Decybele też zatruwają środowisko\nCiche asfalty mogą być różne. Najnowszą, dwuwarstwową i porowatą nawierzchnię drogi niedawno skończyli testować Austriacy, a wyniki są bardzo zachęcające - obniżenie hałasu o około 7 decybeli. Poprzednie generacje cichego asfaltu nie są tak skuteczne, ale każdy decybel w walce o ciszę się liczy. Ryzyko zawału serca u mężczyzn zwiększa się o niecałą jedną trzecią, jeśli mieszkają oni dłuższy czas w miejscu o średnim dziennym poziomie hałasu powyżej 65 dB. A transport bez wątpienia jest tym czynnikiem, który przysparza nam najwięcej hałasu.\nWedług danych rządowych tylko 15% szkodliwych dźwięków wytwarza w Polsce przemysł - odpowiedzialnością z resztę obciążany jest właśnie transport. 61% całego hałasu pochodzi z ruchu drogowego, 20% - kolejowego i 4% z komunikacji lotniczej. Przykład badań prowadzonych na cichym asfalcie (użytkowanym także w naszym kraju) pokazuje złożoność problemu: działać można bowiem w bardzo wielu kierunkach. Ważne są nie tylko ekrany ustawiane między drogą a zabudowaniami, lecz właściwie każdy, najmniejszy nawet element - szczelne akustycznie okna, silniki pojazdów, natężenie ruchu, struktura tego ruchu, nawierzchnia. Ale trudno asfalt, po którym jeżdżą mieszkańcy powiatu tarnogórskiego nazwać cichym. Wystarczy choć chwilę porozmawiać z mieszkańcami Świerklańca, Orzecha, Miasteczka czy Tworoga. Opowiadają o budzącym ich nocą łomocie wielkich ciężarówek na wybojach, budynkach drżących od wibracji. Kilka rodzin ma problem stały, bo pechowa lokalizacja ich domu na łuku drogi powoduje, że od czasu do czasu na posesję wbija się pojazd nieuważnego kierowcy.\nOd 1 stycznia 2002r. obowiązuje ustawa "Prawo ochrony środowiska"; która wymienia wymagania i zasady działania władz państwowych i samorządowych w zakresie ochrony przed hałasem (w części V). Ustawa nakłada obowiązek sporządzania ocen stanu akustycznego środowiska jako obligatoryjne dla aglomeracji o liczbie mieszkańców powyżej 100 tyś. (art. 117) i tworzenie programów działań dla terenów, gdzie poziom hałasu przekracza wartości dopuszczalne (art. 119). Ustawa mówi też, że na potrzeby oceny stanu środowiska starosta powiatu wykonuje pomiary poziomu hałasu na podstawie, których sporządza co 5 lat mapy akustyczne. Nieco wcześniej, już w 2000 roku Unia Europejska ogłosiła dwie dyrektywy w tej sprawie: COM(2000)468 "Ocena i zarządzanie hałasem środowiskowy" (która zmierza do opracowania wspólnych, opartych na tych samych kryteriach map akustycznych wszystkich państw członkowskich) oraz dyrektywę dotyczącą hałasu emitowanego przez urządzenia pracujące w środowisku zewnętrznym.\nNadmierny hałas jest jedną z najczęstszych przyczyn interwencji urzędowych obywateli w sprawach ekologicznych , zaś najbardziej narażone są - w oczywisty sposób - miejscowości, przez które przebiegają ruchliwe drogi. Raport Urzędu Miejskiego w Miasteczku Śląskim mówi o niepokojącej tendencji. Na drodze wojewódzkiej nr 908, która dochodzi do Miasteczka z Tarnowskich Gór i prowadzi dalej na Częstochowę za godziny szczytu komunikacyjnego można nazwać już porę nawet do godziny 22. Jednocześnie coraz więcej osób zamieszkuje obszar w bezpośrednim zasięgu hałasu drogowego. Raport wspomina też o coraz to nowych terenach, które znajdują się w zasięgu szkodliwych dźwięków.\nPodobne zjawiska odnotowano w Kaletach, tam ponadnormatywnym hałasem ulicznym większym od 60dB zagrożonych jest około 28% mieszkańców luźnej zabudowy mieszkalnej i około 42% mieszkańców zabudowy zwartej. Raport tarnogórski mówi o konieczności zinwentaryzowania źródeł hałasu - inwentaryzacja taka prowadzona jest zresztą w całym województwie; wskazuje także na znaczenie modernizacji dróg i usprawnienia szlaków komunikacyjnych. Właśnie z powodu uciążliwości transportu drogowego tak wielkie emocje budzą projekty nowych dróg: zarówno tych szybkiego ruchu, jak i lokalnych. Dla jednych inwestycja taka oznacza bowiem radość z odciążenia drogi w pobliżu własnego domu, dla innych - niebezpieczeństwo znalezienia się w hałaśliwej strefie.\nTransport kolejowy z pewnością nie jest już tak uciążliwy, jak trzydzieści lat temu, kiedy na dobę tarnogórski węzeł przyjmował kilkaset pociągów. Bez wątpienia zdarzają się jednak sytuacje przekroczenia norm - zwłaszcza nocą, kiedy to hałas nie powinien przekraczać 50 decybeli mierzonych w odległości 80 metrów od torowiska. Lokalne raporty niewiele mówią o transporcie lotniczym - w Miasteczku Śląskim sprawę tę określa się jako mało kłopotliwą. Nie zmienia to jednak faktu, iż z roku na rok pyrzowickie lotnisko ustanawia kolejne rekordy w liczbie przewiezionych pasażerów, rośnie tonaż przewozów towarowych. Wyraźnie widać coraz większe natężenie ruchu lotniczego. Z drugiej strony transport lotniczy podlega dość rygorystycznym przepisom dotyczącym emisji hałasu, a samemu lotnisku najwyraźniej zależy na ekologicznym wizerunku. Zrezygnowano na przykład z etatowego jastrzębia, który płoszył ptactwo stanowiące zagrożenie dla samolotów - teraz zastępuje go aparatura generująca odstraszające dźwięki.\nAż 33% ludności naszego kraju narażonych jest na ponadnormatywne działanie hałasu, zaś obszar objęty tym hałasem stanowi 21% powierzchni Polski: skala problemu jest więc olbrzymia. Ale transport to także zagrożenie ekologiczne zupełnie innego rodzaju. Z kolejowych cystern czasem wyciekają toksyczne substancje, potężne ciężarówki przewożą całe arsenały szkodliwych związków. Od czasu do czasu słyszymy o takich właśnie incydentach - wtedy też zdajemy sobie sprawę, że szczęściem w nieszczęściu jest wojsko - stacjonujący w Tarnowskich Górach przy ulicy Opolskiej 5 Batalion Chemiczny zdolny do bardzo szybkiej reakcji także w przypadku zagrożenia ekologicznego. Transport bywa wreszcie zupełnie fizycznym zagrożeniem dla człowieka - wtedy, gdy jego koncentracja zaczyna przekraczać granice ludzkiej wytrzymałości. Konflikt o Dolinę Rospudy był tego najlepszym przykładem: na szali z obu stron postawiono olbrzymie wartości. Budowa dróg, analiza rozwiązań komunikacyjnych, monitorowanie hałasu, analiza wszelkich zagrożeń związanych z transportem przestały być już jedną z wielu gałęzi działalności władz wszelkiego szczebla.


Ramki na zdjęcia w Twoim domu! • TBS24.pl\nStr. głównaArtykułyRamki na zdjęcia w Twoim domu!\nRamki na zdjęcia w Twoim domu!\nZdjęcia to wspaniała pamiątka na długie lata, która pozwala uwiecznić daną chwilę. Ślub, narodziny dziecka, urodziny czy spotkanie w gronie najbliższych – momentów na wykonanie zdjęć jest całe mnóstwo! Przede wszystkim nie warto chować zdjęć do szuflady, tylko je w niepowtarzalny sposób wyeksponować.\nW tym celu warto wykorzystać ramki do zdjęć, które oferuje rynek z branży dekoratorskiej.\nKiedy warto oprawić i wyeksponować zdjęcia?\nZdjęcia to pamiątka, z którą wiąże się wiele wspomnieć i uczuć. Dlatego też wywołanie zdjęcia i umieszczenie go w ramce pozwoli nam przypomnieć sobie te miłe chwile, które zostały na nim uwiecznione.\nSprawi to jednocześnie, że częściej będziemy wspominać czas spędzony z osobami ze zdjęcia. Najlepszym wyborem, jeśli chodzi o wyeksponowanie zdjęcia, są przede wszystkim ramki na zdjęcia. Obecnie na rynki można znaleźć wiele rodzajów ramek do zdjęć, mianowicie: drewniane, szklane, aluminiowe, ceramiczne i wiele innych.\nDodatkowym atutem tego rozwiązania jest zarówno wspomniany szeroki wybór rodzajów ramek, jak i ich form. Wyboru można dokonać pomiędzy ramką na jedno, dwa lub więcej zdjęć. Także nadmieniona wielkość gotowego zdjęcia może być różna. Sprawia to, że możliwości aranżacji mieszkania jest wiele! Zatem na co zwrócić uwagę w trakcie zakupu ramki na zdjęcia?\nRamki na zdjęcia – czym się kierować przy wyborze?\nPrzy wyborze ramki na zdjęcia warto kierować się własnym gustem, jak i wykonaną aranżacją mieszkania. Pozwoli to zachować spójność estetyczną, jak i spełni nasze oczekiwania. Ramki na zdjęcia dostępne są w wielu rodzajach oraz wielkościach.\nNic dziwnego, że wybór ramki ozdobnej jest tak trudny. Warto jednak zastanowić się nad preferowanym rodzajem ekspozycji. Bardzo często ramki te można zarówno postawić na blacie mebla, jak i powiesić na ścianie.\nNim jednak dokonany zakupu, warto zaplanować sobie przyszłą galerię. Może być ona niewielka, gdy zakupimy jedną lub dwie ramki w celu postawienia ich na meblach. Inną wersją wspomnianej galerii może być dzieło sztuki, które powstanie na ścianie salonu czy przedpokoju. Każda z tych propozycji pozwoli wyeksponować zdjęcie w niepowtarzalny sposób! Tylko jak zrobić to dobrze?\nJak dobrać rozmiar ramki do zdjęcia?\nWielkość ramki do zdjęcia powinna zostać dopasowana przede wszystkim do zdjęcia. Na zdjęcia portretowe idealnie sprawdzą się ramki mieszczące format: 10 x 15, 10 x 18 czy 15 x 21. Warto jednak przełamać tradycyjną rutynę wybierając większe rozmiary zdjęć, jak: 30 x 40, 40 x 50, 50 x 70, 70 x 100.\nTo tylko część propozycji, jakie można znaleźć w wielu sklepach posiadających w sprzedaży ramki do zdjęć. Należy pamiętać, że zarówno ramka na zdjęcie i umieszczone w niej zdjęcie stanowią niezwykłą, bardzo osobistą dekorację. Dlatego też warto wybrać odpowiednią ramkę w celu wyeksponowania osobistej pamiątki – zdjęcia.\nRamki drewniane i aluminiowe, czyli klasyka kontra nowoczesność\nRamki drewniane, jak i aluminiowe od dłuższego czasu goszczą w polskich domach. Stanowią one dwa odrębne nurty dekoracyjne, które jednocześnie dość ciekawie mogą współgrać w jednej galerii zdjęć.\nDrewniana ramka określana jest jako klasyczna i ponadczasowa. Wykonana jest z trwałego i podatnego na koloryzację materiału, dzięki czemu dość szybko zyskała szerokie grono zadowolonych konsumentów.\nAluminiowa ramka na zdjęcia to nowoczesna propozycja, która nie trafi z pewnością w gusta każdego. Jednak stanowi doskonałą i nietypową alternatywę, gdyż równie pięknie potrafi wyeksponować zdjęcie! Jednak czy wybór ramki powinien być uzależniony od stylizacji pomieszczenia?\nRamki na zdjęcia a stylizacja pomieszczenia\nWybór ramki na zdjęcia w opinii wielu osób powinien współgrać ze stylizacją pomieszczenia. W wielu przypadkach pozwoli to zachować harmonię, jak i spełni oczekiwania właściciela. Jednak może w tym przypadku warto się wyróżnić i odbiec odrobinę od głównego nurtu wystroju, jaki panuje we wnętrzu pomieszczenia?\nDla przykładu w klasycznym pomieszczeniu warto wykorzystać kolorowe lub aluminiowe ramki. W nowoczesnym mieszkaniu lub urządzony w stylu glamour warto się przekonać, czy sprawdzi się tradycyjna, drewniana ramka. Z pewnością warto poeksperymentować, aby stworzyć własną, unikatową kompozycję stworzoną ze zdjęć!\nJak powiesić zdjęcia na ścianie, aby stworzyć unikatową kompozycję?\nPragnąc stworzyć unikatową kompozycję, warto przygotować zdjęcia, które przypominają nam miłe chwile. Następnym elementem powinien być wybór ramki oraz formatu zdjęcia. Na etapie planowania kompozycji warto podjąć decyzję, czy zdjęcia zawisną na ścianie, czy też będą stały na blacie mebla.\nPoświęcona chwila pozwoli z pewnością stworzyć przepiękną, a także unikatową kompozycję zdjęć! Może planowanie warto zacząć już dziś?


