ANU∞LOVE ZAPISKI: Z szuflady - Mur z książek\nZ szuflady - Mur z książek\nKolejny tekst odgrzebany z szuflady. Pojawiał się już tu i ówdzie w Internecie, więc nie będzie to wielkim "obnażaniem duszy", jeśli wrzucę go i tutaj. Ot tak, żeby sobie był.\nMur z książek\nŻyła w świecie kobiet i książek. W domu zdominowanym przez rozgadaną, wiecznie narzekającą matkę i babkę, która potrafiła tylko modlić się i narzekać na niewdzięczność niezaradnej córki oraz wiecznie siedzącej z nosem w „romansidłach” wnuczki. Bez ojca, który dawno temu – jakby w poprzednim życiu jeszcze – odszedł do innej, cichszej i bardziej potulnej kobiety. Na osiedlu, które rozbrzmiewało wrzaskami matek nawołujących swoje pociechy z piaskownic i boisk, plotkami o brukowcowym rodowodzie, wygłaszanymi scenicznym szeptem w zaufanym gronie sąsiadek i koleżanek, brzękiem przesuwanych na kuchence garnków, patelni, pokrywek... Nawet miotane przez okolicznych żuli przekleństwa najczęściej odnosiły się do kobiet. – „Ty kurwo!” – słyszała, kiedy nie chciała dać któremuś z nich dwóch złotych na piwo.\nW pracy było podobnie – same baby. Uczyła „polaka” w małym gimnazjum położonym na drugim końcu jej kilkunastotysięcznego miasteczka, w którym powołanie pedagogiczne dotykało głównie takich jak ona niezamężnych, pozbawionych perspektyw i istot. Niekiedy miała wrażenie, że to jakaś zaraza, która opanowała okolicę.\nA lekarstwem na tę zarazę mogły być tylko książki: przynoszone ukradkiem z gminnej biblioteki do domu, w którym czytanie stanowiło zbrodnię marnotrawstwa czasu; przywożone z dużych, nieprzyjaznych księgarni w mieście wojewódzkim,\nw którym regularnie stawiała się na rozmaite szkolenia zawodowe; dźwigane całymi siatkami, jeśli trafiła przypadkiem na promocję w jakimś antykwariacie. Książki, których szorstkie stronice nigdy nie odmówiły pieszczoty jej palcom. „One – jedyne” – myślała, uśmiechając się gorzko.\nNa szczęście rzadko miała czas na takie refleksje – praca i dom, w którym wszystko musiała wykonywać pod dyktando matki i babki, pochłaniały ją niemal całkowicie. Stosy zeszytów i wypracowań, konspekty kolejnych lekcji, których i tak żaden z jej uczniów nie doceniał, poprawianie bez końca ortograficznych wpadek młodzieży, i tak nie interesującej niczym poza tym, by jak najszybciej skończyć ze szkołą, zwiać do najbliższego dużego miasta i tam się wyszaleć.\nCzy można się było dziwić jej zniechęceniu? Każdy poranek zaczynał się od grymasu obrzydzenia na twarzy – tak, to kolejny dzień, który przyjdzie jej spędzić podobnie, jak wszystkie poprzednie. Nie chciała nawet spojrzeć w lustro podczas porannej toalety. Wiedziała, że nie zobaczy odbicia, tylko karykaturę – zniszczoną, wynędzniałą wersję samej siebie sprzed kilku lat, z okresu, który obfitował w marzenia, ideały, piękne wizje... Siebie z okresu studiów.\nJak to było dawno! Minęło dwanaście lat, odkąd wróciła z dyplomem magistra i ze złudzeniami, z których po kolei, z sadystyczną przyjemnością odzierała ją małomiasteczkowa rzeczywistość. Gdzie te cholerne idee, które wciskano jej do głowy\ni do serca przez lata? Gdzie garnące się do nauki i posłuszne dzieciaki, wśród których mogłaby wypatrzyć kilka talentów i należycie się nimi zaopiekować, dla których mogłaby się stać nie tylko mentorką, lecz także przyjaciółką wprowadzającą je krok po kroku w trudny, lecz piękny świat literatury? Gdzie, do diabła, pasje, które miała rozwijać – kółko teatralne, konkursy recytatorskie, wyjazdy do muzeów i opery?\nTak, twarz w lustrze mówiła tylko jedno: „Przegrałaś, koleżanko, przegrałaś na całej linii, a teraz męcz się. Masz za swoje”. Była pewna, że prócz niej widzą to wszyscy dookoła. Matka, zła na cały świat, że dał jej taką niewydarzoną córkę. Sąsiadki, szepczące ze współczuciem za jej plecami, że przydałoby się w końcu męża złapać, bo latka lecą… Nawet uczniowie w szkole – chłopcy z politowaniem spoglądający na jej zniszczoną urodę czy dziewczęta, uśmiechające się pogardliwie na widok jej nienajnowszych butów czy niemodnej fryzury.\nA jednocześnie – nie miała siły tego zmieniać. Po co? Dla kogo? Książki na szczęście nie mają oczu, a wszyscy dookoła widzą i tak, jak jest i jak już zawsze będzie. W końcu razem ze złudzeniami straciła też jakąkolwiek nadzieję na zmiany i na uczucie – to, które od najmłodszych lat śniło jej się nocami, o którym czytała w niemal każdej powieści. Miasteczko nie było książkowe. Tu rządziła twarda rzeczywistość, bezlitośnie i na ślepo rozdająca malo efektowne radości oraz zupełnie nie-literackie smutki. Jej przypadały w udziale niemal wyłącznie te ostatnie.\nDo podobnych wniosków dochodziła często. Zbyt często. Także tego dnia, kiedy, jadąc do szkoły, władowała się, ledwo uchodząc z życiem, pod wymuszającą pierwszeństwo na skrzyżowaniu ciężarówkę. Skończyło się wprawdzie na lekkich uszkodzeniach ciała i kilkudniowym pobycie w szpitalu, ale auto nadawało się tylko na złom, a kierowca ciężarówki nie raczył nawet na moment zatrzymać się, żeby sprawdzić, co się stało.\nI jeszcze ta cholerna policja! Już w szpitalu odwiedził ją mundurowy prowadzący sprawę, żeby wypytać o szczegóły i ustalić z nią dalszy plan działań. No, dobrze, był miły, starał się pomóc i chyba naprawdę przejął się jej sprawą, choć początkowo odnosiła się do niego nieufnie i wrogo, odgradzając się od tysiąca pytań murem z książek, dostarczonych przez troskliwe – czy może raczej ciekawskie – koleżanki z pracy. Pomyślała, że ma szczęście w nieszczęściu, bo nie dość, że ma teraz nieco czasu na nadrobienie lekturowych zaległości, to może choć raz tutejszy komisariat stanie na wysokości zadania i złapie drania, który sprawił, że jej paskudnie układające się życie rozsypało się jeszcze bardziej.\nPóźniej myślała tak już nieco rzadziej. Bandziora za kierownicą wprawdzie nie ujęto, choć świadków zdarzenia było wielu, ale w jej głowie coraz więcej miejsca zajmowały wizje pewnego przedstawiciela służb mundurowych, który tak bardzo troszczył się o jej obywatelskie dobro, że zaczął pojawiać się na rutynowych kontrolach – najpierw w szpitalu, a potem w domu – coraz częściej, ku pełnemu zawiści zaskoczeniu nie tylko matki i babki, lecz również całego osiedla. Rzecz jasna, „wieść gminna”\no tych nietypowych odwiedzinach obiegła sąsiedztwo lotem błyskawicy.\nPrzychodził więc, ale coraz rzadziej rozmawiał z nią o sprawie, która zapoczątkowała ich znajomość. Przynosił kwiaty, czekoladki, zapraszał do kina i restauracji, zabierał na spacery... Nie myślała, co będzie dalej, chłonęła te chwile tak, jak kiedyś pochłaniała kolejne powieści z listy lektur i spoza niej.\nOdżyła, a zmianę dało się zauważyć niemal od razu. Poweselała, jej spojrzenie straciło ponury wyraz, którym do tej pory częstowała wszystkich napotkanych na drodze ludzi. Pozwoliła sobie nawet na drobne zmiany w garderobie, zamiast kolejnych tomów w antykwariacie zakupiła, rumieniąc się ze wstydu przy kasie znanej sieciówki, kilka kolorowych bluzek i modną torebkę. Później zmieniła fryzurę, a następnie... nazwisko.\nŚlub był cichy, skromny i tylko cywilny, bo od dawna nie należała już do żadnej wspólnoty religijnej, a i on – choć deklarował, że jest katolikiem – nie miał ochoty ganiać na katechezy dla narzeczonych i odbębniać wizyt w poradni przedmałżeńskiej. Zamieszkali na drugim krańcu tego samego osiedla, które wcześniej przyglądało się jego konkurom i jej metamorfozie. Zabrała ze sobą książki. Matka i babka zostały w starym mieszkaniu.\nCzy to możliwe, by małe miasto mogło tak nagle wypięknieć i z zapomnianej przez Boga i ludzi dziury zmienić się w sam środek raju? „Możliwe...” – myślała niekiedy, zasypiając u boku świeżo poślubionego męża. Świat kobiet przestał istnieć, przesłonięty jej i jego prywatnym światem. Mikrokosmosem, który wkrótce zresztą powiększył się o kolejnego członka – rozwrzeszczane i jej zdaniem najcudowniejsze ze wszystkich niemowlę. Wtedy nawet świat książek odsunął się, wyblakł za zasłoną z pieluszek.\nMijały lata. Ona wciąż uczyła w szkole, on – wciąż pracował w policji. Mało czasu spędzali razem, bo trzeba było zarobić na dom, zająć się wszystkim. Jakoś dzielili się obowiązkami. Jakoś udawało im się oszczędzać na coroczne wakacje nad morzem. I córka nie sprawiała większych kłopotów. Znajdowała też trochę czasu na swoje książkowe pasje. Wiodło im się. Naprawdę się wiodło.\nKtóregoś z wieczorów siedziała jak zwykle nad zeszytami, jednocześnie pilnując bawiącej się w kącie pokoju dziewczynki. Automatycznie wykonywała swoją pracę, myślami przebywając daleko od mieszkania, gdzieś w krainie marzeń i fantazji. Mała miała wkrótce iść do szkoły, więc wyobrażała sobie pierwsze kroki córki w tej nowej dla niej rzeczywistości. Nie mieli więcej dzieci. Nie chcieli. Pragnęli skupić się na zapewnieniu dobrego startu ukochanej jedynaczce. To dla niej pracowali po godzinach, dla niej odkładali teraz każdą zarobioną złotówkę.\nDzwonek u drzwi sprawił, że wróciła do rzeczywistości. Za drzwiami stał jeden z kolegów męża z pracy...\nNiewiele zapamiętała z tego dnia. Usłyszała, że jej mąż zginął na tym samym skrzyżowaniu, które zapoczątkowało ich znajomość. I że w samochodzie, który został doszczętnie skasowany przez rozpędzonego tira, prócz męża siedziała także kobieta, z którą od jakiegoś czasu romansował. Tamta kobieta – jej syna uczyła w gimnazjum od niemal roku – przeżyła, w ciężkim stanie zawieziono ją do szpitala wojewódzkiego.\nNie wiedziała, kto zajął się dzieckiem, gdy ona, zemdlona, trafiła na izbę przyjęć lokalnej kliniki. Nie odzyskała świadomości przez kilkanaście godzin. „Szok” – zawyrokował lekarz, nie dziwiąc się wcale jej stanowi. Wyszła ze szpitala po kilku dniach, gdy zadecydowano, że nie trzeba kierować jej na badania psychiatryczne, bo już poradziła sobie z tragedią.\nAle nie poradziła sobie. Po pogrzebie, na którym zjawiła się też rodzina „tamtej”, zamknęła się w mieszkaniu z dzieckiem i nie wychodziła przez kilka dni. Sąsiedzi pukali, by pożyczyć cukier i przy okazji wyrazić współczucie, a czasami także powiedzieć kilka ostrych słów o małżeńskiej niewierności. Z czasem i to ustało.\nW szkole zrozumieli. Dostała urlop do końca roku szkolnego, zresztą, to było raptem kilka tygodni. Przez ten czas zdołała spakować wszystkie rzeczy męża. Część oddała jego kolegom z pracy, resztę – wyrzuciła na śmietnik, nie chcąc nawet na nie patrzeć. Razem z rzeczami do kubła powędrowała obrączka. Nie żałowała. Od jakiegoś czasu ten idiotycznie złoty krążek palił ją w palec zbyt mocno, by dało się to dłużej wytrzymać. Przeszkadzał.\nZamieszkała znów z matką. Babka wkrótce umarła, więc w starym mieszkaniu ponownie żyły trzy kobiety, przedstawicielki trzech pokoleń: jej wiecznie niezadowolona matka, ona – wypełniona żalem i wściekłością na los, który zadrwił z jej uczuć tak okrutnie, z duszą pełną niewypowiedzianych oskarżeń oraz niewypłakanych łez – i córka, samotne, przerażone światem dziecko, nierozumiejące, dlaczego nastąpiły w jego życiu tak nagłe zmiany. No i książki – one też wróciły.\nWkrótce przestała patrzeć w lustro. Wróciła do starych przyzwyczajeń i strojów. Nie nosiła żałoby, a na współczujące spojrzenia sąsiadek i koleżanek z pracy odpowiadała zaczepnym, rozpaczliwym uśmiechem. Nie chodziła na cmentarz, wolała siadywać na ławce w parku i czytać, podczas gdy jej – już tylko jej – córka bawiła się cichutko w kącie zapuszczonej piaskownicy.\n„Tamtej” nie spotkała już nigdy, choć wiedziała, że wyzdrowiała i wróciła do miasteczka z podniesionym czołem, bez cienia wstydu. Tylko opiekę nad klasą, do której chodził syn kochanki męża, oddała koleżance.\nZnów żyła w świecie kobiet i książek, w miasteczku, w którym nic się nie ukryje przed czujnymi oczami życzliwych. I tylko wściekłej rozpaczy, zżerającej ją od środka jak trucizna, żadne oko nie potrafiło dostrzec. Chowała ją zbyt dobrze za coraz wyższym murem z książek, między kartkami kolejnych lektur, czując, że sama zamienia się w jedną z najsmutniejszych opowieści.\nObraz pochodzi ze strony: http://superpunch.blogspot.com/2009/01/well-of-books-wall-of-knowledge.html\nOpowiadanie opublikowane zostało w zbiorze "Książki moja miłość" pod redakcją Agaty Wiśniewskiej:\nAutor: Nulek o 19:06\nEtykiety: książki, z szuflady\nZakupy, czyli przypomniany wiersz Poświatowskiej\nZ WIEDŹMOWEJ KUCHNI: Zapach chleba\n"W imię Jakuba S." - wyznanie prowincjuszki\nCzasem nawet Wiedźmie marznie serce\nDziadek i Kleofasek\nPoważniej. List do Ciebie\nZ szuflady - wiersz grodziski na wskroś\nWiedźmy. Instrukcja obsługi ;-)\nRzecz o śniegu, nerwach i Jasiu Wędrowniczku w świ...\nWieczór pachnący cynamonem...\nPierwsze kroki - dopowiedzenie\nKilka słów o pierwszych krokach


Apartamenty w Maarheeze - Oferty apartamentów w Maarheeze - eSky.pl\nApartamenty - Maarheeze\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Maarheeze\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Maarheeze są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Maarheeze zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nMaarheeze - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Maarheeze charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Maarheeze z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Maarheeze znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Maarheeze?\nDostępne apartamenty w Maarheeze w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Maarheeze posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Maarheeze?\nUdogodnienia w apartamentach w Maarheeze są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Maarheeze przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Maarheeze?\nRezerwacja apartamentów w Maarheeze jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Maarheeze wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Maarheeze?\nCena apartamentu w Maarheeze jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Maarheeze są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.


