40/52\tJak czytać literaturę podróżniczą? Poradnik krytyczny\tmarcin florian gawrycki\tCzytelnik powinien wymagać od książek podróżniczych czegoś więcej niż przedstawienia „widoczków”; literatura tego typu poszerza nasze horyzonty, kształtuje wiedzę o świecie, ale, aby owa wiedza była wartościowa – musi to być dobra literatura i czytelnik ma prawo i możliwości, aby takiej żądać.\t1.\nPodróż – gdziekolwiek się wybieramy – zaczyna się nie w samochodzie, pociągu czy samolocie, ale w głowie. Najpierw musi pojawić się idea, żeby gdzieś jechać (bo czy nie lepiej nam jednak w domu?), a potem zapełniana jest ona treścią. Ryszard Kapuściński postawił niegdyś dylemat przed turystą in spe – dowiedzieć się o miejscu przeznaczenia swojej podróży jak najwięcej czy może nie wiedzieć nic i samemu je eksplorować? Kapuściński zdecydowanie opowiadał się za podróżowaniem kwalifikowanym, takim które zakłada posiadanie pewnej wiedzy o tym, gdzie się wybieramy. Przed takim dylematem staje zapewne wielu współczesnych polskich turystów i znaczna z nich część – można zaryzykować takie twierdzenie – podąża myślą mistrza polskiego reportażu, masowo przed podróżą zaopatrując się w mapy, przewodniki i literaturę podróżniczą, chcąc wcześniej poznać miejsce, do którego mają się udać.\nW Polsce literatura podróżnicza zawsze cieszyła się wielką popularnością, choć z pewnością motywy tego zainteresowania były różne w zależności od okresów historycznych. Na przełomie XIX i XX wieku czytano przede wszystkim opisy miejsc przebywania polskiej emigracji z kraju będącego pod zaborami. Dotyczyły więc w dużej mierze obu Ameryk. Podczas gdy Ameryka Północna (głównie Stany Zjednoczone) budziła w Polakach podziw i nadzieję na lepsze życie, to Ameryka Łacińska – zdziwienie i zaciekawienie niemal wszystkim, od fauny i flory po panujące tam relacje społeczne. Ów fakt sprawiał, że opisy krajów latynoamerykańskich – z dominacją egzotyki i inności – były bliższe współczesnym książkom podróżniczym. Ten typ literatury rozwijał się także w okresie międzywojennym, gdy Polacy także raczej nie podróżowali dla przyjemności, a poszukując nowego miejsca do życia. Wcześniejsze opisy przyrody i relacji międzyludzkich z obszaru obu Ameryk zostały uzupełnione w większym stopniu Afryką i Azją, choć w tych dwóch ostatnich przypadkach polskimi pisarzami książek podróżniczych kierowała przede wszystkim ciekawość i chęć poznania nowych miejsc. Niemniej jednak, warto pamiętać, że wydana w 1938 roku książka Mieczysława Lepeckiego „Madagaskar – kraj, ludzie, kolonizacja”, była efektem kierowanej przez niego rok wcześniej misji rządowej, której celem było rozpoznanie możliwości pozyskania wyspy jako polskiej kolonii lub terenu osadnictwa żydowskiego. Po II wojnie światowej podróżowanie stało się reglamentowane, jak wiele przestrzeni życia społecznego ówczesnej Polski. Być może dlatego polscy podróżnicy tak plastycznie – jak wspomniany Kapuściński – starali się oddać kraje, które odwiedzali. Chcieli stworzyć w ten sposób namiastkę obrazów, których przeciętny Polak nigdy nie miał szans zobaczyć.\nWspółcześnie podróżowanie jest zupełnie inne. Nie tylko granice przestały w dużej mierze odgrywać dla nas jakąś większą rolę, bo możemy jeździć swobodnie po Europie, albo dalej, bez wiz, ale także dlatego, że relatywnie jesteśmy bogatszym społeczeństwem. Stać nas na wakacje za granicą, a nieraz pobyt w Egipcie okazuje się tańszy niż nad polskim morzem lub na Mazurach. Wyruszamy więc w świat często i chętnie, cieszyć się słońcem, plażą, egzotyką i ułudą poznania nowych miejsc. Ciągle w tych podróżach towarzyszy nam literatura podróżnicza, która zmienia się jednak, tak jak zmienia się polski turysta. Doskonale zdiagnozowane w cyklu dostępnych tutaj esejów zjawisko przemysłu turystycznego i post-turysty, odwołując się do kluczowych prac choćby Deana MacCannella czy Johna Urry’ego, odnosi się też do współczesnej literatury podróżniczej. Pojęcie „społeczeństwa spektaklu”, wprowadzone przez Guya Deborda, chyba najlepiej oddaje czas, w którym żyjemy i pisarze książek podróżniczych muszą za tym nadążyć, żeby być w stanie sprzedać swoją pracę. Tak więc, gdy w naszym codziennym życiu debata publiczna została zastąpiona obrzucaniem się inwektywami, solidne dziennikarstwo poszukiwaniem szybkich „newsów” i sensacją, zaś wiedza – powierzchownością, nie powinno dziwić, że współczesna literatura podróżnicza, skierowana do współczesnego turysty, bazuje na szoku, kontrastach, dziwności i odmienności.\nLiteratura jest zawsze przede wszystkim przestrzenią kreacji, nawet jeśli opiera się na faktach. Fakt za faktem, podane w tak suchej formie, nie przyciągną uwagi czytelnika, bo to jest troszkę tak, jakby czytać chronologię wydarzeń w podręczniku szkolnym do historii. Łączenie faktów w opis jest przestrzenią kreacji, niezbędną do uchwycenia ich dynamiki. W tym kontekście pojawia się zatem zasadne pytanie: na ile ten opis – a co za tym idzie – interpretacja faktów jest wiernym oddaniem stanu rzeczywistego (oczywiście o ile to w ogóle możliwe), a na ile piętnem odciśniętym przez autora książki? Na przykład na ile klasyka polskiego reportażu – „Cesarz” Ryszarda Kapuścińskiego – o której sam autor mówił, że jest fikcją literacką, jest reportażem o stosunkach panujących na etiopskim dworze cesarskim Haile Selassie, a na ile paraboliczną opowieścią o rządach Edwarda Gierka; formą krytyki polskiego systemu autorytarnego, ubraną w bezpieczną „inność”? Piszę o tym dlatego, żeby zwrócić uwagę na fakt, że każdy akt pisania jest czymś pomiędzy poddawaniem faktów a ich kreowaniem. Wprowadźmy więc trzy pojęcia – egzotyzacja, esencjalizacja i totalizacja. Egzotyzacja polega na podkreślaniu kontrastu między nami a Innymi, uczynienie różnic pomiędzy „ja” a „inny” jedynymi kryteriami porównania. Esencjalizacja przypisuje określonym zjawiskom pewne wyidealizowane cechy, co jest „ulubionym sposobem charakteryzowania Innych”. Wreszcie mamy do czynienia z totalizowaniem, polegającym na takim przedstawianiu specyfiki mentalności bądź praktyki danego społeczeństwa, które z cech szczególnych tego społeczeństwa czyni nie tylko jego istotę, lecz także jego totalność. Cechy te zostają często bezzasadnie rozciągnięte w przestrzeni i czasie. Esej A. Appadurai, O właściwe miejsce hierarchii, w: M. Buchowski (red.), Amerykańska antropologia postmodernistyczna, Warszawa 1999, s. 235–236.\nTe trzy pojęcia są głęboko wpisane w literaturę podróżniczą, są jej nieodłączną cechą. Tak było w czasach Józefa Siemiradzkiego, który pisał na temat sytuacji Polonii w Brazylii, Mieczysława Lepeckiego, który poszukiwał dostępnych Polsce miejsc pod rozwinięcie naszego programu kolonialnego w okresie międzywojennym (w Peru i na Madagaskarze), Arkadego Fiedlera, później Tony’ego Halika i Elżbiety Dzikowskiej, jak również dzisiaj, gdy zapotrzebowanie na taki przekaz jest jeszcze większy. De facto, w literaturze podróżniczej nie ma możliwości ucieczki od tych trzech pojęć, bo dzięki nim przekaz jest bardziej interesujący. Młodopolski pisarz Zbigniew Uniłowski opublikował w 1936 roku książkę „Żyto w dżungli”, będącą jego relacją po podróży po Brazylii, w której przeciwstawiał się egzotyzacji, esencjalizacji i totalizacji kraju, który odwiedził. W efekcie wszystko jest dla niego nudne, nieinteresujące czy wręcz irytujące. Z punktu widzenia literackiego, efekt jest bardzo ciekawy, ale w praktyce kto zna książkę Uniłowskiego? Poza tym – trzeba dodać – każdy pisarz – nie tylko książek podróżniczych, ale nawet podręczników do historii – kreuje rzeczywistość, którą opisuje, tworząc pewną wersję „prawdy” dla niego najbardziej prawdziwą albo użyteczną.\nZasadniczym pytaniem przy lekturze książek podróżniczych jest więc nie to czy możemy znaleźć prace, które nie będą esencjonalne, egzotyzujące czy totalizujące (bo takich w istocie nie ma), ale czy ich autorzy zdają sobie z tego sprawę i czy ów fakt są w stanie (i chcą) przekazać swojemu czytelnikowi. Z drugiej strony, istotnym pytaniem jest czy czytelnik zdaje sobie sprawę, że ów przekaz jest swego rodzajem fikcją literacką i ciesząc się lekturą jest w stanie nie poddać się dominującej tam wizji rzeczywistości, jednej z wielu, które można by skonstruować.\nAby lepiej pokazać te mechanizmy rządzące podróżniczymi opisami świata, chciałbym się bliżej przyjrzeć pracom dwóch autorów książek podróżniczych skierowanych do współczesnego turysty – Beaty Pawlikowskiej i Wojciecha Cejrowskiego. Pawlikowska, znana też z audycji radiowej „Świat według Blondynki”, wpisuje swoją narrację w stereotyp postrzegania kobiet z tym kolorem włosów i świadomie go wykorzystuje. Na jej stronie internetowej możemy wyczytać, że jest pisarką, podróżniczką i łowcą. W jej książkach wszystko jest inne i niezwykle. Na okładce książki „Blondynka u szamana. (Magiczna wyprawa do świata Indian)” napisane jest: „Ciąg dalszy podróży opisanej w książce Blondynka śpiewa w Ukajali. Po dotarciu statkiem niewolników do miasta Iquitos w Peru, zagłębiam się w puszczę amazońską, gdzie spotykam Indian i zostaję uczniem szamana. Dzięki temu mogę odbyć podróż w świat ponadzmysłowy, niedostępny zwykłym śmiertelnikom, do którego wstęp mają tylko szamani. Jest to podróż nie tylko do «magicznego świata Indian» – jak głosi podtytuł książki, jest to też wyprawa w głąb ludzkiej duszy, bo jak się okazuje, świat indiański i świat naszej cywilizacji są sobie bliższe niż się wydaje. Czasem jednak żeby to zrozumieć, trzeba odbyć wędrówkę po Drodze Mlecznej, pokonać szamana rzucającego uroki i stać się obiektem napaści zabójczych tsentsaków. To była jedna z najbardziej niezwykłych podróży, jakie odbyłam. Pomogła mi zrozumieć nie tylko głębię wierzeń amazońskich Indian, ale i zajrzeć w siebie. I zrozumieć, że każdy jest szamanem swojego losu”. Nie znam Pawlikowskiej, ale skłonny byłbym przypuszczać, że książka ta jest parodią literatury podróżniczej, że nic z niej nie można brać na serio. No bo Blondynka (ciekawa autoironia), no bo „prawda”, która udaje się jej odkryć… Itd., itd. Niestety, moja wiara w fakt, że autorka zastosowała zmyślną figurę stylistyczną zachwiał fakt, że w 2006 roku dostała nagrodę im. Beaty Pawlak przyznawaną za najciekawsze publikacje na temat kultur, religii i cywilizacji innych niż zachodnioeuropejska…\nZ kolei Cejrowski jest niewątpliwie jednym z najbardziej kontrowersyjnych polskich podróżników. Na stronie internetowej (http://cejrowski.pl) sam przedstawia się w następujący sposób: „podróżnik, poszukiwacz ginących plemion Amazonii, osobowość telewizyjna, popularny dziennikarz radiowy, artysta kabaretowy, pisarz i publicysta, satyryk – gorący krytyk biurokracji i socjalizmu, krytyk muzyczny, fotografik, ...a z zawodu cieśla. Wielokrotnie przemierzał Amerykę Łacińską i może się pochwalić nie tylko typowym podróżniczym włóczęgostwem, ale także udziałem w ekspedycji speleologicznej i archeologicznej”. W swoich książkach nie sili się na historyczne odniesienia, koncentruje się raczej na opisie zastanej rzeczywistości. Gorzej, że uważa się za antropologa kulturowego, choć jego sposób patrzenia na Innego jest wybitnie nieantropologiczny, a dokładniej rzecz ujmując, bardziej pasuje do paradygmatów XIX wieku niż początku XXI. Zresztą sam Cejrowski pisze w wydanej własnym sumptem książce „WC na końcu Orinoko”: „Zabiorę Państwa na wyprawę nad Orinoko. Będzie dziko, niebezpiecznie, nielegalnie – zupełnie jak w dziewiętnastowiecznej powieści podróżniczej. Suche pustkowia sawanny, parna gęstwina puszczy; konno, łodzią, na piechotę; pośród dzikich plemion; kolumbijskiej mafii przemytniczej, Gwardii Narodowej, partyzantów i wreszcie opryszków pospolitych, nigdzie nie zrzeszonych (…)”. 7.\nJako przykład niech posłuży nam książka Beaty Pawlikowskiej „Blondynka na Kubie. Na tropach Ernesta Che Guevary”. Na wstępie autorka deklaruje, że Kuba jest wyspą tajemnic i przyjechała odkryć prawdę. Uważa się za „doświadczonego podróżnika” i gardzi całym „turystycznym namaszczeniem”. Ona poluje, szuka, tropi… Potrafi zgubić nękających ją agentów. Potrafi odnaleźć rzeczy i miejsca, które dotąd dla zwykłych turystów były niedostępne. Na przykład znajduje na jednej z tylnych, zapomnianych uliczek księgarnię. Potrafi także, dzięki siódmemu zmysłowi, którego nauczyła się od ludności tubylczej (szósty zmysł ma każdy, taki podróżnik jak Blondynka ma ich znaczne więcej), zgubić się w „kubańskiej dżungli” i ku zdziwieniu przewodnika i towarzyszącego jej Hiszpana odnaleźć drogę powrotną. Mnie zdziwiło, że na Kubie była ona w stanie w ogóle znaleźć dżunglę. Pawlikowska wygłasza też peany na temat podróżowania, które jest dla niej „przeżywaniem dodatkowego życia”, bez względu czy jest to wioska indiańska w puszczy amazońskiej czy chata na Mazurach. Odległość od domu nie jest istotna. Najważniejsze jest oddalenie i całkowite oderwanie się od codzienności – od telefonów komórkowych, laptopów, podręczników menedżerskich, instrukcji obsługi nowych urządzeń oraz wszelkich innych rekwizytów nawiązujących do świata, który zostawiamy za sobą. Jej zdaniem podróż sprzyja filozofii, nowym pomysłom i rewolucjom – zarówno w życiu prywatnym, jak i na arenie międzynarodowej. Uważa, że wszyscy ludzie, którzy wnieśli coś do rozwoju naszej cywilizacji i zapisali się w historii – zarówno pozytywnie, jak i negatywnie – mieli doświadczenia z podróżowaniem. Bo jest to stan wyzwolenia umysłu i ciała, w którym rodzą się nowe idee.\nWróćmy jednak do rzeczy, czyli na naszą „wyspę tajemnic”. Skoro Kuba owiana jest nimbem tajemniczości, nie dziwi, że autorkę wszystko dziwi, np. dlaczego nikt nie ustępuje starszym osobom miejsca w autobusie. Dochodzi więc do wniosku, że „Kubańczycy nie potrafili okazać szacunku i pomocy ludziom starszym i słabszym od siebie. Ciekawe dlaczego?”. To prawda, jest to ciekawe (i bulwersujące), choć pytanie to można równie dobrze zadać w warszawskich autobusach czy tramwajach. Pawlikowska stara się być obiektywna. Z jednej strony pisze o trudnym życiu Kubańczyków na wyspie Fidela Castro, w innym miejscu stwierdza, że nigdzie nie widziała bezdomnych, „nawet w najdalszych zakątkach starej Hawany, gdzie mężczyźni patrzyli na mnie spod zmrużonych powiek siedząc w progu z cygarem w ustach”. Znaczy rewolucja święci triumfy? Przecież Castro nie mówi, że rozwiązał wszystkie problemy wyspy. 8.\nNiby Blondynka nie lubi „turystycznego namaszczenia”, ale po Kubie jeździ luksusowymi autobusami Viazul lub nieco tylko gorszymi liniami Astro. Ponoć nie można inaczej – co nie jest zresztą prawdą. Trudno oprzeć się wrażeniu, że ta wielka kubańska przygoda Pawlikowskiej jest dziwnie podobna do wycieczek turystycznych organizowanych przez polskie biura podróży.\nBlondynka udaje się między innymi do Viñales, leżącego w północno-wschodniej części kraju. Tam spotkała idącego ścieżką rolnika. Jest to pretekst to rozpoczęcia rozważań na temat tego, że najciekawsze spotkania są właśnie niezaplanowane, na bocznej drodze, daleko od szlaków turystycznych albo w maleńkim porcie nad Amazonką, którego próżno by szukać na najlepszej mapie. „Tylko dzięki takim przypadkom udawało mi się poznać prawdziwy świat tubylców, jeść ich skromne jedzenie, spać w ich hamakach, uczestniczyć w codziennych zajęciach i rytuałach. To jest też najważniejsza różnica między „turystą” a „podróżnikiem”. Turysta zna tylko powierzchowny świat przedstawiany mu przez specjalnie w tym celu wynajętych ludzi. Podróżnik dociera do dziewiczych miejsc i potrafi stać się częścią codziennego życia tubylców”. Beata Pawlikowska szukała w Viñales „salvajes”, dzikusów – jak sama pisze – odciętych od cywilizacji „Wodnych Ludzi”. Poznany na drodze rolnik Miguel godzi się jej pomóc. W końcu trafia do nich i do ich „cudownej wody”, którą okazuje się metalowy kranik znajdujący się koło domu „Wodnych Ludzi”. Blondynka jest rozczarowana. Gdzie tu egzotyka? Nie tego się spodziewała. Ostatnie dwie strony książki są więc szczerą refleksją na temat tego, że Kuba to perfekcyjny turystyczny skansen, w którym każdy obywatel jest żywym eksponatem wystawiającym się na sprzedaż. Gdzie nikogo nie można spotkać „przypadkiem”, gdzie wszystko jest zaplanowane. Pawlikowska uczciwie przyznaje – wpadła w machinę przemysłu turystyki, która obdarła ją z podróżniczej wyjątkowości. Przestała być wyjątkowa, zaradna i rezolutna, a stała się pionkiem na szachownicy atrakcji turystycznych. 9.\nTrudno odmówić Wojciechowi Cejrowskiemu talentu. Nie chodzi tylko o wartki styl narracji, ale także talent do intrygowania czytelnika. Cejrowskiego można lubić albo nie – ale nie można mu zarzucić, że jego książki są nudne. Bawi się on także graficznym aspektem tekstu. Wykrzyknienia, zapytania, czcionka pogrubiona, powiększona, pomniejszona, kursywa… Chyba wyczerpał cały repertuar w tym względzie. Lubi on szokować, nie owija słów w bawełnę, nie jest poprawny politycznie. Posługuje się prostymi hasłami: dzicy, biali, gringo… Ma szczególną skłonność do esencjalizowania i protekcjonalnego traktowania swoich rozmówców. Wszystko okrasza morałem, który jest „jego słusznym poglądem na wszystko”. Dowiemy się więc z nich na przykład, że: „Obcowanie z Indianami jest jak gra w «Chińczyka» – nie wolno się irytować. Trzeba akceptować. Takimi, jacy są – z ich tajemniczą logiką «dzikich ludzi». Oni to samo robią wobec nas – akceptują niezrozumiałe (I uśmiechają się wtedy jak psychiatrzy na widok ciężkich przypadków)”, albo: „W dalekiej podróży dobrze jest mieć przy sobie tupet jak taran i refleks jak błyskawica. A w walce z przemysłem narkotykowym, dobrze jest uważnie patrzeć na ręce nawet najbliższym sojusznikom.”\nW książce „Gringo wśród dzikich plemion” autor trafia między innymi do „Krainy uczciwych kłamców” i zajmuje się latynoamerykańską „egzotyczną odmianą kurtuazji”. Zauważył, że w krajach tego regionu nikt nie mówi „nie”, co nie oznacza jednakże, że mówi „tak”. Częstokroć wprowadzano go w błąd, co budziło w nim mieszane uczycie. Aż wreszcie zrozumiał – „po prostu tak jest”. Udzielano mu absurdalnych odpowiedzi, żeby im nie uwierzył i spytał kogoś innego. Nie wypada bowiem mówić „nie”, a tak drobny manewr lingwistyczny powinien skłonić gringo do poszukania innego osobowego źródła informacji.\n„Dzicy” to inna kwestia. Cejrowski patrzy na ludność tubylczą, przypisując jej określone cechy. Uznaje, że tylko Dzicy są w stanie zasymilować się ze światem natury, a w żyłach musi płynąć indiańska krew – „żadna inna”. „Indianie” patrzą też na autora wymownie, „tak jak tylko oni to potrafią robić”. Żyją tą jedną niepowtarzalną chwilą, która właśnie trwa. „A ona może być albo przyjemna, albo przeciwnie. Więc lepiej żeby była przyjemna, prawda?”. Dziki musi żyć w kulturze pierwotnej, inaczej traci tą swoją atrakcyjną inność. Groty do strzał musi wyrabiać z połupanych kamieni. Z kolei cięciwy łuków robić z trzewi i ścięgien tapira. Drewniane ostrza dzid utwardzane muszą być w ognisku. Dzicy jadają wyłącznie to, co da im tropikalny las i unikają kontaktu ze światem zewnętrznym. „Tylko ich stroje, coraz częściej, pochodzą z importu” – ubolewa autor. Tylko gdzie można już dziś spotkać tych rzeczywiście prawdziwych „Indian”?\nThomas Hylland Eriksen stwierdził, że łatwiej jest napisać książkę będąc kilka tygodni czy miesięcy w obcym kraju niż gdy tam się spędzi lata. „Im więcej się wie, tym więcej się nie wie” Książka T.H. Eriksen, Tyrania chwili. Szybko i wolno płynący czas w erze informacji, Warszawa 2003, s. 210. – konkluduje norweski antropolog i czyż nie jest tak w istocie? Początkowo wszystko jest chaosem, opisujemy wszystko co nas dziwi, co jest egzotyczne, co pobudza wyobraźnię, co warte jest opisania… A potem zauważamy, że jedne kwestie wynikają z drugich, że – jak wszędzie na świecie – człowiek podejmuje działania, które mają mu ułatwić życie, kierując się zdroworozsądkową racjonalnością, którą, być może, my, Europejczycy nie do końca rozumiemy. Owa racjonalność nie jest bowiem synonimem europejskiej oświeceniowej racjonalności, którą dobrze znamy. Autorzy literatury podróżniczej nie mają dylematów, o których pisze Eriksen. Zwykle nie mają bowiem czasu, aby zawitać do opisywanego kraju na dłużej niż kilka miesięcy. Ich spostrzeżenia są więc fragmentaryczne, urywkowe, niepełne, choć rzadko się do tego przyznają. Z definicji są więc obarczone błędem wynikającym z konstruowania „reprezentacji”, czyli wizerunku, jaki wyrobili sobie podróżnicy o krajach latynoamerykańskich przed wyjazdem z domu. W większości przypadków próbują później te wcześniejsze osądy zobiektywizować, przedstawić to jako „najprawdziwszą prawdę”, od której nie ma żadnych odstępstw.\nSwoją książkę „W pogoni za wyobrażeniami. Próba interpretacji polskiej literatury podróżniczej poświęconej Ameryce Łacińskiej”, w której starałem się dokonać analizy wybranych książek podróżniczych, zakończyłem refleksją na temat moich oczekiwań wobec tego typu prac, które pozwalałyby na bardziej wrażliwe traktowanie „inności”. Pozwolę sobie owe refleksje w tym miejscu powtórzyć. Tak więc, chciałbym przeczytać polską książkę podróżniczą, która choćby w części spełniła poniższe postulaty:\n1. Autor książki powinien zdawać sobie sprawę z wpływu europejskiej wiedzy na postrzeganie świata i dlatego musi przeciwstawiać się temu europocentrycznemu punktowi widzenia, oznaczałoby to między innymi bezwzględną rezygnację ze zwrotów, takich jak: „zacofany”, „prymitywny”, „barbarzyński”, „dziki” itd.;\n2. Autor nie powinien rościć sobie pretensji do prezentowania „prawdy obiektywnej”, powinien zaś uczciwie przyznawać się przed czytelnikiem, że jego osądy mają charakter subiektywny;\n3. Z powyższego wynika przyznanie się do „fragmentaryczności” opisywanej rzeczywistości, a nie do tworzenia wizji holistycznej świata; dotyczy to także zamieszczanych w książce wybiórczych przecież zdjęć;\n4. A propos zdjęć – nie powinny one rościć pretensji do ukazywania lustrzanego odbicia świata, są jedynie wycinkiem tego, co autor chciał ukazać, obarczając dodatkowo przekaz swoim stanem emocjonalnym, w momencie naciśnięcia spustu aparatu fotograficznego;\n5. Pisząc autor starałby się nie uogólniać, unikając zwrotów typu „tacy są Latynosi”; w zamian opisując poszczególne osoby czy wydarzenia;\n6. Zdawałby sobie sprawę z „ciężaru” europejskiej wiedzy na temat krajów pozaeuropejskich i jej wpływu na kształtowanie się owej „reprezentacji”, z którą autor jedzie do Ameryki Łacińskiej i która utrudnia jego zadanie – napisanie postkolonialnej książki podróżniczej;\n7. Sposobem na udźwignięcie tego niewygodnego bagażu jest dialog z Innym, będący podstawą prowadzonego opisu; powinno się unikać stosowania narracji z pozycji wyższości, to co Halina Witek nazywa „perspektywą ptasią” – czyli „filmowania” rzeczywistości z góry (z lotu ptaka), by zdobyć atrakcyjne ujęcia opisowe; w konsekwencji tubylcom pozostaje „perspektywa żabia”, z której Europejczycy sprawiają wrażenie większych, niż są w rzeczywistości, wydają się prawdziwie monumentalni, niedostępni Książka H. Witek, Wizerunek obcego. Kultury afrykańskie w relacjach Henryka Sienkiewicza, Marcina Brandysa i Marcina Kydryńskiego, Warszawa 2009, s. 29–30.; kluczowe jest więc uwolnienie się od tej hierarchicznej struktury; co prawda to „my” opisujemy „ich”, ale niezbędne jest „wejście w kontakt”, nawiązanie prawdziwego dialogu, oddanie głosu Innemu – w żadnym razie roszczenie sobie prawa do wypowiadania się w jego imieniu!;\n8. Autor powinien zatem prezentować podmiotowe, a nie przedmiotowe podejście do opisywanych osób, np. – pozostając w kręgu latynoamerykańskim – wobec ludności tubylczej, Afroamerykanów czy kobiet; 9. Etymologia słowa „egzotyka” dotyczy odczuwania obcości, więc egzotyczne obrazy w literaturze podróżniczej będą pojawiać się zawsze i są bardzo pożądane, ale autor powinien unikać podkreślania na każdym kroku, że wszystko, co go otacza, jest dla niego obce, jakby miał kontakt z pozaziemską cywilizacją; od autora literatury podróżniczej oczekiwałbym widzenia wielokulturowości, ale jednocześnie podjęcia prób poszukiwania i dostrzeżenia pewnej bliskości, jaka nas jednak łączy;\n10. Autor powinien z czytelnika uczynić interpretatora swojej książki, powinien więc unikać pouczania, morałów i niepozostawiających najmniejszych wątpliwości konkluzji;\n11. Prowadzi to do zasiania „ziarenek niepewności”, które pobudziłyby czytelnika do myślenia i – być może – do odbycia podróży do Ameryki Łacińskiej, aby sprawdzić, jak to jest w istocie z tymi Latynosami, ludnością tubylczą, Afroamerykanami, poszczególnymi krajami…;\n12. Oczekiwałbym od autorów literatury podróżniczej, że nie będą pisali o rzeczach, których nie widzieli czy nie dotknęli; podróż, jeśli ma być prawdziwa, powinna się rzeczywiście odbyć; po co pisać z przewodników turystycznych?; po co pisać o favelach, nie wyścibiając nosa z piaszczystej Copacabany?;\n13. Machu Picchu zostało już opisane na wszystkie możliwe sposoby, podobnie jak inne „flagowe” zabytki krajów latynoamerykańskich; to nie znaczy, że nie ma już o czym pisać w Ameryce Łacińskiej; wręcz przeciwnie – jednak po co pisać wkoło o tym samym, skoro państwa tego regionu świata mają tak wiele do zaoferowania?; jest tyle tematów, miejsc, zabytków, ciekawych osób, których nikt jeszcze nie próbował przedstawić polskiemu czytelnikowi – śpieszmy się, jest jeszcze tyle do zrobienia!;\n14. Opowiadam się za osobistym stylem narracyjnym prowadzonym przez autorów literatury podróżniczej; książki tego typu wymuszają uwypuklenie „ja”, podmiotu lirycznego, emocjonalną relację z przeżywanych wrażeń i własnych obserwacji; wówczas takie prace są dużo ciekawsze; jednak podróżnik w prezentowaniu swojego „ja” nie powinien być zbyt nachalny, przytłaczać otaczającego świata, który opisuje; powinien kierować się zasadą – „jest, a jakoby go wcale nie było”;\n15. Ostatnia uwaga, która jest bardziej generalna: skoro w jakiejś wyprawie nie uczestniczyło się samemu, to po co mamić czytelnika, że tak było w istocie?; gdy prawda wychodzi na jaw pozbawia to wszelkich złudzeń, co do prawdziwości literatury podróżniczej; znam takie książki, które tych złudzeń mnie osobiście pozbawiły.\nZapewne ten katalog zaleceń i sformułowań można by poszerzyć i każdemu czytelnikowi książek podróżniczych nasuwają się zapewne własne spostrzeżenia na ten temat. Jednak owi czytelnicy też nie są bez winy i ponoszą część odpowiedzialności za kondycję polskiej literatury podróżniczej, zgadzając się na taki, a nie inny jej przekaz i styl narracyjny, a wręcz chcą być mamieni egzotyką, magicznością i tajemniczością. Chciałbym jednak, aby miłośnik tego typu książek stał się czytelnikiem świadomym, który zdaje sobie sprawę z następujących kwestii:\n1. Podróżnik też człowiek – mylić się może; nie ma więc sensu traktować opisów wydarzeń, zwłaszcza silących się na prezentowanie historii danych krajów albo pretendujących do antropologicznego spojrzenia na ich mieszkańców, za prawdę objawioną; dotyczy to przede wszystkim studentów, którzy, o zgrozo!, traktują literaturę podróżniczą jako źródło naukowe;\n2. Czytelnik powinien wymagać od książek podróżniczych czegoś więcej niż przedstawienia „widoczków”; literatura tego typu poszerza nasze horyzonty, kształtuje wiedzę o świecie, ale, aby owa wiedza była wartościowa – musi to być dobra literatura i czytelnik ma prawo i możliwości, aby takiej żądać;\n3. Czytelnik powinien tropić „kolonialny dyskurs” autorów literatury podróżniczej, odkłamywać, co zakłamane, ganić pisarzy za europocentryzm i zaściankowość;\n4. Poprzez literaturę podróżniczą powinniśmy szukać dialogu z Innym;\n5. Powinniśmy także być czytelnikami świadomymi i przygotowanymi, czyli takimi, którzy są w stanie krytycznie odnieść się do przeczytanej literatury podróżniczej; nie trzeba być w Ameryce Łacińskiej, żeby wiedzieć, że autor stosuje totalizujący dyskurs, nieznoszący sprzeciwu, roszczący sobie prawo do przedstawiania prawdy obiektywnej;\n6. Musimy pamiętać, że patrzeć nie znaczy widzieć, widzieć nie znaczy rozumieć – warto mieć na uwadze, że autor literatury podróżniczej nie ma monopolu na prawdę;\n7. Powinniśmy czytać genderowo – można mieć wiele satysfakcji starając się analizować literaturę pod kątem używanego przez pisarzy języka, który często jest wartościujący, hierarchizujący, podporządkowujący;\n8. Musimy czytać postkolonialnie – literatura podróżnicza ma nam przede wszystkim dawać przyjemność i relaks, ale powinniśmy także czytać ją z wyostrzonym umysłem, nie dając zapędzić się autorowi do „labiryntu europocentryzmu”, z którego później wyjść jest bardzo ciężko.\nRównież tych zaleceń można by zapewne sformułować więcej, ale to zostawiam już pod rozwagę każdemu czytelnikowi z osobna. Na koniec jeszcze jedna celna uwaga, choć niestety nie moja – a Ingi Iwasiów. Polska literaturoznawczyni ostrzega bowiem, że każdy – także ona sama – jest czytelnikiem (czytelniczką) z quasi-kolonialnymi nawykami. Czytając powieść „Szanghajska kochanka” Zhou Wei Hui, łapie się ona na tym, że chciałaby zobaczyć Chiny jak z bajki o państwie terroru, w którym kultywuje się stare wartości. Posmakować Innego. Na innym poziomie jest krytyczką tych samych mechanizmów, jakim ulega. Najważniejszą konsekwencją tego stanu jest to, że ma wobec powieści więcej roszczeń niż dobrej woli. W rezultacie konkluduje: „Oto więc spodziewałam się jakiejś «chińskiej» opowieści, a dostałam powtórkę z europejsko-amerykańskiej prozy. Podobieństwo kazało mi się pogniewać na tekst, w którym wyglądałam różnicy. Bo chociaż sprzeciwiam się zawłaszczeniom, sama zawłaszczam. Jestem postneokolonialną czytelniczką w kraju bez historycznych kolonii, z «dzikimi» Rusinami i «oswojonymi dzikimi» góralami. Po Chince spodziewam się jakiejś obezwładniającej «chińskości», sama nie wiedząc, na czym miałaby polegać”. W konsekwencji Iwasiów daje zalecenie, pod którym także mógłbym się podpisać: „Czytając o innych kulturach, powinniśmy bezustannie obserwować samych siebie. Ale – uwaga! Nie jesteśmy w tej lekturze najważniejsi. Nie jedziemy na Wyspę Wielkanocną, żeby zobaczyć siebie. Przeciwnie. Uczmy się pokory. Demontujmy własne uprzedzenia, nawyki, stereotypy. W tym miejscu powinnam dać opis tego samego tekstu po demontażu moich ograniczeń. Oczywiście, w gruncie rzeczy nie potrafię takiego dokonać. Zrobiłam pierwszy krok: zdaję sobie z tego wszystkiego sprawę. Mówię otwarcie: czytam ze swojego miejsca. Tekst jest ofiarą mojej perspektywy. To ja jestem tym razem kolonizatorką”. Książka I. Iwasiów, Gender dla średniozaawansowanych, Warszawa 2008, s. 168, 173. Uczmy się pokory, zarówno podróżnicy-autorzy książek, jak i ich czytelnicy. To najlepsza rada, jaką można by w tym miejscu sformułować. Poza tym pamiętajmy – podróże kształcą, poszerzają horyzonty, pozwalają nabrać dystansu i perspektywy. Niestety, niektórych kształcą głupio, gdy silnie zakorzenione stereotypy zamiast dekonstrukcji ulegają wzmocnieniu… f Udostępnij\nmarcin florian gawrycki\tPolitolog\tPolecana literatura:\nBanach A. (1980), O potrzebie egzotyzmu, Kraków.\nBuchowski M. (2004), Zrozumieć Innego. Antropologia racjonalności, Kraków.\nEriksen T.H. (2003), Tyrania chwili. Szybko i wolno płynący czas w erze informacji, Warszawa.\nGawrycki M. (2010), W pogoni za wyobrażeniami. Próba interpretacji polskiej literatury podróżniczej poświęconej Ameryce Łacińskiej, Warszawa.\nGeertz C. (2005), Interpretacja kultur. Wybrane eseje, Kraków.\nIwasiów I. (2008), Gender dla średniozaawansowanych, Warszawa.\nMacCannell D. (2002), Turysta. Nowa teoria klasy próżniaczej, Warszawa.\nUniłowski Z. (1981), Żyto w dżungli, Pamiętnik morski, reportaże, Kraków.\nUrry J. (2007), Spojrzenie turysty, Warszawa.\nWitek H. (2009), Wizerunek obcego. Kultury afrykańskie w relacjach Henryka Sienkiewicza, Marcina Brandysa i Marcina Kydryńskiego, Warszawa.\tkomentarze:


Oliwa z oliwek w końcu stanieje - Puls Biznesu - pb.pl\nOliwa z oliwek w końcu stanieje\nDeoleo, największy na świecie dostawca oliwy z oliwek, spodziewa się, że większa jej globalna produkcja w sezonie 2017/18 spowoduje spadek cen.\n— Rynek dostanie w końcu powiew świeżości — mówi Pierluigi Tosato, główny dyrektor wykonawczy w Deoleo. W całym regionie śródziemnomorskim rośnie powierzchnia upraw. W najbliższym czasie produkcja oliwy może wzrosnąć nawet o 12 proc., i to mimo że ważny gracz na rynku — Hiszpania — trzeci rok z rzędu zmaga się z suszą. Od kilku lat ceny oliwy z oliwek są stabilne, ale utrzymują się na stosunkowo wysokim poziomie. W hiszpańskim miasteczku Jaén za oliwę extra virgin płaci się około 3 EUR, a w 2014 r. cena wynosiła 2 EUR.\nPodpis: Aleksandar Rogala\nMała reporterka przyciągnęła tysiące dzieci\nNauka i sztuka w kuchni\nCoworking zmienia tradycyjny najem\nMarże deweloperów czy ceny mieszkań\nMałe powierzchnie handlowe zyskują znaczenie\nPrezydent Ukrainy chce zmienić szefa banku centralnego\nNiemiecki fintech wyceniany już wyżej niż Commerzbank\nRekomendacje dla spółek budowlanych i deweloperów z GPW 42/2021\nGrupa Kęty podniosła prognozy\n18:00 Resort klimatu zlecił sprawdzenie oddziaływania kopalni Jänschwalde na polską stronę\n17:43 Małe powierzchnie handlowe zyskują znaczenie\n17:41 Związek: domagamy się pilnych zmian w Poczcie Polskiej i podwyżek płac\n17:37 Prezydent Ukrainy chce zmienić szefa banku centralnego\n17:13 Spółki zależne PLK zainwestują około 40 mln zł na zakup pociągów sieciowych