:: Kopalnie Kamienia\nArtykuł dodany przez: Advocate (2004-01-29 10:55:00)\nOpowieść o Kopalniach Kamienia, cz.1\nWitajcie. Nie zdradzę wam mojego imienia, bo moglibyście sobie spokojnie na nim połamać język, dlatego mówcie na mnie po prostu, hmmm... jak chcecie. Chcę wam przybliżyć historię jaka przytrafiła mi się w Kopalniach Kamienia. Teren ten był pokryty "kloszem", stworzonym przez jakichś roztrzepanych magów, można było do niego wejść, ale nie dało się już stamtąd wyjść. No więc... jak się tam dostałem?? Powiedzmy, że zbyt mocno się naraziłem magom (to jest wersja mniej brutalna) i skazali mnie na roboty w Kopalniach, ale że byłem śmierdzącym leniem, to po prostu mnie tam wrzucili. Podczas gdy sędzia odczytywał wyrok przybiegła postać wyglądająca jak mag i kazała mi dostarczyć jakieś zioła i liścik do Arcymistrza Magów Płomyczka. Potem sędzia nadal czytał wyrok i czytał... i czytał... w końcu zasnąłem. Już nawet nie musieli mnie wrzucać przez tą barierę tylko śpiąc spadłem przez nią w dół. Wleciałem w jakiś mały zbiornik wodny, po czym obudziłem się i od razu jakiś gostek dał mi z plaskacza, ale szybko tego pożałował, ponieważ przyszedł jakiś paker i porozganiał całą jego bandę. Pomógł mi wstać i powiedział:\n- Siema jestem Diego - kaszlnął - uratowałem Cię, ale to nie znaczy, że będę dla Ciebie miły. - jego głos by strasznie skrzeczący, dlatego bardziej bałem się jego krzyku niż mięśni - To miejsce zwie się Kolonią. Na całym jej terenie są 3 obozy: Przestarzały, Obóz-Któremu-Się-Wydaje-Że-Jest-Nowszy-Od-Innych i Obóz Sekty. Ja przesiaduję w Obozie Przestarzałym bo mają tam najlepszy towar z zewnętrznego świata. Jeśli chcesz przeżyć, to chodź ze mną.\n- Dobra - odparłem bez zastanowienia..\nZeszliśmy z góry, przeszliśmy przez las, aż trafiliśmy do rzeki. Był tam most, przy którym stali dwaj strażnicy, chwiali się podpierając o mały murek. Doszliśmy do bramy Przestarzałego Obozu, przed którą stali tacy sami strażnicy jak na moście. Weszliśmy do środka. Obraz, który zobaczyłem trochę różnił się od moich wyobrażeń. Zobaczyłem niskie domki, przed niektórymi paliły się ogniska, ale najbardziej zagadkowe było to, dlaczego część ludzi leżała na ziemi plackiem. Diego wprowadził mnie do jednego z domków i zaczął mi wszystko wyjaśniać:\n- Wiesz co tu się dzieje?? Zapewne nie. Więc słuchaj: nasi ludzie to Kopacze - ci w wyświechtanych spodniach - wykwiczał - i ci w karmazynowoczerwonawowiśnioworubinowosrebrnych zbrojach podobnych do mojej, to Cienie. Jest tu trochę sekciarzy przez co większość ludzi leży na ziemi, bo skręcają oni zioła, mocne jak cholera, które nazywają się Zewy Nocy. Sam się skusiłem i nie mogę przestać dlatego pełno tutaj dymu. Wydajesz mi się bystry. Czy chciałbyś wstąpić do naszego Obozu??\n- Noooooo. Ale wyżywienie i chatka wliczone w koszty pobytu. - powiedziałem zadowolony z siebie - Co musze zrobić??\n- Musisz przekonać do siebie najbardziej wpływowych ludzi. Ale teraz już się ściemnia. Chodź, zaprowadzę Cię do chaty.\n- OK. Idziemy.\nNie musieliśmy iść daleko. Dostałem domek obok pobliskiej areny. Zanim wszedłem, Diego powiedział:\n- Wypędzić zapach skrętów musisz sobie sam, chociaż wątpię żeby Ci się udało, bo jest on już wsiąknięty w deski.\nWszedłem do środka żegnając się z Diegiem. Było tam mało miejsca, jak w każdej podobnej chatce, na środku stał stolik z małym tobołkiem do siedzenia, dwie skrzynie (od których z daleka było czuć skręty) i łóżko. Położyłem się i zasypiałem z myślą co mnie jeszcze spotka... Kopalnie Kamienia, cz.2\nObudziłem się i przed oczami zobaczyłem... nekromantę! Zaczął mnie ponaglać:\n- Wstawaj leniu, ja czekam na Oko Innosa, a ty się obijasz!\nW pewnym momencie doznałem olśnienia:\n- Xardas, matole! To jest jeszcze Gothic 1, jeszcze nie zginąłem (zemdlałem) w gruzach i nie ożywiłeś mnie! Dopiero za parę dni przyjdę do ciebie pytać się o Śpiącego! Wynoś się!\n- A no tak, wybacz, nie wziąłem Geriavitu - po tych słowach zniknął.\nMusiałem znaleść jakieś ciuchy. Poszedłem do najbliższego domku jakiegoś Cienia, i ukradłem ze skrzyni Strój Cienia. Ponieważ większość strażników była upita i leżała na ziemi wszedłem ze spokojem do zamku. Na samym środku placu zamkowego oprócz upitych strażników zobaczyłem kwiaciarnię. Dało mi to do myślenia, więc poszedłem się spytać co robi kwiaciarnia w środku obozu. Gostek imieniem Blizna odpowiedział:\n- Kwiaciarnia to przykrywka. Normalnie wulkanizujemy tu opony dla Sekciarzy, ponieważ u nich nie ma nawet ławek, a fotele pojawiają się dopiero w Gothic 2. Nieźle idzie na tym zarobić, a do tego dokładają jeszcze paczkę skrętów za każdy. Jak chcesz to mogę cię tego nauczyć.\nNagle zobaczyłem Świątynię Magów Płomyczka, i od razu przypomniałem sobie o liście. Zanim go oddam, przeczytam go, może akurat później to się przyda. Otworzyłem zwój i zacząłem czytać:\n"Drogi Mistrzu Xardasie, już od kilku dni jesteśmy na głodzie. Takich doskonałych skrętów jak te Sekciarzy nigdy tu nie paliliśmy. Niestety ostatnio nie dostajemy od was dostaw. Jest jeszcze oczywiście świetnie napędzona ryżówka z Obozu-Któremu-Się-Wydaje(itd). Wiem, że nie trzymacie zbyt dobrych kontaktów z pozostałymi obozami, ale moglibyście nam załatwić chociaż po 2 sztuki każdego z tych rarytasów na głowę (przypominam jest nas 20 w klasztorze), a my wam przyślemy jakieś kobiety (ilość nie gra roli). Z poważaniem - Pyrokar."\nPo przeczytaniu wymyśliłem chytry plan. Poszedłem w stronę świątyni. Przed wejściem zatrzymał mnie jakiś narwany żul w stroju maga.\n- Stój! Nie możesz tu wejść ze względu na nasze zebranie (domyśliłem się że sami pędzą ryżówkę).\n- Ale ja mam list do Arcymistrza.\n- Jesteś posłańcem zza Bariery? Pokaż no ten list - podałem mu kartkę, przeczytał go - hmmm... ten list jest Xardasa, ale pokażę go Corristo i....\n- Jestem gotowy pójść po wszystko! - nie mogłem się powstrzymać.\n- Eeee... co? A tak, możesz pójść po nie.... ALE TO ZNACZY, ŻE CZYTAŁEŚ PRYWATNĄ POCZTĘ MAGÓW! - kurcze, inteligentny gość, tego się nie spodziewałem - za karę musisz przynieść te wszystkie rzeczy również dla nas.\n- Aha, jesteś tu nowy więc musisz się udać do Gomeza. - po tych słowach wszedł do środka.\nDostałem się do niego oczywiście bez większych problemów. Gomez miał 2 metry... w pasie, i po prostu "wylewał" się ze swojego siedzenia, nie zdziwiłbym się gdy dowiedziałbym się, że jak chce wyjść na dwór to biorą go we trzech na taczkę. Podszedłem do niego.\n- Ja w...\n- Dobra, jesteś ogłoszony oficjalnym członkiem Przestarzałego Obozu. Twoim zadaniem jest spenetrować sytuację na bagnach.\nGość miał tą mówkę chyba we krwi. No cóż... i tak nie miałem nic do roboty. Tylko jak się dostać na bagna? Nie wiedziałem, więc po prostu poszedłem przed siebie. Ludzie co to była za męczarnia. Szedłem przed siebie, aż doszedłem do jakiejś bramy, o dziwo strażnik nie był ani upity, ani naćpany. Spytałem się go gdzie są bagna, a on się zdziwił i odpowiedział:\n- Człowieku to jest obóz Nowszy-Od-Innych, a nie Sekta. Jak chcesz dotrzeć na bagna to musisz się wrócić całą drogę do Przestarzałego Obozu i jeszcze pokonać następne tyle żeby dojść na bagna.\n- Eeee... fajnie.\nNie mogłem wytrzymać. Od razu wziąłem za szmaty jednego Sekciarza, żeby mnie zaprowadził. On grzecznie mi odpowiedział:\n- Niestety nie mogę cię zaprowadzić, ponieważ przedawkowałem trochę Zewów Nocy i nie pamiętam gdzie jest obóz.\n- Trzymajcie mnie! - doszło do rękoczynów byłem tak wnerwiony, że myślałem że go rozniosę. W końcu rozdzielili nas najemnicy... ich też rozniosłem. Po tym wydarzeniu poszedłem się porządnie napić. W karczmie zmógł mnie sen i zasnąłem na blacie. Kopalnie Kamienia, cz.3\nNo i zgadnijcie co było dalej... tak zgadliście. Zacząłem go okładać z drewnianej pały, którą znalazłem w schowku. Łatwo zgadnąć, że stracił panowanie i przywaliliśmy w drzewo gdzieś w środku lasu. Na szczęście Syrenka miała poduszki powietrzne. Wyszliśmy z auta i... Kopalnie Kamienia, cz.4\nWitam was ponownie - ostatnio skończyliśmy na tym, że rozwaliłem się gdzieś w lesie z Wiśniewskim. Wiśniewski jakoś wstał i się pozbierał. Jednak zakneblowałem go dla bezpieczeństwa. Powiedziałem mu wprost:\n- Słuchaj ty głupi patafianie. Po pierwsze - guzik mnie obchodzi co o mnie wiesz ale ja idę od razu do świątyni Śpiącego, bo nie chce mi się przechodzić tej gry prawie od nowa. Po drugie - przywieź mi wreszcie moje wiśnie!!!\nZostawiłem go tak i skierowałem się w z powrotem w stronę sekty. Gdy odszedłem kawałek zobaczyłem biegnące w kierunku Wiśniewskiego Zębacze (:)). Wszedłem do Sekty a tam już nikt nie chciał mnie gonić. Wszyscy naćpani po ich "święcie". Strażnicy ledwo chwiali się na nogach więc wystarczyło dać im w pysk, żeby się przewrócili. Poszedłem do tego całego Y'Beriona i prosto z mostu powiedziałem:\n- Słuchaj idę zabić tego waszego Śpiącego, bo ludzie mnie męczą, że nie przechodzę gry!!!\n- No dobra idź, bo mnie męczą, że nie zemdlałem i nie zginąłem po filmiku przywołania Śpiącego. Cor Kalom powinien być już w świątyni.\nLekko mnie to zatkało ale OK. Doszedłem do wejścia - Było całkiem.... duże. Przed wejściem stała... zielona orka. O dziwo powiedziała do mnie:\n- Witaj wędrowcze. Zaszedłeś do Świątyni Śpiącego. Zaprowadzę cię kawałek.\nOrka posuwała się trochę wolno po lądzie ale jakoś doczołgaliśmy się do jakiegoś placu - tu mnie zostawiła. Przed sobą zobaczyłem dużą kratę, a po drugiej stronie Pełzacza. O dziwo on też zaczął gadać (!):\n- Hej stary. Słuchaj jak zrobisz dla mnie przysługę to otworzę tą kratę i nie będę cię bić po wejściu. Co ty na to?\n- Eeee... no dobra, a co musze zrobić? Rozwalić coś, czy wysadzić?\n- Masz mi przynieść Dziuriziela - wygląda jak miecz ale podobno to jakieś nowe skręty Sekty, mniam...\nDoszedłem do miejsca z jakąś kapliczką na środku. Wszedłem do środka i zobaczyłem kolejną orkę.\n- Witam naszego nowego gracza w Biliardowcach. Jestem Urban Hubertczak. Wystarczy odpowiedzieć na jedno pytanie i wygrasz Dziuriziela.\nNic nie mówiłem tylko usiadłem na takim dziwnym krzesełku.\n- Pytanie brzmi: Jakiego koloru jest czarna skrzynka?\nPytanie na pierwszy rzut oka banalne. Ale skąd ja mam wiedzieć?\n- Poproszę pół-na-pół.\n- Dobra. Proszę komputer (czytaj - chomik pod krzesłem) o napisanie połowy słowa, które jest odpowiedzą.\nChomik szybo napisał - ...na. Dużo mi to nie dało więc strzelałem.\n- Dobrze będę strzelał - czarna skrzynka jest zielona.\n- Tak, Urban nie przedłużaj bo ci trzasnę\n- Oj niestety, nie odpowiedziałeś czarna tak więc..... wygrałeś!!!\nUrban dał mi Dziuriziela - rzeczywiście wyglądał na niezły towar. Dałem go Pełzaczowi - oczywiście bardzo się cieszył. Wszedłem dalej do wielkiej sali a na środku na podeście stał jakby pająk - to był Śpiący. Zobaczyłem tam też Cor Kaloma. Gdy podszedłem bliżej powiedział:\n- Ty głupcze, myślałeś, że mnie powstrzy... - TRZASK! GRZMOT! ŁOSKOT! BRZDĘK!\nŚpiący zamachnął się i przygniótł go jednym ruchem.\n- Witaj, wreszcie się tu zjawiłeś.\n- Już długo na ciebie czekałem.\n- Jak to czekałeś na mnie? A nie na Cor Kaloma?\n- To ty mnie nie poznajesz?\n- Bezimienny, jestem twoim ojcem!\nTeraz zjawił się znajomy Pełzacz i rzucił mi świecącego na niebiesko Dziuriziela. Zacząłem odbijać wszystkie kule i poczułem nagły przypływ Moczu w pęcherzu. Jednak Pełzacz krzyknął - "Nie poddawaj się - niech Mocz będzie z tobą!" - po czym zacząłem odcinać Śpiącemu wszystkie kończyny jednocześnie. Otworzył się jakiś portal i on tam wskoczył. I co dalej? Teraz ukazuje się filmik jak opróżniam pęcherz z Moczu i jak z Pełzaczem popalam sobie Dziuriziela. Kopalnie Kamienia, cz.5\nPo ukończeniu całego Dziuriziela, razem z Pełzaczem postanowiłem wyjść trochę na zewnątrz. Widok dworu troszkę mnie zaskoczył - nie było już osłony, przez co słońce strasznie raziło w oczy. Poszliśmy z Pełzaczem do Przestarzałego Obozu. Zobaczyłem znajomego pakera z piskliwym głosem.\n- Sie masz Diego! To mój kumpel Pełzacz. - po tych słowach wszyscy, którzy usłyszeli to zdanie zaczęli zwiewać.\n- Cześć - powiedział stwór.\n- Pierwszy raz słyszę, żeby pełzacz gadał.\nA na to Ścierwojad z boku:\n- Dzisiaj wieczorem organizujemy wyścigi - wpadniecie?\n- Czemu by nie...\nByłem tylko ciekaw co to za wyścigi, bo już wiele rzeczy mnie tu zaskoczyło. Reszta dnia minęła zwykłym rytmem - a potem nastał wieczór. Poszliśmy do Diega. Stał przed bramą na prawdopodobnej linii startu.\n- Startujecie, czy obserwujecie?\n- Wolałbym najpierw...\n- Startujemy! - przerwał mi Pełzacz.\n- OK, ale za wejście płaci się - PAC! (od Pełzacza w łeb) - ała... OK jak dla was gratis. Nagrodą jest 100 skrętów.\nPełzacz załatwił sprawę szybko i nawet nie płaciliśmy - a jest o co walczyć. Tylko jeszcze nawet nie wiedziałem na czym mam się ścigać. Postanowiłem obejrzeć pojazdy przeciwników. Gdy tylko je zobaczyłem zacząłem się kulać ze śmiechu na ziemi - jakiś Sekciarz robił właśnie kółko próbne na Ścierwojadzie, gość z Obozu-Któremu-Się-Wydaje - na Kretoszczurze, no i był jeszcze reprezentant Przestarzałego Obozu na Jaszczurze. "Pojazdy" te dały mi nieco do myślenia, ale w tym momencie coś mnie zmartwiło - jak ja powiem Pełzaczowi, że mam jechać na NIM?. Żeby wam oszczędzić czytania - gdy mu o tym powiedziałem prawie pogrzebał mnie żywcem, ale ostatecznie zgodził się. Ustawiliśmy się na linii startu, Diego zaczął odliczanie:\n- 3... 2... 1... POSZLI!\nPełzacz wystartował strasznie szybko, więc wysunęliśmy się na prowadzenie. Gość z Przestarzałego Obozu zagrzał silnik i zarył się w miejscu. Pierwsza prosta. Wyprzedza mnie gość z Sekty i nagle... złapał gumę! Zatrzymał się i wyjął nogę zapasową, którą zaczął szybko przykręcać Ścierwojadowi. Pełzacz był bezkonkurencyjny - jechał strasznie szybko i nikt nas nie mógł dogonić. Ale coś jak zwykle musiało przerwać tą sielankę. Jadąc usłyszałem znajomy odgłos... czerwonej syrenki!!! Podjechała koło mnie i Pełzacz mi się spłoszył przez co wypadliśmy z toru. Kiedy wstałem z gleby zobaczyłem, że auto zatrzymuje się koło mnie i wysiada z niego... Wiśniewski. Zanim zdążyłem go uderzyć powiedział:\n- Przywiozłem ci twój koszyk - podał mi go\nWpadłem w furię - wysypałem mu cały ten koszyk na głowę i zabrałem mu kluczyli od auta. Odpaliłem syrenkę - ruszyła ze zgrzytem. Po chwili jazdy Pełzacz mówi:\n- Hej, tu z tyłu jest bomba i tyka!\n- Łee tam jakaśtam... BOMBA?! Co dalej wzywaj saperów, wojsko czy co tam się wzywa żeby to rozbroić!\n- Spoko stary w filmach zawsze ciągnie się za czerwony kabel.\n- To ciągnij byle szybko!\n5... Pełzacz siedzi 4... do Pełzacza dotarło co ma zrobić 3... chwycił za kabel 2... wyrwał go i... BOOM!!! Syrenka poszła z dymem. Lecieliśmy dość wysoko nad doliną.\n- Kurcze a zastanawiałem się czy nie pociągnąć niebieskiego... - powiedział stwór - ej, zobacz zaraz wylądujemy w...\nadres tego artykułu: http://www.gothic.phx.pl/articles.php?id=9


