Badanie bezpieczeństwa sieci Bluetooth - PDF\nDownload "Badanie bezpieczeństwa sieci Bluetooth"\n1 Politechnika Gdańska WYDZIAŁ ELEKTRONIKI TELEKOMUNIKACJI I INFORMATYKI Badanie bezpieczeństwa sieci Bluetooth Krzysztof Kucharski\n2 Spis treści 1 STANDARD BLUETOOTH Czym jest Bluetooth? Stos protokołów Urządzenia Bluetooth Architektura logiczna Szczegółowe omówienie stosu protokołów Warstwa Radiowa Warstwa kontrolera połączeń i pasmo podstawowe Architektura master - slave Pikosieci Stany pracy urządzenia Adres urządzenia Warstwa menadżera połączenia Zarządzanie mocą Warstwa HCI Warstwa L2CAP Kanały i zwielokrotnianie protokołów Protokół SDP Protokół RFCOMM Kanały RFCOMM Protokoły współpracy z IrDA (ang. Infrared Data Association) Profile Bluetooth Wersje specyfikacji Bluetooth i przegląd zmian Ewolucja specyfikacji Przegląd zmian wprowadzonych w kolejnych wersjach specyfikacji standardu Mechanizmy bezpieczeństwa sieci Bluetooth FHSS Skakanie po częstotliwościach Uwierzytelnienie Szyfrowanie Mechanizmy bezpieczeństwa profilu GAP Algorytm kodowania SAFER Secure Simple Pairing PODATNOŚĆ SIECI BLUETOOTH NA ATAKI Podsłuchiwanie w sieci Bluetooth Bluejacking /42\n3 2.3 BlueSnarf BlueBug Skanowanie w sieci Bluetooth BlueSmack Nadużycie poprzez wymuszenie uwierzytelnienia (ang. Mode3 Abuse) Wirusy w sieci Bluetooth...39 BIBLIOGRAFIA /42\n4 1 STANDARD BLUETOOTH 1.1 Czym jest Bluetooth? Bluetooth jest otwartą specyfikacją standardu sieci, która umożliwia bezprzewodową, szybką komunikację na małe odległości między różnymi urządzeniami elektronicznymi (np. telefon komórkowy, PDA, piloty telewizyjne, laptopy, urządzenia peryferyjne). Specyfikacja ta powstała, aby wyeliminować połączenia kablowe pomiędzy urządzeniami. Głównymi zaletami Bluetooth jest otwartość, elastyczność, mały pobór prądu i bardzo niska cena. Standard Bluetooth od samego początku był tak projektowany, aby można było dzięki niemu przesyłać nie tylko dane, ale również mowę z gwarancją odpowiedniej jakości. Zaimplementowano więc standard QoS (ang. Quality of Service), który miał umożliwić wykorzystanie sieci w kontekście telefonii i konferencji wideo na małą odległość. Pierwsza specyfikacja standardu komunikacji bezprzewodowej Bluetooth została opublikowana w 1999 roku, a trzy lata później kolejna wersja została zatwierdzona przez IEEE jako standard IEEE Aktualna wersja specyfikacji ma numer 2.1 i uwzględnia dziesięcioletni zbiór doświadczeń w zakresie projektowania sieci bliskiego zasięgu. Grupa projektująca sieć standardu Bluetooth zwana SIG (ang. Special Interest Group) już od samego początku postawiła na otwartość standardu. Każdy producent może bez żadnych opłat licencyjnych tworzyć urządzenia zgodne z Bluetooth i po zatwierdzeniu ich zgodności ze specyfikacją przez specjalną komórkę SIG czerpać zyski ze sprzedaży. Jest to jedna z przyczyn szybkiego zdobycia tak wielkiej popularności przez tę sieć. Sama grupa tworząca specyfikacje jest zrzeszeniem non profit i ciągle przyjmuje nowych członków, których według informacji na swojej stronie  ma już ponad dziewięć tysięcy. Obecnie standard ten jest tak popularny, że odbiornik Bluetooth jest wbudowany w prawie każdego nowego laptopa oraz w telefon komórkowy. Można więc powiedzieć, że zdominował on rynek PAN (ang. Personal Area Network) stając się de facto światowym standardem w komunikacji urządzeń elektronicznych na małą odległość i w ciągu dziesięciu lat wyparł inne rozwiązania tego typu. Jedynym standardem, który jest w stanie w obecnej chwili zagrozić Bluetooth jest testowany właśnie Wireless USB, który będzie korzystał z identycznej warstwy radiowej jak nadal opracowywany standard Bluetooth 3. Ciekawostką jest historia terminu bluetooth. Nazwa pochodzi od przydomka duńskiego Króla Harolda Sinozębego (ang. Bluetooth), który zjednoczył Danię i Norwegię i wprowadził chrześcijaństwo w Skandynawii. Logo Bluetooth łączy znaki alfabetu runicznego, będące odpowiednikami liter alfabetu łacińskiego H i B. Logo to przedstawiono na rysunku 1. Rysunek 1: Logo Bluetooth  4/42\n5 1.2 Stos protokołów Analizując standardy sieciowe warto zapoznać się z stosem protokołów, na którym opiera się dana architektura. Standard Bluetooth określa wiele protokołów, pogrupowanych w warstwy. Struktura warstw nie odpowiada żadnemu znanemu modelowi. Nie jest więc zgodna z terminologią Modelu Odniesienia ISO/OSI. Dlatego w niniejszym dokumencie zostanie zachowana terminologia używana w specyfikacji Bluetooth, która może być myląca dla osób przyzwyczajonych do innych modeli Urządzenia Bluetooth Specyfikacja protokołu Bluetooth wyróżnia dwa niezależne elementy architektury: Bluetooth Controller, Bluetooth Host. Bluetooth Controller jest fizycznym urządzeniem rozszerzającym możliwości hosta o możliwości współpracy z technologią Bluetooth. Może to być zarówno adapter podłączany do któregoś z portu komputera, jak i moduł bezpośrednio wbudowany w urządzenie mobilne taki jak np. telefon komórkowy czy PDA. Bluetooth Host jest to implementacja stosu protokołów w urządzeniu, do którego podłączony jest adapter Architektura logiczna Stos protokołów Bluetooth możemy najogólniej podzielić na trzy grupy logiczne:  grupę protokołów transportowych: niższe warstwy grupy protokołów transportowych wyższe warstwy grupy protokołów transportowych grupę protokołów pośredniczących grupę aplikacji Grupa protokołów transportowych została stworzona, aby umożliwić urządzeniom odnajdywanie się oraz tworzenie, konfigurowanie i zarządzanie zarówno fizycznymi jak i logicznymi połączeniami. Grupę tą dzielimy jeszcze na dwie podgrupy: warstwę niższą i warstwę wyższą grupy protokołów transportowych. Warstwa niższa jest w pełni implementowana w kontrolerze, natomiast warstwa wyższa odpowiedzialna za styk kontroler host jest implementowana zarówno w kontrolerze jak i na maszynie hosta. To właśnie ta grupa protokołów zwana jest Core System i jest opisana w pierwszej części specyfikacji Core Specification. Jest to więc grupa protokołów, które muszą być obowiązkowo zaimplementowane w każdym urządzeniu zgodnym z Bluetooth. Grupa protokołów pośredniczących jest wykorzystywana w celu przystosowania architektury Bluetooth do już istniejących standardów i umożliwia w wielu przypadkach zastąpienie przestarzałych łączy kablowych lub bezprzewodowych nową technologią bez jakichkolwiek ingerencji w istniejące już aplikacje. Są to zaadoptowane na potrzeby Bluetooth istniejące już protokoły (np. OBEX ang. OBject EXchange), jak i specjalnie zaprojektowane przez SIG nowe rozwiązania dopasowane do potrzeb standardu (np. SDP ang. Service Discovery Protocol). Ta grupa protokołów nie jest opisana w podstawowej specyfikacji Bluetooth Core 5/42\n6 Specification (z pewnymi wyjątkami) co oznacza, że ich implementacja jest nie obowiązkowa w urządzeniach zgodnych ze standardem. W zależności od przeznaczenia urządzenia będą w nim zaimplementowane tylko potrzebne protokoły pośredniczące. Grupa aplikacji to zarówno istniejące już aplikacje nie projektowane dla Bluetooth, jak i nowe specjalnie napisane programy wykorzystujące zalety łączy bezprzewodowych. Aplikacje, które nie były projektowane dla sieci bezprzewodowej, dzięki specjalnie napisanym protokołom emulującym łącze przewodowe mogą współpracować z architekturą Bluetooth. Specyfikacja wspomaga tworzenie aplikacji wykorzystujących sieci bluetooth poprzez stworzenie Profili Aplikacji, które definiują scenariusze wykorzystania standardu Szczegółowe omówienie stosu protokołów Wyróżniamy następujące warstwy stosu protokołów:  niższe warstwy grupy protokołów transportowych: Interfejs Radiowy Kontroler Połączenia i Pasmo Podstawowe Menedżer Połączenia wyższe warstwy grupy protokołów transportowych: warstwa L2CAP (ang. Logical Link Control and Adaptation Protocol) interfejs sterujący hosta HCI (ang. Host Control Interface) protokoły pośredniczące: protokół emulacji portu szeregowego RFCOMM (ang. Radio Frequency Communication) protokół wyszukiwania usług SDP (ang. Service Discovery Protocol) protokoły współpracy z IrDA (ang. Infrared Data Association) protokół zarządzania modemem AT Commands warstwa aplikacji: profile Bluetooth Zależności pomiędzy poszczególnymi warstwami przedstawia rysunek 2. 6/42\n7 Rysunek 2: Stos protokołów Bluetooth  Jak widać opisywana architektura jest złożona i niejednorodna. Wiele protokołów zaprojektowanych lub adaptowanych do potrzeb Bluetooth istnieje równolegle i są one przewidziane do pełnienia bardzo wielu różnorodnych funkcji. Jak wspomniano konstrukcja protokołów Bluetooth nie jest zgodna z Modelem Odniesienia ISO/OSI. Na rysunku 3 pokazano zestawienie obydwu architektur logicznych. Rysunek 3: Porównanie warstw modelu ISO/OSI i Bluetooth  7/42\n8 1.3 Warstwa Radiowa Architektura Bluetooth wykorzystuje pasmo częstotliwości 2,4GHz wolne od opłat licencyjnych w większości krajów Świata i przeznaczone do celów przemysłowych, naukowych i medycznych ISM (ang. Industrial, Scientific, Medical). Pasmo to jest podzielone na 79 kanałów od częstotliwości 2402 MHz do częstotliwości 2480 MHz. Poszczególne kanały są więc wyznaczone co 1MHz. W przeciwieństwie do wielu innych standardów sieci bezprzewodowej emisja danych nie odbywa się na stale określonej częstotliwości, ale dane są nadawane w postaci pakietów, z których każdy jest transmitowany w innym kanale. Jest to transmisja z widmem rozproszonym uzyskiwanym metodą skakania po częstotliwościach FHSS (ang. Frequency Hopping Spread Spectrum). Urządzenie nadzorujące wyznacza sekwencje skoków po częstotliwościach, której używają wszystkie urządzenia komunikujące się z nim w danej podsieci. Technika skoków po częstotliwościach bardzo skutecznie uniemożliwia podsłuch i jednocześnie w pewien sposób umożliwia współistnienie urządzeń innych standardów korzystających z pasma 2.4GHz np. WiFi. Wersja 1.2 specyfikacji wprowadza algorytm AFH (ang. Adaptive Frequency Hopping), który pomija kanały zajęte przez inne urządzenia.  Główne funkcje warstwy radiowej to  : generowanie nośnej, modulacja nośnej (dane nad./odb.), sterowanie mocą nadawczą, pomiar siły sygnału. W zależności od klasy mocy urządzenie może mieć następujący zasięg: klasa mw (20 dbm) - zasięg do 100 m klasa 2-2,5 mw (4 dbm) - zasięg do 10 m klasa 3-1 mw (0 dbm) - zasięg do 1 m. Szybkość transmisji danych w zależności do wersji specyfikacji są następujące: Bluetooth kb/s Bluetooth kb/s Bluetooth kb/s Bluetooth 2.0-2,1 Mb/s lub 3,0 Mb/s z EDR Wraz z wprowadzeniem wersji 2.0 specyfikacji do warstwy radiowej zostało dodane rozszerzenie EDR (ang. Enhanced Data Rate). Jest to opcjonalna funkcjonalność, która umożliwia zwiększenie szybkości transmisji danych. Rozszerzenie to wprowadza dodatkowy tryb przesyłania pakietów, w którym kod dostępu i nagłówek pakietu przesyłane są w zwykłym trybie Basic Rate z modulacją GFSK i szybkością 1Mbit/s natomiast dane są przesyłane w trybie EDR z modulacją PSK. 1.4 Warstwa kontrolera połączeń i pasmo podstawowe O ile zadaniem warstwy radiowej jest po prostu fizyczne wysłanie drogą radiową dostarczonych danych, o tyle nie zajmuje się ona tym, jakie dane i gdzie należy przesłać, w jakim trybie, itp. Zadaniem warstwy kontrolera połączeń jest właśnie sterowanie parametrami interfejsu radiowego i przygotowanie danych do nadania. Natomiast warstwy wyższe poza 8/42\n9 sterowaniem przesyłają do tej warstwy już przygotowane dane asynchroniczne jak i synchroniczne. Główne funkcje za które odpowiedzialna jest ta warstwa to:  synchronizacja, zestawienie połączenia (zapytanie i przywołanie), wybór częstotliwości przeskoków, typ połączenia SCO, ACL, sterowanie dostępem do medium: przepytywanie (typ pakietu i ich przetwarzanie), tryby oszczędzania energii, algorytmy zabezpieczeń Architektura master - slave Sieć Bluetooth działa w oparciu o architekturę master-slave. Oznacza to, że kiedy dwa urządzenia zestawiają połączenie, jedno z nich przyjmuje rolę urządzenia nadrzędnego (ang. master), a drugie pełni rolę urządzenia podrzędnego (ang. slave). Specyfikacja stwierdza, że dowolne urządzenie może pełnić, którąkolwiek z tych ról. Zazwyczaj jest tak, że rolę urządzenia master przyjmuje urządzenie inicjujące połączenie. W pewnych specyficznych sytuacjach role urządzeń mogą ulec zamianie. Specyfikacja definiuje, że w danej podsieci może być jedno urządzenie typu master pełniące funkcje zarządcy i co najwyżej siedem urządzeń typu slave, które są połączone z danym urządzeniem master. Transmisja radiowa Bluetooth odbywa się, podobnie jak transmisja USB, na zasadzie odpytywania jednostek slave przez jednostkę master. Oznacza to, że urządzenie w trybie slave nie może samo zainicjować przesyłania danych, tylko musi czekać, na pozwolenie nadawania. Zadania urządzenia typu master są następujące: synchronizowanie komunikacji pomiędzy urządzeniami, określenie reguły przeskoków po częstotliwościach, określenie do którego urządzenie slave przesyłane są pakiety i które urządzenie slave może nadawać jako następne. Topologia typu master-slave ma znaczenie tylko dla protokołów niższych warstw. Dla protokołów warstw wyższych komunikacja przebiega na zasadzie punkt-punkt (ang. point to point) i właściwie zasady panujące w niższych warstwach są przezroczyste Pikosieci W danej sieci może być tylko jedno urządzenie zarządzające master i co najwyżej siedem urządzeń aktywnych typu slave. Taką sieć nazywamy pikosiecią. Wszystkie urządzenia pikosieci są ze sobą zsynchronizowane i wszystkie jednocześnie zmieniają częstotliwość pracy. Poza aktywnymi urządzeniami typu slave w danej sieci mogą pracować urządzenia synchronizujące się z urządzeniem master, pozostające w trybie parkowania i w zależności od sytuacji mogą stać się urządzeniami aktywnymi. Ogólna liczba wszystkich urządzeń pozostających w stanie synchronizacji nie może przekroczyć 255. Urządzenia typu slave mogą komunikować się tylko z urządzeniami typu master i nie mogą komunikować się ze sobą nawzajem bez pośrednictwa urządzenia master. 