Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej - PDF\nDownload "Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej"\n1 Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych Stanis aw Pi tek Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej Warszawa 2011 Podr czniki i Monogra e\n2 Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej\n3 Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego Jedenasta publikacja Programu Wydawniczego CARS Seria: Podręczniki i Monografie (7) Redaktor serii: dr hab. Tadeusz Skoczny, prof. UW Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych (CARS) Centrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych (CARS) zostało utworzone uchwałą Rady Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 21 lutego 2007 r. jako inna wymieniona w regulaminie wydziału jednostka, niezbędna do realizacji zadań wydziału w rozumieniu 20 Statutu Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 21 czerwca 2006 r. CARS prowadzi między- i interdyscyplinarne badania naukowe oraz prace rozwojowe i wdrożeniowe w zakresie ochrony konkurencji i regulacji sektorowych w gospodarce rynkowej, ale także przygotowuje wydawnictwa zwarte i periodyczne, organizuje lub współorganizuje konferencje, semina ria, warsztaty i szkolenia, a w przyszłości będzie także patronować studiom podyplomowym. W skład CARS wchodzą Członkowie Zwyczajni (pracownicy naukowi Wydziału Zarządzania UW), Członkowie Stowarzyszeni (pracownicy naukowi innych wydziałów UW, w tym głównie Wydziału Prawa i Administracji i Wydziału Nauk Ekonomicznych, a także innych krajowych i zagranicznych uczelni i jednostek badawczych) oraz Stali Współpracownicy (w tym osoby zatrudnione w polskich i zagranicznych firmach i instytucjach publicznych i prywatnych).\n4 Stanisław Piątek Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej Warszawa 2011 Wydawnictwo Naukowe Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego\n5 Recenzenci: Prof. zw. dr hab. Jerzy Kisielnicki, Uniwersytet Warszawski, Wydział Zarządzania Prof. dr hab. inż. Józef Lubacz, Politechnika Warszawska, Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Redakcja: Teresa Pawlak-Lis Projekt okładki: Dariusz Kondefer Copyright by Wydawnictwo Naukowe Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego and Stanisław Piątek ISBN: WYDAWCA: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego Warszawa, ul. Szturmowa 1/3 Tel. (+48-22) SKŁAD I ŁAMANIE: Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa, ul. Inflancka 15/198 Tel./Fax (+48.22) ; (+48.22) DYSTRYBUCJA Księgarnia Ekonomiczna Warszawa, ul. Grójecka 67 Tel. (+48-22) ; Fax (+48-22)\n6 Spis treści Wykaz skrótów Wprowadzenie ROZDZIAŁ I POLITYKA TELEKOMUNIKACYJNA Polityka telekomunikacyjna a polityka gospodarcza Typy polityk telekomunikacyjnych Polityka regulacyjna Pojęcie regulacji Zakres zadań regulacyjnych Polityka bezpośredniej interwencji Polityka wspierania przedsiębiorców telekomunikacyjnych Warunki realizacji polityki telekomunikacyjnej ROZDZIAŁ II SZEROKOPASMOWE SIECI DOSTĘPOWE Pojęcie dostępu szerokopasmowego Charakterystyka dostępu szerokopasmowego Gwarancyjne i rozwojowe wymagania przepływnościowe Dostęp pierwszej generacji i minimalne przepływności Podejście funkcjonalne Dostęp następnej generacji Technologie dostępu szerokopasmowego Wprowadzenie Technologie przewodowe Cyfrowe linie abonenckie xdsl Łącza kablowe Łącza światłowodowe Inne technologie przewodowe Technologie bezprzewodowe Lokalne sieci bezprzewodowe (WLAN, Wi-Fi) Sieci WiMAX Sieci GSM/UMTS/LTE Inne technologie bezprzewodowe Dostęp szerokopasmowy w Polsce na tle innych państw ROZDZIAŁ III INSTYTUCJONALNA STRUKTURA SEKTORA TELEKOMUNIKACYJNEGO Instytucje sektora telekomunikacyjnego\n7 6 Spis treści 2. Instytucje podmiotowe Instytucje transakcyjne ROZDZIAŁ IV STRATEGIE ROZWOJU SIECI SZEROKOPASMOWYCH Strategie pionierów telekomunikacji szerokopasmowej Stany Zjednoczone od deregulacji do stymulacji finansowej Korea Południowa, Japonia konkurencja infrastrukturalna i publiczne przywództwo Dania, Holandia, Szwecja aktywny regulator i silni konkurenci Strategia Unii Europejskiej w sprawie sieci szerokopasmowych Programy eeurope oraz i Europejska Agenda Cyfrowa Strategia Polski w sprawie sieci szerokopasmowych Wnioski ROZDZIAŁ V REGULACJA RYNKÓW TELEKOMUNIKACYJNYCH Cykl regulacji rynków telekomunikacyjnych Struktura cyklu regulacyjnego Przebieg cyklu regulacyjnego Środki zaradcze Rynek pętli lokalnej i innych elementów dostępu fizycznego Wprowadzenie Następcze i wyprzedzające regulowanie dostępu do lokalnej pętli Usługa dostępu do pętli lokalnej Doświadczenia regulacyjne w innych państwach Krajowa regulacja rynku pętli lokalnej Efekty uwalniania pętli lokalnej Rynek hurtowego dostępu szerokopasmowego Usługa dostępu do strumienia bitów Krajowa regulacja hurtowego dostępu szerokopasmowego Doświadczenia regulacyjne w innych państwach Efekty regulacji hurtowego dostępu szerokopasmowego Rynek detalicznych usług dostępu szerokopasmowego Próby regulacji Problem substytucyjności dostępu telefonicznego i szerokopasmowego Doświadczenia regulacyjne w innych państwach Rynek usług peeringu i tranzytu IP Charakterystyka peeringu i tranzytu Polityki wymiany ruchu IP Interwencja przeciwdziałająca degradacji ruchu IP Próby regulacji rynków wymiany ruchu IP Perspektywy regulacji rynków wymiany ruchu IP Kalkulacja kosztów i kontrola opłat hurtowych Weryfikacja wyników kalkulacji kosztów Problem efektywnego przedsiębiorcy\n8 Spis treści Efekty kalkulacji kosztów uzasadnionych Polityczno-gospodarcze przesłanki kontroli cen i opłat Metody ustalania opłat hurtowych Porozumienie regulacyjne ROZDZIAŁ VI REGULACJA A INWESTYCJE W INFRASTRUKTURĘ SIECI SZEROKOPASMOWYCH Regulacyjne uwarunkowania decyzji inwestycyjnych Efektywne inwestycje w infrastrukturę jako cel regulacyjny Koncepcja nowych i wschodzących rynków (wakacje regulacyjne) Koncepcja klauzul zmierzchowych Koncepcja drabiny inwestycyjnej Koncepcja terytorialnej segmentacji rynków Koncepcja porozumień inwestycyjnych Rozdział VII POLITYKA REGULACYJNA W SPRAWACH SIECI DOSTĘPOWYCH NASTĘPNEJ GENERACJI (NGA) Formułowanie polityki regulacyjnej w sprawach sieci NGA Źródła problemów regulacyjnych w sieciach NGA Technologiczne uwarunkowania problemów regulacyjnych Ekonomiczne uwarunkowania problemów regulacyjnych Informacyjne uwarunkowania problemów regulacyjnych Utracone inwestycje jako źródło problemów regulacyjnych Unijna koncepcja regulacyjnego podejścia do sieci NGA Konceptualizacja sieci NGA dla potrzeb regulacyjnych Założenia regulacji w sprawach sieci NGA Informacyjne warunki prowadzenia regulacji Ustalanie wymagań inwestycyjnych Rozkład ryzyka inwestycyjnego Warunki wycofywania regulacji ROZDZIAŁ VIII POMOC PUBLICZNA DLA SIECI SZEROKOPASMOWYCH Wprowadzenie Podstawy pomocy publicznej Umiejscowienie efektu pomocy publicznej Typologia przedsięwzięć wspierających sieci szerokopasmowe Weryfikacja występowania wsparcia publicznego Weryfikacja dopuszczalności wsparcia publicznego Pomoc publiczna dla sieci następnej generacji Pomoc publiczna dla sieci szerokopasmowych w Polsce ROZDZIAŁ IX UDZIAŁ WŁADZ LOKALNYCH W ROZWOJU SIECI SZEROKOPASMOWYCH Przesłanki zaangażowania władz lokalnych\n9 8 Spis treści 2. Działalność telekomunikacyjna władz lokalnych w innych państwach Podstawy działalności telekomunikacyjnej samorządów w Polsce Wymagania dla poszczególnych rodzajów działalności telekomunikacyjnej Współpraca samorządów z przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi Perspektywy działalności telekomunikacyjnej samorządów Podsumowanie Bibliografia Spis rysunków Spis tabel\n10 Wykaz skrótów ADSL ang. Asymmetric Digital Subscriber Line asymetryczna cyfrowa linia abonencka ARCEP Autorité de Régulation des Communications Électroniques et des Postes francuski regulator rynku telekomunikacyjnego ATM ang. Asynchronius Transfer Mode asynchroniczna transmisja danych BEREC Body of European Regulators for Electronic Communications Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej BSA ang. Bitstream Access dostęp do strumienia danych BT ang. British Telecommunications plc operator zasiedziały w Wielkiej Brytanii CATV ang. Cable Television telewizja kablowa CPS ang. Carrier Pre-Selection preselekcja dostawcy usługi CS ang. Carrier Selection wybór dostawcy usługi DA Dyrektywa o zezwoleniach 2002/20/WE DD Dyrektywa dostępowa 2002/19/WE DPU Dyrektywa o usłudze powszechnej 2002/22/WE DR Dyrektywa ramowa 2002/21/WE DSL ang. Digital Subscriber Line cyfrowa linia abonencka DSLAM ang. Digital Subscriber Line Access Multiplexer dostępowy multiplekser cyfrowych linii abonenckich DT Deutsche Telekom AG operator zasiedziały w Niemczech Dz. U. Dziennik Ustaw Dz.Urz. Dziennik Urzędowy ERG European Regulatory Group Europejska Grupa Regulatorów ETS Trybunał Sprawiedliwości UE ETSI European Telecommunications Standards Institute Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych FCC Federal Communications Commission regulator telekomunikacji w USA FL-LRIC ang. Forward Looking Long-Run Incremental Cost zorientowany przyszłościowo długookresowy koszt przyrostowy FTTB ang. Fiber To The Building sieć światłowodowa doprowadzona do budynku FTTH ang. Fiber To The Home sieć światłowodowa doprowadzona do lokalu użytkownika GSM ang. Global System for Mobile Communication system telefonii ruchomej 2 generacji IP ang. Internet Protocol protokół internetowy IPTV ang. IP Television transmisja sygnałów telewizyjnych z wykorzystaniem protokołów IP ITU International Telecommunications Union Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (MZT) KE Komisja Europejska\n11 10 Wykaz skrótów KPN Koninklijke KPN N.V. zasiedziały operator holenderski LLU ang. Local Loop Unbundling uwolnienie pętli lokalnej LTE ang. Long Term Evolution system łączności ruchomej 4 generacji MDF ang. Main Distribution Frame przełącznica główna MS ang. margin squeeze zawężenie marży MVNO ang. Mobile Virtual Network Operator operator wirtualnej sieci ruchomej MZT Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny NGA ang. Next Generation Access dostęp następnej generacji NGN ang. Next Generation Network sieć następnej generacji ODF ang. Optical Distribution Frame przełącznica optyczna OECD Organisation for Economic Co-operation and Development Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju OFCOM Office of Telecommunications regulator rynku telekomunikacyjnego i mediów elektronicznych w Wielkiej Brytanii ONP ang. Open Network Provision reguła otwartej sieci POIG Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka PON ang. Passive Optical Network pasywna sieć optyczna PSTN ang. Public Switched Telephony Network publiczna sieć telefonii stacjonarnej. RIO ang. Reference Interconnection Offer ramowa oferta połączeń sieci RPO Regionalny Program Operacyjny SMP ang. Significant Market Power znacząca siła rynkowa TP Telekomunikacja Polska S.A. TTM ang. Time to Market proces przygotowania oferty hurtowej UBR ang. Unspecified Bit Rate transmisja o zmiennej przepływności UE Unia Europejska UKE Urząd Komunikacji Elektronicznej UMTS ang. Universal Mobile Telecommunications System system telefonii ruchomej 3 generacji URTiP Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty VDSL ang. Very High Speed DSL szybka linia DSL VoIP ang. Voice over Internet Protocol transmisja głosu z wykorzystaniem IP WiMAX ang. Worldwide Interoperability for Microwave Access rodzaj bezprzewodowej sieci dostępowej o dużym zasięgu WLR ang. Wholesale Line Rental usługa hurtowego abonamentu\n12 Wprowadzenie Książka poświęcona jest polityce telekomunikacyjnej w sprawach sieci szerokopasmowych. Ma ona służyć rozpoznaniu metod, jakimi władza publiczna we współ działaniu z uczestnikami rynku telekomunikacyjnego realizuje uznany cel publiczny, polegający na zapewnieniu powszechnego dostępu do szerokopasmowych sieci telekomunikacyjnych, często określanego jako szerokopasmowy dostęp do Internetu. Realizacja tego celu wymaga przeprowadzenia kompleksowej zmiany technologicznej w infrastrukturze sieci telekomunikacyjnych. Zakres i doniosłość tej zmiany powoduje, że władze publiczne uczestniczą w jej wprowadzaniu również z tego powodu, że mechanizm rynkowy nie jest wystarczający do jej pełnego przeprowadzenia. Książka dotyczy zatem wpływu instytucji publicznych na rozwój komunikacji szerokopasmowej, będącej jednym z elementów polityki wykorzystywania technologii informacyjnych dla wzrostu gospodarczego i poprawy jakości życia. Analizowane są głównie dwa aspekty formułowania i realizacji polityki telekomunikacyjnej w sprawach sieci szerokopasmowych aspekt instytucjonalny i regulacyjny. Aspekt instytucjonalny dotyczy głównych uczestników tego procesu w sektorze telekomunikacyjnym instytucji ponadnarodowych, rządowego ogniwa polityki telekomunikacyjnej, organu regulacyjnego, operatora zasiedziałego, operatorów alternatywnych i dostawców usług. Dotyczy również podstawowych rodzajów transakcji na rynku telekomunikacyjnym, w szczególności tzw. dostępu telekomunikacyjnego. Instytucje sektora telekomunikacyjnego są rezultatem długiej ewolucji od stanu monopolu prawnego i naturalnego, przez liberalizację dostępu do rynków telekomunikacyjnych oraz wymuszanie otwartego dostępu do sieci operatorów zasiedziałych w warunkach zmieniających się szybko technologii telekomunikacyjnych. Historia telekomunikacji to również liczne interwencje publiczne w tym sektorze, podejmowane na poziomie krajowym i międzynarodowym. Obecnie instytucje tego sektora działają głównie pod wpływem polityki zmierzającej do osiągnięcia warunków konkurencyjnego rynku poprzez wspieranie, a często również wymuszanie równoprawnej i efektywnej wymiany dóbr i usług między uczestnikami rynków telekomunikacyjnych oraz dążenia do zapewnienia odpowiednich korzyści użytkownikom usług. Przeprowadzona analiza ma służyć ocenie, czy warunki instytucjonalne sektora telekomunikacyjnego sprzyjają rozwojowi infrastruktury szerokopasmowej. Aspekt regulacyjny dotyczy mechanizmu podejmowania przez władze publiczne decyzji określających warunki prowadzenia działalności telekomunikacyjnej w tych sprawach, w których motywujące i porządkujące oddziaływanie rynku nie wystarcza do osiągnięcia celów polityki telekomunikacyjnej. Konieczne jest zatem wymuszanie zachowań przybliżających relacje z przedsiębiorcami dysponującymi szczególną siłą rynkową do stanu skutecznej konkurencji. Działania regulacyjne muszą uwzględniać ekonomiczne i techniczne uwarunkowania komunikacji szerokopasmowej, ramy porządku regulacyjnego zdeterminowanego na poziomie Unii Europejskiej oraz warunki krajowego rynku. Zadaniem analizy jest ocena doboru środków regulacyjnych i granic skuteczności\n13 12 Wprowadzenie regulacji w osiąganiu celów polityki telekomunikacyjnej, związanych z upowszechnieniem dostępu do usług i sieci szerokopasmowych. Całość działań władz publicznych na rzecz rozwoju infrastruktury służącej komunikacji szerokopasmowej można określić jako makrozarządzanie zmianą technologiczną, służącą upowszechnianiu dostępu do nowych usług, o podstawowym znaczeniu dla całego systemu społecznego i gospodarczego. Analiza jest skoncentrowana na istotnej części zarządzania tą zmianą, które polega na tworzeniu przez władze publiczne warunków sprzyjających wytworzeniu infrastruktury sieci szerokopasmowych i dostarczeniu usług transmisyjnych, stanowiących podstawę korzystania z komunikacji szerokopasmowej. Dlatego analizowane są głównie procesy charakterystyczne dla sfery zarządzania publicznego w zakresie formułowania celów, doboru środków ich realizacji, motywowania i oceny efektów działań [Kożuch 2004]. Książka dotyczy jednego z warunków funkcjonowania społeczeństwa informacyjnego. Tworzenie infrastruktury telekomunikacyjnej jest wstępnym, a jednocześnie koniecznym warunkiem likwidacji wykluczenia cyfrowego i rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Społeczeństwo informacyjne będzie efektem synergii pomiędzy zdolnością do wchłaniania technologii informacyjnych przez ludzi i gospodarkę, kreowaniem zapotrzebowania na produkty i usługi informacyjne, rozwojem usług publicznych i prywatnych dostępnych poprzez sieci telekomunikacyjne oraz rozwojem samej infrastruktury sieciowej, umożliwiającej wydajny i szybki dostęp do tych usług. Rozważania są skoncentrowane na sprawie sieci telekomunikacyjnych, co nie oznacza negowania zależności pomiędzy rozwojem infrastruktury a pozostałymi czynnikami kształtującymi społeczeństwo informacyjne, w szczególności dostępnością technologii informacyjnych, potrzebami użytkowników i ich kompetencjami, pozwalającymi na pełne korzystanie z tych technologii i istniejącej infrastruktury. Rozwój szerokopasmowych sieci telekomunikacyjnych staje się w Polsce jednym z celów polityki gospodarczej. Sieci te należą obok sieci transportowych do podstawowych infrastruktur nowoczesnej gospodarki. Mają kluczowe znaczenie dla podniesienia konkurencyjności polskiej gospodarki, przełamywania jej peryferyjności w stosunku do centrów rozwojowych świata. Sprzyjają podniesieniu spójności gospodarczej i wyrównywania szans rozwojowych różnych regionów Polski. Zestaw instrumentów, jakie mogą być wykorzystywane do realizacji tej polityki jest bardzo szeroki. Są to przede wszystkim instrumenty sektorowe pozostające w dyspozycji władz publicznych, odpowiedzialnych za sieci i usługi telekomunikacyjne. Realizacja celów założonych w sektorze telekomunikacyjnym jest uzależniona również od wpływu ogólnej polityki gospodarczej, polityki finansowej i przestrzennej. Zadania publiczne dotyczące sieci telekomunikacyjnych są związane głównie z warstwą dostępową sieci, gdyż w tej warstwie występują najpoważniejsze bariery rozwojowe. W tej warstwie sieci konieczne są największe inwestycje umożliwiające doprowadzenie linii szerokopasmowych do miejsca korzystania z usług przez użytkowników. W tej warstwie pojawiają się największe napięcia pomiędzy opłacalnością inwestycji a względami rozwojowymi rozpatrywanymi w dłuższym horyzoncie czasowym, co uzasadnia interwencję publiczną. W tej warstwie sieci koncentrują się również konflikty z dysponentami innych zasobów przestrzeni publicznej, gruntów, budynków, innych sieci infrastruktury technicznej. Powszechna dostępność sieci i usług szerokopasmowych oznacza masowe wykorzystanie cudzych zasobów, koniecznych do zlokalizowania infrastruktury telekomunikacyjnej (kabli, kanalizacji, studni, masztów, szafek). Również z tych względów interwencja publiczna jest nieunikniona.\n14 Wprowadzenie 13 Książka jest oparta na literaturze, dokumentach regulacyjnych, planach publicznych i projektach rozwoju szerokopasmowej infrastruktury telekomunikacyjnej, raportach i wynikach badań oraz statystykach. Głównym przedmiotem zainteresowania jest krajowa polityka telekomunikacyjna, ale z uwzględnieniem uwarunkowań, wynikających z polityki łączności elektronicznej Unii Europejskiej. W miarę potrzeby rozwiązania krajowe są konfrontowane z praktyką wspierania sieci szerokopasmowych w państwach o najbardziej rozwiniętym rynku telekomunikacyjnym. Punktem odniesienia dla oceny wyników polityki krajowej są dane porównawcze publikowane przez Komisję Europejską w ramach przeglądów implementacji unijnego porządku regulacyjnego, dane OECD i innych organizacji zajmujących się infrastrukturą telekomunikacyjną. Analiza prowadzona na podstawie tych źródeł służy przedstawieniu strategii publicznych, związanych z zapewnieniem rozwoju sieci szerokopasmowych, szczegółowych celów polityki telekomunikacyjnej w tej dziedzinie, zestawu instrumentów służących jej realizacji oraz sposobów osiągania założonych celów w praktyce. Analiza jest prowadzona z punktu widzenia władzy publicznej, prowadzącej sektorową politykę gospodarczą w dziedzinie telekomunikacji. Przedsięwzięcia władz publicznych są konfrontowane z reakcjami uczestników rynku telekomunikacyjnego. Książka dotyczy polityki prowadzonej w sektorze telekomunikacyjnym. Jest on również określany jako sektor łączności elektronicznej lub komunikacji elektronicznej. Wymaga to krótkiego wyjaśnienia. Od kilku lat w państwach członkowskich Unii Europejskiej upowszechnia się pojęcie łączności elektronicznej (electronic communications). Ma ono służyć odróżnieniu obecnego etapu rozwojowego od wcześniejszej polityki oraz porządku regulacyjnego dotyczących telekomunikacji. Nowa terminologia ma akcentować zastosowanie nowych celów rozwojowych i reguł prowadzenia działalności do wszelkiej transmisji sygnałów, wszelkich sieci i terminali. Jednak utrzymanie pojęcia telekomunikacji jest uzasadnione nie tylko tradycją i względami językowymi. Pojęcie łączności lub komunikacji elektronicznej nie przyjęło się w wielu państwach członkowskich UE, nie jest stosowane w innych rejonach świata poza UE, nie ma wreszcie powszechnego zastosowania w sektorze telekomunikacyjnym [Walden 2009: 4]. W Polsce znalazło wyraz w nazwie Urzędu Komunikacji Elektronicznej, ale z oporami przebija się do praktyki gospodarczej i nauki. Ze względu na bezpośrednie związki krajowej i europejskiej polityki w tym sektorze, pojęcia telekomunikacji oraz łączności (komunikacji) elektronicznej będą używane zamiennie.\n16 ROZDZIAŁ I Polityka telekomunikacyjna 1. Polityka telekomunikacyjna a polityka gospodarcza Polityka telekomunikacyjna oznacza działania władz publicznych zmierzające do wytworzenia warunków powodujących reakcje przedsiębiorców i innych uczestników rynków telekomunikacyjnych, prowadzące do osiągnięcia celów uznawanych za ważne dla interesu publicznego w tym sektorze. Polityka telekomunikacyjna jest elementem polityki gospodarczej (ekonomicznej), powiązanej jednak z osiąganiem ważnych celów społecznych. Jest ona prowadzona poprzez określanie celów dotyczących stanu sektora telekomunikacyjnego oraz realizację tych celów, głównie za pomocą środków (instrumentów) przysługujących władzom publicznym w stosunkach z przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi i użytkownikami usług. Cele i środki realizacji polityki telekomunikacyjnej są związane bezpośrednio z sektorem telekomunikacyjnym, choć efekty zewnętrzne jej realizacji mogą wykraczać daleko poza relacje sektorowe. Takie zawężające podejście pozostawia poza zakresem polityki telekomunikacyjnej czynniki społeczne i gospodarcze dotyczące zapotrzebowania na usługi i produkty sektora telekomunikacyjnego, sposób ich wykorzystania w innych dziedzinach oraz czynniki kształtujące otoczenie sektora telekomunikacyjnego. Ponieważ podmiotem polityki telekomunikacyjnej jest władza publiczna, a jej adresatami są głównie uczestnicy rynków telekomunikacyjnych, to zarówno formułowanie celów, jak i dobór instrumentów oraz metod realizacji polityki telekomunikacyjnej ma kontekst prawny, ze względu na ogólną zasadę prowadzenia działalności władz publicznych na podstawie prawa. Władze publiczne formułują cele o charakterze ogólnogospodarczym lub sektorowym, a następnie starają się dobrać odpowiednie instrumenty służące ich realizacji. Dobór ten jest w praktyce realizowany na dwóch poziomach procesu decyzyjnego związanego z formułowaniem i realizacją ogólnej polityki gospodarczej oraz polityk sektorowych. Na najwyższym poziomie decyzyjnym tworzone jest ogólne instrumentarium odzwierciedlające pełny zakres kompetencji władz publicznych, które mogą być wykorzystane do realizacji polityk gospodarczych. Na tym poziomie podejmowane są decyzje co do rodzaju zadań, zakresu instrumentów i metod ich stosowania, jakie w ogóle są dozwolone w polityce gospodarczej państwa. Wyznacza się w ten sposób zakres i kierunki dopuszczalnej ingerencji państwa w proces gospodarczy [Winiarski 2006: 24]. Ten poziom kreowania polityki gospodarczej można określić jako poziom polityczno-prawny. Rozstrzygnięcia podejmowane na tym poziomie są materializowane w aktach legislacyjnych, które stanowią podstawę działania władz publicznych oraz określają w sposób\n17 16 ROZDZIAŁ I generalny sytuację uczestników rynków telekomunikacyjnych. Zadania władz publicznych, zestaw dozwolonych instrumentów realizacji polityki i zasady ich użycia określone na tym poziomie wyznaczają w sposób ogólny możliwości wpływania na procesy gospodarcze przez władze publiczne. Drugi poziom decyzyjny polityki telekomunikacyjnej polega na praktycznym wykorzystaniu zespołu konkretnych instrumentów dopuszczonych do stosowania, odpowiednio zestawionych i dostrojonych do bieżących celów, okoliczności, czasu i miejsca podejmowanych działań publicznych. Ten poziom realizacji polityki gospodarczej można określać jako poziom wykonawczy. W obrębie działań wykonawczych wyróżniają się działania regulacyjne, ze względu na specyficzny charakter rozstrzygnięć podejmowanych na tym poziomie oraz odrębność władz publicznych realizujących tę politykę [Hoff 2008: 22]. Rozstrzygnięcia podejmowane na poziomie wykonawczym są z reguły kierowane do przedsiębiorców telekomunikacyjnych, a pośrednio oddziałują na sytuację ich kontrahentów i konkurentów. Umiejscowienie polityki telekomunikacyjnej w całokształcie polityki gospodarczej państwa wymaga odwołania się do typowych problemów, które polityka telekomunikacyjna podejmuje [Winiarski 2006: 61]. Polityka telekomunikacyjna jest polityką sektorową, ale odgrywa ważną rolę w niektórych dziedzinach polityki gospodarczej. Polityka telekomunikacyjna stanowi element składowy polityki wzrostu gospodarczego, zmierzającej do stabilizowania gospodarki, przeciwdziałania czynnikom kry zysowym i stymulowania czynników ożywienia gospodarczego. Polska cierpi na ogólny niedostatek infrastruktury transportowej oraz telekomunikacyjnej, co jest hamulcem wzrostu gospodarczego [KPRM 2009: 119]. Pobudzanie rozwoju infrastruktury gospodarczej jest standardowym elementem planów stymulacji gospodarki w okresie przezwyciężania kryzysu zapoczątkowanego w 2007 roku. Sieci telekomunikacyjne podnoszą poziom technicznego uzbrojenia pracy i w konsekwencji społeczną wydajność pracy. Wzrost poziomu wydajności pracy przekłada się zaś na konkurencyjność jednostek, regionów i państw. Dostęp do Internetu wyraźnie podnosi konkurencyjność przedsiębiorstw [Paszta 2010: 364]. W różnych badaniach potwierdzono wyraźną zależność pomiędzy penetracją usług szerokopasmowych a wydajnością pracy, zdolnością gospodarek do wchłaniania innowacji i ochrony zatrudnienia poprzez przesuwanie miejsc pracy z tradycyjnych sektorów wytwórczych do sektorów usługowych. Dostępność usług szerokopasmowych wpływa na upowszechnianie prywatnych i publicznych usług informacyjnych oraz obniżanie kosztów transakcyjnych wielu sektorów gospodarki [Fornefeld, Delaunay, Elixmann 2008: 108]. Zależność między przyrostem linii szerokopasmowych a wzrostem gospodarczym została potwierdzona szeregiem badań empirycznych [Cambini, Jiang 2009: 2], przy czym niektóre z tych badań wskazują, iż zależność ta występuje wyraźnie dopiero od momentu osiągnięcia odpowiedniej masy krytycznej [Roeller, Wavermann 2001: 921]. Ocenia się, że około jednej trzeciej wzrostu produktywności w największych państwach europejskich w pierwszej dekadzie XXI wieku pochodziło z zastosowania technologii szerokopasmowych i związanych z nimi usług [Picot, Wernick 2007: 660]. Raport Banku Światowego z 2009 roku wykazuje, że przyrost penetracji o 10 linii na 100 mieszkańców jest skorelowany w państwach wysoko rozwiniętych ze wzrostem PKB o 1,21%, a w państwach o niskim lub średnim poziomie PKB na poziomie 1,38% wzrostu [Berkman 2009: 21]. Również w przyszłości kompleks technologii informacyjnych powinien być jednym z głównych czynników napędzających rozwój [Grudzewski, Hejduk 2008: 29].