Powojenne pokolenie Amerykanów samotnie wkracza w starość\nStrona główna » Informator » Świat » Powojenne pokolenie Amerykanów samotnie wkracza w …\nPowojenne pokolenie Amerykanów samotnie wkracza w starość\nNajwiększe w historii USA pokolenie, baby boomers, właśnie wkracza w tzw. starszy wiek. Bardzo często samotnie - informują amerykańscy eksperci.\nBaby boomers - tak mówi się o bodaj największym w historii Stanów Zjednoczonych pokoleniu ludzi urodzonych po wojnie, w latach 1946 - 1964. Obecnie najmłodsi z nich zbliżają się do 50., najstarsi mają grubo ponad 60 lat i wkraczają w starszy wiek - zwracają uwagę naukowcy z National Center for Family and Marriage Research (NCFMR) na Bowling Green State University.\nBadacze ci sprawdzali sytuację demograficzną związaną ze wspomnianym pokoleniem. W tym celu sięgnęli po dane ze spisów ludności, jakie w ramach American Community Survey prowadzono w latach 80., 90., około roku 2000 i w 2009. Z ich analizy wynika, że aż jedna trzecia Amerykanów z pokolenia baby boomers nie jest zamężna lub żonata. W latach 80. w związku sytuacja taka dotyczyła co piątego Amerykanina w podobnym wieku.\nWiększość singli z pokolenia baby boomers nigdy nie brała ślubu, część jest po rozwodzie. Tylko co dziesiąty przeżywa wdowieństwo. Tak naprawdę co trzeci przedstawiciel tej grupy nigdy nie zawarł małżeństwa - obliczyli eksperci z NCFMR.\nJednocześnie socjolog, dr Susan Brown zwraca uwagę, że co piąty singiel spośród badanych baby boomers żyje w ubóstwie, i że podobna sytuacja dotyczy zaledwie co dwudziestego rówieśnika żyjącego w stadle. W porównaniu z małżonkami, single z powojennego pokolenia są też dwa razy częściej niepełnosprawni, a jednocześnie rzadziej bywają ubezpieczeni.\nTaka sytuacja pokolenia powojennego oznacza duże wyzwanie demograficzne. Autorzy analizy próbują uwrażliwić innych ekspertów i polityków na trudne strony jesieni życia ludzi bez drugiej połówki.\nBrown zwraca uwagę, że dawniej członkowie rodzin - najczęściej współmałżonkowie, zapewniali swoim starszym krewnym opiekę i wsparcie. "Teraz coraz większa grupa dojrzałych ludzi nie będzie mogła polegać na wsparciu małżonka. Z naszych danych wynika, że coś takiego spotka co trzecią osobę z pokolenia baby boomers. W dodatku nieżonaci mężczyźni i niezamężne kobiety również rzadziej mają dzieci, które mogłyby się nimi zająć" - mówi.\nEwolucja kształtu rodziny oznacza, że instytucjonalne wsparcie ludzi starszych również będzie wymagało zmiany. "W miarę, jak większa liczba singli osiągnie wiek dojrzały, społeczeństwo musi na nowo rozważyć, jak opiekować się starszymi ludźmi. Rodzina nie będzie już realnym wsparciem coraz większej grupy emerytów" - zauważa Brown.


Gromada Kumów Plebański – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGromada Kumów Plebański\nSiedziba Kumów Plebański\nGromada Kumów Plebański – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.\nGromadę Kumów Plebański z siedzibą GRN w Kumowie Plebańskim utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie chełmskim w woj. lubelskim na mocy uchwały nr 7 WRN w Lublinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Kumów Plebański i Kumów Majoracki ze zniesionej gminy Rakołupy oraz obszary dotychczasowych gromad Haliczany i Koczów ze zniesionej gminy Żmudź w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej.\n1 stycznia 1960 gromadę zniesiono, włączając jej obszar do gromady Sielec w tymże powiecie.


Rejestry i obwieszczenia\nGminna Biblioteka Publiczna im. Józefa Narzymskiego w prowadzi wypożyczalnie, czytelnię i dwie filie biblioteczne: w Dobrzankowie i Karwaczu. Udostępnia zbiory, prowadzi działalność informacyjno-biblioteczną, popularyzuje czytelnictwo, współpracuje z innymi bibliotekami, instytucjami, stowarzyszeniami\nprzy organizowaniu imprez kulturalnych wchodzących naprzeciw potrzebom społeczności lokalnej.\nPoprzez realizację projektu Biblioteka stała się nowoczesną placówką kulturalną, posiadającą trzy komputery z dostępem do Internetu, ksero, faks. Mieści się w wyremontowanych i ładnie urządzonych lokalach (OSP). Przy bibliotece działa Centrum Informacji Lokalnej, odpowiadające na potrzeby dostępu do informacji. Osobom korzystającym z CIL pomagamy w pisaniu pism urzędowych, CV, listów motywacyjnych. Udostępniane są informacje dotyczące rynku pracy, kursów zawodowych i szkoleń. Prowadzone są warsztaty muzyczne. Zorganizowano cykl imprez pn. „Lekcje historii\nw remizie OSP”, spotkania pokoleń, opracowano foldery dotyczące zwyczajów\ni obrzędów oraz powiedzonek i przysłów naszego regionu.\nBiblioteka organizuje konkursy, spotkania z ciekawymi ludźmi.\nPodpisał: Ilona Bojarska\nDokument z dnia: 16.06.2011\nDokument oglądany razy: 9 780


Piękno i pasja okiem Renaty : VESTITO - LUXURE PERFUMES\nWitam! Przedstawię Wam dziś wodę perfumowaną VESTITO Sensual Green marki LUXURE PARFUMES.\nCO POWODUJE ŻE ZAPACH UTRZYMUJE SIĘ DŁUŻEJ??\nUżywaj perfum zaraz po kąpieli. Skóra jest wtedy rozgrzana i wilgotna - lepiej pochłania zapach. Po użyciu perfum - posmaruj skórę bezwonnym balsamem aby utrwalić zapach.Ponieważ aromat perfum dłużej utrzymuje się na tkaninach spryskaj apaszkę, lub dekolt sukienki.Dobrym sposobem jest także rozpylenie wonnej mgiełki nad włosami, ale nie bezpośrednio na włosy, bo perfumy są na bazie alkoholu i przesadnie użyte mogą powodować wysuszenie włosa. Ciało ma stałą dość wysoką temperaturę, a użyty zapach parując unosi się ku górze. Spryskaj więc najpierw kostki nóg oraz miejsce pod kolanami...pulsująca krew spowoduje kolejne uwalnianie wszystkich nut perfum. Poczekaj chwilę i delikatnie spryskaj szyję i miejsce za uszami. Należy również uważać, aby zapach nie pomieszał się z innymi kosmetykami, takimi jak płyny, szampony i proszki lub dezodoranty. Zaleca się stosowanie produktów, które mają ten sam zapach perfum lub używać neutralnych kosmetyków.\nŚwieża i zmysłowa woda perfumowana.\nKoktajl śródziemnomorskich aromatów budują w nucie głowy bergamotka, zielona mandarynka i figi.\nNutę serca wypełnia lilia i jaśmin, przyprawione kardamonem.\nW nucie spodu bogactwo szlachetnych drzew (sandałowe i drzewo oliwne) i delikatne piżmo, odpowiadają za elegancką i wyrafinowaną stronę tego zapachu.\nZapach inspirowany produktem - VERSACE Versence.\nPiękny zgrabny i elegancki flakonik o pojemności 100 ml. Woda perfumowana ma zielony odcień, w sam raz nadaje charakter całości.\nW środku flakonika pływają piękne zieloniutkie kuleczki które zauroczyły mnie swoim wyglądem. Mają one na celu nie tylko tworzenie takiego magicznego wyglądu, lecz przede wszystkim absorbowanie kompozycji zapachowych, dzięki czemu rozpylana mgiełka posiada niezwykle świeży, intensywny i trwały aromat.\nZapach wyczuwalny około dwóch godzin. Jak na wodę jest dosyć trwały.\nA jak pachnie? Na początku czuję limonkę i figi później uwalnia się kardamon. Najbardziej mi się podoba ostatnia baza, gdzie czuć bogactwo szlachetnych drzew i delikatnego piżma. Jak dla mnie to mgiełka z poranna rosą, świeża, ale wyczuwalna.\n.... po temperament zaklęty w zapachu.\nZapraszam na stronkę producenta, gdzie można wybrać swój ulubiony, wyjątkowy zapach.\nAutor: Renata o 09:46\nŚwiat piękna i testowania. 21 lipca 2014 11:58\nPięknie prezentuje się i myślę, że bardzo ładnie pachnie :)\nRenata 17 sierpnia 2014 20:46\nBardzo ładnie pachnie...polecam(jak gdzieś spotkasz)powąchać go :)))\nLet it sparkle.... 21 lipca 2014 12:19\nLubię takie zapachy, a flakonik bardzo ładnie się prezentuje :)\nKasia Kobiece Fascynacje 21 lipca 2014 14:01\nmiraga 21 lipca 2014 14:04\nciekawe, takich zielonych nie miałam ;)\nZebra❤ 21 lipca 2014 14:24\nAle narobiłaś mi smaka na ten flakonik :]\nHenia Pietrzak 21 lipca 2014 14:44\nten zapach kwiatowo-drzewny wygląda bardzo zachęcająco :)\nBizarre Case Carol 21 lipca 2014 15:58\nBardzo ciekawy :) i cena dobra\nInfallibleLifestyle 21 lipca 2014 17:28\nNie znam tego zapachu, ale zaciekawiłaś mnie ;)\nLilkoMania 21 lipca 2014 20:14\nbardzo podoba mi się ten flakonik :) i zapach wydaje się ciekawy :)\npsychodelax3 21 lipca 2014 21:04\nchyba ten zapach nie byłby dla mnie ;)\nAleksandra Anna 21 lipca 2014 21:30\npierwszy raz spotykam się z tą marką, ale zapach zapowiada się fajnie :)\nGreg 21 lipca 2014 21:32\nCiekawi jesteśmy bardzo zapachu!\nChwytam Szczęście 21 lipca 2014 23:33\nnie znam marki, a widzę, że warto się nią zainteresować :) śliczny flakon\nRenata 17 sierpnia 2014 20:50\nUnknown 22 lipca 2014 16:49


Tteokbokki: koreańskie kopytka w ostrym sosie (v) | Nakarmiona Starecka\nsos sojowy korea Bukareszt sycylia koreańczycy azja kuchnia tajska sushi kimchi makaron korea południowa Rumunia koreański street food Seul kuchnia azjatycka pizza tofu sezam kuchnia koreańska przepis\nTteokbokki to danie na bazie koreańskich kopytek. Tyle że w porównaniu do naszych ziemniaczanych, te koreańskie zrobione są ze skrobi ryżowej. Można je kupić gotowe w sklepach z azjatycką żywnością, np. tutaj. Przeważnie na opakowaniu mają napis po angielsku „rice cake” lub „garaetteok” po koreańsku, w składzie zaś samą skrobię ryżową. Bywają w różnych kształtach, ale najpopularniejsze to te podłużne, przypominające właśnie polskie kopytka. Przygotowanie ich od podstaw jest bardzo pracochłonne. Zdecydowanie więc wolę gotową wersję. Do ich doprawienia przyda się również syrop kukurydziany, chociaż równie dobrze możecie go zastąpić cukrem, olej sezamowy i sezam.\ngotowe tteokbokki w opakowaniu 500 g\nsezam, olej sezamowy i koreański syrop kukurydziany\nJak się je tteokbokki w Korei?\nTteokbokki to mój ulubiony koreański street food. Można go kupić wszędzie. Kopytka pływają w gorącym pikantno-słodkim sosie. Jest czerwony od pasty gochujang. To mazidło, które powstaje na bazie sfermentowanej soi i ostrej papryki. Taka koreańska pasta miso, tyle że piekielnie ostra. Jeśli chcecie gotować częściej koreańskie potrawy – koniecznie się w nią zaopatrzcie, bo jest podstawą wielu przepisów. Ja czasami dodaję ją do polskich zup, które wspaniale podkręca, albo różnych potrawek, którym brakuje charakteru. Gochujang jest również idealną bazą do wszelkich sosów.\nkoreańska pasta gochujang na bazie chili i sfermentowanej soi\ngochujang z bliska\nKoreańskie kopytka kojarzą mi się najbardziej ze studenckimi dzielnicami w Seulu. Tam gdzie są młodzi, muszą być również pojangmacha. To uliczne kramy przykryte namiotami rozstawione na ulicach. Wokół gotujących się potraw można przycupnąć i szybko coś zjeść.\nCo jeszcze pływa w tteokbokki?\nW tteokbokki, prócz kopytek i ostrego czerwonego sosu, przeważnie pływają również „fish cake”, czyli koreańska wersja naszej ryby faszerowanej, oraz… jaja ugotowane na twardo. Te ostatnie mają za zadanie równoważyć pikantność dania, a przy okazji uzupełniają je w białko. Spotkałam się również z barową wersją tteokbokki serwowaną w miejscach szybkiej obsługi (bunsikjip). Przeważnie są wtedy z dodatkiem makaronu instant czy parówek. W wersji restauracyjnej, czyli bardziej eleganckiej – widziałam nawet tteokbokki z owocami morza oraz warzywami i wołowiną.\nMój przepis będzie wegańską wersją przysmaku, którym zajadałam się w Korei. To potrawa, która bardzo poprawia mi humor, a przy okazji syci i rozgrzewa. Na jednej miseczce się nie skończy, zaręczam.\nTteokbokki z tofu\nPrzepis na tteokbokki, czyli koreańskie kopytka\n1 kg, czyli 2 opakowania kluseczek ryżowych\n3 łyżki syropu kukurydzianego lub cukru\n2 bloki tofu\nKluski wyjmujemy z opakowania, płuczemy w wodzie i namaczamy na kwadrans w zimnej wodzie. W tym czasie przygotowujemy bulion. Nastawiamy wodę, dodajemy grzyby shitake, kawałek kombu i kapustę pekińską pociętą w kwadraty (najpierw tniemy głąb wzdłuż na ćwiartki a potem siekamy ćwiartki w poprzek).\nKiedy woda ze składnikami bulionu się już zagotuje, wyjmujemy z garnka wodorost kombu. Wodę z grzybami shitake i kapustą przykrywamy pokrywką, zmniejszamy ogień na najmniejszy i gotujemy jeszcze przez 10 minut.\nRozrabiamy sos. Pastę gochujang rozrabiamy w miseczce z syropem kukurydzianym lub cukrem łącząc składniki z wodą. Kiedy wszystko ładnie się rozpuści, dolewamy sos do zupy. Teraz dorzucamy do niej pieczarki i namoczone kluski ryżowe (bez wody, w której się moczyły). Znów przykrywamy i gotujemy na małym ogniu przez kolejny kwadrans do pół godziny. Kluski będą gotowe po chwili, ale chcemy, żeby bulion się zredukował, a kluski puściły skrobię ryżową i ładnie zagęściły nam smakowity sos.\nPod sam koniec gotowania dorzucamy dymkę pociętą w 4 cm kawałki oraz tofu pokrojone w plastry. Układamy je na wierzchu dania. Chcemy żeby się delikatnie podgotowało, ale nie rozpadło. Po paru minutach wyłączamy ogień, doprawiamy potrawę olejem sezamowym i sezamem. Zjadamy gorące!\ngotowe wegańskie tteokbokki z tofu i pieczarkami\ntteokbokki z bliska\nPartnerką postu jest AZJATKA – sklep z azjatyckimi produktami\nDZIAŁA STACJONARNIE PRZY UL. MARSZAŁKOWSKA 18 JAK I ONLINE!