Fakty i mity dotyczące lidarów, radarów i fotoradarów [poradnik, ciekawostki] | motovoyager\nSystemy drogowych pomiarów prędkości, czy wyposażenie radiowozów, mają swoje możliwości i ograniczenia. Jak działają radary, a jak nie działają dowiesz się z naszego zestawienia faktów, mitów i ciekawostek.\nWg rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 listopada 2007 r określona wartość błędów granicznych:\nRadar laserowy umożliwia pomiar prędkości już z odległości 1 km\nTak, ale i nie. Jakkolwiek radary laserowe umożliwiają taki manewr, to ich celowniki posiadają ograniczenia technologiczne związane z maksymalnym przybliżeniem obrazu. Przepisy zaś wymagają, aby wykonać zbliżenie na tablice rejestracyjne sprawdzanego pojazdu, co z tak dużej odległości nie jest narazie możliwe.\nIm bardziej fotoradar oddalony jest od pasa drogi, tym zdjęcia robione są w większej odległości. Średnia odległość, z jakiej fotoradar robi zdjęcia, to ok 50 do 70 m. Ta odległość różni się nieco, zależnie od tego z której strony drogi stoi radar. Należy więc przyjąć, że aby radar nie zrobił nam zdjęcia powinniśmy poruszać się z prędkością zbliżoną do przepisowej (w danym miejscu) już od ok 100 m przed radarem.\nPoprzedni artykuł14 typów sprzedawców w sklepach motocyklowych. Na którego z nich trafiłeś ostatnio? [Felieton]\nNastępny artykułCzy super bezpieczny kask sportowy to najlepszy wybór do jazdy codziennej i turystyki?


Tucano Smilza Super Slim Bag - Torba MacBook Air 13" / MacBook Pro 13"/ MacBook Pro 13" Retina / MacBook Air 13" Retina / iPad Pro 12.9" (2017/2015) (granatowy)\n» Tucano Smilza Super Slim Bag - Torba MacBook Air / Pro 13" / Notebook 13” / 14” (granatowy)\nKod produktu: 10_15047\nSmukła torba dla laptopów do 14”, wykonana z wysokiej jakości materiałów z dodatkiem kontrastujących kolorów. Narożniki wewnętrznej przegrody wzmocnione neoprenem. Dodatkowa, zewnętrzna bardzo pojemna kieszeń. Torbę wyposażono w odpinany pasek na ramię i podwójne uchwyty.\n· Waga: 354 g\n· Kompatybilność: MacBook Pro 13" Retina M1 / MacBook Air 13" Retina M1 / MacBook Air 13" / MacBook Air 13" Retina / MacBook Pro 13" / MacBook Pro 13" Retina / Ultrabook 13", Laptop 14”\n· Wymiary zewnętrzne: 37 x 27 x 3,5 cm\n· Sugerowany rozmiar urządzenia: 34,00 x 24,50 x 3 cm\nKompatybilność (wiele) time:929713266\nKompatybilność Apple MacBook Pro 13" Retina\nTyp Torba komputerowa\nWymiary Zewnętrzne: 37 x 27 x 3,5


Kontrabanda w sklepie. Paser zatrzymany przez policjantów z Bełchatowa — Radio Łódź\nŁKS od nowa\nKultura i Muzyka\nRelacje i recenzje\nKultura nad Wartą\nRadio Łódź Extra\nWiatr 0 km/h, SW\nCiśnienie 1017 hPa\nnie, 13 sty 2019 10:38:45 +0100\nKontrabanda w sklepie. Paser zatrzymany przez policjantów z Bełchatowa\nW jednym ze sklepów na terenie powiatu bełchatowskiego sprzedawano tytoń i alkohol bez polskich znaków akcyzy. Zatrzymano właściciela nielegalnego towaru.\n(Fot. mat. KPP Bełchatów)\nBełchatowscy policjanci po uzyskaniu informacji, że w jednym ze sklepów na terenie powiatu bełchatowskiego mogą być sprzedawane wyroby tytoniowe i alkohol bez polskich znaków akcyzy pojechali to sprawdzić. Na miejscu zastali 51-latka, który dobrowolnie udostępnił stróżom prawa pomieszczenia i sam wskazał nielegalny towar. Policjanci zabezpieczyli trefne papierosy różnych marek. Było to ponad 3 tysiące sztuk luzem i pakowane w paczki. Dodatkowo 26 worków zawierających krajankę tytoniową o łącznej wadze blisko 12 kg oraz 13 litrów alkoholu etylowego. Wartość uszczuplenia podatku akcyzowego oszacowano na blisko 13 tysięcy złotych.\nWłaściciel nielegalnego towaru usłyszał już zarzut paserstwa akcyzowego. Za taki czyn grozi kara do 3 lat pozbawienia wolności oraz wysoka grzywna.\nRuszył miejski program wymiany źródeł ciepła w Bełchatowie W Bełchatowie wybrano nowego wiceprezydenta ds. inwestycyjnych\nKomentarze Facebook 0\nProgram Na antenie\nKontakt dla słuchaczy\nstudio@radiolodz.pl +48 606 78 78 78 http://www.facebook.com/RadioLodz\nFunkcjonariusze KAS przejęli w Łódzkiem ponad 15 kg tytoniu i 460 paczek papierosów bez akcyzy Policjanci z Łęczycy zabezpieczyli ok. 15 tys. papierosów i 9 kg tytoniu bez akcyzy Służbowy pies Krajowej Administracji Skarbowej z nosem do tytoniu Zarzuty za papierosy bez akcyzy Straż Miejska w Bełchatowie została wyposażona w paralizatory\n881 010 010\nPrześlij do nas informację jako MMS lub SMS\nZasięg i częstotliwości\nStudio im. H. Debicha\nEkspresowe Sesje Nagraniowe\nJak uzyskać patronat medialny?\n© Radio Łódź 2013 - 2022\nWykonanie: Fanatical Code\nUwaga! Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W programie służącym do obsługi internetu (przeglądarce internetowej) można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.\nZgadzam się z polityką


18-09-2012 11:09 Kategoria: Ciąża\nChemikalia i żywność, które podnoszą poziom estrogenu w trakcie ciąży, mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia nowotworu piersi u córek, wnuczek, a nawet prawnuczek, donoszą naukowcy z Virginia Tech oraz Georgetown University. Artykuł na ten temat opublikowany został w przeglądzie naukowym Nature Communications.\nSuplementy dla kobiet w ciąży, takie jak syntetyczny estrogen czy tłuszcz, sprawiają, że córki, mimo że wydają się generalnie zdrowe, w rzeczywistości obarczone są dużo wyższym ryzykiem zachorowania na nowotwór piersi.\n„Po raz pierwszy wykazaliśmy, że zmieniona przez dietę metylacja DNA jest dziedziczna i przenosi się na kolejne pokolenia,” powiedział jeden z członków zespołu badawczego, Yue „Joseph” Wang. „Udało nam się również odnaleźć klucz zmiany metylacji prawdopodobnie odpowiedzialny za podwyższone ryzyko nowotworu piersi, co może być wykorzystane przez naukowców jako nowatorski biomarker w tworzeniu nowych strategii zapobiegawczych.”\n„Staje się jasne, że na proces sygnalizacji dziedziczności pozagenowej – które geny się ujawnią, a które nie - wpływ ma środowisko hormonalne kobiety podczas ciąży,” dodaje Leena Hilakivi-Clarke, badająca od ponad 20 lat wpływ diety kobiety ciężarnej na jej potomstwo.\n„Wczesne badania wykazały, że w trakcie normalnej ciąży, kobieta ma ponad 20 różnych poziomów estrogenu, przy czym minimalny i maksymalny poziom przekłada się na urodzenie zdrowego dziecka. Wyzwaniem jest zrozumieć jak coś, co miało wpływ na płód, może zwiększyć ryzyko raka piersi ponad 50 lat później,” dodaje Hilakivi-Clarke.\nDwie trzecie przypadków nowotworów piersi nie ma przyczyn genetycznych. Powyższy raport pokazuje, że przyczyną raka może nie być genetyczna mutacja, a przekazany potomstwu rezultat bogatej w tłuszcze diety kobiety ciężarnej.\nKomentarze do: Ciąża a podwyższone ryzyko raka piersi przechodzące na 3 kolejne pokolenia


Arms and Sleepers: Spaghetti-western | musicNOW!\nArms and Sleepers, dobrze znany polskiej publiczności duet producencki, wydał właśnie szósty album (gdybyśmy podliczyli także EPki, suma wzrośnie do ponad dwudziestu). Max Lewis i Mirza Ramic, bazując na firmowej mieszance trip-hopu i ambientu, zapuścili się także w mocno hiphopowe rejony (gościnnie rymują tu Airøspace i Serengeti). Poniżej parę słów o kulisach pracy nad „Life is Everywhere”.\n(Life is Everywhere, 2016 self release)\nTa piosenka była dla nas wyjątkowa od momentu, gdy zaczęliśmy nad nią pracować. W lipcu i sierpniu 2016 spędziliśmy wiele godzin słuchając ponurych ścieżek dźwiękowych filmów typu spaghetti-western i wzięliśmy sample do tego utworu właśnie stamtąd. Max (druga połowa Arms and Sleepers) pobawił się oryginalnym dźwiękiem, tworząc taki, z którego byliśmy zadowoleni, i którego moglibyśmy użyć, a następnie oboje usiedliśmy przy klawiaturze midi i zaczęliśmy kombinować. To wtedy wyklarowała się idea na ten kawałek i zaczął nabierać ostatecznych kształtów. Dodaliśmy kilka prawdziwych instrumentów (bas, rhodes, cymbały), ale czegoś ciągle brakowało i wtedy zdecydowaliśmy, że potrzebne są wokale. Była to prawdopodobnie najtrudniejsza część procesu pisania piosenki i znalezienie odpowiedniego głosu i słów, które pasowałyby do nastroju utworu, zajęło trochę czasu. Nasze wokale to również zasamplowane zlepki głosów z różnych piosenek. To był długi i nieco stresujący proces i przez cały czas nie byliśmy pewni, czy ta piosenka powinna w ogóle je mieć. Bo mimo dodania wokalu, wydawało nam się, że kawałek ma dziwną strukturę, że w niektórych miejscach się dłuży. O wiele za długo nad tym pracowałem, skupiając się na najmniejszych detalach. Nie uzyskując zadowalających rezultatów, zdecydowaliśmy wysłać to do Victora z Sun Glitters do miksu. Kawałek od razu nabrał barw. Victor dodał niską harmonię wokalną, by zdynamizować nieco warstwę wokalną, popracował też nad basem i hi-hatami, co uspójniło cały utwór. Jak tylko odsłuchaliśmy finalnej wersji kawałka, od razu poczuliśmy się lepiej – brzmiała o wiele bardziej interesująco i mocno. Jest teraz jedną z naszych ulubionych piosenek w ogóle. To był pierwszy krok w stronę kolaboracji z Victorem nad tym albumem – swoisty sprawdzian, czy idziemy w tę samą stronę. A wyniki przerosły nasze oczekiwania.\n“Fall Asleep When I’m Dead (feat. Airøspace)”\nTo była pierwsza piosenka, którą zaczęliśmy pisać jako beat pod rap. Główny sample to ten z kawałka „Killshot” (też z Airøspacem) z naszego nowego albumu. Bardzo podobało mi się brzmienie tego sample’a i chciałem użyć go ponownie, więc rozłożyłem się na kanapie w Austin z laptopem i midi keyboardem i zacząłem się bawić. Rezultatem była główna linia melodyczna w tej piosence, która od razu zabrzmiała dla mnie jak beat pod kawałek hip-hopowy. Kiedy Max i ja znów spotkaliśmy się w Bostonie, dokończenie prac nad „Fall Asleep…” poszło bardzo szybko. Zwykle poświęcamy dużo czasu na pracę nad basem – to bardzo ważny element w naszej muzyce. W tym kawałku linia basu powstała ot tak, i mimo że opiera się w większości o jedną nutę, to jej rytm był kluczowym elementem, że utwór brzmi pełnie. To Max stworzył ten beat i wpadł na to, jak powinna brzmieć druga część, gdzie linia basu się zmienia. Byliśmy bardzo zadowoleni z tego, jak wyszedł, ale oczywiście potrzebował jeszcze rapu. Po odsłuchaniu kilku wersji, zdecydowaliśmy się wykorzystać tę Airøspace’a, jako że dopasował się do mrocznego klimatu utworu. Od samego początku kawałek był mocny i nastrojowy, dzięki czemu dobrze reprezentuje cały album. Była to jedna z pierwszych piosenek, które złożyliśmy i uznaliśmy za fundamentalną podstawę krążka.\nThe Moon (feat. Serengeti) + Hollow Body Hold (feat. Serengeti)\nTe dwa utwory powstały w zupełnie innych okolicznościach, ale spotkały się w jednym miejscu. „The Moon” został oparty o główny sample i linię basu, które Max i ja ułożyliśmy wspólnie, ale nie wiedzieliśmy, jak je uzupełnić. Wiedzieliśmy, że nastroje w tym sample’u są smutne i introspektywne w dobrych proporcjach, ale nie daliśmy rady zbudować konkretnej struktury i w końcu porzuciliśmy ten pomysł. Zdecydowaliśmy wysłać go do Victora i zobaczyć, co on mógłby z nim zrobić. Victor wciągnął na pokład Serengetiego, który nawinął rap i w ten sposób natychmiast nadał mu strukturę, co uczyniło go znów jednym z moich ulubionych kawałków z tego albumu. Gdy po raz pierwszy usłyszałem ostateczną wersję tego utworu, jechałem nocnym autobusem z lotniska w Barcelonie do centrum miasta i po prostu nie mogłem przestać go słuchać. Tej nocy przerobiłem go przynajmniej pięćdziesiąt razy – naprawdę do mnie trafił. Bez Victora kawałek by nie powstał (był jednym z ostatnich wymagających uzupełnienia), tak samo jak bez narracji Serengetiego. Przypomniało nam to, że wszystkie pomysły powinny być zapisywane, bo nigdy nie wiesz, co może z nich powstać przy współpracy z innymi.\n„Hollow Body Hold”, z kolei, został przez nasz duet skończony w całości bardzo szybko. To był jeden z pierwszych utworów, nad którymi pracowaliśmy razem z „Fall Asleep When I’m Dead” i łatwo nam przyszło wymyślenie go. Zwrotki wymagały najwięcej pracy, w szczególności linia basu, która musiała przejść kilka transformacji zanim została ostatecznie zdefiniowana. Jednak uznaliśmy, że nastrój utworu zrobił się nieco zbyt sentymentalny. Na szczęście rap Serengetiego mocno skontrastował całość, dzięki czemu utwór stał się o wiele bardziej interesujący. Victor nie miał w nim wiele do skonstruowania, w przeciwieństwie do „The Moon”, bo większość była już skończona w momencie, kiedy go mu przesłaliśmy.\nChoć „The Moon” i „Hollow Body Hold” powstały w zupełnie inny sposób, stały się bardzo mocnym wzajemnym odniesieniem ze względu na narracje Serengetiego i styl „sad-hopowy” obu piosenek (gatunek, który zarówno ja i Max uwielbiamy od lat). Jak wspomniałem, „The Moon” stał się jednym z moich ulubionych kawałków, a „Hollow Body Hold” – jednym z faworytów Maxa.


