, jak widzimy na przykładzie instrumentów Antonio Stradivariego, powinien przetrwać ponad 300 lat.\nWycinam kształt, wybieram nadmiary drewna, aby płyty były w środkowej części grubsze niż przy krawędziach. Dopiero potem zajmuję się wyglądem zewnętrznym. Dzięki naświetlaniu lampą kwarcową wydobywam słoistość, gruntuję kitem pszczelim lub innymi środkami i dopiero lakieruję. W miarę przybywania jego warstw drewno zmienia barwę: od żółtej, poprzez bursztynową aż do czerwonej. Ostatnią warstwę wygładzam jeszcze na mokro pastą polerską o różnej grubości ziarna. Najbardziej lubię drewno z Dolomitów. Wierzchnią płytę rezonansową najczęściej robię ze świerku właśnie stamtąd, a dolną z jaworu bałkańskiego.\nMówisz, że skrzypce mogą chorować. Jak je leczyć?\nDobry dźwięk oznacza dobre zdrowie. Ale kiedy brzmienie staje się płaskie i nieciekawe, potrzeba lekarza. Można przesunąć duszę, czyli mały kołeczek znajdujący się wewnątrz instrumentu, pomiędzy górną i dolną płytą rezonansową. Jej złe ustawienie może być przyczyną. Albo to, że jest za krótka i się przewraca. Albo za długa i zbytnio rozpycha instrument. Można zmienić grubość z płyt, bo czasami nie są odpowiednio dobrane do gatunku drewna. Można jeszcze popracować nad belką basową: podłużnym kawałku drewna, który jest przyklejony od środka do krzywizny górnej płyty.\nCzasem nie robisz, a kupujesz…\nI przerabiam. Kiedyś na przykład zdobyłem instrument w częściach, każdy kawałek był osobno, Poskładałem je, niektóre elementy musiałem sam dorobić. Mam też inne, bardzo stare instrumenty, o których wieku świadczy wymieniana szyjka. Do 1800 r. szyjki miały 12 cm, potem zaczęto je wydłużać do 13 cm. Ponadto otwory na kołeczki były czopowane, co znaczy, że od długiego używania się poszerzyły i należało je wypełnić nowym drewnem. W jednym z instrumentów zachowała się informacja, że w 1902 r. we Lwowie były przerabiane. Na początku grały słabo, ale popracowałem nad nimi.\nCięcie, rzeźbienie, szlifowanie.\nTak się robi skrzypce. Tylko boczki łączące płyty rezonansowe są gięte na gorąco. Podłużne pasy cienkiego drewna najpierw się moczy, potem nagina na gorącym metalu i żeberkuje, żeby zwiększyć powierzchnię klejoną. Dokleja się je do spodniej płyty, potem nakłada górną, wpasowuje szyjkę, dopasowuje podstawek i kołki, napina struny i gotowe!\nNiedawno zostałeś finalistą w V Ogólnopolskim Konkursie Lutniczym im. Włodzimierza Kamińskiego w Poznaniu.\nMoje skrzypce zajęły 3. miejsce i miały drugą punktację za walory brzmieniowe. Przygotowywałem się sześć miesięcy, w tym czasie zrobiłem dwa instrumenty. Przez ostatnie lata skupiałem się na jakości brzmienia i okazuje się, że efekty są widoczne. Mam swoją koncepcję indywidualnego doboru grubości do każdego rodzaju drewna. Ostatnio znalazłem też odpowiednią recepturę lakieru olejnego na bazie żywicy damary.\nCzy syn, z którym działasz w pracowni, również brał udział w konkursie?\nW tym roku nie, ale w poprzedniej edycji zajął 5. miejsce.\nŻyczę więc dalszych sukcesów w eksperymentowaniu. Dziękuje za rozmowę.\nTagi: skrzypce Bartłomiej Dankiewicz lutnictwo ustawianie duszy w skrzypcach grubosc plyt skrzypcowych


Algoforos | 2013-08-25\nCzy Żydzi mają swój odpowiednik papieża? Jak można zostać Żydem? Czym jest bar micwa? Czy Chanuka to rzeczywiście "żydowskie Boże Narodzenie"? Jak wygląda żydowski ślub? Czy jest jakaś różnica między Żydami ortodoksyjnymi a konserwatywnymi? Skąd wziął się stereotyp chciwego Żyda-lichwiarza? Dlaczego dla Żydów nowy rok zaczyna się jesienią? Jakie są żydowskie święta i jak wyglądają ich obchody?\nZa tą niezbyt ciekawą okładką kryje się książka, w której znajdziecie odpowiedzi na wszystkie te pytania! Choć w Polsce antysemityzm trzyma się mocno, w Stanach Zjednoczonych chrześcijanie i Żydzi żyją obok siebie we względnym pokoju. Pewną barierą w ich kontaktach jest fakt, że żydowskie wierzenia i obyczaje są dla chrześcijan dziwne i niezrozumiałe. Dlatego właśnie Robert Schoen, aktywnie działający na rzecz porozumienia obydwu religii, postanowił napisać swoisty poradnik "Żydzi dla kompletnie zielonych".\nDodatkowym atutem jest sama osobowość autora. Publikacja nie bez powodu jest adresowana do "chrześcijańskich przyjaciół" - Robert Schoen jest człowiekiem dowcipnym, pełnym ciepła i życzliwości dla ludzi. Wszystkie te cechy przebijają z kart książki sprawiając, że czyta się ją z ogromną przyjemnością.


