Instalacja klimatyzacji w Peugeocie 1.4HDi - Ogólnie - www.206club.net\nInstalacja klimatyzacji w Peugeocie 1.4HDi\nBy wrobeleczek, November 11, 2018 in Ogólnie\nPo uciążliwych tegorocznych upałach naszła mnie ochota na klimatyzację w moim lwie.\nPostaram się opisać moją walkę…\nPacjent, wiadomo lew z rocznika 2003. Bez jakiejkolwiek klimy…\nDo zrobienia potrzebne mi były:\n1. przewody klimatyzacji – od grodzi do sprężarki, od sprężarki do kondensatora klimatyzacji (chłodnica) i od tejże chłodnicy do odwilżacza;\n2. nagrzewnia z silniczkami, czujnikami i okablowaniem oraz z zaworem rozprężnym;\n3. sprężarka klimatyzacji;\n4. presostat klimatyzacji;\n6. kondensator klimatyzacji (chłodnica);\n7. pas przedni z przekaźnikami, wentylatorem i okablowaniem;\n8. wspornik sprężarki;\n9. uszczelki do przewodów klimatyzacji;\n10. śruby mocujące sprężarkę do wspornika klimatyzacji;\n11. śruby mocujące wspornik sprężarki do silnika auta;\n12. pasek alternatora;\n13. pierścienie centrujące i inne śruby mocujące.\nPosługując się internetem stwierdziłem, że:\n- do mojego auta nie będą pasowały przewody klimatyzacji od każdego modelu P206;\n- są co najmniej dwa rodzaje przewodów (na jeden model silnika) – stary i nowszy model (?);\n- uszczelki do przewodów (różne wersje) są chyba prawie wszędzie takie same… różne jest natomiast ich rozmieszczenie;\n- sprężarki są różnie mocowane do silnika i trzeba samemu dobrać ich typ… u mnie pasuje montaż na cztery śruby poprzecznie montowane w stosunku do osi sprężarki;\n- czujniki ciśnienia klimatyzacji są chyba wszędzie jednakowe;\n- instalację pod maską silnika muszę wykonać sam;\n- bardzo ciężko dostać wszystkie przewody klimatyzacji w komplecie… zazwyczaj ci, którzy zajmują się demontażem aut, obcinają przewody…\n- trzeba być nieźle powalonym by podejmować się takiego zadania…\nJednym z powodów, dla którego zdecydowałem się na instalację chłodzenia było to, że sprzedaż obecnie posiadanego auta (bez klimatyzacji) i kupno innego z klimatyzacją nie wchodzi w rachubę z błahej przyczyny… to auto mam od nowości, wiem co z nim się działo, jak jest eksploatowane i jak utrzymane. Inne (może i nowsze) nie daje mi żadnej wiedzy z powyższych wymienionych.\nDrugim, równie ważnym powodem jest to, że z podstawowej wersji X-Line wyposażonej w ABS, elektryczne szyby z przodu, dwoma poduszkami, lakierem metalik w chwili obecnej mam dodatkowo:\n- lusterka regulowane i składane elektrycznie;\n- kierownicę obszytą skórą;\n- dzielony wyłącznik awaryjnych z działającą diodą;\n- tempomat w wersji podstawowej;\n- zegarek typu B ze wskazaniami komputera pokładowego;\n- licznik ze wskaźnikiem temperatury oleju;\n- elektryczne szyby z przodu i z tyłu;\n- domykanie szyb z przodu i z tyłu;\n- ultradźwiękowe czujniki cofania w kolorze nadwodzia;\n- lusterko fotochromatyczne;\n- czujnik zmierzchu i opadów;\n- dodatki aluminiowe typu nakładki progów, pedałów, klamki oraz klapka wlewu paliwa, itp.;\n- światła dzienne LED;\n- podgrzewane siedzenia kierowcy i pasażera;\n- oświetlenie schowka;\n- emulator zmieniarki;\n- instalację audio JBL (wraz z subwooferem).\nTo chyba wszystko… i jak widać do szczęścia brakuje tylko tej klimy\nTeraz koszta na jakie trzeba się przygotować… no cóż tanie to nie jest.\n- przewody klimatyzacji – 200zł (u mnie pasują od 206+)\n- sprężarka (nowa po regeneracji) – 400zł\n- wspornik sprężarki - 80zł ( chyba do każdego modelu silnika jest inny!!)\n- śruby, uszczelki, pasek, przekaźniki, kołki (nowe) – 500zł\n- wentylator (nowy) – 130zł\n- pas przedni – 80zł\n- osuszacz (nowy) – 80zł\n- chłodnica (skraplacz) klimatyzacji (nowa) – 160zł\n- wspornik sprężarki – 20zł\n- nagrzewnica z klimatyzacją i panelem – 200zł\n- czujnik ciśnienia klimatyzacji – 60zł\n- wałek napinacza - 60zł\nOkablowanie motoreduktorów zakupiłem od kol. "m13bb" z forum więc odeszło sporo roboty.\nJak widać, w środku kabiny nie ma wiele do roboty… trzeba jedynie podłączyć czujnik parownika do BSI oraz wykonać połączenie samego panela klimatyzacji do licznika. Pomijam oczywiście sprawę podłączenia grubych kabli zasilających sam wentylator bo to chyba sprawa oczywista (wtyczka pasuje od wersji bez klimy lecz brak jest dwóch przewodów od czujnika parownika).\nPin 1 wtyczki licznika to w rzeczywistości +12V, które jest „pobierane” z pinu 6 wtyczki BSI 10V NR.\nNapięcie potrzebne do załączenia sprężarki klimatyzacji dostarczane jest do niej z BSI poprzez moduł BM34, który w rzeczywistości jest tylko przekaźnikiem w czystej postaci… tzn. wewnątrz modułu jest wykonane połączenie „na sztywno” pomiędzy pinem 13 wtyczki 16V GR a pinem 7 wtyczki 16V NR (bez ingerencji elektroniki).\nJak już pisałem kiedyś w innym GUIDzie, dawno temu zakupiłem instalację elektryczną do P206 więc problem z pinami w moim przypadku sprowadzał się do poszukania w plątaninie kabli właściwych wtyczek i pobrania z nich pinów.\nZapewne inni chętni na instalację klimatyzacji nie będą mieli tyle ułatwień.\nMontaż mechaniczny jest o wiele gorszy od elektrycznego… a przynajmniej dłużej trwający.\n- trzeba spuścić płyn chłodzący (nie zapomnijmy go potem nalać),\n- zdemontować kokpit by wymienić nagrzewnicę,\n- zamontować przewody klimatyzacji,\n- zdemontować pas przedni i zamontować „nowy”,\n- zamontować wspornik sprężarki i samą sprężarkę,\n- zmienić pasek alternatora,\n- zmienić wałek prowadzący paska alternatora na inny (jest DIAM 51 a ma być DIAM 60),\n- usunąć jeden wałek prowadzący paska alternatora (górny),\n- zamontować odwilżacz,\n- zamontować presostat klimatyzacji.\nCała masa roboty…\nA tak wygląda ułożenie paska dla wersji bez klimy:\nTu jest wałek napinacza (dolny) nr ref. 575190 (DIAM 51)\nA tak wygląda ułożenie paska dla wersji z klimą:\nJak widać „z klimą” jest za dużo o jedną rolkę (trzeba usunąć) oraz rolka, która zostaje jest większa od tej zamontowanej w wersji bez klimatyzacji.\nTu ma być wałek napinacza nr ref. 575187 (DIAM 60).\nPasek też oczywiście trzeba zmienić. Dla wersji bez klimatyzacji jest nr ref. 5750VP (K6 LE-1341) a dla wersji z klimatyzacją ma być nr ref. 5750VQ (K6 LE-1705).\nNo i wreszcie sprawa sprężarki. Ja zdecydowałem się na regenerowaną VALEO. Należy pamiętać, że sprężarek jest kilka wersji. Są „starego” i „nowego” typu (różnią się systemem mocowania rurek). A co najważniejsze, są różne do silnika 2.0HDi, do 1,6HDi a jeszcze inne mogą mieć benzyniaki. Każda z ww. ma inny system mocowania do silnika. Do wersji 1.4HDi pasuje ta, która montowana jest na 4 śruby wkręcane poprzecznie w stosunku do osi sprężarki.\nDla tych co będą chętni do wykonania całej tej instalacji podaję ilości czynnika i oleju:\n- czynnik 700g (dla 1.6 i 2.0 Hdi – 650g);\n- olej PAG46 – 135 (chyba gramów... nie znalazłem informacji czy gramów czy też mililitrów).\nDla zainteresowanych... to też niby sprężarka na cztery śruby poprzecznie przykręcane lecz proszę zwrócić uwagę na jeden otwór z gwintem do przymocowania rurek klimatyzacji...\nA tu przykład sprężarki z mocowaniem na śruby mocujące wzdłuż osi sprężarki oraz przewodami klimatyzacji mocowanymi z tyłu obudowy...\nAle w każdej z wersji może istnieć jakaś inna wersja... (Zdjęcia zaczerpnięto z przykładowych aukcji...).\nWykonanie całej operacji mechanicznego „dorzeszczepu” klimatyzacji zajęła nam (pomagał kol. „Kamil 206sw”) prawie cały dzień (brak miejsca, temperatura i pogoda). Mechaniczne poskładanie wszystkiego nie jest sprawą prostą. Trzeba mieć wiedzę jak rozebrać poszczególne rzeczy by nie uszkodzić spinek, zatrzasków itp.\nTak wyglądał mój wóz…\nJak widać wygląda to strasznie… jak po dobrym dzwonie\nDemontaż konsoli w kabinie też nie jest prosty bo trzeba zdemontować praktycznie wszystko… począwszy od kierownicy, przełącznika zespolonego, licznika, rozłączenia kolumny kierowniczej a skończywszy na zdjęciu całego kokpitu i wymianie nagrzewnicy na taką, która „obsłuży” nam klimatyzację. Niestety zdjęć nie mam (nawet nie myślałem o tym) lecz bez demontażu foteli nie ma co zaczynać roboty.\nNie możemy też zapomnieć o „dodaniu” klimatyzacji w elektronice auta. Wykonuje się to w dwóch miejscach: ECU i BSI. W pierwszym przypadku trzeba ustawić na klimatyzację automatyczną oraz aktywować czujnik (presostat liniowy). W drugim zaś po dodaniu klimatyzacji automatycznej i po ponownym skanowaniu modułów powinien pojawić się moduł klimatyzacji. W nim zmieniłem chyba tylko jedną opcję… ustawiłem „silnik diesla”. Nie mam pojęcia jaka różnica jest pomiędzy wersjami „benzyna” a „diesel”.\nWykonanie połączeń elektrycznych „pod maską” robiłem w następnym dniu. W rzeczywistości musiałem dodać do wtyczki ECU jedynie cztery przewody. Trzy od czujnika (presostatu liniowego) i jeden do załączania jednego z przekaźników wentylatora. Reszta już była fabrycznie zamontowana. PSA „obdarowało” mnie gotowym, fabrycznym wtykiem i wiązką do sprężarki! Lecz żeby nie było za kolorowo to nie miałem okablowania z BSI do BM34\nNapełnianie klimatyzacji robiłem w zakładzie, gdzie najpierw sprawdzono szczelność a potem napełniono ją "z automatu".\nCzy opłacało się? Na to pytanie niech każdy odpowie sobie sam... Inną sprawą jest satysfakcja\nA…. i jeszcze jedna rzecz odnośnie montażu klimatyzacji… nie róbcie tego\nPo namyśle, stwierdzam, że opiszę zmianę klimy manualnej na automatyczną w dość tani i prosty sposób. Sam zrobiłem to w żonkowozie (1.4 PB) a kol. „Kamil 206sw” również ją wykonał. Odejdzie robota pod maską a jedynie co trzeba zrobić to wymienić panel na automatyczny, zamontować wiązkę do sterowania silniczkami klap no i same silniczki oraz trzeba wymienić silnik dmuchawy (jest inny dla klimy automatycznej i inny dla manualnej) i zmienić część rury (chwyt powietrza), który otwiera/zamyka przepływ powietrza z zewnątrz (za schowkiem pasażera). Nie wolno zapomnieć o fakcie, że w klimatyzacji automatycznej jest montowany czujnik temperatury wewnętrznej kabiny, który ma swoje miejsce montażu w okolicach poduszki AIRBAG pasażera. Bez tego czujnika będą błędy w układzie klimatyzacji. Do wykonania będzie podłączenie panela klimatyzacji z licznikiem (wg schematu wyżej). Wtyczka do zasilania (dwa grube przewody i dwa cienkie) pasują od wersji manualnej. Pozostaje oczywiście kwestia zmian w BSI i ECU, które trzeba wykonać bo inaczej auto dalej będzie "myślało", że ma manuala\nNajgorsza w tej robocie jest wymiana wentylatora... Jedynym sposobem (bez rozbierania kokpitu) jest sposób z rozłączeniem kolumny kierownicy (przy podłodze) i przeciśnięcie wentylatora gdzieś w tamtej okolicy. Mnie zajęło to dość sporo czasu z racji "gabarytów osobistych"\nEdited November 18, 2018 by wrobeleczek\nWOW! Szacun, ja bym sie za to nie zabrał a ktoś za robocizne skasowałby pewnie 800 zł .Więc 2000zł za taką modyfikacje to minimum\nSzacun nie szacun lecz niestety tyle poszło na same części ? I to nie kupione w serwisie lecz z "odzysku". Chcąc kupować części serwisowe ta cena oscylowałaby pewnie w granicach 10000zł.? A to już przesada bo ceny części w ASO to kpina.\nJedna wizyta, koszt z tego co pamiętam niewiele ponad 2 tysie, około 8 godzin roboty - klima manualna, założona 2 lata temu (z tego co pamiętam, to różnica pomiędzy tą a automatyczną nie była wielka, tylko niestety nie dotarł na czas panel sterujący i padło właśnie na manual z racji odległości i braku możliwości zmiany terminu montażu). Teraz oczywiście ceny mogą być inne ale zainteresowanym polecam. Dwa lata minęło i wszystko hula jak powinno.\nDnia 5.12.2018 o 21:32, *RAMZES* napisał:\nJedna wizyta, koszt z tego co pamiętam niewiele ponad 2 tysie, około 8 godzin roboty\nno dobra ale części sam musiałeś załatwić czy oni wszystko sprowadzili?\nDzwonisz, umawiasz się na termin i nic Cię więcej nie interesuje...


