Oblicze Wilka - mojego autorstwa.\nZagrajmy w... / Inne / Literatura\n/ Oblicze Wilka - mojego autorstwa.\nAnkieta: Czy wstawiać kolejne rozdziały?\nna początek kilka słów wstępu. Podjąłem się napisania książki i pomyślałem, że skoro i tak nigdy jej nie wydam to może chociaż podzielę się moimi wypocinami z Wami, przy okazji zgarniając srogie batogi. Jeśli jest na tyle dobrze, by umieszczać dalsze rozdziały to proszę o stosowną informację w tym temacie, to samo tyczy się wszelkich uwag i komentarzy.\nRozdziały będę dodawał co jakiś czas, jako że jeszcze nie ukończyłem mojego pseudo dzieła.\nPiątek wieczór, godzina 20:00. Normalnie o tej porze siedziałbym w swoim pokoju na Admiralskiej ale dziś moje plany na wieczór odbiegały od rutyny. Mózg mój zaprzątnięty dziesiątkami różnych tematów i przemyśleń nie miał chwili spokoju ani wytchnienia przez ostatnie pięć dni, a to z powodu nie ustającej pracy oraz silnego stresu wynikającego z ostatnich wydarzeń, które umysły normalnych ludzi zamieniłyby w apatyczne obiekty. Krocząc pośród ciemnych uliczek Krakowa, na których lampy gazowe nie zostały jeszcze zapalone, a jedynym światłem były przebłyski pochodzące z okien domostw, nie miałem pojęcia co czeka mnie za rogiem. Czy spotkam po raz kolejny tego dziwnego wędrowca, który nachodzi mnie praktycznie każdej nocy zarówno w snach, jak i na jawie pod moim mieszkaniem w kamienicy, nie dając mi przy tym spokoju, czy na mej drodze stanie kolejny zdesperowany mieszkaniec tego miasta, który w poszukiwaniu łatwego zarobku napada na ludzi, gdy zapada zmrok.\nNa każdy dźwięk dochodzący zza moich pleców reagowałem jak człowiek znajdujący się w stanie głębokiej paranoi, odwracając się w błyskawicznym tempie lustrując przy tym okolice w obawie przed wyimaginowanym czyhającym niebezpieczeństwem. Wszystkie włókna moich mięśni były napięte, co sprawiało, że po dłuższym czasie czułem się jak po wielogodzinnej torturze wykonanej przez funkcjonariuszy policji. Nie mogłem znaleźć spokoju w swej umęczonej duszy, jedynym środkiem, który dawał mi możliwość oderwania się od rzeczywistości był „Bar u Włodzimierza”, który był celem mojego nocnego wypadu, znajdujący się na ulicy Jagiellońskiej, ulicy, która za dnia wyglądała jak rzeka złożona z ludzi, a nocną porą zamieniała się w miejsce spotkań osób różnego sortu, począwszy od pijanych synalków bogaczy, a skończywszy na żebrakach tworzących swoistą wizytówkę głównych ulic Krakowa.\nMijając kolejne zabudowania, w końcu, udało mi się dotrzeć do centrum, skąd do baru jest zaledwie kilkaset metrów. Tutaj poziom oświetlenia przestrzeni gwałtownie się zmienił, co nie spodobało się moim oczom, które byłem zmuszony mrużyć przez kilkanaście sekund zanim przyzwyczaiły się do nowych warunków. Dzisiejsza noc, jak na środek lipca, była wyjątkowo chłodna i pochmurna, mimo to na moim czole pojawiły się pierwsze kropelki potu wywołane nie temperaturą otoczenia, a ogólnym osłabieniem organizmu, które dopadało mnie na koniec każdego tygodnia. Na placu św. Wojciecha było jakieś zgromadzenie, prawdopodobnie studenci, którzy, podobnie jak ja, zmęczeni po tygodniu nauki raczyli się piwem i prowadzili dość hałaśliwą dyskusję, której tematu nie udało mi się rozszyfrować z powodu bełkotu podchmielonych młodzieńców. Oprócz grupy uczniów dostrzegłem również kilka zakochanych par, które chcąc skorzystać z uroków tutejszej okolicy wybrały się na spacer lub kierowały się do którejś z restauracji zlokalizowanych w centrum. W tym miejscu czułem się najbezpieczniej, a przynajmniej na tyle, by przystanąć i złapać parę oddechów „świeżego” miejskiego powietrza, które o tej porze dnia wydawało się być w miarę przyzwoite. Gdy tak stałem i oglądałem okolicę zacząłem zastanawiać się, czy mój wygląd pasuje do reszty otoczenia. Mój ubiór składający się z długiego płaszcza w wersji „na lato”, kapelusza trilby oraz garnituru, za który zapłaciłem spore pieniądze, mógł przywodzić na myśl jakiemuś przechodniu, że jestem urzędnikiem lub osobą, która udaje się na ważne spotkanie. Takie wrażenie chciałem właśnie sprawiać.\nMinęło kilka minut i ruszyłem do baru, którego zarysy rosły w miarę robienia kolejnych kroków. Na ulicy było pusto, co odebrałem za dobry znak – nie lubię pijanych ćwoków, którzy szukają awantury i nie mają co ze sobą zrobić, a normalnych obywateli wpędzają w kłopoty z prawem lub bijatyki. Snopy światła wychodzące na ulicę przez okna mogły świadczyć o tym, że w środku znajduje się sporo osób, ponieważ Włodzimierz miał w zwyczaju zapalać tym więcej lamp im więcej gości przebywało w jego przybytku. Mówił mi, że robi tak, ponieważ lubi widzieć wszystkich klientów, a dodatkowym atutem jest fakt, że mocniejsze oświetlenie zmniejsza pokusę wśród złodziejaszków, aby ukraść czyjąś sakwę wypchaną złotymi. Muszę przyznać, że spośród wszystkich knajp, barów i restauracji, które przyszło mi odwiedzić, to właśnie „Bar u Włodzimierza” był najbardziej bezpiecznym obiektem. Jedyny wyjątek mógł stanowić lokal, o jakże adekwatnej nazwie, „Piwnice Królewskie”, którego gośćmi byli sami magnaci i bogate mieszczaństwo pochodzące z Krakowa oraz większych miast położonych niedaleko stolicy.\nDotarłem już do drzwi jednak nie wszedłem od razu do środka. Postanowiłem najpierw posłuchać, czy w środku nie ma jakiegoś zamieszania, które paradoksalnie mógłbym zakłócić wchodząc niespodziewanie do środka. Tak już mam - nie lubię zwracać na siebie uwagi. Wolę być cichym, działającym zza pleców innych jegomości, agentem, który w razie ewentualnej wpadki nie jest pierwszym podejrzanym, a najczęściej wychodzi bez szwanku zostawiając po sobie nierzadko duży bałagan. Odliczyłem minutę i nie słysząc żadnych podejrzanych dźwięków ze spokojem wkroczyłem w moją osobistą oazę spokoju, aby stawić się na wcześniej umówionym spotkaniu z pewnym waćpanem, którego tożsamości nie byłem do końca pewien. Moje źródła donosiły mi, że jest to facet wyglądający na czterdziestolatka, na którego głowie pojawiają się pierwsze siwe włosy, a twarz wygląda jak wyschnięte koryta rzek Afryki. Po zamknięciu drzwi za sobą objąłem salę wzrokiem w poszukiwaniu wszelkich elementów odbiegających od „normalności”, którą zwykłem już poznać jako stały klient tego lokalu. Ku mej uciesze tylko jedna osoba zauważyła moje pojawienie się, był to jakiś samotny funkcjonariusz policji siedzący na stołku przy barze, który najwidoczniej zatapiał swe żale i smutki w szklankach alkoholu, a sam bar wydawał się być w takim samym stanie, w jakim był podczas moich ostatnich odwiedzin.