Nie uciekaj, Aleksandro! [Małgorzata Włodarczyk] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00124 002517 20660715 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Małgorzata Włodarczyk Liczba stron: 134\nISBN: 978-83-272-3345-5 Data wydania: 2010-10-22\nMałgorzata Włodarczyk Nie uciekaj, Aleksandro! 1 Małgorzata Włodarczyk Nie uciekaj Aleksandro! 2 © Małgorzata Włodarczyk 2010 Zdjęcie na okładkę wykonała Karolina Rączkowska ISBN: 978-83-272-3345-5 Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora. 3 Warszawa, 22 października 2011 r. 4 Dedykuję Andrzejowi z podziękowaniem za te wszystkie chwile kiedy był i miał dla mnie czas, żadne słowa nie są w stanie wyrazić jak bardzo jestem wdzięczna… Krysi – bo tak wiele dzięki niej zrozumiałam i to dzięki niej moje wakacje 2011 były tak niesamowite… Tomkowi – za wszystko co było, co jest i co jeszcze może być, bo dzięki niemu moje życie nabrało barw. 5 Motto: „Nic nie powróci. Oto czasy już zapomniane; tylko w lustrach zsiada się ciemność w moje własne odbicia- jakże zła i pusta. O znam, na pamięć znam i nie chcę powtórzyć, naprzód znać nie mogę moich postaci” K.K. Baczyński, „Spojrzenie” AWERS Zawsze chciałam wiedzieć, czy istnieje coś takiego jak przeznaczenie. Jako mała dziewczynka bez opamiętania wróżyłam sobie nie tylko z liści akacji, ale ze wszystkiego co się dało, z kart, serduszek, imion…. Nieustannie ciekawa, co przyniesie los. Czy ten, do którego uśmiecha się serce, też się uśmiechnie, czy przyszłość będzie taka różowa, jak bym tego chciała? Chyba wszystkie byłyśmy w tamtym czasie takie zakręcone- małolaty, dla których teraźniejsze sercowe dramaty i łzy wydają się być nie do zniesienia, a nie zdają sobie sprawy, że za jakiś czas zapomną i jeśli zostanie ślad to tylko w postaci karteluszek z serduszkami przebitymi strzałą i imion, słów: Kocham Marcina, Kocham Olę, M.L+K.D.=Wielka Nieskończona Miłość. 6 Po latach nie pamiętałam już imion tych, którzy dawniej byli tacy ważni, nie pamiętałam, co niosły ze sobą wróżby. Dziecięce, nastoletnie dramaty jakoś wyblakły. Co więcej, zapomniałam nawet imiona dawnych przyjaciół. Zmieniłam otoczenie, przeprowadziłam się. Inne rzeczy stały się ważniejsze niż pytania o przyszłość. Nie zastanawiałam się, czy istnieje przeznaczenie. Czy przyszłość jest gdzieś zapisana czy nie- coś przecież dalej będzie- myślałam czasem. Później biegłam do swoich spraw, które tu i teraz nie dawały mi spokoju, wymagały mojej uwagi, mojego zaangażowania. Zawsze jednak tak, jak to mówią „na pół gwizdka”. Moje życie nie wydawało mi się ani specjalnie interesujące, ani trudne. Po zwyczajnym, spokojnym dzieciństwie przyszła równie spokojna młodość, zwyczajna i bez większych niespodzianek. Czasem, owszem, stawiałam sobie tarota na Onecie, ale bezlitośnie drwiłam z niego, raz jeden w życiu poszłam do wróżki. Tak, dla dowcipu, dla żartu. I chyba to właśnie zaważyło. Później już nic nie było takie samo. To chyba wtedy stwierdziłam, że trzeba myśleć przede wszystkim o przyszłości. A żeby myśleć tylko o tym, postanowiłam odrzucić całą przeszłość, bez wyjątku. Za to godzinami potrafiłam planować przyszłość, snuć fantazje, jak będzie, jak się ułoży, kogo spotkam na swojej drodze i co się między nami zdarzy. Nic innego nie miało już aż takiego znaczenia. Piękny sen. Ciepłe, słoneczne lato. Biegną z Jakubem z górki, po łące pełnej kwiatów, trzymając się za ręce. Wiatr rozwiewa ich włosy. Śmieją się jak szaleni, jest im tak dobrze razem, na tej łące pełnej słońca. Na dole zdyszani padli na trawę i zaczęli się całować. Ich dłonie zaczynały błądzić pod lekkimi ubraniami, kiedy… No właśnie wtedy nad uchem Oli zadzwonił budzik. Nie otwierając oczu, sięgnęła po telefon i jednym ruchem go uciszyła. –Ejjj…, litości, jeszcze chwilkę- mruknęła.-Całe szczęście, że Jakub śpi obok i to nic, że nie biegnie ze mną bo ciepłej, letniej łące, jeśli znajduje się w cieplutkim, miękkim łóżku, ze mną…- pomyślała, a na głos mruknęła ciepło: -Ssskarbie, śpiiisz? -Uhmm… Śpię. Daj mi jeszcze pospać… sekundkę, dobrze?... 7 Przypomniała sobie ten zwariowany czas po tym, jak Inka z Kasią stwierdziły, że mieszkanie „na poważnie” z Jackiem i Markiem wyklucza możliwość mieszkania z nią, Olą. Rzuciła się w wir poszukiwania mieszkania, ale też w wir internetowych znajomości. Niektóre znajomości później się urwały, inne zostały koleżeństwem czy przyjaźnią. Tak też poznała Jakuba. Była zaskoczona tym, że na świecie istnieją jeszcze dżentelmeni. Był wyjątkowym facetem i to czuło się od razu- nic nie rozumiejąc, zaufała mu od samego początku. Minęło sporo czasu, zanim poczuli do siebie coś więcej. Od dnia, kiedy zaczęli stawać się sobie coraz bliżsi, chodziła niezmiennie uśmiechnięta. Teraz też uśmiechnęła się do swoich myśli. Przysunęła się do Kuby i mocno się do niego przytuliła. Nie wiedziała czemu, ale nagle zaczęło jej się wydawać, że coś jest nie tak. Otworzyła oczy. I zatkało ją. Przytulała się nie do Kuby. Obok niej w łóżku leżał… Paweł, jej były chłopak, przecież tą czuprynę poznałaby wszędzie. -Tylko spokojnie-pomyślała, ale spokojna przestała być na dobre.- Zamknę oczy, otworzę je za chwilkę i wszystko będzie okej, prawda? –zamknęła oczy. Otworzyła je. Paweł był Pawłem, za nic w świecie Kubą być nie chciał. –O kurwa!- szepnęła z bezbrzeżnym zdumieniem.- Z rezygnacją zamknęła oczy. –Co ja wczoraj robiłam? Piłam. Okej. Jak się za dużo wypije, widzi się różne rzeczy: białe myszki, różowe słonie, tak? Tak. W takim razie można widzieć też Pawła, tak? I nieważne, że Paweł zerwał ze mną ładnych parę miesięcy temu, w mojej ulubionej kawiarni na ulicy Kubusia Puchatka. Tak??!! Otworzyła oczy. Paweł leżał w łóżku, przytulony do niej i nie chciało być inaczej. –O nie! To ponad moją wytrzymałość! -pomyślała i postanowiła, że wstanie, obudzi się na dobre i dzięki temu wszystko wróci do normy. Tu czekała Olę kolejna niespodzianka. –Co?? To też? Nieee, no… Co jak co, ale zwidy, że jestem w dawnym mieszkaniu to już jak jakaś paranoja. -Idę do łazienki, jak wezmę kąpiel, wszystko minie. –pomyślała. Zaczęła wlewać wodę do wanny. Zerknęła w lustro. –Nie! Obcięły mi włosy! Nie… co za żartownisie, to ich sprawka, jak nic! No ja wiem, że lubiły Pawła, ale żeby aż tak?? Kurczę, ja chyba wpadam w paranoję. Zasnęłam wczoraj, w ramionach Jakuba, gdzieś na Mokotowie, w jego łóżku i w jego mieszkaniu. Więc czemu jestem przekonana, że obudziłam się w mieszkaniu, które dzieliłam przez dwa lata z Kasią i Inką? Nie mieszkam już tutaj, od kilku ładnych miesięcy- kilka domów dalej, na tej samej ulicy, ale nie tu. Pewnie to wszystko tylko mi się śni. Zaraz się obudzę, tak? -Kochanie, wszystko ok.?-usłyszała zza drzwi głos.. Pawła. -Takkkk, okej, zaraz… wychodzę.- O kurczę…- dodała w myśli. -Bo wiesz, trochę późno się zrobiło. Wolałbym się nie spóźnić do pracy, a jeszcze muszę dojechać do metra… -Tak, racja, a ja mam zaraz zajęcia. Chwilka!- Że co?- do jakiego metra? Przecież Jakub… Z impetem otworzyła drzwi i na widok Pawła aż zaniemówiła. Złapała oddech i krzyknęła: -Co ty tu do cholery robisz? Najpierw lądujesz ze mną w łóżku, później mówisz, że mnie „tylko lubiłeś”, zrywasz ze mną w Lente, a po niespełna roku mam się obudzić z tobą w łóżku w swoim mieszkaniu?! Jeśli to miał być dowcip to marny!!! Dziewczyny ci pomogły? Czemu???!!!! -Oluś, co ci jest? Śniły ci się koszmary? Jakie zerwanie? Jaki dowcip?? 8 -Paweł, ty mnie lepiej nie denerwuj. Ostrzegam!!! -Olka, a ty się uspokój. Ja się wykąpię, ty się w tym czasie obudź lepiej. -A właśnie, że się nie uspokoję. Mam faceta. Jestem w nim po uszy zakochana. A Ty… -A ja też jestem po uszy zakochany w tobie. Zbieraj się, bo się spóźnimy. I tak się spóźnili. Oboje. ******** Spóźniona Ola wbiegła na zajęcia i zdyszana usiadła przy stole. -Nieee, to jakiś durny dowcip!- krzyknęła.- Przecież zajęcia z teorii literatury mieliśmy w zeszłym roku, Inka, przecież… a co z zajęciami z literatury współczesnej?- dodała już ciszej. Inka nie mówiła nic, spoglądając na nią okrągłymi z zdumienia oczami. -Ciiiicho, o co ci chodzi ? Jeszcze usłyszy… Współczesną mamy przecież na czwartym roku, co Ty gadasz?? -Ale ja nie mam ochoty na takie powtórki!! To już wolę szalonego Marcina i „magistra- szatana”, no wiesz: „gorąco tu jak w piekle!”. Widząc, że koleżanka patrzy na nią dziwnie, i że inne dziewczyny też zaczynają się patrzeć podobnie, zamilkła. No bosko! Więc jednak studia na trzecim roku, zajęcia z tych samych przedmiotów, te same koleżanki co dawniej, aż śmiać się chciało. Kilka razy Oli wyrwało się: kurczę, ale…! Z biegiem czasu coraz częściej milkła bo i tak koleżanki patrzyły na nią cokolwiek dziwnie a jej się to za specjalnie nie uśmiechało. Więc to nie był tylko głupi dowcip Inki i Kaśki. Tak, jak „rok temu”, Ola mnóstwo czasu spędzała ze swoimi współlokatorkami. Śmiały się, żartowały, czasem urządzały sobie babskie wieczory przy winie, do późna gadały o wszystkim i śpiewały do karaoke na YouTube. Tylko Oli spojrzenie już się zmieniło. Mając świadomość, że dla dziewczyn i tak najbardziej na świecie liczą się ich faceci, a ona „pasuje do obrazka”, tylko będąc z Pawłem… nie była już tak bezgranicznie szczera wobec Kasi i Inki, za nic też nie chciała poświęcać im już tak wiele czasu, jak dawniej. I nawet nie chodziło o to, czy lubi, czy nie lubi Jacka i Marka. Lubiła ich od dawna i lubi dalej, bo to fajni faceci. Tylko… powoli się odsuwała, swoją uwagę kierując na tych znajomych, których za nic w świecie nie chciała zaniedbać. Wracała z zajęć kompletnie przemarznięta i zziębnięta. Roztopiony śnieg walał się tu i tam po chodnikach, po ulicach hulał wiatr a buty przemiękły. Szła ulicą tak jak zawsze zamyślona, nawet nie wiedziała, kiedy znalazła się pod blokiem numer 18. Sięgnęła do kieszeni po klucze i … no tak. Był tam tylko klucz do mieszkania. Jeden mały kluczyk, a nie trzy, co znaczyło, że… pomyliła mieszkania. Już miała odejść, kiedy… - Cześć! -Cześć! Eeee, my się znamy? -Przepraszam, myślałam że to moja koleżanka. 9 No tak, trudno żeby mnie znała. Jeśli się spotkamy to najwcześniej za jakieś 9-10 miesięcy. Kurczę, to naprawdę koniec 2008 nie 2009 roku.-pomyślała. Człapiąc noga za nogą, wróciła do starego mieszkania. Kasia była najwyraźniej nie w humorze. Ola zdążyła się rozebrać, wstawić wodę na herbatę, gdy usłyszała: -Znowu zostawiłaś niepozmywane naczynia. -Zmyję, nie bój się. Nie mam do Ciebie pretensji, kiedy to ty zostawisz bajzel, więc? Tobie też to zazwyczaj nie przeszkadza więc jak mniemam powód twojego złego humoru jest inny. Mylę się? -Olka, przestań się wykręcać. I nie czepiaj się mnie. Przecież wiesz, że ostatnio… -Inny. Niech zgadnę. Zbliża ci się okres, hormony psują ci humor i postanowiłaś popsuć go mi bo uznałaś że paskudna pogoda i przemoknięte buty to stanowczo za mało, więc czas mi dowalić, tak? -Upraszczasz wszystko. I nie bądź taka cyniczna. Dobrze wiesz, że powinno ci być głupio za to, co ostatnio odwalasz i tylko głupio udajesz, że nie wiesz o co chodzi. -Co ja niby takiego odwalam? -Już ty dobrze wiesz co i nie udawaj niewiniątka. To się musi zmienić, bo… -Bo co? Bo powiesz mi, że mam się wyprowadzić? Ok., nie ma problemu. Może sama niebawem będę miała dość i podejmę tę jakże dobrą dla wszystkich decyzję i każdy będzie zadowolony. A teraz wybacz, ale właśnie zagotowała mi się woda na herbatę, poza tym nad wątpliwą przyjemność wymiany zdań z Tobą przedkładam w tej chwili przyjemność płynącą z lektury „Gramatyki Historycznej Języka Polskiego” jak również pewnej przeuroczej książki, której tytułu nie zdradzę. A… na zły humor dobra jest czekolada. I banany.- uśmiechnęła się słodko i poszła do kuchni. Kiedy wróciła z parującym kubkiem, drzwi do pokoju Kasi były zamknięte. Kilka godzin później zadzwonił Paweł zaskoczony jak do tej pory dziwnym milczeniem Oli. Pytał co u niej, był tak zaskakująco troskliwy jak chyba nigdy dotąd. Ola zdawała się być znudzona rozmową, w końcu oznajmiła, że jest trochę zajęta i musi się pouczyć. Pożegnali się czule i Ola wróciła do fascynującej lektury. Nieco później stwierdziła, że ma już dość. Włączyła komputer, sprawdziła pocztę i weszła na gg. Nieustannie drażniła ją data w roku ekranu. 13 grudnia 2008… Ki diabeł? -pomyślała. Mało jeszcze było tych dziwnych numerów? No dobra, wszystko mogłoby być dowcipem, ale… nie zajęcia na uczelni. Zdała sobie sprawę, że nie wiedząc jak, cofnęła się o rok. Kurwa, to niemożliwe!- syknęła. Zapomniała o wszystkim kiedy zagadnęła do niej Magda, pytając, czy mogłyby się spotkać. Miała paskudny humor, wszystko przez Marcina, jej chłopaka. Ola domyśliła się, że znów coś się złego między nimi zdarzyło, więc bez większych oporów zgodziła się na spotkanie i wyjście z ciepłego mieszkania w ten bez przesady jesienny wieczór. Miała również nadzieję, że w końcu dojdzie do czegoś sensownego w związku z tym, co odkryła. Na razie postanowiła się trzymać wersji, że to tylko dziwny sen, ale na wszelki wielki postara się nie robić głupstw. W międzyczasie wróciła też Inka. -Hej! 10 -Hej! Jak tam? -Brrrr… co za pogoda! Kasi nie ma? -Jest. U siebie. -Uczy się? -Pojęcia nie mam. Wchodzę zaraz. Idę się z Magdą spotkać. -Dawno się nie widziałyście- trochę kpiąco rzuciła Kasia. -Cóż, muszę zadbać o swoje przyjaźnie na wypadek gdybym się kiedyś z wami pokłóciła.- z przekąsem rzuciła Ola. -A tobie o co chodzi?- rzuciła zaskoczona Inka. -O nic, słońce, absolutnie o nic. Mam dziś jakieś dziwne poczucie humoru. Tylko tyle. Dobra, ja się zbieram. Za pół godziny mam być w Arkadii. Inka w milczeniu robiła sobie herbatę i kanapki kuchni a później patrzyła w telewizor, od czasu do czasu rzucając zdziwione spojrzenia w stronę szykującej się Oli. –Co jej się stało? – myślała. –Zawsze taka niepewna siebie i spokojna, zrobiłaby wszystko, żeby nikt się na nią nie gniewał a dziś?... Nic nie rozumiem. -To ja lecę. Będę późnawo. Pa. -Pa. Inka zapukała do drzwi pokoju Kasi. -Mogę? -Wejdź. -Co się stało? -Kurczę, właśnie nie wiem. Wczoraj była taka spoko, a dziś, kiedy jej powiedziałam o niepozmywanych naczyniach to ona zaczęła żartować ze mnie i … -Ona tak ma, ja to olewam. Powiedzieć, że coś jej nie pasuje, to powie, ale żeby sama… Ty jej dwa słowa, ona ci pięć i sama ciebie się zacznie czepiać. -Gdyby jeszcze się czepiała. Ona niemalże odwróciła się na pięcie i rzuciła coś w stylu że ma ciekawsze zajęcia niż się ze mną kłócić. -Olka? -No przecież że nie święty turecki. -Nie kumam już… ******** 11 -Opowiadaj, co się stało?- zapytała, kiedy siedziały już z Magdą u Grycana.- pewnie twój Marcin znowu coś naodwalał, zgadłam? -Nom… niestety… I wiesz, co jest najgorsze? On jest taki słodki, że nawet gniewać się na niego nie umiem. Najpierw mnie zezłości na maksa, nie odzywa się całymi dniami, później znów spotykam go w pracy a on jakby nigdy nic słodko się do mnie przytula i całuje. Już sama nie wiem… Ci faceci są dziwni… -Magda, weź go w końcu olej… Ciągle jest ci przez niego źle, próbujesz coś zmieniać, ale on nie chce zmian. Zastanów się. -Eh, gdyby to było takie proste. On czasem jest taki kochany. Namawia mnie, żebyśmy gdzieś razem pojechali w wakacje. Chce pojechać na jakąś głupią wyspę, gdzie kiedyś byli na wakacjach jego rodzice, tyle że to strasznie drogie jest.. -Nie wiem, czy powinnam ci o tym mówić, ale… nie mam do niego zaufania. Boję się, że on cię nie traktuje zbyt poważnie. Boję się, że za jakiś czas będziesz przez niego cierpieć. -Ty o czymś wiesz. -Nie. Mówię ci tylko co widzę. -Co ty się taka jakaś zrobiłaś? Gadasz jak psycholog. -Tak się jakoś porobiło. -Coś ci nie wierzę. A jak tam twój Pawełek? -Jak to on, po wariacku. Był u mnie. Teraz to ja go olewam, żeby za szybko nie pomyślał, że tak bardzo mi na nim zależy.- puściła oczko do zaskoczonej kumpeli. -A tobie co się stało? Haha, i tak nie wierzę, że ci się uda na dłuższą metę. -To uwierz. –uśmiechnęła się niewinnie. ******** Zasypiając wieczorem zdała sobie sprawę, że przez cały dzień nie wymieniła nawet jednego smsa z Łukaszem, najfajniejszym (poza Jakubem) facetem pod słońcem. Już chciała mu wysłać smsa, kiedy zdała sobie sprawę, że… nie ma jego numeru telefonu. Shit!- pomyślała. Przejrzała kontakty w telefonie i okazało się, że nie tylko jego numeru brakuje. To przestawało być śmieszne! Oczywiście do Jakuba również nie mogła zadzwonić ani napisać. Zrezygnowana, zasnęła z nadzieją, że jutro się obudzi, wszystko okaże się dziwnym snem wartym może pamiętania, ale jednak tylko snem. Niestety, nie było. Obudziła się w tym samym łóżku i tym samym mieszkaniu. Z ulgą stwierdziła przynajmniej, że nie jest to chociaż „dzień świstaka” i w łóżku nie ma z nią Pawła. Inka spokojnie spała na drugim łóżku. Ola powoli wychynęła spod ciepłej kołdry i usiadła na brzegu łóżka, spoglądając przez okno. -Czy ja zwariowałam?- pomyślała.-Przecież to niemożliwe! Rok w plecy! Jak to się mogło stać?? Takie rzeczy zdarzają się w jakichś pokręconych książkach, filmach science-fiction, ale 12 żeby naprawdę? I co, przeżyję teraz rok w stanie nieustannego deja-vu? W życiu! Ja chcę do Jakuba!- po jej policzku popłynęła łza. -Nad czym tak dumasz?- znienacka zapytała Inka. -Nad śmiercią i przemijaniem- odparowała Ola.- Jak również nad wpływem puchowej, śnieżnej pierzynki za populację turkucia podjadka, zżerającego co roku miliardy liści kasztanowca pospolitego.- dodała z poważną miną. -Serio?- zapytała Kasia z konsternacją na twarzy. -Nie. Idę się ubrać bo zimno mi od samego patrzenia przez okno. Zostawiła totalnie już skonsternowaną Kasię w pokoju i poszła do kuchni wstawić wodę na herbatę. Później zabrała kilka ciuchów i zamknęła się w łazience. Kiedy stamtąd wyszła, nie wyglądała już ani na zadumaną, ani smutną. -Ola, coś się stało? -A tobie? Dawno nie pytałaś o takie rzeczy. -Jesteś jakaś dziwna. -Zawsze byłam. Taka specyfika mojej rogatej natury. Ale to nic nowego. Dopiero teraz zauważyłaś? -Nie wykręcaj się, przecież widzę, że coś się stało. Kaśka nie chciała mi powiedzieć o co się pokłóciłyście. Nigdy taka nie byłaś. -Jaka? -Nie wiem. Inna. -A ty jaka byś była, wiedząc, że dostałaś rok „w prezencie”, cofnęłaś się o rok i możesz przeżyć coś jeszcze raz, ale też masz też szansę, by coś zmienić? -O czym ty mówisz? -Eh, o niczym. Usiłowałam zgrabnie zmienić temat, ale się nie udało. -Wiec o co chodzi? -Ale ty jesteś uparta. Nie musisz się o mnie martwić. Mam teraz trochę zawirowań w domu, poza tym z Pawłem różnie nam się układa. Ale dam sobie radę. -Jakby coś, pamiętaj, że zawsze możesz na mnie liczyć. -Teraz to ja… (cię nie poznaję- dodała w myślach). Dzięki. ******** Z ulgą wybiegła z mieszkania. Znów padał śnieg. Pomyślała, że miło byłoby w takiej scenerii zobaczyć Ogród Saski. Szła zaśnieżonymi uliczkami i myślała. Im dłużej się zastanawiała, tym mniej to wszystko było logiczne. Pomyślała, że musi coś zrobić. Wyjęła z torby telefon. 13 -Wiola? Słuchaj, mogłybyśmy się spotkać? Dziś wieczorem? Szkoda… A jutro? Nie, nic się nie stało. To jak, jutro o 18ej u Ciebie? Oki. Do zobaczenia. Zajęcia byłyby bardziej fascynujące, gdyby nie to, że wszystkie po kolei były tymi samymi, które „odbębniła” już rok temu. Słuchała więc, znudzona. Koleżanki, mimo że nie były na tych zajęciach już drugi raz, podobnie jak ona zdawały się być potwornie zniechęcone. Ola spod oka zerkała na Jolkę, koleżankę z grupy. Wydawała się być jakaś bledsza niż do tej pory, smutniejsza, jakby schudła. Kiedy czasem we czwórkę szły do Coffe Heaven na kawę, nawet nie była już tak zgryźliwa jak do tej pory, nie uciszała hahających się z niczego dziewczyn słowami „wszyscy się na was gapią”… Była jakby nieobecna. Ola domyślała się powodów jej nieokreślonego smutku. Jolka nie zdawała sobie sprawy, że ona wie- o ojcu, który pije i w napadzie złości nieraz pobił mamę, o tych wszystkich złych rzeczach które się zdarzały i zdarzają w jej życiu, o kłopotach z chłopakiem, który nie rozumie humorów Jolki i coraz częściej ma jej dość i po prostu milczy, ucieka w swoją pracę, studia, tłumaczy się brakiem czasu. . Zdawała sobie sprawę, że niewiele czasu minie i Jolka napisze jej o wszystkim na gg. I zastanawiała się, co jest dla niej ważniejsze: by komuś choćby spróbować pomóc, nawet niezależnie od tego, co będzie efektem- czy zachować spokój, mając świadomość, że zostanie później obgadana i skrytykowana- po prostu napisać- nie mam teraz czasu na rozmowę, pogadajmy innym razem… a innego razu nie będzie. –Czy ja w ogóle mogę tak beztrosko zachować się zupełnie inaczej? Czy to nie jest gdzieś zapisane? Przeznaczenie i te sprawy… Sama nie wiem…- myślała. Póki co jednak- zajęcia się skończyły i Ola z Inka stały na przystanku, czekając na autobus. Było zimno. Śnieg padał wielkimi płatkami. Prawie nie rozmawiały, każda z nich miała jakieś sprawy do przemyślenia. Rozgadały się dopiero w mieszkaniu. Chłopaki przynieśli tarczę i rzutki, skoczyli po piwo i reszta wieczoru minęła sympatycznie: rzucali do tarczy, przekomarzali się, i śmiali do łez. -Co ty, Ola, taka poważna? –zagadnął Jacek -Nie poważna, zmęczona po prostu. -Ej, wypij jeszcze piwa, poprawi ci się humor. -Uważaj, bo humor to ja mogę mieć gorszy, na razie nie jest jeszcze tak najgorzej.-puściła oko do Jacka.- Moja kolej? -Tak. -Ooooł, Olka, szalejesz. Im więcej piwa wypijesz, tym lepiej do tarczy rzucasz- z niejakim podziwem rzucił Marek. -Heh, ma się ten talent. - uśmiechnęła się niewinnie i jak Smoczyca ze „Shreka” zatrzepotała zalotnie rzęsami. Wszyscy zgodnie się roześmiali. Do późna rzucali do tarczy i było naprawdę wesoło. Kiedy wszyscy już poszli spać, tylko Ola nie mogła zasnąć. Brakowało jej zwariowanego, przesympatycznego Łukasza i jego ciętych komentarzy: ciekawe, co by powiedział o tej dość niecodziennej sytuacji? Miała nadzieję, że jutrzejsze spotkanie z Wiolą jej pomoże, że z nią może być szczera. Zaczynała wątpić w swój rozsądek i świadomość. Powoli coraz bardziej utwierdzała się w przekonaniu, że to nie sen. Więc co? 14 ******** -Wiolu, jak ja się cieszę, że się ze mnę spotkałaś.- Ola przytuliła się do niej na powitanie i pocałowała ją w policzek. -Coś marnie wyglądasz. Co się stało? -Nie uwierzysz. -Opowiadaj, a ja wstawię wodę na herbatę.- przeszły razem do kuchni. -Uwierzysz, że mówię prawdę, niezależnie od tego, co powiem? -Uwierzę, nie martw się. Opowiadaj, bo intrygujesz mnie coraz bardziej. Czyżbyś spotkała Artura Rojka i miała okazję z nim pogadać? -Gorzej. -Wszystkich chłopaków z Myslovitz? -Chciałabym. -Więc? -Więc… -Ja cię zaraz zabiję jak nie zaczniesz mówić. Zginiesz marnie. Chcesz? -Poczekaj jeszcze chwilkę z zabijaniem. Który dziś jest? -15 grudnia -Którego roku? -Noooo… dwutysięcznego ósmego. -Znaczy: jest źle. -Z czym źle? O co ci chodzi? Mogłabyś skończyć z tymi dziwnymi pytaniami i powiedzieć mi co jest grane? To nie Hitchcook, mogłabyś skończyć z tym budowaniem napięcia i przejść do akcji właściwej? -Posłuchaj… ja… nie wiem jak, ale cofnęłam się w czasie o rok. Albo wszyscy mi wmówili że jest koniec roku 2008. Sądzą po twojej minie, to ostatnie odpada. Kilka dni temu był sobie 2009 jak diabli i pięknie miał się ku końcowi a któregoś dnia- to nieprawdopodobne więc uważaj- budzę się obok Pawła i uświadamiam sobie, że… coś jest nie tak. Mijają kolejne dni i przekonuję się, że nie chce być inaczej: w najlepsze jest rok dwutysięczny ósmy i moje życie jest pokręcone jak dawniej. Nie zmieniła się tylko moja świadomość. I co ty na to? -Mam być szczera? -Pewnie. -I nie obruszysz się na to co powiem? 15 -Nie. Obiecuję. -Olu, jest rok dwutysięczny ósmy. Nie wiem, czemu mówisz o podróżach w czasie. Martwię się o ciebie, po prostu. To niemożliwe. -Możliwe! Czemu mi nie wierzysz??!! A jeśli ci powiem, że… - Olu, daj spokój. Zostań dziś u mnie, dobrze? Opowiesz mi o wszystkim, ale zostań. - Nie wierzysz mi. -Wierzę, tylko… to nieprawdopodobne. Wydaje mi się, że powinnaś z kimś o tym pogadać. Mam znajomego, który… -Wiolu, czemu mi nie wierzysz??? A jeśli ci powiem, że za kilka miesięcy wyprowadzisz się z Warszawy bo… -Po co mi to mówisz? Przecież wiesz, że świetnie się tu czuję. -Nie będziesz miała wyjścia. –Ola zamilkła. -Wyglądasz, jakbyś coś wiedziała. Martwię się. -Czym? I tak mi nie wierzysz. ******** -No nie! Mówiłaś mi, że to twój znajomy i co? Proszę cię, masz mnie za wariatkę??! Po jaką cholerę zaprowadziłaś mnie do psychologa? -Uspokój się. Wszystko Ci później wytłumaczę na spokojnie. Zrób coś dla mnie. Pogadaj z nim. Okej? Ola zmierzyła Wiolę ponurym spojrzeniem w którym niemal dawało się wyczuć groźbę: jeszcze sobie pogadamy… oczy ciskały gromy, widać było, że cała aż kipi ze złości, ale spokojnie weszła do gabinetu. -Proszę. – mężczyzna w wieku jej ojca wskazał jej krzesło. Usiadł po drugiej stronie biurka, założył okulary na nos, zerknął na kartkę, którą trzymał i spojrzał na Olę. Przez chwilę mierzyli się spojrzeniami. Widziała siwe włosy, ciemnoszary garnitur i okulary w cienkich oprawkach. I wybijające się ponad wszystko znudzone spojrzenie. Wyjął z kieszeni mały zegarek, ustawił go na biurku. Znów na nią spojrzał. -Nie, jeszcze białych myszek nie widzę, różowych słoni też nie. I wcale nie potrzebuję rozmów o życiu bo mam z kim rozmawiać. Czuję się świetnie i w życiu mi się układa zajebiście po prostu. To w ogóle jakaś pomyłka, przyszłam tu tylko ze względu na moją przyjaciółkę. Ja…- urwała widząc jego półobojętne spojrzenie. -Spokojnie, pani Olu. Chcę pani pomóc. Może opowie mi pani o tym co się ostatnio wydarzyło? Wiola wspominała mi, że zdarzyło się coś dziwnego.. -No nie! Obiecała mi, że nikomu nie powie! -O czym nie powie? 16 -Pan też mi zaraz powie, że zwidy, omamy i jeden diabeł wie co jeszcze… i każe mi jeść prochy. A ja tylko już nic nie rozumiem… -dodała już mniej buntowniczo. -Rozumiem, że czuje się pani zagubiona… Chce pani o tym porozmawiać? Spojrzała na niego niechętnie. Przez dłuższą chwilę patrzyli na siebie w milczeniu. -I tak uzna mnie pan za kompletną wariatkę…- powiedziała w końcu, z wyraźnym wahaniem. -Czemu? -Bo takie rzeczy nie zdarzają się… poza książkowym światem zmyślonych bohaterów. -Jakie rzeczy? -OK, powiem. Więc… Ciągle mam wrażenie, że cofnęłam się w czasie. Wróciłam. Dzieje się w moim życiu to samo, co rok temu. Najpierw myślałam, że to głupi żart… -Więc ma pani wrażenie, że wszystko już się kiedyś zdarzyło? -Właśnie nie. Chodzi raczej o to, że … to tak, jakbym miała szansę zmienić coś na lepsze, zachować się inaczej. -Dużo myśli pani o przeszłości? -Chyba jak każdy… czasem… -Więcej w tym smutku czy żalu? -Nie wiem… chyba smutku… chociaż żal też jest… -A żałuje pani czegoś z przeszłości? -Czy ja wiem? Chyba nie… -A kiedy pani myśli o tym, co minęło, przypomina sobie pani też miłe sytuacje? -Czasem tak, chociaż więcej jest tych złych. -Zapytam tak: czy w pani dzieciństwie zdarzyło się coś, czego mogłaby pani nie chcieć pamiętać? -Co pan sugeruje? Przyszłam tu tylko po to, żeby moja przyjaciółka wreszcie się uspokoiła… Nie potrzebuję takich rozmów. -A ja myślę, że problem tkwi głębiej i powinna pani nad nim popracować. -A jeśli nie chcę? -Wcześniej czy później to wróci. Oczywiście nie będę pani do niczego zmuszał. Po prostu, jeśli będzie pani tego chciała, spotkamy się. Jeśli nie, pani wybór. O, czas nam się kończy- dodał. -Dziękuję pani za rozmowę, tu jest moja wizytówka.- uścisnął jej dłoń, później podał wizytówkę. Wyszła. Za drzwiami czekała na nią Wiola. Nie chciało jej się nawet opowiadać, jak było, wykręciła się zmęczeniem i pojechała do mieszkania. Dziewczyn nie było. Ola poczuła się koszmarnie zmęczona. Wyjęła z łóżka koc, owinęła się nim i zasnęła. Śniły jej się 17 dziwne rzeczy, ale kiedy się obudziła, nic nie pamiętała. Spojrzała na zegarek i o zgrozo znów było koszmarnie późno. Szybko się spakowała i pobiegła na autobus, na zajęcia. Do końca dnia ciągle gdzieś po głowie plątały się myśli o tej rozmowie ze znudzonym swoją pracą psychologiem. ********** Długi weekend postanowiła spędzić w rodzinnym domu. Spakowała wszystko to, co jej zdaniem było szalenie potrzebne, uwzględniając w tym jakieś szalone ilości ciuchów, których i tak pewnie nie założy, książek, do których nawet nie zajrzy i filmów, których zapewne i tak nie obejrzy. Takie mini sado-maso, dźwigania nigdy za wiele. Oczywiście, kiedy wychodziła z mieszkania, łudziła się że to wszystko jest jej bardzo potrzebne. Ta sama nadzieja za każdym razem kiedy jechała na dłużej do domu. Inka już poprzedniego dnia pojechała do domu z Jackiem. Kasia tym razem zostawała. Pogadały o niczym, życzyły sobie nawzajem miłego weekendu i Ola wyszła. Obładowana doczłapała na przystanek autobusowy, później z trudem się do niego wepchnęła. Była już w połowie drogi na dworzec, kiedy zadzwonił telefon. To był Paweł. -Hej, co tam?- zapytała. -Cześć skarbie. Miałabyś ochotę wpaść do mnie wieczorem? -Hmm… jak by ci to powiedzieć… -Takie małe słówko: tak? -Spóźniłeś się trochę. -Jak to? -Jadę właśnie na dworzec. Chcę odwiedzić rodziców. -Czemu nic nie mówiłaś? -A pytałeś? -…. -Paweł?- odpowiedział jej przeciągły sygnał, najwidoczniej Paweł nie był przyzwyczajony do Oli nie zdradzającej mu wszystkich swoich planów z wyprzedzeniem. Trochę ją to zmartwiło, ale stwierdziła, że woli być taka jak teraz niż później być rozżalona, że tak bardzo jej na nim zależało a jemu ani trochę. Miała nadzieję, że wybrała dobrą drogę. ********** Nawet w domu nie mogła przestać myśleć o Jakubie. Ciągle nie mogła przyzwyczaić się do myśli, że teraz go jeszcze nie zna. Przez ostatnich kilka miesięcy stał się dla niej kimś wyjątkowo ważnym, a teraz musiała sobie powtarzać, że go nie zna. Czasem zaglądała na jego profil na nk lub facebooku. Przecież nie mogła mu wysłać zaproszenia- nie znali się przecież i możliwe że się nie poznają, najlepiej byłoby więc nie myśleć, nie wracać pamięcią do tych dziwnych czasów ale przecież to wydawało się takie realne, takie nęcące i takie inne od tego, co działo się teraz! Zasypiała, przypominając sobie sytuacje ze swojego „przeszłego” 18 życia, rozsmakowywała się w nich na nowo, przeżywała je. To było trochę jak ulubiony film, który ogląda się po raz kolejny, mimo, że zna się na pamięć wszystkie dialogi, powtarza się je razem z aktorami, zna się każdą scenę i pamięta każdy gest a jednak niesamowitą frajdę sprawia oglądanie go jeszcze raz, delektowanie się nim. Nie dawało jej też spokoju, jak się to wszystko ułoży, jeśli ona sama zacznie być inna- szczególnie wobec Pawła. Zagadką było dla niej to, czy współlokatorki zaczną traktować ją inaczej. Innymi słowy coraz częściej zastanawiała się nad tym, czy rzeczywiście wszystko zależy od niej. Na razie wszystko zdawało się to potwierdzać, Paweł był zaskoczony, dziewczyny nie mniej, koleżanki na studiach nie poznawały Oli, a rodzice… Rodzice traktowali ją jak zawsze. Jak małą dziewczynkę, która nic nie wie o życiu. Wiedzieli że ma chłopaka, więc czasem zagadywali o to, kiedy go poznają, jak im się układa… Odpowiadała półsłowkami, starała się mówić o Pawle jak najmniej, ostatecznie to było jej życie i jej uczucia. ********** Spotkała Julkę zupełnie przypadkiem, na zakupach. -Hej, jak miło cię widzieć. Kiedy przyjechałaś? A może byś do mnie wpadła wieczorem na małe piwko?- zagaiła przyjaciółka. -Wiesz, chętnie.- uśmiechnęła się w odpowiedzi.- Przyjechałam wczoraj, ale taka byłam zmęczona że przespałam cały wieczór i noc.. -A jak tam z Pawłem Ci się układa? -Opowiem jak się spotkamy, obiecuję.- pożegnały się i każda poszła w swój stronę. Oli nie dawała spokoju myśl, że może tym razem lepiej będzie ugryźć się w język- nie miała za specjalnej ochoty znów być potraktowana jak wariatka. Wieczorem oznajmiła rodzicom, że idzie do Julki. Postanowiła, że przejdzie się na piechotę. Był dość ciepło jak na późną jesień. Szła dróżką między drzewami, do najbliższych latarni było kilkaset metrów, więc szła niemal w absolutnej ciemności. Kiedy spojrzała w górę, zobaczyła gwiazdy. Mnóstwo gwiazd. Przypomniała sobie dzieciństwo i wszystkie te spacery z mamą nawet kiedy zapadał zmrok, nawet kiedy było zupełnie ciemno- czasem nawet wtedy zdarzało się im wracać od znajomych. Przy mamie nie bała się niczego. Patrzyła w gwiazdy i miała wrażenie, że znów jest tą małą dziewczynką. Z zamyślenia wyrwał ją przelatujący nietoperz, wystraszyła się a chwilę potem postanowiła, że pospieszy się bo pewnie Julka już się niecierpliwi. Zrobiła kilka kroków i nagle ogarnął ją silny lęk. Niczym niewytłumaczalny, chwytający za gardło lęk, zmuszający serce do szybszego bicia, sprawiający że nogi robią się jak z waty i nie można zrobić nawet kilku kroków. Po chwili wszystko się uspokoiło. Stała jeszcze chwilę na środku drogi oszołomiona, po czym ruszyła dalej. -O, już miałam do ciebie pisać czy będziesz- powitała ją Julka. -Eh, tak ciężko było mi się zebrać, mama chciała żebym jej pomogła przy lepieniu pierogów- skłamała gładko. -Co ty taka blada? 19 -Blada? Pewnie przez to niedosypianie. Ostatnio ciągle tylko zakuwam, nie ma czasu się wyspać, a jak już znajdę czas… to ciągle mi się wydaje, że to za mało… -Skąd ja to znam… napijesz się herbaty? -Pewnie. A co tam u Ciebie? Dawno cię nie widziałam. -Ostatnio chyba więcej cię nie ma niż jesteś. Nie widuję cię prawie… U mnie okej, z Radkiem raz układa mi się gorzej, raz lepiej… jak się pokłócimy, zdarza się, że mama staje po jego stronie. Ogarniasz to? Tak go lubi, że uważa że to moja wina jak się pokłócimy… -Nieźle. Moja mama nawet nie zna Pawła… -Zastanów się, zanim jej go przedstawisz… A później będziesz żałowała, jak ja. A tak serio- co tam u twojego Pawła? -Jak to on: pisze pracę magisterską, jest wiecznie zajęty, bo jak nie praca to magisterka, a jak nie magisterka to coś tam… -Ty uważaj, żeby… -Ej, daj spokój. Ostatnio go olewam. Chcę sprawdzić, czy mu na mnie zależy. Nie chcę kiedyś żałować, że miał mnie na każde zawołanie a później zostawił. Niech chłopak potęskni. -Nie poznaję cię. -Sama siebie też nie poznaję- westchnęła Ola. -Coś się stało? -Nie, po prostu ostatnio zdarza mi się często myśleć o tym, co po studiach i kompletnie nie wiem… boję się trochę przyszłości. -Wiesz, czasem mam podobnie… -Ale ty masz przynajmniej bardziej przyszłościowy kierunek. A ja? Polonistka bez przyszłości, bo przecież nauczycielką nie będę…-posmutniała. -Weź nie marudź… Ty przynajmniej jesteś śmiała, przebojowa… -A ty niby nie?- zaskoczona Ola popatrzyła na Julkę uważnie- Kto był w szkole najbardziej wygadany z całej klasy, kto opowiadał super dowcipy i wokół kogo zawsze był wianuszek koleżanek? -Wiesz… jak kogoś znam, to jestem śmiała… Gorzej w nieznanym towarzystwie… -Weź mnie Julka nie wkręcaj. -Mówię serio.-Julka patrzyła na nią poważnie i nie wyglądało na to, by żartowała. Ola podeszła do niej i ją przytuliła. ********** 20 -Dzień dobry- podał jej dłoń jak ostatnim razem, usiadł przy biurku, na skos od niej, tak samo jak ostatnim razem wyjął mały zegarek i postawił go przed sobą. Wyjął notatki. Zdjął okulary, wytarł je i założył na nos. -Zdziwiłem się, że chciała się pani ze mną spotkać. Ostatnim razem nie wydawała się pani zbyt przychylnie do mnie nastawiona.- powiedział z namysłem. -Doszłam do wniosku, że jednak chciałabym sobie pewne sprawy poukładać w głowie, poza tym… -zamilkła, szukając odpowiednich słów- …poza tym, myślę, że są rzeczy, z którymi nie poradzę sobie sama. Zapisał coś w swoich notatkach, po czym podniósł wzrok na Olę. Widziała jego szare oczy za szkłem okularów, znudzone spojrzenie, zmarszczki. I ten nienaganny garnitur. Przyszła trochę wcześniej i miała okazję widzieć go przebiegającego tu i tam po poczekalni, snującego z koleżankami i kolegami po fachu dyskusje na temat powieści szalenie poczytnego wśród psychologów Irvina Yaloma. Wszystko idealnie, wszystko na zapięte na ostatni guzik. -…zgadza się pani na to?- dotarł do Oli jego głos. -Przepraszam, zamyśliłam się. Mógłby pan powtórzyć? -Zaproponowałem, żebyśmy spotykali się co tydzień, najlepiej tego samego dnia i o podobnej porze. Już samo to bardzo pomaga, taka stałość, wie pani. -Ok., zgadzam się. -Wolałbym, żeby pani informowała mnie, w razie nieobecności. I, w miarę możliwości chcę prosić o nieopuszczanie spotkań. -Jasne, dziękuję. -Myślę, że możemy skończyć na dziś. Chciałbym, żeby się pani zastanowiła, o czym będziemy rozmawiali za tydzień. -W porządku, zastanowię się. Do zobaczenia. -Do widzenia. Schodziła powoli po schodach starej kamienicy w której mieściła się przychodnia. Właśnie została klientką psychologa. Dla jej mamy byłoby to wręcz jak obelga, albo… uznałaby, że źle wychowała córkę. Postanowiła jej więc nic nie mówić. Ostatecznie takie spotkania, to tylko jej sprawa… Czuła że to coś, czego naprawdę w tej chwili potrzebuje. ********* Wiola nie dawała spokoju i co jakiś czas pisała do Oli. Pytała co u niej, proponowała spotkanie. Ola z kolei, zupełnie inaczej niż kiedyś, wykręcała się a to brakiem czasu, a to zajęciami, zmęczeniem. Nie miała siły tłumaczyć się jej z tego, o czym wspomniała niedawno- o nadchodzących zmianach w życiu Wioletty, i to takich zmianach, na które nie będzie miała wpływu. Bo co właściwie miałaby jej powiedzieć? Wiesz, cofnęłam się w czasie i wiem, co się wydarzy na przestrzeni najbliższego roku, pewnie niewiele się zmieni… wiem, co cię spotka, wiem, kto cię opuści, wiem z kim się zbliżysz i z kim stracisz kontakt. Tia, a ona jej powie: idź do psychologa, którego ci poleciłam, bo marnie z twoją głową? Poczuła się 21 przytłoczona tym, że tak naprawdę z nikim nie mogła szczerze pogadać. Kto by jej uwierzył? Złościła ją reakcja Wioli, ale czego innego mogła się spodziewać? Nie mogła sobie przypomnieć kogoś, kto wydawał się dla niej kimś szalenie ważnym a teraz za nic w świecie nie mogła sobie przypomnieć ani jego imienia, ani jak wyglądał, co lubił jeść i pić, jak go poznała. Był ktoś, kto ciągle jej się wymykał. Głupie uczucie. Czy ja wariuję?- myślała. Zamyślona szła Krakowskim Przedmieściem w stronę kampusu UW, nie zauważyła nawet znajomej sylwetki dawno niewidzianego kolegi. -Halo, a ty co taka zamyślona? Widzę intensywne procesy myślowe… -Maks? Co ty tu robisz? -Jak to co? Odpoczywam od zgiełku miasta. Masz ochotę pójść ze mną do parku? -A poszedłbyś ze mną coś skserować? Trochę mi to zajmie a później będę wolna. -Mogę się przejść. Co będziesz kserować? -Takie tam… wiesz, jak to na polonistyce- odpowiedziała wymijająco.-Chodźmy, chcę mieć to z głowy. Maks ze zdziwieniem obserwował Olę, która była jakaś inna. Z jednej strony, jakby pewniejsza siebie, odważniejsza a z drugiej… sprawiała wrażenie przytłoczonej obowiązkami, zmęczonej. Czekał na nią przed punktem ksero, obserwując ją przez przeszkolone drzwi, a kiedy wyszła oznajmił: -To teraz zabieram księżniczkę na zamek. -Maaaks, o co ci chodzi?- zerknęła na niego dziwnie. -Hmmm… no nie wiem, czy mogę ci zdradzić. Chyba że tak w sekrecie. Nie zdradzisz nikomu?- zapytał konspiracyjnie, zabawnie marszcząc nos. Ola skonsternowana patrzyła na niego z narastającym zdumieniem kiedy Rafał uklęknął przed nią na chodniku i oznajmił: -Damo mojego serca, przyjmij me zaproszenie i przyjdź straszyć na moim zamku. Będziemy zgodnie razem straszyć, upodlimy się wieczorem i zaśniemy pijani o świcie, oglądając „Noce i dnie” albo jakieś inne „Quo Vadis” Nie obiecuję ci luksusów, złota i marmurów, ale kupę śmiechu i odrażające gofry na śniadanie, które zwykłem wpychać w gości o poranku… O przyjmij me zaproszenie!- ukłonił się dwornie. Zdumienie Oli szybko przerodziło się w rozbawienie, spojrzała na Maksa, on na nią i zgodnie się roześmiali. Pomogła mu wstać z klęczek, otrzepał spodnie i poszli dalej. -Widziałeś jak się na ciebie gapili?- zapytała. -A wiesz co mnie to? Najważniejsze, że cel osiągnęłam. -A jaki był cel? -Twój uśmiech. 22\nNie uciekaj, Aleksandro!\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Nie_uciekaj__Aleksandro_-ebookRO/p0207895i020" target="_blank" title="Nie uciekaj, Aleksandro! [Małgorzata Włodarczyk] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Nie uciekaj, Aleksandro! [Małgorzata Włodarczyk] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Włoskie Hity -mix - pobierz mp3, download mp3\nWłoskie Hity -mix\nAktualna ocena: 4.7 / 5 (9 głosów)\nData dodania: 22.11.2009 14:36:04\nTagi: Włoskie Hity\nPomocy zna ktos tą piosenke\nwłoskie przeboje - L'ITALIANO\nCo to za piosenka ? Kto zna tytuł ? Włoskie klimaty\nwłoskie-Francesco Napoli - Balla balla-Various-The best of Italo Disco\nno one & internetowe hity mix\nRozmiar utworu muzycznego, który teraz odtwarzasz to dziewięć i czterdzieści setnych megabajta. Czas trwania oscyluje na dziesięć minut i szesnaście sekund. Jest to miejsce, w którym możesz posłuchać i zapisać na dysk plik audio w formacie mp3 Włoskie Hity -mix. Utwór w formacie mp3, który aktualnie słuchasz został zaindeksowany w naszej bazie danych w piatek, 17 listopada 2017 roku. Niestety nie ma jeszcze dodanego klipu do tego utworu muzycznego. Byliśbyśmy zatem wdzięczni, gdybyś takowy dodał. Userzy oddali głos na ten plik już dziewięć razy, a średnia ocen wynosi aktualnie cztery i sześćdziesiąt siedem setnych, w skali sześcio gwiazdkowej. Piosenka Włoskie Hity -mix nie została do tej pory ani razu pobrana. Nie ma do tej pory ani jednego komentarza dodanego do tego utworu.\nPlik mp3 Włoskie Hity -mix do pobrania możesz wyszukać wpisując:\nWłoskie Hity -mix download, download Włoskie Hity -mix, pobierz Włoskie Hity -mix, Włoskie Hity -mix pobierz, pobierz mp3 Włoskie Hity -mix, download mp3 Włoskie Hity -mix, Włoskie Hity -mix pobierz mp3, Włoskie Hity -mix mp3 pobierz, zippy Włoskie Hity -mix zippy, chomikuj Włoskie Hity -mix chomikuj, Włoskie Hity -mix mp3 download, darmowe mp3 Włoskie Hity -mix, Włoskie Hity -mix download mp3, lub Włoskie Hity -mix mp3.\nCzemu boisz się wejść do świata muzyki? Czeka na Ciebie bezlik bezpłatnych kawałków, wszystko co trzeba wykonać to skorzystać z naszej niezawodnej wyszukiwarki mp3. Chcesz Włoskie Hity -mix? Pobierz mp3 w mgnieniu oka, to łatwiejsze niż sądziłeś.\nWłoskie Hity jest znanym i poważanym wykonawcą w świecie muzyki. Tworzone przez niego kawałki szybko stają się popularnymi hitami. Analogicznie stało się z Włoskie Hity -mix. Download tej piosenki najłatwiej zrobić na naszej stronie. Jedynie kilka kliknięć wystarczy, żebyś nie musiał wchodzić na Wrzutę czy inne strony, żeby cieszyć się tym utworem.\nNasze darmowe mp3 umożliwiają Ci słuchanie muzyki wszędzie tam, gdzie będziesz chciał. Lubisz włączyć kawałki w telefonie lub odtwarzaczu? Nic prostszego - pobierz Włoskie Hity -mix i włączaj ją gdzie zapragniesz, bez ograniczeń.\nCo ważne, nie pobieramy żadnych pieniędzy za to, że udostępniamy mp3 do pobrania. Całość jest absolutnie za darmo, nie płacisz za to ani grosza, nie musisz uczynić nic poza wybraniem utworu i pobraniem go. Pobieranie piosenek z serwisu Wrzuta jest dobrym wyjściem dla osób, które pragną najpierw zaznajomić się z danym albumem lub piosenką, a dopiero później to nabyć.\nZanim ściągniesz darmowe mp3, masz możliwość przesłuchania go, żeby nie brać tego w ciemno i nie robić nieporządku na dysku twardym. Gdy dany utwór Ci się nie spodoba, zawsze jesteś w stanie przejść do innego. Jednak Włoskie Hity -mix, którego autorem jest Włoskie Hity, jest teraz bardzo popularny - Ty też bądź na czasie i bez żadnych problemów skorzystaj z naszego wspaniałego narzędzia, jakim jest bez wątpienia Wrzuta downloader.


