Fiat Brava | Jak sprawdzić czujnik położenia wału ? | FIAT Forum\n( Fiat Brava ) Jak sprawdzić czujnik położenia wału ?\nWysłany: Pią 26 Wrz 2008, 16:31\nRe: ( Fiat Brava ) Jak sprawdzić czujnik położenia wału ?\nMyśle nad kupnem komputera używanego bez immo czy można tak podmienić ? Zastanawia mnie też oznaczenia na moim komputerze link : http://img204.imageshack.us/my.php?image=30075653mz5.jpg dlaczego tam pisze FIAT TIPO C ? powinno chyba pisać FIAT BRAVA ? Pozdrawiam\nWysłany: Sro 01 Paź 2008, 22:24\nJusti daj znać jak tam postępy z autkiem\nWysłany: Pon 27 Paź 2008, 13:58\nNo więc napawiłam ten komputer i ustawiłam rozrząd ale niestety nie jestem w 100% zadowolona. Samochód odpala idealnie na zimnym silniku ale na ciepłym odpali po 5-8 sekundach krecenia rozrusznikiem plusem jest to ze teraz juz nie musze dodawać gazu aby odpalić ale tak jak juz mówiłam nie jestem zadowolona mam juz tego auto dość ! Może ktoś mi pomoże ? Pozdrawiam Justi\nPosiadane auto: Fiat Brava SX 1.6 1995r.\nWysłany: Pią 05 Mar 2010, 16:30\npodłączam się pod temat, moje pytanie\nczy oporność czujnika na 1 i 2 pinie ma być jednakowa??\nw moim przypadku na środkowym jest 586 a na pierwszym nie ma reakcji, czy to oznacza że jest wszytko ok czy czujnik do wymiany??\ni jeszcze jedno pyt: jak sprawdza się czujnik temperatury? czy oba styki od omomierza podłączam pod te 2 piny czy jakoś inaczej? bo również nie mam reakcji na omomierzu...\nPosiadane auto: marea wekeend 1.6 99r\nWysłany: Czw 11 Mar 2010, 23:01\nja sie tez podepne pod temat tez miezyłem dzis czujnik połozenia i wykazał mi 1230om czy to ok bo juz sie w tym gubie\nWysłany: Wto 23 Mar 2010, 23:19\npanowie pewnie niekturzy wiedzą ze silniki z 98r były przed modernizacja i tam w nich jest tylko czujnik połozenia wału a nie ma i nie był montowany czujnik połozenia wałków a na tym czujniku rezustancja wynosi od 1140 do 1350om i jest to własciwa rezystancja a w silnikach po 99r rezystancja powinna wunosic własnie 550 do 750om\nPosiadane auto: Uno 1.0ie 1996rp\nWysłany: Pią 24 Gru 2010, 20:51\nFiat Uno 1.0ie nie Odpala\nBrak iskry,mimo wymiany cewki.Slyszałem ,że to wina czujnika obrotów wału,Co robić gdzie ten czujnik się znajduje.Może ktoś ma fotki.Życzę Zdrowych wesołych Świąt.\nWysłany: Sro 05 Sty 2011, 15:19\nWitam mam pytanie czy czujnik położenia wału od brava 1,2 bedzie pasował do brava 1,4?\nWysłany: Nie 16 Sty 2011, 02:10\nRe: Fiat Uno 1.0ie nie Odpala\nUno wróciło od mechanika okazało się ,że to rozrząd się rozleciał.I nawaliła pompa wodna.Jutro sprawdzę go na trasie. Koszt naprawy 460 z\nWysłany: Pią 30 Gru 2011, 18:05\nPodpinam się i odświeżam temat.\nPosiadam Bravo 1.6 rocznik 1998 kwiecień [wersje przed liftingiem- poznaje po filtrze paliwa pod samochodem, a nie w baku].\nPiszę tutaj bo silnik Bravo 1.6 jest identyczny jak Brava 1.6 a tych drugich jest tutaj na forum więcej i chętniej odpowiadacie [mam nadzieje, że moderator jakoś przymknie oko].\nPotrzebuję dokładnie wiedzieć jaka dokładnie powinna być rezystencja czujnika położenia wału. Tak - zgadza się, podawano to wcześniej tylko, że...\nTutaj na forum piszecie - 550-750\nInne forum - 550-680\nZnowu gdzie indziej - 575 do 750\nKtóre wartości są prawdziwe albo, które są do silnika 1.6?\nWysłany: Sob 31 Gru 2011, 01:02\nKtóre wartości są prawdziwe albo, które są do silnika 1.6?[/u]\nRozbieżności które podają na forach są niewielkie ale żeby było jeszcze ciekawiej to w sklepach gdzie sprzedają te czujniki podają że dla silnika 1.6 rezystencja wynosi 1350. Link do strony poniżej.\nczujnik położenia wału 1,6\nWysłany: Sob 21 Sty 2012, 22:32\nZmierzyłem dzisiaj miernikiem czujnik położenia wału.\nNa zimnym silniku rezystencja/opornośc wyszła mi 1090 a na ciepłym 1330.\nNormalnie stwierdziłbym, że czujnik jest do wymiany ale niektórzy twierdzą, że powinno być w granicach 1350. Przez to nie mogę się dowiedzieć to o co mi konkretnie chodzi. Jak to e końcu jest?\nZnalazłem fantastyczny manual ze zdjęciami i jest nawet film jak naprawić uszkodzony czujnik położenia wału. Bułka z masłem.\nCzujnik położenia wału po angielsku to: TDC sensor lub Crank Sensor. Mając tą wiedze mogłem pogrzebać po zgranicznych forach.\nTeraz wiem, że rezystencja powinna wynosić faktycznie 575-750 przy teperaturze 20c.\nCzytając wypowiedzi na zagranicznych forach dowiedziałem się, że najczęstszym powodem uszkodzenia czujnika jest przytopienie przewodów czujnika czy nawet spalenie, uszkodzenia mechaniczne np od kamienia lub od bródu.\nTeraz się zastanawiam czy bez kanału uda mi się go wymontować ;]\nTutaj manual: http://www.italiaauto.net/viewtopic.php?f=8&p=403143\nA tutaj manual przetłumaczony przez "google translator": http://translate.google.com/translate?hl=pl&sl=en&u=http://www.italiaauto.net/viewtopic.php%3Ff%3D8%26p%3D403143&ei=dDAbT-P7HIX0-gaS1On2CQ&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=1&ved=0CCcQ7gEwAA&prev=/search%3Fq%3Dhttp://www.italiaauto.net/viewtopic.php%253Ff%253D8%2526p%253D403143%26hl%3Dpl%26prmd%3Dimvns\n12) hamowanie silnikiem dobrze czy zle? »\n13) Duże Spalanie !! :( »\n14) Wymiana wałka rozrządu »\n15) gaśnie po odpaleniu »\n16) Problem z odpalaniem zimnego silnika. »


Latarka diodowa Fenix CL20 (oliwkowa) - 039-206 - Fenix.pl\nPrzed Tobą nowy wymiar oświetlenia kempingowego – latarka Fenix CL20. Z jej pomocą rozświetlisz namiot, Twoje ulubione łowisko lub zasiadkę. Nie straszny jej deszcz, ani niskie temperatury. Dzięki specjalnie zaprojektowanej osłonie rozkład naturalnego światła jest bardzo równomierny. To sprawia, że będzie wokół Ciebie jasno, ale bez oślepiania Ciebie bądź Twoich towarzyszy. Na uwagę zasługuje również możliwość użycia czerwonej diody, która gwarantuje delikatne, dyskretne światło. Praktycznym rozwiązaniem jest użycie zarówno haczyka, jak i magnesu. Dzięki temu zawiesisz latarkę lub przyczepisz ją do metalowej powierzchni.\nSłowem, latarka Fenix CL20 to Twój wierny i niezawodny kompan, który jest w stanie świecić nieprzerwanie przez blisko 3 dni.\nNI-MH alkaliczne CR123A\nbiała ciągły turbo 165 2 h 25 min 3 h 10 min 2 h\nwysoki 100 5 h 15 min 4 h 9 min 3 h 31 min\nśredni 50 11 h 28 min 9 h 4 min 7 h 32 min\nniski 8 71 h 40 min 56 h 40 min 46 h 50 min\nmigający sos 1,5 - - -\nczerwona ciągły niski 1,5 24 h 10 min 24 h 15 min 20 h\nMaksymalna moc świecenia [lm] 165\nMaksymalny czas świecenia [h min] 71 h 40 m\nZasilanie 2 × AA (jest w zestawie) lub 1 × CR123A (nie ma w zestawie)\nDługość [mm] 78,4\nSzerokość [mm] 45,2\nWysokość [mm] 59,1\nWaga latarki bez baterii [g] 103,2


Gmina Śliwice - Uroczystość wręczenia medali Prezydenta RP z długoletnie pożycie małżeńskie\nPaństwo Zofię i Gerarda Łobockich z Rosochatki,\nPaństwo Teresę i Zygmunta Chabowskich z Lasek\nPaństwo Halinę i Zygmunta Marach z Lińska.\nDiamentowy jubileusz pożycia małżeńskiego obchodzili także Państwo Marianna i Stanisław Knitter z Łąskiego Pieca.\nPaństwo Zofia i Gerard Łoboccy z Rosochatki wspólnie wychowali 2 dzieci, mają 4 wnuków. Jubilaci wspólnie prowadzili gospodarstwo rolne w Rosochatce. Na początku lat 90-tych jubilatka pracowała jako pracownik fizyczny w szkole. Pani Zofia wspomina, że wcześniej należała do miejscowego Koła Gospodyń Wiejskich. Aktualnie Pani Zofia i Pan Gerard znajdują wspólne zamiłowania jakimi są: praca w przydomowym ogrodzie i oglądanie teleturniejów. Pani Zofia szczególnie lubi też rozwiązywać krzyżówki. Pan Gerard wspomina, że przez ok. 17 lat był strażakiem w Ochotniczej Straży Pożarnej kolejno w Lińsku i Rosochatce.\nPaństwo Teresa i Zygmunt Chabowscy z Lasek mają 5 dzieci. Dziś pociechą jest dla nich gromadka licząca 17 wnuków i 7 prawnuków. Państwo Chabowscy prowadzili wspólnie gospodarstwo rolne. Ich umiłowanie do ziemi i przyrody zakorzeniło na stałe w ich życiu. Jubilat zdradza, że największą radość daje kontakt z przyrodą, szczególnie umiłował las i grzybobrania. Pani Teresa w latach 80-tych była członkinią miejscowego Koła Gospodyń Wiejskich. Aktualnie jubilatka najwięcej wytchnienia znajduje w prowadzeniu własnego ogródka kwiatowego i warzywnego.\nPaństwo Halina i Jerzy Marach z Lińska mają 3 dzieci, 7 wnuków oraz prawnuka. Pan Jerzy przed zawarciem związku małżeńskiego pracował na kolei jako pomocnik parowozu. Po ślubie wspólnie z małżonką prowadzili gospodarstwo rolne w Lińsku. Pani Halina od młodzieńczych lat należała do Koła Gospodyń Wiejskich w Lińsku, gdzie przez ostatnią dekadę pełniła funkcję przewodniczącej. Jubilatka od dziecka pasjonuje się haftem zdobiąc samodzielnie pościele czy serwety. Jubilaci należą do Koła Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Śliwicach, gdzie przez lata swojej przynależności realizowali swoje pasje m. in. poznając walory turystyczne naszego kraju. Jubilatka podkreśla, że sama była organizatorką wielu wycieczek, podczas których członkinie kół gospodyń wiejskich miały możliwość wymiany swoich doświadczeń.\nJubilaci obchodzący 60-lecie pożycia małżeńskiego – Państwo Marianna i Stanisław Knitter z Łąskiego Pieca mają 5 dzieci, 3 wnuków oraz 2 prawnuków. Jubilat pracował zawodowo na kolei jako sokista. Jednak przyznaje, że najwięcej radości sprawiała mu praca w polu. Pani Marianna zajmowała się prowadzeniem gospodarstwa rolnego i wychowaniem dzieci. Jubilaci wspólnie podkreślają, że największą wartość znajdują w tym, co sami wypracowali. Tym samym do dziś prowadzą własny ogród, z którego dary cieszą nie tylko oko, ale szczególnie podniebienie. Ponadto Pani Marianna do dziś szyje, wykonuje robótki na drutach i posiada umiejętność przędzenia na kołowrotku.


Warszawa Gramado - Tanie loty - Tickets.pl\nTanie loty Warszawa – Gramado\nBilety lotnicze / Warszawa / Gramado / Warszawa → Gramado Loty powrotne z Gramado do Warszawa\nTanie bilety lotnicze z Warszawa do Gramado\nChcesz kupić tanie loty z Warszawa do Gramado w najniższej cenie? Porównujemy ceny lotów bezpośrednich Warszawa — Gramado i lotów z przesiadką wśród 750 linii lotniczych i agencji. Po co marnować czas na wyszukiwanie, jeśli istnieje wygodniejsza możliwość skorzystania z rabatów, promocji i wyprzedaży tanich lotów przez Internet. Za pomocą pełnego rozkładu lotów Warszawa — Gramado szybko znajdziesz potrzebną opcję lotu, sprawdzisz dni lotów i dostępność biletów na konkretną datę.\nKoszt biletu lotniczego Warszawa - Gramado\nIle kosztuje bilet na samolot do Gramado z Warszawa i jak kupić taniej? Mamy kilka zaleceń zaczerpniętych z kalendarza najlepszych cen lotów na tej trasie:\n2) Najtańsze bilety lotnicze WAW - QRP dostępne są w środę i czwartek. Z reguły w weekendy kosztują więcej.\nPrzydatne informacje dotyczące rezerwacji podróży z Warszawa do Gramado.\nOdległość i czas lotu (ile trwa lot z Warszawa do Gramado?)\nJakie linii lotnicze oferują loty bezpośrednie do Gramado z Warszawa\nJakie linii lotnicze oferują najtańsze loty z Warszawa do Gramado\nIle trwa lot z Warszawa do Gramado\nZ jakiego lotniska najsprawniej dostać się do Gramado z Warszawa?\nWarszawa — Gramado Ceny, wyszukane przez użytkowników w ciągu ostatnich 48 godzin, nie są oferowane\nWarszawa → Assis\nWarszawa → Curitiba\nWarszawa → Cururupu\nWarszawa → Rio Verde\nWarszawa → Santa Fe Do Sul\nFlights From Warsaw To Gramado\nՕդանավի Տոմսեր Վարշավա - Գրամադո\nWarschau - Gramado Flüge\nVarsav - Qramado Aviabiletlər\nАвиабилеты Варшава - Грамаду\nLennupiletid Warsaw - Gramado\nBilletes Aéreos Varsovia - Gramado\nVoli Varsavia A Gramado\nBilete De Avion Din Varsovia Către Gramado\nVuelos Desde Varsovia A Gramado\nBilety Lotnicze Warszawa - Gramado\nWarsaw - Gramado Flights\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 1412163933