9/42\n10 1.4.3 Stany pracy urządzenia Kontroler połączenia ze względów funkcjonalnych jak i ze względu na ograniczone zasoby energii może wprowadzić urządzenie w następujące stany: CONNECTION tryb połączenia, urządzenia w tym trybie mogą wymieniać między sobą dane, STANDBY tryb oczekiwania na połączenie, PARK tryb parkowania umożliwiający oszczędzanie energii. Jak można zaobserwować na rysunku 4 poza stanami podstawowymi istnieją również stany pośrednie służące do nawiązania połączenia i umożliwienia odszukania urządzenia. Dodatkowo na rysunku zaznaczone są stany odpowiedzi urządzeń. Wyróżniamy następujące stany pośrednie: Page stan połączenia; urządzenie w tym stanie nawiązuje połączenie z innym urządzeniem. Page Scan stan nasłuchiwania na połączenie; urządzenie w tym stanie pozwala, aby inne urządzenia łączyły się z nim. Ten stan umożliwia połączenie tylko tym urządzeniom, które znają adres fizyczny urządzenia będącego w tym stanie. Inquiry stan przeszukiwania; urządzenie w tym stanie szuka innych urządzeń, które są widoczne, a których adresów fizycznych nie zna. Inquiry Scan nasłuchiwanie zapytań; urządzenia będące w tym stanie pozwalają znajdować się innym urządzeniom. Master Response, Slave Response, Inquiry Response odpowiedzi innych urządzeń sieci na przejście urządzenia w określony stan. Rysunek 4: Graf przejść stanów kontrolera połączeń  10/42\n11 1.4.4 Adres urządzenia Każde urządzenie Bluetooth, podobnie jak urządzenie sieciowe innych architektur, ma swój unikatowy adres przypisany przez producenta. Adresy te są nadawane przez niezależną jednostkę zarządzająca adresami IEEE i są one unikalne w skali świata. Adres ten jest 48- bitowy i dzieli się na trzy części: Nie oznaczona część adresu NAP (ang. Non-significant Address Part), Górna część adresu UAP (ang. Upper Address Part), Dolna część adresu LAP (ang. Lower Address Part). Części UAP i NAP (łącznie 24-bity) stanowią łącznie unikatowy adres organizacji OUI (ang. Organizational Unique Identifier). Jest to część adresu przyznana organizacji przez jednostkę zarządzającą adresami. Kolejne 24-bity przydziela organizacja we własnym zakresie trzymając się zasady unikalności adresu.  1.5 Warstwa menadżera połączenia Menadżer połączenia służy do negocjowania z menadżerem innego urządzenia wszystkich parametrów połączenia. Dokładne role jakie pełni ta warstwa pokrywają się z listą komunikatów jakie przesyła do innego urządzenia i najogólniej można je podzielić na kilka grup:  1) Zarządzanie połączeniem: nawiązywanie połączeń, zrywanie połączeń, zarządzanie mocą, zarządzanie algorytmem AFH (ang. Adaptive Frequency Hopping), zarządzanie jakością usług QoS (ang. Quality of Service), zarządzanie rozszerzeniem EDR (ang. Enhanced Data Rate). 2) Zarządzanie zabezpieczeniami: autoryzacja, parowanie urządzeń, wymiana kluczy transmisji, szyfrowanie, bezpieczne parowanie urządzeń (ang. Secure Simply Pairing). 3) Pobieranie informacji: dokładność zegara, różnica zegarów w urządzeniach master i slave, wersja LMP (ang. Link Manager Protocol), wspierane funkcje, nazwa urządzenia, 4) Tryby pracy urządzenia: Sniff Mode - tryb przeszukiwania, Hold Mode - tryb wstrzymania, Park Mode - tryb parkowania. 11/42\n12 1.5.1 Zarządzanie mocą Urządzenia Bluetooth pracujące w sieci poza zwykłym trybem pracy mogą pozostawać w jednym z trzech opcjonalnych trybach oszczędzania energii: Sniff Mode - tryb przeszukiwania, Hold Mode - tryb wstrzymania, Park Mode - tryb parkowania. Sniff Mode polega na zmniejszeniu częstotliwości z jaką urządzenie slave musi nasłuchiwać czy dane, które wysyła urządzenie master nie są kierowane do niego. Komunikacja w tym trybie zachodzi w sposób okresowy, jak zwykła komunikacja z tą różnicą, że okres się wydłuża, kiedy urządzenie jest w tym trybie. Dzięki temu urządzenie dłużej może przebywać w stanie uśpienia pomiędzy kolejnymi trybami nasłuchu. Hold Mode w tym trybie wymiana danych z urządzeniem master zostaje wstrzymana na określony przez urządzenie czas zwany czasem wstrzymania. Park Mode urządzenia pozostające w dwóch powyższych trybach pracy są nadal pełnoprawnymi uczestnikami sieci. Oznacza to, że nadal mają przydzielony adres aktywnego elementu pikosieci i są tej sieci częścią. W trybie parkowania natomiast urządzenia przechodzą w tryb nieaktywny w którym przestają być członkiem pikosieci, ale podtrzymują synchronizacje z urządzeniem master. Dzięki temu mogą łatwo stać się znowu członkiem pikosieci bez potrzeby realizowania procedur przeszukiwania i przywołania. 1.6 Warstwa HCI Host Controller Interface jest interfejsem komunikującym adapter Bluetooth z komputerem, do którego jest podłączony. Służy do przesyłania danych między nimi i jednolitego zarządzania warstwą menadżera połączeń i warstwą pasma podstawowego z poziomu komputera hosta. Słowo jednolitym oznacza, że w przeciwieństwie do innych urządzeń sieciowych i ogólnie urządzeń podłączanych do komputera, urządzenia Bluetooth nie wymagają oddzielnego sterownika dla urządzeń od różnych producentów i dla różnych modeli. Wystarczy jeden sterownik, aby wszystkie urządzenia podłączone do komputera działały. Warstwa HCI jest więc jednolitym interfejsem do komunikacji na poziomie: dowolny adapter komputer. SIG od samego początku przywiązywała wiele uwagi do tego, aby standard był jak najbardziej elastyczny i otwarty. Należy przyznać, że rozwiązanie problemu sterowników z jakim borykają się użytkownicy innych standardów, bardzo się do tego przyczyniło. Ponieważ istnieją cztery rodzaje połączenia adapterów do komputera, więc istnieją też cztery rodzaje sterowników dla tych urządzeń. Są to następujące porty: USB, UART, SD (ang. Secure Digital), trzy-żyłowy UART. Rysunek 5 ilustruje dokładne umiejscowienie warstwy HCI w stosie protokołów oraz fizyczne miejsce implementacji niższych warstw protokołów.  12/42\n13 Rysunek 5: Umiejscowienie warstwy HCI w stosie protokołów  1.7 Warstwa L2CAP Niższe warstwy protokołów transportowych były tak projektowane, aby zapewnić niski pobór energii i jak najbardziej zredukować koszty adaptera Bluetooth odpowiedzialnego za funkcje radiowe, przy jednoczesnym zapewnieniu wymogów bezpieczeństwa. Takie projektowanie wymagało wprowadzenia warstwy adaptacyjnej zaimplementowanej w komputerze hosta, która zapewniła by wyższy poziom abstrakcji w postaci możliwości przenoszenie pakietów o większym rozmiarze niż ten dostępny w paśmie podstawowym oraz zapewniła by obsługę łączy na poziomie logicznym. Takie zadanie pełni warstwa L2CAP (ang. Logical Link Control and Adaptation Protocol), która ukrywa szczegóły niższych warstw transportowych przed wyższymi warstwami stosu protokołów. Zadania tej warstwy można podzielić na kilka kategorii: kanały i zwielokrotniania protokołów pozwala współbieżnie koegzystować wielu protokołom warstw wyższych, segmentacja i składanie pakietów - pozwala protokołom wyższych warstw przesyłać dane długości nawet do 64 kb, wymiana informacji dot. jakości usług QoS Kanały i zwielokrotnianie protokołów Istnienie wielu jednoczesnych połączeń wykorzystujących jedno urządzenie Bluetooth wymaga mechanizmu, który pozwoliłby rozróżnić, do którego protokołu warstwy wyższej 13/42\n14 należy przesłać dane przychodzące z warstw niższych. Mechanizm taki, stanowiący integralną część warstwy L2CAP nazywano kanałami. Podczas nawiązywania połączenia w warstwie L2CAP negocjowane są numery kanału po obu stronach transmisji i w tak utworzonym kanale przesyłane są dane. Aby wiele różnych protokołów warstw wyższych mogło korzystać z kanałów musi istnieć jeszcze możliwość rozróżniania protokołu, do którego dany kanał będzie się odnosił. Podczas tworzenia kanału podaje się specjalne pole zwane PSM (ang. Protocol and Service Multiplexer), które jest odpowiedzialne za rozróżnienie nie tylko, jak początkowo projektowano, różnych rodzajów protokołów, ale również różnych implementacji konkretnego protokołu. Najogólniej można to porównać do mechanizmu numerów portu protokołu TCP, w którym na różnych portach dostępne są różne usługi i różne implementacje tej samej usługi mogą mieć przypisane różne porty. Podobnie jak w protokole TCP zakres numerów jakie może przyjmować pole PSM podzielony jest na dwa przedziały adresów: wartości od 1 do blok zarezerwowanych adresów, opisujący dobrze znane protokoły, wartości powyżej 1000 do blok swobodnego wykorzystywania do implementacji jeszcze nie przypisanych nowych protokołów i wielokrotnych implementacji danych protokołów warstw wyższych. Należy jeszcze zauważyć, że pole PSM może przyjmować tylko wartości nieparzyste. Przykładowe wartości PSM dla znanych protokołów to: 0x001 SDP czy 0x003 - RFCOMM 1.8 Protokół SDP SDP (ang. Service Discover Protocol) jest, jak wskazuje nazwa, protokołem wyszukiwania usług, który umożliwia aplikacjom odkrywanie, jakie usługi są dostępne w wykrytym urządzeniu Bluetooth. SDP jest więc rejestrem wszystkich usług, jakie są dostępne w danym urządzeniu i protokołem, który umożliwia elastyczny i prosty dostęp do tego rejestru. Sens istnienia takiego protokołu związany jest z tym, że sieci Bluetooth są sieciami typu ad hoc i ich dynamiczne i spontaniczne tworzenie się wymaga mechanizmu niezależnego od człowieka znajdowania i samokonfigurowania się usług, jakie są dostępne w danej chwili w sieci. Typowy scenariusz wykorzystania SDP przedstawia się następująco: serwer udostępniający usługę w urządzeniu Bluetooth dodaje do rejestru SDP informacje o usłudze, klient wyszukujący konkretną usługę przeszukuje wszystkie dostępne urządzenia (lub konkretne urządzenie) i odpytuje serwer SDP, czy dane urządzenie nie udostępnia poszukiwanej usługi, jeśli urządzenie udostępnia daną usługę, to kolejne zapytanie do serwera SDP dotyczy szczegółów szukanej usługi. W rejestrze SDP przechowywane są następujące informacje:  informacje o klasie usługi (np. audio, faks, wymiana plików), informacje o warstwach stosu protokołów, na których bazuje dana usługa, informacje czytelne dla użytkownika, informacje specyficzne dla danej klasy usług. 14/42\n15 Rekordy usług składają się z : uniwersalnych atrybutów usług, jest to część charakterystyczna dla wszystkich rodzajów usług, indywidualnych atrybutów usług, czyli część charakterystyczna dla określonej klasy usług. Warto zauważyć, że z protokołu SDP korzystają tylko aplikacje pisane specjalnie dla technologii Bluetooth. Przykładowy opis usługi wymiany plików zwrócony przez serwer SDP dla telefonu komórkowego zamieszczono na rysunku 6 (po znakach // zamieszczono komentarz) : Service Name: FTP // nazwa usługi czytelna dla człowieka Service RecHandle: 0x x10000) Service Class ID List: "OBEX File Transfer" (0x1106) Protocol Descriptor List: "L2CAP" (0x0100) "RFCOMM" (0x0003) Channel: 1 usługa "OBEX" (0x0008) Language Base Attr List: code_iso639: 0x656e encoding: 0x6a base_offset: 0x100 Profile Descriptor List: "OBEX File Transfer" (0x1106) Version: 0x0100 // numer usługi w rejestrze SDP (są rumerowane od // stos protokołów potrzebny używanych przez usługę // konkretny kanał protokołu RFCOMM na jakim dostępna jest // dane specyficzne dla usługi Rysunek 6: Rejestr usługi OBEX FTP zwrócony przez serwer SDP telefonu komórkowego Klient pobierający z urządzenia tego typu dane dotyczące określonej usługi nie musi pytać o nie użytkownika i dzięki temu sieci Bluetooth właściwie same się konfigurują i ograniczają interakcje z użytkownikiem do niezbędnego minimum. Jest to bardzo wygodne i elastyczne rozwiązanie, które wpływa w ogromnym stopniu na dużą popularność tej technologii. 