W działach: filmy, superbohaterowie, batman | Odsłony: 20\nStrażnicy to nie odnieśli sukcesu, bo to słaby film, a niebieski koleś biega z fujarą na wierzchu.\nsam jesrteś koleś co biega z fujarą na wieszchu\nnie zgadzam się z Gruszczym, ale niewymuszony komizm jego posta zasługuje na uznanie :D\nO ile nawet lubię Batmana jako postać, to uważam, że komiksy i filmy z nim są zwyczajnie słabe.\nMoże jutro przed wyjazdem machnę coś na ten temat, bo ostatnio chodziło mi po głowie.\nStrażnicy nie odnieśli sukcesu ponieważ odwołują się do takich zjawisk jak np zimna wojna - a więc dawnych, nie rozumianych przez współczesne nastolatki. Nie byli na wskroś współcześni jak Batmany, w których można dopatrzeć się analogii do obecnej walki z terroryzmem co jest dla współczesnego widza bliższe i prostsze w odbiorze.\nNiesamowity Spider-Man idzie w stronę Avengers? Myślałam, że z tym całym nowym, mrocznym image'm idzie właśnie w stronę Mrocznych Rycerzy...\nsam jesteś zwyczajnie slaby idz podbudowadz swoje ego werbalnymi atakami na lawersia\nbo co wyjmiesz własno fujare ??\nJa zaś mam ciuchutką nadzieję, że kiedyś zdecydują się na ekranizację komiksów z serii Marvel Noir.\nJakiś odsetek populacji ogląda tego rodzaju filmy. Po co to "wszyscy"?\njakiś odsetek populacji ma fujare na wieszchu\nod jutra wszyscy będą rozmawiać tylko o jednym. Tym czymś będzie oczywiście Mroczny Rycerz powstaje, epickie zwieńczenie trylogii Christophera Nolana\nNie "wszyscy" i nie "od jutra". i z pewnością nie "epickiej".\nWśród ludzików widac było przez wiele lat jakąś niezrozumiałą fascynację filmami o Batmanie w wykonaniu Nolana, która każdorazowo przypomina mi bajkę o nowych szatach Cesarza.\nSpora grupa (bo nie powiem "wszyscy") jara się tymi filmami chyba jakoś tak na zasadzie "wszyscy się jarają, to i ja się pojaram, choc nie wim dlaczego" - bo chyba nigdy (a przynajmniej nie pamiętam) nie słyszałem dobrego uzasadnienia dlaczego to ma byc dobry film/filmy.\nZawsze jest coś w stylu: "to dobry film, bo jest po prostu ... genialny. To Nolan brachu, nie czujesz tego?" - niczego to nie tłumaczy, do niczego nie przekonuje.\nBatmany Nolana są najzwyczajniej słabe, sama gra aktorska Christiana "Nie umiem zmienic wyrazu twarzy" Bale'a jest słaba, jego antagoniści to jakieś cienie komiksowych postaci, film (wszystkie dotychczas obejrzane) jest szary, nudny i ponury, momentami wlecze się niemłosiernie, jest przeintelektualizowany w wielu miejscach...\nNie ma w sobie nic z Batmana, nie ma w sobie nic z opowieści o świrze, który walczy ze zbrodnią (chyba że uznamy filmy Nolana za filmy autoironiczne, które śmieją się z siebie samych) - bo co prawda Nolan próbuje, ale kompletnie jest w tym nieprzekonujący.\nDo Burtona i jego wizji Nietoperza jest mu bardzo daleko. Do komiksu i ikony popkultury - jeszcze dalej.\nNo ale, choc król jest nagi... go on, fap ahead.\nA wiesz, ja zauważyłem, że okres fapowania się TDK i BB już minął, przynajmniej w pewnych kręgach.\nNie ma w sobie nic z Batmana, nie ma w sobie nic z opowieści o świrze, który walczy ze zbrodnią\nŻaden film nie pokazuje Batmana jako świra - nawet u Burtona jest on ostoją normalności, na tle "normalnych inaczej" Jokera i Pingwina, o kocicy nie wspomnę.\nCo zaś do "Watchmen" - byc może że to film słaby, bo "niebieski siusiak". Byc może jest słaby, bo to kino superbohaterskie. Bije jednak Nolana na głowę w kwestii "głębii psychologicznej" i "bardziej zaangażowanego społecznie kina superbohaterskiego".\nSirielu, byc może widzieliśmy inne Batmany Burtona. Byc może czytaliśmy inne komiksy. Byc może inaczej je zinterpretowaliśmy.\nNo to ja też usuwam.\nA w którym fragmencie u Burtona Batman dorównuje szaleństwem np. Jokerowi albo Pingwinowi?\n@Zigzak o Burtonie: Ja też chyba inne "Buttmany" niż ty widziałem.\nPotencjalnie flejmogenny komentarz został przeze mnie usunięty ;) Do zigzaka pewnie jak zwykle by nie dotarło, a reszta doskonale zdaje sobie sprawę z użytej przez niego retoryki. Szkoda wakacji na takie flejmy. Jak dorosły chłop nie umie wyrazić swojego zdania bez obrażania innych, to pozostaje tylko wzruszyć ramionami ;)\ntoteż wzruszam, Nurielu :)\nDobrze że przynajmniej jako dorosły chłop, po wyrażeniu swojego zdania je skasowałeś :)\nPrzy czym ja tu nie kładę nacisku na filmy Burtona - bardziej na komiks, którego ekranizację Burtona uważam za bliższą stylem niż Nolana.\nWłaśnie to było dla mnie zawsze dużą siłą Batmana - to, że jest takim samym świrem jak inni przebrani kolesie, których ściga i wsadza częściej do Arkham Asylum niż do więzienia.\nSamo "Arkham" już sugeruje nawiązania do Lovecrafta i jakże częstego u niego motywu szaleństwa - także głównego bohatera. Samo Gotham jest "szalone" i bardziej przypomina nocny koszmar, niż rzeczywisty świat. Dobrze też to było widac np w B:TAS i Beyond.\nNo ale - ja się już wypowiedziałem na temat tego, co sądzę o filmach Nolana. Dyskusja o szaleństwie Batmana to temat na osobną notkę, więc póki taka nie powstanie, to z mojej strony EOT.\nA ja nie zrobię EOTa - uważam, że w tym szaleństwie wszystkiego leży słabość Batmanów komiksowych - po prostu nie umiem zawiesić niewiary w stopniu wystarczającym, by zaakceptować Gotham, złoczyńców wyjętych z zada - 99% z nich netoperek powinien ukatrupić za samo bycie irytującymi.\nGacek by moim zdaniem wieeeele zyskał, gdyby wyciągnąć go z tego tandetnego świata przerysowanych przestępców i wrzucić w coś "bliższego rzeczywistości".\nI przede wszystkim zmienić metody walki z przestępczością.\nWtedy mógłbym powiedzieć, że Batman to "mój chłop" .\nNo dobra to pociągnę, uzasadniając przy okazji, czemu Nolanowski Batman jest wg mnie słaby.\nTo szaleństwo wszystkiego dookoła sprawia, że Batman "nie wypada tak źle" na tle reszty swiata - ot, jest do niego dopasowany. Ale tylko na zasadzie, że "pośród ślepców jednooki jest królem".\nJesli go z tego świata wyjmiemy, i wsadzimy do bardziej realnego, jak to próbował zrobic Nolan, wyjdzie nam pocieszny wioskowy głupek przebrany w pelerynę i z majtkami na spodniach. Batmańskośc Batmana znika, zostaje zastąpiona przez smutnego wariata z drewnianą kolbą zamiast twarzy, którego reżyser próbuje na siłę urelanic.\nWłasnie to przerysowanie świata, komiskowe czy burtonowskie, daje jakieś uzasadnienie dla gościa w pelerynie i z nietoperzymi uszkami. W naszym świecie zamknęliby go od razu do wariatkowa, albo robiliby sobie z nim zdjęcia na ulicy.


Obrzycko. 16-latka potrącona na pasach. Pomocy udzielił policjant, który jechał na służbę - eSzamotuly.pl\nObrzycko. 16-latka potrącona na pasach. Pomocy udzielił policjant, który jechał na służbę\nW miejscowości Obrzycko policjant w drodze do służby najechał na potrącenie pieszej na oznakowanym przejściu dla pieszych. Funkcjonariusz, udzielił poszkodowanej niezbędnej pierwszej pomocy oraz wezwał odpowiednie służby. Potrącona 16-latka została zabrana do szpitala. Policja prowadzi czynności wyjaśniające okoliczności tego zdarzenia.\nWczoraj, 25 września około godziny 19:05 w miejscowości Obrzycko przy alei Jana Pawła II, doszło do potrącenia pieszej przez osobowego seicento. 25-letni kierujący samochodem osobowym marki Fiat seicento na oznakowanym przejściu dla pieszych potrącił 16-latkę, która znajdowała się na przejściu.\nNa tę sytuację najechał jadący do służby asp. Artur Lisiak dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Szamotułach. Funkcjonariusz natychmiast się zatrzymał i podbiegł pomóc pieszej. Policjant powiadomił służby ratunkowe i udzielił pierwszej pomocy poszkodowanej. 16-latka trafiła pod opiekę lekarzy. Obie osoby biorące udział w zdarzeniu były trzeźwe. Policjanci badają okoliczności tego zdarzenia.\nNastępny artykułSzamotulski SOR otrzymał sprzęt za prawie pół miliona złotych


Zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza może podnieść plony / Aktualne wiadomości ze świata, informacje rolnicze na świecie, wydarzenia / Agropolska\n06-06-2022,13:00\tAktualizacja: 06-06-2022,13:08\nGdyby udało się zredukować globalne zanieczyszczenie powietrza tlenkami azotu, plony mogłyby wzrosnąć nawet o 28 proc....\nGdyby udało się zredukować globalne zanieczyszczenie powietrza tlenkami azotu, plony mogłyby wzrosnąć w niektórych regionach nawet o 28 proc. - informuje pismo "Science Advances".\nTa historia pokazuje, że warto walczyć o swoje. Niestety, urzędnicy często się mylą, a państwo nie stoi po naszej stronie, tylko szkodzi - przekazała AGROunia na swoim facebookowym profilu. Chodzi o sprawę rolnika, który - jak podaje...\nNaukowcy ocenili, jak zielone były zdjęcia, ponieważ poprzednie badania wykazały, że zieleń upraw mierzona za pomocą satelitów silnie wiąże się ze wzrostem upraw i plonami.\nOcena została porównana z poziomami dwutlenku azotu w każdym regionie, uzyskanymi z danych satelitarnych.\nJak wynika z badań, obniżenie emisji dwutlenku azotu do 5 proc. obecnych poziomów mogłoby zwiększyć plony w Chinach nawet o 28 proc. zimą i o 17 proc. latem (poziom tlenku azotu jest często wyższy w zimie).\nTen wielki kraj nadal odnotowują jedne z najwyższych poziomów tlenku azotu w porach roku i miejscach, w których rosną rośliny.\nGrupa Azoty w 2020 r. zmniejszyła o 20 proc. emisję gazu cieplarnianego - podtlenku azotu, a o ponad 17 proc. emisję pyłu PM 2.5. Zapowiada kolejne działania w zakresie ochrony środowiska, m.in. na rynku nawozów. Chemiczny gigant w...\nNajmniejszy związek między poziomem tlenku azotu a plonami dotyczyłby Ameryki Północnej i Południowej - m.in. dlatego, że chociaż chociaż obszary miejskie w obu Amerykach miewają bardzo wysoki poziom zanieczyszczeń, miasta są tam bardziej oddalone od obszarów rolniczych.\nzanieczyszczenie powietrza tlenkami azotu plonowanie upraw zieleń upraw david lobell


Weekend z jogą na Kaszubach 24-26.04.2020 – Żurawi Młyn\nZapraszamy na weekend z jogą w Żurawim Młynie na Kaszubach:)\nNowe miejsce, jaram się bo z sauną i na Kaszubach.\nBędziemy razem praktykować, wytrząsać, spacerować, relaksować się i miło spędzać czas.\nSpędzimy wspólnie czas z dala od miasta, na zielonej łące w pięknym parku będziemy szukać równowagi między ciałem, umysłem i duchem. Doświadczać harmonii, jaką daje kontakt z przyrodą i praktyką jogi.\nPlan weekendu 24-26:\n16:00 można przyjeżdżać\n19:00-20:00 pierwsza sesja jogi\n20:15 herbata i kolacja\n21.30 czas wolny,wieczorne spotkania\n8.30-10.00 praktyka poranna\n11.00 spacer, możliwość skorzystania z masażu\n14.30 herbatka, obiad\n18.00 wytrząsanie,ruch intuicyjny, asany, pranayama\n21.00 krąg integracyjny\n08.30 dla chętnych morsowanie, sauna\n12.00 praktyka jogi\nPlan może ulec zmianom, w zależności od warunków pogodowych.\nZajęcia i warsztat prowadzi:\nJogą zaczęłam interesować się pracując w firmie brokerskiej za granicą. Tam każdy dzień był gonitwą za uciekającym czasem. Potrzebowałam wyciszenia, ćwiczeń i relaksu. Odwiedziłam najbliższe studio jogi. Byłam na kilku zajęciach, a potem z braku czasu, zaczęłam praktykować w domu z płyt dvd.\nDawało mi to ukojenie i tak potrzebne wtedy wyciszenie.\nPo kilku latach praktyki ukończyłam kurs Ashtanga Vinayasa z elementami Anusara Jogi prowadzony w szkole Jogi Inbound w Peru. Później uzyskałam dyplom nauczyciela jogi wg metody Sivanandy. Obecnie studiuję na AWFie w warszawie- studia podyplomowe- joga i relaksacja.\nSama lubię ćwiczyć jogę. Daje mi to wiele korzyści i pomaga w trudnych sytuacjach. Pozwala wrócić do chwili obecnej. Doświadczeniem i wiedzą pragnę dzielić się z innymi.\nPosiłki przyszykuje dla Nas Magdalena Kogutowska – współwłaścicielka Żurawiego Młyna.\n510 przy wpłacie zaliczki do 10.04.2020\n550 przy wpłacie po 10.04.2020\n380 zł osoba towarzysząca do 10.04.2020\n420 zł osoba towarzysząca przy wpłacie po 10.04.2020\nSylwia nr tel. 796094571\nDo naszej dyspozycji mamy trzy przestronne pokoje w stylu apartament (dwa osobne pokoje z wspólną łazienką), dwa pokoje jednoosobowe z łazienką na korytarzu i dwa dwu-osobowe z łazienką. Więcej szegółów o pokojach można przeczytać tu: Opis pokojów\nNa miejscu mamy możliwość zorganizowania masaże lub pielęgnacyjne zabiegi naturalne.\nRezerwacji można dokonać telefonicznie lub mailowo i wpłacając zaliczkę na konto (info priv)\nReszta kwoty na miejscu w dniu przyjazdu.\nLiczba miejsc mocno ograniczona więc nie zwlekajcie z decyzją:)\nPrzy zgłoszeniach proszę podać:\nczy potrzebujecie maty do jogi (czy macie swoją),\nzgłoszenia zdrowotne – które powinnam znać przed praktyką.\nW przypadku braku możliwości dojazdu autem lub trudności z dojazdem, prosimy o kontakt, na pewno coś wymyślimy!


