Orzeczenie I ACa 620/07 Sąd Apelacyjny w Katowicach\nSąd Apelacyjny w Katowicach z 2008-10-30\nSygn. akt I ACa 620/07\npo rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. w Katowicach\nprzeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w C., Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w C. i Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Okręgowemu w C.\nz dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt I C 259/06\n1) zasądza na rzecz powoda od pozwanego Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Okręgowego w C. 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych;\n3) nie obciąża powoda obowiązkiem ponoszenie kosztów sądowych;\n4) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratora Okręgowego w C. i Prezesa Sądu Okręgowego w C. po 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;\nIII. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratora Okręgowego w C. i Prezesa Sądu Okręgowego w C. po 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.\nPowód M. B. domagał się zasądzenia od Skarbu Państwa Prezesa Sądu Okręgowego w C., Prezesa Sądu Rejonowego\nw C. i Prokuratora Okręgowego w C. 100 000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za krzywdy moralne, fizyczne, finansowe i życiowe wywołane błędnym postawieniem go w stan oskarżenia oraz przewlekłością postępowania karnego.\nNa uzasadnienie podał, że toczące się nieomal 10 lat postępowanie, prowadzone ostatnio przez Sąd Rejonowy w C. w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II K 661/04, zrujnowało wszystkie jego plany życiowe, zmusiło do dostosowania życia do stawianych mu wymogów.\nW okresie przebywania na wolności zastosowano wobec niego dozór policyjny, co ograniczyło jego swobodę, a w późniejszym czasie nie został uwzględniony jego wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie z dalszego odbywania kary pozbawienia wolności, wymierzonej w innym postępowaniu sądowym, jak też Sąd odmówił udzielenia mu przepustki losowej, uniemożliwiając zobaczenie się ze śmiertelnie chorym bratem, powołując się na negatywną prognozę dotyczącą powrotu, z uwagi na wymienione postępowanie.\nW okresie przebywania na wolności zmuszony był przyjeżdżać z W. do C. i K. i brać udział w rozprawach, co łączyło się\nz koniecznością ponoszenia wydatków na koszty podróży i pobytu.\nPrzez okres trwania postępowania zakończonego uniewinniającym wyrokiem narażony był na stres i zdenerwowanie, żył pod presją bezzasadnego oskarżenia.\nReprezentujące Skarb Państwa jednostki organizacyjne wniosły\no oddalenie powództwa, zarzucając że powództwo jest bezzasadne wobec braku przesłanek do zastosowania art. 417 k.c.\nZaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Częstochowie oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz Prezesa Sądu Okręgowego\nw C. oraz Prezesa Sądu Rejonowego w C. po 3 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.\nRozstrzygnięcie to oparte zostało na ustaleniach :\nPrzekazanym Sądowi Okręgowemu w C. w dniu 17 czerwca 1998 r. aktem oskarżenia zarzucono powodowi, że w dniach 16 i 19 sierpnia 1996 r.\nw C., działając w warunkach przestępstwa ciągłego, wspólnie\ni w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, podrobił polecenie przelewu 96 000 zł przez naniesienie na nie pieczątki o treści PPHU (...), a następnie korzystając także z naniesionego na to polecenie podrobionego podpisu XIV Oddziału (...) w W. posługiwał się nim i w rezultacie działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zagarnął mienie społeczne znacznej wartości w postaci przędzy bawełnianej wraz\nz opakowaniami o łącznej wartości 89 195 zł na szkodę Przędzalni (...)\n(...) Spółki Akcyjnej w C., czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 201 dkk i art. 261&1 dkk przy zastosowaniu art. 10&2 dkk\nw związku z art. 58 dkk.\nPo przeprowadzeniu postępowania dowodowego, obejmującego również trzy opinie biegłych z zakresu badania pisma, wyrokiem z dnia 15 maja 2000 r. Sąd Okręgowy w C. uniewinnił powoda od zarzutu popełnienia opisanego przestępstwa.\nW uwzględnieniu apelacji prokuratora Sąd Apelacyjny w K.wyrokiem z dnia 21 grudnia 2000 r. uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.\nAkta zwrócone zostały temu Sądowi w dniu 26 stycznia 2001 r.\nDo wyznaczenia terminu rozprawy doszło dopiero w kwietniu 2003 r., ponieważ przeciwko powodowi toczyło się inne postępowanie karne.\nPo ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy wydał wyrok w dniu\n3 grudnia 2003 r., którym powód został uznany winnym popełnienia zarzuconego mu czynu.\nW uwzględnieniu apelacji powoda Sąd Apelacyjny w K. wyrokiem\nz 5 maja 2004 r. uchylił powyższe orzeczenie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C., który po przeprowadzeniu postępowania zgodnie ze wskazaniami Sądu drugiej instancji wyrokiem\nz 18 maja 2006 r. uniewinnił powoda od popełnienia postawionego mu zarzutu.\nW toku całego postępowania powód nie był tymczasowo aresztowany.\nOd 1997 r. przebywał w warunkach izolacyjnych w związku z inną sprawą karną. W okresie od marca 2000 r. do września 2002 r. przebywał na wolności,\na następnie został umieszczony w areszcie, po czym odbywał karę pozbawienia wolności wymierzoną mu przez Sąd Okręgowy w W..\nPostanowieniem z dnia 17 marca 2000 r. zastosował Sąd wobec powoda dozór policji, zobowiązał go do zgłaszania się w komisariacie policji 1 raz w tygodniu, jak też zakazał mu opuszczania kraju. Te środki zapobiegawcze uchylone zostały postanowieniem z 5 października 2000 r.\nW lutym 2006 r. powód zwrócił się o wydanie mu przepustki losowej, ale jego wniosek zarządzeniem z 30 marca 2006 r., został oddalony z powołaniem na negatywną prognozę co do jego powrotu do zakładu karnego w związku\nz toczącym się postępowaniem karnym. Nie uwzględnił Sąd Okręgowy\nw C., postanowieniem z 19 maja 2006 r., jego zażalenia, motywując swoją decyzję niewykazaniem szczególnie ważnych okoliczności, przewidzianych art. 141 a & 1 kkw, zwłaszcza że powód nie był w stanie udzielić choremu bratu realnej pomocy.\nW toczącym się postępowaniu i w związku z nim powód nie był leczony i nie cierpiał na żadne schorzenia.\nSąd Okręgowy uznał, że skoro powód nie złożył w toku postępowania karnego skargi przewidzianej ustawą z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ( Dz U Nr 179, poz. 1843), to zgodnie z art. 16 mógł, po wykazaniu przesłanek przewidzianych art.417 k.c., dochodzić naprawienia wyrządzonej mu szkody majątkowej, ponieważ przepisy Kodeksu cywilnego nie przewidują możliwości przyznania zadośćuczynienia za nieuzasadnioną długość postępowania sądowego.\nWobec tego, że nie było podstaw do przyjęcia, że sama długotrwałość postępowania sądowego przemawia za przyjęciem, że doszło do naruszenia prawa i niewykazania poniesienia szkody oraz jej wysokości; powództwo zostało oddalone.\nNie zasługiwało na podzielenie twierdzenie powoda, że odmowa udzielenia przepustki losowej i uniemożliwienie mu zobaczenia się ze śmiertelnie chorym bratem była bezprawna, a niezależnie od tego nie została określona wysokość żądanego w tym zakresie zadośćuczynienia.\nNie było również podstaw do przyjęcia, że bezprawne było postawienie powodowi przez prokuratora zarzutu popełnienia opisanego przestępstwa.\nW apelacji powód podtrzymał stanowisko wyrażone w pozwie\ni postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, utrzymując że poniósł wydatki związane z braniem udziału w postępowaniu sądowym w okresie przebywania na wolności, a nadto długotrwale i przewlekle prowadzone postępowanie było przyczyną krzywdy moralnej, co uzasadnia przyznanie mu zadośćuczynienia.\nW toku rozpoznania sprawy na skutek apelacji powoda wyłoniło się budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne dotyczące interpretacji\nart. 16 ustawy o skardze…, polegające na tym , czy naprawienie szkody wynikłej z przewlekłości postępowania obejmuje tylko szkodę majątkową\nw zakresie przewidzianym art. 361 k.c., czy również szkodę niemajątkową\nw postaci zadośćuczynienia za krzywdę moralną, a jeśli tak, to czy podstawy materialnoprawnej tego żądania upatrywać należy w uregulowaniach art.445\ni art. 448 k.c., czy też wobec tego, że doszło również do naruszenia art.6 ust.1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., która jest wiążąca wobec Polski od\n19 stycznia 1993 r., bezpośrednie jej stosowanie, wynikające z art.91 ust 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. odnośnie postanowień art. 13 i 41, przy uwzględnieniu orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu ( art.32 ust.1 Konwencji) stanowi podstawę do przyznania stronie powołującej się na naruszenie tego prawa do przyznania stosownego zadośćuczynienia za krzywdę moralną.\nUchwalenie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze… było następstwem zalecenia przez Europejski Trybunał Praw Człowieka\nw Strasburgu w wyroku z 26 października 2000 r. w sprawie nr 30 210 Kudła przeciwko Polsce wprowadzenia nowego środka prawnego, mającego na celu zapewnienie stronie niezadowolonej z szybkości postępowania wpływu na jego sprawność w ramach krajowego porządku prawnego.\nW motywach tego orzeczenia Trybunał stwierdził, że podstawowa odpowiedzialność za wdrożenie i wprowadzenie w życie zagwarantowanych praw i wolności spoczywa na władzach krajowych. Instytucja skarg do Trybunału jest subsydiarna w stosunku do systemów krajowych gwarantujących prawa człowieka.\nZawarta w art. 35 ust. 1 zasada oparta jest na założeniu odzwierciedlonym\nw art. 13, którego celem jest zapewnienie środka, na mocy którego osoby mogą uzyskać zadośćuczynienie na poziomie krajowym za naruszenie ich praw konwencyjnych. Skutkiem art. 13 jest wymaganie, by postanowienia prawa krajowego dotyczyły w swej istocie „roszczenia spornego” na gruncie konwencji i by zapewniły odpowiednie zadośćuczynienie. Ten środek odwoławczy musi być skuteczny, zarówno w praktyce , jak i w prawie przez zapewnienie odpowiedniego naprawienia jakiegokolwiek naruszenia.\nPonadto Trybunał uznał, że naruszenie praw konwencyjnych może powodować powstanie szkody pieniężnej, jak i niepieniężnej w postaci strapienia i frustracji z przedłużającej się długości tymczasowego aresztowania i rozprawy, które jest podstawą przyznania stronie odpowiedniej kwoty pieniężnej.\nWobec tego wykładnia przepisów ustawy powinna uwzględniać podtrzymywane w wielu, także późniejszych, wyrokach Trybunału stanowisko, że naruszenie praw konwencyjnych powinno być efektywnie wynagrodzone przez wyrównanie szkody majątkowej i niemajątkowej.\nUregulowanie art. 12 ust.2,3,4 ustawy o skardze… przewiduje rekompensatę, jakiej może domagać się strona, kwestionująca właściwą realizację jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeśli złoży skargę w toku postępowania. Możliwość uzyskania „odpowiedniej sumy pieniężnej\nw wysokości nieprzekraczającej 10 000 zł”( ust.4 art.12) nie została wprost określona jako zadośćuczynienie, ale brak związania jej z uszczerbkiem majątkowym i koniecznością wykazania jego zaistnienia oraz wysokości, zezwala na przyjęcie, że stanowi formę naprawienia szkody niemajątkowej.\nMa ono jednak zastosowanie jedynie w ramach rozpoznawania skargi złożonej w toku przewlekającego się postępowania.