Glikol propylenowy – Oferta – Ekomax Sp z o.o. Producent Glikolu Propylenowego i Glikolu Etylenowego\nGlikol monopropylenowy (propylenowy) – C3H8O2, jest surowcem chemicznym z grupy alkoholi dwuhydroksylowych. W temperaturze pokojowej, MPG jest bezbarwną, bezwonną, oleistą cieczą, o słodkawym posmaku i wysokiej lepkości. W odróżnieniu od glikolu etylenowego, glikol propylenowy nie jest toksyczny. Ogólną tendencją w przemyśle jest zastępowanie MEG właśnie glikolem monopropylenowym wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. Poza wpływem na zdrowie oraz zastosowaniem pozostałe właściwości obu substancji są podobne.\nWłaściwości glikolu propylenowego MPG:\ntemperatura wrzenia: 188,2 °C\nlepka, przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna ciecz\nZastosowanie glikolu monopropylenowego\nMPG stosowany jest przede wszystkim w przemyśle chemicznym, głównie kosmetycznym, jako baza kremów, balsamów, past do zębów i wielu innych produktów pielęgnacyjnych. Glikol propylenowy znajduje również zastosowanie w przemyśle spożywczym jako konserwant, emulgator oraz składnik aromatów i barwników (E1520). W medycynie i farmacji MPG stanowi bazę leków doustnych oraz kremów. Inne zastosowania glikol propylenowy znajduje między innym w przemyśle tytoniowym jako substancja nawilżająca oraz płyn do e-papierosów, w innych dziedzinach jako chłodziwo, składnik środków do odmrażania.\nGlikol monopropylenowy – sprzedaż\nEkomax Sp z o.o. oferuje sprzedaż glikolu w opakowaniach 20L,30L,200L,220L,1000L oraz autocysternach 23 000L. Naszym największym atutem jest wysoka jakość oferowanego surowca pochodzącego jedynie od sprawdzonych europejskich producentów.\nGLIKOMAX EKO KONCENTRAT


Cztery główne cechy charakteru Boga – ich elementy składowe | Zbór Chrześcijański w Bielawie\nW słynnym fragmencie o „dodawaniu łask”, gdzie św. Piotr mówi nam o powołaniu Kościoła do chwały i cnoty, tzn. do charakteru takiego, jaki ma Bóg, te cztery cechy (które mają być w nas rozwinięte na Jego podobieństwo), rozbija na siedem łask/zalet i jedną nabytą zdolność umysłową, tj. wiedzę/umiejętność. Tym fragmentem jest 2 Piotra rozdział 1 wersety 3-7 (dodajcie „(…) do wiary waszej cnotę, a do cnoty umiejętność; (6) A do umiejętności powściągliwość, a do powściągliwości cierpliwość, a do cierpliwości pobożność; (7) A do pobożności braterską miłość, a do miłości braterskiej łaskę”).\nPoprzez słowa: wiara, cnota i umiejętność (werset 5) św. Piotr podaje nam elementy składowe mądrości. W wersecie 5 jest użyte greckie słowo arete – nie posiadające jednoznacznego tłumaczenia: oznaczało ono pewną główną dobrą, szlachetną i piękną zaletę, i najczęściej jest tłumaczone jako cnota, dzielność, męstwo, której to cnoty (arete) esencją jest nadzieja zwycięstwa. Tak więc wyraz „cnota” jest użyty w tym wersecie zamiast wyrazu „nadzieja” – będąc najwyraźniej jej synonimem, ponieważ nadzieja, jako jedna z trzech głównych łask (o czym świadczy lista wymieniona przez św. Pawła w 1 Koryntów rozdziale 13 wersecie 13: „Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: największa z nich [jednak] jest miłość”), powinna więc pojawić się też na liście siedmiu głównych łask wymienionych przez św. Piotra.\nSłowami powściągliwość [samokontrola] i cierpliwość (werset 6) apostoł podaje nam elementy składowe mocy jako cechy Boskiego charakteru. Słowami (werset 7) pobożność (miłość do Boga) i braterska miłość [greckie filadelfia: miłość do bliźniego, uprzejmość braterska] podaje nam on elementy składowe sprawiedliwości, a pod słowem łaska (greckie agape) podaje nam synonim miłości („bezinteresownej”).\nTak więc te siedem – wiara, nadzieja, samokontrola, cierpliwość, pobożność, miłość braterska i miłość bezinteresowna – są łaskami, a jedna – umiejętność/wiedza – jest nabytą zdolnością umysłową. Jest oczywiście prawdą, że mądrość stanowi połączenie wiary, nadziei i wiedzy, ponieważ wiara w naszą wiedzę i nadzieja dokonania przez nią czegoś dobrego jest właśnie tym, czym jest mądrość – ufnym i pełnym nadziei używaniem prawdy w tworzeniu planów w celu osiągnięcia dobrych rezultatów. Prawdą jest także, że samokontrola i cierpliwość [stałość, nieugiętość] są elementami składowymi mocy jako cechy charakteru, tzn. siły woli w przeciwieństwie do siły fizycznej. Siła woli bowiem to stanowczość [samokontrola] i stałość [cierpliwość] w dobrym postępowaniu. Sprawiedliwość z pewnością składa się z najwyższej miłości do Boga [pobożności] i miłości do bliźniego równej miłości do siebie samego [miłości braterskiej], i oddzielnej od miłości bezinteresownej – wykraczającej ponad nakazy sprawiedliwości, wynikającej z umiłowania dobrych zasad.\nWidzimy więc, że w tym fragmencie św. Piotr rozbija na części składowe to, co stanowi cztery główne cechy charakteru Boga i co musi być także rozwinięte w naszym charakterze, jeśli ma być on doskonały, a to jako nasze „wyższe pierwszorzędne łaski/zalety charakteru” (w sensie: kontrolujące wszystkie inne łaski naszego charakteru i takie, które można rozwijać do woli i zawsze będzie to właściwe, nie trzeba ich kontrolować, ani równoważyć innymi zaletami – ale o szczegółach będziemy mówili omawiając oddzielnie poszczególne łaski [zalety/cechy] charakteru).


VITALMAX CFM Gainer 30 1000g - saszetki (25x40g)\nCFM GAINER 30 w saszetkach – praktyczne dawkowanie. VITALMAX CFM Gainer 30: wspomaga przyrost masy mięśniowej, zawiera witaminy i minerały, zastosowane białko najwyższej jakości, …\nCFM GAINER 10 w saszetkach – praktyczne dawkowanie. VITALMAX CFM Gainer 20: wspomaga przyrost masy mięśniowej, zawiera witaminy i minerały, zastosowane białko najwyższej jakości, …\nVITALMAX CFM Gainer 20 2000g - saszetki (50x40g)\nVITALMAX CFM Gainer 20 1000g - saszetki (25x40g)\nVITALMAX CFM Gainer 10 4000g - saszetki (100x40g)\nCFM GAINER 10 w saszetkach – praktyczne dawkowanie. VITALMAX CFM Gainer 10: wspomaga przyrost masy mięśniowej, zawiera witaminy i minerały, zastosowane białko najwyższej jakości, …\nVITALMAX CFM Gainer 10 2000g - saszetki (50x40 g)\nVITALMAX CFM Gainer 10 1000g - saszetki (25x40g)\nDzięki Universal Nutrition Gain Fast osiągniesz niewiarygodne przyrosty masy. Jedna porcja dostarcza sporą dawkę składników budulcowych.To profesjonalny gainer, który: gwarantuje przyrost wagi wspiera budowę beztłuszczowej masy mięśniowej zwiększa siłę i…\nDzięki Universal Nutrition Gain Fast osiągniesz niewiarygodne przyrosty masy. Jedna porcja dostarcza sporą dawkę składników budulcowych.To profesjonalny gainer, który: gwarantuje przyrost wagi wspiera budowę beztłuszczowej masy mięśniowej zwiększa siłę i wytrzymałość wpływa korzystnie…\nUniversal Gain Fast Dzięki Universal Nutrition Gain Fast osiągniesz niewiarygodne przyrosty masy. Jedna porcja dostarcza sporą dawkę składników budulcowych. Preparat stanowi solidne wsparcie każdego sportowca. Zawiera odpowiednią porcję węglowodanów,…\nUltimate Nutrition Musle Juice Revolution 2600 to innowacyjna formuła typu Gainer. Zawiera ona 56 g opatentowanej mieszanki Ultimate Nutrition Octo-PRO™, która jest kombinacją aż 8 rodzajów białek. Zawiera również 170 g węglowodanów…\nUltimate Muscle Juice to odżywka typu "gainer" zawierająca węglowodany i białko w odpowiednio dobranych proporcjach, tak aby wspierać szybki przyrost masy mięśniowej. Ultimate Muscle Juice dostarcza do organizmu dużej ilości…\nUltimate Nutrition Massive Whey Gainer to specjalny preparat energetyczno-białkowy zalecany zarówno w fazie przed jak i potreningowej. W jego skład wchodzi podwyższona dawka szybkowchłanialnych białek serwatkowych w otoczeniu wysokiej porcji energii. …\nULTIMATE IsoMass Xtreme Gainer 4500g\nRewolucyjna odżywka na masę i siłę mięśni "wszystko w jednym" IsoMass Xtreme Gainer zawiera: mieszankę białek o przedłużonym wchłanianiu, kompleks węglowodanów, 7 typów kreatyny dla wzrostu mięśni, 4 typy glutaminy dla regeneracji, kompleks…\nULTIMATE Full Combat Mass Gaining Powder 2900g\nFull Combat Mass Gaining Powder zaopatrzy Twoje mięśnie we wszystko, czego potrzebujesz do zbudowania beztłuszczowej masy mięśniowej. 192 dni, tyle dokładnie czasu potrzebowali naukowcy Ultimate Nutrition, by przekonać sportowy świat o nowym…


Toaletka do sypialni z drewna i metalu oświetlenie LED 12 błyskawiczna dostawa prosto do Twojego domu\n» Toaletki dębowe\n» Toaletka do sypialni z drewna i metalu oświetlenie LED 12\nToaletka do sypialni z drewna i metalu oświetlenie LED 12\nZaoszczędź czas na montażu mebli!\nSolidne i wytrzymałe meble do Twojego wnętrza, Toaletka do sypialni z drewna i metalu oświetlenie LED 12 to propozycja dla osób ceniących sobie wysoką jakość połączoną z atrakcyjną ceną, łatwość montażu oraz ergonomię codziennego użytkowania.Mamy również szeroki wybór produktów z kategorii Toaletki dębowe w naszym sklepie. Sprwadź to juz dzisiaj.\nZamów już dzisiaj Toaletka do sypialni z drewna i metalu oświetlenie LED 12 a otrzymasz ją w atrakcyjnej cenie 1999.00 zł , zaaranżuj swoje wnętrze już teraz tak jak lubisz. Ten produkt wyślemy w 3 - 10 dni roboczych\nZobacz też pozostałe produkty z kategorii Toaletki dębowe\nMDF+drewno, kolory: czereśnia ant./ metal, kolory: czarny\nMDF+wood, colors: ant. cherry,/ metal, colors: black,\ntapicerka: kolor beżowy\nMDF+drewno, kolory: biały / metal, kolory: , biały\nMDF+wood, colors:white / metal, colors: white\nszer.100 x gł.45 x wys.160 x\nwys.46 x szer.40 x gł.40\ntaboret - siedzisko: tapicerka kolor


