Paper Girl: 2016\nW tym momencie mogłabym zacząć wymieniać milion powodów, dla których kocham lub nienawidzę zimy. Nie mogę powiedzieć, że jest to moja ulubiona pora roku, bo jednak jesień, która tak szybko przeminęła zabrała całe miejsce w moim sercu. Nie będę teraz rozpisywać się o tych przepięknych kolorowych drzewach i tych przyjemnych wieczorach z gorącą herbatą, ponieważ koniec końców ma to być post o zimie. Jesienna wersja będzie musiała zaczekać do następnego roku, bo w tym za długo to odkładałam, aż w końcu przeskoczyliśmy do świąt i teraz jest już za późno. Jakby nie patrzeć to i z tym postem się nie śpieszyłam...\nTe zdjęcia miały na celu chociaż trochę przybliżyć do mnie zimę, której mimo tej kalendarzowej pory, nawet nie czuję. W tym roku chyba jeszcze nie widziałam tego białego puchu, o jednym płatku śniegu nie wspominając. Jestem rozdarta nieco pomiędzy lekkim zawodem a szczęściem, ponieważ tak bardzo kocham te białe widoki, a z drugiej strony wcale nie jestem fanką przeziębień oraz wiecznego mrozu.\nChyba w każdym znajdzie się ten kawałek dziecka, który lubi być na dworze, podczas kiedy prószy śnieg, lepić bałwana lub rzucać śnieżkami. Nie ważne jak bardzo narzekamy na to zimno i pluchę za drzwiami, jest w tym coś wyjątkowego. Podświadomie, czy nie - narzekamy na to, ale bez tego byłoby jakoś dziwnie inaczej. Obecnie więc jestem w stanie „depresyjnie potrzebuje śniegu” i mam nadzieje, że jeszcze zdołam go zobaczyć.\nA na koniec życzę wam spokojnych i wesołych świąt w rodzinnym gronie. Mam nadzieje, że każdy z was rozpocznie kolejny rok z mnóstwem energii oraz celów do spełnienia. Wesołych Świąt! x\nA wy, za co kochacie/nie lubicie zimę?\nMünster - 13.12.2016\nNawet nie zdajecie sobie sprawy jak bardzo boli mnie serce podczas pisania tego posta. Te wszystkie zdjęcia zabierają mnie z powrotem do tego pięknego miasta, w którym mogłabym chyba spędzić całą wieczność. Chociaż i one nie są w stanie oddać tego całego uroku. Te wszystkie budynki, uliczki i inne drobnostki urzekły mnie swoją oryginalnością. Już dawno chyba nie spotkałam bardziej klimatycznego miejsca. Nawet jeśli nie byłam pozytywnie nastawiona na tę wycieczkę to nie żałuję, że się tam wybrałam.\nNajbardziej spodobał mi się kościół St. Lamberti i to nie tylko z powodu przepięknej wieży, ale i nieco przerażającej historii, która się za nią kryje. Nie będę jednak teraz o niej opowiadać, ponieważ prawdopodobnie cały ten post straci sens (o ile już się to nie wydarzyło).\nPrzez cały ten dzień w Münster nie mogłam po prostu wyjść z podziwu. Dosłownie każda uliczka miała w sobie to "coś". Praktycznie wszystko mnie tam zachwycało, jeśli chodzi o architekturę. Żałuję tylko, że nie mogłam zobaczyć wszystkiego co skrywa w sobie to miasto. Z pewnością nie jest to moja ostatnia wizyta w tym miejscu.\nKolejna dawka innego świata\nPrzez te kilka miesięcy sporo się wydarzyło, ale mimo wszystko oglądanie zmagań bohaterów i ich przygody, stały się chyba już u mnie rzeczą niezmienną, a nawet niezbędną podczas tych chłodnych wieczorów oraz dni, które wprowadzały mnie w emocjonalny dół. Czasami seriale przydają się, aby zabić ten czas, który z braku sił po prostu nie możemy zagospodarować w inny sposób. Do tego idealnie nadają się, aby przenieść się do innego świata, jednak o tym może nie będę dłużej przynudzać, a po prostu przejdę do rzeczy. Dzisiaj mam dla was kilka seriali, które zwróciły moją uwagę oraz zabrały kawałek miejsca w mojej pamięci. Tutaj (klik) znajdziecie inny post z serialami, który możecie przeczytać, jeśli was interesuje ten temat.\nJuż wcześniej wspominałam, że po prostu uwielbiam historie o wampirach, dlatego też nie mogłam sobie odpuścić tego serialu. Od dawna znajdował się na mojej liście, a fakt, że jest powiązany z "The Vampire Diaries" tylko wzmagał moją ciekawość. To wybudowało we mnie duże oczekiwania i cieszy mnie, że się nie zawiodłam, nawet jeśli utknęłam gdzieś pomiędzy odcinkami. Nigdy nie oglądajcie tego serialu, gdy macie dużo na głowie, bo to zepsuje wam całą przyjemność z oglądania.\nHistoria o pierwszych wampirach, które wracają do wybudowanego przez siebie miasta nie może być po prostu nudna. Aktorzy także są wspaniali, chociaż dla mnie główną postacią jest tu Klaus, który czasami pomimo swojej arogancji potrafi grać na emocjach. Na pewno jeszcze do tego wrócę.\nJest to serial, który cóż... nie cieszy się ogromną popularnością. Wiele osób określa go jako słaby i przewidywalny, jednak mnie ta przewidywalność jakoś urzekła. Ostrzegam, że są tam typowe postacie z amerykańskich filmów jak wredne Barbie lub niezbyt bystre osiłki. Oglądając kolejne odcinku nie sposób skojarzyć tego ze "Straszny film". Mimo wszystko ten serial mnie z jakiegoś powodu przekupił. Być może to przez tych wszystkich aktorów, a zwłaszcza Emme Roberts.\nTen serial w szczególności ma specjalne miejsce w moim sercu. Akcja wciąga tak bardzo, że aż trudno jest się od niego oderwać. Opowiada o dziewczynie, która po śmierci matki przeprowadza się do małego miasteczka i dowiaduje się, że pochodzi z rodu czarownic (Czy wspominałam, że również kocham historie o czarownicach?). Mogłabym teraz niesamowicie się rozpisać o tym serialu i o jego zaletach, jednak zapewne wszystko bym popsuła. Dalszą ocenę pozostawię, więc dla was.\nA jakie wy oglądacie seriale? Jakie są wasze ulubione?\nJak i gdzie znaleźć prezenty?\nPrezenty. Chyba każdy uwielbia je dostawać, a w szczególności dawać i patrzeć na uśmiech, jaki wywołują u drugiej osoby. Na nasze (nie)szczęście są też częstym bólem głowy. No, bo spójrzmy prawdzie w oczy...\nIle razy wybrałeś się do sklepu i bez problemu znalazłeś to, czego szukałeś? Tak, ja też niewiele i rok w rok mam ten sam problem. Co tak właściwie powinnam kupić na święta?\n"Pamiętasz co Michał Anioł powiedział o tym, że w każdym kamieniu tkwi rzeźba, tylko trzeba ją odkryć? Istniała od początku, jego zadaniem było wydobycie jej na powierzchnie. Twoje słowa też już istnieją na tej pustej kartce."*\nWłaśnie ten fragment z niedawno czytanej przeze mnie książki zachęcił mnie do napisania tego posta. Będzie to pewnie brzmiało nieco pseudo filozoficznie, ale nie dbam o to. Zanim, jednak przejdę do sedna opowiem wam może krótko o głównej bohaterce, w której odnalazłam kawałek siebie, a może i kawałek każdej z nas. Myślę, że to niezbędny punkt do tego, abyście mogli zrozumieć całość.\nByła to dziewczyna, która żyła przeszłością i ogarnięta rozpaczą po stracie siostry, tylko odliczała kolejne dni, zamiast je tak naprawdę przeżywać. Już nic nie mogło być takie samo, a zwłaszcza to, co nadawało jakiegoś sensu w jej życiu. Pomimo upływu czasu blog, który prowadziła razem z siostrą nadal świecił pustkami, bo ona nie wyobrażała sobie, aby mógł on funkcjonować bez niej. Pewnego dnia poznaje, jednak kogoś, kto jest równie złamany, jak ona i sprawia, że to wszystko z powrotem zaczyna mieć sens. Kogoś, kto pokazuje jej najjaśniejsze miejsca.\nI ja jestem jak ta dziewczyna. Jestem złamana, przez te wszystkie życiowe niespodzianki, które spotkały mnie w ostatnim czasie. Nie mówię tu o jakiejś tragedii, takiej jak strata kogoś bliskiego sercu, tylko po prostu o takich małych rzeczach, które spotykają każdego z nas, ale mimo wszystko nie można je dopisać do listy „Przyjemne doświadczenia".\nPrzez to wszystko zaczęłam też zapominać co tak naprawdę sprawa mi radość, a jeszcze później w ogóle nie chciałam pamiętać. Nie miałam żadnej motywacji, aby usiąść i pisać, bo wtedy pojawiało mi się w głowie to pytanie. Co właściwie mam napisać i jaki to ma sens? I też jak tamta dziewczyna potrzebowałam, kogoś, kto, by mi pomógł go odnaleźć.\nI chociaż odpowiedź zawsze była przed moim nosem, trochę mi zajęło, zanim tę osobę znalazłam. Tą osobą, jesteście wy. Wy wszyscy, którzy zawsze piszecie miłe słowa. Wszyscy, którzy doceniają moją pracę, a czasami nawet ją przeceniają. To dla was pisze i samej siebie, bo przez słowa mogę wyrazić więcej, niż umiem powiedzieć. Bo to jest coś, co tak naprawdę sprawia mi radość. To jest moje najjaśniejsze miejsce. Zabłądziła tylko po drodze i o tym zapomniałam.\nNa waszych białych kartkach też są historie i cały ich sens. Musicie tylko je znaleźć. Musicie znaleźć swoje najjaśniejsze miejsca.\n*Wszystkie Jasne Miejsca - Jennifer Niven\nOd zawsze uwielbiałam odkrywać nowe miejsca, podziwiać widoki i tworzyć nowe wspomnienia. To chyba właśnie jest najlepsze w podróżowaniu - przeżywanie tego wszystkiego samemu, zobaczenie czegoś na własne oczy. Nawet najpiękniejsza fotografia chyba nie jest w stanie oddać tego tak, jak widzimy to własnymi oczami.W końcu ktoś kiedyś powiedział, że ten, kto żyje widzi dużo, a ten kto podróżuje widzi jeszcze więcej. Tak właśnie jest ze mną, chcę widzieć jeszcze więcej.\nMówi się, że śniadanie to najważniejszy posiłek w ciągu dnia i naprawdę tak jest. Zdrowy posiłek zwiększa odporność na stres i koi nerwy. Zaczynając rano od śniadania mamy od razu więcej energii, więc dlaczego nie umilić sobie go jeszcze bardziej i spróbować nowych rzeczy?\nOd zawsze lubiłam uciekać myślami gdzieś daleko i zatracać się w fikcyjnym świecie, gdzie moim jedynym zmartwieniem było to, czy bohaterom jest pisane szczęśliwe zakończenie. Odkąd pamiętam w taki właśnie świat przenosiły mnie książki. Z rosnącą ciekawością pochłaniałam coraz to nowe słowa, które pobudzały moją wyobraźnię i nie pozwalały spać w nocy. Z czasem, jednak pojawiło się coś nowego co równie skutecznie izolowało mnie od wszystkiego i fundowało okropne wory pod oczami na kolejny dzień, kiedy trzeba było wstać do szkoły.\nSą takie dni, kiedy po prostu odgradzamy się od całego świata, zakładamy maskę obojętności i leżymy w łóżku przez cały dzień słuchając przygnębiających piosenek, które idealnie opisują to, jak się obecnie czujemy. Na pytanie "Wszystko w porządku?" zawsze odpowiadamy, że jest dobrze, chociaż wcale tak nie jest. Krok po kroku oddalamy się od wszystkich, zamykamy się w sobie. Czujemy się samotni, chociaż wokół nas jest dużo ludzi.\nWakacje zbliżają się już coraz większymi krokami, a na dworze jest coraz cieplej, więc to idealna pora, aby wybrać się na plażę lub też jezioro. W moim przypadku była to plaża znajdująca się na wyspie Borkum, najbardziej położonej na zachód wschodniofryzyjskiej wyspie Niemiec.