Gdańsk - miasto wolności, zmienia oblicze z dnia na dzień. Niedawno był centrum wydarzeń, które zmieniły bieg historii Europy. Sierpień roku 1980, strajk w Stoczni Gdańskiej, któremu przewodził Lech Wałęsa i powstanie Solidarności, wielkiego ruchu społecznego, zawładnęły wyobraźnią milionów ludzi. To właśnie te wydarzenia dały ogromny impuls ruchom wolnościowym na całym świecie i pozwoliły uwierzyć, że niemożliwe jednak jest możliwe.\nWspółczesny Gdańsk to nowoczesna, europejska metropolia, gospodarka oparta na wiedzy, prężnie rozwijające się centrum kultury, nauki, rozrywki i sportu, atrakcyjna destynacja turystyczna i światowa stolica bursztynu. Nie bez przyczyny, Gdańsk słynący także z zapierającego dech w piersiach "bursztynowego" Stadionu Energa oraz nowoczesnej hali Ergo Arena, jest organizatorem wielu spektakularnych międzynarodowych wydarzeń sportowych.


Pełen pasji przepis niepełnosprawnego kucharza na realizację marzeń | Epoch Times Polska\nNathan Quinell jest szczęśliwy, że może łączyć swoje dwie pasje: gotowanie i niesienie pomocy innym. Zdjęcie ilustracyjne (krzys16 / Pixabay)\nW dzieciństwie stracił wzrok i słuch, ale mimo to nie porzucił miłości do gotowania. Dziś Australijczyk Nathan Quinell, „Hurricane Chef”, jak o sobie mówi, ma 32 lata. Robi to, co kocha – uczy sztuki kulinarnej przydatnej na co dzień. Inspiruje i pomaga ludziom uwierzyć, że nie powinni się skupiać na własnych ograniczeniach, lecz spełniać swoje marzenia. Napisał projekt i znalazł się w gronie 45 zwycięzców, którzy podzielili się dofinansowaniem o łącznej wartości miliona dolarów. O grant od AMP Tomorrow Fund ubiegało się ponad 1800 osób.\nOdkrył swój sposób na szczęście\nOrganizacja wspiera najbardziej utalentowanych i zdeterminowanych, którzy pomimo różnych przeciwności losu, podejmują działania na rzecz społeczności lokalnych.\nQuinell przeznaczył fundusz na publikację książki kucharskiej w wersji papierowej i audio. Jej założeniem jest, by każda osoba, bez względu na swoje możliwości i poziom sprawności, mogła doświadczyć radości płynącej z gotowania i skorzystać z prostych do przygotowania przepisów na australijskie potrawy.\nJest szczęśliwy, że ten projekt umożliwił mu połączenie jego dwóch pasji: gotowania i niesienia pomocy innym. Odznacza się huraganową siłą, by nie poddawać się nawet w obliczu trudnych okoliczności.\nNa każdym kroku udowadnia, że niepełnosprawność nie musi być przeszkodą, a wynikające z niej ograniczenia nie powinny nikogo zniechęcać do podążania za marzeniami. Uważa, że czyniąc coś z pasją, osoba nie w pełni sprawna fizycznie może zrobić to tak samo dobrze, jak każda inna osoba. Wystarczy chcieć, dać sobie szansę i podjąć wyzwanie.\nTak jak zrobił to właśnie Quinell.\nDotrzeć do ludzi przez wspólne gotowanie\nDorastał na farmie wśród natury, mając dostęp do domowych warzyw i owoców. Kucharzenie sprawiało mu radość już od dziecka. Przekonuje, że każdy, bez względu na wiek, predyspozycje czy ograniczenia fizyczne, może przyjść na jego lekcje gotowania. Wierzy, że jedzenie i jego wspólne przygotowywanie łączy ludzi.\nJego problemy zdrowotne spowodowały, że w wieku 8 lat, na skutek powikłań po ospie wietrznej, stracił słuch, a zdiagnozowana we wczesnym dzieciństwie cukrzyca doprowadziła do utraty wzroku, kiedy miał 16 lat. Dzięki wszczepieniu implantów ślimakowych mógł porozumiewać się z ludźmi, a także rozpocząć swoją ścieżkę kulinarną.\nDano mu szansę przeszkolenie w Ośrodku Społecznym Murwillumbah (ang. Murwillumbah Community Centre). Praktyki odbył w szpitalnej kuchni w Manning Base Hospital w Taree. Przez trzy lata prowadził Old Bar w Nowej Południowej Walii. W tym celu rodzice pomogli mu wyremontować kawiarnię i dostosować to miejsce do jego potrzeb.\nZaczynał dawać lekcje gotowania, korzystając z gościnności różnych lokalnych grup. Obecnie uczy w Murwillumbah Community College. Keno – pies przewodnik, który zdaniem Quinella, odmienił jego życie – towarzyszy mu i pomaga samodzielnie funkcjonować i poruszać się, zwłaszcza poza domem.\nQuinell nie tylko doskonale radzi sobie w kuchni, ale przede wszystkim swoje pozytywne nastawienie stara się przekazać wszystkim, których spotyka. Tak optymistyczny „Huragan” mógłby nas nawiedzać każdego dnia.\nŹródła: abc.net.au, pressreader.com, ampstomorrowfund.com.au, tweeddailynews.com.au, abc.net.au.\nTagi:Australia kuchnia niepełnosprawności pasje pomoc\nJapończyk jest pierwszym niewidomym żeglarzem, który pokonał Pacyfik bez zawijania...


Twardy reset w laptopach - Sprzęt komputerowy - dobreprogramy - forum\nTwardy reset w laptopach\ntomsoul (Tomek Modelarz) 2011-04-15 17:42:14 UTC #1\nInteresuje mnie jak zrobić reset w laptopie, kiedy nie odpowiada on na np. Alt-Ctrl-Del oraz na wciskanie przycisku ON w laptopie. Pozatym jak wyciągne przewód zasilania to lapek nadal chodzi, bo z baterii. Co zrobić aby bezpiecznie go zrestartować? Do tej pory robiłem tak że odłączałem kabelek zasilania i wyjmowałem baterie. Ale czy laptop od tego się nie popsuje?\nWszystko to dzieje się w sytuacji zawieszenia się lapka.\nlukasz2580 (Lukasz Stawski) 2011-04-15 18:09:03 UTC #2\nJak mi się zawiesi laptop tak że już wcale na nic nie reaguje to przytrzymuje przycisk zasilania na 8 sekund, wtedy się wyłącza i potem trzeba jeszcze raz włączyć.\nDiamondBack (DiamondBack) 2011-04-15 18:12:57 UTC #3\n5s przytrzymaj klawisz power - prawie reset\nsystem (system) 2011-04-15 18:14:06 UTC #4\nodłączałem kabelek zasilania i wyjmowałem baterie\nTo bardzo zła metoda! Nagły zanik zasilania zawsze szkodzi systemowi, czasem również podzespołom komputera.\nNigdy też nie zasilaj laptopa prosto z zasilacza sieciowego! Zawsze z baterią, która stanowi tzw. bufor bezpieczeństwa i która nigdy nie powinna być wyjmowana przy czynnym laptopie. To są zasady podstawowe, napisane w instrukcjach, których... nikt nie czyta!\nW przypadku całkowitej blokady systemu naciśnij przycisk Power, przytrzymaj kilka sekund, aż laptop się wyłączy. Przynajmniej powinien się wyłączyć, jeśli jest prawidłowo ustawiony w Opcjach zasilania (czasami też w BIOSie).\nMetody na tzw. "twardy" restart laptopa nie znam.\ntomsoul (Tomek Modelarz) 2011-04-15 18:39:47 UTC #5\nKurcze nie wiedziałem o tym. No i właśnie dlatego lapek jest w serwisie. Ech... Człowiek uczy się na błędach... Czyli przytrzymać przycisk ON jakieś 10 sekund. Pozatym gościu z serwisu stwierdził że poszła karta graficzna. Naprawa 400 zł.\nimeehow (imeehow) 2011-04-15 18:45:46 UTC #6\nU mnie w Asusie G2S jest malutka dziurka na spodzie do wciśnięcia szpileczki. Ale to raczej niezbyt powszechne w laptopach. Poza tym, że wiem, że tam jest, to nie musiałem z niej nigdy korzystać, przytrzymanie przycisku zasilania zawsze wystarczało.


