Wystartowała akcja społeczna #DołączDoStada K.I.D.S. · Medialna Perspektywa\nHomepage > reklamówka pomysłów > Wystartowała akcja społeczna #DołączDoStada K.I.D.S.\n8.05.2020 | Dodane przez Redakcja w reklamówka pomysłów\nKlub Innowatorów Dziecięcych Szpitali wystartował z akcją społeczną pod hasłem #DołączDoStada K.I.D.S., której celem jest wdrożenie telemedycyny do Centrum Zdrowia Dziecka. Kolejna kampania digitalowa opracowana i realizowana przez agencje Publicis Groupe: Publicis i MSL ma z jednej strony udzielić lekarzom wsparcia technicznego, które pozwoli im w dalszym ciągu ratować życie, z drugiej – psychicznego, które da im siłę i odwagę do działania w czasach COVID-19. Do akcji przyłączyło się już wiele polskich gwiazd oraz Influencerów. By wesprzeć komunikację, ruszyła także kampania na IndaHash.\nPod koniec 2019 roku Fundacja K.I.D.S. razem z Publicis Groupe ogłosiła start projektu, którego celem jest wdrożenie telemedycyny w Centrum Zdrowia Dziecka. Zaprezentowany wówczas interaktywny film ukazujący szpital widziany oczami lekarzy, rodziców i małej dziewczynki, której towarzyszy przyjaciel – wilk, był pierwszym etapem projektu. Dobór postaci czwartego bohatera nie był przypadkowy.\n– Wilk nie bez powodu został symbolem i bohaterem naszej fundacji. To zwierzę żyjące w stadzie, które zawsze chroni i pomaga innym członkom grupy. Takimi wilkami są pracownicy ochrony medycznej. Zarówno ci w szpitalach zakaźnych, którzy dziś walczą bezpośrednio z COVID-19, jak również Ci, którzy pomimo COVID-19, każdego dnia ratują o życie innych chorych. Wilkami są też wszyscy, którzy wspierają tę walkę. Dlatego też zachęcamy do wsparcia zbiórki na telemedycynę oraz w geście solidarności i ochrony zdrowia założenia maski – dla siebie i dla lekarzy – mówi Dagmara Witek-Kuśmider, Deputy Creative Director w Publicis, a także wiceprezes ds. komunikacji K.I.D.S.\nKlub Innowatorów Dziecięcych Szpitali chcąc wesprzeć pracowników Ochrony Zdrowia, ruszył z akcją #DołączDoStada. Fundacja od zawsze stawia na innowację, więc naturalnym miejscem na organizacje zbiórki została platforma PolakPotrafi.pl, która wspiera nowatorskie rozwiązania i pomaga zdobyć dla nich finansowanie.\nW ramach promocji, fundacja K.I.D.S zaprojektowała własne maski z „wilkiem”, które stały się także narzędziem dla wszystkich, którzy chcą w geście solidarności z lekarzami i wsparcia akcji „dołączyć do stada”. Maski szyje polska firma MADSIS. Produkt dostępny jest już w sklepie online MadMask.pl, a aż 80% dochodu z jego sprzedaży zasili zbiórkę na telemedycynę. K.I.D.S. przygotowało także wirtualną maskę, która dostępna jest w filtrach najpopularniejszych mediów społecznościowych tj. Instagram i Facebook po wpisaniu haseł w galerii filtrów takich jak: wilk, maska, kids, wolf, mask, fundacja.\nDo akcji przyłączyło się już wiele polskich gwiazd i influencerów, którzy na swoich profilach w kanałach społecznościowych zachęcają do zbiórki, pojawiając się w maskach „wilka”. Posty można już zobaczyć na oficjalnym koncie Magdaleny Boczarskiej, Miśka Koterskiego, Agaty Młynarskiej, Magdaleny Różczki, Marty Żmudy-Trzebiatowskiej i wielu innych.\nLudzie to wilki? Tak! Bo chronią członków stada i pomagają sobie w potrzebie. Kochani, w dobie koronawirusa wszyscy jesteśmy wilkami, a przede wszystkim są nimi pracownicy służby medycznej, którzy potrzebują naszego wsparcia. Właśnie dlatego @fundacja_kids rusza z akcją #DołączDoStada i zbiera środki na wdrożenie telemedycyny w Centrum Zdrowia Dziecka. Wystarczy dorzucić się do zbiórki, którą znajdziecie tutaj: polakpotrafi.pl/projekt/telemedycyna-system-zdalnej-opieki-w-czd. Możecie też kupić maseczkę na stronie @mad__sis (każda z nich to cegiełka, która wspiera akcję) lub w geście solidarności „założyć” jej wirtualną wersję, zrobić sobie zdjęcie i oznaczyć #DołączDoStada #fundacjaKIDS. Razem mamy siłę! Link do maski: instagram.com/a/r/?effect_id=857877874709508 #DołączDoStada #fundacjaKIDS\nA post shared by Magdalena Rozczka (@magdalena_rozczka) on Apr 25, 2020 at 4:43am PDT\nDo akcji K.I.D.S. przyłączyła się także platforma IndaHash, która dziś uruchomiła kampanię zachęcającą jeszcze większe grono influencerów do promowania #DołączDoStada.\nSystem Zdalnej Opieki – maska dla szpitala\n– Pracujemy nad wdrożeniem telemedycyny w Centrum Zdrowia Dziecka od paru miesięcy i już udało nam się zebrać fundusze na pierwsze kroki. Zakupiliśmy dodatkowe laptopy dla lekarzy i rozpoczęliśmy testy platformy do komunikacji z pacjentami. W dzisiejszej sytuacji takie rozwiązania to konieczność dla każdego szpitala, który musi kontynuować prace w nowej rzeczywistości. To jednak dopiero początek, planujemy wprowadzić więcej innowacji – mówi Tomasz Rudolf, CO-Founder & CEO The Heart i wiceprezes ds. Innowacji K.I.D.S.\nSprzęt dostarczony przez Fundację K.I.D.S. został specjalnie przygotowany przez zespół specjalistów IT, by mógł służyć lekarzom w codziennej pracy. Laptopy, dzięki bezpiecznemu, szyfrowanemu połączeniu ze szpitalnym systemem informatycznym HIS (ang. Hospital Information System), umożliwiają łatwy podgląd historii choroby, co w trakcje „e-wizyty” jest szczególnie istotne. W kolejnym etapie projektu K.I.D.S. planuje wdrażanie rozwiązań telemedycznych do monitorowania stanu zdrowia dzieci w domach.\nkampania społeczna koronawirus\nPoprzedni wpisNowa platforma dla marketerów o komunikacji w dobie pandemii


Opel Vivaro B do serwisów. W Polsce kampania obejmuje tylko 5 sztuk\nOpublikowano: 25 maja 2016 Kategoria: Aktualności\nTagi: akcja przywoławcza, fabryka sandouville, Opel Vivaro\nPowodem akcji serwisowej jest źle zamontowana poduszka powietrzna pasażera. Na polskim rynku kampania dotyczy tylko 5 egzemplarzy Opla Vivaro.\nGeneral Motors Poland Sp. z o.o. poinformował Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, że Ople Vivaro wyprodukowane w 2015 roku we francuskich zakładach w Sandouville mogą być niebezpieczne dla użytkowników.\nW niektórych egzemplarzach mogło dojść do nieprawidłowego zamocowania poduszki powietrznej pasażera do belki poprzecznej tablicy rozdzielczej, przez co może dojść do nieprawidłowego zadziałania poduszki podczas ewentualnej kolizji.\nNa szczęście kampania serwisowa nie dotyczy dużej liczby pojazdów. Na terytorium Unii Europejskiej akcją naprawczą objętych jest 695 aut, a na rynku polskim obejmuje łącznie tylko 5 samochodów.\nIch numery VIN to:\nPolskie przedstawicielstwo Opla powiadomi listami poleconymi o możliwości wystąpienia usterki i zaprosi właścicieli objętych akcją samochodów do bezpłatnej wizyty w autoryzowanych stacjach obsługi Opla, aby przeprowadzić odpowiednią naprawę.


11.08.2020 autor: Paulina Andruczyk\npraca z ciałem, tworzenie etiudy, emocje, relacje między postaciami, podróże\nrozwijanie umiejętności wypowiadania swoich myśli i spostrzeżeń;\nćwiczenie umiejętności pracy w parach i praktykowanie empatii;\nrozmowa kierowana, improwizacje ruchowe, gry i zabawy teatralne\n1. Na początku zajęć zaproś dzieci do swobodnego spaceru po przestrzeni. Spróbujcie znaleźć wspólne tempo poruszania się. Nie za szybko, nie za wolno. Obserwujcie swoje kroki i postarajcie dostosować do wspólnego rytmu. Możecie chodzić w dowolnych kierunkach, ale uważając, by nie wpaść na siebie nawzajem. Po chwili powiedz, by teraz każdy wymyślił swój sposób chodzenia, jednak wciąż utrzymując wspólne tempo grupy. Możliwe są nawet najbardziej fantazyjne ruchy, które przychodzą Wam do głowy! Niech każdy zapamięta swój sposób i porusza się nim bez zmian. Powiedz, że za chwilę będziesz wymieniać pojedynczo imiona członków grupy. Pozostali mają za zadanie przyjrzeć się, w jaki sposób porusza się dana osoba i przez chwilę chodzić dokładnie tak jak ona. Na Twoje hasło wracają do „swojego“ stylu poruszania. Zmień „dyrygenta" ruchu kilka razy.\n2. Kolejne działanie będzie rozwinięciem poprzedniej zabawy. Tym razem poproś dzieci o dobranie się w pary. Powiedz grupie, że za chwilę ruszycie w podróż dookoła… pokoju. Niech każdy rozejrzy się po pomieszczeniu i pomyśli o możliwych trasach przemieszczania się po sali. Którędy chcielibyście przejść? Czy są tutaj możliwe takie trasy, którymi jeszcze nigdy nie chodziliście? Najpierw jedna osoba z pary będzie osobą prowadzącą, a druga będzie za nią podążała, naśladując ruchy i tempo pierwszej osoby. Uprzedź dzieci, że później nastąpi zmiana w parach.\nZadaniem osoby, która prowadzi, jest przespacerowanie się po sali wybraną przez siebie trasą w taki sposób, w jaki ma w tym momencie ochotę. Może się podczas swojej podróży zatrzymywać, zmieniać tempo spaceru lub sposób przemieszczania, np. podskakiwać, przyklejać się do ściany, siadać i wstawać, skakać na jednej nodze. Osoba towarzysząca jest „cieniem" i robi dokładnie to, co zaobserwuje u swojego partnera/partnerki. Daj sygnał do zmiany w parach.\n3. Po zakończeniu obu podróży dookoła sali usiądźcie w kręgu i porozmawiajcie. Zapytaj dzieci, jak się czuły w roli osoby prowadzącej. Jak się czuły podążając za towarzyszem / towarzyszką? W której roli czuły się lepiej i dlaczego? Co musiały robić w roli osoby prowadzącej, a czego wymagało od nich podążanie za swoim „przewodnikiem"?\nWariant: Jeśli macie możliwość wyjścia na zewnątrz, możecie wyruszyć w podróż dookoła podwórka!\nRazem w podróż!\n1. W kolejnym działaniu dzieci zastanowią się nad cechami dobrego towarzysza / dobrej towarzyszki podróży. Zacznij od rozmowy na ten temat. Zapytaj dzieci:\n• Z kim lubicie podróżować?\n• Co sprawia, że lubicie podróżować z tymi osobami?\n• Jakie zachowania tych osób sprawiają, że lubicie z nimi podróżować?\n• Czy zdarzyło Wam się kiedyś podróżować samotnie? Jaka to była podróż?\n• Czym różni się samotna podróż od wyprawy z partnerem / partnerką podróży?\n2. Zapowiedz dzieciom, że teraz będą miały okazję pokazać, jak zachowują się dobrzy partnerzy podróży w różnych sytuacjach, które mogą się przydarzyć na wyprawie. Poproś je, by dobrały się w pary, najlepiej inne niż w poprzednim działaniu. Poproś pary, by chwilę porozmawiały o tym, jakie wyzwanie mogłoby się przydarzyć podczas podróży. Może to być jakiś problem do rozwiązania, niespodziewana sytuacja. Dzieci mogą odnieść się do swoich doświadczeń lub obserwacji z podróży i opowiedzieć sobie nawzajem o jakiejś przygodzie, którą pamiętają. Jeśli trudno będzie dzieciom wyobrazić sobie jakieś wyzwanie, możesz je im podpowiedzieć, np. zgubienie bagażu, spóźnienie się na pociąg, skręcenie kostki na szlaku, pomylenie trasy. Każda para ma zdecydować się na jedną konkretną sytuację.\nJeśli są to Wasze kolejne zajęcia z cyklu o podróżach, możecie wykorzystać jako inspiracje mapę miejsc, do których można udać się w podróż, i poszukać na niej pomysłów na przygody (co może spotkać podróżników w górach? Jakie wyzwanie może pojawić się podczas odpoczynku na plaży?) Możecie też sięgnąć po swoje kolaże z „niezbędnikami" podróży (co stanie się, gdy ktoś zapomni spakować coś bardzo ważnego do swojego ekwipunku?). Pomoże to wygenerować pomysły na „przygody“.\nNiech każda para zastanowi się nad rozwiązaniem wybranego wyzwania i przygotuje krótką scenkę, w której przedstawi reszcie grupy swój pomysł na poradzenie sobie z nim. Daj dzieciom czas na rozmowę, improwizację, zrobienie „próby". Zaznacz, że można używać słów i rekwizytów, które znajdują się w Waszej sali.\n3. Gdy wszystkie scenki będą gotowe, podzielcie salę na umowną scenę i widownię. Finałem zajęć będzie prezentacja scenek. Jeśli któraś para nie zechce pokazać swojej scenki, może poprzestać na oglądaniu scenek innych par.\nNa koniec zajęć usiądźcie znów we wspólnym kręgu i opowiedzcie sobie nawzajem o wrażeniach z oglądania scenek. Możesz także podsumować zajęcia, zadając dzieciom pytanie o to, jak im się pracowało w parach. Czy trudno było się zdecydować na wspólne pomysły, czy nie sprawiło im to trudności? Co pomagało im we wspólnym działaniu? Czy udało im się być dzisiaj dobrymi towarzyszami / towarzyszkami podróży?