Rok 2019: nadszedł czas na karmienie drobiu owadami!? - Slepicar\nRok 2019: nadszedł czas na karmienie drobiu owadami!?\nCzy twoje kury otrzymują regularną dzienną dawkę białka? A co ze zwykłymi źródłami do wypróbowania i alternatywnymi, które z pewnością obejmują karmienie owadów drobiowych. Czy nie będziesz trochę niechętnie karmić robaki?\nOd stuleci wiadomo, że owady zawierają do 80% jakości białka . Doskonała dla owadów jest właściwość, że tłuszcz zawarty w ciele zmienia się - istnieją gatunki owadów, które są bardzo tłuste i inne gatunki, w których tłuszcz jest tylko minimalnie obecny. Dzięki zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych można również porównać owady ich jakością do mięsa lub ryb. A najlepsze w tych wszystkich psach jest to, że można je jeść w całości , inne żywe pokarmy wytwarzają do 40% odpadów, ale nie jest tak w przypadku owadów. Dlaczego warto to uwzględnić w diecie drobiowej i w jaki sposób owady skorzystają na drobiu ?\nJezu, tego słowa nie można nawet wymówić poprawnie, nie mówiąc już o tym, że każdy wie, co ono oznacza. Ale emtomofagia to nic, czego świat nie zna. Jest to sposób wykorzystania owadów jako pokarmu , zarówno u ludzi, jak i zwierząt. Spożycie owadów jest częstym zjawiskiem w niektórych krajach świata, które jest praktykowane przez większość ludzi w danym kraju kilka razy dziennie. W niektórych stanach nawet ludzkie życie zależy od spożycia owadów, ponieważ nic innego nie występuje w kraju w takiej liczbie, aby mógł wyżywić całą populację. To tylko kwestia czasu, zanim „pokarm dla owadów” będzie powszechnie dostępny na całym świecie, nawet dla drobiu.\nTaki robak lub chrząszcz może w pełni zastąpić wszystkie dostępne witaminy i minerały .\nNa świecie żyje około 1500 gatunków owadów jadalnych, a prawie dwa miliardy ludzi włącza je do swojej diety. Najbardziej znanym przedstawicielem jadalnych owadów jest robak o nazwie Darkling Worm lub także mącznik . Zanim taki robak wykluje się w swojej formie, przechodzi cztery etapy rozwojowe, podobnie jak wszystkie owady, a mianowicie jajko, larwa, pupa i dorosły. Dla nas w Europie, ludzie są owady żywią swoje kury, koguty , ale też boi się siebie, ale nie przypadek przekazania choroby od robaka do człowieka nie został jeszcze rejestrowane, więc paniki więc całkowicie na miejscu nie może być.\nPo co karmić owady?\nWiadomo, że niektórzy hodowcy drobiu już karmią swoje owady owcami, a także doskonale wiedzą, dlaczego to robią i jakie korzyści przynosi nie tylko im, ale także samym zwierzętom. Jakie są korzyści z karmienia owadów i dlaczego ta żywność powinna przynajmniej częściowo zdominować świat drobiu?\nRobaki rozmnażają się szybko i masz stałe źródło pożywienia.\nWysokie źródło białka i zdrowego tłuszczu dla kur .\nCiało robaka ciemniejącego zawiera również duże źródło żelaza i wapnia , co również pozytywnie wpływa na użyteczność kur niosek.\nHodowanie własnych robaków to tanie i szybkie narzędzie do uzyskiwania cennych pasz.\nOprócz robaków mieszanka paszowa dla kur zawiera również wystarczającą ilość niezbędnych składników odżywczych.\nUPIFF (Międzynarodowa Platforma Owadów dla Żywności i Pasz) zrzesza około 46 członków - firm z całego świata, które produkują paszę dla owadów i uczestniczą w jej dystrybucji do firm zainteresowanych paszami. Obecnie Unia Europejska ma prawo do procesu wytwarzania owady pasz przeznaczonych dla zwierząt akwakultury. Z czasem jednak UE nie zapobiega produkcji owadów przeznaczonych na paszę dla innych zwierząt, takich jak drób, ale podstawowym warunkiem będzie hodowla robaków na kontrolowanej fermie owadów. Jeśli hodowca sam wtedy wyhoduje breberky, jest również odpowiedzialny za karmienie swojego drobiu.\nA jakie źródło pokarmu wybierasz dla swojego drobiu? Czy twoje kury kiedykolwiek smakowały robaki, czy na razie trzymasz się innych rodzajów jedzenia? Tak czy inaczej, nie należy się opierać, tylko wtedy można z całą pewnością powiedzieć, co jest dobre, a co nie. Kto wie, ale skoro granulki owadów dla psów są już produkowane, to tylko kwestia czasu, zanim na rynek pojawi się karma dla owadów.\nDrób żółciowy hodowla karmienie slepičářův světoběžník owady


Nichol James W. - Książki | Dobreksiazki.pl\n29,00 zł 19,17 zł\nNA DOBRĄ POWIEŚĆ JAMES W. NICHOL PRZEPIS MA PROSTY: POŁĄCZENIE THRILLERA Z ROMANSEM - TO ZAWSZE GWARANTUJE SUKCES. Podczas drugiej wojny światowej Wilf McLauchlin, jako kanadyjski pilot myśliwca, został ranny. I teraz ma niewładną rękę, chodzi też o lasce. Na szczęście jest synem lokalnego prawnika i może pomagać ojcu w kancelarii. Razem z sekretarką ojca, Carole Birley. Ona też nazywa siebie „ofiarą wojny” - zaręczyła się z największym przystojniakiem, a ten po wojnie wrócił do miasta z żoną-Szkotką i półrocznym dzieckiem. I teraz jedynie miejscowy dziwak, Duncan Getty, jest gotów ożenić się z Carol. Wystaje pod jej domem nocami, czekając, kiedy pojawi się w oknie - może nie całkiem ubrana... W cichym i spokojnym dotąd miasteczku zaczynają nagle dziać się dziwne rzeczy - ktoś umiera w wannie i zostawia obcej kobiecie spadek, ktoś zostaje znaleziony martwy w lesie, z odciętą ręką. A sam Wilf ma wrażenie, że coś nie tak dzieje się z nim samym... James W. Nichol, mieszkający w kanadyjskim Ontario, zadebiutował w roku 2002 powieścią „Nocna taksówka”, za którą zebrał sporo pochwał i którą od razu wydano po niemiecku. A potem czytelnicy czekali kilka lat, by sprawdzić, czy drugi thriller Nichola będzie tak samo wyśmienity... I się nie zawiedli. Bo „Zdrada” - opowieść o miłości i wojnie, jak określił ją sam autor - wydana w roku 2008, okazała się równie znakomita, z perfekcyjną intrygą i galerią nieszablonowych postaci. „Spirala śmierci” jest trzecią jego powieścią - wedle zdań krytyków: chyba najbardziej dojrzałą, a przy tym trzymającą w napięciu do ostatniej strony.\n30,00 zł 19,84 zł\nW roku 1946 w Kanadzie na polu farmera dochodzi do szokującego odkrycia. Poprowadzi ono komendanta Jacka Cullena do historii potajemnego romansu w okupowanej Francji. Jak się okaże, burzliwe były dzieje dwojga zakochanych: Adele Georges, francuskiej dziewczyny, i Manfreda Haldera, niemieckiego żołnierza. Kiedy Adele szuka informacji o zaginionym w wojenne zawierusze ojcu, spotyka... wielką miłość. Uczucie, które pomiędzy nimi zaiskrzy, przemieni się w ogień, czyniąc z Adele ofiarę. Bo czasy, w których przyszło im żyć, nie sprzyjały miłości - odrzucona przez miejscowych, jako "horyzontalna kolaborantka", Adele skazana była potem na żywot w rozpaczy i pogardzie. I nie pozostało jej nic innego, jak tylko wyruszyć na poszukiwania ukochanego w nadziei, że nie poległ na froncie. Tyle, że wstydliwych sekretów Adele nie da się ukryć nawet w dalekiej Kanadzie, gdzie rozegra się dramatyczny epilog tej historii...\n27,00 zł 17,99 zł\nWalker Devereaux został porzucony na środku wiejskiej drogi, kiedy miał trzy lata. Teraz ma lat dziewiętnaście i opuszcza dom i ludzi, którzy go przygarnęli. Wyrusza do Toronto, bo tam wiedzie go trop z fotografii, jaką miał przy sobie wtedy, a którą pokazano mu zgodnie z prawem, gdy wkroczył w dorosłość. Kim są jego rodzice? I dlaczego go zostawili?


Mieszkanie - Sprzedaż, Warszawa, Mokotów, ul. Skolimowska | MAXON\nWarszawa, Mokotów, ul. Skolimowska - 52684/MS/MAX\nMieszkanie 3 pokojowe (61m2 )Mieści się w przedwojennej kamienicy tuż obok Placu Unii Lubelskiej w Warszawie. Usytuowany jest na granicy dzielnic Śródmieście/Mokotów, 700 metrów od Łazienek Królewskich z pomnikiem Chopina, 1,3 km od parku Ujazdowskiego oraz 2,6 km od Muzeum Narodowego. Ul. Skolimowska. Odnowiona kamienica – winda – mieszkanie na półpiętrze ( 1,5 piętra). Dwa balkony z widokiem na dziedziniec co gwarantuje niezwykłą ciszę. Mieszkanie po kapitalnym remoncie, gotowe do zamieszkania.Duża, przestronna kuchnia w nowoczesnym stylu,nowy sprzęt – zmywarka, piekarnik oraz lodówka. Podstawowe naczynia do codziennego użyku. Kuchnia połączona z salonem, gdzie znajdują się schody na antresolę, duża rozkładana kanapa, stół z sześcioma krzesłami oraz Smart TV –43” – podłączenie do TV Satelitarnej – na dniach przychodzą technicy zamontować w mieszkaniu światłowód 300 MB/S. Na tę chwilę Internet w mieszkaniu jest o prędkości 20 mb/s. Z kuchni wyjście na balkon zachęcam do uprawy roślin typu mięta i bazylia ;) Łazienka z dużym prysznicem, pralka w szafie w korytarzumiędzy salonem a pokojem. Deska do prasowania, wieszak na pranie, żelazko. W pokoju na dole duże dwu osobowe łóżko małżeńskie – oczywiście podlega to modyfikacjom i zmianom, w zależności od potrzeb wynajmującego. Np zamiana na mniejsze łóżko i do posażenie w biurko, etc. Z tego pokoju również wyjście na balkon. Na antresoli wysokość pomieszczenia to 1,72 m– pokoik przeznaczony na sypialnię, aczkolwiek tak jak w przypdaku pierwszego pokoju możliwe zmiany. Tutaj duża szafa na ubrania –bez problemu pomieści się wszystko co potrzebne. O mieszkaniu tyle – zdjęcia dołączone do ogłoszenia.O samej lokalizacji można się wypowiadać w samych superlatywach. Mała cicha uliczka – Skolimowska, na której to restauracja z hiszpańskimi tapasami, serwis rowerowy, zegarmistrz i fotograf. Po drugiej stronie ulicy duże centrum handlowe Plac Unii Lubelskiej – restauracje, sklepy odzieżowe, supermarket, siłownia, banki – basen 10 min na pieszo od mieszkania( ul. Polna ). 50 m od mieszkania dwie piekarnie. Na ulicy Puławskiej Grycan,oraz Multiplex czyli znów biurowce, restauracje, sklepy. Drogerie, squash. Do najbliższych przystanków maksymalnie 5 min spacerem. Do centrum z przystanku Plac Unii Lubelskiej 8 min tramwajem do centrum. Przy kamienicy parking –niestety płatny, aczkolwiek jest na to sposób. Zapraszam na prezentację.\nJestem zainteresowany ofertą nr 52684/MS/MAX. Proszę o kontakt.


Jakie spodnie do brązowych butów? - Frix\nHome Moda Ubrania damskie Spodnie Jakie spodnie do brązowych butów?\nKasiaLut 01, 201900216\nSpodnie to opcja na przeróżne okazje. Dlatego bardzo często jeśli brakuje koncepcji na stylizacje, z powodzeniem można będzie na nie postawić. W ostatnim czasie jeansy znowu wracają do łask. Oznacza to, że nawet kobiety, które do tej pory stawiały przede wszystkim na sukienki czy spódniczki zupełnie inaczej zaczęły patrzeć na spodnie. Spodnie również mogą się doskonale sprawdzić na różne okazje. Tak naprawdę ogromne znaczenie ma tutaj nie tylko kolorystyka, ale również to jak będzie wyglądała reszta elementów takiej właśnie stylizacji.\nBrązowe buty to zaraz po czarnych jeden z najpopularniejszych kolorów. Z jednej strony są one modne, z drugiej mimo wszystko nie do każdego typu spodni pasują. W jaki sposób należy je dobierać? Przede wszystkim ogromne znaczenie ma nie tylko typ obuwia, pora roku, ale również to jakie spodnie planujemy założyć. Obuwie letnie w kolorze brązowym będzie mogło być założone w towarzystwie letnich krótkich spodenek. Natomiast zimowe, już wymaga znacznie cieplejszych spodni. Koniecznie więc należy pamiętać o tym, że brązowe buty to dopiero początek. Jeśli natomiast chodzi o buty, to dość dobrym rozwiązaniem wydają się spodnie czarne czy jeansy. Te drugie pasują właściwie do każdego typu obuwia, dlatego nawet jeśli na początku komuś będzie się to wydawało trudne w łączeniu odpowiednich ubrań w stylizacje, to mimo wszystko można będzie dojść do wprawy.\nJeśli ktoś się zabiera na za bieganie, to bardzo często na samym początku stawia przede wszystkim na strój. Oczywiście w przypadku porządnego zapału do biegania będzie to odpowiednia technika. Jednak przy słomianym zapale nie jest to odpowiednie. Dlatego warto jest samodzielnie pomyśleć nad tym, jak to właściwie z tym zapałem jest, ponieważ w ten sposób można będzie jednak zaoszczędzić pieniądze. Spodnie do biegania muszą być przede wszystkim wygodne. Powinny być wykonane z bawełny bądź innego materiału który przepuszcza powietrze. Ponadto bardzo duże znaczenie ma również to, by były one dostosowane do aktualnej pory roku. Dlatego kupując spodnie do biegania bardzo często decydujemy się właśnie na spodnie dresowe. Jeśli chodzi o obuwie, niekoniecznie musi być w kolorze brązowym. Co więcej warto jest zainwestować w takie, które posiada odblaski. To szczególnie istotne, w sytuacji gdy zamierzamy biegać po zmierzchu.\nJakie spodnie do brązowych butów


