OKNO - numer dziewiąty 25.10.1997\nNumer dziewiąty 25.X.1997 Pismo Wspólnoty Akademickiej "Fraternia"\nGdybyśmy dzisiaj zrobili sondę na ulicach z pytaniem: "Co widzi Pan(i) patrząc w górę?", większość ludzi odpowiedziałaby na trzy sposoby: niebo, chmury, gwiazdy (reszta, która zawsze ma coś ciekawego do powiedzenia, kombinowałaby ze sputnikami, pyłem gwiezdnym i czarnymi dziurami).\nJednak była kiedyś taka epoka, nazywana Średniowieczem, gdy każdy przechodzień odpowiedziałby "Niebo". Tak, z wielkiej litery. Nie oznaczało to słowo wtedy tylko pewnego niebieskiego (ew. granatowego - zależnie od wytrzymałości sondującego i sondowanych) sklepienia nad nami (nimi). Oznaczało to słowo przede wszystkim Boga i Opatrzność, i to średniowieczny człowiek (Europejczyk) miałby na myśli.\nA co my mamy na myśli?\nW XX wieku, siedząc wygodnie przed ekranem telewizora, popijając ?samodzielnie wybraną? Coca-Colę, oglądamy, w przerwach między jedną reklamą a drugą, wybitne seriale historyczne ("Herkules" i "Nowe przygody Robin Hooda").\nWydaje się nam, że w tym pluralizmie odpowiedzi na pytanie "Co w górze?" zawiera się najnowszy wynalazek naszej nauki - "obiektywizm". Czerpiemy jednocześnie z telewizji stereotypy złych XIV-wiecznych biskupów i księży, przekonujemy się o wyższości relatywizmu (in. luzactwa) nad dogmatycznymi poglądami. Wszelkie wątpliwości pomaga nam przełknąć Red Bull.\nWielu z nas śmieje się z całkowitego podporządkowania życia wierze w poprzednich epokach, do tego stopnia, że na określenie jednej z najciekawszych i najpiękniejszych epok (patrz publikacje Le Goff?a, B. Zientary itp.) stać nas było tylko na obskuranckie określenie "średniowiecze", które zakłamuje nam obraz tych czasów. Odrzuciliśmy ich negatywy wraz z pozytywami. Patrzymy ze zdziwieniem na procesje, litanie i różańce. Ale czyż nie uczyniliśmy tego z lenistwa, a rozumowania nie zastąpiliśmy uprzedzeniami?\nWrzućmy do kosza wszystkie nasze stereotypy (razem z niedopitym Seven-Up'em) i zobaczmy, że Bóg jest wśród nas, żyje i nie umarł zamknięty którąś tam stroną "Ilustrowanej Historii Świata". Bóg nie jest Historią, On jest ponad nią.\nMichał z Kościerzyny\n"Moim prawdziwym obowiązkiem\njest ocalić własne marzenia." (Modigliani)\nJuż dawno zwróciłam uwagę na tę myśl i kiedy czasem zastanawiam się nad sobą, dochodzę do wniosku, że moje życie w znacznej części upływa na zamienianiu marzeń w rzeczywistość. W chwili otwartości przyznam się Wam, że studiuję medycynę tylko z tego powodu. Zawsze uważałam, że to, co robią lekarze jest niezwykłe. Na podstawie zadawanych pytań, obserwacji i tajemniczych papierków z laboratorium potrafią stwierdzić, co komu dolega. Nie dość tego, również wiedzą co zrobić, by człowiek wyzdrowiał. Ta właśnie fascynacja kazała mi wybrać Akademię Medyczną za swoją Alma Mater.\nZastanawia mnie, dlaczego istnieją ludzie niezadowoleni z życia i wiecznie narzekający. Czy oni nie czują się odpowiedzialni za to kim są i co robią? Najdziwniejsze jest to, że zależy im, by wszyscy byli podobnie do nich nieszczęśliwi, najlepiej, żeby cały świat pogrążył się w zbiorowej depresji, przecież ?nie warto, nie uda się, nic nigdy się nie udaje?. Staram się ich jakoś usprawiedliwiać, niech będzie: mają jakieś problemy emocjonalne, nie potrafią dojść do ładu ze sobą, trzeba im współczuć.\nJa jednak sama nie wierzę w to, co teraz o nich napisałam. Nie jestem w stanie zrozumieć takiej postawy, nie mam dla tych antypatycznych dekadentów żadnych usprawiedliwień. Proszę Was, nie bądźcie do nich podobni. Nie pogrążajcie się w letargu, gońcie wasze marzenia, złapcie je i nie pozwólcie im uciec. Niech nigdy nie zabraknie Wam odwagi, by podjąć prawdziwy obowiązek - ocalić własne marzenia.\nKazałam mu odejść. Zostawiłam go. Powiedziałam, że nie pociąga mnie już wcale jego ciemny, modny garnitur i błyszczące oczy. Zbyt często mnie okłamywał. W dodatku bywał nudny, no i czasami nie chciał mnie słuchać. Był taki nieposłuszny i w ogóle. Do tego miał problem z utrzymaniem czystości.\nPoinformowałam o mojej decyzji rodzinę. Powiedzieli tylko, że oni wciąż go lubią. Trudno.\nWidzimy się tylko czasami. Spotykamy się na jakimś "dobrym filmie" lub Kalamburach.\nOd miesiąca mój telewizor kurzy się w piwnicy.\nUkazał się Pan\nDzwony pierwsze uklękły\nwierni niewierne podnieśli głowy\nfragment dnia z kalendarza\nna niedoczytanych Słowach skupiony.\nRozwinięto modlitw kobierce\ntakie ludzką ręką tkane,\nmuzyką i śpiewem głośniej przemówiły\ndusze głosów słabych;\nw zderzeniu z delikatną ciszą\ngruchnęły orzechy grzechów\nrozpadając się na drobne kawałki,\ni gdy jeszcze pośpieszne kroki\nzmęczeniem w nogach drżały,\na płomień wydobytych świec skruchy\npochylone głowy rozpalił\nwłaśnie niosą dary;\nskładają mu starania\nw scenkach Jego chwały,\nwodą, chlebem i winem\ngoszczą Go nieśmiale.\nA On jak czyni to zawsze\nusiadł, złożył swe szaty\nopowiedział o Ojcu\ni podzielił się swoją Ofiarą.\nSpotkania Wspólnoty Akademickiej "Fraternia" odbywają się w soboty o godz. 18.00 w klasztorze Ojców Franciszkanów w Gdyni, na Wzgórzu Św. Maksymiliana. Rozpoczynają się wspólną Eucharystią.\n...czyli ogrody zawiłości.\nNigdy nawet przez myśl mi nie przemknęło, iż kiedykolwiek będę pracował jako ogrodnik. Stało się. Praca chwilami uciążliwa (zwłaszcza, gdy grałem w tercecie z drzewem i piłą łańcuchową), ale dająca tak wiele satysfakcji. Kiedy dzień po dniu zapuszczony dotychczas ogród, pełen przerośniętych i zaniedbanych krzewów, odzyskuje wdzięk i piękno, aż się chce śpiewać. No, ale zanim sobie człowiek zaśpiewa, to wpierw musi się nieźle nagimnastykować. Praca ogrodnika, nawet gdy upał osiąga 88° F (=32°C), przynosi wiele spokoju i wyciszenia. I nie jest bezmyślnym obcinaniem, piłowaniem i wyrywaniem, jak można by sądzić. Angażuje i głowę, i serce. I co także bardzo istotne - wymaga systematyczności. Chwasty wyrastają niezwykle szybko, a każda roślina wymaga pielęgnacji.\nMoże właśnie dzięki moim poczynaniom, odczytuje ogród jako wspaniałą metaforę relacji z drugim człowiekiem. I tym sposobem każdy jest ogrodnikiem, który powinien dbać o powierzone mu ogrody. Czasem jest to mały ogródek, może nawet grządka, a czasem wielka plantacja. Myślę sobie, że im więcej łączy mnie z drugim człowiekiem, tym więcej "hektarów", które przyszło mi "uprawiać". "Hektary" wolnego czasu, wyrozumiałości, współodczuwania, zaufania, poświęcenia, czasem rezygnacji z siebie, ale i wspólnych radości.\nWpierw nasiona, następnie owoce. A potem można już tylko śpiewać... (cdn.)\nPokój braciom i miłość wraz z wiarą\nŁaska niech będzie ze wszystkimi, którzy miłują\nPana naszego Jezusa Chrystusa w nieskazitelności. (Ef 6, 23 n)\nP. S. Czasem, gdy przechodzimy obok żebrzących biedaków pochylamy się i rzucamy monetę, która na pewno nie jest wdowim groszem? Ostatnio tolerancja i humanitarne podejście do ludzi stały się wyznacznikami człowieczeństwa?\nJa również starałem się być tolerancyjny. Bo dlaczego nie? Akceptowałem innych. Rumunów też. Czyniłem heroiczny wysiłek, aby zobaczyć w nich ludzi takich, jak my i byłem dumny, że mi się to udawało. A to, że słowo "Rumun" to synonim nędzarza ? no bo przecież tak jest, no nie? To nie psuło mojego humanitaryzmu i tolerancyjności. Wszyscy ludzie są tacy sami, równi.\nGRANICA BUŁGARSKO - GRECKA (później)\nPrzejazd przez Bułgarię trwał dużo dłużej niż powinien. Czułem się fizycznie i psychicznie wykończony. Szlaban z napisem "Hellas" to dla mnie drzwi z ciemnej piwnicy do ogrodu kwiatów. Przede mną tylko autobus pełen rumuńskich "turystów". Czekają z tobołkami rozłożonymi przed sobą, na wyrok celnika, który każdemu po kolei robi "pilota". Pokazuję urzędnikowi paszport, a on z uśmiechem mówi łamaną polszczyzną: "Witamy". Biorę nietknięty plecak i defiladowym krokiem przechodzę przed rzędem handlarzy. "Jak dobrze być Polakiem" - myślę.\nAnija była chyba w naszym wieku. Poznaliśmy się w drodze z gór do pewnego miasta. Bardzo mi pomogła? i po angielsku mówiła. A to miasto było całkiem takie, jak nasze? może trochę bardziej zaniedbane. Za to ludzie jacyś życzliwsi. Jeszcze bardziej zaskoczyło mnie następne miasto - było piękne. To zaskoczenie uświadomiło mi, że moje pojęcie równości było do kitu, złudą, mirażem? było wielkopańskim pochylaniem się, aby się "zrównać". Jedna obiegowa opinia, którą przyjąłem za swoją, wypaczyła moje humanitarne i tolerancyjne spojrzenie na człowieka. Postanowiłem stanąć na tym samym schodku. Ale czy to łatwe?\nSiedziałem w czymś, co dawniej było parkiem. Jadłem wspaniałą brzoskwinię. Delektowałem się smakiem. W pobliżu stał kosz na śmieci. Rzuciłem pestkę i trafiłem. Byłem z siebie zadowolony. Po chwili zza pobliskich krzaków wychodzi kilkuletni chłopczyk. Spogląda na mnie dużymi brązowymi oczyma i drapie się po kołtunie, którego chyba dawno nie dotykała ręka matki. Wyciera wierzchem ręki nosek i lękliwie podchodzi do kosza. Nachyla się tak głęboko, że niknie w nim do pasa. Po chwili wyjmuje moją pestkę i zaczyna dojadać resztki miąższu?\n...a Chrystus nie pochylał się nad nami, tylko zszedł ze swej boskiej wysokości pomiędzy nasze ludzkie niskości i tak się uniżył, że mogliśmy wcisnąć na Jego głowę koronę z ciernia?\n...a Chrystus nie każe nam patrzeć na innych z humanitaryzmem i tolerancją, ale kochać?\n...bo kochać to nie pochylać się nad kimś, ale uniżać się?\n...bo nie mamy tolerować innych, ale ich miłować?\nAle czy to łatwe?


> Edukacja > SZTUKA > ARCHIWUM > 2012 > Senior-Junior Dizajn -III spotkanie\nSenior-Junior Dizajn -III spotkanie\n8 grudnia 2012 w "Piekarni Św. Mikołaja" pomogliśmy Św. Mikołajowi stworzyć kolekcję najpiękniejszych pierniczków. Do ich produkcji pierników nie używaliśmy foremek, potraktowaliśmy ciasto jak glinę, w której rzeźbiliśmy kształty, jakie chcielibyśmy podarować bliskim. Każdy pierniczek był niepowtarzalny i symbolizował życzenie, które chcielibyśmy złożyć najbliższej osobie.\nNastępnie pierniczki pięknie opakowaliśmy, by gotowe do podarowania czekały pod choinką na szczęśliwego właściciela.\nW zajęciach wzięły udział rodziny, dzieci ze świetlicy Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, dzieci z Ośrodka Wsparcia Rodziny oraz seniorki z Uniwerstetu Trzeciego Wieku.


