Odszkodowanie tracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową Poznań\nOczywistym jest, że szpital, nie może ponosić odpowiedzialności odszkodowawczej za każde powikłanie występujące w toku leczenia pacjenta, gdyż wiązałoby się to z jego odpowiedzialnością absolutną ( art. 444 § 1 i 2k.c. oraz 445 § 1 KC). Warunkiem jego odpowiedzialności jest przypisanie mu winy za powstanie szkody ( art. 415 KC), a ta , w niniejszym postępowaniu została wykazana. W niniejszej sprawie kluczowe wydaje się odniesienie do orzeczenia Sądu Najwyższego z 9 grudnia 1981 r., w myśl którego lekarz na podstawie uzyskanej wiedzy i dostępnej w publikacjach medycznych ogólnych lub specjalistycznych, powinien liczyć się z możliwością powstania określonego schorzenia. Powinien znać sposoby ujawnienia tego schorzenia oraz sposób jego leczenia, które to działania podjęte we właściwym czasie mogłyby uchronić organizm ludzki przed nieodwracalnymi, niekorzystnymi zmianami (wyrok SN I CR 335/81).\nW przypadku szkód leczniczych (związanych z pogorszeniem stanu zdrowia w trakcie zabiegów lekarskich i procesu leczenia) wystarczające jest ustalenie istnienia związku przyczynowego z dużą dozą prawdopodobieństwa. Nie jest konieczne wykazanie związku przyczynowego o charakterze bezpośrednim i stanowczym, lecz wystarczy przyjęcie wystąpienia związku o odpowiednim stopniu prawdopodobieństwa. W zakresie odpowiedzialności za szkody na zdrowiu wyrządzone przez lekarzy przyjmuje się, że istnienie związku przyczynowego z reguły nie może być absolutnie pewne, wystarczy więc jego ustalenie z dostateczną dozą prawdopodobieństwa. Wykazanie przez poszkodowanego pacjenta przesłanek odpowiedzialności zakładu opieki zdrowotnej jest - ze względu na właściwości wchodzących w grę procesów biologicznych - zadaniem ogromnie trudnym, a niekiedy wręcz niewykonalnym. Istnienie związku przyczynowego między zdarzeniem sprawczym a szkodą z reguły nie może być - gdy chodzi o zdrowie ludzkie - absolutnie pewne, gdyż związków zachodzących w dziedzinie medycyny nie da się sprowadzić do prostego wynikania jednego zjawiska z drugiego. Dlatego też wymaganie całkowitej pewności istnienia związku przyczynowego byłoby w znaczącej liczbie wypadków nierealne. Za normalne skutki działania i zaniechania uznaje się takie, które zwykle w danych okolicznościach następują. Nie jest przy tym istotne, aby skutek pojawiał się zawsze. Lekarz nie odpowiada za nadzwyczajne, nie do przewidzenia komplikacje oraz za inne, nie pozostające w normalnym związku przyczynowym z jego postępowaniem skutki. Adekwatny związek przyczynowy między zachowaniem lekarzy, a szkodą może być bezpośredni lub pośredni. Nie ma znaczenia, czy przyczyna powstania szkody jest dalsza, czy bliższa, istotne jest, czy skutek pozostaje jeszcze w granicach "normalności". Oznacza to, że wystarczający jest związek przyczynowy pośredni pomiędzy szkodą a zdarzeniem (zaniedbaniem lekarza), które doprowadziło do wyrządzenia szkody (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2009 r. II CSK 564/08 wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia II CSK 402/11 wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 października I A Ca 650/12 wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2013 r. I A Ca 819/13 wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2014 r. I A Ca 1244/13). Wystarczy zatem wykazanie, i to choćby na podstawie domniemania faktycznego, że miało miejsce zawinione naruszenie zasad i standardów postępowania z pacjentem przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, aby uznać , że podmiot leczniczy ponosi odpowiedzialność za szkody doznane przez pacjenta. Istnienie powyższych przesłanek – odpowiednio – po obu stronach Sąd wykazał w ustaleniach stanu faktycznego.\nZważyć też należy, że w obszarze deliktów prawa cywilnego rozróżnia się dwie postaci winy, to jest winę umyślną i nieumyślną. O ile przy winie umyślnej sprawca ma świadomość szkodliwego skutku swego zachowania i przewiduje jego nastąpienie, celowo do niego zmierza lub co najmniej na wstąpienie tych skutków się godzi, o tyle przy winie nieumyślnej (niedbalstwie) sprawca wprawdzie przewiduje możliwość wystąpienia szkodliwego skutku, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że zdoła go uniknąć, albo też nie przewiduje możliwości nastąpienia tych skutków, choć powinien i może je przewidzieć. Pojęcie niedbalstwa wiąże się więc z niezachowaniem staranności wymaganej w stosunkach danego rodzaju, niezbędnej do uniknięcia skutku, którego sprawca nie chciał wywołać. O ile jednak pojęcie winy jest jednakowe, zarówno jeśli chodzi o odpowiedzialność deliktową, jak i kontraktową, o tyle różnice dotyczą zakresu odpowiedzialności. Podkreślić należy, że w ramach odpowiedzialności deliktowej stopień winy ma znaczenie drugorzędne, co oznacza że sprawca odpowiada w razie istnienia choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2014 r. I ACa 1320/12). Za takie też niedbalstwo Sąd uznał nienależytą staranność w wykonywaniu świadczeń medycznych wobec powódki.\nW tym aspekcie wskazać należy, że żądanie zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę opiera się na przepisie art. 445 § 1 KC stanowiącym, iż w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym (czyli art. 444 KC dotyczącym wystąpienia uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia) sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Chodzi tutaj o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne (ból i inne dolegliwości) i cierpienia psychiczne (ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała albo rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, niemożności uprawiania działalności artystycznej, naukowej, wyłączenia z normalnego życia itp.), a więc doznany przez poszkodowanego uszczerbek niemajątkowy. Zadośćuczynienie pieniężne ma na celu przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć w związku z tym charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości. Użyte w art. 445 § 1 KC pojęcie „sumy odpowiedniej” ma charakter niedookreślony, jednakże w orzecznictwie wskazuje się kryteria, którymi należy kierować się przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Przy ocenie „odpowiedniej sumy” należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, tak aby przyznana poszkodowanemu suma mogła zatrzeć lub co najmniej złagodzić odczucie krzywdy i pomóc poszkodowanemu odzyskać równowagę psychiczną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04 lutego 2008 roku, II KK 349/07, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2000 roku, II CKN 1119/98, niepublikowany; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 lutego 2000 roku, I CKN 969/98, niepublikowany; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 03 listopada 1994 roku, III APr 43/94, OSA 1995, nr 5, poz. 41; uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 08 grudnia 1973 roku, III CZP 37/73, OSNC 1974, nr 9, poz. 145; G. Bieniek, K. Kołakowski, Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania, tom I, Warszawa 2001, pkt 13 i 14 uwag do art. 445 KC) W szczególności uwzględniać należy nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym poszkodowanego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 1999 roku, II UKN 681/98, OSNAP 2000, nr 16, poz. 626). Zadośćuczynienie ma więc przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Wysokość ta nie może być jednak nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, a więc powinna być utrzymana w rozsądnych granicach (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04 lutego 2008 roku, III KK 349/07, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2005 roku, II CSK 78/08, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 1962 roku, 4 CR 902/61, OSNCP 1963, nr 5, poz. 107; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1965 roku, I PR 203/65, OSPiKA 1966, na 4, poz. 92). Z tych też względów posługiwanie się jedynie tabelami procentowego uszczerbku na zdrowiu i stawkami za każdy procent trwałego uszczerbku dla rozstrzygnięcia zasadności roszczenia o zadośćuczynienie i jego wysokości, znajduje jedynie orientacyjnie zastosowanie i nie wyczerpuje tej oceny (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 października 2005 roku, I PK 47/05, M.P.Pr. (...), wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lutego 1998 roku, I ACa 715/97, OSA 1999, nr 2, poz. 7). Przy tym należy podkreślić, że aby ustalić rozmiary szkody wynikłej z błędu w sztuce lekarskiej należy porównać hipotetyczny stan zdrowia w jakim znajdowałaby się pacjent gdyby zastosowano właściwe leczenie ze stanem zdrowia, w jakim pacjent pozostaje w następstwie leczenia wadliwego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 marca 2010 roku, I ACa 133/10). Jednocześnie w orzecznictwie przyjmuje się, że szpital ponosi odpowiedzialność za cierpienie pacjenta na skutek nie tylko błędnego pozostawienia w ciele ciała obcego, ale także za przeprowadzenie powtórnej reperacji i za wydłużenie procesu leczenia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 16 grudnia 2003 roku, I ACa 573/03, (...);).