\nStrona, która nie złoży skargi w tym czasie ( art. 2 ust.1 ustawy o skardze….) ma prawo, zgodnie z art. 16 dochodzić naprawienia szkody wynikłej\nz przewlekłości na podstawie art. 417 k.c., po prawomocnym zakończeniu postępowania.\nNie ma podstaw do przyjęcia, że „ naprawienie szkody „ ograniczone zostało jedynie do szkody majątkowej, aczkolwiek nie będzie tu miało zastosowania uregulowanie art. 12 ust.4 ustawy o skardze….\nOdesłanie do przepisów Kodeksu cywilnego odczytane zostało przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 9 listopada 2005 r. sygn. akt\nI ACa 1063/05 LEX nr 175 57 jako wyłączające możliwość żądania zadośćuczynienia, skoro podstawy materialnoprawnej nie przewiduje ustawa\no skardze…., a w uregulowaniach art. 445 i 448 k.c. brak przewlekłości postępowania jako podstawy przyznania przewidzianego tam świadczenia.\nPowyższe stanowisko nie uwzględnia jednak tego, że orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu może i powinno być uwzględniane przy interpretacji przepisów prawa polskiego oraz być istotnym źródłem interpretacji przepisów polskiego prawa wewnętrznego.\nPowołana powinność zapewnienia „skutecznego środka” zarówno zapobiegającego przewlekłości, jak również rekompensującego skutki jej zaistnienia dotyczy także żądania naprawienia szkody zgłoszonego po prawomocnym zakończeniu postępowania ( art. 16 ustawy o skardze…).\nW kolejnych sprawach Sobański przeciwko Polsce nr 40 694/98,\nR.O. przeciwko Polsce nr 77 597/01 i Majkrzyk przeciwko Polsce nr 52 168/99 Trybunał w wydanych wyrokach przyznał skarżącym stosowne kwoty tytułem wyrównania szkody o charakterze niemajątkowym, związanej z przewlekłością postępowania.\nNatomiast w sprawie Scordino przeciwko Włochom nr 36 813/97 Trybunał odnosząc się do szkody moralnej stwierdził, że istnieje silne, lecz możliwe do obalenia domniemanie, że nadmiernie długie postępowanie spowoduje szkodę moralną. Przyjął jednocześnie, że w niektórych przypadkach długość postępowania może skutkować minimalną szkodą moralną lub całkowitym jej brakiem. Sądy powinny szczegółowo uzasadniać swoje rozstrzygnięcia w tym zakresie.\nAnaliza orzecznictwa powinna umożliwić sądom krajowym zasądzanie kwot, które są racjonalne w porównaniu z tymi zasądzanymi przez Trybunał\nw podobnych sprawach. Sądy krajowe muszą być zdolne, na podstawie prawa krajowego do bezpośredniego stosowania europejskiego orzecznictwa.\nIstnieje możliwość odniesienia się do kwot zasądzanych za inne typy szkód, np. za zniesławienia.\nZ motywów wyroków Trybunału wypływa wniosek o powinności państwa zapewnienia skutecznej rekompensaty za przewlekłość postępowania, której niezbędnym, co do zasady, elementem jest zadośćuczynienie za krzywdę moralną. Nie ma zatem znaczenia, czy żądanie przyznania jej zgłoszone zostało w toku sprawy przewlekle prowadzonej, czy też w ramach samodzielnego powództwa po jej prawomocnym zakończeniu.\nWobec tego uwzględnienie w ramach interpretacji uregulowań Kodeksu cywilnego postanowień Konwencji i orzecznictwa Trybunału skłania do uznania, w razie spełnienia przesłanek do zastosowania art. 417 k.c., że stronie służy także uprawnienie do domagania się zadośćuczynienia w oparciu\no art. 445 k.c., jeśli doszło do rozstroju zdrowia bądź art. 448 k.c., jeśli rozstrój zdrowia nie został spowodowany.\nArt. 448 k.c. odnosi się do ochrony dóbr osobistych, zaś przewidziane art. 45 ust.1 Konstytucji i art. 6 ust.1 Konwencji prawo do sądu stanowi prawo osobiste jednostki, jako publiczne prawo podmiotowe, przysługujące samodzielnie\ni niepodzielnie w relacji do państwa, a zatem nie jest dobrem osobistym\nw rozumieniu art. 23 k.c., które co do zasady jest skuteczne względem wszystkich.\nNie można wykluczyć zastosowania tego uregulowania również do ochrony naruszonego przewlekłością postępowania prawa do sądu, jak i tego, że naruszenie prawa do sądu, w szczególnie rażącej postaci, może naruszać godność jednostki.\nZ powyższych względów rozstrzygnięcia wymaga, czy żądanie naprawienia szkody wynikłej z przewlekłości postępowania, po prawomocnym jego zakończeniu ( art. 16 ustawy o skardze…) obejmuje również szkodę niematerialną, a jeśli tak, czy możliwe jest przyznanie zadośćuczynienia za krzywdę moralną na podstawie art. 445 i 448 k.c. przy uwzględnieniu, objętej orzeczeniami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wykładni postanowień Konwencji. Zachodzi bowiem potrzeba określenia efektywnego i skutecznego środka rekompensującego naruszenie prawa człowieka.\nBrak w orzecznictwie Sądu Najwyższego i doktrynie wypowiedzi tego zagadnienia dotyczącego, a przytoczone stanowisko Sądu Apelacyjnego\nw wyroku z 9 listopada 2005 r. nie jest przekonujące.\nPostanowieniem z 27 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały. W motywach wyraził stanowisko, że wprowadzona do naszego systemu skarga na przewlekłość postępowania oraz towarzyszące jej uprawnienie do żądania przez skarżącego zasądzenia na jego rzecz odpowiedniej sumy pieniężnej jako swoistego środka wymuszającego na państwie usprawnienie działania państwa (wymiaru sprawiedliwości ) w konkretnej sprawie nie wyczerpuje i nie zaspokaja wszystkich roszczeń przysługujących skarżącemu na podstawie przepisów prawa cywilnego, jakie mogą powstać na skutek przewlekłego prowadzenia sprawy. Artykuły 15 i 16 ustawy o skardze… stanowią zatem tylko swego rodzaju wzmocnienie normatywne, za pomocą którego prawodawca usuwa wszelkie ewentualne wątpliwości co do odpowiedzialności państwa na podstawie przepisów prawa cywilnego za szkodę wyrządzoną rozpoznaniem sprawy w postępowaniu sądowym z nieuzasadnioną zwłoką. Można tym przepisom przypisać także funkcję norm kolizyjnych, co oznacza, że same nie kreują jakichkolwiek praw podmiotowych ani nie stanowią podstawy prawnej dochodzenia roszczeń cywilnoprawnych. Takiej podstawy, wbrew błędnej tezie zawartej w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach\nz dnia 9 listopada 2005 r. I ACa 1063/05 należy poszukiwać w szczególności\nw art. 445 i 448 k.c. i ich wykładni, dostosowanej do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącego art. 6 ust. 1 i art. 41 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz U z 1993 r. Nr 61, poz. 284).\nW związku z tym, skoro przepisy art. 445 i 448 k.c. mają zastosowanie wprost, o potrzebie sięgania do nich w drodze analogii w ogóle nie może być mowy.\nWobec tego wykładnia art. 16 ustawy o skardze… nie nastręcza poważnych wątpliwości, a nawet w kierunku wyznaczonym przez Sad Apelacyjny, jest zbędna do rozpoznania apelacji powoda.\nDokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia dotyczące czasu trwania postępowania karnego, wydanych w jego toku orzeczeń przez Sądy pierwszej i drugiej instancji, odbywania przez powoda kary pozbawienia wolności orzeczonej\nw innej sprawie, rozpoznawania wniosków powoda o udzielenie przepustki oraz warunkowego przedterminowego zwolnienia, stosowania dozoru policji Sąd Apelacyjny podziela i uznaje za własne.\nZachodzi jednak potrzeba uzupełnienia tych ustaleń o przedstawienie czynności podejmowanych w toku tego postępowania.\nW dniu 22 lipca 1997 r. powód został przesłuchany w charakterze podejrzanego.\nAkt oskarżenia wpłynął do Sądu Okręgowego w C.w dniu 22 czerwca 1998 r.\nPo odmowie wyznaczenia do rozpoznania sprawy Sądu Okręgowego\nw Warszawie, postanowieniem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia\n21 października 1998 r., wyznaczony został pierwszy termin rozprawy na\n15 grudnia 1998 r., na kolejnych w dniach: 12 stycznia, 25 stycznia, 19 lutego, 15 marca,1 kwietnia , 29 kwietnia, 26 maja, 17 czerwca, 24 czerwca, 5 lipca,\n15 lipca, 26 lipca, 30 sierpnia, 4 października 1999 r. prowadzone było postępowanie dowodowe, obejmujące przesłuchanie świadków wnioskowanych przez oskarżyciela, konfrontowano biegłych, a następnie zlecono opracowanie opinii Instytutowi (...) im. Prof. dra J. S..\nW ramach terminów rozprawy w dniach 5 listopada, 9 grudnia 1999 r.,\n13 stycznia, 17 lutego, 9 marca, 17 marca 2000 r. nie podejmował Sąd żadnych czynności z uwagi na brak akt, które przekazane zostały Instytutowi celem opracowania opinii. Kolejne dwa terminy rozprawy 17 kwietnia i 8 maja 2000 r. przeznaczone były na wysłuchanie biegłych, a w dniu 15 maja 2000 r. Sąd ogłosił wyrok uniewinniający powoda od popełnienie przestępstwa zarzucanego aktem oskarżenia.\nW okresie od 15 marca do 5 października 2000 r. powód objęty był dozorem policji oraz zakazano mu opuszczania kraju.\nNa skutek apelacji prokuratora akta sprawy przedstawiono Sądowi Apelacyjnemu w połowie października 2000 r., który wyrokiem z 21 grudnia 2000 r. uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Akta sprawy zwrócono Sądowi Okręgowemu\nw C. w dniu 26 stycznia 2001 r.\nPonownie rozpoznając sprawę Sąd ten wyznaczył termin rozprawy na\n16 października 2002 r.( po upływie ponad roku od zwrotu akt), powód nie stawił się, a przeprowadzone postępowanie w celu ustalenia jego miejsca pobytu zakończyły się uzyskaniem informacji, w dniu 28 października 2002 r., że powód przebywa w Areszcie Śledczym w W. B., a następnie, że będzie możliwość przetransportowania powoda do Aresztu w C. po upływie trzech miesięcy.\nTerminy rozpraw wyznaczone na : 19 lutego ( nie doprowadzono powoda),\n17 kwietnia ( nie podjęto żadnych czynności mimo wezwania świadków\ni biegłych), 21 maja, 18 czerwca, 3 września, 1 października, 30 października\ni 26 listopada 2003 r. przeznaczone były na postępowanie dowodowe.\nW dniu 3 grudnia 2003 r. ogłoszony został wyrok skazujący powoda na karę dwóch lat pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny.\nPo złożeniu przez niego apelacji akta przedstawiono ponownie Sądowi Apelacyjnemu w dniu 4 maja 2004 r., który wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2004 r. uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C.. Akta sprawy dostarczono temu Sądowi w dniu 20 sierpnia 2004 r.\nW ramach dwóch pierwszych terminów 17 września 2004 r. i 13 stycznia\n2005 r. rozprawy nie przeprowadzono, ponieważ nie ustalono miejsca odbywania przez powoda kary pozbawienia wolności, wezwano go na adres miejsca zamieszkania, po czym ustalono, że przebywa w zakładzie karnym.\nPostępowanie dowodowe było przeprowadzane na terminach 3 marca,\n22 kwietnia, 31 maja., 15 lipca, 4 października, 22 listopada 2005 r., 10 stycznia ( bez czynności), 17 marca, 11 maja 2006 r., a w dniu 18 maja 2006 r. ogłoszony został wyrok uniewinniający powoda od popełnienia przestępstwa zarzucanego mu aktem oskarżenia, który uprawomocnił się bez zaskarżenia.\nZ przedstawionego kalendarium wynika, że w pierwszoinstancyjnych postępowaniach przeprowadzono rozprawy na 34 terminach, z czego w trzech powód nie brał udziału bez swojej winy, a jedną odroczono na jego wniosek oraz dwukrotnie na rozprawie orzekał Sąd Apelacyjny.\nPonowne postępowanie prowadzone przez Sąd Okręgowy wykazało, że niemożliwe było przesłuchanie części świadków z uwagi na niemożność ustalenia miejsca pobytu albo poważne schorzenia, a zeznania pozostałych\nsprowadzały się do ogólnikowych informacji i oświadczeń, że z uwagi na upływ czasu nie pamiętają istotnych okoliczności, a nawet po odczytaniu tych zeznań jeden z nich nie był w stanie ich potwierdzić, z uwagi na przebyte schorzenie.\nPostępowanie przed Sądem Rejonowym w jeszcze większym zakresie obejmowało zeznania świadków stwierdzających niemożność odtworzenia sytuacji sprzed wielu lat, dochodziło do odczytywania poprzednio złożonych,\ntakże tych osób, którym stan zdrowia nie zezwolił na stawienie się w Sądzie, czy też nie było możliwe ustalenie ich miejsca pobytu.