Społeczeństwo w przedmiocie - szkolenie - Muzeum Narodowe w Krakowie\nSpołeczeństwo w przedmiocie - szkolenie\nMuzeum Muzeum Feliksa Jasieńskiego, Czerwony gabinet, ok. 1900, własność MNK\nSzkolenie dla nauczycieli, animatorów kultury i edukatorów zainteresowanych różnorodnymi formami pracy z dziełem sztuki.\nSzkolenie poświęcone zostanie "wiedzy o społeczeństwie" – rozumianej bardzo szeroko – jako określony obraz zapisany w zabytkach kultury zgromadzonych w Muzeum. Punktem wyjścia będzie początek XX wieku – moment "przed wielkim jutrem", symboliczny koniec belle époque i początek nowoczesności.\nPunktem wyjścia będzie początek XX wieku – moment "przed wielkim jutrem", symboliczny koniec belle époque i początek nowoczesności. W czasie spotkania postaramy się stworzyć opis społeczeństwa tego czasu na podstawie prezentowanych w Gmachu Głównym kolekcji militariów, rzemiosła artystycznego oraz malarstwa i rzeźby ok. 1900 roku. Zobaczymy ówczesne życie z trzech punktów widzenia: historii ustroju i władzy, historii obyczajów i życia codziennego oraz życia artystycznego i artystycznej wyobraźni. Zajęcia będą mieć formę spotkania z pracownikami muzeum w galeriach (przy wybranych obiektach) oraz podsumowującego warsztatu, polegającego na wspólnym opracowaniu scenariusza lekcji w oparciu o zbiory muzealne. Zajęcia warsztatowe obędą się z udziałem nauczycieli i zaproszonych uczniów gimnazjum.\nSzkolenie odbędzie się Gmachu Głównym MNK (al. 3 Maja 1). Jednym z elementów programu będzie oprowadzanie po wystawach stałych: Galerii Rzemiosła Artystycznego, Galerii Sztuki Polskiej XX wieku oraz Galerii "Broń i Barwa w Polsce".\nProgram szkolenia i informacje organizacyjne\nSzkolenia jest płatne:\n40 zł/ 1 spotkanie\n300 zł/ karnet na cały cykl, 9 spotkań\nObowiązuje rejestracja elektroniczna: formularz zgłoszeniowy należy wypełnić i wysłać do 7 dni roboczych przed planowanym szkoleniem na adres: rezerwacja@mnk.pl\nFormularz zgłoszeniowy SZKOŁA INTERPRETACJI\nNa cykl szkoleń SZKOŁA INTERPRETACJI 2015/2016 organizowany przez Dział Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie zapraszamy osoby zainteresowane różnorodnymi formami pracy z dziełem sztuki, a w szczególności nauczycieli, animatorów kultury i edukatorów.\nPodczas comiesięcznych spotkań w galeriach i oddziałach Muzeum w przyjaznej atmosferze będziemy poznawać różne konteksty interpretacyjne dzieł z kolekcji MNK.\nProgram tegorocznego cyklu szkoleń ujęty został w kluczu haseł przedmiotowych: społeczeństwo, literatura, plastyka, wychowanie, filozofia, historia, ekonomia, przyroda, muzyka.\nW czasie trwania warsztatów przyjrzymy się obiektom muzealnym z różnych perspektyw, odkryjemy ich nieoczywiste oblicza oraz poznamy ciekawe metody pracy z dziełem sztuki, dzięki którym pełniej wykorzystamy je w przyszłości, w codziennej działalności dydaktycznej i animatorskiej. Spotkania poprowadzą pracownicy Muzeum: kustosze, edukatorzy muzealni oraz inni zaproszeni goście i eksperci.\nSłowa kluczowe: szkolenie, nauczyciele, Galeria Rzemiosła Artystycznego\nSztuka to szwindel?\nObowiązuje rejestracja elektroniczna: formularz zgłoszeniowy należy wypełnić i wysłać na adres: rezerwacja@mnk.pl\nWarunkiem uczestnictwa jest poprawna rejestracja, a więc przesłanie wypełnionego formularza do 7 dni roboczych przed planowanym szkoleniem na adres e-mail: rezerwacja@mnk.pl, otrzymanie potwierdzenia mailowego, a następnie terminowe dokonanie opłaty przelewem – najpóźniej 3 dni robocze – przed planowanym szkoleniem. Prosimy również o przesłanie drogą mailową potwierdzenia dokonania opłaty. Numer konta bankowego otrzymacie Państwo wraz z informacją o przyjęciu na szkolenie.


Porajski Sztab zebrał 60.137,39 zł. „Jest to kolejny rekord pobity w zbiórce środków na pomoc najmłodszym. Dziękuję wszystkim wolontariuszom i osobom, które pracowały na zapleczu Finału Orkiestry” – podsumowuje Katarzyna Kaźmierczak, wójt Gminy Poraj.\nFundacja Jurka Owsiaka skupiła się tym razem na zbiórce funduszy na zakup sprzętu dla okulistyki dziecięcej, która przebiegała pod hasłem „Przejrzyj na oczy”.\nNa ulicach naszej gminy kwestowało 55 wolontariuszy. Jak co roku, prawdziwą furorę zrobiła internetowa licytacja fantów oraz e-Skarbonka. Koncert finałowy odbył się tradycyjnie w sali widowiskowo-kinowej „Bajka”, jednak z powodu obostrzeń sanitarnych, z ograniczonym udziałem publiczności. Ci, mogli śledzić wszystkie wydarzenia z Kina w Internecie, m.in. na oficjalnym kanale youtubowym: „Gmina Poraj. Zalew Atrakcji”.\nW porajskim Finale padł rekord. Zebrano ponad 60 tys. zł. Organizatorem Orkiestry w Gminie Poraj jest Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom „Aspera” i jej prezes Anna Podsiadlik oraz grupa współpracowników i osób zaangażowanych w organizację corocznego wydarzenia. Na uwagę zasługuje organizacyjne zaangażowanie radnych: przewodniczącego Sylwestra Sawickiego, Bartosza Rajczyka, Grzegorza Bojanka, Ewy Masłoń, Dagmary Superson – Kosztyły, Łukasza Adamczyka i Łukasza Boronia.\nTegorocznemu Finałowi towarzyszyła zbiórka pieniędzy organizowana w trakcie morsowania w Poraju oraz Halowego Turnieju Piłki Nożnej.\nFoto: screeny z internetowej transmisji 30 Finału.\nCałość realcji dostępna pod linkiem: https://www.youtube.com/watch?v=auHSzrBxUbE&t=1096s&ab_channel=GminaPoraj.ZalewAtrakcji


Dermedic szampon przeciw wypadaniu włosów skład - Ewa Salon Fryzjerski\nDodawaj swoje kosmetyki do ulubionych, dzięki czemu łatwo je znajdziesz, posortujesz i zaplanujesz zakupy. Rozwiązanie uzupełniające dla kobiet i mężczyzn z problemem nadmiernego wypadania włosów i brakiem wzrostu nowych Szampon hamujący wypadanie włosów PilotantumTM - zgłoszenie patentowe kompleksu - odżywia i wzmacnia cebulkę włosa ProcapilTM Witamina PP -odpowiada za odpowiednie odżywienie mieszka włosowego -jest współodpowiedzialna za prawidłową budowę łodygi włosa Zincidone -reguluje pracę gruczołów łojowych zapobiegając przetłuszczaniu się włosów -łagodzi podrażnienia skóry głowy Ekstrakt z ziaren fasoli guar -wspiera wzrost włosa i działa na wzmocnienie jego struktury -nawilża, pogrubia i uelastycznia włosy, zapobiega rozdwajaniu się końcówek. Umyte rano, wieczorem już są niezbyt swieże - intensywny, sztuczny zapach - trzeba go dlugo i dokladnie splukiwac, juz podczas mycia miałam wrazenie oblepienia czyms wlosów. Problemy z włosami towarzyszyły mi od kiedy pamiętam. Kupiłam w końcu ten szampon, który był polecany przez moją koleżankę. Nie zawiodłam się.\nSzampon DX2 w czarnej tubie to produkt przeciw wypadaniu włosów. Preparat Szampon DX2 przeciw wypadaniu włosów przeznaczony jest dla mężczyzn posiadających tendencję do wypadania włosów. Wzmacnia włosy i hamuje ich wypadanie. Produkt pielęgnuje włosy i sprawia, że stają się one wyraźnie grubsze i lśniące. Szampon DX2 zawiera w swoim składzie Pronalen Fibro-Actif o odżywczym, wzmacniającym i odbudowującym włosy działaniu. Kompleks ogranicza wypadanie włosów i wydłuża fazę wzrostu włosa anagen.\nSkóra sucha, atopowa, skłonna do alergii, egzemy i łuszczycy. Skóra sucha, atopowa u dzieci od 1.


ZNAKI ZODIAKU a sen. Wystarczy Ci kilka drzemek, a może potrzebujesz całej nocy, aby się wyspać? Sprawdź, co znak zodiaku mówi o Twoim śnie | Echo Dnia Podkarpackie\nZNAKI ZODIAKU a sen.…\noprac.: Anna Nowak 8 grudnia 2021, 6:46\nZnak zodiaku może dużo powiedzieć o naszym śnie Fot. Pixabay\nŚpisz wiele godzin, ale ciągle czujesz się zmęczony i bez energii do życia? Może po prostu nie wiesz, ile godzin snu Ci potrzeba? Otóż znaki zodiaku bardzo wiele mówią nam w tej kwestii. Niektórzy z nas potrzebują kilku krótkich drzemek, podczas gdy inni muszą spać minimum 8 godzin, aby dobrze funkcjonować. Przejdź do galerii i dowiedz się kilku szczegółów o swoim śnie na podstawie znaku zodiaku.\nZnaki zodiaku a sen. Sprawdź, jak się wyspać\nZnaki zodiaku mają być odpowiednikami cech charakterystycznych dla osób urodzonych w danym przedziale czasowym. Dodatkowo mówią one wiele o sposobie, w jakim śpimy. Niektórym wystarczy zaledwie kilka godzin, z kolei inni muszą spać pół dnia, aby czuć się wypoczętym i pełnym energii.\nSprawdź, jak się wyspać. ZNAKI ZODIAKU\nAby sprawdzić, jak sen na Ciebie wpływa i co zrobić, aby spać lepiej, przejdź do galerii zdjęć.\nMateriał oryginalny: ZNAKI ZODIAKU a sen. Wystarczy Ci kilka drzemek, a może potrzebujesz całej nocy, aby się wyspać? Sprawdź, co znak zodiaku mówi o Twoim śnie - Dziennik Polski\nTamara 31.12.2021 14:47:00\nMoim zdaniem bardziej niż na astrologii warto skupić się na trym na czym i jak śpimy . Sama długo się wahałam czy zainwestowac w porządny materac do spania, i w końcu sprawiłam sobie taki - piankowy, na Art Medic Viscotherapy, róznica jest kolosalna!\nLekarzom nie udało się uratować życia 11-latki, która zatruła się tlenkiem węgla\nPolicjant ze Stalowej Woli zdobył czarny pas w karate!


Lewandowski udzielał wywiadu na żywo i wpadła do niego POLICJA! Sprawdzali kwarantannę [WIDEO] - Super Express\nAutor: EastNews / CyfraSport Policja i Marcin Lewandowski\nW związku ze stanem epidemii w Polsce, mnóstwo osób podlega kwarantannie związanej z koronawirusem. Wśród nich znalazł się także mistrz lekkoatletyki, Marcin Lewandowski. Podczas udzielania wywiadu w programie "Super Raport" autorstwa redakcji Super Expressu doszło do niecodziennej sytuacji. Polski biegacz miał... najście policji! Związane jest z koniecznością regularnego sprawdzania, czy Polacy poddani kwarantannie pozostają w domowej izolacji!\nTo miała być jeden z wielu wywiadów, jakie w ostatnim czasie przeprowadzał polski biegacz Marcin Lewandowski. W programie "Super Raport" opowiadał m.in. o tym, jak wyglądają treningi w czasach kwarantanny, jak spędza czas ze swoją rodziną, a także ryzyku związanym z odwołaniem igrzysk olimpijskich. - Szczerze? Nie boję się tego, bo nie mam na to wpływu. Mogę zrobić wszystko, by być przygotowanym. Czuję się świetnie, nic mi nie dolega - mówił w rozmowie na żywo z dziennikarką "Super Expressu", Kamilą Biedrzycką.\nWywiad musiał zostać jednak na chwilę przerwany! - Właśnie przyszła do mnie policja sprawdzić, czy jestem w domu w kwarantannie. Nie wiem, czy za chwilę nie będę musiał tam podejść, a panowie nie mogą wejść do domu, bo boją się bezpośredniego kontaktu - opowiadał z uśmiechem na twarzy brązowy medalista mistrzostw świata z Dohy z 2019 roku!


Jak wykonać zrzut ekranu na komputerze? - NAJLEPSZE PORADY - Praktyczne darmowe porady online.\nprogram do pdf ów program 500 coca cola besamel młodzież\nNajlepsze Porady TechnologieJak wykonać zrzut ekranu na komputerze?\nJedną z najbardziej użytecznych funkcji komputera jest „Print Screen” — jeśli nie wiesz jak go używać, koniecznie przeczytaj ten post! Dzięki zrzutowi ekranu w łatwy sposób skopiujesz interesujące Cię treści wraz z obrazkami i wymaganym układem strony do formatu pliku graficznego. Zrzut możesz zapisać w schowku, a następnie wykorzystać w prezentacji, pisanej pracy oraz do użytku własnego. Poniższe instrukcje dotyczą wyłącznie systemu operacyjnego Windows.\n1. Znajdź na klawiaturze klawisz z napisem „Print Screen”, często zdarza się, że jest on oznaczony skrótem, np.: „PrtSc”. Na standardowych klawiaturach szukaj go w górnym rzędzie klawiszy po prawej stronie.\n2. Naciśnij przycisk „Print Screen”, a interesująca cię treść zostanie skopiowana do schowka. Jeżeli wspomniany klawisz znajduje się na klawiaturze numerycznej, co klawisz „Insert” to najpierw naciśnij klawisz „Funkcja”, czyli „Fn” i „Print Screen” w tym samym czasie. Jeżeli klawisz Funkcji nie działa, użyj zamiast niego klawisza „Crtl”.\n3. Skopiuj zrzut ekranu ze schowka do innego programu, np.: WordPada lub Notatnika, który pozwoli Ci na edycję tekstu i obrazu. Tak wykonany zrzut ekranu możesz bez większego problemu wydrukować.\n#komputer #zrzut ekranu #jak zrobić zrzut ekranu #technologia #klawiatura #laptop


