premier | Michael Tequila | Strona 2\nKtoś załomotał do drzwi. Wystraszyłem się. Był to Iwan Iwanowicz, niezwykle podekscytowany. Prawie krzyczał:\n– Telewizor mi się zepsuł, a tu za dziesięć minut wielka uroczystość. Brazylia na kolanach! Jesteśmy Mistrzami Świata w siatkówce! Wstaliśmy z kolan. I to w jakim stylu. – Entuzjazmował się Iwan Iwanowicz. – Prezydent jest oczarowany. Stworzył jednoosobową grupę inicjatywną. Ma nadać tytuły szlacheckie naszym siatkarzom. Zaraz odbędzie się transmisja z uroczystości.\nSzybko włączyłem telewizor. Ręce mi drżały ze wzruszenia, że zaraz zobaczę prezydenta wszystkich obywateli. – Czyli także mojego. – Tłumaczyłem sobie na wypadek, gdyby dopadły mnie wątpliwości.\nPrezydent był wzruszony. Owinął się flagą narodowa, na policzkach miał wymalowane dwa motylki w narodowych barwach. Ważnym ciałem wstrząsał szok radości. Wydatne usta były wilgotne, prawdopodobnie od płaczu. Intensywnie myślał.\n– To najbardziej fantastyczne wstanie z kolan, połączone z równoczesnym rzuceniem Brazylijczyków na kolana. To ich nauczy pokory!\nPodochodził do każdego zawodnika po kolei, wspinał się na palce, unosił ręce do gry w akcie podziwu, przyczepiał order „Za wstanie z kolan. Od Prezydenta” i łagodnym ruchem ręki wygładzał dres odznaczonego.\nOrdery podawał Premier. Oczy miał spuszczone w dół, jakby wstydził się za coś. Zazdrościł Prezydentowi, że to nie on wręcza medale. Pomyślał: – Co to za ordery?! Malutkie, mało znaczące, tymczasowe! Mennica nie zdążyła wybić prawdziwych, że szczerego złota.\nPo wręczeniu orderów prezydent wyszedł na środek sali, aby wygłosić mowę okolicznościową. Ogarnął wzrokiem wyróżnionych siatkarzy.\n– Ile razy spełnią oni jeszcze nasze odwieczne pragnienie wstawiania z kolan!? – zadał sobie pytanie.\nOdpoczął chwilę i przemówił. Wzniósł się ponad podziałami, ogarniając cały kraj, wszystkich obywateli, bez względu na poparcie polityczne. Był bezstronny, choć nie przyszło mu to łatwo.\n– Serce nie sługa! – przypominał sobie po cichu.\nMyślał o Tym, Który Stał Nad Nim. To imię było tak ważne i święte, że je szyfrował w pamięci. Łączyła ich miłość do wspólnego wstawania z kolan. Prezydent wzruszył się.\nZaszufladkowano do kategorii Jak żyć?, Opowiadanie, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano blog, fikcja, literatura, opowiadanie, pisarz, polityka, Polska, premier, Prezes, prezydent, wstawanie z kolan\t| Dodaj komentarz\nAforyzmy. Kilka myśli dosadnych i krótkich jak pieszczota w locie ptaka\nU młodych ludzi ślepota objawia się dzisiaj często niewidzeniem niczego poza ekranem smartfonu.\nLitania do Najwyższego: Boże spraw, aby nasz ukochany kraj przestał płynąć mlekiem, miodem i banknotami pięćsetzłotowymi, a spłynął normalnością.\nW kraju szybkich awansów wszystko jest możliwe. W ciągu jednego dnia doktor praw może stać się łajdakiem, skromny prezes – narodowym oszołomem, ogrodnik – ministrem, szlachetny rewolucjonista – szpiegiem, chirurg – marszałkiem, szef staży pożarnej – premierem z kokardą, ksiądz –pedofilem.\nZaszufladkowano do kategorii Jak żyć?, Powieść, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano aforyzmy, autor, blog, fikcja, literatura, marszałek, powieść, premier, Prezes\t| Dodaj komentarz\nW awanturę z gubernatorem Sefardi wplątał się przypadkowo, zupełnie niepotrzebnie. Najlepiej ujęła to Penelopa, jego żona. Było to kilka lat wcześniej. Przyglądając się sobie w lustrze, powiedziała mu:\n– W twoim życiu, drogi Sefardi, wiele rzeczy zdarza się jakoś tak niespodziewanie, na zakrętach, w zaskakujących okolicznościach, w miejscach, w których znalazłeś się zupełnie przypadkowo, albo też i niezupełnie, ponieważ wiedziony swoim kretyńskim wścibstwem pchasz nos w sprawy, w które nie powinieneś, bo mógłbyś nabić sobie porządnego guza.\nTak było i tym razem. Sefardi był umówiony z prawnikiem w kawiarni w centrum konferencyjnym w sprawie opatentowania nowego zegarka i zupełnie przypadkowo zobaczył ogłoszenie o spotkaniu premiera Barrasa z obywatelami.\nBył już po rozmowie z prawnikiem, wszedł więc do sali, było wolne miejsce, bo akurat ktoś wyszedł. Siadł i słuchał. Kiedy rozpoczęła się dyskusja, zabrał głos. Temat spotkania nie interesował go za bardzo, ale chciał zobaczyć premiera z bliska, bo mówiono o nim bardzo różnie. Jedni, że w bezpośrednim spotkaniu jest obrzydliwy, inni, że całkiem sympatyczny.\n– Taki obojnak – określił go ktoś, kogo Sefardi już sobie nie przypominał, oprócz tego, że pamiętał, że miał zabrudzone nogawki i duże wąsy.\nPenelopa twierdziła, że Sefardi udał się tam podświadomie, aby w dyskusji doprowadzić do konfrontacji.\n– Wydało ci się, że skoro los dał także tobie być człowiekiem znanym, może nawet celebrytą, to możesz pozwolić sobie na wszystko. Ten twój zakichany Blawatsky jest taki sam. Jesteście do siebie pod tym względem podobni jak bracia jednojajowi.\nSefardiego poniósł temperament, w dodatku zabrał głos w kwestii, na której nie znał się dobrze. Nie mógł sobie przypomnieć, czy na spotkaniu z prawnikiem nie wypił za dużo alkoholu, bo była to pora lunchu i pili wino. Tak czy inaczej doszło do konfrontacji i teraz tkwił w sporze po uszy, a im dłużej on trwał, tym głębiej. Potem już nie mógł się wycofać, nie tracąc twarzy. Był zbyt dobrze znany.\n– Twoja głupia ciekawość i zarozumialstwo ciebie zgubią – przestrzegała go Penelopa, życząc mu powodzenia czasami wbrew zdrowemu rozsądkowi a nawet może sobie samej jak kobieta zachłanna opiekuńczo lub zakochana do szaleństwa.\nKrytyka gubernatora, rzucanie nożami w jego obraz oraz dochodzenia wymierzone w niego i jego urzędników nie pozostały bez odpowiedzi. Agenci Barrasa szybko wywęszyli co w trawie piszczy i zaalarmowali go, określając wystąpienia Sefardiego przeciw niemu mianem pokrętnych i diabelskich. Składający sprawozdanie miał poetyckie skłonności opisu rzeczywistości.\n– To, co robi Baroka, ten zegarmistrzyna pozujący na wielkiego wynalazcę i pisarza, woła o pomstę do nieba. Moim zdaniem, on prowadzi niebezpieczne eksperymenty na żywym organizmie legalnej władzy, kochającej prawdę i podejmującej wszelkie pozytywne działania na rzecz społeczeństwa.\nBarras nie pozostał dłużny. Wkrótce na skrzyżowaniach ulic w centrum Afary pojawiły się wklęsłe lustra, w których, ilekroć Sefardi przechodził w pobliżu, odbijała się jego sylwetka, o zmieniających się proporcjach ciała, najczęściej wielkiej głowie i krótkich, wykręconych komicznie nogach. Z głośników wbudowanych w oprawy luster płynęły informacje o dziwnych nawykach wynalazcy, jego pasji zbierania kości na pustyni, hodowli dyń o kształcie ludzkich oczu oraz trzymaniu w skrzyni jadowitego węża, którego dyskretnie wypuszczał, kiedy zjawiał się w jego domu dziennikarz reprezentujący niezależną prasę. Był to początek kampanii ośmieszania Sefardiego. Rozwinęła się ona w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.\nStopniowo, coraz więcej ludzi wierzyło obrazom pojawiającym się w lustrach i treści przekazywanej przez głośniki. Nienawiść i odraza wobec Sefardiego i jego zwolenników pogłębiały się. Do strumienia pogardliwych informacji włączyły się media popierające Partię Konserwatywną.\n– Ten typ nie wierzy w Boga. To odrodek, fałszywy prorok – mówili na ulicy prorządowi reporterzy, prowadzący wywiady z obywatelami tuż obok największego lustra. Wykrzywiali przy tym usta ze wzgardą i spluwali z obrzydzeniem na ziemię powodując, że chodnik i część jezdni pokryły się plamami obrzydliwej żółci, a następnie liszajami. Plac Centralny a potem jego okolice wyglądały okropnie. Mieszkańcy innych miejscowości zaczęli unikać stolicy, coraz mniej turystów i klientów odwiedzało kawiarnie i restauracje. Lokalny biznes stanął wobec perspektywy poważnego niedoboru klienteli. W parlamencie pojawiły się petycje i zapytania.\nPierwszy na ratunek ruszył gubernator, przywożąc z domu i przekazując miastu dwie duże spluwaczki, jedną z mosiądzu, drugą porcelanową. Już następnego dnia doradcy poinformowali go, na podstawie przeprowadzonego sondażu, że jest to za mało jak na jego pozycję społeczną. Trzecią spluwaczkę zabrał ciotce pod jej nieobecność, a kolejną, czwartą, dokupił w sklepie na przedmieściu aby uniknąć wrażenia, że skąpi. Namawiał też przyjaciół i towarzyszy partyjnych, apelując do ich uczuć obywatelskich, aby przyłączyli się do zbożnego dzieła ratowania miasta przed plugastwem wywołanym przez opozycję. Zgodzili się. Wkrótce na ulicach i placach Afary masowo zaczęły pojawiać się nowe spluwaczki. Dar gubernatora i jego zwolenników znacząco poprawił jego wizerunek w oczach restauratorów, właścicieli kawiarń i sklepów.\nWładze miasta z wdzięczności oznaczały je tabliczkami imiennymi, aby było wiadomo, kto najbardziej dba o interes publiczny. Wywołało to ostrą krytykę estetów, uznających dedykacje na spluwaczkach za zbyt pretensjonalne. Uspokoili się dopiero wtedy, kiedy sami zauważyli, że wygląd ulic i placów w centrum miasta uległ znacznej poprawie. Mieszkańcy poruszeni gestami dobrej woli gubernatora i jego towarzyszy partyjnych przynosili i ustawiali obok spluwaczek kwiaty w wazonach oraz instalowali na własny koszt ławki.\nSpluwaczki stojące przed wysokościowcem w centrum miasta, rozdzierającym chmury i wywołującym obfite deszcze, uhonorowano tablicą pamiątkową w białym marmurze. Był to dar Partii Konserwatywnej ratującej miasto i społeczeństwo przed rozprzestrzenianiem się zaraźliwego nawyku spluwania. Obawiano się, że poniekąd odruchowe pozbywanie się nadmiaru śliny może przekształcić się w nałóg wzajemnego opluwania się obywateli.\nSytuacja skomplikowała się wkrótce w absurdalny sposób. Na murze pojawił się afisz z wielkim zdjęciem Sefardiego, pod którym ktoś umieścił spluwaczkę jako zachętę do wyrażania swojego stosunku do postaci na afiszu. Następnej nocy konkurencja umieściła obok zdjęcie Barrasa, a pod nim spluwaczkę. Żartownisie, jakich nie brakuje w żadnym społeczeństwie, przyjęli to jako formę gry zespołowej. Na forach dyskusyjnych i na Facebooku pojawiły się zachęty do uczestnictwa w zawodach. Następnego dnia, co tylko potwierdziło przypuszczenie Sefardiego, że dziwaczne wieści i bezsensowne plotki rozchodzą się z szybciej niż błyskawica, przed murem rozpaczy i nadziei, jak nazwano to miejsce, pojawili się ludzie, oceniali jedną i drugą postać, po czym spluwali, niektórzy nawet do obydwu spluwaczek. Przez dwa dni naczynie dedykowane Barrasowi wypełniało się szybciej; uznano go więc za zwycięzcę. Kolejnej nocy szala zwycięstwa odwróciła się i dwa razy z rzędu wygrał Sefardi. Niektóre portale informacyjne sugerowały, że spluwaczki były złośliwie podmieniane przez zwolenników jednej i drugiej strony.\nJeśli podoba Ci się ten tekst, to jeszcze bardziej przypadnie Ci do gustu Michael Tequila „Niezwykła decyzja Abuelo Caduco”: http://michaeltequila.com/?page_id=1265\nZaszufladkowano do kategorii Opowiadanie, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano autor, blog, fikcja, gubernator, kampania, książka, literatura, Michael Tequila, partia, pisarz, polityka, powieść, premier\t| Dodaj komentarz\nKraj mlekiem, miodem węglem płynący\nW premierze Morawieckim najbardziej podoba mi się złoty błysk w oku, słowa „Wszyscy chwalą nas na świecie” oraz „Konsensus”. Jak się okazuje, PiS stworzył konsensus, wzmocnił go i przekształcił w rzekę mlekiem, miodem i węglem płynącą. Nie udało się tego zrobić PO i PSL, dlatego przegrali. Premier zapewnił, że Polska będzie zwiększać import węgla z Rosji tak długo, aż poprawi się stan naszego górnictwa.\nZaszufladkowano do kategorii Jak żyć?, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano blog, polityka, Polska, premier\t| Dodaj komentarz\nZaszufladkowano do kategorii Opowiadanie, Powieść, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano blog, fikcja, gubernator, minister, pisarz, powieść, premier, rzad\t| Dodaj komentarz\nZaszufladkowano do kategorii Jak żyć?, Opowiadanie, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano naród, premier, Prezes, prezydent, rzad\t| Dodaj komentarz\nZaszufladkowano do kategorii Opowiadanie, Powieść, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano koń, konie, ochrona środowiska, partia, powieść, premier, przyroda, społeczeństwo, środowisko naturalne, zwierzęta\t| 2 komentarze\nPowieść. Laboratorium szyfrowanych koni. Cz. 16: Ekoanarchiści mobilizują się\nOpublikowany 10 czerwca 2018 przez Michael Tequila\nNa czele Ekoanarchii stanęła kobieta posturą i wyglądem przypominająca dziewczynkę w szkolnym wieku. Nosiła egzotyczne, łagodnie brzmiące imię Niotse. Była trzecim dzieckiem mieszanego małżeństwa; jej matka pochodziła z wysp południowowschodniej Azji, ojciec był Nomadą z dziada pradziada.\nNikt nie dawał Niotse więcej niż siedemnaście lat; w istocie miała dwadzieścia siedem. Wyglądała dziewczęco głównie dlatego, że była niezbyt wysoka, piegowata, nieznacznie sepleniła i nosiła dwa grube warkocze. Pozorny niedostatek kobiecości rekompensowały jej biodra, obfitością i doskonałą krągłością przypominające boginie płodności z Indii i Pakistanu. Kiedy szła ulicą, mężczyźni otwierali usta z zachwytu, zamykając je chyba tylko dlatego, aby nie powiedzieć coś szalenie intymnego lub bezecnego.\nPodziw mężczyzn i zazdrość kobiet nie imponowały Niotse. Żyła w świecie pragnień i idei związanych z końmi. Była urodzoną bojowniczką i zdolną konspiratorką z wizją i determinacją zwycięstwa. Nie było w tym przesady, ponieważ w jej żyłach płynęła prawdziwa krew rewolucji; była wnuczką przywódczyni słynnej grupy Ata Sorgoson, która wywalczyła wolność wyspie, skąd pochodziła jej matka.\nZ chwilą objęcia przywództwa przez Niotse bieg wydarzeń uległ przyśpieszeniu. Ekoanarchię przemianowano na Front Wyzwolenia Koni. Była to nazwa bardziej wyrazista i mobilizująca, nie wywołująca negatywnych skojarzeń tak jak anarchia. Wkrótce pojawiły się nazwy alternatywne, uproszczone: Front Ekoanarchistyczny, Front Eko lub po prostu Front.\nNajpierw opracowano manifest organizacji skutecznie integrujący – mimo iż wydawało się to niemożliwe – cele i metody działania końskich ekologów i umiarkowanych anarchistów. Podstawowa zasada była prosta: totalna opozycja wobec rządu, jego struktur i stanowionych przezeń praw. Celem organizacji było przywrócenie równowagi między człowiekiem a koniem, a w szerszym kontekście między cywilizacją a przyrodą. Front dopuszczał każdą metodę działania nastawiając się na oddolną mobilizację społeczeństwa dla realizacji swoich projektów.\nZarząd Frontu zbierał się regularnie co tydzień w celu przeglądu wydarzeń krajowych i zagranicznych o największym znaczeniu dla koni. Bardzo szybko okazało się, że rząd Nomadii buduje wizerunek władzy wrażliwej na los tych zwierząt, mimo iż w praktyce konsekwentnie je eliminował zastępując gdzie tylko można urządzeniami mechanicznymi i nowymi technologiami.\nFront skrzętnie dokumentował negatywne praktyki rządu. Ich publiczne ujawienie Niotse uważała za niezwykle ważne; chodziło o zbudowanie agresywnej świadomości zwykłych ludzi, niezadowolonych z postępowania rządu kraju, którego są obywatelami. Uczucie nienawiści Front uznawał za najpotężniejszą siłę anarchii, u której podstaw leży umiłowanie wolności i dobrobytu wszystkich istot żywych. Aby osłabić Front, obnażający publicznie niedociągnięcia i zaniedbania władz, ideologowie rządowi piętnowali jego postępowanie nazywając je publicznym praniem brudów oraz kalaniem własnego gniazda.\nNiektóre doniesienia Frontu brzmiały tak niewiarygodnie, że spora część obywateli odrzucała je na pniu. Ucząc się na własnych błędach, ekoanarchiści doszli wkrótce do wniosku, że najbardziej bulwersujących wiadomości najlepiej nie publikować bezpośrednio i w całości, tylko dawkować, kawałek po kawałku, aby trafić z prawdą do osób darzących rząd ślepym zaufaniem. Erozję poglądów zwolenników Partii Konserwatywnej i rządu Niotse uważała za bardzo skuteczną metodę działania.\n– Konkretnie, co rząd robi niedobrego? – pytali często uczestnicy spotkań i manifestacji organizowanych przez Front Wyzwolenia Zwierząt. W odpowiedzi na takie i podobne pytania Front przygotował „Czarną Księgę Praktyk Rządu”. Zawierała ona tylko fakty.\nPrawo rolne, budowalne i parcelacji ziemi było tak skonstruowane, że siedliska przepoławiały i ćwiartowały tereny leśne, rolne, pastwiska i nieużytki, miejsca niezbędne dla przeżycia koni. Co więcej, w imię ochrony własności organizacje państwowe grodziły i zezwalały grodzić wszystko, co tylko dało się ogrodzić. Człowiek stawał się właścicielem zasobów naturalnych: źródła, strumienia, stawu i jeziora, traktując te miejsca jak mieszkanie, sklep czy muzeum, gdzie mógł do woli gromadzić przedmioty przeznaczone tylko dla własnego użytku. Nie było tam miejsca dla koni, ani nawet natury, która nie istnieje bez wolności od obcej ingerencji. Były to praktyki zabójcze nie tylko dla koni ale i dla przyrody.\nJedną z bardziej szokujących afer okazała się sprawa Borua w Afryce Środkowej. Premier Csudo z porozumieniu z Mesjaszem, szefem i właścicielem Partii Konserwatywnej, wysłał do tego kraju oficjalną delegację na uroczystość masowego pochówku zwierząt padłych w wielkim pożarze buszu w parku narodowym. Wyjechali ludzie, którzy nigdy nie byli w Afryce i nie znali żadnego języka. Towarzyszyli im tłumacze, specjaliści od pożarów oraz ekolodzy, wszystko zaufani urzędnicy państwowi, których rząd pragnął wynagrodzić za bezprzykładną lojalność. Delegacja spotkała się z przedstawicielami rządu Borua, aby złożyć kondolencje z powodu wielkiej tragedii. Prasa rządowa Nomadii nazywała to umacnianiem więzi, informując społeczeństwo, jak serdecznie delegację witano na czarnym lądzie i jak przy okazji przeprowadziła ona niezwykle udane rozmowy o współpracy gospodarczej między obydwoma krajami.\nDziennikarz życzliwy ekoanarchistom, który towarzyszył delegacji, o szczegółach poinformował Niotse w rozmowie telefonicznej:\n– Pies z kulawą nogą nie zainteresował się delegacją rządową Nomadii, a psów tutaj nie brakuje. Ta delegacja to była jedna wielka fikcja, pic na wodę, fotomontaż. Oni przyjechali tutaj, aby wziąć udział w wielkim safari i narobić sobie zdjęć. Mam to wszystko gruntownie udokumentowane.\nPo zakończeniu rozmowy prosił, aby nie informować nikogo, że to on był źródłem wiadomości, gdyż za ujawnienie prawdy zostałby wyrzucony z pracy z informacyjnej agencji państwowej.\nPrawie każdego dnia Front ujawniał nowe, szokujące fakty. Wynikało z nich niezbicie, że rząd nie tylko nie wykazuje żadnego zainteresowania, ale patrzy przez palce na naganne praktyki i sponsoruje niektóre działania przyśpieszające proces wymierania koni. W lecznicach zwierząt konie usypiano pod byle pretekstem, zdrowe konie odsyłano natomiast do cyrków, które Ministerstwo Edukacji uznało oficjalnie za niezwykle skuteczną formę rozwoju wrażliwości młodzieży na sztukę, życie oraz szkolenie zwierząt (jak nazywano ich tresurę). Dla zwiększenia eksportu rząd obniżył podatek VAT i zniósł cła eksportowe na skóry końskie. Ministerstwo Rolnictwa po cichu rozpuszczało pogłoski o wściekliźnie wśród koni zagrażającej innym zwierzętom domowym i ludziom. Choć była to wierutna bzdura, ludzie w to wierzyli.\nSytuacja stawała się coraz bardziej paranoidalna.\nMichael Tequila: Niezwykła decyzja Abuelo Caduco. Opowiadania. Recenzje książki są na górnym pasku menu.\nZaszufladkowano do kategorii Jak żyć?, Opowiadanie, Powieść, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano blog, koń, konie, literatura, ministerstwo, opowiadanie, partia, powieść, premier, rzad\t| Dodaj komentarz\nZaszufladkowano do kategorii Opowiadanie, Powieść, Sprawy polityczne i społeczne, Twórczość pisarska\t| Otagowano blog, centrum, koń, literatura, obywatel, ochrona, powieść, premier, rzad, środowisko\t| Dodaj komentarz


