No to pięknie!: Niezawodna pielęgnacja dłoni i paznokci, czyli krem The Secret Soap Store i olejek Ikarov\nNiezawodna pielęgnacja dłoni i paznokci, czyli krem The Secret Soap Store i olejek Ikarov\nNiezawodny sposób na dobrą kondycję dłoni i paznokci? Istnieje! Porządny krem do rąk plus skuteczny preparat do pielęgnacji skórek. Mój zestaw to od wielu, wielu tygodni niezmiennie krem The Secret Soap Store i olejek wzmacniający paznokcie Ikarov. Koniecznie chcę Wam o nim napisać, zapraszam!\nKremy do rąk The Secret Soap Store (20 zł / 70 ml) to jedno z moich największych kosmetycznych odkryć poprzedniego roku, o którym zdążyłam Wam już zresztą napisać, teraz nie będę się więc powtarzać, a zainteresowanych obszerną recenzją zapraszam po prostu TUTAJ. Dodam tylko, że odkąd dzięki Pachnącej Wannie trafiła do mnie pierwsza tubka, tak do tej pory towarzyszą mi kolejne, a to chyba najlepiej świadczy o tym, że krem mi służy. Miałam już wersję pomarańczową i porzeczkową, teraz o moje dłonie dba wersja z marakują. Wszystkie są równie dobre, dzięki wysokiej zawartości masła shea (20%) fantastycznie pielęgnują, przepięknie przy tym pachnąc. Mają bogatą formułę (bez obaw, nie pozostawiającą tłustego, brudzącego wszystko wokół filmu!), latem stosuję je więc na noc, w pozostałe pory roku, chroniąc dłonie przed przesuszeniem i chłodem, sięgam po nie cały czas (na marginesie dodam, że bardzo też lubię smarować nimi stopy). Polecam te kremy Waszej uwadze, jak dotąd nie miałam w tej kategorii nic lepszego.\nKrem kremem, ale jak na pewno wiecie, nawet ten najlepszy może okazać się za słaby w pielęgnacji paznokci, zwłaszcza jeśli są regularnie malowane, poddawane wysuszającym właściwościom lakierów, rozmaitych topperów i zmywaczy, poza tym codzienne obowiązki, kontakt z detergentami i przytrafiające się urazy mechaniczne też robią swoje. Mogą też zdarzyć się problemy o głębszym podłożu, związane z niedoborami witamin czy chorobami. Wszystko to przekłada się na stan paznokci i skórek, wymagających pielęgnacji skoncentrowanej i silniejszej niż ta, jaką zapewnić może krem. Można postawić na specjalne balsamy (np. Herba Studio, który jednak w moim przypadku nie dał spodziewanych rezultatów), natłuszczające sztyfty (np. uwielbiane przeze mnie, ale niestety trudno w Polsce dostępne Cuccio), naturalne masełka różnej maści (jak chociażby olej kokosowy) albo olejki lub ich mieszanki. Do tej pory miałam do czynienia wyłącznie z olejkami drogeryjnymi (np. takim sobie Sensique), wszystkie dozowały produkt za pomocą zakraplacza, co zwykle było nieprecyzyjne, od jakiegoś czasu natomiast (dzięki Natur Polska ---> KLIK) mam świetny olejek, nie dość, że w pełni naturalny, to jeszcze z wygodnym aplikatorem w pędzelku! Moje drogie, przedstawiam olejek wzmacniający paznokcie Ikarov!\nOlejek wzmacniający paznokcie Ikarov to produkt o bardzo skutecznym działaniu regeneracyjnym. Stanowi kompozycję olejku z migdałowego (utrzymującego odpowiednie nawilżenie oraz odżywiającego płytkę i macierz paznokcia) z pięcioma olejkami eterycznymi: olejkiem z rozmarynu (pobudzającym wzrost paznokci), olejkiem eukaliptusowym (o właściwościach nawilżających i odżywczych) oraz trzema olejkami cytrusowymi – cytrynowym, grejpfrutowym i cytronella (klasycznymi olejkami do pielęgnacji paznokci). Wszystkie olejki cytrusowe są wrażliwe na światło, dlatego w trakcie kuracji, nie należy eksponować paznokci na światło słoneczne lub solarne. W celu zapobiegnięcia utlenianiu, do olejku zostały dodane: wyciąg z rozmarynu, lecytyna oraz witaminy E i C. Mają one zbawienny wpływ na paznokcie. Olejek wzmacniający paznokcie jest środkiem o zewnętrznym zastosowaniu. Po zaaplikowaniu na płytkę paznokcia, wytwarza niezwykły aromat cytrusowego ogrodu. Codzienne zastosowanie olejku daje szybkie i widoczne efekty. Zmiękcza skórki i zapobiega ich ponownemu wzrostowi. Jeżeli na paznokciu jest lakier, olejek należy nałożyć tylko na skórki oraz wokół paznokcia. Preparat efektywnie poprawia wygląd paznokci oraz przywraca im dobrą kondycję.\nJak stosować olejek? Olejek należy nałożyć pędzelkiem na płytkę paznokcia i skórkę, następnie ruchami kolistymi delikatnie wmasować w te miejsca. Tak zaaplikowany olejek należy pozostawić na paznokciach przez min. 20 minut, a nadmiar usunąć wacikiem. Ze względu na naturalny, odżywczo-regeneracyjny skład, bez obawy można pozostawić olejek na płytkach paznokci, nie zmywając go. Zmywanie olejku nie jest również wymagane przed malowaniem paznokci. Należy się jedynie upewnić, czy został on dokładnie wtarty, do uzyskania efektu „błyszczących paznokci”. Jeśli na paznokciach jest lakier, olejek wystarczy zaaplikować tylko na skórki i również wmasować. Masaż wspomaga cyrkulację krwi wokół paznokcia i odżywia komórki odpowiedzialne za jego wzrost. Stosowanie olejku jest zalecane 2-3 razy dziennie, nie rzadziej niż 2-3 razy w tygodniu. Pierwsze rezultaty są widoczne dość szybko. Całkowita regeneracja paznokci następuje po upływie 6 miesięcy.\nOlejek wzmacniający paznokcie Ikarov to produkt w 100% naturalny.\nJak widzicie na zdjęciu, ubytek w buteleczce jest spory, co jest doskonałym dowodem na to, że sięgam po ten preparat regularnie. Jest to zasługa głównie oczywiście jego właściwości, ale powiem Wam, że nieuciążliwa forma aplikacji też ma niebagatelne znaczenie. No bo ileż to problemu, przeciągnąć po skórkach pędzelkiem! Duża wygoda, naprawdę.\nCo do wspomnianych właściwości, to zachęcam Was do przeczytania cytowanego wyżej opisu producenta, znajdziecie tam dokładne wskazówki, jak osiągnąć pożądane efekty. Ja osobiście nie przeprowadzam pełnej kuracji, bo stan moich paznokci dzięki odżywce Herome jakiś czas temu znacząco się poprawił, skupiłam się za to na pielęgnacji skórek. I właśnie do tej funkcji olejku Ikarov teraz się odniosę. Nie będę się rozpisywać, od razu przechodzę do sedna: jest dobrze, jest bardzo dobrze. Zero pęknięć, zero zadziorów, skórki są nawilżone i elastyczne, dłonie są zadbane i ładnie się prezentują. Zresztą nie ma co się dziwić, spójrzcie na skład!\nGdybyście miały chęć sięgnąć po ten olejek, bądźcie gotowe na specyficzny zapach. W pierwszej fali uderza mocna ziołowa nuta rozmarynu, która po chwili ulatnia się, ustępując miejsca tyleż świeżym, co i słodkim nutom cytrusowym, w gruncie rzeczy bardzo przyjemnym, ale charakterystycznym, utrzymującym się na dłoniach. Ja w każdym razie ten zapach szybko oswoiłam. Teraz to także dzięki niemu wieczorny rytuał wmasowywania olejku w skórki jest tak przyjemny. Najważniejsza jednak oczywiście jest skuteczność, a tej olejkowi Ikarov odmówić nie można. I like it!\nNo dobrze, zdradziłam Wam mój sprawdzony sposób na zadbane dłonie, ale ciekawa jestem, jak Wy sobie radzicie? Czego używacie, jakim produktom ufacie? Czym kremujecie dłonie? Sięgacie po preparaty do pielęgnacji skórek? Koniecznie napiszcie. Dajcie też znać, czy miałyście do czynienia z kremami The Secret Soap Store bądź olejkiem Ikarov, co o nich sądzicie? Podzielacie mój zachwyt? Piszcie, czekam na Wasze komentarze!\nSzykuję dla Was wspaniałą niespodziankę,\nnie przegapcie następnego,\ntysięcznego już posta!\nEtykiety: Ikarov , Pielęgnacja , The Secret Soap Store , Współpraca\nMint Lips 19 września 2014 19:25\nWłaśnie jestem w trakcie poszukiwań kremu idealnego - na pewno wypróbuję to cudo o którym piszesz :)\ncammie 19 września 2014 19:30\nMint Lips, gorąco polecam, nie będziesz żałować :) Wybór wersji zapachowych jest spory, na pewno znajdziesz coś dla siebie.\n9thPrincess 19 września 2014 19:29\nUwielbiam ten olejek Ikarov. Moim zdaniem pachnie przepięknie i bardzo naturalnie:) Na krem do rąk TSSS mam wielką chęć tylko nie wiem na jaki zapach się zdecydować- waham się między porzeczką a pomarańczą:)\ncammie 19 września 2014 19:32\nPrincess, heh, pamiętam, że też się wahałam, ostatecznie za pierwszym razem postawiłam na pomarańczę :D\nMasz rację co do zapachu olejku, mnie też się podoba, chodziło mi tylko o to, że jest dość mocny i charakterystyczny (zwłaszcza w swojej fazie "rozmarynowej" :D).\nUna 19 września 2014 19:52\nMnie zapach nie przeszkadzałby, lubię olejek rozmarynowy. :-)\nNie wiedziałam, że warto stosować go do paznokci.\nMówisz, że ten krem jest taki dobry? Rzuciły mi się ostatnio w oczy te kosmetyki, muszę się im przyjrzeć!\ncammie 19 września 2014 20:01\nUna, nie tylko krem oceniam bardzo wysoko, generalnie cała marka warta grzechu. Bardzo spodobały mi się na przykład ich mleka do kąpieli, też o nich pisałam kiedyś. Miałam okazję poznać dwa, różane jest po prostu cudowne!\nlealise 19 września 2014 21:13\nolejek musze przetestować :)\ncammie 19 września 2014 22:23\nLealise, koniecznie! Bardzo dobry, a do tego niedrogi.\nNaturalne metody 19 września 2014 21:24\nChętnie wypróbuję, ponieważ bardzo lubię pielęgnacje dłoni a teraz jest szczególny czas na regeneracje;) Pozdrawiam\ncammie 19 września 2014 22:24\nKamilla, jeśli lubisz pielęgnację dłoni, to na pewno docenisz potencjał tego zestawu :)\nEmilia Skrodzka 20 września 2014 09:46\nJa kremu też szukam...\ncammie 20 września 2014 10:54\nEmilia, a TSSS próbowałaś? Bo może okazałoby się, że właśnie znalazłaś :)\nUnknown 20 września 2014 12:37\nMuszę wypróbować ten olejek :)\ncammie 20 września 2014 12:42\nPaulina, dobry wybór! To już kolejny produkt, po wodzie różanej, tej marki, który naprawdę zrobił na mnie wrażenie. Ich cechą charakterystyczną, oprócz oczywiście doskonałych składów, są naprawdę oryginalne i bardzo, bardzo mocne zapachy. Piszę o tym, bo wiem, że niektórym może to przeszkadzać, nawet jeśli doceniają inne właściwości.\nMadziakowo 20 września 2014 12:59\nja szukam czegos na paznokcie :( zapraszam\ncammie 20 września 2014 13:23\nRossnett, ten olejek jak najbardziej nadaje się do kuracji całych paznokci :) Spójrz na opis producenta, ma kilka zastosowań :)\nwłosovelove. 20 września 2014 14:55\nStrasznie zaciekawił mnie ten krem do rąk ;)\ncammie 20 września 2014 15:14\nWłosovelove, najlepszy! Używam regularnie od niemal roku (a może to już nawet pełen rok?). Na negatywną opinię na jego temat jeszcze się nie natknęłam.\nUnknown 20 września 2014 16:48\ncammie 20 września 2014 17:12\nKarolina, ma spory potencjał, warto dać mu szansę :)\nkarminowe.usta 20 września 2014 22:56\nMuszę sprawić sobie jakiś olejek do skórek, ponieważ ostatnio mam problem z zadziorkami.\ncammie 21 września 2014 09:23\nUsta, powinien sobie z tym problemem poradzić, u mnie zadziałało. No chyba że się uprę i coś rozdrapię, wiadomo, na to nie ma siły ;)))\nrobaczeeek 21 września 2014 10:16\nOlejkiem do skórek mnie zainteresowałaś będę musiała go poszukać - a kremy do rąk z tej firmy to już nie raz słyszałam że są bardzo dobre - może warto się za jakimś rozejrzeć :)\ncammie 21 września 2014 11:31\nRobaczek, nie zwlekaj, rozglądaj się w trybie pilnym :DDD\nFF 21 września 2014 11:20\nKrem znam i uwielbiam, nie ma lepszego w tej cenie, będę musiała zaopatrzyć się w kolejny przed zimą. Zaś olejek do pielęgnacji paznokci mam z Barbry, taki z mirrą, muszę wrócić do regularnego używania, bo wtedy daje bardzo dobre efekty. Cuccio w sztyfcie był fajny, ale nie lepszy, nie tęsknię ;)\ncammie 21 września 2014 11:33\nFF, a mnie te sztyfty właśnie bardzo pasowały, bo były wygodne w aplikacji, nieprzesadnie tłuste i lepkie, mogłam je nosić przy sobie i stosować nawet w pracy. Nie chce mi się ich jednak ściągać, szkoda, że nie ma nic podobnego na wyciągnięcie ręki. Przynajmniej nie kojarzę, żeby można było kupić u nas coś o podobnej formule.\npoohatek 21 września 2014 12:48\nOj widzę, ze muszę się zainteresować tymi kremami do rąk przed zimą, bo mam bardzo wymagającą skórę dłoni. Ja też mam opracowaną "specjalną" pielęgnację skórek: czyli olejek obecnie z Inglota (z pędzelkiem jak lakier) w szafce nocnej używany przed snem, w łazience krem do skórek z essence a w pracy "kremik"/masełko z Oriflame (najsłynniejszy był miodowy obecnie mam wersję kokosową o poj. 15 ml) - to bardzo polecam stoi sobie na biurku i co jakiś czas "zanurzam" tam palce smaruję usta i skórki, wmasowany papierów mi nie tłuści:-) podobno analogicznie można zrobić z balsamem carmex ale jeszcze nie próbowałam, bo te 15 ml starcza na wieki:-) ale spróbuj, może uda Ci się zastąpić te sztyfty do skórek?\ncammie 21 września 2014 13:00\nPoohatek, świetny pomysł z tym balsamem z oriflame! Pamiętam ten miodowy z dawnych czasów, nie wiedziałam, że ciągle jest w sprzedaży, w dodatku z jakimiś nowymi wersjami! Kokos to coś dla mnie, bardzo lubię tę nutę zapachową w kosmetykach. Muszę przyjrzeć się bliżej ofercie. Dzięki za podpowiedź :*\njane_lane 21 września 2014 17:53\nChyba zniknął mój wczorajszy wpis. :/\ncammie 21 września 2014 18:17\nJane, a opublikował się w ogóle? Bo nie pamiętam. Może trafił do spamu. Przyznam szczerze, że spamu nie przeglądam, tylko od razu cały folder wywalam, bo są tego takie ilości (dziesiątki, setki dziennie), że szkoda mi czasu.\njane_lane 21 września 2014 18:42\nWydaje mi się, że się wcale nie pojawił, ale wtedy mnie to jeszcze nie zastanowiło. :P W każdym razie miałam do przekazania tyle, że porcję zwykłego kremu do rąk wzbogacam kroplą olejku i taka mieszankę wcieram kilka razy dziennie. Dało to bardzo dobre efekty szczególnie jesli chodzi o pielęgnację skórek. W sumie sposób jest szybki i mało kłopotliwy. :)\ncammie 21 września 2014 18:48\nJane, świetny pomysł! Muszę wypróbować. A jakiego olejku dodajesz? Jakiejś gotowej mieszanki, czy coś pojedynczego?\njane_lane 22 września 2014 20:24\nDodaję olejku z pestek moreli bo odkryłam, że niedługo się przeterminuje i usiłuję go zużyć. Ulepszam nim również balsamy do ciała i też świetenie się sprawdza. Cóż, czasem za wielkimi wynalazkami stoją bardzo przyziemne motywacje. ;)\ncammie 24 września 2014 21:06\nAaaa, też kiedyś miałam ten olej. Pamiętam, że pasował mi, a jednak podobnie jak ty miałam problem, żeby zmieścić się w terminie zdatności do użycia. W końcu potraktowałam go jak oliwkę i wcierałam w ciało, trochę też dodawałam do kąpieli. Ale nie przyszło mi do głowy, żeby wzbogacić krem do rąk.\ngosiawk 21 września 2014 18:13\nLubię produkty ikarov właśnie testuje olejek do włosów.\nJa nie używam kremów do rąk i zwykle smaruje tymi co do twarzy.\ncammie 21 września 2014 18:18\nGosia, szkoda byłoby mi kremów do twarzy. No chyba że miałabym potrzebę wysmarowania jakiegoś niewypału.


