Karolina Cicha & Bart Pałyga • Karolina Cicha & Bart Pałyga\nKarolina Cicha & Bart Pałyga to dwójka multiinstrumentalistów zafascynowana muzyką mniejszości północno-wschodniej Polski.\nKarolina specjalizuje się w grze na kilku instrumentach jednocześnie: śpiewa, gra na akordeonie i klawiszach, a stopami obsługuje perkusję. Bart z kolei otacza się na scenie tabunem instrumentów etnicznych i do każdej piosenki dobiera sobie unikalne brzmienie. Ma w swojej kolekcji m.in. morinhur, fidel płocką, saz, kobyz, koryto, dotar, mandolę, różnego rodzaju drumle, daf czy rig, a do tego stosuje śpiew gardłowy i alikwotowy.\nW swoich żywiołowych aranżacjach artyści wykorzystują doświadczenia związane z muzyką etniczną, archaiczną i rockową. Obok instrumentów tradycyjnych stosują też współczesne, takie jak wiolonczela elektryczna czy różnego rodzaju samplery i loopery. Duet Cicha & Pałyga ma na koncie dwie płyty: "Wieloma językami" (2013) poświęconą muzyce mniejszości narodowych zamieszkujących Podlasie oraz "Płytę tatarską” (2017) będąca rozwinięciem tatarskiego wątku poprzedniej płyty.\nArtyści zdobyli Grand Prix oraz „Nagrodę publiczności” na Festiwalu Folkowego Polskiego Radia Nowa Tradycja (2013). Zostali zaproszeni do „Oficjalnej selekcji” na WOMEX – największego festiwalu World Music na świecie. Wystąpili m.in. na festiwalach: World Music Fest (USA); TFF Rudolstadt (Niemcy); FMM Sines Festival (Portugalia); Cheoyong Culture Festival (Korea Południowa); Music Mela (Pakistan); Isole che Parlano (Sardynia); Global Union (USA); Lotus Fest (USA); Gypsy Festival Drom (USA); Art Pole (Ukraina); Suklegos (Litwa); Folkbaltica (Niemcy/Dania); Ethnoport, Skrzyżowanie kultur (Polska); Euroradio Folk Festiwal (Szwecja); Kamianitza (Białoruś); Les Traversées Tatihou (Francja).\nKarolina Cicha - wokal, akordeon, keyboard, sampler perkusyjny, darabuka, sleigh bells i inne przeszkadzajki\nBart Pałyga - śpiew gardłowy, śpiew alikwotowy, wiolonczela elektryczna, morinhoor, duduk, kobyz, dothar, suka biłgorajska, fidel płocka, bęben obręczowy, shankauyz, drumla, saz\n2017 – „Płyta tatarska”\n2016 – „Poland-Pakistan. Music without borders” - fuzja z Shafqat Ali Khanem\n2013 – „Wieloma językami”\n"Białystok majn hejm"\n„Za rieczkaju” na Rudolstadt Festival\nStrona internetowa: http://karolinacicha.eu


Język polski, klasa 6, Słowa z uśmiechem. Literatura i kultura, podręcznik + słowniczek, WSiP (komplet) - jedynie 29,54 zł w matras.pl\nJęzyk polski, klasa 6, Słowa z uśmiechem. Literatura i kultura, podręcznik + słowniczek, WSiP (komplet)\nNumer ewidencyjny w wykazie MEN: 551/5/2014Podręcznik „Słowa z uśmiechem” rozwija aktywność, pasję poznawczą, gotowość do stawiania pytań, otwartość i kreatywność uczniów. Teksty i zadania dostosowano do percepcji dziecka, wśród przykładów literackich przeważają współczesne utwory z literatury młodzieżowej dopełnione literacką klasyką ... (wyznaczoną przez podstawę programową). Podręcznik – zgodnie z zaleceniami współczesnej pedagogiki – łączy naukę z zabawą, zachowując wyważone proporcje poleceń analityczno-interpretacyjnych z działaniami o charakterze zabawowym, rozwijającymi kreatywność uczniów. Lekcje dodatkowe pozwalają na rozwijanie zainteresowań uczniów oraz zapewniają komfort pracy nauczycielowi. Ćwiczenia, zadania powtórkowe i testy przygotują każdego ucznia do sprawdzianu po klasie 6. Podręcznik kładzie nacisk na indywidualizację nauczania i zawiera zadania do realizacji metodą projektu oraz nowatorskie, rozwijające kreatywność uczniów bloki „Zabawy wyobraźni”. Każda jednostka lekcyjna stanowi zamkniętą całość metodyczną.Dołączony do podręcznika „Słownik pojęć i terminów” zawiera wszystkie najważniejsze słowa i definicje potrzebne uczniowi w klasie 6. Czytaj dalej >> << Zwiń\nISBN: *, 9788302145452\nNumer dopuszczenia: 551/5/2014\n29,54 zł Dostępny Szybka wysyłka od 24h!\n15,59 zł 16,95 zł


Narodowe Czytanie 2019 - Aktualności - Biblioteka Krosno\nBiblioteka KrosnoWygenerowano: 19-02-2020\nKrośnieńska Biblioteka Publiczna zaprasza mieszkańców Krosna w sobotę 7 września br. od godz. 10.00 przed budynek Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej przy ul. Wojska Polskiego 41 i przyłączenie się do ogólnopolskiej akcji ph. Narodowe Czytanie –\nWydarzenie honorowym patronatem objęła Para Prezydencka. Na lekturę Narodowego Czytania wybrane zostało w tym roku osiem nowel: „Dobra pani” Elizy Orzeszkowej, „Katarynka” Bolesława Prusa, „Mój ojciec wstępuje do strażaków” Bruno Schulza, „Orka” Władysława Reymonta, „Rozdziobią nas kruki, wrony…” Stefana Żeromskiego, „Sachem” Henryka Sienkiewicza, „Sawa” Henryka Rzewuskiego.\nAkcja Narodowe Czytanie organizowana jest od 2012 roku. Została zainicjowana wspólną lekturą „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. W 2013 roku w całej Polsce odbyło się czytanie dzieł Aleksandra Fredry, a podczas następnych edycji przeczytano kolejno: "Trylogię" Henryka Sienkiewicza oraz "Lalkę" Bolesława Prusa. W 2016 roku czytaliśmy „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza, w 2017 roku lekturą Narodowego Czytania było "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego, a w 2018 r. „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego.\nOd pierwszej edycji Narodowego Czytania, Krośnieńska Biblioteka Publiczna organizuje w Krośnie to wydarzenie. Czytanie rozpocznie się w sobotę –\n7 września przed budynkiem KBP przy ul. Wojska Polskiego 41.\nCzytaniu towarzyszył będzie kiermasz książek „używanych” za 1 zł.\nKażdy będzie mógł także otrzymać na przyniesionych książkach pamiątkową pieczęć przesłaną przez Kancelarię Prezydenta.\nAkcja ma na celu popularyzację czytelnictwa oraz wzmacnianie poczucia narodowej tożsamości poprzez kontakt z największymi dziełami polskiej literatury.\nMichał Rusinek o języku polskim Z okazji Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego zapraszamy na spotkanie z Michałem Rusinkiem, który przedstawi subiektywne "spojrzenie" na język polski! Michał Rusinek - literaturoznawca, tłumacz i pisarz. czytaj więcej »\nAkademia Małych Odkrywców – Podbiegunowe opowieści 18 lutego 2020 r. w ramach akcji „Cała Polska czyta Dzieciom”, realizując trzyletni cykl zajęć edukacyjnych połączonych z głośnym czytaniem do Filii nr 7 przybyli uczniowie klasy II Szkoły Podstawowej nr 12. ... czytaj więcej »\nLicznik odwiedzin od 09.04.1998:3 554 731


Najważniejsze narzędzia w środowisku testerskim. Ankieta - wiedza o testowaniu: jak zostać testerem oprogramowania? jak zdać egzamin istqb? jakie są techniki testowania? - testerzy.pl\nNajważniejsze narzędzia w środowisku testerskim. Ankieta\nCzas ostatecznie rozwiązać kwestię najważniejszych narzędzi, bez których nasza praca staje się łatwiejsza.\nDziś nie tylko "Piątek!", ale i ostatni dzień przed wakacjami. Stąd i nasza sonda na temat najważniejszych narzędzi wspierających testera.\n1) Kawa, yerba mate, napój energetyczny, coke - pomaga podnieść ciśnienie, kiedy projekt go nie dostarcza.\n2) Papieros - pozwala obniżyć ciśnienie, znaleźć rozwiązanie, ulepszyć komunikację w projekcie.\n3) Piłkarzyki, konsola - potrafią rozładować niepotrzebne emocje.\n4) Kuchnia - centrum nieformalnych spotkań i pozyskiwania dodatkowej energii.\nOdpowiadaj na FB\nRaportowanie testowania eksploracyjnego w sesjach


Australian Open: Tenisiści nie trenują. Dwa przypadki Covid-19 - Polsat Sport\nAustralian Open: Tenisiści nie trenują. Dwa przypadki Covid-19\n16.01.2021, 11:20 Tenis\nKamil Majchrzak jest w gronie trojga polskich singlistów, którzy zagrają w tegorocznym Australian Open\nAż 24 tenisistów zostało poddanych dwutygodniowej kwarantannie, po tym jak dwie inne osoby uzyskały pozytywny wynik testu na obecność Covid-19. Chodzi o pasażerów lotu z Los Angeles do Melbourne, którym podróżowali uczestnicy Australian Open. Odizolowani gracze nie mogą brać udziału w treningach, pozostają im jedynie indywidualne zajęcia w zamkniętych pomieszczeniach.\nMagda Linette przejdzie operację\nTymczasem 24 zawodniczek i zawodników, którzy podróżowali z osobami zakażonymi, nie będzie miało możliwości trenowania na korcie przez dwa tygodnie. W ich sytuacji codzienne ćwiczenia będą musiały ograniczyć się m.in. do roweru stacjonarnego w pokoju.\nZOBACZ TAKŻE: Pięciokrotny finalista Australian Open z pozytywnym wynikiem testu na Covid-19\nUrzędnicy ds. zdrowia stanu Wiktoria poinformowali, że chorzy to członek załogi samolotu i uczestnik Australian Open, który nie jest zawodnikiem. Niektóre media wskazują, że chodzi o jednego z trenerów.\n- Pozostałych 66 pasażerów lotu jest traktowanych jako przypadki kontaktu. Żaden tenisista, ani osoba z jego sztabu, nie będzie mógł przerwać kwarantanny, aby wziąć udział w szkoleniu (przed Australian Open) - poinformowano w komunikacie.\nZOBACZ TAKŻE: Słynna amerykańska tenisistka chora na COVID-19\nWedług australijskiej prasy, wśród zawodników poddanych bezwzględnej izolacji są m.in. Białorusinka Wiktoria Azarenka (zwyciężczyni Australian Open w 2012 i 2013 roku), Amerykanka Sloane Stephens i Japończyk Kei Nishikori.\nW Melbourne zagra troje polskich singlistów: Iga Świątek, Hubert Hurkacz i Kamil Majchrzak. Magda Linette wycofała się z rywalizacji z powodu kontuzji kolana. Rozgrywanych wyjątkowo w Dubaju kwalifikacji nie przeszły Katarzyna Kawa i Maja Chwalińska, a Magdalena Fręch nie została do nich dopuszczona z uwagi na zakażenie koronawirusem.\nTegoroczny turniej Australian Open odbędzie się w dniach 8-21 lutego.\nAUSTRALIAN OPENHUBERT HURKACZIGA ŚWIĄTEKKAMIL MAJCHRZAKKEI NISHIKORISLOANE STEPHENSTENISWIKTORIA AZARENKA\nCzytaj więcej: Australian Open: Tennys Sandgren poleciał do Melbourne, choć... miał pozytywny wynik testu\nCzytaj więcej: Hurkacz po wygranej w Delray Beach: W finale wydawało mi się, że gram z lustrem


Aliens: Colonial Marines - pierwsze informacje o multi | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nSerwis CVG ujawnił kilka informacji o multi w Aliens: Colonial Marines. Redakcja portalu miała okazję zobaczyć klasyczny deathmatch dla maksymalnie 16 graczy. Choć określenie „klasyczny” nie do końca pasuje – głównie przez to, że można wcielić się zarówno w żołnierzy marines, jak i Obcych.\nAby wygrać mecz w deathmatchu, należy zaliczyć 50 fragów. Do osiągnięcia tego celu niezbędna jest praca zespołowa – gracze muszą się trzymać razem, korzystać z detektorów ruchu i obserwować zaułki. Obcy nie są jednak łatwym przeciwnikiem – korzystając z sufitów i szybów potrafią w bardzo krótkim czasie skrócić dystans do żołnierzy.\nPrzed każdą walką gracze mogą dobrać odpowiedni ekwipunek. Prócz karabinu pulsacyjnego i strzelby, w Aliens: Colonial Marines pojawi się nowa broń, określana przez twórców gry jako połączenie karabinu pulsacyjnego z pistoletem SMART – korzystając z niego gracz otrzymuje dostęp do specjalnego interfejsu i trybu automatycznego namierzania.\nO ile zabawa po stronie ludzi w dużej mierze przypomina to, co znamy z niejednego shootera, o tyle gra Obcymi to nieco inna para kaloszy. Z widoku FPP kamera przełącza się na TPS i trzeba uczyć się rozgrywki na nowo. Kosmici korzystają z podczerwieni, aby zlokalizować swoje ofiary i sojuszników. Będzie też można skorzystać z sufitów i wykonywać szybkie ataki.\nObcy podzieleni będą na klasy. Na razie ujawniono trzy - znanego z filmów ksenomorfa, kosmitę specjalizującego się w skradaniu oraz najpotężniejszego Crushera.\nAliens: Colonial Marines - pierwsze informacje o multi / CD-Action\nKamera tpp obcym ? No nie wiem... Parę lat temu zagrywałem się w obcy vs. predator 2 i widok fpp u obcego był bardzo dobry Cholera już sobie wyobrażam- idziesz ciemnym korytarzem i nagle radar pika jak szalony,rozglądasz się a tu obcy ! i JEEEB z miotacza płomieni ;D


