Lexi - Wariaty.pl - Zwariowana sieć serwerów Counter-Strike\nLexi wygrał w ostatnim dniu 10 Styczeń\nLexi ma najbardziej lubianą zawartość!\nZbiory cytatów #4\nLexi dodał temat w Cytaty\n„Jej świat od jakiegoś czasu narawdę robił się opustoszały i cichy bez niego. Ten świat chatu i internetu jest cichy tylko z pozoru. Dźwięki to także kwestia wyobraźni. Dźwięki i głosy można przecież przeżywać, nie słyszać ich. Internet z nim był pełen dźwięków. Śmiała się, czasami nawet wybuchała śmiechem. Szeptała do niego, gdy ją czymś rozczulił. Wykrzykiwała, kiedy ją czymś oburzył lub sprowokował. Stukała w blat biurka klawiaturą lub myszą, niecierpliwie czekając na jego odpowiedzi lub komentarze. Słuchała muzyki, gdy ją o to poprosił. Wypowiadała słowa, które czasami miały według niego, znaczenie dopiero gdy wypowiedziane zostały na głos lub wyszeptanie, a nie tylko przeczytane. Z nim rzadko było cicho.” „Rozmowa w sieci z nim stawała się niebezpieczna. Zaczynała niepokojąco zbliżać się do stanu, w którym mężczyzna znów wypełni jej cały świat. Nie chciała tego. To ma być przyjaźń. Nie miłość! Nie chciała żadnej miłości. Miłość ma wpisane w siebie cierpienie. Nieuniknione, chociażby przy rozstaniach. A oni przecież rozstawali się każdego dnia. Przyjaźń - nie. Miłość może istnieć i trwać nieodwzajemniona. Przyjaźń - nigdy. Miłość jest pełna pychy, egoizmu, zachłanności i niewdzięczności. Nie uznaje zasług i nie rozdaje dyplomów. Przyjaźń poza tym jest niezwykle rzadko końcem miłości. To nie ma być żadna miłość! Co najwyżej asymptotyczny związek. Ma ich zbliżać nieustannie, ale nigdy nagrodzić dotykiem. Nie kochała go przecież! To tylko fascynacja zaniedbywanej mężatki. Poza tym on jest wirtualny. Nie można z nim ot tak, zgrzeszyć. Dzisiaj czuła, że chciałaby mimo to zejść z tej asymptoty i go dotknąć. Czy to byłby już grzech?” „Odczuwał pierwsze oznaki uzależnienia od maszyny. Za dużo czasu spędzał na rozmowie z Nią.” „Było przytulnie i dobrze; miał wino, miał komputer i miał pomysł do opisania.” „Przewaga ławki nad komputerem dla większości ludzi jest oczywista i niekwestionowana. Głównie ze względu na bliskość, zapach i dotyk. Słowa na ławce schodzą na drugi plan. Nie kwestionował tego. Uważał jednak, że słowami można zastąpić zapach i dotyk. Słowami też można dotykać. Nawet czulej niż dłońmi. Zapach można tak opisać, że nabierze smaku i kolorów. Gdy już jest czule od słów i pachnie od słów, to wtedy... wtedy trzeba najczęściej wyłączyć modem. Na ławce wtedy przeważnie wyłącza się rozsądek.” „Zegar na wieży kościoła wybijał północ. Pomyślał, że właśnie minął, w pewnym sensie przełomowy dzień. Od dzisiaj będzie inaczej. Nie wiedział jeszcze jak inaczej, ale wiedział, że coś się zmieni. Ten e-mail od Natalii... Nigdy dotąd nikomu nie opisał tylu szczegółów jego cierpienia. Nie chciał. I nie potrzebował. Jego ojciec i tak wiedział bez słów, a inni? Inni byli nieistotni. Jej chciał opowiedzieć wszystko. Każdy szczegół. Każdą łzę. I zrobił to. Dlaczego? Bo jest daleko i nie zobaczy tych łez? Bo po prostu nie ma nikogo innego, aby to opowiedzieć, a bardzo chciał? A może to czysty egoizm? Podzielić się z kimś smutkiem przeszłości i zmniejszyć go w ten sposób? A może ona jest teraz tak istotna, tak ważna, tak odpowiednio wrażliwa, tak godna zaufania, że nie obawia się aż takiej bliskości? Też. Ale to chyba nie wszystko.” „Opowiedziałem jej, bo chciałem dzielić z nią także swoją przeszłość - powiedział głośno do swojego odbicia w szybie. - Najważniejsze kobiety mojego życia zawsze znały moją przeszłość. Tak! Ona przecież była ostatnio najważniejsza. W ciągu ostatnich kilku miesięcy nie umiał przeżyć niczego istotnego, aby nie pomyśleć, że chciałby jej o tym natychmiast odpowiedzieć. To wkradło się w jego życie tak cicho i niepostrzeżenie. I zawładnęło nim. Zmieniło go. Wywoływało w nim zupełnie nowe uczucia. Jak na przykład to, jak gdyby motyle miał w brzuchu, gdy rano włączał komputer. Albo to pragnienie wzruszeń na tyle silne, aby wygonić go po północy z ciepłego łóżka do piwnicy i kazać ze starych kartonów wyciągnąć tomiki poezji Jasnorzewskiej.” „Wiedział, że pragnienie wzruszeń nie jest trwałym stanem. Jak on to dobrze wiedział! Po śmieci Natalii, gdy już wrócił do świata, nie był zdolny do wzruszeń. Jego serce było jak zamrożony kawał mięsa. Kiedyś nawet widział je w przerażającym śnie. Pomarszczone i sine, jak kawałek wołowiny wyjęty z zamrażalnika. Ogromne, ledwie mieszczące się w ciemnej dziurze między kością miednicy a obojczykiem. Twarde, pokryte gdzieniegdzie lodem, owinięte foliowym workiem, poprzerywanym w kilku miejscach. Ten zamarznięty worek wypełniony jego sercem poruszał się. Regularnie kurczył się i rozszerzał. Przez dziury w folii wypychały się bąble sinoczerwonego mięsa. Obudził się z krzykiem, gdy worek pękł z hukiem. Ten sen wracał jeszcze wiele razy. To trwało około dwóch lat.” „Kobiety różniły się dla niego w tym czasie od mężczyzn tylko tym, że miały piersi, nie musiały golić twarzy i można było na nich bardziej polegać. Dopiero po paru latach zaczął ponownie odczuwać coś w rodzaju pociągu seksualnego. Ale to było, jak wtedy mówił "prosta(t)ckie". Od prostaty. Ale i od prostaka. Obudzone hormony zdominowały jego postrzeganie kobiet. Chciał tylko rozładować napięcie, pozostawić gdzieś swoją spermę i wrócić do książek. Nic więcej. Robił to sobie głównie sam. Ale nie zawsze. ” „Jakub, Słuchaj teraz uważnie... Zrobiłeś ze mnie - Boże, jak muzyka Geppert na mnie wpływa - najsmutniejszą kobietę w tym kraju. Przydeptałeś mnie. I zmniejszyłeś do rozmiarów wirusa. Dokładnie tak. Wirusa. Opowiedziałeś mi historię miłości ostatecznej... Mogłeś sobie darować te wszystkie cholerne szczegóły... Mogłeś, prawda??? Nie mów mi tylko, że Cię o to prosiłam... Nie mów mi tego! Bo to będzie nie-pasujące do Ciebie usprawiedliwienie. Ja chciałam wiedzieć o tych Twoich kobietach z przeszłości tylko troszeczkę. Odrobinę. Tylko to, że były, że miały takie oczy, takie włosy, takie biografie i że przeszły do historii. O tym, że przeszły bezpowrotnie do historii, chciałam wiedzieć przede wszystkim. Miało być ich dużo i miały być różne. Miały zostawić różne ślady. Ich znaczenie miało się rozłożyć. Abyś nie preferował żadnej konkretnej. Taki miałam plan. Każda kobieta na moim miejscu miałaby podobny plan. "Każda kobieta na moim miejscu" - Boże, jak to strasznie brzmi, gdy powie się to na głos. Ale Ciebie nie można tak zaplanować. Można na Tobie polegać. Jesteś spolegliwy - lubię to słowo - spolegliwy do bólu. Ale zaplanować Ciebie się po prostu nie da. Tak zresztą tylko przepuszczałam do dzisiaj. Od dzisiaj wiem to na pewno. Masz zbyt powikłany życiorys. Poza tym zmieniasz życiorysy innych ludzi. W zasadzie to nie tak. To inni ludzie chcą zmieniać swoje życiorysy dla Ciebie. Tak jak Natalia. Nigdy dotąd nie poznałam człowieka, którego dotknęła taka tragedia, i nigdy dotąd nie poznałam człowieka, który doznał takiej miłości. Czy w życiu musi wszystko wyrównywać się do zera? Czy i tutaj zadziałała ta cholerna koncepcja stanu równowagi, o której kiedyś pisałeś mi na trzech długich stronach? Gdy czytałam o tym wszystkim, czym obdarowałeś ją i co dla niej robiłeś, zastanawiałam się, jak nudne, przyziemne i nawet banalne dla Ciebie musi być to, czym obdarowałeś lub obdarujesz te następne kobiety. Bo one muszą być. Każda, która Cię mija, a mogłaby się przy Tobie zatrzymać, popełnia błąd. Nawet nie wie jaki. One, te kobiety, nie powinny wiedzieć nic o Natalii. Nie mów im tego. Bo trudno będzie im zmierzyć się z kimś, kto jest dla Ciebie aniołem. Anioły nie mają przecież chandry, gorszego dnia, zmarszczek i okresu. Ja zatrzymałam się przy Tobie. Może lepiej będzie pasować, gdy powiem, że to ja Ciebie zatrzymałam przy sobie. Ale to jest "egal", jak Ty to mówisz. Mnie jednak to opowiedziałeś. ale to, czym mnie obdarowujesz każdego dnia, nie jest w ogóle przyziemne i banalne. Poza tym pewnie założyłeś, że ja to przetrzymam. Jestem przecież wirtualna. Jak anioł. Anioły też są wirtualne. Zawsze takie były. Nawet na tysiąc lat przed internetem. Ale w moim przypadku to kłamstwo. Ja TYLKO jestem wirtualna. Nic nie mam wspólnego z aniołem. Jestem grzeszną, rozpustną kobietą. To, że Ty jesteś taki wyjątkowy i wart tych wszystkich grzechów, absolutnie mnie nie usprawiedliwia. Na zdrowie! Ten Daniels smakuje z red bullem zupełnie inaczej. Spróbuj. Poczujesz ten smak grzechu. A więc właśnie dzisiaj zdałam sobie sprawę, że mam plany wobec Ciebie. To on mi o tym powiedział, że mam. I że nie powinnam mieć. To też on. Bo to niemoralne. On to nazwał "perfidnym". Naprawdę użył tego słowa! Powiedział mi, że łamie minimum dwa przykazania. Numer 6 i numer 9, czyli 69. Tego mi nie powiedział. To ja sama tak sobie skojarzyłam. Upiliśmy się we dwoje i pogadaliśmy sobie trochę. To znaczy ja upiłam się o wiele wcześniej. On mi mówił, że jeszcze nigdy nie mieszał Jacka Danielsa z Red Bullem i że to może być niebezpieczne dla serca. Powiedziałam mu, że nie musi się bać, bo on nawet nie przejeżdżał w pobliżu serca, więc jego to z pewnością nie dotyczy. A dla serca niebezpieczny jesteś Ty. Ty go chyba jeszcze nie znasz, prawda? Pozwól, że Ci przedstawię. Pan dr M. Rozumek. Mój własny. "M" to od mądry. On nie zwraca się do mnie inaczej niż "Serce". Zupełnie ignoruje moje imię. Przyzwyczaiłam się już. Dla niego jestem "Serce". To nie jest chyba obraźliwe, prawda? Trudno z nim dyskutować. On po prostu mało czuje. Pić też zaczął dopiero, gdy go zdenerwowałam. Zrobiłam sobie w pamięci notatki z tego, co mi mówił. Głównie dla Ciebie. Ty lubisz takie dyskusje. Rozumek: Serce! Ty pijesz?! Serce: Ja? Nie, skądże! To tylko whisky. Rozum: Lubię takie odpowiedzi, Serce. Bardzo lubię. Chcesz o tym porozmawiać? Serce: Dlaczego on mi to wszystko tak szczegółowo opisał? Mógł przecież wiedzieć, że będzie mi przykro. Rozumek: A Ty Serce co? Gazet nie czytasz? Odkąd zakładasz, że mężczyźni wiedzą, co powoduje smutek kobiet? Chciał po prostu dzielić to z kimś. Kleisz się do niego od kilku miesięcy, to pomyślał, że co mu tam. Serce: Ty, Rozum, nie myśl, że jak jesteś wyżej, to wszystko lepiej widzisz i wszystko Ci wolno! A poza tym nie 'kleję' się do niego, jak Ty to nazywasz. Po prostu spędzamy razem więcej czasu. Lubimy z sobą rozmawiać. Rozumek: Akurat! "Lubimy z sobą rozmawiać'. Ty mnie, Serce, nie rozśmieszaj. Ja mam ze śmiechem problemy. Nie pasujemy do siebie, bo odbiera mi powagę. Rozmawiać? Akurat. Przecież Ty mogłabyś przy nim milczeć. To jest nawet ostatnio Twoje marzenie. Spędzić przy nim cały dzień i milczeć. Słów od niego masz dosyć. Serce: Tak, ale to nic złego. Po prostu chciałabym zobaczyć, jak to jest, gdy nie rozmawiamy ze sobą. Czy też może być tak dobrze. To dla ogólnej wiedzy. Ty lubisz wiedzę, prawda? Rozumek: Tobie nie ma być dobrze z nim. Tobie ma być dobrze z Twoim mężem. Z nim przecież ostatnio też cały czas milczysz. Powinno Ci wystarczyć. Serce: No tak. Mogłam się tego spodziewać. Wciągniesz w to mojego męża. On jest dla mnie bardzo ważny i Ty o tym wiesz. Teraz nawet lepiej niż ja. Spędza z Tobą więcej czasu niż ze mną. Rozumek: Tak przepuszczałem. Twój mąż jest tutaj ze mną cały czas. Nawet w nocy. Nie, żeby chciał. Po prostu go tutaj wysłałaś. Musi Ci być pusto tam u Ciebie? Serce: Czasami. Najczęściej, gdy wracam z pracy. Rozumek: No tak. Wyłączasz komputer i jest Ci pusto. Co takiego jest w tym facecie z Niemiec? Jako Rozum przyznaję, że jest mądry. Nawet bardzo. Ale mądrych mężczyzn jest mnóstwo. Co on ma takiego w sobie? Serce: Ty, Rozum, tego nie pojmiesz. Może gdybyś się napił, byłoby Ci łatwiej. Ile kostek lodu? Jeszcze nie teraz? To się zdecyduj, Rozum. Bo może zabraknąć. To, co zdarza mi się z nim, jest mistyczne. Ty zatrzymałeś się w rozwoju na racjonalizmie. Racjonalizm wie o mistycyzmie tylko tyle, że jest absolutnie nieracjonalny. Rozum, sprawdź u siebie w aktach, czy ja się nie mylę. Czy raf/o znaczy "część całości"? Jestem prawie pewna, że to znaczy dokładnie to. Ja przeskoczyłam tę wczesną fazę. Racjonalizm jest częściowy, jest (Rozum, sprawdziłeś?) zimny i nieprzytulny. Jak opuszczone igloo. Żyjącemu cały czas w igloo trudno zrozumieć, jak to jest na miękkim dywanie przy kominku w listopadzie, gdy za oknem pada. Przy Jakubie jest tak jak przy kominku w listopadzie. W pewnym momencie jest Ci tak dobrze, że zapominasz, że się zapominasz. U mnie jest jeszcze gorzej. Ja zapominam się wcale nie przez zapominanie. Poza tym jest mi tak ciepło od tego płomienia, że najchętniej poleciłabym ciału, aby się rozebrało. Od tego można się uzależnić. Zastanawiałam się tyle razy, dlaczego tak jest. I wiesz, Rozum, co? Wyszło mi, że ja dla niego jestem cały czas najważniejsza. Przy nim jestem absolutnie jedyna. Takiego uczucia nie dał mi nikt od bardzo dawna. Rozumek: Nie ma nic bardziej przykrego jak kominek w pustym pokoju nazajutrz. Masz tylko popiół do wyniesienia. Często nie ma już nikogo, aby to zrobił za Ciebie. Pomyślałaś, Serce, o tym? W igloo jest zawsze tak samo. Nudno? Zimno? Może, ale nie ma popiołu. Do popiołu potrzebne są płomienie. Serce: Nie pomyślałam. Bo ja nie myślę. Ja czuję. To Ty wyłącznie myślisz, biedaku. Rozumek: Ty się, Serce, nie wywyższaj. Myślisz, że jak mnie zracjonalizujesz, to wyjdzie na to, że Ty to wzniosłość i wyższe stadium rozwoju, a ja to Biskupin? Ty się, Serce, mylisz. My jesteśmy oboje, dokładnie tak, w trakcie reakcji chemicznej. Tak jest, Serce! My jesteśmy tylko chemią. Twoja reakcja jest po prostu tylko inna. Ja to neurony, dendryty, podwzgórze, śródmózgowie i ciało migdałowe. Ty to głównie neuroprzekaźniki: fenyloetyloamina, dopamina i katecholamina. Obojętnie jak to się nazywa. Nas można będzie kiedyś zarejestrować w jakimś banku danych reakcji chemicznych. Zobaczysz. Twoja reakcja się skończy znacznie prędzej niż moja. Moja potrwa do końca. Ty masz za duże ciepło reakcji. Za dużo potrzebujesz i za dużo pobierasz. Tego nie wytrzyma długo nawet piec hutniczy.Wypalisz się. Poza tym Ty dokładasz tylko do jednego pieca. Ty, Serce, uważaj, bo ten drugi Ci gaśnie. Ale jeszcze się żarzy. Jeszcze nie jest za późno. Ciągle jeszcze możesz rozdmuchać tam płomienie. Serce: Rozum, Ty nawet mówisz rozumnie. Ale Ty się nie znasz. Są takie rzeczy, których Ty nigdy nie pojmiesz. Rozumek: Dobra, dobra. Ja wiem, Serce. Ja wiem, o co Ci chodzi. Chodzi Ci o miłość, ale pamiętaj o jednym: ze wszystkich rzeczy wiecznych miłość trwa najkrócej. Więc Ty się nie nastawiaj na wieczność. Ty, Serce, nie jesteś czasoprzestrzeń. Serce: Mówisz tak, bo nienawidzisz miłości. Wiem, że tak jest. Nawet Cię rozumiem. Bo gdy ona przychodzi, wyłączają Cię. Oboje Cię wyłączają. Przenoszą Cię do piwnicy jak narty po zimie, która minęła. Masz tam przeczekać do następnego sezonu. Nie potrzebują Cię teraz. Przeszkadzasz im. Zrozum to. Ty jesteś przecież Rozum, więc łatwo Ci coś zrozumieć. Po co im Ty? Oni nie mają czasu na Ciebie. Myślą o sobie bez przerwy. Zachwycają się wszystkim w sobie. Nawet swoimi wadami. Rozum dla nich to obawa przed odmową, to drążące pytanie, dlaczego akurat on lub ona. Oni nie chcą takich pytań, i dlatego Cię wyłączają... Pogódź się z tym. Rozumek: Nie mogę. Tylko Ty, Serce, czujesz to, że nie mogę. Dobijam się czasami do nich z tej piwnicy. Ale mnie nie słyszą. Bo oni są wtedy głusi na wszystko. Poza tym, to skąd Ty to wszystko wiesz, Serce? Możesz mi teraz nalać. Rozczuliłaś mnie tą piwnicą. Muszę się napić. Trzy kostki lodu. Czysta whisky. Bez Red Bulla, i nalej od razu do połowy. Serce: To rozumiem. Dobra ta whisky, prawda? Ja, jeśli mogę, piję tylko Jacka Danielsa. Chcesz, Rozum, jeszcze jedną szklaneczkę? To były trzy kostki, prawda? Rozum. Zrobisz coś dla mnie? To bardzo ważne. Nigdy Ci tego nie zapomnę. Zrobisz? Mógłbyś mi wyłączyć na jakiś czas Sumienie? Dokucza mi. Strasznie mi dokucza. Rozumek: Słuchaj, Serce. Nie rób mi tego. Proszę Cię. Nie załatwiaj ze mną nic przy whisky. Bądź bezinteresowna, Serce. To, że pijemy razem i że Ty się trochę racjonalizujesz, a ja trochę rozczulam, nie upoważnia Cię, abyś załatwiała ze mną interesy. Miej Honor, Serce. Poza tym Sumienia nie da się wyłączyć. Ja też tego nie potrafię. Parę razy próbowałem, bo i mnie dokucza czasami. Ale się nie da. Można je tylko na jakiś czas zagłuszyć. Najlepiej żyć z nim w zgodzie. Nawet pogadać z nim nie można. Poza tym trudno je napotkać. Siedzi ciągle gdzieś w Podświadomości. Najchętniej wyłazi w nocy. Wtedy ja już śpię i się regeneruję, a Ty, Serce, masz ładny sinusoidalny rytm. Serce: Ja nic z Tobą przy wódce nie załatwiam. To miałeś, Rozum, zrobić dla mnie z dobrego serca. Masz rację, Rozum. Z Sumieniem nie da się negocjować. Rozumek: Słuchaj, Serce. Jak już tak sobie w cztery oczy rozmawiamy, to powiedz mi, o co Ci tak naprawdę chodzi? Dlaczego to robisz? Ja to przecież wszystko widzę. Odkąd znasz tego Jakuba, przyśpieszasz, zwalniasz, tłuczesz się jak oszalałe, zalewasz mnie dopaminą, zatrzymujesz się, potykasz i kołaczesz. Budzisz mnie w nocy, albo w ogóle nie dajesz mi spać. Tak jak dzisiaj na przykład. Dlaczego to robisz, Serce? dla przeżyć i wspomnień? Boisz się, że kiedyś będziesz biło nad urodzinowym tortem tragicznie pełnym świeczek i pomyślisz, że Twój czas minął, a Ty nic nie przeżyłaś? Żadnej prawdziwej arytmii,żadnej romantycznej długotrwałej tachykardii albo chociaż migotania przedsionków? Tego się lękasz, Serce? A może ograniczenie się do bicia tylko dla jednego mężczyzny budzi w Tobie lęk przed zmarnowaną szansą? Poza tym, wyłącz już tę Geppert. Ile razy można słuchać tych samych smutków. "A gdy się zbudzę, westchnę cóż, to wszystko było chyba zamiast". Nawet ja już to znam na pamięć, I nie płacz więcej, Serce, bo gdy to widzę, to tracę Rozsądek. Serce: Bo widzisz, Rozum, ten Jakub jest tak daleko, ma tak mało szans, aby konkurować z kimkolwiek, kto mógłby mnie przyśpieszyć, będąc tutaj na wyciągnięcie ręki, a i tak tylko przy nim biję tak naprawdę. Na początku martwiłam się tym, jak jakąś wadą nabytą. Tym bardziej, że Sumienie nieustannie straszyło, że to okropnie niebezpieczne, że prowadzi do zawału i że prędzej czy później jakieś EKG to wykaże. Nawet się z nim zgadzałam na początku. Myślałam, że to przejdzie, że Ty, Rozum, razem z Rozsądkiem pomożecie mi z tym sobie jakoś poradzić, że to tylko taka chwilowa nieregularność w reakcji na chłód, pustkę i obojętność dokoła. Ale teraz chcę, aby te nieregularność trwała. Bardzo chcę. Ale Ty, Rozum, tego nie zrozumiesz. Nalać Ci jeszcze jednego? Musisz wypić bez lodu. Roztopił się. Zupełnei. Tak jak ja. Rozumek: Nalej, Serce. Nalej. Jakubku. To nie jest zapis całej dyskusji! Reszta była już po piątek szklance i wolę ją przemilczeć. Ze względu na moją reputację. A Geppert dalej śpiewa. Ja wcale nie ulegam Rozumkowi, jak widzisz. Bo jak coś jest dla mnie ważne, to nie ulegam. Nawet Rozumowi. Pisała. Mówiła do siebie i dalej pisała. Sięgała po szklankę stojącą obok niej na podłodze. Skończyła drinka. Lód w zielonym kubku całkowicie się roztopił. Wzięła jeszcze raz na chwilę klawiaturę na kolana. Łzy płynęły jej po policzkach. Dopisała: Nie mogę przestać o niej myśleć. O Natalii. Jeszcze nigdy żadna kobieta nie poruszyła mnie tak, jak poruszyła Natalia. Gdy przypomnę sobie jej list, gdy ona pisze: "To będzie piątek. Sprawdziłam właśnie, że Ty urodziłeś się w piątek. To będzie znów szczęśliwy piątek, prawda, Jakubku?" - to po prostu łkam. Nie mogę tego opanować. Wyję. Na całe to biuro, i to nie od whisky z red bullem. Dlaczego Cię to spotkało? Dlaczego ona Ci umarła? Anioły przecież nie umierają...” „Jak to dobrze, że dzisiaj upiłam swój rozum.”\nWariackie Newsy #5\nLexi dodał temat w Wariackie Newsy\nDzień dobry. Witam Was wszystkich w kolejnej części Wariackich Newsów. Mam nadzieje, że dostarczę Wam informację, które pozwolą Wam porównać ów tydzień do poprzedniego. Wierzę w to, że zainteresuję Was tematem i będziecie czekać na kolejną część, która pojawiać się będzie w każdą niedzielę. Życzę miłego czytania. Jest to bardzo łatwa czynność, nie zajmuje zbytnio czasu, a wspomaga w promowaniu serwerów. Wystarczy kliknąć "głosuj", zaznaczyć, że nie jesteś robotem i zagłosować. W kilkanaście sekund i Ty możesz wspomóc nasze serwery. DD2 #1 - >> KLIK << DD2 #2 - >> KLIK << 4FUN - >> KLIK << MIX - >> KLIK << W dalszym ciągu poszukiwane są osoby na poniższe rangi: • Moderator - >> KLIK << • Redaktor - >> KLIK << • Grafik - >> KLIK << • Admin DD2 #1 - >> KLIK << • Admin DD2 #2 - >> KLIK << • Admin 4FUN - >> KLIK << Osobiście zachęcam do składania podań. Przyjemna atmosfera sprzyja pracy. Zachęcam wszystkich do przeczytania tematów, które powstały od ostatniego tygodnika, nad którymi starali się redaktorzy. Jeżeli jesteś żądny wiedzy, chcesz umilić sobie dzień, zajrzyj do owych tematów, do których poniżej podam Wam linki. Wesprzyj dobrym słowem, a na pewno zmotywujesz redaktorów do dalszego pisania. Dodatkowo proponuję, abyście zadawali pytania do Q&A, do którego nominowany został nasz właściciel. Chciałabym również, abyście podawali tematy, o których chcielibyście, abyśmy pisały. ⇶ Kilka wierszy od redaktorki: >> KLIK << ⇶ Q&A: >> KLIK << ⇶ Ciekawostki: >> KLIK << ⇶ Zbiory cytatów: >> KLIK << ⇶ Cytaty z Anime: >> KLIK << ⇶ Kartka z kalendarza: >> KLIK << ⇶ Kartka z kalendarza: >> KLIK << ⇶ Kartka z kalendarza: >> KLIK << ⇶ Kartka z kalendarza: >> KLIK << Do gotowania/pieczenia zachęcały nas trzy osoby, które podzieliły się przepisami. Jeżeli jeszcze nie widziałeś, masz ochotę na wykonanie sobie jedzenia, ale nie masz pomysłu, to zapraszam do tematów: Kruche babeczki z bitą śmietaną i owocami w wykonaniu @ Cherry.>> KLIK << Ciasto Kinder Bueno w wykonaniu @Eio>> KLIK << Chleb w jajku w wykonaniu @Paleta.>> KLIK << Jeśli jesteś nowym użytkownikiem i nie odebrałeś jeszcze darmowego VIPa na serwerze, koniecznie zajrzyj do tematu. Zachęcam, korzystaj, póki możesz. >> KLIK << To tyle z mojej strony. Dziękuję za uwagę. Byłabym wdzięczna za opinię. Do zobaczenia za tydzień. Miłego dnia ♥\nLexi dodał temat w Kartka z kalendarza\nImieniny dzisiaj obchodzą: Halina, Marian, Otton, Aaron, Bogusław, Domicjan, Domicjana, Ekhard, Estera, Gaweł, Julian, Karolina, Klarysa, Marcin, Namir, Otto, Szymon, Teobald, Teodoryk. Światowy Dzień Architektury Dzień Sejmu Polskiego Międzynarodowy Dzień Owoców Dzień Psa „Że dobrym być potrzeba i któż tego nie wie? Lecz dobry owoc rośnie nie na każdym drzewie.” - Mikołaj Rej 1926 – Oliwa została przyłączona do Gdańska. 