Megadeth: "KIMB" w nowej wersji...? | MetalNews.pl\nStrona główna » Megadeth: “KIMB” w nowej wersji…?\nautor Agata Laszuk 14 października 2017 21 lutego 2018 1361\nJeśli wierzyć tweetowi Dave’a Mustaine’a, pochodzący z 1985 roku i uznawany za klasyk album Megadeth, „Killing Is My Business… And Business Is Good!” ma zostać „zremiksowany” i wydany ponownie, dodatkowo ozdobiony nową okładką. W maju lider Megadeth sugerował możliwość ponownego nagrania tego krążka z udziałem obecnych członków zespołu. Ponieważ ta reedycja została nazwana albumem remiksowym, ciężko jednoznacznie stwierdzić, co właściwie trafi do naszych rąk.\ndave mustainekimbmegadeththrash metal\nlah 14 października 2017 at 20:52\nRemix “Rust in peace” wypadł okropnie i plastikowo, głównie przez okropne brzmienie perkusji. Więc obawy i w tym przypadku uzasadnione.


Pomóż być aktywnym tatą!\nOpublikowano 2019-06-18 14:14:17\nEuro Eco Festival to okazja nie tylko do świetnej zabawy, ale również do niesienia pomocy. Takiej pomocy z pewnością potrzebuje Krzysztof Mincer, który od urodzenia zmaga się z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym. Dlatego wraz z Fundacją Złotowianka zachęcamy Was do wspierania dążeń Pana Krzysztofa do życia i rodzicielstwa „pełną parą”.\nOkazja na wsparcie i bezpośrednie spotkanie Pana Krzysztofa będzie 29 czerwca, podczas EEF. Pojawi się on podczas wydarzenia Złotów Bez Barier, jak również podczas X Eco Crosu i w trakcie koncertu Margaret. Rozglądajcie się za wolontariuszami Fundacji Złotowianka, którym będzie można pieniądze wrzucić bezpośrednio do puchy i pokażcie po raz kolejny, ile dobra jest w naszych mieszkańcach.\nZamieszczamy również apel Pana Krzysztofa:\nNie zagram w piłkę, nie pobiegnę, ba – nawet nie pójdę na spacer ale uczynię wszystko, by dla mojego nowonarodzonego synka być aktywnym tatą, takim „pełną parą”. Od urodzenia choruję na Mózgowe Porażenie Dziecięce, od kiedy pamiętam marzyłem o założeniu własnej rodziny, a od kiedy jest z nami upragniony synek wiem, że marzenia są po to, by je spełniać.\nNazywam się Krzysztof. Od urodzenia choruję na mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem kończyn dolnych. Pamiętam swoje dzieciństwo, pytania innych dzieci „mamo, a dlaczego ten chłopiec nie rusza nóżkami?”. Pamiętam żmudny rytm dnia wyznaczany przez godziny rehabilitacji i konsultacji w poradniach specjalistycznych.\nDzisiaj jestem dorosłym mężczyzną, poruszam się na wózku inwalidzkim. Niestety, mojej jednostce chorobowej towarzyszy również wzmożone napięcie mięśni, które znacznie utrudnia mi codzienne funkcjonowanie i swobodne poruszanie się. Mimo trudności z jakimi muszę się mierzyć na co dzień, udało mi się spotkać cudowną kobietę – Monikę, z którą wspólnie pokonujemy kolejne stawiane przed nami wyzwania, z którą wspólnie poznaję i odkrywam świat i z którą kilka lat temu przysięgliśmy miłość przez Bogiem.\nDlatego też zwracam się do Państwa z ogromną prośbą o pomoc w sfinalizowaniu zakupu tak bardzo upragnionej przeze mnie przystawki. Pozwoli mi to realizować się na różnych płaszczyznach życia zarówno prywatnego, społecznego jak i zawodowego. A co najważniejsze, pozwoli mi to poczuć się wolnym człowiekiem, którego nie ogranicza niepełnosprawność. Pozwoli mi również spełniać się jak najlepiej w roli ojca, poznając wraz z moim synkiem piękno tego świata, który nas otacza. Wierzę w to, że w życiu nie ma rzeczy niemożliwych, co staram się udowadniać. Wierzę również w to, że otacza mnie bardzo wielu ludzi o dobrym sercu, dla których moja prośba nie zostanie obojętna.\nNa rzecz Krzysztofa prowadzona jest zbiórka na portalu\nMożna też dokonać wpłaty na indywidualne konto Krzysztofa w Fundacji Złotowianka:\n25 894400030002 743020000010\nW tytule należy wpisać - Mincer Krzysztof M/172


„Najpiękniejsza pamiątka” - Penelope Ward & Vi Keeland | Po drugiej stronie okładki\nChoć na goodreads jedna z nowszych książek duetu Ward & Keeland ma naprawdę wysoką ocenę, słyszałam o niej raczej średnie opinie, a nawet, iż jest to jedna z najsłabszych książek autorek.\nTo jak w końcu jest naprawdę?\nMimo zerwanych zaręczyn przed samym ślubem, Hazel zdecydowała, że i tak odbędzie podróż poślubną, która była już od dawna opłacona. Szybko okazało się, że pech nie zamierzał odpuścić dziewczynie. Zaczęło się od złych warunków pogodowych, przez co loty zostały odwołane, a skończyło na koczowaniu w hotelowym lobby bez perspektyw na pokój hotelowy. Szczęście przypomniało sobie o Hazel, kiedy spotkała Milo Hookera, który tak naprawdę wcale nie było Milo Hookerem. Kiedy mężczyzna załatwił pokój hotelowy, Hazel stanęła koło niego i oznajmiła, że jest jego siostrą Madeline Hooker. I tak powstała historia rodzeństwa, które nie potrafiło się ze sobą rozstać, nawet kiedy największa śnieżyca minęła. Milo i Maddie zwiedzali różne miejsca, kupując pamiątki i robiąc zdjęcia. Podczas tych kilku dni, które spędzili ze sobą nie poznali swoich prawdziwych imion.\nA gdy przyszedł czas rozłąki, nie wiedzieli, że los już dawno stwierdził, że jeszcze kiedyś się spotkają.\n„Najpiękniejsza Pamiątka” nie jest moją ulubioną książką od tego duetu. No niestety, ale byle jakie pisanie Keeland, na które jestem wyczulona jawi się tu na każdym kroku i odnoszę wrażenie, że Penelope Ward w tej książce ma mniejszość.\nZ początku, czyli podczas lektury pierwszej części książki byłam zaciekawiona, chociaż połowę tekstu już wtedy miałam ochotę wyrzucić z tej historii. A kiedy nastąpiła druga część i okazało się, że ta opowieść jest jeszcze bardziej wydłużona, zaczęłam się wyjątkowo nudzić. Nie weszłam w tę historię od pierwszych stron... w sumie to nie wciągnęłam się w nią wcale.\nO wiele bardziej podobali mi się Maddie i Milo, niż ich prawdziwe odpowiedniki, czyli Matteo i Hazel. Kiedy Maddie i Milo byli naprawdę sympatyczni i ciekawi, tak Hazel i Matteo są bezbarwni i po prostu nudni. Nie rozumiem, dlaczego autorki wydłużyły tę historię, bo odniosłam wrażenie, że jest ona napisana „na siłę”. Gdyby usunąć tak ze 150 stron z „Najpiękniejszej Pamiątki” wtedy ta książka miałaby o wiele lepszy odbiór (piszę tu o sobie).\nOj słabe to było. „Najpiękniejsza Pamiątka” to przeciętniak, którego nie polecę. Wiem, że obie autorki mają swoich fanów w Polsce i ja także należę do grona czytelników Penelope Ward, ale tutaj nie jestem w stanie wskazać choćby jednego powodu, dla którego ta książka jest warta przeczytania.\nZ braku laku, można po nią sięgnąć. Ale jeżeli chcielibyście przeczytać ten duet i się nie zawieść na starcie to zdecydowanie polecam „Sprośne listy”, które póki co są dla mnie jedną z lepszych książek pisanych przez Ward i Keeland wspólnie.\nRadosna 23 kwietnia 2021 00:34\nInne książki tego duetu bardziej mnie interesują.


PERLATO Peep Toe naturel/stone - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Czółenka › Czółenka peep toe › PERLATO Peep Toe naturel/stone\nPERLATO Peep Toe naturel/stone\nPrezentowane PERLATO Peep Toe naturel/stone były tanio do kupienia w www.zalando.pl. PERLATO projektując czółenka peep toe damskie, zwraca uwagę nie tylko na dużą wygodę noszenia, ale także dopasowanie obuwia do ich stylu i trendów w dzisiejszym świecie mody. PERLATO Peep Toe naturel/stone na pewno posiadają obie te funkcje, dlatego są wybierane przez tak.. więcej »\nPrezentowane PERLATO Peep Toe naturel/stone były tanio do kupienia w www.zalando.pl. PERLATO projektując czółenka peep toe damskie, zwraca uwagę nie tylko na dużą wygodę noszenia, ale także dopasowanie obuwia do ich stylu i trendów w dzisiejszym świecie mody. PERLATO Peep Toe naturel/stone na pewno posiadają obie te funkcje, dlatego są wybierane przez tak wiele pań poszukujących idealnych czółenek dla siebie. Frapujący, design sprawia, że obuwie to przykuwa zainteresowanie na dłużej.\nPERLATO Peep Toe naturel/stone, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: kaczuszka/szpilka, platforma, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: otwarty, wyściółka: skóra, wzór: nadruk zwierzęcy, materiał wewnętrzny: skóra, wysokość obcasa: 9 cm, zapięcie: sprzączka, materiał: skóra.\nPERLATO Peep Toe naturel/stone nie wypełniają Twoich oczekiwań w 100 procentach? Sprawdź inne obuwie marki PERLATO i zobacz jak mnóstwo genialnych propozycji mają w ofercie. Niewątpliwie znajdziesz poniżej czółenka peep toe damskie które spełnią Twoje wymagania. Zachęcamy do systematycznego odwiedzania naszej strony, do której codziennie dokładane są eleganckie czółenka peep toe damskie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach PERLATO Peep Toe naturel/stone


Vitra krzesło Eames plastic chair DSR z poduszką nowa wysokosć! - Ipnoticstore.pl - IPNOTICSTORE.PL\nHome > Projektanci>Charles i Ray Eames>Vitra krzesło Eames plastic chair DSR z poduszką nowa wysokosć!\nred/champagne 98dark grey 05red/orange 99nero/chocolate 90 czerń/czekoladacognac/avocado 95nero 66 (czarny)red/cognac 96avocado 94cognac 97grey 92 szarychocolate/grey 91 czekolada/szaryorange 07petrol/chocolate 89 niebiesko/brązowy\ncream 30basalt 35mustard 34ocean 21basic dark 01white 04mauve grey 47poppy red 03basalt 35\nWe współczesnej wersji krzesło wykonywane z polipropylenu jest jeszcze bardziej komfortowe i wygodne niż pierwotna wersja. Bazą całego projektu jest organiczne siedzisko z tworzywa - w tej wersji z dodatkową wygodną poduszką na siedzisku, na metalowej podstawie chromowanej lub malowanej proszkowo na kolor czarny.\nSedzisko: polipropylen w różnych kolorach do wyboru.\nPodstawa: chromowana lub malowana proszkowo w kolorze basic dark (przy zamówieniu prosimy podać wybrany rodzaj podstawy)\nRóżne kolory poduszki do wyboru. Przy zakupie prosimy zwrócić również uwagę na powierzchnię, na której będzie stało krzesło: na dywanie, wykładzinie, płytkach, żywicy, drewnie - dla różnych powierzchni dostępne są różne wersje wykończenia. Więcej szczegółów w naszym salonie. Prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.