Goszczanów, powiat sieradzki, województwo Łódzkie, gmina Goszczanów\nGoszczanów - informacje o miejscowości\n» Polska » Wojewodztwo: Łódzkie » Powiat sieradzki » Gmina: Goszczanów » Miejscowość: Goszczanów\nMapa miejscowości Goszczanów\nInformacje o Goszczanów:\nWspółrzedne geograficzne N: 51.789169\nWspółrzedne geograficzne E: 18.504721\nLiczba ludności: 824\nDzielnica: Borek Goszczanowski\nGoszczanów – wieś w Polsce położona w Kaliskiem, na ziemi sieradzkiej, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Goszczanów.\nMiejscowość jest siedzibą gminy Goszczanów.\nPołożony w północno-zachodniej części województwa, w odległości 10 km na zach. od zbiornika retencyjnego Jeziorsko, przy trasie Turek-Błaszki, u podnóża morenowych wzniesień zwanych Wałem Malanowskim. Oddalony jest również o ok. 30 km od najstarszego miasta w Polsce (Kalisza). Przez miejscowość przepływa rzeka Swędrnia o długości 47,6 km, która jest prawobrzeżnym dopływem Prosny (dopływ III-stopnia Odry). Źródłowy ciek Swędrni to rów odwadniający zmeliorowane, podmokłe i zatorfione łąki koło Lipicza w województwie łódzkim. Powierzchnia całkowita dorzecza Swędrni wynosi 544,0 km². Swędrnia uchodzi do Kanału Bernardyńskiego – prawego koryta Prosny – w 67 km jej biegu. Prawobrzeżnym dopływem Swędrni jest Żabianka. Część dorzecza Swędrni w pobliżu Kalisza (5 tys. ha) stanowi krajobraz chroniony: Doliny rzeki Swędrni " Przedmiotem ochrony są tutaj m.in.: unikalny w skali regionu naturalny krajobraz dolinny, bogactwo roślin (714 gatunków, w tym 19 chronionych), szerokie zróżnicowanie ekologiczne flory, udział gatunków reprezentujących różne elementy geograficzne, w tym dużo gatunków górskich oraz okazy pomnikowe dębów.\nPierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się w 1136 roku w bulli papieża Innocentego II, w której arcybiskup gnieźnieński wymienia swe posiadłości. Własność arcyb. gnieźnieńskich aż do II rozbioru Polski. Parafia istniała już przed 1331 r., kiedy to Krzyżacy spalili wieś i kościół. . Wieś od tego czasu stała się bardzo jednolita. Historycznie teren ten związany jest z Wielkopolską. W epoce oświecienia XVII-XVIII w. osadzono w okolicy Tatarów, zajmujących się hodowlą koni\nWe wsi na wzgórzu kościół św. Marcina i Stanisława z 1666 r. fundacji Adama Poniatowskiego h. Szreniawa, chorążego sieradzkiego, rozbudowany w XVIII i XIX w. Budowla barokowa, jednonawowa. Nawa nakryta stropem kolebkowym. Ołtarz główny barokowy, ołtarze boczne rokokowe z herbami: Korczak i Leszczyc na antepediach. Rzeźby: gotycka św. Jana Ewangelisty i św. Onufrego. Rokokowy krucyfiks w tęczy oraz drugi z XVII w., dwa krucyfiksy procesyjne barokowe. Cenne portrety z XIX w. przedstawiające Józefa Komorowskiego h. Korczak, posła na Sejm Królestwa Polskiego i żonę Dezyderię z Gurowskich. Płyty nagrobne Mikołaja Poniatowskiego z Poniatowa (zm. 1646) z łacińskim napisem. Misa mosiężna gotycka z pocz. XVI w. Szereg cennych elementów wyposażenia z XVIII w.