Fototapeta na ścianę incense burner - Zobacz modne dekoracje w większym formacie\nFototapeta Incense burner\nFototapeta "incense burner"\nFototapeta na wymiar “incense burner” z kategorii Fototapeta na wymiar w Twoim wnętrzu? Puść wodze fantazji i udekoruj naszymi fototapetami swoją sypialnię, salon - a nawet przedpokój czy przestronny hall. Fototapeta na wymiar “incense burner” dostępna jest w kilku rozmiarach - dzięki temu łatwo dostosujesz wielkość fototapety do wolnej przestrzeni na ścianie. Pamiętaj, że aby uzyskać ciekawy efekt nie musisz aplikować fototapety na całą ścianę - tapeta w niewielkim formacie zajmująca jedynie fragment ściany może być świetnym pomysłem na podział przestrzeni w pokoju (np. optyczne oddzielenie kuchni od jadalni).\nDominującą barwą wzoru “incense burner” jest kolorowy, a głównymi motywami: [product_tags].\nFototapeta na wymiar “incense burner” oraz inne fototapety z kategorii Fototapeta na wymiar drukowane są w wysokiej rozdzielczości (do 600 dpi), co gwarantuje znakomitą jakość obrazu. Wydruk fototapety “incense burner” jest ekologiczny i bezwonny, a używane przez nas tonery są całkowicie bezpieczne. Dzięki temu fototapetę “incense burner” możesz bezpiecznie zamontować nawet w sypialni czy w pokoju dziecka.


Doradca metodyczny proponuje – Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Jadwigi Dziubińskiej w Zduńskiej Dąbrowie\npełni dyżury w Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Jadwigi Dziubińskiej w Zduńskiej Dąbrowie w następujących dniach:\nKontakt tel. 46 838-74-95 lub 609 279 200\nZakres doradztwa metodycznego obejmuje szkoły rolnicze prowadzone przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, kształcące w obszarze produkcji rolniczej, w szczególności w zawodach: technik rolnik, rolnik, technik agrobiznesu.\nZadania doradców metodycznych:\n1. Wspieranie nauczycieli we wdrażaniu podstawy programowej w ramach poszczególnych zawodów/kwalifikacji i wykonywaniu zadań związanych z wdrażaniem reformy oświaty.\n2. Wspieranie nauczycieli w zakresie planowania, organizowania i badania efektów procesu dydaktycznego i wychowawczego.\n3. Pomoc w doborze, adaptacji, modyfikacji programów nauczania lub ich opracowywania.\n4. Inspirowanie nauczycieli do podejmowania działań o charakterze innowacyjnym i stwarzania warunków dla rozwoju różnych form aktywności uczniów.\n5. Wspieranie rozwoju umiejętności dydaktycznych w kształceniu uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych.\n6. Wspieranie szkół i nauczycieli w działaniach podnoszących efektywność kształcenia poprzez opracowanie i wdrażanie wniosków wynikających z analizy egzaminów zewnętrznych.\n7. Przygotowanie nauczycieli do prowadzenia wewnątrzszkolnych badań ewaluacyjnych.\n8. Pomoc we wdrażaniu technologii informacyjnej na zajęciach i pogłębianie umiejętności wykorzystania nowoczesnych środków dydaktycznych, w tym TIK.\n9. Podejmowanie działań na rzecz szkół we współpracy z instytucjami oraz organizacjami działającymi na rzecz oświaty.\n10. Diagnozowanie potrzeb nauczycieli w zakresie doradztwa i doskonalenia zawodowego.\nWykaz nauczycieli doradców metodycznych KCER-Brwinów\nInformacje na temat kształcenia zawodowego (programy, szkolenia, materiały edukacyjne, egzaminy itp.) znajdziecie Państwo na stronach:\nW dniu 21.01.2016 – doradca metodyczny nie udziela konsultacji, ponieważ ze względu na organizację pracy w szkole pracuje jako przewodniczący Zespołu Nadzorującego Egzaminu Praktycznego z wykonaniem do kwalifikacji R.11.Wykonywanie czynności pomocniczych z zakresu realizacji zadań inspekcji weterynaryjnej\nZapraszam Państwa do udziału w lekcjach otwartych prowadzonych przez doradców metodycznych KCER – Brwinów\n– do ćwiczenia testów na egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie R3 i R16 stronę egzamin-zawodowy@edu.pl\n– lekturę artykułów zamieszczonych w czasopiśmie “Meritum” Mazowiecki Kwartalnik Edukacyjny\n– uaktualnienie wiedzy podręcznikowej dla Technika Rolnika-dwutygodnik Agro Serwis – który wydał w tym roku dwa poradniki dla producentów : “Buraki”, “Polskie Białko”\nPortal Edukacyjny KCER\nWyniki ankiety przeprowadzonej wśród nauczycieli\nZapraszam nauczycieli uczących produkcji roślinnej na dwugodzinne zajęcia praktyczne otwarte z wykorzystaniem ogródka dydaktycznego z roślinami uprawnymi, które odbędą się w Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Zduńskiej Dąbrowie w dniu 02.06.2016r.\nSCENARIUSZ LEKCJI OTWARTEJ W ZSCKR W ZDUŃSKIEJ DĄBROWIE ZREALIZOWANEJ W DNIU 2 CZERWCA 2016 ROKU\nSprawozdanie z lekcji otwartej – J. Bilska