\nW niniejszej sprawie niewątpliwe jest, że powódka K. Z. (1) przebywała we wskazanym Szpitalu, gdzie trafiła w stanie ciężkim po wypadku komunikacyjnym. Niekwestionowaną okolicznością jest, że w związku z wystąpieniem u powódki ostrej niewydolności oddechowej w dniu 08 lutego, została ona zaintubowana celem zastosowania wentylacji mechanicznej, a w dniu 15 lutego wobec niepowodzenia próby ekstubacji wykonano u powódki zabieg tracheostomii. Bezspornym, a zarazem przyznanym przez stronę pozwaną faktem pozostaje także, że w dniu 16 marca ujawniono u powódki przetokę tchawiczno-przełykową w odcinku szyjno-piersiowym wymagającą usunięcia w drodze zabiegu operacyjnego.\nSporne natomiast w niniejszej sprawie pozostawało, w jaki sposób doszło u powódki do komplikacji w postaci przetoki tchawiczno-przełykowej. Powódka K. Z. (1) bowiem konsekwentnie stała na stanowisku, iż komplikacja ta powstała na skutek nieprawidłowego kontrolowania ciśnienia balonika rurki tracheostomijnej, a zatem w wyniku zaniedbania obowiązków ciążących na personelu medycznym ubezpieczonej u strony pozwanej placówki medycznej. Z kolei strona pozwana, jak również działający po jej stronie interwenient uboczny, kwestionowali możliwość powstania opisanej powyżej komplikacji w wyniku działania, bądź zaniechania działania przez personel medyczny. Ich zdaniem przyczyna wystąpienia istotnej przetoki u powódki była niezależna od personelu medycznego, który w sposób należyty i zgodny ze sztuka lekarską kontrolował ciśnienie w baloniku rurki tracheostomijnej. Powstała ona samoistnie, bądź to w wyniku przewlekłego stosowania sztucznych dróg oddechowych, bądź w wyniku powikłania ciężkiego stanu pacjentki nie związanego z leczeniem.\nSąd uznał, że powódka K. Z. (1) udowodniła w wystarczającym zakresie istnienie związku przyczynowego pomiędzy działaniem i zaniechaniem (...) Szpitala (...) we W. a powstałą po jej stronie szkodą w postaci przetoki tchawiczo-przełykowej. Przy tym strona pozwana nie zdołała skutecznie zakwestionować twierdzeń powódki. Po pierwsze należy wskazać, że strona pozwana i działający po jej stronie interwenient uboczny nie udowodnili swoich twierdzeń, iż do powstania istotnej przetoki u powódki doszło w sposób niezależny od personelu medycznego, np. w skutek powikłań po prawidłowo prowadzonym procesie leczniczym lub w sposób samoistny w wyniku doznanych przez powódkę w wypadku komunikacyjnym obrażeń. Nie zdołano także wykazać, iż ciśnienie w baloniku rurki tracheostomijnej sprawdzane było zgodnie z obowiązującymi procedurami. Powódka K. Z. (1) skutecznie zaprzeczyła twierdzeniem strony pozwanej i interwenienta ubocznego, że w należyty sposób dokonywano u niej sprawdzenia ciśnienia w istotnym baloniku. Jak wskazali biegli, sporządzający opinię sądowo-lekarską w niniejszej sprawie, balonik otaczający rurkę tracheostomijną jest wypełniony powietrzem celem uszczelnienia dróg oddechowych i ściśle kontaktuje się z błoną śluzową tchawicy. Niedostatecznie wypełniony nie zapewnia prawidłowego uszczelnienia, zbyt mocno wypełniony- powoduje ucisk na błonę śluzową, co powoduje jej niedokrwienie i stanowi istotne zagrożenie powstania uszkodzenia ściany tchawicy np. w postaci przetoki przełykowo –tchawiczej. Celem zapobieżenia wystąpieniu takich powikłań, wskazana jest regularna kontrola rurki tracheostomijnej, sprawdzanie szczelności tracheostomii, kontrola ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijnej. Co istotne, czynności te powinny być wykonywane regularnie co kilka godzin.\nJak wynika natomiast z dokumentacji medycznej - u powódki w dniach 15-17 lutego ciśnienie w baloniku sprawdzano jedynie okazyjnie. Brak jest jakichkolwiek danych o kontroli ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijnej w trakcie pobytu powódki K. Z. (1) w Oddziale Neurochirurgii w okresie od 17 do 21 lutego. Dalej w trakcie kolejnego pobytu na (...) kontrolę ciśnienia w rurce tracheostomijnej dokumentowano niezbyt regularnie zazwyczaj 2 razy dziennie, czasem raz, czasem wcale, jak to miało miejsce w dniach od 05 marca do 16 marca (z wyłączeniem dnia 7-8 marca gdzie odnotowano jednorazowy pomiar ranny). Dopiero po rozpoznaniu u powódki przetoki rozpoczęto regularne, z właściwą częstością, dokumentowanie pomiarów ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijnej. W świetle zatem zapisów dokumentacji medycznej, twierdzenie strony powodowej o regularnym sprawdzaniu ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijenj należało uznać za nieprawdziwe. Nie wykazano przy tym, że ciśnienie było kontrolowane, „przy każdej czynności przy powódce”, a jedynie brak jest adnotacji o tych czynnościach w dokumentacji. Tym samym nie podważono twierdzeń powódki o nieprawidłowościach w tym zakresie. Przedmiotowy balonik rurki tracheostomijnej umiejscowiony jest w tchawicy, a zatem mało prawdopodobnym pozostaje, by powódka mogła nie zauważyć czynności polegającej na kontroli ciśnienia w nim.\nAni strona pozwana, ani interwenient uboczny nie udowodnili także w żaden sposób, że fakt sprawdzenia ciśnienia w rurce tracheostomijnej oraz jego wynik nie musi być każdorazowo odnotowywany w karcie pacjenta. Co istotne przesłuchany w sprawie świadek – W. R., zastępca ordynatora Oddziału Intensywnej Terapii (...) Szpitala (...) we W., wyjaśnił, że „czynności pielęgniarskie polegające na kontroli balonika powinny być odnotowywane w karcie, o ile w trakcie zleceń lekarz zlecił taką obserwację”. W ocenie Sądu, skoro początkowo tego rodzaju czynności pielęgniarskie były odnotowywane, to oznacza, że zespół pielęgniarski miał zalecone dokonywać sprawdzeń poziomu ciśnienia w baloniku rurki i te czynności zgodnie z zapisami wykonywano. Inną kwestią pozostaje, czy w ogóle zalecono dokonywania tego ciśnienia w wystarczającym zakresie, to jest kilkakrotnie w ciągu dnia. Zdaniem Sądu, skoro w dostępnej dokumentacji medycznej powódki brak jest zapisów dotyczących prawidłowego procesu kontroli ciśnienia w baloniku rurki, chociaż w karcie obserwacji pacjenta znajduje się osobna rubryka, w której w prosty i szybki sposób można nanieść dane odnośnie skontrolowanego ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijnej, to świadczy to o tym, że ciśnienie to w istocie nie było kontrolowane w sposób zgodny z procedurami. Taka ocena jest uzasadniona także okolicznością, iż o wiele mniej istotne czynności wykonywane przy powódce (m.in. pielęgnacyjne) były odnotowywane w tej dokumentacji.