♥ Magia Testowania ♥: Podziękowania + zakupowe łupy :)\nWitajcie moi Drodzy :) Na wstępie chciałam Was przeprosić za to, że wczoraj nie było żadnej notki, ale cała ta sprawa z Orange kompletnie mnie zdołowała, kosztowała masę nerwów i nie miałam już siły, żeby cokolwiek napisać. Od siebie dodam, że w końcu UDAŁO się rozwiązać umowę :) Zobaczymy jeszcze tylko jak będzie z płatnościami (nie powinniśmy ich płacić, ponieważ po okresie umowy nie korzystaliśmy już z tego Internetu), ale o tym dowiemy się listownie, więc pozostaje tylko czekać.\nChcę jeszcze tylko WSZYSTKIM podziękować za wsparcie w tej sprawie! Za wszystkie komentarze, mejle i dobre słowa :) DZIĘKUJĘ :)\nNo a teraz napiszę o czymś znacznie przyjemniejszym. Chcąc poprawić sobie humor wybrałam się z siostrą na zakupy :) Zjeździłyśmy chyba wszystkie możliwe sklepy i obeszłyśmy całe miasto ;)\nNa dobry początek pokażę Wam moje kosmetyczne łowy :) Niewiele, bo niewiele, ale zawsze coś do koszyka wpadło :) W Rossmannie kupiłam: dwa kremy do rąk Cztery Pory Roku (japońska wiśnia i gliceryna), dwie szamponetki Palette Instant Color Gloss, aby wzmocnić swój kolor włosów oraz dezodorant Rexona. W Lidlu z całej gamy kosmetyków skusiłam się tylko na piankę do włosów Cien. Przeczytałam o niej wiele pozytywnych opinii, dlatego postanowiłam ją wypróbować. No i jeszcze w Kauflandzie zakupiłam żel pod prysznic z proteinami ryżu i kompleksem witaminowym do codziennej pielęgnacji po śmiesznie niskiej cenie (chyba 2,77 zł). Zobaczymy jak się sprawdzi :)\nPlanując zakupy chciałam sobie jeszcze kupić balerinki. Ot, takie zwykłe, wygodne do chodzenia. No i udało mi się :) W jednym ze sklepów obuwniczych była przecena i mam je za jedyne 31 zł!\nNa zdjęciu może się wydawać, że balerinki mają takie wycięte wzorki, jednak pod spodem jest srebrny materiał, który dodaje im wiele uroku :)\nMuszę Wam przyznać, że w końcu upolowałam moje wyczekiwane spodnie :) Wcześniej były one w sklepie za około 80 zł, jednak z uwagi na to, że zostały ostatnie rozmiary była promocja -50% i kupiłam je za 40 zł. Oto one:\nPewnie wydadzą Wam się zwykłe, bo takie są - proste rurki :) Jednak mnie bardzo się podoba ich kakaowy kolor. Czasem warto poczekać z zakupem, żeby później trafić na promocję.\nW Biedronce oprócz typowo spożywczych zakupów kupiłam sobie... budzik :D Może się to wydać śmieszne, ale lubię budziki :) A zwłaszcza takie oryginalne, które dodatkowo pokazują temperaturę, dzień tygodnia itp. Mam takich kilka w domu i ten właśnie dołączył do tego zacnego grona :)\nBudzik, kiedy dzwoni świeci się w różnych kolorach :) W Biedronce skusiłam się też na zmywacz do paznokci w płatkach (zapach jagodowy), ale zapomniałam umieścić go na zdjęciu.\nNa koniec pokażę Wam kilka zeszytów, które kupiłam sobie w sklepie papierniczym. Są bardzo proste (ostatnio wolę minimalizm ;), bo mają proste okładki, ale ich pastelowe kolory są zdecydowanie jednymi z najmodniejszych w tym sezonie. Zeszyty świetnie przydadzą mi się do notatek na studia :)\nA jak tam Wasze zakupowe łowy?\nP.S. Dodam, że na zakupach nie zapomniałam i o Was :) Kosmetyki do mojego pierwszego rozdania są już skompletowane (będzie o co powalczyć ;), a więc czekam z niecierpliwością na 150 obserwatora i ruszam z rozdaniem :)\nEtykiety: Biedronka, Blogowy misz-masz, Zakupy\nVera 23 sierpnia 2013 14:45\nJa na łowach byłam ostatnio i mam nową parę spodni, bluzkę i biżuterię :)\ndarmoobranie 23 sierpnia 2013 15:03\nbuty podobają mi się najbardziej ! :)\ndarmoszki 23 sierpnia 2013 15:04\nZegarek świetny :) A balerinek zazdroszczę ;D\nZaszalałaś ;) Ważne że przydatne rzeczy kupiłaś :)\nPamela Basara 23 sierpnia 2013 15:48\nFajne zakupy ;) Śliczne balerinki, a kolory zeszytów również ładne ;)\nGreen 23 sierpnia 2013 16:06\nTeż się chyba skuszę na ten budzik, fajny gadżet :D\nmargaritess 23 sierpnia 2013 16:08\nOptymistyczna 23 sierpnia 2013 17:05\nŚliczne balerinki :) Mam krem z Czterech Pór Roku tylko wersję miniaturową do kosmetyczki ;)\nAnita S. 23 sierpnia 2013 17:19\nwidzę, że zakupy całkowicie zróżnicowane :D\nMademoiselle J. 23 sierpnia 2013 18:17\nbalerinki świetne ;)\nciekawy blog, również obserwuję ;)\nInfallibleLifestyle 23 sierpnia 2013 18:57\nUdane zakupy :) Ten budzik bardzo fajnie wygląda :)\nEmilia Jadeitgirl 23 sierpnia 2013 19:21\nnie lubię szamponetek Palette ;)\nLux Fly 23 sierpnia 2013 19:50\nsuper ;) Zakupy poprawiają humor ;)\nuljetta 23 sierpnia 2013 20:07\nBudzik jest fantastyczny (: tak jak i buciki, które u mnie z pewnością by się nie sprawdziły. Obszycie wokół nich zapewniłoby mi niezliczoną liczbę obtarć i bąbli. Doskonale znam ten model i już nawet nie staram się ich mierzyć w sklepie.\nthezuuzaa 23 sierpnia 2013 20:21\nsuper ten budzik :) nie widziałam go u siebie ;/\npirelka 23 sierpnia 2013 20:34\nFajne zakupy i świetny budzik :D\njustynka sbg 23 sierpnia 2013 21:05\nPrzecudne balerinki! Uwielbiam takie azurki :)\nMam sentyment do kosmetykow Cztery Pory Roku :)\nDagmara93 23 sierpnia 2013 22:14\nŚliczne balerinki i budzik jest świetny :) Super zakupy ;)\nGratuluję pomyślnego rozstania z pomarańczowymi :)\nOby już nigdy więcej nie było takich problemów :)\nżaneta serocka 24 sierpnia 2013 11:29\nprześliczne baleriny, ten ażur bardzo mi się podoba\nOpakowania kosmetyków ciekawie dobrane kolorystycznie ^^\nBalerinki śliczne! Swojego czasu szukałam podobnych, ale z ażurowych znalazłam jedynie kolorowe, a chciałam czarne...\nNigdy nie lubiłam Orange i nie polubię. Nie wdawaj się z nimi więcej w żadną współpracę :D\nmindy 24 sierpnia 2013 13:26\nLoveCosmetics 24 sierpnia 2013 17:04\nSzalejesz kochana, ale budzik jest genialny haha :D