1930 – Założono Archiwum Akt Nowych w Warszawie. 1940 – W byłej fabryce włókienniczej Samuela Abbego, położonej u zbiegu obecnych ulic Zgierskiej i gen. Józefa Sowińskiego w Łodzi, Niemcy utworzyli więzienie policyjne Radogoszcz. 1957 – Rozpoczęto wydobycie w KWK „Halemba” w Rudzie Śląskiej. 1983 – Założono Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie. 69 – Rzymskie oddziały w Egipcie obwołały cesarzem Wespazjana. 1861 – W Rzymie ukazało się pierwsze wydanie „L’Osservatore Romano”. 1921 – Założono Komunistyczną Partię Chin. 1940 – Bitwa o Atlantyk: niemiecki U-Boot U-102 został zatopiony bombami głębinowymi przez brytyjski niszczyciel, w wyniku czego zginęła cała, 43-osobowa załoga. 1969 – Gustav Heinemann został prezydentem RFN. 2000 – Otwarto most nad Sundem łączący Szwecję z Danią. 2013 – Chorwacja przystąpiła do Unii Europejskiej.\nZbiory cytatów #3\n„Przeczytał jedno zdanie i wszystko wróciło. Z tą samą rozpaczą, bólem, łzami, niekontrolowanym drganiem powiek, zaciskaniem pięści i bezsilnością. Dokładnie tak, jak wtedy poczuł słony smak krwi z pokaleczonych zębami warg. Krótki, płytki oddech. Wróciło absolutnie ze wszystkim. Nawet z tą nieodpartą chęcią zapalenia papierosa. A nie palił już od siedmiu lat.” „Jakubku, doprowadzasz mnie do śmiechu, doprowadzasz mnie do łez. Zastanawiałam się dzisiaj cały wieczór, że, prawdę mówiąc, najbardziej ostatnio chcę, abyś doprowadził mnie do orgazmu.” „ Potrafiła milimetr po milimetrze dotykać ustami lub delikatnie opuszkami palców mojej skóry. Doprowadzała mnie do szaleństwa. Chociaż to absurdalne — przecież była głuchoniema — prosiła mnie zawsze, abym szeptał, nie mówił, ale właśnie szeptał, co czuję, gdy jest mi szczególnie dobrze. W zasadzie szeptałem jej cały czas. ” „ Potem na specjalnym kursie uczyłem się języka migowego. Cały długi rok. Pamiętam, gdy któregoś wieczoru przyszedłem do niej do domu i gdy po kolacji zostaliśmy sami w jej pokoju. Stanąłem przed nią. Wskazującymi palcami obu dłoni dwa razy pod obojczyk. Potem dwa razy tymi samymi palcami w kierunku rozmówcy. Płakała. Uklękła przede mną i płakała. Klęczała. Dwa razy pod obojczyk. Dwa razy w kierunku rozmówcy. To takie proste. „Kocham Cię”...” „Klasowo oczywiste. Sekretarz partii nie może być pedałem. Może być pedofilem, ale nie pedałem. Pedałami są jedynie księża i imperialiści.” (XDDD) „Matka Natalii, po tym, jak dowiedziała się, że jej mąż — działacz polityczny — jest gejem, mogła go wykończyć. Jego samego wyskrobać jak żyletką z historii, a co gorsza jego numer telefonu usunąć z notesów wszystkich ważnych tego miasta. Wystarczył jeden telefon do Komitetu. Nigdy tego nie zrobiła. Mimo nienawiści, poniżenia, bólu porzucenia i z pewnością żądzy zemsty. ” „Matka wychowywała ją bez niczyjej pomocy. Nigdy nie powiedziała jej nic złego o ojcu.” „Po klęsce jej małżeństwa Natalia stała się dla niej jedynym i ostatecznym celem życia. Gdyby była pewna, że oddychając, odbiera tlen Natalii, nauczyłaby się nie oddychać, i wszystkich innych namawiałaby, aby też nie oddychali. Trudno było kochać Natalię przy takiej matce. Akceptowała moje istnienie tak, jak akceptuje się gips na złamanej nodze. Musi być, minie, znów będzie jak kiedyś, bez gipsu. Trzeba przeczekać i postarać się na krótko o kulę. Jednak ja nie mijałem. Odbierałem jej Natkę, Natalkę, Nataleńkę... Kawałek po kawałku. Tak jej się wydawało. To nie była prawda. Kiedyś jej matka wyjechała na dwa tygodnie konserwować zabytki Tallina. Natalia, mając mnie cały czas w pobliżu, popłakiwała z tęsknoty za nią.” „Zacząłem zauważać, że jesteśmy zanurzeni w eterze dźwięków i tak naprawdę cisza to tylko pojęcie poetów, pisarzy i głuchoniemych. Cisza nie istnieje. Gdzie nie ma próżni, czyli wszędzie tam, gdzie można oddychać i jest ruch, nie ma ciszy.” „Nigdy tego nie zrozumiesz, jak to jest, gdy chcesz komuś coś tak bardzo ważnego powiedzieć i nie możesz, bo ona Cię nie usłyszy!” „Ja przeczytałem matce Natalii tylko jeden list od niej. W zasadzie nie przeczytałem jej go. Wyrecytowałem go. I to też dopiero po trzech latach. Znam go na pamięć do dzisiaj i zawsze będę go znał. Zawsze. Jakubku, Tęsknie za Tobą tak, że aż szumi mi w uszach. Wyobrażasz to sobie? Mnie, głuchej, szumi w uszach z tęsknoty. Nie potrafię sobie z tym poradzić. Ty zawsze byłeś. Po prostu przyszedłeś z ulicy i tak już zostało. Odkąd Cię kocham, zawsze byłeś, i przedtem też. Bo tak naprawdę to nie było „przedtem” przed Tobą. Wiesz, że ja zawsze tęskniłam za Tobą już troszczkę, nawet gdy byłeś blisko mnie. Tęskniłam już tak sobie trochę na zapas. Żeby później tęsknić mniej, gdy już pójdziesz do domu. I tak nie pomagało. Czy mówiłam Ci, że gdy już będę słyszeć, to jako pierwsze nauczę się wymawiać Twoje imię? We wszystkich językach? Ale najpierw po rosyjsku. A gdy już wrócę, to usiądę Ci na kolanach, oprę moje dłonie na Twoich ramionach i będę całować Twoją twarz. Kawałek po kawałku. Obiecaj mi, że mnie nie rozbierzesz, zanim skończę. Jeszcze tylko dwa dni do operacji. Czekam. To oczekiwanie jest takie uroczyste. Czuję się, jak gdybym zbliżała się do jakiegoś następnego wtajemniczenia. Jakubku, Ty przecież wiesz, że ja nawet nie próbuję Ci opisać, jak wdzięczna Ci jestem. Bo tego nie można opisać. A przecież wiesz, że ja dotąd umiałam opisać wszystko. Tutaj nie ma żadnego kościoła. A ja tak bardzo chciałabym się modlić. Modlę się i tak. Zabrałam od Mamy ten mały drewniany krzyżyk. Kładę go na poduszce i modlę się do niego, ale chciałabym chociaż raz przed operacja pomodlić się w prawdziwym kościele. Bóg na pewno wie, co robi. Przecież znalazł mi Ciebie. Jeszcze tylko dwa dni do operacji. To będzie piątek. Sprawdziłam właśnie, że Ty urodziłeś się w piątek. To będzie znów szczęśliwy piątek, prawda, Jakubku? Uwielbiam Cię. Natalia. Ps. Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez Ciebie...” „W piątek rano w drodze na uczelnię poszedłem do kościoła. Potem miałem zajęcia do późnego popołudnia. Wieczorem byłem umówiony z matką Natalii. Wybiegłem z instytutu, spiesząc się na autobus. Przy wjeździe na parking instytutu stała czarna wołga. W otwartych drzwiach, na siedzeniu obok kierowcy, siedział ojciec Natalii i palił papierosa. Zauważył mnie. Wyrzucił niedopałek papierosa na ulicę, wstał, poprawił krawat i zaczął iść w moim kierunku. Zbliżył się do mnie, stanął bardzo blisko mnie i powiedział zupełnie obcym, nienaturalnym głosem, jak gdyby wypowiadał formułkę setki razy ćwiczonej roli: - Natalia dzisiaj nad ranem umarła. Wczoraj zmiażdżyła ją koparka na podwórzu przed kliniką. Ten chłopiec, którego próbowała wypchnąć spod koparki, ma amputowane obie nogi. On nie zauważył koparki i nie mógł też jej usłyszeć. Operator koparki był zamroczony alkoholem, gdy to się stało. Od wczoraj go szukają. Nie mogłem tego więcej słuchać. Od pewnego momentu każde słowo, które wypowiadał, było jak uderzenie kamieniem w głowę. ” „Pamiętam, że gdy byłem dzieckiem i ktoś mnie na podwórku bardzo skrzywdził, to biegłem do domu. Znowu było tak jak wtedy. Gdy mój ojciec otworzył drzwi, przytuliłem się do niego tak mocno, jak mogłem. Nie pytał o nic. Było tak jak wtedy. Już tak nie bolało.” „Tej nocy zrozumiałem, dlaczego mój ojciec pił, gdy umarła mama. Wódka była tej nocy jak tlen. Znowu można było oddychać. ” „ Na cmentarz poszedłem kilka godzin po pogrzebie. Nie było już nikogo. Usypany z żółtego piasku grób przykryty był wieńcami i wiązankami kwiatów. Wpatrywałem się w białą tablicę z jej imieniem i nazwiskiem. Nie miałem już łez. Zastanawiałem się, jak wytrwać milczenie Boga. Byłem pusty w środku. Przyszedłem na ten cmentarz bez kwiatów. Było mi to obojętne. Oprócz agresji wobec Boga nie czułem nic. Ale tylko tak mi się wydawało. W pewnej chwili spojrzałem na grób i wieńce. Zaraz przy krzyżu leżał największy. Na czarnym tle szarf odczytałem złocisty napis: „Wiesz przecież, że nie odeszłaś. Kochający Cię Jakub i Mama” Jest taki moment, kiedy ból jest tak duży, że nie możesz oddychać. To jest taki sprytny mechanizm. Myślę, że przećwiczony wielokrotnie przez naturę. Dusisz się, instynktownie ratujesz się i zapominasz na chwilę o bólu. Boisz się nawrotu bezdechu i dzięki temu możesz przeżyć. Tam przy grobie, nie mogłem oddychać. Tam zdarzyło się to po raz pierwszy. ” „Potem, przez następne miesiące, wydawało mi się, że żyję za karę. Nienawidziłem poranków. Przypominały, że noc ma swój koniec i znów trzeba radzić sobie z myślami. Ze snami było jakoś łatwiej. Były tygodnie, że nie wychodziłem z łóżka, a jeśli już, to tylko po to, aby sprawdzić, czy ojciec naprawdę wyniósł całą wódkę z domu. Czasami było tak źle, że o ojciec biegł w nocy do jakiejś meliny, przynosił butelki i piliśmy. Wtedy nie umiałem jeszcze tego nazwać. Teraz wiem, że wpadłem w straszną, gigantyczną depresję. Z rozpaczy uczyniłem filozofię. Wszystko, co nie było tragiczne, beznadziejne, rozpaczliwe, było absurdalne. Absurdem na przykład było jeść, myć zęby lub wietrzyć pokój. Mój ojciec robił wszystko, aby mnie z tego dołu wykopać. Najpierw wziął zaległy urlop z dwóch lat. Potem odmówił brania nocnych dyżurów, aby cały czas być przy mnie. Robił rzeczy, które nie przyszłyby mi do głowy. Rozcieńczał w tajemnicy wódkę z wodą, abym pił tyle samo, a nie był tak pijany. ” „Po mniej więcej pół roku, po jednej z kolejnych nocy, gdy leki antydepresyjne popijałem wódką zabarwioną, aby uspokoić ojca, oranżadą, obudziłem się pod respiratorem, przywiązany skórzanymi pasami do łóżka. Zawiózł mnie tam mój ojciec, widząc, jak więdnę, zatruwany wszystkim, co chociaż na chwilę tłumiło ból i smutek. Na swoim dyżurze zapakował nieprzytomnego do karetki i zawiózł do szpitala psychiatrycznego. ”\nLexi odpisał Kamilś ™ ♥ na temat w Pokaż się\nQ&A - Pytania #4\nLexi dodał temat w Fast Q&A\nDzień dobry. Witam Was w naszym czwartym wydaniu Q&A, do którego został nominowany @ ^Alfa # Vego^. Czas na zadawania pytań macie do 13 lipca. Pamiętajcie o regulaminie, który znajduję się tutaj: → TUTAJ ← Prosiłabym, aby przed zadaniem pytań, osoba przeczytała pytania poprzedników, by nie pytać o to samo. Miłej zabawy. ☻\nLexi odpisał AviX. na temat w Strefa śmiechu\nJa to nawet nie wiem kim jesteś, ale masz ładny nick c: XD\nMalutkie "co nie co"\nLexi dodał temat w Nasze prace\nNawet cichy szelest kilka metrów dalej mi bardzo rani uszy, czuję ból taki ogromny, jakby wyrywali moje ciało z duszy. Każdy dotyk sprawia mi ból, bo czuję wciąż Twoje dłonie, a moje serce? Z żalu i tęsknoty za Twym dotykiem płonie. Czuję, że lecą mi łzy, znów zaczynają mi pulsować skronie, czemu ja tak uparcie swojej miłości do Ciebie bronię? Bolą mnie małe słowa, które do kogoś muszę pokierować, czuję, że już nic ważnego nikomu nie mogę zaoferować. Razi mnie światło, najchętniej bym się przed wszystkimi ukryła, czemu mnie to tak kurewsko boli, skoro serce, to tylko jakaś bryła? Każdy najmniejszy ruch głową powoduje duże cierpienie, czy ktoś poleci mi coś, co spowoduje mego serca uśpienie? Wciąż powraca mi myśl, że to brak Ciebie tak na mnie działa, tak bardzo brakuje mi Twoich oczu, dotyku, uśmiechu, ciała. Kilka miesięcy temu śmiałam się, że miłość nie istnieje, dziś przez tę cholerną miłość, serce mi z żalu kostnieje. Nie wierzyłam, że istnieje coś takiego jak zakochanie, jedyne, w czym byłam dobra, to innych słuchanie. Z czasem, gdy go poznałam, sama się sobie dziwiłam, przez tę miłość, bardzo mocno się uwrażliwiłam. Zatracać się chciałam dniami i nocami w jego oczach, nie sądziłam, że wędruje już po miłości uboczach. Jego dotyk powodował we mnie pragnienie, jego głos, powodował ciągle serca drgnienie. A strata. Zabolała najmocniej, odechciało mi się jeść, serce nagle z bólu zaczęło się w klatce piersiowej gnieść. Idąc spać, w śnie widziałam jego twarz, taką uśmiechniętą, a ja? Czułam się jak gówno, czułam się rośliną uschniętą. Jego głos w mojej głowie, mówiący, że mam się uśmiechnąć, mózg mówiący, że osobiście wolisz najszybciej zdechnąć. Był moim numerem jeden, a teraz oddech sprawia ból, czuję się gorzej, niż wtedy, gdy na rany sypałam sól. Nigdy tego nie zobaczysz, ale i tak Cię mocno przepraszam, że Cię ranię i że się tak bardzo do Twego serca wpraszam. Każdy zna kilka rodzajów bólu. Dla jednych to ból po rozstaniu, dla drugich, największy ból to chamstwo, zapobiegają kłamaniu. Dla kolejnych słaba ocena, niemiłe słowa, zdrada miłości, strata przyjaciela, śmierć zwierzęcia, choroba, łamanie kości. Jest wiele definicji bólu, każdy opowiada ją po swojemu. ja Wam powiem, jak jest według mnie i po mojemu. Najbardziej zaboleć może świadomość choroby najważniejszej osoby, mimo że ktoś jeszcze żyje, lekarz mówi "przygotujcie się do żałoby". Nic nie może się równać z takim bólem, gdy widzisz, jak ktoś choruje, gdy ten rodzaj bólu nad wszystkimi odczuwanymi emocjami góruje. Pamiętam, jak dowiedziałam się, że moja babcia zachorowała na raka, wtedy rozpoczęła się dla niej z tą nikomu niepotrzebną chorobą draka. Pamiętam, gdy leżała na szpitalnym łóżku po wycięciu guza i powtarzała: "nie bój się, już jest dobrze" - a ledwo co pod swoim nosem burczała. Pamiętam nawrót choroby, kolejne dawki chemii, kolejne wizyty w szpitalu, dla tej osoby, powinniśmy wyryć coś na dwóch stronach medalu. Jest silna, walczy, próbuje nie pokazywać po sobie, jak to ciężko znosi, choć wiem, że wiele razy ją w głębi siebie po prostu roznosi. Pamiętam "nie przejmuj się Olu, ja z tego wyjdę, tylko kilka tygodni" Pamiętam, jak dotykałaś nas w rękę w zimę i mówiłaś "ale chłodni" Pamiętam, jak ściskałaś moją dłoń, gdy nie mogłam się skupić, Pamiętam, jak wiele razy mówiłaś, że zdrowia nie można kupić. Pamiętam, jak mnie wychowywałaś, gdy rodziców nie było, Pamiętam, że gdy się wyprowadziliśmy, sumienie mnie dręczyło. Jesteś silna babciu, ja w Ciebie wierzę. Razem damy radę, to jest mocniejszy ból, nie ten odczuwany przez zdradę. Bólem jest fakt, że mimo wrażliwości, ona nadal próbuje, Wiele razy mnie pociesza, co dnia mnie motywuje.\nLexi odpisał Chapaj :D na temat w Redaktor\nImie: Aleksandra Wiek: 17. Zainteresowania: Na dole c: Doświadczenie: 9.99/10 Preferowany dział do prowadzenia: Ja mogę pisać o wszystkim, co pewnie już wiele osób zauważyło. c: Kilka zdań o sobie: Standardowo - rodzice nazwali mnie Aleksandra, choć osobiście częściej z ust innych osób słyszę Ola albo Lexi. Urodziłam się 10 lipca 2000 roku, a więc (łatwo obliczyć) w tym roku zostanę pełnoletnią artystką (skromność). Uczęszczam do technikum hotelarskiego i jestem w drugiej klasie. Od najmłodszych lat zaczęłam fascynować się muzyką oraz pisaniem (czemu poświęcam się do dzisiaj, co łatwo zauważyć). W późniejszych latach doszły do tego: motoryzacja, hotelarstwo, medycyna, jak i prawo. Z gatunków muzycznych słucham przeważnie rapu, rocka, popu (bardzo wiele muzyk wpadło mi w ucho, więc nie ograniczam się tylko do wymienionych powyżej gatunków). Tak jak napisałam w swoim przywitaniu, nie ciągnie mnie do słuchania metalu, który wręcz rani moje uszy, a moje bębenki czują jakby miały za chwilę wybuchnąć. Jestem bardzo drobną istotą (centymetry i kilogramy o tym mówią) o miękkim serduszku, na pierwszy (przysłowiowy) „rzut oka” wyglądam na małego bezpiecznego aniołka, lecz rzeczywistość jest zupełnie inna. Mogłabym spędzać czas wyłącznie w swoim towarzystwie, więc mogłabym się nazwać osobą niezależną. Nie mam nic przeciwko, gdy trafi mi się wierny kompan do rozmów (chyba że nie mamy o czym ze sobą rozmawiać). Staram się pokonywać przeszkody, które sama (a czasem przez kogoś) stawiam w swoim życiu. Zawsze idę w tę stronę, którą sobie obrałam za główny cel. Jestem osobą pomocną, która zawsze znajdzie się tam, gdzie ktoś tego potrzebuje. Mogę powiedzieć, że w miarę dobrze radzę sobie w trudnych i stresujących sytuacjach (nauczyłam się tego w pracy — w hotelu), które wymagają często zachowania zimnej krwi, choć nie zawsze jest łatwo, ponieważ jestem osobą wybuchową. Tak jak pisałam w swoim przywitaniu, jestem osobą bardzo wrażliwą, co wpływa negatywnie na niektóre sytuacje w moim życiu. Nauczyłam się stawiać na swoim i dominować nad kimś (bez żadnych podtekstów). Zawsze w każde powierzone mi zadanie angażuję się w 100 procentach. Można nawet powiedzieć, że sprawdzam je miliony razy, nim ów efekt zostanie komukolwiek ukazany. Jeżeli chodzi o zwierzęta to mam anielskie serduszko. Mogłabym mieć milion zwierząt w domu, co by mi w żadnym wypadku nie przeszkadzało. Szaleję na punkcie czworonożnych kompanów. Sama posiadam dwa psy — Shannelkę (suczkę) i Maxa. Posiadam również kota — Buszka. Strasznie je na początku rozpieszczałam, choć nie udało mi się ich „wychować”, ponieważ są strasznie zbuntowane (każdy uważa, że wzięły to ze mnie). Przykładowe prace: Jest ich pełno tutaj na forum. : > : D\nImieniny obchodzą: Danuta, Jan, Janina, Emilia, Jan Chrzciciel, Janisław, Longin, Longina, Romuald, Romualda, Symplicjusz, Symplicy, Teodulf, Wilhelm, Janusz. Święto Marynarki Wojennej Dzień Przytulania „Powiadają, że człowiek jest kowalem swego losu. Ale dość często los jest kowalem, zaś poniektóry człowiek kowadłem.” - Zygmunt Fijas 1942 – Niemcy wymordowali we Lwowie 6-8 tys. Żydów mieszkających poza granicami getta. 1972 – Na górze Czcibor koło Cedyni odsłonięto Pomnik Polskiego Zwycięstwa nad Odrą. 1990 – Lech Wałęsa ogłosił tzw. „wojnę na górze”. 1894 – Prezydent Francji Sadi Carnot został zraniony sztyletem przez włoskiego anarchistę Santo Caserio, w wyniku czego zmarł następnego dnia w szpitalu. 1981 – Miało miejsce pierwsze, nieuznane przez Kościół katolicki, objawienie Najświętszej Maryi Panny w Međugorje w Bośni i Hercegowinie. 2003 – Matti Vanhanen został premierem Finlandii. 2010 – Julia Gillard została pierwszą kobietą-premierem Australii.\nZbiory cytatów #2\n"Była prowokująco bezpośrednia. I właśnie dlatego on się natychmiast uśmiechnął." "Nie opowiadaj mi, proszę, nic smutnego dzisiaj. Nawet nie próbuj. Daję sobie rade ze smutkiem przeciętnie w 24 godziny. Dzisiaj doradziłbym Ci tylko wyjścia ostateczne, chemię lub alkohol." "Zresztą Ty nie potrzebujesz rad. Ty po prostu musisz to komuś opowiedzieć, podzielić to na dwóch." "W Sieci obraz siebie kreuje się słowami. Własnymi słowami." "Myślisz, że chory rozum można odróżnić od chorej duszy? Pytam z ciekawości. Ja miałem chore wszystko. Każdą pojedyncza komórkę. Ale to już minęło. Może nie jestem całkiem zdrowy, ale z pewnością jestem uleczony." "Bez ostrzeżenia wyłączyła komputer. Odłączyła się od internetu. Była offline. Zniknęła tak samo bez zapowiedzi, jak się pojawiła. Nie przeczytała już tej ostatniej wiadomości. Patrząc w ekran monitora, pomyślał, że nagle zrobiło się jakoś pusto i cicho bez niej." "Nie rozmawiali jak dawniej już bardzo, bardzo długo. Mieli coraz więcej sprzętów elektronicznych i coraz mniej kontaktu." "Miała męża, a durzyła się w Belgu. Gdy ten wszedł do ich biura z bukietem kwiatów, opalony, pachnący, jak zawsze nieskazitelnie elegancki i powiedział sekretarce, że zabiera "mademoiselle" - chociaż dobrze wiedział, że jest mężatką - na "business lunch do Bristolu", poczuła się wyróżniona. Miał czas. Znowu jakiś mężczyzna miał dla niej czas! Słuchał, był dowcipny, delikatny, usłużny. Później przysyłał e-maile i grube, kolorowe, pachnące jego wodą kolońską zaproszenia na wspólne wyjazdy do Paryża, Budapesztu lub Berlina. Zastanawiała się czasem, co zdarzyłoby się naprawdę, gdyby miała dość odwagi przyjąć kiedyś takie zaproszenie. Dzwonił. Mówił spokojnym głosem. Słuchał. Szeptał. (...) Zaczęła uważać, że jest dla niego kimś wyjątkowym. " "Żeby był, żeby chciał być, żeby nie zniknął." "-Dzień dobry. Cieszę się, że jesteś. Czekałem na Ciebie. Czekać. Czy to to samo, co tęsknić? - Nie. Dla mnie nie. Przy czekaniu nie budzę się o 5 rano, rezygnując z najlepszych snów. Nie przychodzę także z tego powodu już przed 7 do biura. Przy czekaniu mleko nie traci dla mnie smaku. Przy tęsknocie tak." "-Jaki kolor ma dzisiaj Twoja bielizna? - A jaki kolor powinna mieć bielizna, którą zdjąłbyś najchętniej?" "Gdy skończył pisać, siedziała dalej nieruchomo w fotelu i myślała o tym, że spotkała, zupełnie przypadkowo, niezwykłego człowieka. Że chciałaby, aby był na zawsze. Na wieczność. Czuła się przy nim tak wyróżniona i tak jedyna, jak przy nikim na świecie. Po raz pierwszy, skulona na tym fotelu zaczęła się bać, że on mógłby przestać być częścią jej życia. Nie wyobrażała już sobie tego." "Gdy tylko on odszedł od komputera zrobiło się tak pusto i przeraźliwie cicho. Napisała: Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez Ciebie..."\nLexi odpisał CichyZabójca na temat w Przywitaj/Pożegnaj się\nHejka : >\nLexi odpisał Chapaj :D na temat w Nasze prace\nSłowem wstępu chcę powiedzieć, że zawsze jestem do Waszej dyspozycji. Wiem, że terminy mnie wiele razy gonią, ale na pasję zawsze znajdę czas. Więc jeżeli masz problem z napisaniem czegoś, dobraniem odpowiednich słów, ortografią, interpunkcją, składnią lub nie masz pomysłu, to napisz do mnie. Wiem, że nie jestem profesjonalistką, ale zajmuję się tym już kilka lat, więc mam kilka rzeczy w małym palcu. Jestem osobą, która bez względu na wszystko pomoże. Wystarczy jedna wiadomość, umówimy się na jakiś termin, a potem z Twoją pomocą, stworzymy coś, co zaskoczy niejedną osobę. Pamiętajcie. Teraz przechodzę do rzeczy istotniejszej. Chciałabym Ci również podziękować Patryk za to, że mogłam się wykazać i że to mnie wybrałeś do pomocy. Nawet nie wiesz, jak rozpiera mnie duma, że to właśnie mnie poprosiłeś i że zachwyciłeś się moim wierszem. Dziękuję Ci bardzo. Pamiętaj, że za rok piszemy drugi wiersz, ale wtedy już przygotuj ramkę na kolejny! Może tym razem postawi sobie go w domu, w miejscu, gdzie najczęściej siedzicie? Życzę Wam szczęścia i kibicuję, aby wszystko się układało. Dziękuję każdemu, kto docenia to, co robię. Miłego dnia ♥ Jesteście kochani ♥ Wasza przyszła Pani redaktor\nCherry. zaczął obserwować Lexi Czerwiec 9, 2018\nLexi zmienił swoje zdjęcie Maj 30, 2018\nprzywitany Cześć 👋\nLexi odpisał Eio na temat w Przywitaj/Pożegnaj się