Model C4, czyli cztery kroki do udokumentowania architektury oprogramowania – FIS SST\nW BlogOpublikowano 4 marca, 2019 0 Komentarze\nCzy można zobrazować i jednocześnie udokumentować architekturę oprogramowania w zaledwie czterech krokach? Zgodnie z założeniami modelu C4, większość systemów można przedstawić za pomocą maksymalnie czterech diagramów w sposób na tyle szczegółowy, że umożliwi on implementację architektury systemowej przez zespoły programistyczne.\nW FIS-SST postanowiliśmy sprawdzić powyższe założenia, wdrażając podejście C4 w ramach prac nad zupełnie nową aplikacją, tworzoną przez zespół R&D. W artykule tym prezentujemy zarówno zasady dokumentowania architektury, jak i szczegółowy przykład użycia C4 w praktyce, krok po kroku.\nNa czym polega tworzenie architektury sytemu według metodyki C4?\nTwórcą metodyki C4 jest Simon Brown – zaproponował on czterostopniowy model dokumentowania architektury, ukierunkowany na odbiorcę. Model ten charakteryzuje podejście dość przejrzyste, z niewieloma zasadami oraz elementami semantycznymi, jakie powinny być stosowane podczas tworzenia architektury systemu. Ze względu na wyżej wskazane cechy, podejście takie harmonizuje ze zwinnymi metodykami tworzenia oprogramowania.\nIstotnym elementem tego modelu jest wspomniane nastawienie na odbiorcę. Dla przykładu, managera lub klienta nie interesuje podział modelowanego systemu na środowiska, czy fizyczne maszyny, na których zostaną zainstalowane komponenty systemu. Ważnymi dla nich elementami będą funkcjonalność systemu oraz jego współdziałanie z otoczeniem zewnętrznym. Z kolei zupełnie innymi elementami architektury zainteresowane będą zespoły programistyczne. I tu z pomocą przychodzi metodyka C4, która wykorzystuje cztery rodzaje diagramów o różnych poziomach abstrakcji, a mianowicie:\nDiagram kontekstu systemowego (Context)\nDiagram kontenerów (Container)\nDiagram komponentów (Component)\nDiagram klas (Class)\nDiagramy te na różnym poziomie abstrakcji pozwalają przedstawić statyczną strukturę systemu oraz sposób, w jaki jego elementy ze sobą i otoczeniem współdziałają. Poziomy te można porównać do zoomu w mapach. Wraz ze zwiększeniem stopnia powiększenia, pojawiają się nowe, bardziej szczegółowe, informacje dotyczące wybranego skrawka mapy. Analogia ta znajduje swoje odzwierciedlenie w oprogramowaniu, gdzie im niższy poziom, tym informacje są bogatsze w szczegóły.\nDiagramy te są opcjonalne i w zależności od wielkości i złożoności systemu, niektóre ich rodzaje nie zawsze są celowe. Obowiązuje ogólna zasada: jeżeli nie zidentyfikowałeś osoby, która by była zainteresowana informacjami zawartymi na danym poziomie, to nie twórz diagramu tego poziomu.\nBardzo ważnym aspektem, wpływającym na akceptowalność diagramów tworzonych w metodyce C4, jest ich czytelność wywodząca się z przejrzystej różnorodności semantycznych elementów jakimi metodyka C4 się posiłkuje. Zastosowanie uniwersalnej i uprzednio uzgodnionej notacji, pozwala w łatwy i intuicyjny sposób przedstawić złożoność modelowanego systemu. Mianowicie, każdy element diagramu powinien posiadać nazwę, oznaczony typ (jak np. „osoba”, „system”, „kontener”, czy też „komponent”) oraz krótki opis pełnionej funkcji.\nPoziom 1 – Kontekst Systemu\nPunktem wyjściowym do tworzenia architektury jest kontekst, w jakim dany system działa. Diagram tego poziomu zawiera informacje dotyczące architektury systemu charakteryzujące się dużym poziomem abstrakcji (tzw. widok z lotu ptaka, czy też big picture). Na poziomie tym przedstawiony jest modelowany system, będący centralnym elementem diagramu, a także jego interakcje z zewnętrznymi aktorami lub systemami. Stosowane technologie bądź protokoły nie interesują odbiorcy diagramu, którym zazwyczaj jest zarząd bądź klient. Diagram przedstawiający kontekst systemu powinien być zrozumiały i znany każdemu uczestnikowi przedsięwzięcia.\nPoziom 2 – Diagram Kontenerów\nWchodząc w głąb systemu uwidacznia się niższy poziom abstrakcji – struktura systemu oparta o kontenery, które odwzorowują rozkład odpowiedzialności elementów systemu realizujących procesy biznesowe. Kontenerem może być osobno uruchamiana bądź instalowana jednostka, wykonująca kod lub zapisująca dane.\nCzęsto poziom ten jest nazywany „architekturą wdrożeniową” – opisuje jak wdrażamy system, z jakich elementów się on składa i na jakich elementach infrastruktury będzie instalowany. Typowymi elementami występującymi na tym poziomie abstrakcji są aplikacje mobilne, aplikacje webowe, bazy danych, czy kolejki systemowe. Co więcej, aspekty techniczne – jak typ magazynu danych czy protokoły użyte w komunikacji pomiędzy kontenerami – są nieodzowną częścią tego poziomu. Diagram zawiera również systemy zewnętrzne, widoczne na poprzednim poziomie, ilustrując komunikację kontenerów z otoczeniem (światem zewnętrznym). Głównym odbiorcą tego diagramu jest szeroko rozumiany DevOps – osoby odpowiadające za rozwój, utrzymanie lub zapewnienie jakości systemu – oraz architekci i programiści.\nPoziom 3 – Komponenty\nNa tym poziomie architektury staramy się przedstawić wnętrze pojedynczego kontenera składającego się z komponentów. A czym tak właściwie jest komponent? W IT jest to bardzo wieloznaczne pojęcie, które różne osoby rozumieją w zupełnie inny sposób. W podejściu C4 komponent odzwierciedla „prawdziwą abstrakcję” na poziomie kodu, czyli zgrupowanie kodu mające wspólną bazę, znaczenie czy funkcjonalność. Osobom znającym metodykę Domain-Driven Design nie obce powinno być pojęcie „bounded context”, które bardzo dobrze odzwierciedla pojęcie komponentu w kontekście C4. Na tym poziomie widoczne są aspekty technologiczne odnoszące się do implementacji komponentu, czyli użyty framework, czy język programowania.\nPoziom 4 – Klasy\nPojedyncze klasy są tematem najniższego poziomu architektury C4. Zidentyfikowane w poprzednim kroku komponenty posiadają wewnętrzną strukturę, którą można rozłożyć na klasy lub inne artefakty. Modelując duże i złożone systemy, komponenty mogą być tak dużą jednostką architektoniczną, że na tym poziomie uwypukla się architektura aplikacji – rozkład na warstwy lub inne style architektoniczne.\nZważywszy na fakt, że grupą docelową tego poziomu są programiści i architekci, czyli osoby operujące na kodzie, poziom ten można zwizualizować za pomocą diagramu klas, który jest składową języka UML. Krok ten jest opcjonalny i ze względu na dużą dynamikę zawartych w nim artefaktów diagram powinien być tworzony przy użyciu narzędzi (np. IDE) i tylko gdy zaistnieje uzasadniona jego potrzeba.\nCztery diagramy, czyli C4 w praktyce\nMamy nadzieję wykroczyć poza standardowe, czysto teoretyczne przykłady dokumentowania architektury, prezentując faktycznie wykorzystane w praktyce diagramy, które stworzyliśmy na potrzeby aplikacji projektowanej w FIS-SST. Model C4 wykorzystaliśmy do udokumentowania architektury nowopowstającej aplikacji opartej na mikroserwisach (roboczo nazwanej „Food Ordering”). Wyniki poszczególnych etapów naszej pracy przedstawiamy poniżej.\nKrok 1: Kontekst Systemu\nNajpierw zdefiniowaliśmy kontekst systemu – poziom najbardziej ogólny, jako elementy którego wskazaliśmy użytkownika, aplikację Food Ordering oraz dwa systemy zewnętrzne (Notifier i Identity Provider), z którymi aplikacja będzie się komunikować.\nDiagram: Poziom 1 – Kontekst Systemu\nJak widać na zamieszczonym diagramie, każdy z elementów zawiera krótki opis funkcji, jaką pełni w systemie. Od razu wiadomo zatem, za co odpowiedzialny jest np. Notifier, a także z jakimi elementami systemu jest bezpośrednio związany.\nKrok 2: Kontenery\nKolejnym krokiem było stworzenie diagramu przedstawiającego kontenery, rozumiane jako jednostki deploymentu. Z racji na wykorzystanie w naszej aplikacji mikroserwisów, diagram obrazujący kontenery okazał się najbardziej obszernym i rozbudowanym. Przedstawia on bowiem nie tylko wszystkie mikroserwisy, ale również pozostałe istotne elementy infrastruktury, jak bazy danych czy szyny wymiany danych, wraz z istniejącymi zależnościami i wymienianymi wiadomościami. Na tym poziomie szczegółowości wskazaliśmy też które mikroserwisy komunikują się z systemami zewnętrznymi. Czytając diagram, z łatwością zidentyfikować można granice systemu.\nZ racji na dużą szczegółowość diagramu, przedstawiamy go poniżej w dwóch wersjach – widoku ogólnego i widoku szczegółowego (będącego zbliżeniem wyłącznie na aplikację Food Ordering).\nDiagram: Poziom 2 – Kontenery – widok ogólny\nDiagram: Poziom 2 – Kontenery – widok szczegółowy\nKrok 3: Komponenty\nDiagram przedstawiający komponenty ukazuje z jakich elementów składają się wyodrębnione we wcześniejszym kroku kontenery. Pozwala również na wskazanie wysokopoziomowych zależności między komponentami, co może być szczególnie przydatne w architekturze opartej o mikroserwisy. Postanowiliśmy zagłębić się w komponent „User Microservice”, jako jeden z bardziej złożonych elementów aplikacji. Nie charakteryzowaliśmy innych komponentów, gdyż doszliśmy do wniosku, że będą one miały podobną – często prostszą – strukturę.\nW naszej aplikacji wykorzystany zostanie framework Spring (m.in. Spring Boot i Spring Cloud). W związku z powyższym na diagramie tego poziomu zawarliśmy elementy związane z wybraną technologią – kontrolery, serwisy i repozytoria – oraz powiązania między nimi. Zidentyfikowaliśmy również inne komponenty systemu, jak Event Listener nasłuchujący na zdarzenia przychodzące z Message Busa, czy Time Schedulera realizującego logikę biznesową w wyznaczonych interwałach czasowych.\nDiagram: Poziom 3: Komponenty – diagram mikroserwisu „User”\nA co z czwartym krokiem?\nPowyższe przykłady odnoszą się do trzech z czterech dostępnych w metodyce C4 poziomów – ostatni z nich, poziom przedstawienia klas, często wskazywany jest jako opcjonalny. Uznaliśmy, że dla naszej aplikacji, będącej jeszcze w fazie planowania i projektowania, krok ten jest na chwilę obecną zbędny. Co więcej, diagram klas jest najbardziej podatny na zmiany wynikające z dynamiki rozwoju projektów.\nI tu pojawia się pytanie – jak model C4 poradzi sobie z dynamicznym rozwojem oprogramowania? Wytwarzanie oprogramowania jest procesem żywym wiążącym się z nieprzerwanym wprowadzaniem zmian, także i tych wysokopoziomowych. Diagram klas jest tym elementem modelu C4, który zmieniać będzie się najczęściej. Wskazanym może być zatem wykorzystanie odpowiednich narzędzi, dostępnych chociażby w ramach IDE, pozwalającym generować schematy klas i zależności między nimi. Również diagram komponentów – chociaż w mniejszym stopniu – jest podatny na zmiany, w szczególności w przypadku architektury wykorzystującej mikroserwisy. Natomiast diagram kontenerów i diagram kontekstu systemu, z racji na wyższy poziom abstrakcji, wymagać będą znacznie rzadszych zmian.\nJedną z wytycznych metodyki C4 jest uzgodnienie w zespole wspólnego zestawu abstrakcyjnych pojęć używanych do dokumentowania architektury oprogramowania, co zwiększa spójność i przejrzystość komunikacji. Co istotne, w ramach C4 używamy prostych, często samodefiniujących się diagramów i jednej, określonej notacji. A zatem wdrażając metodykę C4 korzystamy z tego samego zestawu abstrakcji i tej samej notacji na każdym poziomie szczegółowości, w komunikacji z każdym możliwym odbiorcą – zarządem spółki, klientem, zespołem DevOps, czy też zespołami programistów i testerów.\nZastosowanie modelu C4 nie wyklucza użycia innych sposobów dokumentowania architektury oprogramowania. Wręcz przeciwnie, model ten jest w pełni kompatybilny np. z szablonem Arc42 i może również zostać uzupełniony o notację UML.


Poprzednie pytanie Następne pytanie Niektóre pierwiastki chemiczne, np. węgiel i tlen, występują w przyrodzie w kilku odmianach. Zjawisko to nazywamy alotropii. Korzystając z różnych źródeł informacji, podaj odmiany alotropowe tych pierwiastków chemicznych i określ ich właściwości\nprzez misia12xd 18.10.2009\nodmaiany alotropowe tlenu to: tlen atomowy O2, tlen czteroatomowy O4 oraz ozon O3. odmiany alotropowe węgla to: diament, grafit i fulereny


Kalendarium Niemiec i III Rzeszy - rok 1922\nLiczba zarejestrowanych członków NSDAP sięga 6 000.\nW styczniu 1922 roku, Hitler zostaje skazany na trzy miesiące pozbawienia wolności za zakłócanie spokoju, (patrz wrzesień 1921). Dwa miesiące otrzymał w zawieszeniu, lecz jeden musiał odsiedzieć i tak między 24 czerwca a 27 lipca 1922 roku, Hitler przebywał w monachijskim więzieniu Stadelheim.\nZamordowany zostaje, przez prawicową bojówkę minister spraw zagranicznych Rathenau. Rząd niemiecki przyjmuje ustawę o "ochronie republiki".\nOd 24 czerwca do 27 lipca 1922 roku Hitler przebywa w monachijskim więzieniu Stadelheim.\nPo raz pierwszy SA prezentuje się publicznie podczas wiecu organizacji nacjonalistycznych w Monachium, Przed przywódcami maszeruje pod własnymi sztandarami 800 ludzi z tej organizacji paramilitarnej.\nJulius Streicher, szef norymberskiego dużego oddziału Deutsche Werkgemeinschaft, wystosował do Hitlera ofertę włączenia w struktury NSDAP swoich licznych zwolenników wraz z własną gazetą "Deutscher Volkswille".\nO SA zaczęto mówić głośno po zamieszkach, jakie miały miejsce w Coburgu w dniach 14 - 15 października 1922 roku.\nKomitet obchodów "Dnia Niemieckiego" zaprosił Hitlera wraz z niewielka delegacją. Przywódca NSDAP, uznał, że jest to okazja jakiej nie wolno mu przegapić. Z trudem zebrano pieniądze i wynajęto specjalny pociąg do przewozu 800 szturmowców i orkiestrę z Monachium. Na miejscu, na stacji przywitały ich zwolennicy oraz wyzwiska rzucane przez około 300 robotników socjalistów i związkowców, którzy już czekali na stacji.\nNa polecenie Hitlera, ignorującego wyraźny policyjny zakaz formowania szyku marszowego. Szturmowcy rozpoczęli marsz ulicami Coburga. Szli w zwartym szyku z uniesionymi sztandarami ze swastyką przy dźwiękach orkiestry. Wzdłuż ulic, stali robotnicy, wyzywając maszerujących i plując na nich. SA-mani w odpowiedzi wyskakiwali z szeregów i bili przeciwników kijami i gumowymi pałkami. Rozpoczęły się uliczne zamieszki, wkrótce przekształcone w masowe rozruchy. Musiała interweniować policja.\n(14.10.1932 roku Hitler na pamiątkę tych wydarzeń ustanowił specjalną odznakę Coburg, (Coburger Abzeichen) przyznano w sumie 434 (436) sztuk.).\nWkrótce po "sukcesie" w Coburgu dochodzi do połączenia Streichera i jego licznych zwolenników z NSDAP. Podporządkował się on osobiście Hitlerowi. Było to ważne wydarzenie w rozwoju NSDAP, gdyż rozciągnęła swoje wpływy we Frankonii, północnych rejonach Bawarii. Jednym mistrzowskim posunięciem, Hitler nie tylko powiększył liczbę członków NSDAP, ale i zadał śmiertelny cios DSP we Frankonii.\n28 października 1922 roku we Włoszech dochodzi do marszu Mussoliniego na Rzym. Sam "marsz na Rzym" był propagandowym mitem lecz spełnił swoją rolę. 29.10.1922 r. Mussolini formuje nowy rząd. To wydarzenie głęboko poruszyło partię nazistowską. Mussolini pokazał model dynamicznego i bohaterskiego przywódcy narodowego maszerującego na ratunek rozdartego walką kraju. Duce stworzył wzór nadający się do skopiowania.\nNa kolejnym wiecu NSDAP padają słowa: "Niemiecki Mussolini nazywa się Adolf Hitler". Wyznacza to symboliczny moment, kiedy zwolennicy Hitlera rozpoczęli budować kult Führera.\nHermann Göring zostaje mianowany szefem sztabu SA. Od czasu tej nominacji datują się przyspieszone, intensywnie prowadzone uzbrojenie oraz wyszkolenie militarne.\nHitler mianuje Rudolfa Hessa przewodniczącym Centralnej Komisji Politycznej NSDAP.