Murphy, Falchuk i amerykański koszmar - naEKRANIE.pl\nBartek Czartoryski 19 stycznia 2018 o 17:00\nChyba mało co tak pobudza, nęci, a potem sprowadza na glebę lewym sierpowym, jak sama idea amerykańskiego snu. Bo nieprawdą jest, że to mrzonka. Mało tego, powiem więcej – on się spełnia każdemu. Tyle że dla jednego będzie, istotnie, marzeniem na jawie, dla innego zaś koszmarem.\nNie czas i nie miejsce jednak na analizę tego socjologicznego fenomenu, tego kulturowego konstruktu, jakim niewątpliwie jest ów amerykański sen, zresztą nawet nie będę udawał, że posiadam ku temu odpowiednie kompetencje. Temat zahacza bowiem o tak szerokie spektrum tematyczne i jest uwarunkowany setkami lat historii i zmian, że trzeba by było poświęcić chyba ze dwie albo i trzy książki na sam prolog. Na moje szczęście rzecz pokrywa się także i z kinem, na którym – jak lubię sobie powtarzać i w którym to przekonaniu utrzymują mnie i ci, co mi teksty zlecają, i ci, którzy je potem czytają – się trochę znam. Dlatego mogę dać się sprowokować do podobnych rozważań. Ba, przystaję na to chętnie, szczególnie gdy mam do czynienia z niegłupią telewizją. I choć Ryan Murphy i Brad Falchuk nie zawsze pod tę kategorię podpadali, to jednak drugi sezon ich American Crime Story jest na swój sposób i środkiem, i celem tego, co przez całą swoją karierę robili. Czyli, mówiąc prosto, dekonstrukcją fantasmagorycznego american dream.\nNie jest to zapewne (nie sprawdzałem) konkluzja specjalnie świeża i oryginalna, co jednak nie ujmuje jej atrakcyjności. Murphy i Falchuk pierwszym sezonem rzeczonego serialu chyba najjaśniej jak do tej pory obwieścili światu, o co im chodzi, co starali się osiągnąć – kręcąc i razem, i osobno, dla wygody nie będę tych rzeczy rozdzielał – poprzez te wszystkie American Horror Story, Feud, Scream Queens i Glee. Sprawa O. J. Simpsona (z cudzysłowem i bez) jest przecież swoistym konglomeratem wszystkiego dobrego i złego, co da się powiedzieć o Ameryce, a sam zainteresowany – niczym innym jak personifikacją rzeczonego snu. Simpson, wychowany w biednej dzielnicy, chorujący na krzywicę i jeszcze, nie daj boże, czarnoskóry zawojował świat sportu i popkultury. A potem zamordował, albo i nie, byłą żonę i jej faceta. Policyjny pościg za nim transmitowały telewizje, sądową batalię namaszczono na któryś już z kolei „proces stulecia”. Gość wtedy wyszedł. Że do adwokackiego grona pracującego nad jego uniewinnieniem należała głowa rodu Kardashian nawet nie mówię. Nic dziwnego, że Murphy i Falchuk ruszyli akurat ten temat, bo przecież jest tam dosłownie wszystko, co definiuje amerykańskie umiłowanie medialnego spektaklu, z prawniczym eventem i mitologizacją zbrodni na czele. Nie są przy tym, a przynajmniej tak mi się wydaje, cyniczni, choć przecież poruszają kwestie, które dzisiaj z łatwością omawia się nad kuflem piwa, ferując wyroki. Tym bardziej ciekawy jestem, co pokażą w emitowanym obecnie drugim sezonie, z którego już co nieco uszczknąłem, nieco mylnie, a zarazem trafnie zatytułowanym Zabójstwo Versace. Paradoks ten bierze się stąd, że niesławna zbrodnia jest jądrem opowieści tylko umownie, gdyż projektant został zastrzelony przez seryjnego mordercę, Andrew Cunanana, i to o nim w gruncie rzeczy traktuje ta opowieść; pozostałym ofiarom też poświęca się niemało miejsca. Z drugiej jednak strony figura Versacego jest tutaj symboliczna, to również uosobienie amerykańskiego snu, który zgasł z powodu, najprawdopodobniej, nieszczęśliwego splotu zdarzeń, żeby nie powiedzieć przypadku; jego długi cień pada na przedstawione zdarzenia.\nAmerican Crime Story wydaje się pozycją cokolwiek wyjątkową w filmografii Murphy'ego i Falchuka, bo tutaj chyba po raz pierwszy wyrazili oni pretensję do zbudowania podobnie koherentnej narracji nieopartej na efekcie. Nie mam zamiaru dezawuować przy tym American Horror Story, niezmiennie przecież pomysłowego, choć tam akurat chybiali równie często, co trafiali. Ale to również cena ich holistycznego podejścia do idei amerykańskiego snu i amerykańskości (definiowanej na potrzeby tego argumentu jako zbiór popkulturowego dziedzictwa) wymuszająca dodanie do jednego gara mydła i powidła, formalną zabawę z utartymi tropami i podlanie ich autorskim sosem. Te najlepsze sezony – czyli Asylum i Roanoke – siłują się z ogranymi kontekstami i świadomie łapią za łby z mielonymi do znudzenia narracyjnymi strukturami niemitrężąc, jak chociażby pierwsza seria, swego autotematycznego potencjału; to nic innego jak horrory o horrorach. Lecz jednak istniejące na swoich prawach, korzystające mądrze chociażby z autoironii, czego nie udało się przenieść na grunt przeszarżowanego i nieskłonnego do refleksji na swój temat, czysto ornamentacyjnego Scream Queens. Miejscami była to co prawda piękna katastrofa, ale nie wystarczyło samo odniesienie się do iście amerykańskiego gatunku, żeby dokonać jego dysekcji. O ileż lepiej sprawdziło się Glee, niby idące koleinami wyżłobionymi przez niezliczone filmy szkolne, a jednak potrafiące uchwycić ich esencję i wygrać (dosłownie!) muzykę rozbrzmiewającą w korytarzach „uesańskich highschooli”. A przynajmniej tych znanych z kina.\nMurphy i Falchuk nieprzypadkowo i konsekwentnie korzystają z formy antologii – Konflikt, którego pierwszy sezon dotykał hollywoodzkiego mitu, również – bo ciągły restart umożliwia im spojrzenie na amerykańskie sny i koszmary z coraz to nowej perspektywy. Jako że temat ten to nie tyle studnia bez dna, co raczej lśniący klejnot o niezliczonych ściankach, odbite przezeń promienie świetlne można oglądać przez pryzmat jeden po drugim. Za każdym razem zobaczymy coś innego.


Już w niedzielę V Bieg Morsa! - koscierzyna24.info - Moje Miasto Moja Telewizja\nJuż w niedzielę V Bieg Morsa!\n02.03.2016, 14:18 (aktualizacja 07.03.2016, 15:08)\nKto lubi sport, zimno i wodę powinien w niedzielę pojawić się w Powiatowym Centrum Młodzieży w Garczynie. Tam właśnie znajdzie się start i meta V Biegu Morsa. A po pokonaniu trasy oczywiście skok do jeziora.\nCo prawda meteorologiczna wiosna już się zaczęła, ale na przyjście ciepła jeszcze nie ma co liczyć. A zimno to jest właśnie to, co morsy lubią najbardziej i już wkrótce będą świętować, oczywiście na sportowo.\nZapisy w dniu zawodów będą trwały od 9.00 do 11.40. O 10 rozpocznie się konferencja naukowa na temat sportu, morsowania i odżywiania. Biegi ruszą o 12.00. Na początek nowość dla prawdziwych twardzieli: Bieg Niedźwiedzi Polarnych.\nW programie też bieg i marsz na 6 kilometrów oraz kąpiel w jeziorze Garczyn. Później wspólne ognisko i posiłek. Na koniec wręczenie pucharów i rozlosowanie nagród.\nSzczegóły na stronie głównego organizatora imprezy - klubu Forrest Gump: koscierzynamorsy.pl.


Rojnik Ruby Sempervivum sprawdź ceny sadzonki w krzewyozdobne.net\nBylina skalniakowa o mięsistych, rozetowych liściach w bordowo srebrnym kolorze. Latem dodatkowo roślinę zdobią kwiaty w różnych odcieniach różu.\nRojnik Ruby Sempervivum to wyróżniająca się odmiana rojnika, należącego do rodziny bylin gruboszowatych.\nCharakteryzuje się rozetowymi liśćmi w bordowo srebrnym kolorze, który zmienia się w zależności od dostarczanej ilości słońca oraz użytej gleby. Wysokość waha się pomiędzy 15 a 20 centymetrów. Okres kwitnienia przypada na maj oraz czerwiec. Wtedy roślinę zdobią kwiaty koloru różnych odcieni różowego. Jest to bardzo dobry wybór dla osób mało wprawionych w ogrodnictwie, bo rojnik nie potrzebuje dużej uwagi i jest odporny na choroby oraz mrozy. Gleba może być bardzo uboga, rojnik poradzi sobie w trudnych glebowych warunkach, możemy zadbać o to, by była przepuszczalna. Najlepszym stanowiskiem będzie miejsce słoneczne. Trzeba też pamiętać, że rojnik nie znosi wilgoci.\nTa fantastyczna odmiana zasługuje na szczególne miejsce w ogrodzie. Dobrze prezentuje się wśród innych rodzajów rojników, rozchodników lub innych roślin lubiących promienie słoneczne. Poradzi sobie na słonecznych rabatach, przy tworzeniu obwódek, albo między niskim krzewami. Często uprawia się w pojemnikach- na przykład w płaskich donicach tarasowych.


