Wizyta studyjna dyrektorów szkół rejonu wileńskiego w Krakowie\nW ramach projektu „Nauczyciel – przewodnik do polskości” realizowanego przez Stowarzyszenie „Odra–Niemen” dyrektorzy placówek oświatowych oraz pracownicy Wydziału Oświaty Administracji Samorządu Rejonu Wileńskiego na czele z kierownik Lilią Andruszkiewicz w dniach 25-28 października uczestniczyli w warsztatach szkoleniowych w Krakowie.\nKraków powitał nas słoneczną pogodą, przez cały czas pobytu ciepłem obdarzali nas również ludzie, których spotkaliśmy na swej drodze.\nSzkolenia rozpoczęliśmy na Akademii Ignatianum, gdzie spotkaliśmy się z rektorem uczelni ks. prof. dr hab. Józefem Bremerem SJ. Dr Monika Stankiewicz-Kopeć oraz dr Piotr Duchliński wprowadzili nas w dwa nurty kultury polskiej. W jaki sposób zastosować wybrane metody efektywnej nauki między innymi języków obcych uczył nas mgr Robert Martin. Pan Robert jest od początku koordynatorem projektu, tym razem czuwał też nad całością.\nO działaniach Akademii Ignatianum w Krakowie na rzecz Polaków na Kresach opowiedział mgr Tomasz Konturek, niestrudzony wolontariusz, który wraz z młodzieżą nie szczędzi sił i czasu, by dotrzeć z pomocą do najdalszych zakątków, gdzie mieszkają kombatanci i polskie rodziny spragnione kontaktu z Macierzą.\nOrganizatorzy pobytu pragnęli, byśmy zobaczyli najważniejsze zabytki Krakowa, a więc Wawel, Rynek, Kościół Mariacki i in. Idąc na Wawel, przystanęliśmy w skupieniu przed Oknem Papieskim, mając wrażenie, że pojawi się w nim św. Jan Paweł II. Po raz pierwszy zwiedzaliśmy muzeum ,,Podziemia Rynku Głównego”. Krakowski Rynek niezmiennie przez stulecia pozostaje sercem miasta. Zobaczyliśmy jak wyglądał u schyłku średniowiecza, w czasach gdy przechadzał się po nim Mikołaj Kopernik.\nJesteśmy szczęśliwi, że w Roku Miłosierdzia Bożego mogliśmy dotknąć relikwii św. siostry Faustyny i przejść przez Bramę Miłosierdzia.\nTę samą bramę ujrzeliśmy w Wadowicach przy wejściu do Bazyliki. Podążając „Na Górkę” wadowicką, zatrzymaliśmy się przy gimnazjum, do którego uczęszczał Karol Wojtyła.\nOo. Karmelici do Wadowic przywędrowali w 1892 r., wśród nich był Rafał Kalinowski. W kościele św. Józefa jest ołtarz poświęcony św. Rafałowi Kalinowskiemu. Karol Wojtyła bardzo lubił chodzić do tego kościoła. Tu otrzymał po pierwszej komunii szkaplerz, który towarzyszył mu przez całe życie. Św. Jan Paweł II przekazał swój pierścień, który został zamocowany na palcu św. Józefa.\nCałą historię życia św. Jana Pawła II wysłuchaliśmy w muzeum „Domu Rodzinnego Ojca Świętego”. Trudno ubrać w słowa uczucia, które towarzyszyły nam podczas oglądania pamiątek po Papieżu. Raz po raz ogarniały nas smutek i radość, i duma narodowa. Byliśmy w sypialni, gdzie przyszedł na świat mały Karolek, widzieliśmy obrazek pierwszokomunijny nad łóżkiem, a przez okno zegar słoneczny na ścianie kościoła z napisem: „Czas ucieka, wieczność czeka”. Przeżyliśmy jeszcze raz odejście Ojca Świętego do Domu Pana.\nOrganizatorzy na osłodę zafundowali nam słynne kremówki papieskie. Wracaliśmy do Krakowa malowniczą górską drogą bogatsi duchowo, jakbyśmy odwiedzili przedsionek Nieba.\nNa zakończenie pobytu czekała nas jeszcze kolacja z organizatorami projektu w słynnej restauracji „Jama Michalika” przy ul. Floriańskiej w Krakowie. Jest to najsławniejsza kawiarnia artystyczna o ponad stuletnich tradycjach literackich. Tu powstał Kabaret Zielony Balonik oraz narodził się Duch Młodej Polski.\nDwa dni spędzone w Krakowie, które dodały nam sił i zapału do pracy, na pewno zaowocują nowymi pomysłami na dalszy ciąg projektu.\nW imieniu uczestników projektu serdecznie dziękujemy Administracji Samorządu Rejonu Wileńskiego oraz Stowarzyszeniu „Odra-Niemen”, szczególnie pani prezes Ilonie Gosiewskiej i koordynatorowi Robertowi Martinowi. Z kolei Pani kierownik Wydziału Oświaty Samorządu Rejonu Wileńskiego dziękujemy za wspaniały prezent z okazji Dnia Nauczyciela.\ndyrektor Gimnazjum im. ks. Józefa Obrembskiego w Mejszagole\nPowrót do szkół. Minister Czarnek mówi o kwietniu Prezydent RP uczcił w Krakowie pamięć ofiar katastrofy smoleńskiej\nWspółrządzone przez AWPL-ZChR Wilno otworzy 8 nowych szkół Do szkół wróciło już 63 tys. uczniów klas początkowych


cennik - Klub Total Fitness\nWybierz klub Wola Wilanów Gocław Ochota Ursynów Białołęka Grochów Radom Gdańsk\njak kupić karnet\nSMART - bez limitów!\nJeśli zależy Ci na nieograniczonym i nielimitowanym dostępie do siłowni, zajęć fitness, sauny, kącika malucha oraz dostępie do wszystkich naszych klubów na terenie całej Polski – to najlepszy wybór! Karnet OPEN SMART na 12 miesięcy, płacisz jedyne 119 zł miesięcznie i cieszysz się nieograniczonym dostępem do Total Fitness! Po prostu SMART! Wypełnij formularz kontaktowy i ciesz się treningiem!\nFLEX - zero zobowiązań!\nZależy Ci na dużej elastyczności ? Nic prostszego, wybierz nasz karnet FLEX i płać 159 zł miesięcznie bez zobowiązań! W Twoje ręce oddajemy nielimitowane wejścia na siłownię, zajęcia fitness, sauny, kącik malucha oraz możliwość trenowania we wszystkich klubach Total Fitness na terenie całej Polski! Chcesz płacić mniej za karnet? Skontaktuj się z Personelem, zawsze możesz zmienić karnet na SMART!\nDowiedz się więcej o naszej ofercie cenowej\nHome grafik zajęć promocje cennik logowanie jak kupić karnet zapisz się do klubu testowa wejściówka trening personalny mapa dojazdu rodzaje zajęć kadra galeria video kluby kluby partnerskie kontakt regulamin polityka prywatności\n22 613 42 58, 22 613 53 72


Piotr Goliński Managing Partner | Cter.pl\nCter.pl>O Nas>Zespół>Piotr Goliński\nEkspert w zakresie telekomunikacji, IT, e-commerce, energetyki i branż infrastrukturalnych. Pracuje z największymi grupami kapitałowymi w Europie Środkowej, firmami właścicielskimi, funduszami inwestycyjnymi, a także start-upami. Realizuje rekrutacje na stanowiska w obszarze general management, sprzedaży, operacji, techniki, IT oraz finansów. Porozumiewa się w trzech językach: polskim, angielskim i rosyjskim.\nPrzez Klientów ceniony za skuteczność, umiejętność dotarcia do sedna sprawy oraz znajdowania rozwiązań w każdej sytuacji. Przez Menedżerów – za partnerską i bezpośrednią postawę.\nBranże, w których specjalizuje się Piotr Goliński\nMediacap (EMLAB, Plastream)\nCEO, GM, Country Manager,\nFinance Chief Financial Officer,\nDeputy CFO, Group Controlling\nFinancial Controller, M&A Director\nPlant Director, Production Director,\n2005 – do dziś\n2014 - do dziś\tCEO, Managing Partner\n2008 - 2014\tPartner, Senior Executive Consultant\n2005 - 2008\tExecutive Consultant\nOperations Manager, Board Member\nAbsolwent stosowanych nauk społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończył szkolenia w zakresie zarządzania projektem wg PMI oraz miniMBA McGrawHill.\nZakochany mąż i zaangażowany ojciec dwóch synów, miłośnik starego Żoliborza. Od niedawna fan psów rasy entlebucher, od zawsze – przemierzania świata na rowerze. Trochę rzadziej, ale za to z wielkim zapałem, bierze udział w rajdach samochodowych. Kiedy dzieci podrosną, zamierza znowu podróżować.


Królowe i królowie salonów Meble Mebas\nNowoczesne meble wypoczynkowe zapewne spełnią wszelkie wymagania klienta, zarówno te dotyczące prezencji jak i komfortu. Wygodne meble wypoczynkowe główną rolę odgrywają w domowych salonach. I choć coraz częściej widujemy je w salonach oraz innych miejscach, nawet lokalach publicznych, to wciąż salon kojarzy nam się najbardziej z takimi meblami. Jeżeli chodzi o meble wypoczynkowe, to zaliczają się do nich głównie narożniki, kanapy i fotele, same lub w zestawach. Każdy do swojego salonu wybiera indywidualnie model, który najlepiej spełnia jego oczekiwania. (...)\nZestawy wypoczynkowe komfortem dla całej rodziny Meble Mebas\nWiele różnych zestawów mebli znaleźć można w salonach. I są to nie tylko komlpety mebli systemowych, ale także zestawy wypoczynkowe. Co zawiera taki zestaw? Chyba nie trzeba tłumaczyć, że w komplecie znajdują się meble wypoczynkowe. Najczęściej są to fotele plus kanapa, choć obecnie popularne stają się również zestawy składające się z dwóch kanap. Mimo wszystko komplet taki najlepiej pasuje do salonu, gdzie zawsze przyda się więcej niż jeden wygodny mebel. Zestaw wypoczynkowy pomoże stworzyć komfortowe pomieszczenie, zapewniając domownikom wygodny odpoczynek w dobrej atmosferze. (...)\nRola mebli wypoczynkowych w życiu codziennym domowników Najlepsze meble do wyposażenia wnętrz\nMeble wypoczynkowe pełnią znaczącą rolę w wystroju całego mieszkania. Na meble wypoczynkowe składają się wszystkie te produkty, na których możemy odpocząć. Są mniej i bardziej komfortowe. Do mebli wypoczynkowych wliczają się krzesła, fotele, ławki oraz, oczywiście kanapy czy narożniki. W każdym pokoju dziennym ustawia się meble wypoczynkowe dla domowników oraz gości. Są to produkty niezbędne, które ulatwiają funkcjonowanie w codziennym życiu domowników, a także zapewniają dobrą atmosferę w pomieszczeniu.\nWygodna i zgrabna kanapa sprawdzi się w praktyce Meble Mebas\nKanapa to mebel, który doskonale zaprezentuje się nie tylko w salonie . Jest to mebel wypoczynkowy, zazwyczaj stworzony w zgrabnej formie, który świetnie wygląda w domowym wnętrzu. Jeżeli kanapa posiada funkcję rozkładania, warto pomyśleć o ustawieniu jej w sypialni, gdyż bardzo wygodnie się na takim meblu śpi. Solidnie wykonana kanapa sprawdzi się w praktyce i z pewnością dobrze przysłuży każdemu domownikowi. Kanapy wprowadzają do pomieszczenia atmosferę ciepła i swobody. Są wygodne, oferują komfort i uprzyjemniają każdy dzień.\nMeble wypoczynkowe zawsze praktyczne Meble Mebas\nNowoczesne meble wypoczynkowe posiadają wiele różnych udogodnień, jakimi są półki, barki, specjalne systemwy podświetlenia itp. Wszystko to tworzone jest po to, aby umilić ludziom życie. Nie zapominajmy jednak, że meble wypoczynkowe muszą pełnić jedną bardzo ważną funkcję w szczególności - muszą być komfortowe. Większość kanap i narożników wyposażonych jest w poduszki, które dają wygodne podparcie dla głowy i szyi. W całości dobrze wykonany mebel wypoczynkowy jest bardzo praktycznym meble, który każdemu przyda się w codziennym życiu. (...)\nTworzone dla indywidualnych potrzeb Duży wybór mebli dla każdego\nNie tylko meble twarde składają się na wystrój domu. Coraz więcej kupujemy mebli tapicerowanych. Narożników, kanap i foteli, których zadaniem jest oferowanie wygody i pomoc w odprężeniu całego ciała. Wygodne meble tapicerowane doskonale wyglądają w domowych salonach oraz sypialniach. Są bardzo doceniane przez domowników, którzy często nie wyobrażają sobie funkcjonowania bez posiadania w mieszkaniu tego typu mebli.\nMeble tapicerowane na salonach Meble Mebas\nDuża różnorodność mebli tapicerowanych pozwala wszystkim osobom dobrać meble do siebie. Narożniki i kanapy w najciekawszych wykonaniach. Dopasujemy je do każdego otoczenia, tworząc niepowtarzalną atmoferę w naszym prywatnym azylu. Meble tapicerowane tworzone są dla ludzi, to one często uzupełniają wystrój dodając wrażenia przytulności i udomowienia. Dzięki takim produktom możemy dobrze funkcjonować. Są to meble bardzo powszechne w wielu miejscach, cieszą się dużą popularnością wśród wszystkich nabywców mebli.\nNarożnik w salonie Meble Mebas\nWygoda to standard, o którym marzy każdy zmęczony człowiek. To dla odczucia tej przyjemności kupujemy wszelkiego rodzaju meble wypoczynkowe. Są to bardzo ważne meble w naszym mieszkaniu, gdyż pozwalają na całkowitą regeneracje organizmu, dodając jednocześnie energii i pozwalając na sprawne funkcjonowanie. Narożniki w salonie ustawiamy także po to, aby salon wyglądał dobrze. W pokoju tym zazwyczaj jest telewizor, wypada więc mieć także wygodne miejsce, na którym będzie można przy tym telewizorze posiedzieć. Dobry, przestronny narożnik z pewnością zaspokoi nasze potrzeby pod tym względem. (...)\nZadbaj o odpowiednią atmosferę dzięki meblom wypoczynkowym Meble Mebas\nMeble wypoczynkowe odpowiadają za atmosferę w domowym salonie lub sypialni. Chcąc stworzyć komfortowe wnętrze naszego mieszkania, dbamy o odpowiedni wypoczynek. Zgrabne kanapy i przestronne narożniki pomagają odpowiednio funkcjonować w naszym domu. Rozkładane meble wypoczynkowe oferują możliwość spania, zapewniając wygodny i mocny sen. Bez takich mebli mieszkanie może wydawać się puste, surowe i mało przytulne. Dbając o odpowiednią atmosferę w domu, musimy zdecydować się na coś, co pozwoli poczuć się swobodnie i wygodnie. Meble wypoczynkowe stanowią szeroką gałąź przemysłu meblowego, więc wybór jest szeroki. (...)\nNowoczesna kanapa z poduszkami Meble z Meblolandu\nZgrabna kanapa, która doskonale nada się do wyposażenia stylowego salonu, sypialni, bądź innego pomieszczenia, w którym kanapa może się przydać. Mebel świetnie się prezentuje, wykonany jest w ciekawej, nowoczesnej formie. Kanapa jest zgrabna, posiada funkcję rozkładania, co umożliwia wykorzystanie jej jako miejsce do spania. A i w takiej formie jest bardzo wygodna, oferując możliwość spokojnego snu. Kanapa jest stylowa i funkcjonalna. Do zestawu dołączone są poduszki na zamek z wymiennym wkładem. Wysokość 110 cm (...)\nMeble wypoczynkowe w wysokim standardzie Meble Mebas\nProducent mebli wypoczynkowych oferuje produkty najwyższej jakości. Wykonane w nowoczesnym stylu kanapy i narożniki, które oferują sporą powierzchnię użytkową oraz gwarantują duży standard komfortu. Meble posiadają funkcję spania. Są solidne, wytrzymałe i doskonale się prezentują. Użytkownicy bardzo cenią sobie te meble, ponieważ sprawdzają się one w stu procentach i posiadają wszystko, co meble wypoczynkowe posiadać powinny. To gwarancja wygody i dobrego smaku.\nNowoczesna kanapa - wygoda i styl Get-In-Meble meble do wnętrz\nNowoczesna kanapa w zgrabnym wykonaniu. Mebel ten zmieści się w każdym, nawet mniejszym wnętrzu. Kanapa jest bardzo wygodna, posiada funkcję rozkładania. Doskonale nadaje się także do pokoju młodzieżowego. Dostępna jest w ciekawych kolorach tkaniny. Bardzo dobry i solidny model.\nWygodna wersalka Meble Mebas\nWygodna wersalka z funkcją rozkładania. Mebel jest zgrabnie wykonany, doskonale nadaje się zarówno do salonu jak i do sypialni. Wykonana jest na sprężynach bonelowych, obita w wsysokiej klasy tkaninę tapicerską. Do wersalki dołączone są poduszki. (...)\nWysoka jakość mebli wypoczynkowych Meble Mebas\nNajlepsze meble wypoczynkowe, które spełnią wymagania klientów w stu procentach. Wykonane z najwyższej jakości materiałów meble oferują wygodę i prezentują się bardzo dobrze. Z takimi meblami każdy może stworzyć estetyczny salon w dobrym stylu.\nPrzydatne pojemniki na pościel Meble Mebas\nWiększość kanap posiada pojemnik na pościel. Tworzy się je po to, aby osoby, które korzystają z takiego mebla, mogły swoją pościel schować w suchym miejscu. Pomaga nam to utrzymać w pokoju porządek i zmniejsza ryzyko ubrudzenia pościeli.


