Societas Humboldtiana Polonorum. Towarzystwo Naukowe jest stowarzyszeniem, określanym dalej także jako „Stowarzyszenie", zwanym także „SHP".\nStowarzyszenie jest zrzeszeniem zawiązanym dla wspierania polskiej nauki i rozwoju kadr naukowych oraz dla rozwijania więzi między stypendystami Fundacji im. Aleksandra von Humboldta, zwanej dalej „Fundacją", oraz więzi stypendystów Fundacji z Fundacją.\n2. Siedzibą Stowarzyszenia jest Poznań.\n3. Siedzibą Biura Zarządu Głównego jest miejsce ustalane przez aktualnego prezesa Stowarzyszenia.\nStowarzyszenie może działać także na terenie innych państw.\nStowarzyszenie może należeć do krajowych i międzynarodowych organizacji realizujących podobne cele.\nRozdział II. Cel Stowarzyszenia i sposoby jego realizacji\n1. Celem Stowarzyszenia jest działanie na rzecz rozwoju polskiej nauki i kształcenia polskich kadr naukowych w kraju i za granicą, we współdziałaniu z organizacjami realizującymi podobne cele, a zwłaszcza z Fundacją Aleksandra von Humboldta.\n2. Stowarzyszenie prowadzi działalność pożytku publicznego.\nStowarzyszenie realizuje swoje cele zwłaszcza przez:\n1) organizowanie krajowych oraz międzynarodowych konferencji naukowych, zwłaszcza konferencji o charakterze interdyscyplinarnym;\n2) inicjowanie i wspieranie międzynarodowej wymiany stypendialnej;\n3) uczestniczenie w wymianie literatury naukowej;\n4) poszukiwanie form zaopatrywania uczonych w nowoczesną aparaturę badawczą i dydaktyczną;\n5) działalność oświatową, kulturalną, naukową oraz informacyjną i wydawniczą, propagującą zwłaszcza programy stypendialne Fundacji im. Aleksandra von Humboldta;\n6) inspirowanie i wspieranie naukowych, kulturalnych oraz koleżeńskich więzi między stypendystami Fundacji im. Aleksandra von Humboldta, m.in. poprzez publikowanie almanachów i list stypendystów Fundacji;\n7) podejmowanie innych działań, także we współdziałaniu z Fundacją im. Aleksandra von Humboldta, narodowymi stowarzyszeniami stypendystów Fundacji oraz innymi organizacjami.\nCzłonkami Stowarzyszenia mogą być osoby fizyczne i prawne, a także instytucje i organizacje nieposiadające osobowości prawnej.\n1. Członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia może być obywatel polski lub osoba polskiego pochodzenia, a także były obywatel polski oraz cudzoziemiec posiadający w Polsce stałe miejsce zamieszkania, będący w przeszłości albo aktualnie stypendystą Fundacji im. Aleksandra von Humboldta, akceptujący cele Stowarzyszenia i pragnący aktywnie uczestniczyć w ich realizacji.\n2. Członkiem wspierającym Stowarzyszenia może być osoba prawna, instytucja lub organizacja nieposiadająca osobowości prawnej, uznająca cele Stowarzyszenia oraz deklarująca organizacyjne lub finansowe wspieranie Towarzystwa.\n3. Członkiem honorowym Stowarzyszenia może być osoba fizyczna szczególnie zasłużona dla Stowarzyszenia.\n1. Status członka zwyczajnego lub wspierającego uzyskuje się po złożeniu deklaracji członkowskiej, uchwałą Zarządu Głównego Stowarzyszenia.\n2. W uchwale o przyjęciu w poczet członków Zarząd Główny przypisuje członka do określonego oddziału Stowarzyszenia, uwzględniając w tym względzie wniosek członka albo jego miejsce zamieszkania lub zatrudnienia. Członek Stowarzyszenia może być przypisany tylko do jednego z oddziałów Stowarzyszenia. Członkowie Stowarzyszenia posiadający stałe miejsce zamieszkania za granicą są przypisywani do Oddziału Poznańskiego, chyba że deklarują przypisanie do innego określonego oddziału Stowarzyszenia.\n3. Członkowie honorowi są przyjmowani do Stowarzyszenia uchwałą Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia na wniosek Zarządu Głównego lub grupy co najmniej 10 członków Stowarzyszenia. Członkowie honorowi Stowarzyszenia niebędący członkami zwyczajnymi są przypisywani do Oddziału Poznańskiego.\n2) uczestniczyć w zebraniach, konferencjach, zjazdach oraz we wszelkich innych formach działalności Stowarzyszenia;\n3) korzystać z dorobku oraz porad i pomocy w sprawach przewidzianych w statucie i w programach działalności Stowarzyszenia;\n4) posługiwać się przedmiotami symbolizującymi przynależność do Stowarzyszenia;\n5) otrzymywać informacje o działalności Stowarzyszenia;\n6) zgłaszać wnioski i postulaty dotyczące działalności Stowarzyszenia.\n1) brać aktywny udział w pracach Stowarzyszenia i propagować jego cele, przyczyniać się do powiększania jego dorobku oraz udzielać porad i pomocy osobom zainteresowany w sprawach objętych statutem i programami działania Stowarzyszenia;\n2) przestrzegać postanowień statutu i uchwał władz Stowarzyszenia;\n3) dbać o dobre imię Stowarzyszenia i przyczyniać się do podnoszenia jego znaczenia;\n4) płacić regularnie składki członkowskie.\n1. Członek wspierający Stowarzyszenia posiada prawa i obowiązki członka zwyczajnego, z wyjątkiem czynnego i biernego prawa wyborczego. Może uczestniczyć w posiedzeniach władz Stowarzyszenia za pośrednictwem swego przedstawiciela, któremu przysługuje głos doradczy.\n2. Członek wspierający Stowarzyszenia jest obowiązany terminowo wywiązywać się ze spełniania zadeklarowanych świadczeń oraz przestrzegać postanowień statutu i uchwał władz Stowarzyszenia.\n1. Członek honorowy Stowarzyszenia posiada prawa i obowiązki członka zwyczajnego, z wyjątkiem czynnego i biernego prawa wyborczego. Może uczestniczyć w posiedzeniach władz Stowarzyszenia z głosem doradczym.\n2. Członek honorowy jest zwolniony z obowiązku uiszczania składek członkowskich.\n3. Członek zwyczajny, któremu nadano godność członka honorowego, zachowuje czynne i bierne prawo wyborcze, a także uprawnienie określone w § 23 pkt. 1.\n1. Członkostwo w Stowarzyszeniu ustaje wskutek skreślenia z rejestru członków z powodu:\n1) likwidacji Stowarzyszenia;\n2) pisemnie zgłoszonego wystąpienia z Stowarzyszenia;\n3) śmierci członka zwyczajnego;\n4) likwidacji osoby prawnej, instytucji bądź organizacji będącej członkiem wspierającym Stowarzyszenia;\n5) wykluczenia ze Stowarzyszenia.\n2. Sąd Koleżeński Stowarzyszenia może wykluczyć z Stowarzyszenia członka, który dopuścił się rażącego naruszenia statutu Stowarzyszenia.\n3. Zarząd Główny Stowarzyszenia wyklucza ze Stowarzyszenia członka pozbawionego praw publicznych prawomocnym wyrokiem sądu.\n4. Uchwałą Zarządu Głównego Stowarzyszenia z rejestru członków Stowarzyszenia może być skreślony członek zwyczajny i wspierający Stowarzyszenia, który przez okres dłuższy niż 24 miesiące zalega z zapłatą składki członkowskiej lub zadeklarowanej należności.\n5. Skreślenie członka Stowarzyszenia z rejestru jego członków wskutek ustania członkostwa w Stowarzyszeniu z powodów określonych w ust. 1 i 4 jest stwierdzane uchwałą Zarządu Głównego Stowarzyszenia.\nOd uchwał Zarządu Głównego w sprawie przyjęcia w poczet członków Stowarzyszenia lub skreślenia z rejestru członków przysługuje zainteresowanemu odwołanie do Walnego Zebrania Członków, którego uchwała jest ostateczna.\nKorespondencja między władzami Stowarzyszenia i członkami może być realizowana zarówno w formie tradycyjnej, jak i w formie elektronicznej.\nRozdział IV. Wyróżnienia honorowe\n1. Uchwałą Walnego Zebrania Członków, na wniosek Zarządu Głównego lub grupy co najmniej 10 członków Stowarzyszenia, w uznaniu zasług dla Stowarzyszenia, osoba fizyczna może otrzymać godność członka honorowego Stowarzyszenia.\n2. Uchwałą Zarządu Głównego podejmowaną z własnej inicjatywy lub na wniosek grupy co najmniej 10 członków Stowarzyszenia, w uznaniu zasług dla Stowarzyszenia, osoba fizyczna, osoba prawna oraz instytucja może zostać wyróżniona Medalem Societas Humboldtiana Polonorum.\n3. Zarząd Główny Stowarzyszenia prowadzi ewidencję i dokumentację przyznanych wyróżnień.\nRozdział V. Władze naczelne Stowarzyszenia\n2) Zarząd Główny oraz jego Prezydium;\n1. Kadencja władz Stowarzyszenia wskazanych w § 20 w pkt. 2-4 trwa trzy lata, z uwzględnieniem § 25 ust. 1.\n2. Władze Stowarzyszenia wskazane w § 20 w pkt. 2-4 są wybierane w głosowaniu tajnym i działają do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych władz.\n3. Jeśli inne postanowienia statutu nie stanowią inaczej, uchwały władz Stowarzyszenia są podejmowane zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej połowy ich członków w głosowaniu jawnym. Uchwały podjęte przez Walne Zebranie Członków w tzw. drugim terminie Zebrania, tj. po co najmniej półgodzinnym odroczeniu Zebrania, są ważne bez względu na liczbę obecnych członków. Na wniosek osoby uprawnionej do udziału w głosowaniu głosowanie przebiega w trybie głosowania tajnego.\n4. W razie zmniejszenia się liczby stałych członków Zarządu Głównego względnie składu Głównej Komisji Rewizyjnej lub Sądu Koleżeńskiego, uzupełnienie składu tych władz następuje w trybie kooptacji spośród osób, które na Walnym Zebraniu Członków otrzymały kolejno największe liczby głosów. W razie przekroczenia połowy składu władz przez osoby dokooptowane, Zarząd Główny zwołuje Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków dla przeprowadzenia wyborów uzupełniających. Zwołane w tym celu Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków winno odbyć się przed upływem 3 miesięcy od daty przekroczenia połowy składu władz przez osoby dokooptowane.\n5. W razie wakatu na stanowisku Prezesa Zarządu Głównego lub Sekretarza Generalnego, zaistniałego przed upływem połowy kadencji, wybór na te funkcje jest dokonywany przez Nadzwyczajne Walne Zebrania Członków, odbywające się w tym celu przed upływem 3 miesięcy od daty zaistnienia wakatu. Wyboru określonych osób na te funkcje po upływie połowy kadencji dokonują członkowie Zarządu Głównego ze swego grona.\nRozdział VI. Walne Zebranie Członków\n2. Walne Zebranie Członków:\n1) ustala główne kierunki działalności Stowarzyszenia;\n2) uchwala statut oraz jego zmiany;\n3) uchwala likwidację Stowarzyszenia i sposób jej przeprowadzenia oraz przeznaczenie majątku likwidowanego Stowarzyszenia;\n4) rozpatruje i zatwierdza sprawozdania z działalności Zarządu Głównego, Głównej Komisji Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego;\n5) na wniosek Głównej Komisji Rewizyjnej udziela Zarządowi absolutorium;\n6) wybiera i odwołuje Prezesa Zarządu Głównego, Sekretarza Generalnego, pozostałych stałych członków Zarządu Głównego, Główną Komisję Rewizyjną i Sąd Koleżeński;\n7) nadaje godność honorowego członka Stowarzyszenia;\n8) rozpatruje wnioski i postulaty zgłoszone przez członków Stowarzyszenia lub jego władze;\n9) rozpatruje odwołania od uchwał Zarządu Głównego w sprawie skreślenia z rejestru członków Stowarzyszenia oraz odwołania od orzeczeń Sądu Koleżeńskiego;\n10) podejmuje uchwały we wszystkich innych sprawach włączonych do porządku obrad Zebrania.\n2) z głosem doradczym - członkowie wspierający i honorowi Stowarzyszenia oraz zaproszeni goście.\nWalne Zebranie Członków może być zwyczajne albo nadzwyczajne.\n1. Zwyczajne Walne Zebranie Członków, zwoływane przez Zarząd Główny, winno odbyć się przed upływem 3 miesięcy od końca kadencji naczelnych władz Stowarzyszenia.\n2. O terminie, miejscu i porządku obrad Walnego Zebrania Członków zawiadamia się członków Stowarzyszenia z co najmniej czteromiesięcznym wyprzedzeniem. Za skuteczne zawiadomienie członków uznaje się także wysłanie zawiadomień pocztą elektroniczną na indywidualne adresy członków.\n3. Nie później niż dwa miesiące przed terminem Zebrania członek Stowarzyszenia może skierować do Zarządu Głównego wniosek o uzupełnienie lub zmianę porządku obrad Walnego Zebrania. O uwzględnieniu bądź odrzuceniu wniosku Zarząd Główny z uzasadnieniem swej decyzji zawiadamia członka nie później niż miesiąc przed terminem Zebrania.\nNadzwyczajne Walne Zebranie Członków jest zwoływane przez Zarząd Główny z własnej inicjatywy, na żądanie Głównej Komisji Rewizyjnej, 1/3 oddziałów Stowarzyszenia lub 1/3 ogółu członków Stowarzyszenia. O terminie, miejscu i porządku obrad Nadzwyczajnego Walnego Zebrania Członków zawiadamia się członków Stowarzyszenia z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem.\n1. Zarówno Zwyczajne, jak i Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków może zostać zwołane również jako Zebranie Przedstawicieli Członków wybieranych w Oddziałach Stowarzyszenia w proporcji, w której jeden przedstawiciel reprezentuje każdą rozpoczętą grupę dziesięciu członków Stowarzyszenia przypisanych do danego Oddziału.\n2. Bez względu na przypisanie do Oddziału Stowarzyszenia członkowie Stowarzyszenia posiadający stałe miejsce zamieszkania za granicą wybierają swych przedstawicieli ze swego grona.\nW razie zaniechania przez Zarząd Główny obowiązku zwołania Walnego Zebrania Członków, Walne Zebranie Członków może być zwołane przez Główną Komisję Rewizyjną.\n1. Wyboru Prezesa Zarządu Głównego, Sekretarza Generalnego oraz pozostałych stałych członków Zarządu Głównego, Głównej Komisji Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego dokonuje się we wskazanej kolejności w głosowaniu tajnym.\n2. Kandydatów na funkcje i do władz wskazanych w pkt. 1 może zgłosić każdy uprawniony do uczestniczenia w głosowaniu, z wyłączeniem kandydata na Sekretarza Generalnego, którego zgłasza Prezes Zarządu Głównego.\n3. Głosowanie winno być poprzedzone uzyskaniem zgody kandydata na kandydowanie.\nRozdział VII. Zarząd Główny i Prezydium Zarządu Głównego\n1. Zarząd Główny kieruje działalnością Stowarzyszenia zgodnie z uchwałami Walnego Zebrania Członków i reprezentuje Stowarzyszenie na zewnątrz.\n1) wytyczanie na podstawie uchwał Walnego Zebrania Członków szczegółowych kierunków działalności Stowarzyszenia;\n2) uchwalanie okresowych programów działalności Stowarzyszenia;\n3) uchwalanie budżetu Stowarzyszenia i zatwierdzanie rocznych bilansów oraz sprawozdań finansowych za okres kadencji, składanych przez Zarząd Walnemu Zebraniu Członków;\n4) składanie sprawozdań Walnemu Zebraniu Członków z działalności merytorycznej, organizacyjnej i finansowej Stowarzyszenia;\n5) tworzenie oraz likwidacja oddziałów Stowarzyszenia;\n6) przyjmowanie i skreślanie członków Stowarzyszenia oraz prowadzenie rejestru członków Stowarzyszenia;\n7) ustalanie wysokości rocznych składek członkowskich;\n8) wnioskowanie o nadanie godności honorowego członka Stowarzyszenia;\n9) nadawanie wyróżnienia „Medal Societas Humboldtiana Polonorum";\n10) podejmowanie uchwał o przystąpieniu Stowarzyszenia do organizacji krajowych i międzynarodowych oraz desygnowanie przedstawicieli do współpracy z tymi organizacjami;\n11) zawieszanie uchwał władz Oddziałów w razie ich sprzeczności z prawem, statutem Stowarzyszenia oraz uchwałami naczelnych władz Stowarzyszenia;\n12) zarządzanie majątkiem Stowarzyszenia, w tym między innymi podejmowanie uchwał o nabywaniu, zbywaniu lub obciążaniu majątku Stowarzyszenia;\n13) zwoływania Walnego Zebrania Członków;\n14) wybór Wiceprezesów Zarządu Głównego oraz Skarbnika;\n15) powoływanie Rzecznika Sądu Koleżeńskiego.\n1. Zarząd Główny Stowarzyszenia tworzą: Prezes, 2 Wiceprezesi, Sekretarz Generalny, Skarbnik oraz 4 członków- jako stali członkowie Zarządu Głównego. W skład Zarządu Głównego wchodzą ponadto Prezesi Zarządów Oddziałów Stowarzyszenia bądź upoważnieni przez nich przedstawiciele Zarządów Oddziałów.\n2. Działalnością Zarządu Głównego kieruje jego Prezes, a w razie jego nieobecności lub z jego upoważnienia jeden z Wiceprezesów. Prezes zwołuje posiedzenia Zarządu Głównego Stowarzyszenia w razie potrzeby, nie rzadziej jednak niż co 6 miesięcy.\n3. Sekretarz Generalny Zarządu Głównego prowadzi dokumentację działalności Stowarzyszenia.\n4. Skarbnik Zarządu Głównego prowadzi dokumentację finansowej działalności Stowarzyszenia i czuwa nad racjonalnym gospodarowaniem jego majątkiem oraz przygotowuje projekty budżetu i sprawozdań finansowych, o których mowa w § 30 ust. 2 pkt. 3.\n1. Między posiedzeniami Zarządu Głównego działalnością Stowarzyszenia kieruje Prezydium w składzie: Prezes, Wiceprezesi, Sekretarz Generalny i Skarbnik.\n2. Prezydium Zarządu Głównego może podejmować uchwały we wszystkich sprawach należących do kompetencji Zarządu Głównego, chyba że Zarząd Główny postanowi inaczej.\n3. Posiedzenia Prezydium Zarządu Głównego odbywają się w razie potrzeby, jednak nie rzadziej niż co trzy miesiące. Posiedzenia Prezydium mogą odbywać się w formach bez osobistego, bezpośredniego udziału członków Prezydium w posiedzeniu, z wykorzystaniem telefonicznych i elektronicznych technik komunikowania się.\nRozdział VIII. Główna Komisja Rewizyjna\n1. Główna Komisja Rewizyjna jest organem kontrolnym Stowarzyszenia.\n2. Do zadań Głównej Komisji Rewizyjnej należy:\n1) kontrolowanie działalności Stowarzyszenia, a w szczególności rocznych sprawozdań finansowych;\n2) składanie sprawozdań z działalności Komisji Walnemu Zebraniu Członków;\n3) wnioskowanie o przyjęcie sprawozdań Zarządu Głównego oraz o udzielenie przez Walne Zebranie Członków absolutorium ustępującemu Zarządowi Głównemu;\n4) przedstawianie Walnemu Zebraniu Członków oraz Zarządowi Głównemu uwag i zaleceń pokontrolnych.\n1. Główną Komisję Rewizyjną tworzy pięciu członków. Komisją kieruje Przewodniczący wybrany przez członków Komisji. Przewodniczący zwołuje posiedzenia Komisji w razie potrzeby.\n2. Członkowie Głównej Komisji Rewizyjnej mogą uczestniczyć z głosem doradczym w posiedzeniach Zarządu Głównego i jego Prezydium.\n3. Członek Głównej Komisji Rewizyjnej nie może pełnić innych funkcji we władzach naczelnych Stowarzyszenia.\nRozdział IX. Sąd Koleżeński\n1. Do kompetencji Sądu Koleżeńskiego należy rozpatrywanie spraw o naruszenie przez członków Stowarzyszenia statutu lub uchwał władz Stowarzyszenia oraz o nieetyczne zachowania członków Stowarzyszenia.\n2. Sąd Koleżeński tworzy pięciu członków. Pracą Sądu Koleżeńskiego kieruje Przewodniczący wybrany przez członków Sądu.\n3. Postępowanie przed Sądem Koleżeńskim z własnej inicjatywy lub na wniosek innych władz Stowarzyszenia lub grupy co najmniej 10 członków Stowarzyszenia wszczyna Rzecznik Sądu Koleżeńskiego powoływany przez Zarząd Główny Stowarzyszenia.\n4. Zasady działalności Sądu Koleżeńskiego określa regulamin uchwalany przez Zarząd Główny Stowarzyszenia.\n3) zawieszenie w prawach członka na okres od 3 miesięcy do 2 lat;\n2. Od orzeczenia Sądu Koleżeńskiego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia, przysługuje odwołanie do Walnego Zebrania Członków.\nRozdział X. Oddziały Stowarzyszenia\n1. Oddziały Stowarzyszenia tworzy i likwiduje uchwałą Zarząd Główny, ustalając teren działania Oddziału.\n2. Oddział powinien liczyć co najmniej 15 członków zwyczajnych.\n3. Oddziały realizują statutowy cel oraz program Stowarzyszenia na terenie swej działalności.\n4. W przypadku trwałego ustania działalności Oddziału Zarząd Główny może podjąć stosowne działania, powołując pełnomocnika z zadaniem zwołania Zebrania Członków Oddziału oraz wyboru nowych władz Oddziału.\n1) Zebranie Członków Oddziału;\n2. Kadencja władz Oddziału trwa trzy lata.\n3. W zakresie wyboru władz Oddziału oraz zasad ich działalności stosuje się odpowiednio postanowienia dotyczące naczelnych władz Stowarzyszenia, z wyłączeniem § 27 ust. 2, przy czym- w razie braku innego wniosku– wybór władz oddziału może być przeprowadzony w głosowaniu jawnym.\nZebranie Członków Oddziału:\n1) wybiera Zarząd Oddziału i Komisję Rewizyjną Oddziału;\n2) podejmuje na wniosek Komisji Rewizyjnej Oddziału uchwały o udzieleniu absolutorium ustępującemu Zarządowi Oddziału;\n3) podejmuje uchwały w innych sprawach przedstawionych przez Zarząd Oddziału, Komisję Rewizyjną Oddziału oraz członków Oddziału.\n1. Zarząd Oddziału składa się z trzech do pięciu osób, w tym: Prezesa, Sekretarza i Skarbnika. W razie potrzeby mogą zostać utworzone inne funkcje. Uchwałę o liczebności Zarządu Oddziału podejmuje Zebranie Członków Oddziału.\n1) realizowanie na terenie Oddziału zadań Stowarzyszenia;\n2) opracowywanie planów i sprawozdań z działalności Oddziału składanych Zebraniu Członków Oddziału oraz Zarządowi Głównemu;\n3) reprezentowanie Stowarzyszenia wobec władz terenowych na obszarze działania Oddziału;\n4) dysponowanie środkami finansowymi pozostającymi w dyspozycji Oddziału;\n5) wybór Prezesa Zarządu Oddziału.\n1. Oddział prowadzi swoją działalność w oparciu o środki finansowe przyznane przez Zarząd Główny. O planowanym przeznaczeniu i sposobie wydatkowania tych środków powiadamia się Zarząd Główny Stowarzyszenia.\n2. Środki finansowe Oddziału są tworzone ze środków uzyskanych z działalności prowadzonej przez Oddział (70%), ze składek członkowskich członków Oddziału (70%) oraz z dotacji celowej Zarządu Głównego.\n3. Działalność finansowa Oddziału jest księgowana na oddzielnym koncie w Zarządzie Głównym. Za zgodą Zarządu Głównego Oddział może prowadzić samodzielną gospodarkę finansową oraz księgowość w myśl zasad określonych przepisami prawa.\n1. Komisję Rewizyjną Oddziału tworzą 3 osoby: Przewodniczący oraz 2 członków.\n1) kontroluje co najmniej raz w kadencji całokształt działalności Oddziału, a w szczególności gospodarkę finansową i opłacanie składek;\n2) przedstawia Zarządowi Oddziału wnioski w sprawie działalności Oddziału;\n3) w razie uchybień stwierdzonych w zakresie prowadzenia przez Oddział gospodarki finansowej informuje o tym Główną Komisję Rewizyjną;\n4) składa sprawozdanie Zebraniu Członków Oddziału wraz z wnioskiem o udzielenie absolutorium Zarządowi Oddziału.\nW Oddziałach, w których liczba członków nie przekracza 50 osób, lub które nie prowadzą samodzielnej działalności finansowej i związanej z tym księgowości, można odstąpić od powołania Komisji Rewizyjnej Oddziału. Uchwałę w tej sprawie podejmuje Zebranie Członków Oddziału, które w przypadku odstąpienia od powołania Komisji Rewizyjnej Oddziału przejmuje jej funkcje.\nRozdział XI. Majątek Stowarzyszenia\n1) składki członków oraz świadczenia członków wspierających;\n2) darowizny, spadki i zapisy;\n3) dochodów z działalności gospodarczej, przeznaczone na realizację celów statutowych;\n4) dochody z majątku Stowarzyszenia;\n5) odsetki i dochody z kapitału;\n6) subwencje państwowe i społeczne oraz zbiórki i inne formy ofiarności publicznej;\n7) dochody z własnej działalności, a w szczególności nadwyżki finansowe pozostałe po konferencjach i innych przedsięwzięciach organizowanych przez Stowarzyszenie.\n1. Środkami majątkowymi Stowarzyszenia dysponuje Zarząd Główny, a środkami majątkowymi Oddziału - Zarząd Oddziału, w ramach zaakceptowanego przez Zarząd Główny budżetu lub przyznanego limitu.\n2. Do zawierania umów, udzielania pełnomocnictw i składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych wymagane jest współdziałanie dwu członków Zarządu, przy czym jednym z nich musi być Prezes Zarządu, Wiceprezes lub Skarbnik.\nRozdział XII. Zmiana statutu i likwidacja Stowarzyszenia\n1. Zmiana statutu lub likwidacja Stowarzyszenia wymagają uchwały Walnego Zebrania Członków podjętej większością 2/3 członków uczestniczących w Walnym Zebraniu Członków względnie uchwały Walnego Zebrania Przedstawicieli Członków podjętej większością 2/3 przedstawicieli uczestniczących w Walnym Zebraniu Przedstawicieli Członków.\n2. W razie uczestniczenia w głosowaniu na Walnym Zebraniu Członków liczby członków Stowarzyszenia mniejszej od 50% ogólnej liczby członków Stowarzyszenia, a w przypadku Walnego Zebrania Przedstawicieli Członków liczby przedstawicieli mniejszej od 25%, wybranych przedstawicieli, uchwała o zmianie statutu lub likwidacji Stowarzyszenia wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od daty jej wysłania wszystkim członkom zwyczajnym.\nStatut wchodzi w życie z dniem jego uchwalenia przez Walne Zebranie Członków.\nNiniejszy statut przyjęty został przez Walne Zebranie Członków SHP odbyte w dniu 23.06.2007 r. w Warszawie na podstawie uchwały nr WZC/16/2007.\nTekst zaakceptowany przez Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego na posiedzeniu w dniu 27.03.2008 (sygnatura sprawy PO.VIII NS-REJ.KRS/001269/08/832) i wpisany do KRS pod nr: 0000094741.