termin: 26-28 pazdziernika 2012\nKoło Naukowe Historyków Studentów UMCS, Koło Naukowe Historii Krajów Europy Wschodniej UMCS, Studenckie Koło Naukowe Archiwistów UMCS oraz Koło Naukowe Studentów Judaistyki UMCS w dniach 26-28 października organizują Ogólnopolską Studencką Konferencję Naukową „I Lubelska Jesień Historyczna”.\nI. Archiwistyka i zarządzanie dokumentacją\nPanel ma za zadanie zwrócić uwagę na archiwa, jako ważny element dziedzictwa narodowego. Archiwistyka, jako nauka jest również bardzo istotna dla Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej, który jako drugi w kraju otwiera w roku akademickim 2012/2013 kierunek Archiwistyka i nowoczesne zarządzanie zapisami informacyjnymi. W panelu chcielibyśmy zwrócić szczególną uwagę na:\n- „Archiwa Przełomu” 1989-1993;\n- archiwalia dotyczące okupacji i represji podczas II Wojny Światowej;\n- nowoczesne zarządzanie dokumentacją;\n- archiwa i ich rola w przyszłości;\n- polonica w archiwach zagranicznych.\nII. Czarne charaktery – historyczni antybohaterowie\nNa kartach dziejów zapisało się wiele postaci, które powszechnie uznajemy za symbole tego, co w człowieku najgorsze. Znamy przecież wielu zbrodniarzy, dyktatorów, morderców, czy despotów, którzy przez swoją bezwzględność i okrucieństwo stali się sławni. Taki wizerunek został utrwalony w dziejach. Czy jednak zawsze byli źli? Co warunkowało ich działania? Również liczni bohaterowie, którzy uznani zostali za wybitnych przywódców, władców czy polityków, posiadali swą "złą kartę". Negatywne wyobrażenie nierzadko bywało też jedynie wynikiem czarnej propagandy roztaczanej nad konkretną postacią lub grupą osób. Te wszystkie zagadnienia postaramy się poruszyć w ramach niniejszego panelu.\nW szczególności zajmiemy się zagadnieniami takimi jak:\n- dyktatorzy i zbrodniarze na przestrzeni dziejów;\n- nieznane czarne legendy wybitnych postaci;\n- czarna propaganda w kontekście historycznym;\n- formacje zbrojne niosące śmierć.\nIII. Wielokulturowość Europy Środkowo-Wschodniej\nPanel związany będzie z historią i kulturą materialną i duchową szeroko pojętej Europy Wschodniej. Mile widziane będą tematy związane z krajami byłego Związku Radzieckiego, jak również historią Polski. Proponowane zagadnienia:\n- rola mniejszości narodowych w Europie Wschodniej na przestrzeni dziejów;\n- historia i kultura Żydów w Europie Środkowo-Wschodniej;\n- narody i grupy etniczne zamieszkujące Europę Wschodnią na przestrzeni dziejów;\n- relacje międzykulturowe;\n- kultura tradycyjna grup etnicznych różnych regionów Europy Wschodniej;\n- dziedzictwo zaginionych mniejszości;\n- koegzystencja wielu kultur na przykładzie konkretnych regionów i miast Europy Wschodniej\n- tożsamość i świadomość narodów;\n- zabytki i inne materialne ślady wielokulturowości.\nPlanowany jest wydruk publikacji pokonferencyjnej.\nGarść statystyk po przyjęciu zgłoszeń:\nPonad 130 zgłoszeń\nReprezentowanych 28 ośrodków akademickich (Polskich i dwóch Ukraińskich)\nFundacja Polsko-Niemieckie Pojednanie. Muzeum Historii Polski, Zarząd Uczelniany Samorządu, Studentów UMCS, Stowarzyszenie Nowa Humanistyka\nRadio Lublin, historia.org.pl, Students.pl, Słowa I Rzeczy, Herito, Panorama Kultur, Dzieje.pl, miastostudentów.pl


