Trzynasta noc - Alan Gordon (30030) - Lubimyczytać.pl\nCykl: Gildia Błaznów (tom 1) |\n(201 ocen\ti\t32 opinie)\ntytuł oryginału Thirteenth Night\nsłowa kluczowethriller sensacja tajemnica\nJeśli fascynują Cię średniowieczne...\nAlan Gordon jest prawnikiem pracującym dla Legal Aid Society. Napisał kilka powieści ujętych w cykl "Gildia błaznów" (w tej chwili cykl liczy 6 książek) i wiele opowiadań, które ukazały się m.in. w "Alfred Hitchcock's Mystery Magazine", "Ellery Queen's Mystery Magazine" oraz "Isaac Asimov's Science Fiction Magazine". źródło opisu: [Rebis, 2008]\nostatnia dodana przez Metalova, 3 lata temu, w grupie wymienię/sprzedam\t670\nBeremis | 2013-06-21\n2013 rok\tKsiążkę nabyłem skuszony opisami z okładki i bardzo niską ceną "wyprzedażową" w sieci jednego z hipermarketów. I się zawiodłem. Przeczytałem bez problemów i bez wstrętu,dobra na zabicie czasu, ale spodziewać się trzeba raczej średniaka. A ja innej książki się spodziewałem. Nie wiedzieć czemu spodziewałem się czegoś bardziej w stylu i klimacie trylogii husyckiej Sapkowskiego. I tylko jedna rzecz z opisów zamieszczonych na tylnej okładce się potwierdziła. Autor mocno nawiązuje do opowieści Szekspira. Reszta już jest mocno naciągana.\nTajna organizacja błaznów pociągająca za kulis sznurkami polityki średniowiecznej europy - Gordonowi jeszcze daleko to twórców dobrych teorii spiskowych i opisywania tajnych organizacji. Makiaweliczne intrygi? Intrygi są, ale część z nich mocno naciągana, część dopchana żeby zapełnić kolejne strony. Frapująca zagadka kryminalna? Raczej taka z serialu kryminalnego i to niskobudżetowego, fani kryminałów się zawiodą. Zabawna to ta pozycja też nie jest, jak...\tprzeczytaj całą opinię »\nKsiążkę nabyłem skuszony opisami z okładki i bardzo niską ceną "wyprzedażową" w sieci jednego z hipermarketów. I się zawiodłem. Przeczytałem bez problemów i bez wstrętu,dobra na zabicie czasu, ale spodziewać się trzeba raczej średniaka. A ja innej książki się spodziewałem. Nie wiedzieć czemu spodziewałem się czegoś bardziej w stylu i klimacie trylogii husyckiej Sapkowskiego. I tylko jedna rzecz z opisów zamieszczonych na tylnej okładce się potwierdziła. Autor mocno nawiązuje do opowieści Szekspira. Reszta już jest mocno naciągana.\nTajna organizacja błaznów pociągająca za kulis sznurkami polityki średniowiecznej europy - Gordonowi jeszcze daleko to twórców dobrych teorii spiskowych i opisywania tajnych organizacji. Makiaweliczne intrygi? Intrygi są, ale część z nich mocno naciągana, część dopchana żeby zapełnić kolejne strony. Frapująca zagadka kryminalna? Raczej taka z serialu kryminalnego i to niskobudżetowego, fani kryminałów się zawiodą. Zabawna to ta pozycja też nie jest, jak na pozycję z błaznem w roli głównej niezbyt często się uśmiechałem przy tej lekturze. Mam jeszcze dwa tomy tego cyklu i jakoś się do nich zabrać nie mogę. Na razie krążą po znajomych.\nPewnikiem jak biblioteka w moim mieście będzie robiła kolejną zbiórkę książek to bez żalu się książki tej pozbędę, może innym bardziej przypadnie do gustu.\nDla mnie średniak.\t10\nPrzeczytane, Posiadam\tBardzo przyjemna lektura, w której zapadłam się na długie godziny. Miłość, intrygi, zbrodnie, konspiracje, a to wszystko w otoczce postaci szekspirowskich, jak zwykle niebywale barwnych i tragicznych zarazem. Tajemnica oczywiście jest możliwa do rozwikłania, zwłaszcza dla czytelników znających Wieczór Trzech Króli, ale przyznam szczerze, że zastanawiając się, jaką rolę w tym wszystkim odegra Feste pozwoliłam samej sobie unieść się biegowi opowieści i nie wyprzedzałam (za bardzo) jej nurtu. Książka godna polecenia nie tylko ze względu na fabułę, ale również dobry styl, który dość niefortunnie ujmę jako "melodyjny". Chwilami miałam wrażenie, że książka sama się czyta i opowiada mi historię zawartą na jej stronach.\t8\nPrzeczytane, Posiadam, Papierowe\tPiętnaście lat później…\nCzy pamiętacie scenę pożegnania Williama z Violą w zakończeniu filmu „Zakochany Szekspir”, gdy oboje wymyślają fabułę komedii, którą młody Szekspir ma zadebiutować przed Elżbietą I? To właśnie „Wieczór trzech króli” (Twelfth Night, Or What You Will), początek tej historii…\nViola, po katastrofie statku, odzyskuje przytomność na nieznanym wybrzeżu. Jest sama, nigdzie nie może natrafić na ślad brata bliźniaka, Sebastiana. Przekonana, że tylko ona ocalała i niepewna swego losu, postanawia przebrać się za mężczyznę. Rozpoczyna służbę na dworze księcia Orsino, zakochanego w pięknej damie, Oliwii, do której z kolei zaleca się Malwolio, a ten ostatni jest obiektem nieustannych dowcipów i żartów błazna, Feste. Zresztą Malwolio – ze względu na prezentowane cechy charakteru – nie jest lubiany przez nikogo. Oliwia nie kocha Orsina, lecz on – nie tracąc nadziei na pozyskanie jej względów – postanawia użyć rozbitka jako posłańca miłości. Tymczasem Viola zakochuje się w...\tprzeczytaj całą opinię »\nViola, po katastrofie statku, odzyskuje przytomność na nieznanym wybrzeżu. Jest sama, nigdzie nie może natrafić na ślad brata bliźniaka, Sebastiana. Przekonana, że tylko ona ocalała i niepewna swego losu, postanawia przebrać się za mężczyznę. Rozpoczyna służbę na dworze księcia Orsino, zakochanego w pięknej damie, Oliwii, do której z kolei zaleca się Malwolio, a ten ostatni jest obiektem nieustannych dowcipów i żartów błazna, Feste. Zresztą Malwolio – ze względu na prezentowane cechy charakteru – nie jest lubiany przez nikogo. Oliwia nie kocha Orsina, lecz on – nie tracąc nadziei na pozyskanie jej względów – postanawia użyć rozbitka jako posłańca miłości. Tymczasem Viola zakochuje się w księciu, a Oliwia – nieświadoma maskarady – w przystojnym posłańcu. Znienacka na scenie pojawia się Sebastian, z którym Oliwia potajemnie bierze ślub. W końcu dochodzi do spotkania czwórki głównych bohaterów i całe zamieszanie szczęśliwie się wyjaśnia. Na lodzie pozostaje jedynie odrzucony i ośmieszony Malwolio…\nPrzyzwyczailiśmy się, że wersja Williama Szekspira jest jedyna. A jednak Alan Gordon – dzięki odnalezieniu pewnego tajemniczego manuskryptu – opowiada, jak było naprawdę. Otóż, przedłużające się i bezowocne zaloty Orsina do Oliwii spowodowały, że książę zaniedbał rządzenie. Miastu groził atak ze strony saraceńskich piratów, Wenecjanie – chciwi rozszerzenia swoich wpływów – intrygowali coraz śmielej, Malwolio wyraźnie miał nieczyste intencje. Jednym słowem – konieczna była interwencja. I tak na dworze Orsino pojawił się wysłannik tajnej gildii – błazen Feste, który – sprowadzając do miasta Violę i Sebastiana – rozwiązał ów węzeł gordyjski. Wydawało się, że wszyscy będą żyli długo i szczęśliwie… niestety, był jeszcze Malwolio…\nAkcja książki „Trzynasta noc” rozpoczyna się piętnaście lat później, gdy do Feste, zażywającego zasłużonego odpoczynku nad kuflem piwa, przybywa posłaniec z informacją, że Orsino nie żyje. Podobno zginął w wypadku. Feste podejrzewa morderstwo i postanawia wyruszyć do Orsino i wyjaśnić wszystkie okoliczności. Jego obecność jest także pożądana z innego powodu – książę osierocił jedenastoletniego syna, a ponieważ regenta jeszcze nie wyznaczono, sytuacja polityczna w mieście powoli staje się niestabilna. Feste ma pewne przeczucia… a nad wszystkim unosi się wspomnienie żądnego zemsty Malwolio…\nPrzyznaję, że na zapowiedź wydania „kontynuacji opowieści Szekspira” (a tak w zachętach wydawcy przedstawiano „Trzynastą noc”) zareagowałam w pierwszej chwili z niesmakiem. Jak to? Ktoś śmiał Mistrzowi coś dopisać? Nieco później ów niesmak przerodził się w ciekawość, co prawda bardzo ostrożną. Czas płynął, a maleńkie ziarenko ciekawości rosło. I w końcu – pękło i zakiełkowało – kupiłam książkę. I nie żałuję. Autor wykorzystuje fabułę „Wieczoru trzech króli” z dużym wdziękiem i elegancją – wcale nie próbuje poprawiać Mistrza – dla czytelnika bardzo szybko staje się jasne, że Szekspir po prostu nie mógł znać prawdziwego, utajnionego przez Gildię Błaznów, biegu wydarzeń.\nPrzede wszystkim historia Violi i Orsina zostaje jednoznacznie zlokalizowana w czasie i przestrzeni, dzięki czemu autor może przedstawić zgodne z historią średniowiecza tło kulturowe i polityczne. Tu pragnę uspokoić wszystkich tych czytelników, którzy do tekstów rymowanych nie czują przesadnie ciepłych uczuć – Alan Gordon posługuje się prozą i nie stylizuje języka. Narracja jest lekka, łatwa w odbiorze, dialogi – naturalne, riposty – celne, akcja nigdzie nie utyka. Błazen Feste, który w tej opowieści relacjonuje wydarzenia, nie unika zgryźliwych i sarkastycznych komentarzy – także pod swoim adresem, nie usiłuje się wykreować na wszechwiedzącego i mającego-zawsze-rację bohatera, który ratuje świat.\nJedynym elementem wzbudzającym moją irytację, była zastosowana w książce pisownia nazwiska Orsino (przez „y” – Orsyno). Uważam, że w książce reklamowanej jako kontynuacja komedii Szekspira powinna być zachowana pisownia oryginalna. Nie wiem, do kogo mieć pretensje – do autora czy tłumacza.\nPodsumowując – „Trzynastą noc” Alana Gordona czyta się lekko, miło i przyjemnie, od czasu do czasu chichocząc, wątek kryminalny znajduje satysfakcjonujące rozwiązanie, a dobro i miłość zwyciężają (choć nie bez ofiar). I już czekam na kontynuację – jestem ciekawa historii kolejnych zakulisowych machinacji Gildii Błaznów, opisanych w tajemniczym manuskrypcie.\nPS. Lubię Szekspira i dlatego dla mnie ta opowieść ma dodatkowy urok.\nRecenzja ukazała się 2008-09-14 na portalu katedra.nast.pl\t6\nTomasz | 2015-03-01\nPrzeczytane, Posiadam, Thriller, kryminal, Historia: Vw.-XVw. Średniowiecze\tPrzeczytana:\nlistopad 2014\tCałkiem niezła książka. Ciekawy temat o sekretnej gildii błaznów, która zza kulisów pociąga za sznurki na politycznej scenie średniowiecznej Europy. Kryminał z nutką humoru. Bardzo udana powieść. Pierwsza z części o gildii błaznów i zarazem pierwsza książka, tego autora, którą przeczytałem. I na pewno nie ostatnia.\t6\nPolaris | 2013-02-13\n09 lutego 2013\tTrzynasta noc powstała jako kontynuacja Wieczoru Trzech Króli. Znajomość dzieła Szekspira nie jest konieczna, aczkolwiek znacznie ułatwia orientację w powieści Gordona. Bez wcześniejszej wiedzy, mnie osobiście ciężko byłoby się połapać w relacjach między postaciami (na szczęście autor przy okazji przypomina wydarzenia z dramatu Szekspira).\nPełna recenzja: http://krotkie-recenzje.blogspot.com/2013/02/trzynasta-noc.html\t5\nKaga | 2013-06-27\nPrzeczytane, Beletrystyka: Ogólnie, 1. Posiadam w swoich zbiorach\tPrzeczytana:\n27 czerwca 2013\t"Średniowiecze" widziane oczami współczesnego pisarza. Lekka, przyjemna i wesoła książka, zaprawiona szczyptą kryminału oraz szekspirowskiej epiki. Czy Feste, znany z "Wieczoru Trzech Króli" błazen rozwiąże sekret śmierci dawnego przyjaciela? Ot, pytanie...\nJeśli nie przeszkadza wam bardzo naciągana wizja średniowiecza, wyobrażona na kształt współczesności, ale bez technologi nam znanej - zapraszam do czytania ;) ogólnie, pozycja lekka, prosta i przyjemna, w sam raz na dwa, może trzy popołudnia, w czasie których zapoznacie się z kontynuacją szekspirowskiego utworu.\t5\n28 czerwca 2012\tNajwiększa niespodzianka ostatnich miesięcy, bezsprzecznie - od jakiegoś czasu żadna książka mnie nie "wessała" tak bardzo jak właśnie "Trzynasta noc" z cyklu "Gildia Błaznów". To cudowne uczucie kupować coś w ciemno i tak niezwykle się zaskakiwać!\nCałość rozgrywa się na przełomie XII i XIII wieku w Europie. Autor opisuje tajne bractwo, działające w podziemiach i za kulisami średniowiecznych miast i dworów, niejednokrotnie za pomocą sprytnych manipulacji i pociągania za sznurki przesądzając o losach całych monarchii. Głównym bohaterem jest błazen, ma wiele imion - Teofil, Oktawiusz... akcja pcha go do odwiedzenia miasta Orsyno, gdzie przed laty błaznował na usługach księcia (gdzie przyjął kolejne imię - Feste), który, jak dowiaduje się już na początku - zginął w tajemniczych okolicznościach. Feste natychmiast postanawia wyruszyć do Orsyno, gdzie przybiera kolejną fałszywą rolę - nie jest błaznem - występuje jako kupiec Oktawiusz. Rozpoczyna badanie całego miasta, wszyscy są...\tprzeczytaj całą opinię »\nCałość rozgrywa się na przełomie XII i XIII wieku w Europie. Autor opisuje tajne bractwo, działające w podziemiach i za kulisami średniowiecznych miast i dworów, niejednokrotnie za pomocą sprytnych manipulacji i pociągania za sznurki przesądzając o losach całych monarchii. Głównym bohaterem jest błazen, ma wiele imion - Teofil, Oktawiusz... akcja pcha go do odwiedzenia miasta Orsyno, gdzie przed laty błaznował na usługach księcia (gdzie przyjął kolejne imię - Feste), który, jak dowiaduje się już na początku - zginął w tajemniczych okolicznościach. Feste natychmiast postanawia wyruszyć do Orsyno, gdzie przybiera kolejną fałszywą rolę - nie jest błaznem - występuje jako kupiec Oktawiusz. Rozpoczyna badanie całego miasta, wszyscy są podejrzani. Nie wspomniałem o tym na początku, ale książka oparta jest na jednym z dzień Szekspira - i jest niejako kontynuacją "Nocy trzech królów" - tam Feste był błaznem, zaledwie drugoplanową postacią. Tutaj powraca po 15 latach, nikomu nie udaje się poznać starego znajomego bez błazeńskiej maski, więc Feste może spokojnie oddać się poszukiwaniom Malwolia, który przez piętnastu laty poprzysiągł mu palącą zemstę i któremu Błazen przypisywał pociąganie za sznurki w obecnej intrydze. Czy Malwolio ukrywa się w mieście? Czy zmienił swój wygląd, zestarzał się, czy przebiera się i w ten sposób dopełnia swej zemsty na błaźnie Feste? A może to ktoś inny - morderca, który tylko chciałby, żeby jego zbrodnie przypisano staremu, nieobecnemu już wrogowi? Do samego końca nic nie jest wiadome. Wszystko rozwiązuje się dopiero na samym końcu. Podczas czytania raz podejrzewamy jednych, raz drugich, ale koniec końców i tak okazuje się, że za wszystkim stał ktoś inny.\nŚwietne postaci, niesamowite podniesienie i kontynuowanie fabuły samego Szekspira! Wielki to ciężar, ale pan Gordon uczynił to w sposób mistrzowski - akcja jest nie tylko poprawna i ciekawa, ale wręcz porywająca, zmusza do własnego śledztwa... Towarzyszenia Feste, wyprzedzania go myślą, czasem błądzenia razem z nim no i przede wszystkim czekaniem na tytułową Trzynastą Noc, która wszystko wyjaśni. Przeczytałem, jestem zachwycony, polecam Wam, a sam biorę się za kolejną część cyklu o Gildii Błaznów!\t4\nMad | 2013-09-19\nPrzeczytane, 2. Posiadam, Fantasy\tPrzeczytana:\n18 września 2013\tZa zakończenie książki do ogólnej oceny dodaję jedną gwiazdkę. Ogólnie rzecz biorąc, całość dość niemrawa, akcja trochę bez tempa i polotu, ale końcówka książki wraz z ostatecznym rozstrzygnięciem łata te mankamenty. Dość ciekawy jest też sam pomysł gildii błaznów wraz ze swoimi zasadami, strukturami i członkami - zdecydowanie oryginalny i wyróżniający się na tle innych książek. Nieco denerwujący jest za to język książki z masą niepotrzebnych zdrobnień i zdziecinniałych słówek, ale to może akurat kwestia tłumaczenia. I choć może to brzmieć jakbym narzekał, to w sumie ogólnie książka mi się podobała. W dwóch słowach to taki 'średniowieczny kryminał', który powinien trafić i do miłośników 'średniowiecza' jak i do miłośników 'kryminału'.\t3\naleksandraczyta | 2012-02-25\nPrzeczytane, Posiadam, Wyzwanie 2012\tPrzeczytana:\n25 lutego 2012\tBardzo przyjemnie się czyta. Fajny pomysł i dobrze zrealizowany. Na pewno sięgnę po kolejne tomy z cyklu.\t3\nkiricella | 2011-03-02\n2010 rok\tPrzyznaję, że po "Trzynastą noc" sięgnęłam przez przypadek. I zakupu książki nie żałowałam :)\nPomysł istnienia Gildii Błaznów - sprawnie działającej, ponadnarodowej organizacji zrzeszającej błaznów, których rolą nie jest tylko zabawianie wielkich tego świata, ale też ciche prowadzenie polityki, zbieranie informacji, tworzenie historii... Błazen był wykształconym przez cech człowiekiem posiadającym nie tylko popisowe umiejętności, ale też bystry umysł i cięty język.\nTo właśnie ten motyw ujął mnie najbardziej. Dodajmy do tego kryminalną zagadkę i niezwykły klimat i możemy zatopić się w przyjemnej lekturze.\t2\n- Znajdź Malwolia. Dowiedz się, co wie o cechu i dla kogo pracuje. Potem możesz mu sprawić chr...\twięcej\nAlan Gordon – Trzynasta noc