PL: Otwarte Zabytki – E-gov 2.0\nKnowledge Base /PL: Otwarte Zabytki\nPL: Otwarte Zabytki\nOtwarte Zabytki to serwis poświęcony polskim zabytkom. W ramach serwisu użytkownicy mogą przeglądać bazę zabytków, wykorzystując dostępną na stronie wyszukiwarkę, lub też wziąć czynny udział w współtworzeniu zasobów online. Zalogowani użytkownicy mogą uzupełniać strony z informacjami o poszczególnych zabytkach bądź też po upewnieniu się, że danej pozycji nie ma w bazie, dodawać nowe zabytki.\nPodstawowym elementem strony głównej jest wyszukiwarka zabytków, które znajdują się już w bazie serwisu. Oprócz wyszukiwarki zamieszczono także odnośniki do podstron umożliwiających logowanie / rejestrację, dodawanie nowych zabytków, podstron zawierających informacje o projekcie, o przygotowanych widżetach, które można wykorzystać na innych stronach itp.\nPublikowane informacje o zabytkach obejmują nazwę, lokalizację, datę powstania, numer w rejestrze, ważne daty, opis itp. Ponadto opis zabytku obejmować może także anegdoty, ciekawostki, legendy związane z zabytkiem, umieszczenie dokumentów urzędowych zawierających informacje o zabytku, widżetów dla zabytku, zdjęć zabytku, linków do innych stron dot. zabytku. Można także ustawić alert, jeżeli zabytek wymaga opieki.\nPrzy każdym zabytku znajduje się oznaczenie czy zamieszczone informacje zostały sprawdzone. Sprawdzenie oznacza, że dane o zabytku zostały co najmniej częściowo zweryfikowane, ale mogą wymagać dopracowania. W celu sprawdzenia wiarygodności przesyłanych informacji autorzy każdorazowo proszeni są o wskazanie źródła informacji.\nW ramach serwisu w pierwszej kolejności udostępnione zostały zabytki z rejestru zabytków. Opisy poszczególnych pozycji w bazie bywają uzupełnione o dodatkowe informacje i powiązane z dokumentami, zdjęciami itp. dodanymi już przez innych użytkowników. Wszystkie zabytki są zlokalizowane na interaktywnej mapie (aplikacja Google Maps). Przy funkcji dodawania nowych zabytków serwis wykorzystuje funkcję geolokalizacji użytkownika.\nNa stronie dostępne są także widżety, które ułatwiają wykorzystanie danych o otwartych zabytkach. W formie widżetu dostępna jest m.in. aplikacja „Spacerownik”, która służy do stworzenia spaceru po zabytkach z bazy Otwartych Zabytków.\nSerwis umożliwia także pobranie informacji – całej bazy Otwartych Zabytków lub tylko danych pochodzących z rejestru zabytków, należące do Domeny Publicznej. Warto zauważyć, że w serwisie dostępne są także gotowe scenariusze lekcji. Twórcy serwisu chcą w ten sposób zachęcić nauczycieli i animatorów do korzystania ze scenariuszy edukacyjnych wykorzystujących zasoby projektu “Otwarte Zabytki”.\nSerwis Otwarte Zabytki obejmuje również aplikację mobilną o tej samej nazwie. Aplikacja umożliwia przesyłanie informacji (w formie ankiety, opisu, zdjęcia) o stanie zachowania zabytkowych obiektów. Na dzień opisu wdrożenia aplikacja dostępna jest na urządzenia z systemem Android.\nSerwis Otwarte Zabytki zintegrowany jest z portalem Facebook – posiada swoją stronę profilową oraz stosuje logowanie z wykorzystaniem profilu na Facebook’u .


Świąteczny czas… na dekoracje z siatki :: Jak dobrze urz�dzi� i piel�gnowa� ogr�d :: www.info-ogrody.pl\nŚwiąteczny czas… na dekoracje z siatki\nInformacja prasowa / Data: 2012-11-20\nPrzygotuj swój dom na Święta Bożego Narodzenia. Stwórz niepowtarzalne ozdoby z wysokiej jakości siatki plecionej Hexanet firmy Betafence. Dzięki sześciokątnym oczkom siatka Hexanet ma dekoracyjny charakter. Możesz z niej wymodelować praktycznie wszystko, co podpowie Ci wyobraźnia.\nOto kilka pomysłów na rozgrzewkę!\nZamiast świerku lub jodły – choinka z siatki Hexanet\nDla wielbicieli industrialnego stylu. Może być mała, a i tak zrobi wielkie wrażenie.\nAby ją przygotować, wystarczy z ocynkowanej siatki ogrodzeniowej Hexanet wyciąć kwadrat (im większy, tym większa będzie choinka, do dużej choinki lepiej wykorzystać siatkę Hexanet o nieco większych oczkach), zwinąć w stożek, złączyć drucikiem, aby się nie rozwinął, przyciąć w dolnej części do równej wysokości i ozdobić według własnego pomysłu – np. szyszkami i światełkami LED lub łańcuchem z piórek.\nDekoracyjna osłona doniczki\nDoskonała do doniczki dużego kalibru, np. takiej, w której kupisz choinkę żywą, lub małych, w których rośnie gwiazda betlejemska.\nWystarczy owinąć doniczkę bibułą lub organtyną i dodatkowo – siatką Hexanet o drobnych oczkach. Jeśli połączysz siatkę elastycznym drutem, będzie na swoim miejscu przez całe Święta, nawet jeśli pod choinką dojdzie do wielkiej bitwy o prezenty.\nDekoracje na choinkę i nie tylko\nTwoja choinka nabierze niezwykłego charakteru, jeśli ozdobisz ją dekoracjami z siatki Hexanet.\nMogą to być choinki z trzech trójkątów równoramiennych różnej wielkości, połączonych drucikiem jeden do drugiego, od najmniejszego do największego.\nMożesz je również pomalować sprayem na złoto.\nSpróbuj także przygotować uroczą gwiazdkę – wytnij z siatki Hexanet o drobnych oczkach dwie takie same gwiazdki, włóż między nie kilka białych piórek i złącz wzdłuż krawędzi przewlekając przez oczka siatki drucik. Gotowe!\nZrób z siatki Hexanet aniołka do udekorowania wigilijnego stołu.\nWytnij z siatki kwadrat o wymiarach 7 x 7 cm, zwiń go w stożek, złącz drucikiem brzegi, żeby się nie rozwinął, przytnij do równej długości.\nZrób z masy solnej główkę, odrobinę masy przeciśnij przez wyciskacz do czosnku – to będą włosy aniołka.\nZrób oczka i buzię (z masy solnej).\nWytnij z kartonu skrzydła, naklej piórka i przymocuj do aniołka. Gotowe!\nNie zwykły świecznik\nWpisz tutaj podpisWykorzystaj siatkę Hexanet do ozdobienia swojego świecznika.\nMożesz owinąć go pasmem siatki o drobnych oczkach lub uformować z niej „klosz”.\nWytnij z ocynkowanej siatki Hexanet o drobnych oczkach pasma o szerokości ok 5 cm, zwiń i rozłóż jak serpentynę.\nPomaluj złotym sprayem. Rozłóż na wigilijnym stole lub zawieś w oknie.\nTaką serpentyną możesz także wykorzystać do ozdobienia wieńca bożonarodzeniowego lub jemioły, którą możesz zawiesić nad świątecznym stołem.\nZ grubszych pasm możesz przygotować serpentynę do udekorowania drzewek w ogrodzie lub ogrodzenia.\nNoworoczna dekoracja butelki szampana\nButelkę szampana owiń kawałkiem siatki Hexanet o drobnych oczkach pomalowanej sprayem na złoty kolor.\nBędzie efektownie wyglądać i sprawi, że noworoczny toast będzie naprawdę wyjątkowy.\nWięcej inspiracji i informacji o siatce Hexanet firmy Betafence znajdziesz na www.ogradzamy.pl\nNajdłuższa na rynku gwarancja na siatki powlekane\nFirma Betafence wprowadza od marca 2014 nowe zasady gwara... » ...więcej


KONCERTY ORGANOWE - Stegna GOK\nW sobotę 22 lipca 2017r. w Kościele p.w. Świętego Jakuba w Niedźwiedzicy odbył się pierwszy koncert w ramach XXXVI Międzynarodowego Festiwalu Organowego.\nW zabytkowej Świątyni wystąpili : Adam Sadowski- organy i Kamil Kruczkowski - trąbka .\nKoncert poprowadził Jan Brzozecki.\nTego dnia publiczność oprócz wysłuchania niesamowitego koncertu w wykonaniu doskonałych artystów, mogła uczestniczyć w odpuście parafialnym.\nW wykonaniu artystów usłyszeliśmy:\nSonata: Allegro moderato, Adagio, Allegro vivace (trąbka i organy)\nVariationen über eine Gagliarda von John Dowland (organy solo)\nAir varié (trąbka i organy)\nAllein Gott in der Hȍh’sei Ehr’ (organy solo)\nSuita in D-major from "Water Music "\nOuverture, Gigue, Aire, Bourreé, March (trąbka i organy)\nTheodore Salome (1834-1897)\nScherzo, op. 63, no 8 (organy solo)\nVocalise, op. 34, no 14 (trąbka i organy)\nTrumpet Voluntary (trąbka i organy)\nAdam Sadowski - organy\nOrganista, organizator życia muzycznego, doktorant psychologii muzyki. Urodzony w 1986 roku w Ciechanowie, edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej w Ciechanowie w klasie akordeonu, następnie kontynuował naukę w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Mławie ucząc się gry na organach. Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie organów prof. Romana Peruckiego. Dyplom uzyskał w roku 2010. W 2014 roku również w gdańskiej Akademii Muzycznej\nukończył Podyplomowe Studia Mistrzowskie w zakresie Interpretacji Organowej w klasie prof. Romana Peruckiego.\nPełni funkcję organisty parafii p.w. Zesłania Ducha Świętego w Sopocie Kamiennym Potoku. Jest dyrgentem chóru Świętego Ojca Pio oraz założycielem Stowarzyszenia Promień Sztuki. Jednocześnie przygotowuje rozprawę doktorską z psychologii muzyki na Uniwersytecie Gdańskim pod kierunkiem prof. Teresy Rostowskiej i dra Rafała Lawendowskiego. Jego zainteresowania skupiają się wokół psychologicznych wyznaczników wykonawstwa muzycznego. Ma w swoim dorobku publikacje naukowe w literaturze polskiej i angielskiej.\nRokrocznie występuje jako solista i kameralista w ramach Międzynarodowych Festiwali Muzyki Organowej i Kameralnej w kraju i zagranicą. Na stałe współpracuje z trębaczem Opery Bałtyckiej - Kamilem Kruczkowskim.\nAdam Sadowski sprawuje kierownictwo artystyczne nad „Festiwalem organowym św. Michała Archanioła” w Płońsku, festiwalem organowym w Ciechanowie oraz nad „Sopockimi Wieczorami Organowymi”.\nKamil Kruczkowski - trąbka\nUrodzony w Połczynie-Zdroju (woj. zachodniopomorskie). Naukę gry na trąbce rozpoczął w wieku 7 lat w Świdwińskiej Orkiestrze Dętej. Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną I st. w Białogardzie (klasa mgra Stanisława Panasiuka) oraz Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I i II st. w Gdańsku w klasie prof. Szymona Pawłowskiego as. Adama Stachowiaka.Obecnie kontynuuje studia doktoranckie w macierzystej uczelni.\nOd 2009 r. pracuje na stanowisku pierwszego trębacza w Operze Bałtyckiej. W 2011 r. wraz z orkiestrą wykonał prapremierę opery „Madame Curie” Elżbiety Sikory w Paryżu, a w 2013 r. dokonano nagrania DVD tej opery dla firmy DUX. Zostało ono uhonorowane nagrodą Orphée du Prestige Lyrique de l’Europe de l’Academie du Disque Lyrique. W roku 2014 r. odbył tournée z orkiestrą Opery do Chin.\nWspółpracuje także z innymi orkiestrami: Polską Filharmonią Kameralną Sopot, z którą wielokrotnie koncertował na międzynarodowych festiwalach w Europie z udziałem wybitnych solistów takich jak: Alena Baeva, Elisabeth Leonskaja czy Reinhold Fredrich oraz z Polską Filharmonią Bałtycką odbywając z nią tournée m.in. do Niemiec, Mińska i Kijowa.\nJako solista występował z Orkiestrą Kameralną PROGRESS wykonując I Koncert c-moll op. 35 na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową Dymitra Szostakowicza.\nWraz z Orkiestrą Kameralną Akademii Muzycznej w Gdańsku dokonał nagrań dla firmy DUX utworów muzyki współczesnej, kompozytorów związanych z Gdańskiem.\nProwadzi ożywioną działalność w zakresie kameralistyki. Jest założycielem kwintetu dętego „Quintet Brass” oraz zespołu trąbkowego „Tutte Trombe”. Wraz z Adamem Sadowskim (organy) i Adamem Stachowiak (trąbka) koncertuje w wielu ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach organowych, m.in. w Płocku, Płońsku, Chełmnie.\nWystępował w spektaklach dla najmłodszych melomanów Trójmiasta, organizowanych przez Polską Filharmonię Bałtycką „Kocie zabawy z muzyką” oraz Operę Bałtycką „Opera Tu!Tu!”.\nWażne miejsce w jego aktywności zawodowej zajmuje pedagogika. Od 2012 r. zatrudniony w macierzystej uczelni jako pedagog trąbki, a od 2015 r. nauczyciel w klasie trąbki w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II st. w Gdańsku.\nPonadto jest inicjatorem i organizatorem Konkursu Trąbkowego dla dzieci i młodzieży „Mały Trębacz w Trąbkach Wielkich”.\nA już w sobotę 5 sierpnia 2017r. o godz.16:00 ponownie okazja do posłuchania niesamowitego brzmienia organ. Tego dnia w Kościele P.W. NSPJ w Stegnie wystąpią dla Państwa wspaniali artyści Klaudia Camilla Twardzik i Olgierd Wysocki. Koncert poprowadzi Jan Brzozecki.\nDietrich Buxtehude (1637-1707) – Preludium in D BuxWV 139\nJohann Sebastian Bach (1685-1750) - Preludium i fuga G-dur BWV 541\nLouis Vierne (1870-1937) - 24 Pieces en style libre: nr 12 Canzona\nAlexandre Guilmant (1837-1911) - II cz. z I Sonaty d-moll op. 42 "Pastorale"\nCharles-Marie Widor (1844 - 1937) – Salve Regina – Adagio - Finale z II Symfonii organowej D- dur op. 13 nr 2\nOskar Lindberg (1887 – 1955) – Gammal Fäbodpsalm fran Dalarna\nFlor Peeters (1903 - 1986) - Toccata z Suite Modale op. 43\nKlaudia Camilla Twardzik - organy\nstudia rozpoczęła w 2013 r., w klasie organów prof. dra hab. Juliana Gembalskiego i dra Zygmunta Antonika w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Obecnie kontynuuje studia II st. w klasie organów prof. Romana Peruckiego i mgr Macieja Zakrzewskiego w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W 2013 roku ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Olsztynie w klasie organów Wiktora Włudyki. Była dwukrotną stypendystką Marszałka Województwa Warmińsko - Mazurskiego. W 2015 roku otrzymała Stypendium im. Tadeusza Szurmana. Jest głównym organistą Parafii Ewangelicko - Augsburskiej w Pasymiu. Od 2013 roku współpracuje z chórem "Largo Cantabile" w Katowicach. Koncertowała w kraju ( m.in. w Katowicach, Pasymiu, Jastrzębiu Zdroju) i zagranicą ( Niemcy, Białoruś, Belgia).\nUrodził się 14 września 1997 r. w Olsztynie. W 2010 r. ukończył z wyróżnieniem I st. w klasie fortepianu, a w 2016 r. II st. w klasie organów Państwowej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Olsztynie. Jest laureatem pierwszego miejsca w grupie młodszej VIII Białostockiego Festiwalu Młodych Organistów (2011 r.), laureatem pierwszego miejsca w grupie starszej XII Białostockiego Festiwalu Młodych Organistów (2015 r.), laureatem trzeciego miejsca w VII Ogólnopolskim Konkursie Organowym w Olsztynie (2015 r.) oraz zdobywcą wyróżnienia w przesłuchaniach makroregionalnych Centrum Edukacji Artystycznej uczniów klas organów szkół muzycznych II st. w Warszawie (2016 r.). Jest zdobywcą Stypendium Prezesa Rady Ministrów w roku szkolnym 2015/2016 oraz stypendium Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie w roku szkolnym 2015/2016. W lutym 2017 r. zdobył trzecie miejsce w III Polsko-Rosyjskim międzynarodowym konkursie organowym "Vox Polonica Petropolitana" w Petersburgu w Rosji. Obecnie studiuje na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w klasie organów. Koncertuje i bierze czynny udział w różnych kursach mistrzowskich.