Induktory mocy PM434X firmy Pulse dla aplikacji o ograniczonej przestrzeni oraz pracujących w szerokim zakresie temperatur\nInduktory mocy PM434X firmy Pulse dla aplikacji o ograniczonej przestrzeni oraz pracujących w szerokim... Gamma\nDodano: poniedziałek, 02 grudnia 2019r. Producent: Pulse Komentarzy: (dodaj komentarz)\nFirma Pulse Electronics uznany producent komponentów elektronicznych, zaprezentowała nową serię formowanych induktorów mocy dla przemysłu motoryzacyjnego. Seria PM434X jest idealna do wysokoprądowych, nieizolowanych przetwornic DC/DC i regulatorów napięcia, rozszerzając istniejące platformy induktorów mocy klasy komercyjnej, oferując w pełni certyfikowaną alternatywę IATF 16949 oferującą tę samą doskonałą sprawność elektryczną.\nSeria obejmuje modele PM4340, PM4341, PM4342, PM4343, PM4344 i PM4345, oferując 6 rozmiarów z footprintem od 17x17 mm do 6x6 mm i niskim minimalnym profilem wynoszącym zaledwie 2,0 mm. Produkty te nadają się do szerokiej gamy zastosowań motoryzacyjnych i wszelkich innych zastosowań ograniczonych do maksymalnej temperatury 130°C.\nPM4340 - 6,0 x 5,4 x 3,0 mm - od 0,10uH/27A do 33uH/1,6A\nPM4341 - 7,4 x 6,8 x 3,0 mm - od 0,10uH/60A do 47uH/2,0A\nPM4342 - 11,5 x 10,3 x 4,0 mm - 0,15uH/75A do 6,80uH/3,0A\nPM4343 - 14,0 x 12,8 x 6,5 mm - 0,15uH/118A do 47uH/9,5A\nPM4344 - 17,7 x 17,2 x 7,0 mm - od 1,0uH/70A do 100uH/12A\nPM4345 - 6,0 x 5,4 x 2,0 mm - od 0,10uH/45 A do 22 uH/1,8A\nWiele odniesień do produktów konkurencyjnych – cross reference\nWysoki prąd i najniższy DCR\nWysoka gęstość magazynowania energii\nZautomatyzowana produkcja zapewniająca najwyższą jakość\nSerwer czasu SyncServer S650 M-Code firmy Microchip dla bezpieczeństwa krytycznych...\nZagrożenia wynikające z celowego zagłuszania i fałszowania sygnałów amerykańskiego Globalnego Systemu Pozycjonowania (GPS), a także...\nKontrolery Flashtec NVMe Gen 4 PCIe® firmy Microchip\nFirma Microchip Technology Inc. przedstawiła nowy 8-kanałowy kontroler Flashtec NVMe 3108 PCIe Gen 4 NVMe SSD dla dysków enterprise.\nUlepszone transformatory mocy EP7+ oraz EP10+ firmy Pulse pozwalają podwoić...\nFirma Pulse wydała ulepszoną serię transformatorów DC/DC, która przy zachowaniu standardowego rozmiaru, podwaja gęstość mocy podzespołów...


Dzień Nauczyciela... na słodko - blog Creativehobby.pl\nTego roku postanowiłam zrobić laurki dla nauczycieli ze słodkim wkładem. Do tego celu zakupiłam czekoladki Merci, które potrzebowały oprawy.\nDo większych opakowań czekoladek zrobiłam pudełka w kształcie koperty. Potrzebne są do tego koniecznie dwa arkusze fotokartonu i linijka. Obie części opakowania muszę ściśle do siebie pasować, żeby nasze czekoladki nie wypadły.\nOzdobienie koperty to już oczywiście twórczość własna. Papiery do scrapbookingu, motylki, kwiatki, kokardki,koronki... Co tylko będzie pasować :)\nA w środku czekoladki, o których tyle już napisałam a teraz w końcu je widać. Na klapce życzenia, proste, nieskomplikowane ale od serca.\nPoniżej druga wersja słodkiej koperty, w odcieniach fioletu i niebieskiego.\nMniejsze opakowanie czekoladek oprawiłam w dużą (A5) otwieraną po środku kartkę. Dopełnieniem jest zdjęcie pilnej uczennicy w stylu retro.\nW środku słodkości przewiązane atłasową tasiemką.


Mortal Kombat X - wymagania sprzętowe. Kody i trainery do Mortal Kombat X\nGry komputerowe to przede wszystkim rozrywka. Z tego samego założenia wychodzą twórcy dużej ilości tytułów, które skupiają się przede wszystkim na dynamicznej akcji, walce czy zręczności gracza. Fabuła w tego rodzaju dziełach jest drugorzędna i spychana na dalszy plan. Znaczenie mają natomiast indywidualne umiejętności, spryt i szczęście. Tego rodzaju produkcją z pewnością jest seria gier Mortal Kombat – bijatyk, które są już niemal ikoniczne. W 2015 roku światło dzienne ujrzała 10. część gry, której pełen tytuł brzmi Mortal Kombat X. Obecnie grę nabyć można w stosunkowo niskiej cenie – wciąż jednak dostarczyć może ona długich godzin świetnej zabawy.\nCzekają na to tysiące graczy\nGrę pobrać można chociażby za pośrednictwem platformy Steam. Przed jej zakupem i instalacją warto jednak zapoznać się z jej wymaganiami sprzętowymi, które jednak nie powinny być powodem zgrzytania naszych zębów.\nMortal Kombat X jest grą specyficzną i raczej ciężko wyobrazić sobie grę na kodach. W sieci bez trudu znaleźć można jednak trainery, które znacząco ułatwiają (lub zwyczajnie przyspieszają) rozgrywkę. Zdarza się jednak, że psują one zabawę – warto więc zastanowić się kilka razy przed ich instalacją.


Pan dla pana Chorzów gay – szukam chłopaka – ogloszenia i anonse gejów w Chorzowie\nPana na konkretne dyskretne spotkania w klimatach militar\nSzukam Pana na konkretne, dyskretne spotkania. Jedynym moim warunkiem jest posiadanie bojówek i butów taktycznych ...\nDlaMilitar, 37 lat, Jełowa\n47 latek z lokum pozna szczupłego młodego do 27 lat na spotkanie.\nKarol, 48 lat, Chorzów\nspotkanie nawet teraz\nwitam i zapraszam pana do mnie mam dyskretne lokum spotkanie nawet teraz moze was byc dwoch prosze p opis i z kad jestes ...\ntomek, 50 lat, Chorzów\nSingiel 57 lat 176 78 i mieszkam w Chorzowie. Poznam kolesia (może na dłuzej) , wysportowanego ale przede wszystkim ...\nJorgus, 53 lata, Chorzów (Chorzów II)\nZapraszam konkretnych panow na spotkanie nawet teraz mam lokum zapraszam czekam na odp tylko panowie A konkretni slowni nie ...\nSpotkam sie teraz z chlopakiem\nDawid, 27 lat, Chorzów\nzapraszam panow A na konkretna zabawe\nZapraszam konkretnego faceta spotkanie nawet teraz mam lokum podaj tel to zadzwonie tylko osoby pelnoletnie Szukam ...\ntomek, 51 lat, Chorzów (Centrum)\n22 lis 23:15\nTak jak w opisie. Więcej informacji w wiadomości prywatnej ;)\nKkkkk, 19 lat, Chorzów\nSzukam faceta na spotkania tak jak w opisie. Więcej informacji udzielę w wiadomości prywatnej ;)\nm.m, 19 lat, Chorzów\n22 lis 00:23\nWitam, ja brunet, nie palący, 37l, wysoki, w związku, nawiąże znajomość z dyskretnym facetem. Wspólna kawa od czasu do ...\nKamil, 37 lat, Chorzów\nSzukam kogoś konkretnego do stałych i częstych spotkań tylko osoba szczupła mam lokum Chorzów mile widziani panowie z ...\nstanowski slawomir, 45 lat, Chorzów (Centrum)\nKOLEGE NA TERAZ POZNAM Z LOKUM\nMarek, 42 lata, Chorzów\nPoznam przyjaciela do luźnej relacji z lokum bez zobowiązań w młodszym wieku bez nałogów\nMarek, 60 lat, Chorzów\nPoszukujemy trzeciej osoby dobra zabawa gwarantowana więcej na priv\nSeba, 25 lat, Chorzów\nPrzyjaźń lub/i coś więcej...\nKto chce sie poznać? Może na coś więcej\nPatryk, 18 lat, Chorzów (Chorzów II)\nJak w tytule ja żonaty brak lokum\nxxxxxx, 51 lat, Chorzów\nSpacer w parku śląskim\nHej, może jest jakaś miła istota która spaceruje po parku w celu odnalezienia przygód?? Będę po 15.00 :)\nMaCGregor, 38 lat, Chorzów\nWitam poszukuje pracy mogę sprzątać w domu myć okna podłogi i nie tylko proszę o informację czy jesteście ...\nŁukasz, 33 lata, Chorzów\nKtoś galeria AKS?\nTak jak w opisie. Odpisuje wszystkim ;)\nMłody, 20 lat, Chorzów\n30 paź 13:57\nPoznam z lokum\nPoznam pana panów\nJan, 54 lata, Chorzów (Chorzów Stary)\n29 paź 02:35\nPlener lub u Ciebie\nKtoś dyskretny, wymiana fotkami i może coś więcej ;)\nMniejNizZero, 20 lat, Chorzów\npoznam cross z lokum z okolic Katowic\njesteś zainteresowany to napisz.\ndenimm, 57 lat, Chorzów (Chorzów Batory)\nSzukam związku Z chorzowa lub okolic mam 33 lata mam 176 99 brunet\nMarcin, 33 lata, Chorzów (Chorzów II)\n16 paź 23:49\nWitam, tak jak w ogłoszeniu - 26 letni pan pozna innego Pana (najlepiej miśka) celem wspólnego spędzania czasu.\nPoznam 60 do 70 lat panow\nPoznam panow 60 70 lat z dlugimi nosami do pogadania\nRód, 56 lat, Chorzów (Centrum)\nmłodzik pozna starszego....\n..najlepiej z lokum lub z autem.\nBartek, 18 lat, Chorzów\nSauna w Chorzowie\nKtoś chętny, by poniedziałek rozpocząć w saunie? Szukam kogoś, kto mnie wprowadzi, bo wybieram się tam po raz ...\nAlek, 32 lata, Chorzów (Chorzów Batory)\n26 wrz 04:10\nszukam mlodego chlopaka ,co lubi starszych mam 51 lat\nhenry, 51 lat, Chorzów\nSzukam Seniora 70+\nPoznam seniora 70+ do przyjazni\nKajetan, 38 lat, Chorzów\nSzukam młodego do wspólnego ponudzenia się razem\nKropek, 30 lat, Chorzów\nWitam poszukuje do wspolnego spędzenia czasu fajnych ludzi 18-26 lat z chorzowa i okolic.Moze wolny weekend??\n07 wrz 05:31\nSingiel 57 lat 176 78 i mieszkam w Chorzowie. Poznam faceta, wysportowanego ale przede wszystkim naprawdę chętnego na ...\nJorguś, 57 lat, Chorzów (Chorzów II)\nSzukam docelowo do związku\nHejka chciałem poznać tego jedynego, nie no szukam kogoś kto poważnie myśli o związku i życiu\nAdam Kot, 38 lat, Chorzów\nFaceta z okolic\nCześć, szukam kogoś z Chorzowa lub bliskich okolic z własnym lokum. Co 2 tydzień jestem na studiach i chciałbym poznać ...\nStudent, 23 lata, Chorzów\n14 sie 20:16\nSpędzę miło czas dziś po pracy (od 22) Chorzów/Bytom/Piekary. Szczegóły na priv :)\nKamil, 24 lata, Chorzów\nSzukam chętnego Pana do działania spotkania się i na takie zabawy\nBrys, 19 lat, Chorzów\nOtwartość to decydujący czynnik gwarantujący osiągnięcie szczęścia. Skorzystaj z wyszukiwarki ogłoszeń na Lento.pl, a dział Pan szuka Pana poszerzy grono twoich przyjaciół i znajomych. Na Lento poznasz kumpli w Chorzowie szukających tak jak Ty przyjaciół by wspólnie wybrać się na imprezę, lub wyskoczyć na piwo. Pomyśl o sobie i przejmij inicjatywę a może już dziś spotkasz kogoś kto ma takie same pasje bądź zainteresowania. Kto szuka na pewno odnajdzie, a przynajmniej pozna.