ď»ż KAJA oĹ›wietlenie- eKAJA, ĹĽyrandole, lampy stojÄ…ce, lampy biurkowe, kinkiety, osprzÄ™t, doradztwo\njest firmÄ… produkcyjno-handlowÄ…, ktĂłra od od 1990 roku zajmuje siÄ™ produkcjÄ… i dystrybucjÄ… oĹ›wietlenia. Ze swojÄ… ofertÄ… docieramy do odbiorcĂłw na terenie caĹ‚ej Polski. Eksportujemy rĂłwnieĹĽ swĂłj asortyment m.in do Rosji, Litwy, Estonii, BiaĹ‚orusi i Ukrainy.\nOferujemy naszym odbiorcom produkty wĹ‚asne oraz najlepszych i najwiÄ™kszych firm oĹ›wietleniowych z Polski i z zagranicy. W swej ofercie mamy okoĹ‚o 18 000 wzorĂłw ĹĽyrandoli, lamp, kinkietĂłw, plafonier, systemĂłw halogenowych, systemĂłw LED i osprzÄ™tu elektrycznego. DziÄ™ki temu jesteĹ›my w stanie wyjĹ›Ä‡ na przeciw oczekiwaniom klientĂłw w zwiÄ…zku z oĹ›wietleniem obiektĂłw mieszkalnych, budynkĂłw przemysĹ‚owych, sakralnych, biur, iluminacjÄ… budynkĂłw, ogrodĂłw czy ulic.\nZ naszÄ… ofertÄ… mogÄ… siÄ™ PaĹ„stwo zapoznaÄ‡ odwiedzajÄ…c siedzibÄ™ naszej firmy - Centrum Techniki OĹ›wietleniowej, gdzie na powierzchni ok. 3000 m2, prowadzona jest sprzedaĹĽ detaliczna i hurtowa.\nPosiadamy rĂłwnieĹĽ sieÄ‡ wĹ‚asnych sklepĂłw firmowych na terenie woj. podlaskiego, lubelskiego i warmiĹ„sko-mazurskiego.\nZapraszamy PaĹ„stwa do odwiedzenia naszej firmy i nawiÄ…zania wspĂłĹ‚pracy.\nÂ© Copyright 2011 www.Kaja.com.pl


Działania ogólnopolskie - Promocja filmu „Obietnica Pandory” - Słowo od reżysera - text\nZawsze uważałem się za zagorzałego ekologa. Kiedy miałem 9 lat, mama czytała mi książkę pt. „Silent Spring” (książka o tematyce ekologicznej, opisująca zagrożenia związane z masowym stosowaniem pestycydów autorstwa Rachel Carson – przyp. tłum.), a temat zimnej wojny czy też nuklearnego wyścigu zbrojeń nie był niczym niezwykłym przy naszym rodzinnym stole. Dlatego też anty-nuklearne i ekologiczne przekonania były we mnie głęboko zakorzenione.\nMój pierwszy film dokumentalny – Radio Bikini, który miał swoją premierę na festiwalu Sundance w 1988 r. i zdobył nominację do Oscara, był głosem sprzeciwu wobec broni nuklearnej. Kolejny film – Dni Ziemi, wyświetlony podczas finałowego pokazu na tym samym festiwalu w 2009 r., opowiadał historię powstania ruchów ekologicznych w czasach mojej młodości. Podczas prac nad tym filmem po raz pierwszy zdałem sobie sprawę, jak przesiąknięte pesymizmem są tego typu organizacje w dzisiejszych czasach i jak niewiele udało im się zdziałać w kwestii zmian klimatycznych. Dopiero znajomość ze Stewartem Brandtem sprawiła, że zetknąłem się z nowym i bardziej optymistycznym podejściem do ochrony środowiska, które promowało rozwój technologiczny. Od tego momentu zacząłem szukać i odkrywać niewielką, ale stale rosnącą grupę ludzi z różnych rejonów świata, którzy kwestionują i przeciwstawiają się temu, co stało się dzisiejszą, sztywną i konserwatywną wersją ekologii.\nNie było mi łatwo przyznać, że intensywny rozwój technologii jądrowych jest obecnie naszą największą szansą na to, aby zapobiec środowiskowej katastrofie. Jednocześnie rosnące przekonanie, że tak właśnie jest sprawiło, że zacząłem stawiać sobie pytania o podstawowe założenia nowoczesnej ekologii. Od przekonania, że możemy znacząco obniżyć zapotrzebowanie na energię dzięki większej efektywności energetycznej, po wiarę w to, że odnawialne źródła energii będą w przyszłości zasilać całą planetę. Wydaje mi się, że to prawie religijne przywiązanie ruchów lewicowych i ekologów do pewnych niepodważalnych przekonań, miało równie duży wpływ na nasze przedłużające się przywiązanie do paliw kopalnianych, jak i przerażająca swoboda, z jaką konserwatyści podchodzą do zmian klimatycznych. Obie strony, przekonane o swoich racjach i okopane na sztywnych pozycjach tkwią w ideologicznym sporze, który w przyszłości może mieć fatalne skutki dla nas wszystkich. Dlatego też musimy zmierzyć się z faktami.\nPrzez trzy lata całkowicie poświęciłem się pracy nad tym dokumentem. Staram się w nim odpowiedzieć na prawdopodobnie najważniejsze i najbardziej niewygodne obecnie pytanie: jak sprostać zapotrzebowaniu na energię we współczesnym świecie nie niszcząc jednocześnie środowiska, w którym rozwinęła się nasza cywilizacja? Od początku wiedziałem, że ten film musi być mocno osobisty, żeby w ogóle wywarł jakikolwiek wpływ na masową publiczność. Już na wstępnym etapie podjąłem decyzję, że skupię się na kilku kluczowych osobach, które, tak jak ja, drastycznie zmieniły swoje przekonania na temat energii jądrowej. Ich ewolucja, od stanowczego stanowiska antynuklearnego, aż do gorliwej postawy pro-nuklearnej, stanowi centralną oś dramatyczną filmu. Mam nadzieję, że poprzez ten film uda mi się zaprosić publiczność do podobnej intelektualno-poznawczej przygody.\nOBIETNICA PANDORY to bez wątpienia jeden z najbardziej osobistych i ważnych filmów w mojej karierze. Dzięki niemu dowiedziałem się, że miałem całkowicie błędne przekonania dotyczące energetyki, zaś wszystko to, co myślałem o energii jądrowej i związanych z nią wydarzeniach historycznych odbiegało od prawdy.\nPraca nad tym filmem stała się dla mnie wielką podróżą, wiodącą przez cztery różne kontynenty do ukrytego świata energii jądrowej. Byłem w okrytej złą sławą elektrowni w Czarnobylu (bodajże jako pierwszy zagraniczny operator), zapuściłem się w głąb zamkniętej strefy w Fukushimie, zobaczyłem też popularną plażę w Brazylii, gdzie naturalnie występujące promieniowanie tła przekracza ponad trzystukrotnie dawki uznawane za „normalne”! Odwiedziłem też mało znane centrum naukowe w Idaho, gdzie ponad 20 lat temu wynaleziono nowy rodzaj reaktora odpornego na stopienie, który jest zasilany odpadami nuklearnymi.\nJeśli miałbym wskazać na jeden moment, w którym doznałem „olśnienia”, to było to w niewielkim pomieszczeniu we Francji (rozmiaru boiska do koszykówki), gdzie składowanych jest 80% odpadów z całego kraju z ostatnich 30 lat: cztery cylindryczne tuby o długości 10 metrów i średnicy 1 metra to wszystko, co zostało z procesu zasilania całego Paryża przez ostatnie 30 lat czystą energią jądrową! Pomyślałem sobie wtedy: „Boże, co myśmy sobie wyobrażali!”


Z "dzikiej" do amfiteatru. Zmiana miejsca koncertu zespołu Złoty Maanam\nwydrukuj podstronę do DRUKUJ8 sierpnia 2017, 12:20 komentarzy 4\n(Złoty Maanam. )\nZaplanowany na sobotę 19 sierpnia koncert zespołu Złoty Maanam miał odbyć się na plaży miejskiej przy ulicy Kajki w Iławie. Zamiast na plażę, Iławskie Centrum Kultury, organizator Letniego Wieczoru Muzycznego, zaprasza jednak do amfiteatru.\n- Iławskie Centrum Kultury informuje, że z przyczyn techniczno-organizacyjnych następuje zmiana lokalizacji miejsca koncertu Złoty Maanam. Impreza odbędzie się w amfiteatrze miejskim w Iławie - czytamy w komunikacie ICK. - Za utrudnienia przepraszamy.\nArtykuł załadowany: 0.4524 sekundy


Do udziału w konkursie swoich podopiecznych zgłaszały rodziny zastępcze oraz opiekunowie z placówek. W konkursie wzięło udział 50 wychowanków. Jury konkursowe, złożone ze specjalistów Organizatora Rodzinnej Pieczy Zastępczej - PCPR w Gostyniu, szczególnie wyróżniło Oliwię Kalkę i Mariusza Przyłuckiego za wyjątkowe sukcesy. Uznało też, że wszyscy uczestnicy pracowali intensywnie nad swoimi sukcesami i przyznało w poszczególnych kategoriach 33 nagrody. Były to dyplomy oraz nagrody rzeczowe.\nObok wyboru nagrodzonych uczestników, konkurs stał się też okazją do podziękowań dla rodziców zastępczych i wychowawców placówek. Wszystkie rodziny zastępcze, których wychowankowie przystąpili do konkursu oraz Domy Dziecka w Bodzewie i w Gostyniu, otrzymały świadectwa z paskiem. W imieniu organizatorów podziękowania skierował do rodziców i wychowawców dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu, podkreślając: - „Szanowni Państwo! Swoją wyjątkową pracą tworzycie warunki do tego, by Wasi podopieczni osiągali tak wspaniałe sukcesy. Swoim codziennym zaangażowaniem i byciem dla dzieci sprawiacie, że najmłodsi i nastolatkowie dostają to, czego z rożnych powodów nie mogli im zapewnić ich rodzice. Dzięki Państwu te dzieci rozwijają się, pokazują swoje uzdolnienia i talenty. Wiemy, ile ta praca wymaga wyrzeczeń, ile wymaga wysiłku i, przede wszystkim, ile Państwo wkładacie w tę pracę cierpliwości, serca i miłości. Za to Wam bardzo serdecznie dziękuję.”