Błaszczak: obrona własnego kraju warunkiem otrzymania sojuszniczej pomocy - Biznes i Styl\nBłaszczak: obrona własnego kraju warunkiem otrzymania sojuszniczej pomocy\nWarunkiem otrzymania sojuszniczego wsparcia w&nbsprazie ataku jest wola oporu i&nbspobrona własnej niepodległości – powiedział w&nbspsobotę szef MON Mariusz Błaszczak. Dodał, że czołgi Abrams, na których sprzedaż Polsce zgodził się Kongres USA, zwiększą zdolność do odstraszania.\n"Kongres Stanów Zjednoczonych wyraził zgodę na sprzedaż Polsce 250 czołgów Abrams. Teraz czas na negocjacje" – powiedział Błaszczak w&nbspsobotę w&nbspWarszawie dziennikarzom. Minister, który w&nbsppiątek rozmawiał telefonicznie z&nbspszefem Pentagonu Lloydem Austinem, wyraził przekonanie, że dzięki intensywnym kontaktom polsko-amerykańskim rozmowy wkrótce zakończą się podpisaniem umowy.\nPrzypomniał, że nowe czołgi, które mają otrzymać dwie brygady 18. Dywizji Zmechanizowanej, mają zostać rozlokowane we wschodniej części kraju. "Trafią na wschodnią flankę Polski, ale i&nbspna wschodnią flankę Sojuszu Północnoatlantyckiego, żeby odstraszyć ewentualnego agresora" – powiedział.\nZ końcem czerwca zostanie zakończona polska misja wojskowa w Afganistanie\nBłaszczak: Wojsko Polskie będzie miało swoje koszary w Limanowej\nWyraził przekonanie, że M1A2 to "najnowocześniejsze czołgi na świecie, które znacząco wzmocnią potencjał Wojska Polskiego". Nawiązując do rosyjskiej napaści na Ukrainę dodał, że chodzi o&nbspto, by "agresor wiedział, że jeżeli uderzy na Polskę, to spotka się ze stanowczą odpowiedzią".\n"Jesteśmy w&nbspSojuszu Północnoatlantyckim, państwa Sojuszu są solidarne wobec siebie, ale nie dostaniemy wsparcia, jeżeli sami nie będziemy zabiegali o&nbspnaszą wolność" – mówił. "Widać to na przykładzie Ukraińców. Ukraińcy dzielnie bronią się przed inwazją rosyjską i&nbspto właśnie jest powodem, dla którego otrzymują wsparcie ze strony całego wolnego świata" - podkreślił.\nZaznaczył, że aby inni sojusznicy przyszli z&nbsppomocą zaatakowanemu – zgodnie z&nbspart. 5 traktatu o&nbspNATO - "warunkiem podstawowym jest wola oporu; to, żeby dany kraj chciał bronić swojej niepodległości".\n"Wszystko, co robimy na rzecz wzmocnienia polskich sił zbrojnych, jest okazaniem woli oporu, tego, że jesteśmy zdeterminowani, żeby bronić naszej ojczyzny". Dzięki temu – dodał – Polska może mieć pewność, że gdyby została zaatakowana, otrzyma od sojuszników wsparcie.\nPrzypomniał inne programy zbrojeniowe, w&nbsptym dokonany w&nbsppiątek wybór brytyjskich partnerów w&nbspprogramie fregaty Miecznik, zakup systemu obrony powietrznej Patriot, którego pierwsza bateria ma być dostarczona w&nbsptym roku, oraz mogących przenosić uzbrojenie tureckich dronów Bayraktar TB2. "Widzimy, jak świetnie sprawdzają się, broniąc Ukrainy" – powiedział.\nWyraził też nadzieję na jednogłośne uchwalenie ustawy o&nbspobronie ojczyzny, której projekt znajduje się Sejmie po pierwszym czytaniu. Przypomniał, że projekt przewiduje szybszy wzrost udziału nakładów na obronność w&nbspPKB i&nbspmożliwość finansowania wydatków na wojsko także spoza budżetu państwa – z&nbspwykorzystaniem środków z&nbspobligacji. Zwrócił uwagę na nowe rodzaje służby wojskowej – aktywnej rezerwy i&nbspdobrowolnej służby zasadniczej - przewidziane w&nbspprojekcie.\nZamiar zakupu 250 czołgów M1A2 Abrams za ponad 23 mld zł polski rząd ogłosił w&nbsplipcu ub. r. W&nbsplutym br. na potencjalną sprzedaż czołgów za 6 mld dol. zgodził się Departament Stanu. Zgoda na zakup w&nbspformule Foreign Military Sales – międzyrządowej umowy na sprzęt używany przez amerykańskie wojsko – dotyczy czołgów w&nbspnajnowszej wersji M1A2 SEPv3 z&nbsppojazdami towarzyszącymi, zapasowymi turbinami gazowymi napędzającymi czołg, innym sprzętem, amunicją szkolną i&nbspwsparciem szkoleniowym. Czołgi dla Polski mają być wyposażone w&nbspsystem przeciwdziałający improwizowanym ładunkom wybuchowym.\nAbrams w&nbsptej wersji waży do 72 ton, napędzającą go turbinę można zasilać nie tylko naftą lotniczą, ale także benzyną, olejem napędowym, ciekłym paliwem rakietowym lub alkoholem. Po drogach czołg może się poruszać z&nbspprędkością do 70 km/h, w&nbspterenie do 50 km/h. Jest uzbrojony w&nbsp120-milimetrową armatę będącą licencyjną wersją niemieckiego działa stosowanego w&nbspczołgach Leopard.\nUkraina: Rosjanie zabrali z wraku okrętu Moskwa ciała poległych, sprzęt i dokumenty\nGPW 2022-05-25 17:38


Strona 671 z 684\n06 wrz 2011, 5:49\nWidzę, że zdążyłem pójść spać, wstać i zebrać się na samolot, a szwajcarski maestro wciąż nie zaczął Wyrazy współczucia\n06 wrz 2011, 0:25\nBez jaj, Tsonga to dla Feda jakieś 5 razy groźniejszy przeciwnik niż Fish\nFish głaszcze piłkę, a jak Bonga zacznie tłuc i będzie siedzieć, to zwolnione już Fedowe nogi nie pozwalają wyjść z opresji.\n05 wrz 2011, 23:56\nDUN I LOVE pisze: Niebywałe szczęście miał Jo przy BP na początku 3 seta. Piłka uderzona po drugim serwisie ledwo zahaczyła o linię.\nSzczęście to miał Fish w TB drugiego seta, jak mu przy 4-5* wolej po taśmie spadł 10 cm za siatką\nIlość farta w tych TB jest dzisiaj nieskończona. Ten wolej po taśmie to jakiś żarcik ponury\n05 wrz 2011, 23:07\nNie przewidziałem, że Feda najdzie świąteczny nastrój i zacznie rozdawać prezenty\nDUN I LOVE pisze: Robpal, czytałem, że Bonga zagrał znakomite zawody z Verdasco.\nTaaa, zwłaszcza, że to Verdasco cały mecz atakował\nJa nie czytałem, tylko oglądałem - IMO zagrał kiepsko.\n05 wrz 2011, 22:49\nRobertinho pisze: Mnie ta pogoda bardziej martwi, żeby się tylko w nocy nie rozpadało. Fed nie musi się raczej Novakiem zamartwić, chyba że Bonga zacznie za dużo myśleć.\nBonga na razie słabo z Verdasco i słabo z Fishem. A że przeciwnicy jeszcze gorzej...\n05 wrz 2011, 22:39\nDołgo gra tenis dziesięć razy lepszy do oglądania niż mający o wiele lepszą technikę i warunki fizyczne Dymitrov. Ta technika wygląda, jak z podwórka. Jest inna i fajniejsza do oglądania, ale na pewno nie jest "książkowo" lepsza :) Myślę, że można się powoli przełączać na mecz Tsongi z Fishem :) Sw...\nRobertinho pisze: Na razie set roku.\nOwszem Choć Djoko powinien ze 3 razy siatkę pocałować za te setowe, które po niej przeszły i te, które się Dogowi od niej odbiły.\n05 wrz 2011, 22:11\nLiniowi za to klasa... Który to raz\nCo za fart Djoko, ja cię kręcę\n05 wrz 2011, 22:07\n3-0 Dog, ognia!\nDjoko strasznie się boi, nie smeczował prostej piłki\n05 wrz 2011, 21:45\nJules pisze: Chyba jednak Djoko się budzi\nJa to bym powiedział, że dla Doga kort się za mały zrobił\nBrawo Dołgo Djoko na razie wyraźnie nie w sosie.\n05 wrz 2011, 20:58\nNie, przecież to Nadal ma banalną drabinkę?\n05 wrz 2011, 19:08\nJFC ma obtarcia. Już w meczu z Monfem brał medical, żeby mu coś z tym zrobili.\n05 wrz 2011, 12:58\nNa głównym ES\nDzisiaj się organizatorzy postarali. Na najgorszą dla mnie godzinę (3:00) dali najsłabiej zapowiadające się spotkanie\n05 wrz 2011, 11:52\nTemat: WTA - US Open 2011\nSamantha kolejny raz zafundowała sobie horror... Przedwczoraj najdłuższy mecz w historii USO, dzisiaj najdłuższy TB w historii Szlema, w którym zmarnowała 5 meczboli. Aczkolwiek mecz naprawdę dobry. Znowu grały zawodniczki grające "na tak", dużo akcji przy siatce i wymian z głębi na pełnej szybkości...\n05 wrz 2011, 11:47\nJak tam widzę co najmniej 5 dobrych spotkań, więc nie wiem, po co ten niezdrowy papierosek\n05 wrz 2011, 1:55\nA tymczasem Lopez postanowił sprawdzić, czy można wygrać seta za pomocą drugiego serwisu (21%, pobił rekord Nadala z IW, gdzie było 25% ). 15 UE do 2 winnerów i set 6-1 dla Murraya. Chyba dostał odpowiedź\n05 wrz 2011, 0:33\nZapominacie o tym, że oni grają też o pieniądze. Myślisz, że nie warto spróbować pograć 2-3 godziny ze znośnym bólem, jeśli za wygrany mecz czeka 100 tysięcy? Ja ich trochę rozumiem.


Ostra walka w Grodnie, 2 miejsce Corvette i życiówka Blachy | Autokult.pl\nGRZEGORZ STASZEWSKI • dawno temu\t• 4 komentarze\nZ Grodna wracamy w świetnych humorach i ze znakomitymi wynikami. Ja zdobyłem 2 miejsce, a Blacha pobił swój życiowy rekord. Walka była bardzo zacięta, przyznam szczerze, że jeszcze nigdy nie spotkałem się z tak silną stawką aut AWD. Zresztą sami przeczytajcie co tam się działo.\nNa zawody ruszyliśmy w piątek. Auta były przygotowane odpowiednio wcześniej więc bez poślizgów wystartowaliśmy przed południem. Ze względu na długi postój na granicy, na miejsce dotarliśmy pod wieczór. Lotnisko w Grodnie to świetne miejsce na wyścigi. Mają tam naprawdę dobrą nawierzchnię. Pozostało nam tylko mieć nadzieję, że pogoda dopisze i pozwoli rozwinąć pełną moc auta.\nTak się właśnie stało. Przynajmniej w sobotę. Kwalifikacje przebiegały bez zakłóceń. Wyjechałem dwa razy na tor. Za drugim razem zrealizowałem swój plan i zająłem 3 miejsce w klasyfikacjach, z czasem 8,39 s. To bardzo dobra pozycja do przeprowadzenia ataku następnego dnia.\nSobota należała do Blachy. W swoim Camaro wyjeżdżał na tor wielokrotnie. W końcu złapał rytm i pojawiła się szansa na dobry wynik. Podregulowaliśmy trochę auto, a Marcin pojechał wręcz podręcznikowo. Dokładnie tak, jak to omówiliśmy. Wynikiem tego było pobicie jego rekordu życiowego, który teraz wynosi 8,71 s. Wszyscy w zespole mieliśmy z tego powodu masę radości. Taki wynik jednocześnie kwalifikował go do niedzielnych zawodów.\nZ problemami technicznymi przez cały weekend zmagał się nasz przyjaciel – Dima Nagula. Jego Chevrolete pickup nie osiągał takich czasów jak powinien. Pracowaliśmy nad ustawieniami od samego rana i udało nam się znaleźć optymalne. Niestety to nie wystarczyło. W końcu zakasaliśmy rękawy i wymontowaliśmy kompresor. Nie ma to jak zmiana przełożeń pod namiotem, na pasie startowym, po zmierzchu. To jednak zadziałało i zwiększyliśmy doładowanie, a tym samym moc auta. To dało nam nadzieję na świetny wynik następnego dnia.\nOrganizator sprawił jednak niespodziankę i przedłużył eliminacje. W niedzielę zawodnicy ponownie wyjechali na tor żeby poprawić swoje czasy. I poprawiali, nawet bardzo. Przez to zamieszanie Blacha wypadł poza finałową ósemkę. Pierwszy raz widziałem żeby zawodnik z takim czasem nie wszedł do finałów. Stawka była mocniejsza niż kiedykolwiek. To chyba najtrudniejsze zawody w moim życiu.\nPojawiały się coraz lepsze czasy, mój główny konkurent — Andriej Krawczenko, pojechał 7,943 sekundy! Kilka osób poprawiło swoje wyniki i na 40 minut przed zakończeniem kwalifikacji musiałem wyjechać na tor żeby poprawić swoje miejsce. Pojechałem szybciej i zająłem odpowiednią pozycję do startu w finałach.\nWalka zapowiadała się świetnie. Zawody były częścią rosyjskiego czempionatu, więc na starcie pojawiło się dużo znakomitych aut. 3 bardzo szybkie Nissany Skyline R32 i chyba sześć GT-Rów R35. Wszystkie jeżdżą w okolicach 8,5 i niżej. W sumie było kilkanaście aut, których czasy oscylowały między 8, a 9 sekund! Andriej w swoim R32 był faworytem zawodów. Bardzo sympatyczny facet, cieszę się, że miałem okazję go poznać. Gość ma rekord 7,45 sekundy! To mówi samo za siebie. GT-Ry z Rosji też mocne. Rozmawiałem z jednym z kierowców, ciekaw byłem co zrobił w swoim aucie i jakie poniósł koszty. 500 000 euro za same modyfikacje, to kwota jaka padła z jego ust. Pozostawię to bez komentarza.\nPrzyznam, że musieliśmy cisnąć żeby zrealizować swój plan. Raz za razem padały coraz lepsze czasy i nowe rekordy toru. Na bieżąco dostrajaliśmy ustawienia Corvette żeby mieć odpowiedni zapas przed końcowym atakiem. Po każdym wyścigu odpadali kolejni zawodnicy. A trzeba Wam wiedzieć, że każde z tych aut było piekielnie szybkie.\nZabawa zapowiadała się coraz lepsza, emocje udzielały się wszystkim, a dynamika zawodów nakręcała świetną atmosferę zawodów. Niestety wszystko popsuła ulewa, która zalała płytę lotniska. W takich warunkach nie dało się kontynuować wyścigów i sędziowie podjęli decyzję o zakończeniu zmagań. Wielka szkoda bo miałem ogromny apetyt na rozstrzygnięcie naszego pojedynku z Andriejem. Pojedynku, który od zeszłego roku, pozostaje nierozstrzygnięty.\nNie ma jednak tego złego. 2 miejsce to świetny wynik, szczególnie w takiej stawce. Tutaj mogło się wydarzyć naprawdę wszystko i musiałem cisnąć od samego początku żeby zrealizować plan. Ostatecznie podium w mojej klasie wyglądało tak:\n1. Andriej Krawczenko (Ukraina) – Nissan Skyline, najlepszy czas – 7,943 s.\n2. Grzegorz Staszewski (Polska) – Chevrolet Corvette VTG, najlepszy czas – 8,000 s.\n3. Dmitrij Matveev (Rosja) – Nissan GT-R R35, najlepszy czas – 8,203 s.\nCieszę się z wyniku Blachy. Zarówno jego Camaro jak i moja Corvette, spisują się świetnie. Auta działają bez zarzutu i pozwolą nam w niedalekiej przyszłości powalczyć o znakomite czasy.\nMam nadzieję, że za rok wrócimy do Grodna. Teraz wiemy, że wyścigi tam zawsze będą emocjonujące, a tamtejsi zawodnicy nie pozwolą nam na oddech i musimy ostro pracować nad autem. Przyznam szczerze, że bez wsparcia całej ekipy VTG i naszych sponsorów, nie udało by się osiągnąć takiego wyniku.\nW tej chwili przygotowujemy się do występów na Inter Cars Motor Show. Zapowiada się wielka i znakomita impreza, na której będziecie mogli zobaczyć nie tylko Corvette, ale także inne auta ze stajni VTG. Serdecznie Was zapraszam na Lotnisko Bemowo, będzie się działo!\nTrzecie i czwarte miejsce dla Kubicy w Renault Sport Trophy\nNieprzewidywalne Top 5 gier wyścigowych na PS3 Lexus RX 450h Prestige – test [wideo] Moto Historie #3 - golf, luksus i moc Transport drogowy nie jest największym trucicielem w Polsce Legenda Bugatti Oszczędni czy głupi kierowcy? Mercedes 450 SL (R107) - dalsza praca z silnikiem Wymarzone 4 kółka- historia prawdziwa Test: Renault Koleos 2,0 dCi 175 4WD X-Tronic Initiale Paris Włochy - Italiano cuore Renault Mégane Energy TCe 130 BOSE – test [wideo] Drogi marzeń - Przełęcz Stelvio vs Szosa Transfogaraska.