Must Be The Music Czwarta Edycja - Pomponik\nPlotki Pomponik » must be the music czwarta edycja\nArtykuły na temat: must be the music czwarta edycja\nTomasz Kowalski znany jest z udziału w czwartej edycji "Must Be The Music", którą zresztą wygrał. Mężczyzna ma niesamowity głos. Oprócz tego stoi za nim smutna historia. W 2014 roku mocno ucierpiał w wypadku na motocyklu. Zderzył się z samochodem prowadzonym przez 19-latka. To kierowca wymusił pierwszeństwo. Kowalski trafił do szpitala, a lekarze wprowadzili go w stan śpiączki...\nWideo na temat: must be the music czwarta edycja


Gabinet stomatologiczny jest miejscem, do którego wielu Polaków uczęszcza niechętnie. Obawiają się oni bólu, długich zabiegów i braku empatii ze strony stomatologa. Nic więc dziwnego, że również dzieci mają\nopory przed wizytą u dentysty.\nPorady na zdrowie. O zębachStomatologia i nowoczesne metody na leczenie zębówDentysta - poradnik pacjentaDentysta i jego gabinetCzy leczyć zęby jest trudno?Implantologia - triumf współczesnej stomatologiiNie bój się dentystyOgólnie o stomatologiiCzy da się w 2020 znaleźć dentystę w Cieszynie?Kilka ważnych spraw zębowychLiczne usługi dentystyczne- co i jak z dentystami?Co warto wiedzieć o nowych technologiach... u dentystyWybór protezy i protetykaJak leczyć zęby i się nie nudzić?Dobry dentysta w ZabrzuKilka ogólnych porad o wizycie u dentystyO dobrych stomatologachKrótko o dentystachKilka ciekawych faktów o stomatologiiDentysta w centrum uwagiProtezy stałe, ruchome- jak wybraćKilka ciekawych informacji o stomatologiiKrótko o protezach i ich dobrych stronachPorady na zdrowie. O zębachCo wiesz o nowoczesnej stomatologii - implantologiaJak wybrać dentystę?Dbanie o uzębienieU stomatologa - na co zwrócić uwagę?Zęby stałe i ich protezyLeczyć zęby szybciej?


