Noclegi - wyniki wyszukiwania dla kolobrzeg\nWyniki wyszukiwania obiektów - noclegi kolobrzeg\nKołobrzeg Kwatery prywatne pokoje 2,3 i 4...\nTyp obiektu: Apartament | Miejscowość: Kolobrzeg\nKwatery prywatne pokoje 2,3 i 4 osobowe 350m od plaży. Możliwość zakwaterowania 1 dodatkowej osoby w pokoju za 1/2 ceny. Na wyposażeniu pokoi są: - Czajnik bezprzewodowy, koce, leżaki, parawany na plażę. - 2 Łazienki wspólne (po jednej na 3 pokoje) - Teren jest ogrodzony, możliwość parkowania samochodu na podwórku....\nOferujemy pokoje blisko morza w zachodniej dzielnicy Kołobrzegu .Obok znajduje się bogata baza gastronomiczna ,piekarnia ,sklep,apteka,poczta .Pokoje 2,3,4 osbowe z łazienkami i Tv.Parking na posesji do dyspozycji grill.\nOferta Chcielibyśmy zaproponować Państwu pobyt w komfortowym apartamencie położonym niespełna 100 metrów od piaszczystych plaż morza Bałtyckiego. Apartament usytuowany jest na 2 piętrze w 6-piętrowym apartamentowcu OLYMPIC PARK znajdującym się we wschodniej części Kołobrzegu i jest jednym z najnowocześniejszych i najbardziej luksusowych obiektów w mieście. Cały kompleks to obiekt...\nnocleg apartament Bliżej Morza Kołobrzeg\nTyp obiektu: Apartament | Miejscowość: Kołobrzeg,\nDo wynajecia komfortowy apartament połozony w samym sercu dzielnicy uzdrowiskowej Kolobrzegu. W apartamencie: sypialnia oraz pokoj z aneksem kuchennym, łazienka, bardzo wygodne meble umozliwiajace wypoczynek, pełne wyposażenie , pralka, suszarka, lodowka, płyta indukcyjna,mikrofalowka, zmywarka , czajnik, ekspres do kawy. Apartament 250m do morza w obiekcie siłownia, rowerownia , garaż za...\nOferuję do wynajęcia komfortowy apartament w Kołobrzegu o powierzchni 28 m w idealnej lokalizacji. 6 minut do piaszczystej plaży, 10 min pieszo do centrum miasta a do dworca PKP 4 min. Apartament składa się z: - aneksu kuchennego z lodówką, mikrofalówką, płytą ceramiczną, mikrofalówką i niezbędnym wyposażeniem; - salonu z rozkładaną sofą, TV, Internetem - małej ale...\nApartament w części uzdrowiskowej Kołobrzegu w apartamentowcu Zielone Tarasy. Posiada 2 pokoje, aneks kuchenny, łazienkę oraz zielony ogródek do wyłącznej dyspozycji gości. Dostęp do internetu bezprzewodowego w cenie wynajmu. Z racji posiadania zielonego tarasu, dodatkowego wyposażenia i usytuowania znakomicie nadaje się do przyjazdu z dziećmi. Apartament jest przytulny,...\nTyp obiektu: Ośrodek wypoczynkowy | Miejscowość: Kołobrzeg\nOferta Posiadamy przestronne 1-, 2- oraz 3-osobowe pokoje, pokoje typu studio i apartament. Posiadają one pełne wyposażenie (balkon, łazienką, tv, telefon), dzięki któremu w pełni zregenrują Państwo siły. Na terenie obiektu znajduje się także: - basen - grota solna - sauna - kawiarnia - restauracja - wypożyczalnia rowwerów Perełka oferuje szeroki...


Rzeżucha – sadzenie, uprawa, pielęgnacja - Teczka.pl\nRośliny Rzeżucha – sadzenie, uprawa, pielęgnacja\nJak siejemy rzeżuchę?\nPo pierwsze zakupmy jedno opakowanie rzeżuchy.\nNastępnie wybierzmy odpowiednie naczynie, w którym ją zasiejemy. Jeżeli założyliśmy sobie, że rzeżucha będzie zdobić nasz świąteczny stół, może to być skorupka jajka, ozdobny półmisek lub salaterka.\nNaczynie wykładamy zwilżoną watą, gazą lub ligniną.\nNa takim podłożu dokładnie wysiewamy nasiona i zraszamy wodą.\nCodziennie, od dnia kiedy posialiśmy rzeżuchę, musimy ją podlewać. Najlepiej jeżeli będziemy to robić za pomocą zraszacza.\nRzeżucha powinna być pozostawiona w miejscu ciepłym i suchym.\nRzeżucha to nie tylko mały zielony dywan na naszym stole. Ma ona doskonały smak, a co więcej posiada również duże właściwości lecznicze.\nPrzede wszystkim jest bogatym źródłem witamin: C, PP, B1, B2, jodu czy też magnezu. Te zielone kiełki, które możemy wyhodować we własnej kuchni, dodawane do potraw przyspieszają trawienie, wspomagają pracę trzustki, a niejadkowi pobudzą apetyt. Ma ona również działanie moczopędne i dezynfekujące, poprawia jakość cery oraz wzmacnia włosy i paznokcie.\nJakie zioła macie w swoim domu? Do czego je dodajecie?\nPoprzedni artykułTrawy ozdobne – sadzenie, uprawa, pielęgnacja\nNastępny artykułSzkodniki drzew owocowych i ich zwalczanie\nJak w przypadku każdej choroby, aby ją skutecznie leczyć należy znać ją i prawidłowo rozpoznać. Gdy mowa o dnie moczanowej charakterystyczne są napady, które zwykle pojawiają się na początku choroby.\nLeczenie za granicą – EKUZ, bez EKUZ\nDlaczego warto wybrać nawozy chelatowane i jakie są dostępne?\nNawożenie upraw jest niezbędne, aby osiągnąć wysokie plony. Jest...\nSumak octowiec – pielęgnacja i uprawa\nSumak octowiec (Rhus typhina) to niewielkie drzewo liściaste. Posiada płasko zaokrągloną koronę. Jego egzotyczny wygląd decyduje o tym, że jest z powodzeniem wykorzystywany w ogrodach i nasadzeniach zieleni miejskich.\nOczar pośredni – uprawa\nOczar pośredni (Hamamelis x intermedia), nazywany również orzechem czarnoksięskim, jest to silnie rosnący krzew o szerokim i gęstym pokroju. Rośliny te zasługują na nasze uznanie, zwłaszcza ze względu na zimowy okres kwitnienia – takich w naszym ogrodzie jest naprawdę mało.\nBudleja Dawida – uprawa i pielęgnacja\nBudleja Dawida (Buddleia davidi) to krzew liściasty, który zrzuca liście na zimę. Budleja nazywana jest również „motylim krzewem”, ponieważ przyciąga motyle. Do tego jej kwiaty pięknie pachną.