Język angielski w branży nieruchomości\nUmiejętność dogadania się w języku obcym przydaje się w wielu sytuacjach, jakie spotykają nas na co dzień, kiedy wyjeżdżamy za granicę. Dzięki niej, zamówisz ulubioną kawę, smaczny obiad w lokalnej knajpie czy zapytasz przechodnia o drogę, gdy internetowe mapy zawiodą. Jej prawdziwą wartość poznasz jednak dopiero wtedy, gdy za granicą planujesz zamieszkać na dłuższy czas.\nWyjazd na dłużej\nWyjazd za granicę na dłuższy okres wiąże się z koniecznością wynajęcia lokalu. Często zanim trafisz na ten idealny – trzeba obejrzeć kilka lub kilkanaście innych. Każda prezentacja wiąże się z wymogiem wykonania telefonu w odpowiedzi na znalezione ogłoszenie, dogadania się co do warunków oraz godziny oglądania mieszkania i załatwienia wielu innych drobnych spraw, których przegadanie często nawet w rodzimym języku przysparza nam wielu trudności. Nawet jeśli za granice wybierasz się z polecenia firmy i lokum masz już zapewnione – dogadanie się na miejscu z agentem, który przyniesie Ci klucze czy dozorcą pilnującym budynku ułatwi Ci życie.\nSzukając lokum do wynajęcia, łatwiej skorzystać z agencji pośrednictwa, niż robić to na własną rękę. Nawet w takiej sytuacji przydaje się jednak znajomość języka angielskiego, którym doskonale posługuje się większość osób w branży. Praktyczna znajomość tego języka pozwala na klarowne wyjaśnienie swoich potrzeb i w efekcie – szybkie znalezienie idealnego mieszkania.\nInformacje na temat tego, jak ważna jest znajomość języka angielskiego w branży nieruchomości posiadamy z pierwszej ręki od naszych partnerów z Golden Hawk. Agenci w tej firmie obsługują coraz większą liczbę obcokrajowców oraz pomagają firmom w znalezieniu lokali dla pracowników delegowanych zza granicy; doskonale znają problem bariery językowej. Dogadanie się, nawet z pomocą tłumacza, z klientami, którzy nie znają języka angielskiego jest znacznie utrudnione – nie tylko trwa dłużej, ale i wymaga skorzystania z pomocy zewnętrznej, może więc więcej kosztować.\nNawet podstawy wystarczą\nNa drodze do poszukiwania idealnej nieruchomości, żaden agent nie będzie wymagał od Ciebie profesjonalnego biznesowego angielskiego, którym sam się posługuje. W zupełności wystarczy Ci podstawowa znajomość języka oraz przyswojenie kilku słówek, związanych z nieruchomością, której poszukujesz.