•• Wiedźmin 2: Zabójcy Królów Edycja Rozszerzona - pobierz - aktualizacja download | Wiedźmin 2: Zabójcy Królów Edycja Rozszerzona - darmowa aktualizacja czeka na pobranie\nKomputer Świat > Nowości > Gry > Wiedźmin 2: Zabójcy Królów Edycja Rozszerzona - darmowa aktualizacja czeka na pobranie\nMateusz Kasperski12 kwietnia 2012 14:53skomentuj\nWiedźmin 2: Zabójcy Królów Edycja Rozszerzona to usprawniona i wyposażona w dodatkową zwartość wersja prawdopodobnie najlepszej polskiej gry, opowiadającej o przygodach wiedźmina Geralta. Jej premiera na konsolę Xbox 360 i komputery PC odbędzie się już w najbliższy wtorek, 17 kwietnia, ale posiadacze podstawowej wersji Wiedźmina 2 na PC przeznaczoną dla siebie, darmową aktualizację mogą pobrać już dziś.\nPliki z aktualizacją pecetowej wersji Wiedźmina 2 nie bez powodu zostały udostępnione na kilka dni przed premierą. Całość zajmuje 10 GB, więc pobieranie zostało umożliwione już teraz już teraz, by 17 kwietnia każdy fan Wiedźmina miał dopięte wszystko na ostatni guzik i mógł w spokoju cieszyć się Edycją Rozszerzoną. W dniu premiery trzeba będzie pobrać tylko ostatnie brakujące pliki, znacznie skromniejsze objętościowo.\nJak pobrać uaktualnienie do Edycji Rozszerzonej?\n1. Kliknij tutaj by pobrać progam do ściągnięcia uaktualnienia, a następnie uruchom go.\n2. Dokładnie przeczytaj instrukcje w programie.\n3. Nie zmieniaj ścieżki pobranych plików do czasu, gdy uaktualnisz swoją grę. Dodatkowe pliki, które pobierzesz po 17 kwietnia powinny być zapisane w tym samym folderze, w którym znajdą się wcześniej pobrane pliki.


