Jesteś tutaj: Home Przywracanie popielicy lasom zachodniej Polski\nGdy powstawała „Salamandra”, trwały już poszukiwania popielic w lasach Polski Zachodniej, prowadzone przez jednego z nas (MJ) w ramach pracy na Wydziale Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wśród skąpych danych literaturowych można było znaleźć informacje o ich występowaniu w okolicach Sierakowa w początkach XX wieku. Pierwszy raz udało się potwierdzić ich występowanie w tych lasach w 1994 roku. Dalsze badania pozwoliły na ocenę, że populacja ta liczy najwyżej 300 osobników.\nNajwiększym zagrożeniem dla popielic jest fragmentacja środowiska oraz nieodpowiednia gospodarka leśna – szczególnie wielkopowierzchniowa wycinka drzew (obecnie Lasy Państwowe raczej takich metod pozyskiwania drewna nie stosują)\nBadania tej grupy zwierząt są wyjątkowo trudne. Zimują pod ziemią, więc ich obserwowanie trzeba ograniczyć do lata, a zima trwa dla nich wyjątkowo długo – może się zacząć już we wrześniu, a skończyć nawet dopiero w czerwcu następnego roku! To jednak drobiazg, zważywszy, że swoje bardzo krótkie lato popielice spędzają w koronach drzew. Trudno je tam dostrzec, tym bardziej że aktywne są jedynie w nocy... Badania są więc żmudne i wymagają wielu wyrzeczeń (szczególnie tych dotyczących snu).\nPopielice znalezione w pobliżu Sierakowa nie miały szans na skolonizowanie innych odpowiednich dla siebie lasów – ta niewielka kilkudziesięciohektarowa enklawa, w której się zachowały, obejmująca rezerwat przyrody „Buki nad Jeziorem Lutomskim”, jest otoczona rozległymi lasami iglastymi, polami, łąkami i jeziorem. Dopiero w odległości ok. 4–5 km w linii prostej znajdują się rozległe lasy liściaste i mieszane stanowiące ulubiony przez popielice drzewostan. W naturalny sposób pojawił się pomysł ochrony przez reintrodukcję. Pierwsze kroki nie były łatwe, a administracja wojewódzka nie od razu podeszła z entuzjazmem do pomysłu rozprzestrzenienia popielic w innych częściach Sierakowskiego Parku Krajobrazowego (SPK). Najważniejszymi sprzymierzeńcami tej idei stali się ówczesny Wojewódzki Konserwator Przyrody – Ferdynand Szafrański (odpowiedzialny za działania dotyczące ochrony gatunkowej w województwie poznańskim) oraz dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego – Janusz Łakomiec (odpowiedzialny za działania dotyczące kształtowania przestrzennego parków, ale przede wszystkim do dziś zawsze chętnie goszczący nas w Ośrodku Edukacji Ekologicznej w Chalinie, który mieści się na terenie SPK) i pracownicy ośrodka w Chalinie. Ponieważ pozostanie tylko przy przenoszeniu popielic byłoby zbyt ryzykowne ze względu na małą liczebność populacji, więc w 1997 roku rozpoczęto hodowlę tych zwierząt (najpierw w Ogrodzie Zoologicznym w Poznaniu, a później w specjalnych wolierach wybudowanych w Stacji Ekologicznej UAM w Jeziorach), by wsiedlać również uzyskany w niej przychówek.\nPopielice przeznaczone do wsiedleń nie są wypuszczane od razu. Przez około tydzień pozostają w klatkach aklimatyzacyjnych, by mogły zapoznać się z dźwiękami i zapachami nowego środowiska\nWsiedlanie popielic w sierakowskich lasach odbywało się w latach 1998–2002. W późniejszym okresie nowo powstała populacja była regularnie monitorowana. Dziś wiemy, że populacja jest stabilna i rozprzestrzenia się, zajmując coraz większą powierzchnię lasów.\nRównolegle w Zakładzie Zoologii Systematycznej UAM realizowany był projekt naukowy dotyczący rozmieszczenia popielic w Polsce. Wyniki dotyczące Polski Zachodniej były bardzo słabe. Szczególnego zawodu dostarczyła nam Puszcza Bukowa pod Szczecinem, która na podstawie zebranych wcześniej danych wyglądała obiecująco: rozległe buczyny, znane obecne i historyczne stanowiska popielicy w zasięgu kilkudziesięciu kilometrów (istniejące koło Reska, historyczne w okolicach Bielinka, na Wolinie i w Brandenburgii) oraz doniesienia sprzed I wojny światowej o reintrodukcji popielicy właśnie w tych lasach. Gdzie, jeśli nie tu?! I nic... Popielic nie udało się znaleźć, ale potencjalne buczyny, które mogłyby stać się ich domem, zostały rozpoznane. Brakowało jednak środków finansowych, by rozpocząć działania na większą skalę – a zmiana skali dotyczyła właściwie wszystkiego: w rozleglejsze lasy trzeba było wsiedlić więcej popielic, z większej hodowli, z większej liczby populacji źródłowych (w SPK popielic było zbyt mało, by im nie zagrozić przez zbyt intensywne połowy i duży ubytek osobników). Skala oddziaływania była więc o wiele większa, bo mieszkając w Poznaniu, realizowaliśmy projekt pod Szczecinem, poławiając popielice z okolic Szprotawy (zobacz: Nie takie Lasy straszne – SALAMANDRA 2/2013), Sierakowa, Reska i Elbląga. Z przerwami (na zdobycie kolejnych dotacji – z EkoFunduszu, GEF/SGP i NFOŚiGW) popielice wsiedlane były w latach 2003–2012 do dwóch rezerwatów o nazwach „Trawiasta Buczyna” i „Kołowskie Parowy”. Obecnie zaczynamy obserwować powiększanie się tamtejszych populacji; szczególnie widoczne jest to w drugim z ww. rezerwatów. Przypuszczamy jednak, że proces ten może przebiegać wolniej niż w okolicach Sierakowa ze względu na rozległość drzewostanów mieszanych i liściastych, przede wszystkim bukowych, w tamtych lasach.\nKlatki aklimatyzacyjne dla popielic rozwieszane są przy pomocy niezastąpionych wolontariuszy\nTamtejsze lasy okazały się rozległe nie tylko dla popielic... Aby przewidzieć, jak zachowają się popielice w nowym miejscu, a także by złowić te zwierzęta, które w pierwszym okresie w nowym miejscu uciekają daleko poza teren wsiedlenia, śledzimy je za pomocą telemetrii. I choć teren badań był dobrze oznakowany, to jednak zdarzyło się, że para badaczy doszła do stacji kolejowej Szczecin Dąbie, ok. 10 km od rezerwatu!\nWraz ze wzrostem możliwości migracyjnych popielic pojawiło się pytanie o metody przekonania zwierząt, aby w przyszłości kolonizowały najlepsze dla siebie siedliska. Stopniowo, przy współpracy w Nadleśnictwem Gryfino i zarządcami okolicznych terenów nieleśnych, zaczęliśmy sadzić drzewa i krzewy owocowe, by ukierunkować przyszłe migracje popielic.\nUrozmaicanie drzewostanów przez dodawanie gatunków rodzących smaczne owoce (czereśnie, jabłonie, grusze, leszczyny, śliwy itd.) służy nie tylko popielicom, ale także innym konsumentom żyjącym w lasach\nW 2008 roku rozpoczęliśmy „przymiarki” do utworzenia nowej populacji na odpowiednim dla popielicy terenie w Barlinecko-Gorzowskim Parku Krajobrazowym (B-GPK). Na początku jeszcze raz dokładnie sprawdziliśmy, czy jest możliwe znalezienie tam śladów obecności popielic. Ponieważ poprzednio wykorzystywane cztery populacje okazały się przy dokładniejszych badaniach genetycznych mało zróżnicowane, a niektóre z nich charakteryzowały się niską liczebnością, więc postanowiliśmy tym razem skorzystać z innych źródeł. Z badań genetycznych – wykonanych na początku realizacji projektu reintrodukcji w B-GPK (III etap projektu finansowanego przez Unię Europejską i NFOŚiGW) – wynika, że najlepszym rozwiązaniem będzie wykorzystanie jako populacji źródłowych popielic z Sudetów (okolice Kotliny Kłodzkiej) i Roztocza Środkowego. Obecny rok jest trzecim, w którym wsiedlamy te nadrzewne gryzonie do Puszczy Barlinecko-Gorzowskiej – już 150 osobników zostało wypuszczonych w lasach okolic Rezerwatu Wilanów. Projekt ten jesteśmy w stanie realizować bez poważniejszych problemów dzięki pomocy Nadleśnictwa Strzelce Krajeńskie, na terenie którego wsiedlane są popielice i Zespołowi Parków Krajobrazowych Województwa Lubuskiego. Obie te jednostki aktywnie włączyły się w działania dotyczące realizacji projektu.\nSerdecznie dziękujemy wszystkim Dobroczyńcom projektu, którzy wsparli go w ciągu ostatnich 15 lat:\nfinansowym: Fundacji EkoFundusz, Funduszowi Małych Grantów GEF/SGP UNDP, Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Bankowi Ochrony Środowiska SA i Programowi Operacyjnemu Unii Europejskiej Infrastruktura i Środowisko;\ninstytucjom i osobom prywatnym, które nie szczędziły sił i serca dla popielic, przychylnie odnosząc się do projektu (dla uproszczenia kolejność alfabetyczna): Nadleśnictwom: Bardo Śląskie, Elbląg, Gryfino, Jugów, Lądek Zdrój, Międzylesie, Resko, Sieraków, Strzelce Krajeńskie, Szprotawa, Świdnica, Zwierzyniec; Regionalnym Dyrekcjom Ochrony Środowiska w: Gorzowie Wlkp., Lublinie, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie, Wrocławiu; Roztoczańskiemu Parkowi Narodowemu; Zespołom Parków Krajobrazowych Województw: Lubuskiego i Wielkopolskiego oraz Doliny Dolnej Odry\ni całej rzeszy kilkuset wolontariuszy, który wsparli ochronę popielicy swoimi siłami i nieprzespanymi nocami spędzonymi w lesie.\nKolejna dotacja kończy się w tym roku, nie znaczy to jednak, że w Barlinecko-Gorzowskim Parku Krajobrazowym udało się już zbudować silną populację popielicy. Tak szybko się to nie odbywa. W następnych latach będziemy kontynuować wsiedlanie tych ssaków w tym potężnym kompleksie buczyn. Jeśli więc, Drogi Czytelniku, natkniesz się kiedyś na dziwne klatki na drzewach, to wiedz, że zza pobliskich gałęzi być może spogląda na Ciebie para czarnych oczek ciekawskiego zwierzęcia, które zastanawia się, czy w jego nowym domu ta dziwna dwunożna istota, jaką jesteś, będzie się często pojawiała...


Świąteczna ozdoba dla starostwa – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Informacje / Świąteczna ozdoba dla starostwa\nŚwiąteczna ozdoba dla starostwa\nOBORNIKI. 14 grudnia w pałacu Działyńskich w Poznaniu odbyła się uroczysta gala z okazji wręczenia nagrody "Wielkopolska Jakość". Wśród odbierających certyfikat za „dbałość o standardy jakości obsługi klientów oraz kulturę pracy przez kształtowanie systemu wartości i postaw pracowników” był także starosta obornicki.\nCertyfikat został przyznany powiatowi na 2 lata i uprawnia starostwo do wykorzystywania regionalnego znaku towarowego Wielkopolska Jakość w działaniach marketin- gowych, o ile takie działania podejmie. Koszt otrzymania certyfikatu nie przekroczył kwoty 5000 złotych i była to bez wątpienia dobra inwestycja.\nTrzeba to powiedzieć, że podobne certyfikaty kupuje dziś coraz więcej podmiotów i to z bardzo różnych powodów. Dla jednych ważne jest, by znak Wielkopolska Jakość zdobił ich papier firmowy i wizytówki, bo to dobrze wygląda w biznesie. Dla innych jest to jedyna możliwość na uzyskanie jakiegokolwiek certyfikatu a obecnych czasach bez słowa „certyfikat” firma jest mało wiarygodna.\nCzasem powodem może być zwykły snobizm. Znamy przypadek dwóch garaży w których mieszczą się dwa rywalizujące ze sobą zakłady budowlane. Nagle na jednym z nich pojawiła się tabliczka ze znakiem Wielkopolska Jakość i tak za jedyne 5000 złotych budowlaniec zakasował konkurenta bo klienci zaczęli przychodzić tylko do niego.\nStarostwa powiatowe bardzo rzadko fundują sobie podobne „prestiżowe ozdoby” więc Gustaw Wańkowicz był jedynym starostą, któremu marszałek Woźniak z wiceprezydentem Unii Wielkopolan Przemysławem Smulskim wręczyli wspomniany certyfikat.\nZapytaliśmy potem sekretarza Piotra Sitka, jaką metodą oceniano starostwo? Odczytał nam z posiadanego dokumentu, że porównywano go do dobrego wzorca i należało uzyskać choć średnią ocen. Najlepiej wypadły – wedle sekretarza – wydział komunikacji (liczony jedynie na parterze) i wydział oświaty. Zdecydowanie najgorszymi wydziałami starostwa są geodezja i wydział ochrony środowiska. O ile ten ostatni sekretarz tłumaczył czyjąś ciążą, geodezja nie miała się czym bronić. Pozostałe wydziały lokują się tylko nieco poniżej średniej co nie może cieszyć ale tez zbytnio nie martwi.\nRaz jeszcze warto zatem zaznaczyć, że było to dobrze wydane 5000 złotych, bo pomimo licznych porażek i ogólnie bardzo złej opinii o swej działalności i obsłudze klientów, starostwo będzie miało teraz choć tę jedną ozdobę.


lekkość (starop.) — krzywda, niesława. [przypis redakcyjny]\nlepak (starop.) — [na] opak, przeciwnie, zasię. [przypis redakcyjny]\nlepak (starop.) — zasię [tzn. lecz, ale, natomiast, zaś; red. WL]. [przypis redakcyjny]\nlepak (starop.) — znowu. [przypis redakcyjny]\nlesz (starop.) — zamszowa skóra. [przypis redakcyjny]\nlichmaniną (starop.) — lada czym. [przypis redakcyjny]\nlichotarz (starop.) — licho, źle czyniący. [przypis redakcyjny]\nliczbę czynić (starop.) — [robić] rachunek sprawy. [przypis redakcyjny]\nlimunije (starop.) — sok cytryny, sok limoniowy. [przypis redakcyjny]\nludzie nic ci nie krzywi (starop.) — [nic ci] nie wykroczyli. [przypis redakcyjny]\nluna (starop.) — [tu:] blask; [łuna]. [przypis redakcyjny]


Wypis 76 - 100 z 509 obiektów\n76 - 100 z 509 obiektów\nApartament Panorama Dubrovnik\nApartament z pewnością ma jeden z najpiękniejszych widoków, na stare miasto Dubrownika, wyspę Lokrum, twierdzę … więcej » Lovrijenac i morze. Apartament o powierzchni 56 m2 składa się z pokoju dziennego, sypialni, toalety z prysznicem, pralki, biurka i żelazka oraz w pełni wyposażonej kuchni.\nObiekt położony jest w centrum miescowości, zaledwie 5m od morza. Parking i możliwość grillowania za domem. Dom … więcej » składa się z 2 apartamentów.\nApartamenty znajdują się w miejscowości Tisno na wyspie Murter. Dom ma widok na miasto i morze, które jest 5m od … więcej » obiektu. Bardzo spokojna część miasta, gdzie można cieszyć się pięknem wschodu i zachodu słońca. Apartamenty są typu studio, wszystkie posiadają klimatyzację i Wi-Fi, parking.\nApartamenty Alena Tučepi\nApartamenty Alena oferują jeden apartament 4-osobowy i jeden apartament 2-osobowy. Apartamenty są w pełni wyposażone … więcej » , klimatyzowane, dom znajduje się 30 metrów od plaży, parking w garażu, piękny duży taras i ogród z grillem, leżak i parasol wliczone w codzienny czynsz. Obiekt jest przyjazny psom.\nApartament A4 w centrum miejscowości Brela, 150m od plaży.