\nBudowę kościoła traktował fundator jako wotum w celu uproszenia powrotu syna z niewoli tureckiej. Syn ów, jak wieść niesie, pojmany w 1648 r. pod Zbarażem, zdołał zbiec z niewoli dzięki pomocy Sulejki i Fatimy – dwóch Turczynek, które uciekły z nim do dalekiej Polski. Fakt, że jedna tylko mogła być żoną rycerza, miał być przyczyną ich tajemniczej śmierci. W podziemiach kościoła, do których jest dostęp pod warunkiem uzyskania zgody ks. proboszcza, pokazuje się trumny z prochami Turczynek.\nNa cmentarzu m.in. kaplica Unrugów z pobliskiej wsi Sulmów (a w niej tablica z napisem: "Tu spoczywa ś.p. Kazimierz Unrug poległy 3 V 1863 r."), grobowce Sulimierskich - pomnik autorstwa Andrzeja Pruszyńskiego, Zaborowskich i mogiła żołnierzy poległych w czasie I wojny światowej (ośmiu dragonów z Austro-Węgiersko-Niemieckiej Armii, dowodzonej przez gen. Ignaza von Korde, wsławionego podczas obrony Sochaczewa w październiku 1914 r.).\nkościół parafialny pw. św. Marcina, 1660, nr rej.: kl.IV-73/88/53 z 22.12.1953\nDziś to wieś o charakterze rolniczym. Z roku na rok coraz więcej pojawia się firm o charakterze usługowym, tj. transport, budownictwo, usługi komunalne, przetwórstwo itp.\nPrzez wieś prowadzi czerwony szlak "Powstańców 1863 r." długości 52 km z Warty do Gruszczyc.\nKobierzycki J., Turczynki goszczanowskie, "Ziemia Sieradzka", nr 8-10/1922 r.\nBiuletyn Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony środowiska – „Jakość wód powierzchniowych w zlewni rzeki Prosny na podstawie badań przeprowadzonych w latach 1992-2000”\nul. Poniatowskiego Adama\nKody pocztowe, Goszczanów (wyświetlono 1/1)\nOcena internautów miejscowości Goszczanów\nLubisz miejscowość Goszczanów, kliknij Google +1 , lub Lubię to!\nKomentarze o miejscowości Goszczanów\nOstatnia data aktualizacji: 2012-03-17 01:58:03


Sandały damskie Buty Gregors - ButyModne.pl\nSandały damskie Buty Gregors\nbiały czarny szary żółty\nna koturnie na platformie na słupku obcas klocek\n4F ADY Abloom Aclys Adanex American Club Anabelle Anesia Paris Anis BUGO Badura Befado Bella Paris Bella Star Bellucci Bestelle Big Star Biox ButyModne Caprice Comer Crocs DK Daszyński Diamantique EVE Edeo Eksbut Erynn Espinto Evento FRBS FRERY FRID FRJ FRJEIN Fila Filippo Gamis Goodin Gregors HAN HV Inblu Inna marka Inny Ipanema Kappa Kylie L.DAY LU BOO Laura Messi Laura Mode Lee Cooper MSMG Maciejka Mannika Moow NFR Nicole Nike Nio Nio Queen Vivi Renda S.Barski SEA SHELOVET Sagan Sea Elves Seastar Sergio Leone Skechers Small Swan Vices Vinceza W. Potocki Weide Yes Mile Zaxy\nAżurowe Sandały damskie Gregors 771 popiel szare\nSandały damskie koturno Gregors 781\nSandały damskie Gregors 771 beżowe beżowy\nSandały Na Koturnie Szare Gregors 533\nSandały Na Koturnie Srebrne Gregors 709 szare\nSandały damskie koturno Gregors 592 beżowe beżowy\nSandały damskie kryte palce Gregors 591 cz czarne\nIdealne obuwie na upalne lato? Swobodę i wygodę w gorące dni zapewnią stylowe sandały firmy Buty Gregor.