Author Archive for Katarzyna Antonik-Heller\nSKRZYDŁA ROZWOJU / Katarzyna Antonik-Heller / Page 2\nAbout Katarzyna Antonik-Heller\nCześć, mam na imię Kasia. Jestem tu po to, aby pomóc Ci uwierzyć w siebie i swój plan.\nPomysł na mały biznes: jak zarabiać na rękodziele [wywiad]\nJeśli marzysz, aby pracować z domu (i mieć więcej czasu dla dzieci) wśród Twoich pomysłów na pewno przemknęło rękodzieło. To świetny pomysł na mały biznes. W dzisiejszym odcinku Kasia -... read more →\nKiedy myślisz o zrealizowaniu swojego pomysłu jestem pewna, że dopada Cię milion wątpliwości. Największą z nich jest: czy będzie z czego się utrzymać? W dzisiejszym odcinku Marek Opaska (Bajkowy Tata)... read more →\nWłasna działalność to duże wyzwanie. Kasia marzy o otrzymaniu dofinansowania na realizację swojego pomysłu, ale nie potrafi się za to zabrać. Ma bardzo konkretną wizję, ale nie może zrobić pierwszego... read more →\nJak radzić sobie z krytyką i wątpliwościami, Jak rozwijać swoją firmę\nMacierzyństwo zmienia priorytety. Teraz trzeba pogodzić dwie role i łączyć opiekę z karierą zawodową. Jeśli szukasz dobrego pomysłu na biznes dla kobiet zobacz jak może wyglądać praca dla mam. Biznes... read more →\nJak rozwijać swoją firmę, Ludzie sukcesu\nJeśli piszesz, tworzysz lub zmieniasz cokolwiek, wiesz jak trudno czasem doczekać się efektu. Co robić kiedy nasze wysiłki nie przynoszą rezultatów? Jak radzić sobie ze spadkiem wiary we własne możliwości?... read more →\nKiedy stoisz przed ważnym życiowym wyborem dopadają Cię wątpliwości. Nie wiesz czy to dobry moment, czy masz dość doświadczenia, kwalifikacji, pieniędzy. Zanim podejmiesz decyzję chcesz poczekać aż zgromadzisz wszystko czego... read more →\nJak uwierzyć w siebie: wpis na 30ste urodziny\nW tym specjalnym odcinku opowiem Ci o strategii, która pomogła mi uwierzyć w siebie, zrealizować swoje cele i z satysfakcją świętować 30ste urodziny. Gwarantuję, że te cztery kroki są do... read more →\nSamodyscyplina: jak być bardziej efektywnym kiedy pracuję z domu\nJeśli pracujesz z domu dobrze wiesz jak wiele niesie to ze sobą wyzwań. Trudno nam organizować swoje obowiązki, a jeszcze trudniej tak naprawdę odpocząć. Mam dla Ciebie prostą strategię, dzięki... read more →\nJak znaleźć pracę kiedy nikt nie odpowiada na moje CV\nSzukanie pracy to trudne zadanie. Jak każda zmiana w życiu generuje wiele stresu i napięcia. Co robić kiedy wysyłanie CV nie przynosi rezultatów? Jak znaleźć pracę, którą lubię kiedy coraz... read more →\nContent marketing, czyli jak pisać lepsze teksty – Maciej Wojtas radzi\nWielu z nas, twórców internetowych chce zarabiać na pisaniu. Niezależnie czy masz własny produkt czy opisujesz produkty innych - na pewno zależy Ci, aby poznać jak działa content marketing. O... read more →


