Hala Alyan, Domy z soli — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nDomy z soliTekst\nTytuł oryginału: Salt Houses\nZdjęcia na okładce: © Anton Zabielskyi / Shutterstoc.com, © Pexels / Pixabay.com\nZdjęcie autorki: © Luc Kordas\nKorekta: Jolanta Świetlikowska, Beata Wójcik\nCopyright © 2017 by Hala Alyan\nCopyright for the Polish translation by Aga Zano, 2019\nMojej rodzinie, dzięki której mam o czym pisać\nKiedy tylko Salma zagląda do filiżanki córki, od razu wie, że będzie musiała skłamać. Alia zostawiła na brzeżku smugę koralowej szminki. Porcelana ma barwę kości słoniowej, na zewnętrznej stronie wiją się niebieskie spirale i wężyki, z boku biegnie cieniutka nitka pęknięcia. Filiżanka jest z nowszego zestawu. Salma kupiła go zaraz po przeprowadzce do Nablusu ze swoim mężem, Hussamem, blisko piętnaście lat temu. To był jej pierwszy nabytek w tym miejscu. Do dziś pamięta, jak snuła się po bazarze w nowym, obcym mieście.\nSalma dostrzegła zestaw kawowy na straganie zasłanym dywanikami i płaszczami z wielbłądziej wełny. Dwanaście filiżanek, a do kompletu ibrik o smukłym dzióbku, wszystko ustawione na srebrnej tacy. To właśnie ona przyciągnęła uwagę Salmy: trójkątny wzór do złudzenia przypominał zdobienia na tacy, którą matka podarowała jej z okazji ślubu. Tamta już dawno przepadła, razem ze starą porcelaną i całym ich dobytkiem: nie było już sukienek, orzechowych mebli, książek Hussama. Wszystko zostało w willi o ścianach barwy miąższu brzoskwini: w ich dawnym domu.\nKiedy Salma zobaczyła tacę, krzyknęła i wskazała na nią palcem. Handlarz uparł się, że sprzeda ją tylko w komplecie z zestawem kawowym, więc Salma wzięła wszystko i wróciła do domu z wielkim pakunkiem, owiniętym warstwami gazety. Wtedy pierwszy raz od przyjazdu do Nablusu na chwilę poczuła zadowolenie.\nPrzez lata zawsze ustawiała komplet na tacy w takim samym porządku: ibrik pośrodku, a filiżanki dookoła, jak płatki kwiatu. Dwa razy w miesiącu gosposia zabiera tacę i inne srebra na werandę, gdzie przeciera je ostrożnie szmatką namoczoną w occie. Nie straciły blasku.\nFiliżanki jednak są już mocno wysłużone. Salma setki razy przykrywała je spodeczkami i odwracała do góry dnem, czekając, aż fusy obeschną. Zazwyczaj trwa to około dziesięciu minut, ale bywa tak zajęta gośćmi, że dopiero po jakimś czasie podrywa się z pospiesznym „Och!” i podnosi filiżankę, ukazując przyschnięte, ziarniste resztki kawy, barwiące porcelanę bladobrunatną smugą.\nTym razem Salma ledwo wytrzymuje zwyczajowe dziesięć minut. Słucha rozmowy kobiet: zastanawiają się, czy dobra pogoda utrzyma się do jutrzejszego wesela. Przyjęcie odbywa się w sali bankietowej pobliskiego hotelu. Wielokrotnie podejmowano tam burmistrzów i dygnitarzy, a raz, w latach pięćdziesiątych, nocowała w nim nawet gwiazda filmowa. Oparcia krzeseł zostały już przyozdobione jedwabnymi kokardami; maleńkie świeczki rozstawione wokół talerzy czekają na pocałunek zapałki. Kiedy zapłoną, światełka będą wyglądać jak gwiezdna konstelacja. Salma już raz zrobiła próbę: wspólnie z konsjerżem okrążyli wszystkie stoliki, zapalając kolejno świeczki. Następnie konsjerż zgasił światło. Rozmigotany, ciepły blask rozgrzał Salmę od środka.\n– Proszę wyrzucić te świeczki – nakazała konsjerżowi. – Zamówię nowe. – Czuła na sobie jego wzrok, pełen niechętnego podziwu. Ekstrawagancja. Ale tu przecież chodzi o Alię. Jej Alia wychodzi za mąż, więc Salma na niczym nie będzie oszczędzać. Żadnych przypalonych świeczek o smętnych, poczerniałych knotach.\nZ Widad było inaczej. Dziesięć lat temu Salma przesiedziała w milczeniu całą ceremonię zaślubin najstarszej córki. W meczecie zebrała się smętna grupka gości, otulona mocnym zapachem kadzidła. Kiedy imam odczytał Al-Fatihę, Widad zaniosła się płaczem. Trzy miesiące wcześniej odbył się pogrzeb jej ojca. Umieranie zajęło mu wiele lat. Salma siadała przy nim po odmówieniu modlitwy Fajr i nasłuchiwała grzechotania w piersi męża, rozlegającego się przy każdym wdechu i wydechu. Pierwsze światło dnia powoli wypełniało ich sypialnię. W tych chwilach Salma zwracała się bezpośrednio do Boga, choć czuła, że jest w tym coś bezwstydnego. Błagała, by Hussam żył. Wiedziała, że to samolubne, że jej mężowi nie zależy na życiu wypełnionym morfiną i chusteczkami zacharkanymi krwią.\nNieraz krzyczał w nocy:\n– Zabrali mi dom, zabrali mi płuca. Zabijcie mnie już, zabijcie.\nHussam całym sobą wierzył, że jego choroba ma związek z okupacją Jafy: miasta, w którym pozostawili swój dom o brzoskwiniowych ścianach.\n– Khalto1 Salmo, wyschły już? – Kobiety zebrane wokół stołu przyglądają się jej wyczekująco. Ona wie, że to te najmłodsze są najbardziej zainteresowane: siostrzenice, bratanice i kuzynki, które przyjechały z Ammanu na wesele, i koleżanki ze szkoły Alii. W oczach Salmy to jeszcze dzieci. Nawet Alia zerka na matkę z ciekawością. Opiera się na łokciach. Salma ma ochotę powiedzieć jej, żeby się wyprostowała, że mężczyźni nie znoszą kobiet o suchych łokciach, ale myśli o Atefie – człowieku, który bierze jej córkę za żonę, z łokciami czy bez – i się powstrzymuje.\nStarsze kobiety – siostry, przyjaciółki i sąsiadki Salmy – ze spokojem obserwują, jak czyta z fusów. Widziały, jak robią to ich matki i matki ich matek. W ich oczach ta praktyka jest czymś równie zwyczajnym i powszechnym co modlitwa.\n– Przykleiły się? – chce wiedzieć jedna z siostrzenic.\n– Ciekawe, co z tego wyjdzie.\nSalma trzepocze rzęsami, odpędza nachalne myśli. Przybiera neutralny wyraz twarzy. Zerka do filiżanki, przechyla, marszczy brwi. Nie pomyliła się.\n– Jeszcze chwilę. Odwrócę znowu za kilka minut. Fusy muszą dobrze wyschnąć.\nBiedna Widad. Na myśl o starszej córce Salma czuje znajomy tępy ból. Kiedy opuszczali Jafę, była już kobietą, miała szesnaście lat. To Widad opiekowała się Alią podczas tych trzech dni niekończącego się koszmaru, zanim zdecydowali się wyjechać. Czekali przy radioodbiorniku na nowe wiadomości, a Widad nosiła młodszą siostrę z pokoju do pokoju, gotowała ryż na mleku z cukrem i karmiła Alię łyżeczka po łyżeczce.\nWidad udawała, że wystrzały i huki bomb to taka zabawa. Kiedy eksplozje ryczały w oddali, ona unosiła brwi w żartobliwym zdumieniu, udając zachwyt nagłym hałasem. Alia chichotała i klaskała w małe rączki. „Jaka ona zaradna”, myślała Salma o swoim najstarszym dziecku, choć zauważyła, że Widad okazywała taką jasność umysłu wyłącznie w chwilach kryzysu. Później już tylko snuła się smętnie po nowym domu w Nablusie i milczała podczas posiłków. Nigdy nie wspomniała słowem o Jafie, a kiedy jej ojciec – już wtedy podupadły na zdrowiu – powiedział jej, że czas, by wyszła za mąż, nie protestowała. Dopiero przy Salmie się rozpłakała. Siedziała w ogrodzie, zgarbiona nad filiżanką z parującą herbatą.\n– On mnie zabierze do Kuwejtu – zaszlochała.\nSalma pogładziła córkę po włosach, przycisnęła ją do piersi. Trwały tak kilka długich minut, aż herbata zrobiła się za mocna. Ghazi był dobrym człowiekiem, którego lojalność i stałość w uczuciach zapowiadały udane małżeństwo, ale Widad zobaczyła w nim tylko brzuchatego okularnika bez podbródka; obcego mężczyznę, który chce zabrać ją do jakiejś burej willi na osiedlu w głębi pustyni. Salmę bolało serce na myśl, że jej córka zostanie młodą, nieszczęśliwą żoną w obcym kraju, ale wiedziała, że to i tak najlepsze rozwiązanie.\nNigdy nie wyznała Widad prawdy: nie powiedziała, że Hussam zasięgnął jej rady w sprawie konkurentów o rękę najstarszej córki, gdy zawęził pole poszukiwań do dwóch najlepszych kandydatów. Ten drugi był profesorem filozofii na miejscowym uniwersytecie. Salma znała jego siostrę z meczetu. Pochodził z wykształconej, dobrze sytuowanej rodziny, ale był zakorzeniony na stałe w Nablusie, w Palestynie – tutaj się urodził i tu miał umrzeć. Kiedy Hussam spytał chłopaka, gdzie zamierza się osiedlić, ten odparł:\n– W ojczyźnie, proszę pana. Nic na całym świecie nie przekona mnie, żebym zmienił zdanie.\nKu zaskoczeniu Hussama Salma wybrała Ghaziego. Wtedy nawet ona nie wiedziała, jak logicznie uzasadnić swoją decyzję. Jej osąd był mglisty, niejasny. Dopiero kiedy usiadła w meczecie i poczuła przypływ ulgi, zrozumiała sens własnych działań. W Kuwejcie, daleko od tego płonącego, rozpękniętego na dwoje kraju, Widad będzie bezpieczna. Ryzyko nieszczęśliwego małżeństwa nie stanowiło wygórowanej ceny za jej życie.\nOśmioletnia Alia oczywiście brała udział w ceremonii. Miała na sobie taftową sukienkę, która szeleściła głośno przy każdym ruchu. Kiedy Widad i Ghazi wyszli ze świątyni, Alia wirowała w kółko i kołysała się na boki jak dzwoneczek. Po śmierci Hussama Salma spodziewała się, że córeczka będzie zanosić się płaczem i żądać wyjaśnień, lecz Alia zareagowała najspokojniej z całej trójki dzieci.\n– Baby już nic nie boli? – spytała poważnie.\nWszyscy się rozpłakali – Widad, Salma i jej syn Mustafa – i mocno objęli Alię.\nAlia w dzieciństwie różniła się od rodzeństwa. Nie przypominała łagodnej, melancholijnej Widad ani Mustafy, który z dręczonego kolkami niemowlęcia wyrósł na drażliwe dziecko, wpadające w histerię za każdym razem, kiedy mu czegoś odmawiano. Narodziny dzieci Salmy były oddzielone wieloletnimi okresami, podczas których ich matka sześć razy zachodziła w ciążę i roniła. Czuła się ułomna, zdradzona przez własne ciało. Wstydziła się brzucha, który raz po raz wzdymał się tylko po to, żeby znów opaść. Zawiodła. Wprawdzie Hussam był dla niej dobry i zawsze, gdy leżała pokonana w łóżku, przynosił jej herbatę, ale wiedziała, że jest rozczarowany. Najpierw urodziła mu córkę – jako pierwsza kobieta od pięciu pokoleń. W koszyku jej łona znalazło się miejsce na tylko jednego syna.\nNie chodzi o to, że Alia jest jej ulubienicą. Salma kocha wszystkie swoje dzieci, ze wszystkich jest dumna. Po prostu z najmłodszą córką czuje najsilniejszą więź, magnetyzm delikatny i uparty jak nitka pajęczyny. Alia jest dzieckiem wojny. Miała zaledwie trzy lata, kiedy izraelska armia przetoczyła się przez ulice Jafy, gąsienice czołgów rozgniotły stragany na bazarze, żołnierze powywlekali na wpół śpiących mężczyzn z domów. Ogłosili, że rodzi się nowy naród. Willa Salmy i Hussama stała na niewielkim wzgórzu z widokiem na morze, ze wszystkich stron otoczona pasami gajów pomarańczowych.\nJuż po kilku dniach gaje zmieniły się w połamany gąszcz, ziemia zjeżyła się drewnianymi kikutami pni, a z rozsypanych pomarańczy wylała się papka miąższu. Alia się rozpłakała: nie z powodu wystrzałów, lecz na widok rozgniecionych cytrusów. Domagała się słodkich owoców. Mężczyźni, którzy pracowali dla nich w sadzie, przepadli. Większość uciekła, niektórzy skończyli z nabojami utkwionymi głęboko w czaszkach. Hussam z początku odmawiał wyprowadzki, tylko potrząsał pięścią w stronę morza i lądu za oknami. Ten widok wzywał ich ku sobie, jak nieodkryty pokój w nowym domu.\n– Ty jedź – powiedział Salmie. – Masz wujków w Nablusie. Zabierz dzieci.\nOna prosiła i błagała, ale mąż nie zmienił zdania. Dopiero kiedy do ich sadów doleciały płonące szmaty, Hussam nakazał głucho, by spakowała ich wszystkich. Dzieci spały, a oni stali na werandzie i patrzyli, jak ogień pełznie przez ich ziemię, nasłuchując stłumionych krzyków. Słodko-gorzki zapach przypalonych pomarańczy unosił się ku domowi.\nPo przyjeździe do Nablusu tylko Alia wspomniała czasami o Jafie – z brakiem taktu właściwym małym dzieciom. Dopytywała się o lukrecjowe pałeczki, które dostawała od straganiarza z budki z warzywami, o lalki ze swojego starego pokoju. Ryk silników aut przejeżdżających przez rynek w Nablusie doprowadzał ją do płaczu. Kiedy Alia pytała o ich dawny dom, Widad i Mustafa nie potrafili ukryć rozżalenia i tylko zerkali na Hussama w obawie, że coś usłyszał. W Nablusie ich ojciec zmienił się w innego człowieka. Stał się ponury i porywczy. Nie warczał już i nie burczał, kiedy robił się głodny, i nie udawał przed dziećmi lwa albo niedźwiedzia, aż piszczały z uciechy. Nie prosił, żeby stawały przed nim i recytowały poezję Hafiza Ibrahima, nie przybierał żartobliwie surowej miny, kiedy któreś zapomniało strofy. Kiedy rozmawiał z Widad albo Mustafą, był rozkojarzony. Co wieczór w nabożnym skupieniu słuchał radia.\nAle Salma rozchmurzała się nieco, gdy córka mówiła o Jafie. Była wdzięczna. Jej tęsknota za domem nigdy nie ustąpiła. Przez pierwsze kilka lat w Nablusie Salma bez przerwy marzyła o powrocie. Wczesne letnie dni przywodziły jej na myśl wspomnienie domu wyłaniającego się przed jej oczami zza zakrętu, gdy wspinała się krętą drogą po klifie. A w środku cud: wszystko dokładnie tak, jak to zostawiła, nawet wilgotne pranie, którego nie zdążyła rozwiesić. Salma rozumiała, na czym polega błąd w jej fantazjach. Willa już dawno zniknęła, została zaorana do fundamentów. W miejscu jej gajów pomarańczowych posadzono inne drzewka, nowi pracownicy obrywali zbrązowiałe liście, a nowi właściciele piekli chleb o zezłoconych brzegach. A mimo to coś drżało w jej sercu, kiedy Alia – nawet w wieku sześciu, siedmiu lat – opowiadała z namaszczeniem badaczki starożytnych mitów historie o wielkich owocach granatu z Jafy, których nasiona można było wybierać łyżką i jeść z solą albo cukrem, w zależności od tego, jak bardzo dojrzały.\n– Były ogromne jak księżyc – twierdziła mała Alia z niezachwianym przekonaniem, rozcapierzając palce u obu rąk jak rozgwiazdy.\nZ czasem to miało stać się jej najbardzej ujmującą i irytującą cechą zarazem: Alia potrafiła zakochiwać się w rzeczach, które już przeminęły.\nCzekając, aż osad wyschnie, Salma myśli o Widad. Pamięta, jak córka błagała ją o wróżbę z fusów przed własnym ślubem i jak szlochała, kiedy Salma odmówiła. Dobrze, że Widad nie zobaczy tego aktu matczynej niewierności. Wstyd jej się do tego przyznać, ale cieszy się, że Ghaziemu znów dokucza podagra, a Widad – obowiązkowa żona – postanowiła, że zostanie z nim w domu.\nSalma nie chciała zranić Widad. Bolał ją widok łez córki, ale mimo to nie mogła się zgodzić na coś takiego. Matka Salmy zawsze ostrzegała, że czytanie przyszłości osoby, z którą łączą ją więzy krwi, jest nierozsądne. Jej własne pragnienia mogłyby wypaczyć przepowiednię albo jeszcze gorzej: dostrzegłaby w fusach prawdę z całą jasnością i musiałaby zdradzić, co ujrzała. Ukrywanie przyszłości wyjawionej w filiżance stanowiło akt zdrady. To, co zobaczone, musiało zostać ujawnione. Salma wiele razy mówiła o złamanych sercach i nadchodzących tragediach, gdy czytała przyszłość sąsiadek, przyjaciółek, a nawet sióstr Hussama.\nPewnego razu, już po przeprowadzce do Nablusu, wyczytała w filiżance sąsiadki śmierć mężczyzny w rodzinie. Niecały miesiąc później Salma została wezwana do jej domu. Pamięta, jak pochylała się nad skowyczącą kobietą, która wyrywała sobie włosy z głowy całymi garściami. Jej najstarszy syn splunął na żołnierza i już po chwili pocisk rozerwał mu szyję. Kiedy otumanioną lekami na uspokojenie sąsiadkę udało się wreszcie położyć do łóżka, Salma pozbierała kosmyki włosów z kanapy i dywanu. Od tamtej pory kobieta jej unikała. Przy każdym przypadkowym spotkaniu schodziła jej z drogi i odwracała wzrok z niechęcią. Ale inni nadal przychodzili po wróżby.\n– Zostałyśmy pobłogosławione darem widzenia – mówiła Salmie matka. – Allah tak postanowił, więc nie możemy tego wykorzystywać w niewłaściwy sposób.\nSalma głęboko poczuwała się do tego obowiązku. Rozumiała więź łączącą ją na przestrzeni pokoleń z matką, cioteczną babką i innymi kobietami, które zmarły, zanim ona się narodziła. Zawsze gdy ktoś wkładał jej w dłonie opróżnioną, jeszcze ciepłą filiżankę, Salma czuła, że powierza jej coś nieziemskiego. Kosmicznego.\nNigdy nie złamała reguł. Aż do teraz. Widad w tej sytuacji pewnie chciałaby się dowiedzieć, czy wychodzi za właściwego mężczyznę. Alia nie zadaje takich pytań. Widad w dniu swojego ślubu była od niej niewiele starsza, a Salma aż trzy lata młodsza. Matka jednak niepokoi się o Alię, która nie potrafi się martwić sama o siebie. Jej miłość do Atefa jest pochopna, rozgłaszana buńczucznie i głośno przed matką i przyjaciółkami.\n– Uwielbiam go – oznajmiła raz Alia w rozmowie z kuzynką, jakby uwielbienie było czymś zwyczajnym i oczywistym. Salma ma wrażenie, że łatwość, z jaką córka afiszuje się z emocjami, jest wręcz nieprzyzwoita.\nA jednak teraz Alia czeka na wróżbę z widocznym niepokojem i rzadko spotykaną powagą. Salma spodziewała się kpiących uwag o przesądach – Alia taka już jest, szorstka i niedelikatna w słowach. Nie zgodziła się na ceremonię przekazania posagu i uparła się, że Atef ma jej podarować symbolicznie jedną monetę i nic więcej. Nawet o depilację pastą cukrową przetoczyła się wojna. Alia oznajmiła, że woli golenie, i wysłała kuzynkę po jedną z różowych plastikowych żyletek, jakie od kilku miesięcy materializowały się na aptecznych półkach. Ale kiedy ciotki zaczęły nalegać, by zaparzono Alii tureckiej kawy, i kazały dziewczynie pić powoli, żeby Salma mogła odczytać jej przyszłość, Alia nie protestowała. Wypiła kawę w milczeniu, ze spuszczonymi rzęsami, co jakiś czas dmuchając na gorący płyn.\n– Ja, Salma – odzywa się jedna z sąsiadek. – Minęło osiem minut. Chyba już czas?\nSalma bierze głęboki wdech, poprawia włosy. Na spotkaniu są same kobiety, więc porzucone chusty zwisają jedna przy drugiej z parapetu.\n– Tak, tak. – Salma odwraca filiżankę niepewnymi dłońmi.\nObraca porcelanę w palcach, używając do tego tylko jednej ręki. Jej ścięgna i mięśnie już dawno zapamiętały kształt filiżanek, dobrze znają zakrzywione powierzchnie, wiedzą nawet, by zatrzymać się instynktownie na zadrze pęknięcia. Monumentalne, maleńkie przedmioty, jednocześnie pełne i puste, ciężkie od tych sprzeczności niczym jajka. Salma nachyla się jeszcze raz i przysuwa filiżankę blisko do twarzy. Zapach kawy zdążył już zwietrzeć.\nOto jest. Nie pomyliła się. Porcelanowe wnętrze filiżanki jest białe jak sól. Wściekłe rozbryzgi fusów plamią czystą pustkę.\nDzikie krzywizny rozlały się po ściankach, tu i ówdzie zbierając się w rozmazane grudy. Dwa łuki: ślub i podróż. Rękojeść jednego noża przecina się złowrogo z drugą. Zwiastują nadchodzące kłótnie. Po jednej stronie biel porcelany wygląda zza fusów, tworzących kwadratową strukturę z opadającym dachem, kruszącą się budowlę. To domy, które zostaną utracone. A w samym środku zebra ze smugą korony na głowie. Kształt jest rozmyty, ale niemożliwy do pomylenia z czymkolwiek innym, pasiasty bok zwierzęcia od razu rzuca się w oczy. Salma próbuje zachować neutralny wyraz twarzy, choć kłębi się w niej gorący, kolczasty strach. Zebra oznacza życie na zewnątrz, niespokojne, bez korzeni.\n– Umm2 Mustafa, co widzisz? – odzywa się jedna z dziewcząt. Salma podnosi głowę i spogląda na wpatrzone w nią pytająco kobiety.\n– Mamo? – Głos Alii brzmi cicho i niepewnie.\nSalma nagle widzi, jak młoda jest jej córka.\n– Niedługo zajdzie w ciążę – mówi w końcu, choć słowa chrzęszczą jej w gardle. – Czeka na nią mężczyzna, którego bardzo kocha. On przeprowadzi ją na drugą stronę. – To wszystko prawda: kształt płodu przy skraju filiżanki, maleńki morświn tuż pod pęknięciem.\n– O, cudownie!\n– Dzięki Allahowi.\n– Przynajmniej teraz wiemy, że ją kocha. – Rozchichotane kuzynki dokuczają Alii, która uśmiecha się z zakłopotaniem. Salma z zaskoczeniem spostrzega wyraźną ulgę na twarzy córki.\n– Otwórz serce – nakazuje Salma, wręczając Alii filiżankę. Dziewczyna posłusznie przyciska opuszek kciuka do denka, zakreśla łuk. Oddaje naczynie matce i oblizuje palec ubrudzony kawą.\nOdcisk jest rozmazany, fusy zachodzą na krawędzie. Kiedy Alia zabrała kciuk, rozmazała nieco osad, zostawiając kształt przypominający skrzydło. Salma widzi lęk córki, niepokój, którego dziewczyna nie potrafi wyrazić słowami. W samym środku odcisku kryje się wirująca smuga. Ucieczka. Salma spogląda na córkę, przygląda się jej twarzy o kształcie diamentu.\n– Spełni się. Twoje życzenie się spełni – oznajmia, tym razem zwracając się wyłącznie do Alii. Dziewczyna trzepocze rzęsami, powoli kiwa głową.\nSłysząc to, pozostałe kobiety śmieją się i wiwatują, zalewają Alię deszczem pocałunków i żartobliwych docinków. Salma zapada się w fotel. Jest wyczerpana. Powiedziała prawdę, ale amputowała jej kończyny.\nPo kilku godzinach mężczyźni dołączają do nich na kolację w ogrodzie za domem Salmy. Zapalone latarnie rzucają blade, gąbczaste poświaty na twarze gości. Najstarsze ciotki i wujowie już siedzą przy stole. Młodsi tłoczą się wokół radia, kołyszą się do dźwięków muzyki. Atef i Alia rozmawiają z przyjaciółmi i kuzynostwem, ale co chwila popatrują na siebie. Mustafa ani na chwilę nie odchodzi od Atefa. Mężczyźni palą papierosy, co jakiś czas wybuchają śmiechem. Dzieci biegają i bawią się na trawie. Zachodzące słońce zalewa monolityczną bryłę domu złotym światłem.\nW oczach Salmy to nadal nowy dom, ich dom w Nablusie. Z czasem nauczyła się go kochać, choć to miłość podszyta rezygnacją. Dom jest większy niż ten w Jafie, pokoje są przepastne, o wysokich sklepieniach. Poprzedni właściciele – którzy uciekli stąd do Jordanu – zostawili meble. Szafki w kuchni nadal były pełne ciastek i słoików z cukrem. W sypialni, którą miała odtąd dzielić z Hussamem, Salma znalazła stertę grubych jednorazowych opatrunków menstruacyjnych. Widad natknęła się na zeszyty pełne zadań matematycznych. Przez wiele tygodni cała rodzina ciągnęła makabryczną grę w odkrywanie porzuconych przedmiotów. Salma wszystko wyrzuciła, ale dom nadal nawiedzały duchy dawnego życia, wspólnych kolacji i sprzeczek, którymi nasiąkł każdy kąt. Właśnie dlatego Salma nigdy nie zmieniła koloru ścian ani nie przerobiła salonu od strony werandy na bibliotekę.\n„Wstyd”, karci się w duchu i odmawia bezgłośną modlitwę. Mają szczęście, dużo szczęścia. A do tego dach nad głową i pieniądze – rozmowa z Allahem o takich sprawach wydaje się Salmie nie na miejscu, ale nie da się tego uniknąć.\nTo pieniądze przywiodły ich do Nablusu i otworzyły progi tego domu. Pieniądze ich karmiły i ogrzewały, zakrywały ich okna firanami, a ciała ubraniem. Salma była biedna, żyła o chlebie i soczewicy, dopóki matka Hussama nie wybrała jej na synową. I znów zadecydowało szczęście: Salma wyróżniała się łagodną urodą, która zwróciła uwagę starszej kobiety. Widad, Alia i Mustafa może i poznali wojnę i huk wystrzałów, ale chronił ich pancerz zamożności. Właśnie to dzieli ich od uchodźców z obozów, którymi obsiane były przedmieścia Nablusu. Salma do dziś wstrzymuje oddech, kiedy musi przejechać przez te rejony – to dziecinny zwyczaj, przekonanie, że to obroni ją przed nieszczęściem.\nWiele rodzin z Jafy wylądowało w obozie Balata, gdzie namioty stoją stłoczone zaledwie dwa albo trzy kroki obok siebie. Ciasną przestrzeń w środku muszą dzielić niemożliwe tłumy ludzi. Salma nigdy nie była w żadnym namiocie, widziała tylko ich białe płachty przemykające za oknami jej samochodu. Ale wie o nich od starej gosposi, Raji, która opowiadała jej o poplątanych sznurach, za których sprawą krawędzie namiotów wrzynały się w ziemię, o smrodzie moczu i wielbłądzich odchodów. Raja dzieliła namiot z mężem, siódemką dzieci i teściową. Spali na zmianę, nocami kilkoro dzieci często czuwało, żeby dorośli mogli się zdrzemnąć przed pobudką o świcie do pracy.\nSalmie jest wstyd, że brzydzi się obozów. Tkwi w niej nieracjonalny lęk, że są czymś zaraźliwym. Kiedy Raja zrezygnowała z pracy, tłumacząc się nasileniem artretyzmu, Salma poczuła ulgę. Bez przerwy miała potrzebę, żeby przepraszać Raję, choć nigdy nie zdarzyło jej się to w stosunku do innych gosposi czy opiekunek – zazwyczaj były to miejscowe dziewczyny z Nablusu. Tylko Raja nuciła niepokojące, gardłowe pieśni, śpiewane dawniej przez matkę Salmy. Nieświadomie sygnalizowała pracodawczyni, że łączy je jakaś więź, przez co Salma czuła się winna. Miała wyrzuty sumienia na myśl, że ta kobieta musi spędzać całe dnie na zamiataniu podłóg, a potem wraca na noc do namiotu. Równoległe życie, myśli czasami Salma. To zwykła symetria: jeden człowiek je na kolację jagnięcinę, więc drugi musi zadowolić się ogórkami. Przypadek decyduje, co się komu trafi.\n– Uwielbiam tę piosenkę.\n– Wspaniała pogoda.\n– Myślisz, że się utrzyma?\n– Musi się utrzymać.\nPrzyjaciółki Alii stoją w ciasnej grupce i rozmawiają tęsknym, lekko zawistnym tonem, jaki zawsze przybierają niezamężne dziewczęta na ślubie koleżanki. Jaskrawe sukienki spływają im na gołe nogi.\nSalma dotyka ramienia przechodzącej gosposi.\n– Lulwo, proszę, przynieś nam jeszcze wody różanej.\n– Tak, madame – przytakuje dziewczyna.\nOgród jest piękny. Salma nigdy nie zdołała wywietrzyć duchów poprzednich właścicieli z domu, ale ogród należy wyłącznie do niej. Dawni mieszkańcy zakryli całą działkę kafelkami, zmieniając ją w marmurowe podwórko.\n– Muszę się tego pozbyć – powiedziała Salma do Hussama, kiedy się wprowadzili. – Nie wytrzymam, jeśli nie zobaczę ziemi.\nTo był jedyny raz, kiedy zwróciła się do męża takim tonem. Hussam popatrzył na nią ze zdumieniem, ale posłusznie zatrudnił ludzi, żeby zerwali kamienne płytki.\nPod spodem kryła się poszarzała ziemia, schorowana od braku słońca i szczerbata od kawałków marmuru. Salma patrzy na gości spacerujących po ogrodzie przy dźwiękach muzyki i nie może uwierzyć, że kiedyś pod stopami nie było tu nic poza kilkoma najbledszymi glistami. Ani źdźbła trawy.\nMiesiącami opiekowała się glebą. Bez skutku. Nawoziła, przekopywała, przycinała gałązki drzew. Już prawie się poddała i zaakceptowała bolesną myśl, że nigdy nie stworzy własnego ogrodu, że nic nigdy nie rozkwitnie pod jej ręką. Pewnego ranka jednak wyszła na podwórko z herbatą, rozejrzała się po jałowej ziemi i nagle, ku własnemu zaskoczeniu, dojrzała maleńki zielony listek. Okazał się chwastem, ale Salma i tak opadła na kolana i pogłaskała go palcem. Miała ochotę pobiec do domu, zawołać dzieci i męża, wreszcie pokazać im coś, co dodałoby wszystkim otuchy.\nZamiast tego siedziała nieruchomo, nadal dotykając kiełkującej rośliny. W tamtej chwili pojęła, że niektóre rzeczy należy zostawić tylko dla siebie – są zbyt cenne, by dzielić się nimi z kimkolwiek. Salma zamknęła oczy i odmówiła Al-Fatihę.\nOgród stał się jej dumą. Po pierwszym kiełku ziemia zakipiała zielenią. Kwiaty, krzewy i drzewa rozrastały się i przebijały glebę, rozkwitały ze wszystkich nasion, które Salma zdobyła na rynku i dostawała od innych ludzi – o jej miłości do ogrodu wiedzieli już wszyscy w sąsiedztwie.\nTeraz rozumie, że z początku była zachłanna, sadziła twory pełne sprzeczności, których korzenie plątały się w poszukiwaniu wody, szczególnie w gorące letnie miesiące. Róże i krzewy gardenii, łodygi pomidorów i krzaczki mięty. Wtedy nawet zapachy łączyły się w jedną odurzającą chmurę, cały ogród ogarniała kakofonia aromatów walczących między sobą o pierwszeństwo.\nZ biegiem lat Salma stała się rozważniejsza. Cała sztuka polega na tym, by sadzić też rośliny o skromniejszych potrzebach. Teraz ogrodem rządzi prostota. Rzędy krzewów ciągną się od domu w głąb trawnika, stół jest zadaszony pergolą gęstą od liści winogron. W powietrzu unosi się zapach jaśminu. Salma przez cały wieczór słyszy szepty zachwytu i nie potrafi powstrzymać wzbierającej dumy.\n– O, popatrz na te gardenie!\n– Nigdy nie widziałem takich soczystych pomidorów.\nAlia i Mustafa uwielbiali pomagać matce w ogrodzie i z zapałem bronili roślin przed różnymi owadami i szkodnikami. Po ślubie Widad i śmierci Hussama zostali tylko we troje. Długie popołudnia spędzali na zdejmowaniu gąsienic z liści. Salma pamięta, z jaką uciechą dzieci wydłubywały robaki z miękkiej gleby.\nTeraz przygląda się synowi i córce, stojącym pod pergolą. Długi stół jest przykryty adamaszkowym obrusem. Mężczyźni przynieśli kunafę i otwierają nożami celofanowe opakowanie. Z deseru bucha para, a po chwili wyłania się spod niej pomarańczowe ciasto pod zieloną posypką z potłuczonych pistacji. Mustafa podaje talerzyk Alii, Atef stoi tuż przy niej. Cała trójka śmieje się z czegoś, co powiedział Mustafa.\nDo uszu Salmy dobiegają urywki rozmowy z drugiej strony ogrodu. „Złodzieje… przepłynęli… nigdy!” Znów śmiech. Żart.