Koszykarski weekend w Bochni. Mecze możemy obejrzeć jednak tylko on-line – Bochnia i Brzesko z bliska\nKoszykarski weekend w Bochni. Mecze możemy obejrzeć jednak tylko on-line\nDodano 04 listopada 2020 11:47\nW sobotę podopieczne trenera Pawła Michalika w zaległym meczu 6. kolejki rozgrywek drugoligowych zmierzą się na wyjeździe z MTS Ikar Niepołomice. Sobotnie rywalki z bilansem pięciu zwycięstw przy braku porażek liderują rozgrywkom drugoligowym. Spotkanie w Niepołomicach rozpocznie się o godzinie 11.00.\nTego samego dnia, w Bochni o godzinie 18.00 sezon 2020/2021 zainaugurują kadetki MOSiR Bochnia, które zmierzą się z krakowską Wisłą Canpack.\nW niedzielę ponownie na parkiety wybiegną podopieczne trenera Pawła Michalika. O godzinie 13:00 w Hali Widowiskowo-Sportowej zmierzą się z SKF Jura Basket, prowadzoną przez Ewelinę Kobryn. Ekipa z Zabierzowa z bilansem trzech zwycięstw i dwóch porażek plasuje się na pozycji trzeciej.\nPrzypominamy, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami mecze odbywają się bez udziału publiczności.MOSiR Bochnia zaprasza na transmisję niedzielnego meczu 2 Ligi Kobiet na kanale YouTube MOSiR Bochnia TV.\nTagi:Koszykówka, Mosir koszykówka\nMałopolska Liga Juniorek U17: Bochnia – Wisła CANPACK II Kraków 97:48


(Bez)sens słów: "Księga zjaw i duchów wielkopolskich" Jerzy Sobczak\nAutor: Agurl o 11:52\nkasandra_85 12 sierpnia 2011 12:58\nDuchy, zjawiska nadprzyrodzone to tematyka, którą bardzo lubię, więc pewnie książka by mi się spodobała:))\ntomek L. 28 sierpnia 2012 11:08\nA ja właśnie nie za bardzo, wiec sobie odmówię. Po co pocić się w nocy i nie móc wyjść do ustępu!.. :)\nNatula 13 sierpnia 2011 10:11\nZacieram łapki bo książka w sam raz dla mnie - duchy to ja lubię, nawet bardzo.\nbiedronka 13 sierpnia 2011 12:52\nZjawiska nadprzyrodzone jakoś zawszę mnie interesowały więc po tę pozycję również sięgnę ;)\nverity 13 sierpnia 2011 14:10\nWidzę, że jestem jedną z nielicznych, którzy stronią od duchów xD\nScathach 14 sierpnia 2011 13:34\nOh, a ja w odróżnieniu od Ciebie uwielbiam horrory - choć skoro jesteśmy już przy tym temacie,to ostatnio cięzko znaleźć coś wartego uwagi.\nW te wszystkie nimfy etc. nie wierzę, ale zdaję sobie sprawę, że stanowią bardzo ważną część legend i historii wielu zamków, miast i innych obiektów - i to jest piękne.\nJednak po książkę, póki co, chyba nie sięgnę;) Co za dużo, to niezdrowo;)\nCzarnaDama 15 września 2011 21:58\nCiekawa i dobrze napisana recenzja. Lubisz czytać? Zapraszam do siebie. Oceń moją opowieść i sprawdź czy jest warta przeczytania. Podejmij wyzwanie\n~Demismo 15 października 2011 12:04\nKiedyś chciałam ją kupić w Matrasie, ale w końcu tego nie zrobiłam i teraz żałuję :(\nCatherine 9 listopada 2011 20:56\nZapowiada się strasznie ciekawie i jak ją gdzieś znajdę to z pewnością przeczytam ;)\nBibliotekarki 29 marca 2012 14:00\nUwielbiam książki z dreszczykiem! A muszę przyznać, że tą zareklamowałaś dobrze, tylko nie jestem pewna czy sprosta moim oczekiwaniom - skoro Ciebie nie przestraszyła, to czy da sobie radę ze mną? Ale żeby to sprawdzić muszę ją przeczytać.\nPatrycja 6 czerwca 2012 13:27\nŁaciata 20 czerwca 2012 19:27\nPrawdę mówiąc pierwszy raz o niej słyszę ;) W każdym bądź razie przypuszczam, że w najbliższym czasie zapoznam się z nią bliżej. Bardzo lubię tematykę duchów, więc nie wątpię, że edzie mi się podobało ;D\nDoDeski.pl 14 lipca 2012 18:25\nScarlett 8 sierpnia 2012 22:04\nLubię zjawiska nadprzyrodzone, ale taki usystematyzowanie byłoby dla mojego lubienia szkodliwe.\nDannan Tuatha 24 sierpnia 2012 17:58\nA ja właśnie uwielbiam książki o takiej tematyce.. Chociaż przyznam się szczerze, że.. "mam tak samo jak ty". Mimo wszystko dzięki HP uwielbiam takie nadprzyrodzone zjawiska, historie i opowieści o dawnych wierzeniach. Ta tajemnica i fakt, że nikt nie wie czy to prawda, czy nie mnie przyciąga. :)\nCruella 27 sierpnia 2012 23:57\nCóż, to chyba nie jest książka dla mnie. Co prawda wszelkie duchy i zjawy są mi bliskie, ale raczej nie w takiej formie :) Niemniej zapamiętam sobie tą pozycje, gdyby kiedyś mi się coś odmieniło :-)\nNiedoczytana 29 sierpnia 2012 14:20\nhmmm, zapowiada się ciekawie ;-) zajrzę do tej książki z przyjemnością, jak mi się tylko nawinie. wszak jestem Wielkopolanką z wyboru :P\npink-pocket 31 sierpnia 2012 11:19\nWielkopolanką nie jestem ale chętnie bym przeczytała :)\nNeuromeat 1 września 2012 13:45\nMarta mama Nikusia 16 października 2012 01:11\nPinko 3 listopada 2012 11:05\nnajlepsze są właśnie te prawdziwe historie o duchach ;) skąd masz taki przepiękny szablon ?\nHipex3 18 stycznia 2013 19:54\nMoże nie mieszkam na Wielkopolsce, ale chętnie bym poczytała :D\nnałogowiec literacki 27 maja 2013 11:45\nZ miłą chęcią przeczytam. Bardzo fajna recenzja .Pozdrawiam\nAas Troo 10 lipca 2013 20:10\nChętnie przeczytałbym taką książkę, mimo że nie jestem z Wielkopolski! Interesują mnie takie zjawiska i to mogłoby być ciekawe :) Chyba poszukam podobnej książki, jednak z mojej okolicy.\ntosia 11 sierpnia 2013 19:21\nNie moje tereny, ale przeczytam :) kto wie, gdzie mnie życie poniesie\nKsiążkowa fantazja 15 września 2013 09:58\nSłyszałam już ten tytuł i nazwisko autora, jednak nie miałam pojęcia z czym to się "je". Może nie moje tereny, ale chętnie bym sobie poczytała :)\nKlaudia 18 listopada 2013 23:52\nMieszkam blisko Wielkopolski, mam 10 km do granicy województwa, zatem chętnie sięgnę po tę książkę! ; - )\nwyrazoneslowami 28 listopada 2013 12:58\nNie jestem wielkopolanką, ale i tak z chęcią przeczytałabym tę ksiażkę, skoro dotyczy zjaw pałętających się po polskich ziemiach :)


Pow. planowana : 23400 m2\nNazwa firmy: MK Logistic Sp. z o.o.\nPow. istniejaca : 23400 m2\nMinimalny moduł: 865 m2\nWynajem magazynów w Krakowie to doskonała inwestycja szczególnie dla firm z branży logistycznej. Magazyn MK Logistic znajduje się w Krakowie na obszarze dzielnicy Rybitwy. Od centrum miasta dzieli go zaledwie 10 km. Magazyn znajduje się też w bliskim sąsiedztwie z „Bieżanowskim” węzłem autostradowym, gdzie autostrada A4 krzyżuje się od północy z drogą S-7, będącą wschodnią częścią obwodnicy Krakowa. Magazyn zlokalizowany jest w odległości 25 km od głównego międzynarodowego portu lotniczego Kraków – Balice.\nMagazyn w Krakowie w odległości ok. 5 km od autostrady A4\nWynajem magazynów w Krakowie oddalonych od centrum miasta zaledwie o 10 km, daje najemcą dostęp do licznych środków transportu miejskiego jak również do kluczowych arterii komunikacyjnych w regionie. Magazyn znajduje się w bliskim sąsiedztwie „Bieżanowskiego” węzła autostradowego, gdzie autostrada A4 krzyżuje się od północy z drogą S-7, będącą wschodnią częścią obwodnicy Krakowa.\nMagazyn zlokalizowany jest ponadto w odległości 25 km od głównego międzynarodowego portu lotniczego Kraków-Balice. W odległości 100 m od obiektu znajdują się dwa przy stanki autobusowe ułatwiające komunikację centrum logistycznego z miastem i usprawniające dojazd pracownikom.\nWynajem magazynów Kraków: nowoczesna powierzchnia magazynowa\nDeweloper oferuje wynajem magazynów w Krakowie o łącznej powierzchni wynoszącej ponad 23.000 m2. Budynek magazynu posiada wysokość wynoszącą 10 m a głębokość – 144 m. Magazyn w Krakowie wyposażony jest w klapy dymowe, hydranty przeciwpożarowe (zewnętrzne i wewnętrzne), rampy rozładunkowe oraz wzmocnioną posadzkę o nośności 10 t/mkw.\nHala MK Logistic to nowoczesny park magazynowy dysponujący wolnymi sektorami magazynowymi i biurowymi.\nHale typu "crossdock": wynajem magazynów w Krakowie\nWynajem magazynów w Krakowie cieszy się takim powodzeniem m.in. dzięki temu, że hale zostały wybudowane w konwencji „crossdock” (doki przeładunkowe położone po obu stronach hali, równolegle do siebie). Dzięki takiemu rozwiązaniu można niezwłocznie dokonać przeładunku towarów, bez potrzeby pośredniego składowania towaru w magazynie.\nWynajem magazynów klasy A w Krakowie\nCzęść przeznaczona pod funkcje biurowe posiada kompletny system ogrzewania i wentylacji, system telekomunikacyjny oraz klimatyzację. Na obszarze magazynu znajdują się też liczne miejsca parkingowe oraz duży plac manewrowy. Teren centrum logistycznego jest całkowicie ogrodzony i podlega 24-godzinnej ochronie, co gwarantuje najemcom wysoki standard bezpieczeństwa.\nMagazyn idealnie nadaje się do spełniania funkcji nowoczesnego centrum dystrybucyjnego. Można również dostosować go do potrzeb przedsiębiorstwa produkcyjnego (przemysł lekki). Dostępne powierzchnie spełniają międzynarodowe standardy w zakresie wyposażenia (media, wentylacja, ogrzewanie) jak i oświetlenia o właściwym natężeniu.