\nPierwsze kroki skierowałem w stronę dębowego stolika znajdującego się pod lewą ścianą patrząc z perspektywy osoby, która dopiero weszła do środka. Po przebyciu kilku metrów zauważyłem ruch po prawej stronie – był to Włodzimierz, właściciel, który machał do mnie ręką zza lady wyraźnie dając mi do wiadomości, że chce ze mną porozmawiać. Udałem się do Włodka, jako że nie spostrzegłem, aby mój kontakt siedział w umówionym miejscu to. Widok wesołej twarzy barmana wprawiała człowieka w dobry nastrój, tak też było ze mną.\nWłodzimierz był człowiekiem wesołym i skromnym, a zarazem sprytnym i niewątpliwie inteligentnym, o czym mógł świadczyć sukces jaki odniósł otwierając swój własny bar i prowadząc go przez kilka lat, ciesząc się przy tym stałymi klientami i dobrą reputacją w okolicy. Na oko miał sto osiemdziesiąt centymetrów wzrostu i muskulaturę atlety skrytą pod prostym i eleganckim odzieniem karczmarza. Mówił coś do swojego służącego – Tomasza – co sprawiało, że jego wąsy latały na wszystkie strony, a ręce pokazywały różne gesty. Włodzimierz uwielbiał gestykulować.\n- Czołem Marek! – krzyknął swym tubalnym głosem poczym chwycił moją dłoń w żelaznym uścisku i długo jej nie puszczał.\n- Witaj, witaj Włodku – odpowiedziałem ledwo ukrywając grymas bólu na twarzy wywołany mocarną grabą karczmarza – chciałeś się ze mną widzieć?\n- Ano. Wiem o twoim spotkaniu z tym jegomościem, co wygląda jak cudzoziemiec. Mówił też z jakimś dziwnym akcentem, coś na styl germańskiego. Ale mniejsza o to. – powiedział jednym tchem wyjmując przy tym, z jednej z wielu kieszeni brązowego kaftanu, list, na którym dostrzegłem charakterystyczną pieczęć – Kazał mi to tobie przekazać i przeprosić w jego imieniu, że się na spotkaniu nie zjawił. Mówił też, żebyś jak najszybciej odczytał jego wiadomość.\nChwyciłem za list, uścisnąłem raz jeszcze dłoń Włodzimierza, który zadziwił mnie tym, że jak na rasowego gadułę wysłowił się w tak lakoniczny sposób, i ruszyłem do swojego stolika, aby się rozsiąść i przy jakimś dobrym jedzeniu oraz napitku zaznajomić się z zawartością koperty. Osadziłem się na dębowym krześle, które mimo swego topornego wyglądu było bardzo wygodne, a już po chwili podszedł Tomasz, który przyjął moje zamówienie – czerwone wino i ciastka krakowskie, których byłem wielkim smakoszem. Podsunąłem kopertę, a raczej pieczęć, bliżej swoich oczu aby dokładniej się jej przyjrzeć. Zerknąłem raz jeszcze, czy któraś z osób znajdujących się na sali mnie nie obserwuje, a następnie skierowałem wzrok na woskowy znak. Widniał na nim kruk z ukoronowaną głową skierowaną na zachód. Dodatkowo wokół tegoż zwierzęcia widniała inskrypcja – „Swiss Diplomatic Geschäftsstelle”. Szybko zestawiłem fakty. Mężczyzna, posługujący się językiem polskim z akcentem germańskim, który zostawił list zapieczętowany przez Szwajcarskie Biuro Dyplomatyczne mógł świadczyć o zawodzie tego pana, - prawdopodobnie był dyplomatą pochodzącym ze Szwajcarii i najwidoczniej miał jakąś sprawę do mnie, pilną sprawę skoro chciał mi ją przedstawić osobiście podczas dzisiejszego spotkania. Do cholery, nigdy nawet nie byłem za granicą, a i interesów nie prowadziłem w większym obrębie niż w okolicach Krakowa, więc jakie zadanie mógł mieć dla mnie cudzoziemiec.\nPrzyszedł czas na rozpieczętowanie koperty i przeczytanie listu. Woskowy znak z łatwością uległ moim dłoniom, a kartkę znajdującą się wewnątrz wydobyłem bez trudu. Lekko podniszczony i pożółkły papier mógł stwarzać iluzję starości, jednak wprawne oko, takie jak moje, dostrzegło, że stan listu był efektem specjalnych zabiegów, które są wykorzystywane przez księży, szlachtę i niektórych kupców w celu postarzenia papieru. Często byłem świadkiem procesów sądowych, których to sprawa dotyczyła podrabianych testamentów poddawanych takim właśnie zabiegom, które sprawiały, że kartka zyskiwała kilka fałszywych lat, co mogło dawać fałszywe przeświadczenie o tym, że nie został on sporządzony wczoraj, czy kilka dni wcześniej, a ma już swoje lata. Na szczęście podczas takich rozpraw na sali przebywali odpowiednio wykwalifikowani ludzie, którzy lepiej ode mnie potrafią dostrzec wszelkie przekręty znajdujące się na papierze.\nLitery napisane z dokładnością (osoba pochodząca z innego kraju musiała włożyć sporo trudu, aby napisać list w swoim stylu ale w innym języku) dawały się z łatwością odczytać:\nZurych, 16 VI 1890\nSzanowny Panie Marku Orłowski,\nlist ten trafi w pańskie ręce w przypadku, gdy nie będę mógł spotkać się z Panem osobiście.\nMam nadzieję, że nie uraziłem Pana swoją nieobecnością na wcześniej umówionym spotkaniu ale sprawy pilnej wagi wymagały mojej natychmiastowej interwencji przez co nie mogłem sobie pozwolić na rozmowę w cztery oczy. Prawdopodobnie nie spotkamy się wcale, jednakże nie ja jestem najważniejszy w całej sprawie. Przejdę może do meritum.\nSzwajcarskie Biuro Dyplomacji, dla którego pracuję, proponuje Panu pracę w Zurychu, na stanowisku informatora oraz agenta do spraw specjalnych oraz osoby, która pośredniczyła by w interesach z Polakami znajdującymi się na terenie Szwajcarii. Wstępne zarobki wynosiłyby w przeliczeniu na polską walutę około 2000 złotych – w tej sprawie jesteśmy w stanie negocjować wyższe stawki, jeśli będzie taka potrzeba. Czas kontraktu – nieokreślony. Otrzymałby Pan szwajcarskie dokumenty tożsamości i wszelkie inne potrzebne dokumenty, aby mógł Pan żyć jak normalny obywatel. Zapewniamy również zakwaterowanie i pomoc w sprawach wszelkiego sortu.\nW przypadku Pańskiego zainteresowania naszą ofertą prosimy o nie odpisywanie, a o przyjazd do Zurychu i zgłoszenie się pod następującym adresem: Wolfenstrasse 34. Nasza siedziba znajduje się w piwnicy do której wejście znajdzie Pan na tyłach budynku. Jeśli z jakichś powodów wpadnie Pan w kłopoty to polecamy udać się do zegarmistrza Guntera, którego sklep znajdzie Pan na ulicy Hoffenstrasse 11. Proszę wtedy powołać się na nazwisko Obersaless i podać następujące hasło: „Wolf Zähne”. Przypominam również, że ma Pan czas do końca lipca. Wraz z dniem 1 VIII 2013 propozycja wygasa i tu zaznaczamy, że nie będzie drugiej takiej oferty z naszej strony.\nSzwajcarskie Biuro Dyplomatyczne.\nPrzyznam, że list ten wprawił mnie w osłupienie na kilka dobrych minut. Ktoś obserwujący moją twarz z boku mógłby pomyśleć, że właśnie przeczytałem list o niezadowalającej mnie treści, a było zupełnie inaczej. Sprawdziłem tekst raz jeszcze i upewniłem się, że wszystko zrozumiałem. Praca w Szwajcarii i to w Zurychu? Widocznie muszą mieć problemy ze znalezieniem odpowiednich ludzi na miejscu skoro wysyłają swoich sługusów aż do Krakowa w poszukiwaniu odpowiednich kandydatów na ten, prawdę mówiąc, kuszący wakat.