Kłopotliwe produkty w lodówce: jak przechowywać mięso i ryby - Vestfrosthome.eu\n27.03.2020 | Kategoria posta: blog, chłodziarki, poradniki | chłodziarka | mięso | przechowywanie | ryby | vestfrost\nW przypadku świeżych produktów, jak mięso i ryby należy przestrzegać kilku podstawowych zasad – i to już na etapie ich wyboru w sklepie. Znaczenie ma nie tylko źródło pochodzenie, ale również sposób przechowywania oraz obróbki. Ze względu na duże ilości białka oraz wody stanowią one doskonałą pożywkę dla drobnoustrojów. Przygotowaliśmy dla Was krótki przewodnik, który odpowie na wszystkie najważniejsze pytania.\nKupowanie, czyli sprawdzić świeżość mięsa i ryb\nPodstawowe kryteria to kolor, zapach i elastyczność. Czego unikać?\nWołowina i wieprzowina – barwa ciemnobrązowa lub odbarwienia, intensywny zapach, mięso jest twarde lub oślizgła.\nDrób – wyblakły, ma zbyt intensywny zapach, jest twardy lub oślizgły.\nRyby – wyblakłe lub odbarwione, gąbczaste lub oślizgłe mięso i silny zapach przywołujący skojarzenia z amoniakiem.\nUnikaj mięsa i ryb w uszkodzonych, cieknących lub podartych opakowaniach, ponieważ prawdopodobnie zostało wystawione na działanie zanieczyszczeń i bakterii.\nKilka podstawowych zasad dotyczących bezpieczeństwa żywności\nUnikajmy sytuacji potencjalnie zagrażających zdrowiu. Bakterie mogą szybko rozprzestrzeniać się między dłońmi a mięsem. Zawsze myj ręce wodą z mydłem przez co najmniej 20 sekund przed i po obróbce mięsa, niezależnie od tego czy jest surowe, czy ugotowane. Separuj mięso surowe od pozostałych składników spożywczych – przede wszystkim nie krój go tym samym nożem i na tej samej desce, której używasz również do innych produktów. Trzymaj nieumyte warzywa i inne produkty z dala od mięsa, aby nie dopuścić do ich zanieczyszczenia.\nJak przechowywać mięso i ryby w chłodziarko-zamrażarce?\nMięso najlepiej przechowywać w lodówce, w foliowym woreczku lub na talerzu przykrytym folią spożywczą. Najlepsza temperatura dla niego to 2°C. Świeże mięso zachowuje świeżość w lodówce przez około trzy dni. Mielone mięso przechowujemy najkrócej – maksymalnie kilka godzin, najlepiej jednak użyć mięso zaraz po zmieleniu. Najdłużej w lodówce przebywać może wołowina.\nIstnieje kilka sposobów, które wydłużają trwałość mięsa. Najpopularniejszym z nich jest peklowanie, czyli konserwowanie mięsa za pomocą soli, saletry spożywczej, a czasami także cukru oraz przypraw. Sól to bardzo dobry, naturalny konserwant, dlatego już samo natarcie mięsa gruboziarnistą solą przedłuża jego przydatność do spożycia. Innym sposobem przechowywania mięsa jest jego mrożenie, które wydłuża jego trwałość nawet o kilka miesięcy. Podobnie jak w przypadku mięsa przechowywanego w lodówce najkrócej mrozić można tłuste mięso mielone (do 3 miesięcy). Wołowina mrożona przetrwa od 3 do 12, wieprzowina od 4 do 8, a cielęcina 3-4 miesiące (z wyjątkiem tej już upieczonej, którą można przechowywać nawet przez 8 miesięcy).\nJeśli chodzi o ryby, te już sprawione dobrze skropić oliwą i sokiem z cytryny. Zawijamy szczelnie w folię aluminiową i przechowujemy w lodówce. Inny sposób to włożenie ryb do szczelnego pojemnika (lub worka) do którego wsypujemy kostki lodu (które należy co jakiś czas zmieniać). Świeże ryby przechowuje się dosyć krótko, zazwyczaj 1-2 dni, dlatego najlepiej nie kupować ich na zapas.\nJak może pomóc nam chłodziarko-zamrażarka?\nW ofercie chłodziarko-zamrażarek marki Vestfrost znajdziemy pakiet rozwiązań, które pomogą nam w łatwy i bezpieczny sposób zadbać o produkty takie jak mięso czy ryby. Świetnie sprawdza się komora 0, która utrzymuje optymalny poziom wilgotności oraz temperatury. Dzięki temu możemy znacznie dłużej przechowywać świeżą żywność, bez potrzeby zamrażania czy rozmrażania. W linii retro, kolorowe chłodziarko-zamrażarki Vestfrost skrywają z kolei filtr Maxi Fresh przedłużający świeżość produktów oraz system No Frost Multi, który zapobiega wysychaniu żywności, a także dba o jej równomierne chłodzenie i mrożenie. Praktyczną funkcją jest opcja Super Cool polegająca na szybkim chłodzeniu – przydatna szczególnie, gdy chcemy włożyć do lodówki produkty, których temperatura jest wyższa od wymaganych warunków chłodniczych. Rozwiązanie obniża na kilka godzin temperaturę w chłodziarce, co pozwala szybciej schłodzić świeżo włożone artykuły. Następnie funkcja automatycznie się wyłącza i urządzenie wraca do swoich początkowych ustawień.


Łódzkie Centrum Komiksu – Wydarzenia, imprezy dla dzieci Miastodzieci.pl\nKatalog Miasta Dzieci > fundacje i stowarzyszenia > Łódzkie Centrum Komiksu\nŁódzkie Centrum Komiksu oferuje kompleksową ofertę dla wszystkich sympatyków komiksowych historii.\nŁódzkie Centrum Komiksu zostało otwarte 11 czerwca 2013 roku, powstało z inicjatywy Stowarzyszenia „Contur”, które organizuje w Łodzi Międzynarodowy Festiwal Komiksu i Gier. W lokalu przy ul. Piotrkowskiej 28 działa czytelnia z kilkoma tysiącami woluminów w językach polskim, francuskim, angielskim i innymi. Jest też księgarnia i antykwariat oraz galeria, w której pokazywane są prace twórców komiksu, ilustracji, grafiki i dziedzin im pokrewnych. W ŁCK można zakupić komiksy, poczytać je na miejscu oraz zaznajomić się ze sztuką tworzenia komiksowych historii. Reprezentacyjną ulicę miasta zdobi kolorowe okno kamienicy ŁCK z komiksowym superbohaterem i fachowcem ATLASA.\nW ŁCK mieści się biuro zajmujące się organizacją wielu przedsięwzięć, w tym najważniejszego – Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi, odbywającego się co roku w pierwszy weekend października. To największa tego typu impreza w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej, na którą przyjeżdża kilka tysięcy uczestników z kraju i zagranicy. Jednym ze sztandarowych przedsięwzięć prowadzonych przez ŁCK są międzynarodowe warsztaty komiksowe „City Stories”, podczas których autorzy z Polski i zaproszonych krajów tworzą historie obrazkowe o Łodzi, wydane potem w antologii. Centrum organizuje też wystawy komiksowe w kraju i za granicą, warsztaty, spotkania autorskie, premiery albumów, prezentacje, panele dyskusyjne oraz włącza się w projekty, w których komiks jest narzędziem informacji i edukacji.\nŁódź, ul. Piotrkowska 28\n42 239 82 61\nŁódzkie Centrum Komiksu oferuje warsztaty dla małych sympatyków komiksowych historii,pokazując dzieciom, że komiks może być narzędziem informacji i edukacji.\nCo roku ŁCK organizuje spotkania dla dzieci w ramach Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi, odbywającego się co roku w pierwszy weekend października.\nW lokalu przy ul. Piotrkowskiej 28 można zakupić komiksy, poczytać je na miejscu oraz zaznajomić się ze sztuką tworzenia komiksowych historii.\nŁódzkie Centrum Komiksu serdecznie zaprasza na obchody Światowego Dnia Publicznego Czytania Komiksów w Łodzi. Można będzie poczytać komiksy, wziąć udział w warsztatach plastycznych dla dzieci i młodzieży, rysowaniu na żywo i spotkaniach z twórcami.\nW tym roku Festiwal Komiksu przenosi się do Atlas Areny. W programie wystawy, turnieje, stoiska wystawiennicze, strefa mangi i strefa dla dzieci.\nBędą też panele dyskusyjne, a także giełda sprzętu i gier komputerowych. Trzonem imprezy pozostaje jednak komiks i jego światowej sławy twórcy, wśród nich Don Rosa, rysownik komiksów z Kaczorem Donaldem. Wstęp na festiwal w Atlas Arenie będzie bezpłatny, przy wejściu sprzedawane będą cegiełki na rzecz organizacji imprezy.


Balsamy i kremy nawilżające twarz oraz ciało – Dermokosmetyki.info\n14 September 2021 10 March 2021 by artdot\nNiezależnie od tego, z jakim rodzajem skóry mamy do czynienia, każdy z nich potrzebuje odpowiedniego nawilżenia. Podobnie zresztą jeżeli chodzi o jej obszary – twarz, dłonie czy nogi – nawilżanie skóry jest niezbędne gdy chcemy zadbać o jej prawidłową pielęgnację oraz utrzymanie dobrego stanu.\nWarto jest zacząć od wybrania właściwego kremu, który jest decydujący w zachowaniu właściwego poziomu nawodnienia skóry. Niewłaściwie dobrany krem bowiem, może spowodować że skóra stanie się przetłuszczona i zacznie nadmiernie błyszczeć się i świecić, lub nie otrzyma wystarczającego nawodnienia, i mimo stosowania kremu nadal będzie spękana i sucha.\nNaturalne, specjalistyczne kremy linii ATOPIS zapewnią świetny stan każdej części ciała, od stóp do głów, a szeroki wybór nawilżających kremów do twarzy sprawi, że każdy znajdzie ten odpowiedni, dostosowany do indywidualnych potrzeb. Odmładzające, aksamitne kremy do twarzy przywracające ich dawny, świetny stan oraz delikatne płyny nawilżające do twarzy i ciała gwarantują nie tylko pielęgnację oraz uczucie lekkiej, przyjemnej w dotyku skóry ale również nadadzą jej przyjemny zapach, co sprawia, że świetnie nadają się do zastosowania tuż po kąpieli, co pozwoli utrzymać uczucie świeżości na dłużej.\nNazwa ATOPIS nie jest jednak przypadkowa – produkty tej linii skierowane są przede wszystkim do osób z atopowym zapaleniem skóry, a więc tych, których skóra jest bardzo wrażliwa i delikatna. W takich sytuacjach nie można pozwolić sobie na ryzyko kolejnych podrażnień czy alergicznych reakcji skóry, dlatego zastosowana formuła nie zawiera drażniących substancji i składników, więc jest całkowicie bezpieczna do użycia nawet w tak skomplikowanych przypadkach.\nKliknij i sprawdź kosmetyki i płyny nawilżające