Najpiękniejsze chwile, niezapomniane momenty - jak o nie dbać? - mama-sama.pl\nNajpiękniejsze chwile, niezapomniane momenty – jak o nie dbać?\nZachłysnęliśmy się dostępnością. Nasze pokolenie pamięta przecież jeszcze czasy bez smartfonów, bez Internetu, bez niekończącej się ilości gigabajtów. Pamiętamy czasy, gdy mieliśmy trzydzieści sześć klatek w aparacie na kliszę i musieliśmy z całych wakacji wybrać tylko tyle ujęć, żeby tej kliszy nie zmarnować. Nie mogliśmy doczekać się później wywoływania tych fotek, czekając na efekty pstrykania – bo przecież podglądu w aparatach nie było, nikt nie widział od razu owoców swojego wysiłku. Kto pamięta, no kto?\nBo nasze dzieci to nam chyba nie uwierzą w podobne historie. Wychowywane w dobie smartfonów, którymi można narobić ogromne (w porównaniu do aparatów tamtych czasów) ilości zdjęć. Przyzwyczajone, że wystarczy dobra karta pamięci i możemy gromadzić niewyobrażalne ilości danych. Oswojone z technologią, która powolutku zaczyna nie mieć granic. A my z niej korzystamy, coraz pewniej, coraz intensywniej, coraz mniej przemyślanie, prawda?\nGdy pojawiły się smartfony i social-media, zaczęliśmy robić niewyobrażalne ilości zdjęć, wszystkiego, zawsze i dosłownie wszędzie. Zdjęcie śniadanie. Piętnaście różnych ujęć. Zdjęcie w przymierzalni. Każdego przymierzanego ubrania. Zdjęcie z podróży. Na każdym postoju, każdej kawy ze stacji benzynowej, każdego detalu. Znacie to?\nNie jedz, najpierw zdjęcie!\nNiby to taki żart, niby trochę sarkazm ale trochę prawdy w tym jest. Sama przez moment uległam temu urokowi. Ładna pianka na kawie? Zdjęcie. Stylizacja na dany dzień? Przed wyjściem koniecznie zdjęcie w lustrze. Wakacje? Obowiązkowo kilkadziesiąt zdjęć z pobytu. Przykłady można wymieniać i wymieniać, bez końca niemal.\nDo czego dążę? A no do tego, moi drodzy, że takie zawrotne ilości zdjęć – często nie mają wartości. Czy za 15 lat docenimy setkę różnych zdjęć kawiarnianych deserów albo kaw? Nie. Co innego, gdyby to były włoskie lody podczas pierwszego wyjazdu tamże. Co innego, gdyby to była pierwsza kawa we własnym domu. Co innego więc, gdyby to były zdjęcia naznaczone jakimiś emocjami, wspomnieniami, ważnymi (do zapamiętania) momentami. Takie fotografie, nawet za niebywale długi czas, dalej będą nieść ten sam ładunek emocji, co przyniosła sama ta sytuacja. Idźmy dalej. Czy jesteśmy w stanie wywołać wszystkie zdjęcia, jakie robimy i wkleić do albumu? Albo umieścić w fotoksiążkach? O jakich ilościach mówimy? Setkach, tysiącach, dziesiątkach tysięcy? Kto jest w stanie obracać takimi ilościami papierowych zdjęć? No właśnie… Ciężka sprawa.\nDo podobnych wniosków doszłam jakiś rok temu, gdy wymieniałam telefon i ze starego musiałam zgrać wszystkie dane na dysk zewnętrzny, ewentualnie do nowego smartfona. Byłam szczerze zdziwiona ilością zdjęć, które wówczas usunęłam. Bez mrugnięcia okiem w zasadzie, bez najmniejszego żalu. Nie były mi absolutnie do niczego potrzebne, nigdy więcej nie miały być już do niczego użyte ani wspomniane jakkolwiek. Skąd więc się wzięły w pamięci? Z bezmyślności, z sięgania po smartfona w zasadzie bez potrzeby, bez sensu.\nNiedługo później dość drastycznie wyczyściłam swoje konto na Instagramie, usuwając praktycznie większość zdjęć. Wszystkie mało ostre, wszystkie zbyt ubrane w filtry, każde zrobione na siłę – byleby coś wrzucić. Ucząc się działań na Instagramie, słyszałam wszędzie, że trzeba wrzucać, ciągle, regularnie, dużo, mocno, wciąż. Więc tak robiłam, codziennie robiłam te zdjęcia, nierzadko na siłę, niekiedy nawet bez pomysłu, ot po prostu. Z perspektywy czasu widzę, że to było zwyczajnie… męczące. A zdjęcia, które wówczas powstały – teraz nawet nie znajdują miejsca w moich albumach. Bo czego miałyby tam szukać?\nCoraz częściej się mówi o wartościowym contencie na Instagramie. Oprócz zdjęcia i hashtagów, szukamy też ciekawych treści, wiedzy, inspiracji, historii. Sama w końcu się ogarnęłam i zaczęłam traktować konto tam jako uzupełnienie bloga – niemniej obfite w treść, będące nie tylko zdjęciami, których nie można zobaczyć na blogu ale i tekstami. Krótszymi, unikalnymi – bo na blogu ich nie ma. Czy zauważyłam zmiany po tym zwrocie? Zdecydowanie, zwłaszcza w Waszych reakcjach na konkretne tematy. Czy warto było? Warto! Zwłaszcza, że osobiście też lubię – oprócz ładnego zdjęcia – poczytać to i owo.\nJak zatrzymać wspomnienia najpiękniejszych momentów?\nMamy w domu taką skrzyneczkę od Marty z Lady Amarena Photography, którą dostaliśmy po ślubie. W niej trzymam pendrive’y ze zdjęciami. Dodatkowo na dyskach zewnętrznych mam kopie wszystkich folderów. Tyle w temacie przechowywania danych. To na przyszłość, do kopiowania, wykorzystywania i wywoływania. A osobiście to jestem wielką fanką fotoksiążek, wszelkiej maści! Co jakiś czas tworzymy kolejną, z kolejnego okresu naszego życia, ze szczególnych okazji i tych zupełnie zwyczajnie.\nMinus fotoksiążek, będący jednocześnie absolutnym plusem? Jakość ponad ilość. Taka fotoksiążka ma przecież ograniczoną ilość stron zazwyczaj, na każdej stronie mamy określoną ilość zdjęć. Owszem, możemy się postarać upchnąć ich tam jak najwięcej ale nie oszukujmy się – mimo wszystko trzeba dokonać wyboru. Gdy w grę wchodzi na przykład fotoksiążka dla dziecka, która kiedyś ma się stać prezentem dla niego, nie umieścimy tam przecież kilkudziesięciu ujęć tej samej sytuacji. Bo po co?\nKolekcjonujmy wspomnienia, uwieczniajmy je, wracajmy do nich i je pielęgnujmy. Nie pozwólmy najważniejszym chwilom, pełnym emocji – odejść w zapomnienie. Nigdy! Wspomnienia, do których można wracać to naprawdę świetna sprawa. A skoro takie możliwości obecnie mamy, powtórzę po raz kolejny: warto z nich korzystać. Chwytajmy chwilę, łapmy każdy moment, zapamiętujmy go ale nie zapominajmy tez o tym, żeby je jakkolwiek przechowywać, chociażby dla kolejnych pokoleń.\nŚwiat idzie do przodu, ale papierowa pamiątka zawsze będzie niosła o wiele więcej emocji niż folder w wersji elektronicznej. Wierzcie lub nie! 🙂 I nic nie zastąpi takiego ładunku emocji, jakie potrafi przynieść na nowo odkryty album ze zdjęciami, zakopany gdzieś w czeluściach domowych pieleszy.\nWywołujecie zdjęcia? Wolicie tradycyjne albumy, fotoksiążki czy trzymanie zdjęć w chmurze?\nTekst powstał we współpracy z cewe.pl.\nKategoria: NA TRUDNE TEMATY RODZINA | WYCHOWANIETagi: album ze zdjęciamialbumy rodzinnecewecewe fotoksiążkafotoksiążkafotoksiążka dla dzieciwspomnieniawspomnienia na zdjęciachwywołanie zdjęćzdjęcia rodzinne\nmama-sama 1 września, 2019 8 lutego, 2020\nPoprzedni artykuł Jaki model rodziny reprezentujecie?\nNastępny artykuł Manicure do porodu, pedicure w połogu. Absurd czy normalka?\nRODZINA | WYCHOWANIE 4 czerwca, 2019 7 lutego, 2020\nPierwszeństwo w ciąży nam się należy i koniec kropka! | Słów kilka o przywilejach ciężarnych.\nNA TRUDNE TEMATY 20 marca, 2018 9 lutego, 2020\nNA TRUDNE TEMATY 27 lutego, 2018 9 lutego, 2020


Ogólnie o zdrowiu - Wypalarnia\nPosted on 15 kwietnia 2020 25 maja 2020 Author administrator\tMożliwość komentowania JAK OCZYŚCIĆ ORGANIZM PO RZUCENIU PALENIA została wyłączona\nBadania diagnostyczne to podstawowa forma wykrywania chorób. Ich powszechne wykorzystywanie w medycynie pozwala na ocenę wyglądu narządów i stanu zdrowia. Echo serca to jedno z nich, które wykonywane jest z uwagi na problemy kardiologiczne. Zalicza się go do najpopularniejszych badań zaraz obok EKG. Zobacz także: https://www.wypalarnia.com.pl/kalkulator-kalorii/ Echo serca – co to za badanie? Echo serca […]\nPosted on 18 lutego 2020 25 maja 2020 Author administrator\tMożliwość komentowania Kalkulator kalorii a dieta. Wady i zalety została wyłączona\nPosted on 14 października 2019 25 maja 2020 Author administrator\tMożliwość komentowania Utrzymuj ciśnienie krwi na optymalnym poziomie dzięki diecie i stylowi życia została wyłączona


Specjalista ds. Kadrowo - Rozliczeniowych z j. niemieckim, Katowice (okolice), Tychy - oferty pracy w Praca Money.pl\nMoney.pl Praca Specjalista ds. Kadrowo - Rozliczeniowych z j. niemieckim\nStanowisko Specjalista ds. Kadrowo - Rozliczeniowych z j. niemieckim\nOferta pracy Specjalista ds. Kadrowo - Rozliczeniowych z j. niemieckim\nSpecjalista ds. Kadrowo - Rozliczeniowych z j. niemieckim Opel Manufacturing Poland Sp. z o.o.


dieta karmiącej mamy - Rodzice.pl\nDodano ponad rok temu, porky\nZaczęłam się interesowac tym, co wolno jeść a czego powinna unikać karmiąca mamusia. Wydaje mi się, ze na forum była swojego czasu takowa lista, proszę więc albo o link albo o nowe informacje, bo tego nigdy za wiele ;))\nPorky i szalejąca w brzuszku Juleczka\n6 odpowiedzi na pytanie: dieta karmiącej mamy\nRe: dieta karmiącej mamy\nzdaje sie, ze w ksiazce kucharskiej jest taka dieta, ale do wszystkiego trzeba podejsc z rozsadkiem, tzn. nie spinaj sie tak bardzo, jak to jest wypisane w dietach, bo ci wyjdzie, ze nic nie mozesz jesc… wg mnie najwazniejsze jest, zeby nie przesadzac z nabialem, male brzuszki nie sa w stanie przerobic takiej ilosci bialka i jest ryzyko skazy bialkowej. ja unikam tez rzeczy smazonych, tlustych (btw, to dobre dla figury), ostrych, gazowanych. teraz juz sobie pozwalam na rozne grzeszki, bo cycus jest rzadziej, ale na poczatku bylam bardzo restrykcyjna. moj syn mial kolke raz w zyciu i jestem wdzieczna wszystkim silom nadprzyrodzonym, ze tak bylo za to sobie teraz odbija zabkowaniem….\na, i tak jak napisalam, nie panikuj, ja panikowalam i stresowalam sie – zupelnie nie potrzebnie, jak widze teraz. powolutku (po jednej dziennie) wprowadzaj sobie nowe rzeczy i obserwuj.\nJa wiem ze na poczatku nie powinno sie jesc owocow pestkowych, potraw wzdymajacych, smazonych, nie pij mleka bo wtedy dziecko bedzie mialo kolke, zabronione picie napojow gazowanych, hmmmm jak cos mi sie jeszcze przypomni to Ci napisze. Poglaskaj brzusio ode mnie i Cypka.\nDiewczyny, przekopiowałam tą dietę z Forum z książki kucharskiej. Też bardzo interesuję się dietą przy laktacji. Ta jest bardzo restrykcyjna. napiszcie co o niej myślicie.\nDieta, którą mam to właściwie jest wykaz produktów które można jadać, a których nie można. Przez pierwsze 6 tygodni życia maluszka ta dieta, już wielokrotnie sprawdzona oszczędza maluszka przed paskudnymi kolkami jelitowymi i przed alergiami i skazami białkowymi.\nSama sprawdziłam. Mój maluszek zaczął mieć kolki dopiero jak odstąpiłam od diety. Alergi nie ma żadnej.\nDieta jest zalecana do 3 miesiąca życia dziecka, do czasu kiedy uszczelnia się przewód pokarmowy i alergeny nie przechodzą. Oczywiście, zaleca się, aby mama po 6 tygodniach wprowadzała nowe pokarmy do swojej diety, ale z wyczuciem i powoli. Jeśli maluszkowi nic nie jest to można jadać wprowadzone pokarmy:-)\n– mleka krowiego i jego pochodnych (sery żółte, twarogi, jogurty, masło, itp.)\n– czekolady, kakao i jego pochodnych (batoniki, cukierki),\n– jaj kurzych,\n– wołowiny, cielęciny,\n– cytrusów, bananów, kiwi,\n– poziomek, truskawek,\n– owoców małopestkowych (wiśnie, czereśnie, itp.)\n– brzoskwinie, można ewentualnie po teście, czyli obserwując jak się maluszek zachowa po zjedzeniu iewielkiej ilości,\n– kapusty, roślin strączkowych (fasola, bób, groszek, itp.)\n– kalafiora, brokuł\n– napojów gazowanych,\n– soków z kartoników (ze względu na to, że kartony z sokami są wyłożone folią bodajże z odrobiną aluminium, można soku z butelek, ale też nie z cyrtusów)\n– krwawych i surowych mięs,\n– ostrych przypraw,\n– grzybów leśnych,\n– cebuli i czosnku (ze względu na to, że bardzo przenikają do pokarmu mamy),\n– makaronów (ze względu na zawartość jaj)\n– sztucznych sosów, zupek, gorących kubków, itp.\n– wieprzowinę, królika,\n– indyka i ogólnie drób: kurczak, kaczkę, gołąbki spożywcze ale ptaszki, nie te z mielonego z kapustą)\n– pieprz ziołowy, odrobinę soli,\n– ziemniaki, kasze,\n– pieczywo gruboziarniste,\n– jabłka, marchew, buraczki,\n– ogórki, ogórki małosolne,\n– pomidory (sparzone bez skórki)\n– maliny leśne,\n– gruszki po teście,\n– mleko krowie możemy czasami zastąpić mlekiem kozim.\n– czasami jaja kurzęce możemy zastąpić przepiórczymi.\n– po troszku mleko, kawę inkę z mlekiem, jogurty po testach,\n– w odtsępie 7 dni możemy wprowadzić drugi produkt. Jeżeli dziecko dostanie wysypki, krostki czy inne dolegliwości sie ujawnią, to lepiej z tego produktu zrezygnować.\n– po troszeczku czekoladę,\n– mozemy jajecznicę, ale np. z 1 całego jaja + 1 żółtko (uczula białko, nie żółtko).\n– mielone, najlepiej drobiowe, doprawiam, solą, pieprzem ziołowym, bułką tartą, ale zamiast jajka daję mączkę ziemniaczaną. Gotujemy, w odrobinie rosołku, np. z łyżką warzywka. Do tego ryż, gotowana marchewka, z odrobiną oliwki i bułki tartej.\n– gularz z piersi kurczaka, lub z indyka. Mięso próżymy, najpierw przyprawiamy (z odrobiną warzywka), potem zalewamy wodą, i pod przykryciem próżymy do miękkości. Potem możemy zaciągnąc z mąką na sosik. Do tego kasza gryczana, surówka z buraczków i pychota:-)\n– surówki: buraczki z jabłkiem, marchewka z jabłkiem, lub osobno:-)\n– możemy jeść gotowany: schabik, pierś z kurczaka (ja to gotuję w rosołku z warzywka).\n– kaczkę możemy piec w piekarniku, ale bez tłuszczu, bo kaczka ma bardzo dużo tłuszczu, i najlepiej bez skórki. Do tego ziemniaczki, ryz, lub kasza.\n– zupki są bardzo dobre: z marchwi, z odrobiną ziemniaków, lub kaszy jęczmiennej.\nDla mam karmiących dobry jest też preparat z magnezem: LACTOMAG, oraz wapno: REXORUBIA, pomocna też przy wyżynaniu się ząbków u dziecka.\nbetti Dodane ponad rok temu,\nNie wiem dlaczego wszyscy odradzają mleko i jego przetwory. Rodziłam już dwa razy, za każdym razem będąc w szpitalu często na śniadanie podawano nam zupkę mleczną. Jajka również serwowano. Położna powiedziała mi, że można jeść wszystko (oprócz tych wybitnie wzdymających) byle z umiarem i należy obserwować dziecko. Dodam, że moje dzieci nie mają skazy białkowej. Jedynie starszy jest uczulony na kakao (ale czasem może wypić kakao lub zjeść coś czekoladowego byle nie zbyt często). Najlepiej kierować się zdrowym rozsądkiem ale pewnych schematów trzymać się można bo napewno nie zaszkodzi. Pozdrawiam.\nJa po urodzeniu zrezygnowałam z nabiału. Z nabiału i przetworów mlecznych jadłam tylko chleb z masłem i plasterek sera żółtego dziennie, ale tylko przez 2-3 tyg., a i tak mój Michał ma alergię na nabiał 🙁\nmoze ktoras z Was slyszala o jakiejs diecie dla karmiacych mam wegetarianek???\nZnasz odpowiedź na pytanie: dieta karmiącej mamy?\nnie pękło sie pecherzykowi (długie)\nbyłam wczoraj u ginki monitorowałam ten cykl, nie pękło!!!!!!!!!!!!!!! powiedziała mi , ze moze to byc jednorazowo czyli ze zdarzaja sie cykle bezowulacyjne albo ze moze to byc zespół niepeknietego\nczy po hormonach warto mierzyć?\nDziewczyny, powiedźcie proszę, czy jeśli biorę Femoston (estrogeny i gestageny-progesteron) już drugi miesiąc to jest sens mierzyć temp.? mierzyłam ją w 18 d.c...... i miałam 36,6.... czy skoro biorę leki,