\nZłożyłem list i włożyłem go do koperty, a następnie schowałem ją do wewnętrznej kieszeni mojego płaszcza. Wstałem, podszedłem do baru gdzie zostawiłem 3 złote, a następnie wyszedłem z lokalu nie żegnając się z Włodzimierzem. Miałem teraz na głowie sprawy większej wagi, które wymagały dokładnego przeanalizowania i przemyślenia, a przede wszystkim klarownych myśli, które obecnie były zaburzone przez zmęczenie. Postanowiłem skorzystać z usług dorożkarskich, które w Krakowie dawały szansę na szybką i bezpieczną podróż w dowolny zakątek miasta, i pojechać do mojego mieszkania, gdzie czekało na mnie moje wygodne łoże oraz zimna kąpiel. Kierowca dorożki spiorunował mnie wzrokiem. Widocznie zwykł miewać w tych okolicach samych awanturników, więc nie zdziwiła mnie nagła zmiana grymasu twarzy, gdy wyszedłem z cieni, a moja twarz ukazała się w świetle gazowych lamp. Mój miarowy krok i pewna postawa ciała mogła dać kierowcy gwarancję, że nie szukam zwady, a potrzebuję jedynie skorzystać z jego usług. Wskoczyłem ostatkiem sił na wóz, którego siedzenia były wyściełane materiałem niewiadomego pochodzenia, usadowiłem się wygodnie i podałem adres pod który chcę się dostać – Admiralska 44.\nObudziło mnie natarczywe pukanie do drzwi. Od razu zerwałem się z łóżka w obawie przed napadem, jednak zaraz się opamiętałem i ze spokojem odetchnąłem. Jest sobota, więc nie powinni się tu kręcić żadni domokrążcy. Założyłem szlafrok i ruszyłem w stronę drzwi, aby sprawdzić kto chce się ze mną tak pilnie spotkać. Być może był to któryś z tych obłąkanych sekciarzy, których starałem się omijać szerokim łukiem, ponieważ stanowili pewnego rodzaju zagrożenie, a czasami potrafili wciskać starszym osobom pseudo relikwie, które według ich słów posiadały specjalne właściwości lecznicze w szczególności pożądane przez schorowanych starców szukających pomocy w różnych metodach. Zbliżyłem się do drzwi i wyjrzałem przez judasz.\nStał tam mężczyzna. Sądząc po ilości zmarszczek i szarawym zaroście była to osoba w podeszłym wieku jednak mająca tyle sił, aby przez dobre cztery minuty dobijać się do mojego mieszkania. Miał na sobie płaszcz podobny do mojego i beret jako okrycie głowy. Analizując jego wygląd nie mogłem stwierdzić kim jest ani czym się zajmuje.\n- Kto waść? – zapytałem nie otwierając.\n- Nazywam się Hubert Koźlik, jestem państwowym urzędnikiem, proszę otworzyć te diabelskie drzwi! – wymawiając kolejne wyrazy podnosił ton przechodząc do krzyku, który nie miał żadnej mocy i brzmiał zabawnie z ust takiej chudziny. Nie chciałem robić sobie awantur już w sobotni poranek, więc otworzyłem drzwi wejściowe.\n- No, Panie Hubercie, co pana sprowadza do mnie? – mój łagodny głos wydawał się wyprowadzać go z równowagi, możliwe, że miał jakąś nerwice albo czekał go ciężki dzień.\n- Marek Orłowski, zgadza się? – w odpowiedzi skinąłem głową – Na rozkaz księcia Kazimierza ma się pan stawić w Ogrodach Królewskich na Zamku Królewskim. Termin spotkania to poniedziałek, godzina 17:00. Będę na pana czekał przed bramą wjazdową, ponieważ nie ma pan odpowiednich uprawnień ani statutu społecznego, aby chadzać po terenie Zamku.\nStatut. Ileż on znaczy w dzisiejszych czasach. Marny kawałek papieru lub nazwisko jakiegoś wielkiego rodu może zapewnić większe korzyści niż łeb na karku i ciekawe pomysły na biznes. Spotykałem na swej życiowej drodze masę ludzi z obydwu stron i przyznaję z całą odpowiedzialnością, że inteligentni i dobrze wykształceni ludzie z wysokim statutem stanowią mały odsetek naszego społeczeństwa. Wynika to z tego, że dzieci bogatych rodów nie odczuwają potrzeby zdobywania wiedzy i zapewniania sobie spokojnej przyszłości, ponieważ wierzą, iż majątek ich rodziców, czy nawet dziadków, zapewni im dostatnie życie bez wykonywania jakichkolwiek prac.\n- Rozumiem, że nie mogę odmówić? – wyraz twarzy urzędnika dał mi do zrozumienia, że nie – Niech tak będzie. Pojawię się pod bramą o umówionej godzinie. Czy mam coś ze sobą zabrać?\n- Nie. Wystarczy odpowiedni ubiór oraz sama pańska obecność. – odpowiedział Hubert – Jeśli nie ma pan więcej pytań to muszę pana przeprosić, ponieważ pilne sprawy nie pozwalają mi na marnowanie czasu.\n- Oczywiście. Dziękuję za wieści i życzę miłego dnia. – z uśmiechem na twarzy odpowiedziałem starcowi, który tylko obrócił się na pięcie, z wysoko zadartym nosem, i energicznie ruszył po schodach do wyjścia z kamienicy.\nZamknąłem drzwi i skierowałem się do kuchni, gdzie zaparzyłem moją ulubioną kawę, którą zamierzałem się raczyć podczas układania moich burzliwych myśli.\nNiestety ale wizyta pana Koźlika zburzyła moje plany dotyczące przemyślenia tej oferty. Teraz muszę zastanowić się z jakiego powodu zostałem wezwany przed oblicze samego księcia. Czyżbym coś przeskrobał? A może dostanę jakieś specjalne zlecenie, które będzie ściśle tajne, a zapłata na tyle kusząca, żeby się jego podjąć? Stuprocentową odpowiedź na moje pytania uzyskam w poniedziałek.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 14-06-2013 18:49 przez Hell_Baron.)\nRE: Oblicze Wilka - mojego autorstwa.\nSamego wydawania nie przekreślałbym, sprawdź chociażby ten serwis: http://wydaje.pl/(oferowali kiedyś podwójną korektę, a przydałaby Ci się jakakolwiek).\nJeśli chodzi o pierwszy rozdział, to takie nijakie czytadło. Nie jest źle, ale szału nie ma. Żeby chociaż było to napisane wg przepisu Hitchcocka, to miałbym ochotę na więcej pomimo błędów, a póki co to zero akcji, trzęsień ziemi i cycków. Fabuła też zanosi się na sztampową, ale może byłbym miło zaskoczony po przeczytaniu reszty. Nie chcę Ci podcinać skrzydeł, po prostu to nie jest odpowiedni fragment, żeby pytać "i co? fajne?".\nBTW Marek Orłowski. Któryś z polskich fantastów chyba bardzo lubi to nazwisko (lub bardzo podobne) i często* w opowiadaniach je wykorzystuje, nie pamiętam tylko który.\n*)czyt. w paru, które przeczytałem\n" Miał na sobie (...) beret jako okrycie głowy."\nWybacz, ale to po prostu nie jest dobrze napisany tekst. Główny bohater widać, uwielbia robić za narratora. W niektórych przypadkach nie stanowi to problemu, ale weźmy pod uwagę fakt, iż jest on mieszkańcem Krakowa, który wyraźnie zna miasto. Po co więc miałby tak dokładnie opisywać wszystkie szczegóły miasta dotyczące? Nie ma o najmniejszego sensu, chyba, że chciałby opowiedzieć swoją historię komuś żyjącemu w miejscu bardzo odmiennym, nic na to jednak nie wskazuje.\nPrzychodzi mi tu na myśl cytat z Fallouta, który przypadł mi do gustu. Otóż, bohater zmuszony przez gracza do zbadania butelki napoju o nazwie "Nuka-Cola", opisuje obiekt jako "Zwykłą Nuka-Colę".\nByć może coś pokręciłem z tym cytatem, ale sens pozostaje ten sam. Dla bohatera Nuka-Cola jest czymś zwyczajnym i niewartym uwagi. Bohater Twojej powieści opisuje\nZdaję sobie również sprawę z tego, że sposobem pisania chciałeś oddać klimat tamtych lat, gdy po ulicach spacerowali dżentelmeni w melonikach i damy w gronostajowych kołnierzach, ale nie do końca Ci to wyszło. Postacie zamiast kulturalnych sprawiają wrażenie sztucznych i niepewnych tego co mówią.\nPodsumowując kiepsko, bardzo kiepsko. Przykro mi, ale wiele musisz jeszcze poprawić.