\nSandały Gregor – najlepsze buty na lato\nSandały Buty Gregor to obuwie gwarantujące maksimum komfortu. Buty posiadają solidną, skutecznie izolującą od nierówności podłoża podeszwę. Ich wyprofilowana wkładka zapobiega przesuwaniu się stopy i zapewnia jej ergonomiczne ułożenie. Dodatkowo buty są miękko wykończone, dzięki czemu nie powodują otarć. Sandały Gregor doskonale sprawdzają się latem, ponieważ wykonane są ze skóry, która nie powoduje przegrzewania i pocenia się stopy. Są wiec nie tylko lekkie, ale także idealne na upały.\nJak wybrać sandały Buty Gregor?\nSandały Gregor posiadają wszystkie atuty obuwia medycznego. Mają idealnie wyprofilowane wkładki i są bardzo miękkie. Atutem marki jest szeroka oferta, jeśli chodzi o wzornictwo i kolorystykę. Buty dostępne są w wielu modnych krojach – na płaskiej podeszwie, na niewielkim podwyższeniu, a także na mocnym, stabilnym obcasie. Każda pani znajdzie w ofercie sklepu coś dla siebie.


ua 05.11.2021 15:40\nSymbol Pienin - skarłowaciała sosna reliktowa - każdego roku walczy o przeżycie. Tę walkę o przetrwanie wspierają pracownicy Pienińskiego Parku Narodowego, skutecznie przeszkadzają w tym turyści. To oni są teraz największym zagrożeniem dla okaleczonego drzewa.\nPo raz kolejny przyrodnicy z Pienińskiego Parku Narodowego apelują o szacunek wobec przyrody i odpowiedzialne zachowanie. Tym razem jeden z pracowników parku był świadkiem sesji fotograficznej, podczas której zapomniano o wyjątkowości fotografowanego obiektu. Mężczyzna ustawił statyw w miejscu, w którym znajdują się korzenie słynnej sosny z Sokolicy i inne cenne gatunki roślin.\n"Czy żeby zrobić zdjęcie Tatr, koniecznie trzeba niszczyć przyrodę Pienińskiego Parku Narodowego?!" – czytamy w poście na facebookowym profilu Pienińskiego Parku Narodowego. "Pod butami fotografa znajdują się korzenie słynnej sosenki z Sokolicy i inne cenne rośliny naskalne (m.in. chryzantema Zawadzkiego). Fotograf znajduje się za barierą, na której umieszczona jest dodatkowa prośba, żeby za nie nie wychodzić. Takie zachowanie to nie tylko wandalizm, ale również demoralizacja innych osób, zarówno w terenie, jak i w sieci". Strefa ta została ogrodzona po to, aby ochronić reliktową sosnę z Sokolicy i inne cenne rośliny.\nSzczawnica. Mieszkańcy przywołują turystów do porządku. "Żywopłot to nie WC"\nPrzyrodnicy jeszcze przed wakacjami alarmowali, że największym zagrożeniem dla uszkodzonego okazu są turyści, którzy nie zważają na zabezpieczenia, wielu z nich przechodzi przez barierki, po to, żeby zrobić sobie zdjęcie. "Wychodzenie poza bariery ochronne jest surowo zabronione – niszczy roślinność naskalną oraz stwarza ryzyko śmiertelnego upadku z dużej wysokości" – informował Pieniński Park Narodowy.\nŹródło: "Gazeta Krakowska" / Pieniński Park Narodowy


Uczniowie podstawówek dowiedzą się, dlaczego warto płacić składki na ubezpieczenie społeczne - projekt ZUS\nPrawo pracy Ubezpieczenia społeczne Emerytury i renty Szkoła i uczeń\n- Wiedza o ubezpieczeniach społecznych jest jedną z ważniejszych, w którą powinniśmy wyposażyć nasze dzieci ucząc je funkcjonowania w życiu społecznym. Już na starcie swojej dorosłości jako pracownicy, zleceniobiorcy czy osoby prowadzące własne firmy, zetkną się z działalnością ZUS, a informacje o przysługujących im prawach i obowiązkach pozwolą na podejmowanie właściwych decyzji - mówi Beata Kopczyńska, regionalny rzecznik prasowy ZUS województwa śląskiego.