Oba gorsze - Iza - NEon24.pl\nKLUB NIEPOPRAWNYCH I NIEZALEŻNYCH 11.10.2015 07:28 33 komentarze\nWolna konkurencja jest dobra na bazarze. Nie może dotyczyć jednak wszelkich aspektów życia, w tym życia rodzinnego, bo oznacza wówczas hołdowanie czystemu darwinizmowi społecznemu.\nWiele lat temu moja córka zdawała egzamin na socjologię. Zapytano ją czy jest zwolenniczką zniesienia granic pomiędzy państwami. Odpowiedziała, że granice odgrywają podobną rolę jak grodzie w statku, które wydają się niepotrzebne na spokojnym morzu, lecz w przypadku sztormu przeciwdziałają grożącemu katastrofą przemieszczaniu się ładunku. Granice są konieczne w przypadku kataklizmów społecznych, epidemii, oraz masowych migracji. „Ależ pani ma paranoiczną wyobraźnię młoda damo” – powiedział jeden z egzaminatorów. „Jakie zarazy, jakie migracje?- to jest XX wiek a nie średniowiecze, nikt nie chce na nas napadać, światu nie grozi wojna, nikt nie migruje, a epidemie zostały dawno zwalczone”. Córka nie studiowała socjologii, ukończyła dwa inne wydziały. Życie przyznało jej rację- wkrótce po jej egzaminie wybuchła epidemia „ wściekłych krów”, w Afryce nadal pojawiają się ogniska eboli, masowe migracje też stały się faktem i nikt chyba dziś nie jest aż tak naiwny, żeby twierdzić, że światu nie grozi wojna totalna. Nikt z wyjątkiem profesorów socjologii. Pozostaje się chyba cieszyć, że córka nie musiała mieć do czynienia z takimi ekspertami na każde gwizdnięcie jak profesor Czapiński, czy profesor Krzemiński. A może jestem niesprawiedliwa, może oni naprawdę tak myślą jak mówią?. Na przykład wierzą, że dla dobra kraju trzeba wypychać polską młodzież na emigrację ( Czapiński), i zastąpić ich lepszymi, bardziej wykształconymi i „ mającymi cenne zasoby” imigrantami (Krzemiński). Ktoś powiedział, że szanowni profesorowie przypominają mu karpie głosujące za przyspieszeniem Świąt Bożego Narodzenia. Moim zdaniem przypominają raczej płotki głosujące za wpuszczeniem szczupaków do stawu. Pewna dziennikarka argumentowała w TV, że przybysze odegrają w naszym społeczeństwie ożywczą rolę. Konkurencja zmusi Polaków do wydajniejszej pracy, albo po prostu zostaną wyrugowani- zastąpieni z pożytkiem dla kraju lepszymi od siebie. Pomysł ożywienia społeczeństwa przez konkurencję obcych na rynku pracy ma dokładnie taki sam sens jak pomysł zatrudnienia młodej, pięknej gosposi dla ożywienia pożycia małżeńskiego. Wolna konkurencja jest jednym z poprawnościowych haseł, które od lat służą rozbrajaniu, czyli jak mówi Michalkiewicz „duraczeniu” społeczeństwa . Wolna konkurencja jest dobra na bazarze. Nie może dotyczyć jednak wszelkich aspektów życia, w tym życia rodzinnego, bo oznacza wówczas hołdowanie czystemu darwinizmowi społecznemu. Nie dziwimy się,że dyrektor woli młodszą sekretarkę, a body mass index w wysokości 42 wyklucza kobietę z rynku pracy sekretarek. Co ma jednak wspólnego ta wartość body mass index z kwalifikacjami matki? Dlaczego godzimy się, że w imię dobra dziecka, sąd odebrał dziecko otyłej kobiecie? Jakim prawem sądy odbierają dzieci niezamożnym rodzinom i oddają je rodzinom „lepszym” to znaczy bogatszym czy lepiej wykształconym?\nOd lat polityczna poprawność rozbraja moralnie ludzi. Uczy ich, że niewłaściwa jest troska o własne interesy i czynna obrona swoich praw. Policja nakłania obywateli, żeby w razie napadu bez protestów oddawali biżuterię i pieniądze. Osoba czynnie broniąca swego mienia naraża się na wyrok sądowy. Zdarzyło się, że właściciel domu, z którego dachu spadł włamywacz został skazany na zapłacenie przestępcy odszkodowania . Przestępcy mają więcej praw niż ofiary. Rozbrajaniu intelektualnemu społeczeństwa służą również chwytliwe lecz utopijne hasła. Na przykład: „ nikt nie jest nielegalny”. To ewidentna nieprawda. Jeżeli wedrę się do pałacu w Wilanowie i rozłożę na noc w zabytkowym łożu królowej Marysieńki (z baldachimem z karmazynowego adamaszku), będę z całą pewnością nielegalna. Strażnicy pałacu wyrzucą mnie za drzwi albo wezwą pogotowie psychiatryczne.\nTakich utopijnych haseł można produkować do woli. Tym właśnie zajmuje się lewactwo - produkowaniem haseł których nikt nie zamierza przestrzegać, a które służą tylko ogłupianiu ludzi. Każdy zgodzi się na przykład z hasłem : „Nikt nie powinien być zjadany”. Łańcuch pokarmowy też mi nie odpowiada i szczerze przyznaję,że wolałabym asymilować. Nie weszłabym jednak z transparentem o podobnej treści do klatki tygrysów w ZOO, bo mam poczucie rzeczywistości. Łańcuch pokarmowy jest faktem przyrodniczym, na który nasza wewnętrzna zgoda czy niezgoda nie ma najmniejszego wpływu. Podobnie utopijne jest przeświadczenie, że każda obca kultura wzbogaci duchowo i cywilizacyjnie nasz kraj. Niejaki Simon Mol faktycznie wzbogacił swoje wielbicielki - obdarował je wirusem HIV. A poważnie – ideologia multikulti nie sprawdziła się nigdzie, a przede wszystkim w Niemczech i Szwecji.\nWielu publicystów zastanawia się dlaczego Niemcy a raczej reprezentująca ich Merkel zdecydowali się na taki samobójczy dla siebie i zabójczy dla Europy krok. Nie wystarczyło im doświadczeń z Turkami, których sprowadzili w nie najlepszych intencjach ( powiedzmy sobie szczerze do mycia kibli), a którym muszą teraz schodzić z drogi na ulicach.\nPodział na uchodźców prawdziwych czyli politycznych oraz ekonomicznych też jest pułapką. Jeżeli Polska będzie się upierać przy przyjmowaniu wyłącznie uchodźców „prawdziwych” będą to ludzie nieproduktywni czyli kobiety starcy i dzieci, których utrzymanie spadnie na polskie społeczeństwo. Polskie społeczeństwo nie radzi sobie z utrzymaniem własnych bezdomnych i bezradnych. Proponuję aby pani Hanna Gronkiewicz Waltz , która tak pięknie mówi na temat obowiązków chrześcijanina odwiedziła węzeł ciepłowniczy przy Wyścigach w którym mieszka kilkadziesiąt osób. Tam chorują i umierają, tam przyjeżdża pogotowie i policja. A może za podszeptem Ducha Świętego ta natchniona chrześcijanka weźmie kilka z tych osób do swego domu?\nUchodźcy produktywni to młodzi mężczyźni, którzy zechcą zaprowadzać na naszych ziemiach prawa szariatu. Tego uczą doświadczenia Szwecji, gdzie władze nie radzą sobie z terrorem wprowadzanym przez przybyszów. Dobrego rozwiązania tego dramatycznego problemu nie ma.\nJak to się mówi- oba rozwiązania są gorsze.\nYouTube. Ramię w ramię z propagandą systemu.\nczytaj więcej KLUB DYLETANTÓW gallux17.04.201318\nIreneusz Krzemiński - najmita i klient.\nczytaj więcej KLUB DYLETANTÓW gallux09.04.201332\nGwiazda i Krzyż – dwa problemy\nczytaj więcej SPOŁECZEŃSTWO Humpty Dumpty15.11.20122\nWiększość ludzi jest za głupia, aby rozpoznać zagrożenie,\nrozpoznać wroga, rozpoznać skutki dowolnej umowy czy układu.\nZgubili nas starsi w wierze, którzy wmówili Polakom, że dorośli do demokracji. To było to prawdziwe duraczenie.\ninteresariusz z PL 11.10.2015 08:47:37\nZa tak zwanej komuny wystarczyło porozmawiać z taksówkarzem albo sprzedawcą na bazarze żeby mieć prawidłowy ogląd rzeczywistości. Teraz taksówkarze też zrobili się politycznie poprawni , a bazary znikają z mapy miast zastępowane przez różne Biedronki tak nachalnie reklamowane przez urzędującą panią premier. Chyba rzeczywiście z tą świadomoscią społeczną nie jest najlepiej.\nIza 11.10.2015 09:10:49\n>Wolna konkurencja jest dobra na bazarze.\nzanim przeczytam calosc, zatrzymuje sie tutaj, bo bywam czesto na bazarach. tam nie ma zadnej wolnej konkurencji, droga Pani. Jak pomidory sa po 6 zl, to sa po tyle na calym bazarze. malo tego, tyle samo kosztuja w biedronce. chodze wiec i szukam innej ceny. ale gdzie tam! 6 i 6 i 6, mozna by rzec, jak ktos ma odchyly diableskie :))) tak samo z innymi rzeczami. zeby pietruszka kosztowala tez 6 zl na kilo, to juz ludzkie pojecie!!! moja ciocia, 87 l., pyta mnie, a czemus ty nie kupil natki? ja mowie: kupilem, o tu jest, oddzielnie. jak to oddzielnie, ona na to? wiec tlumacze ze pietruszka 6 zl, a natka 2 zl - oddzielnie. aha - odpowiada. a po namysle dodaje: ale to przeciez jest ta sama roslina, czyzby przez ostatnie 25 lat cos sie w tym wzgledzie zmienilo? nie - odpowiadam - w tym nie, ciociu, ale na bazarze - tak. jak to - pyta mnie ona. no i tu juz mamy caly dzien o ekonomii :))\nech, wracam czytac zatem i pozdrawiam!\nDelfInn 11.10.2015 12:57:11\nJuż wystarczającym dla nas obciążeniem, będzie przyjęcie tych 5mln polskojęzycznych, uciekająch/wracających. Miewam czasem poważne wątpliwości, czy to Polacy.\nNawet jeśli założyć, że ktoś, kto urodził się na terenie państwa polskiego, mówi po polsku i pochodzi z genetycznie, to starczy?\nNa te ostatnie fale emigracji decydowała się określona grupa ludzi, a tam dokonywała się ich dalsza degeneracja i demoralizacja.\nJednak oni choćby z założenia są nasi.\nPrzy mnożących się atakach, na wątpliwych argumentach, jestem za.\nJestem za zaprzestaniem przyjmowania tego morza pomocy finansowej z unii, która nas tak ubogaca.\nJestem za zaprzestaniem przyjmowania "prawa" unijnego i odtworzeniem własnego.\nJestem za przyjęciem z powrotem, naszych imigrantów, którzy jak słychać ich nie ubogacają, tylko stanowią obciążenie.\nTrudno, będziemy klepać naszą słodką biedę poza kwitnącą społecznie i ekonomicznie unią. Cła, rynki zewnętrzne, dywersyfikacja. Najbardziej żal biedronki, Lidla i opłat klimatycznych. Pozatym przeżyjemy. Jak zawsze dotąd przeżywaliśmy totalitaryzmy.\nPewną chyba nowością jest totalitaryzm samobójczy, nie?\nTorin 11.10.2015 15:46:32\nOj, gorsze oba rozwiązania, zdecydowanie.\n-Z UE dostajemy 40 mld, za to płacimy im 70 mld rocznie.\n-Autostrady wybudowali tylko w poprzek kraju, bo Szwabom pasowały.\n-Kopalnie przez te pieprzone ustawy klimatyczne i emisyjne CO2 pozamykano i zalano wodą.\n- Imigrantów nam islamskich wpychają na chama\n- ustawy o homomałżeństwach, przymusie aborcyjnym i pigułkach zalecają\n- a tam gdzie liczyłam, że w ramach unifikacji z UE zostanie zniesiony przymus szczepionkowy oraz zaniechana energetyka jądrowa - okazało się, że nadzieja jeno była mi matką.\nErgo: zamknąć granice. Może choć ta islamska zaraza nas nie zaleje.\nsigma 11.10.2015 15:59:38\nJak zawsze Iza wrzuca kilka watkow(wolny rynek i emigracja)\nRozmawialem niedawno z muzulmaninem i zdziwila mnie pogarda wobec innego czlowieka wyznajacego inne wartosci np. reinkarnacje.\nJestem ateista ale uwazam ze kazda wiara powinna byc tolerowana oprocz tej ktora nakazuje zabijac osoby innej wiary i nie przekonuje mnie argument ze on/ona i tak pojdzie do piekla.\nKazdy ktory zmusza innego do czegos,chce zabic(pod pretekstem mojego dobra) powinien byc izolowany a nie przyjmowany w spolecznosciach odmiennych kulturowo a osoby naklaniajace innych do takich samobojczych aktow tez bym izolowal np.polskich celebrytow i pracownikow mediow.\nmac 11.10.2015 16:16:11\n"Jakim prawem sądy odbierają dzieci niezamożnym rodzinom i oddają je rodzinom „lepszym” to znaczy bogatszym czy lepiej wykształconym?"\nKolejne pytanie to czy obcy jest lepszy od rodzonej matki ?\nCzy wykształcenie to kryterium dla oceny matczynej miłości ?\nCzy dzieci z zamożnych rodzin lepiej sie chowaja niz te z mniej zamoznych ? A nawet jesli tak to od kiedy jest powód do oddzielania rodzica od dziecka ?\nOd kiedy istnieje związek miedzy prawem do posiadania potomstwa a stanem konta ?\nDla dziecka nie ma większej traumy niz odebranie go od rodzica.\nDla rodzica nie ma wiekszej traumy niz odebranie ukochanego dziecka?\nKto wpadł na pomysł, ze jest to " dobre" dla matki czy dziecka ?\nCo takie odebranie świadczy o " sędzi ". I w czyim imieniu sądzi ? Bo nie w imieniu dziecka ani matki.\nCzy taki kraj /sady/ rzady zasługują, żeby ich utrzymywac ? Ja tego nie chcę.\nSiedzący Byk 11.10.2015 17:40:23\nPodpisuję się pod każdym słowem Pana komentarza. Znam bardzo wiele spraw dotyczących odbierania dzieci gdyż zajmował się tym ( naukowo) mój syn. W niektóre sprawy wręcz trudno uwierzyć. Na przykład sędzia odbiera dziecko gdyż matka jest z nim zbyt związana emocjonalnie. Tak sędzia pisze wprost w uzasadnieniu wyroku. Albo odbiera się dziecko ludziom głuchoniemym. Albo w domu znaleziono kruszki na stole. Zlikwidowanie procederu rabowania dzieci to jeden z najważniejszych punktów programu naprawy państwa.\nIza 11.10.2015 19:11:13\nNa bazarze Wolumen w Warszawie można wieczorem dostać pomidory nawet za darmo. Jak kiedyś w paryskich Halach. Ceny są zróżnicowane. Jest wolny rynek.\nIza 11.10.2015 19:13:41\nTotalitaryzm nazistowski tez okazał się ostatecznie samobójczy. Ale szkód narobił wiele. Ta współczesna wersja totalitaryzmu wydaje się równie groźna. Władze państwowe decydują ile solić kartofle i czy dziecko może jadać drożdżówki. Dziecko ma prawo uprawiać seks od 15 roku życia, może kupować "morning after pill" natomiast nie może zjeść batonika, bo tak zadecydował ustawodawca.\nIza 11.10.2015 19:20:40\nCóż kiedy jesteśmy " przed szkodą i po szkodzie głupi" .\nIza 11.10.2015 19:22:43\nJak zauważył kiedyś kardynał Wyszyński istnieje hierarchia obowiązku pomocy. Piszę o tym bo jesteśmy szantażowani jako chrześcijanie przez polityków i celebrytów na ogół nie wierzących ( ich prawo) ale skłonnych pouczać wierzących o ich obowiązkach. Zgodnie z tą hierarchią mamy obowiązki wobec rodziców i dzieci, potem wobec dalszej rodziny, a dopiero potem wobec osób obcych, przy czym pomoc im udzielana nie może naruszać praw osób najbliższych.\nIza 11.10.2015 19:28:53\nAch te profesory?\nCi profesorowie co to wiedzą wszystko najlepiej, o czym miała możliwość przekonania się Pani córka zostali wyhodowani na odpowiedniej "karmie". Ich półkule mózgowe już po prostu nie tolerują innych form umysłowego odżywiania, każda inna strawa jest zgodnie z programem odrzucana.\nDopóki żyje im się wygodnie i dostatnio, będą głosić te same dyrdymały jak wiele lat wcześniej, widocznie im to się opłaci! A, polityczna poprawność rozbraja moralnie ludzi czyniąc z nich ubezwłasnowolnionych poddanych, ona zastąpiła cenzurę, która była namacalna i widoczna, a ta działa bezszelestnie.\nPanowiepoliczmygłosy 11.10.2015 21:56:40\nczytam wszystkie Pani teksty od lat ale ten jest "the best" :)\nNawet komentować się nie chce bo niby co mądrego mógłbym napisać?\nJarek Ruszkiewicz SL 12.10.2015 00:31:00\nProszę zwrócić uwagę ile zepsuł Sobór Watykański II. Właściwie wprowadził rewolucję w Kościele. Kapłan stoi tyłem do Najświętszego Sakramentu, jakby był już Bogiem. Poluźniono między innymi nakazy Boskie. Teraz jest tylko nieskończona miłość Jezusowa.\nOd tego zgłupiało społeczeństwo, przez to upada kościół.\nPrzez to, liczą się dla społeczeństw pozorne poczucie wolności.\nKażdy z nas jest skażony współczesną ( spaczoną ) doktryną "miłości Jezusa" łącznie z ugrupowaniami pseudo libralnymi o barwie lewackiej.\nthomx 12.10.2015 06:21:30\nW czasach, których większość już nie może pamiętać profesorowie propagowali odkrycia Łysenki i Miczurina. Wielu ludzi umarło z głodu dzięki propagowaniu hodowli mrozoodpornych odmian zboża, które wbrew teoriom nie chciało być wcale mrozoodporne. W Polsce wprowadzano wówczas zimny wychów cieląt. Odłączane od matek cielaki nagminnie zdychały na mrozie ale postępowano zgodnie z marksistowską zasadą: " jeżeli teoria nie zgadza się z faktami - tym gorzej dla faktów". W bliższych nam czasach rosyjscy uczeni doszli do wniosku, że siara szkodzi noworodkowi. Dlatego położnicom w ZSRR podawano w izbach porodowych dzieci dopiero po tygodniu gdy laktacja praktycznie zanikła. Komentarz zbyteczny. Gdy moje dzieci były niemowlętami również w Polsce obowiązywało karmienie dziecka zupą na mięsie i z dodatkiem żółtka kurzego od 3 miesiąca życia. Na dowód mam książeczki zdrowia z odpowiednim wpisem. Za epidemię alergii w pokoleniu obecnych czterdziestolatków i trzydziestolatków odpowiedzialni są profesorowie , którzy to wymyślili i lekarze, którzy bezkrytycznie wdrażali. Nikt się potem tym nie zajmował, a za to powinno odbierać się prawo wykonywania zawodu lekarza. Drobiazgiem wobec tego wydają się margaryny, które okazały się rakotwórcze. Radosna twórczość profesorska nie ustaje.\nIza 12.10.2015 07:30:50\nNaukowcy mają prawo się mylić. Paradygmaty w nauce mają prawo się zmieniać. Tylko te paradygmaty nie mogą być narzucane ludziom siłą.