Becikowe: gminy przewidują - będą problemy z uzyskaniem świadczenia - Polityka zdrowotna\nBecikowe: gminy przewidują - będą problemy z uzyskaniem świadczenia\nAutor: Dziennik Gazeta Prawna/Rynek Zdrowia 19 grudnia 2011 10:12\nOd 1 stycznia, aby uzyskać becikowe ponownie trzeba będzie przedstawić w gminie zaświadczenia potwierdzającego objęcie matki opieką przez lekarza lub położną nie później niż od 10. tygodnia ciąży do porodu. Gminy spodziewają się, że nie zabraknie problemów związanych z tym wymaganiem.\nPrzewiduje się, że wejście w życie przepisów może spowodować problemy z uzyskaniem tego świadczenia. Miały one miejsce już przed wprowadzeniem okresu przejściowego dla regulacji określających nowy obowiązek. Niektórzy rodzice nie otrzymali wówczas becikowego, ponieważ ciężarna zbyt późno trafiła do lekarza - informuje Dziennik Gazeta Prawna.\nPonadto rodzice mogą mieć ponownie problem z uzyskaniem zaświadczenia, ponieważ wielu lekarzy nie wiedziało o zmianie przepisów i nie dysponowało odpowiednimi drukami. Tymczasem obowiązkiem lekarza jest posiadanie takiego zaświadczenia i jego bezpłatne wystawienie.\nGminy przygotowują się do wejścia w życie przepisu, zamieszczając informacje na stronach internetowych i w budynkach urzędów.


Włosi pokochali "antykryzysową kawę" - TVN24\n26 kwietnia 2013, 7:39\nsxc.huPrzybywa zwolenników "antykryzysowej kawy"\nWraz z pogłębianiem się kryzysu, właściciele barów tracą nawet stałych klientów, którzy przez lata mieli zwyczaj zaczynać u nich dzień od filiżanki espresso lub cappuccino. Jadnak i to stało się dla niektórych luksusem, z którego zaczęli rezygnować na rzecz kawy parzonej w domu lub w miejscu pracy. W największych miastach, zwłaszcza w centrum, cena filiżanki kawy sięga 1,50 euro, a niekiedy wynosi jeszcze więcej.\n"Zawieszona kawa" zgarnia resztę\nPierwszy na pomysł obniżenia ceny kawy z 1 euro do 50 centów wpadł właściciel baru w centrum Werony, Frank Sambo. To nie promocja, ale prawdziwa stała obniżka, która ma pomóc obu stronom - zarówno lokalowi tracącemu klientów, jak i im samym. Ludzie natychmiast powrócili do położonej koło Areny kawiarni "Come Sinatra".\nZauważono tam przy okazji, że jeden odruch solidarności stanowi impuls dla następnego. Wiele osób zamiast wziąć resztę, zostawia 50 centów na tak zwaną "zawieszoną kawę", czyli dla kogoś, kto nie będzie miał na nią pieniędzy.\nKawowy sposób na kryzys\nCeny obniżono też w wielu innych barach we Włoszech, a pomysł "antykryzysowej filiżanki" szerzy się coraz bardziej przede wszystkim dlatego, że tam, gdzie jest oferowana za pół euro, zawsze są tłumy.\nTak jest między innymi w Campobasso na południu kraju oraz w Treviso, a także w Reggio Emilia na północy. Właściciel baru w tym mieście powiedział lokalnemu dziennikowi, że jeszcze niedawno nie miał prawie klientów, bo odstraszała ich cena. Odkąd obniżył ją o połowę, zawsze ustawia się do niego długa kolejka.\nZapłacili 70 zł za dwie filiżanki zwykłego cappuccino


Konkurencyjne ceny odzieży damskiej - co na obiad?\nHome » Organizacje » Handel » Konkurencyjne ceny odzieży damskiej\nDodane: 2016-11-14 :: Kategoria: Organizacje / Handel\nOferta renomowanego sklepu odzieżowego SHEE jest zbudowana z produktów najwyższej klasy, które są w stanie podkreślić oryginalność stylu każdej klientki. Rozwiązaniami, które doskonale wyglądają, są między innymi bluzki Gatta. Duże zróżnicowanie wzorów i kolorów sprawia, że panie odwiedzające stronę sklepu nie mają problemów z odszukaniem rozwiązania, które będzie w pełni odpowiadało ich indywidualnym oczekiwaniom. Bardzo wygodne w noszeniu są poszczególne z oferowanych kreacji.\nSolidnie wykonane bluzki\nPolecane stroje to nie tylko efektownie prezentujące się bluzki, ale również gustowne sukienki i funkcjonalne spodnie. Prezentowane produkty są dopracowane w najdrobniejszych szczegółach. Oferowane bluzki Gatta nie ulegają przebarwieniom pomimo częstego prania. Dodatkowo należy zaznaczyć, że na ich powierzchni nie pojawiają się przetarcia i innego rodzaju nieestetyczne zmiany. Każdy element oferty sklepu SHEE wyróżnia się trwałością, co pozwala na korzystanie z niego przez długi czas.\nCiekawe gadżety reklamowe to takie produkty, które łączą w sobie atrakcyjny i nowoczesny design z praktycznymi funkcjami, dzięki czemu są one w stanie zapewniać skuteczną reklamę marki, a co za tym także idzie zarówno usług, jak i produktów, które oferowane są przez daną firmę. Oczywiście warto jest ...\nW każdej szkole praktyczne i wytrzymałe tablice szkolne to podstawowe elementy wyposażenia, dlatego każda placówka powinna wybrać te z najlepszego źródła i od sprawdzonych producentów. Proponujemy profesjonalne wyposażenie placówek edukacyjnych w przystępnych cenach i w różnych wariantach, które na pewn...\nW dzisiejszych czasach plastiki i tworzywa sztuczne są wszechogarniającymi nas produktami, które zresztą również masowo są wyrzucane na śmieci. Wielka plama plastikowych śmieci znajdująca się na Oceanie Spokojnym ma powierzchnię większą od francuskiego państwa, co jasno pokazuje jak bardzo zaśmiecamy na...\nBranża elektroniczna rozwija się bardzo prężnie od wielu dekad, czego efektem są coraz to bardziej funkcjonalne i oryginalne urządzenia oraz wynalazki. Jednak każde z tych urządzeń, na przykład laptop czy wkrętarka bezprzewodowa potrzebują ładowania, gdyż funkcjonują dzięki baterii, która z kolei funkc...\nSłodycze reklamowe to dosłownie słodki prezent\nChcesz zaoszczędzić? Fotowoltaika to świetny pomysł.