Kurs C++. Rozdział 4. Pamięć, zmienne, łańcuchy znaków, deklarowanie zmiennych\n| Kursy | Kurs programowania w języku C++ | Rozdział 4. Używanie pamięci\nRozdział 4. Używanie pamięci\nPotrafisz już napisać i skompilować program wyświetlający napisy w oknie konsoli. Nie jest to może oszałamiająca umiejętność, ale to już coś, jak na początek.\nDobrze by było, gdybyśmy potrafili pobierać dane od użytkownika i robić z nimi coś użytecznego. Ale tym zajmiemy się dopiero w następnym rozdziale, gdzie napiszemy nasz pierwszy interaktywny program, który będzie żądał od użytkownika podania potrzebnych mu informacji.\nW tym rozdziale natomiast czeka nas ciężka praca, ponieważ poznamy w nim jedną z fundamentalnych konstrukcji programistycznych — dowiemy się czym są zmienne.\nPodstawową funkcją zmiennych w programowaniu jest umożliwienie programiście zapisania czegoś w pamięci komputera, aby móc tego użyć w późniejszym czasie. Zapewne nie raz miałeś w rękach kalkulator. Większość tych urządzeń ma przyciski oznaczone symbolami M+, M- i MC, które służą do zapisywania w pamięci kalkulatora pośrednich wyników obliczeń i pobierania ich z powrotem, gdy są potrzebne. Podobną funkcję pełnią zmienne w komputerach, które tak naprawdę są niczym innym, jak niesamowicie wydajnymi i rozbudowanymi maszynami liczącymi.\nGdy nauczysz się deklarować zmienne, będziesz mógł pisać interaktywne programy proszące użytkowników np. o podanie wieku albo wpisanie imienia i nazwiska.\n4.1. Co to jest zmienna\nPowyżej przywołałem przykład użycia pamięci kalkulatora do wykonywania obliczeń, ponieważ w świecie informatyki wykorzystywana jest podobna zasada. W komputerze znajdują się pewne urządzenia elektroniczne, w których można zapisywać i przechowywać informacje. Niestety sposób ich działania jest bardzo skomplikowany.\nWystarczy jednak wiedzieć, że zmienna to cząstka pamięci, którą komputer udostępnia nam, abyśmy mogli w niej zapisać swoją wartość. Wyobraź sobie, że wewnątrz komputera znajduje się wielka szafa, zawierająca miliardy maleńkich szufladek, w których możemy przechowywać nasze zmienne.\nPamięć kalkulatora jest bardzo prosta i można w niej przechowywać najwyżej jedną wartość na raz. Zapewne zdajesz sobie sprawę, że pisząc program komputerowy będziesz potrzebować miejsca do jednoczesnego przechowywania wielu różnych wartości. W związku z tym, aby dało się znaleźć wybrane zmienne, muszą one być w jakiś sposób rozróżniane. Do tego służą nazwy zmiennych. Każda zmienna ma swoją etykietę, która jest jak naklejka przyklejona na froncie szufladki.\nKolejną rzeczą, która odróżnia kalkulator od komputera jest to, że w komputerze można przechowywać różne wartości — liczby, litery, słowa, obrazy itd. Są to typy zmiennych. Porównując to z naszą szafą, w niektórych szufladkach przechowujemy butelki, w innych książki itd.\n4.1.1. Nazwy zmiennych\nNa początek omówimy kwestię nazewnictwa zmiennych. W języku C++ istnieją pewne zasady, których musimy przestrzegać podczas wymyślania nazw dla zmiennych.\nNazwa zmiennej może składać się wyłącznie z liter, cyfr i znaków podkreślenia.\nPierwszym znakiem nazwy zmiennej musi być wielka lub mała litera.\nNie można używać liter z ogonkami i akcentami.\nNie można używać spacji.\nNajlepiej zasady te przyswoić sobie poprzez obejrzenie konkretnych przykładów. Następujące nazwy zmiennych są poprawne: rokZero, raz_dwa_trzy, CYFRA_ZERO. Natomiast wartośćWynikowa i _wynik są niepoprawne.\nJest jeszcze jedna ważna zasada, która dotyczy nie tyle samych nazw zmiennych, co w ogóle wszystkiego, co piszemy w języku C++. W języku tym rozpoznawana jest wielkość liter. W związku z tym cyfraZero, cyfrazero i CYFRAZERO to są trzy różne nazwy.\nAby kod źródłowy programu był czytelny, nazwy zmiennych powinny odzwierciedlać to, co jest w nich przechowywane. Dlatego lepsza jest np. nazwa typu wiekUzytkownika, niż mojaZmienna albo zmienna1. Dla kompilatora nazwy zmiennych nie grają roli. Natomiast dla nas i innych pracujących z nami programistów jest to bardzo ważne.\nJa osobiście trzymam się pewnej powszechnie stosowanej „konwencji”. We wszystkich dużych projektach, w których uczestniczy wielu programistów zasady wydają się bardzo sztywne i przez to trudne do przestrzegania. Dlatego poniżej przedstawiam kilka dodatkowych zasad, których przestrzeganie pozwoli Ci pisać czytelny kod i znajomość których pozwoli Ci bez trudu zrozumieć przykłady prezentowane w dalszych częściach tego kursu.\nNazwy zmiennych zaczynaj małą literą.\nJeśli nazwa składa się z kilku słów, słowa te niech będą ze sobą połączone.\nKażde kolejne słowo po pierwszym zaczynaj od wielkiej litery.\nZobaczmy kilka przykładów nazw, jakie można by było nadać zmiennej do przechowywania wieku użytkownika komputera.\nWiekUzytkownika: nie podoba się nam, bo pierwsza litera jest wielka.\nwiek_uzytkownika: nie podoba się nam, bo słowa nie są ze sobą sklejone.\nwiekuzytkownika: nie podoba się nam, bo drugie słowo nie zaczyna się od wielkiej litery.\nGorąco zachęcam Cię do przestrzegania tej konwencji. Pisanie kodu w sposób zrozumiały dla innych programistów jest bardzo ważnym elementem pracy programisty.\n4.1.2. Typy zmiennych\nPrzypomnijmy: wcześniej dowiedzieliśmy się, że każda zmienna ma nazwę i typ. Wiemy już jak nadawać nazwy zmiennym, a więc teraz chcielibyśmy poznać ich typy. Komputery uwielbiają wiedzieć, co znajduje się w ich pamięci i dlatego musimy deklarować, jakiego rodzaju dane będą przechowywane w tworzonych przez nas zmiennych. Mogą to być np. liczby, słowa lub litery. Niezależnie od tego, co to ma być, trzeba komputer o tym poinformować.\nW poniższej tabeli znajduje się lista typów zmiennych, których można używać w języku C++ (istnieją jeszcze inne typy, ale są one rzadziej używane.).\nbool Typ pozwalający przechowywać w zmiennej wartości logiczne oznaczające prawdę (true) lub fałsz (false)\nint Liczba całkowita\nunsigned int Dodatnia liczba całkowita lub nul\ndouble Wartość z przecinkiem dziesiętnym\nstring Łańcuch znaków, czyli szereg liter, a więc np. słowo lub wyrażenie\nGdy wpiszesz nazwę jednego z tych typów w swoim IDE, zauważysz, że zmieni ona kolor. Przypadek typu łańcuchowego jest inny, ale bardziej szczegółowo omówimy to nieco później. Zapewniam Cię, że będzie do czego wracać.\nWymienione typy mają ograniczone zakresy zastosowań, tzn. istnieją np. liczby, które są za duże, aby je zapisać w zmiennej typu int. Te wartości graniczne są zależne od komputera, systemu operacyjnego i kompilatora. Jednak limity te są zawsze na tyle duże, że w typowych zastosowaniach nie sprawiają problemów.\nDlatego nie powinieneś mieć z tym żadnych problemów, chyba że masz zamiar pisać programy dla telefonów komórkowych albo mikrokontrolerów, w których limity są znacznie mniejsze niż w komputerach PC.\nGdy zatem potrzebujemy zmiennej, najpierw musimy się zastanowić, jakiego typu dane będziemy w niej przechowywać. Jeżeli potrzebujesz miejsca do zapisania liczby użytkowników Twojego programu, użyj typu int lub unsigned int, jeśli chcesz zapisać wagę tucznika, użyj typu double, natomiast aby zapisać imię swojego najlepszego kolegi użyj typu łańcuchowego, czyli string.\nA do czego służy typ bool? Nigdy wcześniej o czymś takim nie słyszałem. Typ bool to tzw. typ logiczny. Zmienne tego typu mogą przyjmować tylko dwie wartości oznaczające prawdę (true) lub fałsz (false). Przechowujemy w nich informacje będące odpowiedziami na pytania w rodzaju „czy światło jest zapalone?”, „czy użytkownik może używać tej funkcji?”, „czy hasło jest poprawne?”.\nJeśli zatem musisz zapisać gdzieś odpowiedź na tego rodzaju pytanie, to możliwe, że użycie do tego celu zmiennej logicznej będzie dobrym wyborem.\n4.1.3. Deklarowanie zmiennych\nCzas przejść do działania i poprosić komputer, aby udostępnił nam jedną ze swoich szufladek na dane. Fachowo czynność tę nazywa się definicją zmiennej.\nAby zdefiniować zmienną, należy określić typ zmiennej, podać jej nazwę oraz wpisać wartość. Jest to bardzo proste. Wymienione informacje piszemy w następującej kolejności:\ntyp nazwa (wartość);\nMożna także stosować składnię języka C:\ntyp nazwa = wartość;\nObie powyższe wersje są równoważne. Zalecam jednak używanie pierwszej z nich z powodów, które staną się jasne nieco później. Drugiego rodzaju notacji nie będziemy używać w dalszej części tego kursu, ale pokazałem ją dlatego, abyś nie miał problemów ze rozumieniem wielu przykładów, jakie można znaleźć w różnych książkach i internecie, w których ta składnia jest właśnie używana.\nNie zapomnij wpisać na końcu każdego wiersza kodu średnika. Brak tego znaku kończącego instrukcję jest jednym z najczęściej popełnianych błędów przez programistów, a kompilatory bardzo tego nie lubią.\nWrócimy do naszego podstawowego kodu programu i dodamy do niego zmienną do przechowywania wieku użytkownika.\nDefinicja zmiennej w języku C++\nint wiekUzytkownika (16);\nCo oznacza instrukcja znajdująca się w szóstym wierszu tego kodu? Za jej pomocą informujemy komputer, że chcemy od niego pożyczyć jedną z jego szufladek o następujących właściwościach:\nMusi nadawać się do przechowywania liczb całkowitych.\nMusi mieć plakietkę określającą jej nazwę wiekUzytkownika.\nMusi zawierać liczbę 16.\nZatem od tego wiersza kodu stajemy się szczęśliwymi posiadaczami szufladki w pamięci komputera.\nPonieważ w trakcie kursu będziemy potrzebować wielu takich szufladek, postaraj się jak najszybciej zapamiętać przedstawioną notację i się do niej przyzwyczaić.\nPoniżej znajduje się rysunek, który pomoże Ci dobrze zrozumieć, czym jest zmienna w komputerze.\nDuży prostokąt reprezentuje pamięć komputera. Na razie jest ona prawie pusta. Żółty kwadrat to fragment pamięci, w którym wcześniej zapisaliśmy naszą wartość. Jest to nasza szufladka zawierająca liczbę 16 i plakietkę wiekUzytkownika.\nSkoro tak nam dobrze idzie, zdefiniujemy jeszcze kilka innych zmiennych.\nKilka dodatkowych definicji zmiennych w języku C++:\nint liczbaZnajomych(432);      // Liczba znajomych użytkownika\nbool jestMoimZnajomym (true);    // Czy ten użytkownik jest moim znajomym?\nchar litera ('a');\nW powyższym kodzie należy zwrócić uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze zmienne typu bool mogą mieć tylko jedną z dwóch wartości, true lub false, którą należy wpisać w nawiasie za nazwą zmiennej. Po drugie w przypadku zmiennych typu znakowego, char, należy pamiętać, że będąca ich wartością litera musi znajdować się między apostrofami. Poprawny zapis to char litera('a');, nie zaś char litera(a);. To kolejny powszechnie spotykany błąd, przed którym ja również czasami nie potrafię się ustrzec.\nDo kodu zawsze należy dodawać komentarze zawierające informacje na temat działania poszczególnych jego fragmentów.\nSpójrzmy jeszcze raz na nasz rysunek po uwzględnieniu na nim nowych zmiennych.\nMożesz skompilować i przetestować powyższy program. Niestety jak na razie nic konkretnego jeszcze on nie robi. Jeśli czujesz się rozczarowany, to może zainteresuje Cię informacja, że tak naprawdę wbrew pozorom po uruchomieniu tego programu dzieje się bardzo dużo, tylko że tego nie widać. Na razie jednak nie interesuje nas to. Poniżej przedstawiam tylko skrócony opis tych zdarzeń:\nProgram poprosił system operacyjny o dostęp do fragmentu pamięci.\nSystem sprawdził czy ma wystarczającą ilość pamięci i wskazał programowi, której szufladki może użyć.\nProgram zapisał w swojej szufladce liczbę 16.\nNastępnie program wykonał te same czynności, aby utworzyć pozostałe zmienne i zapisać w nich wartości.\nWykonując ostatni wiersz swojego kodu program opróżnił swoje szufladki i zwrócił je komputerowi.\nTo wszystko odbywa się bez wyświetlania czegokolwiek na ekranie. To normalne, ponieważ przecież nie napisaliśmy żadnej instrukcji nakazującej cokolwiek wyświetlać.\n4.2. Łańcuchy znaków\nSkładnia definicji łańcuchów jest nieco bardziej skomplikowana, ale to oczywiście nie znaczy, że jest trudna do opanowania. Pierwsze, co należy zrobić, to dodać na początku programu linijkę kodu, za pomocą której poinformujemy kompilator, że w tym programie używane są łańcuchy. Bez tego aplikacja nie zawierałaby wszystkich potrzebnych do działania narzędzi. Kod, który należy dodać, to #include <string>:\nDefiniowanie łańcucha w języku C++:\nstring imieUzytkownika ("Albert Einstein");\nDruga różnica w składni zmiennej łańcuchowej w porównaniu z innymi zmiennymi dotyczy sposobu określania wartości. Jak widać w powyższym przykładzie, wartość zmiennej łańcuchowej powinna znajdować się w podwójnym prostym cudzysłowie. Składnia ta jest podobna do składni definicji zmiennych znakowych, lecz zamiast apostrofów używa się tu cudzysłowów. Dzięki temu środowisko programistyczne wartości zmiennych łańcuchowych i znakowych może oznaczać różnymi kolorami. Nie pomyl apostrofu (') z cudzysłowem ("), jeśli nie chcesz narazić się swojemu kompilatorowi.\n4.3. Sztuczka pozwalająca zaoszczędzić miejsce\nZanim przejdziemy dalej, chcę abyś poznał pewną sztuczkę, którą stosują niektórzy programiści. Jeśli chcesz zdefiniować kilka zmiennych tego samego typu, możesz je wszystkie wpisać w jednym wierszu i oddzielić od siebie przecinkami:\nKilka definicji zmiennych w jednym wierszu:\nint a(2),b(4),c(-1);  // Definicja trzech zmiennych o nazwach a, b oraz c i wartościach  2, 4 i -1\nstring imie("Albert"), nazwisko("Einstein"); // Definicja dwóch zmiennych łańcuchowych\nTen sposób definiowania zmiennych jest bardzo przydatny, gdy trzeba zdefiniować większą ich liczbę na raz. Wówczas nie trzeba dla każdej z nich powtarzać nazwy typu. Jednak polecam oszczędne gospodarowanie tym dobrodziejstwem, ponieważ tego typu definicje sprawiają, że kod programu jest mniej zrozumiały.\n4.4. Deklarowanie zmiennych\nZnając podstawowe zagadnienia możemy zgłębić nieco szczegółów. Gdy definiujesz zmienną, program tak naprawdę otrzymuje do wykonania dwie instrukcje:\nZażądanie od komputera miejsca w pamięci na zapisanie wartości\nWstawienie w to miejsce wartości. Ta czynność nazywa się inicjacją zmiennej.\nDziałania te są wykonywane automatycznie i nie musimy nic dodatkowego robić, aby spowodować ich wykonanie. Warto jednak znać fachową terminologię i wiedzieć, co jak się nazywa.\nOkazuje się zatem, że podczas tworzenia zmiennej nie trzeba od razu podawać jej wartości. Można tylko dokonać alokacji zmiennej, nie inicjując jej. Ta czynność nazywa się deklaracją zmiennej. W tym celu należy wpisać tylko jej typ i nazwę:\nW programie wyglądałoby to tak:\nbool czyWygral;         // Czy ten gracz wygrał?\nPowszechnym błędem jest umieszczenie za nazwą w deklaracji zmiennej pustego nawiasu, np. int liczbaGraczy(). Jest to niepoprawny zapis. W deklaracji zmiennej nie należy wpisywać nawiasu, a jedynie jej typ i nazwę.\nProste, prawda? Jeśli lubisz schematy, to poniżej przedstawiam jeszcze jeden.\nNa powyższym rysunku widać, że w pamięci zajęte są trzy szufladki, z których każda ma swoją tabliczkę. Nowością w tym przypadku jest to, że na razie żadna z nich niczego nie zawiera. W następnym rozdziale dowiesz się, jak zmienić zawartość zmiennej, czyli inaczej mówiąc jak sprawić, aby zamiast znaków zapytania pojawiły się jakieś konkretne wartości.\nWiesz jak zadeklarować zmienną nie nadając jej wartości początkowej. Jednak pamiętaj, że zmienne należy zawsze inicjować. To że pokazałem jak się to robi, nie oznacza wcale, że należy z tego często korzystać. Oczywiście czasami jest to konieczne, ponieważ nie wiadomo, co będzie w zmiennej przechowywane, ale to są rzadkie przypadki.\nCzas wykonać jakieś działania przy użyciu zmiennych. W końcu może zapełnimy nasz ziejący pustką ekran.\n4.5. Wyświetlanie wartości na ekranie\nWcześniej nauczyliśmy się wyświetlać na ekranie tekst. Mam nadzieję, że jeszcze pamiętasz jak to się robi. Na wszelki wypadek przypomnę. Aby wyświetlić coś na ekranie, trzeba użyć instrukcji cout i dwóch nawiasów ostrych <<. Aby zatem wyświetlić zawartość zmiennej, należy tylko w miejsce tekstu wstawić po prostu nazwę tej zmiennej:\ncout << wiekUzytkownika;\nProste, prawda? Poniżej znajduje się kompletny program zawierający powyższą instrukcję.\nPrzykładowy program wyświetlający zawartość zmiennej:\nPo skompilowaniu program ten wyświetli na ekranie następujący napis:\nKod tego programu można trochę skrócić umieszczając kilka instrukcji w jednym wierszu. Ponadto dodamy jeszcze znak nowego wiersza.\nNa końcu tekstu powinno się dodawać znak nowego wiersza, aby wartość zmiennej nie była zlepiona z tym, co może znajdować się za nią.\ncout << "Twój wiek: " << wiekUzytkownika << endl;\nMożemy też wyświetlić wartości większej liczby zmiennych:\nstring imieUzytkownika("Albert Einstein");\ncout << "Nazywasz się " << imieUzytkownika << " i masz iloraz inteligencji " << iqUzytkownika << endl;\nPowyższy program wyświetli na ekranie następujący napis:\nNazywasz się Albert Einstein i masz iloraz inteligencji 150\nW następnym rozdziale pokażę Ci jak zrobić coś jeszcze ciekawszego, tzn. jak pobrać dane wpisane przez użytkownika i zapisać je w zmiennej.\nNa zakończenie rozdziału omówimy jeszcze jeden bardzo ważny temat — referencje. Na początku tego rozdziału napisałem, że zmienną można porównać do szufladki w pamięci z naklejoną tabliczką, na której widnieje jej nazwa. W realnym świecie każdemu przedmiotowi możemy nadać wiele nazw i tak samo jest w programowaniu w języku C++ — każdej szufladce w pamięci można przypisać dwie, trzy, cztery itd. tabliczki z nazwą.\nW ten sposób uzyskujemy dodatkowe sposoby dostępu do tej samej szufladki w pamięci. To trochę tak, jakbyśmy zmiennej nadawali drugie imię. Fachowo taką dodatkową nazwę zmiennej nazywa się referencją.\nReferencje do zmiennej można przedstawić graficznie, jak na poniższym rysunku.\nW tym przypadku mamy jedną zmienną, ale z przypisanymi dwiema nazwami. W kodzie źródłowym do tworzenia referencji służy znak &:\nint wiekUzytkownika(16);  // Definicja zmiennej\nint& mojaZmienna(wiekUzytkownika); // Definicja referencji o nazwie mojaZmienna do zmiennej wiekUzytkownika\nW pierwszym wierszu powyższego kodu zarezerwowaliśmy w pamięci szufladkę o nazwie wiekUzytkownika i zapisaliśmy w niej liczbę 16. Natomiast w trzecim wierszu przypisaliśmy tej zmiennej drugą etykietkę. Mamy teraz dwa sposoby dostępu do tego samego miejsca w pamięci komputera.\nMówimy, że mojaZmienna jest referencją do zmiennej wiekUzytkownika.\nReferencja musi mieć ten sam typ, co zmienna, do której się odnosi. To znaczy, że referencja int& może odnosić się tylko do zmiennych typu int, a string& — do zmiennych typu string itd.\nSprawdźmy jak to działa. Wyświetlimy zawartość zmiennej wiekUzytkownika na dwa sposoby: normalnie i przy użyciu referencji.\nPrzykład użycia referencji w języku C++:\nint wiekUzytkownika(18);   // Zmienna do przechowywania wieku użytkownika\nint& mojaReferencja(wiekUzytkownika); // Referencja do zmiennej wiekUzytkownika\n// Od tego miejsca zmiennej wiekUzytkownika i referencji mojaReferencja możemy używać zamiennie.\n// Są to dwie etykiety przypisane tej samej szufladce w pamięci.\ncout << "Masz " << wiekUzytkownika << " lat. (zmienna)"\n<< endl; // Stary sposób\ncout << "Masz " << mojaReferencja << " lat. (referencja)"\n<< endl;    // Nowy sposób z użyciem referencji\nOto wynik działania powyższego programu:\nMasz 18 lat. (zmienna)\nMasz 18 lat. (referencja)\nZdefiniowanej referencji możemy używać w taki sam sposób, jak samej zmiennej. Nie ma między nimi żadnej różnicy.\nDo czego w taki razie to ma służyć? Dobre pytanie. Rzeczywiście, w przedstawionych przykładach spokojnie obeszlibyśmy się bez referencji. Ale wyobraź sobie, że potrzebujemy tej samej zmiennej w dwóch całkiem różnych miejscach programu, które zostały napisane przez różnych programistów. Programista będący autorem pierwszej części ma zamiar pracować na tej zmiennej, natomiast programista drugiej części będzie tylko wyświetlał jej zawartość, a więc wystarczy mu jej alias.\nWydaje Ci się to bez sensu? A jednak referencje są bardzo ważnym elementem języka C++ i będą pojawiać się jeszcze wiele razy w dalszej części tego kursu. Dlatego koniecznie trzeba dobrze zrozumieć ich zastosowanie zanim przejdziemy do bardziej skomplikowanych przykładów kodu.\nNa zakończenie rozdziału powtórzymy najważniejsze wiadomości:\nDeklaracja zmiennej to czynność polegająca na zażądaniu od komputera, aby pożyczył nam fragment swojej pamięci, żebyśmy mogli w niej coś przechować.\nDo wyświetlania zawartości zmiennych na ekranie służy konstrukcja cout << + nazwaZmiennej.\nReferencja do zmiennej to dodatkowa nazwa zmiennej. Referencje tworzy się za pomocą znaku &, np. int& mojaReferencja(zmienna) — referencja o nazwie mojaReferencja do zmiennej o nazwie zmienna.\nMyślę, że tyle informacji jak na jeden rozdział to całkiem sporo. W następnym rozdziale będzie jeszcze ciekawiej, ponieważ nauczysz się odbierać w programie dane od użytkownika i wykonywać na nich działania. Napiszemy też prawdziwy kalkulator.\nTylko dokładnie przestudiuj ten rozdział, aby mieć pewność, że rozumiesz wszystko, co jest związane ze zmiennymi. Od tej pory będą Ci one towarzyszyć każdego dnia i do końca tego kursu.\nRozdział 3. Pierwszy programSpis treściRozdział 5. Kalkulator w C++\nINICJALIZACJA inicjacja to zupelnie cos innego\nTo pytanie jest wyjątkowo złośliwe. Już z trzy razy je poprawiałem i ciągle nie mogę utrafić ;) Teraz chyba już jest w porządku.\nW pytaniu 4 program nie może niczego wyświetlić gdy będzie zaczynał się od:\npoprawna odpowiedź przy sprawdzeniu jest całkiem inna,\nto tak skromnym zdaniem laika ;)