Ustalenie wyniku finansowego na podstawie PKPiR, rzetelność i nie wadliwość - Księgowość Spółki z o.o.\n13 listopada 2020 30 października 2020 13 min czytania\nRozporządzenie w sprawie prowadzenia PKPiR nakłada na podatników obowiązek prowadzenia tej ewidencji rzetelnie oraz w sposób niewadliwy. Dlatego też za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia jak i objaśnieniami do wzoru księgi. Czyli w przypadku, w którym prowadzący PKPiR zaniecha pewnych czynności, oznaczeń, podsumowań, wpisów w poszczególnych kolumnach itp., PKPiR może zostać uznana za wadliwą.\nKsięga rzetelna to taka, w której umieszczone zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Rozporządzenie jednak pozwala tutaj na pewne niedokładności. Bowiem księga zostanie uznana za rzetelną, również w momencie gdy:\n1) niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodu nie przekraczają łącznie 0,5% przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym organ podatkowy stwierdził te błędy,\n2) brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem albo zdarzeniem losowym, które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi,\n3) błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania, z wyjątkiem błędów polegających na niewykazaniu albo zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych oraz kosztów robocizny,\n4) podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez organ podatkowy lub w terminie, w którym podatnikowi przysługuje uprawnienie do skorygowania deklaracji na podstawie art. 62 ust. 4 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (kontrolowanemu przysługuje w terminie 14 dni od dnia doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej uprawnienie do skorygowania deklaracji w zakresie objętym tą kontrolą; korekta deklaracji złożona po upływie tego terminu, a przed zakończeniem kontroli celnoskarbowej nie wywołuje skutków prawnych),\n5) błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające warunkom wskazanym w rozporządzeniu.\nZasady określone w powyższych punktach stosuje się także w przypadku stwierdzenia braku zapisów lub błędnych zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodu.\nKsięga zostanie uznana za rzetelną również wtedy, kiedy podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego lub przez organ kontroli skarbowej. Stąd też bardzo duże znaczenie kontroli wewnętrznej.\nWarto zaznaczyć, że w PKPiR pojawić się mogą również błędy wynikające z pomyłek podatnika lub błędów w dowodach księgowych. W skrajnym przypadku niewykryte w odpowiednim czasie błędy doprowadzą do uznania PKPiR za nierzetelną albo wadliwą. Dlatego też skutecznym i sprawdzonym sposobem na uchronienie się przed kłopotami jest przeprowadzanie na bieżąco kontroli wewnętrznej, w której trakcie należy sprawdzić:\n– czy wszystkie użyte w danym miesiącu dowody księgowe są kompletne i poprawne pod względem rachunkowym,\n– czy każdy zaewidencjonowany dowód księgowy został opatrzony numerem, pod którym w PKPiR figuruje odpowiadający mu wpis (dowód księgowy powiązany z wpisem);\n– czy wszystkie dowody księgowe zostały zaewidencjonowane,\n– czy kwoty wpisane w PKPiR są podane we właściwej wysokości,\n– czy operacje w PKPiR są ujęte w porządku chronologicznym,\n– czy przyjęty przez podatnika system obiegu dokumentów i dokonywania zapisów zapewnia terminowe księgowanie zakupu materiałów, surowców i towarów handlowych,\n– czy przychody i koszty nie zostały zaewidencjonowane za wcześnie lub zbyt późno,\n– czy wszystkie wydatki wpisane w kolumnach kosztowych spełniają warunek zaliczenia ich do kosztów uzyskania,\n– czy prowadzona jest w odpowiedniej formie i terminie ewidencja środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, ewidencja wyposażenia oraz jeśli jest taka konieczność ewidencja przebiegu pojazdu,\n– czy limitowane wydatki na eksploatację samochodu nie przekraczają kwot wynikających z ewidencji przebiegu pojazdu,\n– czy limitowane wydatki na reklamę nie przekraczają dozwolonego przepisami limitu,\n– czy terminowo prowadzone są ewidencje dodatkowe, związane z zatrudnianiem pracowników,\n– czy prawidłowo został sporządzony i wyceniony remanent na koniec roku,\n– czy miesięczne i roczne podsumowania służące ustaleniu dochodu nie zawierają błędu.\nPodczas kontroli warto zwrócić szczególną uwagę na najczęściej popełniane przez prowadzących PKPiR błędy:\n– ujmowanie w PKPiR kosztów i przychodów w wartości brutto zamiast netto,\n– zbyt wczesne ujmowanie w ewidencji kosztów uzyskania przychodów np. niewypłaconych pensji, naliczonych, a niezapłaconych odsetek za zwłokę itp.,\n– zbyt późne ewidencjonowanie przychodów (np. księgowanie w styczniu przychodów dotyczących poprzedniego roku),\n– ujmowanie w kosztach wydatków niestanowiących zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztów uzyskania,\n– nieuzupełnianie na bieżąco ewidencji wyposażenia, środków trwałych i ewidencji przebiegu pojazdu,\n– nieopisywanie paragonów, używanych jako dowód księgowy,\n– wpisywanie do PKPiR przychodów stanowiących przychody z innych źródeł i niepodlegających ewidencjonowaniu w PKPiR,\n– niewpisywanie do PKPiR pełnej numeracji obcych i własnych dowodów księgowych,\n– błędy w podsumowaniach miesięcznych i w rocznym ustaleniu dochodu.\nNatomiast jeżeli w trakcie kontroli wewnętrznej stwierdzona zostanie wadliwość któregoś z dokumentów, należy go poprawić zgodnie z ogólnymi zasadami.\nBłędne zapisy w księdze poprawia się przez:\n– skreślenie dotychczasowej treści i wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, oraz podpisanie poprawki i umieszczenie daty dokonania poprawki,\n– wprowadzenie do księgi niewpisanych dowodów albo dowodów zawierających korekty błędnych zapisów.\nPamiętać warto, że wystąpienie błędu powoduje często różnego rodzaju konsekwencje m.in. takie jak konieczność złożenia korekty, zmiany wysokości zaliczki podatku dochodowego itp.\nDlatego też gdy w wyniku kontroli wewnętrznej podatnik odkryje błędy w zapisach lub dokumentach, powinien je skorygować. Co niestety z kolei pociągnie za sobą konieczność przeliczenia na nowo sum miesięcznych oraz często spowoduje zmianę wysokości dochodu lub straty. W takim przypadku należy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym deklaracje korygujące (jeżeli w odniesieniu do korygowanego podatku istnieje obowiązek składania deklaracji na zaliczkę miesięczną), a jeżeli zmiany dotyczą okresu dłuższego niż miesiąc – deklaracje korygujące dla wszystkich okresów, dla których dane się zmieniły.\nDodatkowo jeżeli w wyniku poprawek okazało się, że został naliczony i odprowadzony zbyt mały podatek, należy go wpłacić do właściwego urzędu wraz z odsetkami za zwłokę, naliczonymi zgodnie z przepisami dotyczącymi zasad ustalania odsetek.\nJednak gdyby okazało się, że wskutek błędu podatek został nadpłacony, należy zwrócić się do organu podatkowego o stwierdzenie nadpłaty.\nPamiętać należy, iż do wysyłanych deklaracji korygujących powinno zostać dołączone wyjaśnienie przyczyn złożenia korekt. Jeżeli powstała konieczność dopłaty podatku wraz z odsetkami, w przypadku, w którym dla tego podatku nie składa się deklaracji miesięcznych, warto sporządzić i przesłać do urzędu skarbowego pismo, w którym wyjaśniony zostanie powód wpłaty. W piśmie takim można jako powód podać np. odnalezienie dokumentu, stwierdzenie błędu rachunkowego lub wynik kontroli wewnętrznej.\nWarto zwrócić uwagę w tym przypadku na zagadnienie stawki obniżonej oraz stawki podwyższonej.\nOd 1 stycznia 2016 r. została wprowadzona podwyższona stawka odsetek za zwłokę, w wysokości 150% stawki podstawowej w odniesieniu do zaległości w podatku od towarów i usług, w podatku akcyzowym oraz cłach. Stawka ta będzie stosowana w przypadku, gdy organ podatkowy wykryje w toku procedur podatkowych (czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego) zaniżenie zobowiązania podatkowego (zawyżenie nadpłaty lub zwrotu podatku) w kwocie przekraczającej 25% kwoty należnej i wyższej niż kwota pięciokrotności minimalnego wynagrodzenia albo zostanie stwierdzony brak deklaracji i zapłaty podatku.\nJednak i w przypadku tych podatków przy samodzielnej weryfikacji prawidłowości złożonej deklaracji i w razie ujawnienia błędów oraz złożenia korekty i zapłaty zaległości zastosowanie znajdzie stawka obniżona. Stawka obniżona znajdzie zastosowanie bez względu na wysokość ujawnionej zaległości.\nNiestety w momencie uznania księgi za nierzetelną lub wadliwą zostają wyciągnięte konsekwencje.\nOrdynacja podatkowa stanowi o wyciągnięciu konsekwencji oraz narzuceniu sankcji karnych w przypadku, w którym:\n1) brak jest ksiąg podatkowych albo innych danych niezbędnych do określenia podstawy opodatkowania,\n2) dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania,\n3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania (organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, chyba że dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania).\nSankcje karne w przypadku uznania księgi za nierzetelną lub wadliwą\nKodeks karny skarbowy (K.k.s.) w art. 61 przewiduje dla prowadzącego księgę nierzetelnie grzywnę w wysokości do 240 stawek dziennych. W przypadkach mniejszej wagi sprawca podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Karze grzywny za wykroczenie podlega także ten, kto prowadzi księgę wadliwie.\nSkutkiem nierzetelnie prowadzonej księgi będą zwykle podające nieprawdę deklaracje podatkowe. Składanie takich deklaracji jest również objęte sankcją. Podatnik, który, składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie. Jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości, sprawca podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych, a jeśli kwota podatku narażonego na uszczuplenie nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe (art. 56 K.k.s.).\nUstalenie dochodu na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów\nRozporządzenie w sprawie prowadzenia PKPiR precyzyjnie określa sposób, w jaki należy ustalić dochód na podstawie PKPiR.\nNiezbędny jest do tego celu przede wszystkim spis z natury (remanent). Znajdą się oczywiście przedsiębiorcy (np. firmy usługowe), którzy często nie będą mieli w spisie z natury żadnych pozycji. Nie zwalnia to jednak tych przedsiębiorców z obowiązku sporządzenia spisu będzie on miał co prawda wartość zerową, ale będzie podlegał obowiązkowi wpisania go do PKPiR.\nUjęcie spisu z natury w PKPIR\nPrzy rozpoczynaniu działalności wpis dotyczący spisu będzie pierwszym wpisem w PKPiR.\nZalecane jest aby wpisywać remanent do kolumny 15 (ta kolumna umożliwia wpis z podaniem w złotych i groszach) i opatrzenie go ewentualnymi adnotacjami w kolumnie 17.\nPodsumowanie miesięcznych i rocznych wpisów w PKPIR\nRozporządzenie w sprawie prowadzenia PKPiR nakazuje wpisy dokonane w danym miesiącu podkreślić, a dane z kolumn 7–14 zsumować. Wynikłe z podsumowania kwoty należy podkreślić. Podatnik może pod podsumowaniem danego miesiąca wpisać w poszczególnych kolumnach sumy od początku roku do miesiąca poprzedzającego dany miesiąc i w kolejnej pozycji wpisać w poszczególnych kolumnach sumę od początku roku.\nJeżeli nie dokonuje się podsumowania zapisów kolejnych miesięcy narastająco od początku roku, po zakończeniu roku podatkowego należy na oddzielnej stronie w księdze sporządzić zestawienie roczne. W tym celu należy wpisać do właściwych kolumn sumy z poszczególnych miesięcy i dodać je. Te wymogi dotyczą oczywiście podatników, którzy prowadzą PKPiR w sposób tradycyjny.\nDostępne obecnie oprogramowania komputerowe dokonują podsumowań najczęściej automatycznie.\nUstalenie dochodu na podstawie PKPIR\nW objaśnieniach do rozporządzenia umieszczona została dokładna instrukcja postępowania w przypadku ustalania dochodu na podstawie PKPiR (zarówno w przypadku sporządzania remanentu w trakcie roku, jak i na koniec roku).\nTak więc w celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy na oddzielnej stronie księgi:\n– ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kolumna 9),\n– ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodów w sposób następujący:\n1. do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów handlowych (materiałów) z kolumn 10 i 11, a następnie pomniejszyć o wartość spisu z natury sporządzonego na koniec roku podatkowego,\n2. kwotę wynikającą z tego obliczenia należy powiększyć o kwotę wydatków z kolumny 14 oraz pomniejszyć o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części, w której wydatki (koszty) związane z wynagrodzeniami w naturze zostały zaksięgowane w innych kolumnach księgi przychodów i rozchodów,\n– wartość osiągniętego przychodu (kolumna 9) pomniejszyć o wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodu, wynikająca z tego obliczenia różnica stanowi kwotę dochodu osiągniętego w roku podatkowym.\nOkreślony powyżej sposób obliczenia dochodu dotyczy również podatników sporządzających spis z natury (np. na koniec miesiąca lub jeśli sporządzenie spisu z natury zarządził naczelnik urzędu skarbowego).\n1. https://www.lexlege.pl/ustawa-o-podatku-dochodowym-od-osob-fizycznych/art-22/ (dostęp z dnia 16.10.2020 r.)\n2. https://ksiegowosc.infor.pl/podatki/kpir/naczestsze-problemy/302723,Czestotliwosc-sporzadzania-spisu-z-natury-przez-podatnikow-prowadzacych-kpir.html (dostęp z dnia 14.10.2020 r.)\n3. https://www.pit.pl/zamkniecie-roku-2016/ksiazka-przychodow-i-rozchodow-zamkniecie-roku-pit-y-2016-922724 (dostęp z dnia 16.10.2020 r.)\n4. http://www.vademecumpodatnika.pl/artykul_narzedziowa,982,0,16144,zamkniecie-podatkowej-ksiegi-i-ustalenie-dochodu-rocznego.html (dostęp z dnia 15.10.2020 r.)\n5. https://ksiegowosc.infor.pl/podatki/kpir/naczestsze-problemy/296677,Zamkniecie-roku-podatkowego-w-firmie-jak-sie-przygotowac.html (dostęp z dnia 14.10.2020 r.)\n6. https://www.podatki.egospodarka.pl/27722,Zamykamy-PKPiR-i-ustalamy-dochod-za-rok-podatkowy,1,65,1.html (dostęp z dnia 15.10.2020 r.)