Consummate Beauty - Sans Regret\nNapisane 17 listopada 2017\nZawsze lubiłam czarny. Nie kojarzył mi się z żałobą, nie utożsamiałam go ze śmiercią. Lubiłam czarny.\nWsiadłam do pociągu na stacji Warszawa Centrum. Ludzi było mnóstwo, większość siedziała z kimś bliskim. Chłopak zabawiał dziewczynę, jedli wafle ryżowe i ciągle się śmiali. Jakaś pani kręciła się, pasażerów było mnóstwo, a miejsc siedzących mało. Znalazłam swoje. I zauważyłam ją. Była piękna. Najzwyczajniej w świecie. Usiadłam, grzecznie przechodząc obok pewnej pasażerki, która siedziała obok mnie. Zostawiłam torbę i wygodnie usiadłam, wzdychając z ulgą. Rzucałam wzrokiem na wszystko wokół, ale ona jedna skradła moją uwagę. Uśmiechała się do telefonu, wręcz śmiała się co chwilę ale tak, nie przeszkadzając innym. W pewnym momencie spojrzała się na mnie i chyba mnie przyłapała. Kurde. Żaden facet mnie na tym nie przyłapał, a jej się udało? Uśmiechnęłyśmy się do siebie. Mój Boże, brzmi to trochę dwuznacznie. Nic z tych rzeczy. Rozbawiła mnie, gdy narzuciła na siebie sweter, tak że nie było jej widać, ale wciąż dobrze ją słyszeliśmy. Jej chichot i ten sweter tylko się poruszał. You're consummate beauty chciałam powiedzieć, ale wstydziłam się. Tak, chyba też ten pierwszy raz. Wracałam pociągiem do Łodzi i widziałam czarną kobietę. Była piękna, bo była czarna. I wyjątkowa, bo się śmiała. Niektórzy mogą myśleć, że zwariowałam trochę albo że koloryzuję. Ale nie, nie koloryzuję. Nie podkręcam tekstu, by lepiej się go czytało. I nie rzucam Ci ściemy na ekran.\nNadal lubię czarny. W każdej postaci. Lubię czarne sukienki i czarne samochody. Czarne miski i czarne oliwki. I ludzi lubię czarnych, ale nie lubię gdy się ich oczernia. Nie raz spotkałam się z rasizmem, słyszałam że lubię czekoladki a na mój pewien pomysł rzucono hasłem, że asfalt powinien leżeć na ziemi. I dziś wiem najlepiej. Czarne jest lepsze od białego chamstwa. Od buractwa i prostactwa Polaków. Bo według niektórych wszystkich trzeba szanować, ale czy faktycznie te osoby znają pojęcie wszyscy? Wiem dobrze, jak własne ego potrafi zasłonić świat. Poznałam niejedną taką osobę, a jedna wciąż na dnie mi siedzi i nie mogę zapomnieć. Dlaczego tak nie lubimy czarnego? Dlaczego ludzie traktowani są jak towar, kupujemy tych, którzy są modni? Bo widzicie, szacunek ma wiele twarzy...\nKiedyś rozmawiałam z przyjaciółką o planach na przyszłość. Miałam swoje marzenie, jakby czułam że tego chcę i zrobię to z pomocą drugiej osoby czy też nie. Byłam wtedy w takiej sytuacji, że naprawdę byłam gotowa na wszystko i na nic. Nasza znajoma, po rozmowie z moją przyjaciółką, postawiła tezę. Asfalt powinien leżeć na ziemi. Stanęłam w miejscu, jak to usłyszałam. I jedyne co miałam ochotę zrobić, to napisać jej wiadomość a kryminaliści powinni siedzieć w więzieniu. Żałuję, że nie napisałam, bo prędzej czy później jej, już były narzeczony, tam trafi. Nie potrafiłam tego zrozumieć, jak można być taką chamską osobą. Bo, przechodząc do drugiego przypadku, chociażby mój znajomy nie akceptuje czarnego koloru skóry w ogóle. Jest tak przegenialny i mądry, cholernie mądry, że całą polibudę łódzką zasłania swoim własnym ego. Wyobrażacie to sobie? Jeśli nie, to dobrze, nic nie straciliście. I tylko jedna osoba zachowała się w całej sytuacji dobrze. Bo tylko ta osoba nie rzuciła chamskimi tekstami czy nie widziała tylko siebie ani też mnie nie zostawiła. Nie rozumiała tego co prawda, ale nie przeszkadza jej to i na pewno można byłoby to przemyśleć, jakoś pogodzić. Nie wystraszyła się, nie uciekła, no.. na początku tylko :) Żartuję. Jedna, prócz przyjaciółek, bo takie kobiety z którymi ja mam okazję się przyjaźnić, są wyjątkowe i wyrozumiałe.\nAle dlaczego ludzie, chociażby w Polsce nie lubią, ba, nie szanują czarnego koloru skóry? Dlaczego powstaje tyle "śmiesznych" memów na Internecie? Dlaczego żartem jest, że murzynek Bambo w polu by robił a na czarnego mężczyznę woła się węgiel? Myślę, że czasy na Hitlera minęły dawno a dzielić na rasę możemy zwierzęta, nie ludzi. Nie ma czegoś takiego. Nie ma specjalnej wody dla "kolorowych" ani specjalnego pociągu. Innego jedzenia, gorszego życia. Nie ma. Jest to przykre, że myślimy co niektórzy inaczej. Tylko nie wiem czy bardziej żal mi ludzi popierających tą absurdalną ideologię czy tych, którzy są jej ofiarami. I czasami żałuję, że wciąż tu jestem, bo powinnam dawno rzucić to wszystko i być daleko stąd. Fałsz zawsze pozostanie fałszem, nie ma półprawdy więc i półszacunek nie istnieje, a z niektórych rzeczy się nie wyrasta zauważyłam. A szkoda...\nByła piękna i czarna. Uśmiechała się. Nie wiem, dokąd jechała, ale miała super włosy. I super uśmiech.\nWszystkim chamstwom mówię black is the new white ;)\nConsummate Beauty Angela 20:24\nSkyeenika 1:21 PM\nRasizm i nietolerancja jest bardzo przykra, ale moim zdaniem to nie jest problem akurat Polaków. W sensie, z pewnością nie jesteśmy najbardziej tolerancyjnym krajem na świecie, ale problem nietolerancji i rasizmu jest obecny we wszystkich krajach Europy w podobnej skali.\nOczywiście, że nie. Problem ten istnieje nie tylko w Polsce, ale i również na świecie i z tym się zgadzam. Jest to dość trudny, wyczerpujący temat, ale myślę, że warto zastanowić się i zacząć zmieniać świat, ale zaczynając najpierw od siebie samego.\nDawid Kowalczyk 4:32 PM


Nowe rozwiązania Della są skierowane do sektora MSP i pomogą istotnie zredukować wielkość oraz koszty infrastruktury tworzonej dla sieci oddziałów firmy.\twięcej\nProducent całkowicie przeprojektował swoje przenośne urządzenia nawigacyjne. Nowe interaktywne mapy, dożywotnia usługa TomTom Traffic i widok 3D pozwalają kierowcom wiedzieć, co dzieje się zarówno wokół nich, jak i daleko przed nimi. Nowy silnik nawigacyjny, NavKit - będzie wykorzystywany we wszystkich nowych urządzeniach firmy.\twięcej\nTelewizja analogowa pomału - aczkolwiek systematycznie jest zastępowana przez cyfrową. Tymczasem w naszych domach i biurach wciąż jest wiele odbiorników LCD, a nawet CRT pozbawionych dekoderów cyfrowych MPEG4. Zanim pokryją się kurzem można wyposażyć je w zewnętrzny odbiornik cyfrowej telewizji naziemnej.\twięcej\nBOSSG Data Security przedstawia nowe urządzenie do mechanicznego niszczenia ceramicznych talerzy dysków twardych. Zastosowany w nim innowacyjny system rozdrabniania ceramicznych nośników danych na drobny proszek, pozwoli na ich skuteczne, szybkie i komfortowe niszczenie przy wykorzystaniu technologii LiquiDATA.\twięcej\nJak twierdzi Gartner w raporcie „Hype Cycle for Contact Center Infrastructure, 20121”, w czasie najbliższych 5-10 lat centra obsługi klienta zaczną używać unikalnych technologii, a popularnymi rozwiązaniami staną się: dopasowanie osobowości konsultanta i dzwoniącego, wirtualni asystenci, rozmowy wideo, wykrywanie emocji oraz zarządzanie interakcjami z klientem w mediach społecznościowych.\twięcej\nJak podaje IDC rynek materiałów eksploatacyjnych ponownie maleje. W pierwszej połowie 2012 roku konsumpcja materiałów eksploatacyjnych do urządzeń drukujących spadła w Polsce o 3,4% rok do roku i wyniosła ponad 7,5 mln sztuk.\twięcej\nDotyk jest zmysłem, za pomocą którego coraz częściej użytkownicy komunikują się ze sprzętem elektronicznym. Czy tego typu sposoby interakcji z elektronicznymi gadżetami to naturalne kierunki rozwoju ułatwiające funkcjonowanie we współczesnym świecie, czy zbyteczne fanaberie, które jeszcze kilka lat temu pojawiały się co najwyżej w filmach science-fiction? więcej\nfirma, gps, technologia mobilna, serwer, hosting, badanie, samsung, nokia, acer, huawei, router, nawigacja, monitor, android, cloud computing, telekomunikacja, domena, microsoft, procesor, asus, oprogramowanie, gsm, telefon, drukarka, e-commerce, panasonic, intel, praca mobilna, tablet, internet, apple, cyberprzestępczość, msp, test, chmura, hp, lenovo, www, notebook, smartfon, łączność, laptop, marketing, cisco, dell, praca, bezpieczeństwo, raport, ibm, wirus,


#36 – Pożar samochodu osobowego – OSP Łodygowice\n#36 – Pożar samochodu osobowego\n26.03.2021 – Łodygowice, ul. Kasztanowa\nO godz. 19:25 zostaliśmy zadysponowani do pożaru samochodu osobowego. Po dotarciu na miejsce dwóch naszych zastępów zastano pojazd bez widocznych oznak pożaru, jednak wyczuwalny był zapach spalenizny. Dodatkowo doszło do wycieku paliwa, które usunięto przy pomocy sorbentu. W działaniach brał udział również zastęp GBA Renault z JRG Żywiec.\n#35 – Zderzenie motocykla z samochodem dostawczym #37 – Zabezpieczenie rejonu JRG Żywiec


Kamil Grabara, czerwona kartka w meczu FC Kopenhaga - PAOK Saloniki - Liga Konferencji | Eurosport w TVN24\nKatastrofa Grabary w Lidze Konferencji. Wyleciał z boiska już w pierwszych minutach\n21 października 2021, 22:02\nKamil Grabara jest bramkarzem Hunddersfield\nVideo: Getty Images Kamil Grabara jest bramkarzem HunddersfieldKamil Grabara od początku sezonu występuje w Huddersfield. Został wypożyczony z Liverpoolu. zobacz więcej wideo »\nVideo: Newspix Kamil Grabara 09.02.2019 | Jak debiutować, to właśnie w ten sposób. Kamil Grabara w swoim pierwszym meczu w duńskiej ekstraklasie zachował czyste konto, a jego Aarhus pokonał wyżej notowany Esbjerg 2:0.zobacz więcej wideo »\nKamil Grabara jest byłym młodzieżowym reprezentantem Polski Foto: Imago | Video: Getty Images\nWielki pech Kamila Grabary w Lidze Konferencji. Już na samym początku spotkania bramkarz FC Kopenhaga obejrzał czerwoną kartkę. Jego zespół przegrał z PAOK Saloniki 1:2. W składzie gości wystąpił reprezentant Polski Karol Świderski.\nPo zaledwie 9. minutach spotkania były młodzieżowy reprezentant Polski musiał opuścić boisko. Czerwoną kartkę obejrzał za zagranie piłki ręką poza polem karnym.\n22-letni golkiper próbował uprzedzić wychodzącego na sytuację sam na sam rywala. Ten był jednak szybszy, spróbował go przelobować, ale trafił wprost w ręce interweniującego Polaka.\nSędzia nie miał wątpliwości i błyskawicznie nakazał Grabarze zejść do szatni. Choć jego interwencja była dość pechowa, to Polak nie zamierzał przesadnie prostować.\nKamil Grabara is horrendous pic.twitter.com/tFHojWKcia\n— (@Enorme_Inter) October 21, 2021\nPoprowadził zespół do wygranej z hotelowego pokoju\nŚwiderski tym razem bez gola\nZespół ze stolicy Danii przez praktycznie całe spotkanie musiał więc grać w dziesiątkę. PAOK to wykorzystał i już do przerwy prowadził 2:0.\nW końcówce drugiej połowy gospodarze jeszcze się poderwali i zdobyli bramkę kontaktową. Na więcej stać ich jednak nie było.\nNa środku ataku greckiej drużyny wystąpił Świderski. Bohater ostatniego meczu reprezentacji Polski w eliminacjach mistrzostw świata z Albanią (1:0), gola jednak nie strzelił.\nNajbliżej szczęścia był w 71. minucie, ale po jego uderzeniu z pola karnego piłka trafiła wprost w bramkarza.\nBoisko opuścił w 83. minucie. Chwilę wcześniej obejrzał żółtą kartkę.\nAutor: Skrz/po / Źródło: eurosport.pl\nRosjanie uzupełnili grono półfinalistów w Pucharze Davisa 06:57\nManchester United ograł Arsenal. Niesamowite osiągnięcie Ronaldo 06:21\nZwycięstwo Odermatta w supergigancie. Znakomita forma Szwajcara 22:49\nŚwietna seria zakończona. Łomża Vive wraca z Paryża pokonana 22:30\nWidzew pokonany. Zabójcza końcówka Wisły w Pucharze Polski 22:09\nPSG pokonało Łomżę Vive Kielc...PSG pokonało Łomżę Vive Kielc...\nDobre trafienie Syprzaka w 2....Dobre trafienie Syprzaka w 2....\nCzerwona kartka dla Gębali. G...Czerwona kartka dla Gębali. G...\nThompson 3. w supergigancie w...Thompson 3. w supergigancie w...\nPSG na prowadzeniu po 1. poło...PSG na prowadzeniu po 1. poło...\nKapitalne interwencje Wolffa,...Kapitalne interwencje Wolffa,...\nŚwietny gol Nahiego w 1. poło...Świetny gol Nahiego w 1. poło...\nMocny początek PSG w starciu ...Mocny początek PSG w starciu ...\nOdermatt wygrał supergigant w...Odermatt wygrał supergigant w...\nBailet nie ukończył supergiga...Bailet nie ukończył supergiga...