Dobra książka | Pasja czytania\nBycie z dala od domu wiąże się z wielkim stresem i zaniedbywaniem swych rodzimych tradycji — naturalnie mowa o przypadku, gdy decyduje się na mieszkanie poza granicami Polski. Niekiedy powrót do tego, co dotąd było tak dobrze znane, okazuje się ciężkim wyzwaniem. Z pomocą przychodzą wszelkiego rodzaju pomoce dydaktyczne, takie jak na przykład kolorowanki patriotyczne.\nO Sławomirze Mrożku słyszeli w Polsce praktycznie wszyscy, choć większości rodaków kojarzy się on głównie z dramatem „Tango” z 1964 roku. Tymczasem dzisiaj, w dobie masowej obecności Polaków w Wielkiej Brytanii i innych krajach europejskich, dość nieoczekiwanie zyskuje na znaczeniu inny powszechnie znany tekst Mrożka – wydani w 1974 roku „Emigranci”.\nW sztuce tej Mrożek umieszcza zaledwie dwóch bohaterów: sfrustrowanego intelektualistę AA oraz prostego robotnika XX. Obaj zdecydowali się wyjechać z komunistycznej Polski, choć postąpili tak z różnych powodów. AA zostawił ojczyznę, gdyż ze względów cenzuralnych nie mógł tam realizować swoich literackich aspiracji. XX z kolei popchnęła do emigracji chęć zarabiania lepszych pieniędzy niż te, które mógłby zdobyć w kraju.\nW toku rozmów i kłótni obu mężczyzn odkrywamy, że w gruncie rzeczy żaden z nich nie czuje się zadowolony ze swojej decyzji o wyjeździe: AA niszczy ostatecznie wszystko, co napisał na obczyźnie, zaś XX drze na strzępy zarobione pieniądze i w ostatniej chwili rezygnuje z samobójstwa.\nOczywiście, dzisiejsze realia społeczno-polityczne bardzo różnią się od tych przedstawionych w „Emigrantach”. Nawet dzisiaj Mrożek może nas jednak nauczyć, że decyzję o wyjeździe z kraju należy gruntownie przemyśleć.\nKsięgarnie internetowe są dość ciekawą rzeczą, gdyż można kupować książki przez Internet w łatwy sposób płacąc przy zakupie lub przy odbiorze, kupowane lektury są naprawdę tanie. Czytaj dalej →


Secret Love: stycznia 2013\nOdcinek: 3 / 6\nZ pełną premedytacją obudziłem się wcześnie rano, miałem cały scenariusz dokładnie ułożony w głowie. Nie chciałem zbyt brutalnie wyrywać Hyunsika z krainy snów, dlatego też złożyłem delikatny pocałunek na jego czole i czekałem na reakcję. Oparty na łokciu przyglądałem mu się, ogarnęła mnie nieodparta ochota by go dotknąć. Wyciągnąłem dłoń w jego stronę i delikatnie pogładziłem jego policzek.\n- Jak Ci się spało? – Zapytał. W odpowiedzi uśmiechnąłem się. - Która godzina? Może musimy już iść na próbę? – Dopytywał lekko spanikowany, szukając wzrokiem zegarka.\n- Jeszcze wcześnie. – Wyszeptałem uwodzicielsko. - Postanowiłem obudzić Cię przed czasem i dzięki temu zyskaliśmy chwilę sam na sam. - Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko temu.\n- Uważam, że to był wspaniały pomysł. - Delikatnie cmoknął mnie w usta by potwierdzić to co właśnie powiedział. Sprawiło mi ogromną przyjemność, iż zgodził się z podjętą przeze mnie inicjatywą.\n- Przytul mnie. – Poprosiłem stanowczo, jednak zabrzmiało to trochę jak rozkaz. Ukradkiem spojrzałem jak niepewnie podnosi drżącą rękę. Zachowywał się jakby moja bliskość ciągle była dla niego czymś niecodziennym, nierealnym, prawdopodobnie jeszcze nie przywykł do faktu, iż może przytulać mnie i całować kiedy tylko zechce. W ostateczności powoli objął mnie. - Czy ty się mnie boisz? - Zapytałem z małym niezadowoleniem.\n- Ilhoon nie gadaj głupot... - Odpowiedział cicho i pocałował mnie w usta. Chciałem by był odważniejszy w sprawach tego typu, ale równocześnie nie chciałem na niego naciskać. – Po prostu pomyślałem, że jeżeli wszystko wydarzy się tak szybko... – Powiedział smutnym tonem. - To równie szybko się zakończy. - Spojrzałem na niego i dostrzegłem jak smutny jest w tym momencie. Myślałem, że serce mi pęknie gdy zrozumiałem, że to właśnie ja doprowadzam go do takiego stanu.\n- Wiesz, że z niczym nie musimy się spieszyć. Ty jesteś dla mnie najważniejszy i szanuje każdą twoją decyzje, ale także pragnę twojej bliskości... – Szczerze wyznałem. Widziałem jego wahanie, ale położył się przy mnie i objął tym razem z czułością i bez żadnego strachu.\nPóźnym wieczorem wszyscy ogromnie zmęczeni i wyczerpani wsiedliśmy do samochodu, którym wracaliśmy do hotelu. Usiadłem z tyłu, po jednej stronie miałem Hyunsika oglądającego malownicze widoki za oknem, a z drugiej Minhyuka, który nie przestawał żartować. Rozbawiony Min dał mi buziaka w policzek i zapytał słodkim głosikiem: - Jak się czujesz po tak wielkim wysiłku, królewno?\n- Wyjątkowo dobrze, dziękuję za troskę, słoneczko. - Odpowiedziałem. Na chwile zapomniałem o tym, że Hyun patrzy na wszystko z boku i takie zachowanie mogło mu się wydać odrobinę nie na miejscu. Niespodziewanie Hyunsik objął mnie ramieniem i przycisnął do siebie.\n- Nie podrywaj mojego chłopaka! - Wypowiedział to śmiejąc się, by inni wzięli to za żart, mimo to ja wiedziałem co czuł na prawdę.\n- Od kiedy to twój chłopak? – Zapytał Min udając zdziwienie i złapał mnie za rękę próbując odciągnąć.\n- Spokojnie panowie, Ilhoon'a starczy dla wszystkich. – Starałem się rozdzielić „walczących” o mnie przyjaciół.\n- Ja nie lubię się dzielić. - Spojrzał na Mina z uśmiechem, lecz w jego oczach kryła się groźba.\n- To wy się dalej kłóćcie, a ja zabieram wieczorem Ilhoon'a na kolacje! – Eunkwang wpadł na genialny w jego mniemaniu pomysł. - No co? Dwóch się bije, trzeci korzysta. – Wyjaśnił widząc zdziwione spojrzenia kolegów. Dalsza droga upłynęła w bardzo miłej i przyjaznej atmosferze, jednakże cieszyłem się, gdy dojechaliśmy na miejsce i rozeszliśmy się do swoich pokoi odpocząć. Gdy tylko przekroczyliśmy próg Hyunsik spojrzał na mnie znacząco swoimi pięknymi, ciemnymi oczami. Zastanawiałem się co chodziło mu po głowie. „Zmienił zdanie co do zwlekania z naszym pierwszym razem?” Delikatnie przycisnął mnie do ściany, złączył nasze wargi w pocałunku i zaczął wodzić rękami po moim ciele. Nie umiałem ukryć swego zaskoczenia, choć przyznam, że jego dotyk był cudowny, ale i odrobinę brutalny. Niespodziewanie przerwał pocałunek zdjął mi kurtkę a następnie jednym ruchem ściągnął ze mnie koszulę. Podobało mi się to, że teraz był taki odważny. Wodziłem dłonią po jego plecach. Postanowiłem, że teraz to ja się nim zajmę, gdyż balem się, iż znowu może się wycofać, w końcu próbowałem już tyle razy... Lecz i tak nigdy nie zaszliśmy aż tak daleko. Pocałowałem Hyunsika z czułością, pchnąłem go na łóżko, a następnie pomogłem mu ułożyć się wygodnie na poduszkach. Było nam razem tak niebiańsko przyjemnie, że obaj nie liczyliśmy czasu. Po chwili wzajemnych pieszczot uznałem, że obaj jesteśmy już gotowi na następny krok. Rozłożyłem jego nogi szeroko i przyszykowałem się by w niego wejść.\n- Stój! – Z błogiego zamyślenia wyrwał mnie podniesiony głos kochanka.\n- Co się stało? – Zadałem to pytanie z wielkim uczuciem by ukryć swoje rozczarowanie.\n- Chyba nie chcesz mi tego zrobić? – Jego oczy były wielkie z przerażenia.\n- Spokojnie jeżeli boisz się ciąży to zapewniam, że nam to nie grozi... – Starałem się obrócić całą sytuację w żart by rozluźnić atmosferę. Obawiałem się, że zaraz wybuchnę śmiechem.\n- Nigdy nic nie wiadomo! - Odpowiedział uśmiechając się. „Czy on szuka wymówek? Zaraz powie, że go głowa boli...” Pomyślałem, że po wszystkich wysiłkach i komplikacjach nie odpuszczę tak łatwo. Jednak Hyun na nowo podjął temat: - Bo osobiście uważam, że jestem starszy i to ja powinienem być na górze... – Postanowiłem mu ustąpić, w końcu to i tak cud, że jeszcze nie uciekł. Bez słowa protestu położyłem się obok niego. Hyunsik pocałował mnie w usta i szeroko się uśmiechnął. Nagle jednym ruchem przekręcił mnie na brzuch. „Znowu małe zaskoczenie.” Starałem się jak najbardziej rozluźnić i zrelaksować by zniwelować ból. Wszystkie doznania towarzyszące poczynaniom mojego kochanka były wspaniałe i nieporównywalne z niczym innym na świecie. Czułem się jak w niebie, a nawet trzy metry nad niebem.\n- Ilhoon, zostawiłeś torbę w samochodzie. - zakomunikował głos zza drzwi. „Changsub przysięgam, że cię zabiję.”\n- Hyun udajmy, że nas nie ma! – Mój głos brzmiał niemal błagalnie. Nagle szepnął jakby się przestraszył:\n- Nie zamknęliśmy drzwi... - I w tym momencie oboje poderwaliśmy się do góry.\nAutor: Kpop-Duo o wtorek, stycznia 29, 2013


RADZYŃ - Kościół - Odwiedziny św. Mikołaja w Sanktuarium Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim\nOdwiedziny św. Mikołaja w Sanktuarium Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim\n2018-12-05 10:34:54 Artykuł czytany 188 razy\n2 grudnia, po Mszy Świętej o godzinie 10.30, w radzyńskim Sanktuarium anioły zaprowadziły dzieci na spotkanie ze Świętym Mikołajem, było wiele radości z wizyty tego niezwykłego gościa. Wszystkie dzieci otrzymały słodycze i miały okazję zrobić pamiątkowe zdjęcie.\nŚw. Mikołaj Biskup to postać historyczna, wyniesiona przez Kościół na ołtarze. Jest patronem panien na wydaniu, piekarzy, żeglarzy, mieszczan, ubogich, dzieci, uczniów, rolników. Źródła podają, że Mikołaj z Miry, znany również jako Mikołaj z Bari, to święty katolicki i prawosławny. Urodził się w Patarze na terenie obecnej Turcji około 270 roku. Od najmłodszych lat Mikołaj był bardzo pobożny i chętnie pomagał ubogim, był znany jako ich opiekun, przeznaczył na nich cały swój majątek, pielęgnował chorych podczas zarazy. Zmarł w Myrze miedzy 342 a 352 r. Zasłynął cudami czynionymi zarówno za życia, jak i po śmierci.\nNajbardziej znanym czynem Św. Mikołaja było podrzucenie sąsiadowi trzech brył złota na posag dla córek. Ten szlachetny postępek był inspiracją dla ks. Piotra Skargi do założenia przy Bractwie Miłosierdzia tzw. ,,Skrzynki Św. Mikołaja” na posagi dla ubogich i cnotliwych panien, aby z powodu ubóstwa nie zeszły na złą drogę: ,,broniąc czystości pieniędzmi, zaopatrzeniem, jałmużną, za którą odpłata lepsza niźli żebraki karmić”. Fundusz istniał jeszcze na początku XX w.\nNa obrazach najczęściej przedstawiany jest jako staruszek z brodą w szatach biskupich z pastorałem, a jako atrybuty trzyma otwartą książkę, na której leżą 3 złote jabłka lub bułki, z kotwicą lub z workiem. W Polsce 6 grudnia był obchodzony jako święto uroczyste. Ułożono litanię do Świętego Mikołaja, śpiewano godzinki i pieśń kościelną.\nW całym chrześcijańskim świecie kult Św. Mikołaja zaczął szybko się rozpowszechniać. Świadczy o tym przede wszystkim liczba kościołów, które nazywane były jego imieniem. W samym Rzymie jest ich 11, w Polsce 327. Popularyzację wizerunku Św. Mikołaja zawdzięczamy Holendrom. Św. Mikołaj był patronem Amsterdamu i otaczano go tam szczególną czcią. Przedstawiany był jako stary człowiek w szatach biskupa, który jeździł na ośle.\nOd XVI wieku Św. Mikołaja wyobrażano sobie przypływającego statkiem zza Oceanu i jeżdżącego na białym koniu. W Holandii zapiski o świętowaniu 6 grudnia pochodzą już z XIV wieku. Wówczas uczniowie, członkowie chóru kościelnego dostawali kieszonkowe i mieli wolny dzień. Kiedy Brytyjczycy zajęli kolonię holenderską – Nowy Amsterdam i założyli Nowy Jork, mieszkający tam Holendrzy w dalszym ciągu kontynuowali tradycję obdarowywania się prezentami.\nZwyczaj wręczania sobie prezentów w dzień Św. Mikołaja przyjął się szybko także wśród innych krajów. 6 grudnia 1804 roku urządzono pierwsze mikołajki. Wzmianki o tej tradycji w Polsce można znaleźć w tekstach z XVIII wieku. Ówczesne prezenty były skromniejsze od dzisiejszych. Grzeczne dzieci dostawały jabłka, złocone orzechy, pierniki i drewniane krzyżyki. Jednak w miarę upływu czasu mikołajki nie były już kojarzone z rocznicą śmierci świętego, tylko ze starszym panem w czerwonym stroju. Ten wizerunek przetrwał do dzisiaj.\nFot. Karol Miłosz\nStarosta Radzyński spotkał się z...\nStarostwo Powiatowe w Radzyniu...\nRadzyński PEC pozyskał...\nSzczepan Niebrzegowski: W tym roku...\nWkrótce sesja Rady Gminy Radzyń...\n1 czerwca z okazji Dnia Dziecka burmistrz Węgrowa Paweł Marchela w...\nPowiat łukowski: z zakazem i z promilami\nMordy: Zderzenie ciągnika rolniczego z pociągiem\nDo groźnie wyglądającej kolizji doszło 1 czerwca na niestrzeżonym...\nTymczasowy areszt dla stosującego przemoc domową\nŁochowscy policjanci zatrzymali mężczyznę podejrzanego o stosowanie...\n7 osób odpowie przed sądem za kradzieże w sklepach\nMimo wielu postępowań prowadzonych przez policjantów zespołu...\nStanowisko Rady Gminy Olszanka w sprawie budowy fermy...\nW Klimach w gminie Olszanka ma powstać ogromna ferma drobiu....