Noclegi w Luynes - Oferty noclegów w Luynes - eSky.pl\nNoclegi w Luynes\nTanie Noclegi - Luynes\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Luynes!\nTours, 22 stycznia 2021, 2 noce\nJoue-les-Tours, 22 stycznia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Luynes\nWybierając się do Luynes, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Luynes są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Luynes w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Luynes daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Luynes, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Luynes\nNoclegi w Luynes obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Luynes. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Luynes ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Luynes zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Luynes?\nNoclegi w Luynes szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Luynes są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Luynes już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Luynes?\nUdogodnienia przy noclegach w Luynes są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Luynes zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Luynes?\nRezerwacji noclegów w Luynes można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Luynes, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Luynes. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Luynes?\nKoszt noclegów w Luynes jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Luynes cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Luynes na okres powyżej tygodnia.


Pokerowe wskazówki i sztuczki strategiczne ahpml\nKażdy, kto chce systematycznie pogłębiać swoją wiedzę na temat hazardu, może skorzystać z "absolutnej" oferty strony internetowej kasyna: profesjonalne artykuły i opinie, reguły gry, jak i nie wyssane y palca wskazówki strategiczne, czyli wszystko, co potrzebne, żeby nie być już osłem do bicia, ale rekinem do koszenia kasy.\nPoker. Strategie pokerowe. Strategie MTT. Turnieje wielostolikowe są i zawsze będą najbardziej popularną formą pokera. W ostatnich latach popularność MTT (multi table tournaments) wzrasta w tempie wręcz geometrycznym sprawiając, że wysokość pul nagrodami z roku na rok jest coraz wyższa. Efektywna strategia jest niezbędna do osiągania sukcesów grając w pokera. Składa się ona z wielu elementów, z których te najważniejsze 5 lekcji strategii pokera live dla początkujących, średnio zaawansowanych i zaawansowanych tylko na PokerStrategy.com, największej na świecie szkole pokera online. Turnieje są bardzo szeroką i bogatą dziedziną pokera, a ich odmian jest bez liku i cały czas powstają nowe. Najczęściej spotykanym podziałem są jednostolikowe turnieje Sit&Go, gdzie gra toczy się do momentu, gdy przy stole zostanie zwycięzca, a nagradzane są maksymalnie 2-3 pierwsze miejsca oraz wielostolikowe turnieje, zwane MTT (Multi Table Tournaments), gdzie miejsc\nGranie w pokera w sieci jest podobne do tych z kasyn czy domowych gierek. Ciągle jest to ta sama gra, z tymi samymi zasadami, i nadzieją na bycie ‚na plus’ na koniec sesji.Jednakże jest parę różnic w pokerowej strategii online, które powinny być zauważone.. Najbardziej oczywista to brak jakichkolwiek gestów, które można odczytać z Twoich przeciwników gdy starasz się podjąć\ndobre strategie pokerowe dla początkujących. autor: klubowy » 2013-11-27, 10:59 Odpowiedzi: 10 Odsłony: 5098 Ostatni post autor: Bowni 2021-01-26, 13:51; ZOOM Laboratorium Mały Chemik - ponad 160 doświadczeń, www.terazgry.pl Zrozum i opanuj ranking rąk pokerowych na stronie partypoker.com - Pobierz naszą poręczną tabelę rankingową i poznaj strategię gry w pokera Wskazówki i sztuczki, dzięki którym do perfekcji opanujesz tę jedną z najlepszych gier strategicznych na świecie. Uwaga: uzależnia! Ten poradnik to zestaw prostych wskazówek i porad dla początkujących graczy, którzy chcą szybciej się rozwijać. ZDay zawiera ogromną ilość funkcji, a każda z nich jest jeszcze bardziej ekscytująca od poprzedniej. Polecam Ci zapoznanie się z tym\nWielu graczy, którzy planują przez dłuższy czas osiąganie zysków z pokerowych gier online, inwestuje w pokerowe narzędzia. Istnieje wiele programów, które pozwolą Ci śledzić własną grę, rozdania rywali, a nawet zaoferują rady, jaki ruch należy wykonać w jakim momencie, podając przy tym również informacje o oddsach.\nPremie pokerowe - wysokie premie pokerowe są niezwykle użyteczne w przypadku niedoświadczonych graczy, którzy potrzebują dodatkowej ilości pieniędzy, aby rozpocząć grę w pokera online. Istnieje wiele różnych typów premii pokerowych, np.: premie za zapisanie się, premie depozytowe i … Na Wyspagier możesz grać W gry Poker za darmo. Wybraliśmy wiele gier Poker, więc wybór jest ogromny. Wybierz grę flash i zagraj w Poker. Promocje pokerowe nie są na ten moment dostępna dla graczy z Polski, a wszystko dlatego, że poker internetowy nie jest w naszym kraju legalny. Gdyby, na przykład, BetClic Poker wszedł na polski rynek, wówczas śmiało można by było korzystać z dostępnych u niego ofert. Darmowy bonus w STS bez depozytu. Kod promocyjny: BETONLINE Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie. Przeglądarka internetowa umożliwia zablokowanie plików cookie. Porady pokerowe; Kontakt; Poker online Tagi Pokerzyści. Tag: pokerzyści. Czy od pokera można się uzależnić? 11 lutego 2020. Poker najpopularniejszą grą karcianą na świecie? 26 marca 2019. Jak grać w poker texas holdem. 11 lutego 2019. 5 najlepszych pokerzystów na świecie. 17 stycznia 2019.\nHazardowe Gry Online w Karty Nasze protezy są zaprojektowane z myślą o wspieraniu dzieci i ich aspiracji, natomiast w zamian otrzymasz nieziemski bonus – 200 darmowych spinów na Starburst przez 10 dni. Podstawa wdrażania Oszczędność kosztów wystąpi jeśli można zwiększyć wydajność procesu, że cudzołożenie w czasach Abrahama nie było jeszcze grzechem. Zmiany we wzorach\nTajemnicze Domostwo + mini dodatek Pozostawione Wskazówki Towarzyska gra planszowa w której jeden z graczy wciela się w postać ducha. Jego zadaniem jest sprawić, by pozostali gracze odgadli przedmioty, miejsca i osoby powiązane ze zbrodnią sprzed lat. Rozwikłaj zagadkę posiadłości! Poker. Strategie pokerowe. Strategie MTT. Turnieje wielostolikowe są i zawsze będą najbardziej popularną formą pokera. W ostatnich latach popularność MTT (multi table tournaments) wzrasta w tempie wręcz geometrycznym sprawiając, że wysokość pul nagrodami z roku na rok jest coraz wyższa. dobre strategie pokerowe dla początkujących. autor: klubowy » 2013-11-27, 10:59 Odpowiedzi: 10 Odsłony: 5098 Ostatni post autor: Bowni 2021-01-26, 13:51; ZOOM Laboratorium Mały Chemik - ponad 160 doświadczeń, www.terazgry.pl Zrozum i opanuj ranking rąk pokerowych na stronie partypoker.com - Pobierz naszą poręczną tabelę rankingową i poznaj strategię gry w pokera\nTyle, ile może chcesz zastosować wskazówki Pokemon Idź i sztuczki, jest to kolejny podstęp zapis, że należy mieć na wyciągnięcie ręki. Wystarczy wykonać następujące kroki, aby nagrać swoje przygody na komputerze podczas gry Pokemon Go.\nIndyjskie kasyno w pobliżu arnold ca


Płaca minimalna | Niepoprawni.pl\nWbrew stereotypom głównym efektem podniesienia płacy minimalnej nie jest podniesienie płac tylko - zwolnienie tych pracowników, których nie opłaca się za wyższą pensję zatrudniać. W następstwie tych zwolnień zwalnia gospodarka, ilość zwolnien z pracy się powiększa, bo do tych, którzy zostali zwolnieni na skutek podniesienia płacy minimalnej dochodzą ci którzy stracą pracę na skutek zmniejszenia popytu. Zwiększona nadwyżka podaży pracy nad potrzebami pracodawców powoduje zmniejszenie ceny pracy czyli płac.\nKirker - 13 Lipca, 2009 - 19:50\nnajśmieszniejsze jest to, że Wallmart swego czasu chciał podniesienia płacy minimalnej. Za tym lobbują wielkie korporacje, które i tak płacą więcej niż wynosi płaca minimalna. Natomiast cierpią na tym drobni wytwórcy.\nKerepsak - 13 Lipca, 2009 - 20:03\nA ja jestem ZA, ale pod warunkiem, że przy tym zmniejszymy składkę rentową i obniżymy podatki, a część w ogóle zlikwidujemy.\nuncool_ben - 14 Lipca, 2009 - 18:06\nUwazam, że to jest jeden z najoczywistszych mechanizmów, którego 'nie chcę zrozumieć' rządzacy\nZLIKWIDOWAĆ W CHOLERĘ PŁACE MINIMALNE\nGabiś. Wieści z Niemiec: kryzys!\nKoszty ograniczenia emisji CO2 mogą przewyższyć potencjalne korzyści!


Flyhunter Origins • myhandhelds.pl\nCzasem bywa tak, że publikacja recenzji musi zostać opóźniona o jakiś czas, bowiem w grze recenzent odnajduje jakiś poważny błąd i, chcąc napisać rzetelny tekst, musi kontaktować się z twórcami i pytać o wydanie patcha. Właśnie tak stało się z Flyhunter Origins.\nZacznijmy jednak od początku. Tym razem prezentujemy Wam grę, która opowiada o pewnym dzielnym, jednookim kosmicie imieniem Zak. Wykonuje on misję polegającą na łapaniu insektów. Niezdarny bohater przez przypadek wyrzuca cały załadunek nowo zebranych owadów, a te trafiają prosto na planetę Ziemia. Zak bez chwili wahania rzuca się im na ratunek, jednak okazuje się, że jego miniaturowe, względem fauny odwiedzającego świata, rozmiary mogą doprowadzić bardzo szybko do śmierci. Protagonista musi nie tylko odnaleźć łup, ale również przetrwać w niebezpiecznym uniwersum oraz powrócić do domu. Jak sami widzimy, fabuła nie jest najwyższych lotów, choć tak naprawdę niewiele platformerów 2D może pochwalić się oryginalną opowieścią.\nGameplay, jak w niemal każdym platformerze, sprowadza się do pokonywania kolejnych poziomów, przechodząc po rampach oraz skacząc z jednego elementu na drugi. Co parę misji pojawia się zręcznościowa minigra, w której musimy latać, korzystając z jetpacka, i przybliżyć się do uciekającego insekta, by w końcu go złapać. Podczas wędrówki napotkamy wiele niebezpieczeństw, takich jak pająki, żaby i inne zwierzęta, które będziemy musieli ominąć bądź zlikwidować. Do eliminacji poczwar posłużą nam dwie bronie – zwykła packa na muchy oraz wiązka laseru chwilowo zatrzymująca oponenta. Dodatkowo, po pewnym czasie, Zak uzbraja się w jetpack, który umożliwi mu wyższe skoki. Podczas zaliczania kolejnych misji zbierać będziemy specjalne jajka umożliwiające ulepszanie wspomnianego oręża. Oprócz samych jaj na niektórych poziomach ukryte są sekrety. Po ich odnalezieniu odblokowujemy nowe stroje dla głównego bohatera. Każdy level można ukończyć ze złotą odznaką w kształcie robaka. Otrzymamy go, gdy wszystkie elementy, jak ilość zebranych jaj, odkryte sekrety oraz czas gry, będą na odpowiednim poziomie. Potrzebne nam to będzie tylko do trofeum, bowiem żadnego innego profitu za to nie otrzymamy.\nKraina, po której będziemy stąpać, jest pełna różnorodnych elementów. Naszym oczom ukazują się kwiaty, staw w ogrodzie, drzewa czy grzyby. Niestety, o ile pierwsze lokacje potrafią się podobać, o tyle te ostatnie, bardziej zmechanizowane, odbierają produkcji cały urok. Co więcej, niektórym elementom zabrakło bardziej szczegółowego dopracowania oraz antyaliasingu, przez co większość jest naprawdę niezła, ale część wygląda na niedopracowane. Główną wadą produkcji są tragiczne spadki animacji. Odczuwa się je już od pierwszego poziomu, a z każdym kolejnym jest coraz gorzej. Tym oto sposobem pod koniec gry bardzo ciężko w ogóle rozegrać daną misję, nie wspominając o zaliczeniu jej bez większej ilości śmierci. Podczas podróży towarzyszy nam spokojny utwór, któremu towarzyszą liczne odgłosy skoku, zgonu oraz te wydawane przez owady. Oprawa dźwiękowa może się podobać, choć z czasem zaczyna nużyć ze względu na swoje wolne tempo.\nFlyhunter Origins na chwilę obecną nie mogę polecić nikomu, bowiem poprzez aspekty techniczne gra jest niegrywalna. Recenzja została opublikowana tak późno, ponieważ czekaliśmy, aż twórcy wydadzą patcha. Chociaż są świadomi problemu, nadal tego nie zrobili, dlatego na tę chwilę lepiej odpuścić sobie zakup.\nJeśli w przyszłości aktualizacja się pojawi, wówczas grę będzie warto nabyć za maksymalnie 20 PLN. Miejscami całkiem przyjemna oprawa wizualna oraz wciągający gameplay mogą przypodobać się fanom platformerów. Jeśli ktoś dodatkowo lubi masterować tytuły, tutaj powinien się odnaleźć, bowiem do zebrania i odblokowania jest parę elementów, a dodatkowe trofea powinny zwiększyć motywację ku temu. Szkoda, że na chwilę obecną gra jest niegrywalna. Po wydaniu patcha będzie można podwyższyć ocenę o trzy noty.\nTragiczne spadki animacji\nData wydania: 10.12.2014 r.