Pożegnanie ze szkołą w Konarskim - Wiadomości Znad Wilii Pożegnanie ze szkołą w Konarskim - Wiadomości Znad Wilii\n18 lipca, 2019 17:54\nPożegnanie ze szkołą w Konarskim\nNa Radarze Wileńskim mamy wiadomość od Justyny Turuty, absolwentki Szkoły im. Szymona Konarskiego w Wilnie.\nWreszcie nastąpił finał, do którego podświadomie szykowaliśmy się my, abiturienci, 12 lat. Niektórzy przygotowania rozpoczęli na luzie, z optymizmem, w „ostatnią noc”, której częstokroć tradycyjnie brakuje do osiągnięcia zupełnego sukcesu. Nastąpił koniec konkretnego okresu historycznego naszych dziejów – lat szkolnych. Od kolegów i koleżanek z klasy było słychać, iż właściwie bal maturalny postawił końcową kropkę w kronice wydarzeń lat 2007-2019. Do tej imprezy nie porzucało uczucie, iż to są kolejne wakacje letnie, które nieco przypadkowo urozmaiciły próby poloneza, sprawdzanie wyników z egzaminów, wreszcie same egzaminy i… uświadomienie tego, że to – przygotowania do kolejnego etapu, który z dala wydaje się dojrzalszy, poważniejszy i z lekka tajemniczy. A jednak bal maturalny – to jeden z progów, który przestąpiliśmy, aby móc mijać kolejne progi etapów życiowych…\nRok 2019, 12 lipca. Niemalże w każdym domu abiturienta trwają przygotowania do balu maturalnego. „Poloneza czas zacząć (…)” – dla maturzystów Szkoły im. Szymona Konarskiego impreza rozpoczęła się uroczystym tańcem poloneza wraz z Gimnazjum im. Jana Pawła II na placu Katedralnym w Wilnie. Pogoda nadzwyczaj dopisywała, wszyscy byli podnieceni, dlatego po upamiętnieniu się na licznych zdjęciach klasowych, a także rodzinnych, „konarszczycy” ruszyli na przyjemną przejażdżkę otwartym autobusem. Widoki tak dobrze znanych ulic i uliczek wileńskiej Starówki z perspektywy dotąd niedoświadczonej dodały skrzydeł swobody i poczucia wyjątkowości. Wydaje się, iż w mgnieniu oka dotarliśmy do budynku, z którym miesiąc temu się pożegnaliśmy, a w ów dzień o godzinie 18.30 już znów staliśmy w odnowionej auli, wśród nauczycieli, rodziców i bliskich osób w oczekiwaniu na tak ważny moment – wręczenie świadectw dojrzałości, tak poważnie brzmiących i wyglądających. Ważną część imprezy rozpoczął pan dyrektor Walery Jagliński, który, tak się wydało, był nie mniej wzruszony. Wśród gości także nieprzypadkowo znalazła się honorowa, ale jednocześnie wyjątkowa swą skromnością i prostotą, osobowość – absolwent Szkoły im. Szymona Konarskiego Sebastian Okińczyc. To właśnie ten młody człowiek kontynuuje tradycję „setki za setkę” – wręczania 100 euro za otrzymaną setkę z egzaminu. Właśnie tylko w tej szkole jest ciągłość owej motywującej tradycji, zawdzięczając takim ludziom, jak pan Okińczyc. W tegorocznej nielicznej 54 promocji „setkowiczów” było 4, więc każdy z nich mógł się cieszyć solidną sumą w kopercie i, miejmy nadzieję, że corocznie liczba setek z egzaminów będzie rosła. Na imprezie w imieniu wszystkich rodziców także było wypowiedziane krótkie, jednak sercu bliskie, rodzicielskie przemówienie. Wychowawczyni klasy maturalnej, pani Lucyna Jaglińska, też rzekła kilka słów – jedno z wielu przemówień za ostatnie lata, jednak to było ostatnie. Oprócz tego, została ogłoszona radosna nowina dla przyszłych pokoleń, które od nadchodzącego roku szkolnego będą się uczyli w Gimnazjum im. Szymona Konarskiego i ukończą prawnie wszystkie 12 klas w jednym budynku. Nie na próżno się mówi, iż ciągła praca przynosi odpowiednie wyniki. Po wszystkich radosnych, emocjonalnych chwilach nadszedł czas świętowania – część wieczorowa się odbyła w restauracji „Pan Tadeusz” w Domu Kultury Polskiej, gdzie zabawa trwała dosłownie do rana. Tutaj właśnie symbolicznie przestaliśmy być dziećmi, starła się granica oficjalności między nauczycielami a byłymi uczniami – pedagodzy na równi z młodzieżą i rodzicami dobrze się bawili przez wiele godzin. Nad ranem 54 promocja ruszyła tradycyjnie spotykać wschód słońca i spędzić ostatnie chwile jako klasa razem.\nKońcową część wieczorowej zabawy uwieńczył także emocjonalny moment puszczania swoich młodzieńczych, maksymalistycznych, może czasami naiwnych, jednak drogich sobie marzeń, napisanych na balonach. Biały kolor balonów – to jak nowa kartka, tabula rasa. Każdy w skupieniu rozważył swe najskrytsze pragnienia, które symbolicznie puścił w nocne lipcowe niebo – może te marzenia znajdą swoją drogę lub każdy z nas wprowadzi dla nich ścieżkę w swoim życiu. A wyczekany wschód słońca niech symbolizuje każdemu nowy, energiczny początek w nieco tajemniczy, jednak tak długo czekany etap. Absolwenci – tak się teraz nazywamy i ci, którzy do niedawna byli przedszkolakami, uczniami, wreszcie jeszcze miesiąc temu – abiturientami. Warto podkreślić, iż mieliśmy zaszczyt poznać progi (i nie tylko) tej szkoły – przecież gdyby nie ona, to nie poznalibyśmy wielu wspaniałych miejsc, ludzi, którzy nas skierowali na tę drogę, na której jesteśmy dziś. A my, 54 promocja, na zawsze zostaniemy w historii 54-tą i ostatnią promocją Szkoły im. Szymona Konarskiego w Wilnie.