Skondensowany przewodnik po twórczości Katji Novitskovej 2017 — POSTMEDIUM\ntagi — Agnieszka Antkowiak Katja Novitskova\nAgnieszka Antkowiak\tSkondensowany przewodnik po twórczości Katji Novitskovej 2017\nKatja Novitskova urodziła się w 1984 roku w Tallinie. Dzielnica Lasnamäe, w której dorastała, znajduje się we wschodniej części miasta i jest zamieszkiwana głównie przez ludność rosyjskojęzyczną. Związki Estonii i Rosji mają swoją niełatwą historię, która niestety nadal ma wpływ na najmłodsze pokolenia, a rodowici Estończycy negatywnie postrzegają mieszkańców Lasnamäe. Novitskova, jako etniczna Rosjanka, po upadku Związku Radzieckiego na własnej skórze doświadczyła dyskryminacji, co pozostawiło ją z mieszanymi uczuciami wobec obu ideologii – zarówno marksistowskiej, jak i kapitalistycznej. Rosyjskojęzyczni Estończycy nie posiadają pełni praw obywatelskich, a często i estońskiego obywatelstwa – są bezpaństwowcami. To dziwne napięcie pomiędzy Estończykami a Estończykami pochodzenia rosyjskiego powoduje, że wiele młodych osób w poszukiwaniu własnej tożsamości dokonuje samokolonizacji i szuka jakiegokolwiek sposobu, by uciec z Estonii na Zachód1 Pojęcie samokolonizacji może być użyte w odniesieniu do kultur, które uległy cywilizacyjnej dominacji Europy i Zachodu, mimo że nie zostały faktycznie podbite ani skolonizowane. Okoliczności historyczne uczyniły z nich pozakolonialne »peryferia« – pobocznych obserwatorów […]. Te same okoliczności wytworzyły sytuację, w której uznanie obcej dominacji kulturowej i dobrowolne przyswojenie podstawowych wartości i idei kolonialnej Europy musiało przyjść naturalnie”. A. Kiossev, Metafora samokolonizacji, „Czas Kultury”, 4/2016, s.80.. Tak też było w przypadku Novitskovej, gdy ze względu na pochodzenie nie została przyjęta na Akademię Sztuk Pięknych1 K. Bell, In Focus: Katja Novitskova. Silicon wafer weapons and Mars missions, „Frieze” [dostępne online: https://frieze.com/article/focus-katja-novitskova].. Po ukończeniu studiów z semiotyki na Uniwersytecie w Tartu przeniosła się do International School of New Media na uniwersytecie w Lubece, a następnie do Amsterdamu, gdzie skończyła projektowanie graficzne w Sandberg Instituut. Obecnie podróżuje pomiędzy Amsterdamem a Berlinem, gdzie mieści się jej studio oraz jedna z dwóch reprezentujących ją galerii – Kraupa-Tuskany Zeidler.\nDopiero jednak internet, jako postnarodowe medium, pozwolił Novitskovej odnaleźć odpowiednią dla siebie rolę społeczną i kulturową. Katja Novitskova należy do pokolenia digital natives, czyli osób wychowanych wśród najnowszych technologii. Marc Prensky definiuje digital natives jako osoby przyzwyczajone do szybkiego przepływu informacji, wielozadaniowości, dominacji grafiki nad tekstem czy losowego dostępu do informacji1 M. Prensky, Digital Natives, Digital Immigrants [w:] On the Horizon, NCB University Press, vol. IX nr 5/2001, s. 2.. Jak przyznaje sama Novitskova w rozmowie z Hansem Ulrichem Obristem podczas konferencji DLD Women w 2014 roku, jako dwudziestokilkulatka spędzała bardzo wiele godzin, surfując po serwisie Tumblr, gdzie poznawała osoby o podobnych zainteresowaniach1 K. Novitskova, Patterns of Activation, DLD (Digital-Life-Design) Conference 2014, [dostępne online: https://www.youtube.com/watch?v=m2zUMbfirTA].. Te internetowe znajomości przekształciły się w prawdziwe relacje podczas studiów w Amsterdamie. To dzięki tym osobom – głównie artystom (takim jak Kari Altman, Amalia Ulman, Anne de Vries, Iain Ball, Oliver Laric, Timur Si Quin i wielu innych) – na przełomie 2008 oraz 2009 roku Novitskova poznała świat sztuki współczesnej. Swoją aktywność w jej polu rozpoczęła od działań kuratorskich ze wspomnianymi artystami. Dzięki tym doświadczeniom Novitskova nabrała odwagi, by zacząć postrzegać siebie i swoją działalność jako artystyczną. Wtedy też natrafiła po raz pierwszy na termin „postinternet”. Początkowo dość trafnie określał on to, co działo się w sieci we wczesnych latach dwutysięcznych. Właśnie to interesowało Novitskovą i w ten sposób rozpoczęła pracę nad projektem Post Internet Survival Guide 2010, który jednocześnie był pracą dyplomową z projektowania graficznego na Sandberg Instituut oraz pierwszym krokiem w kierunku samodzielnej działalności artystycznej.\nSama definicja postinternetu kształtowała się mniej więcej od 2006 roku w ramach refleksji nad wpływem internetu na życie człowieka. Po raz pierwszy określenie „postinternet” zostało prawdopodobnie użyte przez Marisę Olson w roku 2006, choć – znając sposób działania internetu – wcale nie musi być to prawdą1 Postinternet [w:] „Wikipedia” [dostępne online: https://en.wikipedia.org/wiki/Postinternet].. W wywiadzie mailowym opublikowanym przez „Time Out New York” w 2006 roku, Olson mówi o sztuce „po internecie” jako tworzeniu prac z elementów z internetu, ale niekoniecznie online1 L. Cornell, M. Olson, C. Arcangel, W. Staehle, Net Results, Time Out New York [dostępne online: http://www.timeout.com/newyork/art/net-results].. Olson rozwinęła swoją definicję w eseju zatytułowanym Lost Not Found: The Circulation of Images in Digital Visual Culture1 M. Olson, Lost Not Found: The Circulation of Images in Digital Visual Culture [w:] Words Without Pictures, New York 2010. z września 2008, by następnie w listopadzie 2011 roku na zaproszenie „FOAM Magazine” rozwinąć myśl w eseju pod tytułem Postinternet: Art After The Internet1 M. Olson, Postinternet: Art After The Internet, „Foam Magazine”, nr 29/2011.. W międzyczasie Gene McHugh otrzymał grant na pisanie bloga pod tytułem Post Internet, na którym próbował skontekstualizować to pojęcie. Z kolei artysta Artie Vierkant w 2010 wydaje książkę-manifest w pdfie The Image Object Post-Internet, w której również stara się sformułować definicję terminu1 A. Vierkant, The Image Object Post-Internet [dostępne online: http://jstchillin.org/artie/vierkant.html].. Co najważniejsze, w 2010 roku powstawała książka Katji Novitskovej Post Internet Survival Guide 2010, która swoją premierę miała w marcu 2011 roku i wydana została nakładem niemieckiego wydawnictwa Revolver. Publikacja w znaczący sposób przyczyniła się do rozpowszechnienia terminu „postinternet”, co przyznaje sama artystka, zwracając uwagę, że stał się on wtedy chwytliwym hasłem i został zauważony przez popkulturowe magazyny, galerie oraz kuratorów1 R. Grayson, An Internet of Things: Post Internet Art, „Broadsheet Magazine”, nr 44.1/2015 [dostępne online: http://www.richardgrayson.co.uk/texts/Post-Internet.html]; biografia artystki, MHKA Ensembles [dostępne online: http://ensembles.org/actors/katja-novitskova–2?locale=en]..\nKatja Novitskova, „Post Internet Survival Guide 2010”, 2010, fragment, dzięki uprzejmości artystki\nPost Internet Survival Guide 2010 jest próbą przeskanowania trendów i tendencji w sztuce w kontekście cyfrowych technologii online i próbą odpowiedzi na pytanie, co znaczy być człowiekiem w XXI wieku. Wybór treści ma pewne ramy – jak zaznacza sama Novitskova w wywiadzie dla „Exberliner”, celem było wytropienie tego, co było popularne w sztuce, internecie oraz technologii, których ludzie używali w tym konkretnym 2010 roku1 S. Davies-Crook, K. Novitskova, The topic is the birth and evolution of worms, „Exberliner”” [dostępne online: http://www.exberliner.com/culture/art/for-each-new-project-i-go-back-to-basics/].. Novitskova w swojej praktyce artystycznej często sięga bardzo głęboko do historii, by nabrać dystansu i innej perspektywy. Tak też było w tym przypadku. Artystka przygląda się ludzkiej ewolucji jak narracji i próbuje odgadnąć, czym jest napędzana, odkryć trendy i fascynacje z początków naszego gatunku. Szuka połączeń pomiędzy pozornie niezwiązanymi ze sobą dziedzinami a „technologiami” ewolucji – tam doszukuje się sedna zagadnienia.\nPost Internet Survival Guide 2010 jest projektem, którego Novitskova nie rozpoczęła z myślą o papierowej książce. Artyści zaproszeni do współpracy działali na zasadach surf clubu1 M. Olson, Lost Not Found: The Circulation of Images in Digital Visual Culture [w:] Mass Effect, Art and The Internet in the Twenty-First Century, The MIT Press, Cambridge, Massachusetts – London 2015, s. 159. i początkowo prowadzili wspólnie bloga survivaltips.tumblr.com, na którym zamieszczali znalezione, często szokujące lub radykalne wizualnie obrazy, publikowali teksty, które uważali za znaczące dla swojego pokolenia i kluczowe dla prób odnalezienia sensu w oglądanych przypadkowych treściach. Post Internet Survival Guide 2010 stał się swego rodzaju kuratorowanym archiwum internetu.\nJeśli chcemy rozważać pracę pro surferów w relacji do fotografii, powinniśmy rozpocząć od koncepcji cyrkulacji – sposobów, w jakie obrazy są produkowane i wymieniane, jaka jest ich wartość, co jest walutą1 Pro surfer – termin ukuty w 2006 roku przez działalność internetowego surf clubu Nasty Nets. Terminem tym określa się artystów, entuzjastów sieci, którzy zajmują się apropriacją treści internetowych, ich remiksowaniem, a przede wszystkim głębokim wyszukiwaniem treści poprzez surfowanie w sieci przy jednoczesnym jej afirmowaniu i krytykowaniu.. Obrazy, które są zawłaszczane, prezentuje się w oderwaniu od pierwotnego kontekstu, często bez podania autora czy źródła, które znane jest tylko pro surferowi (często mogą to być nielegalne strony). Artyści prowadzący bloga śledzili ponad setkę innych blogów i stron związanych z tematem przetrwania w postinternecie. Publikacja prezentuje nam poradnik, dzięki któremu powinniśmy lepiej poruszać się w obliczu zmian ewolucyjnych, jakie dokonały się w świecie na wielu poziomach, a z którymi przyszło nam się mierzyć i których przyczyn Novitskova doszukuje się właśnie w niekontrolowalnej sieci. Co warto zaznaczyć, internet, do którego ma dostęp przeciętny użytkownik, to tylko 4 procent całości – pozostałe 90 procent to deepweb, a 6 procent to darkweb1 Hasło: Deep Web [w:] „Wikipedia” [dostępne online: https://en.wikipedia.org/wiki/Darknet]; hasło: Darknet [w:] „Wikipedia” [dostępne online: https://en.wikipedia.org/wiki/Deep_web]..\nZmiany, które dokonują się dzięki istnieniu sieci, zdaniem artystki znajdują się w momencie przełomowym, choć pozostają jakby niezauważalne. Novitskova ma tu na myśli nie tylko gatunek ludzki, który staje w ich obliczu, lecz także każdy inny organizm tworzący ziemski ekosystem. Jak możemy przeczytać we wstępie: „Koncepcja poradnika powstała jako odpowiedź na podstawową ludzką potrzebę radzenia sobie ze wzrastającą złożonością świata. W obliczu śmierci, osobistego przywiązania i poczucia dezorientacji, trzeba czuć, potrafić zinterpretować i zindeksować ten ocean znaków, po to, by przetrwać”1 K. Novitskova, Post Internet Survival Guide 2010, Berlin 2011, s. 6..\nMimo wszystko, czytając lub przeglądając Post Internet Survival Guide 2010, wcale nie czujemy, by internet był bardziej oswojony – pobudza on raczej naszą uważność, dziwi i fascynuje. Przewodnik kładzie nacisk nie tyle na samą treść, co na ramy i kontekst naszych poszukiwań. Wychodzi też dalej, pokazując świat na kształt obrazu z internetu, w którym próbujemy się poruszać. Artystka jako digital native przyzwyczajona jest do przechodzenia pomiędzy off- i online, do świata, w którym jedna fizyczna rzecz istnieje w bardzo wielu formatach, kopiach i edycjach. Novitskova nie jest tu wyjątkowa i nowatorska w tej praktyce. Gdy patrzy się na szybki rozwój jej kariery, można odnieść wrażenie, że miała szczęście, wpisując w tytuł swojej książki słowo „postinternet”, które natychmiast zostało podchwycone przez masowe media. Możliwe jest również, że było to celowe działanie Novitskovej, która jest bardzo biegłą pro surferką, badaczką i absolwentką semiotyki oraz nowych mediów. Sam Post Internet Survival Guide 2010 jest nie tylko publikacją, ale również serią wystaw i wydarzeń, które odbywały się na przełomie 2010 i 2011 roku między innymi w Amsterdamie, Berlinie, Londynie i Bukareszcie. Razem z premierą książki powstała także pierwsza instalacja Novitskovej, Formats – panel solarny, kubek z grafiką z filmu Avatar, kość zwierzęca, domyślne niebieskie światło projektora i oczywiście sama książka.\nTechnologie bioinformacyjne są bardzo zaawansowane, a najlepszym i najtrwalszym nośnikiem informacji jest DNA. Myśląc w ten sposób o źródłach informacji – bazach danych dla całych systemów teleinformatycznych – wizja przyszłego świata może stać się przerażająca. Zależności pomiędzy informacją, hardware’em, rynkiem, a pojawieniem się nowych form organizmów żywych są bardzo bliskie. Myśląc o nich jak o cyklach ekologicznych – z kopalni do fabryki, elektrowni, sklepu, internetu, wysypiska śmieci – Novitskova postrzega je jako znamienne dla ogólnego rozwoju świata. Informacja genetyczna staje na równi z teleinformatyczną, a technologie informatyczne na równi z technologiami rozwoju organizmów żywych. Jest to dziwna wizja, w której technologie i życie koegzystują w jedności swoich źródeł „kodowych” (genetycznych oraz informatycznych) i źródeł materialnego istnienia (wspólnych ekosystemów i zależności), lecz każde rozwija i proponuje swój „program” (sposób działania).\nKatja Novitskova podaje przykład rewolucji agrarnej, która nie powinna być postrzegana jako wynalazek, ale jako pewna zmiana, która doszła do skutku dzięki ewolucyjnemu rozwojowi człowieka i traw. W tym procesie wspólnego wylesiania ziemi tylko część korzyści przeznaczona była dla ludzi. Jeśli spojrzymy na rozwój internetu jako równoważny z rewolucją agrarną, to jakie relacje zachodzą pomiędzy technologiami informacyjnymi a ludźmi jako gatunkiem?\nWizja świata w Post Internet Survival Guide 2010 istotę ludzką traktuje niekoniecznie jako podmiot cyrkulacji znaczeń, ale jako ogniwo w łańcuchu zależności. Świat materialny istnieje niezależnie od nas, a ludzka perspektywa jest tylko jedną z wielu. Internet pośredniczy tu w relacjach społecznych – jest społeczną podświadomością pełną gotowych podpowiedzi, a jednocześnie niekontrolowalną i całkowicie wolną w charakterystycznym dla siebie chaosie informacji. Książka w większości poprowadzona jest dziwnym, mistycznym czy też magicznym myśleniem, które jest dla Novitskovej bardzo intuicyjne. Publikacja jest pozornie przypadkowym wyborem obrazów i tekstów, tudzież ich fragmentów, wyrzuconych na powierzchnię przez sieć internetową. Książka nie do końca pokazuje osobiste preferencje kuratora, a raczej każe nam myśleć o związkach, jakie możemy odnaleźć w pokazanym nam materiale, który zdaje się być poza zasięgiem racjonalnego rozumienia. Jeśli tylko pozwolimy swojemu spojrzeniu zagłębić się w obrazy, dostrzeżemy nowe symbole duchowego przewodnictwa: świecące ekrany jak bramy do innych wymiarów, cyfrowe awatary, niewidoczną materię łączącą się ze „starym światem”.\nProste gesty dokonane przez twórców na obrazach, które w cyfrowym świecie nie są żadnym skomplikowanym zabiegiem, w świecie realnym wymykają się zasadom racjonalności czy podstawowym zasadom fizyki. Większość prac w Post Internet Survival Guide 2010 jest stworzonych podstawowymi narzędziami Photoshopa, co wydawać się może prymitywne i płytkie, lecz ta właśnie surowość i odarcie z iluzyjności najtrafniej i najmocniej podważa znane nam symbole i idee. Post Internet Survival Guide 2010 pokazuje nasze zmagania w tworzeniu sensu w cyfrowym świecie i to, jak możemy stworzyć nowe interpretacje i jakości poprzez rekontekstualizację i przekształcenia.\nKari Altman opowiada w jedynym z wywiadów: „Naturalnym jest, że człowiek w obliczu stosu danych, rzekomych odpadów, zawartości, idei i tym podobnych, przez które musi się przebić, próbuje stworzyć swój własny system wartości jako punkt startowy”1 R-U-I-N-S Survival Quiz, An interview with blackmoth.org [w:] K. Novitskova, Post Internet …, dz. cyt., s. 131.. To zdanie trafnie podsumowuje również propozycję przedstawioną w Post Internet Survival Guide 2010. Jak czytamy we wstępie, książka jest narzędziem wychodzącym ponad naszą codzienną rutynę przeglądania sieci, by dotknąć sfery, która leży gdzieś pomiędzy głównymi tekstami religijnymi, oglądaniem kolonialnego dokumentu o „dzikusach”, a oglądaniem siebie w lustrze. To jest miejsce, w którym zadajemy sobie pytania o to, co znaczy być człowiekiem dziś1 K. Novitskova, Post Internet …, dz. cyt., s. 7..\nKatja Novitskova, „Approximation I”, 2012, wydruk cyfrowy na aluminium, wycięty, fot. Nick Ash, dzięki uprzejmości artystki i galerii Kraupa-Tuskany Zeidler, Berlin\nPoszukiwanie form dla tych rozważań doprowadziło sztukę Novitskovej do fotoobiektów, które opierają się na relacjach między popkulturą, technologią i współczesną sztuką, zestawiając je z najgłębszymi procesami, z których te rzeczy się wywodzą – geologią, ekologią, ewolucją gatunku ludzkiego i relacjami z innymi gatunkami czy ewolucją samą w sobie, cały czas będącą przecież w procesie. Novitskova zauważyła, że internet jest miejscem, gdzie wszystkie te zjawiska przecinają się bez określonej hierarchii. Technologia cyfrowa, dzięki której przeciętny człowiek może mieć szeroki dostęp do informacji, polega na spłaszczaniu wszystkich materialnych, realnych rzeczy do postaci stron tekstowych z obrazami, które przechodzą w postać kodu i na powrót mają reprezentować siebie jako rzeczywiste – wszystko w tym miejscu staje się równe. Kiedy podejmiemy taką refleksję, szybko dojdziemy do wniosku, że obraz cyfrowy jest właściwie energią przesyłaną w niezrozumiałej dla nas postaci z bardzo odległego miejsca, w którym znowu znajdują się materialne przedmioty (serwery), które przetwarzają tę energię na sposób, który będzie zrozumiały dla człowieka (w postać tekstu i obrazów). Ten „ekosystem” jest dla Novitskovej potężnym źródłem inspiracji. Wychodząc od myślenia o przedmiotach i ich cyfrowych reprezentacjach, Novitskova zrozumiała, że ma prawo do transformowania dowolnych obrazów dowolnych rzeczy. Ta refleksja o naturze i kondycji obrazów rozpoczęła długie badania nad równościową (dla obrazów) stroną internetu.\nJeśli wszystkie obrazy są sobie równe, nielinearne i niehierarchiczne, to potrzebny byłby element, który pozwoliłby się im jakoś wyróżnić. Wyróżnikiem tym są ludzkie emocje i uwaga, która stała się walutą, została zmonetyzowana. Wszystkie podmioty używające sieci cyfrowej do komunikacji z człowiekiem konkurują o nią. Ta walka spowodowała powstanie i ewolucję algorytmów sortujących według określonych zasad dane ukazujące się naszym oczom. Obrazy „trendujące” badała również Novitskova, dochodząc do wniosku, że to wizerunki zwierząt najbardziej przyciągają naszą uwagę i wzbudzają najwięcej pozytywnych emocji.\nJedną z pierwszych prac dotyczącą tematu uwagi i zwierząt jest Papyrus series . Jest to seria papirusów przedstawiających cyfrowe kolaże zestawiające zwierzęta z technologiami i ludźmi. Jednym z przykładów przytaczanych przez Novitskovą w wykładzie na sesji TEDxVaduz jest Justin Bieber, który do wypromowania swojej płyty użył wieloryba (dokładnie białuchy arktycznej), aby uatrakcyjnić swój wizerunek1 K. Novitskova, Attention, economies and art, TEDxVaduz [dostępne online: https://www.youtube.com/watch?v=PDfEXUCGwjg].. Podążając za myślą Katji Novitskovej, zwierzęta tak bardzo przykuwające naszą uwagę są technologiami bardziej zaawansowanymi niż jakakolwiek technologia wytworzona przez człowieka (na przykład komputer czy tablet). W formie zwierzęcia jest coś, co nadal wygrywa w walce o naszą uwagę, kształtującą się na drodze ewolucji razem z oraz dzięki zwierzętom, które człowiek od zawsze obserwował.\nSpoglądając na Intensive Differences 003 (wydruk na papirusie wspomnianego Biebera i wieloryba) z perspektywy gatunków jako technologii, trudno jest nam zrozumieć to zestawienie – czy wieloryb uatrakcyjnia człowieka, czy człowiek wieloryba? Czy jeszcze inaczej: oboje mają uatrakcyjnić strój do nurkowania, a zdjęcie jest po prostu reklamą? The Cambrian Explosion 001 ukazuje zdjęcie delfina z przymocowaną do płetwy kamerą. To technologia wykorzystywana do podwodnego tropienia przez amerykańskie wojsko – jedynym udoskonaleniem technologii wypracowanej przez delfina na drodze ewolucji jest dodanie przez ludzi kamery. Jednak widok delfina – jego zewnętrzna uroda – przyciąga nas na tyle, że chcemy obraz oglądać i tylko dzięki temu dowiadujemy się o niecodziennej historii o sprzęcie wojskowym.\nSeria Approximations [2012–] przedstawia już same zwierzęta wydrukowane na aluminium i wycięte. Novitskova traktuje te przedstawienia jako technologie same w sobie, kreując tym samym przedziwną wizję przyszłości, gdzie to zwierzęta dzięki ewolucji na powrót będą górowały nad człowiekiem i jego wynalazkami. Zdaniem artystki, rzeźby te mają w widzu powodować odruchy emocjonalne przypisywane reakcjom atawistycznym. Oglądanie zwierząt zawsze stymulowało instynkt przetrwania wśród ludzi, razem z ich reakcjami afektywnymi.\nWynikając z autonomicznego procesu ewolucji, sztuka również wytwarza silne emocje, choć z innych powodów. Zasady przyciągania i odpychania – kluczowe w biologii ewolucyjnej – są zauważalne również na tym polu. Novitskova analizuje wizualne wzory aktywacji uwagi, które uruchamiają łańcuch kolejnych reakcji behawioralnych i emocjonalnych. Dla twórczyni zwierzęta są wciąż bardziej smart niż niejeden obiekt technologiczny, ponieważ są zdolne wywołać u nas silniejsze oraz bardziej odpowiednie do uchwycenia naszej uwagi emocje, co potwierdzają badania przeprowadzone na Yale University1 V. Lau, Katja Novitskova: Plastiglomerates of Images, „Leap Magazine” [dostępne online: http://www.leapleapleap.com/2015/07/katja-novitskova-plastiglomerates-of-images/]..\nWybór obrazów, które są drukowane, nie jest jednak dyktowany żadną narzuconą przez artystkę zasadą. W jednym z wywiadów opowiada, że to jej osobista reakcja emocjonalna jest najważniejsza – jeśli stwierdza, że jakieś zdjęcie ją urzeka, a jednocześnie jest na tyle wyabstrahowane, że będzie czytelne dla każdego odbiorcy, zostaje wybrane1 In dialogue with Katja Novitskova, who dialogues with animals and Hieronymus Bosch, „Conceptual Fine Arts” [dostępne online: http://www.conceptualfinearts.com/cfa/2014/01/20/a-dialogue-with-katja-novitskova/].. Novitskovej udaje się wykreować własną wizję zwykle kolektywnych praktyk dzielenia się obrazami. Tu jednak odkrywa się jeszcze jeden mechanizm projektu Novitskovej.\nMimo świadomości istnienia różnych mechanizmów sterujących cyrkulacją obrazów w internecie, Novitskova nie przyjęła do wiadomości faktu, że sama mogła paść ofiarą programu – algorytmu, który podsyła jej obrazy do oglądania. Jak w metaforze Viléma Flussera, w której człowiek jest jedynie funkcjonariuszem programu aparatu1 V. Flusser, Ku filozofii fotografii, Warszawa 2015, s. 66–68.. Człowiek, którego określona i wyliczona liczba ruchów stała się niejako ograniczona i przechytrzona przez maszynę – tu algorytm sortujący – kierującą naszą uwagą, nie decyduje już sam, który link do obrazu kliknie. Uwaga zamieniła człowieka w algorytm, to nas czyta program, a nie na odwrót. Cała ewolucyjna technologia emocji, które kierują naszymi wyborami, zostaje przechytrzona przez inny, logiczny język, inny system racjonalności. Sam Flusser stawiał myślenie liczbowe ponad myśleniem linearnym czy historycznym. Jego zdaniem każdy wynalazek przewyższa człowieka, ponieważ cechuje się innym rodzajem myślenia, takim, które daje się upodobnić do złożonej z elementów punktowych „rzeczy rozciągłej”1 Tamże, s. 72..\nKultura wizualna wcześniej opierała się na takich wynalazkach jak fotografia, film czy wideo, których połączenie z obrazem wizualnym jest proste i oczywiste. Jednak obrazy cyfrowe i cała cyfrowa kultura opierają się na kodzie niezrozumiałym dla człowieka. Dzieje kultury można opisać jako serię zwrotów, w tym zwrot lingwistyczny (między innymi J. Derrida, R. Rorty) czy zwrot piktorialny (między innymi W.J.T. Mitchell), które po dziś dzień próbują się nawzajem zwalczać w różnych odmianach. Również Vilém Flusser w Ku filozofii fotografii (lata 70.) pisze o modelach społeczeństw alfanumerycznych, numerycznych i na powrót alfabetycznych, co w rozważaniu nad współczesną cyfrową kulturą wizualną zdaje się ciągle aktualne. Jesteśmy w momencie, w którym zaczynamy dostrzegać kolejną przemianę wizualności, której ontologia jest coraz bardziej zawiła. Jednak zdigitalizowany obraz to nadal tylko obraz – jego kod jest dla nas zrozumiały pod jego wizualną postacią. To, co naprawdę zmieniło wizualność, to programy i algorytmy, które nadały obrazom wysokie tempo proliferacji i cyrkulacji oraz prawdziwie niematerialny i nieuchwytny charakter.\nKonwencjonalne podziały pomiędzy artystą i amatorem, producentem i konsumentem obrazów są przez to mocno zachwiane. To już nie artyści nadają komunikat, a obraz sam w sobie jest komunikatem, który zmienia się, gdy tylko dołączy do cyfrowej sieci obrazów. Następuje zmiana paradygmatu – nie narzędzia są wymienne, ale element ludzki. Obecność programu i maszyny jest stała w dzisiejszym postrzeganiu obrazów fotograficznych. Zdaniem Charlotte Cotton, współczesna fotografia jest próbą gry w tym wizualnym systemie, gdzie nie ma już hierarchii obrazów1 C. Cotton, Photography is Magic, Nowy Jork 2015, s. 9.. Algorytmy i software dyrygują jednak nie tylko samym obrazem, ale również ich cyrkulacją w rzeczywistości cyfrowej. Rzeczywistość wirtualna jest rizomatyczna, nie ma centrum. Nie jest to też już sieć, gdyż taka struktura wydaje się zbyt uporządkowaną metaforą. Cyfrowe obrazy fotograficzne są niematerialne, więc mogą być w kilku miejscach na raz, w tym samym czasie. Nie istnieje ani oryginał, ani kopia, a ich ontologia rządzi się trudnymi do uchwycenia i opisania zasadami. Fundamentem algorytmicznego paradygmatu obrazu jest relacja pomiędzy danymi i danymi1 I. Hoelzl, R. Marie, Image and Programme, Still Searching, „Fotomuseum Winterthur Blog”, [dostępne online: http://blog.fotomuseum.ch/2016/03/1-image- and-programme/].. Obraz nie jest już środkiem ani medium komunikacji międzyludzkiej, a raczej narzędziem komunikacji pomiędzy człowiekiem i maszyną (oraz człowiekiem i maszyną po drugiej stronie) oraz maszyną i maszyną.\nKatja Novitskova, „Pattern of Activation”, 2014, druk cyfrowy na aluminium, wycięty, poliuretan, stal, aluminium, stal nierdzewna, dzięki uprzejmości artystki i Boros Collection Berlin\n„There is no flatness” – stwierdza Katja Novitskova1 K. Bell, In Focus: Katja Novitskova. Silicon wafer weapons and Mars missions, „Frieze” [dostępne online: https://frieze.com/article/focus-katja-novitskova].. Płaskość istnieje dla niej tylko w naszym umyśle, jest iluzją. Artystka uważa, że dwuwymiarowy obraz przedstawiony jako trójwymiarowy jest tak samo prawdziwy jak natura, która w swojej urodzie jest zawsze gotowa do bycia uwiecznioną, a którą eksponowany obraz przedstawia. Spłaszczenie dokonywane przez fotografię niesie ze sobą wiele kolejnych konsekwencji. Jednak Novitskovej zależy w jej pracy także na przechwyceniu pętli uwagi i odzwierciedleniu jednocześnie zależności ewolucyjnego przyciągania konkretnych estetyk. Płaskie obrazy cyfrowe, wydobywane z płaskiej sieci na ekran monitora, zostają przedrukowane na równie płaski aluminiowy stand, który ponownie zostaje sfotografowany, zamieniony w plik cyfrowy dystrybuowany w sieci, gdzie na powrót wraca do systemu zarządzania uwagą, w którym atawistyczne emocje wygrywają. Obiekty Novitskovej są o tyle fotograficzne, że bardzo intensywnie eksplorują wyjście fotografii poza ramy, a swoisty internet rzeczy, którego teorię Novitskova wykorzystuje w swojej praktyce, unaocznia nam nie tylko te zależności, ale też ukazuje się sam jako przedmiot i podmiot tych rozważań.\nPrzeniesieniu całej praktyki online do przestrzeni offline towarzyszy refleksja neomaterialistycznego oglądu świata, gdzie sztuka współczesna jest polem dla zintensyfikowanego przepływu wartości, a technologie informacyjne jawią się jako rozszerzone ekologie. Refleksja Novitskovej o konstruowaniu przyszłości i ewolucji wzięła się przede wszystkim z analizowania sposobów funkcjonowania obrazów. Niejako porównała ona cyrkulację obrazów w sieci i poza nią do złożoności funkcjonowania świata, który jawi się dziś jako mocno nieprzewidywalny, głęboko połączony i nielinearny. Paradoksalnie, to właśnie rozwój internetu unaocznił nam te złożoności – stało się dla nas jaśniejsze, że każdy produkt, gatunek czy dzieło sztuki ucieleśnia bardzo materialną historię, która ulatuje, łącząc się w sieci. Tak jak obrazy cyfrowe, które istnieją tylko dzięki naszej uwadze, a w rzeczywistości potrzebują bardzo złożonej infrastruktury – by zobaczyć obraz, wydobywane są najróżniejsze minerały z wnętrza ziemi, budowane są fabryki, kolejne maszyny, które zużywają paliwo i surowce, zatrudnione są setki ludzi tylko po to, by zbudować smartfona, na którym przez kilka sekund wyświetli nam się obraz. Głębsza refleksja o tych obrazach daje nam poczucie uczestniczenia w ekologii świata, gdzie człowiek jako gatunek staje się społecznym drapieżnikiem, kierującym się neurochemicznymi procesami (uwaga, atawistyczne emocje) i poczuciem nieskończoności możliwości posiadanych zasobów.\nSeria prac Approximations, która wykorzystuje obrazy zwierząt znalezione w sieci, dotyczy właśnie tego rodzaju refleksji nad światem. Jak już wcześniej wspomniałam, człowiek potrafi skoncentrować uwagę na obrazie zwierząt dłużej niż na przedstawieniach z innych kategorii. Przedstawienia zwierząt są tu jednak traktowane nie jako odnośnik do tego procesu, ale wplecione są w ekonomię uwagi. Im bardziej wykalkulowane staje się nasze środowisko, tym mocniej odbija na powrót naszą prymitywną przeszłość – każe nam wracać do animistycznego myślenia o świecie, gdzie każda rzecz ma swoją duszę, czy jest to kamień, zwierzę, czy człowiek. Tego rodzaju myślenie pobrzmiewa u Novitskovej, która często inspiruje się filozoficznymi tekstami Manuela DeLandy1 B. L. de la Chapelle, On „post-Internet” Art, „Zérodeux”, nr 70/2014, s. 34 [dostępne online: https://issuu.com/zerodeux/docs/revue02numero70].. W neomaterialistycznej filozofii DeLandy, punktem początkowym jest przyjęcie założenia, że istnieje świat materialny, który jest niezależny od naszego umysłu, jak również jego osobowość nie jest zależna od umysłu. Filozof rozważa tutaj wiele historycznych podejść do tego zagadnienia, jednak odrzucając esencjalizm arystotelesowski, dochodzi do wniosku, że wszystkie obiektywne jednostki są produktami procesu historycznego, gdzie ich osobowość jest zsyntezowana lub jest częścią kosmologii, geologii, biologii czy społecznej historii1 R. Dolphijn, I. van der Tuin, New Materialism: Interviews and Cartographies, Ann Arbor 2012. s. 39.. Tak właśnie Novitskova rozumie każdą z reprezentacji zwierząt. Jej twórczość jest poszukiwaniem związków pomiędzy kulturą wizualną, która kierowana jest wielkimi zbiorami danych przepracowywanymi przez różne technologiczne przedmioty/podmioty i ekologią. Podążając za myślą DeLandy, Novitskova traktuje każdy żywy organizm jako swoistą ewolucyjnie wytworzoną technologię. Ostatnie osiągnięcia z dziedziny sztucznej inteligencji (mimo że aktualne modele sieci neuronowych są na poziomie inteligencji owada) już wskazują, że protopodmiotowość mogła rozwinąć się z dynamiki, z jaką percypowane są pewne intensywności doświadczeń1 Tamże, s. 47.. Ten model jest przekładany na ssaki, a ostatecznie na człowieka. Wynika z tego pewna koncepcja wspólnego doświadczenia wszystkich podmiotów, gdzie odrzucenie doświadczenia lingwistycznego prowadzi do wspólnego doświadczenia pragmatycznego1 Tamże, s. 47–48.. Wykorzystując tę koncepcję, Novitskova tworzy swoje fotoobiekty po wielokroć, dobierając tylko przedstawienie do kontekstu danej wystawy. Pozwoliło jej to w krótkim czasie stworzyć wiele nowych prac. Płaskie, wycięte z blachy zwierzęta stały się również jej znakiem rozpoznawczym.\nOd 2012 roku w pracach Novitskovej obok wyciętych postaci zwierząt pojawiają się również wskaźniki wzrostu z serii Growth Potentials. Rzeźby te są przestrzennymi, czasem płaskimi, wyciętymi strzałkami znalezionymi na stockach, które wykorzystuje się w biznesowych, korporacyjnych prezentacjach. Wskaźniki ekonomiczne mają reprezentować produktywność, sukces, przyspieszenie. Novitskova bada jednak nie rejony wzrostu ekonomicznego, a wzrost potencjału wyginięcia. Dla artystki każde przedstawienie jest technicznie zapośredniczone – nie wierzy ona w dziką naturę. Każdy obraz dzikiego lasu jest jednocześnie dowodem na to, że była w nim kamera, aparat czy inne technologiczne urządzenie. To połączenie natury i technologii prognozuje koniec istnienia planety – wskazuje potencjalny kierunek, w którym jej dalszy rozwój zmierza. Nasz wzrost konsumpcji przedmiotów do tworzenia i oglądania obrazów, powoduje wzrost zanieczyszczenia i eksploatacji planety. Growth Potentials, mimo że kojarzą nam się ze wzrostem, czymś pozytywnym, nie dają nam możliwości pełnego zrozumienia. Nie mamy do ich odczytu żadnych danych. Czerwona strzałka pozostaje obiektem samym dla siebie, czysto estetycznym – jest manifestacją abstrakcyjnego pojęcia. Artystka stawia pytanie o ekonomiczny potencjał rzeczy, istnień i obrazów. Jednym z wariantów tej pracy są wskaźniki nadrukowane na folii i poliuretanowej gumie, w której zatopione są insekty. Unieruchomione w plastiku owady przypominają nam o skamielinach i owadach zatopionych w bursztynach – artefaktach prehistorycznych światów, które są dowodem, że pewne gatunki nie przetrwały. Tak samo w przypadku Novitskovej owady w plastiku dowodzą, że nie każde istnienie podoła współczesnemu przyspieszeniu, natomiast każda zagłada i katastrofa jest poprzedzona szybkim rozwojem nowych form1 K. Novitskova, Neverending Story: Patterns of Survival and Expansion Curves, konferencja Serpentine Gallery Extinction Marathon: Visions of the Future, Londyn [dostępne online: https://vimeo.com/111844657].. Zestawienie świata natury ze światem biznesu buduje ciekawe połączenia i napięcia, wprowadzając te ewolucyjne spostrzeżenia w pole ekonomii. Te rozważania doprowadziły Katję Novitskovą do proponowania nam swojej wizji świata po końcu świata. Novitskova w swojej twórczości od początku łączy różne dychotomie – człowieka i naturę, przedczłowieka i poczłowieka, antyczną historię z odległą przyszłością, abstrakcje z konkretem. Jej prace są przejściem pomiędzy dwoma ekstremami.\nKatja Novitskova odchodzi od fotografii, chociaż jej rozmyślania cały czas oscylują wokół cyrkulacji obrazów oraz sposobów ich funkcjonowania. Pierwszą wystawą odnoszącą się w inny sposób do wcześniej proponowanych problemów była Spirit, Curiosity and Opportunity w galerii Kraupa-Tuskany Zeidler w 2014 roku. Tytuł wystawy wziął się od nazw amerykańskich misji na Marsa. Artystka zderza nas z niskiej jakości obrazem wideo wyświetlanym na monitorze – trudno stwierdzić, czy to jest właśnie transmisja na żywo z jednego z tytułowych łazików, czy obraz zaprojektowany. Novitskova próbuje nas oszukać: obraz transmitowała z piwnicy budynku galerii, gdzie stworzyła swoistą scenografię dla filmu o Marsie. Pozwoliła sobie dodać elementy, które uznała za równie nieprawdopodobne do zobaczenia tam, jak te, które otrzymujemy z „wiarygodnego” obrazu z NASA. Tymi elementami są gatunki ptaków, które są na naszej planecie na skraju wyginięcia.\nCała wiedza o innych planetach pochodzi z kamer, którymi dysponują roboty wysyłane przez nas w kosmos. Jednak Novitskova jako badaczka internetowa odkryła mnóstwo teorii spiskowych oraz interpretacji obrazów przesłanych przez łaziki z Marsa. Powiększając obrazy do krawędzi pikseli, ludzie doszukują się znanych sobie kształtów, na przykład zarysu kobiety, mężczyzny i dziecka, niedźwiedzia, pyska zwierzęcia itp. Odkryła również, że na podstawie obrazów przesłanych przez łaziki, Europejska Agencja Kosmiczna trenuje swojego robota, tworząc dla niego poligon doświadczalny, wyglądający jak scenografia albo właśnie wystawa sztuki. Dla Novitskovej znowu jest to pętla obrazowa, którą tak często eksploruje.\nPodobne wątki artystka przywołuje w późniejszej wystawie Dawn Mission w Kunstverein w Hamburgu w 2016 roku, gdzie stara się znaleźć zupełnie nowy sposób artykulacji roli obrazu oraz tego, jak ciągła mediacja zyskuje wymiar ekologiczny czy biotyczny. Poprzez nadpisywanie i rekontekstualizowanie Novitskova tworzy poetycką, acz przerażającą wizję relacji pomiędzy człowiekiem, nie-człowiekiem i maszyną, wykraczając poza antropocentryczny ogląd świata i doceniając inne gatunki i podmioty jako odrębne, zdolne-do-istnienia jednostki. Na wystawie jesteśmy skonfrontowani z nierozpoznawalnymi obrazami kodów genetycznych, organicznych kształtów oraz obrazami wymarłych zwierząt. Wszystkiemu towarzyszy drgające oświetlenie i cienie na ścianach, które jak ciemne chmury rozpościerają nad światem niepokojącą, pesymistyczną aurę.\nDawn jest misją NASA z 2007 roku, która miała zbadać dwie z trzech znanych protoplanet z pasa asteroidów: Vestę i Ceres. Novitskova skupiła się tutaj jednak nie na celu misji, ale na dostarczonych przy okazji obrazach. Novitskova bada wirtualność przestrzeni kosmicznej: mamy tam rzeźby krajobrazu wschodu Słońca na Marsie – (zdjęcie zrobione przez łazik), fotorzeźbę jaszczurki oraz plątaninę wskaźników z biznesowych prezentacji. Wystawie towarzyszy projekcja dwóch kameleonów, które jednocześnie są widzialne i niewidzialne (dzięki swojej technologii zmiany barw). Jej rzeźby oraz instalacje istnieją w przestrzeni jak wizualne echa. Dla Novitskovej świadomość rzeczy, które zachowują się i ewoluują na własną rękę, jest jedną z najważniejszych inspiracji. Nadal zainspirowana naturą samą w sobie, bada różnorodność – rozliczność, problematyczną rzeczywistość, która kryje się za wizualnością. Kosmologia jest głównym łącznikiem jej prac, pozwala spojrzeć na człowieka rozwijającego środowisko cyfrowe w taki sam sposób, w jaki widzimy organizmy żywe w środowisku naturalnym.\nKatja Novitskova, „If Only You Could See What I’ve Seen with Your Eyes. Stage 2”, Kumu Art Museum, 2018, fot. Tõnu Tunnel /Katja Novitskova, dzięki uprzejmości artystki i KUMU Art Museum\nRozpoczynając od wystawy A Day in a Life with Things I Regret Buying podczas open studio na rezydencji w Rijksakademie w Amsterdamie w 2014 roku Novitskova przestaje pokazywać nam obrazy, które jesteśmy w stanie jednoznacznie rozpoznać. Rozpoczyna eksplorować swoją wizję hybrydycznej przyszłości, gdzie nieznane dotąd formy życia przychodzą na świecie, który być może został już przez ludzi opuszczony. If Only You Could See What I’ve Seen with Your Eyes to wystawa prezentowana na biennale w Wenecji, gdzie Novitskova reprezentowała pawilon Estonii. Tytuł wystawy jest cytatem z filmu Ridley’a Scotta Blade Runner , opartego na powieści Philipa K. Dick’a Do Androids Dream of Electric Sheep? . Projekt dotyczy związków pomiędzy domeną widzenia, przemysłem napędzanym danymi oraz ekologią w czasach kryzysu biotycznego1 Estonian Pavilion at the Venice Biennale, „e-flux” [dostępne online: http://www.e-flux.com/announcements/111898/katja-novitskovaif-only-you-could-see-what-i-ve-seen-with-your-eyes/].. Novitskova ponownie zastanawia się, do czego prowadzi tak intensywna produkcja obrazów, które bez technicznego zapośredniczenia nie byłyby dla człowieka widoczne – powierzchnia Marsa, struktury molekularne, pojedyncze neurony itp. Te maszyny optyczne, które doświadczają za nas świat, są przedłużeniem człowieka dla jego eksploracji Ziemi i kosmosu, co niejednokrotnie powoduje ekologiczne katastrofy i w przyszłości ma doprowadzić gatunek ludzki do wyginięcia. Obecnie coraz więcej maszyn – naszych rozszerzeń – usamodzielnia się na tyle, by uczestniczyć w tych ekologiach. Człowiek przestaje być dominującym podmiotem widzącym, poza nim istnieje mnóstwo innych patrzących stworzeń i maszyn. W tym kontekście rola artysty może być porównana z organizmem filtrującym – przetwarza dane ze środowiska, próbuje przewidzieć trajektorie przyszłych zdarzeń.\nNovitskova po raz kolejny funduje nam wizję przyszłości, w której bliskie splątanie człowieka, nie-człowieka i maszyny wychodzi daleko poza antropocentryczną strefę komfortu. Spekulacje artystki znowu odwołują się do figury antropocenu, czyli świata, w którym tylko możemy próbować roztaczać ludzkie spojrzenie, ale nie powinniśmy starać się zrozumieć przedstawionych nam zależności. Cytując Hito Steyerl, nie widzieć dziś nic zrozumiałego powinno być nową normalnością1 H. Steyerl, A Sea of Data: Apophenia and Pattern (Mis-)Recognition, „e-flux” [dostępne online: http://www.e-flux.com/journal/72/60480/a-sea-of-data-apophenia-and-pattern-mis-recognition/].. Na wystawie w pawilonie Estonii zobaczyć możemy wszelkie dotychczasowe formy prac Novitskovej: są tu wielkie, płaskie przedstawienia zwierząt; są kołyski-roboty, imitujące ludzkie ruchy podczas usypiania niemowląt (pokazywane na wystawie A Day in a Life with Things I Regret Buying w 2014 roku w Amsterdamie), które wykluwają w swoich nosidełkach trudne do rozpoznania organizmy; są i wskaźniki, które zawsze pokazują wzrost, nie wskazując jednak na konkretne zjawisko. Wystawa mieści się w wąskiej kamienicy, a wrażenie przekształcenia mieszkania w scenografię do filmu science fiction jest jak najbardziej zamierzone. Całość spotęgowana jest oświetleniem, które przyciemnione i punktowe podąża za odwiedzającymi swoim cieniem.\nPostantropoceniczne wizje Novitskovej posługują się dużą liczbą wątków, które tak jak sieć internetowa czy współczesne obrazy cyfrowe są niehierarchiczne i niechronologiczne. Proponowane koncepcje są coraz bardziej utopijne i kompleksowe, przez co coraz trudniej uchwycić je w ramy teoretyczne. Język pisany, który jest linearny, wydaje się nie nadążać za zmianami. Odpowiedniejszy wydaje się być hipertekst, w którego gąszczu moglibyśmy się zgubić, tak jak w odnośnikach prac Katji Novitskovej. Nakreślone przeze mnie punkty interpretacyjne wymagałyby po kolei osobnego szerokiego opracowania w formacie odpowiadającym złożoności i płynności omawianych pojęć.\nTwórczości Novitskovej nie należy rozumieć tylko w kontekście sztuki postinternetowej, choć w mediach często możemy się z taką interpretacją spotkać. Chociaż jej związek ze sztuką rozpoczął się od przyjęcia za definicję postinternetu kondycji współczesnego człowieka, to szybko dodała do tego cały wachlarz innych pojęć i teorii, wybiegających daleko w naszą (i nie-naszą) przyszłość. Novitskova rozumie człowieka jako postać hybrydyczną, przenikającą się zarówno z naturą, jak i technologią, a jego działanie rozumie w bardzo szerokim kontekście, któremu blisko jest do całościowego ujęcia problemów, z jakimi się borykamy pod pojęciem antropocenu. Jednak Novitskova, która próbuje zwrócić naszą uwagę na ważny temat powolnej śmierci naszej planety, nie wzięła sobie za cel opisywania go, a raczej kreuje swoje wizje tego, co wydarzy się później.