1.9 Protokół RFCOMM Celem powstania architektury Bluetooth było zastąpienie kabli plączących się wokół komputera kanałami radiowymi. W czasach powstawania pierwszych wersji specyfikacji najpopularniejszym złączem był port szeregowy RS-232 czyli COMM. Emulacją portu szeregowego zajmuje się warstwa RFCOMM (ang. Radio Frequency Communication), przypominająca standardowy interfejs szeregowy i pozostająca kompatybilna z RS-232. Sama nazwa RFCOMM jest połączeniem skrótów RF- radiowy i COMM - wirtualny port szeregowy. Taka kompatybilność wstecz służy temu, aby już istniejące aplikacje korzystające z połączeń kablowych mogły działać w oparciu o sieć Bluetooth bez żadnych zmian w kodzie programu. 15/42\n16 Słusznie uważano, że to nowa technologia powinna dostosować się do już istniejących standardów, aby osiągnąć popularność. Wprowadzenie tego protokołu okazało się ogromnym sukcesem, ponieważ stał się on najbardziej popularnym protokołem pośredniczącym, na którym oparte były prawie wszystkie profile w wersji 1.1 specyfikacji. Przyczynił się do tego również brak zaprojektowanego dla Bluetooth protokołu współpracy z sieciami w wersji 1.1 specyfikacji. Dopiero z wersjami 1.2 i 2.0 specyfikacji dodano protokół enkapsulacji sieci LAN: BNEP i protokoły Audio/Video AVCTP i AVDTP, które odciążyły w pewnym stopniu RFCOMM. RFCOMM opiera się na warstwę L2CAP i może być zarówno bezpośrednio używany przez aplikacje, jak i nadbudowany innymi protokołami specjalistycznymi, które działały wcześniej w porcie szeregowym, jak np. OBEX, AT-commands czy PPP Kanały RFCOMM RFCOMM jest wykorzystywany przez wiele profili, pojawia się więc potrzeba podobnie jak w warstwie L2CAP zwielokrotniania łączy tak, aby jedno połączenie RFCOMM mogło być współdzielone przez wiele aplikacji. Mechanizm ten w tej warstwie zwany jest kanałami. Polega na nadawaniu kolejnym profilom korzystającym z protokołu numerów kanału, przez który ich aplikacje mogą się łączyć. Kanały mogą przyjmować wartości od 1 do 30. W listingu w poprzednim podpunkcie widać, że w stosie protokołów usługi wymiany plików nie tylko wymieniony jest protokół RFCOMM, ale również dodana jest informacja, w którym kanale tego protokołu dostępna jest dana usługa : "RFCOMM" (0x0003) Channel: Protokoły współpracy z IrDA (ang. Infrared Data Association) Drugim celem stworzenia sieci Bluetooth, poza wyeliminowaniem zbyt dużej ilości kabli, było zastąpienie przestarzałego i mało elastycznego standardu IrDA. Należało więc poza emulacją portu szeregowego wprowadzić również warstwę, która umożliwiła by działania aplikacji napisanych specjalnie dla sieci IrDA. Ważniejszym jednak powodem adoptowania pewnych rozwiązań z architektury IrDA był fakt, że wiele funkcji, które oferowała ta architektura, miało być od samego początku dostępne w sieciach Bluetooth. Tak więc zamiast opracowywać pewne elementy od nowa adoptowano już dobrze znane i sprawdzone rozwiązania do nowej sieci. Konkretnie elementy jakie adoptowano to protokół OBEX (ang. OBject Exchange) oraz protokoły, jakie na nim bazują. OBEX to protokół służący do wymiany plików oraz różnych innych obiektów. Protokół ten bazuje bezpośrednio na warstwie RFCOMM. Przykładami wykorzystania tego protokołu (szerzej omówionymi w podpunkcie 1.11 Profile Bluetooth ) są:  Generic Object Exchange Profile, Object Push Profile, File Transfer Profile, Synchronization Profile, Basic Imaging Profile, Basic Printing Profile. Wymienione profile zastosowań są profilami dla sieci IrDA i jak się okazało wszystkie zostały 16/42\n17 zaadoptowane do sieci Bluetooth Profile Bluetooth Opisywane w tym punkcie profile są scenariuszami wykorzystania architektury Bluetooth. Odpowiadają roli, jakie może spełniać dane urządzenie i funkcjonalność jaką dostarcza. Urządzenia korzystające z sieci Bluetooth mogą pełnić bardzo różne role, dlatego każdy profil może być implementowany niezależnie w zależności od preferencji producenta. Poszczególne profile są opisywane w niezależnie rozwijanych dokumentach, co podkreśla ich odrębność i daje producentom dużą swobodę ich wdrążania. Jest to również związane z tym, że Bluetooth od samego początku projektowano tak, aby była bardzo elastyczna i mogą sprawdzić się w jak największej liczbie sytuacji. Same profile służą zapewnieniu kompatybilności między aplikacjami. Oznacza to, że aby dwa urządzenia mogły się ze sobą porozumieć muszą posiadać przynajmniej jeden wspólny profil. Właściwie jedynymi profilami, które muszą być zaimplementowane w każdym urządzeniu Bluetooth, są profile ogólnego przeznaczenia. Poniżej zostanie przedstawiona lista dostępnych profili i krótki opis każdego z nich. Profile według pełnionej funkcji możemy podzielić na: profile ogólnego przeznaczenie, profile emulacji portu szeregowego, profile telefonii, profile sieciowe, profile audio/video, profile wymiany plików i innych obiektów. Rysunek 7 pokazuje wzajemne zależności między profilami.  Rysunek 7: Wzajemne zależności między profilami  17/42\n18 Profile pierwotne dostępne wraz z wersją 1.1 standardu  to: GAP (ang. Generic Access Profile) - profil ogólnego dostępu Jest to podstawowy profil, na którym opierają się wszystkie inne. Nie odnosi się on do żadnego modelu zastosowań. Opisuje on elementy komunikacji konieczne, aby nawiązać połączenie pomiędzy dwoma urządzeniami Bluetooth. Elementy komunikacji to: wyszukiwanie urządzeń i usług, zestawienie i konfiguracja połączeń, zagadnienia bezpieczeństwa. SDAP (ang. Service Discovery Application Profile) - profil aplikacji wyszukiwania usług Jest to profil oparty bezpośrednio na protokole SDP i umożliwiający innym urządzeniom dostęp do informacji o usługach jakie oferuje dane urządzenie. CTP (ang. Cordless Telephony Profile) - profil telefonii bezprzewodowej Profil rozszerzający funkcje zwykłego telefonu komórkowego o możliwość pracy jako radiotelefon bliskiego zasięgu, komunikujący się ze stacją bazową, np. po wejściu do domu przejmuje role bezprzewodowej słuchawki telefonu stacjonarnego. ICP (ang. Intercom Profile) - profil bezprzewodowej komunikacji Profil umożliwiający bezpośrednie połączenie głosowe z innym urządzeniem, czyli pełnienie funkcji tak zwanego walkie-talkie lub krótkofalówki. SPP (ang. Serial Port Profile) - profil wirtualnego portu szeregowego Profil emulujący port szeregowy oparty bezpośrednio na protokole RFCOMM, stanowiący podstawę dla wymienionych poniżej profili. HSP (ang. Headset Profile) - profil bezprzewodowego zestawu słuchawkowego. Profil umożliwiający łączność dla bezprzewodowego zestawu słuchawkowego. DUN (ang. Dial-up Networking Profile) - profil sieci komutowanych (dostęp do modemu). Profil bazujący na protokole PPP umożliwiający bezprzewodowy dostęp do sieci poprzez modem. FAX (ang. Fax Profile) - profil usług telefaksowych, umożliwia bezprzewodowy dostęp do faksu. LAP (ang. LAN Access Profile) profil bezprzewodowego dostępu do sieci lokalnej. Profil umożliwia bezprzewodowy dostęp do sieci LAN. GOEP (ang. Generic Object Exchange Profile) - ogólny profil wymiany danych w postaci obiektów. Profil ten oparty na protokole OBEX stanowi bazę dla wymienionych poniżej profili wymiany obiektów. OPP (ang. Object Push Profile) - profil wymiany obiektów. Profil umożliwiający przesyłanie różnego typu obiektów takich jak pliki, wizytówki itp. FTP (ang. File Transfer Profile) - profil przesyłania plików. 18/42\n19 Profil pełni identyczną funkcje jak protokół FTP w sieciach TCP/IP, czyli umożliwia operacje na plikach innego urządzenia. SP (ang. Synchronization Profile) - profil synchronizacji danych. Profil umożliwiający synchronizacje danych osobistych między dwoma urządzeniami. Wraz z wersjami 1.2 i 2.0 specyfikacji pojawiły się zarówno nowe profile, które nie zostały ukończone na czas publikacji wersji 1.1, a także zastąpiono niektóre z pierwotnych profili przez inne lepiej spełniające swoją funkcję wersje. ESDP (ang. Extended Service Discovery Profile) rozszerzony profil odkrywania usług Profil rozszerza możliwości profilu SDAP o współpracę z Plug and Play PAN (ang. Personal Area Networking Profile) - profil dostępu do sieci osobistej Profil bazujący na protokole BNEP, który zastępuje profil LAP. Profil umożliwia dostęp do sieci LAN, oraz pozwala urządzeniom formować sieci osobiste w trybie ad hoc. HCRP (ang. Hard Copy Cable Replacement Profile) profil dostępu do drukarki Profil ten służy do zdalnego dostępu do drukarki z wykorzystaniem sterowników. Od opisywanego poniżej profilu prostego drukowania różni się właśnie tym, że zastępuje tylko połączenie kablowe. Za wszystkie operacje drukowania odpowiedzialny jest sterownik zainstalowany w komputerze. Profil ten nadaje się więc do wykorzystanie przez wszelkiego typu urządzenia, na których można zainstalować sterowniki od producenta. CIP (ang. Common ISDN Access Profile) - profil wspólnego dostępu do sieci ISDN. Profil umożliwiający aplikacjom współpracującym z ISDN na bezprzewodowy dostęp bez modyfikacji aplikacji. AVRCP (ang. Audio/Video Remote Control Profile) - profil zdalnego sterowania urządzeniami audio/wideo. Profil docelowo ma służyć do zastąpienia wszelkich pilotów działających na podczerwień przez jeden uniwersalny pilot Bluetooth mogący sterować wszystkimi urządzeniami Audio i Wideo. GAVDP (ang. Generic Audio/Video Distribution Profile) - profil ogólny dystrybucji audio/wideo. Profil definiujący ogólne zasady dystrybucji audio i wideo. Stanowi podstawę dla dwóch opisanych niżej profili. A2DP (ang. Advanced Audio Distribution Profile) - profil zaawansowanej dystrybucji audio Profil zastępujący HSP, który był ograniczony do łącza o przepustowości 64 kb/s i nie nadawał się do użycia bezprzewodowej słuchawki do słuchania muzyki ze względu na zbyt małą przepustowość i brak możliwości przesyłania muzyki w kanałach stereo. VDP (ang. Video Distribution Profile) profil dystrybucji strumienia wideo. Profil umożliwiający przesyłanie strumieni wideo przez łącze bezprzewodowe. BIP (ang. Basic Imaging Profile) - profil wymiany obrazów. Profil służący do przesyłania obrazów między urządzeniami. BPP (ang. Basic Printing Profile) - profil prostego drukowania. Profil drukowania, bez użycia sterowników do drukarki. Profil zaprojektowano, aby proste urządzenia takie jak telefony, czy PDA mogły bezprzewodowo sterować 19/42\n20 drukarkami. HID (ang. Human Interface Device Profile) - profil komunikacji z urządzeniami HID. Profil ten podobnie jak interfejs USB HID definiuje zasady współpracy sieci bezprzewodowej z urządzeniami wejściowymi takimi jak mysz, klawiatura lub inne urządzenia typu HID. HFP (ang. Hands-Free Profile) - profil wolnych rąk Profil wykorzystywany przez zestawy hands-free do sterowanie funkcjami określonego urządzenia mobilnego podłączonego przez sieć bezprzewodową. Zazwyczaj jest to sterowanie telefonem komórkowym w samochodzie, a dokładnie takie funkcje jak odbieranie rozmów, sterowanie głośnością itp. SAP (ang. SIM Access Profile) - profil dostępu do karty SIM. Profil umożliwiający zdalny dostęp do kart SIM dostępnych w telefonach komórkowych. Zazwyczaj wykorzystywany w samochodach, aby wbudowane w nie zestawy GSM miały dostęp karty SIM telefonu komórkowego kierowcy Wersje specyfikacji Bluetooth i przegląd zmian Standard Bluetooth ma już dziesięć lat. Na początku 1998 roku powstała grupa Bluetooth SIG będąca pomysłem firmy Ericsson, która już od 1994 badała możliwość stworzenia sieci bezprzewodowej krótkiego zasięgu. Początkowo SIG zrzeszał pięć firm: Ericsson, Nokia, Toshiba, IBM, Intel. Później w miarę rozwoju specyfikacji i jej coraz większej popularności do SIG dołączały kolejne firmy.  