#32 Accabadora | Wiedźmowa głowologia - recenzje książek\nMaria wiedzie dość spokojne życie w nowym domu, a wiejska społeczność nie miała problemów z zaakceptowaniem decyzji o jej „adopcji”. Mała chodzi do szkoły, pomaga przy zbiorach winogron, bawi się z innymi dziećmi i zadaje bardzo dużo pytań, na które Bonaria odpowiada w miarę możliwości, jednak nie ma pojęcia, czym tak naprawdę zajmuje się jej ciocia. Kobiecie zdarza się wychodzić w środku nocy, kiedy dziewczynka już śpi, ale nawet gdy Maria dostrzega jej zniknięcie, Bonaria nie tłumaczy się z pobytu poza domem. W końcu jednak wszystko musi się zmienić...\nKsiążka ma niespełna 190 stron, jednak autorce udało się doskonale zarysować antropologiczne podłoże wiejskiego życia w Sardynii, gdzie zjawiska, które byłyby nie do pomyślenia we współczesnej Europie, tam wciąż mogą funkcjonować. Michela Murgia stawia przed czytelnikiem ważne pytania: czy można zabić z litości? Czy śmierć może być wyzwoleniem? Czy można pogodzić się z faktem, że bliska osoba kończy życie innych ludzi?\nPowyższe kwestie zostały zestawione z dorastaniem Marii oraz dylematami, które musiała rozwiązać. Można nie zgadzać się z jej decyzjami, jednak jej zmieniająca się postawa daje pewien obraz na to, jak wiele czynników wpływa na ostateczny osąd i zachowanie. Akceptacja faktu, że kobieta, która ją wychowała, ukraca cierpienie ludzi leżących na łożu śmierci nie jest łatwa i wszyscy doskonale o tym wiemy. Gdyby sprawa była prosta, nikt nie walczyłby o prawo/zakaz do aborcji czy eutanazji.\nAutorka dokonała więc niesamowitej rzeczy prezentując w Accabadorze swoiste tabu XXI wieku. Historia utkana przez nią na kartach powieści jest subtelnie i prosto opisana – aż chciałoby się rzec: „Po prostu tak musiało być.”\nNo i warto dodać, że ludzie ze wsi doskonale wiedzą kim jest Bonaria, chociaż nikt nigdy nie mówi tego na głos. Mimo że accabadory są szanowane, a ich zdanie jest bardzo ważne dla ludzi proszących je o pomoc, to służebnice śmierci również dla nich są kwestią tabu, czy może raczej stanowią swoistą sferę sacrum. Z tego powodu całokształt powieści sprawia dość piorunujące wrażenie.\nNaprawdę polecam tę książkę, choćby ze względu na sposób ujęcia tak trudnego problemu z perspektywy dorastającego dziecka, które powoli choć nieuchronnie, zaczyna rozumieć niektóre kwestie i wyrabia sobie własne zdanie na ich temat. Do tego Accabadora stanowi dobry punkt wyjścia do poszukiwań innych obyczajów, które pozornie mogłyby się kłócić z prawami człowieka, a które są powszechne w różnych regionach świata.\nAutor: Wiedźma o 16:36\nMałgorzata 26 listopada 2012 16:55\nMam coraz większą ochotę na tę książkę, chociaż początkowo nie zwracałam na nią uwagi :)\nImmora 26 listopada 2012 18:01\nNie przemawia do mnie, niestety, chociaż sama idea "accabadory" jest całkiem ciekawa.\nIsztar 31 lipca 2013 08:16\nOkładka jest naprawdę magiczna. Ale jakoś nie cięgnie mnie do tej książki.\nZostałaś nominowana do Liebster Blog Award. Info na moim blogu.\nEsa Czyta 25 sierpnia 2013 11:40\nWłaśnie takie książki lubię :) Przypuszczam, że byłaby idealna na długie jesienne wieczory. Bardzo chętnie się z nią zapoznam :)\nTosia 23 listopada 2013 16:35\nMiałam wątpliwości do tej książki, ale skutecznie je rozwiałaś :)


Pomysł na remont toalety w bloku. Łazienka w 10 Dni w Warszawie\nPrzykładowy pomysł na remont toalety około 2m2 w bloku na Woli w Warszawie.\nCelem był pomysł na remont toalety w bloku i “zmieszczenie” kabiny prysznicowej oraz brodzika w pomieszczeniu przeznaczonym tylko na toaletę ale tak aby “zmieściła” się również umywalka i oczywiście miska WC.\nToaleta była w rozmiarze 80 cm szerokości i 2 m długości. I tak wyglądała przed wejściem ekipy Łazienka w 10 dni. Bardzo mała powierzchnia do wykorzystania i w dodatku wąska. Nie lada wyczynem było zagospodarowanie tego miejsca w sposób zgodny z potrzebami klienta. Same prace, też były utrudnione z powody ograniczonych ruchów naszych pracowników. Zdjęcie poniżej przedstawia stan obecny jaki zastała ekipa Łazienki w 10 Dni przed remontem łazienki:\nŚciany wytynkowane, wykonane nowe instalacje hydrauliczne i elektryczne. Do nas należało oprócz zainstalowania brodzika i kabiny, wykonanie okładzin ścian z płytek “biała cegiełka” w tylu Metro, zainstalowanie umywalki, wykonanie na zamówienie szafek wiszących i lustra oraz ich montaż, podłączanie armatury i WC oraz deszczownicy w kabinie, wymian drzwi, wykonanie posadzki z płytek – mozaika czarno – biała (szachownica).\nNajwiększym problemem było przeniesienie rury odpływowej 110 w ten sposób aby łatwo zainstalować brodzki o wysokości 5 cm! W tym pomógł duży młot udarowy i dość gruba ściana dzieląca łazienkę z toaletą. Udało się przenieść rurę ścianą i wystawić ją za brodzikiem, co ułatwiło podłączenie sedesu typu kompakt pod lekkim skosem. Dodatkowo w kabinie prysznicowej musieliśmy wykonać rewizję na wodomierze.\nRemont trwał 9 dni roboczych, z pozoru mała łazienka ale wymaga więcej twórczej pracy przy bardzo ograniczonej powierzchni roboczej, było ciężko pracować 2 pracownikom.\nPomysł na remont toalety został zrealizowany ostatecznie w bardzo atrakcyjny sposób:


Dodano: 14 marca 2020, 21:10 0\nGrypa, koronawirus, a może zwykłe przeziębienie? To pytanie zadaje sobie miliony osób, które przebywają w rejonach objętych epidemią. Nie tak łatwo rozpoznać, że mamy do czynienia z koronawirusem, choć niektóre objawy są wskazaniem do poddania się kwarantannie i wykonania specjalistycznego testu na obecność wirusa COVID-19.\nChoć nie sposób samodzielnie odróżnić objawów koronawirusa od objawów grypy, to możemy zwrócić uwagę na pewne charakterystyczne symptomy, które powinny skłonić nas do telefonicznego kontaktu ze Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną. Nie należy udawać się do przychodni lub na SOR, podróżować komunikacją miejską, iść do apteki! Można zgłosić się bezpośrednio do szpitala zakaźnego, jednak takie postępowanie zwiększa ryzyko zakażenia innych osób.\nGrupa czy koronawirus? Podobieństwa\nGrypa i koronawirus COVID-19 to infekcje wirusowe, które powodują podobne objawy, jednak na tym nie kończy się ich podobieństwo. Wirus grypy, choć stale mutuje, został już odpowiednio poznany i jest możliwy do opanowania dzięki szczepionce. Koronawirus COVID-19 to nowy, nieznany typ wirusa, którego lekarze na razie „się uczą”. Trwają intensywne badania, które pozwalają uzyskać odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania oraz zmniejszyć zasięg epidemii. W poznawaniu koronawirusa pomaga także obserwacja chorych. Dzięki temu wiadomo, że niektóre przypuszczenia lekarzy były błędne. Koronawirus COVID-19 to zagrożenie, którego nie można bagatelizować, dlatego konieczne jest maksymalne ograniczenie ryzyka zakażenia poprzez m.in. odpowiednią higienę rąk i unikanie źródeł zakażenia.\nZarówno grypa, jak i koronawirus początkowo objawiają się osłabieniem, gorączką, kaszlem oraz bólem mięśni. Koronawirus ma jednak o wiele poważniejszy przebieg i jest szczególnie niebezpieczny dla osób starszych i przewlekle chorych. Grypa najszybciej roznosi się wśród dzieci, które uczęszczają do żłobków i przedszkoli; jest też niebezpieczna dla osób starszych i przewlekle chorych, jednak powoduje mniej zgonów. Przed wirusem grypy możemy się w pewien sposób zabezpieczyć, szczepiąc się przed nastaniem sezonu infekcyjnego i choć szczepionka nie zabezpiecza przed chorobą w 100%, to w przypadku zakażonych, redukuje ryzyko wystąpienia powikłań i powoduje, że przebieg choroby jest dużo łagodniejszy.\nGrypa i koronawirus przenoszone są drogą kropelkową – to kolejne podobieństwo, dlatego w celu zminimalizowania ryzyka zakażenia, trzeba zachować odpowiednie środki ostrożności, czyli unikać bezpodstawnych wizyt w aptekach, przychodniach i innych miejscach publicznych, a także zakrywać nos i usta podczas kichania i kaszlu chusteczką. Co więcej, trzeba unikać przebywania w otoczeniu osób, które mają objawy grypopochodne.\nPierwszą i zasadniczą różnicą pomiędzy grypą i koronawirusem jest okres rozwoju choroby. Grypa rozwija się średnio 2-4 dni, a w przypadku koronawirusa od zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów może minąć nawet 14 dni (średnio jest to 5-7 dni); były też przypadki, gdy objawy choroby ujawniały się dopiero po 3 tygodniach od kontaktu z osobą chorą. Z tego względu konieczne jest poddanie się kwarantannie w sytuacji, gdy istnieje ryzyko zakażenia. Co więcej, zakażenie koronawirusem można przechodzić bezobjawowo, co rzadko zdarza się w przypadku grypy.\nKolejną różnicą pomiędzy grypą i koronawirusem jest to, że koronawirus powoduje więcej zgonów. U około 3,5% zakażonych powoduje śmierć w wyniku niewydolności oddechowej. W przypadku grypy zgon dotyczy około 1% zakażonych pacjentów.\nGrypa atakuje bez wyjątku, choć w większości dotyka dzieci i osoby dorosłe, które są narażone na przebywanie w dużych skupiskach osób. Koronawirus dotyczy jedynie niewielkiego odsetka dzieci oraz młodzieży (uważa się, że najmłodsi mogą przechodzić zakażenie bezobjawowo i być źródłem zakażenia dla dorosłych) i atakuje przede wszystkim osoby po 38. roku życia oraz seniorów. Większość osób zakażonych to osoby po 70. roku życia; w tej grupie jest też najwięcej zgonów. Na koronawirusa nie ma szczepionki; w przypadku zakażenia znacznie większa liczba pacjentów wymaga leczenia z wykorzystaniem specjalistycznej aparatury podtrzymującej życie, czyli respiratorów.


Film "Dzień babci" z Anną Dymną może ubiegać się o nominację do Oskara - RMF 24\nFilm "Dzień babci" z Anną Dymną może ubiegać się o nominację do Oskara\nWtorek, 22 listopada 2016 (22:44)\n"Oszustwo metodą "na wnuczka" jest bardzo filmowe; osoby biorące w nim udział muszą mieć coś z aktora, muszą mieć czar, czyli są ciekawymi postaciami filmowymi" - mówi o filmie "Dzień babci" Miłosz Sakowski. Obraz może ubiegać się o nominację do Oskara w kategorii film krótkometrażowy.\n"Dzień babci" Miłosza Sakowskiego zwyciężył na Foyle Film Festival w Irlandii. Impreza ma status festiwalu kwalifikującego do walki o nominację do Oscara. Wcześniej produkcja zdobyła ponad 20 nagród i wyróżnień w kraju i za granicą. W Polsce wygraliśmy większość festiwali lub zdobyliśmy wyróżnienie - powiedział PAP scenarzysta, reżyser, a wcześniej dziennikarz, Miłosz Sakowski.\n"Dzień Babci" to dyplomowy film Miłosza Sakowskiego. Obraz wyprodukowała Gdyńska Szkoła Filmowa. Film opowiada historię młodego człowieka (w tej roli Mateusz Nędza), który oszukuje starsze kobiety tzw. metodą na wnuczka. Kiedy trafia do jednej z takich kobiet (w tej roli Anna Dymna) i wydaje się, że wszystko idzie dobrze, starsza kobieta go demaskuje. Ale zamiast wezwać policję, proponuje mu układ, obiecuje mu nawet wyższą kwotę pieniędzy pod warunkiem, że będzie udawał jej wnuka przed pracownikiem socjalnym. Ten ma bowiem sprawdzić, czy kobieta ma opiekę rodziny, bo w przeciwnym wypadku, eksmitują ją z mieszkania. Oszust się zgadza. Para zaczyna współdziałać i przygotowuje się do tego spotkania.\nTo są pierwsze dwie minuty z trzydziestominutowego filmu i cała historia się dopiero zaczyna, kiedy wspólnie postanawiają dokonać oszustwa; i raz jest śmiesznie, raz strasznie - opowiadał Sakowski.\nSakowski przyznał, że pomysł na "Dzień babci" powstał w czasach, kiedy był dziennikarzem, czyli jeszcze przed tym, jak podjął naukę w Gdyńskiej Szkole Filmowej. Zawsze uważałem, że oszustwo tzw. metodą na wnuczka jest bardzo ciekawe, filmowe" - przyznał. "Osoby biorące udział w takim przestępstwie nie są zwykłymi przestępcami, ale muszą też mieć w sobie coś z aktora, muszą mieć czar, potrafić sprzedać kłamstwo, czyli są ciekawymi postaciami filmowymi - mówił.\nJak opowiadał, praca nad obrazem opóźniła się o kilka miesięcy, bo musiał czekać na moment, kiedy w filmie mogła wystąpić Anna Dymna. Wraz z moim przyjacielem i współscenarzystą, Marcinem Kubawskim pisaliśmy specjalnie dla pani Anny Dymnej, ale jak zadzwoniłem, usłyszałem, że nie ma czasu, ma kłopoty ze zdrowiem - mówił. Dwa tygodnie później, po przeczytaniu scenariusza Anna Dymna zgodziła się zagrać w obrazie Sakowskiego. Czekałem długo na Annę Dymną i było warto, bo to jest idealna aktorka do tej roli - zaznaczył.\nObecnie Miłosz Sakowski, wraz z Marcinem Kubawskim, pisze dwie fabuły, pełnometrażowego komediodramatu (to byłby jego debiut pełnometrażowy) oraz serialu. Dzięki tym nagrodom pojawiło się wiele możliwości, są ludzie, którzy chcą czytać nasze scenariusze, więc nie pozostaje nic innego, jak tylko pisać - mówił.\n"Dzień babci" zdobył uznanie jurorów m.in. także na festiwalach: 34. "Młodzi i Film" w Koszalinie (Jantar za krótkometrażowy film fabularny, Nagroda Dziennikarzy dla filmu krótkometrażowego), Sopot Film Festival (Najlepszy Film Krótkometrażowy), "Dwa Brzegi" w Kazimierzu Dolnym i Janowcu nad Wisłą (Nagroda Główna w Niezależnym Konkursie Filmów Krótkometrażowych), 25. Festiwalu Filmów Wschodnioeuropejskich w Cottbus ( Nagroda Specjalna) oraz Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Durbanie (Najlepszy Film Krótkometrażowy).\nGdyńska Szkoła Filmowa - Policealne Niepubliczne Studium Filmowe powstała w styczniu 2010 roku z inicjatywy Prezydenta Miasta Gdyni - Wojciecha Szczurka, Leszka Kopcia - Dyrektora Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Roberta Glińskiego - reżysera i scenarzysty oraz Jerzego Radosa - pomysłodawcy i realizatora Pomorskich Warsztatów Filmowych.\nMagdalena Jacoń z Gdyńskiego Centrum Filmowego, w którym swoją siedzibę ma Gdyńska Szkoła Filmowa powiedziała PAP, że filmy dyplomowe dotychczasowych absolwentów Szkoły mają na swoim koncie bardzo wiele nagród na światowych i krajowych festiwalach filmowych. Podała, że do najbardziej znanych produkcji należą: "Dzień matki" (z Danutą Stenką) Łukasza Ostalskiego, "Olena" Elżbiety Benkowskiej, który jako pierwszy polski film krótkometrażowy był pokazany w konkursie głównym filmów krótkometrażowych w Cannes.\nSprawdź: życzenia na Dzień Babci\nNewsFilm "Powidoki" Andrzeja Wajdy polskim kandydatem do Oscara\nNewsPolski dokument na skróconej liście oscarowej! To film 21-letniej reżyserki