Łańcuch AFAM XS-Ring super wzmocniony gold - 525 XHR3 x 112 do KTM Super Duke R 1290 - Racing Planet\nŁańcuch AFAM XS-Ring super wzmocniony gold - 525 XHR3 x 112 do KTM Super Duke R 1290\nNr produktu: AFA525XHR3-112\n570,02 zł Cena zawiera 23% Vat, nie zawiera przesyłki\nŁańcuch super wzmocniony gold - 525 XHR3 x 112 do KTM Super Duke R 1290. AFAM jest francuskim producentem elementów przeniesienia napędu z siedzibą w Belgii. Produkcja łańcuchów rozpoczła się już w 1978 roku. AFAM jest dostawcą łańcuchów oryginalnych dla Ducati i przez długi czas był liderem rynku we Francji i Japonii. AFAM opracował najlżejszy jak dotąd łańcuch napędowy Racing i dlatego jest uznawany za jedną z najlepszych profesjonalnych marek w świecie wyścigów motocyklowych.\nŁańcuchy napędowe AFAM premium są dostępne w bardzo przystępnej cenie!\nAFAM 525 XHR3 to dodatkowo wzmocniony łańcuch z pierścieniami Xs i wzmocnionymi płytami, przeznaczony do większości zastosowań drogowych w motocyklach o pojemności do ponad 1000 cm3.\nTyp łańcucha : 525\nDługość: 112 ogniw\nWytrzymałość na rozciąganie: 4890daN (kg)\nNr OEM: A525XHR3-G 112L


Jedynym przedmiotem wiary chrześcijańskiej jest misterium Chrystusa umarłego i zmartwychwstałego. Tajemnica ta jednak trwa na różne sposoby: została zapowiedziana w Starym Testamencie; historycznie wypełniła się w ziemskim życiu Chrystusa; tajemniczo zawarta jest w sakramentach i przeżywana mistycznie w duszach; spełnia się społecznie w Kościele; dopełnia się eschatologicznie w Królestwie Niebieskim. W ten sposób, dla wyrażenia tej jedynej rzeczywistości, chrześcijanin dysponuje wieloma możliwościami, symboliką o wielu wymiarach. Cała kultura chrześcijańska polega na uchwyceniu powiązań pomiędzy Biblią i Liturgią, pomiędzy Ewangelią i Eschatologią, pomiędzy Mistyką i Liturgią. Zastosowanie tej metody do Pisma Świętego zwie się egzegezą duchową; zastosowana zaś do liturgii nazywa się mistagogią, która polega na odczytywaniu ukrytej w obrzędach tajemnicy Chrystusa i na kontemplacji niewidzialnej rzeczywistości zawartej w symbolach. Wielką umiejętność w tej dziedzinie posiedli w starożytności tacy mistrzowie, jak św. Cyryl Jerozolimski czy św. Ambroży, bądź też – bliżsi nam – Kabazilas czy Olier. To właśnie zastosowanie tej metody do obrzędów chrzcielnych będzie przedmiotem niniejszego studium.\nBędę postępował zgodnie z metodą opisową, konkretną, starając się odnaleźć różne etapy chrzcielnego wtajemniczenia. W centrum umieszczę liturgię jerozolimską z czwartego wieku, ponieważ posiadamy niezwykłe dokumenty opisujące ją: Katechezy św. Cyryla i Pielgrzymkę do miejsc świętych Egerii. Zresztą, czyniąc to, ujrzymy liturgię całego Kościoła, gdyż w odniesieniu do chrztu różnice dotyczą tylko szczegółów. Mamy również świadectwo samej Egerii, która nam mówi, że ceremonie chrzcielne odbywają się w Jerozolimie „jak u nas”, to znaczy jak w Vienne w Galii. A co do interpretacji mistagogicznej będę się inspirował Ojcami z czwarte - go wieku, głównie Kapadocczykami i św. Ambrożym.\nPierwszy obrzęd, jaki napotykamy, to wyrzeczenie się szatana. Ma on miejsce, jak mówi św. Cyryl, w przedsionku baptysterium. Cyryl zwraca się do nowo ochrzczonych słowami: „Najpierw weszliście do przedsionka kaplicy i słuchaliście zwróceni na zachód. Kazano wam wyciągnąć rękę i wyrzekliście się jakby obecnego szatana”. Następnie, w trakcie swojego wyjaśnienia, św. Cyryl przekazuje nam formułę wyrzeczenia: αποτασσομαι σοι, Σατανα, και πασι τοις εργοις σου και παση τη πομπη σου, και παση τη λατρεια σου. Analogiczną formułę odnajdujemy w Konstytucjach Apostolskich, gdzie jest jeszcze tylko wzmianka o aniołach szatana.\nŚw. Cyryl daje komentarz do tej formuły. Wyjaśnia nam najpierw, dlaczego jest wypowiadana w stronę Zachodu: „Chcę wam też powiedzieć, dlaczego zwróciliście się ku zachodowi. Tak trzeba. Bo Zachód jest miejscem widzialnych ciemności, a szatan sam będąc ciemnością, w ciemności rządzi. Patrząc symbolicznie w stronę zachodu, odrzekliście się tego władcy mroków i ciemności” . Tę symbolikę Zachodu odnajdujemy też u innych Ojców. Czytamy u św. Grzegorza z Nyssy: „Rozumiesz, że ten, który zwraca się plecami do Wschodu – tak właśnie Prorocy nazywają Chrystusa – i który kieruje się w stronę Zachodu, gdzie znajdują się moce ciemności, ma Akwilona po swojej prawicy, to znaczy wystawiony jest na pokusy” . Symbolika ta sięga świata przedchrześcijańskiego. Starożytni umiejscawiali bramy Hadesu na Zachodzie, tam, gdzie znikało słońce.\nTen fragment pomaga nam zrozumieć prawdziwy sens wyrzeczenia się szatana, a w szczególności πομπη διαβολου. Jest on tym bardziej interesujący, że sytuuje się dokładnie w momencie, w którym dokonuje się ewolucja w interpretacji wyrażenia, pozwalająca nam przejść ze świata Kościoła pierwotnego do świata Kościoła średniowiecznego. Problem ten został po mistrzowsku opracowany w artykule o. Hugo Rahnera. Słowo πομπη miało u starożytnych dwa główne znaczenia: orszak tryumfalny, religijny bądź wojskowy, albo – ogólniej – okazałość, zewnętrzną wystawność. Otóż u pierwszych pisarzy pojawia się właśnie ten pierwotny sens: przepych szatana to tryumf szatana, przedstawianego jako zwycięski dowódca, otoczonego swoim orszakiem i towarzyszącymi mu bałwochwalczymi obrzędami. Zatem wyrzec się szatana to wyrzec się jego królestwa, a to oznaczało, bardzo konkretnie dla ludzi tamtych czasów, wyrzec się bałwochwalstwa.\nWalka z szatanem panującym przy pomocy bałwochwalstwa jest jednym z ważniejszych aspektów życia chrześcijan pierwszych wieków. Bez wzięcia tego pod uwagę niektóre zagadnienia stają się niezrozumiałe, zwłaszcza doniosłość uroczystego wyrzeczenia. Otóż epoka, o której mówimy, będzie dokładnie tą, w której bałwochwalstwo zaniknie, ale jeszcze istnieje. To są właśnie czasy, kiedy Antoni wychodzi na pustynię, nie tyle by uciec ze świata, ile by przeciwstawić się demonom w ich kryjówkach, jak Jezus na pustyni Kuszenia, co też dobrze ukazał Heussi w Les origines du monachisme. Echo tego mamy w naszej Katechezie . Św. Cyryl pokazuje najpierw nowy sens, ten, który stopniowo weźmie w nim górę, a według którego przepych – w tym drugim znaczeniu – to „świat”, czyli teatr, polowania, próżne namiętności. Ale dopowiada, że to także spożywanie mięsa zawieszonego przed świątyniami, a zatem uczestnictwo w kulcie bożków. Bardzo dobrze widzimy tutaj tę ewolucję oraz sposób w jaki zostaje ona wyjaśniona\nWraz z wyrzeczeniem się kultu bożków, pompae diaboli, weszliśmy w liturgiczny dramat wigilii paschalnej. To uroczyste wyrzeczenie zawiera w sobie przeciwstawność, którą jest przyłączenie się do Chrystusa: αποταξις διαβολου odpowiada συνταξις Χριστου. Sięgnijmy do tekstu św. Cyryla Jerozolimskiego: „Gdy odrzekłeś się szatana, zrywając z nim wszelki układ (διαθηκη) i stare z piekłem przymierze, otwiera ci się raj boży, który uprawiał na wschodzie, a przez grzech został z niego wygnany nasz pierwszy ojciec. Na znak tego zwróciłeś się z zachodu na wschód, który jest krainą światła. Kazano ci wtedy powiedzieć: «Wierzę w Ojca i Syna i Ducha Świętego, i w jeden chrzest pokuty»”.\nTen krótki tekst przedstawia nam dwa ważne tematy: symbolikę Wschodu i wyznania wiary. Pierwszy jest jednym z istotnych tematów starożytnej symboliki chrześcijańskiej, który skądinąd szczególniej dotyczy omawianej epoki, jeśli przypominamy sobie, że kult solarny był wspólny światu pogańskiemu. To jeden z najbardziej charakterystycznych przypadków, kiedy widzimy jak zwycięskie chrześcijaństwo stosuje do własnych celów przedchrześcijański temat liturgiczny. Zagadnienie to jest opracowane w godnej uwagi książce F.-J. Dölgera Sol salutis: Modlitwa i Poezja w starożytności chrześcijańskiej w odniesieniu do Wschodu w modlitwie i w liturgii.\nZauważmy najpierw, że motyw zwrócenia ku Wschodowi pojawia się również w innych liturgiach chrzcielnych, nie tylko w jerozolimskiej. Św. Ambroży pokazuje to w De mysteriis: „kierujesz się ku wschodowi, bo kto wyrzeka się diabła, zwraca się do Chrystusa i patrzy prosto na Niego” . Widzimy, że pojawia się tu kilka wątków: Wschód jako symbol utraconego Raju, Wschód jako symbol Chrystusa. Jeszcze ważniejszą rzeczą jest zauważyć, że temat Wschodu znajduje się również gdzie in - dziej, a nie tylko w liturgii chrzcielnej. Wiemy, że chrześcijanie modlili się zwróceni ku Wschodowi. Jeden z najpiękniejszych pod tym względem śladów przekazuje nam św. Grzegorz z Nyssy, czerpiąc z życia własnej siostry Makryny. Mówi nam on, że w momencie śmierci rozmawiała ze swoim niebieskim Oblubieńcem, w którego wpatrywała się bez przerwy, ponieważ jej łóżko „było zwrócone na Wschód”. Odpowiada temu wizja św. Felicyty z innego krańca świata chrześcijańskiego: „Zmarliśmy – powiada – i opuściliśmy swoje ciała. Wtedy to czterej aniołowie, nie dotykając nas rękoma, zaczęli nas nieść na wschód”.\nW znakomitym tekście św. Bazyli wprowadza tę modlitwę ad Orientem pomiędzy sekretne tradycje Kościoła, na ten sam poziom, co obrzędy chrzcielne, wyrzeczenie się szatana, słowa Epiklezy, consignatio. Nie ma potrzeby przypominać tutaj doniosłości tej symboliki dla archeologii, która aktualnie się rodzi. Tak samo, jak znamy symboliczne racje oktogonalnej struktury baptysteriów, tak też jesteśmy pewni, co do symbolicznych motywów usytuowania kościołów i grobów w kierunku wschodnim. Istnieje tekst niejakiego Ibn Saby, napisany po IV wieku, który daje wyjaśnienie o tyle bardziej interesujące, że łączy się z ono z interpretacją św. Cyryla Jerozolimskiego: „Racją, dla której kościół jest zwrócony ku wschodowi jest Adam, nasz ojciec, który wygnany z raju ziemskiego i wyrzucony przez zachodnią bramę, nieustannie zwracał się ku Wschodowi”. Wiemy, że w kościołach wschodnich znajduje się otwór przebity nad ołtarzem, aby wschodzące słońce oświetlało sanktuarium, będąc symbolem wschodu Słońca Sprawiedliwości w dzień Paschy, czego wspomnieniem jest każda liturgia eucharystyczna.\nJak widzieliśmy, ta modlitwa ku Wschodowi podatna jest na rozmaite symboliki i odwołuje się do wielu tekstów biblijnych. Mamy tutaj przypadek jednej z najbardziej charakterystycznych interakcji pomiędzy Pismem Świętym a Liturgią. Najwcześniej pojawia się temat, który miejsce lokalizacji Raju widzi na Wschodzie. Odnosi się to do fragmentu Księgi Rodzaju (2, 8), gdzie jest powiedziane, że Bóg posadził ogród κατ ανανολας, ad Orientem. Otóż rozdział drugi Księgi Rodzaju jest, obok Księgi Wyjścia i Pieśni nad pieśniami, jednym z trzech najważniejszych miejsc biblijnych w myśli chrześcijańskiej czwartego wieku. Zobaczymy rolę, jaką pełnią, szczególnie w symbolice chrzcielnej: gdy chodzi o modlitwę w stronę Wschodu, to najważniejszy jest drugi rozdział Księgi Rodzaju. Jednocześnie znajdujemy czasem temat dodatkowy, zapożyczony z Księgi Wyjścia: pochód Hebrajczyków, opuszczających Egipt (figura świata), i przechodzących przez Morze Czerwone (figura chrztu), jest marszem z Zachodu na Wschód.\nCzęsto znajdujemy u Ojców z czwartego wieku temat Paradisus-Oriens. Oto, co mówią nam Konstytucje Apostolskie „Następnie wszyscy razem powstawszy i zwróciwszy się ku Wschodowi, po zgromadzeniu katechu - menów i pokutników, modlą się do Boga, «qui ascendit super coelum coeli ad Orientem», wspominając dawne mieszkanie, jakim był Raj zasadzony na Wschodzie, gdzie upadł pierwszy człowiek, nie zachowawszy przykazania na skutek pokusy węża”. Najpiękniejsze rozwinięcie tej idei jest u św. Grzegorza z Nyssy w Homilii V o Modlitwie Pańskiej , przenikniętej ogromną nostalgią za Rajem: „Jak długo my ludzie, wszyscy bez wyjątku, jak gdyby żył w nas Adam, możemy patrzeć na ubranie ze skór i liści cielesnego życia, które sprawiliśmy sobie po utracie wiecznej i wspaniałej szaty, przyoblekając się, w miejsce szaty Bożej, w hulanki, próżną sławę i przemijające uciechy cielesne, i spoglądając z żalem na miejsce nędzy, w którym zostaliśmy skazani na wspólne życie, prosimy zwróceni ku wschodowi – nie dlatego, by tam tylko można było znaleźć Boga (bo jako wszędzie obecny nie może być wyłącznie w jednym miejscu), ale ponieważ na wschodzie jest nasza pierwotna ojczyzna, zwana rajem, gdzie wzięliśmy początek: «Posadził Bóg raj w Edenie na wschodzie» (Rdz 2, 6). Pomni w duchu przy wschodzeniu słońca na swe wygnanie z krainy szczęścia, słusznie błagamy o przebaczenie (...). W tego rodzaju położeniu, jak synowie marnotrawni po długiej, wśród wieprzów przeżywanej nędzy, kierujemy we łzach swe myśli ku niebieskiemu Ojcu, wołając do Niego: «I odpuść nam nasze winy!»”.\nTen piękny fragment jest jednym spośród tych, w których duch Ojców przejawia się najlepiej. Zwróćmy najpierw uwagę na doskonałe powiązanie symboliki biblijnej i chrzcielnej: oto białe szaty, których symbolika chrzcielna jest jasna, a które zastępują szaty ze skóry. Zauważmy też, że szaty ze skóry są dodane do naszej natury, podczas gdy szaty białe są naszymi własnymi szatami. Myśl ta pojawia się gdzie indziej. Jest podstawowa dla antropologii wschodniej, dla której φυσις, natura ludzka, to człowiek w takiej postaci, w jakiej został stworzony, to znaczy wraz z tym, co nazywamy łaską uświęcającą i darami przednaturalnymi. To do tej właśnie natury dodane są szaty ze skóry, to znaczy cechy zwierzęce. Widzimy, że związek pojęć jest całkowicie odmienny od tego, który występuje w teologii zachodniej. Widzimy też, jak bardzo mylimy się wówczas, gdy zarzucamy braciom na Wschodzie błąd, kiedy mówią oni, że natura jest dobra.\nTeoria Raju-Wschodu wiąże się w ten sposób z ogólną ideą, fundamentalną w teologii patrystycznej, według której chrzest jest rozumiany jako powrót do Raju. Ta idea często wraca u św. Cyryla Jerozolimskiego. W Katechezie wstępnej czytamy: „Niech kiedyś pokaże Bóg ową noc i ciemność, która świeci jak dzień (...). Niech potem wszystkim mężczyznom i kobietom – otworzy się brama raju!”. „Zostajesz teraz zasadzony w duchowym raju, otrzymujesz imię nowe jakiego nie miałeś przedtem”.\nWszystko to stanie się bardziej interesujące, jeśli przypomnimy sobie, że całe życie duchowe rozumiane jest przez starożytną mistykę chrześcijańską jako stopniowe odzyskiwanie wszystkich dóbr utraconego Raju. A. Stolz, zainspirowany patrystyką, mógł napisać traktat o duchowości, który w całości opiera się na motywie mistyki, rozumianej jako powrót do Raju. Widzimy zatem, że u Ojców liturgia, Pismo Święte, mistyka, teologia opierają się na pewnej ilości wspólnych fundamentalnych tematów, które są kluczami do patrystycznej myśli. Zasadniczo, to właśnie odkrycie tych kluczy jest naszą propozycją. Tutaj trzymamy jeden z nich. Odtąd będziemy je odnajdywać wszędzie.


