apiątkowy zakątek: 2011\nNic nie jest na zawsze...\n20 grudnia 2010 roku zrobiłam test. Domyślałam się, że zatrucie pokarmowe nawet w połączeniu z grypą żołądkową, raczej nie trwa tyle tygodni, ale celowo nie chciałam wiedzieć wcześniej... Nie chciałam się zdradzić. Trzy dni później odebrałam wyniki z laboratorium, które sprawiły, że nie miałam już wątpliwości.\nW moim brzuchu zamieszkał Mały Człowiek.\n24 grudnia przygotowałam pudełko w misie, a w nim malutkie buciki, skarpeteczki i list do Taty od Maleństwa... Wszyscy mi gratulowali, wszyscy się cieszyli... Wierzyłam, że przede mną same cudowne chwile... Mimo, że wcześniej bywało różnie. Mimo dolegliwości ciążowych\nw pakiecie full wypas... Mimo wszystko...\nDokładnie rok temu świat zawalił mi się na głowę... Poczułam się jakbym dostała obuchem w głowę, a potem ktoś skopał całe moje ciało. I już nic nie miało być takie, jak wcześniej... Odeszła niepoprawna romantyczka, do bólu wierząca w dobro i ludzi. Zniknęła wiara, nadzieja i miłość. Została pustka. I mały Okruszek pod sercem. Nie wiedziałam, jak będzie wyglądać moje życie. Obawiałam się, że nic mi nie zostało. Oprócz tej Kruszynki.\nI tak bardzo się bałam...\nTo nie był dobry czas...\nDzisiaj wyprostowało się wiele spraw... Dzisiaj wciąż mam rodzinę.\nAle wspomnienie zeszłego roku wciąż boli. Tak cholernie boli... A w głowie wciąż pojawia się myśl: "nic nie jest na zawsze..."\nAutor: a.pe o 11:23 13 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: a.pe o 02:16 9 komentarzy: Linki do tego posta\nPowoli szykuję się do Świąt... Prezenty niemal wszystkie zakupione, mieszkanie wysprzątane, fikus Benjamin PO choinki udekorowany... Jeszcze tylko muszę zrobić moje autorskie bombki i już... Nigdy jeszcze nie udało mi się tak zorganizować. A w międzyczasie wymalowałam mieszkanie Mamie i pomagam Jej w porządkach. I było by pięknie, magicznie i świątecznie, ale...\nDzisiaj moja Babcia znalazła się na OIOMie. Nie powinnam być specjalnie zaskoczona. Babcia od wielu lat cierpi na chorobę Alzheimera. Od roku przebywa w domu opieki, bo niestety stanowiła zagrożenie dla siebie i innych. Mimo naszych wysiłków, nie dałyśmy rady opiekować się Nią tak, jak by należało... Kiedy zamieszkała w DPS nie miała specjalnie świadomości, nie mówiła, a raczej "bulgotała". Za to była sprawna fizycznie. Nie widziałam Jej kilka miesięcy, bo nie chciałam tam chodzić w ciąży i zaraz po urodzeniu Antka. Zbyt dużo ludzi, chorób i w ogóle. A i z Babcią nigdy nie miałam dobrych relacji, szczerze mówiąc były one bardzo niefajne. Ale ostatnio śniła mi się kilka dni pod rząd. Postanowiłam Ją odwiedzić. Trochę się podłamałam - zapadnięta szczęka i policzki, ani grama tłuszczyku. Tylko sucha, pomarszczona skóra, zwisająca z powyginanych kości. Babcia od dawna nie chodzi, praktycznie nic nie mówi... Czy cokolwiek rozumie? Nie mam pojęcia.\nDziś przestała oddychać. Leży nieprzytomna, a aparatura tłoczy tlen do tego wychudzonego bezbronnego ciała. Gdzie się podziała tamta gruba kobieta, która straszyła mnie rzemienną dyscypliną i biła ścierką do naczyń? Gdzie znienawidzone krzyki i proroctwa mojego nędznego końca?\nPamiętam, wciąż widzę, słyszę, czuję... Ale już dawno nie jestem w stanie Jej nienawidzić. Być może moje sny były potrzebne, żebym do Niej przyszła, żeby i Ona to poczuła?\nNie wiem, czy powinnam chcieć, żeby Babcia z tego wyszła... Dla mnie Jej obecne życie jest swoistą torturą. Unieruchomiona w łóżku. W ciele, które żyje własnym życiem. Nikt nie wie, co myśli, co czuje. Czy w ogóle coś myśli i czuje? Nikt nie wie, czy Ją boli, bo nie jest w stanie tego powiedzieć... Czy śmierć w tym przypadku nie jest wybawieniem?\nA jednak na myśl o tym, w oczach zbierają się łzy... Smutne to... Tak strasznie smutne...\nAutor: a.pe o 15:37 13 komentarzy: Linki do tego posta\nByć może jestem totalną fetyszystką... Albo na przykład kolejną zwariowaną mamusią nie mającą najmniejszego nawet poziomu krytycyzmu wobec swojego dziecka. Wcale tego nie wykluczam. Ale...\nCoś mi się zdaje, że jest inaczej. W końcu to wcale nie ja to odkryłam... Pierwsza zauważyła to antosiowa babcia. To właśnie Ona zwróciła uwagę, na zgrabne dłonie Antoniego. Fakt. Mój nowo narodzony synek miał piękne, smukłe i delikatne dłonie. Od razu dostrzegłam podobieństwo do dłoni Jego Taty. Niedługo później okazało się, że Antoś w tym względzie znacznie przewyższa swojego Tatusia. Dało się bowiem zauważyć, że układa łapki w iście hrabiowskim stylu. Ta gracja, ten trudny do opisania wysublimowany sposób gestykulacji... To trzeba zobaczyć, bo żadne słowa nie oddadzą doskonałości małych rączek. Minęło trochę czasu i dłonie Antosia nabrały nowego wyglądu. Wciąż są smukłe i delikatne, ale teraz troszkę bardziej "puchate". Ale to tylko cechy zewnętrzne, które nie oddadzą magicznej mocy ukrytej w tych dwóch malutkich łapkach. Nie są w stanie przekazać ich ciepła i aksamitnego dotyku. Nie są w stanie sprawić, żeby Osoba, która to czyta, poczuła tą miłość, która przez nie przepływa. Nie potrafię opisać magii dotyku mojego synka. Mogę tylko powiedzieć, że dzięki niemu zapominam o kłopotach, to on łagodzi ból i sprawia, że najzwyczajniej w świecie czyję się szczęśliwa i spełniona.\nKocham te łapki najbardziej na świecie...\nAutor: a.pe o 06:25 11 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: dłonie, magia, rączki\nMoje dziecię jest bardzo konkretne: jeśli czegoś nie chce, nie ma bata, żeby to przeforsować... Ani prośbą, ani groźbą (której swoją drogą jeszcze nie próbowałam i na razie nie zamierzam), ani zabawą. Nie i koniec. Tak jest między innymi z leżeniem na brzuszku. Te wszystkie fotki, które tu zamieszczam to tylko sprytne wykorzystanie chwili. Bardzo krótkiej chwili.\nPowoli zaczęłam się tym niepokoić, bo przez to Antoś nie może wyćwiczyć mięśni pleców, no i nie obraca się tak, jak na jego wiek przystało. Co więcej nie ma szansy się tego nauczyć... A ja czuję się, jak matka, która nie dba o rozwój swojego maleństwa. I tak się zamartwiałam od jakiegoś czasu... Tymczasem Antek postanowił mnie zaskoczyć. Co zrobił? Otóż złapał się za sweter taty i..... usiadł!!!! Moje maciupeńkie dziecko ma teraz nową rozrywkę: łapie się za nasze dłonie\ni podnosi się do siadania. A spróbujcie go powstrzymać!!! Mowy nie ma! Król będzie siedział i już, a jak nie to korzysta z prawa weta, co objawia się WIELKIM WNERWEM...\nTak więc możecie podziwiać na zdjęciu nową zabawę Antosia :)\nPs. Dzisiaj byliśmy na kolejnym szczepieniu. Już wiem po co są szczepionki skojarzone. Antek już dawno spał, a ja trzęsłam się z nerwów jeszcze przez godzinę... Niestety potem było gorzej i ledwo udało mi sie opanować jego płacz....\nPs2. Przy okazji wizyty u lekarza mierzyliśmy się i ważyliśmy. Mój syn będzie gigantem. Ma już 64,5 cm wzrostu. I waży 6500 g. Mój gigancior. Muszę dodać, że bardzo szczupły i zgrabny gigancior ;p\nAutor: a.pe o 12:14 13 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: lekarz, lezenie na brzuszku, mięśnie pleców, siedzenie, szczepienia\nDwie fury i inne takie...\nOstatnimi czasy zabrakło mi weny na pisanie... Zaglądałam wprawdzie na Wasze blogi i czytałam, ale komentarza jakoś nie miałam siły zostawić... Zresztą ostatnio wpadłam na pomysł przygotowania kalendarzy antosiowych na 2012 rok i z uporem maniaka porównywałam oferty, kompletowałam zdjęcia i tworzyłam coś, co by mi przypadło do gustu. Kalendarze zostały zamówione. Najpierw dwa w rossmanie dosłownie 5 minut przed północą dnia wczorajszego, bo kończyła się promocja. Zdjęcia wgrywały się w tak wolnym tempie, że nawet nie wiem, jaki wybrałam wzór, ale na szybko zrobiłam jeszcze trzeci, też nie do końca wiem, jaki, bo kliknęłam na 10 sekund przed 24. Mam nadzieję, że wyjdą fajne, bo mają pełnić funkcję prezentów. Nie mogłam jednak zdecydować, czy lepsza była oferta rossmana, czy vistaprint, więc zamówiłam jeszcze jeden darmowy kalendarz tam. A poza tym: dwa kubki (prezent gwiazdkowy od Antosia dla nas), dwa kalendarze biurkowe (dla teściowej i męża do pracy), pięć breloczków (jako drobiazg na Dzień Babci, a i my nie pogardzimy), kartki pocztowe (gratis), pieczątka (gratis) i długopis (też gratis). Za wszystko wyszło 102 zł, więc nie ma tragedii, zwłaszcza, że w Manufakturze zwykły biały kubek z własnym nadrukiem kosztuje 30zł.\nA jeśli już jesteśmy przy prezentach... Wyciągnęłam wczoraj M. na nocną promocję w Tesco. Wystarczyło, że tam weszłam, a już miałam dosyć. Nienawidzę ścisku i tłumów, a kiedy ten tłum walczy o zabawki jest jeszcze gorzej. Najgorsze było, że prezent dla Antka, ktoś sprzątnął mojej siostrze sprzed nosa, co dobiło mnie zupełnie. Jednak nie na długo i idąc tropem porzuconych zabawek odnalazłyśmy ostatnie pudełko z wyścigówką sterowaną grzechotką :)\nMimo ciekawej promocji nasze zakupy były więcej niż skromne - 5 zabawek na nas dwie. Inni wywozili pełne kosze i tak mi się dziwnie zrobiło, bo przypomniałam sobie, jakie skromne święta zawsze były w mojej rodzinie... Może to kwestia innych czasów, ale mimo wszystko wolałabym, żeby Antoś mógł poczuć radość nie tylko z wypasionych prezentów, ale przede wszystkim z chwil spędzonych z najbliższymi. Mam nadzieję, że mi się to uda.\nNiestety nie tylko prezentowe projekty oderwały mnie od bloga. Po raz kolejny zniszczyli nam auta. Najpierw w jednym wybili szybę (2 raz od czerwca), potem w kabriolecie przecięli dach (to też kolejna szkoda, bo auto było już 2 razy oblane olejem i posypane piachem i raz porysowane). Jeśli ktoś myśli, że chodzi o kradzież, spieszę wyjaśnić, że na pewno nie. W dniu, kiedy pocięli dach, mąż zapomniał zamknąć auto. Nie chodzi też o miejsce parkingowe, bo je zmienialiśmy, a sytuacja wciąż się powtarza. Ktoś na tym osiedlu ma chyba coś z głową. Szkoda, że my za to musimy płacić... Przy okazji stwierdziłam, że nie ma co inwestować w jakiekolwiek lepsze auto i problem za małego bagażnika rozwiązałam inaczej - kupiłam drugi wózek dla Antka. Tym razem padło na loolę up BebeConfort. Oczywiście używaną, bo na nową raczej mnie nie stać. Loola jest fajna z tym, że jest "zwykłą spacerówką", ale składa się, jak parasolka. Bardzo fajny wózeczek i dużo bardziej stabilny i nie tak rozklekotany, jak wychwalany pod niebiosa pliko p3 Peg Perego. Tak więc Antoni ma teraz dwie fury... I wszystko było by super, gdyby nie tak mało miejsca w naszej kawalerce... Może dlatego tak chętnie chodzimy ostatnio na długie spacerki?\nAutor: a.pe o 14:02 6 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: auto, loola, pliko p3, prezenty, rossman, tesco, vistaprint, wózek, zabawki\nDługo nic nie pisałam, ale nie dlatego, że tematów brak. Tychże jest\naż nadto. Tylko z czasem trochę gorzej ;)\nA jeśli już jestem przy temacie czasu...\nPo raz pierwszy zrobiłam to w dniu wyborów.\nNiczym wyrodna matka zostawiłam swoje maleńkie, śpiące niemowlę\ni w te pędy udałam się do lokalu wyborczego, by postawić piękny znak x przy nazwisku posła, który jako jedyny robi coś dla mojego miasta. Żeby było zabawniej jest to jedyny czarnoskóry poseł\nw naszym sejmie, w dodatku wybrany został przez mieszkańców jednego\nz najbardziej rasistowskich miast Polski... Ot, taki mały paradoksik. Ale ja nie o tym.