\nSąd Apelacyjny uznał, że opisane postępowanie sądowe ( od czerwca 1998r. do 18 maja 2006 r.) prowadzone było przewlekle, a znaczny upływ czasu był przyczyną pogłębiających się trudności w ponownym przeprowadzeniu dowodów osobowych i obniżania ich wartości dowodowej.\nAkt oskarżenia dotyczył jednego oskarżonego i zarzucał mu popełnienie jednego przestępstwa, a zatem nie była to sprawa szczególnie skomplikowana\npod względem faktycznym.\nNa wydanie wyroku uniewinniającego od zarzutu popełnienia opisanego przestępstwa powód oczekiwał przez osiem lat i przez taki czas uczestniczył\nW toku przewodów sądowych Sąd przesłuchał kilkakrotnie 14 świadków, przeprowadził dowód z opinii czterech biegłych i instytutu naukowego, którzy składali także wyjaśnienia na rozprawie i byli konfrontowani, jak też\nz dokumentów. Konieczność zasięgania opinii zapewne wpłynęła na wydłużenie postępowania, co w szczególności dotyczyło opinii Instytutu. Wyznaczanie terminów rozprawy w czasie, kiedy akta były w dyspozycji Instytutu\ni doprowadzanie powoda było bezprzedmiotowe, ponad rok upłynął ( 21 miesięcy) od zwrotu akt przez Sąd Apelacyjny do pierwszego terminu rozprawy w ramach ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy.\nDługi czas rozpoznawania sprawy nie zawsze przesądza o przewlekłości postępowania, ale analiza postępowania w sprawie dotyczącej oskarżenia powoda nie daje podstaw do przyjęcia, że istniały szczególne okoliczności, które stanowiły przeszkodę w sprawnym przeprowadzeniu go.\nSąd Apelacyjny uznał, że ośmioletni okres oczekiwania na zakończenie postępowania wyrokiem uniewinniającym od zarzutu popełnienia przestępstwa był nadmiernie długi. Przez taki czas w postępowanie sądowe uwikłany był niewinny człowiek, ponieważ nie ma podstaw do wartościowania przyczyn uniewinnienia.\nPodkreślenia wymaga, że powód nie przyczynił się do wydłużenia postępowania, a prowadzenie przeciwko niemu postępowania przez Prokuratora Rejonowego w W.w 2002 r. było przyczyną trudności w doprowadzeniu go na rozprawę przez trzy miesiące, co ocenić należało jako obiektywną przeszkodę.\nPowód nie złożył skargi na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy\nw postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Powoływana ustawa\nz 17 czerwca 2004 r. weszła w życie 17 września 2004 r. i dotyczyła toczącego się postępowania sądowego, a to będące przedmiotem sporu prowadzone było po uchyleniu przez Sąd Apelacyjny drugiego wyroku Sądu Okręgowego przez Sąd Rejonowy w C..\nSąd Apelacyjny dokonał analizy toku postępowania omawianej sprawy jako całości, ponieważ każdy kolejny jej etap jest konsekwencją poprzednio przeprowadzonego.\nNieskorzystanie przez powoda z możliwości złożenia skargi i domagania się tą drogą przyspieszenia rozpoznania sprawy oraz ewentualnie świadczenia przewidzianego art. 12 ust. 4 ustawy o skardze… nie stanowi przeszkody\nw dochodzeniu, po prawomocnym zakończeniu postępowania, naprawienia na podstawie art. 417 k.c. szkody spowodowanej przewlekłością.\nZgodnie z wiążącym poglądem Sądu Najwyższego należało przyjąć, że uregulowanie art. 16 ustawy u skardze…nie stanowi źródła roszczeń\no naprawienie szkody, nie kreuje żadnych praw podmiotowych ani podstawy prawnej dochodzenia roszczeń cywilnoprawnych. Taką podstawę stanowią przepisy art. 445 i 448 k.c., których wykładnia dostosowana być powinna do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącego art. 6 ust.1\ni art. 41 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w dniu 4 listopada 1950 r. w Rzymie.\nSąd Apelacyjny uznał, że przewlekłe prowadzenie postępowania sądowego, narusza prawo obywatela do sądu, rozumiane jako prawo do rozpoznania sprawy toczącej się z jego udziałem bez nieuzasadnionej zwłoki. Zakończenie opisanego procesu dopiero po upływie ośmiu lat uniewinnieniem od zarzucanego przestępstwa jest następstwem nieefektywnego prowadzenia sprawy, braku należytej staranności procesowej, co wypełnia przesłanki bezprawności przewidzianej art. 417 k.c.\nWskazać należy na stanowisko Europejskiego Trybunału Praw Człowieka\nw Strasburgu z dnia 5 listopada 2005 r. w sprawie Lisiak przeciwko Polsce, który stwierdził, że sądy krajowe, dokonując ustaleń faktycznych, mając na uwadze zasadę domniemania niewinności, powinny zagwarantować, aby proces gromadzenia materiału dowodowego przeciwko takiej osobie nie trwał przez nierozsądnie długi czas.\nMając na uwadze interes społeczny i wzgląd na obowiązek państwa zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa, czego wyrazem jest ściganie osób popełniających przestępstwa oraz wymierzanie im przewidzianych przez prawo kar, należy uznać, że postępowanie karne podejmowane jest w interesie ogółu, ale ochrona tego interesu nie może być realizowana w sposób naruszający prawa jednostki przez przewlekłe postępowanie, co miało miejsce w niniejszej sprawie.\nPowód powołuje się na to, że to postępowanie to było przyczyną nieuwzględnienia jego wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbywania pozostałej części kary pozbawienia wolności, którą wówczas odbywał, odmówiono mu również udzielenia przepustki losowej\nz powołaniem na to, że może utrudniać to postępowanie. Konieczność udziału\nw tym procesie była przyczyną negatywnych odczuć, zdenerwowania, nie mógł jeść ani spać, ale nie korzystał z porady lekarskiej, ma poczucie skrzywdzenia.\nZdarzało się, że przyjeżdżał co miesiąc na rozprawę, ale nie było akt i zadawano mu tylko pytanie czy przyznaje się do winy i odraczano rozprawę.\nOskarżenie ocenia jako bzdurne. Ponadto poniósł koszty związane\nz dojeżdżaniem samochodem albo pociągiem na rozprawę po opuszczeniu zakładu karnego.\nW odniesieniu do żądania zasądzenia odszkodowania obejmującego koszty poniesione w związku z przyjazdami na rozprawę zasadnie nie zostało uwzględnione przez Sąd Okręgowy, ponieważ powód nie udowodnił, czy i jakie wydatki poniósł, co z kolei uniemożliwia ocenę, czy stanowiły one szkodę\nw rozumieniu art. 361 k.c.\nZa usprawiedliwione uznał Sąd Apelacyjny żądanie przyznania w oparciu o art. 448 k.c. odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia.\nNaruszenie prawa do sądu przez konieczność udziału w ośmioletnim postępowaniu z zarzutem popełnienia przestępstwa, czego nie zdołano udowodnić, ocenić należało jako naruszenie dobra osobistego obejmującego godność i swobodę wyboru sposobu spędzania czasu, jako elementu wolności, polegające na konieczności udziału w postępowaniu sądowym ponad wymaganą potrzebę, negatywnych odczuciach związanych z trwającym oskarżeniem oraz stresem, wywoływanym uczestnictwem w rozprawie przeprowadzonej\nw ramach 36 terminów, jak też utratę poczucia bezpieczeństwa oraz obawy przed ewentualnością wymierzenia kary za niepopełniony czyn. Samo postępowanie, jak też jego wynik miało dla powoda duże znaczenie, stąd też wydłużające się oczekiwanie wywoływać musiało frustrację i niepokój.\nNie zasługiwało na podzielenie twierdzenie powoda, że schorzenie kardiologiczne, doznane we wrześniu 2008 r., jest następstwem długiego postępowania sądowego. Podkreślenia wymaga, że składając zeznania\nw postępowaniu przed Sądem Okręgowym stwierdził, że jest zdrowy i nie cierpi na żadne schorzenie, nie doznał również w czasie tego postępowania żadnego rozstroju zdrowia.\nPowołane jako przykłady wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka\nw Strasburgu wskazują, że stwierdzenie naruszenia praw człowieka powinno wiązać się z przyznaniem pokrzywdzonemu słusznego zadośćuczynienia, chyba że założenie to zostanie obalone.\nPozwany nie wykazał, że długotrwałe postępowanie, które z zasady związane jest z krzywdą moralną nie wywołało takiej krzywdy u powoda.\nNie ma znaczenia dla stwierdzenia tej krzywdy fakt, ze powód odbywał w toku postępowania kary pozbawienia wolności , wymierzone w innych sprawach.\nNiewątpliwie naruszył on porządek prawny, co było następstwem postępowań sądowych i ukarania, ale nie stanowi usprawiedliwienia dla długotrwałości postępowania będącego przedmiotem niniejszego procesu.\nŁączenie negatywnych decyzji dotyczących wniosku o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania pozostałej części wcześniej wymierzonej kary pozbawienia wolności z toczącym się postępowaniem nie zostało wykazane, chociaż fakt ten zapewne był brany pod uwagę przy ocenie prognozy przestrzegania porządku prawnego.\nOdmowa udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego uzasadniona została niewykazaniem istnienia szczególnie ważnego przypadku, o czym mowa w postanowieniu Sądu Okręgowego w C. z dnia 19 maja 2006 r.\nSąd Apelacyjny uznał, że odpowiednią sumą tytułem zadośćuczynienia jest\n10000 zł. Jej wysokość uwzględnia charakter naruszonego dobra, czasokres utrzymywania niepożądanego stanu oraz wymierne zwiększenie możliwości nabywania dóbr materialnych. Żądanie przyznania wyższej sumy nie zasługiwało na podzielenie.\nNie zostało podzielone twierdzenie powoda, że przedstawienie mu zarzutu popełnienia opisanego czynu było oczywiście bezzasadne.\nWobec tego nie było podstaw do przyjęcia, że bezprawne było działanie prokuratora tak na etapie przedstawienia zarzutów, jak i popierania oskarżenia\nSąd Apelacyjny uznał, że odpowiedzialność za skutki związane z przewlekłością postępowania łączy się z postępowaniem prowadzonym przez Sąd Okręgowy, ponieważ dalsze postępowanie było konsekwencją zmiany właściwości rzeczowej sądu, ale dla oceny naruszenia prawa do sądu należało poddać analizie cały okres prowadzenia sprawy.\nZ powyższych względów zaskarżony wyrok należało zmienić na podstawie art. 386 &1 k.p.c., a w pozostałym zakresie apelację oddalić jako nieuzasadnioną w oparciu o art. 385 k.p.c.\nRozstrzygnięcie o kosztach procesu oparte zostało na zasadzie słuszności\n( art. 102 k.p.c.) przez częściowe obciążenie powoda kosztami związanymi\nz udziałem w sprawie Prokuratora Okręgowego w C. z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i jego trudną sytuację majątkową.\nW oparciu o art. 113 ust.4 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych\nw sprawach cywilnych ( Dz U Nr 167, poz. 1398 ze zm.) Sąd odstąpił od pobierania od powoda części nieuiszczonej opłaty sądowej, uznając że sprzeciwia się temu rozmiar przyznanego świadczenia i jego powołany stan majątkowy.


Zdefiniowanie pojęcia "sekta" jest wyjątkowo trudne. Dotychczas powstało kilkadziesiąt, jeśli nie kilkaset definicji, a żadna z nich nie oddaje zjawiska wystarczająco całościowo, by wszyscy ją zaakceptowali. Praktycznie każdy ośrodek informacji o sektach posługuje się swoją własną. I Próba definicji sekty Ujęcie językowe Łac. sequor - iść, podążać za kimś, czyli sekta to droga, którą się podąża, sposób postępowania. Inni wywodzą słowo "sekta" od ...\nSekty w Polsce - perspektywa społeczna I. Problemy terminologiczne 1. Zdefiniowanie pojęć i terminologii dotyczącej fenomenu tzw. sekt stwarza olbrzymie trudności. Wynika to z faktu, iż z jednej strony zagadnienie to stanowi zróżnicowaną, niejednoznaczną, skomplikowaną rzeczywistość, z drugiej natomiast brak jest ścisłej i spójnej terminologii w tym zakresie w obrębie socjologii, religioznawstwa i psychologii społecznej oraz innych dziedzin nauk. Bez zdefiniowania ...