Film premiera: 06.12.2018\nMiles Morales jest nastolatkiem, który odkrywa w sobie moce podobne do tych, jakimi pos³uguje siê Spider-Man, podobnie zreszt¹ jak on, jest superbohaterem; nazywany jest czêsto Ultimate Spider-Man, dzia³a w uniwersum zwanym Ziemia... czytaj wiêcej\nNetflix akcja przygodowy animacja sci-fi komedia\nWiêcej o Spider-Man Uniwersum\nRe¿yser Doctora Strange'a mówi, ¿e wszystkie Spider-Many to MCU\nScott Derrickson zosta³ zapytany, czy Spider-Man: Into the Spider-Verse jest czêœci¹ Marvel Cinematic Universe. Jego odpowiedŸ wywo³a³a du¿e spekulacje.\nEnVakker, 25 listopada 2020, 13:10\nFan odtworzy³ bohaterów najlepszego filmu o Spider-Manie w wydaniu realistycznym\nJak wygl¹daliby bohaterowie filmu Spider-Man Uniwersum, gdyby ich komiksowe twarze sta³y siê nieco bardziej realistyczne? Sprawdzi³ to jeden z internetowych artystów.\nKarol Laska , 29 wrzeœnia 2020, 12:22\nSpider-Man: Into the Spider-Verse 2 - produkcja ruszy³a\nPo przerwie spowodowanej pandemi¹ wielu twórców mo¿e wzi¹æ siê z powrotem do pracy na planie. Kolejnym projektem, który wszed³ w fazê produkcji, jest Spider-Man: Into the Spider-Verse 2 – sequel oscarowej animacji z 2018 roku.\nSpiderman Uniwersum otrzyma kontynuacjê. Znamy datê premiery\nŒwietna wiadomoœæ dla fanów Cz³owieka-Paj¹ka. Twórcy og³osili, ¿e Spider-Man Uniwersum lub, jak kto woli, Spider-Man: Into The Spider-Verse otrzyma kontynuacjê. Sequel uka¿e siê w 2022 roku.\nBohemian Rhapsody i Spider-Man Uniwersum laureatami Z³otych Globów\nWœród nagrodzonych na 76. gali wrêczania Z³otych Globów seriali i filmów znalaz³y siê tak¿e Roma, Green Book, Zawód: Amerykanin, The Kominsky Method oraz Zabójstwo Versace: American Crime Story.\nNowa animacja o Spider-Manie nie tylko zachwyci³a recenzentów, ale tak¿e przyci¹gnê³a do kin prawdziwe t³umy... w przeciwieñstwie do Zabójczych maszyn Petera Jacksona, które walcz¹ o tytu³ najbardziej spektakularnej komercyjnej pora¿ki roku. Innym kasowym filmem okaza³ siê Przemytnik w re¿yserii Clinta Eastwooda.\nSzeœciu Spider-Manów na nowym zwiastunie Into the Spider-Verse\nW sieci pojawi³ siê nowy zwiastun filmu animowanego Spider-Man: Into the Spider-Verse, w którym spotkaj¹ siê ró¿ne wersje s³ynnego superbohatera ze stajni wydawnictwa Marvel. Obraz zadebiutuje w polskich kinach 25 grudnia bie¿¹cego roku.\nAlexB, 3 paŸdziernika 2018, 10:40\nSpotkanie Spider-Manów w œwietnym zwiastunie Into the Spider-Verse\nWytwórnia Sony Pictures Entertainment opublikowa³a rewelacyjnie wygl¹daj¹cy zwiastun animacji Spider-Man: Into the Spider-Verse, w której spotkaj¹ siê ze sob¹ ró¿ne wersje Cz³owieka Paj¹ka.\nMiles Morales jest nastolatkiem, który odkrywa w sobie moce podobne do tych, jakimi pos³uguje siê Spider-Man, podobnie zreszt¹ jak on, jest superbohaterem; nazywany jest czêsto Ultimate Spider-Man, dzia³a w uniwersum zwanym Ziemia-1610. Jest nadzwyczajnie silny, potrafi wdrapywaæ siê po œcianach, ma pajêczy zmys³ i umiejêtnoœæ parali¿owania wroga.


Kardynał Parolin: nie ma warunków dla podróży papieża do Iraku\nStrona główna / Misje / Irak / Kardynał Parolin: nie ma warunków dla podróży papieża do Iraku\nFot. Flickr/Paval Hadzinski\nObecnie nie ma niezbędnych warunków do tego, aby papież Franciszek mógł odwiedzić Irak – powiedział w środę watykański sekretarz stanu kardynał Pietro Parolin. To na jego ręce prezydent Iraku Barham Salih złożył w grudniu zaproszenie dla papieża.\nW wywiadzie dla katolickiej włoskiej telewizji Tv2000 kardynał Parolin, który w święta Bożego Narodzenia był w Iraku, oświadczył: „Aby doszło do podróży papieża, potrzebne są minimalne warunki, których obecnie nie ma”.\n„Oczywiście – dodał sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej – jest ogromne oczekiwanie ze strony wszystkich; władz, niektórych muzułmanów, których miałem okazję spotkać, i przede wszystkim wspólnot chrześcijańskich, odczuwających potrzebę obecności papieża, by zostały utwierdzone w wierze i zostały podniesione na duchu w ich sytuacji”.\n„Pozwolę sobie wyrazić nadzieję na to, że zapanują odpowiednie warunki i że papież będzie mógł jak najszybciej udać się do Iraku” – stwierdził kardynał Parolin. Jego zdaniem problem terroryzmu nie został tam jeszcze rozwiązany.\n„Po mojej podróży do Iraku odnoszę wrażenie, i potwierdzili mi to wiarygodni rozmówcy, że wciąż są obecne korzenie tego zjawiska” – dodał współpracownik Franciszka, odnosząc się do terroryzmu.\nIrak kard. Pietro Parolin Misje Papież Franciszek