IKEA otwiera Dom Jutra. Mieszkańcy zobaczą, jak żyć w domu eko\nMarketing IKEA otwiera Dom Jutra. Ma inspirować innych do zmian\nIKEA otwiera Dom Jutra. Ma inspirować innych do zmian\nIKEA otwiera w Szczecinie nietypowe miejsce – Dom Jutra. Mieszkańcy będą mogli w nim wypocząć oraz dowiedzieć się, jak zmienić swój dom, by był bardziej przyjazny dla środowiska. Marka chce, aby Dom Jutra stał się inspiracją do zmian.\nSprawdź też: IKEA zachęca w nowej reklamie do zostania w domu\nIKEA otwiera Dom Jutra\nW Szczecinie przy ul. Monte Cassino 6 powstał wyjątkowy dom – Dom Jutra. To inicjatywa sieci sklepów IKEA, która ma zainspirować innych do szukania ekologicznych rozwiązań. To miejsce otwarte dla wszystkich, w którym można odpocząć w stylowej przestrzeni, ale też dowiedzieć się przydatnych rzeczy. Marka liczy na to, że Dom Jutra pokaże mieszkańcom, jak zaaranżować przestrzeń wokół siebie, aby nie szkodzić środowisku.\nDom Jutra podzielono na kilka przestrzeni. W Domowej Farmie mieszkańcy zobaczą, jak uprawiać w domu m.in. warzywa. Z kolei w Otwartej Kuchni i Jadalni będą organizowane warsztaty z gotowania wegetariańskiego. W Strefie Tworzenia będzie można wykonać renowację mebli, a w Planerowni zaprojektować kuchnię przyszłości (do kupienia w IKEA). W Forum będą odbywać się dyskusje.\nDom Jutra ma funkcjonować do otwarcia sklepu IKEA w Szczecinie, czyli jeszcze przez rok. Po tym czasie marka przekaże przestrzeń miastu, które już zadeklarowało, że stworzy w tym miejscu “Dom Skandynawski”. Ma to być miejsce, w którym będą organizowane wydarzenia kulturalne i biznesowe.\nWięcej o projekcie Dom Jutra można przeczytać w komunikacie sklepu.\nPoprzedni artykułTesco sprzedaje wszystkie sklepy w Polsce\nNastępny artykułKontynuacja sporu Biedronki z gazetami lokalnymi: sprzedaż uruchomiona pilotażowo\nFinanseMarta Ptasińska - 2021-01-14\nSłużba cywilna przez najbliższe lata będzie zamrożona. Oznacza to, że urzędnicy nie mają co liczyć na awans i mianowanie. Rząd...\nBiznesMarta Ptasińska - 2021-01-13\nWłaściciel stacji Circle K ogłosił, że prowadzi rozmowy o przejęciu sieci Carrefour. Szacuje się, że transakcja może opiewać na...\nBiznesMarta Ptasińska - 2021-01-12\n„Góralskie Veto” – górale planują otworzyć biznesy niezależnie od obostrzeń\nGórale z Podhala zapowiadają, że otworzą swoje biznesy po 17. stycznia bez względu na rodzaj obostrzeń. Akcja nosi nazwę...\nBiznesMarta Ptasińska - 2021-01-11\nKluby fitness zapłacą 32 mln zł kary. Chodzi o „zmowę”\nUOKiK nałożył karę na największe sieci fitness w wysokości 32 mln zł. Jak się okazuje, przedsiębiorcy byli w zmowie,...\nBiznes Marta Ptasińska - 2021-01-18\nPrzedsiębiorcy coraz chętniej otwierają swoje biznesy mimo obowiązujących restrykcji. Kolejne branże dołączają do akcji,...\nBiznes Marta Ptasińska - 2021-01-15\nAkcja #OtwieraMY zyskuje coraz większą popularność. Przedsiębiorcy w akcie buntu otwierają swoje biznesy mimo...\nFinanse Marta Ptasińska - 2021-01-14\nSłużba cywilna przez najbliższe lata będzie zamrożona. Oznacza to, że urzędnicy nie mają co liczyć...


Sztuka rękodzieła ze szczyptą filozofii: Burgund dla Misi:-)\nObiecałam i zrobiłam:-).\nZaczęłam od czapki, na której znów ćwiczyłam żakard. Tym razem żakardowo przerobiłam całość i wcale mi nie przeszkadzało, że tym samym kolorem (choć dla siebie już mam pomysł na taką szachownicę z popielem). Dzięki takiemu sposobowi przerabiania czapka jest cieplejsza i bardziej zwarta. Po wpadce ze swoją czapką (gdzie żakardowy ściągacz wyszedł mi bardzo ciasny), tutaj użyłam grubszych drutów i jest idealnie - czapka układa się na głowie dokładnie tak, jak sobie Misia życzyła:-)\nSzal miał być obfity. Długo szukałam idealnego wzoru. Pierwszy tydzień to były kolejne próby i ciągłe prucie. Aż w końcu uznałam, że prosty wzór kratki będzie najlepszy. Lubię, gdy szal jest taki sam po obu stronach. Poza tym na czapce też jest kratka więc ładnie pasuje.\nMisia zadowolona, to ja też:-)\nI przyjemnie mi było ją fotografować:-)\nWłóczka: Opus "Tiftik (95% akryl, 5% moher, dł. 270m/100g)\nZużycie: czapka 50g, szal 200g.\nDruty: czapka - 5mm; szal - 6mm.\nAutor: renya o 11/09/2015\nAle śliczny komplet!!! Jej!!! Reniu, czy tą czapkę robiłaś prosto do końca, jak prostokąt i potem zszyłaś, czy zbierałaś troszkę na górze? Pytam, bo bardzo podobają mi się takie czapki i dobrze w nich wyglądam, a jakoś nie potrafię dobrze utrafić z tą górą... A robiłaś podwójną nitką?\nszal jest rewelacyjny!!!!\nPS. Reniu, w tym miesiącu spotkanie odbędzie się w innym lokalu - tamten zamknęli nagle... Mamy już lokal, mamy salę, w środę będę wysyłała maile i zrobię wpis na blogu u siebie :)\nAsiu, czapkę robiłam na okrągło, pojedynczą nitką, ale z dwóch motków. Przerabiałam jak żakard, czyli dwa oczka z jednego motka i dwa oczka z drugiego, na zmianę. Na górze zbierałam: w drugim rzędzie wzoru ryżowego wszystkie 2 oczka prawe przerobiłam razem. W następnym rzędzie była zmiana, czyli nad o. lewymi przerabiałam o. prawe, a nad oczkiem prawym - lewe. W drugim rzędzie znów wszystkie o. prawe przerobiłam razem. Następny rząd to było 1o. prawe i 1o. lewe. W kolejnym rzędzie każde o. prawe przerobiłam z lewym. I to chyba tyle było tego zbierania. Resztę oczek ściągnęłam nitką.\nSzkoda, że Muza się zamknęła, bo to było świetne miejsce do spotkań (choć menu się potwornie zepsuło), ciekawa jestem tego nowego lokalu... Ale towarzystwo jest zawsze doborowe więc jeśli tylko będą mieli smaczną szarlotkę, to nie potrzeba nic więcej:-)\nPrześliczny kolor - taki nasycony, energetyczny! Wzór prosty, ale rzeczywiście wygląda ciekawie. Zarówno podwójny ryż, jak i motyw kratki znakomicie się uzupełnia.\nBardzo dziękuję:-) Nie wiem dlaczego do tej pory tego koloru nie doceniałam, bo faktycznie przyjemny dla oka:-)\nBasia Nolberczak 11/09/2015\nPiękny komplet a szal jest boski:) Mam taki szalik w krateczkę i jestem bardzo zadowolona:) Córce pasuje ten kolor:) A co teraz się dzierga? Pozdrawiam\nTeraz to więcej się pruje niż dzierga, bo wzięłam się za uzdatnianie niechodzonych udziergów;-)\nBasia Nolberczak 11/11/2015\nPrucie to pożyteczna sprawa bo za jednym zamachem zrobisz porządki w szafie i miejsce na nowe udziergi:) A ja nie mam co pruć na razie:)\nSzczęściara! Ja mam do prucia prawie tyle samo przędzy, co w nowych motkach, które tymczasem leżą sobie całkiem niewykorzystane;-)\nZa to miejsce w szafkach faktycznie się zrobiło i to jest korzyść ogromną!\nŚwietny komplecik w pięknym kolorze.:)\nMarta K. 11/09/2015\nWyjątkowy komplet dla wyjątkowej dziewczyny, szalenie mi się podoba. Burgund to idealny kolor dla Dominiki, pięknie w nim wygląda. Cieplutko pozdrawiam:)\nBardzo dziękuję:-) Lubię Dominikę ubierać, bo (co stwierdzam z podziwem i lekką nutą zazdrości) ona we wszystkim ładnie wygląda. A jak ona ładnie wygląda, to i mi zdjęcia ładnie wychodzą:-)\nPiękny komplecik. Wygląda na super ciepły.\nI taki jest:-). Gdy dziergałam szal, to jednocześnie się nim okrywałam i grzał naprawdę przyjemnie. Dziękuję!\nk studio 11/09/2015\nAleż piękny komplet, a kolor wóczki rewelka:) Modelka na medal i zdjęcia bardzo profesjonalne:) Pozdrawiam:)\nwikera Potyczki Manualne 11/09/2015\nWymyśliła piękny komplet! a Ty zjawiskowo spełniłaś to marzenie! Włóczka wydaje mi się cieplutka i milusia, a ten burgund naprawdę może zawrócić w głowie. Jakie super fotki:))\nBardzo mi miło, dzięki! Trochę mi jeszcze tego burgunda zostało, to i ja skorzystam, ale będę musiała z czymś połączyć, najpewniej z ciemnym popielem... Zobaczymy, jeszcze mi się pomysł do końca nie wykluł:-)\nBardzo przyjemny komplecik:-)\nI dla oka i dla ciała:-). Dziękuję:-)\nKasia J. 11/10/2015\nWspaniały komplet :-) Przepiękny kolor - doskonale pasuje do Twojej córci :-)\nDziękuję:-) Mnie też się podoba, dlatego z taką przyjemnością ją fotografowałam:-)\nKomplet niesamowicie ciepły - ze względu na kolor, ale podejrzewam, że też tak fizycznie, w użyciu. Bardzo łądnie skomponowałaś komplet, osobiście niesamowicie lubię ten wzór kratki. I mówisz, że robiłaś czapkę, jak żakard, tylko tym samym kolorem...?