Krótszy dzień pracy – eksperyment czy przyszłość? | Portal PR - 24PR\nKrótszy dzień pracy – eksperyment czy przyszłość? – Portal PR - 24PR\n– 06.10.2014 Kategoria: Rynek pracy. Autor: admin\nPiotr Michalak jest nauczycielem biznesu, stworzył najbardziej zaawansowany program rozwoju firmy w Polsce – Akademię Biznesu. Napisał dwie książki o marketingu i stworzył 8 rozbudowanych programów rozwoju dla przedsiębiorców i menedżerów. Doradza prezesom i właścicielom firm od 9 lat, a z jego usług skorzystało 2799 Klientów. Jego biuletyn prenumeruje 30 451 czytelników z Polski, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Irlandii i innych krajów z całego świata.\nW ramach działalności społecznej powołał do życia fundację i studia podyplomowe Leadership MBA w Warszawie, których celem jest kształtowanie przywódców z inspirującą wizją i silnym kręgosłupem wartości.\nPłace w branży PR 2011\n« Finaliści 12. edycji konkursu Złote Spinacze Olbrychski, Szaflarska i Hoffman otrzymają Złote Anioły Tofifest 2014 »


PGNiG: Jesteśmy przygotowani na przerwy w dostawach gazu - 11.12.2019, Sputnik Polska\nPGNiG przygotowało różne scenariusze możliwych przerw w dostawach gazu z kierunku wschodniego. Odnośny plan działań spółka opublikowała w środę. 11.12.2019, Sputnik Polska\n21:02 11.12.2019 (Zaktualizowane: 13:45 22.06.2021)\nJak uważa PGNiG, 1 stycznia 2020 roku mogą pojawić się ryzyka w związku z zawieszeniem tranzytu rosyjskiego gazu do UE przez Ukrainę z powodu zakończenia kontraktu na przesył gazu.\n„W takiej sytuacji krajowe wydobycie, zapasy w magazynach oraz możliwości importowe – w tym przez Białoruś – dają w sumie 25,6 mld metrów sześciennych gazu rocznie, przy zużyciu 19 mld” – poinformowało PGNiG.\nKolejny kryzys PGNiG wiąże z wygaśnięciem 18 maja 2020 roku kontraktu na tranzyt gazu przez polskie terytorium gazociągiem jamalskim, zawartego między Gazpromem a spółką EuRoPol GAZ.\nW razie odcięcia dostaw z gazociągu jamalskiego oraz rewersowych z Niemiec, możliwości dostaw będą na poziomie 33,1 mld m sześc. rocznie. Na wielkość tą składać się będą dostawy gazu rosyjskiego przez Białoruś i Ukrainę, przez terminal LNG, z UE – inną drogą niż przez rewers na Jamale, krajowe wydobycie i magazyny – podkreślono.\nW przypadku wystąpienia obu sytuacji (1 stycznia i 18 maja 2020 roku) Polska będzie mogła otrzymywać 28,6 mld metrów sześciennych rocznie – uważa spółka.\nRezygnacja z rosyjskiego gazu


Dziwne objawy po stosunku - ciąża mimo zabezieczenia?. Strona 1. ForumGinekologiczne.pl – portal wiedzy o ginekologii i położnictwie\nDziwne objawy po stosunku - ciąża mimo zabezieczenia?\nTemat: Dziwne objawy po stosunku - ciąża mimo zabezieczenia? (2)\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/dziwne-objawy-po-stosunku-ciaza-mimo-zabezieczenia/watek/723879/1.html#p723879http://www.forumginekologiczne.pl/forum/dziwne-objawy-po-stosunku-ciaza-mimo-zabezieczenia/watek/723879/1.html Dziwne objawy po stosunku - ciąża mimo zabezieczenia?\nMam 19 lat. Ostatnio pierwszy raz współżyłam z chłopakiem (Sytuacja miała miejsce 13. dniu cyklu, moje cykle trwają zwykle 35 dni). Zabezpieczyliśmy się prezerwatywą Nie pękła, ani nie było uszkodzeń. Czasem lekko się zsuwała, ale chłopak zawsze poprawiał (Skończył we mnie). Niby nie powinnam się przejmować, skoro się zabezpieczyliśmy, ale mam dziwne objawy. Dzień później bolały mnie jajniki (Nie było to kłucie, tylko ból). Ale po jakiejś godzinie przeszło. Dwa dni później czułam pieczenie przy oddawaniu moczu i była w nim odrobina krwi (Od razu poszłam do lekarza, dostałam tabletki i objawy minęły, ale biorę je dalej, bo kuracja ma trwać 10 dni). Jakieś 5-6 dni po stosunku zaczęły mnie boleć piersi (Przy dotyku i gwałtowniejszych ruchach), czuję też czasem lekkie pobolewanie w podbrzuszu (Objawy te trwają do dziś - 11 dni po stosunku). Mierzyłam temperaturę - 36,7, trochę wyższa, niż mam normalnie. Czytałam, że są to objawy ciąży. Czy możliwe, że jakimś cudem mimo zabezpieczenia w niej jestem? Czy może jest to jakoś związane z infekcją? Będę czekała na nadejście okresu, który mam jednak mieć dopiero za dwa tygodnie i chcę wiedzieć, czego mogę się spodziewać.\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/dziwne-objawy-po-stosunku-ciaza-mimo-zabezieczenia/watek/723879/1.html#p724262http://www.forumginekologiczne.pl/forum/dziwne-objawy-po-stosunku-ciaza-mimo-zabezieczenia/watek/723879/1.html Dziwne objawy po stosunku - ciąża mimo zabezieczenia?\nJeżeli podczas stosunku zabezpieczaliście się i jesteście pewni że prezerwatywa nie była uszkodzona to nie ma powodu do obaw. Bardzo często kobiety rozpoczynające współżycie zaczynają również borykać się z różnymi dolegliwościami. Myślę, że nie powinnaś się stresować, bo to może opóźniać nadejście miesiączki co będzie dodatkowym stresem i tak si ę będzie zamykało błędne koło. Je żeli bardzo się niepokoisz ok 14 dni po stosunku wykonaj test ciążowy.


