Dystans emocjonalny na skutek popełnionych błędów - Ściana hańby - BraciaSamcy.pl\nPrzez Pandorum, Styczeń 29, 2018 w Ściana hańby\nCześć, sprawa ma się następująco.\nPoczątki relacji z moją wybranką były bardzo obiecujące - bardzo zbliżone gusta, poglądy, preferencje, charaktery etc. Nie, nie okłamuję samego siebie - spotykam się i utrzymuję kontakt na tej płaszczyźnie z wieloma kobietami i póki z żądną nie będzie stałej relacji, nie ograniczam się specjalnie co do ilości, choć kryteria mam wygórowane.\nRozmawiało się absolutnie świetnie.\nNiestety przez moją głupotę kilka razy przesadziłem z droczeniem się i ją wkurzyłem, kilka razy pokazałem się jako 'needy' i odwaliłem akcje, które miały na celu spędzenie więcej czasu, a ostatecznie wyszło na to, że jestem debilem, nieogarem i generalnie zj***m, choć jednocześnie inne aspekty jak rozmowa, gierki, żarty i dystans do siebie oraz luz wychodziły mi naprawdę bardzo dobrze.\nZabierałem ją na ciekawe randki i wszystko byłoby idealnie, gdyby nie różne potknięcia, których dokonywałem. Były na tyle silne, że gdyby nie tak duże spasowanie i zbieżność, wszystko zakończyłoby się znacznie szybciej.\nNiestety miarka się przebrała, a ja przez swoją głupotę pojechałem grubo po bandzie.\nW efekcie kontakt osłabł i obecnie jesteśmy w stadium 'nie było tej chemii, potrzebuję dystansu by móc to wszystko poważnie przemyśleć'. Warto dodać, że oboje jesteśmy introwertykami. Generalnie niezwykle zależy mi na tej znajomości i nie ma mowy o olaniu jej. Nie rezygnuję z innych dopóki to się nie wyklaruje, ale nadal jest to dla mnie priorytet. Nadal rozmawiamy, ale znacznie, znacznie mniej, ja też w rozmowie telefonicznej i tekstowej przeprosiłem za swoje zachowanie i szczegółowo opisałem jak bardzo niedojrzale i kretyńsko się zachowywałem, przepraszając za zranienie jej oraz niecelowe zablokowanie tej iskry, choć potencjał był niewątpliwy. Przede wszystkim podkreśliłem, że jest to do mnie niepodobne i jest mi po prostu wstyd, bo na co dzień nie jestem takim człowiekiem i nie wiem co we mnie wstąpiło. Starałem się utrzymać tonację skupiającą się na tym jak głupi byłem, zrozumieniu swojego błędu i wyrażeniu nadziei, że będę miał jeszcze okazję na polepszenie swojego wizerunku na tej płaszczyźnie w jej oczach. Generalnie unikałem bycia 'needy', choć całkowicie raczej mi się to nie udało. Z pewnością nie mówiłem niczego typu 'daj mi jeszcze szansę, nie odrzucaj mnie' i tym podobnych pierdół. Spytałem tylko czy to jest jeszcze do naprawienia - dowiedziałem się, że na razie nie wiadomo. Jedyna faktyczna oznaka bycia 'needy', do której się uciekłem to podkreślenie, że naprawdę zależy mi na relacji z tą osobą i nie chcę jej kończyć - to najprawdopodobniej błąd.\nZastanawia mnie co teraz powinienem zrobić, poza dostarczeniem tej przestrzeni. Czy tylko cierpliwie czekać? Zdania są podzielone, ponieważ czytałem badanie mówiące, że kobiety bardziej się przywiązują do mężczyzn, z którymi mają stały kontakt. Powiedziałem, że lubię z nią rozmawiać i chciałbym raz na jakiś czas napisać do niej - zgodziła się bez problemu. Zastanawia mnie czy napisanie raz do dwóch razy na tydzień krótko co słychać, wysłanie czegoś śmiesznego i życzenie miłego dnia (tak generalnie było wcześniej) jest okay i dobrze byłoby dawać dużo dystansu, jednocześnie zostawiając promyczek niepozwalający o sobie zapomnieć czy jednak odciąć się na jakiś czas całkowicie?\nTo jest bardzo sporna kwestia. Będę wdzięczny, jeśli powiecie mi co myślicie o tej sytuacji i moim podejściu. Nie jest idealne, to na pewno.\nPokazałeś, że bardzo Ci zależy - ja bym odciął się na jakiś czas - tydzień max dwa i następnie zaproponował spotkanie aby porozmawiać.\nJa bym nie odzywał się dopóki ona się nie odezwie. Jeśli jej zależy na relacji to nie wytrzyma bez odzewu (kobiety są słabe w tych gierkach akurat). A jeśli jej nie zależy to cóż, sam sobie odpowiedz.\n@Pandorum TY chyba nie do końca sam siebie zrozumiałeś, błędy które popełniłeś nie były przypadkowe.\nPrzekroczyłeś granice inwestycji z 49/51% gdzieś na jakieś 70/30% za czym stałeś się klaunem zabawiającym swoją panią.\nNiestety z opisu wynika iż już po relacji .\nJeśli twoja opowieść ma rozkład czasu więcej niż rok daj sobie z samiczką spokój.\n47 minut temu, Pandorum napisał:\nbardzo zbliżone gusta, poglądy, preferencje, charaktery etc.\na seks jaki był?\n48 minut temu, Pandorum napisał:\nZabierałem ją na ciekawe randki i wszystko byłoby idealnie, gdyby nie różne potknięcia, których dokonywałem\nTak? A ja przestałem to robić. Zabieram je na nudne randki takie zwykłe siedzenie i gadanie przy herbacie.\nA co ona przychodzi na randki dla mnie czy dla fajnych randek?\n50 minut temu, Pandorum napisał:\nStarałem się utrzymać tonację skupiającą się na tym jak głupi byłem, zrozumieniu swojego błędu i wyrażeniu nadziei, że będę miał jeszcze okazję na polepszenie swojego wizerunku na tej płaszczyźnie w jej oczach. Generalnie unikałem bycia 'needy', choć całkowicie raczej mi się to nie udało. Z pewnością nie mówiłem niczego typu 'daj mi jeszcze szansę, nie odrzucaj mnie' i tym podobnych pierdół. Spytałem tylko czy to jest jeszcze do naprawienia - dowiedziałem się, że na razie nie wiadomo. Jedyna faktyczna oznaka bycia 'needy', do której się uciekłem to podkreślenie, że naprawdę zależy mi na relacji z tą osobą i nie chcę jej kończyć - to najprawdopodobniej błąd.\nPo co się tak starasz? Po co ją tak osaczasz takimi pytaniami?\nPytając się o to co JEST DO NAPRAWIENIA?" sugerujesz jej, że jesteś needy!\n52 minuty temu, Pandorum napisał:\nPowiedziałem, że lubię z nią rozmawiać i chciałbym raz na jakiś czas napisać do niej - zgodziła się bez problemu.\nKolego. Pytasz kobiety o to czy możesz do niej napisać raz na jakiś czas?\nRaz na jakiś czas to możesz ewentualnie zakisić ogóra w niej.\n53 minuty temu, Pandorum napisał:\nNie jest idealne, to na pewno.\nOna Ciebie już raczej nie chce.\nTak jest cały czas do końca życia.\nRaz Ty olewasz ją raz ona Ciebie.\nKurczę, ale jej zależało, tylko ja sprawiłem, że to się zmieniło.\nNa pewno muszę jej dać spokój na jakiś czas, to niemalże pewne. Raz na jakiś czas się odezwać na krótko i bez zobowiązań - to kontrowersyjna alternatywa.\nNajbliżej jest mi do tego by dać jej max 2 tygodnie i potem może jakoś samemu wyczaić grunty. W końcu to ja zepsułem, może powinienem dać temu ucichnąć, uspokoić się, a potem znów zainicjować znajomość jakby od nowa?\nNie, relacja trwała miesiąc, ale nie ma mowy o odpuszczeniu, bo na taką kobietę prawdopodobnie już nigdy nie trafię. Nie pogodziłbym się z tym. Odpuszczam tymczasowo tylko dlatego, że w przeciwnym razie szanse wyniosłyby zero.\nMyślicie, że dwa tygodnie to wystarczająco długo, by móc już coś stwierdzić? Czy odezwanie się po takim czasie i sprawdzenie czy będzie chciała rozmawiać i ewentualnie się spotkać to być może za szybko i od razu pokaże mnie to jako 'needy' pomimo upływu czasu?\nBędę wdzięczny, jeśli powiecie mi co myślicie o tej sytuacji i moim podejściu. Nie jest idealne, to na pewno\nJest tak kuresko dalekie od ideału jak życie według Rycha Peji.\nPoczątki relacji z moją wybranką były bardzo obiecujące - bardzo zbliżone gusta, poglądy, preferencje, charaktery etc.\nDwie bratnie dusze? Połówki pomarańczy? Jest idealna, prawda? Zgaduję, że wszystko to Twoja wina (dobra, nie zgaduję bo przeczytałem Twój post), ale idealizacja jest nazbyt widoczna.\nnie ograniczam się specjalnie co do ilości, choć kryteria mam wygórowane.\nTo jest ten moment w którym myślę "troll jak chooy". Ale ok. Zauważyłem, że co drugi świeżak to właściwie taki alfa. Ale, kolego, to co piszesz w tym poście demaskuje Cię jako osobę, która nie ogranicza się co najwyżej w zakresie ilości minut spędzonych na redtube i zakładam że tam jest najwięcej Twoich partnerek. Wali po oczach brakiem doświadczenia. Albo troll indeed.\nNiestety przez moją głupotę kilka razy przesadziłem z droczeniem się i ją wkurzyłem,\nNie zdałeś shit testu i dałeś sobie wmówić, że to Twoja wina\nkilka razy pokazałem się jako 'needy' i odwaliłem akcje, które miały na celu spędzenie więcej czasu\nNo to chyba wszystko jasne? Wygrywa ten komu mniej zależy.\nostatecznie wyszło na to, że jestem debilem, nieogarem i generalnie zj***m,\nW sensie panna tak mówi, że tak wyszło? No to na pewno tak jest. Zjebałeś!\nGupi Ty. Nie brawo Ty. Nie rób tego więcej. A tak serio, to rozumiem że głupio pojechałeś po bandzie według panny, ale że słowo panny jest już dla Ciebie prawem to Ty też tak uważasz?\nTak, jesteś needy.\nobecnie jesteśmy w stadium 'nie było tej chemii, potrzebuję dystansu by móc to wszystko poważnie przemyśleć'.\nNie jesteście zapewne, tylko panna jest a Ty, samcu alfo z dużymi wymaganiami u kobiet w których ilości się nie ograniczasz się masz dostosować. Just sayin'\nGeneralnie niezwykle zależy mi na tej znajomości i nie ma mowy o olaniu jej.\nNo shit. Bardzo Ci zależy. A im Tobie bardziej tym jej mniej. Brzmisz desperacko. Jakbyś miał zaraz podcinać sobie żyłki dla swojej myszki. Myszka albo śmierć.\nNie rezygnuję z innych dopóki to się nie wyklaruje, ale nadal jest to dla mnie priorytet.\nja też w rozmowie telefonicznej i tekstowej przeprosiłem za swoje zachowanie i szczegółowo opisałem jak bardzo niedojrzale i kretyńsko się zachowywałem, przepraszając za zranienie jej oraz niecelowe zablokowanie tej iskry, choć potencjał był niewątpliwy\nNo to chyba dobrze. Chyba zrobiłeś jak myszka chciała. I co, nie zadziałało? Ale jak to?\nA tak w ogóle to za co ją przeprosiłeś? Że byłeś niemiły, dobrze rozumiem?\nGeneralnie unikałem bycia 'needy',\nZ pewnością nie mówiłem niczego typu 'daj mi jeszcze szansę, nie odrzucaj mnie' i tym podobnych pierdół\nSpytałem tylko czy to jest jeszcze do naprawienia - dowiedziałem się, że na razie nie wiadomo.\nA to niby co jest jak nie rozpaczliwie wołanie o naprawienie, chooy wie czegow sumie?\nI oczywiście, że nie wiadomo, hehe. Teraz panna się zastanowi czy dostąpisz łaski, ale raczej nie. W sumie ją rozumiem.\nJedyna faktyczna oznaka bycia 'needy', do której się uciekłem to podkreślenie, że naprawdę zależy mi na relacji z tą osobą i nie chcę jej kończyć\nŻyjesz w wyimaginowanej rzeczywistości, zejdź na ziemię, bo na razie kreujesz się na kogoś kim nie jesteś. Gdybym miał namalować "needy" wziąłbym Twojego posta żeby mi pozował.\nZastanawia mnie co teraz powinienem zrobić, poza dostarczeniem tej przestrzeni.\nCzytać dużo książek Marka, siedzieć na forum, ale najpierw dojrzeć - uprzedzam że to drugie jest najtrudniejsze. Popracuj nad samooceną. I w ogóle nad wszystkim. Już nawet nie pytam o Twój wiek i szczegóły tego "związku".\nAha - kobiecie, dla której jesteś wartościowy i atrakcyjny potrzebna jest tylko przestrzeń do uprawiania z Tobą seksu.\nZdania są podzielone, ponieważ czytałem badanie mówiące, że kobiety bardziej się przywiązują do mężczyzn, z którymi mają stały kontakt\nJuż nie czytaj żadnych badań, daruj.\nchciałbym raz na jakiś czas napisać do niej - zgodziła się bez problemu.\nMoże się bała, że będziesz ją stalkował albo się powiesisz. Ja bym się bał.\nczy napisanie raz do dwóch razy na tydzień krótko co słychać, wysłanie czegoś śmiesznego i życzenie miłego dnia (tak generalnie było wcześniej) jest okay i dobrze byłoby dawać dużo dystansu, jednocześnie zostawiając promyczek niepozwalający o sobie zapomnieć\nAle po co? Myślisz, że zapomni o Tobie, a tak to będzie myśleć? Spokojnie, jeśli nie ma Alzheimera to o Tobie pamięta, ale nie chce się odezwać ponieważ skamlesz o jej uwagę, oblałeś shit test za shit testem i jesteś w jej oczach nikim. Z Twoich wypowiedzi wynika, że w swoich po tym co strasznego zrobiłeś w swoich też.\nCo zrobiłeś? Bo piszesz jakbyś ją publicznie upokorzył przed całym gimnazjum, zgwałcił, okradł, albo chociaż zwyzywał od kurew przy wszystkich koleżankach.\nTo jest bardzo sporna kwestia\nNie, nie jest. Historia mało oryginalna. Poczytaj forum. To powinieneś zrobić IC najpierw, dlatego musisz wybaczyć formę.\nPost napisany w celach edukacyjnych.\nNie jest idealne, to na pewno\nGratuluję dystansu i trzeźwej oceny sytuacji. Nie jest na pewno łatwo tak wybrednemu i przebierajacemu w kobietach samcowi przyznać, że coś tam nie poszło idealnie, jak u tych setek wcześniej. No, ale ona jest inna prawda?\nNo tak, inna niż wszystkie i nigdy na taką nie trafisz. A wiesz to po miesiącu. To chyba prawdziwa miłość.\nKurtyna. Troll alert.\nEdytowano Styczeń 29, 2018 przez JurekB\nBył, ale za szybko i to zdecydowanie. Mój kolejny błąd.\nNie jest idealnie - miałem na myśli moje podejście. Nasza relacja jest obecnie spieprzona. Ja jej nie olałem, ale po prostu robiłem rzeczy, które podważały moją zaradność, ogarnięcie życiowe i inteligencję. Wszystko przez emocje i chwilowy okres w życiu, długo by się rozwodzić. W każdym razie dałem ciała.\nKup jej Mybacha i małą wille.\nJak to będzie mało to pomyśl o jakimś śmigłowcu.\nZobacz jak oni się pięknie kochają.\n10 minut temu, Pandorum napisał:\nNasza relacja jest obecnie spieprzona. Ja jej nie olałem, ale po prostu robiłem rzeczy, które podważały moją zaradność, ogarnięcie życiowe i inteligencję.\nTak jak wspominałem, jeśli nie jesteś trollem to masz poważne problemy z samooceną i jeśli laska jest w stanie po miesiącu sprawić że myślisz o sobie w ten sposób to jest coś nie tak, bardzo nie tak.\nBiczujesz się tak obficie, że Jezus się tam gdzieś rumieni z zażenowania, że był taką miękka pusią w drodze na Golgotę. Lodu na głowę.\nKolego, zakładam,że nie jesteś trolem, jak niektórzy wyżej sugerują. Chyba,że się mylę, hmm ...\nPrimo: wkręciłeś się. Jak cholera.\nSecundo: kobiety nie działają logicznie, jak mężczyźni. One pod wpływem emocji mogą nagle wybuchnąć i walnąć w Ciebie talerzem. Tak, ta na której Ci tak bardzo zależy też.\nTertio: stawiasz je na piedestale. Znaczy przegrałeś (póki tak będzie - będziesz nadal przegrywał)\nQuatro: ochłoń. Jak już mówili przedmówcy, poczytaj, posłuchaj Marka, pomyśl.