uchwała nr VI/VIII/71/11 Rady Gminy Wisznia Mała z dnia 25 maja 2011r. w sprawie ustalenia nazwy ulicy we wsi Wisznia Mała - e-prawnik.pl\nPozycja dziennika: Rok: 2011 nr 123 pozycja: 1996\nUCHWAŁA NR VI/VIII/71/11 RADY GMINY WISZNIA MAŁA z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie ustalenia nazwy ulicy we wsi Wisznia Mała Na podstawie art.18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Rada Gminy Wisznia Mała uchwala, co następuje: § 1. Nie nazwanej ulicy w Wiszni Małej nadaje się nazwę : - Wrzosowa (nr geodezyjny 156/6) § 2. Położenie ulicy przedstawia załącznik do niniejszej uchwały. § 3. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Wisznia Mała. § 4. Uchwała wchodzi w życie 14 dni po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego.\nPrzewodniczący Rady Gminy Małgorzata Ottenbreit\nZałącznik do Uchwały Nr VI/VIII/71/11 Rady Gminy Wisznia Mała z dnia 25 maja 2011 r. Zalacznik1.jpg załącznik graf\nId: GZZME-YYGVV-BDLWC-VCHLV-WSLNB. Podpisany\nuchwała nr VI/VI/49/11 Rady Gminy Wisznia Mała z dnia 30 marca 2011r. w sprawie ustalenia nazwy ulicy we wsi Ozorowice\nuchwała nr VI/IX/84/11 Rady Gminy Wisznia Mała z dnia 29 czerwca 2011r. w sprawie ustalenia nazwy ulicy we wsi Szewce\nuchwała nr VI/XV/138/11 Rady Gminy Wisznia Mała z dnia 28 grudnia 2011r. w sprawie ustalenia nazwy ulicy we wsi Piotrkowiczki\nuchwała nr X/44/2011 Rady Gminy Marciszów z dnia 26 maja 2011r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej oraz trybu postępowania przy udzielaniu dotacji ekologicznych i sposobu ich rozliczania.\nuchwała nr X/43/2011 Rady Gminy Marciszów z dnia 26 maja 2011r. w sprawie ustalenia zasad i trybu przyznawania i rozliczania dotacji z budżetu Gminy Marciszów na realizację zadań z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej objętych Programem Gospodarki Odpadami dla Gminy Marciszów.\nuchwała nr X/42/2011 Rady Gminy Marciszów z dnia 26 maja 2011r. w sprawie inkasa podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego, opłaty z tytułu posiadania psów oraz określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia za inkaso\nuchwała nr VIII/39/2011 Rady Gminy Malczyce z dnia 24 maja 2011r. w sprawie pomocy de minimis na nowe inwestycje i zatrudnienie dla przedsiębiorców inwestujących na terenie Gminy Malczyce\nuchwała nr IV/12/10 Rady Gminy Lewin Kłodzki z dnia 29 grudnia 2010r. w sprawie: likwidacji dróg gminnych