Kołysanki z Auschwitz — o zbrodni bezmiłości - Katarzyna Lisowska — Ridero\nibuk (e)gandalf (e)lideria (e)legimi (e)ravelo (e)publio (e)\nAutorka współpracowała przez lata z różnymi instytucjami, miejscami pamięci, muzeami. Spisywała relacje świadków historii. Książka to podróż przez wspomnienia byłych więźniów obozów koncentracyjnych, powrót do historii rodzinnych z czasów okupacji. Znajduje się w nich miejsce na osobistą perspektywę, refleksję. Książka pozbawiona jest patosu, to obrazowe, zwięzłe obrazy ze słów.\nByli więźniowie obozów koncentracyjnych wskazują na potrzebę pamięci, mówienia i pisania o doświadczeniu traumy wojny, obozów, co dotyczy spadkobierców tych wspomnień — może nim być każdy z nas, kto zechce słuchać, odkrywać historię, badać, dociekać.\n23 grudnia 2015, o 20:26\nZ rozmowy z Haliną Birenbaum: „Każdy ma prawo pisać o tym, co czuje, co myśli, co uznaje za warte pisania. Dotyczy to tak samo Auschwitz, jeżeli tylko nie ubliża, nie zaprzecza, nie banalizuje. Jak nie będą pisać ludzie z następnych pokoleń, pójdzie wszystko w zapomnienie”.\n21 grudnia 2015, o 19:40\nKatarzyna Anna Lisowska: ur. 15 czerwca 1990 r. w Wadowicach. Z wykształcenia pedagog, studiowała także historię na Uniwersytecie Jagiellońskim, obecnie studentka IV roku filologii polskiej. Wydała kilka tomików poezji nakładem Wyd. Miniatura z Krakowa. Publikuje regularnie w prasie w Polsce (m.in. „Dziennik Polski”) oraz zagranicznej. Autorka koncentruje się aktualnie na współpracy z organizacjami społecznymi. Wspiera swoją pracą m.in. Fundację Bariera.\nPoetica Historica. Studia kulturowo-etyczne nad kobiecością, tom II,\nSeks ze swoją terapeutką\nTerapia przekształceń emocjonalnych\nNa imię mam Sex.\nObrona konieczna pracownika ochrony


Rutowicz ma złą opinię w swoim mieście ! | Plotki, zdjęcia, fotki, nago\nRutowicz ma złą opinię w swoim mieście !\nSuper Express postanowił dowiedzieć się, co o Jolancie Rutowicz myślą mieszkańcy jej rodzinnego miasta, Piotrkowa Trybunalskiego.\nI co się okazało? Zwyciężczyni Big Brothera nie ma dobrej opinii w swoim mieście. W piotrkowskim radiu Strefa FM wybierano AntyPiotra, czyli osobę, która przynosi największą szkodę miastu. Wygrała bezsprzecznie Jola Rutowicz.\nNie rozumiemy tego zjawiska i całej otoczki, która towarzyszy Jolancie Rutowicz. Dlatego też postanowiliśmy poruszy to na antenie. Słuchacze zgodnie z nami stwierdzili, że Jolanta to tylko wstyd, obciach, hańba, i żaden powód do dumy. Co więcej, nikt nie chce, żeby ktokolwiek łączył Piotrków z Jolantą. To tylko niszczy dobre imię naszego miasta-powiedział Marcin Cecota, prowadzący program w radiu.\nCo za paszczur! Ona przynosi hańbę naszemu miastu. Wstyd nam za nią! Zresztą nie tylko nam, nauczycielom ze szkoły, do której uczęszczała, też. Najchętniej zapomnieliby, że ją kiedykolwiek uczył– powiedziały reporterom SE młode mieszkanki Piotrkowa.\nAż strach jak Jola pojedzie do Anglii i będzie tam brała udział w ich edycji Big Brother'a, co sobie Anglicy pomyślą o Polkach? Może lepiej by wyjechała na bezludną wyspę?\n« Coś dla wielbicieli Seleny Gomez !\nAudiofeels i Ewa Lewandowska w finale ! »


I kto tu mruczy?: Potrącony Wiewiór\nGdybym wyszła z pracy nieco później… albo nieco wcześniej…. Gdyby samochód stał na pracowym parkingu i wyjeżdżając skręcałabym w ledwo do Wycieczkowej…\nNiestety spóźniłam się, na parkingu nie było już miejsc, stanęłam dziobem w kierunku niewłaściwym, nie zawracając - spieszyłam się podpisać listę.\nNo i wsiadając do samochodu zauważyłam przy bocznej uliczce (Wiewiórka chyba) dziewczynę, stała i patrzyła w dół, pod swoje stopy. Spojrzałam, coś leżało - może kot? Dziewczyna ukucnęła, chyba go pogłaskała? Karmi kota? Może. Nie powiem, że coś mnie tknęło, bo nie. Po 8 godzinach myślenia słabo kojarzę. Ale podjechałam te parędziesiąt metrów - wysiadłam -\nOn chyba umiera - powiedziała dziewczyna\nMiałam w samochodzie jakiś koszyk, wysypałam zawartość, ułożyłyśmy, niech pani wsiada, krzyknęłam, niech go pani trzyma.\nKot, początkowo był chyba mało przytomny, spokojnie leżał na dnie koszyka, niech go pani głaszcze po głowie, niech go pani uspakaja - gadała, sama mocno zdenerwowana. Dziewczyna chyba płakała, nie wiem, pchałam się przez korki, te cholerne roboty drogowe, poblokowane ulice.. Do Sowy - na pewno potrzebny rtg, na pewno kilka dni w szpitaliku.\nKot chyba oprzytomniał, podniósł głowę, położył ją na brzegu koszyka - pyszczek cały zakrwawiony, nie zamykał go, dyszał ciężko, chyba popłakiwał. Dziewczyna trzymała go delikatnie za kark, ze stresu chyba zrobił kupę nie wiem gdzie… potem nasikał do koszyka, a my wspólnie wygrzebałyśmy z torebek jedną chusteczkę\nStoimy w korku, może bliżej na Lewą do lecznicy, Dzwonimy, nie wiemy, czy mają tam rtg, nikt nie odbiera, dzwonie do Sowy, że kot powypadkowy, żeby nas od razu wpuścili, jak zaczniemy się dobijać. Właściwie z korka wyjechałyśmy, do Sowy już niedaleko. Kot zaczyna się wiercić w koszyku, dziewczyna nie bardzo wie, jak go utrzymać - nie miała do czynienia z kotami. Trzyma z cały sił, ale kot wyłazi, wiesza się na suficie (ratunku, mój świeżo kupiony śliczny autek - nie mylić z nowym). W rezultacie ostatnie skrzyżowania prowadzę jedną ręką, drugą ściskam kota za kark, wyrywa się, prawie szaleje, do lecznicy niosą osobno kota, osobno koszyk\nNa razie kot na kroplówce i poduszce elektrycznej, miał 36stopni, po lekach antywstrząsowych i przeciwkrwotocznych.\nBadanie i diagnoza - późnym wieczorem pewnie, jak się ustabilizuje.\nNa razie wiadomo tyle, że jeśli to „tylko” strzaskana żuchwa do zdrutowania - to kot miał wielki szczęście.\nZrobiłam mu kilka zdjęć - przepraszam za jakość, ale nie umiem takich zdjęć robić, nie chcę robić zdjęć cierpiących zwierząt…\nI wiadomo - potrzebna pomoc - finansowa, kilka zdjęć rtg, pewnie operacja. Kilkanaście dni w szpitaliku….,\nNajlepiej na konto FFA Łódź - z dopiskiem Wiewiór\nciąg dalszy - 8.09.2014\nprzesyłam rtg czaszki.\nByłam dziś w lecznicy, płynny convalescence zjadł, potem główka wpadła mu w miseczkę i właściwie cały czas tak leży. Nie na boczku, a opierając się noskiem. Pochylony nad miseczką chwieje się - pewnie ciągle coś nie tak w potłuczonej główce. Ma bardzo spuchnięty nosek, obszar między oczami i czółko.\nPrzyjrzałam się mu dokładniej - raczej tłuściutki, futerko ładne. Tylko nikt go nie szuka.....\nZrobiłam zdjęcia, ale wygląda tak, jak na poprzednich - tyle, że zmyto mu krew z buzi.\nKot jest na razie u starszej Pani - tylko na kilka dni. Ma ciągle podawane leki, je tylko mokre, kuleje, nie porusza się swobodnie - wypuszczony z kontenera pokuśtykał pod łóżko....\nMoże mieć problemy z wypróżnianiem - bo wszystko pewnie boli - dostał laktulozę.\nNa nosku między oczami ma wyraźną wielka gulę - spuchnięte.\nWypada mu trzecia powieka..\nPewnie jednak wypadek był poważniejszy, niż przypuszczaliśmy - bo wyraźnie obolały jest cały kotek, nie tylko główka.\nŁagodny jest bardzo.\nI piękny - pręgi układają się mu w wyrażny marmurkowy wzór.\nBardzo pilnie szukamy mu domu stałego....\nMam fakturę z lecznicy - 345zł, skan załączam, skany wypisów też.\nJeszcze wizyta kontrolna, jeszcze kastracja...\nAutor: hikora o 09:01\nBułeczka - wróciła do domu!\nSTARUSZEK MACIUŚ SZUKA NOWEGO DOMU !!!\nJustynian długowłosy zakończenie\nTrochę mniej optymizmu - cz.3 i 4


Działka Żydów, budynek samorządu | Nowa Trybuna Opolska\nDziałka Żydów, budynek samorządu\nEdyta Hanszke 17.11.2001\nGmina wyznaniowa żydowska z Wrocławia domaga się od strzeleckiej gminy oddania nieruchomości przy placu Żeromskiego 5b.\nNa terenie tym stoi hala sportowa strzeleckiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Żydzi twierdzą, że do nich należy sama działka. W ostatnim piśmie, z ubiegłego tygodnia, sugerują, że istniejący obiekt można przenieść w inne miejsce. Miałoby to zaspokoić interesy społeczności lokalnej.\nMieszkańcy miasta przypominają sobie, że na miejscu obecnego OSiR był magazyn, w którym składowano śrut i paszę dla zwierząt. Jego właścicielem była Gminna Spółdzielnia. Magazyn powstał z bożnicy, która zachowała się w tym miejscu jeszcze po wojnie. Wejście do niej znajdowało się przy ul. Wałowej.\nTeren przy placu Żeromskiego 5 strzelecki samorząd przejął od skarbu państwa w 1991 roku. Zdaniem burmistrza Strzelec, jeżeli rzeczywiście należy on do gminy żydowskiej, to skarb powinien odpowiadać na jej żądania.\n- To tak jak z samochodem. Jak udowodni się komuś, że sprzedał kradziony, to on ponosi za to odpowiedzialność, a nie nabywca. My nabyliśmy teren w dobrej wierze. Nie wiem, kiedy i w jaki sposób Żydzi go stracili - mówi Krzysztof Fabianowski.\nLogika przedstawicieli gminy żydowskiej jest inna: "Jeżeli obecnym właścicielem jest gmina, to nasz wniosek złożony do Strzelec jest zasadny" - pisze Lucyna Rofzen-Siedlecka, wiceprzewodnicząca zarządu wrocławskiej gminy wyznaniowej żydowskiej w piśmie do Urzędu Gminy.\nSprawa roszczeń żydowskich ciągnie się przynajmniej od roku. Do tej pory obydwie gminy (wyznaniowa i samorządowa) wymieniały się oświadczeniami i pismami. W ubiegłym tygodniu strzeleccy samorządowcy otrzymali kolejny dokument z Wrocławia, podpisany przez wiceprzewodniczącą zarządu tamtejszej gminy wyznaniowej. Napisano w nim, że żądanie Żydów o zwrot nieruchomości trafiło do Komisji Regulacyjnej ds. Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Warszawie i tam czeka na rozstrzygnięcie.\nGmina żydowska sugeruje w nim rozwiązanie sprawy w inny sposób niż przez zwrot nieruchomości. Chciałaby otrzymać pieniądze albo inną działkę. - Ustawa o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w RP nie przeszkadza w ugodowym załatwieniu sprawy, przez wypłatę stosownej rekompensaty czy przekazanie prawa własności do innej nieruchomości - proponuje wiceprzewodnicząca zarządu wrocławskiej gminy.\nUsiłowaliśmy w piątek skontaktować się z przewodniczącym gminy wyznaniowej żydowskiej we Wrocławiu. Był jednak nieuchwytny. Osoba, która rozmawiała przez telefon, oświadczyła, że nie będzie udzielać żadnych informacji na temat roszczeń wobec Strzelec Opolskich aż do czasu orzeczenia Komisji Regulacyjnej ds. Gmin Wyznaniowych Żydowskich. Prawo do odebrania działki przy pl. Żeromskiego 5 uzasadniała ustawą o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich z dn. 26 kwietnia 1997 roku. Nic chciała mówić o żadnych dowodach własności działki przy placu Żeromskiego 5b.