Kiedy Outsourcing HR może zostać zakwestionowany?» HR Lex - outsourcing kadry i płace, audyt kadrowo-płacowy, kontrola ZUS - obsługa kadrowo-płacowa\nOutsourcing pracowniczy (outsourcing HR) na przestrzeni kilkunastu lat stał się popularną formą współpracy dla pracodawców. Pozwala on na zmniejszenie ponoszenia kosztów i czasu w bezpośrednim zatrudnianiu pracowników.\nDefinicja outsourcingu pracowniczego (outsourcing HR), nie widnieje w żadnym dotychczasowym akcie prawnym. Jego pochodzenia należy doszukiwać się w sformułowaniu z języka angielskiego, tj. outside-resource-using, które powinno rozumieć się jako wyselekcjonowanie zadań i czynności ze struktury firmy na rzecz podmiotu zewnętrznego, dzięki czemu firma ma możliwość skupienia się na swojej głównej działalności i zmniejszeniu ponoszonych wydatków. Czym innym jest outsourcing kadr i płac, czy sam outsourcing kadr lub płac od outsourcing pracowniczy (outsourcing HR). Bez wątpienia outsourcing kadr i płac (outsourcing HR), nie wiąże się dla pracodawcy z żadnym ryzkiem, natomiast nieprawidłowo zawarta umowa o outsourcing pracowniczy (outsourcing HR) może być w razie sporu z pracownikami dużym problemem dla pracodawcy. Outsourcing kadr i płac (outsourcing HR) to nic innego jak powierzenie podmiotowi zewnętrznemu rozliczeń z pracownikami.\nNatomiast uściślając, outsourcing pracowniczy (outsourcing HR) przenosi na siebie ciężar zatrudnienia pracowników, którzy bezustannie pracują u swojego dotychczasowego pracodawcy, a zyskują oni jedynie nową stronę stosunku pracy. Outsourcing pracowniczy (outsourcing HR) w większości przypadków jest tożsamy z przejściem zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę na podstawie z art. 231 Kodeksu pracy.\nArt. 231. [Przejście zakładu pracy]\nPracodawca, który zdecyduje się na taką formę przekazania części obowiązków powinien zadbać o stworzenie odpowiedniej i dokładnej umowy, najlepiej na piśmie, którą będzie trudno zakwestionować. Przez brak odgórnych wymogów dotyczących jej konstruowania, często dochodzi do wadliwego podziału obowiązków. Dotychczasowy pracodawca nie może mieć przeważającego wpływu na stosunek pracy pracowników z firmą outsourcingową, gdyż organy kontrolne (m.in. ZUS, US, PIP) mogą mieć wątpliwości, kto jest właściwym pracodawcą i czy do przekazania pracowników rzeczywiście doszło. Dodatkowo, w 2017 roku zaszła nowelizacja Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w której ZUS uzyskał dodatkowe kompetencje. Może sam ocenić, kto jest płatnikiem składek i wydać decyzję administracyjną. Jeśli zaistnieje jakakolwiek wątpliwość, ZUS ma prawo przenieść odprowadzane składki pracowników na konto ustalonego płatnika.\nWyciąg z przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych\nArt. 38a. [Należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne]\n1. Jeżeli w związku z przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym lub kontrolą wykonywania przez płatników składek obowiązków z zakresu ubezpieczenia społecznego zachodzi konieczność wydania decyzji, o której mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1a, Zakład wydaje decyzję podmiotowi zgłaszającemu ubezpieczonych do ubezpieczeń społecznych oraz płatnikowi składek ustalonemu przez Zakład.\n4. Składki nienależnie opłacone przez podmiot zgłaszający ubezpieczonych do ubezpieczeń społecznych za okres wskazany w decyzji, o której mowa w ust. 1, Zakład zalicza z urzędu na poczet należności z tytułu składek płatnika składek. Zakład dokonuje zaliczenia ustalonej do zaliczenia kwoty na poczet zaległych lub bieżących składek, a w razie ich braku – na poczet przyszłych składek. Przepisów art. 24 ust. 6a–6f nie stosuje się.\n7. Do należności płatnika składek z tytułu składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne ust. 4–6 stosuje się odpowiednio.\nOutsourcing pracowniczy (outsourcing HR) został zakwestionowany w wyroku WSA w Rzeszowie w dniu 12 czerwca 2018 roku (sygn. akt: I SA/Rz 242/18). Sąd ustalił, iż: „w wyniku zawartych przez skarżącego umów doszło wyłącznie do formalnego transferu pracowników. (…) pracownicy, pomimo zmiany podmiotowej po stronie pracodawcy, nadal wykonywali tożsamą pracę na tych samych stanowiskach i w tym samym miejscu. Z ustaleń organów podatkowych wynika, że warunki pracy pracowników pozostały bez zmian. Co więcej, pracownicy w dalszym ciągu wykonywali swe czynności pod nadzorem skarżącego i osoby pełniącej z jego ramienia funkcję kierownika, w określonym przez niego czasie i miejscu. To bowiem skarżący decydował o zatrudnieniu pracowników i dokonywał oceny ich pracy.” Takie uzasadnienie zostało podparte tym, że Skarżący, pomimo zawarcia umów z innymi spółkami, które miały wykonywać usługę outsourcingu pracowniczego, wykonywał przeważająco obowiązki pracodawcy. Spółki, które stały się nowym pracodawcą powinny faktycznie nabyć prawa i obowiązki, nie tylko w formie pisemnej. Skarżący powinien móc jedynie kontrolować wykonywanie usług. W zaistniałej sytuacji pracownicy natomiast doświadczyli tylko sporadycznych kontaktów ze spółkami zewnętrznymi oraz pełnili podległość dotychczasowemu pracodawcy. Jeśli dojdzie do zawarcia takiej współpracy, firma zewnętrzna musi pełnić stały nadzór nad pracownikami.\nW innym wyroku SA w Katowicach z dnia 10 stycznia 2019 roku (sygn. akt: III AUa 1162/18) wykazano, że: „Przejęcie przez nowy podmiot samych pracowników, bez przejęcia zadań i substancji majątkowej, stanowi „pozorny outsourcing pracowniczy”. Podstawową cechą odróżniającą outsourcing pracowniczy od zatrudnienia pracowników własnych lub też świadczenia pracy przez pracowników tymczasowych jest brak bezpośredniego i stałego podporządkowania (zarówno prawnego, jak i faktycznego) wykonawców w stosunku do podmiotu (insourcera), u którego takie usługi lub praca są wykonywane”. W wyniku sporu udowodniono, że pracownicy, pomimo umowy outsourcingowej wykonywali swoje obowiązki bez żadnych zmian, w tym samym miejscu, warunkach i stanowiskach. W ramach takiej umowy, powinno dojść do zmiany podmiotowej w stosunku pracy, przejęcia pracowników, zadań i substancji majątkowej, aby w pełni móc to uznać za outsourcing pracowniczy (outsourcing HR).\nStworzenie dokładnej umowy, ale także jej precyzyjna realizacja stanowi podstawę bezpiecznego outsourcingu pracowniczego (outsourcing HR). Należy utrzymać granicę między firmą, a wyoutsourcowanymi pracownikami, aby nie doszło do wątpliwości i podważenia zawartej umowy przez organy kontrolne.\nPrzykładowe orzeczenia dotyczące outsourcingu pracowniczego (outsourcing HR)\nSądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 stycznia 2019 roku\nIII AUa 1162/18\nPodstawową cechą odróżniającą outsourcing pracowniczy od zatrudnienia pracowników własnych lub też świadczenia pracy przez pracowników tymczasowych jest brak bezpośredniego i stałego podporządkowania (zarówno prawnego, jak i faktycznego) wykonawców w stosunku do podmiotu (insourcera), u którego takie usługi lub praca są wykonywane.\nWojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 czerwca 2018 roku\nI SA/Rz 242/18\n1. Organy podatkowe prawidłowo przyjęły,\nże w wyniku zawartych przez skarżącego umów doszło wyłącznie do formalnego transferu pracowników. Jak ustalono, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pracownicy, pomimo zmiany podmiotowej po stronie pracodawcy, nadal wykonywali tożsamą pracę na tych samych stanowiskach i w tym samym miejscu. Z ustaleń organów podatkowych wynika, że warunki pracy pracowników pozostały bez zmian. Co więcej, pracownicy w dalszym ciągu wykonywali swe czynności pod nadzorem skarżącego i osoby pełniącej z jego ramienia funkcję kierownika, w określonym przez niego czasie i miejscu. Jakkolwiek skarżący próbuje przekonać, że kontrolował tylko wykonanie usług, to warto zauważyć, że de facto były to czynności nadzorcze i związane z podporządkowaniem pracowników jemu bezpośrednio. To bowiem skarżący decydował o zatrudnieniu pracowników i dokonywał oceny ich pracy, sprawdzał jakość obsługi i wyniki finansowe sklepu.\n2. Sporadycznych kontaktów pracowników z przedstawicielem spółek outsourcingowych, odnoszących się do niektórych spraw pracowniczych, nie można uznać za wykonywanie stałego bieżącego nadzoru.\nSądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 stycznia 2019 roku\nIII AUa 1238/18\n1. Nie jest możliwe przejęcie pracowników przez inny podmiot bez przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę.\n2. Efektem transferu zakładu pracy jest zmiana podmiotowa w stosunkach pracy, zaś jeżeli nie ma zmiany podmiotowej w stosunku pracy, to zapewne nie doszło do transferu zakładu pracy.\n3 „Przejście samych pracowników”, bez przejścia wykorzystywanego przez nich substratu majątkowego, nazywanego przez ustawodawcę „zakładem pracy lub jego częścią”, nie wypełnia hipotezy normy art. 231 § 1 k.p.\nSądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 sierpnia 2017 roku\nIII AUa 360/17\nOutsourcing pracowników nie może być weryfikowany wyłącznie przez pryzmat zasady wyrażonej w art. 3531 k.c. Zasada wolności umów nie może być bowiem wykorzystywana instrumentalnie, w szczególności do stworzenia zewnętrznych znamion realizowania umowy.\nWojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2018 roku\nI SA/Łd 1131/17\nUstalenie stanu faktycznego powinno być dokonywane nie tylko na podstawie brzmienia samych umów o wynajem pracowników, ale z uwzględnieniem wszelkich okoliczności związanych zarówno z zawarciem, a przede wszystkim z realizacją tych umów.\nSądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2016 roku\nI PK 21/15\nPodstawową cechą odróżniającą outsourcing pracowniczy od zatrudnienia pracowników własnych lub też świadczenia pracy przez pracowników tymczasowych jest brak bezpośredniego i stałego podporządkowania (zarówno prawnego, jak i faktycznego) wykonawców w stosunku do podmiotu (insourcera), u którego takie usługi lub praca są wykonywane. W przypadku skierowania pracownika przez outsourcera do pracy w innym podmiocie, pracownik ten może podlegać jedynie pośredniemu i krótkotrwałemu zwierzchnictwu w nowym miejscu pracy.


Architektura to sztuka projektowania budynków oraz innych budowli przestrzennych, organizowania przestrzeni używanej przez człowieka. Wg. Witruwiusza, dobry budynek powinien spełniać trzy reguły - trwałości, użyteczności i piękna.\nTrwałości - powinien stać niewzruszony,\nUżyteczności - powinien być użyteczny i funkcjonalny,\nPiękna - powinien zachwycać ludzi i podnosić ich na duchu.\nPracownia Autorska Architektoniczna Krzysztof Kulik to firma działająca na rynku od dwudziestu lat. W swojej pracy dążymy do jak najlepszego połączenia wszystkich trzech atrybutów. Obiekt, dzieło architektury, powinien odpowiadać zamierzonej funkcji, celowości technicznej, wymaganiom ekonomicznym i estetycznym, a przede wszystkim, dążeniom i oczekiwaniom użytkowników jego przestrzeni.\nWspółczesne obiekty wymagają w procesie projektowania powiązania ze współczesnymi wymaganiami technicznymi, uwzględnienia zdrowia użytkowników oraz równowagi ekologicznej, znajomości uwarunkowań artystycznych, kulturowych, intelektualnych, historycznych, społecznych, ekonomicznych i środowiskowych.\nDziałalność architekta obejmuje szeroki zakres - od projektowania detali i wnętrz, poprzez obiekty architektoniczne i ich zespoły, do wielkich form urbanistycznych i krajobrazowych.\nDzisiaj projektowanie i architektura wymaga zespołu profesjonalistów z różnych dziedzin, ale architekt pozostaje nadal najważniejszy.\n„Zatrudnisz kamień, drewno i beton i za pomocą tych materiałów budujesz domy i pałace: to jest konstruowanie. Pomysłowość jest w pracy. Ale nagle dotykasz mojego serca, sprawiasz mi przyjemność. Jestem szczęśliwy i mówię: To jest piękne. To jest architektura.” - Le Corbusier\nul. Piotrowicka 93A/12, 40-724 Katowice\n+48 510 239 539


Hydrofobia - Leczenie chorób, fobia społeczna\nKategoria: Rodzaje fobii;\nTagi: hydrofobia, kontakt, woda\nHydrofobia jest rodzajem lęku przed kontaktem z wodą. Chory zadaje sobie sprawę z faktu swojego problemu jednak sam nie potrafi sobie z nim poradzić. Lęk taki mogą wywoływać dwa zasadnicze czynniki pierwszym jest złe doświadczenie z dzieciństwa lub po prostu geny. Osoba bojąca się wody zaczyna unikać po woli wszelkich sytuacji, w których mogłaby mieć z nią styczność. Wraz z wiekiem hydrofobia może bardzo się powiększyć. Naukowcy podkreślają, że bardzo ważne w nabywaniu fobii przez dziecko jest wychowanie rodzicielskie. To zazwyczaj rodzic zabrania kontaktu z woda grożąc, że malec się utopi, od najmłodszych lat uczymy się bać wielu elementów świata, jaki nas otacza dla własnego bezpieczeństwa. Tym czasem powinniśmy być przygotowani na niebezpieczeństwo, ale niezastraszeni nim. Wodowstręt może być również przyczyną wścieklizny. Kiedy zachorujemy na tą chorobę możemy odczuwać wstręt do wody, jaki drgawki na sam jej widok. Wścieklizna nieleczona prowadzi nawet do śmierci. Co jednak w wypadku pojawienia się fobii? Powinniśmy ją jak najszybciej leczyć, ponieważ lęki mogą zapanować nad naszym zżyciem. Nie powinniśmy rezygnować z wypoczynku nad wodą czy uprawianiu sportów wodnych tym czasem fobia może nam to wszystko zabrać. Na początku dobrze jest spróbować samodzielnej konfrontacji z przyczyną fobii, kiedy nie radzimy sobie z jej obawami watro poprosić o pomoc specjalistę, który wdrąży odpowiednie leczenie.\nObjawy hydrofobii oraz jej leczenie Lęk jest bardzo złym doradcą, zazwyczaj unikamy sytuacji stresowych a...\nGdy mamy do czynienia już z poważną fobią. Powinniśmy zacząć szukać pomocy u specjalisty, aby podjąć walkę z emocjami i lękami. Najbardziej trudną sytuacją jest, kiedy fobii mamy kilka wówczas móżmy całkowicie stracić kontakt z rzeczywistością, ponieważ wyizolujemy się i odetniemy od wszystkiego. Samo leczenie fobii nie jest niczym prostym, proces ten może trwać nawet kilka lat. Co ważne najtrudniejszym jego elementem będzie na pewno staniecie z fobią oko w oko. Aby się uwolnić od lęków musimy pokonać strach, jaki wywołuje fobia. Jak wykazują badania naukowe tylko nie liczni wychodzą z fobii, wielu ludzi żyje z nimi już do końca swoich dni. szkielet człowieka metadrol http://www.body-factory.pl/showthread.php?6443-MC3B3j-test-przedtrening%C3%B3wek