Wędkarz Polski - Magazyn Wszystkich Wędkarzy - BOB NUDD - wyłowione nie tylko cztery tytuły\nBOB NUDD - wyłowione nie tylko cztery tytuły\nPodczas krótkiego pobytu w Polsce Bob Nudd opowiedział nam o sobie i o najlepszej w świecie spławikowej kadrze.\nKadra Anglii jest powoływana tylko na mistrzostwa świata i Europy. Jej członków wybiera trener, tylko do niego należy decyzja. W Anglii nie ma rankingu ani zawodów eliminacyjnych. Żeby trafić do kadry, trzeba regularnie wygrywać w zawodach, wtedy trener zwróci na ciebie uwagę. Szansę ma każdy, trzeba tylko często uzyskiwać dobre wyniki. Może nie jest to system sprawiedliwy, ale jak widać, zdaje egzamin. Konieczny jest jednak warunek: trenerem musi być fachowiec, który ma również zdolności selekcjonera. Nasz Dick Clegg ma do tego wyjątkowego nosa. Dlatego jest trenerem od 1984 roku. Właśnie wtedy tam trafiłem. Miałem 38 lat. Dick prowadzi kadrę do dzisiaj i do dzisiaj jestem w jej składzie.\nW angielskiej kadrze jest dziesięciu zawodników. To skład stabilny, zmienia się rzadko. Jeszcze niedawno panowało niepisane prawo, że kadrowiczami mogą być zawodnicy, którzy skończyli 35 lat. Uważano, że wtedy mają za sobą dużo startów i są już odpowiednio odporni psychicznie. Pierwszym zawodnikiem, który to przełamał, był Alan Scotthorne, trafił do kadry w wieku 30 lat. Potem znalazł się w niej 23-letni Wiliam Raison.\nAngielska kadra ma dwóch sponsorów. Sprzęt, odzież i akcesoria daje firma Drennan, a zanęty Sensas. Nasze zobowiązanie wobec sponsorów polega na tym, żeby korzystać z tych rzeczy na mistrzowskich zawodach. Nie dotyczy to jednak wędzisk. Nasza federacja uznała, że przyzwyczajenia zawodników trzeba szanować i nie można im narzucać, jakich kijów mają używać. Dlatego nie mamy obowiązku łowić kijami Drennana, ale jeśli ktoś zechce, na pewno je dostanie.\nNa zawody jedzie sześciu zawodników i trener. Wyjeżdżamy zwykle dwa tygodnie przed startem. Za podróż i jeden tydzień pobytu płaci wędkarska federacja, drugi finansujemy z własnej kieszeni. Zdarza się, że któryś z zawodników udaje się tam jeszcze wcześniej. Dzięki osobistym kontaktom uzyskujemy też informacje o łowisku. Mimo że za pierwszy tydzień treningu każdy płaci sam, jadą wszyscy zawodnicy. Bez tego nie ma mowy o sukcesie. Musimy zbiorowym wysiłkiem zniwelować przewagę lokalnej drużyny, która lepiej zna wodę. Staramy się trenować jak najbliżej miejsca przyszłego startu, żeby dobrze rozpoznać łowisko, opracować najlepsze zestawy i taktykę łowienia.\nW drugim tygodniu przyjeżdża trener. Wtedy rozpoczynają się eliminacje. Przez cztery dni łowimy na wyniki. Ostatni odpada, przedostatni zostaje rezerwowym. Skład drużyny jest znany dwa dni przed zawodami.\nKadra zmienia się rzadko, dlatego znamy się dobrze, jesteśmy więcej niż kolegami. Naszym głównym celem jest zawsze zwycięstwo drużyny, a jeżeli przy okazji uda się zdobyć mistrzostwo indywidualnie, to będzie dodatkowa satysfakcja.\nWieczorem, po treningu, zbieramy się przy piwie i wymieniamy spostrzeżenia. Nikt nie chowa sekretów dla siebie, dla takiego samoluba nie ma miejsca w kadrze. Wszyscy wiemy, że jeden zawodnik nigdy nie będzie wiedział tyle, co cały zespół. Wspólnie więc ustalamy taktykę, ale decydujący głos należy do trenera. W naszej drużynie obowiązuje zasada, że w czasie zawodów każdy powinien myśleć i ma prawo dostosować się do sytuacji. W jakimś momencie może więc łowić inaczej niż to zostało ustalone, ale powód tej zmiany musi być naprawdę ważny. W praktyce jest tak, że jeśli w wyniku takiego odstępstwa zajmiesz dobre miejsce, to nie ma problemu, wszyscy ci gratulują. Ale jeśli nie trafiłeś i ucierpiała na tym drużyna, to musisz trenera przekonać, że twoja decyzja była uzasadniona. Inaczej wylecisz z kadry.\nIndywidualnym mistrzem świata byłem cztery razy. Pierwszy tytuł zdobyłem w 1990 roku w Jugosławii. Zawody odbywały się na Drawie, rzece głębokiej i szybkiej. Były to trudne mistrzostwa. W tamtych czasach nie było ograniczenia co do długości wędzisk, każdy łowił jak najdłuższym kijem. Ja miałem wędzisko 17,5-metrowe, potwornie ciężkie, które pod własnym ciężarem wyginało się w kształt banana. Stosowano też znacznie lżejsze zestawy niż obecnie. Używałem spławików o wyporności 10 g, w tamtych czasach cięższych nie było. Wymagały dużej precyzji w prowadzeniu zestawu. Wygrałem, bo często łowiłem w irlandzkiej rzece Bend, bardzo do Drawy podobnej. Ryb było niewiele i skupiły się nad kulami zanętowymi. Kto nie umieścił ich precyzyjnie w jednym punkcie, ten miał słaby wynik. Zestaw musiał się przesuwać jak najwolniej, ale nie mógł się zatrzymać, bo wtedy brań nie było.\nDrugi tytuł zdobyłem w 1992 roku na Węgrzech. Łowiliśmy w jeziorze o głębokości około dwóch metrów, z mieszanką karpi, małych płoci i okoni. Na treningu opracowaliśmy skuteczną metodę nęcenia i prowadzenia zestawu. Każdego dnia łowiliśmy po kilka kilogramów ryb, sądziliśmy więc, że to będą łatwe mistrzostwa. Tymczasem na dzień przed zawodami pogoda się zmieniła, przestał wiać wiatr i jezioro zrobiło się gładkie jak stół. Zaryzykowałem i zmieniłem ustaloną taktykę. Uznałem, że ryby będą ostrożniejsze niż w czasie wiatru i użyłem lekkiej zanęty. Było to dobre posunięcie. Zestaw prowadziłem metr od nęconego miejsca. Dzięki temu nie płoszyłem ryb skupionych przy zanęcie i przez cały czas miałem brania. Natomiast konkurentom brania szybko się skończyły, bo łowili tak jak podczas wiatru i ryby popłoszyli. Łowiłem 13-metrową tyczką, dłuższa wędka nie była potrzebna.\nKolejne szczęśliwe dla mnie mistrzostwa odbyły się w 1994 roku w Anglii na torze kajakowym. Było to bardzo dobre łowisko, rybne i równe. Doskonale je znałem, bo startowałem tam kilka razy w roku. Tymczasem na mistrzostwach się okazało, że ryb nie ma! W moim sektorze ponad trzydziestu wędkarzy złowiło razem siedem sztuk, z tego cztery były moje. Łowiłem odległościówką z 6-gramowym wagglerem Peacock w kształcie ołówka, wykonanym ze stosiny pawiego pióra. Większość brań miałem z opadu, dlatego nieznacznie obciążyłem przypon i co jakiś czas ściągałem zestaw, żeby przynęta najpierw podeszła pod powierzchnię, a później powoli opadała.\nCzwarty tytuł indywidualnego mistrza świata zdobyłem w 1999 roku w Hiszpanii. Zawody odbywały się na szybko płynącej rzece Tag koło Toledo. Tam była ciężka praca, bo w łowisku były prawie same karpie ważące około jednego kilograma. Złowiłem ich, w obu turach, ponad 50 kg. Moja taktyka polegała na tym, żeby je stale karmić i utrzymywać zestaw w ciągłym ruchu. Kiedy się zatrzymał, to brań nie było. Łowiłem 11-metrową tyczką, dlatego szybciej holowałem ryby niż zawodnicy, którzy używali dłuższych kijów. W zestawie miałem 23-gramowy spławik typu listek.\nTrening czyni mistrza. Łowię ryby od kilkudziesięciu lat. Moje sukcesy zawdzięczam w dużej mierze startom w zawodach. Rywalizacja daje dużo więcej niż indywidualny trening. W grze o konkretną stawkę niczego się nie odpuszcza. Zawsze łowię najlepiej jak się tylko da, bez względu na rangę zawodów, w których akurat uczestniczę. Każde zawody wnoszą coś nowego i zostają po nich nowe doświadczenia, a to w przyszłości procentuje. Na zawodach jest duża presja psychiczna, dlatego trzeba być odpornym, umieć się wyłączyć, skoncentrować na łowieniu i być pewnym tego, co się robi. W każdym tygodniu startuję średnio cztery razy, zimą też. Jeden dzień w tygodniu przeznaczam na przygotowanie sprzętu i zestawów. Wędkarstwo zawodowe jest bardzo męczące fizycznie, dlatego muszę kiedyś odpocząć i się wyspać, mam na to jeden cały dzień. Latem wyjeżdżam na dwa miesiące do Irlandii, łowię codziennie. Jest tam dużo zawodów, niektóre trwają nawet po pięć dni, startuje w nich po 300 zawodników. Nagrody za zwycięstwo są wysokie, do pięciu tysięcy funtów.\nWędkarstwem zajmuję się od kilkudziesięciu lat. W tym czasie wiele się zmieniło, zwłaszcza gdy idzie o sprzęt. Jakość idzie do góry, a ceny spadają. Moja pierwsza 10-metrowa tyczka Daiwy, po przeliczeniu na dzisiejsze kursy, kosztowałaby kilka tysięcy euro. Musiałem jechać po nią do Francji. Była bardzo ciężka i gdy się ją ruszyło, to przez dziesięć minut się huśtała. Dzisiejsze kije są lekkie, szybkie i bardzo mocne. Na 14,5-metrową tyczkę Browning Carboxy Gold wyholowałem 9-kilogramowego karpia.\nPrawdziwej rewolucji dokonał spławik typu listek. Pozwolił stosować lżejsze zestawy i ułatwił precyzyjne prowadzenie.\nZanęty niewiele się zmieniły, ale dobrą nowością są pellety, bo ułatwiają przytrzymanie ryb w łowisku. Świetne są kubki zanętowe, które mocuje się na szczytówce. Dzięki nim nawet średniej klasy wędkarze mogą precyzyjnie nęcić w jeden punkt.\nMoją największą rybą był ważący 160 kg rekin rafowy, złowiłem go na Wyspach Bahama. Największą rybą złowioną na zawodach był wspomniany już 9-kilowy karp. W Kanadzie na spining łowiłem łososie o wadze 20 kg. Najwięcej ryb w czasie jednej tury złowiłem w irlandzkiej rzece Ern. Było to dawno temu, miałem wtedy 28 lat. Wieczorem był festyn, który przeciągnął się do białego rana. Prosto od stołu, na lekkim rauszu, poszedłem na stanowisko. W ciągu pięciu godzin wyholowałem 440 ryb, które ważyły 80 kg.\nBob Nudd o sobie\nJestem najbardziej utytułowanym spławikowcem na świecie. Przez dwadzieścia lat zdobyłem na mistrzostwach świata jedenaście złotych medali - cztery indywidualnie i siedem razem z drużyną. Tytuł mistrza świata jest wynikiem pracy całego zespołu.\nJestem wędkarzem zawodowym, w Anglii jest nas zaledwie kilku. Mam kontrakt z firmą Browning, dla której projektuję sprzęt. Jestem też przedstawicielem Marcela van den Eynde na Anglię.\nNa koniec dobra rada Boba\nNa łowiskach popularnych, często odwiedzanych i zarybianych, ryby wabi hałas. Dobry skutek daje uderzanie topem w wodę i nęcenie wodą z kubka zanętowego. Po prostu nabiera się do kubka wody i wylewa, żeby chlapała. Złośliwi mówią, że tę metodę wymyślili Szkoci.\nData publikacji: 29-05-2011 Kategoria: SPŁAWIK


Kinga Sawczuk uchodzi za "gwiazdę TikToka" i cały czas rozwija swoją karierę. Na Instagramie śledzi ją ponad milion fanów! Mimo że młoda gwiazda Internetu w sieci umieszcza mnóstwo relacji ze swojego życia stara się chronić swoją prywatność. W rozmowie z Party.pl zdradziła, jak poznała swojego chłopaka i dlaczego nie pokazują się razem:\nNa początku oboje nie chcieliśmy pokazywać się, bo ciężko reagują widzowie na to. Pojawiały się negatywne komentarze. Nie chciałabym, aby mój chłopak dostawał takie komentarze - wyznała Kinga Sawczuk.\nObejrzyjcie wideo i zobaczcie, jak para się poznała? Kto pierwszy napisał wiadomość?\nZobacz także: Kinga Sawczuk zachwycona Julią Wieniawą: "Imponuje mi"\nKinga Sawczuk jest jedną z najpopularniejszych influencerek. Na Instagramie śledzi ją ponad milion fanów! Młoda gwiazda Internetu marzy o karierze aktorskiej i podczas rozmowy z naszą redaktorką zdradziła, że jej inspiracją jest J ulia Wieniawa . Kinga Sawczuk jest pod wrażeniem nowych projektów młodej aktorki, która podbija kolejne branże i w tak młodym wieku osiągnęła już ogromny sukces. Koniecznie obejrzyjcie całe wideo! Zobaczcie, czym dokładnie Julia Wieniawa imponuje młodej influencerce. Zobacz także: Julia Wieniawa ofiarą bodyshamingu. Internauci krytykują ją za zbyt szczupłą sylwetkę. Nie wytrzymała!