O Smart City z radnymi\nSmart City zawieszono!\nMieszkańcy Kazimierza mówią: nie!\nBurmistrz Kazimierza zarobi teraz mniej?\nTrwa czerwcowa sesja Rady Miejskiej\nTrwa wspólne posiedzenie komisji. Transmisja ...\nKazimierz Dolny - Smart City\nDo pijany znad Grodarza zgadzam się z Tobą, ze trzeba uważać przy podpisywaniu umowy, Warto się nad tym zastanowić by nie wylać dziecka z kąpielą. Jeżeli system się sprawdzi i po dwóch latach można go wykupić za ułamek ceny lub jeżeli nie będzie odpowiadał zrezygnować z niego nie ponosząc żadnych kosztów to chyba nie ma żadnych problemów tym bardziej, że zadecydują o tym już nowi radni którym nie będzie to wciśnięte na siłę. Miłej niedzieli.\nW biznesie jest jedna zasada - nikt nic za darmo innemu nie da. Ciekawe tylko na ile znowu "wydojony" zostanie Kazimierz. Jeśli róż będzie królował w Kazimierzu, to naprawdę nie ma z czego się cieszyć - taki majtkowy.\nJestem autorem tego projektu i bardzo dużo czasu zabrało mi przekonanie moich szefów w T-Mobile, aby to zrobić. Argumenty przeciw były co prawda inne, ale początkowy brak wiary ten sam. Pozwolę sobie na wyjaśnienie: tak, Smart City będzie w pełni finansowane przez T-Mobile bez żadnych ukrytych intencji. To dla firmy projekt sponsorski - za pieniądze uzyskuje się korzysci reklamowe i wizerunkowe. Sprzedawanie uslug Smart city najlepiej zrobić pokazując takie miasto działające w rzeczywistości. Kazimierz na 2 lata będzie taką wizytówką smart city. Czy miasto będzie miało jakiś problem z tym? Pewnie taki, że będą przyjeżdżać samorządowcy z innych miast etc., T-Mobile będzie mocno widoczny, mieszkańcy będą proszeni o opinie i wskazówki, jak poprawić rozwiązania. Potem poprawki wdroży się w całej Europie. Uczciwy deal. Jeśli chodzi o ochronę wizerunku, wszystko będzie zgodnie z ustawą - to nie T-Mobile będzie zarządzał monitoringiem tylko uprawnione podmioty, odpowiedzialne za bezpieczeństwo. Firmie nic do tego, za takie sprawy odpowiada miasto. I wreszcie po zakończeniu modelowego Smart city to miasto wybierze opcję wyjścia - omówienie tego teraz jest o tyle cenne, że można się dogadać na przejęcie systemu za ułamek jego wartości (jeśli się sprawdzi i mieszkańcy będą zadowoleni). Obecnie jesteśmy na etapie porozumienia, szczegółowa umowa dopiero się kszaltuje. Tak banalnie to wygladą - nie ma tu drugiego dna, spisku, inwigilacji etc. Podobnych projektów T-Mobile zrobił kilka w innych miastach w Europie i poza nią. Główne zadanie zwykle, to przekonać szefów od finansów, że taki sponsoring ma sens.\nPodczas czerwcowego wspólnego posiedzenia komisji Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym radnym przedstawiono informacje na temat realizacji projektu Smart City. Niebawem z tematem zapoznają się również mieszkańcy.\nW pierwszej połowie czerwca w Kazimierzu Dolnym odbyła się konferencja prasowa, podczas której podpisane zostało porozumienie pomiędzy burmistrzem miasta – Andrzejem Pisulą, a prezesem T-Mobile Polska - Andreasem Maierhoferem o stworzeniu w Miasteczku pokazowego Smart City, czyli inteligentnego miasta. Jak się później okazało, zarówno dla Rady Miejskiej, jak i mieszkańców, projekt ten był wielką niespodzianką. Dlatego podczas ostatniego wspólnego posiedzenia komisji radnym przedstawiono informacje na temat realizacji projektu Usługi Smart City. W przyszłym tygodniu zaś, m.in. w tej sprawie, odbędzie się spotkanie z mieszkańcami.\nPrzypomnijmy, że w ramach projektu Smart City Kazimierz zyska m.in.: inteligentne oświetlenie ulic, parkingów, przystanków autobusowych, totemów i ławek miejskich – w sumie ponad 500 instalacji, ponad 40 kamer w ramach monitoringu miejskiego, miejskie rowery i pojazdy elektryczne – ponad 60 oraz 3 stacje ładowania pojazdów elektrycznych, ponad 40 punktów sieci Wi-Fi hot spot a także dwie stacje monitoringu jakości powietrza.\n- Wydaje mi się, że na początek należy określić, czy tego typu działania, w tych obszarach, które zostały przedstawione, są dobre dla Kazimierza – mówi Andrzej Pisula, burmistrz Kazimierza Dolnego. – Jeśli sobie odpowiemy na to pytanie pozytywnie, to potem musimy zrobić krok dalej i negocjować umowę. Być może po tych dwóch latach będzie trzeba zaangażować miasto do obsługi. Jednak naprawdę uważam, że jest to bardzo dobra oferta.\nPytanie o wkład finansowy miasta w inwestycję nasuwa się samo, bo projekt Smart City wydaje się nie mieć wad.\n- T-mobile robi to na swój koszt. Miasto nie wnosi żadnych środków finansowych – mówi przedstawiciel T-Mobile Polska podczas prezentacji. - Przez pierwsze dwa lata bierzemy na siebie także obsługę. Co będzie potem? To zostanie zawarte w umowie, która jest w trakcie negocjacji.\nNieco ponad tydzień temu zawarte zostało porozumienie. Dzięki ogólnopolskim, ale i lokalnym mediom informacja o projekcie poszła w świat. A jak zapowiadają władze T-Mobile Polska, realizacja Smart City będzie najbardziej zaawansowanym tego typu rozwiązaniem w Polsce.\n- To jest jakby wejście Kazimierza na inny poziom – mówi burmistrz Andrzej Pisula. - My się musimy tutaj borykać z problemami komunalnymi, trzeba zaspokajać potrzeby pierwszego rzędu, ale oferta T-Mobile wykracza poza nasze możliwości w tej chwili. To jest niewątpliwie olbrzymi krok do przodu. Obie strony zawartego porozumienia mają dobre intencje. T-Mobile chce zainwestować swoje pieniądze, daje swoich ludzi, wynajmuje firmy, które potem będą wykonywały te wszystkie poszczególne usługi. Natomiast my dajemy infrastrukturę, zgodę i pomoc w tych wszystkich działaniach. I te nasze obowiązki wspólne muszą się gdzieś zejść. Teraz trudno jest mi powiedzieć, co będzie po tych dwóch latach. Ale z tych wstępnych rozmów wynika, że przejmiemy tę infrastrukturę za jakąś symboliczną opłatą i będziemy ją utrzymywać dalej.\nPo zapoznaniu się z projektem radni nie kryli zadowolenia.\n- Bardzo się cieszę, ze coś takiego zaistnieje w Kazimierzu. Ma to więcej plusów jak minusów – mówi radna Ewa Wolna. – To bardzo dobre posunięcie, jeśli chodzi o Kazimierz – rewolucyjne. Mam tylko jedno zastrzeżenie: takie spotkanie z radnymi jak dziś powinno się odbyć przed podpisaniem porozumienia z T-Mobile. O wszystkim dowiedzieliśmy się z prasy.\nRadni mają nadzieję, że wreszcie w Kazimierzu i okolicach poprawi się także zasięg sieci telefonii komórkowych.\n- Mamy nadzieję, że w wyniku tego projektu poprawi się w końcu jakość połączeń komórkowych w gminie – mówi Jakub Pruchniak – że w Rzeczycy nie trzeba będzie już wychodzić na górę, a w Mięćmierzu nad Wisłę – żeby porozmawiać przez telefon.\nJuż w najbliższy wtorek, 26 czerwca o godzinie 17.00 w Kazimierskim Ośrodku Kultury, Promocji i Turystyki odbędzie się Ogólne Zebranie Mieszkańców, podczas którego ok 17.45 przedstawiciele firmy T-Mobile oraz Urzędu Miasta zaprezentują główne założenia i cele projektu "Kazimierz Dolny Smart City od T-Mobile".\nAgnieszka Skrzyńska - Michalczewska, 2018-06-23\nZdzisław Lewków Wielkopolska.\ndo koszyka, zatwierdź, płać\nPrzeczytajcie ostatnie zdanie [ kasa,kasa,kasa] - pozostały tekst to tzw. "pasza objętościowa". Jak instrukcja obsługi chińskiego odkurzacza\n40 kamer...czyli praktycznie wszędzie.Kto ma mieć dostęp do obrazu i w jakim celu ? Co z ochroną wizerunku ?\nDla mnie to super posunięcie, bo i turyści i mieszkańcy skorzystają.\nZwasalizujemy się korporacji. Postęp.\nJakie są u nas w Kazimierzu TOTEMY które trzeba oświetlać?\n"Bardzo się cieszę, ze coś takiego zaistnieje w Kazimierzu. Ma to więcej plusów jak minusów - mówi radna Ewa Wolna. - To bardzo dobre posunięcie, jeśli chodzi o Kazimierz - rewolucyjne. Mam tylko jedno zastrzeżenie: takie spotkanie z radnymi jak dziś powinno się odbyć przed podpisaniem porozumienia z T-Mobile. O wszystkim dowiedzieliśmy się z prasy."\n"- T-mobile robi to na swój koszt. Miasto nie wnosi żadnych środków finansowych - mówi przedstawiciel T-Mobile Polska podczas prezentacji. - Przez pierwsze dwa lata bierzemy na siebie także obsługę. Co będzie potem? To zostanie zawarte w umowie, która jest w trakcie negocjacji."\nPorozumienie, umowa .\nBardzo proszę o przedstawienie treści tegoż POROZUMIENIA. A nuż jest to umowa.\nps. w Poprzednim artykule było powiedziane, że po 2 latch ,o ile miasto nie przejmie kontynuacji tejże INWIGILACJI, to firma zabiera urządzenia i na tym koniec. W takim razie co chcecie NEGOCJOWAĆ ?\nBurmistrz biemal tez dowiedzial sie z prasy? Cale szczescie ze on sie tym nie zajmuje bo nigdy by tego nie bylo! Dziekowac T mobile za pomysl na wlasna promocje.\nRada Miejska w Kazimierzu\nwspólne posiedzenie komisji Rady Miejski