Legislacja ROK 2005 NR 184 POZ 26 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Dokumenty Legislacja Rok 2005 Nr 184Po 26\nLegislacja ROK 2005 NR 184 POZ 26\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2005 NR 184 POZ 26\nrefundacji w okresie przetargowym kończącym się dnia 12 lipca 2005 r. Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,\nArtykuł 1 W ramach stałego przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 582/2004 przewiduje się w okresie przetargowym kończącym się dnia 12 lipca 2005 r. 16,00 EUR/100 kg jako maksymalną wysokość refundacji dla produktόw i krajόw przeznaczenia wymienionych w art. 1 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lipca 2005 r.\nLegislacja ROK 2005 NR 184 POZ 26 - pozostałe dokumenty


Archiwum Historii Mówionej - Jerzy Iwanowski\nJerzy Iwanowski „Tomek”\nNazywam się Jerzy Iwanowski, urodziłem się 26 września 1930 roku we Włochach, pod Warszawą wówczas. Nie uczestniczyłem w Powstaniu, byłem we Włochach i należałem do „Szarych Szeregów”, do drużyny „Zawiszaków”.\nNa początek poproszę, żeby pan opowiedział o swojej rodzinie.\nMój ojciec był w zasadzie tak zwanym budowlańcem, specjalistą od mostów. Most w Bydgoszczy na Fordonie jest jego dziełem i te mosty, które prowadzą z Włoch do Ursusa i do Gołąbek, to też jest jego dzieło. Muszę powiedzieć, że niedawno oglądałem te mosty i przyczółki betonowe, które tam były, i w przeciwieństwie do obecnych, nie znalazłem tam żadnego śladu korozji ani niczego. Nic się nie rozsypuje, tak jak teraz się rozsypuje beton. Ale kierownik robót nie wystawił sobie willi za to. (Przepraszam za wtręt).\nProszę powiedzieć też coś o swojej mamie.\nMama była bez zawodu, tak zwana przy mężu, po prostu wychowywała mnie. Los zdarzył, że w Powstanie znalazła się w Warszawie na ulicy Filtrowej. Ale wyszła z Powstania i udało jej się w transporcie… Te pociągi elektryczne, które kursowały do Pruszkowa, przewoziły warszawiaków… Oczywiście na peronach było RGO i herbata, kawa i jakieś jedzenie dla tych ludzi. Moja mama stała w drzwiach. W tychże samych drzwiach stał Niemiec z automatem, ale jakoś był duży tłok i moja mama nieduża, szczupła osoba… Udało jej się po prostu zejść na peron w Ursusie i w ten sposób wydostała się, nie poszła do Pruszkowa, nie pojechała do Pruszkowa, tylko udało jej się wrócić do domu, do Włoch.\nTo była tradycyjna rodzina. Byłem ministrantem. W 1937 roku poszedłem do szkoły, nawet byłem chyba niezłym uczniem, nie chwaląc się. To właściwie trudno powiedzieć, bo 1939 rok, kiedy miałem dopiero dziewięć lat, wybuchła wojna i to wszystko się pokręciło, załamało.\nGdzie pracował pański tata jeszcze przed wybuchem wojny?\nMój ojciec pracował na rozbudowie fabryki Polskiego Fiata na Terespolskiej.\nBo tata był…\nBudowlańcem, ale był też po szkole wojskowej, tak?\nPo szkole wojskowej, ale był oficerem rezerwy, nie służył w wojsku. Szkoła oficerów artylerii przeciwlotniczej.\nWtedy kiedy wybuchła wojna, czy kontynuował pan naukę na tajnych kompletach, czy była jakaś możliwość nauki?\nW 1939 roku, kiedy uciekaliśmy, jak my to nazwaliśmy – rajzą, to wtedy nie było możliwości. Ale kiedy już znaleźliśmy się z powrotem po tej stronie, to była tak zwana szkoła powszechna i uczyłem się w tej szkole, a potem były kursy tajnego nauczania. Chodziłem do szkoły przy ulicy Promienistej we Włochach. Potem Niemcy wyrzucili nas z tej szkoły i objęli budynek, bo to był na owe czasy dość nowoczesny budynek, i szkoła się tak tułała po różnych piwnicach, ale kontynuowaliśmy naukę i właściwie w 1944 roku skończyłem siódmą klasę.\nCzyli przed wojną mieszkali państwo we Włochach?\nWe Włochach, tak. Cały czas we Włochach.\nPamiętam to jak dzisiaj, że stałem przed domem i od nas niedaleko, za torami, za nasypem była fabryka Ursus, i tam też stała bateria przeciwlotnicza i samoloty. Leciała duża ławica tych samolotów i artyleria strzelała. Pamiętam, że mama moja mówi… Ojca nie było wtedy, bo jakoś tak było, że chyba dwa tygodnie przed wybuchem wojny byli zmobilizowani i jako wojskowy szykował te działa, obsługę, tak że nie wracał do domu. Właściwie coś się stało takiego, że miałem jakieś drżenie wewnętrzne, po prostu strach – to był strach.\nPan miał raptem przecież kilka lat, jeszcze nawet nie dziesięć…\nZa parę dni dopiero kończyłem dziewięć lat.\nProszę powiedzieć, z czego pańska rodzina utrzymywała się w czasie wojny?\nOjciec pracował na Dworcu Zachodnim w stolarni. Coś tam robili, nie wiem, jakieś rzeczy. Ale co robili, to nie wiem. W każdym bądź razie wiem, że od czasu do czasu przynosił ze stolarni różne obrzynki drewna, to czymś mogliśmy palić w mieszkaniu, żeby było ciepło.\nKiedy państwo zostali ewakuowani na stronę rosyjską?\nTo nie była ewakuacja na stronę rosyjską, tylko – tak jak mówiłem – transport fabryczny, duży transport towarowy miał wywieźć nas do Rumunii. Jechaliśmy z Brześcia do Rumunii. Pińsk, Równe i pod Równem 17 września stał na drodze czołg sowiecki, na torach, i pociąg się zatrzymał. Armia była, lasy były dookoła, armia sowiecka była i nas wygruzili z tych wagonów. Różnie to było. Jedni zdołali dokądś uciec. Wojskowi, którzy też jechali tym transportem, zostali wzięci na jakieś podwórko szkolne, boisko, bo było ogrodzone. Potem w czasie wojny, jak Niemcy odkryli groby w Katyniu, podawali nazwiska tam zabitych, to ojciec wśród tych nazwisk swoich kolegów znajdował. Miał szczęście akurat, że nie był w mundurze, tylko w jakimś drelichu roboczym. Zdołaliśmy wtedy jakoś wyjść z tego i ruszyliśmy lasami, różnie. Czasem jakiś chłop nas podwiózł. To było parę osób, jakaś grupka niewielka. Ojciec mój miał brata w Białymstoku. Ruszyliśmy właściwie spod Równego do Białegostoku, bo gdzieś trzeba było się jakoś zahaczyć. Lasami i tak jak mówię, czasem się zdarzyła jakaś chłopska furmanka, czasem nocleg w jakiejś polskiej chałupie, gdzie można było przenocować względnie bezpiecznie. Jakoś udało się do tego Białegostoku dotrzeć. Lasami wędrowaliśmy… Jeść, co było jeść? Zbierało się to, co było w lesie, grzyby i mogę powiedzieć, że mam taki uraz, że do tej pory nie jem grzybów. To jest taka trauma jakaś, nie jem grzybów.\nUdało nam się do Białegostoku dostać, do brata ojca. Tam pobyliśmy parę dni, ale mama koniecznie chciała wracać do domu, do Warszawy. Więc znów z powrotem. Udało nam się jakoś nad Bug przedostać, nawet wtedy pociągiem do jakiejś stacji blisko. Ale Rosjanie po tamtej stronie chodzili nawet… Nas była grupka może dziesięciu osób i udało się tam zwerbować jakiegoś rybaka, który miał łódź taką względnie dużą, żeby tych parę osób się pomieściło. Ale zapłatę to albo chciał ruble radzieckie, albo coś w naturze. Akurat 15 lipca, tuż przed wojną, ojca imieniny były, Henryka, dostał od mamy zegarek patka. To jest jedna z najlepszych firm szwajcarskich, zresztą stworzona przez Polaków, bo Patek był Polakiem. No i za tego patka (o zegarek chodzi oczywiście) przewiózł nas. A Niemcy spodziewali się, bo bardzo dużo było takich bieżeńców. Przyjęli nas tam nawet przyzwoicie, dali jeść i pozwolili… W Brześciu odchodził do Warszawy pociąg, przyjechaliśmy tym pociągiem do Warszawy i z Warszawy to już we Włochach się znaleźliśmy. To był chyba listopad, połowa listopada. Tak że pierwsze święta wojenne już spędziliśmy w domu, a zima wtedy była ciężka. W Warszawie to chyba było prawie czterdzieści stopni mrozu wtedy. Ale jakoś szczęśliwie to było, że w lipcu ojciec sprowadził węgiel do komórki, chyba trzy tony węgla i to nas uratowało przed chłodem. Za ten węgiel jeszcze dostaliśmy jakieś ziemniaki do jedzenia. Tak że handel wymienny był wtedy. To właśnie była na stronę sowiecką taka historia.\nChodziliśmy normalnie… Zaczęła się szkoła tak zwana powszechna. Kierownikiem szkoły był pan Józef Sajda, pamiętam do dzisiaj. To była szkoła w gmachu takim też nieszkolnym, przy ulicy – będę mówił starymi nazwami, bo teraz są inne nazwy – przy ulicy Sieradzkiej. Nie wiem, jak teraz się nazywa, bo właściwie we Włochach prawie nie bywam. Potem tam też Niemcy zajęli ten gmach i tak szkoła się tułała. A w 1943 roku miałem kolegę mieszkającego dwie posesje dalej, nazywał się Sławomir Rump. On mnie właściwie wciągnął do tego. Mówił: „Do harcerzy się zapiszesz”. Ojciec mi pozwolił i wtedy zostałem przyjęty do zastępu tego Sławka Rumpa. Pseudonim miał „Włodek”, a była to drużyna „Adama”, Jana Zwierzyńskiego. To był przez jakiś czas chyba sekretarz stanu w Ministerstwie Komunikacji, potem chyba był dyrektorem LOT-u, przez dłuższy czas dyrektorem Ursusa. Tak że jest to nazwisko takie [znane]… On był drużynowym. Najpierw przez prawie rok byłem w zastępie tego „Włodka”. Potem już po jakimś przeszkoleniu harcerskim objąłem zastęp, który specjalizował się w samarytance tak zwanej i nazwę miał „Łapiduchy”. Taka harcerska nazwa. Od tego momentu, to chyba był lipiec 1943 roku, zaczęła się moja współpraca konspiracyjna. Ponieważ byliśmy za młodzi do tego, żeby występować z bronią czy coś w tym rodzaju… Już w 1944 roku przeszliśmy tak zwane szkolenie pojedynczego strzelca. Ale nie braliśmy udziału zbrojnego w tych [akcjach]… Byliśmy po prostu za młodzi. Ale ten pęd do wyzwalania kraju, do pracy konspiracyjnej był u młodych i to się nie dało zatrzymać. Z początku było tak, że szesnastolatków brano. Ale później takie parcie młodych ludzi, młodszych było takie właśnie, że stworzono oddział „Zawiszaków”, właśnie tych najmłodszych harcerzy, no i w tych „Zawiszakach” byłem.\nJak wybuchło Powstanie, to tak jak mówiłem, moja mama pracowała w Warszawie i w Warszawie ją Powstanie zastało. Pamiętam, ojciec wtedy chyba był w domu… Tak, był w domu. Myśmy jako organizacja tych „Zawiszaków”… We Włochach były szpitale. Udawało się rannych czy jakichś chorych z tego szpitala przemycić. Nawet we Włochach było parę miejsc takich, gdzie te szpitale były, między innymi w tak zwanej sali parafialnej we Włochach, przy kościele Świętej Teresy. Myśmy nosili z Opaczy, a tam chodzili starsi chyba do Reguł, w Regułach był jakiś majątek i mleko. Przynosili duże banie mleka, a nas młodych… Pięciolitrowe bańki każdy miał ze sobą i nosiliśmy do Włoch, w określone miejsce nosiliśmy to mleko. Mleko się oddawało naprzeciw dawnego drewnianego kościoła we Włochach. Tam był dom taki okazały dość, w którym była apteka, i tam się oddawało to mleko, które szło potem, rozdzielane było na szpitale. Pamiętam do dzisiaj, że na drzwiach, tych, gdzie się tam nosiło, było wielkie, oficjalne, ze stemplem hitlerowskim takie ogłoszenie: „Uwaga! Tyfus plamisty”, a Niemcy bardzo bali się tyfusu i tam nie wchodzili, a tam po prostu była komenda cała i tam się oddawało to mleko. Kiedy wybuchło Powstanie, po prostu mieliśmy za zadanie obserwację, jakie jednostki gdzie przyjeżdżają, wyjeżdżają, o której, po prostu taka obserwacyjna praca. Potem we Włochach, w parku przy stacji kolejowej (obecnie Park Kombatantów) stacjonował duży oddział, chyba brygady Kamińskiego. Myśmy nazywali ich popularnie „kozakami”, ale to przeważnie nie byli Kozacy, tylko byli jacyś Czeczeńcy, to wiem na pewno. Z tych rozmów, które tam żeśmy mieli, oni się zachowywali jak dzicz, jak banda wobec ludzi. Oni przede wszystkim dokonywali masakry ludności warszawskiej. Wracali jakoś tam po południu, pijani, na wozach, na samochodach, przeważnie mieli wozy konne. Przywozili swoich zabitych, we Włochach był przez dłuższy czas, po wojnie dopiero zlikwidowany ich cmentarz, przy wejściu, bo dawniej ten park był ogrodzony i z bramą. To żeśmy to obserwowali, jak to wygląda. Potem, 16 września, Niemcy otoczyli Włochy i odbyła się ewakuacja mężczyzn od lat 16 do 60, wszyscy byli wywiezieni, najpierw do obozu w Pruszkowie – między innymi mój ojciec też i tego Sławka Rumpa ojciec. Ponieważ moja matka była w Powstaniu, a ja zostałem sam, to matka Sławka wzięła mnie do siebie i po prostu u nich byłem.\nSam wybuch Powstania, sama godzina 17, czy pan pamięta dzień i co wtedy się działo? Czy zapamiętał pan wybuch Powstania?\nTak, pamiętam wybuch Powstania w Warszawie. Pamiętam, że tego wieczora nawet chyba deszczyk zaczął kropić we Włochach. Mężczyźni z Armii Krajowej mieli punkty zborne, ale potem myśmy musieli… nie „musieli” ¬– mieliśmy rozkaz odwoływać. Tak że myśmy chodzili na te punkty i odwoływali, że nie ma u nas też Powstania. Uważam, że to było bardzo mądre posunięcie dowódcy tego okręgu, bo po prostu Włochy uniknęły całkowitego zniszczenia, bo jak pamiętam, mój ojciec też poszedł wtedy na to zgrupowanie i miał karabin i trzy naboje, ale to się rozpłynęło.\nTak właściwie potem nie wiedzieliśmy, co robić. U Sławka stacjonowali Niemcy, to był taki oddział, który jeździł do Warszawy i tam coś robili, nie wiem, czy oni usuwali, czy wyciągali kable miedziane, czy coś takiego z telefonów, nie pamiętam tego dokładnie i jak to Niemcy – byli dość punktualni: o ósmej rano wyjeżdżali, o czwartej po południu wracali… A myśmy w tym czasie u Sławka drukowali biuletyny, był nasłuch. Pamiętam, Kazik Burchardt, jeden z tych komendantów naszych rojów, przynosił wiadomości, które były przez radio nadawane. Potem było tak, u Sławka jego mama, ponieważ dom był względnie bezpieczny, bo Niemcy w nim byli, pisała na maszynie, na tej woskówce takiej i to się potem odbijało na takiej ręcznej drukarce i tośmy rozprowadzali te wiadomości. Pamiętam, że potem gdzieś chodziłem nawet do Piastowa, czy coś, też przynosiłem stamtąd wiadomości. To właściwie do czasu wejścia Rosjan, do 17 stycznia, to taka była właśnie praca codzienna. Siedemnastego stycznia zebraliśmy się w paru u Janka Zwierzyńskiego, to znaczy u naszego drużynowego „Adama”. I co robimy dalej? Dowiedzieliśmy się, że Armia Krajowa została rozwiązana, nasze zgrupowanie również, więc skończyła się działalność, oficjalna działalność.\nChciałabym zapytać też o to, co się działo już w 1945 roku, ale chciałabym jeszcze zapytać, jak zapamiętał pan żołnierzy niemieckich?\nPierwsze wrażenie, takie jak żeśmy po tym przepłynięciu przez Bug, jak zobaczyłem ich, to tak jakoś czuło się od nich, że to naród panów. Oczywiście jakiś tam oficer, który… Bo żeśmy jakieś tam zeznania składali też, nawet mówił po polsku nieźle. Tak że to było takie… Wydawało mi się, że oni, rasa panów, zdobywcy, to tak… Ale cóż dziewięcioletni chłopak mógł sobie myśleć na ten temat.