No.53 Louisiana Crocodile Calf\nSklep paski-bransoletki.pl proponuje kilka form zapłaty za zamówiony towar:\nAkceptujemy następujące formy płatności: pobranie za zaliczeniem pocztowym, pobranie za pośrednictwem firmy kurierskiej, wpłata na konto (zwykły przelew) oraz szybkie przelewy realizowane za pośrednictwem systemu platnosci.pl.\nZapłata przy odbiorze - Klient uiszcza kwotę za towar w momencie odbioru przesyłki dla listonosza lub przedstawicielowi firmy kurierskiej, w zależności, która z form dostawy została wybrana. Uiszczenie opłaty jest konieczne do wydania towaru. W przypadku płatności przy odbiorze, realizacja zamówienia rozpoczyna się w chwili potwierdzenia przez Klienta adresu email poprzez odwiedzenie linku w przesłanej po dokonaniu zakupów wiadomości.\nZapłata z góry (przedpłata) - gdy wybrana zostanie metoda płatności z góry, należy dokonać stosownej wpłaty na konto sklepu paski-bransoletki.pl (na przelewie prosimy wpisać nr składanego zamówienia).\nNr Rachunku: 98 1950 0001 2006 0047 9615 0001\nDane adresowe: MARVIN Mariusz Pietruczuk\nPowyższe dane znajdują się również w wiadomości e-mail wysyłanej Klientowi celem potwierdzenia złożenia zamówienia. W chwili otrzymania przez Sklep płatności, rozpoczyna się proces realizacji zamówienia, oraz jej wysyłki do Klienta.\nSystem płatności on-line (platnosci.pl) - kanał płatności elektroniczny firmy Płatnosci.pl pozwala na wygodne opłacenie danego zamówienia bez wychodzenia z domu. W momencie wybrania odpowiedniej opcji w trakcie realizowania zamówienia - system automatycznie uwzględni preferencje kupującego i pomoże w dokonaniu transakcji. Informacja o przelaniu środków na konto Sklepu paski-bransoletki.pl jest automatyczna, co w dużej mierze przyspiesza proces realizacji zamówienia. W ramach kanału platnosci.pl możliwe są m.in. płatności poprzez:\nKartę płatniczą, (m.in. VISA, MasterCard, Diners Club, JCB)\nSzybki przelew z mBanku, MultiBanku, Inteligo, BZWBK, Nordea, PKO Inteligo, BPH ING (Bank Śląski) i innych


TIMBERLAND ADVENTURE SEEKER CT SANDL - Buty Dzieci [2570A] - Sklep Timberland.pl\nSandały z zabudowanym palcem to dobry wybór na cieplejsze dni. Te granatowe sandały z żółtym środkiem sygnowane logo Timberland są świetną propozycją dla Twojego podopiecznego. Adventure Seeker Closed ToeSandal sprawdzi się doskonale podczas wszystkich dziecięcych aktywności. Wykonany z lekkiego materiału syntetycznego da stopie dziecka komfort, jest także odporny na działanie wody. Dzięki użyciu metody Sanitized uchroni on przed nieprzyjemnymi zapachami. Wyściółka z pianki EVA daje optymalną wygodę i amortyzację. Zewnętrzna podeszwa z gumy gwarantuje przyczepność na każdej powierzchni.


Włosi – najzdrowsi obywatele Europy | Roalma.pl\nWłosi – najzdrowsi obywatele Europy\n25 Paź Włosi – najzdrowsi obywatele Europy\nPosted at 10:37h in włoska oliwa extravergine\tby\tAleksandra\nTo właśnie w Polsce, na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, grupa badawcza pod przewodnictwem prof. Marka Naruszewicza, jako pierwsza na świecie, odkryła niesamowitą właściwość zawartą w gorzkiej, mętnej, oryginalnej włoskiej oliwie extravergine. Oleaceina, która powstaje podczas tłoczenia oliwek na zimno, to składnik zapobiegający udarowi mózgu oraz zawałowi serca.\nNasze badania dowiodły, że oleaceina hamuje efektywnie stan zapalny będący przyczyną rozpadu blaszki miażdżycowej. Jest to możliwe, ponieważ oleaceina może zmieniać funkcje pobudzających stan zapalny makrofagów – zaczynają wydzielać przeciwzapalną interleukinę 10. Blaszka staje się stabilna - nie pęka. To szczególnie ważne w przypadku osób z nadciśnieniem. Teraz jest ich w Polsce około 9 milionów, w roku 2035 może być już 16 milionów.\nNaukowiec wielokrotnie podkreśla iż chodzi tylko i wyłącznie o gorzką oliwe extravergine pochodzącą ze stron basenu Morza Śródziemnego.\nIm bardziej gorzka, tym lepiej! To znak że zawiera dużo polifenoli, w tym oleaceiny.\nŻółte, tanie i łagodniejsze w smaku oliwy, w związku ze sztucznym nawadnianiem, są mniej korzystne dla zdrowia. Badania potwierdzają iż Włosi to najzdrowsi obywatele Europy, co w dużej mierze zawdzięczają właśnie oliwie extravergine.\nWedług przeprowadzonych badań, u osób kóre spożywają powyżej 40 ml oliwy extravergine dziennie, śmiertelność z powodu chorób układu krążenia zmniejsza się o prawie 40%\n– dodaje prof. Naruszewicz.\nBardzo ważnym stwierdzeniem jest to że oliwa, by nie stracić tej właściwości, nie powinna być smażona. Włosi dodają ją do dań na zimno, sałatek, zup po przestygnięciu.\nŹródła: www.polsatnews.pl – www.portalemedyczne.pl – www.zdrowie.pap.pl\noleaceina, Włosi - najzdrowsi obywatele Europy, zapobiega udarowi mózgu