Żele, olejki i balsamy stymulujące - rozgrzewające i chłodzące\nWszystko Benefitnet Bijoux Indiscrets Cobeco pharma Durex Extase sensuel Fleshlight Highonlove Intimate Earth Kama sutra LoveStim Medica-Group Orgie Sensuva Sexual Health Series Shunga Sliquid Swiss Navy System JO Unimil Viamax Vibio Zestra Zini\n30,00 zł - 300,00 zł\nŻele i olejki orgazmowe dla kobiet\nŻele stymulujące orgazmowe to doskonała metoda na to, aby uczynić wyjątkowe momenty seksualnego zbliżenia jeszcze bardziej niezwykłymi. Żele nie tylko ułatwiają osiągnięcie orgazmu, ale potęgują też jego siłę i intensywność. Ich użycie zapewnia zmysłowe doznania i zupełną różnorodność odczuć.\nŻel orgazmowy dla kobiet Greg 150ml LoveStim\nŻel orgazmowy rozgrzewający Unimil 200ml\nOlejek stymulujący rozgrzewający - Extase Sensuel Hot Oil Stimulant Fresh Mango\nOlejek z feromonami - Extase Sensuel Hot Oil Lollipop\nOlejek z feromonami - Extase Sensuel Feromon Hot Oil Passion Fruit\nOlejek z feromonami - Extase Sensuel Hot Oil Blackberry\nOlejek stymulujący rozgrzewający - Extase Sensuel Hot Oil Stimulant Ice Mint\nOlejek stymulujący rozgrzewający - Extase Sensuel Hot Oil Strawberry\nOlejek stymulujący rozgrzewający - Extase Sensuel Hot Oil Chocolate & Orange\nOlejek stymulujący rozgrzewający - Extase Sensuel Hot Oil Pina Colada\nStymulujący żel intymny Durex pomarańcza-guarana\nŻel dla kobiet ZINI Solution Rejuvenation\n49,36 zł 45,90 zł\nRozgrzewający lubrykant z afrodyzjakami Lovely Lovers HotUP 150 ml\nBalsam stymulujący łechtaczkę Slow Sex Clitoral Balm\nStymulujący i pobudzający balsam dla kobiet Clitherapy It's a match 10ml\nŻel orgazmowy i lubrykant PlayWoman 150 ml\n60,54 zł 56,30 zł\nJak działają żele orgazmowe\nŻele stymulujące orgazmowe oddziałują przede wszystkim na kobiecą łechtaczkę – poprawiają jej ukrwienie i, co się z tym wiąże, znacznie podnoszą jej wrażliwość na różnorakie bodźce. Dzięki temu użytkowniczka ma zapewnioną różnorodność odczuć – może odczuwać podniecające mrowienie, ale też pozornie tak różne doznania, takie jak zmysłowe chłodzenie czy ekscytujące, stopniowe rozgrzewanie. Ich użycie nadaje każdemu aktowi seksualnemu absolutnie niepowtarzalną zmysłowość, tylko kilka kropel powoduje, że kobiecy orgazm staje się zupełnie zniewalający i z niecierpliwością oczekuje się powtórki w przyszłości. Trudności w osiągnięciu orgazmu należą już do przeszłości – żele ułatwiają jego doznanie i znacząco zwiększają jego intensywność. Żele orgazmowe nie są intymne, a stymulujące, co powoduje, że dają one swojemu użytkownikowi wszystko, czego potrzebuje i nie odbierają mu samodzielności, a zwiększają jedynie moc doznań. Już kilka kropel żelu wystarczy, by wprowadzić akt seksualny na zupełnie nowe poziomy przyjemności.\nDla kogo przeznaczone są żele stymulujące\nŻele polecane są przede wszystkim dla par, które chcą wprowadzić swoje życie seksualne na zupełnie nowe poziomy przyjemności. Pragną one zwiększenia intensywności swoich doznań i uczynienia momentów fizycznego zbliżenia jeszcze bardziej niepowtarzalnymi i niezwykłymi. Ale żele doskonale sprawdzą się także podczas aktu kobiecej masturbacji. Zapewnią one i znacząco ułatwią osiągnięcie odpowiedniego nawilżenia w oczekiwanym momencie. Zdecydowana większość użytkowniczek przyznała, że osiągnęła orgazm już w czasie testu!\nMasz problemy z uzyskaniem orgazmu? Rozkosz seksualna przychodzi Ci z trudem? Z tego powodu wpadasz w coraz większe kompleksy i tracisz ochotę na sex? Możesz to zmienić bez potrzeby stosowania leków czy kosztownych wizyt lekarskich. W wielu przypadkach problem tkwi w niewystarczającym ukrwieniu zakończeń nerwowych, przez co są mniej podatne na bodźce zewnętrzne, czyli pieszczoty lub stymulowanie w czasie seksu. Stosując dedykowane żele stymulujące orgazm, o wiele łatwiej i szybciej osiągniesz spełnienie. Żele są bezpieczne dla ciała i zawierają wyłącznie naturalne składniki. Ich działanie polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych pod skórą, tak aby mogła przez nie przepływać większa ilość krwi. Stają się przez to delikatniejsze i bardziej czułe na wszelkiego rodzaju bodźce. Żele stymulujące orgazm dostępne są w wersji zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn. Sprzedawane w poręcznych opakowaniach z aplikatorem, bardzo ułatwiają korzystanie, gwarantując bardzo dużą wydajność. Nie powodują alergii, są bezpieczne dla ciała i neutralne w swoim zapachu oraz smaku.\nUżywanie żeli stymulujących nie jest znakiem, że ma się kłopoty w osiągnięciu czegoś oczekiwanego, czy że momenty fizycznego zbliżenia pozostawiają wiele do życzenia. Żele orgazmowe nie są ostatnim kołem ratunkowym dla rozczarowanych i zmęczonych, a oznaką, że poszukuje się czegoś nowego, co mogłoby jeszcze dodatkowo wzbogacić momenty fizycznego zbliżenia, które może być zdecydowanie dłuższe i przyjemniejsze. Żele stymulujące znacząco mogą podnieść i wzbogacić intensywność kobiecych doznań, sprawią, że kochankowie wzniosą się na wyżyny swoich przyjemności. Jeśli chcesz zapewnić swojej dziewczynie bogatą gamę zmysłów, o których nawet nie śniła, nie czekaj i przekonaj się, że ładne słowa nawet w połowie nie umywają się do olśniewających efektów.\nJak używać żeli orgazmowych\nNiewielką ilość żelu za pomocą dozownika należy nanieść w miejsce intymne. Produkt nie wymaga długiego oczekiwania na obiecane efekty, maść bardzo szybko wchłania się w pożądane miejsce i zwiększa jego wrażliwość, stymulując użytkownika i poprawiając intensywność doznań.\nZapach żelów stymulujących do osiągnięcia kobiecego orgazmu to prawdziwa gama intensywnych i przyjemnych woni. Dopracowane w najdrobniejszych szczegółach kompozycje kwiatowe, owocowe i owocowo-kwiatowe cechują się posiadaniem przyjemnego aromatu jeszcze przed użyciem, którego woń stanie się jeszcze bardziej intensywna od momentu zastosowania i będzie przyjemnie odczuwalna także podczas stosunku.\nSkład żeli stymulujących orgazmowych oparty jest na wodzie, wzbogacony aromatem pożądanych dodatków owocowych i kwiatowych, które zapewniają mu posiadanie niepowtarzalnego aromatu.\nWspółpracujemy jedynie z najbardziej uznanymi producentami towarów o przeznaczeniu intymnym i seksualnym, takimi jak LoveStim, Sensuva, Zestra czy Kama Sutra.


Serie A. Juventus Turyn - Parma Calcio 1913 na żywo. Gdzie oglądać transmisję TV i stream? Mecz na żywo - Sport WP SportoweFakty\nŁukasz Gryziecki 19 Stycznia 2020, 19:09\nMecz Juventus Turyn - Parma Calcio 1913 można oglądać na żywo w niedzielę (19 stycznia) o godzinie 20:45. Transmisja TV odbędzie się na antenie Eleven Sports 1. Stream online w WP Pilot.\nSerie A LIVE: Juventus Turyn - Parma Calcio 1913 na żywo. Gdzie oglądać transmisję TV?\nW niedziela (19 stycznia) o godzinie 20:45 w Serie A odbędzie się mecz Juventus Turyn - Parma Calcio 1913. Transmisja TV wystartuje na antenach Eleven Sports 2 i Eleven Sports 4. O komentarz zadbają Piotr Dumanowski i Dominik Guziak.\nGdzie oglądać mecz Juventus Turyn - Parma Calcio 1913 na żywo w internecie? Stream online.\nStarcie Juventus Turyn - Parma Calcio 1913 można oglądać także na żywo w internecie. Stream online będzie dostępny na platformie WP Pilot. Pozostałe transmisje będą aktywne w serwisach: elevensports.pl, IplaTV oraz Player.pl.\nPoczątek meczu Juventus Turyn - Parma Calcio 1913: 20:45. Transmisja TV: Eleven Sports 2 oraz Eleven Sports 4. Stream online: WP Pilot, elevensports.pl, Ipla TV oraz Player.pl.\nCzy będziesz oglądać mecz Juventus Turyn - Parma Calcio 1913?\nkrzynek 19-01 20:45 Zgłoś\nESport 2 Redaktorze


GMINA ŻEGOCINA - OGŁOSZENIE WÓJTA GMINY ŻEGOCINA - 31.03.2017\nOgłoszenie Wójta Gminy Żegocina z dnia 31 marca 2017 roku w sprawie przystąpienia do dokonania zmiany punktowej Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru Gminy Żegocina\nWójt Gminy Żegocina informuje, że zamierza przystąpić do procedury prac urbanistycznych zmierzających do dokonania zmiany punktowej Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru Gminy Żegocina.\nZmiana powyższego planu ma na celu umożliwienie rozwoju zabudowy w miejscach, w których dotychczas plan tego nie dopuszczał, a z urbanistyczno-ekonomicznego punktu widzenia jej rozwój byłby uzasadniony.\nPod uwagę będą brane wnioski dotyczące nieruchomości gruntowych, które między innymi:\n. posiadają dostęp do dróg publicznych (bez konieczności wyznaczania dodatkowych dróg),\n. znajdują się w okolicy obszarów zabudowanych,\n. znajdują się w pobliżu istniejących mediów,\n. posiadają cechy geometryczne i terenowe pozwalające na zlokalizowanie na jej terenie budynku,\nWnioski można składać w Urzędzie Gminy Żegocina, do dnia 18 kwietnia 2017 r. Dodatkowe informacje można uzyskać w pokoju nr 20 Urzędu Gminy Żegocina.\nWniosek winien zawierać dane kontaktowe wnioskodawcy, określenie położenia działki (jej numer i obręb geodezyjny), planowany sposób zagospodarowania działki, mapę zasadniczą/ewidencyjną nieruchomości, której wniosek dotyczy, informacje z rejestru gruntów.\nWniosek do pobrania tutaj >>> lub w Urzędzie Gminy Żegocina w pokoju nr 20.


▷ Nieruchomość na sprzedaż w Torrevieja\nNieruchomość na sprzedaż w Torrevieja Znaleziono 763 oferty\nApartament · Wynajem\nGaraż · Rynek wtórny\nTorrevieja · Centrum miasta\nLokal · Rynek wtórny\n27.000€ 20.000 €\nKawalerka · Rynek wtórny\n39.000€ 38.000 €\nNieruchomość na sprzedaż w Torrevieja\nMieszkanie w nieruchomości na sprzedaż w Torrevieja jest synonimem jakości życia dzięki klimatowi i śródziemnomorskiej diecie. Gdybyście mieli okazję mieć przywilej posiadania morza blisko siebie ze wszystkimi związanymi z tym przyjemnościami, nie pozwoliłbym mu uciec nawet na sekundę.\nSzczegóły są bardzo ważne do tego stopnia, że są kluczowe, aby zrównoważyć saldo na zakup jednego lub drugiego domu. Musisz zadać sobie szereg pytań, które będziesz musiał rozwiązać podczas całego procesu kupna i sprzedaży. Na przykład: Jakiego rodzaju mieszkania szukam, aby spełnić moje osobiste potrzeby? Dom z prywatnym lub wspólnym basenem? Taras z widokiem na Morze Śródziemne? Duży ogród dla dzieci do zabawy? Lokalizacja na wybrzeżu czy w historycznym centrum?\nAby rozwiązać pierwsze pytanie, proponujemy listę nieruchomości do porównania i wybierz ten, który Ci się podoba: apartamenty, bungalowy, kamienice, penthouse'y, parter, wille, domy bliźniacze, studia, luksusowe wille, gospodarstwa, tereny miejskie, działki, garaże itp. Jeśli szukasz miejsca, w którym możesz z powodzeniem rozwijać swój biznes, mamy również lokale użytkowe na ruchliwych ulicach, aby zagwarantować klientom portfolio.\nMamy twoją przyszłą nieruchomość na sprzedaż w Torrevieja\nSzukasz nieruchomości na sprzedaż w Torrevieja, ale żadna Cię nie przekonuje? To dlatego, że nie odwiedziłeś naszej strony internetowej. Oferujemy możliwość umówienia spotkania w każdym z domów, które przyciągną Twoją uwagę.\nTorrevieja znajduje się w prowincji Alicante i należy z kolei do Costa Blanca w Hiszpanii. Charakteryzuje się różnymi lagunami Torrevieja i La Mata, najbardziej atrakcyjna jest Laguna Rosa (nazwana od różowego pigmentu, który pojawia się między jej wodami). Tysiące turystów docenia to piękno i robi wysokiej jakości zdjęcia, aby opublikować je w sieciach społecznościowych i pochwalić się wizytą.\nNajlepsze miejsca do zamieszkania w Torrevieja i okolicach to: La Zenia Boulevard, La Mata, Aguas Nuevas, Playa del Acequión, Playa de los Locos, Parque de las Naciones, El Chaparral, La Siesta, La Torreta, Torrelamata, Habaneras, Playa del Cura, Playa de los Náufragos, Los Altos, La Veleta, między innymi z naturalnym urokiem.\nJak kupić nieruchomość na sprzedaż w Torrevieja\nKiedy rozpoczynamy zakup nieruchomości na sprzedaż w Torrevieja, najmądrzejszym rozwiązaniem jest wynajem usług związanych z nieruchomościami w okolicy, w której zamierzasz zamieszkać, aby pomóc Ci znaleźć dokładnie to, czego szukałeś.\nCosta Invest oferuje nieruchomości odsprzedawane i nowe konstrukcje wysokiej jakości z doskonałymi wykończeniami i zlokalizowane w różnych obszarach (śródmieście, peryferia lub wybrzeże). Dajemy ci klucz w ręku i kontaktujemy się w razie problemu. Aby to zrobić, wystarczy zwrócić uwagę na nasze kanały komunikacji:\nAdres: Salvador Dali Street 20, poniżej 1, Ctro. Comercial Via Park 1 - Playa Flamenca 03189 (obok CENTRUM HANDLOWEGO LA ZENIA BOULEVARD)