\nPo spełnieniu obywatelskiego obowiązku, postanowiłam zaszaleć. A co, należało mi się... Pobiegłam więc do najbliższego kościoła na szybką "Zdrowaśkę" i szybciutko wróciłam do domu. Nie było mnie CAŁE, NIEZMIERNIE DŁUGIE, WRĘCZ NIEKOŃCZĄCE SIĘ 20 MINUT.\nPrzez tą wieczność niemal całą mój synek słodko spał pod opieką babci\ni tatusia. Grzeczny chłopczyk.\nDrugi raz zrobiłam to prawie miesiąc później.\nTym razem podła, zła wyrodna matka zostawiła pisklaczka maciupeńkiego tylko pod opieką babci. A tatusia zabrała ze sobą na cmentarz. Pierwsze chwile były straszne. No bo, kto to widział takiego cudnego chłopczyka z niemal obca babą zostawić? Nieważne, że owa "obca baba" wychowywała matkę tego chłopca przez całe życie, ale przecież dla niego każda jest obca. Z wyjątkiem mamuni.\nPozadręczałam się ładnych kilkanaście minut, łza popłynęła rzewnym strumieniem... A potem mi przeszło. Po raz pierwszy od narodzin Młodego mogłam iść z mężem za rękę i nie myśleć o pakunku w nosidle na brzuchu. Mimo że wieczorny spacer po cmentarzu do najbardziej romantycznych nie należy (chociaż, kto miał na randce tyle świeczek? ;p), było całkiem miło... Ale nie trwało to długo. Widok maleńkich nagrobków przypomniał mi, że gdzieś tam porzuciłam swoje potomstwo, a przecież to takie szczęście, że go mam i w ogóle. Nie było nas godzinę i sześć minut.\nA synek sobie spał. A jak już się obudził, babcia dała butlę z mleczkiem\ni było mu dobrze. A kiedy wróciliśmy, babcia nosiła na rączkach uśmiechniętego dzidziusia. Prawdziwy doroślak z tego synka mojego.\nTrzeci raz miał miejsce w poprzednią sobotę. Dziecko znów zostało\nz babcią. Tym razem na dwie godziny i 15 minut. W tym czasie mama uczyła się jeździć autem (bo tchórz z niej straszny w tej dziedzinie i choć ma prawo jazdy prawie od 6 lat, dotychczas jechała aż 5 razy), panikując, ruszając się, zatrzymując i urządzając histerie, że nigdy jej się nie uda\ni w ogóle jest do dupy kierowcą i po co to wszystko aaaaaaaaaaa... Potem w 2 minuty zwiedziła IYSKa, potem pobiegła do Tesco, a w końcu do Manufaktury po pieluchy (W ROZMIARZE 3!!!!) dla synusia. A na końcu spóźniona o 15 minut pojawiła się w babcinym mieszkaniu. Wszystko to oczywiście z tatusiem.\nA synuś? Pobawił się grzecznie, poszedł spać, obudził się z wielką awanturą, dostał butlę i się uspokoił. I generalnie nie było źle. Bo u babci nie może być źle. Zwłaszcza, że po moim powrocie do pracy, to właśnie babcia zostanie z Antosiem. Mam nadzieję, że do tego czasu opanujemy zostawanie pod opieką babuni na znacznie, znacznie dłużej...\nPs. Na zdjęciu oczywiście Antoś z Babunią :)\nAutor: a.pe o 12:49 13 komentarzy: Linki do tego posta\nNiby to oczywista oczywistość... Niby, bo nie dla wszystkich. Ja akurat nie wiem, jak to jest mieć tatę... Rodzice rozwiedli się, kiedy miałam 7 lat, a wcześniej lepiej było, gdy ojca nie było, niż kiedy był... Tak więc nie mam pojęcia, jak to jest, kiedy tata przytula Cię do siebie, gdy trzyma Cię za rękę, pokazując ogromny, fascynujący świat. Nie wiem, jak to jest, gdy tata uczy jeździć na rowerze i kiedy ma ochotę zamordować twojego pierwszego chłopaka...\nDlatego tak ważne było dla mnie, żeby moje dzieci miały dobrego ojca. Czułego, mądrego, wyrozumiałego, ale i stanowczego. Człowieka, który kocha dzieci. Który nie będzie traktował wspólnych zabaw, jako głupoty i nie ucieknie przed zmianą pieluchy.\nAle dobry kandydat na tatę, to tylko połowa sukcesu. Potrzeba bowiem jeszcze czegoś od mamy. Na nic się zda potencjalnie dobry tata, kiedy mama zaborczym gestem będzie go odsuwać od dziecka, bo przecież to ona wie i umie najlepiej... Może i wie. Może i umie. Ale czy to ważne, kiedy może sprawić, że tata i maluch nie będą mogli bez siebie żyć?\nWiedziałam, że M. będzie dobrym ojcem. Ale nie przypuszczałam, że tak szybko rozwinie się więź między nim i Antosiem... Mimo, że momentami lekko drżałam o małego, a czasami miałam ochotę zamordować męża swego, postanowiłam się nie wtrącać... I tak M. już w szpitalu zajmował się Antkiem, żebym ja mogła się troszkę przespać. Zajmował się też w domu: najpierw niepewnie, z lekkim strachem, z czasem z coraz większą radością i otwartością... To M. niemal od poczatku kąpie Antosia, to On urządza "treningi", podczas których ćwiczą rowerek i inne takie. To On wymyśla różne historyjki i nadaje imiona grzechotkom. To u Niego Antolek potrafi się uspokoić, kiedy ja już mam zszargane nerwy. I to On jest gigantycznym smoczkiem, gdy Antek przysysa się do jego ramienia, pozostawiając po sobie wielką malinkę...\nI choć czasem jestem ociupineczkę zazdrosna, to robię wszystko, żeby moi faceci mieli swoje małe męskie sprawy. Ja nie wiem, jak to jest mieć tatę. Ale na szczęście Antoś będzie to wiedział. I w dodatku przekona się, jak to jest mieć najlepszego tatę na świecie :)\nAutor: a.pe o 16:05 11 komentarzy: Linki do tego posta\nWydaje się, że to było zaledwie kilka dni temu... Ile dokładnie? Kiedy zaczynam liczyć, wychodzi jakaś ogromna suma maleńkich jednostek czasu, które składają się na trzy miesiące...\nTrzy miesiące... Dla nas, dorosłych to tak niewiele. Dla Niego to całe życie.\nMaciupeńki Okruszek, którego przyniosłam do domu, wyrasta na prawdziwego mężczyznę. Już nie 52 centymetry, a całe 60... Już nie 2950 gramów, a całe 5600... Doroślak...\nTo zaledwie trzy miesiące, a Antoś zmienił się tak bardzo... Już nie jest taki chudziutki, na Jego ciałku pojawiły się apetyczne fałdki, które z wielką namiętnością i dokładnością wycałowuję przy każdej okazji... Już nie jest taką gapą, choć wciąż jest cudownym głupolkiem, który czasem wypluwa pierś, odwraca się i zasysa moje ramię, a potem denerwuje się, że nie leci mleczko... Już nie jest takim cycofilem, choć piersi pełne mleka nadal pozostają centrum Jego zainteresowań... Dzisiejszy Antoni potrafi sam się zabawić, spać przez kilka godzin bez przerwy i spokojnie leżeć w wózku na spacerze... Rozmawia ze swoją mamą co rano, a potem śmieje się do miśków z karuzeli, uważnie obserwuje półkę z książkami, zastanawiając się, którą przeczyta najpierw, ale mimo to, wciąż pozostaje wierny Marilyn Monroe, zawieszonej nad naszym łóżkiem...\nI choć troszkę mi szkoda, że rośnie tak szybko, to cieszę się niesamowicie, że mogę już bez strachu przytulić mocno mojego Małego Mężczyznę :)\nPs. A'propos "magicznych trzech miesięcy", muszę przyznać, że w dniu dzisiejszym mój synek zachowywał się poważnie, jak na taki nobliwy wiek przystało ;)\nAutor: a.pe o 12:31 13 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: dorosły, Marylin, rocznica, trzy miesiące\nAntka mogło nie być... Mógł wcale nie pojawić się w moim życiu, ponieważ hiperprolaktynemia i choroba Hashimoto skutecznie bojkotowały taką ewentualność. A kiedy ich działania nie przyniosły efektu i w moim brzuszku zaczęło kiełkować upragnione ziarenko, pojawiły się inne przeszkody... Tak więc Antka mogło nie być także później, gdy w 10 tygodniu trafiłam do szpitala ze zbyt wysokim ciśnieniem i diagnozą: poronienie zagrażające... Mogło Go nie być również dwa tygodnie później, gdy znów znalazłam się na oddziale z krwawieniem z dróg rodnych i taką samą diagnozą... W dłoni ściskałam małego, błękitnego misia, którego kupiłam dzień wcześniej dla mojego Synka, zaraz po tym, gdy wróciłam z USG podczas, którego po raz pierwszy zobaczyłam moje Maleństwo... Pamiętam swój paniczny strach... Pamiętam łzy, które nie chciały przestać płynąć, choć wszyscy mówili, że płacz może tylko zaszkodzić... Nie mogąc się uspokoić, całowałam zdjęcie wydrukowane z ultrasonografu i błagałam Boga, żeby nie odbierał mi tego cudownego Daru...\nDo szpitala prawie trafiłam raz jeszcze, kilka miesięcy później. Tym razem zawinił stres, który niemal uniemożliwiał mi oddychanie i powodował przeraźliwy ból w klatce piersiowej. Okres mojej ciąży wypełniony był nerwowymi sytuacjami, strachem i niepewnością... I choć miało być tak pięknie, świat runął mi na głowę... A jednak okazało się, że jestem ogromną szczęściarą i wszystko zakończyło się dobrze.\nAntoś urodził się cały i zdrowy....\nOd pewnego czasu wciąż myślę o tym, że nie wszyscy mają tyle szczęścia... Dzisiaj po raz kolejny odnalazłam na cmentarzu opuszczony maleńki nagrobek, by zapalić na nim symboliczny znicz. Światełko dla wszystkich, o których nikt nie pamięta, ale też dla Paulinki, która pojawiła się na tym świecie tylko na miesiąc, dla Wiktorii i Jej Siostrzyczki lub Braciszka, którzy nie mieli nawet tyle czasu... Dla Córeczki Kuzynki, która urodziła się w 21 tygodniu ciąży. Jeszcze trzy tygodnie i miałaby szanse na przeżycie. Tylko trzy tygodnie... W tym roku zapalając znicz, myślami byłam także przy dwóch maleńkich istotach, o których istnieniu dowiedziałam się dopiero w zeszłym tygodniu. Dziś miałyby ponad 30 lat. Ale odebrano im możliwość smakowania tego świata... Myślałam i o innych małych Aniołkach, ale też o ich bliskich, o Aniołkowych Mamach... Mój mały rytuał zawsze napawał mnie smutkiem. Dzisiaj jednak totalnie mnie rozwalił... Jestem szczęściarą. Cholernie wielką szczęściarą.\nBo Antek jest.\nAutor: a.pe o 14:43 7 komentarzy: Linki do tego posta\nCo robi moje hiperuzdolnione dziecko?\nAno czyta. W końcu ma to w genach.\nA co czyta?\nKonkretnie zbiór wierszy:\n"Szalony szczypiorek i inne wierszyki szczypiące w jęzorek"\nKsiążeczkę z całego serca polecam i pozwalam sobie zacytować wierszyk, który rozśmiesza Antoniego :)\nUwaga, uwaga, tamdaradej....\n"Fafik i foka"\nFafik wokół foki fika\nFoka fuka na Fafika\nWychlapały wodę w mig.\nI takie oto mądrości życiowe przyswaja mój syn na obecnym etapie życia. A ja rozpływam się z dumy. No bo jakże inaczej? ;p\nAutor: a.pe o 13:49 10 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: fafik, foka, poezja wiersze\nByło tak pięknie. Atak Potwory odparłam za pomocą antybiotyku... Niby taka Potwora silna, ale musiała się poddać... Przecież nie ma silnych na antybiotyk, prawda? A właśnie, że nie prawda... Początkowa niemoc Potwory, uznana przeze mnie za wielką wygraną, okazała się...tylko chwilowa. Potwora jest jednak wyjątkowo przebiegła, postanowiła więc zorganizować wielki spisek... Nie, nie jest już znanym i okiełznanym zapaleniem piersi. To by było za proste. Teraz wróciła jako OGROMNA UCIĄŻLIWA I SWĘDZĄCA wysypka, prawdopodobnie reakcja uczuleniowa na ów antybiotyk. A ja wyglądam jak wielki muchomor sromotnikowy, tylko odwrotnie umaszczony. Usta moje - zazwyczaj kształtne, różowiutkie i przyjemnych rozmiarów, zdystansowały wargi Angeliny Jolie i ubarwienie buraka polnego... Ale to i tak pikuś... Najgorsze jest to swędzenie... Ratuuuuuuuunkuuuuuuu!!!!!\nZa moment wypiję ostatnią dozwoloną porcję wapna, jak nie pomoże, to biada mi... Jeśli usłyszycie w wieczornych wiadomościach o ofierze samoistnego zadrapania się na śmierć, to znaczy, że to byłam ja ;p\nA mój syneczek próbuje wygonić Potworę. Tak Antolku, pokaż języczek tej wstrętnej Potworze, może sobie pójdzie....