Grzesiuk w nich gra - Gazeta Podlasia\nSokołów Podlaski ul. Malownicza. Dom w stanie surowym zamkniętym\nUwaga, na drogach ślisko\nHarcerze pamiętają o Alfredzie i Bolesławie Pietraszkach\nPrzedszkolaki z Zembrowa w Lodowej Krainie\nWalentynki w Przedszkolu w Zembrowie\nMały Miś w świecie Wielkiej Literatury odwiedził Nową Wieś\nThriller "Zamiana" i... debiut brytyjskiej autorki Rebekki Fleet\nGrzesiuk w nich gra\nHarcerze z Jabłonny Lackiej uczestniczyli w zajęciach z samoobrony\nChcesz sprzedać, kupić, wynająć nieruchomość? Zaufaj profesjonalistom!\nTrwa III etap budowy osiedla"Grunwaldzkie Ogrody"!\nTrwa realizacja Podprogramu 2018 w ramach Programu Operacyjnego Pomoc Żywnościowa 2014 – 2020\nwtorek, 12 luty 2019 17:29\nWywiad ukazał się w "Skarpie Warszawskiej" nr 1/2019\nFilm dokumentalny „Grzesiuk. Ferajna wciąż gra” wejdzie niebawem do ogólnopolskiej dystrybucji. O tym, jak to się stało, że wydawnictwo książkowe Prószyński i S-ka zajęło się produkcją filmu, Anna Mieczkowska („Skarpa Warszawska”) rozmawia z Magdaleną Zaleską, szefową działu promocji i producentką wykonawczą, oraz z reżyserem Jarosławem Wiśniewskim.\nMało Ci było?\nMZ: No tak! Zastanawiałam się, co by tu jeszcze zrobić, żeby przypomnieć ludziom Grzesiuka. Jak wiadomo, zaczęliśmy od biografii „Grzesiuk. Król życia”, ona bardzo fajnie zaskoczyła, ludzie zaczęli bardziej interesować się panem Staśkiem. Na fali tego, w porozumieniu ze spadkobiercami Grzesiuka, wznowiliśmy bez cenzury jego kultową trylogię, przez cały 2018 rok odbyło się wiele spotkań, na które czytelnicy przychodzili tłumnie. Ale potem pomyślałam sobie: „kurczę, ile można robić spotkań z gadającymi głowami?”. Przecież Grzesiuk jest postacią, która zasługuje na silną społeczną pamięć. Uderzyło mnie też, jak wiele osób reaguje bardzo entuzjastycznie akurat na niego. Przecież jest tyle świetnych postaci z tego okresu, zdolniejszych niż on, ładniej śpiewających, a jednak to właśnie Grzesiuk gdzieś tam tkwi w Janku Młynarskim, który kultywuje jego muzykę, jego książki ciągle żyją, młodzi ludzie odkrywają je na nowo. I w zasadzie to są niezmienne rzeczy: każdy młody chłopak jak dorasta, chciałby być takim cwaniakiem, urwisem, który ma łobuzerski urok i trochę chodzi po krawędzi, ale zawsze wychodzi cało z tarapatów. Akurat pracowałam nad planem promocji Na marginesie życia, gdy przyszedł do mnie Bartek Łubisz z Ludzi TEGO Miasta z obecnym tu Jarkiem Wiśniewskim, i mówią: „słuchaj, mamy taki pomysł, żeby zrobić film o Grzesiuku”. Pomyślałam „to jest to!”, poza tym zobaczyłam w chłopakach ogromny zapał i miłość do pana Staśka, a nie mógł się do tego zabrać ktoś, kto nie czuje Grzesiuka, kto nie rozumie jego muzyki, nie czuje jego tekstów, kto by to po prostu „odwalił”. W ten temat trzeba było wejść naprawdę głęboko. Stwierdziłam: raz kozie śmierć, zaryzykujmy. Udało mi się przekonać prezesa wydawnictwa, żebyśmy zostali producentem tego filmu.\nTo dosyć nietypowe, że wydawca książkowy zostaje producentem filmu.\nMZ: Lubię robić nietypowe rzeczy.\nNo to dlaczego w takim razie zgłosiliście się do Magdy, skoro to nie jest typowe?\nJW: Głównie przez to, że wydawnictwo wznowiło dzieła oraz wydało biografię Stanisława Grzesiuka. My z Bartkiem już wcześniej rozmawialiśmy o tej biografii i w okolicach Festiwalu Grzesiuka zauważyliśmy, że jest duża pompa, jest zainteresowanie tą postacią. Stwierdziliśmy, że można by było zrobić coś jeszcze, skoro jest już biografia, skoro są książki pozbawione ingerencji cenzorskich. Uznaliśmy, że możemy zrobić o nim film dokumentalny. Z początku miał to być film czysto biograficzny, zbieraliśmy bohaterów, zastanawialiśmy się, kogo do tego projektu wciągnąć. Iza Laszuk, wnuczka Grzesiuka, była oczywistym wyborem, ale chcieliśmy też zaprosić osoby, które nie są z nim spokrewnione, ale czują go, noszą w sercu. Dotarliśmy do kilku takich postaci. Natomiast w fazie przygotowań i po burzy mózgów stwierdziliśmy, że trochę sobie podniesiemy poprzeczkę i zamiast filmu biograficznego zrobimy film o tych ludziach, którzy wspominają Grzesiuka i kultywują jego dzieła. Udało nam się dotrzeć do profesora Rurawskiego, który jest jednym z ostatnich żyjących przyjaciół Stanisława Grzesiuka, do Eugeniusza Śliwińskiego, który był w tym samym obozie w czasie wojny. Nie mogło zabraknąć Janka Młynarskiego, Bartka Janiszewskiego. To są osoby, które cały czas gdzieś wokół Grzesiuka się kręcą, które pojawiają się czy to w mediach, czy gdziekolwiek indziej, są z nim kojarzone. I poszło, ruszyły zdjęcia.\nAle przecież filmy o Grzesiuku też już wcześniej powstały. Czułeś taką potrzebę dopowiedzenia czegoś jeszcze?\nJW: Poprzedni film, czyli Chłopak z ferajny, jest sprzed kilkunastu lat, bodajże z 2006 roku. Nie chodzi o to, że nie jest aktualny. Natomiast był bardziej biograficzny, wspomnieniowy, a trochę się przez te lata wokół Grzesiuka nowych rzeczy zadziało. Tam muzyczną oprawę robił Szwagierkolaska, trzeba przyznać, że wykonał fantastyczną robotę. Ale zabrakło mi tej energii, która jest we współczesnych ludziach, obecnych w naszym projekcie.\nMZ: I tamten film nie wyjaśnia, dlaczego Grzesiuk jest takim fenomenem, dlaczego zdobywa serca kolejnych pokoleń.\nNo tak, bo w Waszym filmie chyba jedyną osobą, która osobiście znała Grzesiuka, jest profesor Rurawski. Wszyscy inni, którzy się wypowiadają, nie mieli szans go poznać.\nMZ: Były więzień kojarzy go z Warszawy, o czym mówi w naszym filmie, no i oczywiście z obozu, gdzie Grzesiuk chodził po barakach, grał na bandżoli i śpiewał, za co współwięźniowie zrzucali mu z łóżek papierosy.\nJW: Widział tę sytuację, choć nie był kolegą Grzesiuka. Ale wracając do współczesnych, ta energia w ludziach wciąż jest. I choć Warszawa prężnie się rozwija, a jej mieszkańcy wciąż dokądś pędzą, to jednak pamiętają o Grzesiuku. On nie znika. Ja już układam w głowie scenariusz na kolejny dokument, ale szczegółów nie będę zdradzał.\nGdy oglądałam ten film – być może nawet nie mieliście takiego zamiaru, żeby to pokazywać – zwróciłam uwagę, że trudno jest uchwycić tę Warszawę Grzesiuka, że tego już nie da się pokazać. I nawet jeśli byliście w miejscach, które są z nim związane, to brakuje w nich tamtego klimatu.\nJW: Warszawa bardzo się zmieniła. W filmie biograficznym na pewno korzystalibyśmy z archiwalnych ujęć przedwojennej Warszawy, ale to też nie byłyby miejsca stricte związane z Grzesiukiem. Tamtej Warszawy już nie ma. Powstają nowe biurowce, nowe budynki mieszkalne. A to, co zamierzchłe, niszczeje. Zostały pojedyncze perełki, więc trudno pokazać te miejsca. Oczywiście, ulica to ulica i jest w tym samym miejscu, natomiast budynków z tamtych czasów próżno szukać.\nZmienia się też kontekst, bo nawet jeśli ktoś tak jak Janek Młynarski gra muzykę Grzesiuka, śpiewa jego piosenki, to też w trochę innym otoczeniu, w innej sytuacji niż Grzesiuk, prawda?\nJW: Tak. Grzesiuk słynął z tego, że był w stanie gdziekolwiek na ulicy czy nawet w tramwaju wyjąć nagle bandżolę i zacząć na niej grać, więc to są sytuacje, których dzisiaj na mieście za bardzo się nie obserwuje. Jeszcze parę lat temu mogliśmy zobaczyć Orkiestrę z Chmielnej, która przygrywała bodajże przy Domach Towarowych Centrum czy w przejściu podziemnym przy Rotundzie. Dzisiaj takiej muzyki słucha się raczej na koncertach, chociaż Janek opowiadał mi, że robią czasami takie akcje, że na przykład na ulicy Brzeskiej wchodzą w podwórka i zaczynają grać. To też jest fenomen. Przydałoby się więcej tego w obecnej Warszawie. Mamy grajków grających na gitarach na ulicy, ale to nie jest to. Tamta muzyka była, można powiedzieć, czysto warszawska i po wojnie przypominała ludziom czasy przedwojenne. Bandżola i mandolina były wtedy bardzo popularne. Dzisiaj można mówić o ich renesansie, bo wiemy od pana Bogusława Poniatowskiego, który odrestaurował bandżolę Grzesiuka, że jest ogromne zainteresowanie tego typu instrumentami. On jest lutnikiem od wielu lat, i gitary, które dotąd naprawiał, wychodzą z mody, a wchodzi coraz więcej bandżolek i mandolin.\nMZ: On nawet w filmie mówi, że teraz naprawia więcej bandżoli niż gitar. To jest symptomatyczne. Ale właśnie tym bardziej ważne są oddolne inicjatywy. Wiadomo, budynków już nie ma, ale ważniejszy jest duch. I to, co my robimy, co robi Janek Młynarski, Festiwal Grzesiuka z Teatrem Baza, wy jako „Skarpa Warszawska” – to ciągłe pokazywanie i przypominanie o tym, że potrzebny jest punkt odniesienia, pewien wzorzec. Janek powiedział fajną rzecz: przez to, że Warszawa ciągle się rozwija, że ciągle przyjeżdżają tutaj nowi ludzie, a takich prawdziwych warszawiaków jest już mało, to brakuje jakiegoś wspólnego mianownika, a ludzie potrzebują społecznej tożsamości. I myślę, że Grzesiuk jest taką postacią, która mogłaby stanowić wspólny mianownik, nawet dla przyjezdnych, bo przecież urodził się poza Warszawą.\nMnie też uderzyło to, co powiedziała jego wnuczka, Izabela Laszuk, że żadne muzeum, żadna instytucja nie była zainteresowana tą spuścizną, którą ona chciała przekazać.\nMZ: I całe szczęście! [śmiech]\nNo teraz wychodzi na to, że tak.\nMZ: Też byłam w szoku, ale potem pomyślałam, że nie ma przypadków, nie w takich kwestiach, i że jednak pan Stasiek gdzieś tam sobie na górze stwierdził: „o nie, spuszczę pomroczność jasną na tych ludzi z muzeów, żeby oni w ogóle nie pomyśleli, że chcą pamiątki po mnie”. No a potem to już się potoczyło. Pojawił się Janek, pojawił się Bartek Janiszewski. I po nitce do kłębka…\nJW: Dzięki temu to wszystko ruszyło. Jeżeli te przedmioty, pamiątki nie trafiły do muzeum, to napędziły tę obecną sytuację, dzięki nim powstały i książki, i biografia, i film. Teraz dopiero z czystym sumieniem można oddać wszystko do muzeum, może będą bardziej zainteresowani.\nNa pewno plusem tego, że to nie trafiło do muzeum, jest to, że teraz łatwiej jest sięgnąć po te pamiątki i je twórczo wykorzystać, bo przecież wnuczki chętnie to udostępniają. A z instytucjami to wiadomo, jak jest: trzeba by pisać jakieś podania, czekać na podpisy dyrektorów.\nMZ: Wyobraźmy sobie, że bandżola znalazłaby się w muzeum. Nie mielibyśmy nagranego przez Izę komórką Janka Młynarskiego, który zaczyna pierwszy raz grać na bandżoli i widać, jak on to przeżywa, trzyma instrument tak, jakby trzymał dziecko. Zresztą potem w filmie też to widać: bandżola leży na stole u lutnika, który coś przy niej dłubie, ale Janek cały czas trzyma rękę w pobliżu, musi mieć fizyczny kontakt z bandżolą [śmiech]. To jest niesamowite, powiedziałabym nawet, że jest to więź duchowa, metafizyczna.\nRozumiem, że ludzi nie trzeba było długo namawiać do tego, żeby wystąpili w filmie? Czy ktoś miał jakieś opory?\nMZ: Jeden taki się znalazł, z charakterkiem [śmiech].\nJW: Jedna osoba się znalazła, która na wstępie zaznaczyła, że już wszystko o Staśku w swoim życiu powiedziała – był to profesor Rurawski. Przekonywałem go, że to wszystko znalazło się w biografii, natomiast teraz chcemy to pokazać w filmie, i że nam bardzo zależy, bo jest jedną z ostatnich osób, które znały Grzesiuka. Więc na koniec rozmowy pan Józef powiedział: „na razie jestem na nie, ale niech pan do mnie zadzwoni w przyszłym tygodniu”. Więc tu takie światełko się pojawiło i miałem cichą nadzieję, że jednak się uda. Zadzwoniłem po tygodniu, potwierdził, że jednak chętnie weźmie udział w projekcie. Bardzo się ucieszył. Byliśmy u niego z wizytą już po nagraniu, po premierze w Warszawie, na której go nie było. Bardzo nam dziękował, że został wciągnięty w to przedsięwzięcie. Obiecał, że chętnie weźmie udział w kolejnych projektach, tak że otworzył się, jednak go pan Stasio pobudził do działania.\nAkurat profesor to skradł show w tym filmie!\nMZ: Tak, bo to jest nietuzinkowa osobowość. Jak się z nim obcuje, to trochę tak, jakby się obcowało z Grzesiukiem. Podejrzewam, że nie bez powodu oni się tak świetnie dogadywali mimo różnicy wieku i pochodzenia z różnych środowisk. W ogóle im to nie przeszkadzało. Ale to jest właśnie to. To jest ta energia, ta prawdziwa radość życia, która łączy ludzi, a którą ciągle w Rurawskim widać. Przecież jak on w naszym filmie opowiada anegdotę o tym, jak dzieciak próbuje wycyganić zegarek od kolesia z innej dzielnicy, to on się nagle zamienia w tego dzieciaka, mamy przed sobą pięcioletniego chłopca zamiast staruszka. To jest niesamowite.\nJW: To jest człowiek, który ma 88 lat, ale umysłowo pozostał czterdziesto-, pięćdziesięciolatkiem. Film nie miałby takiego wydźwięku, gdyby nie on.\nA co było najtrudniejsze przy realizacji filmu?\nJW: Najtrudniejsze było poradzenie sobie z czasem. Na produkcję i postprodukcję zostało nam do premiery półtora miesiąca. To zabójcze tempo. Mnóstwo stresu przy tym było, tym bardziej że mieliśmy problem ze złapaniem na nagranie Janka Młynarskiego i udało się dosłownie w ostatniej chwili; już pojawiły się zapowiedzi premiery w mediach, a jeszcze nie były skończone sceny z Jankiem. To było najgorsze – ten czas, który jest do pokonania.\nA przy montażu dużo materiału wycięliście?\nJW: Montaż też był dosyć ciężką sprawą, dlatego że większość tych wypowiedzi jest bardzo ciekawa. Nagraliśmy około 400 minut materiału, samych wypowiedzi, a w filmie znalazło się około 60, więc to była prawdziwa bolączka, gdy razem z Magdą wybieraliśmy fragmenty do filmu.\nMZ: Ale nie kłóciliśmy się.\nJW: Był wspólny kierunek, ale niektórych elementów trudno było się pozbyć. Taką w miarę finalną wersję jeszcze raz obejrzeliśmy, i jeszcze raz, i z bólem serca jeszcze niektóre rzeczy wycinaliśmy. Ale w międzyczasie ja coś jeszcze znajdywałem i dodawałem na to miejsce. Więc… lepiej zrobić to w dwóch częściach niż naraz zaserwować ludziom dwie godziny oglądania.\nA kto przesłuchiwał archiwalne nagrania, żeby wybrać fragmenty narratora, którym jest sam Stanisław Grzesiuk?\nMZ: Oboje. Poszliśmy do Polskiego Radia, otrzymaliśmy tam bardzo dużą pomoc od pani Małgosi Baruckiej, która jest ekspertką, jeżeli chodzi o nagrania z Grzesiukiem. Ona właśnie wyszukała w archiwach radiowych wszystkie audycje, w których wziął udział Grzesiuk. Przy czym od razu przyjęliśmy takie założenie, że nie wykorzystamy w filmie utworów w wykonaniu Grzesiuka. Chcieliśmy pokazać to, co jest nowe, przetworzone, czyli na przykład Warszawskie Combo Taneczne. Stanęło na tym, że wybieramy tylko te fragmenty, w których Grzesiuk opowiada, mówi. To było dosyć trudne: z czego zrezygnować, co wykorzystać. Ale niektóre fragmenty były dość oczywiste, na przykład tekst „klawo, jadziem!”. Od razu stwierdziłam, że on musi się znaleźć na końcu filmu, po prostu musi wybrzmieć! Samo odsłuchiwanie tych archiwów było fantastyczną przygodą. Nie przesłuchaliśmy wszystkiego, bo przeskakiwaliśmy piosenki, ale siedzieliśmy w radiu ze trzy godziny. Tam są niesamowite materiały.\nDomyślam się dlaczego, ale wyjaśnijcie sami, dlaczego świadomie zrezygnowaliście z muzyki w wykonaniu Grzesiuka.\nMZ: Mogę powiedzieć za siebie. Nie chciałam po raz kolejny tego powtarzać – bo już takie rzeczy robiłam, że puszczałam na spotkaniach związanych z Grzesiukiem jego nagrania, to oczywiście bardzo się ludziom podoba. Natomiast w filmie chodziło nam o coś innego. To nie miało być o Grzesiuku, chociaż o nim też jest bardzo dużo, ale o ludziach tu i teraz, kim dla nich jest Grzesiuk, jak się przez niego realizują, jak się nim inspirują. Dlatego właśnie postawiliśmy umieścić w filmie współczesne realizacje. Jarek towarzyszył Combo na Festiwalu Konesera, tam ich nagrywał i mógł pokazać, jak ludzie reagują. I wśród publiczności widać nie tylko starszych ludzi, ale też młodych.\nJW: To często zadawane nam pytanie: dlaczego nie ma tych oryginalnych piosenek. Myślę, że dobrze się stało, bo chcemy, żeby ludzie wiedzieli, że są formacje, które tamtą muzykę wciąż kultywują. A Stanisława Grzesiuka można posłuchać w każdej chwili z płyt czy w internecie. Na koncert Combo do Konesera nie przyszły wielkie tłumy, tylko osoby stricte zainteresowane tematem. A my chcemy pokazać większemu gronu ludzi, że ta muzyka wciąż żyje w nowych aranżacjach.\nMZ: Ale pokazaliśmy również trochę inną stronę, chociaż też muzyczną – dzięki konkursowi, który zorganizowaliśmy na Facebooku, dotarliśmy do Adama Borkułaka, który jest z Olsztyna, o czym nie wiedzieliśmy, gdy przyznaliśmy mu I miejsce. Wygrał, bo opisał najpiękniej, kim jest dla niego Stanisław Grzesiuk. Na etapie zbierania materiałów do filmu stwierdziłam, że warto wykorzystać jego konkursową wypowiedź . Ale zaraz pomyślałam: „a dlaczego nie zaprosić samego chłopaka?”. Napisałam do niego, odpowiedział w ciągu pięciu minut. Zaproponowałam mu udział w filmie, oczywiście szalenie się do tego zapalił. A w międzyczasie się okazało, że on ma kapelę pod nazwą Kapiszony, że Grzesiukiem jest zafascynowany nie tylko literacko, ale też muzycznie, i postanowił z kolegami z zespołu nagrać kawałek ku czci Grzesiuka Boso, ale w ostrogach. Zresztą fragment tej piosenki wykorzystaliśmy w filmie. Wydawać by się mogło, że co wspólnego z Olsztynem ma Grzesiuk. Tymczasem okazuje się, że bardzo dużo. To samo mogę powiedzieć o naszej obecności na Targach Książki w Krakowie. Najlepiej sprzedającymi się tytułami na naszym stoisku były książki Stanisława Grzesiuka.\nJW: Grzesiuk nie żyje w samej Warszawie, żyje w całej Polsce. Poza tym musimy pamiętać, że nie ma muzyki krakowskiej, nie ma muzyki wrocławskiej, nie ma muzyki olsztyńskiej, ale jest muzyka warszawska, jest muzyka lwowska. Gdzieś to musi rozbrzmiewać, nie tylko lokalnie w Warszawie.\nMZ: Kiedy startowaliśmy z trylogią, ludzie niesamowicie się ożywili, że super, że w końcu, dlatego że tych książek brakowało. Od lat nie były wznawiane – to po pierwsze. Po drugie, to nie jest tylko chwyt marketingowy, że one są bez cenzury. Boso, ale w ostrogach ucierpiało najmniej, natomiast w Pięciu latach kacetu jest bardzo dużo dodanych fragmentów, wręcz cały rozdział na końcu, a Na marginesie życia urosło o sto stron, więc jest już zupełnie nową książką. Można z niej na nowo, bardziej intymnie odczytać Grzesiuka. Widzę też po rewelacyjnej sprzedaży tych książek, że ciągle są potrzebne. Dziwię się, że Grzesiuka nie ma na liście lektur, ale będę nad tym pracować. Lubię mierzyć wysoko i chciałabym, żeby wszystkie jego książki znalazły się w kanonie lektur, choć mam świadomość, że albo nie nastąpi to od razu, albo nie obejmie wszystkich. Natomiast uważam, że Pięć lat kacetu jest książką, którą powinien przeczytać każdy, szczególnie w obecnych czasach, kiedy budzą się różne demony – nacjonalizmów, ekstremizmów i tak dalej. Grzesiuk napisał we wstępie – co zresztą zostało ocenzurowane i do dziś zastanawiam się dlaczego – że spisał te swoje wspomnienia po to, żeby jego dzieci wiedziały, co przeżył ich tata – i na tym kończyło się to zdanie w pierwotnych wydaniach, natomiast już uzupełnione o to, co zostało wycięte, brzmi: i na podstawie tych przeżyć nauczyły się nienawidzić faszyzmu i wojny. Dlaczego to zostało ocenzurowane? To bardzo ważne, bo ludzie zapominają, że nic nie jest dane raz na zawsze, również wolność.\nJest jeszcze coś, czego nie wiemy o Grzesiuku, co można o nim powiedzieć, pokazać?\nMZ: Tak. 29 stycznia ukaże się książka pt. Klawo, jadziem!, wydana w tej samej serii co Grzesiukowy tryptyk. Znajdą się w niej niepublikowane wcześniej materiały, które można po części zobaczyć w filmie, czyli właśnie rękopisy, zdjęcia, pamiątki, telegramy przysyłane do rodziny po jego śmierci, ale przede wszystkim felietony i opowiadania, które albo nigdy nie zostały opublikowane, albo były rozproszone po różnych czasopismach, i po raz pierwszy zostały zebrane w jedną całość. A do tego jeszcze teksty piosenek. To będzie prawdziwa perełka dla fanów Grzesiuka! Ciekawa również z literackiego punktu widzenia: wiemy, w jaki sposób Grzesiuk pisał książki, ale okazuje się, że opowiadania i felietony pisał już zupełnie inaczej. To jest fascynujące, bo nie wszyscy patrzą na niego jak na pisarza, on też nie lubił siebie tak określać, ale rzeczywiście nim był. W krótkich formach zaprezentował zupełnie inny styl.\nKlawo, jadziem! będzie stanie się więc taką kropką nad i. Teraz będziemy pracować nad kolejnym, już dużo większym dokumentem. A w ogóle moim marzeniem jest, żeby Netflix zrobił serial o Stanisławie Grzesiuku…\nJW: Muszę dodać, że 2018 rok zamknęliśmy filmem dokumentalnym, a 2019 rok otwiera to kolejne wydanie, więc klawo, jadziem!\nZaproszenie na otwarcie wystaw…\n20 luty, 2019\nSokołów Podlaski ul. Malownicz…\nHarcerze pamiętają o Alfredzie…\nPrzedszkolaki z Zembrowa w Lod…\nWalentynki w Przedszkolu w Zem…\nMały Miś w świecie Wielkiej Li…\nThriller "Zamiana" i…\nHarcerze z Jabłonny Lackiej uc…\nChcesz sprzedać, kupić, wynają…\nSprzedaż domu, mieszkania czy nawet działki to wcale nie jest taka prosta sprawa, jak by się wydawało. Wiele osób myśli, że wystarczy pstryknąć aparatem czy telefonem komórkowym kilka zdjęć, napisać kilka zachęcających...\nAktualności, 10 luty, 2019\nFerie w Szkole Podstawowej w Nowej Wsi\nPrzepis na modną jesień - Ramo…\n17 październik, 2017