\nDokładnie! Dwa oczka z jednego motka i dwa z drugiego:-) Bardzo fajnie mi się dziergało w ten sposób. Teraz robię komplet dla siebie, ale już dwoma kolorami.\nSivka S i 11/10/2015\nOoo, ja też lubię jak po obydwu stronach jest ten sam wzór, mozna na koce stosować. A już kostka to mój ulubiony motyw. Piękna robota, a Twoja modelka śliczna kobieta :) :)\nNo właśnie - kobieta! A ja tu z jej dziecinnym zdrobnieniem wyskakuję;-)\n...Ale gdy tak na nią patrzę, to czuję, że to ciągle moja Misia, a nie pani Dominika jednak...\nSivka S i 11/14/2015\nJeszcze raz ja. Renatko, nominowałam Cię u siebie do pewnej zabawy (ale takiej bardziej serio). Jeśli masz ochotę zabrać głos, to u mnie szczegóły. :)\nDziękuję:-). Jasne, że biorę udział. Tylko pomyśleć muszę, bo jak na zabawę, to tematy całkiem poważne:-)\nbardzo ładny komplecik:))\nŚwietny śliczny komplecik bardzo mi się podoba taki fason czapeczki inny kolorek i porywam jest super :) przypuszczam że się nie wyrobię w tym roku i czapy nie będzie ;)\nNie w tym, to będzie w przyszłym, na spokojnie:-) Słyszałam, że prognozy na zimę są łaskawe więc może się całkiem bez czapki obejdzie:-)\nCzasem tak bywa, że szukamy wymyślnych wzorów, inspiracji...żeby było super:)\nA tu proszę zrobiłaś prostym wzorem bardzo efektowny komplet.\nNie wiem komu bardziej gratulować? Misi tak super mamy, czy Tobie pomysłu? Oby dwie zasługujecie na *order uśmiechu.\nDziękujemy obie! To już nie pierwszy raz mnie Misia do robótki zainspirowała, ale dla niej łatwo i z przyjemnością się robi, bo właściwie cokolwiek zrobię, jej się zawsze podoba:-)\nMoje pierwsze wrażenie dotyczy koloru. Misia wygląda po prostu pięknie. Burgund wspaniale komplementuje jej urodę. :)\nA teraz do spraw technicznych - czapkowy wzór bardzo mi się podoba, ale szal zachwycił bardziej. Myślę, że wynika to z mojego długotrwałego czajenia się do takiej kratki. Wiedziałam, że to ładne, ale ten szal uwypukla, jak bardzo.\nDla mnie to chyba też pierwsza kratka... Do tej pory jedynie robiłam ryż podwójny. To niby też wzór kratkowy, ale takie drobny, że się ta kratka w oczy nie rzuca, dopiero na 4 oczka wyraźnie widać jej urok:-)\nFantastyczny komplecik w pięknym kolorku :) ech, żałuję, że nie umiem robić na drutach...\nIgnez Pestka 11/11/2015\nŚliczny komplecik!!! a czapka układa się fantastycznie!! ja swoją już pruję trzecie raz bo nie mogę ogarnąć, jak zrobić takie cudo :/\nJa do czapek też mam zawsze wątpliwości, do tej też miałam, nawet od razu zrobiłam drugą, bo byłam pewna, że ta się Dominice nie spodoba, a tymczasem stało się właśnie na odwrót:-)\nNie zrażaj się, pruj i rób do skutku, znaczy do zadowolenia, bo potem satysfakcja jest bezcenna:-)\nŚlicznie wyszło. A zamaszyste szaliki znów są modne.\nTo pewnie dlatego Dominika taki właśnie sobie zażyczyła:-)\nAnita M 11/12/2015\nMnie również podobają się takie obfite szale a jeszcze do tego najlepiej gdy są mięciutkie:) w takim ślicznym komplecie, który stworzyłaś zima to czysta przyjemność.\nO tak, takimi dzianinami można kapeńkę zimę uprzyjemnić:-). Dziękuję!\nWcześniej nie wiedziałam, ale teraz widzę, że też lubię:-)


\tUchwała Nr IX/68/19 Rady Gminy Włocławek z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie zmian do budżetu na 2019 rok. - BIP - Gmina Włocławek\nścieżka nawigacji Strona główna > Rada Gminy > Uchwały Rady > Kadencja 2018-2023 > rok 2019 > Uchwała Nr IX/68/19 Rady Gminy Włocławek z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie zmian do budżetu na 2019 rok.\nUchwała Nr IX/68/19 Rady Gminy Włocławek z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie zmian do budżetu na 2019 rok.\nPobierz skan... (2575kB)\nOpublikował: Michał Szymczak (6 maja 2019, 12:56:10)


Werner Hartmann – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData i miejsce urodzenia 11 grudnia 1902\nData i miejsce śmierci 26 kwietnia 1964\nSeeadler, Albatros, U-26, U-37, U-198\nW chwili wybuchu II wojny światowej dowodził U-37 należącego do 2 Flotylli. Z U-37 Hartmann wypłynął na trzy patrole. Na pierwszym (5 października do 8 listopada 1939 roku) zatopił osiem statków o łącznej pojemności 35 306 BRT, na drugim (28 stycznia 1940 roku do 27 lutego 1940) osiem statków o łącznej pojemności 24 538 BRT. Po powrocie admirał Karl Dönitz uznał, że dowodzenie z lądu jest bardziej efektywne. Hartmann służył potem na różnych stanowiskach sztabowych.\nTę stronę ostatnio edytowano 11 lis 2019, 08:49.


Cartagena de Indias, Kolumbia - Choroba karaibska w Cartagenie | Podróże Jożina\nCartagena de Indias, Kolumbia - Choroba karaibska w Cartagenie\nChyba jednak dopadła mnie tzw. choroba karaibska. Objawia się ona zmniejszeniem aktywności, wzmożoną sennością, spowolnieniem ruchów i zahamowaniem myślenia. Jak widać, objawy nie są zbyt dokuczliwe. Zasiedziałem się więc w Cartagenie no i cóż, okazało się to być ostatnie miejsce, które odwiedziłem na wybrzeżu. W poniedziałek jadę do Barranquilla, skąd mam lot do Bogoty.\nOstatnie dni upłynęły mi na spacerach po mieście. W piątek przeprowadziłem się do hostelu Posada del Pirata. Zyskałem pokój z balkonem i ładny widok na zatłoczoną ulicę. Jest też duże pomieszczenie socjalne oraz zaśmiecony dach z ładnym widokiem, na którym robią kupę cztery wielkie psy, które mieszkają w hostelu. Są też jakieś problemy z prądem na tej ulicy, ale przynajmniej już nie muszę wracać do hostelu tą ulicą, co mnie panie zaczepiały.\nW sobotę udałem się do pobliskiej wioski La Boquilla, ok. 7 km od Cartageny. Znajduje się tam długa na kilka kilometrów plaża. Jeden z pasażerów autobusu zaprowadził mnie chyba do znajomego. Zaoferowali mi obiad: rybę za 12.000 pesos. Utargowałem do 11.000 pesos z piwem.\nSwego czasu śmiałem się trochę na tym blogu z Francuza, który targował się o każdego banana. Rewiduję swój pogląd. Tutaj można się targować o wszystko. W sklepie o piwo. Na ulicy o owoce. O pokój hotelowy. O hot-doga. O sok. O wszystko, a zwłaszcza jeśli się kupuje na ulicy. O kawę na ulicy tylko się nie próbowałem targować, bo jeśli kosztuje ok. 30 groszy (200 pesos), to jakoś nie znajduję agrumentów dlaczego miałaby być jeszcze tańsza.\nPo utargowaniu ceny obiadu rozłożyłem się w hamaku, ale zaraz zaczęły się schodzić różne osoby oferujące różne rzeczy. Dwie czarne jak smoła kobiety zaczęły mi masować stopy. Niech im będzie te parę złotych, przydało się zresztą na tyle kilometrów. Dałem im 4.000 pesos (6 zł). Nie kąpałem się, bo woda blisko miasta nie wyglądała na najczystszą. I nie mam stamtąd zdjęć, bo ostrzeżono mnie, że jest to bardzo niebezpieczne miejsce, i żeby nawet zegarka nie brać, bo Murzyn może zabrać. Ja żadnych zbirów nie spotkałem (może dlatego, że nie wziąłem zegarka, nawet okulary zostawiłem), a miejsce wyglądało na dość spokojne.\nW mieście w weekend akurat był festiwal kultury afro-karaibskiej. W piątek wieczorem były ciekawe występy - tańce, koncerty, defilady.\nW sobotę wieczorem pojechaliśmy z panią Pirata z hostelu do jakichś jej znajomych na przedmieściach na imprezę urodzinową. W tym celu skorzystaliśmy z jeepa. Stoją tu takie na rogu. Też trzeba się targować. Było trochę tańców, dobre jedzenie. Potem powrót do centrum i wyjście na koncert. W tym upale ciężko jest wytrzymać nawet w nocy, dlatego wróciłem wcześniej do domu, bo poczułem, że trochę się przegrzałem.\nNiedziela była senna bardzo. Apogeum choroby karaibskiej. Nic się nie chce. Na szczęście koledzy z hostelu przygotowali obiad. O 19 Msza Św. w katedrze. Garstka ludzi. Prąd w hostelu włączyli dopiero o 21.