\nAutor: a.pe o 04:48 12 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: alergia, Angelina Jolie, antybiotyk, choroba, potwór, wysypka\nMoje dziecię śpi. Śpi już ze trzy godziny. I to w wózku, nie przy cycu. Jestem wolnaaaaaa!!!!!!!\nI spacer prawie cały przespał, i wizytę na poczcie, i skrobanie się po schodach, i zmywanie garów przez mamusię... A to wszystko dzięki 90 ml mleka modyfikowanego. Nie, nie zamierzam zamienić cyca na butlę.\nW ostatnich dniach zrozumiałam, jak ja bardzo lubię karmić piersią tego małego szkraba i nie chcę z tego rezygnować. Dla dobra nas obojga.\nAle chyba wprowadzę tą jedna jedyną porcyjkę w porze spacerowej.\nI w końcu wyjścia przestaną być koszmarem. I wilk syty i owca cała. Hurrrrrra!!!!\nPs. A ja lecę czytać i komentować Wasze blogi, bo mam sporo zaległości....\nPs2. Antek śpi już 4 godziny, a ja zamiast się cieszyć, siedzę i tęsknię... Głupia ja, oj głupia... O! Właśnie się budzi! Hurrrrrrrra!!!\nAutor: a.pe o 09:19 10 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: karmienie piersią, mleko modyfikowane, sen\nPotwora nie wybiera....\nA może właśnie wybiera? Tym razem Potwora znana z Zezullowego bloga przybrała postać zapalenia piersi, a na ofiarę wybrała moją skromną osobę. Nie to, że chciałabym, żeby padło na kogoś innego. Co to to nie. W końcu nikomu źle nie życzę. Po prostu mogłaby sobie ta Potwora przywiązać do nogi kamień ciężki bardzo, a następnie skoczyć w odmęty jakiegoś akwenu. I wszyscy byliby jej wdzięczni...\nAle tak nie zrobiła i zaatakowała mojego cyca lewego. Oczywiście internista wpakował mi antybiotyk i zakazał karmienia na dni 10. Troszkę mi się to nie zgadzało z tym, co czytałam o zapaleniu piersi, więc udałam się do antosiowej Pediatry i okazało się, że mogę karmić. Na wszelki wypadek postanowiłam podawać mu tylko zdrową pierś, ale dzisiaj, pod wpływem silnych nacisków synka mojego, zmieniłam zdanie... Wprawdzie po mleku modyfikowanym ładnie i długo śpi, ale na cycusiu jest po prostu szczęśliwy... Okazało się więc, że karmienie butlą nie jest takie fajne. Być może pozostanę przy jednej porcji dziennie przed wyjściem na spacer? A spacery na razie wciąż są jakimś koszmarem. W wózku moje dziecko płacze (choć głodne nie jest), a żeby go brać na ręce jest za zimno. Nosidło na razie odpada z powodu bolącego cycusia... Więc spaceruję sobie po osiedlu z wyjącym wózkiem, ale przyjemne to to nie jest. Ani dla mnie, ani dla Antka... A miało być tak pięknie...\nPs. A może macie jakiś dobry pomysł na przekonanie dziecka do wózkowych spacerów?\nAutor: a.pe o 07:11 9 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: zapalenie piersi\nPogoda oszalała... Choć właściwie chyba niestety znormalniała, jeśli weźmiemy pod uwagę nasz klimat... I może nawet ta listopadowa aura nie byłaby taka straszna, gdyby nie jeden drobny fakt. Wszędzie grzeją, tylko nie w naszym bloku. Zimno u nas, jak w lodówce. Antek w kilku warstwach ubranek, rękawiczkach i opatulony kocykiem, a i tak dłonie ma jak dwie kostki lodu. Do tego zarasta brudem, bo w takiej temperaturze nie mam odwagi Go kąpać. Tak więc hodujemy sobie takiego mini kloszardzika... I tylko mam nadzieję, że w końcu jutro od kaloryferów zacznie bić przyjemne ciepełko...\nTak odnośnie pogody, zastanawiam się nad spacerami z Młodym. Na razie nasze wyjścia ograniczyłam do krótkich dystansów w nosidle, ale jutro czeka nas dłuższa podróż na USG bioderek. Wózka nie mam odwagi wyciągać, bo Antoś po kilku minutach spaceru urządza histerie\ni w końcu i tak kończy na cycu. A w taką pogodę niespecjalnie mi się widzą takie akcje... W tym miejscu mam pytanie do (niekoniecznie) bardziej doświadczonych Mam: jak Wy radzicie sobie ze spacerami przy takiej temperaturze i deszczu? Może powinnam sobie darować i wyjścia\nz dwumiesięcznym dzieckiem ograniczyć tylko do tych niezbędnych? No i jak takiego malucha ubierać, żeby nie przesadzić w żadną stronę? Jeśli macie jakieś dobre rady i pomysły, będę wdzięczna :)\nAutor: a.pe o 15:11 5 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: zimno spacer deszcz pogoda usg bioderek\nTak odnośnie poprzedniego wpisu, mam takie marzenie...\nDomek z ogródkiem na przedmieściach mojego miasta, albo dla odmiany w Pieninach... Zielony ogród z drewnianą huśtawką, duży taras... I moja mała pracownia. Pracownia, w której powstawałyby kolejne przedmioty z duszą do mojego sklepiku: biżuteria, ręcznie robione zabawki, różne różności do pokoików dziecięcych i nie tylko... Mogłabym pracować w domu, w dowolnych godzinach i nie musiałabym zostawiać mojego synka pod opieką innych osób, kiedy ja będę siedzieć osiem godzin w biurze...\nI chociaż nie jestem mistrzynią kuchni, marzy mi się nawet robienie przetworów, by w mroźne zimowe wieczory wyciągać ze spiżarki słoiczki pełne kolorowych pyszności... Taki sielsko-anielski dom mi się marzy... Troszkę romantyczny, bo i ja taka jestem... Szkoda, że to marzenie jest takie odległe...\nTymczasem trochę zaszalałam. Nie wiem, czy już wspominałam, ale mam ogromne problemy, żeby wydać na siebie pieniądze. Innych potrafię obsypywać prezentami, a na siebie mi szkoda... Teraz nie było inaczej, jednak po dłuuuuuuugim zastanowieniu stwierdziłam, że jeśli nie zrobię tego teraz, następna okazja może się nie powtórzyć przez kilka najbliższych lat. Tak więc przeliczyłam oszczędności, część z nich wypłaciłam z konta i kupiłam sobie nowiutki aparat - lustrzankę Canona. Uwielbiam robić zdjęcia, a mój stary aparat przestał mi już wystarczać. Teraz czas zaprzyjaźnić się z nowym sprzętem i nauczyć czegoś nowego :)\nPs. Dzisiaj byliśmy na szczepieniu - to pierwsze takie doświadczenie po szczepionce szpitalnej i od razu 3 zastrzyki. Antoś wył wnieboglosy (opanował tę sztukę do perfekcji), a mnie serce się krajało. Najgorzej było, gdy spojrzał na mnie wzrokiem, mówiącym: "zdradziłaś mnie Mamo", chyba tylko my, mamy wiemy, jakie to okropne uczucie....\nAutor: a.pe o 06:23 7 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: aparat, canon, domek, hand made, marzenia, szczepionka, szycie\nAntoś cały dzień wisi mi na cycu, jestem więc uziemiona na kanapie z bardzo ograniczonym zasobem ruchów (znaczy ja mam to ograniczenie, nie kanapa ;) ). I siedząc tak sobie całymi godzinami z nudów buszuję po internecie. Najpierw (i tu wcale nie z nudów) zaglądam na Wasze blogi, a jak już wejdę to czytam nie tylko Wasze posty, ale także komentarze, podglądam ulubione blogi... I w ten właśnie sposób zupełnie nieoczekiwanie trafiłam w cudowne miejsca... Blogi kobiet, które tworzą cudowne rzeczy: szyją, malują, szydełkują, robią zdjęcia, biżuterię, mozaikowe cuda i wiele innych wspaniałości... I przyznam, że trochę zazdroszczę... Nie talentu, nie czasu potrzebnego, by to zrobić... Zazdroszczę odwagi. Odwagi, by otworzyć swój sklepik, by z pasji uczynić sposób na życie... By nie doszukiwać się w każdej pracy minimalnych wad, które udowodnią, że to jeszcze nie jest profesjonalny wyrób... By zachwalać swoje dzieła, bo z pewnością są tego warte... Zazdroszczę, bo ja nie mam tej pewności, tej wiary w siebie. Nie mam odwagi, by pokazać swoje prace, a tym bardziej, by uznać, że są one tak dobre, że ktoś chciałby je mieć... I w ten oto sposób sama siebie ograniczam... Sama odbieram sobie szansę na robienie czegoś, co sprawia tyle radości...\nPs. Literki z pierwszego zdjęcia od podstaw wykonała moja siostra, która ma ten sam problem, co ja. Pudełeczko było prezentem, która zrobiłam metodą decoupage w prezencie dla Jej synka. Przedmiotów innych osób nie pokazuję, jako, że nie chcę łamać praw autorskich.\nAutor: a.pe o 03:06 6 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: cudowne kobiety, decoupage, hand made, odwaga, piękne rzeczy, własny sklep\nWczoraj był bardzo ważny dzień w Twoim życiu... Zostałeś ochrzczony i stałeś się pełnoprawnym członkiem wspólnoty wiernych. Przyznam szczerze, że bardzo się bałam, że będziesz rozpaczliwie płakał i będziemy musieli wyjść z kościoła. Tymczasem, Ty już na poczatku mszy usnąłeś z tak słodką, niewinną minką, że miałam ochotę zacałować Cię na Amen. Obudziłeś się na samą uroczystość, złożyłeś rączki, niczym maleńki aniołek i pozwoliłeś księdzu czynić swoją powinność. Byłam z Ciebie tak strasznie dumna. Mój malutki syneczek potrafi zachować się w każdej sytuacji... No chyba, że jest głodny... A głodny zrobiłeś się na samym końcu uroczystości i za nic miałeś jakieś szalone inicjatywy, jak zbiorowe zdjęcie wszystkich gości. A goście stawili się w pełnym komplecie i przynieśli Ci mnóstwo pięknych prezentów. Część z nich trafi do specjalnego pudełeczka na pamiątki, które wkrótce dla Ciebie zrobię, część ulokujemy na Twoim własnym koncie, żeby w przyszłości ułatwiły Ci start w dorosłe życie (oczywiście zasoby będziemy stale uzupełniać), a cudne literki, które zrobiła dla Ciebie Mama Chrzestna, trafią niedługo na ścianę nad Twoim łóżeczkiem... Niestety, goście średnio Cię interesowali. Na pewno nie bardziej niż maminy cycuś... Cóż, przynajmniej wiemy, że nie jesteś przekupny ;) No, chyba, że ktoś próbował skorumpować Cię miłością... A kiedy nawet to nie pomagało, uspokajałeś się w ramionach Taty Chrzestnego. Cudnie razem wyglądaliście - Ty, taki maleńki i On, prawdziwy góral słusznych rozmiarów. Cieszę się, że tak to wszystko się ułożyło i po wczorajszym dniu nabrałam pewności, że razem z Tatą wybraliśmy dla Ciebie najlepszych Rodziców Chrzestnych na świecie.\nKocham Cię bardzo mój syneczku\nAutor: a.pe o 03:46 7 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: chrzciny, chrzest, goście, prezenty\nJego Maleńkość dorasta...\nMój synek rośnie. Niby to nic nadzwyczajnego, ba! co by było, gdyby nie rósł? Dramat jakiś! No, ale dramatu nie ma. Antek z dnia na dzień jest coraz większy. I tylko ja wciąż jestem w szoku, że to dzieje się tak szybko. Przecież nie dalej, jak wczoraj z rozczuleniem patrzyłam, jak Jego maciupeńkie ciałko "tonie" w najmniejszych pajacykach, a dzisiaj te same pajacyki ledwo na niego wciskam. A przecież nie minęły nawet dwa miesiące...\nDla nas to tak mało, a dla takiego małego człowieka całe życie. Moja mała, nieporadna, ślepa małpeczka, rozprostowała nóżki, otworzyła oczka i pochłania otaczający świat. I wszystko jest taaaaaakie ciekawe. A najciekawszy jest oczywiście cycuś.\nNo właśnie, cycuś... Zaczynam się niepokoić, czy z nim, aby na pewno wszystko ok. W przeciwieństwie do wielu z Was, nie miałam nawału pokarmu, a na początku w ogóle było cienko. I tu nasuwa się pytanie, czy powinnam użyć czasu przeszłego. Antek całe dnie wsi mi na piersi i generalnie tylko w nocy mleczko ma szansę je zapełnić. I właśnie zaczęłam się zastanawiać, czy przypadkiem tego mleka nie jest za mało? Niby Młody przybiera na wadze. Ale od piersi odstawić się nie da - od razu jest wielka awantura, a czasem wręcz histeria. Może orientujecie się, czy częściowe wprowadzenie mleka modyfikowanego bardziej by pomogło, czy raczej zaszkodziło? No i może macie jakieś pomysły/doświadczenia, co zrobić, żeby Antoś miał przerwy w jedzeniu? Przeczekanie płaczu nie pomaga, bo po 15 minutach jest taka histeria, że boję się, że on sobie krzywdę robi... Może i Antoś jest jeszcze malutki, ale siła Jego płuc z pewnością nie...