Święty Jan Paweł II z serii Aureola to sfilmowane widowisko, w którym zakonnik – Ojciec Nokodem – opowiada Karolince i Karolowi o największym skarbie naszego narodu – św. Janie Pawle II.\nŚw. Jana Paweł II z serii Łukasz - strażnik skarbów to barwna amerykańska animacja, w której rybki poznają kilka historii z życia św. Jana Pawła II, który uczył ludzi jak czerpać radość z życia.\nreż. Andrés Garrigó i Antonio Cuadri\nZnana pisarka Lupe Valdes poszukuje inspiracji do książki i natrafia na tajemniczą historię sprzed lat. Wyrusza do Francji, miejsca tajemniczych objawień, gdzie w szklanej trumnie spoczywa nietknięte przez czas ciało wizjonerki, św. Małgorzaty Alacoque. 300 lat temu Jezus objawił jej swoje Serce i przekazał 12 obietnic dla ludzi, którzy będą Je czcić.\nRekolekcje Filmowe Dla Uczniów Klas1-3\nFranciszek Ksawery i zaginiony skarb Samuraja to film zrealizowany przez CCC of America w latach 80. i 90. XX w. i nadal cieszą się niesłabnącą popularnością wśród młodych widzów. Ta historia Franciszka Ksawerego opowiadana jest przez jego przyjaciela Ignacego Loyolę. Film ukazuje pracę misjonarza w Indiach wśród poławiaczy pereł, a następnie w Japonii.\nOpowiadając historię młodego Ahmeda, bracia Dardenne podejmują jeden z najważniejszych problemów, któremu musi stawić czoła dzisiejsza Europa. Jest nim próba reakcji na religijny fundamentalizm w postaci radykalnego islamu. Film zdobył nagrodę główną za reżyserię na festiwalu w Cannes.\nRok 1977. Osiemdziesięcioletni ks. Jan Zieja współzałożyciel KOR’u, zostaje\nwezwany na przesłuchanie. Rozmowy z funkcjonariuszem służby bezpieczeństwa staną\nsię przyczyną retrospektywnej wędrówki po barwnym życiu księdza, prezentacji jego\nduchowej postawy, a także opowieścią o najważniejszych wydarzeniach polskiej\nFilmowy poemat, najbardziej zagadkowe i osobiste z dzieł Tarkowskiego. To pozbawiona klasycznej fabuły spowiedź artysty, który próbuje dotrzeć do źródeł moralnego porządku we wszechświecie. Całość okraszona jest niezwykłą muzyką Edwarda Artemiewa, w którą wpleciono kompozycje Bacha, Henry’ego Purcella i innych klasycznych kompozytorów.\nreż. Antonio Lukich\nWadim, realizator dźwięku, w towarzystwie matki, wyrusza z Kijowa w karpackie pogranicze, aby na zlecenie kanadyjskiej firmy rejestrować odgłosy zwierząt. To ukraińskie kino drogi, w którym matka i syn starają się na nowo odkryć łączącą ich relację. Film pełen energii i surrealistycznego humoru, który chwyta za serce już od pierwszych minut\nWielokrotnie nagradzany film K. Zanussiego z wybitną kreacją Z. Zapasiewicza. Tomasz, sześćdziesięcioletni lekarz, podejrzewa, że jest nieuleczalnie chory. Testy potwierdzają jego obawy. Bohater jest niewierzący, ale bliskość końca stawia przed nim pytanie o sens życia i śmierci. Odpowiedź - a raczej znak - przychodzi niespodziewanie w szpitalnym pokoju...\nreż. Ara Yernjakyan\nFilm krótkometrażowy o dzieciach i rodzinach, które ucierpiały podczas ludobójstwa w Armenii.\nPolski kandydat do Oscara. Inspirowana prawdziwymi zdarzeniami historia chłopaka, który po wyjściu z zakładu poprawczego postanawia udawać księdza. To niezwykle oryginalny projekt w polskim i europejskim kinie – odważna produkcja ocierająca się o tematy tabu, dotykająca kwestii społecznych podziałów oraz skomplikowanej duchowości młodych ludzi.\nFilm sięga fenomenu obecności gór w życiu Jana Pawła II. W obrazie przedstawione zostały najważniejsze górskie miejsca i sytuacje z nimi związane, które wpisały się w biografię człowieka który ukochał góry, szukając w nich ukojenia, duchowej inspiracji, podziwu i cudu Stworzenia.