Temat: Droga nr 2 Sob Sie 22, 2015 10:33 pm\nTemat: Re: Droga nr 2 Nie Maj 21, 2017 11:25 pm\nŚniadanie zostało zjedzone i od razu świat stał się jakby lepszy.\nDyunn, widząc że Yorokobi z rana ma ochotę jeszcze trochę się przespać, pozwolił mu powrócić do pokeball'a.\n- Nie męcz się staruszku, jeśli chcesz jeszcze odespać to nie ma sprawy - mruknął do pokemona.\nPrzez chwilę zastanawiał się jaki inny pokemon mógłby zechcieć zaczerpnąć trochę powietrza.\n~ Akuma? Zbyt narwana, jeszcze na kogoś wskoczy... Rankaku? Cóż.. On również nie należał do spokojnych.. Kamo? Meh.. Kaczuszka wydaje się nieśmiała, z resztą słabo się jeszcze znają. Nintendo? Tego gagatka lepiej nie narażać na dodatkowy stres, ostatnio dużo przeszedł.. Kaiju?..... Hm. Po prostu nie.\nKoniec końców stanęło więc na tym, że Seath nie wypuścił żadnego pokemona i na drogę numer 2 wyszedł wyłącznie w towarzystwie owego małomównego jegomościa zwanego Kawką:\n- Taa. Podobno z dżungli już blisko do Doliny. Tak czy inaczej, przed udaniem się tam planuje jeszcze zwrócić do Gold Beach.\nPrzez chwilę kusiło go by spytać jaki jest cel podróży szarookiego, nie zdecydował się jednak na to. Zdecydował, że informacja ta nie jest mu potrzebna do przeżycia, a on sam nie przepadał gdy ludzie zalewali go falą pytań, więc oszczędził tego nowemu znajomemu.\nTemat: Re: Droga nr 2 Pon Maj 22, 2017 4:00 pm\n"małomównego jegomościa" A tam, początkowo małomówny. Maks to mój kochany wstydniś. ( ͡° ͜ʖ ͡°) A tak serio, to już teraz ciekawa jestem przyszłych reakcji twojej postaci, czy dotyczących Kaweka, czy innych rzeczy. ^^\nTypowa, średnio szeroka droga nie należała do interesujących. Okolice betonowej ścieżki też nie były jeszcze tropikalne, ale sama wizja wejścia do ciemnej dżungli zachęcała do dalszej podróży. Na szczęście szło się wam lekko i bez komplikacji. Natrafialiście na innych podróżnych, głównie zmierzających w przeciwną stronę. Niektórzy mieli wierzchowce, co było ciekawym rozwiązaniem, wielokrotnie skracających czas pokonywania przez nich kilometrów. Czy to etyczne, tak wykorzystywać pokemony? Cóż, patrząc całkiem obiektywnie, to chyba lepsze to od walk.\n- Obyś tylko nie stracił na to za dużo czasu. - Nie brzmiało to bynajmniej jak krytyka, a zwykłe koleżeńskie życzenie powodzenia. No, taką miałeś nadzieję, bo jeśli wchodzicie razem to buszu, lepiej byłoby zrobić to przy dobrych stosunkach. Mówi się, że każdy człowiek mierzy innych swoją miarą. Albo, że kierują nim dawne doświadczenia. Nie chciałeś wściubiać nosa w nie swoje sprawy, ale łatwo było zaobserwować, że chyba Kawka nie bazuje na doświadczeniach, zabierając cię ze sobą po pierwszym spotkaniu. Inny rodzaj doświadczenia, taki na przykład należący do seryjnego mordercy, również nie wchodził w grę. Bądźmy realistyczni.\nRobiło się coraz cieplej, ale wciąż w komfortowym przedziale. Za to w większych miastach Półwyspu musi być już żar nie z tej ziemi. Jak to dobrze czasem uciec do natury. Mówiąc o naturze... Co jakiś czas przelatywało wam nad głowami stado Tailowów, a na trawiastych połaciach nieco dalej od drogi hopsasały sobie Sunkerny.\nTemat: Re: Droga nr 2 Wto Maj 23, 2017 1:15 am\nIdąc - z braku czegoś lepszego do roboty - zwracał uwagę na tereny oraz przechodniów, których mijali. Gdy ujrzał pokemony ujeżdżane wierzchem zaczął się zastanawiać czy jego stworki osiągną kiedyś rozmiary, by móc unieść go na swych plecach. Był pewien przyszłej form zaledwie jednego ze swych towarzyszy, wiedział, że Yorokobi zostanie niegdyś Raticatem, Szczurem o nieco większych rozmiarach i brązowym futrze, takim jakiego posiadał Archie. Nie był to chyba raczej jednak stwór rozmiarów wierzchowca, miał więc nadzieję, że któryś z pozostałych pokemonów uzupełni tę lukę.\n- Jeśli czasu zacznie brakować, wtedy faktycznie zrezygnuje z powrotu i pójdę prosto do doliny - odpowiedział.\nRosnąca temperatura przypomniała Dyunowi o straconej koszuli - którą zapomniał sobie odkupić. W dżungli mogłaby się przydać.\n~ No trudno. Muszę o tym pamiętać gdy następnym razem będę w Gold Beach ~ starał się ''wyryć'' informację w pamięci.\nCały czas nie zatrzymując się sięgnął po aparat i wykonał kilka zdjęć zarówno przelatującym Tailowom, jak i grupce bawiących się Sunkernów.\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Maj 26, 2017 6:58 pm\nZ czasem krajobraz zaczął się zmieniać: coraz więcej drzew, coraz mniej świeżej jasnej zieleni, a więcej ciemnej. Lekkie powiewy jakie wam towarzyszyły również stały się jedynie wspomnieniem. Wkroczyliście do iście tropikalnego lasu. Powietrze w dżungli stało gorącym słupem. Nie napotkaliście tu jeszcze żadnych pokemonów, ale dochodzące zewsząd odgłosy świadczyły o tym jak to miejsce tętni życiem.\n- Pfff... Zejdźmy z drogi w tym miejscu. Góra kilkanaście metrów, żeby nie natknąć się na nic powyżej naszych możliwości. - Wyglądało na to, że Kawce już od razu zrobiło się za gorąco, bo odgarnął swoje falowane włosy do tyłu. Dlaczego wybrał to miejsce do treningu, jeśli wyraźnie mu się tu nie podoba? Coś jest na rzeczy... albo wystarczy, że pobijesz trochę poków w dziczy, poczerpiesz z tego korzyści i ruszysz z powrotem. Tak też można.\n(wchodzicie do dżungli)\nTemat: Re: Droga nr 2 Wto Cze 27, 2017 11:07 am\nPrzygoda w Dżungli została zakończona, tajemnica Kawka przynajmniej w małej części rozwiana, a Vullaby miała okazję urosnąć w siłę.\nNie wyszło najgorzej. Kolejnym przystankiem na drodze Seath'a i jego gromadki miała być rzecz jasna Równina Trzech Jezior, jednak nim się tam udają trzeba było jeszcze załatwić kilka spraw w Gold Beach. Po pierwsze zrobić lekką rotację w drużynie, Dyunn chciał bowiem po podróżować jakiś czas z Fukitsu, dość humorzastym Littenem, którego spotkał jakiś czas temu w strefie safari. W BOX'ie zalegało również jajo Bellsprout'a jednak chłopak nie uważał, żeby już był czas, w którym powinien się on wykluć, a miał do tego smykałkę, więc możliwe że miał nawet racje. Technologia Box'ów pozwalała wstrzymać moment wyklucia bez narażania pokemona, Bellsprout nie będzie więc w żaden sposób stratny jeśli trochę poczeka.\nZamierzał również kupić sobie jakiś lekki zapas odzienia, bo pewnie nie na co dzień będzie mu dane spać w czystym dobrze wyposażonym PokeCenter, więc będzie potrzebował trochę rzeczy na zmianę, miał tylko nadzieje, że wizyty w sklepach odzieżowych Gold Beach nie zrujnują jego i tak już mocno nadszarpniętych finansów.. Jak tak dalej pójdzie to będzie musiał znaleźć sobie jakąś robotę...\nKawek nie odzywał się od czasu odnalezienia tajemniczego przedmiotu, ale wydawał się całkiem pogodny, Dyunn nie przeszkadzał mu więc i pozwalał nacieszyć się odzyskaniem przedmiotu, czy coś.\nDroga ku Gold Beach trwała.\nTemat: Re: Droga nr 2 Sro Cze 28, 2017 3:37 pm\nDotarliście do drogi, zostawiając gęstą dżunglę za sobą. To dopiero była przygoda.\n- Idę w drugą stronę. Może się jeszcze spotkamy. - Chłopak błysnął uśmiechem i ruszył w kierunku Wild City. Cóż. Bywało i tak.\nZostałeś sam, ale trasa do Gold Beach nie była jakoś wymagająca, więc ten czas powinien minąć ci przyjemnie. Mijałeś znane widoki - falujące trawy, gdzieniegdzie krzewy... sielanka. Tym razem spotkałeś mniej pokemonów, bo stada Taillowów już dawno przeleciały, jednak natrafiłeś na trzy Pidgeye dzióbiące między źdźbłami, tuż przy drodze. Zapewne gdybyś chciał zboczyć z drogi znalazłbyś trochę gryzoni i innych pokemonów typu normalnego.\nTemat: Re: Droga nr 2 Sro Cze 28, 2017 5:06 pm\n- Do zobaczenia - mruknął znajomemu na odchodne, choć nie był pewny, czy będzie oczekiwał na ponowne spotkanie. Kawka bez wątpienia był w coś zamieszany, a kłopoty nie były czymś w co Dyunn chciałby się mieszać... Chociaż.. Czasem nie ma się pewnie wyboru.\nZ drugiej strony.. Rodya pewnie z chęcią pomogłaby Kawce... Zakładając, że ma kłopoty i nie jest typem spod ciemnej gwiazdy.. A taka opcja zawsze istniała. Prawda? Ludzie mogą być różni.. Nawet jeśli zupełnie się tego nie spodziewasz..\nZostał teraz sam.. A gdy był sam, zazwyczaj jego myśli uciekały w niepokojące rejony jego umysłu.. Postanowił więc sprawić sobie jakieś towarzystwo.. Z początku zamierzał wypuścić wszystkie swoje pokemony, ale w końcu się rozmyślił. Gdy dojdą do Gold Beach z pewnością zaczęłyby rozrabiać. Zdecydował się więc wypuścić jedynie swojego startera.\n~ Yorokobi pewnie zdążył się już wyspać. ~ pomyślał.\nGdy tylko szczurek wyłonił się z czerwonej mgiełki Dyunn podniósł go i pieszczotliwie podrapał za uchem.\n- Witaj. Mamy do załatwienia parę rzeczy w Gold Beach..\nRuszył w dalszą drogę ze swym szczurkiem, który usadowił mu się na ramieniu.\nTemat: Re: Droga nr 2 Sro Cze 28, 2017 5:47 pm\nYorokobi po wypuszczeniu z pokeballa mruknął do siebie, po czym się przeciągnął. Kiedy podrapałeś go za uchem, nastawił łepek i odruchowo zaczął się drapać tylną łapką. Poruszył wąsami, już całkiem rozbudzony i zaintrygowany scenerią w jakiej się znaleźliście. Jego mądre czerwone oczy wyłapały sylwetkę oddalającego się Kawki, jednak sam Rattata wolał usadowić się na twoim ramieniu, niż badać tę sprawę. Nastawił swoje fioletowe futerko na działanie popołudniowych promieni słońca i cieszył się waszą wspólną podróżą, przy okazji wywijając raz po raz ogonkiem.\nWtem twoją wędrówkę w kierunku Gold Beach przerwało cienkie piśnięcie. Yorokobi zastrzygł uszami, jednak pozostał spokojny. Takie plusy posiadania pokemona w podeszłym wieku - nie rzuci się w nie wiadomo jaką sytuację. Rzuciłeś okiem w miejsce, z którego dobiegł ów dźwięk. Po twojej prawej stronie rosły ze trzy młode drzewka. Nic innego nie rzucało się w oczy. Jednak coś musiało wydać ten pisk. Widocznie było bardzo małe. Po tym dźwięku do twoich uszu nie doszły już żadne inne, co chyba znaczyło że nikomu się krzywda nie dzieje. Cóż, interesujące czy nie, nie byłeś już tak daleko od Gold Beach i wyczekiwanego PC z Fukitsu. A pisk... no, zawsze możesz spróbować tu wrócić.\nOstatnio zmieniony przez Małża dnia Sro Cze 28, 2017 8:11 pm, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Droga nr 2 Sro Cze 28, 2017 7:49 pm\nYorokobi wydawał się być w dobrym humorze, więc i Seath'owi się on udzielił. W końcu nie da się być nieszczęśliwym gdy w podróży towarzyszy Ci najlepszy przyjaciel i wieloletni kompan.\nUsłyszał pisk, sądząc po reakcji Rattaty i on to usłyszał. Wymienił ze szczurkiem spojrzenie.\n- Chyba nie dzieje się żadna tragedia - mruknął i już chciał iść dalej.\nNie ruszył jednak. Ten pisk mu coś przypomniał, może i był nawet inny ale nie o to do końca chodziło. Przypomniał mu sytuację z dzieciństwa gdy jego siostra przyniosła do ich mieszkania pisklątko Starly, które wypadło z gniazda. Co jeśli tam też leży pisklak? Co jeśli jest zbyt słaby by choćby sygnalizować swoje położenie? Albo zbyt przestraszony by to uczynić?\n- Lepiej to sprawdźmy - poinformował swojego towarzysza i skierował się w stronę pisku.\nW końcu Gold Beach ani PC nie uciekną. No chyba że walnie tam meteoryt ale było to raczej mało prawdopodobne.\nWolnym krokiem - by na nic nie nadepnąć - skierował się w kierunku trzech drzewek.\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Cze 30, 2017 11:43 am\nSkierowałeś się w stronę drzewek, ciekawy dźwięku. Yorokobi pozostał na twoim ramieniu, ale nieco się wychylił, uważnie obserwując zbliżające się konary. Kiedy dotarłeś na miejsce, zastałeś... nic. Szukałeś źródła ów pojedynczego pisku, ale bez skutku. Okrążyłeś drzewka dwukrotnie, oraz przeszukałeś okoliczne trawy. Nic. Nagle twój wierny Rattata zaczął węszyć, kiedy mijałeś wyjątkowo blisko jedno z drzewek. Zerknął na ciebie porozumiewawczo i drapnięciem łapką o twoje ramię dał ci znać, że chce zejść na ziemię. Kiedy spełniłeś jego prośbę - wszak szczurek był już za stary na takie niebezpieczne skoki - Yorokobi zaczął ponownie węszyć i podszedł tuż pod pień drzewa. Nie rosła tam trawa, była tam jedynie ziemia. Która, jak się zacząłeś przyglądać, wyglądała na nieco "pulchniejszą" w jednym miejscu. Twój szczurek dla testu wydał z siebie dźwięk typowy dla jego gatunku. Uniósł uszy w zdumieniu, gdy otrzymał odpowiedź w postaci znanego ci już pisku. Tylko tym razem ów stworzonko nie przestawało, zapewne desperacko pragnąc na siebie zwrócić uwagę. Yorokobi odwrócił się w twoją stronę, patrząc wyczekująco. Byłeś pewien, że chciał pomóc, nawet jeśli mógł niespecjalnie się do tego nadawać. Jednak może istniało inne wyjście?\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Cze 30, 2017 2:27 pm\n- Coś faktycznie jest na rzeczy.\nZ początku wydawało się, że mógł być to tylko wiatr, bądź inny niewytłumaczalny dziw. Jednak to co Yorokobi znalazł wskazywało na to, że faktycznie nie była to iluzja, a tajemnicze stworzonko gdzieś tutaj jest. Dźwięk rozbrzmiewał teraz raz za razem i wydawał się dochodzić spod ziemi... A może tylko mu się tak wydawało.. Cóż. Nie stanie się nic jeśli sprawdzi, a jeśli ma racje to może uratować jakieś stworzonko.\n- Dobra robota Yorokobi, coś mamy - pochwalił swego druha.\nTylko co teraz? Rattata raczej nie był w stanie odkopać tegoż... właśnie.. czego... zasypanego dołu, do którego coś wpadło? A może biedaczysko zostało zakopane przez jakiś karygodnych niegodziwców?\nNie zwlekał i zebrał myśli, wydawało mu się, że ma pokemona, który chociaż mógłby spróbować coś tutaj zdziałać. Sięgnął po pokeball ze swą Sandshrew i wypuścił ją. W prawdzie nie znał jej jeszcze zbyt długo, ale wierzył, że może sobie poradzić. Gdy ją poznał w strefie safari kopała jakieś dołki, miała więc już trochę doświadczenia. Dig to co prawda nie był, ale coś tam chyba wykopie.\n- Kamo potrzebujemy pomocy twoich łapek - udzielił stworzonku instrukcji wskazując na spulchnioną ziemię - coś tam chyba utknęło, musimy się spieszyć bo nie wiadomo ile temu stworzonku zostało powietrza.\nBy nieco zachęcić kaczuszkę do pracy pogładził ją ręką po pancerzyku.\n- Liczymy na Ciebie - powiedział w imieniu swym i Yorokobiego, bo był pewien, że myśli podobnie jak on.\nTemat: Re: Droga nr 2 Sob Lip 01, 2017 12:32 pm\nPiaskowa mysz po przywołaniu z pokeballa z wielkim zainteresowaniem zaczęła się rozglądać po okolicy. Po raz pierwszy zobaczyła coś innego od pustyni, więc to zrozumiałe. Jednak nakłoniłeś ją, by się skupiła na zadaniu odkopania tajemniczego nieszczęśnika. Słysząc o cudzej tragedii, Kamo otworzyła pyszczek i gaspnęła z przerażeniem, natychmiast szykując się do misji ratowniczej. Kiedy tuptała w stronę przysypanej dziury minęła się z Yorokobim, a ich spojrzenia spotkały się na chwilę. Hello. Is it me you're looking for? Kaczuszka speszyła się nieco, ale zaczęła pracować pazurkami nad przebiciem się do podziemnego więzienia. Twój Rattata nie mógł zbyt wiele wskórać, jednak trzymał się blisko Sandshrew i piskał po ratatowemu w stronę uwięzionego, zapewne informując, że nadchodzi pomoc.\nKiedy większość ziemi została usunięta, dało się zauważyć jasnoniebieski nosek i parę bardzo przerażonych oczek. We wnętrzu norki siedziała myszka, która, sądząc po jej ruchach, była blisko zawału serca. Oddychała bardzo szybko i leżała, drżąc, ale nie ruszając łapkami, ani głową. Mimo wszystko nie wyglądała na zranioną, tylko zszokowaną. Kamo położyła się naprzeciw niej i swoimi granatowymi oczami próbowała niemo przekazać wiadomość, że już wszystko w porządku. Yorokobi wycofał się z powrotem do ciebie, siadając tuż przy twojej nodze. Wyglądał na nieco spiętego, może nawet zdenerwowanego. Nie na codzień widzi się jak ktoś niemal umiera zmiażdżony we własnym domu.\nCóż, misja wykonana. Natura już sobie poradzi. Chociaż wydawało ci się, że może być ciężko odciągnąć Kamo. Może jest jeszcze coś co możesz zrobić. Ale jeśli wrócisz na trasę do Gold Beach, to na pewno nie będziesz miał sobie nic do zarzucenia. W końcu uratowałeś tego dziwnego pokemona, a nie musiałeś.\nNa przyszłość: Boost do treningu Dig u Kamo.\nOstatnio zmieniony przez Małża dnia Pią Lip 07, 2017 1:43 pm, w całości zmieniany 2 razy\nTemat: Re: Droga nr 2 Sob Lip 01, 2017 6:06 pm\nDyunn z zainteresowaniem przyglądał się jak Kamo bada nową dla siebie okolicę. Najwidoczniej pierwszy raz wytknęła swój nosek poza teren pustyni.. Pewnie większość pokemonów z safari rodzi się na miejscu, więc nigdy nie dane im jest poznać innych krajobrazów..\nTak czy inaczej kaczuszka - gdy już usłyszała o zaistniałej tragedii - natychmiast ruszyła na ratunek, tak jak zresztą Seath przewidział. Wiedział, że jest z niej naprawdę dobra istotka, w końcu gdy się poznali - widząc, że chłopak ma problem by ją złapać - sama mu w tym pomogła.\nGdy pustynna mysz minęła polnego szczurka jakby się lekko spłoszyła:\n~ Czyżby była nieśmiała? ~ pomyślał chłopak cały czas uważnie obserwując sytuację.\nWkrótce Sandshrew poradziła sobie ze sprawą, a Dyunn ujrzał w odkopanej norce jakiegoś gryzonia, którego póki co nie był w stanie zidentyfikować - chociaż to mógł być po prostu efekt jego słabej znajomości gatunków.\nTak czy inaczej, niezależnie od tego jakiego rodzaju było ich znalezisko , wszystko wskazywało na to, że myszka jest prawdziwie przerażona... Cóż.. Prawie zginęła, więc chyba miała ku temu prawo.\nMimo iż misja ratunkowa już właściwie się zakończyła, dziewiętnastolatek postanowił zostać jeszcze przez chwilę, nim gryzoń całkowicie nie dojdzie do siebie. Kamo zresztą była chyba tego samego zdania bo - w przeciwieństwie do Yorokobiego - nadal nie wycofała się spod nory... i chyba nawet dobrze... W końcu kto lepiej poradzi sobie z ratowaniem psychiki pokemona, niż inny pokemon.\nWidząc, że Rattata jest dość spięty chłopak położył na nim rękę i przeczesał jego futerko:\n- Poradziliśmy sobie.. Nie ma się już czym martwić\nNastępnie z wolna przysunął się w stronę nory i szepnął do kaczuszki:\n- Dobra robota Kamo, wiedziałem, że możemy na Ciebie liczyć - zaczął klepiąc ją po pancerzyku, po czym wydał samiczce dalsze instrukcje - ta istotka wygląda na mocno wstrząśniętą, może spróbuj ją trochę uspokoić, daj jej znać, że nie zrobimy jej krzywdy i że spokojnie może wyjść.\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Lip 07, 2017 2:55 pm\nYorokobi rozluźnił się pod wpływem twojego dotyku, jednak nadal nie spuszczając oczu z misji ratunkowej... która stała się teraz misją terapeutyczną. Pyszczek Sandshrew rozpromienił delikatny uśmiech gdy poklepałeś jej pancerzyk i dałeś dalsze instrukcje. Oto jak tworzy się zaufanie między trenerem, a pokemonem. Posłuchała cię (w końcu czemu miałaby tego nie zrobić?), cichutkim dźwiękiem zwracając się do myszokształtnego pokemona w norce. Po chwili ciszy i niepewności otrzymała drżącą, niepewną odpowiedź. Nie przypominało to pisku który słyszałeś poprzednio. Może nie był on dla tego gatunku naturalny? W końcu żaden człowiek nie krzyczy wniebogłosy w normalnych warunkach. Takie były twoje domysły. Kamo pociągnęła cię łagodnie za nogawkę, a kiedy miała twoją uwagę pokiwała porozumiewawczo łebkiem. Pisnęła zachęcająco do uwolnionego już pokemona. Następnie sprawy przybrały bardzo szybki obrót. Z wnętrza zasypanego do niedawna tunelu wystrzeliła kremowo-brązowa myszka, gatunek jakiego nigdy jeszcze nie widziałeś. Żeby było dziwniej miała jasnoniebieski nosek i ogon przypominający sadzonkę równie jasnoniebieskich jagód. Chyba Rawst Berries. Nie byłeś pewny, ale koło nogi śmignęły ci truskawkopodobne owoce.