Re: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 20 2020, 22:35;\nMugoloznawstwo było jedny z tych przedmiotów, na które Max uczęszczał w celu łatwego podniesienia sobie średniej ocen. W końcu wychowywał się w świecie bez magii, więc większość poruszanych tutaj tematów nie była dla niego nowością. Co więcej mógł dzielić się szczegółami, których nie opisuje się w podręcznikach. Kiedyś dopadł w swoje ręce jeden z nich i niektóre opisywane tam "fakty" rozśmieszyły Solberga. Czarodzieje mieli bardzo ciekawe spojrzenie na świat mugoli. Najbardziej zadziwiał go fakt, że uważali za coś niezwykłego niektóre mugolskie wynalazki i technologię, podczas gdy sami parali się magią, która była dużo bardziej nieprawdopodobna i niemożliwa do wytłumaczenia. No i odrzucając niektóre mugolskie wynalazki, czarodzieje sami utrudniali sobie życie. Ale niestety w Hogwarcie było to wręcz niemożliwe do obejścia. Mugolska technologia tutaj nie działała i trzeba było radzić sobie innymi środkami. Max zastanawiał się, co było w planach dzisiejszej lekcji, skoro zostali wezwani na ścieżkę zdrowia. Może bieg z przeszkodami? Nie zważając na słowa profesora, odruchowo zabrał ze sobą swoją różdżkę, ubrał się w dresik i ruszył w stronę ścieżki zdrowia. Gdy dotarł na miejsce zauważył, że nikogo jeszcze nie ma. Usiadł więc na jednym z większych głazów i czekał na resztę.\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 20 2020, 22:49;\nLubiła zajęcia z mugoloznastwa prowadzone przez Harringtona. Zawsze wymyślał dla nich coś ciekawego. Tym razem również postanowiła się udać na lekcję, tym bardziej, że odbywać się ona miała na świeżym powietrzu. Strauss zaczęła przypuszczać po temacie niedawnej pracy domowej, że będzie to miało jakiś związek ze sportem. Dlatego też zgodne z sugestią nauczyciela zamiast pojawić się na ścieżce w zwyczajnych szkolnych szatach miała na sobie sportowe obuwie i dresy składające się z szarych spodni, granatowego t-shirtu oraz krukońskiej bluzy, w której często trenowała na miotle.\nMiała przy sobie również różdżkę. Wszystko przez to, że nie czuła się komfortowo jeśli gdziekolwiek się bez niej ruszała dlatego nie zamierzała zostawiać jej w dormitorium. Poza tym zalecenie nauczyciela nie oznaczało od razu zakazu przynoszenia różdżek. Musiała tylko dbać o to, by nigdzie jej nie zgubić. Dlatego po odpowiednim zabezpieczeniu jej tuż przy swoim boku, ruszyła w na błonie, by skierować się ku miejscu, w którym mieli się spotkać z Harringtonem. Liczyła na to, że czeka ich owocna lekcja.\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 20 2020, 23:02;\nChyba jedyny przedmiot, z którego najlepiej dawał sobie radę. Głównie wynikało to z tego, jak przeżył własne dzieciństwo, praktycznie bez magii i bez potrzeby jakiegokolwiek angażowania się w życie społeczne czarodziejów. Nie potrzebował nawet natchnienia, by robić zadania domowe - ręka sama w sumie brnęła do tego, by chwycić za pióro i zapisać za pomocą tuszu odpowiedzi na pytania Harringtona. Lekcje z nim zawsze wydawały się ciekawe, a Felinus wracał z nich bardziej pełny energii, niż zazwyczaj bywał. Miał nadzieję na to i tym razem, gdy jednak zamęczył do cholerny obraz, który postanowił opowiedzieć ze szczegółami historię swojej śmierci. Naprawdę, nie oszukujmy się - Lowell miał inne, ważniejsze rzeczy do zrobienia, aniżeli udawanie zaintrygowanego historią Google'a studenta.\nNie bez powodu przyszedł zmęczony - jakoby było po nim widać, że nie najlepiej spał rano. To prawda, niezbyt przyjemnie mu się odpoczywało; jakby miał mniej sił, niż kiedykolwiek wcześniej. Cholerna działalność artystyczna - już bardziej przypasowała mu praca w gospodarstwie, jeżeli ma się na nim męczyć mniej, a skóra piec od pojawiającego się słońca.\nFaolán ubrał na siebie przede wszystkim luźną, czarną koszulkę bez żadnego napisu. Nogi zaś zakryte były przez dresowe spodnie, w których czuł się w miarę swobodnie, aczkolwiek wyobcowanie przy innych uczniach. Jakby nie było - ten strój przysługiwał mu tylko w pracy i w domu rodzinnym, kiedy to po ciężkim dniu mógł wziąć prysznic, umyć się, odświeżyć umysł i oddać krótkim, aczkolwiek przyjemnym rozrywkom. Wziął ze sobą także różdżkę, ale nie miał zamiaru jej używać.\nZauważył kilku uczniów, niektórych z nich kojarzył z wcześniejszych lekcji, lecz wybrał jako towarzysza dąb, o który to oparł się plecami, czekając na nauczyciela.\n| Można zaczepiać, jeżeli ktoś ma ku temu powód! |\nRe: Ścieżka zdrowia Wto Kwi 21 2020, 09:00;\nUbrani na sportowo? Zajebiście, nie ma, kurwa, co. W końcu nie będzie musiał kręcić się w tej popierdolonej szacie. Skoro różdżka nie była potrzebna, to zostawił ją w dormitorium, wciągnął na siebie szare dresowe spodnie, przyległy biały podkoszulek, jakieś adidasy i nacisnął na głowę czapkę z daszkiem, po czym wsunąwszy dłonie w kieszenie spodni, skierował się na miejsce spotkania. Nie wiedział, co profesor dla nich wymyślił, ale mógł się założyć, że to będzie jakieś bieganie, skakanie o tyczce, czy inne pojebane sporty, żeby przekonali się, w czym są dobrzy, a w czym chujowi i może zainteresują się tymi fascynującymi wyczynami mugoli. Generalnie - pierdolona nuda, ale z drugiej strony miał nad innymi pewną przewagę, ponieważ miał pojęcie na temat tego, co mogło się tam odpierdalać, a to, nie ma co ukrywać, było dość sporym plusem. Chociaż oczywiście, daleko było mu do zostawania jakimś pojebanym kujonem, czy coś takiego, ale zawsze liczyło się to, że mógł się, jakoś tam, wykazać. Całkiem nieźle, tak w sumie.\n- Jak tam paluszki, Strauss? - rzucił w formie powitania, kiedy zauważył Violę i nawet lekko szturchnął ją łokciem w formie powitalnej zaczepki. Świetnie poszło im w czasie tego pieprzonego zielarstwa, więc może, teraz kiedy będą grali w jakieś wyścigi w workach, też pójdzie nieźle? Brakowało im tylko ich ostatniej partnerki do zbrodni i na pewno zrobią tutaj wykurwistą furorę. Przestąpił z nogi na nogę i zauważył w tym momencie niewielką pisankę, która jakby nigdy nic leżała sobie na krzaku. Sięgnął po nią bez zastanowienia i wrzucił ją do kieszeni dresów, mając nadzieję, że gdzieś po drodze jej nie rozwali.\nSzukanie pisanek nr 6: I\nOstatnio zmieniony przez Maximilian Brewer dnia Wto Kwi 21 2020, 09:45, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Ścieżka zdrowia Wto Kwi 21 2020, 09:36;\nNie bardzo wiedziała, czego może od nich oczekiwać profesor, ale postanowiła zastosować się do jego zaleceń i zostawiła wszystkie swoje rzeczy, w tym różdżkę, w dormitorium. Może powinna ją zabrać, ale była zbyt posłuszna, żeby zachowywać się jakoś inaczej. Ubrała również swój sportowy, niesamowicie elegancki strój, w którym chodziła również na zajęcia profesora Walsha i spokojnie skierowała się na miejsce spotkania, zastanawiając się, co dalej. Nie mogła jednak sobie odmówić i nawet do tego ubrania musiała przypiąć odznakę prefekta, w końcu była nim cały czas, niezależnie od tego, jak się sprawy miały. Do tej pory nie miała jeszcze okazji zrobić nic, co jakoś wpływałoby na jej relację z pozostałymi uczniami i pod pewnymi względami wolałaby nie używać władzy, jaką otrzymała, ale... Cóż, wychodziła z założenia, że może takie coś powstrzyma gagatków, którzy mieliby jakieś szalone pomysły.\nPrzywitała się ze wszystkimi przybyłymi, szczególny uśmiech posyłając Violi, ale nie chciała jej przeszkadzać, skoro już miała z kim rozmawiać, więc po prostu stanęła z boku i czekała na kolejne osoby, które mogły się zjawić oraz oczywiście na profesora. Zaczęła się zastanawiać, czy za chwilę czeka ich jakiś bieg przełajowy, czy o co właściwie chodzi.\nSzukanie pisanek próba nr 6: D\nRe: Ścieżka zdrowia Wto Kwi 21 2020, 10:19;\nCałkiem chętnie chodziła na mugoloznastwo, choć nie czuła absolutnie potrzeby zwiększania swojej wiedzy na temat niemagicznego świata. Żyła z nim na tyle blisko, że nie miała większych problemów, aby się w nim odnaleźć. Na lekcje Haringtona przychodziła głównie dla rozrywki, bo profesor zawsze wymyślał coś ciekawego, a czystokrwiści koledzy potrafili dostarczać dodatkowych atrakcji. Przypomniała sobie minę Nirah na widok kasownika do biletów na wycieczce w Londynie i uśmiechnęła się do wspomnień. Niezapomniany widok! Sama uważała, że tak duża izolacja czarodziejom jedynie szkodzi. Technologia mugoli gna tak szybko do przodu, że pewne wynalazki mogą już im zastąpić magię, albo a niedługo nawet ją przewyższyć. Warto wiedzieć co się dzieje po tej drugiej stronie, by potem nie stać na środku skrzyzowania nie wiedząc w która stronę iść i co oznacza to czerwone światełko na słupie.\nDodatkową mobilizacją do przyjścia na zajęcia była informacja, że będą zajmować się jakimiś około sportowymi tematami. Jako świeżo upieczona pani kapitan musiała zadbać bardziej o swoją kondycję, dlatego tym chętniej przyszła w wyznaczone miejsce, ubrana w sportowy strój do biegania. Różdżkę posłusznie zostawiła w domu, skoro miała jej nie być tego dnia potrzebna. Nie czuła się z tym źle, często zdarzało jej się zapominać o magicznym patyku.\nDotarłszy na miejsce przywitała się wesoło ze wszystkimi zgromadzonymi i podeszła do @Violetta Strauss, żeby ją trochę pozaczepiać.\n- Cześć! Niecodzienne miejsce na lekcje, nie? Ciekawe co będziemy robić. - Zagadnęła rozglądając się i związując włosy w ciasnego kucyka, żeby jej nie przeszkadzały.\nRe: Ścieżka zdrowia Wto Kwi 21 2020, 12:55;\nRe: Ścieżka zdrowia Wto Kwi 21 2020, 21:14;\nMugoloznawstwo to przedmiot, za którym Fayette zdecydowanie nie przepadała i uważała za zbędny w prawdziwym życiu. Czy wynikało to z jej wychowania i rodzinnych tradycji? Wielce możliwe. Nie zmieniało to jednak faktu, że na takie zajęcia od czasu do czasu musiała się wybierać.\nIdąc ścieżką czuła się dość nieswojo z dwóch powodów. Jednym był fakt, że nie miała przy sobie swojej różdżki. Dość dziwaczne zarządzenie profesora. Co chwila miała odruch macania się w poszukiwaniu przedmiotu i padania w sekundową panikę, że coś zgubiła. Drugim powodem, dla którego czuła się niezręcznie był fakt, że musiała przyjść w sportowych ubraniach. Sport i ćwiczenia to dla niej nie nowość oczywiście, ale grupowe aktywności fizyczne (poza quidditchem w pełnym oporządzeniu) to już inna sprawa. Nie wstydziła się swojej figury, a jednak swojej protezy teraz wręcz nazbyt widocznej opasanej przylegającym materiałem legginsów. Zwykle ukrywała swoje kalectwo pod połami zwiewnych spódnic i sukni, a tutaj... Co tu dużo mówić. Jej zwykle wszechobecna brawura ulotniła się wraz z różdżką.\nI w tym też nastroju przybyła na Ścieżkę Zdrowia trzymając się na uboczu i tak nie rozpoznając zbytnio żadnej znajomej twarzy.\nRe: Ścieżka zdrowia Sro Kwi 22 2020, 16:31;\nLekcje mugoloznawstwa, mimo że zazwyczaj mało dla Frei odkrywcze, należały do grona jej ulubionych. Stanowiły miłą odskocznie od magicznej rzeczywistości i czasem przywoływały nawet wspomnienia z czasów dzieciństwa, kiedy to wspólnie z tatą robili rzeczy kompletnie niemagiczne. Aż uśmiechnęła się na tą myśl, a gdy na tablicy ogłoszeń przeczytała, żeby wszelkie artefakty magiczne najlepiej zostawili w dormitorium, w myślach poparła ten pomysł w stu procentach i niemal od razu pognała w stronę wieży, co by zostawić niepotrzebne dzisiaj rzeczy i przebrać się w strój inny, niż pognieciony mundurek. Ubrała ulubione ostatnimi czasy dresy, włosy spięła w koka, którego już od dawna zwykła nazywać vel artystycznym nieładem, po czym ruszyła w stronę ścieżki zdrowia, na której mieli się spotkać z profesorem.