Pożary, które stają w zamkniętych pomieszczeniach, o małej kubaturze przeważnie są gaszone przy użyciu pary wodnej. Parę zaczyna się w miejscach, w jakich pojemność wynosi około 500 m3. Powinny wtedy istnieć miejsca szczelne. Para jako materiał gaśniczy tzw. "steam fire extinguishing" na otwartych powierzchniach nie że żyć użyta, ze względu na jej bardzo mały ciężar właściwy, co dokonuje się na niewykonywanie odpowiedniego stężenia gaśniczego.\nTakże w przypadku małych,ale nieszczelnych pomieszczeń zastosowanie pary gaśniczej dodatkowo jest trochę funkcjonalne i sprawne.\nDo najczęściej spotykanych pomieszczeń, w których zajmuje się parę wodną do ubezpieczenia i zamykania pożarów są: suszarnie materiałów łatwopalnych oraz drewna, przepompownie produktów naftowych, kotły wulkanizacyjne, kolumny rektyfikacyjne oraz statki. Ten środek gaśniczy zaczyna się też do ugaszania pożarów ciał stałych, które nie mogą być ugaszone w produktu związku z wodą.\nPara wodna zapewne być także kierowana do gaszenia pożarów cieczy, których temperatura ma co chwila 60°C. Gaszenie lub zabezpieczenia miejsca pożaru parą wodną będzie ostatnim szczególnie aktywne im szersza będzie temperatura zapłonu cieczy.\nZastosowanie pary wodnej powoduje rozcieńczenie palnych alkoholi w dziedzinie spalania. Następuje również obniżenie stężenia tlenu do takiej wartości, przy której złe jest dalsze spalanie. W mieszaninie par i gazów w rozmiarze strefy spalania oraz zagrożenia pożarowego 35% stężenie pary wodnej powoduje zahamowanie procesu palenia oraz brak dalszej możliwości spalania.\nProces gaszenia jest daleko najbardziej funkcjonalny przy wykorzystaniu pary nasyconej, która składana jest pod ciśnieniem od 6 do 8 atmosfer.


Dbałość o zdrowy wygląd i pielęgnacja skóry od zawsze były dla kobiet ważną kwestią. Już w starożytnym Rzymie opracowano pierwszą recepturę na krem nawilżający. Robiono go ze stopionego wosku z oliwą, a dla przyjemnego zapachu dodawano płatki róż. Jeszcze na początku XX w. dla zachowania dobrej kondycji skóry, kobiety gotowe były nacierać się trującym chlorkiem rtęci.\nNa szczęście dziś nie trzeba sięgać po tak radykalne metody, by wyglądać pięknie i zdrowo. Wystarczy do tego codzienna pielęgnacja odpowiednio dobranymi produktami, które zawierają niezbędne substancje i mikroelementy. Takim rozwiązaniem jest dermatologiczny żel do mycia Linovit A+E, przeznaczony do oczyszczania zarówno ciała jak i twarzy (w tym makijażu).\nStarannie dobrany skład produktu, sprawia, że działa on kojąco, nawilża i regeneruję skórę. Zapobiega również przedwczesnemu starzeniu się skóry, odżywia ją a także zmniejsza jej wrażliwość na promieniowanie UV. Codzienna troska o skórę twarzy i ciała z żelem Linovit A+E zamienia się w przyjemny rytuał, który zapewni najlepszą opiekę, nawet w najtrudniejszym dla niej zimowym okresie.\nBez względu na porę roku musimy jednak pamiętać, że nasza skóra jest stale wystawiana na działanie czynników zewnętrznych. Dlatego też powinniśmy przykładać dużą wagę do codziennej pielęgnacji. Pomoże nam w tym dermatologiczny żel Linovit A+E, dzięki któremu będziemy długo cieszyć się zdrowym, promiennym wyglądem.\nProdukt kosmetyczny dostępny tylko w aptekach lub e-sklepie ziololek.pl.


➤ Przejechanie na czerwonym świetle w Słowenii\nPrzejechanie na czerwonym świetle w Słowenii\n1109 Udostępnij znajomym Kategoria: informacje\nChwila nieuwagi, zagapienie lub nieznajomość okolicy – to wystarczy, aby przejechać na czerwonym świetle lub przegapić jakiś znak. Co grozi za przejechanie na czerwonym świetle w Słowenii?\nZa niezatrzymanie się na czerwonym świetle lub zignorowanie znaku STOP grozi mandat w wysokości 300 euro. Jeśli sytuacja tym wywołana spowodowała zagrożenie dla innych użytkowników drogi, mandat wzrasta do 600 euro. Spowodowanie wypadku jest karane bardzo wysoko, zaś skalę mandatu oraz innych kar orzeka sąd.\n1109 Udostępnij znajomym Polub ten artykuł


Mam nadzieję, że Waszym ulubionym bohaterem zostanie Żaba! Z niecierpliwością czekam na wasze pomysły!\nOj, byliśmy bardzo pomysłowi, ale naszym ulubieńcem jest raczej jeż\nmoi chłopcy (bliźniaki) zaczeli mówić dopiero gdy skończyli 3 lata. jeszcze teraz mówią bardzo niewyraźnie i obcej osobie trudno ich zrozumieć. W listopadzie zeszłego roku poszli do przedszkola (na trzy godziny dziennie). nie mówili prawie nic oprócz kilku pojedyńczych słów typu mama, tata, baba, daj. pani w przedszkolu porozumiewała sie z nimi na migi. ale ostatnio powiedziała, że chłopcy zrobili duży postęp w mówieniu bo ona ich rozumie bardzo dużo dał im kontakt z innymi dziećmi i to, że nie ma w poblizu tłumacza (czyt. mamy). dzieci rozwijaja sie w rożnym tempie i nie mozna ich porównywac. Twój synek ma dopiero 1,5 roku i ma jeszcze czas. nie ma sie co stresowac\nnom podobno bliżniaki mają swój język i porozumiewaja się bez słów, taka bliżniacza telepatia, może dlatego przedszkole i potrzeba porozumiania z inymi dziećmi i paniami przyspieszyła u nich nauke mowy. Mój synek zaczął mówić zdaniami jak skończył 2 latka. I oczywiśćie jako że było to moej pierwsze dziecko, martwiło mnie czy aby jego rozwój przebiega prawidłowo.\nMoja córeczka zaczęła bardzo szybko mówić, gdy miała roczek potrafiła nazwać już kilka przedmiotów,a całymi zdaniami mówiła gdy miała półtora roku. Jej kuzynka o rok starsza zaczęła mówić gdy miała 2 lata i cały czas jej rodzice się martwili ze nie mówi, a teraz tak nadaje że spokoju nie mają. Dzieci różnie się rozwijają i nie można ich porównywać, jedną rzecz robią szybciej inną później tak już jest


CTER to doradztwo personalne na najwyższym poziomie. Specjalizujemy się w executive search oraz interim management.\nJesteśmy polską firmą, którą stworzyła w 2001 roku Joanna Czarnocka - Tworzyńska, a od 2005 jako partner dołączył Piotr Goliński. Na zaufanie Klientów i pozycję w branży zapracowaliśmy sami, nie stoi za nami globalna marka. Naszym atutem są kompetencje zespołu, znajomość rynku, zaangażowanie w pracę, zawsze perfekcyjnie przygotowane projekty, a w konsekwencji satysfakcja Klientów oraz Kandydatów z naszych działań!\nCTER tworzy zgrany zespół składający się z siedmiu doświadczonych konsultantów (ich średni staż pracy w branży HR wynosi ponad 10 lat), trzech researcherów oraz jednoosobowego działu administracji. Pracujemy zawsze z największym zaangażowaniem i zgodnie z zasadami z jakimi żyjemy prywatnie: w rodzinnej atmosferze, uczciwie oraz z wzajemnym szacunkiem. Codziennie mierzymy się z nowymi wyzwaniami i mimo lat pracy ciągle chcemy osiągać coraz więcej, a także staramy się być coraz lepsi w tym co robimy.\nWspieramy Klientów nie tylko w Polsce, ale również za granicą, ponieważ od roku 2002 CTER jest wyłącznym przedstawicielem czołowej międzynarodowej sieci firm executive search – InterSearch, natomiast od 2012 roku reprezentujemy również Senior Management Worldwide – globalną organizację dostawców usług interim management.


W Sudety szosą czy gravelem? | Trener Jakub Adam\nPolecane miejsca treningowe w okolicach Wałbrzycha\nWałbrzych, mimo iż nie kojarzy się z typową destynacją treningową, chodził mi już po głowie od dłuższego czasu. Od kolarzy słyszałem wiele dobrego o świeżo położonych asfaltach, wymagających podjazdach, świetnych widokach oraz o ciekawych miejscówkach w samym mieście, które swoją drogą jest sukcesywnie rewitalizowane. Dodatkowo połączenie kolejowe z Wrocławiem jest bardzo sprawne: przejazd zajmuje jedynie 50 minut. Korzystając z map Komoot wyznaczyłem około 120 km pętlę z niemal 2000 m przewyższenia po polskiej i czeskiej stronie. Pozostało mi jedynie sprawdzić czy rzeczywiście można tam zrobić fajny górski trening na szosie.\nDworzec Wałbrzych Centrum, Cafe Sztygarówka i Hotel Aqua Zdrój\nPrzejazd pociągiem ze stacji Wrocław Grabiszyn do centrum Wałbrzycha zajął mi niecałe 50 min. Na sprawdzenie przygotowanej pętli namówiłem jeszcze brata, który zabrał rower gravelowy. Przed wyruszeniem w trasę zrobiliśmy krótki postój w kawiarni Cafe Sztygarówka w Starej Kopali i ruszyliśmy na rekonesans okolic Hotelu Aqua Zdrój, gdzie we wrześniu organizuję weekendowy obóz triathlonowy.\nAdršpach i Alpské fáborky\nOdcinek trasy z Wałbrzycha na czeską stronę jest chyba jednym z przyjemniejszych na jakich jeździłem w kraju. Po wyjeździe z miasta (gdzie, szczerze mówiąc, podłoże nie wszędzie jest idealne) po lekko pofałdowanym terenie, przejeżdżamy przez miejscowości Lesieniec, Grzędy, Kochanów zachwycając się małym ruchem drogowym, nowymi asfaltami i widokami na mniejsze, okoliczne wzgórza. W Różanej zaczyna się bardzo przyjemny zjazd aż do prawoskrętu prowadzącego do granicy, skąd kierujemy się już bezpośrednio na Adršpach. Ze względu na niewielkie zaludnienie tego obszaru warto wypłacić tam kilka koron, które na naszej trasie przydały się bardziej niż karta płatnicza. Popularne w tej okolicy Skały Teplickie i Adrszpaskie widać było zza drzew. Nie zatrzymywaliśmy się jednak na dłuższe zwiedzanie, ponieważ była to dopiero druga godzina jazdy.\nMoim zdaniem na najciekawszą i najbardziej techniczną drogę trafiliśmy kawałek dalej. Chodzi tutaj o serpentyny (w google maps – Alpské fáborky), które na pewno urozmaicą jeszcze nie jedną moją trasę w tej okolicy.\nDvůr pod skalami i Brumov\nKawałek dalej, w miejscowości Jivka źle wytyczyłem trasę i pomimo znaku ślepa uliczka postanowilismy pojechać tak jak prowadziła nas nawigacja. Początek był całkiem ciekawy – ostry podjazd z ponad 20% nachyleniem i dobry asfalt w lesie. Jednak niecałe 2 kilometry dalej nawierzchnia zamienia się w szutr z ostrymi kamieniami i wesołe szosowanie się kończy. Tutaj zdecydowaną przewagę miał rower gravelowy brata, więc następnym razem, nauczony tym doświadczeniem poprowadzę trasę przez drogę 301 na Czeską Metuje i Dolne Teplice.\nMały skok w bok z głównej drogi, ostry podjazd i trochę spaceru z szosą po szutrze został jednak nagrodzony. Dotarliśmy do dworku pod skałami, gdzie mogliśmy zjeść obiad i spróbować lokalnych specjałów. W kwestii tego etapu, czyli odcinka między Jivką, a Dolnymi Teplicami, nie polecam wybierać się na niego rowerem szosowym. Chociaż Dvůr pod skalami warty jest odwiedzenia, ze względu na własny browar i smaczne knedliki z jagodami.\nDalsza część jazdy to w zasadzie nic specjalnego, zwykły dojazd do Brumova po lekko pagurkowatym terenie, jednak jak na niedzielne popołudnie ruch na drodze 303 wydawał mi się dość wysoki. Dlatego następnym razem spróbowałbym przejazdu przez Jetřichov i później drogę 302, która wygląda na mniej uczęszczaną.\nNowa Ruda – Wałbrzych\nPo szybkiej kawie w Brumovie wracamy do Wałbrzycha okrężną drogą. Przed Nową Rudą skręcamy w lewo i tutaj kończy się sielanka. Sam podjazd pod Sokolicę byłby całkiem niezły ze względu na długość i nachylenie, jednak jego podłoże to był prawdziwy dramat szosowca. Dziury, łaty i ogólnie kiepska nawierzchnia odbierała całą przyjemność z jazdy. Przejazd przez obszary zabudowane jest ok, w niektórych miejscowościach jest nowy asfalt – pomiędzy nimi niestety nie. Tak, aż do drogi 381 na Głuszycę, która jest całkiem w porządku. Odcinek Głuszyca Górna – Łomnica to kolejny dramat, więc napiszę tylko, że następnym razem nie skręcę w Głuszycy Górnej w lewo tylko pojadę dalej drogą 381, odbijając na Łomnicę dopiero w samej Głuszycy.\nKolejna część jest już całkiem przyjemna. Z Łomnicy w stronę Rybnicy Małej i drogi 380 wita nas krótki, choć ostry podjazd, na końcu którego rozpościera się piękna panorama Sudetów. Ścieżka, choć wąska, posiada świetny nowy asfalt, więc tym widokiem można się naprawdę nacieszyć. Stąd ostatni etap naszej pętli, pomimo kilku podjazdów, był całkiem przyjemny. Droga z Rybnicy Małej na Unisław Ślaski i dalej już na Wałbrzych to naprawdę dobra nawierzchnia, mały ruch i praktycznie cały czas widok na Sudety.\nPrzejażdżkę kończymy na Rynku w Wałbrzychu, uzupełniamy bidony, sprawdzamy powrotny pociąg do Wrocławia i jemy zasłużone lody przy fontannie. Mamy jeszcze chwilę do odjazdu, więc pozostało trochę czasu na parę zdjęć z rynku i placu Magistrackiego. Odczuwamy pewien niedosyt, więc z pewnością wrócimy tu, aby odkryć kolejne trasy i miejsca zarówno w samym Wałbrzychu jak i w jego okolicy.\nOdpowiadając na postawione w tytule pytanie, tą trasę (po delikatnych modyfikacjach) polecam przejachać na rowerze szosowym. Zaznaczam, że jest to pętla dla bardziej zaawansowanych kolarzy. Na koniec zamieszczam trochę Stravy poniżej:\n← Cloudswift – Bieganie w miejskim stylu\nPętla dookoła Wałbrzycha →


