Perfuforum.pl • Zobacz wątek - Yves Saint Laurent - Kouros\nTeraz jest 18 grudnia 2018, 12:54 - Wt\nPosty: 3766 • Strona 156 z 189 • 1 ... 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159 ... 189\nMoja ocena Yves Saint Laurent - Kouros (nie oceniaj zapachu, jeśli go nie znasz!):\nLiczba głosów : 265\nRe: Yves Saint Laurent - Kouros\n13 stycznia 2018, 01:31 - So\nKouros jest idealny dla dojrzałego faceta pod krawatem.\n13 stycznia 2018, 15:06 - So\nI tylko tyle czy aż tyle.\nKrawat miałem może z trzy razy w życiu na sobie i nie posiadam ani jednego, ale co dziwne potrafię wiązać\n.. a i Kourosa mam nie jednego\n13 stycznia 2018, 16:36 - So\nA ja mam ponad 150 krawatów , których nie potrafię wiązać ale Kuroń obecny\nDołączył(a): 25 stycznia 2017, 20:19 - Śr\n19 stycznia 2018, 12:59 - Pt\nW moim przypadku Kouros to zapach codzienny do pracy i zimą i latem ...\n19 stycznia 2018, 13:21 - Pt\nPewnie, że tak! Kouros jest całorocznym zapachem i na każdą okazję.\n19 stycznia 2018, 14:05 - Pt\nAmen! Temat do zamknięcia\n19 stycznia 2018, 20:30 - Pt\nBlueJeans napisał(a): Pewnie, że tak! Kouros jest całorocznym zapachem i na każdą okazję.\nMy jesteśmy normalni.jpg (59.03 KiB) Przeglądane 770 razy\n19 stycznia 2018, 20:51 - Pt\ndelu napisał(a): Amen! Temat do zamknięcia\nNieee! To jeden z moich ulubionych tematów\n19 stycznia 2018, 22:15 - Pt\nOtóż to. Szczególnie w starszych wersjach, od tej z chromami, wstecz\n19 stycznia 2018, 22:27 - Pt\nNie, od emaliowanych wstecz\n21 stycznia 2018, 20:54 - N\nTa zniewaga krwi wymaga, a tak na poważnie to mały fail z ksiązki:\nhttps://feelittoday.blogspot.com/2018/0 ... ugere.html\n21 stycznia 2018, 21:11 - N\nNajciekawsze uciąłeś, zafrapowało mnie to nawiązanie do kulturystyki i Pumping Iron . Pytanie czy w oryginale też była pomyłka, czy raczej nastąpiła ona w tłumaczeniu.\n21 stycznia 2018, 21:39 - N\nDziś byłem w teatrze na sztuce "Bóg mordu". W jednej ze scen bohaterka wymiotuje. Aby zabić nieprzyjemny zapach drugi bohater podsuwa pomysł użycia Kurosa. I rzeczywiście za chwilę na scenie pojawia się aktor z Kurosem i rozpyla go w powietrzu (intensywny zapach czuć było w całym teatrze).\nPo pewnym czasie bohaterka stwierdza, że przesadziła chyba z tym Kurosem, bo zaczyna ją mdlić\n21 stycznia 2018, 21:53 - N\nGreg napisał(a): Pytanie czy w oryginale też była pomyłka, czy raczej nastąpiła ona w tłumaczeniu.\nMam tę książkę w oryginale, tłumaczenie jest OK. Cytuję: "As a smell, Kouros is lavender and spice, or a fougere on steroids, with something of the barbershop in its coriander, leathery tang."\n22 stycznia 2018, 20:42 - Pn\nAleż to ma moc. Dziś do biura użyłem 4 strzałów. Projekcja bardzo mocna\n22 stycznia 2018, 21:36 - Pn\nBendigo napisał(a): Dziś byłem w teatrze na sztuce "Bóg mordu". W jednej ze scen bohaterka wymiotuje. Aby zabić nieprzyjemny zapach drugi bohater podsuwa pomysł użycia Kurosa. I rzeczywiście za chwilę na scenie pojawia się aktor z Kurosem i rozpyla go w powietrzu (intensywny zapach czuć było w całym teatrze).\nSerio? Ale akcja Mieli wersję z chromami, czy nową?\n22 stycznia 2018, 23:47 - Pn\nZ daleka nie dojrzałem\n22 stycznia 2018, 23:51 - Pn\nEch, ten Kouros. A próbowaliście go z czymś mieszać? Może jakaś cytrynka, np. DHC? Powinno być lepiej\n23 stycznia 2018, 00:19 - Wt\n23 stycznia 2018, 16:56 - Wt\nfoxdojcz napisał(a): Ech, ten Kouros. A próbowaliście go z czymś mieszać? Może jakaś cytrynka, np. DHC? Powinno być lepiej\nChciałbyś Malczewskiego uczyć pociągnięć pędzla albo Chopina nut\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Kwiat i 19 gości


Z menu: restauracje starają się zachować pogodę ducha pomimo COVID-19 – Gastrokracja\nChociaż dystans społeczny i ograniczenia w pojemności mogły to utrudnić, restauracje w zachodnim Massachusetts (i na całym świecie) nadal starają się zapewnić nam wszystkim przyzwoitą dawkę „ostrokrzewu” w te święta.\nNa przykład restauracja Champney’s w Deerfield Inn w Deerfield robi wszystko, co w jej mocy, aby zapewnić świąteczne wrażenia w grudniu.\nW każdy piątek i sobotę wieczorem do 18 grudnia restauracja organizuje „Świąteczną muzykę przy ognisku” w godzinach od 17 do 20. Debi Spyre, piosenkarka i gitarzystka, gra świąteczne ulubione utwory.\nTej zimy Champney’s nawiązał współpracę z Muddy Brook Farm, aby zaoferować prywatne półgodzinne kuligi po historycznym Deerfield w sobotnie popołudnia od 12:00 do 15:00. Zalecamy rezerwacje. Jazda na sankach jest możliwa do 30 stycznia 2021 roku.\nZadzwoń do Deerfield Inn pod numer (413) 772-3087, aby uzyskać więcej informacji lub zarezerwować kolację w restauracji Champney’s.\nRodzina Salem, która prowadzi Salem Cross Inn w West Brookfield, zazwyczaj robi wszystko, co w jej mocy, aby udekorować sale, iw tym roku nie jest to wyjątkiem.\nIch charakterystycznym wysiłkiem dekoracyjnym było udekorowanie jednego z dużych klonów stojących na trawniku zajazdu niebieskimi światłami i stworzenie wystawy, którą rodzina pieszczotliwie nazwała „Wielkim Błękitem”.\nNiestety, oryginalny Big Blue zapadał na chorobę przez około dziesięć lat i musiał zostać zdemontowany, więc mniejszy klon w pobliżu zachował się jak Little Blue.\nZe względów bezpieczeństwa to drzewo następcy musi teraz zostać usunięte, ale rodzina Salem kontynuuje tradycję oświetlania drzew, przenosząc niebieskie światło na trzecie drzewo.\nTen najnowszy członek dynastii Big Blue nie został jeszcze nazwany, a rodzina Salem prosi o sugestie. Tak czy inaczej, nowe drzewo, które jest oświetlane każdej nocy, jest imponującym widokiem.\nW okresie świątecznym Salem Cross oferuje również swój charakterystyczny gorący sos krówkowy, który jest przygotowany do rozdania lub spożycia w domu.\nSalem Cross Inn jest otwarty na posiłki dla grup towarzyskich w czwartki, piątki i soboty wieczorem oraz w niedziele od południa do 18:00\nZadzwoń pod numer (508) 867-2345 w celu uzyskania informacji lub rezerwacji.\nKolędy były popularną strategią tworzenia świątecznej atmosfery o tej porze roku, a Storrowton Tavern w West Springfield ogłosiła, że będzie przestrzegać tradycji w grudniu.\nW każdy czwartek, piątek i sobotę wieczorem aż do Bożego Narodzenia tradycyjnie ubrani śpiewacy występują w jadalniach restauracji, oferując gościom Storrowton okazję do słuchania sezonowych dźwięków podczas delektowania się tawerną kontynentalną i włosko-amerykańską kuchnią.\nAby uzyskać informacje lub rezerwacje, zadzwoń pod numer (413) 732-4188.\nChociaż większość restauracji jest zamknięta z powodu świąt Bożego Narodzenia, wiele restauracji oferuje pomoc w posiłkach.\nFederal Restaurant and Bar w Agawam oferuje pakiety wakacyjne na wynos, w których wszystko jest przygotowane i gotowe do pieczenia. Opakowania dostępne są w trzech wariantach: schab pieczony w ziołach, cały solony kurczak lub pieczony filet wołowy i dla sześciu osób.\nDodatkowo w zestawach posiłków znajdują się brukselka, pieczone czerwone ziemniaki, nadzienie z bułki i szałwii, zimowa sałatka, mała marchewka i pół tuzina gorących bułek. W cenę wliczony jest również deser z lepkim toffi puddingiem.\nZamówienia należy składać do piątku 18 grudnia; Gotowy do pieczenia posiłek jest odbierany 24 grudnia.\nZadzwoń do Federalnego pod numer (413) 789-1267, aby złożyć zamówienie.\nFederalna strona internetowa, thefederalrestaurant.com zawiera więcej szczegółów, a także wyświetla menu dodatkowych dodatków.\nDom bankietowo-konferencyjny z bali w Holyoke, we współpracy z siostrzaną firmą Delaney House, promuje również w tym sezonie obszerne menu Holiday To-Go.\nDostępnych jest sześć pełnych kolacji, w tym pieczenie indyka, żeberka i cztery warianty surf & turf. Pakiety obiadowe są kompleksowe i zawierają przystawkę, sałatkę, trzy strony, bułkę i deser. Wezwanie na obiad można określić w opcji „małej” przeznaczonej dla maksymalnie sześciu osób. Wersja „duża” przeznaczona jest dla maksymalnie 10 osób.\nUczty na wynos można dodatkowo wzbogacić dodatkowymi produktami, takimi jak przekąski przed kolacją. Boki z szynki, indyka lub farszu; Popovers; i dodatkowe desery.\nDostępne są również świąteczne pakiety wina i koktajli.\nPełne menu można obejrzeć online pod adresem thelogcabin.com/holiday-to-go. Aby złożyć zamówienie, zadzwoń pod numer (413) 535-5077. Termin na to upływa 22 grudnia o godzinie 14:00.\nPizza Hut’s British, która nie jest dostępna lokalnie (ani nawet po tej stronie Atlantyku), oferuje wyjątkowe wakacje. Klienci.\nPizza Hut UK, podobno oddająca hołd tradycyjnej angielskiej kolacji bożonarodzeniowej, zawiera dodatki ze smażonego kurczaka, bekonu, szałwii i cebuli, a także sos na bazie sosu z czerwonego wina.\nPizza bożonarodzeniowa jest częścią strategii Pizza Hut mającej na celu rozwój prezentacji pizzy w różnych krajach, w których sieć prowadzi działalność.\nRestauracja Blue Heron w Sunderland zaczęła działać zgodnie z harmonogramem godzin zimowych od 1 grudnia.\nUsługa obiadów na odległość towarzyską jest oferowana w czwartkowe, piątkowe i sobotnie wieczory od 17:00 do 21:00. Restauracja jest teraz otwarta na brunch w niedziele i jest serwowana od 11:00 do 16:00.\nNowe menu brunchowe łączy typowe produkty i niektóre z najpopularniejszych przepisów na brunch w restauracji.\nTe ostatnie obejmują wędzonego łososia po benedyktyńsku z cytrynowo-parmezanowym ciastem risotto, haszyszem z kaczki confit i tostem francuskim z kardamonem, doprawionym świeżymi owocami i bitą śmietaną.\nW niedziele jest wiele opcji obiadowych, w tym smażony dorsz, fettucine z grzybami i burger z czapli niebieskiej\nPosiłki na świeżym powietrzu będą nadal dostępne, w zależności od pogody i temperatury. Aby uzyskać więcej informacji (lub dokonać rezerwacji), skontaktuj się z restauracją Blue Heron pod numerem (413) 665-2102.\nLokalizacje Uno Pizzeria & Grill oferują w grudniu tradycyjne „Chicago Pie”. Pizza z drożdżową skórką przyozdobiona plasterkami mozzarelli, gruboziarnistym sosem pomidorowym i serem Pecorino Romano. Dostępne są również wersje z ostrą papryką i kiełbasą.\nLokalizacje Uni Pizzeria oferują również rodzinne posiłki na wynos. Posiłki przeznaczone są dla czterech osób i obejmują przystawkę, sałatkę i przystawkę. Dania główne to klasyczne spaghetti i klopsiki lub krewetki campi. Przystawki to skórki do pizzy, serowy chleb czosnkowy lub paluszki mozzarelli.\nAby zaspokoić potrzeby młodych szefów kuchni, Uno Pizzerias reklamuje zestawy pizzy zrób to sam dla dzieci, które zawierają skórkę, sos, ser, ostrą paprykę i instrukcje gotowania. Kolorowe kredki i arkusz do kolorowania pizzy zajmują niecierpliwych nastolatków podczas pieczenia ich pizzy.\nZamówienia online pizzerii i grilla Uno w lokalizacjach w Springfield i Holyoke są dostępne pod adresem unos.com.\nRestauracja Steaming Tender w Palmerze zapowiedziała zmianę godzin otwarcia. Począwszy od 3 grudnia przetarg na gotowanie na parze będzie otwarty w piątki w porze lunchu od 11:30 i pozostanie otwarty w porze kolacji do 21:00.\nRestauracja czynna jest również w czwartki od 16:00 do 20:00, w soboty od 12:00 do 21:00 oraz w niedziele od 12:00 do 19:00.\nZadzwoń (413) 283-2744 po rezerwacje.\nHugh Robert jest wykładowcą w programie Hospitality and Culinary Arts w Holyoke Community College i ma prawie 45-letnie doświadczenie w restauracjach i edukacji. Robert jest dostępny online pod adresem OffTheMenuGuy@aol.com.\nGrupa restauracji w San Francisco może pozwać miasto za zakaz spożywania posiłków na świeżym powietrzu\nWskazówki, jak radzić sobie ze stresem wakacyjnym podczas COVID-19\nDzieci w Brazylii pracowały nad aplikacjami do zakupów spożywczych\naby aplikacji artykułów blog Chwyć COVID19 czasie dla dolarów domu dotyczące gotowania Jak jest które kuchni kulinarne kulinarny mogą Nowe nową Online pandemii podczas pomoc Post Przepis przepisy restauracja restauracje restauracji San się spożywczych Sydney Wgląd Wiadomości widelec wskazówki Zdrowe zdrowia zrobić Świąteczne żywności żywność\nGill Meller’s recipes for a roast ham Christmas feast | Food\nChociaż dystans społeczny i ograniczenia w pojemności mogły to utrudnić, restauracje w zachodnim Massachusetts (i na...\nEksperci z Midland: zdrowe odżywianie sprzyja dobremu samopoczuciu


Oto jak lepiej kupić panele fotowoltaiczne - http://prad.lgd.org.pl/\nOto jak lepiej kupić panele fotowoltaiczne czyli fotoogniwa sklep a domowe oraz małe przedsiębiorstwa. Fotowoltaika pozwala na ekologiczne i ekonomiczne ogrzewanie budynku. Dla prawidłowego funkcjonowania instalacji bardzo ważne są prawidłowo zamontowane solary\nTransformatory energetyczne - do czego są potrzebne?Jak poradzić sobie z cenami prądu?Dobre strony paneli fotowoltaicznychKrótko na temat fotowoltaicznych instalacjiZainstaluj sobie fotowoltaikęZwykły Chłopak Chciał kupić panele fotowoltaiczne. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.Panele fotowoltaiczne - prąd za darmo?Czy można wybrać dobre panele fotowoltaiczne w niedzielę handlową?Panele solarne - montaż i rentownośćKrótko o transformatorachDobre strony paneli fotowoltaicznychFotowoltaika dla zielonychZalety paneli słonecznychJak długo musisz wybrać dobre panele fotowoltaiczne?Program prąd plusJaki producent paneli solarnych?Solarna energia - gdzie kupować paneleKilka kwestii związanych z energetyką i transformatoramiOto jak lepiej kupić panele fotowoltaicznePopularne solary - prąd ze słońcaDobre strony paneli fotowoltaicznychKomu potrzebne są transformatory? Dowiedz sięJesteś elektrykiem? Sprawdź nasz wpis o transformatorachFotowoltaiczna instalacja na dachuJak wybrać dobre panele fotowoltaiczne z przyjemnością?Co potrzeba do instalacji fotowoltaicznejKilka mniej znanych faktów o transformatorachCzy sposób na to jak w 2020 wybrać dobre panele fotowoltaiczne jest łatwy?Elektrownia w domu - instalacja fotowoltaicznaKrótko o transformatorach