\nTym samym Sąd uznał za zgodne z rzeczywistością twierdzenia powódki i jej matki odnośnie zaniechania przez personel medyczny regularnego i prawidłowego sprawdzania ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijnej. Konsekwencją powyższego było przyjęcie przez Sąd, iż powódka uprawdopodobniła w wysokim stopniu, iż do powstania u niej przetoki tchawiczo-przełykowej doszło w wyniku zaniedbań po stronie personelu medycznego interwenienta ubocznego. Takiej ocenie nie sprzeciwia się brak określenia przez biegłych sporządzających opinię w niniejszej sprawie jednoznacznej rzeczywistej przyczyny powstania istotnej przetoki, wobec występowania u powódki kumulacyjnie innych czynników ryzyka (w tym niezależnych od personelu medycznego), które mogły wywołać przetokę tchawiczo-przełykową. W opinii sądowo-lekarskiej wskazano na wszystkie przyczyny stanowiące czynniki ryzyka wystąpienia tego rodzaju przetoki, a mianowicie: długotrwałą niewydolność oddechową, długotrwały pobyt na oddziale intensywnej terapii (nazywany też często Oddziałem Intensywnej opieki medycznej skrót (...)), konieczność wykonania tracheostomii, długotrwałe utrzymywanie rurki tracheostomijnej, infekcje dróg oddechowych, ciężki stan po rozległych urazach, a które wystąpiły u powódki K. Z. (1). Ponadto u powódki wystąpił uraz kręgosłupa szyjnego, zatem w pobliżu krtani i tchawicy, co też mogło stanowić czynnik sprzyjający wystąpieniu przetoki.\nBiegli jednak wyraźnie wskazali, iż jedną z przyczyn przetoki może być nieprawidłowo wypełniony powietrzem balonik, który ściśle kontaktuje się z błoną śluzową tchawicy. Zbyt mocno wypełniony powoduje ucisk na błonę śluzową, co powoduje jej niedokrwienie i stanowi istotne zagrożenie powstania uszkodzenia ściany tchawicy np. w postaci przetoki tchawiczo-przełykowej. Niekontrolowanie zatem prawidłowego poziomu ciśnienia w baloniku przez personel medyczny mogło spowodować powstanie przetoki u powódki, a okoliczność ta nie została przez stronę pozwaną wykluczona.\nMając na uwadze powyżej przeprowadzoną analizę twierdzeń powódki i strony pozwanej, Sąd uznał, że K. Z. (1) udowodniła w sposób wysoce prawdopodobny, iż do powstania przetoki tchawiczo-przełykowej doszło w warunkach szpitalnych w wyniku zaniedbań personelu medycznego w postaci niekontrolowania w sposób prawidłowy ciśnienia w baloniku rurki tracheostomijnej. W działaniu personelu istotnego Szpitala należało zatem, upatrywać winy nieumyślnej w postaci niedbalstwa, wynikającego z niezachowania należytej staranności, która w przypadku jednostki, jaką jest szpital specjalistyczny o znaczeniu ponadregionalnym (wojewódzki), powinna być wyższa, niż przeciętny poziom staranności (np. w szpitalu miejskim, powiatowym).\nW niniejszej sprawie Sąd w pierwszym rzędzie zwrócił uwagę na fakt, iż powódka w związku z powstaniem u niej przetoki tchawiczno-przełykowej, musiała poddać się leczeniu operacyjnemu – zamknięciu przetoki, które miało miejsce dopiero w dniu 27 marca, a zatem niemalże po upływie 2 tygodni od jej wykrycia. W czasie do operacji powódka musiała być karmiona przez sondę w nosie, a której to utrzymywanie doprowadziło do bolesnych odleżyn.\nW następstwie wystąpienia powikłania w postaci wskazanej przetoki konieczne było przeprowadzenie u powódki dodatkowego (poza zabiegami operacyjnymi, jakim została poddana powódka w związku z obrażeniami doznanymi w wypadku w dniu 05 lutego) zabiegu operacyjnego usunięcia przetoki. Niewątpliwie sytuacja ta wiązała się z dodatkowymi dolegliwościami bólowymi związanymi z koniecznością wykonania operacji. U powódki wystąpiło także podstawowe powikłanie po operacjach usunięcia przetoki, jakim jest występowanie zwężeń tchawicy, które skutkują pogorszeniem wydolności oddechowej. Zwężenia tego rodzaju pojawiają się najczęściej w okresie po zabiegu w trakcie gojenia się miejsca po operacji i stopniowo narastając, dają objawy duszności i spadku tolerancji wysiłku. Sąd zważył także, że wykonanie dodatkowego zabiegu operacyjnego przyczyniło się też do powstania u powódki dodatkowych blizn na szyi. Z uwagi na przeprowadzone leczenie przetoki wydłużył się nadto u powódki okres, podczas którego koniecznym było utrzymywanie u niej tracheostomii, to jest do sierpnia. Przebyte przez powódkę powikłanie w postaci przetoki tchawiczno-przełykowej wiązało się także z koniecznością wykonania kontrolnego badania bronchofiberoskopowego, które wiązało się z kolejnymi dolegliwościami i uciążliwościami. Istotnym także pozostaje, że konieczność wykonania zabiegu zamknięcia przetoki oraz okres gojenia się ran po tym zabiegu łączyło się z dodatkowymi dolegliwościami bólowymi o stopniu nasilenia średnim przez okres 1-2 tygodni po operacji, następnie przez okres około 2-4 tygodni dodatkowych dolegliwości bólowych o nasileniu niewielkim. U powódki po zabiegu zamknięcia przetoki tchawiczno-przełykowej nastąpił nadto czasowy bezgłos, który mógł – zdaniem biegłych (brak adnotacji na ten temat w dokumentacji medycznej) trwać do sierpnia. Mimo iż z opinii biegłych wynika, że problemy z głosem u powódki mogły wynikać ze złożenia się kilku przyczyn, to jednakże zdaniem Sądu, już sam fakt przyczyniania się do tego stanu poprzez wystąpienie u powódki wskazanej przetoki, wystarczy do uznania, iż bezgłos był negatywną konsekwencją tego uszkodzenia. Sam bowiem zabieg usunięcia przetoki tchawiczo-przełykowej z koniecznością manipulacji w obrębie struktur krtani mógł okresowo spowodować gorszą funkcję strun głosowych i przyczynić się do bezgłosu. Istotnym także pozostaje, że ujawnienie się komplikacji w postaci przetoki tchawiczno-przełykowej i związanych z tym utrudnień dla powódki, dodatkowo wpłynęło ujemnie na jej stan psychiczny, który był już i tak znacznie obniżony na skutek doznanych w wypadku urazów i wynikających z niego rozległych deficytów neurologicznych.\nW tych okolicznościach, zdaniem Sądu, należne powódce zadośćuczynienie powinno wynieść kwotę 70 000 zł, a zatem kwotę żądną przez powódkę w niniejszym postepowaniu. W ocenie Sądu, przeżycie przez powódkę wyżej wymienionych cierpień, odczuwanie bólu, konieczność poddawania się przez nią kolejnym zabiegom operacyjnym oraz badaniom, w pełni uzasadniają przyznanie powódce zadośćuczynienia we wskazanej kwocie. Wyrok Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie - I Wydział Cywilny I C 817/14\nOdszkodowanie za poślizgnięcie się w zimę i złamanie szyjki udowej nogi\nOdszkodowanie za złamanie narzędzia podczas operacji czy zabiegu jako błąd medyczny\nOdszkodowanie za zapalenie otrzewnej podczas operacji w szpitalu jako błąd medyczny\nOdszkodowanie za wycięcie jelita i spóźnioną operację oraz zabieg chirurga w szpitalu jako błąd medyczny\nOdszkodowanie za martwicę jelit i spóźnioną operację jako błąd medyczny\nTracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową adwokat radca prawny prawnik kancelaria Jarocin Gostyń Szamotuły Pleszew Czarnków Trzcianka Oborniki Kalisz Chodzież Piła Gorzów Wielkopolski Milicz ŚremTracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Koło Turek Nowy Tomyśl Leszno Wolsztyn Grodzisk Wielkopolski Gniezno Słupca SkokiTracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową adwokat radca prawny prawnik kancelaria Kórnik Luboń Swarzędz Opalenica Wągrowiec Krotoszyn Pobiedziska Pniewy Rogoźno MiędzychódTracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową adwokat radca prawny prawnik kancelaria Wronki Buk Kostrzyn Duszniki Kościan Września Ślesin Środa Wielkopolska Murowana Goślina Ostrów WielkopolskiTracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową adwokat Łódź Wrocław Warszawa Katowice Kraków Rzeszów Lublin Białystok Gdańsk Szczecin Zielona Góra Opole Śląsk Kielce Olsztyn BydgoszczTracheostomię przetokę tchawiczo-przełykową Mosina Suchy Las Biedrusko Tarnowo Podgórne Puszczykowo Komorniki Dopiewo Przykona Kleczew Powidz Czerwonak Stęszew Kleszczewo Rokietnica\nPrevious PostOdszkodowanie za niezdiagnozowanie, błędne i niewłaściwe leczenie ścięgna Achillesa\nNext PostOdszkodowanie za zaciśnięcie pępowiny na szyi dziecka i podduszenie