Julia Wieniawa na kacu pokazuje zdjęcia z czasów, gdy była NAJGRUBSZA: "Machałam do paparazzi KANAPKĄ" (ZDJĘCIA) - Pudelek\n| 01.01.2021 22:30\nJulia Wieniawa na kacu pokazuje zdjęcia z czasów, gdy była NAJGRUBSZA: "Machałam do paparazzi KANAPKĄ" (ZDJĘCIA)\nNieco zmarnowana sylwestrową zabawą Julia Wieniawa postanowiła dołączyć do popularnej instagramowej zabawy i podzieliła się z fanami wspomnieniami. Wśród nich znalazły się też zdjęcia z pudelkowego debiutu celebrytki.\nJulia Wieniawa dzieli się wspomnieniami na Instagramie (AKPA)\nW ciągu zaledwie kilku lat obecności w&nbsppolskim show biznesie Julia Wieniawa stała się jedną z&nbspnajbardziej rozchwytywanych rodzimych celebrytek. 22-latka poza występami w&nbspfilmach, serialach i&nbspkampaniach reklamowych spełnia się też w&nbsproli bizneswoman. Julka prowadzi własną firmę kosmetyczną, jest również właścicielką linii odzieży do jogi. W&nbspnatłoku zawodowych obowiązków znajduje też czas na relacjonowanie codzienności w&nbspsieci.\nZobacz: Sylwestrowa Julia Wieniawa popala cygaro w&nbspobjęciach Nikodema Rozbickiego (ZDJĘCIA)\nTuż po szalonym sylwestrze w towarzystwie ukochanego Nikodema Rozbickiego Julia Wieniawa postanowiła dołączyć do popularnej ostatnio na instagramie zabawy, polegającej na udostępnianiu fotografii z wybranych przez obserwatorów momentów życia. Oprócz zdjęć Julii w ulubionej stylizacji, towarzystwie przyjaciół czy sióstr w relacji celebrytka znalazło się też wspomnienie okresu, w którym ważyła ona najwięcej kilogramów. Wykonane przez paparazzi ujęcia spod studia TVP były jednocześnie pudelkowym debiutem Wieniawy.\nMoje pierwsze zdjęcia na Pudlu. Nie wiedziałam, że ten fotograf przed telewizją to był paparazzi i&nbspmachałam do niego kanapką - zdradziła Julka.\nZobacz również: "Pijana ze szczęścia" Julia Wieniawa POMYLIŁA dni premiery: "Sorry, film jest od jutra"\nNa prośbę jednego z&nbspobserwatorów Julka zaprezentowała także fotografię, na której ważyła najmniej - wykonaną przez Rozbickiego podczas niedawnych wakacji na Zanzibarze.\nPo TZG forma trzymała. Ale już się z&nbspnią pożegnałam. Święta, siłownie zamknięte... Ehhhh -&nbsppodpisała zdjęcie.\nCelebrytka podzieliła się też z&nbspfanami zdjęciem, na którym jest szczególnie szczęśliwa -&nbspkiedy to pozowała w&nbspobjęciach ukochanego na romantycznej zagranicznej wyprawie.\nZobaczcie, jak Julia Wieniawa dołącza do popularnej instagramowej zabawy. Jeśli zaś chcecie powspominać celebrytkę machającą fotografowi kanapką, służymy linkiem i&nbsppomocą: Julia Wieniawa w różowym futrze wychodzi z TVP.\nchciałabym wyglądać tak jak jej "najgrubsza" wersja :D szczęśliwego nowego roku dla wszystkich!\nmoże i schudła, ale raczej nie zmądrzała\nGratuluję roli w filmie wszyscy moi przyjaciele nie zyja Dno dna. W sam raz dla wieniawy\nAle zabawne i właśnie takie coś czytają młode dziewczyny i popadają w kompleksy !! Brawooo Julia\nOna zawsze była szczupła. Zobaczcie jej zdjęcia gdy miała 15 lat. Wpiszcie do wyszukiwarki YouTube "15 letnia Julia Wieniawa jako Paula".\nTaniec z gwiazdami niejedną odchudził. Taka forma odchudzania najfajniejsza.\no co tyle halasu,kto to jest Wieniawa?\nNajgrubsza? To chyba jakiś masochistyczny bodyschaming. Gdzie jest Staśko?\n... ona ma takie parcie na popularność, że aż jest opychająca...\nKto to jest i co to za "Cześka" stylizowana i robiona na niewiną dziewczynke-uczennice ala Ś.P. Anna Przybylska. Proponujecnowy tytuł filmu i rolę dla tej postaci - "Choholi taniec nad grobem"\nKto to jest nijaka Wieniawa i skąd ma pieniążki ?\nssałam już około 20 osobą w tvpis\nNowe wyzwanie.... Wstaw zdjecie na ktorym cie nie ma.....Sie ma.\nkto zacz ? nieznam\n22 lata - sukces, początek rycia mózgu. 33 lata - depresja, sesje porno, wóda tablety i pierwsze operacje plastyczne. Początek 40 - zaawansowane uzaleznienia, depresja dużo młodsi kochankowie. 50 ryj jak kapeć, 3 nieudane próby samobójcze, ) występów w TV duuuużo starsi kochankowie itd itd\n"Marlena Dietrich Netflixa"- Pudlu, prosze abys teraz uzywal tego okreslenia z wykupionego komentarza.\nMój świat stał się lepszy po tym, gdy przeczytałem ten pudełkowy artykół a pojawił mi się on w polecanych.\nKażdy orze jak może ale granie w filmach vegii to jest dno DNA


Dębicki browar domowy SYMEON - Zapiski piwowarów domowych - Piwo.org\nBy ximal, May 25, 2009 in Zapiski piwowarów domowych\nW końcu nadszedł ten moment po kilku miesiącach studiowania forum i kupowania sprzętu.\nSobota rano Szymciu zrobił pobudkę o 6:00 sprzątanie małe zakupy i kole południa zaczęło się długo wyczekiwane warzenie.\nZestaw z BA Koelsch wersja śrutowana.\nWedług mnie nie ma co się bać zacierania żądna filozofia tylko trochę chęci wystarczy.\nWysładzanie zajęło mi jakieś 55 minut w przerwami na podgrzanie wody do wysładzania oraz schłodzeniem próbki, przy 20l wysłodziny miały jeszcze 5 blg więc wysładzałem do 26l.\nPodczas chmielenia można zrobić 1000 innych spraw. Po chmieleniu chłodzenie w wannie jakieś 1,5 godz. Rechydrację drożdży zrobiłem w brzeczce o temp. 25 stopni, byłem w szoku bo drożdże dały oznaki życia już po 5 minutach a po poł godzinki powędrowały fo fermentatora. Wyszło mi około 21 litrów o 13blg więc chyba całkiem całkiem. Około 21 piwko powędrowało do piwnicy do temp 16 stopni. O 7 rano w niedziele pogoniłem do piwnicy zobaczyć do piwa i wbiłem się w szok bo piana był już na jakieś 3 cm. Dzisiaj rano z piwnicy unosi się piękny zapach. Dorzucam kilka fotek oraz projekt etykiet.\nJeszcze jedna bardzo ważna sprawa. Wielkie podziękowania dla dla ANTEKS-a za możliwość spróbowania domowego piwka zanim sam uwarzyłem oraz za kapslownice, dzięki tobie moje pierwsze piwko zostało uwarzone parę miesięcy wcześniej, dwa tygodnie temu rozkoszowałem się twoim Miodowym warzonym w grudniu porostu rozkosz na podniebieniu.\nPozdrawiam Wszystkie Piwowarki i Piwowarów i życzę tylko udanych Piwek.\nGratuluję bezproblemowego warzenia Czytanie jednak popłaca\nKoniecznie zdaj relację z degustacji\nŻyczę samych piwowarskich sukcesów\nRozumiem że to Twoja pierwsza warka i to od razu zacierana?\nSzymciu zrobił pobudkę o 6:00 sprzątanie małe zakupy i kole południa zaczęło się\nCzyżbyś był ze śląska? Uzupełnij proszę swój profil, a może okaże się że mieszkasz zaraz obok kogoś kto wspomoże Cię gęstwą, surowcami itp.\nEdited May 25, 2009 by Jejski\nDokładnie pierwsza warka i zacierana według mnie nie ma co się bawić w brew kity.\nCześć, Na browar.biz też pisałeś.\nNo to zaczynasz podobnie jak i ja-też od słodu\ncieszę sie że mogłem się na coś przydać i przyczynić się trochę do rozwoju piwowarstwa domowego\nObydwa fora były dla mnie i są pomocne\nZ braku czasu w późniejszym terminie w niedzielę 5-06-2009 moja pierwsza warka powędrowała do butelek po tygodniu cichej. Blg 3 z 13 więc wystarczy alk z wyliczeń powinno być 5,1 (chyba dużo)albo źle liczę blg początkowe -blg końcowe / 1,938. Fermentacja burzliwa trwała jakieś 3 dni później piana siadła. W smaku młode piwko fajnie delikatne jak to stwierdziła moja Żona " w sklepie bywają gorsze". W piątek 3-lipiec powstała moja druga warka IRA z zestawu BA. Cały proces zacierania poszedł o wiele sprawniej jak przy pierwszej warce, wyszło 22L 12blg. W planach jest już nr 3. Padło na Pale Ale wzorowane na zestawie z BA tylko trochę zwiększyłem ilości :\nPale Ale Weyermann 5 kg\nMarynka jakieś 30g\nLubelski tez jakieś 30g (lubie lekko chmielone)\nZacieranie 67C 60 min i 15min w 76C. Jak dobrze knuje to powinno wyjść jakieś 25l 12blg.\nProszę o ewentualne korekty i sugestie.\nEdited July 7, 2009 by ximal\nW planach jest już nr 3. Padło na Pale Ale wzorowane na zestawie z BA tylko trochę zwiększyłem ilości :\nJako, że ostatnimi czasy też warzę angielskie piwa, więc takie moje sugestie (o które zresztą prosiłeś ). Obliczyłem IBU, dla chmieli od Elroya za pomocą tego kalkulatora http://www.hotv.org/tools/hopbitterness.html przyjmując dla marynki 60 minut i 20 dla lubelskiego. Wyszło mi 33. Dolna granica stylu, ale to już nie tak mało. Ja testuję na sobie poziomy akceptowalnej goryczki. Na razie poziom 35-36 IBU jest ok. Następne IPA będzie miało około 50. Polecam Ci QBrew http://www.piwo.org/forum/t1065-Program-Qbrew--pomoc-dla-uzytkownikow.html tam sobie możesz wyliczyć dokładniej co i jak, nie tylko goryczkę. Druga kwestia, do angielskiego piwa lepsze byłyby angielskie chmiele (wiem na HB nie ma ) i drożdże (np Danstar Windsor, o kurcze, też nie ma) więc te US-05 z braku laku chyba będą dobre.\nMała korekta planowanej warki nr3\nzamiast 30g marynki 15g Nugget 16%a-k 50min\nzamiast Lubelski 30g Styrian Golding 6%a-k 20min\nZacieranie 67C 60 min i 15min w 72C i mash out 76C\nEdited July 8, 2009 by ximal\nJak to robisz, że z zestawów Browamatora wchodzi Tobie ponad 20 l piwa przy znakomitym Blg?\npewnie przez wysładzanie:) ja wylałem litr filtratu około 5-6 Blg bo myślałem, że to już zbyt wielka cienizna :] Uzyskałem 7,5 Blg na 20 litrów piwa zamiast 8 Blg więc chyba i tak najgorzej nie jest\nnastępnym razem będę wysładzać do końca ... czyli nie wiem ilu Blg\nZależy od piwa, ale zwykle nie dłużej niż 2°Blg.\n29 sierpnia 2009 powstała moja trzecia warka "Sobotnie Ale".\nPale Ale Weyermann 4 kg\nCarahell Weyermann 1 kg\n15g Nugget 14,6%a-k 60min\n15g Styrian Golding 3,6%a-k 20min\n15g Styrian Golding 3,6%a-k 0min\nZacieranie 68C 60 min i 15min w 72C i mash out 76C\nWysładzanie jakieś 35 minut ze schłodzeniem próbek, wyszło 24l 12blg.\nDrożdże nastawione z zagotowanej brzeczki pobranej podczas wysładzania i zadane w 25 stopniach. Zanim brzeczka się nachmieliła i wystygła drożdże pięknie już sobie pracowały. Po 6 godzinach od zadania drożdży była już piękna piana.\nEdited September 19, 2009 by ximal\nPonad rok czasu nie było mnie na forum, zmiana pracy brak czasu i tylko 5 warek za ten czas.\nBył ALT w listopadzie 2009, pszeniczka syczeń 2010, ALE marzec 2010, później przerwa do października i pracowita sobota i niedziela. W sobotę uwarzyłem ALe i Stouta a w niedzielę IRA, teraz kiedy to pisze właśnie chmieli się Żytnie i planuję uwarzenie Witbiera. Mam nadzieję że w koncu się torchę rozkręcę i będzie czas na warzęnie piwka co miesiąc bo bardzo wkurzający jest brak w piwnicy i kupowanie koncerniaków w sklepie. Robiąc Stouta miałem obawy, że nie będzie mi smakował ale chyba na stałe zagości wśród piw które mam zamiar uwarzyć.\nDzisiejsze wysładzanie było masakryczne, jak bym nie mieszał co chwilę młóta to by nic nie leciało, przez to po raz pierwszy bo nawet pszeniczka którą robiłem była bardziej klarowna. Pytanie do was czy Żytnie zawsze tak zapycha filtrator i nie ma innej opcji na filtrację jak mieszanie młóta? MAm nadzieje że nie straci przez to na smaku.


