Psychoza i śmierć [J.D Robb] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00167 003306 20653489 na godz. na dobę w sumie\nPsychoza i śmierć - ebook/epub\nAutor: J.D Robb Liczba stron: 408\nISBN: 9788378398752 Data wydania: 2013-06-09\nPo latach służby w policji Eve Dallas uważa, że już nic jej nie zaszokuje. A jednak...\nTo był jeden z tych barów w centrum miasta, gdzie pracownicy firm odprężają się przy drinkach, narzekają na szefa, czasem umawiają z kimś na wieczór. Początkowo dało się jedynie odczuć pewne napięcie w powietrzu. Gwar się wzmógł. Goście stali się męczący. Padło kilka ostrych słów, doszło do przepychanek. Potem zaczęło się szaleństwo. Po dwunastu minutach chaosu i przemocy zginęło osiemdziesiąt osób.\nEve Dallas próbuje zrozumieć niewytłumaczalny ciąg zdarzeń. Świadkowie, którzy przeżyli, mówią, że widzieli jakieś potwory i roje pszczół. Opisują nagłe, przemożne uczucie strachu, gniewu i szaleństwa. Kiedy kryminolodzy składają raport, wszystko zaczyna wskazywać na to, że doszło do zbiorowej psychozy…\nTak się składa, że właścicielem baru jest mąż Eve, Roarke. Nie przypuszczają jednak, że ten atak był wymierzony przeciwko niemu. To coś znacznie poważniejszego. I jeśli Eve nie uda się szybko rozwikłać tej zagadki, sytuacja może się powtórzyć… w każdej chwili, wszędzie. Bo bierze się to z powietrza...\nNora Roberts – amerykańska pisarka, autorka bestsellerów o łącznym nakładzie ponad 400 milionów egzemplarzy sprzedanych na całym świecie, w tym powieści kryminalnych z serii o detektyw Eve Dallas, napisanych pod pseudonimem J.D. Robb. „Psychoza i śmierć” to trzydziesta szósta część tego cyklu.\nTytuł oryginału DELUSION IN DEATH Copyright © 2012 by Nora RobertsAll rights reserved Projekt okładkiElżbieta Chojna Redaktor prowadzącyKatarzyna Rudzka RedakcjaEwa Witan Korekta Mariola Będkowska ISBN 978-83-7839-875-2 Warszawa 2013 WydawcaPrószyński Media Sp. z o.o.02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28www.proszynski.pl\nI ujrzałem: oto koń trupio blady, a imię siedzącego na nim Śmierć i Otchłań mu towarzyszyła. Pismo Święte, Apokalipsa wg św. Jana Wołać będzie: mordować! I spuści psy wojny. William Szekspir\nRozdział 1 Po koszmarnym dniu w biurze nic tak nie uspokaja starganych nerwów jak „szczęśliwa godzina”. Bar „On the Rocks” na Manhattanie nastawiony był na zaspokajanie potrzeb zwyczajnych ludzi pracy, lubiących popijać drinki za pół ceny, przegryzać je kulkami ryżowymi z serem i psioczyć na szefów albo obmawiać kolegów. A także menedżerów, spragnionych kilku głębszych gdzieś w pobliżu biura, zanim wrócą do domów na przedmieściach. Od wpół do piątej do szóstej bar i stoliki okupowali kierownicy niższego szczebla, informatycy, asystenci i sekretarki, wylewający się z biurowych boksów, hal i mikroskopijnych gabinetów. Niektórzy przypominali rozbitków, wyrzuconych przez fale. Inni o własnych siłach wychodzili na brzeg, gotowi zanurzyć się w gwar. Trafiali się i tacy, którzy jedynie pragnęli napić się w samotności, zazdrośnie strzegąc wywalczonego skrawka terytorium. O piątej w barze huczało jak w ulu, barmani i kelnerki zwijali się jak w ukropie, by obsłużyć tych, którzy już mieli za sobą dzień pracy. Drugi z półdarmowych drinków na ogół poprawiał nastrój, więc dookoła rozbrzmiewał śmiech, jedni beztrosko paplali o błahostkach, inni próbowali zrobić wrażenie na płci przeciwnej. Ciepłe, złociste oświetlenie, pobrzękiwanie szkła, darmowe orzeszki w glazurze sprawiały, że zapominano o papierzyskach, raportach, afrontach i pozostawionych bez odpowiedzi wiadomościach. Od czasu do czasu otwierały się drzwi i stawała w nich kolejna ofiara bezwzględnych nowojorskich korporacji. Do środka wpadało chłodne, jesienne powietrze wraz z ulicznym hałasem. Ale po chwili znów robiło się ciepło, przytulnie, swojsko. Niektórzy wychodzili w połowie tej najszczęśliwszej z godzin (trwającej dziewięćdziesiąt minut według czasu barowego). Obowiązki, rodzina, randka odrywały ich od baru, kierowali się do metra, miejskich kolejek linowych, maksibusów, taksówek. Pozostali zamawiali kolejnego drinka, by spędzić jeszcze trochę czasu w gronie przyjaciół i kolegów z pracy, chwilę dłużej nacieszyć się łagodnym oświetleniem, zanim zaleje ich ostre światło lub spowiją ciemności. Macie Snyder siedziała przy wysokim stoliku o blacie wielkości talerza razem z Travisem, swoim chłopakiem, z którym chodziła od trzech miesięcy i dwunastu dni, najlepszą psiapsiółką z pracy, Cici, oraz Brenem, kolegą Travisa. Macie od tygodni starała się umówić CiCi z Brenem, wymyśliwszy sobie randkę w dwie pary. Tworzyli beztrosko paplającą grupkę, Macie może była najszczęśliwsza z nich. Między CiCi i Brenem niewątpliwie zaiskrzyło – świadczyła o tym mowa ciała, a także kontakt wzrokowy – a ponieważ CiCi parę razy napisała do niej pod stołem SMS, Macie wiedziała, że sobie tego nie uroiła. Kiedy zamówili drugą kolejkę, zaczęli napomykać o wspólnej kolacji. Macie dała znak CiCi i złapała torebkę. – Zaraz wracamy. Przeciskając się między stolikami, mruknęła coś pod nosem, kiedy jakiś gość siedzący przy barze wstał i trącił ją łokciem. – Zróbcie przejście! – zawołała pogodnie i wzięła CiCi za rękę. Zbiegły wąskimi schodami i ustawiły się w krótkiej na szczęście kolejce do toalety. – Mówiłam ci! – Wiem, wiem. Powiedziałaś, że jest cudowny, pokazałaś mi jego zdjęcie, ale w realu jest znacznie fajniejszy. I taki zabawny! Randki w ciemno zwykle są przereklamowane, ale ta jest wspaniała. – Posłuchaj, namówimy ich na kolację w „Nino’s”. A potem my ruszamy swoją drogą, a wy będziecie musieli iść w drugą stronę, żeby wrócić do domu. W ten sposób Bren będzie miał okazję odprowadzić cię, a ty możesz go zaprosić do siebie. – No nie wiem. – Zawsze ostrożna, kiedy umawiała się z chłopakami (i dlatego nie miała nikogo od trzech miesięcy i dwunastu dni), CiCi zagryzła dolną wargę. – Wolę się nie spieszyć. – Nie musisz od razu iść z nim do łóżka. – Macie wzniosła do góry okrągłe, niebieskie oczy. – Zaproponuj mu kawę albo, no wiesz, coś mocniejszego. Możecie się trochę powygłupiać. – Wbiegła do kabiny. Naprawdę chciało jej się siusiu. – A jak się pożegnacie, przyślij mi wiadomość. Opisz wszystko z detalami. CiCi weszła do sąsiedniej kabiny i też zrobiła siusiu. – Może. Zobaczymy, jak będzie na kolacji. Może Bren wcale nie zechce mnie odprowadzić do domu. – Zechce. Jest super. Nie umówiłabym cię z jakimś palantem, CiCi. – Macie podeszła do umywalki, powąchała mydło w płynie o zapachu brzoskwiniowym i posłała szeroki uśmiech przyjaciółce, kiedy ta do niej podeszła. – Jeśli to wypali, będzie bardzo fajnie. Możemy chodzić na randki w dwie pary. – Bren naprawdę mi się podoba. Trochę się denerwuję, kiedy spodoba mi się jakiś facet. – A ty podobasz się jemu. – Jesteś pewna? – Stuprocentowo – zapewniła ją Macie, przyczesując krótkie blond włosy, kiedy CiCi malowała usta błyszczykiem. Jezu, pomyślała, nagle nie wiedzieć czemu poirytowana. Czy przez cały wieczór będzie musiała ją zapewniać i uspokajać? – Jesteś ładna, inteligentna i zabawna. – Nie zadaję się z cymbałami, dodała w duchu. – Dlaczego miałabyś się mu nie spodobać? Boże, CiCi, wyluzuj i przestań jęczeć. Przestań zgrywać przerażoną dziewicę. – Nie jestem... – Chcesz się dać przelecieć czy nie? – warknęła Macie i CiCi aż rozdziawiła usta. – Zadałam sobie wiele trudu, żeby to zorganizować, a teraz ty chcesz wszystko zepsuć. – Ja tylko... – Kurde. – Macie pomasowała skroń. – Rozbolała mnie głowa. I to porządnie, doszła do wniosku CiCi. Macie nigdy nie robiła złośliwych uwag. No, cóż, może ona, Cici, rzeczywiście zgrywa przestraszoną dziewicę. Troszeczkę. – Bren ślicznie się uśmiecha. – Spojrzała w wąskim lustrze na Macie. Miała zielone oczy i karmelową cerę. – Jeśli odprowadzi mnie do domu, zaproszę go na górę. – Zaczynasz mówić do rzeczy. Wróciły na salę. Macie odniosła wrażenie, że teraz hałas stał się jakby większy niż wcześniej. Gwar głosów, brzęk szkła, szuranie krzeseł jeszcze wzmogły jej ból głowy. Uznała, nie kryjąc rozgoryczenia, że powinna sobie odpuścić tę kolejkę drinków. Kiedy mijały bar, jakiś mężczyzna na chwilę zagrodził jej drogę. Zirytowana odwróciła się i go odepchnęła, ale już kierował się ku wyjściu, mamrocząc pod nosem słowa przeprosin. – Spadaj – bąknęła i przynajmniej mogła na niego gniewnie spojrzeć, kiedy się obejrzał i uśmiechnął, zanim wyszedł. – Dupek! – Co się stało? – Nic... Rozbolała mnie głowa. – Na pewno nic? Chyba mam tabletki przeciwbólowe. Mnie też trochę boli głowa. – Zawsze musisz być najważniejsza – wymamrotała Macie, a potem wzięła głęboki oddech, żeby się uspokoić. Jest w gronie dobrych przyjaciół, powiedziała sobie. Miło spędza z nimi czas. Kiedy znów usiadła, Travis puścił do niej oko i ujął jej dłoń tak, jak to zwykle robił. – Chcemy zjeść kolację w „Nino’s” – oświadczyła. – Właśnie rozmawialiśmy, żeby pójść do „Tortilla Flats”. W „Nino’s” trzeba mieć rezerwację – przypomniał jej Travis. – Nie mamy ochoty na meksykańskie żarcie. Chcemy iść do jakiejś porządnej restauracji. Jezu, dorzucimy się do rachunku, jeśli żal ci pieniędzy. Travis ściągnął brwi, na czole zrobiła mu się wąska, pionowa zmarszczka. Miał zwyczaj przybierać taką minę, kiedy Macie palnęła coś głupiego. Nienawidziła, kiedy to robił. – „Nino’s” jest dwanaście przecznic stąd, a meksykańska restauracja właściwie tuż za rogiem. Była już tak zła, że zaczęły jej się trząść ręce; przysunęła twarz do jego twarzy. – Spieszy ci się gdzieś? Dlaczego dla odmiany nie możemy zrobić tego, na co ja mam ochotę? – Właśnie teraz robimy to, na co miałaś ochotę. Zaczęli krzyczeć na siebie, ich uniesione głosy zderzyły się z panującym wokół gwarem. CiCi, czując łupanie w głowie, spojrzała na Brena. Siedział z wyszczerzonymi zębami, wpatrując się w kieliszek i mamrotał coś pod nosem. Wcale nie jest cudowny. Jest okropny, tak jak Travis. Wstrętny. Tylko chce się z nią przespać. Jeśli mu powie „nie”, zgwałci ją. Pobije i zgwałci, jak tylko nadarzy się okazja. Macie o tym wiedziała. Wiedziała i skwitowała to śmiechem. – Pieprzyć was – powiedziała CiCi pod nosem. – Pieprzyć was wszystkich. – Przestań tak na mnie patrzeć! – krzyknęła Macie. – Dziwak. Travis uderzył pięścią w stół. – Zamknij jadaczkę. – Powiedziałam „przestań”! – Macie wzięła ze stołu widelec i krzycząc przeraźliwie, wbiła go Travisowi w oko. Zawył, aż CiCi mało nie pękła głowa, zerwał się na nogi i rzucił na Macie. Zaczęła się krwawa jatka. * Porucznik Eve Dallas rozglądała się po pobojowisku. Zawsze coś nowego, pomyślała. Zawsze coś bardziej potwornego, niż nawet gliniarz mógłby sobie wyobrazić. Okazało się, że nawet dla gliniarza, od lat zajmującego się zabójstwami w nowojorskim tyglu, ostatni kwartał dwa tysiące sześćdziesiątego roku miał w zanadrzu coś gorszego od najgorszych koszmarów. Zwłoki leżały w morzu krwi, alkoholu i wymiocin. Niektóre zwisały bezwładnie jak szmaciane lalki wzdłuż długiego baru, inne przypominały zwinięte w kłębek koty pod połamanymi stolikami. Podłogę zaściełały odłamki szkła, skrzące się jak brylanty pomiędzy tym, co pozostało ze stolików i krzeseł... Albo sterczały, zakrwawione, z ciał. W powietrzu unosił się nieznośny smród, który przywiódł Eve na myśl stare zdjęcia z pól bitewnych, kiedy żadna ze stron nie mogła sobie przypisać zwycięstwa. Wydłubane oczy, podrapane twarze, podcięte gardła, roztrzaskane głowy, fragmenty czaszek i mózgów jeszcze potęgowały wrażenie przegranej wojny. Niektóre ofiary były nagie albo prawie nagie, ich obnażone ciała pokrywała krew, jak rycerzy z zamierzchłych czasów. Stała czekając, aż jej minie pierwszy szok. Nie przypuszczała, że jeszcze istnieje coś, co może u niej wywołać taki wstrząs. Odwróciła się i spojrzała beznamiętnie swoimi bursztynowymi oczami na policjanta, który pierwszy pojawił się na miejscu wydarzenia. – Co wiecie? Słyszała jego przyspieszony oddech, widziała zaciśnięte usta, więc dała mu trochę czasu. – Razem z moim partnerem akurat mieliśmy przerwę, siedzieliśmy w knajpie naprzeciwko. Kiedy wyszedłem na ulicę, zobaczyłem kobietę pod trzydziestkę, cofającą się od wejścia. Krzyczała. Podbiegłem do niej. Nie przestała krzyczeć. – Która była wtedy godzina? – Rozpoczęliśmy przerwę o siedemnastej czterdzieści pięć. Nie sądzę, żeby minęło więcej niż pięć minut, pani porucznik. – Rozumiem. Mówcie dalej. – Kobieta nie była w stanie składnie mówić, tylko wskazywała wejście. Kiedy mój partner próbował ją uspokoić, ja otworzyłem drzwi. Urwał i odchrząknął. – Służę w policji od dwudziestu dwóch lat, pani porucznik, ale nigdy nie widziałem czegoś takiego. Wszędzie leżały zwłoki. Wśród trupów byli ranni. Czołgali się, płakali, jęczeli. Poinformowałem dyspozytora, wezwałem pogotowie ratunkowe. Nie mieliśmy możliwości zabezpieczenia miejsca wydarzenia, pani porucznik. Musieliśmy ratować rannych. – Rozumiem. – Wynieśliśmy osiem, dziesięć ofiar... A sanitariusze... Proszę mi wybaczyć, pani porucznik, ale nie znam dokładnej liczby. Poszkodowani byli raczej w złym stanie. Niektórym udzielono pierwszej pomocy na miejscu, wszystkich przewieziono do Centrum Zdrowia Tribeca. Dopiero wtedy zabezpieczyliśmy miejsce wydarzenia. Ale sanitariusze kręcili się wszędzie, pani porucznik. Kolejne ofiary znaleźliśmy w toaletach, w kuchni. – Czy udało wam się przesłuchać tych, którzy przeżyli? – Mamy nazwiska kilku z nich. Ci, którzy mogli mówić, właściwie zeznali to samo. Ludzie próbowali ich zabić. – Jacy ludzie? – Słucham? Inni goście baru. – No dobrze. Na razie niech nikt tu nie wchodzi. – Skierowała się razem z nim ku drzwiom. Dostrzegła swoją partnerkę, Delię Peabody, rozstały się niespełna godzinę temu. Eve została w komendzie, żeby nadgonić pracę papierkową. Właśnie szła do garażu, ciesząc się, że wkrótce będzie w domu, kiedy do niej zatelefonowano. Przynajmniej tym razem pamiętała, żeby wysłać SMS do swojego męża, Roarke’a, że wróci później niż zwykle. Kolejny raz. Przyspieszyła kroku, żeby zablokować drzwi i nie wpuścić swojej partnerki do środka. Wiedziała, że Peabody jest silna, odpowiedzialna – mimo różowych butów kowbojskich, tęczowych okularów przeciwsłonecznych i krótkiego końskiego ogona. Ale to, co było za drzwiami, wstrząsnęło Eve i gliniarzem z ponaddwudziestoletnim stażem. – Prawie mi się udało – powiedziała Peabody. – W drodze do domu wstąpiłam do sklepu. Pomyślałam, że sprawię McNabowi niespodziankę i coś ugotuję. – Potrząsnęła małą torbą na zakupy. – Dobrze, że nie zdążyłam nic kupić. Co nam się tu trafiło? – Jest źle. Beztroska ulotniła się natychmiast, wyparowała, Peabody spoważniała. – Bardzo źle? – Módl się do Boga, żebyś nigdy nie musiała oglądać niczego gorszego. Liczne ofiary. Porąbane na kawałki, pokrojone, zatłuczone. Wszystko, czego chcesz. Zabezpiecz się. – Eve rzuciła jej puszkę Seal-It z zestawu podręcznego, który zawsze miała przy sobie. – I weź się w garść. Jeśli zbierze ci się na mdłości, wyjdź na ulicę. W środku już jest dość rzygowin, nie chcę, żeby doszły do nich twoje. Miejsce wydarzenia zabezpieczono z opóźnieniem. Nie można było tego uniknąć, sanitariusze i policjanci musieli wynieść tych, którzy przeżyli, niektórym na miejscu udzielono pierwszej pomocy. – Nic mi nie będzie. – Włączam nagrywanie. – Eve wróciła do baru. Usłyszała stłumiony okrzyk Peabody, jej nierówne oddechy. – Matko Boska. Jezu... Jezu. – Opanuj się, Peabody. – Co tu się, u diabła, wydarzyło? Tyle trupów. – Właśnie musimy to ustalić. W radiowozie jest kobieta świadek. Spisz jej zeznania. – Dam radę, Dallas. – Będziesz musiała. – Ton Eve był równie beznamiętny, co spojrzenie. – Spisz zeznania świadka, wezwij Baxtera, Truehearta, Jenkinsona, Reinekego. Potrzebujemy więcej rąk, więcej par oczu. Z grubsza szacując, mamy tu ponad osiemdziesiąt trupów, a w szpitalu osiem, dziesięć osób, którym udało się ujść z życiem. Chcę, żeby przyjechał tu Morris – dodała, mając na myśli głównego patomorfologa. – Niech technicy się wstrzymają, dopóki nie uporamy się z identyfikacją ciał. Odszukaj właściciela i pracowników, którzy dziś wieczorem mieli wolne. Zleć, żeby mundurowi przesłuchali wszystkich w sąsiedztwie. A potem wróć tu i mi pomóż. – Gdybyś ty porozmawiała ze świadkiem, ja mogłabym się zająć resztą. – Wciąż niepewna, czy uda jej się powstrzymać odruch wymiotny, Peabody pobieżnie przebiegła wzrokiem po pomieszczeniu. – Nie możesz zacząć sama. – Dokonam oględzin zwłok po kolei. A teraz bierz się do pracy. Kiedy Eve została sama, spowiły ją niesamowita cisza i mdlące powietrze. Była wysoka, szczupła, jej krótkie, potargane włosy miały ten sam odcień złotego brązu, co oczy. Zacisnęła szerokie usta i odczekała chwilę, żeby nie dopuścić do siebie współczucia i przerażenia, które omal nią nie zawładnęły. Ci, nad którymi teraz stała, potrzebowali czegoś więcej, niż jej współczucia i przerażenia. – Porucznik Eve Dallas – powiedziała do mikrofonu. – Szacując z grubsza, mamy do czynienia z ponad osiemdziesięcioma poszkodowanymi, którzy odnieśli liczne i różnorakie obrażenia. Kobiety i mężczyźni wszystkich ras, w na razie jeszcze nieustalonym przedziale wiekowym. Sanitariusze, udzielający pierwszej pomocy i wynoszący ofiary, zatarli część śladów na miejscu wydarzenia. Policja pojawiła się około siedemnastej pięćdziesiąt. Zwłoki numer jeden – powiedziała i przykucnęła, otworzyła swój zestaw. – Mężczyzna – ciągnęła – z poważnymi obrażeniami twarzy i głowy, lekkimi do poważnych obrażeniami szyi, dłoni, ramion, brzucha. – Pobrała odciski palców denata. – Ofiara numer jeden to Joseph Cattery, mężczyzna rasy mieszanej, lat trzydzieści osiem. Żonaty, dwoje dzieci, syn i córka. Mieszkaniec Brooklynu. Zatrudniony w firmie Stevenson and Reede na stanowisku zastępcy dyrektora marketingu. To dwie przecznice stąd. Wstąpiłeś na drinka, Joe? Pod paznokciami naskórek. – Pobrała małą próbkę, nim zabezpieczyła dłonie. – Ma na palcu złotą obrączkę i złoty zegarek na ręku. W aktówce z jego inicjałami są karty kredytowe, trochę gotówki, dokument tożsamości. Klucze, telefon komórkowy. Skupiła się na Josephie Catterym; pracowała systematycznie, umieściła jego rzeczy osobiste w torbach na dowody, które następnie zaplombowała i opisała. Uniosła rozciętą górną wargę ofiary. – Złamane zęby. Otrzymał mocny cios w twarz. Ale to obrażenia głowy prawdopodobnie spowodowały śmierć. Do potwierdzenia przez lekarza sądowego. – Wyjęła miernik. – Zgon nastąpił o siedemnastej czterdzieści pięć. Czyli pięć minut przed pojawieniem się policji. Pięć minut? – pomyślała. Pięć minut, nim funkcjonariusz policji otworzył drzwi. Czy ten człowiek miał jakieś szanse? Odwróciła się, by kontynuować oględziny zwłok. – Ofiara numer dwa – powiedziała. Do powrotu swojej partnerki Eve zidentyfikowała pięć trupów i dokonała ich oględzin. – Ekipa w drodze – poinformowała ją Peabody, wyraźnie spokojniejsza. – Mam zeznania świadka. Kobieta umówiła się tu ze znajomymi, ale się spóźniła. Musiała dłużej zostać w pracy. Koło wpół do szóstej rozmawiała z jedną z nich, niejaką Gwen Talbert. I taka godzina widnieje w jej komórce w spisie połączeń odebranych. Wszystko było w największym porządku. Dotarła tutaj jakieś dwadzieścia minut później i zastała to. Oszołomiona cofnęła się, zaczęła krzyczeć i nie przestała, póki funkcjonariusze Franks i Riley do niej nie podbiegli. – Gwenneth Talbert, ofiara numer trzy. Złamana ręka... Wygląda, jakby ktoś na nią nadepnął. Poderżnięte gardło. – Jak mogło się to wydarzyć w ciągu dwudziestu minut? A nawet w krótszym czasie. Jak w ciągu niespełna dwudziestu minut można zaatakować i zabić wszystkich gości baru? Eve się wyprostowała. – Rozejrzyj się wkoło, Peabody. Dokonałam oględzin pięciu trupów, stwierdziłam, że ofiary zaatakowano tym, co się nawinęło pod rękę. Jako narzędzie zbrodni posłużyły zbity kieliszek, butelka alkoholu, nóż kuchenny. Niektórych zamordowano gołymi rękami. Tu jest facet z widelcem, wbitym w lewe oko, a tamta kobieta wciąż ściska zakrwawioną, wyłamaną nogę stolika, którą zatłukła na śmierć mężczyznę, leżącego obok niej. – Ale... Czasami najprostsze wyjaśnienie, bez względu na to, jak straszne, okazuje się trafne. – Wszędzie leżą teczki, torebki, biżuteria, pieniądze. W barze wciąż stoją dobre alkohole. Grupa narkomanów, którym odbiło? Nie ulotniliby się w ciągu dwudziestu minut, zabraliby ze sobą kosztowności, żeby kupić więcej towaru. Banda seryjnych zabójców, szukających podniety? Zamknęliby drzwi na klucz, a po wszystkim urządziliby sobie popijawę. Poza tym musiałoby być ich sporo, żeby dokonać masakry ponad osiemdziesięciu ludzi, ranić dziesięciu. Nikomu nie udało się wybiec, ukryć, zadzwonić po pomoc? – Eve pokręciła głową. – I po czymś takim jest się wymazanym krwią. Franks ma krew na mundurze, na butach, na rękach, chociaż tylko pomagał sanitariuszom. – Utkwiła wzrok w zszokowanej Delii. – Ci ludzie nawzajem się wymordowali, Peabody. Wywołali wojnę i wszyscy przegrali. – Ale... Jak? Dlaczego? – Nie wiem. – Ale ustalą to. – Trzeba przeprowadzić badania toksykologiczne u wszystkich ofiar. Sprawdzić, co spożyły. Chcę, żeby technicy obejrzeli tu każdy centymetr kwadratowy. Może coś było w jedzeniu, w napojach. Może ktoś dodał do nich jakiś środek. Trzeba to ustalić. – Wszyscy nie jedli ani nie pili tego samego. – Może spożyli wystarczającą ilość czegoś. A może zatruto więcej niż jeden produkt. Zaczniemy od ofiar: ustalimy ich tożsamość, przyczynę śmierci, godzinę zgonu, wzajemne powiązania. Miejsce pracy i zamieszkania. Sprawdzimy wszystkie tropy. Zabierzemy każdy kieliszek, butelkę, naczynie, kubełek na lód, autokucharza, rożen – wszystko – do laboratorium albo urządzimy laboratorium tutaj. Zbadamy przewody wentylacyjne, wodę, środki czystości. – W takim razie to coś nadal może się tu znajdować. Spędziłaś tutaj trochę czasu. – Taak, rozważałam to po oględzinach kilku pierwszych zwłok. Skontaktowałam się ze szpitalem, rozmawiałam z sanitariuszami, którzy udzielili pierwszej pomocy poszkodowanym. Nic im nie dolega. Cokolwiek się wydarzyło, trwało to krótko. Dwadzieścia minut. Spędziłam tu znacznie więcej czasu. Najprawdopodobniej to jakieś zatrucie pokarmowe – uznała Eve. – Nawet jeśli tylko połowa ofiar mu uległa, resztę mogli załatwić, wykorzystując element zaskoczenia. – Spojrzała na swoje zabezpieczone dłonie, teraz wymazane krzepnącą krwią. – Niezbyt mi się to podoba, ale zawsze to jakaś teoria. Bierzmy się do roboty. Otworzyły się drzwi. Zobaczyła Morrisa. Ponieważ miał na sobie dżinsy i koszulę pod szyję z jedwabiu w kolorze dojrzałej śliwki, a nie jeden ze swoich eleganckich garniturów, domyśliła się, że ściągnięto go z domu. Eve patrzyła, jak rozglądał się wkoło oczami równie ciemnymi, jak jego włosy zebrane w kucyk, i przez chwilę widziała w nich współczucie i szok. – Postarałaś się o niezły tłumek. – Ktoś inny się postarał – zaczęła. – Ja... – Urwała, kiedy za Morrisem pojawił się Roarke. Nadal miał na sobie garnitur, który włożył dziś rano w ich sypialni: prosty, czarny, doskonale podkreślający jego wzrost i szczupłą sylwetkę. Gęsta grzywa czarnych włosów, sięgających ramion, sprawiała wrażenie lekko rozwianej, jakby bawił się nią wiatr. Twarz Morrisa była kanciasta, intrygująca, dziwnie zmysłowa, natomiast twarz Roarke’a... po prostu zachwycająca, jakby wyrzeźbiona pewną ręką zdolnego boga. Jego urodę podkreślały przenikliwe, niebieskie oczy. Obaj mężczyźni przez chwilę stali razem w całkowitym bezruchu. Eve dostrzegła na twarzy Roarke’a to samo współczucie i szok. Ale szybko zastąpiła je wściekłość. Ich oczy się spotkały. – Pani porucznik – powitał ją i chociaż w jego głosie przebijał gniew, zachowała się w nim irlandzka melodyjność. Podeszła do niego, nie żeby się z nim przywitać czy też zasłonić mu widok – tak czy owak i tak byłoby to niemożliwe. W swoim życiu Roarke oglądał już wiele okropieństw. Ale kierowała śledztwem i nie było to odpowiednie miejsce dla cywilów czy członków rodzin ekipy śledczej. – Nie wolno ci tu przebywać. – Wolno – poprawił ją. – To mój bar. Powinna była się tego domyślić. Miała przed sobą człowieka, do którego należała większa część Ziemi i połowa skolonizowanego Wszechświata. Eve bez słowa rzuciła Peabody ostre spojrzenie. – Przepraszam. Zapomniałam ci powiedzieć, że właścicielem baru jest Roarke. – Musimy porozmawiać, ale najpierw zamienię kilka słów z Morrisem. Zaczekaj na zewnątrz. Widoczna na jego twarzy wściekłość jeszcze się spotęgowała. – Nie będę czekał na zewnątrz. Zrozumiała, chociaż nie było jej to w smak. W ciągu dwóch i pół roku ich małżeństwa sprawił, że Eve rozumiała więcej, niż to zawsze było wygodne dla gliniarza. Pokonała odruch, by wziąć go za rękę, uważając to za nieprofesjonalne, i zniżyła głos. – Słuchaj, to okropny widok. – Sam wystarczająco dobrze to widzę. – Nie chcę, żebyś mi przeszkadzał. – Rozumiem. – Najwyraźniej nie uważał dotykania za nieprofesjonalne, bo ujął jej dłoń i krótko ją uścisnął, nie zważając na to, że wymazana była krwią. – Ale nie będę czekał na zewnątrz, kiedy ty patrzysz na ten koszmar w barze, należącym do mnie. – Chwileczkę. – Eve odwróciła się do Morrisa. – Ponumerowałam ofiary, które zidentyfikowałam i zbadałam. Możesz zacząć od ofiary numer jeden? Zaraz do ciebie przyjdę. – Naturalnie. – Lada moment dotrą posiłki. Będziemy mieli do pomocy więcej par rąk i oczu do oględzin miejsca wydarzenia i ofiar. – W takim razie przystąpię do pracy. – Przekażę cię w ręce Peabody – powiedziała Roarke’owi. – Możesz zapoznać ją z zabezpieczeniami, póki nie dotrą tu nasi specjaliści. – Wiedz, że tutaj nie ma kamer. Ludzie, którzy wstępują do takich lokali na drinka, czują się skrępowani na widok kamer. No właśnie, pomyślał, chcą się odprężyć, może z kimś spotkać. Nie chcą być nagrywani. Nie spodziewają się, że zginą śmiercią tragiczną w barze. – Mamy standardową kamerę w wejściu – ciągnął. – Zabezpieczamy miejsce, kiedy lokal jest nieczynny. Ale w środku nie ma żadnych kamer, niczego, co zarejestrowałoby, co i jak się tu wydarzyło. Eve domyślała się tego; potarła oczy, żeby odzyskać jasność myślenia. – Potrzebny nam wykaz zatrudnionych i ich grafik pracy. – Mam go przy sobie. Po telefonie postarałem się o te dane. Znów się rozejrzał wkoło, próbując zrozumieć to, co niewyobrażalne, pogodzić się z tym, co nie powinno się nigdy wydarzyć. – Jestem właścicielem tego lokalu od kilku miesięcy, ale nie dokonałem tu większych zmian. O ile się orientuję, wszystko działa... Działało sprawnie. Ale zanim to się skończy, będę wiedział więcej. – W porządku. Przekaż, co masz, Peabody. Ja muszę popracować z Morrisem. – Eve. – Znów ujął jej dłonie i kiedy tym razem spojrzał jej w oczy, dostrzegła w nich więcej smutku niż gniewu. – Na litość boską, daj mi jakieś zadanie. Nie znam tych ludzi lepiej od ciebie, nawet tych, którzy u mnie pracowali, ale nie mogę siedzieć bezczynnie. – Razem z Peabody zajmij się telefonami komórkowymi ofiar. Sprawdź, czy ktoś gdzieś zadzwonił, kiedy już to się zaczęło... Ustaliliśmy ramy czasowe. Sprawdź, czy ktoś coś nagrał w ciągu tych dwudziestu minut. – W ciągu dwudziestu minut? Wszystko to trwało zaledwie dwadzieścia minut? – Krócej. Przyślij do mnie Peabody, kiedy przyjadą komputerowcy. Możesz pracować z nimi. Ja muszę się zająć ofiarami. Akurat kiedy skierowała się tam, gdzie stał Morris, weszli Jenkinson i Reineke. Przedstawiła im pokrótce sytuację, podobnie jak Baxterowi i Trueheartowi, gdy pojawili się chwilę później. Nim dołączyła do Morrisa, badał trzecią ofiarę. – Muszę ich wszystkich stąd zabrać, Dallas. Odnieśli rany, broniąc się i atakując, różne są przyczyny śmierci. Pierwsza trójka zginęła w odstępie kilku minut. – Wszystko trwało bardzo krótko. Niespełna dwadzieścia minut. Jedna z ofiar zadzwoniła do przyjaciółki, która się spóźniała. Wszystko było wtedy w jak największym porządku. A kiedy przyjaciółka dotarła tu dwadzieścia minut później, zastała to. – Nawzajem się pozabijali. Z tego, co widzę w tej chwili, zaatakowali jedni drugich i pozabijali się. – Też tak sądzę. Jakiś narkotyk, środek halucynogenny, jakiś nowy specyfik, wywołujący agresję. W drinkach? W jedzeniu? W systemie wentylacyjnym? Jest ponad osiemdziesiąt trupów, Morris, a w szpitalu garstka tych, którzy przeżyli... do tej pory. – Posługiwali się tym, co im się nawinęło pod rękę: kawałkami szkła, widelcami, nożami, fragmentami mebli. Rzucali się też na siebie z gołymi rękami. – Ofiary znajdują się nie tylko tutaj, ale również na dole, w toaletach i na zapleczu, w kuchni. Nie mam nic, co by świadczyło, że ktoś się stąd wydostał, żadnych śladów przemocy na zewnątrz. – Powinnaś się z tego cieszyć. Kiedy już dokonam oględzin zwłok tutaj każę je przewieźć do prosektorium, przeprowadzimy badania toksykologiczne. – Przyjadę do was, kiedy skończę tutaj i porozmawiam z tymi, którzy uszli z życiem. – Czeka nas wszystkich pracowita noc. – Dziennikarze nie będą mówili o niczym innym. Wystąpię o zakaz informowania mediów, ale i tak nie unikniemy przecieków. Postarajmy się znaleźć odpowiedzi na kilka pytań. Eve się wyprostowała. Za dużo ludzi, stwierdziła. Za dużo ofiar i za dużo gliniarzy. Ufała ekipie, którą ściągnęła, ale przy takiej liczbie osób łatwo popełnić jakiś błąd. Zobaczyła Feeneya, szefa wydziału przestępstw elektronicznych, swego dawnego szefa. Miał szopę sterczących, rudych włosów i obwisłą twarz. Naradzał się z Roarkiem. Znajdą wszystko, co się da. Zaczęła iść po schodach w dół, akurat kiedy informatyk Ian McNab, miłość życia Peabody, wbiegał na górę. Jaskrawoniebieskie spodnie z mnóstwem kieszeni, nabijane srebrnymi ćwiekami, ostro kontrastowały z otoczeniem. Mógł mieć pół miliona błyszczących kolczyków w uchu, ale jego urodziwa twarz była poważna. – Mam coś. – W jednej ręce trzymał telefon, w drugiej zaplombowane torby z innymi komórkami. – Należy do ofiary, znalezionej w damskiej toalecie, Trueheart ustalił tożsamość właścicielki. To niejaka Wendy McMahon, lat dwadzieścia trzy. – Korzystała z telefonu? – Tak. O siedemnastej trzydzieści dwie zadzwoniła do siostry, zaczęła jej opowiadać o jakimś facecie poznanym w barze, Chipie. Przez pierwsze trzydzieści sekund była rozbawiona i szczęśliwa. Potem poskarżyła się na straszny ból głowy, a o siedemnastej trzydzieści trzy zaczęła pomstować na siostrę i wymyślać jej od dziwek. Siostra się rozłączyła, ale tamta nie przestała jazgotać. Mówiła zupełnie od rzeczy, Dallas. A kiedy weszła druga kobieta i zaczęła krzyczeć, można wywnioskować, że się rzuciły na siebie. Widać, jak się naparzają, kiedy ta McMahon upuściła telefon. W toalecie nie ma zwłok tej drugiej, więc albo zabiła McMahon i poszła na górę, albo uciekła. Telefon się wyłączył po trzydziestu sekundach. Dwanaście minut, pomyślała Eve. Dwanaście minut od pierwszej oznaki, że coś jest nie tak, do godziny zgonu pierwszej ofiary. – Chcę, żeby ten i inne telefony zabrano do komendy. – Mam jeszcze parę. Powinno nam się udać zgrać wszystko, żebyś nie musiała tego oglądać na poszczególnych komórkach. Nie zajmie to dużo czasu, a sporo zaoszczędzi. Ale najpierw muszę sprawdzić każdy aparat. – Wracaj do pracy. Eve zrobiła krok nad zwłokami, leżącymi u podnóża schodów. Zobaczyła, że są już zidentyfikowane i opisane. Trueheart pracował na dole. Przypuszczała, że Baxter skierował go tu, żeby nie narażać zbytnio psychiki młodego funkcjonariusza. Na górze podeszła do Roarke’a. – Zostań tu z komputerowcami. – Znajdujemy strzępy informacji w telefonach komórkowych. – Tak, McNab mi mówił. Jadę porozmawiać z tymi, którzy przeżyli. Ekipa może na razie kontynuować tu pracę. Na jakiś czas odsuniemy cię od sprawy. – To zrozumiałe. – Peabody! – zawołała. – Ze mną. Reszta niech ustali tożsamość wszystkich ofiar, sprawdzi każdy telefon komórkowy, każde narzędzie zbrodni, wszystkie rzeczy osobiste zabitych. Baxter, przypilnuj, żeby na moje biurko jak najszybciej trafiła lista ofiar. Jeszcze dziś wieczorem powiadomimy krewnych. Chcę mieć nagrania z kamery w drzwiach. Jenkinson, niech policja wypyta wszystkich w promieniu czterech przecznic. Morris, każ przewieźć ubrania ofiar do laboratorium, niech Harbo zajmie się analizą włókien. Całą żywność i wszystkie napoje trzeba dostarczyć do laboratorium, niech oznaczą poziom zagrożenia ze strony organizmów żywych. Urwała na chwilę i rozejrzała się. Tak, mogła zaufać im wszystkim. – Odprawa dla całej ekipy w komendzie. – Spojrzała na zegarek, zastanawiając się. – O dwudziestej drugiej trzydzieści. Wystąpię o blokadę informacji, więc żadnego paplania o sprawie. Jesteście do niej przydzieleni, póki nie zmienię dyspozycji. Rzuciła Roarke’owi ostatnie spojrzenie, a potem wyszła na zimne powietrze i błogosławiony miejski hałas. – Do szpitala – poleciła partnerce. – Zobaczymy, czy uda nam się porozmawiać z którymś z tych, którzy uszli z życiem. Ty prowadzisz. Zajęła miejsce dla pasażera, wzięła głęboki oddech, po czym wyjęła telefon i wybrała numer do komendanta.\nPsychoza i śmierć\nAutor: J.D Robb\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Psychoza_i_smierc-ebookRO/p38038i94900" target="_blank" title="Psychoza i śmierć [J.D Robb] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Psychoza i śmierć [J.D Robb] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