Rynek pracy się ociepla - działy HR powinny zwiększyć czujność - WP Finanse\nNastroje na rynku pracy wyraźnie się zmieniają - coraz więcej pracowników rozważa zmianę miejsca pracy, rośnie też znaczenie wynagrodzeń. Firmy, które nie mają wiedzy, jaki odsetek ich załogi zamierza szukać nowego pracodawcy, mogą zostać zaskoczone utratą najlepszych pracowników, gdy sytuacja gospodarcza poprawi się na tyle, by wygenerować odczuwalny na rynku wzrost zatrudnienia.\nŹródło: © FotolEdhar - Fotolia.com\nCzy firmy są gotowe na tę sytuację? Czy w pełni wykorzystują potencjał zatrudnionych pracowników? Jaka powinna być rola HR w całym procesie? O aktualnych wyzwaniach w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi mówi raport Randstad „HR – zmiana klimatu”.\nPracownicy gotowi na zmianę pracy, a pracodawcy niezupełnie?\nNajważniejszym wnioskiem płynącym z badania jest fakt, że duży odsetek pracowników rozważa obecnie zmianę pracy, jednak pracodawcy zdają się nie dostrzegać jeszcze zagrożenia, jakie z takiej sytuacji może płynąć. Zdecydowana większość z nich uznała, że obecna sytuacja gospodarcza nie wpłynęła na gotowość pracowników do zmiany pracy, a nawet – że ją zmniejszyła. Niemniej jednak oczekiwania płacowe zatrudnionych rosną. Wyniki badania pokazują też, że pracownicy doceniają stabilność swojego miejsca pracy, ale porzucą je, jeśli gdzie indziej otrzymają wyższe wynagrodzenie.\nPomimo obecnie raczej spokojnego nastawienia ekspertów, badani przyznali jednak, że w przyszłości sytuacja ta może się zmienić. W związku z ożywieniem gospodarczym i wyraźnym zwiększeniem poziomu zatrudnienia na naszym rynku, firmy mogą się spodziewać rotacji pracowników i utraty talentów. Jako czynniki, które w takiej sytuacji są zdaniem badanych najbardziej skuteczne w utrzymaniu najlepszych pracowników wymieniano: wysokie wynagrodzenie - 61 proc., docenianie pomysłów - 60 proc., możliwość awansu - 59 proc., a także atrakcyjne szkolenia - 54 proc.\nCzy firmy w pełni wykorzystują potencjał swoich pracowników?\nW czasach, gdy wnikliwie analizowana jest każda inwestycja w poszczególne stanowisko w firmie, niezwykle ważne jest dopasowanie kandydatów do wymagań pracodawców. Jak wygląda zatem poziom tego dopasowania w firmach? Raport pokazuje, że w tym aspekcie na polskim rynku pracy panuje znaczący brak spójności. Mimo, że zdecydowana większość (84 proc.) szefów i specjalistów działów HR uważa, że pracownicy w ich firmach wykonują pracę zgodną ze swoimi kwalifikacjami, to odpowiedzi samych zatrudnionych nie są z nimi zgodne. W badaniu respondenci oceniali także skalę obciążeń zadaniami i wymagań stawianych pracownikom. Z ich odpowiedzi wynika, że zatrudnieni w analizowanych firmach pracują coraz ciężej, a oczekiwania wobec nich nadal rosną.\nKluczowy wizerunek pracodawcy\nPomimo rosnących oczekiwań pracodawców wobec zatrudnionej kadry, menedżerowie HR oceniają, że utrzymuje się ogólne zadowolenie pracowników z wykonywanej pracy. Umacnia się również ich codzienne zaangażowanie. Na pewno sprzyja temu - deklarowana w większości przedsiębiorstw - dobra atmosfera pracy, będąca ważnym elementem wizerunku pracodawcy, pozwalającego utrzymać większą lojalność załogi.\nW perspektywie opisanych wyżej obserwacji budowanie wizerunku firmy staje się coraz bardziej istotne. Niestety, mimo, że zdaniem niemal wszystkich badanych wizerunek firmy, jako pracodawcy ma bardzo duże (49 proc.) lub duże(42 proc.) znaczenie dla rozwoju firmy, przedsiębiorcy niewystarczająco angażują się w działania mogące skutecznie wspierać tworzenie marki pracodawcy. Prawie połowa badanych firm (48 proc.) nawet nie śledzi opinii na swój temat.\nRola HR w organizacji - strategiczna czy administracyjna?\nAby skutecznie sprostać nadchodzącym wyzwaniom demograficznym, działy HR powinny ewoluować od zagadnień kadrowo-administracyjnych w kierunku tzw. „miękkiego HR”. Powinny również coraz częściej odgrywać strategiczną rolę w przedsiębiorstwie. Obecnie co czwarty badany przedstawiciel działów HR deklaruje, że bierze czynny udział w ich podejmowaniu, a co trzeci jest konsultantem zarządu. Gdyby badani eksperci HR mogli zaś w pełni samodzielnie decydować o swoim zaangażowaniu w poszczególne działania, to skupiliby się przede wszystkim na szkoleniach i rozwoju pracowników.\nZaprezentowane w raporcie opinie ekspertów HR są ważną wskazówką dla pracodawców. Odpowiednio wcześnie przeprowadzona diagnoza oczekiwań i potrzeb pracowników powoli im na lepsze przygotowanie do spodziewanego już niebawem okresu zwiększonej rotacji pracowników.\nRaport „HR – zmiana klimatu”, to podsumowanie wyników badania przeprowadzonego przez Instytut Badawczy Randstad na grupie blisko 900 polskich ekspertów HR. Raport zawiera też konkluzje płynące z innych sondaży rynku pracy prowadzonych przez Randstad w minionych kwartałach. Jego celem jest wsparcie osób odpowiedzialnych za rozwój i zarządzanie zasobami ludzkimi, poprzez analizę bieżących i nadchodzących trendów.


2016 – Wciskam Play\nJa w 2016: Oglądałem, słuchałem i grałem\nW pewien sposób działa to automatycznie. Kiedy przychodzą ostatnie dni grudnia, lada moment będziemy świętować Sylwestra, a następnie rozpoczęcie Nowego Roku, nie tak łatwo jest uniknąć małego podsumowania ostatnich dwunastu miesięcy. Nawet przed samym sobą, choćby w myślach! Właśnie tuż po Gwiazdce przychodzi czas, w którym to jako tako zajmujemy się drobnym ocenieniem naszego życia od stycznia do grudnia. Niektórzy spisują plusy i minusy na kartkach, inni robią to podczas pogawędek z przyjaciółmi, a pozostali wolą ograniczyć się do stwierdzenia „Było w porządku” lub „Oby następny był lepszy”, bo nie chcą zawracać sobie głowy.\nCzytaj dalej Ja w 2016: Oglądałem, słuchałem i grałem\nOpublikowano 30.12.2016 26.11.2017 Kategorie Filmy, Gry, Muzyka, SerialeTagi 2016, 2017, aplikacja, doktor strange, Filmy, gra, ja, kapitan ameryka, Muzyka, nowy rok, pokemon go, rocket league, serial, spotify, stranger things, sylwester, taco hemingway, wojna bohaterów2 komentarze do Ja w 2016: Oglądałem, słuchałem i grałem\nParę propozycji na spędzenie Halloween\nHalloween można lubić lub nienawidzić. Obchodzić albo nie. Jednak trudno jest nie zgodzić się z tym, że ostatni dzień października to niemal idealna okazja na spędzenie czasu w bardziej straszliwej i mrocznej atmosferze. Kiedy indziej w całym roku najlepiej jest obejrzeć jakiś film bądź serial z gatunku horror lub pograć w grę z zombiakami, jeśli nie właśnie w Halloween? I wcale nie będzie to zahaczać o niezwykle drażliwy temat, który każdego roku wychodzi na wierzch właśnie o tej porze roku. Pogaństwo czy zwykła, niewinna zabawa – to nie ma znaczenia, jeśli chodzi o poświęcenie paru minut lub godzin na dobrą rozrywkę.\nCzytaj dalej Parę propozycji na spędzenie Halloween\nOpublikowano 31.10.2016 26.11.2017 Kategorie Filmy, Gry, SerialeTagi 2016, aplikacja, dead yourself, Filmy, gra, halloween, koszmar z ulicy wiązów, nightmare on elm street, outlast, propozycje, serial, sztorm stulecia, the walking dead1 komentarz do Parę propozycji na spędzenie Halloween


Silni liderzy to silne miasta – KrytykaPolityczna.pl\nKraków, fot. Christoph Ulański, flickr.com\nBudżet partycypacyjny? Panel obywatelski? Jeszcze parę lat temu nikt o tym nie słyszał. Komu właściwie zawdzięczamy te sprawdzone demokratyczne narzędzia?\nBudżet obywatelski wprowadzono po raz pierwszy w Sopocie w 2011 roku z inicjatywy trójmiejskiego lidera partycypacji Marcina Gerwina. To był eksperyment, który początkowo niósł ze sobą wiele wątpliwości i obaw. Nikt wtedy się nie spodziewał dużego zainteresowania ze strony samorządowców. Wcale nie było też pewności, że partycypacja w wydatkowaniu środków publicznych przyniesie w Polsce pozytywne rezultaty. Tymczasem, zaledwie siedem lat później, w roku 2018, weszła ustawa, na mocy której wszystkie miasta na prawach powiatu taki budżet będą musiały wprowadzić.\nKiedy w 2016 roku zorganizowano pierwszy panel obywatelski w Gdańsku, mało kto chciał uwierzyć, że rekomendacje losowo wybranych obywateli mogą zaradzić miejskim problemom. Dziś obserwujemy, że coraz więcej miast, szczególnie dużych, jest gotowych zaprosić mieszkańców do współdecydowania. Ostatnio wprowadzenie panelu ogłosił Kraków, a Łódź właśnie robi do tego przymiarki. Wszystko to dzięki zdeterminowanym miejskim liderom.\n12 lat temu w Jaworznie na drogach ginęło (podobnie zresztą jak w innych miastach) kilkanaście osób rocznie, a ludzie tego miasta nie cierpieli. I wtedy nagle pojawił się człowiek z wizją i pomysłem na zmianę. Zaczęto ograniczać ruch samochodów i liczbę miejsc parkingowych. Powolutku i bezboleśnie, tak żeby nie było protestów, a jednocześnie rosło bezpieczeństwo. Ludzie zaczęli zauważać pozytywne efekty polityki miejskiej i dziś są ze swojego miasta dumni, a mieszkańcy innych miejscowości patrzą na Jaworzno z zazdrością, bo liczbę wypadków udało się tam ograniczyć niemal do zera. „Wizja zero” stała się faktem.