STRONA GŁÓWNA » OPINIE » Jak trwoga to do .... węgla !!!\nLuty, jako kolejny miesiąc zimowy, pokazał nam przez chwilę jak może wyglądać prawdziwa zima z temperaturą niższą o kilka stopni od średniej 20-letniej, aby po tygodniu pokazać średnie temperatury wyższe o 4 stopnie C od tej średniej. Ale bez względu na te anomalie pogodowe, oczywiste jest dla wszystkich konieczność zapewnienia chyba najbardziej potrzebnej w współczesnym życiu rzeczy, jaką jest ciągła dostawa energii elektrycznej.\nJak więc my energetycy poradziliśmy sobie w lutym z wypełnieniem naszej służby publicznej, czyli zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego. Bo trudno tu mówić o zabezpieczeniu potrzeb rynku, który jest tak przeregulowany i wypatrzony przez nierówne traktowanie dostawców na tym "rynku".\nW mojej ocenie, w lutym sytuacja niewiele różniła się od poprzedniego miesiąca. Więc zrezygnuję z porównywania wskaźników produkcji miesiąc do miesiąca. Również z tego powodu, że luty jest krótszy o 3 dni, niby niedużo, ale jednak to aż ok. 10 proc., co należało by uwzględnić we wskaźnikach. Pozostanę więc w ocenie różnicy miesiąca lutego rok do roku i ewentualnie udziału w produkcji narastająco (po dwóch miesiącach) w 2021 r. do udziału w produkcji za cały rok 2020.\nGospodarka dobrze działa, trochę zimy, słabe OZE i już dużo strachu\nPo pierwsze, chcę zwrócić uwagę na wzrastające zapotrzebowanie krajowe. Jeszcze w styczniu r/r zapotrzebowanie było wyższe o 2,4 proc. W lutym już mamy więcej o 2,9 proc. więcej r/r (414 GWh). To bardzo optymistyczna informacja, mimo nadal istniejących w kraju i w Europie wielu ograniczeń epidemicznych. Szczególnie, że zapotrzebowanie w krajach UE jest mniejsze r/r (a u istotnego, bogatego sąsiada jakim są Niemcy o - 1 proc.).\nPotwierdzeniem jest też chyba zmniejszenie udziału importu w krajowym bilansie. Mimo jego wzrostu 3-krotnego w stosunku do stycznia, to w porównaniu lutego r/r jest mniej importu o - 2,7 proc. Efektem jest udział importu w 2021 roku narastająco za kolejne miesiące (2) tylko w wysokości 3,24 proc. krajowego zapotrzebowania. Gdy za cały rok 2020 import miał udział 7,8 proc. zapotrzebowania. To skutek braku w tych miesiącach wiatru i zasobów wodnych (Niemcy, Szwecja).\nW kraju tylko w technologiach OZE przybyło nam znacznie zasobów w mocy zainstalowanej. Szczególnie w PV a mniej w wietrze. Lecz naturalne jest, że mimo znacznego wzrostu potencjału do produkcji w tych technologiach, miesiące zimowe nie są okresem dobrej ich produktywności. A szkoda, skoro są to miesiące największego zapotrzebowania w roku, z kolejnymi rekordami w godzinach szczytowych. Zmniejszenie produkcji w lutym z wiatru o ok. - 40 proc. r/r , przełożyło się naturalnie na zmniejszenie udziału w produkcji narastająco (2 m-ce) do 9,57 proc., gdy w 2020 roku było 10,8 proc. Mimo dynamicznego wzrostu mocy w PV (mamy już ok 4 GW), to jednak miesiące zimowe skutkują małą produkcją (139 GWh), co dało jedynie 0,77 proc. w pokryciu całego krajowego zapotrzebowania.\nZimą ulubieni dostawcy zawiedli\nJak więc tym razem przyczyniły się do zapewnienia pokrycia naszego krajowego zapotrzebowania te najbardziej istotne niesterowalne "technologie" (wiatr, PV, import). Przez 2 miesiące 2021 udział PV to 0,77 proc., wiatru 9,57 proc., importu 3,24 proc. Razem to 13,58 proc. Dla porównania w całym roku 2020 (z kilkukrotnie mniejszą mocą w PV) udział tych trzech "technologii" wyniósł 19,7 proc. Były w lutym kolejne 3 dni takie, gdy udział (wiatru, PV, importu) wyniósł razem 6-8 proc. W styczniu mieliśmy trzy takie kilku dniowe okresy jeszcze niższego ich udziału (wiatr, PV, import).\nPoniżej wykres składany produkcji według źródeł w lutym 2021.\nPrzypomnę, że zapotrzebowanie wzrosło o 2,9 proc. Nie zadziałały więc w tym przypadku żadne reguły rynkowe. Wiemy wszyscy, że są to "źródła" niesterowalne, które w mojej ocenie można praktycznie przyjmować do bilansu mocy w wartości zero !!! I żadne najbardziej optymistyczne prognozy wzrostu mocy zainstalowanej czy zwiększanie przepustowości interkonektorów, nie zapewnią nam w sposób ciągły i nieprzerwany niezbędnej mocy i energii w krajowym systemie.\nW pozostałych technologiach wytwarzania (gaz z odmetanowani kopalń, olej, biomasa, woda, gaz ziemny) łącznie nie wystąpiły istotne zmiany (razem tylko 24 GWh więcej). Ten przyrost dał tylko 5,9 proc. udziału w przyroście rocznym (o 414 GWh).\nWęgiel nadal najskuteczniejszy na trwogę\nKto więc w zapewnił nam komfort i krajowe bezpieczeństwo energetyczne zimą? Jeszcze nie bez emisyjne elektrownie jądrowe (bo ich brak) i nie inne zero i niskoemisyjne technologie (jak wskazałem wyżej) ale paliwa kopalne. Głównie węgiel. Wyprodukowano w lutym w z węgla więcej r/r o 1 080 GWh, Wystarczyło to na pokrycie zwiększanego zapotrzebowania krajowego o +414 GWh i jeszcze na kompensatę zmniejszenia produkcji pozostałych technologii i importu o 666 GWh.\nA tak niby nie lubimy tego "złego" węgla. Ale jak nas przycisnęła trochę zima, to wróciliśmy prawie "na kolanach" aby nie pozbawiać się komfortu i ciągłości dostaw energii. Pasuje mi wtedy, stare nasze przysłowie "jak trwoga, to do Boga". Tym razem to do węgla. Za 20 lat my może też do atomu, którego ekolodzy nie lubią. Lecz wszyscy, łącznie z ekologami muszą się zdecydować, czy chcą mieć ciągły dostęp do energii bez ograniczeń, czy tylko energię ze źródeł OZE.\nI tak będzie nadal w kolejnych latach, do czasu powszechnego dostępu do "świętego graala" energetycznego - magazynów energii, albo może już wodoru, albo do ...? Ale sądzę, że jeszcze przez kilka dziesięcioleci nie tylko my w Polsce, kilkukrotnie w każdym roku będziemy pilnie wracać do paliw kopalnych (węgiel, gaz) i atomu.\nNaszą krajową trwogę obłaskawił węgiel kamienny ze wzrostem w lutym r/r o 12,5 proc. (747 GWh) i węgiel brunatny ze wzrostem 12,3 proc. (333 GWh). Stało się tak, mimo konsekwentnie realizowanej polityki zmniejszania emisji, wzrostu cen EUA, wycofywania trwale kolejnych bloków węglowych. Mimo tego, przełożyło się na nieznaczny wzrost udziału węgla w krajowej strukturze produkcji. Narastająco po 2 m-ch 2021 r. w stosunku do roku 2020, węgiel kamienny to 52,5 proc. w stosunku do 52,1 proc., a węgiel brunatny to 24,5 proc. do 24,04 proc.\nWęgiel też ratunkiem w innych krajach\nNależy jeszcze zwrócić uwagę, że Polska nie jest jedynym krnąbrnym uczestnikiem polityki energetyczno-klimatycznej. Są jeszcze w Europie więksi oportuniści (?) w zmniejszaniu emisji. To Niemcy ze swoją Energiewende zwiększając produkcję z węgla 4 krotnie więcej niż Polska są tym złym przykładem. W lutym wzrosła r/r tam produkcja z węgla kamiennego o 42 proc. i brunatnego o 52 proc. A dodatkowo jeszcze z gazu o 35 proc. Podobnie postąpiono w innych krajach UE, w których były do dyspozycji elektrownie węglowe. Zaskutkowało to w lutym wzrostem produkcji r/r w UE-27 na węglu kamiennym o 71 proc. a brunatnym o 51 proc.\nKonieczne czasowe wsparcie dla utrzymania się węglowych gwarantów bezpieczeństwa KSE\nWszędzie więc była duża trwoga, skoro skierowano się do ... węgla. Ale uważam, że taka sytuacja zarówno w Niemczech, w Polsce jak i w pozostałych krajach dysponujących źródłami węglowymi, to nie jest wycofanie się z realizacji polityki klimatyczno-energetycznej. To tylko "twarde stąpanie po ziemi" w krytycznym okresie niedyspozycyjności źródeł OZE. Tendencja do zmniejszania udziału paliw kopalnych w strukturze produkcji energii jest i będzie trwała, zgodnie z przyjmowanymi planami w kolejnych krajach UE. Ale takie jak w tych miesiącach wykorzystywanie węglowej infrastruktury krytycznej w okresach zagrożenia dla utrzymania stabilności systemów energetycznych będzie przez jeszcze wiele lat konieczne. A w Niemczech za 2 lata, po zamknięciu wszystkich (?) elektrowni atomowych, będzie miało jeszcze większe znaczenie. Trzeba pamiętać o tym, że utrzymanie w dyspozycyjności rezerwowych mocy węglowych, niezbędnych jak potwierdzają to ostatnie miesiące wcale nie jakiejś bardzo ostrej zimy, wymaga odpowiedniego finansowania. W Niemczech już o to wcześniej zadbano rezerwą strategiczną.\nCzas więc najwyższy na podjęcie u nas odpowiednich działań, aby nie utracić zbyt wcześnie naszego jedynego "koła ratunkowego" jakim są bloki węglowe. Zaniechanie takiego działania, czy odwlekanie do roku 2025, może okazać się, że za 3-4 lata nie będzie już dostępnej rezerwy w blokach węglowych. I gdzie będziemy się kierować ze swoją trwogą przy temperaturach minus 10 C? Wtedy już do Pana Boga, bo na import nie możemy liczyć jak pokazał ten rok.\nAutor: Socyal 08.03.2021r. 08:59\nJest kilka problemów. 1. Trzeba mieć na to pieniądze i to pieniądze od odbiorców lub podatników. 2. Trzeba będzie... pełna treść komentarza\nAutor: Pesel 08.03.2021r. 10:10\nJak sam Autor zauważ lutowe temperatury to anomalia. Klimatolodzy oceniają, że jedną z przyczyn pogodowych anomalii... pełna treść komentarza\nOdpowiedzi: 2 | Najnowsza odpowiedź: 08-03-2021r. 20:21 ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI


(Nie)potrzebni, Marcin Ogdowski Księgarnia Internetowa Klimczok\nStrona główna / E-książki / (Nie)potrzebni - Marcin Ogdowski\n
(Nie)potrzebni, najnowsza powies´c´ Marcina Ogdowskiego, to wojenny dramat i polityczny dreszczowiec w jednym.
Misja ISAF w Afganistanie dobiega kon´ca, a wraz z nia? kilkunastoletnie zaangaz˙owanie Wojska Polskiego w konflikty „na drugim kon´cu s´wiata”. Z˙ołnierze wracaja? do domów, ale czy wróca? z wojny? Czy „stamta?d” w ogóle da sie? wrócic´?
Co czeka weteranów w kraju, w którym toczy sie? cyniczna gra mie?dzy rza?dem a opozycja?? Gra, w której problem wojennej traumy to doskonały pretekst, by dołoz˙yc´ politycznemu konkurentowi.
Co dalej z armia?, która po Iraku i Afganistanie przez˙ywa kryzys? Czy ambitny plan modernizacji nie okaz˙e sie? mrzonka??
Autor zabiera nas do ogarnie?tego chaosem Afganistanu, do „ludzkiej naprawialni” w Ramstein, w zacisze ministerialnych gabinetów. W jednej chwili jestes´my s´wiadkami krwawej potyczki na Highway One, by zaraz potem znalez´c´ sie? w domu wdowy po z˙ołnierzu samobójcy.
Ksia?z˙ka, be?da?ca swoistym rozrachunkiem Autora z tematyka? „polskiego Afganistanu”, to momentami bardzo bolesna lektura.
Niezwykle aktualna takz˙e z powodu wydarzen´ na Ukrainie, które prowokuja? do przemys´len´ nad stanem polskiej armii, jej pozycja? w społeczen´stwie i strukturach pan´stwa.
\n
Wojna obdarta z romantycznej ułudy, okrutna i brzemienna w skutki. Afganistan be?dzie nam cia?z˙ył latami, a jego z˙ywym s´wiadectwem be?da? weterani – cze?sto zapomniani, lekcewaz˙eni, (nie)potrzebni. Mocna pozycja, obowia?zkowa dla tych, którym roja? sie? kolejne wojny.
- Andrzej Rozenek, były dziennikarz s´ledczy, poseł na Sejm, wiceprzewodnicza?cy Sejmowej Komisji Obrony Narodowej.
\n
To było jak strzał defiblyratorem! Czytaja?c kolejne kartki słyszałem rakiety leca?ce i wybuchaja?ce nieopodal, kule jazgocza?ce nad głowa? oraz kolegów którym w rocznice s´mierci pale? znicz na parapecie okna...
- Jacek, weteran misji w Iraku i Afganistanie
\n