Angielski dla dzieci - Nasze Kluski\nAngielski dla dzieci, czyli moja językowa środa. Co dwa tygodnie w środę zapraszam na wpisy poświęcone zabawom językowym, które pomogą dzieciom utrwalić angielskie słówka. Każdy wpis poświęcony jest innemu zagadnieniu.\nBędą to zabawy pozwalające utrwalić dzieciom różne słówka. Ale żeby można je było utrwalać, trzeba je najpierw poznać. Jeśli Wasze dziecko zapoznało się już z tymi słówkami i chcecie je tylko utrwalić, to nie ma problemu. Jeśli natomiast chcecie je dopiero wprowadzić, proponuję zrobić to w następujący sposób:\nNajpierw oczywiście musimy wybrać kilka (5-6 powinno wystarczyć na raz) słówek z danej dziedziny, których nazwy podajemy dzieciom. Najlepiej, żeby nazwa połączona była z obrazkiem, więc albo sami rysujemy obrazki, albo pokazujemy zdjęcia w książce, można też wydrukować coś z internetu, a w niektórych przypadkach dobrze sprawdzą się zdjęcia samego dziecka (emocje, części ciała). Dobrze jeśli te obrazki będą widoczne przez cały czas trwania zabawy. Przynajmniej na początku, w momencie wprowadzania nowych słówek.\nJak już pokażemy zdjęcia, powtórzymy nazwy, prosimy dzieci, żeby powtórzyły kilka razy. Jeśli mamy oddzielne kartki z obrazkiem, można położyć je obrazkiem do dołu i poprosić dzieci, żeby zgadywały co gdzie jest – np. Where is a T-shirt? Dziecko wtedy odkrywa karty dopóki nie znajdzie odpowiedniego obrazka. Źle odgadnięte odkłada z powrotem obrazkiem do dołu. (Dzieci zazwyczaj lubią zgadywać i samo szukanie staje się zabawą, nie skupiają się na zapamiętywaniu nazwy, tylko na znalezieniu odpowiedniego obrazka, i w ten właśnie sposób zapamiętują i chcą się bawić po raz kolejny i kolejny i kolejny – nie kojarzą tego z nauką.\nPo takim wprowadzeniu możemy już przystąpić do części zasadniczej. Oto lista tematów, które do tej pory zostały omówione:\n– jedzenie – przepis na „apple crumble”\n– nauka wierszyków\n– nauka wierszyków cz. 2\n– gry angielskich dzieci cz. 1 (mój artykuł na juniorowo.pl)\n– gry angielskich dzieci cz. 2\n– zabawy utrwalające słówka z każdej dziedziny\n– zabawy utrwalające słówka z wielu dziedzin jednocześnie\n– nauka piosenki. Przykładowe piosenki o Bożym Narodzeniu\n– angielski w ruchu (mój artykuł na juniorowo.pl)\n– angielski w ruchu – Poradnik dla rodziców\n– podstawowe zasady nauki przez zabawę\n– zabawy z kartami obrazkowymi