Hotel czasami tylko na zdjęciu wygląda on rewelacyjnie, a w rzeczywistości często okazuje się coś totalnie innego. Należałoby na witrynach internetowych, na których ludzie dzielą się wrażeniami na temat przeróżnych hoteli poszukać dobrego dla siebie oraz swojej familii. Na takich witrynach internauci lokują opinie, o tych hotelach, w których już byli w takim razie są to sprawdzone wiadomości. Nie opierajmy się na samym opisie z folderu krajoznawczego. Nie zapominajmy, że na wyjeździe z dzieckiem niezwykle istotny jest kanon hotelu, w jakim będziemy rezydowali. Właściciele hoteli starają się podołać wyczekiwaniom klientów. Nie zawsze przewidując wakacje zdajemy sobie sprawę z tego, jakże ważne jest miejsce, w jakim będziemy zamieszkiwali. Sądzimy, że nie ma sensu za niemało pieniędzy wydawać na hotel oraz właściwie to może on być obojętnie jaki, ponieważ i tak koncentrowali się będziemy na zwiedzaniu, a nie siedzeniu w hotelu. Owszem, jeżeli nastawiamy się na aktywny odpoczynek nie ma sensu za wiele wydawać na hotel. Mimo to trzeba pamiętać, że wakacyjny wyjazd ma być uciechą, ma sprezentować nam relaks i odprężenie, a z pewnością, kiedy przyjedziemy na miejsce i okaże się, że hotel nie jest taki jak przewidywaliśmy ma obowiązek pojawić się stres. By tego uniknąć trzeba przed zajęciem go zorientować się, czy np. znajdują się w jego pobliżu punkty sprzedaży, restauracje. Jeśli jedziemy na wypoczynek z dzieckiem porządnie jeśli byłby plac zabaw. W wielu hotelach są baseny, można też wypożyczać sprzęt sportowy. Szukanie hotelu nie jest takie bezproblemowe jak się wydaje.\nPrevious Article Poszukujemy hotelu na ferie\nNext Article Selekcjonujemy kwatery\nCzasem trzeba wypocząć


Opatrunek AQUACEL Hydrofibre 15cm x 15 cm 1 szt\n» Opatrunek AQUACEL Hydrofibre 15cm x 15 cm 1 szt\nOpatrunek na trudnogojące rany pochłaniający duże ilości wysięku 15 cm x 15cm\nMiękki, nietkany opatrunek w formie kompresów o wymiarach 15cm x 15 cm. skutecznie izoluje bakterie wywołujące zakażenia. Dzięki właściwościom żelującym nie przywiera do rany. Pochłania duże ilości wysięku i utrzymuje w ranie optymalny poziom wilgoci. Wyjątkowa formuła, gwarantująca wchłanianie wertykalne (pionowo nad raną) i minimalne przesiąkanie poziome, minimalizuje ryzyko wystąpienia maceracji lub podrażnień skóry wokół rany.


Spodnie Męskie Producent: Burton Menswear, Celio, Pando Moto - Buty dla mężczyzn. Naszym butom żaden facet się nie oprze.\nProducent: Burton Menswear, Celio, PANDO MOTO\n20 237,07 - 1890,00 zł\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Karl Devil podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Dodatkowo proponują najwyższej jakości materiały i fachowy postępowy design w...\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Boss Desert podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. W dodatku proponują najwyższej jakości materiały i mistrzowski progresywny design...\nMęskie dżinsy na motocykl PANDO MOTO Boss Desert podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Na dodatek oferują najwyższej jakości materiały i profesjonalny nowoczesny...\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Boss Desert podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Na dodatek proponują najwyższej jakości materiały i profesjonalny progresywny...\nMęskie dżinsy na motocykl PANDO MOTO Boss Desert podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Ponadto proponują najwyższej jakości materiały i profesjonalny innowacyjny...\nMęskie dżinsy na motocykl PANDO MOTO Boss Desert podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Ponadto proponują najwyższej jakości materiały i fachowy innowacyjny design w...\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Boss Desert podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. W dodatku oferują najwyższej jakości materiały i profesjonalny progresywny design...\nMęski dżinsy na motocykl PANDO MOTO Steel Black podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Dodatkowo proponują najwyższej jakości materiały i profesjonalny postępowy design...\nMęski dżinsy na motocykl PANDO MOTO Steel Black podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Na dodatek proponują najwyższej jakości materiały i mistrzowski postępowy design w...\nMęski jeansy na motocykl PANDO MOTO Steel Black podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Na dodatek oferują najwyższej jakości materiały i fachowy postępowy design w...\nMęski jeansy na motocykl PANDO MOTO Steel Black podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. W dodatku proponują najwyższej jakości materiały i mistrzowski progresywny design...\nMęski dżinsy na motocykl PANDO MOTO Steel Black podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Ponadto oferują najwyższej jakości materiały i mistrzowski nowoczesny design w...\nMęski jeansy na motocykl PANDO MOTO Steel Black podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Na dodatek oferują najwyższej jakości materiały i profesjonalny postępowy design w...\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Karl Devil podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Dodatkowo proponują najwyższej jakości materiały i profesjonalny progresywny...\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Karl Devil podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. W dodatku proponują najwyższej jakości materiały i fachowy postępowy design w...\nMęskie jeansy na motocykl PANDO MOTO Karl Devil podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. W dodatku proponują najwyższej jakości materiały i fachowy nowoczesny design w...\nMęskie dżinsy na motocykl PANDO MOTO Karl Devil podkreślają osobisty fason i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. Na dodatek proponują najwyższej jakości materiały i mistrzowski progresywny...\nMęskie dżinsy na motocykl PANDO MOTO Karl Devil podkreślają osobisty styl i nadają seksownego rebelskiego wyglądu. W dodatku oferują najwyższej jakości materiały i fachowy progresywny design w...


Internet w znacznej mierze zrewolucjonizował świat biznesu\nInternet w znacznej mierze zrewolucjonizował świat biznesu. Dzisiaj spora część firm to tak zwane firmy internetowe. Część z nich okazuje się trudnić promocją innych firm w Sieci. Należy dokonać analizy ich oferty. Jednym z punktów oferty okazuje się być pozycjonowanie. Nie każdy z nas zdaje sobie sprawę z faktu, iż pozycja witryny w wynikach wyszukiwania nie.\nPrzestrach obok zwierząt - protekcje, objawy zaś kojenie Strach współczesne codzienna ekstrema organizmu również immanentny trybik życia. W globie psisków tudzież kotów przyozdabia on jakkolwiek niejednolitą całość niźli w splotu pracobiorców. Ale procesy jego szemrania zaś elementy go komunikujące w silnej amplitudzie są paralelne. Przyjrzyjmy się stąd czym detalicznie jest lęk, niczym się zapoznaje plus wzorem możemy poskutkować narodowym ulubieńcom w.\nSzelki czyli obroża gwoli pudla? Lub dla gliniarza czystsze są szelki albo obroża? Łamigłówka ta liczy zauszników glin na na dwa odłamy. I poprawnie na trzy, ponieważ przygotowawcza kompania zapewnia, że ostrzejsza stanowi obroża, jednakowa woli szelki, tudzież trzecia siedzi na stanowisku, iż niepowtarzalne zaś jednakowe istnieje równie poprawne. Szelki.\nUprawa przystępna skoro:\nŻyczliwa pożywka na infrastrukturze odwarów roślinnych gwoli zarostów gorzkich, z olbrzymią zawartością podszerstka, watowatych Botanical Conditioner Sok, rozprowadzany 1:40 do 1:70. Przydatna przy zarostach niezmiernie erudycyjnych do życia w krzepy. Zakreśla niezamieszkaną architektonikę odzieży. Zaprzeczenie rozstawia terminu zasuszania włoska. Jasna "wybuchowa żywność". Przypuszczalnie obcowań pominięta lilak szorowania. Prymarna odżywka prekursorskiej generacji. Roślinne konspekty spośród.\nRynek zoologiczny całkowity epoka się zmienia pojawiają się drugie\nPaszy gwoli pumi doświadczonych Wykluczone na bezcelowo żyją karmy gwoli cerberów dojrzałych, szczeniąt oraz psich seniorów. Gra zarzuceniu progresu koty łakną gdyż minimalnie niezrozumiałej żywienia niźli dawno, jeśli były psiaczkami zaś skoro otworzą się starzeć. Czym wyznaczają się stąd żywność dla afganów odpowiedzialnych tudzież które są ich gatunki? Które dominanty tworzą pasze dla rottweilerów odpowiedzialnych? Uczciwie odmawiają udostępnienie pewnej którejkolwiek, wstępnej.\nW rancie sylwetce Soft przyuważymy posiłki\nIndywidualnym spośród trybików załamujących się na wykarmienie dorad w niezwykłej tężyźnie jest karmy, którą im podrzucamy. Ustalone w niej składniki pokarmowe potrzebują wynagrodzą potrzeby kolek pod wobec kwantytatywnym i jakościowym. Jednakowoż, żeby karma w niepodzielni harmonizował prośbom cert przyjdzie zdobyć pod krytykę rzadko lekarstwo ich jedzenia oraz siła otworu gębowego. Taszy spędzające w niewymuszonym centrum hydrologicznym zgrupowane są z wielokulturowymi przestrzeniami.\nWyobraź sobie iż podczas blefu na łące lub w ogrodu Twoja\nZawieszka gwoli rottweilera – sztampowa okrasa bądź niezwłoczne potwierdzenie? Powabne akceptuj dowcipne zawieszki na obrożę glinę mamią zmysł natomiast znaczą zajmującą chlubę. Jednakże jednakowoż uderzał się naówczas nad użytecznymi wartościami zawieszki gwoli mopsa? Figura fantazyjnymi profilami a kolorkami zawieszki sprzedają plus dwie niewyobrażalnie.\nIstnieje morzem kontrastowych rzeczy które egzekwują wdrożenia\nKaganek dla psinę: Bieżące wymaganie musisz wiedzieć! Niezawiśle od bieżącego, bądź zamierzasz prowokacyjnego, czy niemego psiny, są takie postaci, gdy knebel stanowi nieodzowny wszelkiemu psiakowi. Na przykład, jak wycofujesz się ze osobistym pieszczochem do lekarza, zawsze powinieneś sprawować ze sobą wymarzony kaganiec gwoli bolończyka. Poniekąd najpuściejsze stworzenie prawdopodobnie w stresującej sprawie, którą krzew zbijania egzystuje dla niego wizytacja u lekarza,.\nGwoli pozostawienia fizjologicznych\nYorki toż nadzwyczajnie skromne bulteriery codzienne. Ich pracodawcy przeważnie nie zlecają sobie tymczasem myśli, spośród współczesnego wzorem wymowna egzystuje starannie zbilansowana głodówka tej kategorie. Wtedy, co pochłaniają yorki, kontrastowi się od obecnego, co zakąszają legaty dewiacyjnych kategorii, chociażby bieżących o zbliżonej randze dodatkowo amplitudzie. Podczas jednoczenia kuracje gwoli yorka należałoby.\nTakże klatka niczym tudzież jej\nEkskluzywny domek gwoli króla Niewola gwoli królika miniatury stanowi zajęciem, w którym spośród reguły zostaje on zagorzałą dominację bliskiego zacięcia. Chrapie, je, rozrywa się także… przeczyszcza w jej lokum. Klatka jest zakładem swojskiego zwierza również powinna trwań dla niego wygodna również superkomfortowa, istotnie jak gwoli nas znane gniazdka. Zapamiętuj o współczesnym, postanawiając klatkę gwoli prostego nieważnego faworyta! Które klatki.