Na polskim rynku wydawniczym nie znalez´lis´my pozycji, która tak obrazowo przedstawiałaby dalsze losy nie tylko tych, których na chwile? opus´ciło z˙ołnierskie szcze?s´cie, ale tez˙ tych, którzy wrócili szcze?s´liwie. Jednak
cza?stke? wojny mimowolnie przywiez´li swoim bliskim.
- Janusz Raczy, Stowarzyszenie Rannych i Poszkodowanych w Misjach Poza Granicami Kraju


Kino czasu trudnego, czyli reżyserzy prowadzą dyskurs o kondycji świata - Film - rp.pl\nAktualizacja: 21.12.2008, 21:48\nKino czasu trudnego, czyli reżyserzy prowadzą dyskurs o kondycji świata\nJulia Jentsch zagrała znakomitą rolę w „33 scenach z życia” Małgorzaty Szumowskiej\nW kinach kasowe triumfy święciły, jak zawsze, głupawe opowiastki nafaszerowane efektami specjalnymi, ale jednocześnie filmowcy podjęli poważny dyskurs o kondycji świata ogarniętego kryzysem.\nW Hollywood powstały filmy opisujące pazerność i brutalność Ameryki. Na polskie ekrany trafiły dwa obrazy braci Coen. Oscarowy "To nie jest kraj dla starych ludzi" portretował świat przeżarty brakiem wiary i moralności. W "Tajne przez poufne" Coenowie żartowali z polityki, wywiadu, prawników, panującego w Ameryce kultu młodości, ale przede wszystkim pokazali zidiocenie dzisiejszego świata. Groźną opowieść o potentacie naftowym po trupach dążącym do budowy swojego imperium, zaproponował w "Aż poleje się krew" Paul Anderson. Poniżej dalsza część artykułu\nWspaniałym filmem rejestrującym rozkład więzi i pustkę, w jakiej rosną młodzi Amerykanie, jest "Paranoid Park" Gusa van Santa.\nInne niepokoje przeżywa Europa mierząca się z wielkimi migracjami. "Klasa" Laurenta Canteta to opowieść o multietnicznej społeczności we francuskiej szkole. Świetny, choć niedoceniony "Polak potrzebny od zaraz" Kena Loacha – o polskich emigrantach w Londynie. Ale w zamęcie rodzi się tęsknota za czystymi uczuciami. Jedną z najpiękniejszych opowieści o wartości życia zaproponował Julian Schnabel w nakręconym we Francji "Skafandrze i motylu".\nCoraz częściej docierają na polskie ekrany filmy z odległych zakątków świata. W tym roku mogliśmy obejrzeć m.in. zwycięzcę Wenecji "Ostrożnie, pożądanie" Anga Lee i "Daratt" Mahamata -Saleha Harouna – dziejącą się w Czadzie opowieść o nienawiści i wybaczaniu.\nW ten nurt poważnego kina wpisali się także polscy filmowcy. Jednym z najważniejszych tytułów sezonu była "Rysa" Michała Rosy. Dzieło mądre, dotykające naszych najtrudniejszych spraw, opowiadające o polskiej lustracji: tragedii, jaką może spowodować samo podejrzenie o współpracę z SB, prawdziwe czy nie. Mocne i odważne kino psychologiczno -obyczajowe pokazała Małgorzata Szumowska. Jej "33 sceny z życia" to studium cierpienia. Obraz o śmierci i sile życia, drapieżny, przekraczający wszelkie bariery bezpieczeństwa. Szumowska z bliska przyjrzała się tej chwili w życiu człowieka, kiedy wszystko nagle się wali, a trzeba dalej żyć. Wydarzeniem artystycznym stał się powrót za kamerę po 17 latach milczenia Jerzego Skolimowskiego. Jego "Cztery noce z Anną" to delikatna, przewrotna i wyrafinowana historia obsesyjnej, ale czystej miłości, jaka rodzi się wśród brudu i nędzy codzienności. Film nawiązujący stylistyką do twórczości Skolimowskiego z lat 60., a jednocześnie nowoczesny, opowiadający – na przekór dzisiejszemu telenowelowemu czasowi – obrazem.\nDo tych trzech tytułów trzeba by dodać pełen zadumy nad przemijaniem i radością życia "Jeszcze nie wieczór" Jacka Bławuta czy optymistyczne "Boisko bezdomnych" Kasi Adamik.\nNie można nie odnotować sukcesów komedii romantycznych. Pogardzane przez krytyków, ściągnęły do kin tłumy. Dzięki nim udział rodzimej produkcji we wpływach z dystrybucji wyniósł 35 proc., a 2,5 mln widzów na "Lejdis" jest ogromnym sukcesem. Trzeba też docenić próby pogodzenia komercji z kinem artystycznym: nagrodzoną Złotymi Lwami w Gdyni "Małą Moskwę" Waldemara Krzystka – starannie zrealizowaną opowieść o romansie w systemie totalitarnym, jak również "Senność" Magdaleny Piekorz czy "Ile waży koń trojański?" Juliusza Machulskiego.\nReżyserzy ciągle narzekają, że nie przebijają się z wieloma projektami, brakuje pieniędzy na wymagające odpowiedniej oprawy filmy historyczne. Ale w końcu najciekawsze są dziś nie kosztowne kolubryny, lecz skromne obrazy odbijające niepokoje, obawy i tęsknoty współczesnych.\n"Rysa" Michała Rosy\n"Ranczo Wilkowyje" Wojciecha Adamczyka\n"Teah" Hanny Antoniny Wójcik-Slak\n"Nieruchomy poruszyciel" Łukasza Barczyka[/ramka]


Odszkodowanie po niemal dwudziestu latach od śmierci myśliwego\nTerminy zadośćuczynienie czy odszkodowanie zazwyczaj kojarzone są z obrażeniami doznanymi na skutek wypadków komunikacyjnych, w rolnictwie czy podczas świadczenia pracy, tymczasem również w przypadku śmierci bliskiej osoby podczas polowania możliwe jest uzyskanie należnych świadczeń dla jej rodziny.\nW 1998 roku podczas polowania w okolicach Strzegowa doszło do wypadku ze skutkiem śmiertelnym. Z dostępnych wówczas informacji wynikało, że jeden z myśliwych został postrzelony przez innego, a w wyniku doznanych obrażeń zmarł. Roszczeń po zmarłym dochodziła jego najbliższa rodzina – żona oraz dwójka dorosłych dzieci.\nRodzina zmarłego myśliwego zdecydowała się na współpracę z Votum S.A. w czerwcu 2018 r., a więc niemal 20 lat po tym jak zdarzył się wypadek. Niestety po tak długim czasie dostęp do jakiejkolwiek dokumentacji był znacznie utrudniony. Bliscy myśliwego nie dysponowali dokumentacją w zakresie okoliczności, przebiegu i przyczyn wypadku, a także potwierdzającą sposób zakończenia postępowania karnego. Zwłaszcza te ostatnie dokumenty są szczególnie istotne ze względu na konieczność weryfikacji sprawy pod kątem przedawnienia roszczeń. Podczas rozmów telefonicznych z Klientami ustalono, że najprawdopodobniej zapadł wyrok karny, jednak akta najprawdopodobniej zostały zniszczone.\nPonadto sprawa dotychczas była prowadzona przez inną kancelarię odszkodowawczą, która wystąpiła do ubezpieczyciela w związku z wypłatą należnych świadczeń na rzecz rodziny myśliwego. Jednak Klienci nie dysponowali szczegółowymi informacjami na temat toczącego się wówczas postępowania.\nW związku z niepełnymi informacjami pierwszymi krokami jakie podjęli eksperci Votum S.A. było zwrócenie się do ubezpieczyciela o udostępnienie i przekazanie całości akt szkodowych zgromadzonych w toku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego. Ponadto ustalono właściwy sąd, do którego złożono pozew w imieniu bliskich myśliwego, aby zatrzymać bieg przedawnienia, a następnie wniosek o udostępnienie dokumentacji z akt sprawy w celu potwierdzenia czy zapadło jakiekolwiek rozstrzygnięcie w przedmiocie zgłoszonych roszczeń.\nZ informacji otrzymanych od ubezpieczyciela wynikało, że w związku z zaistniałym zdarzeniem zapadł prawomocny wyrok karny, ale akta go dotyczące zostały zniszczone. Natomiast sąd poinformował Votum S.A., że pozew faktycznie złożono, ale nie został opłacony, co skutkowało nie wszczęciem postępowania.\nTym samym próba dotarcia do dokumentacji potwierdzającej faktyczny przebieg zdarzenia zakończyła się fiaskiem. Mimo to eksperci Votum S.A. wystąpili do ubezpieczyciela o wypłatę na rzecz bliskich poszkodowanego należnych im świadczeń odszkodowawczych, jednocześnie podkreślając swoją otwartość na polubowne zakończenie postępowania.\nZakład ubezpieczeń początkowo odmówił wypłaty świadczeń z uwagi na rażące niedbalstwo po stronie myśliwego, który oddał strzał – okoliczność zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia pozwalała na wyłączenie odpowiedzialności ubezpieczyciela. W trakcie prowadzonych rozmów udało się uzyskać artykuł opisujący wypadek, którego treść faktycznie budziła wątpliwości co do odpowiedzialności ubezpieczyciela – myśliwy był pewien, że strzela do zwierzyny, nie zachował przy tym należytej staranności, tzn. nie upewnił czy inni uczestnicy polowania nie opuścili swoich stanowisk.\nPolubowne zakończenie sprawy\nEksperci Votum S.A. po starannej analizie sprawy zdecydowali się zrezygnować z postępowania sądowego, które mogłoby okazać się zbyt ryzykowne. Z tego samego względu podjęto również długotrwałe negocjacje z ubezpieczycielem mające na celu doprowadzenie do polubownego zakończenia sprawy. Ostatecznie udało się przekonać towarzystwo ubezpieczeniowe i w drodze ugody na rzecz każdego z uprawnionych przyznano po 30.000,00 zł.