\nAutor: a.pe o 13:16 14 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: całe życie, cycuś, karmienie piersią, laktacja\nChusta, czy nosidło? (+ 2 antybiotyki na raz?!)\nJeszcze Antka nie było w konkretnych planach, a ja już marzyłam o noszeniu dzieciątka w chuście. Widok maleństwa zamotanego w zwoje kolorowego materiału wzbudzał mój zachwyt i rozczulał. Dlatego z malutkim synkiem szybko udałam się do znajomej, która jest przewodniczącą Klubu Kangura, by nauczyć się wiązania i zdobyć kilka dobrych rad. I wszystko byłoby pięknie... Tyle, że Antoś cierpliwości do wiązania nie ma. Nawet, kiedy wiąże go na śpiocha, szybko się wybudza, prostuje nóżki.... i z całej naszej pracy nic nie wychodzi... Może jeszcze za wcześnie dla nas na chustowanie?\nTymczasem koleżanka zaczęła zachwalać nosidełko, które kupiła dla synka. Nosidełko nazywa się Bondolino i jest przeznaczone dla dzieci od urodzenia do 36 miesięcy. Nie wymaga tyle skomplikowanych zabiegów, co chusta i nie trzeba kupować różnych rozmiarów dla rodziców różniących się wzrostem, jak w przypadku chust (to dość istotne, bo ja mam 160cm wzrostu, a mąż 190 cm). A najważniejsze, że Antolek pozwala się do niego włożyć i po kilku minutach zasypia.\nW sumie nie powinnam się zastanawiać... Tylko troszkę mi szkoda marzenia o chuście...\nAntoś od zeszłej niedzieli choruje i niestety zamiast poprawy, jest troszkę gorzej. Byliśmy wczoraj u lekarza i... No właśnie, lekarka przepisała mu aż dwa antybiotyki - zinnat i biodacynę do noska. Problem w tym, że Pani Doktor dziwnie się zachowywała: najpierw powiedziała: "no i po co Pani przyszła, teraz mam problem, a może by samo przeszło", potem 5 razy zmieniała wersję podawania leków, gadając przy tym, jakby była pod wpływem środków odurzających... No i szczerze mówiąc mam problem, czy powinnam młodemu podać oba antybiotyki, czy wstrzymać się do poniedziałku i iść do mojej lekarki. Na razie daje tylko ten do noska (mały ma żółty katar i czerwone gardło, odrobinę podwyższoną temperaturę), bo wydaje mi się, że dwa antybiotyki na raz u tak małego dziecka, to trochę przesada. A Wy, co o tym sądzicie?\nAutor: a.pe o 02:18 9 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: antybiotyk, chusta, klub kangura, nosidło, pediadra\n"Jeżeli kobieta przed urodzeniem dziecka cierpiała na depresje, ma 99% szans, że będzie mieć depresję poporodową."\nTe słowa usłyszałam od mojej Pani Doktor w lipcu. Łudziłam się jednak, że mnie to nie będzie dotyczyć, że będę w tym szczęśliwym 1%. Ale nie....\nWczoraj okazało się, że mam wszystkie symptomy depresji poporodowej. I że to samo nie przejdzie. Trzeba brać leki. Nie chciałam do tego dopuścić, bo karmienie piersią stało się dla mnie naprawdę ważne, a dotychczas leki na to nie pozwalały. Na szczęście to się zmieniło. Mogę brać leki i jednocześnie karmić Antka. Choć wciąż pojawia się pytanie: czy dobrze robię? A gdyby tak jeszcze poczekać? Ale wiem już, że dłużej czekać nie mogę...\nBo chcę mieć siłę, żeby zajmować się swoim dzieckiem (dotąd się zajmowałam, ale ostatkiem sił)\nBo chcę ogarnąć swój świat i nie ryczeć przy każdej okazji, a także bez okazji (bo on taki piękny, bo taki malutki, a jak umrę itd. ;p)\nbo nie chcę, żeby mój syn miał smutną mamę.\nNie chcę być wiecznie smutną kobietą, która po cichu ociera łzy. Nie chcę być pozbawioną energii istotą, która prosi dziecko, by pobawiło się samo. Jeszcze ten jeden ostatni raz. Nie chcę zadręczać się myślami, że coś może się stać Antosiowi, albo mi. Wiem, że tak być może, ale nieustanne, uporczywe myślenie o tym wcale mi nie pomaga.\nChcę tulić mojego syna, cieszyć się z każdej chwili, którą razem spędzamy.\nChcę jak najlepiej się nim zajmować, śmiać do niego i z nim też.\nChcę mu śpiewać piosenki, biegać boso po trawie i stawiać babki z piasku.\nChcę pokazać mu świat, bez wszystkich lęków, które mi przekazano.\nChcę nauczyć go dobra i szacunku do wszystkich i wszystkiego...\nChcę oszczędzić mu bagażu, który ja dźwigam "dzięki" moim rodzicom i babciom.\nChcę by mógł rozwinąć skrzydła i wzlecieć w obłoki swoich marzeń, tych dziecięcych i tych całkiem dorosłych, kiedy już dorośnie.\nChcę być szczęśliwą mamą, by wychować szczęśliwe dziecko...\nAutor: a.pe o 06:18 8 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: depresja, lek, mama, smutek, szczęście\nChrzcin nie będzie...\nWiedziałam, że będą problemy, ale nie przypuszczałam, że z każdej strony.\nProblem pierwszy - Kościół.\nNawet nie próbowałam w swojej parafii, bo robili już cyrki przy chrzcie siostrzeńca, a moja siostra mniej grzeszna (znaczy: tylko bez ślubu). Zadzwoniłam więc od razu tam, gdzie w końcu ochrzcili Mateusza.\nI szybko pożałowałam.\n- A dlaczego nie w swojej parafii?\n- Ponieważ mamy tylko ślub cywilny.\n- A dlaczego nie kościelny?\n- Ponieważ to nie możliwe, mąż jest rozwodnikiem.\n- A WIE PANI, ŻE TO PIERWSZA ŻONA JEST PRAWOWITĄ MAŁŻONKĄ, A PANI TYLKO GRZECHEM JEST???!!!!!\nTak, wiem, bo ciągle mi ktoś o tym przypomina. Bo stale wynikają jakieś trudności. Bo nawet babcia i siostra M. nie raz mówiły, że powinien wrócić do pierwszej żony. Nawet, gdy już pojawił się Antek. Nie ważne, że ich związek był chory, że częściej się kłócili niż rozmawiali itd. Łączy ich tylko przeszłość, bo ani dzieci, ani majątku się nie dorobili. Ale Ona jest prawowita, bo przed księdzem.\nJak zwykle skończyło się na moich łzach. Bo jednak chciałabym być tą pierwszą, jedyną, przed Bogiem. Ale świadomie z tego zrezygnowałam, dla miłości. Tylko wciąż boli, gdy słyszę, że jestem najgorszym złem.\nAle nie o tym miało być. Po tym cudownym wykładzie, stwierdziłam, że skoro M. nie zdecydował się na unieważnienie tamtego małżeństwa, to niech sam wysłuchuje miłych pogadanek. I co? Poszedł do naszej parafii i.... z miejsca chrzest załatwiony. Może dlatego, że jest łysy, wysoki i zaczął od małego ataku. A może dlatego, że jest facetem?\nSzkoda tylko, że w tej całej zabawie zapomina się o dziecku, a to Jego pierwszy sakrament.... Cóż....\nUdało się załatwić sprawę najważniejszą, ale po uroczystości wypadałoby zaprosić gości na poczęstunek. A w zasadzie na obiad, bo msza kończy się przed 14. I tu kolejny problem. Na restaurację nas nie stać. Nie ma opcji, żebym wydała 1000zł na obiad dla 16 osób (tyle mniej więcej wyjdzie, mniej nie da rady, bo to tylko najbliższa rodzina: mamy, babcie, rodzeństwo, chrzestni). Mieszkanie, które wynajmujemy ma tylko 25m., a kuchnia jest jednocześnie przedpokojem. Nie dość, że goście się nie pomieszczą, to nie ma, gdzie przygotować jedzenia. Jedyne wyjście - mieszkanie teściowej, tam też mieli nocować ojciec chrzestny z rodziną (teściowa ma 3 pokoje, 63m., więc warunki super). Tyle tylko, że kot jest ważniejszy.\nNie mam nic do zwierząt, uważam, że trzeba im pomagać i w ogóle. Ale przede wszystkim trzeba myśleć. Tymczasem siostra M. (która ma swoją rodzinę i nie mieszka z mamą) postanowiła wcisnąć jej kota. Dosłownie wcisnąć, bo mama M. kotów nie lubi i kota nie chciała. Ale wzięła. Małego kociaka - znajdę. Wszystko pięknie, jestem jak najbardziej za. Tyle, że może nie w chwili, kiedy w rodzinie pojawia się maciupeńkie dziecko? Cholera wie skąd jest ten kociak, badany nie był (no bo to koszt), nie wiadomo, czy ma jakieś robale, albo inne świństwa. I choć to pewnie fajny kociak jest, to jestem wściekła. Chrzcin u teściowej nie urządzimy (bo to za krótki okres czasu i nie wiadomo co i jak ze zdrowiem kota, a więc jakie stanowi niebezpieczeństwo dla Antka i żony chrzestnego), chrzestny spać tam nie może, bo ma żonę w ciąży, więc narażać Jej nie zamierzam. A i teściowej do dziecka na razie nie dopuszczę, więc pewnie się obrazi. I już nie mam najmniejszej ochoty na urządzanie dziecku chrzcin...\nPs. Nie jestem kościelną maniaczką, ale chrzest jest dla mnie czymś naturalnym. Żeby było zabawniej ojcem chrzestnym miał być wieloletni przyjaciel M., który nagle przyjacielem być przestał. Nowy chrzestny mieszka w górach, więc termin jest ustawiany pod niego i jego żonę (wiadomo - ciążowe ograniczenia), dlatego nie przekładamy na inny miesiąc.\nAutor: a.pe o 05:50 19 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: chrzciny, chrzest, druga żona, grzech, kościół, kot, problem, teściowa\nJesteś jeszcze bardzo malutki, nie wiesz więc, że Twoi rodzice są fanami bajki o Pingwinach z Madagaskaru. Kiedyś pewnie dołączysz do nas\ni w trójkę będziemy zaśmiewać się do łez przed telewizorem... Dzisiaj chciałam Ci tylko powiedzieć, że jest w tej bajce pewna postać, którą mi przypominasz. To Król Julian.\nW prawdzie nie jesteś tak zarozumiały i chyba nie masz się za pępek świata, choć z całą pewnością stanowisz centrum mojego własnego wszechświata...\nTo, co łączy Cię z Królem Julianem to niesamowita wręcz miłość do bycia ubóstwianym...\nJakże kochasz słuchać komplementów na swój temat. Rozpływasz się, gdy inni zachwycają się Twoją maleńkością, tymi cudnymi łapkami\ni stópkami z mikroskopijnymi paluszkami, chudziutkimi nóżeńkami,\ntymi ramionkami przesłodkimi, które wychylają się z przydużych bodziaków, tą dupinką maleńką i uroczą dziureczką, którą masz tuż nad nią...\nZ wielką ochotą przyjmujesz wszelkie dowody uwielbienia, bez względu na to, czy dotyczą one Twojej przecudnej powierzchowności, czy odnoszą się do przypisywanych Ci zalet charakteru... Wszystkie kwitujesz pełnym gracji gestem, albo godną hrabiego minką... A wówczas grono Twoich miłośników wygłasza jeszcze bardziej obfite, pełne emfazy peany\nna Twoją cześć...\nNie powinna mnie dziwić Twoja postawa, w końcu u jednej z blogowych koleżanek przeczytałam, że "wielu Antonich ma w sobie coś takiego, jakby pochodzili ze starych, arystokratycznych, dobrych rodzin". Ty posiadasz to z całą pewnością... I tylko mam nadzieję, że ten cudny zatarty noseczek będzie Ci jedynie dodawał zawadiackiego uroku, a w swoim postępowaniu nigdy nie będziesz wyniosły... Bo przecież nawet ktoś tak wielki, jak Ty, powinien być przede wszystkim dobrym człowiekiem.\nI tego właśnie życzę Tobie i sobie.\nI bardzo, ale to bardzo kocham Waszą Maleńkość....\nAutor: a.pe o 05:49 11 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: bajka, krół Julian, maleńkość, mama, pingwiny z MADAGASKARU, rączki, rodzice, stópki, syn\n( Jak ja strasznie kocham tego chłopczyka i tę stópkę wystającą\n- do schrupania w całości ;) )\nOstatni tydzień obrodził w debiuty w życiu mojego synka...\nPierwszą kolkę (drugą zresztą też).\nPierwszy kontakt z butlą (z herbatką koperkową oczywiście).\nPierwszą fascynację Marylin Monroe wiszącą nad naszą kanapą.\nPierwszą niby-latte odkąd Antoś jest na świecie (w zasadzie napój mleczny z minimalną ilością kawki rozpuszczalnej, ale jaka to rozkosz dla maminego podniebienia ;)).\nPierwszą wizytę na działce u Antosiowej Babuni (czyli mojej Mamy).\nPierwszą kąpiel po 22 (i chyba ostatnią zważywszy na reakcję Syneczka ;p)\nPierwszą jazdę tramwajem (i pierwszy upadek Antosiowej Mamy, czyli mnie, w tymże środku komunikacji miejskiej).