Instalacje gazowe dla klientów indywidualnych i instytucjonalnych\nGazownictwo w Polsce jest bardzo dobrze rozwinięte, a w branży działa wiele wyspecjalizowanych podmiotów zajmujących się projektowaniem, montażem oraz serwisem instalacji gazowych. Najlepsze firmy oferują między innymi prace związane z instalacją odpowiednich urządzeń gazowych w domach – centralnego ogrzewania (tradycyjnego czy nadmuchowego), w punktach gastronomicznych (np. w kuchniach żywienia zbiorowego) czy w ośrodkach przemysłowych wykorzystujących gaz ziemny i płynny do swoich procesów przemysłowych.\nJakie elementy są ważne w projektowaniu instalacji gazowej?\nPrzed przystąpieniem do działań projektowania instalacji gazowej wykonawcy – jednym z najlepszych w Polsce jest firma FHU Krzysztof Pytelewski – są zobowiązani do przeprowadzenia szczegółowej wizji lokalnej i audytu. To one razem z mapami architektoniczno-budowlanymi (rzuty kondygnacji), mapami do celów projektowych (skala 1:500), dokumentacją dotyczącą istniejącej infrastruktury technicznej, opinią kominiarską, a także dokumentacją przedstawiającą sytuację prawną danego terenu oraz obiektu, stanowią podstawy projektowe. Sam projekt np. wewnętrznej instalacji gazowej jest zawsze zdefiniowany przez cel jej eksploatowania. Najbardziej złożone są sieci i urządzenia dla ośrodków przemysłowych, które wykorzystują gaz do realizacji czynności produkcyjnych. Projekty domowe są znacznie mniej złożone. Dla takich systemów jak centralne ogrzewanie powinny obejmować między innymi: opis stanu istniejącego instalacji, opis przyborów gazowych, sposób odprowadzania spalin i wentylację, opis punktów redukcyjno-pomiarowych (gazomierzy i reduktorów), opis armatury zaporowej, opis przewodów gazowych, opis kształtek w punkcie redukcyjno-pomiarowym, opis połączenia armatury, sposoby uszczelniania w połączeniach rozłącznych, a także opis etapów prac takich jak m.in. próba szczelności instalacji gazowych.\nWarunki techniczne do przyłączenia sieci gazowej\nWedług przepisów prawa istnieje wiele warunków technicznych, które należy spełnić, aby móc przeprowadzić przyłączenie sieci gazowej. Należą do nich: określenie przewidywanego poboru gazu i jego rodzaju (według normy PN-C-04750:2011 – np. gaz ziemny wysokometanowy), cel wykorzystania paliwa gazowego (socjalno-grzewczy, produkcyjny itd.), rodzaj i liczbę planowanych urządzeń do podłączenia do instalacji, ciśnienie uzyskiwanego paliwa gazowego, określenie liczby przyłączy oraz miejsca włączenia do czynnej sieci gazowej, określenie typów gazomierzy i reduktorów, a także określenie warunków zaprojektowania i wykonawstwa całej instalacji.\nDo pomiaru, regulacji i sygnalizacji przepływu gazów w instalacjach przemysłowych stosowane są obecnie rozmaite...


Czym zabezpieczyć drewno i jak zrobić to najlepiej? | Modrzewiowy\nZrobienie tarasu z drewna, mebli ogrodowych, czy drewnianej elewacji, wydaje się być dobrym i wartym realizacji pomysłem. Jeśli jednak chcesz cieszyć się pięknem, trwałością i długowiecznością materiału, którego użyjesz, musisz o niego odpowiednio zadbać. Czym zabezpieczyć drewno i która metoda impregnacji, będzie najlepsza?\nZanim dowiesz się, czym zabezpieczyć drewno, warto wiedzieć, po co się to robi.\nNawet najpiękniejsze drewno, użyte do budowy tarasu, z czasem zmieni swój kolor. Możesz temu zapobiec, stosując impregnację. Twój taras nie tylko zyska na wyglądzie, ale też przedłużysz czas jego użytkowania. Drewna zabezpieczonego specjalnym preparatem, nie zniszczy słońce, deszcz, czy też warunki panujące zimą. To też dobra ochrona przed pleśnią i szkodnikami.\nOdpowiedź wydaje się prosta. Idziesz do sklepu i prosisz o impregnat do drewna. Taki preparat, to środek chemiczny na bazie wody, albo organicznych rozpuszczalników. Łatwo wnika wgłąb surowego drewna, zapewniając mu tym samym kompleksową ochronę. Wzmacnia strukturę drewna i zabezpiecza je przed wilgocią, słońcem, ogniem, grzybami, pleśnią, glonami oraz owadami. Zwykle też, dzięki pigmentom, nadaje drewnu kolor, nie przysłaniając jego naturalnej struktury.\nMożesz też spotkać impregnaty, które chronią tylko przed wybranymi czynnikami. Stosując je, zabezpieczysz drewno tylko przed wodą, albo tylko przed ogniem. Inne, stworzą barierę ochronną przed promieniami słońca, albo przed szkodnikami. Ważne jest więc, byś przed zakupem, doradził się sprzedawcy lub dokładnie przeczytał etykietę na opakowaniu.\nPo nałożeniu impregnatu, nałóż na drewno powłokę wykończeniową w postaci oleju, lakieru lub wosku, jeśli chcesz, by widoczne były naturalne słoje.\nImpregnacja drewna – jak zrobić to najlepiej?\nWybór odpowiedniego impregnatu, to nie wszystko. Zanim go użyjesz, zadbaj o dobre przygotowanie drewnianych elementów. Muszą być przede wszystkim suche, wysezonowane i zdrowe. Oczyść je z kurzu, zabrudzeń i organicznych nalotów. Nie bez znaczenia, są też warunki zewnętrzne, panujące w miejscu, gdzie będziesz to robić. Staraj się unikać zarówno upalnych, jak i zbyt wilgotnych dni.\nJeśli chodzi o metodę, preparaty do impregnacji możesz nakładać za pomocą wałka, pędzla lub metodą natryskową. Jeśli wybierzesz pędzel lub wałek, napracujesz się więcej, ale zrobisz to dokładniej i oszczędniej. Ta metoda, sprawdza się zwykle przy niewielkich powierzchniach i drobniejszych elementach. W innym przypadku, choć czasem trzeba będzie w niektórych miejsca użyć pędzla, lepsza wydaje się metoda natryskowa.


Coś się kończy, coś się zaczyna - Dziennik Wschodni\n10 maja 2006 r.\nAutor: Katarzyna Pasieczna\nNiedawno chwaliliśmy się, że polskimi finansami rządzi Świdnik. Dzisiaj już wiadomo że w resorcie pozostanie tylko Zyta Gilowska. Ale nie ma tego złego. Na decyzje o objęciu fotela wiceministra w resorcie pracy i polityki społecznej czeka właśnie Andrzej Mańka.\nMirosław Barszcz, wiceminister finansów ze Świdnika, nie ma zamiaru dłużej piastować stanowiska w resorcie. Dlatego podał się do dymisji. Zresztą nie pierwszy raz. - Pan minister na początku kwietnia złożył rezygnację na ręce premiera Kazimierza Marcinkiewicza - mówi Izabela Laskowska, rzecznik Ministerstwa Finansów. - Ale wówczas premier jej nie przyjął. Minister Barszcz będzie pracował w rządzie jeszcze co najmniej tydzień.\nDlaczego zrezygnował? Rzecznik rządu Konrad Ciesiołkiewicz uspokaja, że nie było to spowodowane zawiązaniem się koalicji PiS-Samoobrona-LPR. Bo decyzja ministra Barszcza była podjęta dużo wcześniej.\nNa szczęście Zyta Gilowska, mimo koalicji z Andrzejem Lepperem i Romanem Giertychem, nie zamierza iść w ślady swojego zastępcy Barszcza. Przynajmniej na razie. Bez sentymentów realizuje swoje ministerialne zadania. W środę stwierdziła, że złotówka jeszcze bardziej się umocni, bo do Polski napływają środki z unii. A po jej wypowiedzi, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, nasza waluta rzeczywiście się wzmocniła.\nCzy równie skuteczny będzie Andrzej Mańka? Gdyby szef lubelskiej Ligi Polskich Rodzin wszedł do rządu, świdniczanie zyskaliby "znajomości” w ministerstwie odpowiedzialnym za pracę i sprawy społeczne. Miałby objąć stanowisko wiceministra do spraw pomocy społecznej, organizacji pozarządowych i zasobów ludzkich.\nAndrzej Mańka szanse na ministerstwo na pewno ma. Takie rozmowy toczyły się już od pewnego czasu. Kiedy rząd Kazimierza Marcinkiewicza szukał większości parlamentarnej, to właśnie świdnicki poseł, wraz z kolegami z LPR pospieszył z pomocą. Że w ministerstwie dałby sobie radę, nikt nie ma wątpliwości. Opieka społeczna to dziedzina, którą zajmował się zanim jeszcze został posłem. - Taka propozycja rzeczywiście się pojawiła - przyznaje Andrzej Mańka. - Ale to jeszcze nie jest przesądzone. To bardzo ważna decyzja i trzeba ją dobrze przemyśleć.\nKiedy oddawaliśmy ten numer Tygodnika Świdnickiego do druku, właśnie toczyły się kolejne rozmowy o złożonej Andrzejowi Mańce propozycji.\nBez piwnic, ale z tarasami na dachu. Spółdzielnia wybuduje kamienicę 0 0\nStudniówka 2019: Bal maturzystów VI LO w Lublinie [zdjęcia] 0 0\nStudniówka 2019: Bal maturzystów Zespołu Szkół nr 5 [zdjęcia] 1 0\nDomy, auta, oszczędności. Co mają radni Zamościa i jak się zarabia w miejskich spółkach? 2 4\nStal Kraśnik – Łada Biłgoraj 2:2. Nie wszyscy zadowoleni 12 1\nOwsiak wraca do prezesowania WOŚP! Apele płynęły do niego także z Lublina 1607\nMotor rozbił Lewart Lubartów aż 8:0 (zdjęcia) 11 2\n08:31 Bez piwnic, ale z tarasami na dachu. Spółdzielnia wybuduje kamienicę 0 0\nEgipcjanin boi się wracać do pracy w barze w Krasnymstawie. Wojewoda obiecał pomoc 92 36\nRabin i biskup spotkali się w Lublinie. Ukazał się artykuł nawołujący do morderstwa 12 34\nWraca "Czyste powietrze". Znów można składać wnioski, rząd wznawia program 4 10\nW tej parafii ksiądz na mszy czyta kto ile dał po kolędzie. Nie wszystkim to się podoba 3324 112\n"Trzeba skończyć z nienawiścią". Mocne słowa o. Wiśniewskiego na pogrzebie prezydenta Gdańska [wideo] 32\nNowoczesne przedszkole w gm. Jastków już działa. "To jest przejście do innego świata" 154 1