HOTEL CONRAD SCUOL (Szwajcaria) - opinie o hotel oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Hotel Conrad Scuol\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Hotel Conrad Scuol\nAtrakcje w pobliżu obiektu Hotel Conrad Scuol\nHotel Conrad Scuol opinie\nNr 5 wśród 15 hoteli w lokalizacji Scuol\nRabluezza 158 7550 Scuol, Scuol 7550 Szwajcaria\nUżytkownik LCW619 napisał recenzję lip 2017\nSpędziliśmy kilka dni w hotelu Conrad i bardzo nam się podobało wspaniała gościnność. Przed Alpine wycieczek każdego ranka, byliśmy w stanie cieszyć się zrelaksowanym i pyszne śniadanie, które było zawsze serwowane z uśmiechem i wskazówki, gdzie można wędrować/posiłek. Po…\nUżytkownik Duncan A napisał recenzję lip 2017\nPennington, Republika Południowej Afryki30 przesłanych treści13 podziękowań\nDoskonały Engadine doświadczenie\nwszystkich odwiedzających Scuol chcieliby skorzystać z pobytu w tym uroczym -. Jest to rodzinny hotel, w którym przyjazny i pomocny personel. Byliśmy zakwaterowani w apartamencie w aneksie po drugiej stronie ulicy gdzie okazało się, że mieliśmy panoramiczny widok na górach i…\nUżytkownik janstag napisał recenzję cze 2017\nPoznań, Polska108 przesłanych treści19 podziękowań\nPrzyjazny hotel w pięknym Scuol\nW hotelu znajduje się w starej malowniczej i spokojnej części miasta z pięknym widokiem na góry. Jest to rodzinny hotel z bardzo przyjazny i pomocny personel. Specjalne podziękowania dla Duri który jako właściciel nie jego najlepszy do sprawiają, że czujemy się jak w domu i…\nUżytkownik Jackiesoo napisał recenzję wrz 2016\nSan Luis Obispo, Kalifornia31 przesłanych treści11 podziękowań\nperła z miła obsługa\nSpędziliśmy 2 noce w hotelu Conrad. Z naszego ciepłe powitanie przez Manuela do naszego wyjazdu, byliśmy traktowani z największą ostrożnością. pranie było zrobione na noc bez dodatkowych opłat i przyjechaliśmy rano starannie złożone. Wybraliśmy na pokładzie i podobało nam się…\nUżytkownik Sam C napisał recenzję cze 2016\nHongkong, Chiny142 przesłane treści41 podziękowań\nHotel położony jest w centrum miasta. Jeśli nie prosiłem o odbiór, lokalizacja może trochę problem. Jest tylko jeden autobus trasy, która jest bardzo blisko hotelu. Aby zaoszczędzić czas, łatwiej jest wziąć inne autobusy, które zatrzyma się tylko na głównej ulicy i trzeba wziąć…\nUżytkownik janstag opublikował zdjęcie cze 2017\nUżytkownik HarveyL759 opublikował zdjęcie gru 2015\nBethesda, Maryland241 przesłanych treści101 podziękowań\nSoutherly view from top floor room.\nUżytkownik Anita M opublikował zdjęcie lis 2015\nMontezuma, Kostaryka88 przesłanych treści8 podziękowań\nEvening sun viewing from our room\nUżytkownik Geri2161 opublikował zdjęcie lip 2015\nZurych, Szwajcaria42 przesłane treści25 podziękowań\nUżytkownik Nicole K opublikował zdjęcie sty 2014\nZurych, Szwajcaria25 przesłanych treści1 podziękowanie\nUżytkownik Reisefotograf46 zadał pytanie sie 2014\nWinterthur, Szwajcaria133 przesłane treści33 podziękowania\nSind Hunde erlaubt (kleiner Hund 5kg)?\n161 USD - 207 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)


W Świdniku wiedzą, jak wydawać euro - Dziennik Wschodni\nW Świdniku wiedzą, jak wydawać euro\nGmina Świdnik znalazła się wśród "Euroliderów Województwa Lubelskiego” w wydawaniu funduszy unijnych. Spośród 34 uczestników wyłoniono 3 najlepszych, którzy najsprawniej wydali przyznane środki.\nŚwidnik zdobył III miejsce za budowę ul. Klonowej. Droga z pełną infrastrukturą: kanalizacją deszczową, sanitarną i oświetleniem połączyła wschodnią i zachodnią część miasta. Inwestycja kosztowała 8,49 mln zł, a dofinansowanie wyniosło blisko 3 mln zł.\nPierwsze miejsce zdobyła gmina Trawniki za "poprawę bezpieczeństwa ekologicznego”. Gmina kupiła wóz ratowniczy marki Mercedes z napędem na cztery koła. Sprzęt jest szczególnie przydatny ze względu na zagrożenia ekologiczne występujące na terenie gminy, m.in. pożary łąk i pastwisk. Drugie miejsce zajął Szpital Neuropsychiatryczny w Lublinie za termomodernizację budynku.\nW nagrodę Euroliderzy zostaną m.in. zaprezentowani w spotach emitowanych w lokalnej telewizji.\nklonowa / 1 września 2010 o 17:56\nNagroda??!!??szczególnie za to,że zostawili niezrobiony dojazd do ul.Strumińskiego, jakieś 30-40 m. To jest paradoks chyba tylko możliwy w Polsce. Brak myślenia - aż boli I nie przekona mnie żadne wytłumaczenie...\ncodi / 1 września 2010 o 17:18\nprzed czasem?!... tak miało być, mimo mnóstwa niedoróbek i braków, poziom chodnika w połowie ogrodzenia posesji, skrzynki elektryczne też do połowy w chodniku, brak inwentaryzacji terenu... i wiele wiele innych nieprawidłowości...\ni najważniejsze ta droga to priorytet ponieważ droga prowadzi do domu pana sekretarza sodonia...\nale ulica gospodarcza jedna z najstarszych w mieście musi poczekać do 2013, jak mówi powyższy...\nwybory, wybory, igrzyska czas zacząć...\ndudu / 1 września 2010 o 11:57\nSzkoda tylko, że ta ulica to jedyna inwestycja finansowana z środków UE. Na inne inwestycje już nie potrafiono pozyskać choćby 1 zł.\nA nagrodę to powinien dostać wykonawca drogi, bo zrobił ją przed czasem. Miasto nie miało tu nic do gadania.


Pożyczki pozabankowe i ich zalety - Lubin - istotne.pl\nfot. Krzysztof Gwizdała Zależnie od indywidualnych okoliczności i wymagań pożyczki pozabankowe często przewyższają te tradycyjne pod niemal każdym względem. Mimo to, pożyczkobiorcy wahają się niekiedy przed skorzystaniem z pożyczki pozabankowej ponieważ dotychczas współpracowali jedynie z dużymi bankami.\n2018-01-23 14:20 istotne.pl Redakcja pieniądze\nJednak gdy odkryjemy ich zalety, pożyczki pozabankowe mogą wydać się nam na tyle atrakcyjne, że nigdy już nie skorzystamy z oferty tradycyjnych pożyczkodawców.\nFirmy pożyczkowe niebędące bankami są bowiem w stanie zaoferować szybki i elastyczny produkt zarówno klientom biznesowym jak i prywatnym, często zupełnie inaczej niż robi się to tradycyjnymi kanałami. Mimo, że poszczególne oferty mogą znacząco różnić się między sobą, to ich zalety są najczęściej podobne. Pożyczki pozabankowe w większości charakteryzują się:\nRatami, na które możesz sobie pozwolić\nPierwszym i najważniejszym czynnikiem jest wysokość rat, które (paradoksalnie) najczęściej okazują się mniejsze i łatwiejsze do spłaty, niż te które zaoferują nam tradycyjne instytucje finansowe. Głównym powodem takiego stanu rzeczy, są znacznie mniejsze koszty operacyjne, wynikające z mniejszej skali działania oraz braku, lub kilku zewnętrznych interesariuszy. Dzięki temu pożyczkodawcy nie muszą naliczać tak wysokich marż na swoje produkty. Choć ciężko w to uwierzyć, pożyczki pozabankowe często znacząco przewyższają produkty konkurencji.\nPożyczkami dopasowanymi do potrzeb\nKolejną znaczącą zaletą tego typu alternatywnych pożyczek, jest sposób w jaki mogą one zostać dopasowane w zależności od potrzeb pożyczkobiorcy. Tradycyjne instytucje finansowe mają najczęściej ściśle określone warunki udzielania pożyczki, a osoba która się o nią ubiega musi spełnić wiele wymagań, aby jej wniosek nie został odrzucony. Natomiast pożyczki pozabankowe mogą być dowolnie dopasowywane do indywidualnych potrzeb, zaś wymogi stawiane biorcom nie są tak restrykcyjne.\nZależnie od pożyczkodawcy, na którego się decydujemy, środki na koncie mogą znaleźć się jeszcze tego samego dnia. Pod tym względem pożyczki znacząco przewyższają produkty oferowane przez banki, gdzie analiza najprostszej pożyczki konsumenckiej może zająć dni lub nawet tygodnie. Niezależnie od kwoty jakiej potrzebujesz i tego, jak szybko musi ona znaleźć się na Twoim koncie, większość pozabankowych firm pożyczkowych będzie w stanie sprostać Twoim wymaganiom.\nŁagodniejszą oceną zdolności kredytowej\nWiększość największych instytucji bankowych zawsze będzie zwracała uwagę głównie na zdolność kredytową przy ocenie wniosku o pożyczkę. To oznacza, że niezależnie od prawdziwej sytuacji finansowej i osobistej, niska zdolność kredytowa wykluczy Cię od razu w procesie ubiegania się o pożyczkę. W przypadku, gdy zdecydujemy się na pożyczki pozabankowe mamy o wiele większą szansę, że analizie zostaną poddane czynniki w szerszym wymiarze. Firmy pożyczkowe wiedzą bowiem, że zdolność kredytowa nie oznacza automatycznie najlepszego interesu.\nOstatnią zaletą jest to, że pożyczki pozabankowe są zazwyczaj oferowane z bardziej elastycznymi i dostosowanymi do potrzeb warunkami spłaty w porównaniu do ich tradycyjnych odpowiedników. To oznacza, że zarówno gdy chcesz spłacić zobowiązanie tak szybko jak to możliwe, albo rozłożyć je na daną liczbę miesięcy, pożyczkodawca sprosta Twoim wymaganiom. Zamiast narzucać pożyczkobiorcom sztywne reguły dotyczące rat i terminów, pożyczki pozabankowe dają im więcej kontroli nad spłatą zobowiązania.


ysta będzie musiał sprawdzić, co takiego się dzieje i ulżyć ci w cierpieniu? Nie jest to przyjemna perspektywa, ale aby zadbać o swoje zęby, musimy czasami odwiedzić gabinet dentystyczny. Zalecane j\nDodane: 14-04-2020 01:13\n3 Największych Mitów O Tym Jak skorzystać z paneli słonecznychPiękno w zgodzie z naturąBhp-pulsar.plKto wyczyści brudny dywan? Choose the best printing method for you O potrzebnych akcesoriach dla mam i niemowląt3 Wskazówek Aby Położyć KostkęImplanty zębowe zabrzeSzybalski-stomatologia.plTemat na dzisiaj - ogrzewanieJak efektywnie sprzątać?Jakie meble na eventCo warto wiedzieć o higienie jamy ustnejSerwis samochodowy - smutna koniecznośćKilka słów o jednorazowej odzieży medycznejPrinting supplies. Explained.Moda na sztukaterię? Czemu nie!Drains, boilers and pipes - what a plumber do?O samochodach - wahacze i mechanika samochodowaSkuteczne pozycjonowanie5 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak znaleźć psychologa Modern ways how to buy us auto parts in all conditions 12 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci znaleźć dentystę w CieszynieNowoczesne sposoby jak sprowadzić auto z Niemiec w każdych warunkachZupełnie nowe podejście do e-marketinguOptima EPROrientalne i naturalne. Dlaczego takie olejki są lepszeMeble targoweCzy 2021 będzie dobry dla ogób które chcą dokonać rozwodu?Czy jest nowe prawo jak naprawić ekspres do kawy?