Racuchy z dynią i jabłkiem - przepis Magazynu Codogara\nCodogara » Danie na dziś » Racuchy z dynią i jabłkiem\nMożesz urozmaicić podanie racuchów dodając do nich dżem lub powidła śliwkowe własnej roboty. Możesz je również zabrać następnego dnia do pracy lub szkoły na drugie śniadanie. W tym celu zapakuj je do papierowego woreczka śniadaniowego.\nCo łasuchy uwielbiają jeść na śniadanie? Czyżby lekkie, puszyste, wilgotne racuchy z nutą cynamonu? Czyżby uszy im się trzęsły podczas smakowania ich, a poranek stawał się łatwiejszy do przełknięcia? Słyszeliśmy, że to potwierdzone info, dlatego serwujemy Wam prosto z patelni przepyszne jesienne racuchy z dynią i jabłkami oraz aromatycznymi dodatkami – jak znalazł na ciepłe, smakowite i energetyczne śniadanie. Tylko dla prawdziwych łasuchów.\nPrzepis na: Racuchy z dynią i jabłkiem\nDynię i jabłka umyj, obierz i wytnij z nich gniazda nasienne.\nNastępnie zetrzyj je na tarce o grubych oczkach. Całość umieść w dużej misie.\nDodaj jajka, cukier cynamon i przesiej mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia. Całość dokładnie wymieszaj.\nNa patelni rozgrzej taką ilość oleju, aby placki w nim nie pływały.\nŁyżką nakładaj porcje ciasta i uformuj placuszki. Smaż na średniej mocy palnika z obu stron, aż racuchy nabiorą złotego koloru.\nGotowe racuszki odsącz z nadmiaru tłuszczu na ręczniku papierowym.\nPosyp cukrem pudrem i od razu podawaj.\nLubię racuchy, bo można sobie dopasować smak do siebie. Takie z dynią mają dodatkowy plus, bo pięknie wyglądają i mają złocisty kolor :)\nNo i dyniowy smak :) ja dodaję jeszcze lekko prażone pestki dyni do ciasta. Polecam


Żywność funkcjonalna jako sposób zapobiegania chorobom cywilizacyjnym. - Aptekarz Polski\nW dobie coraz powszechniej występujących chorób cywilizacyjnych, które w dużej mierze powstają na skutek nieodpowiedniego stylu życia, związanego z ciągłym stresem, zanieczyszczeniem środowiska i nieprawidłowym odżywianiem, konsumenci poszukują żywności, w której substancje naturalne zastąpiłyby składniki syntetyczne.\nDoskonałym rozwiązaniem przytoczonego problemu jest żywność funkcjonalna, czyli produkty, które poza podstawową rolą odżywczą wykazują pozytywny wpływ na nasze zdrowie, wzmacniając naturalną odporność organizmu, działając profilaktycznie, wspomagając leczenie chorób przewlekłych, zwiększając sprawność fizyczną lub poprawiając stan psychiczny.\nŻywności funkcjonalna, czyli pośrednie ogniwo pomiędzy produktami spożywczymi a lekiem\nObecne spojrzenie na żywność funkcjonalną wywodzi się z tradycji Wschodu. Pierwsze badania prowadzone nad tym typem produktów zapoczątkowano w Japonii w latach 80-tych XX wieku i to w tym kraju w 1991 roku powstała pierwsza definicja żywności o określonej przydatności zdrowotnej (FOSHU – ang. Food for Specified Health Use). W Europie w 1999 roku program badawczy Functional Food Science in Europe (FUFOSE) w dokumencie końcowym zawarł naukowe podstawy dla pojęcia żywności funkcjonalnej. Przyjęto, że żywność może być uważana za funkcjonalną, jeżeli został udowodniony jej korzystny wpływ na jedną lub więcej funkcji organizmu, wyłączając efekt odżywczy. Wpływ ten opiera się na zniwelowaniu ryzyka chorób.\nŻywność funkcjonalna swoją formą musi przypominać żywność konwencjonalną, nie może być zatem konfekcjonowana w postaci farmaceutyczne.\nŻywność funkcjonalna swoją formą musi przypominać żywność konwencjonalną, stanowiącą część składową tradycyjnej prawidłowej diety. Nie mogą to być zatem żadne z postaci farmaceutycznych. Działanie prozdrowotne żywności funkcjonalnej musi być wykazywane podczas spożywania jej w standardowych, zbilansowanych ilościach.\nW krajach wysokorozwiniętych obszar żywności funkcjonalnej rozwija się znacznie prężniej niż pozostały rynek żywnościowy – szacuje się, że w przyszłości w USA żywność funkcjonalna stanowić będzie jego połowę. Produkcja żywności funkcjonalnej może obejmować zwiększenie biodostępności składnika działającego pozytywnie prozdrowotnie, dodanie komponentu niewystępującego naturalnie w produkcie, eliminację związków o niepożądanym działaniu czy modyfikację koncentracji naturalnych składników żywności dla wzmożenia spodziewanego efektu.\nKierunki działania produktów z asortymentu żywności funkcjonalnej\nBiorąc pod uwagę przeznaczenie, żywność funkcjonalną można podzielić na m.in. zmniejszającą ryzyko chorób nowotworowych i układu krążenia, występowania osteoporozy, przeznaczoną dla określonych grup odbiorców np. dla sportowców, osób z zaburzeniami trawienia i metabolizmu. Ze względu na skład rozróżniamy żywność: probiotyczną, niskocholesterolową, niskoenergetyczną, wysokobłonnikową, niskosodową. Duża część spożywczych produktów funkcjonalnych ma działanie wielokierunkowe i może być zaliczana jednocześnie do kilku z wspomnianych grup.\nNajbardziej obiecujące kierunki działania produktów z asortymentu żywności funkcjonalnej obejmują wpływ na następujące aspekty fizjologiczno-metaboliczne ludzkiego organizmu:\nfunkcje żołądkowo-jelitowe, których ważnym podłożem jest stymulowana przez aktywność wewnątrzwydzielniczą układu pokarmowego obecność zrównoważonej mikroflory w obrębie okrężnicy. Jej jakość i liczebność uzależniona jest od aktywności immunologicznej układu pokarmowego, ruchliwości śluzówki i modulatorów proliferacji komórek nabłonkowych;\nwłaściwości przeciwutleniające, globalnie chroniące przed powstawaniem aktywnych wolnych rodników, istotne dla prawie każdej komórki i tkanki organizmu, w przypadku których zachwianie równowagi może być przyczyną indukcji patologii w funkcjonowaniu organizmu. Biologicznie aktywne składniki diety, posiadające właściwości zmiatania wolnych rodników, to między innymi prowitaminy, witaminy, związki polifenolowe oraz inne naturalne przeciwutleniacze pochodzenia roślinnego;\nmetabolizm makroskładników diety, takich jak węglowodany, kwasy tłuszczowe, aminokwasy hormonozależnie modulowane poprzez zmiany w ilości wydzielania insuliny i glukagonu lub wytwarzanie enzymów żołądkowo-jelitowych. Badania prowadzone w tematyce interakcji pomiędzy spożywanymi składnikami odżywczymi, a regulacją ekspresji genów mają na celu zmniejszenie ryzyka patologicznych skutków związanych z opornością na insulinę i chorobami układu sercowo-naczyniowego;\nrozwój w życiu płodowym i wczesnym, kiedy zarówno dieta matki, jak i niemowlęcia odgrywają bardzo ważną rolę. Przykładem jest znaczenie kwasu foliowego w diecie ciężarnych kobiet oraz rola długołańcuchowych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych we wczesnym stadium rozwoju mózgu.\nEkstruzja – nowoczesna metoda wytwarzania żywności funkcjonalnej\nEkstruzja obecnie cieszy się coraz większą popularnością w przetwórstwie rolno-spożywczym na całym świecie i wydaje się być jedną z najlepszych metod uzyskiwania maksymalnej wartości odżywczej produktów. Metoda ta polega na wytłaczaniu materiału sypkiego pod dużym ciśnieniem i w wysokiej temperaturze.\nProdukty są poddawane wysokiej temperaturze (100-200°C) tylko przez 20-60 sekund, co ogranicza negatywny wpływ procesu na składniki żywności. Prawidłowo przeprowadzony proces ekstruzji poprawia strawność białka i skrobi, może pozytywnie wpłynąć na zawartość bioaktywnych substancji i ich biodostępność. Ekstruzja materiałów roślinnych może zwiększyć aktywność antyoksydacyjną, a w związku z tym – zwiększyć korzyści zdrowotne. W wyniku tego procesu otrzymuje się produkty, który nie wymagają gotowania w czasie późniejszego przygotowania.\nEkstruzja jest procesem uniwersalnym – można ją zastosować do przetwarzania różnorakich surowców. Produkty ekstrudowane są cenione przez konsumentów. Obecnie tą metodą wytwarza się różnorodne artykuły spożywcze. Do najbardziej popularnych należą chrupki, pellety, płatki śniadaniowe, przekąski, produkty żywieniowe dla dzieci, preparaty typu instant, pieczywo chrupkie, różnego rodzaju wyroby cukiernicze. Wzbogacanie receptury ekstrudatów w wysokobiałkowe lub wysokobłonnikowe preparaty roślinne podnosi ich wartość odżywczą. Ekstruzja jest więc metodą bardzo przydatną w produkcji żywności funkcjonalnej, a zakres jej zastosowań stale rośnie.\nZwiązki polifenolowe i ich rola\nJednym ze sposobów wytwarzania żywności funkcjonalnej jest zastosowanie dodatku określonych, aktywnych biologicznie substancji, także pochodzenia roślinnego. W tym kontekście wielu naukowców zwraca uwagę na niezwykłe działania polifenoli. Jest to zróżnicowana grupa związków organicznych, będących wtórnymi metabolitami roślinnymi. Posiadają one w swojej strukturze jeden lub kilka pierścieni aromatycznych i od jednej do kilkunastu grup hydroksylowych, nadających im charakter kwasowy. Ze względu na budowę może ja podzielić na flawonoidy, lignany, stilbeny, kumaryny i kwasy fenolowe.\nPowstawanie wolnych rodników w zdrowym organizmie powinno być ograniczane, jednak istnieje wiele zaburzeń prowadzących do zachwiania równowagi między powstającymi wolnym rodnikami a zmiataniem ich w organizmie, w wyniku czego powstaje stres oksydacyjny, który jest jedną z przyczyn wielu chorób oraz przedwczesnego starzenia się.\nNajbardziej szkodliwe i dobrze poznane działanie wolnych rodników to indukcja nowotworów oraz udział w patogenezie miażdżycy. Dlatego tak ważna jest obecność w diecie antyoksydantów, m.in. polifenoli, których działanie antyoksydacyjne związane jest z hamowaniem enzymów odpowiedzialnych za powstawanie reaktywnych form tlenu, takich jak oksydaza ksantynowa czy NADPH (zredukowany dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy), jednak potrafią one związać także istniejące już wolne rodniki. Takie właściwości wykazują dzięki obecności w budowie chemicznej grup hydroksylowych.\nPolifenole wykazują wysoką aktywność antyoksydacyjną, warunkującą szereg właściwości farmakologicznych. Działają przeciwzapalnie, kardioptotekcyjnie, neuroprotekcyjnie, przeciwnowotworowo, przeciwwirusowo, immunomodulująco, przeciwdrobnoustrojowo, przeciwalergicznie, przeciwobrzękowo i przeciwmiażdżycowo. Dodatkowo są naturalnym, skutecznym środkiem konserwującym żywność. Jednak dodatek polifenoli do żywności może spowodować uczucie cierpkości po zjedzeniu i gorzki smak produktu, dlatego ważne jest prawidłowe przeprowadzenie procesu technologicznego w celu uniknięcia tego niekorzystnego efektu.\nNaturalne źródła antyoksydantów polifenolowych\nSpożycie fenoli w diecie zależy w dużym stopniu od nawyków żywieniowych i preferencje konkretnych osób. Średnie dzienne spożycie polifenoli przez statystycznego Polaka wynosi około 440 mg. Główne źródła tych związków to napoje, owoce, warzywa, zioła oraz zboża. Bogatym źródłem tych związków są takie owoce jak aronia, wiśnie, żurawina, jagody, winogrona oraz warzywa, zwłaszcza kapusta i czosnek. Dużo związków polifenolowych zawierają nasiona zbóż, orzechy i rośliny strączkowe. Wśród napojów znaczną zawartością wyróżniają się: zielona herbata, czerwone wino, kawa i kakao.\nDane literaturowe na temat spożycia polifenoli są różne. Rodzaj i ilość spożywanych antyoksydantów zależy głownie od modelu diety, a przede wszystkim rodzaju i ilości poszczególnych produktów spożywczych. Zalecany pobór związków polifenolowych, pozwalający na prawidłowe funkcjonowanie organizmu to 250-500 mg. W świetle tych danych wyniki uzyskane dla przeciętnego Polaka można uznać za zadowalające.\nH. Grajeta (2004). Żywność funkcjonalna w profilaktyce chorób układu krążenia. Advances in Clinical and Experimental Medicine 13, 503–510.\nC. Hasler, A.C. Brown (2009). Position of the American Dietetic Association: functional foods. Journal of the American Dietetic Association 109, 735-746.\nA. Błaszczak, W. Grześkiewicz (2014). Żywność funkcjonalna – szansa czy zagrożenie dla zdrowia. Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu 2, 22-26.\nM. Jeszka, E. Flaczek, J. Kobus-Cisowska (2010). Związki fenolowe – charakterystyka i znaczenie w technologii żywności. Nauka Przyroda Technologia 4, 1-13.\nF. Shahidi. P. Ambigaipalan (2015). Phenolics and polyphenolics in foods, beverages and spices: Antioxidant activity and health effects – A review. Journal of Functional Foods 18, 820–897\nA. Wilczyńska, M. Retel (2011). Oszacowanie pobrania związków fenolowych z dietą z uwzględnieniem udziału miodów pszczelich. Problemy Higieny i Epidemiologii 72, 709-712.