Zmagania z neuralgią nerwu trójdzielnego (fot. Shutterstock)\nTo jeden z najgorszych rodzajów bólu, jakich człowiek doświadcza. Czym jest neuralgia nerwu trójdzielnego?\nPodrażnienie nerwu trójdzielnego może powodować niezwykle ostry i trudny do wytrzymania ból, klasyfikowany jako jeden z najsilniejszych, jakich może doświadczyć człowiek.\nNeuralgię nerwu trójdzielnego może wywołać nawet drobny bodziec, np. szczotkowanie zębów, nakładanie makijażu, picie gorących lub zimnych napojów, uśmiech, mówienie lub golenie zarostu.\nLeczenie neuralgii nerwu trójdzielnego jest wyzwaniem nawet dla lekarzy i koncentruje się głównie na łagodzeniu bólu oraz zapobieganiu kolejnym atakom.\nPodrażnienie nerwu trójdzielnego może powodować niezwykle ostry i trudny do wytrzymania ból, klasyfikowany jako jeden z najsilniejszych, jakich może doświadczyć człowiek. Niektórzy pacjenci opisują go jako przeszywający, pulsujący, palący, „najgorszy w życiu”, a nawet porównują do porażenia prądem.\nNeuralgia nerwu trójdzielnego - grupy ryzyka\nSzacunkowo, każdego roku neuralgię nerwu trójdzielnego diagnozuje się u 150 tys. osób. Co ją powoduje? Przyczyn dysfunkcji nerwu trójdzielnego może być wiele – może to być naczynie krwionośne uciskające nerw i zaburzające prawidłowe przesyłanie bodźców, tętniaki, guzy mózgu, stwardnienie rozsiane inne stany chorobowe, które uszkadzają osłonki mielinowe. Innym razem urazy twarzy, problemy laryngologiczne, okulistyczne lub… objęty próchnicą ząb.\nNeuralgia nerwu trójdzielnego - diagnoza\n– Jeśli doświadczamy nietypowego bólu w okolicach twarzy, a nie mieliśmy w ostatnim czasie wykonywanych zabiegów dentystycznych, warto w pierwszej kolejności odwiedzić lekarza pierwszego kontaktu, który w razie potrzeby skieruje nas do specjalisty lub poradni bólu przewlekłego – mówi Monika Stachowicz.\ndentysta bóle głowy ból zęba nerw trójdzielny


Metody ilościowe w R Aplikacje ekonomiczne i finansowe + CD, Autor: Katarzyna Kopczewska, Tomasz Kopczewski, Piotr Wójcik, Wydawnictwo CEDEWU\nMetody ilościowe w R Aplikacje ekonomiczne i finansowe + CD 81.20zł 69.02zł\nAutor: Katarzyna Kopczewska, Tomasz Kopczewski, Piotr Wójcik\nKtóry program statystyczny umożliwia przeprowadzenie analizy danych czasowych, panelowych, jakościowych, GIS, biomedycznych, finansowych, epidemiologicznych bez dokupowania dodatkowych modułów?\nKtóry program nie wymaga najnowszego sprzętu i procesorów 4-rdzeniowych, aby szybko policzyć ekstensywne problemy numeryczne? Który z nich działa na wszystkich podstawowych platformach sprzętowych? Programy komercyjne oczywiście oferują nieograniczone możliwości, ale dla klientów o nieograniczonych zasobach finansowych.\nKsiążka ta przedstawia niepozorne narzędzie, które jest w stanie podołać temu wyzwaniu i jednocześnie jest za darmo. Jest to program do obliczeń statystycznych R CRAN.\nCelem tej książki jest przybliżenie studentom, firmom, instytucjom państwowym tworzonego przez naukowców programu do analizy danych R CRAN przez pryzmat metod ilościowych stosowanych w naukach ekonomicznych, finansach i zarządzaniu.\nKsiążka napisana jest przez użytkowników R -wykładowców akademickich - dla użytkowników R -osób praktycznie zajmujących się pracą z danymi statystycznymi. Wśród wybranych metod ilościowych można znaleźć sposoby agregacji danych, statystykę opisową i wnioskowanie statystyczne, regresję liniową, szeregi czasowe, modele panelowe i dla zmiennych dyskretnych, optymalizację, symulację Monte Carlo i bootstrapping, estymację jądrową, analizę głównych składowych, czynnikową i skupień, modele finansowe, tworzenie map oraz elementy programowania.\nKsiążka zawiera opisy tych metod ilościowych oraz przykłady analiz wraz z kodem i interpretacją. Na płycie CD zamieszczono pliki przykładowe oraz pliki kodów wykorzystanych w książce. Po lekturze książki ascetyczny, pozbawiony wszelkich „zbędnych ozdobników” program stanie się łatwy do opanowania.\nTytuł książki: "Metody ilościowe w R Aplikacje ekonomiczne i finansowe + CD"\nCena: 81.20zł 69.02zł\nKlienci, którzy kupili „Metody ilościowe w R Aplikacje ekonomiczne i finansowe + CD”, kupili także:


Live Webinar: Volkswagen Autoeuropa – get3D\nLive Webinar: Volkswagen Autoeuropa\nprzez\tAleksandra Turek / piątek, 01 września 2017\t/ Opublikowane w Ultimaker, Wydarzenia\nVolkswagen Autoeuropa osiąga bezprecedensową wydajność dzięki technologii druku 3D. Korzystając z drukarek 3D marki Ultimaker, firma drukuje narzędzia, przyrządy i części urządzeń, które używane są na co dzień na linii produkcyjnej.\nCzy firma zdradzi przepis na sukces?\nJak druk 3D obniża koszty, a zarazem zwiększa produkcję?\nAby dowiedzieć się więcej dołącz na LIVE WEBINAR\nZgłoś swój projekt i wygraj drukarkę 3D!!!\nSzybciej do piękna\nCzyli jak druk 3D zmienia sposób działania L’Or...\nPierwsze filamenty od BASF już niedługo\nChyba każdy z nas kojarzy markę BASF, nawet jeś...\nOgromna, światowa społeczność druku 3D ma nie t...\nW czasach, w których inkubatory startupów i prz...\nChcesz niezawodnie drukować przy użyciu najbard...


17 lat w NATO | Związek Żołnierzy Wojska Polskiego Zarząd Rejonowy Włocławek\nProces przystąpienia Polski do NATO został zapoczątkowany w 1989 roku. Po rozwiązaniu Układu Warszawskiego (1991) Polska znalazła się w strefie zmniejszonego bezpieczeństwa. W tamtych latach, sojusz był jedynym gwarantem bezpieczeństwa europejskiego i w 1992 roku oficjalnie sprecyzowano dążenie naszego kraju do uzyskania członkostwa w NATO. Mimo sprzeciwu niektórych krajów, w tym Rosji Polska coraz bardziej integrowała się z paktem północnoatlantyckim.\nWymagało to jednak ogromnych nakładów finansowych na modernizację armii, przede wszystkim na przezbrojenie w sprzęt odpowiadający wymogom NATO. Konieczne było przejście na nowy system łączności i sposoby dowodzenia, a także wprowadzenie zmian organizacyjnych na wzór zachodni. Kolejnym warunkiem wejścia Polski do NATO było zapewnienie cywilnej kontroli nad armią, co oznaczało cywilne kierownictwo w Ministerstwie Obrony Narodowej, podporządkowanie Sztabu Generalnego cywilnemu ministrowi obrony oraz parlamentarną kontrolę nad siłami zbrojnymi.\nW 1994 roku Polska przystąpiła do programu „Partnerstwo dla pokoju”, którego celem było przygotowanie do współdziałania wojskowego z krajami NATO przez wspólne ćwiczenia wojskowe. Przykładem takich ćwiczeń były dwutygodniowe ćwiczenia we wrześniu 1996r. pod kryptonimem „Ułański Orzeł 96” na poligonie drawskim. Ćwiczącą w sile 3,5 tyś. żołnierzy i 1,1 tyś. bojowych wozów pancernych i samochodowych brytyjską 7 Brygadę Pancerną – „Szczyry Pustyni”, wspierali żołnierze 3 pułku drogowo-mostowego z Włocławka. Był to pierwszy przypadek ćwiczenia wojsk państw zachodnich na polskim poligonie. Wyjątkowość tego wydarzenia wynikała także z faktu, iż żołnierze 3pdm, jako pierwsi spośród jednostek wojsk inżynieryjnych współdziałali z oddziałami reprezentującymi NATO, na dwa i pół roku przed przystąpieniem Polski do Sojuszu Atlantyckiego. Kadra i żołnierze pułku wykazali podczas ćwiczeń wysokie umiejętności i głęboki profesjonalizm, co podkreślili obserwujący pokazy sprawności przeprawowej ówcześni: wiceminister Sił Zbrojnych Wielkiej Brytanii – Nicholas Soames oraz dowódca 7 Brygady, brygadier David Wyndham Montgomery.\nW 1996 roku przyjęto ustawę o cywilnej kontroli nad armią. Jednocześnie prowadzono zabiegi dyplomatyczne w celu uzyskania zgody państw NATO na przystąpienie Polski do sojuszu.\nLatem (w lipcu) 1997 roku sekretarz stanu USA Madeleine Albright zaprosiła trzy kraje: Polskę, Czechy i Węgry do rozmów na temat uzyskania członkostwa w pakcie północnoatlantyckim. Efektem zaproszenia, była umowa akcesyjna ratyfikowana przez parlamenty państw członkowskich oraz Sejm RP. W dniu 12 marca 1999 roku w miejscowości Independence (USA – stan Missouri) minister Bronisław Geremek przekazał dokumenty ratyfikacyjne o wstąpieniu Polski do NATO.\n– „3 Włocławski Pułk Drogowo-Mostowy” – zarys historii, Chełmno 2004r.;\n– NATO – Wikipedia, wolna encyklopedia;\n– www.wosna5.pl>Organizacja Paktu Północnoatlantyckiego;\n– foto z archiwum autora.


Znajdź wymarzoną książkę: Sklepy cynamonowe - Bruno Schulz [wydanie ilustrowane]\nBruno Schulz to polski prozaik żydowskiego pochodzenia, grafik, malarz, rysownik i krytyk literacki. Człowiek nieśmiały. Jako człowiek o takim, a nie innym charakterze, starał się pozostać w cieniu, jedynie wysyłając utwory zaufanym przyjaciołom. Starania o publikację twórczości Schulza rozpoczęła właśnie jego przyjaciółka - Debora Vogel - lecz nie przynosiły one rezultatów. Dopiero bezpośrednie wstawiennictwo znanej w środowisku literackim pisarki Zofii Nałkowskiej (autorki: "Granicy"), doprowadziły do wydania zbioru.\nPo przeczytaniu, naprawdę długo się zastanawiałam, dlaczego akurat "Sklepy cynamonowe" zostały wybrane na jedną z lektur szkoły ponadgimnazjalnej. Przecież te opowiadania były... - jednym słowem - dziwne i niczego mnie nie nauczyły. Historie nie tykały także sprawy Polski.... A jednak był ku temu powód, który pojęłam dopiero na lekcji języka polskiego podczas omawiania.\nCharakterystyczną cechą twórczości Schulza jest mityzacja rzeczywistości. Autor przekształca rzeczywistość w mit. Otrzymujemy rzeczywistość, która istnieje gdzieś na granicy jawy i snu, rzeczywistość oniryczną, rządzącą się własnymi prawami, pełną tajemniczych i symbolicznych przedmiotów oraz zdarzeń, zaludnioną przez postacie o cechach archetypicznych. To, co konkretne, w jego utworach staje się znakiem tego, co ogólne, uniwersalne, co nadaje światu sens. Z tego wynika, że wszystko może się zdarzyć.\n"Sklepy cynamonowe" zostały napisane językiem poetyckim - prozą poetycką. Co to oznacza? Treść jest niebywale dopracowana, nacechowana emocjami, a przy tym nieprzejrzysta i niemożliwa do streszczenia. Takiego stylu nie znajdziecie u żadnego innego autora!\nWydawnictwa MG od niedawna ma do zaoferowania piękne wydanie ilustrowane tego dzieła z twardą oprawą oraz ilustracjami w środku narysowanymi przez samego autora! Jestem pewna, że każdemu wielbicielowi klasyki to wydanie przypadnie do gustu!\n"Sklepy cynamonowe" to jedna z tych niezwykłych, jedynych w swoim rodzaju książek, lecz nie zmienia to faktu, że mnie w ogóle się nie spodobały. Jednakże, czy tego ktoś chce, czy nie chce, jest to jedna z lektur szkolnych, dlatego warto przynajmniej dać im szanse!\nŹródło ilustracji: literat.ug.edu.pl\nTytuł: Sklepy cynamonowe wydania ilustrowane\nAlicja P. 26 października 2014 10:21\nNigdy nie czytałam tej książki, nie mieliśmy jej w kanonie lektur;/ Moja mama bibliotekarka mnie zawsze zachęcała do ,,Sklepów cynamonowych", więc muszę w końcu sięgnąć po tę książkę ;)\nWymarzona Książka 26 października 2014 20:00\nTo polecam właśnie tę - wydanie ilustrowane od wydawnictwa MG :)\nUwierz mi - nie zawiedziesz się!\nJ. 26 października 2014 10:28\nŁaa, zupełnie nie dla mnie. Nie dość, że krótsze formy (a w krótszych się zwykle odnaleźć nie mogę), to jeszcze takie trochę poetyckie (tym bardziej zwykle nie rozumiem).\nWioleta Sadowska 26 października 2014 10:32\nCzytałam ten zbiór w liceum. Warto by było go sobie odświeżyć.\nPrzeczytam na pewno, bo to moja lektura szkolna : )\nStella Aga 26 października 2014 12:09\nMnie też się niezbyt podobało, aczkolwiek też w opracowaniu czytałam o tej mityzacji i oniryzmie, no i rzeczywiście coś w tym jest, ale po prostu ja nie lubię takich książek :) Dla mnie to nie jest uczta czytelnicza.\nWymarzona Książka 26 października 2014 19:59\nAle niestety i takie książki muszą pojawić się w spisie lektur :)\nWażne, że mam ją z głowy :)\nTea 26 października 2014 12:48\nMi również nie za bardzo przypadły do gustu, ale niestety przeczytać musiałam ;)\nFranca 26 października 2014 13:08\nWydawnictwo MG wiele zyskało w moich oczach dzięki wydaniu tej serii.\nveronique 26 października 2014 13:30\nWymarzona Książka 26 października 2014 19:58\nJolaK 26 października 2014 13:53\nCiążowe Zachcianki 26 października 2014 15:13\nLubię twórczość Schulza - zarówno literacką, jak i grafiki. Książkę mam i uważam, że to doskonały pomysł, żeby treść urozmaicić rysunkami autora.\nWydania Ilustrowane wydawnictwa MG są genialne!\nPróbowałam. Czytałam. Nie przetrawiłam.\nCyrysia 26 października 2014 18:40\nTytuł bardzo znany, ale nie pamiętam, czy go czytałam. Niemniej na razie nie czuje potrzeby, by sięgać po tę książkę.\nThieving Books 26 października 2014 19:16\nCzytałam, czytałam - musiałam z racji szkolnych lektur, ale bardzo mi się podobała ;)\nWymarzona Książka 26 października 2014 19:57\nUnknown 26 października 2014 19:50\nPodziwiam Cię, że jeszcze dajesz rady prowadzić bloga. Ja sobie ledwo daję rady, a nie piszę matury w tym roku.\nJeszcze książki nie czytałam, ale będę musiała.\nNiestety ja również czytam coraz mniej książek... :(\nI co mam powiedzieć, skoro cały czas pojawiają się interesujące pozycje, którym po prostu nie potrafię odmówić?\nAle powiedziałam sobie, że odbiję sobie w wakacje!\nUjrzeć słowa 26 października 2014 22:22\nPomimo, iż lubię opowiadania, nie wiem czy potrafiłabym przez nią przebrnąć, ze względu na prozę poetycką.\nUnknown 26 października 2014 23:15\nCzytałam tę książkę i podobała mi się. Polecam każdemu, a takie wydanie chętnie bym przygarnęła na swoją półkę ;)\nTe dzieła ilustrowane niebywale mi się podobają :)\nUnknown 27 października 2014 22:33\nMała Pisareczko, pomimo Twojego wieku - pozytywnie zaskakujesz. Gwoli uzupełnienia Bruno Schulz mieszkał i tworzył we Lwowie. Jego grafiki w tej chwili są warte majątek. Recenzja jest, jak najbardziej pełna i tyczy bardzo trudnego dzieła w odbiorze. Dlatego bardzo pozytywnie mnie zaskoczyłaś. Najfajniejsze z tego jest to, że tyle jest komentarzy do bardzo poważnej literatury. Tym bardziej, że konkurencja w postaci współczesnych romansów z wampirami i zombi czeka. A treść jest lekka i przyjemna. Z chęcią poczytam Twoje recenzje. Miło tu wpaść . Pozdrawiam\nWymarzona Książka 28 października 2014 07:20\nNaprawdę z całego serduszka dziękuję za miłe słowa i uzupełnienie wiedzy :)\nZgadzam się także z miłym widokiem sporej ilości komentarzy!\nUnknown 28 października 2014 13:56\nCzytałam dawno temu. Warto chyba sobie przypomnieć :)\nLustro Rzeczywistości 31 października 2014 11:09\nczytałam tę książkę w czasach szkolnych, ale nie wspominam jej mile. Wcale jej nie wspominam ;) Niecierpię takiej stylistyki, a na klasykę z reguły reaguję alergią. Chociaż wydanie jest piękne ;)