Relacje | Stołeczne Towarzystwo Ochrony Ptaków\nRelacja z wycieczki nad Zalew Zegrzyński (17.12.2017)\n18 grudnia 2017 – by Dorota\nPrzyszła pora, aby po długiej, trzytygodniowej przerwie ponownie udać się na ptasią wycieczką. Jak do tej pory, to w tym roku nasze ptasie wyprawy były zazwyczaj bardzo udane. Tym razem po około dwóch miesiącach postanowiliśmy ponownie udać się nad Zalew…\nSezon pikników popularyzujących ochronę ptaków – relacja i zaproszenie dla wolontariuszy\n25 maja 2017 – by Dorota\nMaj i czerwiec to sezon pikników rodzinnych i festynów, których myślą przewodnią jest propagowanie szeroko pojętej idei ochrony przyrody. Stołeczne Towarzystwo Ochrony Ptaków bierze udział w tego typu imprezach, bo są dobrą okazją do popularyzacji misji stowarzyszenia, dzielenia się z…\nRelacja z wycieczki: Zegrze Południowe, 5.03.2017\n7 marca 2017 – by Dorota\nWiele na to wskazuje, że powoli nadchodzi wiosna, chociaż należałoby raczej powiedzieć, że nadchodzi przedwiośnie. Chyba udało nam się wstrzelić w pogodowe ,,okienko’’, którego nie wolno było nie wykorzystać, bo prognozy na nadchodzący tydzień nie są zbyt obiecujące. Tym razem…\nRelacja z wiosennej wycieczki na ptaki na warszawskie Siekierki, czyli Wisła i okolice (17.04.2016)\n18 kwietnia 2016 – by Dorota\nWisła w czasie migracji ptaków, czyli przede wszystkim wiosną i jesienią, prezentuje się niezwykle ciekawie. Zdecydowanie, mieszkańcy stolicy mogą mówić, że są uprzywilejowani w porównaniu z mieszkańcami innych miast. Zdecydowanie, dla nas Wisła jest najciekawszym ptasio miejscem na Mazowszu. W…\nRelacja z wiosennej wycieczki „na ptaki” do Parku Młocińskiego i nad Wisłę (03.04.2016)\n5 kwietnia 2016 – by Sóweczka\nMamy już początek kwietnia, coraz więcej gatunków ptaków zaczyna powracać z zimowisk. To dobry okres aby na bieżąco śledzić ich powroty. Okolice Lasu Młocińskiego stały się miejscem naszej pierwszej kwietniowej wycieczki. Zbiórkę zrobiliśmy przy ul. Papirusów. Aura zapowiadała się całkiem…\nRelacja z wycieczki ornitologicznej do Modlina (12.03.2016)\n4 kwietnia 2016 – by Sóweczka\nWiosna kalendarzowa zbliża się wielkimi krokami a ptaków, które powróciły z zimowisk jeszcze nie za wiele. Połowa marca to idealny okres na obserwację powracających z zimowisk blaszkodziobych, zarówno kaczek jak i gęsi. Pogoda tego dnia za bardzo nas nie rozpieszczała,…\nRelacja z wycieczki „na ptaki” w okolice Stawów Raszyńskich (27.02.2016)\nRezerwat ornitologiczny Stawy Raszyńskie należy do najcenniejszych przyrodniczo obiektów na Mazowszu. Znam ten teren od dziecka, a co za tym idzie, na bieżąco widzę zachodzące zmiany w tutejszej awifaunie. Pewne gatunki na przestrzeni ostatnich kilku dekad zniknęły jako lęgowe np.…\nRelacja z walentynkowej wycieczki „na ptaki” – Las Bielański 14.02.2016.\n20 lutego 2016 – by Sóweczka\nDwa tygodnie wcześniej, podczas naszej pierwszej w tym roku wycieczki, dało się już zauważyć pierwsze objawy nadchodzącej wiosny. Wyrazem tego były pierwsze śpiewające ptaki m.in. sikory czy werblujące dzięcioły duże. Wobec powyższego postanowiliśmy zrobić następną wycieczką w Lasku Bielańskim, gdzie…\nRelacja z wycieczki ornitologicznej na pola i łąki w okolicach Powsina i Kabat (30.01.2016)\n1 lutego 2016 – by Sóweczka\nDrugą po nowym roku ptasią wycieczkę zorganizowaliśmy w południowych okolicach Lasu Kabackiego. Nasze plany nieco popsuła wiosenna aura. Tak, to nie pomyłka, jest zbyt ciepło na obserwację np. północnych gości takich jak myszołów włochaty czy rzepołuch. Przynajmniej pogoda zrobiła się…


Budowa Berga – S/Y Berg\nW roku 1998 wracałem z kolejnego rejsu z mocnym postanowieniem, że od tej pory będę pływał tylko na sprawnych jachtach… czyli na własnym. Szybko udało się znaleźć kadłub w surowym stanie wraz z częścią osprzętu.\nTen etap budowy jest chyba najłatwiejszy. Następny etap, to przewiezienie kadłuba na miejsce budowy. Tu „świeży” armator powinien mieć mocne nerwy, bo kiedy widzisz na liczniku, że samochód ciągnący Twój jacht pędzi z prędkością 100km/godz to zaczyna pracować wyobraźnia przy każdym ostrzejszym zakręcie. Udało się ! Jacht stoi na placu budowy (prawie w centrum miasta) i oczywiście wzbudza duże zainteresowanie – Panie a to statek jest? a to na wodzie się utrzyma? a do morza to daleko!. Szybko należy przystąpić do kolejnego etapu, czyli budowy „hangaru” nad jachtem – i od deszczu zasłoni i pytania wyciszy. Namiot stoi i można nareszcie zacząć właściwe działania, czyli pracę przy jachcie. Pierwsza sprawa, to rozplanowanie wnętrza, zaplanowanie przebiegu instalacji elektrycznej (około 400m różnych przewodów), instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej, paliwowej, wentylacyjnej ! A wnętrze wygląda tak…\nTeraz, inaczej niż na zakrętach wyobraźnię należy włączyć na najwyższe obroty. Bardzo przydatna w tym procesie jest płyta pilśniowa (tania rzecz), kawałki drewnianych listew i gwoździe (też tanie). Połączenie tych materiałów z wyobraźnią daje takie efekty…\nTu mała dygresja o tanich rzeczach: w tym czasie zacząłem rozumieć stare powiedzenie „kto ma statki, ten ma wydatki”…\nna początek Agatka\nMam nadzieję, że masz jakiś program do rozpakowywania, bo książki są spakowane.\nPoza tym: o skarbusia dbamy i viagrę lejemy !\nBardzo serdecznie pozdrawiamy A+A


Msza Dolna: Wyruszył pierwszy człon Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę | eKAI\nKrakowska Msza Dolna: Wyruszył pierwszy człon Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę\nMsza Dolna: Wyruszył pierwszy człon Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę\n05 sierpnia 2018 | 11:03 | jg | Mszana Dolna Ⓒ Ⓟ\nUczestnicy 38. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę są już na szlaku. W sobotę blisko 200 osób pokonało pierwszy odcinek z Mszany Dolnej do Myślenic koło Krakowa.\n– Przed nami tydzień wolności pielgrzymkowej, będziemy mniej zajęci tym co nas otacza codziennie. Rzadziej sięgniemy po telefon, mniej będzie sprawdzać co tam na portalu społecznościowym. Będziemy szli do Pani Jasnogórskiej z różnymi intencjami. Nakryjemy swoje głowy kapeluszami, bo Pan Bóg błogosławi pełnym słońcem – mówił ks. Tomasz Stec, przewodnik Wspólnoty V.\nW tej grupie Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej do Częstochowy kapłan idzie szósty raz. Opiekunem Grupy IV – Mszana Dolna, która współtworzy Wspólnotę V jest ks. Tomasz Nowak, wikary z Niedźwiedzia. – Dziękuję Panu Bogu za kilka lat spędzonych na tej ziemi, bo od września będę pracował gdzie indziej. Jako opiekun grupy idę pierwszy raz. Myślę, że to będzie też dla mnie ważne doświadczenie – podkreślał ks. Nowak.\nOkoło 200 pielgrzymów wyruszyło około godz. 10 z kościoła św. Michała Archanioła, gdzie była uroczysta Msza św. Przewodniczyli jej księża proboszczowie z dekanatu Mszana Dolna, na czele z ks. dziekanem Markiem Wójcikiem. Duszpasterze przeszli potem z pielgrzymami do kościoła pw. Miłosierdzia Bożego.\nGrupa pielgrzymów dotarła już do punktu docelowego, jakim pierwszego dnia były Myślenice. Po drodze mieli kilka postojów, m.in. przy kościele w Kasince Małej, przy boisku sportowym w Pcimiu i przy szkole w Stróży.\nSwoje pielgrzymowanie zaczęli także pątnicy współtworzący Wspólnotę VIII – Suską. Oni wyruszyli rano z Jasnej Górki i dotarli do Jaroszowic. W upale szli 31 km. Przewodnikiem jest ks. Adam Banasik.