\nPogoda była idealna. Promienie słońca przyjemnie otulały jej bladą twarz, tworząc przyjemną warstwę na skórze. Szczerze - takie lato w zupełności by jej wystarczyło. Już teraz było jej ciepło, mimo, że po drodze spotkała parę osób poubieranych w cieplejsze bluzy, czy cieńsze kurtki. Pewnie z niecierpliwością czekają na letnie upały, do których ona wciąż nie może się przyzwyczaić.\n-Hej Frela. - Rzuciła krótko, stając tuż obok Krukonki. Rozejrzała się naokoło, stwierdzając po chwili, że rzeczywiście nigdy wcześniej tu nie była. Nazwa owej ścieżki kompletnie nic jej nie mówiła, dlatego musiała sporo się nagimnastykować, aby trafić na odpowiednie miejsce, po drodze oczywiście pytając milion innych osób w którym kierunku powinna się udać.\nRe: Ścieżka zdrowia Sro Kwi 22 2020, 20:36;\nZajęcia, które mogły być związane ze sportem! Zwykłym! Nie tam latanie na miotle, ale może coś więcej, coś ciekawszego! Ochoczo przebrała się w sportowy strój, czyli odpowiednie buty, getry nieco za kolana, a do tego luźna koszulka. Nie ubierała bluzy, ale przewiązała ją w pasie. Różdżkę zostawiła w dormitorium, skoro taka była prośba profesora. Spięła włosy i ruszyła na zajęcia. Po drodze trafiła na idącego w tym samym kierunku @Ferdinand Emerson, którego jedynie uderzyła lekko pięścią w ramię, wołając "berek" i pobiegła na miejsce, gdzie miała się odbyć lekcja.\n- Co tak wolno? - zawołała do przyjaciela, przechodząc do truchtu tyłem, przez co nie zwróciła uwagi na to, czy ktoś jest za nią. Zatrzymała się w miejscu, spoglądając po pozostałych osobach. Dostrzegła @Violetta Strauss, @Nancy A. Williams oraz @Maximilian Brewer, do których lekko machnęła ręką z uśmiechem. Z dwójką z nich bycie w grupie było wesołe, ale nie była pewna, czy na tych zajęciach chciałaby, aby jej dłonie krwawiły. Nie mieli używać różdżek, więc prawdopodobnie teraz nikt by jej nie pomógł. Uśmiechnęła się jeszcze do @Victoria Brandon, chcąc do niej podejść, gdy dostrzegła przy dębie pisankę. Leżała na tyle daleko od stojącego pod drzewem chłopaka, żeby mieć pewność, że nie jest jego. Podniosła jajko z ziemi, wkładając je do kieszeni bluzy. Oby tylko nie wypadło.\n- Ciekawa jestem, gdzie jeszcze leżą... Ty też jakieś znalazłaś? - spytała blondynkę, stając w końcu obok niej, czekając przy tym na Emersona. - Oby profesor szybko przyszedł... Nie mogę się doczekać - dodała, uśmiechając się szeroko do Victorii. Choć stała spokojnie, dziewczyna mogła widzieć entuzjazm w oczach Lou i chęć do dalszego biegu, czy ćwiczeń.\nszukanie pisanek: F (udane) (3 znalezione pisanki)\nRe: Ścieżka zdrowia Czw Kwi 23 2020, 11:31;\nSzukanie jajek: Próba VII: nieudane 2 /5\nMugoloznastwo mimo, że pozbawione było najczęściej magii i wymagało sprawności fizycznej to było jednymi z ciekawszych zajęć w szkole. W dodatku zarażona przez dziadka miłością do świata niemagicznego Gabrielle nie potrafiła odmówić sobie przyjścia na dzisiejszą lekcję. Ubrana w klasyczny mundurek ruszyła w kierunku ścieżki zdrowia, która to była miejscem dość ciekawym, zwłaszcza w kontekście nauki o mugolach, wszakże bardziej pasowałby do treningu drużyny Qudditcha, jednak blondynka nie zamierzała negować wyboru nauczyciela, który to słynął z niekonwencjonalnych metod nauczania.\nZ uśmiechem na ustach i masą pozytywnego nastawienia przeczesała palcami blond włosy, zagarniając je do tyłu. Już z daleka dostrzega wiele znajomych twarzy, każdego obdarzając uśmiech i machając na powitanie (@Maximilian Felix Solberg @Victoria Brandon @Nancy A. Williams @Loulou Moreau). Ostatecznie podchodząc do @Felinus Faolán Lowell, którego kojarzyła z Pokoju Wspólnego Puchonów mając okazję rozmawiać z nim tylko kilka razy.\n- Cześć! - rzuciła wesoło, widząc, że reszta pochłonięta jest już rozmowami, dlatego nie chciała im przeszkadzać. - Wziąłeś ze sobą różdżkę? - zapytała, bo sama miała wątpliwości czy powinna ją zabierać, skoro nauczyciel powiedział, że nie będzie im potrzebna. Ostatecznie zostawiła ją w dormitorium, choć nie czuła się pewnie z podjętą przez siebie decyzją.\nRe: Ścieżka zdrowia Sob Kwi 25 2020, 18:38;\nSzukanie pisanek 5: F (4 udana)\nJako że miał całkiem sporo styczności ze światem niemagicznym, to wiedza przekazywana na zajęciach z mugoloznawstwa była dla niego prosta i przystępna, a nauczycielowi rzadko udało mu się go czymś zaskoczyć – no, chyba że była to kwestia miejsca i formy zajęć, które, tak jak na przykład dzisiaj, często bywały dość nietypowe. Zgodnie z zaleceniem profesora, wbił się w dresik i nie zabrał ze sobą różdżki, zgarnął za to Fillina razem z Nessą, zgodnie z nową niepisaną tradycją chodzenia na większość lekcji w takim właśnie składzie. Po drodze, kiedy tamta dwójka rozmawiała o jakichś mało go interesujących tajnikach transmutacji, gdzieś niedaleko dostrzegł wielkanocną pisankę, do której zaraz popędził, by schować do kieszeni i powiększyć tym samym swoją kolekcję, po czym dołączył do towarzyszy i za moment znaleźli się na ścieżce życia razem z resztą uczniów, oczekujących na zajęcia. Nie był tego dnia w najlepszym nastroju, więc nawet nie chciało mu się gadać typowych dla siebie i Fillina głupot czy razem z resztą zastanawiać się, co takiego na dziś mógł wymyślić ten wariat Harrington, choć gdyby ktoś go spytał, obstawiałby, że pewnie czeka ich jakiś sport albo wycieczka. Chyba nic szczególnie ekscytującego.\nRe: Ścieżka zdrowia Sob Kwi 25 2020, 20:17;\nNigdy jakoś nie przejmował się tym, z jakimi uczniami wchodzi w interakcje; poprawka - rówieśnikami. Zawsze bywał typem samotnika, który nie zwracał uwagi na tak niepotrzebne rzeczy. To znaczy się, wiedział, że są potrzebne, ale niestety - w większości przypadków, mimo iż Hogwart stanowi miejsce do nawiązywania różnorakich relacji, te kończyły się, gdy również koniec miało zdarzenie zakończenia nauki. Trochę bywało to poniekąd fałszywe - dlaczego zadają się ze sobą tylko dlatego, gdyż tak wymaga tego życie w tej magicznej szkole? Nie wiedział. Może nawet nie chciał wiedzieć.\nWbrew pozorom nauka o zjawiskach w społeczeństwie bywa wyjątkowo trudna i obciąża umysł do tego stopnia, iż sam człowiek nie wie, co jest słuszne, a co nie jest.\nZauważył wówczas ją - drobną (pod względem dokładania na ten czas cegiełek od każdej ze stron) znajomą, z którą miał okazję, jakby chciał przeliczyć, tylko parę razy porozmawiać. Mimo wszystko wydawała się być sympatyczna - jak to w sumie na Puchonkę przystało.\n- O, hej, Gabrielle. - odpowiedział spokojnie, spoglądając na nią spod drzewa, na którym to opierał cały swój ciężar. Wówczas się wyprostował, dostosowując swoje zachowanie do zasad obowiązującej wszędzie kultury. - To pytanie... jest dość specyficzne. Powiem szczerze, że, nawet jeżeli nie będzie potrzebna, to wolę mieć ją przy sobie, tak na wszelki wypadek. - przyczyn było bardzo dużo. Cholernie? Nie, to niezbyt ładne słowo. Głównie podejrzewał, że aktywność fizyczna na świeżym powietrzu może być źródłem najróżniejszych problemów, dlatego postanowił ją wziąć. I ewentualnie móc się bronić podczas powrotu. - A Ty? Postanowiłaś ją pozostawić, czy jednak zabrać ze sobą? - zapytał się, być może nie oczekując odpowiedzi, ale mając nadzieję, że ta jednak się pojawi.\nNie miał żadnych wymagań, ale miło się jednak rozmawiało z kimś, od czasu do czasu.\n- Lekcje mugoloznawstwa zawsze były nietypowe. Jak myślisz, co profesor Harrington teraz wymyślił? - zapytał się, spoglądając na nią.\nRe: Ścieżka zdrowia Nie Kwi 26 2020, 09:15;\nSkoro różdżki miały nie być potrzebne, z radością zostawiła swoją w dormitorium, żeby przypadkiem sobie i komuś z otoczenia nie zapewnić dodatkowych, zapewne niezbyt przyjemnych wrażeń. Kiedy się tutaj pojawiła, większość osób zainteresowanych zajęciami była już chyba na miejscu, zwłaszcza biorąc pod uwagę utworzone grupki i wyczekujące wyrazy twarzy. Czego tym razem mieli się spodziewać po Harringtonie? Ten miał zwykle przecież ciekawe pomysły i dzięki jego lekcjom otrzymywała sentymentalne powroty do swoich czasów przed czarowaniem.\nDlaczego ten sznycel Boyd znowu wyglądał, jakby przejechał go wózek ze słodyczami w hogwarckim pociągu? Tym razem nie chciała męczyć go jednak swoją obecnością. Uznała, że przesada byłaby równie niezdrowa, co całkowite zignorowanie problemu. Może potrzebował chwili spokoju, bo po prostu wariował od ciągłego śmigania na lekcje po tym, jak postanowił załapać się na nie wszystkie?\nJasne, że nie potrafiła tego zostawić zupełnie bez reakcji. Rzuciła w niego wyjętą z plecaka pluszową akromantulą, która wtuliła się w jego ramię, po czym zaczepnie kiwnęła głową.\nRe: Ścieżka zdrowia Nie Kwi 26 2020, 14:04;\nPoszukiwania jajek: I\nPrzybyła na zajęcia bez różdżki i ubrana w odpowiedni strój sportowy. Niekoniecznie były to spodnie do jogi, które opinałyby jej seksownie nogi oraz sportowy stanik pod rozpiętą sugestywnie bluzą (oczywiście, sięgającą do pasa, by odsłonić pośladki). O nie. Lubiła się pokazać, lubiła swoje ciało i nie krępowała się mięśni, nad jakimi pracuje każdego dnia. Ale ma też w sobie tyle pokory, by jako prefekt nie świecić dupskiem przed nauczycielem. Wybrała zatem spodnie do joggingu, podkoszulek oraz luźną bluzę. Tak, aby nie zmarznąć o tej porze roku, ale móc tez luźno się poruszać i ćwiczy. Do tego oczywiście odpowiednie buty.\nŚcieżkę znała bardzo dobrze, często tutaj biegając. Truchtała sobie zatem, włosy mając związane z wysoki kucyk. Skoro to zajęcia sportowe, to mała rozgrzewka przed nie zaboli.\nPrzystanęła przy @Fayette Richerlieu, będąc niemalże całkowitym przeciwieństwem wyjątkowo tego dnia cichej Krukonki. Peril tryskała energią i optymizmem, uśmiechając się do Francuski.\n- Oy! Będzie ciekawie, podejrzewasz może, co profesor przygotuje? Już kiedyś uczył jazdy na rowerze, było zabawnie patrzeć na rosłych studentów na kółkach - zaczęła paplać, przeciągając się po biegu. A potem, wykonując skłon, zauważyła w trawie nieopodal buta coś kolorowego. Sięgnęła po pisankę, prostując się po tym.\n- Ty patrz no, musiało zostać po Wielkanocy - oceniła, oglądając jajko.\nRe: Ścieżka zdrowia Nie Kwi 26 2020, 15:27;\nCzuł się dziwnie w dresie – zwłaszcza przemierzając szkolne korytarze, na których wyróżniał się strojem wśród ubranych w mundurek uczniów. Wbił spojrzenie pod nogi, żeby nie krzyżować z nikim spojrzenia, ręce schował do kieszeni i przyspieszył kroku, byle szybciej wypaść na błonia. Zgodnie z wolą nauczyciela, różdżkę zostawił w swoim dormitorium. Nie miał przy sobie nawet torby, przez co było mu jeszcze bardziej niekomfortowo – cały czas miał wrażenie, że o czymś zapomniał. Bo może zapomniał. Kiedy na horyzoncie zamajaczyła mu niesforna czupryna @Aslan Colton, Ruben zrównał się z nim truchtem.