Maj 27, 2020, 08:57:23 am\nAutor Wątek: Niedzielna przejażdżka (Przeczytany 8581 razy)\n« dnia: Marzec 30, 2016, 04:38:03 pm »\nCześć.Może w jakąś niedzielę zorganizować jakąś przejażdżkę wiosenną tak po Roztoczu z jakimś ogniskiem ( w szałasie 😁).Taką jak w tamtym roku dla przewinienia sprzęt.Co w na to?\nOdp: Niedzielna przejażdżka\n« Odpowiedź #1 dnia: Marzec 30, 2016, 04:56:16 pm »\nMiejsce spotkania: ...\nProponowana trasa lub sama się ustali wśród tych co zjadą: ...\nJeśli chodzi o mnie to odpowiedź zawsze jest twierdząca, choć teraz chwilowo raczej będę bez motocykla, więc wypadam.\nNapiszę w skrócie - najbardziej skuteczna próba spotkania to podanie konkretnej daty przejażdżki. Warto też prześledzić prognozy pogody. Doświadczenie z wielu lat wszystko ładnie obrazuje.\nSzałas to tylko jedno z wielu miejsc na spotkanie z ogniskiem Impreza w Szałasie 13-15.05.2016 >>> . Mi po nocach śnią się Dahany lub inne tego typu łąki w naszej okolicy.\n« Ostatnia zmiana: Marzec 30, 2016, 04:59:14 pm wysłana przez Glazio »\n« Odpowiedź #2 dnia: Marzec 30, 2016, 11:37:11 pm »\nDahany... kultowe miejsce. Się rozmarzyłem\n« Odpowiedź #3 dnia: Marzec 31, 2016, 08:11:34 pm »\nMyślę że druga niedziela kwietnia byłaby spoko.A trasa uważam że do obgadania na miejscu.Tutaj ewntuanie może ktoś będzie miał pomysł.\n« Odpowiedź #4 dnia: Marzec 31, 2016, 10:54:25 pm »\nJa też chwilowo będę bez motocykla więc może być ciężko, ale chętnie wybrałbym się na przejażdżkę przy ładnej pogodzie żeby trochę przegonić maszynę. W tamtym roku całe "G" pojeździłem w tym muszę trochę nadrobić\n« Odpowiedź #5 dnia: Kwiecień 02, 2016, 09:32:10 pm »\nTrochę na ostatnią chwilę ale pogoda fojowa więc decyzja na ostatnią chwilę - biesy jutro godz. 10 na orlenie\n« Odpowiedź #6 dnia: Kwiecień 03, 2016, 08:40:11 am »\nMimo, że późno kto zagląda wieczorem lub rano, ten jedzie ;-)\nJestem o 10:00 na Orlenie. Będzie ze mną chudy Kamil\nWiórek chory, odpada.\n« Odpowiedź #7 dnia: Kwiecień 03, 2016, 12:39:21 pm »\nKurde ... miała być druga niedziela kwietnia\n« Odpowiedź #8 dnia: Kwiecień 03, 2016, 08:30:41 pm »\nTerminy płynne, np. za dwa tygodnie jak widać są płynne. Teraz mogłem, pojechałem. Za tydzień na pewno będę chwilowo bez moto.\nDzisiaj zrobiliśmy ponad 400 km w Biesy i z powrotem. Po powrocie do Luba czułem jakiś niedosyt choćby odrobiny szutru i tak się przejechałem, po czym natrafiłem ponownie na Kamila. Szybka decyzja - w szuter. Nasze 30-40 km w terenie dało nam konkretnie w d..pe. Ale o tym może jutro ;-)\n« Odpowiedź #9 dnia: Kwiecień 03, 2016, 08:42:32 pm »\nNiestety ale mogłem towarzyszyć grupie tylk do Oleszyc. Brak czasu był dla mnie bezwzględny. Miałem tylko godzinkę i nie zmarnowałem jej 😉 40 km po leśnych drogach wymusił po powrocie wymianę koszulki 😉 Nie dziwię się więc, że czegoś wam brakowało!!!\n« Odpowiedź #10 dnia: Kwiecień 10, 2016, 04:09:05 pm »\nOdpowiedź na hasło nie mogła czekać. Czas na podjęcie decyzji był bardzo krótki około 12 godzin. Kto widział, wiedział, nie miał innych planów ruszył na wiosenną jazdę po bieszczadzkich zawijasach.\n"Trochę na ostatnią chwilę ale pogoda fojowa więc decyzja na ostatnią chwilę - biesy jutro godz. 10 na orlenie"\nNa stacji benzynowej Pojawili się:\n- Tadzio z Ewą\n- Sleyerek z Aśką\n- i towarzyszący nam przez moment Jacek.\nZatankowani ruszyliśmy na przejażdżkę wiosenną porą. Pogoda wyśmienita. Jacek odłączył się od nas zbaczając w stronę kończącego się rozpoczęcia sezonu w Radawie.\nMy mknęliśmy ku połoninom.\nZ upływem czasu droga robiła się pokręcona. Po prostu wystarczy to lubić.\nNie zabrakło też przygód. Podczas jazdy odpadła mi kamera z kasku. Gdyby nie uderzenie w ramię nawet nie wiedziałbym, że po prostu odleciała. Na szczęście kamera wyszła z upadku bez szwanku, natomiast wodoodporna obudował poszła się paść. Tak czy inaczej dzięki ocalałej kamerze powstaje ta krótka relacja. Zdjęcia z kamery tzw. print screen'y.\nDocieramy do Sanoka, gdzie Tadzio był umówiony z potencjalnym kupcem na swoją TDM-ę, którą posiada od roku. Czy ją sprzedał ? Nie tu i teraz. Był umówiony na wizytę kupca u siebie o ile wcześniej nie znajdzie się inny kupiec. O ciągu tych zdarzeń może napisze sam Tadzio.\nJedno jest pewne. Jak zobaczyłem potencjalnego kupca i zawieszenie tego dostojnego sprzętu po próbie przymiarki nowego właściciela, zacząłem współczuć maszynie. Wyglądała na bardziej dobitą niż Tadzio z Ewą siedzący na niej do spóły. Na szczęście nie uwieczniłem tego momentu.\nPrzy tak wyśmienitej pogodzie w Bieszczady jadą kawalkady motocyklistów. Jakby nie patrzeć. To dobre miejsce do przejażdżki rozpoczynającej sezon motocyklowy. U mnie trwa bez przerwy ale wspólna jazda po asfaltach zakrawa na takie określenie.\nW Lesku zataczamy kółko pomijając rondo znajdujące się tuż obok ;-)\nPrzyroda jeszcze uśpiona ale zielona trawa wskazuje początki okresu wegetacji, który po ostatnich deszczach konkretnie wybudził ją z zimowego snu.\nBieszczady - Solina - Jezioro Solińskie, właśnie tu dobijamy do brzegu. O przejściu na plaże opowiem później ;-)\nDojeżdżając do Jeziora Solińskiego musimy zrobić powitanie z tutejszą wodą. Pochód rozpoczyna sleyerek. Pierwszy zakotwiczył do brzegu, zsiadł z maszyny i pędził, pędził, pędzi ...\nW odpowiednim czasie się zatrzymał.\nRozpędzony Kamil zatrzymał się w wodzie ...\nJa trzymałem się zbyt blisko, więc siłą rozpędu również umoczyłem się w wodzie.\nWoda w jeziorze zimna, czysta dobijająca do zapory, uzupełniając jej jesienny niedobór. Wszystko płynie w odpowiednią stronę ;-)\nNa plażowanie jeszcze za wcześnie ale opalanko wchodzi w rachubę.\nPierwszy statek już kursuje. Zacumowany bliżej zapory niż widoczna na zdjęciu przystań.\nPóki co większość statków, stateczków, łodzi, rowerków, kajaków ciągle stoi na brzegu czekając na cieplejsze dni.\nCzy z kotwicą utonie ... ?\nPlażowanie na razie bez piasku.\nPo dłuższej chwili przywitania z Soliną, jeziorem, zaspaną jeszcze plażą ruszamy dalej wgłąb Bieszczad. Kierunek Cisna. Siekierezada na pewno czynna w przeciwieństwie do tego co zastaliśmy tu na miejscu. Turystów masa ale miejsc do ciepłej strawy jeszcze nie widać.\nObjeżdżamy Jezioro Myczkowieckie ...\n... pokonujemy kolejne zawijasy ...\n... mijamy setki motocyklistów ...\n... i parkujemy pod Siekierezadą ... jak zwykle - CZYNNA !\nByłem tu w Nowy Rok 01.01.2016 - też była czynna.\nJak widać nie jesteśmy osamotnieni. Fanatyków dwóch kółek nie brakuje. Może to jakieś oblężenie ... ?\nNa miejscu powitanie ...\nNie widzę lepszego. Wbijamy się do środka i ...\n... dla rządnych wrażeń wspaniały klimat wnętrza, czego nie widać na zewnątrz\nRzeźby, łańcuchy i ... określcie sami.\nZamawiamy coś na strawę.\nZaczęła Aśka (tak jak w ubiegłym roku podczas jednego z wielu wypadów, w tym przypadku była to przejażdżka w Bieszczady po Motosercu w Kalwarii Pacławskiej). Kolejno zamawiali Tadzio, Kamil i Głazio ...\nMały rekonesans tego miejsca wzbogaconego niewiarygodną liczbą rzeźb. Siekierezadę pamiętam od dawna jako miejsce, w którym można było spotkać tzw. "Bieszczadzkie Zakapiory". Zanim zaczęły napływać tu tłumy turystów stając się sprawcami coraz częściej występujących korków ulicznych, tutejszy bar rządził się swoimi prawami i miał swoją klientelę tzw. "tubylców". Bieszczadzkie Zakapiory, tudzież tubylcy przesiadywali w Siekierezadzie nie przy czym innym, jak przy butelkach wina.\n« Odpowiedź #11 dnia: Kwiecień 10, 2016, 04:11:06 pm »\nZ napływem turystów, zmieniła się klientela lokalu, przybyło rzeźb wykonywanych przez tubylców ... ? Bez zmian pozostały dwie siekiery "wbite" w każdy stół. Kto bywał tu wcześniej może opowiedzieć jeszcze ciekawsze historie. Ja wszystkich nie będę omawiał. Jedna z historii związana jest z zespołem (może znacie) "Siekiera".\nWłaściciel lokalu ma bogaty garaż, złożony z odrestaurowanych pojazdów wojskowych, zabytkowych ... itp.\nTakim oto sposobem trafiamy do przejścia na wspominaną uprzednio plażę.\nPlaża w tutejszym lokalu to nic innego jak wujek zwany Ceśkiem czyli WC. Dla wtajemniczonych określenie "idą na plażę" jest doskonale znane i jednoznacznie kojarzone. To miejsce odwiedzają wszyscy a kojarzone jest w różnoraki sposób.\nPo wizycie u Wujka Ceśka wracamy do stołu oczekując na zamówioną uprzednio strawę.\nSiekiera 91 to nr zamówienia, który donośnym głosem pani z kuchni dociera na ościenne krańce lokalu. Przy barze dobrze mieść stopery.\nW tle widoczna odzież braci motocyklowe, która stanowiła większość klienteli lokalu.\nKu zaskoczeniu wszystkich, zamawiający ostatni otrzymali strawę jako pierwsi. Pierogi zasmażane a moze gotowane w głębokim tłuszczu wyglądały smakowicie.\nPosąg niczym z Wysp Wielkanocnych - nieprawdaż ?\nNa koniec naszej wizyty w Siekierezadzie dolejemy oliwy do ognia. Aby tradycji stało się zadość to pierwsza zamawiająca z naszej ekipy, czyli Aśka, musiała otrzymać strawę jako ostatnia. W innym przypadku wyjazd w Bieszczady trzeba uznać za spalony.\nW krótkim stwierdzeniu muszę przyznać, że wyjazd został zaliczony i na pewno nie był spalony. Ta historia wywołała śmiech na sali a ja wzorem ubiegłego roku chciałem się udać na przejażdżkę (wtedy zdążyłem zjeść podwóją porcję lodów wędrując każdorazowo ok. 500 metrów jedną stronę).\nW końcu Aśka otrzymała strawę a po jej konsumpcji powoli zaczęliśmy opuszczać naszą PLAŻĘ ;-)\nTuż po wyjściu ktoś na złość, musiał stanąć pięknie ubrudzonym motocyklem. Od tego momentu ze zdwojoną siłą zaczęło mi chodzić po głowie błoto, przeprawa, błoto ...\nCóż, ruszamy dalej. Jako zamykający nie chciałem robić odskoczni w błoto, przeprawę, błoto ... ale te myśli kłębiły się w głowie.\nIle możliwości wokół ... może jednak ?\nOwą chęć odskoczni zagłuszył sleyerek trąc podłogami swojego sprzętu o asfalt na tutejszych serpentynach.\nHałasu było co nie miara. Jakby złomiarze wracali z łowów ...\nKawalkady motocyklistów przemierzały te same szlaki ...\nA podłogi nie cichły ...\nTankowanie w Przemyślu po uprzednich emocjach związanych z motocyklistami, którzy pokazali dość ryzykowną jazdę. Aby nie było tak wesoło, w tak licznym gronie fanatyków dwóch kółek zawsze znajdzie się ktoś, kto wyrabia opinię na temat ogółu. Różne opinie już znacie. To jedna z nich, którą najlepiej może opisać sleyerek. Był najbliżej zdarzenia.\nSzczęśliwi po przejażdżce wróciliśmy na włości. Każdy z nas rozjechał się w swoją stronę. Mnie coś pociągnęło w inną stronę niż do domu.\nPo widoku ubłoconego motocykla, ucichły trące o asfalt podłogi sleyerka, zmniejszył się ruch motocyklistów a przebudził się mój niedosyt.\nChodziło za mną błoto lub przynajmniej mały teren.\nRuszyłem na Bałaje i dalej przez pola.\nJuż na samym początku więcej emocji niż na równym asfalcie a mój krążownik GS nie chce odpuszczać.\nMomentami nieco równiej co umożliwiało odkręcenie manetki ...\nDojeżdżam do drogi asfaltowej przecinającej mój dalszy tor jazdy i co widzę ... ?\nMotocykl. O qrcze to jeden z tych, z którymi tyle co się rozstałem.\nKamil od razu podjeżdża do mnie z pytaniem czy czasami się nie zgubiłem\nTu okazało się, że obał odczuwaliśmy niedosyt bezdroży, więc dalej pojechaliśmy razem zruszyć nieco zastałe ścieżki ;-)\nPrzewietrzyliśmy piaski mieszając nieco wokół ...\nPenetrowaliśmy okoliczne pola, czy aby wszystko równo rośnie ....\nSprawdziliśmy okoliczny maszt, czy równo stoi ...\nChwilowy postój ...\nI dalej mieszamy piaski ...\nZboże równe, miejscami trzeba sypnąć nawozem ....\nDrzewa w lesie doglądniemy później, jak się przebudzą ...\nInne pola doglądniemy również w późniejszym czasie ...\nDawne PGR-y może kiedyś ożyją ...\nPodobnie jak kopalnia siarki ...\nPonoć odbudowa już w tym roku.\nSzkoda więc marnować czas. Musimy poprzerzucać trochę błota.\nNasz tor treningowej jazdy może zostać zamknięty .... więc korzystamy z chwili "Carpe Diem".\nOpuszczając dawną kopalnię siarki w Baszni zbyt grząskie błoto wydusiło z nas siódme poty...\nMnie niemal ściągnęło do rowu melioracyjnego a Kamil zakopał się w takowym rowie. Zbyt grząskie i kopne błoto zatrzymało nas na dłuższą chwile.\nWszelkie próby podrzucania podkładów pod koło topiły się w tym bagienku. Musieliśmy wydrzeć gałgana o nazwie Super Tenere o własnych siłach. Siłacz Kamil o żywej wadze 60 kg i ja 80 kg ważyliśmy dużo mniej od wydzieranego sprzętu. Do tego to błoto. Było wesoło i zrobiło się bardzo mokro - przynajmniej na nas\nPo oczekiwanym sukcesie udało się wydrzeć gałgana. Utrata sił sprawiła, że konieczny był chwilowy odpoczynek. Obrana inna droga ewakuacji nie była łatwiejsza. Po chwilowych problemach udało się pokonać rów melioracyjny. Jak na razie, rów pokonał lżejszy sprzęt !\nPo tym co przeszliśmy przed chwilą, zaczęliśmy nanosić oprócz gałęzi okoliczny gruz i większe fragmenty gruzu. Jedna warstwa zatopiona, więc na wierzch kładziemy kolejną. Istniało poważne ryzyko głębszego mieszania. Ku naszemu zaskoczeniu poszło sprawnie, za to byty były obciążone grubą warstwą błota a co za tym idzie 3x cięższe. Zmoczeni udaliśmy się do Kamila, który ma w pobliżu swe włości. Ubłoceni, szczęśliwi, pozytywnie zmęczeni i do tego mokrzy. Szybka myjka, po czym stwierdzamy - to był pięknie zakończony dzień. Nastała noc.\nDo kolejnej weekendowej przejażdżki\n« Ostatnia zmiana: Kwiecień 10, 2016, 04:15:09 pm wysłana przez Glazio »\n« Odpowiedź #12 dnia: Kwiecień 10, 2016, 05:09:35 pm »\nPięknie Trzeba ciężkiego kupować, też bym z Wami pośmigał. Tak na marginesie-Solina chyba nie leży w Bieszczadach? Panie profesorze?\n« Odpowiedź #13 dnia: Kwiecień 10, 2016, 06:36:25 pm »\nCytat: Rojek w Kwiecień 10, 2016, 05:09:35 pm\nTemat rzeka - wszystko zależy od tego jaki/czyj podział krain geograficznych przyjmiemy. To tak samo jak z Roztoczem. Jedni mówią Roztocze Południowe, inni Wschodnie. Takich przykładów geografii można podawać tysiące. Temat rzeka, na dłuższą dyskusję.\nW załączniku przykładowa mapa, na której Solina łapie się w Bieszczadach. W języku potocznym Pogórza większość nazywa Bieszczadami. Ot można to potraktować dwojako, jako przenośnie. Ważne, że wiemy o co chodzi, przede wszystkim lokalizacja :-)\nUmieszczony przykład mapy, to nasz ulubiony podział wg Kondrackiego z wspomnianą nazwą Roztocze Wschodnie.\n« Ostatnia zmiana: Kwiecień 10, 2016, 06:37:57 pm wysłana przez Glazio »\n« Odpowiedź #14 dnia: Kwiecień 10, 2016, 07:34:44 pm »\nZawsze uważałem, że to jednak Góry Sanocko-Turczańskie, ale skoro geografowie rożnie to kwalifikują, to każdy ma rację A propos pogórzy, to mam plan, żeby sobie po nich zrobić wycieczkę. W zeszłym roku pojeździłem trochę po Pogórzu Dynowskim i świetnie było. Puste, nienajlepszej jakości drogi, dzikość większa niż w Biesach, a widoki równie piękne. W sam raz na turystyczne enduro