Wpisy 06 2019 o treści Lodówki i klimatyzacja - http://lodowki-i-klimatyzacja.tadbud.com.pl/\nklimatyzacja warszawa Prawidłowe chłodnistwo polega na odprowadzaniu ciepłaKlimatyzacja i wentylacja znacząco poprawiają komfort życia i funkcjonowania każdego człowieka. W obecnych czasach warunki atmosferyczne znacznie się zmieniły, a coraz większe upały powoduj dalej\nnaprawa klimatyzacji pruszków Na czym polega ten proces? NaChłodnistwo - oto dziedzina techniki, która zajmuje się odprowadzaniem ciepła od przedmiotu czy otoczenia, które ma być ochładzane. Doprowadza to do utrzymania temperatury, która jest niższa niż ta ciąg dalszy\nklimatyzacja samochodowa warszawa Wielu kierowców zaczyna o niej myślećWielu kierowców zaczyna o niej myśleć dopiero z nastaniem lata, jednak o klimatyzację w samochodzie należy dbać przez cały rok. Choć klimatyzacja bezpośredni doczytaj resztę\nserwis klimatyzacji pruszków Leczenie objawów nie jest skuteczne naKlimatyzacja w domu już dawno przestała być sprzętem dostępnym jedynie dla bogaczy. Jej cena jest adekwatna do efektów i komfortu, jakie zapewnia i naprawdę stać na nią nie tylko osoby niezw dowiedz się więcej tutaj\npompy ciepła gdańsk Jak korzystać z klimatyzacji w domu? Klimatyzacja w domu to ogromne udogodnienie, kiedy dokuczają nam upały – takie urządzenie powoli cieszyć się słoneczną pogodą, a jednocześnie zapewni komfort wszystkim domownikom. czytaj to\ninstalacje co2 Sprawi ona że będzie można sprawnieKiedy nadchodzą upały ciężko jest czasem wytrzymać we własnym mieszkaniu. Zwłaszcza ludzie, którzy cieszą się dużą ilością światła w domu dzięki oknom od południa lub zachodu m całość tutaj\nnaprawa klimatyzacji pruszków Zamiast tego powinno być zapisane jakoChłodnistwo - oto dziedzina techniki, która zajmuje się odprowadzaniem ciepła od przedmiotu czy otoczenia, które ma być ochładzane. Doprowadza to do utrzymania temperatury, która jest niższ zobacz\nchłodnictwo dwutlenek węgla Dzięki zainstalowaniu nowoczesnego zestawu każda osobaW naszych czasach coraz więcej samochodów na rynku posiada nowoczesne oraz zaawansowane technicznie systemy. Wśród wielu z nich dużą popularnośc całość na stronie\ninstalacje co2 Najprościej jest zadzwonić po serwis klimatyzacjiZbliża się lato a wraz z nim upały. W tak upalne i ciężkie dni każdy myśli wyłącznie o schłodzeniu organizmu. Aby tego dokonać, pijemy chłodne napoje, bierzemy zi przeczytaj resztę\nOgólnie o chłodnictwieO grzaniu ogółemSprawna klima w samochodzie - rób regularne przeglądy8 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak naprawić klimę w aucieSerwis i konserwacja urządzeń chłodniczych - to ważneZmniejszenie zużycia energii cieplnejChciał Tylko znaleźć fachowca od klimatyzacji. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Chłodnictwo i klimatyzacja, a serwisJak często serwisować klimatyzację?Rodzaje wentylacji w skrócieCzy wykonać instalacje chłodnicze jest trudno?Oto Jak klimatyzować pomieszczenia W 3 DniKlimatyzacja - czy to się opłaca?Poprawić wentylację szybciej?Chłodnictwo - poznaj ten tematOdnośnie klimatyzacji słów kilkaDla przemysłu - o chłodnictwieChłodnie i klimaJak naprawić klimatyzację - zmiany w 2020Oszczędzanie ciepła przez rekuperacjęUnikaj problemów z klimatyzacją - postaw na regularne przeglądyLuksus czy konieczność - o klimieChłodnictwo w przemyśleCzy warto postawić na klimatyzację?Czy jest nowe prawo jak naprawić klimę w aucie?Co warto wiedzieć o naprawie klimatyzacjiKomfort w domu i w pracy - o klimatyzacjiKiedy znaleźć dobrą klimę i na co zwrócić uwagę?Klimatyzacja nie jest już zbędnym luksusemChłodnictwo i klimatyzacja, a serwis


Wyślij znajomemu: ACTUS - Internetowy Katalog Firm\nJesteś tutaj: Strona główna » Budownictwo » ACTUS » powiadom znajomego\nChcą Państwo powiadomić swoich znajomych o firmie ACTUS? To nic prostszego! Wystarcz podać swoje imię oraz adres e-mail znajomego, do którego mamy wysłać wiadomość o firmie.\nul. Piaskowa 5/7\nadres: 01-932 Warszawa, Estrady 50/9\nJesteśmy firmą zajmującą się sprzątaniem domów, biur oraz szerokopojętych terenów zewnętrznych i wielkopowierzchniowych. Wszystkie wykonywane przez nas czynności są w pełni profesjonalne, z jednoczesnym zachowaniem ekologicznego podejścia do powierzonych zadań. Naszym priorytetem jest zadowolenie klienta, które jest następstwem jakości świadczonych przez nas usług, z jednoczesnym zachowaniem przystępnej dla każdego z naszych zleceniodawców ceny. W naszej kadrze pracują. ...\nadres: 61-608 Poznań, Błażeja 6\nNadzwyczajnie interesujące nowoczesne domy poleca ceniona firma Trust. Inicjatywy uznanej spółki Trust Nowe Domy Na Sprzedaż Poznań odznaczają się nowoczesnością, są kapitalnym połączeniem komfortu i bezpieczeństwa. Żeby nowe domy spełniały wymagania wszelkich nabywców, już na etapie planowania, firma opiera się na całościowej analizie oczekiwań odbiorców. Ważne są w dodatku aktualne trendy rynkowe. Spółka angażuje się oprócz tego w najrozmaitsze przedsięwzięcia. ...\nDach-Pol Michał Zieliński\nadres: 62-230 Witkowo, ul. Gnieźnieńska 22/14\nFirma Dach-Pol powstałą aby uporać się z trapiącymi Cię problemami przy budowie dachu. Marzysz o pięknym i trwałym na wiele lat dachu Twojego domu? Jeśli tak, to powierz to zadanie fachowcom firmy Dach-Pol - my wiemy jak tego dokonać! Nasza firma oferuje Państwu dekarstwo, czyli szeroką gamę usług dekarskich, charakteryzujących się zarówno szybkim terminem realizacji jak i solidnością ich wykonania. Jako że zadowolenie klienta jest naszym priorytetem, do każdego. ...\nadres: 02-110 Warszawa, Sanocka 5/2\nRealizujemy indywidualne, nietypowe zamówienia. Pomagamy w dobrze kabli grzewczych dla najbardziej nietypowych zastosowań np: dla łodzi ratunkowych. Potrafimy dobrać kable grzewcze zasilane dowolnym napięciem np: na statkach morskich. W razie dodatkowych pytań odnośnie naszych systemów grzewczych oraz ich doboru prosimy o kontakt, zawsze służymy fachową poradą.\nadres: 40-154 Katowice, Al. Korfantego 141a\nPragnieniem dużej liczby ludzi jest posiadanie własnego domku. Na szczęście nie jest to niesamowicie trudne do wykonania pragnienie. Firma JW BUDOWNICTWO mieszcząca się przy Al. Korfantego 141a w mieście Katowice z dużą przyjemnością stawia domy od podstaw, dostosowując je do potrzeb klienta. Dodatkowo w razie zapotrzebowania gwarantuje także wykończenie domku, a właścicielowi pozostaje tylko się do niego przeprowadzić. Więcej informacji uzyskać można dzwoniąc pod numer. ...