Tag: etos rycerski - Culture Avenue1\nWojciech Kossak (1856 – 1942) W GALOPIE, 1928 olej, płótno / 79 x 101 cm sygn. l.d.: Wojciech Kossak / 1928.\nW pierwszej wojnie stoczonej przez to wojsko, wielkiej rozprawie z bolszewicką Rosją, Francja była naszym jedynym, choć odległym, sprzymierzeńcem. Oba słowa mają za sobą długą historię, liczącą ponad dwa tysiące lat. Można je uznać za podstawowe dla całej, znacznie starszej, tradycji etosu rycerskiego. Etosu, to znaczy zespołu zasad i obyczajów, który największą rolę odgrywał w Średniowieczu, a w Polsce, na skutek jej szczególnych dziejów społecznych i politycznych, do połowy ubiegłego wieku. Etosu, który był od początku ściśle związany z zawodem żołnierza.\nZamierzam przyjrzeć się historii i odmianom tego etosu. Widzimy go we wczesnośredniowiecznej Francji i dziewiętnastowiecznej Polsce, w Japonii samurajów oraz na amerykańskim Dzikim Zachodzie. Proste pojęcia, które go zwykle opisują, takie jak odwaga, wierność, walka i wróg, przy głębszej analizie stają się paradoksami. A samo słowo „honor” bywa dziś przecież rozumiane na bardzo rozmaite, nawet sprzeczne sposoby. Niektórzy uważają je za anachroniczne, inni beztrosko nim szafują.\n„Ojczyzna” też nie jest pojęciem prostym do zdefiniowania. I bywa słowem trudnym do przetłumaczenia. Dość zauważyć, że Niemcy mogą je tłumaczyć jako „Heimat” albo jako „Vaterland” – a to jest co innego (i wyraz „Vaterland” jest dla nich trochę kłopotliwy). Natomiast w angielskim w ogóle nie ma porządnego odpowiednika, bo pseudosynonimy, takie jak sztuczne „fatherland” czy „motherland”, albo wieloznaczne „home” znaczy coś całkiem innego i budzi inne skojarzenia.\nSłowa są stare, etos jeszcze starszy, ale ludzkie problemy, które się za nimi kryją, problemy decyzji moralnych, postaw i cech charakteru, wcale nie przebrzmiały. Od tysiącleci są przedmiotem poematów, rozpraw filozoficznych i powieści, obfitują w nie współczesne filmy. W realnym życiu stawali i stają przed nimi zarówno poborowi, jak i zawodowcy, zarówno żołnierze, jak, czasem zwykli ludzie w chwilach próby.\nChciałbym pokazać ogromne, dziś na ogół zapomniane, bogactwo tradycji etosu rycerskiego. Bez jego poznania trudno nam zrozumieć naszych przodków, nawet tych odległych ledwie o dwa pokolenia. A skróty i uproszczenia zubażają, gmatwają, zaciemniają rzeczywistość.\nWładysław Teodor Benda, plakat zachęcający do wstępowania do wojska polskiego, organizowanego przez Ignacego Paderewskiego w USA, dla odzyskania niepodległości Polski.\nProfesor Zdzisław Najder\nW 1976 roku założył podziemne Polskie Porozumienie Niepodległościowe. W latach 1982–1987 był dyrektorem Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, skazany w 1983 roku zaocznie na śmierć przez Sąd Wojskowy w Warszawie. W 1991 roku założyciel oraz I prezes Klubu Atlantyckiego, postulującego wejście RP do NATO.\nArtykuł ukazał się w piśmie „Polska Zbrojna” nr 01 | 04 stycznia 2009 r.


Dniówka: Ostatnie sześć dni sezonu. Czy Nets to realne zagrożenie? | SzóstyGracz.pl\nStrona główna Aktualności Dniówka: Ostatnie sześć dni sezonu. Czy Nets to realne zagrożenie?\nDniówka: Ostatnie sześć dni sezonu. Czy Nets to realne zagrożenie?\nPrzed nami ostatnie sześć dni i 53 mecze sezonu regularnego.\nZnamy już właściwie wszystkie 20 drużyn, które pozostaną w grze jeszcze przynajmniej w przyszłym tygodniu, choć Los Angeles Lakers dopiero muszą zostać oficjalnie wyeliminowani. Skład turnieju Play-In też jest właściwie przesądzony, choć Cleveland Cavaliers i Minnesota Timberwolves mają jeszcze matematyczne szanse na bezpośredni awans do playoffów. Największe znaki zapytania to teraz konkretne pozycje w tabelach obu konferencji, bo w kilku miejscach jest bardzo ciasno, więc do samego końca może trwać walka o jak najlepsze rozstawienie. A będą też pewnie kalkulacje najkorzystniejszego ustawiania i próby wyboru sobie przeciwnika w pierwszej rundzie.\n(40-38) Charlotte @ 3w4 (51-28) Miami 1:30\nMiami Heat są o krok od zapewnienia sobie jedynki na Wschodzie, mając dwa mecze przewagi nad drugimi obecnie Boston Celtics, których w zeszłym tygodniu pokonali. W ostatnim dniu sezonu pojadą do Orlando, co w teorii powinno oznaczać pewne zwycięstwo, które już można dopisać sobie do bilansu. Wcześniej jednak czekają ich dwa spotkania z zespołami z Play-In. Z drużynami rywalizującymi o rozstawienie z Brooklyn Nets, dlatego są to istotne pojedynki także z perspektywy Miami.\nHeat powinni wygrać konferencję, co oznacza, że w pierwszej rundzie spotkają się z tą słabszą drużyną, która wyjdzie z turnieju. Pewnie woleliby, żeby nie była to drużyna Kevina Duranta. Dlatego w ich interesie jest, żeby Nets znaleźli się na nieco wyższej pozycji i zagrali w pierwszym turniejowym meczu o awans. Tak więc te dwa najbliższe mecze mają dla Heat podwójną wartość. Zwycięstwa przypieczętują ich pierwszą pozycję w tabeli i równocześnie osłabią pozycje rywali Nets w Play-In.\nPoprzedni artykułMiędzy Rondem a Palmą (1081): Jak dojebać Królowi\nNastępny artykułWake-Up: Lakers oficjalnie wyeliminowani. Lonzo nie wróci. Zion chce grać\nmopearls 5 kwietnia 2022 At 20:27\nO cholera, ten tweet to złoto jest.


deweloperzy - Tematy w eGospodarka.pl\neGospodarka.pl › Tematy\t› deweloperzy\n... na temat oferty nowych domów z Warszawy. Dane portalu wskazują, że deweloperzy przeciętnie wyceniają budynki jednorodzinne na kwotę ok. 8500 zł/mkw. Taka stawka ... ofertowa stawka wróci do zbliżonego poziomu. Poniższy wykres wskazuje również, że deweloperzy potrzebują czasu, aby odtworzyć wcześniejszą ofertę domów po wiosennej wyprzedaży. Wzrost ...\nCzy deweloperzy planują realizację nowych projektów mieszkaniowych w lokalizacjach podmiejskich i mniejszych miastach? W których? Czy ze względu na utrudnienia związane z wprowadzaniem na rynek nowych ...\nTematy: nowe mieszkania, nowe mieszkania od deweloperów, inwestycje mieszkaniowe, deweloperzy\n... częściej zwracają uwagę np. na zielone dachy, łąki kwietne czy nasadzenia drzew i roślin na terenie osiedla. O zielone otoczenie dbają również deweloperzy, którzy już w fazie planowania i realizacji projektu m.in. wybierają działki w pobliżu parków i skwerów. W których inwestycjach znajdziemy najwięcej zieleni i jakie dodatkowe działania ...\nJakie rozwiązania służące ekologii wdrażają deweloperzy w realizowanych osiedlach mieszkaniowych? Sondę przeprowadził serwis nieruchomości dompress.pl Andrzej Oślizło, prezes zarządu, Develia S.A. Jesteśmy świadomi wpływu, jaki człowiek wywiera ...\nTematy: ekologia, rozwiązania proekologiczne, ochrona środowiska, nowe mieszkania\n... 26%. Jak oszacowaliśmy liczbę mieszkań, którą budują deweloperzy? Jest to różnica pomiędzy liczbą mieszkań, których budowę deweloperzy rozpoczęli oraz lokali oddanych do użytkowania. ... metodologia pozwala ponadto na wyczyszczenie danych z zaburzeń wynikających z sytuacji, w których deweloperzy formalnie rozpoczęli budowę, ale jej prowadzą. Boom na ...\nTematy: deweloperzy, budowa mieszkań, budownictwo mieszkaniowe, nowe mieszkania od deweloperów\n... deweloperzy zamknęli pierwsze półrocze roku? Czy zainteresowanie zakupem mieszkań wróciło do poziomu sprzed ... wzrosła rok do roku o 42 proc. i o 50 proc. wobec pierwszego półrocza 2019 roku. A to oznacza, że deweloperzy mają szansę pobić kolejny roczny rekord sprzedaży. Przewidujemy, że dzięki inwestycjom w Gdańsku (Osiedle Horizon) i Chorzowie ...\n... być powszechne otwarte osiedla. Czy tak się stanie? W mojej opinii byłoby tak już dawno, gdyby nie problem z parkowaniem. Nawet gdy deweloperzy budują osiedle bez szlabanów i płotów, prędko ustawiają je wspólnoty, broniąc się w ten sposób przed zajmowaniem miejsc postojowych przez osoby z zewnątrz ...\nPo jakie rozwiązania sięgają deweloperzy przy projektowaniu nowych inwestycji? Jakie nowości technologiczne wdrażają, by zapewnić mieszkańcom komfort? W jaki sposób infrastruktura osiedli podąża za stylem życia? ...\n... deweloperów przy tych kursach lepiej omijać szerokim łukiem? Niekoniecznie, a odpowiedź na powyższe pytanie jest oczywiście uzależniona od zysków, które giełdowi deweloperzy mieszkaniowi wypracują do końca tego roku. Nietrudno się domyślić, że ponownie w szeregu przypadków mogą być one rekordowe. A czy i stopy dywidendy ...\nTematy: dywidendy, deweloperzy na GPW, firmy deweloperskie, wyniki finansowe deweloperów


Do czego podawać wina wytrawne - Wędrówki po kuchni\nWytrawne wino kojarzy nam się z elegancją, bogatymi aromatami i po prostu dobrym smakiem. Taki trunek też świetnie wypada w parze z dobrym posiłkiem. Zgrabne połączenie wina z daniem pozwoli nam nie tylko nacieszyć się smakiem, ale również zrobić dobre wrażenie na znajomych i lepiej zapamiętać spotkanie. Jak podawać wytrawne wino? I do czego? Tego się dowiesz z niniejszego artykułu.\nSkąd pochodzą dobre wina wytrawne?\nPierwszym skojarzeniem na jakie wpadniemy, jeśli myślimy o dobrych wytrawnych winach, to z pewnością francuskie regiony winiarskie. Jest to z pewnością słuszna idea, jednak takie trunki mogą pochodzić z wielu miejsc, a ich cena wcale nie musi nadwyrężać naszego budżetu. Wytrawne wina wywodzić się mogą chociażby Chile, RPA, Włoch, Niemiec czy Hiszpanii. A jeśli nie wiemy gdzie szukać odpowiednich szczepów wina lub zwyczajnie nie znamy się na butelkach, to dobrze będzie skorzystać z oferty renomowanych sklepów winiarskich. Przykładem mogą być chociażby specjaliści z zielonebutelki.pl, którzy oferują różnorodne wina wytrawne pochodzące z całego świata.\nW przypadku wytrawnych win białych musimy pamiętać, że pasują one najlepiej do lżejszych potraw. Mogą to być zarówno lekkie mięsa (jak chociażby drób), jak i ryby. Taki trunek będzie też odpowiednim uzupełnieniem dla sałatek, owoców morza czy lekkich nabiałów. Wytrawne wina białe podajemy zazwyczaj schłodzone, w przedziale od 8 do 12 stopni. Niska temperatura świetnie uwypukli aromat naszego trunku, przez co sam napój będzie mógł nas ożywić i pobudzić w cieplejszy dzień.\nCzerwone wina wytrawne najlepiej jest podawać do mięs i wędlin, w szczególności tych cięższych. Czyli będą to wszelkie potrawy z wieprzowiny, wołowiny, dziczyzny czy baraniny. Poza tym świetnie sprawdzają się również sery, np. pleśniowe lub dojrzewające. Praktycznie każde tłuste danie będzie również świetnie łączyło się z czerwonym winem. Taki rodzaj trunku wypada też najlepiej na obiadokolacjach czy biesiadach. Samo wino najlepiej będzie podać w temperaturze od 15 do 18 stopni, w przezroczystych i dedykowanych kieliszkach. Możemy również serwować wino w samych lampkach bez konkretnego dania, gdyż wytrawny smak pozwoli nam cieszyć się bogatymi w aromaty trunkiem.\nIzolaty białek serwatkowych – kiedy liczy się szybka przyswajalność\nMateriał zewnętrzny\t/ Komentarze: 21\nja robię wina sama, może nie luksusowe, ale znajomi lubią\nNie mogę nazwać siebie znawczynią win a jednak czasem lubię kupić coś nie tylko na specjalną okazję. Na szczęście żyjemy teraz niemal w epoce globalnej wioski a dzięki temu można kosztować win z różnych szczepów i krain na świecie. Ostatnio znajomi z pracy mojego męża przysłali mu na święta kilka butelek z Francji. Wśród nich znalazły się wina czerwone jak i białe. Jedno białe już zniknęło, wypiliśmy je do dania z rybą. Masz rację smakowało wyśmienicie z tym lekkim daniem. Jak widać ryba lubi pływać i to w dobrym winie jak najbardziej 🙂\nFrancuskie wina są pyszne 🙂 Białe do ryby idealne 🙂\nPo wino sięgam w wyjątkowych okolicznościach, a wtedy zdaję się na ekspertów\nJa z kolei raczej od nich stronię, ale dodatkowej wiedzy nigdy dość.\nJa dopiero uczę się jak dobre jest takie wino\nDzieki za cenne info – jestem laikiem w temacie 🙂\nPrzydatne wskazówki, zwłaszcza teraz przed Sylwestrem i karnawałem.\nTeż tak sądzę, że przydadzą się w różnych okresach.\nZdecydowanie wolę czerwone, bardziej słodkie i półsłodkie, ale wytrawne też od czasu do czasu. 🙂\nU nas w domu nie pijani win do obiadu , jedynie tak czasem lampkę dla posmaki . Ja ogólnie wolę wino słodkie .\nWino idealnie sprawdza się w niektórych sytuacjach, dobrze wiedzieć w jakich.\nPrzyznam, że nie przepadam za winem, a jeśli już to wybieram te słodkie. 😉\nŚwietne podsumowanie, bardzo przydatny tekst. Ja wiecznie mam problem, do czego jakie wino pasuje.\nUwielbiam temat wina ♡ konkretne szczepy do dan, połączenia smakow, istna magia ♡♡\nNie jestem wielką miłośniczką win, ale przydatnej wiedzy nigdy dość.\nDziękuję za ten wartościowy wpis. Na pewno wielu osobom przyda się ta wiedza.\nDużo tu uogólnienia, ale rozumiem konieczności pewnego uproszczenia. Temat paringu to dość złożona sprawa. Przy okazji polecam spojrzeć na tak zwane romańskie szaleństwo czyli ciężkie beczkowane furminty podawane do cienkich czerwonych mięs\nWolę raczej słodsze wina, ale chętnie spróbowałabym takiego wytrawnego podanego w jakichs pięknych okolicznościach 😉 bardzo fajny post!\nDobrze dobrane wino do potrawy to połowa sukcesu 🙂\nJa młośniczką wina nie jestem, ale czerwone winko i czekoladki to miły pomysł na wieczór. Pamiętam kiedys piłam solo takie pyszne czerwone, mniam.\nBardzo często w swojej kuchni używam wina do różnych potraw 😍\nNiestety nie przepad za winem wytrawnym wolę słodkie . Ale bardzo fajny i ciekawy post.