Hans Zimmer - MAN OF STEEL -- temat merytoryczny - Strona 22 - Muzyka filmowa - Forum FilmMusic.pl\n#316 Post autor: qnebra » ndz cze 16, 2013 21:01 pm\nCzyli krótko mówiąc: przeczekam sobie to wszystko, bo taki chaos tylko szkodzi.\n#317 Post autor: Agent » ndz cze 16, 2013 21:45 pm\nWawrzyniec pisze: Poczekajmy najlepiej na film, gdzie sądzę w slow-motion świecie Zacka Snydera pełnego rozwałki, muzyka ta choć jak niby tutaj większość twierdzi tandetna powinna dobrze się znaleźć.\nW Man of Steel z tego co piszą na zagranicznych forach - NIE MA SLOW MOTION.\nJa jestem spokojny a jak chce to i merytoryczny.\nA teraz akurat Batman Returns Elfmana słucham już nie będę nawet wspominał kto mógłby się uczyć od Danny`ego.... pozdro Hans\n#318 Post autor: Wraith » ndz cze 16, 2013 22:01 pm\nbladerunner22 pisze: ''Is that a bird? Is it a plane? No! It's a "BWOOOOOOMMM!"''\nBroń boże nie chcę nikogo tu obrażać, ale mnie okropnie rozśmieszyło to (za forum FSM):\nSome people actually like this piece of crap.\nYOR thinks if Hazimmer record his farts and put it trough some digital filter and release it as his next score, the zimmerities will praise it as his last masterpiece too.\n#319 Post autor: Agent » ndz cze 16, 2013 22:02 pm\nAle się tam czepiają Hanasa za oceanem, chyba gorzej niż u nas.\nChłop score prawie na trójeczkę zrobił, więc nie jest tak źle.\nJa z chęcia słucham kilku utworów od jakiegoś czasu\n#320 Post autor: Paweł Stroiński » ndz cze 16, 2013 22:14 pm\nTo ciekawe, że podejście do tego score u nas jest dużo bardziej racjonalne niż na Zachodzie, nie tylko w USA...\n#321 Post autor: Agent » ndz cze 16, 2013 22:18 pm\nPaweł Stroiński pisze: To ciekawe, że podejście do tego score u nas jest dużo bardziej racjonalne niż na Zachodzie, nie tylko w USA...\nMnie się wydaje, że jest to spowodowane zazdrością fanów Marvela (którzy są wszędzie).\nW końcu Trylogia Mrocznego Rycerza Nolana odniosła spory sukces, a tam muzykę właśnie tworzył Zimmer.\nW przypadku Man of Steel Nolan na stanowisku producenta a do tego Zimmer jako composer.\nMoże mi się wydaje, ale tak to się nawarstwiło po prostu.\nHans za MoS nie zasługuje ani na 1 ani na 5.\nObiektywnie ujmując score do MoS jest solidną 3, choć można obniżyć do 2,5 za to co chłopaki juz wyżej pisali.\n#322 Post autor: qnebra » ndz cze 16, 2013 22:23 pm\nNo cóż, paradoks taki. Jak tak dalej pójdzie to będą pisać tak na fsm:\n- "Na forum filmmusic.pl wystawiono tej ścieżce ocenę 3/5. Twierdzą tam, że to wszystko jest jakieś ubogie tematycznie, ale bardzo dobrze się tego słucha. Sądzę, że mają rację."\n- "Tak, zgadzam się z tobą. Skoro tam wystawili ocenę 3/5 to widać mają oni rację, a ostatnio ich reputacja znacznie wzrosła po aferze z MoS."\nForum Filmmusic.pl - nie zawsze na temat, zawsze o muzyce filmowej\n#323 Post autor: Paweł Stroiński » ndz cze 16, 2013 22:23 pm\nMój wewnętrzny subiektywizm wobec Hansa, którego, jak wiadomo, znam osobiście, itd., pozwala wystawić temu score nie więcej niż 3,5, choć i to zależy bardzo mocno od filmu.\n#324 Post autor: bladerunner22 » ndz cze 16, 2013 22:25 pm\nPaweł Stroiński pisze: Mój wewnętrzny subiektywizm wobec Hansa, którego, jak wiadomo, znam osobiście, itd., pozwala wystawić temu score nie więcej niż 3,5, choć i to zależy bardzo mocno od filmu.\nStary uwierz mi za dużo, 2,5 to max na co zasługuje ta muzyka, na 3, 3,5 to zasłuje BB albo Dark Knight, w ogóle zobacz jaka tam jest baza tematyczna, ogłuchłeś, czy jak ??!\n#325 Post autor: Agent » ndz cze 16, 2013 22:28 pm\nW Man of Steel masz trzy tematy główne - temat Clarka/Supermana, temat Kal-Ela/Kryptonu i Zoda. Wiec w sumie tak ubogi tematycznie score do Man of Steel nie jest.\nChoc jesli chodzi o Zoda to pewnie mozna jeszcze podzielic na Faore itp. choc tutaj zaznaczac, opieram sie na jednej z udostepnionych oficjalnie scen Superman vs Faora.\nZauwazylem, ze Hans nie lubi sie bawic w takie dlugie tematy przewodnie (jak Williams, Goldsmith czy Ennio), on lubi tworzyc takie dosc krotkie motywy (jak w przypadku Trylogii Batmana). Moze to wynikac z jego brakow, choc z drugiej strony pewnie mu to ulatwia tworzenie calego scoru.\nZobaczymy jak to w filmie wypada.\nMoze w filmie jako inaczej sa te utwory "posklejane".\nOstatnio zmieniony ndz cze 16, 2013 22:31 pm przez Agent, łącznie zmieniany 1 raz.\n#326 Post autor: Wawrzyniec » ndz cze 16, 2013 22:30 pm\nAgent pisze: W Man of Steel masz trzy tematy główne - temat Clarka/Supermana, temat Kal-Ela/Kryptonu i Zoda.\nChoc jesli chodzi o Zoda to pewnie mozna jeszcze podzielic na Faore itp.\nFaora ma osobny temat? Bardzo fajnie, to właśnie głównie ze względu niej, Zoda i muzyki Zimmera chcę obejrzeć ten film. Jak dla mnie Supermana nie musi tam być za dużo.\n#327 Post autor: Agent » ndz cze 16, 2013 22:31 pm\nW sumie to są takie brzdęki synthów (bardziej motyw) - ale jak napisałem wyżej, opieram się tylko na jednej ze scen, oficjalnie udostępnionej, a nie na całym filmie.\n#328 Post autor: Paweł Stroiński » ndz cze 16, 2013 22:34 pm\nAgent pisze: W Man of Steel masz trzy tematy główne - temat Clarka/Supermana, temat Kal-Ela/Kryptonu i Zoda. Wiec w sumie tak ubogi tematycznie score do Man of Steel nie jest.\nTrochę inaczej - temat Kal-Ela buduje się z tematu Kryptonu (mają trochę wspólnego, ale trochę inaczej Hans je potem rozwija), a temat Supermana jest rozwinięciem tematu Clarka. Temat Zoda pozostaje bez zmian. Z bazy trzech tematów wychodzi ich w końcu 5.\nAlbum jest chyba cokolwiek nie najlepiej zmontowany także, jak obejrzę film (jak się da to jutro), to dam znać, jak wygląda narracja w filmie. Znając Hansa, mógł zrobić naprawdę świetny score do filmu, a mógł także go spieprzyć, ale to się jeszcze zobaczy.\nNie, bladu, nie jestem aż tak bezkrytyczny wobec Hansa w filmie, jak ty.\n#329 Post autor: Wraith » ndz cze 16, 2013 22:39 pm\nAgent pisze: Ale się tam czepiają Hanasa za oceanem, chyba gorzej niż u nas.\nZastanawiam się czy to tylko ze względu na muzykę, czy również z powodu, że to Superman. Dla Amerykanów jest on kwintesencją superbohatera (dla mnie zresztą też ), ikoną i w ogóle symbolizuje "truth, justice and the American way of life". Spieprzenie czegoś w tym temacie jest niemal świętokradztwem.\n#330 Post autor: Templar » pn cze 17, 2013 03:45 am\n2 dni nie zaglądałem na forum z powodu The Last of Us, a tu już 10 stron nabite, gorąco się zrobiło Widzę, że większość ogólnie jedzie po tej muzyce, ja jeszcze nie słuchałem, bo czekam na swojego Deluxe'a amerykańskiego, zamówiłem na brytyjskim Amazonie, mieli wysłać w ciągu 2-4 tygodni, ale kilka godzin temu napisali, że najpóźniej za tydzień będzie u mnie A czekam na niego, bo chcę od razu odpalić sobie te wersje DTS, darmowe Ignition przesłuchałem w aplikacji wiele razy i zdecydowanie te w wersji DTS bardziej mi się podoba. Poza tym przesłuchałem jeszcze parę innych fragmentów i to takich, które niektórzy zaliczali do tych najgorszych, a mi się jednak podobało, także jestem póki co pozytywnie nastawiony do całego scoru, jeszcze bardziej niż wcześniej