Zlecenia na Posadzki betonowe Szczecin na Portalu Ekspert Budowlany\n25 Zleceń - Posadzki Betonowe Szczecin\nTen Klient jest zdania, że pierwszorzędna wylewka to nieproste zagadnienie. Napisał zgłoszenie o treści "Poszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, 101-200m²". Pokaż temu Zleceniodawcy, by nie tracił czasu i jako fachowiec pomożesz mu i znajdziesz spełniające wymagania Klienta rozwiązanie. Tylko chwila dzieli Cię od uzyskania świetnego zlecenia - sprawdź!\nZlecę wykonanie posadzki betonowej, 50m², Szczecin\nRodzaj posadzki: betonowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: 50m² Dodatkowe informacje: Zlecę szlifowanie posadzki betonowej z miksokreta. Posadzka jest za wysoka i należy zniwelować minimum 5mm, najlepiej 10....\nRodzaj posadzki: betonowa Rodzaj budynku: budynek gospodarczy Powierzchnia prac: 15m² Termin rozpoczęcia prac: w ciągu 3 miesięcy...\nWykonanie posadzki betonowej z tego zlecenia będzie banalnie łatwe. Zlecenie ma treść - Szukam wykonawcy do posadzki betonowej, 20m². Odpowiedz na nie jako perfekcjonista mający indywidualne podejście do każdego Klienta, które usatysfakcjonuje najbardziej wymagających. Żeby uzyskać dokładne informacje skontaktuj się - możesz tylko zyskać.\nJesteś w stanie zaoferować solidną propozycję dotyczącą wylewki betonowej? Na pewno pomożesz temu Zleceniodawcy mając w swojej ofercie szeroki wachlarz produktów dopasowanych do jego potrzeb. Żeby otrzymać informacje o budżecie skontaktuj się jeszcze dziś - naprawdę warto.\nZleceniodawca poszukuje doskonałej ceny usług względem jakości wykonania i pisze - Poszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, do 100m². To zlecenie jest stworzone dla eksperta takiego, jak Ty. Poproś o więcej informacji, stwórz dopasowaną ofertę i pokaż co możesz zaoferować.\nTen Klient jest zdania, że pierwszorzędna wylewka to nieprosty temat. Wysłał zapytanie o treści "Poszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, 160m²". Pokaż temu Zleceniodawcy, by oszczędził sobie nerwów i jako fachowiec pomożesz mu i znajdziesz spełniające oczekiwania Klienta rozwiązanie. Zaledwie krok dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnego zlecenia - zadzwoń!\nWybór tego Klienta przyniesie Ci same korzyści i na 100% Zleceniodawca, który pisze - "Szukam firmy do posadzki betonowej, 38m²", nie pożałuje współpracy ze specjalistą z Twojej firmy. Wybierz numer i dowiedz się więcej.\nRodzaj posadzki: betonowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: do 100m² Dodatkowe informacje: Ogrzewanie podłogowe Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia z Wykonawcą...\nZachodniopomorskie / Policetrzebież\nZapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 45m², Police\nZlecający poszukuje dobrej współpracy i pisze - Zapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 45m². To ogłoszenie jest stworzone dla specjalisty takiego, jak Ty. Napisz krótko co możesz zaoferować i otrzymaj dopasowanego Zleceniodawcę.\nZapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 106m², Dobra\nWybór tego zlecenia przyniesie Ci same korzyści i na pewno Klient, który napisał - "Zapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 106m²", nie pożałuje współpracy z profesjonalistą takim, jak Ty. Wykonaj jeden telefon i wyślij wycenę, która zaskoczy Klienta - na plus.\nRodzaj posadzki: betonowa Rodzaj budynku: garaż Powierzchnia prac: do 100m² Dodatkowe informacje: wylewka 15 cm pod dwa garaże 2 wylewki 7,5mx5,5m Termin rozpoczęcia prac: w ciągu miesiąca...\nJeśli nadal jako dobra firma od posadzki betonowej poszukujesz pracy to zainteresuj się zleceniem o treści - Zapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 140m². Prowadząc działalność jako posiadający wykwalifikowaną kadrę przedsiębiorca z Zachodniopomorskiego z pewnością pokażesz Klientowi jak nie mająca konkurencji jest Twoja oferta. Dopasowaną ofertę możesz wysłać jeszcze dzisiaj, więc nie trać czasu.\nZachodniopomorskie / Sobieradz, 23 km od Szczecin\nSzukam wykonawcy do posadzki betonowej, 720m², Gryfino\nZapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 101m², Gryfino\nDla Klienta, który pisze - Zapytanie o wykonanie posadzki betonowej, 101m², dotarcie do taniej wylewki samopoziomującej może być skomplikowane, jednak pracownicy Twojej firmy będą na pewno w stanie mu pomóc w znalezieniu dobrego produktu. Już nie trać czasu i poproś o szczegóły - gwarantujemy, że będziesz zadowolony!\nWykonanie posadzki betonowej, 125m², Niedźwiedź\nRodzaj posadzki: betonowa Rodzaj budynku: dom jednorodzinny Powierzchnia prac: 125m² Termin rozpoczęcia prac: Klient nie wie...\nZachodniopomorskie / Niedźwiedź, 17 km od Szczecin\nPoszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, 24m², Bielkowo\nDla Klienta, który nadesłał zlecenie o treści - Poszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, 24m², dotarcie do taniej wylewki betonowej może być niełatwe, jednak Twoja firma będzie na sto procent w stanie mu pomóc w znalezieniu najlepszego produktu. Zapytaj o szczegóły zlecenia, dopasuj ofertę do potrzeb Zlecającego i udowodnij co możesz zaoferować.\nPoszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, do 100m², Morzyczyn\nZdecydowanie o wyborze wylewki betonowej nie jest prostą sprawą, dlatego nie zwlekaj - jako profesjonalista udziel rad i dobierz uszyte na miarę rozwiązanie dla Zleceniodawcy, który napisał - Poszukuję ekipy do wykonania posadzki betonowej, do 100m². Ustal pasujący termin od razu!\nZachodniopomorskie / Morzyczyn, 23 km od Szczecin\nPokaż Zleceniodawcy, że takiej oferty wylewki samopoziomującej prędko nie znajdzie na terenie Goleniowa, więc jeśli poszukuje rewelacyjnej wylewki samopoziomującej to koniecznie powinien sprawdzić Twoją Firmę. Już teraz skontaktuj się z nim, aby przesłać ofertę.


Losy łotewskiej floty handlowej. - Walki na morzach i oceanach - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nLosy łotewskiej floty handlowej.\nBy Bruno Wątpliwy, January 13 in Walki na morzach i oceanach\nZainteresowanym polecam syntetyczne opracowanie (artykuł) dotyczące losów łotewskiej floty handlowej w czasie drugiej wojny. Po łotewsku (ale translator Google da sobie radę, z tym, że sugeruję tłumaczyć z łotewskiego na angielski).\nW momencie aneksji Łotwy przez ZSRR flota łotewska była dosyć duża (chociażby porównując ją do ówczesnej polskiej, a już szczególnie, jeżeli weźmiemy pod uwagę wielkość i "ludność" naszych krajów). A jej losy - ciekawe i bardzo zróżnicowane.\nAutor artykułu: Uldis Neiburgs. Tytuł: Latvijas kuģi Otrā pasaules kara ugunīs. Dostępny pod adresem internetowym:\nW skrócie o tej flocie (głównie na podstawie powyższego artykułu):\nW dniu pierwszego stycznia 1940 roku handlowa flota Łotwy składała się ze 103 statków (w tym 89 parowców). Decydujące dla jej losów było to, gdzie te statki znajdowały się w czerwcu 1940 roku (i jak zachowały się ich załogi). Oczywiście nowe władze łotewskie (i ich radzieccy "opiekunowie"), nakazały statkom szybki powrót do łotewskich lub "bratnich", radzieckich portów. Z wiadomymi konsekwencjami ewentualnego nieposłuszeństwa. Istotna część załóg wraz ze statkami nie zdecydowała się jednak wracać do "Ludowej" (a wkrótce - Radzieckiej) Łotwy, czy do "bratnich" portów ZSRR.\nOstatecznie w ręce radzieckie wpadło 59 statków. W istotnej części (54 statki) weszły one w skład Latvijas Valsts jūras kuģni ecība (czyli przedsiębiorstwa państwowego Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej). Najbardziej propagandowo wykorzystywany był los dużego i nowoczesnego motorowca "Hercogs Jēkabs", który (po pewnych perypetiach i przy sprzeciwie łotewskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego w USA) z Callao popłynął do Władywostoku, pod skrzydła radzieckiej władzy. Okrutny los chciał jednak, że statek ten nie popłynął już na Bałtyk, tylko jako "Советская Латвия" (z nową, radziecką załogą) zajmował się na Dalekim Wschodzie transportem więźniów (pewnie także i Łotyszy). Fakt, że jego łotewska załoga (część) zdecydowała się na taki krok, nie decydując się, jak wiele załóg łotewskich statków na "wybranie wolności" został odnotowany zarówno w filmie fabularnym z 1965 roku ">>Tobago<< maina kursu" (z tym, że statek otrzymał fikcyjną nazwę "Tobago" i wydarzenia mocno "uatrakcyjniono"), jak i w książce (z 1976 roku - "Hercoga Jēkaba” odiseja).\nLosy (nadal obsadzonych w dużym stopniu przez Łotyszy) statków Radzieckiej Łotwy były różne. Część z nich (27) dostała się w 1941 roku w ręce niemieckie (albo w momencie wybuchu wojny stały w portach niemieckich - 14, albo zajęto je już wraz z Łotwą - 13). W większości przeszły wówczas pod niemiecką banderą, część jednak podnosiła nadal łotewską. W 1944/45 niektóre z tych statków usiłowały (niekiedy wbrew woli niemieckiej) przedostać się do Szwecji, czy Danii z łotewskimi uchodźcami.\nInne pływały nadal pod radziecką banderą. Ponosząc straty chociażby podczas ewakuacji Tallinna. A jeden zbiegł przez jezioro Ładoga do Finów.\nStatki łotewskie pozostałe na Zachodzie będące pod kontrolą USA podnosiły nadal łotewską banderę. Pod kontrolą Zjednoczonego Królestwa - służyły pod banderą brytyjską. Jedne i drugie pływały dzielnie w konwojach alianckich, ponosząc ciężkie straty.\nOstatni statek "na Zachodzie" noszący łotewską banderę ("Ķegums") zatonął 8 grudnia 1948 roku u ujścia Żyrondy.