Sposoby sprawnego rozliczania się z podatków - expol-bis.pl\nNiewątpliwie każdy dorosły człowiek wie o tym, że system podatkowy obowiązujący w naszym kraju jest dość złożony, co w niektórych sytuacjach niesie ze sobą naturalnie wiele rozmaitych trudności. Czasem nawet samo wykonanie zwyczajnego, rocznego rozliczenia podatkowego może być dość trudnym zadaniem, nie mówiąc już o tym, że jeśli prowadzimy nawet niewielką firmę, to musimy poświęcić na to naprawdę sporo czasu.\nZ tego też powodu warto wiedzieć o tym, że obecnie znajdziemy całe mnóstwo przydatnych narzędzi oraz materiałów które będą przy tym nieocenioną dla nas pomocą – bez wątpienia zasługują one na uwagę każdego z nas, gdyż jeżeli tylko skorzystamy z czegoś odpowiedniego, to unikniemy w taki sposób wielu najróżniejszych problemów.\nWiarygodna informacja spod linku przyda się każdemu. Zatem zapraszamy do przejrzenia naszego następnego wpisu. Znajdziesz go pod podanym linkiem.\nZ jednej strony mogą to być na przykład fachowe usługi związane z szeroko rozumianym doradztwem podatkowym, ale równocześnie możemy również sięgnąć po proste programu, które są do tego przeznaczone.\nPrzede wszystkim warto zainteresować się tym, jak rozliczyć PIT przez internet (jeśli chcesz wiedzieć więcej zajrzyj tu: rozliczanie podatku w – w chwili obecnej mamy taką możliwość, i z pewnością może to dla nas być nieocenione wręcz ułatwienie. Oprócz tego wspomniane wyżej programy także mogą dla nas być świetną propozycją, bo wbrew wbrew powszechnej opinii nie muszą z nich korzystać wyłącznie sami przedsiębiorcy. Dzięki skorzystaniu z właściwych rzeczy tego typu będziemy przede wszystkim mieli stuprocentową pewność co do tego, że w czasie wykonywania takiego rozliczania wszystkim zajęliśmy się rzeczywiście dobrze i o niczym nie zapomnieliśmy.idź do serwisu darmowy program do pit za 2020 darmowy program do pit za 2020Jest to tu bardzo istotne, ponieważ wszystkie zaniedbania z tym związane mogą w niektórych przypadkach prowadzić do naprawdę sporych problemów z urzędem skarbowym, a chyba każdy z nas wolałby się raczej przed tym uchronić. Jeżeli prowadzimy własną działalność gospodarczą, to niekiedy najlepszym rozwiązaniem będzie skorzystanie z profesjonalnych usług z tym związanych – nie są one nawet szczególnie kosztowne, a równocześnie unikniemy w taki sposób niemałego stresu.\nJeżeli zatem chcielibyśmy bez żadnych trudności wykonywać dla siebie na przykład rozliczenie roczne, to obowiązkowo powinniśmy wiedzieć o tym, że aktualnie dostępna jest dla nas bardzo szeroka pomoc z tym związana. Możliwości w tej kwestii są naprawdę bardzo zróżnicowane, zatem właściwie każdy z nas będzie w stanie znaleźć wśród nich coś rzeczywiście dla siebie odpowiedniego.\nUlepszyć wydajność w biznesie: ale jakie mamy ku temu sposoby?\nPewnie nieustanne czytanie tekstów dotyczących wydajności nie zwiększy jej w automatyczny sposób, lecz można powiedzieć, że i tak taka wiedza mimo wszystko jest mocno sensowna, mogąca dać całkiem niemało. Zapamiętajmy jedną kwestię: w żadnym przypadku nie jest tak, iż samo gadanie o zwiększeniu wydajności może dać jakiekolwiek efekty. Jednak można powiedzieć, że w większości przypadków akurat wiedza teoretyczna również daje całkiem dużo.


Chuwi CoreBook na Indiegogo - jak Surface Pro, tylko taniej | CHIP\nChuwi CoreBook na Indiegogo – jak Surface Pro, tylko taniej\nNowe hybrydowe urządzenie z Chin wygląda bardzo ciekawie.\nKrzysztof Bogacki 8 listopada 2017\nChuwi to jeden z tych chińskich producentów, którzy śmiało wchodzą na zachodnie rynki. Firma przyjęła ciekawa taktykę prezentowania swoich urządzeń poprzez kampanie na Indiegogo. Poprzednia, z tabletem hybrydowym SurBook Mini, zakończyła się sukcesem i urządzenie trafia właśnie do sprzedaży. Nowością jest jednak kolejna kampania, tym razem dotycząca większego urządzenia o wyraźnie bardziej ambitnym charakterze. Chuwi CoreBook, przynajmniej na papierze, prezentuje się bardzo ciekawie.\nW środku tego niepozornego urządzenia znajdują się całkiem niezłe podzespoły (fot. Chuwi)\nKampania na Indiegogo ruszy wkrótce. Producent tymczasem ujawnił sporo informacji na temat nowego urządzenia. Przede wszystkim nowy Chuwi CoreBook ma być 13,3-calowym tabletem z dołączaną klawiaturą, podobnie jak w przypadku Surface Pro. Sercem komputera będzie Core m3-7Y30 czyli dość powolna, ale jednak wyraźnie szybsza od często spotykanych w podobnych konstrukcjach Atomów i Celeronów jednostka. Do podstawowych zadań wystarczy jednak w zupełności, a przy dobrej energooszczędności Core m3-7Y30 powinien się dobrze spisać w ultramobilnym urządzeniu.\nPodobieństwo do Huawei MateBook jest z pewnością nieprzypadkowe (fot. Chuwi)\nDalsza cześć specyfikacji wygląda obiecująco. 6 GB pamięci RAM to sporo jak na tę klasę urządzeń, w której królują konfiguracje wyposażone w 4 GB. Pamięci wewnętrznej tez jest tu całkiem sporo: 128 GB. Tablet obsługuje też piórko z 1024 stopniami nacisku.\nNa rynek trafia właśnie efekt poprzedniej kampanii crowdfundingowej chińskiego producenta, czyli SurBook Mini. 10-calowa hybryda wyposażona w czterordzeniowego Celerona N3450, 4 GB RAM oraz 64 GB pamięci wewnętrznej kosztuje 259 dolarów (około 940 zł). Jak na urządzenie z oryginalnym Windows 10 Home i w pełni laminowanym ekranem FHD cena jest dość kusząca. | CHIP


Regeneracja reflektorów Audi A3 : Audi forum\n20 Maj 2016, 13:57\nKorzystał ktoś z usług tej firmy http://www.xenon24.eu/ ? Potrzebuję zregenerować reflektory przy Audi A3, byłem u kilku mechaników i średnio chcą 4 stówy, a tutaj znalazłem za dwie... Tylko nigdzie nie mogę znaleźć komentarzy o nich.\nRe: Regeneracja reflektorów Audi A3\n20 Maj 2016, 14:32\nArowana14 napisał(a): średnio chcą 4 stówy, a tutaj znalazłem za dwie..\nDwie stówki za jedną sztukę, a w samochodzie masz dwie lampy które chcesz zregenerować, więc wychodzi na to samo. Dodatkowo masz polerowanie klosza za 50zł co należało by wykonać przy takiej regeneracji.\nSuma sumarum trzeba liczyć jakieś 500zł + przesyłka.\n20 Maj 2016, 14:51\nDoprecyzuje, chcieli 4 stówki za jedną, a tutaj znalazłem 200 zł za sztukę.\nMoże tam było kompleksowo z demontażem i montażem lamp wraz z ustawieniami. Wtedy wyszło by podobnie.\nJa u nich regenerowałem, u mnie wyszło faktycznie taniej, bo sam zająłem się montażem. Nie wiem jak u Ciebie, jeżeli nie sam, to musisz doliczyć koszty montażu u mechanika i przesyłkę. A co do samych reflektorów to ja zastrzeżeń nie mam.\n24 Lip 2016, 21:28\npolecam zrobić to samemu kilka godzin pracy, materiał maks 100zł, w razie pytań chętnie pomogę\n08 Gru 2016, 13:46\nCoś strasznie duże kwoty piszecie ja ostatnio płaciłem 70zł od sztuki we Wrocku.\n06 Sie 2018, 15:09\nJa podjechałem do nich osobiście do Krakowa na Siemaszki 1. Moje reflektory były mleczne, dosłownie!!! Po kompleksowej regeneracji mój samochód znowu widzi na oczy\nRejestracja: 02 Sie 2018, 12:10\n23 Sie 2018, 18:06\nMam problem ze swoimi reflektorami, koniecznie musze oddać je do regeneracji. Możecie kogoś polecic ? Może ktoś zna serwis Auto Gamma z Krakowa i moze wypowiedzieć się na temat ich usług? Znalazłem w necie wiele pochlebnych opini na ich temat, ale chce zadać kilka dodatkowych pytań od siebie, bezpośrednio do osoby korzystajacej wczesniej z uslug tej firmy\nRejestracja: 23 Sie 2018, 17:56\nAudi A3 2007 warto?Silnik TFSi 3 generacji (EA888 gen. 3)\nTagi: Audi, Audi A3, regeneracja, auto, samochód, usługi, lampy, opinie, polerowanie, serwis\nAudi Q5 wymiana reflektorów - Oświetlenie


Przewóz morski olbrzymich części. Z jakiego powodu to się opłaca? | Zkitf\nPrzewóz morski olbrzymich części. Z jakiego powodu to się opłaca?\nKlienci, którzy chcą uniknąć dużych zwrotów, powinni zaufać sprawdzonej firmie spedycyjnej. Duże doświadczenie w różnego typu transporcie morskim umożliwia sztabowi osób, parających się profesjonalnie transportem tego typu na proponowanie klientom prywatnym i firmom kompleksowych usług, takich jak np. fracht morski. Misją ekspertów jest zastosowanie gromadzonej latami wiedzy na coraz lepsze oferty przewozu morskiego nawet najtrudniejszych produktów. W prosty można zorganizować wysyłkę.\nKoszty przewozu towarów drogą morską czyli fracht morski\nOkreślenie, które pochodzi z niemieckiego, tj. fracht, dotyczy stawek zależnych od masy oraz objętości towaru przeznaczonego do transportu drogą morską.\nUwaga! Przygotowaliśmy dla Ciebie następny wpis – a w nim interesująca treść na podobny temat. Zajrzyj koniecznie i życzymy miłej lektury.\nTransport morski (klik) stanowi ważną usługę wielu firm, natomiast bogate doświadczenie oraz rozległa wiedza pośredników pozwalają zamawiającym na nieskomplikowany i efektywny przewóz różnego rodzaju materiałów. Fracht jest wypłacany najczęściej dopiero po dowiezieniu towaru na miejsce przeznaczenia.\nW jaki sposób transportowane są towary przez morze?\nZnaleźć można mnóstwo firm, które świadczą kompleksowe usługi spedycyjne w Polsce. Są to eksperci, dla których spedycja morska jest chlebem powszednim, gdyż zajmują się transportem towarów i różnego rodzaju materiałów od lat. Zaufało im już wielu, ponieważ doskonale umieją korzystać z narzędzi pozwalających na efektywne transportowanie rzeczy na morzu.\nBogate doświadczenie rodzimych firm spedycyjnych\nW mowie potocznej znaczenie wyrazu fracht odnosi się nie tylko do stawek za transport (przeniesiony tutaj), lecz znaczyć może też transport lądowy oraz powietrzny lub sam transportowany ładunek. Problemy które nieść może ze sobą fracht morski i problem, który wiąże się z dalszym transportem produktów minimalizowane są na wiele sposobów, do których zalicza się w szczególności płatność dopiero po dowiezieniu na miejsce. Dodatkowym wymaganiem jest dostarczenie towarów w stanie nienaruszonym.\nŹródło: Transport z Itl Omega\nWyposażenie sklepów wcale nie musi być ciężkim zdaniem, jeśli wiemy, gdzie szukać artykułów najwyższej jakości, które będą służyły przez lata\nUmocnienie z betonu na świetnym poziomie


Tálska Bašta - Hotel Partizán**** - Visitslovakia\nTálska Bašta znajduje się na terenie należącym do Hotelu Partizán**** na Táloch. W Tálskiej Bašte znajdziecie Państwo doskonałą ofertę kulinarną łączącą w sobie tradycję i wykwintność stołów naszych przodków. Tálska Bašta to idealne miejsce na imprezy firmowe i towarzyskie, spotkania rodzinne, wesela, itp. Salonik z kominkiem na 40 osób wyposażony w sprzęt do projekcji multimedialnych, z dostępem\ndo internetu oraz Ogród zimowy, w którym mieści się 16 osób, są reprezentacyjnymi pomieszczeniami idealnie nadającymi się do przeprowadzania seminariów, szkoleń i prezentacji.\nTálska bašta - Menu ( 664,18 kB)\nDziałania w okolicy:\nBystrá 108 - Tále , Brezno , 97765


Łyżka Sea to Summit Alpha Light Spoon- Niska Cena w DomenaSportowa.pl\nŁyżka Sea to Summit Alpha Light Spoon to niezbędny podczas wypraw element wyposażenia plecaka.\nKod EAN: 9327868018697\nKod producenta: ACUTAL/UNI/Spoon\nWykonano ją z twardego, anodowanego aluminium, dzięki czemu nie będzie się zginać i odkształcać. Jest to materiał lekki i bezpieczny w kontakcie z żywnością. Dzięki gładkiej powierzchni i matowemu wykończeniu łyżka jest łatwa do utrzymania w czystości. Zestaw zawiera również karabinek, za pomocą którego możesz przypiąć łyżkę w dowolnym miejscu.