MIEJSCE NAGRANIA KOMENTARZA: Teren przed Kościołem z widokiem na fronton oraz wewnątrz świątyni (w lewej nawie znajduje się dużo elementów wystroju architektonicznego związanego z Powstaniem). Ponadto można by pokazać perspektywę ulicy Sokołowskiej, gdzie znajdowała się plebania parafii, w której stacjonowało specjalne niemieckie komando.\nGŁÓWNE WĄTKI: Początki obozu przejściowego; dramat ludności cywilnej; zbrodnie Sonderkommando Spilker.\nUWAGA WSTĘPNA: Kościół św. Wojciecha na Woli jest jedną ze świątyń będących symbolem męczeństwa ludności cywilnej w czasie Powstania Warszawskiego. Kościół ten stał się nieodłącznym elementem martyrologii całej dzielnicy w pierwszych dniach sierpnia 1944 r.\nDODATKOWE MATERIAŁY FILMOWE: Archiwalia związane z Wolą podczas Powstania Warszawskiego.\n1. Początki obozu przejściowego\nJuż w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego Niemcy utworzyli na terenie kościoła św. Wojciecha (właściwa nazwa: Kościół p.w. św. Stanisława, parafia św. Wojciecha; nazwa zwyczajowa: Kościół św. Wojciecha) obóz przejściowy dla ludności cywilnej północnozachodniej części Warszawy, głównie z Woli. Świątynia ta była punktem tymczasowego pobytu wypędzanych Warszawiaków, przed ostateczną wywózką do Pruszkowa. Warunki sanitarne panujące w Kościele w najmniejszym stopniu nie odpowiadały zapotrzebowaniu przybywających. Ogółem przez Kościół św. Wojciecha przeszło od 80 do 100 tys. mieszkańców miasta. Ponadto należy przypomnieć, że oprawcy z SS zamordowali około 500 Polaków podejrzanych o wspieranie Powstania.\nW Kościele początkowo zainstalowali się saperzy z oddziałów Wehrmachtu, a następnie jednostki żandarmerii przybyłe z Poznania. Według ówczesnego proboszcza Wacława Murawskiego wynikało, że pierwszą grupę ludności cywilnej przyprowadzono do Kościoła już 2 sierpnia 1944 r. Kolejne grupy trafiły tam 3 i 4 sierpnia. Składały się zazwyczaj z kobiet i małych dzieci, gdyż od pierwszych dni Powstania, mężczyzn rozstrzeliwano.\nErich von dem Bach już 5 sierpnia wjeżdżając do miasta szosą Wolską, natknął się na cmentarzu prawosławnym przy cerkwi na masową egzekucję kobiet i dzieci, a później przez całą swoją drogę widział wiele masakr. Po dokonaniu inspekcji Von dem Bach zjawił się w omnibusie Renefahrta na rogu Wolskiej i Syreny. Dokonał oceny sytuacji mówiąc, że panuje wielkie zamieszanie. Przyczyną - jego zdaniem – było to, że wojsko nie było zajęte walką z Powstańcami, lecz przede wszystkim mordowaniem ludności cywilnej i grabieżą. Bach zakazał mordowania kobiet i dzieci, utrzymując w mocy rozkaz zabijania wszystkich mężczyzn oraz przede wszystkim ujętych Powstańców. Trzeba jednak przypomnieć, że von dem Bach wydał swój rozkaz zakazu mordowania kobiet i dzieci 5 sierpnia w godzinach wieczornych. A właśnie w ciągu kilku godzin popołudniowych zamordowano kilka tysięcy ludzi. Skutkiem pierwszych decyzji von dem Bacha było kierowanie ludności cywilnej najpierw do punktu zbornego, jakim był Kościół św. Wojciecha, a następnie do obozu przejściowego w Pruszkowie.\nOd 5 sierpnia napływ ludności cywilnej do Kościoła św. Wojciecha nabrał charakteru masowego. W gmachu świątyni przebywało jednocześnie nawet 5 tys. ludzi. Początkowo do Kościoła św. Wojciecha trafiali przede wszystkim mieszkańcy warszawskiej Woli, a w późniejszym okresie również mieszkańcy innych dzielnic: Starego Miasta, Śródmieścia Północnego i Żoliborza. Zdarzały się również grupy uciekinierów z Mokotowa. Pobyt uciekinierów w Kościele trwał najczęściej od kilku do kilkunastu dni.\n2. Dramat ludności cywilnej w Kościele św. Wojciecha\nW Kościele św. Wojciecha Niemcy najpierw dokonywali wstępnej selekcji. Mężczyźni byli umieszczani w dolnym kościele, a kobiety i dzieci w górnym. Oznaczało to niezwykle dramatyczne dzielenie rodzin; odrywanie żon od mężów, synów od matek i dzielenie rodzeństwa. Warunki sanitarne były urągające. Większość ludzi, w tym ranni, ciężarne kobiety i obłożnie chorzy spali na kamiennych posadzkach i tylko nieliczni mogli się rozłożyć na ławach kościelnych. Strażnicy niemieccy nie pozwalali uchodźcom opuszczać gmachu Kościoła, dlatego wszyscy zmuszeni byli załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne wewnątrz. Uwięzionych w Kościele Polaków traktowano z wielką brutalnością. Na porządku dziennym było bicie i ubliżanie.\nZ wnętrza kościoła dochodził wielotysięczny gwar. Przykościelny teren zapełniał się coraz to nowymi grupami ludzi. Każda z nich przechodziła szczegółową rewizję. Praktycznie każdy żandarm niemiecki lub Ukrainiec wybierał kogo chciał i obdzierał ze wszystkiego. Po ostatniej rewizji na placu przykościelnym, kiedy to ograbiono wszystkich do reszty, grupę wprowadzano do środka. W nozdrza uderzał zaduch i fetor. Wielkie, jasne wnętrze świątyni wypełnione było mrowiem ludności. Ci, którzy przybyli wcześniej, zajmowali środkowe i boczne ławy, inni siedzieli oparci o potężne filary dźwigające neogotyckie sklepienia. Nawet masywne, drewniane konfesjonały miały swoich lokatorów. W obu bocznych nawach zgromadziły się kobiety z dziećmi, podobnie na chórze. Przy ołtarzu głównym poruszały się siostry Czerwonego Krzyża, opatrując rannych i udzielając prowizorycznej pomocy\nw zaimprowizowanym lazarecie. Kościół był ogromnie zanieczyszczony. Odchodzący pod płot, w celu załatwienia potrzeb fizjologicznych, byli zapędzani z powrotem do wnętrza. Miejscem załatwiania się była przestrzeń pod chórem. Brakowało wody. Rozdzielany cukier jeszcze bardziej wzmagał pragnienie. Panowała niewyobrażalna ciasnota. Nie było mowy o przejściu czy wyjściu na zewnątrz. W Kościele rozgrywały się horrendalne sceny. Wielokrotnie niemieccy żołnierze wyciągali z tłumu młode kobiety. Po części z nich ślad zaginął, a te, którym udało się powrócić opowiadały, że padły ofiarą gwałtu.\n3. Zbrodnie specjalnej jednostki niemieckiej Sonderkommando Spilker\nW ramach Grupy Bojowej gen. Heinza Reinefahrta działała też specjalna jednostka niemieckiej policji bezpieczeństwa. Na czele tego oddziału stał Alfred Spilker, stąd nazwa Sonderkommando Spilker. Oprawcy z tej formacji zajmowali się likwidacją jeńców wojennych i niepożądanych osób cywilnych. W sierpniu i we wrześniu 1944 r. Sonderkommando Spilker zamordowało, co najmniej 5000 mieszkańców Warszawy.\nFormacja Spilker rozpoczęła swoją działalność na Woli 8 sierpnia 1944 r. Dowództwo jednostki ulokowało się w budynku plebanii przy Kościele św. Wojciecha, przy ulicy Sokołowskiej 5. Alfred Spilker dał się wcześniej poznać jako jeden z najbardziej doświadczonych i wpływowych funkcjonariuszy nazistowskich służb bezpieczeństwa na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Dotychczas zajmował się rozpracowywaniem kierowniczych ośrodków polskiego ruchu oporu. Jednostka Spilkera pełniła funkcję komórki wywiadowczo-informacyjnej Grupy Bojowej Reinefarth. Informacje wywiadowcze ludzie Spilkera uzyskiwali przede wszystkim przesłuchując wziętych do niewoli powstańców, a także osoby cywilne schwytane na terenie Warszawy. Powstańców torturowano w najbardziej okrutny sposób. Ci, którzy przeżyli przesłuchanie, byli rozstrzeliwani na plebanii Kościoła oraz na pobliskim cmentarzu. Miejscem, w którym renegaci Spilkera dokonywali masowych egzekucji cywilów były przede wszystkim okolice zakładów garbarskich Pfeiffera przy ulicy Okopowej 59. W okolicach garbarni mordowano ponad 200 Polaków dziennie. Stąd liczba ogólna ofiar Sonderkommando Spilker jest oceniana na ponad 5000.