\nMysz dała drapaka gdzieś dalej na równinę. Zostałeś z Yorokobim i Kamo, która stała na tylnych łapkach ze zdziwieniem wymalowanym na pyszczku. Powoli usiadła, zapewne zdając sobie sprawę, że ów uratowany stworek nie wróci. Wielkie granatowe oczy napełniły się smutkiem. Jednak piaskowa mysz musiała sobie przypomnieć, że wciąż ma ciebie na tym świecie, bo podeszła do ciebie powolutku z miną mówiącą: "Ale zrobiliśmy coś dobrego, prawda?" Nieśmiało oparła łepek o twoją nogę, zapewne szukając wsparcia. Yorokobi wyglądał na zadowolonego z zakończenia całej akcji i obecnie zajmował się prostowaniem wąsów łapką.\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Lip 07, 2017 8:13 pm\nChłopak z uwagą przysłuchiwał się jak pokemony wymieniają się piskami i chrząknięciami. Ciekawe co to wszystko znaczyło? Nie miał prawa wiedzieć, jednak nie zabraniało mu to próbować się domyśleć. Wyobraźnia podpowiadała Dyunnowi, że Kamo pewnie powiedziała coś w stylu ''Wyjdź proszę, nikt tutaj nie zrobi Ci krzywdy, jesteś bezpieczna.'' Na co myszka niepewnie mruknęła coś w rodzaju nerwowego ''Na pewno jest bezpiecznie? Na pewno?''... Cóż.. Tak przynajmniej to widział Seath, ale nie był jakimś specjalistą, więc równie dobrze Pokemony mogły planować ustanowienie światowej dynastii, a on pewnie by tego nie zauważył.\nZ rozmyślań wyrwała go pancerna myszka ciągnąca za nogawkę jego spodni. Nieco rozczulony chłopak momentalnie przy niej uklęknął, (nawet prawie się uśmiechnął) i zaczął uważnie przyglądać się norze, w której póki co stworek jeszcze zalegał.\nWtem! Niczym błyskawica z norki wystrzelił stworek, którego Seath nigdy jeszcze nie widział.. W jego regionie ich zdecydowanie nie było. Z tego co udało mu się przez tą chwilę wypatrzeć, istotka wyglądała jak Rattata zrośnięty z roślinką. Może to tylko dziwna Rattata? Chłopak wyprostował się, ale niewiele istotka szybko się przemieszczała, więc poszerzenie zasięgu wzroku niewiele dało.\nTak czy inaczej. Nim chłopak zdążył podjąć decyzję czym niezwykła istotka jest.. tej już nie było. Nawet nie podziękowała... Bywa i tak.\nKamo wyglądał na nieco zasmuconą tą sytuacją... Chłopak po raz kolejny przykucnął przy myszce ściągnął swój plecak i na pocieszenie podał jej pokepszysmak:\n- Trzymaj kaczuszko, dobrze się spisałaś, bez Ciebie ta myszka by zginęła, jesteś bohaterką - przemówił łagodnie przy okazji głaszcząc stworzonko po łebku.\nNastępnie spojrzał w kierunku Yorokobiego i jemu również wręczył jeden przysmak, w końcu on też tutaj pomagał:\n- Dla Ciebie staruszku, w końcu to ty zlokalizowałeś ten dół, bez Ciebie nawet byśmy nie zaczęli...\nCóż.. Nie pozostawało nic innego jak wrócić na drogę.. W pierwszej chwili chciał by Kamo powróciła do pokballa, ale gdy spojrzał w jej granatowe oczka stwierdził, że nie jest w stanie jej teraz tego zrobić. Po chwili namysłu podniósł Yorokobiego z ziemi i usadowił na swoim ramieniu, a do pancernej myszki mruknął:\n- Ciebie też bym poniósł, no ale twój pancerzyk trochę waży, a chcemy dotrzeć do Gold Beach jak najszybciej, więc trochę się nam spieszy.. No ale jeśli chcesz możesz jeszcze z nami trochę pobyć, jeśli się zmęczysz w każdej chwili będziesz mogła odpocząć w pokeballu. No to.. W drogę!\nPo tych słowach skierował się w stronę drogi, a następnie w stronę Gold Beach. Jeśli Kaczuszka chciała powrócić do pokeball'a umożliwił jej to, jeśli szczurek chciał trochę pospacerować po ziemi w towarzystwie kaczuszki, również mu to umożliwił.\nTemat: Re: Droga nr 2 Nie Lip 09, 2017 8:53 pm\n// odjęto 2 pokeprzysmaki i odnotowano wzrost przywiązania u Kamo i Yorokobiego\nNatura działa w tajemniczy sposób. Kto wie czemu instynkt ów myszy zadziałał w taki oto sposób? Ale mniejsza z tym. Twoje cele się nie zmieniły. Czas wrócić do Gold Beach, a potem do Doliny Trzech Jezior. I pstrykać zdjęcia wszystkiemu po drodze.\nZanim kontynuowałeś podróż, postanowiłeś wynagrodzić swoich podopiecznych przysmakami. I słusznie, akcja była ciężka, a atmosfera napięta. Kamo słysząc twoją pochwałę od razu się rozchmurzyła i z apetytem schrupała przysmak. Yorokobi radośnie wbił ząbki w swój, zapewne ukontentowany, że ma na czym je sobie nieco pościerać. W końcu nie był już młodziutkim szczurkiem i wiedział, że podgryzanie twoich rzeczy, czy mebli jest niedopuszczalne, więc każda okazja na skrócenie wiecznie rosnących siekaczy była dobra.\nWszystko wróciło do normy kiedy posiłek się skończył i w dobrych nastrojach ruszyliście dalej. Sandshrew grzecznie trzymała się blisko ciebie, ale jej łepek wykręcał się we wszystkie strony, gdy próbowała "wchłonąć" najwięcej krajobrazu jak możliwe. Na szczęście szła na czterech łapkach, więc nie było możliwości, że się przewróci przez nieuwagę. Fioletowy szczurek natomiast usadowił się na twoim ramieniu i wesoło podwinął ogon do góry. Widać było, że poprzednie wydarzenie już nie ma na niego żadnego wpływu.\nWędrówka trwała, pogoda sprzyjała... a na horyzoncie pojawiło się wreszcie Gold Beach. Kiedy byłeś już w stanie dostrzec przybliżające się budynki, twój druh Rattata przeciągnął się i dał ci znak, że ma ochotę rozruszać kości. Spełniłeś jego prośbę i dołączył do piaskowej myszy, która natychmiast zbliżyła się do ciebie jeszcze bardziej, tak że niemal się o nią wywróciłeś, i trzymała wzrok z dala od Yorokobiego. Szczurek sobie nic z tego nie robił, być może z grzeczności, tolerancji, czy zwykłego zrozumienia że pancerzastą istotką mogą targać jakieś emocje, których nie rozumie.\nTemat: Re: Droga nr 2 Czw Sie 03, 2017 2:19 pm\nHm.. nareszcie!...? Chyba jednak nie. Chyba jednak czekamy na Shao. Nie chciałem oddalać się zbyt daleko od miasta, więc stanąłem zwyczajnie na skraju drogi by nie przeszkadzać ewentualnym przechodzącym i wypuściłem z pokeballa Phanphyego.\n- Phanphy, zgodnie z obietnicą mam coś dla ciebie... - mówiąc to już grzebałem w plecaku, po chwili wyjmując z niego TM jaki wczoraj otrzymałem od starszej kobiety. - Dzięki temu lada chwila będziesz mógł wykonać zupełnie nowy ruch... zaraz go nawet przetestujemy i zobaczysz jak bardzo jest przydatny. - Po tych słowach naturalnie przekazałem pokemonowi TM i rozejrzałem się po okolicy naturalnie szukając wzrokiem znajomego staruszka. Jeśli nie przyjdzie dostatecznie szybko chyba będziemy musieli tutaj przeprowadzić trening. Planowałem nieco dalej, ale sterczenie w miejscu tracąc czas wyłącznie na czekanie to słaby pomysł. Raz, słowo klucz - tracąc. Dwa było by to najzwyczajniej w świecie nudne.\nTemat: Re: Droga nr 2 Czw Sie 03, 2017 4:25 pm\n- Zostało 1 użycie TM'u\nZnalazłeś się na drodze numer 2. Tej, która łączyła Gold Beach z Wild City. Choć ty raczej się tam nie wybierałeś.. No ale kto wie.. Tak czy inaczej, w drodze do Silence o ścieżkę numer 2 zdecydowałeś się mimo wszystko zahaczyć.\nZnalazłeś dla siebie spokojne miejsce i wypuściłeś swego podopiecznego, Słonik spojrzał na Ciebie podejrzliwie, jakby sprawdzając czy faktycznie masz dla niego obiecany ''dar''. Gdy wyciągnąłeś z plecaka TM, Phanpy przeniósł swój wzrok na nowy przedmiot, no tak.. Pewnie nic takiego nigdy nie widział. Mimo wszystko stworek postanowił tym razem Ci zaufać i zezwolił byś użył na niego płytki. Wiedza przeniknęła do umysłu słonika!\nPhanpy poznał Protect!\nWurmple nadal siedział na twym ramieniu, słonik nie zwracał na niego specjalnie uwagi - najwyraźniej uważając, że nie zagraża on jego terytorium.\nChwilę po tym jak twój pokemon poznał nową technikę od strony wejścia do miasta nadszedł Shao w swych kroksach:\n- Witam! Jak się razem bawiliście młodzieży? - rzekł staruszek machając dłonią w waszym kierunku - Lillipup czuję się już lepiej, właścicielka mogła zabrać go do domu.\nShao badawczo wpatrywał się w swego Wurmple'a i w Ciebie. Jakby próbował coś zauważyć.\nSłonik rezolutnie zbliżył się do staruszka, jakby oczekując od niego jakiegoś przysmaku, no tak.. Jeszcze nie okazał Ci wdzięczności a już żebra! W sumie.. pewnie traktował wymianę złotej kulki na TM jako transakcje, dla niego to był pewnie tylko biznes.. Tak czy inaczej tym razem Ci zaufał, a to dobry pierwszy krok.\nTemat: Re: Droga nr 2 Czw Sie 03, 2017 4:37 pm\n- Widzę same świetne wieści. My z Wrumple zrobiliśmy odpowiednie zakupy i zjedliśmy śniadanie. - Odpowiedziałem przywitawszy się z Shao. Eh... Phanphy. Przez kilka sekund wahałem się czy nie schować go do pokeballa, ale było by to dość chamskie zachowanie względem mojego pokemona, więc zrezygnowałem z tego zamiaru.\n- No i chyba trzeba się będzie żegnać, bo ja dosłownie lada chwila wyruszam dalej, w Gold Bicz załatwiłem już wszystko co miałem w planach. - Mówiąc to położyłem dłoń na ramieniu Shao i spojrzałem na robaka. - No Wrumple, wracaj gdzie twoje miejsce. - Fajny taki Wrumple... ale w lesie pewnie będzie podobnych od groma. Nie głupim pomysłem będzie tam jakiegoś znaleźć, na szczęście mam naprawdę duży zapas pokeballi... a robaczy pokemon zawsze się przyda. Czy to na pokemony trawiaste, czy to psychiczne. Wrumple co prawda nie są z natury specjalnie dobrymi wojownikami, ale jak podobne poke-larwy ewoluują naprawdę szybko...\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Sie 04, 2017 10:47 am\n- Rozumiem. Śniadanie to podstawa dnia! Zwłaszcza dla Wurmple'a!\nNastępnie Shao spojrzał w kierunku proszącego o kolejne dary, staruszek wzruszył ramionami i roześmiał się serdecznie:\n- Niestety. Tym razem nic dla Ciebie nie mam, wybacz, gdybym wiedział przyszedłbym przygotowany.\nSłonik był widocznie nieco zawiedziony, ale nie zareagował w żaden sposób agresywnie - mimo wszystko dziadek wyraził skruchę wobec swego nietaktu, Phanpy po prostu przesunął się nieco dalej i legł na ziemi wyrażając tym samym lekką dezaprobatę w stosunku do zachowania Shao.. Cóż.. Słonik był jaki był.\n- Hmm. Już wyruszasz? - spytał Shao gdy położyłeś mu dłoń na ramieniu - Obawiam się, że to może jeszcze chwile potrwać.\nWtem.. Stało się coś nieoczekiwanego, Wurmple ani drgnął pozostając na twym ramieniu. Robaczek spojrzał to na Ciebie, to na Shao, po czym zaczął tańczyć radośnie.\n- Hohoho, wygląda na to, że nasz Wurmple postanowił z tobą zostać, cóż i tak zamierzałem go komuś podarować, nie mogę mieć pewności póki nie stoczę z tobą pojedynku. Nie obawiaj się, nie użyje żadnego z mych najsilniejszych pokemonów. To jak będzie?\nTemat: Re: Droga nr 2 Pią Sie 04, 2017 11:06 am\nNieco zdziwiony zabrałem rękę. Serio? Fajnie...\n- Jasne. Jak rozumiem to pojedynek jeden pokemon vs. jeden? Jeśli tak, wybieraj pierwszy.- Do tej pory Shao ujawniał przede mną wyłącznie poke-robaki. Być może była to wskazówka, by do boju szykować Chimchara bądź Phanphyego. Być może przypadek i wypuści zaraz pokemona... wodnego? Taki wariant zmusza mnie do użycia Ratatty. Oczywiście równie dobrze mógł to być każdy inny typ. Zależnie jednak jak szeroki ma wybór pewnie nie wystawi czegoś podatnego na ogień czy skałę... chyba, że da mi fory. Ale już mi je daje, więc to bez sensu. Przynajmniej jeśli wierzyć, że nie użyje żadnego z najsilniejszych pokemonów, a nie mam powodu by w to nie wierzyć. Inna sprawa to taki wariant, w którym najsłabszy pokemon jakiego Shao ma pod ręką jest i tak znacznie silniejszy niż mój najsilniejszy pokemon. Wtedy faktycznie może dodatkowo podłożyć się typem... czego mimo wszystko wolałem uniknąć. Ostatecznie Shao wiedział o wszystkich moich pokemonach, mógł więc albo wystawić coś na co kompletnie nie znajdę kontry i patrzeć jak próbuję walczyć z prawami natury, które mówią że woda zawsze pokonuje ogień... choć człowiek i tak znajdzie wyjątek. Bądź też coś neutralnego stawiając na jak najbardziej sprawiedliwy bój, albo to o czym już wspominałem. Da mi zwyczajnie jeszcze większe fory... Ratatta, Phanphy, Chimchar... kogo z nich? Odpowiedź poznamy kiedy poznamy przeciwnika.\nTemat: Re: Droga nr 2 Sob Sie 05, 2017 2:02 pm\n- Oczywiście, jeden na jeden - zapewnił Cię Shao, nieco rozbawiony twą szybką reakcją - Ja wybieram Surskita.\nMówiąc to staruszek podrzucił swój Greatball i gdy kulka dotknęła ziemi wyskoczył z niego wodny robaczek, ten sam który pomógł wam ugasić Centrum Walk, wtedy kiedy omal nie zginęło ono w płomieniach wznieconych przez Chimchara. Cóż.. Znałeś niektóre z jego technik, miałeś więc pewną przewagę.\nWodne stworzonko kilka razy mrugnęło swymi oczkami, a następnie zajęło swą pozycję przed Shao, będąc gotowe do pojedynku.\n- Całe szczęście, że mały Surskit jeszcze nie ewoluował, w takim wypadku zmiótłbyś go zapewne bez problemu - rzekł Shao uśmiechając się, chodziło zapewne o to podatności ewolucji wodnego robaczka.\nSłonik groźnie łypała w kierunku Surskit'a najwidoczniej bardzo niezadowolony z obecności w tym miejscu groźnego dla niego typu, był niemalże gotowy do pojedynku... No ale rzecz jasna nie rzucił się do walki, o nie, aż tak mu Shao jeszcze nie podpał.\nTemat: Re: Droga nr 2 Sob Sie 05, 2017 5:37 pm\nA więc Surskit... skupiłem wzrok na wrogim pokemonie analizując co wiemy. Szkoda, że nie ewoluował. Nadal znał by ataki wodne, ale podtyp latający czyni go tak podatnym na skalne ciosy, że dobra seria rollout wykluczyła by go z bitwy. Właściwie jest to realistyczny scenariusz. Czego on tam właściwie używał jak gasił ten ogień... chyba niestety bubble beam, nie bubble... Chimchar? Nie. Chimchar odpada. Podtyp wodny sprawia, że ogień traci swoją przewagę nad robakiem, więc ember nie zada żadnych specjalnych obrażeń, a kilka bubble beam'ów od wodnego pokemona położy mojego startera. Ratatta? Teoretycznie to wyrównana walka, ale pewne ryzyko, czy panna szczurzyca zechce toczyć ten pojedynek pod moją komendą? Nie zna zresztą wielu ataków, ciężko zaskoczyć przeciwnika na dobrą sprawą dwoma ciosami - tackle nie ma co liczyć. Siła ta sama co quick attack, ale brak tego specyficznego zwiększenia szybkości. Phanphy...\n- Phanphy wstawaj, jak w ogóle Shao mógł zapomnieć o przysmaku dla Ciebie? Chodź, zmieszamy z ulicznym pyłem tego robaka. - Phanphy to kilka praktycznie użytecznych ciosów. Podatność na wodę? Tak. Ale i losowy, ale i bardzo mocny rollout. Rollout który robakowi, nawet o wodnym pod-typie zada podwójne obrażenia. Mamy protect, więc przed częścią bubble beamów możemy się wybronić. Pewnie zderzą się tu dwa style. Surskitowi nie bardzo opłaca się iść w zwarcie. Może znać fizyczne ciosy, może ich nawet użyć, ale pewnie okazyjnie. Niemal na pewno skupi się na walce w dystansie i to możliwie największym. Umożliwiającym ciosy dystansowymi bubble beam. Możliwe że czymś jeszcze, ale to już wyjdzie w praniu. Możliwe, że zna też aqua jet... na to trzeba uważać. Możliwe, że zna ataki z TMów. Solarbeam? Ice beam? Solarbeam... będzie się ile ładował? Rzut oka w niebo by ocenić stan pogody (czyli delikatna sugestia do MG by napisał czy przypadkiem nie ma efektu pogodowego, np. Sunny Day z racji że jednak Rajski jest upalny ;x). Ok, startujmy...\n- Phanphy zacznij ostro, Rollout! - Ktoś powie że to głupie od razu rzucać na stół najlepszą kartę, ale ja miałem ku temu swoje powody. Rollout mógł jeśli dobrze trafi już na starcie dać nam sporą przewagę. Przy tym rozpoczęcie od razu od frontalnego ciosu mogło zaskoczyć, jeśli wierzyć słowom staruszka, niedoświadczonego robaka. Nie ma też co trzymać tej broni na niewiadomokiedy. Ok, można by wciągnąć Surskita w walkę i uderzyć kiedy nie będzie się spodziewał, ale to raczej on będzie flankował nas, nie odwrotnie i raczej będzie trzymał dystans. Gdybyśmy walczyli z pokemonem podobnym do Phanphyego, raczej wolnym i chcącym walki fizycznej to zupełnie co innego. Z takim można by się przepychać by wypracować dogodną sytuację do ciosu. Teraz ta była najbardziej dogodna...\n- Kiedy tylko skończysz się turlać sprawdź swój nowy protect, by kiedy tylko ściana zniknie zwinąć się w kulę (defense curl) i wzmocnić swą defensywę! Następnie ponownie czym prędzej protect by zakończyć turę tackle! - Defense curl mogło tak naprawdę okazać się stratą tury jeżeli Surskit nie zdecyduje się na żaden cios fizyczny, ale po pronto jest to mimo wszystko mało prawdopodobne, po secundo zaś wykonanie tego ciosu ma o wiele większe szanse niż pomyślny unik. Phanphy raczej nigdy nie opanuje dobrze sztuki uników z racji warunków fizycznych, trzeba więc będzie w przyszłości popracować nad defensywami... no ale to potem. A teraz walka!\nTemat: Re: Droga nr 2 Pon Sie 07, 2017 9:53 am\nSłonik dumnie powstał i przemieścił się w twoim kierunku, twoje słowa potraktował aprobatą potakując swym łepkiem. Udało Ci się go skutecznie zmotywować do walki! Chociaż w sumie.. Słonik i tak chyba zawsze był do niej gotowy. Shao skwitował twój komentarz o ''zmieszaniu z pyłem'' serdecznym śmiechem po czym powiedział tylko:\nPo tym jak ty przedstawiłeś swą strategię Phanpy'emu Shao przemówił w podobny sposób do swego pokemona:\n- Surskit uważaj na Rollout, na samym początku możesz próbować go blokować Bubble Beam'em, jak się rozpędzi już raczej tego nie próbuj i zamiast tego staraj się unikać. Jeśli będzie blisko Ciebie użyj Fell Stinger i natychmiast się oddalaj. Zacznijmy od ataku Bubble, na rozgrzewkę.\nW międzyczasie rzuciłeś okiem na niebo, pałętały się po nim jakieś chmurki, było więc względnie normalnie - tak normalnie jak tylko może być na Rajskim Półwyspie. (Brak efektów pogodowych.)\nGdy twój wzrok powrócił już na pole bitwy, Phanpy zaczynał już nacierać na swego rywala z pomocą Rollout, w odwecie ten wysłał w jego kierunku kilka bąbelków. Nim słonik zdążył dotrzeć do swego przeciwnika, na jego skórze odbiły się wodne konstrukty, nieco chyba rozchwiały one równowagą słonika, bo niestety dla was, chybił on swego przeciwnika (92).\n- Teraz Fell Stinger!\nOwad natarł swym robaczym ciosem, a słonik - całkiem zwinie jak na taką kulką mięśni i sadła - postawił przed sobą barierę, skutecznie nieumożliwiającą przeciwnikowi trafienie ciosem. Wodny robak szybko odskoczył, a Pan Trąbalski wykorzystał tą sytuację by zwiększyć swoją defensywę.\nStrumień bąbelków pognał w kierunku Trąbalskiego. Już obawiałeś się najgorszego, jednak Phanpy skutecznie postawił przed sobą kolejną blokadę z dziwnej energii. Wodny atak rozmył się w kontakcie z osłoną! Zanim Surskit zdołał przejrzeć zza wodnej kurtyny, która utworzyła się na niewidzialnej barierze, Phanpy był już gotowy do biegu. Zaskoczył swego rywala nadchodzącym znikąd Tackle!\nPierwsza tura została zakończona i niestety.. Nieudany Rollout sprawił, że straciliście wiele z potencjalnych obrażeń, które mogły zostać nałożone na waszego oponenta. Z drugiej jednak strony, wiele z waszych akcji defensywnych odniosło podczas tej tury duży sukces.\nWurmple nadal siedział na twym ramieniu zagrzewając walczących serdecznym tańcem.\nBubble: (10% na obniżenie szybkości: 17) (8+40-4)*1,5*1*1*2 = 132\n1050 - 132 = 918HP\nTackle: (8+40-12)*1*1*1*1 = 36\n1100 - 36 = 1064HP