1. W naszej Parafii p.w. Wniebowzięcia NMP, przeżywamy Kanoniczna Wizytacja Księdza Biskupa. Wikariusz Generalny naszej diecezji Ks. Bp Edward Białogłowski w dniach 28 i 29 lutego przybywa do nas jako Pasterz i Następca Apostołów, aby poprzez głoszone Słowo Boże, sprawowaną Eucharystię i błogosławieństwo, odnowić, pogłębić i umocnić naszą wiarę.\n- Dzisiaj po Sumie o godz. 12. spotka się z członkami Grup Duszpasterskich, na Mszy św. o godz. 15 będzie się modlił z chorymi, a na Mszy św. o 16.30 spotka się z młodzieżą przygotowującą się do sakramentu bierzmowania.\n- Jutro przed południem odwiedzi Przedszkole Nr 15, Szkołę Podstawową Nr 1, i spotka się z młodzieżą z Zespołu Szkół Budowlanych. Po południu odwiedzi chorych i rodziny wielodzietne w parafii. Wieczorem o godz. 18.30 odprawi Mszę św., na która gorąco zapraszamy wszystkich parafian, aby modlić się pod przewodnictwem Księdza Biskupa i przez jego posługę przyjąć pasterskie błogosławieństwo,\n2. Od poniedziałku do środy (28 – 29 luty) w naszej parafii trwać będą rekolekcje dla młodzieży szkolnej. Przy tej okazji przypominamy, że w każdej szkole zarówno młodzież jak i dzieci maja trzydniowe wielkopostne rekolekcje, bardzo prosimy rodziców, aby dopilnowali tego by dzieci wzięły udział w swoich szkolnych rekolekcjach.\n3. Tegoroczny Wielki Post ma szczególny wymiar ze względu na Nadzwyczajny Rok Miłosierdzia. W naszej Bazylice przechodząc przez Bramę Miłosierdzia, każdego dnia pod zwykłymi warunkami możemy zyskać odpust zupełny. Zapraszamy do odmawianiaKoronki do Bożego Miłosierdzia w Cudownej Kaplicy M.B. Rzeszowskiej przed Najśw. Sakramentem każdego dnia o godz. 15.\n4. W wigilię W. Postu – 9 lutego papież podczas spotkania w Watykanie z Misjonarzami Miłosierdzia papież Franciszek przywołując słowa Chrystusa z Ew. św. Łukasza: „radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca ”, powiedział:\nto Bóg – Ojciec jest Tym, który nas zaprasza na ucztę, zastawioną z okazji powrotu „marnotrawnego syna”. Nawiązując do tych słów, zachęcił nas do zorganizowania w naszych duszpasterskich wspólnotach „celebracji Sakramentu Pokuty i Pojednania”, zwłaszcza w kontekście IV Niedzieli W. Postu – Niedzieli Radości (Laetare).\n5. Nasza diecezja wydała mały folder pt. „Jubileusz Miłosierdzia w diecezji Rzeszowskiej”, który przybliża istotę Roku Miłosierdzia i mówi o duchowych zadaniach i ich owocach. Prosimy, aby je zabrać do domu i pochylić się nad ich treścią. Natomiast w przyszłą Niedzielę rozprowadzać będziemy małą książeczkę wydana przez Papieską Radę ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji pt.: Przewodnik w osobistym odprawianiu Sakramentu Pokuty.\n6. Zapraszamy do rozważania Męki Pańskiej w nabożeństwach Drogi Krzyżowejw poniedziałek, wtorek, czwartek i piątek o godz. 18.00., oraz Gorzkich Żaliz kazaniem pasyjnym w Niedziele o godz. 17.30. W tym roku Gorzkie Żale transmitowane są przez nasze diecezjalne radio VIA. Dodatkowo w każdy piątek ma miejsce Droga Krzyżowa dla dzieci o godz. 17.00, oraz dla młodzieży o godz. 19.10.\n7. Przez cały okres Wielkiego Postu przy ołtarzu św. Franciszka wystawiony jest kosz na trwałe art. spożywcze dla potrzebujących, które rozdamy ubogim rodzinom parafii na wielkanocne święta.\n8. Pod chórem i w przedsionku kościoła wystawione są Skarbonki „Jałmużny Wielkopostnej”, z których ofiary przed Wielkanocą przekazane są na pokrycie leczenia chorych dzieci. Zachęcamy także, aby na Caritas przeznaczyć 1% naszego podatku wpisując odpowiedni KRS (szczegóły na plakacie).\n9. We wtorek, 1 marca, przeżywać będziemy Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Zapraszamy w tym dniu na Mszę św., do kościoła Farnego w Rzeszowie na godz. 10.30, a po niej na uroczystości patriotyczne pod pomnikiem Żołnierzy Wyklętych, przy al. Cieplińskiego.\n10. W tym tygodniu przypadają dni wewnętrznej odnowy religijnej: I czwartek, I piątek i I sobota miesiąca. W sobotę odwiedziny chorych w parafii.\n11. W piątek, 4 marca, przeżywać będziemy imieniny Księdza Biskupa Kazimierza Górnego. Zachęcamy do modlitwy w Jego intencji. Ks. Biskup odprawi Mszę św. w naszej bazylice w czwartek, 3 marca, o godz. 18.30, po której będzie możliwość złożenia życzeń Solenizantowi w naszym Bernardyńskim Centrum. Informujemy równocześnie, że we wtorek 23 lutego, Ks. Biskup Kazimierz Górny został w Krakowie odznaczony medalem „Bene Merenti” - Zasłużony dla Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Cieszymy się i gratulujemy.\n12. Dyrekcja i Grono Pedagogiczne Szkoły Podstawowej Nr 1 w Rzeszowie przy ul. Bernardyńskiej 4 serdecznie zaprasza w dniu 5 marca czyli najbliższą sobotę w godz. od 9.00 do 12.00 na Dzień Otwarty Szkoły. Zaproszenie skierowane jest do rodziców i dzieci w celu zapoznania się z placówką, oraz nauczycielami edukacji wczesnoszkolnej.\n13. Zapraszamy do klasztornego sklepiku, gdzie można nabyć prasę katolicką, a także specjalną monetę: talar wybity przez mennicę na Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski.\n14. Dzisiaj jeszcze zapraszamy na wspólne śpiewanie Gorzkich Żali o godz. 17.30


Bartosz Orzechowski 06.03.2014 16:35\nGdy 16 marca znicz olimpijski w Soczi zgaśnie już po raz drugi i tym razem ostatni, to czarnomorskie miasto stanie przed jednym, ale kluczowym dla jego przyszłości pytaniem - co dalej z obiektami i trasami olimpijskimi? Najważniejsze dla Soczi i okolic wydaje się być przekonanie Rosjan, że kurort ten może być atrakcyjnym celem wycieczek nie tylko latem jak dotychczas, ale także zimą.\n- W Soczi nie będzie żadnych białych słoni - mówił jeszcze przed rozpoczęciem igrzysk przewodniczący komitetu organizacyjnego Dmitrij Czernyszenko. W Rosji mianem "białego słonia" określa się "prezent" od władz dla społeczności, która jest tym samym bardzo wyróżniona, ale jednocześnie musi ten dar utrzymywać. I to mimo że taki "biały słoń" nie przynosi żadnych wymiernych korzyści, nie zarabia na siebie, ale za to ładnie wygląda i... kosztuje.\nNad morzem raczej nic się nie zmarnuje\n"Białym słoniem" pewnie nie będzie Stadion Olimpijski, który został zbudowany jedynie na ceremonie otwarcia i zamknięcia, ale za to w 2018 roku ma gościć mecze piłkarskiego mundialu. Kryty tor łyżwiarski, na którym Polacy zdobyli trzy medale, ma się zmienić w centrum wystawiennicze, gdzie odbywać się będą targi i podobne imprezy. W październiku z kolei cały Park Olimpijski przemieni się w tor Formuły 1, która tym samym po raz pierwszy zawita do Rosji. Umowa z władzami F1 przewiduje - jak na razie - organizację Grand Prix w tym miejscu przez siedem kolejnych lat.\nOrganizatorzy pomyśleli nawet o wykorzystaniu centrum prasowego, które stanie się centrum handlowym. Aby jednak to miejsce i inne zbudowane specjalnie na igrzyska funkcjonowały tak jak należy, do Soczi przez cały rok muszą przyjeżdżać turyści. Dotychczas pojawiali się tu jednak głównie latem, by korzystać z plaż, słońca i ciepłego Morza Czarnego. Teraz jednak władze miasta chcą, by było ono atrakcyjnym celem urlopowym także zimą. Bo jeśli tak się nie stanie, to wybudowany za ogromne pieniądze kurort narciarski Rosa Khutor będzie stał pusty.\nW górach może być trochę trudniej\nGłównym problemem kurortu narciarskiego jest to, że jeszcze kilka lat temu nie było tu nic... Tylko góry, lasy i nieskalana przyroda. Gdy spojrzeć na miejsca, w których odbywały się konkurencje narciarskie trzech poprzednich igrzysk - Park City w 2002, Pragelato w 2006 i Whistler w 2010, to wszystkie te kurorty były celem narciarzy od dawien dawna.\nTymczasem w Soczi i okolicach wszystko jest nowe - drogi, linie kolejowe, hotele, wyciągi, trasy itp. Wszystko czeka gotowe na turystów, którzy jeszcze kilka, kilkanaście lat temu bali się tu przyjeżdżać z powodu niepokojów w pobliskiej Czeczeni i Abchazji. Eksperci uważają jednak, że rozmach, z jakim Rosja przygotowała igrzyska, był przesadzony i większość z tej bogatej infrastruktury będzie w najbliższych latach stała pusta. W Soczi i okolicach powstało min. dwadzieścia tysięcy pokojów hotelowych, zwiększając tym samym ich liczbę do czterdziestu tysięcy.\nPuste hotele, wysokie ceny\nLisa Delpy Neirotti, która na Uniwersytecie Jerzego Waszyngtona w stolicy USA zajmuje się marketingiem sportowym, pojechała do Soczi wraz ze swoimi studentami podczas igrzysk. Obserwowali oni hotele, areny i kibiców. W hotelach położonych wysoko w górach zauważyli m.in., że większość restauracji była podczas pory obiadowej wypełniona jedynie w połowie. I działo się to podczas igrzysk, a raczej ciężko przypuszczać, by kiedykolwiek przyjechało tutaj więcej gości niż właśnie w lutym 2014 roku.\nKolejną przeszkodą mogą być... ceny. Noc w hotelu Marriott położonym w Esto-Sadok, kilka kilometrów od Rosa Khutor kosztuje 125 dolarów, czyli około 380 złotych. Na taki wydatek nie stać większości Rosjan, a jedynie bogate elity, które... i tak wolą jeździć na narty np. w Alpy. Mimo, że władze kurortu są przekonane o szansach jego powodzenia, to specjaliści mają co tego poważne wątpliwości.\n- Nie wydaje mi się, by zwykli Rosjanie mieli o nartach w Soczi jakiekolwiek pojęcie i raczej w ogóle nie są tym zainteresowani - twierdzi Lila Szewcowa z moskiewskiego centrum badawczego Carnegie. - To jest projekt dla bogatych ludzi. Dla pozostałych bezpieczniejszy będzie wyjazd sportowy w Alpy, a nie na Północny Kaukaz. Moim zdaniem to będzie nowe miasto - widmo.\nJednak Rosjanie, którzy obsługują hotele mają swoją teorię. - A nasi rodacy gdzie mają jeździć, jeśli nie do Szwajcarii, Francji, Włoch czy Austrii, skoro w kraju nie mieli gdzie. Myślę, że teraz, kiedy już mają nasze trasy, jednak przyjadą - powiedziała korespondentowi olimpijskiemu "Gazety Wyborczej" menedżerka hotelu "Gorki Panorama". Tam podczas igrzysk obowiązywała cena promocyjna ok. 170 dol za dwójkę. Kiedy pewien dziennikarz chciał przedłużyć pobyt o jedna noc po zamknięciu igrzysk, dowiedział się, że cena wzrosła o prawie 40 dol za noc. - Jak to? Podczas igrzysk jest taniej? - zapytał zdziwiony. - Tak. Mieliśmy olimpijską promocję - usłyszał.\nEgzamin po paraolimpiadzie\nKurort zostanie oficjalnie otwarty dla turystów 22 marca - sześć dni po zakończeniu igrzysk paraolimpijskich. Wówczas okaże się, czy Soczi pójdzie drogą Salt Lake City, dla którego organizacja igrzysk okazała się kamieniem milowym w rozwoju miasta, czy też Aten, które do dziś mają problemy z wykorzystaniem obiektów po olimpiadzie.\nNeirotti uważa, że dla Soczi jest jednak pewna nadzieja: - Igrzyska zawsze są tylko katalizatorem rozwoju. Z końcem imprezy nie kończą się cele miast organizatorów. Ta impreza to tylko sposób, by osiągnąć coś więcej. Jeśli Putin wciąż będzie planował rozwój całego tego regionu, to wtedy może on odnieść sukces. Jeśli jednak prezydent porzuci ten projekt po igrzyskach lub zmieni zdanie co do swoich priorytetów i wycofa stąd fundusze na rozwój, to gdy tu wrócimy, zastaniemy tylko "spaloną ziemię" - uważa amerykański naukowiec.\nNajlepiej sytuację tego miejsca podsumował z kolei mieszkaniec Soczi, który w rozmowie z dziennikarzem "Washington Post" przyznał: - Naprawdę nie mam pojęcia, jak oni zamierzają to wszystko wykorzystywać. Gdy mamy śnieg, to Krasna Polana funkcjonuje i ma się dobrze. Jednak, gdy śniegu nie ma, to Krasna Polana przestaje istnieć...\nParaolimpiada Soczi 2014. W Rosji sztafeta ze zniczem, a na Krymie daleko od olimpijskiego pokoju [ZDJĘCIA]