\nIza 12.10.2015 07:33:46\nIza 12.10.2015 07:34:33\nJa też widzę przyczyny postępującej laicyzacji społeczeństw w "zdobyczach" Vaticanum II. Ale to drażliwy temat więc wolę zostawić go teologom.\nIza 12.10.2015 07:45:02\nMoże, wobec socjologicznego zacięcia dzisiejszego posta, wybaczonym mi będzie takis obie wtręt. Piszesz otóż, że u Ciebie na bazarze ceny są takie same u każdego sprzedawcy. Czytając to oraz obserwując zielony rynek (nie lubimy tu słowa "bazar", nabyt nam się kojarzy z "umiłowanym" Wschodem) dochodzę do wniosku, że u Ciebie nie ma PRAWDZIWEGO bazaru, prawdziwego wolnego runku. To co jest, to jeno atrapa. Tj. sprzedający tam zaopatrują się w tej samej hurtowi (żeby choć na miejscowej giełdzie rolno-towarowej! Ale podejrzewam raczej hutownię). U nas zaś (wstecznictwo i ciemnogród w zakresie handlu i rolnictwa, tj. ziemię im się, chamom, chce uprawiać!) na rynku są wyroby pochodzące z: gospodarstw własnych sprzedających, gospodarstw szwagra i sąsaida, giełdy ronlo-towarowej i hurtowni. Poza tym jak pomidory, to w co najmniej 5 gatunkach, a dodatkowo każdy gatunek w 2-3 klasach jakości (superanckie, takie mniejsze albo trochu pokrzywione czy tam obtłuczone, potłuczone/pożarte przez stonkę). Z tych powodów u nas przykładowe pomidory występują W PRZEDZIALE CEN. Na "jedne pomidory" jest w danym dniu np. 5 cen. W zalezności od klasy i rodzaju. I to jest prawdziwy rynek (coraz rzadszy, to prawda), względnie wolny. A nie przedłużenie hurtowni czy wielkiej sieci dystrybucji żarcia hodowanego przemysłowo, jedynie opakowane w ryneczkowy entourage.\nWychodziłoby więc na to, że w zależności od tego, jakie przyjmiemy "warunki brzegowe" ów nasz osiedlowy ryneczek będzie oazą wolnego handlu, albo nie. Zastanawiam się teraz, czy to samo można powiedzieć o owych socjologach z posta;). Pewno nie, bo jak zauważył jeden z przedmówców, te osobniki są zaprogramowane i im zawsze będzie dobrze. Ale to już osobny socjologiczny temat.\nbez kropki 12.10.2015 07:45:40\n"zdziwila mnie pogarda". Nic osobistego, wybacz.\nJa się dziwię, ale czemu innemu. Dziwię się otóż, gdy inteligentni, obyci i wykształceni ludzie się dziwią w zetknięciu z islamem. To trochę tak, jakby się ktoś dziwił, że ogień parzy a lód chłodzi. Taka po prostu jest istota tego zjawiska i "każdy głupi" to wie. Każdy głupi, który poczytał sobie koran i przeglądnął torchę hadisów oraz parę losowo wybranych fatw.\nNarzucana nam w szkołach i mediach wiedza (raczej: pozór wiedzy) jest powierzchowna acz efektowna (wybacz rym w prozie). To coś takiego jak politura, wysoki połysk na płycie wiórowej;). Życie i jego fizyczne zjawiska mają się do tej politury tak, jak majaki w/w panów socjologuf do rzeczywistego skutku granic, imigrantów itp.\nbez kropki 12.10.2015 07:52:13\nNawet w Śródmieściu Warszawy można spotkać kobieciny sprzedające sałatę z działek czy własnoręcznie zebrane grzybki. Pod wieczór ceny - jak to na wolnym rynku- spadają. Oczywiście, że muszą się jakoś zapewne opłacać straży miejskiej, ale takie są realia życia okupacyjnego. Za okupacji niemieckiej Warszawa też przeżyła między innymi dzięki szmuglerom, którzy z narażeniem życia( i oczywiście dla marnego grosza) zaopatrywali ją w rąbankę. Ktoś proponował postawienie pomnika "bezimiennego szmuglera". Byłabym za.\nIza 12.10.2015 08:00:11\nTematyka którą Pani poruszyła,czyli stwierdzenie nie będę używać określenia darwinizm społeczny ale ewolucja,czyli ewolucja nie może dotyczyć życia rodzinnego.Wie Pani czy nam sie to podoba czy nie pewnego procesu nie można zatrzymać.Ten przykład od swojej córki ,o konieczności granic bym nie za bardzo uznał za właściwy.Właśnie granice stworzyły bariery by ludzkość nie mogła ewoluwować.Granice stworzyły konkurencje która dzisiaj się przeistoczyła w czyście egoistyczne prawa oparte na posiadaniu ,czy konsumpcji.Dzisiaj nasze społeczeństwo które doznało pewnego posmaku życia opartego na niczym nie kontrolowanym,według mie niczym nie uzasadnionym spożyciu dóbr konsumpcyjnych które to charakteryzuje zachodni styl życia.To wszystko doprowadza do degradacji naszej natury,planety.To straszenie światem arabskim,islamem jest pewna oznaką naszego egoizmu.Przecież czy oni czy my wyznajemy tego samego Boga stwórcę,jest teraz pytanie który z proroków jest lepszy,którego nauki mają w końcowym etapie zaowocować wielokulturową ziemia bez granic.Bo ja przynajmniej wierzę ,że Bóg by chciał by nasza planeta była bez granic.\ndalmichal 12.10.2015 09:44:04\n"wyznajemy tego samego Boga" - To jest proszę Pana błąd w założeniu. BIblia się z oczywistych powowdów nie wypowiada o Allahu. Koran natomiast mówi o Bogu chrześcijan (w tym o Jezusie), że dla muzułmanów to... świętokradztwo i herezja. No więc jak te dwa pojęcia (Allah i Bóg chrześcijan) mają być jednym i tym samym bogiem? Nijak.\nbez kropki 12.10.2015 11:32:14\nTrafnie Pani to nazwała:" Proceder rabowania dzieci".\nSiedzący Byk 12.10.2015 13:36:03\n@bez kropki 11:32:14\nwie Pan biblia,stary testament mówi o jednym Bogu,w języku arabskim Allah oznacza Boga jedynego\nkoran oczywiście wymienia wszystkich naszych biblijnych przodków,dla nich Abraham jest Hazrat Ibrahim,Mojżesz Hazrat Musu,Jezus Hazrat Isu.\nKażda osoba by wejść na drogę duchową musi przejść przez inicjację [hazrat].Przecież Chrystus też przeszedł tę drogę przyjmując chrzest od Jana Chrzciciela\ndalmichal 12.10.2015 13:46:30\n"koran oczywiście wymienia". Oczywiście. A w jednym miejscu (przepraszam, z pamięci nie podam, a nie mam czasu szukać) w koranie "stoi jak byk", że koncepcja Chrystusa-Syna Boga jest obrzydliwością (czy jak oni to zwą, w każdym razie odżegnują się od tego wszystkimi ręcami), i że jak Bóg może być w trzech osobach, a zatem to też jest obrzydliwość dla Allaha. No więc skoro to obrzydliwość i obraza boska, to nie ma możliwości, żeby to był "ten sam bóg". Widać islamski "jedyny bóg" nie jest tym, którego wyznają chrześcijanie i żydzi. A że uznali go za "jedynego"? Taki np. Mazda, czy insza Amaterasu też jest dla swoich wyznawców "jedyna/jedyny" na świecie. O niczym to nie przesądza. Nie chcę się też wdawać w spory teologiczne. Wykazuję jedynie, że na gruncie logiki (w oparciu o "święty tekst", tj. o tekst źródłowy) pojęcie boga wykoncypowane w koranie NIE jest tożsame z pojęciem bóstwa, jakie mają chrześcijanie. Ta sprawa jest uporczywie przekłamywana. A tymczasem wystarczy poczytać koran:), co swoją drogą usilnie polecam.\nMarginesowo: ciekawam, czy w/w socjolodzy i inni, nam współcześni "po linii" czytali aby ten cały koran. Bo albo go nie czytali (ergo: nie powinni zabierać głosu w sprawie "po co nam granica jeśli są ant portas tzw.uchodźcy"), albo świadomie pierniczą głupoty (ergo: też nie są warci zaufania). Tertium no datur i dlaczego tacy durnie mają nadawać ton.\nbez kropki 12.10.2015 14:04:03\nNIE ma znaczenia, że Ty uważasz, że jesteś dzieckiem tego samego Boga.\nOni uważają: Nie ma Boga nad Allaha. Twój Bóg (o ile on Twój), jest w Trójcy Świętej, ich jest jednoosobowy, z proprokiem Mahometem (jedynym nieheretykiem), który pokazuje jak żyć, współżyć i zasłużyć na nagrodę.\nJezus według nich był prorokiem, wymagającym naprostowania, gdyż głosił herezje.\nTwierdzenie, że Jezus jest Synem Bożym i zmartwychwstał, to herezja.\nTwierdzenia o Matce Boskiej, to też herezje. Tzn Jezus miał oczywiście matkę. Taką normalną arabkę i jej ewentualny kult, może być czasowo tolerowany. Będzie.\nPod warunkiem skończenia z tymi herezjami o zmartwychwstaniach, dziewicach i Synach Bożych. Po prostu matka proroka heretyka.\nHerezja karana jest zawsze śmiercią.\nNp w Hiszpanii, w miejscu wiadomym, doszło do objawienia, tylko to nie była żadna chrześcijańska Matka Boska, za takie twierdzenia na bliskim wschodzie, możesz nie dożyć świtu, chyba że będą Cię torturować dłużej. (fatima)\nNie wiem, na ile wymyśliłeś to sam, o dzieciach tego samego Boga, a na ile to takjija, ale polecam mapę pożogi muzułmańskiej, od jej powstania. Schemat jest zawsze ten sam.\nPo tylu wydarzeniach i rzeziach, barany mogłyby przestać kłaść łby pod topór. Tymczasem beee..\nTak, przyznaję się. Myślałem podobnie. To było wtedy, gdy zamiast samemu sprawdzać, opierałem się na propagandzie przekazywanej przez autorytety. Nie zawsze i nie wszystko chce się sprawdzać samemu.\nJest rzeczą niesamowitą jak można wypaczyć takie słowa, jak: autorytet.\nPodobnie do jakiego stopnia można zbezcześcić Powązki. Teraz tam wstyd leżeć.\nTorin 12.10.2015 15:30:53\njabym najpierw wskazał mapę pożogi chrześcijanskiej na chrześcijanach\nW okresie kiedy Machomet zaczął mieć swoje objawienia,w Mekka Medyna a właściwie na całym wschodzie w zgodzie żyli jak chrześcijanie ,żydzi czy muzułmanie,zresztą koran właściwie nie miał by być przypisany jako twórcy Machometowi na co wskazują odnalezione zwoje z Sanie w Jemenie.\nTrzeba by wskazać na rzezie na chrześcijanach przez krzyżowców,tego przykładem jest Antiochia 1098 kolebka uczniów Jezusa i stąd pochodzi ich nazwa chrześcijanie.Może iść trochę dalej i historia katarów jest tego dalszym przykł.A może bliżej nas Czechy historia husytów, spalenie mistrza Jana Husa itd.\nWszystko to co dzieje sie koło nas to wielki przekręt,można tak obrazowo twierdzić dzieło szatana, Bóg jedyny prawdziwy ma inne zamiary i w to wierzę tylko trzeba mieć świadomość tego.\ndalmichal 12.10.2015 17:15:30\nNie. Nie będziemy wskazywać - najpierw i nie będziemy znajdywać Polaka gwałciciela, żeby powiedzieć, że Polacy są tacy sami jak muzułmanie. Nie, nie będziemy tak robić. Nie będziemy relatywizować, ani rozmywać.\nMahomet nie miał żadnych objawień. Żył w zgodzie w Mekkce, gdy miał pięciu pastuchów wyznawców i wiedział, że nie podskoczy. To stamtąd pochodzą jego "pokojowe" teksty.\nLudność Mekki nie specjalnie chciała go słuchać, do tego wziął się za obrażanie ich wierzeń. Zrobiło się nieprzyjemnie. Udał się więc do żydów z Medyny, którym pasowało wynajęcie bandy rabów, którzy będą napadać na karawany konkurencji z Mekki.\nOczywiście napadał i rósł watażka w siłę, podbudowywaną indoktrynacją pseudoreligijną i wtedy już mniej pokojową.\nOstatecznie władze Mekki popełniły największy błąd w historii Ziemi. Przegrały z kozojebem zbrojnie. W wyniku czego stało się nieuniknione. Mahomet zajął Mekkę. Oczywiście wszystkich wyrżnął.\nJego dotychczasowi sponsorzy z Medyny, zbyt późno zrozumieli swój błąd. Podzielili los ludu Mekki, gdyż wtedy Mahomet, pokojowy już nie był wcale.\nOd tamtego czasu, stale to samo.\nWięc spójrzmy na mapę, podczas gdy dalmichal będzie patrzył na inne mapy. Takie, które lubi.\nOperacje krzyżowców, można nazwać próbami kontrofensywy. Na dłuższą metę nieudanymi. Aby się udały należałoby zrobić to samo. Wyrżnąć wszystkich i sprowadzić nowych, właściwych. Nie zrobiono tego. Nikt nie był, aż takim psycholem.\nPomijając powyższe, działo się to wieleset lat temu. Chrześcijaństwo już dawno skończyło z wojną w imię swojej religii. Wyparte z północnej afryki, okopało się w Europie, tracąc przy tym bezpowrotnie Bizancjum.\nNiestety krwiożercze pastuchy, mentalnie w głębokim średniowieczu, nie skończyły. Właściwie one bez tego nie istnieją. To jest coś co ich spaja, plus dziesiątka bardzo niebezpiecznych kompleksów.\nPółbiedy, gdy trzyma się ich izolowanych, na pustyni i mordują się między sobą. Gorzej, gdy wpuszcza między ludzi, a to właśnie się robi teraz.\nMały kotek jest nawet fajny. Mahomet dobrze podpatrzył przyrodę. Tylko nieczuły drań zrobi krzywdę małemu kotkowi!, ale kotek rośnie. Trzymanie w domu dorosłych aligatorów i jeszcze je namnażając, to duża nieostrożność, która skończy się w sposób wiadomy. Natury się nie da zindoktrynować Marksem, Leninem, Sorosem, ani kapitalizmem.\nStanie się to, co zawsze wcześniej.\nWie to każdy, kto patrzy na mapy właściwe. Nie komunistyczne i masońskie. Ten co zaufał mapom żydów i satanistów i komuchów, będzie pewnie znowu zdziwiony.\nKiedy dalmichal planuje przejść na islam? Jeśli nie przejdzie, główka się potoczy.\nPrzejdzie. Wielu będzie takich. Przecież to też już było i oczywiście przyjmie szariat, jako jedyne obowiązujące prawo. Kto by chciał tracić głowę, dla takich bzdur.\nJednak zanim to nastąpi, udaje chrześcijanina i każe nam się bić w piersi, bo mistrz Jan śmiercią okrutną sczezł. To wystarczy, aby się nie bronić, aby pogodzić się z nadchodzącym losem.\ndalmichal, jedź do niemiec się ubogacać. Nie wyrzucam Cię, to nie o to chodzi! Po prostu będziesz tam wśród swoich, szczęśliwy. Przecież o to w życiu chodzi, aby być akceptowanym i szczęśliwym. Nie wracaj.\nJeszcze Marsylię polecam.\nTorin 12.10.2015 18:04:03\n@bez kropki 07:45:40\nceny znam z kilki bazrow, nie chodzi tylko o pomidory - to byl tylko przyklad. oczywiscie w ramach przykladu szukalem konkretnych pomidorow. le cos ci powiem, jeszcze kilka lat temu na dwoch z tych bazarow byla roznorodnosc - u dziada co sciagal towar z gieldy bylo dorzej, u swoja taniej, a kawalek dalej np. calkiem tanio - robilem po parenascie sloikow przecieru pomidorowego z malinowek, bo pani mi puszczala je niemal za bezcen. dzis za 10 kg zaplacilbym 60 zl i to nzla od tego pory, dnia, sprzedawcy, miasta etc. nie pisze z teorii ale z praktyki. po wolumenach sie ni szlajam, aczkolwiek po zamknieciu bazru - owszem, czesto, w lecie przynioslem raz 20 kilo cukinii :))) za darmo, o rzodkiewce nie wspomne, bo 80 gr za peczek, kiedy sie wie ze wystarczy poczekam, to nie tyle zdzierstwo sprzedawcy, co naiwnosc klienta, no ale nie kazdy ma czas, wiec woli zaplacic.\nDelfInn 12.10.2015 18:46:59\nWiesz do niemiec nie pojadę ,mój ojciec jako katolik całą okupacje spędził w Dachau,chociaż jego oprawcy na swych pasach mieli napis ''Got mit uns"\nJedno co chciałem tylko wskazać by nie podlegać tak jak to określasz masoną,nie ufać żydą,czy nie wielbić szatana bo jego zamiar był i jest by ludzie sie nienawidzili a ja to po prostu odrzucam i tyle.\na tak gdyby w moim mieście miał powstać meczet to będę pierwszy by nie dopuścić do jego powstania ale tylko z przyczyn kulturowych.\ndalmichal 12.10.2015 18:48:02\n"Wiesz do niemiec nie pojadę ,mój ojciec jako katolik całą okupacje spędził w Dachau,chociaż jego oprawcy na swych pasach mieli napis ''Got mit uns""\nA krzyżaki, miały krzyże na plecach i w pindę kościołów. Każdy jednak wiedział, nawet Rzym, że to łupieżcza banda. Po prostu niemce, co tu dużo gadać.\n"Jedno co chciałem tylko wskazać by nie podlegać tak jak to określasz masonom,nie ufać żydom,czy nie wielbić szatana bo jego zamiar był i jest by ludzie sie nienawidzili a ja to po prostu odrzucam i tyle."\nMiejmy nadzieję, że znajdą się obrońcy. Tobie się wszystko miesza. W imię źle rozumianej "pacyfistyczności", dasz nas wszystkich wyrżnąć, albo w pewnym momencie spojrzysz prawdzie w oczy i przestaniesz odrzucać efektywną obronę.\n"a tak gdyby w moim mieście miał powstać meczet to będę pierwszy by nie dopuścić do jego powstania"\nCo to znaczy "by nie dopuścić do jego powstania"? Co to za działanie "by nie dopuścić do jego powstania"? Tzn zrobisz co??\nNic nie zrobisz! Będziesz farmazonił o odrzucaniu nienawiści i przemocy. Tyle zrobisz. Może jeszcze pójdziesz z jakimś patykiem, na "pokojową manifestację" nietolerancji religijnej, której potem się będziesz wstydził, bo przecież mamy tolerancję religijną! Muzułmanin jest dobry przecież, to religia pokoju.\nI tak nie pójdziesz. Za duże ryzyko spałowania.\nPrzyjmij do wiadomości, że rosnąca liczba muzułmanów zawsze domaga się meczetów! Liczba mnoga nie przypadkowa. I możesz sobie protestować, do śmierci. To nie przenośnia.\nKulturowych, czyli jakich?\nUśmiałem się jak norka!:)) Meczet to dom kultury? I jakież to elementy tej kultury, tak Cię trwożą? Zapytuje z dziką ciekawością!\nMyli Ci się kultura, z religią? (która jest niezupełnie religią, tylko sys społeczno-politycznym)\nKoniecznie musisz nam opowiedzieć, o tych złych przyczynach kulturowych. Koniecznie! Islam cool, kultura meczetu not cool..\nW takim razie piękna Marsylia, albo cudowne południe Włoch. W Grecji też jest fajnie. Polecam szczególnie malownicze greckie wyspy. Kolebka demokracji itd..\nTorin 12.10.2015 19:31:09