Pozycjonowanie lokalne i lokalne SEO - Chodzież, Piła\nPozycjonowanie lokalne Lokalne SEO Chodzież, Budzyń, Piła\n2 Dlaczego pozycjonowanie lokalne jest istotne?\n3 Ile kosztuje pozycjonowanie lokalne?\n4 Czy pozycjonowanie lokalne jest bezpieczne?\nCzym jest pozycjonowanie lokalne? Standardowo - definicja:\nLokalne pozycjonowanie stron www to szereg działań, które koncentrują się na podniesieniu pozycji właściwej strony internetowej na określony zestaw wyrażeń dla konkretnego regionu lub miasta (często nawet dla określonej dzielnicy w przypadku większych aglomeracji miejskich).\nO ile samo założenie procesu pozycjonowania lokalnego jest w dużej mierze tożsame ze standardowym pozycjonowaniem strony, to jednak wyróżnia się wieloma czynnikami indywidualnymi, które kierunkują działania na osiągnięcie efektów tylko i wyłącznie dla konkretnej lokalizacji.\nWłaściwe przeprowadzenie procesu pozycjonowania lokalnego wymaga od firmy oferującej wspomniane usługi kompleksowej znajomości zasad, którymi kierują się popularne wyszukiwarki przedstawiając internautom organiczne wyniki wyszukiwania.\nDlaczego pozycjonowanie lokalne jest istotne? Bo jest, nawet nie wiecie, jak bardzo\nPozycjonowanie lokalne od dobrych kilku lat odgrywa niesamowitą wręcz rolę w procesie pozyskiwania klientów na usługi, które dana firma świadczy na rynku lokalnym - warsztat samochodowy, adwokat, fryzjer, ślusarz, hydraulik? Ilość branż można mnożyć - w przypadku tego typu profilu działalności pozyskanie nowych klientów z internetu nie jest możliwe bez odpowiednio przeprowadzonego pozycjonowania lokalnego.\nW erze mobile first, w czasach kiedy użytkownicy w większości korzystają z urządzeń mobilnych wzbogaconych o nadajniki GPS, wyszukiwarki przede wszystkim prezentują internautom wyniki zapytań odpowiednie do ich obecnej lokalizacji.\nWprowadzając frazę, którą chcemy wyszukiwać nie musimy nawet podawać dodatkowych słów w postaci miasta - algorytmy Google zaprezentują nam w pierwszej kolejności firmy znajdujące się w obszarze naszego aktualnego położenia. Jak to wygląda? Dokładnie tak, jak na poniższej ilustracji:\nPozycjonowanie lokalne pozwala oszczędzić czas i pieniądze\nTa forma pozycjonowania strony internetowej jest znacznie tańsza, niż w przypadku, gdy decydujemy się na tradycyjne pozycjonowanie. To oczywiście ogromna zaleta, ale to nie wszystko - lokalne SEO pozwala oszczędzić też czas i to na dwojaki sposób:\nEfekty pozycjonowania widoczne są szybciej\nTo ogromna zaleta tej formy reklamy - efekty pozycjonowania lokalnego widoczne są znacznie szybciej, niż w przypadku działań marketingowych nie ukierunkowanych na konkretną lokalizację. Przy właściwie przeprowadzonych działaniach pierwsze wymierne efekty potrafią być widoczne już w ciągu 7 dni od podpisania umowy z firmą zajmującą się pozycjonowaniem.\nTwoje usługi trafiają dokładnie tam gdzie powinny\nOwszem, tyczy się to przede wszystkim tych działalności gospodarczych, które świadczą swoje usługi na rynku lokalnym - wówczas Twoja oferta trafia do ściśle wyselekcjonowanego grona internautów szukających oferowanych przez Ciebie usług w regionie, w którym prowadzisz swoją działalność.\nWyróżnia Twoją firmę na tle konkurencji\nOrganiczne wyniki wyszukiwania przedstawiające wyniki lokalne znacznie wyróżniają pod względem wizualnej prezentacji pierwsze trzy firmy okupujące szczytową pozycję - to niesamowicie wręcz przekłada się na konwersję w postaci odwiedzin strony, rozmowy telefonicznej, otrzymanej wiadomości tekstowej, czy też finalizacją zlecenia.\nInternauci cenią odpowiednią prezentację najważniejszych danych, możliwość przeczytania opinii, czy też błyskawiczny dostęp do danych kontaktowych i strony internetowej.\nIlość ruchu z pozycjonowania lokalnego rośnie\n46% wszystkich zapytań kierowanych do Google to zapytania lokalne. To niemalże połowa wyników oferowanych przez największą wyszukiwarkę na świecie.\n33% kliknięć dokonanych przez internautów koncentruje się tylko i wyłącznie na wynikach zaprezentowanych w formie mapy przedstawiającej firmy działające lokalnie. Tak, 1/3 internautów pomija wszystko to, co znajduje się poniżej pierwszych trzech pozycji. To są liczby, obok których nie można niestety przejść obojętnie. I wartości, które będą rosnąć na przestrzeni kolejnych lat.\nIle kosztuje pozycjonowanie lokalne? Lokalne SEO, jaki jest koszt?\nCennik pozycjonowania lokalnego uzależniony jest przede wszystkim od regionu, w którym przeprowadzane są działania związane z SEO oraz od samej branży, w której działa klient.\nPrecyzując jednak odpowiedź - na przykładzie firm, które obsługujemy z miejscowości takich, jak Piła, Budzyń, czy też Chodzież - stawka za pozycjonowanie w lokalnych wynikach wyszukiwania zaczyna się od 299 zł netto miesięcznie.\nJak wygląda umowa o pozycjonowanie lokalne? Jest korzystna dla Ciebie!\nPrzygotowana przez nas umowa na pozycjonowanie lokalne jest przede wszystkim pisana z korzyścią o prowadzony przez Ciebie biznes. Nie wiążemy klienta długoterminowymi kontraktami i dochowujemy tajemnicy związanej z wszelkimi prowadzonymi na rzecz firmy działaniami SEO.\nUmowę możesz rozwiązać w dowolnie wybranym przez siebie momencie, zachowując jedynie 30. dniowy okres wypowiedzenia. W przypadku braku efektów jesteś w stanie szybko przerwać współpracę, z drugiej strony wiemy, że wykazując się w pracy dla Ciebie, zostaniesz naszym stałym klientem na wiele kolejnych lat.\nNie są one od razu spektakularne, bo zgodnie z tym, co zdążyliśmy zauważyć proces pozycjonowania jest czynnością stałą w czasie, ale pierwsze mierzalne wyniki widoczne są już w ciągu 7 dni od momentu rozpoczęcia współpracy.\nCzy pozycjonowanie lokalne jest bezpieczne? Uprzedzamy, żeby nie było...\nTo temat, którego unika co najmniej 90% agencji SEO zajmujących się pozycjonowaniem stron, starając się ukryć potencjalny wady związane z pozycjonowaniem za pomocą marketingowego bełkotu. Owszem, pozycjonowanie jako proces, którego celem jest ingerencja w algorytm wyszkiwarki Google, wiąże się z ryzykiem kar nałożonych przez wspomniane algorytmy.\nCzynnikim minimalizującym ryzyko wystąpienia obostrzeń jest przede wszystkim doświadczenie i ścisłe poruszanie się w obszarze zasad określanych przez Google. Gramy czysto, dlatego efekty są tak dobre.\nOk, ale co robicie, żeby wszystko było w porządku?\nPozycjonujemy strony z myślą o użytkownikach, a nie z myślą o algorytmach wyszukiwarki. Dbamy o semantykę kodu, czytelność i dostępność. Optymalizujemy szybkość ładowania strony, upewniamy się, iż witryna jest czytelna dla użytkowników mobilnych. Tworzymy angażujące treści i zdobywamy tylko wartościowe linki do Twojej strony.\nNie korzystamy z tricków black hat SEO - to naprawdę nie jest potrzebne. To, co jest potrzebne to jakość i o nią właśnie dbamy w całym procesie pozycjonowania lokalnego.\nPotrzebujesz oferty na pozycjonowanie lokalne? Porozmawiajmy...\nOstatnia aktualizacja: 28 Maj 2019