Kard. Raï do polityków: nie instrumentalizujcie religii - Vatican News\nLuonnotar (18/06/2021 08:54)\nKard. Raï z Franciszkiem (Vatican Media)\nKościół i religie\nPatriarcha maronicki Antiochii kard. Béchara Boutros Raï orkarżył polityków libańskich o instrumentalne wykorzystywanie religii do burzenia podstawowych zasad zapisanych w konstytucji tego kraju. Gwarantuje ona podział władzy pomiędzy najważniejszymi grupami religijnymi.\nPrezydentem kraju jest katolik maronita, premierem muzułmanin sunnita, przewodniczącym parlamentu z kolei muzułmanin szyita. Naczelnym dowódcą pozostaje maronita, a innymi wysokimi urzędnikami prawosławni lub druzowie. Ten model rządzenia jest zdaniem libańskiego hierarchy nadal aktualny i powinien być chroniony także w obliczy braku równowagi, jaki jest sposowdowany ruchami migracyjnymi w regionie.\n„W tej chwili w Libanie pojawia się niebezpieczeństwo utraty równowagi, ponieważ z powodu wojny oraz kryzysu ekonomicznego i politycznego w kraju mamy znaczącą emigrację zarówno wśród chrześcijan, jak i muzułmanów. Ale wielkim problemem pozostają uchodźcy zarówno syryjscy, jak i palestyńscy, których ogółem jest 2 mln. i wszyscy są muzułmanami sunnitami. Jeśli pewnego dnia zintegrują się w Libanie i otrzymają obywatelstwo, powstanie znaczny brak równowagi oraz pojawi się ryzyko dużej nierówności. Niebezpieczeństwo jest realne. Dlatego musimy wzywać wspólnotę międzynarodową, aby zachęcała uchodźców syryjskich do powrotu do kraju, aby tam mogli godnie żyć oraz cieszyć się swoimi prawami, a także w ten sposób ocalić Liban od wielkiego zagrożenia, nie tylko politycznego, ale również ekonomicznego i społecznego.“\n13 października 2019, 13:13


Guz aktywny kontra terapia kannabinoidami - HempKing\n27 kwietnia 2019 Zostaw komentarz\nSebastian to mały, waleczny wojownik, o którym dziś chcielibyśmy Wam opowiedzieć. Historia, którą za chwilę usłyszycie, została napisana przez życie i druzgocącą rodziców diagnozę: chorobę NF1. Guz. Nowotwory. Szok, niedowierzanie, poszukiwanie najlepszych możliwych rozwiązań, setki badań, rezonans… decyzja o rozpoczęciu chemioterapii. Posłuchajcie mamy Sebastiana, która postanowiła podzielić się, specjalnie dla Was swoimi doświadczeniami. Doświadczeniami, które jak się okazało… są częścią naszej działalności – rodzice, jeszcze przed rozpoczęciem chemioterapii, zdecydowali się na nasze produkty. Zaufali opinii innej rodziny, która również wspiera walkę swojego dziecka produktami naszej firmy.\nTak narodziła się ta historia. Historia, która zaskoczyła nawet lekarza prowadzącego naszego dzielnego wojownika.\nChoroba NF1 – czym jest i jak się objawia?\nJej fachowa i profesjonalna nazwa to nerwiakowłókniakowatość typu 1. Jest chorobą o podłożu genetycznym i objawia się głównie powstawaniem zmian na ciele w postaci guzów, a także innych nowotworów w przestrzeni pozaczaszkowej. Zmiany sięgają także układu kostnego i oczu – niestety, na ten moment jej właściwe rozpoznanie jest naprawdę trudne i dochodzi do niego najczęściej dopiero wtedy, kiedy choroba jest już mocno rozwinięta.\nZa główną metodę leczenia uważa się chemio i radioterapię, choć czasami dopuszcza się także stosowanie ketotifenu, jeśli w chorobie pojawia się glejak mózgu. Niestety na ten moment, choroba jest nieuleczalna, więc stosowane terapie działają objawowo.\nJak się jednak okaże za moment… wcale nie musi to oznaczać jedynie podejmowania trudu chemioterapii. Przekonajcie się sami, jak działa moc kannabinoidów.\nAktywny guz – historia prawdziwa.\nHistoria Sebastiana wyraźnie pokazuje, że każda próba podejmowania walki ma sens. Nie zawsze wiąże się z chemioterapią i radykalnymi metodami. Guz, który wywołał ogromny strach i wątpliwości, dzięki terapii naszym olejkiem konopnym 10% jest w tej chwili uśpiony. Jego niepokojące ognisko zapalne po prostu wygasło i możemy mieć w tym momencie nadzieję, że zostanie on zasuszony. Czy dla rodzica walczącego o zdrowie swojego dziecka mogą być lepsze wiadomości?\nSpójrzcie na mamę Sebastiana, która w swoich oczach ma płomień nadziei. Jesteśmy jej częścią i jesteśmy z tego powodu naprawdę szczęśliwi. Nie ma dla nas nic cenniejszego niż Wy, Wasze historie, których możemy być częścią. T0 właśnie te płomienie w oczach, które sprawiają, że wiemy, iż nasza praca ma po prostu większy sens, niż mogłoby się wydawać.


Jak jeździ włoski „egzotyk" w cenie Golfa? Maserati 3200 GT: opinie, test\nSamochody używane 12.06.2020 283 interakcje\nMikołaj Adamczuk 12.06.2020\n„Maserati” to od lat jedna z najlepszych odpowiedzi na pytanie „czym jeździsz?”. Posiadacze aut tej marki mają opinie playboyów z własnymi jachtami. Nawet jeśli 3200 GT da się kupić za cenę nowego Golfa.\nTak, wiem. Maserati produkuje SUV-a i modele z silnikami Diesla. Pamiętam Biturbo, które wyglądało niepokojąco zwyczajnie i jeździło… niezwykle, ale w złym znaczeniu tego słowa. Słyszałem o dziwacznych, patologicznych projektach w rodzaju Chryslera TC „by Maserati”.\nAle gdy ktoś przyzna wam się, że jeździ Maserati, wcale nie pomyślicie o niewypałach z lat 80. Ta firma jest synonimem włoskiego szyku i dobrego smaku. W przeciwieństwie do Ferrari i Lamborghini, nie kojarzy się aż tak z bogatymi Chińczykami i podstarzałymi amantami w dziurawych, drogich jeansach. Raczej z kimś, kto nosi świetnie skrojoną marynarkę i emanuje dyskretną elegancją.\nTymczasem niektóre modele nie są drogie.\nOczywiście, najtańsze jest Biturbo, ale i te „lepsze” wcale nie przerażają cenami. Da się je kupić za równowartość nowego, przyzwoicie wyposażonego samochodu kompaktowego. Przykładem rozsądnie wycenionego Maserati jest 3200 GT.\nZadebiutowało w 1998 roku.\nPowstało jako następca rzadkiego Shamala i zakończyło na jakiś czas erę „wietrznych” nazw Maserati (Khamsin, Mistral, Shamal, Passat… a nie, czekaj). Ten styl nazywania modeli wrócił dopiero w 2013 wraz z powrotem Ghibli, a później – wraz z debiutem Levante. Tym razem „cyfrowe” imię nowego projektu składało hołd legendarnemu 3500 GT. Zakończyło też epokę kanciastych nadwozi aut tej marki. Zrobiło się bardziej okrągło, no i pojawiły się wspaniałe tylne lampy w kształcie bumerangów. To pierwsze samochodowe oświetlenie LED, które trafiło do produkcji seryjnej.\nZ tymi lampami wiąże się pewna historia.\n3200 GT było pierwszym prawdziwie „egzotycznym” samochodem, który zobaczyłem na ulicy. Miałem 6 albo 7 lat, więc mówimy o roku 1999 lub 2000. Jechałem gdzieś z tatą wieczorem i kątem oka dojrzałem charakterystyczny tył i świecące bumerangi. Tyle wystarczyło, żebym przez najbliższy tydzień nie mówił o niczym innym. Dlaczego w następcy – czyli w Coupe – tylna część nadwozia wyglądała tak zwyczajnie?!\nTeraz moje dziecięce marzenie się spełniło.\nPojeździłem Maserati. Dokładniej, mowa o egzemplarzu modelu 3200 GTA. Ostatnia litera nazwy oznacza tu automatyczną skrzynią biegów. Co ciekawe, to czterobiegowa, hydrokinetyczna przekładnia konstrukcji australijskiej. Sekwencja z łopatkami była dostępna dopiero w nowszym Coupe.\nSamochód pochodzi z 1999 roku. Jako nowy wyjechał z salonu w Japonii, a do Polski trafił kilka lat temu. Przejechał 83 000 km. Pod maską: silnik V8 biturbo o pojemności 3,2 litra. Rozwija 368 KM, a osiągnięcie 100 km/h zajmuje mu (w wersji z automatyczną skrzynią) 5,7 s. „Manual” jest szybszy – Maserati podaje w danych technicznych przyspieszenie w 5,12 s. Ciekawe, skąd aż taka precyzja. Może któryś z konkurentów robił to samo w 5,13 s?\nJuż w Polsce Maserati „dostało” nowe wnętrze.\nWłaścicielowi nie podobał się stan tapicerki i foteli, więc zdecydował się na wymianę wszystkich skórzanych elementów. Połączenie beżowego środka z granatowym lakierem jest bardzo estetyczne. Czysta klasyka.\nJeśli czyta nas jakiś znawca Maserati, zapewne zauważy też, że felgi w opisywanym egzemplarzu pochodzą nie z 3200 GT, a z następcy. Właściciel stwierdził, że są ładniejsze.\nWóz jest w bardzo dobrym stanie technicznym.\nCzy Maserati 3200 GT się psuje? Z pewnością nie jest to model o jakości wykonania Toyoty z lat 80. Sporo zależy jednak od tego, czy dany egzemplarz szanowano. Opisywany samochód jest z tych zadbanych, nikt na nim nie oszczędzał. Niedawny serwis olejowy kosztował 8000 zł. To jedna z tańszych spraw, które mogą się przytrafić właścicielowi 3200 GT. Cena zakupu Maserati może i jest porównywalna z Golfem, ale koszty utrzymania to już Golf do kwadratu.\nSilnik, turbiny, skrzynia biegów – wszystko działa tu bez zarzutu. Wóz przyspiesza jak przystało na swoją moc i świetnie trzyma się drogi. Wnętrze nie trzeszczy, co było dla mnie bardzo miłym zaskoczeniem. Dzięki temu łatwiej przełknąć przyciski na kokpicie, które wyglądają jak żywcem wyrwane z Fiatów. Tych tańszych.\nCzy coś jest popsute? Nic wielkiego. Szyba w drzwiach pasażera nie opuszcza się podczas wysiadania, a powinna, bo to drzwi bez ramek. Skutkuje to potężnym hukiem przy zamykaniu „wrót”, jakby ktoś zestrzelił pokaźnego bażanta. Świeci się też złowroga kontrolka „Error” na zegarach, ale powód jest dość prozaiczny. Chodzi o usterkę czujnika zapięcia pasów.\nMaserati 3200 GT – opinie, awarie.\nKupując 3200 GT, należy skontrolować m.in. kondycję turbosprężarek. Awarii dość często ulega przepustnica. To konstrukcja Magnetti Marelli, zastosowana w tym modelu po raz pierwszy. Psuć „lubi” się przekładnia kierownicza, a aluminiowe elementy zawieszenia są trochę zbyt delikatne. Wiele egzemplarzy po prostu za mało jeździ, co skutkuje specyficznymi problemami związanymi z zastaniem samochodu. Do tego zdarzają się drobne kłopoty z elektroniką, usterki układu klimatyzacji i… przepalające się diody w tylnych światłach. Ten ostatni problem jest zdecydowanie najgorszy, bo utrudnia spostrzegawczym siedmiolatkom rozpoznawanie tego, co właśnie ich minęło.\nMaserati 3200 GT: ceny.\nSkoro napisałem już, że to „Maserati w cenie Golfa”, przydałoby się doprecyzować, o jakim Golfie mówimy. Najtańsze egzemplarze 3200 GT kosztują ok. 70 000 zł lub 15 tysięcy euro. To właściwie nawet poziom Polo, ale takie wozy są zwykle zaniedbane, niezarejestrowane, a to tego powypadkowe lub wręcz uszkodzone. Uwaga – doprowadzenie ich do stanu używalności może doprowadzić właściciela do bankructwa.\nZa najdroższe sztuki niektórzy chcieliby w Niemczech dostać nawet 60 tysięcy euro (to Golf R i to wyposażony po dach). Wystarczający wybór ma klient, który dysponuje kwotą w okolicach 30 tysięcy euro. Egzemplarz widoczny na zdjęciach także jest na sprzedaż. Kosztuje 115 tysięcy złotych. Im drożej, tym więcej samochodów z manualną skrzynią biegów.\nChyba najwyższa pora na wrażenia z jazdy.\nPrzejażdżka włoskim „egzotykiem” to nie byle co. Nic dziwnego, że miałem wobec niej spore oczekiwania. Czy zostały spełnione? Udzielę uniwersalnej odpowiedzi: tak, ale nie!\nJakie nie jest Maserati 3200 GT? Na pewno nie jest bardzo agresywne. Czterobiegowa, automatyczna skrzynia łagodzi jego charakter. Są na rynku szybsze przekładnie. Reakcji na gaz daleko do ostrej. Siedzi się dość wysoko i jedzie dostojnie, trochę jak w Mercedesie.\nFlagowe Maserati końca lat 90. nie jest też głośne. Jego dźwięk nie ma wiele wspólnego z moimi wyobrażeniami. Spodziewałem się przegazówek, operowych arii i wysokich tonów, które kruszą tynk na ścianach tuneli. Tak naprawdę jest dość cicho i basowo, a główną partię wokalną odgrywają sapiące i świszczące turbosprężarki. Efekt? Miły dla ucha, ale jeżeli ktoś liczy na odgłosy w stylu F1, musi co najmniej pomyśleć o innym wydechu. Albo o innym modelu.\nMiejsca z tyłu: raczej za karę.\n3200 GT jest – zgodnie ze swoją nazwą – idealnym gran turismo. To wygodny samochód, który nie męczy na co dzień i na pewno sprawdzi się w długiej trasie. Trzeba być tylko przygotowanym na częste wizyty na stacji benzynowej, nie tylko na filiżankę espresso. Co do kawy: trzeba ją pić w lokalu, bo w aucie nie ma uchwytów. To nie knajpa! A spalanie… jest adekwatne do klasy auta. Dwadzieścia plus.\nOsiągi jednak nie rozczarowują.\nWciśnijmy mocno gaz, a Maserati wystrzeli do przodu. Turbodziura jest wyczuwalna, ale nie przeszkadza. Silnik ma mocny, typowo „V8-kowy” dół, później dostaje dodatkowego wiatru w żagle.\nWraz ze wzrostem prędkości, wzrasta też nasz poziom szacunku do inżynierów 3200 GT. Układ kierowniczy jest świetny – rewelacyjnie wyważony, precyzyjny. Na zakrętach można sobie podziękować, że nie wybraliśmy Mercedesa z tamtych lat. Stabilność przy dużych prędkościach: genialna. Konkurenci co najwyżej pooglądają nasze tylne światła. Przyjemny widok, prawda?\nCzy byłoby lepiej z ręczną skrzynią biegów?\nCałkiem możliwe. Ale z „automatem” 3200 GT też ma swój urok. Może trochę bliżej mu do auta dla statecznego pana niż do bezkompromisowej zabawki, ale to przecież eleganckie Maserati, a nie Ferrari z centralnie umieszczonym silnikiem.\nMagia znaczka z trójzębem ciągle działa. Gdy podczas sesji zdjęciowej podjechaliśmy na myjnię, nie minęły dwie minuty, a już podszedł do nas pewien pan. Zaczął od pytań o moc, cenę i osiągi. Chwilę później prosił o to, by zrobić mu zdjęcie przy aucie. Na dłuższą metę taka popularność może być męcząca dla właścicieli 3200 GT. Ale przecież liczą się z tym, kupując Maserati. A może nawet kupują je głównie po to?\njak to jeździ, maserati, maserati 3200 gt, maserati 3200 gt na sprzedaż, maserati 3200 gt opinie