Firma "BATEREX" powstała w 1989 roku - prowadząc sprzedaż akumulatorów oraz usługi związane z ich regeneracją, naprawą i ładowaniem. Od działalności tej firmy powstała nazwa firmy "BATEREX". Firma ta prowadziła wówczas autoryzowaną stację obsługi mieszczącą się w Szonowicach k/Raciborza. Momentem przełomowym dla firmy był rok 1991 "krach" na rynku akumulatorów zmusił do zmiany profilu produkcji - wybrano poligrafię.\n1992 rok - pierwsze kroki w poligrafii - druk gazetek reklamowych, akcydensów itp.\n1994 rok - firma zaczęła poważniej prosperować na rynku poligraficznym, zwiększając swą powierzchnię produkcyjną zakupując nowe maszyny i rozszerzając ofertę usług.\n1997 rok - mimo tragicznej powodzi, która zniszczyła całe wyposażenie techniczne, "BATEREX" dalej istniał. Przeniósł halę produkcyjną do wynajętych wówczas pomieszczeń na ul. Zakładową 2, gdzie do dziś odbywa się produkcja.\n2006 rok - biura firmy oraz dział DTP zostają przeniesione na ul. Zakładową nr 2 w Raciborzu.\nObecnie firma "BATEREX" prowadzi druk offsetowy i sitodrukowy od A do Z, ze szczególnym naciskiem na produkcję podładek na piwo, teczek,książek oraz opakowań fast food. Realizuje również usługi dla innych drukarni.\nZapraszamy do przeglądnięcia naszej oferty !!!\nUWAGA!!! U NAS W SPRZEDAŻY!!!\nRewelacyjny zbiór wierszy dla dzieci w gwarze śląskiej - "O czym szeptoł zegłówek?" autorstwa Wiktora Bugli.\nCena tomiku - tylko 15,00 zł!!!