Dworek umarł, zapłonęły znicze - Bielsko-Biała - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nGość: m IP: *.internetdsl.tpnet.pl 17.12.08, 14:24\nżenada, Cieszyn chce przyciągać turystów, a pozbywa się obiektów,\nktóre tworzą klimat tego miasta.\nburakpl4 Dworek umarł, zapłonęły znicze 17.12.08, 16:30\nteraz powstanie tam coś "pszepienknego" - dokładnie takie:\nGość: arm Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.chello.pl 18.12.08, 08:46\nposzeklu Polakom nie trzeba zabytkow, kultury, historii, 18.12.08, 13:49\nWazne zeby zagraniczny biznes dobrze zarabial.\nKiedys Niemcy wybuduja tu swoje dworki i dadza tabliczke\n"Tylko dla Niemcow".\nDziekujemy ci Tusku!\nGość: Uchachany Re: Polakom nie trzeba zabytkow, kultury, histori IP: *.cpartners.pl 18.12.08, 14:15\nJasne, Tusk pod osłoną nocy chochocząc niczym Szpieg z Krainy\nDeszczowców sprzedał polski dworek za trzydzieści srebrników aby\nŻydzi razem z Niemcami postawili tam obóz koncentracyjny dla Polaków\nKAtolików. Widzisz już swoją głupotę czy ci to jaśniej wyklarować.\nposzeklu Re: Polakom nie trzeba zabytkow, kultury, histori 18.12.08, 16:17\n> Jasne, Tusk ... sprzedał polski dworek za trzydzieści\n> srebrników aby Żydzi razem z Niemcami postawili tam\n> obóz koncentracyjny dla Polaków ...\nNie tragizuj, nie rozpaczaj. To jest zycie. Najpierw\nwybrali partie folksdojcza, to teraz nie ma sie co dziwic.\nWszystko idzie logicznym ciagiem. Kiedys Niemcy wybuduja\ntu swoje dworki i dadza tabliczke, "Tylko dla Niemcow".\nGość: Macius za kaczora wiecej lidlow zbudowano IP: *.superkabel.de 18.12.08, 18:21\nposyp glowe pisuarze popiolem i padnij krzyzem przed figurka o.dyrektora . Moze\njeszcze pojdziesz do nieba\nGość: stepnow Re: Polakom nie trzeba zabytkow, kultury, histori IP: *.ict.pwr.wroc.pl 18.12.08, 18:32\nojezujezu, idiota :D\nGość: alois poszeklu - ty polski glupku! IP: *.dip0.t-ipconnect.de 18.12.08, 22:10\nprzeciez to byl niemiecki dworek, ktory wlasnie zburzyli POLACY!!!\nlukask73 Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 13:45\nZawiercie i tak ma nieźle.\nMarket jest 200 m od rynku, więc dobudowano atrapy ze styropianu.\nGość: Zbyszek Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.btk.net.pl 18.12.08, 14:40\nkserkses1 mocne... 18.12.08, 14:47\nTo chyba powinniśmy się cieszyć Cieszynem, że nie dostawili tego\nlidla do fary :)\nGość: edson tragedia... IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 15:21\nale sklep pewnie i tak jest popularny, bo z tego co wiem, mają niskie ceny i niezłą jakość produktów...\ngrupa.pewnych.osob.lodz Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 16:27\n> teraz powstanie tam coś "pszepienknego" - dokładnie takie:\nTo w miejsce dworku powstanie Lidl?\nTa sieć ma wielkie zasługi w niszczeniu zabytków także w Łodzi! W miejscu\npięknych XIX-wiecznych fabryk stoją teraz te blaszane stodoły.\narturpio durnota? forsa? durnota! 17.12.08, 17:28\n"To jest podcinanie własnych korzeni, niszczenie własnej tożsamości,\npozbawianie się duchowego wymiaru kultury."\nDziesiatki lat temu byl o takim wyburzaniu artykul w Kulturze Giedroycia :\nkomunisci wyburzali z powodow ideologicznych.\nTerazniejszy robia to samo, za pieniadze, i moze - ze zwyklej durnoty.\nSwiat sie nie zmienia...\nGość: Gość Re: durnota? forsa? durnota! IP: *.security.pl 18.12.08, 14:32\nTo nie tyle Świat się nie zmienia, co głupota ludzka. A w zasadzie: głupota,\nchciwość i pożądania (te dwa ostatnie są funkcją tej pierwszej).\nI faktem jest, że od kiedy istnieje gatunek ludzki.. nic się w tej materii nie\nzmienia, przede wszystkim dlatego, że każdy garnie "do siebie" - tak działa ego\n(a w konflikt z innymi wchodzi wtedy, gdy interesy jego ego krzyżują się z\ninteresami innych ego).\nJeśli chcemy, aby "Świat był lepszy" - to po prostu nie mamy innego wyjścia, jak\nzacząć "naprawę" od siebie (nie od innych, bo innym i tak nie możemy wiele\nzrobić - a już szczególnie zmusić ich do zmądrzenia - tak sam zresztą, jak oni\nnie mogą zmusić nas).\nWzięcie się za siebie, uczenie się, rozwijanie, poznawanie Świata dookoła,\nzastanawianie się nad, jak żyć, żeby nie popełniać takich kretynizmów jak ci\ndecydenci w sprawie tego dworku i co zrobić, żeby być jak najmniej uciążliwym\ndla Świata i innych. Jeśli większość z nas tak do tego podejdzie - ten Świat\nbędzie w jakimś stopniu lepszy.\nGość: zeno Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 06:41\nI dobrze że budują market. Znajdzie się praca dla ludzi, wszyscy będą taniej\nkupować. A ta rudera przestanie straszyć. Nikt nie będzie za nią tęsknił, poza\ngrupą studencików-nieudaczników (bo kto dziś studiuje historię?).\nGość: poganin Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: 213.17.140.* 18.12.08, 07:55\nnie "zeno", ale raczej "zero"\ngniewomierz Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 07:55\nGość portalu: zeno napisał(a):\n> I dobrze że budują market. Znajdzie się praca dla ludzi, wszyscy\n> kupować. A ta rudera przestanie straszyć. Nikt nie będzie za nią\n> grupą studencików-nieudaczników (bo kto dziś studiuje historię?).\nGość: T Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.alcatel.de 18.12.08, 08:31\nJak widac, Ci ktorzy mowili o tym aby odciac narod od korzeni a przestanie\nistniec mieli racje. Skutki sa ciagle widoczne po ponad 50 latach.\nGość: Gość Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.security.pl 18.12.08, 14:47\nNiestety, dokładnie tak... choćby post tego "zeRo" jest dowodem, że tak właśnie\nWyrasta nam cała rzesza ludzi, których można określić mianem "zielonych gałęzi\nbez pnia i korzeni". Ich byt sprowadza się do:\n- pracy, której nienawidzą, ale mają za to jakieś tam środki na życie,\n- konsumpcji, seksu (w tym reprodukcji) i taniej rozrywki,\n- oraz zauważalnej niekompetencji we wszystkim co robią.\nZa to ego mają rozdmuchane do granic możliwości i nawet nie dopuszczają do\nsiebie myśli, że to oni w życiu coś spieprzyli, a nie ktoś im coś zawinił.\nPowstanie tej warstwy społeczeństwa jest m.in. efektem celowych działań\nokupantów (w tym przez cały okres PRL), a obecnie taka sytuacja jest po prostu\nnajbardziej wygodna dla korporacji, które produkują i sprzedają takim\n"konsumentom" swoje często tandetne, ale za to masowe - produkty.\nTacy ludzie nie tylko na ogół totalnie nic sobą nie reprezentują, ale dodatkowo\nsą na tyle ignorantami, że są z tego dumni i nie wstydzą się do tego przyznać,\nprzy okazji mając pretensję do wszystkich wokół (np. do studentów, że ci się\nuczą.. bo przecież tylko "frajerzy" się uczą i rzetelnie pracują itd.).\nSęk w tym, że nigdzie w przyrodzie nie mogą istnieć same gałęzie bez pnia i\nkorzeni! Owszem.. jakiś czas mogą żyć w wazoniku, ale ich życie jest\nbezwartościowe i skazane na porażkę - nie poradzą sobie, szczególnie jeśli nie\nznajdzie się ktoś, kto im wymieni wodę co jakiś czas - i taki był cel ich\nhodowli - są całkowicie zależni od innych i ciągle sfrustrowani.. a więc podatni\nna manipulację i łatwo się nimi rządzi - taki był cel i cel ten - jak widać -\nzostał w jakimś stopniu osiągnięty).\nTo wszystko nie zwalnia nas (reszty społeczeństwa) od tego, abyśmy pracowali nad\nsobą i pilnowali, aby nasze dzieci nie stały się podobne do tych "gałęzi". Bo to\nakurat znajduje się w naszym zasięgu, a "gałęziom" i tak w chwili obecnej nie\npomożemy.. zresztą one nie chcą, bo w swej ignorancji i arogancji mają iluzję\ntego, że "wszystko jest OK".\nGość: pmc Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.net-serwis.pl 18.12.08, 23:40\n> Mam nadzieję, że to żart.\nBoje się, że nie\nkonikdrewniany07 Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 09:02\nty, " zeno" - ty jesteś ZERO a nie "zeno" - jakieś durnoty piszesz - jakieś\nbrednie - wszyscy - czyli kto? ile was tam jest w tym Cieszynie, z którego\nwszyscy młodzi uciekają,bo miasto z tymi władzami nie ma przyszłości - starzy\nwymrą i zostanie tylko most - praca dla ludzi byłaby w turystyce - a taki\nsupermarket to parę lat i po nim.\nAle jesteście barany.\nukos Jesteś miłośnikiem blaszaków, ciemny szkodniku? 18.12.08, 11:11\n> (...)rudera przestanie straszyć. Nikt nie będzie za nią tęsknił,\nJak już się dorobisz na jakimś, to postaw sobie "willę" - sześcian z\nbetonu z elewacją obsypaną tłuczonymi lusterkami. To przecież\nnajwyraźniej twój gust.\nstoik1 Ziemia do Zeno... 19.12.08, 01:24\nA od kiedy to na cieszyńskim UŚ studiuje się historię ?\nWiesz - taka nieznośna łatwość w rzucaniu sformułowań dyskredytuje\ncokolwiek, co się napisze.\nkpaxxx Najlepszą formą protestu 18.12.08, 07:39\nNajlepszą formą protestu by było bojkotowanie tego supermarketu gdy już\npowstanie, tylko kto da się do tego namówić ? :(\ntrzydziecha Re: Najlepszą formą protestu 18.12.08, 08:13\nmyślę że całej tej swołoczy jak zeno (i jemu/jej podobni) nie stać\nna taki gest :( i nie ma im co tłumaczyć, że dworek jest czymś tak\nszczególnym, że warto go mieć zamiast kolejnego supermarketu, ta\ncała banda - za przeproszeniem inwestorów i konsumentów - to ludzie\no innym poziomie kultury i emocji... świat oszalał na punkcie\npieniędzy i władzy a ludzie chcą się zes..ć z tego korzystania z\nżycia które żeby było udane musi być konsmpcyjne na maxa...\nzigzaur Re: Najlepszą formą protestu 18.12.08, 08:17\nA czy coś napisano na temat stanu technicznego tego starego dworku? A może był w\nstanie ruiny i zagrażał życiu?\nkserkses1 Re: Najlepszą formą protestu 18.12.08, 09:37\nnie było tak żle, jeszcze parę lat temu była zamieszkały...\nGość: edson Re: Najlepszą formą protestu IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 09:45\nona nazywa, studenciki)\nlahdaan Bojkotu supermarketu? 18.12.08, 14:00\nPrzecież to przyszłe miejsce pracy dla tych studentów, który teraz śmią się\nprzeciwstawiać korporacyjnej machinie. Oczywiście za 1200 brutto.\nlorneta.i.meduza Durnota inwestora i urzędników... 18.12.08, 08:05\n...jak widać, nie ma granic !\nPrzecież taki mały dworek z powodzeniem zmieściłby się wewnątrz\nkażdej hali supermarketowej. Wystarczyłoby go wyremontować i wewnątrz\nurządzić choćby stoisko z towarem ekskluzywnym, małą urokliwą\nkawiarenką, czy cokolwiek w tym rodzaju. Dworek mógłby być miejscem\nreklamy nowych towarów, lub promocji.\nByłaby to świetna reklama dla inwestora i magnes dla kupujących.\nNa zachodzie zostawia się dziury w dachu żeby drzewo mogło swobodnie\nrosnąć, a u nas tylko wyciąć i wyburzyć, bo "przeszkadza".\nEch, łza się w oku kręci.....\nGość: ewa Świetny pomysł IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.12.08, 12:45\nz tym żeby był wewnątrz. DObre rozwiązanie. Chociaż sercem jestem za\npozostawieniem go..ale już po fakcie, chyab że ktoś mądry postanowi go\nodbudować. Przykry znak czasu, supermarket zamast dorobku kultury, tradycji i\npiękna. może jakiś bojkot?\neugeniuszmg Re: Durnota inwestora i urzędników... 18.12.08, 19:21\nNie ma się co dziwić,durnota,pazerność i chciwość niektórych Polaczków na\nstanowiskach nie zna granic.Zniszczyć kulturę,zabytki dla kasy,to tylko\nGość: jony Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.12.08, 08:10\njedna wielka banda i nic więcej.\nGość: marian Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: 62.233.172.* 18.12.08, 08:33\na gdzie był miejski konserwator zabytków? może powinna się nim\nzainteresowac prokuratura bo za darmo napewno by tej sprawy nie\nkserkses1 Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 09:41\nNo właśnie. Zwłaszcza, że jeszcze w lutym (czyli 10 mięsięcy temu )\ndeklarowała że naprawi WŁASNE zaniedbanie i wpisze dworek do\nrejestru zabytków. Wtedy Nowy właściciel musiał by ssobie lidla\ndobudować do dworku, co zreszta mogło by mu tylko wyjść na dobre.\nNie wierzę, że rejestracja zabytku trwa dłużej niż 10 miesięcy.\nSprawa śmierdzi i tyle. Zwłaszcza w kontekście przeprowadzonej przed\ndwoma laty akcji wykreślenia z rejestru zabytków zabudowy miasta\nCieszyna (na wniosek burmistrza...)