\n18 Polityka telekomunikacyjna 17 Rozwój sieci szerokopasmowych jest elementem polityki strukturalnej zmierzającej do rozbudowy sektorów i działów gospodarki, wpływających na modernizację całej gospodarki i podnoszenie jej konkurencyjności. W szczególności dotyczy to intensyfikacji dziedzin gospodarki, opartej na wiedzy i nowoczesnych technologiach. Wpływ technologii informacyjnych na strukturę i efektywność gospodarki powinien się zwiększać, gdyż w coraz większym stopniu będą temu sprzyjać warunki społeczne [Wierzbicki 2010: 8]. Zmiana struktury gospodarki w tym kierunku jest celem strategii formułowanych na szczeblu unijnym (Strategia lizbońska, inicjatywy eeuropa, i 2010, Europejska agenda cyfrowa) oraz krajowym (Plan rozwoju infrastruktury szerokopasmowej, Strategia rozwoju społeczeństwa informacyjnego). Rozbudowa infrastruktury informacyjnej jest elementem polityki regionalnej zmierzającej do wyrównania poziomu zagospodarowania i jakości życia w regionach. Dostępność szerokopasmowych usług telekomunikacyjnych jest bardzo zróżnicowana przestrzennie, a regiony słabsze pod względem nasycenia infrastrukturą, oddalone od dużych aglomeracji oraz o mniejszej gęstości zaludnienia wyraźnie odbiegają od przeciętnych wskaźników nasycenia infrastrukturą i usługami. Budowa szerokopasmowych sieci szkieletowych i dystrybucyjnych (transportowych) z wykorzystaniem funduszy publicznych jest jednym z głównych przedsięwzięć wyrównujących dysproporcje regionalne. Sprzyja ograniczaniu barier rozwojowych regionów związanych z oddaleniem od centrów gospodarczych i społecznych oraz w nowy sposób określa relację między regionami centralnymi i peryferyjnymi [Papadias, Chirico, Gaál 2009: 17]. W polityce gospodarczej wyróżnia się również politykę inwestycyjną, która dotychczas miała w telekomunikacji wymiar głównie sektorowy i była oparta na aktywności i kapitałach prywatnych przedsiębiorców. Rozbudowa infrastruktury szerokopasmowej wymaga integracji procesu inwestycyjnego realizowanego we wszystkich sektorach sieciowych oraz w zakresie zagospodarowania przestrzeni (drogownictwo i inne inwestycje liniowe, inwestycje mieszkaniowe). Integracja inwestycji sieciowych pozwala efektywniej wykorzystywać prawo drogi dla skojarzonych inwestycji sieciowych oraz sprzyja minimalizacji ingerencji w cudze zasoby. Polityka inwestycyjna w zakresie sieci szerokopasmowych jest uzasadniona znaczącymi efektami zewnętrznymi, jakie wywołują wszelkie inwestycje w sieciową infrastrukturę techniczną. Przyspieszanie tempa wzrostu gospodarczego dzięki inwestycjom w dziedzinach o silnych efektach zewnętrznych jest uznaną strategią rozwojową [Winiarski 2006: 202]. Poza inwestycjami czysto komercyjnymi w telekomunikacji realizowane są inwestycje sektora publicznego, w szczególności samorządów terytorialnych. Inwestycje publiczne w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej są konsekwencją charakterystyki ekonomicznej tego sektora, który nie zapewnia szybkiego zwrotu z inwestycji telekomunikacyjnych, natomiast przyczynia się do wzrostu całego otoczenia w dłuższym okresie. Polityka inwestycyjna w sektorze telekomunikacyjnym nie ogranicza się do oddziaływania na sektor prywatny, ale ze względu na skalę przewidywanych efektów zewnętrznych w coraz szerszym zakresie obejmuje bezpośrednie zaangażowanie środków publicznych lub wręcz przedsiębiorstw publicznych w proces inwestycyjny. Ze względu na dużą zależność procesu inwestycyjnego w telekomunikacji od zaangażowania zasobów innych sektorów (prawo do drogi, dostęp do innych infrastruktur, dostęp do budynków) polityka inwestycyjna w tym sektorze ma wyraźny wymiar horyzontalny. Ułatwienia w korzystaniu z przestrzeni publicznej i dostępie do zasobów innych podmiotów mają bardzo duży wpływ na szybkość, koszty, a niekiedy nawet na samą wykonalność procesu inwestycyjnego.\n19 18 ROZDZIAŁ I 2. Typy polityk telekomunikacyjnych Politykę telekomunikacyjną każdego państwa charakteryzuje unikalny zestaw celów, instrumentów i metod działania. Porównania międzynarodowe oraz analiza działań władz krajowych uzasadniają wyróżnienie trzech zasadniczych typów polityk telekomunikacyjnych, które w różnych proporcjach są realizowane w praktyce: politykę regulacyjną, politykę bezpośredniej interwencji publicznej oraz politykę wspierania prze dsiębiorców telekomunikacyjnych, określaną również jako polityka ułatwień [Falch 2007: 246]. Głównym kryterium typologizacji polityk są instrumenty wykorzystywane przez władze publiczne. W przypadku polityki regulacyjnej są to instrumenty władcze, określające warunki współdziałania przedsiębiorców w sposób możliwie najbardziej zbliżony do warunków konkurencyjnych, warunki dostępu użytkowników do podstawowych usług oraz warunki korzystania z dóbr publicznych niezbędnych w działalności telekomunikacyjnej (częstotliwości, numeracji). Polityka bezpośredniej interwencji publicznej polega na angażowaniu środków publicznych w rozwój telekomunikacji lub bezpośrednim udziale podmiotów publicznych w budowie i eksploatacji sieci oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych. Polityka wspierania przedsiębiorców telekomunikacyjnych oparta jest na instrumentach ułatwiających przedsiębiorcom dostęp do informacji, służących koordynacji działań różnych uczestników rynku oraz poprawiania środowiska rynkowego w sposób ułatwiający przedsiębiorcom telekomunikacyjnym budowę i eksploatację sieci. Polityka wspierania przedsiębiorców skierowana jest w coraz większym stopniu na styk sektora telekomunikacyjnego z otoczeniem. Instrumenty wsparcia stosowane przez władze publiczne służą ograniczaniu kosztów transakcyjnych związanych z rozwojem sieci telekomunikacyjnych. Jest to szczególny rodzaj wsparcia udzielanego przedsiębiorcom telekomunikacyjnym, polegającego na ułatwianiu dostępu do zasobów materialnych, informacyjnych oraz ograniczaniu procedur administracyjnych występujących w otoczeniu sektora telekomunikacyjnego. Działania te można zaliczyć do sfery polityki telekomunikacyjnej, gdy otoczenie sektora podporządkowywane jest celom i zadaniom realizowanym w sektorze telekomunikacyjnym, a kompetencja do rozstrzygania o sprawach podmiotów zewnętrznych przyznawana jest organowi regulującemu sektor telekomunikacyjny. Ogólny schemat relacji między politykami różnego typu, które w różnych proporcjach występują w praktyce przedstawia rysunek 1. Rozgraniczenie pomiędzy poszczególnymi rodzajami polityk, a w konsekwencji między instrumentami służącymi ich realizacji jest płynne, uzależnione od porządku instytucjonalnego poszczególnych państw. Na styku obszarów różnych polityk pojawiają się działania o charakterze mieszanym. Na styku polityki regulacyjnej i polityki bezpośredniej interwencji publicznej (I) występują szczególne wymagania regulacyjne dla przedsiębiorców publicznych zaangażowanych w budowę i eksploatację sieci oraz świadczenie usług telekomunikacyjnych. Odrębne wymagania dla tej kategorii podmiotów (np. komunalnych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych) są uzasadnione korzystaniem przez te jednostki ze środków publicznych i potencjalnym, zniekształcającym wpływem ich działalności na konkurencję. Na styku polityki regulacyjnej oraz polityki wspierania (II) sytuuje się specyficzny reżim działalności telekomunikacyjnej przedsiębiorców funkcjonujących w innych sektorach sieciowych (energetycznym, wodno-kanalizacyjnym). Wsparcie polega na zapewnieniu przedsiębiorcom telekomunikacyjnym ułatwionego dostępu do infrastruktury liniowej tych przedsiębiorców. Ponieważ mogą oni samodzielnie prowadzić działalność telekomunikacyjną,\n20 Polityka telekomunikacyjna 19 działalność ta poddawana jest pewnym ograniczeniom, zwłaszcza w zakresie bezpośredniego świadczenia usług użytkownikom końcowym. Trzeci obszar graniczny, na styku polityki bezpośredniej interwencji oraz polityki wspierania (III), obejmuje szczególne instrumenty wsparcia dla publicznych przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz infrastruktur wytworzonych z wykorzystaniem środków publicznych. Koncentrują się one w fazie przygotowania i realizacji publicznych inwestycji telekomunikacyjnych. Rysunek 1. Struktura polityki telekomunikacyjnej Polityka regulacyjna I Polityka bezpośredniej interwencji II III Polityka wspierania przedsiębiorców I. szczególne wymagania regulacyjne dla publicznych przedsiębiorców telekomunikacyjnych II. rozciąganie regulacji telekomunikacyjnej na podmioty innych sektorów sieciowych w celu wsparcia sektora telekomunikacyjnego III. szczególne instrumenty wsparcia publicznych inicjatyw telekomunikacyjnych Źródło: Opracowanie własne. Polityka telekomunikacyjna jest uzależniona od stanu rynku telekomunikacyjnego w poszczególnych państwach, wielkości zasobów publicznych, jakie mogą być przeznaczone na realizację polityki telekomunikacyjnej, i specyfiki instytucjonalnej oddziaływania władz publicznych na sektor telekomunikacyjny. W państwach członkowskich UE bardzo silny, ujednolicający wpływ wywiera unijna polityka łączności elektronicznej, która określa nie tylko cele, ale również instrumenty realizacyjne oraz zasady ich stosowania. Unijna polityka telekomunikacyjna jest głównie polityką o charakterze regulacyjnym, skoncentrowaną na prokonkurencyjnej regulacji rynków telekomunikacyjnych i gospodarowaniu ograniczonymi zasobami telekomunikacyjnymi. Instrumenty o charakterze podatkowym, dotacyjnym, oparte na partnerstwie publiczno-prawnym, zaangażowaniu inwestorów publicznych oraz ułatwieniach inwestycyjnych były dotychczas wykorzystywane w państwach członkowskich UE w mniejszym stopniu na skutek ograniczeń wynikających z ochrony konkurencji, tendencji do prywatyzacji sektora i liberalizacji rynku. Od końca ubiegłej dekady można jednak obserwować coraz częstsze sięganie do instrumentów pozaregulacyjnych. Dostrzega się bowiem ograniczenia, jakim podlegają instrumenty polityki regulacyjnej w sprawach rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej nowej generacji. Polityka typu regulacyjnego wykazuje mniejszą skuteczność w warunkach kryzysu gospodarczego, który ogranicza inwestycje w sektorze telekomunikacyjnym [Bauer 2010: 72]. Zmiana proporcji jest wynikiem malejącego wpływu, jaki na rozwój telekomunikacji wywiera historyczna struktura rynku telekomunikacyjnego wynikająca z dominacji zasiedziałych operatorów telefonii stacjonarnej. Niezależnie od stosowania instrumentów sektorowej polityki telekomunikacyjnej podejmowane są działania w otoczeniu sektora telekomunikacyjnego, z wykorzystaniem instrumentów ogólnej polityki gospodarczej i społecznej. Instrumenty sprzyjające rozwojowi infrastruktury telekomunikacyjnej mogą być stosowane po stronie podażowej\n21 20 ROZDZIAŁ I (np. preferencje podatkowe dla inwestycji i innowacji, przyspieszona amortyzacja). Sprzyjają rozbudowie infrastruktury również środki stosowane po stronie popytowej, takie jak odpisy podatkowe z tytułu zakupu usług szerokopasmowych, bezpłatne udostępnianie sprzętu komputerowego uczniom, użytkownikom o ograniczonych dochodach lub szkolenia dla użytkowników w ramach przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu. 3. Polityka regulacyjna 3.1. Pojęcie regulacji Pojęcie regulacji używane w dalszych rozważaniach wymaga doprecyzowania. W niniejszej pracy pod pojęciem regulacji rozumie się działania władz publicznych skierowane do przedsiębiorców mające charakter sektorowy, wykonawczy i wyprzedzający, nastawione głównie na osiąganie celów prokonkurencyjnych. Najszersze ujęcia regulacji, charakterystyczne dla nauk ekonomicznych, obejmują wszelkie interwencje publiczne w gospodarce, modyfikujące oddziaływanie rynku i kon kurencji na uczestników procesu gospodarczego [Borkowska 2009: 63; Kuehling 2004: 12]. Interwencje te są źródłem bodźców i ograniczeń sterujących zachowaniami uczestników rynku, a szczególnie przedsiębiorstw. Rozpatruje się przyczyny regulacji (realizacja interesu publicznego, reakcja na niepowodzenia mechanizmu rynkowego, dążenie do osiągnięcia korzyści przez grupy interesów), jej cele (wsparcie mechanizmu konkurencji, poprawa alokacji zasobów, redystrybucja dochodów, usuwanie ryzyk i niebezpieczeństw) oraz makroekonomiczne i mikroekonomiczne efekty działań regulacyjnych. W naukach o zarządzaniu pojęcie regulacji pojawia się rzadziej, ale generalnie wiąże się z procesem formalizowania i instytucjonalizacji poszczególnych organizacji oraz szerszych układów społecznych i gospodarczych. Źródłem tak rozumianej regulacji mogą być zarówno rozstrzygnięcia władz publicznych, jak i działania podejmowane wewnątrz organizacji. Regulacja jest jednak również rozpatrywana jako tworzenie środowiska, w którym może być prowadzona działalność gospodarcza, a zatem jako tworzenie niezbędnej infrastruktury instytucjonalnej całego makrosystemu [Czupiał 2005: 470]. Wiele uwagi poświęca się regulacji w naukach prawnych. Najbardziej ogólne ujęcia identyfikują regulację z porządkowaniem poszczególnych obszarów aktywności ludzkiej za pomocą reguł postępowania ustanawianych przez władze publiczne. Najczęściej jednak regulacja jest rozpatrywana jako szczególna funkcja państwa związana ze sterowaniem gospodarką. Rozbieżności stanowisk dotyczą charakteru tej funkcji, a zwłaszcza tego, czy ma ona charakter ogólnogospodarczy i obejmuje wszystkie sektory, czy też jest związana ze specyfiką sektorów infrastrukturalnych (sieciowych). Specyfika funkcji regulacyjnej państwa jest w literaturze wiązana najczęściej z funkcjonowaniem sektorów infrastrukturalnych, charakteryzujących się wysokim poziomem koncentracji, występowaniem tzw. urządzeń kluczowych, pozostających w dyspozycji przedsiębiorców publicznych lub niedawno sprywatyzowanych i ograniczoną konkurencją [Skoczny 2004: 14; Strzyczkowski 2005: 174; Szydło 2005: 51; Hoff 2008: 272; Szpringer 2010: 57]. Ogólniejszą przyczyną tych zjawisk jest tzw. monopol naturalny, wynikający z charakterystyki techniczno-ekonomicznej tych sektorów. W sektorach tych państwo wykonuje zadanie polegające na wspieraniu rozwoju konkurencji, zagwarantowaniu obywatelom podstawowych usług (usługa powszechna) oraz eliminowaniu zagrożeń związanych z gospodarowaniem kluczowymi czynnikami wytwórczymi. Szersze ujęcia upatrują źródeł\n22 Polityka telekomunikacyjna 21 regulacji w zjawisku przekazywania zadań publicznych do wykonania podmiotom prywatnym, co prowadzi do wniosku, że funkcja regulacyjna obejmuje wszystkie obszary tzw. administracji świadczącej [Stasikowski 2009: 179]. W dalszym ciągu pracy pojęcie regulacji jest używane w odniesieniu do działań sektorowych, dostosowanych do specyfiki technicznej i ekonomicznej sektora telekomunikacyjnego. Druga kontrowersja dotyczy form wykonywania funkcji regulacyjnej. Część autorów obejmuje funkcją regulacyjną zarówno formy legislacyjne, jak i wykonawcze działania władz publicznych. W takim ujęciu regulacja obejmuje zarówno określanie ram interwencji państwa w sektorach infrastrukturalnych, jak i konkretyzację warunków działania poszczególnych przedsiębiorców na poziomie wykonawczym. Węższe ujęcia zaliczają do regulacji jedynie finalną, wykonawczą fazę określania warunków działania przedsiębiorców dokonywaną przez organ regulacyjny, który w granicach przyznanych mu kompetencji określa wymagania związane z prowadzeniem działalności przez przedsiębiorców w taki sposób, aby osiągnąć wyznaczone cele. Takie podejście występuje w nowszych opracowaniach [Hoff 2008: 239], nawet wówczas, gdy krąg podmiotów działających w imieniu władzy publicznej nie ogranicza się do organów sektorowych [Stasikowski 2009: 305]. W niniejszej pracy pojęcie regulacji jest rozumiane w sposób nawiązujący do tego drugiego nurtu. Regulacja sektorowa nie obejmuje funkcji stanowienia prawa (legislacyjnej), której efektem jest określenie podstaw działalności regulacyjnej (celów działania, regulatora, zestawu instrumentów i zasad ich używania). Legislacja ustanawiana jest w fazie przedregulacyjnej i jej produktem są reguły postępowania o znacznie większym poziomie ogólności, niż w przypadku rozstrzygnięć regulacyjnych. Regulacja sektorowa jest szczególnego rodzaju działalnością wykonawczą, w ramach której regulator, działając na podstawie rozstrzygnięć legislacyjnych, w sposób niezależny od innych ogniw władzy publicznej, realizuje ściśle określone cele i zadania regulacyjne (prokonkurencyjne, ochronne i społeczne), posługując się zamkniętym zestawem instrumentów regulacyjnych, zapewniających wyjątkowy zakres uznania w porównaniu z innymi rodzajami administracyjnej działalności władz publicznych. W sektorze telekomunikacyjnym czynnikiem spajającym całość działalności regulacyjnej jest wzorzec tej regulacji utrwalony w dyrektywach unijnych o łączności elektronicznej [Szydło 2005: 52]. We wzorcu tym odróżnia się warstwę zadań państwa członkowskiego, z reguły o charakterze legislacyjnym, od zadań regulatora, realizowanych za pomocą decyzji adresowanych do konkretnych przedsiębiorców. Dlatego pojęcie regulacji odnoszę do wykonawczej fazy sterowania działaniami przedsiębiorców przez władze publiczne. Trzecie rozróżnienie istotne dla charakterystyki regulacji sektorowej dotyczy następstwa czasowego działań regulacyjnych oraz zdarzeń gospodarczych, które są przyczyną aktywności regulacyjnej władz publicznych. W literaturze rozróżnia się działania regulacyjne o charakterze wyprzedzającym (ex ante) oraz następczym (ex post) w stosunku do zdarzeń gospodarczych. Regulacja wyprzedzająca nakierowana jest na kształtowanie przyszłych warunków prowadzenia działalności gospodarczej. Stawia ona szczególne wymagania przed organem podejmującym rozstrzygnięcia, związane z prawidłowym rozpoznaniem różnych motywacji determinujących decyzje gospodarcze przedsiębiorców. Regulacja następcza polega na ustalaniu skutków zdarzeń, które już miały miejsce. Ma ona inny charakter, gdyż na pierwszy plan wysuwa się usunięcie stwierdzonych naruszeń i zastosowanie sankcji. Działania następcze polegają w szczególności na zwalczaniu naruszeń konkurencji, sektorowych warunków prowadzenia działalności i stosowaniu kar pieniężnych. Praca dotyczy działalności regulacyjnej o charakterze\n23 22 ROZDZIAŁ I wyprzedzającym, gdyż zasadnicze zadanie władzy publicznej polega na ukształtowaniu warunków, w których osiągnięty zostanie cel dotyczący upowszechnienia sieci i usług szerokopasmowych Zakres zadań regulacyjnych Ostatnie zawężenie dotyczące zakresu rozważań odnosi się do rodzaju zadań regulacyjnych. Praca dotyczy głównie tzw. prokonkurencyjnej regulacji rynków telekomunikacyjnych [Skoczny 2004: 14; Piątek 2004a: 161]. Regulacja rynków telekomunikacyjnych stanowi wycinek zadań regulacyjnych w sektorze telekomunikacyjnym. Ze względu na rolę, jaką pełni w polityce telekomunikacyjnej, ten obszar aktywności władz publicznych jest uznawany za trzon regulacji sektorowej w telekomunikacji. W sektorze telekomunikacyjnym, w którym mechanizmy rynkowe były początkowo wyłączone, a nadal nie są efektywne na wielu rynkach, regulacja służy tworzeniu lub stabilizacji warunków sprzyjających powstaniu konkurencji. Po zniesieniu ograniczeń formalnych w dostępie do rynku telekomunikacyjnego, rozwój konkurencji jest uzależniony m.in. od znoszenia barier wynikających z utrwalonej pozycji operatora zasiedziałego. Faktyczne bariery rozwoju konkurencji wynikają z kontroli operatora zasiedziałego nad podstawową infrastrukturą, konieczności zapewnienia sobie jego współdziałania przy świadczeniu usług oraz specyficznej charakterystyki ekonomicznej inwestycji w sektorze telekomunikacyjnym. Zdolność rynku do samodzielnego eliminowania tych barier jest ograniczona, a niekiedy mechanizmy rynkowe całkowicie zawodzą, co określa się jako niepowodzenie rynku (market failure). Regulacja wyprzedzająca ma okresowo zastąpić mechanizmy rynku i konkurencji, oparte na symetrii praw i obowiązków uczestników rynku oraz swobodzie negocjowania i zawierania umów między przedsiębiorcami [Skoczny 2004: 14]. Regulacja prokonkurencyjna polega na kształtowaniu asymetrycznych relacji pomiędzy przedsiębiorcą zasiedziałym a jego konkurentami, w ramach których przedsiębiorca zasiedziały obciążony zostaje dodatkowymi obowiązkami i wymaganiami zmierzającymi do wymuszenia współpracy oraz udostępnienia jego zasobów sieciowych konkurentom. Powiązania umowne tego przedsiębiorcy z konkurentami są zastępowane rozstrzygnięciami regulacyjnymi określającymi szczegółowe warunki współpracy, w tym zakres usług objętych obowiązkiem świadczenia i ich ceny. Podstawowym zadaniem regulacji prokonkurencyjnej jest zapewnianie otwartego dostępu do sieci i usług operatora zasiedziałego. Dlatego często określa się całość tych działań jako politykę otwartego dostępu (open access policy). Dzięki otwartemu dostępowi i możliwości korzystania z elementów sieci lub wybranych usług hurtowych, konkurenci operatora zasiedziałego unikają inwestowania w najbardziej kosztowne elementy infrastruktury (łącza dostępowe) i stosownie do swoich możliwości mogą rozpocząć działalność na tym poziomie drabiny inwestycyjnej, który odpowiada ich możliwościom. Obniżenie barier wejścia na rynek telekomunikacyjny prowadzi do narastającej konkurencji, bazującej na istniejącej infrastrukturze operatora zasiedziałego oraz uzupełniających elementach wniesionych przez nowych uczestników rynku. Cechą rozstrzygnięć regulacyjnych jest to, że mają realizować bardzo ogólnie określone cele publiczne, takie jak wspieranie konkurencji, maksymalizowanie korzyści użytkowników i rozwój infrastruktury. Są podejmowane na podstawie przesłanek zapewniających regulatorowi ogromny zakres uznania, odwołujących się do interesu publicznego, interesu użytkowników lub problemów rynkowych. Na takich ogólnych\nCentrum Studiów Antymonopolowych i Regulacyjnych Stanis aw Pi tek Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej Warszawa 2011 Podr czniki i Monogra e Sieci szerokopasmowe w polityce telekomunikacyjnej