Monter urządzeń dźwigowych - Warszawa/ delagacje | Dzwignice.info\nJesteś tutaj: Strona główna » Ogłoszenia » Praca » Dam pracę » Monter/ślusarz » Monter urządzeń dźwigowych - Warszawa/ delagacje\nMonter/ślusarz Mazowieckie, Warszawa 19.01.2018\nNazywamy się Jobs Plus i jesteśmy agencją rekrutacji i zatrudnienia z wieloletnią praktyką. Posiadasz doświadczenie w branży dźwigowej? Nie ma dla Ciebie rzeczy niewykonalnych, jeśli chodzi o montaż różnego rodzaju wind? Jeśli czujesz się pewnie ale nadal chcesz zdobywać doświadczenie, poznaj naszą ofertę… i aplikuj!\nObecnie dla Klienta specjalizującego się prawie 30 lat w profesjonalnym montażu dźwigów osobowych i towarowych, prowadzimy proces rekrutacyjny poszukując mobilnej osoby gotowej do odbywania podróży służbowych. Najważniejszym obowiązkiem będzie profesjonalny montaż urządzeń dźwigowych w całej Polsce.\nPraca zespołowa - najczęściej w parach\nUmowę o pracę – na początek na okres próbny 3 miesięcy, później na czas nieokreślony\nAtrakcyjne wynagrodzenie podstawowe – do negocjacji w zależności od posiadanych kwalifikacji + comiesięczne premie uznaniowe\nPracę od pon. do pt. w godzinach 7-15 - w Warszawie, w trakcie delegacji w zależności od powierzonych zadań\nCzekamy na Twoją aplikację. Prześlij swoje CV na adres: rekrutacja@jobsplus.pl z dopiskiem - Monter urządzeń dźwigowych.


nates 30.10.2021 18:00\nScreen / You Tube - Die großen Kriminalfälle / Doku24\n5 maja 1980 roku zginęła Anna Bachmeier. Dziewczynka miała wówczas siedem lat. Do jej zabójstwa przyznał się karany wcześniej za molestowanie dzieci Klaus Grabowski. Śledczy ustalili, że mężczyzna przez kilka godzin przetrzymywał siedmiolatkę w swoim domu. Prawdopodobnie wykorzystał ją seksualnie, a następnie udusił ją jej rajstopami. Ciało dziewczynki ukrył w kartonowym pudle, które porzucił na brzegu znajdującego się w pobliżu kanału.\nSamodzielnie wymierzyła sprawiedliwość\nNiemieckie media szeroko rozpisywały się o tej sprawie. 6 maja 1981 roku, czyli ponad rok po zabójstwie dziewczynki, wydarzyło się coś, czego raczej nikt się nie spodziewał. Matka Anny, Marianne Bachmeier, postanowiła samodzielnie wymierzyć sprawiedliwość. Trzeciego dnia procesu, który odbywał się przed sądem rejonowym w Lubece, kobieta wyjęła z torebki pistolet Beretta kaliber 22, a następnie osiem razy pociągnęła za spust. Aż sześć strzałów trafiło w Grabowskiego. Mężczyzna zginął na sali rozpraw.\n"Mam nadzieję, że nie żyje"\nKobieta stanęła wkrótce przed sądem za morderstwo. O jej procesie informowały media na całym świecie. Świadkowie zdarzenia zeznali, że zaraz po oddaniu strzałów kobieta powiedziała: Zabił moją córeczkę. Chciałam strzelić mu w twarz, lecz strzeliłam w plecy. Mam nadzieję, że nie żyje.\nJak wyznała Marianne, zdecydowała się zabójstwo mężczyzny, gdyż miała wiele obaw. Bała się między innymi, że Klaus Grabowski uniknie kary. Mężczyzna w czasie swojego procesu twierdził, że zabił Annę, gdyż dziewczynka próbowała go uwieść. Poza tym wyznał, że szantażowała go i straszyła, że jeśli nie da jej pieniędzy, o wszystkim opowie swojej mamie. Jak zaznaczyła Marianne, nie mogła słuchać tych kłamstw.\nSzybko ruszyła zbiórka, która miała na celu opłacenie obrońców kobiety. Zebrano ponad 100 tysięcy marek. Zastanawiano się także powszechnie nad tym, jak dalece kobieta powinna odpowiadać za swój czyn. Sąd okazał się w tym przypadku łagodny. Kobietę skazano ją na 6 lat więzienia. Jednak opuściła je po niespełna trzech.


Bądź przygotowany na każde wyzwanie! - boks tajski\nBądź przygotowany na każde wyzwanie!\nDoskonała żywność ekologiczna\nWyposażenie kawiarni i powracający klient - co mają ze sobą wspólnego?\nStart » Biznes Online » Inne Sklepy » Bądź przygotowany na każde wyzwanie!\nDodano: 2016-02-25Kategoria: Biznes Online / Inne Sklepy\nObozy przetrwania to coraz częściej pojawiający się pomysł na spędzenie wolnego czasu. Takie wyjazdy z całą pewnością mają wiele plusów. Dzięki nim możemy aktywnie spędzić czas, podejmować wyzwania, które pomogą nam później radzić sobie z problemami dnia codziennego. Kiedy jednak wybieramy się na taki obóz warto zawczasu odpowiednio się przygotować. Jedną z najważniejszych rzeczy, którą powinniśmy zabrać na tego rodzaju wypad, jest odpowiedniej jakości nóż. Nie zawsze jednak mamy takowy w domu. Bardzo ciekawą ofertę, w skład której wchodzą m.in. noże składane, znajdziemy w sklepie internetowym - zbrojownia.pl. Wśród proponowanych produktów znajdziemy noże różnej wielkości, wysokiej jakości, którą gwarantują tak uznani producenci, jak Cold Steel, Victorinox, czy Gerber. Wytrzymałe, odporne, wygodne, tak najkrócej można podsumować oferowane noże składane. Zatem, nie ma się co zastanawiać, jeśli chcemy być dobrze przygotowani na czekające nas wyzwania - sklep zbrojownia.pl pomoże nam się odpowiednio wyposażyć!\nJak dobrze wyposażyć swój samochód w wycieraczki\nDzisiaj każda osoba, która posiada samochód może perfekcyjnie poradzić sobie z wyborem odpowiedniego do niego wyposażenia. Jesteśmy w stanie bardzo łatwo i efektywnie znaleźć dla siebie na przykład dobrej klasy dywaniki do samochodu, dlatego śmiało skorzystaj z usług, jakie dzisiaj ci proponujemy, by dzi�...\nUsługi internetowej hurtowni sportowej\nKajaSport to doświadczona i bogato wyposażona hurtownia sprzętu sportowego, zaopatrująca sklepy internetowe i stacjonarne, do dalszej odsprzedaży. Prowadząc sklep z asortymentem sportowym, warto znaleźć stałego, rzetelnego dostawcę, gwarantującego nam terminowe dostawy wysokogatunkowych towarów, nowości, w...\nKlimatyzatory południowokoreańskiego Samsunga\nFirma Abaklim projektuje, wykonuje oraz doradza w doborze odpowiednich klimatyzatorów, które przydadzą się w każdym wnętrzu domu. W ofercie firmy znajdują się klimatyzatory Samsung, które świetnie nadają się do zastosowania w domach jednorodzinnych. Klimatyzatory pozwalają skutecznie schłodzić powietrze,...\nChroń swoje plony przed gradem i nadmiernym słońcem!\nWłasne warzywa z przydomowego ogródka to wielki skarb. Niestety, nie ma przecież nic za darmo i aby uzyskać te pyszne produkty na nasz stół, musimy się najpierw przy nich sporo napracować. Dorodne pomidory i piękne pachnące ziemią marchewki nie wyrosną nam jeśli nie zapewnimy im odpowiedniej opieki. Jednym...


Młodzieżowe forum wielotematyczne Pogaduchy.Eu :: Nowoczesny salon\nPogaduchy.Eu Strona Główna » Inne » Rozmowy w toku » Nowoczesny salon Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2017-08-10, 21:42 Nowoczesny salon\nJestem na etapie "urządzania się". Teraz przyszedł czas na pokój dzienny. Bardzo chciałabym by był to nowoczesny salon ale z nutą klasyki, które z tych połączeń kolorystycznych byście wybrali? http://domifikacje.pl/nowoczesny-salon/? wszystko na biało na pewno odpada, wiem, że to na czasie ale nie wyobrażam sobie siebie w takich jasnych wnętrzach, potrzebuję kolorów\nPomyśl o połączeniu szarość z ciemniejszymi odcieniami niebieskiego\nPodobają mi się nowoczesne urządzenia, ale bez przesady, bo może to potem wyglądać zbyt sterylnie\nWysłany: 2017-08-18, 12:36\nMnie podoba się styl nowojorski.\nja mam nowocześnie wykończone mieszkanie ale nie jest sterylnie ściany co prawda są w kolorze szarym, w sumie to połączenie nocnej wyprawy i okruchu lodu, takich barw z kolekcji duluxa kolory świata. za to meble mam drewnane i dodatki fioletowo-białe z ciepłym oświetleniem. mi się podoba, nawet przyjaciółki chwalą więc chyba jest dobrze\nPogaduchy.Eu Strona Główna » Inne » Rozmowy w toku » Nowoczesny salon


Dom na sprzedaż, Wrocław Leśnica, 434 m² | Morizon.pl | 3889\nmorizon.pl domy dolnośląskie Wrocław Wrocław Fabryczna Wrocław Leśnica Skoczylasa Władysława\nWrocław, Fabryczna, Leśnica, Skoczylasa Władysława 32\nDostęp do drogi (asfaltowa/betonowa), ogrodzenie (murowane), miejsce parkingowe (5, w tym parking naziemny)\nDom w willowej części Wrocławia -Leśnicy\nWrocław, Leśnica, ul. Skoczylasa 32, nieruchomość dostępna do sprzedaży natychmiast.\nNieruchomość w willowej, zabytkowej części dzielnicy Leśnica, na klimatycznej ulicy Skoczylasa. Otoczona zielenią i zabytkową architekturą. Dom o metrażu 434 m2 powstał na działce 730 m2 w 1997 roku. Pełnił funkcję budynku mieszkalnego połączonego z działalnością gospodarczą, siedzibą firmy. Stan dobry, wymaga odświeżenia, ale ma ogromny potencjał zarówno jako dom rezydencja, budynek mieszkalny dla dużej rodziny, jak i na działalność gospodarczą (np. działalność medyczna, weterynaryjna, sklep lub inne usługi). Cisza i spokój, przyjaźni sąsiedzi, małe natężenie ruchu. Jednocześnie bliskość infrastruktury takiej jak sklepy, targowisko, przedszkole ( 200m), dworzec kolejowy (500 m), poczta (250 m), kościół katolicki (200 m), pętla tramwajowo-autobusowa (400 m). Do parku Złotnickiego i rzeki Bystrzycy 550 m. Wokół budynku liczne nasadzenia. Zapraszamy na prezentację. Cena do rozsądnej negocjacji. Przed budynkiem znajduje się parking dla 5 samochodów osobowych. Cicha i zabytkowa dzielnica Wrocławia.\nStadion Wrocław – 6,5 km\nAutostradowa Obwodnica Wrocławia – 6 km\nPort Lotniczy – 6,6 km\nNiektóre informacje o nieruchomości:\n1. Budynek posiada 23 pomieszczenia w tym dwie łazienki z toaletami i dwie osobne toalety oraz garaż w bryle budynku z wjazdem z ulicy.\n2. Instalacja gazowa (gaz ziemny).\n3. Ogrzewanie gazowe własne – kocioł Viessman.\n4. Ciepła woda użytkowa podgrzewana za pomocą kotła Viessman (zbiornik buforowy na cwu).\n5. Budynek posiada w całości okablowanie strukturalne oraz pomieszczenie serwerowni.\n6. Instalacja elektryczna trójfazowa (są dwa liczniki energii).\n7. Podłączenie do miejskich sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.\n8. Fundamenty 1,2 m poniżej poziomu terenu wykonane z betonu B15, zbrojone podłużnie.\n9. Ściany przyziemia z okładziną z cegieł klinkierowych.\n10. Ściany zewnętrzne wykonane z pustaków ceramicznych „Max” kl.100 + styropian+cegła 12 cm.\n11. Ściany wewnętrzne parteru z cegły pełnej kl.100 gr. 25 cm.\n12. Stropy żelbetowe wylewane na mokro z betonu B15.\n13. Dach o konstrukcji płatwiowo-krokwiowej. Krokwie drewniane, płatwie stalowe oparte na ścianach.\n14. Schody zewnętrzne betonowe z betonu B12 ze zbrojeniem przeciwskurczowym, obłożone płytkami klinkierowymi.\n15. Schody wewnętrzne obłożone drewnem dębowym.\n16. Posadzka na całej powierzchni przyziemia TERAZZO z możliwością wielokrotnego szlifowania (świeżo szlifowane i impregnowane) z polerowaniem o łącznej powierzchni ok. 190 m2.\n17. Okna i drzwi tarasowe mahoniowe Westwood.\n18. Drzwi wejściowe mahoniowe.\n19. Taras o powierzchni 54 m2 wyłożony naturalnymi płytkami klinkierowymi CORCYLIUS, drzwi tarasowe rozsuwane mahoniowe.\n20. Garaż w bryle budynku.\n21. Okna połaciowe VELUX.\n22. Dach pokryty dachówką betonową.\n23. Antresola o powierzchni 70 m2.\n24. Dwie loggie o łącznej powierzchni ok 17 m2.\n25. Kominy z cegły klinkierowej.\nChcę poznać więcej szczegółów na temat oferty morizon-1533923384 lub umówić się na spotkanie albo wideoprezentację. Proszę o kontakt.\ntel. 605066… pokaż 605066844\n2 250 000 zł 194 m²8 pok.\n1 200 000 zł 176 m²7 pok.\n2 999 990 zł 391,94 m²6 pok.