Język holenderski - pół żartem, pół serio: 2013\nOliebollen - sylwestrowe pączki\nOliebollen (Wikimedia Commons)\nRetoryczne pytanie - któż ich nie lubi? ;)\nDziś cała Holandia smaży (lub kupuje) te tłuste pyszności, bo jak żegnać stary rok i witać nowy bez pączków? Oliebollen są nieco mniejsze niż nasze "pąki", a zamiast dżemu zawierają rodzynki, kawałki jabłek lub inne dodatki - jak kto woli. I mają więcej soli, niestety, co mi osobiście wcale nie smakowało. Ale można je też zrobić samemu. A oto oryginalny przepis (za ah.nl):\nINGREDIËNTEN - SKŁADNIKI\n1 ei - 1 jajko\n500 ml melk - 0,5 litra mleka\n500 g bloem - 0,5 kg mąki\n1 zakje gedroogde gist - 1 opakowanie suszonych drożdży\n1 tl suiker - 1 łyżeczka cukru\n1 tl kaneel - 1 łyżeczka cynamonu\n1 tl zout - 1 łyżeczka soli (wg mnie to za dużo, ale podaję za oryginałem)\nfrituurolie - olej do smażenia\npoedersuiker - cukier puder\nVulling (optioneel): Nadzienie (opcjonalnie):\n1 citroen, 1 cytryna\n1 friszure appel (bijv. jonagold), geschild en in blokjes - 1 kwaskowate jabłko, obrane i pokrojone w kostkę,\n100 g rozijnen - 100 g jasnych rodzynków\n50 g krenten - 50 g ciemnych rodzynków\n50 g sukade, in stukjes - 50 gr sukade (skórki z owoców cytrusowych - w Polsce chyba można zastąpić skórką pomarańczową), w kawałeczkach\nBEREIDEN - PRZYGOTOWANIE\nDoprowadź jajko i mleko do temperatury pokojowej.\nOdłóż jedną łyżeczkę mąki na potem.\nResztę mąki wymieszaj z drożdżami, cukrem, cynamonem i łyżeczką soli w misce.\nZrób w środku mąki dziurkę i wlej tam rozbełtane jajko.\nMieszając drewnianą łyżką lub mikserem - dodaj mąkę.\nMieszaj, aż ciasto będzie jednolite.\nPrzykryj ciasto folią i zostaw na godzinę w ciepłym, suchym miejscu, aż ciasto podwoi swoją objętość.\nZetrzyj do nadzienia całą skórkę z cytryny i wyciśnij sok.\nSpryskaj kawałki jabłka w misce sokiem cytrynowym i posyp skórką z cytryny, rodzynkami (jasnymi i ciemnymi), dodaj sukade i odłożoną wcześniej łyżeczkę mąki.\nRoer de vulling door het beslag en laat rijzen.\nWymieszaj ciasto z nadzieniem i odstaw do wyrośnięcia.\nPodgrzej olej do temperatury 175 °C.\nZanurz łyżkę do lodów w gorącym oleju i zrób z wyrośniętego ciasta kulkę.\nLaat het bolletje in de hete frituurolie glijden.\nSpuszczaj kulki ostrożnie do gorącego oleju.\nSmaż 4 do 5 pączków jednocześnie przez około 5 minut, aż będą złotobrązowe.\nW połowie smażenia obróć pączki, jeśli same tego nie zrobią.\nWyciągnij pączki z oleju i przełóż do durszlaka wyłożonego ręcznikami kuchennymi, żeby odciekły.\nLaat de frituurolie eerst weer op juiste temperatuur komen, alvorens de volgende serie oliebollen te bakken.\nDoprowadź olej znów do odpowiedniej temperatury zanim zaczniesz smażyć kolejną serię.\nLeg de oliebollen op een schaal en bestrooi ze royaal met poedersuiker.\nPrzełóż pączki na półmisek i posyp obficie cukrem pudrem.\nAutor: Dora Experiments o 10:46 5 komentarzy:\nPrzemówienie Willema - Alexandra z okazji Bożego Narodzenia - kersttoespraak 2013\nKrólewskie orędzie na Boże Narodzenie 2013 (de kersttoespraak) od kilku tygodni nie jest już żadną tajemnicą, bo w nieznany sposób nagranie wyciekło do Internetu grubo przed planowaną emisją 25. grudnia. To samo zresztą przydarzyło się w zeszłym roku Beatrix ;) Tak więc Ameryki dziś nie odkryję, pisząc iż król w swoim przemówieniu poświęcił sporo uwagi ludziom i relacjom międzyludzkim. Podkreślał ich znaczenie, zwłaszcza w sytuacjach trudnych czy wręcz kryzysowych i dziękował tym, którzy budują mosty między ludźmi - jako wolontariusze, lekarze, opiekunowie czy twórczy przedsiębiorcy. Zgrabne, poprawne politycznie wystąpienie.\nSkoro orędzie to żadna nowość, czemu zatem o nim wspominam? Bo jest napisane piękną niderlandczyzną. Spójrzmy choćby na te kilka początkowych zdań - pod spodem wolne tłumaczenie:\nW codziennym zabieganiu, często ukierunkowanym na tu i teraz, Boże Narodzenie jest punktem spokoju, momentem refleksji nad naszym istnieniem i nad naszymi relacjami z innymi, bliższymi i dalszymi.\nJuist met Kerst, toch het feest van het licht, worden we herinnerd aan persoonlijk verlies en verdriet.\nWłaśnie w Boże Narodzenie, które choć jest świętem światła, przypominają nam się osobiste straty i smutki.\nWie een dierbare heeft verloren, voelt in deze dagen de pijn extra scherp.\nKto stracił kogoś bliskiego, odczuwa w tych dniach szczególnie ostry ból.\nHet besef opgenomen te zijn in een groter verband van familie en vrienden, kan troost en kracht geven.\nŚwiadomość bycia włączonym w szersze kręgi rodziny i przyjaciół może dać pocieszenie i siłę.\nHun steun, vaak in stilte en op de achtergrond, stemt tot dankbaarheid.\nIch wsparcie, często w ciszy i na drugim planie, wzywa do wdzięczności.\nPełny tekst wystąpienia można znaleźć tutaj, a poniżej wersja wizualna :)\nI co myślicie o orędziu? Słuchacie w ogóle tego typu wystąpień? Ja przyznam się Wam, że średnio mnie treść interesuje, gdyż takie przemówienia zawierają mnóstwo okrągłych wyrażeń i pięknych słów, a konkretów w nich mało. Ale językowo to ciekawy materiał - właśnie dzięki owym zgrabnym sformułowaniom! Jeśli zaś uczyć się języka, to od najlepszych - po królewsku ;)\nAutor: Dora Experiments o 11:50 3 komentarze:\nEtykiety: słownictwo, wieści z Holandii\nI wreszcie mamy święta - Kerst, Kerstmis, Kerstfeest - wiele nazw - zawsze jednak chodzi o Boże Narodzenie. Jak jest obchodzone w Holandii? Pod wieloma względami podobnie jak w Polsce - też jest choinka (de kerstboom), szopka (de kerststal) i inne ozdoby świąteczne w wielu domach. Holendrzy również spędzają ten czas zazwyczaj w gronie rodziny, ale nie dzielą się opłatkiem. Wyprawiają za to uroczysty obiad lub kolację (het kerstdiner), na który składają się wytworne dania zazwyczaj mięsne - jak indyk, królik, bażant lub sarna. Gwiazdor (de kerstman) także czasem przychodzi, jednak nie zawsze przynosi prezenty, gdyż holenderskie dzieci zostały już hojnie obdarowane przez Mikołaja (Sinterklaas) 5. grudnia. I są też kolędy (het kerstlied / kerstliederen), choć w domach rzadko śpiewane, a na ulicach wyparte przez wszechobecne "hamerykanskie" Jingle Bells, można je jednak wciąż usłyszeć na licznych koncertach i w kościołach. A oto kilka z nich:\nNu zijt wellekome jest jedną z najstarszych pieśni bożonarodzeniowych, bo swoimi korzeniami sięga XV wieku. Posiada dwie wersje - katolicką - dłuższą i protestancką - bez zwrotek maryjnych.\nDe herdertjes lagen bij nachte jest nieco młodszą kolędą, bo pochodzi z XIX wieku. Opowiada o pasterzach, którzy w nocy przyszli oddać pokłon maleńkiemu Jezusowi.\nKomt allen tezamen (jak ją nazywają protestanci) lub Wij komen tezamen (według katolików) to pieśń łacińska lecz wciąż popularna w Holandii. Posiada również polskie tłumaczenie (z łaciny), które zaczyna się od słów: O przybywajcie wierni wesoło i z tryumfem. Polskiej wersji nie znam osobiście, ale holenderska całkiem mi się podoba :) (Na marginesie - czyż nie piękne kapelusze mają te chórzystki? ;) )\nI na koniec współczesna piosenka świąteczna - Kerst voor iedereen\nNo i jak Wam się podobają holenderskie kolędy?\nA może macie inne swoje ulubione - polskie czy też obcojęzyczne?\nNiezależnie jednak od upodobań życzę Wam wszystkim pięknego kolędowania i radości na ten czas świętowania Bożego Narodzenia :)\nGezegend Kerst voor iedereen!\nAutor: Dora Experiments o 12:00 Brak komentarzy:\nJak składać życzenia na Boże Narodzenie po niderlandzku?\nZbliża się wielkimi krokami Boże Narodzenie. Ale zanim będziemy świętować, trzeba jeszcze wysłać życzenia. I to niekoniecznie do tych, którzy mieszkają daleko. W Holandii również sąsiedzi składają sobie życzenia listownie za pomocą kartek wrzucanych do skrzynek. Miło jest dostawać, jednak gdy chcemy sami wysłać świąteczne pozdrowienia pojawia się pytanie - co napisać? Zdarzało mi się otrzymywać kartki zupełnie bez tekstu (nawet tego drukowanego), a jedynie z podpisem nadawcy ;) Zazwyczaj jednak obok obrazka widniało kilka słów. Np.:\nTe dwa powyższe zwroty są najczęściej używane. Wcześniej były kojarzone z protestantami, którzy w takich sposób właśnie składali sobie życzenia. Katolicy w przeszłości mówili raczej:\nDziś ten podział nie jest już tak wyraźny, choć swoją drogą, wciąż zadziwia mnie, ile nawiązań do religii wciąż funkcjonuje w tak ateistycznym państwie jak Holandia. Ale wracajmy do życzeń. Można również napisać coś więcej i życzyć od razu szczęśliwego nowego roku:\nAlbo rozpisać się zupełnie poetycko:\nLub też trochę bardziej bezpośrednio:\ndat jullie Kerstmis zal zijn zolas het hoort:\nwat warmte in de koude winter\nW razie potrzeby zasoby internetu służą pomocą. A tym, którzy będą wysyłać życzenia drogą elektroniczną polecam stronę http://www.kerstplaatjes.nl z ruchomymi obrazkami, takimi jak ten:\nAutor: Dora Experiments o 18:00 2 komentarze:\nKtóra godzina? - określenie czasu w języku niderlandzkim\nJak ten czas leci... znów tydzień śmignął koło nosa. No właśnie - dziś będzie o czasie. A dokładnie o godzinach i minutach. Jak to opowiedzieć po niderlandzku? Holendrzy tłumaczą to tak:\nEen uur bestaat uit 60 minuten.\nEen uur bestaat uit 4 kwarten (kwartieren).\nEen minuut bestaat uit 60 seconden.\nI z powyższego tekstu każdy już się domyślił, co oznaczają pogrubione wyrazy:\nhet uur - godzina\nhet kwart - kwadrans\nhet kwartier - kwadrans\nde minuut - minuta\nde seconde - sekunda\nbestaan uit - składać się z, powstawać z\nTeraz znając liczebniki i podstawowe określenia czasu, możemy odpowiedzieć na pytanie:\nHoe laat is het? - Która godzina?\nJest godzina piąta / siedemnasta.\nHet is kwart over vijf.\nJest kwadrans po piątej / siedemnastej.\nHet is vijf voor half zes.\nJest za pięć wpół do szóstej / osiemnastej.\nJest wpół do szóstej / osiemnastej.\nHet is vijf over half zes.\nJest pięć po wpół do szóstej / osiemnastej.\nHet is kwart voor zes.\nJest za kwadrans szósta / osiemnasta.\nHet is tien voor zes.\nJest za dziesięć szósta / osiemnasta.\nWidać tu, że minuty są określane zarówno w stosunku do pełnej godziny ("za dziesięć szósta") jak i do półgodzin ("pięć po wpół do szóstej") - wszystko zależy od tego, gdzie wskazówka minutowa ma bliżej ;) Zależność tę przedstawia poniższe koło:\nA na koniec zapraszam na krótki filmik pt.: Hoe laat is het? Sprawdźcie sami, czemu czasem lepiej nie afiszować się ze swoją niewiedzą... ;)\nAutor: Dora Experiments o 18:00 4 komentarze:\nSinterklaasavond - czyli o Mikołaju, wierszykach i wykastrowanym kogucie\nNo i nadszedł długo oczekiwany (zwłaszcza przez dzieci) dzień 5. grudnia. Mali i duzi Holendrzy świętują dziś wieczorem Mikołajki (Sinterklaasavond lub pakjesavond). Spotykają się w gronie rodziny i przyjaciół, obdarowują się prezentami i korzennymi łakociami. Forma świętowania zmieniała się przez lata, jednak sam zwyczaj był znany już w XVII wieku, o czym świadczy choćby ten obraz:\nJan Steen, Het Sint Nicolaasfeest, ok. 1663r. (Wikimedia Commons)\nWażny element mikołajkowej tradycji stanowią wierszyki (Sinterklaasgedichten). Najlepiej, gdy są tworzone samodzielnie, choć w obecnej dobie internetu nawet ci mniej zdolni mają skąd czerpać pomysły. Krótkie, zazwyczaj rymowane, dowcipnie lecz z sympatią wskazują na słabości adresata, chwalą jego talenty lub - dołączone do upominku - opisują jego przeznaczenie. Przyznaję, że bardzo mi się ten zwyczaj podoba - taki wierszyk to wszak prawdziwy prezent od serca, dostępny bez względu na zasobność portfela obdarowującego. A oto przykład takiego podarunku dla miłośnika Facebooka, gdzie obok szeregu zalet "fejsbukowania" znajduje się i przestroga, by nie zapominać o realnych kolegach i znajomych:\nOp Facebook is echt van alles te doen\nVan vrienden heb je een legioen\nBij grappige foto's lig je soms in een deuk\nDaaronder schrijf je 'ik vind dit leuk'.\nJe prikbord hangt iedere dag weer vol\nMet briefjes van vrienden, zomaar voor de lol\nAlles gooit iedereen daar maar neer\nGeklets en gebabbel over en weer\nLeuk en ontspannend, dat is het met name\nMaar veel goede vrienden komen ook wel eens samen\nVergeet dus niet je echte maten\nHopelijk heb jij dat in de gaten\n(Anouk Witte, http://www.sinterklaasgedichten.com )\nInnym elementem nieodłącznie związanym z Mikołajkami są piosenki - rozbrzmiewające wszędzie wprawdzie już od momentu przybycia Mikołaja do Holandii w drugiej połowie listopada, jednak dziś ich popularność osiąga apogeum. Oto jedna z nich:\nTreść piosenek - jak łatwo przewidzieć - nawołuje Mikołaja do rozdawania prezentów. Czasem niektóre z nich, zwłaszcza te bardziej leciwe, zawierają szalenie dziwne określenia i sami Holendrzy nie zawsze wiedzą, co one oznaczają! Np.: moja ulubiona Sinterklaas Kapoentje:\nNie ma w Holandii dziecka, które umiejąc mówić, nie znałoby tej krótkiej piosenki. Krótka, śpiewna, łatwo zapadająca w pamięć. Jej tłumaczenie wygląda tak:\nWrzuć coś do mojego bucika\nWrzuć coś do mojego kozaka\nTylko co to znaczy Kapoentje? Otóż jest kilka wyjaśnień. Niektórzy uważają, iż to zdrobniałe określenie łobuza, inni widzą tu nazwę czerwonej spódnicy i nawiązanie do stroju Mikołaja, jeszcze inni stwierdzają po prostu, iż to jedynie rym do słowa schoentje - bucik. Jednak najdziwniejszym jest tłumaczenie słowa kapoen jako.... wykastrowany kogut! Nie jestem pewna, jak pojmuje je sam adresat piosenki, jednak nie sądzę, żeby akurat to ostatnie rozumienie wzmagało jego hojność ;)\nPiękny jest ten mikołajkowy czas - pełen niecierpliwego oczekiwania, tajemnicy, niespodzianek i słodkości. Aż przypomniało mi się własne dzieciństwo - drobiazgi pod poduszką i coroczne próby nakrycia Mikołaja (a potem rodziców;) ) na gorącym uczynku. To święto ma swój urok niezależnie od tego, jak i gdzie jest obchodzone.\nA Wy świętujecie Mikołajki?\nAutor: Dora Experiments o 18:00 Brak komentarzy:\nAutor: Dora Experiments o 23:14 8 komentarzy:\nZaimek zwrotny (het wederkerend voornaamwoord, het reflexief pronomen) w języku polskim jest jeden - się. Ja myję się, ty myjesz się, oni myją się itd. Holendrzy w tym względzie mają bardziej rozbudowane słownictwo ;) Przyjrzyjmy się bliżej temu zaimkowi.\nzich wassen - myć się\njij wast je\nhij / zij / het wast zich\nu wast zich\nwij wassen ons\njullie wassen je\nzij wassen zich\nMoże się teraz zrodzić pytanie, czy polskie czasowniki z zaimkiem "się" pozostają zwrotne również w języku niderlandzkim? Zazwyczaj tak. Oto kilka przykładów:\nzich bemoeien - wtrącać się\nzich ergeren - złościć się\nzich gedragen - zachowywać się\nzich schamen - wstydzić się\nzich vergissen - pomylić się\nzich verslikken - zakrztusić się\nzich verspreken - wygadać się, powiedzieć za dużo\nWyjątek stanowi tutaj słówko leren - uczyć się. Jak widać czasownik ten jest zwrotny tylko w języku polskim.\nAutor: Dora Experiments o 17:28 5 komentarzy:\nPlucha za oknem, wiatr i chłód - co więc robić w długie listopadowe wieczory? Oglądać filmy - po holendersku, oczywiście :) Znalazłam niedawno na YT piękny film, określany w kategoriach "dla dzieci", jednak ja nazwałabym go filmem rodzinnym, bo sama, choć już od dawna wykroczyłam poza granicę dzieciństwa, bawiłam się przednie oglądając "Het zakmes".\nO czym ta historia? O przyjaźni Tima i Meesa, która przechodzi ciężką próbę, gdy Tim się wyprowadza. Zapomina jednak o swoim scyzoryku, schowanym w pośpiechu przed nauczycielką do kieszeni przyjaciela. Po odkryciu u siebie cennego skarbu Mees postanawia odnaleźć Tima i zwrócić mu jego własność.\nFilm jest z 1992 roku, jednak "pachnie" dużo starszą Holandią, kiedy to chłopcy nosili marynarki do krótkich spodenek i podkolanówek, a w szkole wszyscy drżeli przed nauczycielką i powtarzali grzecznie: "Ja, juf".\n"Het zakmes" ma jeszcze jedną zaletę - proste słownictwo, bo przecież pierwotnymi odbiorcami miały być dzieci. To wielkie ułatwienie dla uczących się niderlandzkiego. Kolejnym plusem jest fakt, iż w filmie Mees często pyta dorosłych, co znaczą dane wyrażenia, których nie rozumie, jak np.: "retour afzender". I znów można się czegoś nauczyć - niby przy okazji, lekko, łatwo i przyjemnie :)\nNa zachętę wstawiam krótki fragment filmu:\nA może ktoś z Was już go oglądał? Jak Wasze wrażenia?\nAutor: Dora Experiments o 21:23 6 komentarzy:\nDziś zajmę się dwoma słówkami:\nnu - teraz\ntoen - kiedy, wtedy, zaraz potem (używamy tylko do mówienia o przeszłości)\nSłówka te inaczej zachowują się w zdaniu prostym, a inaczej w złożonym. Kiedy budujemy krótkie zdanie z nu lub toen, stosujemy inwersję (podmiot idzie za orzeczeniem):\nNu ben ik klaar. Teraz jestem gotowy.\nToen ging hij weg. Potem wyszedł.\nAle kiedy tworzymy zdania złożone, stosujemy szyk końcowy w zdaniu podrzędnym (de bijzin):\nNu ik helemaal gezond ben, kan ik weer aan de slag.\nTeraz kiedy jestem całkowicie zdrowy, mogę znów wrócić do pracy.\nToen ik klein was, speelde ik met mijn oma.\nKiedy byłam mała, bawiłam się z moją babcią.\nTo tyle z poniedziałkowej gramatyki. Następnym razem zaproszę Was na film :)\nAutor: Dora Experiments o 21:39 Brak komentarzy:\nHolendrzy specjalizują się i lubują w żółtym serze (de kaas). Dlatego wchodząc do zwykłego supermarketu w Holandii na półce z żółtym serem znajdziemy co najmniej kilkanaście gatunków tegoż. Czym się one różnią, poza marką? Na co zwrócić uwagę kupując ser? Przede wszystkim na czasem dojrzewania i zawartość tłuszczu.\n1) Czas dojrzewania można rozpoznać po następujących opisach:\njong - młody, dojrzewał 4 tygodnie (miękki, jasnożołty)\njong belegen - młody - przeleżały, 8 - 10 tygodni\nbelegen - przeleżały, 16 - 18 tygodni\nextra belegen - długo przeleżały, 7 - 8 miesięcy\noude kaas - stary ser, 10 - 12 miesięcy (twardy, podczas jedzenia skrzypi w zębach).\n2) O zawartości tłuszczu informuje nas napis np.: 20+ (bardzo chudy ser), 60+ (śmietankowy). Nie jest to jednak procent tłuszczu w całym serze, a jedynie w części suchej tego sera (tej części po odciągnięciu wody). Trochę to skomplikowane ;) Niemniej jednak oznacza to, że np.: ser Brie 60+, który ma 40% wody i 60% masy suchej, zawiera w rzeczywistości 36% tłuszczu (60% x 60% = 36%).\nI jeszcze kilka zdjęć z serowego świata:\nSer Gouda (Ranveig, Wikipedia Commons)\nTo najpopularniejszy rodzaj, dzięki któremu o mieście Gouda słyszeli chyba wszyscy ;)\nDo produkcji 1 kg sera potrzeba 10 l mleka.\nGouda, rynek (Wikipedia Commons)\nA tak sprzedawano sery kiedyś. Dziś targi sera istnieją głównie jako atrakcja turystyczna.\nJeden taki krążek waży 15 kg!\nSklep z serami (Gouwenaar, Wikipedia Commons)\nDziś sery kupuje się w takich oto sklepach, jak ten powyżej.\nSer Edamski (Wikipedia Commons)\nTen ser też wygląda znajomo, prawda? Pochodzi z miasteczka Edam. Waga takiej kuli to ok 1,7 kg.\nSer z Lejdy (Edwtie, Wikipedia Commons)\nA tutaj widzimy ser jest z kminkiem - gratka dla prawdziwych smakoszy ;)\nSer z pesto (dekaasfabriek.nl)\nTo już bardziej nowoczesny ser, z dodatkiem pesto.\nSer z ziołami (goudsecheeseshop.nl)\nJest też ser czerwony, również z pesto, a ponadto zawiera jeszcze pomidory, paprykę i zioła.\nI tak można wymieniać bez końca. Dziś każdy może sobie wybrać swój własny smak. Mi najbardziej odpowiadają sery młode, tradycyjne, bez dodatków. Jakiś czas temu zauważyłam, że nawet polskie supermarkety sprowadzają holenderskie sery. Wybór jest wtedy nieco mniejszy, zawsze to jednak okazja do poznania innego kawałka świata własnym językiem ;)\nA Wy lubicie ser? Macie swojego faworyta wśród serowych produktów?\nAutor: Dora Experiments o 21:15 3 komentarze:\nPrzemówienie Willema - Alexandra z okazji Bożego N...\nKerst - Boże Narodzenie i kolędowanie po holenders...\nJak składać życzenia na Boże Narodzenie po niderla...\nKtóra godzina? - określenie czasu w języku niderla...\nSinterklaasavond - czyli o Mikołaju, wierszykach i...