ul. Mokotowska 1 (6 piętro)\nMedia i Alumni\nJuż dziś restrykcyjne limity gęstości mocy wpływają negatywnie na usługę mobilnego Internetu: Polska znajduje się na ostatnim miejscu pod względem szybkości Internetu 4G w Europie, pomimo wysiłków polskich operatorów oraz nakładów inwestycyjnych, które nie odbiegają\nWarszawski zespół zarządzający\nBCG w Warszawie należy do najszybciej rozwijających się biur BCG na świecie. Wzrost i możliwości rozwoju tworzą dynamiczne środowisko pracy dla naszych konsultantów i praktyk. Za zespołem zarządzającym stoi unikalne doświadczenie biznesowe, komercyjne i akademickie. Łączą ich świetne umiejętności analityczne, dojrzałość menadżerska, zdolności interpersonalne oraz ciągła ciekawość. BCG w Warszawie posiada zespoły specjalistów w takich dziedzinach jak usługi finansowe, dobra konsumpcyjne, handel detaliczny, opieka zdrowotna, energetyka, przemysł, private equity oraz media i telekomunikacja.\nEmpowerPL to program mentoringowy stworzony przez BCG we współpracy z Federation of Polish Student Societies in the UK. Program został ogłoszony przez Dyrektora Rekrutacji Łukasza Reya podczas Poland 2.0 Summit na Imperial College London. Celem inicjatywy jest budowanie relacji pomiędzy kluczowymi menadżerami oraz polskimi studentami uczącymi się na najlepszych brytyjskich uczelniach.\nNastępne: Praca w BCG\nDowiedz się więcej o tym jak pracuje się w BCG w Warszawie