Ogromny świat, szybkie samochody, efektowne kraksy… czwarty Driver podtrzymuje tradycję zapoczątkowaną przez swojego poprzednika i pokazuje, jak takich gier robić się nie powinno…\nJuż na samym początku wszystkich fanów (o ile jeszcze jacyś zostali po premierze niechlubnej "trójki") muszę zasmucić pewnym ważnym faktem; Parallel Lines to zaledwie konwersja gry wydanej w 2006 roku na konsolę Playstation 2 oraz pierwszego Xboksa. Na całe szczęście nie jest tak źle, jakby można było się spodziewać, mimo to rewelacji nie ma. Ujmując sprawę w skrócie; najnowszy Driver to mocny średniak, którego znakiem rozpoznawczym jest nic innego, jak właśnie marka, którą zawdzięcza dwóm pierwszym grom z serii. Ale przejdźmy do rzeczy, w końcu jest o czym pisać, jakby nie było San Andreas w końcu ma jakiegoś rywala, nie licząc Just Cause, który przeszedł niemal bez echa.\nW czwartej części "kierowcy" przyjdzie nam pokierować młodym chłopakiem o ksywce TK (The Kid), który to obiera drogę "whellmana" (osoby, której zadaniem jest po prostu świetnie jeździć) i co najważniejsze; jest cholernie dobry w tym co robi. Wszystko dzieje się w Nowym Jorku lat siedemdziesiątych, nic więc dziwnego, że tamtejsza mafia sama wyciąga ręce po tak uzdolnionego chłopaka. Napady na banki, ucieczki, nielegalne wyścigi - to jest właśnie chleb powszedni TK. Tak mogłoby się skończyć wprowadzenie fabularne do typowej gry akcji a la GTA, lecz tutaj jest nieco ciekawej. Te realia to zaledwie połowa rozgrywki, bowiem podczas jednej z misji "dzieciaka" coś idzie nie tak, a nasz bohater trafia za kratki. Niestety, w tym wypadku nie ma co liczyć na kaucję czy ucieczkę jak to ma miejsce w wielu grach tego typu. Rzeczywistość okazała się bardziej brutalna. TK wychodzi z paki po 28 latach wyroku, gdzie już nic nie jest takie same jak przedtem. Nowy Jork roku pańskiego 2006 wita ozięble. Pozostaje pytanie, czy człowiek po tak długiej odsiadce jest w stanie przywyknąć do nowego świata, oraz jaką drogę obierze…\nPierwsze co w najnowszym Driverze od razu rzuciło mi się w oczy to grafika. I nie chodzi tutaj o żadne techniczne fajerwerki, wręcz przeciwnie. O ile wszystko co znajduje się jak najbliżej nas jeszcze jakoś wygląda (znośnie, ale na pewno nie ładnie) to wszystko co znajduje się już dalej woła o pomstę do nieba. Niezależnie czy są to inne samochody, budynki czy przechodnie, wszystko jest po prostu kwadratowe, puste i nijakie.\nPiętno Playstation 2 i jej możliwości technicznych jest tutaj bardzo odczuwalne. Pomimo czasu swojej premiery z żalem muszę przyznać, że Driver: Parallel Lines wygląda brzydziej niż GTA: San Andreas. Oczywiście po pewnym czasie da się przyzwyczaić (ba, na siłę można nawet zauważyć pewne graficzne "smaczki"), lecz niesmak i tak pozostaje. Najgorsze wrażenie wywarło na mnie samo miasto, choć w zasadzie nie wiem, czy Nowy Jork w Driverze można określić tym mianem. Osobiście bardziej przypominało mi to po prostu masę ogromnych kartonów po mleku ustawionych obok siebie i żałośnie imitujących miejską aglomerację. Może i napotkaliśmy gdzieś na mostek czy park, ale wszystko to było tak szkaradne, że czym prędzej chciałem po prostu włączyć San Andreas. A chyba nie o to chodziło twórcom.\nFakt, gra w wersji na PC jest nieco ładniejsza niż jej starsza, konsolowa siostrzyczka, mimo to pamiętajmy, że już na PS2 produkcja do najładniejszych nie należała. Jeżeli dodać do tego moc układów graficznych najnowszych komputerów stacjonarnych to naprawdę można dostać ciarek. Zresztą spójrzcie tylko na obrazki.\nJeżeli o rozgrywkę chodzi, jest raczej standardowo. Znamienitą większość misji przyjdzie nam spędzić za kółkiem, choć możemy również wysiąść z pojazdu i na własnych nogach pobiegać tu i tam, choć misje bez samochodu to właściwie perełki. Tym właśnie różni się Driver od GTA. W tym pierwszym nacisk był zawsze położony na kraksach i brawurowych wyścigach, w tym drugim na wolności i zróżnicowaniu. Głównych misji jest ponad 30, lecz nie możemy zapomnieć o misjach dodatkowych takich jak wyścigi na torze, "zgarnianie" dłużników czy destruction derby. Źle nie jest, choć w porównaniu do San Andreas wypada raczej blado. O ile pierwsze misje to ciekawe epizody, o tyle później wszystko ogranicza się do "dogoń, zabij, wróć" bądź "przyjedź i odjedź" w określonym czasie. A szkoda, bowiem po dobrym początku naprawdę można się rozczarować.\nTak jak w poprzednich osłonach tak i tym razem za wykonane zadanie dostaniemy szmal, dzięki któremu będziemy otwierali nasze małe okno na świat. Potężniejsze giwery, lepsze części do samochodów czy poważniejsze kontakty będziemy w stanie zyskać jedynie za pomocą pieniędzy. Te z kolei dostajemy przy każdej udanej misji zleconej nam przez mafijnego bossa. Klasyczne rozwiązanie, które sprawdza się i tym razem.\nJak w poprzednich częściach tak i tym razem nasz styl życia nie będzie odpowiadał funkcjonariuszom policji. Kwestię zatargu z prawem rozwiązano tutaj dosyć ciekawie, bowiem osobną skalę "poszukiwań" policja wyznacza za twoje samochody, a osobną za Ciebie samego. Już tłumaczę: wyobraź sobie, że jesteś poszukiwanym przestępcą, który właśnie co przed chwilą zmienił furę, którą dokonał skoku na bank. Teraz wozisz się kradzionym cadillakiem bez dachu. Przejeżdżasz pewny siebie koło radiowozu, a ten mimo to i tak rzuca się za tobą w pościg. Jaki z tego wniosek? Policjanci nie patrzą jedynie na numery rejestracyjne, ale również na twarz kierowcy i jego rysopis podany na miejscu zbrodni. Oryginalny pomysł.\nJeżeli o te wszystkie brawurowe pościgi i ucieczki chodzi, które jakby nie było są znakiem rozpoznawczym serii, to mam mieszane uczucia. Z jednej strony (przy odpowiednio dobrym komputerze oczywiście) panuje tutaj naprawdę zagęszczony ruch, co daje ogromne pole do popisu, z drugiej strony zarówno system sterowania jak i system kolizji wołają o pomstę do nieba. Wszystkie wózki prowadzą się na tyle nierealistycznie, na ile jest to tylko możliwe. Autobus, jeep, taksówka czy samochód wyścigowy… poza prędkością naprawdę nie ma odczuwalnych różnic. Nie wiem, co myśleli sobie autorzy tworząc model jazdy, ale jak dla mnie jest to totalna kpina. Potencjał został zmarnowany, bowiem po zatłoczonych ulicach Nowego Jorku nie pędzimy samochodem z lat siedemdziesiątych, a statkiem kosmicznym, oczywiście na autopilota. Za łatwo.\nW porównaniu do poprzednich części znacząco zmienił się stopień trudności. W Parallel Lines wszystko jest o wiele prostsze. Mamy zapis profilu w dowolnym momencie, możemy wybierać stopień trudności, a misje z limitem czasu nie są już niewykonalne, tak jak miało to miejsce w poprzednich częściach. Gra sama w sobie została znacznie uproszczona. Ale czy to dobrze? Pierwszy i drugi Driver (trzeci bowiem nie istnieje chyba dla każdego fana) znany był z tego, że to nie gra dla laików, lecz prawdziwych wirtualnych mistrzów kierownicy. Tym razem producenci (Ubisoft) zapragnęli uderzyć w gusta szerszej gawiedzi. Niestety, pomysł jest chyba lekko chybiony, nowi gracze nie znajdą tutaj bowiem nic, co mogło by ich przyciągnąć na dłużej, starzy wyjadacze będą natomiast kręcić na to wszystko głowami z niesmakiem.