\nChciałem powiedzieć, bo to jest ważna rzecz, chciałem powiedzieć o tym, co się działo po 17 stycznia. Raptem, kiedy byliśmy u Zwierzyńskiego razem, ktoś puka do drzwi, wchodzi nasz znajomy, który w tym samym domu na dole (to był dom narożny naprzeciwko kościoła) prowadził zakład stolarski i pogrzebowy i myśmy go popularnie nazywali „trumniarzem”. I mówi do nas tak: „Panowie, ja wiem, co wyście robili tutaj przez całą okupację i stawiam wam warunek. Macie stworzyć tutaj na terenie Włoch grupę ZWM-u. A jeśli nie…” – no to nie dokończył zdania. Więc myśmy się zastanawiali, właściwie to nietrudno było odgadnąć, co my robimy. A on był tym sąsiadem najbliższym i miał córkę, Zosię, zresztą bardzo ładną dziewczynę, która z nami bywała na naszych spotkaniach. Janek Zwierzyński grał na pianinie, śpiewaliśmy razem. I co się okazało? Że on wszystko od tej Zosi wiedział, co my robimy i kim jesteśmy. A on potem, ten Wojciechowski, objął jakieś bardzo wysokie stanowisko partyjne czy… On był z PPR-u, objął chyba… Stworzyli tak zwaną Radę Narodową we Włochach i on potem gdzieś jeszcze poszedł wyżej, nie wiem, co się działo. Więc, co było robić? Zastanowiliśmy się, że właściwie możemy to zrobić. Stworzyliśmy grupę ZWM-u we Włochach. Jednocześnie powstała szkoła, gimnazjum, w marcu zaczęliśmy szkołę. Tam takie małe egzaminy były i przyjęty zostałem do tego gimnazjum, do pierwszej klasy gimnazjalnej, a jednocześnie niby miały być zbiórki tego ZWM-u, ale po trzech miesiącach… Po prostu nie chodziłem, bo tu gimnazjum, a oni tam swoje jakieś zbiórki urządzali w tym czasie. Dostałem pismo, że jak nie przyjdę na następne zebranie, to zostanę skreślony z listy członków ZWM-u we Włochach. I w takiej samej sytuacji był na przykład mój kolega bliski, Rysiek Ostalski, chyba on tutaj też mówił coś na te tematy, i jeszcze paru innych, i Zwierzyński. Ale w pewnym sensie ten Wojciechowski, przez to, że myśmy stworzyli ten ZWM we Włochach, to jak gdyby stworzył nad nami parasol ochronny. Nikt z nas nie był aresztowany, nikt z nas nie był ciągany nigdzie, ani do UB, tak że byliśmy… Tak że ten okres, przypuśćmy trzech, czterech miesięcy tego tworzenia ZWM-u, jakoś oddalił od nas wszelkie pretensje. To chyba tyle.\nJednocześnie jeszcze za okupacji, zacząłem się uczyć na skrzypcach. Był taki w szkole powszechnej nauczyciel, zresztą bardzo dobry nauczyciel. Stwierdzam, że kadra nauczycieli, jaką miałem, była doskonała, jeszcze przedwojenna kadra nauczycielska. Uczył również na skrzypcach, to u niego zacząłem się uczyć grać na skrzypcach, a później po wojnie we Włochach była szkoła też muzyczna, to dalej się uczyłem na tych skrzypcach. W gimnazjum, potem się dostałem do szkoły średniej na Profesorskiej, było tam tak zwane konserwatorium. Przeszedłem wtedy na inny instrument, na altówkę do profesora Szelewskiego i właściwie po wojnie zaraz, dalej żeśmy stworzyli z powrotem harcerstwo. Zwierzyński objął drużynę i całość właściwie tych wszystkich kolegów, dawnych „Zawiszaków”, stworzyła drużyny i żeśmy prowadzili dalej tę pracę harcerską, chyba do 1948 czy 1949 roku. Potem się zaczęły różne inne rzeczy, że rozwiązano to harcerstwo. Tak że praktycznie harcerstwo przestało istnieć w naszym pojęciu, to nasze harcerstwo. Potem, w 1956 roku, to harcerstwo odżyło znów i od 1956 roku do 1960 roku pracowałem w tym harcerstwie jako instruktor w komendzie hufca. Hufiec był wtedy Włochy-Ursus.\nZacząłem pracować zawodowo, pracowałem w takiej jednej orkiestrze, potem prawie od początku 1956 roku do przejścia na emeryturę w 1990 roku, jako kombatant, jako sześćdziesięciolatek miałem prawo pójść na emeryturę, to przeszedłem na emeryturę. A przedtem jeszcze od 1956 roku do 1990 roku pracowałem w Operetce Warszawskiej, na Puławskiej jeszcze, bo tam byłem w teatrze „Nowym” na Puławskiej do przejścia tu do „Romy”. Potem, już jak się „Roma” zaczęła, poszedłem na emeryturę. Tak że z Bogdanem Kaczyńskim pracowałem półtora roku, ale potem się zaczęły takie różne historie, to myślę sobie: „Mają mnie wyrzucać, to ja sam pójdę na emeryturę”. Skorzystałem z tego uprawnienia sześćdziesięciu lat, że mogę iść na emeryturę, poszedłem na emeryturę.\nTak wyglądały pańskie losy powojenne, niemniej chciałabym jeszcze wrócić do spraw związanych z Powstaniem. Wspominał pan, że te pierwsze wrażenia co do Niemców były właśnie takie, że to jest rasa panów, że Polacy są gdzieś znacznie niżej. A czy później spotkał się pan z jakimiś przejawami życzliwości z ich strony?\nCzy w ogóle można mówić o czymś takim?\nTo dopiero, jak ci Niemcy w 1944 roku w czasie Powstania stacjonowali u nas we Włochach i mieszkali w tym naszym domu, to znaczy w tym domu Sławka Rumpa, do którego matka Rumpa mnie wzięła, to oni czuli wtedy już, że przegrywają wojnę, to wtedy byli troszkę bardziej nastawieni tak ugodowo.\nA czy zetknął się pan osobiście z przypadkami zbrodni wojennych popełnionych w czasie Powstania?\nCzy miał pan kontakt z przedstawicielami innych narodowości uczestniczących czynnie bądź też biernie w Powstaniu?\nChciałabym jeszcze porozmawiać o życiu codziennym podczas Powstania. Czy doznał pan głodu, czy owało państwu żywności?\nTak, to oczywiście, żeśmy jeździli gdzieś tak do… Był taki majątek Karolin zaraz za Włochami, to tam żeśmy jeździli taczką po ziemniaki. Tam udawało nam się, na ogół sprzedawali nam te ziemniaki. Często było tak, że jedynym pożywieniem to był ten kartkowy chleb czarny, kawa zbożowa i trochę takiej tej marmolady z buraków.\nA jak wyglądały wtedy kwestie higieny?\nWłochy to było takie miasto, które nie było ani skanalizowane, ani nie miało wody, więc wszystko polegało na myciu się w misce. Jakieś mydło to można było dostać, bo nawet ojciec Sławka Rumpa zajmował się troszkę robieniem właśnie mydła i jakoś tam z trudem, ale było można, jak się chciało, można było higienę jako tako utrzymać.\nCzy ktoś z pańskich bliskich, przebywając w Warszawie, przechodził kanałami?\nGdzie pan wówczas nocował, bo cały czas mieszkaliście państwo właśnie we Włochach…\nJak opisałby pan noce podczas Powstania Warszawskiego?\nKtóregoś sierpnia był ten dzienny taki amerykański, nazwę go nalot, ale to był zrzut, dużo samolotów było i patrzyłem, jak te samoloty latają, jak zrzucają te spadochrony, których niestety większość tych pojemników czy z bronią, czy z jedzeniem dostała się w ręce Niemców, bardzo mało z tego [spadło na naszą stronę]… Ale wtedy była jakaś taka euforia, że się widziało, że w końcu ktoś nam pomaga, a potem były nocne naloty. Pamiętam, że ten Sławka dom, w którym żeśmy mieszkali, był naprzeciwko szosy, tej, która szła do Ursusa, i tego nasypu z mostami. Te mosty były oświetlone reflektorem, nie wiem, widocznie po to, żeby nikt tam nie podszedł pod te mosty. Potem pamiętam, były chyba ze dwa razy naloty ruskie, to wtedy bombardowali. Moja ciotka, która mieszkała na ulicy Poznańskiej, dawniej ta ulica nazywała się od strony hali handlowej… Piusa? Nie, nie pamiętam, jak to było. Ta hala została zbombardowana. Przyjechałem tam następnego dnia do ciotki, bo coś tam miałem zawieźć, a tam dom był niemalże zrujnowany, futryny… Hala była zbombardowana, a okien w tym domu naprzeciwko nie było i futryny powyrywane, drzwi powyrywane od wybuchów. Tam parę osób zginęło. To te naloty pamiętam. Odbywały się te zrzuty potem nocą, już chyba więcej dziennego nalotu nie było, amerykańskiego. Właściwie cały czas praktycznie mieliśmy spanie urządzone w piwnicy tego domu. A przez ten czas, jak kwaterowali u nas Niemcy, ponieważ to był jeden z takich przyzwoitszych troszkę domów, to nawet dowódca tej całej kompanii… Pamiętam go jak dzisiaj, że to był Oberwachtmeister Herr Hilpert, to pamiętam do tej pory, tak się przedstawił: Oberwachtmeister Hilpert. Miał [niezrozumiałe], takiego jakiegoś kaprala, i też pamiętam, jak się nazywał – Alfons Grieger. Ten Grieger nieraz stał przy takim kredensie, miał fotografię żony i dzieci i stał przy tej fotografii i płakał. Pytałem się, co z nimi stało, a one w Bawarii gdzieś mieszkały, ale zginęły w czasie nalotu amerykańskiego. Oni wtedy już byli tacy, jak to by Wiech powiedział: „miętki”.\nWspomina pan o przyjaźni ze Sławkiem Rumpem, a z kim jeszcze przyjaźnił się pan w czasie Powstania?\nMiałem we Włochach… Drużynowy Janek Zwierzyński… Ja grałem na skrzypcach, on grał na pianinie, u niego odbywały się zebrania. Poza tym Kazik Burchardt… Choroba, mam czasami takie zastoje w mózgu.\nA co później stało się z rodziną i ze Sławkiem Rumpem? Mieliście państwo później kontakt ze sobą?\nTak, cały czas, właściwie 16 września, jak Niemcy otoczyli Włochy i ewakuowali mężczyzn, to mój ojciec poszedł i razem poszedł Sławka ojciec. Sławka ojciec nie wrócił, zginął chyba w Oświęcimiu.\nA pańskiemu tacie udało się wrócić?\nJakoś tak zrobili, że ten transport, którym ojciec jechał, byli wywiezieni gdzieś za Kielcami. Zatrzymał się w polu i wyrzucili wszystkich w polu, kazali iść. To też taki przypadek, trochę jakoś niemający wytłumaczenia, dlaczego. Nie wiem, czy może w tym czasie już przepustowości w Oświęcimiu nie było czy jak, jakoś tak. Po prostu pociąg się zatrzymał gdzieś za Kielcami, wszystkich wyrzucili w pole i już. I tak w ten sposób [ojciec] ocalał.\nA jak spędzał pan czas wolny, jeśli o takim można wtedy w ogóle mówić?\nPamiętam, Sławek i Sławka ojciec pasjonowali się zbieraniem znaczków pocztowych. Mieli wszystkie znaczki, jakieś tam niemieckie, a myśmy robili sobie takie zabawy, no te zabawy… Gdyby to się dostało do Niemców, to by nas kosztowały może nawet życie, ale robiliśmy ze znaczków z Hitlerem znaczki żałobne. To znaczy malowaliśmy tuszem czarnym brzegi, jako żałobne znaczki, ale to takie… Uczyliśmy się w dalszym ciągu tego, co do harcerstwa potrzebne, to znaczy sygnalizacji, alfabetu Morse’a, sygnalizacji chorągiewkami, światłem, latarką, to w dalszym ciągu nas jakoś tak pasjonowało. A poza tym grałem. Nawet pamiętam, kiedyś szedłem ze skrzypcami, to jakiś patrol żandarmów takich z blachami zatrzymał mnie i kazali otworzyć futerał. Bo to było tak, że często w tych futerałach było co innego, ale na szczęście miałem te małe skrzypce.\nProszę powiedzieć, czy podczas Powstania, w tym czasie uczestniczył pan w jakichś formach życia religijnego?\nJednak święta się obchodziło.\nJak wyglądały takie święta w czasach okupacji?\nByło zrobione, co było można, na te święta. Jak się miało, zdobyło się gdzieś tam jakiegoś mięsa trochę czy coś, no to było święto. Choinka była. Pamiętam, pierwsze zimowe święta Bożego Narodzenia to choinki nie było, ale zrobiłem szopkę ze świeczką.\nCzy w czasie trwania Powstania mogli państwo czytać gazety, słuchać radia, mieli jakiekolwiek informacje o tym, co dzieje się na świecie?\nByły różne informacje, nawet byli ludzie tacy, nie wiem, dla podniesienia ducha, którzy twierdzili, że się dodzwonili gdzieś, do jakiejś dzielnicy, ktoś tam nawet rozmawiał z jakimś Powstańcem, ale to były raczej, przypuszczam, tylko takie mowy dla podniesienia ducha. A tak to nie było możliwości, ja w każdym razie nie miałem możliwości żadnej, żeby coś na tematy Powstania… Ogólnie z nasłuchu radiowego coś, te gazetki… Aha, myśmy jeszcze u Sławka Rumpa, w tym czasie jak Niemcy stali u nas, to był wrzesień czy może później trochę, właśnie drukowali te gazetki, to zresztą wspominałem o tym, że żeśmy drukowali te gazetki.\nBył też kolportaż?\nTak, był kolportaż, kolportowaliśmy to.\nPan grywał na skrzypcach, zresztą był pan utalentowany muzycznie, proszę powiedzieć, czy w tamtym czasie dane było panu obcować z jakimiś formami kultury czy też rozrywki?\nRaczej nie. Radia oczywiście nie wolno było mieć, radio musieliśmy zdać. Jak Niemcy już zwyciężyli, radia trzeba było zdać, odbiorniki, tak że właściwie kontaktów nie było. Płyty ktoś miał, jakiś tam gramofon na korbkę czy coś takiego, to tak, to się i słuchało i… Ale najczęściej te płyty to były z jakimiś tam tangami, ze śpiewakami takimi jak Aston…\nCzy w czasie okupacji grywał pan w piłkę nożną czy też jakieś inne sporty, zabawy?\nTak, na ulicy mieliśmy… Nawet pamiętam, ulica Krasińskiego, nie wiem, jak się teraz nazywa, ta też ulica wylatująca na pole Kosińskiego i na szosę ursusowską, to przede wszystkim żeśmy grali w dwa ognie tak zwane, piłką rzucaną. Bo nie mieliśmy piłki futbolowej, ale co było popularne wtedy, tak zwana zośka, podbijanie nogą ciężarka z włóczką i komu się więcej razy udało. To tym żeśmy się zajmowali. Ale szczególnie właśnie [pamiętam], mieliśmy taki, nawet dość duży zespół nas był, że graliśmy w te dwa ognie, na ulicy po prostu. Nie było tam żadnego bruku ani kostki, tylko była normalna ziemia. Tak że latem jak było sucho… A zimą były sanki, mieliśmy takie… Trochę tam można było [się pobawić]. Latem były stawy we Włochach na Kielichena, to kąpanie było, to takie rzeczy, to był cały sport.\nGdyby pan miał wybrać najgorsze wspomnienie z okresu Powstania?\nPamiętam te szubienice dookoła Warszawy. Przy Dworcu Zachodnim to było widać, jak się pociągiem jechało. To było to najgorsze, co widziałem, a tak to nie miałem kontaktu z jakimiś takimi strasznymi rzeczami. Ale te szubienice pamiętam, nawet gdzieś chyba… Mój ojciec to nawet zdjęcia robił jakieś, tylko nie wiem, czy to się zachowało w rodzinnych zdjęciach. To pamiętam – tych powieszonych.\nA radosne chwile? Czy można mówić o takich?\nRadosne chwile. Niewiele trzeba było, żeby były radosne chwile. To jakieś drobne czy prezenty, czy coś takiego, drobiazgi, bo jakoś cieszyliśmy się wtedy ze wszystkiego.\nJakie wydarzenie najbardziej utrwaliło się w pana pamięci z okresu trwania Powstania?\nWłaściwie to nie mam takich… To chodzenie, może taki moment śmieszny, nie śmieszny, tragiczny. Kiedyś właśnie szedłem, miałem coś dostarczyć na Poznańską w Warszawie i szedłem koło Poczty Głównej na Nowogrodzkiej, tam Niemcy stali. Oczywiście tam stał strażnik z automatem i przechodziłem dalej tą ulicą Poznańską i raptem zaczęła się strzelanina. Tam [jest] kościół Świętej Barbary, znalazłem się na wysokości tego kościoła, tam było i jest ogrodzenie takie, podmurówka i stalowe takie… To było wysokie, a ja sam nie wiem, w jaki sposób znalazłem się po drugiej stronie i położyłem pod tym murkiem. Takie wspomnienie tylko mam z tego.\nWspominał pan, jak potoczyły się pańskie losy po upadku Powstania i po wojnie, jak potoczyły się losy pańskiej rodziny?\nOjciec po powrocie zaczął pracować, budując mosty, oczywiście most kolejowy pod Cytadelą, potem Dom Słowa Polskiego, ten który jest na Towarowej. Potem był na rozbudowie Huty Stalowa Wola. Wiem nawet, tam było bardzo fajnie, bo tam spędzałem wakacje, wszystko w lasach, wszystko… Rozbudowa huty Stalowa Wola. Tak że miał pracę i pracował w tym swoim zawodzie. A mama była w dalszym ciągu w domu.\nCzy po wojnie ktoś z pańskiej rodziny był represjonowany w związku z działalnością chociażby w Armii Krajowej czy w ogóle z działalnością podziemną?\nMyśmy wszyscy się spotykali towarzysko najpierw, bo nie było mowy o żadnych jakichś oficjalnych spotkaniach takich organizacyjnych, ale potem w 1989 roku, 1990, powstał Krąg „Szarych Szeregów” proporca „Victoria”, bo to jest nasz włochowski proporzec. No i się tam spotykamy. Powstał krąg harcerzy byłych, oldbojów, który jest do tej pory i co miesiąc się spotykamy i teraz właśnie w czwartek będzie spotkanie, na którym oczywiście prowadzę piosenki, śpiewamy i gram. Wszyscy stwierdzili, że bez mojego grania nie idzie im śpiew. To tylko to, właściwie tyle. Aha, przypomniało mi się nazwisko jeszcze jednego z komendy – Jan Kinast.\nJerzy Iwanowski Pseudonim: „Tomek” Stopień: cywil Dzielnica: Włochy