Czym się różni Ford Focus RS od Focusa ST? [wideotest] | Blog PGD\nHot hatche osiągają już moce, które jeszcze 10 lat temu były zarezerwowane tylko dla prawdziwych, sportowych maszyn. Jednak dziś już moc nie robi takiego wrażenia i licytacja na zasadzie „kto da więcej koni mechanicznych” nie ma większego sensu. Teraz liczy się to, kto da więcej frajdy i szybkości, jeszcze lepiej za rozsądne pieniądze. A w tej dziedzinie jednym z największych specjalistów jest Ford.\nDziś prezentujemy wam dwa najszybsze samochody kompaktowe w gamie Forda jakie kiedykolwiek powstały. Focus ST jest już znany na rynku od kilku lat, ale zupełną nowością jest Focus RS. Te dwa auta tworzyły historię kompaktowych hot hatchy Forda i co ważne, zawsze stanowiły ścisłą czołówkę w swojej klasie. Nie inaczej jest dziś, ale teraz ich drogi nieco się rozeszły. O ile wcześniej zawsze były to samochody przednionapędowe i ST dedykowano osobom o sportowym zacięciu, a wersję RS wymagającym czegoś więcej, o tyle teraz Focus ST zachował swój charakter, ale Focus RS odleciał do innej klasy.\nPokaz kunsztu Ford Performance\nFord Focus RS pierwszej i drugiej generacji był niemalże maszyną rajdową w cywilnym ubraniu. Zawsze stanowił wzorzec w segmencie pod względem osiągów i prowadzenia. Warto wspomnieć, że Focus RS drugiej generacji był najmocniejszym kompaktem z przednim napędem na rynku. Rozwijał 305 KM i 440 Nm, a wyglądał równie dobrze jak Focus WRC, którym Marcus Grönholm zdobył mistrzostwo świata w kategorii producentów. Jednak przy trzeciej generacji, która miała być jeszcze mocniejsza, zdecydowano się na zmianę koncepcji.\nZa auto był odpowiedzialny nowo powołany dział Ford Performance, czyli ludzie od samochodów o wysokich osiągach. To właśnie oni stworzyli Focusa RS, którego widzicie na zdjęciach. Zmiana koncepcji polegała na zastosowaniu stałego napędu na cztery koła, co przeniosło ten model do nieco innej, najwyższej klasy samochodów kompaktowych. To prawdziwa liga tytanów i szczyt samochodu o sportowym charakterze, zamkniętym w funkcjonalnej bryle auta na co dzień. Pod maską nowego Focusa RS zainstalowano zmodernizowany i wzmocniony do 350 KM motor z Forda Mustanga. 2,3 litra pojemności i turbosprężarka wytwarzają moment obrotowy o wartości 440 Nm. Każdy z nich trafia na cztery koła poprzez układ Ford Performance AWD. Tu moc jest rozdzielana w stosunku 45:55 procent (przód:tył), natomiast w razie potrzeby w stosunku 30:70 proc.\nOczywiście zawieszenie, układ kierowniczy i hamulcowy zostały dostosowane do nowych wyzwań przed nimi stojących. Samochód można konfigurować w zależności od potrzeb. Z grzecznego, wytresowanego pieska na spacery można go przekształcić w wysportowanego charta, który na torze wyścigowym rozniesie rywali w pył. Jeżeli chcecie, wyścigowy chart może przeobrazić się w rozwścieczonego bullteriera, który czterema kołami będzie chciał rozerwać asfalt na strzępy. Wszystko to dostępne pod jednym przyciskiem DRIVE MODE.\nTakim grzecznym pieskiem na spacer wydaje się przy nim Focus ST. Mniej narzucający się swoim wyglądem i bardziej praktyczny. Wersja, która mieliśmy do testu to model przedliftowy, ale technicznie zmieniło się niewiele. Focus ST ma standardowy bagażnik, czego nie można powiedzieć o skromnym 266-litrowym kufrze RS. Jest też grzeczniejszy, bo słabszy o 100 KM. Jego 2-litrowy EcoBoost rozwija 250 KM i 360 Nm, ale Focus ST występuje również z dieslem 2.0 TDCi o mocy 185 KM. Co więcej, auto można zamówić także w odmianie kombi – wystarczy 3 000 zł dopłaty.\nSportowy klimat na życzenie\nWbrew pozorom, sportowy klimat odnajdziecie raczej na zewnątrz i głównie w Focusie RS. Jest obwieszony spojlerami, dyfuzorem i podziurawiony otworami wentylacyjnymi. Każdy z tych elementów pełni jakąś funkcję, a nie służy do ozdoby. Focus RS zwłaszcza w ostrym kolorze mocno rzuca się w oczy. Natomiast ST jest łagodniej narysowany, a przystrojenie sportowymi akcentami ma jedynie podkreślić, a nie krzyczeć, że masz do czynienia z mocną wersją tego auta.\nJeszcze bardziej stonowany jest wewnątrz, choć grube i mocno wyprofilowane fotele dają jasno do zrozumienia z czym masz do czynienia. Ale gdyby nie odmienna kolorystyka, Focus ST nie różni się bardzo od bogato wyposażonej wersji Titanium. To, czego w Titanium na pewno nie znajdziesz, to trzy dodatkowe wskaźniki umieszczone na górze deski rozdzielczej. Pokazują ciśnienie doładowania, ciśnienie oleju i jego temperaturę.\nCo ciekawe, Focus RS prawie niczym się od ST nie różni. Inną kolorystykę pomijam. Te same wskaźniki, podobne wykończenie i sportowe akcenty. Szybko rozróżnicie obie wersje po napisach na nakładkach progowych i guziku DRIVE MODE na konsoli środkowej. Jednak w Focusie RS klimat sportowy dostajecie na życzenie wraz z opcjonalnymi fotelami kubełkowymi Recaro RS – w takie był wyposażony nasz egzemplarz. Wchodzą w skład pakietu Performance wraz z 19-calowymi obręczami z wykończeniem srebrno-matowym i oponami Michelin Pilot Super Sport, zaciskami hamulców z napisem Brembo oraz systemem nawigacji i multimedialnym Ford SYNC 2. To wszystko za jedyne 9 050 zł.\nWściekły pies i dziki wilk\nPrzejdźmy do rzeczy, czyli do tego jak jeżdżą oba auta, bo z pewnością na to czekacie. Zacznijmy od wściekłego psa, jakim jest Focus ST. Zawieszenie zwykłego Focusa należy do najlepszych w klasie, ale 250-konna jednostka napędowa momentami przerasta możliwości układu jezdnego ST. Wciśnięcie gazu w podłogę na trzech pierwszych biegach oznacza natychmiastową odpowiedź mocarnego silnika 2.0 EcoBoost. W tym momencie przednia oś, która musi sobie radzić z dość poważnym nadmiarem koni mechanicznych, poddawana jest ciężkiej próbie. Nie wspiera jej szpera ani przekonstruowana zwrotnica jak to miało miejsce w Focusie RS drugiej generacji. Tu musi wystarczyć elektronika, a ta stara się oddać kierowcy maksimum na jakie pozwala przyczepność opon. Efekt jest taki, że trzeba mocno trzymać kierownicę jeżeli nawierzchnia drogi jest choć minimalnie nierówna. Focus ST wyrywa do przodu jak z katapulty, a przytłumiony, buczący dźwięk silnika i układu wydechowego jaki temu towarzyszy, nie pozwala kierowcy odpuścić. Chce się więcej i więcej.\nNa szczęście Focus to nie drugoklasista, który dostał zbyt szybki rower na komunię. To auto pierwszej klasy, które pięknie i bezpiecznie pokonuje zakręty, a gdy trzeba, potrafi czynić cuda. Nie robi tego tak zawieszenie jak elektronika, która potrafi zacieśnić nawet najciaśniejszy zakręt. W rezultacie rzadko zdarza się tak, by autem rządziła podsterowność. Nawet zbyt szybkie wejście w zakręt powoduje uruchomienie hamulców po jego wewnętrznej stronie i wręcz nienaturalną sterowność samochodu. Wszystko dzieje się tak, jakby w momencie gdy oczekujesz poślizgu, Focus ST wjechał na niewidziane szyny.\nJeżeli koła mają odpowiednią przyczepność, to wychodząc z zakrętu i odkręcając kierownicę, masz szansę na nabranie ogromnej prędkości przed kolejnym. Focus ST przyspiesza do 100 km/h w 6,5 s, ale ta wartość nie oddaje siły, jaką oddaje silnik EcoBoost. Praktycznie na każdym biegu ma nadmiar mocy i dopiero na czwartym nie możesz oczekiwać buksowania przednich kół. Nie brakuje mu tchu do czerwonego pola na obrotomierzu i z każdą zmianą biegów czujesz, że maksymalna prędkość 248 km/h nie jest tylko teorią.\nChoć Focus ST jest maszyną o mocnym charakterze, to prawdziwym zbójem w tym zestawieniu jest dopiero Focus RS. To nawet nie jest wilk w owczej skórze, a dzika bestia, która… zawsze jest łagodna jak baranek. Zaskoczony? To prawda. Focus RS nie jest supersamochodem, który ma chęć cię zabić jeżeli nie potrafisz jeździć. To auto, dla osób które tego nie potrafią! Kolejne zaskoczenie?\nFocus RS jest samochodem niemalże wirtualnym, bo to co przeżyjesz podczas jady wydaje się wręcz niedorzeczne. Przyspieszenie 4,7 s do 100 km/h i wystrzał do przodu jak z katapulty – to zawdzięczamy seryjnemu systemowi Launch Control. Wystarczy go aktywować, wcisnąć sprzęgło, włączyć pierwszy bieg, wcisnąć hamulec do podłogi, a potem puścić sprzęgło. Nigdy, powtarzam nigdy nie zepsujesz startu. Zawsze wystartujesz jak zawodowiec, ponieważ samochód zadba o to, by sprzęgło złapało jak trzeba, a silnik, kontrola trakcji i zawieszenie pracowały na twoja korzyść. Zatem 4,7 s do setki to nie jest wynik, który możesz osiągnąć, ale wynik, który osiągniesz zawsze.\n350 KM może nie jest rekordem, nawet w tej klasie, ale silnik zachowuje się jak wyjęty z samochodu wyczynowego. Wspomina się coś o skróceniu czasu reakcji na dodanie gazu poprzez technologię Twin Scroll w turbosprężarce. Jeżeli tak, to ludzie z Ford Performance skrócili go do zera. Spokojnie możesz stanąć w szranki z najbardziej sportowymi maszynami, bo stały napęd na cztery koła nie marnuje żadnego z koni mechanicznych czy niutonometrów. Tylko pamiętaj o zmianie biegów, bo wskazówka obrotomierza pędzi w prawo równie szybko jak samochód do przodu. A to dopiero początek.\nGdy przychodzi czas na pokonanie zakrętu większość kierowców supersportowych wozów zaczyna kalkulować swoje umiejętności dzieląc je przez kwotę, jaką zapłacili za swoje cudo. Ford Focus RS swojemu kierowcy pozostawił tylko kwestię wyboru w jaki sposób chce ten zakręt pokonać – szybko czy widowiskowo. I tu pewnie zastanawiasz się nad swoimi umiejętnościami, ale nie myśl o tym. Włączasz tryb na tor i Focus RS trzyma się drogi z taką siłą, że masz zamiar na nowo przestudiować prawa fizyki. Tu nie ma porównania z szynami, ale raczej z koleją magnetyczną. Czujesz się jak na rollercosterze, bo za każdym razem myślisz: to nie może się dobrze skończyć. Zanim uświadomisz sobie, że tak właśnie się skończy, w tym momencie Focus RS już czeka na następny zakręt. Z punktu widzenia osoby trzeciej jesteś kierowcą wyścigowym. Jednak to dopiero połowa możliwości tego, co daje Ci ta maszyna.\nPalec na przycisk DRIVE MODE, przechodzisz na tryb Drift i stajesz się Kenem Blockiem. Swoją drogą ten wirtuoz poślizgu pracował nad Focusem RS razem z działem Ford Performance. Wynikiem tego jesteś ty – szczęśliwy za każdym razem gdy kończysz jazdę swoim samochodem. Focus RS w trybie Drift potrafi więcej niż większość kierowców mogłoby sobie wyobrazić. Podchodzisz do zakrętu, przednia oś zaczyna skręcać, a ty wciskasz gaz w podłogę i zaczyna się gra „Need for Speed”. Nie musisz być talentem jak Keiichi Tsuchiya. Musisz tylko pamiętać o tym, by nie zdejmować nogi z gazu i celować kierownicą dokładnie tam, gdzie chcesz trafić. Napęd na cztery koła i elektronika wspierają cię jak potrafią, byś ty poczuł się jak kierowca, który potrafi bardzo dużo. Taki jest właśnie Focus RS!\nTeoretycznie ktoś mógłby powiedzieć, że trochę to sztuczne, ale w praktyce nawet prawdziwy zawodowiec ma z tego frajdę. A jeżeli zechce może wyłączyć całą elektronikę wspierającą i jeździć jak zawodnik klasy WRC. Przyczepność napędu na cztery koła, układ kierowniczy, mocarne hamulce, perfekcyjnie pracująca skrzynia biegów i zawsze wystarczająca ilość mocy tworzą samochód kompetentny do bicia rekordów przejazdu kolejnych torów wyścigowych. Auto choć pozostaje wciąż praktycznym hatchbackiem, to mechanicznie jest prawdziwą sportową maszyną tak dla amatora jak i dla profesjonalisty.\nSportowe maszyny na co dzień\nBy jednak ostatnie z powyższych zdań było prawdą, Focusy ST i RS powinny być dobre również do codziennego nawijania kilometrów. I takie są. Oczywiście w ST musisz pozostawać czujnym gdy wciskasz gaz w podłogę, na przykład podczas wyprzedzania. Natomiast w Focusie RS nie możesz liczyć na ciszę, jaką oferuje zwykła wersja tego modelu, a zawieszenie nie głaszcze po pośladkach. Prawda jest jednak taka, że w jednym i w drugim nie ma przesady. Zawieszenia nie są za twarde, a silniki za głośne. Nawet kubełkowe fotele opcjonalne nie są niewygodne i mają szeroki zakres regulacji. W trasie oba samochody spalają około 8 l/100 km i naprawdę przyjemnie się nimi podróżuje. Bez trudu pomieszczą cztery dorosłe osoby i bagaż na dłuższy wypad nad morze czy w góry. W tym przypadku szczególnie polecam góry.\nWbrew temu co pisałem wyżej, grzeczniejszym i łagodniejszym Focusem jest RS. Wygląda groźnie i jeździ jak marzenie, ale łatwo go ujarzmić. Focus ST potrafi ugryźć, ale pozostaje bardziej praktyczny. Jest też sporo tańszy, bo podstawowa wersja kosztuje tylko 116 600 zł. Z silnikiem diesla jest 1 500 zł droższy. Dużo droższy jest Focus RS kosztujący 151 790 zł, choć przy tym co daje, to i tak okazja. Jednak prawdziwą okazją będzie dziś kupienie tego samochodu, ponieważ cały nakład na Polskę skończył się. Dlatego na razie pozostaje wam Focus ST i nie będziecie żałować żadnej z wydanych na niego złotówek.\nJeżeli interesuje cię jazda testowa nowym Fordem Focusem zapisz się na nią już teraz! Jeśli chcesz poznać bliżej sportowe wersje kliknij tutaj: Focus ST, Focus RS.\nTestowany egzemplarz: Ford Focus RS Ford Focus ST*\nObjętość skokowa: 2290 cm3 1999 cm3\nMoc maksymalna: 350 KM przy 5800 rpm 250 KM przy 5500 rpm\nMoment maksymalny: 440 Nm przy 2700-4000 rpm 360 Nm przy 2000–4500 rpm\nTyp napędu: AWD, stały na cztery koła FWD, na przednie koła\nZawieszenie przednie: Niezależne, kolumna typu MacPhersona Niezależne, kolumna typu MacPhersona\nZawieszenie tylne: Niezależne, wielowahaczowe Niezależne, wielowahaczowe\nŚrednica zawracania: 11,9 m 12,4 m\nKoła, ogumienie przednie: 235/35 R19 235/40 R18\nKoła, ogumienie tylne: 235/35 R19 235/40 R18\nMasa własna: 1560 kg 1362 kg\nDługość: 4390 mm 4362 mm\nSzerokość: 1823 mm bez lusterek / 2010 mm z lusterkami 1823 mm bez lusterek / 2010 mm z lusterkami\nWysokość: 1470 mm 1486 mm\nRozstaw osi: 2647 mm 2647 mm\nPojemność zbiornika paliwa: 53 l 62 l\nPojemność bagażnika: 266 l 363 l\nPrzyspieszenie 0-100 km/h: 4,7 s 6,5 s\nPrędkość maksymalna: 266 km/h 248 km/h\nZużycie paliwa (miasto): 10 l/100 km 9,9 l/100 km\nZużycie paliwa (trasa): 6,3 l/100 km 5,6 l/100 km\nZużycie paliwa (mieszane): 7,7 l/100 km 7,2 l/100 km\nŚrednia emisja CO2: 175 g/km 159 g/km\nCena podstawowa: 151 790 zł 116 600 zł\nCena z silnikiem Diesla: — 118 100 zł\n* dane techniczne i ceny dotyczą nowego modelu z rocznika 2016\nFord Focus RS & ST – zdjęcia