\nKiedy Polacy zrozumieli, że smog jest przyczyną wielu tysięcy przedwczesnych zgonów rocznie, nastała ogólnokrajowa panika. Każdy mówił o ekologicznym węglu, ale niewielu zdawało sobie sprawę z tego, że ekogroszek wcale nie jest eko, i że do poprawy jakości polskiego powietrza konieczny jest zakaz palenia węglem i drewnem. Prawo nie sprzyjało podejmowaniu uchwał antysmogowych przez miasta; pierwszą z nich, krakowską, zaskarżono i początkowo cofnięto. Wydawało się, że zmiana nie jest możliwa.\nKraków jednak się nie poddał. Dzięki temu zmieniono przepisy, umożliwiono samorządom podejmowanie inicjatyw i już od 1 września 2019 roku w stolicy Małopolski zostanie wprowadzony całkowity zakaz palenia węglem i drewnem. I choć opornych nie brakuje, jestem przekonana, że rozpocznie to lawinę podobnych uchwał w całej Polsce. Może i tym razem będzie to zachęta do uregulowania centralnych przepisów, co widocznie poprawi jakość powietrza i życia obywateli naszego kraju? Może zachęci to rząd do zdecydowanych kroków w stronę rozwoju nieemisyjnych źródeł ciepła?\nLudzie uparci i zdeterminowani\nPrzykładów na innowacyjne rozwiązania miejskie jest w Polsce wiele i nie sposób tutaj wymienić ich wszystkich. Dotyczą one zagospodarowania przestrzennego, komunikacji zbiorowej i indywidualnej, termomodernizacji budynków, zazieleniania przestrzeni publicznej czy rewitalizacji. Czytamy o nich w książkach i raportach. To, co je łączy, to zaangażowanie miejskich liderów. Nie tylko samorządowców, ale działaczy społecznych, rowerowych, ekologicznych, pracujących na rzecz osób z niepełnosprawnością, architektów, inżynierów, grafików, ludzi kultury i sportu. Słowem, osób aktywnych. Do ich grona coraz chętniej dołączają też odpowiedzialni przedsiębiorcy, którzy coraz lepiej rozumieją i wspierają zrównoważony rozwój miast.\nŻadna zmiana nie byłaby możliwa, gdyby nie stali za nią zdeterminowani i uparci ludzie, którzy z uwagą przyglądają się światu i chcą wpływać na swoją najbliższą przestrzeń. Bez Marcina Gerwina nie mielibyśmy w Gdańsku panelu obywatelskiego czy budżetu obywatelskiego w Sopocie. Gdyby nie zespół Tomasza Toszy, nie byłoby możliwe zrealizowanie „wizji zero” w Jaworznie. Dzięki zabiegom Andrzeja Guły mamy pierwszą miejską uchwałę antysmogową. A dzięki Hubertowi Barańskiemu Łódź ma pierwszy wybudowany po 1989 roku woonerf, czyli ulicę o uspokojonym ruchu dającą priorytet pieszym i rowerzystom. Gdyby nie siła lokalnych liderów, rozwój miast nie byłby możliwy.\nPolskie miasta w najbliższych latach borykać się będą z wieloma problemami związanymi z depopulacją i starzeniem się społeczeństwa oraz możliwą utratą funkcji społeczno-gospodarczych, o czym czytamy w raporcie profesora Przemysława Śleszyńskiego. Doskwierać też będą im negatywne skutki zmian klimatu czy postępu technologicznego. Rodzący się obecnie ludzie będą pracować w zawodach, których jeszcze nie wymyślono, i mierzyć z wyzwaniami, które będą pochodną naszych dzisiejszych decyzji. Te wszystkie niewiadome determinować powinny tu i teraz myślenie o przyszłości polskich miast, o roli lokalnych przywódców i o tym, jak właściwie będzie wyglądać polskie społeczeństwo.\nCoraz więcej miast zaczyna sobie zdawać sprawę, że na poważnie trzeba potraktować mapę megatrendów oraz przygotowywać mądre, długofalowe strategie rozwoju, które nie tylko będą się opierać na wizjach, ale także wychodzić naprzeciw dającym się przewidzieć potrzebom ludzi i środowiska miejskiego. Takiemu mądremu przewidywaniu służy metoda foresightu, na którą coraz częściej decydują się polskie miasta, choć raczej te duże. Dlaczego akurat one?\nMyślenie długofalowe i angażujące duże grupy ludzi jest kosztowne. Małe i średnie miasta, które nie są zbyt zamożne, najczęściej dostosowują ofertę do kalendarza wyborczego i listy zobowiązań wobec własnych wyborców, mierzonych kilometrami dróg czy liczbą placów zabaw. Zebranie poparcia dla działań strategicznych wymagających nakładu czasu i pieniędzy jest trudniejsze niż w przypadku „widocznych inwestycji”. Jeszcze trudniejsze jest przekonanie wyborców, że inwestycja w wiedzę i umiejętności ludzi przyniesie dalekosiężne korzyści.\nDlatego odpływ do dużych ośrodków ludzi o wysokich kompetencjach jest niepokojący. Wewnętrzna migracja jest niebezpieczna również z perspektywy rozwoju kraju i w najbliższych latach może powodować znaczące problemy społeczne, których zalążki można zaobserwować już teraz. Nierównomierna dystrybucja wiedzy i pieniędzy skutkować będzie powstawaniem monokultur na peryferiach oraz skupisk społeczeństwa poprodukcyjnego. Młodzi nie będą mieli powodu, aby wracać do miast i miasteczek, z których wyjechali, ponieważ nie będą one miały oferty zaspokajającej ich potrzeby (kulturalne, społeczne, mieszkaniowe i finansowe).\nW innym modelu mniejsze miasta mogą się stawać sypialniami dla dużych, jak w przypadku Zgierza czy Pabianic. W miastach tych nie spada populacja, ale dojeżdżanie do pracy w innym mieście powoduje rozluźnienie więzi międzyludzkich i zmniejszenie zaangażowania w sprawy lokalne. Brak popytu na kulturę, usługi i gastronomię zubaża ofertę małych miast, a zarazem zmniejsza ich konkurencyjność i atrakcyjność. Inną często spotykaną barierą w samorządach jest przekonanie, że urzędnicy znają potrzeby mieszkańców i sami najlepiej wiedzą, na co wydać publiczne pieniądze.\nTo problem, bo właśnie małe i średnie miasta mogłyby być wzorcowymi laboratoriami zrównoważonego rozwoju. W małych społecznościach innowacje miejskie można wprowadzać szybciej i sprawniej ze względu na skalę inwestycji, silniejsze więzi społeczne, mniej zróżnicowaną tkankę społeczną itp.\nDla miast małych i tych średniej wielkości, bardziej oddalonych od ośrodków akademickich oraz kapitału finansowego, który jest niezbędny do zrównoważonego rozwoju, bardzo ważne jest dobre lokalne przywództwo.\nNie wystarczy postawić ławkę, aby ludzie zaczęli na niej siadać. Nie wystarczy wybudować plac zabaw, aby dzieci zaczęły się na nim bawić. Nie wystarczy otworzyć restaurację, aby ludzie zaczęli w niej jadać i się spotykać. Nie da się wprowadzić udogodnień dla niepełnosprawnych w przestrzeni miejskiej bez dotarcia do nich, rozpoznania ich potrzeb i zachęty do włączenia się w życie miasta. Każda zmiana potrzebuje swojego ambasadora, lidera, który jest w stanie współdziałać z różnymi środowiskami na rzecz poprawy jakości życia mieszkańców i zrównoważonego rozwoju. Lidera, za którego wizją podążają inni.\nPoczucie wpływu i możliwość tworzenia koalicji zmiany pomiędzy trzema sektorami: pozarządowym, publicznym i prywatnym, dają szansę na szybszy rozwój, rozumiany tak, jak definiuje go prof. Jerzy Hausner, czyli zmianę społeczną. Przyszłość miast zależy zatem od tego, jakimi liderami dysponują, oraz od tego, czy władza jest gotowa zaprosić ich do współrządzenia. Nie tylko poprzez budżet partycypacyjny, panel obywatelski czy inne narzędzia partycypacji, ale także przez realne konsultacje kierunków polityki lokalnej, bez lęku przed krytyką i bez oczekiwania na pochlebstwa.\nIm silniejsze jest środowisko lokalnych działaczy, tym silniejsze miasto i większe szanse na sprostanie wyzwaniom przyszłości i teraźniejszości. Im lepiej lokalni liderzy się znają i wiedzą o swoim zaangażowaniu w miasto, tym łatwiej przeprowadzać potrzebne długofalowe zmiany, które poprawią jakość życia wszystkich mieszkańców. Temu właśnie służy, wzorowany na amerykańskich miejskich centrach przywództwa, program Szkoła Liderów Miast, w którym łączymy przedstawicieli trzech sektorów we wspólnym mianowniku, jakim jest miłość do miasta, chęć zmiany na lepsze oraz doświadczenie liderskie.\nProgram Szkoła Liderów Miast realizowany jest przez Fundację Szkoła Liderów i Fundację Veolia Polska. Dotychczas został zrealizowany w Mielcu, Legionowie, Ełku, Zgierzu, Łodzi i Pabianicach.