GoogleNo1 - Forum PiO - Pozycjonowanie i Optymalizacja - SEO\nGoogleNo1 replied to GoogleNo1's topic in Dla początkujących\nU mnie wygląda to tak: Dobra, wszystko jasne. Zrobiłem strone w WIX ADI, a nie w normalnym edytorze i stad te róźnice. Ciekawe czy można to jakoś zmienić te edytory, bo w ADI nie można dodawac html Ok mam. Można dowolnie przełaczać między edytorami. Teraz powinno wszystko smigać jak trzeba. Dzieki wielkie za pomoc!\n@norbas97 nie ma tej opcji w darmowej wersji edytora. Ja jej nie znalalem, tam gdzie wskazuje jest tylko przekierowanie 301. @finan tyle co wystartowałem na wixie, nie linkowałem zabardzo tylko zapytalem własnie, bo zmartwiło mni, ze wszystko jest na premium. Nie chce też linkować na darmo. No nic zoabczymy na dniach\nGoogleNo1 posted a topic in Dla początkujących\nHej! Nie znalazlem odpowiedzi na pytanie, więc zadam je na szybko tutaj. Licze, ze ktos bedzie wiedział. Zastanawia mnie czy strona zrobiona na WIX.com ( bez premium ) zaindexuje sie w google? Bez premium mamy ograniczone pole działania, nie mozna dodac strony do search engine, więc mam pewne wątpliwości. Bardzo licze na odpowiedz!\nNo ok, super . Dzieki wielkie za pomoc\nte przekierowania nie spowolnia jakos drastycznie strony?\nKonieczne jest to przekierowanie? W ogole nie zalezy mi na ruchu z poprzedniej branzy bo to calkowicie inna grupa wiekowa, najlepiej jakby w ogole nie klikali w strone. Mam zamiar usunac kompletnie wszystko z hostingu i ruszyc na nowo. Mowisz, ze moge tak zrobic i nie bd problemu?\nWitam! Panowie i Panie nie mam pojecia jak to ugryżć i co o tym myslec, wiec siegam po rade. Od paru lat mam strone zrobiona pod branze gier, ma dosyc silna pozycje. Wkoncu ma ~ 5 lat. Swojego czasu uzupelnialem strone i aktualizowalem. Dzisiaj wpadlem na pomysl przebranzowenia strony, calkowita zmiane tresci i obraniu innego targetu. Nazwa domeny naprawde bardzo mi odpowiada. Zastanawia mnie tylko, jak bedzie wygladac sprawa backlinkow? Do strony prowadzi wiele backlinkow z tematyki gier itp. Zmieniajac branze te backlinky wplyna jakos negatywnie na strone albo jej pozycje ? Wiadomo, ze bd budowac nowe zaplecze backlinkow pod nisze ale zastanawia mnie kwestia tych starych linkow. Bardzo zalezy zostac przy tej domenie, wiec prosze o pomoc. Co zrobic ??\nOk dziekowka, zaraz napisze. jak zwykle forum okazuje sie byc niezastapione, dzieki !\nprzeniesienie strony serwer\nmoja strona korzystala z wordpress. Zakupilem domene i hosting a strone zrobilem na wordpress. Teraz hosting przepadl bo wygasl ze 4 miesiace temu, ale jeszcze mam domene ktora zostala i chce jej zmienic hosting na ten ktorego aktualnie uzywam. Mozna jakos przywrocic te strone??\nWitam. odrazu do rzeczy, licze na pomoc. Mam wykupiona domene na pewnej stronie i wczesniej mialem takze hosting pod te domene na tej samej stronie. Chce przeniesc strone na inny serwer. Nie chce przenosic domeny do kogos innego tylko sama strone zeby dziala na serwerze u innego wydawcy. Problem chyba w tym, ze hosting na ktorym jest strona i domena dawno temu wygasl i nie mam dostepu do bazy mysql i ftp. Ogolnie mam bardzo ograniczone ruchy, moge tylko sprawdzic adresy dns'y strony i jest opcja "tworzenie strefy dns", a na dodatek jestem w tym zielony. Bardzo prosze o jakies rady jak ogarnac te sytucje i przeniesc strone na inny serwer??\nPozycjonowanie strony a posty\nw takim razie mam jeszcze jedno pytanie. Czy linkujac do konkretnego posta na konkretna fraze efekt backlinkow "rozejdzie" sie na reszte postow nie podlinkowanych??\nWitam! Zwracam sie z nastepujacym pytaniem. Zdobywam backlinki dla swojej witryny i zastanawiam sie czy strony linkujace do strony glownej wplywaja na pozycje pojedynczych postow w wyszukiwarce?\nGoogleNo1 replied to GoogleNo1's topic in Pozycjonowanie i Optymalizacja\nTresc ma byc po angielsku . W google.fr tez sa polskie czy niemieckie strony wyzej upozycjonowane od tych francuskich Tresc ma byc po angielsku . W google.fr tez sa polskie czy niemieckie strony wyzej upozycjonowane od tych francuskich\nGoogleNo1 posted a topic in Przedstaw Się\nWitam wszystkich ! Ostatnio zainteresowal mnie temat o ktorym mowa na tym forum ,tak wiec jestem ! <Super..> To tez pomyslalem ,zeby przyspamowac ten dzial swoim postem i powitac towarzystwo ,licze na miło spedzony czas na forum i uzupelnianie wiedzy w tym rozległym temacie ,bo zabawa jest przednia !


Sonia Czyta: marca 2017\n- Jam częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc, wiecznie czyni dobro.”\nRozmowa doktora Fausta z diabłem Mefistofelesem z powieści „Faust” Goethego.\nPowyżej przytoczone motto oddaje podstawową ideę powieści „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa. Zło nie może istnieć bez dobra a cień bez światła. Te dwa elementy przenikają się wzajemnie.\nAkcja powieści trwa kilka dni i przypada na prawosławny Wielki Tydzień. W Wielką Środę Woland wraz ze swoją diabelską świtą przybywa do Moskwy. W czwartek występują w teatrze Variétés, w Piątek odbywa się bal u szatana, a w Wielką Sobotę Woland opuszcza Moskwę. Miasto to jest pokazane jako miejsce zepsute i przygnębiające. Bułhakow wplata w obraz stolicy Rosji wiele odniesień do reżimu totalitarnego. Nie boi się tematu inwigilacji, zaszczucia społeczeństwa, donosicielstwia ani aresztowań.\nW miarę zagłębiania się w fabułę, czytelnik prowadzony jest przez trzy perspektywy czasowe. Płynnie przechodzi z współczesnej Moskwy do dawnego Jeruszalaim, by później znaleźć się w piekielnych zaświatach. Łącznikiem pomiędzy tymi przestrzeniami jest szatan – główny bohater tej powieści, który czuwa nad rozgrywającymi się wydarzeniami.\n„Mistrz i Małgorzata” to książka podzielona na dwie części. W pierwszej Bułhakow kładzie nacisk na działania diabelskiej świty pod przewodnictwem Wolanda. Cała grupa jest groteskowa zarówno w swoim wyglądzie jak i zachowaniu. Woland, Korowiow i kot Behemot (najbardziej charakterystyczna postać) są tutaj nośnikami humoru. Wszędzie, gdzie się pojawiają dzieje się coś szczególnego, zabawnego.\nDwójka tytułowych bohaterów wprowadzona zostaje do fabuły stosunkowo późno. Małgorzata żyje u boku swojego męża, jednak serce oddała człowiekowi, którego kochać jej nie wolno. Nazywa go Mistrzem. Nie poznajemy jego imienia, dowiadujemy się jedynie, że jest pisarzem – autorem powieści o spotkaniu Poncjusza Piłata z Jeszuą Ha-Nocri. Na skutek załamania nerwowego spowodowanego negatywnymi recenzjami książki zrywa kontakt z Małgorzatą i na własne życzenie trafia do szpitala psychiatrycznego. Kobieta zaś z miłości i tęsknoty zawiera pakt z diabłem, byle tylko odnaleźć ukochanego. Uczucie pomiędzy bohaterami okazuje się tak silne, że nic nie jest w stanie go zniszczyć.\nDzieło Mistrza jest alternatywną wersją biblijnej historii. Odziera Jezusa z boskich cech, pokazując człowieka delikatnego i wrażliwego, niewinnie skazanego na śmierć przez ukrzyżowanie. Autor w akcie rozpaczy niszczy dzieło, sprzeniewierza się przez to roli artysty, jednak uzyskuje przebaczenie.\nJeden z moich znajomych niedawno powiedział „Czytałaś to kilka lat temu? W takim razie będziesz to czytać po raz pierwszy.” Nie rozumiałam wtedy, o co mu chodziło. Dziś już pojmuję: wielowątkowość, bogactwo perspektyw i wydarzeń czynią z „Mistrza i Małgorzaty” powieść, którą zawsze odkrywa się po raz pierwszy.\nBy Unknown 3 komentarze:\nNa blogu Biały Notes przeczytałam o wyzwaniu odnośnie nawyków czytelniczych. Jako że mam parę swoich, dziś o nich Wam napiszę. Zapraszam :)\nDla mnie moment z książką jest jak święto, więc celebruję go, jak tylko mogę. Łóżko, kocyk, poduszka, herbata lub kawa i czas tylko dla mnie. Sporadycznie zdarza mi się czytać przy biurku, ale przyjemność z czytania jest wtedy mniejsza :)\n2. Czy w trakcie czytania używasz zakładek, czy przypadkowych świstków papieru?\nUżywam zakładek. Paragon, czy inny świstek przydaje się, gdy „atakuję” książkę od razu wychodząc z biblioteki, czyli rzadko.\n3. Czy możesz czytać książkę tak po prostu, czy musisz dojść do\nkońca rozdziału lub okrągłej liczby stron?\nTo zależy od tego, jak mój mózg przyswaja czytane informacje. Jeśli wyobraźnia nie podąża za wzrokiem, wtedy nie czytam na siłę do końca rozdziału lub podrozdziału, tylko przerywam, cokolwiek by się nie działo.\nRzadko jem, jeśli już to jakiś herbatnik może się trafi – nigdy czekolada. Lubię natomiast, gdy jest obok mnie kubek kawy lub filiżanka herbaty, albo chociaż szklanka z wodą. Doceniam to zwłaszcza, gdy wydarzenia czytane zapierają mi dech :)\n5. Czy jesteś wielozadaniowa?\nPotrafisz słuchać muzyki albo oglądać film w trakcie czytania?\nFilmu nie oglądam czytając, bo za bardzo mnie rozprasza. Muzyki mogę słuchać, ale tylko klasycznej lub filmowej. Muzyka popularna dekoncentruje mnie, bo wsłuchuję się w słowa, w jakimkolwiek by one języku nie były. Jestem maniaczką lingwistyczną i zawsze szukam podobnych słówek w różnych językach.\nZazwyczaj było tak, że czytałam jedną książkę, chyba że ta, którą aktualnie czytałam była zbyt duża, żeby ją wziąć w podróż. Wtedy zostawała ona w domu, a w drodze towarzyszyła mi inna. Wszelkie dylematy jednak rozwiązuje mi obecnie czytnik ebook.\nHmmm... powiem tak: czytam w miejscach, które w danej chwili „domem” mogę nazwać. Ze względu na swoją pracę, bardzo dużo podróżuję i w Domu Rodzinnym, tudzież w Domu, W Którym Chcę Założyć Rodzinę, jestem stosunkowo rzadko. Często bywam w hotelach, hostelach i innych miejscach noclegowych. Nie lubię natomiast czytać w autobusach (choroba lokomocyjna), pociągach (tu choroba nie obowiązuje, ale przeszkadzają głośno rozmawiający przez telefon ludzie) ani poczekalniach (ten sam problem, co w pociągach). Kawiarnie również mnie nie przekonują do czytania książki. Mam jedną, ulubioną i tam tylko oddaję się lekturze, bo jest cisza i spokój. W pozostałych mogę sobie, co najwyżej artykuł w gazecie przeczytać. I to krótki.\nCzytanie na głos męczy mi gardło, więc wolę czytać w myślach. Poza tym czytając na głos często się przejęzyczam, a wtedy siada mi koncentracja :)\n9. Czy czytasz naprzód, poznając zakończenie, albo pomijasz niektóre fragmenty?\nNie lubię psuć sobie przyjemności czytania przedwczesnym odkryciem tajemnicy. Tak samo nigdy nie pomijam nawet najnudniejszych fragmentów, bo wiem, że z jakiegoś powodu są one w książce.\nRaz tylko zagięłam. 10 lat temu, a mam wyrzuty sumienia do dziś. Nigdy więcej już tego nie zrobiłam. Dbam o książki i staram się, żeby nie było po nich widać śladów czytania.\nTo tyle ode mnie. Czujcie się zaproszeni do udziału w wyzwaniu. I podeślijcie mi linka, jak zrobicie swoje zestawienia. Chętnie poczytam.\nRobiłam ostatnio sondę na Twitterze. Jestem ciekawa Waszych preferencji odnośnie treści publikowanych u mnie na blogu. Napiszcie mi w komentarzach, co Was najbardziej interesuje: Książki, Filmy, Muzyka, czy Comiesięczny Cykl „Odkrycia”.\nBy Unknown 7 komentarzy:\nKącik muzyczny: Lizz Wright "The Orchard"\nDziś kilka słów o płycie, którą znam od ponad roku, a do której wracam często i zawsze z sentymentem. Przedstawiam Wam „The Orchard” Lizz Wright.\nKrążek otwiera „Coming Home”, a słuchacz już od pierwszych nut wpada w trans, z którego budzi się dopiero po ostatniej piosence. Przez godzinę znajdujemy się w tytułowym sadzie, otoczeni słodkimi owocami różnych kształtów i kolorów. Ciepła barwa głosu Lizz Wright otula nas, dając poczucie spokoju i bezpieczeństwa.\nNie lubię wkładać artystów w szufladki gatunków muzycznych, więc jedynie dla ogólnej orientacji powiem, że na płycie przeważa zmysłowy, soulowy jazz. Dużo tu ballad o miłości i opuszczeniu, z czego według mnie najpiękniejsze dwie to „Hey Mann” oraz „Strange”.\nWright jest posiadaczką ciemnego, pięknego altu i takimi też instrumentami (o głębokim brzmieniu) się otacza. Jej najbardziej słyszalnym towarzyszem jest gitara basowa, która bardzo dobrze współgra z tembrem głosu wokalistki. Jednakże zachowane zostały na tyle dobre proporcje dźwiękowe, że wszystko jest klarowne, wyselekcjonowane i czytelne. Dzięki temu właśnie mamy wrażenie, że naprawdę znajdujemy się na łonie natury w upalny dzień, a nie w przydymionej knajpie, choć repertuar doskonale by i tam pasował.\nW kontrze do melancholijnych ballad, stoi rytmiczne „My Heart”, „Leave me standing alone”, czy sensualny cover Tiny Turner „I idolize You”.\nNie ma na tej płycie utworu, obok którego można przejść obojętnie. Najchętniej opisałabym Wam moje spojrzenie na każdą z piosenek, ale po pierwsze – nie chcę przedłużać, a po drugie – wolałabym nie narzucać Wam swojej interpretacji, a raczej zachęcić Was do własnej.\nRęczę Wam, że jeśli już raz posłuchacie tej płyty, na długo pozostanie w Waszej pamięci.\nLuty w porównaniu ze styczniem był dla mnie miesiącem dość spokojnym. Przebywałam raczej w Polsce, z wyjątkiem jednodniowego wypadu do Brna, w czasie którego nawet nie za bardzo miałam czas, żeby porobić jakieś zdjęcia. Wrócę tam na ciut dłużej w kwietniu, więc już za dwa miesiące możecie się spodziewać opowieści o Brnie. Tymczasem poniżej przedstawiam Wam kilka punktów, na które szczególnie zwróciłam uwagę w lutym.\nTydzień temu mogliście przeczytać u mnie recenzję książki „Wyznaję” Jaume’a Cabré. Powieść ta wywarła na mnie tak mocne wrażenie, że z czystym sumieniem umieszczam ją nie tylko na liście Odkryć lutowych, ale również na liście Odkryć Życia. Monumentalna, wielowątkowa, taka z której można by było zrobić pięć książek. Mocno skoncentrowana, wymagająca od czytelnika nieustannego skupienia. Taka właśnie jest książka „Wyznaję”. Gorąco polecam, jeśli macie ochotę przeczytać coś ambitnego. Link do mojej recenzji: klik.\nPrzedwalentynkowy sobotni wieczór spędziłam w kinie na filmie „Sztuka kochania”. Opowiada on historię Michaliny Wisłockiej i jej walkę o świadomość seksualną Polaków (zwłaszcza Polek) oraz o czerpanie radości z seksu. Obraz niesamowicie dający do myślenia. Namiętne sceny pokazane są bardzo estetycznie, choć nie brak im ognia. Z zachwytem patrzy się na przepiękne ciało Magdaleny Boczarskiej, kreującej rolę Wisłockiej. Ale panią Magdalenę należy pochwalić przede wszystkim za głęboką psychologię postaci, odzwierciedlenie mocnego charakteru osoby tak zdeterminowanej, jak główna bohaterka. Kawał dobrej roboty!\n7 lutego miałam przyjemność wzięcia udziału w wernisażu wystawy malarstwa pt. „Piękno Ziemi Pomorskiej”, który odbywał się w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie. Przedstawiane były prace państwa: Bygidy Śniateckiej, Zdzisława Karbowiaka oraz Tadeusza Podgórskiego. Mieszkam nad morzem ponad dwa lata i nadal nie potrafię nasycić się otaczającym mnie pięknem, toteż obrazy poruszyły mnie w sposób szczególny. W sposób szczególny ujęły mnie prace pana Tadeusza Podgórskiego (ostatnie zdjęcie).\nTo tyle ode mnie, jeśli chodzi o lutowe odkrycia. A co Was spotkało w lutym? Podzielcie się ze mną!