Karafka Georg Jensen Barbry 0,8 l\n3586158 Georg Jensen Georg Jensen\n0.4 l X\n0.8 l X\nDrewno dębowe, szkło\nKarafka Georg Jensen Barbry 0,8 l została zainspirowana duńską tradycją projektowania oraz filozofią nordyckiej kuchni. Projektant Aurélien Barbry w swoich pracach łączy rzeźbiarskie formy oraz funkcjonalny, przemyślany design. Czysta, prosta estetyka sprawi, że karafka stanie się niezbędnym elementem współczesnej jadalni, potrzebnym do każdego posiłku. Odpowiednio wyprofilowany, lekko asymetryczny kształt zapewni znakomitą przyczepność, a korek z drewna dębowego pomoże napojom zachować świeżość. Karafka to dobry sposób na estetyczne podanie mrożonej herbaty, wody z cytryną albo wytrawnego wina. Sprawdzi się zarówno na co dzień, jak i od święta – w czasie uroczystych obiadów w gronie najbliższych\nKarafka jest dostępna w dwóch rozmiarach.\nKolekcja: Georg Jensen Barbry\nKarafka Georg Jensen Barbry 0,4 l\nSerwetnik Georg Jensen Barbry\nSolniczka i pieprzniczka Georg Jensen Barbry\nKoszyk na owoce Georg Jensen Barbry\nAurelien Barbry o designie: "Design to ćwiczenie. Bierzesz do ręki najprostszy przedmiot, którego używasz codziennie i zadajesz sobie pytanie – Jakby to mogło wyglądać inaczej? Popycham przedmioty w kierunku prostoty i oczywistości – za każdym razem jest to budujące doświadczenie." Aurelien Barbry to projektant przemysłowy i wnętrz. Do grona jego klientów należą m.in. Georg Jensen, Skagerak, Normann Copenhagen i Le Klint.


Operacja Sukces - Jedynka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 22.05.2015 20:52\nUnikatowy model kształcenia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, zwracający uwagę na kontakt lekarza z pacjentem.\nProf. Adam Antczak, dr Janusz Janczukowicz i studenci z UM w Łodzi o Operacji Sukces i nietypowym kształceniu lekarzy/ PzJ w Programie 1 PR/ Ewa Syta/ Redakcja Publicystyki PR S.A.\nW projekcie, finansowanym przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, udział biorą studenci Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Przekonują oni, że są nowym pokoleniem lekarzy, którzy zdają sobie sprawę z tego, że dobra komunikacja z pacjentem to podstawa.\nPrzyszli lekarze z Łodzi doskonale wiedzą, że - „Medycyna to nie matematyka”, jak przekonuje Andrzej Rościszewski, student V roku, uczestnik Operacji „Sukces”.\nOperacja Sukces to innowacyjny program nauczania, który sześć lat temu zrewolucjonizował studia na UM w Łodzi. Pierwszym jego założeniem jest postawienie na zajęcia, które odbywają się przy łóżku pacjenta. - Przez dziesięciolecia istniał model pruskiego nauczania, trzeba było zakuć – mówi prof. Adam Antczak, kierownik projektu Operacja Sukces i dziekan Wydziału Lekarskiego UM w Łodzi. Można nauczyć się czegoś wspaniale teoretycznie i niekoniecznie przekładać to na umiejętności. Stąd pomysł Operacji Sukces.\nSukces oznacza także kształcenie umiejętności dobrego komunikowania się z pacjentem. Jak informuje dr Janusz Janczukowicz, kierownik Centrum Edukacji Medycznej na UM w Łodzi: - Zaczęliśmy w ramach tego programu nauczać profesjonalizmu lekarskiego, czyli całokształtu zagadnień związanych z relacją między pacjentem a lekarzem. Z tym, że w centrum zawsze jest pacjent, a dążeniem lekarza jest to, aby pacjent mu ufał.\nWojciech Pytel, student IV roku UM, jako ciekawy uważa fakultet, który porusza samą różnorodność kulturową wśród pacjentów, co jest nieuniknione przy migracjach w Europie, żeby wiedzieć w jaki sposób podejść do pacjenta, który może być innej kultury czy innego wyznania.\nProjekt realizowany na łódzkiej uczelni daje możliwości i wiarę w zmiany. Andrzej Rościszewski wierzy, że stworzy nową generację lekarzy. Lekarzy, którzy nie tylko mają dużą wiedzę teoretyczną, ale także potrafią porozmawiać z pacjentem, co pozwoli mu poczuć się dużo lepiej.\nCzy przyszli lekarze, którzy opuszczą mury łódzkiej uczelni, są skazani na sukces? Tego jeszcze nie wiedzą, ale na pewno z optymizmem patrzą w przyszłość.\nZobacz więcej na temat: komunikacja medycyna NAUKA NCBR


HARMONOGRAM ORLIKA -LISTOPAD.PDF\nW załączniku do pobrania harmonogram planowanych godzin pracy animatora na miesiąc listopad\nNa Orliku w 2020 roku oprócz zajęć z projektu Lokalny Animator Sportu (we współpracy z Instytutem Sportu w Warszawie), prowadzony jest projekt „60 Orlików na następne stulecie Niepodległości – śladami Żołnierzy Niezłomnych” (we współpracy Fundacją Orły Sportu).\nZajęcia przeznaczone są dla dwóch grup uczestników: Seniorów i Rodzin z dziećmi.\nW ramach projektu uczestnicy poznają (coraz bardziej popularny) sport Nordic Walking, a także inne o charakterze rekreacyjnym.\nZajęcia odbywają się na Orliku według harmonogramu - 12 zajęć po 120 minut. Otrzymaliśmy niezbędny sprzęt do realizacji projektu, który po zakończeniu zostanie przekazany na własność Orlika.\nW załączniku do pobrania Regulamin Orlika


Okno dachowe VELUX GZL 1051 SK06 114x118 + kołnierz EDZ zestaw 114x118 - Renowa24.pl - materiały budowlane w najlepszych cenach\nOkno dachowe VELUX GZL 1051 SK06 114x118 + kołnierz EDZ zestaw\nKołnierz do okna dachowego VELUX EDZ 0000 SK06 114x118\nOkno dachowe VELUX GZL 1051 SK06 114x118\nCena: 1 293,00 zł / szt.\nRozmiar okna [cm]:114x118\nVelux GZL 1051 SK06\nDrewniane okno dachowe Velux 114x118 cm z niepowtarzalnym systemem górnego otwierania. Elegancki górny uchwyt, który został przeprojektowany, aby łatwiej było zamykać i otwierać okno jedną ręką - teraz zintegrowany z systemem wentylacji.\nWygodne mycie szyby dzięki możliwości obrotu skrzydła oraz zasuwce blokującej okno do mycia, Okna zabezpieczone przed możliwością otwarciua przez dzieci lub silny wiatr.Standardowo montowane uchwyty do łatwego i szybkiego montażu rolet i żaluzji w systemie Pick&Click®.Łatwy montaż sterowania elektrycznego VELUX INTEGRA® w systemie io-homecontrol® z silnikiem schowanym pod klapą wentylacyjną.\nKołnierz VELUX EDZ 0000 SK06 114x118 to precyzyjnie wykonany element zaprojektowany w taki sposób, aby tworzyć wodoszczelną barierę pomiędzy oknem dachowym a materiałem pokryciowym oraz zapewniać skuteczną ochronę przed niesprzyjającymi czynnikami atmosferycznymi.\nKołnierz VELUX EDZ 0000 SK06 114x118 zamontujesz szybko, łatwo i bezpiecznie, ponieważ wszystkie produkty montażowe VELUX są ze sobą kompatybilne i świetnie się uzupełniają.\nGZL SK06 1051\nOkna VELUX GZL\nDom dla singla - jakie rozwiązania VELUX sprawdzą się w tym wypadku?\nKażdy, komu zależy na ciszy i spokoju, może zamieszkać w domu. Nawet jeśli teraz jesteś singlem, w przyszłości Twoja rodzina może się powiększyć. Zastanów się zatem nad budową domu. Sprawdź, jakie rozwiązania możesz wkorzystać.\nJak wyjąć skrzydło okna dachowego z ościeżnicy firmy VELUX?\nOkno dachowe wymaga odpowiedniej konserwacji. Aby móc zrobić to prawidłowo, warto czasami wyjąć skrzydło. Jak zrobić to w przypadku produktów VELUX? Sprawdź, co na ten temat mają do powiedzenia eksperci z renowa24.pl\nKomfort na lata z VELUX: trwałość, izolacyjność, wodoodporność okien dachowych\nKomfort użytkowania poddasza to jedno z głównych marzeń właścicieli tej powierzchni. VELUX doskonale zdaje sobie sprawę z tego faktu. Oferuje zatem swoim klientom rozmaite rozwiązania, które mają zapewnić komfort na lata. Co warto wiedzieć o tych oknach?\nWychodząc naprzeciw potrzebom dekarzy, firma VELUX wprowadziła do swojej oferty nowy kołnierz VELUX EDQ przeznaczony do montażu okien do poddaszy w dachach krytych blachą na rąbek. Kołnierz EDQ jest unikalnym rozwiązaniem o wyjątkowej estetyce oraz szczelności. Każdy dekarz bez problemu wkomponuje go w pokrycie, bo jego instalacja jest prosta.


Dowiedz się, jakie tradycje panują przy szwajcarskim stole.\nJak Szwajcarzy spożywają posiłki?\nNie da się ukryć, że każdy kraj ma inną kulturę i obyczaje. Dotyczą one niemal wszystkich aspektów życia codziennego. Mogą to być mniejsze lub większe różnice, jednak niezaprzeczalnie da się je zaobserwować wśród wszystkich społeczności. Ciekawą kwestię stanowi sposób przyrządzania i spożywania posiłków. W tym obszarze tradycja szwajcarska jest zdecydowanie godna uwagi i naśladowania. Jesteście ciekawi, jak zatem spożywa się posiłki w Szwajcarii? Zapraszamy do lektury.\nWspólne celebrowanie posiłków\nSzwajcarzy to zdecydowanie naród, który uwielbia celebrować różne okazje i wydarzenia. Jednak nie dotyczy to wyłącznie specjalnych okoliczności. Robią to również każdego dnia, podczas codziennych posiłków. Szwajcarzy są niesamowicie ceremonialni, stąd doceniają i cieszą się nawet tak, jak mogłoby się wydawać, prozaicznymi momentami, czyli spożywaniem obiadu czy kolacji. W tradycji szwajcarskiej podkreśla się istotność wspólnego jedzenia posiłków, które zbliżają i pozwalają umocnić relacje między bliskimi. Tradycyjna kuchnia szwajcarska jest bardzo smaczna, któż z nas nie lubi serowego fondue, prawda? Natomiast dla tamtejszej społeczności ważniejsze jest wspólne spędzanie czasu niż walory smakowe.\nZ racji tego, że wspólny posiłek dla Szwajcarów jest bardzo ważny, nie budzi zaskoczenia fakt, że przestrzegają oni ściśle określonej etykiety przy stole, która jest dla nich niezmiernie istotna. Co zatem jest standardem, nie tylko w restauracjach szwajcarskich, ale także rodzinnych domach? Posiłek rozpoczyna się dopiero wtedy, kiedy wszystkie osoby mają swoje danie przed sobą. Pierwszy łyk wina, który często towarzyszy Szwajcarom do obiadu, poprzedzony jest symbolicznym toastem. I oczywiście nigdy nie odchodzi się od stołu, zanim wszyscy nie zjedzą swojej porcji. Chcą oni zrobić wszystko, aby zminimalizować ruch podczas spożywania posiłków, by móc go w pełni wspólnie celebrować. Wydaje się to ciężkie do realizacji, gdy myślimy o kilku zdaniowych obiadach serwowanych w Polsce, prawda? Jednak Szwajcarzy znaleźli na to inne rozwiązanie.\nTak jak wspominaliśmy, wspólnie spędzony czas liczy się dla Szwajcarów bardziej, niż spożywanie wyszukanych potraw i kilkudaniowe, wystawne obiady. Z racji tego, tradycyjne dania kuchni szwajcarskiej w dużej mierze przygotowywane są w prosty i szybki sposób. Zarówno restauracje szwajcarskie, jak i prywatne gospodarstwa stawiają na potrawy jednogarnkowe. Chyba każdy z nas kojarzy serowe fondue, prawda? Trzeba przyznać, że takie rozwiązanie idealnie sprawdza się podczas wspólnych posiłków.\nA jeśli chcielibyście poczuć klimat tradycyjnej kuchni szwajcarskiej, możecie tego dokonać bez długiej podróży przez Europę. Wystarczy odwiedzić Wodzisław Śląski, gdzie znajduje się restauracja Szwajcaria, która serwuje oryginalne przysmaki przyrządzane zgodnie ze szwajcarską recepturą.