Lti Berlin Green Park to wygodny 4-gwiazdkowy obiekt noclegowy w Złotych Piaskach. Lti Berlin Green Park składa się z 2 budynków, w których łącznie mieści się w 216 pokoi.\nHotel szczyci się lokalizacją przy plaży. Do centrum miasta jest około 20 minut piechotą. Hotel mieści się w odległości kilkuminutowego spaceru od białopiaskowej plaży i oferuje bar przy plaży, rowery i leżaki.\nSea Garden znajduje się w 15 km od obiektu, wtenczas gdy Ogród Miejski jest w 16 km stąd.\nWszystkie gustowne pokoje w Lti Berlin Green Park są wyposażone w ogrzewanie, bezprzewodowy internet, sejf, aneks kuchenny i biurko do pracy. Prawie ze wszystkich pokoi rozpościera się cudowny widok wybrzeże. W łazienkach jest dostęp do prysznica, suszarki do włosów i ręczników kąpielowych.\nRestauracja a la carte serwuje dania kuchni lokalnej. Duży koktajlowy bar oferuje bilard i taras.\nBaltic Plaza Medi Spa 4* Kołobrzeg\nIbb Andersia 4* Poznań\nTraffic 2* Poznań\nModerno 4* Poznań\nVega 3* Wrocław\nDu Golf Barriere 4* Deauville\nTeranga 3* Juan-les-Pins\nDiehls 4* Koblencja\nHoliday Express Leeds City Centre 3* Leeds (West Yorkshire)\nSteger Dellai 4* Bolzano


Poniedziałek freelancera - dlaczego nie współpracuję z dużymi markami? | LifeManagerka.pl | Blog lifestylowy o zdrowym stylu życia\nPoniedziałek freelancera – dlaczego nie współpracuję z dużymi markami?\nKiedy ktoś prosi mnie o pokazanie “portfolio” realizowanych przeze mnie działań marketingowych (przypomnę, że chodzi o marketing społecznościowy), odczuwam pewien dyskomfort. Za czasów pracy w agencji może mogłam pokazać ciekawe projekty dla większych marek, ale teraz jako freelancer stronię od współpracy przy dużych projektach. Dlaczego? Postanowiłam opowiedzieć Wam jak to wygląda z mojego punktu widzenia.\nWspółpraca z większymi klientami daje coś w rodzaju prestiżu. Nie każdy może pracować dla największych brandów i posiadanie ich w swoim portfolio na pewno zwiększa szanse na zdobycie kolejnych klientów. Duży klient to też większy budżet, więc często można liczyć na spore wynagrodzenie za swoje zlecenie. Ale na tym plusy (jak dla mnie) się kończą, a minusy według mnie przeważają.\nPierwszym i najważniejszym powodem jest to, że duże marki wymagają dużego zaangażowania. Zazwyczaj jest to wprost proporcjonalne do wielkości firmy/popularności promowanego produktu i zazwyczaj nad takim projektem nie da się pracować samodzielnie. Ale z mojego doświadczenia wynika też, że przy pracy dla dużych marek trzeba liczyć się również z telefonami od klienta o 22 wieczorem w sobotę i pretensjami, że nie masz dostępu do komputera. Oczywiście klienci są różni i nie chcę generalizować, ale chodzi mi tutaj o prawdopodobieństwo wystąpienia takiego zjawiska. Druga sprawa, że w przypadku obsługi profili w mediach społecznościowych duże marki gromadzą znacznie szersze grono odbiorców i wówczas jest znacznie większe ryzyko tzw. gównoburzy pod dodanymi wpisami. Nad takimi profilami trzeba mieć kontrolę niemal 24/7 i nie oszukujmy się – jedna osoba nie jest w stanie tego ogarnąć. Trzeba robić dyżury, umawiać się na zmiany itd. Mnie to kłóci się z wolnością freelancera, dlatego kiedy na początku swojej samodzielnej działalności zaliczyłam taki epizod z dużą marką, zrezygnowałam z tego po pierwszym miesiącu. Pisałam to już nie raz – żadne pieniądze nie przekonają mnie do rezygnacji z tego, co dla mnie najcenniejsze – z życia prywatnego i czasu wolnego. Dlatego stawiam na współpracę z małymi markami i przy małych fanpage’ach, na których liczy się sam fakt istnienia w sieci, a nie liczby, słupki i ROI (zwrot z inwestycji), który przy tej działalności jest praktycznie nie do zmierzenia. Mało ambitne? Może. Ale moje ambicje są ukierunkowane w zupełnie inną stronę, po prostu inne rzeczy są dla mnie ważniejsze i to na nie wolę kierować swoją energię.\nDuże firmy to dłuższy obieg dokumentów i bardziej skomplikowany proces podejmowania decyzji. To pierwsze często wiąże się z dłuższym terminem płatności, co w życiu freelancera ma spore znaczenie. To drugie natomiast znacznie utrudnia taką codzienną współpracę, kiedy to różne wydawałoby się błahe decyzje muszą być zatwierdzone przez kilka różnych osób po stronie klienta. Co to oznacza? Warowanie przy mailu. Tak kiedyś wyglądała moja codzienność… Oczekiwanie na maila z decyzją, bo kiedy ta już zapadnie, trzeba wprowadzić ją w życie już-teraz-natychmiast. Ten czas, kiedy piłeczka jest po stronie klienta oczywiście się nie liczy, ale jeśli decyzja jest już na Twoim mailu, czas działa na Twoją niekorzyść ;).\nW zasadzie odpowiedziałam już na pytanie zawarte w temacie tego wpisu…. Nie współpracuję z dużymi markami, bo praca dla mniejszych klientów jest prostsza i mniej angażująca. Dlatego łatwiej mi o wolne dni, nie muszę marnować czasu przed komputerem na dyżurach przy fanpage’u czy w oczekiwaniu na maila z decyzją klienta, ogólnie moja praca nie jest stresująca. Może nie mam przez to imponującego portfolio, ale uważam, że nie jest ono warte wysiłku i często poświęcenia (wolnego czasu) jakie wiąże się z tego typu współpracą.\nA Wy co wybieracie? 🙂\nPoniedziałki freelancera – kwestie finansowe\nPoprzednie PostyPrzegląd tygodnia #3/08\nNastępne PostyGdzie na spacer? Jeziorko Czerniakowskie


Transport zwłok. Wymogi i przepisy prawne | Zakład pogrzebowy MPUK Sp z o.o.\nŚmierć bliskiej osoby to ogromna tragedia i strata dla całej rodziny. Wszyscy chcemy, by nasi bliscy byli pochowani godnie i według najwyższych możliwych standardów. Dlatego ważnym aspektem jest kwestia transportu zwłok w wyznaczone miejsce. Niekiedy chodzi o przewiezienie ciała z jednej miejscowości do drugiej, by członek naszej rodziny mógł spocząć w przygotowanym grobowcu. Zdarza się jednak, że w grę wchodzi transport zwłok z zagranicy, co wiąże się z niezbędnymi formalnościami. O jakich aspektach prawnych należy pamiętać?\nWymagania i wnioski - o czym pamiętać?\nAby dokonać transportu zwłok, konieczne jest odpowiednie pozwolenie. Zazwyczaj wydaje je starosta właściwy ze względu na miejsce, w którym ma być dokonany pogrzeb. Możemy je uzyskać po złożeniu wniosku, zawierającego nasze podstawowe dane, wskazanie na jaki środek transportu się decydujemy oraz jakie jest miejsce docelowe. Niezbędny jest także dokument podający przyczynę zgonu i potwierdzający, że nie była to groźna choroba zakaźna. Sam transport organizowany jest przez wyspecjalizowaną firmę, która dysponuje odpowiednim pojazdem. Taki środek transportu powinien być oznakowany i posiadać specjalne ułożenie, w tym przegrodę oddzielającą zwłoki od kierowcy. Przepisy mówią także, że trumna powinna być mocno zabezpieczona przed przemieszczaniem się, a w pojeździe powinny znajdować się środki przeznaczone do dezynfekcji. Co ciekawe, wymogi takie obowiązują jedynie jeśli chodzi o trumny - urnę z prochami możemy przewozić w dowolny sposób, z zachowaniem odpowiedniego szacunku dla szczątków.\nTransport zwłok z innego kraju\nNiekiedy zdarza się także, że umiera ktoś, kto przebywał poza granicami naszego kraju. W tej sytuacji obowiązują liczne normy prawne, takie jak Konwencja Wiedeńska, czy rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie postępowania ze zwłokami oraz w sprawie pozwoleń i zaświadczeń na przewóz zwłok i szczątków ludzkich. Warto pamiętać, że jeśli decydujemy się na sprowadzenie zwłok do Polski, to po naszej stronie leży sfinansowanie całej operacji - w tym koszty dokumentacji i samego transportu. Aby sprowadzić szczątki do ojczyzny, niezbędne jest zaświadczenie od polskiego konsula oraz akceptacja władz miasta, do którego ma trafić ciało. W niektórych krajach wymagane są dodatkowe dokumenty i związane z nimi opłaty, umożliwiające przewiezienie zwłok. Na szczęście wszystkie formalności może wykonać wybrana przez nas firma pogrzebowa.


Pismo KE dla Polski. Urzędnik spóźnił się z dostarczeniem dokumentu\nDo domu/Wiadomości/Pismo KE dla Polski. Urzędnik spóźnił się z dostarczeniem dokumentu\nPolsce mogą grozić konsekwencje związane z mechanizmem warunkowości – pieniądze za praworządność. W tej sprawie Komisja Europejska wysłała specjalne pismo do władz Polski i Węgier. Problem w tym, że jeszcze nie dotarło ono do polskiego przedstawicielstwa w Brukseli. Powód? Unijny urzędnik się spóźnił.\nSpór z Komisją Europejską o praworządność w Polsce trwa. Po karach finansowych, jakie Komisja Europejska nałożyła na Polskę, Bruksela sięga po kolejne instrumenty nacisku.\nPolska straci pieniądze? KE wysłała list ws. mechanizmu warunkowości\nJak w piątek 19 listopada poinformował rzecznik KE Christian Wigand, Komisja Europejska wysłała list do Polski i Węgier ws. mechanizmu warunkowości w budżecie UE.\n– Potwierdzamy, że 19 listopada służby Komisji wysłały pisma administracyjne do Węgier i Polski z prośbą o informacje w kwestiach, które mogą mieć znaczenie dla stosowania ogólnego mechanizmu warunkowości – mówił w rozmowie z PAP Christian Wigand.\nList z KE nie dotarł. Urzędnik się spóźnił\nStałe Przedstawicielstwo Polski przy UE w Brukseli poinformowało jednak w piątek wieczorem, że pisma z Komisji Europejskiej jeszcze nie otrzymało. Przedstawiciel Komisji Europejskiej co prawda pojawił się w piątek w budynku, ale przybył za późno.\nWysłannik KE nie mógł formalnie złożyć pisma dotyczące mechanizmu warunkowości, ponieważ kancelaria jawna, pracująca od godziny 9 do godz. 17, była już zamknięta.\nUrzędnik – jak poinformowała polska placówka – będzie więc musiał ponownie pojawić w polskiej ambasadzie w poniedziałek rano.\nList z KE do Polski. Dwa miesiące na odpowiedź\nRzecznik KE poinformował, że Polska i Węgry mają dwa miesiące na ustosunkowanie się do listu i przesłanie wymaganych informacji.\n– Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ogólnego mechanizmu warunkowości Komisja może skontaktować się z zainteresowanym państwem członkowskim i zażądać informacji, jeżeli jest to konieczne do jej oceny – podkreślił rzecznik Komisji Europejskiej.\n– Żądane informacje zostaną uwzględnione przez Komisję w ocenie, czy spełnione są warunki wysłania państwom członkowskim powiadomienia w ramach mechanizmu warunkowości – dodał Wigand.\nMechanizm warunkowości? KE żąda wyjaśnień od Polski\nRzecznik KE potwierdził tym samym informacje, które w czasie konferencji prasowej przedstawił unijny komisarz ds. sprawiedliwości Didier Reynders. Polityk pytany był o to, czy Unia zastosuje mechanizm warunkowości wobec Polski i Węgier.\n– My tej formalnej procedury na dziś nie rozpoczynamy. Wysłaliśmy do władz Polski i Węgier specjalne pismo z prośbą o wyjaśnienia wprowadzenia decyzji TSUE w życie – podkreślił Reynders.\nO sprawie informowało również POLITICO, które podkreśla, że wysłanie listu przez KE do Polski, to nieformalny pierwszy krok w kierunku uruchomienia mechanizmu „pieniądze za praworządność”.


Taniec z ogniem - Katalog Stron Cewo.pl\nYOMA jest agencją medialną. Zajmujemy się profesjonalną oprawą artystyczną i również animatorską różnego rodzaju eventów. W naszej ofercie znajduje się cała seria atrakcji: pokazy, warsztaty, balety, kabarety oraz co niemiara innych. Od kilku lat dużym zainteresowaniem cieszy się malowanie piaskiem. Jest to znakomity sposób na uformowanie animacji, reklamy, czy ciekawej historii. Nasza artystka za pomocą piasku ma możliwość namalować wszystko, czego zażyczą sobie nasi klienci. Piaskowy pokaz wykonywany jest przy zgaszonym świetle a także stricte dobranej muzyce w tle. Wynik jaki to daje jest piękny a oprócz tego przyciąga wzrok każdej obecnej osoby! Dodatkowym uatrakcyjnieniem każdego naszego pokazu mogą istnieć race innymi słowy lasery. Zapraszamy do współpracy osoby pragnące zaopatrzyć się niezapomnianą imprezę! Wszystkie informacje dostępne są na stronie www.\nTytuł wpisu: Taniec z ogniem\nSłowa kluczowe: taniec z ogniem, pokaz z ogniem, malowanie piaskiem\nWyświetleń - 763 Kliknięć w link - 11 CTR -1.44% Dodano - 30.04.2013\nWyświetleń - 711 Kliknięć w link - 12 CTR -1.69% Dodano - 10.07.2013\nWyświetleń - 624 Kliknięć w link - 7 CTR -1.12% Dodano - 05.06.2013\nWyświetleń - 486 Kliknięć w link - 6 CTR -1.23% Dodano - 06.12.2013\nWyświetleń - 508 Kliknięć w link - 6 CTR -1.18% Dodano - 01.02.2014\nWarto zobaczyć! karykatury Doradztwo i montaż s Drzwi szczecin Noclegi Warszawa Stolarka Aluminiowa Akcesoria ogrodowe\nWrocław (10), przeprowadzki (7), łódzkie (5), oprocentowanie lokat (12), gdynia (8), lokaty bankowe (13), gdańsk (7), e-lokaty (5), firmy (7), kredyty (6), łódź (11), najlepsze lokaty bankowe (5), Strony WWW (7), sklep (6), kraków (6), wycieczki (5), przeprowadzka (5), Pozycjonowanie (6), katalog firm (11), nieruchomości na sprzedaż (5), moda (5), blog o przeprowadzaniu się (5), najlepsze lokaty (7), wakacje (8), blog o przeprowadzkach (5), reklama (10), lokaty (6), lokaty 2014 (12), sejfy (5), lokaty terminowe (7), gadżety (5), wyszukiwarka firm (5), spis firm (7), baza firm (8), katalog stron (5), transport (5), ranking lokat (6), lodz (11), najlepsze lokaty 2014 (5), katalog (10)