Jak prawidłowo mierzyć temperaturę - jaki termometr wybrać - Apteka internetowa e-medest.pl\nochrona przed słońcem, resource, witaminy, pharmaceris f, żywienie specjalistyczne, makijaż, siwienie włosów, rzuć palenie, drinki odżywcze, pharmaceris a, pharmaceris h, łupież, pharmaceris e, wypadanie włosów, zestawy, driniki odżywcze, fluidy intensywnie kryjące, fluidy matujące\npreparaty na włosy, zakażenie układu moczowego, leki na niestrawność, środki na potencję, mleka modyfikowane, probiotyki, rzucanie palenia, koronawirus, przeciw owadom, grypa, inhalatory, kosmetyki do opalania i po opalaniu, nebulizatory, na alergię, emolienty, na anemię\n1. Termometr elektroniczny, bezdotykowy, bezrtęciowy – jaki wybrać?\n2. Jak mierzyć temperaturę danym termometrem?\nTermometr elektroniczny, bezdotykowy, bezrtęciowy – jaki wybrać?\nPo termometr sięgamy zazwyczaj w przebiegu infekcji kiedy znacznie pogarsza się nasze samopoczucie. Uczucie zimna, dreszcze, rozdrażnienie, przyspieszone tętno i wypieki na twarzy to tylko niektóre z oznak, że wzrasta temperatura ciała. Jest to fizjologiczny proces, pozwalający organizmowi walczyć z chorobą. Podwyższona temperatura hamuje namnażanie się patogenów chorobotwórczych. Mierzenie temperatury podczas infekcji pozwoli nam określić czy temperatura ciała jest na tyle wysoka, że należy ją obniżyć np. za pomocą leków.\nGdzie mierzyć temperaturę i jakiego termometru użyć, aby pomiar był jak najbardziej wiarygodny? Wszystko zależy od tego na jakich parametrach urządzenia najbardziej nam zależy. Jedne mierniki dokonują pomiaru w zaledwie kilka sekund, a w przypadku innych trzeba poczekać na wynik nawet kilka minut. Różnią się one również ceną i dokładnością wyników pomiaru.\nJeszcze niedawno najbardziej popularnym modelem był termometr rtęciowy. Ze względu na wysoką toksyczność rtęci zostały one jednak wycofane z obrotu w 2009 roku. Ich miejsce zastąpiły termometry cieczowe. Termometr bezrtęciowy ma kapilarę wypełnioną najczęściej stopem galu, indy i cyny. Ciecz w jej wnętrzu podnosi się pod wpływem wzrostu temperatury. Jest to produkt stosunkowo tani, wytrzymały oraz wielofunkcyjny. Pomiary za pomocą szklanego termometru bezrtęciowego można dokonać zarówno pod pachą, pod językiem, jak i w odbycie. Łatwo można go zdezynfekować za pomocą alkoholu lub innych popularnych środków do dezynfekcji szkła. Niewątpliwą wadą takiego termometru jest długi czas pomiaru. Musi on pozostać pod pachą kilka minut aby zmierzyć gorączkę. Poza tym niemalże przeźroczysta ciecz wypełniająca kapilarę jest słabo widoczna. Osobom starszym oraz słabowidzącym trudno jest odczytać wynik ze skali. Ciężko również jest strząsnąć słupek kapilary do wartości początkowej. Mimo tego, że termometr bezrtęciowy wygląda jak ten klasyczny rtęciowy do którego przyzwyczajeni są nasi rodzice i dziadkowie nie jest on rekomendowany dla osób starszych, ponieważ mają one trudności z jego obsługą.\nInne rodzaje dostępnych na rynku termometrów to elektroniczne i bezdotykowe. Te pierwsze zasilane są przez niewielkie baterie, które są wymienne w niektórych modelach. Wynik badania pojawia się na wyświetlaczu LCD, a zakończenie pomiaru sygnalizowane jest dźwiękiem. Trzeba mieć świadomość, że mogą pojawić się niewielkie różnice w wynikach pomiaru pomiędzy termometrami różnych producentów, ponieważ poszczególne modele charakteryzują się inną czułością. W zależności czy wybierzemy termometr elektroniczny z miękką bądź twardą metalową końcówką determinuje to jego funkcjonalność. Końcówka wykonana z tworzywa sztucznego umożliwia zastosowanie urządzenia w jamie ustnej i doodbytniczo.\nAlternatywą dla powyższych są termometry bezdotykowe. Ranking tych urządzeń jest trudny do opracowania, ponieważ na rynku jest bardzo dużo modeli tego typu termometrów. Wszystkie cechuje krótki czas wykonania badania oraz wielofunkcyjne zastosowanie, ponieważ za ich pomocą można zmierzyć temperaturę ciała, ale również cieczy czy też otoczenia. Działanie urządzenia opiera się na technologii podczerwieni i zasilane jest ono przez baterie. Aby dokonać pomiaru nie potrzeba bezpośredniego kontaktu termometru ze skórą, co umożliwia jego wykorzystanie u wielu osób bez ryzyka przenoszenia patogenów chorobotwórczych. Wynik pojawia się na wyświetlaczu LCD co alarmuje sygnał dźwiękowy i odpowiedni kolor. Modele bezdotykowe można przystawić w odległości kilku centymetrów od czoła w okolicy tętnicy skroniowej lub na szyi pod uchem. Tego typu urządzenia są bardzo czułe, dlatego niekontrolowany ruch podczas pomiaru może zaburzać wynik. Jaki termometr bezdotykowy wybrać? Ciekawą opcją wśród tego typu urządzeń jest termometr do ucha. Specjalna końcówka pozwalająca na pomiar temperatury błony bębenkowej umożliwia określenie bardziej precyzyjnego wyniku badania. Co ma ogromne znaczenie szczególnie w przypadku dzieci, którym trudno wytrzymać bez ruchu podczas badania. Poza tym rozgrzana bądź oziębiona skóra ze względu na warunki atmosferyczne panujące na zewnątrz również będzie zaburzać przezskórny pomiar temperatury ciała. Termometry bezdotykowe nie są tanie. Cena takiego urządzenia to kilkaset złotych.\nJak mierzyć temperaturę danym termometrem?\nTermometrem elektronicznym oraz bezrtęciowym można mierzyć temperaturę na 3 sposoby – pod pachą, pod językiem i w odbycie. Jak prawidłowo wykonać każde z tego typu badań?\nMierzenie temperatury pod pachą to chyba najbardziej popularna technika pomiaru. Termometr bezrtęciowy bądź elektroniczny należy umieścić w dole pachowym i delikatnie docisnąć go ramieniem na kilka minut. Skóra w tym miejscu nie powinna być mokra, ponieważ zaburzy to wynik. Jeśli termometr wskaże powyżej 37,5°C oznacza to stan gorączkowy.\nJak mierzyć temperaturę w ustach? Przede wszystkim przed przystąpieniem do badania termometr musi zostać zdezynfekowany. Następnie jego końcówkę umieszczamy pod językiem. Pomiar wykonany w taki sposób uznany jest za bardziej precyzyjny niż pod pachą. O gorączce świadczy wynik powyżej 37,5°C.\nJak poprawnie mierzyć temperaturę w odbycie? Końcówkę termometru warto przed jej włożeniem do odbytu nasmarować wazeliną. Następnie wsuwamy ją do połowy długości odbytu. Badanie najlepiej wykonywać gdy pacjent leży na boku. Jest to najbardziej precyzyjny sposób na zbadanie temperatury ciała. O gorączce mówimy gdy wynik wynosi powyżej 38°C.\nPozostaje jeszcze wyjaśnić jak mierzyć temperaturę termometrem bezdotykowym zarówno przezskórnie jak i przykładając jego końcówkę do błony bębenkowej? Dokonując pomiaru na czole powinno trzymać się urządzenie prostopadle do powierzchni czoła w odległości kilku centymetrów lub gdy na czole pacjenta pojawi się pojedynczy punkcik światła. Wynik w krótkim czasie pojawi się na wyświetlaczu. Trzeba pamiętać, że pot pojawiający się na skórze może zaburzyć wynik.\nGorączka u niemowlaka to ogromne zmartwienie dla rodziców. Rozdrażnionemu maluchowi ciężko zmierzyć temperaturę na czole. Sprawdza się wtedy pomiar termometrem dousznym. Specjalną końcówkę wsuwamy do uch i w ciągu kliku sekund na wyświetlaczu pojawia się temperatura błony bębenkowej, która bardzo dokładnie odzwierciedla ciepłotę ciała w danym momencie. Zarówno dla pomiaru przezskórnego jak i dousznego gorączkę oznacza wynik powyżej 38°C.\nSzeroki wybór termometrów znajdziesz tutaj >>\nTo jaki termometr wybierzemy zależy w dużej mierze od naszych indywidualnych potrzeb oraz zasobów finansowych. Dla rodziców małych dzieci najlepiej sprawdzają się termometry bezdotykowe na podczerwień ze względu na możliwość dokonania szybkiego i precyzyjnego pomiaru. Dla dorosłych przywiązanych do termometrów rtęciowych alternatywę stanowią termometry elektroniczne oraz bezrtęciowe. Nie powinny one kosztować dużo, a pozwolą one określić zarówno stan podgorączkowy jak i gorączkę.\nNiby prosta rzecz, a niektórzy źle mierzą temperaturę i zwalają winę na niesprawny termometr :)\nBardzo pomocny tekst, polecam.\nInteresujący temat, polecam.


Packshoty Warszawa - Free SEO - Katalog stron\nFotografia produktowa jest bardzo istotna, jako że podstawowym wyznacznik zakupu produktów takich jak ciuchy, przedmioty użytku codziennego, sceneria, kosztowności i multum innych, jest ich design. Zdjęcia produktowe są dla klienta jedyną szansą zapoznania się z produktem. Dlatego wypada zadbać o możliwie najlepsze obrazy. Dobrym wyborem jest odwiedzenie Studia Fotograficznego Kyria Studio. Pracownia specjalizuje się nie tylko w fotografii produktowej, ale także w fotografii kulinarnej. Doskonała jakość fotografii produktowej tworzonej w Studio Fotograficznym Kyria wyróżnia towary w stosunku do konkurencji. W firmie pracuje kolektyw fachowców, którzy doradzą tak aby dobrać odpowiedni sposób prezentacji danego towaru. Na rynku fotograficznym istniejemy od 5 lat, lecz posiadamy bogate doświadczenie w tym zakresie. Dbamy o szybki a także dobry kontakt z klientem. Zachęcamy!\nTytuł: Packshoty Warszawa\nfotografia kulinarna Warszawa, packshoty Warszawa, fotografia produktowa Warszawa\nfotografia ślubna (3), Warszawa (12), remont (3), wypoczynek (4), sklep rowerowy (3), Katowice (6), bydgoszcz (4), zdjęcia ślubne (5), meble (6), blog (4), producent (4), serwis (3), imprezy firmowe (3), wykończenia (4), fotograf ślubny (3), sale konferencyjne (4), sklep (6), adwokat (5), katalog stron www (3), Śląsk (4), noclegi (4), szczecin (4), mieszkania (4), strony www (7), drzwi (4), oswietlenie (7), Kraków (14), sklep internetowy (6), ogrzewanie (3), prezenty (4), profile (4), Katalog Stron (5), pomiary (3), lampy (6), wentylacja (4), fotograf (3), hostessy (3), portal (9), klimatyzacja (7), plakaty (6)


David Hasselhoff: córka aktora na okładce Playboya. To historyczna sesja - naEKRANIE.pl\nGwiazdą najnowszej okładki Playboya jest córka Davida Hasselhoffa. Dumna dziewczyna zaznaczyła, że jest to historyczne wydarzenie. O co chodzi?\nEwa Maria Kwiatkowska 16 kwietnia o 17:10\nplayboy david hasslehoff\nfot. youtube.com/David Hasselhoff/Popcorn\nCórka Davida Hasselhoffa już niemal od 15 lat działa w branży modelingowej. Jako nastolatka podpisała kontrakt z agencją Ford Models i od tego czasu rozwija swoją karierę. Dziś podbija świat jako modelka plus size i próbuje swoich sił w aktorstwie. Hayley, bo tak ma na imię, właśnie pochwaliła się nową sesją zdjęciową, którą uważa za duży sukces.\nDavid Hasselhoff: córka aktora na okładce Playboya\nNa Instagramie Hayley Hasselhoff pojawił się post, w którym modelka udostępniła zdjęcie ze swojej najnowszej sesji. Jest to okładka niemieckiej wersji magazynu Playboy, na którym pozuje jedynie w czerwonym satynowym szlafroku przy wielkim lustrze. Zobaczcie sami.\nHayley poinformowała fanów, że jest pierwszą modelką plus size, która pojawiła się na okładce europejskiego wydania magazynu. Oprócz tego skierowała ważną wiadomość do swoich obserwatorów, w której zaznacza jak bardzo ważna jest samoakceptacja.\nMam zaszczyt być pierwszą modelką z krągłościami na europejskiej okładce Playboya. Jestem oszołomiona emocjami, które ta okładka za sobą niesie i jej wielką rolą w dodawaniu sił kobietom. Chcę wykorzystać tę okazję, by powiedzieć, że masz siłę, aby kochać swoje ciało bez niepewności związanych ze społecznymi kanonami piękna. [...] Mój związek z moim ciałem zawsze wynikał z mojego związku z moim samopoczuciem psychicznym. [...] Mam nadzieję, że zainspiruję kobiety do stawienia czoła swoim lękom przed nieznanym i będą kierować się w życiu prawdą, że to nie ciało je definiuje.\nA co karierze córki sądzą jej rodzice? Hayley, w jednej z rozmów z gazetą The Daily Mail, powiedziała:\nTata i mama zawsze popierali wybory, których dokonywałam.\nPoniżej możecie zobaczyć kulisy sesji zdjęciowej dla Playboya i więcej fotografii modelki.