Ipazia Cerchi Nell’Acqua perfumy - to perfumy dla kobiet 2012\nIpazia Cerchi Nell’Acqua dla kobiet\nIpazia marki Cerchi Nell’Acqua to kwiatowe perfumy dla kobiet. Ipazia został wydany w 2012 roku. Twórcą kompozycji zapachowej jest Enrico Buccella. Perfumy zawierają takie składniki, jak petitgrain, bergamotka, cytryna, pomarańcza, tangeryna, nuty drzewne, przyprawy, mimoza, róża, tuberoza, mech dębowy i ambra. Perfumowe Nuty\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Ipazia by Cerchi Nell’Acqua.\nIpazia Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Cerchi Nell’Acqua Ipazia, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Cerchi Nell’Acqua Ipazia, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Ipazia marki Cerchi Nell’Acqua. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Ipazia marki Cerchi Nell’Acqua reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Koronawirus w Warszawie. Legia Warszawa dostarcza seniorom ciepłe posiłki | TVN Warszawa\n28 kwietnia 2020, 18:07\nLegia.com, tvnwarszawa.pl, PAP\nWolontariusz Jacek Zielińskilegia.com\nWolontariusze rozwożą ciepłe posiłkiLegia Warszawa / Facebook\nlegia.comWolontariusz Jacek Zieliński\n- Dzień dobry, Centrum Pomocowe Legii Warszawa. W czym mogę służyć? - pyta Jacek Zieliński. Były piłkarz Legii Warszawa i reprezentacji Polski w czasie pandemii pełni funkcję pełnoetatowego wolontariusza. Odbiera telefony od seniorów i notuje, komu potrzebne są posiłki. W pomoc zaangażowano także innych pracowników klubu.\nFilm opublikowany przez Legię zaczyna się od prezentacji składu Legii w meczu ze Spartakiem Moskwa w grudniu 1996 roku. W wyjściowej jedenastce nie mogło zabraknąć numeru pięć - Jacka Zielińskiego. Były stoper i kapitan Wojskowych jest dziś dyrektorem Akademii Legii Warszawa. W barwach Legii zagrał w 404 meczach, zdobył cztery mistrzostwa, trzy puchary i superpuchar Polski. 60 razy wystąpił w reprezentacji.\nNiespełna 25 lat później przy Łazienkowskiej 3 odbiera telefony w Centrum Pomocowym otwartym na czas pandemii. Dzwonią warszawscy seniorzy. Zieliński pyta, jak smakował dostarczony posiłek, notuje adresy kolejnych potrzebujących, dopytuje, czy pani Marii przygotować jeden obiad, czy dwa – drugi dla męża.\n- To osoby bardzo miłe, sympatyczne. Potrzebują porozmawiać, niektóre dłużej. Pani, która teraz dzwoniła, chwaliła wolontariuszy, że są bardzo mili, uśmiechnięci i od razu humor jej się poprawił. To nie tylko posiłki, ale też kontakt z ludźmi - opowiada o pomocy.\nPraca Jacka Zielińskiego to tylko część większej inicjatywy władz klubu. Stadion Legii przy ulicy Łazienkowskiej zamienił się w Centrum Pomocowe z powodu koronawirusa. Jak informował wcześniej klub, na starcie Fundacja Legii sfinansuje 10 tysięcy posiłków, które dostarczy ponad 500 wolontariuszy fundacji i harcerzy ze Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Wystarczy wcześniej zadzwonić na bezpłatną infolinię #GotowiDoPomocy 800 9 1916 0. W operację zaangażowano wszystkich pracowników, wyłączając tych z działu sportowego.\nNa pomoc mogą liczyć nie tylko osoby prywatne. Jak zaznaczały władze Legii, posiłki będą też dostarczane do ośrodków pomocy społecznej w Warszawie i okolicach.\nAkcję może wesprzeć każdy. Potrzebne są osoby do transportu, przygotowywania posiłku, robienia zakupów. Legia namawia też do współpracy firmy, instytucje, organizacje społeczne, ale też osoby publiczne i prywatne. Potrzebne są też pieniądze na przygotowanie posiłków czy maseczki dla wolontariuszy.\nDo wolontariatu można zgłaszać się pod adresem: wolontariat@fundacjalegii.pl\nŹródło: Legia.com, tvnwarszawa.pl, PAP\nŹródło zdjęcia głównego: Legia.com