Bartomeu: Mascherano zostanie w Barçy - DumaKatalonii.pl- strona Barcelony\nPrezydent FC Barcelony, Josep Maria Bartomeu, rozmawiał wczoraj w radiu Onda Cero o różnych kwestiach związanych z klubem. Potwierdził między innymi, że Javier Mascherano zostanie w klubie na przyszły sezon.\nZmiany w zespole: „Rok temu szukaliśmy drużyn dla graczy, którzy chcieli odejść, a ostatecznie zostali. Teraz jest podobnie. Wiele jeszcze się wydarzy do września”.\nOdejście Martino: „Podjąłem taką decyzję kilka dni przed zakończeniem sezonu. Spotkaliśmy się jeszcze z Zubizarretą i osiągnęliśmy porozumienie. Gerardo nie chciał dalej pracować i my zgodziliśmy się z nim. Nasze relacje się przez to nie pogorszyły”.\nDani Alves: „Cena za piłkarza nie ma za wiele wspólnego z jego występami. Sporo za niego zapłaciliśmy i był świetnym zawodnikiem”.\nCesc: „Jeśli piłkarz chce odejść, to będziemy musieli o tym porozmawiać. Jednak od Cesca nie otrzymaliśmy takiej informacji”.\nGwizdy dla Messiego: „Kibice mogą wyrażać swoje zdanie w sposób, który im odpowiada. Nie wydaje mi się, żeby wizerunek Messiego ucierpiał przez takie zachowanie fanów”.\nTransfery Koke i Ardy: „Koke to wspaniały zawodnik, ale Atlético nie będzie chciało go sprzedać. Nie jesteśmy zainteresowani Ardą”.\nPrzyszłość Xaviego i Mascherano: „Xavi ma ważny kontrakt do 2016 roku. Jeśli będzie chciał zostać i trenerzy się na to zgodzą, to zostanie z nami. Mascherano jest ważną częścią drużyny na boisku i też chcemy, żeby został”.\nWystępy Neymara: „Neymar grał tak, jak się tego spodziewaliśmy. Jesteśmy z niego zadowoleni, ponieważ jest jednym z 5-6 najlepszych piłkarzy na świecie”.\nRelacje z Guardiolą: „To wspaniały trener i wykonuje świetną pracę w Bayernie. Wciąż ma wiele wspólnego z naszym klubem”.\nGratulacje dla Realu: „Musimy pogratulować Realowi Madryt, ponieważ zasłużył na wygraną. Cieszymy się z ich zwycięstwa, bo długo czekali na swój dziesiąty triumf”.\nPoprzedniBarça powalczy o Koke z Manchesterem United\nNastępnyCarles Puyol asystentem w sekreteriacie technicznym!\nSuárez: Nic nie jest przesądzone


Krzysztof Krawczyk (1946-2021). Muzyka i wspomnienia w Trójce - Trójka - polskieradio.pl\n- Jeżeli można o kimkolwiek mówić, że jest spełnionym artystą, to jest wielka nieuprzejmość. Artysta nigdy nie jest spełniony. Krzysiek był przede wszystkim prawdziwym artystą. Jego sztuka polegała na jego trzewiach. To nie było udawane, nie było żadnego makijażu. To była sama prawda - powiedział w Polskim Radiu 24 Ryszard Poznakowski, muzyk, kompozytor, były członek zespołu Trubadurzy. Postać Krzysztofa Krawczyka wspominał również Wojciech Gąssowski.\nKrzysztof Krawczyk podczas gali wręczenia WiktorówFoto: PAP/Stach Leszczyński\n13'12 Artyści wspominają Krzysztofa Krawczyka ("Temat dnia/Gość PR24")\n"Najlepiej mu było w Polsce"\n- Krzyśkowi najlepiej było w Polsce. On nie był w Ameryce. On był w Polonii amerykańskiej. To była jego publiczność. Urodzony w Sosnowcu, ale nie Ślązak, tylko Polak, bo trzewiami potrzebował polskości - zaznaczył Ryszard Poznakowski.\n- Siła jego talentu była tak wielka. Będziemy wszyscy go pamiętali nie dlatego, że jego między nami już nie ma, ale dlatego, że została z nami jego muzyka - dodał członek Trubadurów.\n"Był wyjątkowo utalentowany"\n- Niełatwo jest zrobić karierę światową nawet tak osobie utalentowanej, zdolnej, jaką był Krzysztof, bez bardzo dużej pomocy, przede wszystkim finansowej - podkreślił Wojciech Gąssowski.\n13:12 PR24_mp3 2021_04_06-20-15-39.mp3 Artyści wspominają Krzysztofa Krawczyka ("Temat dnia/Gość PR24")\n- Był wyjątkowo utalentowany, mógł zaśpiewać wszystko i wszystko śpiewał. Nie można było go zaszufladkować. O takich osobowościach jak Krzysztof, zaczyna się dużo mówić, kiedy one odchodzą - podsumował.\nGoście: Ryszard Poznakowski (kompozytor), Wojciech Gąssowski (piosenkarz)\nZobacz więcej na temat: społeczeństwo MUZYKA Krzysztof Krawczyk polska piosenka POLSKA Mateusz Drozda Trubadurzy


Petarda [Piotr Witwicki] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00258 005146 20935005 na godz. na dobę w sumie\nPetarda - ebook/epub\nAutor: Piotr Witwicki Liczba stron:\nISBN: 978-83-7942-680-5 Data wydania: 2015-12-11\nW jego nadwyrężonej setkami przyjętych ciosów głowie ciągle jest jeszcze miejsce na miłość i wielkie pragnienia. Los obchodzi się z nim brutalnie, ale on nie traci woli walki. Na przemian pomagają mu i przeszkadzają: trener – hipochondryk oraz promotor – rekin pornobiznesu. Na głowie, w którą sporo przyjmuje, ma jeszcze rozhisteryzowaną eks-dziewczynę z nerwicą natręctw.\nSpis treści ROZDZIAŁ 1. PRZEBUDZENIE ROZDZIAŁ 2. STANLEY ROZDZIAŁ 3. USTAWKA ROZDZIAŁ 4. STANLEY ROZDZIAŁ 5. PROMOCJA ROZDZIAŁ 6. STANLEY ROZDZIAŁ 7. PATRYCJA ROZDZIAŁ 8. STANLEY ROZDZIAŁ 9. DZIEWCZYNY ROZDZIAŁ 10. STANLEY ROZDZIAŁ 11. OJCOWIE ROZDZIAŁ 12. STANLEY ROZDZIAŁ 13. BARYŁA ROZDZIAŁ 14. STANLEY ROZDZIAŁ 15. SPOTKANIE ROZDZIAŁ 16. STANLEY ROZDZIAŁ 17. TELEWIZJA ROZDZIAŁ 18. STANLEY ROZDZIAŁ 19. ROZPRAWA ROZDZIAŁ 20. STANLEY ROZDZIAŁ 21. RANDKA ROZDZIAŁ 22. STANLEY ROZDZIAŁ 23. JOANNA ROZDZIAŁ 24. STANLEY ROZDZIAŁ 25. OBÓZ ROZDZIAŁ 26. RODZINA ROZDZIAŁ 27. WALKA ROZDZIAŁ 28. SEN EPILOG. STANLEY\nROZDZIAŁ 1.Przebudzenie Do dziury w mojej bani ktoś wrzucił stłuczone szkło i nasypał soli. Upchnął też sokowirówkę. Gdy otworzyłem oczy, maszyna zaczęła pracować. Poczułem krew w skroniach, ręce odrętwiały, a klatkę piersiową ścisnęło imadło. Rozbitym nosem chciałem wciągnąć powietrze. Nie dało się. Musiałem je chwytać ustami. Każdy wdech przypominał przełykanie drutu kolczastego. Nagle ktoś za niego pociągnął. Zawartość żołądka wylądowała na łóżku. Rzygi były wymieszane z krwią. Wszystko w normie. Kiedyś dzień po walce był jak kac na wakacjach. Coś huczało w głowie i było nawet trochę wesoło. Nie miało to zresztą żadnego znaczenia, bo wszystko tonęło w radości z własnych dokonań. Teraz po każdym uderzeniu w głowie pozostaje echo. Wczoraj było brutalnie. Przyjąłem grad ciosów i teraz czuję się jak po wypadku samochodowym. Taka była umowa. Na takich gości, jak ja, mówi się różnie: ogórek, bum, kelner, zawodnik na telefon, żywy worek bokserski. Ty dzwonisz, a ja przyjeżdżam i się podkładam. Ludzie potrzebują przecież zwycięstw, a ja przegrywam, by móc dalej walczyć. Moja kariera się kończy. Wygrana ze mną będzie coś znaczyć jeszcze tylko przez kilka walk, a to kilka okazji do zarobienia pieniędzy. Z każdym pojedynkiem coraz mniejszych. Czas ucieka, a ja mam 39 lat. Mówią na mnie Buldog i boks to całe moje życie. Kiedyś byłem całkiem dobrze rokującym zawodnikiem, wygrywałem walkę za walką. Szedłem na wymiany i potrafiłem przyjąć. Pierwszych przeciwników składałem jak scyzoryki. Miałem niezły telewizyjny debiut. Nokaut w trzeciej rundzie. Przeciwnik wyglądał jak czołg, ale po mojej bombie wyleciał z ringu. Tak stałem się sławny. Na osiedlu przywitali mnie brawami. Przez moment byłem nawet idolem. Ojcowie przynosili numery córek. Jeden wąsaty koleś podający się za sąsiada odwiedził mnie nawet ze swoimi bliźniaczkami. „Panie Buldog, one pana kochają”. Nie było czasu na zabawy. Trenowałem i to tak na serio. Miałem swój zespół. Naprawdę dobry sztab. Chciałem być jak Roy Jones Jr. Gość był tak szybki, że walczył bez gardy i potrafił przed znokautowaniem obtańczyć swoich rywali. Gdy mój trener, legendarny pan Kazimierz, zobaczył, że się na nim wzoruję, zrobił kwaśną minę. Miał na sobie spodnie w kant, wysłużony sweter i grube okulary. Popatrzył na mnie i trzęsącą się ręką złapał za ramię. – Nawet nie próbuj. Ty będziesz walczył dokładnie odwrotnie. Twoim największym atutem nie jest szybkość, a siła. Wtedy zrozumiałem, że uwielbiam Roya Jonesa, bo uosabia wszystko to, czego nie mam. Gdy wychodzisz do ringu, musisz znać swoje słabości. Razem z panem Kazimierzem zbudowaliśmy styl, który był nieco siermiężny, ale obłędnie skuteczny. Rozwijaliśmy atuty. Moje największe to moc w rękach i cios jak petarda. Jestem gościem, który potrafi jednym uderzeniem zmienić przebieg całej walki. Sluggerem albo cepiarzem. Chowam się za podwójną gardą i skracam dystans. Początki były niezłe, nokaut za nokautem. Szło coraz lepiej. W Stanach pozamiatałem ring gościem o ksywie Rzeźnik. Odsłonił się przy pierwszym ataku, a ja sierpem życia zgasiłem mu światło. Za chwilę obsługa medyczna podawała mu tlen, a ja skakałem z radości. Wszystko zaczęło się kręcić. Duża kariera i coraz większe pieniądze. Kamery, wywiady, taniec z gwiazdami i prawy prosty mistrza ze wschodu. – Nie dajesz z siebie wszystkiego – mówił wcześniej na treningach pan Kazimierz. – Zawsze trenuję na stówę – odpowiadałem. To nie była prawda. Trudno skupić się na treningach, gdy ma się 25 lat i świat nieustannie wysyła ci sygnały, że jesteś zajebisty. Dziewczyny same wchodzą do łóżka. Właściwie to z niego nie wychodzą, bo nie bardzo pamiętasz, jak się tam znalazły. Sportowy tryb życia? Fajnie, ale ja miałem pieniądze i chciałem się bawić. Może dlatego w mojej najważniejszej walce mistrz ze wschodu rozniósł mnie na strzępy. Po jego ciosie podniosłem się zamroczony. Błędnik szalał. Mata pod moimi nogami kołysała się jak wzburzone morze. Stałem na łódce i próbowałem chwycić się lin. Uciekały, gdy tylko wyciągałem rękę. Poczułem straszliwy ból w głowie. Jakby ktoś wciskał mi szpikulec do mózgu. Chciałem dojść do narożnika, ale padłem. Obudziłem się w szpitalu. Wydawało mi się, że jestem tam godzinę, a byłem dwa tygodnie. Zapamiętałem tylko miłą obsługę i obrzydliwe jedzenie. Od tej chwili było już z grubsza wiadomo, że mistrzem nie będę. Choć próbowałem. Już bez pana Kazimierza, którego rozjechał na pasach pijany kierowca. Na pogrzebie szedłem za trumną, a za tydzień wchodziłem do ringu. Wtedy zwałowali mnie na punkty. Udało mi się jeszcze odbudować i obić paru leszczy. Doszedłem do eliminatora. Wygrana gwarantowała walkę o prawdziwy tytuł. Byłem przygotowany na wielką bitwę. Mój przeciwnik też, bo od razu poszliśmy na wymianę. Tyle że w drugiej rundzie pękł mi łuk brwiowy, a w czwartej sędzia przerwał starcie. Byłem skończony. Tak zaczęła się druga, mniej obiecująca, część mojej kariery. Pan Kazimierz by na nią nie pozwolił. Bo teraz, w zależności od zamówienia, nokautowali mnie albo przegrywałem na punkty. Z tym drugim trzeba jednak uważać. Nigdy nie wiadomo, czy ktoś nie zrobił wałka w drugą stronę. Wygląda to tak, że człowiek sumiennie przegrywa całą walkę i, dla przyzwoitości albo przez przypadek, urwie dwie czy trzy rundy. Wybija ostatni gong i… sędziowie ogłaszają jego zwycięstwo. Po złości, bo ktoś chciał zaoszczędzić na łapówkach. I zaczyna się: wszyscy wkurwieni, krzyki, groźby i hałas. Ci, którzy mi zapłacili, chcą, bym oddał kasę, a z samej wygranej za wiele nie wynika. Może lepszy rekord. Ale swój i tak już przecież sprzedałem. 