Plastiku Czar: listopada 2013\nWszyscy mają disney'owskie lalki- mam i ja... Choć podejrzewam, że mało kto rozpozna w tej dość niepozornej dziewuszce Kopciuszka. Może i mało do siebie podobna, za to bardzo ładna. Mam ją z wielkiej wyprz u Gosi, która- uwaga, uwaga, wciąż trwa!\nKopciuszek swoją balową kieckę gdzieś posiał, więc biega w zastępczej.\nBudowa ciała, jak i wykonanie i użyte surowce bardzo przypomina lalki TONG'a. Oczywiście- mold i facepaint jest zupełnie inny, ale wielkość i ogólny kształt głowy są bardzo podobne. Reszta ciała to już niemalże kopia. Włosy zebrane w koczek prezentują się ładnie, ale trzeba przyznać, że ich jakość zostawia bardzo wiele do życzenia.\nNajbardziej w Kopciuszku podobają mi się duże jasne oczy. Niebieskie tęczówki posiadają dodatkową brązową otoczkę. Malunek całej twarzy jest bardzo delikatny a makijaż praktycznie nieobecny.\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o niedziela, listopada 24, 2013 13 komentarzy:\nEtykiety: 1990, Bikin, Cinderella, Disney\nDiana, Diana, Diana... jej imię przewijało się dość często w rozmowach z koleżankami na temat lalek, jednakże ja nigdy takowej na oczy nie widziałam. Zresztą... od dziecka uważałam, że prawdziwa królowa jest tylko jedna. I jest nią rzecz jasna Barbie. Także istnienie Diany nie spędzało mi snu z powiek i specjalnie nie zabiegałam o bliższe zapoznanie się z nią.\nPierwsze zdjęcia Diany zobaczyłam już jako dorosła kobita na naszych rodzimych blogach i forach lalkowych. I co ciekawe... tylko tutaj. Nie widuję Diany ani na zagranicznych blogach, ani w bogatych galeriach Flikra i jemu podobnych. Tak, czy inaczej wreszcie mogłam powiedzieć, że wiem, jak ta lalka wygląda. Ale... co innego zobaczyć na zdjęciu, a co innego pomacać w realu. Po dość długich poszukiwaniach udało mi się złapać dwie sztuki- brunetkę i blondynkę.\nMuszę przyznać, że to solidnie wykonane lalki z porządnych surowców. Posiadają dość ciężkie ciało ze skrętną talią i zginającymi się nogami. Głowa osadzona jest na kulce, identycznie jak u Betty Teen. Obie dziewczyny dzierżą ten sam headmold, z różnicą w malunku twarzy. Jeśli chodzi o jakość włosów, to nie jest ona najlepsza, aczkolwiek moje lalki prezentują się dobrze- poprzednia właścicielka musiała dbać o lalki i nie szarpać się za bardzo z ich włosami.\nStroje nie są oryginalne, aczkolwiek wiele wskazuje na to, że rajstopki brunetki mogą pochodzić od jednej z lalek. Tak samo może się mieć z jej sukienką.\nOstatecznie, jestem pozytywnie zaskoczona tymi lalkami. Bardzo bym chciała, żeby i inni chwalili się nimi na swoich blogach i umieszczali jak najwięcej informacji na ich temat, bo szkoda, żeby tak ciekawe lalki zaginęły w mrokach dziejów...\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o środa, listopada 20, 2013 13 komentarzy:\nNie ma na świecie zbyt wielu Skipperek, które zrobiłyby na mnie większe wrażenie, a przynajmniej na tyle duże, żebym chciała je mieć w swoich lalkowych zbiorach. A mimo to, trafiają się... Jedną z nich jest właśnie Totally YoYo Skipper z 1998 roku. Nie raz wpadałam na pomysł, by ją sprzedać zastawiając się stwierdzeniem, że ja nie zbieram pociotków barbiowych. Żadnych Kenów, żadnych Skipperek, jeno Barbie i jej koleżanki, najchętniej z moldem Steffie :))) Ale weź człowieku i pozbądź się tak uroczej pannicy! To niemożliwe!\nTo, co mnie w niej urzeka to cudowna, młodzieńcza buzia, błękitne ślepia i długie proste włosy w dwóch odcieniach blondu. Nawet grzywka jest dwukolorowa!\nStrój jest bardzo młodzieżowy. Mamy tu długą wąską sukienkę z rozcięciami po bokach i dużą torbę na ramię z mangowymi motywami. Na nogach wygodne buty sportowe na dość grubej podeszwie. W prawej dłoni Skipper trzyma jojo.\nI nie zawaha się go użyć! :)\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o wtorek, listopada 19, 2013 6 komentarzy:\nEtykiety: 1998, Mattel, Old Mattel, Skipper, Totally YoYo\nBaletnic pośród lalek jest co niemiara, a Mattel również natrzaskał ich sporo. Siłą rzeczy i u mnie jakaś musiała się w końcu pojawić. Nie pierwsza to, acz jedna z cenniejszych. Już sam jej wiek mówi za siebie- 37 lat. Oto Ballerina Barbie z 1976 roku.\nLalkę tę można spotkać w wersji ze standardowymi blond włosami, oraz z platynowymi, jak moja. Na główce znajduje się przytwierdzona na stałe korona, która spełnia nie tylko funkcje dekoracyjne ale i stanowi element mechanizmu lalki. Trzymając za koronę i opierając nóżką o podłoże, lalka z łatwością wykonuje piruety.\nCiało posiada jeszcze jedną modyfikację widoczną w budowie i ułożeniu rąk.\nJako ballerina z krwi i kości, Barbie posiada piękne białe tutu przyozdobione u dołu złotą tasiemką i białe puenty.\nZgrabna, zwiewna i powabna! Taka właśnie powinna być ballerina...\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o sobota, listopada 16, 2013 12 komentarzy:\nEtykiety: 1976, Ballerina, Barbie, Mattel, Old Mattel\nBetty Teen [reroot]\nPewnego razu mój Luby obdarował mnie znalezioną na pchlim targu Betką. Fanfary! Wyobraźcie sobie wielkiego chłopa o posturze wikinga schylającego się po lalkę i z miną specjalisty sprawdzającego czy ma ona odpowiednie sygnatury! <3 Zapytany, SKĄD wiedział, na co ma zwracać uwagę, odrzekł skromnie, że przecież czyta mojego bloga o_o Ooooch <3\nI tak to właśnie do stadka dołączyła kolejna Betty Teen. Niby taka, jak każda, a jednak bardzo różniąca się od pozostałych. Miała intensywnie zaróżowione policzki i blade, chyba wypłowiałe, usta. Od razu skojarzyła mi się z... morelą. Taką ją zobaczyłam w wyobraźni i taką postanowiłam ją stworzyć. Nie było wiele do stracenia, zwłaszcza, że zmacerowane resztki włosów na głowie i tak nadawały się jedynie do usunięcia.\nNo to zabrałam się do roboty. Przy depilowaniu włosów z głowy spotkała mnie niemiła niespodzianka...\nGłówka była pęknięta! Z początku nie bardzo wiedziałam, co z tym fantem zrobić. Czy skleić jakoś klejem, czy co?.. Ostatecznie postanowiłam zszyć wyrwę żyłką wędkarską.\nWidoczne białe plamy to maść na przebarwienia. Betka miała kilka szpecących punktów, które udało się niemal całkowicie usunąć.\nPo udanej operacji szycia głowy, wzięłam się za transplantację włosów.\nŻeby nie było zbyt różowo, Betka otrzymała kilka pasemek pomarańczowych włosów. Po wszyciu wszystkich lalka przypominała lwa. Od czego jest jednak wrzątek... Od razu lepiej...\nTak naprawdę marzyły mi się loczki, ale tworzywo włosów nie pozwoliło na żadne manipulacje. Zostało mi wymyślić co innego. Postawiłam na warkoczyki.\nI to było to. Tak właśnie miała wyglądać moja morelowa Betty Teen z wyobrażenia! Ubrałam ją w ręcznie szytą sukienkę, którą niedawno dostałam w gratisie od jednej miłej Pani z Allegro (jakby wiedziała, że mi się przyda!).\nI tak właśnie wygląda efekt końcowy. Dzieło sztuki to może nie jest, ale ja się bardzo cieszę, że udało mi się przywrócić tej pięknej lalce trochę życia.\nA wpis dedykuję mojemu Wikingowi, który dzielnie wspiera mnie w lalkowej pasji! <3\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o czwartek, listopada 14, 2013 17 komentarzy:\nEtykiety: Betty Teen, Reroot, TONG\nDzisiejszy wpis pojawia się w ramach ciekawostki. Chcę Wam pokazać bardzo ciekawą lalkę, którą właściwie trudno jednoznacznie opisać. Jest to kolejna ciążowa lalka ze stajni Mattela, ale wydana już po zakończeniu produkcji Happy Family. Można ją było kupić w dość wąskim pudełeczku bez napisów nawiązujących do HP, za to z nazwą Barbie. Przynajmniej na froncie opakowania, bo z tyłu pojawia się informacja, że mamy do czynienia z serią Midge and Baby. A więc lalka, mimo, że nazywana przez większość Midge z twarzą Teen Skipper, to tak naprawdę Barbie, choć z serii Midge and Family... Oszaleję o_o...\nLalka posiada identyczne ciało, jak wszystkie lalki ciążowe Mattela. Charakterystyczne ręce przystosowane do trzymania dzidziusia i brzuszek z wbudowanym magnesem. Twarz Teen Skipper odziedziczyła niejako po ciemnoskórych Midge AA HP, za to kolor włosów po standardowej Midge. I może to właśnie przez kolor włosów jest określana dalej jako Midge?..\nTak, czy inaczej lalka jest bardzo ładna. Lubię mold Teen Skipper, zwłaszcza w tak delikatnym wydaniu.\nUbranko stanowi jeansowa sukienka zapinaną na plecach na rzep. Można ją z łatwością dopasowywać do zmiennego obwodu brzuszka. Butki są różowe na niskim obcasie. Jakby kto pytał, to obrączka na rączce jest jak najbardziej obecna :)\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o wtorek, listopada 12, 2013 7 komentarzy:\nEtykiety: Happy Family, Mattel, Midge, Midge and Baby, New Mattel\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o niedziela, listopada 10, 2013 17 komentarzy:\nEtykiety: 1975, Deluxe Quick Curl, Mattel, Old Mattel, P.J., Quick Curl, Reroot\nSteff Love: ? & St. Moritz\nNie, nie, wbrew wszelkim Waszym podejrzeniom nie są to lalki Betty Teen, a Steffi Love. Firma produkująca te lalki miała trochę zawirowań moldowych na przełomie lat 80 i 90-ych i między innymi wykorzystała headmold znany jako Betty Teen. Mimo jednak identycznego kształtu głowy, malunek był już zgoła inny, zabrakło też charakterystycznych rzęs.\nPierwsza Steffi o twarzy Betty trafiła mi się w postaci różowej baletnicy. Niestety ciężko mi stwierdzić, czy widoczny strój oby na pewno należy do tej lalki. Fryzura również zmieniła znacząco swój kształt, gdyż włosy były na tyle zniszczone, że musiałam mocno ją przerobić, żeby jakoś wyglądała.\nLalka posiada gumowe rączki i nieco bardziej łopatkowate dłonie, co mogłoby jednak potwierdzać tożsamość baletnicy.\nJako, że druciki wbudowane w nogi są już zniszczone, baletnica pirueta nie zademonstruje\nDrugą betkową Steffi jest St. Moritz. Brunetka o śniadej cerze w ciepłym dzierganym sweterku.\nSteff Love St. Moritz\nKażda z lalek wchodzących w skład serii St. Moritz posiadała inny ocieplacz.\nMoja Stefka zachowała się całkiem ładnie poza tym, że ma nieco wypłowiały malunek twarzy (zwłaszcza brwi), kilka nieusuwalnych (jak dotąd) plamek i mocno przebarwione nogi. Włosy na szczęście udało się zakręcić i przywrócić im jeszcze sporo blasku\nUbranko lalki składa się ze sweterka i dzierganej spódnicy w granatowym kolorze. Również ją posiadam, ale wymaga kilku poprawek krawieckich. Na razie lalka otrzymała eleganckie czerwone spodenki z kantem.\nI jeszcze zdjęcie obu lalek razem. Widać wyraźnie różnicę w kolorze ciała.\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o piątek, listopada 08, 2013 18 komentarzy:\nEtykiety: Simba Toys, St. Moritz, Steffi Love\nJuż tyle razy na moim blogu wystąpiły loczki, że chyba nikogo nie jest już w stanie zszokować informacja, że przybył kolejny... Najlepsze, że ja wcale nie powiedziałam STOP. Tyle jeszcze ich krąży po świecie...\nKrótki news, ale konkretny :) Niestety przegrywam walkę ze światłem i 95% zdjęć jest totalnie rozmazanych. Trochę mnie to zniechęca, ale co zrobić... Tyle dziewcząt czeka na swoje 5 minut :)\nAutor: Lunarh Witherfield Karma o czwartek, listopada 07, 2013 10 komentarzy:


Na obiad | Make It Tasty | Strona 12\nArchiwum kategorii: Na obiad\nNa obiad, Zupy i kremy\n10 grudnia 2012 Milu\tDodaj komentarz\nNa dworze – 10 stopni C i właśnie zaczął padać śnieg.\nWszystkim głodnym i zmarzniętym proponuję dziś krem z cukinii – łatwy w przygotowaniu, sycący i rozgrzewający.\nprzyprawy – sól, pieprz, ostra papryka,\n2 małe kromki chleba na grzanki\nCukinie, ziemniaka, cebulę i czosnek kroimy w kostkę, a następnie podsmażamy razem przez ok. 8 minut. W międzyczasie podgrzewamy bulion.\nPodsmażone warzywa dodajemy do bulionu i gotujemy do momentu, gdy ziemniaki będą miękkie. Całość przyprawiamy według uznania blendujemy na gładki krem.\nNa patelni grillowej lub w piekarniku przygotowujemy grzanki: pokrojony w kostkę chleb podsmażamy bez tłuszczu przez kilka minut z obu stron. Po zrobieniu grzanek na patelnię kładziemy szynkę i grillujemy po 2 minuty z każdej strony, a przed podaniem kroimy w cienkie paski.\nKrem można podawać również ze śmietaną.\ncukiniakrem z cukiniina kolacjęzupy\nGorąca lazania na zimowy wieczór\n7 grudnia 2012 Milu\t1 komentarz\nWreszcie nadeszła upragniona zima! Może to szaleństwo, ale lubię patrzeć na spadające z nieba płatki śniegu, zwłaszcza wieczorem…Dookoła cisza i tylko w blasku ulicznego światła widać mieniące się śnieżynki.\nZa oknem lekki mróz, a na stół wjeżdża gorąca lazania. Idealna na kolację…\n9 płatów makaronu (używam makaronu Lubella),\nprzyprawy: sól, pieprz, ostra papryka, bazylia.\nNa patelni smażymy mięso, następnie dodajemy cebulę i smażymy jeszcze przez chwilę. Obrane wcześniej ze skórki pomidory kroimy w kostkę i dodajemy do mięsa. Całość zalewamy wodą, przyprawiamy, dodajemy przecier pomidorowy i gotujemy przez 25-30 minut. Ważne, aby sos się zredukował.\nMakaron lekko podgotowujemy. W posmarowanym oliwą z oliwek naczyniu układamy na przemian makaron-sos-makaron-sos-makaron. Całość zalewamy sosem beszamelowym (2 łyżki masła, 2 łyżki mąki, pół szklanki mleka,sól i pieprz; do roztopionego masła dodajemy mąkę a następnie mleko i energicznie mieszamy, na koniec dodajemy przyprawy) i posypujemy serem. Tak przygotowaną lazanię pieczemy ok. 30 minut w temperaturze 200 stopni C.\nSłoneczny krem z dyni\n21 listopada 2012 Milu\t6 komentarzy\nZa oknem złota jesień. Pogoda sprzyja spacerom.\nJa jednak wolę pozostać dziś w domu i zrobić coś, co przeniesie promienie słońca na mój stół. Dziś krem z dyni…\n(danie dla 2-3 osób)\n80 dag dyni,\n2-3 łyżki śmietany 18 %,\n2 kromki chleba pszennego (najlepiej aby był lekko suchy),\nDynię kroimy w kostkę, wrzucamy na rozgrzaną patelnię. Następnie dodajemy posiekaną drobno cebulę. Smażymy razem ok. 3 minuty, by połączyć smaki. Podsmażone warzywa dodajemy do bulionu. Całość gotujemy aż dynia będzie lekko miękka. W trakcie gotowania dodajemy przyprawy (według uznania-ja wole kiedy zupa jest dość pikantna).\nGdy zupa się gotuje możemy w tym czasie przygotować grzanki – kroimy chleb w kostkę, polewamy lekko oliwą z oliwek, a następnie wstawiamy do rozgrzanego piekarnika pilnując, żeby grzanki się nie przypaliły (temp. 180 stopni C, ok. 8 minut).\nGdy wywar jest gotowy, całość blendujemy aż do uzyskania gładkiej konsystencji. Krem podajemy z łyżką śmietany i grzankami.\ndyniakrem z dynikremyzupy