Marta Linkiewicz chwali się ILE SCHUDŁA i zapowiada: "Do oktagonu chcę wnieść 55 kilogramów czystej rasowej s*czki" (FOTO) - Pudelek\nMarta Linkiewicz chwali się ILE SCHUDŁA i zapowiada: "Do oktagonu chcę wnieść 55 kilogramów czystej rasowej s*czki" (FOTO)\nSpodziewalibyście się po niej takiego samozaparcia?\nKontrowersyjna kariera Marty Linkiewicz rozpoczęła się od "niewinnego" filmiku. Na nagraniu celebrytka chwaliła się, że uprawiała seks z popularnym czarnoskórym raperem. Choć na przestrzeni kolejnych lat konsekwentnie udowadniała, że do jej priorytetów należy głównie imprezowanie do białego rana i chwalenie się ilością wypitych trunków, jakiś czas temu niemal z dnia na dzień postanowiła zmienić swoje życie.\nZobacz: Imponująca metamorfoza wielkoustej Marty Linkiewicz. Wygląda lepiej? (ZDJĘCIA)\nOd kiedy patocelebrytka wzięła udział w pierwszej walce na Fame MMA, przeszła spektakularną metamorfozę. Nie tylko wymieniła sobie uzębienie i powiększyła wargi, ale i wkręciła się w zdrowy tryb życia, co skrzętnie relacjonuje w mediach społecznościowych. Marta postanowiła na dobre zerwać ze starą sobą, między innymi usuwając z instagramowego profilu nieaktualne zdjęcia.\nZobacz też: Marta Linkiewicz pokazuje stare nagrania i TŁUMACZY SIĘ Z USUWANIA ZDJĘĆ z Instagrama: "Wyj***łam je, bo byłam brzydka i zaniedbana"\nPod koniec października okazało się, że Linkiewicz zamierza pochwalić się swoją kondycją, stając po raz kolejny w oktagonie. Podczas ostatniej gali odpicowana instagramerka potwierdziła te rewelacje, a od tamtej pory ostro przygotowuje się do zapowiedzianego starcia z Luxurią Astaroth.\nW instagramowej relacji Linki pojawiło się już nawet zdjęcie stroju, w którym zaprezentuje się podczas gali. Dla kontrastu 22-latka dodała fotografię z walki z Esmeraldą Godlewską.\nTrzeba przyznać, że na przestrzeni ostatniego roku ubyło jej sporo kilogramów. W kolejnym Instastories Marta zdradza, ile udało jej się zrzucić:\nNa zdjęciu po lewej 76 kilogramów, aktualnie 59 - pisze dumna patocelebrytka i zapewnia, że to nie koniec redukcji:\nDo oktagonu chcę wnieść 55 kilogramów czystej rasowej s*czki - zapowiada w swoim stylu.\nSpodziewalibyście się po niej takiej konsekwencji w dążeniu do celu?\nfaktycznie schudla ale i tak jest oblesna\nChciałabym przeczytać wywiad z jej matką.\nJakbym miała tyle wolnego czasu i kasy na trenerów personalnych, siłownię i dietę pudełkową to też bym zarzuciła 20kg a ludzie się nad tym spuszczają jakby to był niewiadomo jaki wyczyn. Jest to mega sukcesem i wyzwaniem kiedy musisz ogarniać szkołę/pracę, naukę/dom i znajdujesz czas na dietę i ćwiczenia a w między czasie wypadałoby jeszcze się trochę wyspać :')\nOna może schudnąć nawet 20kg a i tak będzie obrzydliwa\nPatocelebryci , nie idzmy w strone glupiej ameryki\nCo nie Zmienia faktu, że jest brzydka\nbrawo ikona dla nastolatek. dziewczyba ktora pokazuje jak zyc pelnia zycia osiagac bogactwo szacunek wyglad i chwale kazda nastolatka powinna brac z ciebie przyklad martusiuu brawo brawo brawo\nA kto to jest? Nie znam i nie chcę\nCoś skundlona ta s*czka..\nCo to jest? Skąd się to wzięło?\na cóz to za potwór - oblesna\nSEX, FETA - taka dieta! Pozdro Ameby\nCpa to chudnie\nUsta tak napompowane , że wyglądają jakby miały nad sobą konkretny wąs . 😂\nCo to chirurg plastyczny potrafi zdziałać z człowiekiem, niewiarygodne :O\nJest piękna, kocham jej styl


Postcovidowy nowy Ty? - Rafał Markiewicz\nWraz z nadejściem pandemii wiele firm istotnie przyśpieszyło swój rozwój technologiczny. W ciągu kilku miesięcy, a czasami tygodni zrealizowały usprawnienia i modyfikacje planowane na najbliższe dwa lata. Nowa sytuacja wymusiła też zmiany wielu procedur, stylu pracy i kultury organizacyjnej. Można by rzec, że dokonał się w nich istotny skok rozwojowy. Pytanie, które chciałbym Ci zadać, to pytanie o skok rozwojowy w Tobie – zadział się, czy nadal żyjesz jak dawniej?\nNaturalną reakcją na zmianę jaka zaszła w naszym otoczeniu była próba przetrwania, a następnie wypracowania modelu funkcjonowania w tej nietypowej rzeczywistości. Niemniej jednak były to zmiany wymuszone przez czynniki zewnętrzne: obostrzenia, nakazy i ograniczenia.\nNiejednokrotnie nasze domy stały się zarazem naszymi biurami. Musieliśmy zmodyfikować nasze zakupowe zwyczaje. Również w zakresie relacji towarzyskich zaszyły bardzo głębokie zmiany. Rynek pracy uległ zaskakującym przeobrażeniom, na które w większości byliśmy nieprzygotowani. To czy nadal miałeś pracę, przestało być zależne od wykształcenia i fachowości, a kluczem stała się branża, w której pracowałeś.\nObecnie koronawirus jest już z nami na tyle długo, że w dużej mierze przyzwyczailiśmy się do świadomości funkcjonowania w jego towarzystwie. Jakoś poukładaliśmy sobie nowe rutyny dnia. Niektórzy z nas nawet zaczęli dostrzegać całkiem sporo plusów obecnej sytuacji i choć to może zabrzmieć dziwnie, wygodnie urządzili się w tym nowym covidowym świecie.\nProblem w tym, że ten obecny świat jest jedynie „chwilową poczekalnią” przed światem postcovidowym, w którym mogą obowiązywać zupełnie inne reguły i zasady gry. To, że dobrze radziłeś sobie z tym co było kiedyś i jest teraz, niekoniecznie gwarantuje to, że dobrze poradzisz sobie w przyszłości.\nW grudniu 2011 roku w czterech miejscach w Londynie pojawiły się hasła słynnego artysty ulicznego Banksy’ego: „Przepraszam, zamówiony styl życia jest obecnie niedostępny”. Wydaje się, że szczególnie dziś, hasło to zyskało swoje drugie życie.\nStresujący brak kontroli nad rezultatem\nTo co dotyka nas już obecnie, a najprawdopodobniej stanie się w przyszłości normalnością to pewnego rodzaju nieprzewidywalność zdarzeń i brak sprawdzonych wzorców postępowań. Prowadzą one do trudnego do zaakceptowania braku pełnej kontroli nad rezultatem.\nTen stan praktycznie u każdego z nas wywołuje stres. Jedynie co nas różni to poziom reakcji na niego. Jednych blokuje całkowicie w działaniu. U innych na pozór jest niewidoczny, ale drenuje ich system nerwowy niczym upierdliwy komar brzęczący gdzieś koło ucha.\nKiedy stawiamy sobie jakiś cel na przyszłość, nie zawsze potrafimy przewidzieć ścieżkę dojścia do niego, a szczególnie czas w jakim uda nam się ją zrealizować. Co więcej, często nie wiemy nawet jak będzie wyglądać nasze życie w ciągu najbliższych kilku miesięcy. Jednak czekanie na lepszą okazję lub większą pewność raczej niczego nie zmieni. Znając zarys celu i akceptując pewną zmienność dróg lub sposobów dotarcia do niego powinniśmy zacząć działać już teraz elastycznie dostosowując się do zachodzących zmian.\nSztuka oduczania i ponownego uczenia\nWiele osób twierdzi, że dzisiejsze tempo życia i ilość spraw, nad którymi trzeba zapanować je przytłacza. Szczególnie mocno mogliśmy to poczuć, gdy nagle niemal w ciągu kilkunastu dni musieliśmy posiąść umiejętność używania platform komunikacyjnych typu Teams, Zoom itd. Nagle cała edukacja stała się zdalna, a wiele urzędów i instytucji otworzyło się na internetowe załatwianie różnych spraw.\nMusieliśmy też nauczyć się oddzielania od siebie świata zawodowego i prywatnego, w sytuacji kiedy pracujemy z domu i nie mamy wyraźnego rozgraniczenia między tymi światami. Praca w zespołach rozproszonych, o której można było tyle czytać, stała się naszą rzeczywistością. Menedżerowie, którzy opierali swoje zarządzanie na mikrozarządzaniu i permanentnej kontroli, nagle tę kontrolę utracili. Spotkania rekrutacyjne on-line w pewnym momencie stały się jedyną dostępną formą rekrutacji. Jeżeli Twoim atutem była ciekawa osobowość lub charyzma, należało się nauczyć ich eksponowania przed internetową kamerą, zamiast podczas bezpośrednich kontaktów.\nZaskakujące jest to, że w tych warunkach jest nadal cała grupa osób, które nie korzystają z nowoczesnych rozwiązań oraz nie zmieniły swoich zachowań. Zawzięcie bronią starych zwyczajów i sposobów upierając się, że tamte były lepsze. Popełniają błąd licząc, że wystarczy tylko przetrzymać pewien czas, a potem wszystko wróci do starego porządku. Tego porządku już nie ma i nie będzie. Pojawi się nowy, w którym wygrają Ci, którzy będą potrafili się elastycznie dostosować do nowych reguł gry.\nDziś niezbędną umiejętnością staje się umiejętność uczenia, oduczania i ponownego uczenia. To będzie nieustający cykl rozwoju. Zresztą nie jest on efektem covidowej pandemii. Już od lat mówiło się o tym zjawisku, a dziś przybrało ono jedynie na sile.\nNowa koncepcja celów noworocznych\nNiedługo kolejny Nowy Rok i kolejne plany, marzenia i cele noworoczne. Zanim je wypowiesz, pomyśl czy na pewno, te które miałeś co roku są nadal aktualne. Zaakceptuje fakt obecnej rzeczywistości i nie twórz ułudy. W nadchodzącym roku raczej nie powrócą tanie loty, bo branża lotnicza porządnie oberwała i latać będzie, ale raczej już nie tanio, a przynajmniej nie tak tanio jak wcześniej. Mogą Ci się też marzyć zyskowne inwestycje. Będą nadal dostępne, ale tylko te, które są obarczone sporym ryzykiem. W obecnych czasach dzięki mało ryzykownym instrumentom finansowym możemy jedynie ograniczać straty w oszczędnościach, a nie je pomnażać.\nZ drugiej strony pracując zdalnie, możemy zrobić sobie miesięczne wakacje bez urlopu. Np. wynajmując jakiś dom za miastem z dostępem do dobrego internetu. Pół dnia będziesz normalnie pracować, a pół dnia wypoczywać w sielskich warunkach. Nie dojeżdżając do pracy, może nie potrzebujesz nowego samochodu i dzięki temu unikniesz kolejnego kredytu. Praca zdalna, pozwala też na podjęcie pracy w innym mieście niż to gdzie mieszkasz. Nagle Twoim rynkiem pracy może stać się cała Polska.\nOpcji i możliwości jest wiele. Trzeba się tylko na nie mentalnie otworzyć i wyjść poza rutynowe tory myślenia.\nrozwój zmiana zmiana myślenia\n← Przemiana – osobista i firmowa. Czym się różnią?\nŚwiat „postawiony na głowie” – jak w nim żyć? →


Czas zacząć ćwiczyć "Hey Joe". Znamy datę Gitarowego Rekordu Świata we Wrocławiu | Gazeta Wrocławska\nCzas zacząć ćwiczyć…\nKonrad Bałajewicz 09.04.2021\nMat. prasowe FEST PROMO\n"Nowy termin i lokalizacja umożliwiają zorganizowanie imprezy w sposób bezpieczny i zgodny z przepisami epidemicznymi. Najważniejsze, że będziemy mogli spotkać się we Wrocławiu" – informują organizatorzy imprezy.\nRok temu Gitarowy Rekord odbył się w całości w internecie. Wtedy utwór "Hey Joe" legendarnego gitarzysty Jimiego Hendrixa zagrało aż 7998 gitarzystów i gitarzystek z całego świata. W tym roku ma być podobnie.\n"Muzyka nie zna granic. Chcemy dać szansę przyłączenia się do Rekordu wszystkim, którzy nie będą mogli pojawić się we Wrocławiu. Tym razem pobijamy gitarowy rekord świata, więc liczymy na powszechną mobilizację domów kultury, szkół gitarowych, wszystkich fanów gitary, od Wrocławia po Zanzibar" – mówi Leszek Cichoński, pomysłodawca imprezy.\nPergola to miejsce dobrze znane uczestnikom Rekordu. Co roku odbywają się tam występy gwiazd, które towarzyszą festiwalowi. W tym roku gitarowe święto odbędzie się zgodnie z obowiązującymi obostrzeniami. W zależności od panujących restrykcji, liczba osób na Pergoli może zostać ograniczona, dlatego organizatorzy proponują dołączyć do wspólnego bicia rekordu świata w jednoczesnym graniu na gitarze w formie online. Będzie to możliwe za pomocą rejestracji formularza, który niedługo ma się pojawić na stronie heyjoe.pl.\nGość 10.04.2021 22:09:53\nA moze zamiast tych wypocin szarpidruta i cpuna cos bardziej ambitnego, jak np. Sonata Ksiezycowa?! Czy tez za duzo wymagam od tej przypadkowej zbieraniny?! ZALOSNE!!!