Stelaż do materaca – na co zwrócić uwagę przy jego doborze? - New Polish Design\nStelaż do materaca – na co zwrócić uwagę przy jego doborze?\nprzez Redakcja 17 listopada 2015, 21:41 1.4tys. Views\nPrzy doborze łóżka i materaca warto pamiętać też o stelażu – często o nim zapominamy, nie dobierając go odpowiednie do swoich potrzeb, a to właśnie on ma duży wpływ na ogólny komfort snu i trwałość materaca. Jak wobec tego wybrać najlepszy stelaż do materaca?\nDobierz stelaż do materaca\nNajtańsze stelaże są wykonane z drewna sosnowego. Często sprzedawane są w komplecie z łóżkami. Są to twarde deseczki, używane głównie do materaców sprężynowych. Chociaż można je spotkać w połączeniu z materacami piankowymi, w tym wysokoelastycznymi i termoelastycznymi, lateksowymi a także materacami rehabilitacyjnymi, to jednak wywołują ich odkształcenia i tym samym przekładają się na ich szybsze zużycie i mniejszy komfort. Warto pamiętać o tym, że nieprawidłowy stelaż może być też powodem utraty gwarancji na materac!\nPod materace piankowe oraz lateksowe najlepiej nadają się stelaże elastyczne – są także wykonane z drewna, zwykle klejonego warstwowo dla większej trwałości, ale w miejscach łączenia deseczek z ramą mają specjalne elastyczne uchwyty. Powodują one, że materac współpracuje ze stelażem, co przekłada się na równomierny rozkład nacisku i poprawę komfortu i trwałości materaca.\nRegulowany czy nieregulowany?\nStelaże oferowane są w dwóch wariantach – jako regulowane i nieregulowane. Te drugie mają po prostu postać różnych deseczek układanych na dnie łóżka, z kolei stelaże regulowane pozwalają na zmianę pozycji materaca, na przykład na podniesienie jego części pod głową czy też pod nogami.\nModele regulowane nie tylko polecane są dla osób obłożnie chorych czy w trakcie rehabilitacji, ale również dla każdego, kto poszukuje większego komfortu. Takie stelaże są regulowane w jednym lub kilku punktach, co powoduje, że można dopasować je idealnie do swoich potrzeb. Stelaże regulowane mogą być obsługiwane ręcznie lub elektrycznie – w przypadku sterowania elektrycznego do stelaża podłączony jest pilot, który pozwala na dobranie odpowiedniej pozycji.\nWarto pamiętać o tym, że stelaże regulowane współpracują tylko z określonymi rodzajami materaców – piankowymi, a także lateksowymi. Nie należy stosować ich do materaców sprężynowych.\nPoprzedni artykuł Hoom – piękne, naturalne drewno\nNastępny artykuł Pierwsza polska endoproteza\nHoom – piękne, naturalne drewno


Śląsk jest obszarem od dawna silnie zurbanizowanym i uprzemysłowionym. Mimo tego pewne elementy kultury ludowej, głównie materialnej, zachowały się do dzisiaj.\nNajliczniej reprezentowane jest budownictwo w postaci chat i oryginalnych drewnianych kościołów.\nŚląskie drewniane świątynie należą do najpiękniejszych w Polsce. Świadczą o tym Przybytki: w Laczy, Księżym Lesie czy też w Pniowie.\nOprócz drewnianych chat i kościołów, właściwe dla Śląska są dwa rodzaje budowli. Pierwszy to wysokie kilkupiętrowe spichlerze nakryte szerokim dachem. Drugą osobliwością są niespotykane nigdzie w Polsce - jeśli chodzi o kształt - stodoły.\nNa Śląsku Cieszyńskim występują charakterystyczne obrazy na szkle, wyróżniające się rozbudowanymi ornamentami I kwiatami w kolorach błękitu i różnych odcieniach seledynu.\nStrój śląski - głównie kobiecy - jest niezwykle zróżnicowany w formie i niezwykle barwny. Charakterystyczne są w nim bufiaste rękawki koszul, rozmaite czepki, chusty, fartuchy, gorsety, a wszystko to jest obficie przyozdobione koronkami i szamerunkami. Stroje męskie są dużo skromniejsze.\nRzeźbiarze upodobali sobie figurki Chrystusa Frasobliwego – za motyw własnej sztuki. Na dolnym Śląsku charakterystyczny jest motyw Piety a także rzeźbione drewnie ule – tak aby miały kształt człowieka.


UROCZA SUKNIA W ŚWIETNEJ CENIE! STAN BDB!! - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nUROCZA SUKNIA W ŚWIETNEJ CENIE! STAN BDB!!\nNr ogłoszenia: 44521\nWyjątkowa,subtelna suknia ślubna. Biała,rocznik 2009. Z tyłu sznurowana, co pozwala na dopasowanie do sylwetki. Zdobiona przepięknym wzorem kwiatowym. Świetnie się prezentuje - opinia Pana Młodego i Gości;)) Uroczy dekolt podkreśla charakter tej kreacji.\nLekka,można w niej komfortowo poruszać się, tańczyć, siedzieć.\nZakładki na brzuchu optycznie WYSZCZUPLAJĄ i dodają całości ciekawego wyrazu.\nUżyta tylko raz;)) Czyściutka, bez żadnych skaz! Odebrana z pralni,zapakowana,czeka na nową właścicielkę:)\nCena do drobnej negocjacji;)\nPodobne - okolice Olkusza


Sesje zdjęciowe i filmy reklamowe. Wspólnie sportretujmy Twoją markę!Buzz-Up!\nSesja zdjęciowa lub film reklamowy to podstawa budowania wizerunku marki. Dzieje się tak, ponieważ estetyczne obrazy i filmy robią dobre pierwsze wrażenie oraz sprawiają, że marka i jej produkt zapadają w pamięć na dłużej. Pierwsze wrażenie można jednak zrobić tylko raz – zadbaj by Twoje było najlepsze! Profesjonalnie przygotowane multimedia niejednokrotnie są w stanie swoimi efektami zastąpić godziny telefonów oraz tony plakatów i ulotek promocyjnych, a przy tym działać taniej, szybciej i sprawniej!\nKluczowym elementem kreowania wizerunku eksperta są sesje zdjęciowe. Jesteś prawnikiem i prowadzisz kancelarię, a może naprawiasz samochody? Nieważne, jaki produkt lub usługę oferujesz, musisz ją pokazać! Nie od dziś wiadomo, że u podstaw dobrego wizerunku firmy znajduje się Twoja marka osobista. Dzięki profesjonalnej sesji wizerunkowej ugruntujesz swój wizerunek nie tylko jako eksperta, ale także „ludzkiego” partnera biznesowego. Sesja zdjęciowa, którą dla Ciebie przygotujemy będzie zrealizowana przez profesjonalnego fotografa, a miejsce i pomysł na zdjęcia dobierzemy zgodnie z Twoimi potrzebami oraz branżą, w której rozwija się Twoja firma.\nPackshot to zdjęcia produktu na białym tle lub przeźroczu, element niezbędny do budowy stron internetowych lub sklepów. Oprócz "surowych" zdjęć produktu, warto także pokazać go w różnych sceneriach, na modelce lub ciekawym tle. Większość ludzi kupuje oczami, dlatego bez wysokiej jakości zdjęć nie może obyć się żaden sklep czy strona internetowa. Niezbędne dla powstania takich zdjęć jest przeprowadzenie sesji produktowej. Materiały graficzne pochodzące z naszych sesji wyróżnią Twoją markę na tle konkurencji. Twój sklep zyska potencjał estetyczny, który ma szansę intensywnie zwiększyć sprzedaż.\nFilmy reklamowe zostały uznane za przyszłość nowoczesnego marketingu. Obraz i słowo mówione z każdym rokiem nabierają coraz większej popularności. Z powodzeniem można stwierdzić, że przewyższyły już w użyciu słowo pisane, przynajmniej w reklamie. Skoro preferowana przez użytkowników forma odbioru ulega zmianie, zmienić muszą się również reklamy. Jak tego dokonać? Poprzez zmianę kanałów dotarcia – ulotki czy plakaty to w większości przypadków nieaktualny przeżytek. Zamiast nich, o wiele lepiej użyć filmów reklamowych. Brzmi jak duże przedsięwzięcie? Bez obaw, wszystkim się zajmiemy! Nasza profesjonalna, świetnie zorganizowana ekipa filmowa zrealizuje pomysły nawet najbardziej wymagających klientów. Nie masz pomysłu na swoją reklamę? Chcesz zaskoczyć klientów i konkurencję czymś nowym? Nie ma sprawy, przygotujemy pomysł i scenariusz dla Twojego spotu! Jedynym, co pozostawiamy do zrobienia Tobie to obserwowanie wzrastającego zainteresowania Twoją marką lub produktem, co przekłada się na większą sprzedaż.\nSesje zdjęciowe i filmy reklamowe pozwalają na szybkie przedstawienie wizerunku Twojej marki w internecie.\nObrazy to część długotrwałej kampanii. Piękne rzeczy sprawiają dobre pierwsze wrażenie i zapadają w pamięć na dłużej. W internecie nierzadko pierwsze wrażenie jest ostatnim. Zadbaj o to i nie pozwól potencjalnym klientom uciec z Twojej strony!\nOdpowiednie sesje zdjęciowe pozwolą na wykreowanie Twojego wizerunku. Jesteś prawnikiem i prowadzisz kancelarię, a może naprawiasz samochody lub rzeźbisz? Nieważne, jeśli oferujesz produkt lub usługę przecież musisz ją pokazać! No właśnie, ją lub siebie. Dzięki profesjonalnej sesji wizerunkowej umocnisz swój ekspercki wizerunek. A przecież na tym Ci zależy, prawda? Pokazywanie twarzy ociepla wizerunek, jeśli chcesz sprzedać, pokaż! Sesja zdjęciowa, którą Tobie zaproponujemy będzie wykonana przez profesjonalnego fotografa. Wspólnie wybierzemy miejsce i zasugerujemy pomysł na sesję.\nZapewne niejednokrotnie obiło Ci się o uszy słowo „packshot", to po prostu synonim sesji produktowych. Dobrze stworzony sklep internetowy na niewiele się zda, jeśli nie pokażesz odwiedzającym, co sprzedajesz. Przyjedziemy do Ciebie i zrobimy zdjęcia produktowe, dzięki którym wpłyniesz pozytywnie na potencjalnych kupujących. Twój sklep na długo zyska potencjał estetyczny, pozytywnie oddziałujący na zwiększenie sprzedaży.\nKiedyś sesje zdjęciowe i filmy reklamowe kojarzyły się z wielkimi korporacjami, ale świat się zmienia. W dobie internetu każda firma potrzebuje innego marketingu, niż dawniej. W budowie wizualnej kampanii pomogą reklamy wideo. Wcale nie musisz płacić horrendalnie wysokich stawek za ich emitowanie w telewizji, w której zresztą oglądalność z roku na rok maleje. Teraz filmy reklamowe możesz umieścić w mediach społecznościowych, jak: Youtube, Facebook czy Instagram. Takie reklamy są dużo bardziej angażujące i dynamiczne, a przede wszystkim trwałe! Możesz wysłać je do lokalnych mediów internetowych, udostępnić na portalach tematycznych, a nawet wyświetlać w lokalu swojej firmy.\nWizualne kampanie to nieodłączna część wizerunku marki i sklepu internetowego. Świetnie uzupełniają wartościowe treści i zapadają w pamięć. A Twoja marka wraz z nimi. Spróbujesz?


Międzynarodowy Dzień Tańca 2017 - Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II\nJuż dziś, z okazji przypadającego 29 kwietnia Międzynarodowego Dnia Tańca, wszystkim Artystom w służbie Terpsychory życzymy zawodowego spełnienia, dobrych warunków do twórczej pracy, pasji w kreowaniu pięknych form choreograficzno-tanecznych, pochwał znawców tematu i miłości widzów, rekompensującej Waszą pracę i oddanie.\nPrzy tej okazji przywołam fragment z przemówienia, będącego podziękowaniem Jana Pawła II skierowanym do Muzyków Orkiestry Filharmonii Krakowskiej, którzy w 1995 roku w Castel Gandolfo wykonali dla Niego, m.in. mazura ze „Strasznego dworu” S. Moniuszki oraz „Krzesanego” W. Kilara.\nZacytowane poniżej słowa odwołują się również do - nieodłącznie związanej z muzyką - sztuki tańca, są także uznaniem dorobku polskiej tradycji tanecznej:\n(…) kiedy gracie mazura ze „Strasznego dworu” Moniuszki, to się widzi mazura, tańczonego mazura. To nie jest tylko melodia, to jest taniec. Ten taniec jest jakimś wyrazem naszej kultury, jest jakimś wyrazem naszych dziejów. W nim właśnie dochodzi do głosu kulturalna rzeczywistość, której na imię Polska. Kiedy się słucha z kolei „Krzesanego”- (…) wiemy, jaka jest genealogia tego utworu, że to się łączy wszystko z tradycją podhalańską, góralską, zbójnicką (…) Poprzez tę medytację widać nie tylko tańczących ludzi, ale (…) całą przyrodę, widać Tatry. To wszystko rodzi atmosferę tych spadających potoków górskich, atmosferę tych lasów, kosodrzewiny, gór samych, Giewontu (…)1.\nÓw wspomniany wyżej mazur znany był Karolowi Wojtyle - aktorowi. Jako 15-latek, biorąc udział w gimnazjalnym przedstawieniu Szkolnego Koła Dramatycznego, w sztuce autorstwa Leona Mazura pt. „Ułani księcia Józefa” (wystawionej z okazji święta Konstytucji 3 maja 1935 roku), obsadzony jak pozostali rówieśnicy w roli drugoplanowej, tańczył mazura właśnie.2\n1 Za: 6.2.6. „Sztuka, która przemawia”, Przemówienie papieskie na zakończenie koncertu Orkiestry Filharmonii Krakowskiej (Castel Gandolfo, 30.07.1995), s. 187-188 w publikacji: Karol Wojtyła – Jan Paweł II, muzyka. antologia tekstów, wybór i opracowanie Dariusz Radziechowski, Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 2011, Tom I „Muzyka wobec poezji i nauczania Karola Wojtyły i Jana Pawła II” .\n2 Podaję za dr M. Burghardt: „Wadowickie korzenie Karola Wojtyły”, 2013 r., s. 179.