Jestem z miasta...: Nieistniejący adres pod ochroną\nAutor: Witold Wiszniewski o 20:53\nMarcin 10 września 2011 08:07\nUwielbiam ochroniarzy i innych cieciów (tu pozdrowienia dla kościelnego z pewnego kościoła w Warszawie), którzy wprawdzie nie mają żadnych podstaw do zakazu fotografowania ale raz w życiu mogą się poczuć ważni i odważni i czegoś zabronić. Za to jak im podejdzie grupa dresów i rozsiądzie się na "terenie prywatnym" z browarem, będą spieprzać i udawać że niczego nie widzą.\nWitold Wiszniewski 10 września 2011 11:56\nMarcin, dzięki za wizytę. Z ochroniarzami mam zawsze tę samą zabawę. Strasznie się nadymają jak proponuję, żeby mi w takim razie zabrali aparat lub sprowadzili na mnie policję. Jeden taki przed Arkadią wpadł w bardzo kiepski humor, bo powiedziałem, że mnie jego problemy nie interesują. Ale jednak zawsze warto być z kimś, kto w razie czego nagra np. komórką przebieg wydarzeń. Oni są niereformowalni i pozbawieni poczucia humoru. Pozdrawiam. W.\nMarcin 11 września 2011 10:56\nDziękuję za podlinkowanie mnie - ja również na "Wczoraj i dziś" wrzuciłem link do tego bloga.\nZ bielańskim pozdrowieniem!\nWitold Wiszniewski 13 września 2011 15:08\nDzięki, pozdrawiam :-). W.