Japońska pralka wypierze człowieka! | Podróże po świecie – Michal Mazur\nTak, nie przesłyszeliście się! Już w chwili obecnej istnieje wiele prototypów urządzeń, które w sprawny i kompleksowy sposób zadbają o naszą higienę. Zanurzony w bulgoczącej wodzie człowiek obracający się w bębnie wirującej maszyny? Okazuje się, że w znacznej mierze ta wizja jest prawdziwa. W marcu 2004 roku firma Sanyo Electric Company zaprezentowała funkcjonujący model maszyny do prania ludzi.\nUrządzenie reklamował wymowny slogan: „Temperatura jest w sam raz, więc zakosztuj bąbelkowej przyjemności na miarę XXI wieku!”. Do promocji nowej maszyny wykorzystano pensjonariuszy jednego z lokalnych domów spokojnej starości. Przed oczami staje mi wizja przyszłości, gdzie Japończycy umieszczają starszych ludzi w maszynach, mających zaprogramowany cykl prania i suszenia, a na skórze pojawiają się ciarki. Czyżby to właśnie miał być kierunek, w jakim zmierza słynący z długowieczności wyspiarski naród?\nProjekt pierwszego na świecie urządzenia do prania ludzi, zaprezentowany przez koncern Sanyo w latach 70.\nNie jest to pierwszy patent stworzony z myślą o osobach starszych, gdyż owocem lokalnej myśli technicznej są takie wynalazki, jak zmotoryzowana para spodni pomagających osobom niedołężnym w poruszaniu się, czy Wamakaru – wyposażony w dwie kamery i napęd robot, używany do nadzoru osób starszych pod nieobecność domowników.\nAnalitycy spodziewają się, że do roku 2025 sprzedaż robotów w Japonii przyniesie szacunkowy dochód ok. 40 miliardów dolarów rocznie. Seniorzy to prawdziwa żyła złota i nie trzeba być geniuszem by zauważyć, że gwałtownie starzejąca się populacja, wysoka średnia życia, i niski przyrost naturalny doprowadzi do sytuacji, gdy wykorzystanie techniki w usprawnieniu codziennego życia seniorów okaże się być nieodzowne.\nCzy tak wygląda przyszły zabójca prysznica oraz inkwizytor klasycznej wanny?\nPrzy wysokich kosztach zatrudnienia pracowników i niechęci Japończyków do przyznawania wiz zagranicznym specjalistom wizja urządzeń za 50 tysięcy dolarów, służących do prania ludzi, jest bardzo prawdopodobna. Do roku 2050 ponad 36% społeczeństwa osiągnie emerytalny wiek 65 lat (z obecnego poziomu 19%).\nZ drugiej strony mamy japońskie kobiety, które coraz częściej buntują się przeciwko tradycyjnemu modelowi rodziny i nie mają zamiar wychodzić naprzeciw oczekiwaniom mężów i zajmować się podstarzałymi rodzicami i krewnymi. „Mamy ponad 600 oczekujących osób na jedno miejsce w naszym Domu Spokojnej Starości” – stwierdza Yukiko Sato, kierowniczka Katsura-ryo jednego z zajmujących się seniorami ośrodków.\nZabulgotało w pralce że HEEEJ! Babci prawie szczęka wypadła z radości!\nTrzy lata temu Katsura-Ryo stało się jednym z pierwszych ośrodków w Japonii, gdzie znalazła się nowa pralka firmy Sanyo. „Mieszkańcy mówią, że proces mycia jest komfortowy, gdyż woda ogrzewa całe ich ciało, są w stanie wziąć kąpiel sami i zachowują przy tym swoją prywatność” – stwierdza Sato-san.”Z kolei jeśli chodzi o naszych pracowników, to korzystanie z pralki oznacza mniejsze obciążenie dla pleców i pozwala oszczędzać czas, gdyż cała procedura przebiega stosunkowo szybko i sprawnie”.\nUrządzenie działa w bardzo prosty sposób. Osoba poddawana myciu siada w specjalnym krześle, a następnie brzegi maszyny zamykają się niczym średniowieczna „żelazna dziewica”, szczelnie otaczając ciało amatora nowoczesnej kąpieli. Cała reszta czynności odbywa się w pełni zautomatyzowany sposób. Mieszkańcy Katsura-Ryo chwalą sobie uroki automatycznej kąpieli.\n„Pralka automatycznie wyczyściła całe moje ciało, więc jestem bardzo zadowolony” – stwierdza Kuni Kikuchi, 88 letni mężczyzna poruszający się na wózku inwalidzkim, ze sparaliżowaną lewą częścią ciała po ciężkim wylewie. „Dodatkową atrakcją są bąbelki, które delikatnie masują ciało”.\nInny model pralki do „wyżymania człowieka”, zaprezentowany przez konkurencyjną firmę.\nPomysł na specjalną pralkę do czyszczenia ludzi nie jest nowy, gdyż zapoczątkowano go jeszcze w latach siedemdziesiątych XX wieku, podczas słynnego Osaka World Expo. Prototyp działał na podobnej zasadzie, jak wspomniany wyżej model. W 15 minut sprawnie czyścił całe ciało, łącznie z dodatkowymi atrakcjami w postaci masażu i ujędrniania skóry za pomocą ultradźwięków. Minęło prawie 40 lat, a ten zwariowany pomysł zbliża się coraz bardziej do punktu, gdy rozpocznie się masowa produkcja podobnych urządzeń.\nCzy specjalne pralki służące do prania ludzi stanowią faktycznie przyszłość i zastąpią popularne kabinki prysznicowe? Przyznam, że perspektywa zamknięcia się po szyję w przypominającym klasyczne narzędzie kaźni urządzeniu nie jest dla mnie szczególnie atrakcyjna, ale może wynalazcy mają rację i podobne maszyny ułatwią opiekę nad osobami starszymi.\nTylko, czy faktycznie podobnej opieki oczekują od nas rodzice, którzy zajmowali się nami przez trudne lata dzieciństwa, własnoręcznie zmieniając pieluchy i dbając, by niczego nam nie zabrakło? Trudno mi się zdobyć, by w nagrodę za ich trud zrzucić obowiązek opieki na starość na barki nieczułej maszyny.\nThis entry was posted in ciekawostki, Japonia and tagged pralka, technika, technologie, wynalazki by Michał Mazur. Bookmark the permalink.\n15 thoughts on “Japońska pralka wypierze człowieka!”\nKinia on 16 czerwca, 2009 o 4:32 pm said:\nJa bym im radziła, by myli się sami, przynajmnije poruszają im sie jakieś mięśnie, zdobęda się na wysiłek, a tak, to sflaczeją do reszty! 😉\nThompson on 16 czerwca, 2009 o 4:44 pm said:\nKolejna ciekawostka made in Japan… A mnie jednak by to na dłuższą metę męczyło, gdyż – stroniąc od szybkich pryszniców – uwielbiam siedzieć w wannie (koniecznie w BARDZO gorącej wodzie) średnio przez dwie godziny i poczytać sobie jakąś książkę czy w coś pograć na PSP, jak jest w co… 😛\nMafioso_RadaZ on 16 czerwca, 2009 o 4:46 pm said:\nJest moze pralka do prania brudnych pieniedzy? ;3\nrukia on 16 czerwca, 2009 o 9:23 pm said:\noczywiście jak zwykle ciekawy wpis,ogólnie po tym jak doczytałam się,że Michał wyjeżdża to pomyślałam sobie- mhm,to teraz pewnie zawiesi działalność blogów,nie będzie czego poczytywać w pracy ;D\nCieszę się że wyjazd się udał,cieszę się,że wpisy nadal się pojawiają i powiem szczerze,że po tym jak relacjonujesz drobne wydarzenia z Sapporo,opisujesz jedzenie,opisujesz ludzi itd. to oddajesz nam prawdziwą atmosferę z Japonii.\nNajlepsze jest to,że potrafisz nadać wszystkiemu humorystyczną barwę no i zachowujesz przy tym swoje typowo męskie cechy,które mnie bardzo bawią [np.”gram w to,widziałem to”haha!Nie mam pojęcia jak Ty znajdujesz na to wszystko czas,ale mam nadzieję,że Ci tego czasu nie zabraknie!!\ndzujo on 16 czerwca, 2009 o 11:14 pm said:\na nie było takiego horroru o facecie, który masakrował ludzi w pralce?\nDarecki on 18 czerwca, 2009 o 12:35 pm said:\nIm bardziej ułatwiają życie, tym bardziej (na mój gust) je komplikują 😛\nania on 19 czerwca, 2009 o 4:29 pm said:\nMyślę, że pomysł jest trafiony, szczególnie dla starszych ludzi. Niestety, jeśli nie myje głowy to problem i tak w pewnym stopniu nie jest rozwiązany 😦\nHmm no i jest jeszcze jeden plus – od razu pierze bieliznę :D:D:D (przynajmniej na filmiku ^^)\nZ on 21 czerwca, 2009 o 10:49 pm said:\nEch, ja tam jednak wole jednak myc sie w tradycyjny sposob 🙂 Niedlugo dojdzie do tego, ze nie bedziemy robic kompletnie niczego. Roboty same nas nakarmia, umyja, wysla do szkoly i posciela lozko.\nkry_chaa on 9 sierpnia, 2009 o 6:21 am said:\nUważam, że to dobry pomysł. Naprawdę nie jest łatwo umyć starszego, a jeszcze sparaliżowanego człowieka. Dla wielu z nich jest to bardzo krępujące. Taka maszyna, w dodatku masująca – marzenie. Dobrze byłoby, aby jeszcze nakładała na ciało balsam (nawilżający lub leczniczy).\npiterekd on 8 września, 2009 o 2:03 am said:\nOMG! to może zbudujmy też sprzęt, który sam za nas uprawia seks, no bo po co się przemęczać?\nAfra on 20 września, 2009 o 10:20 pm said:\nCzujecie….sobota wieczór….czas wielkiego mycia……\nI mówisz do mamy;\n-Mamo ide do pralki sie umyć….\nRokugatsu on 31 października, 2009 o 10:29 pm said:\nW sumie nie widzę w tym nic dziwnego 😛 Ale może to dlatego, że sam jestem dziwny 🙂\npralki on 13 grudnia, 2009 o 3:05 pm said:\nNo sprzęt niczego sobie 😀 Ciekawe czy można wchodzić parami do prania ? 🙂\nanahella on 6 stycznia, 2010 o 3:36 pm said:\nBardzo mi się ten pomysł podoba, można się zdrzemnąć w oczekiwaniu na poranną kawę:)\nmasaz on 16 lipca, 2010 o 11:18 am said:


Wyobraź sobie że masz dziadka. No każdy jakiegoś miał, albo nadal ma, ale Twój jest wyjątkowy. Nie zbzikowany ani lekko zakręcony. On jest dosłownie szalonym naukowcem z nałożeniem dużego nacisku (tak ok 100 ton) na szalony. No więc jesteś wnukiem szalonego naukowca który tymczasowo mieszka z Twoją rodziną wnosząc w Twoje życie nieco zamieszania. Co złego może się stać?\nNa miejscu Morty'ego u nas zadziałałby instynkt samozachowawczy i wybralibyśmy szkołę z internatem. Najlepiej gdzieś daleko, na innym kontynencie. Ale spędzanie czasu z dziadkiem to przecież nie lada frajda, więc kto może dziwić się dziecku, że zamiast siedzieć w szkole wybiera eskapady w inny wymiar, na obce planety i spotkania z nieziemskimi formami życia? No właśnie. Jeśli śledzicie na bieżąco fabułę Rick’a i Morty’ego z pewnością rozpoznacie wszystkie postaci z kosmicznych suwenirów. Jeśli nie… czas nadrobić zaległości bo kreskówka obecnie bije rekordy popularności a dzieje się w niej tyle, że obejrzeć sezon raz to zdecydowanie za mało!\nGadżety Rick and Morty – gratka dla fanów serialu\nRick and Morty to kreskówka, ale niech nie zmyli Cię komiksowa stylistyka. Serial cieszy się popularnością przede wszystkim wśród dorosłych i młodzieży. To ogromna dawka czarnego i absurdalnego humoru, doprawiona niesamowitymi przygodami w stylu science-fiction. Wszystko to odbywa się na tle skomplikowanych relacji rodzinnych. Gadżety Rick and Morty to zaś ogromna kolekcja produktów, które wywołają uśmiech na twarzy każdego fana serii. Wybierz je na prezent dla bliskiej osoby albo dla… siebie. W końcu Ci się należy!\nDrogi fanie przygód Rick’a i Morty’ego, droga fanko totalnie odjechanej kreskówki, przed Tobą… kosmiczne suweniry. Gadżety nie tylko z innego wymiaru, ale też spoza czasu i przestrzeni. Jak się tu zmaterializowały? Pewnego dnia totalnie zalany Rick przedstawiający się jako Rick z wymiaru C-137 wyskoczył z dziury w ścianie i bełkocząc coś totalnie bez sensu zostawił u nas paczkę. Trochę oślinioną, trochę poplamioną, ale pełną gadżetów między innymi z jego podobizną. Dlatego dziś w Twoje ręce mamy okazję przekazać kubeczki, breloczki oraz inne gadżety z motywem najpopularniejszej i najbardziej pozbawionej sensu kreskówki w kosmicznym rankingu. Time to get riggity riggity wrecked son!\nJakie gadżety Rick and Morty zebraliśmy dla Ciebie?\nZadbaliśmy o to, żeby oferowane przez nas gadżety Rick and Morty oddawały ducha tego odjechanego serialu. Dlatego niektóre są przydatne a inne dość... dziwne. Żaden z nich nie jest za to nudny. Co możesz wybrać dla siebie lub innego wielkiego fana serialu?\nKubki – możesz z nich popijać tradycyjną kawkę lub herbatkę albo zgodnie z tym – co pochwaliły Rick – wypełnić je czymś mocniejszym. Masz do wyboru wiele wzorów. Od tych klasycznych z cytatami bohaterów, które pomogą Ci przetrwać nawet najnudniejszy dzień w biurze aż po te, które zmieniają kolor pod wpływem temperatury. Mamy też kubki termiczne, którymi zadasz szyku, przemieszczając się (komunikacją miejską) do innego wymiaru (to znaczy do pracy lub szkoły)\nPiersiówki – czyli gadżety Rick and Morty, które najlepiej oddają ducha serialu. Poczuj się jak szalony naukowiec Rick, pociągając łyk z niezwykle stylowej piersiówki i rozkręcając imprezę. Warto dodać, że dzięki wykonaniu z wysokiej jakości międzygalaktycznych materiałów, każdy napój (nie tylko wyskokowy) będzie smakował z niej wybornie. Mamy też zestawy składające się z piersiówek i kieliszków oraz kieliszki przystosowane do wznoszenia toastów za kolejny sezon serialu. Nie zapomnij pić odpowiedzialnie, by nie zgubić się w czasoprzestrzeni.\nNotesy do zapisywania wszystkich szalonych pomysłów, jakie przyjdą Ci do głowy. Gadżety Rick and Morty są odpowiednie również do szkoły lub pracy. Uprzyjemnią nudne sporządzanie notatek i mogą zdobyć Ci uznanie szefa, który ma dobry gust dotyczący seriali.\nBreloczki – mała rzecz, a cieszy. Do wyboru głowa szalonego Ricka, tradycyjnie przerażony Morty, niezapomniany Pickle Rick i Mr. Meeseeks. Wybierz tę postać, której najmniej boisz się powierzyć swoje klucze…\nNaklejki i przypinki, które dodadzą osobowości wszystkim przedmiotom wokół Ciebie. Wierzymy, że nie trzeba Ci podpowiadać, jak je wykorzystać, ale na wszelki wypadek przypomnimy. Przypinkami dodasz charakteru swojej odzieży i akcesoriom. Polecamy ozdobić np. plecak, kurtkę albo torbę na laptopa. W przypadku naklejek masz jeszcze większe pole do popisu, ponieważ będą się trzymać na każdej równej powierzchni. Te gadżety Rick and Morty możesz wykorzystać do personalizacji swojej elektroniki (telefonu, tabletu, laptopa), jak i roweru, kubka czy szkolnego zeszytu.\nTo nie wszystkie nasze propozycje, dlatego koniecznie sprawdź jakie jeszcze gadżety Rick and Morty mamy w swoim asortymencie!\nOdkryj magię podróżowania do innego wymiaru, poza czasem i ludzkim pojęciem. Strefa mroku to przy tym naiwna bajeczka dla grzecznych dzieci.\nRick and Morty - figurka Space Suit Rick with Snake (Funko Pop! nr 689)\nRick and Morty - figurka Tiny Rick (Funko Pop! nr 489)\nRick and Morty - The Best of Season 4 - kalendarz biurkowy 2022\nRick and Morty - figurka Purge Suit Rick (Funko Pop! nr 566)\nRick and Morty - figurka Hemorrhage (Funko Pop! nr 342)\nRick and Morty - figurka Weaponized Rick - CHASE (Funko Pop! nr 172)\nRick and Morty - figurka Snowball (Funko Pop! nr 178)