Freij Resort - Ayia Napa. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\n33 Nissi Avenue, 5343 Ayia Napa - Zobacz na mapie\nOpis Freij Resort\nDostępność Opis Położenie Więcej informacji Lokalizacja hotelu Freij Resort umieszczono w mieście Ayia Napa (niedaleko plaży) o kilka minut od takich atrakcji, jak Plaża Katsarka i Ratusz w Ajia Napa. Ten hotel (przy plaży) umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Lunapark Parko Paliatso i Kościół Świętej Dziewicy.Pokoje Poczuj się jak w domu w 110 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to lodówka i telewizor LED. Do pokoju przylega umeblowany balkon. Rozrywkę zapewni telewizja satelitarna. Prywatne łazienki — wyposażenie: wanny lub prysznice, bezpłatne przybory toaletowe i suszarka do włosów.Udogodnienia Dostępne udogodnienia rekreacyjne to centrum rekreacyjne, basen odkryty oraz basen kryty. Ten hotel oferuje takie udogodnienia jak bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, płatna opieka nad dziećmi i pomoc w organizacji wycieczek/ biletów.Wyżywienie Do dyspozycji gości: 2 restauracje. Ożywcze napoje znajdziesz w jednym z lokali: bar/salon klubowy i bar przy basenie. Hotel oferuje bezpłatne śniadanie bufet codziennie.Biznes, Inne udogodnienia Udogodnienia biznesowe to usługi pralni chemicznej, recepcja całodobowa oraz przechowalnia bagażu. Udogodnienia na miejscu to bezpłatne parkowanie samodzielne.\n33 Nissi Avenue, 5343 Ayia Napa\nZa dodatkową osobę może być wymagana dopłata, której wysokość zależy od obiektu. Przy zameldowaniu wymaga się przedstawienia ważnego, oficjalnego dowodu tożsamości z fotografią oraz wpłacenia kaucji kartą kredytową lub w gotówce na wypadek nieprzewidzianych kosztów. Spełnienie specjalnych wymagań zależy od możliwości ich realizacji w dniu przybycia klienta i może podlegać dodatkowej opłacie. Realizacja specjalnych wymagań nie jest zapewniona. Na miejscu nie ma parkingu. Ocena: 3.5 / 143\nKod hotelu: 340838\nDostępność Opis Położenie Więcej informacji Podane wartości odpowiadają odległości liczonej w linii prostej od hotelu do danego punktu lub atrakcji i mogą nie odzwierciedlać faktycznej odległości dojazdowej. Odległości podano w przybliżeniu do 0,1 mili lub 0,1 kilometra. Plaża Katsarka - 0,3 km / 0,2 mi Ratusz w Ajia Napa - 0,3 km / 0,2 mi Lunapark Parko Paliatso - 0,6 km / 0,4 mi Kościół Świętej Dziewicy - 0,7 km / 0,4 mi Klasztor Ayia Napa - 0,9 km / 0,5 mi Tourist Information Ayia Napa - 1 km / 0,6 mi Scuba Base - 1,1 km / 0,7 mi Muzeum Miejskie THALASSA - 1,1 km / 0,7 mi Plaża Limanaki - 1,3 km / 0,8 mi Plaża Grecian Bay - 1,4 km / 0,9 mi Akwedukt w Ajia Napa - 1,7 km / 1 mi Plaża Pantachou - 1,7 km / 1,1 mi Plaża Glyki Nero - 2 km / 1,2 mi Plaża Nissi - 2,1 km / 1,3 mi Kościół Agios Epifanios - 2,2 km / 1,4 mi Najbliższe lotniska to:Aja Napa (QNP — przystanek autobusowy w Aja Napie) - 0,7 km / 0,4 miLarnaka (LCA-Międzynarodowy port lotniczy Larnaka) - 35,3 km / 21,9 miThalassaki Hotel i dystans z lotniska: polecany port lotniczy to Larnaka (LCA-Międzynarodowy port lotniczy Larnaka). Więcej informacji: Dostępność Opis Położenie Więcej informacji Warto wiedzieć\nOpłat za pokój nie pobiera się od dzieci do 2 lat lat, jeśli przebywają w tym samym pokoju z rodzicami lub opiekunami i korzystają ze znajdujących się w nim łóżek. Hotele filmowe


Sprzedaż Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm\nSprzedaż Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm i informacje\nPiękny ręcznik frotte Fala z wysoką gramaturą. Ręcznik jest wykonany z przyjemnego materiału frotte. Dobrze chłonie i szybko schnie. Podaruj sobie maksymalną wygodę po kąpieli. Zobacz pełny opis produktu >>>\nMamy na stanie 27.01.2021\nZ nami wybierz tanie Ręczniki. Produkt Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm e-Shop 4home.pl Kup w cenie 24.99 PLN. Przetestuj produkt Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm jest zwykle sprzedawany po cenie 24.99 PLN. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nZaoszczędź na sprzedaży Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm. Możesz zobaczyć bieżące wydarzenie i rabaty na stronie sprzedawcy (tutaj nie musi być aktywne). Wierzymy, że zaoszczędzisz pieniądze, kupując pieniądze;)\n- kod EAN 8592325037974 i ID towarów cf51a26d-43c8-8b51-237d-225d358be051\nZobacz jakie opinie mają użytkownicy o produkcie Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm\nPopularne opinie o Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm\nKupił: Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm\nRabaty na produktyBellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm\nCeneo jest świetnym doradcą przy zakupie Bellatex. Możesz spojrzeć na pytania Bellatex Ręcznik Fala różowy, 50 x 100 cm. Lub po prostu przejrzyj listę e-sklepów oferujących Ręczniki i wybierz najbliższy punkt dystrybucji i najwyższą cenę. Sprawdź najlepsze ceny w ceneo\n4Home Ręcznik Bamboo Premium zielony, 50 x 100 cm, 50 x 100 cm\nRęcznik hotelowy biały, 50 x 100 cm, 50 x 100 cm\n4Home Ręcznik Bamboo Premium kremowy, 50 x 100 cm\n4Home Ręcznik Bamboo Premium różowy, 50 x 100 cm\nJahu Ręcznik roboczy, zestaw 3 szt., 50 x 78 cm\n4Home Ręcznik Bamboo Premium czerwony, 50 x 100 cm, 2 szt.\n4Home Bamboo Premium ręczniki ciemnobrązowy, 50 x 100 cm, 2 szt.\n4Home Bamboo Premium ręczniki jasnobrązowy, 50 x 100 cm, 2 szt.\nBellatex Ręcznik Mozaika beżowy, 70 x 140 cm\nFlorentyna Ręcznik kąpielowy Fiora czarny, 70 x 140 cm\nFlorentyna Ręcznik kąpielowy Fiora jasnobrązowy, 70 x 140 cm\n4Home Bamboo Premium ręczniki brązowy, 50 x 100 cm, 2 szt.\nDecoKing Fitness Ręcznik Ekea fioletowy, 40 x 80 cm, 40 x 80 cm\n4Home Komplet Bamboo Premium ręczników jasnobrązowy, 70 x 140 cm, 50 x 100 cm\n4Home Ręcznik Bamboo Premium czerwony, 50 x 100 cm\nRęcznik Stars niebieski, 50 x 100 cm


Sfera - Przestrzeń Nowoczesnej Edukacji - Klasowa przygoda w „Parku Dźwięków”\nKlasowa przygoda w „Parku Dźwięków”\n11 czerwca 2021 klasy 4a i 4b pojechały na warsztaty integracyjne do Dąbrówki. Tak pisze o tej wycieczce Klara z 4a.\nChcę opowiedzieć Wam o wspaniałej przygodzie czwartych klas w Dąbrówce, w „Parku Dźwięków”.\nWyjechaliśmy piętnaście minut po godzinie ósmej rano, panował lekki upał, ale wszyscy i tak bardzo się cieszyli. Jazda nie trwała długo i minęła przyjemnie, ale weselej zrobiło się, kiedy dojechaliśmy na miejsce.\nPanie z ośrodka powitały nas bardzo ciepło, ustaliliśmy kilka zasad. Na okrzyk „Hip Hip…!” mieliśmy zawołać słowa „Hurra!”, a potem należało zachować ciszę i posłuchać.\nPo omówieniu reguł ruszyliśmy na pierwsze zajęcia. Klasa a udała się na naukę gry na bębnie, a klasa b – na warsztaty zabawowe.\nNa bębnach wybijaliśmy równe, piękne dźwięki i zaraz wszystkim się spodobały. Wybijaliśmy coraz więcej wspólnych mini-koncertów – Dam, dam, tam! Ram tamtatam! Tik Tik Pik Pak!\nKoniec warsztatów nadszedł niespodziewanie i musieliśmy zamienić się z drugą klasą, ale i tak każdy czekał na nową przygodę!\nZabawa łapkami „memory” segregowania śmieci była wspaniała, ale czekało na nas coś więcej.\nNad jeziorem panie pogubiły duże, drewniane sztućce. W podziale na grupy musieliśmy je odnaleźć! Było to bardzo emocjonujące – widelec wylądował w szuwarach przy jeziorze pełnym ryb, łyżka w łapie drewnianej rzeźby niedźwiedzia, a mniejsza łyżka była oparta o wystający korzeń drzewa.\nPotem nadszedł czas na „kółko współpracy”. Po dobraniu drużyny z dziewczynami staraliśmy się za pomocą magnetycznego kółka o wielu uchwytach, ułożyć wieżę z pięciu drewnianych sześcianów. Na początku nie szło nam dobrze, ale i tak bawiliśmy się świetnie. Realizowaliśmy plan, współpracując, i udało nam się, po wielu próbach, ustawić pełną, solidną wieżę i tym samym wygrać zabawę ze skłóconą drużyną drugą! Ale jestem pewna, że oni też świetnie sobie poradzili.\nPo skończonej zabawie, udaliśmy się na poszukiwanie imienia świętego patrona podróżników. Używaliśmy kompasów i mierzyliśmy parokroki (tak, wiem, dziwna nazwa), żeby odnaleźć kolejne punkty zapisane na cienkich płatach pni brzóz.\nPo odnalezieniu imienia mieliśmy czas na wspólną zabawę. Podzieliliśmy się wspólnie paczką pianek, a potem razem z koleżankami udało nam się wspiąć na wygodne drzewo! Zabawa trwała w najlepsze.\nNastępnie dotarła do nas wieść o zaginionym Dudku Gutku – od razu każdy wiedział, że szykuje się nowa przygoda!\nPytając o zaginionego ptaszka leśne zwierzęta, które przekazywały nam wiadomości i zagadki na zielonych tabliczkach, w końcu odleźliśmy dudka na drzewie. Pomogły nam psotne leśne skrzaty, dziki, bobry oraz lis.\nPotem udaliśmy się na warsztaty „kalejdoskopowe”, zastanawiając się, co emocjonującego czeka nas tym razem.\nPo otrzymaniu potrzebnych materiałów i z pomocą pań z „Parku Dźwięków”, udało nam się wykonać piękne prace, a potem ozdobić je fotografią dudka!\nNastępnie wszyscy już zmęczeni i głodni udali się pod dach na zjedzenie kiełbasek, a w międzyczasie do pełnego pięknych pamiątek sklepiku.\nKiełbaski były pyszne, a niespodzianką były lody, które przyjechały w niebieskiej lodówce. Wszystko smaczne…\nPo jedzeniu mieliśmy czas na wspólne wygłupy (hihi) i zabawy pełne emocji. Chłopcy skakali z gałęzi drzewa, a dziewczyny wspinały się coraz wyżej! Podczas tego wszystkiego głaskaliśmy dwa przyjazne, czarno-brązowo-białe koty, które przyplątały się do nas od razu po wysiadce z autokaru, a także śpiewaliśmy z mikrofonem i dużym głośnikiem.\nPo zabawie niestety nadszedł czas na powrót – po pożegnaniu i odebraniu prezentowych ulotek zapakowaliśmy się do autokaru, w którym podzieliliśmy się wiadomościami i opiniami o wycieczce.\nWszyscy dali sto procent!\nA zdjęcia z wycieczki można obejrzeć w naszej Galerii.