Co za tupet. Zapakowali wózek paletowy do bagażnika i odjechali! - Ziemia Wschowska jest częścią grupy Głos Regionu. Wschowa, Sława i Szlichtyngowa są dla nas ważne\nZapakowali wózek paletowy do bagażnika i odjechali!\nŚroda, 13 października 2021 o 13:29, aktualizacja Środa, 13 października 2021 o 13:35, autor: SZ 1 1423\nDo niecodziennego zdarzenia doszło we Wschowie na terenie jednego z marketów. Dwóch mężczyzn postanowiło ukraść ręczny wózek paletowy.\nDzięki współpracy jednostek policji udało się zatrzymać na terenie Głogowa dwóch mężczyzn, którzy wykorzystując nieuwagę personelu jednego ze wschowskich marketów postanowili zapakować do bagażnika swojego auta ręczny wózek paletowy. Mężczyźni wpadli podczas kontroli drogowej na terenie Głogowa.\nDo zatrzymania dwóch mieszkańców województwa lubuskiego doszło nocą z 11/12 października. Patrol Policji zatrzymał do kontroli drogowej na terenie Głogowa osobowego opla combi. Głogowscy mundurowi zainteresowali się zarówno kierowcą i pasażerem, jak również zawartością bagażnika. 31-letni kierowca nie posiadał prawa jazdy. Jego nerwowe zachowanie wzbudziło podejrzenia mundurowych. Wykonany test narkotykowy wykazał obecność substancji zakazanych w organizmie kierowcy. W trakcie wykonywania czynności policjanci zainteresowali się ładunkiem w bagażniku, którym okazał się sklepowy ręczny wózek paletowy.\nW wyniku sprawdzeń policyjnych wyszło na jaw, że wózek został skradziony chwilę wcześniej z terenu jednego ze wschowskich marketów.\nMężczyźni zostali zatrzymani. Zaangażowani w sprawę wschowscy kryminalni ustalili, że mężczyźni odwiedzili wskazany market we Wschowie. W trakcie składanie wyjaśnień przyznali się do zarzucanego im czynu.


niedoczynnośc tarczycy a depresja • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nniedoczynnośc tarczycy a depresja\nprzez misiek_1 13 mar 2013, 14:11\nczy jest ktoś na forum u kogo wykryto niedoczynnosc tarczycy i cierpi na depresję??? mi własnie wyszło ze mam niedoczynnośc tarczycy,w przyszłym tyg. mam wizytę u endokrynologa.czy to możliwe ze tarczyca jest przyczyną stanów depresyjnych i bezsenności???\nprzez krul 13 mar 2013, 14:38\nBezsenność tak - nawarstwione problemy + dobitki ze strony tarczycy mogły wprowadzić Cię w depresję. Ale nie przejmuj się, to sie leczy. :)\nprzez medela 13 mar 2013, 14:38\nTarczyca -poziom wydzielonych hormonów ma zasadniczy wpływ na psychikę ,a niedoczynność na depresję i często farmakologiczne wyrównanie poziomu tsh rozwiązuje problem (oczywiście depresja może być osobnym problemem, ale psychiatra zawsze powinien mieć na względzie najpierw wykluczenie przyczyn somatycznych zanim np. Zacznie leczenie)\nprzez jasaw 13 mar 2013, 16:03\nmedela, ja mam niedoczynność, chyba niewielką - norma 4,2mU/l, a ja mam 7,08mU/l, łykam tabletki, jednak endokrynolog stwierdził, że to nie powinno wpływać na moją psychikę - ogólnie.\nprzez medela 13 mar 2013, 16:10\nWiesz ta normą nawet do 4 jest mocno zawyzona i powinno się mieć mniej! (A wiem co mówię, bo leczę się dość długo) a z Twoim wynikiem to proponuje zgłosić się do lęk. ( może innego endo.) A swoją droga, jak funkcjonujesz ? ( bo ja przy 4,5 byłam prawie "nieprzytomna" i cały czas telepalo mnie zimno.\nprzez jasaw 13 mar 2013, 16:19\nmedela, dopiero zaczęłam się leczyć, mam też kilka guzów na tarczycy/od ponad 30 lat/,które są diagnozowane-biopsja, jednak trudno mi powiedzieć, czy z powodu niedoczynności jakoś szczególnie źle się czuję, bo jeszcze w zeszłym roku poziom hormonów miałam prawidłowy, a Ft4 i Ft3 są i dzisiaj prawidłowe.\nPoza nerwicą leczę się na wiele innych chorób, być może objawy wszystkie nakładają się i dlatego trudno mi stwierdzić, co jest powodem gorszego samopoczucia.\nprzez regza 13 mar 2013, 16:33\nMam niedoczynność tarczycy, biorę na dzień dzisiejszy 75mg Letroxu, stwierdzone hashimoto. Pierwsza wizyta u psycholog i pierwsze pytanie z jej strony to czy mam problemy z tarczycą? Objawy podobne do depresji, znaczna większość dolegliwości ustąpiła, czuję się o niebo lepiej. Jeśli ktoś ma problem z tarczycą to tylko działać i brać hormony. Mam jeszcze problem z utrzymaniem ciepłoty ciała ale może z czasem i to się ureguluje.\nprzez medela 13 mar 2013, 16:57\nregza napisał(a): Mam niedoczynność tarczycy, biorę na dzień dzisiejszy 75mg Letroxu, stwierdzone hashimoto. Pierwsza wizyta u psycholog i pierwsze pytanie z jej strony to czy mam problemy z tarczycą? Objawy podobne do depresji, znaczna większość dolegliwości ustąpiła, czuję się o niebo lepiej. Jeśli ktoś ma problem z tarczycą to tylko działać i brać hormony. Mam jeszcze problem z utrzymaniem ciepłoty ciała ale może z czasem i to się ureguluje.\nNo proszę, jeszcze i Hashimoto nas łączy.\nprzez regza 13 mar 2013, 16:59\nprzez medela 13 mar 2013, 17:02\nprzez regza 13 mar 2013, 17:05\nHEJ ja czuje ze jesteś mi bliska:)\nprzez medela 13 mar 2013, 17:07\nA to już fajnie :-)\nprzez misiek_1 14 mar 2013, 13:42


Autor Wątek: Kolejki oczekujących - zmiany od 1 lipca 2019 (Przeczytany 32826 razy)\n« Odpowiedź #255 dnia: Lipiec 03, 2019, 14:18:07 pm »\nCytat: moniazaba w Lipiec 03, 2019, 13:53:50 pm\nCzy jest gdzieś komunikat, iż ktoś jest zwolniony z codziennego przesyłania PWT ?\nPoza osobami, które złożyły wniosek i otrzymały odpowiedź.\nWłaśnie to chciałam wiedzieć, ale moim zdaniem "zwolnienie" z wysyłania PWT dotyczy tylko świadczeniodawców, którzy zgłosili wniosek. Udało mi się dodzwonić ponownie do Funduszu i Pani powiedziała, że wniosek czeka na rozpatrzenie i dostanę odpowiedź.\n« Odpowiedź #256 dnia: Lipiec 03, 2019, 19:05:38 pm »\nCytat: Niko w Lipiec 03, 2019, 13:42:24 pm\nmyślę, że zgubili mój wniosek i teraz będzie problem, bo nie mam kopii :/\nWidzę, że chyba jesteś na początku swej drogi z NFZ. Jeszcze wiele przed Tobą. Zawsze składaj pisma w 2 egzemplarzach, jeden dla NFZ, jeden dla Ciebie.\n« Odpowiedź #257 dnia: Lipiec 03, 2019, 20:14:56 pm »\nCytat: karolweksler w Lipiec 03, 2019, 19:05:38 pm\nWłasnie nauczona doświadczeniem składałam wszystko do tej pory x2, aż do teraz i mam karę\n« Odpowiedź #258 dnia: Lipiec 04, 2019, 10:06:16 am »\nTeraz mam fajną sytuację, umowa z CZP koniec jest wyznaczony na 30 czerwca, był aneks 25 czerwca wydłużający umowę do końca roku ale do dziś nie dostaliśmy wygenerowanego umxa, pani z nfz mówi że jakiś problem z umową mają po swojej stronie oraz nie mogą się dodzwonić do informatyków z nfz a programy kamsoft nie chcą mi wygenerować pierwszego wolnego terminu z CZP bo aneks nie jest wczytany wydłużający umowę . A w poniedziałek pewnie dostanę komunikat że nie zrobiono pierwszego wolnego terminu z winy NFZ bo nie udostępnił pliku umx z najnowszym aneksem .\n« Odpowiedź #259 dnia: Lipiec 04, 2019, 10:22:21 am »\nJa w takiej sytuacji napisałem do osoby zajmującej się kolejkami w fundusz z wyjaśnieniem sytuacji i nie było problemu.\n« Odpowiedź #260 dnia: Lipiec 04, 2019, 12:55:04 pm »\nDo raportu PWT nie potrzeba umowy, a dokładniej przedłużonej daty obowiązywania miejsca wykonania.\nJakie programy Kamsoftu nie pozwalają? Somed działa automatem bez problemu o ile dobrze pamiętam. PPS - automat nie działa, tyko trzeba dodać miejsce wykonywania ręcznie (po prawej stronie jest przycisk w oknie gdzie normalnie na dole jest przycisk automatu), a później dodać też ręcznie wpis stabilny i wpis pilny i zmienić daty ewentualnie. Później po staremu zatwierdzić i jest ok. Medis też nie ma z tym problemów. Jak chodzi o jakiś inny program to daj znać, jak będę mógł tylko, to sprawdzę.\n« Odpowiedź #261 dnia: Lipiec 04, 2019, 16:38:25 pm »\nNFZ warszawski daje odroczki do 31 XII w sprawie PWT.\nAle chyba tylko tym, którzy pisali do niego.\n« Odpowiedź #262 dnia: Lipiec 04, 2019, 21:24:40 pm »\nCytat: Carlos w Lipiec 04, 2019, 16:38:25 pm\nA jakiś wzór tego pisma? Czy to ze strony NIL?\n« Odpowiedź #263 dnia: Lipiec 04, 2019, 22:15:46 pm »\nCytat: artur w Lipiec 04, 2019, 21:24:40 pm\nSiódma strona wątku: http://forumpps.pl/index.php?topic=11765.msg83192#msg83192 Wielkopolska Izba Lekarska\n« Odpowiedź #264 dnia: Lipiec 05, 2019, 12:11:39 pm »\nA jak PWT termin ma się w SZP, sobota i niedziela jest dnie roboczym. Czy w sobotę i niedzielę trzeba wysyłać PWT?\n« Odpowiedź #265 dnia: Lipiec 05, 2019, 12:19:07 pm »\nCytat: KMI w Lipiec 05, 2019, 12:11:39 pm\n« Odpowiedź #266 dnia: Lipiec 05, 2019, 14:33:54 pm »\nPotwierdzona informacja, Podlaski Oddział wystąpił do centrali o zniesienie wymogu wysyłania PWT w SZP w weekendy, czekamy na odpowiedź.\n« Odpowiedź #267 dnia: Lipiec 05, 2019, 14:46:37 pm »\nA gdzie to potwierdzenie?\n« Odpowiedź #268 dnia: Lipiec 05, 2019, 14:49:12 pm »\nPrzekazana przez pracowników NFZ na spotkaniu informacyjnym.\n« Odpowiedź #269 dnia: Lipiec 05, 2019, 14:51:35 pm »\nA kiedy było to spotkanie informacyjne i gdzie? Nie było komunikatu na SZOI.