Bluzki z golfem w sklepie Factoryprice.pl | Modna bluzka z golfem\nBluzki z golfem – hot trendy!\nJeśli zaczęłaś powoli kolekcjonować swoją garderobę na jesień i zimę, to nie możesz zapomnieć o najgorętszych trendach. Bluzka z golfem to coś, co zapewni Tobie nie tylko modny look, ale także ciepło i wygodę. To absolutny hit w ostatnim czasie, który po raz kolejny zawojował rynek modowy. Najmodniejsze bluzki z golfem znajdziesz w naszym sklepie internetowym factoryprice.pl. U nas zamówisz modele, które będą odpowiednie nie tylko na co dzień, ale także na specjalne okazje. Niektóre z nich możesz także wykorzystywać wiosną i latem! Bluzki z golfem bardzo łatwo zestawiać z pozostałą częścią garderoby. Świetnie współgrają z klasycznymi jeansami, ołówkowymi czy plisowanymi spódnicami. Tworzą genialny look w towarzystwie i marynarki i sportowej bluzy jeansowej. Dodatkowo, wyjątkowy krój bluzki z golfem doda wiele zalet Twojej sylwetce. Czy można chcieć czegoś więcej? Zajrzyj na nasza stronę internetową, wybierz swój ulubiony model i tej jesieni postaw na oryginalny styl połączony z komfortem!\nNajtańsze bluzki z golfem\nNiska cena jak najbardziej może iść razem w parze z najwyższą jakością. Najlepszym tego dowodem są proponowane przez nasz sklep internetowy bluzki z golfem. Wyjątkowe kroje z dobrej jakości materiałów, które są miękkie i elastyczne zapewniają najwyższy komfort jego właścicielce. U nas znajdziesz bluzki z golfem bez rękawów, które świetnie nadają się na wiosnę i lato. Takie modele możesz śmiało nakładać w cieplejsze dni pod bluzę czy marynarkę. Oferujemy bluzki z golfem z krótkim oraz długim rękawem. Te znacznie cieplejsze spełnią Twoje oczekiwania, gdy na dworze będą nawet ujemne temperatury. Jeśli nie lubisz wysokich golfów, możesz postawić także na półgolfy, które sięgają do połowy szyi. Koniecznie musisz zwrócić uwagę na topy z golfem, które tworzą wyśmienity zestaw ze spodniami lub spódnicami z wysokim stanem. Ten look możesz zaobserwować u największych gwiazd Hollywoodu. Jest to także gorący trend w Polsce, który szczególnie często występuje na czerwonym dywanie. Golf możesz zakładać i na co dzień i na biznesowe spotkania czy imprezy ze znajomymi. Pomysłów na gotowe stylizacje szukaj na naszej stronie – z pewnością warto się nimi zainspirować.\nBluzki z golfem – trendy na najbliższy rok\nWarto wprowadzić do swojej codziennej garderoby casualowe bluzki z golfem. Są to jednolite modele, bez zbędnych zdobień czy wzorów. Wystarczą najmodniejsze kolory jesieni, które nadrobią całą resztę. A skoro mowa o trendach – nasze stylistki modowe prześledziły nowinki modowe i zaproponują Wam kolory, na które szczególnie warto zwrócić uwagę w tym sezonie. Mimo, iż jest to okres pluchy za oknem, w modzie nie zabraknie koloru i ciepła. Pierwsze miejsce w rankingu zajmuje zdecydowanie kolor fioletowy. Jego intensywne barwy królują na wybiegach modowych. Symbolizuje odwagę i pewność siebie. Drugie miejsce należy się palonej żółci. Intensywny, żywy kolor idealnie wpasowuje się w najnowocześniejsze trendy modowe. Powinny szczególnie się nim zainteresować posiadaczki kasztanowych włosów o głębokim, ciemnym spojrzeniu. Trzecie miejsce zajmuje klasyczny beż. Delikatny, standardowy, idealny na co dzień oraz do eleganckich zestawów. Pasuje i dla brunetek i dla blondynek. W Twojej szafie powinno znaleźć się miejsce również na takie kolory jak: khaki, bordo, głęboki granat oraz bardziej wyraziste: srebrny, kobalt i magenta.\nNasz sklep internetowy factoryprice.pl może zaproponować Ci także bluzki z golfem delikatnie różniące się od klasycznej wersji. Dzięki temu Twój look będzie mógł być jeszcze bardziej oryginalny i nowoczesny. Na naszej stronie znajdziesz prążkowane bluzki z golfem, które nadają bardziej sportowego charakteru stylizacji. Są elastyczne dzięki czemu idealnie dopasowują się do kształtu ciała. Zwróć uwagę także na bluzki z golfem w stylu marynarskim, czyli w modne pasy. Standardowe połączenie koloru biało-czerwonego oraz biało-niebieskiego na zawsze wpisało się w światowe trendy.\nBluzki z golfem damskie – pomysł na stylizację\nBluzki z golfem pasują praktycznie do każdego zestawu. Nasze stylistki modowe zaproponowały kilka gotowych stylizacji, dzięki którym Twój look będzie idealny pod każdym względem. Na specjalne wyjścia z domu, na przykład do kina czy na miasto z koleżankami, możesz postawić na look z odrobiną pazura. Skórzana, krótka spódniczka w towarzystwie skórzanej ramoneski, ciemnych rajstop i botków na klocku podkreśla rockowy charakter outfitu. Odrobinę subtelności nadaje mięciutki, dopasowany golf w pastelowym kolorze – różowym lub niebieskim. To nowoczesne rozwiązanie z pewnością przyda się młodym kobietom. Jeśli chciałabyś osiągnąć bardziej elegancki look, także mamy dla Ciebie niebanalne rozwiązanie. Tym razem postaw na biały golf z białymi spodniami i szarym, prostym płaszczem, a całość uzupełnij o wielkie okulary i dużą torbę do ręki. Prosto, elegancko i modnie!\nPo jeszcze więcej modowych inspiracji zapraszamy Cię na naszą stronę internetową factoryprice.pl!\nsukienki w stylu miejskim22\nbluzki na miasto 53\nbluzki na randkę24\nbluzki na wieczór11\nna co dzień60\nsukienki do pracy59\nBluzka z golfem bordowa RUE PARIS\nBluzka z golfem morska RUE PARIS\nBluzka z golfem jasnoróżowa RUE PARIS\nCiemnoszara bluzka damska z golfem\nRUE PARIS Beżowa bluzka z koronką\nRUE PARIS Czarna bluzka koronkowa\nOCH BELLA Khaki bluzka z golfem\nBSL Kremowa bluzka z golfem\n168,99 zł101,39 zł\nRUE PARIS Grafitowa bluzka z koronki\nRUE PARIS Biała bluzka w paski\nRUE PARIS Bordowa bluzka damska w paski\n103,99 zł38,99 zł\nRUE PARIS Brązowa bluzka damska w paski\nRUE PARIS Ecru bluzka z wycięciami\nSzara bluzka damska z wycięciem\nCzarna bluzka z wycięciem\nRUE PARIS Brązowa bluzka z golfem\nRUE PARIS Szara melanżowa bluzka damska\nRUE PARIS Camelowa bluzka w prążek\n77,99 zł51,99 zł\nBSL Brązowa bluzka z golfem we wzory\nBSL Czarna bluzka damska\nBSL Jasnobeżowa bluzka z golfem\nRUE PARIS Biała bluzka z golfem\nRUE PARIS Khaki bluzka z długim rękawem\n77,99 zł32,49 zł\nSUBLEVEL Brązowa bluzka z golfem\nRUE PARIS Biało-czarna bluzka we wzory\nRUE PARIS Czarno-brązowa bluzka we wzory\nRUE PARIS Brązowo-czarna bluzka we wzory\nRUE PARIS Szaro-czarna bluzka we wzory\nRUE PARIS Biała bluzka ze wzorem\nRUE PARIS Jasnoniebieska bluzka w kwiaty\nRUE PARIS Niebiesko-biała bluzka\nBiało-czarna bluzka w zwierzęce wzory\nRUE PARIS Czarna bluzka w drobne wzory\nRUE PARIS Beżowa bluzka z golfem\n90,99 zł32,49 zł\nBSL Bluzka z golfem biała\n110,49 zł66,29 zł\nBSL Bluzka z golfem beżowa\nRUE PARIS Beżowo-czarna bluzka we wzory\nRUE PARIS Szara bluzka z golfem\nBluzka z wiązaniem żółta BSL\nBluzka z wiązaniem czerwona BSL\nBluzka w zwierzęce wzory BSL zielono-brązowa\nBluzka w groszki RUE PARIS biało-czarna\nBluzka RUE PARIS w groszki jasnobeżowa\nElegancka czarna bluzka RUE PARIS\nCzerwona bluzka z golfem RUE PARIS\nEcru bluzka z golfem RUE PARIS\nCiemnoszara bluzka damska z golfem RUE PARIS\nCiemnobeżowa bluzka z golfem RUE PARIS\nCzarna bluzka z golfem RUE PARIS\nBluzka z golfem szara RUE PARIS\nBluzka z golfem ecru RUE PARIS\nBluzka z golfem ciemnoszara RUE PARIS\nBeżowa bluzka z motywem zwierzęcym\nKhaki bluzka z golfem\nBeżowa bluzka z golfem


Marc Jacobs Twinkle Pop | BeautyPedia Patt\nOstatnia aktualizacja: 02/07/2021 15/07/2021\nMakijaż oczu to zdecydowanie jeden z najważniejszych elementów kobiecej stylizacji stosowany znacznie częściej niż makijaż ust. Z tego też względu dostępne są różnorodne kosmetyki, np. cień do powiek w sztyfcie, choćby taki jak marc jacobs twinkle pop.\n1 Cienie w sztyfcie Twinkle Pop Marc Jacobs\n2 Marc Jacobs Twinkle Pop – jak wykonać efektowny i trwały makijaż oczu?\n3 Marc Jacobs Twinkle Pop – odcienie w stylu glamour\n4 Twinkle Pop Marc Jacobs – odcienie inspirowane bohaterkami\nCienie w sztyfcie Twinkle Pop Marc Jacobs\nCienie w postaci sztyftu swoim wyglądem oraz konsystencją przypominają nieco szminkę. Choć wydaje się, że najwygodniejszą opcją byłoby nałożenie ich bezpośrednio na powiekę, to jednak profesjonaliści w tej dziedzinie zalecają, aby do tego celu korzystać ze specjalnego pędzelka. Dzięki temu można je nałożyć jeszcze precyzyjniej, odpowiednio blendować, czyli rozcierać i tym samym uzyskać wyjątkowe efekty. W tym przypadku chodzi przede wszystkim o to, aby oko właściwie otworzyć, podkreślić i wymodelować. Dla niektórych jednak postać sztyftu twinkle pop marc jacobs jest na tyle prosta w użyciu i wygodna, że rezygnują z użycia pędzelka, szczególnie gdy nie dysponują dużą ilością wolnego czasu np. wykonując poranny makijaż do pracy. Cienie nakłada się ekspresowo uzyskując przy tym trwałe i piękne efekty. Dzieje się tak głównie dlatego, że cienie w sztyfcie nie rolują się i nie zbierają w załamaniach powiek, nawet po zastosowaniu kilku odcieni. Ich cechą szczególną jest również efekt odświeżenia. Po nałożeniu przyjemnie chłodzą, co przekłada się jeszcze bardziej na efekt rozświetlonego i ożywionego spojrzenia.\nMarc Jacobs Twinkle Pop – jak wykonać efektowny i trwały makijaż oczu?\nJak już wyżej zostało wspomniane, makijaż cieniami w sztyfcie twinkle pop jest prosty i można wykonać go naprawdę szybko, a dzięki temu świetnie sprawdzą się one na przykład w podróży, gdzie precyzyjny makijaż przy pomocy cieni w kamieniu czy sypkich może sprawiać trudności. Warto jednak zastosować dodatkowe zabiegi, które makijaż oka uczynią jeszcze dokładniejszym i trwalszym. W tym celu zaleca się między innymi zastosowanie nawilżającego kremu pod oczy, który właściwie odżywi skórę i sprawi, że kosmetyk będzie lepiej się trzymał. Dobry efekt daje także zastosowanie specjalnej bazy pod cienie, podkładu lub korektora. Wpływa to nie tylko na trwałość makijażu oczu, ale również może intensyfikować ich kolor. Po wykonaniu makijażu można zastosować specjalny utrwalacz, a w tej roli świetnie sprawdza się między innymi woda różana.\nMarc Jacobs Twinkle Pop – odcienie w stylu glamour\nCienie w sztyfcie od Marca Jacobsa to perłowa formuła, która wyjątkowo mieni się kolorami. Dzięki temu uzyskuje się efekt makijażu w stylu glamour. Dostępne są w bardzo wielu odcieniach, a jeszcze lepsze efekty daje połączenie kilku tonacji, ponieważ kosmetyki bardzo łatwo się blendują. Kolory cieni w sztyfcie zazwyczaj wybiera się wedle własnych preferencji, ale warto kierować się sprawdzonymi trikami i na przykład dobierać ich barwę do koloru naszych oczu. Doświadczeni styliści zalecają, aby do oczu brązowych wybierać odcienie w kolorze zieleni, złota, fioletów i granatów, do piwnych miedzi i brązu, niebieskich fiolety i róże w tonacjach pastelowych, jasne odcienie niebieskiego oraz szarości, a także biele i brązy, natomiast do oczu zielonych róże, brązy i fiolety. To są uniwersalne zasady, którymi można kierować się przy wyborze cieni do oczu, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby w tej kwestii eksperymentować. Istotny jest również fakt, w jakim celu makijaż się wykonuje. Zupełnie innymi kryteriami rządzi się makijaż na wieczór, a innymi makijaż na co dzień czy do pracy.\nTwinkle Pop Marc Jacobs – odcienie inspirowane bohaterkami\nCienie w sztyfcie od tego znanego projektanta inspirowane są jego ulubionymi bohaterkami filmowymi. Widoczne jest to w samych nazwach oraz zaprojektowanym opakowaniu, stąd pojawiają się opinie, że są kosmetykiem luksusowym oraz kolekcjonerskim. Jakkolwiek by nie było, jednemu nie da się zaprzeczyć – makijaż tymi cieniami w sztyfcie wykonuje się łatwo, a efekty są spektakularne i przede wszystkim trwałe.