rokli40 23 Paź 2010 21:50 29212 12\n#1 23 Paź 2010 21:50\nMam kocioł dwufunkcyjny Ariston MICROGENUS 21MFFI. Właśnie wymieniłem uszkodzoną pompę obiegową na nową. Po załączeniu funkcji ogrzewania C.O. pompa się załącza, piec zapala i grzeje. Zastanawia mnie tylko fakt, że pompa obiegowa "chodzi" cały czas (nawet po zgaszeniu płomienia w piecu).\nCzy pompa w tym kotle może pracować bez przerwy?\n#2 23 Paź 2010 21:56\n#3 23 Paź 2010 22:34\nZastanawiałem się nad tym czy pompa nie powinna się okresowo wyłączać po określonym ustawionym czasie dobiegu po podgrzaniu wody?\n#4 23 Paź 2010 22:37\nPomocny post #4 23 Paź 2010 22:37\nNiestety nie. Pompa pracuje cały czas.\n#5 24 Paź 2010 00:16\n#6 24 Paź 2010 01:15\nJaki regulator polecacie do mojego pieca?\n#7 30 Paź 2010 11:55\nW moim Junkersie Eurostar pracuje po wyłączeniu płomienia\ndo spadku temperatury wody poniżej 40stopni i staje, mam regulator pokojowy,\nbez regulatora pokojowego pracowała ciągle.\nU mnie osobiście też tak jest z pompą.\n#8 30 Paź 2010 15:50\nTak powinno być, bo gdyby za zimna woda krążyła w obiegu to by wychładzała zabierając ciepło z pomieszczeń. Właśnie o to chodzi i tak to ma działać. Wiele pieców ma możliwość zmiany tej wartości w ustawieniach serwisowych. U mnie da się ustawić od 38 do 60 stopni. Da się również ustawić jak długo pompa jeszcze chodzi po wyłączeniu palnika, tzw wybieg pompy.\n#9 30 Paź 2010 22:38\n#10 31 Paź 2010 14:18\nniezależnie od typu regulatora kotła - stałotemperaturowy lub pogodowy - pompa w trybie grzewczym musi pracować non stop - wziązane jest to najnormalniej w świecie z tym, że kocioł nie ma zielonego pojęcia o temperaturze w pomieszczeniach i mierzy jedynie temperaturę wody w instalacji.\nKocioł nie może sobie pozwolić na wyłączenie pompy bo jest wtedy obawa, że np. ostatni grzejnik zamarznie a kocioł nawet nie będzie o tym wiedział - tylko czytając temperaturę wody w kotle.\nJedynie pomiar temperatury z pomieszczeń może dać sygnał zwrotny do regulatora kotła, że jest ciepło i można bezpiecznie wyłączyć pompę obiegową. Dla regulatorów stałotemperaturowych są to termostaty z pomieszczeń, a dla pogodówek nieco bardziej zaawansowane zdalne sterowania.\n#11 14 Lis 2010 22:24\n#12 16 Lis 2010 22:59\nPomocny post #12 16 Lis 2010 22:59\nJa mam kocioł De Dietrich i pompa się wyłącza. Ale mam pogodówkę i termostat wewnętrzny. Nie przyglądałem się co się dzieje gdy jest osiągnięta temperatura zasilania i temperatura powrotu jest równa w dłuższym czasie wyjściowej, po wyłączeniu palnika oczywiście. Może być jakiś algorytm pracy okresowej dla takiego przypadku.\nNie znalazłem dokumentacji do tego modelu, ale jeśli masz to zerknij czy nie masz wyjścia na termostat pokojowy. Na sieci znalazłem pdf od Ariston MICROGENUS 23MFFI i jest tam podany: A14 = External (Room) Thermostat. Najtańszy można kupić za kilkadziesiąt zł, jakiś programowalny spokojnie za 100. Oczywiście działa wtedy jak załącz/wyłącz kocioł dla CO - przydatny jeśli nie chcesz przegrzewać domu podczas pobytu w pracy, dla osłabienia nocnego. Wtedy pompa powinna się wyłączać, bo i po co miałaby chodzić?\nDo modelu 21 znalazłem w Google skróconą instrukcję, gdzie też piszą o termostacie pomieszczeniowym, wiec na pewno podłączyć się da .\n#13 05 Kwi 2011 09:09\nZainstalowałem pokojowy regulator temperatury i jest OK\nPodobne tematy Czy pompa obiegowa w kotle może pracować bez przerwy?\nPrzy wyłączonym kotle, odpięciu zasilania z kotła do płyty będzie ją słychać. Jeżeli nie to jest spalona. Na oś można zerknąć aby się upewnić lecz nal... (5)


Czym może grozić wilgoć w łazience? - AGATEC.pl\nJak każdy z pewnością zdaje sobie sprawę, łazienka to pomieszczenie najbardziej narażone na wilgoć. Bywa jednak, że z powodu oszczędności czy braku czasu nie zadbaliśmy o jej odpowiednią wentylację. Czym może się to skończyć? W jaki sposób można zabezpieczyć się przed wilgocią?\nKonsekwencje wilgoci w łazience\nWilgoć może bardzo szybko doprowadzić do powstania w pomieszczeniu pleśni lub grzybów. Pomijając już zupełnie ich dyskusyjne walory estetyczne, należy przede wszystkim skupić się na tym, jaki wpływ mogą mieć na zdrowie. Jest to zwłaszcza istotne w przypadku alergików oraz osób chorych na astmę czy inne choroby układu oddechowego, jednak problem dotyczy w jakimś stopniu każdego. Przebywanie w pobliżu grzybów i pleśni może doprowadzić do infekcji, a nawet być jednym z czynników zwiększających szanse na zachorowanie na raka. Należy więc odpowiednio zadbać o to, aby taki problem nie wystąpił. Jeśli jednak tego nie zrobiliśmy, przede wszystkim nie powinniśmy więc ignorować już powstałego problemu. Pleśń i grzyby będą się tylko rozwijały i rozprzestrzeniały, aż dany budynek stanie się po prostu niezdatny do zamieszkania.\nJak uchronić się przed wilgocią?\nO tym powinniśmy pomyśleć jeszcze na etapie budowy pomieszczenia. Istotne jest zapewnienie ścianom i podłodze izolacji od wody – są na to różne sposoby, między innymi zastosowanie masy uszczelniającej. Najczęściej ściany i podłogi w łazienkach pokrywa się płytkami, ponieważ mają one największą odporność na wilgotność. Jeśli z jakiegoś powodu takie rozwiązanie nam nie odpowiada, koniecznością będzie przynajmniej wybranie farby ściennej stworzonej specjalnie z myślą o łazienkach. Nie należy także zapominać o odpowiedniej wentylacji. Wentylatory łazienkowe powinny być dobrane do wielkości i potrzeb pomieszczenia. Wraz z postępem technologicznym zaczynają one być wyposażane w coraz to nowe funkcje. Jedną z nich jest czujnik wilgoci, który na bieżąco będzie monitorował jej poziom w naszej łazience i odpowiednio na nią reagował. Funkcjonalność nie oznacza jednak rezygnacji ze stylu – wiele wentylatorów ma obecnie także duże walory estetyczne. Ponadto drzwi od łazienki muszą zawierać otwory wentylacyjne lub być przycięte z dołu, aby zapewnić lepszą cyrkulację powietrza.\nRadzenie sobie z problemem pleśni i grzybów w łazience i innych pomieszczeniach jest nie dość, że uciążliwe, to jeszcze dość kosztowne. Warto więc zadbać wcześniej o ochronę swojego zdrowia i portfela. Obecnie w każdym mieszkaniu można znaleźć jakąś formę wentylacji w łazience, nie zawsze jest ona jednak odpowiednio dobrana i dobrze spełnia swoje zadanie. Jeśli sami nie potrafimy sobie z tym poradzić, warto poprosić o pomoc specjalistę, dla którego wentylatory łazienkowe nie stanowią żadnej tajemnicy.


CarOcean.pl - czyli całkiem niezły konkurent dla Wroom-a\nGrzegorz Marczak 23 stycznia 2009\nCarOcean to nowa wyszukiwarka ogłoszeń samochodowych. Jej pojawienie się natychmiast przypomina o Wroomie, który bardo alergicznie reaguje na konkurencje. Ciekawe czy i tym razem "prezes zarządu" wytknie konkurencji podobieństwo. Przede wszystkim CarOcean.pl przyjemnie wygląda - wiele osób baga...\nCarOcean to nowa wyszukiwarka ogłoszeń samochodowych. Jej pojawienie się natychmiast przypomina o Wroomie, który bardo alergicznie reaguje na konkurencje. Ciekawe czy i tym razem "prezes zarządu" wytknie konkurencji podobieństwo.\nTo cię zainteresuje Dlaczego niemiecki fundusz zainteresowany jest polskim rynkiem niań?Unia dobra, Microsoft zły - znowu\nPrzede wszystkim CarOcean.pl przyjemnie wygląda - wiele osób bagatelizuje wygląd twierdząc, że nie jest on najważniejszy w tego typu serwisach i to prawie prawda. Natomiast kilka miłych kolorów, zgrabnie ułożone logo i czytelna strona główna z pewnością zachęcają do korzystania. Sama wyszukiwarka ogłoszeń ma też kilka ciekawych opcji - jedną z nich jest filtrowanie ogłoszeń czyli zaczynamy od ogółów a potem filtrujemy dane przechodząc do szczegółów. CarOcean.pl ma też zdjęcia samochodów, które moim zdaniem wpływają na czytelność wyników wyszukiwania i powodują, że przyjemnie się przegląda listę ogłoszeń.\nW CarOcean.pl mamy też możliwość rejestracji dzięki czemu będziemy mogli budować listę ogłoszeń, sporządzać notatki itp. To co naprawdę podoba mi się w tym serwisie to jednoczesne uruchomienie strony w pięciu wersjach językowych. Nie wiem czy twórcy mają jakiś plan marketingowy przygotowany na taką skalę ale trzeba przyznać, że taki rozmach jest rzadkością u naszych startupów.\nŻeby jednak opinia była obiektywna należy zauważyć, że Wroom na chwilę obecną lepiej radzi sobie z zapytaniami wpisywanymi przez użytkowników- na przykład "ford mondeo 2000 warszawa" wpisany w Wroom pokazuje pełną listę wyników, kiedy to samo hasło wpiszemy w CarOcean wyszukiwarka się gubi (mimo iż ma ogłoszenia spełniające wpisane kryteria). Wroom z tego co widać po stronie głównej ma nieporównywalnie większą ilość z agregowanych ogłoszeń co w takich serwisach jest bardzo ważnym elementem.\nSam wygląd ogłoszeń CarOcean mimo w iż chwalony przeze mnie ma jedną podstawową wadę - autorzy nie umieścili w widocznym miejscu (a tak naprawdę to chyba w ogóle nie ma) informacji o mieście z jakiego pochodzi ogłoszenie. CarOcean aby móc rywalizować z innymi wyszukiwarkami musi też szybko powiększyć liczbę źródeł i zadbać o częstą aktualizację bo teraz przy wyszukiwaniu "nissana primery" ostatnie ogłoszenia są z przed 6 dni.\nPodsumowując - mimo iż CarOcean to ten sam pomysł co Wroom to jednak serwis mi się podoba, autorzy zadbali o detale, działa szybko i sprawnie a ogłoszenia prezentują się bardzo dobrze. Rozmach i atak na kilka innych krajów już na starcie też jest ciekawy.