\nWarto napomnieć również o muzyce, która jakby nie było utrzymuje klimat zarówno teraźniejszego jak i starego Nowego Jorku. W samochodowym radiu usłyszymy takich artystów jak Jimie Hendrix, Blondie czy Electric Light Orchestra. Brawo! Tylko czemu tak dopracowana ścieżka dźwiękowa idzie w parze z tak niedopracowanymi pozostałymi aspektami tej produkcji? Niestety, wszelkie dźwięki samochodów również nie brzmią imponująco, przechodnie natomiast mają nad wyraz skąpe słownictwo. Mimo to na dźwięk narzekać nie trzeba, wywiązuje się ze swoich zadań co najmniej znośnie.\nNie mogłem się powstrzymać, aby na niemal samym końcu napisać o cut-scenkach. Wspaniała sprawa, chyba największy plus w najnowszym Driverze. Pomiędzy wypełnianiem głównych zadań zostajemy świadkami wspaniałych filmików, które tak świetnie oddają klimat gry, jak żadna rzecz w tej produkcji. To tutaj możemy dokładnie przyjrzeć się naszemu bohaterowi, docenić styl lat 70 czy unikatowy "czar" tamtejszych miejsc i ludzi. Filmiki są nad wyraz przekonujące, zrobione z dbałością o każdy szczegół i nasączony litrami klimatu. Właściwie o te cut-scenki powinny zostać dodane na osobnej płycie, kto wie, czy nie cenniejszej niż samo Parallel Lines ;). Niestety, filmiki nie są w stanie uratować samej gry. A szkoda, bo gdyby wszystko zostało zrobione z taka dokładnością i dbałością o gust… byłby hit.\nPodsumowując, najnowszy Driver niczym szczególnym mnie nie zaskoczył, choć na całe szczęście nie powtórzył niesławnej porażki swojego poprzednika. W Parallel Lines grać się naprawdę da, choć pozostaje tylko pytanie po co, skoro dziadek San Andreas jest o wiele lepszy, a zbliżające się wielkimi krokami GTA 4 najprawdopodobniej zmiecie całą konkurencję. Mimo wszystko, jeżeli nie szkoda ci 100 zł [mi by było szkoda - Volt.], a dzieła Rockstara znasz już na pamięć, nie powinieneś być rozczarowany, mała odskocznia będzie zapewne miłym przeżyciem. Oczywiście hitu nie ma, ale tak jak mówiłem: nowy Driver to solidny średniak.


Długodystansowy test kół Mavic Crossride 29 - Grande Finale - team 29er bo wielkość ma znaczenie portal rowerowy\nA prawda leży jak zwykle po środku. Mavic stworzył całą linię kół systemowych dedykowanych do wielkiego koła. Najprostszym modelem w kolekcji jest właśnie Crossride. Koła słynne z kilku względów. Po pierwsze są relatywnie tanie, po drugie ich 26 calowy odpowiednik na rynku radzi sobie całkiem nieźle już od kilku dobrych sezonów, po trzecie mają tyle samo wrogów i przyjaciół. Tych pierwszych może nawet więcej. Niemniej Mavic nie raz i nie dwa potrafił pozytywnie zaskoczyć, więc gdy trafiła się okazja przetestować najtańszy zestaw kół systemowych, wybredni koledzy od razu stwierdzili, że moje ciężkie dupsko będzie najlepszą prasą potrafiącą obalić lub potwierdzić krążące po wirtualnym świecie opinie. No i tak chcąc nie chcąc stałem się posiadaczem pierwszego w życiu kompletu kół, których sam nie zrobiłem (za to zaplotła je jakaś bezduszna, żabojadzka maszyna).\nTuż po otrzymaniu paczki od polskiego dystrybutora zacząłem zastanawiać się, jaki system obrać, bo koła wbrew pozorom nie są lekkim i zwiewnym tematem do testów. Koniec końców wybór padł na długodystansowy wariant, gdyż tylko taka forma może przynieść w miarę rzetelną opinią. Z kołami Mavica będę bujać się przez cały sezon 2013. Dla łatwiejszego rozeznania wprowadzimy sobie nieco inny (być może ciekawszy) system podziału na pory roku Vivaldiego.\nMikołaj zarobiony w tym roku był. Na gwiazdkę dostałem nowego misia, od żony ciepłe skarpetki. Ale później miły, białobrody pan w czerwonym kubraczku zreflektował się, że miś miał trafić do małej Zosi. W związku z tym pewnego styczniowego dnia pod obsypującą się z igieł choinką znalazłem wielkie kwadratowe pudło, a w nim całkiem nie kwadratowe koła Mavic Crossride Disc 29.\nKoła jak koła....systemowe. Dwaj czarni Francuzi, podstawowy model. Na tle wyższych modeli, prostotę, brak lekkości bytu widać gołym okiem - ale tym razem nie należy traktować tego jako minus, lecz całkiem neutralnie. Oprócz wyżej wymienionych dwóch cech wprawne oko konesera dostrzeże jednak pewną "Francję-elegancję" kół Crosssride. Czarne trzykomorowe obręcze połączono równie czarnymi, płaskimi i prostymi szprychami Aero z charakterystycznymi piastami od wielkiego "M' za pomocą klasycznych nypli. Wszystkie wyżej wymienione elementy nie są "dziełami sztuki" jak ich starsi bracia, niemniej dłuto CNC musiało trochę się napracować - szczególnie w przypadku obu piast. Z resztą sami popatrzcie z bliska.\nPrzednie i tylne koło posiada po 24 szprychy zaplecione na dwa krzyże. Piasta przednia obraca się na dwóch łożyskach przemysłowych o powiększonej średnicy, gdyż wymaga użycia sztywnej osi QR15. Łożyska chronione są przez szczelnie przylegające dekle. Do przedniego koła producent dołącza adaptery umożliwiające konwersję na klasyczną oś 9mm. W testowanym komplecie zastosowano mocowanie tarczy na 6 śrub. Dla zdjęcia paru gram otwory montażowe zostały "rozcięte". co po pierwsze tworzy ciekawy efekt w przypadku stosowania kolorowych śrub, po drugie może okazać się zbawienne, gdy któraś z nich postanowi się skutecznie zapiec - teoretycznie łatwiej pozbyć się takowej używając brzeszczotu. (taka obserwacja własna)\nTylne koło obraca się na 4 łożyskach przemysłowych. Dwa znajdują się w korpusie piasty, dwa następne - w bębenku, co ma przedłużyć życie tego elementu. Mavic nie pokusił się o wersję QRM+ z możliwością kasowania luzu, dlatego skazani jesteśmy na wiarę w rzetelność i poprawność francuskiego producenta, a z tym bywa różnie....\nAluminiowa oś tylnego koła domyślnie akceptuje sztywną oś X12, jednakże Mavic również tutaj zapewnia odpowiednie przejściówki, z których byłem zmuszony skorzystać - rama Peak 29 2013 jeszcze nie posiada tak bajeranckich haków (może kiedyś)\nBębenek - sprzęgło piasty i właściwie jej najważniejszy element wykonano z aluminium. Jak wiadomo, to pozwala ująć kolejne parę gram, ale niesie za sobą przykrą (dla naszego portfela) konieczność korzystania wyłącznie z droższych kaset, gdzie tryby przyczepione są do aluminiowego pająka, a nie luzem. W przeciwnym razie twarde aluminium lub stal będzie wrzynać się w korpus sprzęgła, w skrajnym przypadku taka koronka jest w stanie "utorować" sobie drogę na całym obwodzie bębenka. Poniżej aluminiowy korpus "potraktowany" kasetą SRAM PG1070 - widać, gdzie kończy się pająk a gdzie zaczynają się pojedyncze tryby:\nSkoro zaś mowa o mechanizmie zapadkowym, to tu warto powiedzieć, że Mavic stosuje adekwatnie do ceny mniej wysublimowany system TS2. Brzmi tajemniczo, ale Leonardo Da Vinci go nie wymyślił. Dwa przeciwległe pieski ślizgają się po zębatym pierścieniu wciśniętym w korpus piasty. Plusem rozwiązania Mavica jest nie tylko prostota, lecz także duża średnica owego elementu, dzięki czemu jest w stanie wytrzymać znacznie większe siły niż konkurencja. Szkoda mimo wszystko, że sprzęgło nie jest ujednolicone - czytaj: Francuzi nie zastosowali systemu TS4 (cztery zapadki), no ale za cenę 800-1200PLN nie można mieć wszystkiego.