Luksusowa biżuteria z Francji inspirowana Monaco za ułamek pierwotnej ceny! Te pierścionki zachwycają\nChiara (Instagram APM Monaco)\nWyprzedaż biżuterii Monaco to nie lada gratka dla wszystkich miłośniczek mody. Te piękne pierśnionki i kolczyki prosto z Francji zachwycają eleganckim wyglądem i jakością wykonania! Wyprzedaż biżuterii damskiej to idealna okazja, by sprawić sobie lub bliskiej osobie piękny i elegancki prezent. Wybrane przez nas modele będą ozdobą twoich stylizacji i sprawią, że będziesz wyglądać szykownie. Zobacz, co przygotowałyśmy i wybierz coś dla siebie.\nMarka APM Monaco została założona we Francji. Firma ma swoją nietypową politykę i stara się zaskakiwać klientki na całym świecie. Pierwszym, nietypowym zwyczajem brandu jest wypuszczanie co miesiąc nowych kolekcji wraz z katalogiem i video, w których prezentowana jest biżuteria. Rzeczy od APM Monaco są też pakowane w specjalny sposób. Każdy element biżuterii jest pakowany w specjalny woreczek i pudełko, a całość jest pryskana specjalnym zapachem, który został stworzony we Francji specjalnie dla marki APM Monaco.\nNajpiękniejsze naszyjniki kupisz teraz taniej! [WYPRZEDAŻ BIŻUTERII]\nWyprzedaż biżuterii: piękne pierścionki damskie\npierścionki damskie fot. Instagram/@apmmonaco\nNajpiękniejszą biżuterię kupisz tutaj. [WYPRZEDAŻ BIŻUTERII SREBRNEJ]\nZastanawiasz się, gdzie znaleźć wyprzedaż biżuterii srebrnej? Świetnie trafiłaś! W asortymencie marki APM Monaco znajdziesz oryginalne pierścionki w rockowym stylu, które będą pasować do wielu stylizacji. Nam bardzo spodobał się model z "przypiętą" agrafką i z kamieniami. Jest elegancki i z pewnością doda charakteru twoim codziennym strojom! Możesz założyć do niego skórzaną ramoneskę, a nawet elegancką małą czarną. Jeżeli jesteś fanką minimalizmu, to w ofercie marki APM Monaco również znajdziesz coś dla siebie.\nWyprzedaż biżuterii: oryginalne kolczyki APM Monaco\nwyprzedaż biżuterii złotej fot. Zalando\nNajpiękniejsze kolczyki znanych marek kupisz też tutaj [WYPRZEDAŻ BIŻUTERII]\nKolor biżuterii dobieraj zawsze do twojego typu urody. Istotne jest również to, jaki kolor wykończeń torebek, pasków i innych akcesoriów zazwyczaj wybierasz. Twoja biżuteria powinna pasować do jak największej liczby ubrań, abyś mogła nosić ją do wielu stylizacji. Jeżeli interesuje cię wyprzedaż biżuterii złotej, to mamy dla ciebie kilka propozycji. Piękne, pozłacane kolczyki APM Monaco będą strzałem w dziesiątkę! Nam bardzo spodobały się modele asymetryczne, które są bardzo modne w tym sezonie. Nasz typ to delikatne kolczyki z motywem pszczoły, z eleganckimi kamieniami. Świetnie prezentują się też te w kształcie węża z kolorowymi oczami.\nWyprzedaż biżuterii Monaco. Najpiękniejsze modele za ułamek pierwotnej ceny!


Derminax – walka z trądzikiem nigdy nie była tak prosta! Wypróbuj niekonwencjonalnego preparatu do rywalizacji z tym problemem! – Blog - najciekawsze w sieci\nDerminax - walka z trądzikiem nigdy nie była tak prosta! Wypróbuj niekonwencjonalnego preparatu do rywalizacji z tym problemem!\nChoć trądzik kojarzony jest przede każdym z przypadłością kluczową dla wszystkich młodych, w prawdy może pojawić się bez powodu na polską płeć i wiek. Na szczęście, osoby, jakie się z nim zmagają, nie muszą już rozpaczać nad moim losem. Znacznie lepszym lekarstwem jest znalezienie dobrego preparatu, który umożliwi zmierzenie się spośród czym kłopotem. Na targu odpowiedzialnych istnieje wiele produktów reklamowanych jako znakomite dla pań toczących się z względu trądziku. Derminax podkreśla się na ich tle, a słowa uznania padające pod jego adresem nie są przesadzone.\nJego skuteczność wynika przede każdym z ostatniego, że Derminax ma w naszym sklepie przede ludziom owe podstawy, które eliminują trądzik od wewnątrz. Pozwala a nie tylko na pozbycie się dostrzegalnych końców tej chorób, ale i powoduje, iż nie należy obawiać się powrotu trądziku w przyszłości. Derminax umożliwia funkcjonalne pozbycie się toksyn ze skóry, pozwala więc na wszechstronne oczyszczanie oraz umożliwia pozbycie się kłopotu. Terapia jest nie tylko prosta, ale i dobra w zastosowaniu, mamy bowiem do tworzenia ze dodatkowymi kapsułkami. Nie uznaje mowy o dobrym smarowaniu i chodzeniu na sposoby, a organizm nie jest pobierany przez antybiotyki.\nPomocne jest używanie dwóch pigułek preparatu dziennie z użyciem dużej sum wody do ich popicia. Optymalne efekty daje stosowanie tabletek podczas posiłku.\nPrzed zastosowaniem artykułu należy nauczyć się z treścią ulotki dobraną do opakowania bądź skonsultować się z specjalistą bądź farmaceutą. Przeciwwskazaniem jest alergia na jakikolwiek składnik suplementu Derminax.\nKapsułki Derminax należy umieszczać w tłu niedostępnym i niewidocznym dla niemowląt. Nie podawać po upływie terminu ważności danym na opakowaniu. Nie należy przekraczać zapraszanej do jedzenia w układu dnia porcji suplementu, gdyż może zbierać się to z przykrymi konsekwencjami zdrowotnymi. Suplementy diety nie mogą być kojarzone jako zamiennik zróżnicowanej diety.\n« Previous Post Climax Control – Wypróbuj sposób, dzięki któremu masz szansę doprowadzić większość dam do szaleństwa. Next Post » Femmax – Również panie cierpią na przeróżnego typu przypadłości seksualne, w tym też zahamowanie libido z czym doskonale radzi sobie Femmax!


Jakiś czas temu krytykowałem Komisję Nadzoru Finansowego za wydawanie rekomendacji bez podstawy prawnych.\nDotyczyło to wydanych na przełomie 2011 i 2012 r. rekomendacji adresowanych do banków, zakładów ubezpieczeń i powszechnych towarzystw emerytalnych, w których KNF w praktyce zastępował ustawodawcę próbując tworzyć normy wiążące nadzorowane przez siebie instytucje bez podstawy prawnej ((http://www.knf.gov.pl/Images/polityka_dywidendowa_bankow_tcm75-28917.pdf, http://www.knf.gov.pl/Images/zu_polityka_dywidendowa_tcm75-29231.pdf, http://www.knf.gov.pl/Images/stanowisko_w_sprawie_podzialu_zyskow_PTE_2011_tcm75-29104.pdf) a w sierpniu 2012 r. nawet podmioty jeszcze nie podlegające nadzorowi KNF, jakimi są spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (http://www.knf.gov.pl/Images/pismo_do_zarzadow_SKOK_tcm75-31597.pdf).\nOstatnio KNF opublikował dwa stanowiska w istotnych dla rynku kwestiach, w których odszedł od prób nie mającej podstaw prawnych działalności prawotwórczej i zajął się interpretowaniem obowiązujących przepisów (http://www.knf.gov.pl/Images/praktyki_sprzedazowe_26_09_2012_tcm75-31955.pdf , http://www.knf.gov.pl/Images/Adekwatnosc_sk%C5%82adek_ZU_03-10-12_tcm75-32027.pdf). Jest to powrót do wcześniejszych praktyk organu nadzoru, stosowanych przed przełomem lat 2011 i 2012.\nCzęsto są to interpretacje daleko idące, oparte na szeroko rozumianej wykładni celowościowej. Mimo to decyzję o rezygnacji z formy pozaprawnych rekomendacji i zastąpieniu ich stanowiskami zawierającymi wykładnię obowiązujących przepisów uznać należy za godny pochwały powrót do normalności. Organ nadzoru zamiast próbować „wdziewać buty” regulatora, po prostu zajmuje się tym, czym powinien, czyli nadzorem, stosując do niego szeroki wachlarz środków – w tym przestawianie swoich interpretacji przepisów.\nW takiej sytuacji także pozycja podmiotów nadzorowanych jest zupełnie inna – skoro KNF dokonuje interpretacji przepisów – to podmioty nadzorowane mogą ją podzielić lub próbować toczyć spory o tę interpretację, przestawiając własne rozumienie interpretowanych przepisów. W przypadku wydawania przez KNF rekomendacji bez podstawy prawnej podmioty nadzorowane nie miały takiej szansy, bo KNF nie interpretował obowiązujących przepisów, lecz uzupełniał je swoją działalnością „prawotwórczą”, mimo, że nie miał do tego podstaw.\nZmiana narzędzi stosowanych przez KNF, by osiągnąć oczekiwane przez nadzór zachowania podmiotów nadzorowanych jest bardzo istotna, bo stawi powrót do rzeczywistości państwa prawnego i konstytucyjnych zasad działania organów władzy publicznej opartych na zasadzie legalności (działania wyłącznie na podstawie obowiązujących przepisów i w ich granicach). O ile bowiem wydanie rekomendacji bez upoważnienia ustawowego wykraczało poza te ramy, to interpretowanie przepisów w pełni się w nich mieści, o ile jest zgodne z dopuszczalnymi regułami wykładni.\nPozytywnie należy ocenić zmianę stosowanych przez KNF instrumentów służących osiąganiu pożądanych z punktu widzenia nadzoru nad rynkiem finansowym, o ile będzie to trwała zmiana i KNF rzeczywiście na trwałe odejdzie od prób zastępowania ustawodawcy i regulowania rynku w zakresie pominiętym przez ustawodawcę w formie rekomendacji czy wytycznych wydawanych bez podstawy prawnej.


Odjazdowy Bibliotekarz już za nami…\nTrasę zakończyliśmy w Pieńkówku, gdzie czekał na nas wyśmienity bigos oraz pyszne domowe ciasta w wykonaniu Gospodyń z Pieńkówka. Po wysiłku fizycznym przystąpiliśmy do wysiłku intelektualnego. Moc dobrego humoru i pozytywnej energii unosił się wśród uczestników rajdu. Biblioteka przygotowała zabawy literackie, kalambury oraz konkurs plastyczny dla dzieci. Imprezie towarzyszyła akcja bookcrossing, czyli idea nieodpłatnego przekazywania książek.\nMimo silnego wiatru panowała fantastyczna atmosfera, uśmiechy cyklistów i aktywny wypoczynek w niedzielne popołudnie zachęca do kolejnych spotkań miłośników książek i rowerów, na które zapraszamy już za rok!!!


The Forest of Dean (Coleford, Anglia) - opinie - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu The Forest of Dean\nThe Forest of Dean opinie, Coleford\nNr 2 wśród 15 atrakcji w lokalizacji Coleford\nColeford GL15 4JD Anglia\n622recenzje9pytań z odpowiedziami\nUżytkownik witchy69 napisał recenzję sie 2017\nNorth Yorkshire, Wielka Brytania229 przesłanych treści67 podziękowań\nPiękne zachwycające drewniane Land\npięknego i zabytkowego woodland co oferuje bezpłatny parking i odległości. Złapałem zwiastunach z dzika i ich młode które były naprawdę niesamowite! jelenie i inetersująco wszędzie!\nUżytkownik expat_egb napisał recenzję lip 2017\nDunbar, Wielka Brytania30 przesłanych treści7 podziękowań\nSpędziliśmy tydzień w Forest of Dean i bardzo nam się podobało! Jest tak wiele do zrobienia - spacery, przejażdżki rowerowe, brodzenie, miast, atrakcji do zobaczenia, zamki, ogrody! Tak wiele do zobaczenia i niezbyt tłoczno. To prawdziwy klejnot w okolicy, i gdzieś tam ponownie\nUżytkownik cargie19 napisał recenzję cze 2017\nWarminster, United Kingdom20 przesłanych treści3 podziękowania\nCo za wspaniałe miejsce do odwiedzenia mój mąż nigdy nie byłem tu wcześniej, ale naprawdę mi się podobało tak bardzo, że on wraz ze mną chcesz powrotu. Tak wiele do zrobienia i zobaczenia.\nUżytkownik agill2407 napisał recenzję cze 2017\nBagshot, Wielka Brytania864 przesłane treści88 podziękowań\nByłem tu wiele razy ale wziął moja dziewczyna jak ona nigdy nie byłem, oboje spacerowiczów i jest to wspaniałe miejsce na spacer i polecam go wszystkim, jest wiele rzeczy do zrobienia, i jest bogowie kraju gdy pogoda jest dobra. . .\nUżytkownik MarkMahoney napisał recenzję maj 2017\nAldershot, Wielka Brytania1 449 przesłanych treści784 podziękowania\nPiękny Forest of Dean, niektóre części to widok zapierający dech w piersiach. Idealne dla numorous spacerów i wypoczynku na świeżym powietrzu. Z dużą ilością atrakcji i wspaniałe ukrytych skarbów z Anglii. Dostać się tu i wyjść i zwiedzać, nie będziesz rozczarowany.