\nQuinto: nie ma ideałów. One nie istnieją. Mimo,iż koncepcja wydaje się być bardzo sexy, życie pokazuje jak jest naprawdę.\nSexto: tkwisz w ogromnej iluzji. Wiele rzeczy po prostu jest kłamstwem które Ci wmówili. Wielu z nas zrobili to samo, pewnie nieświadomie, między innymi dlatego tu jesteśmy.\nSeptimo: przeczytaj ten temat kilkadziesiąt razy. Rano, za dwa dni, jedząc obiad, siedząc na kiblu, w przerwie.\nA rady wyżej są jak najbardziej do zastosowania. ZASTOSOWANIA, nie przeczytania i zapomnienia (chyba,że jesteś tym trolem). W razie wątpliwości pytasz, szukasz odpowiedzi, wdrażasz w życie, testujesz. W końcu osiągniesz efekt godny mistrza świata. Ale do tego będzie potrzebna Ci dyscyplina.\nBaby szczęścia nie dają. Ty masz te szczęście w sobie.\nNie bój żaby, będzie dobrze. Jesteś twardy, w końcu tyle przeszedłeś i ... poradziłeś sobie. Jeszcze żyjesz, a to dobrze wróży.\nNie wierzę w nic, co tu zostało napisane. Nie wierzę w tę historię po prostu.\nMiesiąc znajomości a Ty facet straciłeś głowę .... Dużo pracy przed Tobą\nJurekB ma rację czytaj i ucz się. Jak podobasz się lasce to wyrucha Cię nawet na klatce schodowej obok szmaty i mopa.\nKolejna rzecz jak podobasz się lasce to nie szukasz sztucznych atrakcji, bo Ty nią jesteś. Ok raz na jakiś czas kino itp, ale Ty po miesiącu co chcesz jej serwować lot balonem, pływanie wśród delfinów, dziki rejs statkiem? Daj na luz.\nJak każda randka z kobietą wyglądała by tak, że ja bym się głowił, stresował co tu wymyślić, aby moja myszka była zadowolona i nie znudzona to bym to pierdolił.. miesiąc znajomości to co będzie po roku lot na księżyc ? A o finanse nie pytam, zalatuje mi tu białorycerstwem więc domyślam się kto stawia.\nDużo pracy przed Tobą. Trafiłeś we właściwe miejsce.\nEdytowano Styczeń 29, 2018 przez Kimas87\nCzy chcesz czy nie tkwi w tobie desperacja - ja to znam rok temu też się spotykałem z dziewczyna. Wszystko było ok póki nie zaczęło mi za bardzo zależeć i odciąłem sobie tym jaj, a dziewczyna była bardzo napalona i szybko się zgasiła. Nie będę opisywał całej historii tutaj. Sedno jest takie, że jak odnawialismy kontakt to znowu się napalila. Potem zgasła, ale gdy mnie zobaczyła kiedy odwiedzałem szkole to znowu odpalily się u niej hormony.\nReasumując do relacji z kobietami trzeba mieć niemiłosierną cierpliwość...\nSkończ z desperacja i odezwij się może za 2 tyg czy miesiąc.\nGodzinę temu, JurekB napisał:\nCoś czuję że chłopak naczytał się PUA mundrości jak facet powinien się zachowywać zapominając przy okazji że w tej zabawie chodzi o bycie autentycznie no-needy ( czyli szczęśliwym sam z siebie) a nie udawanie faceta stąd to biczowanie że niby wszystko w teorii wiedział ale pod wpływem zapachu różowej pieczary wróciły stare wzorce. Miałem kiedyś to samo.\nSporo jeszcze pracy przed @Pandorum a zacząłbym od przerwania biczowania właśnie, nie jesteś robotem masz prawo się mylić, odpuść sobie presję jak i tę pannę przy okazji. W tym morzu rybek Ci nie zabraknie.\nCzy ktoś mi pokrótce łaskaw będzie wyjaśnić co takiego niewiarygodnego jest w mojej historii?\nDużo kobiet mówi, że lubi widzieć jak mężczyźnie zależy. Czy jeśli zaproszę kobietę do siebie i sam przyrządzę przepyszną kolację, którą razem zjemy, to jest to taka pozytywna i męska forma zależenia czy generalnie zasada jest prosta i uniwersalna - udawać wyjebanie i mnogość opcji w stylu "daj spokój mała, albo to Ty latasz za mną, albo na Twoje miejsce mam pięć innych lal" - strategia w stylu szefa firmy Januszex zatrudniający roboli za najniższą krajową.\nTa druga opcja wydaje mi się zajebiście próżna, sztuczna i prostacka.\nMoże mi ktoś napisać jak dobrze jest pokazywać zainteresowanie i odpowiednio się angażować a jak nie? Generalnie wszystko rozbija się o balans. Wiem, że jeśli laska się wycofuje, to ja powinienem także, aby równowaga została zachowana. Na samym początku jednak wręcz musi być zachwiana, bo to my inicjujemy znajomość. Wiem, że nie ma reguły, ale średnio ile to powinno trwać? 1-2-3 randki?\nWiecie co jest najlepsze? Że ja out of the box byłem niedojrzałym dupkiem z odchyłami w kierunku alpha i jakoś to samo szło, niewiele się wysilałem, laski mi płakały jaki to ze mnie jest nieczuły drań, ale i tak do mnie leciały. To mi przychodziło po prostu samo i naturalnie.\nPo zranieniu w ten sposób kilku (a szczególnie jednej z mojego najdłuższego związku) kobiet, postanowiłem stać się bardziej czuły, ciepły, kochany, dojrzały... No i generalnie ze skrajności w skrajność. Teraz próbuję złapać jakiś zdrowy balans między jednym i drugim i znaleźć ten złoty środek.\n6 godzin temu, Pandorum napisał:\nNiewiarygodne jest to, że zupełnie w swojej wypowiedzi zignorowałaś to co piszą bracia, w tym ja. Przeczytałeś cokolwiek? Niestety trolling coraz bardziej pewny.\n7 godzin temu, jaro670 napisał:\nstąd to biczowanie że niby wszystko w teorii wiedział ale pod wpływem zapachu różowej pieczary wróciły stare wzorce. Miałem kiedyś to samo.\nPrzeceniasz go bracie zdecydowanie moim zdaniem. Po prostu słucha się swojej Pani, która już mu powiedziała jak ją śmiertelnie obraził i skrzywdził i że to wszystko jego wina.\nI byłoby to dopuszczalne, kto z nas nie robił różnych podstawowych błędów, ale on jeszcze tutaj ma w głowie obraz jakie to ilości kobiet przerabiał...\n8 godzin temu, Pandorum napisał:\nTo mnie jeszcze ciekawi. Czyli dobrze zgadywałem, jednak gwałt. Gwałtowniku Ty:D\nWidzisz laskę na ulicy, zaciągnąłeś przemocą do siebie i chciałeś bzyknąć?\nCo to jest "za szybko"?\n@Pandorum zaskakująco "podobna" historia do Twojej znajduje się w tym, zamkniętym już temacie:\n@nieidealny świat zrobił Ci tam genialną analizę Twojego zachowania względem tej laski, włącznie z wyjaśnieniem przyczyn jej aktualnego zachowania co do Ciebie.\nWypunktował Ci wszystkie Twoje błędy oraz dał rady jak w przyszłości uniknąć takich wpadek oraz co zrobić z TĄ konkretną sytuacją..\nPoczytaj i weź sobie te rady do serca (jak również cenne rady reszty braci w TYM temacie) a nie zakładaj kolejnych, licząc że któryś z braci wymyśli Ci cudowną receptę na to: "co zrobić aby moja nowa `inna-niż-wszystkie` wróciła..."\nBTW: Według mnie ten temat to dubel... No ale oczywiście mogę sie mylić..\nSeks za szybko jest wtedy, gdy przeskoczy się w zbyt krótkim czasie ilość etapów intymności z kobietą, która nie jest łatwa i szybka. Innymi słowy zrobi się to poza jej strefą komfortu psychicznego.\nDużo zależy od kobiety, jej wartości i jej wieku, stopnia napalenia i innych czynników. To jest bardzo subiektywna sprawa.\nPo pierwsze, to błędy, które popełniłem były głupie, bo właśnie pokazały mnie jako kogoś, kto nie myśli za dobrze i jest potrzebujący. Zamiast zakończyć spotkanie późno wieczorem, gdy atrakcje się skończyły, ja chciałem je jeszcze przeciągnąć i porozmawiać, co z kolei namnożyło kolejne błędy - to jeden z przykładów. Ogólnie byłem nieogarnięty i przez czynności takie jak prowadzenie samochodu, poważnego dialogu i jednocześnie stawianie czoła jej wdziękom, zdarzyło mi się przegapiać zjazdy, przez co nie przyjechaliśmy na czas na zaplanowane przeze mnie 'atrakcje', co z kolei namnożyło kolejne problemy. To i tak tylko wierzchołek góry lodowej.\nPodczas droczenia się np. za bardzo wziąłem do siebie rywalizację i zdarzało mi się przeginać, a ja często mam problem z byciem subtelnym. Oczywiście jak się wkurzała czy obrażała, to nie zamieniałem się w pieska, nie przepraszałem i nie tłumaczyłem, tylko śmiałem ze wszystkiego, ale patrząc na to z perspektywy czas i dystansu i sumując z mnogością innych takich pierdół, po prostu sprawiłem, że generowałem w niej za dużo negatywnych emocji, zdarzyło mi się zaprezentować jako nieogarnięty palant i to skutecznie zahamowało brak tej chemii.\nWcześniej kobietom prezentowałem się jako inteligentny, zaradny, ogarnięty i takie cechy były bardzo pożądane, same zresztą mnie komplementowały, mówiły że to im imponuje bla bla bla.\nTutaj tego czynnika, którego nie przesadzając mogę nazwać moim oczkiem w głowie, akurat zabrakło.\nGeneralnie też za dużo pokazałem jak bardzo mi zależy na każdej minucie spędzonej z nią, że znów zaprezentowałem się jako 'needy' i przedłożyłem ilość ponad jakość, niejako wymuszając przedłużanie spotkania, choć powinienem je zakończyć. Za bardzo starałem się dominować i byłem głuchy na delikatne i te bardziej bezpośrednie sygnały, które powinienem wziąć pod uwagę. Nie liczyłem się po prostu z jej zdaniem i wychodziło na to, że randka zaczynała byś frustrująca ze zmęczenia, braku komfortu fizycznego i zimna.\nKolejna sprawa. Ja nie neguję waszych rad, tylko staram się doprecyzować, znaleźć złoty środek, dopytać i dowiedzieć się dlaczego inne zachowania nie są dobre.\nJesteśmy zgodni co do tego, że trzeba jej dystansu i przestrzeni, więc na razie do niej pisać nie będę. Jestem sceptyczny co do tego, by czekać w nieskończoność.\nO ile co do odezwania się po tygodniu jestem sceptyczny, o tyle po dwóch już chętnie bym zainicjował kontakt i zweryfikował. Oczywiście tylko nawiązał luźną konwersację, nie sugerując niczego i sprawdził jak chętna będzie do rozmowy, czy będzie zadawać jakieś pytania, żartować, czy raczej będzie to po prostu konwersacja do odbębnienia i z głowy.\nChociaż czekanie to złe słowo, bo w między czasie będę zajmować się innymi dziewczynami jako plan zapasowy i żeby po prostu nie zwariować, tym bardziej, że obcowanie z nimi jest uzależniające, ale jak już powtórzę - ta jest dla mnie najważniejsza i absolutnie wyjątkowa. To nie jest tak, że przez niedostępność się w niej zabujałem.\nTak jest od początku. Jest masa innych ładnych i świetnych dziewczyn (mieszkam w Warszawie, jest ich na pęczki), ale ta od początku mnie po prostu oczarowała. Stąd też większość tych debilnych błędów, ale to także wynika z jej specyfiki. Inne laski dają mi się łatwo zdominować, ta cały czas walczy, ma silną, indywidualną i introwertyczną osobowość i ogólnie sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana, a ja nie mam solidnych doświadczeń z takimi typami kobiet i generalnie moje wypracowane taktyki czy zachowania wydają się zawodzić (gdyż nie są w pełni kompatybilne) i po prostu się czasami gubię, co skutkuje głupimi błędami.\nEdytowano Styczeń 30, 2018 przez Pandorum\nPierwsze "primo ultimo" to wychoduj sobie jaja to spowoduje ze przestaniesz pisać jak dziewczyna... Czy nią jesteś?\nBył przykład na profilu Wicijowskiego, co dla kobiet się liczy - typiara pisała jakiego miała fajnego kolesia i jak to wszystko było mało ważne wobec małej kuśki.\nZmierzam do tego, że może Ty niepotrzebnie szukasz w dupie mózgu i rozbijasz gówno na atomy, a po prostu nie przypasowałeś jej w łóżku?\nEdytowano Styczeń 30, 2018 przez Adams\n@Pandorum O jakich błędach ty mówisz?\nCo ty chcesz mieć wszystko zaplanowane co do gestu? Co robić, co mówić, jak się poruszać - tak, śmak, owak. A jak inaczej to błąd. Człowieku, tak właśnie, jesteś człowiekiem a nie maszyną zaprogramowana za zadowolenie jakiejś panienki.\nWbiłeś sobie do głowy, że twoje zachowanie sprawiło, że ona się zdystansowała. Nie prawda, ona od zawsze była zdystansowana wobec ciebie. Gdyby było inaczej to żadne twoje "błędy" by jej nie przeszkadzały.\nZmień swoje podejście. Wyobraź sobie, że wszedłeś z nią w związek dłuższy. Na ile ci wystarczy pomysłów na fajne randki i coraz to nowe pozycje seksualne? Pół roku? Rok? W końcu dojdziesz do ściany, nic więcej nie wymyślisz a panna stwierdzi, że już nie wie co czuje. Powiesz, że to zła kobieta była a to twoje podejście było złe.\nZostaw tą dziewczynę w spokoju i znajdź taką która, za samą twoją obecność przy niej będzie ci wdzięczna i szczęśliwa z tego powodu. Nie oglądaj PUA i nie czytaj tych bzdur co piszą spece od podrywu.\nWiem, wiem. Ciężko tak przestać o niej myśleć bo ją kochasz. Na dodatek wbiłeś sobie do łba, że to wszystko twoja wina. To są te błędy których, szukasz.\nZaangażowanie i poczucie winy. Daleko z tym nie zajedziesz, nawet jak w jakiś sposób do niej wrócisz to ona z czasem cię zje strawi i wydali.\nEdytowano Styczeń 30, 2018 przez Gr4nt\nNie daje za wygraną? Nie jesteś w jej typie. Przestań ryć sobie głowę tym gównem PUA (dam sobie rękę uciąć, że jesteś po tych cudownych kursach).\nJak laska nie daje się zdominować to znaczy, że ma jakieś "ale" do Ciebie i Cię sprawdza, jest zbyt kalkulatywna i nie daje się ponieść emocjom.\nJa tu nie widzę sensu by nadal się w tym babrać. To chyba jasne, że dała Ci do zrozumienia sayonara i tyle w temacie. Po cóż drążyć...\n@Razzor dał link do "zaskakująco podobnego tematu". Ja uważam, że pisała to ta sama osoba i jest to troll.\nEdytowano Styczeń 30, 2018 przez Rapke\nNie zgodzę się, że niezależnie od zachowania istnieje pociąg. Jednak atrakcyjność fizyczna to nie wszystko i niektóre, naprawdę głupie akcje i zachowania (nie wymieniłem wszystkich) mogą być przecież odpychające i nieatrakcyjne. Kluczowym przykładem jest pokazanie się jako needy - to przecież jest domena poczucia niskiej wartości i pewności siebie oraz braku innych opcji. To istny attraction killer.\nGeneralnie laska mi uległa, zaczęliśmy się całować, dotykać i wylądowaliśmy w łóżku. Teraz twierdzi, że nie poczuła chemii. Jeśli chodzi o seks to faktycznie po mojej i jej stronie był zdecydowanie poniżej moich standardów. Byłem jakiś wyjątkowo niepodniecony, nie mam pojęcia dlaczego.\nPoza tym macie rację - ona tego nie czuje i jest kaplica, staram się porzucić nadzieję i skreślić tę znajomość, ale cały czas jest w środku jakiś promyczek.\nSama nie wie jeszcze dlaczego - układa to sobie w głowie i myśli nad tym wszystkim. Ja się po prostu zastanawiam czy jeśli za x tygodni zaprosiłbym ją na randkę i postarał się zachowywać jak bardziej pewna wersja siebie, mniej zauroczona i nieogarnięta forma (czyli generalnie jak ja na co dzień), to jest jeszcze szansa zacząć prawie od nowa i sprawdzić w bardziej sprzyjających warunkach czy ta chemia zaiskrzy czy nie.