Wystawy, wernisaże, artyści - aktualności ze świata sztuki: listopada 2011\nFrida Kahlo na fotografiach\nMuseu da Cidade w Lisbonie gości niezwykłą wystawę fotografii poświęconą życiu i twórczości Fridy Kahlo. “Frida Kahlo - As Suas Fotografias” prezentuje wybór ponad 257 fotografii wybranych spośród zbiorów liczących ponad 6 500 zdjęć, które są częścią zasobów muzeum urządzonego w domu Fridy Kahlo w Meksyku.\nWystawa, której kuratorem jest Pablo Ortiz Monasterio podkreśla doniosłość fotografii w życiu Fridy, nie tylko w kontekście uwieczniania wspomnień, ale również w znaczeniu ważnego narzędzia pracy artystki. Zdjęcia pochodzące z prywatnej kolekcji Fridy, w większości dotychczas nie pokazywane, podzielone zostały przez kuratora na 6 części: Os Pais: Guillermo e Matilde (Rodzice: Guillermo i Matilde); A Casa Azul (Niebieski dom); O Corpo Acidentado (Ranne ciało); Os Amores de Frida (Kochankowie Fridy); A Fotografia e a Luta Política (Fotografia i walka polityczna).\nWystawa pokazuje intymne obszary życia artystki, perypetie polityczne i poglądy jej i jej najbliższych przyjaciół, zaprasza widza do odkrywania na nowo tej jednej z największych i najciekawszych postaci XX wieku. Ci, którzy będąc w Lizbonie wybiorą się na tę wystawę będą mieli okazję zobaczyć zdjęcia Fridy Kahlo wykonane przez tak wybitnych fotografów jak: Man Ray, Martin Munkácsi, Fritz Henle, Adward Weston, Brassai, Tina Modotti, Pierre Verger, czy Lola y Manuel Álvarez. "Wszyscy myślą, że jestem surrealistką, ale ja nią nie jestem. Nigdy nie malowałam snów, ani sennych koszmarów. Malowałam moją własną rzeczywistość" Więcej o życiu i twórczości artystki na wystawie “Frida Kahlo - As Suas Fotografias” do 29 stycznia w Lizbonie.\nEtykiety: Frida Kahlo\nDiego Rivera w Museum of Modern Art\nDiego Rivera (1886 - 1957) meksykański malarz, grafik, architekt, znany przede wszystkim ze swoich murali. Współtwórca programu sztuki narodowej nawiązującej do tradycji prekolumbijskiej. Jego twórczość związana z muralami miała charakter edukacyjny, była to swego rodzaju manifestacja zerwania z przeszłością, odrzucenia epoki kolonialnej i dziewiętnastowiecznej kultury europejskiej. W jego dorobku artystycznym znajdujemy również obrazy sztalugowe, ścienne polichromie i mozaiki o tematyce historycznej, czy obyczajowej.\nDiego był dużą inspiracją dla twórczości Fridy Kahlo. To jego opinia na temat pierwszych prób malarskich młodej artystki miała zdecydować o jej dalszej karierze. Razem prezentowali podobne wartości, co umacniało ich przyjacielskie relacje. Sztukę i politykę uważali za swoje dwa podstawowe cele w życiu. Burzliwa miłość przetrwała aż do śmierci Fridy w 1954 roku. Diego Rivera zmarł w 1957 roku w swoim San Angel studio. Piękną, wielokrotnie nagrodzoną opowieścią o miłości Rivery i Kahlo jest film w reżyserii Julie Taymor, „Frida”.\nDziś twórczość Rivery wspomina Museum of Modern Art wystawą „Murals for the Museum of Modern Art”. To retrospekcja z lat trzydziestych, kiedy to na przełomie 1931/32 roku Rivera miał wystawę w MoM’ie. Był to drugi monograficzny pokaz w legendarnym muzeum sztuki współczesnej. Na potrzebę wystawy, murale, z definicji malarstwo ścienne, stały się dziełem przenośnym. Stworzył ich osiem, z czego sześć poświęconych tematyce rodzimego Meksyku. Inspiracją do pozostałych stał się Nowy Jork. Obraz „Agrarian Leader Zapata” to ikona kolekcji Muzeum. Oprócz charakterystycznych dla Rivery murali, MoMa odkrywa przed nami jego inne prace, które są elementami niedosłownego portretu kosmopolity, będącego gdzieś pomiędzy Meksykiem, Rosją, a Stanami Zjednoczonymi. To jedyna taka wystawa, gdzie poprzez twórczość Rivery możemy przenieść się w realia lat trzydziestych.\nWystawa trwa do 14 maja 2012 roku\nFot. 1. Diego Rivera, Agrarian Leader Zapata, 1931\nFot. 2. Diego Rivera, Indian Warrior, 1931\nFot. 3. Diego Rivera, Frozen Assets, 1931–1932\nEtykiety: Diego Rivera\n„Idea Bauhausu” w Poznaniu\nWystawa w Muzeum Narodowym w Poznaniu przybliża historię Bauhausu i pokazuje, że estetyka wypracowana przez projektantów uczelni jest wciąż obecna we współczesnym wzornictwie.\nSzkoła Bauhaus powstała w Weimarze w 1919 roku z inicjatywy Waltera Gropiusa z połączenia Akademii Sztuk Pięknych i Szkoły Rzemiosł Artystycznych. Jej ideą była wspólna praca i nauka architektów, malarzy, grafików, projektantów mebli i książek, którzy stawiali sobie za cel stworzenie spójnego, nowoczesnego stylu w architekturze i designie. W 1925 roku przeniesiono Bauhaus do Dessau z powodu niechęci ówczesnych władz lokalnych. W 1932 roku zawieszono finansowanie Bauhausu przez nazistowskie władze Dessau, a uczelnia została przeniesiona do Berlina jako prywatna szkoła Miesa van der Rohe. Uczelnia działała do 1933 r., a w 1934 r. została ostatecznie zamknięta przez hitlerowców. László Moholy-Nagy od 1937 r. próbował odrodzić uczelnię w USA pod nazwą New Bauhaus w Chicago.\nWystawa prezentująca prace czołowych projektantów ujawnia fenomen Bauhausu jako szkoły, która funkcjonując zaledwie 14 lat , mimo dość krótkiego okresu działalności, wywarła tak silny wpływ na współczesne wzornictwo. Na wystawie zobaczyć można m.in. plakaty promocyjne Bauhausu, archiwalne projekty i modele serwisu TAC prof. Waltera Gropiusa, pierwszego dyrektora szkoły, oraz współczesną wersję tego legendarnego zestawu z białej i czarnej porcelany. Prezentowane są również przedmioty użytkowe zaprojektowane przez Marianne Brandt, które nieprzerwanie produkowane są do dziś. Nie zabraknie prac takich sław Bauhausu jak Henry van de Velde, Mies van der Rohe czy Wilhelm Wagenfeld, których projekty funkcjonują nadal w ofercie producentów o światowej renomie. Ekspozycja ukazuje obiekty, które wskazują na fakt żywotności idei Bauhaus i pozwala widzieć ją jako szkołę, która niewątpliwie współtworzy historię współczesnego designu.\nWystawa potrwa do 29 stycznia 2012\nFot. 1. Dzbanek TAC, zaprojektowany przez Waltera Gropiusa – produkowany i dekorowany współcześnie, Muzeum Narodowe w Poznaniu\nFot. 2. Źródło Muzeum Narodowe w Poznaniu\nFot. 3. Źródło Muzeum Narodowe w Poznaniu\nJacek Świgulski - malarstwo\nOd 25 listopada do 7 grudnia 2011\nWystawa w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej\nna Starym Rynku 95/96 w Poznaniu\nObrazy Jacka Świgulskiego przedstawiają zarys postaci usytuowanych w nieokreślonej przestrzeni. Kolor, kompozycja, faktura służą artyście do wyrażenia zapisu chwili, emocji, ruchu. Tematem prac Świgulskiego są relacje między ludźmi. Niedopowiedzenie, nieokreśloność, deformacja stanowią główne cechy twórczości Świgulskiego.\nArtysta często ujmuje przedstawienia w dyptyk lub tryptyk. Podkreśla odrębność każdej sylwetki. Stara się uwydatnić niezależność każdej z figur, poświęcając każdej z postaci osobne płótno. Zaznacza indywidualność jednostki w relacji z drugim człowiekiem. Wspaniale pokazuje ruch, gesty, dzięki którym możemy odczytać zasugerowane sytuacje, np. taniec, rozmowę, intymne uniesienia kochanków. Twórczość Jacka Świgulskiego cechuje wyjątkowa wrażliwość i wyczucie kompozycji. Za pomocą tych środków nadaje przedstawianym scenom nieuchwytną, tajemniczą atmosferę, która pozwala oderwać się od codzienności.\nJacek Świgulski urodził się w 1977 roku w Łodzi. Ukończył Wydział Edukacji Wizualnej Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W 2006 roku zrealizował dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Malarstwa adiunkta Włodzimierza Morawskiego oraz w Pracowni Rysunku adiunkta Tadeusza Wodzińskiego.\nFot.1. Jacek Świgulski, Kobieta IX, 2007 rok, akryl na płótnie, kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej, www.napiorkowska.pl\nFot.2. Jacek Świgulski, PoGadanie V, 2010 rok, olej, akryl, płótno, kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej, www.napiorkowska.pl\nFot. 3. Jacek Świgulski, Pożegnanie, 2011,olej, płyta, kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej, www.napiorkowska.pl\nSerdecznie zapraszamy na wystawę! Galeria jest otwarta codziennie od godz.11.00 do 20.00.\nEtykiety: Jacek Świgulski\n,,… Życie zmieniam w obraz…” - o twórczości Józefa Szajny (1922-2008)\nW latach 1955-1963 poświęcał się scenografii. Zaprojektował między innymi scenografię do spektakli: „Myszy i ludzie” J.Steinbecka oraz „Dziadów” A. Mickiewicza. Do 1966r. był także dyrektorem, kierownikiem artystycznym i reżyserem Teatru Ludowego w Nowej Hucie. Ponadto współpracował z wieloma teatrami - z Teatrem Starym w Krakowie, Teatrem Śląskim w Katowicach, Teatrem Współczesnym we Wrocławiu oraz Teatrem Polskim w Warszawie. W 1971r. w Centrum Sztuki w Warszawie stworzył autorski Teatr-Galerię. Wagę przykładał do gry aktorskiej i słowa, ale najistotniejszą cechą sztuki teatralnej była dla niego rozbudowana scenografia i użycie rekwizytów - często groteskowo powiększanych. Zajmował się więc scenografią, reżyserią teatralną, był autorem scenariuszy do własnych spektakli, teoretykiem teatru. Słusznie, więc Józef Szajna postrzegany jest jako człowiek teatru - „teatru narracji plastycznej” (zwanego też „teatrem plastyków”, „teatrem wizji”), w którym to główny nacisk kładł na wizualną ekspresję. W autorskich przedstawieniach mających charakter moralitetu łączył tekst nasycony osobistymi przemyśleniami z niecodzienną organizacją przestrzeni oraz intensywnym wyrazem gry aktorskiej.\nZ czym wiąże się owy Szajnowski dramatyzm w sztuce? Na takie pytanie odpowiedzi próbowało udzielić już wielu krytyków, którzy zgodnie jednym głosem mówili o pewnej potrzebie wyrazu przeżyć - przeżyć traumatycznych. Józef Szajna - były więzień obozów koncentracyjnych w Auschwitz i Buchenwaldzie dwukrotnie skazany był na śmierć. Chociaż udało się jej uniknąć, to doświadczenia te w sposób znamienny odcisnęły się na jego twórczości. A ta stawała się protestem przeciwko zniewoleniu człowieka. Sam o swojej twórczości mówił jako o „wiecznej potrzebie odkupienia”. Sztuka pełniła, więc funkcję katalizatora, jego prace nabierały przez to wartości oczyszczającej. Proces tworzenia Szajny można więc pojmować jako swego rodzaju katharsis twórcy w efekcie, którego manifestował on sprawy ważne. Niewątpliwie jest to tylko jeden z aspektów jego twórczości.\nMyśląc o twórczości Józefa Szajny nie można umieszczać jej jedynie w nurcie, który odzwierciedla przeżycia trudne, obozowe. Warto by tu wspomnieć chociażby te jego prace, które stanowią dosyć pokaźny zbiór, a poświęcone są aktom. To jakby zupełnie odmienna strona jego twórczości. Droga, w którą udaje się autor naznaczona jest pięknem erotyki. Spotykamy tu bowiem permanentność także tego motywu. Zdecydowane i konkretne pociągnięcia zderzone razem z prostotą i pewną delikatnością zdradzają ogromną wrażliwość artysty. Przedstawia on kształty kobiecego ciała, bądź splecione w akcie miłosnym ciała dwojga osób. Z jednej strony ujęcia bardzo odważne, z drugiej jednak jakże subtelne, przejawiające artystyczne wyczucie sensualizmu. Józef Szajna z łatwością wydobywa kwintesencję intymnych scen, czyniąc z nich tajemnicze misterium. Artysta w tym cyklu nie poświęca swojej uwagi przesyconej formie wyrazu. Rezygnuje z naszpikowanych i oszałamiających motywów. Zyskują na tym jego prace nabierając przez to wyjątkowego charakteru. Autor zdecydowanie stawia na naturalność - do tego stopnia, że chciałoby się rzec „to jest to”.\nFot.1. Józef Szajna, Z cyklu „Mrowisko”, kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej\nFot.2. Józef Szajna, Bez tytułu, kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej\nŹródło: kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej: www.napiorkowska.pl\nGra światła i koloru - o malarstwie Doroty Zych Charaziak\nAbsolwentka Wydziału Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (pod kierunkiem profesora Tadeusza Dominika) oraz stypendystka Ministerstwa Kultury. Jej prace znajdują się w zbiorach prywatnych w Stanach Zjednoczonych, Austrii, Francji, Portugalii i Wielkiej Brytanii. Artystka tworzy z rozmachem, z pasją. Jest to malarstwo zachwycające grą koloru, światła, kontrastu, które nadają jej pracom wyjątkowy - wyrazisty ton.\nDorota Zych Charaziak w niezwykle indywidualny sposób podchodzi do koloru i kompozycji.\nW otwartych przestrzeniach umieszcza człowieka, wskazując przy tym na jego odosobnienie, bądź… wyróżnienie. Wtopione w bezkresną przestrzeń postaci żyją na jej obrazach. Ruch i ekspresja są znamienne dla jej twórczości. Oglądając cykl prac poświęconych tenisistkom ma się wrażenie niemalże uczestniczenia w rozgrywce.\n,,W przestrzeni człowieka poszukuję symbolu, w którym mogłabym zawrzeć jego stan ducha: wewnętrzne rozterki, zagubienie, namiętności, ale i pasje, uchwycić jego wewnętrzny monolog”. Tak sama mówi o swojej twórczości. Inspiracją stają się dla niej własne wspomnienia z podróży, które to stanowiły i stanowią pretekst do rozmyślań dotyczących upływającego czasu, czy osamotnienia człowieka. Artystka przenosi na płótno swój zachwyt nad codziennością. Malując czy to motywy plażowe, czy też wnętrza kawiarni nasyca swoje obrazy światłem. Inną intensyfikacją odznacza się światło, kiedy przedstawia przyrodę, inną natomiast jeśli ukazuje fragment kortu. Inne są też emocje… Nie sposób nie przeżywać obrazu wraz z nią! Widoczna w malarstwie Zych Charaziak ekspansja koloru niemalże porywa odbiorcę w świat emocji, gdzie jest miejsce zarówno dla tych gwałtownych, naznaczonych swego rodzaju porywczością, jak też i tych, które budują wyjątkowy nastrój przepełniony ciszą i przenikliwym spokojem. Odbiorca raz jest porywany przez autorkę niemal bez pytania, innym razem w sposób subtelny zapraszany jest przez nią w tajemnicze miejsca będące kojącymi oazami spokoju. Jakże różne emocje mogą mu towarzyszyć, jeśli tylko da się poprowadzić artystce.\nWysublimowane piękno tkwiące w naturze odkrywa ona na swój własny, niepowtarzalny sposób. Nadaje swoim przestrzeniom wymiar symboliczny. Z powodzeniem udaje się jej uchwycić efemeryczne chwile, a tym samym sprawić by trwały. Malarstwo Doroty Zych Charaziak pozwala odbiorcy razem z artystką udać się w podróż, z której nie chce się powrócić...\nWernisaż 21 listopada o godzinie 19.00. Serdecznie zapraszamy!\nEtykiety: Dorota Zych Charaziak\nŚwiat, który powraca… - o rzeźbach Iwony Miliszewskiej-Nosko\nOd 22 listopada w Galerii Katarzyny Napiórkowskiej prezentowane będą prace Iwony Miliszewskiej-Nosko – artystki, która w sposób szczególny traktuje rzeźbę. Staje się ona dla niej formą, która pozwala przekroczyć granicę między fantazją, a rzeczywistością.\n„Dzieciństwo jest jedyną porą, która trwa w nas przez całe życie” (Ryszard Kapuściński). Takie słowa przychodzą na myśl, kiedy patrzę na prace Iwony Miliszewskiej-Nosko. Dzieciństwo to niezwykłe, bo powraca wtedy kiedy tylko pozwolimy odżyć wspomnieniom- tak jak czyni to autorka. Zamykając oczy podąża w magiczny świat tego, co było. Pamięć jest dla niej siłą, która wyzwala niezwykle kreatywne rozwiązania. Rzeźby, które możemy oglądać odzwierciedlają wszystko to, z czym wiąże się dla niej czas dzieciństwa. Artystka widzi je jako świat niezwykle zintensyfikowany emocjonalnie, zmysłowo. Świat ten pełen jest wielkich marzeń, niezliczonych pomysłów, niezłomnej wiary w to, że wszystko może się wydarzyć. „W świecie dziecięcym można odkryć nieznany ląd, wspiąć się na najwyższe drzewo, czy zostać królem”- jak mówi sama artystka. To świat, którego nie da się zastąpić niczym innym. Jest jedyny, niepowtarzalny i… nieskończony! Odtworzyć go można zamykając oczy, bądź spoglądając na rzeźby Iwony Miliszewskiej-Nosko…\nIwona Miliszewska-Nosko studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Józefa Sękowskiego w 2000 roku. Jest także absolwentką Podyplomowego Studium Scenografii Teatralnej\ni Telewizyjnej (dyplom pod kierunkiem prof. Krystyny Zachwatowicz-Wajdy w 2002r.).\nFot. 1. Iwona Miliszewska-Nosko, kolekcja Galerii Katarzyny Napiórkowskiej\nFot.2. Iwona Miliszewska-Nosko, Babie Lato, kolekcja Galerii Katarzyny Napiórkowskiej\nEtykiety: Iwona Miliszewska-Nosko\nWystawa malarstwa Doroty Zych-Charaziak i rzeźb Iwony Miliszewskiej-Nosko\nW Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej na ul. Świętokrzyskiej 32 w Warszawie już od 22 listopada będzie można zobaczyć wystawę malarstwa Doroty Zych-Charaziak i rzeźb Iwony Miliszewskiej-Nosko. Serdecznie zapraszamy !\nEtykiety: Dorota Zych-Charaziak, Iwona Miliszewska-Nosko\nJanusz Mulak - malarstwo\nSerdecznie zapraszamy na wystawę malarstwa Janusza Mulaka w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej na ul. Puławskiej 17 w Warszawie! Wystawa potrwa do 30 listopada 2011.\nEtykiety: Janusz Mulak\n"Zabawy dziecięce” Goi w Gdańsku\nCykl obrazów hiszpańskiego artysty Francisca de Goi y Lucientes prezentuje Muzeum Narodowe w Gdańsku. "Zabawy dziecięce” wchodzą w skład zbiorów madryckiej fundacji FUSARA, której założycielką była Carlota de Santamarca y Donato, druga hrabina Santamarca. Sierociniec i szkoła dla doświadczonych przez los dzieci, które powstały również dzięki niej działają do dziś. To właśnie w Colegio Santamarca umieszczono należący do jej rodziny cykl.\nCykl prezentowany w Muzeum tworzy sześć obrazów: ,,Dzieci bawiące się w żołnierzy”, ,,Dzieci przy zabawie „Pidola” lub Recorrecalles”, ,,Dzieci bawiące się w korridę”, ,,Dzieci bijące się i bawiące na huśtawce”, ,,Dzieci bijące się o kasztany”, ,,Dzieci szukające w ruinach ptasich gniazd”. Prace pochodzą z wczesnego okresu twórczości hiszpańskiego malarza. Ich powstanie jest datowane na lata 1786–1787. Odzwierciedlają szczególne zainteresowanie człowiekiem. Dziecko widziane oczyma artysty staje się tu niejako spoiwem tego, co spontaniczne i z pozoru beztroskie z problemami, przed którymi stawał człowiek XVIII wieku. Goya w wyjątkowy sposób łączy to, co zwykle może stanowić kontrast. Artysta po raz kolejny zaskakuje oryginalnym rozwiązaniem. Cykl ten jest niezwykle żywiołowy, pełen ekspresji, ale też odsłania przed odbiorcą refleksje artysty nad rzeczywistością, w której żył, jawiąc go jako wnikliwego jej obserwatora. Jak dotąd w Polsce mogliśmy oglądać głównie prace graficzne artysty.\nWystawa potrwa do 12 lutego 2012\nFot. Dzieci bawiące się w korridę, Muzeum Narodowe, Gdańsk\nEtykiety: Francisco de Goi y Lucientes\nQadrans Qltury - o nowej wystawie w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej\nDrodzy Państwo, w dzisiejszym Qadransie Qltury będziemy mieli okazję zobaczyć reportaż o wystawie dwóch młodych wrocławskich artystów: Katarzyny Nowak i Krzysztofa Kłapkowskiego w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej na Rynku Starego Miasta 19/21 w Warszawie. Serdecznie polecamy! www.tvp.pl/warszawa/kultura/qadrans-qltury/wideo/16-listopada-2011/5677065\nEtykiety: Katarzyna Nowak, Krzysztof Kłapkowski\nRené Magritte w Albertinie\nWiedeńska Albertina prezentuje retrospektywną wystawę poświęconą twórczości René Magritte'a, jednego z najbardziej znanych i popularnych artystów z XX wieku. Wybór ponad 150 prac z całego świata obejmuje każdy etap twórczości artysty.\nStworzona we współpracy z Tate Liverpool, wystawa bada dotychczas mało zbadane aspekty życia Magritte'a i działalności artystycznej. Koncentruje się na stosowaniu przez artystę wzorów i powtarzających się obiektów w obrazach. Magritte był przede wszystkim malarzem idei. W swoich pracach malował rozpoznawalne przedmioty, lecz przedstawiał je zgodnie ze swoją poetycką logiką, która rzucała zupełnie inne światło na znaczenie danego obiektu, nadając mu całkiem nowy sens w kontekście obrazu. Dzięki tym zaskakującym zestawieniom motywów demaskował umowność, konwencjonalność ludzkiej percepcji. Zielone jabłko, człowiek z melonikiem, jajko, chmury, kurtyny, i morze to tylko niektóre z elementów, które Magritte wielokrotnie ukazywał w swoich pracach.\nMalarstwo Magritte'a miało nie tylko wpływ na artystyczne tendencje na początku XX wieku, ale także na sztukę konceptualną i pop-art z lat 60. oraz analityczne podejście do sztuki współczesnej. Wystawa przedstawia związek pomiędzy obrazami artysty i jego projektami dla branży reklamowej, a także wpływ kultury popularnej na jego twórczość. Wśród znanych obrazów na ekspozycji zobaczymy także rysunki, kolaże, rzadko pokazywane fotografie i filmy.\nWystawa potrwa do 26 lutego 2012\nFot. 1. René Magritte, Les Amants, 1928 rok\nFot. 2. René Magritte, Time Transfixed, 1938 rok\nFot. 3. René Magritte, Le baiser, 1951 rok\nEtykiety: René Magritte\nNiech świat usłyszy o polskich artystach!\nDrodzy Państwo, mamy wspaniałą wiadomość! Już dzisiaj zobaczycie nas na kanałach France 24 w programie Inside Poland.\nMamy nadzieję, że nasza obecność we francuskich mediach, a zwłaszcza w programie, w którym do tej pory gościli Andrzej Wajda, Krystyna Janda i Roman Polański przyczyni się do promocji polskiej sztuki w Europie. Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej ma zaszczyt zaprezentować w programie twórczość trzech wybitnych artystów: Tadeusza Dominika, Edwarda Dwurnika i Marka Okrassy. France 24, o którym możemy powiedzieć, że jest francuskim odpowiednikiem BBC jest dostępny we francuskiej i angielskiej wersji językowej.\nOglądajcie nas dziś o 13:10 i 21:10 i jutro o 9:10 na France 24 http://www.france24.com/en/aef_player_popup/france24_player\nfot. Dominik, Dwurnik, Okrassa: o polskich artystach na kanałach France24 - opowiada Justyna Napiórkowska\nEtykiety: Edward Dwurnik, Marek Okrassa, Tadeusz Dominik\nAkcjoniści wiedeńscy w Krakowie\nW krakowskim muzeum MOCAK prezentowana jest po raz pierwszy w Polsce tak duża kolekcja prac akcjonistów wiedeńskich, których twórczość była jednym z najbardziej kontrowersyjnych zjawisk w sztuce XX wieku.\nAkcjoniści wiedeńscy - Hermann Nitsch, Günter Brus, Otto Muehl, Rudolf Schwarzkogler - działali w latach 60. i 70. XX wieku. Ich twórczość wyrastała ze sprzeciwu wobec tradycji katolickiej i mieszczańskiego stylu życia w powojennej Austrii. W swojej twórczości odwoływali się do rytualnych dionizyjskich obyczajów, orgii, misteriów, składania ofiar ze zwierząt. Ich sztuka opierała się na prowokacyjnych, obrazoburczych happeningach, w których główną rolę odgrywało ciało poddawane różnym szokującym działaniom. Artyści odwoływali się do psychoanalizy Freuda i celem ich działań było osiągnięcie całkowitej swobody cielesnej, kulturowej oraz przełamanie mentalnych zachowań społeczeństwa austriackiego.\nNa wystawie „Akcjonizm wiedeński. Przeciwny biegun społeczeństwa” zaprezentowane są prace z kolekcji austriackiego Essl Museum. Tytuł wystawy zapożyczony jest z wypowiedzi jednego z wiedeńskich akcjonistów – Otto Muehla: „W moich akcjach wyszedłem początkowo z założeń artystycznych, ale teraz widzę wszystko coraz mniej jako sztukę. To, co robię, jest raczej czymś w rodzaju przeciwnego bieguna społeczeństwa”.\nZaprezentowany wybór prac podkreślać ma zaangażowane postawy artystyczne. Pokazuje sztukę jako narzędzie społecznej negocjacji na tle przemian społeczno-politycznych zachodzących od lat sześćdziesiątych XX wieku.\nWystawa trwa do 29 stycznia 2012\nFot. 1. Rudolf Schwarzkogler, Akcja nr 1. Wesele 1965 / 1. Aktion, Hochzeit 1965, 1965, dokumentacja fotograficzna: Ludwig Hoffenreich, fotografie: Stefan Fiedler – Salon Iris, Wiedeń, ©spuścizna artysty, Kolekcja Essla\nFot. 2. Günter Brus, Autozamalowywanie I / Selbstbemalung I, 1964, dokumentacja fotograficzna: Ludwig Hoffenreich, fotografie: Atelier Fotograficzne Laut, Wiedeń, ©Sammlung Essl Privatstiftung, Kolekcja Essla\nFot. 3. Otto Muehl, Testowanie artykułów spożywczych. Akcja nr 26 / Nahrungsmitteltest, 26. Aktion, 1966, dokumentacja fotograficzna: Ludwig Hoffenreich, fotografie: Stefan Fiedler – Salon Iris, Wiedeń, ©Otto Muehl, Kolekcja Essla\nEtykiety: Akcjoniści wiedeńscy\nLiryka węgla i pasteli, mistrz z Afryki Południowej William Kentridge\nWilliam Kentridge jest artystą wszechstronnym realizującym swoje artystyczne kreacje bez pohamowania, wykorzystując ogrom środków ekspresji. Jako artysta multimedialny tworzy animacje, wideo instalacje ,teatr cieni, rzeźby, performance, komponuje muzykę. Swoje poklatkowe filmy tworzy z własnych rysunków, które kolejno szkicuje węglem i pastelami, a następnie fotografuje.\nWilliam Kentridge urodził się 28 kwietnia 1955 roku w Johanesburgu. Kształcił się w King Edward VII w Houghton, w Johannesburgu. Jest absolwentem afrykanistyki i politologii na Uniwersytecie Witwatersrand i malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Johannesburgu Art Foundation. W 1980 roku, studiował pantomimę i teatr w L'Ecole Internationale de Théâtre Jacques Lecoq w Paryżu. Pochodzi z rodziny litewskich Żydów, którzy przed represjami uciekli do Afryki. Jago rodzice byli prawnikami broniącymi przed sądem przeciwników Apartheidu.\nMiędzynarodowa kariera Kentridga zaczęła się od wyświetlenia jego 9 filmów na Documenta X w Kassel 13 lat temu. W pokazanych animacjach, które jak sam nazywa rysunki do wyświetlania, dominującym tematem był miażdżący reżim, tłamszący wolność społeczną jak i artystyczną. Temat ten pojawia się w również w kilku innych jego pracach takich jak, inscenizacja opery Dmitrija Szostakowicza "Nos" czy wyreżyserowanym przez artystę monodramie "Ja to nie ja, a ten koń nie jest mój" , po którym New Yorker pisał: "Nie pamiętam innego twórcy, który odcisnąłby tak silne piętno na życiu kulturalnym Nowego Jorku, i wykazałby się wirtuozerią w tylu dziedzinach sztuki." W maju pokaz Kentridga zainaugurował otwarcie muzeum sztuki XXI wieku w Rzymie w budynku zaprojektowanym przez Zahę Hadid. Niedawno został laureatem prestiżowej Nagrody miasta Kioto za dokonania artystyczne. Dla artysty miejsce, gdzie powstaje sztuka ma pierwszorzędne znaczenie, dlatego też swoje prace najpierw pokazuje w Johanesburgu. Później jego dzieła można zobaczyć między innymi w Momie, w Muzeach w Rio de Janeiro, czy w Paryżu.\nJeszcze do 3 grudnia można oglądać rysunki węglem i pastelami Williama Kentridga na wystawie Conflicts Zones: The Langauge of War w Galerii Davida Cruta w Cape Town.\nFot.1: William Kentridge. Drawing from Stereoscope 1998–99. Charcoal, pastel, and colored pencil on paper, 47 1/4 x 63" (120 x 160 cm). The Museum of Modern Art, New York. http://www.moma.org\nFot.2: William Kentridge Bicycle Kick, 2009 Edition size: 2010 Medium & Technique:\nDigital print on watercolour paper Physical Dimensions: 100 x 70cm\nEtykiety: William Kentridge\n,,… Życie zmieniam w obraz…” - o twórczości Józefa...\nGra światła i koloru - o malarstwie Doroty Zych Ch...\nŚwiat, który powraca… - o rzeźbach Iwony Miliszews...\nWystawa malarstwa Doroty Zych-Charaziak i rzeźb I...\nQadrans Qltury - o nowej wystawie w Galerii Sztuki...\nLiryka węgla i pasteli, mistrz z Afryki Południowe...