Kierowca porsche źle zaczął nowy rok\nnapisane środa, 08 styczeń 2020 12:51\nPierwszy w tym roku kierowca lekceważący przepisy ruchu drogowego dotyczące przekroczenia prędkości powyżej 50 km/h na „pięćdziesiątce” został zatrzymany przez pułtuskich policjantów w Przemiarowie.\nWczoraj, po godz. 20. policjanci, którzy dbają o bezpieczeństwo na drogach powiatu pułtuskiego, zauważyli na trasie w Przemiarowie Porsche, którego kierowca jechał dużo szybciej niż pozostali uczestnicy ruchu. Wykonany pomiar prędkości wskazał, że samochód poruszał się z prędkością 111 km/h na odcinku drogi, gdzie obowiązuje ograniczenie do 50 km/h. Lekceważącym przepisy okazał się 19 letni mieszkaniec Legionowa, który w konsekwencji stracił prawo jazdy na 3 miesiące i został ukarany mandatem. Na jego konto trafiło również 10 punktów karnych.\nPrzypominamy, że prędkość jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych. Pułtuscy policjanci zatrzymali w 2019 roku 58 praw jazdy za przekroczenie dozwolonej prędkości w obszarze zabudowanym o więcej niż 50 km/h, odnotowali 43 wypadki drogowe w których śmierć poniosło 10 osób a 45 zostało rannych.\nDlatego apelujemy do wszystkich kierowców o rozwagę na drodze i jazdę zgodną z przepisami. Szczególnie, teraz kiedy szybko zapada zmrok. Pamiętajmy o tym, że na drodze nie jesteśmy sami. Bądźmy odpowiedzialni i nie ryzykujmy swoim życiem oraz innych. Nasze błędy i zaniechania mogą niestety mieć tragiczne w skutkach konsekwencje. Starajmy się unikać agresywnych zachowań!\nWięcej w tej kategorii: Znalazł i oddał 14,7 tys. zł Policja szuka matki noworodka


DRUTY I MOTKI: Mrocznie\nTamtej zimy zakupiłyśmy z koleżanką Merino Worsted na ebayu po okazyjnej cenie, 20 zł za motek. Aż żal było nie brać. Włóczka poleżała rok, nabrała mocy prawnej i w napadzie natchnienia we wrześniu, w pociągu do Poznania i z powrotem wydziergałam takie coś:\nPół rękawa czekało na dorobienie miesiąc.... Wyszło 45 dag wełny na drutach 5mm. Włoczka jest wspaniała, mięsista, ciepła, sama schodzi z drutów:)\nJest śliczny<szybka jesteś w dzierganiu!!!\nvioletta666 12 listopada 2011 16:06\ncudowny sweterek :))))\nAntosia 12 listopada 2011 16:20\nWszystkie Twoje sweterki są piękne, ten równieź.\nmalaala 12 listopada 2011 18:41\nCudny !!!Ty to naprawdę wyposażona jesteś na zimę :)\nnietylkoSZALenstwo 13 listopada 2011 08:18\nno i w gotowym sweterku też wygląda przepięknie ;))) no ale Twoje sweterki zawsze są super!\nEwa Kwiatkowska 13 listopada 2011 10:26\nŚliczny, a tempo masz niesamowite\nhand made by pstro 13 listopada 2011 14:47\nśliczny i szybkie masz tempo :)\ndorkamikrus 13 listopada 2011 20:45\nJoanna 14 listopada 2011 09:45\nO takim tempie to ja sobie mogę tylko pomarzyć ;( Lata temu jechała ze mną pociągiem, relacji Warszawa - Łódź, pewna pani, która robiła mały sweterek, patrzyłam na jej ręce i dostałam oczopląsu, takie tempo miała, wyobrażam sobie, że Ty właśnie w takim samym tempie robisz swoje swetry, wow !!!\nA sweterek cudny !!!\nLusia 14 listopada 2011 20:59\nprzepiękny ten sweterek a kolor super;-)Pozdrawiam i zapraszam do siebie.\nAurelia 18 listopada 2011 10:36\nMam dwa sweterki do zrobienia.\nWystarczy bilet nad morze i powrót?:)\nTakie coś, cudne.\nullak 2 grudnia 2011 08:57\nAsiu, to kolejne wspaniałe dzieło! Jak ja bym chciała dopracować się kiedyś choć w małej części zawartości Twojej cudownej komódki:) Ula\nps. ale mi się dzisiaj nie chce pracować...\nmuna 4 grudnia 2011 10:37\nŚliczny sweterek, a tempo imponujące.\nAntonina 29 grudnia 2011 15:11\nPiękny sweter wyszedł.


Apetyt rośnie - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nW ostatnim raporcie Neumann Institute dotyczącym budowania systemów wynagrodzeń w branży komputerowej i telekomunikacyjnej brało udział 31 firm: 3M, AT&T BCS, Oki Europe, Digital, Zakłady Wytwórcze Urządzeń Telefonicznych, Business Power Systems, Computer 2000, UNLOT, Hogart, CSBI, EDS, Compaq, Centertel, Softbank, Apple Computer IMC Sad, Bonair, Grytek, IBM, Microsoft, JBA, Winuel, Sun, Intergraph Europe, EMAX, MSP, Comp, Panasonic, Informatyka Grafika Elektronika, IFS, Auto Desk i Multitrade.\nZ analizy ich systemów płacowych można wywnioskować wiele prawidłowości i trendów, charakteryzujących politykę motywacyjną wobec pracowników tej branży. Panuje w niej duża płynność kadr, co świadczy o jej dynamicznym rozwoju. W 1995 r. liczba nowo zatrudnionych osób w firmach była dwukrotnie wyższa niż liczba tych, którzy odeszli. Pracownicy wielu specjalności są więc "w cenie". Poza wynagrodzeniem proponuje się im wiele dodatkowych, atrakcyjnych świadczeń. Około połowy firm ubezpiecza dodatkowo swoich pracowników, głównie w Amplico Life, PZU Życie i Commercial Union. Najczęściej wykupuje ubezpieczenie na życie i od następstw nieszczęśliwych wypadków. Na trzecim miejscu pod względem popularności jest ubezpieczenie na prywatną rentę. W ciągu minionego roku dwukrotnie wzrosło zainteresowanie tym rodzajem świadczenia.\nTradycyjnie ważna jest rola samochodu. Możliwość korzystania z samochodu służbowego lub możliwość kupienia go na kredyt od firmy jest najczulszym miejscem w samopoczuciu pracowników. Wyżsi rangą mogą sobie nawet wybrać markę samochodu, którym chcą jeździć. Są to nie tylko dyrektorzy, ale też szefowie serwisu czy handlowcy. Z zestawienia wynika, że najważniejsi menedżerowie preferują takie auta, jak Audi, BMW, Mercedesa, Ford, Opel, Volkswagen Passat, Toyota. Na niższych stanowiskach częściej jeździ się Polonezami i Fiatami. Generalnie najmniej popularne są wozy japońskie i koreańskie. Ponad jedna trzecia zatrudnionych używa samochodów będących własnością firmy, a zaledwie jedna piąta prywatnych, za które otrzymuje zwrot kosztów. Na razie jest mały odsetek osób, którym firma skredytowała zakup auta. Jednak zainteresowanie tym rozwiązaniem szybko wzrasta. Argumentem jest oszczędność: pracownicy o swoje bardziej dbają, a co za tym idzie powodują mniej wypadków.\nWzrosła liczba osób mających możliwość udziału w szkoleniach w kraju (prawie wszyscy). Połowa szkoli się za granicą. Tak wysoki odsetek wynika ze specyfiki branży. Kilka firm stosuje zasadę podpisywania przez pracowników delegowanych na szkolenia zagraniczne zobowiązań do zwrotu kosztów szkolenia w przypadku dobrowolnego jego odejścia z firmy.\nZdecydowana większość firm wprowadziła indeksację zarobków. Najwięcej osób ma urealniane zarobki wg inflacji, znacznie mniej wg systemów opracowanych przez firmy, a najwyższa kadra wg zmian kursu waluty. Wzrosła popularność indeksacji kwartalnej (prawie dwukrotnie) oraz półrocznej, która zdecydowanie dominuje, a spadła rocznej. W stosunku do niemal połowy zatrudnionych stosowane są podwyżki zależne od wyników pracy. Są postrzegane jako najbardziej sprawiedliwe i motywujące. Telefony komórkowe posiada przede wszystkim wyższa kadra menedżerska i handlowcy, ale szybko zwiększa się liczba dysponujących nimi pracowników technicznych.\nZupełnie niepopularne w tej branży jest dopłacanie do posiłków w pracy. Niektóre firmy zwracają jednak koszty lunchów. Rabaty dla pracowników na zakup firmowych stosuje się w mniej niż jednej trzeciej firm.\nW przeważającej liczbie firm podróże służbowe i diety są rozliczane według rachunków, a nie według ryczałtu ustawowego czy stawek firmowych. Po raz pierwszy zaznaczył się wzrost zainteresowania dodatkowym urlopem. Przysługuje on 44 osobom w 6 firmach.\nWażność wysokości wynagrodzeń i innych świadczeń jest niewątpliwa, ale wszyscy odpowiedzialni za politykę personalną w firmach podkreślają rosnące znaczenie innych czynników: możliwość rozwoju, reputację i stabilność firmy, warunki socjalne, miłą atmosferę i ducha zespołowości.


"Chcecie zwiększyć zużycie węgla". Kasprzak do ministra środowiska w debacie wyborczej - Polsat News\n08.10.2019, 20:00 Polska\n- Udział węgla w miksie energetycznym maleje i powinien maleć - powiedział na antenie Polsat News minister środowiska Henryk Kowalczyk. - Nie zgodzę się z panem ministrem, bo chcecie zwiększyć zużycie węgla, proponujecie przepchać na najbliższym posiedzeniu Sejmu - tym niedokończonym - projekt ustawy poselskiej, który zwiększy zużycie węgla - ripostował Mieczysław Kasprzak z PSL-Koalicja Polska.\nKowalczyk: ok. 2050 r. Polska będzie mogła całkowicie zrezygnować z węgla\n- Udział węgla w miksie energetycznym maleje i powinien maleć. To jest oczywiste, dlatego, że jest to jedna z przyczyn zanieczyszczonego powietrza - mówił minister środowiska podczas debaty, na której Piotr Witwicki pytał swoich gości: "Co dalej z węglem?"\nJak dodał Kowalczyk, rząd przechodzi na zwiększenie energii odnawialnej w miksie energetycznym i wprowadził dotacje do wytwarzania energii bez emisyjnej.\n"Prąd z węgla nie jest najtańszy"\nAndrzej Rozenek (SLD) stwierdził, że węgiel spalamy, żeby mieć prąd, ale "prąd z węgla nie jest najtańszy". - On jest w tej chwili tani, bo państwo dotuje kopalnie i górnictwo, nie dlatego, że obiektywnie jest najtańszy - powiedział.\nJak dodał, Lewica proponuje przejście do 2035 roku na odnawialne źródła energii (OZE). Stwierdził również, że musimy zacząć oszczędzać energię, bo bardzo dużo jej marnujemy.\n- Jak słyszę o przechodzeniu na odnawialne źródła energii w 2035 roku, nie wiem czy pan sobie zdaje sprawę z tego, że już nawet Robert Biedroń się z tego wycofał, z tych głupot, które opowiadał na wiosnę w kampanii wyborczej, bo to jest po prostu zupełna utopia - powiedział Robert Winnicki. Dodał, że "węgiel będzie jeszcze ważnym elementem polskiej energetyki przez kolejnych kilkadziesiąt lat".\n- Nie może być takiej polityki, jaka jest dzisiaj uprawiana, czyli potrójnie niespójnej - z jednej strony przyjmujemy pakiet klimatyczny - wszystkie rządy, łącznie z tym obecnym - przyjęły pakiet klimatyczny i realizują, ciężkie pieniądze płacimy. Z drugiej strony budujemy bloki węglowe, a z trzeciej strony importujemy na potęgę węgiel z Rosji i zamykamy kopalnie np. "Krupiński". Panie ministrze, to jest coś niebywałego, czyli trzy sprzeczne polityki na raz - powiedział polityk Konfederacji.\nMiłosława Stępień (Koalicja Obywatelska) zauważyła, że pochodzi z regionu węglowego - z Konina. - To jest region, który wymaga przede wszystkim wsparcia, to jest region, dla którego nie zaoferowano w tej chwili planu i strategii transformacji energetycznej. To jest jedno z podstawowych działań, które zamierzamy przeprowadzać w najbliższej dekadzie czyli proponowanie konkretnych propozycji dla takich regionów właśnie, jak subregion koniński - powiedziała.\nDodała, że ekologia znalazła się jako jeden z najważniejszych punktów Koalicji Obywatelskiej.\n"Zostawiliśmy 13 proc. OZE i po czterech latach mamy 14 proc. OZE"\nMieczysław Kasprzak stwierdził, że PSL "priorytetowo podchodzi do czystego powietrza i energii". - Niestety zostawiliśmy 13 proc. energii odnawialnej i dzisiaj, po czterech latach, mamy 14 proc. energii odnawialnej - powiedział. - 50 proc. proponujemy energii do 2030 roku ze źródeł odnawialnych - czystej, zdrowej, zielonej energii - dodał.\nPrzedstawiciel ludowców ocenił, że PiS chce zwiększyć zużycie węgla. - Proponujecie przepchać na najbliższym posiedzeniu Sejmu - tym niedokończonym - projekt ustawy poselskiej, który zwiększy zużycie węgla, nowe kopalnie, bez konsultacji z samorządami, wykluczyliście samorządy. Specustawa, nikt o tym nie wie. Baliście się to przeprowadzić w czasie normalnego posiedzenia, bo by był powszechny bunt społeczny. Mówienie o energii odnawialnej ze strony PiS jest niewiarygodne - mówił Kasprzak.\n- Energia odnawialna powinna się rozwijać i my to wspieramy - ripostował szef resortu środowiska Henryk Kowalczyk. - Oczywiście odchodzimy od węgla, czyli w miksie energetycznym tego węgla jest coraz mniej, ale musimy pamiętać o bezpieczeństwie energetycznym - przekonywał.\nANDRZEJ ROZENEKHENRYK KOWALCZYKKOALICJA OBYWATELSKAKOALICJA POLSKAKONFEDERACJA WOLNOŚĆ I NIEPODLEGŁOŚĆLEWICAMIECZYSŁAW KASPRZAKMINISTER ŚRODOWISKAMIROSŁAWA STĘPIEŃPISPOLSKAROBERT WINNICKIWĘGIEL\nCzytaj więcej: "Zlikwidujemy stare piece węglowe, postawmy na odnawialne źródła energii". Mazur o walce ze smogiem