Twoje miejsce informacji o Legalnych Bukmacherach!\nBukmacherzy Лучшие легальные букмекеры\nRanking bukmacherów esport\n25 zł bonus\nGotowy? Zaczynamy obstawianie!\nGłówne wskaźniki wiarygodności\nJak i na kogo obstawiać?\nWskazówki wyboru odpowiedniego wydarzenia\n14 lip 2021 17\nSpis treści Zakłady bez ryzyka u najlepszych bukmacherów Jaki jest najlepszy zakład bez...\n14 lip 2021 53\nSpis treści Bonus bez depozytu – co to jest? Kto ma najlepszy bonus...\n20 kw. 2021 70\nSpis treści Na co warto zwrócić uwagę przy wyborze bukmachera? Legalni bukmacherzy w...\n20 kw. 2021 55\nSpis treści Jak obstawiać mecze? Kwestie prawne obstawiania meczy w Polsce Rejestracja konta...\nSpis treści Legalni bukmacherzy bez podatku Czym jest podatek bukmacherski? Zakłady bukmacherskie bez...\n20 kw. 2021 46\nJak założyć konto bukmacherskie\nSpis treści Znajdź odpowiednie zakłady bukmacherskie Rejestracja: jak założyć konto bukmacherskie Weryfikacja konta...\nO projekcie Herobet\nHerobet.pl — kim jesteśmy?\nHerobet.pl jest portalem internetowym, którego tematem są zakłady bukmacherskie. Znajdziemy tu uczciwe i szczere recenzje dotyczące poszczególnych legalnych polskich bukmacherów, przydatne artykuły, poradniki dla graczy, prognozy dla danych lig i rozgrywek sportowych, informacje dotyczące kursów bukmacherskich oraz szczegółowe dane o różnych, nawet tych najbardziej nietypowych, rodzajach zakładów jak np. zakłady bukmacherskie dotyczące wyborów prezydenckich. W tym artykule dowiesz się, jakie są najistotniejsze funkcje portalu oraz jak z nich korzystać.\nRanking — Legalni bukmacherzy w Polsce\nNa stronie internetowej herobet.pl znajdziesz ranking legalnych bukmacherów działających na polskim rynku, spośród których na bieżąco wyłaniany jest najlepszy bukmacher online. Lista legalnych bukmacherów, posiadających najlepsze oferty, jest widoczna na pierwszym planie strony, zaraz po jej odwiedzeniu. Ranking bukmacherów oparty jest o oceny i opinie graczy, które zostały wystawione na naszej stronie. Jeżeli jesteś klientem danego bukmachera i chcesz wystawić swoją opinię, możesz to zrobić na naszej stronie internetowej w zakładkach, w których znajdują się recenzje bukmacherów. Bukmacherzy są oceniani według 8 wskaźników:\nIlość dostępnych zakładów online\nDyspozycyjność dodatkowych funkcji np. zakłady na żywo\nBonus powitalny, bonus na start\nPoziom obsługi technicznej\nWygoda użytkowania i intuicyjność\nNa podstawie punktów zdobytych przez każdego z bukmacherów w każdej z powyższych kategorii, przy użyciu specjalnego wzoru obliczany jest “Ogólny wynik Herobet”, który określa pozycję bukmachera w rankingu.\nRecenzje polskich bukmacherów\nW portalu herobet.pl z powodzeniem znajdziesz masę szczegółowych recenzji dotyczących polskich bukmacherów. Mają one na celu pomóc graczom wybrać najlepszego bukmachera, dostosowanego do ich oczekiwań. Nasze recenzje sporządzane są przez ekspertów z wieloletnim doświadczeniem w branży zakładów bukmacherskich, którzy mieli z nimi styczność zarówno jako gracze, jak i pracownicy zakładów bukmacherskich. Legalny bukmacher internetowy w Polsce musi spełnić szereg wymogów i kryteriów, aby znaleźć się w czołówce naszego rankingu. Wśród zrecenzowanych przez nas znajdują się najpopularniejsze firmy bukmacherskie w Polsce:\nPolskie zakłady bukmacherskie (PZBuk)\nWielu polskich bukmacherów oferuje bonusy bukmacherskie. Bonusy na start u większości polskich bukmacherów można wykorzystać już w chwili rejestracji, poprzez kod promocyjny. Szczegółowy opis tego, w jaki sposób odebrać bonus, jest zawarty w recenzjach dotyczących poszczególnych bukmacherów. Przeczytaj jak odebrać bonus i ciesz się dodatkowymi korzyściami! Kodów promocyjnych jest zazwyczaj kilka u każdego z bukmacherów. Kodem promocyjnym można aktywować różne, bardziej lub mniej odpowiadające nam bonusy, dlatego zawsze warto sprawdzić zastosowanie wielu kodów i zastanowić się, który najlepiej wykorzystać. Bonusy w zależności od bukmachera to zakład bez ryzyka, cashback, darmowy zakład, bądź innego rodzaju dodatkowe korzyści, które sprawiają, że nasza gra staje się o wiele atrakcyjniejsza\nProfesjonalne zakłady bukmacherskie — jak obstawiać, żeby wygrywać?\nNa stronie internetowej herobet.pl możesz znaleźć wiele przydatnych poradników, które ułatwią Ci zawieranie zakładów oraz pomogą poszerzyć Twoją wiedzę i umiejętności w zakresie zakładów bukmacherskich. Z materiałów zawartych w naszym portalu dowiesz się, jak najlepiej obstawiać mecze, żeby wygrywać lub jak analizować wyniki poszczególnych drużyn, aby zwiększyć swoje szanse na wygraną. Herobet.pl w przystępny sposób pomoże Ci również wybrać bukmachera specjalnie dopasowanego do Twoich potrzeb, a także pomożemy Ci zrozumieć bardziej złożone mechanizmy funkcjonujące w świecie zakładów bukmacherskich jak np. handicapy.\nHerobet.pl jest portalem internetowym specjalizującym się w szeroko pojętym temacie zakładów bukmacherskich. Na naszej stronie znajdą Państwo wpisy o tematyce legalnych zakładów wzajemnych w Waszym kraju. Od artykułów dotyczących oferty poszczególnych operatorów zakładów, przez kody promocyjne i bonusowe wraz z instrukcją ich użycia, po informacje o zakładach sportowych, e-sportowych i wirtualnych. Dodatkowo, zaletą naszego serwisu jest dostęp do prognoz dotyczących nadchodzących rozgrywek, sporządzanych przez naszego eksperta specjalizującego się w piłce nożnej. Stronę internetową herobet.pl można więc nazwać pewnego rodzaju niezbędnikiem i encyklopedią każdego gracza zakładów bukmacherskich. Regularne odwiedzanie strony pozwala na poznanie zalet i wad poszczególnych bukmacherów, uzyskanie porad dotyczących zawierania zakładów, a także sprawdzenie najbardziej aktualnych kodów promocyjnych, dzięki którym Wasza przygoda z bukmacherką stanie się jeszcze bardziej emocjonująca. Obstawiaj i wygrywaj z Herobet.pl!


Będzie mniej pieniędzy na pomoc dla niepełnosprawnych - Dziennik Wschodni\nBędzie mniej pieniędzy na pomoc dla niepełnosprawnych\nDo Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie dotarła informacja o wysokości przyznanego przez PFRON limitu na rehabilitację osób niepełnosprawnych. To kwota mniejsza, niż w ubiegłym roku i to aż o 700 tysięcy!\nW tej sytuacji, jak przyznaje dyrektor MOPR Lucyna Kozaczuk, na pewno na wszystko nie wystarczy.\nMoże zabraknąć m.in. na likwidację barier architektonicznych i dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych. Na pewno jednak pieniądze muszą znaleźć się na sprzęt ortopedyczny i środki pomocnicze, czyli m.in. artykuły potrzebne na co dzień do pielęgnacji obłożnie chorych.\nW Chełmie jest około 20 tys. niepełnosprawnych mieszkańców. Część z nich korzysta z pieniędzy PFRON. Tylko o dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych w ubiegłym roku ubiegało się 400 osób. Przez dwa miesiące tego roku o taką samą pomoc wnioskowało już 200 zainteresowanych.\npełnosprawny / 15 lutego 2009 o 08:39\nPrzecież to normalne,że komuś należy "obciąć".Od lat żerują na PFRON.A dodać należy,że sporo pieniędzy potrzebana renowację i oświetlenia kościołów lubelskich,na inne cele związane z kultem.Dla kościołów za darmoche daje się parcele i inne nieruchomości.A PFRON........?\nFang / 14 lutego 2009 o 16:25\nSzkoda tylko urzędników którzy stracą pracę bo jak mniej pieniędzy do podziału to i mniej pracy.\nAnd / 14 lutego 2009 o 14:08\nPo pierwsze dlaczego nie ma informacji od jakie kwoty jest to pomniejszenie? A to ważne: czy o 20% czy o 80%.\nPrzecież na PFRON płacą prawie wszystkie szkoły, przedszkola, urzędy, banki, itp. więc gdzie te pieniądze się podziały? Budżet nie upada i te instytucje muszą i będą płacić. A muszą płacić, bo np. szkoła nie jest w stanie zatrudnić odpowiedniej ilości niepełnosprawnych bo nie ma takich stanowisk. Np. w księgowości są 2 stanoaiska. A poz nimi w szkole pracuje 70 osób które nie mogą być niepełnosprawne.\nPrzecież na PFRON płacą prawie wszystkie szkoły, przedszkola, urzędy, banki, itp. więc gdzie te pieniądze się podziały? Budżet nie upada i te instytucje muszą i będą płacić. A muszą płacić, bo np. szkoła nie jest w stanie zatrudnić odpowiedniej ilości niepełnosprawnych bo nie ma takich stanowisk. Np. w księgowości są 2 stanoaiska. A poz nimi w szkole pracuje 70 osób które nie mogą być... rozwiń\nad / 14 lutego 2009 o 10:51\nZapamiętajcie cgłosując na PO sami sobie założyliście petlę na szyję oni zawsze dbają tylko o swój tyłek i swoich kolesiów, zastanówcie sie kto zawsze dbał o niepełnosprawnych w okresie od 1945 do 2008 roku?