\nPoniższa komputerowa prezentacja przedstawia, jak w teorii wygląda piasta Mavica od środka:\njeśli lubicie jednak mocne wrażenia rodem z Piły 6000, to środek wygląda tak:\nObręcze Crossride prezentują się nie mniej godnie, co reszta części. Wykonano je z aluminium 6106 i anodowano na czarno. Oba końce połączone są na tzw. "pin". W przeciwieństwie do droższych braci nawiercone są klasycznie - na wylot. Krawędzie otworów na szprychy zostały dodatkowo wzmocnione w procesie H2, czyli kucia. Skutkuje to większą odpornością na zmęczenie, szczególnie, gdy jedynie 24 szprychy muszą przenosić cały ciężar jadącego. Wewnętrzna szerokość, to stety/niestety 19mm, które zadowolą jedynie miłośników wąskich, gumowych kapci. Mavic zaleca stosowanie opon w rozmiarze od 1.5" do 2.3", choć przy tak wąskiej "szparze" 2.25 wydaje się być rozsądnym "maksem". Wewnętrza powierzchnia obręczy jest stosunkowo równa, dzięki czemu można łatwo przykleić do niej taśmę uszczelniającą i przerobić całość na system bezdętkowy.\nWażenie - końcowy akord pierwszego wrażenia. Tu furory nie było - koła są "budżetowe" i tak samo ważą: przednie 945g, tylne 1076g (bez tarcz i zacisków). Razem 2020g, czyli tyle ile podaje producent. Nie rozbierając kół na części pierwsze, można spokojnie założyć, że masa rotująca skupiona jest niestety na obręczach, które ważą powyżej 500g (strzelam około 520-540g). Odbija się to z pewnością na jakości przyspieszenia, którą może zrekompensować w pewnym stopniu jedynie odpowiednia sztywność całości. Aerodynamika płaskich szprych jest raczej pomijalnym "gratisem".\nPierwsza jazda odbyła się oczywiście w warunkach zimowych. Zaskoczenie to być może zbyt poważne określenie mojego stanu psychofizycznego, niemniej nowe koła kręciły się wyraźnie szybciej od poprzedników - firmowych kół Gianta. Ale to nie jedyny plus systemowych Mavic'ów. Drugi to wspomniana sztywność. 24 stalowe pręciki całkiem nieźle zniosły moje ~115kg i koła nie zwinęły się w chiński paragraf. Co więcej, okazało się, że da się na nich efektywnie przyspieszyć. Tak naprawdę, sztywność lub jej ewentualny brak była jednym z podstawowych elementów mojej pierwszej obserwacji. W necie naczytałem się sporo negatywnych opinii, dość żeby przypomnieć test Cayona, w którym zjechano Crossride'y za ich wiotkość. Doprawdy, ja nie mogę powiedzieć złego słowa w tej kwestii. Żebyśmy mieli jasność - to nie są koła typu "sztywne-jak-pal-Azji" i nic ich nie rusza. Co to, to nie! Moje ciężkie cztery litery potrafią sprawić, że przednie i tylne koło delikatnie pracuje np. podczas hamowania. Ale tak zachowują się wszystkie koła, z którymi miałem do czynienia, bez względu czy były plecione przez stołecznego specjalistę Marcela (Marceli Rowery) czy też konkurencję z Południa Polski - firmę Daveo (to się nazywa kryptoreklama). Krótko mówiąc sztywność adekwatna do klasy i ceny. I szczerze powiedziawszy nawet wolę, że koła będą trochę pracować, gdyż jak przypierniczę w krawężnik lub skałę, to mam niemal gwarancję, że obręcz przyjmie uderzenie i nie pęknie, ani nie odkształci się permanentnie od byle uderzenia.\nWIOSNA ("La Primavera")\nW tym roku, to sami wiecie...wiosna zaczęła się zimowo. Ocieplenie przyszło zupełnie niespodziewanie. Od dziewiczej jazdy minęło kilka miesięcy, w trakcie których komplet Mavic'ów przebył około 1500km. To nie jest odległość powalająca na kolana, niemniej pozwala wyrobić sobie już jakieś pojęcie o francuskim produkcie. Śnieg, sól i błoto nie zrobiły najmniejszego kuku - po rozebraniu mechanizmu zapadkowego ukazał się widok następujący: czystość, zero błota, piachu. Naturalnie czarna cienka tłusta powłoka. Zresztą sami spójrzcie na zdjecia wyżej.\nNa obręczach pojawił się jedynie brud i nalot - pozostałości ciężkiej pracy drogowców dzielnie wysypujących ulice chemicznym zajzajerem. Rozcentrowanie...jest delikatne, boczne bicie w kilku miejscach, które w prosty sposób udało się wykasować. W moim odczuciu szprychy nie straciły pierwotnego naciągu, co być może jest zasługą specjalnie przygotowanych nypli - końcowy fragment jest tak nacięty, aby "uniemożliwiał" ich samo-odkręcenie się. Równie pozytywnie mogę wypowiedzieć się odnośnie bicia pionowego - tu także wszystko "w normie", czyli nie ideał, ale zupełnie akceptowalny wynik, którego próżno szukać w nowych kołach montowanych do seryjnie produkowanych rowerów.\nSkoro rozcentrowanie było minimalne i dało się całkowicie usunąć, więc tym bardziej koło nie straciło, ale też nie zyskało na sztywności. Nie napiszę nic nowego, ani odkrywczego w tej kwestii. Założę się jednak, że chcecie krwi...mięsa....bólu i jadu, bez których każdy test, to nie test. Zadość uczynię tym pragnieniom.\nJeszcze zimą po pierwszych 100km na łożysku tylnej piasty pojawił minimalny luz, na tyle nie duży, że wyczuwalny jedynie podczas szarpania za koło. Nie będę ukrywał, że jego obecność spowodowała wysięk kurwików do gałki ocznej. No bo jak to....kur żesz mać. Nowe koła, tak przezaje...fajne, a tu taki zonk. Szybki "research" w necie zaowocował wyszukaniem informacji, że jest to całkiem...normalne i naturalne zjawisko, wynikające z docierania się łożysk. Ten tzw roboczy luz tylnej piasty powinien zniknąć po bardzo mocnym zapięciu koła w widelcu ramy. Chmmm....o tym, że luz roboczy jest potrzebny wie każdy średnio rozgarnięty szympans i tym bardziej mechanik rowerowy. Ale o tym, że trzeba koło, cytuję: "very firmly tighten", jakoś kłuci się z moim doświadczeniem i wiedzą odnośnie łożysk przemysłowych, które nie lubią takiego traktowania. Żabojadzkie łożyska są najwyraźniej inne...Faktycznie luz zniknął, ale dopiero po zastosowaniu szpilki Dartmoor Bolt-On. Tradycyjny zacisk dodawany do kół nie wzbudził mojego zaufania na tyle, żebym go potraktował tak brutalną siłą.\nZ informacji uzyskanych od jednego z naszych czytelników oraz tych wyszukanych w necie, ta "łożyskowa przypadłość" dotyczy praktycznie wszystkich Crossride'ów bez względu na rozmiar koła. W moim przypadku dotyczyła wyłącznie tylnego koła, choć ponoć zdarza się także w przednim. O ile wyższe modele posiadają możliwość wykasowania luzu (system QRM +), to najprostszy model jest uboższy o to rozwiązanie. Przyznam, że jest to obecnie jedyny element, który mnie niepokoi i któremu poświęcam baczną uwagę. Bardzo mocne zapięcie tylnego koła szpilką na śrubę nie upośledziło moim zdaniem płynności pracy łożysk - nadal obracają się gładko, bez chrobotania, rwania, etc. Niemniej niepewność, co do ich żywotności nadal pozostaje.\nZa chwilę rozpoczną się poważne maratony, w których rower weźmie udział, włącznie z wymagającą etapówką Bike Challenge, którą bardzo chciałbym ukończyć "na kołach", a nie "z kołami pod pachą". Na pocieszenie dopowiem, że czarne myśli odgoniła na jakiś czas bardzo sympatyczna przypadłość kół Mavic Crossride. Otóż opony założone na francuskie obręcze, genialnie i błyskawicznie uszczelniają się po zastosowaniu mleczka (a nawet bez niego). Co więcej, w moim przypadku wystarczyła jedynie porządna (i tania) stacjonarna pompka (Accent Service Pro), aby oba kapcie Michelin Wildr Racer'R "wstrzeliły się" w rant. Z identycznym skutkiem udało się założyć także testowe gumki Maxxis Icon.