W Przasnyszu puchar komendanta policji zdobyli żołnierze [ZDJĘCIA] | Tygodnik Ostrołęcki\nW Przasnyszu puchar…\nW Przasnyszu puchar komendanta policji zdobyli żołnierze [ZDJĘCIA]\nred. 5 lutego 2018, 13:00\nW halowym turniej piłki nożnej wzięło udział sześć drużyn\n3 lutego w Przasnyszu, w hali sportowej przy ulicy Sadowej, odbył się XIII Halowy Turniej Piłki Nożnej o puchar Komendanta Powiatowego Policji w Przasnyszu oraz przewodniczącego Zarządu Terenowego NSSZ Policjantów w Przasnyszu.\nPrzasnyscy policjanci zorganizowali ten turniej, aby integrować środowiska służb mundurowych.\nTurniej otworzył komendant powiatowy policji Tomasz Łysiak w obecności burmistrza Waldemara Trochimiuka oraz przewodniczącego ZT NSZZ Policjantów Cezarego Goździewskiego.\nW tegorocznym turnieju wystartowało sześć drużyn. Zwyciężyli piłkarze z Jednostki Wojskowej w Przasnyszu, drugie miejsce zajęła drużyna KP Państwowej Straży Pożarnej, a trzecie reprezentanci Komendy Powiatowej Policji.\nPodczas rozgrywek panowała sportowa atmosfera, grano twardo, ale zgodnie z zasadami fair play.\nTweet Episkopatu z 25.10.2021: ""Niech Eucharystia oraz słowo i błogosławieństwo Biskupa Rzymu umocnią nas na drodze odnowy i nawrócenia - #abpSkworc z...


Przełączana ssawka podłogowa na sucho/mokro KARCHER - KARCHER - Akcesoria do odkurzaczy - Grupa PSB - materiały budowlane, remontowe oraz wykończeniowe\nSsawka podłogowa uniwersalna, marki Kärcher. Przeznaczona zarówno do odkurzania podłóg twardych, jak i wykładzin tekstylnych. Może zbierać suche zabrudzenia oraz wodę. Wyposażona jest w wygodny przełącznik nożny oraz zintegrowany zaczep do mocowania na obudowie odkurzacza. Dzięki dwom rolkom prowadzi się bez wysiłku. Pasuje do urządzeń Kärcher serii MV, SE i WD.Doskonale nadaje się do wszystkich odkurzaczy uniwersalnych Kärcher o średnicy znamionowej ID 35 mm\nWymiary produktu: 26 x 7 x 12,4 cm\nWaga (kg): 0,329 kg\nKod EAN: 4039784973336


SZLACHETNA PACZKA 2016 – podsumowanie |\nSpołeczność szkolna i przedszkolna Zespołu Szkół nr 2 w Kamieńcu Ząbkowickim już po raz trzeci włączyła się do pomocy ludziom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej poprzez udział w ogólnopolskiej akcji SZLACHETNA PACZKA pod przewodnim hasłem „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”.\nPrzez trzy tygodnie zbieraliśmy dary rzeczowe dla wybranej rodziny z naszego powiatu. Pieniądze na zakup potrzebnych rodzinie artykułów pozyskaliśmy również ze sprzedaży symboli Świąt Bożego Narodzenia na szkolnym kiermaszu. Staraliśmy się, aby przygotowana przez nas SZLACHETNA PACZKA chociaż na chwilę pozwoliła zaspokoić podstawowe potrzeby rodziny dotkniętej nie tylko biedą, ale również ciężkimi chorobami. Chcieliśmy też spełnić przynajmniej najskromniejsze marzenia tej rodziny.\nPrzedszkolaki, uczniowie, rodzice oraz pracownicy przedszkola i szkoły wykazali się wielką hojnością, o czym świadczy naprawdę duża ilość artykułów przekazanych na SZLACHETNĄ PACZKĘ. Po raz kolejny mieliśmy okazję przekonać się, że wśród nas jest naprawdę dużo ludzi o wielkim sercu, którzy potrafią pomóc innym bezinteresownie, na miarę swoich możliwości.\nJesteśmy przekonani, że największym wyrazem wdzięczności dla wszystkich, którzy wsparli naszą SZLACHETNĄ PACZKĘ, będą relacje wolontariuszki opiekującej się wybraną przez nas rodziną. Wolontariuszka przekazała nam, że Pani Beata nie mogła uwierzyć w to, że naprawdę przyszedł do niej św. Mikołaj. Przejęta i zaskoczona złapała się za głowę i nie wiedziała, co ma powiedzieć, gdyż nie przypuszczała, że darów będzie aż tyle. Jej syn również był bardzo zdziwiony tym, że tyle paczek znalazło się w jego mieszkaniu. Pani Beata ze wzruszenia i zdenerwowania nie była w stanie rozpakować paczek. Stwierdziła, że chyba je tak postawi pod choinką, aby zrobić pamiątkowe zdjęcie z tego wyjątkowego wydarzenia. Ze łzami w oczach patrzyła na otrzymane prezenty. Mówiła poruszona: „Wiedziałam, że mogę otrzymać paczkę, ale że aż taką… Jestem bardzo, ale to bardzo wdzięczna za wszystko. Bardzo się cieszę z żywności i ze środków chemicznych. Bardzo się cieszę z moich spodni, takie fajne. W ogóle wszystko jest wspaniałe i wszystko przydatne. Żywność dla mojego synka jest droga, dlatego jestem bardzo wdzięczna za okazane serce i zrozumienie. Cieszę się, że spotkałam takich ludzi.”\nWolontariuszka wyraziła wielką radość z tego, że wykazaliśmy tak wiele wrażliwości i zrozumienia dla problemów, potrzeb i marzeń drugiego człowieka. Napisała do nas między innymi: „Chciałam bardzo serdecznie podziękować Państwu za współpracę podczas pracy przy projekcie, za pomoc przekazaną rodzinie. Jestem bardzo wdzięczna za zaangażowanie i przede wszystkim chęć niesienia pomocy drugiemu człowiekowi. Jesteście bardzo otwarci i nie zapominacie o innych, przede wszystkich o tych, którzy potrzebują wsparcia i zauważenia. Myślę, że nasza współpraca wpłynie na rozwój i zmianę rodzin, czego Państwu i sobie życzę. Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzę spokoju, radości i ciepła rodzinnego. Rodzina przygotowała dla Państwa prezent, który wyślę pocztą.”\nSerdecznie dziękujemy wszystkim ludziom dobrej woli, którzy włączyli się aktywnie w to szlachetne działanie na rzecz innych, będących w potrzebie. Mamy nadzieję, że zarówno dla obdarowanej przez nas rodziny, jak i dla nas wszystkich nadchodzące Święta Bożego Narodzenia będą radosne. Liczymy również na to, że dzięki tej akcji rodziny z naszego najbliższego otoczenia będą umiały skorzystać z różnych form pomocy, także ze Szlachetnej Paczki. Wierzymy też, że nasza lokalna społeczność, wsłuchana w słowa św. Jana Pawła II „Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”, w dalszym ciągu będzie otwierać swoje serca na potrzeby i problemy ludzi dotkniętych prawdziwą biedą i nieszczęściem.


Wirtualne Biuro Sadowne\nADRES DO REJESTRACJI DZIAŁALNOŚCI Sadowne\nWirtualne biuro znajduje się w centrum . Na terenie firmy znajduje się sala konferencyjna – na pojedyncze lub cykliczne spotkania. Adres ten może być również podany jako siedziba firmy we wszystkich urzędach państwowych (Urzędzie Skarbowym, ZUS-ie, Urzędzie Statystycznym) czy też banku. Chcesz znacząco obniżyć koszty prowadzenia firmy? Potrzebujesz prestiżowego adresu do rejestracji działalności? Aby zmniejszyć i usprawnić pracę naszych Klientów stworzyliśmy aplikację Wirtualne Biuro aplikację działająca przez przeglądarkę WWW, która usprawni obieg dokumentów pomiędzy klientem a naszym biurem . Wirtualne biuro Sadowne. Wybierz jeden z pakietów wirtualnego biura i dopasuj go do swoich potrzeb. Oferta naszego adresu firmy jest skierowana do osób, które nie chcąc rezygnować z profesjonalnej obsługi, jednocześnie szukają oszczędności. To wirtualne biuro dla rozpoczynających działalność gospodarczą, dla stowarzyszeń, które potrzebują adresu do korespondencji i rejestracji. Dla wymagających klientów przygotowaliśmy dedykowany aplikację online do zarządzania wirtualnym biurem. Nowy adres, siłą rzeczy, wykorzystywany będzie przez klienta również do przyjmowania korespondencji. Usługa Biuro Wirtualne stanowi pakietowe rozwiązanie przygotowane z myślą o klientach, którzy chcą nadać swojej działalności w pełni profesjonalny charakter.\nTo co istotne, nasza firma i spektrum jej usług skierowanych jest nie tylko do początkujących przedsiębiorców. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom mniejszych i większych firm oferujemy szereg usług księgowych dostosowanych do indywidualnych potrzeb i oczekiwań klientów. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom. Planujesz rozpoczęcie działalności gospodarczej, założenie fundacji lub stowarzyszenia? W ramach Wirtualnego Biura Najemca otrzymuje zgodę na rejestrację swojej działalności pod adres. Chcesz znacząco obniżyć koszty prowadzenia firmy? Potrzebujesz prestiżowego adresu do rejestracji działalności? Aby zmniejszyć i usprawnić pracę naszych Klientów stworzyliśmy aplikację Wirtualne Biuro aplikację działająca przez przeglądarkę WWW, która usprawni obieg dokumentów pomiędzy klientem a naszym biurem . To wirtualne biuro dla rozpoczynających działalność gospodarczą, dla stowarzyszeń, które potrzebują adresu do korespondencji i rejestracji. Dla wymagających klientów przygotowaliśmy dedykowany aplikację online do zarządzania wirtualnym biurem. Wirtualny adres dla działalności gospodarczej Sadowne. Szanujemy czas naszych klientów i chcemy zapewnić im jak najwyższy komfort usług. Wynajmując usługę wirtualnego biura w otrzymujesz adres do rejestracji firmy oraz obsługę korespondencji firmowej. Daje to gwarancję, że korespondencja zostanie odebrana i przekazana w\nWIRTUALNE Adres do założenia dziłalności gospodarczej Sadowne\nZakładanie firmy Sadowne jaki adres wybrać\nPlanujesz rozpoczęcie działalności gospodarczej, założenie fundacji lub stowarzyszenia? W ramach Wirtualnego Biura Najemca otrzymuje zgodę na rejestrację swojej działalności pod adres. Wirtualne biuro znajduje się w centrum . Na terenie firmy znajduje się sala konferencyjna – na pojedyncze lub cykliczne spotkania. Adres ten może być również podany jako siedziba firmy we wszystkich urzędach państwowych (Urzędzie Skarbowym, ZUS-ie, Urzędzie Statystycznym) czy też banku. To wirtualne biuro dla rozpoczynających działalność gospodarczą, dla stowarzyszeń, które potrzebują adresu do korespondencji i rejestracji. Dla wymagających klientów przygotowaliśmy dedykowany aplikację online do zarządzania wirtualnym biurem. Wybierz jeden z pakietów wirtualnego biura i dopasuj go do swoich potrzeb. Oferta naszego adresu firmy jest skierowana do osób, które nie chcąc rezygnować z profesjonalnej obsługi, jednocześnie szukają oszczędności. Nowy adres, siłą rzeczy, wykorzystywany będzie przez klienta również do przyjmowania korespondencji. Usługa Biuro Wirtualne stanowi pakietowe rozwiązanie przygotowane z myślą o klientach, którzy chcą nadać swojej działalności w pełni profesjonalny charakter. Najtansze wirtualne biuro Sadowne.\nWirtualne buro Olsztyn Bazy nowych firm Sadowne\n© 2019 dualo.pl - wirtualne biura Sadowne