Czytnik pomaga czytać więcej! Recenzja Kindle Paperwhite\nZacznijmy od tego, że kilka tygodni temu stałam się szczęśliwą posiadaczką Kindle Paperwhite. Szczęśliwą, bo był to prezent na urodziny, który sama sobie wybrałam. Ja: zagorzały (swego czasu) przeciwnik czytników maści wszelakiej. Stąd właśnie na Jestem Geekiem recenzja Kindle Paperwhite.\nTak, tak, rozumiem oburzenie i niesmak „prawdziwych” moli książkowych. Zapach papieru, szelest kartek, ciężar książki w ręku… Miałam dokładnie te same obawy. Teraz zdecydowanie wolę wymienić te unikalne cechy książki na większą ilość przeczytanych pozycji w miesiącu i nieskrępowaną lekturę w dowolnym miejscu i czasie. Co przy papierowych pozycjach nie jest takie oczywiste, zapewniam.\nChoć założenia były zupełnie inne.\nZdecydowałam się na Kindle’a kiedy a) książki przestały mi się mieścić na półce (nie jest to specjalny wyczyn w moim domu, bo biblioteczka ciągle czeka na zbudowanie), b) okazało się, że jest wiele książek, głównie obcojęzycznych, które musiałabym sprowadzać z Amazonu (a wysyłka do Polski boli, od kiedy nie jest darmowa), bo są u nas nie do dostania.\nPoza tym, nie oszukujmy się – to gadżet, a ja uwielbiam gadżety. ;)\nTo jak z tym czytaniem?\nO. MÓJ. BOŻE. Po tym, jak przyszedł do mnie z Amazona, od razu napakowałam go po uszy gamedevowymi pozycjami, które zbieram od pewnego czasu na różnych książkowych bundle’ach albo wyszukuję za grosze/za darmo w sieci. I, zaprawdę powiadam Ci, nigdy w życiu nie czytałam tak dużo!\nNagle każda okazja stała się dobra, żeby wchłonąć kilka stron. Czekanie aż ugotuje się ryż, czekanie aż załaduje się gra, aż skończą się napisy początkowe w filmie, aż naleje się woda do wanny… I z tych pojedynczych, wyszarpanych chwil właśnie wyszła mi cała, 200-stronnicowa książka. I to nie czytadło, ale dobra analiza społeczno-kulturowego podłoża gier video.\nW mniej niż dwa tygodnie!\nHej, wiem że są tu osoby, które pochłaniają nawet i po 6 książek miesięcznie. Ja po prostu nie mam czasu. Albo może – myślałam, że nie mam czasu. Dwie, maksymalnie trzy książki w miesiącu były moim absolutnym szczytem możliwości. Do teraz.\nBo teraz wiem, że dodam do tego przynajmniej jeszcze jedną. Albo dwie. Albo trzy. ;)\nNo ale zapach książki, szelest kartek, ciężar książki…\nJa też to kocham, naprawdę. :) Z tym, że bez tego się obejdzie.\nNo bo to oczywiste, że czytanie z Kindle’a (czy jakiegokolwiek innego czytnika) to nie to samo co książka. Trzeba z takim założeniem to cacko kupować. Ale wszystko inne jest awesome. Przecież to jest elektroniczna książka mieszcząca tysiące tytułów. Całą Twoją bibliotekę i trochę więcej!\nPoza tym, z tym papierem wcale nie jest tak źle. Mój ekran w Kindle Paperwhite ma lekką fakturę i nie jest śliski, przez co w dotyku przypomina trochę kartkę. Nie żartuję. :)\nZ innych, oczywistych zalet: odpadają problemy z wożeniem 1000 stronnicowych książek w pociągach (tak, robiłam to ;)), w ogóle odpada wiele problemów związanych z tym, że książki ważą, trzeba im przewracać strony (przez co nie da się ich czytać jedną ręką w zatłoczonym autobusie), mogą się pozaginać… No i od miesiąca ładowałam go tylko przez chwilę, żeby zobaczyć jak to się robi. Bateria trzyma tak długo że pewnie zaraz zgubię kabelek do podłączenia czytnika z komputerem.\nJedyne, co mogę zarzucić Kindle’owi to fakt, że… jest elektroniczny. Nie, to nie przekreśla wszystkiego, co do tej pory napisałam. ;) Bo (zdradzę Ci taki mały sekret) uwielbiam czytać w wannie. I jakoś nie pali mi się brać do wanny urządzenia za kilka stówek. Na szczęście, od tego są wersje papierowe (których nigdy nie zdarzyło mi się zamoczyć, ale zawsze może być ten pierwszy raz!).\nDzięki Kindle’owi, paradoksalnie, wróciłam do intensywniejszego czytania. A to chyba najfajniejsza rzecz pod słońcem. :)\nRecenzja Kindle Paperwhite: czytnik czy książka?\nObie te rzeczy naraz! Absolutnie nie wyobrażam sobie życia bez papierowych książek, zresztą aktualnie pochłaniam dwie „papierówki”, usilnie starając się zmniejszyć nieco stosik rosnący w domu.\nCzytniki są awesome! A pisze to osoba, która wcześniej zarzekała się, że żadnego mieć nie chce.\nW zasadzie mam teraz jasny podział – gamedevowe i marketingowe, czyli ogólnie: branżowe książki (na przykład jak te TOP5 najfajniejszych) czytam na czytniku, bo i tak fizycznie nie dostanę ich za żadne przyzwoite pieniądze, a beletrystykę – tradycyjnie. Głównie dlatego, że mam w domu zapasy pozwalające przeżyć kilka miesięcy na bezludnej wyspie bez konieczności podpływania do najbliższego sąsiada po wymianę pozycji książkowych. I taki podział zaspokaja zarówno moją nerdowsko-gadżeciarską stronę, jak i tę moloksiążkową.\nSłowem: czytniki są AWESOME! Spróbuj. Serio, serio. ;)\nZdjęcia: Unsplash / Flickr (Pavel P.)\nczytniki darmowe ebooki kindle jaki czytnik wybrać kindle czy warto kindle opinie kindle paperwhite książki o gamedevie amazon kindle ksiązki o grach tanie książki kindle


SHAMO Fallout Community > Quiz naukowy\nFull Version: Quiz naukowy\nSHAMO Fallout Community > Poszerzajcie horyzonty > Nauka i Technika\nKłiz ten będzie działać na tej samej zasadzie co ten w Fallout'owych dyskusjach. Pytania mają być trudne, ja to będe sprawdzał . Ok a więc zaczynamy.\nbylo na ostatniej fizyce\nZa wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego\nEeee... co by tu wymyśleć??? To mi tylko przyszło na szybko do głowy\nCzy może jest to spisek mający na celu doprowadzenia do śmierci tego tematu?\nTo ja to wprowadzę - na mocy swoich uprawnień moderatorskich\nupływa w poniedziałek 11 września 2006 roku o godzinie 23.59\nDobro Giffena jest to produkt lub jak kto woli dobro ( ) na które rośnie popyt nawe przy wzroście ceny.\noki teraz pytanko na czym polega jeden z paradoksow Zenona z Elei Dychotomia\ndogmet, moje prawo co do dziedziny pytania\nKwestii freinda czy też frienda nie będziemy tu dalej omawiać. NALEGAM! Bo choćby dlatego, że było to pytanie zbyt trudne aby więcej niż jedna osoba mogła się tu wypowiedzieć\nkwiatek wiednie a w ziemi zostaje cebulka?\nUmieraja, a wiosna odzywaja na nowo? Ewentualnie, skladaja platki w kokon i jakos tak im idzie\nJeśli według Was ten czas jest za długi to PM do mnie z wnioskiem o jego skrócenie\nPoza tym Konstantyna zadał (zadała???) pytanie I odpowiadam na nie >>>\n1 Kelvin = -272,15 stopni Celsjusza\nNie zadaję następnego pytania, aby nie robić zamieszania, ale proszę o przestrzeganie kolejności zadawania pytań i udzielania odpowiedzi na nie\nJaka role w komorce pelnia rybosomy?\nGonzo nie spamuj w stylu "co jeszcze nie napisaliście" albo "długo mam czekać an odpowiedź"\nwięc poczeka jeszcze do wtorku 3.10, do godziny 16:38 i dopiero wtedy może zadać następne pytanie. Chyba wszystko jasne?\nAleś pytanie wymyślił!!!\nJestem w trakcie liczenia zadania - wyniki za chwilę. Jak ktoś chce tu coś napisać to niech poczeka trochę\nPrzeniosłem odpowiedź na zadanie Mefa, bo Hammer wdał się w polemiczną dyskusję o trudności zadań - wrr\nPowoli Hammer, powoli. Zadanie jakie zadał Mef, zablokowało ten temat na miesiąc. Czyli jak widać udało mu się\nPokręcone te zadanie - bo takie nietermodynamiczne. Nie ma tam strat przez przenikanie i w ogóle Dlatego też podam co udało mi się obliczyć - i będę czekał na weryfikację tego przez Mefa\nObliczenia te powstały przy założeniu, że ciepło właściwe wody wynosi 4,2 kJ/(kg*K), a temperatura końcowa wstawiona do delty to 17 stopni Celsjusza (tu mogłem się pieprznąć w tym założeniu - ale Mef mówi, że oddawanie ciepła polega na ochładzaniu wody).\nWówczas po obliczeniach wyszło mi, że delta będzie równa 119,285 stopni Celsjusza. A to da nam temperaturę powietrza w pokoju wynoszącą 136,285 stopni Celsjusza\nOdpowiedź bliższa prawdzie to około 36 stopni celsjusza (już mi się nie chce liczyć po raz drógi). A dlaczego? Pisałem, że zadanie jest banalne - zakładałem OCHŁADZANIE WODY a nie ciagłą wymianę ciepła, tak więc dało się je rozwiązać najprostszym bilansem cieplnym. Czas dwóch godzin był podany tylko jako haczyk - chodziło raczej o czas potrzebny do wyrównania temperatur\nPrzejdźcie do dalszych pytań, to uważam za zrobione (taki jestem kochany).\nPytaniem jest jednak - i tu bym się domagał Twojego obliczeniowego uzasadnienia - jaka temperatura ustali się w pomieszczeniu? Inaczej mówiąc, rozpisz ten bilans dla nas\nOczywiście przy założeniu, że układ jest idealnie zamknięty (nie ma strat ciepła) i jest wypełniony powietrzem\nNo ja pozwolę sobie na podanie swojej drogi dojścia do tego i zarazem zadam nowe zadanie\nOtóż aby w celach dydaktycznych wyjaśnić ciekawym tego zadania, rozpiszę jak doszedłem do owego wyniku. A zrobię to choćby po to, aby właczyć z nadmierną akademickością jaka choćby i mnie dotknęła na studiach\nA teraz moje pytanie. Iloma rękoma gra się na sticku?\nDwoma jak odpowiada Google Jak zwykle...\nTego w goglach nie znajdziecie\nO to polski śmigłowiec Mi-24, stacjonujący w Iraku. A pytanie - po co i na czym są namalowane te oczy, nad kabiną pilotów?\nZła odpowiedź - chodzi o te "kulki". No i przecież widać, że na helikopterze Prosze trochę bardziej się przykładać do odpowiedzi.\nNo więc narysowane są na kołpakach turbin, ale po co? Trudno powiedzieć skoro i tak się obracają i rozmywają cały obrazek Może po prostu oznaczenie jednostki? Zresztą ... w Góraszce też był z takimi "oczami" wiec nie za bardzo. Może fanaberia?\nNo właśnie - po co? I podpowiem, że są to wloty powietrza do turbin. Zgadywać dalej\nWiesz - one są namalowane na elementach obrotowych i rzeczywiście musi dość zabawnie wyglądać jak to się zacznie kręcic, lub jak potem zastygają w różnych pozycjach tworząc swoiste "miny"... ale to nie zmienia faktu, że nie ma to większego celu niż fajnie wyglądać\nOtóż, fakt czy one się obracają bądź też nie, NIE MA żadnego znaczenia. Ważny jest sam fakt ich namalowania. I nie chodzi tu walor bajernacki. Pomyślcie tylko o co tu może chodzić?\nJak nie działa - jak działa Mi pod IE działa - ale jak komuś nie działa to ma tu wersję w jpg\nWłaściwą odpowiedź - uwaga - podał Mef!\nMożna zadać następne pytanie\nile melodii można zapisać w jednym pliku .sid i skąd pochodzi jego nazwa?


MadRic.pl - APIS - HOME Amarantus Care\nJesteś w: Sklep » APIS » LINIE » HOME Amarantus Care\nApis RESTORING HAIR CONDITIONER WITH AMARANTHUS EXTRACTS Odbudowująca odżywka z amarantusem (2831)\nIntensywnie odbudowująca kuracja Apis Restoring Hair Conditioner With Amaranthus Extracts z łagodzącymi ekstraktami z liści, nasion i olejku z amarantusa oraz kompleksem KERACYN. Odżywia i uzupełnia ubytki włosa, poprawiając rozczesywanie i układanie włosów, chroni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Unikalne działanie odżywki wzbogacone olejkiem Monoi, ekstraktem z pokrzywy, żeń-szenia, łopianu i proteinami jedwabiu pozwala natychmiast przywrócić włosom nieskazitelną kondycję, elastyczność i sprężystość. Ta lekka formuła Apis Restoring Hair Conditioner With Amaranthus Extracts pozostawia włosy jedwabiste, miękkie o lśniącym i pięknym wyglądzie.\nApis RESTORING SHAMPOO WITH AMARANTHUS EXTRACTS Odbudowujący szampon z amarantusem (4828)\nAksamitny i delikatny szampon Apis Restoring Shampoo With Amaranthus Extracts łagodny dla skóry i włosów oraz dla osób z nietolerancją glutenu. Zawiera naturalne ekstrakty roślinne z nasion i liści z amarantusa oraz kompleks KERACYN, który jest świetnym antyoksydantem chroniącym keratynę i lipidy skóry głowy. Oczyszcza i zapewnia zniszczonym, uszkodzonym włosom łagodną kąpiel regenerującą. Wzbogacony proteinami jedwabiu, d-panthenolem intensywnie odbudowuje strukturę włosów chroniąc włókna włosów przed szkodliwym wpływem promieni słonecznych. Apis Restoring Shampoo With Amaranthus Extracts regeneruje włosy i głęboko je odbudowuje, zapewnia im lśniący wygląd.