"Stranger Thing 4" - zwiastun i o co chodzi z tajemniczym zegarem?!\nDodano 2022/04/13 736 0\nTwórcy "Stranger Things", Matt i Ross Duffer, omawiają znaczenie zegara widocznego w zwiastunach sezonu 4. Po prawie trzyletniej przerwie spowodowanej pandemią, ukochana nadprzyrodzona seria Netflix ma powrócić w czwartym sezonie 27 maja, który zostanie podzielony na dwa oddzielne tomy. W ostatnich dniach Netflix zintensyfikował swoją kampanię promocyjną, wypuszczając oficjalny zwiastun "Stranger Things 4" .\nNadchodzący czwarty sezon rozpoczyna się sześć miesięcy po wydarzeniach z sezonu 3, który zakończył się bitwą Starcourt Mall przeciwko Mind Flayer. Billy poświęcił się, by uratować Jedenastkę, podczas gdy Hopper pozornie rozpadł się, próbując zamknąć portal do Upside Down. Miesiące później Eleven przenosi się do Kalifornii z Byers, a ich przyjaciele zostają w Hawkins. Zwiastuny czwartego sezonu ujawniły, że Hopper wciąż żyje w rosyjskim obozie pracy, podczas gdy gang bada tajemniczy Creel House w Indianie, w którym znajduje się złowieszczy zegar dziadka, który wydaje się być w centrum tego wszystkiego.\nBracia Duffer niedawno spotkali się z przedstawicielami magazynu IGN , aby omówić nowy zwiastun sezonu 4, który zawiera wiele spojrzeń na przerażający Creel House i tajemniczy zegar dziadka w środku. Ross próbował wyjaśnić znaczenie antyku, nie zdradzając zbyt wiele, ujawniając "tą naprawdę kluczową część" głównej tajemnicy sezonu 4. Matt zasugerował również, że każda postać, która tylko widzi zegar, odczuje jakiś szkodliwy efekt.\nRoss : To naprawdę kluczowa część tajemnicy, którą stara się rozwiązać nasza grupa Hawkins. Więc nie chcę zdradzać zbyt wiele poza stwierdzeniem, że ten zegar odgrywa bardzo, bardzo ważną rolę w rozwoju.\nMatt : A ty nie chcesz oglądać zegara! Jeśli widzisz zegar, to nie jest super.\nDecyzja Dufferów o zbadaniu nowej lokalizacji została zainspirowana ich chęcią oparcia się na inspiracjach horroru serialu w sezonie 4, co objawiło się w wątku nawiedzonego domu. Creel House został po raz pierwszy ujawniony w zwiastunie wydanym w zeszłym roku, który pokazuje gang włamujący się do opuszczonego domu w poszukiwaniu wskazówek, kończąc na niektórych obrazach sugerujących, że zegar dziadka i Upside Down są w jakiś sposób powiązane. Zwiastun ostatniego sezonu 4 ujawnił również Roberta Englunda jako Victora Creela, człowieka, który zamordował swoją rodzinę w 1959 roku i od tego czasu jest pochowany w szpitalu psychiatrycznym. Jednak Upside Down prawdopodobnie odegrał pewną rolę w jego działaniach.\nNetflix zdecydował się na 24-godzinną transmisję na żywo z zegarem Creel w ramach przygotowań do wydania ostatniego zwiastuna, naprawdę zabierając go do domu jako centralny obiekt w sezonie 4. Ostatnie komentarze Dufferów pomagają nieco lepiej zrozumieć jego znaczenie, choć zabytkowy zegarek jest nadal w dużej mierze zagadką. Prawdopodobnie tak pozostanie do premiery czwartego sezonu "Stranger Things" w przyszłym miesiącu.


Raport NIK: prowadzenie domu opieki bez zezwolenia powinno skutkować odpowiedzialnością karną - Prawo\nAutor: NIK/Rynek Zdrowia • • 22 kwietnia 2020 09:26\nJak ustaliła Najwyższa Izba Kontroli, nawet 200 placówek opieki całodobowej świadczących usługi nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi i w podeszłym wieku działało w Polsce bez zezwolenia, w skrajnych przypadkach nawet 18 lat. Umożliwiały to: nieskuteczność działań i zaniedbań wojewodów oraz przepisy nieadekwatne do potrzeb i nieprecyzyjne przepisy. Raport NIK opublikowany został w środę (22 kwietnia).\nNajwyższa Izba Kontroli Fot. NIK\nWedług danych zebranych przez NIK w urzędach wojewódzkich, na koniec 2018 r. bez wymaganego zezwolenia działało 108 placówek całodobowej opieki. Jednak kontrolerzy Izby, w krótkim czasie, tylko w czterech województwach zidentyfikowali aż 11 dodatkowych placówek, które działały nielegalnie, co może wskazywać na to, że skala zjawiska jest dużo większa. Najwięcej działających nielegalnie placówek odnotowano w województwach: mazowieckim - 74, wielkopolskim - 8, pomorskim - 7, kujawsko- pomorskim - 6, w dolnośląskim - 5.\nKontrola wykazała też, że głównym powodem niewystępowania przez zarządzających placówkami o zezwolenie były wysokie koszty dostosowania działalności do obowiązujących standardów. Przewyższały one znacznie orzekane za brak zezwolenia kary, których w dodatku większość właścicieli i tak nie płaciła.\nNIK podkreśla, że obecnie jedyną możliwością pozyskiwania informacji na temat działalności placówek oferujących opiekę całodobową są kontrole kompleksowe, które powinny odbywać się nie rzadziej niż raz na trzy lata. Tymczasem prowadzone są one niezwykle rzadko. W latach 2015-2018 w woj. łódzkim objęto nimi 3 proc. takich placówek, w woj. pomorskim niecałe 5 proc., w woj. mazowieckim ok. 19 proc. a w woj. śląskim nieco ponad połowę. Okazuje się również, że wojewodowie, którzy sprawują nadzór nad takimi placówkami, tylko w niewielkim stopniu samodzielnie pozyskują informacje o placówkach działających bez zezwolenia. Kontrolę zarządzają dopiero po skargach składanych przez członków rodzin pensjonariuszy, zwolnionych pracowników lub konkurencję.\nTymczasem te kontrole, które się odbyły, potwierdziły bardzo poważne nieprawidłowości, takie jak: niezapewnianie pensjonariuszom właściwych warunków mieszkaniowych, brak odpowiedniego wyżywienia, niepodawanie przepisanych przez lekarzy leków, pozostawianie pacjentów bez opieki, znęcanie się nad nimi i wyłudzanie od pensjonariuszy pieniędzy.\nPodczas kontroli stwierdzono także niewłaściwe prowadzenie dokumentacji, a także brak zgód pensjonariuszy na umieszczenie w takim ośrodku.\nW latach 2015-2018 wojewodowie zidentyfikowali też aż 226 placówek, co do których zachodziło podejrzenie, że prowadzą działalność bez zezwolenia. Zlecone postępowania wyjaśniające potwierdziły te przypuszczenia w 210 przypadkach.\nZdaniem NIK poczucie bezkarność właścicieli placówek wynikała z przewlekłość działań władz (w latach 2015-2018 mimo, że nałożono kary na 142 placówki, 96 proc. z nich nadal prowadziło działalność, niektóre nawet przez kilka lat) i wysokości kar - w niektórych przypadkach nieadekwatnej do osiąganych zysków.\nIzba ustaliła też, że brak prewencyjnych kontroli w placówkach oferujących całodobową opiekę to konsekwencja niedostatecznej aktywności wojewodów, nieadekwatnych do potrzeb możliwości kadrowych oraz nieuprawnionych, według NIK, interpretacji przepisów.\nW związku z tym NIK proponuje podwyższenie i zróżnicowanie kar w zależności od liczby pensjonariuszy lub od osiągniętych przychodów (ustalony procent). W przypadku ponownego nałożenia kary celowym byłoby, w ocenie Izby, wydawanie decyzji o likwidacji placówki nie podejmującej żadnych działań w celu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności. Konieczna jest także większa skuteczność w ściąganiu kar.


CANNELLONI MIĘSNE - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\njak zapiekać cannelloni ?\nczy zapiekacie cannelloni w otwartym czy zamkniętym naczyniu. Rury będą wypełnione farszem mięsnym, polane beszamelem i posypane mozarellą.\nmasła 1/4l mleka szczypta oregano i pieprzu 1żółtko Mąkę podsmażyć na maśle,rozprowadzić mlekiem i doprawić przyprawami,dodać żółtko.Zmieszać z masą mięsną. Sos pomidorowy: 1 duża cebula 1/2 pęczka,1/2pęczkabazylii 500g świeżych pomidorów lub z puszki 5 łyżek oliwy z oliwek 1/2 łyżeczki soli\nDawno nie robiłam canelloni, ale te mięsne miały sos bolognese. To u mnie jest dość czasochłonny sos, dlatego jeśli już robię to staram się ciut więcej żeby choć 2 porcje zamrozić. Najpierw cebula zeszklona na oliwie, potem mięso, przecier pomidorowy, czosnek, zioła i duszenie godzinę. Wychodzi\nNIE!!... Najpierw rurki nadziewasz sosem mięsno pomidorowym, następnie układasz do naczynia żaroodpornego, zalewasz beszamelem i do piekarnika na 180C aż się beszamel z wierzchu przyrumieni. -- ------------ Grecja Turcja i inne relacje z\nwasze pomysły na cannelloni - nadzienia i sosy\nwiem, wiem, było 100 razy :) przeglądnęłam wyszukiwarke, ale są głównie tylko podstawowe z mięsnym sosem. Interesują mnie różnorakie wariacje, wytrawne i na słodko oraz sosy inne niż beszamel. W planach mam w wędzonym łososiem i koperkiem, jaki sos proponujecie?Po prostu śmietana czy beszamel\nO ja, ja nigdy mięsnego nie jadłam, zawsze wege - albo ser i szpinak, albo warzywa mięszane;) -- "Nastaje era matki pokazującej dzieciom szczęście na własnym przykładzie." /by iks54/\nJa nie obgotowuję, ale polewam beszamelem, tak żeby nic nie wystawało:-) Zazwyczaj robię z nadzieniem mięsnym: - mięso wieprzowo-wołowe - pomidory w puszce - cebula - czosek - przyprawy - czasami dodaję trochę marchewki albo selera naciowego lub z nadzieniem szpinakowym: - szpinak\nmoże coś włoskiego? lasagne albo cannelloni :) można zrobić mięsne albo wegetariańskie. To czy będzie ostre to już zależy od przyprawienia, naprawdę wyglądają ładnie na talerzu i są pyszne!


O nas - www.koralinka.pl\nKolczyki z piórkami\nKolczyki z koralikami\nKolczyki z cyrkonią\nOzdoby do włosów(42)\nW Naszym sklepie internetowym KORALINKA.PL znajdziecie piękną ręcznie robioną biżuterię w stylu vintage, boho, orientalnym, klasycznym oraz z kamieni naturalnych o magicznych właściwościach. Wykonana jest z nieuczulających materiałów, nie zawiera niklu ani chromu. Nasze wyroby cechuje oryginalność i elegancja. Znajdziecie tu wiele modnych i ekstrawaganckich wzorów. Biżuteria została stworzona z myślą o najnowszych trendach. Podkreśla charakter właściciela, dodaje uroku i subtelności. Wybierz dla siebie idealny zestaw! Produkty dotrą do Was zapakowane w woreczki z organzy z personalizowaną wizytówką w kolorze starego złota. Idealnie nadają się na prezent dla ukochanej osoby. W naszej ofercie znajdziecie Państwo również duży wybór makram, plecionych kwietników i ręcznie robionych dekoracji. Życzę udanych zakupów. <3\nW razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości zapraszamy do kontaktu z nami poprzez formularz kontaktowy, pod adresem email sklep@koralinka.pl lub telefonicznie pod numerem 531579783.\nZamówienia +48 531 579 783\nul. Jasna 2/34


GSO 10 - Giełda: Archiwum - Astropolis - Astronomia i Astrofotografia\nFebruary 25, 2021 in Giełda: Archiwum\nZ powodów,których sam do końca nie pojmuję sprzedam teleskop GSO 10. Kupiony w Delcie w 2018. Używany stacjonarnie. Lustra bez żadnej skazy ( jeszcze nie myłem) drobne ryski na Dobsonie i tubie. W zestawie co fabryka dała oprócz Plossla 9mm. Odbiór wyłącznie osobisty. Tomaszów Mazowiecki.\nProszę o rezerwacje do czasu odp