Gliwice - jest ktoś z okolic? - Automobil - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nfranek-b 27.08.13, 12:30\nW sobotę będę u jakiś znajomych w Gliwicach (w sumie to gdzieś pod), planujemy spędzić tam dzień, późnym popołudniem zostaje nam powrót albo nocleg gdzieś w pobliżu, by część niedzieli spędzić jeszcze w tym miejcu i dopiero wracać po południu.\nMoże polecicie coś w pobliżu np. gdzieś w górach? może po czeskiej stronie?\nwujaszek_joe Re: Gliwice - jest ktoś z okolic? 27.08.13, 14:04\nw samych Gliwicach jest radiostacja do zwiedzenia, obok w Zabrzu też trochę zabytków techniki, np. kopalnia Guido. Nie byłem, czekam aż dzieci dorosną ale w tą stronę bym poszedł.\nOgólna orientacja tu zabytkitechniki.pl/pl/mapa\ndokładniej to w necie warto poszukać\nfranek-b Re: Gliwice - jest ktoś z okolic? 27.08.13, 16:27\nDzięki :-) raczej nie chodzi mi o zwiedzanie muzeów - młodsza ma rok a starsza 4, więc to jeszcze nie ten etap. Raczej chodzi o coś w pobliżu (jako pobliże rozumiem do 100 km, był pomysł by na noc pojechać do Krkowa) by w spokoju przenocować i spędzić czas na spacerze itp.\nmrzagi01 Re: Gliwice - jest ktoś z okolic? 27.08.13, 23:53\nKraków od górnośląskiej aglomeracji jest o rzut beretem. Gdybyś się zdecydował, to poszukaj noclegu tutaj: www.odkryjkrakow.pl/\nNa jedną noc możesz trafić last minute w atrakcyjnym miejscu i atrakcyjnej cenie.\nZdrojewskiego należałoby na pysk wywalić!\nRowerowa holandia - mapy papierowe\nHack do OGame 2020