Katowice szukają projektanta centrum przesiadkowego "Św. Jana" - Prawo i finanse\nKatowice szukają projektanta centrum przesiadkowego "Św. Jana"\nPAP/AT • 6 lutego 2019 - 13:58\nTramwaj śląski (fot. wikipedia.org/IWimix)\nSamorząd Katowic przeprowadzi powtórny przetarg na dokumentację centrum przesiadkowego pod wiaduktem kolejowym przy ul. Św. Jana - w ścisłym centrum miasta.\nPierwszy przetarg na dokumentację centrum przesiadkowego został ponad rok temu unieważniony. Nie zgłosił się wtedy żaden oferent.\nKoncepcja układu komunikacyjnego w rejonie ul. Św. Jana zakłada, że perony zintegrowanego przystanku powstaną w miejscu obecnych wewnętrznych pasów jezdni pod wiaduktem (koncepcja uwzględnia przesunięcie przez PLK podpór wiaduktu). Autobusy mają podjeżdżać do peronów po torowisku.\nDojście na perony zapewnią przejścia dla pieszych wzdłuż obu krańców wiaduktu. Dla samochodów zostanie po jednym pasie ruchu w każdą stronę.


Ewa Sowińska Poznan - Pomponik\nArtykuły na temat: ewa sowińska poznan\n...się jako Blondyn w "Cieniu" (1956) Jerzego Kawalerowicza. Mikulski wystąpił również m.in. w debiucie filmowym Tadeusza Chmielewskiego "Ewa chce spać" (1957). W tym samym roku zagrał rolę Smukłego(...) spektaklach Teatru Telewizji - na początku było to w ramach Teatru Sensacji. Te pierwsze sześć odcinków było emitowanych na żywo. Nikt nie spodziewał się, że zainteresowanie nimi będzie tak ogromne...\nRybkowskiego. Następnie pojawił się jako Blondyn w "Cieniu" (1956) Jerzego Kawalerowicza. Mikulski wystąpił również m.in. w debiucie filmowym Tadeusza Chmielewskiego "Ewa chce spać" (1957); w tym(...) spektaklach Teatru Telewizji - na początku było to w ramach Teatru Sensacji. Te pierwsze sześć odcinków było emitowanych na żywo. Nikt nie spodziewał się, że zainteresowanie nimi będzie tak ogromne...\n...w "Cieniu" (1956) Jerzego Kawalerowicza. Mikulski wystąpił również m.in. w debiucie filmowym Tadeusza Chmielewskiego "Ewa chce spać" (1957); w tym samym roku zagrał rolę Smukłego w "Kanale" (1957(...) aktor urodził się w najpiękniejszym dniu roku: 1 maja" - pisały radzieckie gazety. Aktor - po stworzeniu roli Klossa - wystąpił jeszcze w wielu filmach, m.in. w serialowej adaptacji książki Zbigniewa...\n..."Godziny nadziei" Jana Rybkowskiego. Następnie pojawił się jako Blondyn w "Cieniu" (1956) Jerzego Kawalerowicza. Wystąpił również m.in. w debiucie filmowym Tadeusza Chmielewskiego "Ewa chce spać(...) filmach, m.in. w serialowej adaptacji książki Zbigniewa Nienackiego "Samochodzik i Templariusze" (1971) Huberta Drapella; w "Opętaniu" (1972) Stanisława Lenartowicza zagrał Karola, a w serialu "Polskie...\nkatarzyna skrzynecka dziecko zdjecia\nszymon hołownia kto to jest


AlterEgo - urządzenie, które "czyta nasze myśli" i zamienia je na komendy - GeekWeek.pl - gadżety, nowinki techniczne, nauka\n13 kwietnia 2018, 14:00 Filip Geekowski Komentarze (8)\nWydawanie poleceń urządzeniom elektronicznym, jednocześnie bez wydawania z siebie żadnych dźwięków, to przyszłość komunikacji. Wszystko wskazuje jednak na to, że ona już nadeszła. Inżynierowie z MIT zaprezentowali właśnie bardzo ciekawe urządzenie o nazwie AlterEgo. Służy ono do czytania "ludzkich myśli" i przemianę ich na konkretne komendy.\nHeadset składa się z dwóch części. Większą zakłada się na ucho, a mniejszą pod ustami, dzięki czemu przylega do żuchwy. Urządzenie wyposażone jest w zestaw sensorów do przewodnictwa kostnego. Jego zadaniem jest śledzenie ruchów nerwowo-mięśniowych i zamienianie tych informacji na polecenia.\nAlterEgo w rewelacyjny sposób dba o naszą prywatność. Działa na bardzo prostej zasadzie. Wystarczy że o czymś pomyślimy, a urządzenie do którego jest podłączone wykona nasze polecenie.\nW tej chwili headset potrafi rozpoznać 20 słów. Został przetestowany na 10 ochotnikach, którzy spędzili z nim po 15 minut. Rozpoznawalność komend wyniosła 92 procent, więc możemy tutaj mówić o dużej praktyczności urządzenia wyglądającego jak zwykły kawałek plastiku.\nAlterEgo znacznie rozszerzy nasze granice interakcji z urządzeniami elektronicznymi. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że w pewnym sensie czyni z jego użytkowników cyborgów.\nŹródło: GeekWeek.pl/CNBC / Fot. MIT\nMaster Bean, 16.04.2018 21:29:07\nUrządzenie do wykrywania komunikatów subwokalizowanych, a nie myśli.\nluźny dżordż, 16.04.2018 15:52:04\nZa jakiś czas zamiast słuchać podpowiedzi będziemy w 100% wierzyć w to co usłyszymy. Kto będzie operatorem tego - ten będzie miał nieograniczoną władzę.\nbash'e_swiety, 15.04.2018 02:48:13\n@Neuroludek pewnie kiedyś tak będzie, i to dzisiejsze uzależnienie od technologii to chuj w porównaniu z tym co może być w przyszłości, dlatego musimy dążyć do distributed humanity na inne ciala niebieskie, w razie zgaśnięcia jednej lampki inne będą w stanie kontynuować wielki projekt\nFrautan, 14.04.2018 23:52:42\nPrzydatne i bardzo fajne\nEstragon, 14.04.2018 13:11:41


Strona główna > Media Center > POIbase\nOdpicuj swoje Navi\nBaza użytecznych miejsc POIbase jest darmowym dodatkiem i aplikacją dla komputerów osobistych i systemów nawigacyjnych. Po łatwej do przeprowadzenia instalacji, użyteczne miejsca (POI) zostaną przetransferowane do wszystkich najważniejszych urządzeń. Już po kilku kliknięciach baza użytecznych miejsc może być używana w systemach nawigacyjnych Alpine.\nZ bazą użytecznych miejsc POIbase użytkownik ma dostęp do największej, darmowej bazy w Europie, która może być użytkowana stosownie do potrzeb. Baza użytecznych miejsc online zawiera informacje o ok. 500 000 lokalizacjach w ponad 100 kategoriach, co otwiera nowe możliwości wykorzystania ich w podróży.\nZ przejrzystym menu nawigacyjnym Alpine, użytkownicy POIbase mogą znaleźć rzeczywiście użyteczne miejsca - takie jak źródła niebezpieczeństw dla podróżnych, bankomaty, najlepsze kampingi, najbliższe restauracje lub stacje paliwowe. Także fotoradary stacjonarne i mobilne na drodze.\nWięcej informacji dostępnych pod adresem www.poibase.com.


Czasami czÅ‚owiek coÅ› skrytykuje â€“ a potem zastanawia siÄ™, czy przypadkiem nie daÅ‚ siÄ™ nabraÄ‡... Strasznie Å›mieszyÅ‚y mnie enuncjacje ksiÄ…Å¼Ä…t KoÅ›cioÅ‚a Rzymskokatolickiego protestujÄ…ce przeciwko filmowi wg ksiÄ…Å¼ki p. Daniela Browna â€žKod Leonarda da Vinciâ€. Tak samo jak szczerze bym siÄ™ bawiÅ‚, gdyby Episkopat ogÅ‚osiÅ‚, Å¼e nie jest prawdÄ… to, co wypisywaÅ‚ StanisÅ‚aw Lem. Albo gdyby Biblioteka Nowojorska z powagÄ… ogÅ‚osiÅ‚a, Å¼e nie byÅ‚o â€žEpoki Lodowcowejâ€, podczas ktÃ³rej (jak pokazywaÅ‚ jakiÅ› film) palono w piecach jej ksiÄ…Å¼kami. Albo Akademia Nauk, Å¼e â€žCyfrowa Twierdzaâ€ (teÅ¼ p. Browna!) to kompletna bzdura.\nJeÅ›li jakiÅ› kardynaÅ‚ protestuje przeciwko temu filmowi, to tylko zastanawiaÅ‚em siÄ™, czy producenci nie dali mu parudziesiÄ™ciu tysiÄ™cy dolarÃ³w â€“ za zrobienie filmowi Å›wietnej reklamy.\nPopatrzmy jednak na sprawÄ™ z drugiej stronyâ€¦ Cierpimy raczej na obojÄ™tnoÅ›Ä‡ religijnÄ…. KoÅ›cioÅ‚y chrzeÅ›cijaÅ„skie powinny siÄ™ wiÄ™c cieszyÄ‡, Å¼e ktoÅ› interesuje siÄ™ Jezusem, Å¼e inteligenci czytajÄ… z zapaÅ‚em (teÅ¼ przecieÅ¼ caÅ‚kiem fikcyjnÄ…!!) ksiÄ…Å¼kÄ™ p. Huberta Eco â€žImiÄ™ RÃ³Å¼yâ€, opisujÄ…cÄ… Å¼ycie w klasztorze, Å¼e wypisuje siÄ™ tomy o templariuszach i innych zakonach.\nTo jest przecieÅ¼ odrodzenie tematyki religijnej â€“ i to w massmediach!!\nWiÄ™c moÅ¼e KoÅ›ciÃ³Å‚ celowo robi temu filmowi reklamÄ™? To jest przecieÅ¼ caÅ‚kiem sprawna instytucjaâ€¦


Jedność w wielości - Puls Biznesu - pb.pl\nKultura korporacyjna Skandynawów różni się od innych. Z czego to wynika?\nDeklarowane przez Skandynawów wartości, które są dla nich podstawą stosunków zawodowych, wydają się na tyle uniwersalne, że aż oczywiste. — Jeśli miałbym wymienić zasadnicze cechy naszego stylu zarządzania, to byłyby to: płaska struktura organizacyjna, zarządzanie oparte na zaufaniu i wartościach, a także nieformalna, przyjazna atmosfera w pracy — mówi Roger Andersson, dyrektor zarządzający Vastint Poland.\nKorzenie narodowe i kulturowe zaplecze bardzo wpływają na sposoby budowania organizacji i ich zarządzanie.\n— Przedsiębiorstwa w Anglii czy Japonii, w Polsce czy Norwegii mogą wyglądać podobnie z zewnątrz, ale niekoniecznie okazują się takie same, gdy zobaczy się ich funkcjonowanie od środka. Stosunek do hierarchii, dystans między szefem a pracownikiem, lojalność wobec organizacji itd. różnią się znacząco w różnych kulturach korporacyjnych — twierdzi Ewa Danela Burdon, właścicielka firmy doradczej Perfect Connection, prezes Norwesko-Polskiej Izby Handlowej. Skandynawski model pracy często się określa jako równościowy, braterski i transparentny. Najbliżej mu do stylu azjatyckiego, w którym również ważne są długoterminowe działania, integracja pracowników i kolektywizm podejmowania decyzji. Natomiast najmniej wspólnego ma model skandynawski ze stylem anglosaskim, skupiającym się głównie na krótkookresowych zyskach i propagujący twardą walkę w organizacji i agresywną konkurencję na rynku.\n— Skandynawowie nie są ceremonialni jak Azjaci, przede wszystkim nie koncentrują się na pieniądzach. Nie sprawdza się również wśród nich amerykański ideał przeskoczenia „od pucybuta do milionera”. Oczywiście nie dało się uniknąć przenikania do Skandynawii języka korporacyjnego, ale samo pojęcie korporacji nie jest wygodne w ustach Skandynawa — uważa dr Włodzimierz Pessel, skandynawista z Collegium Civitas. Skandynawski styl zarządzania stanowi więc odzwierciedlenie ducha nordyckiej kultury społecznej. Przy tym nie wolno zapominać, że Szwedzi nie są Duńczykami, a Islandczycy nie są Norwegami. Północ jest zróżnicowana pod wieloma względami.\n— Ale jedność w wielości zapewnia tam podstawowe osiągnięcie cywilizacyjne: wysoki poziom uspołecznienia, czyli umiejętność współpracy międzyludzkiej, dbanie o więzi, wdrożony przez państwa opiekuńcze egalitaryzm i coś, co nazywam rozwiniętą kulturą dyskursu: osiąganiem konsensu w grupie przez „przegadanie” problemów, celów i założeń — tłumaczy dr Włodzimierz Pessel.\nZdaniem ekspertów, trudno nie polubić skandynawskiego stylu pracy, kiedy już się trafi do firmy zarządzanej według tamtejszych kulturowych uwarunkowań. — To pozwala budować sukces ekonomiczny w oparciu o pracę zespołową, osiąganie konsensusu i kompromisowe rozstrzygnięcia, a nie ostrą, brutalną rywalizację i konfrontacyjne rozgrywki — zauważa prof. dr hab. Włodzimierz Anioł, prezes Norden Centrum. W skandynawskiej kulturze organizacyjnej pracownicy mają wpływ na to, co robią, a przełożeni zabiegają, by lubili swoje zadania. Pracownicy mają też osiągać poczucie, że wnoszą wkład w organizację, która ich zatrudnia, przez co również czują, że kontrolując własne życie, jednocześnie przekształcają rzeczywistość.\n— W zarządzaniu kierujemy się zaufaniem i zachęcamy pracowników do podejmowania samodzielnych decyzji. Duży nacisk kładziemy również na zapewnienie przyjaznego środowiska pracy i zachowanie zdrowego balansu między pracą a życiem osobistym. Nasi pracownicy podzielają to pozytywne nastawienie, o czym najlepiej świadczy mała rotacja personelu — komentuje Roger Andersson.\nSkandynawska kultura korporacyjna różni się nie tylko od amerykańskiego czy azjatyckiego modelu zarządzania, ale też od modeli innych krajów europejskich. Poza wymienionymi już cechami, wśród których są m.in. płaskie, niehierarchiczne struktury zarządzania, dobrze rozwinięte formy dialogu i współpraca na wszystkich szczeblach, przejrzystość w działaniu, duża rola nieformalnych kontaktów, specjaliści dostrzegają jeszcze inne unikatowe składowe tego stylu.\n— Charakterystyczna właściwość nordyckiego stylu to profesjonalizm. Przy tym tamtejszych menedżerów wyróżniają umiar i skromność, co dotyczy szefów nawet największych koncernów — podkreśla prof. dr hab. Włodzimierz Anioł. Od jakiegoś czasu w Skandynawii dużą wagę przywiązuje się także do utrzymywania równowagi między życiem prywatnym i zawodowym. Stąd m.in. rosnąca popularność ojcowskich urlopów rodzicielskich. — Nawet najbardziej zajęci i oddani pracy mieszkańcy Skandynawii szanują czas poświęcany rodzinom i przyjaciołom. W większych i mniejszych firmach często panuje rodzinna atmosfera. Pracownicy skracają dystans i stają się sobie bliscy niezależnie od służbowego stanowiska, różnicy wieku czy stażu pracy — podsumowuje prof. dr hab. Włodzimierz Anioł. © Ⓟ\nSOLIDNE PODSTAWY: Na skandynawski styl zarządzania wpływająą nasze korzenie. Podstawę naszej kultury i modelu pracy stanowi hołdowanie otwartości, uczciwości i wzajemnemu szacunkowi — mówi Roger Andersson, dyrektor zarządzający Vastint Poland. [FOT. ARC]\nPracodawcom przydadzą się ulgi prozdrowotne\nPracownicy , Archiwum , Kultura , Korzenie , Praca , Firmy , Zarządzanie , Skandynawia , Pracownik\nPuls Inwestora / Jedność w wielości