prawo - Zdrowie.gazeta.pl\nProgram prowadzi Helsińska Fundacja Praw Człowieka. Działa dzięki darmowej pomocy kancelarii prawniczych, adwokatów i radców. To oni prowadzą sprawy osób zakwalifikowanych do programu. Klucz jest jeden: czy wygranie tej sprawy doprowadzi do takiej zmiany prawa lub sposobu jego stosowania\nmają się nie znać, skoro sami się nawzajem uczą? Żeby dostać papiery instruktora, trzeba przejść kurs i zdać egzamin. A kto ich uczy? Egzaminatorzy - opowiada jeden z nauczycieli prawa jazdy z Warszawy. - To jest mafia, wielka, działająca od lat mafia. Wszyscy się znają, wiedzą, jak i komu zapłacić\nLucyna Bojarska z biura Rzecznika Praw Dziecka: - Zdarza się, że w niektórych szkołach na koniec roku świadectw nie dostaje nawet kilkudziesięciu uczniów. Dotarliśmy do szkół, gdzie dokumenty dzieci leżały w sekretariatach nawet po trzy lata! To oznacza, że nie mogły się dalej uczyć ani pracować\nPrawo autorskie - nie będzie bubla\njest łamanie prawa. A tu za nielegalne urządzenie mógłby zostać uznany nawet zwykły komputer - krytykował Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. I nie były to przelewki, bo za samo posiadanie urządzeń czy oprogramowania, które umożliwia obejście zabezpieczeń, groziłby nawet rok więzienia. Przeciwko\nNajnowsze zmiany unijnego prawa\nUnii Europejskiej poparły projekt dyrektywy zwiększającej uprawnienia klientów przy zakupie produktów (ponieważ dyrektywa jest "ramowa", dotyczy wszelakiego rodzaju produktów kupowanych w sprzedaży detalicznej). Nowe prawo rozszerzy katalog praktyk wprowadzających w błąd konsumenta, a więc dających


Artysta i sztuka – motyw (według chronologii epok) | AleKlasa\tArtysta i sztuka – motyw (według chronologii epok) - AleKlasa\nCele i zadania sztuki.\nWspółczesna sytuacja i prognozy przyszłości.\nSztuka – i Ty.\n„Dziedzina ludzkiej działalności artystycznej, wyróżniana ze względu na związane z nią wartości estetyczne (zwłaszcza piękno), jej wytwory stanowiące trwały dorobek kultury” – tak brzmi odpowiedź według Słownika języka polskiego. Nazwijmy więc sztuką wszelką działalność ludzi i jej efekty, które służą zaspokajaniu potrzeb duchowych: potrzeby piękna, wzruszenia, refleksji filozoficznej. Sztuka wpływa na psychikę odbiorcy, wyraża idee twórcy. Słowo, obraz, kształt i muzyka – to materia, z której rodzi się sztuka.\nTo człowiek, który tworzy dzieła sztuki. Definicja krótka i nie mówi, czy to geniusz, czy zwykły wyrobnik, czy przysługują mu specjalne prawa (np. „artyście – oryginałowi”), czy wcale nie. To już musimy wymyślić sami, na podstawie obserwacji świata i literatury.\nKoncepcje sztuki w ciągu dziejów\nKoncepcja starożytnych nie jest jednolita i być nie może, skoro epoka obejmuje tyle pokoleń i stuleci. Nawet jeśli chodzi o przypisywane sztuce cele, antyk proponuje nam co najmniej dwa nurty: apoliński i dionizyjski.\nPierwszy nakazuje oddawać świat i jego piękno, faworyzuje sztukę naśladowczą,\ndrugi – zrodzony z kultu Dionizosa czyni sztukę przestrzenią wyrażania uczuć, pozwala ukazać brzydotę, cierpienie, najgłębsze przeżycia.\nOba nurty uzupełniają się, bo przecież nie wykluczają, niemniej w późniejszych epokach zawsze dominował któryś z nich.\nW tych klasycznych fazach rozwoju sztuki zapanuje nurt apoliński (renesans, klasycyzm),\nw tych mistycznych – nurt dionizyjski (średniowiecze, barok, romantyzm).\nJeśli chodzi o próby definiowania sztuki, ustalania norm i wskazywania kryteriów, starożytni też mają duże zasługi. Ich ustalenia są ważne, bo stały się obowiązujące dla wielu, wielu pokoleń. Wiernie im hołdowano – lub gorliwie zaprzeczano (czyli też były punktem odniesienia!): przywołajmy Arystotelesa i jego ustalenia dotyczące literatury w Poetyce. Mimesis (naśladowanie) przypisywano eposowi, katharsis (oczyszczenie) tragedii, ustalono normy dla poszczególnych gatunków – sztuka i jej twórcy wiedzieli, czego się trzymać. Tylko że… sztuka nie byłaby sztuką, gdyby trzymała się norm. Również już w starożytności dzieło sztuki wcale nie musiało być piękne, nie mówiąc o tym, że dyskutowano, czym jest piękno, a co piękne nie jest.\nSofiści wskazują na względność tego pojęcia.\nSokrates natomiast, poszukując definicji istoty piękna, wydziela – właśnie sztukę: „różnobarwne wzory wszelakie i obrazy figuralne i rzeźby cieszą nasze oczy, o ile są piękne. I dźwięki piękne i muzyka wszelka…”. Co nie znaczy, że sztuka ma pomijać brzydotę. Arystoteles dopuszcza pokazywanie brzydoty, jeśli „nie sprawia bólu i nie rani”. Potrzebna jest poza tym, by poprzez kontrast uwydatnić piękno.\nArystoteles także jako pierwszy zalicza do sztuki poezję, bowiem starożytni tego nie czynili. Uważano, że sztuka właściwie oznacza umiejętność wytwarzania – włączano do niej geometrię i rzemiosło jako efekt biegłości, wiedzy. Poezja – owoc talentu – była czymś innym.\nŹródłem słowa„sztuka” jest greckie słowo technikos – kunsztowny. Przymiotniki techniczny i artystyczny mają to samo pochodzenie. Dla nas zupełnie różne, dla starożytnych znaczyły niemal to samo.\nCo z artystą?\nJako mistrz – wykonawca był rzemieślnikiem. Ale jeśli mamy na myśli poetę – a dla nas poeta jest artystą, to znalazł uznanie. Wystarczy zajrzeć do Horacego i słynnej pieśni Exegi monumentum. „Non omnis moriar” – pisze poeta, „nie wszystek umrę”, bo talent i sława zapewniają mi nieśmiertelność. „Wzniosłem pomnik trwalszy od spiżu”. Ów pomnik, jak się domyślamy, to poezja, dzieło życia przekazywane następnym pokoleniom. Za popularyzację i przeszczepienie takiej wizji artysty na nasz polski grunt odpowiedzialny jest Jan Kochanowski, który Horacego tłumaczył, i sam pisał pieśni w podobnym duchu.\nChociaż starożytni nie oddzielali sztuki od rzemiosła, stworzyli podstawowe normy, kategorie, kanon uznawany za klasyczny, i do tego wzorca odwoływać się będą późniejsze pokolenia.\nOdrzucało sławę, twórcy w większości pozostawali anonimowi, bowiem chwała za życia ziemskiego niebezpiecznie pachniała grzechem pychy. Na wzór starożytnych traktowano sztukę użytkowo i dzielono dzieła ludzkie na siedem sztuk wyzwolonych i siedem mechanicznych (tych, które wymagają wysiłku fizycznego). Ceniono architekturę, ale malarstwo i rzeźbę uznawano za mniej użyteczne.\nOto epoka, w której nastąpił awans artysty i zrodziło się współczesne rozumienie sztuki. Nie od razu – początkowo pracę malarzy uważano za mechaniczną, powoli jednak oddzielano gałęzie sztuki od rzemiosła. Za sztukę wyzwoloną uznawał Leonardo da Vinci malarstwo (ciekawe, że rzeźby nie), zaczęto przyjmować nazwę „sztuk rysunkowych” dla architektury, malarstwa, rzeźby. Czyż nie dziwne, że ludzie, których mamy dziś za przepotężnych asów sztuki, uznawani byli przez swoich pracodawców za zwykłych rzemieślników, wynajętych np. po to, by położyć fresk na ścianie świątyni za określoną sumę? Dopiero w roku 1648 powstanie francuska akademia sztuk pięknych i ludzie zaczną wierzyć, że nie sama wiedza i wykonawstwo, ale także talent jest istotny w pracy artysty.\nZ poetami rzecz miała się nieco inaczej. Wybitnych otaczano sławą już za życia – Dantego, Petrarkę, Ariosta, w Polsce Jana Kochanowskiego. Krystalizowały się pojęcia takie jak muza poety, jego mistrz, natchnienie. O zjawisku mecenatu powszechnie wiadomo, a trzeba przypomnieć, że Giorgio Vasari, szesnastowieczny twórca włoski, napisał Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów. Tym samym stworzył pierwszą książkę poświęconą historii sztuki.\nKochanowski o swoim tworzeniu\nCo by serce ucieszyć chciał pieśniami memi? (…)\nA poeta, słuchaczów próżny, gra za płotem.\nPoetów – tych uznanych – szanowano i otaczano sławą, opieką, mieli swoje miejsce na dworach możnych. Malarzy i rzeźbiarzy także uznano za twórców i posiadaczy talentów, a ich dzieła – za sztukę. Aktorzy jeszcze nie doczekali się odpowiedniej pozycji społecznej, ale i to nastąpi. Muzycy doceniani byli przez możnowładców i monarchów. Nikt już nie myli sztuki z rzemiosłem.\nNazywa „sztukami pięknymi” sztuki plastyczne, ale także muzykę i teatr. Ten bałagan terminologiczny uporządkują ludzie XIX wieku, wszystkie te gałęzie nazwą po prostu sztuką, a termin: „sztuki piękne” zastosują do malarstwa, rzeźby i architektury. Wiek XVIII przywraca klasyczne normy w sztuce, w poezji obowiązuje Sztuka poetycka Boileau, w plastyce antyczne wzorce. Rozwija się teatr, sztuka projektowania przepięknych ogrodów, życie dworskie sprzyja artystom. Toczą się dyskusje na temat jej kanonów – reguły twórcze próbuje ustalić Charles le Brun, znajdują się nawet rzecznicy współczesności przeciwstawiający się starożytnikom – mianowicie nowożytnicy pod wodzą Charles’a Perraulta, tego samego, któremu zawdzięczamy nieśmiertelne baśnie – Śnieżkę i Czerwonego Kapturka. Wiek światła przynosi zatem rozwój sztuki, nowe koncepcje, dyskusje nad samą wartością sztuki, jednak nad psychiczną konstrukcją artysty specjalnie nie debatuje.\nRomantyzmowi zawdzięczamy utrwalenie modelu poety samotnego, odrzuconego przez tłum zwykłych śmiertelników, obdarzonego misją. Więcej jeszcze; człowieka trawionego wewnętrznym ogniem, spalanego przez pasję twórczą, namiętność, zdolnego do poświęceń, nawet do zbrodni. Artysta romantyczny pogardza tłumem, a poezja – tworzenie z niczego – urasta do potęgi dzieła. Możemy uznać poetę za reprezentanta artystów tej doby, poezję za przykład sztuki, warto jednak przywołać przykłady wielkich osobowości romantycznych reprezentujących inne dziedziny – jak choćby Chopin.\nLiterackie portrety artysty romantycznego\nGustaw-Konrad (Dziady – Wielka Improwizacja)\nKordian (monolog na Mont Blanc)\nHrabia Henryk (Mąż) – (akt I Nie-boskiej komedii)\nHrabia (Pan Tadeusz)\nChopin (Fortepian Szopena)\nZygmunt Korczyński (Nad Niemnem)\nMoże wydawać się przyziemny.\nPozytywiści potraktowali bowiem sztukę instrumentalnie, a artystom nakazali służbę wobec narodu. Oświecać, nauczać, uświadamiać, propagować – oto idea godna sztuki. Budować, pracować, uprawiać polską rolę – oto misja, a nie natchnienie i szaleńczy tyrteizm, który kończy się klęską powstań.\nPozytywiści wytknęli przy tym romantykom pozę, sztuczność, zmanierowanie (czynił to już sam Fredro, a potem Eliza Orzeszkowa w Nad Niemnem, choćby w konstrukcji postaci malarza – Zygmunta Korczyńskiego).\nCiekawie przedstawia się problem sztuki w Lalce Bolesława Bolesława Prusa. Zwróć uwagę na epizod, kiedy to panna Izabela do nieprzytomności zachwyca się występem włoskiego artysty Rossiego, a wierny Stach urządza mu klakę, by zrobić przyjemność damie swego serca. Otóż sztuka przybiera tu postać trucizny, mamy do czynienia z pseudosztuką i pseudoartystą, z zagadnieniem wpływu mody na sztukę i ze zjawiskiem gwiazdy jednego sezonu.\nMłoda Polska – Młoda Europa\nWyznawcy Sztuki przez wielkie „S” powinni żyć w tej epoce, w żadnej innej.\nDekadenci, którzy zwątpili we wszystkie wartości, stwierdzili wszakże: sztuka, natura, nirwana – to trzy ostoje ludzkości.\nPoeci wskrzesili symbol białego, samotnego ptaka (albatros) jako wizerunku artysty.\nW Polsce wołano „sztuka dla sztuki!”, uważając za świętokradztwo jakiekolwiek służebne cele przypisywane tej wzniosłej dziedzinie.\nPrzy okazji ta epoka utrwaliła typ artysty abnegata, bywalca zadymionych knajp, oddalonego od praktycznego życia, szukającego podniet w alkoholu i narkotykach… Od tego czasu – któż śmiałby wymagać od poety czy malarza praktycyzmu życiowego lub odpowiedzialności. Niechże tym zajmie się jego żona! To jest przecież artysta…\nW modernie chętnie przeciwstawiano twórcom zwykłych mieszczuchów, którzy nigdy sztuki nie pojmą. W opozycji artysta – filister tego pierwszego postrzega się jako apostoła sztuki, drugiego zaś jako egzemplum kołtunerii i tępoty. Oczywiście – jest to punkt widzenia artystów.\nEpoka tanga i aeroplanu wniosła inne spojrzenie na sztukę, niezwykle cenne.\nUznano bowiem za sztukę każde widzenie świata czy wyraz uczuć. Dostrzeżono, że sztuką są dzieła dzieci, plemion afrykańskich, nawet ludzi obłąkanych.\nPoza tym przypisano sztuce inne cele: otóż nie ma naśladować bezmyślnie świata, bawić się w iluzjonizm, ma rozbić dawne formy, a stworzyć nowe. Ujrzeć świat inaczej, rozłożyć na cząsteczki i zestawić je od nowa, po swojemu. Atelier artysty niech będzie swoistym laboratorium, bo tworzyć, malować znaczy teraz „konstruować”. Efektem takiego ujęcia jest abstrakcjonizm, surrealizm…\nArtysta tworzy od nowa, prezentuje własne ujęcia świata, jak choćby człowieka w postaci figur geometrycznych. Na pierwszy plan wysuwa się twórcza wyobrażenia.