Читать онлайн «Karaibska przygoda», Julia James – ЛитРес, страница 2\n>Marisa weszła oszołomiona do mieszkania. Ich spotkanie trwało raptem kilkanaście, może kilkadziesiąt sekund – rozsuwające się drzwi windy, jej wyjście na korytarz i moment, kiedy przeszedł obok niej. Tymczasem ciągle stał jej przed oczami. Widziała go, jak zmierza w jej stronę. Sprężysty, pewny krok pasował do reszty wizerunku i robił wrażenie. Wysoki, smagły, oszałamiająco przystojny… Ale nie w ten sam sposób co Ian. Ian był jasnowłosy, jak ona sama, z jasnymi chabrowymi oczami, też tak samo jak ona, i cechowała go chłopięcość, z tym jego zachęcającym, uśmiechniętym spojrzeniem, którym momentalnie przyciągnął ją do siebie.\nTen mężczyzna był zupełnie inny. Wyższy od Iana przynajmniej o głowę, dużo lepiej zbudowany. Postawny, ale o szczupłej, wysportowanej sylwetce, z długimi nogami. I z dużo ciemniejszą karnacją. Europejczyk, ale o wyraźnie śródziemnomorskim typie urody i kruczoczarnych włosach.\nNo i te oczy.\nOch, tak, te oczy…\nCzarne niczym obsydian i ciemno oprawione. Przez ten krótki moment, kiedy nadchodził, wpatrując się w nią, zdawały się ją przeszywać na wskroś. A potem przemówił – tylko kilka słów – a ona poczuła, jak niski, dudniący tembr jego głosu przenika i rozpala całe jej ciało. Słuchała go jak zaczarowana, mimo że powiedział tylko kilka słów. Mówił z leciutkim akcentem, ale nie była w stanie powiedzieć, jakim; tak czy inaczej, na pewno mówił płynnie po angielsku. Poprosił, by zatrzymała dla niego windę. Skinął potem głową i krótko podziękował, przechodząc obok i wchodząc do kabiny, a zasuwające się drzwi odcięły go od jej wzroku.\nTo trwało tylko chwilę – raptem kilka sekund – ale teraz, stojąc w swoim mieszkaniu, odtwarzała w głowie tę scenę wielokrotnie, w zwolnionym tempie. Przeszła do sypialni, rzucając torebkę na łóżko, zdjęła kurtkę i odruchowo strzepnęła ją przed powieszeniem w szafie. Wciąż była jak w transie.\nPytanie kołatało jej się w głowie, domagając się odpowiedzi. Na jej piętrze były tylko trzy apartamenty, w tym jeden zajęty przez starszą parę, która używała go tylko okresowo. Rozmawiali z nimi raz przelotnie, gdy spotkali się któregoś wieczoru, ot, zwyczajna pogawędka o tym i owym, o pogodzie i jak im i jej się tu mieszka. Zadowoliła ich szczególnie informacja, że Marisa dopiero co wróciła z teatru. Okazało się bowiem, że oni robili tego wieczoru dokładnie to samo. Wtedy rozmowa zboczyła oczywiście na teatr, co kto oglądał i jakie mieli wrażenia ze spektakli, które właśnie obejrzeli. Wydawali się pochodzić z tak zwanych dobrych domów, mówili z akcentem charakterystycznym dla wyższych klas. Powiedzieli, że mieszkają w Hampshire, a Londyn odwiedzają jedynie sporadycznie, głównie, by zaznać kulturalnych rozrywek, takich właśnie jak teatr czy wystawy.\nDrugie mieszkanie zajmował dżentelmen z Dalekiego Wschodu, którego widziała raz przelotnie jakieś dwa czy trzy tygodnie temu. Skinął jej grzecznie głową, ona również odpowiedziała skinieniem i to było wszystko. Od tego czasu nie widziała ani nie słyszała nikogo.\nAle mężczyzna, którego spotkała, najwyraźniej wyszedł z tego właśnie mieszkania. Gość? Nowy najemca? Nie miała pojęcia.\nTo przecież nie ma znaczenia, upomniała siebie w myślach.\nLudzie tutaj nie plotkują. Wszyscy zajmują się tylko sobą i widują się niezmiernie rzadko. Jeśli więc nawet on tutaj mieszka czy bywa, to bardzo możliwe, że zobaczyła go tylko jeden jedyny raz. W jej głowie pojawiło się uczucie żalu.\nNiecierpliwie usiadła na łóżku, ściągając kozaki i zastępując je bardziej pasującymi w mieszkaniu pantoflami. Czas skończyć rozmyślania o wysokim, smagłym nieznajomym, którego widziała przez krótką chwilę – a może to była tylko zjawa? – i przypomnieć sobie, że jest tu przecież dzięki Ianowi. To on się nią zajął i powinna o tym pamiętać. Spędzali razem tak mało czasu, że każda wspólna chwila była drogocenna. A właśnie…\nSprawdziła pocztę głosową w telefonie stacjonarnym koło łóżka. Ku jej zadowoleniu miała jedną nową wiadomość. Gorliwie nacisnęła przycisk odtwarzania, ale słuchając nagrania, spochmurniała.\n– Marisa, tak mi przykro, nie dam dziś rady. Jestem wykończony, a czeka na mnie jeszcze sterta papierów, jakiś kontrakt, który ma być podpisany jutro rano. A to oznacza, że muszę zarwać noc na przejrzenie ich. Jeśli wszystko pójdzie gładko, może uda nam się zjeść razem lunch jutro. Wyślę ci wiadomość.\nGłos Iana urwał się, a ona patrzyła bezmyślnie na aparat. Nie widziała go od trzech dni i miała nadzieję, że dziś się uda. Pustkę po nim starała się wypełniać codziennym zwiedzaniem Londynu. Ale to, co wydawało się ekscytującą przygodą, kiedy wprowadziła się do tego mieszkania miesiąc temu, teraz zaczynało ją nudzić. Poczuła się źle, myśląc w ten sposób. Cztery tygodnie temu, zanim go poznała, zaharowywała się przez całe dnie tylko po to, by móc pozostać w Londynie. Dłuższe spacery i wszelkie rozrywki były dla niej niedostępne.\nTeraz, gdy Ian zaczarował jej życie, miała i czas, i pieniądze, by przeżyć wszystko, co oferowało to miasto. Dla dziewczyny wychowanej w głuszy hrabstwa Devon to był istny róg obfitości. Rzeczy, które dotychczas widziała tylko w telewizji, stały się dla niej nagle dostępne – leżały na wyciągnięcie ręki. Na początku był to dla niej szok. Z pełnym – dzięki hojności Iana – portfelem mogła swobodnie snuć się po markowych sklepach i butikach, kompletując garderobę, o której wcześniej jedynie marzyła. Jednak nie tylko zakupy ją kusiły. W Londynie było znacznie więcej rzeczy do odwiedzenia i zobaczenia niż same sklepy. Oglądała zatem wszystkie słynne widoki, chłonęła kulturowe i historyczne dziedzictwo stolicy, zanurzała się w tych wszystkich cudach, w które obfitowało to miasto – od niezapomnianej przejażdżki diabelskim młynem London Eye, po zwiedzanie Buckingham Palace. Wieczorami poznawała teatralne życie Londynu, chodząc na musicale, spektakle czy wystąpienia na żywo z udziałem sławnych gwiazd. Siedziała bynajmniej nie na najtańszych miejscach wraz z tłumem, ale w wygodnej loży, i wracała do mieszkania nie zatłoczonymi autobusami czy metrem, ale komfortowymi taksówkami.\nTo wszystko było po prostu… cudowne!\nBył tylko jeden problem: chodziła do tych wszystkich miejsc sama; Ian nigdy jej nie towarzyszył. Nigdy. Czuł się z tym źle, tak jak ona. Powtarzał jej to cały czas.\n– Tak bardzo chciałbym zabrać cię gdzieś wieczorem, ale… nie mogę. Po prostu nie mogę.\nJego głos zawsze był napięty, gdy to mówił, i Marisa wiedziała, że faktycznie pragnął, by było inaczej. Ale to było niemożliwe – nie mogli wyjść i pokazać się gdzieś razem. Już wystarczająco niebezpieczne były ich obecne spotkania i Marisa wiedziała, że nie może prosić o więcej.\nNie mogę być zaborcza. Muszę być wdzięczna za to, co mam. Był dla mnie taki wspaniały, a ja jestem taka szczęśliwa, że się poznaliśmy.\nPowtarzała sobie to napomnienie codziennie rano, kiedy wstawała z łóżka, po czym kierowała się do kuchni. Nie może wściekać się i gniewać, gdy on zmuszony jest odwołać ich spotkanie. Musi sobie jakoś dać radę sama.\nPopatrz, gdzie teraz mieszkasz, jak wygląda twoje obecne życie. Jakie jest łatwe i przyjemne. A to wszystko dzięki Ianowi!\nPocieszała się w ten sposób również teraz, włączając elektryczny czajnik z wodą na herbatę i wstawiając gotowe danie do mikrofalówki. Przypominała sobie brudną, obskurną kuchenkę z poprzedniego mieszkania, czy niewiele lepszą kuchnię w domu rodzinnym, z kamiennym zlewem i chybotliwymi drewnianymi kredensami. Warunków, w których żyła teraz, nie dało się w ogóle porównać z tamtym jej życiem, jak nie da się porównać nieba i ziemi. A jednak nie była w stanie opanować ogarniającego ją smutku.\nZa wszelką cenę postanowiła pozbyć się tego uczucia. Przeszła przez salon, by ponownie podziwiać jasnoszary trzypokojowy apartament, ciemnoszary włochaty dywan i srebrzyste zasłony obramowujące okno wychodzące na ulicę. Spojrzała w dół, na znajdującą się dwa piętra niżej cichą aleję ze szpalerem drzew po obu stronach, teraz jeszcze nagich, ale za miesiąc czy dwa, na wiosnę, mających obsypać się kwiatami.\nZaparkowane na ulicy drogie samochody utwierdzały ją w przekonaniu, że była to luksusowa okolica, gdzie jedynie osoby bogate i wpływowe mogły pozwolić sobie na mieszkanie. Była wdzięczna, że Ian wybrał mieszkanie w tak spokojnej okolicy, tak blisko Holland Parku, bo pomimo uroków Londynu była przyzwyczajona do ciszy i spokoju. Zapadał zimowy zmrok i niewielu ludzi było na ulicy. Ponury chłód zdawał się wyciągać ku niej swe macki.\nNie znała nikogo w Londynie. Tylko Iana. Dziewczyny, z którymi od niedawna pracowała, były cudzoziemkami; przyjechały do Londynu za pracą, podobnie zresztą jak ona. Trzymały się ze sobą we własnych grupkach i mimo że były wobec niej uprzejme, nie zdążyła się z nimi jak dotąd bliżej zaprzyjaźnić. Wiedziała, że Londyn będzie wielkim, zabieganym miejscem i że nie będzie tu nikogo znała, ale nie wiedziała, że będzie to aż takie trudne. Że tak samotnie można się czuć w tłumie. I że tak źle może być komuś w tak luksusowym w końcu, z pozoru beztroskim życiu…\nZła na siebie, odsunęła te czarne myśli, zaciągnęła zasłony i zapaliła w salonie światło modernistycznej lampy. Wypije filiżankę herbaty, w międzyczasie podgrzeje się jedzenie w mikrofalówce, potem obejrzy coś na wielkim ekranie telewizora i położy się wcześnie spać. Naprawdę nie miała na co narzekać i nie powinna się nad sobą użalać.\nPrzywykłam już do samotności, pomyślała.\nŻyjąc z matką na obrzeżach trzęsawisk Dartmoor, przyzwyczaiła się do dni spędzanych samotnie. Najbardziej samotna była ostatni rok w Devon, już po śmierci matki. Przez ten czas zdołała pogodzić się z jej odejściem, zwłaszcza że końcówka jej życia była prawdziwą męczarnią. Matka Marisy cztery lata przed śmiercią została potrącona przez samochód i od tego czasu była przykuta do wózka inwalidzkiego. Wypadek osłabił też jej serce i to właśnie zawał zakończył jej cierpienie osiemnaście miesięcy temu. Chcąc nie chcąc, Marisa zdała sobie sprawę, że śmierć matki stanowiła dla niej uwolnienie od obowiązku nieustannego opiekowania się nią. Mogła teraz wreszcie opuścić rodzinny dom i ruszyć w szeroki świat. Tuż przed wyjazdem po raz ostatni poszła na przykościelny cmentarz.\n– Wyjeżdżam do Londynu, mamo. Wiem, że nie chciałabyś tego, wiem, że będziesz się o mnie martwić. Obiecuję ci jednak, że nie skończę jak ty, ze złamanym sercem i niespełnionymi marzeniami. Przysięgam.\nSpakowała walizki, kupiła bilet na pociąg i wyjechała, nie mając pojęcia, co na nią czeka. Nie wiedziała, że w jej życiu pojawi się Ian i zmieni je tak radykalnie.\nZapiszczała mikrofalówka, dając znać, że jedzenie jest już podgrzane. Otrząsnęła się z rozmyślań i udała się do kuchni. Nie będzie się nad sobą użalać, postanowiła. Musi pamiętać, że jeszcze niedawno jej życie wyglądało zupełnie inaczej od obecnego. Spędzi dziś miły, cichy wieczór w domu. Nacisnęła parę przycisków na termostacie, który sprawiał, że centralne ogrzewanie utrzymywało jej mieszkanie w przytulnym cieple. Dwie minuty później zwinięta na kanapie podjadała przyrządzone danie i oglądała telewizję. Był to program dokumentalny o życiu gdzieś w tropikach i Marisa, podziwiając płytkie lazurowe wody pełne kolorowych mieniących się w słońcu rybek, słuchała lektora opowiadającego o morskiej faunie i florze. Ale najbardziej wzrok dziewczyny przyciągała plaża. Prawdziwy raj otoczony palmami.\nWyobraź sobie, że jesteś w takim miejscu… Gdyby tylko Ian…\nSzybko ucięła te dywagacje. Ian nie może jej zabrać w takie miejsce. Nie może jej zabrać nigdzie, choćby na jeden dzień, kropka. Taka była rzeczywistość. Mógł dla niej wynająć to mieszkanie, mógł dać jej wspaniały diamentowy naszyjnik, ofiarować pieniądze, by się pięknie ubierała, ale jednej rzeczy dać jej nie mógł: własnego czasu.\nSięgnęła po kubek z herbatą, starając się skupić na programie. Prezenter nie był Brytyjczykiem. Miał akcent. Śpiewny i atrakcyjny. Próbowała go dopasować do konkretnego kraju. Francuski? Hiszpański? Nie była pewna. Zmarszczyła brwi. Czy to aby nie ten sam akcent co u mężczyzny, który poprosił ją o zatrzymanie windy? Zamknęła oczy, by usłyszeć ten głos jeszcze raz. Akcent prowadzącego program był mocniejszy, ale w tym samym typie. Jego wygląd, kolor włosów i karnacja również były podobne. Sięgnęła po pilota, sprawdzając informację o programie. Imię gospodarza programu było greckie. Czy mężczyzna w korytarzu także był Grekiem? Zamyśliła się. Mógł być. Ale mógł równie dobrze pochodzić skądinąd. Był w każdym razie cudzoziemcem, to było pewne. A mieszkanie, z którego wyszedł, poprzednio też wynajmował obcokrajowiec. Może to jakaś międzynarodowa agencja wynajmująca mieszkania dla biznesmenów?\nCiekawe, kto to? Jest tak nieziemsko przystojny…\nZ nutką zniecierpliwienia odsunęła od siebie tę myśl. Czy to ważne, kim jest, dlaczego tu mieszka i jakiej jest narodowości? Widziała go przez kilka czy najwyżej kilkanaście sekund, kiwnął jej głowią i powiedział dziękuję, po czym zniknął. Być może widziała go jedyny raz w życiu. A jeśli nawet nie, to przecież to i tak nieistotne. Przełączyła kanał i skończyła posiłek. Wieczór zaczynał się dłużyć…\nDwie godziny później było już bliżej niż dalej do końca wieczoru, ale ona czuła się znudzona i niespokojna. Nie mogła się zdecydować, co robić dalej: iść do łóżka czy oglądać filmy. W telewizji nie leciał wprawdzie żaden ciekawy film, ale z drugiej strony była dopiero dziewiąta. W budynku panowała tak absolutna cisza, jak gdyby była tu jedynym mieszkańcem. Sięgnęła po pilota. Traciła czas, oglądając coś, czego nie chciała oglądać. Pójdzie do łóżka i poczyta sobie książkę o historii Londynu, którą znalazła tydzień temu. To było jej nowe hobby, luksus, o którym nie mogła wcześniej śnić.\nNie chcesz przecież wyjść na wieśniaczkę przed Ianem, prawda? Nawet jeśli nie jest intelektualistą, zna się na interesach, bieżącej sytuacji ekonomiczno-gospodarczej i tak dalej. No i zna oczywiście Londyn…\nWyłączyła telewizor i zebrała się w sobie, by wstać. Lecz nagle zamarła. Z korytarza dobiegł ją dźwięk, którego wcześniej nie słyszała. Dzwonek do drzwi. Kto, do diabła? Zagubiona i zalękniona podeszła do drzwi. Były zabezpieczone łańcuchem i miały wizjer. Wyjrzała przez niego, ale jedyne, co widziała, to rozmyty obraz ciemnego garnituru. Nic więcej. Cóż, włamywacze raczej nie dzwonią do drzwi w apartamentowcu z kamerami na każdym piętrze. Ostrożnie otworzyła drzwi z łańcuchem na parę centymetrów, przygotowana, by je zatrzasnąć, gdyby ktoś próbował wejść siłą. Zamiast tego usłyszała głos. Głęboki i z akcentem, który brzmiał znajomo.\n– Szalenie przepraszam za najście…\nZrobiło jej się gorąco.\n– Chwileczkę. – Odsunęła blokujący drzwi łańcuch i otworzyła je szerzej.\nTo był mężczyzna, który prosił ją tego dnia o zatrzymanie windy.\n– Pani wybaczy – powiedział – ale… czy mógłbym prosić panią o przysługę?\nNa jego twarzy wykwitł delikatny, tajemniczy uśmiech. Marisa chciała coś odpowiedzieć, ale stała jak sparaliżowana, nie mogąc wydobyć głosu z lekko otwartych ust. Jakoś udało jej się jednak pozbierać.\n– O… oczywiście – powiedziała, starając się brzmieć grzecznie i spokojnie.\nUśmiech na twarzy mężczyzny pogłębił się, a jej serce zabiło jeszcze mocniej. Ścisnęła framugę drzwi.\n– Właśnie wprowadziłem się do apartamentu po sąsiedzku i zdałem sobie sprawę, że nie dokonałem żadnych zakupów spożywczych. To brzmi idiotycznie, ale jeśli mogłaby mi pani pożyczyć trochę mleka i parę łyżeczek kawy, będę pani dozgonnym dłużnikiem.\nCiemne oczy z długimi rzęsami spoczęły na niej, ich tajemniczy wyraz współgrał z aurą dominacji, jaką wokół siebie roztaczał. Kimkolwiek był, na pewno nie był sługą losu, lecz jego panem.\nTo typ faceta, który wydaje rozkazy… inni je wykonują. Ugnij się pod jego rozkazem… I spełnij jego prośbę, jakby przekręcił kluczyk umieszczony w twoich plecach…\nZwłaszcza, jeśli jesteś kobietą…\nŁaskotanie w brzuchu i ucisk ręki na framudze zwiększyły się. Przełknęła ślinę i mogła wreszcie przemówić.\n– Tak, tak, oczywiście. Nie ma problemu. – Jej głos brzmiał szorstko, jakby miała chrypkę.\nUśmiech rozjaśnił teraz jego twarz do końca. Gardło Marisy ścisnęło się jeszcze bardziej.\n– To naprawdę miłe z pani strony – odpowiedział swym niskim głosem, przed którym Marisa nie wiedziała, jak się bronić. Zresztą nie chciała się bronić…\nPowoli otworzyła drzwi szerzej, sama natomiast odsunęła się tak, by mógł wejść.\n– Ja… hm… Pójdę i przyniosę te rzeczy – wykrztusiła.\nUdała się w stronę kuchni. Wydawało jej się, że idzie nieporadnie i z pewnością obiła się o róg sofy, przechodząc przez salon. Czuła się jak idiotka, wpadając na własne meble. W kuchni otworzyła lodówkę i wzięła z niej mleko. Było półtłuste. Miała nadzieję, że lubi takie. Podobnie jak markę kawy; facet nie wyglądał na kogoś, kto pije kawę rozpuszczalną. Jej oczy powędrowały szybko do przerażająco skomplikowanego i nigdy dotąd nieużywanego ekspresu do kawy stojącego koło mikrofalówki. Kupiła ziarna kawy w nadziei, że ją wypróbuje, ale jedno spojrzenie na instrukcję zatrzymało jej ambicje.\nOch, przestań dygotać, dziewczyno, po prostu daj mu to mleko i kawę!\nWyszła pospiesznie z kuchni, ostrożnie unikając kontaktu fizycznego z meblami. Weszła na korytarz i podeszła do wciąż otwartych drzwi.\n– Proszę bardzo – wydusiła, wyciągając w jego stronę produkty.\n– Naprawdę, to bardzo miłe z pani strony – odpowiedział.\nJego uśmiech wciąż na nią działał jak magia. Jego wzrost czynił niewielki i bez tego korytarz jeszcze mniejszym. Tak samo ciemny garnitur i kaszmirowy płaszcz. Obecność tego mężczyzny nagle wydała jej się przytłaczająca. Uderzyła ją pewna myśl.\n– Mam ziarna kawy, jeśli pan woli. Paczka jest nieotwarta, bo… nie umiem obsługiwać tej maszyny.\nCo ja mówię? Bełkocę zupełnie bez sensu. Przecież jego nie obchodzi, czy potrafię użyć kawiarki.\nAle on wydawał się tym zainteresowany.\n– Pokazać pani, jak to się robi? Te maszyny potrafią być szalenie skomplikowane.\n– Nie, dziękuję… W porządku. Nie śmiałabym pana zajmować – wybąkała z trudem.\n– To żaden problem, naprawdę – zapewnił.\nJego głos się zmienił. Nie wiedziała jak, ale się zmienił. I nagle, w przebłysku jasności, zrozumiała dlaczego. Podpowiedział jej to błysk w jego oczach, tych jego czarnych, głębokich oczach…\nWzięła głębszy oddech, by się uspokoić. Intuicja podpowiadała jej, że… ona również zrobiła na nim wrażenie i prawdopodobnie spodobała mu się. Jej wola rozdzieliła się w tym momencie dokładnie na pół. Jedna połowa – ta, która wcześniej zredukowała ją do ledwie dukającej idiotki – próbowała oswoić się z tą nową wiedzą… Druga krzyczała głośne ostrzeżenia: Nie rób głupstw, posłuchaj głosu rozsądku! Potrząsnęła głową.\n– Dziękuję, ale nie – powiedziała grzecznie, lecz stanowczo. Podała mu mleko i kawę.\nPrzez sekundę wpatrywał się w nią, tym razem to on był najwyraźniej wytrącony z równowagi. Wyciągnął w końcu ręce, by zabrać ofiarowane mu rzeczy. Wziął je w jedną rękę. W drugiej trzymał neseser.\n– Jeszcze raz dziękuję – powiedział. – I… dobranoc.\n– Dobranoc – odpowiedziała dziwnie spokojnym głosem. Potem zamknęła drzwi.\n>Na zewnątrz Atan stał chwilę bez ruchu, a jego oczy zwęziły się. Interesujące, pomyślał. Zareagowała na niego, tak jak planował – co do tego nie było wątpliwości. Lata doświadczenia nauczyły go rozpoznawać znaki, które dają kobiety uważające go za atrakcyjnego. I ta kobieta też dała mu takie znaki. Ale potem zdecydowanie zakreśliła granicę, której przekroczenia nie chciała.\nA jeśli by nie odmówiła? Jeśli wpuściłaby mnie do mieszkania, zaparzyła kawę i napiła się ze mną? Czy zgodziłaby się na kolejną sugestię, by zamówić kolację i zjeść ją razem?\nA jeśli tak, to co by następnie zrobił?\nCzy spędziłby z nią noc, jeśli by mu na to pozwoliła?\nPrzez jedną krótką chwilę obraz ich ciał splatających się w uścisku wypełnił jego umysł.\nJasne złociste włosy rozrzucone na poduszce. Gładkie, nagie ciało, całe dla niego. Piękna twarz rozjaśniona rozkoszą… tym, co mógł jej dać.\nRuszył zdecydowanie w stronę swoich drzwi, z trudem utrzymując w rękach mleko, kawę i neseser i jednocześnie wyjmując klucze. Gdy wszedł do środka, poczuł głód, bardzo przyziemną potrzebę zjedzenia czegoś. Cóż, zrobi sobie kawę, niech będzie i rozpuszczalna, i zamówi kolację przez internet. Musi być tu gdzieś w okolicy firma cateringowa. Dobrze, że w apartamentowcu nie ma konsjerża, pomyślał. Taki człowiek sam wygadałby się przed Marisą na temat wszystkiego, co wie o nowym lokatorze. A tak to Atan miał przewagę nad swoją sąsiadką: wiedział, że jest w związku z Ianem Randallem. Związku, który on powinien przerwać. Ona natomiast nie wiedziała o nim nic.\n>Marisa nie spała dobrze. Rzucała się z boku na bok. Oszukiwała się, że to przez odwołane spotkanie z Ianem, ale w głębi duszy znała prawdziwy powód. Był nim ten mężczyzna mieszkający po sąsiedzku – wysoki, ciemny, oszałamiający.\nZ najbardziej podręcznikowym tekstem na podryw! Tego się trzymaj!\nNie mógł wymyślić czegoś lepszego niż pożyczanie mleka? I kawy. Jak mogła zapomnieć! Ale coś tu nie grało. Ten niesamowity mężczyzna mógł przecież pstryknąć palcami i mieć wszystkie kobiety z okolicy; czemu zatem miałby zabiegać akurat o jej względy? Poza tym widział ją tylko wychodzącą z windy. Mógł oczywiście przypuszczać, że mieszka na tym piętrze, ale mieszka tu również starsza para. On sam jest nowym lokatorem i nie miał pojęcia, kto gdzie mieszka, więc dzwonek do drzwi i prośba były być może jednak zupełnie niewinne i skierowane do niej przypadkowo. Zresztą… jakie to ma znaczenie?\nAle zaproponował mi pomoc w obsłudze maszyny do kawy…\nTo nie znaczy nic ponad to, że jest mężczyzną, a oni uważają, że kobiety potrzebują wsparcia technicznego. Myślał zapewne, że grzecznie będzie zaoferować pomoc, skoro Marisa sama powiedziała mu o swoich problemach z kawiarką.\nA jeśli on pomyślał, że go w ten sposób podrywam? Próbuję namówić do wejścia do mieszkania… Zachowałaś się jak bezmyślna idiotka, jąkając się w drzwiach i gapiąc na niego. Pewnie przywykł już do takich reakcji na swój wygląd, mówiła do siebie Marisa. Zresztą nie tylko wygląd. Ten jego tajemniczy akcent i niski tembr głosu! Jeśli miałaby powiedzieć szczerze, to dopiero wszystko to połączone w całość miało nieprawdopodobną wręcz siłę rażenia. No i jeszcze kaszmirowy płaszcz i idealnie skrojony garnitur, świadczące o jego zamożności i statusie społecznym.\nZastanowiła się. Ian też był bogaty i też widać to było po nim na pierwszy rzut oka. Ale mimo wszystko nie posiadał tej powalającej od pierwszego wejścia mocy, aury władzy i dominacji, która emanowała z tego człowieka, jak gdyby podświadomie dawał innym mężczyznom znak, że z nim się bezkarnie nie zadziera. A kobietom? Jaki znak dawał kobietom? Czy był typem, który próbuje zdobyć absolutnie każdą przedstawicielkę płci pięknej?\nDreszcz przeszedł jej wzdłuż kręgosłupa. Powinna kłaść się spać, a nie przeżywać to zdarzenie wciąż na nowo.\nAle sny Marisy, gdy udało jej się wreszcie w nie odpłynąć, były wypełnione niepokojem i jakimś dziwnym poczuciem oczekiwania…\n>Atan ruszył wcześnie do pracy, gdyż uważał, że ranki – czas, zanim jeszcze zaczynały się spotkania – są najbardziej produktywne. Tego ranka jednak nie był w formie i coś go najwyraźniej zdenerwowało. Również on odtwarzał wielokrotnie w myślach scenkę z poprzedniego wieczoru i było to dla niego wysoce irytujące. To, że jego umysł igrał z tymi wspomnieniami. Wciąż widział przed sobą jasne włosy otaczające jej twarz i spływające na ramiona, widział, jak na niego patrzy szeroko otwartymi oczyma, próbując mówić coś głosem stłumionym i zalęknionym. Widział, jak odchodzi w głąb mieszkania, widział jej długie szczupłe nogi i kołyszące się biodra, a kaskada jasnych włosów opada jej na plecy. Była doprawdy przecudowna…\nTak, tak, już to wiedział i to miało mu ułatwić wykonanie zadania. Miał górę papierów do przebrnięcia i obsesyjne myślenie o niej nie pomagało mu w tym. Musiał również wymyślić pretekst, by usunąć Iana Randalla z kraju. Nadchodzący kontrakt z Zachodnim Wybrzeżem byłby dobrą wymówką. Mógłby go wysłać jako przedstawiciela firmy. Mógłby nawet, pomyślał, a jego oczy zwęziły się, wspomnieć o tym Evie. Powiedzieć, że po załatwieniu interesów będą mogli zostać tam na wakacje. Albo polecieć stamtąd na przykład na Hawaje. Wiedział, że Eva by to kupiła. To zatrzymałoby ich z dala od Londynu na parę tygodni, może nawet dłużej.\nTyle czasu potrzebuję na Marisę Milburne.\nNie wątpił we własne siły. Kobiety nie mówiły mu „nie”, dlaczego teraz miałoby być inaczej? Zwłaszcza po ostatniej nocy. Spekulacje, jakoby Marisa była zakochana w Ianie, odeszły w kąt. Żadna naprawdę zakochana dziewczyna nie zareagowałaby na niego w sposób, w jaki się to wczoraj wydarzyło. Nawet jeśli nie wpuściła go do środka. To było oczywiste. Zmarszczył brwi. Jak zareaguje na jego kolejny krok? Otworzył przeglądarkę internetową, szybko wyszukał i zakupił coś, klikając w pole „dostawa przed południem”. Potem wrócił do pracy i oczyścił umysł z takich rozważań. Jeśli chce mieć wieczorem wolne, to ma teraz przed sobą dużo roboty.\n>Marisa robiła przepierkę, gdy zadzwonił interkom. Podniosła słuchawkę.\n– Przesyłka dla panny Milburne – powiedział głos.\nZaskoczona, przycisnęła guzik otwierający bramę domu i przy otwartych drzwiach mieszkania poczekała na kuriera, który przyniósł bukiet białych lilii.\nOch, Ian, pomyślała, jak słodko. Choć oczywiście milej byłoby cię spotkać!\nAle gdy wniosła kwiaty do mieszkania i postawiła na stole, otworzyła dołączony liścik, a wiadomość w nim zawarta zelektryzowała ją.\n„Dziękuję za kawę i mleko. Okazały się niezbędne”.\nI podpis: „Wdzięczny sąsiad”.\nPrzez chwilę wpatrywała się niemo w treść listu. Ten wyraz wdzięczności musiał kosztować przynajmniej trzydzieści funtów, jeśli nie więcej, pomyślała. To trochę przesada. Z drugiej strony… Cóż, odkąd spotykała się z Ianem, odkryła, że bogaci ludzie myślą inaczej niż ona. Mimo to zrobiło jej się przykro, że kwiaty są od nieznajomego, dla którego ona nic przecież nie znaczy, a nie od Iana. Próbowała odgonić od siebie te myśli. To w niczym nie umniejsza Ianowi, powiedziała do siebie. Wiedziała, że niełatwo było mu się z nią spotykać, wiedziała to i akceptowała, nawet jeśli marzyło jej się coś innego. Ale taka była rzeczywistość.\nPostanowiła przejść się po Holland Parku. Pogoda nie była zbyt atrakcyjna, bo mżyło, ale pomyślała, że dobrze jej zrobi trochę świeżego powietrza i ruchu.\nPowinnam zapisać się na siłownię albo lekcje tańca, pomyślała. Może tam poznam nowe osoby, znajdę przyjaciółki. Mimo że nie była w tym dobra. To dlatego, że zawsze czuła się inna, wyobcowana. Ona i jej matka w ich wiosce zawsze były postrzegane jako przyjezdne. W Londynie nie miała żadnych bliższych znajomych poza Ianem – jedynie z nim dogadywała się, wiedziała, że ją rozumie. Jego urok, poczucie humoru, pozwalały jej poczuć się pewnie po raz pierwszy w życiu. Ale teraz nie było go przy niej.\nUbrała się, wzięła klucze i ruszyła na spacer. Postanowiła pójść na lunch i po zakupy. Tak zabije czas. To właśnie robiła ostatnio. Mimo że jej życie wyglądało jak z bajki, nie mogła przecież w ten sposób spędzić go całego. Wiedziała, że musi zacząć pracę, ale jaką? Ian nalegał, by nie brała nisko płatnych zajęć przy sprzątaniu, którymi się parała po przyjeździe do Londynu, ale może działalność dobroczynna to jest to? Nie wiedziała, od czego zacząć, ale miała przynajmniej jakiś pomysł. Zacznie od pracy w sklepie sieci charytatywnej, a potem coś wymyśli. Ruszyła zdecydowana znaleźć jeden z takich lokali. Może jednak najpierw zje lunch?\n>Nieco po szóstej zadzwonił dzwonek do drzwi. Czytała właśnie w internecie o organizacjach dobroczynnych. Życie innych było o tyle trudniejsze od jej! Dzwonek zadzwonił ponownie. Z mieszanymi uczuciami poszła otworzyć.\n– Kwiaty dotarły?\nWestchnęła. To był on.\n– Tak, dziękuję. Ale to było niepotrzebne.\nWydawał się nieporuszony tą odpowiedzią.\n– Nie ma za co. – Jego masywna sylwetka znów podziałała na nią tak jak poprzednio. – Miło mieć tak uprzejmych sąsiadów. Nie ma pani pojęcia, jak bardzo potrzebowałem kawy. Nie wpadło mi to wcześniej do głowy, że mogę jej nie mieć w mieszkaniu. Proszę mi powiedzieć, czy udało się pani obłaskawić kawiarkę?\nWiedziała, co powinna powiedzieć. Ale jak?\n– Przepraszam, narzucam się, nie znamy się przecież prawie w ogóle.\nI tym przełamał jej opór.\n– Nie ma za co – odpowiedziała. – To miłe, że chce mi pan pomóc z kawiarką, ale kawa rozpuszczalna też jest smaczna, a ja… ja i tak pijam głównie herbatę.\nZnowu, podobnie jak dzień wcześniej, poczuła, że mówi nie to, co chce powiedzieć. Czemu się w ogóle odzywa?!\n– No tak, jesteśmy przecież w Anglii – powiedział ze zrozumieniem sąsiad Marisy. Po czym dodał wyraźnie swobodniejszym, rozbawionym niemal głosem: – My w Grecji pijemy hektolitry kawy. To spadek po tureckim panowaniu.\n– Jest pan Grekiem!\n– Tak. To źle czy dobrze? – zapytał z uśmiechem.\n– Nie wiem – odpowiedziała szczerze, nieco zakłopotana. – Nie znam żadnego Greka. I nigdy nie byłam w Grecji.\n– Cóż, mam nadzieję, że nie odstraszyłem pani od naszego narodu. – W jego głosie i oczach widać było rozbawienie.\nNie, kimkolwiek by był, nie obrzydził jej Grecji…\n– No cóż, poprosiłem wczoraj o przysługę i wyświadczyła mi ją pani. Ośmielę się zatem pójść za ciosem i poprosić o drugą… – Tajemniczy nieznajomy zawiesił na chwilę głos.\n– Tak… Słucham? – Marisa nie miała bladego pojęcia, o co jeszcze może ją poprosić sąsiad Grek. Cukier? Sól?\n– Trochę z przypadku wyszło tak, że mam dwa bilety na przedpremierę Czechowa, na dzisiaj. Byłoby dla mnie wielkim zaszczytem, gdyby zechciała mi pani towarzyszyć. Oczywiście, jeśli interesuje się pani teatrem.


Bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF | bateriabuy.pl\nBateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF\nBateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF (14.4V, 4400mAh )\nBateria do HP Pavilion DV9749EF został starannie zaprojektowany i przetestowany. Akumulator zastępczy laptopa spełnia lub przekracza specyfikacje OEM, w 100% kompatybilny z oryginalną baterią, parametry produktu bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF są następujące.\nBateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF (14.4V, 6600mAh )\nWymienna baterii w laptopie HP Pavilion DV9749EF wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do HP Pavilion DV9749EF ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria HP Pavilion DV9749EF są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF?\nJak naładować bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa HP Pavilion DV9749EF, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze


Pracodawcy za wzmocnieniem kompetencji Pełnomocnika ds. Zdrowia...\nPrzedstawiciele Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej oraz Konfederacji Lewiatan i Business Centre Club trzech organizacji reprezentatywnych w dialogu społecznym jednoznacznie opowiedzieli się za wzmocnieniem projektowanych kompetencji Pełnomocnika ds. Zdrowia Publicznego oraz za udziałem reprezentantów pracodawców w Radzie ds. Zdrowia Publicznego.\nOrganizacje pracodawców z zadowoleniem przyjęły projekt ustawy o zdrowiu publicznym.\n– Mimo ograniczonej formy projekt buduje fundament i tworzy tak oczekiwany priorytet dla wspólnych działań wszystkich interesariuszy w obszarze zdrowia publicznego – powiedziała Małgorzata Gałązka-Sobotka, Doradca Prezydenta Pracodawców RP oraz przedstawicielka pracodawców w Radzie Narodowego Funduszu Zdrowia. Po niezbędnych poprawkach projekt powinien zostać przyjęty jeszcze do końca obecnej kadencji rządu – brzmi jednoznaczna i zgodna rekomendacja trzech reprezentatywnych organizacji pracodawców.\nObawy uczestników debaty wzbudziły jednak planowane kompetencje Pełnomocnika, które uznano za niewystarczające. Nie gwarantują one bowiem pełnej realizacji ambitnych zadań w zakresie planowania i koordynacji realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego.\nW debacie podkreślono, że wśród uprawnień Pełnomocnika – poza opracowaniem projektu Narodowego Programu Zdrowia – przeważają funkcje miękkie. Tam natomiast, gdzie wymagana jest moc sprawcza, głos Pełnomocnika może zostać pominięty.\n– Pełnomocnik powinien móc wnosić sprzeciw do uchwał Komitetu Sterującego ds. Zdrowia Publicznego, gdzie przewagę mają pozostali ministrowie – podkreślił prowadzący debatę Doradca Prezydenta Pracodawców RP Robert Mołdach. Dodał, że w tym duchu upoważnienie Pełnomocnika przez ministra zdrowia do dysponowania Funduszem Zdrowia nie powinno mieć charakteru fakultatywnego, a obligatoryjny.\nCo do jednego obszaru – proponowanego składu Rady ds. Zdrowia Publicznego – zebrani wyrazili zdecydowany sprzeciw wobec pominięcia w tym gronie przedstawicieli pracodawców.\n– Ustawa o medycynie pracy nakłada na pracodawców szczególne zadania w zakresie profilaktyki zdrowia w miejscu pracy, co jednoznacznie wskazuje na konieczność naszego udziału w Radzie ds. Zdrowia Publicznego – wyjaśniał Robert Mołdach. Pracodawcy to także świadczeniodawcy, do których zadań w sposób oczywisty należą troska o zdrowie obywateli i przeciwdziałanie chorobom.\nDebata konsultacyjna poświęcona projektowi ustawy o zdrowiu publicznym, w której udział wzięli pracodawcy oraz pełnomocnik rządu ds. zdrowia publicznego i sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia Beata Małecka-Libera, odbyła się 23 kwietnia 2015 i była kolejnym z cyklu spotkań z pracodawcami, zainicjowanego przez minister w trakcie prac nad ustawą o zdrowiu publicznym oraz kolejnym ze spotkań z przedstawicielami szeroko rozumianych interesariuszy tej ustawy.\nPracodawcy RP wyróżnili przyjęty przez panią minister tryb konsultacji społecznych – jako niemający precedensu w legislacji ochrony zdrowia. Według Pracodawców RP, tryb ten czerpie z najlepszych wzorców dialogu społecznego, otwartości na odmienne opinie, dyskusji na argumenty, a przede wszystkim aktywnego włączenia partnerów społecznych do prac nad ustawą na wczesnym etapie tworzenia jej założeń. Pracodawcy oczekują pozywanych rozstrzygnięć problemów poruszonych w trakcie debaty.