Seria Comfort! Map | księgarnia TaniaKsiazka.pl - Tania Książka\nProdukty z serii Comfort! Map\nComfort! map Wrocław 1:18 000 mapa MINI\nKoncert w Browarze Mieszczańskim, festiwal Nowe Horyzonty, a może poszukiwanie wszędobylskich krasnali? Dwustronnie laminowany kieszonkowy plan centralnych dzielnic Wrocławia pomoże szybko odnaleźć się w stolicy Dolnego Śląska.Na planie m.in.:szczegółowy rysunek zabudowy wraz z numeracją budynków...\nZabytkowy pałac biskupów krakowskich, pełna skarbów katedra, a może oryginalne Muzeum Zabawek i Zabawy? Wygodny w składaniu kieszonkowy plan centralnych dzielnic Kielc pomoże odnaleźć każdą atrakcję. Na planie m.in.: szczegółowa sieć ulic, rysunek zabudowy z dokładną numeracją budynków wzdłuż ulic...\nCena: Nasza cena: 8,89 zł\nComfort!map Województwo lubuskie 1:215 000 mapa\nWojewództwo lubuskie laminowana mapa samochodowo-turystyczna Malownicze winnice i urokliwy Park Mużakowski, Międzyrzecki Rejon Umocniony, pocysterski zespół klasztorny w Gościkowie-Paradyżu to tylko niektóre atrakcje województwa lubuskiego. Z wygodną w składaniu, dwustronnie laminowaną mapą można...\nComfort!map Poznań 1:22 000 plan miasta\nSpacer po Rynku, przejażdżka słynną kolejką Maltanką, a może zakupy w oryginalnym Starym Browarze? Dwustronnie laminowany, trwały i łatwy w użyciu plan Poznania pomoże zaplanować udany pobyt w stolicy Wielkopolski. Plan zawiera m.in.: - szczegółowy rysunek zabudowy wraz z numeracją budynków wzdłuż...\nComfort!map Kielce 1:20 000 midi plan miasta\nZabytkowy pałac biskupów krakowskich, pełna skarbów katedra, a może oryginalne Muzeum Zabawek i Zabawy? Wygodny w składaniu kieszonkowy plan centralnych dzielnic Kielc pomoże odnaleźć każdą atrakcję.Na planie m.in.:- szczegółowa sieć ulic, - rysunek zabudowy z dokładną numeracją budynków wzdłuż...\nCena: Nasza cena: 18,62 zł 21,89 zł\nComfort! map USA 1:4 750 000 mapa\nWieżowce Nowego Jorku, kasyna Las Vegas, gejzery Parku Narodowego Yellowstone i majestatyczne szczyty Sierra Nevada. Zabawa w Disneylandzie, przejażdżka słynną Route 66, wędrówka spektakularnym Wielkim Kanionem i relaks na plażach Santa Barbara. W Stanach Zjednoczonych na turystów czeka mnóstwo...\nComfort! map California 1:250 000 mapa\nSpacer Aleją Gwiazd w Los Angeles, relaks na piaszczystych plażach Santa Monica, przejażdżka mostem Golden Gate, podróż przez pełną malowniczych winnic Napa Valley, a wizyta w niezwykłej Dolinie Śmierci? W Kalifornii czeka mnóstwo różnorodnych atrakcji. Dwustronnie laminowana, wygodna w składaniu...\nComfort!map Polska 1:1 400 000 midi mapa\nSamochodowa podróż po Polsce? Dzięki kieszonkowej laminowanej mapie kraju z łatwością można wyznaczyć najdogodniejszą trasę. Cechuje ją wyjątkowa trwałość i łatwość w składaniu. Na mapie m.in.: - stan dróg 2019, - budowane autostrady, drogi ekspresowe i krajowe, - 9 kategorii dróg, autostrady i...\nComfort! map Gdańsk, Gdynia, Sopot plan miasta\nGdańsk, Gdynia, Sopot Spacer Traktem Królewskim w Gdańsku, zwiedzanie Daru Pomorza i relaks na plaży w Gdyni, nocne szaleństwo w jednym z sopockich klubów. W Trójmieście każdy znajdzie coś dla siebie. Dwustronnie laminowany, trwały i wygodny w użyciu plan Gdańska, Gdyni i Sopotu pomoże bez trudu...\nCena: Nasza cena: 17,52 zł 21,90 zł\nComfort!map Crete (Kreta) 1:150 000 mapa\nMalownicza zatoka Balos, kolorowe kamieniczki wokół portu w Chanii, ruiny pałacu w Knossos, wąwóz Samaria... Długo można by wymieniać atrakcje Krety. Dwustronnie laminowana, wygodna w składaniu mapa turystyczna tej wyspy pomoże je odnaleźć.Cechy mapy:bogata treść turystyczna,zgodność z GPS...\nComfort!map Tatry Zach. Polskie i Słowackie\nGórska przygoda nie zna granic. Dwustronnie laminowana, wygodna w składaniu mapa turystyczna polskich i słowackich Tatr Zachodnich pomoże się o tym przekonać. Publikacja została opracowana we współpracy z krajoznawcami z regionu.Cechy mapy:- dogodna dla turysty skala 1:30 000 (1 cm 300 m),- bogata...\nComfort!map. Okolice Białystoku 1:85 000\nDwustronnie laminowana, wygodna w składaniu mapa turystyczna okolic Białegostoku. Obejmuje obszar od Moniek i Łap, po Sokółkę, Krynki, jez. Siemianowskie.Cechy mapy:- dogodna zarówno dla turysty pieszego jak i rowerzysty skala 1:85 000 (1 cm - 850 m),- bogata treść turystyczna,- zgodność z GPS -...\nComfort!map Madryt (Madrid) 1:10000 plan miasta\nMadryt - laminowany plan miasta 1:10 000- mapa kieszonkowa format: 67 x 32 cm, po złożeniu 9,6 x 16 cm- dwustronnie laminowany, wygodny w składaniu kieszonkowy plan interesujących dla turysty, centralnych dzielnic miasta- szczegółowa skala 1:10 000 (1 cm ? 100 m)- bogata treść turystyczna, m.in.:...\nComfort!map New York(Nowy Jork)1:15 00 plan miasta\nWjazd na Empire State Building, piknik w Central Parku, wizyta w Muzeum Sztuki Metropolitan, a może musical na Broadwayu? Dwustronnie laminowany, wygodny w składaniu plan Nowego Jorku w pełnych granicach administracyjnych pomoże łatwo odnaleźć się w Wielkim Jabłku. Zawiera m.in.: - plan Manhattanu...\ncomfort! map Lizbona (Lisbon) plan miasta\nMonumentalna katedra, tajemniczy akwedukt i poświęcone niezwykłym barwnym kafelkom Muzeum Azulejo te i jeszcze więcej atrakcji czeka na turystów w Lizbonie. Pomoże do nich dotrzeć dwustronnie laminowany, wygodny w składaniu kieszonkowy plan interesujących dla turysty, centralnych dzielnic miasta.Na...\nBajkowe budowleAntoniego Gaudiego z Sagradą Familią na czele, słynny deptak Rambla, tajemniczaDzielnica Gotycka oraz plaże Barcelonety. Dwustronnie laminowany, wygodny wskładaniu kieszonkowy plan interesujących dla turysty, centralnych dzielnicBarcelony pomoże szybko odnaleźć wszystkie te...\nCena: Nasza cena: 10,32 zł 12,90 zł\nComfort! map Austria 1:500 000\nZ dwustronnie laminowaną, wygodną w składaniu mapą samochodową Austrii podróż po tym kraju będzie prawdziwą przyjemnością. Oprócz aktualnych informacji drogowych zaznaczono na niej także ośrodki narciarskie wraz z największymi wyciągami oraz opisano główne pasma górskie, najważniejsze szczyty i...\nComfort!mpa Greece 1:750 000\nPełne starożytnych zabytków Ateny, widowiskowe Meteory, białe wioski Santorini, wąwóz Samaria na Krecie, piaszczyste plaże Korfu Atrakcje Grecji długo można by wymieniać. Z dwustronnie laminowaną, wygodną w składaniu i trwałą mapą samochodowo-turystyczną bez trudu można dotrzeć w każdy zakątek tego...\nPolska laminowana mapa samochodowa 1:1 000 000 Outlet\nDwustronnie laminowana, trwała i wygodna w użyciu mapa samochodowa Polski · stan dróg 2012, odcinki w budowie· szczegółowa kategoryzacja i numeracja dróg, wyróżnienie płatnych odcinków autostrad· odległości drogowe w kilometrach· promy samochodowe· plastyczna rzeźba terenu, lasy, parki narodowe·...\nCena: Nasza cena: 7,96 zł 15,91 zł\nWarsaw- city street map 1:29 000 (laminat) Outlet\nRomantyczny spacer w Łazienkach, wycieczka do Wilanowa, a może spotkanie z przyjaciółmi w knajpce na Rynku? Z dwustronnie laminowanym, wygodnym w składaniu planem Warszawy dotarcie do celu na czas będzie dziecinnie proste.Pomoże w tym:• szczegółowy rysunek zabudowy wraz z numeracją budynków wzdłuż...\nComfort!map Poznań 1:20 000 plan miasta\nSłużbowy wyjazd, weekend nad Jeziorem Maltańskim czy na letnim festiwalu? Dwustronnie laminowany, trwały i wygodny w użyciu plan centralnych dzielnic Poznania pomoże odnaleźć się w każdej sytuacji.Na planie m.in.:- szczegółowy rysunek zabudowy wraz z numeracją budynków wzdłuż ulic i na osiedlach,-...\nCompfort! map Łodź 1:22 000 plan miasta\nŁódź Służbowa delegacja, Targi Włókiennicze, a może Fotofestiwal? W jakim celu do Łodzi byś nie przyjechał, z planem miasta z serii comfort! map z łatwością odnajdziesz każdy zaułek. Plan jest wygodny w składaniu, obustronnie laminowany i trwały. Na planie m.in.: - szczegółowy rysunek zabudowy wraz...\nComfort! map Beskid Niski 1:70 000 mapa tur.\nDoliny nieistniejących już wsi, wpisana na listę UNESCO cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu, renesansowy dwór obronny w Szymbarku, cmentarze z okresu I wojny światowej czy skansen łemkowski w Zyndranowej to tylko niektóre interesujące miejsca w Beskidzie Niskim. Dwustronnie laminowana, wygodna w...\nComfort! map Ojcowski PN 1:25 000 mini mapa\nOstańce skalne o fantazyjnych kształtach, malownicze wąwozy i tajemnicze jaskinie to właśnie niektóre z atrakcji Ojcowskiego Parku Narodowego. Można tu zarówno powędrować Szlakiem Orlich Gniazd, jak i wybrać się na rodzinny spacer wzdłuż biegu Prądnika. Laminowana mapa turystyczna opracowana we...\nComfort!map Polska 1:1 000 000 mapa\nPolska Z mapą samochodową Polski podróż od Gdańska po Kraków będzie czystą przyjemnością. Publikacja zawiera aktualne informacje drogowe, a do tego jest całościowo pokryta laminatem, wyjątkowo trwała, wodoodporna i łatwa w składaniu. Na mapie m.in.: - aktualny stan dróg, odcinki w budowie, -...\nComfort! map Beskid Sądecki 1:50 000 mapa\nTajemniczy Diabelski Kamień na Jaworzynie Krynickiej, ruiny średniowiecznego zamku w Rytrze, zabytkowa cerkiew w Szczawniku oraz stacja narciarska Wierchomla to tylko niektóre atrakcje Beskidu Sądeckiego. Nasza dwustronnie laminowana i wygodna w składaniu mapa tego obszaru pomoże zaplanować udany...\nComfort!map Rzeszów 1:20 000 midi plan miasta\nRzeszów 1:20 000 kieszonkowy plan miasta. Laminowany.\nCena: Nasza cena: 7,12 zł 8,90 zł\nCena: 7,90 zł 15,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nCena: 32,25 zł 43,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nCena: 12,54 zł 20,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\nComfort!map Polska 1:750 000 mapa\nCena: 13,14 zł 21,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\nExplore! guide Wietman, Kambodża, Laos 3w1\nCena: 47,95 zł 79,91 zł Do koszyka dodaj do schowka\nExplore! guide Rumunia i Mołdawia 3w1\nCena: 59,94 zł 99,90 zł Do koszyka dodaj do schowka


Letnie Porady Blogowania - Pokonaj Upał! - grzejnikadax.pl\nLetnie Porady Blogowania - Pokonaj Upał!\nPoważnie, kocham lato, kocham ciepłe temperatury, ale kiedy jestem w mieście i pracuję, nie jestem wielkim fanem 30+ stopni Celsjusza. Robi się gorąco, gotuję się w ubraniu idąc do pracy, pocę się w metrze (gdzie wszyscy starsi ludzie narzekają, jeśli ktokolwiek odważy się otworzyć okno), zasuwam wszystkie żaluzje w biurze, a potem jeszcze jedna runda potu w komunikacji miejskiej, żeby wrócić do domu. A potem, no cóż, dom, słodki dom, prawda? Uhm nie tak bardzo w szczycie lata: Moje mieszkanie na dachu ma tendencję do zamieniania się w gorącą szklarnię z temperaturami nie spadającymi poniżej 30 stopni Celsjusza nawet w nocy. Teraz blogowanie w takich warunkach to męczarnia. Ale na szczęście kilka wskazówek pomaga usprawnić i pobudzić letnie blogowanie (lub jakąkolwiek inną pracę) w domu! Oto moje proste wskazówki, jak pokonać upał!\nWprowadź powietrze w ruch!\nSzczerze mówiąc nie mogłabym siedzieć tu teraz i pisać tych słów, gdybym nie miała wentylatora chłodzącego mnie w dół. Kiedyś miałam stary wentylator, który zaczął się rozpadać po kilku latach, ale teraz jestem szczęśliwą posiadaczką fantazyjnego wentylatora Dyson Cool. Widziałam ten wentylator od dłuższego czasu i zawsze zastanawiałam się, czy jest dobry, to znaczy bez obracających się łopatek i innych rzeczy. Ale w głębi duszy wiedziałam, że musi działać - i oczywiście tak jest! Ma świetny przepływ powietrza, wygląda kosmicznie, jest łatwy do przenoszenia (ważne dla mnie) i - mój osobisty luksus - ma pilota zdalnego sterowania. Nie taki zły! Ale oczywiście, każdy wentylator zrobi to, aby wprawić powietrze w ruch w Twoim domu. Zrób to i wyobraź sobie, że to świeża morska bryza!\nPij wodę, przez cały czas!\nPodczas gorących letnich dni nie mam ochoty na nic innego jako napój, jak tylko na czystą wodę. Filtruję swoją wodę, ale to wszystko. Piję ją przez cały dzień, ale nie kontroluję jej ilości. Przy tych temperaturach czuję, że zamieniłabym się w skurczoną śliwkę, gdybym nie piła wody przez cały dzień. Tymczasowo lubię też zaparzyć sobie mrożoną herbatę ze świeżymi jagodami.\nJedz lekkie jedzenie i przekąski owocowe!\nTo jest najlepszy efekt uboczny gorących letnich dni: Nie mam ochoty na dużo jedzenia. Żadnych słodyczy (rozpływają się), żadnego mięsa (zbyt ciężkie). W domu trzymam się sałatek, gotowanych warzyw, czasem nawet zjadam miskę płatków z zimnym mlekiem i owocami. A w przerwach między podjadaniem trzymam się owoców i orzechów. Gdyby tylko to wynagrodziło mi całą czekoladę zjedzoną przez resztę roku!!!\nNie zapomnij o podlewaniu roślin i spryskiwaniu ich wodą. I wiesz, zawsze możesz też spryskać tą wodą swoją twarz:-)\nSzczęśliwych letnich dni!


Rupert Everett dyrektorką szkoły - WP Film\nRupert Everett dyrektorką szkoły\nGwiazdy brytyjskiego kina Rupert everest, Emily Watson i Colin Firth wystąpią w filmie "St. Trinian's", nawiązującym do serii popularnych komedii z lat 50. i 60.\nFilm opowiadać będzie o szalonych przygodach uczennic szkoły z internatem. Watson zagra jedną z nauczycielek, zaś Everett zaprezentuje się w podwójnej roli dyrektorki szkoły oraz jej pozbawionego skrupułów brata. W obrazie pojawią się także Russell Brand, Caterina Murino, Jodie Whittaker, Talulah Riley oraz Tamsin Egerton. Richard E. Grant i Stephen Fry pojawią się w epizodach.\nZdjęcia rozpoczną się 26 marca 2007 roku. Reżyserią zajmie się debiutujący w tej roli Barnaby Thompson we współpracy z Oliverem Parkerem. Film ukaże się pod szyldem Ealing Studios, wytwórni odpowiedzialnej między innymi za komedię "Bądźmy poważni na serio" i animowany przebój "Szeregowiec Dolot".\nNa przestrzeni lat 1954-1960 powstały trzy filmy o dziewczętach ze szkoły St. Trinitian's. Czwarta część serii ujrzała światło dzienne w 1980 roku. Nowy film nie będzie remake'iem którejkolwiek z poprzednich produkcji, lecz całkiem nową, osadzoną w realiach XXI wieku historią.\nRuperta Everetta będziemy mogli oglądać tej jesieni w filmie "Gwiezdny pył". Emily Watson już wkrótce zobaczymy w obrazie "Miss Potter", którego polska premiera przewidziana jest na 13 kwietnia 2007 roku.


Ograniczyć negatywne skutki polityki klimatycznej UE dla Polski - Energetyka\nOgraniczyć negatywne skutki polityki klimatycznej UE dla Polski\nZespół Komisji Krajowej NSZZ Solidarność ds. Polityki Klimatycznej wezwał rząd do podjęcia bardziej zdecydowanych działań mających na celu ograniczenie negatywnych skutków unijnej polityki klimatycznej dla Polski.\n- Rząd ma możliwości prawne, aby tym skutkom zapobiec, np. poprzez zawieszenie obowiązywania w Polsce tych elementów prawa unijnego, które powodują silne zagrożenie interesu społecznego lub gospodarczego naszego kraju - mówi Dominik Kolorz, szef śląsko-dąbrowskiej Solidarności i koordynator zespołu.\nartur, 13.08.2012 10:04\nW porównaniu z 10-mln ruchem z 1980 r. związek jest dziś tylko cieniem. W 1989 r. miał jeszcze 2,5 mln członków. Obecnie liczy 680 tys (...)\nPolak, 13.08.2012 09:59\nBardzo rozsądne i celowe jest stanowisko NSZZ Solidarność. Zagrożenie bytowe dla Polaków i polskiej gospodarki jest widoczne i najwyższy czas (...)\nTomasz Żylicz, 23.07.2012 14:20\nTrzeba ograniczać negatywne skutki dla polskiej gospodarki, ale przede wszystkim trzeba zabiegać o to, żeby polityka ochrony klimatu była (...)\nPolak duży, 20.07.2012 13:40\nUpoważniło te 30 proc, które dobrze ocenia Solidarność.\npolak mały, 20.07.2012 12:48\nbroom, 20.07.2012 12:09\nWstyd, żeby o tak oczywistych działaniach musiały Rządowi przypominać związki zawodowe.