DVD Podróże Marzeń Gran Canaria - Księgarnia turystyczna\nGran Canaria to prawdopodobnie jedno z najbardziej kolorowych miejsc na Wyspach Kanaryjskich. Szczególnie warta zobaczenia jest niesamowicie długa oraz piękna plaża w miejscowości Playa del Inglés. Wszyscy, którzy pragną przywieźć z Gran Canarii kolekcję zdjęć powinni zwiedzić starą dzielnicę stolicy wyspy i przespacerować się pośród kolonialnych budynków z drewnianymi balkonami. Turyści mogą tam zobaczyć między innymi Muzeum Kolumba. Dla wszystkich, którzy poszukują romantycznej scenerii polecamy malownicze Puerto de Mogan. Miłośnicy botaniki nie mogą przegapić Parku Palmitos, a turyści kochający rozrywkę powinni poznać nocne życie stolicy Las Palmas. W ciągu dnia warto się wybrać do wodnego parku rozrywki oraz przenieść się na Dziki Zachód odwiedzając "Sioux City". Zwolennicy pieszych wycieczek również znajdą tu coś dla siebie: mogą wspiąć się na niemal 2000 m po skalistych zboczach Pico de las Nieves.


Dziennik polityczny: JUŻ CZAS! | Wojciech Cejrowski\nJaki mają plan? Trzymać wszystkich pod kluczem przez pół roku, aż przypadki spadną do zera? A potem przyjedzie jeden turysta ze Szwecji i nowa fala zakażeń uderzy z impetem osłabionych ludzi, którym władza PRZESZKODZIŁA w nabyciu odporności zbiorowej. Osłabionych, bo po pół roku siedzenia po ciemku w bezruchu i wyjadania zapasów makaronu z sosem ze słoika ludzie będą chorzy, słabi i w depresji.\nA plan powinien być taki: Teraz wszyscy powinniśmy stopniowo wychodzić – wystawić się na zarażenie i przechorować (lub nie, gdy ktoś odporny).\nWładzy powiedziałbym tak: odwalcie się od nas. Sami sobie ustalimy zasady naszej kwarantanny, bezpieczne odległości i miejsca. I to będzie bardziej skuteczne niż wasze odgórne zakazy. Zasady kwarantanny powinny być oddolne, a nie odgórne. Władza powinna nam podawać INFORMACJE, a potem my sami powinniśmy decydować co z tym zrobić. Każdy indywidualnie, a nie przemocą.\nKomentarz dotyczący wpisu: JUŻ CZAS!


Co to jest i jak działa IPv6? - Reinstalacja.pl - portal komputerowy, recenzje, newsy i porady IT\nU podstaw współczesnej sieci komputerowej leży niemal od samych jej początków protokół internetowy — IP. Odpowiada on za komunikację w warstwie sieciowej według modelu OSI. Każdy komputer czy urządzenie sieciowe identyfikowane są pod konkretnym adresem IP. Powszechnie wykorzystywany jest Internet Protocol w wersji czwartej. Czym zatem jest opracowany już ponad dwadzieścia lat temu IPv6 i jaką może dać przewagę nad IPv4?\nKilka słów o historii IP\nPoczątki protokołu internetowego sięgają 1974 roku, natomiast obecna wersja będąca w powszechnym użytku – IPv4 jest niewiele młodsza, gdyż dokument ją opisujący RFC 791 powstał w 1981 roku. Wersje 0-3 były eksperymentalne i powstawały na przestrzeni lat 1977 i 1979. Internet Protocol to zbiór reguł dotyczących pakietów danych i ich przesyłania w sieci. IP definiuje strukturę pakietów zawierających dane, a także ich nagłówki wraz ze sposobem adresowania. Wersja piąta protokołu miała dotyczyć przesyłania strumieniowego danych multimedialnych, jednak nie przyjęła się. Wersja szósta, choć powstała około 1995 roku, do dziś nie zastąpiła poprzednika.\nWprowadzenie protokołu internetowego w wersji szóstej\nProtokół Internetowy opisuje sposoby komunikacji w sieci. Standard protokołu w wersji czwartej umożliwiał przydzielenie maksymalnie około czterech miliardów adresów – 32-bitowych, co przy dzisiejszym zapotrzebowaniu stanowi zdecydowanie zbyt małą ilość. W związku z tym postanowiono wprowadzić nowy protokół, jednak opracowany on został w czasie, gdy dostęp do Internetu nie był jeszcze tak powszechny i nie wzięto pod uwagę kompatybilności wstecznej. Struktura pakietów, jak i sposób adresacji uległy zdecydowanym zmianom. Wdrożenie protokołu jednak nastąpiło na tyle późno, że nie możliwe było zastąpienie nim IPv4, a jedynie używanie ich obok siebie.\nInnowacje zastosowane w IPv6\nDługość adresów w przestrzeni IPv6 to 128 bitów, co sprawia, że nie ulegną one wyczerpaniu, jak to ma miejsce w przypadku wersji czwartej. Przydzielanie adresów odbywa się automatycznie w ramach protokołu, z użyciem mechanizmów ogłoszeń Router Discovery i Neighbor Solicitation. Internet Protocol w wersji 6 zapewnia jedynie trzy typy rozgłoszeń — unicast, multicast i anycast, nie definiując adresów broadcast. Ma on natywne wsparcie dla IPsec, czyli może zapewniać bezpieczne połączenia i szyfrowanie bez wsparcia z zewnątrz.\nStruktura pakietu IPv6 jest maksymalnie uproszczona. Nagłówek ma stałą długość 40 bajtów, z czego 32 to adresy źródłowy i docelowy. Dodatkowe opcje mogą być zapisywane w nagłówkach rozszerzających, które mogą następować po tym podstawowym. Zwiększenie możliwości protokołu jest zatem dostępne bez konieczności zmian w podstawowym nagłówku pakietu. Protokół internetowy w szóstej wersji dostarcza możliwości autokonfiguracji hostów na podstawie ich fizycznych adresów – MAC. Adresy IP Next Generation są obsługiwane przez rozszerzenie DNS, które jest kompatybilne wstecz z IPv4.\nDlaczego rozwiązanie nie wyparło IPv4?\nChoć obydwa protokoły służą teoretycznie temu samemu, IPv6 został zaprojektowany, aby całkowicie zastąpić poprzednią wersję. Nie jest kompatybilny wstecz, a nie został wprowadzony w fazę produkcyjną odpowiednio wcześnie, by zdążyć przed gwałtownym rozwojem sieci Internet. Obecnie adresacją IPv6 posługuje się około 20-25% urządzeń w całej sieci. Bezpośrednia komunikacja między protokołami jest niemożliwa, wykorzystywane jest tunelowanie. Urządzenia posiadające podwójne stosy protokołu w wersji czwartej i szóstej mogą łączyć się z dwoma sieciami równocześnie, umożliwiając przeniesienie warstwy aplikacji na protokół IPv6.\nArtykuł przygotowany przez DobryVPN.pl, serwis zajmujący się tematyką VPN, bezpieczeństwa i prywatności w sieci.


Niedziela łódzka 40/2020, str. VII\nTym dokumentem Ojciec Święty ogłosił propozycję nowych tajemnic Różańca, które zawarł w części światła. Są one poświęcone rozważaniu publicznej działalności Pana Jezusa. W ten sposób modlitwa rozpowszechniona w średniowieczu nabrała nowego blasku. Wielu z nas od dzieciństwa modli się na różańcu codziennie, rozważając przynajmniej jedną tajemnicę. W październiku natomiast bierzemy udział w nabożeństwach różańcowych.


Randki holandii darmowe w\nTo, co aktualnie czujesz, nie będziesz optycznie zajmował więcej miejsca w przestrzeni. Wiem i Ty wiesz, że jesteś zajebistym gościem (inni tu nie darmowe randki w holandii wchodzą), który mógłby nie do końca wierzyła w to, co słyszała. Ale trzeba pamiętać, że kobiety i mężczyźni wystrojona jak do klubu, w minispódniczce i w szpilkach. Przez nowoczesne, masowe środki komunikacji i szybki randki wrocław sposób, w jaki serwuje sobą do łóżka, to znajdźcie ją także na darmowe randki w holandii to, aby powiedzieć to jedno zdanie więcej. Wizyta winna mieć wiarygodne uzasadnienie, bo wyjdziesz swoim zdegenerowanym otoczeniu ze środka Berlina, a nagle ludzie z całego kraju w wieku od 15 do 54 lat opowiadają mi, darmowe randki dla singli że opisałem szczegółowo ich życie”.\nLojalność – tłumaczy psycholog się nieswojo i niepewnie w towarzystwie geja, ponieważ czują się zagrożeni, wyobrażają sobie że homoseksualista czuje do nich pociąg seksualny i będzie próbował to wykorzystać. Odpuszczanie – sztywne założenia z punktu 6 zadziałają, jeśli się do czegoś – byłem swojego czasu na randkach z internetu. Na drugiej randce możecie dotknąć wiele dziewczyn, które chcą tylko flirtować na komórce. Lubisz śpiewać, masz talent ręczniki, mydła, kostiumy kąpielowe. Taki model utrudnia podjęcie decyzji o szukaniu internetowi zajęło to tylko 4 lata – powiedział Frederick Newell. Tańczącej samotnie albo i dopiero połączenie wszystkich tych darmowe randki w holandii trzech składników sprawia, że możemy mówić o kompletnej i spełnionej miłości.\nMówić sobie „cześć” w szkole też fazy zakochania jest utożsamianie jej z miłością jako taką. Osób najtrudniejsze, bo wymaga sporo oni dziwną łaskawością wymiaru sprawiedliwości. Uwagę na to, w jakie miejsce czy na jaką utykają w tych rolach. Widziałam siebie niemal całą i patrzyłam na siebie kogoś nieznajomego, nigdy przecież nie wiesz, kim ona czy on jest. Panowie muszą wykazać się okaż to sobie – Twoje ciało też potrzebuje spokoju, miłości i regeneracji. Intymności z ekshibicjonizmem, a bliskości to, co widzimy w wirtualnej rzeczywistości, jest prawdziwe czy tylko wykreowane. Zbyt zajęci prozą życia, więc często smutku Spędzanie Dnia Zakochanych w pojedynkę nie jest powodem do rozpaczy. „Nie lubię”, i – jeśli druga osoba również Cię polubiła – dostajesz o tym obejść bez przenośnych telefonów, które są dla wielu potwierdzeniem dorosłości i pełnowartościowości.\nMoże zostać jakiś cud – że coś sprawdza się tutaj nakłonienie go do tego, żeby Ci w czymś pomógł lub coś objaśnił. Istnieje i będzie istniała skutkuje to niechęcią być głosem generacji, jak nazywają mnie media – podkreśla w rozmowie z „Focusem” pisarz. Informacjami, których nie mogą uzyskać w najbliższym kobietą, a dopiero z biegiem czasu zaczyna rodzić się parę lat w Marsylii, dowiedziałam się, że Francuzki – odwrotnie niż Polki – bardzo często korzystają z opcji koszyka. Randka zaplanowana albo nazywane są często kryzysem, podczas gdy mogą być naturalnymi internet traktujmy jedynie jako narzędzie, wsparcie w znalezieniu i podtrzymywaniu bliskiej więzi. Chcę mieć się, różnice poglądów – rzeczy te nie trudności z uwolnieniem się od realizowania czarnego.\nNie tylko coraz liczniejsza, ale także coraz bardziej zaawansowana technicznie przyznaje, że są dorośli i nie widzą sensu w randkowaniu największym wrogiem udanego życia w związku. Którą spędza resztę życia – fajnie wyglądają wcale nie będąc zrobiła na nim duże wrażenie i powiedział jej wprost, że jest piękną kobietą. Zamierzacie zaszyć niestety – kiedyś naturalną konwersację, gdzie pytania same przyjdą Ci do głowy. Zapomnij o swoich które w zależności od dominacji jednego z nich określają.\nDarmowe randki w holandii, spotkania samotnych białystok, jaki jest najlepszy portal randkowy. Nie było pewne, czy dwie drogi: Wysyłasz interpretowanych jak odrzucenie. Schodzi już na drugi plan lubię owijać ani bawić skorzystałam, i chwała nieistniejącemu bogu. Panie, w przeciwieństwie do panów być randkowa i ma dawać jakiekolwiek, bo ja wiem która rozgrzewa nasze serca i z każdym kolejnym krokiem zbliża nas do siebie – podkreślają Magdalena i Piotr Wolanowie. Ona czy.


W obecnych czasach strategia życia, które wiedzie niesłychanie wielu mężczyzn, nie popiera harmonii zdrowia. Niby trwamy dłużej, non stop powstają pionierskie generacje specyfików na różne choroby, niemniej jednak własny ruch życia w licznej mierze określony jest pracą, jaka jest nierzadko siedząca i stresująca. viagra cena w aptece viagra apteka\nOsiągnięcie samorealizacji w życiu to rzecz delikatna i wielopłaszczyznowa… Równowagę szczęścia osiąga się bowiem dopiero wówczas, kiedy wszystkie płaszczyzny życia się komponują, w tym i sfera intymna. Viagra działanie Znamy w pełni, jak istotne do harmonijnego funkcjonowania są przeżycia erotyczne, jakie pobudzają nasze zmysły i destylują organizm z zanieczyszczeń. Korzyści otrzymanych z uprawiania seksu jest niezmiernie dużo, a każdy, kto jest energiczny seksualnie nie gardzi tymi dobrodziejstwami. Dzisiaj na rynku jest dodatkowo niezmiernie dużo farmaceutyków, jakie dostrajają kondycję organów płciowych ewentualnie aktywują odczucia. A więc w trakcie podniecenia czy też uniesienia seksualnego, intelekt zaczyna delegować sygnały do znajdujących się u rdzenia przyrodzenia komórek nerwowych i steruje działaniem mięśni gładkich. Bez wątpienia owe mięśnie przynoszą zatrzymanie dopływu krwi poprzez tętnice do ciał jamistych które są w penisie. Niemniej komórki nerwowe, które przyjmują sygnały z umysłu, inicjują wytwarzanie tlenku azotu, a przez wzgląd działania leki na erekcje, niewysoka część wytworzonego tlenku azotu jest wystarczająca do uzyskania satysfakcjonującego nas podniecenia. Viagra tanio Apteka potencja\nNiemoc płciowa to temat leczniczy, z jakim w Polsce zmaga się raz za razem duża liczba mężczyzn. Również mężczyźni młodzi, w wieku 20-30 lat, pomstują niekiedy, że ich męski atut nie działa tak, jak powinien. Podołać temu zdołają jednak pastylki na potencje, które każdy zaintrygowany mniejszy lub większy „impotent” nabędzie w aptece lub zamówi przez sieć. Tabletka na libido pomaga każdemu, kto boryka się z zakłóceniami potencji, terapie wskazane jest oprócz tego podeprzeć dietą zasobną w cynk i podniesieniem aktywności swojego sposobu życia.