\nTo nie koniec przemian.\nPowstaje nowa gałąź sztuki – kino.\nDojrzewa wielka reforma teatru – aktor wreszcie awansuje: dołączy do panteonu artystów.\nDo literatury wkroczą nowe tematy: miasto, masa, maszyna czy przestrzeń podświadomości (dzięki karierze psychoanalizy).\nNie dyskryminuje się brzydoty, bowiem zapanuje pogląd, iż nie ma jedynego ustalonego kanonu piękna.\nSztuka zajmie poczesne miejsce w świecie u progu XX wieku\nA co z artystą? Model szalonego, biednego, nieznoszącego niewoli i konwenansu człowieka, obdarzonego talentem – nadal modny. Owszem, niektórzy artyści posiedli fortuny (np. Picasso), ale przecież nie od razu, u progu swojej kariery. Zwariowane pomysły, prowokacja, poczucie humoru także stanowią rys tej artystycznej młodości – wystarczy spojrzeć na młodych polskich skamandrytów czy futurystów, ich wieczory poetyckie, pełne drwiny, dowcipu. Poeci szydzą ze świętości, strącają sztukę z piedestału, odbrązawiają dawne autorytety, lansują „sztukę na sprzedaż”, wizję poety „ostatniego wśród równych” (Tuwim), wciśniętego w tłum i tworzącego z tej właśnie, a nie innej perspektywy. Jest to, oczywiście, prowokacja wobec uznanych już hierarchii wartości (Przybyszewski przewraca się w grobie!), ale ważna to dla dyskusji o sztuce postawa. Kazimierz Wierzyński grzmi:\nNowe tematy sztuki\nTworzyć znaczy konstruować!\nOstatni wśród równych!\nRola i miejsce sztuki w czasach wojny\nTo może być osobny temat rozważań. Aż dziwne wydaje się, że sztuka nie zanikła w czasach pożogi, gdy treścią ludzkiego życia stało się… przetrwanie. Wielu jednak twierdziło, że warto przeżyć, ale nie za wszelką cenę, niektóre ideały, takie jak wolność ojczyzny lub własna godność wydały się ludziom ważniejsze nawet od życia. Dlatego i sztuka okazała się potrzebna.\nPoezja wskrzesiła mit tyrtejski – zagrzewania do walki, poruszania sumień, wzniecania nienawiści do wroga.\nSztuka (plakat, malarstwo, rzeźba) – jeszcze długo po wojnie będzie upamiętniać grozę minionej apokalipsy. Tematem tym zajmie się również film.\nOprócz „służbie idei” sztuka ma także odrealniać straszliwy świat, pozwolić odbiorcom i twórcom uciec od rzeczywistości, przeżyć wzruszenie, piękno, zaznać świata fantazji.\nPrzez dziesięciolecia powojenne sporo się zmieniło, zabłysło i zbladło wiele różnych koncepcji. Trudno zatem napisać o jakiejś jednej, współczesnej teorii sztuki, za to tematów do dyskusji jest co niemiara. Możemy stwierdzić jednoznacznie, iż w ramy sztuki wpisze współczesny człowiek muzykę, plastykę, literaturę, teatr (również grę aktorską), film, taniec. Jeśli chodzi o artystę, bezwzględnie przypisujemy mu coś więcej niż wysiłek i pracę – musi mieć talent, wówczas osiągnie sukces. Czy uważany jest za istotę „sponad tłumów”? Raczej nie, ale za nieco innego od zwykłych śmiertelników osobnika – często. Wybaczymy mu dziwactwa, niepraktyczność, oderwanie od rzeczywistości, różne słabości, wciąż bowiem panuje przekonanie, że talent to coś, co w jakiś sposób uszlachetnia.\nZ polskich wypowiedzi o sztuce wykorzystaj poglądy:\nJego koncepcja odbiega nieco od konwencji romantycznej (Norwid jest jednak młodszy od trójki wieszczów), ale bardzo ważna jest dla tematu, o którym rozprawiamy. Do wysnucia pewnych wniosków wystarczą dwa dzieła: Fortepian Szopena i Promethidion. I od razu wiemy, że:\nNorwid postrzegał sztukę jako „Doskonałość”, swoisty ideał, pełnię odwołującą się do prostoty peryklejskiej;\nuważał, że idea nie dotrze do współczesnych, musi przeżyć odepchnięcie i upokorzenie, zanim zostanie zrozumiana;\nprzypisywał sztuce wielką rolę: ocalenie wartości moralnych wśród burz historii;\nłączył ideę artyzmu z ideą mozolnej pracy, mówił o „najwyższym z rzemiosł apostoła”, wymagającym żmudnego wysiłku.\n– kapłana sztuki, orędownika hasła sztuka dla sztuki i największego wroga profanowania sztuki jakimkolwiek utylitaryzmem. Przypisywał jej moc stwórczą, zdolną kreować:\n„Sztuka dla mnie nie kończy się na rytmie, na śpiewaniu, dla mnie jest ona wolą, która wywołuje z nicości nowe światy, nowych ludzi”.\nW Weselu nadaje poezji moc kreatywną – wywołuje zaświaty i szereg fantastycznych gości weseliska. A taką definicję sztuki głosi Muza w Wyzwoleniu:\nWyraża ideę sztuki wprost, w znanym wierszu Evviva l’arte. Niech żyje sztuka. „Choć życie nasze splunięcia niewarte: evviva l’arte”. Raz jeszcze mamy do czynienia z przeciwstawieniem nędznego filistra („niechaj pasie brzuchy”) z artystą („duma naszym bogiem (…) nam, królom bez ziemi”).\nNajważniejsze utwory do przywołania\nAntyk i literatura dawna\nNicolas Boileau – Sztuka poetycka\nAdam Mickiewicz – Konrad Wallenrod, Dziady, Wielka Improwizacja z Dziadów cz. III\nJuliusz Słowacki – Kordian, Grób Agamemnona, Testament mój\nmanifesty programowe młodych poetów\nUtwory wojenne i powojenne\nNajniższy krąg piekła. Wbrew powszechnej opinii nie zamieszkują go ani matkobójcy, ani także ci, którzy chodzą za ciałem innych. Jest to azyl artystów pełen luster, instrumentów i obrazów. (…) Co kwartał powstają nowe kierunki i nic, jak się zdaje, nie jest w stanie zahamować tryumfalnego pochodu awangardy.\nZbigniew Herbert, Co myśli Pan Cogito o piekle\nSztuka jest arystokratyczna do szpiku kości, jak książę krwi. Jest zaprzeczeniem równości i uwielbieniem wyższości. Jest sprawą talentu czy geniuszu, czyli nadrzędności, wybitności, jedyności.\nWzniosłem pomnik trwalszy od spiżu\nDziady cz. IIINazywam się Milijon – bo za milijony\nBez sztuki mogą żyć tylko święci.\n„Sztuka pouczająca (…) sztuka mająca jakiś cel moralny lub społeczny, przestaje być sztuką”. (Stanisław Przybyszewski) – sięgając do dowolnie wybranych utworów literatury XX wieku – ewentualnie innych dzieł sztuki współczesnej. przeprowadź polemikę z zaprezentowaną tu opinią lub potwierdź jej prawidłowość.\nPoglądy na zadania literatury i rolę artysty w dwu wybranych epokach (np. w oświeceniu i romantyzmie).\nZinterpretuj aforyzm M. Heideggera „Sztuka to uruchomienie prawdy” odwołując się do wybranych utworów literackich.\nRozważ tezę: „Sensem sztuki jest kreowanie, a nie pouczanie, nauczanie, informowanie. Z prawdziwego dzieła sztuki widz sam wyciągnie sens”.\n„Poezjo! Jakie twoje imię? Tworząca? Cóż ty tworzysz? Siebie”.\n-Skomentuj słowa Juliana Tuwima, pisząc o możliwościach kreacyjnych artysty.\nCzy wróżysz literaturze, czyli sztuce słowa, odzyskanie jej uprzywilejowanego miejsca wśród sztuk? Podziel się swymi przemyśleniami na ten temat.\nJózef Czechowicz sformułował myśl, że dzieło to mikrokosmos odbijający epokę. – Rozważ tę opinię, odwołując się do wybranych przez siebie przykładów z literatury i innych dziedzin sztuki.\n• Dlaczego potrzebujemy sztuki i z nią obcujemy? Rozważ ten problem, odwołując się do wybranych dzieł literackich, malarskich, muzycznych i innych.\n• „Dzieła sztuki nie wystarczy zobaczyć i przeczytać, trzeba do niego powracać, studiować, konfrontować z własnym losem”. (Maria Dąbrowska). W jakim sensie literatura (sztuka) pozwala ci rozpoznać, które wartości są ważne w życiu? Rozważ sięgając do trzech wybranych dzieł.\nJeśli chodzi o polemiki toczone od wieków w sprawie sztuki i artysty, dominowały głównie dwa fronty. Pierwszy: obwieszczał, że sztuka jest świętością, strefą wzniosłą i byle komu niedostępną, a artysta jej kapłanem – wyniesiony ponad tłumy, utalentowany, nieśmiertelny. Drugi – sprowadzał rzecz na ziemię, przypisywał sztuce cele praktyczne, dydaktyczne itp. a artyście kazał ciężko pracować, być nauczycielem, a nawet – rzemieślnikiem!\nPraca pod hasłem „Sens i cele sztuki”\nopisać różne stanowiska i wypowiedzi\nwyrazić własne opinie\ndowieść oczytania i dojrzałości poglądów\nPotrzebne będą wypowiedzi krytyków literatury, samych twórców, fragmenty deklaracji programowych oraz przykłady ich realizacji.\nSztuka potrzebna czy nie.\nwyrazić własne zdanie,\nudokumentować je przykładami z życia, sztuki, poprzeć wypowiedziami autorytetów.\nwypowiedzi ludzi świata sztuki z przeszłości i współczesnych,\nliczne przykłady literackie,\nwiedza o wystawach, festiwalach, kierunkach w innych dziedzinach sztuki,\ndobrze przemyślane poglądy własne.\nsztuka to uruchomienie prawdy\nsztuka to mikrokosmos\nsztuka to kodeks etyczny\nTematy kreujące ukierunkowane definicje wymagają opracowania haseł: prawda, moralność itp. Każdy kto będzie przygotowany do tematu „Literatura kodeksem wartości”, znajdzie się wobec pytania Marii Dąbrowskiej jak sztuka pozwala rozpoznać w życiu wartości.\nnurt apoliński i dionizyjski\nwizja artysty w literaturze


Przepisy Autorka: Magdalena Ignatowicz 2013-04-17 00:00:00+0200 opublikowano 17.04.2013\nPierś z kurczaka z grilla - danie tak banalne, że wydwałoby się: nic nowego nie można już wymyslić. Jednak, korzystając z nieograniczonych możliwości kulinarnej wyobraźni, przedstawiamy trzy niebanalne przepisy na pierś z kurczaka z grilla...\nPierś z kurczaka z grilla - danie tak banalne, że wydwałoby się: nic nowego nie można już wymyslić. Jednak, korzystając z nieograniczonych możliwości kulinarnej wyobraźni, przedstawiamy trzy niebanalne przepisy na pierś z kurczaka z grilla!\nPierś z kurczaka z grilla (przepisy):\n8 patyczków do grilla\nPierś z kurczaka z grilla (przepisy) - przygotowywanie:\nPierś z kurczaka rozbij tłuczkiem albo przekój na poł. Następnie, potnij ją na paseczki o szerokości 2 cm.\nPrzygotuj marynatę z oliwy, miodu, papryki, odrobiny chilli, soli, pieprzu i przeciśniętego przez praskę czosnku. Umieść w niej piersi z kurczaka i marynuj przez godzinę w lodówce.\nNastępnie nawiń mięsne paseczki na patyczki. Ułóż na grillu i obracaj je systematycznie, aby ładnie przypiekły się z każdej strony.\nMacie ochotę na inną pierś z kurczaka z grilla? Przepisy w kolejnych odsłonach!\nfot. pierś kurczaka z grilla (przepisy), Thinkstock\nPierś z kurczaka z grilla z ananasem\nMacie ochotę na słodko-kwaśne zestawienie?\nPierś z kurczaka z grilla z ananasem (przepisy) - składniki :\nPierś z kurczaka z grilla z ananasem (przepisy) - przygotowanie:\nKurczaka rozbij lub przekój w połowie. Następnie, natrzyj go czosnkiem i zamarynuj w przyprawie i oliwe z oliwek. Pierś połóż na rozgrzanego grilla. Po pięciu minutach, kiedy delikatnie się zetnie, połóż na niego ananasa i posyp całość bazylią. Opiekaj z obu ston aż kurczak zrobi się złocisty.\nfot. Thinkstock; pierś z kurczaka z grilla (przepisy)\nPierś z kurczaka z grilla ze szparagami\nPrzygotowujesz grilla wiosną? Skorzystaj z sezonu na szparagi!\nPierś z kurczaka z grilla (przepisy) - składniki:\nprzyrawa do kurczaka\nPierś z kurczaka z grilla (przepisy) - przygotowanie:\nPierś z kurczaka robij albo przetnij na pół. Natrzyj czosnkiem i zamarynuj w przyprawie oraz oliwie z oliwek. Szparagi oczyść ze zdewniałych elementów, skrop oliwą i opiekaj 15 minut na grillu razem z piersią.\nSzparagi ułóż na talerzu pod piersią. Całość skorp oliwą i otartym chilli.\nfot.Jupiterimages; pierś z kurczaka z grilla (przepisy)\nprzepisy na grilla przepisy z kurczakiem przepisy ze szparagami


Uważam, że należy ukarać autora tego artykułu. Nie za to, szczujnio, dostajesz kasę, żebyś chwaliła kacapów, tylko za to żebyś skutecznie szczuła. A jak się nie podoba, to wypad, znajdą się inni chętni.\nRzygłem tęczą. Za pastelowe, za agresywne. Szkoda, bo z takich materiałów mogli zrobić coś naprawdę fajnego.\nPapuża pstrokacizna dla disco-polowców i disco-russowców.\nWygląda jak slumsy.\nO wyższości kolorowych blokowisk nad szarymi blokowiskami.


sobota 03-01-15, czytany: 27972 razy, autor: fyla\nMila Kunis / Fame/Flynet Media żywo interesują się wszystkimi kobietami u jego boku. Pamiętacie, jak paparazzi śledzili go, gdy był mężem Demi Moore? Po rozpadzie związku aktorka cierpiała na problemy związane ze zdrowiem psychicznych, a na portalach aż huczało od plotek. Dopiero rok temu ex dogadali się odnośnie rozwodu. Teraz pan Kutcher (36 l.) ponownie jest zakochany. Ba, niedawno został ojcem.\nNa FB pojawiło się foto z noworocznymi życzeniami, a na nim tekst: "życzą Kutcherowie".Wygląda na to, że naprawdę jest coś na rzeczy. Nie pozostaje nic innego, jak tylko pogratulować...