Rodzinne Igrzyska Olimpijskie Srokowo 2017 – SROKOWO-ONLINE.pl\nRyzykownie jest cokolwiek pisać o imprezie, która – zwinięta w mięciutki kłębek – pławi się w niejednym umyśle jako ciepłe, radosne, miłe wspomnienie.\nMożna powiedzieć krótko: Kto był, ten wie. Prawda, jakie to proste?\nAle, kto lubi krótkie teksty, czyta znaczki pocztowe, ewentualnie bilety na autobus, a i to pod warunkiem, że trasa nie za długa, tak? Tak. Jednak imprezy tak nafaszerowanej różnościami nie da się opisać krótko – no, choćbym pękła!\nŻeby więc wszystko było jasne: czytelników znaczków pocztowych prosimy o opuszczenie naszego zakątka (dla ich własnego dobra!), pozostałych zapraszamy – przeżyjmy to jeszcze raz:\nDzień Rodziny w Szkole Podstawowej w Srokowie’2017\nWydarzenie owo miało miejsce 12 maja, w piątek, po lekcjach – dlatego jesteśmy wdzięczni wszystkim nauczycielom, którzy byli tam razem ze swoimi wychowankami i uczniami, bo podobno nie było to ich obowiązkiem. Taka postawa niezmiennie budzi mój szacunek i nadzieję, że nauczyciele lubią swoją pracę i dzieci, a nawet – kto wie? – ich rodziców 😉 Nie znaczy to, że nieobecni nie lubią swojej pracy – myślę, że po prostu mieli ważne powody.\nW każdym razie – niewątpliwie także za sprawą pogody – frekwencja (ok. 250 osób – może więcej, na pewno nie mniej) zaskoczyła nawet organizatorów.\nfot. A. Oryńczak\nW związku z tym wystąpiły pewne niedobory: czasu, miejsca w sali gimnastycznej, pamiątkowych plakietek dla uczestników pokazów oraz… ciastek i owocowych szaszłyków w bufecie.\nTo są jednak drobiazgi, które bardziej cieszą niż martwią każdego kto planuje imprezę z takim rozmachem. Przejdźmy więc do niej:\nPrzygotowania trwały od wielu tygodni, ale w godz. „0” wszystko było pod kontrolą:\n– na dużym ekranie powiewała animowana flaga igrzysk (wykonanie animacji oraz plakatów i plakietek w formie medalu: niezastąpiona Marta Jurgiełajtis)\n– sala gimnastyczna ozdobiona plakatami sportowców reprezentujących każde z państw biorących udział w igrzyskach;\n– gości witała i rozbawiała niezwykle fotogeniczna maskotka Igrzysk – Hello Kitty (p. Sylwia Pokusa):\nfot. E. Dudek\nfot. B. Budrewicz\nJak to na Igrzyskach bywa, wszystko rozpoczęło się od wciągnięcia flagi olimpijskiej na maszt, odśpiewania hymnu (autor: B. Budrewicz), przekazania znicza olimpijskiego i powitania wszystkich, uczestników-reprezentantów poszczególnych państw (oznaczonych tak, żeby nie było wątpliwości):\nItalię (Włochy) reprezentowały 3,4-latki\nWielką Brytanię (Anglię): 5-latki\nUkrainę: klasa I\nJaponię: klasa II a\nNiemcy: klasa II b\nArgentynę: klasa III a\nFrancję: klasa III b\nBrazylię: klasa IV\nStany Zjednoczone (USA): klasa V\nPolskę: klasa VI\nSpecjalną reprezentację tworzyli strażacy z OSP w Srokowie, pszczelarze, rodzice i dziadkowie.\nPo tym wstępie nastąpił przemarsz wokół boiska, któremu towarzyszył łopot powiewających flag reprezentowanych krajów. Barwny i roześmiany pochód eskortowały trzy absolwentki naszej szkoły (Kinga Subocz, Julia Staniszewska, Paulina Gasinowicz), które założyły naprawdę wysokie obcasy, bo były dwa razy wyższe od najwyższych osób w pochodzie. Ależ ta młodzież teraz szalona!\nW sali gimnastycznej, tuż po wygłoszeniu przez Dyrektorkę Szkoły p. Jadwigę Zając formuły otwierającej imprezę i obejrzeniu krótkiego filmu o igrzyskach na przestrzeni dziejów i występie grupy złożonej z mam i dzieci:\n(Dziadoń Irena z Marysią\nHatalak Ilona z Weroniką\nHatalak Justyna z Alą i Joanną\nHryniewicka Monika z Martyną\nGryz Marlena z Nikolą i Michaelą\nRęmbisz Teresa z Zuzią\nLis Michalina z Agatką\nSapela Natalia z Nikolą\nTepper Weronika z Dawidem\nNiska Urszula z Malwiną\nSzczypiń Iwona z Karoliną\nChociełowska Małgorzata z Leną)\n(przygotowanym przez p. Alę Barul)…\n…rozpoczęły się pokazy artystyczne kolejno wszystkich reprezentacji. Pięcioosobowe jury (Katarzyna Staniszewska, Honorata Flis, Jan Pietrzak, Mirosław Budrewicz, Edmund Kurowski) miało nie lada dylemat: choć trenerzy-wychowawcy klas mieli tylko miesiąc na przygotowania, stanęli na wysokości zadania i – sobie tylko znanymi sposobami – skłonili swoich sportowców do występów na poziomie, którego chyba nikt się nie spodziewał:\nWŁOCHY – zaprezentowały taniec integracyjny (z udziałem kilku mam). Gdy muzyka przyspieszyła, okazało się, że numer nie jest tak statyczny na jaki wyglądał i że można tańczyć stojąc w miejscu, a co więcej można nawet porwać publiczność, która przyjęła wyzwanie i próbowała nadążyć. Trenerka Ania – profesjonalistka w swoim fachu – jak zwykle dobrze się bawi wśród wpatrzonej w nią dzieciarni Tak ma być!\nWIELKA BRYTANIA – uwiodła nas walczykiem z kolorowymi chustkami, dzieci nie spuszczały oczu z wychowawczyni, naśladowały ją starając się tak jak tylko one potrafią, a w zamian dostawały krzepiący uśmiech, który pozwolił im zapomnieć o tremie i skrępowaniu;\nROSJA – pokazała się także od tanecznej strony, tu podziwialiśmy walc ze wstążeczkami na kijku;\nUKRAINA – taniec z niebiesko-żółtymi wstążkami i uśmiechami posyłanymi do rodziców i kolegów z publiczności, chłopaki wykonali nawet piramidę i przewrót w tył;\nJAPONIA – pokaz treningu aikido (jakżeby inaczej?);\nNIEMCY – układ z piłką nożną; wszakże dobre podania i zwody są jak taniec;\nARGENTYNA – to stanie na głowie przy drabinkach, piramida, pompony, gimnastyka, współpraca i koncentracja – jury doceniło wykonanie tak trudnych elementów przyznając III miejsce;\nFRANCJA – układ z szerokimi szarfami przy pięknej muzyce, dzieci bardzo uważnie podeszły do swojego zadania, brawo;\nBRAZYLIA – taniec z obręczą hula-hop tylko wyglądał na łatwy, bo dzieci wykonywały go z lekkością i precyzją, oprócz tego szpagat + stanie na rękach + salto + mostek + ciekawa piramida + stanie na rękach z przejściem na ramiona partnera i zejście zakończone mostkiem. Wow! Dzieci znały swoje role i miejsce w przestrzeni, w naturalny sposób wspierały koleżanki i kolegów, ładnie cieszyły się z każdego poprawnie wykonanego przez innych uczestników elementu; skoncentrowane, dobrze przygotowane, sprawne, odważne i gibkie. Dobrze wyćwiczony był nawet ukłon na zakończenie – wszyscy byli pod wrażeniem! (II miejsce)\nSTANY ZJEDNOCZONE – hula-hop w nieco innej, ale też ciekawej odsłonie, największym zaskoczeniem byli tu niewątpliwie chłopcy;\nPOLSKA – pokazała różne warianty skoku przez kozła + skok przez kozła i obręcz z przewrotem + dwie trzypiętrowe 6-osobowe piramidy + ułożenie z obręczy hula-hop symbolu igrzysk + zachęcenie pani Kowalskiej do wykonania szpagatu! Show być może okazał się nie mniej ważny niż technika, bo pokonali rywali i zdobyli I miejsce!\nMieliśmy okazję podziwiać młodych, dobrze się zapowiadających gitarzystów-absolwentów naszej szkoły: Szymona Oryńczaka i Damiana Huka, a potem wysłuchać ciekawostek na temat igrzysk olimpijskich, którymi próbowali nas zainteresować Hania i Mikołaj.\nPiosenki i kanony intonowane przez obie konferansjerki i śpiewane przez wszystkich młodych uczestników igrzysk, nie były tylko wypełnieniem krótkich przerw technicznych – były świetnym elementem integrującym i zmuszającym wszystkich do uwagi, zarówno tych zbyt rozbrykanych, jak i zniecierpliwionych oczekiwaniem na to co dalej. W roli takiego przerywnika sympatycznie wypadł śpiewający „afrykańską piosenkę” Patryk Niski i słodkie, brykające zgodnie z tekstem Marysia, Maja i Kalina. Brawo Patryk, brawo źrebinki!\nNie można nie wspomnieć o świetnym akompaniamencie na żywo – (wykonanie: rodzina Weredów i p. Ala Barul), który zwalniał, przyspieszał, cichł lub wybijał się ponad szum widowni, ale – przede wszystkim – był obecny w oczywisty, nienachalny sposób, czujny, niezawodny i niezastąpiony!\nWreszcie cały tłum mógł wylec na boisko, gdzie na chętnych czekały kolejne wyzwania:\nbieg na 60 m stylem niespotykanym, dziwacznym, śmiesznym i niemożliwym do wykonania – sędzia: M. Budrewicz i A. Milewska, asystowały: Agata Kuriata i Gabrysia Mróz\nrzut na odległość – sędziowie: K. i J. Kempa\nskok w dal – sędzia: J. Pietrzak, asystentki: Helena Wereda, Paulina Gasinowicz, Patrycja Rutkowska\nKawiarenka Rady Rodziców – (obsługiwana przez p. I. Kowalczyk, A. Wiśniewską, K. Staniszewską, J. Kuśmierczuk) darmowy poczęstunek w kawiarence przygotowali rodzice z każdej klasy (dziesiątki! stosy! różnokolorowych, wielosmakowych, pysznie wyglądających babeczek!), były też wspaniałe kapuśniaczki drożdżowe – podarunek od p. Kasi Staniszewskiej oraz szaszłyki owocowe (arbuz, jabłko, gruszka, ananas, śliwka suszona, kiwi, pomarańcza, truskawka, winogrona) i woda.\nOprócz tego przygotowano stanowiska w klasach:\nGry planszowe – obsługiwane przez pp. Martę i Grzegorza Jurgiełajtisów;\nKiermasz książki (Maria Gackiewicz) i prezentacja dawnej gry – Kapela (p. Danuta Mudryk);\nPszczelarze – dwóch panów Bogusławów Staruchów, Władysław Hałak,, Marlena Gryz – można było podpatrzeć pszczoły, dowiedzieć się kiedy i jak pozyskuje się miód, co się wyrabia z innych pszczelich produktów oraz posmakować miodu na wafelku lub na kromce chleba z twarożkiem;\n4. Wóz strażacki Ochotniczej Straży Pożarnej w Srokowie – prezentacja wozu bojowego i pierwszej pomocy.\nfot. G. Jurgiełajtis\nNa zakończenie wręczono puchary, medale i dyplomy:\nWysłuchaliśmy też podziękowań:\n– uczniom i wychowawcom za pracę włożoną w prezentację drużyn,\n– p. Dyrektor za zaufanie,\n– sponsorom za wsparcie finansowe:\n(Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Rada Rodziców, Samorząd Uczniowski, dwóch sponsorów anonimowych, Pierogarnia „Pierożek” z Węgorzewa),\n– organowi prowadzącemu za transport\n– „obsłudze technicznej”: za zdjęcia (p. A. Oryńczak), udźwiękowienie (p. A. Wereda), obsługę medyczną (p. H. Flis),\n– pomocnikom (absolwentom szkoły, rodzicom i strażakom),\n– pogodzie za wywiązanie się ze swoich majowych zadań 😉\n– wszystkim gościom za przybycie,\n– osobom, które przyłączyły się do zbiórki publicznej zorganizowanej dla OSP w Srokowie – zebrano 690 zł i 23 grosze!\nOstatni raz odśpiewano hymn, zgaszono ogień olimpijski, rozrzucono biało-czerwone konfetti i zatańczono „belgijkę” – taniec, który da się tańczyć nawet w tysiąc osób, ale już nas tyle nie było: niektórzy uczestnicy obserwowali tańczących w zachodzącym słońcu z okien autobusów, których przybycie wyznaczyło koniec zabawy. Na wielu buziach malował się żal i zmęczenie zarazem…\nPomysłodawcą i koordynatorem imprezy była p. Aneta Milewska, która brawurowo poradziła sobie z piętrzącymi się przed nią wyzwaniami. Prawdopodobnie tylko ten, kto kiedykolwiek podjął się podobnego zadania jest w stanie uwierzyć jak wielkiego wymaga ono wysiłku, samodyscypliny, pokory… reszta musi nam uwierzyć na słowo, że tak to wygląda od “kuchni”. Natomiast p. Aneta Wereda, pełniła rolę współprowadzącej i asystentki jednocześnie. Nietrudno było zauważyć, że obie panie dobrze się rozumiały i uzupełniały w wyznaczonych zadaniach. Nikogo chyba nie trzeba przekonywać, że wykonały ogromną pracę – ale i umiały zmobilizować wiele osób do współdziałania – aby „Rodzinne igrzyska” zapadły nam w pamięć jako czas spędzony w bardzo dużym gronie – intensywnie i radośnie.\nChciałoby się powiedzieć „w gronie rodzinnym”, bo szkoła (nie tylko nauka, ale kontakt z rówieśnikami, relacje z nauczycielami i wszystkie związane z tym emocje) – czy nam się to podoba czy nie – wypełnia sporą część życia naszych dzieci. Mało tego: środowisko szkolne ma na nasze dzieci tak duży wpływ, że tylko współpraca rodziców z nauczycielami może zagwarantować nam wszystkim sukces. Jak widać – współpraca to nie tylko zaganianie dzieci do lekcji, to również wspólna zabawa, działanie i – owszem – dyskusje na każdy temat.\nNie sposób w tym miejscu nie przytoczyć jednej z „przyśpiewek” łatwo wpadających w ucho, ale przede wszystkim o jakże wymownej treści:\nWszyscy, co chcą być z nami\nNiech nie siedzą pod ścianami\nI podadzą sobie ręce –\nNo właśnie: podajmy sobie ręce, patrząc w oczy z uśmiechem. Życie zapewne szykuje kolejne imprezy – nie zapominajmy o tej, która minęła, weźmy udział w następnej i następnej… I oby ich jak najwięcej przed nami. Nawet, gdyby miało zabraknąć smakołyków… 🙂\n Ta, która z charakterystyczną dla siebie swobodą i poczuciem humoru znajdowała słowa zachęty do udziału w śpiewaniu i dawała wyraźny sygnał, że wykonawcy mają nasze zaufanie w kwestii ich możliwości i zaangażowania, ale i zrozumienie, jeśli coś się nie powiedzie.\n16 maja 2017 matkapolka Aktualności , Imprezy, wystawy, koncerty itp. , Szkoła , Z życia naszych szkół 4 komentarze\n← 26 maja – spotkanie planszówkowe\nTakie przykrości w naszym Srokowie?! →\n17 maja 2017 z 12:49\t |\nKiedy puszczaliśmy niedawno nasze dzieci do tej szkoły mieliśmy różne przemyślenia, a teraz widzimy, że nie trzeba było sie bać. Nauczyciele wiadomo ze sa różni, dzieci też, ale dla nas najważniejsze, że można tu tak dużo zrobić jako rodzice I nie chodzi mi tylko o pieczenie ciast:) tylko te wszystkie problemy o których sie nie mówi już tylko po kątach, ale normalnie się dyskutuje nawet jak się ktoś za bardzo skupia na tym “skad pani to wie”- bo coraz częściej jest ważne co myślę a nie skad wiem. Ciekawe czy tylko ja to widzę? W każdym razie czuję się w tej szkoly jakby była też moja. To chyba dobrze? Dziękujemy za tamten dzień. Dzieci ciagle o nim mówią 🙂\n17 maja 2017 z 15:06\t |\nByliśmy, widzieliśmy, świetnie się bawiliśmy. Brawa dla organizatorów! Takie imprezy to perełki 🙂\n18 maja 2017 z 21:33\t |\nŚwietna inicjatywa. Widać bijącą radość i szczęście dzieci ze zdjęć! Brawo!\n19 maja 2017 z 21:24\t |\nByłam, widziałam, rozmach robił wrażenie. Jeśli coś nie wyszło, to ja tego nie widziałam. Za to widziałam zainteresowane i aktywne dzieciaki i dużą ilość rodziców. Szacun dla organizatorów za logistykę i pomysł na konwencję. Bardzo mi się podobało.