\nPierwszy pogrzeb i pierwsze spotkanie z dużą częścią mojej rodziny przy tej okazji (cmentarz na łódzkich "Dołach" to całkiem przyjemne miejsce na spacer).\nPierwszy prezent od znajomych z gór (góralski kapelusik i koszulinka dla maciupeńkiego Juhasika).\nTo chyba wszystkie nasze małe debiuty. Jedne przyjemne, inne ciut mniej, a jeszcze inne (kolka) drastyczne. Ale przecież wszystko trzeba przeżyć, choćby tylko ten jeden jedyny raz :)\nAutor: a.pe o 14:00 12 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: babcia, debiut, działka, Juhas, kapelusik, Pierwszy raz, strój góralski, tramwaj\nDzisiaj miała miejsce mała, poranna rewolucja. Zamiast tulić moje maleństwo w ciepłej pościeli, musiałam się zebrać, wziąć Malucha i Jego Tatę i pojechać do szpitala. Nie, nie stało się nic złego. Ot, zwykłe pobranie krwi do kontroli u endokrynologa. Niby mała sprawa, a tyle zamieszania. Bo trzeba jechać właśnie tam. Bo trzeba zdążyć przed 9.00. A właśnie wtedy Antek jest półśpiochem połykającym moją pierś. Bo to niedaleko, ale jazda tramwajem wymaga przesiadki i kombinowania z przejściem podziemnym. Bo w szpitalu położniczym, przychodnia mieści się na pierwszym piętrze. Winda dostępna tylko dla pacjentów pod opieką personelu. A i tak wcześniej trzeba pokonać 15 schodków bez windy, żeby dostać się do środka.\nKiedy więc Antek z Tatą jeździli sobie powolutku w okolicach szpitala (w celu uśpienia tego pierwszego), ja pobiegłam na górę... I tak mi się dziwnie zrobiło... W poczekalni pełno kobiet z mniejszymi, lub większymi brzuszkami, czekało na wizytę u lekarza. A ja taka bezbrzuszkowa. Dziwne uczucie. Przecież jeszcze tak niedawno to ja spędzałam godziny na niewygodnych krzesełkach. To ja z niecierpliwością i lekkim strachem czekałam, aż usłyszę, że wszystko jest w porządku. Siedziałam sobie, a w moim brzuchu pewien malec fikał koziołki, albo delikatnie pukał, żebym nie zapomniała, że jest nas dwoje...\nI tak jakoś pusto mi się zrobiło. Fajnie, że Antoś jest już z nami. Fajnie, że rośnie, jak na drożdżach. Ale szczerze mówiąc brak mi Go tam, w środku... I trochę mi żal, że to tak szybko minęło. Zwłaszcza, że te 9 miesięcy nie było takie, jak być powinno... Wszystkie marzenia o tym, jak to będzie cudownie, gdy będę w ciąży trafił szlag... Inne emocje przytłumiły radość oczekiwania... Różne trudne wydarzenia przeszkodziły w tych, jakże słodkich przygotowaniach...\nPrawdę mówiąc wcale nie trochę, ale cholernie mi żal, że tak to się ułożyło... Żal mi tych, w pewnym sensie zmarnowanych, 9 miesięcy... Niestety, czasu nie można cofnąć... Mogę tylko pogratulować innym Mamom, że u nich było lepiej i podpowiedzieć wszystkim przy nadziei: cieszcie się dziewczyny, ile sił... Szalejcie z miłości i radości, tego nikt Wam nie odbierze, a Wy będziecie mieć przecudowne wspomnienia na całe życie...\nAutor: a.pe o 11:42 6 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: brzuch, ciąża, rewolucja, szpital, wspomnienia, żal\nCzasami człowiek ma wszystkiego dość.\nDziś jest właśnie taki dzień.\nps. Pierwsza próba odciągania pokarmu za pomocą laktatora nie wypaliła. Nie wiem, jak to powinno działać, ale wyobrażałam sobie jakieś zasysanie, a tu nic... Albo laktator kiepski, albo ja. Mam jednak nadzieję, że to pierwsze...\nAutor: a.pe o 11:05 6 komentarzy: Linki do tego posta\nRozpoczął się rok szkolny, więc nadszedł czas nauki. Musimy się wziąć za siebie, zwłaszcza, że mój synek jest już prawie dorosły - dziś skończył miesiąc. Jego dorosłość wyznacza nie tylko metryka, ale i wzrost, a konkretnie waga. Wczoraj okazało się, że Antoś od momentu wypisania ze szpitala, przytył prawie kilogram. W sumie nic dziwnego, jak się tyle je, trudno nie przybierać na wadze ;)\nJak już wspomniałam uczymy się. Ja czytam książki, które wcześniej nie były mi znane, a dane mi było je pożyczyć od Przewodniczącej Klubu Kangura w moim mieście (o tym będzie osobny post). A jak już jesteśmy przy Klubie Kangura, to wiadomo czego jeszcze uczymy się z Antośkiem :) Jeśli ktoś ma jeszcze wątpliwości - uczymy się chustowania :)\nZaczęliśmy w poniedziałek. Po krótkim pokazie skomplikowanych ruchów, musiałam parę razy zawiązać się z lalką (nawiasem mówiąc strasznie ciężką), a potem zawiązano mnie z Antolkiem. Było fajnie, dopóki Młody się nie obudził i nie zażądał cyca... No bo będą Go tu w jakieś szmatki opatulać, a dostępu do cycusia nie ma ;p\nPrzez dwa kolejne dni nic z chustowania nie wyszło, ale przedwczoraj odnieśliśmy mały sukces. Wczoraj udało nam się zachustować dwukrotnie. Niestety trzeci raz, kiedy wracaliśmy z przychodni, już się nie dało. Całe szczęście, że to raptem 200 metrów od domku :)\nDziś była kolejna próba. Właśnie siedzimy przed lapkiem - Antoś sobie smacznie śpi, a ja mam w końcu wolne obie ręce... Mam nadzieję, że w końcu zaskoczy i da się nosić nie tylko "na śpiocha"...\nMi noszenie dziecka w ten sposób bardzo się spodobało, wierzę, że Antolkowi też przypadnie do gustu... Minus jest tylko jeden - wymarzona chusta kosztuje ponad 400zł :/\nps. Wiem, że można kupić tańszą, ale nie zawsze się opłaca. Teraz trzymam synka w chuście z 1985 roku, która wygląda niemal, jak nowa (to właśnie ta za ponad cztery stówki), niestety pożyczono mi ją tylko na chwilkę.\nAutor: a.pe o 10:25 5 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: chusta, klub kangura, nauka, noszenie, uczymy się, wzrost


Spodnie dżinsowe jeansy z przetarciami spodnie elastyczne 42 44 46 w Spodnie - Szafa.pl\n135.20 zł\t169.00zł↓\nMam do sprzedania spodnie jeansowe.\nZałożone ze 3x są jak nowe beż żadnych wad.\nRozmiar z metki 44, ale dla pewności dodałam szczegółowe wymiary i proszę się nimi sugerować. Spodnie są elastyczne więc fajnie dopasowują się do sylwetki.\nTagi: #rurki, #niebieskie spodnie, #używane spodnie,


Orlen Wisła poradzi sobie z Azotami? Wojciech Nowiński typuje 6. kolejkę PGNiG Superligi Mężczyzn - Sport WP SportoweFakty\nW 6. kolejce dojdzie do jednego ze starć, które elektryzują kibiców w Polsce. Orlen Wisła Płock zmierzy się z Azotami Puławy. Wynik tego spotkania i pozostałych pojedynków typował trener Wojciech Nowiński.\nMarcin Górczyński 05 Października 2016, 09:00\nW ostatnich sezonach zawodnicy Azotów Puławy regularnie nawiązują walkę z Orlen Wisłą Płock. Kto okaże się lepszy w spotkaniu niepokonanych do tej pory zespołów? - Puławianie rok temu nieźle poczynali sobie w meczach z Wisłą, bodajże w jednym nawet prowadzili do przerwy. Stawiam jednak na zwycięstwo płocczan po dobrym spotkaniu - przepowiada trener Wojciech Nowiński.\nW środowy wieczór na parkiet wybiegną też szczypiorniści Górnika Zabrze i Stali Mielec. Szans drużyny z Podkarpacia nie ocenia się zbyt wysoko. - W Mielcu zdawano sobie sprawę, że nie będzie im w tym sezonie łatwo. Wydaje mi się, że w Zabrzu punktów nie zdobędą - przewiduje szkoleniowiec.\nW PGNiG Superlidze pozostaje tylko jeden zespół bez zdobyczy punktowej. Meble Wójcik Elbląg o premierowe zwycięstwo powalczą z KPR RC Legionowo. - Myślę, że beniaminek nie znajdzie punktów w Legionowie. KPR na swoim parkiecie będzie zbyt trudnym rywalem. W Elblągu mogłoby być ciekawiej - zaznacza Nowiński.\nNa własnym terenie nie zwykł przegrywał MMTS Kwidzyn. Tym razem drużyna Patryka Rombla zmierzy się z Wybrzeżem Gdańsk. - Trudno przewidywać spotkania Wybrzeża. Wygrali w Lubinie, gdzie nie byli faworytem, a przegrali u siebie z Chrobrym, prowadząc przez cały mecz. Na parkiecie w Kwidzynie zdecydowanie więcej szans daję kwidzynianom - twierdzi Nowiński.\nZacięte spotkanie zapowiada się w Lubinie. - Pogoń Szczecin już raz triumfowała na wyjeździe. Nie są bez szans w meczu z Zagłębiem. To może być najbardziej wyrównane spotkanie kolejki. Postawię na Lubin, chociażby z racji tego, że grają u siebie - typuje szkoleniowiec.\nW Głogowie dojdzie do rywalizacji dwóch drużyn, które w poprzedniej kolejce odniosły pierwsze zwycięstwo. Wojciech Nowiński w pojedynku z Piotrkowianinem Piotrków Trybunalski stawia na głogowian. - Chrobry źle zaczął, ale ten zespół potrafi grać w piłkę ręczną. W takim meczu, w dodatku u siebie, musi zdobyć punkty - zapowiada.\nW ramach 6. kolejki rozegrano już jedno spotkanie. Vive Tauron Kielce pewnie pokonało Gwardię Opole 34:23.\nTypy Wojciecha Nowińskiego na 6. kolejkę PGNiG Superligi Mężczyzn:\nOrlen Wisła Płock - KS Azoty Puławy 1\nGórnik Zabrze - SPR Stal Mielec 1\nKPR RC Legionowo - Meble Wójcik Elbląg 1\nZagłębie Lubin - Sandra Spa Pogoń Szczecin 1\nChrobry Głogów - Piotrkowianin Piotrków Trybunalski 1\nFor Ever 05-10 11:17 Zgłoś komentarz\nno to Pan trener naraził się znacznie zgodzie puławsko-kieleckiej.\nPiłka ręczna Wojciech Nowiński Polska Orlen Wisła Płock Łomża Vive Kielce MMTS Kwidzyn Piotrkowianin Piotrków Trybunalski KS Azoty Puławy Handball Stal Mielec KPR Elbląg SPR Górnik Zabrze KPR Gwardia Opole PGNiG Superliga Mężczyzn Torus Wybrzeże Gdańsk Zabrze Gdańsk Kielce Płock Elbląg Opole Puławy Mielec Piotrków Trybunalski Kwidzyn KPR Legionowo Legionowo


Historie, które będą opublikowane w styczniu - Forum Mamotoja.pl\nForum Mamotoja.pl > Babyonline.pl - sprawy serwisu > Archiwum > Zostań autorką miesięcznika MRM > Wydanie STYCZNIOWE 2011\nWydanie STYCZNIOWE 2011 Styczniowy numer miesięcznika MRM zawierał będzie następujące tematy: odstawianie od piersi, rodzeństwo, wcześniak, cesarskie cięcie, sposób na niejadka oraz nasz mały alergik. Historie będą opublikowane w numerze styczniowym. Regulamin >>\nDziękujemy za wszystkie historie zamieszczone w dziale "Zostań autorką miesięcznika MRM"\nPoniżej znajdują się historie, które zostaną opublikowane w miesięczniku "Mamy radzą mamom" STYCZEŃ\nProsimy przeczytać regulamin (szczególnie punkt 4.4. który dotyczy przyznania nagrody).\nSerdecznie gratulujemy! Prosimy sprawdzić pocztę na www.ja.w.polki.pl\nDziękuje bardzo. Ale mam pytanie. Do kiedy powinny wpłynąć te pieniążki na konto? . Martwię się bo może jednak zrobiłam coś nie tak? Czy ktoś otrzymał już pieniążki?\nJa tydz temu dostałam dopiero kasę za grudniowy numer . Mają jakieś opóźnienia bo wiem że z listopada część nie dostała jeszcze .\nDwa dni temu dostała pieniądze na konto.Dziękuję