\nCzytaj również: ZUS: Internetowy kalkulator pomoże przedsiębiorcom w obliczeniu składek\n"Projekt z ZUS" to propozycja dla uczniów szkół podstawowych, którzy niebawem wkroczą na rynek pracy. Jak napisano w ulotce reklamowej, młodzież powinna wiedzieć, dlaczego warto podlegać ubezpieczeniom społecznym i na jakie świadczenia może liczyć, jeśli opłaca składki.\nProjekt polega na przeprowadzeniu przez nauczyciela lekcji, podczas której przybliża on uczniom tematykę ubezpieczeń społecznych. Po zajęciach, już w grupach, wykonują film, komiks bądź plakat i za pośrednictwem tych form starają się odpowiedzieć na pytanie: dlaczego ubezpieczenia społeczne są ważne. Najlepsze prace biorą udział w zmaganiach konkursowych w poszczególnych kategoriach. Na zwycięzców czekają nagrody i publikacja na stronie internetowej ZUS. Materiały dydaktyczne do „Projektu z ZUS” opracowane zostały przy współpracy z metodykiem nauczania i są zgodne z podstawą programową.\n15 tysięcy uczniów\nTegoroczna edycja jest już czwartą z kolei. Do tej pory w „Projekcie z ZUS” udział wzięło blisko 15 tysięcy uczniów z całej Polski. W ubiegłym roku szkolnym z terenu działalności oddziału ZUS w Chorzowie do projektu zgłosiło się 90 uczniów z 13 szkół. Do finału dostali się uczniowie Szkoły Podstawowej nr 16 im. T. Korczaka z Chorzowa, którzy przygotowali film „Dlaczego ubezpieczenia społeczne są ważne”.\n- Serdecznie zapraszamy szkoły do udziału w projekcie. To tylko jedna lekcja, a wiedza bezcenna. Ze swej strony zapewniamy nie tylko materiały dydaktyczne, ale też opiekę merytoryczną, szkolenia dla nauczycieli – opiekunów projektu. Przeprowadzamy też lekcje instruktażowe - dodaje Beata Kopczyńska.\nKopczyńska przypomina, że podstawa programowa kształcenia ogólnego w szkole podstawowej zachęca nauczycieli, aby wykorzystywali metody aktywizujące co daje właśnie „Projekt z ZUS”. Dodatkową zaletą jest również to, że może być prowadzony w każdym czasie (przez cały rok) we wszystkich szkołach, które się do niego zgłosiły. Zgłosić warto się już teraz, by młodzież miała czas na przygotowanie pracy konkursowej.\nZgłoszenia szkół można kierować na adres poczty elektronicznej: izabela.jakubek@zus.pl lub dzwoniąc pod numer 32 3490714 wew. 714, kom. 501 696 39.\nNiższe składki na ubezpieczenie społeczne pomogą początkującym przedsiębiorcom\nPoczątkującym przedsiębiorcom rozpoczęcie biznesu utrudniają przede wszystkim podatki orazskładki na ubezpieczenia społeczne. Rozwiązaniem jest obniżenie składek ubezpieczeniowych.\nObliczając wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca, jeśli wynagrodzenie pracownika zostało ustalone w stałej miesięcznej stawce, stosuje się zasady wynikające z przepisów rozporządzenie...\nReforma składek na ubezpieczenie społeczne pomoże najmniejszym przedsiębiorcom\nPytanie pochodzi z publikacji Vademecum Głównego Księgowego Spółka zarejestrowana w Polsce, w roku 2015 zatrudniała pracowników wyłącznie na kontraktach w Niemczech, składki ZUS odprowadzono w...