Calle 42 Entre 5Ta Y 10Ma Avenidas, Playa del Carmen, Meksyk\n3-gwiazdkowy Imperial Condohotel Riviera Maya może pochwalić się lokalizacją w pobliżu Diseno Visual Boutique Handmade, odległość do obiektu wynosi zaledwie 1.7 km. Zawsze dostępne pralnia, czyszczenie chemiczne i usługi concierge, a także wyznaczone miejsce do palenia, przechowalnia bagażu i winda.\nHotel oddalony jest zaledwie o 15-minut spacerem od Galeria Lamanai. Obiekt jest położony w odległości 20-minutowego spaceru od centrum Playa del Carmen.\nWszystkie pokoje w Imperial Condohotel Riviera Maya są wyposażone w darmowe wi-fi, telewizor płaskoekranowy, prywatny balkon i biurko do pracy.\nZjeść i wypić można w Los Tabernacos Bistro Lounge i Ah Cacao Chocolate Cafe, znajdujących się w sąsiedztwie.\nPort lotniczy Playa Del Carmen znajduje się w odległości 5 km od hotelu.\nImperial Condohotel Riviera Maya, Meksyk\n/ Calle 42 Entre 5Ta Y 10Ma Avenidas, Playa del Carmen, Meksyk / Kontakty\nLa Quinta & Brooklyn Downtown Zajazd Philstay Myeongdong Boutique - Hostel The Great Hotel Oakwater - 3 Bedroom Waterfront Ośrodek wypoczynkowy Neighbors Hotel Langham Place, Fifth Avenue Hotel Close To Metro Cantagalo Apartament Bolivar 813 Apartament Sand Trap Villas A2 Willa Gavea Tropical Boutique Hotel Avalon Hotel The Manhattan Club Hotel Regina Hotel Hilton Copacabana Hotel Nylo City Hotel Element Moline Hotel Motel 6 Brockton Motel Comfort At Lake Worth Hotel Bella Vida Resort - 4569 Ośrodek wypoczynkowy Astagina And Spa Ośrodek wypoczynkowy Quality & I-10 Zajazd Trump International & Tower Hotel Quality Shenandoah Valley Zajazd Night Hotel Ramada Bali Sunset Road Kuta Hotel Ulun Ośrodek wypoczynkowy Springhill Hotel


Diariusz Senatu nr 37\n1-15 czerwca 2009 r.\nParlamentarne obchody 20. rocznicy wyborów 4 czerwca 1989 r.\nNa swym posiedzeniu senatorowie z Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji kontynuowali rozpatrywanie ustawy o zmianie ustawy o Policji.\nRozwiązania zawarte w ustawie, uchwalonej prze Sejm na podstawie projektu wniesionego przez Radę Ministrów, przypomniał wiceprezes Rządowego Centrum Legislacyjnego Jacek Krawczyk. Nowelizacja stanowi wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 września 2008 r., stwierdzającego niezgodność z konstytucją art. 90 ustawy o Policji w zakresie, w jakim odnosi się on do dalszego bezterminowego dysponowania przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz podległe mu organy użytkowanymi dotychczas lokalami mieszkalnymi w domach stanowiących własność prywatną.\nŻadnych uwag do rozpatrywanej ustawy nie zgłosili przedstawiciele Komendy Głównej Policji.\nW opinii Biura Legislacyjnego Kancelarii Senatu natomiast zwrócono uwagę, że jedna ze zmian w art. 90 ust 1 ustawy o Policji skutkuje większym zróżnicowaniem sytuacji prawnej właścicieli tych lokali, które pozostają w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych, tj. zajmowanych przez policjantów, i właścicieli lokali zajmowanych przez funkcjonariuszy Straż Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej.\nW wyniku głosowania, na wniosek senatora Stanisława Piotrowicza, Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji postanowiła zarekomendować Senatowi przyjęcie bez poprawek ustawy o zmianie ustawy o Policji. Na sprawozdawcę stanowiska komisji w tej sprawie wybrano senatora Jacka Swakonia.\nPodczas posiedzenia Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej rozpatrzono ustawę o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Omówił ją sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Kazimierz Plocke. Nowelizacja zmienia sposób naliczania należności i opłat rocznych za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej oraz opłat z tytułu niewykonania obowiązku zdjęcia i odpowiedniego zagospodarowania warstwy próchnicznej z lepszych jakościowo gruntów rolnych wyłączanych z produkcji.\nSenatorowie zapoznali się także z opinią Biura Legislacyjnego Kancelarii Senatu, które w swoich uwagach zaproponowało wprowadzenie poprawek do rozpatrywanej ustawy sejmowej. Odnosząc się do tych propozycji, wiceminister rolnictwa poparł część z nich.\nW trakcie dyskusji senatorowie poparli stanowisko resortu w kwestii innego traktowania gruntów leśnych, a także szczególnej ich ochrony.\nSenator Janusz Sepioł zaproponował jedną poprawkę, mającą na celu wykreślenie ograniczenia do 1 ha obszaru gruntu podlegającego wyłączeniu należności i opłat rocznych przez marszałka województwa. Z tą propozycją nie zgodził się przedstawiciel ministerstwa rolnictwa, a zdaniem senackiego biura legislacyjnego spowodowałaby ona niekonsekwencje w zapisach ustawowych. W związku z przedstawionymi argumentami senator J. Sepioł wycofał zgłoszoną poprawkę.\nW wyniku głosowania Komisja Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej, na wniosek przewodniczącego senatora Mariusza Witczaka, poparła część poprawek zawartych w opinii senackiego biura legislacyjnego. Akceptacji nie uzyskała natomiast poprawka przejęta przez senatora Władysława Ortyla. Na sprawozdawcę stanowiska komisji w sprawie ustawy o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych na posiedzenie Senatu wybrano senatora J. Sepioła.\nPodczas posiedzenia senatorowie rozpatrzyli także ustawę o zmianie ustawy o Policji. Omówił ją wiceprezes Rządowego Centrum Legislacyjnego Jacek Krawczyk. Dotyczy ona wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego i doprecyzowuje, jakie lokale wchodzą w skład tzw. zasobu mieszkaniowego resortu spraw wewnętrznych. Określa przy tym prawa przysługujące właścicielom opróżnionych lokali (w tym prawo do zamieszkania, najmu lub użycia bezpłatnego) oraz dopuszcza możliwość przydziału opróżnionego lokalu mieszkalnego, którego właściciel we wskazanym terminie nie odda w najem lub bezpłatne używanie.\nPrzedstawicielka senackiego biura legislacyjnego przedstawiła opinię na temat sejmowej ustawy wraz z propozycjami poprawek. Przypomniała również, że w Senacie toczyły się prace związane z inicjatywą senacką, będącą wykonaniem tego orzeczenia trybunału. Zdaniem senackiego biura legislacyjnego, przyznanie uprawnień innym właścicielom może skutkować żądaniem zwrotu mieszkań, a zapisy ustawy należałoby poszerzyć o pozostałe służby mundurowe podlegające resortowi spraw wewnętrznych.\nZ tymi uwagami nie zgodził się wiceprezes J. Krawczyk. Jak poinformował, rząd pracuje nad podobnymi zmianami dotyczącymi innych służb mundurowych.\nW trakcie dyskusji senator W. Ortyl pytał o przyczynę tworzenia w tym samym czasie dwóch oddzielnych projektów dotyczących tej samej materii, tj. inicjatywy senackiej i projektu rządowego. Ten pogląd podzielił senator M. Witczak.\nW wyniku glosowania, na wniosek senatora M. Witczaka, Komisja Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej postanowiła zarekomendować Izbie przyjęcie bez poprawek ustawy o zmianie ustawy o Policji. Na sprawozdawcę stanowiska komisji w tej sprawie wybrano senatora Zbigniewa Meresa.\nPodczas posiedzenia Komisji Kultury i Środków Przekazu przystąpiono do rozpatrzenia ustawy o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych. Jej założenia przedstawiła posłanka sprawozdawczyni, przewodnicząca sejmowej komisji kultury Iwona Śledzińska-Katarasińska.\nUstawa, autorstwa PO, PSL i SLD, uchwalona przez Sejm na 42. posiedzeniu, 21 maja 2009 r., przewiduje m.in. likwidację abonamentu od 2010 r., a w zamian przekazywanie corocznie z budżetu państwa na media około 900 mln zł, a także przekształcenie regionalnych oddziałów TVP w samodzielne spółki. Proponowana regulacja odchodzi od finansowania instytucji na rzecz finansowania zadań - wprowadza licencje programowe, które określić mają, na co konkretnie idą publiczne pieniądze w radiu i telewizji. 10% publicznych wydatków na media będzie rozdzielane w otwartych konkursach, o środki z tej puli będą mogli starać się nadawcy prywatni. Licencji programowej udzielać będzie KRRiT, a organem opiniodawczym dla niej staną się rady programowe - tzw. duża, składająca się z 15 członków, i kilkanaście regionalnych rad programowych, liczących po 7 członków. W wypadku takich kanałów jak np. Program II Polskiego Radia czy TVP Kultura licencji można będzie udzielić na cały program, w pozostałych sytuacjach - na audycje.\nUstawa zakłada też zwiększenie składu KRRiT z 5 do 7 osób: 3 członków miałby wskazywać Sejm, po 2 Senat i prezydent. Przewiduje się też rotacyjność kadencji członków KRRiT. Co dwa lata zmieniałby się przedstawiciel Sejmu, co trzy lata - Senatu i prezydenta. Żeby zostać członkiem KRRiT, trzeba będzie mieć co najmniej dwie rekomendacje wyższych uczelni lub stowarzyszeń twórczych. Ustawa likwiduje zasadę nieodwoływalności członków rad nadzorczych mediów publicznych, co - według wnioskodawców - prowadziło do tej pory do licznych patologii. Członek rady nadzorczej będzie mógł być odwołany w trakcie kadencji z tzw. ważnych powodów: rażącego naruszenia prawa, pozostawania w konflikcie interesów lub działania na szkodę spółki.\nZ dniem wejścia w życie ustawy wygasną obecne kadencje Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz zarządów i rad nadzorczych TVP i Polskiego Radia. Ich członkowie mają pełnić swoje funkcje do czasu powołania następców. Nowe zarządy w ogólnopolskiej TVP i Polskim Radiu mają być trzyosobowe, w spółkach regionalnych - jednoosobowe.\nUstawa wprowadza też nowe pojęcia, np. nadawcę pożytku publicznego, którym będzie mogła zostać szkoła, uczelnia wyższa lub organizacja pozarządowa. Otrzyma ona koncesję na program radiowy lub telewizyjny skierowany do odbiorców na terenie jednej gminy.\nUstawa ma również gwarantować "poszanowanie niezależności i swobody wypowiedzi dziennikarzy" w mediach publicznych. Zakazane będzie wywieranie presji na dziennikarza, aby zmusić go do wyrażania poglądów niezgodnych z jego własnym sumieniem.\nW ustawie zapisano też, by do obowiązków niezależnych spółek regionalnych TVP należało tworzenie ogólnokrajowego programu o charakterze informacyjno-publicystycznym, co miałoby gwarantować utrzymanie TVP Info.\nUchwalenie ustawy poprzedziła burzliwa dyskusja posłów. PiS protestował przeciwko głosowaniu nad projektem, zanim stanowiska w sprawie pomocy publicznej dla mediów nie zajmie Komisja Europejska. Nowy system finansowania, kwalifikowany jako pomoc publiczna, będzie bowiem musiał uzyskać zgodę Komisji Europejskiej. Także ze względu na swój charakter finansowanie budżetowe będzie podlegało zwrotowi, gdyby TVP lub Polskie Radio wykorzystały je niezgodnie z przeznaczeniem. Według PiS, notyfikacja w KE powinna się odbyć jeszcze na etapie projektu. Podnoszono też, że media publiczne, a na pewno wszystkie oddziały regionalne TVP nie przetrwają proponowanych zmian. Z krytyką spotkała się również likwidacja abonamentu.\nWedług PO notyfikację można rozpocząć po wydaniu wszystkich aktów rozporządzeń do ustawy, a te pojawią się dopiero, gdy ustawa wejdzie w życie. Wnioskodawcy zapewniali też, że jednym z najważniejszych celów ustawy jest regionalizacja TVP poprzez przekształcenie obecnych oddziałów w niezależne spółki. Abonament zaś należy zlikwidować, gdyż obywatele nie chcą go płacić (obecnie uiszcza go ok. 40% Polaków).\nW czasie głosowania w Sejmie odrzucono jedną z kluczowych poprawek, która wiązała budżetowe nakłady na radio i telewizję z wysokością Produktu Krajowego Brutto. Proponowany w poprawce 1‰ na podstawie danych za 2008 r. dawałby około 1 mld 200 mln zł.\nRozwiązanie to popierała Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, podkreślając, że w przełożeniu na PKB Polska jest na ostatnim miejscu w Europie pod względem wydatków na media publiczne. Według danych KRRiT na podstawie abonamentu zebranego w 2007 r. na radio i telewizję wydajemy 0,77‰ PKB, podczas gdy średnia europejska to 1,69‰.