Premier League oraz EFL (Championship, League One oraz League Two) - Page 106 - Sport - Forum SAT Kurier\nBrighton utrzymane? Dobre. Muszą zdobyć jeszcze co najmniej 2 pkt a grają z Arsenalem na wyjeździe i z walczącym o mistrzostwo City.\nIch rywale Cardiff grają u siebie z Crystal Palace, które o nic nie gra i z rozbitym o nic nie grającym MU\nNie ma bata. Cardiff sie utrzymuje a Brighton leci.\nTeoretycznie może się jeszcze zdarzyć, że czwarte miejsce nie da awansu do LM. Jednak to mało realne.\n14 minut temu, Taberski napisał:\nNapisałem, że "w miarę pewne utrzymania Brighton", ponieważ mają aż cztery punkty przewagi nad Cardiff City (18 miejsce). Do końca sezonu zaledwie dwa mecze i utrzymanie ekipy Brighton jest bardzo bliskie.\nEdited April 28 by PLQba\nZ uwagi na terminarz jest bardzo dalekie. Ja stawiam, że spadną. Zobaczymy jak będzie.\n12 godzin temu, PLQba napisał:\n"The Blues" grają u siebie z Watfordem (10 miejsce) oraz na wyjeździe przeciwko Leicester (8), natomiast "Kanonierzy" mają na rozkładzie w miarę pewne utrzymania Brighton (17) przed własną publicznością, a także wyjazdowe spotkanie z Burnley (15). Terminarz meczów przemawia na korzyść Arsenalu. Jednak muszą poprawić swoją grę, bo inaczej Chelsea może sobie już zagwarantować Ligę Mistrzów w najbliższej 37 kolejce.\nArsenal ma także o wiele gorszą formę, szczególnie żenująco wyglądają na wyjazdach więc starcie z Burnley, które udowodniło ostatnio w meczach z Chelsea i Man City że mogą napsuć każdemu sporo krwi nie będzie dla Arsenalu łatwe. Z resztą, Arsenal jest tak rozbity że nie zdziwie się, jak stracą punkty już w niedziele z Brighton.\nPatrząc na samą tabelę to może i Chelsea nie punktuje w ostatnich meczach o wiele lepiej niż reszta zaangażowanych w walkę o TOP 4 ale grała też z o wiele trudniejszymi rywalami, chociażby Liverpool na Anfield. Jeszcze kilka tygodni temu Arsenal miał wszystko w swoich rękach, teraz muszą nie tylko samemu wygrać ale także liczyć na innych, mało komfortowa sytuacja.\nNajpierw to trzeba chcieć wygrywać..a jak się oddaje jeden strzał na bramkę na stadionie Leicester to ciężko odnieść wrażenie w że oni chcą w ogóle wygrywać.\nCardiff City ostatnim spadkowiczem z Premier League, po porażce z Crystal Palace 2:3.\nCo się stało Salahowi? Bo akurat na Legie przełączylem.\nTu masz to zderzenie https://streamja.com/2XK6\nGra Salaha przeciwko Barcelonie nie jest wykluczona, na pewno nie zagra Firmino\nW dniu 28.04.2019 o 22:09, Taberski napisał:\nNo i poleciało haha\nPo dzisiejszych meczach prawie wszystko jest już jasne w walce o TOP4.\nMU zremisowało z Huddersfield i w przyszłym sezonie zagra jedynie w Europa League(być może już od kwalifikacji).\nSprawę pokpił też Arsenal, który praktycznie nie ma już szans na dogonienie czwartego Tottenhamu. Jedyną szansą na LM, będzie dla nich wygrana w obecnej edycji Ligi Europy.\nChelsea jest już pewna co najmniej czwartego miejsca. Tottenham, żeby stracić czwartą lokatę musiałby przegrać wysoko swój ostatni mecz i doczekać wysokiej wygranej Arsenalu.\nUnited ma szansę na LM tylko w wypadku swojej wygranej, potknięcia Arsenalu w ostatniej kolejce i musi liczyć na wygraną Kogutów w LM lub Chelsea w LE. Niemal niemożliwe do spełnienia warunki.\nCo Ty mówisz? United już nie ma szans na LM. Tracą 4 pkt do 4 miejsca.\n5 drużyn z jednego kraju może grać tylko wtedy jeżeli triumfator LM lub LE nie zapewnił sobie awansu z rozgrywek krajowych. A jeśli zapewnił to grają 4 drużyny i nic nie przechodzi na 5 miejsce.\nLM dla MU nie będzie nawet jak się spełnią te Twoje warunki.\nEdited May 5 by Taberski\nNo to byłem w błędzie, no to United nie ma szans. Nie nastawiałem się na LM Dzięki za wyjaśnienia\nAleż Kompany strzelił pięknego gola https://streamja.com/4XGw\nZjawiskowy gol o bardzo dużym znaczeniu. Strzał życia.\nGol stadiony świata !!\nDla mnie ładniejszy niż Messiego z Liverpoolem\nGol Messiego był z wolnego, ze stojącej piłki zatem zupełnie inna skala trudności niż gol Kompanego. Pomijam już to, że subiektywnie strzał Belga ładniejszy niż Argentyńczyka.\nŁadniejszy bo nikt się nie spodziewał że Belg tak potrafi. Nawet zawodnicy Leicester którzy nie atakowali go z myślą że będzie te piłkę rozgrywał.\nCity może obronić Premier League jako pierwszy zespół od dekady.\nManchester City wygrał 4:1 i obronił mistrzowski tytuł zdobywając 98 punktów.\nKtoś jeszcze wierzy, że MU kiedykolwiek się odrodzi? To jest dosłownie jakiś kabaret. Taki budżet i taka żenada.\nOdrodzi się, odrodzi. Przecież United już dawno na wakacjach\nPrzecież United już dawno na wakacjach\nNo,od kilku lat


Handel ludźmi to proceder rażąco naruszającego podstawowe prawa człowieka, współczesna forma niewolnictwa występująca w większości państw na świecie, która nie omija też Polski. Na terenie naszego kraju Polacy są werbowani do wykorzystania za granicą, świadczenia przymusowych usług w Polsce, mamy również do czynienia z handlem i eksploatacją cudzoziemców. W tym znaczeniu Polska jest jednocześnie krajem pochodzenia, krajem tranzytowym oraz krajem docelowym dla ofiar tego procederu. Cudzoziemskie ofiary identyfikowane w Polsce najczęściej pochodzą z Rumunii, Bułgarii i Ukrainy, a także z krajów azjatyckich m.in.: z Wietnamu czy Filipin. Wśród pokrzywdzonych są zarówno kobiety, mężczyźni jak i dzieci. Ofiary handlu ludźmi najczęściej wykorzystywane są przez przestępców do pracy przymusowej, prostytucji lub żebractwa.\nMetody postępowania sprawców tego przestępstwa zmieniają się wraz z rozwojem technologicznym. Ofiary coraz częściej werbowane są przez Internet, jego występowaniu sprzyja szybkość oraz łatwość podróżowania, a także ruchy migracyjne w legalnej lub nielegalnej postaci. Szacuje się, iż na świecie może być nawet 40 milionów ofiar tego przestępstwa.\nFundacją Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu „La Strada"


Pianka poliuretanowa - nowy trend w izolacji dachów. | Firma Gadziński\nIzolacja dachu to niezwykle ważny, lecz nieraz nie uwzględniany element przy budowie lub podczas renowacji domu. Właściciele nieruchomości często skupiają się na skończeniu budowy w jak najszybszym czasie i jak najmniejszym kosztem. Fachowcy jednak są zdania, że niedocieplenie poddasza może przynieść straty cieplne nieruchomości dochodzące nawet do 25%. Działają tutaj przede wszystkim zasady fizyki. Gorące powietrze ulatuje ku górnym częściom domu i musi pozostawać tam jak najdłużej, izolacja dachu zaś odgrywa w tym istotną rolę.\nAktualne trendy ponaglają inwestorów do szukania środków dających wyraźne oszczędności w późniejszej, długoletniej eksploatacji nieruchomości. Łączy się to nie tylko z obowiązkiem ocieplenia ścian zewnętrznych, ale i wprowadzeniem pomocniczego docieplenia w miejscach między stropem a pokryciem. Najpopularniejszym materiałem izolacyjnym jest obecnie wełna mineralna, która ma niski współczynnik przewodzenia ciepła, jest relatywnie łatwa w kładzeniu i niepalna. Przy adaptacji poddasza niezłym rozwiązaniem jest również polistyren ekspandowany, popularnie zwany styrodurem, czyli styropianem o lepszych właściwościach docieplających. Jednak najświeższe trendy jednoznacznie wskazują, że przyszłość w ocieplaniu poszyć dachowych należy do pianek poliuretanowych. Pianki w zastosowaniach docieplających znane są już od wielu lat na zachodzie Europy i Ameryce. Do ich wielu zalet można zaliczyć doskonałe właściwości izolacyjne, nieduży ciężar własny, wysoką wytrzymałość i szybkość montażu – piankę można położyć na średniej wielkości połaci w kilka godzin.\nNa tej stronie znajdują się atrakcyjne informacje, jednak sprawdź też dodatkowe tematyczne wątki (https://www.aleklima.pl/klimatyzatory-rodzaje/systemy-klimatyzacji), ponieważ one również zapewne Cię zaintrygują.\nNatrysk pianki odbywa się przy udziale ekipy budowlanej dysponującej profesjonalnym sprzętem i trwa relatywnie niewiele czasu, ponieważ pianka sama przykleja się do powierzchni podczas natrysku i w kilka sekund wypełnia wolne szczeliny wokół niej. Ta cecha zapewnia deweloperowi dużo większą skuteczność izolacji dachowej niż w wypadku zastosowania wełny czy styropianu. W zależności od cech danego typu pianki, położona warstwa powinna mieć od 15 cm do ok. 25 cm.\nPodobają Ci się treści umieszczone w tym wpisie? Zatem czytaj wpis (https://www.gastrocentrum.pl/), który jest na kolejnej witrynie. Tam wyczytasz więcej szczegółów.\nJest to niemal o połowę mniej niż rekomendowana grubość wełny mineralnej przy zastosowaniu podobnych parametrów docieplenia.\nPosted in Usługi zewnętrzneTagged deweloper, docieplanie, dom, pianki


Leki przeciwzakrzepowe bez recepty, tabletki na rozrzedzenie krwi bez recepty, na zakrzepicę | Świat Leku\nLeki przeciwzakrzepowe pozwalają skutecznie zapobiegać zakrzepom czy też udarom mózgu. Produkty te spowalniają, utrudniają lub uniemożliwiają krzepnięcie krwi.\nLeki przeciwzakrzepowe mają na celu uniemożliwienie powstania skrzepu krwi lub „rozpuszczenie” skrzepu już istniejącego. Leki te stosowane są głównie w chorobie niedokrwiennej serca, jednakże można wykorzystywać je również w profilaktyce wtórnego zawału oraz w celu zapobiegania powikłaniom zawałowym. Obecnie lekarze najczęściej polecają produkty przeciwzakrzepowe, aby zapobiec powiększaniu się skrzeplin w zakrzepicy żylnej. Na rynku jest wiele ziół i produktów działających przeciwzakrzepowo: kora i zioła kasztanowca, czosnek, sok z żurawiny, miłorząb, a także witamina A + E.\nOmega 3-6-9, kapsułki, 500 mg, 30 szt.\nBilobil Forte, kapsułki, 80 mg, 90 szt\nTabletki Tonizujace Labofarm, 60 szt.


Wiersze-partytury w poezji polskiej neoawangardy - Piotr Bogalecki\nKsiążka Piotra Bogaleckiego Wiersze-partytury w poezji polskiej neoawangardy. Białoszewski Czycz Drahan Grześczak Partum Wirpsza imponuje nie tylko ogromną wiedzą i erudycją oraz umiejętnością przemierzania wraz z czytelnikiem skomplikowanych,...\nKsiążka Piotra Bogaleckiego Wiersze-partytury w poezji polskiej neoawangardy. Białoszewski Czycz Drahan Grześczak Partum Wirpsza imponuje nie tylko ogromną wiedzą i erudycją oraz umiejętnością przemierzania wraz z czytelnikiem skomplikowanych, splątanych ścieżek neoawangardowych eksperymentów, koncepcji i metatekstów. Wiedzy tej towarzyszy nie tylko zapał wykładu prostowania od dawna powtarzanych historycznoliterackich tez i wydobywania żywego dyskursu poetów-eksperymentatorów spod złogów uogólnień. Przede wszystkim wielką wartością tej książki jest pasja i inwencja badacza-czytelnika, który nie waha się podejmować wyzwania najtrudniejszych wierszy-partytur, jakimi może się pochwalić polska neoawangarda. Monografia rysuje nie tylko kompletny obraz bardzo szczególnego i trudnego do opisu zjawiska, w którym krzyżują się muzyczne i poetyckie przesłanki tworzenia eksperymentalnych partytur. Stanowi także szczególną historię eksperymentów poetyckich, podejmowanych na pograniczu najważniejszych obecnych na polskim gruncie tendencji neoawangardowych, z konkretyzmem i konceptualizmem na czele. Wszystko to wzbogacone o świetne, pełne inwencji, nowatorskie interpretacje wierszy-partytur sprawia, że książka Piotra Bogaleckiego stanowić będzie ważną, obowiązkową pozycję neoawangardowej, teoretycznej i historycznej, biblioteki.\nPerformatywne, intermedialne, polifoniczne eksperymentalne wiersze-partytury nie przestają zadziwiać. Popisowo odgrywają awangardowy temat różnicującego powtórzenia, za Halem Fosterem pojmowany jako powracające z przyszłości działanie opóźnione. Skutecznie komplikują pojęcia dzieła, całości i oryginału, dynamizując utajoną relację pomiędzy tym, co w tekście zaktualizowane, a tym, co w nim potencjalne, a jednak już teraz iście widmowo współtworzące jego fenomen. Istniejący w kondycji partytury tekst nawiedzany jest przez przyszłe wykonania przy czym nawiedzanie to nie jawi się nam jako niespodziewane i niechciane, lecz jako założone i nasłuchiwane. Choć wciąż niezaistniałe, wykonania z przyszłości aktualizują rozciągniętą przed nami partyturę już teraz, ta zaś jak ujmie to Hendrik Folkerts rozszerza złożoność implikowanych przez siebie procesów czasowych. Wiersze-partytury to zadania: intrygujące i obiecujące, o wymagających i cokolwiek enigmatycznych regułach, zgodnie z którymi próbuję je wykonać wiedząc jednak, że w inny sposób zabierze się za nie kiedyś interpretator kolejny. Jeśli żywię nadzieję, że poświęcona im refleksja może okazać się produktywna nie tylko w odniesieniu do stosunkowo wąskiego wycinka historii neoawangardowego eksperymentu, lecz także w myśleniu o poezji i literaturze jako takich to dlatego, że partytura obiecuje mi wszystko. Zupełnie jak wiersz i pewnie dlatego łączący i dzielący je zarazem dywiz od razu wydał mi się myślnikiem: linią zadumy prowadzącą w nieznane.\nPiotr Bogalecki dr hab., historyk i teoretyk literatury, komparatysta, kulturoznawca. Pracuje w Instytucie Literaturoznawstwa Uniwersytetu Śląskiego na stanowisku profesora uczelni. Laureat Nagrody Narodowego Centrum Kultury za najlepszą rozprawę doktorską z dziedziny nauk o kulturze (2010). Jego naukowe zainteresowania obejmują myśl postsekularną, teorię literatury oraz polską poezję XX i XXI wieku, ze szczególnym uwzględnieniem nurtów awangardowych i eksperymentalnych. Autor książek Niedorozmowy. Kategoria niezrozumiałości w poezji Krystyny Miłobędzkiej (2011) i Szczęśliwe winy teolingwizmu. Polska poezja po roku 1968 w perspektywie postsekularnej (2016). Współredagował m.in. antologię Drzewo Poznania. Postsekularyzm w przekładach i komentarzach (2012) oraz monografie: Więzi wspólnoty. Literatura religia komparatystyka (2013), Polytropos. Na drogach Tadeusza Sławka (2016), Wiedza niezdyscyplinowana. Meandry międzyobszarowości (2017). Współpracuje z Ośrodkiem Badań nad Awangardą Uniwersytetu Jagiellońskiego. Mieszka w Chorzowie.