Katalizatory - Profesjonalny skup katalizatorów Świdnik\nSkup Katalizatorów Świdnik - najlepsze ceny\nFirma z zakresu recyklingu " skup katalizatorów " działająca i posiadająca mobilnych przedstawicieli w mieście Świdnik poprzez stronę internetową prezentuje kontakty z przedstawicielami kompleksowo zajmującymi się skupem w Twoim regionie. Wybierz już teraz odpowiedniego przedstawiciela, skontaktuj się wyceń katalizator i sprzedaj jeszcze dziś w najlepszej na polskim rynku cenie. Jesteśmy największym skupem online katalizatorów w Polsce.\nKatalizator niweluje szkodliwe spaliny do atmosfery, montowany jest przy większości silników spalinowych, utlenia emisję weglowodorów, tlenki węgla i azotu. Dzięki naszemu skupowi katalizatorów poprzez rafinację metali szlachetnych ze starych zużytych katalizatorów pozyskujemy surowce do produkcji kolejnych nowych katalizatorów samochodowych. Proces recyklingu katalizatorów odbywa się u nas w firmie od wielu lat, przez cały czas działalności firma zyskała renomę największego skupu katalizatorów w Polsce oraz reputację skupu w mieście Świdnik. map\nSkup katalizatorów Świdnik jest wiodącą w branży skupujący katalizatory. Udało nam się zbudować reputację w oparciu o doskonałą obsługę, innowacyjnych klasyfikacji i oceny narzędzi, a przede wszystkim najlepszych cenach recyklingu złomu katalizator na rynku. Dostawcy są przełączania coraz naszym rozwiązaniom rafineryjnych. Ponad 90% naszych klientów zdecydować się na tę usługę. Kluczem do zarządzania zysku jest posiadanie dokładnej znajomości wartości recyklingu konwertera katalitycznego wcześniej. Pozwól nam być partnerem w swój sukces. Nasi eksperci są zawsze pod ręką, aby pomóc. Przejrzystość i uczciwość są podstawowymi wartościami dla Świdnik - Skup katalizatorów i zaufanie naszych klientów jest podstawą naszej działalności.


Za 4 dni rozpocznie się rollout Oreo dla KEYone! [AKTUALIZACJE: 2] – BBNews\nZa 4 dni rozpocznie się rollout Oreo dla KEYone! [AKTUALIZACJE: 2]\nJako pierwsi update otrzymają użytkownicy kanadyjskiej sieci Rogers, lecz już niebawem powinna zacząć trafiać do pozostałych posiadaczy smartfonów BlackBerry.\nKilka tygodni temu przekazałem Wam informacje o ujawnionym kalendarzu aktualizacyjnym północnoamerykańskiego operatora, zgodnie z którym najnowsza odsłona systemu Android pewnie zmierza w stronę K1. W tej samej tabeli, oczywiście z innymi aktualizacjami znalazły się modele PRIV oraz Passport.\nTeraz, na forum marki Rogers ukazała się nowa tabelka, z treści której jednoznacznie wynika, że już 28 czerwca rozpocznie się proces wypuszczania aktualizacji dla KEYone. Kanadyjczycy oprócz Oreo 8.0 otrzymają także możliwość wykonywania połączeń głosowych przez Wi-Fi.\nPytanie, czy zanim Oreo zacznie pojawiać się na telefonach sprzedawanych przez polskich operatorów czy też tych zakupionych w wolnej sprzedaży konieczna będzie w pierwszej kolejności instalacja ostatniej aktualizacji o nazwie ABA676. O jej publikacji właśnie przez sieć Rogers informowaliśmy niedawno w tym wpisie.\nTak czy inaczej czekamy z niecierpliwością!\nData udostępnienia aktualizacji została przesunięta na 5 lipca. Informacja została opublikowana w taki sam sposób jak tabela zamieszczona wyżej. Kanadyjski operator komórkowy nie podał powodu opóźnienia.\nNiestety posiadacze KEYone wciąż czekają na swoją wersję Androida Oreo. Obecnie widoczny status aktualizacji to „Daleyed”. Niestety wygląda na to, że …opóźnienie może ulec zmianie, za utrudnienia serdecznie przepraszamy.