\nPodczas posiedzenia Komisji Kultury i Środków Przekazu jej przewodniczący senator Piotr Ł.J. Andrzejewski zapoznał senatorów ze stanowiskiem resortu kultury, w którym zawarta została także opinia Ministerstwa Finansów. W piśmie skierowanym do ministra kultury wiceminister finansów Elżbieta Suchocka-Roguska stwierdziła, że resort nie widzi możliwości wyasygnowania w 2010 r. z budżetu państwa 880 mln zł na TVP i Polskie Radio. Postulowała także, by Senat wprowadził do ustawy medialnej poprawki, znoszące minimalną wysokość sumy, jaką budżet miałby przeznaczać na media publiczne. Wedle propozycji resortu wysokość budżetowych nakładów na radio i telewizję określać miałaby corocznie Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w porozumieniu z ministrem finansów.\nW opinii KRRiT natomiast, postulaty resortu finansów mogą być nie do pogodzenia z wymogami Komisji Europejskiej, która - zgodnie z prawem wspólnotowym - musi wydać zgodę na kwalifikowane jako pomoc publiczna finansowanie mediów z budżetu.\nJak poinformowała senatorów posłanka I. Śledzińska-Katarasińska, sejmowa komisja pracująca nad ustawą medialną zapoznała się z opinią resortu finansów.\nDyrektor Departamentu Prawnego w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Dominik Skoczek potwierdził, że Komisja Europejska wymaga, by system, który zostaje zgłoszony do notyfikacji, pozwalał precyzyjnie określić, jaka będzie wysokość pomocy publicznej na dany rok. "Jeżeli parlament corocznie będzie podejmował decyzje o wysokości środków na rzecz finansowania mediów publicznych, może to wzbudzić wątpliwości Komisji Europejskiej. W tym kontekście minister kultury wyraża troskę, by system finansowania był tak skonstruowany, żeby notyfikacja mogła zostać przeprowadzona" - zaznaczył.\nMinisterstwo kultury zaproponowało ponadto, by ustawa wprowadziła jednoosobowe zarządy TVP i Polskiego Radia. W Sejmie przepis ten skreślono na wniosek Lewicy, wpisując w zamian zarządy trzyosobowe. Ministerstwo kultury chce też, by w radach nadzorczych radia i telewizji zasiadało jeszcze 2 przedstawicieli - resortów skarbu (jak obecnie) i kultury. Ministerstwo kultury postuluje przy tym zwiększenie składów rad nadzorczych - teraz ustawa zakłada, że będą liczyć od 3 do 5 członków.\nBiuro Legislacyjne Kancelarii Senatu przedstawiło opinię na temat ustawy, w której zgłosiło 30 propozycji poprawek. Wśród uwag znalazły się m.in. wątpliwości dotyczące zgodności ustawy z konstytucją ze względu na przerwanie kadencji konstytucyjnego organu, jakim jest KRRiT.\nPodczas posiedzenia senatorowie zapoznali się także z opiniami zainteresowanych środowisk twórczych i ekspertów. Szereg propozycji zmian przedstawił szef Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych Maciej Strzembosz. Jego zdaniem, ustawa jest wadliwa w swojej konstrukcji, a przyjęte zapisy - "blankietowe". Przypomniał także, że rząd do tej pory nie przedstawił stanowiska w sprawie tej ustawy. Wyraził obawę o dalsze polityzowanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Krytyce poddał także przyjętą w ustawie koncepcję licencji programowej. Jego zdaniem, Sejm zlekceważył uwagi środowisk twórczych jej dotyczące. M. Strzembosz ocenił, że ustawa grozi dziką prywatyzacją regionalnych ośrodków telewizyjnych, a także nie stwarza możliwości finansowego wsparcia mediów regionalnych przez samorządy.\nSejmową ustawę ostrej krytyce poddał także ekspert Karol Jakubowicz. Krytycznie ocenił zawartą w ustawie licencję programową (postulował m.in. skreślenie zapisu dotyczącego odmowy przyznania tej licencji), a także zapisy dotyczące Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Jego zdaniem, po wejściu w życie nowej ustawy medialnej nadawcy publiczni podzielą los nadawców prywatnych - nowa ustawa zwiększy ich zależność od reklamodawców.\nPodczas posiedzenia swoją opinię o ustawie przedstawiło także Stowarzyszenie "Film 1,2", zdaniem którego nowa ustawa medialna nie zawiera żadnych gwarancji wsparcia finansowania produkcji filmowej i rozwoju sztuki filmowej.\nPo dyskusji senatorowie z Komisji Kultury i Środków Przekazu postanowili kontynuować prace nad ustawą o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych na kolejnym posiedzeniu, 16 czerwca 2009 r.\nPodczas wspólnego posiedzenia Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Środowiska przystąpiono do rozpatrywania ustawy o rolnictwie ekologicznym.\nUstawę rekomendował senatorom wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi Artur Ławniczak. W posiedzeniu uczestniczyli także podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska Bernard Błaszczyk i główny inspektor ochrony roślin i nasiennictwa Tadeusz Kłos.\nUstawa, uchwalona na podstawie projektu wniesionego przez Radę Ministrów, ma zastąpić ustawę z 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym i dostosować polskie prawo do przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie oraz przepisów wydanych w trybie przepisów tego rozporządzenia. Zawiera ona ramy prawne działalności jednostek certyfikujących w zakresie rolnictwa ekologicznego, określając m. in. zasady udzielania upoważnień, obowiązki informacyjne i sposób kontroli. Ustawa określa także sposób potwierdzenia kwalifikacji inspektorów rolnictwa ekologicznego.\nKompetencje w zakresie kontroli nad produkcją ekologiczną i nadzoru nad jednostkami certyfikującymi otrzymała Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Stanowi, że w zakresie właściwym dla swoich kompetencji Inspekcja Handlowa, Inspekcja Weterynaryjna i Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa współpracują z Inspekcją Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przy sprawowaniu nadzoru nad jednostkami certyfikującym i nad produkcją ekologiczną. Szczegółowe zasady współpracy określą porozumienia zawarte między poszczególnymi inspekcjami.\nUstawa wskazuje, które środki do produkcji ekologicznej można oznakować określeniami “ekologiczny”, “eko” lub “bio”. Ponadto w ustawie znajduje się katalog działań wspierających rolnictwo ekologiczne, które mogą być finansowane z budżetu państwa.\nUstawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu nakładającego karę administracyjną za prowadzenie kontroli za pośrednictwem osób niewpisanych do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego lub w zakresie niezgodnym z zakresem rodzajów specjalizacji do prowadzenia kontroli, który wchodzi w życie 1 stycznia 2011 r.\nW toku prac sejmowych nad rządowym projektem wprowadzono m.in. poprawkę, zawężającą do podmiotów gospodarczych zajmujących się wyłącznie handlem detalicznym stosowanie odstępstwa od zasady zgłoszenia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego. W opinii Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej, ta zmiana - ze względu na bardzo szeroką definicję pojęcia “handel detaliczny” – będzie miała ograniczony skutek, przysporzy natomiast trudności interpretacyjnych przy stosowaniu odstępstwa przewidzianego w art. 28 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007.\nKolejna sejmowa poprawka nałożyła na jednostki certyfikujące obowiązek publikacji w wykazie producentów ekologicznych informacji dotyczących również osób fizycznych. Jej zgodność z prawem Unii Europejskiej została zakwestionowana przez UKIE. Jak stwierdzono, narusza ona dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych.\nInne poprawki wprowadzone przez Sejm zmieniały zawartość bazy danych administrowanej przez głównego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, wskazywały nowe zadania, które będą mogły być finansowane z budżetu państwa. Pozostałe miały charakter redakcyjny.\nPodczas posiedzenia połączone komisje zapoznały się także z opinią Biura Legislacyjnego Kancelarii Senatu. W swoich uwagach wskazało ono na szereg nieścisłości w sejmowych zapisach i zaproponowało wprowadzenie stosownych poprawek. Biuro wskazało także na przepisy art. 24–26, wprowadzające do ustawy odpowiedzialność administracyjno-karną. Zdaniem legislatora, taka konstrukcja prawna może rodzić wątpliwości co do zgodności z art. 42 ust. 3 konstytucji, stanowiącym, że każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Jak dodano w opinii, zgodnie z doktryną prawa konstytucyjnego z tego przepisu konstytucji wywodzi się zasadę, że popełnienie czynu również wymaga stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu. Przypomniano ponadto, iż problematyka kar administracyjnych była już przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził m.in., że odpowiedzialność administracyjna nie jest odpowiedzialnością absolutną, “tzn. że naruszający przepis może uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że uczynił wszystko, czego można było od niego rozsądnie wymagać, aby do naruszenia przepisów nie dopuścić”. Ta wskazówka interpretacyjna, podobnie jak inne zaprezentowane w orzecznictwie trybunału, nie została jednak wyrażona wprost w przepisach, i jej stosowanie wymaga wysokiej kultury prawnej organu stosującego prawo. Oczekiwanie od organów administracji tak wysokich standardów może się okazać nieuzasadnione. Dlatego wprowadzanie kar administracyjnych wymaga wyjątkowej ostrożności i precyzji w określeniu przesłanek odpowiedzialności.\nPonadto w opinii stwierdzono, że proponowane rozwiązanie budzi uzasadnione wątpliwości co do zgodności z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zakresie karania osób fizycznych.\nPo zapoznaniu się z rozwiązaniami przyjętymi w sejmowej ustawie o rolnictwie ekologicznym oraz z opinią senackiego biura legislacyjnego połączone komisje uznały, że rozpatrywana materia prawna, zwłaszcza w zakresie zgodności z konstytucją, wymaga wnikliwej analizy oraz uzgodnień i dodatkowych opinii.\nDlatego – na podstawie art. 68 ust. 3 Regulaminu Senatu – zwrócono się do marszałka Senatu o przedłużenie do 16 czerwca 2009 r. terminu przedstawienia przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisję Środowiska sprawozdania dotyczącego tej ustawy.\nWniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (wersja przekształcona), wdrażanie Small Business Act – wraz projektem stanowiska rządu w tej sprawie – sygnatura Komisji Europejskiej COM(2009) 126.\nWniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE w sprawie opłat za ochronę lotnictwa – wraz projektem stanowiska rządu w tej sprawie – sygnatura Komisji Europejskiej COM(2009) 217.\nPrzedstawiciel rządu: sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz.\nWnioski nierozpatrywane – propozycja zaakceptowana przez Komisję Spraw Unii Europejskiej:\n- w trybie art. 6 ust. 1 – COM(2009) 227, COM(2009) 194, COM(2009) 142, COM(2009) 113, 9769/09, COM(2009) 185, COM(2009) 226, COM(2009) 229;\n- w trybie art. 6. ust. 4 – COM(2009) 220, COM(2009) 233.\nNa swym posiedzeniu Komisja Budżetu i Finansów Publicznych rozpatrzyła ustawę o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych, skupiając się przede wszystkim na jej zapisach odnoszących się do budżetu i finansowania mediów publicznych.\nPo zapoznaniu się z opinią Biura Legislacyjnego Kancelarii Senatu komisja, na wniosek przewodniczącego senatora Kazimierza Kleiny, postanowiła zaproponować poprawki dotyczące przede wszystkim rozdziału 5 i 6 ustawy. Na sprawozdawcę stanowiska komisji w tej sprawie wybrano senatora Henryka Woźniaka.\nNa swym posiedzeniu Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowiła zarekomendować Senatowi przyjęcie ustawy o zmianie ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Ustalono, że stanowisko komisji w tej sprawie podczas posiedzenia plenarnego przekaże senator Lucjan Cichosz.\nNowelizację, uchwaloną przez Sejm na podstawie przedłożenia Rady Ministrów, przedstawił wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi Artur Ławniczak. Rządowy projekt ustawy był przedmiotem prac sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Komisja po jego rozpatrzeniu projektu nie wprowadziła do niego żadnych poprawek. W trakcie drugiego czytania w Sejmie także nie zostały zgłoszone żadne zmiany i nowelizacja została uchwalona w brzmieniu zaproponowanym przez rząd.\nSenatorowie zapoznali się również z opinią Biura Legislacyjnego Kancelarii Senatu, które stwierdziło, że ustawa nie budzi zastrzeżeń o charakterze legislacyjnym.\nRozpatrywana nowelizacja dostosowuje prawo krajowe do rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 1034/2008 z 21 października 2008 r., zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 885/2006, ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFRG i EFRROW.