Styczeń 2016 – michalmajn\nOpublikowany 15 stycznia 2016 Autor michalmajn\nJak pisaliśmy w poprzednim poście – oto kolejna porcja artykułów. Mamy tylko nadzieję, że nie będą się Wam śniły po nocach 😀\nGratulujemy wytrwałym, którzy dalej lecą z tematem!\nNo by było na tyle. Przyznam szczerze, że dość dużo się tego nazbierało. Chyba nawet przeszedliśmy samych siebie. Który artykuł podobał Wam się najbardziej? Moim typem były kostiumy erotyczne, ale to chyba normalne, bo facetom ponoć jedno w głowie 😉 Miłego dnia, weekendu i do zobaczenia!\nWitam Was bardzo serdecznie! Trochę ostatnio przyspaliśmy z wpisami, dlatego teraz dostajecie potężne zadośćuczynienie z naszej strony. Ilość powinna być zadowalająca dla każdego i na pewno każdy powinien znaleźć coś dla siebie. No, to tyle tytułem wstępu, reszta już należy do Was. Miłej zabawy!\nUff, faktycznie trochę tego jest, a gdzie tam koniec! 🙂\nNie uciekajcie, mamy dla Was jeszcze jeden post z podobną ilością materiałów 😀\nCo ten poniedziałek?\nOpublikowany 11 stycznia 2016 11 stycznia 2016 Autor michalmajn\nMamy dla Was malutką porcję świeżutkich artykułów na początek tygodnia. Miłego czytania! 🙂\nTym skromnym wpisikiem zamytkamy temat na dzisiaj. Do następnego!


„Poroniłam w 12. tygodniu ciąży. Jestem właśnie w szpitalu i zastanawiam się, czy przysługują mi jakieś prawa w związku z tą sytuacją? Od lekarza wiem, że nie udało się ustalić płci dziecka… Ania” Coraz częściej dostajemy podobne pytania o prawa po poronieniu. Odpowiadamy, co zrobić w takiej sytuacji krok po kroku.\nPrawa po poronieniu – przysługują bez względu na moment poronienia\nNiezależnie od momentu straty ciąży (w przypadku Ani to 12. tydzień) rodzice mogą skorzystać z należnych praw: pochowania dziecka, rejestracji go w Urzędzie Stanu Cywilnego (USC), przejścia na skrócony urlop macierzyński (56 dni) i odebrania zasiłku pogrzebowego (4000 złotych). Również dodatkowe prywatne ubezpieczenia często obejmują wypłacenie odszkodowania w takiej sytuacji.\nWszystkie te prawa – oprócz organizacji pogrzebu – wymagają jednak odebrania ze szpitala karty martwego urodzenia. Do jej wydania niezbędne jest natomiast ustalenie płci.\nKiedy w szpitalu nie da się ustalić płci dziecka…\nAnia w swojej wiadomości napisała, że płci dziecka nie udało się ustalić w szpitalu. W przypadku poronień do ok. 16. tygodnia ciąży to dość częsta sytuacja – lekarz nie jest wówczas w stanie określić płci jedynie na podstawie badań organoleptycznych.\nNa szczęście to nie zamyka rodzicom drogi do skorzystania z należnych praw. W takim przypadku możliwe jest zlecenie badania genetycznego w prywatnym laboratorium. Badanie DNA pozwala określić płeć bez względu na czas poronienia, ponieważ jest ona ustalona już w momencie poczęcia.\nUstalenie płci po poronieniu – prawo rodziców\nAby wykonać genetyczne badanie płci, rodzice mogą wypożyczyć ze szpitala próbki z materiałem poronnym. Najlepiej od razu poinformować personel szpitala o chęci realizacji takich badań, żeby materiał został zabezpieczony prawidłowo i żeby wykonanie badania było możliwe.\nDo badania DNA przekazuje się próbkę w soli fizjologicznej (np. kosmówkę lub fragmenty pępowiny) albo bloczek parafinowy. Zależnie od laboratorium na wynik czeka się kilka-kilkanaście dni.\nWynik badania i rejestracja dziecka w USC\nGdy laboratorium genetyczne ustali płeć i wyda wynik, rodzice powinni udać się z nim do szpitala. Tam zostanie wydana karta martwego urodzenia, która będzie podstawą do rejestracji dziecka w USC. Szpital przekazuje dokument w ciągu 1 dnia do urzędu lub bezpośrednio rodzicom, którzy mają 3 dni na rejestrację. Po odebraniu aktu urodzenia dziecka z adnotacją o urodzeniu martwym rodzice mogą działać dalej.\nSkrócony urlop macierzyński i zasiłek pogrzebowy\nSkrócony urlop macierzyński trwa 56 dni od momentu poronienia. Aby z niego skorzystać, należy przedstawić pracodawcy wniosek o urlop oraz akt urodzenia dziecka. Ważne: między poronieniem a urlopem, w czasie oczekiwania na wynik badania płci nie można chodzić do pracy.\nPo organizacji pogrzebu (szczegóły należy ustalić z zarządcą cmentarza, zakładem pogrzebowym i ewentualnie duchownym) rodzice mogą odebrać zasiłek pogrzebowy w wysokości 4000 złotych. W tym celu powinni – w ciągu 12 miesięcy od dnia poronienia – złożyć wniosek w ZUS i dołączyć do niego m.in. akt urodzenia dziecka oraz dowody poniesionych kosztów (np. faktury).\nWarto również pamiętać, że do pochowania dziecka nie trzeba mieć karty martwego urodzenia – wystarczy wydawana przez szpital karta zgonu (która nie uprawnia do skorzystania z innych praw). Co ważne, nie ma również obowiązku organizacji pogrzebu.\nZdjęcie © morganka/pl.123rf.com


Prezes PGNiG zaraził optymizmem. Kurs w górę - Puls Biznesu - pb.pl\nPrezes PGNiG zaraził optymizmem. Kurs w górę\nopublikowano: 05-08-2015, 14:27\nMariusz Zawisza, prezes PGNiG, poinformował na posiedzeniu komisji skarbu, że rozmowy z Gazpromem są bardzo zaawansowane, podobnie jak te z URE, dotyczące taryf.\nInwestorzy zareagowali pozytywnie, a po godz. 14 kurs rósł o ponad 4 proc.\nW maju PGNiG wezwał rosyjskiego dostawcę do arbitrażu przed trybunałem w Sztokholmie w sprawie zmiany warunków kontraktu długoterminowego z 1996 r. Zaznaczono jednak wówczas, że nie przeszkadza to stronom w prowadzeniu rozmów, które zmierzałyby do porozumienia.\nZawisza poinformował ponadto, że liczy na rychłe zakończenie rozmów z URE w sprawie nowych taryf detalicznych.\nUSA: deficyt handlowy wzrósł o ponad 7 proc.\nArbitraż , Inwestorzy , Po Godzinach , Flesz\nPuls Inwestora / Prezes PGNiG zaraził optymizmem. Kurs w górę