Jak rozmawiać z nauczycielem? | Pozytywna Dyscyplina\nTagi: komunikacja, nauczyciel, POZYTYWNA DYSCYPLINA, rodzice\nJako rodzice oczekujemy, że nauczyciele nie tylko przekażą naszym pociechom wiedzę o świecie, ale także zadbają o ich rozwój emocjonalny. Mamy nadzieję, że pomogą dzieciom zdobyć umiejętności potrzebne do tego, by stały się kompetentnymi dorosłymi.\nKrótko mówiąc, chcemy, by wspólnie z nami wychowywali nasze dzieci, które spędzają w placówkach bardzo dużo czasu. Zależy nam, by czuły się tam dobrze i bezpiecznie. Co jednak zrobić w sytuacji, gdy nie zgadzamy się z podejściem nauczyciela, albo chcemy się z nim podzielić swoimi doświadfdczeniami i zaproponować mu przyjrzenie się Pozytywnej Dyscyplinie?\nJak nie podważać jego kompetencji?\nZapytałam te edukatorki Pozytywnej Dyscypliny, które są nauczycielkami, by poznać punkt widzenia drugiej strony. Przeczytaj, jakie mają rady dla rodziców.\nOlga Pośpiech – edukatorka Pozytywnej Dyscypliny\nJak reagować, kiedy widzimy, że dziecku dzieje się krzywda? Kiedy dorosły w naszym odczuciu odnosi się do dziecka bez szacunku. Używam słowa “dorosły”, bo rozumiem, że może chodzić o nauczyciela, inną mamę, jakąś pomoc w szkole lub przedszkolu.\nNie jest to prosta sprawa. Potrzebujemy spokojnie ocenić, jaki ma wymiar i charakter dane zachowanie wobec dziecka. Czy możemy to zostawić i poobserwować?\nJeśli jednak uznamy, że sytuacja wymaga naszej interwencji, wówczas powinniśmy pamiętać o kilku kwestiach.\nPo pierwsze warto pamiętać, że reakcja w stresie — z poziomu „gadziego mózgu”, kiedy jesteśmy zdenerwowani, nie przyniesie pożądanego efektu. Dlatego znajpierw zaopiekuj się sobą. Zauważ swoje zdenerwowanie, zapisz na kartce to co zaobserwowałał/eś. Daj sobie (i nauczycielowi) czas na ochłonięcie emocji.\nSpróbuj “wejść w buty” nauczyciela. Co go zdenerwowało? Jak mogła wyglądać sytuacja z jego perspektywy.\nNikt nie czułby się zachęcony do słuchania osoby, która powiedziałaby, że zachowujesz się skandalicznie, że powinieneś pójść na jakiś kurs, a Twoje dzieci są niewychowane. Jak byś się wtedy czuł?\nZamiast krytykować zauważ dobrą intencję nauczyciela.\nMów o tym, jak Ty się czujesz i co zaobserwowałeś w jego zachowaniu.\nUprzejmość i stanowczość\nNa szczęście w Pozytywnej Dyscyplinie mamy narzędzie zwane “uprzejmy i stanowczy”. Zacznij od okazania zrozumienia i jednocześnie wyraź swoją opinię bez świadomej intencji ranienia czy też dokuczenia drugiej osobie.\nWeź pod uwagę, że nauczyciel też może mieć słabszy dzień lub trudniejszy czas. Zwłaszcza jeśli już go znasz, będziesz w stanie stwierdzić, czy to jednostkowy przypadek, czy nie.\nMożesz powiedzieć: „Domyślam się, że praca z dziećmi jest sporym wyzwaniem. Czy jest coś, co Pani mogłoby też dziś pomóc? Jeżeli będzie miała Pani taką gotowość, mogę chętnie coś polecić”.\nZadbaj o bezpieczną przestrzeń na rozmowę\nUmów się na rozmowę z tą osobą. Pamiętaj, by przestrzeń do spotkania była bezpieczna dla obu stron. Niech wasza rozmowa nie odbywa się przy innych osobach, ani tym bardziej przy dziecku lub dzieciach, których sprawa dotyczy.\nJeżeli uważasz, że jest to sprawa, która wymaga zaangażowania przełożonego nauczyciela, warto się zwrócić do dyrektora placówki. Na początek spróbuj naświetlić dyrekcji sprawę ogólnie, bez wskazywania nazwisk, z prośbą o przyjrzenie się tego typu sytuacjom.\nPokazanie innego modelu postępowania\nInnym sposobem na rozwiązanie trudnej sytuacji z nauczycielem, zwłaszcza gdy reagujemy na bieżąco, jest zwrócenie się bezpośrednio do dziecka w obecności nauczyciela.\nSpróbuj zauważyć emocje dziecka, zadać mu pytanie pełne ciekawości, np.: “Widzę, że coś się dzieje. Widzę, że jest Ci smutno. Ojej, chyba masz dziś ciężki dzień. Czy jest coś, co pomogłoby Ci się poczuć lepiej? Jest coś, co Pani Nauczycielka, która jest z Tobą, mogłaby zrobić dla Ciebie?”.\nW ten sposób pokażesz nauczycielowi lub innej osobie dorosłej, że można się z dzieckiem komunikować zupełnie inaczej.\nOlga Pośpiech – edukatorka Pozytywnej Dyscypliny prowadzącą warsztaty i szkolenia z Pozytywnej Dyscypliny dla rodziców i nauczycieli szkolnych i przedszkolnych, mama dwóch chłopców w wieku wczesnoszkolnym.\nAnna Remiszewska – edukatorka Pozytywnej Dyscypliny\nMyślę, że to bardzo istotne, żeby rozmawiać z nauczycielem o sytuacjach i metodach wychowawczych, które nas niepokoją. Jednocześnie jest to szalenie trudne, dlatego że bardzo dużo zależy od tego, jaka jest kondycja psychiczna i wewnętrzna danego nauczyciela.\nJeśli nauczyciel jest bardzo wrażliwy na to, co mówią inni, ma wewnętrznie niepoukładane obszary z samooceną, to trudno będzie mu przyjąć uwagę od rodzica. Przyjmijmy jednak, że jest to nauczyciel, który jest skory do rozmowy, gotowy do tego, żeby nas usłyszeć.\nProponuję dwa sposoby na pokazanie mu alternatywnego podejścia do dzieci zgodnego z Pozytywną Dyscypliną.\nZaciekaw nauczyciela Pozytywną Dyscypliną\nGdybym była rodzicem wychowującym dzieci w duchu PD i nie podobałby mi się system motywacji zewnętrznej w przedszkolu, który opiera się na “buźkach” smutnych i wesołych, gdzie widać to nieempatyczne podejście do dziecka i brak życzliwości, zaproponowałabym nauczycielce zapoznanie się z książką Pozytywna Dyscyplina dla przedszkolaków.\nPamiętaj jednak, by wybrać odpowiedni moment na taką rozmowę. Niech to będzie w wolnej chwili, w spokojnej atmosferze, a nie w drzwiach sali, gdy nauczyciel zajmuje się opieką nad dziećmi.\nUmów się z nauczycielem, gdy kończy pracę lub podczas dyżuru. Zaproponuj zapoznanie się z książką na temat Pozytywnej Dyscypliny i zapytaj, czy nauczyciel mógłby swoim eksperckim okiem ocenić, czy metody proponowane w książce są godne naśladowania i czy widzi możliwość ich stosowania w placówce.\nZanim zwrócisz mu uwagę na konkretne zachowanie, zastanów się jak dokładnie chcesz to zrobić. Weź też pod uwagę, że bycie nauczycielem bardzo empatycznym, uważnym na dziecko jest trudne i wyczerpujące, zwłaszcza gdy ma się do zaopiekowania grupę kilkanaściorga dzieci.\nZaangażuj się jako rodzic w pokazanie alternatywnych metod wychowawczych\nInnym ciekawym sposobem może być zaangażowanie się w placówce w akcję typu “Cała Polska czyta dzieciom” lub gdy rodzice czytają dzieciom.\nWybierz jakieś opowiadanie lub książeczkę zgodną z założeniami Pozytywnej Dyscypliny, która pokazuje, jak dzieci pracują nad znalezieniem rozwiązania zamiast być karane lub odsyłane, by się „uspokoiły”.\nPodsumowując, pamiętaj, że nawet jeśli nauczyciel stosuje metody, z którymi się nie zgadzasz, to z pewnością nie robi tego z intencją wyrządzenia dziecku krzywdy. Być może po prostu nie zna innych sposobów postępowania z dzieckiem.\nAnna Remiszewska – mama czwórki, edukatorka Pozytywnej Dyscypliny, nauczycielka przedszkolna z powołania i wyboru.\nJoanna Goc-Matyskiel – edukatorka Pozytywnej Dyscypliny\nW komunikacji na linii rodzic-nauczyciel zdecydowanie najważniejsza jest skuteczność.\nRodzice są w dużo trudniejszej sytuacji, bo większość nauczycieli przechodzi szkolenia z komunikacji z rodzicami. Natomiast rodzice takiej szansy nie mają i uczą się metodą prób i błędów.\nOceń swoje umiejętności interpersonalne\nKiedy myślę o skutecznej długofalowej komunikacji między rodzicem a nauczycielem, to bardzo ważna wydaje mi się świadomość rodzica na temat jego umiejętności interpersonalnych i tego, czy w danej sytuacji jest w stanie udźwignąć rozmowę z nauczycielem. Czy będzie gotowy opanować emocje i skupić się na celu spotkania?\nZastanów się, z jakim nastawieniem zwracasz się do nauczyciela? Czy idziesz na rozmowę, bo czujesz, że Twoje dziecko potrzebuje innego podejścia, a Ty masz potrzebę, by o tym porozmawiać? Czy idziesz pokazać nauczycielowi, jak bardzo jest niekompetentny?\nJakie są Twoje oczekiwania wobec nauczyciela? Zastanów się, czy są one realne? Czy ich realizacja leży tylko po stronie nauczyciela? Czy idziesz po to, by wspólnie poszukać rozwiązania danej sytuacji? Dobrze iść z jakimś planem.\nPrzemyśl wcześniej, jaka ma być Twoim zdaniem rola nauczyciela? Jakie masz oczekiwania wobec nauczyciela, jeżeli – na przykład – Twoje dziecko ma problem z rozstaniem się rano, bo jest w okresie adaptacji, a Ty wciąż je przytulasz i nie masz gotowości, by rozstanie zakończyć? Czy pomocne będzie dla Ciebie, że przerwie tę sytuację, weźmie dziecko za rękę i zaprowadzi do sali? A może to, że będzie grzecznie czekał, lub jeszcze inaczej – przejmie moje dziecko, biorąc je na ręce?\nNauczyciel nie zawsze może się zgodzić na zaproponowane przez nas rozwiązanie. I nie dlatego, że uważa się za mądrzejszego czy bardziej kompetentnego od rodzica. Raczej wynika to z faktu, że ze swojej perspektywy i doświadczenia może wiedzieć, że długofalowo proponowane przez nas rozwiązanie nie będzie wspierające. Warto posłuchać argumantów drugiej strony.\nZałóż, że nauczyciel ma dobre intencje\nBardzo ważną rzeczą w komunikacji rodzic-nauczyciel jest zakładanie dobrych intencji. Nawet jeżeli nauczyciel prezentuje zachowania, które nie wspierają nas, nie wspierają naszego dziecka, to warto wziąć pod uwagę, że nie robi tego, by świadomie wyrządzić komukolwiek krzywdę.\nPamiętaj, że nawet jeśli komunikat nie był wspierający, to nigdy nie ma w tym złej woli nauczyciela. Złóż to na karb zaistniałej sytuacji i splotu okoliczności. Nie wiesz, co się wydarzyło wcześniej…\nKomunikuj się w sposób asertywny\nJeśli w rozmowie trzymasz się faktów, mówisz o swoich uczuciach, o konsekwencjach i o tym, czego oczekujesz, to Twoja komunikacja będzie asertywna. Jednocześnie jest mniejsze prawdopodobieństwo, że urazisz drugą stronę.\nNauczyciele są bardzo wrażliwi na punkcie swojej kompetencji. Tym bardziej, że w obecnych czasach ten zawód jest bardzo niedoceniany i wokół niego narosło sporo krzywdzących mitów.\nDlatego mów wprost, że nie przychodzisz, by podważyć jego kompetencje. Chcesz jedynie, by Twoje dziecko traktowane było w sposób, który je wspiera.\nW rozmowie skup się na faktach, a nie na tym, co się Tobie wydaje, czy o tym, co ktoś Ci powiedział.\nZaznacz, jakiego rozwiązania oczekujesz, które będzie do zaakceptowania dla obu stron.\nJeśli jest to pierwsza rozmowa, unikaj odwoływania się do konsekwencji. Ale jeżeli sytuacja się powtarza, wtedy możesz powiedzieć, że rozmawialiście już wielokrotnie i Twoim następnym krokiem będzie rozmowa z dyrektorem.\nZapytaj, czy nauczyciel nie potrzebuje wsparcia\nZanim podejmiesz radykalne kroki, warto zapytać nauczyciela, czy nie potrzebuje wsparcia, czy nie chciałby skorzystać z Twojej rodzicielskiej wiedzy. Znamy jako rodzice swoje dzieci najlepiej.\nPotrafisz rozpoznać potrzeby swojego dziecka na pierwszy rzut oka, wyczuwasz je po zachowaniu dziecka i po nieoczywistych sygnałach. Natomiast nauczyciel musi się tego nauczyć w bardzo krótkim czasie i to w przypadku każdego dziecka z grupy.\nWysłuchaj tego co ma do powiedzenia nauczyciel\nJestem zwolennikiem takiego rodzaju komunikacji, który sprawia, że nauczyciel, rodzic i dziecko czują się kompetentni. Wiedz, że jako rodzic masz taką moc. Ty jesteś ekspertem od swojego dziecka, i jednocześnie nauczyciele są specjalistami od edukacji i wychowania. Warto uznać ich kompetencje i korzystać z ich wiedzy i doświadczenia.\nJak to zrobić? Wysłuchaj tego, co nauczyciel ma Ci do powiedzenia. Zaakceptuj to, co mówi o Twoim dziecku. Nawet jeśli nie są to pozytywne rzeczy, warto podziękować nauczycielowi, że Cię o nich poinformował. Powiedz, że zależy Ci na tym, żeby nauczyciel przekazywał Ci wszystkie informacje dotyczące Twojego dziecka, zarówno te pozytywne, jak i negatywne.\nNie neguj kategorycznie tego, co nauczyciel mówi. Komunikat w stylu: „Nie, to nie możliwe, żeby on/ona to zrobił(a). W domu się tak nie zachowuje” nie pomaga.\nZrozum, że dziecko jest w innym środowisku, które inaczej na nie wpływa. Nauczyciel, słysząc takie stwierdzenie, często wyrabia sobie opinię, że rodzic nie jest gotowy na przyjmowanie komunikatów dotyczących trudności, które ma dziecko.\nSłuchając, możesz oczekiwać, że tez zostaniesz wysłychana. Możesz też powiedzieć: ” Dziękuję za informacje, chce podzielić się swoim punktem widzenia, żebyśmy mogli znależć najlepsze dla dziecka rozwiązanie”.\nOtwórz się na poszukiwanie rozwiązań\nZnalezienie wspólnie rozwiązania jest celem skutecznej komunikacji między rodzicem a nauczycielem.\nJeżeli nauczyciel przekazał, że moje dziecko zachowuje się niezgodnie z zasadami, ma trudność z dzieleniem się zabawkami, samodzielnością, to nie przyjmuj tego jako krytyki Twoich kompetencji rodzicielskich. Skup się na znalezieniu rozwiązania wspólnie z nauczycielem.\nZapytaj, co zdaniem nauczyciela pomoże, by problem się nie powtarzał. Jak możesz go wesprzeć? Podpowiedz, co u Was w domu działa. Zapytaj, czy może powinieneś w domu o czymś z dzieckiem porozmawiać.\nJeśli nauczyciel czuje, że rodzicom zależy na dobru dziecka i są gotowi współpracować, wtedy się mocno otwierają na różne sugestie i rodzicielskie inspiracje dotyczące wychowania dzieci, a nawet organizacji przedszkola.\nKomunikat uprzejmy i stanowczy\nW rozmowie z nauczycielem warto powiedzieć: „Słyszę, co pani do mnie mówi. Rozumiem, że była pani wtedy zdenerwowana i jednocześnie nie zgadzam się na to, żeby komunikat do mojego dziecka w stylu: Jak nie zjesz, to pójdziesz do maluchów, pojawił się kolejny raz”.\nNastępnie doprecyzujmy, co dalej. Możesz zasugerować rozwiązanie, które stosujesz w domu i które się sprawdza. Zapytaj, czy takie rozwiązanie jest możliwe w placówce. Szukaj rozwiązań. Komunikat życzliwy i stanowczy jasno sygnalizuje nasze granice i szanuje drugą osobę, ale po nim, jeśli chcemy się dobrze skomunikować, musi się zadziać coś jeszcze.\nJeśli Twój życzliwy i stanowczy komunikat nie zostanie domknięty wspólnym poszukiwaniem rozwiązań, wówczas może być on mocno ucinający w odbiorze drugiej strony. Zwłaszcza dla osoby, która nie miała do tej pory z nim styczności.\nKontrakty są skutecznym rozwiązaniem w sytuacjach bardzo trudnych. Warto pewne rzeczy zakontraktować, bo to zyskuje moc i do tego bardziej się stosujemy. Taki kontrakt daje nam i nauczycielowi poczucie bezpieczeństwa.\nMożesz zakontraktować, żeby nauczyciel w stosunku do Twojego dziecka nie używał pewnych komunikatów, np. żeby go nie straszył.\nNa pierwszym spotkaniu z rodzicami kontraktuję z nimi i mówimy sobie, co jest dla nas ważne, bo wtedy mamy szansę ustalić standardy współpracy.\nJoanna Goc-Matyskiel – edukatorka Pozytywnej Dyscypliny dla rodziców i nauczycieli, wspierająca dorosłych w kształtowaniu u dzieci ważnych postaw społecznych i życiowych oraz odkrywaniu jak bardzo są zdolne i kompetentne. Prywatnie szczęśliwa żona i #matakapraktykujacaPD.\nJoanna Baranowska – podsumowanie\nPamiętajmy o tym, że wszyscy mamy dobre intencje, a wychowywanie dzieci, czy to w domu, czy w placówce jest bardzo wymagającym zadaniem. Dlatego Pozytywna Dyscyplina oferuje zarówno książki, szkolenia i podręczniki dla rodziców, jak i dla nauczycieli.\nA może taka ksiązka, czy karty narzędzi byłyby dobrym prezentem z okazji zbliżającego się „Dnia nauczyciela”, z dedykacją dla jego otwartości, i życzliwości, jaka ma dla naszych dzieci?\nMam nadzieję, że rady naszych edukatorów okażą się dla Ciebie przydatne.\nDaj znać, które rady bierzesz dla siebie, a może podzielisz się z nami swoim doświadczeniem (najlepiej pozytywnym)?Czy w szkole lub przedszkolu Twojego dziecka nauczyciele stosują Pozytywną Dyscyplinę?\nJeśli chcesz dostać informacje na ten temat, możesz do nas napisać na adres: [email protected]\nJeżeli uważasz, że nasz tekst może się komuś przydać, śmiało udostępnij go znajomym rodzicom.\nKsiążka Pozytywna Dyscyplina dla przedszkolaków\nKsiążka Pozytywna Dyscyplina w klasie\n0odpowiedz na "Jak rozmawiać z nauczycielem?"