Liga Mistrzów: Lokomotiw zdobył Leverkusen! Gol Krychowiaka przeciwko Bayerowi - Polsat Sport\nLiga Mistrzów: Lokomotiw zdobył Leverkusen! Gol Krychowiaka przeciwko Bayerowi\n18.09.2019, 22:50 Piłka nożna\nLokomotiw Moskwa z dwoma Polakami w składzie odniósł wyjazdowe zwycięstwo z Bayerem Leverkusen w 1. kolejce fazy grupowej w grupie D Ligi Mistrzów. Rosyjska drużyna, której prowadzenie dał Grzegorz Krychowiak pokonała "Aptekarzy" 2:1. Krychowiak oraz drugi z reprezentantów Polski - Maciej Rybus spędzili na boisku pełne 90 minut.\nW trakcie całego spotkania to gospodarze mieli przewagę, ale początek należał do przyjezdnych. W 16. minucie kapitalną formę potwierdził Krychowiak, który wykorzystał sytuację sam na sam, pokonując bramkarza Lukasa Hradecky'ego mocnym, płaskim strzałem.\nAsystę przy trafieniu "Krychy" zaliczył Joao Mario. Natomiast 65-krotny reprezentant Polski bardzo pewnie wbiegł w pole karne i uprzedził Fiodora Smołowa, który również wyszedł do prostopadłego podania Portugalczyka. Radość Krychowiaka i spółki z prowadzenie nietrwała jednak zbyt długo. Niespełna dziesięć minut później Bayer doprowadził do wyrównania za sprawą samobójczego trafienia Benedikta Howedesa.\nLokomotiw miał tego dnia chrapkę na zwycięstwo. Postawa drużyny prowadzonej przez Jurija Siomina została nagrodzona w 37. minucie. Błąd przy wybiciu piłki popełnił bramkarz Bayeru. Hradecky, który zbyt krótko wyeksploatował futbolówkę, tym samym sprawił prezent Dmitrijowi Barinowowi, który strzałem z dystansu bez przyjęcia zdobył ładną bramkę.\nPo przerwie mimo licznych szans z obu stron, wynik spotkania się nie zmienił. Oznacza to, że niespodzianka stała się faktem, ponieważ za taką należy uznać wygraną Lokomotiwu. Sędzią głównym spotkania rozgrywanego na BayArena był polski arbiter Paweł Raczkowski.\nBramki: Howedes 25 (s) - Krychowiak 16, Barinow 37\nBayer: Lukas Hradecky - Lars Bender, Jonathan Tah, Sven Bender, Wendell - Aranguiz, Julian Baumgartlinger (71. Nadiem Amiri), Karim Bellarabi, Kai Havertz, Leon Bailey (46. Lucas Alario) - Kevin Volland\nLokomotiv: Guilherme - Władisław Ignatjew, Vedran Corluka, Benedikt Howedes, Maciej Rybus - Murilo Cerqueira, Rifat Zhemaletdinow, Dmitrij Barinow, Grzegorz Krychowiak, Joao Mario (90. Bryan Idowu) - Fiodor Smołow\nŻółte kartki: Aranguiz - Barinow\nBAYER LEVERKUSENGRZEGORZ KRYCHOWIAKLIGA MISTRZÓWLOKOMOTIW MOSKWAMACIEJ RYBUSPIŁKA NOŻNA


Znieczulenie komputerowe - stomatologia dziecięca\nOd momentu powstania misją Kids Smile Studio jest eliminacja strachu i dyskomfortu związanego z leczeniem stomatologicznym. Jedną z metod jest wykorzystanie najnowszych systemów do znieczulenia komputerowego.\nW Kids Smile Studio posiadamy dwa systemy: Wand oraz Sleeper. Znieczulenia są bezpieczne i dostosowane do wieku pacjenta.\nJakie korzyści wynikają z wykorzystania znieczulenia komputerowego? Najważniejsze to:\n- Wysoki komfort podczas podania znieczulenia - specjalnie zaprojektowane końcówki nie odpowiadają tradycyjnie stosowanym igłom. Samo podanie znieczulenia poprzedzamy wstępnym znieczuleniem za pomocą miejscowo aplikowanego żelu znieczulającego, co czyni je bezbolesnym.\n- Eliminację efektu rozpierania przez ciągłe monitorowanie oporności tkanek i dostosowanie prędkości znieczulenia do oporu tkanek.\n- Bezpieczny system eliminujący ryzyko zakażeń krzyżowych i pękania ampułek.\n- Odpowiednie tempo znieczulenia przekłada się na mniejszą ilość podanego środka znieczulającego oraz mniejsze odrętwienie.\n- Specjalne programy znieczulające dla najmłodszych pacjentów.


Strawberries from Poland: Parowary wędrują do...(wz)\nParowary wędrują do...(wz)\nPrzyszło do mnie mnóstwo fajnych, inspirujących przepisów – wybór nie był łatwy. Zgodnie z moją wcześniejszą praktyką, wybrałam 10 najciekawszych propozycji wraz z uzasadnieniami i z nich wylosowałam 5 osób. W tym miejscu muszę Wam powiedzieć, że zwycięzcy będą mieć szansę na jeszcze jedną wygraną, bowiem autor jednego z 5 przepisów otrzyma (najprawdopodobniej) zestaw do fondue.\n1. Małgorzata Z., która przedstawiła propozycję na lunchową parkę – Smako-Łyk i wytrawny keks z brokułami i pomidorkami koktajlowymi. Tak Małgosia uzasadniła swój wybór: pomyślałam, że Smakołyk i keks to dobrana para na lunch -wystarczy kilka kromek mojego wypieku, buteleczka truskawkowego Smakołyku i mamy gwarantowaną smaczną przerwę na drugie śniadanie a przy tym naprawdę niewiele pracy. Taki keks można modyfikować ( zamiast brokułów dodawać inne warzywa), podobnie jak smaki Smakołyka- kiedy znudzi nam się truskawkowy, to możemy wybrać jabłkowy itp.\n2. Zuzanna, która przekonała mnie do makaronu z pesto z rukoli, z dodatkiem słodkich pomidorków. Jako że pesto z rukoli jeszcze nie gościło w mojej kuchni, z przyjemością wykorzystam ten przepis. Uzasadnienie Zuzi: wg mnie do Smakolyka truskawkowego pasuje makaron z zielonym pesto z rucoli i z pomidorkami cherry. Dlaczego taki smak? Pomidorki cherry mają słodki, wręcz owocowy smak, który kojarzy mi się ze smakiem truskawki. Pomyslalam, ze takie danie bedzie fajnie łaczyć się napojem, ktory ma truskawkowa nutę. No i jeszcze danie to jest lekkie i pachnie latem - tak jak truskawkowy Smakolyk.\n3. Veronikaa, która przedstawiła lekką i ciekawą sałatkę z kurczakiem, sałatą lodową i mango o wdzięcznej nazwie „Słońce na talerzu”. Według Veroniki truskawkowy smako-łyk i słoneczna sałatka to bajeczne połączenie, nie tylko dla tych co już tęsknią za wakacjami...\n5. Last, but not east – Marta P., której skojarzenie smakowe i jego uzasadnienie mnie ujęło. Marta zaproponowała kaszę mannę z cynamonem. Żeby nie przedłużać, oddaję głos Marcie: od jakiegoś czasu marzę o wyjeździe do Toskanii. Toskania i Włochy kojarzą się głównie z celebracją jedzenia. Włosi ponoć nie jedzą po to, aby żyć, ale żyją po to, aby jeść. Jednak główną cechą ich kuchni jest prostota. Gdy przeczytałam o konkursie jako duet do Smako-łyka truskawkowego ukazał mi się jedna jedyna potrawa. Idąc tropami włoskiej kuchni, która podpowiada prostotę, ten to włąśnie przepis zaprezentuję, jako najbardziej odpowiedni (choć nie jest to przeis z kuchni włoskiej).[…]\nDlaczego do głowy przyszedł mi ten właśnie przepis?To proste – gdy byłam dzieckiem na sobotnie śniadanie Mama gotowała taką właśnie kaszę manną. Miała zawsze problem, bo Tata lubił rzadszą, ona z Bratem taką sobie, a ja gęstą, niemal „nieruchomą”. Na środku stołu stała buteleczka z sokiem truskawkowym. Można było sobie polać kaszę, jeśli ktoś miał akurat ochotę.


Telefon do 1300 zł z w miarę dobrym aparatem :3 - Co kupić? - Forum MIUIPolska.pl | MIUI, Xiaomi, aktualności, poradniki, smart home, serwis\nAsked by FoxuneMeow\nHejjj, przychodzę do Was z malutką, malusieńką zagwozdką. Zastanawiam się nad kupnem jakiegoś telefonu (po tym jak mój dotychczasowy Mi4c powoli umiera). Budżet to 1300 zł, ale im mniej tym lepiej (bo nie mogę sobie pozwolić na większy wydatek, bo nie zarabiam). Zależy mi na w miarę dobrym aparacie (na ten w Mi4c nie narzekam, aczkolwiek mógłby być lepszy troszeczkę).\nNa początku myślałem nad zmianą firmy na Samsung (dokładnie S7, ale brak dual SIM mnie odraził).\nWięc jaki Xiaomi polecacie :3\nNa początku należy sobie zadać pytanie czy chcesz zamawiać z Chin, czy z Polski. Z Chin będzie taniej z Polski drożej, co jest dosyć oczywiste.\nDrugą kwestią jest wielkość ekranu. Wolisz 5,5' cala, czy lepiej się czujesz z mniejszym telefonem?\nGeneralnie godnymi polecenia do takiego budżetu są poniższe telefony. Nie będę się zagłębiał w ich większą specyfikacje.\nXiaomi Redmi Note 4X - budżetowiec, 5,5' cala\nXiaomi Redmi 4A - budżetowiec słabszy od Redmi 4X, 5,15' cala\nXiaomi Redmi 4X - budżetowiec, 5,5' cala\nXiaomi Mi 5S - flagowiec, 5,15' cala\nXiaomi Mi A1 - budżetowiec z czystym androidem, ma dwa aparaty\nCeny nie podawałem bo tak jak wspomniałem wcześniej - będą się one różnić w zależności skąd go będziesz kupować.\nMożesz też zobaczyć Xiaomi Mi Note 2, tylko go już trzeba zamawiać tylko i wyłącznie z Chin i ma ekran 5,7' cala.\nEdited November 13, 2017 by davi.th\n14 godzin temu, davi.th napisał:\n@davi.th Ehh... wypisales zalozycielowi tematu wszystkie telefony xiaomi w zakresie, z czego polowa ma gorszy aparat od mi4c (a mi 1a dyskysujny) - gdzie sens gdzie logika?\n@FoxuneMeow szczerze dobry aparat to mi6 ewentualnie mi5s, ale ten telefon ciezko obecnie dostac w chinach w sensownej cenie. Poczekaj albo na promocje na mi6 szlo go w chinach dostac za okolice 1300zl wlasnie. Albo jesli potwierdza sie plotki, dobrym wyborem moze byc okrojona z ram (przez co tansza) wersja mi6, pod warunkiem ze nic innego tam nie namieszaja.\nMam podobny dylemat, zastanawiam się tylko czy aparat w mi6 jest zauważalnie lepszy niż w mi4c.\nDnia 13.11.2017 o 16:20, davi.th napisał:\nNote 4x - średniak nie budżetowiec. Aparat nie jest rewelacyjny ale procesor i nawet wydajny i bardzo energooszczedny + duza bateria\nRedmi 4A - baardzo budżetowo ale nie 5.15" tylko 5"...\nRedmi 4x - budżetowo, 5" a nie 5.5... aparat mniej wiecej jak note 4x, mniej wydajny, krocej bateria bo procesor mniej energooszczędny ale mniejszy co jest dla niektorych zaleta\nMi5s flagowiec - porządny procesor ale czas pracy baterii juz nie tak jak wyzej wymienione, aparat raczej troche lepszy od note 4x\nMiA1 - wydajnosc jak note 4x czyli dobra, bateria tez spoko, najlepszy aparat z wymienionych.\nOgolnie w budżecie najlepszy Mi note 3 - wydajnosc i aparat znakomite, ma OIS i optyczny zoom.\n13 godzin temu, Voltron napisał:\nMi 1A ma lepszy aparat niz mi5s?\n- battery comparision,\n- camera comparision.\n- możesz telefon jakiś vs inny (takie nad którymi się zastanawiasz, przy okazji porównasz wyświetlacze)\nBędzie mniej pytań (na które są wszystkie odpowiedzi na YT) na przyszłość.\nEdited November 17, 2017 by Voltron\nKtóry z wymienionych telefonów ma lepszy aparat niż mi4c?\n1 godzinę temu, qln napisał:\nmiałem 18miesięcy mi4c, przesiadłem się na mi5s\nmi5s ma zdecydowanie lepszy aparat niż mi4c - ALE nie na stockowej apce miui. Najlepsze wychodzą z Google Camera z działającym trybem HDR+, w każdym razie IMX386 ma pixele po ~1.5um, IMX258 koło 1.1um, software'owo można coś podciągnąć, ale to i tak przepaść w ilości łapanych detali.\nNiezależnie od poziomu wywołanego oburzenia (w końcu to forum miui) uważam, że w obu tych telefonach fotki z apki MIUI wychodziły denne - o wiele za duża ingerencja w proces odszumiania. O ile w mi4c wystarczyło zmienić apkę nawet pod MIUI, by było lepiej, to w przypadku mi5s pod MIUI żadna apka nie robiła dobrych fotek, dopiero przejście na LineageOS umożliwiło ucieczkę od koszmarnych algorytmów postprocessingu.\ntu moje przykładowe fotki z mi5s: https://goo.gl/photos/vNCPALJpvnxzFXof8 pierwsze dwa zdjęcia: MIUI, potem wg dat lipiec/sierpień to Snapdragon Camera (LineageOS), oba zdjęcia 0819 to zabawa z Adobe LR(zmodowana wersja z 4pda, oryginał nie działa na telefonach z 3GB RAM), wszystkie zdjęcia od września to Google Camera(HDR+ auto)


ekspresy ciśnieniowe w serwisie Informace WWW\nprofesjonalne ekspresy do restauracji Niektórzy pozostają wierni kawieKawa to ulubiony napój wielu osób i co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Nic zresztą w tym dziwnego, ponieważ zniewala aromatem i smak Czytaj dalej...\nDodane: 07:48 08- 02- 2020\nprofesjonalne ekspresy dla gastronomii Kawowy dostatekDo europejskich filiżanek napój z ziaren kawowca zawitał około XVI wieku i uważany był za medyczny specyfik. Kawa była bardzo rzadkim i drogim dobrem, długo niedostępnym d Czytaj dalej...\nprofesjonalne ekspresy do restauracji Najlepsza kawa od ranaKawa to jeden z takich napojów, który potrzebny jest do życia wielu osobom. Trzeba przyznać, że gdyby zrobić ankietę wśród setki dorosłych osób, to zdecydowana większość z nich prz Czytaj dalej...\nprofesjonalne ekspresy do kawy Ktoś woli kawę zbożową a innyDla wielu osób na świecie wypicie rano kawy jest najważniejsze, gdyż pobudza ich do działania. Kawa dodaje energii, poprawia humor i sprawia, że bardziej ochoczo rozpoczyna Czytaj dalej...\nDodane: 04:59 24- 12- 2019\nprofesjonalne ekspresy Włosi kawę piją praktycznie przez całyKawa to ulubiony napój wielu osób i co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Nic zresztą w tym dziwnego, ponieważ zniewala aromatem i smakiem. Sprzedaż kawy systematycz Czytaj dalej...\nprofesjonalne ekspresy do kawy To właśnie z powodu wysokiej zawartościKawa jest napojem, który ma swoich miłośników na całym świecie. I trudno się temu dziwić, cechuje się ona wyjątkowym smakiem i aromatem oraz ma właściwości pobudza Czytaj dalej...\nDodane: 03:06 05- 10- 2019