Delstrigo - ulotka / ChPL, opinie, zamienniki, cena, dawkowanie\nNa tej stronie znajdziesz podstawowe informacje na temat stosowania leku Delstrigo (Dorawiryna, Lamiwudyna, Tenofowir) m.in. wskazania, dawkowanie, skład. Do pobrania także pełna ulotka leku Delstrigo w pliku pdf, zamienniki oraz opinie pacjentów o leku Delstrigo (BLOZ:). Lek znajduje się w kategoriach: D; Leki przeciwwirusowe;\nJak działa i kiedy stosujemy Delstrigo?\nJaki jest skład Delstrigo, jakie substancje zawiera?\nDawkowanie preparatu Delstrigo - jak stosować ten lek?\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Delstrigo - czy mogę spożywać alkohol?\nCzy można stosować Delstrigo w okresie ciąży i karmienia piersią?\nLek Delstrigo stosuje się w leczeniu zakażenia HIV („ludzkim wirusem upośledzenia odporności”). Należy on do grupy leków nazywanych „lekami przeciwretrowirusowymi”.\nDelstrigo zawiera substancje czynne:\n– dorawirynę – nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy (NNRTI)\n– lamiwudynę – analog nukleozydu będącego inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NRTI)\n– dizoproksyl tenofowiru – analog nukleozydu będącego inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NRTI)\nLek Delstrigo jest stosowany w leczeniu zakażenia HIV u osób w wieku 18 lat i starszych. HIV to wirus, który powoduje rozwój AIDS („zespołu nabytego niedoboru odporności”). Nie należy przyjmować leku Delstrigo, jeśli lekarz stwierdził oporność wirusa wywołującego zakażenie u pacjenta na którąkolwiek z substancji czynnych leku Delstrigo.\nLek Delstrigo działa poprzez hamowanie namnażania się wirusa HIV w organizmie pacjenta. Dzięki temu dochodzi do:\n– zmniejszenia liczby wirusów HIV we krwi (czyli tak zwanego „miana wirusa”)\n– zwiększania liczby białych krwinek nazywanych komórkami T CD4+. Dzięki temu można wzmocnić układ odpornościowy, a także ograniczyć ryzyko wczesnego zgonu lub rozwoju zakażeń, które jest zwiększone w przypadku osłabienia układu odpornościowego.\nSubstancjami czynnymi leku są: 100 mg dorawiryny, 300 mg lamiwudyny oraz 245 mg dizoproksylu tenofowiru (w postaci fumaranu).\nPozostałe składniki to: kroskarmeloza sodowa E468; octano-bursztynian hypromelozy; magnezu stearynian E470b; celuloza mikrokrystaliczna E460; krzemionka koloidalna bezwodna E551; sodu fumaran stearylowy. Tabletki są powlekane otoczką zawierającą następujące substancje pomocnicze: wosk carnauba E903; hypromelozę E464; żelaza tlenek żółty E172; laktozę jednowodną; tytanu dwutlenek E171 i triacetynę E1518.\nDowiedz się więcej na temat substancji: Dorawiryna, Lamiwudyna, Tenofowir.\nDawkowanie preparatu Delstrigo – jak stosować ten lek?\nZalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę.W przypadku przyjmowania niektórych leków lekarz może zmienić dawkę dorawiryny przyjmowanej przez pacjenta. Patrz punkt „Lek Delstrigo a inne leki”.\nNależy połknąć tabletkę w całości (nie kruszyć i nie żuć).\nNie należy przyjmować dawki większej niż zalecana. W razie przypadkowego przyjęcia większej dawki należy skontaktować się z lekarzem.\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Delstrigo – czy mogę spożywać alkohol?\nTen lek można przyjmować z posiłkiem lub pomiędzy posiłkami.\nZaleca się unikanie stosowania leku Delstrigo w czasie ciąży. Wynika to z tego, że lek Delstrigo nie był badany podczas ciąży i nie wiadomo, czy nie zaszkodzi dziecku w przypadku przyjmowania w okresie ciąży.\nKobiety zarażone HIV nie powinny karmić piersią ze względu na możliwość przeniesienia zakażenia HIV na dziecko poprzez mleko matki. Należy porozmawiać z lekarzem na temat najlepszego sposobu karmienia dziecka.\nJeżeli po przyjęciu tego leku pacjent odczuwa zmęczenie, zawroty głowy lub senność, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, jazdy rowerem lub obsługiwania maszyn.\nSprawdź ile kosztuje Delstrigo i zarezerwuj w aptece w Twojej okolicy. Dowiedz się także, czy lek jest dostęny na receptę, czy bez recepty oraz czy jest refundowany (poziom refundacji).\nUlotka Delstrigo – do pobrania pełna wersja ulotki dla pacjenta\nDo pobrania pełna ulotka leku Delstrigo. Oprócz informacji zawartych na naszej stronie, znajdziesz tu dodatkowo następujące dane: skutki uboczne, przeciwwskazania, działania niepożądane, interakcje z innymi lekami, wpływ substancji na prowadzenie pojazdów i maszyn oraz inne ostrzeżenia i środki ostrożności. Ściągnij ulotkę przeznaczoną dla pacjenów w formacie pdf:\nDELSTRIGO, 100 mg/300; mg/245 mg, tabletki powlekane (dorawiryna/lamiwudyna/dizoproksyl tenofowiru)\nŚciągnij charakterystykę produktu leczniczego, zawierającą specjalistyczne informacje na temat leku Delstrigo m.in. postać farmaceutyczna, dane kliniczne, interakcje z innymi produktami leczniczymi, właściwości farmakologiczne, dane farmaceutyczne. ChPL jest dokumentem przeznaczonym wyłącznie dla wykwalifikowanego personelu medycznego. Pobierz ChPL w formacie pdf:\nEmtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Zentiva Emtricitabine+Tenofovir disoproxil Sandoz Atrilesto Tenofovir disoproxil Zentiva Tenofovir disoproxil Accord Tenofovir disoproxil Mylan Tenofovir disoproxil Sandoz Ictastan Ictady\nStosujesz Delstrigo? Zachęcamy do podzielenia się opinią na jego temat na forum. Nie musisz się rejestrować, na poniższym formularzu wystarczy wpisanie nazwy użytkownika/pseudonimu. Opisując swoje doświadczenia na temat przyjmowania leku możesz pomóc innym pacjentom.\nSprawdź opinie o Delstrigo.


Orgonit - Las Szamana\nObrazy duszy - Izabela Masalska\nAromaterapia i kadzidła(140)\nMakrama na brzozie\nMakrama z zieloni frędzlami\nOmiatacz z pawim oczkiem\nOmiatacz biały na rogu\nOrmus Inner Power ™\nOrmus Dreaming ™\nKażda egzemplarz może nieznacznie różnić się od siebie.\nAbsorbowanie energii negatywnej - piramida pochłonie negatywną energię, która może znajdować się w twojej przestrzeni życiowej i przekształci ją w pozytywnie zrównoważoną energię, wysyłając ją z powrotem do środowiska. Pomaga także innym żyjącym.\nJony ujemne - połączenie miedzi z cewką i obeliskiem zużywa otaczające jony dodatnie i promuje jony ujemne, które uspokajają i wspierają emocjonalne, cielesne problemy.\nCzakry - ten generator energii orgonu łagodzi stres, niepokój, strach i gniew i stymuluje ciało do stabilizacji czakr.\nOchrona przed promieniowaniem EMF - Blokuje promieniowanie i działa jako element ochrony przed promieniowaniem elektromagnetycznym. Ma również bardzo pozytywny wpływ na nas, a także na zwierzęta domowe, rośliny i środowisko domowe. Niweluje potencjalnie szkodliwe promieniowanie emitowane z naszych urządzeń mobilnych i innych.\nNiezależnie od tego, jakie jest Twoje miejsce, może to być miejsce pracy, miejsce do nauki, dom, pokój modlitwy lub miejsce do jogi - Możesz ustawić tę piramidę dla dobrego samopoczucia lub aby pochłaniała energię ujemną i emitowała energię pozytywną.\nPiramida wykonana jest z przezroczystej żywicy, cewki miedzianej, owiniętego kryształem drutu miedzianego i niektórych starożytnych tajnych elementów służących zdrowiu i dobrostanowi ludzi.\nLas Szamana - Shamanic shop with Rapé, Ambil, Sananga, Kambo, Ormus, Ceremonialne Cocoa, Palo Santo, Incenses.


Oczekuje się, że wielu Polaków ma powrócić do kraju z Wielkiej Brytanii wskutek pogarszającej się sytuacji i wzrostu bezrobocia na Wyspach. Jednak Wiktor Moszczyński ze Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii uważa, że co najmniej pół miliona Polaków zostanie.\nJak powiedział Moszczyński, polscy migranci zadomowili się w Wielkiej Brytanii i szczególnie ci, którzy sprowadzili tu rodziny, nie będą chcieli przenosić się do Polski. Według Moszczyńskiego, Polska również stoi w obliczu kryzysu i sytuacja gospodarcza jest również niepewna.\nJak donosi dziennik Daily Mail, około 200 tysięcy Polaków wyjechało z Wielkiej Brytanii w ciągu zeszłego roku, w tym głównie bezdzietne pary oraz osoby nie posiadające partnerów.\nDziennik cytuje profesora George'a Kolankiewicza z East European Language Based Area Studies University College London, który powiedział:\nMoment, w którym migracja z roku 2004, osiągnie pięcioletni pobyt w Wielkiej Brytanii, a tym samym możliwość starania się o stałą rezydenturę, migracja zarobkowa, zmienia się w zadomowienie.\nBadania opublikowane przez Zjednoczenie Polsie w Wielkiej Brytanii pokazują prawie 43% wzrost ilości polskich dzieci w szkołach w Londynie.\nDecyzja o powrocie do Polski nie tylko nie jest prosta, ale wiąże się z serią formalności, których należy dopełnić zanim spakujemy cały swój dobytek i wyruszymy do ojczyzny. Poniżej przedstawiamy najważniejsze...\nLiczba obywateli Unii Europejskiej zatrudnionych w Wielkiej Brytanii zmniejszyła się w skali roku o największą ilość od 21 lat, a więc od czasu, gdy rząd zaczął prowadzić oficjalne statystyki w tym zakresie....\nW ubiegłym tygodniu ogłosiliśmy konkurs wraz z firmą Walutomat, dla Polaków żyjących w Wielkiej Brytanii lub tych, którzy zdecydowali się wrócić do Polski, aby napisali o swojej decyzji o pozostaniu lub...\nZ opublikowanego w tym tygodniu raportu wynika, że saldo migracji z Unii Europejskiej do Wielkiej Brytanii spadło do rekordowo niskiego poziomu, a Wyspy bardzo straciły na atrakcyjności w oczach obywateli...\nNad Tamizą nadal nie jest najlepiej\nStopa bezrobocia w strefie euro wzrosła do 9,7 procent. To najwięcej od stycznia 1999 roku. Na Wyspach statystyki dobijają do 8 procent.\nChętnie udzielamy sobie porad związanych z powrotem do Polski po latach emigracji. Wiemy co załatwić, jak się przygotować, w jakim mieście najlepiej rozpocząć "nowe życie"... A jakie są realia? Ile pieniędzy...\nProgram PiS dla Polonii - Polski rząd ma pomysł jak zachęcić emigrantów do powrotu\nJak czytamy na łamach "Wprost" jednym z najważniejszych elementów polityki polskiego rządu w roku 2019 ma być zachęcenie do powrotu Polaków, którzy zdecydowali się na emigrację.\nJak zapowiadają ekonomiści, recesja w UK ma się ku końcowi.


Ograniczyć klauzulę sumienia | Blog Wandy Nowickiej\nOgraniczyć klauzulę sumienia\nOpublikowano 21 października 2013 Autor: Wanda Nowicka\nDobrze, że Parlament Europejski będzie pracował nad postulatem dotyczącym możliwości ograniczenia stosowania klauzuli sumienia przez lekarzy i personel medyczny. Jest to temat bardzo gorący w Unii Europejskiej, a niemal wrzący w Polsce. Wprowadzenie ograniczeń stosowania klauzuli sumienia, w przypadku Polski restrykcyjne ich stosowanie, pomogłoby zapewnić kobietom właściwy poziom opieki zdrowotnej w ramach polityki zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, do czego mają niezbywalne, choć nierespektowane w Polsce prawo.\nW tym tygodniu PE omawiając kwestie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, zajmie się postulatem ograniczenia możliwości stosowania klauzuli sumienia. Daje ona lekarzom i personelowi medycznemu prawną możliwość odmowy wykonywania świadczeń w przypadku, kiedy jest to niezgodne z ich przekonaniami np. religijnymi w przypadku, gdy chodzi o wykonanie zgodnych z prawem zabiegów przerywania ciąży, czy dostępu do środków antykoncepcyjnych lub badań prenatalnych. W Polsce sprawa ta wymaga jak najszybszego uregulowania, gdyż wobec Polek, klauzula ta jest zbyt często nadużywana. Lekarze stosują ją przy okazji wszystkich usług przysługujących kobietom, przypisując sobie w ten sposób prawo do decydowania za kobiety. Dotyczy to nie tylko kwestii przerywania ciąży. Odmowa świadczenia usług z uwagi na przekonania religijne lekarzy ma też miejsce w czasie nie przepisywania środków antykoncepcyjnych, czy zlecania badań prenatalnych. Sytuacja taka jest nie do zaakceptowania. We wszystkich przypadkach tego typu lekarz może odmówić wykonania świadczenia, ma jednak obowiązek wskazać kobiecie innego specjalistę lub placówkę, gdzie może ona uzyskać pomoc. W Polsce lekarze nigdy tego nie robią. Korzystają ze swojego prawa, czyli klauzuli sumienia, ale działają przy tym na szkodę kobiet, które jako osoby ubezpieczone, tracą w ten sposób własne prawo do przysługujących im świadczeń. Z polskiego punktu widzenia prace PE są więc bardzo istotne.\nW Projekcie sprawozdania, którym zajmie się Parlament Europejski, znalazły się zapisy zalecające monitorowanie przypadków korzystania z klauzuli. Autorzy sprawozdania, które przyjęła już Komisja Kobiet i Równouprawnienia niepokoją się także próbami zaostrzenia prawa aborcyjnego w niektórych krajach Unii oraz utrudnieniami w dostępie do aborcji, na jakie napotykają kobiety.\nTo dobry krok PE. I tak już restrykcyjne prawo antyaborcyjne próbowano przecież niedawno zaostrzyć w Polsce, zakazując usuwania ciąży w sytuacji, gdy zachodzi podejrzenie, że płód jest głęboko upośledzony. Sama klauzula sumienia jest także w naszym kraju nagminnie nadużywana. W przypadku zabiegów usunięcia ciąży lekarze, powołując się na nią odmawiają ich wykonania i co gorsza mimo, iż mają taki obowiązek, nie wskazują ciężarnym kobietom innych placówki, gdzie mogłyby one ciążę przerwać. Często zwlekają też tak długo z wydaniem odpowiedniego zaświadczenia, że na przeprowadzenie zabiegu jest już za późno, co zmusza kobiety do przerwania ciąży w podziemiu aborcyjnym lub zagranicą. W obecnym stanie prawnym lekarze obawiają się też podejmowania decyzji o usunięciu ciąży z powodu ryzyka kary, jaka im grozi w przypadku mylnej interpretacji przesłanek.\nW szpitalach publicznych praktycznie nie wykonuje się zabiegów przerywania ciąży. Część klientek podziemia aborcyjnego stanowią przez to kobiety mające prawo do legalnej aborcji, które z rozmaitych względów nie były w stanie go wyegzekwować. Zaś wiedza w społeczeństwie, w tym również wśród pracowników służby zdrowia, na temat warunków dopuszczalności przerywania ciąży jest wręcz znikoma. Dlatego cieszy mnie, że Parlament Europejski zajmie się ta sprawą. Mam nadzieję, że w wyniku tego państwa członkowskie w tym Polska, gdzie nadużywana jest klauzula sumienia, a prawa kobiet do stosownych świadczeń w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego są nagminnie łamane, zostaną odgórnie zmuszone do odpowiednich zmian w tym zakresie.\n21 października 2013 o 12:50 napisał:\nOczywiście, że ktoś odmawiający zrobienia czegokolwiek (nawet tak „niewinnej” i „dobroczynnej” rzeczy, jak aborcja) ze względów światopoglądowych, powinien mieć obowiązek wskazania miejsca, gdzie ludzie TO zrobią (a co z prawem do uboju religijnego, pani poseł?:)) Krówki nie można zabić „ze względu na jakiegoś tam Boga” – natomiast można uśmiercić „durny płód” ze względu na wolność kobiety?:)) Jest to, jak rozumiem, jedyna istota we Wszechświecie, która NA PEWNO nie odczuwa żadnego cierpienia, obojętnie, czy w 6, czy w 24 tygodniu ciąży? Jest pani absolutnie tego PEWNA? Bo ja nie.). Ale na pani miejscu unikałabym określeń, że jest to „ograniczenie klauzuli sumienia” – jakby ona sama była czymś złym. Przeciwnie, to świat, w którym zaczęlibyśmy ograniczać prawo jednych do postępowania w zgodzie z własnymi przekonaniami, aby chronić „wolności” innych – stałby się w końcu koszmarem.\n22 października 2013 o 11:30 napisał:\nHa!:) Rozumiem więc, że rytualny ubój zwierząt to jest zło tak „oczywiste” , rzec można ABSOLUTNE (to zresztą ciekawe, bo to właśnie lewica co najmniej od 50 lat powtarza, że absolutne kategorie dobra i zła nie istnieją:)), że NIKT nie ma prawa domagać się zrobienia tego czy wskazania innego rzeźnika „w imię jakichś tam wierzeń” – natomiast zabicie (ludzkiego) „płodu” to zło tak nieoczywiste, można powiedzieć marginalne, że nie tylko można to z czystym sumieniem zrobić (i uważać się nadal za człowieka moralnego i wrażliwego, bo przecież, ach, potępiło się publicznie tych okrutników, co zaszlachtowali podstępnie dwa niewinne BARANKI w Bohonikach – „płód” jest przecież winny zawsze: czy to ruiny zdrowia matki, czy jej figury) ale jeszcze domagać się od tego, kto ma jakieś śmieszne skrupuły, by wskazał tego, kto to zrobi… „Przecież każde dziecko wie” że „święte prawa reprodukcyjne kobiet” (mężczyznami któż by się przejmował?:)) są bardziej święte, niż jakaś tam „wolność religijna” czy sumienia. Prawda?:)