Jak odzyskać byłą dziewczynę? - część 2 - Blog o uwodzeniu - psychologia kobiet Blog o uwodzeniu – psychologia kobiet\nStart » JAK ODZYSKAĆ BYŁĄ DZIEWCZYNĘ » Jak odzyskać byłą dziewczynę? – część 2\nWitaj w drugiej części poradnika. W tej części dowiesz się jak przejść do konkretu i odzyskać byłą.\nMożesz ją odebrać pod tym linkiem:\nJak odzyskać byłą dziewczynę – tekst\nZrobiłeś to co pisałem w części pierwszej, minął czas to teraz warto umówić się z Twoją byłą dziewczyną i uszykować sobie tekst, który jej powiesz, i który pokaże jej, że przemyślałeś to co się stało kiedyś i dlaczego wasz związek się rozpadł. Zrób to tak:\nZnaczy rozpocznij z nią rozmowę na fb i po chwili napisz: „mam wolne wtorkowe popołudnie, zjesz ze mną naleśniki/wypijesz kawę/skoczysz na obiad?”. Jeśli widzisz, że ona się waha i nie chce się z Tobą spotkać to możesz napisać jeszcze:\n„Kasia, jestem innym facetem niż kiedyś, zrozumiałem, że między nami się wszystko skończyło, po prostu lubię Cię i chcę zjeść naleśniki jak z koleżanką”.\nKiedy ona się już zgodzi i umówicie się, to pora na tekst, który brzmi tak:\n„Wiesz co Kasiu, u mnie ostatnio wszystko dobrze, powiem Ci, że jakiś czas temu myślałem sobie o swoim zachowaniu i sam nie wiem co się ze mną działo, nie rozumiem dlaczego [tutaj wymieniasz wszystkie punkty z listy], sam nie wiem kim ja wtedy byłem, to chyba nie byłem ja, ale może dobrze się stało, bo dowiedziałem się czegoś o sobie, szkoda tylko, że ty musiałaś to znosić :)” w chwili tęsknoty. A na to właśnie powinieneś czekać jeśli plan się posypie i dziewczyna Ci odmówi.\nPamiętaj o tym, że tak jak Ty masz chwile w których tęsknisz za swoją byłą, tak samo dla niej jest to trudny okres. Ona też myśli o Tobie i zastanawia się, czy nie lepiej wszystko jeszcze jakoś poskładać.\nJeśli zrobisz wielką awanturę, obrazisz ją, powiesz kilka słów za dużo, to ona w tych chwilach za żadne skarby świata nie napisze, będzie cierpiała, wspominała, ale nie napisze.\nNie trać cierpliwości, zajmij się swoimi sprawami i postaraj się spokojnie wyczekać na odpowiedni moment, w którym ona będzie chciała się spotkać. To już tyle w temacie: „Jak odzyskać byłą dziewczynę?”.


Sprzedam magazyn: Chojnice , ulica Gdańska, 1650 m2, 3310900 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 1650,0m2, Chojnice, Gdańska\n2 006,61 zł/m2 3 310 900 zł\nLokal użytkowy na sprzedaż Chojnice, Gdańska - 1650,0m2\nLokalizacja Chojnice, Gdańska\nCena za m2 2 006,61 zł/m2\nPowierzchnia działki11 420 m2\nTEREN INWESTYCYJNY O POWIERZCHNI 11.423M2 Z HALĄ O ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI 1650m2 (hala jest częściowo 2- poziomowa- jedna część to wysoka hala z częścią socjalną a druga to część dwupoziomowa z powierzchniami o różnym przeznaczeniu w tym ekspozycyjne, biurowe, magazynowe i socjalne). CHOJNICE UL.GDAŃSKA -super dojazd do nieruchomości (teren przemysłowy na obrzeżach Miasta Chojnice). Teren wokół hali utwardzony kostką betonową-samochody mogą manewrować naokoło obiektu. Na terenie nieruchomości znajduje się też 3-kondygnacyjny budynek w stanie surowym (o konstrukcji szkieletowej) do adaptacji lub rozbiórki. Nieruchomość przeznaczona pod przemysł, usługi, produkcję, handel. Świetna oferta w znakomitej lokalizacji. Cena netto +VAT\nNumer oferty: RM0586\nNr licencji zawodowej: 2344\nOFERTA TYLKO U NAS !! KUPUJĄCY NIE PŁACI PROWIZJI !!! Nieruchomość położona ok.10 km od Chojnic w Ostrowitem, Sołectwo Os...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Chojnice, Gdańska Powierzchnia: 1650,0 m2 Cena: 3 310 900 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr RM0586\n501 79... Pokaż telefon\nPiołunowa 8 Gdynia Pomorskie Polska\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Chojnice, Gdańska Powierzchnia: 1650,0 m2 Cena: 3 310 900 PLN Proszę o kontakt