Prezes Anwilu chce spotkać się z kibicami. To może być gorąca dyskusja - ddwloclawek.pl\nPrezes Anwilu chce spotkać się z kibicami. To może być gorąca dyskusja\n12:40, 15.09.2021 | .\nArkadiusz Lewandowski chce porozmawiać z kibicami. Żeby wziąć udział w wydarzeniu lepiej się pospieszyć. Liczba miejsc w sali konferencyjnej jest mocno ograniczona.\nAnwil na dobre rozpoczął sezon 2021/2022 Energa Basket Ligi. Początek okazał się obiecujący, bo podopieczni Przemysława Frasunkiewicza wygrali na wyjeździe w Lublinie i u siebie z ekipą z Zielonej Góry. Kibice są zadowoleni z postawy drużyny. Satysfakcji nie kryje też zarząd klubu, który teraz chce spotkać się z najwierniejszymi kibicami drużyny.\nSpotkanie zaplanowano na czwartek (16 września). Odbędzie się ono w sali konferencyjnej w Hali Mistrzów. Można w nim uczestniczyć osobiście lub wirtualnie.\nNiestety, fizycznie na spotkanie z prezesem Lewandowskim nie wejdą wszyscy.\n- W sali konferencyjnej pomieścimy maksymalnie 20 osób - prosimy wszystkim zainteresowanych o zgłoszenia mailowe. W tytule maila prosimy o wpisanie hasła SPOTKANIE HALA KONFERENCYJNA, a w treści o podanie imienia i nazwiska\n- informuje na swojej oficjalnej stronie Klub Koszykówki Włocławek.\nMaile należy wysyłać na adres: [email protected]. Klub ma jednak prośbę do kibiców.\n- Jeśli zamierzacie uczestniczyć w spotkaniu w sposób bierny, prosimy o niezgłaszanie się. Od tego będzie transmisja na Youtube na żywo. Do sali konferencyjnej zapraszamy te osoby, które mają pytania i będą gotowe je zadać na forum - dodają przedstawiciele klubu.\nW spotkaniu można wziąć udział też wirtualnie, przez platformę ZOOM. Osoby, które chcą zadać pytanie prezesowi, także powinny wysłać maila do rzecznika prasowego klubu.\nSpotkanie rozpocznie się w czwartek (16 września) punktualnie w południe. Dojdzie do skutku, jeśli zgłosi się odpowiednia ilość chętnych.\nSzkoda,że w tamtym sezonie brakło wam odwagi by zorganizować takie spotkanie Najlepiej z pancerną szybą 13:32, 15.09.2021\nMniej pompowania a będzie lepiej. ;) 13:59, 15.09.2021\nKibic 14:31, 15.09.2021\nCiekawe czy jakiś trener z Brzytwy przyjdzie 🤣 Managerów na forum cała masa zawsze Franza można zastąpić.... 🙄 14:31, 15.09.2021\nTen Pan jest winien wszystkiemu co stało sie w ostatnim 1,5 roku w klubie. Odejście najlepszego trenera w historii Anwilu - Igora Milicicia, nietrafione transfery w poprzednim sezonie i wiele innych rzeczy. 21:04, 15.09.2021\nCzyżby ponownie kończyły się pieniążki w kasie prywatnego klubu ? Gdzie te miliony , gdzie ? 12:14, 16.09.2021\nRobia teraz bo nadchodzi juz czas przegranych meczy ta koszykowka to same ustawki 15:37, 17.09.2021