Zbliżenia - GAZETA dziennik Polonii w Kanadzie\nYou are at:Home»O czym?»Kultura»Film»Zbliżenia\nAutor: Beata Dżon Ozimek opublikowane:\t 3 March, 2020 W kategorii:Film, Z 8-go Piętra, zzz\nWłaśnie Robert Więckiewicz otrzymuje nagrodę drugoplanową za „Ukrytą grę”, niewyczytany obok Łukasza Simlata („Boże ciało”), bo znalazł się na drugiej połówce kartki. Po raz pierwszy kapituła polskich nagród filmowych „Polskie Orły” przyznała dwie nagrody za męskie role drugoplanowe. Dlatego otrzymał, ale nie otrzymał, bo była jedna statuetka i została zabrana przez Jana Komasę dla swojego aktora.\nNajważniejszym dokumentem okazał się być film braci Sekielskich „Tylko nie mów nikomu”. Jakże inaczej, skoro gehenna osób skrzywdzonych przez kler, nie tylko polski, przez purpuratów, tuszujących gwałty i molestowanie dzieci zdrowych i niepełnosprawnych przez swoich podwładnych, trwa. Tu ważny jest temat, mniej filmowa jakość i kunszt, bowiem to film realizowany w różnych warunkach. Resztę o „Orłach” można wyczytać.\nChciałabym, byście Państwo mogli się nieco zaczytać w mojej krótkiej opowieści z Jeleniej Góry, także filmowej, bo wprost po 23. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym ZOOM – ZBLIŻENIA. Wirus z Chin nikogo nie wystraszył, stu gości z całego świata się zjechało/zleciało/zeszło. Z psami, dziećmi, partnerami, przyjaciółmi, współtwórcami.\nAutorka przed galą\nCoraz więcej wegetarian, coraz częściej mięsożercy przerzucają się na ciekawszą w wielu wydaniach kuchnię bezmięsną, więc dla wegetarian w naszej ulubionej knajpce dla gości festiwalu czasem posiłków dla nich brakowało. Zjadaliśmy im, zmniejszając sobie wyrzuty sumienia z tytułu jedzenia zwierząt, szukając inspiracji do zmiany swojej kuchni, bo, jak przyznajemy z wieloma znajomymi, jemy ich coraz mniej i mniej.\nFilmy w roli głównej. Wyczekiwany „Malowany ptak” z udziałem jedynego polskiego aktora, Lecha Dyblika. Nie zdążyłam, byłam chora, pokazywany był we środę. Ja dojechałam we czwartek. Ale Lech Dyblik, bardzo wysoooki aktor wiecznych drugich planów, jakiż wielki człowiek, bard, wspierający osadzonych w więzieniach, alkoholików, pogubionych. Gra na gitarze na ulicach.\nKiedy na jednym z festiwali, nad morzem, zarobił do pokrowca na gitarę 500 zł, nie posiadał się ze szczęścia. Jako absolwent krakowskiej szkoły teatralnej jest kolegą Andrzeja Grabowskiego, do którego zadzwonił, by podzielić się radością zarobku z koncertu. Usłyszał, stary ja dałem dziś dwa koncerty i zarobiłem piętnaście tysięcy. Dla Dyblika jego „pińcet” było i tak bezcenne. A dla mnie – czarno-białe zdjęcie mojej nieżyjącej przyjaciółki, Marysi Bujas razem z kolegą Dyblikiem, ona malutka, on przydługi, podczas „Burzy” Szekspira, ich spektaklu dyplomowego. Jakaż ekstremalna i rozkoszna para! Jej połowy już nie ma.\nŁukasz Maciejewski i Lech Dyblik\nLech Majewski. Niektórzy wiedzą, że Ślązak, urodzony w Katowicach, inni, że artysta, że malarz, filmowiec, pisarz, poeta, pracujący na całym świecie. Że członek akademii, która przyznaje Oscary. Że tacy aktorzy, jak John Malkovich, Michael York, Viggo Mortensen (on go odkrył!) czy nieżyjący Rutger Hauer grają u niego nie bacząc na warunki finansowe, wystarczy, że „u Majewskiego”. Niektórzy także wiedzą, że jego dzieła wystawiane są w najważniejszych muzeach świata, w tym MoMA w Nowym Jorku i Muzeum Śląskim w Katowicach (nie poradzę, moje miasto).\nOkazuje się, że na Śląsku znają Majewskiego wszyscy, a już w takim Wrocławiu wielu, w tym profesorów nauk humanistycznych, nie. Ech, ale najważniejsze, że nim powstała jego arcyplastyczna, bezbrzeżna, nieograniczona w swoich fantastycznych wizjach i obrazach „Dolina Bogów”, która pozostawia z większą ilością pytań, niż odpowiedzi, poznał się na nim wódz Indian Nawaho. To on dopuścił Lecha Majewskiego do ich, Indian, Doliny Bogów. Od jego oceny bowiem zależało wejście Majewskiego w jego filmowy zamysł, by potem wejść z ekipą filmową na tereny Indian Nawaho. Po niekończącej się dla Majewskiego chwili zastanowienia, badania wnętrza tego białego człowieka wódz powiedział, że może na ich ziemie wejść, że jest dobrym człowiekiem.\nLukasz Maciejewski i Lech Majewski\nMajewski przeżywał czas, ciszę, niewidoczne dla niego, a wyczuwalne dla Indian energie, spotkania; pozostawał sam z kolejnym pytaniem. A mnie, z pewnością wielu innych widzów, pozostawił po podróży przez wiele sfer swojej „Doliny Bogów” z pewnością, ileż nie wiemy, nie rozumiemy, ale także z cudownym uczuciem, że przecież nie musimy znać odpowiedzi, wiedzieć dlaczego, po co, nie musimy wiedzieć. Możemy szukać. Możemy pozostać z przeżyciem. Pozwolić mu być.\nW Jeleniej Górze członkiem świetnych zespołów jury był m.in. Adam Sikora, operator, artysta, reżyser. Operator wielu filmów Lecha Majewskiego, także ze Śląska, z Mikołowa, miasta poety Rafała Wojaczka.\nNie piszę tu relacji z festiwalu, dzielę się najważniejszymi dla mnie przeżyciami, spotkaniami. Takie było z młodym aktorem, Piotrem Witkowskim, także fajny wieczór prywatnych rozmów. O mamach. 32-latek wyjaśnił mi wiele. Mam syna w jego wieku, więc dopowiedział mi, opowiedział mi tę „synowską” perspektywę na matki, bo tutaj akurat szukam odpowiedzi na różne pytania. A potem zobaczyliśmy tego dobrze wychowanego młodego człowieka na ekranie, jak go zawłaszcza, przeistacza się w rapera Chadę, jak silnie i wspaniale jest obecny, jaką postać buduje. Kawał aktora z niego jest, kawał wrażliwca, rozumnego, czułego człowieka. Wielu ludzi filmu żałowało, że nie dostał nagrody w Gdyni za tę rolę w filmie „Proceder”. Piotr, jestem pewna, ma ich wiele przed sobą.\nI ostatni film, bo piszę tylko o tych pokazach specjalnych, nie o silnych, smutnych, bolesnych często dokumentach, czułych, pięknych animacjach i dobrych, mądrych, czasem słabszych fabułach. Bo filmy są różne, ale każdy daje nam smak świata obecnego, minionego, wartości, ich zaniku, braku, poszukiwań. Zatem ostatni film pełnometrażowy, impresyjny, niespieszny, co nie oznacza braku mocy, to film „Interior” Marka Lechkiego. O niezgodzie jednostek na niewolę i brak moralności systemu, w którym żyjemy. O samotności, wyborach, kosztach pozostawania w zgodzie ze sobą. Mój sąsiad w kinie określił film „aktualnym kinem moralnego niepokoju”. Dotykający, zaglądający głęboko, dający widzowi pewien ból, smutek, impuls może. Lechki też nie godzi się na system, robi filmy rzadko, ale takie i z tymi, z którymi chce. I robi to filmowo pięknie.\nMark Lechki w rozmowie z Lechem Molińskim\nWielcy polskiego kina, np. Jacek Petrycki, wspaniały polski operator (Holland, Kieślowski, Łoziński, Wajda, Bugajski – „Przesłuchanie” itd., czołowy operator kina moralnego niepokoju), juror sekcji dokumentalnej, powiedział, że świat, pokazany przez te filmy jest bardzo smutny. Podobnie mówili inni; Antosik, Łoziński, Dębska, Zamecka, Sikora. Tylko sobie w łeb strzelić. Albo zawalczyć, jak część bohaterów. Postarać się coś poprawić, naprawić. Oglądanie mądrych, szanujących widza, wymagających filmów to jest to. Bolą, ale zostają w nas. Taki był ten ZOOM. Pełen wspaniałych zbliżeń.\nUlotka filmu Proceder\nBeata Dżon Ozimek on 4 March, 2020 14:21\nPolecam szczerze Proceder, ale i Interior. Filmy z tu i teraz. Ważne, ale też pokazujące nam nieznane światy, przynajmniej mnie, jak w Procederze, obcy. I znowu, lekcja pokory, bo cóz my wiemy?…\nBeata on 4 March, 2020 14:15\nKatarzyna Szwed on 3 March, 2020 16:21\nJestem dumny z polskiego kina ostatnich lat – idziemy swoją drogą, niczego nie udając. Dlatego nas doceniają na świecie. Mamy tylu dobrych twórców o oryginalnym głosie i przekazie. Oby tak dalej. Nie wiedziałam nic o filmie “Proceder”. Dziękuję!


Rynek pracy gotowy na napływ uchodźców wojennych z Ukrainy. Niektóre firmy już szykują dobre oferty pracy\nDramatyczna sytuacja na Ukrainie spowodowała, że do Polski trafiło już kilkaset tysięcy osób uciekających przed wojną. To wielkie wyzwanie na wielu przestrzeniach – mieszkaniowej, edukacyjnej oraz tej, która wiąże się ze znalezieniem stabilnego zatrudnienia dla osób, które przybyły do Polski. – Dotychczas rynek pracy cierpiał na niedobór pracowników, teraz będziemy mieli do czynienia z pewnym nadpodażem. Czy dla wszystkich wystarczy pracy? Jestem o to raczej spokojna. Już teraz zgłaszają się do nas firmy, które mówią, że bardzo chętnie zatrudnią osoby z Ukrainy. To bardzo różnorodne stanowiska i rodzaje pracy. Zdaje się, że polscy przedsiębiorcy czują dużą potrzebę wyrażenia solidarności i wsparcia Ukrainie na przykład przez zaproponowanie uchodźcom wojennym możliwość zatrudnienia – mówi Dorota Siedziniewska – Brzeźniak, prokurent w spółce Idea HR Group.\n- Okoliczności mamy dramatyczne i mówiąc wprost trudno jest mówić, że jakikolwiek sektor gospodarki cieszy się ze zmian na rynku pracy, które zaszły. Wojna na Ukrainie to wielkie zło i wielka tragedia, ale musimy jakoś na bieżąco reagować na to, co się dzieje i odpowiadać na społeczne potrzeby wynikające z ostatnich zdarzeń. Rynek pracy jest gotowy na to, by podjąć wyzwanie agregacji pracowników, głównie kobiet, które wyrażą chęć pracy. Praca to normalność, to socjalizacja, to szansa na zapomnienie o tragediach i traumach, które dostarcza nam wojna. Dostajemy mnóstwo sygnałów od pracodawców, którzy chcą zatrudniać osoby z Ukrainy, ale i od samych osób, które dotarły do Polski. Zgłaszają się do nas już od pierwszych dni marca mówiąc, że bardzo proszą o pracę, bo chcą być niezależni – mówi Dorota Siedziniewska – Brzeźniak, ekspert rynku pracy i prokurent w spółce Idea HR Group.\n- Ostatnie wakacje były koszmarem dla branży turystycznej, która nie mogła niemal do końca wakacji skompletować odpowiedniej liczy pracowników, by mieć kompletny zespół. Dzisiaj jest szansa, że zarówno hotele jak i gastronomia będą mogły zatrudnić osoby z Ukrainy chętne do pracy. Myślę, że rekrutacje i oferty pojawią się już niebawem. Podobnie będzie w handlu, ale i w takich gałęziach gospodarki jak szwalnie czy firmy produkcyjne, gdzie zatrudnienie mogą znaleźć kobiety. Takich propozycji wbrew pozorom jest bardzo dużo, mowa np. o firmach, gdzie niezbędne jest precyzyjna praca manualna – mówi Dorota Siedziewska – Brzeźniak, ekspert rynku pracy.\n- Pojawiają się już oferty pracy dla przedszkolanek czy asystentek w szkołach. Osoby z Ukrainy świetnie sprawdzą się także jako osoby zajmujące się tłumaczeniem języka czy nawet koordynację pracy zespołów pracowników z Ukrainy. Polacy są otwarci na osoby z Ukrainy i rynek pracy też jest otwarty. Musimy zdawać sobie jednak sprawę, że to wyjątkowo trudne okoliczności, których dynamika może się jeszcze zmieniać – mówi Dorota Siedziniewska – Brzeźniak.