Profesjonalne urządzenia dla branży piekarniczej | Obyci\nOpublikowano 8 stycznia 2021 5 stycznia 2021 Autor Redakcja portalu Obyci 0\nPiekarnie to miejsca, w których używa się zawsze wielu specjalistycznych sprzętów. Niektóre z nich służą do przygotowywania ciasta, a inne do jego obróbki oraz wypiekania. Oczywiście wybór konkretnych rozwiązań technologicznych zależy w ogromnej mierze od profilu działalności danego lokalu. Jedną z najbardziej niezbędnych maszyn jest z pewnością spiralna bądź planetarna mieszarka do ciasta, która pozwala na sprawne i bardzo szybkie wyrobienie jednolicie gładkiej masy o odpowiednich stopniu spulchnienia.\nMaszyny uniwersalne to podstawowe wyposażenie\nOprócz mieszarek, w każdym profesjonalnym lokalu gastronomicznym serwującym wypieki nie obejdzie się również bez elektrycznego pieca piekarniczego przeznaczonego do finalnej obróbki termicznej produktu. Do wyboru mamy m.in. modele modułowe z komorą wzrostu, wsadowe termoolejowe, cyklotermiczne, obrotowe, ceramiczno-rurowe, a także wózkowe (o zróżnicowanej mocy oraz funkcjonalności). Wymagane są ponadto rozmaite sprzęty służące do dokładnego formowania ciasta. Mowa tutaj choćby o automatycznych dzielarkach do bułek (wydajności nawet do 5500 sztuk na godzinę), rogalikarkach wałkujących i zawijających czy walcarkach wyposażonych w kalibrowane cylindry.\nInne możliwe do wykorzystania rozwiązania to:\n– zaawansowane linie piekarnicze\n– krajalnice do chleba\n– młynki do ucierania bułki tartej\n– smażalniki i nadziewarki do pączków\n– międzygarownie, wydłużarki oraz komory garownicze\n– zmywarki tunelowe\n– multizaparzacze do kremów\n– ubijaczki przemysłowe (np. kątowe, cukiernicze itp.)\n– schładzacze i dozowniki do wody


Lublin Royal School of English (LRSE) » JESTEŚMY CZWÓRKĄ DOŚWIADCZONYCH NAUCZYCIELI Opracowaliśmy autorski program nauczania COMMUNITY APPROACH, oparty na naszym wieloletnim doświadczeniu, rozwoju metodycznym i obserwacji potrzeb słuchacza. Zobacz jak osiągniesz zamierzone cele w naszej i Twojej szkole.\nWłącz się do Gry. Włącz się do rozmowy.\nJoin the Game. Join the Conversation.\nSpójrz na język z innej perspektywy.\nBądź blisko języka.\nPokochaj go na nowo...\n... i czuj się komfortowo\n... i zobacz więcej szczegółów\n100 + 40 godzin\n120 + 40 godzin\ncertyfikat IELTS (studia zagraniczne)\nIndywidualne / Biznesowe\nod 50złza 60 min.\nMIX: ty ustalasz liczbę spotkań z lektorem natywnym i polskim\nJak dołączyc do Lublin Royal School of English?\n1. Rozwiąż test poziomujący, sprawdź swój poziom\nonline (KLIKAJĄC TUTAJ)\n2. Umów się na rozmowe z lektorem\n3. Dostosuj ofertę do Swoich potrzeb\nustal dni i godziny zajęc\n4. Zostajesz naszym słuchaczem\nWITAMY W KRÓLEWSKIEJ RODZINIE !!!\nJESTEŚMY TRÓJKĄ DOŚWIADCZONYCH NAUCZYCIELI\nOpracowaliśmy autorski program nauczania COMMUNITY APPROACH, oparty na naszym wieloletnim doświadczeniu, rozwoju metodycznym i obserwacji potrzeb słuchacza.\nZobacz jak osiągniesz zamierzone cele w naszej i Twojej szkole.\nSzymon Szabelski - lektor języka angielskiego\n..Znam przepis na najlepsze zajęcia, w których kiedykolwiek uczestniczyliście. Potrafię nauczyć każdego, jednocześnie dbając o to, żeby każda minuta spędzona w klasie była jak najprzyjemniejsza. Jestem leniem i hedonistą, więc szukam najbardziej efektywnych sposobów na uczenie, przy czym musi to sprawiać frajdę, zarówno moim słuchaczom, jak i mi.\n..Gwarantuję ciężką pracę przeplataną dużą dawką humoru. South Park i Family Guy w cenie kursu:).\nMichał Zając - lektor języka angielskiego\n..Nauczanie mam w genach. Każda chwila, każdej lekcji jest pełna pasji i zaangażowania. Jestem wulkanem energii i przykładam ogromną wagę do precyzyjnego konstruowania zajęć. Staram się prowadzić spotkania w zabawny sposób, aczkolwiek duuużo wymagam i staram się narzucać wysokie standardy słuchaczom w każdym wieku.\n..Tworzę i prowadzę quizy, gry/zabawy językowe, zagadki, no i co nie mniej ważne przeprowadzam ulubioną aktywność każdego słuchacza – regularne TESTY.\nKatarzyna Zając - lektor języka angielskiego\n..Od ponad dziesięciu lat z radością i pasją uczę zarówno dorosłych, jak i dzieci języka angielskiego. Prowadzenie zajęć z najmłodszymi opanowałam do perfekcji, wprowadzając do nich wiele fascynujących autorskich pomysłów i metod aktywizujących tych niekiedy mocno niecierpliwych słuchaczy:).\n..Właśnie nieograniczona kreatywność, przyjazny stosunek do uczniów, oraz indywidualne podejście do każdego z nich sprawia, iż zajęcia są nie tylko ciekawe i wesołe, ale są źródłem rzetelnej wiedzy i przyszłych sukcesów ich uczestników.\n..Zapraszam do wspólnej przygody z najważniejszym językiem świata i kulturą anglosaską, którą doskonale poznałam nie tylko w teorii, ale również w praktyce – mieszkając w Oxfordzie i Londynie.