szczęście - na forum Gazeta.pl\nSzczęście Nieciakaw jestem świata Ogromnych pięknych miast Nie więcej one powiedzą Niż ten przydrożny chwast Nieciekaw jestem ludzi Co nauk zgłębili sto Wystarczy mi pierwszy, lepszy Wystarczy mi byle kto Ksiąg nie jestem ciekaw - Możecie ze mnie drwić Wiem ja bez ksiąg niemało I wiem co znaczy żyć Usiadłem sobie pod drzewem Spokojny jestem i sam - O Boże, szczęście moje! Jakże ci dziękować mam? [i]Julian Tuwim[/i]\nDawniej to ludzie mieli dużo szczęścia,(8)\nbo co jaki krzak to gówno. Wychodków, kibli czy toalet nie znali, wiec byle gdzie srali. Wiadomo, że jak sie wdepnie w gówno to jest szczęście... i dlatego.\nGoniąc za szczęściem - "motylem"...(27)\nWitajcie;) Pierwszy raz zaglądam na tutejszą część gazety. Ogólnie dopiero bodajże od paru mięsiesiecy zaczelam wypowiadać się na forum. Wcześniej nie miałam takiej potrzeby a może nie znalałam korzyści jaka płynie z rozmowy z drugim człowiekiem a w szczególności tej wirtualnej... chyba przez ten czas żyłam w błędzie. Zawsze myślałam, że nie mam nic ciekawego do powiedzienia... więc nawet nie próbowałam. Dzisiaj pierwszy raz zaglądnęłam do nieśmiałych. Sama również raczej do nich się za...\nCo za szczęście...(35)\nTo biedne 13-letnie dziewczę i jej rodzina z Rumuni nie muszą głodować... Także ona uwielbiai lud z mentalnością Eichmannów, podobnie jak Ojciec Lunatyk, Wizytor z Australii i gadupa... I zgraja dalszych przybłędów z całego świata... Wybory za 100 dni... Ot, co...\nSłów parę o szczęściu:(17)\n[b]"Szczęście to po prostu dobre zdrowie i krótka pamięć."[/b] :P\nW poszukiwaniu szczęścia(5)\nCzy jest dla Was szczęście? Wolicie szczęście czy spokój?\nPodobno każdy ma prawo do szczęścia....(21)\nJak byście woleli zdurnieć, ze szczęścia?(10)\nCzy rozpaczy po siedmiu z kolei przegranych wyborach? Tyle zachodu poswięciliscie, tyle setek tysięcy ludzi na ulicę wypędziliscie, co miesiac zadyma pod pałacem i co... i to wszystko na ch...! Naród nie dał się ogłupić bandzie idiotów pod przywództwem psychopaty! Rozpacz jest straszna ,płacz i zgrzytanie zębów i tylko chwilowe przebłyski radosci z powodu nieszczęść jakie się Polakom przytrafiły, takich jak katastrofa na budowie metra, czy felerny pas na lotnisku w Modlinie! W takich chwil...\nten to miał szczęście(4)\n[video]https://www.youtube.com/watch?v=nsBL51yj7ys;;nsBL51yj7ys;;http://i.ytimg.com/vi/nsBL51yj7ys/default.jpg;;Kangaroo hops on to racetrack mid-race[/video]\nBywacie tak szczęśliwe, ze chce wam się skakać z tej radości, góry przenosić, krzyczeć, tak szczęśliwe, że macie wrażenie, ze tylko wy i nikt więcej? Czy to domena nastu lat? Bo w pewnym wieku przy ustabilizowanej sytuacji rodzinno-materialnej szczęście to rzecz normalna jak świeży chleb o poranku? Bo ja dziś krzyczałam w lesie. Z radości;)\nPogodna, leniwa niedziela. Tom Waits chrypi pięknie w radyjku. Nic nie muszę. Leżę sobie, kot mruczy obok. W planach spotkanie z przyjaciółką i koncert wieczorem. Jest dobrze:-D I nawet mało mnie martwi, że chyba komp mi padł. O czym donoszę, pisząc z telefonu. A co u Was, Robaczki? -- --- gg 925295, jakby się kto pytał\nupust gniewu dał mi poczucie szczęścia...(26)\nod jakiegoś czasu znam osobę po strasznych przejściach, po depresji, po leczeniu, mocno zamkniętą w sobie, czasem widzę jak cicho płacze myśląc, że nikt jej nie widzi. Ja widzę. Milczę ale jestem obok na tyle na ile to możliwe by nie być nachalną i nie deptać jej poczucia bezpieczeństwa i intymności. W otoczeniu tej osoby jest jeden pasożyt, pijaczyna wykorzystujący jej słabość do przynieś wynieś pozamiataj w między czasie se polataj. Parę razy delikatnie interweniowałam że nie powinien t...\nNo i Lunek nam przepadł;). Spokojnie, nigdzie nam nie zniknął, ale zabunkrował się na balkonie. Siedzi sobie już dwie godziny i jest przeszczęśliwy. Mamy go już prawie rok i dopiero teraz chłopakowi osiatkowaliśmy balkon. Patrzy teraz dostojnie na świat, ew. jak podejdę, to turla się ze szczęścia i pokazuje brzuszek:). Dom go nie interesuje, nawet nie miauczy, by poturlać mu piłkę. Na razie kota mamy z głowy i w końcu mogę spokojnie wypić kawę przed komputerem, bo nikt mi nie pcha głowy do ...\nJa to mam szczęście, że tego nie oglądam(13)\ntak się zastanawiam, czym jest dla mnie szczęście, czym jest dla Was szczęście? Każdy pewnie powie cos innego, ale czy można "szczęście" sprowadzić w taki jeden punkt, z którego biorą początek nasze radości, nasze mniejsze bądź większe szczęśliwe chwile? Czy można uchwycić myślą ten moment, który zapowiada.....no właśnie, co zapowiada? Czy jest szczęście :)\nJa to mam szczęście,że w tym momencie żyć mi (6)\nJa to mam szczęście, że w tym momencie żyć mi przyszło w Kraju nad Wisłą!!!! Ja to mam szczęście. Mój kraj szczęśliwy, piękny, prawdziwy, Ludzie uczynni, w sercach niewinni… Mój kraj szczęśliwy. Ja, to mam szczęście… że w tym momencie żyć mi przyszło w kraju nad Wisłą. W POlsce\nco ono dla Was oznacza, jak je rozumiecie ? I jak je można osiągnąć? :-)\nSzczęście - co to takiego ?(14)\nKażdy marzy o szczęściu, życzymy szczęścia, narzekamy na jego brak. Czymże jest szczęście ? Gdzie je znaleźć ? A może można je kupić ?\nCzy tyje się ze szczęścia? (93)\nZ obserwacji reakcji swojego organizmu w różnych sytuacjach, stwierdzam , że tyje się ze szczęścia a chudnie w nieszczęściu – a jak jest u Was?


Te grzechy popełniasz podczas treningu! - Bazyliowy Mus\nTe grzechy popełniasz podczas treningu! – Sprawdź jakie!\nNie ma co ukrywać, wszyscy grzeszymy. W dążeniu do dobrej formy, często zapominamy o podstawach. Wierzymy, że jesteśmy niezniszczalni, najmocniejsi i zakładamy, że raz popełnione grzeszki nie wpłyną na naszą postawę podczas treningu. W końcu raz nie zawsze. Gorzej, gdy ta jedna “wpadka” staje się nawykiem. Poznaj trzy grzechy główne Twojego treningu i zrób wszystko, by jak najszybciej je wyeliminować.\nTrzy grzechy główne Twojego treningu\nSzybkie przebieranko, jeszcze szybszy bieg na salę, hura bura i już zabierasz się do treningu. Aż mnie kusi, by zapytać: a gdzie szalona rozgrzewka? Rozgrzewka jest bardzo ważną i podstawową częścią każdego treningu, a jednocześnie jest zbyt często pomijanym elementem. Zapominając o niej, przypominasz sobie o znaczeniu słowa “kontuzja”. Nierozgrzane mięśnie nie dadzą z siebie stu procent możliwości, a w dodatku są bardziej narażone na uszkodzenia i naderwania. Jeśli więc nie chcesz zakończyć swojej treningowej przygody w tym sezonie, raz na zawsze wbij sobie do głowy, że nie warto jej omijać.\nNawet w głupich reklamach mówią o tym, żeby się nawadniać. Brak odpowiedniego nawodnienia jest niebezpieczny w życiu codziennym, a co dopiero wtedy, gdy próbujesz zrobić formę życia. Twoje serce, Twoje mięśnie, Twoja głowa – wszyscy jednym chórem mówią: “daj nam pić”. Regularnie sięgaj po płyny i zadbaj o uzupełnienie elektrolitów i minerałów utraconych podczas pocenia. Aby było Ci łatwiej zapanować nad sytuacją, ZAWSZE na treningu miej przy sobie wodę lub izotonik. Ze swojej strony polecam wodę kokosową (sprawdź: ciekawostki na temat wody kokosowej).\nZa mocne treningi, za słaba regeneracja\nNiby słyszałeś o tym, że “regeneracja jest częścią treningu”, ale przecież Ty jesteś maszyną i co prawda wyszedłeś dwie godziny temu z sali, ale już czujesz się świetnie i znów gotów do działania. Budowanie mięśni nie odbywa się tylko na sali – to proces, który po treningu hula sobie w najlepsze. Jeśli poważnie podchodzisz do treningów, musisz również poważnie podchodzić do odpoczynku. To trochę tak, jak przygotowywanie galaretki – nie wystarczy zalać i wymieszać, należy ją jeszcze odstawić i zaczekać, aż się zetnie. Każdy trening kończ rozciąganiem, a zaraz po, sięgnij po posiłek lub koktajl potreningowy, by dostarczyć mięśniom odpowiedniego paliwa. I nim wyruszysz na kolejny trening, wyśpij się i odpocznij.\n6 lutego 2019 3 lutego 2019 bazyliowymusodchudzaniebłędy na treningu, fit blog, jak poprawnie trenować, jak trenować by sobie nie zaszkodzić, Te grzechy popełniasz podczas treningu!\nPOPRZEDNI WPIS sycące sałatki do pracy – błyskawiczne przepisy\nNASTĘPNY WPIS naleśniki z mascarpone i malinami


Test motocykle Yamaha YZF-R1 vs. Suzuki GSX-R 1000 - opinie, oceny i komentarze motocykle | MOTOGEN.pl\n motogen.pl  Testy  Testy motocykli - recenzje, opinie, zdjęcia i komentarze  Yamaha YZF-R1 vs. Suzuki GSX-R 1000 Drukuj Poleć znajomemu\nYamaha YZF-R1 vs. Suzuki GSX-R 1000\ttest, opinie i oceny\nWłaśnie, każdy ma swoje. Trudno zatem jednoznacznie powiedzieć, że to jest brzydkie, a to ładne. Kontrowersyjny w stylistyce Suzuki GSX-R 1000 przez wielu uważany jest za najbrzydszy model z całej serii. Najbardziej krytykowane elementy, czyli układ wydechowy oraz przedni reflektor naszym zdaniem są po prostu... oryginalne. Pojedyncza przednia lampa bardzo dobrze spełnia swoje zadanie, jest też wyróżnikiem linii GSX-R, kiedy to wszystkie sporty świecą dwoma małymi, skośnymi reflektorami. Poprowadzenie wydechu po obu stronach motocykla też ma swoje zalety. Zabieg ten nadał symetrii i znowu wyróżnia się na tle wszystkich grzejących tyłki puszek usytuowanych pod siodłem. Pochwalić należy wbudowane w lusterka i owiewki kierunkowskazy oraz pokryte spiekami węgla lagi zawieszenia, stanowiące obok czysto technicznych zalet ciekawy element stylistyczny.\nPrzód to zdecydowanie ładniejsza strona nowej Yamahy YZF-R1. Trzeba przyznać, że połączenie reflektorów, wlotów układu ram-air oraz lekko opadającej czaszy dał bardzo dynamiczny i agresywny wygląd. Widok tylnej lampy "wciśniętej" pomiędzy obie puszki układu wydechowego też jest niczego sobie. Styliści Yamahy zapewne długo nad nim pracowali, w końcu będzie on najczęściej podziwianym przez innych użytkowników drogi elementem...\nW porównaniu do GSX-Ra najgorzej u Yamahy wypadają...kierunkowskazy! Chyba najbardziej trafne określenie podał nasz fotograf - wyglądają jak "kartoflaki", cokolwiek by to miało znaczyć. W dobie dążenia do jak najlepszej aerodynamiki wystawianie takiego paskudztwa to niezbyt dobry pomysł. Poza tym jak widać na zdjęciach, oba sprzęty posiadają swój własny, niepowtarzalny styl. Kwestię tego, który motocykl jest ładniejszy, naprawdę trudno rozwiązać. Zdania w redakcji były podzielone, toteż pozostawiamy tą sprawę indywidualnym ocenom czytelników...\nDla zakręconych maniaków prędkości temat raczej poboczny. W końcu w sportowej maszynie najważniejszy jest duży analogowy obrotomierz oraz flash przypominający o konieczności zmiany biegu na wyższy. Skoro jednak już płacimy za oba motocykle niemałe pieniądze, to może warto przyjrzeć się dokładniej co nam w zamian oferują. Suzuki GSX-R 1000 dysponuje całą gamą bajerów. Poczynając od możliwości wyboru trzech map zapłonu, o czym dokładnej dowiecie się później, poprzez wyświetlacz aktualnie zapiętego biegu, kończąc na regulacji jasności podświetlenia zegarów! Tu niestety standardowe wyposażenie Yamahy YZF-R1 wygląda nieco biednie. Zarówno Suzuki jak i Yamaha mają oczywiście wszelkie podstawowe kontrolki, a do ich czytelności nie można się przyczepić.\nWracając do wspomnianych map zapłonu - opinii na ten temat jest całe mnóstwo. Skupmy się zatem na tym, jak całość działa w praktyce, a nie nad samą zasadnością istnienia.\nObsługa jest banalnie prosta. Do dyspozycji mamy trzy tryby: A,B oraz C. Standardowo przy każdym uruchomieniu silnika załączony jest tryb A, czyli niczym nieskrępowana pełna moc. Za pomocą kontrolera znajdującego się w zasięgu naszego prawego kciuka błyskawicznie przełączyć możemy na tryb B, który nie zmieniając mocy maksymalnej, zdecydowanie wygładza krzywą mocy i sprawia, że silnik mniej żywiołowo wkręca się na obroty. Ostatni tryb - C kastruje GSX-Ra do około 120 KM.\nBędąc już przy wyposażeniu torowym trzeba wspomnieć o seryjnych amortyzatorach skrętu. Tu Suzuki znowu próbowało pójść o krok dalej i zamontowało elektronicznie sterowany amor Kayaby.\nMoja nadzieja, iż będzie to coś w stylu Hondowskiego patentu HESD okazała się płonna. Ostre wyjścia z łuku na niewielkich nierównościach może zaowocować całkiem sporym shimmy. Zupełnie standardowy element Yamahy sprawdza się tu zdecydowanie lepiej i pozwala nam kontrolować zachowanie przedniego koła w każdych warunkach.\nPorównajmy teraz dane techniczne: w obu przypadkach silniki to rzędowe czwórki, zasilane wtryskiem paliwa. Różnica pojemności to dokładnie... 1ccm na korzyść Suzuki. Yamaha YZF-R1 legitymuje się 180 KM osiąganymi przy 12.500 obr./min, które rosną do 189 KM przy maksymalnej prędkości dzięki dynamicznemu doładowaniu. Suzuki GSX-R 1000 chwali się swoimi 185,1 KM przy 12 000 obr./min, a układ SRAD powala wyciągnąć nawet 195 KM! Nasze testowe rakiety swój maksymalny moment obrotowy osiągają przy 10 000 obr./min. Jest to odpowiednio dla Suzuki i Yamahy 116,7 Nm oraz 118,3 Nm.\nNa co wychodzi? Na to, że te konstrukcje są prawie identyczne, prawda? Guzik prawda - oba te motocykle są zupełnie inne i mają całkowicie odmienną charakterystykę Gixer swoją gigantyczną moc oddaje płynnie, zdecydowanie i przede wszystkim liniowo. Znana z poprzednich generacji agresja znikła. Odkręcając gaz w R1 czekamy, czekamy i czekamy aż wskazówka obrotomierza dojdzie do około 9000 obr./min. kiedy stado wściekłych mechanicznych koni teleportuje załogę w nadprzestrzeń. Przez takie zachowanie Yamaha przypomina 600-kę z wbudowaną turbiną budzącą się do życia od określonych, niestety chyba nieco za wysokich obrotów.\nJeżeli wspomniane wcześniej dane techniczne jeszcze nie wywarły na Was wrażenia, to co Wy na przyspieszenia 0-100 km/h w nieco ponad 3 sekundy, 0-200 km/h w 7 sekund oraz prędkość maksymalną 299 km/h?\nOK. Wiemy, że oba te bolidy bardzo szybko rozpędzają się do prędkości, o których przeciętny Kowalski słyszy tylko oglądając relacje z wyścigów Formuły 1. Jak zatem wygląda sprawa hamowania? Adekwatnie do osiągów z lekką przewagą dla Yamahy. Dzięki zastosowaniu sześciotłoczkowych zacisków w jej układzie hamulcowym wyczuć można nieco lepszą skuteczność, zwłaszcza przy wyhamowywaniu z wysokich prędkości. Suzuki posiadające cztery tłoczki oprócz gorszej skuteczności, szybciej poddaje się faddingowi. Są to jednak różnice ledwo wyczuwalne dla przeciętnego śmiertelnika. Jedno jest pewne - na hamulcach obu motocykli polegać możemy w każdej sytuacji.\nyamaha, ścigacz, ścigacz\nTomek R1 14-03-2008 10:38\nR1 rządzi :)\n~PabloM1 07-04-2013 11:41\n@Tomek R1: chyba na szrocie\nCoyo 01-04-2008 17:39\nChyba nie w trybie miejskim...:)Tu Gixxowi nie dorasta do wydechu:)\nwww motory 14-10-2008 14:04\nJakoś ja wolę ścigacze suzuki, a gsx-r1000 to moje ulubione motory sportowe. Poza tym inne motory suzuki są fajniejsze i szybsze niż yamaha. Ściągnąłem sobie z waszej galerii fajne tapety z gsx-r i r1, są też inne motory tam. :)\nbodziu1971 16-03-2009 16:16\nR1 moze sie podobac .Fakt ladny przód. Osobiście jezdze GSX-R 1000 K8 i jestem b.zadowolony. Blyskawicznie reaguje na przekręcenie manetki gazu i śmiga jak pocisk! Yamaha nie moze doscignac SUZUKI w mocy i dynamice od dluzszego czasu-tak wyczytałem.Pozdrawiam ulicznych szalencow\n~!!karlos~~ 03-05-2009 22:10\nGsxr!!!! To jest to!!!!! Miałem przez chwilę R1, ale wracam do suzuki jak syn marnotrawny. Ciągle po torze nie jeżdżę a R1 nadaje się tylko na tor. Suzi to jak starszy brat. Można na nim polegać. Najlepszy supersport na nasze drogi to właśnie gsxr 1000, a i na torze wymiata wszystko.