\nGość: edson Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 09:51\nkserkses, a co sądzisz o wyburzeniu dawnej Gospody pod Modrą Gwiazdą? wiesz w ogóle gdzie to było? wtedy też protestowałas? to był budynek który trzeba było zachować, choćby z uwagi na charakterystyczny dach. A ten badziewny dworek nigdy mi sie nie podobał - zwykła tandeta z przesadzonym gankiem - jak takie badziewie sobie cyganie doklejają do swoich domów-pudełek, to obrońcy dobrej architektury też chcą nasyłać prokuratorów. Ale wystarczy że takie cos postoi 150 lat i już staje się zabytkiem godnym ochrony...\nkserkses1 ale o zabytkowej wartości nie świadczy uroda 18.12.08, 09:59\nzwłaszcza postrzegana subiektywnie\nNie znoszę dziewiętnastowiecznego historyzmu, ale to nie powód,\nżebym chciała wyburzyć pół miasta bo jest neo-coś-tam\nA gospodę też należało zachować. Wkurza nas ogólne zaniedbanie\nzabytków w C, nie tylko rozpieprzenie tego dworku...\nGość: edson Re: ale o zabytkowej wartości nie świadczy uroda IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 10:09\ntak, masz rację, choc tylko częściowo (nie tylko uroda ale i przeznaczenie, zanczenie historyczne itd.). natomiast o wartości architektury współczesnej uroda świadczy jak najbardziej? brzydki supermarket lidl (wraz z załączonym zdjęciem) w czyimś poście. Wcale ten sklep nie jest brzydszy od zburzonego dworku i jak ktos juz tu napisał, za 200 lat będzie najpewniej również postrzegany jako zabytek. I to pozwala spojrzeć z odpowiedniej perspektywy na zburzony dworek. Gdybyśmy chcieli zachować wszystko co stare, do dziś zylibyśmy w gliniankach...\nNie ma czegoś takiego jak postrzeganie obiektywne - każde postrzeganie jest subiektywne. Co najwyżej wiele postrzegań subiektywnych może być do siebie podobnych i wtedy nadaje się im, fałszywą niestety, etykietkę "obiektywności"\nkserkses1 nie, podział jest prosty 18.12.08, 11:04\nwg. prawa - obiekty wybudowane przed 1945 rokiem (bodaj, bo to się\nprzesuwa) podlegają opiece konserwatora\ndotyczy to zarówno dworkó, jak i hal fabrycznych i dworców\njeśli konserwator zadecyduje, że mają wartość artystyczną to ma (tak\nsię składa, że jedną z obowiązujących definicji sztuki jest\nokreślenie czegoś przez historyka sztuki za dzieło artystyczne)\nW Cieszynie konserwator przyznała, że dworek powinien być wpisany do\nrejestru ale to zaniedbał.\nSklepy z blachy falistej NIE są dziełami sztuki, mogę to stwierdzić\njako historyk sztuki ;)\nGość: edson Re: nie, podział jest prosty IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 11:16\nnatomiast jeśli jakims cudem taki sklep z blachy falistej przetrwa 200-300 lat, z pewnością znajdą się wówczas historycy sztuki, którzy uznają go za zabytek. On nie ma wartości zabytkowej tylko ze współczesnej perspektywy, podobnie jak 100 lat temu takiej wartości nie miały wspominane przez Ciebie hale fabryczne. Zresztą właściwie nie piszesz o nich jako o zabytkach a o dziełach sztuki, no ale zburzony dworek dziełem sztuki również nie był... Zresztą może jestem negatywnie nastawiony, bo mi się nigdy nie podobał. Po prostu uważam, że nie wszystko co stare godne jest zachowania tylko z uwagi na swój wiek.\nkontener22 Re: nie, podział jest prosty 18.12.08, 11:44\nGość portalu: edson napisał(a):\n> natomiast jeśli jakims cudem taki sklep z blachy falistej przetrwa\n> z pewnością znajdą się wówczas historycy sztuki, którzy uznają go\nHistorycy sztuki to na pewno nie, bo to nie sztuka, tylko składak,\nMoże znajdą się jacyś etnografowie, którzy będą chcieli kilka takich\nocalić, jako przykład epoki konsumpcjonizmu polskiego przeł. XX i\nXXI w. :), ale nie historycy sztucy, chopie,,,\nkserkses1 Re: nie, podział jest prosty 18.12.08, 11:53\noj, zmartwię Cię :)\nHistorycy sztuki zajmują się tak okropnymi rzeczami, o jakich nie\nśniło się filozofom :)\n/Co nie jest normalne ale sama twierdzę na boku, że sztuka umarła w\nXVIII wieku ;)/\nGość: edson Re: nie, podział jest prosty IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 12:07\nwiesz, ale ten dworek to też nie była sztuka...on również był w pewnym sensie "taśmowy" (tyle, że złozony z "produków" pochodzących z dwóch różnych "taśm" - budynek i ganek)\nkserkses1 Re: nie, podział jest prosty 18.12.08, 11:50\nPrimo - sklep nie przetrwa, dworek, po renowacji by przetrwał.\nPoniekąd masz rację - nikt 50 lat temu nie traktował w. XIX za\nzabytek (vide Katalog Zabytków Sztuki, gdzie pomijano w. XIX)ALe tu\npo porstu na całym świecie zmienia się doktryna konserwatorska.\nMożesz być negatywnie nastrojony etc. I tak dyskutujemy tu sobie\njałowo, bo już nie ma omawianego przedmiotu. Ale moim zdaniem trzeba\nzrobić dym, bo nie wiemy kiedy ktoś wpadnie na pomysł zburzenia\nczegoś, co akurat Ciebie bardziej obejdzie. Chodzi o mechanizm,\nktóry powinien zapobiegać takim sytuacjom. Można było spokojnie\nzostawić dworek jako knajpę z kurczakami i piwem koło lidla... Tylko\nłatwiej (taniej) się buduje na wyrównanej działce.\nGość: edson Re: nie, podział jest prosty IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 12:13\nco do mechanizmów masz rację. byłem naprawdę wku...rzony kiedy wyburzyli to o czym ciągle tu piszę (może dlatego, że jest zdecydowanie bliżej miejsca w którym mieszkam, a może dlatego, ze był dużo ciekawszy, bardziej cieszyński, no i ten dach...)\nA co do dworku - miał pewien problem z funkcjonalnością - on stał praktycznie na drodze! Kiedy go budowali to jeździły tam wozy konne i nie było kłopotu, ale teraz? Gdyby miała tam być knajpa, to wejście musiało by być z boku lub od tyłu, tylko, że to własnie wychodzący prosto na drogę, przycięzki optycznie ganek był jedyną cechą charakterystyczną budynku....\nkserkses1 Re: nie, podział jest prosty 18.12.08, 12:53\nwidzisz,a mnie ten ganek od dziecka wzruszał...\nDworek był przy drodze, bo tak drogę poszerzono. Naprzeciwko dworku\njest lokalna mordownia i nikomu nie przeszkadza, że przy ulicy...\nTym bardziej, że Bielska to już nie specjanie "główna" droga. Nawet\nnikt nie spieszy, żeby ją odśnieżyć :)\nGość: edson Re: nie, podział jest prosty IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 13:00\nno jest mordownia, to fakt, ale przed schodami do niej jest przynajmniej chodnik, a tu z ganka wychodziło się dosłownie na drogę. To poważnie ograniczało jego funkcjonalność. Czegokolwiek by w nim nie urządzić, trzeba by było zrobić głowne wejście gdzieś z boku lub z tyłu. Dlatego pewnie nie było chętnych do remontu budynku. Nie ma się co oszukiwać, w dzisiejszych czasach rządzi pieniądz, gdyby ktoś widział potencjał komercyjny w budynku w takiej formie w jakiej on istniał, to by pewnie ten potencjał wykorzystał. W końcu najpierw trzeba było wyłozyc jakąś tam kasę na jego zakup, a w błoto nikt pieniędzy nie lubi wyrzucać.\nkserkses1 Re: nie, podział jest prosty 18.12.08, 14:12\nstoik1 Edson - mądralo... 19.12.08, 01:35\nnie popisuj się, bo "wszyscy" wiedzą.\na po lekturze pierwszego Twego posta nie chce mi się czytać\nkolejnych ( niechcący zauważyłem, że poniżej również się\nwywnętrzasz; cóż - zapewne poczytam z perwersyjną przyjemnością -\nfajnie jest czasem poruszać bolącym zębem, później... )\nabrahadabra Zadbany to raczej nie był... :[ 18.12.08, 08:34\nGość: lemur Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 08:39\nDworek był rozsypująca się ruiną, zagrażającą życiu. Nie było czego ratować.\nJeszcze pół roku i sam by się zawalił.\nkonikdrewniany07 Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 09:09\nGość portalu: lemur napisał(a):\n> Dworek był rozsypująca się ruiną, zagrażającą życiu. Nie było czego ratować.\n> Jeszcze pół roku i sam by się zawalił.\nTo JEST METODA NA TAKIE BUDYNKI - KUPUJE SIĘ TEREN Z DWORKIEM - A POTEM 5 LAT\n"ZAŁATWIA" SIĘ FORMALNOŚCI, ŻE NIBY SIĘ CHCE ODRESTAUROWAĆ, W TYM CZASIE W\nBUDYNKU NIKT NIC NIE ROBI , KIEDY GROZI KATASTROFA BUDOWLANA MÓWI SIĘ OBŁUDNIE,\nŻE TRUDNO, STARALIŚMY SIĘ - I NIE POZOSTAJE NIC INNEGO, JAK WYBURZYĆ.\nGość: Pszczyniok Re: To nie tak! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.12.08, 22:57\nGdyby jakiś szaleniec zabrał się za remont tego "zabytkowego" dworku, to:\nmusiałby przywrócić jego pierwotny charakter. Nie urządzać w nim nowoczesne\nmieszkanie, czy pawilon handlowy lub usługowy. Nawet w tedy gdy w okresie między\nwojennym czy powojennym, obiekt był modernizowany, lub zmieniono jego\nprzeznaczenie. Przykładem jest "Paleja" w Pszczynie która jeszcze kilkanaście\nlat temu funkcjonowała jako szpital. Potem usiłowano ją sprzedać. Kolejni kupcy\nwycofywali się z transakcji, bo konserwator zabytków nakazał przywrócenie\npierwotnego charakteru budowli - czyli zarządu dóbr książęcych w/g ówczesnych\nstandardów. Podobny los spotykał inne pszczyńskie zabytki, w których jeszcze w\nlatach 80-tych XXw mieszkali lokatorzy. I tak na przykład rozpadł się folwark -\ndosłownie. Paru innym niewiele brakowało. Długo można by mnożyć przykłady.\nZałożę się, że żaden z licznych obrońców tego zabytku nie chciałby mieszkać w\nnim bez wychodka i łazienki, a może i bez prądu, a bez gazu i c.o. to już napewno.\nGość: alois Re: To nie tak! IP: *.dip0.t-ipconnect.de 18.12.08, 22:59\nno tak!!! Polak potrafi!!!\nPolacy powinni wziac sobie przyklad z odbudowy zamku w Berlinie. Fasady\nhistoryczne, wnetrze juz nie...\nno ale coz. polska malpa zepsula zegarek!\nkserkses1 brednie, sory 19.12.08, 12:29\nW zabytkowym budynku można zrobić prawie wszystko tylko musi być\nzgoda konserwatora. Jeśli w Pszczynie były jakieś cyrki to się pisze\nTak wygląda kamienica na rynku w Krakowie: (wyjdzie jak spam, ale\nchodzi o obrazkiz wnętrza - super nowoczesnego, z ruchomymi schodami\nw dziedzińcu etc... Tylko wszystko w naprawdę dobrym guście i\n/Osobieście uważam że to swoista dewastacja tych kamienic, ale za\nzgodą konserwatora, i na pewno lepsza od ruiny/\nsirseb [*] 18.12.08, 08:45\nGość: robek Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: 77.236.0.* 18.12.08, 08:50\nLudzie niech sie pukną w kuku i niech pala znicze na swojej glupocie. A gdyby tam mial powstac kosciol to co,tez paliliby... Wlasciciel ma prawo do wszystkiego.\npoenari Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 09:03\n>Wlasciciel ma prawo do wszystkiego.\nGość: heh Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.internetdsl.tpnet.pl 18.12.08, 09:42\njakby właściciel miał prawo do wsystkiego to w Krakowie już od dawna\nnie byłoby połowy kamienic w centrum, o wiele bardziej opłacalne\nbyłoby wyburzenie i pobudowanie marketów, biurowców.\nGość: Hiper Super Mega Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: 83.238.169.* 18.12.08, 12:40\nW porównaniu dwóch wariantów tej samej idei masowego konsumpcjonizmu,\nduchowego - wyrażanego przez ilość betonoświątyń/km kwadratowy oraz\nmaterialnego - obrazowanego liczbą papendeklobetoniaków/km\nkwadratowy, jest coś na rzeczy. I tu, i tu ciągną słusznie masy,\nwiedzione reklamą i marketingiem. Cudownych Świąt!\nbopin Dworek 18.12.08, 08:59\nA poco im ten dworek?\npoenari Czemu tak poźno ? 18.12.08, 09:01\nDlaczego artykuł na temat dworku ukazał się tak późno ? Teraz można sobie\npisać ile wlezie a i tak nikt nie odbuduje zabytku.\nkserkses1 Re: Czemu tak poźno ? 18.12.08, 09:44\nSprawa była poruszana od wiosny, tylko najwyraźniej kilka ważnych\nosób miało za duży interes w tym przekręcie...\nrafal-1972 Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 09:12\nDurnota proteściarzy nie ma granic. Słyszał ktoś o czymś takim jak PRAWO\nWŁASNOŚCI ? Dla cywilizowanego człowieka jest to rzecz święta. Jeśli\nwłaściciel chce zburzyć nieruchomość będącą jego własnością, to MA DO TEGO\nPRAWO i wszelkie próby ograniczenia tego prawa to FASZYZM\nGość: lama Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.12.08, 09:33\nDla cywilizowanego człowieka jest to rzecz święta. Jeśli\n> właściciel chce zburzyć nieruchomość będącą jego własnością, to MA DO TEGO\n> PRAWO i wszelkie próby ograniczenia tego prawa to FASZYZM\nNic na tym świecie do końca nie jest Twoje, nawet Twoje życie i zdrowie.Trochę\npokory by się przydało.