Łysienie możesz pokonać natychmiast dzięki świetnemu produktowi! – Blog informacyjny\nŁysienie, niekontrolowane i ciągle przyspieszone wypadanie włosów, nie należy do najbliższych rzeczy, które mogą spotkać mężczyznę. Nie odda się ukryć, że będąca obecnie moda narzuca określone rodzaje fryzur, które kilku z nas zależało brać na prostej głowie. Rzeczywistość niestety oddaje się wielokrotnie bardziej brutalna, a pojawiające się prześwity na brzegu głowy czy stale powiększające się zakola po prostu to uniemożliwiają. Część z nas nie jest jednak skazana na strzyżenie się na przysłowiowego jeżyka, a włosy mogą nam odrosnąć, zwłaszcza kiedy zastosujemy skuteczną kurację z zastosowaniem tabletek VitaHairMan. Oparte tylko na prostych pierwiastkach, nie tylko powstrzymają wypadanie włosów, tylko również bardzo wspomogą szybki wzrost nowych, trwalszych oraz przede każdym znacznie większych.\nNadmierne wypadanie włosów, czyli, krótko mówiąc, łysienie, że istnieć dostarczone różnymi przyczynami, niekiedy niezwykle wymagającymi do konkretnego zdiagnozowania i rzadko przechodzimy do podejmowania tylko z pewną z nich. Jest na ostatnie narażonych coraz ogromniejsza wartość panów, przede wszystkim ci, spędzający w silnym stresie, zaniedbujący codzienną higienę włosów i skóry głowy, czy pozostający na schorzenia, których głównym faktem jest dopiero osłabienie i w efekcie wypadanie włosów. Co dobre, łysienie jest również podłoże genetyczne, można powiedzieć, że jest dziedziczne więc gdy ojciec bądź dziadek świecą z daleka łysinką, to że pewno to spotkać również nas.\nNa zbycie w bliskim kraju co roku pojawia się mnóstwo suplementów diety wpływających na różnorodne dolegliwości, w obecnym i te, przyspieszające wzrost włosów i trzymające ich wydawanie. Analizując część z nich, można jednak dostrzec, iż przy jednoczesnej często dyskusyjnej efektywności, mogą ponadto powodować trudne do przewidzenia efekty uboczne, szczególnie, jeżeli są oparte na silnie działających związkach chemicznych, takich jak np. minoxidil. Dlatego swym mniemaniem zdecydowanie dobrze jest położyć na pigułki takie jak VitaHairMan, niezależne z takich substancji, o stuprocentowo lekkim oraz pewnym składzie i skuteczności potwierdzonej również przez konsumentów, kiedy zatem trychologów, specjalistów z chorób włosów. Wykorzystując spożywa w liczbie tylko dwóch sztuk dziennie, rano i wieczorem, pierwsze dobre efekty ich oddziaływania zaobserwujemy tylko po paru tygodniach, i po paru następnych nasze łysienie będzie tylko jedynie przykrym wspomnieniem. Producent stanął tutaj na wysokości zadania a za sprawą systematycznemu stosowaniu VitaHairMan możemy zyskać:\nodbudowę uszkodzonych cebulek oraz mieszków włosowych, wzmocnienie ich więc ciężkie odżywienie, będące razem wręcz świetne środowisko zmuszane do lawinowego rozwoju nowych, mocniejszych włosów;\nutrzymanie, a nawet uwypuklenie naturalnego koloru włosów, który po paru tygodniach kuracji z VitaHairMan stoi się o dużo niższy także odpowiednio duży.


Inner World » Resident Evil Revelations 2 – Recenzja (X360)\n»Resident Evil Revelations 2 – Recenzja (X360)\nDotyczy gry/gier: Resident Evil Revelations 2\nBiohazard* już od pierwszej części straszył przerażającymi zombiakami i innymi monstrami. Jedynka wydana na konsolę Playstation, przyciągnęła fanów z całego świata do grozy i strachu przed monitorami/ekranem. Chociaż zdarzały się niecodzienne wpadki w następnych częściach (jak słynny soundtrack z wersji Dualshockowej** – LINK), to przy piątej części seria uległa nowym strzelankowym trendom. Mniej strachu, więcej akcji. Niestety, nie spodobało się to graczom, więc oczywiście wybuchały różne kontrowersje itp. Mamy rok 2015 i otrzymujemy kolejną część. Muszę wam powiedzieć jedno.\nJest Dobrze! Capcom nareszcie odrobił lekcję i powrócił do horroru pierwszych części RE. Mroczny, przygnębiający klimat wylewa się na ekranie przy samym menu głównym. Revelations 2 został podzielony na 4 epizody z głównego wątku fabularnego oraz dwa dodatkowe. Jeżeli ktoś preferuje wersję cyfrowe może kupić cały zestaw, bądź każdą przygodę osobno (podobnie jak w grach Telltale). Oczywiście producent oraz dystrybutorzy nie zapomnieli o fanach pudełek, więc zaserwowali także edycje z wszystkimi odcinkami. Osobiście każdy epizod na normalnym poziomie trudności przechodziłem w odstępach 2-2,5 godziny, więc 4 główne odcinki starczą na dobre 9 godzin rozgrywki.\nMoże powiem ( a raczej napiszę…) trochę o fabułce w grze. Wcielamy się w znaną z poprzednich części Claire Redfield, która jako jeden z pracowników Terrasave (organizacji zajmującej się zwalczaniem bioterroryzmu), została porwana wraz z innymi współpracownikami przez nieznanych oprawców. Po ocknięciu się Kobieta znalazła się na nieznanych lochach wraz z Moirą Burton. Oczywiście każdy Ich ruch na wyspie nadzoruje „Nadzorca”(w którą wciela się Mary Elizabeth McGlyyn znana z piosenek do serii Silent Hill) która wrzuca biedulki w kolejne niebezpieczeństwa. Z kolei oprócz przygód Kobitek otrzymujemy także drugą kampanię fabularną, w której główną rolę odgrywa Barry Burton***, który poszukuje na wyspie swojej córki (Moiry). Pomocą mu służy kilkuletnia dziewczynka o imieniu Natalia, która nie pamięta skąd i jak się znalazła na przeklętej wyspie. Charaktery postaci wpasowują się w rozgrywkę, gdyż Claire jest wielostronna, Moira to typ zadziornej nastolatki, Barry to ojciec, który stara się chronić swoją córkę, a Natalia jest skryta, ale także nadzwyczajna. Historie tych dwóch par, zgrabnie się splatają i grając z godziny na godzinę, chce się poznawać coraz więcej ich przygód. Tym bardziej, że przygody Claire widzieliśmy ostatnio w Resident Evil: Code Veronica, więc powrót dla horrorowej (nie shooterowej) części jest wręcz idealny. Oczywiście gra oferuje dwa różne zakończenia oraz dwa dodatkowe odcinki rozwijające historię Natalii oraz Moiry, lecz nie będę o nich rozpisywał, gdyż mogę Was zalać spoilerami.\nCapcom najwyraźniej podpatrzył trendy horrorów na zachodzie i z pewnością wykorzystał elementy z dwóch gier, gdyż ogrywanie osobnych historii niesie za sobą bardzo dużą zmiany w gameplayu. Historia Claire i Moiry to Resident Evil z szczyptą Alana Wake’a, a Barrego oraz Natalii to Resident Evil z The Last Of Us. Pierwsza historia wykorzystuje obie postaci w zgrabny sposób. Claire jest osobą od eliminacji wrogów, za to Moira wykorzystuje latarkę i oślepia wszystkich przeciwników. Przy oślepieniu, Redfield może wykorzystywać sytuację, eliminując przeciwników przy użyciu finishera. Oprócz tego nastolatka może odnaleźć ukryte znajdźki w postaci przedmiotów, amunicji, ziół oraz rubinów. Moira nie używa broni palnej, więc drugi gracz może eliminować przeciwników łomem. W kampanii Barrego i Natalii, Natalia może również znajdywać przedmioty; przeciskać się pomiędzy szczelinami, aby otwierać drzwi lub zdobywać przedmioty oraz rzucać pobliskimi cegłami we wrogów. Najważniejszą cechą grając Natalią jest możliwość widzenia wrogów za ścianami oraz ich słabych punktów. Claire i Barry rozprawiają się z przeciwnikami bronią białą oraz palną. Przeciwników Barry może zabijać po cichu, co jest bardzo fajną funkcją w celu oszczędzenia sobie kłopotów oraz niezbędnej do przeżycia amunicji. Każda postać może wykorzystywać broń podręczną czyli koktajle mołotowa, wabiki, wybuchające butelki, bądź zasłony dymne.\nGrając pojedynczo za pomocą jednego przyciska możemy przełączać się między postaciami, a grając w lokalnym co-opie (przy podzielonym ekranie) lub online sprawdza się to wręcz wyśmienicie. Osobiście doradzam grać w tę produkcje z kumplem, kumpelą, dziewczyną, chłopakiem, rodziną, z kimkolwiek. To jest gra stworzona do grania w kooperacji! Grając we dwójke łatwiej jest wykonać wiele czynności, gdyż w pojedynkę wiele akcji jest znacznie utrudnionych. Widać to szczególnie przy kampanii Barrego. Durne AI nie radzi sobie z niektórymi operacjami. Trzeba często się przełączać do drugiej postaci, aby jedna mogła otworzyć bramę klikając QTE, gdy druga umiera przy nadciągających falach zombie. Kolejna sprawa, komputer przejmując Claire, bądź Barrego nie atakuje przeciwników tylko ucieka, gdyż trzeba do tego wykupić odpowiednią zdolność**** o których później wspomnę. W zasadzie rozgrywka czasem polega na ciągłym przerzucaniu się między postaciami, co jest dość dręczące. Dlatego ponawiam swoją uwagę, aby grać w co-opie.\nKażdy bohater posiada swój własny ekwipunek i może przechowywać wszystkie fabularne i zwykłe przedmioty. Ponadto niektóre przedmioty można łączyć jak ziółka, stare ubrania z alkoholem itd. Dzięki temu uzyskujemy m.in. leki lub bronie podręczne. Wspominałem również o zdolnościach nieprawdaż? Otóż po zakończeniu pewnej części historii, bądź całego odcinka, możemy wykupić zdolności za zdobyte punkty doświadczenia w grze. Zdobywane ukryte rubiny dodają nam punkty doświadczenia, za które ulepszamy, bądź wykupujemy nowe umiejętności. Mamy do wyboru talenty wspólne dla Claire i Barrego oraz indywidualne dla Natalii i Moiry. W grze nie mamy sklepu, ani sprzedawcy jak w przypadku RE 4. Broń zdobywamy wraz z rozwojem fabuły, a ulepszamy je za pomocą poukrywanych „zestawów części” i to tylko w określonych punktach – warsztatach. Bardzo fajnym elementem zaimplementowanym w grze jest zestrzeliwanie niebieskich talerzy, podobnie jak monety (chociaż nie wiem czy to były w ogóle monety) w RE 4. Prawie w każdym etapie gry jest ich poukrywana pewna ilość, a zestrzelenie ich daje różne profity. Apropo strzelania, mamy do zlikwidowania dość pokaźną sumę przeciwników. Oprócz zwykłych zombiaków, znajdują się dość mosiężne kreatury oraz bossowie. Jedynym dziwnym dla mnie pomysłem jest dodanie niewidzialnych wielgachnych much, które widzi tylko Natalia. No i w grze są wielkie pająki(Cellu powinieneś być zadowolony!), które wielokrotnie denerwowały mnie przy grze. Strzelanie, strzelaniem, ale starsi wyjadacze Residentów zapewne pamiętają, że w grze często mogliśmy otrzymać dość ciekawe zagadki do rozwikłania. Niestety tutaj są naprawdę nijakie. Trik polega na przenoszeniu danego przedmiotu z punktu A do B, a później z B do A. Tyle, koniec, finito!\nOprócz kampanii w grze mamy także tryb Szturmu, który polega na likwidowaniu kolejnych przeciwników za pomocą różnych pukawek oraz spory wybór ulepszeń. Plusem jest dość pokaźna liczba map z pierwszej części Revelations oraz Resident Evil 6. Po ukończeniu etapu przechodzimy do rozwijania naszego komputerowego „Awatara”. Rozwój swojego awatara przypomina niektóre systemy w grach RPG. Za zdobywanie kolejnych poziomów odblokowujemy masę zawartości w grze (w kampanii fabularnej także), a tego jest dość sporo. Artworki, dodatkowe tryby, nieliniowość (mamy 2 zakończenia) zachęcają do ponownego przejścia gry na wyższym poziomie trudności.\nPrzejdźmy do rzeczy typowo technicznych i nie bójmy się tego powiedzieć. Gra jest brzydka i to bardzo. Animacja postaci jest bardzo ładna, tak samo przeciwnicy, lecz wszystkie tekstury, meble i budynki są naprawdę okropne, tym bardziej grając na X360. Konsola także się wielokrotnie krztusiła i spowolniała miejscami rozgrywkę do 15 FPSów, liczne błędy, glitche wielokrotnie męczyły i raz mi uniemożliwiły dalszą rozgrywkę. Zombiaki przechodzili czasem przez ścianę, albo utykały na nich. AI często nie reagowało na mój widok, a Claire potrafiła przenikać różne obiekty… nawet przez Moire. Najczęstszym bugiem w grze, była ładująca się animacja otwierania drzwi. Panie stawały przy drzwiach i otwierały po dobrych 30-40 sekundach. Raz gra się tak zwiesiła, że mogłem spokojnie skoczyć zaparzyć herbatę, zanim gra pozwoli mi dalej kontynuować rozgrywkę. Jeżeli chodzi o audio, to jest bardzo klimatycznie i dobrze wpasowuje się w rozgrywkę, mamy do czynienia głównie z skrzypcami, a do klimatu rosyjskich zakamarków świetnie się wpasowuje. Ostatnie słówko o Polskiej wersji językowej. Na szczęście mamy do czynienia z wersją kinową. Dialogi są nieźle przetłumaczone i nie spotykałem żadnych większych błędów.\nOstatecznie poleciłbym nowego Residenta dla każdego fana cyklu, survival horrorów i co-opa, tym bardziej gdy wersja cyfrowa na XONE kosztuje 70zł, a na PS4 – 104zł. Jest to tytuł przyjemny, lecz nie pozbawiony swoich wad. Osobiście przejdę tę grę ponownie w wolniejszym czasie i będę oczekiwał na trzecie Revelations, gdyż kolejnego bełkotu jak w szóstce nie potrzebuje.\n*Japońska nazwa serii, niestety zakazana w Europie i Ameryce z powodu praw autorskich.\n**Polecam przejrzeć komentarze!\n***Jeżeli nie kojarzycie Tej postaci w Residencie, to Wam przypomnę. Pojawił się w Pierwszym Residencie, w którym pełnił rolę pomocniczą w historii Jill Valentine, to On powiedział słynne „Jill, here’s a lockpick. It might come in handy if you, ‘the master of unlocking’, take it with you. (Link do oryginału) Mamy go także w Resident Evil 3 na końcu gry oraz w DLC do Resident Evil 5.\n**** Po wykupieniu i tak nie strzelali.\nPowraca horrorowy klimacik\nIdealna do co-opa\nDużo contentu do zdobycia\nPowrót Claire Redfield\nZagadki, a raczej ich brak\nDebilne AI przeciwników oraz bohaterów\nBrzydka, nawet na konsolach nowej generacji.\nData: 19 kwietnia 2015, 17:34\nKomentarze na temat “Resident Evil Revelations 2 – Recenzja (X360)”\n„Grając pojedynczo za pomocą jednego przyciska możemy przełączać się między postaciami” :P\nDruga odsłona RE:R jest średnia… Choć gra ma swoje momenty, to ocena końcowa jest raczej nieadekwatna do stanu faktycznego.\nDobra recenzja- zachęciłeś mnie do zagrania, ale nie jest to gra dla mnie. Nie grałem nigdy w żadnego Residenta, a ten na pierwsze spotkanie z serią raczej się nie nada.