Quixo Classic - Kupuj łamigłówki, gry i układanki logiczne w Logiker.pl\nKółko i krzyżyk to przy tym pikuś!\nPrzed grą należy jednak właściwie przygotować planszę. W tym celu na środku stołu umieszczamy drewnianą planszę, a w jej zagłębieniu 25 kostek w pięciu rzędach. Każda kostka ma wymalowane kółko i krzyżyk. Przed grą jednak wszystkie kostki są obracane gładką (pustą) ścianką do góry. Rozpoczynającego wyłania się drogą umowy lub losowania.\n- 1 plansza o przekroju 25cm\nCo sądzisz o łamigłówce Quixo Classic?


Spotkanie starych znajomych na Camp Nou - DumaKatalonii.pl- strona Barcelony\nBarça i Celtic spotykały się cztery razy w Barcelonie, dwa razy spotkania zakończyły się zwycięstwem Blaugrany, a dwa razy padł remis. Ostatni raz Szkoci i Katalończycy trafili na siebie w sezonie 2007/08.\nW najbliższy wtorek o 20:45, Celtic powróci na Camp Nou w trzeciej kolejce grupowych rozgrywek Ligi Mistrzów. Będzie to piąty mecz szkockiej drużyny na Camp Nou. Za pierwszym razem drużyny spotkały się w 1964 przy okazji drugiej rundy Pucharu UEFA, FC Barcelona wygrała mecz 3-1 po bramkach Zalua, Seminario i Rifé. Celtic wrócił 40 lat później, w marcu 2004 roku, na mecz rewanżowy 1/8 finału Pucharu UEFA. Szkocki zespół wywalczył bezbramkowy remis, dzięki czemu awansowali do następnej rundy, ponieważ pierwszy mecz zakończył się zwycięstwem 1-0 gospodarzy.\nW następnym sezonie, Barça i Celtic spotkali się w Lidze Mistrzów. Tym razem spotkanie zakończyło się remisem 1-1. Eto”o dał prowadzenie Barcelonie, wyrównującą bramkę zdobył Hartson. Ostatni raz drużyny spotkały się w sezonie 2007/08. Drużyna prowadzona przez Franka Rijkaarda gościła Celtic na Camp Nou w pierwszej rundzie fazy pucharowej Ligi Mistrzów. Barça zwyciężyła 1-0 i awansowała do ćwierćfinałów z wynikiem dwumeczu 4-2 (2-3, 1-0).\nPoprzedniCamacho: Problemem Madrytu jest Barça\nNastępnyMjällby: Messi jest magiczny, ale Barça jest pełna gwiazd\nWielki powrót Daniego


Historia Grecji w odcinkach... - Forum\nHOME » DLA MANIAKOW STAROZYTNOSCI - HISTORIA, HISTORIA, HISTORIA.... » HISTORIA GRECJI W ODCINKACH...\nHistoria Grecji w odcinkach...\nPosty: 683 #1529018\nIlość edycji wpisu: 1 Po bitwie pod Maratonem, Ateńczycy dokonują "inwentury" zdarzenia. 192 poległych ateńskich i 10 platejskich hoplitów. Doliczają się również 6400 poległych wojowników perskich, czyli na jednego poległego Greka przypada ponad 31 martwych Persów. Nie można tego nazwać inaczej niż totalną klęską perskiego korpusu ekspedycyjnego. Skala klęski Persów jest porażająca, nie wiemy ilu z nich zginęło w bezpośrednim starciu, a ilu po załamaniu się lini perskiej i ucieczce na pobliskie bagna i okręty. Należy natomiast przyjąć, iż główne straty Persowie ponieśli właśnie tam, co jest charakterystyczne dla stylu walki Greków z tego okresu. Czyli niewielkie straty ludzkie w starciu bezpośrednim i znaczące straty strony przegranej po złamaniu jej falangi i ucieczce jej żołnierzy(zabijanie uciekinierów).\nW każdym razie Persowie nie wyciągną z tej nauczki żadnych konstruktywnych wniosków i w najbliższej przyszłości będą chcieli ponownie ukarać Greków kontynentalnych i być może pomścić również Maraton.\nNa miejsce przybywają również wojska peloponeskie pod dowództwem Spartanina Leonidasa. W Sparcie trwały święta nie mogli przybyć wcześniej (prawdopodobnie, gdyż Spartanie są wielce ostrożną nacją, być może czekali na rozwój sytuacji). Teraz gratulują Ateńczykom i z ciekawością oglądają pokonanego wroga oraz słuchają opowieści Ateńczyków na temat Persów.\nW Atenach do władzy dochodzi wybitny mąż stanu, przeciwnik Sparty - Temistokles. Wierzy, że inwazja perska została pod Maratonem tylko odsunięta w czasie, nie zażegnana całkowicie. Nie ufa Sparcie i jej sprzymierzeńcom w ewentualnym przyszłym konflikcie i jej deklaracjom pomocy zagrożonym przez Persję Grekom. Wie, że siłą Sparty i Związku Peloponeskiego w tym konflikcie jest to, iż .... znajdują się na Peloponezie. Przesmyk Koryncki stanowiący drogę na Peloponez można ze względu na jego małą szerokość łatwo ufortyfikować i bronić dostępu do swoich ziem. Lądowanie dużej armii na samym Peloponezie w tych czasach nie jest wcale proste.\nBolączką Aten tak samo jak Beotów, Tessalów czy Fokejczyków jest to, że leżą na północ od przesmyku mogącego być bramą do wolności Greków przed Persami. Czy Sparta będzie ich chciała bronić na tak odległych ziemiach ? Temistokles podejrzewa, że nie i chyba ma rację. Przekonuje swoich ziomków o konieczności zbudowania potężnej floty, którą gdyby nie przybyli Persowie wykorzystają przeciw Eginie, wyspie naprzeciw Pireusu, której mieszkańcy denerwują Ateńczyków, gdyż są zamożni, dobrze handlują i ogólnie mącą Ateńczykom w ich interesach. Jeżeli natomiast nadejdą Persowie ludność Aten można przetransportować na Salaminę, a flota będzie gwarantem ich bezpieczeństwa na wysiedleniu.\nAteńczycy, którzy łatwo podejmują pod wpływem impulsów nie do końca czasem przemyślane decyzje głosują za tym projektem, który w ogólnym rozrachunku okaże się strzałem w 10. Prawdopodobnie do końca 481 r. p.n.e. dysponują około 200 okrętami nowego typu, tzw. trierami, którymi zastąpili swoje dotychczasowe biremy i inne przestarzałe jednostki.\nKażda triera posiada na "wyposażeniu" 170 wioślarzy rozmieszczonych na 3 poziomach, dziób okuty brązem, który służy jako taran. Na pokład zabiera kilkunastu hoplitów i kilku łuczników, być może w razie potrzeby załoga żołnierzy jest zwiększana, ale jest ich nie więcej niż 40-50. Posiada również masz główny i mały żagiel pomocniczy, które na czas bitwy są zwijane. Grecka triera jest niższa niż statki fenickie czy perskie, dzięki temu bardziej stabilna i mnie czuła na fale morskie. Gorzej natomiast jest z niej przystąpić do abordażu. Grecy jednak głównie wykorzystują ją jako jednostkę taranującą. Można taranować czołowo, ale częściej wybierają taranowanie boku wrogiej jednostki. Można również podpłynąć do wrogiej jednostki równolegle i chowając własne wiosła w burcie potrzaskać wiosła przeciwnika i następnie unieruchomionego taranować i zatopić.\nAteńczycy zatem mimo zwycięstwa lądowego pod Maratonem dalszej swojej szansy w ewentualnym konflikcie upatrują na morzu. W tym czasie dysponują pewnie 12-13 tysiącami hoplitów i nie widzą możliwości walki na lądzie z Persami. Niektórzy posądzają Temistoklesa, iż przy budowie floty osiągnął współmierne korzyści materialne i to była główna przesłanka takiej decyzji. Być może była to prawda ludzie wtedy też byli tylko ludźmi. Być może patrzący daleko w przyszłość polityk widział w tym ruchu początek mocarstwowej pozycji Aten, która swoją siłę oprze na Związku Morskim będąc jego absolutnym hegemonem. W każdym razie Ateńczycy są na początku 480 r. p.n.e przygotowani do walki z Persami na morzu i nie oglądają się zbytnio na Spartę i jej sprzymierzeńców.