Ewolucja specyfikacji Specyfikacja techniczna od wersji 1.1 podzielona jest na dwie części. Pierwszą część stanowi opis podstawowy standardu (ang. Core Specification), a drugą część tworzy zbiór profili implementowanych według uznania producenta i przeznaczenia urządzenia. Historia najważniejszych wersji specyfikacji Bluetooth przedstawia się następująco: Core Specification 1.0 wydane w 1999 r. Core Specification 1.1 wydane w 2001 r. Core Specification 1.2 wydany w 2003 r. Core Specification ERD wydany w 2004 r. Core Specification ERD wydany w 2007 r. Od wersji 1.1 wszystkie kolejne wersje do wersji 2.1+ERD są kompatybilne wstecz. Aktualnie obowiązującą specyfikacją jest Bluetooth Core Specification 2.1+ERD Obecnie wersja 2.0 protokołu podstawowego jest zaimplementowana w większości urządzeń dostępnych na rynku i nowych dostępnych do zakupu, a wersja 2.1 relatywnie nowa jest jeszcze bardzo mało popularna. Natomiast w trakcie realizacji jest wersja 3.0 specyfikacji w założeniach oparta o warstwę radiową UWB (ang. Ultra-Wideband) cechująca się bardzo małym poborem prądu i szybkością transmisji danych do 470 Mb/s. Na tej właśnie warstwie radiowej jest oparta architektura Wireless USB, która jest właśnie w fazie testów.  20/42\n21 Przegląd zmian wprowadzonych w kolejnych wersjach specyfikacji standardu Według listy zmian w specyfikacji protokołu , wyróżniamy następujące zmiany w podstawowej części specyfikacji: 1) Bluetooth 1.1 Pierwsza poprawnie działająca w praktyce wersja specyfikacji, która umożliwiła komunikację urządzeń różnych producentów Standard ratyfikowany jako IEEE Standard Poprawki wielu błędów znalezionych w wersji 1.0B Dodano możliwość komunikacji w kanałach nie kodowanych Dodano wskaźnik mocy odbieranego sygnału radiowego RSSI (ang. Received Signal Strength Indicator) 2) Bluetooth 1.2 Pierwsza wersja specyfikacji kompatybilna wstecz (z wersja 1.1). Standard ratyfikowany jako IEEE Standard Dodano algorytm AFH (ang. Adaptive Frequency Hopping) umożliwiający unikanie interferencji radiowych poprzez omijanie zatłoczonych częstotliwości podczas skoków po kanałach. Technika ta w praktyce zwiększa szybkość transmisji. Dodano wsparcie warstwy HCI dla połączeń na kablu trzy żyłowym UART. Dodano połączenia typu esco (ang. Extended Synchronous Connections Oriented links), czyli tryb transmisji audio wysokiej jakości, wspierający retransmisje uszkodzonych danych audio. Umożliwiło to podniesienie jakości transmisji mowy. Dodano czujnik jakości sygnału. 3) Bluetooth EDR Dodano rozszerzony tryb transmisji danych EDR (ang. Enhanced Data Rate), który umożliwił wprowadzenie niżej opisanych zmian. Zwiększenie szybkości transmisji do 2.1 MB/s (lub 3.0 MB/s z wykorzystaniem EDR) Połączenia w praktyce od trzech do dziesięciu razy szybsze poprzez zwiększenie szybkości transmisji i zmniejszenie opóźnienia. Zmniejszono zużycie mocy poprzez redukcję czasu obowiązkowej aktywności. Dodano wsparcie dla połączeń rozsiewczych (ang. broadcast) i grupowych (ang. multicast). 4) Bluetooth EDR Dodano rozszerzenie Encryption Pause Resume umożliwiające odświeżanie kluczy transmisji jeśli czas korzystania z danego klucza przekroczy założoną wartość. Umożliwia to dużo lepsze zabezpieczenie transmisji trwającej długi czas. Dodano rozszerzenie Extended Inquiry Response dostarczające więcej informacji podczas procesu zapytań (ang. inquiry), co umożliwia filtrowanie urządzeń jeszcze przed połączeniem się z nimi. Te dodatkowe informacje to nazwa urządzenia, lista usług jakie urządzenie wspiera itp. 21/42\n22 Dodano rozszerzenie Secure Simple Pairing radykalnie podnoszące bezpieczeństwo procesu parowania poprzez zastosowanie nowych silniejszych algorytmów zapobiegających pasywnemu i aktywnemu podsłuchowi. Rozszerzenie znacząco upraszcza również proces parowania z punktu widzenia użytkownika poprzez dodanie dodatkowych trybów parowania włącznie z trybami uwzględniającymi urządzenie nie posiadające wyświetlacza czy klawiatury. (mechanizm dokładnie opisano w podpunkcie Secure Simple Pairing ) Dodano rozszerzenie Near Field Communication (NFC) umożliwiające stworzenie automatycznego połączenia szyfrowanego pomiędzy dwoma urządzeniami bez konieczności parowania ich przez użytkownika z wykorzystaniem kodu PIN. Wystarczy zbliżyć do siebie urządzenia na bardzo małą odległość (kilku centymetrów), aby automatycznie się sparowały. Rozszerzenie to jest częścią Secure Simple Pairing. Przykład zasady działania tego mechanizmu można obejrzeć pod adresem: . Dodano rozszerzenie Sniff Subrating redukuje zużycie mocy, kiedy urządzenie znajduje się w trybie nasłuchiwania (ang. sniff), szczególnie dla połączeń asymetrycznych. Poprzednie wersje standardu wymuszały na urządzeniach w tym trybie wysyłanie pakietów podtrzymujących połączenie nawet kilka razy w ciągu sekundy. To rozszerzenie umożliwia urządzeniu negocjowanie tej wartości według przeznaczenia urządzenia i co za tym idzie możliwość pozostania w stanie uśpienia o wiele dłużej. Urządzeniami, które skorzystają najwięcej z tego rozszerzenia są produkty HID (ang. Human Interface Devices) Mechanizmy bezpieczeństwa sieci Bluetooth W przeciwieństwie do sieci przewodowych, sieci radiowe o wiele łatwiej jest podsłuchać. Dlatego standard Bluetooth od samego początku projektowany był z dużym naciskiem na aspekty bezpieczeństwa i zapewnienia poufności danych, aby jak najbardziej utrudnić potencjalnym włamywaczom zadanie.  W poszczególnych warstwach stosu protokołów wyróżniamy różne mechanizmy zabezpieczeń. 1) Warstwa radiowa - utrudnienie podsłuchu sygnału radiowego przez wykorzystaną metodę nadawania sygnału: skakania po częstotliwościach (FHSS). 2) Pasmo podstawowe - odpowiedzialne jest za mechanizm szyfrowania i tworzenia kluczy. To właśnie w tym paśmie zaimplementowany jest algorytm szyfrowania SAFER+, wykorzystywany do szyfrowania danych i podczas mechanizmu uwierzytelniania. Sterowaniem procesami szyfrowania zachodzącymi w tym paśmie zajmuje się warstwa menadżera połączenia. 3) Menadżer Połączenia - warstwa odpowiedzialna jest za sterowanie procesami bezpieczeństwa takimi jak: a) autoryzacja: parowanie urządzeń. wymiana kluczy transmisji. b) szyfrowanie 4) Warstwa HCI - ta warstwa udostępnia użytkownikowi możliwość sterowania mechanizmami bezpieczeństwa poprzez wyznaczenie zbioru zasad zabezpieczeń dla komputera hosta i poprzez konfigurowanie zabezpieczeń kontrolera. 22/42\n23 5) Generic Access Profile - ogólny profil dostępu również definiuje wiele mechanizmów bezpieczeństwa na swoim poziomie, z których korzystają inne profile Bluetooth. Dokładnie jest to zdefiniowanie modelu zabezpieczeń i zasad kodowania danych FHSS Skakanie po częstotliwościach Działająca w paśmie 2,4 GHz sieć WiFi dzieli je na określoną liczbę kanałów i w zależności od ustawień pracuje na jednym stałym kanale. Daje to możliwość wszystkim urządzeniom w pobliżu nasłuchiwać na tym kanale i podglądać przepływające dane. Wystarczy, że dowolny użytkownik wprowadzi swoją kartę w tryb uprzywilejowany, aby móc przeglądać cały ruch sieciowy. To czy taki użytkownik będzie miał możliwość odszyfrowania i pełnego podglądu danych zależy tylko od użytego algorytmu kodowania. Co jednak nie przeszkadza podglądać nagłówki pakietów czy ogólny ruch w sieci. W sieciach Bluetooth zagadnienie podsłuchu wygląda zupełnie inaczej. Jak wspomniano wcześniej, w tej sieci urządzenia nie pracują na żadnej stałej częstotliwości, ale zgodnie z algorytmami Frequency Hopping przeskakują po kanałach z bardzo dużą częstotliwością. Sekwencje przeskoków są zależne od urządzenia master danej pikosieci. Są one niedeterministyczne co oznacza, że urządzenia które nie są członkiem pikosieci właściwie nie mają szans na podsłuchanie transmisji radiowej. Dlatego właśnie zwykłego adaptera Bluetooth nie da się wprowadzić w tryb uprzywilejowany i co za tym idzie bez specjalistycznej aparatury, w domowych warunkach nie ma możliwości podsłuchu transmisji Bluetooth Uwierzytelnienie Uwierzytelnienie jest procesem kontrolowanym przez warstwę menadżera połączeń, polegającym na sprawdzeniu czy urządzenia przechowują wspólny tajny klucz. Podczas pierwszego połączenia dwóch urządzeń następuje uwierzytelnienie na podstawie kodu PIN (ang. Personal Identification Number). Kod ten dla urządzenia z możliwością wprowadzania danych jest podawany przez użytkownika, lub jeśli takiej możliwości nie ma zaszyty na stałe w urządzeniu (np. słuchawki bezprzewodowe, które nie mają żadnego interfejsu wejściowego, którym można by wprowadzić kod). Jeśli w obu urządzeniach podany zostanie ten sam kod to następuje uwierzytelnienie. Po uwierzytelnieniu urządzania mogą stworzyć tak zwany wspólny klucz połączenia (ang. link key) służący do ponownego uwierzytelnienia urządzeń bez pośrednictwa użytkownika. Proces uwierzytelnienia i stworzenia klucza połączenia nazywany jest parowaniem. Cała procedura uwierzytelnienia dwóch urządzeń wygląda więc tak, że najpierw urządzenia sprawdzają czy nie są już sparowane i nie dysponują wspólnym kluczem połączenia. Jeśli tak, to urządzenia uznają się nawzajem za uwierzytelnione. W przeciwnym razie następuje proces weryfikacji z udziałem kodów PIN wprowadzanych przez użytkownika. Parowanie więc jest jednorazowe i wymaga udziału użytkownika. Sparowane urządzenia ufają sobie nawzajem. Użytkownik jednego z urządzeń może jednak w dowolnym momencie odwołać uwierzytelnienie, co wymusi konieczność ponownego parowania przed połączeniem Szyfrowanie O ile uwierzytelnienie urządzeń w większości przypadków jest obowiązkowe, o tyle szyfrowanie transmitowanych przez warstwę radiową danych jest kwestią wyboru. Sam proces szyfrowania danych następuje w warstwie pasma podstawowego, a kontrolę nad tym 23/42\n24 procesem sprawuje warstwa menadżera połączeń. Aby zaszyfrować dane konieczne jest wcześniejsze przeprowadzenie uwierzytelnienia, ponieważ klucz szyfrujący jest generowany na podstawie wspólnego klucza połączenia współdzielonego przez urządzenia. Szyfrowanie przeprowadzone jest przez opisany dalej algorytm SAFER+ z max 128 bitowym kluczem szyfrującym. Domyślna wielkość klucza szyfrującego 128 bitów może w niektórych przypadkach być zmniejszona w związku z restrykcjami niektórych krajów dot. eksportu silnych algorytmów szyfrujących Mechanizmy bezpieczeństwa profilu GAP Profil GAP wprowadza trzy kategorie reguł zestawiania połączeń : tryby podatności na wyszukiwanie, tryby podatności na zestawianie połączeń, tryby parowania. Wprowadza również tryby zabezpieczeń z jakimi mogą pracować urządzenia. Tryby podatności na wyszukiwanie Urządzenia Bluetooth w zależności od konfiguracji mogą być widoczne dla innych urządzeń (odpowiadać na zapytania) lub być niewidoczne (ignorować zapytania). W tym drugim trybie urządzenie nadal utrzymuje aktywne połączenia, ale nie pozwala się wyszukać innym urządzeniom, które nie znają jego adresu. Tryby podatności na zestawienie połączeń Podobnie jak dla podatności na wyszukiwanie urządzenia mogą pozwalać zestawić ze sobą połączenie lub nie. Zabronienie możliwości ustawienia ze sobą połączeń może mieć sens, jeśli urządzenie filtruje to, z kim się łączy. Oba wymienione wyżej tryby pracy są od siebie niezależne. Co oznacza, że konfiguracja jednego z nich nie wymusza parametrów drugiego. Różnica między możliwością wyszukiwania, a możliwością połączenia jest taka, że wyszukujemy urządzeń których adresu nie znamy. A połączyć się może tylko z urządzeniem, którego adres się zna. Więc zanim zostanie ustanowione połączenie z jakimś urządzeniem musi ono wcześniej zostać wyszukane. Operując tymi dwoma trybami można przyczynić się do zwiększenia poziomu bezpieczeństwa urządzenia. Tryb parowania Urządzenie może zarówno pozwolić na sparowanie ze sobą czyli na autoryzacje i stworzenie klucza połączenie jak i odmówić parowania i co za tym idzie uniemożliwić szyfrowanie. Tryby zabezpieczeń Ogólny profil dostępu (GAP) definiuje trzy tryby zabezpieczeń: 24/42\n25 tryb 1 brak zabezpieczeń Urządzenia pracujące w tym trybie nie muszą ani przeprowadzać procedury weryfikacji ani szyfrować danych. Co prawda w sieciach Bluetooth obowiązkowe jest uwierzytelnienie, ale urządzenie pracujące w tym trybie nigdy nie wyśle prośby o weryfikacje. tryb 2 bezpieczeństwo na poziomie usług Ten tryb daje usługom i aplikacjom swobodę w negocjowaniu zabezpieczeń. Reguły w tym trybie są negocjowane podczas tworzenia kanału lub połączenia czyli na poziomie L2CAP lub wyższych. tryb 3 bezpieczeństwo na poziomie łącza danych: wymuszone uwierzytelnienie wymuszone uwierzytelnienie i szyfrowanie Urządzenia pracujące w tym trybie wymuszają zabezpieczenia na poziomie menadżera połączań. Oznacza po, że zabezpieczenia są negocjowane przed stworzeniem kanału i że są identyczne dla wszystkich usług. W tym trybie możliwe są dwie konfiguracje. W pierwszym przypadku urządzenie wymusza uwierzytelnienie, a w drugim wymusza zarówno uwierzytelnienie jak i szyfrowanie Algorytm kodowania SAFER+ Standard Bluetooth do szyfrowania danych i uwierzytelniania urządzeń wykorzystuje algorytm kodowania SAFER+ (ang. Secure And Fast Encryption Routine). Algorytm ten został zaproponowany jako jeden z kandydatów do amerykańskiego standardu AES (ang. Advanced Encryption Standard), który miał zastąpić wysłużony już standard DES (ang. Data Encryption Standard). Jako wejście dla tego algorytmu przewidziano następujące dane: dane do szyfrowania/deszyfrowania, adres urządzenia master, wartość zegara urządzenia master, tajny klucz wspólny dla obu urządzeń. Oba komunikujące się urządzenia znają adres urządzenia master. Urządzenie slave zna przesunięcie czasowe względem czasu urządzenia master. W przypadku kodowania danych jako dane do szyfrowania są po prostu wprowadzane informacje które należy przesłać. Klucz szyfrowania jest tworzony na podstawie klucza połączenia obu urządzeń i dlatego między innymi uwierzytelnienie musi poprzedzać szyfrowanie. W przypadku procedury uwierzytelnienia sprawdzenie, czy oba urządzenia posiadają wspólny klucz poprzez przesłanie go mija się z celem, ponieważ klucz staje się łatwym łupem. Dlatego w takim przypadku generowane są losowe dane wejściowe, które są wysyłane następnie do maszyny proszącej o uwierzytelnienie, która odsyła te dane zakodowane swoim tajnym kluczem. Jeśli odesłane dane są identyczne z danych uzyskanymi z szyfrowania tych danych w urządzeniu weryfikującym to oznacza, że urządzenia współdzielą taki sam klucz tajny. 