Biblioteczka na wino – Tralalala Bum Cyk cyk :))) – SCRAPERKA\nania / 11 października 2012\nBiblioteczka na wino – Tralalala Bum Cyk cyk :)))\nTralalala Bum Cyk cyk!!!\nWczorajszego wieczoru przywędrowała do nas długo wyczekiwana i od dawna wymarzona\nBIBLIOTECZKA NA WINO\nby Al+R Czary z Drewna\nDziękuję Wam bardzo – jest fantastyczna kochani:***\nPomysł na winiarkę urodził się we mnie dość dawno, a później był ślub i wina od gości…\nbyło też zamówienie,\ni było sobie wykonanie, wykańczanie, szlifowanie, malowanie, woskowanie… :)\nW końcu był sobie przedpokój, który sam w sobie dość ciemny, z małą ilością światła nadawał się idealnie do przechowywania winka…\nWiększość z Was pamięta projekt, pamięta również zdjęcia z prac nad biblioteczką, które na swoim blogu zamieszczała Al. Dlatego przechodząc do rzeczy przedstawiam Wam wypielęgnowaną i już nie tak głodną, bo zapełnioną na maksa butelkami Panią „Winiarkę”, która szczęśliwa spoczęła na swoim miejscu.\nZ pewnością nie będzie to miejsce stałe;) Za jakiś czas przywędruje do salonu.. bo kto nie lubi zmian?;)\nCud chciał, że dziś podczas zdjęć dotarł kurier, który dostarczył mi tymczasowe gałeczki:)\nW planach oczywiście jest zakup innych, ciekawszych, które jeszcze ozdobią te cudne szufladki:)\nNa blat kupię bardzo duży szklany kielich (widziałam już w TKMAXX),\nw który będziemy wrzucać wszystkie korki po wypitych winkach.\nA teraz zapraszam na degustację i małą ucztę dla podniebienia!\nZmykam na kieliszek ;):*\nPoprzedni wpis Girlandka, druciaki i mój pierwszy projekt:)))\nNastępny wpis Szydełkując niedzielnie:)))\naniuta 11 października 2012 / 17:39\nŚliczna winiarka:) a zapas wina masz na dłuższy czas!\nAgabi 11 października 2012 / 17:42\nperfekcyjna, idealna:) tylko u mnie te winka to by się długo nie utrzymały:)\nJustyna 11 października 2012 / 17:45\nTralalala jest fantastyczna, w bieli nabrała niebywałego uroku!!!\nJakże dziś bym sie przyłączyła, winka mi trzeba, cięzki dzień…udanej degustacji;)\nAnkaSkakanka 11 października 2012 / 17:46\nJeszcze tyle wina nie widziałam w jednym mieszkaniu. Ale szafka na wino rewelacyjna.smacznego. Pozdrawiam.\nPeacock 11 października 2012 / 17:46\nFantastycznie wyglada. Swietnie sie komponuje z wszystkim. Pozdrawiam\nMalina 11 października 2012 / 17:46\nJest przepiękna! Cudna po prostu, taka klimatyczna.. Aż szkoda, ze nie piję wina hahahhahaa ;) Buziaki!\nMagda 11 października 2012 / 17:46\nłał, ogromne łał dla Al z Czarów i dla Ciebei za taką ilość wina :P\nLittleKa 11 października 2012 / 17:48\n"zmykam na kieliszek" – coś czuje, że często teraz będziesz miała taką wymówkę – ale musze przyznać, że bardzo ładna i smaczna wymówka!\nno śliczna winiarka. Bardzo mi się podoba i będę się chwalić, że taką masz:) Jakkolwiek to dziwnie nie brzmi :)\nania 11 października 2012 / 19:45\nhehe ale mnie rozśmieszyłaś tym chwaleniem:))\na chwal, chwal ile wlezie:)))\nJo 11 października 2012 / 17:49\n:) i wszystkie miejsca wykorzystane :)\nanita sie nudzi 11 października 2012 / 17:53\nja pierdziu jaki zapas :p\nDag-eSz 12 października 2012 / 10:33\nPeacock 11 października 2012 / 17:59\nkotbury 11 października 2012 / 18:00\nZapowiada się wieczór w szampańskim( winnym) nastroju ;-)\nPiękna ta panna Winiarka!!!\nGosha 11 października 2012 / 18:07\nMy też w prezencie ślubnym dostawaliśmy wino, ale nie było co budować szafeczki, za szybko się ulatnia ;) Piękny kącik :)\nEewelin 11 października 2012 / 18:14\npani winiarka wyglada fantastycznie i jest swietnie zagospodarowana:P\nMaedlein ♥ 11 października 2012 / 18:15\nZazdroszczę !!! I win i szafeczki ! :D\nWygląda rewelacyjnie, no a zapełniona to już w ogóle !!! :D\nSkoro stoi sobie w przedpokoju, to goście od razu widzą, że zostaną DOBRZE ugoszczeni :)\nA z takiej degustacji z chęcią bym skorzystała :)\nania 11 października 2012 / 19:46\nMaedlein to prawda! to miejsce jest na zachętę:) tak aby częściej goście wpadali.. a jak jeszcze winkiem zostaną ugoszczeni to myślę, że wrócą na pewno:P\nPod niebem Alaski 11 października 2012 / 18:15\nNie dziwię się, że tak się cieszysz, bo na Twoim miejscu też byłabym cała w skowronkach :) Winiarka jest boska!!!\nMamsan 11 października 2012 / 18:29\nTaka biblioteczka idealnie sie przyda na wszystkie Twoje smakowite wina … :-) Milego wieczoru zycze i pozdrawiam. M\ni love... i wish... 11 października 2012 / 18:29\nWOW!!! Jestem pod ogromnym wrażeniem!\nJest cudowna, przeurocza, prześliczna… Taaaaaaak mi się podoba!\nŚwietny pomysł z tymi kieliszkami, świeczuszkami i korkami od wina….\nRewelacyjne wykończenie dekoracyjne, nadaję "Winiarce" niesamowitego klimatu.\nŚwietna robota… ja marzę o swojej też… może w niedalekiej przyszłości będę miała swoją…\nania 11 października 2012 / 19:48\noch dziękuję bardzo, a raczej podziękowania należą się "Czarom.." :)\nto prawda… takie ozdoby wspaniale dopełniają półeczkę…\ntrzymam kciuki, aby Twoje marzenie również się spełniło:*\nAl 11 października 2012 / 18:29\nnawet nie wiesz ile radości nam sprawiła Twoja radość. Nieskromnie powiem, że załadowana wygląda jeszcze lepiej !\nania 11 października 2012 / 19:49\nAl a Wy nawet nie wyobrażacie sobie jak ja skakałam z radości jak ją zobaczyłam:)))\nnie mogłam przestać macać:P\nzgodnie z życzeniem e-maile już poszły:*\nAna z Wymarzonego Domu 11 października 2012 / 18:33\nAniu, cuuuuudo!!!! Bardzo klimatyczny kącik, poczułam się jakbym wchodziła do małej klimatycznej restauracji…goście przy wejściu mogą sobie zwybrać i degusotowac wonko??:) to ja przyjeżdżam:P\nania 11 października 2012 / 19:50\nAniu hehe oczywiście, że mogą:) jeszcze trzeba je tylko jakoś posegregować…. zastanawiam się czy rocznikami, czy rodzajem… zobaczymy:)))\nAna z Wymarzonego Domu 12 października 2012 / 06:56\nwow, no to na prawdę podchodzisz do tematu profesjonalnie:) Matko, przeczytałam swój wczorajszy wpis – literówek masa – usprawiedliwiam się – piłam winko:P\nania 12 października 2012 / 06:58\na jak! gdy się ma taką kolekcję i tatę, który winem od dawna się pasjonuje, to nie może być inaczej:) a literówkami się nie przejmuj:) wszystko dobrze zrozumiałam. zresztą po winie to zwykle tak bywa hihi:)\nHandPickedForYou 11 października 2012 / 18:43\nB. 11 października 2012 / 18:51\nProfesjonalny kawal mebla:-)\nPokazalam mezowi, niech zazdrosci, my mamy podobny ( ale gdzie mu tam do Twojego) w garazu, parenascie butelek tam trzymamy, ale u Was widze pelniusienko. To teraz trzeba zaczac to pic! ( oczywiscie mam na mysli picie z umiarem).\nania 11 października 2012 / 19:51\nmoże mąż jak zobaczy to sprawi Tobie podobną:))) albo dokupi więcej winek do wypełnienia:P\nmy zawsze pijemy z umiarem… ogólnie bardzo mało pijemy;)\nMyszka 11 października 2012 / 18:54\nAtmosfera... 11 października 2012 / 18:56\nŚwietna półeczka i jaka kolekcja win! :)\npaula_71 11 października 2012 / 19:02\nPiękny mebel,zresztą jak wszystkie,które wychodzą spod rąk Al :)\nKochana,kolekcja winka godna pozazdroszczenia.Ja tam się wpraszam,tak za jakiś rok ;)\nania 11 października 2012 / 19:52\nPaula wpadaj:) może jeszcze coś zostanie, choć nie obiecuję hehehe:)))\nAnonimowy 11 października 2012 / 19:27\nOj różne są rodzaje alkoholu ale w moim sercu jest tylko wino!Mam ogromny sentyment do tego trunku towarzyszy mi od najmłodszych lat:)Dziadek pędził z wszelakich owoców dodawał do herbaty nazywał to czajem i do dziś jest to mój rozgrzewający eliksir na zimne dni. Pamiętam galony stojące w każdym wolnym miejscu w domu:)Dziadziusia już z nami nie ma a produkcję przejął mój tato smak został ten sam. Mam nadzieje nauczyć się receptury ponieważ nie ma dla mnie życia bez swojskiego wina-to moje dziedzictwo.\nWiniarka naprawdę piękna jest czym się chwalić:)\nUbolewam że nie wpadłam na pomysł z winiarskimi prezenciochami ślubnymi :(\nmiłej degustacji Ada\nania 11 października 2012 / 19:53\nAda miło mi, że tak się rozpisałaś i masz takie wspaniałe wspomnienia o winach i pewnie też nie małą wiedzę na ten temat…\nzawsze o winka można prosić na rocznicę ślubu, albo urodziny itp.:P\nbędzie tego mniej, ale zawsze:)\nania 11 października 2012 / 19:54\nWszystkim pozostałym bardzo bardzo dziękuję za wszystkie ciepłe słowa! Jesteście niesamowite:)))\nDagi Mara 11 października 2012 / 20:08\nO! Juz wlozylas! :)matko jedyna, jaka piekna! Na prawde!\nZapelniona na maxa- w rzeczy samej! :)\nP I E K N I E!!!!\nChcialoby mi sie tak podotykac te flaszki! :)\nania 12 października 2012 / 05:24\nTak Dagi włożyłam:P\nzastanawiam się jeszcze jak je dobrze posegregować:)\nzapraszam do Wrocławia na małe dotykanko;) hehe i może też degustację:P\nFiorello 11 października 2012 / 20:18\nNo, no, no, jestem pod wrażeniem!\nGratuluję cudnego mebla i… czuję się troszkę jak w toskańskiej winnicy;-)\nGosia Myślicka 11 października 2012 / 20:18\nśliczna! zdolna dziewczyna ta Al :)\nale sama kolekcja też niczego sobie ;)\nMaggie- KALINKI SUMMERHOUSE 11 października 2012 / 20:35\nO ja cie kręce, ja bym chyba wpadła w alkoholizm, gdybym zgromadzila w domu tyle wina:))\nA na poważnie: Twój stojak na wino jest b., b. piękny. Pokazałam go przed chwilą mężowi i aż mu sie oczy zaswieciły. Już nawet znalazl miejsce na taki sam u nas w domu;)\nSciskam Cię mocno\nania 12 października 2012 / 05:26\nhehe u nas wszystko pomalutku i z umiarem:)\nO ! dobrze zrobiłaś:) może mąż też zapragnie takiej winiarki i będziecie mieli podobną:)))\ntego życzę Wam z całego serducha:*\nBigMama 11 października 2012 / 21:05\numbrella 11 października 2012 / 21:13\nŚwietny pomysł,cudny mebelek,super wykonanie.Podziwiam Cię za pomysłowość,mieć taką półkę i to wypełnioną po brzegi to skarb!Pozdrawiam.\nLavande 11 października 2012 / 22:12\npiękna ta pani winiarka:) ja przez rok bym tyle nie wipiła!!!! zapasy imponujące:)\nMariaPar 12 października 2012 / 03:47\nCudny mebel. I ja wpraszam się na jednego…\nMagdalena 12 października 2012 / 05:41\nPiekny mebelek, a z takim wyposazeniem…marzenie :)))\ncarrantuohill 12 października 2012 / 05:49\nwygląda to naprawdę imponująco\na ile tam win, u mnie by szybko poszło ;-)\nmartuchnaj 12 października 2012 / 06:05\nświetna marzę o takiej półeczce… może kiedyś się doczekam :))\nCicha 12 października 2012 / 06:20\nwow, rewelacja, prezentuje sie swietnie!\nmagdalenia 12 października 2012 / 06:22\nJest piękna, zazdroszczę!!!!!\nAleja57 12 października 2012 / 06:47\nDzień dobry kochana :) No po prostu śliczne…szafeczka CUDO :)super projekt :) a ile tego wina? ojej….buziaki :) Ania\nania 12 października 2012 / 06:51\ntak jak widzisz na jednym ze zdjęć do szafeczki wchodzi 48 butelek:))) nie zmieściły się nam wszystkie hehe i kilka jeszcze leży w barku:P\nIfGift 12 października 2012 / 06:48\nPani Winiarka jest pierwsza klasa! Miałaś rewelacyjny na nią pomysł. A efekt- wiadomo- pierwsza klasa :)\nWeranda Eulalii 12 października 2012 / 06:52\nPiękna !!! Marzy mi się taka. Chociaż na wino to na razie mogę jedynie popatrzeć :)\nania 12 października 2012 / 06:55\ncieszę się i trzymam kciuki za spełnienie marzenia…:)\njak się czegoś bardzo pragnie to zazwyczaj kiedyś to się spełnia.\na dlaczego możesz tylko popatrzeć? czyżbyś była w ciąży?\njeśli tak to gratuluję!\npozdrawiam ciepło i miłego dnia życzę\nk. 12 października 2012 / 07:08\nRewelacyjna winiarka! Tylko Al mogła zrobić takie cudo. Szkoda, że u mnie w mieszkaniu tak mało miejsca, bo chyba bym odgapiła pomysł od Ciebie ;) miłego dnia\nagnieszka nawara 12 października 2012 / 07:23\nOjojoj, imponujący mebelek….bo o winie nawet nie mówię ;))))\nA ja w środę byłam we wrocławiu, cholerka….nastepnym razem chyba się wproszę na buteleczkę:D\nania 12 października 2012 / 07:32\nno widzisz! trzeba było odwiedzić nas, choć winiarka dopiero w środę ok. 20 była rozpakowywana:))) ale winko leżakuje już od dłuższego czasu:)\na widzisz swoje dyńki pod kieliszkami?:)\nmiłego dnia Aguś:*\nagnieszka nawara 12 października 2012 / 07:50\nNo ja wieczorkiem byłam właśnie ;)…\nkochana oczywiście , że widzę, moje oko wszystko rejestruje. Fajny pomysł z tym kieliszkiem;) i podoba mi się ta maska, coś nowego i oryginalnego, czego gdzie indziej się nie widuje. Bardzo mnie tym ujęłaś. I chyba jest w szarościach, albo błękitach…bardzo fajna.\nania 12 października 2012 / 07:57\no kurka no to następnym razem się odzywasz, wyjścia nie masz:)))\nmaska jest z Wenecji. To nasz prezent ślubny:) ładnie się wkomponowała w klimat winiarki:) jest złota i lekko połyskuje na szaro-błękitno. ależ Ty masz oko:)\nKaffiarka 12 października 2012 / 07:40\noj cudnie, ale nie obawiasz sie ze goscie nie beda juz chcieli opuscic przedpokoju? :)\nania 12 października 2012 / 07:41\nhehe o to się nie boję;) bo w przedpokoju za bardzo nie ma nawet gdzie usiąść, więc goście z pewnością przeniosą się do dużego pokoju:) :P\na wino niech się leje, a co mi tam:)\nAvrea 12 października 2012 / 07:40\nSwietna mnie by sie taka przydała , bo z różnych stron swiata przywożę winka , ;)tylko nie mam gdzie postawic :)\nchetnie napiję sie lampeczki ;)\nSyl 12 października 2012 / 07:58\nOjejuniu jaka sliczna!!!!! ale ile tych winek o matulu!!!! macie zapas na cala zime i jeszcze wiosne:-))) piekne wykonanie, Al i R sa niesamowici! wcale sie nei dziwie, ze tak skakalas z radosci slonce!!!:-))) Juz teraz Ci zycze milego weekendu, buziaczki!\nania 12 października 2012 / 08:02\nwinek sporo jest hihihihi:))) będziemy pili powolutku, aby starczyło na długo i oczywiście będziemy uzupełniać luki, aby głodna nie była.\ntak Al i R są mistrzami w tej dziedzinie, a teraz czekam na półeczkę do kuchni wzorowaną na tej Twojej kochana!:) Al już działa w tym temacie i robi mi projekt:)))\nrównież miłego weekendu dla Ciebie!\nika 12 października 2012 / 08:22\no ja cieeee! ale masz winiarnie! :) i te butelki wszystkie pełnee!!?? ;)\nwpraszam się na winko jak nic ;)\ndobrego dnia scrapko!\nania 12 października 2012 / 08:24\nIka tak wszystkie są pełne:)))\nzapraszam – wpadaj kiedy tylko masz ochotę;)\ndziękuję i również wspaniałego piątku i całego weekendu:*\nDominika 12 października 2012 / 08:26\n:O -> to jest moja opadnięta szczęka… Wybacz, że skupię się na czym innym niż piękny barek, ale ta MASKA jest niesamowita. Oniemiałam. Właśnie taka, z taką czapką, z takimi dzwonkami. Teraz już zachorowałam i nie ozdrowieję, dopóki czegoś takiego nie będę mieć! ;) Usciski!\nania 12 października 2012 / 11:54\nDominika maskę dostaliśmy jako prezent ślubny i przywędrowała do nas prosto z Wenecji. Jest w niej coś takiego magicznego i te dzwoneczki…:)\npowodzenia w szukaniu!:*\nKarolina 12 października 2012 / 09:23\nhej, dawno mnie tu nie było a tu tyle zmian…widzę że z karteczek przeżuciłaś się na dekorowanie wnętrz:) pozdrawiam i życzę miłego weekendu\nania 12 października 2012 / 11:55\nKarolinko tak w tej chwili wnętrza i szydełkowanie to dwie rzeczy, które najbardziej mnie pochłaniają:)\nKamila 12 października 2012 / 09:30\nKorki od wina zbieram i wykorzystuję (chociażby do ozdoby wianków), a szafki zazdroszczę. Przydałby mi się taki mebel + dodatkowe metry ;)\nania 12 października 2012 / 11:56\nKamila właśnie wczoraj oglądałam tysiące inspiracji na wykorzystanie korków od wina. Można z nich zrobić na prawdę niesamowite rzeczy. Poczynając od dywaników, przez podkładki, wianki, lampy a kończąc na literach w korków i innych ściennych dekoracji. :)\nAmeli 12 października 2012 / 09:48\nSzafka fantastyczna! I kolekcja win imponujaca;-)))\nDag-eSz 12 października 2012 / 10:31\nNoooooooooo piękna jest! i fajny pomysł z tym kielichem ;)\nAgnieszka 12 października 2012 / 11:28\nCudo! :-) pięknie się prezentuje :-):-)\nBeti House 12 października 2012 / 11:52\nSzafeczka jest super i tak sobie pomyślałam,co by było gdyby tak człowiek usiadł i pił i pił tak długo aż by wszystkie butelki obalił…;P\nFajna sprawa taka szafeczka,też by mi się przydała bo bardzo lubię winko :D\nania 12 października 2012 / 11:57\nBeti myślę , że wtedy nie byłoby już nic i ktoś kto zdecydowałby się na coś takiego mógłby źle skończyć:P:)\nAtena 12 października 2012 / 15:58\nPieknia jest, jejku jak by mi sie taka przydala. I ta nazwa biblioteczka na wino- genialna.\nLece raz jeszcze poogladac :)\nbajowka 12 października 2012 / 16:57\nPrezentuje się znakomicie:) Fajny pomysł z tymi odwróconymi kieliszkami, podoba mi się:) My też zbieramy korki po winie, mam wielką butlę i tak napełnia się i napełnia:)\nentomka 12 października 2012 / 17:02\ni dotarła !\nwidziałam ją wcześniej w trakcie tworzenia, pieknie wyszła !\nkieliszek wina obowiązkowy, jets co uczcić :D\noh-my-home 12 października 2012 / 18:21\nWow! Jest piękna Aniu! Solidnie wykonana, jakby tu stała od zawsze! Kielich na korki będzie bardzo na miejscu! No to co? Po lampce winka :) Miałaś rację, że mi się spodoba :)\nMarzeniami malowane 12 października 2012 / 18:29\nAniu, witam Cię serdecznie! Trafiłam do Ciebie od Al i musiałam zajrzeć, żeby zobaczyć winiarkę w nowym domu. :) Nie dziwię się Twej radości – winiarka tralalala, a zawartość bum cyk cyk! :)))\nCat-arzyna 12 października 2012 / 19:11\nWina ci u was dostatek Aniu!\nAle jak tu nie zapełnić takiego pięknego mebelka .\nA pomysł z korkami świetny !\nAnka 12 października 2012 / 22:14\nWpraszam sie na lampke wina…hi.hi.hi…zartuje…mebelek jest sliczny…\nmonique 12 października 2012 / 22:50\nuuuuuuuuuuuuuuuuu świetna jest !!!! i jaki zapas winka … kurczaki może na 10 rocznicę ślubu chociaż poproszę :)))) pozdrawiam Anuś cieplutko !!!!\nimpresja 13 października 2012 / 07:01\nOjjj opłacało się czekać, taka szafka na wino to prawdziwy skarb! Niesamowicie mi się podoba :) a ile dobrego winka :)\nMałgosia 13 października 2012 / 07:40\nbea 13 października 2012 / 07:54\na myślałam, że to ja mam dużo wińska ;) pobiłaś mnie :)\nOla_83 13 października 2012 / 12:20\nAniu, melduję się! Obejrzałam i zaniemówiłam:-)) Półeczka jest super, a zapas winka po prostu onieśmiela:-))) Ja bym pewnie w nałóg wpadła, bo winko to mój ulubiony trunek:-)))świetnie!buziaki wielkie!!!!\nDom Rozalii 13 października 2012 / 14:02\nPiękny regalik, porządna robota! Ja moje butelki trzymam w piwnicy.Przydałoby się coś tak ładnego. Mógłby być mniejszy, bo moja kuchnia za ciepła na trzymanie całego zapasu.Moje korki tez spoczywają w kielichu :)))),a na ścianie wisi wianek.\nDwa kieliszki z świeczuszkami fajnie wyglądaja:))\nWygnanko 13 października 2012 / 14:26\nAniu kochana toż to czary! Przydałby nam się też taki mebel. Mój mąż potrafi litrów wina naprodukować ;) Ach…i ten pomysł z kieliszkami-świecznikami-genialne!\nkasia 13 października 2012 / 15:50\nWitaj!Cudny mebelek i genialny pomysł na świeczniki:)Wspaniale wygląda wszystko razem:)\nMisia 13 października 2012 / 16:27\nTralala cudna jest!!! A taka ilość wina- moje marzenie, hi hi:)\nJoasia 13 października 2012 / 16:51\npiekna jest nie ma co :)\njesli tylko ktoś lubi wino to mus takową mieć, ja niestety nie mam w sobie ani krzty krwi hiszpańskiej, włoskiej, francuskiej ani choćby bułgarskiej lub węgierskiej i wino niestety nie smakuje mi wcale a wcale, a próbowałam różnych, różnistych i różni ludzie próbowali mnie do niego przekonać, niestety , zawsze jest mega kac nawet po kieliszku , czystą zmrożoną wódke i tequile przyjmuje bez umiaru i bez kaca :D ot taki ze mnie dziwak !!!!!!!!!!!!!!! widać, że buzuje we mnie polska krew i jakaś meksykańska, nad ta druga musze się zastanowić bo i skąd ona u mnie. Jedne dziadki z centralnej Polski pochodzły z dziada pradziada ( drzewo przetrząśnięte do 1780 roku ) , drugie standardowo zza Buga ?????? więc skąd ta tequila ??????\n♥laurentino 13 października 2012 / 20:22\nPiękna jest i wykonana z taką precyzją ;)\nMonika. 13 października 2012 / 20:41\nMagiczne miejsce ;) tzn. kątek w domu ! Pozdrawiam.\naagaa 13 października 2012 / 21:19\nSzafeczka super!! A kolekcja win imponująca!!!!\nKaśka 14 października 2012 / 09:39\nOj będzie co "poczytać" w długie jesienne wieczory :)\nMery Selery 14 października 2012 / 20:00\nOhohohooo… Doczekałaś się wreszcie swojej komódki na wino!! :)\nJest PIĘKNA! Nie dziwię się, że tak bardzo nie mogłaś się doczekać :)\nMammamisia 21 października 2012 / 08:06\nCudna, cudna. My całkowici abstynęci więc mogę tylko pooglądać. Ale ja już nie mogę się Twojej półki na talerze doczekać. Pozdrawiam!