\nrafal-1972 Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze 19.12.08, 08:23\nwłasność jest prawem naturalnym. Jeśli coś jest moją własnością to mam prawo\nrobić z tym co chcę a już zwłaszcza jeśli chodzi o życie i zdrowie. a wszelkie\npróby ograniczania tego przez państwo (np przymus pasów w samochodach) to też\nFASZYZM. BTW moja teściowa przypięta pasami uległa daleko gorszym obrażeniom niż\nkserkses1 kupię Belweder. I zburzę, bo będzie mój. 18.12.08, 10:01\nAlbo kościół Mariacki, a co!\nstoik1 zrobimy zrzutę na damę z łasiczką ? 19.12.08, 01:45\nostatecznie można by na niej usmażyć kilka kiełbas w miłych\ndaję 20 pln na dobry początek ; )\nkserkses1 nie, lepiej jakiego van Gogha, i tak same falsy :) 19.12.08, 11:57\na łasicy szkoda...\nrafal-1972 Re: kupię Belweder. I zburzę, bo będzie mój. 19.12.08, 08:18\nJeśli będziesz właścicielem - jeśli taka Twa wola - MASZ DO TEGO PRAWO,\nGość: szczepan Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.icpnet.pl 18.12.08, 09:27\nZapraszam do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie pługami rozwalono stadion miejski w\nsercu miasta i teraz straszą tam dwa "markiety" jeden wygląda jak kurnik a drugi\njak blaszany garaż, a w tle kupa gruzu\nideefiks weźcie sie przez chwile zastanówcie... 18.12.08, 09:33\nPrzecież za 250 lat ten budynek supermarketu będzie takim samym\nzabytkiem jak dworek, więc o co chodzi? :)\nGość: edson Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 09:55\nnie można tego było lepiej podsumować.\nGość: marta Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... IP: *.chello.pl 18.12.08, 10:28\nChodzi o to, że zniszczono zabytek przeszłości. Jeśli nie widzisz różnicy między\nXIXw. dworem a supermarketem w kształcie klocka, to ubolewam nad Twoją\nświadomością kulturalną i w ogóle wrażliwością.\nGość: edson Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 10:34\nprzepraszam, "dworem"? Czy Ty widziałaś zdjęcia tej kurnej chaty? Jak byś widziała, to bys nie wypisywała takich bzdur... Ponizej wypowiedzi na forum jest link ze zdjęciem (na pierwszym planie gośc z dredami). Obejrzyj sobie, a potem jeszcze raz napisz o nim "zabytek przeszłości, XIX wieczny dwór".....\nlesio5 to nie byl zabytek 18.12.08, 11:10\nWszyscy biorący udzial w dyskusji peroruja o czyms, czego nie znaja. Nie byli w Cieszynie. Nie znaja uwarunkowan ani stanu prawnego budowli.\nBudynek nie był zabytkowy. Nie byl wpisany do rejestru zabytków. Koniec. Kropka.\nW zwiazku z tym byl traktowany przez nowego wlasciciela jako zwykla rudera z wszystkimi tego konsekwencjami.\nNp. na krakowskim Kazimierzu sa dziesiątki takich XIX 'zabytków'. Nie wszystko co jest stare, jest zabytkowe.\nCieszyn akurat ma mnóstwo zabytków które nalezy chronic. Ale ten dworek akurat do nich nie nalezal. Zreszta od starego Cieszyna jest oddalony conajmniej 2 kilometry.\nGość: edson Re: to nie byl zabytek IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 11:22\nzgadzam się w 100%. To był domek wiejski, wybudowany we wsi Bobrek, a nie w Cieszynie.\nkserkses1 tzn wszystkie dwory wyburzyć, bo wiejskie były? 18.12.08, 11:57\nDomek wiejski to stoi obok, panowie.\nNie był wpisany do rejestru bo ktoś zaniedbał swoich obowiązków. I\nGość: edson Re: tzn wszystkie dwory wyburzyć, bo wiejskie był IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 12:05\nnie. tylko te niezabytkowe ;)\nja w ogóle jestem przeciwnikiem pochopnego burzenia czegokolwiek, i gdyby ktoś ten dworek ładnie odrestaurował to bym mu szczerze pogratulował. Rzecz po prostu w tym, że to nie był żaden zabytek, tylko ot taki sobie stary niszczejący budyneczek, który pod żadnym względem nie był na tyle interesujący by po nim płakać. czyli innymi słowy: gdyby go odrestaurowali, to by było fajnie, ale skoro wyburzyli to trudno, nie ma tragedii.\nkserkses1 Re: tzn wszystkie dwory wyburzyć, bo wiejskie był 18.12.08, 12:55\ntragedia tkwi w precedensie :)\nNie pierwszym i nie ostatnim, z pewnością.\nGość: edson Re: tzn wszystkie dwory wyburzyć, bo wiejskie był IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 13:04\nno niestety to nie precede. W samym centrum wyburzono co najmniej 3 sporej wielkości budynki. Fakt, że ruiny, ale jeśli ktoś je ogląda od dziecka, to się przyzwyczaja. Po prostu częsciowo znika cieszyn jaki znaliśmy. Ale takie zmiany nastepowały zawsze i zawsze będą...\nkserkses1 Re: tzn wszystkie dwory wyburzyć, bo wiejskie był 18.12.08, 14:15\na pamiętasz te śliczne domki (wpisane do rejestru,\nosiemnastowieczne) na przedłużeniu Szerokiej, na dole?\nPo "konserwacji" zostało paskudztwo, w dodatku o ile pamiętam\nzamiast pierwotnych "wolich oczu" mają teraz obrzydliwe "sraczyki"\njako doświetlenie poddasza...\nGość: edson Re: tzn wszystkie dwory wyburzyć, bo wiejskie był IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 14:30\npamiętam. teraz to jest tragedia. wyglądają tak jakoś sztucznie i jakby były zrobione z dykty, właśnie przez te nieszczęsne dachy...\nkserkses1 ano właśnie... 18.12.08, 14:50\na zgadnij kto był wtedy konserwatorem (jeszcze miejskim, z biurkiem\n30m od tych domków)?\nGość: edson Re: ano właśnie... IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 15:13\nzaryzykowałbym, że Irena Kwaśny.\nkserkses1 bingo 18.12.08, 15:17\nGość: edson Re: bingo IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 15:43\npamiętam, że kiedyś na łamach głosu wypowiadała się dlaczego nie powinny być udzielane zgody na instalację jakichś elementów dodatkowych na budynkach (nie pamiętam konkretnie, ale załóżmy że chodziło o szyldy), gdyż rzekomo miały one te budynki zeszpecić. Co oczywiście nie przeszkadzało jej samej mieć anteny satelitarnej zainstalowanej do ściany i wychodzącej wprost na ulicę Regera w samym centrum miasta gdzie dziennie przewijają się tysiące ludzi...Hipokryzja i tyle...\nlukask73 Nie mam go w ewidencji - to nie zabytek 18.12.08, 13:54\n> Wszyscy biorący udzial w dyskusji peroruja o czyms, czego nie\n> znaja. Nie byli w\n> Cieszynie. Nie znaja uwarunkowan ani stanu prawnego budowli.\n> Budynek nie był zabytkowy. Nie byl wpisany do rejestru zabytków.\n> Koniec. Kropka\nCzuję się, jakbym czytał jakichś ruskich urzędników.\nWpisanie lub niewpisanie do jakiegoś rejestru nie zmienia wartości\nzabytkowej. Ludziom mamona oczy przesłania, zamiast delektować się\nsztuką, oglądać piękne przedmioty i budynki, wolą iść do blaszanego\nmarketu, kupić piwo marki piwo i oglądać świat według Kiepskich.\nGość: L Re: Nie mam go w ewidencji - to nie zabytek IP: *.internetdsl.tpnet.pl 18.12.08, 14:17\nhe he kolego z logiką coś nie teges.\nA kto lub co ma decydować czy coś jest zabytkiem? Rejestr zabytków czy Ty z\nkolegami? Czy może Krystyna z gazowni albo proboszcz z ministrantem?\nSkoro budynek nie został wpisany do rejestru choć powinien (podobno) to\npowieście za jaja konserwatora a nie inwestora...\nlukask73 Nie tak szybko 20.12.08, 20:19\nCoś za szybko ferujesz wyroki.\nPrzeczytaj dokładnie. To ludzie, właściciele tego obiektu powinni\nsami poznać jego wartość. Niestety tym razem właściciele znają\njedynie wartość dochodów ze sklepu. Inne wartości dla nich nie\nGdyby nie upadek człowieczeństwa, rejestr nie byłby potrzebny. 300\nlat temu nie było miejskich konserwatorów zabytków i jeśli\nrozbierano jakąś wartościową budowlę, to tylko po to, żeby w jej\nmiejscu postawić coś jeszcze lepszego.\nadas313 Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... 18.12.08, 10:39\nA przetrwa tyle?\nmracek Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... 18.12.08, 10:42\n> Przecież za 250 lat ten budynek supermarketu będzie takim samym\n> zabytkiem jak dworek, więc o co chodzi? :)\nWspolczesna "architektura supermarketowa" nie zaklada, ze te budynki mialyby tak dlugo wytrzymac. To nie wroclawska hala targowa.\nGość: ytj Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.12.08, 17:27\nza 250 lat to takich debili jak ty to będą za jaja wieszać\nGość: krzysztof łódź Re: weźcie sie przez chwile zastanówcie... IP: *.adsl.inetia.pl 18.12.08, 17:59\nza 250 lat polacy będą kompletnie wycyckani przez zachodnich inwestorów. Zatem\nnie będzie ani obiektów zabytkowych ani super czy hipermarketów. Podzielam\nzdanie, że za 250 lat ten obiekt handlowy będzie zabytkiem tylko mam pytanie -\nzabytkiem czego? zabytkiem kogo?\nGość: ro Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.internetdsl.tpnet.pl 18.12.08, 09:36\nbiznes is biznes. W Lublinie stoi Plaza na terenie filii obozu koncentracyjnego\nMajdanek w centrum miasta i jest ok!!!\nGość: Fable Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.dc2.allegro.pl 19.12.08, 16:29\nW Słupsku zburzono również stare tabory kolejowe (wpisane do rejestru zabytków).\nStoi na tym miejscu Kaufland.\n25cz Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 09:37\nTen problem, nie jest problemem tylko Cieszyna ale całego kraju.Mamy lud ale\nnie mamy społeczeństwa obywatelskiego.Za kolorowe paciorki, jesteśmy gotowi\npozwolić zniszczyć wszystko poza naszym obejściem.\nGość: edson Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 09:57\na widziałeś zdjęcia tego "dworku"? jak bys widział to byś nie pisał takich bzdur. Zburzyli go i już nigdy nikogo nie będzie straszył swoja oszkliwą architekturą,\nGość: obserwator777 Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.admc.us.edu.pl 18.12.08, 09:39\nSłupczyński promuje samego siebie a nie broni zabytków w tym mieście. Takich\nzabytków jest masę w Cieszynie np dawny szpital Austryjacki na Limanowskiego\nsprzedany za 1 zł paru inwestorom za to że go wyremontują a później wyburzony,\ngdzie był pan Słupczyński?? A ja wam powiem o co chodzi pewnie panu\nSłupczyńskiemu marzy się mała darowizna od supermarketu za uciszenie się w tej\nsprawie - ot i cała tajemnica hahahah\nGość: greenhood Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 23:49\nCzym takim zawinił Ci Pan Słupczyński, że wysuwasz to oskarżenie pracowniku, studencie UŚ ?. Znam tego człowieka i wiem, że jego działanie zawsze było bezinteresowne. To człowiek, który nie sprzeda się za przysłowiowe srebrniki w przeciwieństwie do osób, które oddały z premedytacją dworek na rzeź spychaczom.\nTa sytuacja powinna dać ludziom wiele do myślenia. Dokąd zmierzamy ? Dlaczego dajemy tak sobą manipulować ? Widać to szczególnie teraz w świątecznym rozpasanym i przesadzonym konsumpcjonizmie. Wyznawcy mamony będziecie mieli kolejną świątynie do swoich praktyk. Kolejne Święta za rok. Lidl będzie czekał na Was.\nGość: edson Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 09:40\npo pierwsze ten dworek to była bardzo kiepska architektura (niezależnie od stopnia jego dewastacji), a po drugie dość mocno odbiegała od architektonicznego stylu miasta.\nKiedy burzyli dawną Gospodę pod Modra Gwiazdą, jakoś nikt nie protestował, a to właśnie ten budynek trzeba było zachować, bo był bardzo w stylu ciesszyńskim...\nGość: adam korupcja, korupcja, ciekawe ile ktoś wziąl IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 18.12.08, 09:58\nza dopuszczenie do zniszczenia zabytku.\nkserkses1 Re: korupcja, korupcja, ciekawe ile ktoś wziąl 18.12.08, 10:03\nGość: Kelthuz Własność prywatna IP: *.klc.vectranet.pl 18.12.08, 10:02\nJak chcieli go ratować, mogli zaproponować wyższą cenę, niż developer.\nDlaczego społeczeństwo ma dopłacać do kaprysów rozwydrzonych studenciaków?\nSupermarket, jako prywatna inwestycja RYNKOWA, przyniesie społeczeństwu większe\nkorzyści, niż bezużyteczny dworek bez właściciela.\nGość: edson i tu dochodzisz do sedna - studenci tak naprawdę IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 10:15\nnie bronią dworku tylko własnych interesów, czyli chęci wykorzystania go do własnych celów... ot i cały ich protest w obronie zabytków...\nkontener22 Re: i tu dochodzisz do sedna - studenci tak napra 18.12.08, 11:41\ndaj spokój, nie sprowadzaj wszystkiego do kasy. Nie wszystkich ona\ninteresuje, a wmawianie, ze tak, jest chore i prowadzi do tego, ze\nwszelkie protesty obywatelskie lub inicjatywy są postrzegane przez\nzarażonych przez tego typu gadki do twierdzenie, że coś się za tym\nkryje i potem znieczulica.