Sennik z psychodeliczną sową | SKRAPOWICE\nZostałam inspiracją miesiąca :-D »\n6 thoughts on “Sennik z psychodeliczną sową”\n8 września 2013 at 16:22\nHej, koleżanko, sny, zapisuje od dawna, mam przy łóżku gruby notes z długopisem i jak tylko mi się coś przyśni zaraz jak wstaje zapisuje, czy jak się obudzę. Czasami, sen pracuje w mnie przez kilka dni, przypominam sobie, myślę o nim i analizuje, rozpisując na części.Szkoda, że ostatnio tak mało mi się śni….przepiękny sennik!!! pozdrawiam.ewa\n8 września 2013 at 16:35\nDzięki, że postanowiłaś wpaść, zajrzeć w oczy psychodelicznej sowie i zostawić komentarz! Pozdrawiam serdecznie Kochana:-D\n9 września 2013 at 10:38\nale fantastyczna sowa 😀 cudownie Ci wyszła 😀 i genialnie połączyłaś kolory notesu 🙂 napatrzeć się nie mogę 😀\nCo najpierw rzuciło mi się w oczy? Nie, nie sowa. Nowy wygląd bloga! Jest czysto i przejrzyście. Ja też powinnam zrobić porządek… Wracając do notesu, jest szalenie kolorowy i nieco zwariowany. Pozdrawiam ciepło, bo zrobiło się już jesiennie…\n15 września 2013 at 13:22\nfantastyczny jest!!!! ciesze sie bardzo, ze tym razem zdazylas wziasc udzial w naszym wyzwaniu PWC 🙂 Dziekuje i pozdrawiam 🙂\n17 września 2013 at 08:25\nrewelacyjny a sowa obłędna! Dziękuję za udział w wyzwaniu Craft-Szafy