25/42\n26 Wersja algorytmu adaptowana przez SIG operuje na 128 bitowych kluczach. Taką właśnie wielkość mają nie tylko klucze szyfrujące, ale również klucze połączenia i inne klucze tymczasowe. Klucze połączenia możemy podzielić na: klucze modułowe tworzone na podstawie danych tylko z jednego urządzenia. Ich tworzenie wynika z ograniczeń pamięci danego urządzenie i mogą być dzielone z wieloma urządzeniami. Są potencjalnym zagrożeniem bezpieczeństwa. klucze kombinacyjne tworzone na podstawie danych z obu urządzeń. Są oddzielne dla każdej pary urządzeń Secure Simple Pairing Secure Simple Pairing jest rozszerzeniem wprowadzonym w specyfikacji Bluetooth 2.1, które radykalnie podnosi bezpieczeństwo procesu parowania poprzez zastosowanie nowych silniejszych algorytmów zapobiegających pasywnemu i aktywnemu podsłuchowi. Rozszerzenie znacząco upraszcza również proces parowania z punktu widzenia użytkownika poprzez dodanie dodatkowych trybów parowania włącznie z trybami uwzględniającymi urządzenie nie posiadające wyświetlacza czy klawiatury.  Jak dotąd, pomimo wielu urządzeń wspierających wersję standardu 2.1 dostępnych na rynku, producenci oprogramowania nie zaktualizowali swoich implementacji stosu protokołów Bluetooth i nie dali użytkownikom możliwości skorzystania z funkcji jakie nowy standard oferuje.  Secure Simple Pairing wprowadza następujące nowe tryby parowania:  Porównywanie cyfr (ang. Numeric Comparison) jest trybem parowania zaproponowanym dla urządzeń, które mają wyświetlacz zdolny wyświetlić sześć cyfr i umożliwiających wybranie opcji tak lub nie. Użytkownik w tym trybie parowania jest proszony o porównanie sześciu cyfr wyświetlających się na obu urządzeniach i stwierdzenie czy są one zgodne. Jeżeli na obu urządzeniach zostanie wybrane tak to parowanie zakończy się sukcesem. Opisywany tryb pomimo podobieństwa do parowania poprzez podanie kodu PIN jest o wiele bezpieczniejszy w związku z tym, że wspomniane sześć porównywanych cyfr jest generowane przez bardzo silny algorytm i ich znajomość nie ułatwia w żaden sposób podsłuchu transmisji. Metoda ta zabezpiecza również przed atakiem z pośrednikiem. Po prostu działa (ang. Just Works) jest trybem parowania przewidzianym dla pary urządzeń z których przynajmniej jedno nie ma wyświetlacza zdolnego wyświetlić sześć cyfr lub klawiatury, na której te cyfry można wprowadzić. Dobrym przykładem jest parowanie telefonu komórkowego i słuchawek bezprzewodowych. Jest to tryb działający w taki sam sposób jak porównywanie numerów z tą różnicą, że użytkownik nie widzi numerów i może tylko zgodzić się na sparowanie lub nie. Tryb ten zabezpiecza więc bardzo dobrze przed podsłuchem, ale nie potrafi zabezpieczyć przed atakiem z pośrednikiem. Wprowadzenie kodu (ang. Passkey Entry) jest trybem parowania, w którym jedno urządzenie ma możliwość wyświetlania sześciu cyfr, a drugie ma możliwość tylko wprowadzania cyfr bez możliwości wyświetlania. Przykładem takiej konfiguracji jest komputer i klawiatura bezprzewodowa. W takim wypadku parowanie następuje poprzez wprowadzenie na jednym urządzeniu cyfr wyświetlonych na wyświetlaczu drugiego. 26/42\n27 Parowanie powiedzie się, jeśli wprowadzone cyfry odpowiadają tym wyświetlonym. Mechanizm ten zapobiega nie tylko podsłuchowi, ale również zabezpiecza przed atakiem z pośrednikiem. Poza zakresem (ang. Out Of Band) jest trybem parowania w którym dane potrzebne do tego procesu są przekazywane innym kanałem niż sieć Bluetooth. Przykładem jest mechanizm Near Field Communication (NFC) umożliwiający stworzenie automatycznego połączenia szyfrowanego pomiędzy dwoma urządzeniami, zbliżenie do siebie urządzenia na bardzo małą odległość (kilku centymetrów), aby automatycznie się sparowały. Przykład zasady działania tego mechanizmu można obejrzeć pod adresem: . Wszystkie powyższe tryby parowania działają w ten sposób, że urządzenia kiedy się zobaczą same negocjują wszystkie parametry ze sobą, a interakcja użytkownika wymagana jest na końcu w celu potwierdzenia zgodności wyświetlonych na obu urządzeniach cyfr lub po prostu potwierdzenia chęci sparowania. Opisany protokół wykorzystuje podobne mechanizmy jakie są zaimplementowane w standardzie SSL i według specjalistów jest on bezpieczny.  27/42\n28 2 PODATNOŚĆ SIECI BLUETOOTH NA ATAKI Celem niniejszego rozdziału jest pokazanie zagrożeń bezpieczeństwa standardu Bluetooth poprzez przegląd najlepiej udokumentowanych luk i sposobów nadużyć odkrytych na przestrzeni lat, od powstania standardu do chwili obecnej. Celem autora nie było zebranie wszystkich znalezionych materiałów w jeden ogromny dokument, tylko wskazanie każdego problemu i odesłanie do odpowiednich dokumentów źródłowych. Na rynku wydawniczym jest bardzo niewiele publikacji książkowych, zawierających tak rozległy przegląd opisywanych zagadnień i nadal aktualnych. Dlatego prawie wszystkie dokumenty źródłowe, z których korzystał autor wskazują na strony internetowe odkrywców luk lub do prezentacji przedstawionych na różnych konferencjach poświęconych sprawom bezpieczeństwa komputerowego. Przeszukując zasoby Internetu autor przekonał się, że to właśnie konferencje nt. bezpieczeństwa komputerowego i zjazdy hakerów, a nie prasa czy książki są miejscem publikacji znalezionych nowych luk i błędów w oprogramowaniu i sprzęcie. Odkrywcami tych luk są zazwyczaj pracownicy firm zajmujących się tym zagadnieniem w praktyce. Pewna część osób opisanych w tym rozdziale okazała się nawet szefami tych firm i jednocześnie hakerami prowadzącymi własne badania. Głównym więc źródłem informacji o nowych, nie publikowanych wcześniej lukach bezpieczeństwa są prezentacje w formie elektronicznej opublikowane przez autorów wystąpień ze wspomnianych konferencji. Coraz częściej, kilka dni po zakończeniu takich spotkań dostępne są również materiały filmowe, które pozwalają dokładnie zapoznać się nie tylko z treścią wystąpienia, ale i z prezentowanymi przykładami. Przeglądając wspomniane materiały można również w miarę chronologicznie odtworzyć odkrycia poszczególnych sposobów ataku, jak i poznać ich autorów. Często wiedza ta jest bardzo pomocna podczas analizy zagadnienia, dlatego w niniejszym rozdziale podano nie tylko opisy ataków, ale również w większości wypadków autorów i datę znalezienia lub publikacji luki. Na ile również było to możliwe zachowano pewien porządek chronologiczny opisanych zagadnień, aby można było prześledzić kolejność odkryć. Rysunek 8 przedstawia historię najważniejszych nadużycia na tle dat publikacji kolejnych wersji standardu.  Rysunek 8: Historia rozwoju standardu Bluetooth i związanych z nim ataków  Znacząca część prezentowanej w tym rozdziale treści wskazuje grupę trifinity.org jako źródło informacji. Grupa ta założona przez Martina Herfurta, odkrywcę luki BlueBug pierwszej poważnej luki bezpieczeństwa Bluetooth, na przestrzeni lat skupiła wokół siebie prawie wszystkich najbardziej aktywnych hakerów zajmujących się zagadnieniem łamania bezpieczeństwa standardu Bluetooth. Jej członkowie to między innymi Marcel Holtmann 28/42\n29 obecnie opiekun i główny programista implementacji BlueZ, będącej oficjalnym stosem protokołów standardu Bluetooth dla Linuxa. Adam Laurie, dyrektor The Bunker Secure Hosting Ltd. i bardzo znany haker, twórca między innymi modułu Apache-SSL, który stał się światowym standardem. Wszystkie wspomniane osoby są dodatkowo członkami grupy eksperckiej Bluetooth SIG do spraw bezpieczeństwa tego standardu (Bluetooth SIG Security Experts Group). Grupa trifinity.org do dnia dzisiejszego jest wskazywana na pierwszym miejscu jako źródło informacji na temat luk w sieciach Bluetooth przez niemal wszystkie publikacje i dokumenty poświęcone temu zagadnieniu. Warto również wspomnieć, że według informacji na stronie grupy i ilości dostępnych tam prezentacji jej członkowie występowali aż na kilkunastu konferencjach poświęconych bezpieczeństwu komputerowemu prezentując coraz to nowe znalezione luki i zadziwiając uczestników praktycznymi przykładami włamywania się do urządzeń Bluetooth wykonywanymi na żywo. Grupa ta miała również pokaz w Warszawie na konferencji IT UNDERGROUND w 2005 roku. 2.1 Podsłuchiwanie w sieci Bluetooth Lokalne podglądanie pakietów w warstwie HCI hcitools Podglądanie lokalnych pakietów transportowanych pomiędzy adapterem Bluetooth i komputerem jest relatywnie proste i sprowadza się do podglądania komunikatów protokołu HCI. W systemie Linux można wykorzystać do tego narzędzie hcidump będące częścią pakietu BlueZ. Program ten do działania potrzebuje praw administratora i potrafi dodatkowo dekodować pakiety wszystkich wyższych warstw będących częścią specyfikacji Bluetooth. Ponieważ dane wysyłane do innych urządzeń kodowane i dekodowane są już w adapterze, więc wykorzystując hcidump widać tylko nie zaszyfrowane dane. Program ten umożliwia przychwytywanie kodów PIN i innych poufnych informacji. Metoda ta pozwala oczywiście tylko podglądać dane wymieniane pomiędzy lokalnym komputerem, a innymi urządzeniami w sieci. Nie umożliwia jednak podsłuchu danych wymienianych przez inne urządzenia między sobą. Ocena zagrożeń płynących z ataku Udane przeprowadzenie opisywanych ataków podsłuchu umożliwia dostęp do wszystkich informacji przesyłanych z użyciem sieci Bluetooth włącznie z przesyłanymi plikami jak i możliwość podsłuchu rozmów. Umożliwia również odkrywanie urządzeń ukrytych. Jest to więc bardzo niebezpieczny typ ataków. 2.2 Bluejacking Opis ataku Bluejacking nie jest formą ataku, ale sposobem komunikowania się użytkowników telefonów przy pomocy sieci Bluetooth poprzez wysyłanie sobie wiadomości. Chodzi mianowicie o takie przekazanie drugiej osobie wiadomości, aby mogła ją odebrać na urządzeniu nie mającym żadnego przeznaczonego do tego celu oprogramowania. Początkowo wiadomości przekazywano przez pole z nazwą urządzenia Bluetooth. Potem zaczęto używać elektronicznych wizytówek (ang. vcard) przygotowanych w taki sposób, że w nagłówku znajduje się wiadomość. Kolejną zmianą tej metody związaną z rozwojem telefonów komórkowych jest możliwość wysyłania obrazów i plików muzycznych. Forma takiej aktywności uprawiana jest przez użytkowników telefonów komórkowych, którzy przeszukują 29/42\n30 dostępne w pobliżu inne widoczne urządzenia Bluetooth. Celem jest zazwyczaj zabawa lub żart. Terminem Bluejacking często jednak określa się socjotechnikę polegającą na takiej modyfikacji nazwy urządzenia Bluetooth, aby następnie inicjując dostęp do zdalnego urządzenia wymagający parowania, wprowadzić użytkownika w błąd. Na przykład niczego nie podejrzewający użytkownik widzący jako nazwę zdalnego urządzenia przed parowaniem tekst Wystąpił błąd, wpisz 1234, aby kontynuować może z dużym prawdopodobieństwem po prostu podążyć za komunikatem. Zwłaszcza, kiedy komunikat powtórzy się kilka razy, albo będzie powtarzał się do czasu uzyskania efektu. Sam tekst przygotowany przez biegłego w sztuce manipulacji hakera może być tak dobrany, że użytkownik nawet nie będzie się zastanawiał co się właściwie dzieje i po prostu pozwoli sparować urządzenie dając hakerowi pełny dostęp do swoich danych. Kolejną czarną stroną Bluejackingu może być zalewanie użytkowników tak dużą ilością wiadomości (vcards, zdjęcia, muzyka), aby można było mówić o ataku typu DoS czyli uniemożliwieniu normalnego korzystania z zaatakowanego urządzenia. Plagą dużych miast stają się kioski Bluetooth wykrywające urządzenia przechodniów i wysyłające im spam w postaci materiałów reklamowych i innych tego typu informacji.  