Jechałem dzisiaj windą....\nJechałem dzisiaj windą. Na poziomie -1 dołączył do mnie bardzo barczysty, podejrzany człowiek z buldogiem. Spanikowałem trochę, więc wykonałem posłusznie polecenie, kiedy powiedział sucho: "Usiądź". Okazało się, że mówił do swojego psa. Przez 10 pięter śmiał się jak szaleniec. YAFUD\nCzytaj dalej wpis Jechałem dzisiaj windą....\nJadę tramwajem - stoję...\nJadę tramwajem - stoję bo wszystkie miejsc siedzące zajęte przez emerytów i rencistów. Do tramwaju wchodzi dwóch kolesi gdzieś po 17 lat i jeden z nich bezczelnie głośno mówi do kolegi "szkoda, że nie wymyślą takiego proszku, że się posypie i tych wszystkich staruchów by wypie...liło w kosmos", na to jedna babcia się odwraca i mówi "niech się pan nie martwi jak pan będzie w naszym wieku to już na pewno wymyślą taki proszek". Mina gościa bezcenna. A ta babcia to dla mnie guru ciętej riposty. YAFUD\nCzytaj dalej wpis Jadę tramwajem - stoję...\n-Dlaczego blondynka połamała...\n-Dlaczego blondynka połamała nogę grabiąc liście?\n-Bo spadła z drzewa\nCzytaj dalej wpis -Dlaczego blondynka połamała...\nBlondynka pokazuje brunetce...\nCzytaj dalej wpis Blondynka pokazuje brunetce...\nStoją dwie blondynki...\nJedna czeka na jedynkę, a druga na czwórkę.\nPrzyjechała czternastka wsiadły obie.\nCzytaj dalej wpis Stoją dwie blondynki...\nCzytaj dalej wpis Sekretarka-blondynka...\nJaki jest szczyt głupoty...\nJaki jest szczyt głupoty blondynki?\n-kupić sobie sobie białego pudelka i pomalować go na różowo...\nCzytaj dalej wpis Jaki jest szczyt głupoty...


O nas | Video.ad\nStworzyliśmy Video.ad w odpowiedzi na dynamicznie rozwijający się rynek reklamy wideo w Polsce. Z myślą tak o Reklamodawcach jak i o Wydawcach.\nObecnie ponad 30% czasu spędzanego przez użytkowników w Internecie to oglądanie materiałów wideo. W przypadku smartfonów i tabletów procent ten jest jeszcze wyższy. W związku ze zmianą sposobu konsumpcji treści przez użytkownikami tendencja ta będzie nasilać się dodatkowo w najbliższych latach.\nSkuteczność reklamy wideo oraz jej angażujący charakter przekonały nas co do konieczności wprowadzenia dedykowanego rozwiązanie reklamowego pozwalającego Reklamodawcom w prosty sposób zaplanować i zrealizować kampanię, a Wydawcom w optymalny sposób monetyzować tworzony przez nich kontent.


Spłata wspólnika to nie pieniądze z likwidacji spółki - GazetaPrawna.pl\nSpłata wspólnika to nie pieniądze z likwidacji spółki\n19 maja 2021, 08:20\nWspólnik spółki jawnej, który przed jej wykreśleniem z Krajowego Rejestru Sądowego dostanie dopłatę od drugiego wspólnika, musi zapłacić z tego tytułu podatek dochodowy – wyjaśnił dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.\nChodziło o dwuosobową spółkę jawną. Jeden ze wspólników wypowiedział umowę spółki, co w praktyce oznaczało jej likwidację. Powstał jednak problem z podziałem majątku. Spółka ma bowiem cztery zabudowane nieruchomości, o różnej wartości, a obaj wspólnicy (osoby fizyczne) uczestniczą w równych częściach (po 50 proc.) w jej zyskach i stratach.\nWspólnicy doszli do porozumienia i uznali, że pierwszy z nich przejmie jedną nieruchomość, o największej wartości, a drugi pozostałe trzy. Pierwszy miałby też przekazać drugiemu dopłatę, by wyrównać wartość przypadającego na niego udziału.\nPozostało 76% treści


Wyposażenie bagażnika i wyważarki do opon - Precz Pis\nWyposażenie bagażnika i wyważarki do opon\nOliwia Sroka 1 października 2016\t Brak komentarzy\nW współczesnym świecie, niemalże każdy posiada samochód oraz może być on różnej marki, modelu, czy wielkości. Może być też prosto z salonu samochodowego, bądź pochodzić z drugiej ręki. Bez względu na to nie ma chyba samochodu, który by nie posiadał by bagażnika samochodowego.\nWyważarki do opon w bagażniku\nMoże się darzyć, że w starszych wersjach samochodów jak na przykład maluch, bagażnik jest z przodu, silnik z tyłu samochodu, ale w tych nowszych bagażnik zazwyczaj jest z tyłu samochodu, silnik z przodu. W bagażniku często przewozimy nasze zakupy bez względu jakie by one nie były, czy na przykład spożywcze, czy może wieziemy coś z mebli, oczywiście jeszcze nie złożone. Możemy też zwierzęta przewozić na przykład jak jedziemy z nimi do weterynarza, czy gdziekolwiek indziej, przewozimy też na przykład walizki, jak jedziemy na urlop, wakacje, czy w podróż służbową oraz tak dalej. Bez względu na to w jakim celu wykorzystujemy nasz bagażnik, powinien być on wyposażony w pewne niezbędne materiały, które niekiedy mogą nam się przydać podczas na przykład: wypadku, złapania gumy, przebicia opon-opony, awarii silnika lub wielu innych zdarzeń. Tak więc w bagażnikach samochodów osobowych powinny znaleźć się następujące elementy jak: gaśnica, podnośniki samochodowe, w samochodach ciężarowych to raczej powinny być podnośniki kolumnowe, trójkąt ostrzegawczy, koło zapasowe, kamizelka odblaskowa kolor żółty, apteczka z podstawowymi opatrunkami i środkami do dezynsekcji ran, lewarek, zapasowe żarówki do samochodu. Raczej nie spotkamy w sowim bagażniku urządzenia do geometrii kół w przypadku, gdy coś nie będzie tak z osią naszych kół w samochodzie oraz raczej nie spotkamy wyważarki do opon chyba, że w bardzo dużych samochodach, jak na przykład tirach.\nBrak jakiegokolwiek elementu z podstawowego wyposażenia bagażniku może nas wiele kosztować, zwłaszcza, jeśli zatrzyma nas policja drogowa do kontroli. Za brak chociażby jednego elementu jaki powinien być w bagażniku, jak gaśnicy spowoduje otrzymanie mandatu.\nOpublikowany w Bez kategorii, Motoryzacja\nPowikłania w ciąży i dobry lekarz ginekolog\nStrach przed dentystą i szczoteczka soniczna philips


Argentyna: Zawieszone kampanie wyborcze po znalezieniu ciała aktywisty - GazetaPrawna.pl\n19 października 2017, 15:18\nNajwiększe partie polityczne w Argentynie zawiesiły kampanie przed wyborami parlamentarnym po odnalezieniu w środę w rzece w Patagonii ciała zaginionego przed dwoma miesiącami aktywisty Santiago Maldonado. Jego zaginięcie wstrząsnęło krajem.\nArgentyńskie media, powołując się na źródła policyjne, podają, że przy wstępnych oględzinach na ciele nie było widać śladów obrażeń ani po kulach. Przy zwłokach znaleziono dowód osobisty 28-letniego Maldonado.\nPrasa uznaje za pewnik, że chodziło o ciało działacza, ale rodzina na razie tego nie potwierdza i zażądała przeprowadzenia sekcji zwłok, by potwierdzić tożsamość i ustalić przyczyny śmierci mężczyzny.\nAktywista był widziany po raz ostatni 1 sierpnia podczas starć między policją a aktywistami broniącymi praw Indian Mapucze w Patagonii. Zaginięcie Maldonado wywołało oburzenie w Argentynie, która nadal pamięta represje z czasów wojskowej dyktatury z lat 1976-83, gdy zaginęło 30 tys. osób.\nJak relacjonuje agencja AP, uczestnicy demonstracji z 1 sierpnia domagali się uwolnienia więzionego przywódcy Mapuczów. Chcieli też zwrócenia im ziem należących do włoskiej firmy odzieżowej Benetton, które Mapucze uważają za terytoria swych przodków. Policja usuwała blokadę, jaką protestujący wznieśli na głównej drodze prowadzącej z północy na południe Argentyny.\nCzłonkowie protestu utrzymują, że widzieli, jak policja bije i zatrzymuje Maldonado. Policja temu zaprzecza.\nJak pisze BBC, zaginięcie Maldonado się upolityczniło. W niedzielę w Argentynie odbędą się wybory parlamentarne, ale po znalezieniu ciała partie rządzące i opozycyjne zawiesiły swe kampanie. We wrześniu tysiące Argentyńczyków wzięły udział w proteście w stolicy Buenos Aires, domagając się odnalezienia mężczyzny.\nDziałacze broniący praw człowieka, przywódcy związków zawodowych i grupy lewicowe apelowały do rządu Mauricio Macriego o dodatkowe działania, by znaleźć aktywistę. Rząd zaproponował nagrodę równowartości 30 tys. dolarów za informacje na jego temat.\nBrat Maldonado, Sergio, wezwał do przeprowadzenia niezależnego śledztwa, które wykraczałoby poza organy policji.\nMapucze, zwani także Araukanami, to plemię indiańskie Ameryki Południowej żyjące w Chile i Argentynie.\nśmierć Argentyna ze świata prawa człowieka


Nielegalne rządy wicewójta w Pcimiu? | Dziennik Polski\nNielegalne rządy wicewójta w Pcimiu?\nGrzegorz Skowron 02.06.2016 Zaktualizowano 03.06.2016\nPolitycy PO twierdzą, że wszystkie decyzje wydawane w gminie Pcim są nielegalne. To efekt rezygnacji dotychczasowego wójta Daniela Obajtka i braku jego następcy.\nDaniel Obajtek od pół roku jest szefem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Nie może łączyć tej funkcji z mandatem wójta, dlatego z niego zrezygnował. W takiej sytuacji jego miejsce powinien zająć komisarz wyznaczony przez premier Beatę Szydło, a potem powinny zostać zarządzone ponowne wybory.\nTymczasem rządy w gminie od kilku miesięcy sprawuje wicewójt Piotr Hajduk. Wszystko dlatego, że Daniel Obajtek zaskarżył... własną rezygnację z mandatu wójta, a właściwie postanowienie komisarza wyborczego o wygaśnięciu mandatu wójta. Skarga trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ale ten ją oddalił. Do tej pory wojewoda małopolski Józef Pilch nie podjął żadnej decyzji w tej sprawie.\nWątpliwości w tej sprawie nie ma poseł PO Marek Sowa. - Mamy do czynienia z bezczynnością wojewody, który w takiej sytuacji powinien interweniować, bo na nadzór nad samorządami – mówi Marek Sowa. Jego zdaniem wójt Pcimia rządzi nielegalnie, a tym samym wszystkie decyzje wydawane w gminie są nielegalne. Poseł PO przypomina, że po rezygnacji wójta funkcje traci też jego zastępca, więc nie ma on prawa kierować gminą. O wyjaśnienia w tej sprawie poseł PO zwrócił się do wojewody Pilcha i premier Szydło.\nDaniel Obajtek był wielokrotnie przedstawiany przez PiS jako wzór zarządzania gminą i jako przeciwieństwo „bezradnych rządów PO w kraju”. Po raz pierwszy o gminie Pcim zrobiło się jednak glośno z powodu promowania jej przez jednego z twórców Latającego Cyrku Monthy Phyton'a - Johna Clesse'a. Początkowo nie była to reklama samej gminy, ale jednego z banków.\nPcim bez wójta\nXXX 04.06.2016 21:47:56\nTrzeba pana sowe zapytać.\nNocny 03.06.2016 20:43:17\nSowa jak był marszałkiem to Pcim miał w du...ie, uwalał wszystkie projekty a teraz rżnie głupa.\njo 03.06.2016 19:03:00\nNielegalne znaczy bezprawne?gdzie prokurator?\nzeno 03.06.2016 16:16:58\nŻniwa dla przedstawiciela warszawskiego PIS. Solidarnie z PO Myślenice załatwią sprawę.\nTomek 03.06.2016 13:34:36\nPanie Sowa jest pan śmieszny ! Widać że jako poseł PO, niczym poza szkodzeniem Polsce, donoszeniem na rząd i nawet na gminę Pcim nie potrafi się pan wykazać !!!\nxyz 03.06.2016 09:52:41\nPotrzebują więcej czasu żeby posprzątać co trzeba.\nDobra zmiana 03.06.2016 09:10:59\ndoprowadzi do tego, że wszystkie decyzje wydane w tym czasie zostaną unieważnione. Biedni ci mieszkańcy, którzy w tym czasie musieli w gminie coś załatwić. Wszystko co zrobią w oparciu o te decyzje będzie nielegalne.\nPcimiok 03.06.2016 08:59:38\nMiejscowi członkowie PO cały czas zamiast działać dla dobra gminy to wymyślają coraz to nowe historyjki nie wiedzą ,że szkodzą swojej partii. I sondaże PO znów pójdą bezlitośnie w dół.\njo 02.06.2016 21:53:51\nA lapowki sa legalne?