\n– Siema – powiedział cicho. Zmierzył go szybkim spojrzeniem, po czym wrócił do wpatrywania się w ziemię. Trochę to było niezręczne – niby sobie wszystko wyjaśnili na wizzbooku, ale i tak od ich ostatniej cywilizowanej rozmowy minęło ładnych parę lat. – Co tam? – zagaił niemrawo, ramię w ramię z Lwem zbliżając się w wyznaczone miejsce i... zamarł nagle, bo przed oczami zamajaczyła mu biała plama włosów @Freja Nielsen. Nie... a może? – O kurwa – powiedział sam do siebie, kiedy dziewczyna odwróciła się na chwilę twarzą do niego. To była ta mugolka... która najwyraźniej wcale nie była mugolką. Zrobiło mu się duszno. – O kurwa – powtórzył, odwracając się do niej tyłem, chociaż ten wysiłek i tak można było od razu spisać na straty – przecież prędzej czy później w trakcie lekcji będzie musiała go zauważyć. O Merlinie.\nRe: Ścieżka zdrowia Nie Kwi 26 2020, 17:31;\nCzuła się zupełnie tak, jakby szła właśnie pobiegać. Legginsy, obcisły podkoszulek i zarzucona na ramiona bluza, którą pewnie i tak przewiąże w pasie. W dodatku nie miała ze sobą różdżki, nigdy jej ze sobą nie brała idąc ćwiczyć, a najwyraźniej teraz profesor miał w planach jakąś aktywność fizyczną, bo inaczej po co mieliby zakładać coś, co nie będzie im się plątać pod nogami? Wyobraziła sobie bieganie w tych długich do ziemi szatach. Szkolna pielęgniarka i nauczycielka magii leczniczej chyba nie wiedziałyby, od kogo i czego powinny zacząć "naprawianie" uczniów.\nW zasadzie to mugoloznawstwo nie należało do przedmiotów, do których jakoś mocno się przykładała. Nie czuła takiej potrzeby, poza tym wiedziała całkiem sporo o świecie pozbawionym magii od swoich dziadków i to jej wystarczało. Zdążyła już zauważyć, że o wiele bardziej podoba jej się ten, w którym przebywała na co dzień, choć i ten mugolski nie był tak do końca beznadziejny.\n- A Ty co tak siedzisz? Jeszcze nie zaczęliśmy, a już się zmęczyłeś? - zaśmiała się, podchodząc do @Maximilian Felix Solberg.\nRe: Ścieżka zdrowia Nie Kwi 26 2020, 19:28;\nGdy usłyszał znajomy głos, natychmiast spojrzał w tym kierunku. Widząc puchonkę, uśmiechnął się szeroko i wstał, aby się z nią poprawnie przywitać.\n-Jeszcze odczuwam skutki naszego ostatniego treningu. - Zaśmiał się na jej słowa dając jej buziaka w policzek. Ścieżka była już pełna uczniów czekających na początek lekcji. Wszyscy zastanawiali się nad formą dzisiejszych zajęć. Miejsce było nietypowe i zalecenia nauczyciela tak samo.\n-Myślisz, że czeka nas jakiś bieg z przeszkodami? - Zapytał Aleksandry. Ścieżka zdrowia nie była im obca. Czasem wybierali się tutaj pobiegać, ale Max nie był w stanie wyobrazić sobie, do czego jeszcze można by ją wykorzystać. Z drugiej strony, taka mini sztafeta szkolna była dla Solberga ciekawą opcją. Niektórych z uczniów nie widział jeszcze podejmujących jakikolwiek wysiłek fizyczny, a tak bieg to nie było byle co. Rozbawiła go wizja pielęgniarki, która nagle będzie musiała zająć się tuzinem uczniów, którzy zrobili sobie coś podczas zwykłego biegania po błoniach.\nRe: Ścieżka zdrowia Nie Kwi 26 2020, 21:33;\nBył nieco skonfundowany, gdy dowiedział się, że na lekcję mugoloznastwa ma nie brać różdżki i przyjść w sportowym stroju. Ogólnie te lekcje, choć niezwykle ciekawe i traktujące o świecie, którego kompletnie nie znał, wymagały od niego wyjścia poza strefę komfortu. No ale jak trzeba to trzeba – zostawił różdżkę w dormitorium i przywdział nowiutki, ortalionowy dres, kupiony z myślą o porannych przebieżkach, które nigdy nie dochodziły do skutku.\nNa błonia szedł lekkim krokiem, korzystając z pierwszych podrygów prawdziwej, pięknej wiosny. – No siema – odpowiedział Rubenowi, który znikąd pojawił się obok niego. Gdyby nie to, że był w doskonałym humorze, zacząłby biadolić i zastanawiać się skąd ten ryży chuj się tu wziął czy między nimi wszystko jest ok. – Umm, wszystko ok. Jestem ciekawy co będziemy odpierdalać, skoro mamy być bez różdżek. A co u ciebie? – rozmowa na najwyższym poziomie, naprawdę. Chciał spytać czy wyjaśnił sprawę ze swoim ojcem, ale wyczuł, że coś jest nie tak. Skuja dwa razy powtórzył przekleństwo, po czym jak balerina nagle się odwrócił, unikając czyjegoś wzroku. Rozejrzał się po okolicy, zastanawiając na czyj widok Rubs się tak zmieszał. Nawet nie chciał się przyznać sam przed sobą, że po ujrzeniu @Freja Nielsen resztki śniadania gwałtownie wywróciły mu się w żołądku. Wolał zdecydowanie bardziej skupić się teraz na dziwnym zachowaniu Rubena. – Ugh, Skuja, przed kim się tak chowasz? – spytał go cicho.\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 27 2020, 13:04;\nZ zamyślenia i nieśmiałego jeszcze wystawiania buźki w kierunku pierwszych cieplejszych promieni słońca wyrwał ją znajomy głos. Głos, który niegdyś codziennie towarzyszył jej w krukońskim dormitorium i był namiastką domu – z zewnątrz chłodnego i budowanego lodem, a w środku wypełnionego szczelnie pierwszymi zmaganiami z magicznym światem, który krył w sobie wiele niewiadomych. Później zniknął gdzieś nagle na cztery miesiące, informując o aktualnym położeniu jednym jedynym listem.\nWidziała ją już od jej powrotu w Wielkiej Sali. Widziała w Pokoju Wspólnym. I choć w sercu nie mogła opanować radości i szczęścia na myśl o tym, że znowu jest tutaj, obecna, cała i zdrowa, to czuła też pewnego rodzaju namiastkę żalu skierowanego w jej stronę. Czy naprawdę na przestrzeni tylu lat zażyłej znajomości zasłużyła wyłącznie na krótką lakoniczną wiadomość, która informowała o tym, że wszystko w porządku i nie musi się martwić?\n- Hei Frea – powiedziała, przenosząc na nią wzrok. Tęskniła. Tęskniła, a jednocześnie biła się z myślami - z jednej strony cieszyła się, że przyjaciółka miała okazję przepracować w sobie to i owo oraz wyjść na prostą. Z drugiej była poirytowana faktem, że z taką łatwością pozwoliła sobie na zniknięcie. Może dlatego nie potrafiła rozmawiać z @Frea Ragnarsdóttir jak gdyby nigdy nic się nie stało? Przecież obie wiedziały, że zmieniło się wszystko. - Fajnie, że wróciłaś, bo… – Zaczęła, chcąc przeprosić ją za to, że nie poświęciła jej wystarczająco dużo czasu. Opowiedzieć o tym, jak bardzo nie fair było to, że postanowiła zignorować sześć jej listów i wreszcie w końcu móc się wyspowiadać z tego, co przez cały ten czas ciążyło jej na sercu, pozbawiało snu i odbierało możliwość…\nPrzerwała rozmyślania, bo jej uwagę zwrócił ktoś, kogo widziała dwa razy w życiu. Tylko rzecz, kurwa, w tym, że nie powinno go tu być. Czyżby profesor posunął się do takiego paskudztwa, że postanowił zwerbować tu przypadkowego mugola, aby zaprezentował grupie ćwiczenia na mięśnie ramion? A potem co, wyczyści mu pamięć? A może jednak jej wzrok zawodzi i ma już przywidzenia? Zmrużyła oczy, ale nie zdążyła mu się zbyt dokładnie przyjrzeć. Nie-magiczny @Ruben R. Skuja odwrócił się na pięcie, najwyraźniej nagle zainteresowany czymś w tle. - Ja pierdole, Frea, przecież to ten mugol… – poinformowała towarzyszkę zupełnie jakby ta doskonale wiedziała o czym Nielsen mówi. Poczuła, że robi jej się słabo. No bo to jednak chyba żaden mugol. Lepiej w sumie dla niego, aby nim nie był. A może i lepiej, żeby był? Poczuła, jak coś zaciska jej się w żołądku – podczas wspólnych rozmów przecież go nie okłamała, co najwyżej siliła się na przemilczenie kilku spraw.\nAle praca w wydawnictwie? Serio?\nO Merlinie, a jeśli on naprawdę tam pracuje i jest łącznikiem między światem czarodziejów a mugoli? Może tuszuje co trzeba? Może jego matka to wiedźma?\nTylko kurwa co by robił w takim razie w towarzystwie mesje @Aslan Colton?\nNie było innego wyjścia, jak przekonać się samemu. Ruszyła powoli w kierunku krukońskiego kumpla, aby się przywitać.\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 27 2020, 16:53;\nWidząc w tłumie zbierających się ludzi choć jedną znajomą twarz w postaci @Hemah E. L. Peril już miała się wyszczerzyć w swoim firmowym uśmiechu, kiedy to momentalnie przypomniała sobie jak nago się czuła w sportowym ubiorze, który ubierała tylko do własnych treningów nie przewidując, że grupowe zajęcia sportowe mogą się wydarzyć w Hogwarcie. Przystąpiła z nogi na nogę, zgrabnie ukrywając protezę za normalną nogą i z zastygłym uśmiechem zdenerwowania próbowała zachowywać się jak najbardziej normalnie.\n- Hema... - Zaczęła, ale na szczęście białowłosa sama zaczęła gadać jak najęta o rowerach i innych lekcjach z mugolowej wiedzy. Zmarszczyła brwi próbując sobie jakąś przypomnieć. - Na rowerach? O rany, chyba nigdy nie miałam okazji tego dotknąć... dość rzadko bywam na tych zajęciach. - Przyznała podpierając się pod boczki, ale kiedy Gryfonka schyliła się, Fay mimowolnie zesztywniała bardziej przesuwając protezę o milimetr dalej, za swoją nogę. Na szczęście, panna Peril jedynie rozciągając się znalazła pisankę w trawie, co przyniosło Francuzce ulgę i zaskoczenie. - Pisanki? Tutaj? Jebana, ale ci się przyfarciło. - Skomentowała nachylając się do dziewczyny, aby przyjrzeć się z zainteresowaniem jajku. - Słyszałam, że są zaczarowane przez psotniki i dają same złe uroki. Jesteś pewna, że to bezpieczne je samymi rękami dotykać? - Dodała trochę z nutą przestrachu.\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 27 2020, 17:24;\nZostawienie różdżki w domu i pójście na lekcje wydawało mi się dramatyczną głupotą. Mimo wszystko zrobiłem to, chociaż gdybym chciał żyć jak jakiś bylejaki mugol, przeprowadziłbym się do matki i bawił się z nią w tworzenie idealnej rodzinki. Co oczywiście pomarudziłem Boydowi i Nessie zanim nie poszliśmy na lekcje. Swoją drogą nie mam ponownie pojęcia kto nas na to zaciągnął. Trochę po ostatnim paintballu myślałem o tym, że może tym razem będziemy strzelać z prawdziwych mugolskich broni i będziemy mogli pozabijać jakichś Ryżych czy Orzechujskich. Najarani tym pomysłem wyruszyliśmy w drogę, ale im bliżej do celu, tym nasz plan wydawał się być nierealny; ja plotkowałem z Nessą o transmutacji, zmienianiu się, eliksirach na przemianę, żuciu liści i innych bardzo fajnych dla mnie rzeczach, a Boyd szedł przed nami z miną jakby wąchał kupę FUJa. Dlatego zakańczam na chwilę rozmowę z przyjaciółkę, żeby pyrgnąć przyjaciela pytając jakieś co jest, kurwa i wbić łokieć w bok Gryfona, żeby go rozweselić czy coś. I to nie był tylko mój pomysł bo oto dostał pluszakiem od swojej kapitan drużyny. Odwracam się w kierunku Moe, by sprawdzić czy to na pewno ona, podnosząc rękę zachęcająco na powitanie. Wyglądała na znacznie lepsze towarzystwo obecnie niż naburmuszony Gryfon. Oczywiście żart, Boyd zawsze jest najlepszym kompanem.\n- Widzę wasz kapitan bardzo dba o wasze morale, a może po prostu bardzo lubi Ciebie - mówię zaczepnie i głaszczę pluszaka na ramieniu Boyda, machając zalotnie brwiami.