STANDARDY ZAWODOWE POŚREDNIKÓW W OBROCIE NIERUCHOMOŚCIAMI. Dział I. Zasady etyki zawodowej. Rozdział 1. Zasady ogólne - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "STANDARDY ZAWODOWE POŚREDNIKÓW W OBROCIE NIERUCHOMOŚCIAMI. Dział I. Zasady etyki zawodowej. Rozdział 1. Zasady ogólne"\n1 STANDARDY ZAWODOWE POŚREDNIKÓW W OBROCIE NIERUCHOMOŚCIAMI Dział I Zasady etyki zawodowej Rozdział 1 Zasady ogólne 1. Pośrednik w obrocie nieruchomościami zwany dalej pośrednikiem powinien kierować się zasadami etyki zawodowej. Zasady etyki zawodowej pośrednika wynikają z ogólnie przyjętych norm moralnych i etycznych. 2. Pośrednik powinien postępować w taki sposób, aby chronić interesy osób, na rzecz których wykonuje czynności pośrednictwa z uwzględnieniem zasady uczciwego traktowania wszystkich stron transakcji. 3. Pośrednik powinien być lojalny wobec osoby, na rzecz której wykonuje czynności pośrednictwa i nie zawieść pokładanego w nim zaufania. Rozdział 2 Rzetelność zawodowa Pośrednik jest obowiązany przestrzegać przepisy prawa i standardy zawodowe Pośrednik jest obowiązany dokładać szczególnej staranności przy wykonywaniu czynności pośrednictwa.\n2 6. Pośrednik jest obowiązany do odmowy wykonania czynności pośrednictwa, która pozostawałaby w sprzeczności z przepisami prawa lub standardami zawodowymi. Rozdział 3 Kompetencja i profesjonalizm 7. Przy wykonywaniu czynności pośrednictwa pośrednik powinien kierować się trendami rynkowymi. 8. Pośrednik nie może podejmować się wykonywania czynności pośrednictwa, które wykraczają poza zakres jego wiedzy i doświadczenia zawodowego. Rozdział 4 Tajemnica zawodowa 9. Informacje uzyskane przez pośrednika w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa stanowią tajemnicę zawodową. W szczególności informacje uzyskane w toku wykonywania czynności zawodowych nie mogą być przekazywane osobom trzecim. Tajemnica nie obowiązuje przy przekazywaniu informacji niezbędnych dla właściwego wykonania usługi oraz informacji mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo transakcji. Rozdział 5 Prestiż zawodu 10. Pośrednik powinien zapewnić, aby relacje z innymi pośrednikami były oparte na zasadach uczciwej konkurencji, lojalności i szacunku. 11. Pośrednik nie może postępować w sposób godzący w interesy zatrudniającego go przedsiębiorcy, w szczególności nie wolno mu przekazywać, ujawniać lub wykorzystywać informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r. Nr 153 poz z późn. zm.).\n3 12. Pośrednik nie może wykonywać poleceń pracodawcy niezgodnych z prawem oraz naruszających standardy zawodowe. 13. Pośrednikowi nie wolno rozpowszechniać nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji o innych pośrednikach, o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, lub stosowanych przez nich praktykach zawodowych. 14. Pośrednik powinien wspierać działalność organizacji zawodowych i przyczyniać się do zapewnienia wysokiej rangi zawodu. 15. Pośrednik powinien dążyć do wyeliminowania w swym otoczeniu praktyk sprzecznych z przepisami prawa, standardami zawodowymi lub uchybiających godności zawodu. 16. Pośrednik nie może wykorzystywać funkcji pełnionych w organizacjach zawodowych dla własnych korzyści. Dział II Standardy zawodowe 17. Pośrednik wykonuje czynności pośrednictwa na podstawie pisemnej umowy pośrednictwa zawartej z zamawiającym. W umowie zamieszcza się imię i nazwisko pośrednika odpowiedzialnego zawodowo za jej wykonanie, jego numer licencji zawodowej oraz oświadczenie pośrednika o posiadaniu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa. Zakres czynności pośrednictwa określa umowa. 18. Rola pośrednika polega na gromadzeniu i udzielaniu informacji potrzebnych do zawarcia przez inne osoby umów wymienionych w art. 180 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie warunków ekonomiczno-rynkowych i sposobu realizacji zamówionej usługi, podejmowaniu czynności zmierzających do wyszukania kontrahenta, kojarzeniu stron, aranżowaniu oględzin nieruchomości oraz, na życzenie zamawiającego, na udziale w negocjacjach, pomocy przy finalizacji transakcji poprzez podjęcie czynności organizacyjnych, chyba, że umowa stanowi inaczej.\n4 19. Pośrednikowi nie wolno reklamować-ogłaszać do sprzedaży, wynajmu lub innego obrotu tych nieruchomości, co do których nie zawarł uprzednio umowy pośrednictwa poza przypadkami, które wynikają z umów zawartych pomiędzy pośrednikami lub przedsiębiorcami. 20. Ogłoszenie, druk, pisemna lub ustna informacja udzielona przez pośrednika powinny być zgodne ze znanym pośrednikowi stanem faktycznym i prawnym oraz być jednakowe w swej treści w zakresie dotyczącym pobieranego wynagrodzenia. Ogłoszenia publikowane w Internecie muszą zawierać numer licencji pośrednika odpowiedzialnego zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa. 21. Pośrednik dokumentuje wykonane czynności pośrednictwa w związku z realizacją umowy pośrednictwa. 22. Pośrednik jest obowiązany zawsze ujawnić status pośrednika przy wykonywaniu czynności pośrednictwa. W każdym miejscu prowadzenia działalności zawodowej pośrednik umieszcza w sposób widoczny świadectwo stwierdzające nadanie licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. 23. Pośrednik nie może składać zamawiającemu nieprawdziwych oświadczeń dotyczących ceny sprzedaży lub czynszu najmu nieruchomości. 24. Pośrednik może wykonywać czynności pośrednictwa na rzecz obu stron transakcji pod warunkiem uzyskania ich pisemnej zgody. 25. Pośrednikowi nie wolno oferować usług pośrednictwa poniżej kosztów ich świadczenia lub przedstawiając je jako wolne od wynagrodzenia. 26. Ogłoszenia o pobieraniu wynagrodzenia wyłącznie od jednej strony transakcji opatruje się wyjaśnieniem, która ze stron pokrywa wynagrodzenie pośrednika.\n5 27. Przed zawarciem umowy pośrednictwa oraz w treści umowy z klauzulą wyłączności pośrednik jest obowiązany do poinformowania zamawiającego o konsekwencjach wynikających z takiej klauzuli oraz podpisania tego typu umowy. 28. Przed zawarciem umowy pośrednictwa pośrednik ma obowiązek uzyskania od zamawiającego informacji o tym, czy nieruchomość nie jest przedmiotem zawartej uprzednio umowy z klauzulą wyłączności 29. Pośrednik wykonujący czynności pośrednictwa wynikające z umowy pośrednictwa z klauzulą wyłączności, dąży do jak najszerszego uzasadnionego wyeksponowania nieruchomości i nie może utrudniać dostępu do informacji o nieruchomości, której dotyczy umowa. 30. W przypadku, gdy pośrednik wykonujący czynności pośrednictwa na rzecz oferującego nieruchomość przedstawi tej osobie innego pośrednika, kolejne kontakty przedstawionego pośrednika z tą osobą, dotyczące oferowanej nieruchomości, powinny odbywać się za wiedzą i zgodą pośrednika, który go przedstawił. 31. Pośrednikowi nie wolno nakłaniać zamawiającego do rozwiązania, zmiany lub niewykonania wcześniej zawartych umów pośrednictwa. 32. Pośrednik ma prawo składania ogólnych ofert przedstawiających zakres świadczonych usług także osobom, które zawarły z innym pośrednikiem umowę z klauzulą wyłączności, jeżeli oferty te stanowią element szerszej akcji promocyjnej. 33. W przypadku podjęcia współpracy pomiędzy pośrednikami, ustalenia co do wysokości wynagrodzenia i sposobu jego podziału powinny być określone w formie pisemnej w momencie nawiązania współpracy. 34. Pośrednik, który otrzymał z innego biura informacje o nieruchomości jest obowiązany przy pierwszym kontakcie ze sprzedającym ujawnić, od kogo ofertę otrzymał oraz zachować szczególną dbałość o zabezpieczenie interesów pośrednika, który tej informacji udzielił.\n6 35. Pośrednik zapewnia, aby osoby pracujące pod jego bezpośrednim nadzorem, przy pomocy których wykonuje czynności pośrednictwa, przestrzegały zasad wynikających z przepisów prawa i reguł postępowania zawartych w standardach zawodowych pośredników w obrocie nieruchomościami. Pośrednik zapewnia, aby osoby te posiadały jego pisemne oświadczenie o wykonywaniu czynności pomocniczych pod jego nadzorem. Pośrednik ponosi odpowiedzialność zawodową za działania lub zaniechania tych osób. 36. Pośrednik wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej u przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami powinien w umowie zawartej z przedsiębiorcą zapewnić sobie rzeczywisty wpływ na wszelkie czynności pośrednictwa wykonywane u przedsiębiorcy, w szczególności na treść ogłoszeń przedsiębiorcy zamieszczanych w związku wykonywanymi przez pośrednika czynnościami pośrednictwa. 37. Pośrednik ma obowiązek zwrócić uwagę innemu pośrednikowi na jego postępowanie naruszające zasady niniejszych standardów zawodowych pośredników w obrocie nieruchomościami. Dział III Przepisy końcowe 38. Zgodnie z art. 181 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U r. Nr 261, poz z późn. zm.) niniejsze standardy zawodowe zostały uzgodnione z ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. 39. Tracą moc standardy zawodowe pośredników w obrocie nieruchomościami ogłoszone komunikatem Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie uzgodnienia standardów zawodowych pośredników w obrocie nieruchomościami (Dz.Urz. MI Nr 6, poz. 37).\nKODEKS ETYKI ZAWODOWEJ ZARZĄDCÓW NIERUCHOMOŚCI KRAJOWEJ IZBY GOSPODARKI NIERUCHOMOŚCIAMI\nKODEKS ETYKI ZAWODOWEJ ZARZĄDCÓW NIERUCHOMOŚCI KRAJOWEJ IZBY GOSPODARKI NIERUCHOMOŚCIAMI WSTĘP Celem ustanowionych zasad jest zagwarantowanie ochrony i jakości usług odbiorcom usług świadczonych przez\nAleksandra Piasecka Uniwersytet Opolski ETYKA ZAWODOWA POŚREDNIKA W OBROCIE NIERUCHOMOŚCIAMI W ŚWIETLE DEREGULACJI ZAWODU Wprowadzenie Etyka obejmuje swoim zasięgiem całość ludzkiego postępowania. Można\nR E G U L A M I N udostępniania dokumentów członkom SM Metalowiec\nRok założenia 1959 Certyfikat Jakości TÜV NORD Nr 78 100 4648-108 wg normy DIN EN ISO 9001, w zakresie : ZARZĄDZANIE I ADMINISTROWANIE NIERUCHOMOŚCIAMI. R E G U L A M I N udostępniania dokumentów członkom