Wu Cheng’en – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWu Cheng’en (chiń. upr. 吴承恩; chiń. trad. 吳承恩; pinyin Wú Chéng’ēn; Wade-Giles Wu Ch’eng-en; znany też jako Ruzhong, 汝忠; ur. ok. 1500 w Lianshui w prowincji Jiangsu, zm. 1582) – chiński powieściopisarz i poeta z czasów dynastii Ming.\nOjciec, Wu Rui, był wykształconym rzemieślnikiem, który musiał zrezygnować ze studiów, by zapewnić byt rodzinie; zaraził jednak syna pasją do literatury i zapewnił mu dobre wykształcenie podstawowe. Wu Cheng’en kilkukrotnie podchodził do egzaminów urzędniczych, ale bez powodzenia; dopiero jako dojrzały mężczyzna dostał się na cesarski Uniwersytet w Nankinie, a następnie pełnił funkcje urzędnicze. Prawdopodobnie rozczarowany stylem uprawianej polityki, zrezygnował z kariery urzędniczej i resztę życia spędził jako ubogi uczony-literat, ceniony za swój talent i kunszt pisarski.[potrzebny przypis]\nJest uznawany za autora Wędrówki na Zachód (Xiyouji), jednej z czterech klasycznych powieści chińskich. Literatura w języku potocznym była uważana za mało wartościową i niegodną prawdziwego uczonego, była jednak niezmiernie popularna wśród ówczesnej chińskiej "klasy średniej": stosunkowo zamożnych i wykształconych mieszkańców miast. Opublikował też liczne wiersze i drobne utwory, wydane przez spadkobierców w kilku tomach.\nWędrówka na Zachód[edytuj | edytuj kod]\nStrona z najstarszego, odbitego techniką drzeworytniczą wydania Xiyouji\nXiyouji to fantastyczna opowieść o mnichu Xuanzangu, który wyrusza z Chin do Indii, by przywieźć święte pisma buddyjskie. W drodze towarzyszą i ochraniają go cztery magiczne postacie, dla których jest to sposób na odkupienie grzechów: Zhu Bajie, Świnia (dawny generał armii niebios), inny generał niebiański w postaci przerażającego mnicha – Sha Wujing, Koń – książę smoków, i przede wszystkim, Małpi Król – Sun Wukong. Ten ostatni, posiadający niebywałe siły magiczne (i za ich nadużywanie skazany na uwięzienie przez Nefrytowego Cesarza) jest najważniejszym towarzyszem Xuanzanga i wielokrotnie ratuje go z opresji; jako postać niezwykle barwna jest bohaterem wielu opowieści, oper i filmów, opartych o Wędrówka na Zachód.\nXiyouji jest oparta o prawdziwą wędrówkę, jaką Xuanzang odbył po sutry buddyjskie za czasów dynastii Tang. Powieść jednak ma charakter fantastyczny, bohaterowie zmagają się z demonami i innymi bytami nadprzyrodzonymi; jest bardzo silnie zakorzeniona w folklorze taoistycznym i buddyjskim i w tradycji ustnych opowiadań; wykazuje też elementy satyry społecznej. Wielokrotnie wznawiana, jest bardzo popularną lekturą w Chinach, a dzięki licznym przekładom i ekranizacjom jest dobrze znana także poza granicami Chin.\nPrzekład polski (TOM I): T. Żbikowski, Małpi bunt, Warszawa, 1976, Czytelnik (wybór).\nPrzekład polski (TOM II): T. Żbikowski, Wędrówka na Zachód, Warszawa, 1984, Czytelnik (wybór).\nISNI: 0000 0001 2031 3440\nNDL: 00744667, 00275609\nChińscy autorzy fantastyki\nProzaicy XVI wieku\nTę stronę ostatnio edytowano 10 kwi 2022, 18:16.


Podciśnieniowy spalinowy odkurzacz do zbierania orzechów laskowych. Odkurzacz Cifarelli włoskiej produkcji z silnikiem dwusuwowym o mocy 5 KM waży łącznie 16,5 kg. Średnica rury ssącej 100mm daje duże pole pracy i możliwość wciągania dużej ilości materiału na raz. Urządzenie, przeznaczone do zbierania owoców w łupinach. Główne zastosowanie to zbierania kasztanów i orzechów laskowych, odkurzacz Cifarelli V1200B jest również zalecany dla zbierania innych owoców jak, orzechy włoskie, migdały, pistacje, żołędzie. Lekkie materiały takie jak liście lub małe kamienie, są odprowadzane na zewnątrz zbiornika, dzięki opatentowanemu układowi rozdzielania orzechów od odpadków.\n- trwałość i niezawodność włoskiej produkcji\n- bardzo dobry stosunek mocy do wagi\n- duży zbiornik na orzechy\n- możliwość montażu wózka transportowego\n- skuteczne odseparowywanie orzechów od kamieni i zanieczyszczeń\nKompaktowy odkurzacz do usuwania kurzu, brudu i płynów - w pomieszczeniach i na zewnątrz. Czyszczenie na sucho i na mokro, funkcja dmuchawy po przełożeniu węża ssącego do otworu wydmuchowego, wielowarstwowy system filtrujący, oczyszczanie filtra. W komplecie zestaw końcówek: do czyszczenia podłóg, uniwersalna, do czyszczenia szczelin. Do zastosowań...\nKompaktowy odkurzacz z automatycznym włącznikiem i gniazdem (E) do podłączenia elektronarzędzia. Czyszczenie na sucho i na mokro, funkcja dmuchawy po przełożeniu węża ssącego do otworu wydmuchowego, wielowarstwowy system filtrujący, oczyszczanie filtra. W zestawie: wąż ssący o długości 3,5 m, lanca teleskopowa oraz komplet końcówek: do czyszczenia podłóg,...


PGNiG: Pod koniec roku może nam braknąć gazu | Informacje\nFoto: sxc.hu Foto: Dostawy gazu mogą zostać ograniczone\nPod koniec roku może zabraknąć gazu. Jak informuje "Dziennik Gazeta Prawna", Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo w zeszłym tygodniu złożyło dokument, z którego wnika, że w IV kwartale będzie dostarczać mnie gazu, niż potrzebuje polska gospodarka.\nGazeta zauważa, że PGNiG informację o wysłaniu pisma do Gaz-Systemu trzymało w sekrecie. - Nie chcieliśmy wpływać na polsko-rosyjskie negocjacje gazowe - wyjaśnia spółka swoją tajemniczość.\nRozmowy toczyły się w sobotę i dotyczyły wątpliwości KE do polskiej umowy gazowej z Rosją, w tym zasad ustalania taryfy za tranzyt rosyjskiego gazu przez Polskę, zarządzania gazociągiem jamalskim i dostępu do niego innych dostawców poza Gazpromem. Rozmowy nie przyniosły wymiernych efektów, podano jedynie, że odbyły sie w dobrej atmosferze. Mają być kontynuowane w tym tygodniu.\nJeśli Rosja nie ulegnie, po 20 października może skończyć się gaz dostarczany przez Gazprom do Polski. Jak pisze "DGP", w rezultacie w tym roku może zabraknąć nam ponad 2,5 mld sześć. gazu, czyli ponad połowa potrzebnego nam w tym czasie paliwa.


Przygotowanie biznesplanu | Ubezpieczenia i Bankowość | Grodziska Grupa Rowerowa kucharczak.com\nUbezpieczenia i Bankowość / Przygotowanie biznesplanu\nBiznesplan – to dokument, narzędzie które wykorzystywane jest przy ocenie opłacalności przedsięwzięcia inwestycyjnego. Jest to dokument, który wykorzystywany jest do pozyskiwania zewnętrznych źródeł finansowania (kredyty bankowe, środki unijne itp.) ale nie zawsze. Moje wieloletnie doświadczenie w pracy w instytucjach finansowych nauczyły mnie spojrzenia na inwestycje przez pryzmat zwiększenia rentowności firmy oraz wykorzystania jej potencjału. Przed realizacją inwestycji konieczne jest odpowiedzenie sobie na pytanie jaka jest strategia firmy. Czy ze zwiększeniem mocy produkcyjnych, a co za tym idzie zwiększeniem kosztów pójdzie zwiększenie sprzedaży i jakie marże ze sprzedaży produktów Firma będzie w stanie wygenerować.\nZachęcam przedsiębiorców do przygotowywania biznes planu nawet wtedy, gdy staje się on wewnętrznym dokumentem Firmy i nie jest wymagany jak załącznik np. do wniosku kredytowego. Po części inspiracją była dla mnie książka Robert T. Kiyosaki i Sharon L. Lechter,Bogaty ojciec, biedny ojciec,część II - Kwadrant przepływu pieniędzy, a w szczególności historia, która została opisana została w książce, a którą przedstawiam poniżej.\n„Pewnego razu istniała mała, osobliwa wioska. Była ona wspaniałym miejscem do życia, poza jednym problemem. Jeżeli nie padało, wioska nie miała wody. Aby rozwiązać ten problem raz na zawsze, starszyzna wioski postanowiła urządzić przetarg na zorganizowanie stałego zaopatrywania wioski w wodę. Do wykonania tego zadania zgłosiły się dwie osoby i starszyzna przyznała kontrakt im obu. Uważano, że małe współzawodnictwo przyczyni się do utrzymania cen na niskim poziomie i zapewni dodatkowe zabezpieczenie dostaw wody.\nJako fachowiec posiadający wiedzę praktyczną z racji pracy w instytucjach finansowych w pionach kredytowych oferuje przygotowanie biznesplanu dla:\nbez względu na rodzaj realizowanej inwestycji.\nOsobiście zaangażuje się w pozyskanie finansowania dla nowo powstałych podmiotów starających się o dotację ze środków UE oraz Urzędu Pracy,


Nic z tego! Steve Martin nie będzie ojcem panny młodej - Dziennik.pl\nNic z tego! Steve Martin nie będzie ojcem panny młodej\n18 czerwca 2014, 11:03 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nSteve Martin: Nikt mi nie zaproponował roli / AP / Matt Sayles\nSteve Martin zaprzeczył, jakoby miał wystąpić w trzeciej części serii komediowej "Ojciec panny młodej".\nTrzeci film z cyklu opowie o ceremonii zaślubin syna głównego bohatera. Różnica między poprzednimi odsłonami jest taka, że stający na ślubnym kobiercu bohater jest homoseksualistą i oczywiście jego ojciec ma z tym problem.\nChoć w mediach pojawiły się doniesienia, iż Steve Martin powróci do roli ojca, sam zainteresowany szybko zaprzeczył. – Z radością przeczytałem, że gram w " Father of the Bride 3", szczególnie, że nie widziałem scenariusza i nikt mi nie zaproponował roli – napisał na Twitterze. Aktor ostatnio na dużym ekranie pojawił się w 2011 roku w komedii "Wielki rok".\nOjciec panny młodej Steve Martin Wielki Rok\nSteve Martin znów śpiewa z Edie Brickell\nSteve Martin po świerć wieku znów ojcem panny młodej