Sam autor zetknął się jakiś czas temu z wypowiedziami jednego z lokalnych polityków, który po wygranych wyborach chwalił się wykorzystaniem nowoczesnych mediów w nakłanianiu obywateli, aby głosowali na niego w wyborach. Jednym ze sposobów wysyłania wiadomości miał być właśnie spot Bluetooth wysyłający do wszystkich znalezionych w pobliżu urządzań materiały promujące spamera. Warto zauważyć, że firmy korzystające z tego typu praktyk reklamowych opracowały specjalne słowo na określenie tego procederu: bluecasting. Użytkownicy będący ofiarami takiego postępowania znaleźli inne adekwatne słowo określające opisane proceder: Bluespamming.  Kolejnym sposobem ataku jest namówienie osoby, której ufa ofiara, aby to ona sparowała urządzenie ofiary i napastnika. Podatność na atak Na opisywany typ ataków podatni są ludzie nie urządzenia. Jest to więc zbiór nadużyć nie zależnych od konkretnej specyfikacji czy standardu. Ponieważ zwykli użytkownicy zazwyczaj nie przykładają większej uwagi do zagadnień bezpieczeństwa więc statystyczna podatność na opisywane techniki jest bardzo duża. Ocena zagrożeń płynących z ataku Duża jest również skala zagrożeń płynących z udanego ataku tego typu. Mogą to być zarówno zwykła dezinformacja i wprowadzenie użytkownika w błąd po pełne sparowanie urządzeń i dostęp do wszystkich funkcji jakie udostępnia siec Bluetooth. Metody przeciwdziałania Zabezpieczenie się przed tego typu atakiem jest relatywnie proste dla użytkownika znającego zagadnienia bezpieczeństwa sieciowego i sprowadza się do obrony przed inteligentną manipulacją i wyrażaniem zgody na parowanie urządzeń tylko zaufanym użytkownikom. Oczywiście pozostawanie w trybie ukrytym utrudnia większość opisanych powyżej nadużyć. 30/42\n31 Wiele nowszych urządzeń implementujących stos protokołów Bluetooth, np. telefony komórkowe firmy Nokia, są w obecnej chwili tak skonfigurowane, aby domyślnie, pomimo sparowania urządzeń, pytać użytkownika o pozwolenie na każdą pojedynczą operację, o którą prosi zewnętrzne urządzenie. Użytkownik ma więc możliwość pełnej kontroli tego co się dzieje w jego urządzeniu. Funkcjonalność ta jest jednak na tyle uciążliwa, że potrafi pytać użytkownika o zgodę na każdą zmianę katalogu przez zewnętrzne urządzenia przeglądające zdalnie strukturę plików. Okazuje się, że niektóre firmy potraktowały aspekty bezpieczeństwa tak poważnie, że do pewnego stopnia stają się one tak restrykcyjne, że uniemożliwiają normalne użytkowanie sprzętu. Potwierdzanie takie można oczywiście wyłączyć dla konkretnego urządzenia i wymaga to zmiany parametrów polityki bezpieczeństwa dla każdego sparowanego urządzenia z osobna. Z drugiej strony trzeba mieć świadomość, że wyłączenie tej funkcji daje zewnętrznemu sparowanemu użytkownikowi pełne prawa do robienia wszystkiego z danym urządzeniem. 2.3 BlueSnarf Historia BlueSnarf jest pierwszą znalezioną i opisaną dużą luką bezpieczeństwa sieci Bluetooth. Została ona odkryta niezależnie przez Marcela Holtmanna w sierpniu 2003 roku i Adama Laurie w listopadzie 2003 roku. Pełna prezentacja sposobu przeprowadzenia tego ataku została zademonstrowana na konferencji 21st Chaos Communication Congress w Berlinie pod koniec 2004 roku przez odkrywców luki, członków grupy trifinite.org. Według nich okres trzynastu miesięcy jaki upłynął od znalezienia luki do opublikowania informacji o jej istnieniu powinien wystarczyć producentom sprzętu na jej załatanie. I zgodnie ze słowami hakerów śledzących stanowisko producentów sprzętu stwierdzili oni, że ich produkty są już odporne na opublikowany na konferencji sposób przeprowadzenia ataku.  O pochodzeniu nazwy tego ataku można dowiedzieć się więcej ze strony . Opis ataku BlueSnarf wykorzystuje błędy w implementacji profilu OPP (ang. OBEX Push Profile). Normalnie profil ten służy do tego, aby przesyłać między urządzeniami pojedyncze obiekty takie jak pliki, wizytówki, dane kalendarza, itp. Ponieważ przesyłane są tylko wybrane obiekty bezpośrednio wskazane przez użytkownika, więc z założenia profil ten nie wymaga uwierzytelnienia. Od strony implementacji można powiedzieć, że profil ten jest okrojoną wersją profilu OBEX FTP (ang. File Transfer Profile), ponieważ implementuje tylko funkcje PUSH brak w nim natomiast funkcji GET i możliwości przeglądania struktury katalogów. Okazuje się jednak, że pewne implementacje tego profilu dopuszczają funkcje GET i możliwość pobierania plików z danego urządzenia bez autoryzacji. Luka ta nie umożliwia przeglądania struktury katalogów i listy plików, a tylko pobieranie plików, których lokalizacja jest znana lub możliwa do odgadnięcia. Ponieważ w większości telefonów popularnych firm struktura katalogów jest znana, więc znajomość producenta urządzenia i ew. modelu umożliwia sprawny, nieautoryzowany dostęp do danych użytkownika. Luka ta jest o tyle ciekawa, że dostęp do struktury katalogów poprzez OBEX umożliwia, zgodnie z założeniami profilu IrMC Specification , również dostęp do danych użytkownika takich jak książka adresowa, kalendarz czy SMSy. Dane te, mimo że nie będące częścią struktury katalogów, są dostępne poprzez OBEX przez wywołanie funkcji GET z nazwą nie istniejącego, ale określonego pliku. Nazwami takich plików są np. 31/42\n32 'telecom/pb.vcf' - książka adresowa 'telecom/cal.vcs' - kalendarza 'telecom/rtc.txt' - zegar 'telecom/devinfo.txt' informacje o urządzeniu! Atak ten umożliwia więc dostęp do plików, ale nie pozwala ich modyfikować i co za tym idzie usuwać. Koncepcje przeprowadzenia ataku przedstawia rysunek 9. Demonstruje on jak unikając parowania mieć dostęp do zabezpieczonego profilu synchronizacyjnego poprzez skorzystanie z profilu OBEX Push. Warto również zauważyć, że określenia bluesnarfing używa się często, aby określić jakiekolwiek praktyki prowadzące do pozyskania danych z urządzenia bez konieczności parowania. Rysunek 9: Sposób na uniknięcie parowania  Atak w praktyce Dnia 6 kwietnia 2006 Konstantina Sapronova z laboratorium ds. analizy wirusów Kaspersky Lab opublikował wyniki swojego testu przeprowadzonego w kilku centrach handlowych w Rosji polegającego na wyszukaniu urządzeń Bluetooth dostępnych w pobliżu i sprawdzeniu ich podatności na ataki. Testy wykazały, że z 194 wykrytych urządzeń Bluetooth aż 48% jest podatne na atak BlueSnarf i aż 25% użytkowników przyjęło wysłane im pliki! Badania pokazały również, że spośród wszystkich znalezionych urządzeń Bluetooth 33% stanowiły urządzenia firmy Nokia, a 32% firmy Sony Ericsson. Rok później 20 marca 2007 roku Sapronov opublikował wyniki kolejnego testu, który przeprowadził, aby przekonać się jak zmieniła się sytuacja. Przedstawił on następujące 32/42


4. dziennik ze Zgromadzenia Ogólnego, 27 stycznia 2021 r. | POLSKA\nJesteś w: Home > 4. dziennik ze Zgromadzenia Ogólnego, 27 stycznia 2021 r.\n4. dziennik ze Zgromadzenia Ogólnego, 27 stycznia 2021 r.\nW centrum rozważań, refleksji i komunii trzeciego, ostatniego dnia rekolekcji Zgromadzenia Generalnego była ikona Trójcy Świętej, ukazana jako wzór „świętości wspólnotowej ” (Maria Voce) i relacji miłości, które prowadzą do odkrycia „planu Bożego” wobec każdego z nas (Claudio Guerrieri).\nRozpoczynającą spotkanie modlitwę ekumeniczną przygotowali chrześcijanie z dwóch Kościołów prawosławnych, których tradycje kryją w sobie wielki skarb refleksji i kontemplacji Trójcy Świętej. W rozważaniu Maria Voce, kończąca kadencję prezydent Focolari, po raz kolejny zwróciła uwagę na cel ogólny Ruchu: „doskonałość w miłości”, czyli osobiste spełnienie się poprzez podarowywanie się innym, co zazwyczaj określa się jako świętość. Ale chodzi tutaj świętość – podkreśliła Maria Voce – typową dla Focolari: „świętość wspólnotową”. Aby wyjaśnić tę myśl, Emmaus powróciła do początków Ruchu, kiedy Chiara wraz z pierwszymi towarzyszkami radykalnie żyły Ewangelią, żyły „dla Boga i dla innych – jak mówiła Chiara – w całkowitym zapomnieniu o sobie i wszystkim, co mogłoby skłaniać do myślenia o sobie”. W ten sposób zrodziła się nowa droga do świętości, „radykalnej i dostępnej dla każdego. Można do niej dążyć razem, żyjąc w rodzinie, pośród świata”. Jest to świętość wspólnotowa. Świętość, która wymaga osobistego, stałego wsłuchiwania się w to, czego Bóg od nas pragnie, ale czyni się to ze świadomością, że idziemy tą drogą wraz z innymi.\nI tak zakończyły się trzy dni głębokich rekolekcji. „Były one – mówił pewien chłopak podczas komunii – okazją do wzajemnego słuchania się i usiłowania zrozumieć, w jakim kierunku Duch Święty pragnie, aby podążał Ruch Focolari w najbliższych latach i komu powierzyć jego prowadzenie, wśród tak wielu wyzwań.


Gogle Dragon APX (boost/transition yellow)\nID produktu: 190935\nAPX to techniczne gogle sferyczne wykonane z najlepszych technologicznie materiałów. Wykorzystanie systemu Super Anti-Fog zapobiega parowaniu a trzywarstwowa miękka gąbka pokryta hipoalergiczną warstwą Micro Fleece gwarantuje komfort noszenia i idealne dopasowanie do twarzy. Gogle te wykonane są w technologii Infinity Lens Technology, która oferuje najszersze i najmniej ograniczone pole widzenia dzięki zastosowaniu wielkopowierzchniowych sferycznych soczewek z wtryskiwanego na gorąco polikarbonu. Gogle APX są kompatybilne z kaskami i posiadają 100 % warstwę ochronną na promieniowanie UV. Ich bez ramkowa konstrukcja powoduje, że gogle te znacznie wybiegają po za standardy kąta widzenia a szybki system montażu soczewek znacznie upraszcza ich użytkowanie i możliwości rotacji szkłami zamiennymi. Model APX w wersji Boost wyposażony jest w soczewkę fotochromatyczną marki Transitions®. Jest to technologia pozwalająca na wykorzystanie jednej soczewki w każdych warunkach pogodowych. Gdy natężenie światła jest duże w wyniku reakcji chemicznej soczewka uzyskuje ciemne zabarwienie. Gdy promieniowanie słoneczne słabnie, soczewki stopniowo powracają do swojego pierwotnego transparentnego koloru. Kiedy soczewki Transitions® są wystawiane na światło zawierające promienie UV, miliardy cząsteczek fotochromowych zaczynają zmieniać swoją strukturę. To właśnie ta reakcja powoduje ciemnienie soczewek.\nFotochromatyczna soczewka Transitions®\nSzybka: transitions yellow\nKod producenta: 4803\nGogle Quiksilver Hubble Tr689 PLNrozmiar uniwersalny


USB 3.0 w tabletach i smartfonach jeszcze w 2012 - Tabletowo.pl\nStrona główna » Nowości » USB 3.0 w tabletach i smartfonach jeszcze w 2012\nJeżeli uważacie, że kopiowanie filmów HD i całej biblioteki muzycznej z komputera do pamięci Waszej „dachówki” trwa zbyt długo, ucieszy Was informacja, że do końca 2012 w tabletach i smartfonach standardem staną się porty USB 3.0. Będą się one charakteryzowały znacznie większą wydajnością, która przełoży się na szybkość transferu danych.\nPrzedstawiciele organizacji USB Implementers Forum podzielili się informacją, że standard USB 3.0, który zagości w tabletach i smartfonach będzie nieco różnił się od swojego odpowiednika znanego z komputerów. Ze względu na oszczędność energii (ta zawsze jest priorytetem, jeśli chodzi o urządzenia mobilne; szkoda, że nie inwestuje się w akumulatory), jego osiągi będą mniejsze, lecz różnica pomiędzy nim a aktualnie stosowanym standardem USB 2.0 będzie zauważalna. Dla przykładu, transfer, który przy użyciu USB 2.0 zająłby 15 minut, za pomocą USB 3.0 będzie trwał zaledwie 1 minutę i 10 sekund.\nW międzyczasie, grupa USB Implementers Forum pracuje nad stworzeniem technologii, która będzie zarówno energooszczędna i szybka, jak i mniejsza. Dzięki zredukowanym rozmiarom portów, producenci będą w stanie tworzyć jeszcze cieńsze tablety, smartfony i ultrabooki.