Współczynnik R Pearsona\nKonrad Hryniewicz Grudzień 30, 2016 Analiza statystyczna w biznesie. Techniki i rozwiązania statystyczne/ analityczne w firmach., Metody statystycznej analizy danych, testy statystyczne, modele statystyczne, modele analizy danych, Przykładowe analizy statystyczne wraz z opisem wyników i interpretacjąComments are off for this post\nWspółczynnik korelacji r Pearsona- Korelacja r Pearsona to miara związku liniowego pomiędzy dwoma zmiennymi.\nWspółczynnik korelacji r Pearsona – W tym wpisie nie będziemy mówili o związkach krzywoliniowych, gdyż ich obliczanie jest dosyć skomplikowane i znacznie wykracza poza zagadnienie statystyk opisowych (można poczytać o tej analizie tutaj). Z przykładem zależności krzywoliniowej spotkaliście się z pewnością na wykładzie z psychologii ogólnej przy omawianiu prawa Yerkesa-Dodsona mówiącego, że do pewnego poziomu wzrostowi pobudzenia towarzyszy wzrost poziomu wykonania, ale wraz z dalszym wzrostem pobudzenia poziom wykonania spada. Tak więc z punktu widzenia poziomu wykonania najlepszy jest optymalny poziom pobudzenia, a zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki jego poziom będzie miał niekorzystny wpływ na wykonanie.\nWspółczynnik korelacji r Pearsona – Przykłady zaproponowane w tym wpisie będą dotyczyły tylko takich sytuacji, w których zależność między zmiennymi jest prostoliniowa.\nWzrostowi jednej zmiennej o określoną jednostkę towarzyszy wzrost drugiej zawsze o tę samą liczbę jednostek. Przykładem takiego związku może być korelacja pomiędzy długością rozmowy telefonicznej a jej kosztem (wyłączając niektóre taryfy, w których rozmawiamy za darmo po pewnym czasie).\nW uproszczeniu współczynnik r-Pearsona to średni iloczyn wystandaryzowanych par wartości. Gdyby ktoś chciał samodzielnie obliczyć tę wartość, powinien sięgnąć do jednego z podręczników statystyki (np. Ferguson i Takane, 1997).\nWspółczynnik korelacji r Pearsona – Współczynnik r-Pearsona można rozpatrywać z punktu widzenia dwóch wymiarów: kierunku i siły związku.\nSiła związku mówi nam o stopniu istniejącej współzmienności. Współczynnik r-Pearsona może przyjmować wartości od —1 (dla korelacji ujemnej — patrz dalej) do 1 (dla dodatniej). Im bliżej 1 lub -1, tym silniejsza zależność. Z reguły korelacje poniżej 0,3 (i powyżej -0,3) są traktowane jako zbyt słabe, by mówić o związku liniowym.\nTo samo dotyczy korelacji ujemnych. Powyższe dane służą do ułatwienia interpretacji, ale nie stanowią sztywnej reguły. Wielkość współczynnika korelacji zwykle oblicza za nas komputer.\nWspółczynnik korelacji r Pearsona Kierunek niesie informację o uporządkowaniu wartości jednej zmiennej względem wartości drugiej. Możemy mieć do czynienia z trzema sytuacjami:\n• korelacja dodatnia, w przypadku której wysokim wartościom jednej zmiennej towarzyszą wysokie wartości drugiej (i oczywiście odwrotnie: niskim wartościom jednej zmiennej towarzyszą niskie wartości drugiej). W tym przypadku ilustracją może być przykład z wagą i wzrostem;\n• korelacja ujemna, gdzie niskim wartościom jednej zmiennej towarzyszą wysokie wartości drugiej. Dobrym przykładem jest para zmiennych: wiek i sprawność fizyczna (mierzona liczbą wykonanych przysiadów): im ktoś jest starszy, tym mniej sprawny fizycznie;\n• korelacja równa 0, w przypadku której nie można mówić o związku liniowym pomiędzy zmiennymi.\nRegresja logistyczna – Budowa modelu regresji logistycznej pozwala na oszacowanie prawdopodobieństwa wystąpienia jakiegoś zdarzenia w zależności od zestawu zmiennych które wpływają na pojawienie się badanego zjawiska. Model równania analizy logistycznej szacuje się za pomocną metody MNW (Metoda Największej Wiarygodności). Celem jest zmaksymalizowanie wiarygodności zajścia zdarzenia 0 (porażka, śmierć, wypadek) i 1 (sukcesu, przeżycia, ocalenia). Zmienną […]


Frankowicze triumfują! Rewolucyjny wyrok Sądu Najwyższego, który wszystko zmieni - Crowd Media\nFrankowicze triumfują! Rewolucyjny wyrok Sądu Najwyższego, który wszystko zmieni\nSąd Najwyższy zdecydował, że bank ma oddać kredytobiorcy zapłacone raty a kredytobiorca staje się właścicielem mieszkania. Bank zaś musi ponownie zwrócić się do sądu po zwrot wypłaconego kredytu.\nJuż 2020 rok był dla właścicieli kredytów w szwajcarskiej walucie niezwykle udany – wygrali w sądach powszechnych rekordową liczbę konfrontacji z bankami. Decyzja Sądu Najwyższego zapewne podtrzyma tę tendencję również w tym roku, a nawet pewnie dodatkowo ją wzmocni.\nSądy w naszym kraju coraz częściej przyznają rację kredytobiorcom i nakazują unieważnienie umów kredytowych lub przewalutowanie kredytu na złotego po kursie z dnia zaciągnięcia kredytu, ale z zachowaniem frankowego oprocentowania, które jest dla kredytobiorcy korzystniejsze niż oprocentowanie w rodzimej walucie.\nPrawdziwy przełom jednak dopiero przed nami. 25 marca Sąd Najwyższy pokazać ma obowiązującą wykładnię i wyjaśnić nieścisłości w dotychczasowym orzecznictwie. Chodzi m.in. o to, jak po uzyskaniu sądowego rozstrzygnięcia strony sporu mają rozliczyć unieważniony lub przewalutowany kredyt – trzeba np. ustalić, czy bankowi przysługuje roszczenie z tytułu bezumownego korzystania z kapitału.\nWarto w tym miejscu przypomnieć, że sprawa kredytów w szwajcarskiej walucie stała się przedmiotem sporu politycznego, a także była wykorzystywana w kampaniach wyborczych. Kandydujący na prezydenta Andrzej Duda w 2015 roku obiecał właścicielom doprowadzenia do zmian w prawie, które pozwolą przewalutować kredyt we frankach na kredyt w złotym po kursie z dnia jego zaciągnięcia. Wybory wygrał, ale do zmian w prawie nie doprowadził – frankowi kredytobiorcy zostali przez niego ordynarnie oszukani.\nRząd Prawa i Sprawiedliwości starał się natomiast dbać o interesy instytucji finansowych. Nie powinno to jednak nikogo dziwić, skoro najpierw wicepremierem i ministrem finansów a potem premierem został Mateusz Morawiecki, który do pracy w rządzie przeniósł się wprost z fotela prezesa banku BZ WBK należącego do hiszpańskiego Santandera. Media donosiły wówczas o tajnym porozumieniu Morawieckiego z Hiszpanami i zdeponowaniu na specjalnym koncie gigantycznych pieniędzy dla byłego już prezesa BZ WBK.\nTagiFrankowicze pożyczki sąd\nMiliardy złotych z państwowych spółek poszły dla prorządowych mediów. Te kwoty zwalają z nóg


Wibrator Różdżkowy Murray | Sklep.Medme.pl\nWibrator Różdżkowy Murray\n24282 zł24088 zł\nNr katalogowy: BI-014533\nWibrator różdżkowy Murray to wielofunkcyjna zabawka o ogromnej mocy. Wibratora można używać do masażu, stymulacji zewnętrznej i stymulacji punktu G. Zabawka ma miękką, okrągłą główkę, która jest przyjemna w dotyku. Możesz korzystać z obu końców wibratora: główki do zewnętrznej stymulacji i masażu, a drugiego końca do stymulacji wewnętrznej. 2 niezależne silniczki o 7 ustawieniach wibracji można z łatwością regulować za pomocą przycisków na rączce. Wibrator różdżkowy posiada funkcję pamięci, która pozwala zapamiętać Twoje ulubione ustawienia.