Wybór redakcji | Fotopolis.pl\nNa poprzednich stronach zaprezentowaliśmy sześć dostępnych na naszym rynku urządzeń wyświetlających zdjęcia w formacie HD. Prawdopodobnie z czasem taka rozdzielczość stanie się standardem wśród aparatów fotograficznych i innych produktów multimedialnych. Jednak na razie wybór jest ograniczony. Co więcej, jeżeli już mamy lub planujemy zakupić inny aparat niż T100, H9 albo L85, to nasz wybór zawęża się zaledwie do kilku rozwiązań.\nSpośród opisanych przez nas urządzeń najbardziej przypadły nam do gustu Sony Playstation 3 i Apple TV. Ich zaleta to przede wszystkim dobre przystosowanie do stałej obecności w salonie, duża uniwersalność i coś, co byśmy nazwali "przodownictwem technologicznym". Zarówno PS3, jak i Apple TV to urządzenia, które oferują nową jakość korzystania z cyfrowej rozrywki. Do tej pory do słuchania muzyki, oglądania zdjęć i filmów oraz grania w gry korzystaliśmy z różnych urządzeń. Owszem, coraz częściej zastępuje je wszystkie komputer, jednak nie jest to urządzenie oferujące łatwość i wygodę obsługi na poziomie magnetowidu czy telewizora (o czym pisaliśmy już w części tego testu poświęconej Sony VAIO). Komputer nie jest też przystosowany do stałej obecności w salonie, w przeciwieństwie do PS3 i Apple TV, których miejsce jest właśnie obok domowego telewizora.\nCzy któryś z tych dwóch produktów jest lepszy? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć. Produkt Sony jest w stanie zupełnie zastąpić komputer, ma możliwość bezpośredniego pobierania danych z wielu nośników i z Internetu. Z kolei Apple stworzyło swój produkt jako uzupełnienie komputera, więc taka funkcjonalność nie była potrzebna. Wybór jednego z nich zależy więc od naszych potrzeb i nastawienia - jeżeli trzymamy i obrabiamy zdjęcia na komputerze wystarczy nam tańsze Apple TV. Jeżeli natomiast szukamy rozwiązania "wszystko w jednym", to Playstation 3 będzie najlepszym wyborem. Dodatkowo będziemy mogli zagrać od czasu do czasu w grę.\nDziękujemy firmom Apple, K-Consult, Panasonic i Sony za udostępnienie sprzętu do testów.