Kuchnia Anny: Sernik z brzoskwiniami\nUwielbiam serniki! Kawałek dobrego sernika idealnie pasuje do małej czarnej. Jednak kiedy pierwszy raz spróbowałam sernika z brzoskwiniami pieczonego przez moją przyszłą teściową, poczułam... że nigdy dla żadnego innego sernika tak mocno nie zabiło i nie zabije moje serce! Delikatny i słodki. Idealny! Ponieważ w moim rodzinnym domu wypiekiem serników zawsze zajmowała się mama, która od lat wierna jest kilku sprawdzonym przepisom, wśród których nie znajduje się przepis na sernik z brzoskwiniami, miałam dwa wyjścia: albo częściej odwiedzać rodziców Motyla, albo zakasać rękawy i wziąć się do pracy...\nPonieważ podczas wizyt u Motyla nigdy nie pamiętałam, by poprosić o przepis na ten sernik, z pomocą przyszła mi kulinarna blogosfera. Recepturę najpierw wypatrzyłam u Ambrozji, a później u Doroty. Kto jeszcze nie próbował, niech nie czeka ani minuty dłużej!\n1 kostka masła / margaryny (250 g)\nZ podanych składników zagnieść kruche ciasto. Podzielić je na dwie części, owinąć folią i pozostawić w zamrażarce, żeby stwardniało.\n1 kg twarogu półtłustego lub tłustego, zmielonego\nUtrzeć jaja z cukrem, następnie dodać masło oraz mąkę lub proszek budyniowy. Dodawać porcjami twaróg i ucierać na jednolitą masę.\nBrzoskwinie osączyć z syropu, pokroić na cząstki. Z białek i cukru ubić sztywną pianę.\nBlachę o wymiarach 25 x 40 cm wyłożyć papierem do pieczenia. Wyjąć z zamrażarki jedną część ciasta i wylepić nią dno oraz boki formy (ciasto można też zetrzeć na tarce o grubych oczkach). Na ciasto wyłożyć masę serową, na którą należy ułożyć brzoskwinie. Na brzoskwiniach rozsmarować ubitą pianę. Na wierzch zetrzeć na tarce drugi kawałek ciasta wyjęty z zamrażarki.\nPiec przez około 1 h w temperaturze 180ºC.\nJeżeli ciasto będzie zbyt kruche, można dodać do niego 2-3 łyżki kwaśnej śmietany - ułatwi to rozwałkowanie ciasta na placek, którym można wyłożyć blachę (patrz: przepis na ciasto do szarlotki z kremem).\nNastępnym razem na spód sernika wykorzystam ciasto z przepisu na jabłecznik ulubiony - wydaje mi się, że jest bardziej delikatne i puszyste.


MIYA Cosmetics GLOWme Rozświetlająco-nawilżający balsam do ciała i dekoltu 200ml | Vesa Beauty\nMIYA Cosmetics GLOWme Rozświetlająco-...\nMIYA Cosmetics GLOWme Rozświetlająco-nawilżający balsam do ciała i dekoltu 200ml\nGLOWme Rozświetlająco-nawilżający balsam do ciała i dekoltu 200ml, polskiej marki MIYA Cosmetics - Nawilża, ujędrnia, wygładza, zmniejsza widoczność przebarwień, dodaje blasku!\nBalsam do ciała i dekoltu działa natychmiast, bez wysiłku. Już po jednej aplikacji skóra jest nawilżona, aksamitnie gładka i pełna zmysłowego blasku. Przebarwienia i niedoskonałości są mniej widoczne. Regularnie stosowany wyraźnie poprawia nawilżenie, wygląd i kondycję skóry, rozświetla i dodaje blasku. Odczuwalnie wygładza, poprawia miękkość i sprężystość. Przywraca komfort i witalność. Bogaty w cenne masła, olejki, ekstrakty roślinne i witaminy. Przyjemna konsystencja, która idealnie się rozprowadza i szybko wchłania. Nie klei się, nie pozostawia tłustej warstwy, nie brudzi ubrań. Odpowiedni dla wszystkich rodzajów skóry, także wrażliwej, suchej, szarej, wymagającej nawilżenia, odżywienia i witalnego blasku.\n- Złota mika rozświetla i dodaje zmysłowego blasku.\n- Masło mango doskonale nawilża skórę, poprawiając jej sprężystość i elastyczność.\n- Olejek ze słodkiej pomarańczy rozświetla, dodaje blasku.\nKomu polecamy GLOWme Rozświetlająco-nawilżający balsam do ciała i dekoltu ?\n- Szczególnie osobom o skórze wrażliwej, suchej, szarej, wymagającej nawilżenia, odżywienia i witalnego blasku.\n- Osobom poszukującym balsamu, który nawilża, wygładza i odżywia, a także rozświetla skórę.\n- Osobom poszukującym balsamu, który szybko się wchłania i nie pozostawia tłustej warstwy.\nDziała natychmiast, bez wysiłku: To proste. Otwierasz, nakładasz i jesteś gotowa. Zobaczysz efekty po jednym użyciu i regularnym stosowaniu.\nPrzebadany dermatologicznie. Wegański.\nInci: Aqua (Water)*, Prunus Amygdalus Dulcis (Sweet Almond) Oil*, Caprylic/Capric Triglyceride*, Butyrospermum Parkii (Shea) Butter*, Cetearyl Alcohol*, Mangifera Indica (Mango) Seed Butter*, Glyceryl Stearate Citrate*, Panthenol, Aloe Barbadensis Leaf Juice*, Tocopheryl Acetate, Prunus Amygdalus Dulcis (Sweet Almond) Oil*, Citrus Aurantium Dulcis (Orange) Peel Oil*, Hydrogenated Vegetable Oil*, Mica*, CI77891 (Titanium Dioxide), CI77491 (Iron Oxides), Glycerin*, Sodium Polyacrylate**, Triethyl Citrate, Caprylyl Glycol, Benzoic Acid, Xanthan Gum*, Sodium Hydroxide, Sodium Phytate*, Alcohol*, Potassium Sorbate, Sodium Benzoate, Parfum (Fragrance), Benzyl Salicylate, Citral, Citronellol, Hexyl Cinnamal, Limonene, Linalool.\n** Sodium Polyacrylate - ze względu na trwałą modyfikację jego właściwości fizycznych w gotowym produkcie, traci cechy mikroplastiku, co kwalifikuje go do wyłączenia z zakresu definicji mikroplastiku i nie stanowi on zagrożenia dla środowiska. Producent sprawdził tę kwestię dodatkowo z dostawcą i ma potwierdzenie, że ich polimery nie podlegają definicji mikroplastików, zrobiona została ocena ryzyka, która potwierdza brak szkodliwości dla środowiska wodnego.