Spod dziurkacza - Sztuka architektury\nStrona główna News Świat Spod dziurkacza\nData dodania: 13.07.2009 Czas czytania: ~2 min\nWnętrze wyglądające jak panorama nocnego miasta rozświetlonego tysiącami kolorowych lamp i niezliczonymi punkcikami okien? To Maison Du Champagne – „szampanowy” bar w dzielnicy Wan Chai w Hong Kongu – połączenie ekskluzywnych trunków, intrygującego wystroju i pomysłowego designu. Schowany w głębi cieszącej się złą sławą dzielnicy, ulokowany na trzecim piętrze budynku wtłoczonego w ciasną zabudowę rozświetlonej neonami, ruchliwej ulicy, bar zaskakuje atmosferą zupełnie inną niż jego otoczenie. Jest jak enklawa logiki, przestrzennego ładu i estetycznej konsekwencji w chaosie wielkiego, azjatyckiego miasta. Wnętrza Maison Du Champagne zaaranżowali młodzi projektanci z Hong Kongu – John Lin, Joshua Bolchover i Jason Carlow. Podstawowym elementem wystroju lokalu są proste meble-pudełka zrobione z perforowanych płyt MDF i podświetlone od środka. Kolor wydobywającego się z nich światła tworzy kod wizualny, wyznaczający w obrębie baru sektory o zróżnicowanym przeznaczeniu. Biorąc pod uwagę różne preferencje i oczekiwania klientów, projektanci podzielili bowiem lokal na strefy programowe, odpowiadające różnym typom międzyludzkich interakcji. Są więc strefy przeznaczone dla par, małych grup oraz większych imprez – bar, komfortowa sala barowa, część restauracyjna, scena, parkiet i platforma widokowa. Części te zostały wyodrębnione za pomocą montowanych na miejscu mebli – niskich ławek, podestów, i ścianek. W stronę najbardziej intymnej przestrzeń Maison Du Champagne – strefy dla VIP-ów – kieruje tapeta pokrywająca ścianę wzdłuż baru. Zaprojektowana specjalnie dla tego miejsca przez artystkę Camillę Holmgren wpisuje się w ideę przenikania się przestrzeni i barw. Ręcznie malowana tapeta tworzy rodzaj opaski, w której barwy stopniowo przechodzą od bieli do czerni i z powrotem do bieli. Najbardziej charakterystycznym elementem wystroju baru są perforowane meble. Wielkość otworów przebijających ich powierzchnię zwiększa się – od małych dziurek na dole po duże, usytuowane na wysokości wzroku. W ten sposób projektanci chcieli stworzyć efekt transparentności wnętrza i umożliwić wizualne połączenie między poszczególnymi strefami. Przypisanie każdej z nich innego koloru światła ma nie tylko urozmaicić wnętrze, ale też ułatwić poruszanie się i orientację w przestrzeni baru. Kolejnym zabiegiem, który ma wyróżniać Maison Du Champagne na tle innych barów jest odwrócenie standardowej dekoracji mebli – na zewnątrz zachowane zostały surowe płyty MDF, natomiast w środku „skrzynie” są pomalowane na intensywne, lśniące kolory. W połączeniu z perforacją powierzchni i podświetleniem, tworzą one przed poruszającymi się po barze osobami niezwykły spektakl świateł i barw.


Ona (ebook) (do pobrania) | CDP.pl\nOna (ebook) (do pobrania) Ona (ebook) (do pobrania) Oferta specjalna\nH. Rider Haggard Data premiery\nmobi, epub „Fascynująca książka… pełna ukrytych znaczeń”Sigmund FreudOna to opowieść o wykładającym w Cambridge profesorze Hollym i jego podopiecznym Leo Vinceyu i ich podróży do zagubionego gdzieś w afrykańskim interiorze królestwa. Impulsem do wyprawy staje się tajemnicza paczka zostawiona Leo przez ojca z poleceniem, aby otworzono ją dopiero w jego dwudzieste piąte urodziny. W pakunku bohaterowie znajdują resztki starych glinianych skorup oraz dokumenty, które sugerują, iż z rodem Vinceyów wiąże się jakaś pradawna tajemnica. Profesor Holly i Leo po licznych tarapatach docierają do królestwa we wschodniej Afryce, gdzie prymitywnymi krajowcami włada biała królowa Ayesha, która panuje jako wszechwładna Ona, a którą z młodym Leo łączą jakieś zagadkowe więzy…Wydana w roku 1887 powieść Ona H. Ridera Haggarda, która natychmiast stała się bestsellerem, wiktoriańska podróżnicza powieść grozy, to jedna z najsilniej oddziałujących powieści we współczesnej literaturze. O tym, jak wielki wpływ miała na ich twórczość, zwierzali się tacy autorzy jak Rudyard Kipling, Henry Miller, Graham Greene, J.R.R. Tolkien czy Margaret Atwood. Ze względu na swe bogactwo znaczeniowe powieść cieszyła się wielkim zainteresowaniem psychoanalityków - odwołania do niej znalazły się w koncepcjach Sigmunda Freuda i Carla Junga, dla którego Ona była uosobieniem archetypu Animy. Z kolei wątki fantastyczne stały się inspiracją dla wielu opowieści o zaginionych cywilizacjach – m.in. Edgara Rice Burroughsa i Arthura Conan Doyle’a, czy wymyślania mitów o nieistniejących krainach w rodzaju Shangri-La, ale również wywarły wielki wpływ na klasyczne opowieści fantastyki mistycznej: Władcę Pierścieni Tolkiena i Opowieści z Narnii C.L.Lewisa. Cechy Autor\n"Ona (ebook)" wciąż czeka na pierwszą opinię.Napisz co sądzisz o tym produkcie.


Myśl i bogać się - Ross Cornwell, Napoleon Hill (Książka) - Księgarnia PWN\nMyśl i bogać się(Twarda)\nWersja oryginalna, odświeżona i zaktualizowana\nTytuł oryginalny: Think and Grow Rich! The Original Version, Restored and Revised\nAutor: Ross Cornwell, Napoleon Hill\nJava jest językiem dojrzałym i jednocześnie bardzo nowoczesnym. Skupiona wokół niego społeczność cały czas dynamicznie go rozwija, sprawiając, że wszechstronność i innowacyjność Javy budzi podziw. Jest to też język idealny do nauki programowania...\nMyśl polityczna endecji była pełna innowacyjnych meandrów światopoglądowych, różnorodnych wyzwań, programowanych dopełnień, preferencji filozoficznych. Nie tworzyła też monolitu, a w jej różnobarwnej palecie znalazło się miejsce dl...\nJante to miasteczko, w którym życie reguluje jedenaście opresyjnych zasad określających miejsce jednostki w społeczności. Prawo Jante jest w Skandynawii powszechnie znane, chociaż mało kto pamięta, że po raz pierwszy pojawiło się w 1933 roku w powieści...\nDodano: 09.08.2020 13:19:20\nKsiążka zawiera ponadczasowe prawdy, więc jej data napisania nie jest wada, ale zaletą.\nMożna sądzić, że treści te będą przydatne i za następne 100 lat, o ile ludzkość nie przejdzie jakiejś głębokiej zmiany genetycznej czy cywilizacyjnej. Pewnie i sztuczna inteligencja kiedyś zapragnie bogacić się i wtedy prawdy Hilla zostaną przez nią twórczo wykorzystane…\nDobrze, że mamy świeże polskie wydanie, solidne i wracające do oryginalnego tekstu, który przez wiele lat był przykrawany i modyfikowany.\nPolecam, bo tę edycję znów warto mieć na półce.