Łupowo z dofinansowaniem z Małych Grantów Sołeckich - powstanie Bartny Kąt - Aktualności - Urząd Gminy w Dźwierzutach\nMieszkańcy Łupowa i odwiedzający ich goście już niedługo będą mogli skorzystać z nowo zagospodarowanej przestrzeni publicznej na placu wiejskim. Bartny Kąt w Łupowie będzie to miejsce nie tylko wypoczynku, rekreacji i integracji. Będzie także edukować wszystkie pokolenia o ważnym temacie bartnictwa. Punktem centralnym będzie ogromna pszczoła, natomiast wokół niej staną siedziska i donice w kształcie heksagonów. Powiesimy domku dla pszczół murarek – całkowicie bezpiecznych dla człowieka, a także zrobimy nasadzenia. Będzie pięknie!\nProjekt pod nazwą „Zagospodarowanie przestrzeni publicznej na działce nr 167 w miejscowości Łupowo” uzyskał dofinansowanie z budżetu samorządu województwa warmińsko- mazurskiego w kwocie 20 000 zł. W ramach konkursu dofinansowanych zostało 29 wniosków. Wniosek gminy Dźwierzuty znalazł się na pierwszej pozycji.\nMałszewko z dofinansowaniem z konkursu Aktywna Wieś Warmii Mazur i Powiśla 2022 Miejsce rekreacji nawiązujące tematycznie do "Chaty Rybaka" powstanie jeszcze w tym roku na działce gminnej w Małszewku - w pobliżu istniejącego budynku świetlicy wiejskiej. Właśnie dotarła do...


opisz krótko bohaterów Romea i Juli... - Zadane.pl\nRomeo i Julia opisz krótko bohaterów Romea i Julii dosłownie w 2 zdaniach Romeo, Julia, Ojciec Laurenty, pani i pan kapuletti , pani i pan moneki, tybalt , merkucjo, benwolio, mara i parys.\nJulia Kopulet - Poznajemy ją jako posłuszną rodzicom dziewczynką. Wraz z rozwojem akcji zamienia się w świadomą swojej woli kobietę. Kocha Romea i jest mu oddana.\nRomeo Monteki - Kiedy zakochuje się w Julii zachodzi w nim wielka przemiana: z chłopca ciągle myślącego o zabawie, w mężczyznę planującego wspólne życie z ukochaną.\nOjciec Laurenty - Franciszkanin, był powiernikiem kochanków To on przyczynił się do śmierci obojga. Wymyślił podstęp z napojem, nie myśląc o konsekwencjach.\nTybalt - Krewny pani Kapulet, który nienawidzi roku Montekich. Jest przykładem doskonałego wojownika, choć zgubionego swą porywczością.\nParys - Kochał Julię miłością dozgonną. Choć Kapulet wybrał go na jej męża marzenie o wspólnej przyszłości się nie ziściło.Zmarł w grobowcu niedoszłej małżonki. Merkucjo - Krewny księcia Eskalusa i wierny przyjaciel Romea. Odznacza się wielkim poczuciem humoru.\nBenwolio - Drugi przyjaciel Romea. Bardzo ostrożny, przewidujący, rozważny. Jest wierny w przyjaźni.\nMarta - Niania Julii, postać komiczna, starsza kobieta. Jest szczerze przywiązana do Julii i nie pozwoli, by stała jej się krzywda. Zawsze mówi nieskładnie i chaotycznie.\nPan Kopuleti - Jest rozsądnym ojcem, uważa, że Julia ma czas na małżeństwo. Nie szanuje uczuć i poglądów córki. Po śmierci Julii przeżywa przełom, pierwszy wyciąga rękę do zgody.\nPani Kopuleti - Obojętna, chłodna w uczuciach, z uporem dąży do małżeństwa Julii z Parysem. Z nienawiścią i zawziętością chce ukarania Romea. Gotowa jest doprowadzić do morderstwa.\nPan Monteki - Wyrozumiały ojciec, zatroskany o stan emocjonalny syna, chce mu pomóc. Pod wpływem nieszczęścia wyzbywa się małostkowości.\nPani Monteki - Cicha i uległa. Bardzo kocha jedynego syna, umiera z żalu i tęsknoty za nim. Zawsze ma na względzie jego dobro.


Historyczny rekord przeładunków w Porcie Gdańsk. Poprawiony ubiegłoroczny wynik - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\n| Paweł Rydzyński ⚫ źródło: RynekInfrastruktury.pl ⚫ 15.12.2014 ⚫ ▶\nGdańskFot. Andrzej Otrębski, CCA-SA 3.0\nKilkanaście dni przed końcem roku w Porcie Gdańsk poprawiony został historyczny, ustawiony w 2013 r. rekord przeładunków, wynoszący 30,3 mln ton. Takie dane przekazał Główny Dyspozytor Zarządu Morskiego Portu Gdańsk.\nJak podał ZMPG w komunikacie, 11 grudnia br. do Portu Gdańsk zawinął statek „Magleby Maersk” – jeden z największych statków kontenerowych świata, w ramach oceanicznego serwisu AE10. Tym samym do portowych statystyk dopisano ponad 112 tys. ton ładunku. Rekordowa tona została przeładowana 12 grudnia.\n– Uniwersalna oferta Portu Gdańsk ma uznanie, cieszymy się zaufaniem naszych kontrahentów, których przybywa i którzy chętnie korzystają z szerokiej gamy usług oferowanych w porcie. Na podsumowanie całych dwunastu miesięcy przyjdzie czas na początku przyszłego roku, ale już dzisiaj można napisać, że tworzymy nową historię i dajemy solidną podstawę do wzrostu gospodarczego – czytamy w komunikacie przesłanym przez ZMPG.\nNależy przypomnieć, że rok temu dokładny wynik przeładunków w Porcie Gdańsk w 2013 r. to 30,26 mln ton i był to najlepszy wskaźnik w historii. Również w Porcie Gdynia odnotowano w 2013 r. najwyższe przeładunki w historii (17,7 mln ton), a wyniki przeładunków w zespole portowym Szczecin i Świnoujście (22,7 mln ton) były najlepsze od 1979 r. Wszystko wskazuje, że również w Gdyni i w Szczecinie/Świnoujściu wskaźniki zostaną poprawione. W Gdyni wskaźniki przeładunków po pierwszych trzech kwartałach były wyższe od analogicznych w ub. roku o 10,7%, a w Szczecinie i Świnoujściu o 4,5% (w Gdańsku – o 5,8%). Gdyby w Gdyni ta tendencja utrzymała się do końca 2014 r. – gdyński port przynajmniej otrze się o magiczną barierę 20 mln ton w ciągu roku.\nPort Hamburg: Współpraca z polskimi kontrahentami wpływa korzystnie na wyniki\nDCT chce się rozbudowywać


Iga Świątek o swojej karierze, planach, tiramisu i… klockach Lego. I marzeniach. Takich jak gra z Sereną Williams | Dziennik Zachodni\nIga Świątek o swojej…\nGrzegorz Lisiecki 18 maja 2021, 13:24\nPrzypomnijmy, że Iga Świątek w lutym 2021 roku została ambasadorką marki Xiaomi. Niedawno wpisała swojego pierwszego posta na Mi Community. – Nie było łatwo, bo od matury nie napisałam nic dłuższego, a ten wpis ma raczej dłuższą, blogową formę – śmiała się tenisistka. Podczas spotkania w ECT mówiła jednak przede wszystkim o tenisie i swojej karierze – także o jej początkach.\n– Tata uprawiał sport zespołowy, był wioślarzem i chciał, żebyśmy – moja siostra i ja – uprawiały sport indywidualny – mówiła Iga Świątek. – Siostra miała problemy z kontuzjami, ja zostałam w sporcie. Kiedy zaczęłam myśleć o karierze? Do 16-17 roku życia miałam poczucie, że jednak powinnam mieć plan B, jednak potem, po kolejnych wyjazdach na większe turnieje okazało się, że tenis jest jednak fajnym sposobem na życie – opowiadała. – Zawsze lubiłam sport, w szkole często grałam w chłopakami w piłkę i tata musiał mnie czasem wręcz namawiać na trening tenisa, ale jak widać była to dobra decyzja.\nCo jest podstawą sportowego sukcesu? – Zapewne geny i talent są bardzo ważne, tak jak ogólne predyspozycje, ale kluczowe są praca i cierpliwość. Wielu zawodników pokazuje, że nawet bez fizycznych predyspozycji można osiągnąć sukces. Podziwiam ich – mówi Iga Świątek. Bardzo ważnym elementem jest też zespół. – To moja druga rodzina – podkreśla. – Odpowiedni ludzie obok ciebie to recepta na sukces. Bez takich osób nikt nie da sobie rady.\nCele? – Chciałabym być consistent. W języku polskim nie ma na to odpowiedniego słowa, ale zależy mi na stabilnym poziomie, na konsekwentnej obecności w czołowej „dziesiątce” czy „piątce” WTA – wyjaśnia. Jak jednak zaznaczyła, na tenisie świat się nie kończy: – Po zakończeniu kariery chciałabym mieć poczucie, że mam jeszcze w życiu wiele do zrobienia, dlatego staram się poszerzać swoje horyzonty.