\nUstawa nowelizująca zmienia zasady potrącania należności przysługujących Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od beneficjentów środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). Dotychczas obowiązujące przepisy dawały prawo potrącenia z bezspornej i wymagalnej wierzytelności lub należności dłużnika z tytułu realizowanych przez agencję płatności w ramach poszczególnych funduszy Unii Europejskiej oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków z tych funduszy. Obecnie jest możliwe potrącenie tylko w ramach tego samego funduszu. Opiniowana ustawa zwiększa zakres stanów faktycznych, w których potrącenie stanie się możliwe i da prawo potrącenia należności agencji z należnością lub wierzytelnością dłużnika z tytułu płatności z EFRG albo z EFRROW niezależnie od tego, z którego z nich wynika należność agencji. To rozwiązanie mniej korzystne dla rolników już korzystających z pomocy, ale należy uznać, że mieści się w granicach swobody ustawodawcy w stanowieniu prawa.\nW nowelizacji zmieniono także przepis przejściowy, rozciągając działanie zapisów dotyczących umarzania, w całości lub w części, rozkładania na raty lub odraczania terminu spłat wierzytelności agencji przypadających jej w związku z wykonywaniem przez nią zadań finansowanych wyłącznie z krajowych środków publicznych, na zdarzenia prawne powstałe na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizowanej. W praktyce poszerzy to zakres stosowania tych przepisów w stosunku do wierzytelności agencji, przypadających jej w związku z wykonywaniem przez nią zadań finansowanych wyłącznie z krajowych środków publicznych, a niebędących środkami Funduszu Restrukturyzacji i Oddłużenia Rolnictwa. To rozwiązanie korzystniejsze dla beneficjentów. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.\nPodczas posiedzenia rozpatrzono także ustawę o zmianie ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Sejmową nowelizację, przyjętą przez w brzmieniu zaproponowanym w projekcie rządowym, rekomendował senatorom wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi A. Ławniczak. Zgodnie z nią, konie znakowane będą za pomocą elektronicznych identyfikatorów, tzw. czipów. Nowe przepisy dostosowują polskie prawo do unijnej regulacji. Ustawa przewiduje ponadto utworzenie centralnej bazy danych, zawierającej informacje o oznakowanych zwierzętach. Będzie ona prowadzona przez Polski Związek Hodowców Koni (PZHK), który ma największą bazę danych koni. Znajduje się w niej 360 tys. zwierząt.\nNowelizacja umożliwia także posiadaczom zwierząt (trzody, bydła, owiec i kóz) zgłaszanie zmian, np. o padnięciu czy sprzedaży, w Internecie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. ARiMR prowadzi centralną bazę zwierząt - tzw. system identyfikacji i rejestracji zwierząt (IRZ).\nNowe przepisy mają obowiązywać od lipca 2009 r.\nSenatorowie zapoznali się z opinią senackiego biura legislacyjnego, które zaproponowało wprowadzenie poprawki do rozpatrywanej noweli sejmowej. W trakcie dyskusji propozycje zmian zgłosił także senator Jan Olech.\nW wyniku głosowania Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi poparła 6 poprawek. Ustalono, że przyjęte zmiany podczas posiedzenia plenarnego zarekomenduje Izbie senator Grzegorz Wojciechowski.\nSenatorowie rozpatrzyli także ustawę o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Stanowisko rządu w tej sprawie przedstawił wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi A. Ławniczak. Rozwiązania proponowane w nowelizacji, uchwalonej na podstawie projektu wniesionego przez sejmową Komisję "Przyjazne Państwo", odnoszą się do gruntów rolnych położonych tylko poza granicami administracyjnymi miast i do wszystkich gruntów leśnych.\nUstawa uniezależnia należności za wyłączenie z produkcji gruntów rolnych od ceny żyta, określając je kwotowo. Ustalając wysokość należności, zastosowano metodę, polegającą na przeliczeniu należności wyrażonej w wartości odpowiedniej ilości żyta po kursie 582, 90 zł/t, wyznaczonym przez cenę żyta za pierwsze trzy kwartały 2007 r., określoną w sprawozdaniu prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Już na etapie prac nad projektem ustawy znany był komunikat prezesa GUS, określający cenę żyta za pierwsze trzy kwartały 2008 r. (558,00 zł/t). W ten sposób ustawodawca - działając w ramach przysługującej mu swobody stanowienia prawa - wybrał wariant mniej korzystny dla osób ubiegających się o odrolnienie gruntu.\nPonadto w sejmowej noweli rozszerzono katalog inwestycji, które mogą uzasadniać umorzenie należności i opłat rocznych za wyłączenie z produkcji gruntów rolnych. Zdecydowano także, że wejdzie ona w życie 1 stycznia 2010 r.\nSzereg uwag do ustawy sejmowej zgłosiło senackie biuro legislacyjne, które zaproponowało wprowadzenie stosownych poprawek. Zwrócono m.in. uwagę, że sejmowa nowelizacja nie zmienia sposobu obliczania kwoty opłaty od gruntów leśnych. W uzasadnieniu projektu ustawy ani podczas prac w komisjach sejmowych nie wskazano przyczyn pominięcia tej kwestii. Zaproponowane przez biuro poprawki przejęła i zgłosiła senator Grażyna Sztark.\nW wyniku głosowania Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi poparła cztery proponowane poprawki. Na sprawozdawcę stanowiska komisji w sprawie ustawy o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wybrano senatora Jerzego Chróścikowskiego.\nTego samego dnia Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zapoznała się z informacją Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi na temat sytuacji na rynku owoców miękkich. Dotyczyła ona m.in. stanu tego rynku i perspektyw producentów owoców miękkich, a także problemów ekonomicznych producentów owoców w bieżącym roku z uwzględnieniem sytuacji ekonomicznej gospodarstw sadowniczych po minionym sezonie. Poruszono także kwestię barier w tworzeniu grup producentów rolnych zajmujących się uprawą owoców i warzyw.\nPodsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Artur Ławniczak przedstawił informację na temat stanu rynku i perspektyw producentów owoców miękkich. Jak poinformował, zbiory owoców w 2008 r. były bardzo duże, wyniosły 3841 tys. t, czyli o 127% więcej niż wyjątkowo małe zbiory w 2007 r. O udanych zbiorach owoców w 2008 r. zadecydowały rekordowe zbiory jabłek oraz duże zbiory wiśni i owoców jagodowych. Zbiory malin owocujących w lecie i jesienią były największe w historii naszego sadownictwa - wynosiły aż 82 tys., czyli o 44,7% przewyższały zbiory z 2007 r., a o ponad 50% średnie zbiory malin z ostatnich pięciu lat. Bardzo duże były również zbiory porzeczek, aronii i borówek wysokich. W 2008 r. zebrano 201 tys. t truskawek, a więc o 15% więcej niż w 2007 r.\nW 2008 r. bardzo niskie były ceny skupu wiśni. Za wiśnie na sok płacono średnio 0,7 zł/kg, za wiśnie do mrożenia 0,85 zł/kg. Niskie ceny spowodowane były głównie bardzo wysokimi zbiorami wiśni w Polsce. Produkcja wiśni w 2008 r. nawet w dobrych sadach osiągających wysokie plony była nieopłacalna. Ceny owoców jagodowych w 2008 r., mimo że o kilkanaście procent niższe niż 2007 r., pozostawały korzystne. Opłacalność produkcji owoców jagodowych w 2008 r. pogorszyła się, ale była zdecydowanie wyższa niż w latach 2004-2006, kiedy ceny uzyskiwane na rynku były znacząco poniżej oczekiwań producentów. Za odszypułkowane truskawki do mrożenia w 2008 r. płacono producentom 2,80 zł/kg, tj. o 18% mniej niż w roku poprzednim. Ceny malin obniżyły się o 10%, do 3,70 zł/kg, ale były korzystne. Podobnie jak ceny porzeczek czarnych (1,80zł/kg), czerwonych (1,20zł/kg) i agrestu (2,00 zł/kg). Niższe od kosztów produkcji były natomiast ceny aronii.\nPrzewodniczący Rady Nadzorczej LUB SAD Kazimierz Gorczyca przedstawił informację, dotyczącą barier w rozwoju grup producentów zajmujących się uprawą owoców i warzyw. W Polsce rynek producentów rolnych jest coraz lepiej zorganizowany ale odbywa się to bez udziału producentów. Poważną barierą w rozwoju jest brak regulacji prawnych między producentami a zakładami przetwórczymi i sieciami handlowymi. Istnieje potrzeba wprowadzenia ustawowego obowiązku kupowania od organizacji rolniczych z pominięciem pośredników.\nPrezes zarządu Grupy Producentów Owoców i Warzyw HORTUS Barbara Dubicka-Kaczmarczyk przedstawiła charakterystykę grupy i metody funkcjonowania. Grupa HORTUS już drugi sezon zakończyła pomyślnie. W 2008 r. sprzedała ponad 300 t truskawek deserowych i około 200 t przemysłowych, kilkadziesiąt ton malin, poziomek i wiśni - prawie wszystko poza granice naszego kraju: do Danii, Anglii, Szwecji, Niemiec, Holandii, na Węgry. Jakość owoców sprzedawanych za granicę musiała być perfekcyjna, sposób i forma opakowania też. Umiejętna pielęgnacja upraw, pozwalająca na uzyskanie owoców wysokiej jakości to główny cel producentów grupy. To pozwala na swobodną rozmowę z handlowcami i negocjacje cenowe. Średnia cena sprzedaży truskawek w ostatnich dwóch latach wyniosła 3,9 zł za kg. W czerwcu 2008 r. w całej Polsce był problem ze zbytem truskawek tzw. przemysłowych. Konkurencją były truskawki z Chin. Nasi przetwórcy kupowali je na tyle tanio, że za polskie owoce chcieli płacić tylko od 0,6 do 0,8 zł za kg. Zrzeszenie HORTUS umiejętnie sprzedało swoje owoce przemysłowe po możliwie wysokiej cenie około 0,9 zł. Z tej sytuacji członkowie grupy wyciągnęli wnioski, że trzeba zwiększyć powierzchnię upraw odmian deserowych, walczyć o wysoką jakość owoców i zacząć uprawiać odmiany owocujące późnym latem. Grupa utrzymuje przyjazne stosunki z solidnymi odbiorcami, handlowcami, dostawcami usług i opakowań, sadzonek, nawozów i środków ochrony roślin. Nie zapomina o pomocy słabszym, przygotowując np. paczki świąteczne dla dzieci z pogotowia opiekuńczego. W planach jest także utworzenie funduszu gwarantującego pomoc członkom zrzeszenia i ich rodzinom w razie niespodziewanej trudnej sytuacji materialnej. Najważniejsze zaś, zdaniem prezes Dubickiej-Kaczmarczyk, że członkowie grupy są bardzo otwarci na wszelkie nowości technologiczne, odmianowe, nowe kontakty i oferty firm. Szukają rozwiązań swoich problemów, zapraszając specjalistów różnych dziedzin lub organizują wyjazdy szkoleniowe, aby zobaczyć coś interesującego poza swoim województwem.\nW trakcie dyskusji wskazywano także, że z powodu spadku popytu na soki wiśniowe powstały duże zapasy koncentratu i mrożonek oraz nadprodukcja owoców miękkich. Spowodowało to straty finansowe producentów owoców. Formułowano stwierdzenia, że należy obniżyć wielkość produkcji, ale pojawiły się również opinie, że należy rozwijać produkcję owoców miękkich, szukając nowych rynków zbytu. Uznano także, iż trzeba zmienić strukturę odmianową poprzez zwiększenie udziału odmian deserowych. Producenci owoców obecni na posiedzeniu wskazywali, że przetwórcy powinni bardziej dbać o nich i swoją bazę surowcową, udzielając im pomocy doradczej i finansowej. Ściślejsza powinna być także współpraca zakładów z producentami na klasycznych zasadach partnerskich, a nawet kapitałowych.\nSenatorowie z Komisji Kultury i Środków Przekazu kontynuowali prace nad ustawą o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych. Pierwsze posiedzenie w tej sprawie odbyło się 5 czerwca 2009 r.\nNa obecnym posiedzeniu komisja kultury głosowała nad kilkudziesięcioma poprawkami zgłoszonymi do rozpatrywanej ustawy. Senatorowie poparli m.in. zmianę, by do katalogu zadań mediów publicznych przywrócić obowiązki: respektowania chrześcijańskiego systemu wartości przy przyjęciu za podstawę uniwersalnych zasad etyki, służenia kształtowaniu postaw prozdrowotnych oraz służenia zwalczaniu patologii społecznych.\nPoparcia komisji nie uzyskały natomiast poprawki dotyczące finansowania mediów publicznych. Akceptacji nie uzyskała m.in. propozycja senatora Piotra Ł.J. Andrzejewskiego, by media publiczne były finansowane jednocześnie z dwóch źródeł: budżetu państwa i abonamentu rtv. W swojej poprawce senator wnosił także, by o tym, ile pieniędzy z budżetu otrzymają TVP i Polskie Radio, decydowała KRRiT w porozumieniu z Ministerstwem Finansów. Jak uzasadniał senator P.