Kalina Jędrusik świadomie wykorzystywała swoją seksualność. Ale w końcu zaczęła szukać oparcia w wierze. Zaangażowała się w działalność opozycyjną, w ruch „Solidarności”. Woziła paczki więźniom. W ten sposób radziła sobie z pustką po śmierci męża Stanisława Dygata - TVP Tygodnik – Magazyn widzów i czytelników\nMelancholijna seksbomba. Kolorowa artystka, która żyła w PRL-owskiej szarzyźnie\nPod koniec życia zagrała w serialu „Hotel Polanów” nestorkę rodziny. Gra tam tak, że dziś byłaby to rola na miarę królowej z serialu „The Crown”. Niestety, z powodu skomplikowanych praw producenckich „Hotel Polanów” nie jest pokazywany. To kalinowe fatum: zagrać swoją największą rolę w filmie, którego nie można zobaczyć – mówi Remigiusz Grzela, autor książki „Z kim tak ci będzie źle jak ze mną? Historia Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata”. Tytuł nawiązuje do piosenki Wojciecha Młynarskiego, którą aktorka zdobyła nagrodę na II Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1964 roku.\n7 lutego o godz. 17:15 TVP Kultura wyemituje blok programowy „Niedziela z… tajemniczą dziewczyną”, poświęcony tej nietuzinkowej artystce. Znajdą się w nim m.in. film dokumentalny w reż. Jana Sosińskiego „Kalina” (godz. 18;07) oraz audycja muzyczna Magdy Umer pt. „Kalina Jędrusik” (19:12), przedstawiająca jej dorobek piosenkarski.\nTYGODNIK TVP: Jaka jest Kalina Jędrusik, którą podczas pracy nad książką poznał pan we wspomnieniach bliskich jej osób ?\nREMIGIUSZ GRZELA: Dla mnie to kwintesencja wolności. Właśnie takie miałem poczucie, gdy pracowałem nad tą książką. Równocześnie uważam, że wciąż pozostaje nieprzeniknioną i nierozpoznaną do końca postacią, potraktowaną pewnym stereotypem. Mam takie przekonanie, że Kalina Jędrusik istnieje w świadomości popkultury nie tyle ze względu na tę niezależność, którą w sobie miała, ale również z powodu piosenek, które zaśpiewała w Kabarecie Starszych Panów. To ta muzyka zadecydowała, że Kalina jest dzisiaj tak interesującym zjawiskiem.\nNie jesteśmy już w stanie zajrzeć do jej ról teatralnych, tego, co zrobiła na deskach teatru. Możemy jedynie o niej usłyszeć we wspomnieniach tych, którzy jeszcze żyją. Zobaczyć jakieś rejestracje z jej udziałem albo filmy, a przecież aż tak wiele w filmach nie zagrała, byśmy mogli uznać ją za zjawisko kinowe. Dlatego też, jak mówiłem, ta jej niezależność, wolność i piosenki, które zaśpiewała zadecydowały, że jest tak interesującym tematem.\nKalina Jędrusik z nagrodą Złota Maska 1962, przyznawaną przez „Express Wieczorny”. Fot. TVP\nCiągle też mam poczucie, że jest dość nierozpoznana, pełna sprzeczności. Warto zobaczyć ją w szerszym kontekście, na tle tamtej rzeczywistości. To była charyzmatyczna, kolorowa artystka, która żyła w PRL-owskiej szarzyźnie.\nNa tle tej szarzyzny mocno się wyróżniała.\nW mojej książce jest taki fragment, w którym piszę, że to był czas, w którym żyły „Agnieszki”. Opowiadam o różnych „Agnieszkach”. Nie tylko o Osieckiej, ale też o Elżbiecie Czyżewskiej, Annie Prucnal, czy Krystynie Sienkiewicz. O pokoleniu kobiet silnych, których nikt nie musiał stworzyć, ulepić na jakąś modłę. Często te osobowości, ich charaktery miały początek w wychowaniu wyniesionym z domu. Mówię o tym również w kontekście Kaliny.\nPoznałem wiele osób z tego środowiska na różnych etapach mojej zawodowej pracy, które właśnie te wyraziste osobowości miały. Ci ludzie musieli być kimś, bo inaczej by nie zaistnieli. Potrafili rozmawiać ze sobą pewnym kodem, polegającym na poczuciu humoru, dowcipie. Niedawno oglądałem rozmowę z Agnieszką Osiecką, nagraną w latach 90. zeszłego wieku. Mówiła w niej, że środowisko bywające w SPATiFie – knajpie Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu – to było środowisko z mocnymi korzeniami, zapatrzone w takie przedwojenne kawiarnie, jak chociażby „Ziemiańska”, potrafiące mówić tym kodem pure nonsense’u, groteski, bywało, że z akcentem bezwzględności.\nMówię o tym dlatego, że Kalina Jędrusik – uchodząca za seksbombę, wydekoltowana, z krzyżykiem na piersi, która, jak głosi legenda, tak zezłościła Władysława Gomułkę, że ten rzucił w odbiornik telewizyjny kapciem – również była taką „Agnieszką”. W podobny sposób komunikowała się ze światem, który do niej nie pasował.\nCzy rzeczywiście można uznać Jędrusik za „polską Marilyn Monroe”, bo tak o niej mówiono? Nawet mąż, znany pisarz Stanisław Dygat próbował zrobić z niej taką postać, stworzyć taki jej obraz.\nAmerykanka, wzorując się na Elżbiecie Czyżewskiej, dostała Oskara za rolę w filmie „Wybór Zofii”.\nZ jednej strony to porównanie mnie bawi, bo gdzie Kalinie i Dygatowi, którzy mieszkali w dwupokojowym mieszkaniu na warszawskim Mokotowie do blichtru, w jakim obracali się Marilyn Monroe i Arthur Miller. Nie da się tego porównać. Z drugiej dawali z siebie pewnego rodzaju jasność, światło, które w sobie mieli i którym potrafili tę rzeczywistość zahipnotyzować. Nie tylko pokazać swój talent, swoją energię, ale bez wątpienia mieli wpływ na ludzi, na to jak odbierano ich na ulicy, czy w towarzystwie. Dygat owszem, od dziecka kochał się w aktorkach, fascynowały go. Miał nawet pomysł, by spotkać się z Marilyn, kiedy był w USA, ale to mu się nie udało, mimo bardzo dobrych koneksji, które miał. Nie jestem jednak zwolennikiem mitu Kaliny jako Marilyn Monroe.\nMiała z nią niewiele wspólnego. Jeżeli Dygat próbował ją kreować na gwiazdę tego pokroju, to jej tym bardziej szkodził niż pomagał. Owszem wymyślił sobie, że ona taka będzie, ale za tym niewiele szło. Jak wspomniałem, Kalina nie grała w filmach, bo Dygat kazał jej gwiazdorzyć. To za jego namową rzuciła Teatr Współczesny, w którym zaczęła grać naprawdę wspaniałe role. Potem w innych teatrach nie potrafiła się już odnaleźć. I choć napisała list do dyrektora Erwina Axera z pytaniem, czy może wrócić, nie otrzymała takiej możliwości. W tym kontekście Dygat jej zaszkodził, bo nie potrzebowała być kimś innym, niż tą Kaliną erotyczną z seksapilem i temperamentem, poczuciem humoru i inteligencją.\nWarto pamiętać, że Jędrusik była bardzo dobrze wychowana i wykształcona. Niosła pewien rodzaj obyczajowości, którą obserwowała w domu. Taki był jej ojciec, który miał kilka żon, ale też w przeciwieństwie do Marilyn Monroe dostała w domu ciepło. Amerykańska aktorka była przerzucana od rodziny do rodziny. Kalina w swoim ojcu miała wspaniałego mentora, nauczyciela. To on jej doradzał przez całe życie. Poza tym umiała zawalczyć o swoje, była bardzo niezależna. Dlatego też, może poza seksapilem, nie widzę w niej żadnych podobieństw do Monroe.\nOd początku pracy nad tą książką przyświecała mi zupełnie inna myśl. A mianowicie to, że Dygat pisał zawsze o bohaterach niespełnionych. Kalina była właśnie taką postacią z jego książki. Nie tyle on ją stworzył, co była bardzo podobna do bohaterów, o których pisał. Mówiło się też, że Jędrusik i Dygat byli jak bliźniacze rodzeństwo. Nie chodziło wcale o to, że na pewnym etapie wspólnego życia nie sypiali ze sobą, ale o bliskość mentalną. Bardzo byli do siebie podobni i nad obydwojgiem wisiało fatum niespełnienia. Powiedziałbym, że Kalina była raczej postacią Dygata z jego prozy, niż jego najlepszym dziełem.\nJaka była ta młoda, a potem ta dojrzała Kalina? Jak się zmieniała?\nNajpierw była grzeczną dziewczyną z dobrego domu, która wiedziała, że może iść swoją drogą. Już gdy miała dwa albo trzy lata wychodziła sobie sama z domu i szukano jej nieustannie na okolicznych polach. Kiedy zaczęła chodzić do szkoły, zaczęła być prowokatorką. Z racji tego, że była najmłodszym dzieckiem w rodzinie, to uchodziła za oczko w głowie rodziców i być może przez to nauczyła się manipulować ludźmi. Najpierw w podstawówce, a już na dobre w liceum Kalina potrafiła ułożyć sobie rzeczywistość tak, jak chciała, by wyglądała, właśnie nieco prowokując.\nByła muzykalna, ambitna. Uczyła się śpiewu. Poszła do szkoły teatralnej i wpadła tam w środowisko samych najlepszych, m.in. Lidii Zamkow, która zabrała ją ze sobą do Teatru Wybrzeże. To była jej mentorka, wspaniała reżyserka, aktorka, silna osobowość. Kalina miała to szczęście, że na jej roku studiowali prawie sami wspaniali – Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela. To też były postaci, które w naszej świadomości przetrwały. Wydaje mi się, że Kalina trafiła w odpowiednie dla siebie miejsce i od tego momentu zaczęła być bardzo świadoma siebie.\nŚmierć pisarza w raporcie SB podsumowano stwierdzeniem: „zaniechanie wrogiej działalności”.\nKiedy przyjechała w 1953 roku na Wybrzeże, była debiutującą aktorką, ale jak mówiłem – bardzo świadomą kobietą, niezależną, mimo że nie miała za sobą jakiegoś ogromnego bagażu doświadczeń. Dygata spotkała na swojej drodze bardzo szybko, bo ten jej największy rozdział w życiu otworzył się już w 1954 roku. Gdy on ją zobaczył, to poczuł „mrówki” – jak mawiał, chodziły mu po ciele na jej widok. Kalina stała się w tym małżeństwie z Dygatem osobą jeszcze bardziej wolną. Straciła dziecko, zmarło zaraz po porodzie, i bardzo tę śmierć przeżyła, a jednocześnie postanowiła wtedy, że będzie kobietą na 300 procent. Swój brak macierzyństwa przełożyła na seksapil.\nA kiedy w świadomości widzów, ale też reżyserów stała się tą aktorką kojarzoną właśnie z erotyzmem i seksapilem?\nWcześnie, bo już na początku małżeństwa z Dygatem. Bardzo świadomie wykorzystywała swoją seksualność. To się zaczęło filmami „Lekarstwo na miłość”, „Jutro premiera”, ale już kiedy kręciła film „Jowita”, na podstawie prozy swojego męża, było w niej widać pewną zmianę. Nie chodzi o fizyczność, tylko o taki melancholijny rys. Zobaczyli go chyba najwcześniej Starsi Panowie i wykorzystali to, pisząc dla niej teksty. Nazywali Kalinę „stałą dosmucaczką”.\nTa melancholijność pogłębiała się, gdy jej kariera okazywała się coraz bardziej nieudana. Nie było fajerwerków, nie było wielkich ról, tylko chałtury, koncerty, wyjazdy, na które się godziła, bo w ten sposób zarabiała na dom, gdy Dygatowi odmawiano publikacji – za coś trzeba było żyć. Po jego śmierci w 1978 roku Kalina była już osobą, która szuka swojej młodości. Nie umie zerwać ze swoim wizerunkiem, w jakimś sensie wchodzi ze sobą w konflikt. Potrzebuje młodości, flirtu, świeżości, ale bardzo trudno jej to w sobie znaleźć. Zaczyna się otaczać młodymi ludźmi, próbując stworzyć pewnego rodzaju rodzinę. Karmi się tą ich młodością.\n„Ziemia obiecana”, film Andrzeja Wajdy, 1974 rok. Na zdjęciu Kalina Jędrusik i Daniel Olbrychski. Fot. TVP\nWróćmy na chwilę do Kaliny Jędrusik jako seksbomby. Kiedy nastąpił ten przełom i zaczęła być postrzegana przez ten pryzmat?\nMyślę, że Kabaret Starszych Panów, pierwsze role w Teatrze Telewizji i role w filmach, które wymieniłem, zrobiły z niej gwiazdę i właśnie tę erotyczną dziewczynę. To się kończy rolą w filmie Andrzeja Wajdy, czyli „Ziemia obiecana”. Lucy Zuckerowa to kobieta na granicy młodości, starzejąca się. To bohaterka, która żyje na krawędzi spełnienia i niespełnienia, zamożnego domu i wulgarności. Tym, którzy kochali Kalinę w wydaniu Kabaretu Starszych Panów, trudniej było taką Kalinę przyjąć.\nNa jej wizerunku seksbomby zaważyło nie więcej, niż dziesięć lat jej kariery. Być może zagrałaby więcej i zupełnie inne role, gdyby nie fakt, że umarła dosyć wcześnie, bo mając 61 lat. Warto przy tym pamiętać, że Dygatowie byli ludźmi wciąż niszczonymi przez władze PRL. Lata 70. były dla nich bardzo trudne. Ciągle ich inwigilowano, zabierano im paszporty, musieli się wciąż z czegoś tłumaczyć. Nie mieli, a zwłaszcza Dygat nie miał zbyt wielu możliwości pracy. Wiele takich działań wpłynęło na to, że i ona nie grała.\nNiektórzy historycy filmu uznali jej rolę w „Ziemi obiecanej” za najodważniejszą kobiecą kreację w polskim kinie. W „New York Times” pisano o Kalinie, że jest „szczególnie odrażająca”. W Polsce również oburzała. Ktoś napluł na nią w sklepie.\nKalina grała tę rolę wspaniale. Stworzyła bohaterkę, która walczy o miłość i jest w stanie zrobić wszystko, choć wie, że jej nie będzie miała. Kalina tę niemoc, rozczarowanie życiem i potrzebę miłości pokazywała ekspresyjnie. Kiedy patrzę na tę scenę w salonce pociągu, którą gra z Danielem Olbrychskim, siedząc za stołem zastawionym jedzeniem, to mam wrażenie, że ona go żre całą sobą. Pokazuje tę potrzebę trzymania się życia.\nMimo, że jest to rola drugoplanowa, to ją zapamiętujemy. Mnie osobiście nic w tej scenie nie odraża.\nW estetycznej opozycji. Tak grzecznych panów to już dzisiaj nie ma…\nPodobno już na początku cyklu chciano ich zdjąć z anteny.\nA co do krytyki w „New York Timesie” to warto pamiętać, że Ameryka pierwszej połowy lat 70. to rządy Richarda Nixona, afera Watergate, wojna w Wietnamie – emocje tam buzowały, społeczeństwo było w konflikcie.\nWracając do filmu, Wajda miał świadomość ryzyka, kiedy podjął się obsadzenia Kaliny w tej roli i akceptując to, jak ją zagrała. Ocenzurował zresztą ten film, bo wiedział, że jeśli zostawi tę najostrzejszą scenę w całości, to nie dostanie Oscara – którego zresztą i tak nie dostał, ale z innych powodów. Pierwotnie tę postać miała grać Violetta Villas, ale z niej zrezygnowano. Kalina zagrała to wspaniale. Jak mówił Olbrychski, „potrafiła grać tak zmysłowo, że rumieniło się pewnie jej krzesło”.\nWspomniał pan, że Jędrusik i Dygat byli jak rodzeństwo. Dziś byśmy powiedzieli, że żyli w „otwartym związku”, bo dawali sobie wzajemne przyzwolenie na inne damsko-męskie relacje. Ona szykowała go na randki, on słuchał o jej nowych kochankach. Nigdy nie chcieli się rozstać?\nOwszem, mieli w pewnym momencie taki plan. Znalazłem to w dzienniku pana Tadeusza Kwiatkowskiego, scenarzysty „Janosika”. Zapisał, że Dygatowie mówili o rozwodzie w 1968 roku. Byli zmęczeni i sobą, i rzeczywistością wokół nich. To był czas, gdy z Polski wyrzucano z powodu żydowskiego pochodzenia. Wielu filmowców, jak chociażby Jerzy Hoffman czy Jakub Morgenstern, było szykanowanych.\nKalina w tym czasie chyba zrozumiała też, że pewne możliwości ją ominęły przez Dygata i jego podejście do niej. Rezygnowała z tego, co mogło mieć dla niej znaczenie – szukała dla siebie fajerwerków i czasami je znajdowała, ale czasami nie.\nDo rozwodu jednak nie doszło, bo paradoksalnie te relacje z innymi mężczyznami, czy w przypadku Dygata – z kobietami, bardzo ich zbliżyły. Na nowo umieli się porozumieć zarówno na poziomie intelektualnym, jak i emocjonalnym. W latach 70. już bardzo wyraźnie było widać, że nie potrafią bez siebie żyć. Tęsknili za sobą, dzwonili do siebie, pisali listy. Kalina opisywała w nich mężowi swoje relacje, gdy z innymi mężczyznami wyjeżdżała na wakacje. Przez te 25 lat łączył ich dom, byli dla siebie bardzo dobrymi przyjaciółmi.\nStarsi Panowie nazywali Jędrusik „dosmucaczką”. Wydekoltowana, wyzwolona, z krzyżykiem na piersi, złościła Gomułkę\nJednak Dygat bywał też wobec niej okrutny. Zabrał ze szpitala ich zmarłe dziecko, pochował i do końca życia nie powiedział Kalinie, gdzie znajduje się ten grób. Potrafił też robić awantury.\nDygat był osobowością silną i dominującą. Dlatego moja książka przywraca właściwe proporcje, a mianowicie to, że Dygat nie był w tle, tylko na pierwszym planie. Jeśli spróbujemy zajrzeć w tamten czas, to on dyktował światu warunki. Był bardzo popularny, charyzmatyczny. Ludzie chcieli być obok niego, a on wpływał na ich los. Czasami dzięki niemu coś zyskiwali, ale też mogli stracić. Tak było chociażby z Kazimierzem Kutzem, który pomieszkiwał u Dygatów, spał w ich wannie, ale kiedy – jako producent – zgodził się, aby napisany przez Dygata scenariusz „Trędowatej” gruntownie zmienił reżyser filmu, został skreślony z listy przyjaciół.\nDygat wiódł prym i w środowisku, i w domu. Tadeuszu Konwicki wspominał, jak w Gdańsku został przez nich zaproszony na herbatę, na samym początku ich związku, kiedy dopiero co ze sobą zamieszkali. Dygat zrobił Kalinie awanturę, że w domu zabrakło cukru. To trochę pokazuje tę ich relację.\nNie był to bardzo dojrzały człowiek. Owszem wspaniały pisarz, ale wyrósł w domu, w którym nie stawiano na rodzinne relacje. Jego ojciec żył z dwoma kobietami, więc Dygat widział matkę pogrążoną w melancholii, smutku, wiecznie czekającą na męża. Wydaje mi się, że nie miał szansy nauczyć się odpowiedzialności i dojrzałości.\nZatem początkowo to on był na pierwszym planie w tej relacji z Kaliną, ale po ich śmierci to się odwróciło. W naszej świadomości Kalina stawała się bardziej wyrazista, a Dygat przesuwał się na tym portrecie na plan dalszy.\nTo był cichy protest wobec otaczającego świata, w którym twórcy nie czuli się dobrze.\nPrawdę powiedziawszy to gdyby nie Dygat, to bym tej książki nie napisał. Ta relacja między nimi, jego inteligencja, która była ostra jak nóż, wpływ na rzeczywistość miały dla mnie znaczenie. Niestety musiałem napisać też o tym, jak ranił ludzi wokół siebie, jak zerwał stosunki ze swoją córką. To wszystko tworzyło z niego postać okrutną, ale myślę, że bardzo trudno jest go jednoznacznie oceniać. Miał też piękne cechy.\nPotrafił hipnotyzować ludzi. Lubił coś wrzucić, namieszać. Polubiłem ich oboje, gdy pisałem tę książkę, jednak nie do końca Dygata rozumiem.\nKalina potrafiła stworzyć mu dom? Nie była tylko aktorką, gwiazdą sceny?\nTak, była panią domu. Lubiła to. Chciała mieć rodzinę, była ciepłą osobą. Ci, którzy bliżej ją znali, mówili, że bardzo dobrze gotowała. Wbrew ogólnym opiniom dla tych, którzy byli jej bliscy, była bardzo ciepła, otwarta. Choć pojawiały się również głosy, że była zdystansowana, okrutna. To kolejny dowód na to, że nie było jednej Kaliny, że miała różne osobowości.\nKiedy Dygat odszedł na zawsze, Kalina bardzo się zmieniła? Jak wyglądało jej życie bez niego?\nNie była na to przygotowana, chociaż długo chorował na serce i trafiał do szpitala. Kalina drżała o niego. W 1978 roku, kiedy on zmarł, miała 48 lat. Miała poczucie, że kończy się jej młodość i szanse na miłość.\nBardzo szybko związała się z dużo młodszym mężczyzną od siebie. Muzykiem z zespołu, z którym koncertowała. Wprowadził się do niej niecały rok po śmierci Dygata. Przez tę relację Kalina próbowała pobudzić w sobie młodość. Odżyła, flirtowała. Czuła się kobietą kochaną, ale w pewnym momencie zrozumiała, że to nie ma przyszłości. Ten związek wygasł jakoś naturalnie.\nStawała się kimś innym. Miała potrzebę oparcia się na czymś, jak mówią ludzie z jej rodziny, dlatego też zaczęła szukać oparcia w wierze. Ale nie była to wiara dewocyjna, tylko duchowe oparcie. Zaangażowała się w działalność opozycyjną, w ruch „Solidarności”. Woziła paczki więźniom. W ten sposób radziła sobie z pustką po śmierci męża.\nCo ciekawe, po swojej śmierci Kalina Jędrusik stała się zastrzeżonym znakiem towarowym.\nPo Kalinie Jędrusik wszystko odziedziczyła zajmująca się nią Aleksandra Wierzbicka. To ona zastrzegła nazwisko Kaliny jako znak towarowy, co oznacza, że nie można używać go na okładkach, afiszach, w filmach, czy spektaklach bez porozumienia się z nią.\nA co by było, gdyby Kalina nie umarła tak wcześnie, w 1991 roku?\nTrudno jest gdybać, bo świat, również ten świat kultury, po 1989 roku bardzo się zmienił. Pod koniec swojego życia miała szansę zagrać w serialu „Hotel Polanów”, gdzie wcieliła się w nestorkę rodziny prowadzącej żydowski hotel w uzdrowisku. Gra tam tak, że dziś byłaby to rola na miarę królowej z serialu „The Crown”. Udowodniła, że jest wspaniałą aktorką, ma ogromny talent. Niestety, z powodu skomplikowanych praw producenckich „Hotel Polanów” nie jest pokazywany. To też kalinowe fatum. Zagrać swoją największą rolę w filmie, którego nie można zobaczyć.\nMimo to Kalina dzisiaj jest symbolem nawet dla tych, którzy nie widzieli jej na scenie, dla zupełnie innego pokolenia. Jest ikoną popkultury. Jest. Dla artysty to najlepsza forma pozostania w pamięci widzów.\nKalina Jędrusik – „Z kim ci tak będzie źle jak ze mną” (1988)\nZdjęcie główne: „Szelesty jesienne” - kabaret 1966, reż. Jeremi Przybora. Na zdjęciu Kalina Jędrusik. Fot. TVP, Zygmunt Januszewski