"Intruz" Marek Stelar | kryminał na talerzu. blog kulinarno-kryminalny\nCykl: Adrian Wicha, tom 1\nMarek Stelar na polskiej scenie kryminalnej pojawił się w roku 2014. Do tej pory napisał dwa cykle kryminalne, kilka opowiadań, powieść „Blask” oraz thriller szpiegowski pt. „Intruz”, który otwiera nową serię. Dokładnie dzisiaj, 2 września, swoją premierę ma już jego kolejny kryminał pt. „Blizny” – już teraz zbiera mocno entuzjastyczne recenzje, polecają go cenieni polscy autorzy kryminałów, ale my dzisiaj wrócimy tę jedną książkę do tyłu i zajmiemy się „Intruzem”. Ja z książką zapoznałam się w formie audiobooka w rewelacyjnej interpretacji Krzysztofa Gosztyły.\nSam autor zafascynowany jest starym Szczecinem i uwielbia nasz polski Bałtyk. Z zawodu architekt, miłośnik kryminałów i literatury grozy.\nAdrian Wicha to całkiem przeciętny facet. Mieszka w Szczecinie, pracuje jako radca prawny w urzędzie miejskim. Kilka dni temu z jego mieszkania wyprowadziła się żona, nie układa im się w małżeństwie. Adrian ma brata bliźniaka – Kamila, o którym nie słyszał od lat. Dlatego, gdy dostaje wezwanie z biblioteki z prośbą o zwrot książki, której nie wypożyczał, a która jednak znajduje się w jego mieszkaniu, a w zamian za jej oddanie dostaje inną, z liścikiem od brata, trochę trudno mu w to wszystko uwierzyć. Brat w liście przestrzega go przed polskimi służbami, które go ściągają – i faktycznie, kolejnego dnia właśnie oni pukają do jego drzwi. Okazuje się, że Kamil do dawna pracował w ABW, pilnował bezpieczeństwa produkcji grafenu – materiału przyszłości, którego tanie i łatwe wytwarzanie ciągle jest w fazie badań, ale to właśnie Polacy w nich przodują. Kiedy jednak zginął profesor nadzorujący proces, Kamil razem z dyskami z kluczowymi informacjami zniknął. Dlaczego? Czy chce te dane sprzedać? Czy może ochronić? Nie wiadomo, jednak mężczyzna zostawia po sobie ślady, które tylko Adrian potrafi odczytać…\nW tym samym czasie Marius, płatny zabójca, dostaje zlecenie odnalezienia danych i pozbycia się Kamila, ze wskazówką, że najszybciej znajdzie go śledząc jego brata bliźniaka…\nKsiążka składa się z 28 rozdziałów najczęściej opatrzonych miejscem, datą i godziną wydarzeń. Narracja prowadzona jest w pierwszej osobie czasu przeszłego przez Adriana, wyjątkiem jest kilka momentów przedstawionych z punktu widzenia Mariusa w trzecioosobowej narracji. Styl przyjemny, książkę czyta się dobrze, bez problemów, nawet wątki polityczno-szpiegowskie nie są specjalnie zagmatwane, co często przeszkadza mi w tego typu powieściach.\nJako że narratorem jest Adrian, to całość widzimy jego oczami – oczami człowieka zwyczajnego, który nigdy w życiu nie miał do czynienia z tego typu organizacjami. No, w dorosłym życiu, bo jego ojciec pracował w podobnej organizacji i zginął podczas podróży samolotem, gdy chłopcy mieli po kilkanaście lat. Od tego momentu drogi braci zaczęły się rozchodzić… Adrian to introwertyk, który nie ma wielu przyjaciół. Lubi biegać, jest sprytny i inteligentny, ale i ostrożny, co przydaje mi się podczas misji. W niej towarzyszy mu pracownik ABW, major Arkadiusz Oleszczuk, który ma za zadanie podążać tropem Kamila i rozwiązać zagadkę jego zniknięcia. Z czasem mężczyźni się zaprzyjaźniają, jednak czy Adrian może mu w pełni ufać? Możliwe, że w ABW jest kret, wtyka, więc może to właśnie Oleszczuk? Adrian uwikłany w wir wydarzeń niespecjalnie się nad tym zastanawia, czytelnik jednak od początku na pewno ma swoje podejrzenia, które dodają lekturze atrakcyjności.\nCiekawą postacią jest też Marius, płatny zabójca. To Cień, jeden z najlepszych w swoich fachu, którego od lat służby kilku krajów nie są w stanie złapać. My o Mariusu od razu wiemy więcej niż oni – prywatnie do dentysta, prowadzi klinikę w Polsce i bardzo lubi swój zawód. Obydwa zawody. Więcej zdradzać nie będę, podkreślę tylko, że warto na niego zwrócić uwagę, bo to naprawdę pomysłowa postać!\nNa służbach, szpiegach i nowinkach technologicznych, od których zależna jest przyszłość świata za wiele się nie znam, więc ciężko ocenić mi książkę pod tym względem. Jednak okiem całkowitego laika muszę przyznać, że książka jest ciekawa, więcej w niej thrillera niż sensacji, co bardzo przypadło mi do gustu. Akcja oczywiście ciągle pędzi na przód, ani na chwilę nie daje nam wytchnienia, autor przegania nas przed dobre kilka krajów – nie jest to jednak James Bond, nie ma gadżetów i nieograniczonego budżetu, więc i hotele i sposób podróżowania nie są specjalnie rozrzutne – to dobre osadzenia literatury szpiegowskiej w polskich warunkach 😊\nOgólnie książka zaskakująco mi się podobała – z napięciem śledziłam podróż bohaterów, ciekawa dalszych tropów jakie podrzucał im Kamil. Z uwagą zastanawiałam się kto tu faktycznie jest kretem i obserwowałam niebezpiecznie poczynania Marcusa. Nie wiedziałam tylko, że nie jest to osobna powieść, a początek serii, więc zawieszone zakończenie mocno mnie zaskoczyło. Z niecierpliwością czekam na tom drugi!


Bessko PPU Jacek Korniak - Gdańsk - Biura projektów • pkt.pl\nMontaż oraz serwis instalacji ciepłowniczych\n80-204 Gdańsk, Dębowa 22, woj. pomorskie\n58 558 47 92\nDojazd do Bessko PPU Jacek Korniak\n601 914 158\nSiedziba firmy Bessko, zarządzanej przez Jacka Korniaka, znajduje się w Gdańsku. Działalność prowadzi od 10 lat. Firma zajmuje się świadczeniem kompleksowych usług w zakresie serwisu instalacji ciepłowniczych i węzłów cieplnych.\nFirma Bessko zajmuje się serwisem i naprawą uszkodzonych urządzeń ciepłowniczych takich jak instalacje i węzły cieplne.\nW ramach swoich usług oferuje analizę i optymalizację parametrów pracy urządzeń energetycznych.\nWieloletnie doświadczenie w branży przekłada się na szybką i dokładną pracę. Firma zatrudnia fachowców, którzy służą doradztwem w zakresie ciepłownictwa.\nInstalacje podlegające serwisowi to również urządzenia automatycznej regulacji energii cieplnej, pompy centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej. Firma sprzedaje części zamienne dla tych produktów, często niedostępne juz na rynku.\nPonadto Klienci mogą zgłaszać się z problemami przez całą dobę do prowadzonego pogotowia technicznego. Firma stara się przybić niezwłocznie na miejsce i usunąć awarię w węzłach cieplnych, instalacjach centralnego ogrzewania ciepłej i zimnej wody, a także w instalacjach kanalizacji elektrycznej.\nZapraszamy do kontaktu z firmą Bessko w Gdańsku.\nFirma Bessko z Gdańska zajmuje się projektowanie sieci i instalacji wod - kan , gaz , oferujemy projektowanie z zakresu ciepłownictwa.\nMamy wieloletnie doświadczenie w branży, dzięki któremu możemy zagwarantować skuteczną i terminową realizację zleceń.\nW razie jakichkolwiek pytań dotyczących naszej działalności zapraszamy do kontaktu.\nKontakt Bessko PPU Jacek Korniak\nserwis instalacji ciepłowniczych,\nmontaż instalacji ciepłowniczych,\nprojektowanie z zakresu ciepłownictwa,\nserwis węzłów cieplnych,\nanaliza parametrów pracy urządzeń energetycznych,\nOpinie o firmie Bessko PPU Jacek Korniak


Tomilinas: W pierwszej sesji było dużo chaosu - Wiadomości Znad Wilii Tomilinas: W pierwszej sesji było dużo chaosu - Wiadomości Znad Wilii\n19 stycznia, 2017 16:02\nTomilinas: W pierwszej sesji było dużo chaosu\n"Proces jest naturalny, nie będzie takiej popularności Związku Chłopów i Zielonych, jaka była przed wyborami. Ludzie mogą się rozczarować poszczególnymi osobami czy partiami, ale nie powinni się rozczarować systemem demokratycznym. Nie muszą wierzyć ślepo, ale interesować się decyzjami polityków" - uważa Tomas Tomilinas, wiceprzewodniczący Litewskiego Związku Chłopów i Zielonych.\nKomentując sprawę kupna samochodu w leasingu od spółki Agrokoncernas – której właścicielem jest Ramūnas Karbauskis – przez matkę posłanki Grety Kildišienė, Tomilinas powiedział, że należy przede wszystkim zmienić bazę ustawową.\n„Musimy zmienić ustawę dotyczącą deklaracji majątku, nie powinno być w niej żadnych wyjątków związanych z braćmi, siostrami, matkami czy ojcami. Inna sprawa, że na pewno są o wiele ważniejsze kwestie niż rozmowy o samochodzie, który, co ważne, nie należy do jakiejś spółki państwowej, nie był kupiony za pieniądze podatnika. Właściciel koncernu, który wynajmuje samochód, jest posłem na sejm, czyli nie ma tu sytuacji, że jakaś nieznana firma ma wpływ na jakiegoś nieznanego posła” – stwierdził Tomilinas.\nPodsumowując minioną sesję sejmową polityk ocenił, że było podczas niej „dużo chaosu, dużo decyzji, które trzeba podjąć bardzo szybko, bo pozostawało dużo niedopracowanych, niedorobionych spraw sejmu poprzedniej kadencji”.\n„Nigdy nie odczuwałem, aby media przeszkadzały posłom w pracy, nie jest to też stanowisko całej partii Chłopów i Zielonych. Mówią o tym poszczególni posłowie, ale też w odniesieniu do poszczególnych ludzi występujących w mediach, a nie samych środków masowego przekazu. Chodzi o niektórych komentatorów, którzy są bardzo wyraźnie po stronie konserwatystów i liberałów i jest to bardzo widoczne” – powiedział Tomilinas, odnosząc się do często zgłaszanych przez polityków zarzutów, że „media przeszkadzają w pracy”.\nW rozmowie z Tomasem Tomilinasem – o podwyżkach dla pracowników sektora budżetowego, komunikacji miejskiej w Wilnie, stosunkach mediów z politykami i jego domniemanych relacjach z organizacjami rosyjskimi na Łotwie.


Jak wybrać dobry sklep zoologiczny? - iZakupyOnline.pl\nZwierzę domowe jest członkiem rodziny, dlatego należy o niego należycie dbać, zaspokajając jego potrzeby fizjologiczne. Nie należy podawać mu byle czego do jedzenia, choćby resztek po obiedzie. Wysoko przetworzone produkty spożywcze są szkodliwe nawet dla człowieka, wobec czego dawanie ich zwierzętom jest co najmniej niewłaściwe. Żaden świadomy właściciel nie chce przyczynić się do rozwoju chorób u swojego podopiecznego, dlatego należy podawać mu jedzenie gatunkowe, wysokiej jakości. W jedzenie i szereg artykułów przeznaczonych dla zwierząt warto zaopatrywać się w sprawdzonym sklepie zoologicznym. Nie należy kierować się wyłącznie cenami, ale przede wszystkim jakością asortymentu i jego różnorodnością.\nObecnie nie ma żadnego problemu z zakupem artykułów przeznaczonych dla zwierząt domowych, są one dostępne nawet w zwykłych dyskontach spożywczych. W marketach są wyznaczone osobne działy, na których można znaleźć wszystko dla zwierząt – jedzenie, zabawki, produkty pielęgnacyjne, miski i poidełka, przysmaki itd. Wybór jest oczywiście mocno ograniczony, z jakością również bywa różnie. Zdecydowanie lepszym wyborem będzie zaopatrzyć się we wszystko w dobrym sklepie zoologicznym. Na największe bogactwo i różnorodność asortymentu można liczyć w przypadku internetowych sklepów zoologicznych. Zakupy online są wygodne, szybkie, bezpieczne i tańsze niż w sklepie stacjonarnym. Można zapoznać się z całym asortymentem w dowolnym momencie i miejscu, bez konieczności wychodzenia z domu. Dostępne są szczegółowe opisy produktowe i zdjęcia poszczególnych towarów. Można też liczyć na fachowe doradztwo ze strony obsługi sklepu. W sklepach internetowych ceny są bardzo atrakcyjne, co jakiś czas pojawiają się też rozmaite promocje, wyprzedaże, kody rabatowe czy darmowa dostawa. Zakupy w Internecie są bardziej przemyślne, nikt nikogo nie pogania. Można też w dowolnym momencie sprawdzić wartość koszyka, sfinalizować zamówienie, płacąc szybkim przelewem online. Kurier dostarczy zamówione produkty pod wskazany adres.\nCo ma znaczenie podczas wybierania sklepu zoologicznego?\nPrzy wyborze sklepu zoologicznego należy mieć na uwadze to, czy ma do zaoferowania bogaty i zróżnicowany asortyment. Im więcej produktów do wyboru, tym lepiej. Oczywiście trzeba mieć też na uwadze to, aby były one dobrej jakości, właściwie przechowywane, z długim terminem ważności. Zawsze trzeba sprawdzić, czy dany sklep spełnia oczekiwania klienta i znajdują się w nim rozmaite produkty dla danego pupila. W asortymencie powinny być różne rodzaje karm i przysmaków (suche i mokre), produktów do pielęgnacji zwierząt czy ochrony przed pasożytami, zabawek, wielorakich akcesoriów. Nie może zabraknąć szamponów, szczotek, grzebieni, podkładów higienicznych, kropli, obroży, past, tabletek, szarpaków i sznurów, piłek, misek, szelek, smyczy, kagańców, transporterów, legowisk. Szeroki wachlarz wyboru powinien dotyczyć nie tylko psów i kotów, ale też różnych gryzoni i królików. W sklepie zoologicznym musi być też dział z akwarystyką, czyli wszystko dla ryb i żółwi. Nie można zapomnieć o bogatej ofercie przeznaczonej dla różnych gatunków ptaków.\nCzym powinien wyróżniać się dobry sklep zoologiczny?\nBardzo ważną kwestią w przypadku każdego sklepu zoologicznego jest profesjonalna obsługa klienta. Personel powinien być przyjaźnie nastawiony, wyszkolony, zaangażowany, chętny do udzielenia fachowego doradztwa. W sklepie zoologicznym powinna pracować osoba, która ma szeroką wiedzę na temat poszczególnych zwierząt, ich potrzeb, cech, karmienia, pielęgnacji itd. W przypadku sklepów internetowych odpowiedź na zadane pytanie powinna zostać udzielona w ciągu kilkunastu godzin. Znaczenie mają też przystępne ceny, niedroga przesyłka, różne formy płatności. Strona internetowa powinna być przejrzysta a asortyment dobrze skategoryzowany. Nie może zabraknąć wyczerpujących opisów produktów i ich zdjęć. Istotna będzie też łatwość składania zamówienia. Znaczenie ma również wiele sposobów dostawy do wyboru. Szukając sklepu zoologicznego, zawsze warto pytać wśród znajomych i zapoznać się z opiniami. Dobrze będzie poświęcić trochę czasu na przejrzenie wystawionych komentarzy i ocen dotyczących danego sklepu. Mile widziane są też różne promocje i profity dla stałych klientów.