Ł.J. Andrzejewski, ta zmiana wychodzi naprzeciw postulatom Ministerstwa Finansów, które podtrzymuje stanowisko, iż nie widzi możliwości wyasygnowania z budżetu państwa 880 mln zł na TVP i Polskie Radio w 2010 r..\nSenatorowie negatywnie zaopiniowali też poprawkę, by wysokość środków, które budżet państwa ma co roku wykładać na media publiczne (kwota nie mniejsza niż abonament w 2007 r., czyli około 880 mln zł), była ściśle określona w ustawie budżetowej. W obecnym kształcie ustawa medialna stanowi bowiem, że kwota ta zapisana ma być jedynie w projekcie budżetu, co oznacza, że parlament może zmienić jej wysokość. Odmienne zdanie w tej sprawie miała Komisja Budżetu i Finansów Publicznych, która poparła poprawkę.\nAkceptacji komisji kultury nie uzyskała także propozycja, by członkami rad programowych nie mogli być parlamentarzyści, członkowie rządu, radni sejmików oraz prezydenci i radni miast.\nOgółem senatorowie postanowili zaproponować Izbie wprowadzenie 40 poprawek do ustawy o zadaniach publicznych w dziedzinie usług medialnych. Na sprawozdawcę stanowiska komisji wybrano senatora Andrzeja Persona. Do stanowiska komisji zostały także zgłoszone wnioski mniejszości:\no odrzucenie ustawy - sprawozdawcą wniosku będzie senator Czesław Ryszka,\no wprowadzenie 24 poprawek - przedstawi je senator P.Ł.J. Andrzejewski.\nNa swym posiedzeniu Komisja Kultury i Środków Przekazu postanowiła także wezwać w trybie pilnym, przed posiedzeniem plenarnym, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej do przedstawienia opinii o ustawie medialnej.\nSenatorowie chcą poznać opinię UKIE ze względu na konieczność jej notyfikowania w Komisji Europejskiej. Ustawa medialna znosi bowiem abonament rtv, a w zamian wprowadza finansowanie mediów z budżetu, co kwalifikowane jest jako pomoc publiczna. Na to zaś zgodę musi wyrazić Komisja Europejska.\nSenatorowie z Komisji Spraw Zagranicznych spotkali się z delegacją Komisji Spraw Zagranicznych Senatu Republiki Rumunii. Senatorowie rumuńscy przebywali w Polsce na zaproszenie przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych senatora Leona Kieresa.\nOtwierając posiedzenie, senator L. Kieres przypomniał o ścisłych partnerskich związkach łączących oba kraje, a także o ożywionych kontaktach dwustronnych na najwyższym szczeblu. Następnie omówił strukturę polskiego parlamentu i zakres działania Komisji Spraw Zagranicznych.\n8-13 czerwca 2009 r. marszałek Bogdan Borusewicz wraz z delegacją przedstawicieli parlamentów narodowych UE wziął udział w misji na Bliski Wschód. Jej cel stanowiło wsparcie wysiłków na rzecz wznowienia izraelsko-palestyńskiego procesu pokojowego. Inicjatorem tej misji był przewodniczący Izby Poselskiej Republiki Czeskiej Miloslav Vlček. Czechy do 30 czerwca 2009 r. przewodniczą UE. "Jest to pierwsza tego rodzaju misja od powołania nowego rządu izraelskiego i od wyboru prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy. Dobrze, że możemy uczestniczyć w takich inicjatywach" - powiedział marszałek Senatu.\nEuropejscy parlamentarzyści odwiedzili: Egipt, gdzie rozmawiali m.in. z sekretarzem generalnym Ligi Państw Arabskich i ministrem spraw zagranicznych Egiptu, Autonomię Palestyńską i Jordanię. Rozmawiali z przedstawicielami tamtejszych władz i parlamentów, m.in. z prezydentami Izraela Szimonem Peresem i Autonomii Palestyńskiej Mahmudem Abbasem, a także z wysokimi przedstawicielami Ligi Państw Arabskich.\nPo spotkaniu delegacji z prezydentem Sz. Peresem w wypowiedzi dla prasy marszałek B. Borusewicz poinformował, że podczas rozmowy padły ważne słowa o tym, iż strona izraelska gotowa jest działać "w myśl zasady: dwa państwa - dwa narody i granicy z 1967 roku z modyfikacjami". Jak dodał marszałek, prezydent Sz. Peres stwierdził też, że powinno się zlikwidować nielegalne izraelskie osadnictwo. W ocenie marszałka B. Borusewicza, to bardzo pozytywny sygnał i pierwsza taka deklaracja od powołania nowego rządu izraelskiego, niektóre partie wchodzące do rządu kwestionowały bowiem te zasady. Marszałek B. Borusewicz zaznaczył też, iż jest zapowiedź wystąpienia premiera Izraela Benjamina Netanjahu w tych kwestiach.\nW maju szef dyplomacji izraelskiej Awigdor Lieberman wykluczył powrót do granic Izraela sprzed wojny izraelsko-arabskiej w czerwcu 1967 r. Podczas tej wojny Izrael zajął wschodnią Jerozolimę, Zachodni Brzeg Jordanu, syryjskie wzgórza Golan, Strefę Gazy i Synaj. Z Synaju siły izraelskie wycofały się w 1982 r., a ze Strefy Gazy - w 2005 r.\nW Strefie Gazy marszałek Senatu spotkał się też z Polonią. Stanowią ją w głównej mierze kobiety, które wyszły za mąż za Palestyńczyków. One i ich mężowie mają polskie obywatelstwo, ale są objęci zakazem przemieszczania się. Takich osób jest około 30. Jak powiedział marszałek B. Borusewicz, to niedopuszczalne, aby obywatele Unii Europejskiej byli poddawani podobnym restrykcjom.\nDelegaci spotykali się również z przedstawicielami organizacji pozarządowych i humanitarnych, działających w Strefie Gazy i na całym Bliskim Wschodzie. Rozmowy dotyczyły głównie praw człowieka.\nDelegacja przedstawicieli parlamentów narodowych UE złożyła także wieńce na grobie legendarnego przywódcy Autonomii Palestyńskiej Jassira Arafata.\n1 czerwca 2009 r., w sali obrad Rady Miasta Gdańska, marszałek Bogdan Borusewicz wziął udział w spotkaniu z byłymi działaczami Komitetów Obywatelskich "Solidarność" z okazji 20. rocznicy wyborów 4 czerwca. W okolicznościowym spotkaniu uczestniczyło ponad sto osób zaangażowanych w województwie gdańskim w Komitety Obywatelskie "Solidarności".\nWspominając tamte wydarzenia, marszałek B. Borusewicz stwierdził, że poważnie obawiał się o wynik wyborów do Sejmu i Senatu z 4 czerwca 1989 r. "Miałem naprawdę poważne obawy, jak to się zakończy. A nawet, jeśli dopuszczałem możliwość sukcesu, to miałem jednocześnie świadomość, że mamy przed sobą jeszcze kilka trudnych lat" - mówił. Jak powiedział, pod koniec lat osiemdziesiątych coraz mniej ludzi było zainteresowanych działaniem na rzecz Solidarności, a sam związek liczył poniżej 10% członków pierwszej Solidarności.\n"Pamiętam, że gdy przez osoby zasiadające w komisjach wyborczych dotarła do mnie wiadomość o 70-procentowym zwycięstwie, to uświadomiłem sobie, że nie jesteśmy do tego zwycięstwa przygotowani, że przygotowani byliśmy jeszcze do walki. Ale na szczęście to zwycięstwo zostało szybko zagospodarowane" - wspominał.\nMarszałek B. Borusewicz podkreślił, że wybory czerwcowe były drugim krokiem ku wolności, po strajkach w sierpniu 1980 r. "W sierpniu i po sierpniu Polskę dało się jeszcze izolować, a w jednym kraju można było co najwyżej komunizm nadkruszyć, a nie go obalić. W 1989 r. nie byliśmy już sami, zwycięstwo 4 czerwca pociągnęło za sobą lawinę zmian w naszej części Europy. I nie był to sukces ani Borusewicza, ani żaden indywidualny, tylko sukces zbiorowy, całego społeczeństwa" - podkreślił marszałek Senatu.\nUczestnicy spotkania wysłuchali wykładu dr Inki Słodkowskiej z Instytutu Studiów Politycznych PAN w Warszawie "Komitety Obywatelskie - pospolite ruszenie czy armia?". Jej zdaniem, wbrew powszechnym opiniom pod koniec lat osiemdziesiątych nie było marazmu w społeczeństwie polskim. Jak stwierdziła, mimo represyjnej polityki władz toczyło się życie obywatelskie. Oprócz ruchu związkowego pojawiło się wiele innych organizacji i stowarzyszeń - gospodarczych, kombatanckich czy kresowiaków, które też były aktywne i tworzyły struktury Komitetów Obywatelskich.\nPodczas spotkania szef gabinetu politycznego premiera Sławomir Nowak odczytał list premiera Donalda Tuska. W swoim liście szef rządu podkreślił, że członkowie Komitetów Obywatelskich zorganizowali 20 lat temu w ciągu zaledwie sześciu tygodni ogromną kampanię wyborczą, jakiej nie było w Polsce od 1947 r. "Za ten sukces jesteśmy wam winni wdzięczność i szacunek" - napisał D. Tusk.\nUczestnicy spotkania zbierali podpisy pod petycją o ustanowienie 4 czerwca świętem państwowym. Zaznaczyli jednocześnie, że jeśli święto to wypadnie w dzień powszedni, to powinno pozostać z "powodów gospodarczych" dniem roboczym.\n1 czerwca 2009 r. w Katowicach 23 studentów otrzymało stypendia Śląskiego Funduszu Stypendialnego im. Adama Graczyńskiego - zmarłego w 2004 r. senatora IV i V kadencji, przewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska. Wsparcie finansowe już po raz 17. zostało przyznane studentom z niezamożnych rodzin, osiągającym bardzo dobre wyniki w nauce.\nPodczas uroczystości wicemarszałek Senatu Krystyna Bochenek, przewodnicząca Rady Śląskiego Funduszu Stypendialnego, przypomniała, że za każdym razem jest kilka razy więcej osób starających się o stypendia niż można ich przyznać. Wicemarszałek podkreśliła, że stypendia są przyznawane młodym ludziom, dla których rzeczywiście liczy się każdy grosz.\nW obecnej edycji młodzi zdolni ludzie dzięki darczyńcom otrzymali pomoc wartości 42 tys. zł. W tym semestrze przyznano także jedno stypendium specjalne. Stypendyści Śląskiego Funduszu Stypendialnego to często osoby pochodzące z rodzin wielodzietnych czy osierocone. Przyznane stypendia są dla nich poważnym wsparciem finansowym, pozwalającym przetrwać semestr. W tej edycji pieniądze wspomogły m.in. studentów matematyki, politologii, germanistyki, filologii słowiańskiej i zarządzenia.\nStudenci ubiegający się o stypendia Śląskiego Funduszu Stypendialnego muszą być mieszkańcami województwa śląskiego, mieć średnią ocen co najmniej 4,5 i znajdować się w trudnej sytuacji. Pieniądze przysługują studentom uczelni publicznych i niepublicznych.\nFundusz wypłacił dotychczas stypendia ponad 450 studentom na łączną sumę około 700 tys. zł. Fundacja została powołana w 2001 r. w Katowicach z inicjatywy senatora A. Graczyńskiego.\nOd 1 czerwca 2009 r. w holu przed salą posiedzeń Senatu prezentowana jest wystawa plakatów wyborczych "Wybory 89". Zorganizowana z okazji 20. rocznicy odrodzenia Senatu RP ekspozycja wpisuje się w obchody Roku Polskiej Demokracji.\nWystawa, przygotowana przez Stowarzyszenie Wolnego Słowa, składa się z oryginalnych plakatów wyborczych z 1989 r. z kolekcji posłanki Joanny Fabisiak i zdjęć autorstwa Erazma Ciołka, przedstawiających różne epizody z czasu wyborów.\nPodpisy w języku polskim i angielskim przybliżają najważniejsze wydarzenia z tego okresu. Wystawie towarzyszy polsko-angielski katalog, wydany specjalnie na tę okazję.\n4 czerwca w Krakowie i w Gdańsku odbyły się rocznicowe obchody 20. rocznicy czerwcowych wyborów 1989 r.\nW Krakowie premier Donald Tusk wraz z metropolitą krakowskim kardynałem Stanisławem Dziwiszem witali zaproszonych gości przed katedrą wawelską. W uroczystościach na Wawelu wzięli udział również: kanclerz Niemiec Angela Merkel, były prezydent Czech Vaclav Havel, premierzy Czech - Jan Fischer, Węgier - Gordon Bajnai, Litwy - Andrius Kubilius, Rumunii - Emil Boc, Ukrainy - Julia Tymoszenko, Słowenii - Borut Pahor, wicepremierzy Bułgarii i Słowacji. Estonię reprezentował minister obrony narodowej Jaak Aaviksoo. Wśród polskich gości znaleźli się m.in. byli prezydenci: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski i Ryszard Kaczorowski, byli premierzy: Tadeusz Mazowiecki, Jan Krzysztof Bielecki, Józef Oleksy, Jerzy Buzek, Leszek Miller, Kazimierz Marcinkiewicz, byli marszałkowie Sejmu: Wiesław Chrzanowski, Józef Zych, Marek Borowski i Włodzimierz Cimoszewicz, a także była marszałek Senatu Alicja Grześkowiak. Przybył też obecny marszałek Senatu Bogdan Borusewicz. Na Wawelu znaleźli się również członkowie Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych, prezydent Krakowa Jacek Majchrowski i wojewoda małopolski Jerzy Miller.\nPrzed oficjalną częścią uroczystości, która zakończyła się odczytaniem posłania do młodzieży, uczestnicy zebrali się w katedrze wawelskiej. Wysłuchali uroczystego wykonania hymnu "Te Deum" Josepha Haydna. Punktualnie o 12.00 zabrzmiał dzwon Zygmunta. Główną część uroczystości, na dziedzińcu arkadowym na Wawelu, rozpoczął premier D. Tusk.