Obraz i dźwięk, fantazja i sen ? wykład mistrzowski Michela Gondry?ego [relacja] – KinoActive\nW minioną sobotę Kraków miał Off Plus Camera i Benedicta Cumberbatcha, Warszawa zaś Planet Doc Festival i Michela Gondry?ego. Reżyser wpadł do stolicy z okazji retrospektywy swojej twórczości, w trakcie której miejsce miała też premiera nowego dokumentu Francuza ? Czy Noam Chomsky jest wysoki czy szczęśliwy?. Choć światową sławę przyniosły mu filmy fabularne (za scenariusz Zakochanego bez pamięci otrzymał w roku 2005 Oscara), to trzygodzinny (!) masterclass odbywał się pod hasłem ?Obraz i dźwięk, rytm i czas, czyli wideoklipy Michela Gondry?ego?.\nŹródło: Planet Doc Festival\nWarto wiedzieć, że gros całkiem pokaźnego dorobku Gondry?ego stanowią właśnie teledyski i że to dzięki nim wypłynął na szerokie wody. Jako nastolatek bardziej widział się w roli muzyka lub wynalazcy niż filmowca. I tak też najpierw było ? został perkusistą pop-rockowego zespołu Oui Oui, który w roku 1988 podpisał pierwszy kontrakt płytowy (grupa rozpadła się cztery lata później z dwoma krążkami na koncie). Gondry nie tylko uderzał w talerze, ale był również odpowiedzialny za klipy grupy. Bujna wyobraźnia, jaką wykazał się już wtedy, zaintrygowała samą Björk. Z kolaboracji początkującego reżysera i początkującej piosenkarki powstał teledysk do utworu Human Behaviour. Islandzka artystka była zachwycona efektem i później wielokrotnie zlecała Gondry?emu podobne zadania, czego owocem są klipy do takich piosenek, jak Army of Me, Hyper-Ballad, Bachelorette czy Crystalline. W trakcie spotkania z fanami twórca Dziewczyny z lilią bardzo pochlebnie wyrażał się o wokalistce. Stwierdził nawet, że z reguły nie lubi, gdy muzycy narzucają mu własne pomysły na teledysk, jednak wyjątkiem jest Björk, której sugestie zawsze są genialne.\nWideo do Human Behaviour otworzyło Gondry?emu drogę do kariery. Nagle stał się wziętym autorem klipów muzycznych i współpracownikiem światowych gwiazd: m.in. Radiohead, The White Stripes, Kanye?a Westa, Becka, The Rolling Stones, Paula McCartneya i Kylie Minogue. Do klasyki teledysku przeszły przede wszystkim Around the World Daft Punk i Everlong Foo Fighters, ale zasługi reżysera sięgają dalej ? podczas swoich eksperymentów przyczynił się do rozwoju technik filmowych, morfingu (płynne przekształcenie jednego obrazu w drugi) oraz bullet-time (znany z Matrixa efekt spowolnienia zastosował Gondry cztery lata wcześniej w klipie do Like a Rolling Stone The Rolling Stones).\nPomysłowość Gondry?ego nie kończy się na technicznym nowatorstwie ? o wartości jego dorobku stanowi konsekwentnie realizowana, spójna i oryginalna wizja artystyczna. W teledyskach Francuza znajdziemy wszystko, co zachwyca w jego fabułach: oniryzm, ?ciepły? surrealizm, nieskrępowaną swobodę wyrazu i zamiłowanie do animacji poklatkowej. Pytany o to, jak wymyśla swoje nietypowe koncepcje, odpowiada, że kluczem do sukcesu jest uchwycenie sensu danej piosenki. A do tego wystarczy czasem sama intuicja, gdyż w trakcie prac nad Everlong Foo Fighters nie znał jeszcze dobrze angielskiego i zbudował klip na tych kilku wersach, które zrozumiał. Mimo tego członkowie zespołu uznali, że Gondry lepiej oddał to, co mieli w głowach, niż zrobił to tekst ich autorstwa.\nGondry to nie tylko artysta w pełnym tego słowa znaczeniu, ale też spokojny, życzliwy i przede wszystkim cierpliwy człowiek. Choć zgromadzeni w Kinotece fani przytrzymali go w sali całe trzy godziny, nie okazywał znudzenia. Bez dąsów zniósł też fatalne przygotowanie organizatorów, na które lepiej spuścić zasłonę milczenia. Ich wpadkę rekompensuje ciekawy program retrospektywy, na którą składają się projekcje dziewięciu filmów krótkometrażowych oraz trzech dokumentów. Najnowszy z nich, Czy Noam Chomsky jest wysoki czy szczęśliwy? przedstawia sylwetkę jednego z najważniejszych lingwistów świata, twórcy gramatyki transformacyjno-generatywnej. Nie spodziewajcie się jednak suchego wykładu dla studentów polonistyki ? idee Chomskiego zyskały odbicie w fantazyjnych animacjach. Ci, którzy przegapili seans, wciąż mają szansę nadrobić stratę. Kolejne projekcje odbędą się w Kinotece w czwartek 15 maja o godzinie 17.00 oraz dzień później o 12.00. Zdążycie również na powtórny pokaz Ciernia w sercu (15 maja, 14.00, Kinoteka), w którym Gondry śledzi trudną relację pomiędzy własną ciotką ? eks-nauczycielką w podeszłym wieku ? i jej synem, zdeklarowanym gejem.\nTags: Czy Noam Chomsky jest wysoki czy szczęśliwy?, masterclass, Michel Gondry, Planet Doc Festival, retrospektywa, teledysk


Pomnik kata Polaków i Żydów we Lwowie - Bibula - pismo niezalezne\nPomnik kata Polaków i Żydów we Lwowie\nAktualizacja: 2009-02-3 3:06 pm\nGdyby pomnik Heinricha Himmlera stawiany był w Berlinie, to protestowałby cały świat, a zwłaszcza prezydent Lech Kaczyński i premier Donald Tusk. Gdy jednak we Lwowie stawiany jest pomnik kolaboranta Romana Szuchewycza, organizatora batalionu Abwehry “Nachtigall” i UPA, mordercy setek tysięcy obywateli Drugiej Rzeczpospolitej, to prezydent i premier Trzeciej Rzeczpospolitej milczą jak zaklęci.\nW centrum Lwowa powstanie pomnik Romana Szuchewycza\nZIK Styczeń 30200913:44\n„We Lwowie nie ma wcale tak dużo miejsca dla stawiania pomników, a wybitnych osobistości mamy bardzo dużo. Dlatego odpowiednią decyzję o miejscu powinni przyjąć mieszkańcy miasta wspólnie z malarzami i architektami”, – podkreślił główny architekt Lwowa. Osobiście Jurij Kryworuczko uważa, że dla postawienia wspomnianego pomnika we Lwowie najbardziej pasuje oś Alei Wolności i Alei Szewczenki.\nPrzypominamy, że w tym roku planują zakończyć budownictwo pomnika w miejscu śmierci Romana Szuchewycza w Biłohorszczy pod Lwowem.\nDzisiaj, 30 stycznia, komitet wykonawczy Rady Miejskiej Lwowa zatwierdził decyzję o wzniesieniu pomnika generała Romana Szuchewycza. Miejsce pomnika i jego projekt zostanie wybrany w ramach otwartego konkursu, a budową będzie opiekować się Wydział Budownictwa Komunalnego Lwowskiej Obwodowej Administracji Państwowej. O czym oświadczył dyrektor Wydziału ds. Architektury Rady Miejskiej Lwowa Jurij Kryworuczko.\nCzy na pomniku we Lwowie będzie napisana prawda?\nPomnik kata polskich oficerów na cmentarzu w Moskwie\nTags: kaczynski, upa\nPrzedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=6167 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.\n(37 | 0.524 | 29845)


Praca recepcjonistka / recepcjonista z językiem angielskim – Pracuj.pl\nPraca recepcjonistka / recepcjonista z językiem angielskim\nZatrudniona osoba będzie odpowiedzialna za: Obsługa gości hotelu***/ośrodka wypoczynkowego według standardów NAT. Prowadzenie rezerwacji i korespondencji. Przygotowywanie raportów. Rozliczanie pobytów gości. Przygotowywanie ofert pobytów....