Ile wyniesie rata kredytu 1100 zł na 8% na okres 16 lat? - NajnizszeRaty.pl\nAnaliza kosztów kredytu 1 100 zł na okres 16 lat na 8%\nOto analiza kosztów kredytu na kwotę 1 100 zł, na okres 16 lat przy oprocentowaniu 8% w skali roku z ratami równymi . Obliczenia zakładają brak dodatkowych opłat takich jak prowizja czy ubezpieczenie.\nOdsetki: 853 zł\nKwota do spłaty: 1 953 zł\n14 lat 9 zł 2 zł 10 zł\n15 lat 9 zł 1 zł 10 zł\n16 lat 10 zł 0 zł 10 zł\nCałkowity koszt kredytu 1 100 zł na 16 lat przy oprocentowaniu 8% to 853 zł. Pierwsza rata wyniesie 10 zł. Poniżej prezentujemy podpowiedzi jak możesz obniżyć koszty tego kredytu.\nWydłużenie czasu spłaty o 3 lat 3 miesięcy to rata 9 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 1 059 zł.\nZobacz symulację kredytu na 1 100 zł na 8% na okres 19 lat 3 miesięcy.\nNiższe oprocentowanie o 1 pkt. proc. to rata 10 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 732 zł.\nZobacz symulację kredytu na 1 100 zł na 7% na okres 16 lat.\nBazowy: 1 100 zł na 8% na 16 lat 10 zł 0 zł\nCzas spłaty dłuższy o 3 lat 3 miesięcy 9 zł 1 zł\nOto co możesz zrobić aby odsetki od kwoty 1 100 zł były znacząco niższe niż 853 zł.\nCzasu spłaty krótszy o 3 lat 3 miesięcy to rata 11 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 658 zł.\nZobacz symulację kredytu na 1 100 zł na 8% na okres 12 lat 9 miesięcy.\nRezygnując z rat równych możesz dużo zaoszczędzić. Raty malejące to rata 13 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 708 zł.\nZobacz symulację kredytu na 1 100 zł na 8% na okres 16 lat.\nBazowy: 1 100 zł na 8% na 16 lat 853 zł 0 zł\nRaty malejące 708 zł 146 zł\nCzas spłaty krótszy o 3 lat 3 miesięcy 658 zł 195 zł\nKwota niższa o 110 zł to rata 9 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 768 zł.\nZobacz symulację kredytu na 990 zł na 8% na okres 16 lat.\nKwota wyższa o 110 zł to rata 11 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 939 zł.\nZobacz symulację kredytu na 1 210 zł na 8% na okres 16 lat.\nOprocentowanie wyższe o 1 pkt. proc. to rata 11 zł, a odsetki jakie zapłacisz to 979 zł.\nZobacz symulację kredytu na 1 100 zł na 9% na okres 16 lat.\nTwój wybór: 1 100 zł 8% 16 lat 1 953 zł 10 zł\n1 Mniejsza kwota o 110 zł 990 zł 8% 16 lat 1 758 zł 9 zł\n2 Większa kwota o 110 zł 1 210 zł 8% 16 lat 2 149 zł 11 zł\n4 Większe oprocentowanie o 1 pkt. proc. 1 100 zł 9% 16 lat 2 079 zł 11 zł\nRaty malejące koncentrują się na efektywnej spłacie pożyczonego kapitału. Dzięki nim kwota jaką oddasz do banku będzie niższa o 146 zł niż w przypadku rat równych. Wprawdzie przez pierwsze lata spłaty zadłużenia raty będą stosunkowo wysokie (13 zł), jednak początkowe trudy owocują niskimi ratami w późniejszym okresie.\nRaty równe są stałe przez cały okres trwania umowy, w efekcie daje to znacznie niższe, niż w przypadku rat malejących, kwoty miesięcznych płatności. W początkowym etapie spłacania zadłużenia, raty będą niższe o 3 zł. W pierwszych latach spłaty jest to spora ulga dla domowych finansów, jednak w skali 16 lat okupione jest to koniecznością zapłacenia bardzo wysokich odsetek. Do spłaty będzie 146 zł więcej!\nOto analiza kredytu hipotecznego na kwotę 1 100 zł oprocentowany na 8% na 16 lat, poniżej przedstawiamy zestawienie kosztów dla rat równych oraz malejących.\n853 zł 708 zł 146 zł\n1 953 zł 1 808 zł 146 zł


Moduł 3 - Pytanie 1 /// | Edukacja globalna\nModuł 3 - Pytanie 1 ///\nZastanów się nad przykładem projektu lub innego działania, które uznajesz za udane lub nieudane.\nKorzystając z modelu zaangażowania przedstawionego w tym module, wytłumacz dlaczego to działanie „zadziałało” lub też czego w nim zabrakło.\nZa udane działanie uważam wybór tematu do realizacji przez młodzież. Uczestnicy dokonali wyboru poprzez konstruktywną dyskusję na temat chęci i możliwości jakie posiadaliśmy. Wszyscy widzieli jasny cel działania (zapoznanie się z zasadą działania lodówki zeer, stworzenie modelu, test modelu, wykorzystanie modelu w naszym otoczeniu), oraz ustaliliśmy zasady realizacji poszczególnych etapów, jak również ustalaliśmy zasady realizacji na bieżąco w ramach poznawania zadań do wykonania, czyli zrozumienie miało miejsce.\nUczestnicy projektu mają bardzo duży wpływ na to jak będzie wyglądał nasz model, z czego go wykonamy, w jaki sposób go przetestujemy i kto będzie wykonywał dane etapy tworzenia modelu. Podczas zapoznawania się z teorią wynikającą z tworzenia modelu, również uczestnicy dokonali podziału zadań dla siebie (przygotowanie zagadnień o parowaniu, gdzie takie lodówki działają, geografia tych krajów), tak wiec uczestnicy mają bardzo duży i realny wpływ na kształt wszystkich działań.\nUczniowie mają świadomość ,że nauczyli się przy okazji, zagadnień fizycznych ( parowanie) , geograficznych ( gdzie używa się lodówki zeer, jaki tam panuje klimat?). Perspektywa powstania modelu i jego działania w rzeczywistości, oraz ta świadomość opanowania w przyjemny sposób, wspomnianych zagadnień jest, atrakcyjną zmianą dla uczestników, czyli mamy marchewkę.\nJeśli chodzi o kontekst, to może nie jest to działanie ,które jest wielką realną potrzebą naszej społeczności, natomiast wykorzystuje zasoby jakie posiadają uczestnicy, a wykorzystanie w naszych warunkach klimatycznych i geograficznych jest jak najbardziej możliwe, i może być realnie przydatne: np.: na plaży w ogrodzie przydomowym.\nPrzykładem inicjatywy, którą relizujemy z młodzieza jest zagadnienie jak wykorzystać parowanie do chłodzenia żywności i skonstruowanie lodówki zeer. Uczniowie zainteresowali się tym tematem i zaangażowali się w projekt (realizują go cztery dziewczynki z klasy II gimnajum). Uczniowie opracowali plakat, na którym przedstawili dlaczego zywność się psuje i co zrobić w krajach bez dostępu do lodówek żeby przedłuzyć ich świeżośc. Uczennice zbierały informacje na ten temat, przygotowały mapkę świata, na której zaznaczyły gdzie takie lodówki mogą być wykorzystywane i na czym polega ich skuteczność (parowanie i chłodzenie). Młodziez korzysta z mojej pomocy i dostarczanych przeze mnie filmów, zdjęć, linków do stron. To, jak ludzie radzą sobie z żywnościa w krajach bez dostępu do elektryczności i gdzie trzeba dbać o najmniejszy kawałek pozywienia uzmysłowiło im sens ich działania (zrozumienie). Kolejny element - wpływ - uczniowie poprzez swoje zaangazowanie mają wpływ na realizacje projektu oraz poprzez zdobyta wiedzę wpływają także na sposób myslenia swoich kolegów w szkole. Uczniowie musieli dojśc do kompromisu (marchewka) odnośnie formy zdobywania i wybierania oraz prezentacji najwazniejszych informacji.\nZasadniczą inicjatywą, którą wspólnie z młodzieżą realizujemy jest „Po co gromadzić deszczówkę?”. Uczniowie samodzielnie wybrali temat i chętnie zaangażowali się do poszukiwania technologii gromadzenia deszczówki na świecie. Naturalnie w trakcie działań projektowych wykorzystuję w pracy z młodzieżą materiały dostarczane w kolejnych modułach (scenariusze, filmy, gry, modele edukacyjne), które z jednej strony aktywizują uczniów na zajęciach. Z drugiej zaś pozwalają uczniom poznać różne technologie wykorzystywane w krajach Globalnego Południa od uzdatniania wody, suszenia żywności, przeróbek rowerowych po wytwarzanie energii itd. Poznanie przez uczniów bogatej gamy przykładów kreatywności mieszkańców , ich radzenia sobie w trudnych warunkach pozwoliło uczniom bardziej zrozumieć sens ich pracy w projekcie. Wracając do realizacji projektu wymienione wyżej działania wpłynęły na składową zaangażowania uczniowskiego – zrozumienie. Myślę, iż młodzież doskonale rozumie, dlaczego perspektywa globalna została włączona do przedmiotu – chemia, a co za tym idzie – projektu. Kolejny element modelu zaangażowania – wpływ, czyli jak podejmujemy decyzje w grupie projektowej. Najważniejsi w grupie są uczniowie ,to oni samodzielnie poszukiwali informacji. Moja rola polegała na sugerowaniu, gdzie te informacje mają pozyskiwać. Na ostatnim spotkaniu przed feriami, uczniowie dokonali selekcji zgromadzonych materiałów . Moim zdaniem nie była do końca trafiona i przemyślana. Podpowiedziałam im, by podzielili zgromadzone materiały na części ( niezbędne, ważne i nieistotne) i wybrali tylko te, które wykorzystają w projekcie. Oczywiście był to proces burzliwy nie obyło się bez moich sugestii, ale starałam się by ostateczna decyzja należała do uczniów. Model „marchewki” na szczęście funkcjonuje poprawnie. Zespół jest mały, składa się z 5 osób, które tworzą dwie grupy. Jedną grupę stanowią dziewczęta (siostry bliźniaczki), drugą grupę – troje chłopców. W zespole każdy pracuje uczciwie, wie jakie zadania ma do wykonania, nikt nikogo nie wykorzystuje. Jedynym problemem była nieobecność dziewcząt na jednych z zajęć spowodowana ich chorobą , która wpłynęła na opóźnienie naszych działań.\nNajciekawszą inicjatywą jaką udało się zrealizować i którą uznaję za udaną, były zajęcia na których uczniowie budowali kolejki grawitacyjne\n- zrozumienie: młodzieży został przedstawiony problem transportu płodów rolnych na terenach górskich, po burzy mózgów i różnorakich pomysłach padł pomysł kolejki grawitacyjnej (młodzież jakiś czas temu oglądała na ten temat film). Po rozdaniu materiałów i instrukcji uczniowie wiedzieli co konkretnie mają zbudować i jakim celom ma to służyć. Zdecydowanie zadania konstruktorskie to jest to co lubą robić.\n- wpływ: uczniowie podzieleni na kilku osobowe zespoły szybko podzielili zadania miedzy osobami w grupie, oczywiście wyłonili się liderzy i osoby które podawały, przynosiły i wynosiły ale praca przebiegała sprawnie więc nie ingerowałam w jej przebieg, jedni wykazywali się pomysłami, które były realizowane przez innych. Chciałabym żeby każda lekcja w szkole tak wyglądała J\n- marchewkę stanowił tu czynnik rywalizacji, każdy zespół dążył do tego by jego kolejka zadziałała, uczniowie stosowali różne metody ale cel był jeden transport pomidorów\n- kontekst: oprócz zdobycia nowej wiedzy taki sposób realizacji zagadnienia jest właśnie odpowiedzią na realna potrzebę ucznia, który chętniej bierze udział w zajęciach atrakcyjnych np. właśnie konstruktorskich to właśnie zasoby drzemiące w uczniach umożliwiły realizację zadania. Równolegle nauczyli się sporo o transporcie w górach i problemach z jakimi borykają się inni ludzie. Myślę, że dzięki temu inaczej spojrzą na swoje życie i docenia to co mają a także będą chętniej się dzielić\nZa przykład udanej inicjatywy uznałabym sprawny początek pracy moich uczniów w projekcie oraz ich umiejętność współpracy. Zainspirowani historią Williama Kamkwamby, postanowili, że też spróbują „ujarzmić wiatr” i zbudują wiatrak.\nZrozumienie: Sprawny początek uczniowskich działań wynika z tego, że postawili sobie jasny i zrozumiały cel, potrafią i lubią współpracować w grupie, a sama metoda projektu nie jest im obca.\nWpływ: Uczniowie sami zdecydowali, jakim tematem się zajmą. Od początku mają wpływ na kształt swojego projektu, samodzielnie szukają pomysłów na swój model wiatraka, zastanawiają się nad możliwymi rozwiązaniami. Moja rola ogranicza się do zdobywania wiedzy merytorycznej, którą mogę podzielić się z moimi uczniami. Jednak w tym układzie jesteśmy dla siebie nauczycielami nawzajem (oni są bardziej na bieżąco z fizyką niż ja ;)).\nMarchewka: Ponadto uczniowie nie mogą się doczekać chwili, w której ich konstrukcja wyprodukuje prąd. Korzystają z niego na co dzień, jest przecież w gniazdku, ale wytworzyć go samodzielnie – to jest dopiero coś!\nKontekst: Uczniowie doskonale się odnajdują w zadaniach konstruktorskich, świetnie się przy tym bawią. W grupie są uczniowie o różnych uzdolnieniach, różnych charakterach i temperamentach. Każdy z nich znajduje w projekcie coś dla siebie, a razem tworzą zgrany zespół.\nGeneralnie pracę uczniów w projekcie mogę ocenić pozytywnie, chęci, zaangażownie, ale .... No właśnie, skoro odczuwam jakieś ale, to znaczy, że jest też jakiś problem. Moim proiorytetem w diamentowym rankingu było oddanie inicjatywy uczniom i uczennicom i właśnie z tą inicjatywą trochę szwankuje moja młodsza grupa, czyli pierwszoklasiści. Wyraźnie czekają na moje podpowiedzi, liczą, że to ja przydzielę im zadania i powiem co dokładnie mają zrobić. Przeanalizowałam model zaangażowania i myślę, że chyba zaszwankowało ZROZUMIENIE i MARCHEWKA - młodzież nie czuje problemów globalnych, nie czuje ich osobiście, nie potrafi ich zrozumieć w pełni, więc nie do końca rozumie znaczenie swoich działań, brak im też pasji w tym co robią. Zaczęłam korzystać z metod aktywizujących i motywujących dostarczonych z modułem III, poprosiłam również uczniów o wyszukanie w Internecie materiałów dotyczących miejsc na Ziemi, w których gleba zamienia się w piach, chcę aby młodzież sama zrozumiała i poczuła sytuację tych ludzi zanim zacznie eksperymentować z sadzeniem nasion w piasku.