Reklama online - 3 kamienie milowe w 3 lata - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\n03.12.2007, godz. 14:01\nGlobalne wydatki na reklamę online rosną w tempie 24% rocznie i w 2008 roku wyniosą 44,6 mld USD, szacuje firma ZenithOptimedia. Udziały online w media-miksie wzrosną z tegorocznych 8,1% do 9,4% w przyszłym roku. W ciągu następnych trzech lat rynek reklamy online czekają trzy bardzo ważne wydarzenia, "kamienie milowe" jak piszą o nich w swoim raporcie specjaliści z ZenithOptimedia.\nPierwszy: już w przyszłym roku globalne wydatki na online mają przekroczyć kwoty wydawane na reklamę radiową.\nDrugi: dwucyfrowy udział w media-miksie online ma osiągnąć na globalnym rynku już w 2009 r.\nTrzeci: już w 2010 wydatki na online będą większe niż te na reklamę w magazynach. W tym samum roku online ma już stanowić 11,5% budżetów reklamowych.\nSpośród analizowanych krajów online ma największy udział w w media-miksie w Wielkiej Brytanii, Danii, Norwegii i Szwecji, gdzie w tym roku będzie on wyższy niż 15%. W 2010 r. udziały reklamy online w torcie reklamowym, przekroczą w tych krajach 20%.\nCałkowite wydatki reklamowe mają w przyszłym roku wynieść na całym świecie 486 mld USD, o 6,7% więcej niż w tym roku.\nŹródło: PaidContent.org, AdAge


Wrocław: Przy tych ulicach nie ma dziś wody | Gazeta Wrocławska\nWrocław: Przy tych ulicach nie ma dziś wody\nW piątek mieszkańcy dwóch wrocławskich ulic nie będą mieć wody. Przerwa w dostawie spowodowana będzie pracami przy sieci wodociągowej. Wody nie będzie w godz. 8-16 przy ul. Czajczej 4, 8, 12 i ul. Kowalskiej 63.\nwrocław woda awaria\nKoronawirus w podstawówce we Wrocławiu. A szkoła działa jakby nigdy nic\nNOWE Koronawirus w Polsce. Najnowsze statystyki z 23.09.2020. Ile osób jest zarażonych? Ile zmarło? Sprawdź najnowsze dane\nNOWE Koronawirus na świecie. Statystyki z 23.09.2020 dla wybranych krajów spoza Europy. Liczba zgonów i potwierdzonych zachorowań\nNOWE Koronawirus w Europie. Statystyki na 23.09.2020 dla poszczególnych krajów. Ile osób zmarło? Ile zachorowań potwierdzono? Najnowsze dane\nNOWE Gdzie nie będzie prądu w dolnośląskim 24.09? Sprawdź planowane wyłączenia prądu oraz awarie\nGdzie można się spodziewać wyłączenia prądu w dolnośląskim 24.09? Pokazujemy spis miejsc, w których planowany jest brak prądu w dolnośląskim. Warto wiedzieć, kiedy i gdzie nastąpi wyłączenie prądu w twojej okolicy. Brak prądu w domu może być budzić irytację, dlatego dobrze jest na ten czas znaleźć sobie zajęcie, które nie będzie wymagało korzystania z energii elektrycznej. Przyczyną planowanych wyłączeń prądu są najczęściej modernizacje sieci oraz remonty lub budowy. Gdzie i kiedy nie będzie prądu?\nUtrudnienia w ruchu: województwo dolnośląskie. Gdzie trwają roboty drogowe? Sprawdź stan na 24.09.2020\nGdzie w województwie dolnośląskim należy spodziewać się dzisiaj (24.09.2020) utrudnień? Roboty drogowe: droga 35, m. Bielany Wrocławskie (84. km na odc. 3,7 km) odnowa oznakowania poziomego


Drzwi Hamburg − informacjeplock.pl\nFirma jest specjalistą w montażu drzwi i okien PCV, parapetów, czy też rolet. Oferta firmy to najlepszej klasy okna z systemami, które pozwalają na podtrzymanie optymalnej izolacji. Tego typu systemy posiadają wysoką jakość ochrony przed wiatrem, ale też i deszczem. Podwójne szyby wpłyną na niższą utratę ciepła w mieszkaniu lub w domu jak i również będą gwarancją zdecydowanie lepszej izolacyjności akustycznej. Konstrukcja okien oraz ich instalacja powinny cechować się stabilnością, ale przede wszystkim funkcjonalnością. To jaka będzie kolorystyka montowanych okien można bez żadnego problemu dopasować wedle własnego gustu. Oprócz sprzedaży okien i drzwi, przedsiębiorstwo może zaoferować także instalację w Polsce, jak i również poza granicami kraju. Artykuły takie jak chociażby rolety, drzwi oraz okna są jak najwyższej jakości, co wpływa na użytkowanie tych produktów, a rozwiązania technologiczne, jakie firma używa w czasie montażu są przemyślane. Sprawdź http://www.profitters.pl/drzwi-hamburg.html\nProfesjonaliści mają w ofercie również wysokiej klasy techniczne porady dostępne dla każdej usługi. Osoby zainteresowane usługą na pewno zyskają przemyślaną wycenę i montaż na wysokim poziomie. Firma nawiązuje współpracę nie tylko z osobami prywatnymi, lecz również z firmami, bez ustanku poszerzając liczbę swoich konsumentów. Z powodu zapewnienia ciekawej oferty, nawet krytyczni klienci z pewnością mogą oczekiwać wartych uwagi rozwiązań technicznych oraz wizualnych.\nProfitters prowadzi współpracę ze znanymi i sprawdzonymi przedsiębiorstwami, zarówno jeśli chodzi o drzwi ale też i o okna. Usługi przez nich oferowane charakteryzują się właściwym stosunkiem jakości do ceny oraz znajdują się na każdą kieszeń. Na prawdę warto przeanalizować propozycję firmy oraz skontaktować się z fachowcami, którzy z chęcią udzielą rady podczas wyboru produktu. Na dodatek przedsiębiorstwo działa w rejonie zachodniopomorskim, ale też i za granicą. Dostępna jest także instalacja drzwi i okien w wielu różnych miastach, jak choćby Berlin czy Hamburg. Zachęca się także do kontaktu zainteresowanych z Danii, Norwegii, Szwecji, a także i Anglii.