Wybierz najlepszego Chevroleta wszechczasów - w auto motor i sport\nWybierz najlepszego Chevroleta wszechczasów\nW listopadzie Chevrolet będzie obchodził setną rocznicę powstania. General Motors chce już zacząć świętowanie tego jubileuszu i zaprasza do zabawy wszystkich miłośników swoich modeli. Na specjalnej stronie internetowej, dedykowanej temu wydarzeniu (link), przygotował zestawienie najpopularniejszych modeli w swojej historii i prosi internautów o pomoc w wyborze najlepszego. Jak sądzicie, któremu należy się tytuł? Co wybierzecie: Corvettę, Camaro, Impalę, a może elektrycznego Volta?\n84styleFury, 2011-07-29 21:19:43\nJa już mam swojego cichego zwycięzcę, ale z chęcią się pobawię na stronie. Mój faworyt nie jest specjalnie stary, ale jest połączeniem osiągów, szybkości, dynamizmu i pewnej dozy luksusu.\n~Samuraj, 2011-07-29 10:36:29\nZ dziesiątek modeli, wyprodukowanych przez ostatnie 100 lat, wybierz ten, który Twoim zdaniem jest najlepszy.\nauto motor i sport, 2011-07-29 09:26:35


10. Spotkania Koneserów – Tego muzeum nie można ominąć | Kalumet\nTo już tradycja, że gospodarze Konferencji Spotkania Koneserów starają się by ich program miał bardzo szerokie spektrum kulturalno-historyczne. Tak było i tym razem. Dzięki bowiem zapobiegliwości naszej przewodnik – Basi Dutkiewicz – bez problemów mogliśmy wejść do Muzeum II Wojny Światowej.\nO samym muzeum pisać aż nie wypada, bo trzeba to wszystko zobaczyć, trzeba tego posłuchać. Wspomnimy tylko, że czasowa wystawa poświęcona Westerplatte i specjalna „dla dzieci” (ubyło nam lat, gdy ją zwiedzaliśmy, przypominając sobie to i owo z niedawnej przecież historii oraz opowiadań rodziców) są co najmniej imponujące. Ich twórcom należą się komplementy i uznanie. Tych zaś wprost brakuje tym, którzy MIIWŚ stworzyli i dziś je prowadzą.\nA że fajczarzem jest się zawsze i szuka podświadomie ulubionych przedmiotów, to te też znaleźliśmy. Konterfekt pewnej fajki obiecał nadesłać Piotr Pleskot. Na pewno ja zamieścimy.\nSpecjalne podziękowania składamy Aleksandrowi Masłowskiemu, rzecznikowi prasowemu Muzeum, dzięki któremu mogliśmy wykonać zdjęć do woli.\nI jeszcze jedno – jeśli już będziecie w Gdańsku, koniecznie odwiedźcie Muzeum II Wojny Światowej.


Nagła awaria sprzętów Samsunga na całym świecie - Aktualności - PC Format\nStartAktualnościNagła awaria sprzętów Samsunga na całym świecie\nPrzestają działać odtwarzacze Blu-Ray i zestawy kina domowego.\nAwarie urządzeń marki Samsung notowano na całym świecie od 19 czerwca br. Swoje problemy właściciele sprzętów opisują na oficjalnym forum Samsunga. Najczęściej powtarzającym się w opisach konsumentów problemem jest tzw. pętla uruchomień.\nŹródło tych kłopotów technicznych nie jest do końca znane, ale wszystko wskazuje na to, że zaczęły się one wraz z ostatnią aktualizacją wypuszczoną przez koncern. Nie jest to jednak pewnik, gdyż awarii uległy także niewspierane już urządzenia.\nRestart na okrągło\nOdtwarzacze Blu-Ray i zestawy kina domowego, które mają wgraną najnowszą aktualizację Samsunga, zaczęły nieustannie się restartować. Użytkownicy informują, że w wielu przypadkach następowało to w zbyt krótkim czasie, by dało się podjąć jakiekolwiek działania umożliwiające zatrzymanie dalszych restartów.\nJedynym rozwiązaniem jest odłączenie sprzętów od źródła zasilania, co jednak, jak wiadomo, nie zapobiega powtórnej aktywacji pętli uruchomień po ponownym podłączeniu urządzeń.\nSpecjaliści Samsunga odpowiedzieli już na rozpaczliwe komentarze konsumentów. Oprócz badania wspomnianej aktualizacji trwa też sprawdzanie certyfikatów SSL. Możliwe, że niektóre z nich wygasły, i z tego wyniknęły kłopoty – firma postanowiła bowiem części tych certyfikatów nie aktualizować w ogóle. To wyjaśniałoby brak łączności z serwerami Samsunga poprzez HTTPS oraz nieustanne restarty urządzeń.\nOprócz pętli uruchomień pojawiają się też dziwne odgłosy z wnętrza napędu i brak reakcji na komendy z pilota.\nJeśli także Wasz sprzęt uległ awarii, to samodzielnie nic nie zdziałacie. Firma wprost informuje, że specyfika problemu wymaga ingerencji producenta (i cierpliwości konsumentów). Jeśli jednak koncern nie udostępni użytkownikom odpowiedniego rozwiązania, prawdopodobnie sprzęty będą musiały być serwisowane z uwzględnieniem ręcznego wgrywania poprzedniej wersji oprogramowania.\nTagi: samsung, DVD, awaria


Regulamin sklepu internetowego zeuskomputery.pl\nPunkt odbioru – punkt znajdujący się pod adresem Al. Jana Pawła II 99 21-010 Łęczna.\nSklep – sklep internetowy zeuskomputery.pl prowadzony przez Sprzedawcę pod adresem https://sklep769517.shoparena.pl.\nSprzedawca – MARCIN STAWINOGA, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą zeuskomputery.pl Marcin Stawinoga, wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzonej przez ministra właściwego do spraw gospodarki i prowadzenia Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, NIP 7122503059, nr REGON 432246324 , ul. 3 Maja 1A, 21-040 Świdnik\nAdres pocztowy: ul. 3 Maja 1A, 21-040 Świdnik\nAdres e-mail: shop@sklep769517.shoparena.pl\nTelefon: 888 054 333\nAdres do zwrotu towaru (w przypadku odstąpienia od umowy): Al. Jana Pawła II 99 21-010 Łęczna\nSprzedawca prosi o zwracanie towaru na adres: Al. Jana Pawła II 99 21-010 Łęczna niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym Konsument poinformował Sprzedawcę o odstąpieniu od umowy sprzedaży. Termin jest zachowany, jeżeli Konsument odeśle towar przed upływem terminu 14 dni.\nJeśli okaże się, że dla rozpatrzenia reklamacji konieczne jest dostarczenie reklamowanego towaru do Sprzedawcy, Kupujący jest zobowiązany do dostarczenia tego towaru, w przypadku Konsumenta na koszt Sprzedawcy, na adres ul. 3 Maja 1A, 21-040 Świdnik\nw sklepie zeuskomputery.pl\nSklep – sklep internetowy zeuskomputery.pl prowadzony przez Sprzedawcę pod adresem https://sklep769517.shoparena.pl\nSprzedawca - MARCIN STAWINOGA, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą zeuskomputery.pl Marcin Stawinoga, wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzonej przez ministra właściwego do spraw gospodarki i prowadzenia Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, NIP 7122503059, nr REGON 432246324 , ul. 3 Maja 1A, 21-040 Świdnik\nW celu dokonania rezygnacji z Konta należy wysłać swoją rezygnację do Sprzedawcy na adres e-mail: shop@sklep769517.shoparena.pl, czego skutkiem będzie niezwłoczne usunięcie Konta oraz rozwiązanie umowy w zakresie prowadzenia Konta.\nReklamacje dotyczące funkcjonowania Konta należy kierować na adres e-mail shop@sklep769517.shoparena.pl.\nW przypadku gdy Kupujący nie wyrazi akceptacji dla planowanej zmiany, powinien poinformować o tym Sprzedawcę poprzez wysłanie odpowiedniej wiadomości na adres e-mail Sprzedawcy shop@sklep769517.shoparena.pl, czego skutkiem będzie rozwiązanie umowy w zakresie prowadzenia Konta z chwilą wejścia w życie planowanej zmiany lub wcześniej, jeśli Kupujący zgłosi takie żądanie.\nSklep – sklep internetowy zeuskomputery.pl prowadzony przez Usługodawcę pod adresem https://sklep769517.shoparena.pl\nUsługodawca - MARCIN STAWINOGA, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą zeuskomputery.pl Marcin Stawinoga, wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzonej przez ministra właściwego do spraw gospodarki i prowadzenia Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, NIP 7122503059, nr REGON 432246324 , ul. 3 Maja 1A, 21-040 Świdnik\nUsługobiorca może wypisać się z Newslettera, bez podawania przyczyny i ponoszenia jakichkolwiek kosztów, w każdym momencie, korzystając z opcji, o której mowa w ust. 6 lub wysyłając wiadomość na adres e-mail Usługodawcy: shop@sklep769517.shoparena.pl.\nZgłoszenia reklamacyjne dotyczące Newslettera należy zgłaszać Usługodawcy na adres e-mail: shop@sklep769517.shoparena.pl.\nW przypadku braku akceptacji dla planowanych zmian, Usługobiorca powinien wysłać informację o tym na adres e-mail Usługodawcy: shop@sklep769517.shoparena.pl, co będzie skutkować rozwiązaniem umowy o świadczenie usługi z chwilą wejścia w życie planowanych zmian.


Historia na ścianach. Toruń przemawia odkrytymi napisami - Polskie Radio PiK\n2019-01-16, 09:00 Iwona Muszytowska-Rzeszotek\nHistoria na ścianach. Toruń przemawia odkrytymi napisami!\nToruńskie napisy naścienne przetrwały ponad 100 lat i przywołują historie miejsc oraz mieszkańców. Fot. Iwona Muszytowska-Rzeszotek\nNazwiska, numery telefonów, nazwy zakładów w języku niemieckim i polskim - w Toruniu odkrywanych jest coraz więcej takich naściennych napisów. Przetrwały ponad 100 lat i przywołują historie miejsc oraz mieszkańców.\nNaprzeciwko toruńskiej redakcji Polskiego Radia PiK odkryto XIX-wieczny napis w języku niemieckim, z którego można się dowiedzieć, że w kamienicy znajdował się "przeprząg", czyli miejsce zmiany koni w zaprzęgu.\nNaścienne napisy będą tematem spotkania, które w 18 stycznia o godz. 17.00 rozpocznie się w Muzeum Historii Torunia. O tajemnicach liter mówić będą: Szymon Spandowski i Kamil Snochowski z toruńskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami.\nNaścienne napisy będą tematem spotkania, które w 18 stycznia o godz. 17.00 rozpocznie się w Muzeum Historii Torunia (Popołudnie z nami)\nTagi: Toruń, napisy, historia


Powrót spadków - Money.pl\nStrona głównaGiełdaKomentarze giełdowePowrót spadków\nPo wczorajszej wzrostowej korekcie, w czwartek na warszawskiej giełdzie ponownie powinien zagościć strach.\nCofnięcie popytu sugeruje, nie tylko widoczna również podczas środowej korekty, relatywna słabość polskiego rynku, ale przede wszystkim wczorajsze niezdyskontowane spadki na Wall Steet.\nNegatywnej wymowy sesji na Wall Street, gdy silne wzrosty z początku notowań, przerodziły się w 1,5 proc. przecenę Średniej Przemysłowej i 0,75 proc. spadek indeksu S&P500, nie łagodzi dobrze przyjęty przez rynek raport kwartalny Visy (w handlu posesyjnym akcje podrożały o prawie 8 proc.). Wpływ Visy neutralizuje bowiem Cisco. Raport kwartalny tej firmy rozczarował inwestorów i w handlu posesyjnym akcje Cisco potaniały o 4,4 proc.\nTakiej jednomyślności nie ma natomiast w odniesieniu do decyzji Banku Anglii. Większość wskazuje na cięcie o 50 punktów sprowadzające główną stopę do 1 proc., ale są też prognozy mówiące o 25 i 75 punktowej obniżce.\nRynek jest natomiast zgodny w kwestii 50 punktowej obniżki stóp w Czechach. Taka decyzja oznaczałaby, że główna stopa spadnie do 1,75 proc. W przypadku Narodowego Banku Czech istnieje stosunkowo największe prawdopodobieństwo niespodzianki. Tyle tylko, że nawet jeżeli będzie ona miała miejsce, to nie zostanie zauważona przez inwestorów.