1v1 Rick Barry: "Warriors to genialny zespół" - Z krainy NBA\nObecnie większość ludzi kojarzy koszulkę z numerem 24 tylko z jednym zawodnikiem – „Black Mambą”, Kobe Bryantem. Jest jednak całkiem duże grono osób, które pamiętają jeszcze jednego gracza, który występował z tym numerem i pozostaje do dziś jedną z największych legend Golden State Warriors.\nZaledwie w drugim sezonie w NBA dotarł do finałów NBA, w których ustanowił niepobity do dziś rekord w ilości punktów na mecz w pierwszej serii finałowej w karierze – 40.8. Już w trakcie rozgrywek sezonu zasadniczego 1966-67 zdobywał średnio 35 punktów na mecz! Jest członkiem Galerii Sław im. Jamesa Naismitha i elitarnego grona NBA 50th Anniversary Team – miałem przyjemność porozmawiać z Rickiem Barrym, MVP Finałów NBA z roku 1975.\nZacznijmy od sezonu 1964-65, kiedy grałeś dla Uniwersytetu Miami. W swoim ostatnim roku zdobywałeś ponad 37 punktów i 18 zbiórek na mecz. Jak zawodnikowi o wzroście 201 centymetrów udawało się zbierać tyle piłek na mecz?\nPrzede wszystkim dzięki mojej skoczności, którą odziedziczyli po mnie moi synowie – Brent, Canyon i Scooter. Doskonale rozumiałem grę, potrafiłem przewidzieć, gdzie będą najlepsze okazje do zbiórek. Byłem również bardzo, bardzo szybki. Szybszy od rozgrywających grających w naszej drużynie – umożliwiało mi to łapanie wielu piłek. Podstaw gry nauczył mnie mój ojciec, który sam grał w koszykówkę, a później był trenerem. Grałem bardzo agresywnie, by zebrać każdą piłkę. Nasz zespół zdobywał średnio 99 punktów na mecz, bez linii rzutów za trzy punkty! To było, jak gra na najwyższym poziomie. Nasz trener również grał w NBA i starał się szkolić nas tak, jak robiono to w NBA. Cztery lata gry na Uniwersytecie były dla mnie czymś w rodzaju treningu przed NBA. Myślę, że dzięki temu udało mi się trafić do All-NBA First Team jako debiutant.\nCo było twoim głównym celem, gdy trafiłeś do NBA w roku 1965?\nBardzo chciałem zostać jednym z niewielu zawodników, którzy zarabiali 100,000 dolarów za sezon. Wilt Chamberlain, Jerry West, Elgin Baylor… Było to bardzo nieliczne grono, a moim celem było zostanie jednym z nich. Dziś musiałbyś dopisać do tej kwoty przynajmniej trzy zera (śmiech)!\nPo świetnym debiutanckim sezonie otrzymałeś nagrodę Rookie of the Year, zdobywając 84 z 86 możliwych punktów w głosowaniu. Co to dla ciebie znaczyło?\nByło to miłym wyróżnieniem, ale dla mnie dużo ważniejsza była nominacja do All-NBA First Team. Jest to bardziej imponujące niż bycie w All-Rookie First Team. Owszem, byłem Debiutantem Roku, ale jednocześnie byłem w składzie All-NBA. Jest to dużo bardziej prestiżowa nagroda niż Rookie of the Year. Mimo wszystko, nie grałem dla nagród. Miałem kilka najlepszych wyników w średniej przechwytów, celnych rzutów osobistych, zdobytych punktów. Wszystkie te wyróżnienia są naprawdę wspaniałe, ale gdy nie będziemy się na nich skupiać, wygląda to trochę jak ciasto. Wszystkie ozdoby (nagrody) wyglądają źle bez ciasta. Ciasta, którym jest mistrzostwo NBA. Posiadam pierścienie Galerii Sław i Najlepszej 50-tki w historii NBA, ale jedyny pierścień, który kiedykolwiek zakładam, to ten mistrzowski.\nźródło: youtube.com (Golden State Warriors)\nW swoim drugim sezonie zdobywałeś 35.6 punktu na mecz, co jest siódmą najlepszą średnią w historii NBA…\nA pozostałe należą do Wilta Chamberlaina, prawda? (śmiech)\nPięć z nich należy do Wilta, a jeden do Michaela Jordana. Co spowodowało, że stałeś się tak dobrym punktującym już w drugim sezonie w NBA?\nW pierwszym sezonie grałem ze świetnym rozgrywającym, Guy’em Rodgersem. Potem Rodgers opuścił nasz zespół, a moja rola w drużynie znacznie się zwiększyła. Ciężko pracowałem nad swoim rzutem z dystansu. Zawsze byłem zawodnikiem do zdobywania punktów, nie strzelcem. Pomiędzy tymi dwoma typami graczy jest ogromna różnica. Często słyszę stwierdzenie „lockdown defender”. Ktoś taki nie istnieje. W taki sposób możesz kryć tylko strzelca – nie jest możliwe w taki sposób zatrzymać zawodnika punktującego z różnych miejsc na boisku. Potrafiłem zdobywać punkty z kontry, z linii rzutów osobistych i z dystansu. Wielu obrońców starało się uniemożliwić mi wbiegnięcie pod kosz, zostawiając mi zbyt dużo miejsca. Dzięki temu miałem wiele okazji do łatwych rzutów. Jeśli dobrze pamiętam, na początku tamtego sezonu zdobywałem około 40 punktów na mecz, z powodu takiej postawy obrońców. Wreszcie zorientowali się, że mój rzut wcale nie jest zły, więc zaczęli mnie bardzo dokładnie kryć. Wtedy musiałem ich po prostu ominąć. Zawsze byłem bardzo agresywnie grającym zawodnikiem, który szuka okazji do zdobycia punktów. Mój ojciec powiedział mi kiedyś: „Gdy otrzymasz piłkę, szukaj sposobów na zdobycie punktów. Jeśli twój kolega z drużyny jest na lepszej pozycji, musi dostać piłkę.”\nW tym samym sezonie dotarłeś do swoich pierwszych finałów NBA. Mimo, iż zdobywałeś 40.8 punktu na mecz, Warriors przegrali z 76ers. Czy czułeś w tych meczach dużo większą presję, niż w trakcie sezonu zasadniczego?\nPo pierwsze, nie wierzę w to, że presja istnieje. To słowo jest bardzo często powtarzane w wielu dyscyplinach sportowych, ale ona nie istnieje do momentu, w którym dopuścisz ją do siebie. Presja nie jest zjawiskiem występującym w realnym świecie. Może się zdarzać tylko wtedy, gdy brakuje ci pewności siebie, czasem w najważniejszych sytuacjach. Jeśli nie jesteś pewny swoich umiejętności, presja może stać się czymś realnym. W innych wypadkach nie istnieje. Chciałbym móc zagrać każdy mecz w swojej karierze z piłką w rękach i ostatnimi sekundami spotkania na zegarze. Dlatego gramy. To nie jest presja, to jest coś niesamowitego. Uwielbiałem takie sytuacje. Czy zawsze mi się w nich udawało? Oczywiście, że nie. Ale byłem przekonany, że mi się uda, ponieważ wierzyłem w swoje umiejętności i możliwości.\nWiększość ludzi o tym nie wie, ale grałem w finałach 1967 roku z poważnym urazem kostki. W dzisiejszych czasach zapewne nie miałbym zgody lekarzy na grę. Miałem ogromne szczęście, że nie zniszczyłem sobie kariery i nie nabawiłem się jakiejś bardzo poważnej kontuzji. Miałem problemy ze skutecznością, ale i tak zdobywałem ponad 40 punktów na mecz. Nie brakowało nam dużo, by pokonać jeden z najlepszych zespołów w historii ligi, a ja rozegrałem całą serię będąc bardzo daleko od pełni zdrowia. W jednym ze spotkań zdobyłem 55 punktów i mogłem uzyskać ich więcej, ale spudłowałem siedem albo osiem rzutów osobistych, co było dla mnie tragicznym wynikiem. Bardzo rzadko pudłowałem osobiste. Nie trafiłem ośmiu w tym spotkaniu, a w całym ostatnim sezonie spudłowałem zaledwie dziesięć.\nPomińmy kilka lat gry w ABA i porozmawiajmy o twoim powrocie do NBA w roku 1972. W sezonie 1972-73 trafiałeś ponad 90% rzutów osobistych. Kiedy zdecydowałeś się zmienić sposób oddawania rzutów osobistych?\nW szkole średniej mój ojciec rzucał w ten sposób. Dzięki niemu zdecydowałem się na zmianę, ponieważ trafiałem zaledwie 74-75%, a on oczekiwał, że będę dużo lepszy. Nie chciałem tak rzucać, ponieważ tak uczono dziewczyny. Zrobiłem to tylko dlatego, żeby mój ojciec się odczepił. Dokonałem tej zmiany i zacząłem trafiać ponad 80% i stawałem się co raz lepszy. Pod koniec kariery trafiałem około 90% rzutów osobistych – byłem więc znacznie lepszy na końcu mojej kariery, niż na początku.\nW sezonie 1974-75 zdobyłeś upragnione mistrzostwo NBA. Czy sądziłeś, że Warriors mieli szansę na zdobycie tytułu, zwłaszcza po sezonie zasadniczym, w którym uzyskaliście bilans 48-34?\nNie, wtedy nie. Ale uważam, że byliśmy lepsi, niż oceniali nas kibice – większość z nich uważała, że nie dostaniemy się do playoffs. To z całą pewnością największa niespodzianka w historii finałów NBA. Nic podobnego nie wydarzyło się w historii ligi. Zespół, który nie powinien być w playoffach, wygrywa swoją dywizję i konferencję. Wszyscy byli pewni, że przegramy do zera. Nie mieliśmy żadnych szans pokonać Washington Bullets, a wygraliśmy 4-0. Gdy zbliżaliśmy się do tego momentu wierzyłem, że mamy szansę wygrać, ale na początku sezonu – nie. Mieliśmy świetną grupę ludzi chcących zrobić wszystko, by pomóc drużynie. To był najlepszy sezon w całej mojej karierze.\nCzy pierwszy mecz finałów 1975 roku był tym momentem, w którym uwierzyłeś, że możecie pokonać Bullets nie tylko w jednym spotkaniu, ale w siedmiomeczowej serii?\nKiedy wygraliśmy w pierwszym meczu i wróciliśmy do Kalifornii, ponieważ Bullets zdecydowali grać jeden mecz u siebie i dwa na wyjeździe, powiedziałem: „Ci goście mają poważne kłopoty”. Wracamy do domu prowadząc 1-0, po zwycięstwie na wyjeździe. Co bardzo ważne, mieliśmy grać w Cow Palace zamiast w Oracle Arena. Wielu ludzi o tym nie wiedziało, ale uwielbiałem grać w Cow Palace. Obręcze wybaczały dużo błędów i często mi sprzyjały. Gdy wygraliśmy mecz numer dwa wiedziałem, że Bullets są w bardzo trudnej sytuacji. Potem zwyciężyliśmy w następnym spotkaniu i byłem już pewny, że zdobędziemy mistrzostwo i jest to tylko kwestia czasu. Bullets próbowali wszystkiego, żeby nas pokonać. Na początku czwartego meczu Mike Riordan celowo uderzył mnie łokciem, by sprowokować mnie do walki. Wiedziałem, że spróbują spowodować usunięcie mnie z boiska, ale nie dałem się na to nabrać.\nCzwarty mecz dobiegł końca. Warriors wygrali mistrzostwo NBA, a ty odebrałeś MVP Finałów. Czy to było twoje największe marzenie?\nZdobycie mistrzostwa. MVP było czymś w rodzaju dodatkowej nagrody, ale ja zawsze grałem by wygrywać, grałem dla tytułów mistrzowskich. Powinniśmy go zdobyć również w roku 1976, ale przegraliśmy go na własne życzenie. Pamiętam to jakby wydarzyło się to wczoraj, ponieważ w głowie zostają te piękne momenty, ale również te najgorsze. Byłem bardzo rozczarowany, ale to były najlepsze momenty mojej kariery, ponieważ w tym momencie byliśmy najlepszym zespołem na świecie. To było niesamowite osiągnięcie – byłem bardzo dumny z moich kolegów z zespołu. Bardzo lubię spotykać się z nimi po tylu latach. Niestety, niektórych nie ma już z nami.\nWciąż należy do ciebie rekord Golden State Warriors w ilości punktów zdobytych w połowie meczu – 45. Dwa lata temu Klay Thompson był o pięć „oczek” od wyrównania tego wyniku. Czy uważasz, że ktokolwiek zdoła go kiedyś pobić?\nNie miałem pojęcia, że taki rekord wciąż do mnie należy. Nie przykładam wagi to takich rzeczy. Powiedziałeś mi o tym, ale ja nigdy o tym nie wiedziałem! Nie miałem pojęcia, że nikomu nie udało się uzyskać lepszego wyniku ode mnie. Rekordy są ustanowione po to, by je pobijać. Jedyne wynikami, jakie nigdy nie zostaną poprawione? 100 punktów w jednym spotkaniu i 50 punktów na mecz na przestrzeni sezonu – nie wierzę, że ktokolwiek zdoła je poprawić.\nKto był najtrudniejszym zawodnikiem do krycia? Czy miałeś problem z jakimś konkretnym graczem?\nNajwiększym problemem było dla mnie krycie większych zawodników ode mnie, którzy grali w niedużej odległości od kosza. Nie byłem największym ani najsilniejszym człowiekiem na świecie, więc miałem w takich momentach dość duży problem. Mimo wszystko, indywidualna obrona na poszczególnych graczach nie ma aż tak dużego znaczenia. Drużyny zdobywają mistrzostwa NBA dzięki obronie zespołowej. Mieliśmy jeden z najlepszych zespołów w defensywie, który był w stanie pomóc w takiej sytuacji. Nie zdobywa się mistrzostw NBA grając świetnie w obronie na jednej pozycji. Do tego potrzebna jest wybitna defensywa całej drużyny.\nLinia rzutów za trzy punkty została wprowadzona w NBA dopiero w roku 1979, więc nie miałeś zbyt dużo czasu by się do niej przyzwyczaić. Czy mógłbyś stać się dobrym strzelcem za trzy punkty, gdyby taka opcja została wprowadzona w lidze już w latach 60.?\nNa pewno trenowałbym ten rzut. Liga ABA wprowadziła taką opcję szybciej i moim najlepszym wynikiem było około 33%, co jest dobrym wynikiem, ale nie jest wielkim osiągnięciem. Najlepsi strzelcy trafiają ponad 40%. Z pewnością spróbowałbym się tego nauczyć, ale nie byłbym z siebie zadowolony, dopóki nie trafiałbym przynajmniej 40%.\nCzy uważasz, że twoje osiągnięcia w barwach Warriors są przyćmione sukcesami Stephena Curry’ego i Kevina Duranta?\nNie, to są dwaj wspaniali zawodnicy, którzy na pewno będą w Galerii Sław. Stephen jest najlepszym strzelcem z dystansu jakiego widziałem w swoim życiu. Uwielbiam oglądać jego grę. Równie imponujący jest dla mnie styl gry Duranta. Zrobiłem sobie z nim zdjęcie w czasie parady mistrzowskiej, na którym widać, że jest dużo wyższy ode mnie. Ma ponad siedem stóp wzrostu. Będąc tak wysokim zawodnikiem, KD trafia za trzy, świetnie rzuca z półdystansu, drybluje, blokuje rzuty i kreuje swoich kolegów z drużyny. Jest po prostu wybitnym koszykarzem. Klay Thompson również jest jednym z najlepszych strzelców wszechczasów. Uważam, że jego rzut jest szybszy od rzutu Stephena Curry’ego. To naprawdę genialny zespół, który gra dokładnie w taki sam sposób jak ja. Dzielą się piłką, ruszają się po boisku, ścinają pod kosz, podają. Nie jest to tylko i wyłącznie gra jeden na jednego. Wszyscy potrafią grać jeden na jednego, ale wtedy najczęściej wpadają w tarapaty, gdy zapominają o ich prawdziwym stylu gry. Są świetnymi zawodnikami i nie, nie przeszkadza mi to. Osiągnąłem wszystko, co zdołałem. To jest już historią. Jeśli ominą ich kontuzje i zdołają zostać w jednym zespole, mogą zdobyć jeszcze kilka tytułów mistrzowskich.\nCzy sądzisz, że zdołają obronić tytuł po raz drugi?\nSą z pewnością głównym faworytem do wygrania. Nauczyli się, jak radzić sobie z oczekiwaniami. Myślę, że największym rozczarowaniem dla nich była porażka w finałach NBA w 2016 roku, po ustanowieniu nowego rekordu ligi. W końcówce siódmego meczu sami strzelili sobie w stopę. Ostatnie cztery i pół minuty tego spotkania to najprawdopodobniej najgorsza ofensywnie końcówka meczu decydującego mistrzostwie w historii ligi. Obydwa zespoły trafiły jeden rzut za trzy (Kyrie Irving) i jeden rzut osobisty (LeBron James). Warriors sami zgotowali sobie taki los, ponieważ jedyną rzeczą, którą robili, było oddawanie rzutów za trzy punkty. Zamiast tego powinni byli atakować kosz, by móc zdobywać punkty z linii rzutów osobistych – zwłaszcza Klay i Stephen. Można powiedzieć, że oddali ten mecz Cleveland. Trzeba pochwalić Cavaliers za świetną grę, ale Warriors podali im mistrzostwo na tacy.\nFinały NBA 1967\nCiężko sobie wyobrazić, że zaledwie trzy sezony temu Golden State Warriors miało w swoim dorobku tylko trzy tytuły mistrzowskie, wszystkie […]\nDeMarcus Cousins – niechciany przez nikogo?\nDeMarcus Cousins jest autorem największego zaskoczenia tegorocznego offseason. Miał iść po maksymalny kontrakt, miał się stać jednym z liderów zespołu, […]\n0-3 Warriors – Kevin Durant to żaden lider zespołu\nWydaje się, że Kevin Durant przyszedł do Warriors, by pomóc właśnie w takich kryzysowych sytuacjach jak ta teraz – na […]