Grzejnik łazienkowy drabinkowy Termal Classic GŁ 500x1200 (588 W) rozstaw przyłączy 460 mm - 500X1200 CLASSIC - F.H.U. CALDA\nGrzejnik łazienkowy drabinkowy Termal Classic GŁ 500x1200 (588 W) rozstaw przyłączy 460 mm\nCena netto: 344,31 zł\nTermal CLASSIC 500x1200\nKlasyka w najlepszej odsłonie. "Classic" to grzejnik, który urzeka swą prostotą oraz funkcjonalnością. Zbudowany jest z dwóch profili pionowych oraz poziomych profili rurkowych. "Classic" pasuje do każdej łazienki, bez względu na jej styl. Grzejnik ten zasilany jest od dołu lub od góry i posiada 4 przyłącza średnicy 1/2 cala. Kaloryfer przeznaczony jest do sieci centralnego ogrzewania. W grzejniku tym istnieje możliwość podłączenia grzałki elektrycznej. Jego kolektory poziome wykonane są w kształcie litery "C" ułatwiają wieszanie ręczników.\nMoc grzejnika na parametrach 75/65/20 W 740\nMoc grzejnika na parametrach 55/45/20 W 588


przedszkole - strona 1/1 - Ekorodzice.pl\n› Dzieciaki 1-3 roku życia › przedszkole\nraczej prywatnego, wolę mieć pewność że dziecko trafi w dobre ręce i bedzie możliwość wyboru różnych zajęć\nkulish (postów: 1) Użytkownik portalu\nno to "Przygoda z naturą"! Oni na pewno przyjmą, bo wiem, że już mają u siebie, chyba dwójkę, dzieciaczków z tego rocznika. Przedszkole jest prywatne, ja sama mam w nim swoje dziecko i naprawdę polecam, jeśli potrzebujesz szczegółowej opinii to śmiało pytaj, ja zdecydowanie polecam. tutaj masz stronę http://przygodaznatura.edu.pl , możesz się zorientować czy tego mniej więcej szukasz. Pozdrawiam :)\nfranka (postów: 7) Użytkownik portalu\nMoże nie w Warszawie,a w Piasecznie czy ma ktoś doświadczenie z posyłaniem dziecka do przedszkola Ala i kot? Piszą na stronie http://www.alaikot.pl że są placówką publiczną...


Sony Xperia A4 pojawi się już niedługo Android\nSony pokazało nowy model, który będzie przypominał Xperia Z4, ale z małymi zmianami. Smartfon nosi nazwę Xperia A4 i wśród dzisiejszych modeli będzie wyróżniał go na pewno ekran. Ma 4,6 cala i rozdzielczość 1280 na pikseli 720 pikseli.\nProcesor w tym modelu to Qualcomm Snapdragon 801, taktowany zegarem 2,5 GHz. Ilość RAM to 2 GB, smartfon posiada 16 GB na dane użytkownika.\nAparat w tym modelu ma 20,7 MP i przesłonę f/2,0, dzięki czemu można nim robić jasne fotografie.\nBateria ma pojemność 2600 mAh, co jest niezłym wynikiem przy tak kompaktowych rozmiarach. Grubość smartfona wynosi 9,1 mm. System operacyjny to Android 5.0. Smartfon jest odporny na kurz, wodoszczelny i nie boi się wypadków z małych wysokości.\nNajwiększym plusem jest świetny design – obudowa jest wykonana z plastiku, ale prezentuje się bardzo ładnie. Można go kupić w obudowie koloru białego, szarego, niebieskiego i różowego.\nSmartfon będzie można kupić już w czerwcu. Nie wiadomo, czy model pojawi się na całym świecie, czy też będzie miał zmienioną specyfikację.


Nintendo komentuje sprawę wadliwych kontrolerów Joy-Con [aktualizacja] | GRYOnline.pl\nWiadomość sprzęt i soft 24 lipca 2019, 11:43\nAKTUALIZACJA: Serwis Vice, powołując się na anonimowe źródło mające dostęp do wewnętrznej dokumentacji działu obsługi klienta firmy Nintendo donosi, że pracownicy japońskiego przedsiębiorstwa dostali nowe wytyczne w sprawie „dryfujących Joy-Conów”. Według uaktualnionych zasad naprawa wadliwych kontrolerów ma być darmowa bez względu na to, czy są one objęte gwarancją, czy nie. Ponadto, wszyscy klienci, którzy w przeszłości zapłacili za naprawę tych urządzeń mogą od teraz ubiegać się o zwrot pieniędzy za usługę.\nProblem z kontrolerami jest powszechny i poważny.\nużytkownicy konsoli Nintendo Switch skarżą się na problemy techniczne z kontrolerami Joy-Con;\nsugerowane przez producenta rozwiązania nie przynoszą spodziewanych skutków;\nsfrustrowani gracze szykują pozew zbiorowy przeciwko Nintendo.\nWielu użytkowników Switcha skarży się ostatnio na problem tzw. „dryfujących Joy-Conów”. Polega on na tym, że kontrolery wysyłają do konsoli sygnał o poruszaniu się gałek analogowych nawet wtedy, gdy gracz ich nie dotyka. Wymiana Joy-Conów na nowe jest kosztowna, a ryzyko, że nabyty przez nas zamiennik również będzie wadliwy – duże. Serwis The Verge zwrócił się do firmy Nintendo z prośbą o komentarz w tej sprawie. W odpowiedzi otrzymał następujące oświadczenie:\nW Nintendo jesteśmy dumni z tworzenia produktów wysokiej jakości i nieustannie wprowadzamy ulepszenia do naszych wyrobów. Zdajemy sobie sprawę z ostatnich doniesień o nieprawidłowo reagujących kontrolerach Joy-Con. Chcemy, aby użytkownicy czerpali radość z konsoli Nintendo Switch, a jeśli cokolwiek im w tym przeszkadza, to zachęcamy do odwiedzenia strony http://support.nintendo.com, gdzie uzyskają naszą pomoc.\nNintendo oferuje naprawę wadliwych kontrolerów w ramach gwarancji, która wynosi 90 dni dla akcesoriów oraz 12 miesięcy dla sprzętu. To, czy nasze Joy-Cony zaliczają się do pierwszej, czy do drugiej kategorii zależy od tego, czy kupowaliśmy je osobno, czy też dostaliśmy w pakiecie ze Switchem. Koszt naprawy pogwarancyjnej kontrolerów to 40 dolarów (ok. 150 zł), czyli mniej więcej tyle, ile wynosi cena nowego pojedynczego Joy-Cona. Niestety, nawet to nie daje nam pewności rozwiązania problemu. Osoby, które zdecydowały się oddać kontrolery do naprawy utrzymują, że dryfowanie powróciło – w niektórych przypadkach po kilku miesiącach, w innych od razu po odebraniu sprzętu z serwisu.\nRozgoryczeni amerykańscy użytkownicy Switcha postanowili wziąć sprawy w swoje ręce i już szykują pozew zbiorowy przeciwko firmie Nintendo. Na stronie kancelarii Chimicles Schwartz Kriner & Donaldson-Smith LLP borykający się z problemem dryfujących Joy-Conów obywatele Stanów Zjednoczonych mogą skarżyć się na japońskie przedsiębiorstwo za pomocą udostępnionego tam formularza.\nO tym, że Switch posiada błędy konstrukcyjne mówiło się od samego początku istnienia konsoli. Część usterek udało się z czasem wyeliminować (jak np. wrażliwość lewego Joy-Cona na wszelkie zakłócenia radiowe), lecz niektóre trapią urządzenie do dzisiaj (np. stacja dokująca wyginająca konsolę i rysująca jej ekran). Miejmy nadzieje, że w zapowiedzianych niedawno nowych modelach sprzętu Nintendo wreszcie poprawi wszystkie niedociągnięcia Switcha.\nsprzęt i softgadżety Nintendo afery i kontrowersje kontrolery problemy techniczne (sprzęt) Nintendo Switch Switch


Polski Instytut Medycyny i Kosmetologii | Farmacom\nInżynierska 47a/ u23, wrocław, Dolnośląskie, PL\nod początku swojej działalności koncentrował się na dostarczaniu kompleksowej wiedzy z dziedziny medycyny estetycznej i regeneracyjnej. Organizujemy kursy i szkolenia na różnym poziomie zaawansowania, dostosowując je do kompetencji naszych Klientów. Cieszymy się zaufaniem wielu lekarzy, pielęgniarek, oraz kosmetolożek, którzy wracają do nas, aby ponownie podnieść swoje kwalifikacje. Prowadzimy kursy w czterech językach: po polsku, angielsku, rosyjsku oraz ukraińsku.\nPrzeprowadziliśmy setki szkoleń specjalistycznych, wydaliśmy ponad 2500 certyfikatów. Posiadamy certyfikat ISO 9001:2015 oraz wpis do RIS 2.02/00138/2013. Posiadamy akredytację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości oraz aktywny wpis do Bazy Usług Rozwojowych. Nauczamy według europejskich standardów, stale podwyższając kwalifikacje naszej kadry szkoleniowej.\nNasze kursy od lat prowadzone są przez wykwalifikowaną kadrę lekarską, która dzięki wiedzy i doświadczeniu gwarantuje nabycie kompetencji niezbędnych do przeprowadzania zabiegów medycyny estetycznej. Korzystamy z najnowocześniejszych technik oraz materiałów. Zabiegi szkoleniowe kursanci przeprowadzają na wyselekcjonowanych modelkach, zawsze pod okiem specjalisty.\nNaszym priorytetem jest bezpieczeństwo oraz pełna koncentracja na kursantach: dlatego grupy szkoleniowe nie przekraczają 3 osób. Zapraszamy do zapoznania się z opiniami naszych klientów.\nPonadto zespół naszych specjalistów ds. wniosków unijnych pomaga zdobyć dotacje na szkolenia organizowane przez Polski Instytut Medycyny i Kosmetologii.\nDofinansowanie może wynieść nawet 100 % kosztów szkolenia, a wszelkimi formalnościami zajmujemy się my. Szczegóły znajdziecie Państwo tutaj.


Zamknąć, choć przynosi zyski | Nowiny\nZamknąć, choć przynosi zyski\nALINA BOSAK 24.11.2003\nCodziennie przed okienkiem laboratorium ustawiają się tłumy pacjentów. Oni nie chcą jego likwidacji. TADEUSZ POźNIAK\nRZESZÓW. Laboratorium analityczne przy ul. Hoffmanowej przyniosło w u br. 100 tys. zł zysku. Dyrekcja Zespołu Opieki Zdrowotnej nr 1, popierana przez prezydenta Rzeszowa, postanowiła je jednak zlikwidować.\nW ZOZ nr 1 ma zostać tylko laboratorium przy Szpitalu Miejskim. - Czy pacjenci na tym nie stracą - zastanawiają się pracownicy z Hoffmanowej. - Teraz rano przychodzą na badania, a po południu mają wyniki. Laboratorium stworzono 3 lata temu.\nWszystko tu na miejscu, w samym centrum Rzeszowa.\nWedług wiceprezydenta Marka Koberskiego, najszybszy dostęp do wyników badań powinni mieć chorzy w szpitalu. Kontrahenci dostaną wynik pocztą elektroniczną. Nikt z pracowników laboratorium nie zostanie zwolniony. Drogi sprzęt ze zlikwidowanej placówki odesłany zostanie do producentów.\n- Na Hoffmanowej pozostanie punkt pobierania materiału od pacjentów do badań laboratoryjnych - mówi dr n. med. Leszek Czerwieński, dyrektor ZOZ nr 1.\nPracownicy laboratorium nie wierzą, że nie grożą im zwolnienia. Nie rozumieją prezydenckiej koncepcji restrukturyzacji ZOZ nr 1. W przyszłym roku laboratorium może mieć więcej zleconych badań. (dziś ponad 21 tys. miesięcznie). Narodowy Fundusz Zdrowia nakazał podpisywać lekarzom rodzinnym umowy na badania tylko z tymi laboratoriami, które znajdują się na specjalnej, ministerialnej liście. Zakwalifikowano tam tylko 6 laboratoriów z Rzeszowa, w tym to przeznaczone do likwidacji.\n- Likwidacja jest częścią programu restrukturyzacji zadłużonego ZOZ nr 1. Do tej pory były tu dwa laboratoria: w przychodni przy ul. Hoffmanowej i w Szpitalu Miejskim. Pod względem ekonomicznym i merytorycznym konieczne jest ich połączenie w jedno. Firma, od której ZOZ kupuje odczynniki zobowiązała się wyposażyć jedno laboratorium w nowy system jakości (komputery, oprogramowanie, kody paskowe i czytniki). Zwiększy to atrakcyjność laboratorium np. poprzez wykluczenie ewentualnych pomyłek. Umożliwi to nawiązanie nowych kontraktów.


Katalog stron, który swoją skutecznością przebija wszystkie pozostałe katalogi seo to rzadkość. Punisher.pl to seo katalog, który obrał sobie jako cel zebranie w swojej bazie najlepszych stron internetowych. Punisher nie toleruje chłamu ani spamu, dokładnie sprawdza każdą zgłoszoną stronę pod względem merytorycznym, technicznym i także graficznym. Katalog stron SEO Punisher posiada bardzo dużą ilość kategorii między innymi takie jak motoryzacja, finanse i wiele innych co bardzo ułatwia skatalogowanie w odpowiednim dziale tematycznym Twojej strony www.\nTagi:\tkatalog punisher, katalog stron www, seokatalog, katalog stron seo\nreklama, moderowany, darmowy, marketing, Perfumy, ogloszenia, wroclaw, linki, hotele, przyjazny, producent, kolczyki, lokaty bankowe, biuro rachunkowe, indeks, pierścionki, autorski, spis stron www, suplementy, strony internetowe


Praca w Siemianowicach Śląskich od pn-pt w godzinach 6.00-10.00.\n, Termin: dzwonić od poniedziałku do piątku, Godziny : 8.00-15.00.\nPokaż wszystkie praca: RESTAURACJA "MERKURY" ANDRZEJ HOŚ - oferty pracy: Siemianowice Śląskie\nB.T.B. - INŻYNIERIA BUDOWNICTWO INSTALACJE SPÓŁKA...\nŚląskiego w systemie jednozmianowym od poniedziałku do piatku w godzinach 7.00-15.00.\n, Termin: dzwonić od poniedziałku do piątku, Godziny : 7.00-15.00.\nPokaż wszystkie praca: B.T.B. - INŻYNIERIA BUDOWNICTWO INSTALACJE SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ - oferty pracy: Siemianowice Śląskie\nPreferowane formy kontaktu: osobiście, Termin: od poniedziałku do piątku, Godziny : 7.00-14.00.