Regenersis Warszawa i nieuczciwe praktyki - Regenersis oszukuje klientów! - Forum CDRinfo.pl\nRegenersis Warszawa i nieuczciwe praktyki - Regenersis oszukuje klientów!\n19.10.2011, 21:12 #1\nWitam, wczoraj przesłałem kurierem swojego HTC Sensation ponieważ od początku miał wadę fabryczną - obudowa w prawym rogu była niedopasowana, lekkie luzy przez co ruszała się.\nPo kontakcie z infolinią HTC spakowałem telefon i przesłałem do serwisu Regenersis w Warszawie.\nDzisiaj ku mojemu zdziwieniu otrzymałem kosztorys, który opiewa na prawie 400zł!\nIch zdaniem uszkodzona jest bateria oraz obudowa. Ktoś w serwisie nieumiejętnie próbował wydostać telefon z folii i go uszkodził. Teraz chcą abym ja zapłacił za ich pomyłki!\nNa szczęście zrobiłem zdjęcia przed wysłaniem aby mieć gwarancję, że nie dopatrzą się "dodatkowych wad".\nDzisiaj im odpisałem, że nie zgadzam się na ich kosztorys i żądam wymiany obudowy, oraz baterii na nowe. Dodatkowo napisałem im, że jeżeli nie zostanie to spełnione sprawę skieruję do UOKiK, HTC oraz złożę cywilny pozew o wyłudzenie.\nPoniżej zdjęcie jakie oni zrobili:\nCo jeszcze mogę zrobić? Czy ktoś z Was miał kontakt z tą firmą?\nNa starcie zepsuty?\n19.10.2011, 21:25 #3\nNie zepsuty a fabryczna wada samej obudowy. Czytaj ze zrozumieniem.\n19.10.2011, 21:28 #4\nJa nie wiem, czy to typowe zachowania serwisów komórek? Miałem prawie identyczną sytuację w DMS Serwis. Dostali ode mnie tel igłę, a chcieli mi wtrynić tak porysowany, jakby 100 tysięcy kotów tańczyło na nim kankana. Po awanturze wymienili obudowę.\n19.10.2011, 21:32 #5\nRegenersis ... gdzieś już wiele o tej firmie czytałem, pełno tych opinii po necie jest\nW życiu bym tam nic nie wysłał ! Andy, andy nie czytałeś ?\n19.10.2011, 21:32 #6\nNie wiem jak teraz z Regenersis, ale z rok temu byl wykop na temat iz sporo ludzi spotkalo sie z sytuacja gdy wysylali telefon, na starcie trafial u nich do szklanki wody i wracal do nadawcy z odmowa gwarancji przez zalanie.\nNie wiem czy to prawda, a jesli prawda to jak sytuacja wyglada dzisiaj...\n19.10.2011, 21:44 #7\nNie miałem wyjścia, tylko ta firma serwisuje HTC..\nNajprawdopodobniej osoba, kóra wyciągała telefon z folii bąbelkowej przejechała nożem po obudowie i baterii - bateria była wyciągnięta z telefony i położona na wyświetlaczu.\nCzy coś jeszcze mogę zrobić poza kontaktem i przedstawieniem ich swoich zdjęć, oraz postraszeniem HTC, UOKiK oraz pozwem?\n19.10.2011, 21:52 #8\nskontaktuj sie z htc zanim zrobisz cos innego\nzobacz co oni odpisza\n19.10.2011, 21:52 #9\nKurdę, to co, oni tam cyrkowe małpki zatrudniają ?\n19.10.2011, 22:00 #10\nRegenersis w świecie Apple nie cieszy się*renomą... Widzę, że z HTC jest tak samo...\n20.10.2011, 06:46 #11\nZrobiłem zgłoszenie do htc w którym załączyłem zdjęcia dokładnie wszystko opisując. Dodatkowo wrzuciłem krótką notkę na ich profil @ Facebook.\nDzisiaj będę dzwonił do Regenersis i na infolinię HTC Polska zobaczymy co usłyszę...\n20.10.2011, 07:00 #12\nmasakra, nie odpuszczaj!\n20.10.2011, 09:00 #13\ndo regeneris nie dzwon. spokojnie poczekaj na odpowiedz htc. powiedza ci zebys z regeneris zalatwial ale oni swoje tez zrobia\n20.10.2011, 09:43 #14\nregenersis obsługuje też samsunga... a niezadowolonych klientów z Apple i HTC jest duzo.\n20.10.2011, 10:05 #15\nTrafiłeś na wadliwą serie, to przykre biorąc pod uwagę że to telefon z górnej półki.\nJa na szczęście trafiłem na serie, która jest idealnie dopasowana i bez wad fabrycznych.\nDaj znać, jak sprawa się rozwinie... czy w końcu wygrasz\nhtc, oszuści, oszusci, regenersis, regenersis oszukuje, regenersis pozew, regenersis złodzieje, serwis komórek, wyłudzanie


Negatywną zmianą dla podatników jest natomiast utrata możliwości łączenia przychodów z kryptowalut z innymi przychodami z kapitałów lub zysków pieniężnych. Ponadto od 1 stycznia 2019 r. podatnicy nie mogą odliczać strat z handlu kryptowalutami od innych swoich dochodów.Znowelizowane przepisy wprowadzają dwie kategorie przychodów:\nOsobnymi zasadami objęto wymianę kryptowalut. W przeciwieństwie do ich sprzedaży wymiana polega na zamianie jednej waluty wirtualnej na inną. Nie dotyczy to więc zamiany kryptowaluty na środek płatniczy albo towar lub usługę, które objęte są podatkiem 19%.Do przychodów z obrotu kryptowalutami nie będą więc zaliczane przychody z:\nOpodatkowaniu podlega dochód podatnika. Dobra wiadomość jest więc taka, że przedsiębiorcy oraz osoby fizyczne uzyskujący przychód z obrotu kryptowalutami mogą uwzględniać w kosztach jego uzyskania wydatki związane z tą działalnością. W dodatku wydatki nie będą musiały być identyfikowane z konkretnym przychodem.Jednak odliczenie obejmuje jedynie koszty bezpośrednio związane z nabyciem i sprzedażą kryptowalut. Z tej grupy ustawodawca wyłączył wszelkie wydatki poczynione na finansowanie ich zakupu (np. na zaciągnięcie kredytów lub pożyczek).Koszty należy przedstawić w zeznaniu rocznym, które obejmie wszystkie te wydatki, które podatnik poniósł w danym roku podatkowym. Nie ma znaczenia to, czy uzyskał przychód, czy poniósł jedynie stratę. Zeznanie roczne jest niezbędne, aby obliczyć nadwyżkę kosztów podatkowych nad przychodem.Obowiązek pilnowania wszelkich kosztów powstałych w związku z obrotem kryptowalutami oraz obliczania ewentualnej nadwyżki spocznie więc na podatniku.\nNowe przepisy różnicują status podatników, którzy samodzielnie pozyskują kryptowaluty oraz tych, którzy wykonują to dla podmiotu trzeciego.Jeśli kopacz pozyskuje wirtualną walutę na własny rachunek, przychód powstały przy jej sprzedaży albo zamianie na produkt lub usługę zostanie zakwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych lub zysków kapitałowych.Jeśli natomiast kopanie odbywa się na zlecenie podmiotu trzeciego, np. w oparciu o umowę zlecenie lub umowę o pracę, wartość pozyskanych walut zostanie opodatkowana jak wynagrodzenie za realizację pracy lub zlecenia, bez względu na to, czy zostanie wypłacone w walutach wirtualnych.Nowe przepisy wprowadzają pewien porządek do prawnych kwestii obrotu wirtualnymi walutami. Nie oznacza to jednak, że wszystkie zmiany są korzystne z punktu widzenia podatnika. Negatywne reakcje budzi przede wszystkim pozbawienie możliwości łączenia przychodów z kryptowalut z innymi przychodami z kapitałów lub zysków pieniężnych, a także odliczania strat z obrotu wirtualnymi walutami od innych dochodów.Nowelizacja ustaw o podatku dochodowym nie musi także automatycznie oznaczać zatrzymania odpływu polskich inwestorów kryptowalut za granicę, gdyż ta opcja wciąż wydaje się dla nich bardziej opłacalna.


Ośrodek wypoczynkowy w Chudobczycach | Barka\nwt., 2013-05-07 23:27 | Redaktor\nOśrodek wypoczynkowy w Chudobczycach nad jeziorem Lubosz Wielki jest przedsiębiorstwem społecznym Fundacji „Barka”. W Ośrodku znajduje się dziesięć 4-osobowych domków oraz wspólna świetlica.\nOśrodek wypoczynkowy w Chudobczycach jest przedsiębiorstwem społecznym Fundacji „Barka”. Tworzy miejsca pracy dla osób powracających na otwarty rynek pracy. Głównie są to migranci, którzy przy pomocy oddziałów zagranicznych „Barki” (Barka UK, Barka NL, Barka IE oraz programu powrotów w Hamburgu) powrócili do Polski, aby odbudowywać swoje życie we Wspólnotach i Centrach Integracji Społecznej.\nOśrodek wypoczynkowo-edukacyjny nad jeziorem w Chudobczycach powstał w 2008 roku przy wsparciu Fundacji Villum Kann Rasmussen i Fundacji Velux z Danii. W Ośrodku znajduje się 10 czteroosobowych drewnianych domków z pełnym wyposażeniem, świetlica oraz sprzęt sportowy (rowery, kajaki, łodzie). Okolica jest wprost idealna do rowerowych i pieszych wycieczek, grzybobrania oraz wędkowania.\nW ośrodka w każdym domku znajduje się aneks kuchenny (w pełni wyposażony) oraz łazienka z prysznicem. Niedaleko znajduje się także dworek, w którym goście Ośrodka mogą zamówić pyszne domowe obiady przygotowywane przez spółdzielnię socjalną „ŚWIT”.\nObok dworku znajduje się gospodarstwo ekologiczne Barki, na którym hodowane jest 150 kóz, ponad 300 owiec z francuskiego masywu centralnego, 100 kur (zielononóżek) oraz 80 świń (rasy złotnicka pstra). Gospodarstwo ma również ekologiczny ogród warzywny i sad, z którego goście Ośrodka mogą kupować warzywa i owoce. To zaplecze stanowi duży walor dla rodzin z dziećmi oraz osób, które cenią życie „blisko natury”.\nRezerwacje przyjmujemy mailowo lub telefonicznie.\nRezerwacja jest dokonana po uprzednim wpłaceniu 30% wartości należności.\nTel. 781 403 504 - Adam Tutka\nDomek 4 osobowy:\n150,00 zł/cały domek\n120,00 zł/cały domek\n100,00 zł/cały domek\nJedna dostawka 20,00 zł\nDodatkowy wsad z gazem 12,00 zł\nWęgiel do grilla 20,00 zł / 2,5 kg\nKajak 6,00 zł/godz. lub 25zł/doba\nŁódź wiosłowa 10,00 zł/godz.\nŻaglówka (konieczny patent)\nRower 5,00 zł/godz.\nBilard 6,00 zł/godz.\nTenis stołowy 4,00 zł/godz.\nNa wyłączność 250,00 zł do 8 godz. (dla gości Ośrodka)\n400,00 zł do 8h (dla gości z poza Ośrodka)\nSprzątanie domku 50zł 50,00 zł\nDrzewo na ognisko 20zł/paczka\nOśrodek wypoczynkowy w Chudobczycach - widok z lotu ptaka\nOśrodek wypoczynkowy w Chudobczycach - opis wraz z cennikiem\nOśrodek wypoczynkowy w Chudobczycach - opis wraz z cennikiem 786.7 KB\n| Tags: Artykuł, Ośrodek Chudobczyce, podstawowy


Gdy pies przejmie Twój samochód... (Video) | NaMasce\nJesteś tutaj:Strona główna»Aktualności»Gdy pies przejmie Twój samochód… (Video)\nGdy pies przejmie Twój samochód… (Video)\nW pewne historie trudno uwierzyć. Wydają się tak kuriozalne, że musiałyby istnieć dowody na ich potwierdzenie. Kiedyś nie było łatwo je uzyskać, ale dziś są kamery…\nI to jedna z takich sytuacji, które muszą mieć nagranie, by uznać je za rzeczywiste. Zaczęło się od psa, który dostał się do kabiny srebrnego sedana i… rozpoczął jazdę. Tak, jazdę, choć trudno ją nazywać prowadzeniem. Jakimś zrządzeniem losu wrzucił bieg i auto zaczęło samo się przemieszczać.\nCo ciekawe, miało skręcone koła, a kierownica nie odbijała. W wyniku tego pojazd kręcił się na wstecznym przez kilkadziesiąt minut – aż do czasu interwencji lokalnych funkcjonariuszy, którzy na początku byli tak zaskoczeni, że nie wiedzieli, co zrobić…


Jeśli Daniel Górak zagra równie dobrze w przyszłym tygodniu w Croatian Open z pewnością awansuje w światowym rankingu.\nLiebherr Słowenia Open zakończone\nZgodnie z przewidywaniami pierwszy międzynarodowy turniej z tegorocznego cyklu ITTF Pro Tour Slovenian Open zakończył się sukcesem reprezentantów Chin. Duży sukces zanotował nasz reprezentant Daniel Górak, który po zwycięstwie nad Chińczykiem Hao Shuai (14. w światowym rankingu) awansował do 1/4 finału. Duży sukces odniósł również rówieśnik Góraka, Słowak Peter Sereda, który awansował aż do półfinału. Pozostali Polacy bez większych sukcesów. więcej...\nPuchar Olimpijczyków - Sosnowiec 2006\nZwycięzcy wszystkich kategorii z Tomaszem Krzeszewskim.\nW Sosnowcu zakończył się I Puchar Olimpijczyków dla dzieci. Turniej zorganizowali: Urząd Miejski w Sosnowcu, MOSiR Sosnowiec, UKS Huragan Sosnowiec, ŚOZTS, Firma Modest i magazyn "Tenis Stołowy w Polsce i na Świecie". Pantronat nad turniejem obięli olimpijczycy Tomasz Krzeszewski i Lucjan Błaszczyk, którzy gościli na turnieju. Turniej był doskonale zorganizowany pod kierownictwem Stanisława Szydły. Zwycięzcy otrzymali puchary i wiele nagród. Wszyscy uczestnicy otrzymali koszulki i inne upominki od organizatorów. więcej...\nPuchar Olimpijczyków w Sosnowcu\nPonad 150 uczestników zgłosiło się do dziecięcego turnieju "O Puchar Olimpijczyków", który ma być rozegrany w dniach 14-15 stycznia w Sosnowcu (szczegóły w naszej informacji z 13.11.2005). W turnieju wezmą udział jako goście patronujący imprezie Tomasz Krzeszewski i Lucjan Błaszczyk. Dla uczestników przewidziano upominki a dla zwyciężców nagrody i puchary.\nReprezentacja Polski kobiet przegrała kolejny mecz z cyklu eliminacji do Mistrzostw Europy 2007 z drużyną Czech 0:3. Po zwycięstwie Słowenek z Czeszkami sytuacja Polek w walce o 3 miejsce w grupie premiowane grą o medale ME. Drużyna nasza wystąpiła bez Xu Jie i Kingi Stefańskiej. więcej...\nW pierwszych meczach ćwierćfinałowych Ligi Mistrzów zespół Lucjana Błaszczyka TTC Grenzau przegrał z obrońcą tytułu Re Bau Goennern 1:3. Niespodzianką jest też przegrana Charleroi z STK Zagrzeb 2 :3. więcej...