Regulamin - zrobsobiesok.pl\nKup wyciskarkę Kuvings c9500\nDlaczego warto wyciskać?\nRegulamin sklepu internetowego www.zrobsobiesok.pl\nSklep dostępny pod adresem internetowym www.zrobsobiesok.pl (zwany dalej: sklepem internetowym) prowadzony jest przez Martę Wiolę prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Firma Wiola Marta Wiola (adres prowadzenia działalności: ul. Olimpijska 7, 40-206 Katowice) NIP 6342759702, REGON 241694800; adres poczty elektronicznej wiola@wiola.com.pl numer telefonu: +48 601 48 21 31 (opłata jak za połączenie standardowe - wg. cennika właściwego operatora).\nSKLEP INTERNETOWY - Sklep internetowy Usługodawcy dostępny pod adresem internetowym www.zrobsobiesok.pl\nSPRZEDAWCA – Marta Wiola prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Firma Wiola Marta Wiola (adres prowadzenia działalności: ul. Olimpijska 7, 40-206 Katowice) NIP 6342759702, REGON 241694800; adres poczty elektronicznej wiola@wiola.com.pl numer telefonu: +48 601 48 21 31 (opłata jak za połączenie standardowe - wg. cennika właściwego operatora).\nUSŁUGODAWCA – Marta Wiola prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Firma Wiola Marta Wiola (adres prowadzenia działalności: ul. Olimpijska 7, 40-206 Katowice) NIP 6342759702, REGON 241694800; adres poczty elektronicznej wiola@wiola.com.pl numer telefonu: +48 601 48 21 31 (opłata jak za połączenie standardowe - wg. cennika właściwego operatora).\nNiniejszy Regulamin określa zasady korzystania ze sklepu internetowego działającego pod adresem elektronicznym www.zrobsobiesok.pl\nCelem zawarcia umowy o świadczenie usługi drogą elektroniczną polegającej na prowadzeniu Konta w Sklepie internetowym jest złożenie zamówienia przy pomocy Formularza Zamówienia będącego jednocześnie Formularzem Rejestracji. W tym celu należy „kliknąć” na wybrany przez Klienta Towar. Jeżeli Klient chce kontynuować składanie Zamówienia powinien kliknąć pole „Dodaj do koszyka”. Po wykonaniu powyższych czynności Klient zostanie przekierowany do strony określającej wartość zakupów wraz transportem. Kolejno należy przy pomocy przycisku „Następny krok” wypełnić wyświetlony Formularz Zamówienia.\nPo wypełnieniu powyższych danych należy podać hasło do konta, które należy w rubryce „Powtórz hasło” wpisać ponownie.\nNastępnie należy kliknąć pole „Potwierdzam zamówienie z obowiązkiem zapłaty”. Usługobiorca zostaje poinformowany o przyjęciu zamówienia do realizacji na wskazany przez niego adres e-maili, w tym momencie jego Konto zostanie utworzone. Chwila ta stanowi zawarcie umowy o świadczenie usługi drogą elektroniczną polegającej na prowadzeniu Konta w Sklepie internetowym i złożenie zamówienia.\nPo złożeniu Zamówienia na adres e-mail podany w Zamówieniu zostanie wysłane potwierdzenie otrzymania Zamówienia wraz z podsumowaniem Zamówienia. W przypadku wykrycia lub zamiaru skorygowania błędu Klient ma prawo do zmiany Zamówienia w ciągu 12 godzin od otrzymania powyższego potwierdzenia. W tym celu Klient powinien wysłać wiadomość e-mail na adres: wiola@wiola.com.pl z odpowiednią dyspozycją zmiany lub też zgłosić ją telefonicznie pod numerem telefonu +48 601 48 21 31. Po dokonaniu korekty Zamówienia Usługodawca (Sprzedawca) wyśle wiadomość e-mail na podany adres e-mail potwierdzającą wprowadzenie zmian do Zamówienia.\n- wysłanie Usługobiorcy na podany adres e-mail treści zawieranej umowy (wiadomości email zatytułowane „Przyjęto zamówienie” ze wskazaniem jego numeru, a także przez wydrukowanie i przekazanie Usługobiorcy wraz z Towarem specyfikacji Zamówienia oraz dowodu zakupu.\nWypowiedzeniu może ulec umowa o świadczenie usług drogą elektroniczną polegającą na prowadzeniu Konta w sklepie internetowym , która jest umową bezterminową o charakterze ciągłym. Usługobiorca może wypowiedzieć umowę poprzez przesłanie stosownego oświadczenia na adres e-mail Usługodawcy:wiola@wiola.com.pl lub też pisemnie na adres Usługodawcy.\nReklamacje związane ze świadczeniem usług drogą elektroniczną za pośrednictwem Sklepu internetowego Usługobiorca może składać poprzez wysłanie wiadomości e-mail na adres mailowy wiola@wiola.com.pl\nZamówienia można składać za pośrednictwem sieci Internet za pomocą formularza zamówienia, a także na adres poczty elektronicznej: wiola@wiola.com.pl\nW przypadku wyboru przez Klienta sposobu płatności przelewem lub płatności elektroniczne - od momentu zaksięgowania wpłaty na rachunku bankowym Sprzedawcy lub koncie rozliczeniowym do chwili skompletowania i wysłania Towarów.\nJeżeli Sprzedawca nie może spełnić świadczenia z tego powodu, że przedmiot świadczenia nie jest dostępny, niezwłocznie, najpóźniej jednak w terminie trzydziestu dni od zawarcia umowy, zawiadomi o tym Klienta i zwróci całą otrzymaną od niego sumę pieniężną. Uwaga! Po dostarczeniu przesyłki na miejsce przeznaczenia Klient ma prawo zbadać stan przesyłki przed jej odbiorem od przewoźnika.Jeżeli przed wydaniem przesyłki okaże się, że doznała ona ubytku lub uszkodzenia to przewoźnik ma obowiązek niezwłocznie protokolarnie ustalić stan przesyłki oraz okoliczności powstania szkody. Przewoźnik wykonuje te czynności także na żądanie adresata przesyłki (Klienta), jeżeli stwierdzi on, że przesyłka jest naruszona.\npłatność przelewem tradycyjnym na rachunek Sprzedawcy.\nAby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy Klient musi poinformować Usługodawcę o swojej decyzji o odstąpieniu od umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład za pomocą pisma wysłanego pocztą na adres sprzedawcy).\nSprzedawca zastrzega, że może wstrzymać się ze płatnością do czasu otrzymania Towaru lub do czasu dostarczenia mu dowodu jego odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej. Zakupiony towar należy zwrócić na adres sprzedawcy.\nZwracany towar musi być kompletny, nie może nosić śladów użytkowania oraz powinno posiadać oryginalne, niezniszczone opakowanie producenta. Do zwracanego towaru należy dołączyć oryginał dokumentu sprzedaży, oraz oświadczenie o odstąpieniu od umowy sprzedaży. Kupujący ma obowiązek należycie zabezpieczyć odsyłany towar tak, aby zapobiec jego uszkodzeniu w transporcie. Jeżeli dostarczony towar jest niekompletny, bądź nosi ślady użytkowania, wykraczające poza zwykły zarząd rzeczą, sprzedający zastrzega sobie prawo do dochodzenia od Kupującego odszkodowania, w zakresie dozwolonym przez obowiązujące przepisy prawa.\nZawiadomienie o wadliwości Towaru powinno zawierać: imię i nazwisko Klienta, rodzaj dostrzeżonej niezgodności wraz opisem na czym ona polega, w miarę możliwości zdjęcie reklamowanego Towaru oraz zgłoszenie odpowiedniego żądania doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową. Zawiadomienia należy dokonać poprzez przesłanie wiadomości e-mail na adres mailowy wiola@wiola.com.pl lub pisemnie na adres Sprzedawcy.\nUsługodawca zapewnia, iż dane osobowe Usługobiorców są należycie zabezpieczane.\n- ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeksu Cywilnego,\n- ustawy o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r.\n- ustawy z dnia 18 lipca 2002 roku o świadczeniu usług drogą elektroniczną inne właściwe przepisy prawa polskiego.\nRegulamin obowiązuje od dnia 25 stycznia 2017 roku. Usługobiorca (Sprzedawca) zastrzega sobie prawo zmian postanowień niniejszego Regulaminu zobowiązując się jednocześnie do publikacji jednolitego tekstu Regulaminu na stronie sklepu internetowego ze wskazaniem daty obowiązywania zmian, a także poprzez wysyłanie jego zmienionej treści na adres e-mail wskazany przez Usługobiorców dla których została zawarta umowa o świadczenie usług drogą elektroniczną polegająca na prowadzeniu Konta w sklepie internetowym. W braku akceptacji zmienionego Regulaminu Usługobiorcy mogą w terminie 7 dni od dnia otrzymania e-maila wypowiedzieć umowę o świadczenie usług drogą elektroniczną ze skutkiem natychmiastowym.\nZmiany Regulaminu obowiązują zarówno Usługodawcę (Sprzedawcę) jaki Usługobiorców (Klientów) w terminie 3 dni od momentu opublikowania zmian na stronie sklepu internetowego www.zrobsobiesok.pl\nZmiany Regulaminu nie będą w żaden sposób naruszać praw Usługobiorców korzystających ze sklepu internetowego przed dniem wejścia w życie zmian, w szczególności nie będą miały wpływu na złożone i/lub realizowane zamówienia. Zamówienia przyjęte do realizacji obowiązuje Regulamin aktualny w chwili złożenia zamówienia.\nTreść niniejszego Regulaminu dostępna jest na stronie internetowej: www.zrobsobiesok.pl\nRegulamin można utrwalić, pozyskać i odtworzyć w każdym czasie poprzez jego wydrukowanie, zapisanie na odpowiednim nośniku lub pobranie go w formacie PDF i zapisanie go w pamięci komputera ze strony internetowej: www.zrobsobiesok.pl\nPrzedstawione na stronie sklepu internetowego o adresie elektronicznym www.zrobsobiesok.pl szata graficzna, zdjęcia, treść i opisy Towarów stanowią własność sklepu internetowego i nie mogą być modyfikowane, kopiowane i rozpowszechniane bez zgody Sprzedawcy.\nFirma Wiola - Oficjalny Dystrybutor Kuvings Polska\nul. Olimpijska 7, 40-206 Katowice\nZadzwoń: tel. 601 48 21 31, tel. 32 209 44 06


Czy nauczyciel ma prawo do prywatności?\nPolitycy obozu rządzącego nieustannie dostarczają kabareciarzom materiałów do serialu satyrycznego „Ucho prezesa”. Ciekawe, czy Robert Górski nawiąże również do sprawy nauczyciela, który przed komisją dyscyplinarną tłumaczyć będzie się z udostępniania na Facebooku między innymi odcinków „Ucha…” właśnie.\nPonieważ żyjemy w czasach postprawdy, a w mediach społecznościowych nieustannie powielane są niesprawdzone newsy, pierwszą reakcją na doniesienie o dyscyplinarce dla wuefisty z Żagania można było potraktować z dystansem. Serio? Ktoś wszczyna dochodzenie, bo nauczyciel wrzucał na swój prywatny profil facebookowy linki do kolejnych odcinków „Ucha prezesa”, a do tego memy o WOŚP-ie i Jurku Owsiaku? Nie, niemożliwe, to musi być dziennikarska kaczka.\n„Uchybił godności zawodu i obowiązkom nauczyciela”\nW pierwszej kolejności można było dotrzeć do źródła, czyli portalu Żagań Dla Was, gdzie pierwotnie opisana została sprawa nauczyciela Bartłomieja Wosia.\nW artykule czytamy, że rzeczony wuefista stawić się ma przed Komisją Dyscyplinarną, co on sam opisuje tak: „Otrzymałem już pismo z komisji. Moja sprawa ma się odbyć 20 kwietnia 2017 r. Wcześniej dyrektor poinformował mnie o zarzutach i powiedział, że musi zawiadomić Komisję Dyscyplinarną. Powodem miały być treści, które udostępniłem na Facebooku. Pokazał mi też pismo ze Starostwa Powiatowego i wydruki z mojego konta m.in. z serialem »Ucho prezesa« i rysunkami satyrycznymi broniącymi Jurka Owsiaka. Kiedy jednak zawnioskowałem o kopię pism i wydruków, dyrektor odmówił tłumacząc, że nie są zaadresowane do mnie”.\nSprawa na jaw wyszła w czasie sesji rady miasta, gdzie to radny Tomasz Kwarciński domagał się wyjaśnień w kwestii uzyskanych przez siebie informacji o wysłaniu takiego wezwania.\nCałość potwierdza Sławomira Morawska, Starszy Wizytator w Kuratorium Oświaty, która portalowi Żagań Dla Was powiedziała: „Rzecznik Dyscyplinarny dla Nauczycieli przy Wojewodzie Lubuskim rozpoczął postępowanie wyjaśniające w związku z uchybieniem godności zawodu i obowiązkom nauczyciela przez prezentowanie w mediach społecznościowych wypowiedzi pełnych agresji wobec Kościoła katolickiego i władz państwowych”.\nWypowiedzi pełne agresji, czyli jakie? A to akurat łatwo sprawdzić. Wystarczy na Facebooku wyszukać Bartłomieja Wosia z Żagania, a następnie przejrzeć jego wpisy od początku roku, bo akurat jego prywatne konto pozwala na prezentowanie treści także nieznajomym (nie wiemy, czy takie ustawienie było i wcześniej, czy Woś zmienił je po tym, gdy jego sprawa nabrała rozgłosu).\nKolejne mętne faktury wyciekły z KOD. O randze politycznej Komitetu już czas zapomnieć\nTym razem prawdziwość doniesień kwestionują również oponenci Kijowskiego.\nJeżeli ktoś myślał, że demoniczny jest Macierewicz w interpretacji Wojciecha Kalarusa, to się...\nNowy odcinek, nowy członek rządu – tym razem widzowie „Ucha…” poznają kabaretową reinkarnację Jana...