Achaja: gra planszowa - pierwsze testy w Brzegu Gra wstępna\nPosted 24/02/2015 by Basior in Artykuły\nSukces gry Pan Lodowego Ogrodu na wspieram.to sprawił, że jej autor – Krzysztof Wolicki złożył swoim fanom szczególną obietnicę. Ostatnim z celów osiągniętych podczas kampanii był zapis o podjęciu wyzwania, jakim jest wydanie gry planszowej opartej na powieści Achaja Andrzeja Ziemiańskiego w ciągu roku od opublikowania PLO. Wydawnictwo RedImp nie spoczęło więc na laurach po swoim sukcesie i ostro wzięło się za pracę nad kolejną grą. Na VII Brzeskim Festiwalu Gier Planszowych można było po raz pierwszy obejrzeć prototyp Achai, a nawet przetestować samą rozgrywkę. Szczęśliwie udało się zagrać i nam! Jak można opisać nasze wrażenia w trzech słowach? Intrygi, złośliwość i… kostki!\nJeśli wydaje wam się, że trylogia Ziemiańskiego opowiadała o losach pechowej, tytułowej księżniczki – to bardzo się mylicie. Przede wszystkim, w Achai tworzyła się historia, powstawały i upadały mocarstwa, zmieniał się porządek świata. I do wędrówki przez właśnie tę sferę, sferę ekonomii i polityki, zapraszany jest gracz. Nie spotkamy tu byłej księżniczki, nie będziemy walczyć o życie w wojsku, czy w obozie niewolniczym. Zagłębimy się w historię, która równolegle rozgrywała się w samym królestwie Troy. Będziemy więc mogli zrozumieć, co czuł Zaan budując swoje imperium, lawirując pomiędzy dworskimi intrygami i pomnażając swoje fundusze!\nNaszym zadaniem jest zdobycie jak największej władzy i pieniędzy, dzięki którym zyskujemy punkty zwycięstwa, decydujące o wygranej. Czy wspominaliśmy już o kostkach? Pierwsze co wyróżniało się przy prototypie to właśnie kostki. Cała masa kostek! Nie przyszło nam jednak rzucać nimi zbyt często. Kostki reprezentują bowiem posiadane wpływy/sojuszników w poszczególnych lokacjach. To o liczbę oczek na kostkach toczy się doraźna walka. Manipulować zaś nimi można w dwojaki sposób. Albo wykorzystując karty na ręce – intrygi, albo udając się po pomoc do jednej z aktywnych w danej rundzie postaci (prezentujących pięć akcji dostępnych za opłatą dla wszystkich graczy). Osoba o największej liczbie wpływów w lokacji zyskuje tam punkt władzy, wszyscy obecni zaś mogą wykonać specyficzną, przypisaną do tego regionu akcję. Gra trwa trzy rundy, ale liczba dostępnych ruchów jest nieograniczona – gramy dopóki ostatnia osoba w rundzie nie spasuje.\nFanom Achai z pewnością spodoba się możliwość współpracy z Zaanem, Siriusem, czy Biafrą, albo odwiedzenia słynnego Biura Handlowego. Mimo wszystko jednak wydaje się, że klimatu w trakcie rozgrywki nie ma aż tak wiele. Gra mogłaby nas wciągać w świat stworzony przez Ziemiańskiego nieco mocniej.\nScena polityczna, na której przyjdzie nam walczyć jest wyjątkowo tłoczna. Achaja będzie tytułem złośliwym i pełnym negatywnej interakcji. Podczas rozgrywki nie raz przyszło nam zgrzytać zębami ze złości. Ale czyż nie taka właśnie była wewnętrzna polityka wielkich mocarstw? Niemal każda nasza akcja oddziałuje na przeciwników. Przed intrygami mogą nas jednak obronić nasi kuzyni – miły smaczek dla fanów książki, lub karty reakcji. Sytuacja zmienia się więc bardzo dynamicznie. Nigdy nie możemy być pewni, czy sami nie zostaniemy ofiarą naszych własnych złośliwych planów! Co więcej, nastawić się musimy na dość dużą dawkę losowości. Nie dość, że zdani będziemy na dobór kart, to jeszcze działanie niektórych z nich zależeć będzie od rzutu kością. Dodało to wiele emocji i dynamiki do naszej rozgrywki. Na brak emocji z resztą z pewnością nie będzie można narzekać. Wszechobecna interakcja generuje mnóstwo krzyków, śmiechu i negocjacji nad planszą. Z drugiej strony, jeśli zdecydujemy się wcześniej wycofać z tych przepychanek i spasować, szybko mnożymy majątek (zamiast ruchu, co turę otrzymujemy złoto), który bezpośrednio przelicza się na punkty zwycięstwa. Dbałość o ekonomię wydaje się zaś być równie ważna co sprawne knucie intryg. Nasza pasywność stanowi więc zagrożenie dla przeciwników. Nawet na chwilę nie możemy spuścić z oka planszy ani naszych współgraczy.\nKrzysztof Wolicki, po raz kolejny tworzy tytuł trudny. Podczas gry naprawdę będzie nad czym pokombinować. Choć zasady zapowiadają się nie być bardzo złożonymi (podczas swojego ruchu mamy do wyboru tylko dwa rodzaje akcji), to sama rozgrywka wydaje się już wymagająca. Zdaje się, że dopiero kilkukrotne zagranie w Achaję pozwoli zobaczyć jak wiele różnych dróg może prowadzić do zwycięstwa.\nStrona graficzna gry nie jest jeszcze gotowa. Po pierwszym rzucie oka na wstępne koncepty, jesteśmy jednak dobrej myśli. Ilustracje wykonywać będzie Dominik Kasprzycki – znany już fanom Pana Lodowego Ogrodu. Możemy więc zapewne liczyć na utrzymanie wysokiego poziomu. Do tego mechanika gry pozostawia duże pole do popisu jeśli chodzi o stronę estetyczną tytułu. Mamy nadzieję, że w produkcji zobaczymy np. klimatyczne, stylizowane kostki.\nPrototyp prezentowany w Brzegu nie jest jeszcze ostateczny, może on nieznacznie się zmienić. Być może pojawi się w nim jeszcze jedna talia kart – talia wydarzeń. Możliwe więc, że będziemy musieli zadbać także o politykę zewnętrzną Troy, mogąc wydarzeniami wpływać na sytuację wszystkich graczy w królestwie. Być może w grze pojawi się także sylwetka samej Achai, a informacje o książnice, które uda nam się zdobyć w trakcie gry stanowić będą kartę przetargową w politycznych przepychankach. Możliwe też, że figurka Achai będzie znacznikiem pierwszego gracza. Wszystko to sugeruje, że klimatu w Achai pojawi się więcej, tak aby fani trylogii Ziemiańskiego byli zadowoleni. Więcej będziemy mogli dowiedzieć się na Pyrkonie. My czekamy z niecierpliwością na możliwość kolejnej rozgrywki.\nChoć Achaja jest jeszcze w fazie testów, a prototyp wciąż czekają zmiany; mimo tego, że na kartach zdarzają się jeszcze drobne niejasności, a gra wygląda bardzo surowo, to już teraz niesamowicie wciąga (nie wiedzieć kiedy minęły nam nad planszą 2 godziny podczas gry w pełnym – pięcioosobowym składzie). Naprawdę świetnie się przy niej bawiliśmy. Jest wymagająca, ale ciekawa i angażująca. Jeśli lubicie negatywną interakcję, to powinniście z uwagą śledzić dalsze losy tego tytułu. My trzymamy kciuki za kolejny sukces na i niecierpliwie czekamy na ostateczną wersję gry!\nCzekaliśmy na taki materiał 🙂 Super! Dzięki!\nZacne zdjęcia i tekst – było bardzo miło.\nPingback: GRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #497. - Board Times - gry planszowe to nasza pasja()\nPingback: VII Brzeski Festiwal Gier Planszowych - Gra wstępna Gra wstępna()


Nagle Sami - Prawa rodziców po poronieniu - artykuł serwisu poronilam.pl\n>Prawa rodziców po poronieniu - artykuł serwisu poronilam.pl\nRodzicom po poronieniu przysługuje wiele praw, z których nie zawsze zdają sobie sprawę. Mogą bowiem pochować dziecko, a – po zarejestrowaniu go w USC – także odebrać zasiłek pogrzebowy oraz przejść na urlop macierzyński w wymiarze 56 dni. Ze względu na nowe standardy opieki w szpitalu, również tam traktowani są w specjalny sposób.\nPrawo do pochowania dziecka\nPochować dziecko rodzice mogą bez względu na czas trwania ciąży. Potrzebują do tego karty zgonu lub karty martwego urodzenia ze szpitala. Karta zgonu wydawana jest wtedy, kiedy płeć dziecka nie jest znana. Drugi z dokumentów umożliwia również rejestrację dziecka w USC, a więc także odebranie zasiłku pogrzebowego, jednak do jego wydania konieczna jest znajomość płci dziecka. Jeśli do poronienia doszło przed 16. tygodniem ciąży, aby określić płeć wykonuje się badania DNA. Do samego pochowania i zorganizowania pogrzebu znajomość płci nie jest jednak potrzebna.\nPrawo do zarejestrowania dziecka w USC\nZarejestrować dziecko w Urzędzie Stanu Cywilnego można wyłącznie wtedy, kiedy w szpitalu wydana zostanie karta martwego urodzenia. Do jej wydania trzeba natomiast znać płeć dziecka. Szpital przekazuje kartę albo do USC w ciągu 1 dnia albo oddaje ją rodzicom. Wtedy mają oni 3 dni na zaniesienie jej do urzędu. Następnie dziecko zostaje zarejestrowane, wydawany jest również jego akt urodzenia z adnotacją o urodzeniu martwym.\nPo zarejestrowaniu dziecka w USC oraz zorganizowaniu pogrzebu rodzice mogą zgłosić się do ZUS-u po zasiłek pogrzebowy, który wynosi 4000 złotych. Muszą oni przedstawić tam akt urodzenia (z adnotacją o urodzeniu martwym), a także rachunki i dokumenty potwierdzające organizację pogrzebu. Na złożenie wniosku mają 12 miesięcy od dnia poronienia. Warto pamiętać, że jeżeli szpital nie wydał karty martwego urodzenia, a dziecko nie zostało zarejestrowane, rodzice nie otrzymają wsparcia finansowego – nawet wtedy, kiedy pogrzeb się odbył.\nAby móc przejść na urlop macierzyński (56 dni od dnia poronienia), należy przedstawić pracodawcy akt urodzenia dziecka wydany przez Urząd Stanu Cywilnego (z adnotacją o martwym urodzeniu). Nie ma konieczności przekazywania innych dokumentów (np. od lekarza) czy tłumaczeń. Pracodawca ma obowiązek udzielić urlopu, nie może zadawać pytań czy stawiać warunków.\nPrawa w szpitalu – opieka po poronieniu\nDzięki wprowadzeniu nowych zasad opieki okołoporodowej dla kobiet po poronieniu mogą one poczuć się w szpitalu bardziej komfortowo. Personel ma np. obowiązek umieścić je w sali, w której nie znajdują się mamy, które urodziły zdrowe dzieci. Dzięki temu kontakt z noworodkami zostaje zminimalizowany. Co więcej, kobiety po poronieniu mają prawo do opieki psychologicznej i poznania wszelkich informacji na temat swojej sytuacji. Personel medyczny musi również odnosić się do nich z szacunkiem, a na wszelkie działania konieczna jest zgoda kobiety.\nPrawo do poznania przyczyn poronienia\nWszyscy rodzice mają prawo poznać przyczynę poronienia, co nie tylko pozwoli wdrożyć ewentualne leczenie, ale także określić szansę na posiadanie zdrowego potomstwa w przyszłości. Diagnostykę warto rozpocząć od badań DNA, ponieważ za 70% poronień odpowiadają losowe wady genetyczne. Najczęściej nie są one związane ze zdrowiem rodziców, dlatego umożliwiają odzyskanie spokoju. Do wykonania takich badań należy wypożyczyć materiał od dziecka ze szpitala. Następnie należy zlecić testy w prywatnym laboratorium genetycznym.