Vegas – “miasto grzechu”. Kasyna w kazdym hotelu i nie tylko; drinki i inny alkohol mozna kupic co pare metrow w rozmiarze xxl, a i panie do towarzystwa pojawia sie w ciagu 20min. Co metr stoja z ulotkami i wciskaja jakies gole babska…tylko czemu mi? Zauwazylam chyba tylko jedna reklame “girls night” – reszta to wszystko dla facetow.\nA w szufladzie w pokoju Biblia – ale to chyba za malo zeby utrzymac jakas rownowage w przyrodzie:)\nI kilka kolejnych fotek…\nTo jest nasz hotel New York.\nTo glowna ulica na ktorej chyba wszystko sie dzieje:)\nStatua Wolnosci przy hotelu New York.\nA tu cos dla milosnikow Egiptu – wejscie do hotelu w ksztalcie piramidy.\nZapomnialam wkleic to wczesniej. Jak niektorzy znosza podroz samolotem:)\n← Pierwsze 5 dolcow San Francisco →\nUka 21 May, 2013 at 6:33\nUka 21 May, 2013 at 8:58\nMyslałam, że skrobniesz coś o tym grzechu… :)


MOSIR BOCHNIA - Aktualności: NAJWAŻNIEJSZE SUKCESY I WYDARZENIA SPORTOWE MOSiR BOCHNIA W ROKU 2017 i PLANY NA NOWY 2018 ROK!\nNAJWAŻNIEJSZE SUKCESY I WYDARZENIA SPORTOWE MOSiR BOCHNIA W ROKU 2017 i PLANY NA NOWY 2018 ROK!2017-12-21\nW sezonie 2016/17 drugoligowy zespół piłki ręcznej mężczyzn MOSiR Bochnia zakończył rozgrywki z tytułem wicelidera.\nW I rundzie sezonu 2017/18 zespół MOSiR Bochnia, wygrywając wszystkie spotkania w lidze, umocnił swoją pozycję na fotelu lidera.\nW sezonie 2017/18 po raz pierwszy w historii naszego miasta koszykarki Contimax MOSiR Bochnia wystartowały w rozgrywkach II ligi koszykówki kobiet i to z sukcesem. Obecnie po rozegraniu II rund i zdobyciu w nich 4-ech zwycięstw zapewniły sobie awans do Finału A.\nSzkolenie zawodniczek i rozgrywki II ligi koszykówki kobiet są współfinansowane ze środków Gminy Miasta Bochnia oraz sponsora tytularnego firmę Contimax S.A., a także wspomagane przez inne Firmy – Przyjaciół Drużyny.\nMiejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bochni od wielu lat organizuje Międzynarodowy Festiwal Koszykówki Dziewcząt, Bochnia CUP. Jest to jedna z największych imprez koszykarskich w Małopolsce – swoistego rodzaju święto kibiców wspierających tę dyscyplinę sportową w naszym mieście. W lutym 2017 roku w związku z Festiwalem zawitało do Bochni 500 gości z 30 klubów, a gra przez 3 dni prowadzona była na 4-ech salach sportowych.\nRównież w lutym MOSiR Bochnia był organizatorem Finałów Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w Koszykówce Dziewcząt.\nW lipcu Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bochni gościł w Hali Widowiskowo-Sportowej\nreprezentację Polski w koszykówce kobiet. W trakcie ośmiodniowego obozu reprezentacja rozgrywała mecze towarzyskie ze Słowacją, będące ostatnim sprawdzianem podopiecznych Romana Skrzecza przed Mistrzostwami Europy Dywizji B. Celem drużyny był awans do dywizji A.\nNa przełomie listopada i grudnia Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bochni był organizatorem Turnieju o Awans do Dywizji A Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży Dziewcząt.\nW 2017 r. Wiktoria Żabczyńska i Oliwia Wątorek wywalczyły ponownie tytuły Mistrzyń Polski Młodziczek. Pierwszy w swojej karierze sportowej na Mistrzostwach Polski brązowy medal zdobył Damian Pławecki. Zawody odbyły się w Poznaniu 14-15.10.2017 r.\nKrzysztof Kozak został Wicemistrzem Mistrzostw Polski Juniorów 01.-02.04.2017 r.\nW czerwcu 2017 r. odbył się XX Jubileuszowy Turniej Judo w Kopalni Soli Bochnia, na którym mieliśmy rekordową ilość 74-ech klubów z 10-u państw: Austrii, Białorusi, Chorwacji, Czech, Litwy, Niemiec, Słowacji, Ukrainy, Węgier i oczywiście Polski. Na 5 matach w dwóch komorach solnych walczyło w sumie 509 zawodników. Były to dla bocheńskiego klubu ze względu na jubileusz szczególne zawody i miłym ich ukoronowaniem stało się zdobycie przez MOSiR Bochnię I miejsca w walkach drużynowych i wielu medali w walkach indywidualnych. Zawody te były również okazją do złożenia podziękowań wieloletnim partnerom Turnieju, m.in. : Miastu Bochnia, Kopalni Soli, TS MOSIR i wielu Firmom, dzięki którym tak duża impreza sportowa w naszym mieście jest realizowana od 20-u lat. Oczywiście nie miałaby ona tak dużego wymiaru, gdyby nie wsparcie Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Powiatu Bocheńskiego.\nOrganizowany cyklicznie Mikołajkowy Turniej Judo Bochnia 2017 (10 grudnia) zgromadził 235 zawodników z 15 klubów z Polski i Ukrainy. Bochnianie wywalczyli w nim aż 44 medale (16 złotych, 17 srebrnych oraz 11 brązowych). Projekt realizowany był przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego.\nW sierpniu odbył się już XXIV Memoriałowy Bieg Majora Bacy, na którym wystartowało 270 zawodników z Polski i Ukrainy. W klasyfikacji generalnej pierwsze miejsce zajęli nasi wschodni sąsiedzi, ale co warto podkreślić rodacy również prezentowali się bardzo dobrze. Cieszymy się, iż co roku coraz więcej mieszkańców Powiatu Bocheńskiego bierze udział w naszej imprezie biegowej i tym razem został pobity rekord - po raz pierwszy na starcie stanęło aż 120 biegaczy z naszego regionu. Imprezie towarzyszy również Bieg Dzieci i Młodzieży, tak więc na mecie witamy biegaczy w wieku już dwóch lat, a kończymy na prawie osiemdziesięciolatkach. Podczas tej impezy również od lat możemy liczyć na wsparcie finansowe Województwa Małopolskiego, Starostwa Powiatowego w Bochni i Gminy Miasta Bochnia.\nOprócz wielkich cyklicznych imprez, jakie organizujemy co roku, a więc np. kolejnego Turnieju Judo w Kopalni Soli, jubileuszowego X Międzynarodowego Festiwalu Koszykówki Dziewcząt (już w lutym) czy jubileuszowego również, bo XXV Biegu Majora Bacy w planach mamy wiele innych wydarzeń sportowych. I tak już w styczniu 2018 roku rozegramy II Noworoczny Turniej Piłki Ręcznej w Kopalni Soli Bochnia, a w grudniu rok będziemy zamykać Międzynarodowym Mikołajkowym Turniejem Judo Dzieci.\nOczywiście będziemy kontynuować rozgrywki seniorskich zespołów piłki ręcznej mężczyzn i koszykówki kobiet. Cały czas wspieramy też nasze drużyny młodzieżowe, które uczestniczą m.in. w małopolskich rozgrywkach ligowych, licznych turniejach krajowych i zagranicznych. Jesteśmy też organizatorem zawodów szkolnych na szczeblu Miejskim, Powiatowym, Rejonowym i Wojewódzkim z ramienia Małopolskiego Szkolnego Związku Sportowego. To tylko niektóre z wymienionych imprez sportowych, których jesteśmy organizatorami. Cały czas prowadzimy szkolenia w sekcjach piłki ręcznej, piłki nożnej, koszykówki, judo i siatkówki. Zapraszamy też do naszej siłowni i na zajęcia aerobiku, a także do nowo stworzonej grupy taneczno-akrobatycznej. Oczywiście staramy się na bieżąco informować o wszystkich naszych inicjatywach i przebiegu poszczególnych wydarzeń sportowych na naszej stronie internetowej www.mosir.bochnia.pl, z której nową szatą graficzną już wkrótce ruszamy!


Wiem Kogo Wybieram: Julia Pitera\nJulia Pitera. Posłanka VII kadencji z Platformy Obywatelskiej - okręg wyborczy nr 16, Płock. Posłanka V i VI kadencji Sejmu.\nTelefon: 22 826 41 93\nStrona internetowa: www.juliapitera.pl\nAutor: Anna Dryjańska o 10:51\nEtykiety: 16, kobiety, P, Platforma Obywatelska, Płock\nJacinta 3 lutego 2013 23:22\nJulia Pitera wypowiada sie o in vitro (21.04.2008):\n- To nie kupno psa. Jak ktoś nie potrafi utrzymać związku, może nie być zdolny do opieki nad dzieckiem.\nJacinta 3 lutego 2013 23:36\nO kandydaturze Wandy Nowickiej na wicemarszalka Sejmu w Radiu Zet(13.10.2011):\n-Muszę mieć przedstawioną kandydaturę i będę się do tego ustosunkowywała. Wiem o niej niewiele, wiem że jest działaczką feministyczną, a ja nie jestem i tych poglądów nie podzielam. Nie podoba mi się ten proaborcyjny szum, który jest robiony wokół tej organizacji, uważam że obecne rozwiązania prawne są dobre i to jest ciężko wypracowany konsensus. Nie uważam, żeby do Sejmu nowej kadencji wprowadzać kolejne awantury o aborcję - skomentowała Pitera.\nJacinta 26 lutego 2013 11:36\nJulia Pitera w Radio ZET(26.02.2013):\nMonika Olejnik:(...) czy pani na przykład uważa, że powinny być w Polsce małżeństwa jednopłciowe?\nJulia Pitera: Nie. Małżeństwa absolutnie nie, natomiast uważam, że jakaś forma związków partnerskich tak. Natomiast...\nMonika Olejnik: A adopcja dzieci przez związki partnerskie?\nJulia Pitera: Nie, ja uważam, że nie.\nMonika Olejnik: Ale kobieta i mężczyzna tak, czy nie w związkach partnerskich.\nJulia Pitera: Tak, ale ja nie sądzę żeby te związki były zawierane, z bardzo prostego powodu, dlatego że stan bezżenny daje przywileje samotnym matkom. I ja bardzo wątpię żeby ustawa o związkach partnerskich w jakikolwiek sposób była wykorzystywana przez związki heteroseksualne.\nMonika Olejnik: No ona jest dla par jednopłciowych tak naprawdę, a nie dla heteroseksualnych.\nJulia Pitera: Tak, moim zdaniem ona jest dla par jednopłciowych, absolutnie. Tak, absolutnie tak, dlatego że tak jak powiedziałam samotne matki mają przywileje, pierwszeństwo przedszkola, itd.\nJacinta 26 lutego 2013 11:57\nJulia Pitera o inicjatywie Aleksandra Kwasniewskiego w Radio Zet (26.02.2013):(...)\nco innego mi przeszkadza, że to środowisko ujawniło od razu na wstępie potwornie instrumentalne podejście do kobiet. Ja nie jestem feministka i nie jestem feministka i dobrze pani redaktor o tym wie, ale wysyłanie emisariuszy do środowisk kobiecych po to żeby one poparły tą inicjatywę polityczną jest dla mnie zupełnie nieprawdopodobne i tu się obnażyła rzecz, która jest niedobra, że cały czas właściwie to zabieganie o równoprawność kobiet i mężczyzn jest bardziej zabiegiem propagandowym, niż rzeczywiście wynika z takiej woli i mentalności i przeświadczenia, że kobiety są równoprawnymi obywatelami Rzeczpospolitej Polskiej i to mi akurat w tej sprawie przeszkadza.\no Agnieszce Holland, ktora nazwala PO "partia oszustow":(...)chciałabym żeby jednak Agnieszka Holland troszkę przeprosiła za to, co powiedziała. Ja nie jestem oszustem. I muszę powiedzieć, że możemy się nie zgadzać co do szczegółów rozwiązania, którego ona oczekuje, ale nie zgadzam się żeby nas określać w taki sposób, nie podoba mi się, że sięgnęła do tego słownika i tej retoryki. I dlatego być może powinna inaczej przebiegać rozmowa na ten temat żeby nie budzić tego typu emocji.