Dieta jabłkowa - Wylecz.to\nDieta jabłkowa, rodzaj popularnej w ostatnim czasie diety jednoskładnikowej, to forma kuracji odchudzającej, której założeniem jest szybka redukcja masy ciała. W modelu restrykcyjnym zakłada całkowitą rezygnację z przyjmowania innych produktów spożywczych niż jabłka, dlatego jej stosowanie może prowadzić do powstania groźnych dla zdrowia niedoborów, a także spowolnienia metabolizmu i efektu jo-jo.\nDieta jabłkowa to program odchudzający, którego celem jest widoczna redukcja masy ciała oraz detoksykacja organizmu. Występuje ona w dwóch wersjach.\nPierwsza z nich ma charakter monodiety i polega na spożywaniu nieograniczonej ilości głównego składnika, czyli jabłek przez okres 3 dni. W tym czasie należy wypijać minimum 6–8 szklanek niesłodzonych płynów dziennie, takich jak woda, zioła, zielona herbata. Twórcy diety radzą by przed jej rozpoczęciem przez kilka kolejnych dni stopniowo wykluczać z diety słodycze, żywność przetworzoną, alkohol, kawę, czarną herbatę, mięso i wędliny, by organizm mógł się przygotować do okresu oczyszczania.\nW drugim, nieco mniej restrykcyjnym wariancie diety jabłkowej, owoce stanowią dodatek do dań podstawowych. Jadłospis opiera się o 5 posiłków bazujących na produktach, takich jak chude mięso i nabiał oraz pełnoziarniste produkty zbożowe. Jabłka pojawiają się przy każdym posiłku różnej formie np. soku, surówki czy musu. Podobnie jak w wersji pierwszej wykluczony jest dodatek tłuszczu, soli i cukru. Zabronione jest spożywanie słodyczy, alkoholu, kawy czy żywności typu fast food.\nDieta jabłkowa – czy to dobry sposób na odchudzanie?\nZ punktu widzenia dietetyka trudno jest doszukiwać się zalet diety jabłkowej w kontekście zdrowego odchudzania. Jest ona zaprojektowana tak, by w krótkim czasie można było uzyskać szybki efekt spadku wagi. Znając fizjologię ludzkiego organizmu, musimy mieć świadomość, że utrata kilku kilogramów w ciągu 3–4 dni nie może wynikać z redukcji tkanki tłuszczowej. Jest tylko i wyłącznie skutkiem utraty pewnej ilości wody.\nJedyną zaletą tego typu modelu odżywiania tylko, jeśli mówimy o wariancie poszerzonym diety jabłkowej może być zwiększenie spożycia błonnika rozpuszczalnego, który umożliwia uzyskanie sytości, detoksykuje, wpływa na obniżenie poziomu cholesterolu oraz korzystnie działa na florę bakteryjną jelita.\nLista wad takiego jadłospisu jest znacznie dłuższa. Dieta jabłkowa niezależnie od wariantu jest dietą niedoborową. Jej stosowanie może skutkować:\nosłabieniem, zmniejszoną tolerancją wysiłku, bólami głowy;\nzwolnieniem tempa metabolizmu;\nbrakiem podstawowych składników odżywczych (przy długim jej stosowaniu);\nefektem jo-jo po jej zakończeniu\nJest to dieta zbyt niskokaloryczna, monotonna i nastawiona na krótkoterminowe efekty. Twórcy diety jabłkowej, jako przeciwwskazania do jej stosowania wymieniają min. choroby układu pokarmowego. Nie zalecają również jej stosowania u dzieci, młodzieży, osób starszych i przewlekle chorych. Dieta jabłkowa to kolejna dieta cud, która nie znajduje praktycznego zastosowania w długoterminowej redukcji masy ciała. Dodatkowo stosowana przez dłuższy czas może prowadzić do poważnych niedoborów pokarmowych i stanowić zagrożenie dla zdrowia.\nJabłka jako cenny składnik diety\nNiezależnie od opisywanej diety jabłkowej warto umieścić w jadłospisie odchudzającym owoc, jakim jest jabłko, które cechuje się wysoką wartością odżywczą. Jest dodatkowo tani i ogólnodostępny. Jabłka są pokarmowym źródłem:\nbłonnika rozpuszczalnego w wodzie – są źródłem sycących pektyn, które korzystnie wpływają na mikroflorę jelit, detoksykują, wiążą cholesterol, który następnie wydalany jest z kałem;\nbłonnika nierozpuszczalnego w wodzie – reguluje on pracę jelit wpływając na rytm wypróżnień;\nwitaminy C – silnego antyoksydantu, ważnego dla prawidłowej odporności, kondycji skóry czy naczyń krwionośnych;\nfolianów – związków zaliczanych do grupy witamin B, ważnych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu;\nkarotenów – prowitaminy A;\nminerałów takich jak wapń, żelazo, potas, fosfor;\npolifenoli ( w tym np. kwercetyny) – związków o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwmiażdżycowym, mających potencjał antynowotworowy, hamujących agregację płytek krwi, przeciwzapalnych\nDzięki alkalizującym właściwościom jabłek, pomagają one utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. O tym, że warto umieścić je w jadłospisie podczas odchudzania powinna zadecydować również ich niska kaloryczność oraz sytość, jaką odczuwamy po ich spożyciu. Stanowią dobrą propozycję przekąski czy składnika dania w trakcie racjonalnej diety redukcyjnej. Ich konsumpcja korzystnie wpłynie również na zdrowie poprzez obniżenie ryzyka wystąpienia niektórych chorób cywilizacyjnych takich jak np. miażdżyca.\nTagi: szybkie odchudzanieDieta jednoskładnikowadieta jabłkowajabłka w dieciedieta redukcyjnasuteczne odchudzaniejabłka na odchudzanie\nosteoporoza bezsenność nadmiar wody w organizmie zapalenie gardła inozyna przeziębienie rak jelita grubego zdrowe odchudzanie refluks żołądkowo-przełykowy zaparcia oczyszczanie organizmu z toksyn nadciśnienie tętnicze grzybica paznokci niedobór magnezu nadwaga rak szyjki macicy wirus HPV rak sutka gorączka u dziecka rak piersi regeneracja wątroby anemia otyłość migrena cukrzyca zdrowa dieta żylaki kończyn dolnych niestrawność żylaki nóg grzybica stóp


Face & Body Gleam - rozświetlający krem do twarzy i ciała - opinie, ceny | Kafeteria.pl\nKosmetyk ten sprawia, że nasza skóra jest rozświetlona. Zawarte w nim pigmenty rozpraszają światło, dzięki czemu skóra jest promienna. Nabiera złocistego, zdrowego koloru a efekt naszej opalenizny jest mocniejszy (chociaż nie działa jak tradycyjny samoopalacz). Skóra jest dobrze nawilżona, a krem wart swej dosyć wysokiej ceny.\nMln87 17.09.2005 15:35\nwlasnie przed chwila wracajac z psem ze spaceru obok swojej klatki znalazlam TESTER Body Gleam Rimmel'a co okazalo sie ze jest wartosci 21 zl :D bardzo ladnie sie rozprowadza i jest ok :)\nFace & Body Gleam - rozświetlający krem do twarzy i ciała: wypróbuj również


Byli prezesi stadnin w Janowie Podl. i Michałowie nie wykluczają pozwu w sprawie zwolnienia z pracy - RMF24.pl\nByli prezesi stadnin w Janowie Podl. i Michałowie nie wykluczają pozwu w sprawie zwolnienia z pracy\nPoniedziałek, 29 lutego 2016 (18:00)\n„Pomimo błyskawicznej reakcji lekarzy nie udało się pokonać praw natury” – tak nagłą śmierć jednej z najdroższych klaczy tłumaczyli prezesi stadnin w Janowie Podlaskim i Michałowie. Marek Trela, Jerzy Białobok i inspektor hodowli koni Anna Stojanowska, w poniedziałek odnieśli się oficjalnie do zarzutów ministra rolnictwa i Agencji Nieruchomości Rolnych, uzasadniających ich odwołanie ze stanowisk. Twierdzą, że są one bezpodstawne i nie wykluczają pozwu w tej sprawie.\nPoniedziałkowa konferencja prasowa odbyła się z inicjatywy prezesów i specjalisty ANR ds. hodowli czystej krwi arabskiej. Trela, Białobok i Stojanowska obszernie odnieśli się do zarzutów resortu rolnictwa i agencji.\nDotyczą one braku zabezpieczenia interesów Polski w umowach dzierżawy koni oraz pobierania przez zagranicznych kontrahentów większej ilości zarodów od klaczy, niż było to w umowie.\nANR uzasadniała też odwołanie dotychczasowych prezesów i inspektor "brakiem odpowiedniego nadzoru hodowlano-weterynaryjnego nad końmi arabskimi czystej krwi w przypadku Janowa Podlaskiego". Chodzi m.in. o dopuszczenie do zgonu wycenionej przez Agencję na 3 mln euro, klaczy Pianissima.\nOdwołani prezesi i inspektor hodowli koni przyznają, że zarzuty pod ich adresem "są bezzasadne".\nTrela: Choroba klaczy była niespodziewana\nJak wyjaśnił dziennikarzom Trela, choroba klaczy była niespodziewana. Jeszcze dzień wcześniej brała ona udział w jesiennym pokazie hodowlanym. Od chwili pojawienia się objawów, do momentu, gdy znalazła się w Warszawie na stole operacyjnym, minęły 4 godziny. Podczas operacji okazało się, że klacz ma skręt okrężnicy i jest już nie do uratowania, trzeba było ją uśpić. Jak mówił lekarz weterynarii Bernard Turek, kierownik zakładu dużych zwierząt SGGW, takiej choroby nie można przewidzieć. Przewód pokarmowy konia jest skomplikowany, jest to 30 metrów jelit i jeżeli zdarzy się kolka, to często konia nie da się uratować. Dodał, że czasem jest to możliwe, ale gdy operacja przeprowadzona jest w ciągu godziny od wystąpienia objawów.\nOdnosząc się do wyceny Pianissimy Stojanowska zaznaczyła, że nie jest ona prawdziwa, choć klacz była najwyższej klasy. Taki koń jest jak dzieło sztuki - dla jednych będzie wart ogromne pieniądze, a dla innych - nie, mówiła. Klacz jest tyle warta, ile zapłaci za nią oferent - tłumaczyła. Dodała, że klacz nie była przeznaczona do sprzedaży, a miała służyć w Polsce do celów hodowlanych.\nZyski wypracowane przez stadniny\nJeżeli chodzi o dzierżawę koni, to jest ona bardzo korzystana dla stadnin - stwierdził Jerzy Białobok. Stadninie w Michałowie przyniosła w ostatnich latach kilka milionów euro. Dzierżawca ma obowiązek wystawiania klaczy na pokazach i czempionatach, co jest najlepszą promocją stadniny - przyznał były prezes. Po okresie dzierżawy klacze wracają do polskiej hodowli. Nie zdarzyło się, żeby zawarte w umowie postanowienia nie były przez wydzierżawiającą spółkę wyegzekwowane - stwierdzili byli prezesi.\nJerzy Białobok, odnosząc się do zarzutów m.in. ministra rolnictwa Krzysztofa Jurgiela o wynajmowanie mieszkania od samego siebie za złotówkę za metr kwadratowy poinformował, że umowę najmu mieszkania zawarł z główną księgową spółki. Jak mówił, takie umowy są prawnie dopuszczalne, a w tej konkretnej sprawie była to jedyna możliwość. Wysokość czynszu wynosi 785 zł miesięcznie. Natomiast Trela na 82-metrowe mieszkania płaci 700 zł miesięcznie.\nSzef resortu rolnictwa pytany podczas ubiegłotygodniowej konferencji prasowej o powody zwolnienia prezesów odesłał dziennikarzy do komunikatu ANR. Gwarantuję, że w najbliższym czasie sprawy te zostaną uregulowane, niezbędne decyzje zostaną podjęte, jeżeli chodzi o nadzór i gwarantuję, że w ciągu 2-3 lat jakość funkcjonowania stadnin się poprawi - powiedział Jurgiel.\nTagi:stadnina, konie, prezes, Agencja Nieruchomości Rolnych


Rafał Dzielnicowy « Prawym Sierpowym\nPrzerywamy nasz program, by podać informację o tym, że Rafał jest już w 13 dzielnicy. Rafał, dasz radę!\nZwolennicy warszawskiego metra proponują tymczasem, aby wybudować 18 nitek metra dla 18 dzielnic. Popieramy!\nZwolennicy Patryka Jakiego żałują, że ich kandydat nie jest tak mobilny. Nie wiedzą, że Rafał ma zdolności bilokacyjne.\nJedyną odpowiedzią zwolenników Jakiego jest hasło: Lepszy Jaki niż Nijaki.\nStanowczo protestujemy! Nijaki nie dałby rady obskoczyć 18 dzielnic. Nijaki jest jak bohater japońskich kreskówek, kapitan Tsubasa. Nawet pseudonim z deka japoński.\nJedziemy trochę po Rafale, ale co poradzić, że taki wdzięczny temat się trafił. Dla niego reaktywowałem od dawna nieobecny cykl „przegląd tygodnia”. Czego się jednak nie zrobi dla jedynego człowieka, który był (a może nawet jest) we wszystkich dzielnicach Warszawy jednego dnia?\nPytanie do Jakiego! A ty w ilu dzielnicach dziś byłeś? No dawaj, powiedz śmiało! Znając Patryka Jakiego, pewnie powie, że w 27, a nawet 36 i we wszystkich odkrył przekręty reprywatyzacyjne.\nZ punktu widzenia satyryka, Rafał jest jednak o wiele ciekawszym przykładem. Patryk w tym względzie jest nijaki.\nBurmistrz Nowego Jorku przeraził się wizją odwiedzenia wszystkich dzielnic w jeden dzień. Postanowił podać się do dymisji, tłumacząc to względami osobistymi. Tia, jasne…\nDla niedoinformowanych, Nowy Jork składa się z 5 okręgów, w których jest kilkaset dzielnic.\nDoradca Macrona (tego z Francji) lubił bić się na ulicach. Zakładał hełm, brał pałę w łapę i szedł łoić co agresywniejszych przechodniów.\nTo dobry pomysł dla Szczerby. Wcielić się w dobrego policjanta. Michał, pomyśl chłopie!\nA co tam u naszej I Prezes Sądu Najwyższego na uchodźstwie? Proszę się nie dziwić, że ta informacja pojawia się w serwisie zagranicznym. Nadzieja tylko w zagranicy, bo ulica już się wypaliła.\nA propos palenia, to Szwecja nie radzi sobie z ogniem. Polacy poszli im w sukurs, jakby to określił redaktor Szpakowski. A może tak im potop zapodać?\nW redakcji pojawił się lepszy pomysł: wysłać Rafała. Resztę niech sobie każdy dopowie.\nJerzy Brzęczek. Może coś w tej kadrze zabrzęczy, choć z piasku ciężko jest bicz ukręcić.\nLato w pełni, a skoki razem z nim.\nNeymar, gdy usłyszał o Rafale i jego 18 dzielnicach, przewrócił się nie atakowany przez nikogo.\nW całej Polsce upał.\nZe względu na doniosłe wydarzenia jakie mają miejsce w Warszawie, dziś nie podamy pogody dla poszczególnych regionów, ale jedynie dla dzielnic Warszawy.\nTemperatura spotkań około zera, sporo wiatru w chwili przejazdu kolumny (nie Zygmunta) Rafała, wiele hałasu … o nic!\nGorąco pozdrawiam i obiecuję reaktywację „przeglądu tygodnia”. Mam lepszy ubaw przy tym niż wtedy gdy oglądam W tyle wizji, no chyba, że prowadzi Rafał … Ziemkiewicz.\nemmanuel macron, Michał Szczerba, Patryk Jaki, Rafał Trzaskowski