17:05 / 22.08.2012\nNawet 30 milionów złotych może kosztować przebudowa systemu przeciwpowodziowego prawego brzegu rzeki Elbląg. Prace, które obejmą swoim zakresem m.in. rejon podtapianych regularnie ulic Panieńskiej, Zagonowej i Dojazdowej, rozpoczną się jeszcze w tym roku.\nObecnie trwa przetarg na wykonawcę robót budowlanych. Inwestycja realizowana w ramach dużego projektu „Kompleksowe zabezpieczenie przeciwpowodziowe Żuław – Etap I – miasto Elbląg”, została podzielona na dwie części.\nPierwsza obejmuje przebudowę systemu przeciwpowodziowego prawego brzegu rzeki Elbląg, od ujścia rzeki Babicy do granicy miasta (okolice ul. Mazurskiej). Zakres prac przewiduje budowę w tym rejonie jednej pompowni wód opadowych, zbiornika retencyjnego (pompowego), budowę i przebudowę rowów melioracyjnych R-1 i R-2 o łącznej długości ok. 840 m, a także budowę trzech przepustów na rowie R-1.\nDruga część zadania, która obejmuje rejon od rzeki Fiszewki (przy moście wzdłuż drogi S7) do mostu w Alei Wyszyńskiego, stanowi dużo większy zakres rzeczowy. Do wykonania jest umocnienie prawego brzegu rzeki Elbląg na odcinku od ujścia rzeki Kumieli do mostu drogowego w ciągu ul. Tysiąclecia. Ponadto przewidziano budowę nowej sieci kanalizacji deszczowej, zbiorczej w kwartale ograniczonym ulicami Tysiąclecia, Panieńską i Fabryczną oraz kwartale pomiędzy ulicą Dojazdową i brzegiem rzeki Elbląg wraz z nowymi wylotami kanalizacji do rzeki i przepompowniami wód deszczowych i roztopowych.\nMiasto do końca 2013 r. zamierza wykonać zabezpieczenie prawego brzegu rz. Elbląg, budując na odcinku ok. 1,2 km wał przeciwpowodziowy ziemny i ściankę szczelną, stalową z oczepem żelbetowym. Ważnym zadaniem będzie budowa czterech pompowni dla wód opadowych (jednej o wydajności ok. 500 l/s i trzech o wydajności ok. 180 l/s) wraz z zagospodarowaniem terenu, wzdłuż linii brzegowej rz. Elbląg oraz budowa i montaż elementów Mobilnego Systemu Ochrony Przeciwpowodziowej.\nPonadto w rejonie ulic: Panieńska, Zagonowa, Dojazdowa, Rybna, Malborska i Fabryczna, zbudowana i przebudowana zostanie kanalizacja deszczowa o długości ok. 3,3 km. Po jej wykonaniu, odtworzone zostaną nawierzchnie dróg na wspomnianych ulicach. Wraz z ich remontem zaplanowano przebudowę istniejącej infrastruktury – kanalizacji deszczowej, sanitarnej, wodociągowej, kabli energetycznych i telekomunikacyjnych, kolidującej z nową siecią kanalizacji deszczowej.\nPo wykonaniu tej inwestycji, mieszkańcy rejonu ulic Panieńskiej i Dojazdowej, najbardziej dotkniętych podtopieniami wywołanymi cofką rzeki Elbląg, nie będą musieli się już bać o swój dobytek. Zastosowane rozwiązania zabezpieczą rejon objęty projektem przed zalaniem wodami cofającymi się z rzeki przez system kanalizacji deszczowej, przy wysokim wzniesieniu wód w rzece Elbląg oraz umożliwią w tym okresie bezproblemowe odprowadzanie wód deszczowych i roztopowych do odbiornika.\nProjektowany system kanalizacji deszczowej umożliwi grawitacyjny odpływ wód deszczowych do rzeki Elbląg, w okresie niskich i średnich stanów wzniesienia. W okresie wysokich stanów wzniesienia, wyloty grawitacyjne zostaną odcięte bezobsługowo przez zamontowane klapy zwrotne, a odpływ wód deszczowych będzie prowadzony w sposób wymuszony przez projektowane cztery pompownie.\nZainteresowani wykonawcy do 1 października mają czas na złożenie swoich ofert. Prace ruszą z chwilą podpisania umowy z wybraną firmą, a zakończą się do końca grudnia 2013 r.\nTereny SSE nad rz. Elbląg zostaną zabezpieczone przed powodzią\nZ początkiem marca tego roku rozpocząć się ma przebudowa systemu przeciwpowodziowego prawego brzegu rzeki Elbląg. Rozbudowane i zmodernizowane zostaną...


Orlen przegrał przetarg, bo złożył zły podpis pod ofertą. "Podpis był, ale w innym formacie" - przekonuje spółka - Polsat News\nOrlen przegrał przetarg, bo złożył zły podpis pod ofertą. "Podpis był, ale w innym formacie" - przekonuje spółka\n02.11.2017, 19:00 Biznes\nCentrum Obsługi Administracji Rządowej ogłosiło przetarg na dostawy paliwa. Państwowy potentat przegrał jednak z prywatnym przedsiębiorstwem, choć złożyło ono wyższą ofertę. Okazało się, że komisja przetargowa musiała odrzucić ofertę spółki Orlen Paliwa, bo nie została właściwie podpisana - zabrakło kwalifikowanego podpisu elektronicznego. "Podpis był, ale w innym formacie" - przekonuje spółka.\n"Ocal środowisko!". Darmowa komunikacja w Europejski Dzień bez Samochodu\nCentrum Obsługi Administracji Rządowej zapłaci za dostawy paliw firmie z Wyszkowa blisko 2,1 mln zł. Oferta spółki Orlen Paliwa była o kilkanaście tysięcy niższa. Musiała jednak zostać odrzucona, gdyż przetarg był prowadzony w formie elektronicznej i przy tej metodzie wymagane jest, by oferta była podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym.\nDokumenty naftowego giganta takiego podpisu nie miały - o czym dowiedziało się RMF FM. Oferta, choć korzystniejsza, musiała zostać z przyczyn formalnych odrzucona i uznana za nieważną.\nPKN Orlen nie chciał początkowo komentować wpadki spółki Orlen Paliwa. Jednak w czwartek wieczorem spółka poinformowała, że analizuje możliwości odwołania w ramach procedury przetargowe\n"Pragniemy wyjaśnić, iż w procesie składania oferty na systematyczne dostawy paliwa dla Centrum Obsługi Administracji Rządowej przez Orlen Paliwa doszło do błędu technicznego" - oświadczyło biuro prasowe PKN Orlen. Spółka przyznała także, że prowadzi wewnętrzne postępowanie wyjaśniające.\n"Podpis był właściwy, ale w innym formacie"\nW komunikacie podkreślono, że "oferta została dostarczona zgodnie z wymaganiami co do czasu i wymaganych informacji i - wbrew twierdzeniom niektórych mediów - z właściwym podpisem, ale w innym niż wymagany przez zamawiającego formacie pliku elektronicznego".\nZwycięzca przetargu, Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowego Z. Niziński z Wyszkowa, posiada cztery stacje paliw i jedną hurtownię pod marką Aran (w Wyszkowie, Pułtusku, Małkini Górnej i Różanie). Sieć stacji paliw Orlen to blisko 1800 placówek w Polsce. Płocki gigant dostarcza paliwa również do innych sieci stacji paliw działających w Polsce.\nOrlen Paliwa z siedzibą w Widełce (Podkarpackie) to spółka zależna PKN Orlen, największy w Polsce podmiot multifuels prowadzący sprzedaż dla odbiorców hurtowych benzyny, oleju napędowego i grzewczego, a także gazu propan i butan oraz mieszaniny propan-butan, czyli LPG.


Przepis: Brownie z wiśniami - Proste i Smaczne Przepisy\nPo afrykańskich upałach nareszcie nadeszło ochłodzenie i dzięki temu mogłam w końcu upiec coś dobrego :) Od kilku dni miałam ochotę na ciasto z dodatkiem czekolady. Postanowiłam wypróbować przepis na brownie z tej strony.\nWarto było je upiec ! Intensywnie czekoladowe, wilgotne ciasto z kwaskowatymi wiśniami to był strzał w dziesiątkę. Jest nieco lżejsze od tradycyjnego brownie, ponieważ dodaje się do niego ubitą pianę z białek. W oryginalnym przepisie do ciasta były dodane orzechy pekan - ja zastąpiłam je wiśniami - uważam, że to bardzo udana zamiana :)\nDo rondelka o grubym dnie włożyć 175 g czekolady, masło i cukier - podgrzewać na małym ogniu, aż składniki się rozpuszczą i połączą. Mieszać, żeby masa się nie przypaliła. Odstawić do ostudzenia.\nwiśnie 340 g 340 g


Centralny system karmienia, Servo robot, Servo Manipulator, Volumetric Doser\nCentralny generator podciśnienia\nTHD serii Hopper włosów\nStacja centralna dystrybucja surowców\nScentralizowany system Automatyka\nMamy certyfikat ISO9001: 2008 oraz CE. Posiadamy ponad 100 patentów, takich jak patenty wynalazku przemysłowych patentów projek.\nNabywcy z 6-letnim doświadczeniem kontroli jakości surowców. Każdy dział zatrudnia pracowników kontroli jakości do kontroli jak\nCentralny system karmienia, Servo robot, Servo Manipulator, Volumetric Doser\nStacja kontroli Centralny\nCentralne stanowisko sterowania jest kontrolerem całego systemu centralnego karmienia. To może być zaprogramowany w oparciu o faktyczne zapotrzebowanie do monitorowania systemu karmienia, usunąć kurz,...\nŁadowarki z serii THR-US są niezbędnym wyposażeniem dla centralnego systemu podawania. Oferujemy dwa typy ładowarek do kontroli poziomu materiału: Zasobnik próżniowy (U): kontroluje poziom materiału z...\nCentralna Jednostka filtra\nJednostka centralna Filtr składa się głównie z odpylacza, dmuchawy i rury ze stali nierdzewnej. Może filtr kurzu i drobnych zanieczyszczeń w materiale na podstawie specyficznych wymagań klientów z niż...\nTen centralny generator podciśnienia składa się głównie z szafy sterowniczej, dmuchawy i rurki. Pomaga tworzyć warunkach próżni, do przenoszenia surowca. Nasz zespołu generowania podciśnienia, jest st...\nZałożona w 2008 roku i znajduje się w miejscowości Xiaolan, słynnym produkcji sprzętu w Chinach z wygodnego transportu, Taida Plastic Technologies Zhongshan Co., Ltd. jest dedykowany do badania i rozwój, produkcję i dystrybucję przyjaznych dla środowiska urządzeń pomocniczych do wtryskarek. Z znormalizowanego zarządzania i najwyższej rangi jakości produktu, Taida stał się jednym z czołowych graczy w branży tworzyw sztucznych, urządzeń pomocniczych. Poza tym, w 2012 roku, założona Taida jego oddział firmy Anhui Taida Plastic Technologies Co., Ltd., rozszerza swoją działalność od południowo-wschodnich Chinach na Jangcy Delta we wschodnich Chinach.\nCentralny system karmienia\nKarmienie i przenoszenie maszyn\nMaszyny dozujące i mieszające\nSuszenie i osuszania maszyn\nMaszyna do recyklingu i regranulacji\nMaszyny grzewcze i chłodzące


Tiefschwarz - Left - Nowamuzyka.pl\nPaweł GzylRecenzje 6 czerwca 2015\nMuzyka niemieckiego duetu nabiera dawno nie widzianych rumieńców.\nW ciągu osiemnastu lat działalności Ali i Basti Schwarz dali się poznać jako specjaliści od wpisywania swych produkcji w kolejne mody na klubowym rynku. Zaczynali od ciepłego i organicznego downtempo (album „RAL 9005”), by potem zwrócić się w stronę dandysowskiego electro-house’u („Eat Books”) i wreszcie skoncentrować się na minimalowym tech-house’ie („Chocolate”). Ta ostatnia z estetyk najbardziej chyba spodobała się niemieckim producentom, bo mimo upływu pięciu lat od jej przyswojenia, właściwie do dzisiaj pozostają jej wierni.\nPrzystępując do realizacji premierowego materiału, Tiefschwarz tym razem postanowili zaprosić do współpracy kogoś z zewnątrz. Wybór padł na weterana – Cana Orala – który jako Khan jest obecny na elektronicznej scenie już prawie ćwierć wieku. Zaczynał we Frankfurcie, współpracując z duetem Air Liquide, potem powołał do życia własny projekt Bizz O.D., by wreszcie skręcić w stronę klubowego kabaretu o erotycznym zabarwieniu jako Captain Comatose. Krążąc między Berlinem, Nowym Jorkiem i Meksykiem Khan dał się poznać jako enfant terrible klubowego środowiska – by teraz okazać się motorem napędowym nowego materiału braci Schwarz.\n„Left” zawiera trzynaście premierowych nagrań, z których niemal wszystkie utrzymane są w rytmie energetyczne tech-house’u. Momentami puls staje się lekko podłamany („Morgen Abend”), kiedy indziej zostaje uzupełniony metalicznymi perkusjonaliami („110”), pojawiają się w nim wpływy lekkiego dubu („Do Me”) lub tęsknego synth-popu („Echo Drug”). W warstwie melodycznej sporo tu nawiązań do lat 80. – podanych jednak w nieco zawoalowany sposób. My jednak odczytujemy dźwiękowe tropy wiodące przede wszystkim do przebojów duetu Yello („Do Me” i „Hi Fu”) czy nostalgicznych kompozycji China Crisis („Laid Back”).\nMocnym punktem muzyki z „Left” są wokale. Śpiewa przede wszystkim Khan – operując swym nosowym głosem, o nieco perwersyjnym timbrze, idealnie wpisującym się w teksty w stylu „Do you wanna dance?/ I’m on a crawl/ I’m just behind/ In aching heat/ I’ll be your shadow forever”. Niemieccy producenci zaprasili do zaśpiewania również dwie panie – dzięki temu w „110” rozlega się niepokojący szept Mamy, a w „Any Moment” – uwodzicielski wokal Emily Karpel. Jakby tego było mało we „Free Falling” i „Morgen Abend” słychać dźwięki „żywej” trąbki – na której gra specjalnie zaproszony Sven Regener z grupy Element Of Crime.\nDzięki współpracy z Khanem i innymi gośćmi muzyka Tiefschwarz nabiera na „Left” dawno nie widzianych rumieńców. W naturalny sposób nadal emanuje klubową energią, ale tym razem nie brak w niej również popowej wrażliwości i nowofalowego spleenu. Jest więc przy czym potańczyć (pewnie będą remiksy), ale i czego posłuchać w domowym zaciszu. Wszystkie te wątki splatają się w spójną całość, tworzącą być może najlepszy album w całym dorobku niemieckiego projektu.\nTags: tech-house, Tiefschwarz, Watergate