Roladki z cukinii z serkiem migdałowym | PRZY ZIELONYM STOLE\nEdyta, 2014-12-31 4 2 min czytania 1393\nMigdały, oliwę z oliwek, sok z cytryny i czosnek miksuję na gładką pastę. Przekładam do salaterki i mieszam dokładnie ze szczypiorkiem i suszonymi pomidorami.\nPiekarnik nagrzewam do 180C. Cukinię myję i kroję wzdłuż na cienkie plastry. Układam na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Smaruję delikatnie oliwą i piekę 9 minut.\nTags\t#cebula\t#cukinia\t#cytryna\t#czosnek\t#migdały\t#oliwa z oliwek\t#suszony pomidor\t#szczypiorek


DATA PREMIERY: 06.11.2015 (DATA MOŻE ULEC ZMIANIE)\nCALL OF DUTY: BLACK OPS III EDYCJA HARDENED ZAWIERA:\nGRĘ CALL OF DUTY: BLACK OPS III\nLIMITOWANE KARTY Z GRAFIKAMI Z GRY\nOFICJALNY SOUNDTRACK Z GRY (DO POBRANIA CYFROWO)\nBONUSOWA MAPA DO TRYBU ZOMBIE: THE GIANT ZOMBIES\nWEPONIZED 115 PERSONALIZATION PACK\nZAMAWIAJĄC GRĘ PRZEDPREMIEROWO OTRZYMASZ DODATKOWĄ MAPĘ NUK3TOWN\nna konsolę PlayStation 4 to kolejna odsłona jednej z najważniejszych i najpopularniejszych serii gier wideo w historii całej branży. Wydawane co roku odsłony emocjonujących strzelanek przyciągają przed telewizory i ekrany monitorów miliony osób, które uczestniczą w wypełnionych po uszy akcją kampaniach oraz zręcznościowym multiplayerze. Black Ops III jest jednocześnie trzecią odsłoną podserii tworzonej przez studio Treyarch, które tym razem przenosi nas w przyszłość, kilkadziesiąt lat po wydarzeniach ukazanych w Black Ops II. Świat jest pogrążony w chaosie spowodowanym rozłamem politycznym, kończącymi się surowcami oraz dynamicznym postępem technologicznym, który doprowadził do wielu konfliktów. Jednocześnie żołnierze specjalnej jednostki Black Ops podłączeni są do systemu Direct Neural Interface, czyli potężnej sieci informatycznej, usprawniającej ich koordynację podczas wykonywania misji. Na jednej z nich wysłany oddział znika bez śladu, a następnie dochodzi do wycieku tajnych danych. Naszym zadaniem jest sprawdzenie, o co w tym wszystkim chodzi. W związku z tym, ze akcja rozgrywa się w przyszłości, produkcja czerpie wielkie inspiracje z poprzedniej odsłony Call of Duty - Advanced Warfare. Kierowani przez nas żołnierze posiadają modyfikacje ciała, dzięki czemu potrafią m.in. w jednej chwili zamienić rękę w karabin, wysoko skakać, czy też biegać po ścianach niczym w strzelance Titanfall. Rozgrywka jest szybka i emocjonująca, ale kampania różni się nieco od pozostałych odsłon cyklu. Przede wszystkim została ona podzielona na szereg zadań połączonych fabularnie, pomiędzy którymi przełączamy się w specjalnym centrum dowodzenia. Ponadto zabawa nie jest przeznaczona tylko dla samotników, gdyż historię możemy poznać także w ramach trybu co-op dla maksymalnie czterech graczy (dwóch, jeżeli bawimy się lokalnie). Element ten sprawił także, że mapy są większe i bardziej otwarte, niż w Black Ops II. Ponadto podczas zabawy zdobywamy punkty doświadczenia, które następnie przeznaczamy na usprawnienie postaci oraz broni. Kampania to jednak tylko jeden z trybów zabawy, gdyż tradycyjnie zatroszczono się o multiplayer oraz moduł Zombie, będący bardziej rozbudowany (także pod względem fabularnym), niż miało to miejsce wcześniej. Rozgrywki wieloosobowe przypominają te z Advanced Warfare. Zabawa jest dynamiczna i niesamowicie szybka, m.in. przez możliwość niekończącego się sprintu, czy też power slides, czyli długie ślizgi. Dodatkowo bohaterowie walczą nie tylko na suchym lądzie, ale także pod wodą. Deweloperzy udostępnili dziewięć klas postaci, z których każda dysponuje własną umiejętnością specjalną (da się z niej skorzystać po naładowaniu paska energii) i dedykowaną bronią. Wśród wojaków znajduje się m.in. Ruin, posiadający zdolność chwilowego zwiększania prędkości; Seraph, potrafiąca zwiększać dopływ punktów podczas rozgrywki; czy też Outrider, ujawniająca położenie przeciwników w okolicy i widząca przez ściany. Studio Treyarch udostępniło również system modyfikowania broni w trybie Gunsmith, w którym wybieramy jedną pukawkę, a następnie tworzymy z niej własne narzędzie mordu, które dodatkowo możemy pomalować w udostępnionym edytorze. Oprawa graficzna Call of Duty: Black Ops III stoi mniej więcej na tym samym poziomie, co w Call of Duty: Advanced Warfare, ale deweloperzy zatroszczyli się o pewne usprawnienia, w tym chociażby o nieco lepsze tekstury.


demokaracja – Miasik.net – archiwum bloga\nData wpisu 03.04.2009\nZastanawiając się nad hasłem w kampanii wyborczej najbardziej skłania się do: „Wybierzcie mnie, by mi było dobrze”. — A że jestem chrześcijaninem, to podzielę się z innymi — deklaruje. Mówi, że kampania do PE będzie bardzo dziwna, bo nie ma nawet wyborcom co obiecać. — Nawet nakłamać nie ma co — ubolewa. Tak szczerze o […]\nTagi demokaracja, obietnice, parlament europejski, SLD, wybory


Auto Szrot Dobiercice – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Dobiercice\nPotrzeba Ci pełnowartościowych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Dobiercice. W naszym asortymencie znajdziesz nie tylko auto części – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zachęcamy do skorzystania z naszego asortymentu każdą osobę, która jest zainteresowana świetną jakością i bardzo niską ceną. Tak wyglądają wymagania, które spełnia nasz auto szrot Dobiercice.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Dobiercice\nNajwiększa kasacja samochodów w mieście. Zadzwoń do kasacja samochodów Dobiercice. Części samochodowe używane w hurtowych cenach. Wszystkie części z gwarancją.\nSKUP AUT Dobiercice\nAUTA ZŁOM Dobiercice\nWyszukaj spośród bardzo dużej ilości komponentów do swojego pojazdu. Z powodu wielkiej ilości części w magazynach możemy zapewnić Ci kilka sztuk poszczególnej części – w ten sposób wybierzesz to, co najbardziej Ci się podoba.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Dobiercice? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nkasacja pojazdów Dobiercice\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Dobiercice\nNajlepszym sposobem na zdanie sobie sprawy o naszej jakości jest naturalnie wpadnięcie do naszego złomowiska – zanim jednak to zrobisz zapraszamy do skorzystania z naszego numeru telefonu w celu skontaktowania się z nami. Nasi specjaliści od części używanych codziennie dokładają wszelkich starań, aby znaleźć najlepsze części dla naszych nabywców – tylko tak możemy się upewnić, że nasi klienci będą zadowoleni z naszych usług. Nasze wieloletnie doświadczenie przekonuje nas o tym, że nie ma miejsca, gdzie kupisz podzespoły taniej niż właśnie na złomowisku. Jest tak, gdyż części wyprzedajemy bez pośredników – prosto z naszego placu.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Dobiercice.\nNa szrot Dobiercice znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Dobiercice. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Dobiercice.


Wymiar sprawiedliwości - strona 249 - Prawo.pl\nZawistowski: Zawieszenie KRS w europejskiej sieci może oznaczać kwestionowanie polskich wyroków\nUznanie przez Europejską Sieć Rad Sądownictwa KRS za niespełniającą kryterium niezależnego organu jest poważnym problemem. Mogą się pojawić wątpliwości co do nowo powoływanych sędziów, a to w...\nRada UE po raz kolejny pytała o praworządność w Polsce\nUstawy o Sądzie Najwyższym i Krajowej Rady Sądownictwa oraz respektowanie wyroków Trybunału Sprawiedliwości UE - to problemy, o które pytali przedstawiciele państw podczas wysłuchania na Radzie ds....\nTimmermans: Rosną obawy KE co do praworządności w Polsce\n- Nie mam dużo dobrych wiadomości. Pomiędzy pierwszym i drugim wysłuchaniem obawy KE (co do praworządności) wzrosły. Sytuacja w Polsce nie poprawia się - powiedział we wtorek wiceszef KE Frans...\nRozwód to emocje, porozumienie w sprawie dzieci wymaga czasu\nNaciski na przyspieszenie spraw rodzinnych są bezsensowne. Rozwód to emocje, rozwodzący się muszą je wyciszyć, bo tylko wtedy będą w stanie porozumieć się w zakresie opieki nad dziećmi. Czasem...\nKRS debatuje o wystąpieniu z europejskiej sieci\nJednym z tematów rozpoczętego dziś posiedzenia Krajowej Rady Sądownictwa jest wniosek o wystąpienie z Europejskiej Sieci Rad Sądownictwa. To reakcja na zawieszenie polskiej KRS w prawach członka tej...\nNIK: Trzeba wypełnić luki w ustawie o kuratorach\nNowej ustawy o kuratorach sądowych nie ma. Ministerstwo Sprawiedliwości wciąż nad nią pracuje. A brakuje jednolitych zasad dotyczących m.in. ich naboru, szkoleń, czy zapewnienia im bezpieczeństwa....\nW MS kończą się prace nad ustawą o nieletnich\nRozważane jest wprowadzenie nowego środka wychowawczego dla nieletnich, którzy popełnili czyny karalne i ukończyli 13 lat - w postaci ośrodka readaptacji społecznej. Obniżany ma być też wiek...\nPolski rząd będzie przekonywać Radę UE do zakończenia procedury art. 7\nPrzedstawiciele polskiego rządu zwrócą się podczas wtorkowego wysłuchania w Radzie Unii Europejskiej do pozostałych państw UE o zakończenie procedury art. 7 Traktatu.\nJak chronić dziecko w czasie rozwodu? - Kongres sędziów rodzinnych\nSędziowie rodzinni spotkali się już po raz 20., by dyskutować o problemach orzeczniczych, swoich obowiązkach i zmianach w przepisach, które weszły w życie w 2018 r. Tematem przewodnim jest kwestia...\nUnijna sieć zawiesza KRS w prawach członka\nEuropejska Sieć Rad Sądownictwa (ENCJ) zdecydowała w poniedziałek o zawieszeniu polskiej Krajowej Rady Sądownictwa w prawach członka tej organizacji. Za tą decyzją oddano 100 głosów, przy 6...\nOpinie problemem w sprawach rodzinnych - trwają nawet 9 miesięcy\nSzybsza diagnostyka sytuacji w rodzinie dawałaby szanse na szybsze zakończenie spraw - mówią sędziowie rodzinni. Przypominają, że chodzi o sprawy dotyczące dzieci i dodają, że problem ma drugie dno -...\nKE: W środę decyzja o skierowaniu do TSUE skargi przeciwko Polsce\nKomisja Europejska w środę ma podjąć decyzję w sprawie skargi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) przeciw Polsce w związku z ustawą o Sądzie Najwyższym .\nEuropejska sieć dziś zdecyduje, czy zawiesić KRS\nEuropejska Sieć Rad Sądownictwa (ENCJ), która spotyka się w poniedziałek w Bukareszcie na nadzwyczajnym posiedzeniu, ma podjąć decyzję w sprawie statusu polskiej Krajowej Rady Sądownictwa.\nPrzyłębska: Niezawisły sędzia musi być odważny\nJedną z cech niezawisłego sędziego musi być odwaga. Gdyby każdy sędzia był odważny, mielibyśmy sprawiedliwe wyroki - powiedziała prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska.\nStowarzyszenia: Dyscyplinarki mają zastraszyć sędziów\nProkuratorzy i inne osoby podległe bezpośrednio ministrowi sprawiedliwości – prokuratorowi generalnemu a także osoby, które personalnie związane były ze Zbigniewem Ziobro, zdominują Izbę...\nMinister ma zespół do sędziowskich dyscyplinarek\nSpecjalny zespół w Ministerstwie Sprawiedliwości ma się zajmować postępowaniami dyscyplinarnymi sędziów i asesorów sądowych. Jego przewodniczącym będzie wiceminister Łukasz Piebiak (fot.), który...\nSN: Zażalenie na odmowę wszczęcia dochodzenia na szkodę sędziego ma rozpoznać sąd właściwy miejscowo\nTo, że w rozpoznawanej sprawie pokrzywdzonym jest sędzia sądu nadrzędnego nad sądem, który ma wydać rozstrzygnięcie, nie oznacza, że sprawę należy przekazać innemu sądowi. Zadaniem sądu nie jest...\nProf. Balcerowicz: Prawo nie jest do ograniczania wolności\nIm mniej sprawny jest aparat sprawiedliwości w ściganiu wolnościowych zachowań, tym mniej zła on czyni. To co jest zaletą w egzekwowaniu dobrego prawa, jest przestępstwem przeciw wolności, gdy prawo...\nIzba Karna SN zaproponuje kandydata na prezesa\nNa 26 września br. zwołane zostało Zgromadzenie Sędziów Izby Karnej Sądu Najwyższego, które ma wybrać kandydatów na stanowisko kierującego nią prezesa SN. Tymczasem Izbą kieruje sędzia Wiesław...\nPawełczyk-Woicka: sędzia Żurek przeniesiony nie z powodu działalności\nKrótki staż orzecznicy w pierwszej instancji i wielkość referatu były powodem przeniesienia sędziego Waldemara Żurka z wydziału II, odwoławczego do wydziału I - napisała w odpowiedzi na pytanie RPO...\n1 Wczytaj poprzednie artykuły 247 248 249 250 251 Wczytaj więcej artykułów 268


Książka pozwalająca zrozumieć cierpienie, które niczym pasożyt w organizmie powiększa się i nabiera coraz bardziej na siłach. Czwórka przyjaciół wkracza w dorosłość tuż po studiach: JB - utalentowany malarz, Malcolm- architekt, Willem - światowej sławy aktor i Jude – prawnik. Wszyscy stają przed wyzwaniem samodzielnego życia w Nowym Jorku.\nCzytając książkę odnosi się wrażenie, że ogląda się serial. Jude, najważniejszy pionek w całej fabule jest nietypowym mężczyzną. Chociaż jest wycofany studia nie stanowiły dlań problemu. Wszelkie próby zbliżenia się do mężczyzny kończą się źle.\nPowieść poruszyła mną do głębi, tak, że niemal sześćset stron przeczytałam w jeden dzień, a kiedy przeczytałam ostatnią stronę byłam wściekła na autorkę, że to już koniec.\nNatalia Budka - kulturalnemedia.pl/literatura/male-zycie-hanya-yanagihara/