32 zwycięstwa i 12 przegranych. Brzmi to średnio. Wygląda jeszcze gorzej, gdy znów musisz się podłożyć na jakiejś gównianej gali. Kiedyś moje pojedynki oglądały tłumy. To były brutalne bitwy. Teraz jestem przystawką przed walkami wieczoru. Moje występy dawno przestały być ekscytujące. Nawet dla mnie samego. Wygląda to tak, że ktoś obija mi ryj, a publiczność skupia się na jedzeniu. Wszystkim dłużą się kolejne rundy. A czas dla boksera biegnie bardzo szybko. Zwłaszcza że za każdą kolejną porażkę dostajesz mniej. Hajs ogarnia mój promotor. Poznajcie Baryłę. Chorobliwie chudy dzieciak z wielką głową nagle po trzydziestce zaczął przypominać beczkowóz. Jesteśmy z jednego podwórka. Układ między nami zawsze był prosty: on wymyślał tematy, ja dbałem o porządek czy pomagałem ściągnąć należności. Nadawałem się. Już w amatorce potrafiłem solidnie przypierdolić. Baryła nigdy nie miał za bardzo pojęcia o boksie, ale zawsze miał przeczucia. Do dziś nasze analizy walk wyglądają podobne. Ja mówię: – Zobacz, ten gość walczy zbyt defensywnie. Nie wykorzystuje swoich warunków i niepotrzebnie daje się zepchnąć do półdystansu. – Ma po prostu małego – odpowiada mój promotor. Bo Baryła ma swoje wytłumaczenia. Najważniejsze, że we mnie dość szybko dostrzegł talent. Gdy byliśmy młodzi, woził mnie maluchem na treningi, kupił rękawice i załatwiał odżywki. Pamiętam tę furę. Jeździliśmy nią wszędzie. Wtedy nasze życie sunęło jak kometa. Byliśmy we wnętrzu żarzącej się kuli, która mknęła przez mrok. Za nami smuga ognia, przed nami dwa światła tnące noc. Bo nasza kometa była Fiatem 126p. Funkcjonowaliśmy wbrew prawom fizyki. Do świata zewnętrznego pierwszy docierał dźwięk, potem światło. Najpierw było słychać techniawę, a dopiero potem widać malucha. Mechaniczny rytm przeszywał powietrze. Nasza fura była najgłośniejsza. By zwiększyć siłę rażenia, Baryła zamontował domowe głośniki. Tak powstał technomaluch. Jeździliśmy zawsze w piątkę, razem z kumplami. Latem nie zamykało się okien. Wyglądało to, jakby na każdym zakręcie masa ludzka miała wylać się z auta. Silnik wył, a nasz wzrok muskał tylko świat za szybą. Drzewa po bokach utworzyły tunel, a światła zamieniły się w smugi. Mijaliśmy kolejne stacje i zatrzymaliśmy się na tej w Warszawie. Ja poszedłem na salę treningową, a Baryła do burdelu. Szybko na jednym i drugim zaczął robić kasę. Na pornografii i potrzebach facetów znał się zawsze, a na fali mojego sukcesu wszedł w promotorkę. Bo w ogóle Baryła jest kumatym typem i ma głowę do interesów. Zna rosyjski, gra na pianinie, handluje wszystkim i ma kilka sex shopów. Potrafi robić hajs. Ledwo zaczął być pełnoletni, a już stworzył swój pierwszy burdel. Potem rozkręcał w kraju branżę porno. Zawsze mu pomagałem. Niezależnie od tego, jaki to biznes, zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie miał problemy z płatnościami. Bokser w interesach często się przydaje. A Baryła organizuje moje walki. W telewizji mówią o nim czasem jak o przestępcy, ale to spoko gość. Wesoły i trochę porywczy. Czasem dzwoni niespodziewanie w środku nocy i mówi o interesach. Tak jak teraz. – Halo. – Taaak? – Jak się czujesz, Buldog? – Umieram. – Taka praca, staryyy. Musisz się szybko ogarnąć, bo mam dla ciebie następną walkę. – Eeeee… – Halo! Kurwa, Buldog! Skup się. Teraz będziesz musiał wygrać. – Mam wygrać? Oprócz wielkich przegranych w moim życiu zdarzają się też małe porażki. Zwycięstwo? Już trochę zapomniałem, jak to smakuje. – No, jest taki plan – cedził Baryła. – Wygrać! Masz się przyłożyć. – No dobra, a z kim? – Z Brzytwą. – Co, kurwa? Brzytwa to nadzieja tego kraju. Gość, w którego zainwestowano grubą kasę. Jest młody, był w więzieniu. Można go zobaczyć w teledyskach. Ma trójkę dzieci, każde z inną kobietą. W branży wszyscy wiedzą, że Brzytwa to balon. Przede wszystkim nie walczył jeszcze z nikim dobrym. Podsyła mu się zardzewiałych emerytów. Goście mają nazwiska, ale brakuje im siły, by walczyć. Pach pach, bum bum, jeb i nokaut. Cały kraj cieszy się, że niepokonany Brzytwa zniszczył znanego przeciwnika. Przyjdzie ktoś dobry i balon pęknie. W latach świetności znokautowałbym go jedną ręką, ale teraz… Jestem już zbyt zniszczony, by z nim wygrać. – Baryła. Nie dam rady. – Czułem, jak całe moje ciało wyje po walce. – Dasz. Mam plan. – Jaki plan? – W głowie huczało mi przecież tak, że mogłem go nie zrozumieć. – Brzmisz jakoś dziwnie. Może jutro ci powiem. Teraz weź się wyśpij. – Pogadamy. Słuchawkę zamieniłem na pilot. Nacisnąłem „play”, a z głośników popłynęło parę dziwnych dźwięków, które przerwał jednostajny rytm perkusji. Po kilku sekundach nadeszło uderzenie gitar. Pearl Jam się rozpędzał. Podszedłem do okna. Mój jedyny widok to kilka porozrzucanych jak klocki lego bloków. Za dnia meczą swoją szarością, ale po ciemku przestają przeszkadzać. Gdzieś w dole między nimi jest kilka ławek i trzepak. Z 19. piętra w nocy widać tylko mrugające światła i mały pulsujący na zielono neon. Bielany śpią, a gdzieś w tle czai się niewidzialna Wisła. Wszedłem do kibla. Muzyka zza ściany pędziła swoim rytmem. Zacząłem sikać i poczułem, że ból rozrywa mi kutasa. Popatrzyłem na mocz wymieszany z krwią. Oberwałem mocno w nerki. Po paru dniach pewnie przejdzie. Podszedłem do szafki i wyciągnąłem rękę po wiśniówkę. Łyk wystarczył, by w brzuchu się zagotowało. Dwa następne i wróciłem do łóżka. „Don’t go on me” – krzyczał już Eddie Vedder. Brzytwa? Jest do trafienia – pomyślałem, nurkując znów w pościeli. Gdy położyłem swój łeb na poduszce, poczułem pod nim delikatną i ciepłą maź. Kurwa mać. Leżałem w miejscu, które wcześniej obrzygałem.\nROZDZIAŁ 2.Stanley Dla jego rodziców Ameryka była jak sen. Ojczyzna ich nie rozpieszczała. Dziadek walczył podczas powstania styczniowego. Potem widział, jak wieszają Traugutta. Żył w biedzie, a umierał w zgorzknieniu. Pozostał po nim nędzny dom. Wieś Sulmierzyce nie miała zbyt wielu argumentów, by ich zatrzymać. Nie było nawet co zabierać: strój weselny i krzyż. Ich syn urodził się w 1886 roku w Michigan jako Stanisław Kiecal, czyli Stanley Ketchel. Przyszły mistrz.\nROZDZIAŁ 3.Ustawka Nigdy nie używałem grzebienia. Nigdy też nie miałem brody ani tym bardziej wąsów. Całe moje moje dorosłe życie w lustrze widzę z grubsza tak samo. No, może poza tymi chwilami, gdy mam rozbity ryj. Wtedy unikam lustra. Leżę na łóżku i golę się elektryczną maszynką. Teraz wyłączyłem ją i dalej słyszałem to irytujące bzyczenie. Bo gdy po walce mija ból bani, to pozostaje szmer. Nadchodzą kolejne dni, a coś szumi. Jakby w środku latała mucha, która nie pozwala zebrać myśli. Nie pamiętam, czy wychodząc z domu, zgasiłem światło, zamknąłem drzwi i wyłączyłem gaz. Kilka razy okazywało się już, że nie. Jakbym był za szybą. Słowa docierają wolniej, myśli krążą dłużej. Nie mogę wykonywać dwóch rzeczy jednocześnie. Z jedną też bywają problemy. Jadę samochodem i trzymam się kurczowo wszystkich ograniczeń prędkości. One trochę usprawiedliwiają to, że jadę jak ostatnia pizda. Boję się, dlatego zaciskam ręce na kierownicy. Jestem przerażony tym, co dzieje się na drodze. Pełno aut wokół, zmieniają się światła i pojawiają się ludzie. Z całych sił wytężam umysł. OK. Zielone. To jadę. Nie, piesi. Zatrzymali się. Dobrze. Tylko proszę, już bez żadnych gwałtownych ruchów. Żadnych alarmów i niespodzianek. Śpiewa w radiu jakiś smętny koleś. Potrzebuję tego samego. Potrzebuję pustej jezdni. Gdy docieram na miejsce, czuję ulgę. Wysiadam, choć zaraz muszę wrócić. Zamknąłem samochód czy nie? Zaciągnąłem ręczny? Patrzyłem już dwa razy, ale nie jestem pewien. Przed chwilą było zamknięte, ale jak sprawdzałem, mogłem otworzyć. Może powinienem jeszcze wrócić. Myśli latają po głowie, a ja staję przed drzwiami olbrzymiego sex shopu. Tu zawsze panuje dobra atmosfera. – Może ciasteczko? – Na progu różowej krainy przywitała mnie Sabina. – Nie, dzięki. Miała czerwone szpilki i czarną miniówkę. Okrągłości wyłaniały się z każdej strony, ale sytuację trochę ratowały długie nogi. Nikt nie dałby jej tych czterdziestu lat. Sabina była partnerem biznesowym Baryły. Tak się przedstawiała, choć w gruncie rzeczy była po prostu burdelmamą. No, może kimś więcej, bo rzeczywiście miała nosa do interesów. Swoją karierę zaczynała w Anglii. Pojechała tam do pracy wraz z kilkoma kolegami. Wcześniej kręciła z każdym, a gdy założyli burdel, zaczęła w nim pracować. Gdy jej przyjaciele trafiali potem kolejno do paki, ona przejęła stery. Interes trzymała stalową ręką, ale dbała też o dobry kontakt z dziewczynami. Po roku miała całą sieć. Po dwóch – małe imperium. Wtedy zrobiło się wokół niej gęsto. Koledzy zaczęli wychodzić z więzienia i domagać się kasy z biznesu, który wciąż uważali za własny. Szybko przepędziła ich obstawa Sabiny. Tak zaczęła się polsko-polska wojna w środku Anglii. Lokale płonęły, a ulicami popłynęła krew. Sabina po kilku tygodniach miała dosyć. Wróciła do Polski, gdzie szybko zaczęła interesy z Baryłą. – Słyszałam, że będziesz znów walczyć, Misiaczku. – Sabina ledwo trzymała się na nogach, ale była w świetnym humorze. – Całe moje życie to walka. – No tak. – Przytaknęła, ale nie bardzo chyba złapała, co mówię. – A ty, widzę, już po kilku drinkach. – Mam dziś urodziny. – Tak właśnie myślałem. Sto lat, Słońce. Powiedziałem „po kilku drinkach”, by nie zrobić jej przykrości. Tak naprawdę była po kilku tysiącach drinków, które piła nieustannie od kilku lat. Sabina swoje urodziny świętowała przez cały rok. Była profesjonalistką. Choć całe dnie chodziła nawalona, wszystko miała ogarnięte na czas. – Idziesz? – zapytał Baryła, który był w podobnym stanie. Najpierw się zatoczył, a potem zakręcił wokół własnej osi. W czasie obrotu złapał za karton z dmuchanymi lalkami. – Ty też łoisz od rana? – Nie, od wczoraj. Chodź na zaplecze. Na tyłach mieściło się coś na kształt biura. Wszędzie walały się pornusy. Był też Oczko, nasz dawny kumpel z podwórka. Stał przy ścianie w przyciemnianych okularach. Oko stracił jako dziecko. Założył się z kolegą, czy wyjmie je widelcem. Wygrał złotówkę. Gdy byliśmy młodsi, Baryła ciągle do niego mrugał. Oczko szybko wpadał w szał i biegał za nim po całym osiedlu. Nigdy go nie dogonił. Potem stali się nierozłączni. Gdy Baryła rozkręcał kolejne interesy, Oczko mu pomagał. Zaczynali praktycznie jako dzieciaki, sprzedając na targu pirackie płyty. To były czasy, gdy w takich miejscach można było kupić heroinę, polon i bliźniaki. Na tym tle Baryła prezentował się jak prawdziwy rekin biznesu. Wielki karton wypełniony podróbkami Madonny, Ace of Base i Varius Manx trzymali z Oczkiem pod garnkami. Gdy przychodziła policja, Baryła stwierdzał, że jeśli w pobliżu jest jakiś pirat, to musi to być ten koleś, i… pokazywał Oczka w przepasce. Policjanci wybuchali śmiechem. Dostawali jeszcze jakieś płyty Metalliki czy Iron Maiden, ewentualnie Smerfne Hity dla dzieci i wracali do domu. Oczko nie bardzo ogarniał, ale zawsze się przydawał. Był pracowity i wszystkie swoje siły skupiał na pilnowaniu porządku. Często sugerował, że jest Niemcem. Nikt nie wiedział właściwie dlaczego. Teraz Oczko siedział jak na szpilkach i obserwował Baryłę. Ten podszedł do barku i wyciągnął małą butelkę Jacka Daniel’sa. Usiadł i podrzucając ją w dłoni, zaczął mówić: – Będzie gala. Walką wieczoru jest starcie dwóch dziadów, czyli, jak oni to nazwali – zastanowił się Baryła – pojedynek legend: Bochen kontra Pantera. Wy będziecie się bić przed nimi. W tym momencie wypadła mu z ręki butelka. – Masz być dla Brzytwy przetarciem przed walkami w USA. Nikt nie będzie na ciebie stawiał oprócz nas – mówił, schylając się po butelkę. Szybko stracił jednak równowagę i padł na podłogę. Zastygł. Oczko ruszył na pomoc. – Żyjesz? – Pijesz, żyjesz. – Wyraźnie zadowolony ze swojej odpowiedzi Baryła podniósł się i podszedł do szafki, z której wyciągnął wielki wibrator. Zwrócił się ku kalendarzowi z dziewczynami i zaczął na nim pokazywać cycatą Latynoskę. – Będziesz bił tu. – Plastikowy kutas wskazywał cycki. – Będziesz walił na tułów. – Na tułów wali się w inne miejsce – wtrąciłem. – Spoko, żartowałem. Tak naprawdę to nie ma znaczenia, bo Brzytwę załatwimy my. – Ty i Oczko? Oczko niemal podskoczył i zrobił przerażoną minę. – Nie, ja z Igorem. – A dlaczego Igor? – Podobno Brzytwa dobierał się do jego córki. Igor był tajemniczym gościem. Cichy, ale w branży znali go wszyscy. Wiedziałem, że jest drugim trenerem mojego przeciwnika. – A skąd ty go właściwie znasz? – Siwy go zna, leżeli razem w jakimś sanatorium. Siwy to mój trener. Niegdyś legendarny zawodnik wagi średniej. Jego sportową karierę zniszczyły kontuzje. Od pewnego czasu nękają go wszystkie choroby świata. – Pogadamy dziś o tym