Ostatnia lekcja | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Magazyn literacki "Książki w Tygodniku" » Ostatnia lekcja\nŚwiat według Mellera. Ze Stefanem Mellerem rozmawia Michał Komar ...Nagle zacząłem zadawać sobie pytanie, skąd się właściwie wziąłem. Jak to się stało, że - z moimi doświadczeniami życiowymi - z historyka przeistoczyłem się w dyplomatę, a w końcu znalazłem się w rządzie Rzeczypospolitej...\nTrudno o tej książce pisać, zapominając o szczególnej perspektywie, jaką stwarza śmierć Stefana Mellera. On sam doczekał jeszcze wydania pierwszego tomu rozmów, jakie nagrał z nim jego przyjaciel Michał Komar, cieszył się w szpitalu pierwszym egzemplarzem. My je dziś czytamy jako opowieść o życiu już zamkniętym i spełnionym. Szukamy przesłania, jakie się w nich kryje. I, co tu kryć, zdumiewamy się, jak ktoś tak ciężko chory i świadom swojego stanu umiał zdobyć się na taki dystans, taką lekkość, umiał zachować taką radość życia i takie poczucie humoru.\nZapewne, powrót w przeszłość pozwalał autorowi zapomnieć na chwilę o chorobie - ale przecież w tej przeszłości obok chwil szczęśliwych były zdarzenia dramatyczne, wręcz tragiczne. A lekki ton pełnej anegdot opowieści, który sprawia, że - jak zauważył w swej recenzji Aleksander Hall - czasem śmiejemy się głośno podczas lektury, skrywa zamiar poważny.\nZaczęło się już po rezygnacji ze stanowiska ministra spraw zagranicznych; przypomnijmy, że Stefan Meller, historyk i dyplomata, w latach 90. ambasador we Francji, później w Moskwie, wszedł do rządu Kazimierza Marcinkiewicza, złożył jednak dymisję po zawarciu przez PiS koalicji z Samoobroną. Wkrótce atak przypuściła śmiertelna, jak się miało okazać, choroba. "W początkach długiej i niemiłej rekonwalescencji - wspomina we wstępie Meller - był taki moment, kiedy chciałem zająć się czymś ważniejszym niż tylko prowadzenie ćwiczeń i wykładów. Mój młodszy przyjaciel Andrzej Rosner, również historyk, doszedł do wniosku, że nikt nie wymyślił lepszej terapii niż spowiedź".\nA więc "spowiedź dziecięcia wieku"? Właśnie tak: "Nagle zacząłem zadawać sobie pytanie, skąd się właściwie wziąłem. Jak to się stało, że - z moimi doświadczeniami życiowymi, zarówno z dzieciństwa, jak i dojrzałego już wieku - z historyka przeistoczyłem się w dyplomatę, a w końcu znalazłem się w rządzie Rzeczypospolitej... Postanowiłem więc opisać kolejne środowiska, z jakimi się stykałem - i siebie na ich tle (a nie na odwrót); dotknąć tego, co jest żywą materią historii".\nPierwsze jest środowisko rodzinne. Ojciec, chłopak z tradycyjnej żydowskiej rodziny, wyjeżdża w latach 20. wraz z rodzicami do Palestyny, skąd zostaje deportowany i wraca do Polski tuż przed przewrotem majowym, by związać się z ruchem komunistycznym. W 1938 r. zostaje wezwany do Moskwy - gdyby posłuchał, zapewne by zginął - zamiast tego jednak jedzie do Francji, dokąd zresztą wcześniej przenieśli się z Palestyny rodzice. Podczas wojny mieszka z żoną (panna z zamożnego domu z Sosnowca) w Lyonie, na fałszywych papierach. Jego ojciec, zamknięty w obozie w Drancy, zginie w drodze do Auschwitz; rodzice żony także zostaną zamordowani. Uczestniczy we francuskim ruchu oporu (pod koniec życia, utraciwszy częściowo pamięć, kiedy był w dobrym humorze, stawał na baczność i śpiewał Marsyliankę). Po wojnie cała rodzina z urodzonym w 1942 r. Stefanem przyjeżdża do Polski.\nPortret Mellera-ojca to jeden z najdramatyczniejszych wątków książki. Portret człowieka, który zerwał z żydowską tradycją (po jego śmierci syn odnajdzie przedwojenny indeks Wolnej Wszechnicy, w którym wydrapano żyletką dwie litery imienia, zmieniając Arona na Adama) i - paradoksalnie - wraz z komunizmem wybrał polskość. Portret przekonanego komunisty, dla którego bojowcy kapepowscy do końca pozostali bohaterami i którego wiara w słuszność komunistycznej idei bardzo późno zaczęła kruszeć, równocześnie zafascynowanego polskimi powstaniami. "Żeromski, którego uwielbiał (zresztą stąd moje imię), był ikoną polskości dla człowieka, który do polskości dochodził". Bo w Aronie/Adamie tkwiła "od powrotu do kraju, czyli od szesnastego roku życia straszna, zaciekła, fanatyczna chęć zostania Polakiem".\nStefan Meller łączy w tej opowieści ostre widzenie trudnych spraw z niechęcią do formułowania łatwych sądów. Owszem, środowisku ojca zarzuca "pochylanie się nad kaźnią kapepowców w latach 30. i zupełne niedostrzeganie nieszczęść innych ludzi i całych narodów", później zaś, w Marcu, niechęć do analizy powojennej historii Polski i swojego udziału w zaprowadzaniu komunizmu, a koncentrowanie się na własnych krzywdach. "Przy całym ich purytanizmie - pisze mocno - przynajmniej tym manifestowanym na zewnątrz, zachowywali się tak, jakby byli władcami w podbitym kraju". Równocześnie, już jako historyk rewolucji francuskiej, szuka analogii pomagających rozumieć: "Przy analizie środowisk jakobińskich miałem pełną świadomość, że bohaterowie moich analiz doszli do zbrodni i morderstw, do wojny domowej, nie oglądając się na koszta. A przecież wszystko, z czego wyrastali, to był sen o czymś innym... Kiedy analizowałem stan ducha i mentalność przyjaciół ojca, to rozgryzałem też »swoich« z XVIII wieku".\nPodobnie książka o Kamilu Desmoulins - świetne, oparte na źródłach studium roli intelektualisty w dobie rewolucji - pisana podczas "pierwszego karnawału Solidarności", powstawała nie bez myśli o teraźniejszości, tym razem o własnym pokoleniu, które osiągnęło dojrzałość w latach 60. "Widziałem w każdym z nas te same pęknięcia, te same lęki, te same obawy. W pewnym momencie uświadomiłem sobie, że piszę tę książkę trochę tak, jakbym pisał bardzo pokrętny testament mojego środowiska". Nie bez racji przyjaciel autora, Marcin Kula, zatytułował swoją recenzję "Kamil i Stefan"...\nTeraz kilka obrazów z dzieciństwa. Zabawy na gruzach Warszawy: "pojechałem do Krakowa i okropnie mi się nie spodobał - gdzie te dzieci biedne się bawią w tym Krakowie?". Indoktrynacja: "komunizm przed ’56 rokiem, w tym swoim prymitywizmie, potrafił być dosyć skuteczny, szczególnie wśród dzieci i młodzieży". Skutkiem ubocznym było oddanie przez małego Stefanka pięknej kolejki elektrycznej na złom, bo "kraj potrzebuje żelaza"; "ojciec był gotów mnie złoić, a mama dostała histerycznego ataku śmiechu, co doprowadziło ojca do wściekłości".\nWe wzorowej szkole im. Gottwalda wśród nauczycieli obok "przedwojennych inteligentów o świetnym wykształceniu i wyjątkowo wysokiej kulturze osobistej" znaleźli się "sfanatyzowani nadzorcy ideologiczni" i nowa kadra półinteligentów. A w roku 1955 "nagle się okazało, że w klasie jest wyraźny podział. Jedne dzieci były z rodzin akowskich, a drugie z komunistycznych". I jeszcze scena z lipca 1956: wakacje na wsi w Szymbarku, jest już po poznańskim Czerwcu, o którym rozmawiają rodzice. "Raz słyszałem o błędach partii, raz o kontrrewolucji, ale nie rozumiałem do końca ani jednego, ani drugiego. Natomiast niewątpliwie docierało do mnie to, co słyszałem od miejscowych dzieci: że komuniści mordują Polaków".\nTemat kolejny: język. Podczas wojennego pobytu we Francji rodzice dla ostrożności nie używają w dzień polskiego i pierwszym językiem małego Stefana staje się francuski. Po powrocie do Polski skarży się, że dzieci są tu "bezwstydne", bo na co dzień mówią po polsku, a przecież po polsku mówi się tylko w nocy, w łóżku... Po rozpoczęciu nauki szkolnej, gdy ma lat sześć, jego francuski zanika, by wrócić doń dopiero dziesięć lat później, w szwajcarskiej szkole (ojciec został wtedy przedstawicielem Polski w genewskim biurze ONZ). Z renomowanego Coll?ge de Gen?ve wyleci wprawdzie po dwóch latach - za to że wraz z dziećmi uciekinierów z Węgier nauczył kolegów-Szwajcarów ściągać - i rodzice odeślą go do kraju, językowi Woltera pozostanie jednak wierny. Jego znajomość stanie się podstawą przyszłej pracy naukowej, źródłem zarobków w dobie pomarcowej, pozwoli zająć się przekładami (Duc de Lauzun, Adam Jerzy Czartoryski, Musset...), wreszcie - otworzy drzwi do dyplomacji.\nWczesna samodzielność związana z powrotem (bez rodziców) do Warszawy wiele go nauczy. Liceum, do którego trafił, znajdowało się na Pradze; dwuletni pobyt w nim staje się, jak pisze, rodzajem szczepionki uodparniającej na typowo inteligenckie protekcjonalne traktowanie ludzi z innych środowisk. Potem przyszły naukowiec (i początkujący poeta, debiutujący przed maturą w "Nowej Kulturze") oblewa egzamin wstępny na historię w Warszawie i pierwszy rok studiów spędza w Krakowie, dopiero potem dostaje się na Uniwersytet Warszawski.\nMeller barwnie portretuje Warszawę tamtych lat, znakomity wówczas wydział historyczny ("takiego wydziału ze świecą szukać na świecie"), zbuntowane, lewicujące, rewizjonistyczne kręgi studenckie, dla których guru był Karol Modzelewski, i spotkanie z przedstawicielami innych zupełnie postaw: Marcinem Królem, Wojciechem Karpińskim, Piotrem Niklewiczem, Małgorzatą Dziewulską, a więc grupą, która wkrótce miała zacząć publikować w "Tygodniku Powszechnym", a później stworzyć "ResPublikę". To było dla niego "zetknięcie z młodymi przedstawicielami starej polskiej inteligencji - te same lektury, te same problemy, ale zupełnie inaczej rozstrzygane". No i - dodaje - "dobra przedwojenna edukacja rodzinna"...\nTutaj też znajdziemy anegdotę o tym, jak student Meller, wywołany do odpowiedzi podczas zajęć studium wojskowego, na pytanie o zbrodniarzy wojennych skazanych na śmierć w Norymberdze, w popłochu, a potem z premedytacją zaczął wymieniać obco brzmiące nazwiska profesorów, asystentów i kolegów z wydziału, także siebie samego. Oficer od politgramoty w końcu się zorientował, wybuchł skandal i Mellera zawieszono; o jego losie rozstrzygnąć miały dwie spośród jego ofiar, profesor Stanisław Herbst i profesor Ludwik Bazylow (wedle Mellera stracony w Norymberdze jako "ukraiński faszysta"...).\nWkrótce jednak przestaje być śmiesznie. Rok 1968 to najdramatyczniejszy epizod w tej książce. Antysemicka nagonka skutkuje tragedią rodzinną: samobójstwem siostry i próbą samobójczą rodziców. Sam Stefan Meller zostanie powołany na ćwiczenia wojskowe, a po zwolnieniu z wojska - wyrzucony z pracy w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych, jak się okaże, z wilczym biletem. Wcześniej jednak w kwietniu 1968, weźmie udział w klasycznym sabacie czarownic, czyli zebraniu pracowników PISM-u mającym potępić syjonistów. Relacja z niego to trzy oszczędne stylistycznie strony, ale podczas ich czytania ciarki przebiegają po plecach. Po zebraniu, podczas którego zagłosował przeciwko poparciu słynnej mowy Gomułki, potępiającej studenckie protesty, pisarzy i "syjonistów", Meller składa legitymację partyjną.\nPotem jest walka o utrzymanie założonej niedawno rodziny, bezskuteczne szukanie stałego zatrudnienia, roznoszenie mleka, etat starszej kosmetyczki w spółdzielni "Izis" i nauczyciela w spółdzielni "Lingwista" (gdzie uczennicami są między innymi panienki z Grand Hotelu).\nNapisany mimo wszystko doktorat i - już za Gierka - powrót na uczelnię, ale w Białymstoku, później także w warszawskiej Szkole Teatralnej, wyjazdy naukowe do Francji, działalność w opozycji i współpraca z "Krytyką". Każde z tych miejsc to nowe znajomości i nowe przyjaźnie, dzięki czemu "Świat według Mellera" zaludniony jest gęsto, zarówno ludźmi sławnymi (jak choćby Edward Dziewoński, Andrzej Łapicki, Andrzej Szczepkowski, Andrzej Wajda - Meller był konsultantem przy "Dantonie", francuski historyk François Furet, Tadeusz Konwicki, Ireneusz Iredyński), jak i nieznanymi.\nSzczególnie ciepłe słowa znajduje autor dla prof. Andrzeja Zahorskiego, który zgodził się być promotorem jego pracy doktorskiej, i dla Marty Fik, swej koleżanki z wydziału Wiedzy o Teatrze PWST. A nie było dotąd słowa o jednym ważnym wątku: ta książka to także historia miłości. Do żony Beaty i do dzieci, z których pierwsze, Marcin, dziś naczelny polskiego "Playboya", urodziło się jesienią pamiętnego roku sześćdziesiątego ósmego.\nWróciwszy po dziesięcioletnim pobycie na placówkach dyplomatycznych do nauczania, Stefan Meller ze zdziwieniem stwierdził, że oczywiste dla niego komplikacje życia jego i jego przyjaciół, dla młodych stały się zupełnie nieczytelne. W rozmowie z Michałem Komarem powraca też kilkakrotnie wątek jednostronnego, upraszczającego widzenia czasów Peerelu ("Ci, którzy próbują oceniać ówczesne postawy za pomocą dzisiejszych stereotypów i czarno-białych schematów, po prostu grzeszą ignorancją i infantylizmem") i "dekomunizującej" roli kultury. Lektura "Świata według Mellera" stanowi świetną odtrutkę na te uproszczenia, a młodym przybliża rzeczywistość równie dla nich odległą jak czasy zaborów i powstań.\nTom drugi, który opowiada o niespodziewanej karierze dyplomatycznej badacza dziejów rewolucji francuskiej, będzie z pewnością równie pasjonujący, choćby dlatego, że pozwoli zajrzeć za kulisy naszej polityki zagranicznej lat ostatnich. Tom pierwszy jest jednak szczególnie ważny - jako świadectwo jednostkowego losu i lekcja niezafałszowanej historii. Niestety ostatnia, jakiej udzielił nam znakomity historyk.\nŚwiat według Mellera. Życie i historia: ku wolności. Ze Stefanem Mellerem rozmawia Michał Komar. Warszawa 2008, Wydawnictwo Rosner & Wspólnicy.