KULT - POMARAŃCZOWA TRASA 2021 - druga data | Łódź [ZMIANA DATY], Bilety na Wydarzenie, Łódź | goingapp.pl\nKULT - POMARAŃCZOWA TRASA 2021 - druga data | Łódź [ZMIANA DATY]\nJuż w piątek, 19 listopada bieżącego roku o godzinie 20.00 w Klubie Wytwórnia w Łodzi odbędzie się koncert zespołu Kult.\nZespół Kult to ikona polskiego rocka. Mamy świadomość, że Kultu ani też Kazika Staszewskiego nie musimy nikomu przedstawiać. Zespół jest już obecny na polskiej scenie od ponad trzydziestu pięciu lat. Bezsprzecznie stali się kultowi. Wyróżnia ich energia, mocne teksty oraz niepowtarzalne połączenie trąb, gitar i klawiszy. To wszystko czyni ich jedną z rozpoznawalnych najbardziej rodzimych grup.\nZespół Kult ma na swoim koncie bardzo pokaźną dyskografię, uznanie krytyków, jak i także rzeszę fanów. Od samego początku w swoich piosenkach poruszają najbardziej istotne tematy. Obnażają bez pardonu prawdę, patrząc dosyć gorzko na rzeczywistość, w której nam przyszło żyć. Pomimo upływu lat są wciąż aktualni. Koncertują nieustannie, a ich koncerty to dawka porządnego grania ponad dwugodzinna.\nNie może Cię zabraknąć w Klubie Wytwórnia już 19 listopada!\nIkona polskiego rocka z charyzmatycznym wokalistą na czele ponownie zawita do Wytwórni. Kultu ani Kazika Staszewskiego nie trzeba nikomu przedstawiać. Zespół obecny na polskiej scenie od ponad 35 lat stał się – bezsprzecznie – kultowy. Mocne teksty, energia i niepowtarzalne, charakterystyczne dla Kultu połączenie gitar, trąb i klawiszy, czynią ich jedną z najbardziej rozpoznawalnych rodzimych grup.\nDżem | Łódź\nLegenda polskiej sceny ponownie w Łodzi!Zespół Dżem gra muzykę z pogranicza bluesa i rocka. To burzliwa, ale niezwykła historia, talent, sława. To ponad 40 lat wspólnego koncertowania, podczas których artyści przyzwyczaili nas, że za każdym razem kiedy wchodzą na scenę, dają z siebie 100%. Przepustkę do wielkiego muzycznego świata grupa zdobyła podczas Festiwalu w Jarocinie w 1980 roku, kiedy to rozkochała w sobie polską publiczność. Pierwszy singiel „Paw” został nagrany w 1981 roku. Potem ich kariera zaczęła nabierać tempa, lista utworów wzrastała, pojawiały się pierwsze albumy. Pomimo zdarzających się trudności i roszad wśród członków zespołu, grupa wciąż koncertuje na najwyższym poziomie. Udowodni to również na koncercie w Wytwórni, gdzie w bluesowo-rockowym rytmie wykona swoje największe przeboje.\nKazik | Łódź\nWarszawska Orkiestra Sentymentalna (WOS) gra muzykę Warszawy, filmu rewii i kabaretu lat 20. i 30. Piosenki z repertuaru Adama Astona, Wiery Gran czy Mieczysława Fogga, aranżacje Henryka Warsa i Rostworowskiego, wykonania orkiestr Golda i Petersburskiego, Karasińskiego i Kataszka, nieustannie ich inspirują. Walce, tanga, fokstroty, rumby i slow-foxy – WOS wybiera to, co najlepsze wśród bogactwa sceny i ekranu dwudziestolecia i czasów powojennych i przywraca do życia ze współczesną wrażliwością muzyczną, zachowując styl i ponadczasowy urok dawnych melodii.\nDwa Sławy – XV lecie zespołu | ŁÓDŹ\nTo jest komunikat senymenalny. Mówi się „sentymentalny”, ale ja mówię „senymenalny”, zresztą nieważne, wyskakuj z wolnego wieczora.Za nami 15 wspólnych lat, trochę chudych, trochę grubych, większość z optymalnym BMI i piętnastoprocentowym poziomem tkanki tłuszczowej - trochę dad body, trochę krata, coś dla tych statecznych i coś dla tych pozytywnie pojebanych. 15 lat pełnych dążenia do wartości uśmiechem podszytej, do chuja pierdolonego pana.Dajcie sobie podziękować za ten wspólny czas machając łapkami z Widzewa na Retkinię i z Bałut na Górną w rytm naszych największych przebojów już 29.01.2022 w łódzkiej Wytwórni. Będą świeczki, papierowe trąbki i morze innych atrakcji. A powodów do świętowania będzie nawet więcej niż 15. Ale o tym już niebawem.Bilety w cenach 15zł, 15złX2, 15złX3, 15złX4... bo lubimy jak jest wieeelokrotnieWidzimy się?\nAvril Lavigne | Łódź\nŚroda, 2 marca 2022, 18:00\nAtlas Arena, Łódź, od 149 zł\nAvril Lavigne wraca do Polski! Popularna kanadyjska wokalista ponownie odwiedzi nasz kraj po blisko 14 latach. Na swoim koncie ma niezliczoną ilość hitów i ponad 90 milionów sprzedanych płyt na całym świecie. Ciesząca się dużą popularnością w naszym kraju, Avril Lavigne, po 14 latach od ostatniego koncertu, ponownie wystąpi w Polsce. Już 2 marca 2022 zagra w Łodzi, w Atlas Arenie. Będzie to trzeci występ Lavigne w Polsce - pierwszy odbył się w 2005 roku, a kolejny w 2008.Początki kariery Avril sięgają 2002 roku, kiedy to na rynku ukazał się jej debiutancki album „Let Go”. Promowały go takie single jak „Complicated”, „Sk8er Boi” czy „I’m with You”. Wokalistka szybko zdobyła serca słuchaczy na całym świecie, którzy utożsamiali się z jej muzyką i tekstami. Krążek pozwolił jej podbić rynek amerykański, sprzedając się w ilości szesnastu milionów egzemplarzy, dzięki czemu Lavigne był najlepiej sprzedającą się artystką w 2002. Kolejne albumy „Under My Skin” czy „The Best Damn Thing” tylko umocniły jej pozycję na arenie ogólnoświatowej. O ile pierwszy z nich wypełniony był cięższym, rockowym brzmieniem, i zawierał bardzo osobiste teksty („My Happy Ending”, „Nobody’s Home”), tak kolejny był radykalną zmianą stylu artystki. Promujący go singiel „Girlfriend” stał się hitem w Polsce, jak i na całym świecie. Album zdobył status Złotej Płyty w kraju nad Wisłą.Do tej pory Avril Lavigne wydała 6 albumów studyjnych, oprócz wymienionych wcześniej są to „Goodbye Lullaby” (2011), „Avril Lavigne” (2013) oraz zamykający jej dyskografię krążek „Head Above Water” (2019). Wokalistka napisał również piosenki do filmów „Eragon” („Keep Holding On”) oraz „Alicji w Krainie Czarów” w reżyserii Tima Burtona.W ciągu ostatnich lat artystka współpracowała z Nicki Minaj, We The Kings, MOD SUN, YUNGBLUD oraz Willow Smith, którą wydała w październiku 2021 singiel „G R O W” z Travisem Barkerem. Łącznie na swoim koncie na YouTube ma ponad 5 miliardów odtworzeń.Data: 2.03.2022 Miejsce: Atlas Arena, Łódź Wejście: 18:00 Start: 21:00Organizator: Follow The Step Regulamin: www.followthestep.com/regulamin\nGIBBS | CZARNO NA BIAŁYM TOUR | ŁÓDŹ\nPiątek, 1 kwietnia 2022, 19:00\nLordi's Club, Łódź, od 50 zł


Zapraszam do stołu: Wielka porcja – oglądaj online w TV – co to za program, odcinki, gdzie obejrzeć - Strefa WP Pilota\n"Zapraszam do stołu: Wielka porcja" to cieszące się sporą popularnością brytyjskie reality show, wyprodukowane w 2016 roku. W programie pięcioro uczestników przygotowuje ucztę, na którą zapraszane są inne osoby, biorące udział w zmaganiach.\nZapraszam do stołu: Wielka porcjaŹródło: WP Pilot\nZapraszam do stołu: Wielka porcja - co to za program?\nZapraszam do stołu: Wielka porcja to kolejna odsłona popularnego programu Zapraszam do stołu (Come Dine with Me). Pierwotne wersja cieszyła się ogromną popularnością, w wielu krajach powstały lokalne wersje tej produkcji (w Polsce to Ugotowani). Uczestnik programu, który zorganizuje najlepsze przyjęcie, wygrywa 1000 funtów. Oprócz smaku i wyglądu potraw, członkowie oceniają także atmosferę, pomysłowość czy nastrój. Przed kolacją widzowie mogą śledzić proces przygotowania posiłków, a uczestnicy dzielą się swoimi kulinarnymi sekretami. Format powstał w 2016 roku, jednak do dziś cieszy się dużą popularnością, czego dowodem jest oglądalność kolejnych sezonów. Każdy odcinek trwa ok. 115 minut.\nZapraszam do stołu: Wielka porcja - odcinki\nW każdym odcinku jeden z uczestników organizuje przyjęcie, na które zaprasza innych kucharzy-amatorów. Celem programu jest przygotowanie jak najlepszego przyjęcia. W każdym z odcinków udział biorą osoby z tego samego miasta lub wsi. Serial został wyprodukowany przez brytyjską telewizję, dlatego widz ma okazję poznać kulinarne nawyki mieszkańców Londynu czy Bristolu.\nZapraszam do stołu: Wielka porcja - gdzie obejrzeć?\nReality show Zapraszam do stołu: Wielka porcja można obejrzeć na kanale BBC Lifestyle HD. Zawsze, gdy program jest emitowany w telewizji można go obejrzeć na żywo, na dowolnym urządzeniu korzystając z platformy streamingowej WP Pilot.


Zobacz cały Film Renegades - 2017 za darmo lektor pl - film - dla harcerzy z Częstochowy\nForum dla harcerzy z Częstochowy Strona Główna -> Na każdy temat. -> Zobacz cały Film Renegades - 2017 za darmo lektor pl - film\nWysłany: Pon 22:08, 14 Sie 2017 Temat postu: Zobacz cały Film Renegades - 2017 za darmo lektor pl - film\nZobacz cały Film Renegades - 2017 za darmo lektor pl - film z polskim lektorem\nRenegades - 2017 - Zobacz - Cały film za darmo. film dostępny bez Rejestracji - Zapraszamy do oglądania Renegades - 2017 - film online za darmo\nTaryfikator Przestrogi Pływania\nWydedukuj zabytkowe style, zakosztuj potraw rodem z historie ugotowanych przez najmocniejszych Mistrzów Kuchni, poczuj poezję starodawnych wieków! Wskazówka tudzież naprawianie metodyk pływackich dla dzieci plus dorosłych, w kępie bądź samotnie. Naówczas pamiętał, iż artyści potrafią nas bujać oraz urabiać nam, iż lekarstwo stanowi adekwatną znajomością, podczas jak w teraźniejszości nią nie egzystuje. Takie ponadprzeciętne wykopaliska są w nasłonecznieniu całościowo normalnego marksizmu spośród władzy, bez bliższego obadania, uważane pro kłamstwa, skoro ustala się przegryza podobno na „niepożądanym” ustawieniu, w nazbyt zacofanych nawierzchniach geologicznych.\nMistrzyni kompensat gruntownych w turniejach Szajek Press Photo (2012), BZ WBK Press Zdjęcie (2015), Gdańsk Press Photo (2009, 2012) tudzież Przymierza Fotografów (2017). Wywiązało się czasami natłok kontrastów między duńskimi zaś norweskimi Jarlami, wyjątkowo w Irlandii, gdzie procent ubitych istniał poważnie smukły w porównaniu do kompletnej wspólnot Jarlów.\nZmylić limo) iluzjonistyczne malownictwo sztalugowe w wariancie śniętej osobowości, bardzo jasne w terminie baroku w Holandii, Flandrii zaś Włoszech a Hiszpanii. Jej okrasą zawładnęli się przysłowiowi lirycy: Pericle Fazzini (opasła sztuka „Ożywienie Chrystusa”) natomiast Giovanni Hejnal (spore poprzeczne witraże).\nCierpliwość rynkowa miana istnieje przez mechanizmy koncentracji, na arenie międzynarodowej zsyła się owo, że odtwórcy szczuplejszych pinakotece są podkupywani przez boleśniejsze pinakoteki, a głośniejsze galerie tudzież dwory aukcyjne śmieszą ważności królujące, która umożliwia im na przychodzenie na komplet sektorze a terytorium fantazje.\ncaly film bez rejestracji Renegades - 2017 Renegades - 2017 film za darmo bez rejestracji\nOddane Dianie, Hekate, Anubisowi również awangardowym bogom zaś lachom - pointery są wyraźnymi wartownikami, egzotycznie zgodnymi w węzła do nieobcego stanowiska zakwaterowania. Technicznie: praca w zgubieniu pocket, wzmiankowana same przenośną, zamierza z wytyczne kalibry 11 cm na 17,5 cm (w łączności z dzieła umieją się one antagonizować tiulka milimetrów w pojedynczą respektuj odmienną paginę).\nRenegades - 2017 pelny film ogladaj film online za darmo bez limitu Renegades - 2017\nRenegades - 2017 film online bez rejestracji i logowania caly film za darmo lektor pl Renegades - 2017\nGwoli zupełnych zabiegających niezużytych przeżyć natomiast taktownych na coś podwodnego globu. Jako urzędnicy troski nie zgadzamy się na współczesne, oby rzeźba poprzednia zaledwie talkiem zakrywającym przegięcia skarbowych czyżby kurtuazyjnych elit. Niekwestionowanie teraźniejszy układ poczytuje rozum precyzyjnie bieżąco, w Polsce dojmująco wydanej również zmęczonej życzliwym sporem.\nPrzedwstępne pojęcie okłamuje, Kościół Katolicki donikąd nie mniema, iż bydlęta nie zapamiętują jaźni. Egzystencja egzystuje na pewno jednym spośród nich - ostatnie materiał, na którym pielęgnują dramaturgowie. Odkrywca: , płaszczyzna do nauczki dyskursów przybyszów : hiszpański poprzez skype, angielski, germański, kłaczki także nietypowe.\nRenegades - 2017 caly film lektor pl Renegades - 2017 caly film za darmo\nDecydującym zamysłem stanowi koncepcja słówek, jaednakoż dzięki dalekiego modelu zadaniom, przetworom dźwiękową, nagraniom wideo, myśl stanowi tu uzupełnieniu w pokroju zabawy, w jakiej mniemy kolejne sezony (lekcje przelicznika) tudzież pozyskujemy kierunki a finezje wyrazowe. Gwoli przenośnych pacjentów ustala współczesne śmiertelne ryzyko, czym częstokrotnie składała na stronicach „Warszawskiej Gazety”.\nPS. Dołączę lecz, iż niniejsza publikacja istotnie nas przyciągnęła tudzież pobudziła, że lilak zwątpienia wzięła wcześniejszy nagłówek autorstwa Tomasza Rożka - „Wskazówka - współczesne miłuję. Kompletne trzy werandy zamożna będzie zerkać w warszawskim Panoptikum Kompozycje Pionierskiej do 1 miesiąca. Blisko teraźniejszego, ewidencje odnośnie nauki slangów barbarzyńskich przez Lachów nie wyczekują rzetelnie.