\na w linii prostej jest już przyzwolenia na dewastację nie tylko tego\nniepodobającego ci się dworku, ale nawet kamienic z XVI w. Dobrze,\nze wreszcie pojawiają się grupy, którzy są zainteresowane obroną\nstarych budowli, tego dworka nie obronili, ale może dzięki\nzamieszaniu obronili inny obiekt, moze teraz nie będzie tak łatwo w\ntym rejonie wyburzać co popadnie pod budowę blaszaków, które zresztą\nkontener22 Re: i tu dochodzisz do sedna - studenci tak napra 18.12.08, 11:47\nsory za błędy, tak z doskoku pisałem\nGość: edson Re: i tu dochodzisz do sedna - studenci tak napra IP: *.ssp.dialog.net.pl 18.12.08, 12:20\nw polsce burzonych jest bądź niszczeje wiele budynków. Dlaczego ich nikt nie broni? studenci, o ile dobrze kojarzę, chceli tam urządzic siedzibę jakiegoś swojego stowarzyszenia, więc bronili swoich, przynajmniej potencjalnych, interesów, co zadaje stawia pod znakiem zapytania ich faktyczne zaangażowanie w ochronę zabytku jako takiego....\nprofanum_vulgus Skutek reform Balcerowicza: 18.12.08, 10:15\nPolska to eldorado dla hipermarketów gdyż zarabiając\nkrocie nie płacą państwu żadnych podatków (w rozliczeniach\nwykazują brak zysku wpisując w koszty "zakup" prawa do\nposługiwania się markami towarów...u swoich macierzystych firm)\nNiestety Polska to nie Norwegia.\nAle nie dziwię się skoro naszą gospodarką przez lata kierował\nBalcerek - kadrowy pracownik Instytutu Podstawowych Problemów\nlesio5 Re: Skutek reform Balcerowicza: 18.12.08, 11:20\nBredzisz. W sprawie podatków jak i Balcerowicza.\nrobertus64 Dworek umarł, zapłonęły znicze 18.12.08, 10:30\nmacie swiat platformy obywatelskiej gdzie liczy sie tylko kasa\nkserkses1 nie sądzę, żeby pani Kwaśny była z PO ;) 18.12.08, 11:07\nGość: x Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: *.xdsl.centertel.pl 18.12.08, 12:50\n> macie swiat platformy obywatelskiej gdzie liczy sie tylko kasa\nUhmmm... za to za PiSu było lepiej - oni wszak nie burzyli zabytków - co\nnajwyżej niszczyli rezerwaty przyrody.\nGość: ADM Re: Dworek umarł, zapłonęły znicze IP: 217.149.249.* 18.12.08, 15:44\n....????Tak, to oczywiście wina Tuska!!!!!\nSkórzany portfel - jak czyścić


Zapraszamy na nasz blog – domowa.TV | Kotlet.TV\n« Zupa krem z kurczaka\nGruszki w winie »\nZapraszamy na nasz blog – domowa.TV\nJuż zapowiadałam jakiś czas temu, że ruszamy z drugą stroną, bardziej osobistą, takim blogiem, vlogiem, codziennym, domowym, to domowa.TV. Dzisiaj Was tam zapraszam. Uprzedzając pytania, nie przestaję gotować, wręcz przeciwnie, mamy całą górę nowych pomysłów. Z każdym dniem lepiej ogarniam swoje obowiązki, więc nawet gotowania będzie więcej. Bardzo bym chciała i wiem, że Wy także.\nNa pewno będzie dużo słodkości, wiem, że te lubicie. Nie zabraknie też innych dań oraz ciekawych spotkań czy wyjazdów.\nA teraz zapraszam Was na domowa.TV (www.domowa.TV), rozgośćcie się, podpowiedzcie, jakie poradniki chcielibyście zobaczyć. Może są tu młode lub przyszłe mamy? A może chcecie schudnąć lub po prostu... poplotkować? :) Ściskam!\n„coś nam wyskoczyło” to coś to nowy Kotlet Mistrz :) super, że będzie nowa stronka, bo brakowało takiego czegoś od Was, naprawdę to strzał w dziesiątkę :) pozdrawiam Was serdecznie z Pragi Płn :)\nBogusia haha dzięki za miłe słowa, bardzo chcielibyśmy i Was lepiej poznać, po prostu pogadać i w ogóle :) a Kotlet Mistrz pięknie hehe, uściski!\nczyli kotlet domowy!\nBożena dokładnie kotlet domowy! :D\nsuper, czekałam na to :P\nświetny pomysł! ♥ Czyżby jedno z postanowień noworocznych? :)\ndziekuję Wam kochani, tak miłe przyjęcie mnie mega nakręca, na nowe! :) daje mi ogrom sił :) uściski!\nSuperrrrr :) Czekam na nowe przepisy :)\nMonika jeszcze dzisiaj wieczorem ciaaaasto!\nSuper na to czekałam ! Jestem mamą dwójki dzieci, moje córy to starsza Majka 5 l. i młodsza Marysia 10 m-cy. Można będzie nie tylko podglądać przepisy ale również pogadać o dzieciach. SUPER ! PS. Już od ok roku podglądam WASZE przepisy i powiem że kiedyś byłam beztalęciem jeśli chodzi o gotowanie a dziś po raz kolejny zrobię WASZ pyszny klasyczny sernik dla mojego mężusia :) POZDRAWIAM i ściskam maleństwo. Basia RRR\nBasia RRR miło Cię poznać! :) cieszę się, że z Kotletem wychodzi dobre jedzenie :) uściski dla Twych pociech i mam nadzieję, że będzie miło na domowej!\nBlazej z Facebooka\nPowtórzę swój komentarz w sumie, ale muszę to zrobić:\n„Michał mistrzem ciętego komentarza :D”\nJestem zachwycona! :) I życzę Wam powodzenia.\nBlazej haha dzięki!\nPaulina dziękuję! :)\nPodoba mi się pomysł z nową stroną. Interesuje mnie gotowanie, fotografia (też kulinarna), tematyka dotycząca dzieci (mam dwójkę: 4-letnią córkę i 2-letniego synka), urządzanie domu np. jak rozplanować przestrzeń w pokoju, żeby było funkcjonalnie i ładnie? przechowywanie ubrań i butów, uprawa roślin i ziół w domu itd. pozdrawiam Migotka\nMarlena dziękuję za propozycje tematów, dopisałam! :D\nSuper,teraz będzie kotlet razy dwa,bardzo się cieszę.Świetny pomysł,\nmyślę,że będzie bardzo ciekawie.Pozdrawiam :) i jeszcze raz super,że\nNo i wypadałoby udostępnić wasz wpis :) Prywatnie i z poziomu mojego projektu internetowego też to zrobię :)\nA teraz idę do kuchni, bo głodny jestem :D\nsuper:-) bardzo sie ciesze,uwielbialam relacje z waszych podrozy szczegolnie jak byliscie razem na filmikach ,to wspanialy pomysl ( maly kotlecik tez wydaje sie byc „rozmowny”) jesli kotlet.tv nie ucierpi to juz rewelacja,pozdrowienia i powodzenia:-)\nSimsetka oj tak, rozmowny! :D\nhurrrra!!!!! Paulino, czyli doczekam się lekcji makijażu??!! :D\n„Kotleciku”życze powodzenia w nowym przedsięwzięciu:)))Zazdroszczę pomysłu i czasu :))\nto drugi po kotlet.tv mój ulubiony blog i tak jak na „kotleta” zaglądam codziennie tak i na „domową” będę zaglądała:)\nsuper :) będę zaglądać :) szczególnie na porady dotyczące ciąży :)\nMagiczna z Facebooka\nTrzymam kciuki. Jestem pewna, że się uda!\nJa baardzo bym chciała, choć to pewnie niemożliwe, abyście zrobili coś w rodzaju „zlotu fanów kotleta” chodzi mi ogólnie o takie spotkanie z widzami. Fajnie by było zrobić to w 2-3 miastach, bo nie każdy ma blisko do Warszawy, ale to tylko takie moje małe marzenie, bo uwielbiam Was i Wasze przepisy, które mnie nigdy nie zawiodły ;) wiem, że jesteście zabiegani, jeszcze teraz nowy członek rodziny, to już w ogóle ;) Życzę wam aby ten blog był super strzałem w dziesiątkę, bo zapowiada się naprawdę super ;)\nczekam juz na pierwszy odcinek z niecierpliwoscia :)\nale super! swietny pomysł, uwielbiam Wasze przepisy ale te pogaduszki o wszystkim, w dodatku przy kawusi to cos dla mnie. Będe częstym dosciem. Pozdrowienia dla Was i dla maluszka.\nBasia :) ciesze się\nA ja spodziewałam się stricte podróżnieczego vloga. Ale na domowy też będę chętnie zaglądać :)\nAnia o podróżach będzie\nGRATULACJE DROGIE DOMOWE KOTLETY;)\nStronka zapowiada sie obiecujaco- ciesze sie ;)\nWidze ze Michal tez bedzie sie wiecej udzielał- i bardzo dobrze bo jego brakuj. Powodzenia\nZapomialam dodac ze bije od Was jeszce wieksza radosc i cieplo domowego ogniska ;)\nIwonka dziękuję za miłe słowa!\nBardzo się cieszę na pewno będę bardzo często zaglądać uwielbiam Wasze przepisy ale takiej stronki mi brakowało. Jesteście genialni!\nJa dzieci nie posiadam ,ale uważam Paulinko ,że ta nowa strona to świetny pomysł ,podziwiam Cię za wytrwałość i wieczny uśmiech na twarzy-oby tak dalej ,trzymam kciuki i pozdrawiam.\nAga dziękuję za miłe słowa :) będzie nie tylko o dzieciach :D\nMichał musi się udzielać, Michał wie, że super gada i ja to lubię :P\nBogusia dziękuję w jego imieniu, przekazane! :D\nA kto pamięta Pauliny stronę chlebek.tv ? :)\nJa pamiętam :P\nAnia respect to było przecież na samiutkim początku przez dwa czy trzy miesiące :) teraz chlebkowe przepisy są tutaj, na Kotlecie :)\nale to dla mnie zaszczyt, że Ty i Mariolka pamiętacie! :*\nBo ja to twoja dawna znajoma :) Pozdrawiam cieplutko\nJa poproszę o HIT – czyli odcinek o Twojej kolekcji talerzyków z podróży po UE i nie tylko wraz z komentarzem do czego je chcesz używać, jakieś historyjki związane z ich zakupem.\nPozdrawiam i życzę powodzenie w „domowej”\nStary Maruda tu był taki film :) http://kotlet.tv/zakupy-z-podrozy-talerze\nGratulacje z okazji zostania rodzicami no i powodzenia w prowadzeniu „Domowej.tv” Pokarzcie to wasze maleństwo w jednym z kolejnych odcinków bo nasze maleństwo dziewięcioletnie nie może się doczekać bo bardzo lubi malutkie dzieci. Pozdrawiamy! :)\nOj mamuś młodych znajdzie się tutaj całe zatrzęsienie, trzymam kciuki :) wytrwałości życzę :)\nWitam ja myślałam o tomiku królewny fiony .Olga\nZainspirował mnie pani szrek więc go trochę zmodyfikowałam i wyszedł tygrysek:-)\nBardzo fajne przepisy. KOCHAM twoje pomysły szczególnie dotyczące domowych kosmetyków. A przygotowanie ich umila mi twój milutki głos. pozdrowinka dla ciebie Paulinko <3


Sputnikiem dookoła Ziemi - tiare maohi - Portal Informacyjny » Żeglarski.info Sputnikiem dookoła Ziemi - tiare maohi - Portal Informacyjny » Żeglarski.info\n„Sputnik III” na Bora Bora.\nMateusz Stodulski, który wraz rodziną realizuje wokółziemski rejs życia, pisze o polinezyjskim szczurze na „Sputniku III”, kwiatach, które stały się symbolem klasycznego piękna, urodzie Bora Bora, waniliowej Tahaa, trudnościach z odnalezień szlaku na wulkaniczny szczyt Pahia oraz festiwalu zwanym Heivā i Tāhiti…\nW drodze z perłowego Katiu na Tahiti okazało się, że z tego uroczego atolu zabraliśmy ze sobą nie tylko wspaniałe wspomnienia, ale także nieproszonego gościa. Podczas naszego postoju przy nabrzeżu, na pokład „Sputnika III” zaokrętował się polinezyjski szczur.\n– Mamy chiński proszek na karaluchy, który zabija wszelkie robactwo, ale najwidoczniej nie działa na szczury. Trzeba będzie kupić coś na Tahiti, a tymczasem musimy wyciągnąć z bakist wszystkie zapasy i ułożyć je w stos na środku sterówki. Dobrze, że nie buja, powinniśmy tak dojechać do celu.\nSzczur na jachcie to poważna sprawa. Jeden taki szkodnik potrafi nie tylko zniszczyć ogromną część zapasów, od których zależy nasz byt, ale może również dobrać się do przewodów elektrycznych, wodnych lub paliwowych i spowodować poważne awarie czy nawet pożar i zatopienie jachtu.\nZapasy udało się w porę zabezpieczyć. Gryzoń zniszczył tylko paczkę makaronu i kilka opakowań liofilizatów. Na ostateczną rozprawę z małym piratem musieliśmy jednak poczekać jeszcze kilka dni.\n– Podobnie pachniało jak dopływaliśmy do Fatu Hiva, ale tym razem rzeczywiście aromat jest silniejszy – potwierdziła Karolina.\nZ mieszanymi uczuciami planowałem lądowanie na Tahiti. Z jednej strony chciałem dotrzeć do tej mitycznej wyspy szczęśliwej, którą zachwycali się żeglarze od czasów Wallisa, Cooka, Blighta i Bougenvillea, z drugiej zdawałem sobie sprawę, że ten oryginalny i barwny świat opisywany przez pierwszych podróżników, już dawno zmienił oblicze i najważniejsza wyspa Polinezji jest obecnie bardzo zeuropeizowanym centrum handlu i turystyki całego regionu. Spotykani na innych wyspach Polinezyjczycy w większości z dezaprobatą wypowiadali się o swojej stolicy:\n– Lubię czasem polecieć na Tahiti – opowiadał Steven z Tahuata. – Nocne życie, piękne kobiety… Ale po kilku dniach mam już dosyć. Za duże tempo, za dużo bodźców, zbyt wiele emocji i kłopotów. Można oszaleć!.\n– To zdecydowanie nie dla mnie – przekonywał nas syn Daniela. – Wielu ludzi z Katiu wyjechało na Tahiti i już tam zostali, ale ja lubię proste życie na atolu. Cisza, spokój, dobre i zdrowe jedzenie, polowanie na ryby, rodzina i przyjaciele to wszystko czego mi potrzeba.\n– Uważajcie Tahiti – przestrzegała koleżanka Karoliny z Katiu – Tamtejsze kobiety mają bardzo złą reputację. Niszczą małżeństwa, odbierają mężów!\nW tym samym czasie Stefan dostrzegł pancerną sylwetkę „Sputnika III” i od razu nas rozpoznał. Zakotwiczyliśmy po sąsiedzku jak w „Polskiej Zatoczce” na Martynice i od razu zaprosiliśmy Stefana z Brygidą na kawę. Podczas serdecznego powitania wymieniliśmy nasze najświeższe żeglarskie doświadczenia, wypytaliśmy gospodarzy o lokalne wskazówki i ustaliliśmy, gdzie stoi Mariusz z Kelly, by ich również zaprosić na wspólną kolację.