Mobilny GeForce RTX 3080 z 16 GB VRAM oraz 6144 CUDA | Gaming Society\nStrona głównaWiadomościHardwareMobilny GeForce RTX 3080 z 16 GB VRAM oraz 6144 CUDA\nMobilny GeForce RTX 3080 z 16 GB VRAM oraz 6144 CUDA\nFlagowy model NVIDIA GeForce RTX 3080 dla komputerów przenośnych tym razem pojawił się w konstrukcji firmy ASUS, a dokładnie w ich laptopie ASUS ROG Zephyrus Duo (GX551QS).\nW modelu tym znajduje się karta graficzna bazująca na układzie graficznym Ampere. Jak wynika z informacji, jakie udało się odnaleźć w bazie danych geekbench. Ten układ graficzny to jest właśnie mobilna wersja GeForce RTX 3080. Bazuje on na rdzeniu graficznym GA104, a nie na pełnym rdzeniu GA102, dlatego składa się tylko z 6144 rdzeni CUDA i 48 bloków obliczeniowych Compute Units (CU). Największym zaskoczeniem w specyfikacji mobilnego RTX’a jest dostępna ilość pamięci graficznej. Karta ta ma mieć zainstalowane 16 GB to o 6 GB więcej w wersji desktopowej.\nWydajność, jaką ma prezentować ten model ma znajdować się pomiędzy GeForce RTX 3070 a GeForce RTX 3080. Z dostępnych informacji wiemy, że testowany laptop z tą kartą graficzną, miał wydajność bliższą GeForce RTX 3070, wpływ na to ma z całą pewnością częstotliwość pracy rdzenia graficznego, według informacji z bazy geekbench rdzeń pracował z częstotliwością 1,54 GHz, co wskazywałoby na wersję Max-Q o obniżonym TDP. Wynik, jaki osiągnęła prezentowana karta graficzna w teście OpenCL to 139181 pkt, to nie wiele więcej niż GeForce RTX 3070, do modelu RTX 3080 zabrakło 40829 pkt, który osiągnął wynik 180010 pkt.\nNajnowsze mobilne karty graficzne GeForce RTX 30 spodziewamy się zobaczyć 12 stycznia, na specjalnej konferencji NVIDII.\nPoprzedni artykułCyberpunk 2077 dostaje działający (prawie) mod TPP\nNastępny artykułMSI zdradza datę premiery Intel Rocket Lake-S


Sprawdź 2 warsztatów zajmujących się katalizatorami i filtrami DPF w samochodach marki Koenigsegg w Tuchowie.\nStrona główna > Koenigsegg > Tuchów\nRegeneracja filtrów DPF / FAP i czyszczenie katalizatorów - Koenigsegg, Tuchów\nCzyszczenie FAP/DPF i regeneracja katalizatorów (naprawa SCR) do samochodów Koenigsegg w Tuchowie\nW Tuchowie istnieje szansa regeneracji filtrów DPF/FAP do pojazdów osobowych i ciężarowych Koenigsegg z racji funkcjonowania mechanika z Tuchowa. Typową wadą, z jaką zmagają się diesle znanej marki Koenigsegg, zazwyczaj, mające silnik diesla, jest brudny filtr cząstek stałych DPF FAP. Filtry cząstek stałych DPF FAP zbudowane są z ceramicznego wnętrza, a także korpusu z metalu, co wywołuje, że filtry DPF FAP wypełniają się i wymagają naprawy, zachwalamy tym samym warsztat w Tuchowie. Dobranie odpowiedniego zakładu mechaniki samochodowej w Tuchowie wyprofilowanego w samochodach Koenigsegg może być trudne, i jest długotrwałe. Odzyskanie maksymalnych wyników produkcji spalin, dopuszczalnych według normy emisji spalin EURO, potrzebuje sprawnego katalizatora. Nierzadko podłożem zapchanego katalizatora, z symbolem Koenigsegg, zdarza się inna wada, możliwą przyczyną jest: zepsuty wtryskiwacz. Filtry DPF FAP chodzą w nadzwyczaj zanieczyszczonych warunkach pracy, a mianowicie za kolektorem spalin, przez co po czasie dochodzi do utraty właściwości części. Koenigsegg to diesle, które są słynne na całym świecie, lecz zmagają się z utrudnieniami z filtrami DPF. Tabela z cenami odnawiania elementów reaktorów katalitycznych, zwanych katalizatorami z samochodów Koenigsegg dla Tuchowa ulokowaliśmy na dole, można porównać na tamtej liście, jaka jest cena za wykonanie usługi regeneracji filtrów cząstek stałych. Wykonywanie usług takich jak naprawa DPF jak również płukanie filtrów cząstek stałych dla marki Koenigsegg, odnaleźć można na naszej stronie internetowej, jak również w pracowni warsztatu w Tuchowie.\nCennik czyszczenia i regeneracji filtrów DPF/FAP i katalizatorów Koenigsegg w Tuchowie\nCzyszczenie filtra DPF Koenigsegg w Tuchowie 320\nRegeneracja filtra FAP Koenigsegg w Tuchowie 320\nMycie katalizatora Koenigsegg w Tuchowie 320\nPłukanie katalizatora SCR Koenigsegg w Tuchowie 320\nNaprawa filtra cząstek stałych Koenigsegg w Tuchowie 320\nCzyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Koenigsegg w Tuchowie 1490\nWycinanie filtra DPF Koenigsegg, usuwanie filtra DPF Koenigsegg w Tuchowie 0 *\nSerwisowe wypalanie katalizatora Koenigsegg w Tuchowie 250\nZarezerwuj termin regeneracji filtra DPF/FAP lub katalizatora Koenigsegg w Tuchowie\nWybierz typ usługi Czyszczenie filtra DPF Koenigsegg w Tuchowie Regeneracja filtra FAP Koenigsegg w Tuchowie Mycie katalizatora Koenigsegg w Tuchowie Płukanie katalizatora SCR Koenigsegg w Tuchowie Naprawa filtra cząstek stałych Koenigsegg w Tuchowie Czyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Koenigsegg w Tuchowie Wycinanie filtra DPF Koenigsegg, usuwanie filtra DPF Koenigsegg w Tuchowie Serwisowe wypalanie katalizatora Koenigsegg w Tuchowie Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nWybierz punkt w Tuchowie z którego możesz nadać filtr DPF lub katalizator do samochodu Koenigsegg\nAby zregenerować filtr DPF lub katalizator Koenigsegg w Tuchowie wykorzystaj wygodne punkty odbioru wyszczególnione poniżej:\nFord Transit w Tuchowie\nASO Honda pod Tuchowem\nSerwisy Citroen z Pawonkowa\nLincoln w Zakliczynie\nCzyszczenie filtrów FAP w Miasteczku Śląskim\nRegeneracja filtrów FAP z Szydłowa\nŻegrze z Poznania


adidas Campus | sklep ⋆ Distance.pl\nProsty design adidas Campus sprawia, że obuwie daje szerokie możliwości stylizacyjne. Czytaj więcej\nadidas Campus to modne obuwie, które od ponad 30 lat cieszy się popularnością. Jego prosty design – płaska podeszwa i smukła cholewka – sprawiają, że idealnie wpisuje się w codzienne stylizacje. Buty dostępne są w wielu kolorystykach i rozmiarach. Oferujemy sneakersy damskie: niebieskie, czarne, różowe, miodowe, łososiowe, pomarańczowe. We wszystkich modelach cholewka została wykonana z najwyższej jakości skóry zamszowej. Obuwie adidas Campus posiada gumową podeszwę, która gwarantuję stabilizację na podłożu. Uniwersalny wygląd daje szerokie możliwości stylizacyjne. Z powodzeniem dobierzesz je, zarówno do sukienki, jak i spodni.


20 maja 2021 – Pyszne i zdrowe\nPojęcia takie jak soki owocowe (https://www.bee.pl/9014-zdrowe-soki-i-napoje-owocowe-warzywne-i-inne), sok owocowy z koncentratu owocowego lub sok niezagęszczony sprawiają, że zakup soku jest wyzwaniem. Teksty prawne, na przykład rozporządzenie w sprawie soków owocowych z 2004 r., Regulują właściwości tych napojów, ale niestety nie są szczególnie łatwe do odczytania. Napoje owocowe smakują naprawdę wyśmienicie i mogą dostarczyć organizmowi ważnych składników odżywczych. Tutaj znajdziesz wszystkie terminy związane z tematem soku.\nZgodnie z prawem sok owocowy jest wytwarzany ze zdrowych i dojrzałych owoców i może zawierać jeden lub więcej rodzajów owoców. W zależności od rodzaju użytych owoców sok musi mieć charakterystyczną barwę, aromat i smak. Sok owocowy zawiera 100 procent soku. Jeśli proces produkcyjny wymaga oddzielenia aromatów lub miazgi, można je dodać z powrotem do tego samego soku. Jeśli sok z natury zawiera zbyt mało cukru, może zawierać dodatkowe 15 g cukru na litr. Producenci są następnie zobowiązani do oznaczania swojego produktu jako „słodzony” lub „z dodatkiem cukru”. W sokach owocowych niedozwolone są barwniki i konserwanty.\nSok owocowy z koncentratu soku owocowego\nW celu przechowywania i transportu soku w sposób szczególnie oszczędzający miejsce, z soku usuwa się wodę i tworzy się koncentrat soku owocowego. Sok zwany sokiem owocowym wytworzony z koncentratu soku owocowego jest wówczas mieszaniną koncentratu i wody pitnej. Po transporcie woda jest dodawana w takiej samej ilości, jaką wcześniej pobrano z soku, dzięki czemu również tutaj zawartość soku owocowego pozostaje na 100%. Jeśli chodzi o cukier i dodatki, do soku z koncentratu soku owocowego odnoszą się te same wytyczne, co do soku owocowego.\nZagęszczony sok owocowy lub koncentrat soku owocowego\nKiedy koncentrat soku owocowego pojawia się na rynku, co najmniej 50% wody musi zostać usunięte z soku owocowego. Sok, który prawie nie zawiera wody, jest uważany za suszony sok owocowy.\nW przeciwieństwie do soku, nektar owocowy zawiera dodatkowo wodę i cukier lub miód. Ilość wody zależy od rodzaju owoców, a minimalną zawartość owoców określa rozporządzenie w sprawie soków owocowych. W przypadku owoców szczególnie kwaśnych zawartość owoców w nektarze jest niższa niż w owocach, których sok nadaje się od razu do spożycia. Na przykład w przypadku wiśni minimalna zawartość owoców wynosi 35%, a w przypadku jabłek i gruszek na 50%. Z niektórych owoców, takich jak banany, można zrobić tylko nektar ze względu na ich konsystencję. Producent musi określić minimalną zawartość soku owocowego lub nektaru owocowego w swoim produkcie. Ze względu na rozcieńczenie zawartość witamin w tym napoju jest niższa niż w soku.


Nowe mieszkania Kłodzko - Osiedle Warta\nPRZYGOTOWANIA DO III ETAPU INWESTYCJI\nz dumą pragniemy poinformować, że wszystkie nasze lokale znalazły już właścicieli, lecz nie spoczęliśmy na laurach i przez ostatnich kilka miesięcy prowadziliśmy prace, w wyniku których niebawem rozpoczniemy realizację kolejnego, trzeciego etapu inwestycji. Na ten moment serdecznie zapraszamy wszystkich, którzy chcieliby zamieszkać na Osiedlu Warta do kontaktu telefonicznego.\nII ETAP INWESTYCJI OSIEDLE WARTA W KŁODZKU\nNowe mieszkania w Kłodzku w II budynku na Osiedlu Warta są już na sprzedaż. Obecnie trwa budowa, można już jednak rezerwować wybrane mieszkania. Warto zwrócić uwagę na mieszkania o mniejszej powierzchni. Wobec dużego popytu na mieszkania do wynajęcia, stanowią one doskonałą inwestycję kapitału. Do wyboru są mieszkania o pow. 31, 42 i 50 m2. Każde z nich posiada miejsce postojowe na parkingu przy budynku, co stanowi istotną wartość dodaną dla potencjalnych klientów.\nRzuty mieszkań można obejrzeć tutaj: nowe mieszkania Kłodzko\nMiło nam poinformować, że rozpoczęła się budowa drugiego z czterech zaplanowanych budynków wielorodzinnych na "Osiedlu Warta". Budynek będzie miał II piętra i zostanie podzielony na 3 klatki schodowe. Wewnątrz zaplanowaliśmy 23 komfortowe mieszkania o powierzchni od 31 do 64 m2, w tym zarówno kawalerki, jak i mieszkania 3 pokojowe. Każde mieszkanie zostanie wyposażone w indywidualny system ogrzewania - dwufunkcyjny piec gazowy. Na parterze znajdą się mieszkania z własnym ogródkiem. Na I lub II piętrze do wyboru będą mieszkania z balkonem. Przy budynku zaplanowany jest parking.\nPostępy na budowie można śledzić w dzienniku budowy.\nZajęliśmy 3 miejsce w plebiscycie Gazety Wrocławskiej na osiedle najbardziej przyjazne mieszkańcom w województwie dolnośląskim i zdobyliśmy prestiżowy certyfikat. Konkurowaliśmy aż z 20 deweloperami. Dziękujemy za zaufanie.\nPobierz ulotkę osiedla (pdf, 668 kB)\nNasza spółka powstała w 2010 roku, a tworzą ją ludzie, którzy doświadczenie na rynku budowlanym i deweloperskim zdobywali\njuż od 2002 roku. Nazwa Vitruvion wywodzi się od nazwiska słynnego rzymskiego architekta - Marcus Vitruvius Pollio, który\nuważał, że w budownictwie najważniejsze są 3 czynniki: wytrzymałość, funkcjonalność i piękno. Właśnie z tymi wytycznymi\nsię identyfikujemy, bo dzięki nim zdobyliśmy i nieustannie zdobywamy zaufanie naszych klientów.\nKażdy klient jest dla nas ważny i traktujemy go wyjątkowo.\nNaszą misją jest wdrożenie w życie Twojego wyobrażenia o własnym mieszkaniu. Chcemy podnieść komfort Twojego życia.\nGeneralny wykonawca apartamentowca w Cieplicach Śląskich-Zdrój


👉📺 Jak wymontować zapieczone wtryskiwacze w Renault Master 2.3 dci? - Serwis AdBlue Warszawa\nHome » Nowości » 👉📺 Jak wymontować zapieczone wtryskiwacze w Renault Master 2.3 dci?\n👉📺 Jak wymontować zapieczone wtryskiwacze w Renault Master 2.3 dci?\n📝⬆ Do naszej pracowni trafił Renault Master z silnikiem 2.3 dci, z mocno zapieczonymi wtryskiwaczami.\nAby zdemontować wtryskiwacze, użyliśmy zestawu do demontażu wtrysków odpowiedniego dla tego modelu pojazdu.\nCała operacja przebiegła wzorowo.\nKolejnym etapem będzie regeneracja wtryskiwaczy, aby przywrócić im fabryczne parametry.\nTak, aby klient mógł się cieszyć długą i bezawaryjną eksploatacją swojego pojazdu.\n🚙🚘 Zapraszamy do najnowocześniejszej pracowni regeneracji wtryskiwaczy w kraju.\nOferujemy krótkie terminy oraz gwarancję potwierdzoną systemem Bosch Quality Scan.\nKażdy klient ma pełen wgląd w proces naprawy przeprowadzany w Bosch Diesel Service Pawlik.\nDo zobaczenia w kolejnych relacjach z naszej pracowni.\n👉 Bosch Diesel Service Pawlik\nSpecjalistyczna pracownia regeneracji & naprawy wtryskiwaczy i pomp Common Rail\nWyciąganie wtryskiwaczy, wyciąganie wtrysków, ściągacz do wtrysków, wtryskiwacze, końcówki wtryskiwaczy, ściągacz do wtryskiwaczy, demontaż wtryskiwaczy, wyciąganie zapieczonych wtryskiwaczy, wyciąganie wtryskiwaczy trafic, sciągacz wtryskiwaczy, zapieczone wtryskiwacze, wymiana wtryskiwaczy, zapieczony wtryskiwacz, wyjmowanie wtryskiwaczy, przyrząd do wyciągania wtryskiwaczy, zapieczone wtryski, wymiana wtrysków koszt, koszt wymiany wtryskiwaczy, wtryski, koszt wymiany wtryskiwaczy w dieslu, wyciąganie wtryskiwaczy, wyjmowanie wtryskiwaczy common rail. przyrząd do wyciągania wtrysków, wymiana wtrysków cena, sciągacz do wtrysków, demontaż wtryskiwaczy common rail, wymiana wtryskiwczy common rail, wyciąganie wtryskiwaczy cdi, wyciąganie wtrysków, demontaż zapieczonych wtryskiwaczy, wymiana wtryskiwaczy 1.9 tdi, wymiana wtryskiwaczy diesel, ściągacz do wtryskiwaczy cdi, wtryskiwacze common rail, wymiana podkładek pod wtryskami, prasa do wyciągania wtryskiwaczy, ile kosztuje wymiana wtryskiwaczy, zestaw do wyciągania wtryskiwaczy. .\nTagi:cała Polskacały krajdcidemontaż wtryskiwaczademontaż wtryskiwaczydemontaż wtryskówdemontaż wtryskudemontaż zapieczonego wtrsykiwaczaducatofiatjak wymontować wtryskiwaczenaprawa wtryskówREGENERACJA WTRYSKIWACZYRenault Masterwtryskiwacz regeneracjawyciąganie wtryskówwyciąganie zapieczonych wtrsykiwaczywyjmowanie wtryskiwaczaz całego krajuz całej Polskizapieczone wtryskiwaczezapieczony wtryskiwacz