10 pa� 2020\nMimo wczesnej godziny (8:30) ponad 70 klubowiczów pojawiło się na sobotnim spotkaniu. Wszyscy, oczywiście, w maseczkach, a na powitanie każdemu zdezynfekowano dłonie. Przy „Belwederku” mogli wzmocnić się słodkim poczęstunkiem oraz wypić gorącą kawę lub herbatę. Na szczęście pogoda dopisała.\nHODOWLA KORALI W AKWARIUM\nPo zeszłorocznym sukcesie hodowlanym Sekcji Akwarium i odchowaniu kilkuset sztuk konika morskiego (Hippocampus reidi) Panda podjęła się finansowania nowej aranżacji i wyposażenie zaplecza budynku Akwarium, tak by w zbiornikach ze słoną wodą rozpocząć hodowlę koralowców, zaś w wodzie słodkiej rozmnażać ryby z dorzecza Amazonki.\nWYSTAWA MOTYLI EGZOTYCZNYCH OD 8.10.2020 r.\nWieczór Marzeń w ZOO – 28 sierpnia 2020\nW piątek, 28 sierpnia spotkaliśmy się w ZOO, by wspólnie pożegnać wakacje. Nasz 16-ty „Wieczór Marzeń” różnił się od poprzednich. Było nas mniej, musieliśmy zachować dystans, było z pewnością inaczej, jednak dla naszych małych gości, dzieci zmagających się z chorobami nieuleczalnymi i zagrażającymi życiu, najważniejszy był fakt, że w końcu mogliśmy się spotkać. Czy dobrze się bawiliśmy? Zdecydowanie TAK.\nSmaczny i zdrowy podarunek od sponsora! :-)\nChęć pomocy niedźwiedziom brunatnym zgłosiło 469 osób wpłacając na konto fundacji 30.561,00 zł., a to tylko początek naszych starań.\nAPARTAMENT DLA PAWI KONGIJSKICH\nPANDA zawsze pomocna\n"W 5 dni dookoła świata” – po przygodę, zabawę i naukę\nPrzeprowadzka niedźwiedzi brunatnych\nDziałaj sercem, pomóż niedźwiedziom!\nWspólnie zadbajmy o nowe lokum dla Warszawskich Misi.


Trójkąt lwowski “Leopolis Grand Prix” – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nTrójkąt lwowski “Leopolis Grand Prix”\n21 czerwiec 2013 SUPERNEWS, Ukraina 1 comments\nW 2011 roku miała miejsce pierwsza po 1933 roku edycja legendarnego Leopolis Grand Prix. Od wczoraj trwa kolejna odsłona tego najlepszego w historii Polski wyścigu samochodowego.\nPierwszy wyścig na tzw. „Lwowskim trójkącie” został zorganizowany w 1930 roku przez Małopolski Klub Automobilowy. Na torze o długości 3,041 m. kierowcy pokonywali do 100 okrążeń. Samochody oraz ich kierowcy budzili powszechne zainteresowanie, a wyścigi gromadziły po kilkadziesiąt tysięcy widzów i były traktowane jako jedyna konkurencja dla wyścigu na torze w Monte Carlo. Odbyły się tylko cztery tego typu imprezy. Ostatnia miała miejsce w 1933 roku. W 1934 została zawieszona z powodu światowego kryzysu, a po wojnie sowieckie władze Ukrainy uznały „Leopolis Grand Prix” za przejaw obcej sowietom burżuazyjnej kultury.\nOd 20 do 23 czerwca 2013 zawody odbywają się we Lwowie już po raz trzeci. Z powodu charakterystycznego kształtu trasy, już przed wojną uzyskały nazwę „Trójkąta lwowskiego”. Trasa wyścigu przebiegała ulicami Pełczyńską (Witows’koho), przez pl. św. Zofji (pl. Iw. Franki), dalej Stryjską, Abramowiczow – Kadecką (Gwardijs’ka). Do dnia dzisiejszego zachowała się praktycznie bez zmian.\nDzisiejsze „Leopolis Grand Prix” to nie tylko wyścigi samochodowe w obrębie „Trójkąta lwowskiego”. To cały festiwal atrakcji: wystawy, prezentacje zabytkowych aut i parada retro głównymi ulicami miasta oraz pokazy kolekcji mody związanej z tematyką samochodową.\nTagi: Związek Sowiecki\n21 lutego 2019 o 17:13 Odpowiedz ↓\nSzkoda. że impreza jest tylko lokalna, dla wybranych Ukraińców. Będąc Polką poczułam się bardzo źle, kiedy obok mnie pomykały pojazdy bandyckiej organizacji SS wraz z załogami w pełnym faszystowskim umundurowaniu i kompletami naszywek SS Galizjen. Organizatorom, którzy mają ambicje europejskie przypomnę, że prawo Unii Europejskiej traktuje formacje SS jako organizacje zbrodnicze.\nLeopolis? Nie polecam.


MSP – spadek optymizmu\nNastroje przedsiębiorców z sektora małych i średnich firm odnośnie inwestycji informatycznych nie są zbyt optymistyczne. Takie wyniki przyniosła siódma edycja wskaźnika MSI.\nMSI to wskaźnik, który odzwierciedla nastroje i oczekiwania ankietowanych przedsiębiorców wobec zastosowań informatyki. Obecnie wskaźnik ten wynosi 1,54 i jest to druga najniższa wartość w tym roku. Oznacza to zmniejszenie optymizmu ankietowanych przedsiębiorców w zakresie inwestycji w techniki informacyjne.\nZ badania wynika, że małe i średnie przedsiębiorstwa nie potrafią wykorzystać narzędzi teleinformatycznych do ekspansji rynkowej. Grupę firm o najwyższym potencjale rozwoju oraz wzrostu gospodarczego, jakimi są MSP cechuje brak świadomości, wiedzy i informacji o możliwościach zwiększania konkurencyjności poprzez pełniejsze wykorzystanie technologii IT. Zwiększenie szans rozwoju dotyczy zarówno rynku lokalnego, jak i możliwości, które pojawiły się wraz z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej.\nObok stałych pytań, na podstawie których tworzony jest wskaźnik MSI zadawane jest pytanie dodatkowe. W obecnej edycji dotyczyło ono korzystania przez badane firmy ze szkoleń informatycznych. 66% respondentów zadeklarowało, że nie widzi potrzeby korzystania ze szkoleń przez siebie, czy swoich pracowników. Większość pracodawców uznała, że pracownicy powinni sami dbać o swoje szkolenia.


„Sprawdź swoje punkty karne”. Rekordowe zainteresowanie kierowców\nOpublikowano: środa, 03/05/2017 - 12:43\nPo czterech dniach od uruchomienia e-usługi „Sprawdź swoje punkty karne” już ponad 170 tys. kierowców skontrolowało stan swojego konta punktowego bez wychodzenia z domu – poinformował Karol Manys, rzecznik prasowy Ministerstwa Cyfryzacji. Obywatele założyli niemal 70 tys. nowych Profili Zaufanych (eGO).\nJak poinformował resort, możliwość sprawdzenia online punktów karnych to pierwszy etap programu CEPiK 2.0 prowadzonego przez Centralny Ośrodek Informatyki na zlecenie Ministerstwa Cyfryzacji. Usługa została udostępniona 24 kwietnia i od pierwszych godzin cieszyła się wielkim zainteresowaniem użytkowników. Już pierwszego dnia liczba jej wywołań przekroczyła 100 tys.\nKarol Manys przekazał, że aby skorzystać z e-usługi koniecznie trzeba mieć Profil Zaufany (eGO), czyli narzędzie do weryfikacji tożsamości obywatela. Profil można założyć na dwa sposoby: w sposób tradycyjny, rejestrując się na stronie pz.gov.pl, a następnie odwiedzając Punkt Potwierdzający z ważnym dokumentem tożsamości lub bez wychodzenia z domu z wykorzystaniem zewnętrznego dostawcy tożsamości.\n- Aby sprawdzić stan konta punktowego należy wejść na stronę obywatel.gov.pl, na którym także panuje wzmożony ruch użytkowników. Przez pierwsze trzy dni działania usługi „Sprawdź swoje punkty karne” serwis miał 2 154 583 odsłony – powiedział Karol Manys.\nJak podkreślił rzecznik, na popularność usługi składa się prostota i dobre doświadczenie użytkownika. - Latem przyszłego roku zostaną uruchomione kolejne e-usługi w ramach Programu CEPiK 2.0, m.in.: możliwość sprawdzenia online szczegółowych informacji o pojazdach czy uprawnieniach do kierowania pojazdami - zapowiedział Karol Manys.\nResort przypomniał, że e-usługa „Sprawdź swoje punkty karne” dostępna jest wyłącznie za pośrednictwem portalu Obywatel.gov.pl i można ją zrealizować całkowicie darmowo. Do sprawdzenia punktów karnych drogą elektroniczną potrzebny jest tylko Profil Zaufany (eGO). Usługa nie wymaga udostępniania żadnych danych osobowych.\nJednocześnie policja przestrzega przed oszustami, którzy chcąc w sposób nielegalny pozyskać dane i pieniądze, podszywają się pod oficjalny serwis do sprawdzenia punktów karnych w internecie.\nTags: sprawdź swoje punkty karne,


/ Płytka Giornata Bianco 60x11 Cerrad\nKod produktu: 414194\nGiornata Bianco stanowi niezwykle wyjątkową odsłonę płytek producenta Cerrad. Ich jasna barwa, świetnie sprawdzi się we wnętrzach w stylu skandynawskim i rustykalnym, a także wszędzie tam, gdzie pożądana jest estetyka drewna. Kafle o wybielonej, posiadającej brązowy podton barwie, świetnie sprawdzą się nie tylko w formie posadzki, ale także jako okładzina ścian, schodów i innych elementów, którym zechcesz nadać dekoracyjnego charakteru. Jeżeli szukasz drewnianych motywów o bardziej odpornych właściwościach do swojego domu, sprawdź płytki Giornata.\nGiornata Bianco 60x11 – ogromny wybór płytek inspirowanych drewnem znajdziesz w naszym sklepie internetowym


lipiec 2020 - 404 sposoby na relacje\nPowracając ponownie pamięcią do mojego pobytu w przepięknej Odessie, chciałem kilka zdań poświęcić innej nie tuzinkowej postaci, upamiętnionej w tym mieście. Mowa o poecie trzech narodów (Polaków, Litwinów i Białorusinów) Adamie Mickiewiczu (1798–1855). Zapewne ponownie na usta ciśnie się pytanie: Co wspólnego miał nasz wieszcz z Odessą? Ażeby na nie odpowiedzieć musimy przenieść się do Wilna do roku 1817 r. Ale jak mawiał klasyk, nie uprzedzajmy faktów.\nPrzeszłość 15 lipca, 2020 24 marca, 2022\nKrólestwo Polskie A.D. 2020?\nWybory prezydenckie 2020 r. utrwaliły podział większej części społeczeństwa polskiego na zwolenników dwóch kierunków politycznych: liberalnego i konserwatywnego. W dniu 12 lipca 2020 r. spośród dwóch kandydatów, reprezentujących wymienione nurty, obywatele RP dokonali elekcji głowy państwa. A co by było gdyby Rada Regencyjna Królestwa Polskiego nie rozwiązała się w dniu 14 listopada 1918 r.? Jakby wyglądałaby teraźniejszość naszego kraju, czy Andrzej Duda byłby najważniejszym urzędnikiem w naszym kraju?\nLifestyle 9 lipca, 2020 15 lipca, 2020\nZ zawodu nie jestem psychologiem, więc ten wpis jest napisany przez laika, którego zaintrygowało pytanie: Na czym polega złość? Inspirację do podjęcia tego tematu podsunęło życie, a raczej jego obserwacja.\nSzukając kredek dla mojej córki (12,5 m-ca) natknąłem się, w jednym ze sklepów papierniczych, na produkt firmy Faber-Castell o nazwie Kredki świecowe 3+. Sama nazwa sugeruje, iż grupą do której skierowany jest ten artykuł, to dzieciaki w wieku 3 lat. Naturalnie zapytałem sprzedawcy, czy młodsze słodziaki mogą z niego korzystać. Tutaj odpowiedź była twierdząca. Zachęcony przez sympatyczną ekspedientkę, kupiłem powyżej wymienione kredki to testu.\nOdessa, Przeszłość 2 lipca, 2020 24 marca, 2022\nZamenhof z Odessy\nW erze pandemii koronowirusa nie mamy możliwości, tak jak wcześniej, nieograniczonego podróżowania po świecie. W czasie tego trudnego lata 2020 r. z nostalgią wracam więc do miejsc, które są obecnie dla mnie nieosiągalne. Jednym z nich jest Odessa na Ukrainie. Wspomniane miasto posiada to coś, co sprawia, że chce się do niego wracać. Oczywiście mowa o niepowtarzalnym klimacie, który stworzyli ludzie tam mieszkający. Wśród nich byli także Polacy, a jeden z naszych rodaków do dziś […]