\n– Możemy kiedyś zorganizować takie spotkanie cruiserów w Marinie Kamień Pomorski – zaproponowałem. -Lechu na „Xsanadu” już tam dopłynął, my najprawdopodobniej wracamy za rok, Marysia i Jean-Paul są pod ręką, Szymon zakończy swój rejs solo, a Flipperkowi przydałby się grubszy remont po długiej włóczędze.\nRano wybraliśmy się autobusem do Papeete z Brygidą w roli przewodnika. Zwiedzając miejski targ od razu zrozumieliśmy, skąd bierze się tak intensywny, kwiatowy zapach wyspy.\n„A teraz – powiedział Ātea – odkąd kwiat stał się częścią świata ludzi, nie będzie dłużej nosił nazwy te aho pūrotu (oznaczającej oddech przynoszący pokój i oświecenie dla świata). Od tej pory kwiat ten będzie się nazywał te tīare te nūna’a mā’ohi (wydzielający perfumy dla ludu ziemi)”.\nTīare mā’ohi ma również ważne zastosowanie w ludowej medycynie, jako składnik wielu tradycyjnych recept. Najbardziej rozpowszechnione jest jego użycie do wyrobu znanego na całym świecie oleju mōno’i, czyli wyciskanego z kopry oleju kokosowego z pierwszego tłoczenia, w którym przez minimum dziesięć dni maceruje się świeżo zerwane kwiaty tīare. Mōno’i był i jest dla Polinezyjczyków tak ważny jak dla Greków oliwa, i jego zapas znajdował się w każdym domu i na wyposażeniu każdej wyprawy żeglarskiej. Doskonale chronił skórę wystawioną na działanie soli i słońca, leczył infekcje, łagodził ukąszenia komarów i żarłocznych muszek nono oraz przeciwdziałał im. Obecnie na Polinezji Francuskiej zrywa się codziennie około trzystu tysięcy kwiatów tīare, a kosmetyki wytwarzane na bazie oleju mōno’i stały się obok pereł i wanilii sztandarowym produktem eksportowym Polinezji Francuskiej.\n– Jestem zachwycona tym, że oni przywiązują taką wagę do tych świeżych, kwiatowych ozdób – ekscytowała się Karolina. – Nawet kobiety przy kasach w supermarketach noszą codziennie kunsztowne i wcale nie tanie wieńce z tīare. To najbardziej miłujący piękno naród jaki kiedykolwiek widziałam.\n– A pamiętasz rozmowę ze Stevenem na plaży Tahuata? Nie mógł uwierzyć, jak mu opowiadałem o krajach Karaibów i Ameryki Południowej, gdzie śmieci wyrzuca się z domu przez okno i zupełnie nie dba o wygląd otoczenia. Był autentycznie zszokowany. Oni chyba mają piękno genach. Dla mnie najbardziej zaskakujące w tym wszystkim jest to, jak w niespodziewany sposób starożytna idea jakiegoś kapłana, który chciał za pomocą rytuału pogodzić swoich poddanych, zaowocowała trwałym bytem w postaci upraw rośliny, która faktycznie przynosi dobrobyt, a wraz z nim piękno i pokój współczesnej społeczności. Można śmiało powiedzieć, że tīare mā’ohi to jedna z podstaw polinezyjskiej kultury.\nPoszukując korzeni kultury polinezyjskiej dobrze jest udać się na Huahine i właśnie tam skierowaliśmy dziób „Sputnika III” po opuszczeniu Tahiti i zlikwidowaniu nieproszonego pasażera na gapę.\nNa Huahine znajduje się bardzo wiele dobrze zachowanych stanowisk archeologicznych, których pochodzenie datuje się nawet na dziewiąty wiek naszej ery. Obok licznych marae, czyli kamiennych placów, na których odbywały się ważne dla społeczności obrzędy religijne, można tam znaleźć tajemnicze budowle, na których, zdaniem ostatnich kapłanów wymarłych w XIX wieku, dokonywano krwawych ofiar z ludzi. Ale poza obiektami natury religijnej, na Huahine znajdują się również bardzo ciekawe i do dziś funkcjonujące kamienne pułapki na ryby, wybudowane w niepamiętnych czasach na zalewanym morską wodą jeziorze.\nDawno temu wódz Tutapuarii, z królewskiej rodziny rządzącej wyspami zawietrznymi, mieszkał na Huahine i miał tam córkę o imieniu Hotuhiva. Hotuhiva od dziecka kochała się w swoim towarzyszu zabaw o imieniu Teaonuimaruia i nie wyobrażała sobie życia bez niego. Jednak pewnego dnia obowiązki wezwały wodza Tutapuraii do przeprowadzenia się wraz z rodziną na wyspę Raiatea. Hotuhiva bardzo źle znosiła rozłąkę ze swoim ukochanym. Coraz bardziej podupadała na zdrowiu, którego najlepsi medycy nie byli w stanie jej przywrócić. W końcu Hotuhiva powiedziała najstarszej i najmądrzejszej znachorce z wyspy: – Na próżno się trudzisz kobieto, bo to nie moje ciało, lecz mój umysł jest chory.\nZnachorka doradziła wodzowi odesłanie córki z powrotem na Huahine. Tutapuarii poszedł za radą kobiety i wysłał dziewczynę na morze w wielkim, świętym bębnie. Niestety przeciwne wiatry zniosły Hotuhivę w pobliże wyspy Bora Bora. Kiedy katastrofa wydawała się nieunikniona, wiatr odwrócił się i ku uciesze ojca zaniósł córkę prosto na Huahine. Wykończona Hotuhiva wylądowała na miejscu zwanym od tej pory Manunu, czyli wielki wysiłek. Została tam schwytana przez miejscowych wojowników z wioski Maeva i oddana w ręce jej wodza, który wziął ją sobie za żonę. Szybko jednak zorientował się, że Hotuhiva nigdy nie będzie mu oddana i postanowił oddawać ją każdej nocy kolejnym swoim wojownikom.\nPewnego dnia przebywający w wiosce Maeva Teaonuimaruia rozpoznał swoją dawną miłość i zabił starego wodza, by odzyskać dziewczynę. Zajął tym samym jego stanowisko i żeniąc się z Hotuhivą zapoczątkował unię i nową dynastię, sprawiedliwie rządzącą wyspą. Ze szczęśliwego małżeństwa urodziło się czterech synów. Kiedy Teaonuimaruia zmarł, Hotuhiva wyszła za mąż za wodza wioski Matahiva i jemu także urodziła czterech synów. Ośmiu synów Hotuhivy podzieliło wyspę Huahinę na osiem dystryktów i podział ten utrzymał się aż do dzisiaj!\nGdyby tylko dziewiętnastowieczni misjonarze przybyli na Polinezję byli tak gorliwi w spisywaniu starych legend, jak gorliwi byli w dziele zastępowania zastanej kultury jedyną słuszną wizją świata, prawdopodobnie niewiele pytań dotyczących historii wysp Pacyfiku pozostawałoby dziś bez odpowiedzi.\nZ dzikiej Huahine pożeglowaliśmy na Tahaa, dzielącą razem z Raiateą tą samą, błękitną lagunę. Tym razem naszym celem była wanilia. „Sputnik III” zapuszczał się coraz dalej w głąb długiego na trzy mile fiordu Haamene, którego koniec ginął gdzieś między okolicznymi szczytami. Na samym końcu zatoki znajdowało się doskonałe kotwicowisko, a na nim tylko dwa inne jachty. Ukryty kawałek raju, na tej odkrytej przez garstkę turystów wyspie. Zaledwie godzinę marszu dalej, schowana za wzgórzem, wśród bujnej tropikalnej roślinności czekała na nas plantacja najlepszej na świecie wanilii.\n– Niestety jak sami widzicie, obecnie nie mamy dobrych zbiorów. Ledwo mam wam co pokazać. To najgorszy rok w historii całej wyspy, która normalnie produkuje 80 proc. bezcennej, polinezyjskiej wanilii.\n– Trudno powiedzieć. Po prostu nie ma kwiatów, a jak nie ma kwiatów, to nie ma owoców. To najprawdopodobniej kwestia zmiany klimatu. Normalnie o tej porze roku powinno być znacznie chłodniej, szczególnie w nocy. A tymczasem jest gorąco i duszno jak latem. To bardzo źle dla ludzi z Tahaa. Kiedy roślina kwitnie, to zatrudniam kilkadziesiąt osób, by ją zapylić, bo u nas cały proces przeprowadzają ludzie. Nie ma tu owadów ani ptaków, które mogłyby to zrobić, więc wanilia oznacza pracę. Wydaje się to mało ekonomiczne, ale nasza wanilia jest najlepsza na świecie, więc i tak uzyskujemy dobrą cenę. Po nasze zbiory przyjeżdżają najlepsi restauratorzy i hotelarze z całego świata. Najdorodniejsze i najdłuższe laski wanilii osiągające ponad dwadzieścia centymetrów kupują zazwyczaj Francuzi. Amerykanie zadowalają się mniejszymi i tańszymi.\n– Jak widzicie na tych drzewkach, wanilia to pnącze orchidei. Kiedy zakwitnie, należy ją ręcznie zapylić za pomocą specjalnego przyrządu. Kwiaty wytwarzają laski, wyglądające jak fasolka szparagowa. Te strączki zrywa się i myje w czystej wodzie, a następnie wystawia na słońce do wysuszenia. Ten proces trwa wiele dni. Krócej lub dłużej, w zależności od pogody. Potem wysuszone laski wanilii układamy na przewiewnych regałach żeby jeszcze pooddychały. Po pewnym czasie sprawdzamy ich wilgotność i jeżeli jest taka potrzeba, to jeszcze na krótko wystawiamy je na słońce. Następny krok to mierzenie i sortowanie wanilii. Na końcu jest już tylko pakowanie do drewnianych skrzyń wyłożonych plastikową folią. Ważne, żeby górna cześć folii nie była szczelnie zawinięta, bo zawartość skrzyni musi oddychać. Taki pakunek trafia potem na statek i jedzie w świat.\nWaniliową Tahaa dzieli od sąsiedniej Bora Bora tylko kilkanaście mil żeglugi i naszym oczywistym, kolejnym przystankiem stała się właśnie ta intrygująca wyspa, której sama nazwa niesie ze sobą obietnicę uosobienia tropikalnego piękna. To właśnie tę wyspę francuski pionier jachtingu Alain Gerbault ukochał jako swoją przybraną ojczyznę i na niej został pochowany i to właśnie tutaj Leonid Teliga był bezskutecznie swatany z córką miejscowego rybaka. Najlepszą reklamę temu wyrastającemu z laguny wulkanowi zrobili jednak amerykańscy żołnierze, którzy w oczekiwaniu na japońską ofensywę spędzili tu cztery wspaniałe lata II wojny światowej. W przeciwieństwie do swoich kolegów wysłanych w inne zakątki Pacyfiku, szczęściarze z Bora Bora nie musieli wąchać prochu, a po powrocie do domu nie mogli zapomnieć o utraconym raju i ich opina szybko zaowocowała rozwojem turystyki na wyspie.\nNasze pierwsze dni na Bora Bora spędziliśmy właśnie w takim trudno dostępnym zakątku. By się do niego dostać musieliśmy pokonać karkołomny labirynt rafy koralowej. Było to stresujące i wymagające pełnego skupienia doświadczenie. Ostatecznie jednak w miarę bezpieczne, bo ani razu nie zdarzyło się, żebyśmy mieli pod kilem mniej niż metr wody. Po trzech dniach morskich kąpieli, zbierania kokosów, pogoni Bruna za pływającymi w płytkiej wodzie rayami i pisania relacji z Katiu, przenieśliśmy się w pobliże stolicy wyspy i wyszliśmy do ludzi. Celem Karoliny były kartki i przepiękne polinezyjskie znaczki pocztowe, a moim wulkaniczny szczyt Pahia, górujący nad laguną. Najpierw jednak musiałem odnaleźć szlak, który miał mnie tam zaprowadzić.\n– Dzień dobry, chciałem się dowiedzieć jak dotrzeć na tę górę – zapytałem w biurze informacji turystycznej.\n– Dobrze, proszę mi w takim razie przynajmniej powiedzieć gdzie jest pochowany Allain Gerbault. Podobno gdzieś tu w centrum miasteczka, ale nie mogę odnaleźć tego miejsca.\n– Nieprawda mamo! – zawołała dziesięcioletnia dziewczynka. – Oczywiście że można tam wejść! Proszę iść do końca tej dróżki, a potem skręcić w lewo za takim małym, zielonym domkiem. Potem przejdzie pan przez opuszczony ogród i dalej trzeba się wspinać przez krzaki prosto do góry. Nie jest łatwo, ale jakoś pan sobie poradzi.\n– Bardzo ci dziękuję dziewczynko! Gdyby tyko dorośli nie tracili dziecięcej wyobraźni, to już dawno mielibyśmy kolonie na Marsie.\n– Patia Fa, czyli rzut wykonaną z hibiskusa i zakończoną metalowym ostrzem włócznią, do umieszczonego na 7,5 metrowym słupie kokosa. Odległość od słupa wynosi 22 metry i sport ten wymaga niezwykłej zręczności. Z tego powodu uznawany tu za sport bogów;\n– wyścigi Va’a, czyli dwukadłubowych kanu, obsadzonych przez jednego, trzech, sześciu, a nawet szesnastu wioślarzy, ścigających się na dystansach od 1,6 mili do ponad 20 mil. W tych widowiskowych zmaganiach uczestniczą nieraz setki Va’a, a trenujący przed zawodami wioślarze to stały element polinezyjskiego krajobrazu;\n– przygotowywanie kopry, w którym uczestniczą trzyosobowe zespoły, mające za zadanie w jak najkrótszym czasie porąbać toporem określoną liczbę kokosów, wydobyć z nich miąższ i wrzucić go do wora;\n– podnoszenie wysmarowanych olejem mōno’i głazów, ważących w zależności od kategorii od 80 kg do 150 kg. Zadaniem siłaczy jest podniesienie i jak najdłuższe utrzymanie w górze śliskiego kamienia;\n– wyścigi tragarzy owoców, dźwigających zawieszone na długich kijach kiście bananów, pomarańczy, ananasów, chlebowców, taro lub kokosów, ważące od 15 kg do 50 kg. Biegacze muszą wystartować w czterech biegach. Trzykrotnie na dystansie 535 metrów i raz na dystansie 100 metrów;\n– wspinaczka na czas na palmę kokosową.\nDzień przed naszym opuszczeniem wyspy festiwal zakończył się, a wybudowane dla jego potrzeb budy z jadłem i muzyką zaczęły znikać z głównego placu miasta, odsłaniając nam duży grobowiec, o który wcześniej pytałem, w znajdującym się zaledwie dwadzieścia metrów dalej biurze informacji turystycznej.