Mniam!!!: lipca 2014\nYerba mate i ciekawostka\nHmm...Yerba mate, ale dlaczego?\nto napój z liści ostrokrzewu paragwajskiego, o właściwościach regenerujących, pobudzających i antyoksydacyjnych.Pijąc regularnie YERBA MATE zlikwidujesz zmęczenie, zwiększysz sprawność intelektualną oraz poprawisz koncentrację, jednak nie będziesz mieć problemów z zaśnięciem.Dzięki zawartości witamin z grupy B będących naturalnym antyoksydantem poczujesz dużą poprawę matabolizmu swojego organizmu.\npodnosi sprawność fizyczną i intelektualną\nłagodzi uczucie głodu\nNiby zwykła herbata , ale jednak coś. Co prawda nie każdemu musi smakować, ale warto spróbować, bo może akurat komuś przypadnie do gustu.\n(zdj bombili słomki opis itp\nCZAS PARZENIA-3-5 MINUT\nTEMPERATURA PARZENIA-75-85stopni C\nNACZYNIE DO PICIA YERBA MATE\nBOMBILA, SŁOMKA DO PICIA YERBA MATE\nSĄ RÓŻNE RODZAJE BOMBILI\nZnalazłam ostatnio czekoladę, właściwie widziałam ją już wcześniej we Włoszech,ale dopiero teraz w Polsce ją kupiłam.Od zawsze bardzo lubiłam gorzkie czekolady, a nawet bardzo gorzkie, więc... zobaczcie sami co to za czekolada:\n(zdj)Czekolada dla prawdziwych smakoszy czekolady i dla zatwardziałych wielbicieli czekolady gorzkiej :-) Powiem tylko, że trudno jest zjeść 1całąkostkę tej czekolady na raz. Lepsze jest jej powolne podgryzanie, bo wtedy nie czuć aż tak tej ''goryczy''.\nWtedy we Włoszech kupiłam sobie 92% i też była bardzo gorzka.\nAutor: Nina o 05:24 1 komentarz:\nZostałam nominowana do LBA, odpowiadam na zadane mi pytania. :-)\n1.Co było twoją inspiracją do pisania bloga?\nZainteresowania kulinarne i zamiłowanie do pieczenia ciast.\n2.O czym najbardziej lubisz pisać?\nLubię pisać o wszystkim!!! A najbardziej... nie wiem.\n3.Co cię najbardziej irytuje?\nLudzie, którzy nienawidzą czegoś/kogoś , a nawet tego nie próbowali/nie widzieli/nie oglądali itp Ludzie , którzy palą w miejscach publicznych... dużo rzeczy mnie irytuje :-)\n4.Skąd wzięła się nazwa twojego bloga?\nTak jakoś przypadkiem wpadłam na ten pomysł...myślę, że od tego,że moje potrawy są ''mniam''\nCzytanie, pisanie bloga, gotowanie, granie na gitarze, psy, pływanie,uszczęśliwianie innych... mam sporo hobby.\n6.Od kiedy piszesz bloga?\nOd 29 września 2013r.\n7.Masz jakieś zwierzątko, a jeśli nie to jakie byś chciała?\nMam kochanego,małego pieska.\nChciałabym zostać aktorką i mieszkać w Volterze.Alb opo prostu mieszkać w Volterze i mieć hodowlę Maltańczyków.\n9.Co robisz w wolnym czasie?\nPiszę bloga, czytam, zajmuję się psem, pływam...\n10.Jaki jest twój ulubiony sklep?\nT-K Max, new yorker, C&A lub Reserved, empik? To też zależy jakie są tam dostawy, bo czasem w niektórych sklepach są fajne rzeczy a czasem nie.\n11.Co cię najbardziej cieszy?\nMalowanie paznokci, podróżowanie, bieganie, przytulanie się do psa, oglądanie pięknych widoków... Dużo rzeczy mnie cieszy zależy o co chodzi. Jestem szczęśliwą osobą.\nAutor: Nina o 13:57 3 komentarze:\nZostałam nominowana do LBA, odpowiadam na zadane...\nPomysły na Świąteczne prezenty 1. W 100% naturalne i ekologiczne mydełko, z rumiankiem i płatkami owsianymi. Zapakowane w ...\nBoskie trufle Trufelki: -ładnie zapakowane, idealnie nadają się na prezent -fajne w jedzeniu, bo na jeden kęs - ładnie wyglądają na...


Regularnie odrobaczasz swojego czworonożnego pupila, a siebie nie? To może być duży błąd\nKażdy z nas może być żywicielem pasożyta? Jak dochodzi do zarobaczenia organizmu.\nwarto zadbać o zdrowie rodziny\nNaukowcy i badacze poznali kilkaset gatunków pasożytów, które na stałe goszczą w organizmach ludzkich. Niektórymi łatwo się zarazić od psa lub kota pomimo utrzymywania właściwej higieny. Jaja i formy przetrwalnikowe pasożytów czyhają na nas wszędzie - w domowym powietrzu i na sprzętach, na pieniądzach, wózkach sklepowych, na poręczach schodów, na klamkach, w restauracjach, barach i jadłodajniach. Wszelkie zbiorowiska ludzkie to potencjalne źródło zakażenia - szkoły, przedszkola, szpitale, sklepy, siłownie i miejskie baseny.\nPasożyt to organizm, który bytuje we wnętrzu naszego ciała, traktując nas jako żywiciela.\nZazwyczaj chodzi o robaki, jednak wcale nie mniejszym problemem są pasożytnicze grzyby choćby z gatunku candida albicans, które w ekstremalnych przypadkach są w stanie skolonizować niemal wszystkie organy wewnętrzne i skórę. W zamian za stały dostęp do pożywienia pasożyt "odwdzięcza" się produkcją i wydalaniem toksyn.\nPasożyty bytujące w ludzkich ciałach (wewnętrzne) nie są w stanie rozwijać się w inny sposób. One obligatoryjnie potrzebują do życia drugiego organizmu. Nie ma więc możliwości, aby dobrowolnie opuściły żywiciela i przeniosły się do innego, jak to czynią np. wszy będące pasożytami zewnętrznymi.\nW badaniach nic mi nie wychodzi, więc jest ok\nPo pierwsze, kto ma zwierzęta domowe, ten z prawie stuprocentową pewnością ma też swoje zwierzęta wewnętrzne, jakimi są pasożyty.\nJeśli nie hodujemy czworonoga - to przynajmniej dotykamy pieniędzy oraz innych rzeczy i sprzętów, na których zawsze "ktoś" cierpliwie czeka na swojego żywiciela.\nPo drugie skuteczność zwyczajowo wykonywanych badań i testów jest niewielka, bo od 10 do 50 %, a ponadto nie ma testów na wszystkie rodzaje pasożytów. Więc jeśli robimy #badania, to wynik ujemny w żadnym wypadku niczego nam nie udowadnia.\nZresztą, czy wykonujemy badania u ukochanych domowych pupili? Nie, ponieważ wierzymy w zapewnienia weterynarza, że zwierzę po prostu trzeba odrobaczyć. Czy człowiek to nie zwierzę? Czy posiadamy jakąś genetyczną odporność na zakażenia pasożytnicze? Oczywiście, że nie!\nMój lekarz nie przepisał mi lekarstwa na robaki\nRegularne odrobaczenie #dzieci i całej rodziny było zupełnie normalną procedurą w latach burzliwego rozwoju Polski socjalistycznej. Wtedy ludzie mniej chorowali, dzieci lepiej się rozwijały i nikt nie słyszał o ADHD.\nLekarze tak zwanego głównego nurtu medycznego nie mają prawie żadnej lub posiadają niewielką orientację w chorobowych następstwach zakażenia pasożytami.\nW większości przypadków nie łączą ze sobą np. alergii/astmy czy uciążliwego kaszlu z koniecznością odrobaczenia pacjenta, a szkoda. Jest jednak coraz szersza grupa lekarzy, którzy otwarcie mówią o ścisłych związkach endokrynologii, onkologii, dermatologii i innych dziedzin z parazytologią. Moim zdaniem prawda jest dużo bardziej brutalna, niż mogłoby się to nam wydawać. Prawdziwe okazuje się bowiem powiedzenie, że jeśli nie wiadomo o co chodzi, to zawsze chodzi o pieniądze. Lepsze obroty i większe zarobki dla koncernów i związanych z nimi lekarzy daje bezsensowne "leczenie" objawów oraz wmawianie nam, że nie są znane przyczyny występowania jakiejś choroby, niż wytrucie pasożytów i - w razie ujawnienia dalszych niedomagań zdrowotnych - zajęcie się tropieniem rzeczywistego źródła problemu.\nWarto wziąć sprawy w swoje ręce\nNie jest moim celem powtarzanie informacji, które każdy może znaleźć na stronach internetowych, zajmujących się problemem obecnej plagi pasożytniczej. Każdy sam powinien poczytać, jakie objawy wskazują na zarobaczenie organizmu. Myślę, że wielu czytelników bardzo się zdziwi. Kolejna decyzja także jest w rękach każdego z nas. Jest to decyzja o podjęciu kroków ku lepszemu życiu i zdrowiu dla siebie i całej rodziny.\nZastanów się, czy wychodząc z publicznej toalety myjesz ręce? A czy już po umyciu rąk, dotykasz klamki lub uiszczasz opłatę?\nPrzekornie życzę wszystkim bardzo ubogiego życia wewnętrznego.\nTo także warto przeczytać:\n>>>Światowy Dzień Zdrowia 2015 pod hasłem: Bezpieczeństwo żywności. Po co go obchodzimy?\n>>>Jesteśmy ludźmi, a nie kolorami! STOP rasizmowi


Włochy: Właściciele kin domagają się zniesienia obowiązku maseczek – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Włochy: Właściciele kin domagają się zniesienia obowiązku maseczek...\n10 czerwca 2020 19:42 /w Informacje, Świat\nKina we Włoszech nie zostaną otwarte w przewidzianym przez rząd terminie 15 czerwca, jeśli nie zostanie zniesiony wymóg noszenia maseczek – zapowiedziało w środę stowarzyszenie właścicieli sal kinowych. Uważają ten nakaz za niezrozumiały przy wymogu dystansu społecznego.\n„Oczywiście poczyniono kroki naprzód, znosząc nakaz dystansu między członkami jednej rodziny, ale utrzymanie obowiązku użycia maseczki w sali kinowej jest niezrozumiałe” – głosi komunikat stowarzyszenia.\nZjednoczona Prawica przygotowała pytania skierowane do kandydatów na urząd... 100 tys. maseczek dla seniorów od Caritas Polska


DOM.PL™ - Projekt domu MM IFKA CE - DOM CD3-56 - gotowy koszt budowy\nMM IFKA CE\nKonstrukcja: Ściany zewnętrzne: pustak ceramiczny gr. 25 + 12 cm styropianu Strop i schody: żelbetowe wylewane na mokro Dach: dwuspadowy (40 stopni) Więźba dachowa: drewniana, pokryta dachówką ceramiczną Wysokość kalenicy: 7,36 m, od p.t. 7,81 m Wysokość parteru: 2,65 m Wysokość poddasza: max. 2,50 m Powierzchnia zabudowy: 96.08 m2 + schody i taras 14.51 m2\nProjekt domu MM IFKA CE\n- stan surowy zamknięty 221 742 zł\nPow. użytkowa (m2):(?)123,19\nPow. całkowita (m2):171,38\nID projektuDOM CD3-56\nBudowa DOM CD3-56\n- stan surowy zamknięty(?) 221 742 zł\nZamów rysunki szczegółowe MM IFKA CE