w Nokaucie. Będę tam miał dla ciebie małą niespodziankę. To była duża niespodzianka. Facet ledwo mieścił się w fotelu. Od zawsze byli z Baryłą kumplami. Ernest, spec od PR-u. Umiał dbać o wizerunek wszystkich poza samym sobą, bo wyglądał jak wielki spocony mops. Wszyscy go jednak szanowali, bo występował w telewizji. Był znawcą. Wypowiadał się jako psycholog, socjolog, pedagog i, oczywiście, ekspert od PR-u. Gość potrafił na całą Polskę nagłośnić nawet najbardziej gównianą sprawę. Zamówiłem wodę z cytryną i podszedłem do stolika. Ernest skrzywił się, patrząc na moją szklankę. Sam miał przed sobą kolorowego drinka. Baryła był pochłonięty zabawą serwetkami. Chciał z nich stworzyć coś na podobieństwo wielkiego penisa. Nie był jednak mistrzem origami. W końcu narysował go na kartce i uradowany pomachał mi nim przed oczami. Zamyślił się na chwilę i przemówił: – Ernest zrobi nam tu promocję. Wystąpisz w internecie. – Ale to chyba nie jest takie trudne? – To proste – stwierdził Baryła. – Nie jakieś tam gazety. Na chuj to komu? Ernest się wszystkim zajmie. Na razie Ernest zajmował się obserwowaniem dziewczyn, które siedziały stolik obok. Nerwowo ruszał brwiami. Widać było, że chce im wysłać jakiś sygnał. Baryła go szturchnął. – No właśnie, na chuj? – automatycznie wyrzucił z siebie Ernest. – Ej, powiedz no Buldogowi, co go czeka w najbliższym czasie – zaproponował Baryła, który właśnie przypiekł sobie włosy, odpalając papierosa. Brzmiało to wszystko dość dziwnie. Nie jestem oczywiście znawcą wirtualnego świata. Potrafię sprawdzić pocztę czy wygooglować sąsiadkę, ale w sumie niewiele więcej. Mój syn jeszcze dobrze nie mówił, a już posługiwał się tabletem lepiej niż ja. Teraz robi nim rzeczy, o których nie mam pojęcia. Przepaść pokoleniowa. Pamiętam, jak uczyłem Baryłę obsługi komputera, a on dwoma rękoma chwytał za myszkę. Błądziłem tak myślami, ale Ernest też był gdzieś daleko. A właściwie to wrócił z daleka. Wyglądał jak niedźwiedź wyrwany ze snu zimowego. – Tak, no. Yyy… Słuchaj no, będziesz gwiazdą. Ja cię będę… yyy… wspierał. Ekipa będzie ci robić zdjęcia na treningach. Może pójdziemy na striptiz, chłopaki? To był słaby punkt Baryły. Człowiek, który był przez moment liderem polskiej branży porno, miał kilka sex shopów i burdeli, wciąż nie mógł dorobić się własnego baru ze striptizem. Dlatego też nałogowo chodził do miejsc, których właściciele mieli więcej szczęścia. Zastygał, patrząc na panienki, i myślał o tym, dlaczego jemu się nie udało. Miewał przez to depresję. Czasem pijany roztaczał wizje. Marzył o pięknym lokalu z dziewczynami różnych nacji, do których ustawiają się bogaci faceci po to, by w ich majtkach zostawić kasę. On miał być szanowanym właścicielem. Prób było kilka, ale nic nie wyszło. Najpierw był problem z dziewczynami. Wziął dziwki z miasta, ale szybko okazało się, że te nie chcą tańczyć. – Ja sobie na to nie pozwolę – powiedziała łamaną polszczyzną jedna Ukrainka, którą w trakcie jakiegoś wieczoru kawalerskiego Baryła wepchnął na rurę. Później nie było wcale lepiej. Gdy udało się już załatwić fajne i tańczące dziewczyny, pojawił się problem z miejscem. W centrum było o nie ciężko, a gdzie indziej przychodzili zboczeńcy. W dodatku biedni. Baryła zainwestował kupę kasy w łapówki dla urzędasów i udało się załatwić dobrą miejscówkę. Urządził wszystko po swojemu, ale skończyły się lata 90. i bogaci kolesie nie chcieli już przychodzić do miejsc, od których na kilometr waliło tandetą. Baryła dwoił się i troił. Organizował promocję na wieczory kawalerskie i zniżki na drinki. W tym czasie ludzie rozpoznawali moją gębę i musiałem tam ciągle siedzieć. Baryła był przekonany, że to ściągnie klientów. Nie ściągnęło nic poza romansem z azjatycką striptizerką. Po dwóch latach szarpaniny chłop zwinął interes. Właśnie wtedy na serio zajął się pornografią. Jako jeden z pierwszych wszedł w internet i miał z tego dobry hajs. Myśl o tym, że nie stworzył własnego klubu go-go, wciąż nie dawała mu spokoju. Często zapuszczał się do konkurencji. Stał w rogu i smutny patrzył na dziewczyny. Rozmyślał o tym, czemu nie tańczą u niego. – Dobra, trzeba zamówić taksówkę, godzina młoda, mamy koks. Idziesz, Buldog? – Nie, muszę trenować. – O drugiej w nocy? – Muszę się wysypiać. Jeszcze nie doszedłem do siebie po ostatniej walce, a jutro robię wydolność. – To se pośpij. Może przynajmniej będziesz jakoś wyglądał, bo ekipa do ciebie wpadnie. Rano okazało się, że ludzie od Ernesta byli na miejscu przede mną. Mój trener, Siwy, w ogóle nie przyszedł. Przez telefon stwierdził, że jest mu duszno i jedzie po niego karetka. Zacząłem bandażować dłonie. Fotki robiła młoda blondynka, a wokół biegał wąsaty gość z kamerą. Był też z nimi jakiś wielki typ, który najwyraźniej zajmował się ochroną. Facet przypominał wielkie niemowlę i przez cały czas skupiał się na jedzeniu orzeszków. Dziewczyna z aparatem co chwila wchodziła wąsaczowi w kadr, ale gość był spokojny. Czasem tylko podchodził, szczypał ją w tyłek i przesuwał. Zacząłem rozgrzewkę. Najpierw walka z cieniem. Słyszałem pstrykanie aparatu. Teraz dwie rundy na worku: pach pach, bum bum i jeb. Jestem w formie. Chyba to zauważyli. Zacząłem się rozkręcać: łup łup, bam bam, jeb. Gdy wyprowadziłem moją popisową serię, ekipy już nie było. Może dobrze, bo przez cały trening dzwonił telefon. Wyjąłem z torby komórkę. 16 nieodebranych. Po wciśnięciu zielonej słuchawki nie trzeba było długo czekać na wibrujący głos. – Halo? Moja była żona zadała mi jakieś pytanie i sama zaczęła na nie odpowiadać. Nie zrozumiałem, o czym rozmawiamy. Chodziło, zdaje się, o szkołę naszego syna, Marcina, ale nie byłem pewien. Patrycja mówiła w moim imieniu, ale najwyraźniej nie była usatysfakcjonowana tym, co słyszy. Zrozumiałem, że właśnie strasznie się o coś pokłóciliśmy. Milczałem, a ona wrzeszczała. Teraz była mowa o naszym nieudanym związku. Rozstaliśmy się bardzo dawno temu. Dziewczyna była pobudzona, ale po chwili okazało się, że ten temat też jej nie pasował. Zawyła apokaliptycznie: – Jesteś obrzydliwy! Połączenie zakończyło się histerycznym krzykiem. Trudno było nawet rozróżnić wyrazy, ale brzmiało to wszystko, jakby spadała w przepaść. Resztką sił złapała jeszcze powietrze po to tylko, by wydać swojej armii ostatnią komendę. Sądząc po tonie, chodziło o zrzucenie napalmu na tereny wroga. Właśnie w ten sposób ze sobą rozmawiamy. Każde moje słowo tylko pogarsza sytuację. Staram się więc nie odzywać. Patrycji to wcale nie przeszkadza. Kłótnia zawsze przebiega sprawnie i wybuchowo. Pewnie dlatego, że to kobieta oddana medytacjom i życiu duchowemu. Patrycja na co dzień jest kadrową w wielkiej korporacji, ale po godzinach zamienia się w uduchowioną Pati. Je tylko to, co spadnie z drzewa. Kolekcjonuje złote myśli i medytuje. O wszystkim można poczytać na jej blogu, który bije rekordy popularności. Na nim Patrycja radzi, jak zaakceptować samego siebie, by „otulić świat radością”. Prowadzi też new age’owe wykłady, na których opowiada o tolerancji i miłości. I o podróżach. Głównie tych duchowych. Takich w głąb siebie. Dzięki temu wszystkiemu ma energię, by jeszcze bardziej mnie nienawidzić. Do kłótni każdy powód jest dobry. Możemy się nawet ze sobą zgadzać, ale i tak ona będzie się drzeć: – Jesteś nieszczery! Mamy to wszystko przetestowane. Gdy mówię niewiele, to pewnie „sobie kpię”, a gdy w ogóle się nie odzywam, to i tak scenę robi sama. Powodem może być cokolwiek. Treść nie jest ważna, gdy można pokrzyczeć. Na pewno łatwiej zrobić jej dziecko, niż się z nią dogadać. Nigdy zresztą nie mogliśmy się porozumieć, tylko na początku tego nie zauważyliśmy. Krótka wakacyjna przygoda dość szybko zamieniła się w dramatyczną opowieść. To historia, która zaczyna się jak bajka, ale po chwili już wiadomo, że nawet jeśli jej bohaterowie będą żyć długo, to na pewno nie szczęśliwie. Nie wiem, co mnie w niej ujęło. Może to, że była ładna i chętna. Na początku było nawet śmiesznie. Starała się tak bardzo, że nie do końca wiedziałem, z kim mam do czynienia. Kręciły mnie jej rude włosy, a przekonało to, że dobrze gotowała. Że coś jest nie tak, zacząłem podejrzewać, gdy na ślubie poznałem jej znajomych. Specyficzne grono. Wszyscy medytowali, mówili sporo o miłości i mieli psychoanalityków. Indywidualnie uczestniczyli w pogłębionych terapiach, parami chodzili na mediacje, a całymi rodzinami na sesje grupowe. Oczywiście po kolejnych psychoanalizach czuli się „doskonale”. I natychmiast szli na następne. – Już prawie przerobiłam swoje relacje z ojcem – mówiła przy stole czterdziestoletnia koleżanka Patrycji, a jej znajomi byli zachwyceni. Wszyscy też namawiali mnie, bym rozpoczął własną terapię. – Po co mam chodzić? Nie mam żadnego problemu – odpowiedziałem kiedyś całkiem szczerze. Kilka osób wysłało mi kpiące uśmiechy. Inni patrzyli na mnie po prostu jak na idiotę. – Jeśli tak myślisz, to musisz mieć ogromne problemy – przemówił guru. Bo grupa miała swojego lidera. Był nim mistrz joginów, który na podstawie twojego wyginania był w stanie wywnioskować, jaka trauma dotknęła cię w dzieciństwie. – Jaki on jest uważny! – zachwycała się Patrycja. Wszyscy siadali, robili oświecone miny i słuchali. Guru przemawiał o „etyce codzienności”. Gdy spytałem Patrycję, czy nie przeszkadza jej, że facet, który tyle mówi o moralności, zostawił już trzecią żonę i ma kilkoro dzieci, którymi się nie interesuje, zrobiła lekko zdziwioną minę. – Trzeba nauczyć się oddzielać przeszłość od obecnego życia. Każdy z nas popełniał błędy. – Błędy? Przecież on dyma teraz jakieś nastolatki. – Widzisz, nauczył się czerpać radość z tego, co go otacza. To ważna lekcja. Znajomi Patrycji potrafili bez większego skrępowania cieszyć się życiem. Radośnie i spontanicznie wymieniali się partnerami. Najważniejsza była miłość. Pomyślałem, że muszę wymiksować się z tego syfu. Właśnie wtedy okazało się, że Patrycja jest w ciąży. – Będziesz ojcem – powiedziała. A ja poczułem, jak smakuje naprawdę ciężki nokaut. Oczywiście zależało mi na małżeństwie i dziecku. Chciałem o to wszystko walczyć. Nie trwało to za długo. Każdego dnia chciało mi się coraz bardziej rzygać. Otwierałem rano oczy i brakowało mi powietrza. Decyzja podjęła się sama. W końcu chyba lepiej, by dziecko nie miało pod jednym dachem nienawidzących się rodziców. Wtedy do akcji wkroczyła moja niedoszła teściowa, obecnie znana lepiej jako babcia Żaneta. Szybko też okazało się, że ta miła siwa pani w grubych okularach, która zrobiła mi nawet kiedyś zupę, na hasło „pieniądze” zamienia się w anioła śmierci. Jej paliwem była chciwość. Babcia Żaneta dbała o to, by w moim życiu nie brakowało atrakcji. Na dobry początek chciała mi odebrać prawa rodzicielskie i wsadzić do więzienia. Dzięki jej staraniom mogłem z bliska przyjrzeć się pracy takich instytucji, jak prokuratura, policja czy sąd. Tego ostatniego babcia była zresztą stałym bywalcem. Weteranka alimentów po czterech rozwodach, która w wolnych chwilach sprawdza w necie, jak najskuteczniej oskarżyć mężczyznę o znęcanie się nad dzieckiem. Patrycja miała przetarte szlaki. Lata doświadczeń sprawiły, że w żeńskiej części jej rodziny słowo „ojciec” znaczyło tyle, co „wróg”. Wszystko było przemyślane. Jeśli facet nie chce być z matką dziecka, to nie chce też być z samym dzieckiem. To proste. W tym świecie kobieta może wszystko, bo też na wszystko ma swoje wytłumaczenie. Podstawowe założenie jest jasne: facet nie zamierza widywać się z dzieckiem ani płacić. To, że jest inaczej, nie ma tu większego znaczenia. Bo jeśli ojciec chce się spotykać z dzieckiem, to tylko po to, by zrobić na złość matce. Czyli tak naprawdę wcale nie chce się z nim spotykać. W ten sposób dochodzimy do ostatecznej doktryny babci Żanety dopracowanej