Świerk kłujący Kaibab (9401): sadzonki Kupuj korzystniej w DomiSad.pl\nŚwierk kłujący Kaibab (Picea pungens), to przepiękny świerk charakteryzujący się sztywnymi igłami, które wraz z każdym rokiem nabierają lekko niebiesko-srebrzystego koloru. Piękny, srebrny kolor jest widoczny już w czwartym roku uprawy. Odmiana ta pięknie zdobi ogrody oraz często jest stosowana jako drzewko bożonarodzeniowe.\nŚwierk kłujący Kaibab uwielbia rosnąć w miejscu słonecznym. Sadzonkę należy umieścić w glebie na głębokości ok. 40-50 cm. W przypadku sadzenia większej ilości świerków, należy pamiętać o zachowaniu odstępu pomiędzy każdą roślinką – ok. 3-5 m. Odmiana dorasta nawet do 15-20 m. Ponadto, jest mrozoodporna, dzięki czemu nie przeszkadzają jej niskie temperatury sięgające -30 st. C. Na początku, zanim świerk kłujący Kaibab rozbuduje swój system korzeniowy, należy zadbać o jego regularne podlewanie.\npiękne, długie igły przybierające kolor srebrno-niebieski;\nw opisie nie znalazłem wysokość sadzonki kaibab oraz świerku majestik blue. Prosze o informację przed zamówieniem\nsadzonki swierka na choinki


Prof. Jarosław Sławek: Potrzeba dialogu, finansowania i reform\nStrona główna » Informator » Kraj » Prof. Jarosław Sławek: Potrzeba dialogu, finansowa…\nzdrowemiasto.pl | dodane 03-08-2020\nprof. Jarosław Sławek, prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego\nPotrzeby w ochronie zdrowia są ogromne. Stabilny wzrost nakładów powinien iść w parze z dialogiem ze środowiskiem ekspertów i reorganizacją ochrony zdrowia. Wtedy zyskamy szansę na lepszy dostęp do świadczeń, zmniejszenie kolejek i oszczędności na inwestycje - uważa prof. Jarosław Sławek, prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego.\n– Warto pamiętać, że od 2015 roku, za który to rok wyliczono kwotę referencyjną dla finansowania procedur, zarówno potrzeby, jak i warunki finansowe zmieniły się. Dziś, w 2020 roku, ówczesne wyceny nie mają wiele wspólnego z dzisiejszymi cenami procedur i aktualnymi potrzebami pacjentów.Chociaż mamy ambulatoryjną i szpitalną opiekę zdrowotną oraz określony podział kompetencji pomiędzy poszczególnymi instytucjami, to sytuacja „gaszenia pożarów”, która miała miejsce na szpitalnych oddziałach ratunkowych jeszcze przed pandemią, najlepiej pokazuje, że system ochrony zdrowia w Polsce nie jest wydolny. Co więcej, wydaje się, że brak jest pomysłów, jak tę sytuację zmienić – mówi prof. Jarosław Sławek.\nWażnym problemem wadliwej organizacji systemu ochrony zdrowia na poziomie szpitali są sztywne ramy hospitalizacji i sztywne listy narzuconych badań dodatkowych, które trzeba wykonać, aby rozliczyć poszczególne procedury. – W przypadku udaru mózgu potrzeba ośmiu dni, by móc rozliczyć pacjenta za najwyższą punktację. Istnieje lista badań, którą trzeba wykonać niezależnie od tego, czy rzeczywiście badania te zawsze są potrzebne, czy nie. Warto pamiętać, że procedury diagnostyczne kosztują. Podobnie szpitalna doba hotelowa - to koszt od 300 do 500 złotych. Nadużywanie badań i hospitalizacji to, mówiąc wprost, wyrzucanie pieniędzy – mówi prof. Jarosław Sławek.\nZdaniem prezesa Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego to lekarze powinni decydować o tym, ile i jakich badań należy wykonać w danym przypadku. – Jeden pacjent jest hospitalizowany, powiedzmy przez trzy dni i wymaga mniejszej ilości badań, ale inny pacjent, który ma powikłania, musi być hospitalizowany przez dwa tygodnie i mieć wykonanych więcej badań - często także takich, których nie ma na liście. Nasze polskie sztywne ryczałty skonstruowane w oparciu o Jednorodne Grupy Pacjentów (JGP) blokują drożność oddziałów. Przepływ chorych jest ustalony odgórnie: pacjenta z migreną musimy zatrzymać w szpitalu przez trzy doby, podobnie pacjenta z padaczką. Tymczasem inni chorzy czekają na SOR lub w kolejce na planowe przyjęcia – wyjaśnia prof. Jarosław Sławek.\n– 6 procent PKB jako absolutne minimum, które państwo powinno przeznaczać na ochronę zdrowia, to wskaźnik, który powinniśmy osiągnąć w ciągu najbliższych miesięcy. Później wartość ta powinna stale rosnąć. Ważne są terapie, ale także związane z nimi procedury administracyjne i cała „organizacja wydawania” tych pieniędzy. Nieprzemyślana i chaotyczna będzie związana z ich zmarnowaniem – mówi prof. Jarosław Sławek.\nDziś w praktyce w ramach programów lekowych terapie, zwłaszcza drogie i skomplikowane, generują większe potrzeby w zakresie etatów. To koszty administracyjne i straty finansowe. – Czy mielibyśmy zatem powiedzieć, że nie będziemy leczyć pacjentów w ramach programach lekowych, bo są nieopłacalne i skupimy się na realizacji ryczałtów? Nie możemy kupić kranu i powiedzieć hydraulikowi, że nie zapłacimy mu za jego montaż, bo przecież jest już kran i to wystarczy.Za pracę wysoko wyspecjalizowanych lekarzy, którzy obsługują te programy, trzeba odpowiednio płacić. Dyrektorzy szpitali czy prezesi spółek muszą być zainteresowani ich zatrudnianiem, bo inaczej kadra całkowicie odpłynie nam ze szpitali, które te programy w dzisiejszym systemie realizują. To zaś odbije się na dostępności do nich pacjentów– wskazuje prof. Jarosław Sławek.\nAktualnie procedowane regulacje, między innymi tak zwana ustawa covidowa, zdaniem prof. Jarosława Sławka budzą poważne wątpliwości. – Znaczna część zapisów ustawy covidowej nie dotyczy COVID-19, ale innych problemów spoza sektora ochrony zdrowia. To od razu wskazuje na jej słabość i rodzi myśl o załatwianiu innych spraw „przy okazji” problemu wirusa. Przepisy wydają się nieprzemyślane i niedopracowane. Podobnie jest z Funduszem Medycznym. Miały być większe kwoty (2,75 mld złotych) i wydzielony budżet na modernizację szpitali, której te potrzebują, aby standard opieki „gonił” poziom europejski. Znowu jest pośpiech i chaotyczne działania oraz brak społecznego dialogu na co najlepiej te pieniądze wydać. W nowym kształcie ustawy Komisja Ekonomiczna będzie ostatecznie ferować wyroki o dostępności nowych terapii. Nie wszystko da się zepchnąć w medycynie jedynie do poziomu „opłacalności”. Jakiś głos rozsądku i myślenia medycznego w naszym egalitarnym systemie opieki jest tu także niezbędny, aby nie pozbawić dostępności do leczenia wielu chorych „bo to nieopłacalne”– mówi prof. Jarosław Sławek.\nPrezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego wskazuje: w polskiej ochronie zdrowia brakuje dialogu, przede wszystkim między grupami ekspertów a rządzącymi. – Jako przewodniczący Polskiego Towarzystwa Neurologicznego nie jestem pytany przez Ministerstwo Zdrowia o opinię na temat wartych wdrożenia rozwiązań, nakierowanych na zwiększenie efektywności i usprawnienie opieki w dziedzinie neurologii, na przykład w terapii choroby Alzhaimera czy Parkinsona. Sam kieruję prośby o spotkania, by taką wymianę opinii inicjować. Jeśli w innych dziedzinach medycyny funkcjonują podobne bariery dla dialogu ze środowiskiem ekspertów, to w mojej opinii będzie się to kończyło dużą stratą - dla systemu ochrony zdrowia, finansów sektora, ale przede wszystkim dla pacjentów – mówi prof. Jarosław Sławek.\n– Wprowadzono obowiązek wykonywania rezonansu u wszystkich chorych - nawet u pacjentów z krótkimi objawami neurologicznymi, sugerującymi udar. Na 200 oddziałach neurologicznych w całej Polsce pojawia się nagle 300-400 dodatkowych pacjentów, którym trzeba wykonać badanie rezonansu, aby rozliczyć tę procedurę. Jakie będą skutki zarządzenia - finansowe i kolejkowe, jeśli oddziałowy rezonans obsługuje zarówno chorych oddziałowych, szpitalnych, jak i pacjentów z innych oddziałów i z poradni? – pyta prof. Jarosław Sławek.\nPolskie Towarzystwo Neurologiczne apeluje, by neurologia, a szerzej choroby mózgu, obok kardiologii i onkologii zostały uwzględnione w priorytetach polityki zdrowotnej państwa. – Neurologia to dziedzina, która według prognoz będzie wiązała się z dużymi wyzwaniami i kosztami. Według raportu „European Brain Council” z 2010 roku koszty chorób mózgu stanowią pulę wielokrotnie większą niż połączone koszty z dziedzin kardiologii, onkologii i reumatologii. To prawie 800 miliardów euro rocznie w skali Unii Europejskiej. Od 2010 roku pojawiły się nowe leki, stosowane w terapii stwardnienia rozsianego, udaru, migreny. Można stwierdzić, że na przestrzeni dekady koszty w tej dziedzinie dodatkowo wzrosły – mówi prof. Jarosław Sławek.\nAktualnie tworzona jest strategia dedykowana polskiej neurologii, mająca przedstawić realne perspektywy i zagrożenia dla niewykonalności różnych procedur w perspektywie 5,10 i 15 lat, związane między innymi z brakiem kadr. Powstaje ona z inicjatywy PTN we współpracy z Uczelnią Łazarskiego. – Średnia wieku neurologa i pielęgniarki neurologicznej w Polsce to 50 lat. Nawet, jeśli pojawią się nowe technologie, nie będzie miał ich kto u pacjentów zastosować. Albo będą technologie, ale nie będziemy mieć na nie pieniędzy. To zagrożenia, na które musimy się zawczasu przygotować. Warto stawiać na rozwiązania systemowe, które pozwolą na oszczędności – mówi prof. Jarosław Sławek.\n– Centra opieki koordynowanej, zaproponowane w dziedzinie neurologii dla dwóch jednostek chorobowych: stwardnienia rozsianego i choroby Parkinsona, są gotowymi wytycznymi do wdrożenia. W 2018 roku prezes Narodowego Funduszu Zdrowia Andrzej Jacyna podpisał program dla choroby Parkinsona. Niestety, od tego czasu projekt znajduje się z Ministerstwie Zdrowia i do dziś program pilotażowy nie został wdrożony. Dość powiedzieć, że dziś, w lipcu 2020 roku, powinniśmy już wyciągać wnioski z pilotażu i podejmować decyzje o pełnym wdrożeniu programu. Dialog, reorganizacja i optymalizacja finansowania są podstawą, by system ochrony zdrowia w Polsce stał się wydolny. Trzeba także pytać ekspertów z poszczególnych dziedzin o rozwiązania. Nie zawsze wiążą się one z koniecznością wyższych nakładów, czasami proponowany model rodzi oszczędności czy poprawia jakość opieki – mówi prof. Jarosław Sławek.\nMarta Sułkowska, 03-08-2020, zdrowemiasto.pl