Szkoła Podstawowa Szydłów ul. Szkolna 10 uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nim. Jana Kaczorowskiego\nul. Szkolna 10, 28-225 Szydłów\ntel. (41) 354-51-14\nwww: http://www.szydlow.szp.prv.pl e-mail: szkolaszydlow@wp.pl\nOd 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 5097 razy.\nNasza prezentacja w informatorze - Szkoła Podstawowa.\ngimnazja Szydłów, kolegia Szydłów, korepetycje Szydłów, kursy, szkolenia Szydłów, licea Szydłów, przedszkola Szydłów, artystyczne Szydłów, podstawowe Szydłów, policealne Szydłów, morskie Szydłów, zawodowe Szydłów, uczelnie Szydłów, Szydłów, księgarnie Szydłów, kuratoria, poradnie Szydłów, szkolne artykuły Szydłów, językowe Szydłów, nauka jazdy Szydłów, szkolenia sportowe Szydłów, studia podyplomowe Szydłów, zielone szkoły, kolonie, noclegi Szydłów, relaks, rozrywka Szydłów, sale konferencyjne Szydłów,


Karuzele na łóżeczko dziecięce | Pokój Dziecka\n280,00 zł - 300,00 zł (30)\n350,00 zł - 400,00 zł (16)\nNasze karuzele na łóżeczko szyjemy ręcznie, z wysokiej jakości materiałów, przykładając szczególną uwagę do wykonania i kolorystyki proponowanych zestawów. Mamy dla Ciebie zestawy z różną liczbą kolorowych balonów i chmurek, pokój Twojego dziecka stanie się jego azylem i miłością od pierwszego dnia! Nic tak nie pomaga w zdrowym i spokojnym śnie, jak kojący widok ślicznej karuzeli. Dopełnij aranżację pokoju swojej pociechy niepowtarzalnym dodatkiem!\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony biało-szare z dodatkiem miętowego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony granatowo-miętowe z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony granatowo-miętowe z białymi akcentami\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony granatowo-niebieskie z motywem mapy świata\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony granatowo-różowe z dodatkiem białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony niebiesko-szara z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony niebiesko-szare z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony różowe z akcentami białego i szarego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony szaro-żółta z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony szary i biało-czarne z dodatkiem miętowego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony w kolorach: fioletowy, żółty, niebieski\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: brudny róż, żółty i szary z dodatkami białego i różu\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: fioletowy, żółty, miętowy z białymi dodatkami\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: granatowy, miętowy i niebieski w gwiazdki\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: granatowy, szary w paseczki z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: miętowy, szary w paski, różowy\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: miętowy, szary, różowo-biały\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: miętowy, szary, różowy z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: niebieski, miętowy, szary\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: niebieski, miętowy, szary z akcentami białego\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: niebieski, szary, żółty\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: niebieski, żółty, granatowo-biały\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: niebieski, żółty, miętowy w gwiazdki\nKaruzela nad łóżeczko 3 balony: pomarańczowy, miętowy, żółty\nKaruzela nad łóżeczkiem to zdrowy sen malucha\nMaluch poczuje się bezpiecznie widząc znajomą zabawkę, budząc się i zasypiając w obecności kojących kolorów. Nietypowe kształty elementów karuzeli wzbudzą w dziecku ciekawość i sprawią, że przyglądając się karuzeli będzie chłonąć wzrokiem coś absolutnie nowego.\nKolorystykę naszych ozdobnych karuzel dobieramy w taki sposób, aby działały kojąco na malucha i pomagały w spokojnym zaśnięciu. Spokojne i stonowane palety barw nie będą męczyć oczu Twojej pociechy, uczynią noc spokojną i pełną dobrych snów!\nRęczne robione karuzele nad łóżeczko\nNasze karuzele do łóżeczka są ręcznie wykonywane na zamówienie. Możesz samodzielnie wybrać kolory i wzory, które Ci się podobają i jednocześnie pasują do wnętrza pokoju Twojego maluszka lub zdecydować się na gotowe zestawy widniejące w naszym sklepie. Przygotowaliśmy zestawy składające się z 3,4 lub 5 balonów. Ozdoby są wykonana z bawełny, puchu silikonowego, filcu i juta. Dodatkowo do każdego zamówienia dodawane są ozdobne sznurki, guziki, kokardki, koraliki i tasiemki.\nSzukasz odpowiedniej karuzeli dla swojego malucha? Z nami możesz wybrać model z tyloma balonami ile tylko chcesz. Zobacz:\n> Karuzele z 3 balonami < > Karuzele z 4 balonami < > Karuzele z 5 balonami <\nKiedy wybrać karuzelę do pokoju malucha?\nDla noworodka karuzela może generować za dużo bodźców, jednak maluszek już w 2 i 3 miesiącu życia, może zacząć czerpać pozytywy z obecności karuzeli nad jego łóżeczkiem. Śliczne zestawienia kolorystyczne do wyboru, balony w różnych rozmiarach i kolorach, do tego proporczyki i chmurki dadzą dziecku mnóstwo nowych elementów i kształtów do przyswojenia.\nKaruzela do łóżeczka ma pozytywny wpływ na rozwój maluszka, pomaga mu się wyciszyć i pozwala szybciej zasnąć, rozwija naturalną ciekawość oraz wspomaga koordynację wzrokowo-ruchową, gdy dziecko po kilku miesiącach zaczyna sięgać i wskazywać na ciekawe, latające ozdoby, co zmusza je do wykonywania coraz bardziej precyzyjnych ruchów. Kolorowe, ruszające się elementy wpływają korzystnie na zmysł wzroku – maluszek zaczyna rozróżniać barwy i pracuje nad złapaniem dobrej ostrości. Koordynacja wzrokowo-ruchowa rozwija się poprzez z pozoru niewinną zabawę, jaka jest wskazywanie na kolorowe i latające elementy.\nOgromna zaletą tej ozdoby jest fakt, że nie wymaga użycia rąk rodzica. Może on w momencie, gdy dziecko jest zajęte przeglądaniem się latającym ozdobom zająć się czymś innym, np. przebrać maluszka lub po prostu wygospodarować chwile dla siebie wiedząc, że dziecko ma zapewnioną bezpieczna atrakcję w formie latających, kolorowych elementów.


Dąbrówka rozłoga (AO odc. 27 serii 2019)\nTematem dzisiejszej Akademii Ogrodnika jest wdzięczna okrywowa roślina, pochodząca z naszych polskich lasów.\nTematem dzisiejszej Akademii Ogrodnika jest wdzięczna okrywowa roślina, pochodząca z naszych polskich lasów. To dąbrówka rozłogowa 'Black Scallop' (Ajuga reptans). To wyjątkowo wdzięczny gatunek zadarniający. Rozchodzi się dość szybko dzięki rozłogom, łatwo się ją też sa-dzonkuje.\nOdmiana fioletowolistna potrzebuje słońca do ładnego wybarwienia, ale generalnie roślina ta jest niezbyt skomplikowana w uprawie. Lubi dość żyzne, przepuszczalne, lekko wilgotne podłoże.\nDąbrówka ma bardzo ozdobne kwiatki, wyrastające w wysokich na ok. 20 cm kwiatostanach. Dąbrówka kwitnie w maju, ale jej liście są ozdobne przez wiele miesięcy, ponieważ nawet podczas łagodniejszych zim nie zamierają. Dziki gatunek ma liście zielone, ale ogrodnicy wyhodowali wiele ozdobnych odmian. Mają liście ciemnopurpurowe, ale również pstre. Doskonale wyglądają w towarzystwie kolorowych żurawek i innych niskich bylin.\nRe: Dąbrówka rozłoga (AO odc. 27 serii 2019)\nCo do dąbrówki rozłogowej, nie polecam odmiany o bordowych liściach, chyba że godzimy się mieć w trawniku "wstawki" z jaskrawo odcinających się bordowych liści. Roślina jest miododajna i baaardzo plenna, po dwóch sezonach kwitnienia jest wszędzie. Ja nieopatrznie ją posadziłam i teraz mam ją w trawniku a nawet u sąsiada i nie mogę jej się już pozbyć, choć w sumie łatwo się wyrywa. Co innego dąbrówka o zielonych liściach- tak samo pięknie kwitnie a nie widać jej tak w trawniku. Choć trzeba przyznać jest mało wymagająca i moim zdaniem nie potrzebuje przepuszczalnej ziemi, u mnie rośnie żwawo z glinie. Cienioznośna.\nnastępna » 450 449 448 447 446 445 444 443 442 441 440 « poprzednia


Archiwa: ataki - Game Platform\nMariusz w Pokemon GO, Poradniki\nPoradnik Pokemon GO – lista wszystkich ataków.\nZnajomość ataków w Pokemon GO jest kluczem do sukcesu podczas prowadzenia walk. Co prawda ich wachlarz nie jest tak szeroki jak w przypadku gier z 3DS, lecz nadal warto wiedzieć który z ataków jest najskuteczniejszy. 4.5 02\nCzytaj więcej - grudzień 10, 2017\nMariusz w Aktualności, Gry, Pokemon GO\nPoradnik Pokemon Go – zmiany w atakach! Lista ataków Pokemon Go\nWraz z wprowadzeniem drugiej generacji, w Pokemon Go miała miejsce poważna zmiana w systemie ataków. Zostały wprowadzone zarówno nowe rodzaje, jak i zmienione te już istniejące. W niniejszym artykule zobaczycie, jakie zmiany w atakach zaszły w Pokemon Go! 5.0 01\nCzytaj więcej - lt. 20, 2017


Zaduszki - Pinger.pl\nWpisy oznaczone tagiem "zaduszki" (21)\n#inspiracje #chwilę #zaduszki #dzień #za #śmierć #wszystkich #groby #post #świętych #zachęta #refleksja #czas\nLADY INSPIRATION: :(\nJak tam po Zaduszkach? Mam nadzieje, że był to dla was dobry czas pełen refleksji, spędzony w rodzinnym gronie. U mnie było troszkę nieciekawie, bo wczoraj zmarła najlepsza przyjaciółka mojej babci :'( Ale jakoś się trzyma.\nZapraszam na posta już za chwilkę o mojej ikonie mody i fantastycznej popowo - country piosenkarki\nIndependentlady: Ogólnie smutno.\nLittleCandyGirl: współczuje :( mi dzień minął na odwiedzeniu rodziny i grobów bliskich :D\ngość: Przykro mi z powodu śmierci Twojej bliskiej osoby. Zaduszki, jak zaduszki - dzień smutku, refleksji, Świetne inspiracje :)\n#zaduszki #dzień wszystkich świętych\nAnia283: 1 listopada\nDzisiaj 1 listopada tzn. *dzień wszystkich świętych*\nOkoło godziny 13:00 dopiero poszliśmy na cmentarz zapalić znicze i postawić nowe kwiatki.\nDo domu wróciłam ok. 18:00 bo pojechaliśmy jeszcze do cioci.. Ciocia ma... 7 kotów, 3 chomiki i królika. Koszmar. x.x Zwierzęta są całkiem fajne, ale co za dużo to nie zdrowo..\nJutro zaduszki i też wypadałoby pójść na cmentarze.\nNie wiem czy pójdziemy, ale pewnie tak.\nA wy byliście dzisiaj na cmentarzach? Idziecie jutro na cmentarz?\nfabian pro: Amen xd\ngość: @fabian pro: xd\n#kartka #zaduszki #gif\nElwira l-m: dzień zaduszny\nElwira l-m: zaduszki\n#zwierzeta #zaduszki #cmentarz\nkciuk.pl: Zaduszki na cmentarzu dla zwierząt. Za czworonogami też się tęskni...\nCo myślicie o wspominaniu swoich psów, kotów czy królików?\nportal polskieradio: O. Oszajca: śmierć jest fragmentem życia - Wiadomości - polskieradio.pl rdir.pl/1lx0d8 #Zaduszki #Oszajca #religia\n/9 lat temu (1 listopada) /6 komentarzy\nnaszemiasto.pl: 1 listopada. Dzień Wszystkich Świętych rdir.pl/1lwazv #Zaduszki#święto#zmarłych#\n.wrednaulizana.: [*] zapraszam do mnie .\n#turystyka #gdziebylec #zaduszki #zmarłych #święto #Powązki #listopad #gdziebylec.pl #Warszawa\ngdziebylec.pl: O duszach w Dzień Zaduszny\nMiędzyzdroje od 15 lat upamiętniają artystów odciskami ich dłoni na Promenadzie Gwiazd. Podobną Aleję Gwiazd przy ulicy Piotrkowskiej ma Łódź. To ślady żywych, tych u szczytu lub u schyłku kariery. Tymczasem wielu wybitnych, którzy zeszli już ze sceny, planu filmowego i estrady na zawsze, odwiedzamy na warszawskich Powązkach.\nwięcej na: gdziebylec.pl/(…)115…\n#Zaduszki #za duszę #Kościół #zaduszę\nForum Młodzieżowe: Zaduszki : Kawały\n#Swietych #Zaduszki #Wszystkich\nInternetowy wyhaczacz: Wszystkich Świętych i Zaduszki


Warto odnotować, że wczoraj, 7 maja 2007, Kamelopedia przekroczyła liczbę 10 000 haseł. Kamelopedia powstała 6 kwietnia 2004, jeszcze przed Uncyclopedią, i jest niemieckojęzycznym projektem, opisującym rzeczywistość przez pryzmat wielbłądów.\nZobacz też: Kamelopedia, czyli wiki ukończone\nKanciapa się robi, a od wczoraj jest w sidebarze. Więcej jak połowa stron jest już gotowa, chociaż niektóre, jak encyklopedyczność, kategoryzacja i szablony mają sporo podstron do zrobienia. Dość bezboleśnie odbywa się proces akceptacji nowych zasad, czy też proces akceptacji werbalizacji starych zwyczajów i rozstrzygnięć. Odpowiedni wątek, w związku z licznymi rozjazdami, powisi mam nadzieję jako otwarty nawet do dwóch tygodni.\nCieszę się, że udaje się już teraz spisać reguły rządzące Nonsensopedią, chociaż nie trwało to krótko. Podoba mi się idea, aby kolejne zasady spisywać na stosunkowo krótkich i łatwych do aktualizacji stronach i liczbę, że odpowiednie aktualizacje uda się przeprowadzać symetrycznie do rozwoju Nonsensopedii.\nBędzie w nowej Kanciapie kilka stron zrobionych na przyszłość, jak te dotyczące moderacji i tego, że admin ma ostateczne zdanie, od którego nie ma odwołania. Skutecznie utnie to wszelkie pianobicie, jakie można obserwować na Wikipedii, a jakie już się pojawia. Uwali to, przynajmniej w teorii, wszystkie trolle. Jeżeli przy braku odpowiednich zasad jeden Kwiecień potrafił rozwalić całą pracę na Wikipedii, nie chce nawet myśleć, co by się stało, gdyby taki sam lub podobny Kwiecień pojawił się na Nonsensopedii.\nD@mi trochę nie dowierza, że spisanie Kanciapy i umieszczenie jej w sidebarze podniesie kulturę edycji, ja wierzę głęboko. Daliśmy sobie miesiąc na zaobserwowanie tego lub nie. Oprócz tego nie mam wiele informacji na temat tego, jak nowe zasady są odbierane, chociaż mam pewne sygnały, że nie są w ogóle czytane, ale trudno, będę podsuwać, jak ktoś coś schrzani.