przez Patrycję: dziecko kocha matkę i potrzebuje pieniędzy ojca. Nigdy na odwrót. Babcia Żaneta obmyślała plan, a Patrycja starała się go pogodzić z naukami Buddy. Plan był jasny. Ukarać mnie, ponieważ jestem złym człowiekiem. A jestem, bo nie chcę widywać się z dzieckiem. Co prawda właśnie walczę o to przed sądem, ale mniejsza o szczegóły. Na litość nie ma miejsca. W praktyce babcia Żaneta była mózgiem przedsięwzięcia, a Patrycja jej żołnierzem. Obydwie tworzyły zespół do walki z rzeczywistością. Trochę przerażający, trochę zabawny i na szczęście nieskuteczny. W rytmie kolejnych spraw wymyślały swoje durne kłamstwa. Zgodnie z własną logiką, gdy już przegrały, co tylko było można, ogłosiły zwycięstwo. Moralne. Robiły przecież wszystko dla dobra dziecka. Podczas krótkiej rozmowy z Patrycją przelatują mi przez głowę wszystkie te wspomnienia. Kiedyś wypełniając jakieś dokumenty syna, w rubryce „matka” wpisałem „nieznana”. Miałem potem przez to trochę problemów. Nie chcę za dużo myśleć o byłej żonie. Schowałem więc do kieszeni telefon, ale znów zaczął dzwonić. Popatrzyłem na ekran. Tym razem po drugiej stronie czekał Baryła. Brzmiał, jakby nadawał z ukrycia. Mówił cicho i starannie oddzielał wyrazy. – Bądź… U… Mnie… Za… Godzinę… Wiesz… Kto… Będzie. – Nie wiem. – No jak nie wiesz. Wiesz… Śruby… Dentysta… Ulica. Najwyraźniej Baryła znów miał fazę na podsłuchy. To, o czym gadał ze mną przez telefon wczoraj, teraz było już tajemnicą. Gdy wydawało mu się, że jest podsłuchiwany, rzucał dziwne hasła. Nadawał szyfrem. – Igor będzie? – spytałem w końcu. – Kurwaaa! Nie żaden Igor. Nic nie wiem. Przyjeżdżaj. Gdy dotarłem, czekał już na miejscu. Właściwie trudno go sobie wyobrazić bez dresu. Igor jest z nim najwyraźniej zrośnięty. Z kombinezonu wystawała tylko jego łysa głowa, a małe oczka chodziły na wszystkie strony. – Nienawidzę tego bydlaka. Najchętniej bym go zarąbał – mówił nakręcony. – Spoko, Igor. – Baryła polewał. – Załatwimy go. A przy tym będzie hajs. – Niech sobie zapamięta. Ten łysy śmieciarz bez szkoły. Rucha wszystko, co tylko się do niego zbliży. Opowiada o tym, że będzie mistrzem świata. Podjeżdża swoim starym BMW. Codziennie to samo. Każdego dnia nowe idiotki. Zmieniliśmy mu chatę, bo w bloku, w którym mieszkał, kilku zazdrosnych mężów chciało go zabić. Ledwo wprowadził się do następnego mieszkania, zaraz skargi, że burdel założył. I rzeczywiście – przychodzę tam kiedyś wieczorem, a tu dziewczyny biegają po korytarzach, a jakiś jego kumpel jeździ nago windą. Na drzwiach wizytówka: „Witamy u legendy warszawskiego swingerstwa”. W końcu wyprowadziliśmy go na wieś. Mija kilka miesięcy, okazuje się, że tam sąsiadka w ciąży, dwa rozwody na wiosce, jakiś gość go z widłami gania, proboszcz przeciwko niemu ludzi z ambony nakręca. W końcu podpalili mu ten dom. Nikt już nie ma na niego siły. A teraz wystartował z łapami do mojej Agatki. Wiecie… – Igor miał łzy w oczach. – Ona ma tylko szesnaście lat. – Tego tak nie można zostawić. Nasz Buldog to porządny chłopak. – Baryła poczuł wiatr w żaglach. – Też ma córkę. – Ze zdziwieniem popatrzyłem na Baryłę, a ten wysłał mi spojrzenie z serii „stul pysk”. – Nie syna? – spytał ze zdziwieniem Igor. – I syna, i córkę. Ale nie jesteśmy tu po to, by o tym gadać – uciął Baryła. – Aha. – Igor przytaknął, a mój promotor ruszył do ataku: – Buldog nigdy nas nie zawiódł. To zupełnie inna liga niż Brzytwa. Dla takich kolesi, jak on, zasady nie istnieją, dla Buldoga są ważniejsze niż pieniądze. Igor pokiwał ze zrozumieniem. – Dobra, chłopaki. Ja go muszę zobaczyć na deskach. Ta przegrana go załamie. – W oczach Igora pojawiła się prawdziwa nienawiść. – Zniszczymy go. Po pierwsze Brzytwa ma problemy z lewą ręką. To tajemnica. Niezaleczona kontuzja. Właściwie to miał nie walczyć, ale przekonałem go, że Buldoga to i bez obu rąk by pokonał. Chciałem coś powiedzieć, ale nie bardzo wiedziałem co. Jak zwykle pomógł mi Baryła. – To prawda. Buldog jest wrakiem. Ma problemy z błędnikiem. Czy jestem wrakiem? Nie do końca. Lata lecą i człowiek słabnie. Nie jestem taki szybki jak kiedyś i nie mam już takiego ognia. Jednak wciąż coś się tli. Lądowałem kilka razy na dechach, ale nie dałem się poważnie naruszyć. Moja jedyna walka mistrzowska zakończyła się w szpitalu, jednak czuję się rozbity. A nie każdy wytrzymuje. O tym, że twój organizm sobie nie radzi, dowiadujesz się, gdy jest już za późno. Napatrzyłem się przez te wszystkie lata na kolegów, którzy trzęśli się nawet wtedy, gdy nie było zimno. Niektórzy po kilku zawodowych walkach nie potrafili sobie nalać herbaty. A po zakończeniu kariery poruszali się tak, jakby potrzebny był im pies przewodnik. Przyjęli wystarczająco dużo, by najprostszy proces myślowy był dla nich katorgą. Ja jakoś sobie radziłem. Panowałem nad tym, co dzieje się w mojej głowie. Czasem miałem tylko jakieś luki albo problemy z zebraniem myśli. – Dlatego sama ręka nie wystarczy. – Jaki masz plan, Igor? – pytał Baryła. – Po pierwsze podsyłam mu kurwy na noc. – Skąd wiesz, że już ich tam nie będzie? – Wiem. Przed walkami udaje się go przez kilka dni upilnować. Zamykamy go w hotelu. Nikt nie wie, gdzie jest. Nawet on. Trzeba będzie podesłać całą imprezę pod jego pokój. Za dziewczyny zapłacisz ty, Baryła. Masz znajomości w środowisku. Znajdziesz takie, które mu czegoś dosypią. – Będę płacił za dziwki nie swojego zawodnika? Tego to jeszcze nie było. – Baryła był wyraźnie uradowany i rzucił mi porozumiewawcze spojrzenie. – To zresztą stary numer, ale nieskuteczny. – Teraz przemawiał tonem znawcy i sięgnął po historyczne odwołania. – Po czymś takim półprzytomny Mike Tyson zdobył tytuł mistrza z rzeżączką. – Po pierwsze Brzytwa to nie Tyson. Po drugie mam też lormetazepam. Załatwię, żeby dostał go przed walką. – Igor starał się robić wrażenie kogoś, kto ma wszystko przygotowane. – Lora-co? – Będzie miał spowolnione reakcje, ale nawet nie będzie o tym wiedział. – Brzmi to wszystko bardzo rozsądnie i uczciwie. Podoba mi się – stwierdził Baryła. Mnie też się spodobało. W końcu nie będę musiał przegrać. Gdy Igor wyszedł, Baryła zaczął roztaczać swoje wizje: – To szansa dla całej grupy. Duża gala, telewizja, zainwestujemy kilka tysięcy w zakłady na ciebie, a przelicznik będzie kosmiczny. Nie szło to wszystko ostatnio za dobrze, ale odbijemy się. Na sporcie nie zarobiłem już od kilku lat. Bo prawdziwą kasę na walkach robią tylko mistrzowie, a z tymi wciąż był problem. Gdy zaczynaliśmy, ambicje były duże, a początek niezły. Ja byłem filarem stajni. Baryła dokooptował kilka amatorskich talentów. Plan był prosty. Miałem jeździć po świecie, a oni zapełniać gale w Polsce. Mój opiekun opanowywał kolejne tajniki bokserskiej promotorki. Najważniejsze jest to, by gala była w telewizji. Jakiejkolwiek. Wtedy bilety w pierwszych rzędach można sprzedawać za kosmiczne sumy. Ludzie, którzy tam siedzą, są tak blisko postawionego wysoko ringu, że nie mogą oglądać walki. Zapłacą jednak każde pieniądze, bo wydaje im się, że będzie ich widać w TV. Do tego po wszystkim trzeba zorganizować bankiet. Jest grupa osób, która zastawi chatę, by tylko zrobić sobie fotę, na której będzie widać, że imprezują z jakimś znanym sportowcem. Cena w barze za whisky może większa niż budżet przeciętnej rodziny, a i tak alkohol będzie się lać strumieniami. Baryła szybko załapał, że gale najlepiej robić samemu. Inaczej nie da się zarobić. Do tego trzeba mieć kilku zawodników. By jednak ludzie chcieli ich oglądać, bokserzy muszą mieć porządny rekord. To też trwa. Najpierw organizuje się mniejsze gale w miejscu typu Legionowo czy Pionki i zwozi bokserów z południa Europy. Promotor dba, by przeciwnicy mieli ważne licencje i nie wiedzieli zbyt szybko o walce. W przeciwnym przypadku mogliby się do niej przygotować. Najczęściej goście ważą za mało albo za dużo, nie mają siły i własnych butów. Cała impreza kończy się dla nich ciężkim nokautem. Mimo to są zadowoleni, bo na co dzień pracują na stacji benzynowej i właśnie wpada im dodatkowa kasa. Nasi też się cieszą. Na koncie zwycięstwo przed czasem. Rekord coraz lepszy. Baryła zorganizował kilka takich gal. Rywale byli coraz bardziej żenujący, a nasi zawodnicy przestali czuć jakąkolwiek presję. Szybko przerodziło się to wszystko w towarzyskie wydarzenia. Niektórzy wierzą, że na kacu dobrze się walczy. Przyjeżdżała ekipa bokserów na miejsce i zaczynała łoić. Chłopcy odwiedzali okoliczne dyskoteki i wyrywali miejscowe dziewczyny. Działało to przez lata, bo wszyscy i tak następnego dnia wygrywali. W końcu przed jedną z gal popłynęli tak mocno, że trener musiał ich rano zbierać z podłogi. Wyglądali jak trupy, ale było już za późno, by odwoływać wszystkie walki. Nikt nie potraktował poważnie ich tłumaczeń, że dosypano im czegoś do drinków. Przecież i tak zawsze wygrywali. Nie było się więc czym przejmować. Tak się przynajmniej wszystkim wydawało. Gala musiała się odbyć. I tak, walka za walką, zawodnicy padali po pierwszych ciosach. Tylko nie ci, co zawsze. Nieco przerażeni byli nawet sami przeciwnicy. Walka za walką. Nokaut za nokautem, tylko nie w tę stronę. Gala się zakończyła, a wszyscy nasi zawodnicy nie mieli już zera w rekordzie. Wszyscy z wyjątkiem jednego. Jan Ćwiek z wagi półśredniej wygrał swoją walkę. To był taki dziwny chłopak z Podkarpacia. Trzymał się z boku i nigdy nie pił. Podobno obiecał to kiedyś swojej matce po tym, jak jego nawalony ojciec pobił ją do nieprzytomności. Ćwiek stał się ważną postacią w grupie. Czas płynął, a on wygrywał kolejne walki. Wkrótce któraś z federacji zaczęła go nawet klasyfikować w rankingu. W sumie nie wygrał nigdy z nikim znaczącym, ale jego rekord 29–0 musiał robić wrażenie. W ten sposób niepokonany Jan Ćwiek z Podkarpacia znalazł się wśród najlepszych zawodników w swojej kategorii. Za chwilę przyszła też propozycja. Mistrz z USA chciał walki na swoim terenie. Wszystko miała transmitować HBO. Baryła nie do końca wierzył w swojego zawodnika, ale jak zobaczył, ile kasy leży na stole, to od razu kupił bilety na samolot. Zaczęła się promocja. „Polak ma szanse na tytuł” – pisały gazety. Widzowie dowiedzieli się, że Ćwiek jest gościem, który przeciwników kasuje jednym ciosem. Podobno wielki mistrz z USA nie wie, w co się wpakował. W Polsce walka miała być pokazywana w systemie PPV, a kolejni fachowcy mówili o sporych szansach. Maszynka promocyjna działała dobrze. Ludzie, chcąc zobaczyć triumf Polaka, wykupili transmisje i wstali o czwartej w nocy. Hala była wypełniona po brzegi amerykańską Polonią, która pokochała Ćwieka. Atmosfera była patriotyczna, a trybuny biało-czerwone. Wszyscy zobaczyli, jak pewny siebie Polak wchodzi do ringu. „Po zwycięstwo” – dodali komentatorzy. Gong oznajmił początek wielkiej bitwy. Pierwsze uderzenia Ćwieka padły dość daleko od rywala. Wielki mistrz balansował i schodził z linii ciosu. Ręce Polaka pruły powietrze, a on wykonywał swoje czarodziejskie sztuczki. Po kilku przestrzelonych uderzeniach ciało zaczyna dramatycznie boleć. Każdy cios lądujący w pustce to uczucie, jakby ktoś wyrywał rękę. Ćwiek z bólu opuścił na sekundę gardę. Wtedy przyszedł czas na pierwszą kontrę. W sumie przez całą walkę mistrz z USA wyprowadził trzy ciosy. Co oznaczało, że Ćwiek trzy razy leżał na deskach. Za pierwszym razem podniósł się tylko dlatego, że był za bardzo oszołomiony, by stracić przytomność. Po drugim ciosie wyglądał, jakby był w agonii, ale wstał. Walka trwała jakąś minutę, więc sędzia nie chciał jej przerywać. A powinien. Po trzecim ciosie Ćwiek opuścił ring na noszach. Potem okazało się, że ma dość poważne zaburzenia równowagi. Przez jakiś czas nie mógł też mówić. To była jego ostatnia walka. O boksie nie chciał już słyszeć. Kasę zainwestował w małe autobusy, którymi woził