Polecenia otwarte angażują społeczności szersze niż pracowników i pozwalają na stworzenie tzw. talent community, czyli stażystów, praktykantów, byłych pracowników, kontrahentów, którzy nie przestają wracać do marki. Mogą pomóc znajomym znaleźć pracę, uzyskać nagrodę, a także mieć nadzieję, że inni członkowie takiej społeczności również kiedyś polecą ich do pracy.\nFirmy lubią myśleć, że zatrudniają najlepszych, ale z pewnością nie mają wszystkich najzdolniejszych pracowników - mówi Marcin Giełzak i dodaje, że zawsze opłaca się sięgnąć dalej. Program otwarty nie ma ograniczeń - każda osoba, która ma dostęp do internetu, może nam kogoś polecić.\nO teorii takich programów i konkretnych przykładach Marcin Giełzak, wiceprezes zarządu ShareHire, opowie 26 kwietnia w trakcie HR TECH Summit, ale już dziś wylicza korzyści, jakie daje wprowadzenie otwartego programu poleceń.\nKażdy może być rekruterem\nTo idealne rozwiązanie w sytuacji, gdy poszukujemy pracowników posiadających bardzo rzadkie specjalności zawodowe - dotarcie do nich z ofertą pracy może być czaso- i kosztochłonne, a wpięcie się w ich społeczność poza organizacją gwarantuje sukces rekrutacyjny. Przykład? Szukamy pracownika znającego płynnie język norweski. Kto może znać takie osoby? Oczywiście inni znający norweski. To właśnie oni będą w stanie polecić odpowiedniego pracownika.\nKolejny element to wizerunek. Program poleceń otwartych buduje markę pracodawcy godnego polecenia. Marcin Giełzak podkreśla, że jeśli ludzie komunikują się ze znajomymi i rekomendują firmę, to skuteczność takiego polecenia jest dużo większa niż reklama. Wyobraźmy sobie, że firmę poleca jej były pracownik - mówi Giełzak - to musi być naprawdę świetne miejsce, skoro rekomenduje je nawet ten, kto już z niego odszedł.\nJeśli chcemy pozyskiwać ambasadorów marki na uczelniach, to program pracowniczy się nie sprawdzi, to właśnie pole dla programu otwartego. Uczeń, student, który był w firmie na praktykach i jest z nich zadowolony, może polecać je innym. Co więcej - polecić firmę może nawet klient zadowolony z jej produktów.\nWyróżni na rynku\nJeżeli pracodawca chce się wyróżnić wśród innych, powinien zainteresować się programem otwartym. Tak robią najwięksi gracze w swoich branżach. Z programów otwartych korzysta m.in. Asseco, które pozyskuje w ten sposób deweloperów. Marcin Giełzak wymienia też Billenium, Bank Ochrony Środowiska czy Sonoco.\nJest jeszcze jeden ważny element, o którym warto wspomnieć. Jasne i konkretne komunikowanie nagród finansowych za polecenia pokazuje pracodawcę jako takiego, który ma duży priorytet na rekrutację i spore możliwości finansowe. To istotny element employer brandingowy.\nTo nie jest zwykłe ogłoszenie o pracę z nagrodą\nJeżeli poprzestalibyśmy tylko na ogłoszeniu i nagrodzie, to efektywność takich działań byłaby ograniczona - mówi Marcin Giełzak. Potrzebny jest kontekst, zbudowany przez odpowiednią komunikację czy inne elementy jak np. newsletter, czy deklaracja, że każde skuteczne polecenie oznaczać będzie przekazanie pewnej kwoty na cel dobroczynny. Firma musi tak przygotować program, żeby ludzie chcieli uczestniczyć w poleceniach - tu z pomocą przychodzi np. grywalizacja.\nZbudowanie społeczności to tylko pierwszy krok. Kolejnym jest pogłębianie relacji - mówi Marcin Giełzak, który już 26 kwietnia na HR Tech Summit (udział bezpłatny) opowie, jak się takie społeczności buduje, po co warto to robić oraz jak z takich poszczególnych grup polecających utworzyć społeczność, która jest stale zaangażowana w projekty rekrutacyjne firmy. Opowie nie tylko o teorii tworzenia programów otwartych, ale pokaże też na konkretnych przykładach, jak taki program dobrze przygotować i komunikować.\nZapraszamy na HR Tech Summit >>