Fach Bud Usługi remontowo-budowlane Tomasz Chomicz, Dębno ✦ Budowa i wykończenia pod klucz ✦ Panorama Firm\nPowierz budowę swojego domu profesjonalistom!\nFach Bud to firma świadcząca usługi remontowo-budowlane. Siedziba firmy to Dębno w województwie zachodniopomorskim. Właścicielem jest Tomasz Chomicz. Swoje usługi świadczymy na terenie województwa zachodniopomorskiego i lubuskiego. Jeśli szukasz firmy budowlanej, spełniamy wszystkie oczekiwania Klientów.\nPosiadamy ogromne doświadczenie w branży, co przekłada się na jakość świadczonych usług. Doświadczenie zdobywaliśmy na rynku skandynawskim. Swoją ofertę kierujemy zarówno do Klientów prywatnych, jak i firm, czy instytucji. Pracujemy na materiałach najwyższej jakości i specjalistycznym sprzęcie. Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie. Wszystkie prace realizujemy terminowo i solidnie. Świadczymy kompleksowe usługi remontowo-budowlane. Układamy zarówno parkiety, płytki podłogowe i ścienne, jak i gres i mozaikę.\n-budowa domu od podstaw,\n-budowa domów szkieletowych skandynawskich,\n-ściany zewnętrzne, wewnętrzne, działowe,\n-słupy żelbetowe, podciągi,\nPonadto oferujemy profesjonalny montaż pokryć i więźb dachowych, a także rynien i okien. Dodatkowo zajmujemy się wykańczaniem wnętrz techniką tradycyjną i nowoczesną. Oferujemy profesjonalne malowanie, szpachlowanie, tynkowanie oraz tapetowanie. Gwarantujemy najwyższą jakość świadczonych usług oraz atrakcyjne ceny. Wszystkie powierzone prace realizujemy terminowo.\nAtutem mojej firmy jest kompleksowa obsługa klienta związana z budową budynków od podstaw po jego całkowite wykończenie pod klucz. Korzystamy z materiałów i technologi najlepszych polskich i europejskich producentów, dzięki czemu gwarantujemy Państwu trwałość i satysfakcje przez wiele lat.\nW celu ustalenia szczegółów współpracy oraz informacji dotyczących wolnych terminów proszę o kontakt telefoniczny lub mailowy.\nFach Bud Tomasz Chomicz\nGorzów Wielkopolski, Szczecin, gryfiński, myśliborski, pyrzycki, szczecinecki\nPrzeprowadzili remont mojego mieszkania w rekordowym tempie. Prawdziwi fachowcy. Wszystko zrobione jak należy.\nZajęli się budowa mojego domu od podstaw. Wszystko zrobione solidnie i profesjonalnie. Wyróżnia ich terminowość i rzetelne podejście do zlecenia.\nFach Bud to solidna firma. Szybko wykonali powierzone prace wykończeniowe. Ściany równe i dokładnie pomalowane. Polecam ich usługi.\nSpecjaliści wyróżniają kilka rodzajów więźby dachowej. Które z nich są najpopularniejsze?


Jak wybrać awokado i usmażyć idealny stek? - Tak jak powinno\nJak wybrać awokado i usmażyć idealny stek?\nNiektóre rzeczy wydają się łatwiejsze niż są, inne są na odwrót. W ciągu roku zebraliśmy kilka szczegółowych instrukcji, jak wybrać odpowiedni owoc awokado, smażyć steki i gotować tatar.\nAby osiągnąć prawidłowy al dente, musisz znać kilka subtelności. O nich powiedział nam szef kuchni Andrea Galli, szef kuchni restauracji Osteria & Pizzeria Bolognetta.\nSurowe mięso to także danie. Poprosiliśmy Tarasa Kiriyenko, szefa kuchni restauracji Touché, aby powiedział nam wszystko, co wie na temat tataru i wyjaśnił, jak zrobić to w domu.\nWłochy słyną z lodów, a raczej lody. Mówimy, jak się różnią, a także jak gotować gelato w domu.\nW 2018 r. Szefowie kuchni jednogłośnie uznali, że produktem roku jest awokado. Wyjaśniamy, jakie są odmiany, jaka jest między nimi różnica i jak wybrać ten owoc.\nPersimmon jest głównym owocem zimnego sezonu i ma wielu fanów. Jednak wybór słodkich owoców nie zawsze działa za pierwszym razem - wyjaśniamy, jak to zrobić.\nJak usmażyć soczysty stek?\nIdealny stek można gotować w domu. Poprosiliśmy Tahira Kholikberdiewa, właściciela sklepu Adam's Rib i restauracji Southerners, aby powiedział nam, jak sam to robi.\nObejrzyj wideo: Łatwy przepis na stek i chipsy z avokado! MUSISZ TO ZOBACZYĆ! (Listopad 2019).\nRok temu organizatorzy międzynarodowego forum kulturalnego „Baikal-Totem” wysłali na cały świat książkę „Baikal - Around the World”. Potem tylko pierwsze dziesięć stron zostało wypełnionych książką: poprzez krótkie notatki i rysunki uczniowie z Irkucka opowiedzieli rosyjskojęzycznym rówieśnikom z całego świata o najgłębszym jeziorze na Ziemi.\nJak wybrać pracowników w IKEA\nObsługa w sklepach i służących to temat nie mniej dyskutowany niż obsługa w restauracjach. Życie wokół postanowiło znaleźć sklepy, w których pracownicy są zatrudniani nie przez nikogo, ale przez osoby spełniające określone kryteria, niekoniecznie zewnętrzne, i dowiedzieć się, jak ten wybór wpływa na relacje w zespole i samą pracę.\nIle kosztuje życie w Irkucku\nRzeczy tygodnia: 8 par butów dżokejowych


Koszykówka I liga: Tarnobrzeg zakochany w koszykówce | Nowiny\nKoszykówka I liga: Tarnobrzeg zakochany w koszykówce\nPiotr Szpak 4 maja 2010, 12:47\nKibice Siarki jesienią zobaczą swych pupili w ekstraklasowym meczach. Marcin Radzimowski\nTarnobrzeg oszalał na punkcie koszykówki. Drużyna Siarki wywalczyła w środę historyczny awans do ekstraklasy. To jeden z największych sukcesów tarnobrzeskiego sportu.\nTakiego wydarzenia sportowego dawno w Tarnobrzegu nie było. Dwa tysiące kibiców zdzierających gardło i feta po końcowym gwizdku sędziów robiły wrażenie. Koszykarze Siarki pokonując rywali z Dąbrowy Górniczej 68:64 wywalczyli historyczny awans do ekstraklasy.\nRadości nie było końca. Mecz się skończył o godzinie 21, a jeszcze po 22 sprzed sprzed hali OSiR odjeżdżali kibice z włączonymi klaksonami aut i powiewającymi z nich klubowymi szalikami.\n- Jestem szczęśliwy, ten awans dedykuję żonie Bogusi, która była i jest ze mną na dobre i na złe. Ci wszyscy, którzy mi źle życzyli, niech się teraz schowają i zamilkną, w Tarnobrzegu nastał czas koszykówki. Tylu kibiców, takiego dopingu w tym mieście jeszcze nie widziałem - mówił Zbigniew Pyszniak, który jest jednocześnie prezesem i trenerem Siarki. To on przed 8 laty, gdy ówczesny zarząd KS Siarka Tarnobrzeg dokonał "zamachu" na sekcję koszykówki postanowił ratować tę dyscyplinę sportu. Doprowadził do powołania oraz zarejestrowania ASK KS Siarka.\nWielu było sceptyków, którzy twierdzili, że Pyszniak się przeliczył z siłami, że nie podoła. Tymczasem szybko wywalczył awans do pierwszej ligi.\n- Pukali się w czoło, mówili, że nie dam rady, ja odpowiadałem, zobaczycie jeszcze. Drugi raz pukali się czoło, kiedy 4 lata temu odgrażałem się, że zrobię w Tarnobrzegu ekstraklasę. No i teraz pewnie im łyso. Tych malkontentów jest w mieście wielu, ale teraz niech siedzą cicho - śmieje się Pyszniak.\nPyszniak był także w tym sezonie krytykowany. Wystarczyło, by Siarka przegrała mecz, a winny był temu Pyszniak. Teraz krytykanci noszą go na rękach, klepią po plecach i mówią, jaki jest wspaniały.\n- Ciekawe, co by było gdybyśmy przegrali w środę? Pewnie pluliby nadal na mnie. Ale ja się tym nie przejmowałem. Kocham koszykówkę, to moje życie. Dobrze, że żona mnie rozumie, mam wsparcie. Jest zła, ze tak dużo prywatnych pieniędzy ładuję w ten biznes, ale taki już jestem. W tym sezonie dałem na sekcję kilkadziesiąt tysięcy złotych, dużo naszych oszczędności poszło na różne sprawy. Kto chce, niech wierzy, a kto chce niech się śmieje - mówi.\nTyle wynosi budżet Autonomicznej Sekcji Koszykówki Klubu Sportowego Siarka Tarnobrzeg w tym sezonie i jest jednym z najmniejszych w pierwszej lidze.\nTyle pieniędzy otrzyma drużyna Siarki za awans do ekstraklasy.\nTaką kwotę Polski Związek Koszykówki wypłacić ma drużynie, która wygra rozgrywki I ligi.\nTylu kibiców przyszło na środowy mecz Siarki z MKS Dąbrowa Górnicza. To rekord frekwencji w tarnobrzeskiej hali.\nW trakcie sezonu pojawiła się szansa wypożyczenia z Anwilu Włocławek Wojciecha Barycza, zawodnika mającego za sobą grę we włoskich drużynach. Pyszniak miał tylko kilkanaście godzin na podjęcie decyzji, bo okienko transferowe się zamykało. W klubowej kasie nie było pieniędzy. Postanowił, więc przekazywać swoje pobory dla Barycza. Sam zawodnik o tym nie wiedział. Wiedziały tylko trzy osoby: prezydent Tarnobrzega Jan Dziubiński, działacz sekcji Bogusław Uchański oraz skarbnik miasta Witold Kuś.\n- Nie potrzebowałem w tym temacie rozgłosu i głupich komentarzy. Moja kasa i moja sprawa. Teraz mogę się do tego przyznać. Sprowadzenie Barycza to był strzał w dziesiątkę. Zagrałem va banqu, poszedłem na całość. Jakbyśmy nie awansowali to dałbym sobie spokój, może na rok, może na dwa. To było ryzyko, ale opłaciło się - mówi Pyszniak.\nKoszykarze Siarki za awans otrzymają 100 tysięcy złotych. W kontraktach niektórych zawodników była też klauzula, że w przypadku awansu umowa zostaje przedłużona. Tacy zawodnicy jak Michał Baran, Bartosz Krupa czy Piotr Miś mogą być pewni gry w ekstraklasie.\n- Pięciu, może sześciu zawodników z tego składu powinno zostać, być może sprowadzimy jednego lub dwóch czarnoskórych koszykarzy, jednego dobrego Polaka - mówi Pyszniak.\nKibica zastanawiają się skąd w Tarnobrzegu znajdą się dwa miliony złotych, bo tyle minimum musi wynosić budżet drużyny, która chce grać w PLK.\n- To nie musi być cała gotówka, na tę kwotę składają się różne umowy sponsorskie, nawet wydatki na zakup sprzętu. Poradzimy sobie - mówi Pyszniak.\nBez pomocy władz miasta dwumilionowego budżetu uzyskać się nie da. Wszyscy teraz spoglądają w stronę prezydenta Jana Dziubińskiego, który jest wielkim fanem zespołu koszykarzy.\n- Sekcja koszykówki musi otrzymać pomoc. Wszystko trzeba omówić na spokojnie. W sprawach biznesu pośpiech nie jest wskazany. Trener Pyszniak nie zostanie pozostawiony sam sobie. Przyznam, że takiego meczu to ja w Tarnobrzegu jeszcze nie widziałem. Dramaturgia była olbrzymia. W ostatniej kwarcie nie wytrzymałem i wyszedłem z hali, myślałem, że nasi nie dadzą rady. Szybko jednak wróciłem na trybuny. Takie widowisko pozostaje w człowieku do końca życia - mówi Dziubiński.\nW tym sezonie budżet ASK KS Siarka wynosił zaledwie 350 tysięcy złotych, a w pierwszej lidze było kilka klubów, które miały 1,5 miliona złotych. By występować w ekstraklasie w grę muszą wchodzić duże pieniądze.\nW przyszłym tygodniu Siarka zagra o 1 miejsce w finale play off. Rozgrywki I ligi traktowane są jako mistrzostwa PZKosz, Najlepsza drużyna otrzyma w nagrodę 80 tysięcy złotych oraz złote medale, drugi zespół połowę tej kwoty i srebrne medale. Finałowe mecze mają zostać rozegrane 5 i 8 maja, ale te terminy mogą się zmienić.\nWarto dodać, że Podkarpacie w ekstraklasie będzie miało aż 3 zespoły, prócz Siarki także Stal Stalowa Wolę i Znicz Jarosław. A tarnobrzescy kibice na myśl o derbach ze "Stalówką" już zacierają ręce.\nbolec 05.05.2010 15:30:09\nZ tego co widać jak się odnosisz do innych sam jesteś głupolem.\nGrzesiek 05.05.2010 01:29:42\nW dniu 04.05.2010 o 23:28, Grzesiek napisał:\nWidzę, że poprawna odmiana to wciąż bariera nie do przeskoczenia. Szpaczek też olewa... "Podkarpacie (...) będzie miało także Stal STALOWA WOLA ZNICZA Jarosław". Tak się odmienia, lenie.\nUprzedzając głupoli: zgubiłem "i" między drużynami, ale to nieważne.\nGrzesiek 05.05.2010 01:28:34


Stawanie się organizacją świadomie rozwojową-coachowie rozwijają | Podermediatico\nrozmowy w celu poszerzenia zakresu coachingu.\nczym jest kultura wzrostu\nobecnie bardzo mało uwagi poświęca się rozwojowi dorosłych po okresie dojrzewania, a jednak teraz wiemy, że nadal rozwijamy się emocjonalnie i psychicznie przez całe życie. Jednym ze sposobów wspierania innowacyjnego podejścia do rozwoju dorosłych jest poprzez organizacje-pomaganie im stać się tym, co Robert Kegan nazywa „celowo rozwijającymi się organizacjami”.\nkultura wzrostu występuje w organizacji, która wdraża nowy kontrakt społeczny w pracy, w którym ludzie wiedzą, że są aktywną częścią własnego i wzajemnego rozwoju. Dużym krokiem w tym kierunku jest stworzenie kultury coachingu, której celem jest uwolnienie zarówno potencjału ludzkiego, jak i organizacyjnego.\nw kulturze wzrostu społeczność nie konkuruje, ale wspiera się nawzajem, a ludzie mają więcej możliwości wykonywania pracy, która im odpowiada; kiedy dana osoba nie ma już potencjału wzrostu w lewo w roli mogą przełączyć się na coś, co uczyni je rozciągnąć rozwoju.\nwiększość organizacji, które próbują mieć kulturę wzrostu, uważa, że nie robią tego dobrze – wysiłki idą w oddzielne przedsięwzięcia, takie jak offsites, coaching przywództwa itp., ale dotyka to zbyt niewielu ludzi (tylko „wysoki potencjał”), zbyt rzadko, z dala od pracy (problem” transferu ” – ponieważ zmiany muszą zostać przeniesione z powrotem do istniejącej kultury, która będzie starała się utrzymać status quo).\njak przejść do kultury wzrostu\naby organizacja stała się kulturą wzrostu, musi wdrożyć i wspierać te dwie kluczowe cechy:\nwiele organizacji jest słabych w obu tych przypadkach; brak szczerej komunikacji ze swoimi ludźmi o tym, jak ich praca ma znaczenie (Opieka), unikanie konfliktów i pociąganie ludzi do odpowiedzialności (szczerość).\nkultury rozwoju postrzegają talent nie jako stałą zmienną, ale jako zmienną typu flow; każdy musi rozwijać i wzmacniać swoje talenty przez całą swoją karierę. Chodzi o to, aby organizacja stała się inkubatorem talentów, a kultura bogata w informacje zwrotne jest dużą częścią tego.\n„Stamps to Go” w sklepie spożywczym w San Francisco oznacza o jedną linię mniej dla świątecznych kupujących\nWskazówki dotyczące odżywiania ćwiczeń: co jeść przed i po treningu / UPMC HealthBeat