Super strony www - Wykaz forów\nDużo ludzi jeździ po całej Polsce. Cele zwiedzania są bardzo różne. Również dystanse jakie codziennie przebywamy nie są jednakowe dla każdego z nas. Gdy trasa jest w obrębie 100 km to nie musimy rozważać hotelu. Musimy błyskawicznie wrócić do apartamentu, zwłaszcza iż stan dróg w naszym regionie ulega znaczącej poprawie. Natomiast często się zdarza, iż moja rodzinna wycieczka jest znacznie dłuższa i nie jesteśmy wstanie wrócić na noc do domu. Z pomocą wtedy przychodzą noclegi, które oferują hotele w Polsce. W naszym państwie mamy wszelakiej klasy hotele. Możemy wyróżnić tanie hotele, w których koszt noclegu nie będzie wyższa niż 100 zł. Później jest półka hoteli 3 gwiazdkowych, gdzie nocleg będzie oscylował w przedziale 150 zł. Dla bardziej wymagających kontrahentów ukierunkowana jest propozycja hoteli 5 gwiazdkowych.\nJak już wspomnieliśmy, przemieszczamy się w różnych celach. Jeśli są to podróże służbowe to zazwyczaj szukamy noclegów blisko miejsca spotkań z klientami. Czy jesteśmy w stanie w tego typu lokalizacji wyszukać hotel Radom oferujący nocleg odpowiedniej klasy? Z pomocą nadejdą wszelkiego rodzaju serwisy, które mają bazę hosteli z całej Polski. Tak, więc nie będzie problemu z wyszukaniem taniego hotelu w Radomiu, który będzie posiadał bardzo dobrą lokalizację. W ciągu kilkunastu minut będziemy wstanie znaleźć nocleg w centrum Radomia albo przy trasie wylotowej. Wszystko zależy od naszych preferencji i budżetu, jaki możemy przeznaczyć na nocleg w Radomiu.\nSpróbujemy wam doradzić jak można tanio zarezerwować nocleg praktycznie w każdym miejscu, też w Radomiu. Po pierwsze planuj swój nocleg z wyprzedzeniem. Jest to najważniejsza zasada, która daje sporą oszczędność na wyborze hotelu. Czym bardziej odległy czas rezerwacji a przyjazdu do hotelu tym cena noclegu niższa. Wybierając hostel na ostatnią chwilę możemy pomarzyć o nie wygórowanej cenie i sformułowanie tani nocleg traci swoje znaczenie. Zwłaszcza jeśli potrzebujemy hotelu w dobrej okolicy. Rezerwowanie noclegu na ostatnią chwile znacznie zmniejsza pulę wolnych hoteli. Przeważnie pozostają nam do zarezerwowania luksusowe hotele lub hostele czy motele.\nKolejna warta uwagi rada to zestawienie ceny hotelu na różnych serwisach. Nierzadko się zdarza, iż rozbieżność w kosztach rezerwacji jest duża i może być w granicach kilkudziesięciu %.\nKażdy z nas spotkał się z tymi 3 pojęciami. Hotel, hostel i motel – czym się od siebie różnią. Większość ludzi bez zastanowienia jest w stanie zdefiniować motel jako obiekt niskiej jakości, stojący gdzieś przy trasie. Jest to raczej błędne skojarzenie, które utrwala stereotyp z hollywoodzkich filmów. Określenie motel należy odnieść do wielkości obiektu. Hostel i motel to niesformalizowane, potoczne sformułowania, które mają opisywać budynek przystosowany do przyjmowania ludzi na nocleg. Nazwa hotel jest zarezerwowana dla lokali, które mają oficjalny status i są kategoryzowane wg gwiazdek. Natomiast motel czy hostel przypisany jest budynków, które nie posiadają oficjalnej kategorii. Natomiast jakość usług w tych obiektach może być na bardzo wysokim poziomie i znacznie przewyższać poziom, które oferują luksusowe hotele. Nie powinno się także utożsamiać definicji tani nocleg z motelem czy hostelem. Zarówno hotele i motele mogą być tanie i kosztowne.\nHotel, motel czy hostel to też miejsca, w których często odbywają się przyjęcie okolicznościowe. Nierzadko duża liczba obiektów ma przygotowaną ofertę dla firm, która obejmuje imprezy firmowe w połączeniu z noclegiem w hotelu. Sala konferencyjna to podstawa każdego spotkania firmowego. Nie posiadanie takiego pomieszczenia w hotelu uniemożliwia przygotowanie w pełni funkcjonalnej imprezy firmowej. Są też hotele, które wyspecjalizowały się w organizowaniu wesel. Tego rodzaju obiekty to przeważnie hotele, które oferują wesele z noclegiem. Jest to spora wygoda dla biesiadników, którzy są w stanie pozostawić swoje rzeczy w pokoju hotelowym. Wesele to zazwyczaj długa i intensywna impreza, która może przedłużyć się do białego rana. Tak, więc bliskość pokoju hotelowego jest zapewne sporą wygodą. Nic więc dziwnego, iż tego rodzaju obiekty są często rezerwowane na wesela.\nCzym jest wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego? Dla wielu was pojęcie wynajmu sprzętu rehabilitacyjnego jest nieznane. Z jednej strony to bardzo dobrze, jesteście zdrowymi osobami i niech tak pozostanie jak najdłużej. Natomiast warto zapoznać się z pojęciem wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego. Wiedzy nigdy za dużo, a ta wiedza może się przydać w przyszłości. Wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego to firma, która specjalizuje się w dostarczaniu sprzętu do rehabilitacji na czas od miesiąca wzwyż. Zakres usług wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego obejmuje przeważnie wynajem tj sprzętu jak:\nOpisany wyżej asortyment jest zazwyczaj kosztowny i nierentowny w zakupie. Tak, więc doskonałą alternatywą jest wynajem sprzętu rehabilitacyjnego w wypożyczalni. Korzystając z oferty profesjonalnej wypożyczalni zyskujemy na dużej liczbie płaszczyzn. Po pierwsze to oszczędność pieniędzy. Wynajem sprzętu jest o wiele mniej kosztowny niż jego kupno. Zwłaszcza jak mówimy o wynajmie łóżka rehabilitacyjnego czy szyny CPM. Następna zaleta to profesjonalne doradztwo. Wynajmując sprzęt w wypożyczalni dostaniemy profesjonalną pomoc oraz przeszkolenie z jego obsługi. Dodatkowo wiele wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego posiada bezpłatny transport i odbiór sprzętu od klienta.\nSzyna CPM czynna i bierna służy do przywrócenia sprawności osobom po urazach, udarach albo zabiegach chirurgicznych. Rehabilitacja bierna zalecana jest dla pacjentów z porażeniami wiotkimi, spastycznymi, ze znacznym stopniem niedowładu, a także jeżeli ruch czynny jest niemożliwy z powodu stanu pacjenta. Ćwiczenia czynno - bierne bazują na sile mięśni osoby rehabilitowanej, a szyna wspomaga ruch.\nŁóżka rehabilitacyjne elektryczne są przeznaczone dla ludzi po udarach i wylewach mózgu jak również chorujących na zespół alzheimera i parkinsona. Pamiętaj, iż każde łóżko rehabilitacyjne ma funkcjonalność dopasowaną do stanu zdrowia chorego tak, więc nie wahaj się przedyskutować wynajmu z naszym specjalistą. Łóżka rehabilitacyjne na wynajem dostępne są także w dedykowanych zestawach ze stolikami oraz materacami przeciwodleżynowymi. Łóżka rehabilitacyjne - to pielęgnacja chorego w domowych warunkach. Jednym z ważniejszych elementów wyposażenia chorego przebywającego na stałe w łóżku jest nabycie łóżka rehabilitacyjnego.\nKoncentrator tlenu to urządzenie medyczne, służące podawaniu choremu powietrza ze zwiększoną zawartością tlenu. Sprzęt pobiera powietrze z otoczenia, w skład którego, jak wiadomo, wchodzi tlen (21 %), azot (78 %) oraz niewielkie ilości innych gazów (ok. 1 proc.). Potem absorbuje azot, dzięki czemu do organizmu chorego dostarczany jest w stężeniu większym niż 90 proc. ( mówimy wtedy o tlenie medycznym). Aparat ponadto filtruje, oczyszcza i – jeżeli wyposażony jest w odpowiedni pojemnik – nawilża podawany gaz. Podnośnik pacjenta to niezastąpiony element przemieszczania pacjenta. Dawniej, podnoszenie czy też przemieszczanie pacjenta było możliwe wyłącznie za sprawą siły fizycznej opiekuna. Teraz, jak na rynku dostępne są nowoczesne sprzęty wyręczające opiekuna, nie ma potrzeby wykorzystywania ludzkiej siły w takich zabiegach. Trzeba zdecydować się na podnośnik pacjenta i poprawić komfort swój i pacjenta.\nNie jest to trudna sprawa jak zdecydujemy się na pomoc profesjonalnej wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego. To jej specjaliści mają za zadanie nam pomóc i wyselekcjonować najlepszy sprzęt na rynku, który jest dostosowany do naszych potrzeb i możliwości finansowych. Wybierając usługi sprawdzonej wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego możemy mieć pewność, że dostaniemy sprzęt najwyższej klasy , który będzie dopasowany do naszych potrzeb.\nNajwięcej użytkowników (54) było online 16 wrz 2016, 17:38


B. reprezentant Polski jest kierowcą autobusu. "Msze są całkowicie zabronione. Polacy cierpią" Piłka nożna - Sport.pl\nB. reprezentant Polski jest kierowcą autobusu. "Msze są całkowicie zabronione. Polacy cierpią"\nŁukasz Jachimiak 31.03.2020 15:21\nW 1992 roku Kłak został wicemistrzem olimpijskim. Na igrzyskach w Barcelonie był jednym z liderów kadry prowadzonej przez Janusza Wójcika. Grał w niej m.in. z Jerzym Brzęczkiem, Andrzejem Juskowiakiem, Wojciechem Kowalczykiem, Tomaszem Wałdochem czy Piotrem Świerczewskim. Wielkiej kariery nie zrobił w dużej mierze przez kontuzje. Najdłużej - przez sześć lat - grał w Royalu Antwerp. Później był trenerem bramkarzy w tym klubie. Wreszcie całkowicie zrezygnował z futbolu i o kilku lat pracuje jako kierowca autobusu miejskiego w Antwerpii.\nW Belgii zarażonych koronawirusem jest 11 899 osób, a z powodu choroby zmarło 513 ludzi (dane na 30 marca).\nZobacz wideo Czego boją się piłkarze? Mówi Euzebiusz Smolarek\nŁukasz Jachimiak: Jak trudno się Panu pracuje w związku z pandemią koronawirusa?\nAleksander Kłak: Od poniedziałku nie jeżdżę, zacząłem urlop. Od sześciu lat zawsze brałem urlop na święta Wielkanocne i jeździłem do Polski. Teraz też wcześniej poprosiłem o urlop i go mam.\nAle do Polski się Pan nie wybiera?\n- Nie, w tej sytuacji zostaję w Antwerpii.\nPlanuje Pan wyjechać z miasta czy urlop spędzi Pan w domu?\n- Chciałbym wyjechać. Lubię pojeździć na rowerze, pocieszyć się naturą. Ale ani w Ardeny, ani nawet do pobliskiego lasu raczej nie można się wybrać. Na autostradach są informacje, żeby niepotrzebnie nie jeździć. I są kontrole. Jest sprawdzane choćby to czy w aucie nie znajduje się za dużo osób. Mogą być maksymalnie dwie. Zostaje siedzenie w domu. Może już lepiej by było pracować, niż siedzieć i myśleć. Chociaż na pewno izolacja jest bezpieczniejsza.\nOstatnie tygodnie to był dla Pana najtrudniejszy czas w roli kierowcy miejskiego autobusu?\n- Były nowe przepisy i trzeba było się ich mocno trzymać. Przede wszystkim w autobusie mogło być nie więcej niż 15 pasażerów.\nLiczył ich Pan?\n- Nie musiałem. Ruch jest bardzo mały, ludzie siedzą w domach. Belgowie boją się koronawirusa. Moja linia zwykle nie jest zapchana, a w ostatnich tygodniach to już ogóle mało kto nią jeździł. Przez ten czas nigdy nie wiozłem więcej niż 8-9 osób. W Belgii już dawno temu zamknięto szkoły, wszystkie instytucje kulturalne i obiekty sportowe - muzea, teatry, baseny. Ludzie się nie przemieszczają, bo nie mają do czego. Fabryki, które działają, wożą pracowników swoim transportem.\nAle pewnie kierowcy innych linii, jeżdżących przez centrum, Panu zazdroszczą?\n- Ja też jeżdżę przez centrum, większość linii ma tam przystanki. Na główny plac miasta po prostu kompletnie nie ma po co jeździć. Wszyściusieńko w centrum Antwerpii jest pozamykane - sklepy, restauracje, kafejki, nie działa nic. Nie ma też teraz godzin szczytu. Zwykle największe natężenie ruchu było około godziny ósmej, wtedy autobus bywał pełny. Ale teraz szkoły nie ma, wszyscy siedzą w domach. Nie było sytuacji, w której czułbym się zagrożony. Pierwsze siedzenia za mną są wyłączone z użytku, jest wydzielona dwumetrowa strefa zablokowana taśmami. Ludzie wsiadają i wysiadają tylko drzwiami z tyłu. Wozi się też bardzo dużo środków dezynfekujących i ręczników papierowych, żeby co jakiś czas czyścić kabinę. Zmieniliśmy też system zmian między kierowcami. Już nie zmieniamy się na ulicy, tylko zawsze w zajezdni, po dłuższym, dokładnym czyszczeniu kabiny i po wietrzeniu autobusu. Dodatkowo ostatnio nie włączałem ani klimatyzacji, ani ogrzewania. Lepiej ubrać się cieplej niż używać tego, co jest siedliskiem bakterii i wirusów. Unikaliśmy się też z kolegami w zajezdni. Na tyle, na ile się dało, bo jak się spotyka kilkudziesięciu kierowców, to trudno zawsze zachować dwa metry odstępu od człowieka. Ale nie witaliśmy się, siedzieliśmy daleko od siebie. Tylko przez portiernię wszyscy musieliśmy przechodzić. I tam człowiek czuł się nieswojo, myślał, że mógłby coś złapać.\nAle nie miał Pan kontaktu z nikim, u kogo stwierdzono koronawirusa?\n- Nie spotkałem nikogo z koronawirusem i - na szczęście - w autobusie też nie miałem pasażera, którego chciałbym wyprosić albo nawet zawieźć od razu do szpitala. Powtarza się ludziom, żeby dzwonili po pomoc, a nie jeździli autobusami po mieście, jeśli się źle czują. No i ten ruch u nas jest naprawdę mały. Aż w piątek kierownictwo zaproponowało części kierowców przejście na techniczne bezrobocie.\n- Zredukowano liczbę autobusów i niektórzy kierowcy nie mają co robić. Są w Antwerpii kierowcy, którzy mają swoje stałe linie, jak ja, ale są też tacy, którzy nie mają stałych jazd, są rezerwowymi albo jeżdżą tylko od poniedziałku do piątku. Techniczne bezrobocie daje im 70 procent zarobków. Będą pobierali pomniejszone wynagrodzenie i będą czekali na lepsze czasy.\nNie brzmi najgorzej.\n- To prawda, zwłaszcza że są rozmowy, żeby dostawali większą część zarobków niż 70 proc. Może jeszcze im coś państwo dołoży. My w ogóle jesteśmy państwową firmą, opłacaną z budżetu kraju.\nŚledzi Pan relacje mediów z walki z koronawirusem?\n- Nie. Wolę tym nie żyć. Nie wiem nawet, ilu jest zarażonych i ile ofiar śmiertelnych. Wiem, że nikt nie wie, jak się przed tym bronić. Można się tylko izolować i próbować, żeby izolacja była całkowita, chociaż to bardzo trudne. Staramy się tu nie odwiedzać, rozmawiamy przez komunikatory internetowe. Ale dla mnie, jako człowieka wierzącego, problemem jest brak możliwości uczestniczenia we mszy. Tutaj to jest całkowicie zabronione. Polska społeczność trochę z tego powodu cierpi.\nKtóryś z przedstawicieli Kościoła w Polsce powiedział, że lepiej, żeby teraz Kościoły były puste niż żeby za jakiś czas były pełne trumien.\n- Sytuacja jest bardzo trudna. Rozumiem te postanowienia i nikogo nie osądzam. Trzeba się modlić i myśleć szczególnie o osobach bardzo narażonych, pracujących w służbie zdrowia.\nMa Pan takie osoby w rodzinie?\n- Mój syn jest lekarzem. W Holandii, w Groningen. Pracuje w laboratorium. Teraz dosłownie walczy z tym wirusem. Badają go, szukają możliwości pomocy ludziom. A w Polsce moja siostra pracuje jako lekarz. We Wrocławiu. Ona pracuje w hospicjach. Myślę o nich szczególnie, bo są na pierwszej linii frontu.\nO sporcie Pan czasem myśli, czy w tych okolicznościach ani trochę?\n- Za piłką nie tęsknię, szczerze mówiąc. Od jakiegoś czasu już nie miałem ochoty tak jej oglądać, jak kiedyś. Oczywiście kibicuję Jurkowi Brzęczkowi i naszej kadrze, na Euro czekam. Szkoda, że w tym roku się nie odbędzie. Ale przesunięcie mistrzostw o rok było koniecznością. Tak samo z igrzyskami. Musimy jakoś sytuację opanować i dopiero będzie można myśleć o sporcie. Ciekawe tylko czy naprawdę Euro odbędzie się w aż 12 krajach. Takie przemieszczanie się aż tylu drużyn może być ryzykowne i w 2021 roku.