Potomkowie jeńców wojennych przekazali pamiątki dla Bornego Sulinowa | Borne Sulinowo ze wszystkich stron - BORNIAK, Radio BORN\n« Pożar w Dąbiu\nBudują nową Biedronkę »\n27 września 2017 | Autor: Prezes+\nJuż od wielu lat Borne Sulinowo odwiedzają potomkowie jeńców wojennych, którzy przez wiele lat przetrzymywani byli między innymi w Oflagu IID Gross Born. W czasie II wojny światowej w obozie więziono nie tylko Polaków, ale także Francuzów. By uczcić pamięć przetrzymywanych tam żołnierzy, wczoraj w Bornem Sulinowie odbyło się polsko-francuskie spotkanie rodzin byłych jeńców. Zaczątkiem do tego, żeby ta współpraca mocno się rozwinęła, były odkrywki, które przeprowadzała katedra archeologi z Torunia. Dało nam to stuprocentową pewność, że na tym terenie istniał Oflag IID, byli tu jeńcy francuscy, polscy i nie tylko – wyjaśnia TV Gawex Renata Pietkiewicz-Chmyłkowska, Burmistrz Bornego Sulinowa.\nNie da się ukryć, że wspominanie krwawych czasów II wojny światowej dla nikogo nie jest łatwe. Mimo wszystko takie wydarzenia są potrzebne, by uczcić pamięć więzionych przez Niemców żołnierzy. Kultywujemy tą historię mocno, a zaczął ją były Nadleśniczy Bornego Sulinowa Tomasz Skowronek. Następnie przejął to kierownik Izby Muzealnej Dariusz Czerniawski oraz ambasador Bornego Sulinowa we Francji, który jest emocjonalnie związany z tym miejscem, gdyż w tym obozie przebywał jego ojciec – dodaje R. Pietkiewicz-Chmyłkowska.\nSpotkanie rodzin byłych jeńców wojennych zorganizowano w Urzędzie Miasta i Gminy w Bornem Sulinowie. Podczas tego wydarzenia goście z Francji przekazali pamiątki obozowe swoich bliskich, które niebawem pojawią się w borneńskiej Izbie Muzealnej. Każda z tych pamiątek ma wyjątkową wartość emocjonalność, tego nie da się zmierzyć żadną miarą – podkreśla Dariusz Czerniawski, kierownik borneńskiej Izby Muzealnej.\nŹródło: „Gawex Media”, dn. 27 września 2017, godz.13:00.


The Royal Moscow Ballet 2018 – niezbędnik - 2018 - Aktualności - Prestige MJM\nThe Royal Moscow Ballet 2018 – niezbędnik\nPoniżej zbiór najbardziej istotnych informacji praktyczno-organizacyjnych związanych z trasą The Royal Moscow Ballet w Polsce w dniach 14-21 października.\n14 października 2018 – COS Torwar Warszawa – godzina 19:00. Otwarcie drzwi o godzinie 17:00.\n15 października 2018 – CKK Jordanki Toruń – godzina 16:00*. Otwarcie drzwi o godzinie 15:10.\nosoby, które zakupiły bilety, a nie widnieje na nich godzina rozpoczęcia przychodzą na 16:00.\n15 października 2018 – CKK Jordanki Toruń – godzina 20:00 (dodatkowy spektakl) . Otwarcie drzwi o godzinie 19:10\n16 października 2018 – Sala Ziemi Poznań – godzina 16:00* Otwarcie drzwi o godzinie 15:00.\n16 października 2018 – Sala Ziemi Poznań – godzina 20:00 (dodatkowy spektakl). Otwarcie drzwi o godzinie 19:15.\n17 października 2018 – Hala Stulecia Wrocław – godzina 19:00. Otwarcie drzwi o godzinie 17:00.\n18 października 2018 – DMiT Zabrze – godzina 19:00. Otwarcie drzwi o godzinie 18:00\n19 października 2018 – ICE Kraków – godzina 15:00. Otwarcie drzwi o godzinie 14:00.\n19 października 2018 – ICE Kraków – godzina 19:00* (wyprzedany). Otwarcie drzwi o godzinie 18:00.\nosoby, które zakupiły bilety, a nie widnieje na nich godzina rozpoczęcia przychodzą na 19:00.\n20 października 2018 – Klub Wytwórnia Łódź – godzina 16:00. Otwarcie drzwi o godzinie 15:00.\n21 października 2018 – Arena Gdynia – godzina 19:00. Otwarcie drzwi o godzinie 18:00.\nCOS Torwar Warszawa dysponuje parkingiem na blisko 200 aut, więcej informacji na stronie torwar.cos.pl\nCKK Jordanki Toruń dysponuje 185 miejscami parkingowym, więcej informacji na stronie jordanki.torun.pl\nHala Stulecia Wrocław posiada blisko 800 miejsc parkingowych, więcej informacji na stronie halastulecia.pl\nICE Kraków posiada 335 miejsc na parkingu podziemnym, więcej informacji na stronie icekrakow.pl\nKlub Wytwórnia Łódź posiada parking w pobliżu wejścia głównego, więcej informacji na stronie wytwornia.pl\nArena Gdynia posiada 450 miejsc parkingowych, więcej informacji na stronie gdyniasport.pl\nBędzie istniała możliwość zakupu biletów w dniu danego wydarzenia. Bilety będzie można nabyć bezpośrednio w kasach biletowych, w danym obiekcie, dwie godziny przed rozpoczęciem każdego spektaklu. Przypominamy, że przedstawienie ICE Kraków o godzinie 19:00 jest wyprzedane.\nW halach będą znajdować się również punkty gastronomiczne. Będzie można w nich zakupić m.in.: napoje gazowane, niegazowane, przekąski.\nPodczas przedstawień, będzie możliwość nabycia oficjalny programów baletowych w cenie 15 złotych. Znajdą się w nim m.in. informacje na temat odtwórców głównych ról, jak również ciekawostki na temat powstawania „Jeziora łabędziego” i o kompozytorze Piotrze Czajkowskim. Osobny rozdział poświęcono fabule spektaklu.