Pierwszy dzień września w normalnym świecie mógłby się kojarzyć z nadchodzącą jesienią, pożegnaniami kolonijnych miłości na całe życie, nowymi - nieco bardziej rozkwitłymi - miłościami z równoległej klasy, pomysłami na wagary i niewinne oszukiwanie rodziców, gdzie to się szlajało po lekcjach. Ale nie. To wszystko - pewnie profilaktycznie, żeby się w głowach nie poprzewracało - było przez cały rok szkolny zasypywane przez wychowanie do grzebania w cierpieniu. Lekarze mniej, grzebali w prosektoryjnych bebechach, niż my w narodowych i religijnych ranach. Pokolenie schyłku.\nZaczęło się od tego, że ciotka Tradycja podpowiedziała rodzicom, żeby i oni przygotowali coś, co w innych galaktykach zwano rogiem obfitości, a w galakTychach - jak na całym Górnym Śląsku - mówiono na to poprawnie, czyli tyta. Tyta była bezczelnością wobec rozumu, który wiedział, że słodycze są na kartki, a poza tym ich nie ma. Była zwycięstwem wyobraźni nad rzeczywistością i kłamstwa nad prawdą. Była konstrukcją z brystolu zwiniętego w stożek, w który kiedyś wsypywano słodycze. Kiedyś, to znaczy zaraz po tym, kiedy wypełnioną ją w ¾ gazetami. Na nie kładziono bombony (cukierki), szokolady i - zwłaszcza - wyroby cukierniczopodobne. Z tym dumnym stożkiem zakrzywiającym rzeczywistość maszerowaliśmy na rozpoczęcie roku. Większość z tym samym natężeniem słodyczy w gazetach i tym samym zakazem: “nie bydziesz jodł maszkietów, póki bydziesz w szkole!”. Pewnie chodziło o to, żeby nas chronić przed świadomością, że ten absurd kwitł pod niemal wszystkimi dachami.\nKiedy już pousadzano nas w ławkach, a tym samym po prostu usadzono życiowo, przychodziły kolejne wrześnie, które zaczynały się wybuchowo. Gdzie indziej w świecie wybuchały serpentyny i stypendia. U nas co rok wybuchały te same ładunki: bomby cykliczne. polska odpowiedź na wychowywanie do szczęścia. Rozpoczynało się niezmiennie tym samym dudnieniem sylab z Gałczyńskiego.\nLato faktycznie było piękne i tę anomalię należało kolejnym rocznikom wycinać. Westerplatte zginęło, to i my nie będziemy gorsi. Chwilowo akurat nie było wojny, więc walczyliśmy z dobrym samopoczuciem po wakacjach. Swoją drogą zastanawiające, że kiedy bawiliśmy się w wojsko, mimo wszystkich wysiłków wychowawczych, nie pamiętam, żeby ktoś chciał być polskim żołnierzem. Kiedy dziś o tym myślę jest mi nawet nieco nieswojo, ale naprawdę wszyscy byliśmy co najmniej obersturmbahnfuehrami. Niżej w randze nikt nie schodził, a i bliżej żołnierzy z Westerplatte jakoś nikt się być nie kwapił.\nTak czy inaczej, rok szkolny zaczynaliśmy od bomb na Westerplatte i płonącym Zamkiem Królewskim w Warszawie. Co ciekawe, był wtedy niemal świeżo odbudowany, ale nam nikt nie sugerował cieszenia się z tego faktu. Kiedy w 1984 roku oddano zamek do użytku publiczności, nas karmiono zdjęciami jego bombardowania, a gdzieś między wierszami pobrzmiewało “e, co to za zabytek udawany”. Jakoś widać ciekawsze dydaktycznie były bomby. A mogliśmy w tym czasie dowiadywać się o Zielonej Gęsi, skoro już miał być Konstanty. Tyle, że gęś nawet odcień zieloności miała pacyfistyczny, a takie wybryki pedagogiczne prawdopodobnie ściągnęłyby atak Niemców. Oczywiście tych z RFN. Bo gorzej coś po rosyjsku mówili. W ‘89 okazało się, że ci z NRD też właściwie tylko udawali, że znają język Lenina.\nKończył się wrzesień i jeszcze była szansa na złotą polską jesień. Ale między zbieranie liści i kasztanów trzeba było wrzucić jakieś radosne święto. I było. Połowa października i Dzień Nauczycieli. Oni dostawali kwiaty, od których niektórzy dostawali uczulenia, my - lekcję niezłomności. Echa września mijały tak niechętnie, że wrzesień przechodził we Wrześnię i bohaterskie dzieci walczące o język polski. Na dokładkę z jakichś przyczyn dojeżdżał niejaki Grzymała ze swoim - powiedzmy - camperem i pomysłami na oszwabienie Niemców, którzy występowali pod szpicatym hełmem Prusaków. Z jednej strony więc honor i kultura, z drugiej spryt, ale żeby nie było, że tak pragmatycznie, to wszystko owinięto w obrazy gnębienia, pognębiania i pogłębiania jednego i drugiego. Może bez tej otoczki mielibyśmy dziś trochę więcej utalentowanych biznesmenów? Cholera wie.\nListopad zaczynał się zniczami i biegiem wstecznym. No, takie życie. Oczywiście cmentarz. Miejsce spotkań rodzin nad grobami rodzin wokół rodzin nad grobami innych rodzin. To wtedy nad przepaściami metafizyki załatwiano drobne, familijne interesy i kłótnie, my zbieraliśmy wosk ze zniczy na palce, a kwiaciarki spod bramy miasta umarłych sprzedawały nawet do trzech razy coraz bardziej nieżywe te same wiązanki. I zlatywały się gile, które wszyscy odganiali spod nosów. Kiedy już zdążyliśmy się zagrzać z tego przyjaznego wspominania list nagrobków do naprawy, w szkołach włączano bieg wsteczny i znów zakrzywiano rzeczywistość. Na początku listopada ze statku o wdzięcznej nazwie Aurora zachwycaliśmy się kolejnymi wystrzałami. Tym razem to listopadowa Rewolucja Październikowa. Krew, zabici, czerwone sztandary nurzane w krwi robotników czerwonych od mrozu. Nawet ta cholerna jarzębina uwięziona w czerwieni. Po latach nawet czerwona szminka miała posmak mauzoleum. A zamiast lemionady była leniniada - czerwona oranżada do rozpuszczania smaku. Wszelkiego.\nGrudzień przebiegałby normalnie, gdyby nie stanie po pomarańcze i słodycze, bo jednak nie wszystkie udało się uchować do świąt Bożego narodzenia od czasów tyty. Pomarańcze, mandarynki, czekolada od wujka z Ameryki (miała z trzydzieści centymetrów, z metr chyba, może nawet była na pół pokoju - leżała pod sufitem na meblach. Była i jej nie było. Całą naukę o bycie i niebycie szlag trafiał). Poza tym jednak trzynasty grudnia jak kamyk w pamięci. Ale fakt, potem przychodziły święta i zasysały jakoś cały absurd w może niezbyt spójną, ale przytulną calość. Na tyle szczelnie, że nawet styczeń, gdyby nie mrozy, byłby do zniesienia. Styczeń to zresztą dość szczęśliwy miesiąc, bo pod jego koniec przypadały kolejne rocznice wyzwalania Tychów w ‘45. Tyle, że tu pogoda przychodziła w sukurs ascezie - było za zimno, poza tym zbliżały się ferie i nie było jakoś powodu do fetowania. Tyle, że przynajmniej - poza szampanem na Nowy Rok - nikt do niczego nie strzelał.\nMało kto strzelał też w lutym, ale wtedy przychodziły pierwsze roztopy i tak do marca rządziły światem. Pojawiało się za to przedwiośnie, którego królem niepodzielnym był niejaki Żeromski. Człek ciekawy świata, ciekawy ludzi, no - w ogóle ciekawy. A to sobie szklane domy wydumał, a to o sensownej pracy pisał, ale nam kazano błąkać się za Syzyfem. Bo rozbiory i carski ucisk. Żeromskiemu w końcu uciekła przepióreczka, a nam ochota na czytanie jednego z najciekawszych polskich pisarzy. Nie wiem, może to przez to, że był herbu Jelita, a to nie nastraja jakoś. Zresztą nie jemu jednemu się oberwało niechęcią.\nTaki Prus. Też ciekawy umysł, połączony w jakiś tajemny sposób z sercem. Ale tego, że rozliczał się z Sienkiewiczem i tego kolaboranta (pewnie tak teraz będą uczyć dziatki) Wokulskiego, który interesy z Ruskimi robił zamiast ich nieustanie spotwarzać, za bohatera książki zrobił - tego mu płazem puścić nie można było. A że przedwiośnie sprzyjało, to trzeba było zachlapać kiełkujące myślenie opisami gnijącego Powiśla. Emocje w rozpadającej się kapuście, emocje wystukiwane przez koła rozklekotanych wozów, emocje w szarościach i ciemnych zaułkach. Smutni do samego bruku, z wywianym umysłem, wkraczaliśmy w kwiecień. Zaraz po tym, jak utopiliśmy Marzannę. A niby co mieliśmy z łajzą zrobić? Nam strzelać nie kazano, ale i nikt nie bronił topić. A każdego roku większa wprawa i pewna nawet sadystyczna nonszalancja. Trudno, czym skorupka jesienią nasiąkła, tym na wiosnę trąci.\nPoza tym był post. Wielki Post. Czas chrześcijańskiego umartwiania rozpoczynał się ogólnopolskim festiwalem hindi: niemal wszyscy w Środę Popielcową maszerowali z kropkami na czole. Kropki były z popiołu i łatwo zmywały się ze skóry, trochę gorzej z ubrań, jeśli ktoś przez nieuwagę otarł ascetyczne czoło rękawem. Nie pamiętam żadnych przemian duchowych w okolicznych stronach. Zakazane były zabawy i dyskoteki, za to ksiądz na rekolekcjach stawał nad dmuchawą w podłodze kościoła, żeby dla śmiechu rozdymało mu sutannę. Taka jakby mniej powalająca odmiana Marylin Monroe. Nie wiem, może w czasie postu tak właśnie odwiewałoby jej spódnicę. Pod koniec postu była golgota, całowanie krzyża (a jakże, do krzyża też była kolejka), opowieści o zdradzie, torturach i cierpieniu. Kiedy zaś w niedzielny poranek gromadki rozespanych rodzin schodziły się na rezurekcję, słyszeliśmy o cierpieniu, torturach i zdradzie, tyle, że alleluja. I że grzeszni jesteśmy.\nDo dziś nie wiem, czemu niby ktoś mnie miał wybawiać od grzechów, których jeszcze wtedy nie popełniałem. No, grunt, że skutecznie zaszczepiano poczucie winy. Jakoś to wszystko się nie składało: niby stworzeni na podobieństwo Boga, ale my tu widzialni, chorowici, śmiertelni, grzeszni jak cholera, upadający, paktujący z wiecznymi diabłami i chochlikami codziennymi. Coś to podobieństwo nie do końca się zgadzało, bo nawet nieusuwalna godność dzieci bożych na lekcjach historii i wycieczkach (obowiązkowych!) do Auschwitz - jakoś nie brzmiała wiarygodnie. Tyle, że im bardziej nie pojmowaliśmy, tym bardziej sugerowano nam, że jesteśmy za tępi na rozumienie. Też ładnie.\nKwiecień wymyślono, żeby uczyć się wierszy na maj. Rok w rok. Równo i sy-la-bicz-nie. Niby kwiaty i nowalijki, niby wiosna i pąki na drzewach, tu i tam ciepłe wiatry zawiewają, ale jednak, żeby nie było za lekko, Adolf nie zdzierżył i raczył się skończyć pod koniec kwietnia właśnie. Poczekałby ten pieprzony austriacki wąsik parę dni, byłby jeden miesiąc wolny. Ale nie. Na sam koniec narobił huku i spokój szlag trafił.\nMaj. Pierwszy oczywiście. Znów czerwone sztandary, czerwona krew robotników. Zawsze z Petersburga i Berlina czy Drezna i zawsze sprzed 1917 roku. Nie wiem, może ta późniejsza, z Ukrainy, z Poznania czy Gdańska jakoś inny odcień czerwieni miała. W każdym razie nie pojawiała się na pochodach i piknikach. Za to w szkołach były równe sylaby kolejnych pierwszomajowych wierszy i piosenek. O walce i niesprawiedliwości, o tym, że wróg czyha i o tym, że jest bratni Kraj Rad. Jakim cudem ta najlepsza z krain nie dawała sobie przez tyle czasu rady z wszędobylskimi wrogami - nie pojąłem. Trochę jak inne religie, które tak ten świat zbawiają, że więcej diabłów wywołują niż przepędzają.\nMaj jednak był szczególny, bo skoro Hitler kaput, a proletaryusze wszystkich krajów połączeni na wieki, to nie było bata, żeby i wojny nie zwyciężyć od Lenino po Berlin. Jakoś dziwnie wojna zawsze działa się na lekcjach historii na wschód od Berlina. Na zachodzie błąkały się jakieś zagubione grupy aliantów, czyli panów z cygarami, którzy zdradzili Westerplatte. Mniejsza z tym. Grunt, że były wybuchy. I to - a jakże inaczej rymowane. I tu nie da się odmówić sobie przyjemności przypomnienia w całości tego poetyckiego wystrzału:\npomyśl z nim i TY...\nMaj był zielony, nie jak gęś, tylko jak Czterech Pancernych (którzy byli czarno-biali, więc cholera wie, czy Szarik też zielony nie był. Zwłaszcza, że niby pies Szarik znaczy Kuleczka, czyli - z przeproszeniem - suka. A to już wszystko na odległość pachnie genderem, więc lepiej się trzymać na baczność!). Wojna niedawno, żeby się zatarło. Misza padł, więc nie powędrowało się dalej niż okopy. A mnie było głupio, że w domu z dziadkiem wspominaliśmy coś zupełnie innego niż padłych towarzyszy broni. A potem był czerwiec i jedyne strzały, które się odzywały to te na zadkach właścicieli słabych świadectw.\nDlaczego te dyrdymałki przychodzą mi do głowy? A bo jakoś obawiam się, że z innymi datami i hasłami, powróci do szkół ten sam przepis na urabianie w cierpieniu. Właściwie nawet rymy mogą pozostać te same, ostatecznie łatwo wchodzą w głowę. Wystarczy tylko pozmieniać bohaterów i - powiedzmy - kapustę z Powiśla na jakieś brzozy.\nDobra zmiana robiona przez ludzi nielubiących zmian. To też ciekawy eksperyment. Czym za młodu polityk nasiąka, tym się ludziom czkawką odbija dziś.