\n@Boyd Callahan @Morgan A. Davies\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 27 2020, 17:38;\nNa lekcje mugoloznawstwa nie chodził po to, żeby pogłębiać swoją niezbyt rozległą wiedzę o świecie niemagicznych, bo go to niespecjalnie interesowało. Chodził przede wszystkim dlatego, że Harrington miał naprawdę zajebiste pomysły (a także na złość swoim konserwatywnym rodzicom) i właściwie nigdy nie było na nich nudno – na paintballu bawił się wybornie, wycieczka do Londynu też była świetna, więc nie wątpił, że i tym razem profesor przygotował dla nich coś niebagatelnego. Szczególnie, że ostatnia praca domowa, jak i miejsce zajęć wyraźnie sugerowały, że może to być coś związanego ze sportem; a to samo w sobie sprawiało, że nie mógł sobie ich odpuścić.\nUbrał się zgodnie z zaleceniem na sportowo, wrzucając na siebie ślizgoński podkoszulek, ciemne spodnie dresowe i zielone trampki do kompletu; różdżkę zostawił w dormitorium, ale nie dlatego, żeby ustosunkować się do prośby profesora, a dlatego, że zwykle tak robił, gdy szedł ćwiczyć, a zapowiadało się na to, że właśnie to będą dziś robić. Ścieżkę zdrowia, gdzie mieli się stawić, kojarzył bardzo dobrze – często korzystał z niej w ramach swoich treningów. Nie spieszył się więc zanadto i na miejsce dotarł dość mocno na styk, acz nieobecność profesora wskazywała, że spóźnienia na pewno nie zaliczył.\nNim zlustrował zebranych w poszukiwaniu ofiary znajomej twarzy, którą mógłby zaczepić, jego uwagę przyciągnął błysk w pobliskim krzaku. Okazało się, że jest to kolejna z pisanek, których zbieranie okazywało się – przynajmniej dla niego – niezwykle frustrujące, ale jako że cechował się upartością hipogryfa, nie miał zamiaru odpuścić, póki nie zbierze całego kompletu. Chociaż może powinien…\n— Co do… kurwa! — warknął wyraźnie skonfundowany, kiedy sięgnął po jajo, a to… wykształciło ni stąd ni zowąd ogromne rekinie zębiska i najzwyczajniej w świecie go upierdoliło, by zaraz po tym z trzaskiem się deportować. Rudzielec przycisnął odruchowo udziabaną rękę do piersi i odsunął się o kilka kroków, potrącając przy tym – chyba – kogoś ramieniem. — Droch chrích ort — prychnął jeszcze cicho po irlandzku, złorzecząc złośliwemu jaju. Ewidentnie nie miał do tego szczęścia.\n// jakby ktoś chciał uznać, że to właśnie jego Will potrącił to droga wolna c:\nJajo wielkanocne: A -> 10% (nieudana) + efekt: B, próba VI\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 27 2020, 17:58;\nNa tę lekcje nie zamierzałem się jakkolwiek przygotowywać, acz same wytyczne co do niej były dla mnie dość ciekawe, acz przerażające. Wszystko bowiem wskazywało na aktywność fizyczną, czemu prędzej do mojej pięty achillesowej, aniżeli do moich wyżyn umiejętnościowych. Zostawiłem w dormitorium różdżkę i Proximę, nie widząc potrzeby brania węża na taką lekcję. Oprócz tego ubrałem się w krótkie spodenki i sportową koszulkę z logiem "Łajnobomb", których osobiście nie lubiłem, ale akurat sama koszulka bardzo mi się spodobała, a na taką okazję była idealna. Ubrałem też jedną z niezliczonej ilości par butów, które miałem w swojej szafie. Na błoniach niezwykle mozolnie wybierałem się w umówione miejsce, jakby odwlekając samą lekcję, która nie będzie jedną z moich najlepiej wspominanych. Na miejscu spotkałem pare znajomych twarzy, którym skinąłem głową na powitanie i stanąłem samotnie gdzieś z tyłu, nie będąc w najlepszym humorze.\nRe: Ścieżka zdrowia Pon Kwi 27 2020, 18:01;\nDo ostatniej chwili nie jestem pewna czy chcę iść uczyć się o mugolach - wydaje mi się to trochę niepotrzebne a jednocześnie też całkiem ciekawe. Ogłoszenie o lekcji jest jednocześnie całkiem zachęcające - spotkanie na ścieżce zdrowia i sportowy strój może oznaczać chyba tylko jakąś sportową aktywność, a ta akurat mi się bardzo przyda. W quidditchu w końcu nie jest ważne tylko samo latanie, ale również to, czy mam siły utrzymać się na miotle.\nZakładam na siebie długie spodnie dresowe w kolorze butelkowej zieleni i szarą koszulkę na ramiączka - chyba bardziej ślizgońsko już nie może być, ale nakładam na to wszystko jeszcze rozpinaną bluzę w kolorach drużyny. Na dworze może i jest całkiem ciepło, jednak nim się zmęczę (jeśli) to pewnie chwila minie. W ogłoszeniu o lekcji nie da się nie zauważyć wzmianki o różdżce. Postanawiam jej ze sobą nie zabierać, dobrze wiem, że przy uprawianiu sportu może tylko przeszkadzać, nawet jeśli zdarza się, że w kryzysowych sytuacjach warto byłoby jej użyć. Wolę mimo wszystko polegać na mocy magicznej nauczyciela niż nadziei, że różdżka się nie złamie.\nNa miejscu już jest całkiem sporo osób, podchodzę więc do grupy, kiedy niespodziewanie wpada na mnie @William S. Fitzgerald. Prawie się przewracam ale ostatecznie udaje mi się utrzymać równowagę.\n- Jejku, Will, nie wiedziałam, że nadal na mnie lecisz! - Heheh, rzucam głupio i patrzę co też on tam szuka w krzakach. - Szukasz skarbów?


Pinaakolaadaa: Moja pierwsza domowa maseczka do włosów - przepis i wrażenia.\nMoja pierwsza domowa maseczka do włosów - przepis i wrażenia.\nDzisiaj przedstawię Wam przepis na domową maseczkę do włosów ;) Muszę Wam powiedzieć, że 1 raz robiłam sobie sama maseczkę. Zawsze korzystałam z gotowych, prosto ze sklepu. Jestem bardzo zadowolona z efektów jakie zauważyłam na moich włosach i postaram się ją robić przynajmniej raz na 2 tygodnie (ciężko u mnie z systematycznością, dlatego raz na 2 tygodnie będzie idealnie).\nO maseczce z wykorzystaniem jajka słyszałam już w podstawówce. Szczerze mówiąc zawsze byłam zniechęcona i zdziwiona jak można nakładać jajko na włosy. Bardzo długo nie mogłam się do tego przekonać, mimo że słyszałam dużo dobrych opinii. W końcu po bardzo długiej walce sama ze sobą spróbowałam!\nPrzechodząc wreszcie do rzeczy, do maseczki potrzebujemy:\nNa moje średniej długości włosy (sięgają do zapięcia biustonosza) wykorzystałam:\n1 łyżkę obojętnie jakiej odżywki do włosów (w celu zagęszczenia maseczki)\nWszystko ze sobą dokładnie wymieszałam i nałożyłam na całą długość włosów (nie myłam ich wcześniej). Następnie delikatnie związałam włosy w kupkę na czubku głowy. Nałożyłam na to ręcznik i trzymałam tak włosy ok 2,5 godziny. Powiem Wam szczerze, że w trakcie nakładania maseczki zwątpiłam. Włosy zaczęły się strasznie kleić i plątać! Bałam się że wyrządzę im większą krzywdę niż korzyść.\nPo tych ponad 2 godzinach nadszedł czas umycia włosów. Trzeba bardzo dokładnie wypłukać jajko i olejek, żeby włosy nie były przetłuszczone i żeby nie śmierdziały. Czytałam, że najlepiej zrobić to w zimnej wodzie, żeby jajko się nie ścięło, ale ja użyłam letniej i też było ok (zawsze myję włosy w zimnej, lub letniej wodzie). Umyłam włosy dwukrotnie już dobrze Wam znanymi szamponami. 1 mycie delikatnym szamponem Babydream i 2 normalnym szamponem Avon. Udało mi się dokładnie oczyścić włosy.\nPo umyciu nałożyłam odżywkę z Kallosa i trzymałam ją na włosach z pół godziny, oczywiście pod bawełnianą koszulką. Po spłukaniu odżywki, nałożyłam jeszcze serum na końcówki z Avonu i rozczesałam włosy.\nNiestety nie mam zdjęcia swoich włosów, zaraz po tej kuracji. Ale musicie mi uwierzyć na słowo, że moje włosy bardzo odżyły po tym zabiegu ;) Były lśniące, gładkie w dotyku i lepiej się układały ;)\nWiem, że 1 taki zabieg nie wystarczy, aby włosy były idealne. Za to wiem, że nie ma co się zrażać do jajek ;D mam nadzieję, że każda kolejna maseczka doprowadzi moje włosy do stanu o jakim marzę ;)\nJeśli macie jeszcze jakieś sprawdzone maseczki dajcie znać, z chęcią wypróbuje ! ;)\no 13:21 Autor: Unknown\naDancingQueen 19 marca 2014 22:15\nCaly czas zastanawiam sie nad ta FIT zakladką, bo nie jestem zadna znawczynią w tym temacie, w internecie mnostwo informacji o zdrowym odzywianiu i cwiczeniach, kazdy moze cos poszukac, ale moze zrobie choc taki jeden post ogolny :) pomyslę! dziekuje, ale do idealnej sylwetki naprawde mi jeszcze brakuje :)\nps. jak dziala u Ciebie Latte Kallosa? U mnie strasznie przesuszala :(\nKarola B 24 marca 2014 09:53\nZachęciłaś mnie do wypróbowania ;) Pozdrawiam serdecznie ♥ http://knownaswildcat.blogspot.com/\nJeannette 24 marca 2014 10:54\nI love the Baby Dream Shampoo :-)


Køldhaus: LifelessPast/Schröttersburg/Modernmoon/Psychoformalina @ Magnetofon, Łódź [od 29 do 30 września]\nJesienna edycja Køldhaus już 29 września w łódzkim Magnetofonie. Wystąpią: Lifeless Past | Schröttersburg | Modernmoon | Psychoformalina i baṣnia\nspecjalny DJ set zagra gościnnie Gareth Angel (London, Post-Punk Club)\nstart 19:30 | wstęp: 35zł\nLifeless Past: holenderski projekt New Wave/Post Punk, czerpiący z korzeni sceny deathrockowej lat 80-tych. Zespół tworzy dwóch ambitnych muzyków, w swojej twórczości przeplatających takie gatunki jak new wave, noise rock, gothic rock. Teksty zespołu oddają międzyludzkie konflikty, osobiste doświadczenia, romanse, wewnętrzną walkę. Ich występy na żywo charakteryzują bogate gitarowe brzmienia, eteryczne, synthowe melodie mieszane z elektronicznymi bitami.\nSchröttersburg: Każde miejsce posiada swój dźwięk. Nasze otoczenie, nasze środowisko wygrywające własne melodie złudzeń. Płynąca krew, ruch ciała, uderzenie czasu, interakcje, słowa wypowiadane w danej chwili wszystko to tworzą nasze działania. Działania grupy Schröttersburg.\nModernmoon: Żeński duet grający muzykę elektroniczą. Pochodzi z Warszawy. Maria śpiewa zapomniane pieśni robotów z sąsiedniego wymiaru, Michalina obsługuje maszyny, dekodując zakazaną dla homo sapiens muzykę sfer. Piosenki o miłości, śmierci, benzynie, meduzach, ciężkich maszynach bojowych, dusznych snach w tanim, przydrożnym motelu. W tekstach i otoczce wizualnej daje się odczuć wyraźne inspiracje science-fiction i cyberpunkiem. Brzmienie oscyluje między synthem z lat osiemdziesiątych, a onirycznym klimatem nowej elektroniki. Mocne wokale, gęsta materia dźwiękowa i nawiedzona poezja przyszłości, która nigdy się nie wydarzyła.\nZespół powstał w 2013 roku. Po czterech latach działalności ukazała się debiutancka płyta — «Night Train», zrealizowana w Studiu Hagal, przy nieocenionej pomocy Jacka Sokołowskiego i Gosi Florczak z zespołu Rigor Mortis.\nW kwietniu Modernmoon wypuścił teledysk-filmową miniaturę udźwiękowioną singlem «Wreck of Antoinette».\nDziewczyny występowały w towarzystwie zespołów takich jak Clan of Xymox, Psyche, Elsiane, Das Moon czy Augen X.\nDajcie się zabrać na komercyjny lot statkiem Modernmoon!\nPsychoformalina to zespół z Wrocławia, założony w połowie lat dziewięćdziesiątych. Na koncie\nmają wydane dwa albumy, „Psychoformalina” 2008 r oraz w 2011 r„Ewakuacja” (@Bat-Cave\nProductions). Po kilku latach przerwy, w ubiegłym roku powrócili na scenę w zmienionym składzie,\nz nowym wokalistą. Ich muzyka to miks falowego chłodu z drapieżnym postpunkiem i\npsychodelicznymi odjazdami. Po ich koncercie spodziewajcie się solidnej dawki emocji!\nbaṣnia to muzyczny projekt solowy Baśni Lipińskiej wraz z muzykami: Adamem Kaliszewskim, Łukaszem Zaorskim-Sikorą i Filipem Onufrym Jaremko. Materiał oscyluje wokół cold wave'u, melodyjnego post punka, ethereal wave, dark popu i brzmień kojarzących się z wytwórnią 4AD. Premiera debiutanckiego albumu planowana jest na jesień 2018. Producentem płyty jest Waldemar Sorychta, który odpowiadał za brzmienie albumów takich zespołów jak The Gathering, Moonspell, Lacuna Coil, Tiamat czy Tristania. Baśnia udzielała się gościnnie na płycie «AFAR» God's Own Medicine (2018) oraz «Beyond» zespołu Hidden By Ivy (2017).