Domówki youtuberów i kulisy disco polo w TVP2 - dystrybucja.tvp.pl [pl]\nOd 22 kwietnia w TVP2 dwie premiery. W sobotnie wieczory o godz. 21.50 Dwójka zaprosi na cykl „Głodne kawałki” z udziałem popularnych youtuberów i blogerów. A od 23 kwietnia (niedziela) o godz. 22.15 wystartuje muzyczno-dokumentalna seria „Discopoland”.\nW nowatorskim cyklu „Głodne kawałki” spotkają się najpopularniejsi polscy blogerzy, vlogerzy i ich goście. W swobodnej atmosferze „domówki” zorganizowanej w prywatnym mieszkaniu, podyskutują o tym, co ich najbardziej zainteresowało lub poruszyło w ostatnich dniach. Jak to bywa na domówkach jej uczestników nieraz zaskakiwać będą najrozmaitsze sytuacje: zaprzyjaźniony muzyk wpadnie z mini recitalem, w drzwiach pojawi się dodatkowy gość (w pierwszym odcinku będzie nim olimpijczyk Tomasz Majewski), w mieszkaniu nagle zgaśnie światło albo ktoś zorganizuje okolicznościowe przyjęcie-niespodziankę, które spontanicznie przeniesie się z salonu do kuchni… A w tej panować będą niepodzielnie: Cybermarian (twórca dowcipnych filmów publikowanych z Internecie) i Piotr Ogiński (kucharz, prowadzący autorski internetowy kanał kulinarny). W programie nie zabraknie też elementów rozrywkowych, takich jak np. „challenge”. Śledząc „Głodne kawałki” widz będzie uczestniczył w nieformalnym spotkaniu znanych z Internetu influencerów („wpływaczy”). Kim są? Jak postrzegają otaczającą rzeczywistość ludzie wpływający w istotny sposób na rzesze polskich internautów? TVP2 zapraszając ich do współpracy i oddając im głos postanowiła wsłuchać się w to, co ma do powiedzenia pokolenie Polaków na co dzień porozumiewające się za pośrednictwem wirtualnych kanałów komunikacji. „Discopoland”, kolejna nowa produkcja TVP2 to dynamiczna, a przy tym zrealizowana z lekkością, seria muzyczno-dokumentalna, opowiadająca o fenomenie muzyki disco polo, o jej odbiorcach, twórcach i o tym, co sprawia, że gatunek ten cieszy się w Polsce nieustającą popularnością. Liczba odsłon klipów disco polo publikowanych w Internecie, liczne koncerty i fani to dowody na to, że taka muzyka pozostaje jednym z najbardziej popularnych gatunków w Polsce. Czy prawdą jest to, że w dużych miastach nie słucha się disco polo? Kim są wykonawcy i fani tego gatunku? Co ich łączy? Gdzie się spotykają, czym żyją, jakie mają upodobania, światopogląd, problemy…?\nTwórcy cyklu „Discopoland” z kamerami odwiedzą miejsca związane z fenomenem nurtu disco polo, zajrzą za kulisy scen koncertowych, dyskotek, sal weselnych i fanklubów. Porozmawiają z muzykami i tymi, którzy są odbiorcami ich twórczości. Spróbują „wgryźć się” w najprzeróżniejsze aspekty zjawiska, jakim jest disco polo i od podszewki poznać skupione wokół niego środowisko. Będzie to spojrzenie z perspektywy osoby z zewnątrz, wnikliwego obserwatora, stroniącego od łatwych ocen i prostego etykietowania, kierującego się życzliwą ciekawością ludzi i otaczającego świata. Wszystko to w atrakcyjnej i dynamicznej formie, nawiązującej do najnowszych trendów, prezentowanych w światowych stacjach muzycznych! W pierwszym odcinku poznamy Patrycję, Damiana i ochroniarza „Maziego”. Patrycja i Damian to prywatnie fani disco polo. Patrycja na co dzień jest manikiurzystką, Damian stylistą fryzur, a „Mazi” to ochroniarz z klubu. Drogi naszych wszystkich bohaterów splatają się w jednym miejscu, czyli w klubie Explosion w Warszawie. Gwiazdą odcinka będzie zespół Mejk i urocza wokalistka - Elwira.\n„Głodne kawałki”, w każdą sobotę (od 22 kwietnia), godz. 21.50, TVP2 „Discopoland”, w każdą niedzielę (od 23 kwietnia), godz. 22.15, TVP2


google-site-verification: google1abb74bc0a38e724.html mrm darlowo Historia MRM - MRM DARŁOWO\nW 2006 dzięki zaangażowaniu dobrego ducha darłowskiego LO w Darłowie, pani Bogusławy Mądrzak i aprobacie Burmistrza Miasta Darłowo, pana Arkadiusza Klimowicza, okoliczna młodzież otrzymała możliwość realnego wpływu na sprawy miasta. Statut tej organizacji został zatwierdzony przed Radę Miejską 30 maja 2006, a pierwsze, uroczyste posiedzenie MRM odbyło się 12 grudnia 2006 w Sali Sesyjnej Urzędu Miasta w Darłowie, z udziałem Burmistrza i radnych.\nOd tej pory uczestniczyliśmy i pomagaliśmy w wielu akcjach prowadzonych na terenie miasta, samodzielnie przeprowadziliśmy m.in. ankietę wśród młodzieży, mieszkańców Darłowa, braliśmy udział w wyjazdowych warsztatach młodzieżowych rad miast, zjazdach Sejmiku woj. zachodniopomorskiego oraz warsztatach dot. samorządności i kształtowania postaw obywatelskich wśród młodzieży, "zwieraliśmy" szeregi w dziedzinie kultury i walczyliśmy o prawa "braci mniejszych".\nW ciągu 6 lat działało w MRMD wielu uczniów z 4 szkół : Zespołu Szkół im. Stefana Żeromskiego, Zespołu Szkół Morskich, Miejskiego Gimnazjum im. Stanisława Dulewicza, Gimnazjum nr 2 im. Lotników Morskich a obecnie Społecznego Gimnazjum im. Lotników Morskich.\nPracom Rady przewodniczyli kojeno:\nGALERIA ZDJĘĆ Z HISTORII PRACY MRM


My favourite sports - konspekt lekcji języka angielskiego | tekst nr 25541\nMy favourite sports - konspekt lekcji języka angielskiego\nKONSPEKT LEKCJI POKAZOWEJ PRZEPROWADZONEJ DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2010 ROKU W KLASIE PIĄTEJ\nPRZEZ NAUCZYCIELA JĘZYKA ANGIELSKIEGO PAWŁA KUDZIĘ\nTemat lekcji: My favourite sports.\nCele ogólne: Umiejętność komunikowania się w języku obcym.\n- Uczeń zna nazwy sportów w języku angielskim\n- Uczeń zna czas Present Continuous i potrafi użyć tego czasu do opisywania czynności które mają miejsce teraz\n- Uczeń zna czasowniki: like. love, hate i potrafi opisać swoje upodobania przy użyciu tychże czasowników\n- Uczeń potrafi odpowiadać na pytania używając czasu Present Simple\n- Uczeń potrafi zrozumieć krótką wypowiedź ustną w języku angielskim\n- Uczeń sam potrafi zadać pytania o czyjeś upodobania, a także opisać je w krótkim tekście pisemnym\nPodająca (objaśnienie), problemowo-aktywizująca (sytuacyjna), słuchanie (rozwiązywanie zadań dydaktycznych według instrukcji), praktyczne (pokaz), programowe (z użyciem komputera).\nFormy pracy: indywidualna jednolita, indywidualna zróżnicowana, grupowa\nzróżnicowana, zbiorowa jednolita.\nŚrodki dydaktyczne: podręcznik i ćwiczenie „Sky high 2”, tablica, flashcards (obrazki),\npokaz multimedialny „Sports”, magnetofon, płyta.\n1. Powitanie przybyłych gości, przywitanie z uczniami i zapytanie o samopoczucie.\n2. Wprowadzenie do tematu – nauczyciel pokazuje uczniom obrazki i zadaje pytanie: What is it? – uczniowie powinni podać nazwy sportów widocznych na zdjęciach.\n3. Zapisanie tematu lekcji: My favourite sports. Podanie na tablicy dzisiejszej daty i pogody przez dyżurnego klasy.\n4. Praca w parach: uczniowie otrzymują karteczki z nazwami sportów, nauczyciel wiesza na tablicy obrazki na których widać różne sporty, każda para ma za zadanie podejść i dopasować otrzymane wyrazy do odpowiedniego obrazka.\n5. W celu utrwalenia wymowy poznanych dopiero nazw sportów, nauczyciel wydaje uczniom polecenie: listen and repeat. Następnie uczniowie słuchają i powtarzają za płytą nazwy sportów, a nauczyciel pokazuje sporty na tablicy.\n6. Po powtórzeniu nauczyciel zdejmuje podpisy spod obrazków, uczniowie ponownie powtarzają nazwy sportów za płytą.\n7. Ćwiczenie pamięciowe: nauczyciel pokazuje obrazki ze sportami, uczniowie mówią głośno ich nazwy, przed kolejną próbą, nauczyciel zakrywa niektóre obrazki, co ma ćwiczyć ich pamięć, a jednocześnie sprawdzać stopień opanowania materiału.\n8. Pokaz multimedialny: nauczyciel prezentuje pokaz multimedialny, jednocześnie zadając pytanie uczniom: What is he/she doing? Uczniowie odpowiadają pełnym zdaniem np. He is playing football.\n9. Podsumowanie ćwiczenia: nauczyciel przypomina wraz z uczniami jakiego czasu użyliśmy w tym ćwiczeniu, jest to czas Present Continuous, którego używamy do czynności które dzieją się teraz.\n10. Nauczyciel zadaje uczniom pytanie, o jakim jeszcze czasie mówiliśmy na ostatnich lekcjach: był to czas Present Simple, który z kolei używamy do czynności stałych i powtarzających się takich jak: I like football.\n11. Nauczyciel wprowadza czasowniki, potrzebne do następnego ćwiczenia: I love.......- Uwielbiam, I like.........- Lubię, I don’t like...........- Nie lubię............., I hate......- Nienawidzę........ Uczniowie zapisują czasowniki do zeszytu.\n12. Nauczyciel jeszcze raz wyświetla prezentację i zadaje uczniom pytanie: Do You like.....? Uczniowie muszą odpowiedzieć na pytanie (Yes, I do lub No, I don’t), a następnie dopowiedzieć czy uwielbiają ten sport (I love...), lubią (I like...), nie lubią (I don’t like....) czy nienawidzą (I hate....).\n13. Na tablicy nauczyciel zapisuje odpowiedzi ostatniego ucznia i razem z uczniami wykonuje ćwiczenie, przepisuje zdania używając trzeciej osoby (he lub she). Ćwiczenie to ma za zadanie utrwalić tworzenie zdań w trzeciej osobie liczby pojedynczej poprzez dodanie końcówki – s do czasownika i użycie słówka doesn’t w przeczeniu.\n- I like – He/She likes\n- I love – He/She loves\n- I hate – He/She hates\n- I don’t like – He/She doesn’t like\n14. Uczniowie otwierają książkę na stronie 11, a nauczyciel wyświetla obrazek z komputera – uczniowie wraz z nauczycielem opisują sportowe upodobania osób widocznych na obrazkach.\n15. Listening – uczniowie wykonują ćwiczenie z książki (ćw. 7 strona 11). Słuchają ankiety (survey) dotyczącej dwóch osób: dziewczynki (girl) i chłopca (boy). Słuchając tekstu z płyty wypisują sporty które chłopiec lub dziewczynka uwielbia/lubi (loves/likes), nie lubi (doesn’t like) i nienawidzi (hates).\n16. Podsumowanie lekcji i zadanie pracy domowej: nauczyciel wręcza uczniom ankiety (surveys), które uczniowie mają wypełnić poprzez zadanie odpowiednich pytań swoim kolegom lub koleżankom. Uczniowie przypominają jakie to pytanie (Do You like........?). Następnie uczniowie przypominają jakich odpowiedzi na to pytanie można udzielić (I love, I like, I hate, I don’t like). Druga część pracy domowej polega na opisaniu ulubionych sportów koleżanek lub kolegów dzieci w trzeciej osobie np. His name is Karol. He likes...., He hates..... itd.\n17. Ocena uczniów i pożegnanie.\n18. Pożegnanie gości.


Na dole każdej strony znajduje się metryczka (dostępna po kliknięciu na ikonce) z informacjiami o dacie i autorze dokumentu, dacie publikacji, osobie publikujęcej, liczbie odsłon dokumentu a także odnośnik do funkcji wydruku strony oraz do rejestru zmian. Odsłony liczone są od pierwszej wersji dokumentu. Przeglądanie stron archiwalnych nie wpływa na licznik.\nStatystyki - graficzna egzemplifikacja 10 najczęciej odwiedzanych dokumentów oraz zbiorcze zestawienie wszystkich dokumentów i ich odsłon\nJeżeli jakikolwiek dokument ma został usunięty z BIP automatycznie trafi do rejestru stron usuniętych wraz z adnotacją o powodzie usunięcia. Uwaga: usunięty dokument może zostać przywrócony - jeżeli więc dokument był w rejestrze usuniętych, a teraz go tam nie ma - to znaczy, że został przywrócony.\nKonkursy publikowane są na jednej stronie, jeden pod drugim, w kolejności chronologicznej odwrotnej (najnowsze na górze). Każda zmiana treści opisu konkursu (w tym jego dat, nazwy itd) jest archiwizowana wraz z powodem wprowadzenia zmian. Także usunięte konkursy są archiwizowane wraz z powodem usunięcia. Konkursy usunięte oraz minione są dostępne poprzez submenu menu "konkursy". Konkurs miniony może mieć status "rozstrzygnięty" - o ile został rozstrzygnięty, nierozstrzygnięty (na razie, czyli czekający na rozstrzygnięcie) lub nierozstrzygnięty trwale (nie będzie rozstrzygany). Rozstrzygnięcie konkursu (w tym trwałe oznaczenie jako nierozstrzygnięty) zawsze jest opisane - w opisie powinny znależć się informacje o zwycięzcy (zwycięzcach), powody nierozstrzygnięcia konkursu itp.\n7. Moduł zamówień publicznych (przetargowy)\nModuł zamówień publicznych w SmodBIP został podzielony na cztery częci:\nZamówienia publiczne zakołczone (rozstrzygnięte i nie)\nOpublikował: Sławomir Cieśliński\nPodpisał: Sławomir Cieśliński