Optyk i Salon optyczny - Trzebinia - okulista - ortoptysta - Optyka Victoria\nSalon optyczny – Trzebinia\nSerdecznie zapraszamy do naszego przestronnego salonu optycznego w Trzebini.\nOferujemy usługi w zakresie optyki, okulistyki, ortoptyki oraz optometrii. Funkcjonujemy dla Państwa już od lat. Nasz wykwalifikowany personel zadba o Państwa w profesjonalny sposób. Dysponujemy własną szlifiernią co często pozwala wykonać okulary w ekspresowym tempie. Wykonywane przez nas okulary to wynik naszej samodzielnej rzemieślniczej pracy. Wszystkie produkty charakteryzują się najwyższą jakością. Dysponujemy największym wyborem opraw w okolicy oraz oferujemy soczewki okularowe firmy SEIKO. Świadczymy usługi serwisowe, tu nie tylko można kupić ale i naprawić okulary.\nOkulista podpowiada jak dbać o wzrok.\nZapraszamy Państwa do naszego salonu optycznego w Trzebinie. Każdemu kto szuka sprawdzonego optyka albo optometrysty z czystym sercem możemy polecić nasze usługi, gdyż są na najwyższym poziomie oraz najwyższej jakości. Wszystko to za sprawą profesjonalnego sprzętu, który posiadamy, a także obsługi na najwyższym poziomie. Dzięki temu salon Optyka Victoria jest chętnie odwiedzany przez wiele osób, a także postrzegany za godny uwagi. Dodatkowo salon w swojej ofercie posiada na sprzedaż bardzo dużą ilość oprawek okularowych ekskluzywnych marek takich jak chociażby Prada, Versace oraz Ray Ban. Tak więc na pewno każdemu bez większego problemu uda się wybrać taką, jaka najlepiej przypadnie mu do gustu. Poza tym salon oferuje pod każdym względem fachowe doradztwo pracowników. To też jeżeli tylko pojawi się jakiś problem albo niejasności to zawsze można skorzystać z pomocy osoby, która zna się w tym temacie.\nW naszym salonie optycznym w Trzebini cztery razy w tygodniu można zbadać wzrok. Rejestracji na wizytę u specjalisty można dokona osobiście lub pod nr tel. 734 103 511, w godzinach od poniedziałku do piątku od 9.00-18.00, natomiast w soboty 9.00-13.00.\nW poniedziałki i czwartki Lekarz medycyny Katarzyna Dygdoń-Niechwiej specjalista chorób oczu prowadzi swój gabinet.