WooCommerce Dropshipping - 5 najlepszych wtyczek - Rockseo\nStrona główna » Blog » WooCommerce Dropshipping – 5 najlepszych wtyczek\nCzy chcesz założyć własny sklep dropshipping za pomocą WooCommerce? Domyślnie WooCommerce nie ma funkcji potrzebnych do skutecznego prowadzenia sklepu z funkcją dropshipping.\nNa szczęście istnieje kilka doskonałych wtyczek dropshipping WooCommerce, które wypełniają tę lukę. Wtyczki te pozwalają na prowadzenie sklepu dropshipping, oferując jednocześnie bezproblemową obsługę użytkownikom.\nW tym artykule porównamy najlepsze wtyczki dropshipping) WooCommerce, aby pomóc Ci znaleźć najlepsze rozwiązanie dla Twojej firmy.\nDropshipping to metoda dla firm internetowych, w której sklep e-commerce nie utrzymuje produktów w magazynie. Zamiast tego realizuje zamówienie, kupując produkty od dostawców, a następnie wysyłając je bezpośrednio do klientów.\nZe względu na niskie koszty ogólne dropshipping stał się popularnym sposobem na zarabianie pieniędzy w Internecie. Istnieje wiele miejsc, w których można znaleźć produkty oferowane przez zewnętrznych dostawców, którzy są gotowi wysłać je bezpośrednio do klientów.\nMożesz nawet wysłać te produkty z własną marką i opakowaniem. Pozwala to zbudować rozpoznawalność marki, aby w przyszłości jeszcze bardziej rozwinąć działalność e-commerce.\nNajlepsze wtyczki Dropshipping WooCommerce\nIstnieje kilka wtyczek dropshipping WordPress, a każda z nich ma inny zestaw funkcji. Musisz znaleźć ten, który najlepiej działa na wybranym przez Ciebie rynku.\nPoniżej znajdują się według nas najlepsze typy wtyczek dropshipping WooCommerce.\nAliDropship to doskonała wtyczka dropshipping WooCommerce stworzona specjalnie do sprzedaży u dostawców AliExpress. Ułatwia to import produktów bezpośrednio z AliExpress do sklepu WooCommerce.\nPozwala automatycznie w czasie rzeczywistym dostosować ceny produktów, zgodnie z Twoimi oczekiwaniami finansowymi.\nWtyczka automatyzuje realizację zamówień jednym kliknięciem przycisku. Śledzi także Twoje zamówienia i wysyła do klientów wiadomości e-mail z powiadomieniem o ich statusie.\nKosztuje 89 USD (jednorazowa płatność) z bezpłatnymi aktualizacjami, dożywotnim użyciem oraz nieograniczonymi zamówieniami i produktami.\nWooDripship pomaga łatwo importować produkty z AliExpress do sklepu WooCommerce. Jest wyposażony w rozszerzenie Google Chrome, które pozwala szybko dodawać produkty do sklepu podczas przeglądania AliExpress.\nWtyczka automatycznie synchronizuje zapasy produktów, aby upewnić się, że użytkownicy nie zamawiają produktu, którego nie ma w magazynie. Automatycznie synchronizuje ceny, a nawet możesz ustawić reguły, aby automatycznie dodawać ceny do pożądanej marży zysku.\nWooDropship pomaga również importować zdjęcia produktów i edytować je, aby usunąć znak wodny AliExpress.\nCena zaczyna się od 14,99 USD miesięcznie przy ograniczonych produktach i zamówieniach. Jeśli chcesz nieograniczonych zamówień, będziesz potrzebować najwyższego planu, który kosztuje 49,99 USD miesięcznie.\nDropshipMe to kolejna wtyczka dropshipping WordPress, która pozwala importować produkty z wyselekcjonowanej listy najlepiej sprzedających się przedmiotów dropshipping. Pozwala to łatwo zbudować w pełni funkcjonalny sklep ze szczegółowymi danymi produktu.\nWszystkie tytuły produktów, opis i zdjęcia są już zoptymalizowane pod kątem najlepszego przekształcenia. Importuje także prawdziwe recenzje klientów.\nDropshipMe wybiera również najlepszych dostawców ze sprawdzoną historią, aby upewnić się, że zamówienia są dostarczane na czas i odpowiadają oczekiwaniom klientów.\nCena wtyczki zależy od pakietów, które mają limit zaimportowanych produktów. Płacisz raz, aby zaimportować produkty, a następnie kupujesz kolejny pakiet, aby w razie potrzeby zaimportować więcej produktów.\nWP Amazon Shop to wtyczka afiliacyjna i dropshippingowa Amazon. Jak sama nazwa wskazuje, wtyczka działa z Amazonem i umożliwia łatwe wyszukiwanie milionów produktów bezpośrednio z pulpitu WordPress.\nMożesz wybrać i zaimportować produkty Amazon do swojego sklepu WooCommerce za pomocą kilku kliknięć. Automatycznie dodaje identyfikator partnera do adresów URL produktów.\nPozwala również dodać automatyczne procentowe ceny bazowe dla dropshipping. W ten sposób nie musisz dostosowywać cen dla każdego importowanego produktu. Wtyczka umożliwia także importowanie zdjęć produktów do Twojej witryny. Następnie możesz przycinać i edytować obrazy w WordPress według własnych upodobań.\nCeny wtyczki zaczynają się od 59 USD za licencję na jedną stronę.\nRozszerzenie WooCommerce Dropshipping pozwala importować produkty przy użyciu pliku CSV. Możesz także ręcznie dodawać dostawców do swojego sklepu WooCommerce.\nAutomatycznie wysyła wiadomości e-mail z powiadomieniem o zamówieniu do dostawcy w celu realizacji zamówienia. Generuje również dokument dostawy w formacie PDF, który sprzedawca umieszcza na przesyłce.\nW przeciwieństwie do innych wtyczek z naszej listy WooCommerce Dropshipping nie pozwala na wyszukiwanie produktów i importowanie ich w locie. Nie ma też dynamicznej wyceny, synchronizacji dostępności produktu i niektórych innych funkcji oferowanych przez popularne wtyczki z tej listy.\nCeny wtyczki zaczynają się od 49 USD za licencję na jedną witrynę z rocznym wsparciem i aktualizacjami.\nWtyczki dodatkowe dla sklepów WooCommerce Dropshipping\nOprócz rozszerzenia dropshipping będziesz potrzebować innych wtyczek, aby rozwijać swoją witrynę. Poniżej znajduje się kilka wtyczek, które pomogą Ci rozwijać i rozwijać działalność dropshipping.\nMonsterInsights to najlepsza wtyczka Google Analytics do WordPress. Umożliwia śledzenie najlepiej sprzedających się produktów w WooCommerce, co pomaga w podejmowaniu decyzji opartych na danych przy wyborze produktów do sklepu dropshipping.\nMożesz także użyć MonsterInsights do śledzenia użytkowników WooCommerce w Google Analytics. Korzystając z tych danych, możesz zobaczyć, w jaki sposób użytkownicy wchodzą w interakcje z produktami w Twoim sklepie.\n7. Dodatek WooCommerce dla WP All Import\nDodatek WooCommerce dla WP All Import plugin pozwala łatwo importować produkty do istniejącego sklepu dropshipping z dowolnego pliku XML lub CSV.\nJest wyposażony w intuicyjny importer „przeciągnij i upuść”, który pozwala wybierać lub wykluczać dowolne produkty w locie. Możesz importować produkty zewnętrzne, zdjęcia produktów, produkty zmienne i wiele innych.\nMamy nadzieję, że ten artykuł pomógł Ci znaleźć najlepsze wtyczki dropshipping WooCommerce dla Twojego sklepu e-commerce. Możesz także zobaczyć jak wybrać najlepszą nazwę domeny dla twojego sklepu.


Śpiewali aniołom szósty raz\nlegnica.gosc.pl → Wiadomości z diecezji legnickiej → Śpiewali aniołom szósty raz\nFestiwal w Sobocie jako jedyny odbywa się na pełnym ziół stoku łąki. Ten anturaż bardzo sprzyja atmosferze tego muzycznego spotkania.\tRoman Tomczak /Foto Gość\nW Sobocie odbył się kolejny Festiwal Piosenki Religijnej "Któż jak Bóg?". Zespoły i soliści śpiewali o aniołach, świętych i powołaniu człowieka.\nW rywalizacji muzyczno-wokalnej wzięło udział czterech solistów i cztery zespoły. Byli to Aleksandra Brzuszkiewicz z Bielawy, Julia Grzelka z Chocianowa, Nina Żalik z Pawłowic oraz Dominika Fermeza z Żerników Wrocławskic, a wśród zespołów - Schola św. Jana z Jeleniej Góry, zespół "Diamenty Maryi" z Chocianowa, schola "Iskra" z Jeleniej Góry i zespół "Afar" z Opola.\nWykonawców było mniej niż w ubiegłych latach. Być może powodem był wcześniejszy niż zwykle termin zorganizowania festiwalu. Jak mówi ks. Zbigniew Pajor, ze względu na możliwość organizacji pielgrzymek na koronację Matki Bożej Fatimskiej w Miejscu Piastowym festiwal odbył się w pierwszą, a nie drugą sobotę czerwca.\n- W tym roku przeżywamy setną rocznicę objawień Matki Bożej w Fatimie. Maryja jest także Królową Aniołów. Podczas tegorocznego festiwalu podkreślaliśmy rolę Maryi w naszym życiu i dodatkowo postanowiliśmy wybrać z wykonywanych piosenek najpiękniejszą piosenkę maryjną - wyjaśnia.\nSkromniejsza frekwencja nie miała wpływu na poziom artystyczny festiwalu, który był jak zwykle bardzo wyskoki. Kilkakrotnie zapewniali o tym członkowie jury, którym ogromny talent wszystkich wykonawców nie pomagał przy ocenianiu i ostatecznej gradacji.\nFestiwal od samego początku odbywa się pod auspicjami Zgromadzenia św. Michała Archanioła. Patronat honorowy od lat sprawuje nad nim bp Marek Mendyk, biskup pomocniczy diecezji legnickiej, oraz ks. Dariusz Wilk, przełożony generalny księży michalitów.\ndodane 04.06.2017 14:01


Panna cotta w skorupkach czekoladowych | Gotujemy z pomysłem\nPanna cotta w skorupkach czekoladowych\nDate: 20 czerwca, 2014 Author: Jadwiga\tKategoria: Desery\n← Krem z groszku zielonego\nEklerkowo- ptysiowe wariacje →\nOch, dziś postanowiłam coś wypróbować i udało się, ale strasznie dużo pracy i kombinacji. Muszę to udoskonalić, ale czym prędzej chcę pokazać co zrobiłam. No oczywiście deserek i nic innego jak panna cotta, ale trochę inaczej. Myślę, że do skorupek można wkładać wiele innych rzeczy.\nPrzepis na deser znajdziecie na moim blogu, tyle, że dałam go do bardzo małych pojemniczków.\nNatomiast skorupki robimy z czekolady roztopionej w kąpieli wodnej i rozłożonej na papierze.Dajemy do lodówki do lekkiego ostygnięcia, wyciągamy, delikatnie spinamy gorą tak, żeby powstał taki koszyczek i z powrotem do lodówki. Jak całkiem zastygnie , powoli odciągamy papier z czekolady bardzo uważać, żeby nie połamać.\nDruga wersja- robimy na papierze takie esy- floresy i dajemy do lodówki. Jak będą twarde ściągamy z papieru delikatnie. Ponieważ są cienkie i kruche, najlepiej mi to szło nożem.\nA jak mamy już gotowe skorupki to wkładamy do nich deserek.