dzieci po wsiach do szkoły i na wycieczki. Część gości z grupy Baryły szybko poszła w bumowanie i sprzedawanie walk. Inni, jak Ćwiek, po porażkach wycofali się z branży. Trzech chłopaków postanowiło pojechać do Bułgarii, by tam założyć własny biznes. Na miejscu mieszkała kuzynka jednego z nich. Nim interes zdążył się rozkręcić, zabrakło kasy. Chłopcy byli silni, a i doświadczenie w świecie przestępczym mieli spore. Postanowili poszukać zajęcia dla siebie. Najprościej było się wziąć za ochronę lokali. Całkiem nieźle prezentowały się te należące do Rosjan. W pierwszym miejscu od razu dostali pieniądze. W drugim też kasę podali im bez większych oporów. W trzecim rozstrzelano ich z broni maszynowej. Baryła pomagał nawet potem dziecku jednego z nich. Żal było taty, który mógł jeszcze trochę powalczyć. Trudno jest znaleźć odpowiednich pięściarzy. W grupie Baryły brakowało zawodników z prawdziwego zdarzenia. Zawsze było sporo chętnych, którzy wymiękali po pierwszych poważnych dechach. Jeździliśmy na turnieje amatorskie i szukaliśmy talentów. Następcy Mike’a Tysona jednak nie spotkaliśmy. Było kilku solidnych gości. Baryła kombinował, jak załatwiać im takich przeciwników, by bez większego ryzyka pięli się w rankingach. Czasem udawało się nawet dopchać do jakiegoś mistrzowskiego strzału, ale tytułu wciąż się nie doczekaliśmy. Z kasą też bywało różnie. Przez pewien czas grupa była nawet finansowana z internetowej pornografii Baryły. Problem był też z trenerem. Wszystkich miał szkolić Siwy, ale on czasem po prostu znikał. Za pierwszym razem, gdy przepadł bez wieści, zaczęliśmy nawet organizować poszukiwania. Baryła zrobił zebranie całej grupy. Przyszli wszyscy, od zawodników po sprzątaczki. Każdy mówił o tym, kiedy ostatni raz widział Siwego. Baryła słuchał i starał się połączyć tropy. Męczył się, ale nic mu nie wychodziło. Nagle jeden z młodych zawodników rzucił: – Szkoda, że Siwy zniknął, bo wisi mi tysiąca. Sala wybuchnęła tłumionym śmiechem. Oburzona sekretarka wtrąciła: – Jak możesz to teraz wspominać? Mi jest winien trzy tysiące i nic nie mówię. Szybko okazało się, że Siwy wisi coś każdemu. Największe długi miał zresztą u sprzątaczek. Baryła przypomniał sobie, że ostatnio jego szkoleniowiec domagał się kilku pensji z góry. Na sali zapanowało poruszenie. – Tylko skąd te długi? – zaczął się głośno zastanawiać Baryła. – Może przez tę ruletkę, szefie? – wtrącił Oczko. – Jaką, kurwa, ruletkę? – No, ruletkę. Chyba grał czasem… Nie? – Nie przez ruletkę, tylko karty – odezwał się znów jeden z młodszych chłopaków. – Kiedyś w pokera przegrał z nami na zgrupowaniu kilka tysi. – Raczej przez jednorękich bandytów. Kiedyś w hotelu całą noc przed walką na takim grał – dodał ktoś jeszcze. Zapanowała cisza. Baryła wstał i rzucił: – Nie będę poszukiwał hazardzisty, sam się znajdzie. Miał rację. Przez jakieś dwa tygodnie była cisza, po której nagle Baryła dostał esemes z jakiegoś dziwnego numeru: „Wasz kolega jest w Hotelu Młyn we Włocławku”. Na pomoc ruszył Oczko, który był trochę zdziwiony, bo miejsce robiło wrażenie dość ekskluzywnego. Jeszcze bardziej zaskoczyło go to, że jego kolega przebywa w najdroższym apartamencie. Okazało się, że Siwy głównie leży i płacze. Ostatnie pożyczone pieniądze wydał właśnie na pokój w hotelu. Po krótkiej rozmowie wyszło na jaw, że do drobnych długów wśród kolegów trzeba dodać jeszcze te u rodziny, w bankach i punktach z szybkimi kredytami. Na jego pensji wisiał komornik, który próbował wyciągnąć zaległe alimenty. Powrót do rzeczywistości był trudny. Siwy przez chwilę był nawet nauczycielem wuefu. Do momentu, gdy zgubił ucznia podczas wyjścia na basen. Gdy zaginiony się odnalazł, policja była na miejscu. Baryła w końcu się nad nim zlitował, wszystkie jego długi zamienił w jeden kredyt, które trener spłacał już tylko u niego. To był jeden z tych momentów, gdy przyszłość grupy zawisła na włosku. – Ten bajzel może mu się jeszcze do czegoś przydać – stwierdził jednak Baryła. Co prawda branża pornograficzna i nocne kluby dają pewniejsze pieniądze, ale w boksie też czasem trafia się duża kasa. Kiedy jakiemuś chłopakowi nie szło na ringu, najczęściej pomagał promotorowi przy interesach. Ciężkie ręce za małe pieniądze zawsze się przydadzą. Baryła zmienił trochę strategię i szukał talentów na innych kontynentach. Był pomysł, by sprowadzić kilku wielkoludów i zrobić z nich bokserów wagi ciężkiej. Wtedy okazało się, że wszyscy kurczą się w samolotach. Sprowadzasz wielkiego, prawie dwumetrowego chłopa, a po przylocie chłop ma ledwo metr dziewięćdziesiąt. Niestety nic nie da się zrobić bez pośredników, a kłamią wszyscy. Jak przy kupowaniu używanego samochodu. Pytasz sprzedawcę: proszę mi szczerze powiedzieć, czy nie był bity, bo nie wiem, czy jechać dwieście kilometrów? „Panie, jak spod igły”. Na miejscu okazuje się, że auto nie ma miejsca, które nie zostało rozjechane przez tira. Tak samo jest ze sprowadzaniem zawodników. Szukamy gości do wagi ciężkiej. „Czy on rzeczywiście wygląda tak, jak na zdjęciach?” „Tak, oczywiście”. A przyjeżdża jakiś typ, który walczył dwie kategorie niżej.\nPetarda Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-7942-978-3 © Piotr Witwicki i Novae Res s.c. 2015 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Łukasz Zdancewicz KOREKTA: Paulina Zyszczak OKŁADKA: Magdalena Zawadzka ZDJĘCIE NA OKŁADCE: © Eugenesergeev | Dreamstime.com KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Petarda-ebookRO/p121207i215820" target="_blank" title="Petarda [Piotr Witwicki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Petarda [Piotr Witwicki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Morawiecki w Davos spotka się m.in. sekretarzem USA do spraw energii i szefem Google'a - TwojaAnglia.eu Morawiecki w Davos spotka się m.in. sekretarzem USA do spraw energii i szefem Google'a - TwojaAnglia.eu\nMorawiecki wskazał, że podczas rozmów na Forum Ekonomicznym poruszy też temat polityki prorodzinnej. Ponadto – jak dodał – Polska będzie w Davos zwracać uwagę innych państw na konieczność walki z wyłudzeniami podatkowymi. Zwrócił uwagę, że dzięki polskiej polityce w tym zakresie ściągalność podatku VAT wzrosła rok do roku o 23 proc. „W zeszłym roku mamy już 157 mld w porównaniu do 127 mld rok wcześniej” – mówił.\nźróło: (PAP)/rbk/ par/\nWyjście Wielkiej Brytanii z UE byłoby dla Europy katastrofą\nW kategorii: BIZNES, POLSKA\tTagi: davos, Mateusz Morawiecki, światowe forum ekonomiczne


Tani program do zarządzania firmą - strona 3 - Zarządzanie - Forum dla księgowych i kadrowych - księgowość i kadry - INFOR.pl\nNapisano 01 czerwiec 2016 - 13:29\nAby myśleć o wprowadzeniu w firmie systemu do zarządzania, warto skupić się na jej potrzebach. Analiza wszystkich obszarów pozwoli dobrać najlepsze rozwiązania. W przypadku rozwijających się firm warto postawić na system ERP, który dostosuje się do specyfiki branży, jak np. System ERP Streamsoft Prestiż dla firm handlowych, usługowych i produkcyjnych www.streamsoft.pl/streamsoft-prestiz lub System ERP Streamsoft Verto dla branży retail i e-commerce www.streamsoft.pl/streamsoft-verto\nNatomiast jeśli firma ma małe potrzeby, dopiero zaczyna, warto poszukać rozwiązań w wygodnej chmurze, jak np. Firmino.pl\nDokładnie. System ERP to rozwiązanie, które pozwala nam zoptymalizować wiele procesów w przedsiębiorstwie. Myślę, że każda z firm, które chcą się rozwijać musi mieć taki program.\nNapisano 02 czerwiec 2016 - 10:31\nNapisano 09 czerwiec 2016 - 13:01\nProgram do zarządzania firmą powinien być dobry, a nie tani, poszukajcie sobie w Tradiss bo wypuścili na rynkek chociażby Enova365 program ERP który naprawdę zbiera bardzo dobre opinie, ale o tym to już bezpośrednio należy czytać na ich stronie - http://www.tradiss.pl/osobiście uważam, że wybór programów tej klasy jest dość spory na rynku.\nNapisano 09 czerwiec 2016 - 15:55\nBardzo szeroką gamę programów, które pomogą Ci sprawnie zarządzać firmą, znajdziesz w ofercie RESET2 z Wrocławia. Programy do faktur, księgowe, do rozliczania należności, wszystko zależy od tego, czego poszukujesz.\nNapisano 16 czerwiec 2016 - 11:06\nU siebie używam Idea ERP. Niedrogi a przy tym funkcjonalny.\nNapisano 13 lipiec 2016 - 10:30\nJeżeli nie macie czasu aktualizować i zarządzać swoją stroną www, zobaczcie sobie ofertę http://twojadmin.pl/- firma oferuje opiekę nad serwisem bądź stroną www. To dobre rozwiązanie, jeżeli nie mamy wystarczającej wiedzy technicznej.\nNapisano 19 wrzesień 2016 - 15:28\nJa w swojej firmie korzystam z oprogramowania https://chmiuro.pl/pl. Mają bardzo ciekawą i niedrogą ofertę programów do zarządzania, klientami, kontaktami, oraz dokumentacją w zupełności wystarczającą do obsługi małej i średniej firmy\nNapisano 31 październik 2016 - 19:27\nJa zastanawiałem się nad wprowadzeniem w firmie systemu ERP (handel), ale w moim odczuciu to dosyć spora inwestycja plus, na której zwrot trzeba trochę poczekać... Na razie stanęło u mnie na Narzędziowni, prostym programie do ewidencji, jestem zadowolony,szczególnie z kontaktu bo zawsze jak się pojawi choćby najmniejszy problem to wystarczy jeden telefon i wszystko załatwione.\nPolecam ERP SyKOF. Może nie jest najtańszy, ale za to najlepszy na jakim pracowałam!\nNapisano 10 listopad 2016 - 15:11\nJak najbardziej też mogę polecić system erp - jest to wygodna platforma poprzez którą można zarządzać firmą oszczędnie i wydajnie. Jest wiele firm, które to oferują ale ja osobiście polecam Sente: http://www.sente.pl/...zadzania-firma/ - od dawna mam z nimi styczność i nigdy nie zawiodłem się na tym, co oferują\nNapisano 30 listopad 2016 - 21:40\nTutaj http://poradnikprzed....pl/kalkulatory są dostępne darmowe kalkulatory, które świetnie sprawdzają się w każdej firmie. Są bardzo pomocne.\nNapisano 03 grudzień 2016 - 19:19\nNie wiem ile kosztuje, ale polecam systemy erp firmy simple, bardzo pomocne w zarządzaniu firmą, dość proste w obsłudze i dobrze wykonane.\nNapisano 02 styczeń 2017 - 18:55\nMoja firma z kolei korzysta z Odeeli. Jest prosta w obsłudze i zastąpiła kilka innych programów, z których korzystaliśmy. Przy tym jest w całkiej przystępnej cenie, więc dostaliśmy dużo software'u za niską cenę.\nNapisano 23 luty 2017 - 14:30\nJeszcze nie korzystam ale udało mi się znaleźć coś takiego: https://inewi.pl/Ma to być aplikacja do organizacji czasem pracy, piszą o niej dość sporo i wyczerpująco więc wydaje się warta zainteresowania. Czy ktoś z Was zetknął się z tego typu apką? Na ile rzeczywiście oszczędza to czas?\nNapisano 19 marzec 2017 - 12:47\nPopieram, że program do zarządzania firmą powinien być dobry, a nie tani Aczkolwiek dużo producentów teraz wychodzi do ludzi z formami testowymi takich oprogramowań np. w wersji demo lub jako trial np na 14 dni lub na miesiąc. Jeśli ktoś poszukuje dobrego rozwiązania dla firmy IT to mogę polecić statlook. Polski systemu dzięki któremu można z łatwością monitorować komputery ale także udzielać pomocy użytkownikom. Po oswojeniu się z tym systemem można na prawdę czerpać z niego wiele korzyści.\nNapisano 21 marzec 2017 - 12:10\nZgadzam się z Garry42, nie zawsze warto stawiać na tani program. U nas w firmie używa się JIRA Polska - jest to platforma biznesowa, dzięki której praca w firmie jest o wiele prostsza. Jak ktoś chce na ten temat poczytać, to warto zajrzeć na ich stronkę: http://jirasolutions.pl/\nNapisano 23 marzec 2017 - 14:02\nJeśli chcesz płacić tylko za funkcje, które naprawdę są Ci potrzebne, to spodoba Ci się oferta http://innbusiness.pl/.\nJest to system umożliwiający fakturowanie, kontrolowanie czasu pracy, kontakt z klientami, a także obieg dokumentów w firmie. Program jest dostosowywany do danej firmy, dzięki czemu otrzymujemy elementy, które są rzeczywiście przydatne i z których będziemy korzystać. Ułatwia to zdecydowanie pracę i skraca czas nauki obsługi oprogramowania.\nNapisano 29 marzec 2017 - 10:32\nCałkiem niezłym i stosunkowo tanim rozwiązaniem do optymalizacji i zarządzania harmonogramami pracowniczymi, ewidencją czasu pracy i nadgodzin w firmie jest Grafik Optymalny z https://www.grafikoptymalny.pl. Wnioski po okresie testowym były dość jednoznaczne – znaczna oszczędność czasu w porównaniu z analogowym uzupełnianiem dokumentów oraz przejrzysty nadzór, co w dłuższej perspektywie pozwoli zaoszczędzić sporo pieniędzy.\nNapisano 04 kwiecień 2017 - 14:20\nWiem, że do zarządzania produkcją dobrze nadają się programy od simple, może tam znajdziesz coś dla siebie