zmiany w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej\n- Od 1965 roku do niedawna nie zdarzyło się w tym teatrze nic (...), co podnosiłoby jego standard. Ten niegdyś najpiękniejszy teatr świata stał się - po 40 latach, dosyć zużytym instrumentem, wymagającym ogromnych inwestycji. A przecież gdyby nie inwestycje, nie mielibyśmy żadnej szansy zadbania o sens kulturowy tego obiektu, który sam w sobie jest wartością kultury najwyższego rzędu - mówił na wtorkowej konferencji prasowej Dąbrowski.\nW 2012 roku Teatr Wielki - Opera Narodowa podpisał umowy na realizację pięciu projektów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na łączną kwotę 60,7 mln zł. Do końca roku 2012 trzy z projektów zostały wykonane i rozliczone finansowo. Dwa kolejne projekty będą realizowane do końca roku 2013


wycieraczki, Heyner, VW SHARAN, 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6) - Motochemia\n1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6)\nwycieraczki Heyner do VW SHARAN, 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6)\nPowrót do listy roczników VW SHARAN\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika VW SHARAN z rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6) dla których mamy dedykowane wycieraczki Heyner.\nwycieraczki Heyner według typu silnika w VW SHARAN z rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6):\nwycieraczki Heyner do VW\nwycieraczki Heyner do VW SHARAN\nwycieraczki Heyner do VW SHARAN 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6)\n1.8 T 20V - (1781 ccm)\n1.9 TDI 4motion - (1896 ccm)\n2.0 LPG - (1984 ccm)\n2.8 V6 24V - (2792 ccm)\n2.8 V6 24V 4motion - (2792 ccm)\n2.8 VR6 - (2792 ccm)\n2.8 VR6 Syncro - (2792 ccm)\nZobacz inne akcesoria do VW SHARAN 1995-2010-7m8-7m9-7m6\nDlaczego warto wybrać wycieraczki Heyner do VW SHARAN z rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6)?\nJako klient, który szuka wycieraczki firmy Heyner do VW SHARAN z rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6) z silnikiem 1.9 TDI - (1896 ccm), na pewno dobrze znasz odpowiedź na to pytanie. Heyner to wysokiej klasy wycieraczki. W naszym sklepie mamy około 1 które spełnią Twoje oczekiwania i będą pasować zarówno do silnika 1.9 TDI 4motion - (1896 ccm) jak i 2.0 LPG - (1984 ccm). Aktualnie w bazie mamy 1 produktów które pasują do rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6). Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność. Nieważne czy masz silnik 2.0 - (1984 ccm) lub 2.0 TDI - (1968 ccm) albo 2.8 VR6 - (2792 ccm) - u nas znajdziesz wycieraczki, które na pewno do niego pasują. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki!\nPrzykładowe wycieraczki Heyner do VW SHARAN z rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6)\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do marki VW SHARAN z rocznika 1995 - 2010 (7M8, 7M9, 7M6). Jeśli szukasz wycieraczki dla konkretnego typu silnika i mocy - skorzystaj z tabeli powyżej.\nBosch Aerotwin Wycieraczki Szyby Przedniej 700/700 do VW Sharan Ford Galaxy


Jaki blender kupić? Poradnik zakupowy wyboru najlepszego blendera.\nBlender to niewielkie urządzenie AGD, które cieszy się bardzo dużą popularnością. Spotkać go można w większości gospodarstw domowych. Pozwala on na szybkie przygotowanie smoothie czy koktajlu bądź zupy krem. Rozdrabnia lód i miksuje różnego rodzaju składniki. Jaki jednak rodzaj blendera wybrać dla siebie? Okazuje się, że sprawa oczywista nie jest.\nRodzaje blenderów – kielichowy i ręczny\nGeneralnie wyróżnia się blendery ręczne i kielichowe. Modele ręczne, jak sama nazwa wskazuje, w czasie pracy trzymane są w ręce. Podstawowe modele posiadają stopkę miksującą wykonaną z tworzywa sztucznego bądź ze stali szlachetnej. Czasami spotkać się można z blenderami ręcznymi wyposażonymi w wiele akcesoriów dodatkowych. Blendery ręczne są urządzeniami niewielkich rozmiarów, które nie sprawiają większych problemów w obsłudze. Działają szybko i bezproblemowo. Dodatkowo po ich użyciu nie ma zbyt wiele sprzątania. Podczas zakupu warto jednak zwrócić uwagę na ich ergonomię czy wagę. Od tego w dużej mierze zależy wygoda ich użytkowania. W końcu w czasie pracy są one przez cały czas trzymane w ręce.\nBlendery kielichowe zwane są często również blenderami stacjonarnymi. Posiadają one specjalny pojemnik z ostrzem na dnie. Na ogół jest on zamykany od góry. Tego typu urządzeń nie trzeba trzymać w czasie pracy. Należy jedynie wybrać odpowiedni program działania. Takie blendery na ogół wyposażone są w szereg dodatkowych funkcjonalności. Mogą np. automatycznie wyłączać się po danym okresie czasu.\nBlendery kielichowe doskonale sprawdzają się w przypadku osób, które często i dużo gotują. Za pomocą takiego urządzenia przygotować można soki, koktajle, różnego rodzaju musy, zupy kremy, masła orzechowe czy puree. Podstawowym atutem blenderów kielichowych jest prostota ich użytkowania. Wystarczy bowiem do pojemnika wrzucić odpowiednie składniki i uruchomić urządzenie. Blendery stojące posiadają na ogół sporo moc, a więc umożliwiają szybkie przygotowanie nawet hummusu i masła orzechowego. Zdecydowana większość modeli posiada także funkcję kruszenia lodu, co w czasie upałów jest na wagę złota.\nOczywiście blendery kielichowe mają i swoje wady. Są droższe niż urządzenia ręczne i zajmują o wiele więcej miejsca. Nowoczesne modele kosztują nawet kilkaset złotych.\nBlendery ręczne są proste w obsłudze i niewielkie. Stanowią doskonałe rozwiązanie dla osób, które nie mają dużego doświadczenia w gotowaniu czy posiadają raczej niewielką kuchnię. Są odpowiednie do przygotowywania mało skomplikowanych posiłków – smoothie, koktajli czy zup. Niektóre modele działają przy tym bezprzewodowo, co jest rozwiązaniem bardzo wygodnym. W ten sposób można np. zblendować zupę gotującą się w garnku. Niewątpliwym atutem blenderów ręcznych jest również ich niska cena. Podstawowe urządzenie zakupić można już za kilkadziesiąt złotych. Są to urządzenia, które nie są trudne do utrzymania w czystości. Posiadają ergonomiczny kształt i pracują dość cicho.\nOczywiście jednak blendery ręczne mają i swoje wady. Podstawową jest ich raczej niewielka moc. Przy ich pomocy można szybko i bezproblemowo zblendować miękkie owoce, ale już w przypadku orzechów czy bakalii mogą pojawić się pewne problemy. Ponadto używanie blendera ręcznego jest dla wielu osób dość męczące. Trzeba go bowiem przez cały czas trzymać w ręce. Należy również pamiętać o zachowaniu ostrożności, zwłaszcza gdy w pobliżu znajdują się dzieci.\nJaki blender wybrać kielichowy, czy ręczny?\nPrzy wyborze blendera trzeba zwrócić uwagę na kilka podstawowych elementów. Urządzenie należy dobrać odpowiednio do swoich potrzeb i oczekiwań.\nBlendery kielichowe są wygodniejsze w obsłudze, bo nie wymagają nieustannej kontroli. Składniki wystarczy umieścić w pojemniku i włączyć odpowiedni przycisk. W tyn czasie można zająć się czymś innym. Z drugiej strony takie urządzenie nie może pracować zbyt długo. Dodatkowo pojemniki blenderów kielichowych nie są na ogół zbyt duże. Blendery ręczne wymagają większej kontroli, bo są przez cały czas trzymane w ręce. Z drugiej strony w tym przypadku wykorzystać można dowolny pojemnik, nawet duży garnek. Warto przy tym postawić na model z funkcją Smart Speed, który uruchamia się raz. Potem można pod wpływem nacisku zwiększać lub zmniejszać jego prędkość.\nBlendery kielichowe są bardzo dokładne w działaniu. Pozwalają na dokładne mielenie różnego rodzaju składników. Problem pojawia się jednak niekiedy w przypadku dużych składników o niewielkim poziomie wilgotności. Wówczas do pojemnika trzeba niekiedy dodać nieco wody czy mleka. Nie ma natomiast problemu tzw. martwego pola, co w przypadku blenderów ręcznych jest sporą wadą. Wynika to ze specyficznego ułożenia nożyków. Składniki przyklejają się w środku stopy i co jakiś czas trzeba je wyjmować, przerywając wcześniej pracę.\nW praktyce spore znaczenie ma również moc urządzenia. Blendery kielichowe są silniejsze, a więc bez większego problemu radzą sobie z orzechami, twardymi warzywami czy kostkami lodu. Pod tym względem znacznie przewyższają one większość blenderów ręcznych, które są urządzeniami raczej pomocniczymi. Istnieje także przekonanie, że blendery kielichowe są łatwiejsze do utrzymania w czystości. Dodatkowo nie rozchlapują one tak mocno składników, jak urządzenia ręczne. Rzeczywiście w przypadku urządzeń ze standardową stopą jest to prawda. Jednak i tak warto postawić na model ze stopą PowerBell czy technologią SPLASH Control. Zapobiegają one bowiem rozbryzgiwaniu się płynów. Atutem blenderów ręcznych jest ich łatwość czyszczenia. To urządzenia proste, które nie zawierają zbyt wiele elementów. Wystarczy je więc na ogół opłukać pod bieżącą wodą.\nPodczas zakupu blendera największe znaczenie ma jednak to, do czego ma być on przede wszystkim wykorzystywany. Blendery kielichowe są bardzo funkcjonalne. Pozwalają na rozdrabnianie składników i ich przecieranie na krem. Przy ich pomocy przygotować można koktajl czy smoothie, a także pastę do smarowania czy zupę krem. Nie potrafią jednak poszatkować warzyw na sałatkę, co umożliwiają nowoczesne blendery ręczne z dodatkowymi przystawkami.\nPoprzedniBlender do smoothie – jaki wybrać\nNastępnyCzy warto kupić blender kielichowy?\nNajlepsza frytkownica elektryczna – Ranking 2021


Poniedziałek, 11 kwietnia 2016 Imieniny: Filipa, Izoldy, Leona Ostatnia aktualizacja: 2015-09-03\nIlość odwiedzin: 2187864\nIlość odwiedzin dziś: 9\nWitam ponownie wszystkich wędkarzy. Chciałbym w tym artykule poruszyć temat znaczenia ryb. Często łowimy ryby w tych samych zbiornikach, a co wiąże się ze złowieniem tej samej ryby. Ale nie zawsze jesteśmy pewni czy ryba, którą złowiliśmy jest tą samą rybą, która już wcześnie zawitała na naszej macie. Dlatego wielu wędkarzy postanawia w jakiś sposób zaznaczyć swoje zdobycze. Jest kilka sposobów, aby stwierdzić czy ryba, która złowiliśmy jest tą samą, którą już wcześniej mieliśmy „zaszczyt" poznać.\nJednym ze sposobów jest oznaczenie ryby specjalnym znacznikiem powiedzmy do tego „przystosowanym". Jest to plastikowa rurka zaczynająca się chorągiewką za zakończona czymś w rodzaju harpuna. Owym harpunem przebijamy płetwę grzbietową karpia lub amura. Rzekomo rybie to nie przeszkadza w niczym, ale zmuszona jest na pływnie z chorągwią. Oprócz tego jest narażona na podwodne zawady i zaczepy. Jest to sposób, który nie jest zbytnio humanitarny, ale dużo bardziej w porównaniu z następnym sposobem, który zmierzam przedstawić.\nDrugim sposobem moim zdaniem jest najbardziej nieodpowiedzialny i najbardziej drastyczny sposób znaczenia ryb (nie wspominając o obcinaniu przez idiotów końcówek płetw). Tym sposobem jest używanie do znaczenia ryb plastikowych opasek zaciskowych. Ludzie kompletnie bez wyobraźni używając ich niezgodnie z ich przeznaczeniem zaciskają je zbyt mocno na płetwach grzbietowych, co ogranicza swobodne pływnie. Podczas jednej z zasiadek złowiłem pięknego karpia, który został właśnie potraktowany taką opaską. Wyglądało to bardzo drastycznie gdyż opaska była zaciągnięta bardzo mocno, wrosła się w płetwę grzbietową i uniemożliwiała swobodne pływanie. Widok mówi sam za siebie\nJest to sposób niedopuszczalny i karygodny. Ludzie, którzy dopuszczają się takich praktyk nie zasługują na miano wędkarza a co dopiero karpiarza. W związku z tym procederem apeluję do wszystkich, którzy takie praktyki stosują do natychmiastowego ich zaprzestania gdyż jest to celowe okaleczanie ryb i doprowadza to różnych infekcji. Wszyscy, którzy widzą i wiedzą, kto takie coś robi niech przemówią im do rozsądku. Bo czym zasłużyła sobie biedna ryba na takie traktowanie. Tym, że daje nam tyle przyjemności podczas holu i walki, jaką dzięki jej możemy zakosztować? Zdecydowanie ryby nie zasługują sobie na takie traktowanie, bo to dzięki nim możemy rozwijać i praktykować nasze pasje. Zastanówmy się, zatem czy nie ma innej metody na to żeby porównać ryby przez nas złowione. Oczywiście, że jest na to sposób i bardzo prosty. Zamiast kupowania paczki opasek zaciskowych możemy się zaopatrzyć w aparat fotograficzny i każdej przez nas złowionej rybie zrobić fotkę. Kiedy mamy uwiecznione wszystkie nasze ryby wszystko jest jasne gdyż każda ryba jest inna? Każda ryba różni się ułożeniem łuski, (jeśli takowe posiada), różnie się także wielkością i kształtem płetw oraz kształtem całego ciała. Dlatego zastanówmy się jeszcze raz czy musimy okaleczać te piękne i waleczne ryby czy możemy po prostu je sfotografować i ze spokojem w domu sprawdzić czy już kiedyś je złowiliśmy.


Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /virt/mbp.tuchola.pl/www/plugins/system/gauniversal/gauniversal.php on line 20 Zbigniew Masternak - warsztaty pisania scenariuszy filmowych\nZbigniew Masternak - warsztaty pisania scenariuszy filmowych\nZ okazji Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich 23 kwietnia 2018 r. gościliśmy Zbigniewa Masternaka prozaika, dramaturga, autora scenariuszy filmowych, który przeprowadził warsztaty pisania scenariuszy filmowych. Zajęcia rozpoczęły się od wyjaśnienia pojęć związanych ze sztuką ich pisania.\nPo części teoretycznej uczestnicy warsztatów, podzieleni na grupy, zapisywali swoje pomysły scenariuszowe oraz je prezentowali. Dziękując za uczestnictwo w warsztatach Zbigniew Masternak jeszcze raz zachęcił do pisania i zapisywania pomysłów. Bycie scenarzystą to fantastyczne przeżycie, bo jest się na samym początku długiej drogi tworzenia dzieła filmowego. I to scenarzysta decyduje w największym stopniu o tym, jaką historię obejrzy widz na ekranie. W warsztatach wzięła udział młodzież z klasy siódmej ze Szkoły Podstawowej nr 5 w Tucholi.\nZbigniew Masternak pochodzi z Gór Świętokrzyskich. Obecnie mieszka w Puławach. Jest autorem autobiograficznego cyklu powieściowego "Księstwo". W latach 2006 - 2008 ukazały się trzy księgi – „Chmurołap”, „Niech żyje wolność”, „Scyzoryk”. Niedawno powstał na podstawie trylogii film „Księstwo” w reżyserii Andrzeja Barańskiego - premiera światowa odbyła się w lipcu w Karlowych Warach, podczas 46. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Wiosną 2012 film trafił do kin. Obecnie autor pracuje nad filmem „Nędznicy” na podstawie kolejnej powieści z cyklu „Księstwo” pod tym samym tytułem, którą zamierza sfilmować wybitny polski reżyser Krzysztof Zanussi. Książki pisarza ukazały się w przekładach na języki obce - niemiecki, rosyjski, ukraiński, czeski, macedoński, mongolski. Niedawno "Niech żyje wolność" wyszła po wietnamsku w Ho Chi Minh.\nWernisaż twórczości Henryka Obuchowskiego "Zabawa w malowanie"\nKonkurs plastyczny pt. "Wielkanocna kompozycja" rozstrzygnięty!


Strona główna1 » Wino - informacje2 » Dzień Kobiet 8 marca3\nData dodania: 04-03-2013 Dzień Kobiet w Euro-wino\n„Dniem czcić kobiety – po co? Ja czczę kobiety nocą!” - powiedział kiedyś Jan Izydor Sztaudynger.\nCóż, każdy czyni to kiedy chce i wedle własnego uznania. W tym tygodniu wszystkie panie mają swoje święto i jest ono miłym pretekstem do ich adorowania, czy to kwiatami, czekoladkami, czy też drobnymi podarunkami.\nNa tę okazję polecamy oczywiście wyśmienite wina z rożnych zakątków świata, które każdego swojego degustatora oczarują smakiem i wprowadzą w miły, odświętny nastrój.\nPierwsze wzmianki na temat dni poświęconych kobietom pochodzą już ze starożytnej Grecji. Mężatki przygotowywały tam wówczas festyn ku czci bogini życia i śmierci.\nW starożytnym Rzymie z kolei znamiennym wydarzeniem były Matronalia – święto związane z nowym rokiem, macierzyństwem i płodnością.\nHistoria święta obchodzonego 8 marca jest dość burzliwa oraz naznaczona krwią kobiet przelewaną w imię równouprawnienia oraz poprawy warunków pracy. Można zatem powiedzieć, że twórczyniami owegoż Święta są same kobiety.\nMiędzynarodowy Dzień Kobiet został ustanowiony jako święto w 1910 roku i jest on obecnie oficjalnym świętem w wielu krajach na świecie. Warto zauważyć, że w Tunezji Święto Kobiet obchodzone jest 13 sierpnia.\nPrzez wiele lat w Polsce Międzynarodowy Dzień Kobiet kojarzony był z socjalistyczną propagandą, dlatego też w 1993 roku – decyzją ówczesnej premier Hanny Suchockiej – zniesiono jego centralne obchody. Nieoficjalnie nadal funkcjonuje ono jednak w relacjach damsko - męskich, kobiety też składają sobie życzenia – dzień ten jest wyrazem szacunku i uznania. 8 marca odbywają się także Manify – kobiece manifestacje organizowane przez Porozumienie 8 marca.\nBardzo interesujący jest fakt, że i panowie zapragnęli mieć swoje święto. I tak oto przy wsparciu ONZ pojawił się na świecie Dzień Mężczyzn, pierwszy raz obchodzony 19 listopada 1999 roku w Trynidadzie i Tobago. W Polsce jego nieoficjalnie przyjętą datą jest 10 marca, która w kościele katolickim i ewangelickim upamiętnia 40 świętych męczenników z Sebasty.\nKalendarz naszpikowany jest różnego rodzaju datami stanowiącymi impuls do okazywania sobie dobroci i bycia dla siebie miłym, np. Walentynki (14 lutego), Dzień Kobiet (8 marca), Dzień Mężczyzn (10 marca), Dzień Matki (26 maja), Dzień Ojca (23 czerwca), Dzień Pocałunku (28 grudnia)... Nie tylko on powinien jednak decydować i wpływać na nasze relacje z ludźmi. Zachęcamy do świętowania każdego dnia! Oczywiście z kieliszkiem dobrego wina ;)


Człowiek był intrygujący. Już na pierwszy rzut oka widać było, że cały dobytek wozi ze sobą. Miał rower (pierwsze, co się na jego temat rzucało w oczy), plecak, śpiwór i materac. I rakietę do tenisa. Wszystko to pachniało nieco wczorajszo albo nawet przedwczorajszo. Siedział na ławce i usłużnie przesunął trochę swoje rzeczy, żeby i moje się zmieściły.\nLudzie dużo mówią. Im bardziej nie mają z kim rozmawiać, tym więcej chcą mówić. Albo nie jest tak, że chcą więcej, ale chcą z kimś. Wszystko jedno z kim. Chcą mówić. Chcą opowiadać swoje historie. Większość ludzi ma szaloną wręcz konieczność opowiadania swoich historii. Na Czerniakowie, na przykład, był jeden gość, który cały dzień siedział na przystanku autobusowym i opowiadał o sobie: co lubi, czego nie lubi, co robił wczoraj i do którego mu pieniędzy wystarcza.\nSiedział na przystanku, ale nigdy nie wsiadał do żadnego autobusu (bo trzeba zapłacić za bilet albo dlatego, że mogą człowieka wysadzić) – po prostu siedział i godzinami nawijał. Praktycznie do siebie, ale nie tak do końca. Nikt z nim nie wchodził w żadne interakcje, ale on miał publiczność. Nawet jeśli niemą. Idealna publiczność wdaje się w dialog, ale nigdy nie narzuca się z własnymi historiami. Bo zasadniczo chodzi o to, żeby opowiedzieć o sobie.\nKiedy zobaczyłam tego człowieka po raz pierwszy, od razu wiedziałam, że jest szalenie sprytny. To, co robił, było nieźle wykombinowane. Siedzenie na przystanku zabronione nie jest i gadanie też nie. A ludzi, czyli publiczność, miał pod dostatkiem cały dzień i nawet się rotowali, co było tym lepiej, bo mógł co jakiś czas opowiadać te swoje historie od początku i nikt się nie nudził.\nW coraz większej liczbie miast w Polsce zakazuje się gry na instrumentach muzycznych na ulicach. Mieszkańcy skarżą się, że ludzie, co tam siedzą, grają dzień i noc tylko ten jeden kawałek, który udało im się doprowadzić do formy przedstawieniowej. Trochę mnie to nie dziwi, że znają tylko jeden kawałek i wcale mnie to nie dziwi, że ludzie nie chcą, żeby im grać pod oknami jeden kawałek w kółko i na okrągło. Taki człowiek, co nie gra na instrumencie, tylko siedzi i nadaje historię swojego wczoraj, jest w podobnej sytuacji zdecydowanie uprzywilejowany: publiczność mu się zmienia, więc nie ma kto narzekać, że jedną i tę samą historię nadaje. Nieźle to wykoncypował.\nI ostatnio też tak trochę było, że mnie to interesowało, ale nie za bardzo, bo zasadniczo nie pojechałam na Merę, żeby wysłuchiwać historii, tylko żeby się trochę poruszać.\nCzłowiek był intrygujący. Już na pierwszy rzut oka widać było, że cały dobytek wozi ze sobą. Miał rower (pierwsze, co się na jego temat rzucało w oczy), plecak, śpiwór i materac. I rakietę do tenisa. Wszystko to pachniało nieco wczorajszo albo nawet przedwczorajszo. Siedział na ławce i usłużnie przesunął trochę swoje rzeczy, żeby i moje się zmieściły. Po kilku grzecznościowych zagajeniach zaczęłam odbijać piłkę o ścianę. Wtedy on ruszył z monologiem:\n– Rower czyszczę, bo go wczoraj z naprawy odebrałem i brudny jakiś. Chcę pojechać do Poznania, bo tam teraz turniej będzie. Popatrzeć – dobrzy zawodnicy grają. I właśnie wczoraj rower z naprawy odebrałem, to może pojadę. Bo na zepsutym to jak?\n– To trochę daleko. Może czymś innym pan pojedzie? – staram się udzielić.\n– No jak? A rower gdzie zostawię? A na Warszawiance pani była w zeszłym tygodniu?\nI tak kontynuowaliśmy, choć ja trochę niechętnie, bo bardziej interesowało mnie szkolenie odbicia. Ale jemu to nie przeszkadzało, a może nawet lepiej wyszło, bo mu za bardzo nie przeszkadzałam.\n– Poszedłem do pani do zakładu pogrzebowego i poprosiłem żeby mnie po śmierci pochowali z kimś. Myślę "teraz sam, to chociaż po śmierci żeby z kimś". A ona mi mówi, żebym teraz sobie kogoś znalazł, bo co tam po śmierci – już za późno. Ale jak teraz? Bezdomny... I do tego ten rower.\nPotem odbijaliśmy razem, w ciszy przetykanej dialogiem o turniejach i piłkach do tenisa (Slazengery są za miękkie, z Dunlopów odchodzi futerko, a Pro mają krotki żywot. Wilsony są najlepsze, bo się ścierają na gładko). Kilka dni później już wiedziałam, że do Poznania nie pojechał.\n– Zajechałem do Żelazowej Woli i patrzę na tablice, a tam "Poznań – 294 kilometry". To mówię sobie "no gdzie taki kawał się pchać?!" Jak wracałem, to stanąłem pod cukiernią i tam od tylu mieli taki duży śmietnik. Ja zaglądam, a tam całe dwie tace ciasta! Jedno to było z jagodami, a drugie piernik. Wziąłem szybko to z jagodami, bo jagoda, wiadomo, owoc sezonowy. Ale niedobre było...! Jakieś takie sfermentowane. Trzeba było to drugie zabrać.\nPotem dyskutowaliśmy o rakietach (obydwoje mieliśmy Wilsony, głównie dlatego, że tylko to mieli w sklepie) i tak się dowiedziałam, że on swoją nabył za rentę, którą dostaje w Olsztynie. Kosztowała 160 złotych, a ten Wietnamczyk, co na Merze prowadzi bar, chciał ją od niego shandlować za 20.\n– No dwadzieścia złotych chciał mi za nią dać! Niepoważny jakiś.\nPo czym ja wróciłam do odbijania piłki, a on zapoznawał mnie dalej z tajnikami swoich doznań kulinarnych tego dnia:\n– I wie pani, zupę dzisiaj znalazłem. Grochówka to była. Ale też jakaś niedobra. Cebulę do niej wrzucili. No kto w lato wrzuca cebulę do grochówki! Bez pojęcia to było.\nTeraz, kiedy chodzę na Merę, mojego znajomego już nie ma. Przemieścił się gdzieś na tym swoim rowerze, co to jest i kulą u nogi, i najwygodniejszym środkiem transportu. Szkoda, że pojechał. Za krótko się znaliśmy. Miał dobre historie. Nie przeszkadzało mi też za bardzo, że zaczynał je opowiadać wówczas, kiedy ja się zabierałam do odbijania.\nTaką miał taktykę – jak zaczynałam odbijać, to wiadomo, że nie ucieknę, wiec można mnie spokojnie eksploatować jako publiczność.\nCoraz bardziej sie w Tobie Qlu zakochuje\nspinelli\t, grudzień 01, 2007\niza\t, grudzień 13, 2007\nnie wiem czy formula komentowania tekstow aktualna,ale sie pokusze...koncept bardzo dobry, ot prosta obserwacja socjologiczna, niestety nie poparta warsztatem, opisana bez polotu i jakos ciezko, ciezko...przegadane byc moze...osmielam sie pisac bo jak wyzej-z tego pomyslu dobre ciasto by sie upiec dalo, czemu zakalec?pod rozwage\nola by\t, grudzień 17, 2007