\nCzy po zeszłorocznej wygranej we French Open teraz gra się trudniej? – Tak. Przeciwniczki są lepiej przygotowane taktycznie, więc my też – jako zespół – musieliśmy się tego nauczyć i też zacząć inaczej podchodzić do kolejnych gier.\nJak najlepsza polska tenisistka spędza swój czas wolny? – Lubię posiedzieć sobie w social mediach, porozmawiać z fanami – mówi. – Podczas turniejów wolę jednak spędzać czas bardziej analogowo: czytam książki (ostatnia to biografia Baracka Obamy), ale lubię też układać klocki Lego – śmieje się.\nIga Świątek lubi też podróżować. – Mam to szczęście, że gra w tenisa wiąże się właśnie z podróżami. Coraz częściej doceniam te chwile, kiedy mogę poznawać świat – opowiada. – Czasem jednak tęsknię za domem, za domowym jedzeniem. W covidowych czasach tęsknię jednak przede wszystkim za wolnością. Podczas turniejów wchodzimy do „bubble”, wolnej od koronawirusa bańki obowiązkowej dla każdego zawodnika. To oczywiście bardzo odpowiedzialne i tak powinno być.\nSposób na zdrowie? – Dobre odżywianie, sen, regeneracja… Choć oczywiście często ulubione jedzenie i zdrowe jedzenie wykluczają się. Tak jest na przykład w przypadku tiramisu. To mój ulubiony deser. Pyszne tiramisu robi moja siostra – opowiada Iga Świątek. – Staram się jeść dużo białka. Co do sportu, to organizm jest czasem tak eksploatowany, że to wręcz zaprzeczenie zdrowego trybu życia, ale aby dbać o zdrowie warto wyrobić w sobie nawyk codziennych ćwiczeń.\nJak przyznała, po zakończeniu kariery chciałby grać na jakimś instrumencie. Na jakim? – Na razie nie wiem. Po prostu chciałabym – śmieje się tenisistka. Sportowe marzenia? – Zagrać z Sereną Williams – przyznała. – To legenda.\nCzęstochowa - tak wyglądała 20 lat temu. Zobaczcie zdjęcia z początku XX wieku, jak wtedy żyło się w Częstochowie. Pamiętacie czasy, kiedy przez Plac...\n7 lipca 2022, 7:11


Co na sufit, czyli wybieramy lampę | Gazeta Pomorska\nCo na sufit, czyli…\nCo na sufit, czyli wybieramy lampę\n(pio) 28 grudnia 2010, 8:00\nOd lampy zależy, czy w pokoju będzie jasno czy półmrok Fot. sxc\nŻyrandol, lampa wisząca, a może plafon? Jakie oświetlenie wybrać do mieszkania?\nW żyrandolach można zamontować parę źródeł światła. Nadają się do oświetlenia dużych pomieszczeń, dając światło rozproszone niemal równomiernie. Jeżeli mają klosze skierowane w dół, wtedy główny strumień światła jest najjaśniejszy w obrębie abażuru, a przechodzące przez oprawę światło rozprasza się. Gdy klosze są skierowane do góry, oświetlają sufit. Wówczas mamy światło bezpośrednie i delikatnie rozproszone, odbija się ono od sufitu.\nŻyrandole zawsze są modne, tylko ich kształty i kolory się zmieniają. Nadal w modzie są wieloramienne, wykonane np. z miedzi czy mosiądzu, chromowane, ze szkła, a nawet kryształu. Coraz częściej ramiona zdobione są kryształkami lub łańcuszkami. Najczęściej spotykamy je w salonach, pokojach dziennych, gościnnych.\nPlafony nadają się do wnętrz nowoczesnych, np. biur, dużych łazienek, korytarzy, półpięter, mieszkań na poddaszu. Ich klosze podwieszone pod sufitem przepuszczają światło. Mogą być zamknięte w całości lub częściowo. Tak oświetlają pomieszczenie, że nie ma głębokiego cienia czy półcienia. Podobnie, jak w przypadku żyrandola, można w nich montować jedno lub kilka źródeł światła. Zazwyczaj są okrągłe, rzadziej kwadratowe, owalne lub prostokątne, modne są też nietypowe wzory geometryczne (łezki, oczka) czy motywy kwiatowe. Wykonane są zwykle ze szkła mlecznego, mrożonego, czasem ze stali nierdzewnej.\nLampy wiszące są z jednym źródłem światła, klosz mają skierowany w dół. Jeśli klosz jest mleczny, nieprzezroczysty, daje światło w dwóch kierunkach, gdy przezroczysty, mamy światło rozproszone. Ładnie oświetlają stół czy ozdobne meble. Nadają się więc do salonów i pokoi gościnnych. Wykonane są zazwyczaj ze szkła matowego, mlecznego i przezroczystego. A najczęstsze kształty? Modne są lampy owalne, w kształcie łezki, prostokąta albo wydłużonego stożka.


— 09-03-2015, 10:24\nPodjadę do jakiegoś szybiarza, przynajmniej będę wiedział ile to kosztuje.\nAutko z 2009.\n— 09-03-2015, 10:26\nTamik napisał(a): Podjadę do jakiegoś szybiarza, przynajmniej będę wiedział ile to kosztuje.\nmnie w Radomiu powiedział 120zł ale na całe szczęscie termin za 2 tyg. a do tego czasu okazało sie,że to nie czujnik a silnik jest uszkodzony (wymiana z zakupem 50zł)\n— 09-03-2015, 10:38\nMoże rzeczywiście zacznę od silnika.\nJest to trochę upierdliwe, bo jak siąpi to wycieraczki chodzą jak w ulewie.\nNa spokojnie poszukam przyczyny.\n— 09-03-2015, 18:11\nDzwoniłem do jednego warsztatu - na telefon wymiana oczka to 40 zł.\nPo drodze z pracy wstąpiłem do innego - koszt 82 zł, bez gwarancji że to coś pomoże.\nWg magica to kwestia ustawienia clipem ( ale czy można ?).\nNa miejscu sprawdził i chodziły dobrze ( reagowały na kropelki)\nTylko scenic tak ma, że jak się jedzie wolniej, to i wycieraczki powinny zwalniać.\nZabawa zaczyna się jak jadę szybciej, wtedy na kropelki nie reagują. Wolna amerykanka.\nZadzwonię do ASO.\nJak tam nie pomogą, to dam sobie spokój.\n— 20-04-2015, 06:28\nhttp://allegro.pl/zel-do-sensora-czujnik...61753.html Masz tu link do Allegro a na YOUTUBE znajdziesz podpowiedź jak to założyc-https://www.youtube.com/watch?v=s41WFWCbEhI. Może być jeszcze inny :http://allegro.pl/plytka-zel-do-sensora-czujnika-deszczu-zmierzchu-i5224626005.html.Zakładałem ten drugi do scenicaII i działa już 3 lata.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 20-04-2015, 06:33 przez jnbielawski.)\n— 19-12-2016, 07:05\nApropo wycieraczek się podepne by nowego nie zakładać.\nPrzy pociagnieciu wajchy do siebie zaczyna spryskiwacz sikac i wycieraczki chodzić, jak sie puści to ida np jeszcze z 3razy i sie zatrzymuja, po sekundzie jeszcze raz same z siebie przelaca jeszcze raz ,mozna to jakos wyłączyć, zmienić ?\n— 20-12-2016, 18:21\n(19-12-2016, 07:05)kapelmajster napisał(a): same z siebie przelaca jeszcze raz ,mozna to jakos wyłączyć, zmienić ?\nTak jest zaprogramowane i raczej nie zmienisz, np. skoda ma tak samo\nPostawił piw: 533\n— 20-12-2016, 18:44\n(20-12-2016, 18:21)lolo001 napisał(a): skoda ma tak samo\nMoja Alfa, mamy Outlander , moje poprzednie BMW też tak miały. A ja korzystając z okazji zapytam czy mając wycieraczki ustawione na szybką lub ciąglą pracę po zatrzymaniu przechodzą w tryb najwolniejszy a potem wracają do zadanego ? czy działają cały czas w tym samym tempie ? Miałem taki bajer w BMW i zastanawiam się czy w Renault też tak jest ?\nJest Renault Grand Scenic 1.4 TCe Dynamique\n— 20-12-2016, 19:05\nGolf V tak miał, w Sceniku nie zwróciłem uwagi, bo zwykle mam na auto.\n— 20-12-2016, 19:10\n(20-12-2016, 18:44)Młody napisał(a): szybką lub ciąglą pracę po zatrzymaniu przechodzą w tryb najwolniejszy a potem wracają do zadanego ?\nw scenicu I ph II tak miałem, ustawione na ciągły po zatrzymaniu były z przerwami, ust na z przerwami po zatrzymaniu nie chodziły. Po wznowieniu jazdy wszystko wracało do stanu początkowego.\nczyli jak się zatrzymywałem jakby schodziło o jeden ruch manetką