\nUff....koła się toczą, zaś w tle słychać końcowe akordy pierwszej części "Czterech pór roku" Antonio Vivaldiego, po przerwie rozpocznie się właściwie część druga: Koncert nr 2 g-moll "L`Estate", czyli lato...i wakacyjna miłość :) :).\nCzasami zdarza się, że los płata dziwne figle. Zdarza się również, że są one niemiłe...Tym razem padło na testowy zestaw toczydełek Mavica. Ale o tym za chwilę.\nPoważnych maratonów nie było za wiele w lecie 2013. Niestety etapówka Bike Challenge także przeszła koło nosa. To oczywiście w żaden sposób nie mogło zaważyć na dalszych wynikach testu, ponieważ jazda na rowerze, to nie wyłącznie starty w zawodach, lecz również zwykłe bujanie się po lasach, górkach i wydmach. Praktycznie przez najgorętsze miesiące Maviki dały się poznać z jak najlepszej strony. Zarówno jeśli chodzi o odporność na rozcentrowanie obu kół oraz jakość pracy mechanizmu zapadkowego.\nPo kolejnych dziesiątkach kilometrów koła utrzymały pierwotną sztywność i bardzo małą podatność na luzowanie się szprych. Moja masa oczywiście ma tu decydujący wpływ i dam sobie kierownicę skrócić, że lżejszy "użyszkodnik" uzyska jeszcze lepsze rezultaty w tej "dyscyplinie"\nBardzo pozytywnie zaskoczył francuski system zapadkowy. Mimo, że to dosyć prosta i skromna konstrukcja, to nie sprawiała żadnych problemów aż do TAMTEGO dnia. Chwała żabojadom, że potrafią zrobić nie tylko hydrauliczne zawieszenie w Citroeanach. Kłopot pojawił się za to zupełnie z innej strony. Kończąc pierwszą część testu wspomniałem o łożyskowej przypadłości tylnych piast w Crossride. Luz, który jeszcze do niedawno dawało się "wykasować" poprzez mocne ściągnięcie zaciskiem, w pewnym momencie powiekszył się na tyle, iż ta metoda przestała być skuteczna. Ten element jest wyraźną wadą toczydełek znad Sekwany. Szczęście w nieszczęściu, że można z tym spokojnie żyć i nawet nie stuka podczas jazdy. Irytuje bardziej sam fakt, że w takich kołach (nawet, jeśli najtańszych) w ogóle się pojawił.\nZa to o wiele bardziej irytującą przypadłością okazało się "wypaczenie" elementów "spinających" oś i łożyska w tylnej piaście. Mowa przede wszystkim o dużej metalowej podkladce i zimeringu, które montujemy po lewej stronie i które sprawiają, że bębenek nie wyskakuje ze swojego gniazda. Ponieważ na potrzeby testu dość często sprawdzałem stan łożysk oraz zapadek, po pewnym czasie zaobserwowałem, iż z coraz większą trudnością przychodzi mi spasowanie całości. Na pewno wiecie, jak to jest...Niby wszystko proste - rozłożyć potraficie, ale złożyć do kupy już się nie daje. W trakcie jazdy zimering wyskakiwał z rowka na osi a bębenek zaczynał żyć po swojemu. No żesz ty orzeszku...Wyglądało to tak, jakby fabryczne spasowanie elementów było tak precyzyjne, że późniejszy demontaż powodował niemożność identycznego montażu. Porażka. Ale zawsze znajdzie się wyjście z sytuacji...W kazdym serwisie najlepszym narzędziem jest ciężki młotek...\nKilka mocnych uderzeń w stożkowatą podkladkę spowodowało jej lekkie "wypłaszczenie". Tym samym uzyskałem porządaną grubość - akurat tyle, aby wszystkie "puzzle" wskoczyły na swoje miejsce. Voila Mon Cheri, twoja mać! Nie róbcie tego jednak po pijaku...\nI nadszedł TEN dzień. Słonecznego poranka, spotkaliśmy się na kursie zbieżnym. Ja i kierowca bombowca w blachosmrodzie. Huk, przekleństwa. Pan "w długą" a koła w ósemkę. Nie do wyprostowania normalnymi metodami. Mavic, to na nieszczęście taki producent, który robi cholernie sztywne obręcze. To zaleta, ale jednocześnie wada, gdyż niewielkie uderzenia mają zerowy wpływ na ich centryczność. Za to te seriozne, trwale odkształcają obręcz. Bardziej plastyczna konkurencja daje się często naprawić, Mavic rzadko.\nNa domiar złego, dystrybutor wycenił szkodę dosyć drogo, ale tego akurat spodziewałem się zasięgając opinni u innych użytkowników. Za wymianę obręczy systemowej, przeplecenie, czary mary - ponad 300PLN. Dżizas! Podjąłem męską decyzję - koła wylądowały w niebycie garażu. No i tak zakończył się długodystansowy test kół Mavic Crossride. Shit!\nTytułem usprawiedliwienia...Mamy już koniec sezonu 2014. W międzyczasie poważnie zastanawiałem się nad reaktywacją Crossride'ów ponieważ to całkiem dobre koła były(są). Mimo 24 szprych, są sztywne na tyle, że ciężkie misie mojego pokroju mogą im bezgranicznie zaufać. Sprzegło i jakość uszczelek także nie pozostawiają zludzeń - mamy w rękach produkt wysokiej jakości. Okazuje się oczywiście, że czasem wysoka precyzja wykonania jest aż za wysoka. No chyba, że za każdym razem mamy latać do autoryzowanego serwisu Mavic. Dam jednak sobie głowę ciachnąć, że nawet mechanik poddałby się po jakimś czasie. Wzorem konkurencji Francuzi mogliby zaimplementować stalowe wzmocnienie bębenka, które ogranicza wrzynanie się kasety w aluminiowe wypusty i to nie tylko w tym modelu, ale też w pozostalych. Różnica na masie? Żadna. Zadowolenie właścicieli bezcenne. To samo tyczy się łożysk, ale te można teoretycznie łatwo wymienić.\nModelem Crossride powinni zainteresować się nie tylko masywniejsi jegomoście, ale tak naprawdę wszyscy poszukujący względnie ekonomicznych a mocnych kół. Niekoniecznie do ścigania, lecz po prostu do codziennej jazdy. Tu sprawdzą się perfekcyjnie.\nP.S Z najnowszych wieści....Polak potrafi. Wezwany do tablicy przez jednego z czytelników postanowiłem jeszcze raz przyjrzeć się zniszczeniom i ewentualnie podjąć desperacką próbę naprawy. Okazało się bowiem, iż balkonowa balustrada posiada jedną charakterystyczną szparkę - szeroką akurat idealnie na obręcze 19-20 milimetrowe. Aż żal nie wypróbować tak naturalnej dźwigni...zwłaszcza, że inne "ósemki" dają się tu całkiem ładnie prostować.\nTagi Koła systemowe, Mavic Crossride 29, test kół Mavic, mocne koła do 29era, gdzie kupić dobre koła do 29\n[piasty] Czy możliwe jest nakręcenie wolnobiegu na piastę torową?


Rozporządzenie w sprawie zapotrzebowań na leki w konsultacjach publicznych | Puls Farmacji - portal aptekarzy, techników i pracowników sektora farmaceutycznego.\nRozporządzenie w sprawie zapotrzebowań na leki w konsultacjach publicznych\nResort zdrowia przekazał do konsultacji publicznych rozporządzenie w sprawie zapotrzebowań oraz wydawania z apteki produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Rozporządzenie precyzuje, do jakich czynności zobowiązana jest osoba realizująca zapotrzebowanie.\nProjekt rozporządzenia realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w nowelizowanych art. 96 ust. 9 ustawy Prawo farmaceutyczne. W myśl przepisów rozporządzenie określa m.in. sposób realizacji zapotrzebowania, sporządzania leku recepturowego i aptecznego, a także wydawania z apteki leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Dodatkowo w dokumencie określono wzór zapotrzebowania oraz sposób prowadzenia ewidencji zapotrzebowań, recept farmaceutycznych i ewidencji zrealizowanych zapotrzebowań.\nRegulacja ma za zadanie doprecyzowanie i zebranie w jednym miejscu regulacji ustawowych dotyczących realizacji zapotrzebowań - i w ocenie GIF dotyczyć będzie blisko 14 tys. aptek oraz 22 tys. podmiotów leczniczych.\nNa uwagi do projektu GIF czeka do 28 maja br.