\nPremier podkreślił, że w rocznicę pierwszych częściowo wolnych wyborów "jedna Polska świętuje w wielu miejscach". Według szefa rządu, 4 czerwca to również święto dnia, w którym Polacy "mogli się zacząć pokojowo spierać o to, jak ma wyglądać przyszłość Polski". "Ważne, że w dzień świąteczny, w to 20-lecie potrafimy się zaangażować, nawet jeśli na co dzień się spieramy" - dodał premier D. Tusk. W jego opinii, 4 czerwca to nie był dzień, w którym "nagle zabłysły sztuczne ognie na niebie i wszyscy wiwatowali", ale "dzień spokojnego, ale wymęczonego tryumfu wolności i solidarności" i dzięki temu "pierwszy dzień wolności i ostatni dzień komunizmu". "Setki lat temu tu, na Wawelu, składano hołd polskim królom. Dzisiaj w rocznicę pierwszych wolnych wyborów w Europie, przez lata nękanej przez komunizm, przywódcy europejskich państw przyjechali złożyć hołd wielkim ideom wolności i solidarności i bohaterom tym sławnym i bezimiennym, którzy dla wolności, solidarności poświęcili całe swoje życie" - mówił premier.\nWspominając papieża Jana Pawła II, podkreślił, że słowa wypowiedziane przez niego równo 30 lat temu oraz całe jego życie stały się dla Polaków i dla świata znakiem, że wolność i solidarność mogą stać się już nie tylko marzeniem, ale naszą polską i europejską rzeczywistością.\nW opinii premiera, najwyższa ofiara na rzecz wolności i solidarności, jaką złożył ks. Jan Popiełuszko była także ważnym znakiem, że zło można zwyciężać dobrem, a na przemoc można odpowiedzieć solidarnością. Premier dziękował byłemu prezydentowi L. Wałęsie, który w ciągu kilku tygodni zdołał porwać swoim przykładem 10 mln Polaków, którzy zorganizowali się w najpiękniejszy w dziejach nowożytnej Europy ruch, stworzony do pokojowego zwycięstwa. Za pomoc L. Wałęsie w najtrudniejszych chwilach i obecność przy odbudowie wielkiej Solidarności Donald Tusk podziękował prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu.\nPodziękowania premier D. Tusk skierował również do byłych premierów: Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego i Leszka Balcerowicza, wszystkich marszałków Sejmu i Senatu, wszystkim tym, którzy przysłużyli się Polsce w tych trudnych czasach, pierwszych latach wolności.\nZgromadzeni na uroczystościach wysłuchali też wystąpień m.in. L. Wałęsy, V. Havla i przywódców zaproszonych państw. Zgromadzeni wystosowali "Posłanie do Młodej Europy" - specjalne przesłanie do młodych ludzi w rocznicę obalenia komunizmu. Posłania wysłuchają krakowscy licealiści.\nPo zakończeniu uroczystości premier D. Tusk, marszałek B. Borusewicz, L. Wałęsa i V. Havel odlecieli do Gdańska.\nGdy trwały przemówienia na Wawelu, w Gdańsku, przed pomnikiem Poległych Stoczniowców, rozpoczęła się msza św., współorganizowana przez NSZZ "S". Po mszy odbył się wiec związkowy i przemówienia lidera "S" Janusza Śniadka oraz prezydenta L. Kaczyńskiego. W sali Polskiej Filharmonii Bałtyckiej na wyspie Ołowianka zorganizowano międzynarodową konferencję "Solidarność i upadek komunizmu - część gdańska", ukazującą rolę i znaczenie Polski w przemianach 1989 r.\n4 czerwca 2009 r. w Gdańsku odbyła się międzynarodowa konferencja "Solidarność i upadek komunizmu". Przybyłych gości, wśród których byli m.in. premier Donald Tusk, b. prezydent Lech Wałęsa, b. prezydent Czech Vaclav Havel, b. prezydent Bułgarii Żelju Żelew, opozycjoniści z Ukrainy, Słowacji, Rosji, powitał marszałek Bogdan Borusewicz.\nNa wstępie marszałek powiedział, że zgromadzili się tu przedstawiciele różnych krajów, którzy wspólnie szli do wolności. "W roku 1988 i 1989 nie byliśmy sami, dlatego mogliśmy zwyciężyć ten nieludzki system, który wydawał się nie do zwyciężenia" - zaznaczył.\nW opinii marszałka B. Borusewicza, w Polsce są dwie niezwykle ważne daty. "Pierwszy krok, a właściwie skok, zrobiliśmy w sierpniu 1980 roku. Uderzyliśmy system olbrzymimi strajkami" - powiedział. "Drugim skokiem" - jak mówił - "był natomiast 4 czerwca 1989 roku, kiedy uderzono system równie dotkliwie, ale kartą wyborczą". "Po tych dwóch uderzeniach już się nie podniósł, bo nie mógł się podnieść" - powiedział marszałek.\nW swoim wystąpieniu marszałek zaznaczył, że było ich pięciu, kiedy rozpoczynali strajk w Stoczni Gdańskiej. Później szybko dołączyły do nich setki tysięcy ludzi, a na końcu było ich 10 milionów. Podkreśli też, że w 1981 r., kiedy nadszedł stan wojenny, ruch "Solidarności" poniósł porażkę i musiał trwać przez wiele lat w oporze. Jego zdaniem, na początku lat osiemdziesiątych opozycjoniści nie mogli zwyciężyć, bo byli osamotnieni. Dodał, że "4 czerwca 1989 r. osiągnęliśmy sukces i po 4 czerwca już nikt nie mógł nas zatrzymać".\nMarszałek Senatu podziękował Polakom, którzy nie patrząc na swoje miejsce pracy, na zagrożenie i konsekwencje płynące z zaangażowania się w "Solidarność", nie załamali się i zdecydowali działać. Dziękował także ludziom w innych krajach, którzy zdecydowali się walczyć o swoją, a tym samym o polską wolność.\n5 czerwca 2009 r. w Gdańsku otwarto wystawę "Od Grudnia 1970...", zorganizowaną przez redakcję "Polska Dziennik Bałtycki". Honorowy patronat nad nią sprawuje marszałek Bogdan Borusewicz.\nPodczas uroczystości otwarcia marszałek B. Borusewicz powiedział m.in.: " Bez Grudnia 1970 nie byłoby Sierpnia 1980. Pamięć o tamtych wydarzeniach jest bardzo ważna. Nic nie dostaliśmy za darmo, wszystko trzeba było wywalczyć".\nEkspozycja dokumentuje tragiczne wydarzenia sprzed prawie 40 lat. Można na niej obejrzeć nie tylko nigdzie nie publikowane zdjęcia i nagrania, ale także film "Grudzień 70 - pamiętamy", zrealizowany przez Video Studio Gdańsk.\n6 czerwca 2009 r. w Parku im. Rydza Śmigłego w Warszawie odbył się piknik historyczny, poświęcony wydarzeniom najnowszej historii Polski, zorganizowany przez Muzeum Historii Polski we współpracy z Kancelarią Senatu. Impreza była jednym z wydarzeń przygotowywanych w związku z Rokiem Polskiej Demokracji, popularyzujących 20. rocznicę odrodzenia Senatu RP i przemiany demokratyczne w naszym kraju.\nW ramach pikniku przygotowano grę edukacyjną "79-89 droga do Senatu", w której nagrodą była "legitymacja senatorska" i udział w głosowaniu na sali posiedzeń Senatu. Tematyka gry dotyczyła wydarzeń z lat 1979-1989. Wzięło w niej udział, jak szacuje Muzeum Historii Polski, kilka tysięcy osób. Dzień wcześniej - 5 czerwca - w grze uczestniczyło około 400 uczniów z ponad 80 szkół ponadgimnazjalnych. Grę pomyślano jako swoistą podróż w czasie - od strajków sierpniowych w 1980 r. do wyborów czerwcowych w 1989 r.\nKażdy z uczestników odwiedzał punkty ustawione na trasie gry, m.in. "Sierpień '80", "Stan wojenny", "Życie codzienne", "Okrągły Stół", przy których musiał zdecydować np., w jaki sposób zrobić tygodniowe zakupy, kiedy w sklepach są tylko puste półki, zmierzyć się z trudnościami podczas trzech pielgrzymek papieskich, odpowiedzieć na pytania, gdzie była druga brama stoczni czy kto i gdzie siedział podczas obrad Okrągłego Stołu. Punkt "Życie codzienne" przypominał o absurdach, w które obfitowało życie w PRL-u - noszony przy sobie sznurek w razie "rzucenia" do sklepów papieru toaletowego czy rezerwowanie miejsc w kilku kolejkach na raz. Z kolei przy stanowisku "Kultura" gracze mogli zrozumieć, na czym polegała reżimowa cenzura. Do oryginalnych nieocenzurowanych tekstów, m.in. artykułów prasowych czy piosenek, gracz mógł przyłożyć plansze, na których umieszczono czarne kreski zasłaniające ocenzurowany fragment. W ten sposób można było się dowiedzieć, co w PRL-u cenzura wycinała, jakie informacje były zakazane.\nPo skończeniu gry jej zwycięzcy otrzymywali "legitymacje senatorskie" i brali udział w obradach plenarnych, prowadzonych także przez marszałka Senatu Bogdana Borusewicza i w głosowaniu przy użyciu prawdziwej aparatury do głosowania. Głosowano m.in. nad zakazem handlu w niedzielę.\nPodczas pikniku zaprezentowały się muzea z całej Polski - blisko 40 instytucji, m.in. Stowarzyszenie Wolnego Słowa, Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Instytut Pamięci Narodowej, Muzeum Początków Państwa Polskiego z Gniezna, Muzeum Warmii i Mazur z Olsztyna, Muzeum Miasta Gdyni.\nSwoje stanowisko zaprezentowały Senat i Kancelaria Senatu. Odwiedzający senacki namiot mieli okazję do spotkań z senatorami - Barbarą Borys-Damięcką, Łukaszem Abgarowiczem, Stanisławem Karczewskim, Waldemarem Kraską i Markiem Rockim. Mogli wziąć udział w "subiektywnym wyborze osiągnięć dwudziestolecia wolnej Polski". Spośród dwudziestu odpowiedzi najwięcej osób wskazało na porozumienia Okrągłego Stołu i wybory czerwcowe 1989 r., następnie budowę społeczeństwa obywatelskiego i rozwój organizacji pozarządowych oraz wstąpienie Polski do Unii Europejskiej.\nOdwiedzający senacki namiot mogli wybić okolicznościową monetę z logo obchodów Roku Polskiej Demokracji i dwudziestolecia odrodzonego Senatu, przejrzeć senackie strony internetowe, a także otrzymać materiały informacyjne ze specjalnie z tej okazji przygotowanym "Kurierem Senackim".\nW multimedialnym namiocie Muzeum Historii Polski można było obejrzeć np. wizualizację pawilonu polskiego z wystawy paryskiej w 1925 r., wykonać wirtualny lot nad dawnym lotniskiem mokotowskim i zobaczyć trójwymiarowy model elementów zbroi husarskiej.\nZ kolei Biuro Edukacji Publicznej IPN przedstawiło widzom archiwalne filmy m.in. z manifestacji "Solidarności" w latach 1980-89, a także planszę z wizerunkiem Lecha Wałęsy, przy którym każdy chętny mógł sobie zrobić zdjęcie, tak jak kandydaci w wyborach 1989 r. Biuro zaprosiło także uczestników pikniku do gry edukacyjnej "Awans", podczas której gracz mógł poznać wszystkie stopnie wojskowe polskiej piechoty z 1939 r. i zostać marszałkiem Polski.\nNa trwającej cały dzień imprezie można było także obejrzeć zabytkowe auta z epoki PRL, m.in. papamobile star, którym papież Jan Paweł II poruszał się podczas swojej pielgrzymki do Polski w 1979 r., nysy milicyjne, a także pancerny samochód Peugeot 604 gen. Wojciecha Jaruzelskiego.\nOdbył się też bieg o Puchar Marszałka Senatu, w którym wzięło udział 500 osób. Zainteresowanie biegiem było tak duże, że w związku z ograniczoną liczbą miejsc zapisy zakończono na dwa tygodnie wcześniej. Bieg rozegrano na dystansie 5 km, na trasie Agrykola-ulica Wiejska. Puchary wręczył zwycięzcom marszałek B. Borusewicz.\nNa zakończenie III Pikniku Historycznego odbył się koncert muzyka jazzowego Michała Urbaniaka w asyście znanych muzyków amerykańskich i orkiestry Akademii Muzycznej z Krakowa.\n6 czerwca 2009 r. odbyły się obchody 30. rocznicy pierwszej pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski.\nObchody rozpoczęło całodzienne czuwanie modlitewne. Ponad 10 tys. osób z katolickich ruchów i wspólnot z Polski, Niemiec, Litwy, Białorusi, Ukrainy, Słowacji i Czech modliło się o nowe zstąpienie Ducha św. na Polskę, Europę i świat. W trakcie czuwania słuchano także fragmentów przemówień i homilii Jana Pawła II z 1979 r. Moderator generalny Ruchu Światło-Życie i inicjator czuwania ks. Adam Wodarczyk wyrażał żal, że w naszym życiu społecznym i politycznym brak jedności. "Stąd też o tego ducha jedności musimy zawołać do Ducha Świętego i o niego się pomodlić, żeby ludzie odnaleźli Chrystusa w tych czasach, w których żyjemy" - powiedział ks. A. Wodarczyk.\nZ udziałem episkopatu Polski i najwyższych władz metropolita warszawski abp Kazimierz Nycz i prezydent stolicy Hanna Gronkiewicz-Waltz odsłonili dziewięciometrowy krzyż - pomnik z białego granitu, ufundowany przez władze stolicy. Stanął on w miejscu, w którym przed 30 laty polski papież wypowiedział słynne słowa: "Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Tej ziemi!". "Obalanie komunizmu rozpoczęło się na tym placu od słów Jana Pawła II" - mówiła prezydent Warszawy. "Ten krzyż niech na zawsze przypomina nam, że to, co niemożliwe, stało się możliwe" - dodała. Abp K. Nycz podkreślił, że postawienie krzyża na pl. Piłsudskiego to "ważna i niezwykle odważna decyzja" władz Warszawy.\nPo południu abp K. Nycz odprawił uroczystą mszę św., sprawowaną w intencji rychłej beatyfikacji Jana Pawła II. Uczestniczyli w niej m.in. prezydent Lech Kaczyński z małżonką, marszałek Senatu Bogdan Borusewicz, nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Józef Michalik, zwierzchnik Kościoła prawosławnego abp Sawa, zwierzchnik Kościoła luterańskiego bp Janusz Jagucki, parlamentarzyści, władze państwowe i samorządowe.