Profesor prawa nie musi być nudny. Tata Maty hot16challenge\nMówią, że profesorowie prawa są sztywni. Tata Maty (profesor Matczak) nagrał #hot16challenge i zrobił to lepiej niż raperzy\nGorące tematy Na wesoło dołącz do dyskusji (1097) 08.05.2020\nTata Maty, czyli profesor Marcin Matczak udowodnił, że profesor prawa nie musi być sztywny. Odpowiedział na wyzwanie rapera Borixona i nagrał swój rapowany kawałek w wyzwaniu #Hot16Challenge2. Akcja zachęca do wpłacania na zbiórkę na rzecz walki z epidemią koronawirusa.\nMedia społecznościowe regularnie zalewają przeróżne czelendże. Najczęściej to niegroźne zjawiska, w których youtuberzy i wszelkiej maści influencerzy nominują siebie nawzajem do wykonania zabawnych czynności. Największe zasięgi osiągają czelendże, które służą do rozpropagowania akcji charytatywnej. Tak było z najpopularniejszym do tej pory Ice Bucket Challenge, który promował świadomość stwardnienia zanikowego bocznego i zachęcał do dokonywania darowizn na badania nad chorobą. W czasach epidemii popularność zyskało wyzwanie hot16challenge2. Polega na stworzeniu rapowego utworu składającego się z 16 wersów. Twórcy nominują kolejne osoby do wyzwania, którzy mają 72 godziny na nagranie swojego wideo. Przy okazji zachęcają do dokonywania wpłat na zbiórkę środków na rzecz walki z koronawirusem.\nAkcja #Hot16Challenge2 zatacza coraz szersze kręgi. Wzięli w niej udział artyści reprezentujący niemal wszystkie style muzyczne. Był Dawid Podsiadło, był duet Taconafidae, był Norbi. Za sprawą Jakuba Żulczyka nominowani do wyzwania są również pisarze. Najwyższy czas przyszedł na dziennikarzy, polityków i komentatorów. Raper Borixon, zakładam że żartobliwie, do wyzwania nominował Tatę Maty. Mata jest młodym raperem, który w ubiegłym roku zasłynął utworem „Patointeligencja„, który był szeroko komentowany we wszystkich mediach. Tak się akurat składa, że Mata jest synem znanego profesora prawa Marcina Matczaka. Profesor Matczak jest jednym z najbardziej zagorzałych krytyków Prawa i Sprawiedliwości i częstym gościem mediów, gdzie komentuje prawne absurdy obecnej rzeczywistości.\nTata Maty #hot16challenge\nTata Maty wyzwanie przyjął i brawurowo zarapował swoje 16 wersów. Udowodnił tym samym, że profesor prawa na szanowanej uczelni nie musi być nudziarzem, jak stereotypowo są postrzegani wykładowcy tej dziedziny.\nChcę unieść tych sumień strumień w czasy przyszłe, gdzie konstytucję szanuje mi Jarek ze Zbyszkiem. (…) Szacunek KOD za publikowanie wyroków. Stawiasz się mi? Na wykład przyjdź i pogadamy do zmroku.\nTata Maty do wyzwania nominował Tomasza Lisa, Liroya, Zbigniewa Hołdysa, Andrzeja Seweryna oraz „człowieka o sercu rapera i umyśle profesora Adama ar pi oł Bodnara”. Poza ujawnieniem talentu do rapowania profesor Matczak zasilił konto zbiórki pokaźną sumą. Do tej pory uzbierano już ponad 850 tysięcy złotych, a kwota w wirtualnej skarbonce wciąż rośnie.\nTagi:: hot16challenge2 , profesor Marcin Matczak , profesor Matczak , tata maty , youtube


Jaką kawę można kupić w sklepie z kawą? - Prosignum\nDobry sklep z kawą oferuje swoim klientom przynajmniej kilka rodzajów kawy. Najczęściej decydujemy się na zakup kawy w ziarnach. Czy jednak tylko taką możemy wybrać? Podpowiadamy co jeszcze można znaleźć w sklepach specjalizujących się w sprzedaży kawy.\nJest to kawa, która przeznaczona jest do błyskawicznego wręcz przygotowywania. Wiele osób wybiera ją z uwagi na łatwość przyrządzenia. Wystarczy zalać proszek bądź granulki gorącą wodą, aby już po chwili cieszyć się smacznym naparem. Swoją popularność zaczęła zdobywać już w latach 50. XX wieku. Do dzisiaj wiele osób nie wyobraża sobie poranka bez naparu przyrządzanego na bazie właśnie kawy rozpuszczalnej.\nDo wysokiej jakości mieszanek dodaje się nieraz takie dodatki, jak:\nPopularna jest również czekolada oraz karmel. Dodatki takie sprawiają, że kawa zyskuje nowy, niesamowity smak i trafia w gusta tych, dla których sama kawa jest zbyt kwaśna bądź gorzka.\nNie każdy z nas dysponuje w domu własnym młynkiem do kawy. Dlatego nierzadko decydujemy się na zakup kawy mielonej. W dobrych sklepach z kawą ziarna mieli się jednak dopiero na życzenie klienta. Dzięki temu kawa nie wietrzeje, zachowuje swoje doskonałe właściwości: smak i aromat. Po zmieleniu jest również odpowiednio pakowana.\nTagged kawa, rodzaje kawy


Wykorzystanie atrybutów do generowania szczegółowego szablonu wydruku Zlecenia Produkcyjnego - OptiMES\nWykorzystanie atrybutów do generowania szczegółowego szablonu wydruku Zlecenia Produkcyjnego\nProducent mini busów i luksusowych autobusów. Firma oferuje profesjonalne zabudowy busów w konfiguracji od 6 do 24 miejsc. Obszar działalności obejmuje Polskę i Europę oraz kraje EFTA. Firma jest niekwestionowanym liderem na rynku motoryzacyjnym w zakresie rozwiązań zabudowy mini busów i autobusów, wyznaczając nowe trendy w branży transportowej.\nZe względu na specyfikę działalności, każdy produkowany wyrób gotowy może być kompletnie inny od poprzedniego. Na specyfikację zamówionego przez klienta pojazdu wpływa bardzo wiele czynników, np.\nRodzaj pojazdu (Kamper, Van, Tourist) – Ogólnie 5 wersji pojazdów.\nWielkość pojazdu (przedłużony, standardowy).\nPakiety tuningu wizualnego.\nCałe wyposażenie wnętrza – konfiguracja większości elementów wewnątrz pojazdu.\nOpis proponowanego rozwiązania\nW pierwszej kolejności klient konfiguruje OptiMES oraz uzupełnia bazę surowców wykorzystywanych w produkcji.\nKolejnym etapem jest stworzenie Operacji Technologicznych składających się na Technologię produkcji. Operacje muszą być stworzone z myślą o każdej możliwej modyfikacji pojazdu. Ze względu na brak stałej Technologii Produkcji do wyrobu gotowego, klient po przyjęciu każdego zamówienia na pojazd, będzie składał Technologie ze wcześniej stworzonych Operacji Technologicznych. (układanie z klocków)\nJednym z najważniejszych elementów OptiMES w przypadku tego klienta jest dodanie odpowiednich atrybutów Encji Produktu. Jest to konieczne do stworzenia odpowiedniego dokumentu Zlecenia Produkcyjnego.\nKlient dodaje atrybuty w Encji Produkty, jako Zdefiniowana lista.\nKażda z opcji pojazdu, która jest konfigurowalna powinna mieć dodany atrybut z listą wybieralną. Dla przykładu, drzwi mogą być montowane w dwóch typach. Po przyjęciu zamówienia na dany pojazd, klient dodaje go do OptiMES z ustaloną nazwą. Z atrybutów definiuje całą specyfikację pojazdu, łącznie z wyposażeniem. Np.\nTak dodany produkt może trafić na produkcję, ze stworzoną z Operacji Technologicznych, Technologią Produkcji. Szablon wydruku Zlecenia Produkcyjnego posiada około 13 stron i zawiera Surowce wykorzystywane w danym pojeździe, wartości zdefiniowanych atrybutów oraz zdjęcia.\nBardzo szczegółowy dokument Zlecenia Produkcyjnego pozwoli usprawnić pracę i zminimalizować ryzyko błędnego doboru surowca.\nKlientowi zależało na tym, aby dokument Zlecenia Produkcyjnego się nie zmienił. Nie skorzystanie z atrybutów, wiązałoby się z koniecznością prac programistycznych. Samo wyspecyfikowanie i wycena nowych funkcjonalności, spełniających oczekiwania klienta to dzień pracy. Dodatkowo należy doliczyć kolejne dni prac programistycznych.\nPrzedstawienie klientowi propozycji skorzystania z atrybutów oraz ich konfiguracja, zadowalająca klienta, zajęła 45 minut.


Bio-forum.pl: Żółto-pomarańczowy,pierzasty,na liściastym\nBio-forum.pl » Jaki to grzyb? Mykologia » Archiwum - starsze wątki » Archiwum 2008 luty » Żółto-pomarańczowy,pierzasty,na liściastym\n2008.02.02 22:37 #90977\nTomasz Nowak (tomek_nowak) na forum od września 2007, wypowiedź #225\nDzisiejsze znalezisko,które bardzo mnie zaintrygowało swym egzotycznym wyglądem.Widziałem gdzieś zdjęcia,ale nie mogę zlokalizować gdzie.Rosło na próchniejącym pniu prawdop.osiki.Czy to coś pokrewnego Pterula?:\nDodatkowo na fot.3 widać jakieś dziwne twory.\n2008.02.02 23:12 #90983\nPiotr Chachuła (piotrekchacha) na forum od maja 2006, wypowiedź #2552\n2008.02.02 23:21 #90986\nTomasz Nowak (tomek_nowak) na forum od września 2007, wypowiedź #229\nAaaaa,właśśśnieee,tam widziałem:)Dzięki serdeczne:)Czyli te twory na fot.3 to pewno pozostałości trzonów.\n(wypowiedź edytowana przez tomek_nowak 02.lutego.2008)\n2008.02.02 23:30 #90987\nPaula Probucka (mykola) na forum od października 2007, wypowiedź #426\nPiotr, jesteś pewien? Te Twoje z odsyłaczy róznią się dwiema zasadniczymi cechami: brakiem rozgałęzień, no i równej długości "mackami" ;))) A te tutaj wyglądają niczym (jak zwykle moje porównanie, proszę bez komentarzy) "skomplikowanie hierarchicznie wężowidła".\n2008.02.03 01:48 #90995\nPiotr Chachuła (piotrekchacha) na forum od maja 2006, wypowiedź #2553\nTo są śliczne Ozonium, przy/z których czasami wyrastają śliczne owocniki Coprinus domesticus :-)\n2008.02.03 03:15 #90996\nPaula Probucka (mykola) na forum od października 2007, wypowiedź #428\nPo prostu aż muszę zobaczyć, co z tego wyrośnie :) Tomek, proszę, pokaż to stanowisko nam.. a raczej mi (no tak, bo tylko ja taka zupełnie nie uOzoniumowiona) za czas jakiś. Kiedy "to coś" w pełnej formie wyjdzie na świat :)\n2008.02.03 09:02 #90998\nPiotr Chachuła (piotrekchacha) na forum od maja 2006, wypowiedź #2554\nOj Paula, Paula :-) bardzo staram się powstrzymać od komentarza :-)))))\nDługi czas w 2007 tropiłem to ciekawe coś\n2008.02.03 23:55 #91059\nPaula Probucka (mykola) na forum od października 2007, wypowiedź #429\nFajny, choć na razie trochę niepodobny do tych z artykułu, który mi przysłałeś ;-)\nAle tomkowe też z chęcią zobaczę! Jeśli wyrosną.\nPiotrek, od Ciebie komentarze przyjmuję, byle konstruktywne, a więc niedotyczące porównań ;)\nDziękuję za gotowe źródło - ostatnio nie miałam za bardzo czasu szperać. Wczoraj prawie cały dzień zajmowałam się (terenowo i domowo) lakownicami i Xylaria (khem, i co godzinę wydłużałam czas... do następnej godziny, tak zleciało niemal do północy), a więc dzisiaj przez ponad 10 godzin odpowiadałam na pytania na swoim forum.\n2008.02.04 09:51 #91080\nTomasz Nowak (tomek_nowak) na forum od września 2007, wypowiedź #235\nJasne,odwiedzę to miejsce i zrobię zdjęcia.