Ostatnia królowa - jedynie 28,95 zł w matras.pl\nPowieść przywołuje do życia Joannę Kastylijską, trzecie dziecko hiszpańskiej pary królewskiej Izabeli i Ferdynanda. Urodzona w czasach burzliwych walk o zjednoczenie i umocnienie ich królestwa, Joanna w wieku szesnastu lat zostaje poślubiona Filipowi, spadkobiercy cesarstwa Habsburgów. Szczęśliwe małżeństwo ieoczekiwanie dopada tragedia, która czyni Joannę spadkobierczynią hiszpańskiego tronu. Rozpoczyna się walka o władzę, która angażuje najważniejsze monarchie Europy ... Gortner zabiera czytelnika w podróż od mrocznego majestatu hiszpańskiego dworu, do pełnych przepychu śmiertelnie niebezpiecznych dworów Flandrii, Francji i Anglii. Czytaj dalej >> << Zwiń\n„Nie wiedział wtedy, że utrata zmysłów bywa czasami najwłaściwszą reakcją na rzeczywistość.”\nCo musi się wydarzyć, by konkretnego człowieka nazwać szalonym? Joannę I Kastylijską, kobietę, która od lat intryguje nie tylko historyków, ale i ludzi kultury, historia na zawsze połączyła z określeniem „szalona” - JUANA LA LOCA. Istnieje tak wiele sprzecznych opinii na jej temat, że pewnie nigdy nie uzyskamy jednoznacznej odpowiedzi na pytanie ... czy faktycznie na takie określenie sobie zasłużyła. Być może jednak książka „Ostatnia królowa” pozwoli nam nieco do prawdy się zbliżyć...\nChristopher W. Gortner poświęcił naprawdę wiele czasu, by przedstawić życie tej intrygującej kobiety w formie zbeletryzowanej powieści historycznej. Dołożył wszelkich starań, by jego opowieść w dużym stopniu opierała się na potwierdzonych faktach. W kilku miejscach dopuścił się pewnych uproszczeń i hipotez, na wszystkie jednak zwrócił uwagę na końcu książki. Powieść, którą podarował czytelnikom, wciąga praktycznie od pierwszych stron. Czytając wprost nie można uwierzyć, że tę historię uplotło życie, niestety nie jest ona fikcją literacką...\nJoanna urodziła się w wyjątkowo niespokojnych czasach, w których jej rodzice, nieustannie musieli walczyć o zjednoczenie i umocnienie królestwa. W wieku lat szesnastu dziewczyna została poślubiona Filipowi, spadkobiercy cesarstwa Habsburgów. Małżeństwo zawarte ze względów politycznych miało wszelkie możliwe szanse, by wzmocnić się szczerą i bezinteresowną miłością. Niestety, nad rodziną Joanny zdaje się ciążyć klątwa. Kolejne tragedie doprowadzają do sytuacji, w której Joanna staje się spadkobierczynią hiszpańskiego tronu. Nowa sytuacja kompletnie odmienia jej życie. Od tej chwili nie może ufać nawet najbliższym jej osobom. Każdy może okazać się jej wrogiem, który zapragnie pozbawić ją praw do tronu...\nNiewiarygodna historia obejmuje coraz to nowe kraje, podczas lektury przyjdzie nam zajrzeć nie tylko na hiszpański dwór Izabeli i Ferdynanda, ale również do Anglii Tudorów, czy też Francji Walezjuszy. Sojusze zmieniają się dosłownie z minuty na minutę, ludzie zdradzają i wykorzystują, a gdzieś pomiędzy nimi znajduje się Joanna, która tak bardzo potrzebuje wsparcia, na które niestety nie może liczyć.\nCzytając „Ostatnią królową” trudno nie zapałać sympatią do Joanny. W młodości energiczna i pełna młodzieńczego buntu, choć jednocześnie bardzo inteligentna i gotowa na kompromisy, w dalszych latach twarda i gotowa do ogromnych poświęceń, zdeterminowana by działać w imieniu słusznej sprawy. Przy tym wszystkim tak niesprawiedliwie traktowana, poniewierana praktycznie przez wszystkich mężczyzn, którzy kiedykolwiek coś znaczyli w jej życiu. I choć nie można jednoznacznie stwierdzić, czy pogłoski o jej szaleństwie były prawdą, czy tylko argumentem w politycznych rozgrywkach, jeżeli faktycznie zagubiła się w życiu, bez trudu wskażemy osoby, które do tego się przyczyniły.\n"Ostatnia królowa" to tym bardziej przejmująca, bo oparta na faktach historia, która na długo pozostaje w pamięci. To swoisty hołd złożony udręczonej kobiecie, której przyszło walczyć o swoje racje w bezwzględnym, męskim świecie. Hołd tym bardziej cenny, bo jego autorem stał się pisarz-mężczyzna. Dla fanów gatunku to pozycja obowiązkowa. Ze swojej strony gorąco polecam. Czytaj dalej >> << Zwiń\nZbeletryzowane wersje europejskiej historii polubiłam od pierwszego spotkania z Philippą Gregory i jej „Władczynią rzek”. Nie ukrywam, że to jej powieści są dla mnie wzorem, do którego przykładam wszystkie inne tego typu pozycje. Za każdym razem liczę na opowieść w takim stylu. Takie też było moje nastawienie, gdy zaczynałam lekturę. Wspomnę też, że są takie książki, które przyciągają jak magnes od pierwszego spojrzenia na okładkę. Są takie książki, o przeczytaniu których się marzy ... Właśnie spełniło się jedno z takich czytelniczych marzeń, bo poznałam treść „Ostatniej królowej”, która do tego absolutnie mnie nie zawiodła.\nJoanna sięga do przeszłości, wspominając swoje życie. My poznajemy ją w wieku 16 lat. Ta córka królowej wojowniczki, Izabeli z Kastylii i Ferdynanda Aragońskiego, w dzieciństwie została przyrzeczona synowi cesarza Habsburga, Filipowi z Flandrii i właśnie nadszedł czas na zawarcie małżeństwa. Mimo że jej rodzice byli wiecznie na polu bitwy, walcząc o jedność królestwa, dziewczyna nie chce ich zostawiać, zwłaszcza rozstanie z ojcem jest dla niej trudne; nie chce też opuszczać swojej ukochanej Hiszpanii. Gdy jednak pierwszy raz spotyka swego przyszłego męża, rodzą się w niej uczucia, jakich nie zaznała nigdy dotąd. Nowa rola przestaje być obowiązkiem, miłość rozkwita, na świat przychodzą dzieci. Ale hiszpańska dusza nie milknie, wyrywa się do miejsca, któremu jest przeznaczona...\nPisząc o „Ostatniej królowej” nie sposób nie wspomnieć o okładce. Ta głęboka czerwień bogatej sukni (która z nas nie chciałaby choć raz w życiu takiej założyć... ja bym chciała), zamek w tle, tłoczone litery i błyszczące ornamenty cieszą oko, przemawiają do wyobraźni i zapowiadają fabułę intensywną od emocji. I tak właśnie jest. W czasie lektury cała byłam wielką ekscytacją. Przenosiłam się do Hiszpanii i Flandrii, przeżywałam wszystko to, co Joanna. Razem z nią czułam ból po opuszczeniu rodziny, lęk przed nowym miejscem; obawy, jaki będzie ten cudzoziemiec, człowiek, z którym ma spędzić resztę życia. Razem z nią cieszyłam się pięknem narastającego uczucia, wszechogarniającą namiętnością, narodzinami zdrowych dzieci, w tym dziedzica. Dogłębnie przeżywałam kolejne wydarzenia, te szczęśliwe i te, od których wszystko zaczęło się psuć. Gama uczuć, które mnie wypełniały, była bardzo szeroka i mimo że to powieść, a nie naukowa biografia, nie potrafiłam zachować dystansu. Wszak Joanna istniała naprawdę - autor usiłował „zachować wierność wobec ustalonych faktów, [choć] powieść pozostaje fikcyjną interpretacją jej życia” (str. 412). Jego kreacja królowej Joanny pochłonęła mnie bez reszty. A w jedno szczególne zdanie z posłowia wprost nie mogłam uwierzyć, nie znając wcześniej historii Joanny Szalonej i tego, skąd wzięło się to określenie.\nDla miłośników gatunku „Ostatnia królowa” jest lekturą konieczną. Tych, którzy nie odnajdują się w takich klimatach, gorąco jednak namawiam, żeby poświęcili jej trochę czasu, bo na pewno nie będzie stracony. Powieść C. W. Gortnera jest pełna miłości, namiętności, zdrady, dążenia do władzy i posiadania, czyli tych zjawisk, które występują w każdej epoce i w każdym zakątku świata. Ja jestem zachwycona i mogę z całego serca polecić.\nJoanna Kastylijska w sieci spisków i intryg.\nCo musi zrobić człowiek, żeby zasłużyć sobie na miano szaleńca? Wbrew pozorom, aby zdobyć tę etykietkę, wystarczy całkiem niewiele. Zazwyczaj już lekkie odstępstwo od narzuconych norm czy też inne poglądy są przyczyną wytykania palcami i przykrych obelg.\nJoanna Kastylijska, inaczej zwana Szaloną, opuszczając swój rodzinny dom w Hiszpanii i wychodząc za mąż nie spodziewała się, że spotka ją tak wielkie szczęście ... Wyjazd z ukochanego kraju i przyszłe życie z zupełnie obcym mężczyzną kojarzyło jej się ze zniewoleniem i katorgą. Tymczasem już pierwsze dni we Flandrii pokazują jak bardzo się myliła. Nowy współmałżonek Filip II jest nie tylko nadzwyczaj przystojny, ale i namiętny oraz uczuciowy. Szczęście jednak nigdy nie trwa wiecznie, a czas prędko pokazuje, że pierwsze wrażenie zazwyczaj bywa mylące.\nBiorąc pod uwagę fakt, że utwór jest pisany w narracji pierwszoosobowej z perspektywy Joanny, czytelnik momentalnie zżywa się z tą kobietą i kibicuje jej zmaganiom do ostatniej strony. Główna bohaterka jest osobą wyjątkowo zdeterminowaną i odważną. Wiele innych kobiet, znajdując się w sytuacjach, których doświadczyła Joanna, załamałoby się i dało podporządkować względnie silniejszemu mężczyźnie. Tak się jednak nie stało w przypadku dziedziczki hiszpańskiego tronu, władczyni dzielnie idzie przez życie i odważnie stawia czoła nowym wyzwaniom i niepowodzeniom.\nW książce C.W. Gortnera niebywale rzuca się w oczy ogromna ilość intryg i spisków, z jakimi musi borykać się główna bohaterka. Każda kolejna strona powieści zaskakuje i podnosi napięcie. W pewnych momentach aż trudno było uwierzyć, że owe wydarzenia rzeczywiście mogły mieć miejsce w realnym świecie. Nie należy jednak zapominać, że „Ostatnia królowa” nie jest dokładną rekonstrukcją życia Joanny Kastylijskiej, wiele wątków ma swoje źródło w wyobraźni autora aniżeli w faktycznych kronikach.\nCieszę się, że miałam możliwość zapoznania się z treścią książki pół hiszpańskiego autora. Lektura tej powieści nie tylko mnie pochłonęła, ale i sprawiła, że zaczęłam szukać innych źródeł historycznych, w których byłaby mowa o dzielnej Joannie Szalonej i nie tylko. Przez karty książki przewija się bowiem duża ilość innych postaci, na które również warto byłoby zwrócić uwagę w swoich dociekaniach. Dodatkowo pisarz raczy czytelnika dużą ilością szczegółów i barwnymi opisami ówczesnej scenerii.\n„Ostatnią królową” można określić mianem godnej polecenia powieści historycznej z frapującym romansem i chytrymi intrygami w tle. Pokazuje ona jak wiele ciekawych i nietuzinkowych postaci, o których istnieniu przeciętny człowiek nawet nie zdaje sobie sprawy, skrywa europejska historia. Każdy kto sięgnie po książkę Christophera Gortnera na pewno się nie rozczaruje. Czytaj dalej >> << Zwiń\nOstatnia królowa - Mariusz\nByłem zachwycony książką Wyznania Katarzyny Medycejskiej, dlatego postanowiłem kupić kolejną książkę C. W. Gortner: Ostatnią Królową. Książka jest rewelacyjna, zresztą tak jak poprzednia, czyta się ją lekko i z przyjemnością, ciężko się od niej oderwać. Nie żałuje zakupu! Polecam wszystkim niezdecydowanym!\nSzalona Joanna czy szalone czasy ?\nOpowieść o Joannie Kastylijskiej, zwanej szaloną, córce hiszpańskiej królowej Izabeli\ni siostrze bardziej znanej Katarzyny Aragońskiej – pierwszej żony angielskiego Henryka VIII.\nGłówna bohaterka i zarazem narratorka powieści to pełnokrwista, silna kobieta. Wychowana na królewskim dworze, pod okiem równie niezłomnej matki. Otoczona siostrami i surowymi damami dworu, spędziła w ukochanej Hiszpanii dzieciństwo i wczesną młodość.\nZaaranżowane ... polityczne małżeństwo z arcyksięciem Flandrii zapowiada się pomyślnie. Między młodymi małżonkami pojawiła się namiętność, na świat przychodzą dzieci…\nNiestety brutalna rzeczywistość pozbawia Joannę złudzeń. W świecie interesów wielkich monarchii nie ma miejsca na sentymenty i sielankowe życie. Walka o wpływy trony i korony jest bezwzględna. Aby ocalić w tym wszystkim siebie, trzeba być szaloną…\nSprawna narracja i wartka akcja, nie pozwalają czytelnikowi się nudzić. Niezbyt rozbudowane, lecz sugestywne opisy zjawiskowej, pachnącej sandałem i lawendą Hiszpanii\ni bogatej, malowniczej Flandrii ze swym kipiącym od intryg dworem.\nPowieść nie tylko na zimowe wieczory. Wciągająca\ni urzekająca swym nieco mrocznym, intrygującym klimatem.


Wigilia szkolna – 20 grudnia 2017 r. | Zespół Szkół Nr 26\nWigilia szkolna – 20 grudnia 2017 r.\nTegoroczna szkolna wigilia odbyła się tradycyjnie w przedświątecznym tygodniu – 20 grudnia.\nUczniowie spotkali się ze swoimi wychowawcami w klasach na przygotowanych przez siebie wigiliach, a następnie obejrzeli szkolne jasełka. Salę gimnastyczną wypełnili po brzegi, wraz z licznie przybyłymi na wspólną wigilię zaproszonymi gośćmi: emerytowanymi nauczycielami i kombatantami z Klubu Byłych Politycznych Więźniów Obozów Koncentracyjnych Mauthausen-Gusen, Środowiska Żołnierzy AK- IV Obwód Ochota i Chrobry II. W uroczystości uczestniczył też proboszcz parafii św. Grzegorza Wielkiego – ksiądz kanonik Grzegorz Cwajda, który modlitwą i życzeniami skierowanymi do uczestników szkolnej wigilii podkreślił znaczenie Świat w naszej kulturze i tradycji.\nA tegoroczne jasełka były pięknym spektaklem wspólnej pracy i przyjaznej atmosfery panującej miedzy nauczycielami, a uczniami naszej szkoły. Bowiem, kolejny rok z rzędu wystąpili razem w tym fantastycznym przedstawieniu. Ich występ widzowie nagrodzili gromkimi brawami i słowami podziwu dla kunsztu gry aktorskiej.\nNa zakończenie, dziękując wszystkim za obecność, życzenia spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia złożyli wspólnie pan dyrektor Roman Marciniak i pani wicedyrektor Magdalena Głowicka.