\nPodczas homilii abp K. Nycz powiedział m.in. "2 czerwca 1979 r. na tym placu zaczęło dziać się coś niemożliwego, ale to, co było niemożliwe, stało się możliwe". Podkreślił też, że kiedy polski papież wypowiadał pamiętne słowa, nikt nie wiedział wtedy, z jaką siłą odbiją się one w Gdańsku, w Nowej Hucie czy na Śląsku. "Niech słowa wypowiedziane przez Jana Pawła II na tym placu przed trzydziestu laty uczą nas wszystkich, a w szczególności ludzi kultury i nauki, ludzi życia społecznego i politycznego, jak należy odnawiać oblicze ziemi" - powiedział metropolita warszawski.\nO 21.00 odmówiono apel jasnogórski i wysłuchano słowa abp. K. Nycza. Czuwanie zakończyła modlitwa w godzinę śmierci Jana Pawła II.\nUroczystości rocznicowe odbywały się też w innych miastach Polski.\n8 czerwca 2009 r. w Warszawie rozstrzygnięto II edycję konkursu edukacyjnego dla młodzieży "Mam haka na raka", poświęconej rakowi szyjki macicy. Honorowy patronat nad nim objęli: przewodniczący sejmowej i senackiej Komisji Zdrowia, minister zdrowia, minister edukacji, rzecznik praw dziecka i Polskie Towarzystwo Ginekologiczne. Merytorycznym opiekunem programu jest Polska Unia Onkologii.\nW konkursie oceniano projekty kampanii społecznych, poświęcone profilaktyce konkretnego nowotworu. Zwyciężył zespół uczniów z I Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Lublinie. Drugie miejsce w konkursie zajęła drużyna z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Krośnie, a trzecie i nagrodę publiczności - grupa z I LO im. Mieszka I w Zawadzkiem.\n"W tym programie chodziło o to, by młodzież dowiedziała się, że istnieje coś takiego jak rak szyjki, iż to choroba, której można zapobiegać oraz skutecznie ją leczyć, jeśli zostanie wcześnie wykryta" - powiedział obecny na gali wiceprezes Narodowego Funduszu Zdrowia Zbigniew Teter, który jest również lekarzem ginekologiem. Jak zaznaczył, dzięki temu młodzież będzie mogła uświadamiać dorosłych - swoje matki i babki, jak zapobiegać temu nowotworowi i dbać o swoje zdrowie. Z. Teter podkreślił, że zapobieganie chorobom to najtańszy sposób dbania o zdrowie, bo leczenie jest znacznie droższe niż profilaktyka. Polska ciągle zajmuje jedno z pierwszych miejsc w Europie pod względem zachorowalności i umieralności na raka szyjki macicy.\nW II edycji konkursu udział wzięło ponad 3 tys. osób - uczniów szkół ponadgimnazjalnych z opiekunami, którzy tworzyli kilkuosobowe zespoły. Do finału zakwalifikowało się 10 drużyn. W ramach przygotowań do konkursu młodzież przeszła szkolenia z podstaw onkologii, organizowała działania edukacyjno-informacyjne skierowane do rodziny, przyjaciół, lokalnych społeczności. Zespoły, które zakwalifikowały się do drugiego etapu, poznawały tajniki projektowania kampanii reklamowych pod okiem specjalistów od reklamy i public relations.\n3 czerwca 2009 r. w parlamencie otwarto wystawę "Polska droga do wolności 1980-1989". Ekspozycja, przygotowana przez Bibliotekę Sejmową, prezentuje w układzie chronologicznym wydarzenia lat osiemdziesiątych XX w., poczynając od strajków w Stoczni Gdańskiej i porozumień sierpniowych w 1980 r., poprzez stan wojenny, obrady i ustalenia Okrągłego Stołu, kampanię wyborczą i wybory 4 czerwca 1989 r., inauguracyjne posiedzenia Sejmu i Senatu, utworzenie rządu Tadeusza Mazowieckiego, a także oddziaływanie wydarzeń w Polsce na inne kraje Europy Środkowej i Wschodniej.\nUroczystość rozpoczęło odegranie pieśni barda polskiej opozycji Jacka Kaczmarskiego "Mury". Jak powiedział marszałek B. Komorowski, działacze opozycji demokratycznej śpiewali tę piosenkę w prywatnych mieszkaniach, marząc o czasie, kiedy mury runą, ale obawiali się, że trzeba będzie na to czekać całe życie.\n3 czerwca w Senacie odbyło się spotkanie przewodniczących parlamentów państw Grupy Wyszehradzkiej. Wcześniej politycy wzięli udział w parlamentarnych obchodach 20. rocznicy wyborów 4 czerwca 1989 r. Gospodarzem spotkania był marszałek Bogdan Borusewicz. Obrady koncentrowały się wokół dwóch tematów: bezpieczeństwa dostaw energetycznych i Partnerstwa Wschodniego.\nRozpoczynając dyskusję, marszałek Sejmu Bronisław Komorowski podkreślił, że problemy gospodarcze i polityczne przenikają się wzajemnie - kryzysy gospodarcze często wywołują kryzysy polityczne. Jak stwierdził, Polska rozumie te problemy. Przypomniał, że to dzięki staraniom naszego kraju do Traktatu z Lizbony wprowadzono zapowiedź wspólnej polityki bezpieczeństwa energetycznego. Marszałek mówił o konieczności integracji systemów przesyłu energii, o potrzebie dywersyfikacji źródeł energii, a także o poszukiwaniu alternatywnych źródeł energii.\nDrugą część dyskusji prowadził marszałek Senatu B. Borusewicz. Podkreślił, że celem Partnerstwa Wschodniego i zadaniem Unii Europejskiej jest wspieranie wschodnich sąsiadów w realizacji ich europejskich aspiracji. "Wierzymy, że wzmocnienie kontaktów gospodarczych, politycznych i kulturalnych między UE a jej wschodnimi sąsiadami będzie impulsem dla rozwoju gospodarczego i politycznej stabilizacji w tych krajach" - mówił marszałek. Przypomniał, że Partnerstwo Wschodnie narodziło się jako inicjatywa polsko-szwedzka, ale swój status unijnej strategii zawdzięcza aktywnemu poparciu państw Grupy Wyszehradzkiej i determinacji czeskiej prezydencji. Zaznaczył, że w interesie Unii leży, by jej sąsiadami były silne gospodarczo i demokratyczne państwa. Zdaniem marszałka B. Borusewicza, wydarzenia w Gruzji i Mołdowie czy ukraińsko-rosyjski konflikt gazowy dowodzą, że niestabilność polityczna poza granicami UE może mieć poważne konsekwencje dla Unii. UE, w ocenie marszałka Senatu, jest atrakcyjnym partnerem dla swoich sąsiadów. Poprzez inicjatywy takie jak Partnerstwo Wschodnie Unia składa ofertę wschodnim sąsiadom. Jej przyjęcie zależy od poszanowania przez partnerów norm regulujących działanie demokratycznego państwa prawa. W ten sposób UE może pozytywnie wpływać na rozwój sytuacji polityczno-gospodarczej w państwach ościennych.\nWedług marszałka B. Borusewicza, szczególna odpowiedzialność spoczywa na państwach Europy Środkowowschodniej, które muszą inicjować projekty nadające Partnerstwu Wschodniemu realny wymiar. Zaproponował, by rozważyć stworzenie tej inicjatywie parlamentarnego wymiaru.\n"Umożliwiając obywatelom państw biorących udział w Partnerstwie łatwiejszy wjazd na teren UE, dajemy im możliwość kontaktu z systemem swobód politycznych. Ci ludzie mogą stać się orędownikami demokratycznych przemian w swoich krajach" - mówił marszałek B. Borusewicz. Wyraził nadzieję, że Partnerstwo będzie instrumentem poszerzania swobód demokratycznych.\nOdzwierciedleniem dyskusji przeprowadzonej podczas spotkania było przyjęcie wspólnego oświadczenia, w którym politycy stwierdzili m.in., że wydarzenia na arenie międzynarodowej, które miały miejsce od poprzedniego spotkania w Pradze 30-31 maja 2008 r., pokazują, że Partnerstwo Wschodnie i wspólna polityka energetyczna są niezbędne dla utrzymania pozycji Unii Europejskiej na świecie. W deklaracji końcowej politycy opowiedzieli się także za podjęciem działań prowadzących do aktywnego udziału w Partnerstwie Wschodnim wszystkich państw, którym zostało ono zaoferowane. Uznali, że udział Białorusi w Partnerstwie Wschodnim może pozytywnie wpłynąć na jej gospodarczą i społeczną transformację w kierunku europejskim. Przewodniczący parlamentów Grupy Wyszehradzkiej opowiedzieli się też za utworzeniem w strukturze Komisji Europejskiej jednostki koordynującej działania w ramach Partnerstwa Wschodniego wraz ze Specjalnym Koordynatorem Partnerstwa Wschodniego.\nW sprawach dotyczących energetyki, uznali przewodniczący parlamentów, Unia Europejska powinna mówić jednym głosem. Zauważyli, że kryzys gazowy z początku 2009 r. pokazał, iż należy pilnie stworzyć odpowiednie mechanizmy reagowania kryzysowego, w tym zdefiniować progi, po przekroczeniu których decyzje o prowadzeniu działań będą zapadały na szczeblu Wspólnoty. W oświadczeniu końcowym stwierdzono, że budowa wewnątrzunijnej infrastruktury do przesyłu i magazynowania gazu ziemnego, ropy naftowej oraz energii elektrycznej jest konieczna w celu wyeliminowania barier w przesyłaniu energii pomiędzy państwami członkowskimi, a także umożliwienia solidarnej reakcji w sytuacjach kryzysowych.\nWspólne oświadczenie podpisali: przewodniczący Senatu Republiki Czeskiej Premysl Sobotka, przewodniczący Izby Poselskiej parlamentu Republiki Czeskiej Miloslav Vlcek, przewodnicząca Węgierskiego Zgromadzenia Narodowego Katalin Szili, przewodniczący Rady Narodowej Republiki Słowackiej Pavol Paska, marszałek Sejmu B. Komorowski i marszałek Senatu B. Borusewicz.


Architektura trendy: Dom modularny | architektura | Trendz.pl\nArchitektura nieruchomości jest inspirowana ciągiem Fibonacciego. Przypomnijmy, że zasada słynnego matematyka sprowadza się do sentencji - pierwszy wyraz jest równy 0, drugi jest równy 1, każdy następny jest sumą dwóch poprzednich. Kolejny moduł domu architektów MOS jest zawsze większy od poprzedniego. Struktura obiektu ma charakter kominowy. W ciągu dnia do domu trafia maksymalna ilość światła. Inspirująca architektura dla tych, którzy poszukują niezależności energetycznej i znakomitej, designerskiej bryły. Energooszczędność promuje formalny minimalizm. Totalna rekomendacja trendz.pl dla oryginalnej wizji architektonicznej. Dom, który kreuje trendy w architekturze.


MMA: Niepokonany Łukasz Brzeski - SportowePodhale.pl\n29.05.2020 | Czytano: 4171\nW walce wieczoru, w kategorii 120 kg, zmierzył się pochodzący z Poronina Łukasz Brzeski (7-1-1; 4 KO, 2 SUB) z Michałem Piwowarskim (3-1; 1 KO, 2 SUB), aktualnym mistrzem Europy w brazylijskim jiu jitsu. Dla zawodnika pochodzącego z Poronina była to szansa na przedłużenie serii pięciu walk bez przegranej. W ostatnich starciach pokonywał Łukasza Domachowskiego, Alexandra Cvernę, Michała Orkowskiego i Wilsona Fonsecę, natomiast zremisował z Michałem Kitą. Jedyną przegraną poniósł w starciu z Grzegorzem Cieplińskim w 2017 roku.\nJego rywal w 2019 roku odniósł dwa zwycięstwa. Najpierw gilotyną poddał Marcina Łuczyńskiego, a następnie duszeniem ezekiel odprawił Marcina Kalatę. Wcześniej Piwowarski przegrał z Przemysławem Dzwoniarkiem i Jakubem Bresińskim.\nW czwartek odbyła się ceremonia ważenia, podczas której Brzeski okazał się cięższy o ponad trzy kilogramy od swojego rywala. Jak przyznał w wywiadzie dla Polsatu Sport, przerwa związana z pandemią koronawirusa... dobrze mu zrobiła.\n- To zabawne, ale w normalnych warunkach miałem mniej czasu na regenerację. Dorabiam sobie jako trener, ale tym razem nie mogłem, więc było mnóstwo czasu na spanie i nic nierobienie. Dlatego uważam, że wyjdzie mi to na dobre - powiedział Brzeski.\nŁukasz Brzeski kontynuuje serię zwycięstw. Zakontraktowana walka zawodowa na trzy rundy po 5 minut zakończyła się po 4 minutach i 7 sekundach drugiego starcia.\nI runda przyniosła wiele efektownych momentów. Walka toczyła się głównie w stójce i obfitowała w wiele ciosów nogami i rękami. Były też widowiskowe obalenia. Niskie kopnięcie Brzeskiego rozpoczęło walkę, które przestawiło rywala. Potem grzmoty Piwowarskiego zaskoczyły górala. Złapał go za kostkę i sprowadził na matę.\nII runda: Do ataku ruszył zregenerowany przerwą Brzeski. Piwowarski został sprowadzony do parteru i wpadł w tarapaty. Brzeski okładał go ciosami z góry. Piwowarski próbował wstawać, jednak brakowało mu sił. Brzeski z łatwością „zaciągał” go do parteru. W „żółwiu” nowotarżanin zadawał serię ciosów, które lądowały na głowę rywala. Z narożnika Brzeskiego padały okrzyki, by nie dawał wstać z maty przeciwnikowi. No i nie dał. Bił, bił aż wreszcie sędzia po serii ciosów na głowę przerwał pojedynek.\n- Byłem w pierwszym starciu na granicy nokdaunu. Zaskoczył mnie siłą ciosów w stójce – przyznał Łukasz Brzeski. - Jedna wiedziałem ze swoim sztabem, że im dłużej będzie tarła walka w takim stylu, tym rywal będzie popełniał więcej błędów. Będzie słabł. Byłem świadomy, że będzie się męczył i to zaważy. W drugim starciu zszedłem do parteru, zgodnie z taktyką trenera. Próbowałem zejść do parteru. Zgodnie z taktyką trenera.\nŁukasz Brzeski wygrał z Michałem Piwowarskim przez TKO w drugiej rundzie.\nSylwester Miller wygrał z Piotrem Kamińskim przez jednogłośną decyzję sędziów (3 x 30:26)