Wasze osiągniecia ursusami - Strona 4 - Ursus - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 29 sierpień 2008 - 19:00\nWasze osiągniecia ursusami Ja ursusem c 330 wyciagalem stara zaladowanego ceglami siedzial sk****** na osiach. tlumnik byl czerwony ale dal raddy heh\nEdytowany przez quercus, 30 sierpień 2008 - 10:07.\nWasze osiągniecia ursusami Dzisiaj, 17:10\nNapisany 07 wrzesień 2008 - 19:47\nWasze osiągniecia ursusami Ja moiom C-330 wyciągłem 25 na godzinę z górki z przyczepom .\nNapisany 20 wrzesień 2008 - 09:36\nWasze osiągniecia ursusami ja niemam zadnych powalających osiągów, ,7ton wyciągnołem pod górke ładną, ale wiem ze więcej by dałła rade trzydziesta\nNapisany 20 wrzesień 2008 - 10:25\nWasze osiągniecia ursusami Mój tata raz jechał z przyczepą,a na niej było 5 ton nawozu.Zjechał z głównej drogi (nr5) i po ok 500 m przyczepa się odczepiła i wjechała na łąkę,ale na szczęście nic nie jechało z naprzeciwka...\nRaz wjeżdżał pod górkę z dwoma czubatymi przyczepami D-46B wysłodek, Ursusem C-355M,ale dał radę...\nTa górka jest tak stroma,że jak jadę ze szkoły autobusem to przy ok 60km/h, kierowca musi zredukować na mniejszy bieg bo inaczej nie podjedzie..\nNapisany 01 listopad 2008 - 22:53\nWasze osiągniecia ursusami Ja osiagniec wiekszych nie mam raz z wujkiem ruskiem ciagnelismy topole ponad 1,5+ kubika przy czym ziemia byla zmarznieta ja z bratem cioteznym na masce siedzielismy hahah była beka niezła\nA tata muwil ze raz 60 ciagnoł po 5 t węgla na 2 przyczepach plus waga przyczep muwil zeby 5 wrzucic musiał go niezle rozbujaci\nU taty w pracy 1614 ciaga po 30t+ i waga przyczepy, przyczepa podobno jest z wagonu zrobiona\nNapisany 03 listopad 2008 - 23:51\nWasze osiągniecia ursusami Ja kiedyś dla jaj podczepiłem do c330 pług obrotowy 3x48 cm. przednie koła fruwały w powietrzu a pług nawet nie drgnął. Podobnie było z balotem wilgotnej kiszonki...\nA co do odległości to 650 km w 17 godzin (ale nie ursusem tylko Agrotronem 150 z kosiarką bijakową ok 3,2 m)\nNapisany 05 listopad 2008 - 23:45\nWasze osiągniecia ursusami c 360 64 rozutniki 4,5 t w ciagu dnia od 7 do 19 nie miała lekko ale trzeba było dawac zeby sie z robota wyrobić posów szybki ustawiony 3 szosowa i ognia pole jakieś 150-200 m oddalone od pryzmy. teraz wiem dlaczego silnik i skrzynia poleciały tak szybko hehe\nNapisany 09 listopad 2008 - 23:41\nWasze osiągniecia ursusami JA MOJM c360 3p wyciągnołem 33km/h na równej drodze\n#69 maciek08 maciek08\nNapisany 09 listopad 2008 - 23:46\nWasze osiągniecia ursusami ursusem c360 tata wyciągnął tatre, siedziała na wszystkich mostach ale na szczeście była pusta..........\nNapisany 08 grudzień 2008 - 20:06\nWasze osiągniecia ursusami Ja wyciągnąłem C 360 3p przyczepę z belami ok. 8 ton pod gorkę z piachem. Na podnośniku i na blokadzie cięzko było ale poszedł\nNapisany 10 grudzień 2008 - 20:14\nWasze osiągniecia ursusami JA dzisiaj moją 25letnią c360 jechałem z wozem paszowym pełnym ogniem nagle urwało się przednie lewe koło i wylądowałem dobre 10 metrów w polu mojego kolegi\nWasze osiągniecia ursusami Ursus 4011 ciągnęliśmy Zakopanego Stara załadowanego balotami\nNapisany 11 grudzień 2008 - 08:54\nWasze osiągniecia ursusami Ja swoim C-355 ciągnełem pod gorke dosc długą ale nazczęście nie stromą przyczepe HL na bliźniakach załadowaną burakami około 10 ton plus masa przyczepy 4 tony - 3 terenowa i szedł jak szalony hehe\nNapisany 02 styczeń 2009 - 11:51\nWasze osiągniecia ursusami przejechalem gdzies 10m na przednich kolach ursusem 5314 ale jaki opieprz dostalem od wujaszka hoho\nNapisany 02 styczeń 2009 - 12:09\nWasze osiągniecia ursusami Ursusem MF255 ciągłem przyczepe samochodową młóta browarnianego Samego młóta było 15t +masa przyczepy(przyczepa trzy osiowa) Było co ciągnąć, ale dał rade Jak robiliśmy kiszonke 4lata temu to tata ciągał C-360tką taką czeską przyczepę 7tonową i ruską 5tonową, obie z nadstawkami. Troche deszcz wtedy przeszkodził i trawa była mokra, to samej tej trawy na tych przyczepach było ze 13t +waga przyczep. Jak jeździł z tym przez wieś to tylko firanki w oknach sie ruszały A jako ciekawostke powiem że MTZem ciągali rozrzutnik 3,5t z nadstawkami\nps.Ta ruska przyczepa bardzo ciężko chodzi, cały układ ten "skręcający" ma rozwalony, straszne luzy i koła sie rozchodzą na boki\n#76 tomasek tomasek\nNapisany 02 styczeń 2009 - 15:42\nWasze osiągniecia ursusami takie bajki to mozesz dzieciom w przedszkolu opowiadac mf i 18 ton a ztyłu jakis 100 konny ciagnik go pchał\nNapisany 02 styczeń 2009 - 16:08\nWasze osiągniecia ursusami Taka masa ciągnięta ciągnikiem o mocy czterdziestu kilku koni,ciekawe jakim biegiem ,nie możliwe chyba że z górki jakiejś są pewne granice.\n#78 tomasek tomasek\nNapisany 02 styczeń 2009 - 16:22\nUrsusem MF255 ciągłem przyczepe samochodową młóta browarnianego Samego młóta było 15t +masa przyczepy(przyczepa trzy osiowa) Było co ciągnąć, ale dał rade Jak robiliśmy kiszonke 4lata temu to tata ciągał C-360tką taką czeską przyczepę 7tonową i ruską 5tonową, obie z nadstawkami. Troche deszcz wtedy przeszkodził i trawa była mokra, to samej tej trawy na tych przyczepach było ze 13t +waga przyczep. Jak jeździł z tym przez wieś to tylko firanki w oknach sie ruszały A jako ciekawostke powiem że MTZem ciągali rozrzutnik 3,5t z nadstawkami\nwidze ze kolega to ma wszystko najlepsze. o mf juz sie wypowiadałem i drugi raz nie bede!! w tym roku ciagnelismy mf 158 i 60-echa przyczepe 10 tonowa pełna jabłek w sumie mysle ze cos kolo 13ton i to po kostce brukowej i oba ciagniki miały co robic takze w moc twojej 60-echy tez nie wieze a jesli chciałes osmieszyc posiadaczy mtzów to ci sie nie udało bo popierwsze ktos moze ma tylko taki rozrzutnik, a po drugie mógł to byc mtz 320 czy jakos tak (taki mały do sadu) i jak na jego 30 KM to ten rozrzutnik jest wsam raz. takze niech kolega nastepnym razem przemysli swoja wypowiedz i zprecyzuje.\nNapisany 04 styczeń 2009 - 13:26\nWasze osiągniecia ursusami @tomasek znowu zaczynasz kłótnie? już jedna była i chyba wystarczy nie?\nA więc tak tym MFem tą przyczepe ciągłem z drogi asfaltowej przez podwórko za stodołe, czyli jakieś 300m bez żadnych górek. Jechałem jedynką szosową, jak sie bujnął na asfalcie tak szedł dopuki za stodołą nie zaczołem skręcać (trzeba była zawrócić dosłownie na miejscu) było to latem bardzo sucho więc jechało się jak po betonie. Wziął bym c-360 ale tata wtedy był na polu oddalonym o 4km od domu i nie opłacało sie go sciągać Ale następnym razem tą samą przyczepę w listopadzie spadł śnieg a temp była na plusie i było bardzo duże błoto to 2x C-360 i ten MF miały co robić\nTe dwie przyczepy co ciągał mój tata C-360 to zrobił tylko 4 takie kursy, a potem MFem jedną z nich brat ciągał bo wcześniej podgrabiał trawe. Wtedy też było sucho, jeździł drogą asfaltową i szlakową utwardzoną też bez żadnych dużych górek, oczywiście przed wjazdem na pryzme były rozczepiane. Ten MTZ był 82 i ciągał taki rozrzutnik, to był ciągnik tego gościa co u mnie kosił i ta przyczepa 7t też była jego. A jak jechali do mnie (15km) to przyczepe wzioł za sieczkarnie a rozrzutnik do ciągnika (jedoosiowy) i niebyło przeczepiane bo sie bardzo śpieszyło bo zaczynało padać\nNapisany 14 styczeń 2009 - 18:14\nWasze osiągniecia ursusami Też trochę niechcę mi się wierzyć w tę 60-tke i kilkanaście ton po łące ale to nieważne.Ja kiedyś pojechałem z kumplem ja mf-255 on 1634 albo 1614 z dłużycą po jesiony naładował ja z czubkiem orginalne kłonnice przedłużaliśmy o jakieś 80 cm było tego z 15 m3 może trochę więcej no i jedziemy ale jego traktor (160 KM) z tą dłużycą ani drgie tylko kupa huku i bryka jak mały dzieciak to ja do niego, że podepnę swojego (byka) i nieuwierzycie ale jakoś poszło.Opowiadam tą moją przygodę nie z tego względu że chcę się pochwalić że moje 47 KM było silniejsze od jego 160 tylko (wtedy widocznie jemu tylko ciut brakowało żeby ruszyć tą dłużycę) śmieszą mnie takie wypowiedzi użytkowników AF że np. c-360,c-330 wyciąga samochód ciężarowy zakopany po osie\nGorące 9858 Odpowiedzi


Ozonowanie a sprzątanie przed świętami • Kuchnia • Forum Budowa Domu\nOzonowanie a sprzątanie przed świętami\nprzez JacekB » 2020-12-16, 11:34\nCo myślicie o samym ozonowaniu przed świętami? Cel? Pozbycie się niechcianych zapachów i wprowadzenie tylko atmosfery i zapachów typowych dla świat.\nRe: Ozonowanie a sprzątanie przed świętami\nprzez Martka » 2020-12-20, 14:08\nJestem jak najbardziej za tym bardziej jeśli zapraszamy gości na wigilie. Takie pozbawione zapachów wnętrze każdemu przypadłby do gustu. Oj gdyby o tym pomyśleli moi teściowie, którzy s ą nałogowymi palaczami....\nprzez k4sia » 2020-12-21, 21:18\nJestem za Sprzątanie zawsze jakiś zapach pozostawia. Z naszego odkurzacza nawet po wymianie filtra jakiś dziwny zapach się wydobywa i ciężko go jednocześnie nazwać. Tak samo wszelka chemia do czyszczenia bywa niezbyt pachnąca. Więc sprzątanie samo z siebie generuje jakiś tam zapach. A że środki różne to i to się całkiem nieźle miesza. Do tego zwierzak w domu i palacz to już mamy komplet zapachów, które raczej typowo świąteczne nie są. Ciekawe to ozonowanie w tym zakresie. Specjalnie ozonatora pod to raczej nie kupimy ale jako usługa? Czemu nie.\nprzez Spinka » 2020-12-23, 17:57\nNajlepiej jako usługę by był zastosowana odpowiednia dawka ozonu do wielkości naszych pomieszczeń i sama czynność przeprowadzona bezpiecznie. Pomyślałam o tym wcześniej i dziś Profesjonalne Ozonowanie dokonało cudów i dom pachnie świeżością na święta, a nie jak z rana smażonymi rybami i naszymi psiakami. miło będzie wypoczywać w takim wnętrzu w wolne świąteczne dni i przyjmować gości.\nprzez Martka » 2020-12-30, 20:04\nZazdroszczę i sama muszę o tym pomyśleć u siebie w domu. Dziecko jest alergikiem więc pod tym kątem by się przydało., a może wspominając o takiej usłudze przy teściowej może i ją skuszę...\nprzez JacekB » 2021-01-19, 19:16\nOzon wydaje się najmniej szkodliwym a jednocześnie najskuteczniejszym środkiem. Właściwie to można powiedzieć, że to totalnie 0 tradycyjnej chemii. Oczywiście jak już ma być zrobione to odpowiednio i profesjonalnie. Znając życie to teraz wielu próbuje na tym zarobić nie mając wiedzy a sprzęt prosto z chin Jak już wybierać to tylko firmę z doświadczeniem z przed 2020\nprzez k4sia » 2021-02-21, 13:13\nDokładnie. Jak zaczęłam szukać informacji to co chwilkę mi wyskakiwała reklama o ozonowaniu i to przez bardzo dziwne firmy. Nawet mechanicy mieli sprzęt z którym chodzili po domu. Albo drukarnie. To moim zdaniem bardzo nieprofesjonalne podejście i mocno psuje rynek. Jak już wybierać firmę, to tylko taka z odpowiednim zapleczem i długim czasem działania. A nie takie, które powstały w ostatnim roku i które próbują coś zarobić na tym trendzie. Przeważnie nie mają one wcale doświadczenia.\nprzez JacekB » 2021-03-23, 19:27\nProfesjonalne Ozonowanie to już kilka lat działania na rynku i to w klasie biznesowej, gdzie liczy się niezawodność i odpowiednie podejście do klienta. To też pewien wyznacznik ich podejścia do biznesu. Robią oczywiście też mieszkania ale również duże hale przemysłowe i sklepowe. Mając dużych klientów musza zapewnić odpowiedni poziom usługi i zabezpieczenia mienia. Dlatego też pewnie mają tak wysokie ubezpieczenie OC, bo w B2B to ma spore znaczenie.\nprzez k4sia » 2021-04-14, 19:30\nWłaśnie trafiłam na informację, że ozonowanie doskonale się sprawdza w walce z wszelkimi robaczkami czy pluskwami w domu. Skutecznie to wybija takie niechciane stworzonka. Raczej niezbyt przyjemne doświadczenie mieć takich lokatorów w domu. Więc ozonowanie to ciekawe rozwiązanie w tym przypadku.\nweglowe zakupy tuz przed swietami\nOstatni post 2016-09-19, 08:57\nOstatni post 2021-07-12, 07:40\nOstatni post 2017-11-20, 08:56\nSPRZĄTANIE PO REMONTACH I BUDOWACH ŁÓDZKIE\nOstatni post 2013-11-21, 20:49\nPrzed budową szamba\nOstatni post 2017-02-24, 18:14\nSprzedaż przed dropshipping\nOstatni post 2020-12-07, 08:53