PHILIPS GC299/40 Parownica do ubrań (Steamer) - ceny i opinie w Media Expert\nDo 20 g/min Wygładza zagniecenia\nKompaktowy zbiornik wody60 ml wystarczy na 1-2 ubrania\nPoręczna w każdej sytuacji.Pionowy wyrzut pary\nParownicy Philips można używać do ubrań wiszących na wieszaku np. na drzwiach lub szafie, bez rozkładania deski do prasowania.\nFunkcje dodatkowe Odłączany zbiornik wody, Uzupełnianie wody w trakcie prasowania\nPojemność zbiornika na wodę [ml] 60\nkupił/aParownica do ubrań (Steamer) PHILIPS GC299/40\nPozytywna ocena, bardzo dobry produkt.\nProdukt wart swojej ceny. Bardzo dobrze daje sobie radę z cienkimi ubraniami. Jest lekki, wygodny i nie zajmuje dużo miejsca.\nBardzo dobrze odświeża ubrania i wygładza zagniecenia. Obsługa jest prosta, a parownica lekka i niewielkich rozmiarów. Co prawda nie zastąpi żelazka, ale stwarza dla niego fajną alternatywę. Idealna do zabrania w podróż :)\nSteamer ręczny Philips jest w moim domu od 2 tygodni i już uważam, że jest to produkt idealny dla każdego, młodego rodzica. Świetnie sprawdził się przy trudno dostępnych miejscach w dziecięcych ubrankach, a także przy odświeżaniu i pozbywaniu się bakterii z pluszaków. Idealnie wygładził też moje ubrania z lekkich i miękkich tkanin, ale równie dobrze poradził sobie ze sztywnymi koszulami mojego męża. Steamer, w połączeniu z końcówką-szczotką, posłużył mi także do odświeżenia marynarki oraz zimowego płaszcza. Używanie parownicy jest bardzo łatwe, a ona sama waży naprawdę niewiele, dzięki czemu nie obciąża nadgarstków, jak zwykłe żelazko.\nParownicę mam od około miesiąca i jestem bardzo zadowolona. Szybko przed pracą poradzi sobie z wygładzeniem każdej bluzki, spódnicy czy nawet grubszych spodni bez potrzeby rozstawiania deski do prasowania. Zaskoczyło mnie, że jest tak lekka, prosta i intuicyjna w obsłudze. Niestety jednym z głównych minusów jest zdecydowanie za krótki kabel - trzeba prasować tam gdzie jest gniazdko, a nie zawsze można w tym miejscu zawiesić ubranie.\nUrządzenie działa i umożliwia szybkie przeprasowanie ubrań. Nadaje się do odświeżenia także marynarek, garniturów i sukienek. Strumień pary jest wystarczający, pojemnik na wodę pozwala na odświeżenie ok.2-3 ubrań. Przed pierwszym skorzystaniem z parownicy warto przeczytać instrukcję jak prawidłowo prasować, bo nie jest to takie oczywiste jakby mogło się wydawać. Co ważne, parownice Philips nadają się do każdego rodzaju tkanin i są dla nich bezpieczne. Z najważniejszych plusów: szybko się nagrzewa, zajmuje mało miejsca, jest dużo pary. Nie groźne są przypalenia, odbarwienia czy uszkodzenia tkaniny.\nSprzęt warty zakupu. Maszyna jest lekka i mała. Szybko się nagrzewa, co za tym idzie szybko osiągniemy nienaganną równość tkanin. Zmieści się do torby podróżnej. Doskonale wygładzi zagniecenia oraz odświeży każdy materiał. Jedyny minus, pojemnik z wodą jest dość mały wystarczy na 2-3 sztuki.\nOdświeża ubrania rewelacyjnie, z tkanin cienkich zagniecenia schodzą w mgnieniu oka. Rozprasowuje drobne niedociągnięcia, ale nie zastąpi żelazka, na co bardzo liczyłam.\nMam przyjemność używać parownicy od kilku dni i muszę stwierdzić że jest REWELACYJNA. Moja bluzka pozbyła się zagnieceń a dodatkowo odświeżyłam całą garderobę bez używania deski do prasowania.\nParownica jest lekka i nie zajmuje dużo miejsca, więc śmiało można ją zabrać w każdą podróż. Polecam.\nJak dla mnie super alternatywa dla żelazka. Jest bardzo prosty w obsłudze i lekki. Pozwala na szybkie odświeżenie ubrań. Likwiduje zagniecenia. Idealne rozwiązanie w podróży. Jedyny minus to przycisk, który niestety trzeba cały czas trzymać.


Korepetycje z gry na instrumentach w Inowrocławiu - 50 zł za 60 minut\nStrona głównaJoannaOgłoszenie korepetytora - gra na instrumentach\nKompleksowe przygotowanie do rozpoczęcia przygody z muzyką. Pomogę zrozumieć i opanować bieżący materiał. Korepetycji udzielam od ponad 6 lat. Posiadam własne materiały dydaktyczne. Przygotowuje również do konkursów. Zapraszam do kontaktu w celu ustalenia szczegółów.


Meble biurowe - Biura - stylownik.com\nWszystkie artykuły z kategorii Meble biurowe i jej podrzędnych\nRelaks w skórzanym fotelu\nPo długim, męczącym dniu pracy marzymy o ciszy i relaksie. Designerski, obrotowy fotel Lola marki MM Collection, ekscytujący film na wieczór i lampka białego schłodzonego wina, to zestaw któremu ciężko oprzeć się każdemu miłośnikowi wygody i luksusu.\nOpracowanie: Caya Design\nW produkcji narożników wykorzystuje się nowe mechanizmy. O ile moduł jest stosowany często przez producentów mebli wypoczynkowych, o tyle pneumatyczne zagłówki dopiero się pojawiają.\nPraktyczny i wygodny fotel obrotowy\nKażdego dnia przynajmniej kilka godzin spędzamy siedząc, dlatego dobrze dobrane krzesło to nie tylko gustowny dodatek, ale również ukłon w stronę naszego zdrowia i dobrego samopoczucia. Idealną propozycją dla osób, które doceniają rozwiązania gwarantujące niezwykłą wygodę oraz ciekawy wystrój wnętrza, jest fotel obrotowy Klaus firmy Dziedzic.\nFotel obrotowy Catiff – wygoda i unikalny design\nWspółczesne fotele obrotowe powinny cechować się nie tylko komfortem użytkowania czy wysoką funkcjonalnością, ale także unikalnym wyglądem. Krzesłem obrotowym, które spełnia wszystkie te wymagania jest Catiff z kolekcji ,,24h at work” firmy Dziedzic.\nKomfortowe siedzenie podczas wielogodzinnej pracy, zapewnia większą wydajność i możliwość dłuższego przebywania przy biurku. Ważne jest, aby fotel dostosowywał się do pozycji przyjętej przez osobę na nim siedzącą. Ponadto powinien spełniać nasze oczekiwania dotyczące nie tylko ergonomii, ale także designu...\nWystrój pokoju czy sypialni to nic przy dylemacie, jakim okazuje się wyposażenie łazienki. Jest to spowodowane tym, że łazienka powinna być funkcjonalna i wygodna. Sęk w tym, jak połączyć użyteczność z zachowaniem przestronności, by nie nabić sobie siniaków odwiedzając nocną porą toaletę.\nOpracowanie: KOMANDOR S.A.\nSchludny, elegancki wygląd mężczyzny w dużej mierze zależy od właściwego doboru garderoby oraz odpowiedniej dbałości o nią, zwłaszcza o jej najważniejsze elementy – koszule, krawaty i paski. Przy odpowiednim doborze i kompletacji wnętrza zabudowy czy szafy, znajdziemy miejsce na wszystko, także na te mniejsze części garderoby (krawaty i paski) oraz ubrania najbardziej narażone na gniecenie się (koszule).\nKiedy aranżujemy mieszkanie jednym z najważniejszych pomieszczeń jest kuchnia. Mówi się, że kuchnia jest sercem domu i faktycznie coś jest na rzeczy. W związku z tym bardzo ważne jest by była piękna, by chciało się w niej spędzać czas, gotować i oczywiście, by była funkcjonalna. Każda osoba, która szuka sprzętów do mieszkania uruchamia wyszukiwarkę i prawie bez zastanowienia wpisuje „meble kuchenne Wrocław”, albo „meble kuchenne na wymiar wrocław”, gdy ma nietypowe upodobania lub kuchnię o nieregularnym kształcie.\nWygodna i komfortowa jadalnia\nJadalnia w naszym domu – temat niby prosty, można by pokusić się nawet o stwierdzenie, że banalny. Ale czy tak naprawdę potrafimy od razu odpowiedzieć sobie na pytanie jaka powinna być?\nPierwsze wrażenie jest najważniejsze – przedpokój, który zachwyca\nPrzedpokój to strategiczna przestrzeń w każdym domu. Nie tylko prowadzi do pozostałych pomieszczeń w mieszkaniu, ale często stanowi również garderobę, w której przechowujemy obuwie i okrycia wierzchnie. Jest także przestrzenią reprezentacyjną – zapowiedzią tego, co zobaczymy w dalszej części mieszkania. Dlatego też warto połączyć w nim funkcjonalność z walorami estetycznymi.\nŁóżko piętrowe – ulubiony mebel w pokoju dziecka\nJeśli dwójka dzieci mieszka w jednym pokoju, należy zadbać o jego funkcjonalną aranżację. Maluchom trzeba zapewnić wygodne miejsce do nauki, maksymalną ilość prywatności oraz komfort spania.\nOpracowanie: Fabryki Mebli Gawin


Cugowski jednak poczeka z emeryturą - Dziennik Wschodni\nCugowski jednak poczeka z emeryturą\nKrzysztof Cugowski nie będzie na razie emerytem. Zrezygnował, gdy usłyszał, że może dostawać z ZUS co najwyżej 570 zł.\nOstatnio wokalista Budki Suflera postanowił przejść na emeryturę . Po 36 latach ZUS przyznał mu... 570 zł miesięcznie.\n- Pracuję 36 lat, ale nie wszystkie ZUS mi zaliczył. Bo problem w tym, że w czasach PRL-u w zasadzie nie było zawodu muzyka. Nie mieliśmy etatów, dostawaliśmy jedynie umowę- zlecenie na koncert, na trasę – tłumaczył "Super Expressowi" Cugowski.\nArtysta przemyślał jednak sprawę i nie zamierza na razie zostawać emerytem. Najbardziej zirytowało go, że musi przedstawić dokumenty, że jest artystą. Portal gazeta.pl podaje, że za cztery lata będzie przysługiwała emerytura z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.\n- Za cztery lata nabieram praw jako przedsiębiorca i dostanę emeryturę. Zresztą tej samej wysokości, czyli 570 zł. Jeżeli jako artysta nie mogę dostać, bo się nie nadaję, to dostanę za cztery lata jako przedsiębiorca - powiedział w Radiu Lublin Cugowski.\nmarcin / 6 października 2010 o 09:52\npajac i tyle niech powie ile składek odprowadzał haha 36 lat pracy wielkie halo, to jakbym pracował 40 lat na czarno też bym miał dostawać emeryture hahahaha bez jaj panie Cugowski!\nMGMA04 / 6 października 2010 o 08:53\nZwykły człowiek oskarżony zostałby,że ukrywał dochody przed ZUS., bo przecież ta instytucja nie jest organizacją\ncharytatywną i gdy ktoś przez 36 lat odprowadza składki to nie dostaję najniżej emerytury, tylko składnika "socjalnego" ale i naliczonego od odprowadzonych składek.\nLudzie pracujący na etacie nawet przy najniższym wynagrodzeniu płacą wyższe składki niż prywaciarze, gdyż oni mają wybór i płacą minimalną składkę, a nie od uzyskanych dochodów, a póżniej chcą wysokich emerytur. Na emeryturę tak kiedyś jak i teraz trzeba odłożyć, a jak się nie myśli o przyszłości, to póżniej ma się pretensje do ZUS zamiast do siebie i jeszcze się o tym głośno krzyczy. Wstyd panie Cugowski.\nJa przepracowałam jako zwykły pracownik 35 lat z zarobkami 98,5 % średniej krajowej i mam emeryturę w wysokości 1320 zł. Ale ja nie miałam możliwości nie odprowadzać składek od całości zarobionych pieniędzy.\nLudzie pracujący na etacie nawet przy najniższym wynagrodzeniu płacą wyższe składki niż prywaciarze, gdyż oni mają wybór i płacą minimalną składkę, a nie od uzyskanych dochodów, a póżniej chcą wysokich emerytur. Na emeryturę tak kiedyś jak i tera... rozwiń\ncugol / 6 października 2010 o 08:21\nWydawałoby sie,że niegłupi facet i senatorem był a takie banialuki opowiada, wstyd mistrzu!,wiecej godności i szacunku dla samego siebie zyczę!\nMARYJAN ARCYBISKUP\t/ 6 października 2010 o 07:55\nFakt faktem wielu dochodów nie wykazał. Ale prawda jest taka, że przez idiotyczne przepisy biurokratyczne, wielu ludzi cierpi, ci bardziej słabi odbierają sobie życie... Mamy więc kolejny dowód na to, że taka złodziejska instytucja jak ZUS nie jest nam do niczego potrzebna.. ale nadal cicho siedźmy...\nzofia / 6 października 2010 o 07:05\nwielkie mi rzeczy. Wiekszośc ma tyle i "dziennik" o tym nie pisze. Jeśli nie płacił składek to tyle ma.\nKADRYLION / 5 października 2010 o 23:01\n[quote name='zz1' date='05 październik 2010 - 18:24 ' timestamp='1286295876' post='357159']\nNie jest ważne ile ma na koncie tylko ile przepracował. Po 36 latach pracy tylko 570 zł to rzeczywiście kpina. Pewnie na "etacie" bezrobotnego zasiłek podobnie wynosi...\nJAKIE WYKAZYWAŁO SIĘ DOCHODY TAKIE MA SIE APANAŻE\nzz1 / 5 października 2010 o 18:24\nAdam / 5 października 2010 o 17:33\nCugowski żyje jak KRÓL.\nSzary człowiek zapiernicza na etacie, połowę zabierają mu na ZUS, składki zdrowotne, podatki. I na końcu szara emerytura, jak dożyje w swoim małym mieszkanku na szarym blokowisku.\nZul / 5 października 2010 o 13:52\nŚmieszny jest ten facet na zdjęciu w tej czerwonej wiatrówce.\nag / 5 października 2010 o 13:19\nJak się nie chciało płacić składek na ZUS, tylko inwestowało w majątek, to i tak nieźle.