Konferencja „Wychowanie do przedsiębiorczości” - Fundacja Szczęśliwe Dzieciństwo w Lublinie\nKonferencja „Wychowanie do przedsiębiorczości”\n· poznają sposoby kreowania postaw przedsiębiorczych wśród uczniów poprzez odpowiednie dobieranie dla nich zadań;\n· dowiedzą się jak budować w szkole systematyczne oddziaływania, rozwiązujące szkolne problemy przez budowanie aktywności wśród uczniów;\n· poznają nowoczesne systemy informatyczne służące realizacji tego celu;\n· poznają sposoby zwiększania motywacji do nauki oraz rozwijania zainteresowań uczniów wiedzą przedmiotową poprzez wykorzystanie ciekawych i skutecznych metod rozbudzania pasji;\n· otrzymają zaświadczenie o udziale w konferencji.\nUdział w konferencji jest bezpłatny. Obowiązują zapisy przez formularz zgłoszeniowy (kliknij tutaj)\nTermin zapisów do 15.12.2017 r.\n10.00 – 10.15 Przywitanie uczestników i otwarcie konferencji\n10.15 – 10.35 Wystąpienie wprowadzające – Wychowanie do przedsiębiorczości na przykładzie projektu: „Szkoła Przedsiębiorczości” – edukacja ekonomiczna poprzez tworzenie klasowych firm symulacyjnych”\nWacław Czakon – Prezes Fundacji Szczęśliwe Dzieciństwo\n10.35 – 11.05 Krótka historia pieniądza\nIlona Skibińska-Fabrowska – Dyrektor Lubelskiego Oddziału Narodowego Banku Polskiego\n11.05 – 11.25 Trening przedsiębiorczości w szkole podstawą sukcesu w biznesie\nAndrzej Demczuk, Tomasz Marzęda – przedsiębiorcy, przedstawiciele Lubelskiego Towarzystwa Biznesowego\n11.25 – 11.45 Psychologiczne determinanty przedsiębiorczości\ndr Ireneusz Siudem – Towarzystwo Nowa Kuźnia\n11.45 – 12.05 Podsumowanie projektu „Szkoła Przedsiębiorczości” – edukacja ekonomiczna poprzez tworzenie klasowych firm symulacyjnych”\nMarta Szaro – koordynator projektu\n12.05 – 12.15 Zakończenie konferencji, podsumowanie, odpowiadanie na pytania\nPełen program konferencji (zobacz)


Wyniki Badań W Osteoporozie - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » wyniki badań w osteoporozie\nArtykuły na temat: wyniki badań w osteoporozie\n...postęp, jednak niekorzystnych zmian, które już nastąpiły, nie da się cofnąć. Dlatego osteoporozie najlepiej zapobiegać. Kto jest narażony na osteoporozę? Kiedy maleje gęstość kości, stają się one(...) osteoporozie lub spowolnić jej rozwój, jedz produkty zawierające wapń. Znajduje się w nabiale: mleku, jogurcie, serze (w żółtym więcej niż w białym), a także w sardynkach, szprotkach, tofu, suszonych figach...\n...(stosunek gęstości mineralnej kości osoby badanej do średniej gęstości kości osoby młodej) mieści się w przedziale od -1 do -2,5, o rzeszotowieniu, czyli osteoporozie - gdy spada poniżej -2,5. Ale nie(...) suplement diety. Rynek tych ostatnich nie został jeszcze uregulowany, stąd brak standardów wytwarzania. Nie muszą mieć udowodnionego działania ani przeprowadzonych badań klinicznych. Aby móc je sprzedawać...\n...daje objawów. Jej pierwszą oznaką może być złamanie. Ale zaniepokoić powinny także bóle kręgosłupa. Najczęściej są one wynikiem zmian zwyrodnieniowych. Trzeba jednak zwrócić uwagę na to, że obie...\n...badań na gęstość kości, czyli densytometrii. Lekarze uważają jednak, że osteoporozą zagrożone jest niemal 50 proc. z nas. Utrata gęstości kości rozpoczyna się bowiem około 35. roku życia. Mniej(...) prawdopodobnie uchronisz się przed osteoporozą! Udowodniono, że aktywność fizyczna stymuluje proces mineralizacji kości. Z badań wynika, że kobiety, które regularnie uprawiają sport, są osteoporozą...\n...gęste i przez to słabsze. Pod wpływem niektórych czynników zmiany te mogą się bardzo nasilić. Wtedy mówimy o osteoporozie - chorobie, o której krąży wiele fałszywych opinii. 1. To choroba, która(...) udowej (a nie np. pięta lub palec). Pamiętajmy też, że kolejne badania (jeśli zaleci je lekarz) powinniśmy wykonać na aparacie tego samego producenta (by można było porównać wyniki). 18. Przydaje się...\nAutorka, dyplomowana masażystka, sama usłyszała diagnozę - osteoporoza. Teraz cieszy się wspaniałym zdrowiem i dzieli się z Tobą swoim doświadczeniem. Książka ta jest wynikiem jej wieloletnich badań(...) osteoporozie i cofnąć jej skutki " Lara Pizzorno, lek. med. Jonathan V. Wright Studio Astropsychologii...\n...kilkanaście szczegółowych badań można wykonać z 70% zniżką, więcej informacji można znaleźć na stronie www.kobieta.diagnostyka.pl...\nInformatorzy przypominają, iż w ostatnich latach Kidman odniosła kilka poważnych kontuzji. Podczas prac nad filmem "Moulin Rouge" aktorka poważnie uszkodziła sobie kolano oraz złamała dwa żebra. Kontuzje tłumaczono przepracowaniem i brakiem odpowiedniej diety. Osteoporoza może być wynikiem nadmiernej utraty wagi, a 37-letnia Nicole Kidman prezentuje ostatnio bardzo wychudzoną sylwetkę. Mierząca...\nPodczas prac nad filmem "Moulin Rouge" aktorka poważnie uszkodziła sobie kolano oraz złamała dwa żebra. Kontuzje tłumaczono przepracowaniem i brakiem odpowiedniej diety. Osteoporoza może być wynikiem nadmiernej utraty wagi, a 37-letnia Nicole Kidman prezentuje ostatnio bardzo wychudzoną sylwetkę. Mierząca 1,79 centymetrów wzrostu aktorka waży obecnie zaledwie nieco ponad 50 kilogramów. Nicole...\nDyskusje na temat: wyniki badań w osteoporozie\nmanifestuje niedobory pierwiastków potrzebnych do budowy kośćca. Ostatnio podczas badań przesiewowych w jednej ze szkół, na 60-cioro uczniów tylko 5-cioro miało dobre wyniki! Z anonimowych ankiet(...) immunologiczny, oraz zapobiegnie osteoporozie. Nie można zapominać o aktywności fizycznej, która ma bardzo duże znaczenie, w profilaktyce tej choroby.\nmodnie do figury gruszki


** APARTMANY VSEMINA, VŠEMINA **\nHostele w Czechy (220)\nApartmany Vsemina Vsemina Apartmany Vsemina Všemina Apartmany Vsemina Všemina Apartmany Vsemina Všemina Apartmany Vsemina Všemina Nederlands Apartmany Vsemina Všemina Svenska Dansk Apartmany Vsemina Všemina Українська Magyar Polski Ελληνικά Apartmany Vsemina Všemina Apartmany Vsemina Všemina 한국어 Apartmany Vsemina Vsemina עברית Türkçe عربي\nVsemina 300 32, Všemina, Czechy\nApartmany Vsemina Valassko oferuje niedrogi pobyt w Všemina. Obiekt posiada bezpłatny parking i windę.\nZnajduje się w odległości 35 minut jazdy samochodem od Čeladná.\nWszystkie pokoje Apartmany Vsemina Valassko są wyposażone w kuchenkę mikrofalową, urządzenia do parzenia kawy/herbaty, prywatny balkon, garderobę i Wi-Fi. Goście mogą korzystać z pryszniców i ręczników, które są w każdej łazience.\nTeren zabaw i pokój gier są dostępne dla gości z dziećmi. Jazda konna, piesza turystyka i kręgle są dostępne w hotelu.\nApartmany Vsemina, Czechy\nSavoy Czeskie Budziejowice\nRudolfuv Dvur Svoboda Nad Úpou\nStare Kino - Cinema Hotel apartamentowy w Łodzi - stronie internetowej;\nCzarny Potok Hotel w Zakopane - stronie internetowej;\nH10 Las Palmeras Hotel w Playa de las Americas (Tenerife) - stronie internetowej;\nArt & Spa Hotel w Zakopane - stronie internetowej;\nPlanos Beach Hotel w Zakintosie - stronie internetowej;\nRanch Hotel w Scarlino - stronie internetowej;\nSweet Zajazd w Barcelona - stronie internetowej;\nYaprak Hotel w Dalyan - stronie internetowej;\nAi Tre Parchi Bed And Bike Nocleg ze śniadaniem w Randazzo - stronie internetowej;\nBellavista Mirador Hotel apartamentowy w Puerto de la Cruz (Tenerife) - stronie internetowej;\nOccidental Cruz Contemporaneo Hotel w Santa Cruz de Tenerife - stronie internetowej;\nMacola Willa w Trogir - stronie internetowej;\nApostolos & Eleni Family Apartament w Perama (Corfu) - stronie internetowej;\nTsilivi Admiral Hotel w Tsilivi (Zakynthos) - stronie internetowej;\nRosengarten Hotel w Kirchberg in Tirol - stronie internetowej;\nGiardinetto Hotel w Bellagio - stronie internetowej;


Komplet ręczników Miss Lucy Fascino 6-elementowy beżowy lawendowy • Ręczniki • Sklep ZasmakujRadości.pl\nKomplet ręczników Miss Lucy Fascino 6-elementowy beżowy lawendowy\nKomplet ręczników Miss Lucy Twigs 3-elementowy biały\nKomplet ręczników Miss Lucy Geo 6-elementowy Seledynowy szary\nstylowa kolorystyka i haftowane motyle ożywią wnętrze i dodadzą mu lekkości\ndzięki trwałości stworzony do codziennego, częstego używania\nsześć ręczników w trzech rozmiarach spełni wszystkie oczekiwania domowników\nRęczniki Fascino beż/lawenda 6 elementów - chłonna, skrzydlata elegancja\nRęczniki Fascino urzekają wzornictwem, które ożywi wnętrze i doda mu lekkości. Lawendowy kolor (a może wrzosowy) został ozdobiony pasami z haftowanymi motylami (jasny beż). Taki zestaw może zmienić oblicze każdej, nawet najbardziej smutnej łazienki.\nProdukt powstał z wysokiej jakości bawełny (100 procent) o grubości 480 g/m2. Oznacza to, że jest nie tylko ekologiczny, bezpieczny dla zdrowia i miły w dotyku, ale także bardzo trwały i odporny. Poleca się do codziennego, częstego używania i pozwala na pranie w wysokich temperaturach. Dodatkowym atutem tych ręczników jest doskonała chłonność.\nRęczniki Fascino zostały zamknięte w eleganckim, białym pudełku, które czyni z kompletu gotowy prezent. Otrzymujesz do rąk sześć ręczników w trzech wymiarach (2x30x50 cm, 2x50x90 cm, 2x70x140 cm). Spełnią one wszystkie oczekiwania domowników.\n- 6-el. komplet ręczników z haftem w ozdobnym pudełku\n- 3 rozmiary: 30 x 50 cm, 50 x 90 cm, 70 x 140 cm