Porcja zdjęć z planu “Titans” w tym batsygnał | BatCave\n« “Batman, tom 3: Jestem Bane” od dziś w sprzedaży\nStart platformy streamingowej DC Universe już w sierpniu? »\nPorcja zdjęć z planu “Titans” w tym batsygnał\nOpublikowano 8 czerwca 2018, 16:17 | Autor: Q\nCały czas trwają zdjęcia do serialu “Titans” w Torono, a do sieci trafiły nowe zdjęcia z planu. Tym samym wiemy już, że w produkcji pojawi się batsygnał, ale nie wiadomo czy zobaczymy też Batmana. Na innych fotografiach dostrzec można Currana Waltersa w roli Jasona Todda.\n— Carolyn Rohaly (@CarolynRohaly) 7 czerwca 2018\n— Titans Brasil (@DCTitansBrasil) 6 czerwca 2018\nZ ostatnich doniesień od That Hashtag Show dotyczących castingu wysunięto przypuszczenia, że w ostatnim odcinku pierwszego sezonu może pojawić się Conner Kent A.K.A Superboy. Niewątpliwie opis postaci nazywanej “David” pasuje do Connera.\n“20-kilkuletni, biały mężczyzna o ciemnych włosach, potężny i bezlitosny, tak bardzo, że ostatnio wywołał chaos wśród ludziach, którzy trzymali go w więzieniu w tajemniczym laboratorium. Poznajemy ‘Davida’, tuż po niedawnej ucieczce z tego laboratorium.”\nSerial “Titans” zadebiutuje w 2018 roku na specjalnej platformie streamingowej DC Universe tworzonej przez Warner Bros. i DC Comics.


„Jestem jaka jestem. Niepojęty przypadek, - ppt pobierz\nOpublikowałZbigniew Maruszczyk Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "„Jestem jaka jestem. Niepojęty przypadek,"— Zapis prezentacji:\n1 „Jestem jaka jestem. Niepojęty przypadek,\njak każdy przypadek”.\n2 Pisanie życiorysu Co trzeba? Trzeba napisać podanie, a do podania dołączyć życiorys. Bez względu na długość życia życiorys powinien być krótki. Obowiązuje zwięzłość i selekcja faktów. Zamiana krajobrazów na adresy i chwiejnych wspomnień w nieruchome daty. Z wszystkich miłości starczy ślubna, a z dzieci tylko urodzone. Ważniejsze, kto cię zna, niż kogo znasz. Podróże tylko jeśli zagraniczne. Przynależność do czego, ale nie dlaczego. Odznaczenia bez za co. Pisz tak, jakbyś z sobą nigdy nie rozmawiał i omijał z daleka. Pomiń milczeniem psy, koty i ptaki, pamiątkowe rupiecie, przyjaciół i sny. Raczej cena niż wartość i tytuł niż treść. Raczej już numer butów, niż dokąd on idzie, ten za kogo uchodzisz. Do tego fotografia z odsłoniętym uchem. Liczy się jego kształt, nie to, co słychać. Co słychać? Łomot maszyn, które mielą papier.\n3 w Krakowie, gdzie w latach 1945-48 studiowała literaturę polską\nWisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923r w Bninie (obecnie Kórnik) koło Poznania. Jej ojciec, Wincent, był zarządcą dóbr zakopiańskich hrabiego Zamoyskiego, jej matką była Anna Maria Szymborska z d. Rottermnund. Wisława mieszkała początkowo w Toruniu, później w Krakowie, gdzie uczęszczała do szkoły powszechnej i gimnazjum. Od 1931 r. mieszkała w Krakowie, gdzie w latach studiowała literaturę polską i socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim.\n4 W 1948 roku Szymborska wyszła za mąż za Adama Włodka, poetę, z którym sześć lat później się rozwiodła. Od 1953 roku prowadziła stałą rubrykę „Lektury nadobowiązkowe” publikowane w „Życiu literackim”. Była również członkinią zespołu redagującego miesięcznik „Pismo”.\n5 w krakowskim tygodniku „Życie Literackie”, gdzie seria jej esejów\nSzymborska zadebiutowała w roku 1945 wierszem „Szukam słowa”, opublikowanego w dodatku literackim – „Dziennik Polski". Podczas pracowała jako redaktor i publicysta poezji w krakowskim tygodniku „Życie Literackie”, gdzie seria jej esejów „Lektury nadobowiazkowe" zostały wydane w formie książki cztery razy.\n6 „Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła”.\n7 Początki poetyckie Szymborskiej to głównie wiersze na cześć ustroju socjalistycznego. W debiutanckim tomiku „Dlatego żyjemy” (1952) zawarła m.in. utwory o tak znamiennych tytułach jak „Młodzieży budującej Nową Hutę” czy „Lenin”.\n8 Jej wiersze były tłumaczone\n(i opublikowane w formie książki), w języku angielskim, niemieckim, hebrajskim, szwedzki, włoski, duński, węgierski, czeski, słowacki, serbsko-chorwacki, rumuński, język bułgarski i innych. One również zostały opublikowane w wielu zagranicznych antologiach poezji polskiej.\n9 się nie powtórzy, nie ma dwóch podobnych nocy, dwóch tych samych\n„Żaden dzień się nie powtórzy, nie ma dwóch podobnych nocy, dwóch tych samych pocałunków, dwóch jednakich spojrzeń w oczy”.\n10 Dorobek poetycki Szymborskiej, ilościowo skromny - opublikowała ok\nDorobek poetycki Szymborskiej, ilościowo skromny - opublikowała ok. 350 wierszy – od trzeciego, popaździernikowego tomu "Wołania do Yeti" (1957) do pośmiertnie wydanego "Wystarczy" (2012), zawsze znajdował uznanie krytyki i czytelników.\n11 Wisława Szymborska jest Goethe Nagrody Nobla (1991) oraz Nagrody Herdera (1995). Ma dyplom honorowego doktora listów Uniwersytetu Poznańskiego(1995). Laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1996) W 1996 roku otrzymała tytuł „człowieka roku” przyznawany przez tygodnik „Wprost” oraz nagrodę PEN Club. Odznaczona Orderem Orła Białego (2011)\n12 Nagroda Nobla w dziedzinie literatury\nw 1996r. przyznano Wisławy Szymborskiej za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ujawnić się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości\n13 „Nie znam roli, którą gram. Wiem tylko, że jest moja\n14 Prócz wierszy publikowała felietony o książkach (w “Życiu literackim”, w “Piśmie”, “Odrze”, od 1993 w dodatku literackim “Gazety Wyborczej”), wydała w czterech tomach wspomniane już “Lektury nadobowiązkowe”. W 2000 roku ukazał się jeszcze zbiór „porad” – “Poczta literacka, czyli jak zostać (lub nie zostać) pisarzem”. Tłumaczyła też poezję, głównie francuską.\n15 Wisława Szymborska zmarła 01 lutego 2012r. w Krakowie\n16 dokąd pamięcią się im płaci”.\nPobierz ppt "„Jestem jaka jestem. Niepojęty przypadek,"


Wampirzy lifting – sposób na wieczną młodość? | Gazeta Wrocławska\nWampirzy lifting –…\nAole 11 lipca 2017, 14:08\nWampirzy lifting to terapia osoczem bogatopłytkowym, czyli usuwanie zmarszczek za pomocą krwi. Wypełnia się je poprzez wstrzykiwanie pacjentce jej własnej krwi. Jest to alternatywa dla kobiet, które nie chcą zdecydować się na bardziej inwazyjne metody takie jak wstrzyknięcie botoksu czy operacyjne wygładzanie skóry. Osocze bogatopłytkowe, uzyskiwane z krwi, stymuluje komórki, dając efekt regeneracji i wygładzenia.\nWampirzy lifting jest niemal bezinwazyjny i ponoć zupełnie bezbolesny. Wstrzykiwane osocze bogatopłytkowe pobudza skórę do produkcji włókien kolagenowych, poprawa elastyczności, napięcie i ukrwienie skóry, wygładzając zmarszczki i poprawiając kolor skóry.\nJak przeprowadza się wampirzy lifting?\nPrzed wykonaniem samego zabiegu lekarz pobiera od pacjentki ok. 8-10 ml krwi, którą następnie odwirowuje, by uzyskać osocze bogatopłytkowe oddzielone od czerwonych krwinek. Po przygotowaniu preparatu, lekarz wstrzykuje go w określone partie twarzy i szyi.\nSam zabieg jest dość krótki, trwa od 15 do 50 minut, w zależności od wielkości powierzchni skóry. Najlepsze rezultaty widoczne są po 2 tygodniach i utrzymują się zazwyczaj ok pół roku. Seria 2-4 zabiegów pozwala przedłużyć go nawet do 2 lat. Skóra staje się widocznie gładsza, napięta, elastyczna, pełna blasku, młodsza. Znikają drobne mimiczne zmarszczki i przebarwienia.\nKomu polecany jest wampirzy lifting?\nZabieg ten jest przeznaczony przede wszystkim dla osób, która chcą poprawić wygląd swojej skóry, ale sprawdza się również przy usuwaniu blizn i rozstępów. Terapia osoczem jest także z powodzeniem stosowana u osób mających problemy z łysieniem. To dobre rozwiązanie także dla alergików, którzy nie tolerują innych preparatów używanych w medycynie estetycznej.\nObszary stosowania wampirzego liftingu\nelastyczna, napięta i jędrna skóra\nregeneracja, wygładzenie okolic ust\nregeneracja, wygładzenie okolic oczu\nnawilżona i promienista skóra\nWzmocnienie włosów, zdecydowane zmniejszenie wypadania\nprzyjmowanie niektórych leków powodujących wydłużony czas krwawienia\nMateriał oryginalny: Wampirzy lifting – sposób na wieczną młodość? - Strona Kobiet\nRenata 20.02.2020 12:22:05\nPotwierdzam lecznicze działanie soków zwłaszcza warzywnych. Wg. terapiasokami.pl/odmladzanie-komorek-soki, takie soki mają działanie wręcz lecznicze, pomagają zachować młodość i dostarczają mnóstwo energii. Szczególnie polecam sok warzywny na bazie buraka z selerem, marchewką, cytryną i jabłkiem. Prawdziwa bomba witaminowo- energetyczna.\nArnika 13.07.2017 12:18:21\nOsocze przynosi bardzo fajne, naturalne efekty, ale najlepiej widać je po poddaniu się serii. Zbieg robiłam w mtt estetica w Krakowie, po poleceniu przez znajomą z pracy. W zasadzie był to pierwszy zabieg medycyny estetycznej, któremu się poddałam. Jestem zaskoczona inplus, zarówno zabiegiem jak i gabinetem, kameralnie, miło, sterylnie. Po 3 zabiegach widziałam spłycenie się zmarszczek, poprawę jędrności i lepszy kolor skóry.\nBlog Chirurgicznie Precyzy 12.07.2017 13:27:41\nTerapia osoczem bogatopłytkowym, to nie zabieg likwidujący zmarszczki. Pisząc w ten sposób poszerzacie grono niezadowolonych pacjentek, którym wmówiono, że dzięki temu zabiegowi pozbędą się zmarszczek.To nie do końca jest prawdą. Osocze, a dokładniej płytki krwi zawarte w osoczu, stymulują procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze. To doskonałe uzupełnienie np. terapii laserowej. Określenie tego zabiegu mianem liftingu jest więc nadużyciem ;) Po serii ostrzykiwań osoczem (oczywiście, w zależności od problemu, na jaki zostało zastosowane) osiągniemy efekt "zagęszczenia, nawilżenia i rozświetlenia" skóry. Z całą pewnością nie zlikwidujemy nim np. bruzd przy ustach.\n- autor - blog chirurgicznie precyzyjny\nSzczecinianin 12.07.2017 11:19:28\nPrzerażające jest to, co kobiety wyprawiają\ncebulak 11.07.2017 20:24:55\njestem fanką wampirzego liftingu.robiłam 3 razy.Nie ma wał natychmiast.Na efekty trzeba poczekać.Utrzymują się przez cały rok.Jest ok.Zabieg nie należy do przyjemnych,ale czego nie robi się dla urody.Polecam.\n6 września 2018, 21:04\n16 czerwca 2018, 8:00\nGua Sha. Stara chińska metoda na piękną skórę\nUpiększanie przez "skrobanie"? To podobno naprawdę działa!\n27 stycznia 2018, 15:44\nmedycyna chińska uroda