Jutro stracę kontakt z częścią rodziny, przyjaciół, znajomych. 5452\nNie żyje aktor Paweł Królikowski 4557\nSzczecin: Radni przegłosowali. Zamiast parku, kościół. Opłaty? 338 zł/mies 3332\nOtwarcie Castoramy we Włocławku - Szał na wiaderka 3126\nSeksistowski konkurs UE tylko dla kobiet, do wygrania 100 tys. euro 2785\nWiaderka z Castoramy już są na OLX 2046


Ratchet & Clank: Rift Apart z nowym pokazem rozgrywki » Zagrano.pl\nzagrano.pl » Gry » Premiery i zapowiedzi » Ratchet & Clank: Rift Apart z nowym pokazem rozgrywki\nRatchet & Clank: Rift Apart z nowym pokazem rozgrywki\nRadosław Dąbrowski Premiery i zapowiedzi Publikacja: 30.04.2021, 12:51 Aktualizacja: 30.04.2021, 12:52\nPodczas wczorajszego, organizowanego przez Sony wydarzenia State of Play jednym z ważniejszych punktów programu była prezentacja nowego materiału z Ratchet & Clank: Rift Apart.\nWczoraj o godzinie 23:00 czasu polskiego odbyło się wydarzenie State of Play. Jego organizator, firmy Sony, zadbał o stream i możliwość śledzenia przez graczy rozmaitych prezentacji. Bardzo ważny punkt programu stanowił pokaz premierowego materiału z rozgrywki Ratchet & Clank: Rift Apart. Kilkunastominutowy film potwierdził, że na rynek zmierza produkcja o niezwykłych walorach graficznych.\nOdpowiedzialne za opracowanie zapowiadanej gry studio Insomniac Games przybliżyło kilka nowości. Przede wszystkim podkręcone zostało tempo rozgrywki oraz wzbogacono charakterystykę i możliwości głównego bohatera o opcję zrywu. Zapewniono także o zdecydowanie szybszym przełączaniu pomiędzy wymiarami. Ponadto Ratchet & Clank: Rift Apart obsłuży technologię ray tracingu, a wysokiej jakości warstwą wizualną będzie można delektować się w rozdzielczości 4K. Opublikowany gameplay przybliża także niedawno zapowiadaną przez nas nową bohaterkę, Rivet.\nWydany przez Sony Interactive Entertainment tytuł zadebiutuje na rynku dokładnie 11 czerwca bieżącego roku. Ukaże się wyłącznie w wersji na konsolę nowej generacji, PlayStation 5. Jest to już szesnasta odsłona serii Ratchet & Clank.


Słownik Forex – pojęcia i ważne terminy związane z Forex-em\nKażda osoba, która chciałaby zdobyć podstawową wiedzę na temat inwestowania na Forex-ie albo poszerzyć swoją znajomość tego rynku, powinna poznać słownik Forex. Tu można znaleźć wiele przydatnych informacji na temat strategii handlu, analizy rynku, dostępnego towaru i narzędzi finansowych. Sprawdź nieznane dla siebie pojęcia, a zobaczysz, że Forex nie jest wcale taki skomplikowany!\nSłownik Forex – Czym są sygnały Forex?\nJako osoba, która zainteresowana jest inwestowaniem na rynku, na pewno widziałeś w Internecie wzmianki o takim zjawisku, jak sygnały Forex. Tak naprawdę, żeby nauczyć się dobrze handlować na Forex-ie, będziesz musiał dowiedzieć się nieco więcej na temat tych sygnałów.\nSygnałami Forex nazywany są sygnały, informujące tradera o odpowiednim czasie do kupna albo sprzedaży instrumentów handlowych, czyli do momentu, w którym najlepiej będzie otworzyć pozycję albo ją zamknąć. Jak widzisz, sygnały oferują bardzo istotne i korzystne informacje dla tradera, ponieważ dzięki nim możesz dowiedzieć się, z jaką parą walutową warto pracować w danej chwili, ile pieniędzy warto przeznaczyć na operację, na jakim poziomie najlepiej jest ustalić stop-loss, żeby uniknąć większych strat, a także wiele innych faktów o handlu. Niektóre sygnały można wykorzystać nawet w dosyć niebezpiecznych sytuacjach, na przykład, gdy źle odczytasz trend, za pomocą sygnału będziesz wiedział, w którym miejscu należy ustalić take-profit, żeby zyskać najwięcej.\nKiedy już wiesz, na czym polegają sygnały Forex, na pewno chciałbyś dowiedzieć się, gdzie można z nich skorzystać. Przede wszystkim, należy rozumieć, że takie sygnały handlowe są usługami rozmaitych stron internetowych. Dlatego, jeżeli zdecydujesz się na korzystanie z sygnałów, najlepiej będzie wybrać sygnały serwisów internetowych, które polecają Twoi znajomi. Jeżeli jednak nie znasz ani jednej zaufanej osoby, która mogłaby doradzić Ci taki serwis internetowy, możesz samodzielnie dynamikę handlu na rynku za pomocą swojego brokera.\nW przypadku, gdy nie znajdziesz żadnych danych podczas analizy, warto jest skorzystać z usług innego serwisu. Pamiętaj o tym, że sygnały Forex są pewnym rodzajem algorytmu, tworzonego przez innych traderów. Gdy decydujesz się na korzystanie z takiego algorytmu, ufasz innym traderom, a działasz samodzielnie. Dlatego czasami warto mieć bardziej krytyczne podejście do podpowiedzi, podawanych przez te sygnały, a na pewno zabezpieczysz się przed możliwymi błędami.\nSłownik Forex – Do czego służy dźwignia finansowa Forex?\nDźwignia finansowa Forex albo inaczej lewar to następne bardzo popularne pojęcie, spotykane w literaturze o inwestowaniu. Dlatego właśnie nasz słownik Forex zawiera informacje na temat dźwigni.\nPrzede wszystkim warto zrozumieć, że dźwignia jest specjalnym narzędziem finansowym, oferowanym przez brokerów. W sumie, z dźwigni możesz skorzystać nie tylko podczas handlu na rynku Forex, ale również na giełdzie.\nDźwignia finansowa Forex polega na tym, że do handlu możesz użyć kapitału, który będzie w znacznym stopniu przewyższał Twoje środki na depozycie. W taki sposób, mając $100 na koncie i korzystając z lewaru 1:100, automatycznie możesz obracać kwotą, równą $10 000. Jak widzisz, daje to Tobie możliwość wkroczyć na rynek z niewielkim depozytem. Tak naprawdę, należy rozumieć, że na Forex-ie pojedyncze pipsy znajdują się na czwartym miejscu po przecinku. Najczęściej zmiany w kursach walut są właśnie tak drobne, że pracując z małym budżetem, nie zarobiłbyś praktycznie nic. Natomiast powiększenie kapitału do obrotu za pomocą dźwigni finansowej Forex sprawia, że na rynku tym może zarobić każda osoba.\nZwróć uwagę na to, że dźwignie najczęściej mają wymiar od 1:50 do 1:200. Jednak należy rozumieć, że suma, którą zarobisz na jednym pipsie, nie zależy od wielkości lewaru. Dźwignia ma wpływ na to, ile lotów będziesz mógł otworzyć, używając danego kapitału.\nSłownik Forex – Do czego służy depozyt zabezpieczający Forex?\nGdy mowa idzie o instrumencie dźwigni, w literaturze obok często pojawia się inne pojęcie, takie jak depozyt zabezpieczający Forex albo margin. Oczywiście, zrozumiałe jest to, że depozyt Twojego konta stanowią środki, wcześniej wpłacone na to konto. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że depozyt zabezpieczający nie oznacza budżetu, który przechowujesz na swoim koncie tradera.\nDepozyt zabezpieczający Forex stanowi Twoje środki pieniężne, które Twój broker zablokuje na Twoim rachunku pod otwarte pozycje. Środki blokowane są w przypadku, gdy chcesz skorzystać z dźwigni finansowej. I właśnie od rozmiaru dźwigni walutowej będzie zależała wartość kapitału, który zostanie zablokowany przez brokera.\nBlokowanie środków na Twoim koncie następuje w momencie potwierdzenia zawarcia transakcji. Kiedy pozycja zostanie zamknięta, środki będą odblokowane, lecz nastąpi ich przeliczenie z uwzględnieniem ewentualnych zysków i strat.\nJak widzisz, depozyt zabezpieczający Forex, jest przede wszystkim zabezpieczeniem dla Twojego brokera. To właśnie on pozwala Ci obracać swoimi środkami za pomocą instrumentu dźwigni finansowej. W przykładzie poniżej opisane jest obliczenie depozytu zabezpieczającego dla dźwigni 1:100.\nDla jednego lotu dla pary walutowej EUR/USD depozyt zabezpieczający obliczamy jako 100 000 EUR : 100. W taki sposób, depozyt zabezpieczający w tym przypadku wyniesie tysiąc euro.\nSłownik Forex – Dla kogo jest FX handel?\nWiele osób zastanawia się, dla kogo właściwie istnieje FX handel, czyli handel na rynku Forex. Oczywiście, niejedna osoba szuka ciekawego sposobu na inwestowanie pieniędzy. Dużo osób także chciałoby zająć się handlem na Forex-ie, żeby mieć dodatkowe zyski. Jednak brak wiedzy ekonomicznej albo dużego kapitału często zmusza użytkowników Internetu z inwestowania na rynku walut, jeszcze zanim oni sprawdzą ten rodzaj działalności.\nW rzeczywistości jest to bardzo błędne podejście. Przede wszystkim, Forex jest dostępny dla ludzi o zupełnie różnych możliwościach czasowych i finansowych. Jak już dowiedziałeś się z poprzednich części tego artykułu, takie narzędzia finansowe, jak dźwignia, pozwalają wkroczyć na rynek traderom o bardzo skromnym budżecie. Nie musisz posiadać bogactw, żeby inwestować na Forex-ie. A nawet jeżeli masz spory kapitał, wcale nie musisz tworzyć dużego depozytu na swoim koncie.\nNie musisz także przejmować się brakiem wiedzy ekonomicznej. FX handel wymaga od traderów zwykłego zainteresowania rynkiem walutowym. Istnieje wiele narzędzi oraz materiału teoretycznego, który pomoże Ci uzupełnić braki wiedzy i szybko poczuć się pewnie na rynku.\nA więc, bez wątpienia można stwierdzić, że FX handel jest dla każdej osoby, która posiada komputer i Internet. I oczywiście chęć nauczenia się czegoś nowego!\nSłownik Forex – Najlepsze pary walutowe – Forex w nocy\nNie wszyscy traderze mają możliwość dziennego handlu na Forex-ie. Niektórzy są zbyt zajęci w dzień, a niektórzy po prostu są typowymi sowami, które cieszą się doskonałą aktywnością umysłową w nocy. Nieważne, do jakiej grupy osób należysz, warto wiedzieć o tym, że na Forex-ie można handlować w nocy. A więc powstaje pytanie, jakie pary walutowe wybrać, żeby Forex przyniósł jak najwyższe zyski o tej porze doby.\nSpecjaliści doradzają wybierać GBP/CHF, EUR/CHF, EUR/GBP jako najlepsze nocne pary walutowe. Forex oferuje minimalny spread dla tych walut, a to jest dosyć ważne podczas nocnego handlu na rynku.\nW nocy handel jest spokojniejszy, ponieważ większość amerykańskich i europejskich traderów wychodzą z rynku. Dzięki temu, ceny walut wahają się nieznacznie, co gwarantuje bezpieczniejszą pracę, ale jednocześnie nie daje zbyt wysokich zysków. Musisz jednak zwrócić uwagę na to, że gdzieś około drugiej godziny w nocy na rynek wkraczają traderze japońscy. Dlatego najwięcej operacji finansowych będzie dotyczyło japońskiej waluty. Niektórzy eksperci nawet odradzają handlować od 3 godziny w nocy do 3:30, ponieważ wówczas wychodzi japońska statystyka finansowa. W tym czasie rynek może zachowywać się w sposób, ciężki do przewidzenia.\nJeżeli na poważnie zamierzasz większość czasu spędzać na nocny FX handel, zwróć szczególną uwagę na warunki, które oferują brokerzy do pracy w nocy. Jak możesz zauważyć, wielu brokerów zwiększa spread do nocnego handlu.\nPamiętaj także o tym, żeby dobrać odpowiednią strategię do nocnego handlu, która uwzględni wszystkie cechy rynku o tej porze doby.\nSłownik Forex – Kim jest trader walutowy?\nKażdy słownik Forex obowiązkowo posiada taki wyraz jak trader walutowy. Nie bój się takiej nazwy, ponieważ nie oznacza ona nic innego, niż osobę, zarabiającą na spekulacji walutą.\nWszyscy inwestorzy na Forex-ie albo na innych rynkach, umożliwiających handel walutą, są traderami walutowymi. W przypadku Forex-a przedmiotem handlu, którym obracają traderze, są pary walutowe, czyli pary, zawierające walutę kupowaną i walutę, za którą nabywasz walutę.\nTrader walutowy, przynajmniej na Forex-ie, niekoniecznie zajmuje się handlem profesjonalnie. Może to być każda osoba, która inwestuje w walutę, nawet jeżeli w życiu codziennym zajmuje się ona zupełnie innym zawodem. Oczywiście, warto zwrócić uwagę na to, że wielu traderów początkujących z czasem stają się traderami profesjonalnymi. Jeżeli będziesz stosował odpowiednią strategię do handlu, po pewnym czasie uzyskasz powtarzalność dobrych wyników. Wtedy właśnie będziesz mógł pomyśleć o tym, żeby cały czas poświęcać tej działalności, która będzie przynosiła Ci coraz to więcej zysków.