MŚ Dywizji 1B w hokeju. Polska przegrała z Rumunią. Bramki i kulisy meczu [WIDEO] – Kronika24.pl\nśroda, 27 października 2021, 2:53\nStrona Główna/SPORT/HOKEJ/MŚ Dywizji 1B w hokeju. Polska przegrała z Rumunią. Bramki i kulisy meczu [WIDEO]\nMŚ Dywizji 1B w Tallinnie\nPolska - Rumunia (fot. PZHL/Twitter)\nW swoim trzecim meczu biało-czerwoni po dogrywce 2:3 przegrali z Rumunią na MŚ Dywizji 1B w hokeju.\nW estońskim Tallinnie dokładnie po zakończeniu „walki na lodzie” na tablicy zobaczyliśmy wynik 2:3 (0:1, 0:0, 2:1, 0:1).\nDotychczasowe wyniki meczów reprezentacji Polski podczas turnieju w Tallinnie:\nEstonia (gospodarz turnieju) będzie kolejnym rywalem biało-czerwonych w czwartkowym (2 maja) meczu. Początek spotkania o godz.19.00.\nTABELA MŚ Dywizji 1B (01.05.2019) – GRUPA B:\nEstonia hockey hokej Mistrzostwa Świata MŚ Dywizji 1B Reprezentacja Polski Rumunia Tallinn\n2 maja - Dzień Flagi. Historia i narodowe barwy. Miniprzewodnik "Biało-Czerwona"


Alena Łazarczyk i Siarhiej Mackojcia, dziecko. Białoruskie władze odebrały dziecko opozycjonistom. Morawiecki: To barbarzyństwo wieszwiecej - tvp.info\nfa, adom 19.09.2020, 12:06 |aktualizacja: 12:27\nProtesty przeciw władzom nie ustają (fot.PAP/EPA/STRINGER)\nPremier Mateusz Morawiecki wyraził oburzenie faktem odebrania przez władze białoruskie dziecka dwójce białoruskich opozycjonistów i skierowania go do ośrodka opieki. „To barbarzyństwo musi się skończyć” – napisał szef rządu na Twitterze.\nW mieście Smolewicze na Białorusi w piątek mężczyzna podpalił się przed siedzibą milicji. Przewieziono go na oddział intensywnej terapii....\nPremier polskiego rządu nie krył oburzenia, że białoruskie władze uciekają się do praktyk znanych z przeszłości. „Jestem zszokowany i zbulwersowany doniesieniami, że białoruskie władze znowu wykorzystują dzieci jako zakładników politycznych. To barbarzyństwo musi się skończyć!” – oświadczył w sobotę.\n#białoruś #dziecko #premier #apel #morawiecki


Czym cechują się i jakie są zastosowania płyt chodnikowych?\nStartStart / Blog / Płytki chodnikowe - charakterystyka\nPłytki chodnikowe najczęściej są wykonywane z wysokiej jakości betonu. Materiał ten od wielu lat jest powszechnie stosowany w pracach budowlanych i wykończeniowych. Beton wyróżnia się twardością, odpornością na uszkodzenia i czynniki pogodowe, dzięki czemu można wykorzystać go zarówno w pracach wewnętrznych, jak i zewnętrznych.\nNowoczesne płytki chodnikowe swoim wyglądem nie przypominają tych, które były popularne jeszcze kilkanaście lat temu. Produkty tego typu występują w wielu barwach i kształtach. Mogą imitować kamienie naturalne, a nawet drewno. Płytka chodnikowa może mieć tradycyjny, kwadratowy lub prostokątny kształt, ale również bardziej fantazyjny, na przykład w kształcie zwierzęcia. Bardzo popularne są produkty ze żłobieniami na powierzchni, które czynią je jeszcze bardziej oryginalnymi i eleganckimi. Płytki chodnikowe można ze sobą łączyć i mieszać, tworząc różnego rodzaju kompozycje oraz wzory.\nCzym kierować się podczas wyboru płytek chodnikowych?\nPłytki chodnikowe są bardzo często wykorzystywane w aranżacji ogrodów, podjazdów i trawników. Dzięki nim można stworzyć trwałe i eleganckie ścieżki, nawet rabaty kwiatowe. Płytki zazwyczaj narażone są na dość intensywną eksploatację i duże obciążenia, na przykład samochody. Z tego powodu ważne jest, aby wybrać odpowiedni produkt.\nJednym z ważniejszych kryteriów doboru płytek chodnikowych jest ich rozmiar. Ten zależy przede wszystkim od powierzchni, na jakiej będą położone. W przypadku niewielkich tarasów i wąskich ścieżek można zdecydować się na małe płytki. Nasza firma proponuje produkty, które sprawdzą się również na większych powierzchniach. Warto pamiętać, że większe płytki lepiej znoszą intensywne obciążenia.\nKolejnym kryterium wybory płytek jest ich struktura. Największą popularnością cieszą się produkty gładkie i ażurowe, które są dość uniwersalne, a jednocześnie eleganckie. Wśród płytek chodnikowych wyróżnia się także elementy płukane oraz imitujące inne tworzywo, na przykład drewno. W wyborze płytek duże znaczenie ma również cena. Niskie koszty zakupu powinny jednak iść w parze z wysoką jakością.


Wikipedia:Skarbnica Wikipedii/Słownik geograficzny Królestwa Polskiego/Głe – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWikipedia:Skarbnica Wikipedii/Słownik geograficzny Królestwa Polskiego/Głe\nstrona 596 tomu II (tom z r. 1881) Głębicha\nOsobny artykuł: Głębieniec.\nstrona 596 tomu II (tom z r. 1881) Głębin\nOsobna strona: Głębinów.\nstrona 596 tomu II (tom z r. 1881) Głębiny\nstrona 505 tomu XV_cz.1 (suplement z r. 1900) Głębociszki\nstrona 596 tomu II (tom z r. 1881) Głębocka\nOsobna strona: Głębocko.\nstrona 596 tomu II (tom z r. 1881) Głębocz-Wielki\nOsobna strona: Głęboczek.\nstrona 597 tomu II (tom z r. 1881) Głęboczno\nOsobna strona: Głęboczyca.\nstrona 597 tomu II (tom z r. 1881) Głęboczyno\nOsobny artykuł: Głęboczyzna.\nOsobna strona: Głęboka.\nOsobna strona: Głęboki.\nOsobna strona: Głębokie.\nOsobna strona: Głębowice.\nOsobna strona: Głębówka.\nstrona 602 tomu II (tom z r. 1881) Głębowszczyzne, Głębuch\nOstatnio edytowano 28 kwi 2019 o 22:25\nTę stronę ostatnio edytowano 28 kwi 2019, 22:25.


Wałbrzych: Ulica Garbarska do remontu i zamknięta dla ruchu - Walbrzych.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nWałbrzych: Ulica Garbarska do remontu i zamknięta dla ruchu\nOd poniedziałku 20 maja rozpoczną się prace remontowe na ul. Garbarskiej w Śródmieściu. Sprawdziliśmy, kto będzie mógł tędy jeździć podczas remontu, jaki będzie zakres prac i kiedy planowane jest jego zakończenie.\nKto będzie mógł przejechać przez Garbarską?\nOd piątku 17 maja została wprowadzona tymczasowa organizacja ruchu - etap 1. Rozpoczęcie prac remontowych planowane jest na poniedziałek, 20 maja. Jak informuje wałbrzyski Ratusz: ulica ma być zamknięta dla ruchu kołowego, wprowadzona zostanie organizacja ruchu umożliwiająca wyłącznie dojazd dla mieszkańców, służb komunalnych oraz ratowniczych i obsługi dostawczej sklepów oraz punktów handlowych przy tej ulicy. Wykonawca powiadomił o tej organizacji organ zarządzający ruchem, a także poinformuje mieszkańców o takich zmianach poprzez wywieszenie ogłoszeń w budynkach.\nW pierwszym etapie skomunikowanie zapewnione zostanie od strony ul. Młynarskiej. Przygotowane zostało odpowiednie oznakowanie i oznaczenie trasy objazdów.\nPlanowana jest kompleksowa przebudowa ul. Garbarskiej obejmująca, wedle danych zamieszczonych w przetargu, ok. 145 m drogi, czyli odcinka od skrzyżowania z ul. Mickiewicza do skrzyżowania z ul. Moniuszki. Planowane są roboty rozbiórkowe, ziemne, przebudowa nawierzchni jezdni prace w obrębie skrzyżowań, a także przebudowa zjazdów indywidualnych, budowa i przebudowa chodników, schodów terenowych, osadzenie krawężników i obrzeży oraz przebudowa doświetlaczy okien piwnicznych. Wykonawca ma również zadbać o oznakowanie poziome i pionowe, zagospodarowanie terenów zielonych i połączenie przebudowywanych nawierzchni z nawierzchniami istniejącymi nie podlegającymi wymianie.\nPlanowane są też prace branży elektrycznej, wymiana istniejących linii kablowych oraz budowa nowych linii kablowych, doświetlenie przejść dla pieszych. Nie będą wymieniane istniejące słupy i oprawy oświetleniowe stylizowane retro, remont nie obejmuje też modernizacji oświetlenia ulicy, które zostało wymienione w ubiegłym roku i jest do 2023 roku objęte gwarancją.\nRemont obejmuje za to wykonanie kanalizacji deszczowej ulicy Garbarskiej oraz montaż nowych studzienek telekomunikacyjnych.\nJako że prace remontowe odbywać się będą w sercu zabytkowego centrum, będzie je nadzorował archeolog z uprawnieniami.\nWedle przedstawionych latem 2018 roku założeń "Rewitalizacji Wałbrzycha w ramach Planu Junckera ze wsparciem Europejskiego Banku Inwestycyjnego" przebudowa ul. Garbarskiej wraz z infrastrukturą miała kosztować nieco ponad milion złotych, jednak najniższa oferta przedsiębiorstwa Mat-Bruk ze Świdnicy, która zgodziła się zadanie wykonać za 1,97 mln zł.\nPrzewidywany termin zakończenia działań remontowych przewidziane w postępowaniu przetargowym to 31 października 2019, jednak zgodnie z danymi z Inteligentnego Systemu Transportowego zamknięcie Garbarskiej ma potrwać do 22 listopada.\nCo jeszcze do remontu?\nCO WSTRZYMUJE PLANOWANE NA 2019 ROK REMONTY WAŁBRZYSKICH DRÓG?\nMIASTO MASOWO ZLECA PROJEKTY PRZEBUDOWY DRÓG.\nWAŁBRZYCH: KTÓRE DROGI NAJSZYBCIEJ DO REMONTU?\nO inwestycjach z EBI:\nWAŁBRZYCH Z EUROPEJSKIM DOFINANSOWANIEM. UMOWA PODPISANA


S. Chiara Cristiana Stoppa, Ludzie kontemplacji | Życie Zakonne\nHome DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymJan Paweł IISynod Biskupów o życiu konsekrowanym (1994 r.)Wypowiedzi Ojców Synodalnych S. Chiara Cristiana Stoppa, Ludzie kontemplacji\nS. Chiara Cristiana Stoppa\nKsieni klasztoru klarysek «Mater Ecclesiae» (Watykan)\nLudzie kontemplacji. Wypowiedź w trakcie Synodu\nŻycie całkowicie kontemplacyjne, opisane przez Sobór Watykański II w dekrecie Perfectae caritatis (n. 7), różni się w pewnej mierze od czcigodnej instytucji życia mniszego, o którym mówi ten sam Dekret w n. 9.\nZnamienną cechą tego rodzaju życia, które rozwija się także w młodych Kościołach, jest całkowite oddanie się Bogu, dzięki czemu zakonnik «zajmuje się tylko Bogiem». W tajemniczy sposób życie to jest owocne apostolsko.\nJego fundamentem chrystologicznym jest powołanie do ukazywania w szczególny sposób Chrystusa pogrążonego w «kontemplacji na górze» i do wszystkiego, co się z tym wiąże, a więc powołanie do przeżywania tajemniczego zjednoczenia Jezusa z Ojcem. W osobach, które kontemplują, cały Kościół spotyka się w sanktuarium Serca Chrystusa, by przyjąć miłość — objawienie się Ojca — i odpowiedzieć na nią słowami «dziękuję» i fiat.\nKlasztory życia kontemplacyjnego są także odpowiedzią na pierwsze i największe przykazanie miłości Boga: są świadectwem prymatu Boga. Siła świadectwa każdego klasztoru zależy od tego, jak radykalne, głębokie i wyraziste jest jego życie «samym Bogiem».\nWartości takie, jak wielbienie Boga i bezinteresowność, którymi żyją klasztory kontemplacyjne, stanowią wystarczające uzasadnienie ich obecności w Kościele.\nKościół trzeciego tysiąclecia nie może być pozbawiony tego «serca», zawsze otwartego na kontakt z Bogiem, istniejącego po to, by oddać swoje istnienie Stwórcy.\nKlasztory życia kontemplacyjnego mają być zatem jak latorośle wszczepione w krzew winny, aby cały Kościół mógł dzięki nim owocować.\nKlauzura papieska ma szczególną wymowę symboliczną, wyraża bowiem tajemnicę Kościoła-Oblubienicy odpowiadającego na miłość Chrystusa-Oblubieńca, który oddał swoje ciało na krzyżu. Zakonnica klauzurowa poświęca bowiem Bogu dobro życia cielesnego — przestrzeń, kontakty z innymi, używanie rzeczy stworzonych — i w Bogu odnajduje całe dobro. Takie życie wymaga solidnej i mądrej formacji. Samo środowisko klasztoru oddziałuje formacyjnie, ponieważ oczyszcza serce i otwiera je na przyjęcie słowa.\nBiskup, który przez swoje nauczanie, przez pomoc właściwie przygotowanych kapłanów i przez duszpasterstwo powołaniowe wspomaga swoje klasztory, tym samym umacnia żywotne centrum swojej diecezji.\nUtworzenie klasztoru całkowicie kontemplacyjnego w Watykanie wyraża szacunek Kościoła dla tej formy życia.\nL’Osservatore Romano, wydanie polskie, 1995, nr 1 (169) s. 36-37