Mateusz Dejnecki - Opinie, Kontakt\nOtrzymaj oferty od specjalistów jak Mateusz Dejnecki nawet w kilka minut\nSpecjalizujemy się w wykończeniach wnętrz. Oferujemy wykonanie wszelkiego rodzaju zabudowy g-k, kładzenie gładzi, malowanie, układanie glazury i terakoty oraz inne prace wykończeniowe.\nFirmy budowlane, Firma remontowa, Płyta karton gips, Malarz, Remonty mieszkań, Gładzie, Glazurnik, Ocieplanie poddaszy, Malowanie elewacji, Remonty domów i kamienic, Układanie paneli i parkietów, Remonty biur, Domy murowane, Zabudowa balkonu, Układanie kostki brukowej, Elewacje, Ocieplanie budynków, Sprzątanie biur\nMichał K. 23 sierpnia 2021\nZlecenie na malowanie tradycyjne, 57m², Lublin\nŁukasz W. 22 grudnia 2020\nZlecenie wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną szybko i solidnie. Polecam.\nPaweł S. 22 grudnia 2020\nMarcin S. Skubiszewski, 21 grudnia 2020\nProfesjonalne doradztwo. Zlecenie wykonane solidnie,terminowo. Firma godna polecenia\nPatryk S. Foxer Kominki, 22 listopada 2020\nPolecam, szybki kontakt. Praca wykonana zgodnie z ustaleniami, solidny wykonawca.\nod specjalistów takich jak Mateusz Dejnecki\nPowiązane produkty i usługi: Panele podłogowe, Płyty betonowe na ścianę, Rygipsy, Panele podłogowe Lubartów, Płyty betonowe na ścianę Lubartów, Rygipsy Lubartów\nUkładanie glazury terakaty 250m\nZachodnia 5, Lubartów\nNazwa firmy MATEUSZ DEJNECKI


Regulator DC/DC z kwalifikacją jakości AEC-Q100\nIntersil wprowadził do oferty nowe przetwornice do zastosowań w branży samochodowej. Urządzenia dedykowane są do systemów informacyjnych oraz zaawansowanego wsparcia kierowcy (ADAS) umożliwiając wykrywanie niektórych obiektów, dokonywanie podstawowej klasyfikacji, ostrzeganie kierowcy przed niebezpiecznymi sytuacjami na drodze.\nISL78235 to synchroniczny regulator DC/DC typu buck. Ten wysokowydajnościowy (do 95%) konwerter może dostarczyć prąd 5A przy napięciu z zakresu 2.7V – 5.5V. ISL78235 pracuje w zakresie częstotliwości taktowania od 500 kHz do 4MHz i oferuje zewnętrzną synchronizację w zakresie od 1MHz do 4MHz. Producent zaimplementował zabezpieczenia OTP, OCP, OVP dla wyjścia i UVLO dla wejścia.\nUkłady zamkniete są w obudowie TQFN 3mm x 3mm oraz większej WFQFN o wymiarach 5mm x 5mm. Producent zapewnia prawidłowe działanie regulatora w zakresie temperaturowym -40°C do +105°C dla obudowy 3mm x 3mm i -40°C to +125°C dla obudowy 5mm x 5mm.\nSE Spezial Electronic Sp. z o.o., REGON 210432961, NIP 598-13-96-269 Kapitał zakładowy 99.000 PLN, Wartość udziałów objętych za aport: 95.000 PLN Firma wpisana została do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla miasta Warszawy Wydział XIII Gospodarczy pod numerem KRS 0000062873


Kredyt konsolidacyjny- kluczowe instrukcjeKredyt konsolidacyjny to jeden z najbardziej rozchwytywanych produktÃ³w kredytowych, ktÃ³re moÅ¼emy aktualnie odszukaÄ‡ na naszym rynku usÅ‚ug kredytowych. Nie ma w tym niczego zdumiewajÄ…cego, dlatego, Å¼e jego zalety sÄ… szeroko ukazywane przez wszelkiego rodzaju biuletyny specjalistyczne. Na dodatek fak\nJak osiÄ…gnÄ…Ä‡ Doradca Kredytowy Sanok na przychylnych ustaleniach?Doradca Kredytowy Sanok to jedna z korzystniejszych technik finansowania naszych wymagaÅ„ w teraÅºniejszych czasach. Co braÄ‡ pod uwagÄ™ przy zaciÄ…ganiu tego gatunku zobowiÄ…zaÅ„? Jak nie popaÅ›Ä‡ w ponadplanowe zadÅ‚uÅ¼enia i co wykonaÄ‡, aby proces zwrotu przebiegÅ‚ bez wiÄ™ksz\nKredyt Sanok - no co szczegÃ³lnie zwracaÄ‡ uwagÄ™?Kredyt Sanok to jedna z dogodniejszych postaci kredytowania naszych wymagaÅ„ w obecnych czasach. Co braÄ‡ pod uwagÄ™ przy zaciÄ…ganiu tego typu deklaracji? Jak nie popaÅ›Ä‡ w ponadplanowe zadÅ‚uÅ¼enia i co zrobiÄ‡, tak aby proces zwrotu przebiegÅ‚ bez niepotrzebnych przeszkÃ³d? Tego typu pytania po


1 Czas Ustawienia języka\n2 Panel sterowania zegara, języka i regionu\nPoniższy przewodnik zawiera informacje na temat modyfikowania formatów i ustawień czasu i języka w systemie operacyjnym Microsoft Windows 10.\nWindows 10 zawiera opcje zmiany formatów, np. krótki i długi czas i daty, sama data i czas, automatyczne opcje, język interfejsu, a także dodanie obsługi innych języków do systemu.\nJednym z głównych problemów związanych z użytecznością systemu Windows 10 jest podział preferencji na dwa interfejsy.\nChociaż zawsze można było uzyskać dostęp do niektórych preferencji i opcji tylko za pomocą narzędzi zaplecza, takich jak Edytor zasad grupy lub Rejestr systemu Windows, dla większości użytkowników nigdy nie stanowiło to problemu, ponieważ wszystkie podstawowe preferencje konfiguracji były dostępne w Panelu sterowania systemu Windows.\nWiększość ustawień czasu i języka znajduje się na liście w nowej aplikacji Ustawienia dostarczanej z systemem Windows 10. Być może znasz tę aplikację, jeśli wcześniej pracowałeś na systemach Windows 8.x, ale jeśli ostatnim systemem operacyjnym był Windows 7 lub wcześniejszy, być może wcześniej się z nią nie skontaktowałeś.\nCzas Ustawienia języka\nWykonaj następujące czynności, aby otworzyć Czas Opcje językowe w systemie Windows 10:\nNaciśnij klawisz Windows, wpisz Ustawienia i wciśnij enter lub znajdź link Ustawienia w menu Start i kliknij go. Wskazówka: Jeśli wolisz skróty klawiaturowe, użyj Windows-I, aby otworzyć aplikację Ustawienia.\nWybierz czas Język z opcji wyświetlanych w oknie Ustawienia.\nCzas Opcje językowe są podzielone na trzy główne obszary: data czas, region język i mowa.\nData Czas to domyślna strona ustawień, która otwiera się po otwarciu godziny Sekcja językowa ustawień. Zawiera następujące preferencje (zaktualizowane do wersji Windows 10 1803)\nPrzełącz automatyczne ustawienie czasu przez Windows.\nPrzełącz automatyczne ustawienie strefy czasowej w systemie Windows.\nZmień datę i godzinę.\nAutomatycznie dostosuj czas letni (domyślnie: włączony)\nPokaż dodatkowe kalendarze na pasku zadań (domyślnie: brak)\nZmień formaty daty i godziny, które określają sposób wyświetlania godziny i daty przez system Windows.\nWcześniejsze wersje systemu Windows 10:\nUstaw czas automatycznie. Jeśli ta opcja jest włączona, serwery internetowe będą pytane o synchronizację czasu systemu.\nUstaw strefę czasową automatycznie. Jeśli ta opcja jest włączona, system Windows zawsze ustawia właściwą strefę czasową.\nZmień datę i godzinę. Uaktywniają się one tylko po wyłączeniu opcji „ustaw czas automatycznie”.\nStrefa czasowa. Wybierz odpowiednią strefę czasową, która odpowiada Twojej lokalizacji.\nAutomatycznie dostosuj czas letni. Pyta serwery internetowe, aby zsynchronizować prawidłowy czas letni.\nPokaż dodatkowe kalendarze na pasku zadań. Opcja automatycznego wyświetlania większej liczby kalendarzy na pasku zadań.\nFormaty Wyświetla następujące formaty: pierwszy dzień tygodnia, krótka data, długa data, krótki czas, długi czas.\nZmień formaty daty i godziny. Umożliwia dostosowanie formatów wyświetlanych w Dacie Strona czasu. Tutaj możesz na przykład przełączać między formatami 12-godzinnym i 24-godzinnym (tt na końcu wskazuje formaty 12-godzinne).\nPonadto znajdziesz dwa łącza w powiązanych ustawieniach. Pierwsze „dodatkowe dane, czas ustawienia regionalne ”otwiera aplet panelu sterowania„ Zegar, język i region ”. Drugi to preferencje panelu„ Dodatkowe zegary ”.\nRegion menu Ustawienia języka umożliwia zmianę kraju lub regionu oraz dodawanie, ustawianie lub usuwanie języków z systemu.\nPaństwo bądź region. Windows i aplikacje mogą, ale nie muszą używać wybranego regionu do dostarczania treści lokalnych. To ustawienie wpływa między innymi na Sklep Windows i niektóre aplikacje.\nJęzyki. Możesz dodać nowe języki do systemu operacyjnego w zależności od wersji systemu Windows zainstalowanej na komputerze. Języki te można ustawić jako domyślny język systemu.\nOprócz dodawania języków do systemu Windows 10 możesz dodatkowo pobrać opcjonalne składniki. Kliknięcie dodanego języka i wybór opcji powoduje wyświetlenie tych składników na nowej stronie.\nMożesz pobrać dane pisma ręcznego i mowy, a także ustawić inny układ klawiatury.\nLink w powiązanych ustawieniach prowadzi do klasycznego czasu, daty i regionalnego apletu Panelu sterowania.\nMożesz użyć regionu Ustawienia języka, aby zmienić język interfejsu systemu Windows 10 na inny język. Proces ten nie jest jednak prosty:\nKliknij „Dodaj język” i wybierz język, którego chcesz używać w systemie Windows 10.\nKliknij język, a następnie „Ustaw jako domyślny”.\nKliknij przycisk Opcje, aby pobrać dostępne składniki językowe, np. podstawowe moduły pisania lub pisania i modyfikuj interfejsy klawiatury według własnego uznania.\nWybierz „dodatkowe ustawienia daty, godziny i regionu” w głównym regionie strona języków.\nKliknij „język” po otwarciu okna Panelu sterowania.\nKliknij dwukrotnie wcześniej dodany język.\nKliknij „pobierz i zainstaluj pakiet językowy” i poczekaj, aż instalacja się zakończy.\nWybierz „Ustawienia zaawansowane” na głównej stronie Panelu sterowania.\nMożesz ustawić przesłonięcia dla języka wyświetlania systemu Windows i domyślnej metody wprowadzania (przydatne, jeśli chcesz używać różnych języków).\nWybierz „zastosuj ustawienia języka do ekranu powitalnego, kont systemowych i nowych kont użytkowników”, jeśli chcesz.\nMenu mowy pozwala wybrać język wprowadzania, z którym rozmawiasz na urządzeniu. Pamiętaj, że znajdziesz tam tylko te języki, dla których pobrałeś pakiety mowy (z tego powodu domyślnie dostępny jest tylko domyślny język systemu).\nPaczki językowe możesz pobrać z „regionu” język ”dla języków dodanych do systemu.\nMożesz włączyć opcję „rozpoznaj nie-rodzime akcenty dla tego języka”, jeśli nie znasz języka ojczystego lub jeśli system rozpoznawania mowy ma problemy ze zrozumieniem cię, nawet jeśli jesteś rodzimym językiem ojczystym.\nNa koniec możesz ustawić domyślny głos dla aplikacji (mężczyzna i kobieta są dostarczane) oraz prędkość mówienia.\nPanel sterowania zegara, języka i regionu\nAplikacja Ustawienia oferuje dostęp do większości preferencji dotyczących czasu, daty i języka systemu operacyjnego, ale nie do wszystkich.\nObecnie w panelu sterowania znajdują się tylko następujące opcje:\nWłącz lub wyłącz powiadomienia o zmianie zegara z powodu czasu letniego.\nDodaj dodatkowe zegary.\nWybierz inny internetowy serwer synchronizacji czasu.\nZmień liczby lub formaty walut, na przykład domyślny system pomiaru lub symbol waluty.\nDostosuj format danych i godziny (aplikacja Ustawienia wyświetla tylko szablony, z których możesz wybrać jeden).\nWybierz daty początkowe i końcowe dla dwucyfrowych lat w Kalendarzu (domyślnie od 1930 do 2029).\nWiększość opcji jest dostępna bezpośrednio z aplikacji Ustawienia, a te, które nie są, są z niej połączone. Byłoby jednak przydatne, gdyby Microsoft skonsolidował preferencje, aby wszystkie były dostępne w jednym miejscu.\nDowiedz się, jak zmienić datę, godzinę, region, język i ustawienia mowy w systemie operacyjnym Microsoft Windows 10.\nJak zmienić format czasu i języka w systemie Windows 10 Link do głównej publikacji