Pierwszy na świecie monitor interaktywny dedykowany środowisku Windows\n5 lis 2019 11:53\nSharp wprowadza do oferty pierwszy na świecie monitor interaktywny dedykowany środowisku Windows z certyfikatem Microsoft Skype for Business. Monitor 4K Ultra HD nowej generacji umożliwia ludziom i zespołom na całym świecie płynną i bezproblemową współpracę. 70-calowy ekran jest zgodny ze specyfikacją Microsoft i łączy najnowszą technologię dotykową Sharp wraz z zaawansowanymi czujnikami IoT, które we współpracy z platformą Microsoft Azure Digital Twins umożliwiają pełne monitorowanie całej przestrzeni pomieszczenia.\nDzięki monitorowi Sharp każda firma może korzystać z podstawowych narzędzi do komunikacji, pracy w grupie lub zdalnej współpracy między zespołami. To również pierwszy na świecie monitor interaktywny, który uzyskał oficjalną certyfikację Skype for Business. Posiada wbudowaną kamerę 4K, mikrofon „far field”, który niweluje potrzebę posiadania dodatkowych mikrofonów zewnętrznych oraz zestaw głośników. Takie wyposażenie standardowe gwarantuje użytkownikom doskonały dźwięk i najwyższej jakości transmisję wideo. Dodatkowo monitor jest wyposażony w port USB-C i specjalnie opracowany kabel, który pozwala na bezproblemowe podłączenie, ograniczając czas spędzany przy ustawianiu sprzętu wykorzystywanego podczas spotkania.\nCzujniki IoT monitora zbierają i analizują dane, a następnie przesyłają je bezpośrednio do platformy Azure Digital Twins. Dzięki analizie takich informacji można podejmować lepsze decyzje dotyczące organizacji spotkań lub wyposażenia pomieszczeń.\nPowyższe zaawansowane możliwości wpisują się dokładnie w wizję Microsoft, której celem jest stworzenie bardziej wydajnych miejsc do współpracy. Osiągnięcie tego będzie możliwe dzięki połączeniu inteligentnej chmury, AI, IoT oraz odpowiednich narzędzi umożliwiających bezproblemową współpracę pomiędzy zespołami bez względu na odległość.\nMonitor Sharp został również specjalnie dostosowany do narzędzi Microsoft takich jak Office 365 czy najnowsze rozwiązanie Microsoft Teams, które ułatwia współpracę różnym zespołom poprzez możliwości prowadzenia rozmów, udostępnianie treści czy współdzielenie ekranu.\nMonitor posiada 70-calowy ekran dotykowy, wykorzystujący technologię Sharp Pen-on-Paper, dzięki której pisanie na ekranie jest wygodne i naturalne tak jak na kartce papieru. Doskonałą precyzję dotyku zapewnia pojemnościowa technologia P-CAP, która rozpoznaje 10 niezależnych punktów dotyku, dzięki czemu na jednym ekranie może pracować kilka osób jednocześnie.\nMonitor jest już dostępny w ofercie autoryzowanych dystrybutorów i partnerów Sharp.\nFilm z premiery monitora i prezentacji jego możliwości dostępny jest tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=MbFrvX5DGzo\nprodukcja etykiet koronawirus druk atramentowy drukarnia internetowa fleksografia zrównoważony rozwój maszyna fleksograficzna druk offsetowy farby drukarskie cyfrowy druk etykiet druk cyfrowy hot-stamping maszyna hybrydowa druk na tekstyliach druk wielkoformatowy druk etykiet druk fleksograficzny produkcja opakowań druk 3D ploter tnący


Jednoręka dziewczyna rozkochała w sobie internet\nStraciła ramię w wypadku. Robi furorę na portalu randkowym i w mediach społecznościowych\nDodano: 11 sierpnia 2017, 17:45 1\nLauren / Źródło: Twitter / @DuckFanAccount\n21-letnia Lauren swoim profilem na Tinderze przypomniała, że dla wielu to nie uroda, a poczucie humoru jest najważniejsze. Jej niebywały dystans do siebie przysparza dziewczynie ogromnej popularności.\nJak informują media, które zainteresowały się nagłą popularnością Lauren, dziewczyna rękę straciła przed rokiem. Obrażenia odniesione przez nią w poważnym wypadku drogowym sprawiły, że lekarze nie byli w stanie uratować jej lewego ramienia. 21-latka nie załamała się, a dzięki swojej przebojowej osobowości stała się kimś w rodzaju rzecznika społeczności osób po amputacjach. Jej profil na Twitterze to prawdziwa kopalnia historyjek z życia jednorękiej dziewczyny i jednocześnie dowód na to, że utrata ręki to nie koniec świata. Zapewnia o tym sama Lauren, pisząc w jednej z wiadomości: „jestem szczęściarą, że w ogóle żyję, tak jak wy wszyscy”.\nGlobalną popularność rezolutna dziewczyna zdobyła jednak nie dzięki Twitterowi, a znanej aplikacji randkowej Tinder. Opis pod jej zdjęciem jest tak zabawny, że trafił już na liczne strony z memami, a odczuwalny w nim dystans do siebie, zjednuje Lauren szacunek i fanów. Nie wspominając nawet o licznych mężczyznach, chcących umówić się z nią na randkę. Niektóre żarty wykorzystane przy opisie własnej osoby są raczej trudne do przetłumaczenia na język polski. Osoby znające angielski z pewnością docenią, że w rubryce „zawód” Lauren wpisała: „arms dealer”. Swoją urodę oceniła natomiast następująco: twarz 10/10, ciało 9/10, osobowość 20/10, ręce 1/2. Musimy przyznać – „hands down the best catch”.\n/ Źródło: Twitter / @DuckFanAccount\nwiadomości życie świat light jednoręka dziewczyna tinder amputacja bez ręki lauren twitter humor dystans\nJola Po Stosunku 12 sierpnia 2017, 09:48


Aktywizacja przepony - ćwiczenia oddechowe - poradnik Katarzyna Proficz\nJak aktywizować przeponę - ćwiczenia\nPrzepona jest najważniejszym mięśniem oddechowym i odgrywa wiele ważnych funkcji. Jak zadbać o ten mięsień i jego prawidłową pracę?\nKatarzyna Proficz prezentuje 4 proste ćwiczenia, które możecie wykonać w każdym miejscu, w zaciszu własnego domu bądź na łonie natury. Podczas wykonywania najważniejsza jest precyzja i wsłuchanie się w oddech.\nPrawidłowa praca przepony nie tylko „usprawni” wasz tor oddechowy, ale również wpłynie na układ krążenia, układ limfatyczny i nerwowy.\nJeżeli zaciekawił cię mój poradnik, zapraszam do obszernego artykułu z którego dowiesz się więcej : https://fizjomed.com.pl/przepona-niezwykla-struktura/\nĆwiczenia oddechowe na aktywizację przepony\nJaką funkcję pełni przepona w naszym organizmie? Co oznacza prawidłowy tor oddechowy? W jaki sposób samodzielnie można aktywizować ten mięsień?\nOdpowiedzi na powyższe pytania znajdziecie w praktycznym poradniku „Ćwiczenia oddechowe – aktywizacja przepony” przygotowanym przez Katarzynę Proficz.\nZaburzenia funkcji nerwów czaszkowych – co dalej?\nSpis treści Najpopularniejsze techniki Osteopatyczne i ich charakterystykaManipulacja stawowaManipulacja stawowa – o czym warto pamiętaćMobilizacja stawów Mobilizacja stawów – efekt terapeutycznyTechnika energii mięśniowejTechnika GOT (General Osteopathic Treatment)Techniki czynnościowe, mięśniowo-powięzioweOsteopatia czaszkowo-krzyżowa (craniosacralna)Osteopatia trzewnaKoncepcja ROA (Rule of the Artery) Tylu ilu osteopatów tyle możliwości pracy z pacjentami. Nic więc dziwnego, że korzystając z usług różnych osteopatów możemy spotkać...\nSpis treści Orzechy i tłuszczeOrzechy i błonnik pokarmowySkładniki mineralne orzechówWapńPotasMagnezCynkSelenZestawienie składników mineralnych wybranych orzechówZawartość witamin w orzechachOrzechy a zdolności wysiłkoweJakie ilości orzechów włączyć do diety Orzechy zalicza się do grupy produktów żywnościowych o wysokiej wartości odżywczej. Decyduje o tym zawartość jedno i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które w przeciwieństwie do nasyconych kwasów tłuszczowych (SFA) wykazują ochronny...\nFizjoterapia i osteopatia dla mam – dlaczego warto?\nCo w myśli, to i w ciele. Jak emocje odbijają się na zdrowiu?\nKRĘGOSŁUP ZA KIEROWNICĄ


• 16 lub 8 uniwersalnych wejść analogowych\n• 4 lub 2 wejścia dwustanowe\n• Obudowa panelowa umożliwiająca wygody montaż w szafie pomiarowej\n• Dostępny również w obudowie: przenośnej - MPI-CL, naściennej - MPI-CN\n20 ... 30 VDC (biegunowość obojętna)\nPobór mocy maksymalny 4 W max\nZasilanie przetworników z przyrządu Brak\nKarta katalogowa MPI-C(N)\nWielkość 1.07 MB\nPobrany 1 262\nInstrukcja obsługi MPI-C(N)\nMPI-C w wersji 1.24 i nowsze\nPobrany 1 578\nMPI-C w wersji 1.01 i nowsze\nPobrany 1 134\nCONV485USB-I - Konwerter RS485 USB z separacją galwaniczną. Prędkość transmisji w zakresie 300 bps do 115,2 kbps. Oprogramowanie umożliwiające współpracę z programami komunikującymi się przez port szeregowy COM na komputerach bez portu RS232. Cztery diody sygnalizacyjne LED. Zasilanie wyłącznie z portu USB.\nJestem zainteresowany produktem: MPI-C.


Architektura.info - serwis architektoniczny dla architektów i inwestorów. - Narzędzie dla architektów i import\nArchitektura Forum Dyskusje o projektowaniu Narzędzie dla architektów i import\nPoniedziałek 25 Styczeń 2021, 12:13:46\nNarzędzie dla architektów i import\npracujemy nad projektem związanym z importem mebli (i nie tylko) z Azji. To będzie narzędzie skierowane głównie do architektów, czyli tych którzy wybierają, decydują finalnie o produkcie który zostanie użyty w projekcie.\nPojawia nam się wiele pytań związanych z całym procesem zamówień itd. Te 3 zagadnienia nas frapują. Byłbym wdzięczny za każde tłumaczenie i podpowiedź.\n1. Jakich programów do wizualizacji najczęściej używacie ?\n2. Dla przykładu - znajdziecie w naszym katalogu krzesło które się Wam spodob. Jest to proste zdjęcie produktu. Czy takie zdjęcie Wam wystarczy ? Tj. czy wystarczy abyście mogli wrzucić to do Waszej wizualizacji czy są jakieś minimalne wymagania dla takich zdjęć ? Coś co Wam ułatwiłoby pracę\n3. Czy dla architektów atrakcyjną usługą byłabo wyprodukowanie przez nas mebla, lub czegokolwiek pod ich design pod wasz projekt. Czy taka usługa byłaby atrakcyjna ? Jesli moglibyście nam wysłać szkic techniczny a my robimy taki mebel ? Odrazu zaznaczam, że nie znam realiów dlatego pytam