\nElectra 06.08.2020 09:32:09\nPosty: 683 #1561496\nPo śmierci Dariusza I króla Persji na tronie zasiada jego syn Kserkses. W spadku po ojcu otrzymał imperium perskie oraz kwestię grecką zakończoną w pierwszym podejściu sromotną porażką pod Maratonem. Ambicje króla są chyba jeszcze większe niż jego ojca, Kserkses zarządza zatem pełną mobilizację i inwazję na Grecję kontynentalną. Zbiera ogromną armię oraz flotę i rusza drogą lądową w stronę Hellespontu.\nIlu ma wojowników, tak naprawdę nie wiadomo, liczbę w milionach podaną przez Herodota należy skwitować uśmiechem, aprowizacja i logistyka takiej masy ludzkiej wydaje się niewykonalna. Biorąc pod uwagę, że w późniejszym okresie po wycofaniu się z Grecji Kserkses zostawia swojego wodza Mardoniusza z około 100-110 tys. korpusem mającym podbić Greków możemy jedynie insynuować, iż armia perska liczy pewnie 150-200 tys. wojowników maksymalnie. Do tego dochodzi 1000-1200 okrętów floty królewskiej, która płynie równolegle z posuwającą się armią lądową w kierunku Hellady. Dane odnośnie liczebności wojsk perskich są jednak ciężkie do oszacowania, gdyż nawet powyższe liczby wydają się niewiarygodnie wysokie.\nArmia perska oprócz rodowitych Persów i Medów (jazda, łucznicy, piechota lekkozbrojna oraz 10 tys. korpus Nieśmiertelnych) w pozostałej części stanowi zlepek lokalnych oddziałów podbitych przez Persów krain. Dołączą do nich również będący na trasie przemarszu Macedończycy (nie mają ochoty narażać się Wielkiemu Królowi), a także greccy Tessalowie i później Beoci, szczególnie Tebańczycy. Mieszkają w północnej i środkowej Grecji, sami nie są w stanie się obronić i nie zamierzają umierać w imię idei wolności wszystkich Greków (to taka miejscowa grecka dolegliwość, która zniszczy później Hellenów z poszczególnych polis).\nFlota Królewska to głównie statki fenickie i egipskie oraz zmuszone przez Persów do udziału w wyprawie okręty jońskie.\nPlan Persów jest prosty. Armia lądowa wspomagana i osłaniania przez flotę ma wejść na teren Grecji i dokonać podboju kolejnej krainy na mapie planu podbojów Wielkiego Króla.\nW Grecji wybucha panika jedne polis (np. tessalskie) myślą jak wyjść z opresji bez walki i poddają się Persom, inne natomiast wysyłają swoje armie w pole przeciw wrogom. Z Peloponezu wyrusza 4 tysięczna armia pod dowództwem Leonidasa (w tym 300 Spartiatów), pozostali to podlegli Lacedemończycy, oraz sprzymierzeni Arkadyjczycy. W Beocji dołączają do nich kolejni Grecy w tym 700 hoplitów tespijskich i 400 tebańskich (niektórzy uważają, ze Tebańczycy są tam w roli przymusowych zakładników, Leonidas nie ufa im bowiem i ma rację). Korpus grecki liczący nie więcej niż 7-8 tysięcy hoplitów kieruje się w stronę gorących wrót...\nTermopile i Artemizjon 480 r. p.n.e.\nLeonidas po przybyciu do Termopil nakazuje ufortyfikować teren między górami i morzem. Zostaje jedynie jako droga wąski przesmyk, w którym będą bronić się hoplici. Wąska gardziel pozwoli sformować głęboki szyk, dzięki czemu Persowie nie będą w stanie przepchnąć Greków masą swoich oddziałów mimo przewagi liczebnej, jazda również będzie bezużyteczna. 1000 hoplitów Fokejskich zostaje wysłanych w góry, aby bronić ścieżki będącej drogą okrążającą Termopile. Niedaleko Gorących Wrót pod Artemizjon kotwiczy grecka flota około 300 trier, która będzie walczyć z flotą perską, aby Persowie nie mogli dokonać desantu na tyłach greckich wojsk.\nNadciągają Persowie i dochodzi do walki. Efekt podobny jak pod Maratonem wojownicy perscy nie są w stanie stawić czoła greckim holitom, którzy ich masakrują w wąskim przesmyku. Jednocześnie flota grecka pod Artemizjonem walcząc blokuje okręty perskie, walka odbywa się w cieśninie, tutaj Persowie również nie mogą wykorzystać swojej przewagi liczebnej.\nPersowie mają jednak szczęście grecki zdrajca Efialtes pokazuje im górską drogę, którą mogą obejść pozycje Leonidasa. Broniący przejścia Fokejczycy widząc gwardię perskich Nieśmiertelnych wycofują się bez walki wyżej w góry czym umożliwiają obejście Persom greckich pozycji w Termopilach. Trzeciego dnia walki Grecy dowiadują się o tym, że Persowie lada chwila pojawią się na ich tyłach. Leonidas pozwala odejść sprzymierzeńcom (choć wielce prawdopodobne, że oni po porostu dezerterują). Król Sparty pozostaje na miejscu i prawdopodobnie siłą zmusza również do pozostania Tebańczyków. 700 hoplitów Tespijskich zostaje ze Spartanami dobrowolnie. Po otoczeniu Greków przez Persów ginie 298 Spartiatów i wszyscy hoplici tespijscy łącznie 998 wojowników. Tebańczycy w kulminacyjnym momencie walki poddają się Persom. Dwóch Spartiatów wraca do Sparty, gdzie zostają wyrzutkami społeczeństwa jeden popełnia samobójstwo, drugi zginie po Platejami szarżując samotnie na nieprzyjaciela. Flota grecka widząc klęskę na lądzie wycofuje się w stronę Peloponezu. Droga do Attyki i na Peloponez stoi przed Persami otworem.\nMity, fakty i insynuacje.\nTermopile to znany przykład bezpardonowego bohaterstwa i oddania swojej ojczyźnie poprzez najwyższą ofiarę na jej ołtarzu jaką jest ludzkie życie. Leonidasa i jego 300 hoplitów znają wszyscy, uczą o tym wszędzie, piszą i nakręcają filmy. Ta bitwa mitologizuje Spartę jej ustrój i kodeks żółnierski, który w niej funkcjonował, czyli słynny powrót z tarczą lub na tarczy. Często bagatelizuje się śmierć w tej bitwie wojowników tespijskich, których zginęło 700. Już w czasach starożytnych napis na polu chwały głosił "Przechodniu idź i powiedz Sparcie, że polegliśmy tu wszyscy wierni jej prawom" A jakim prawom wierni byli Tespijczycy, wojownicy z "cywilnego" polis nie mogącego się równać ze Spartą ? Prawom odwagi, pogardy śmierci, chęci wolności, a może przede wszystkim prawu braterstwa broni i wspólnej walki z wrogiem. Marketing Sparty w tamtych czasach, dobry PR ? czemu nie, najlepiej gdyby od samego początku było ich tylko 300 o tespijczykach nie wspominając.\nLeonidas i jego Spartiaci zginęli zyskując chwałę potomnych. Czy chcieli zginąć ? Pewnie nie, ale musieli się z tym liczyć biorąc pod uwagę, że byli tak naprawdę oddziałem kamikadze wysłanym na północ. Dlaczego bowiem na północ nie wyruszyła cała siła bojowa Sparty, a jedynie namiastka jej potęgi ? Bo Sparta nie lubi walczyć daleko od domu, czuje się bezpiecznie na Peloponezie otoczona sojuszami miejscowych polis, poza tym musi mieć cały czas oko na swoich niewolników, którzy są nacją wielce niespokojną. Wolność Greków się nie liczy, liczy się interes Sparty, ale ponieważ oczy całej Grecji są na nią zwrócone należy pokazać, że Sparta walczy. Śmierć króla i jego żołnierzy to urzeczywistnienie spartańskich ideałów, na pewno. Marketing ? Chyba również, Persowie muszą wiedzieć, że było ich tylko 300, co będzie kiedy w polu stanie 5 tysięcy i wiele tysięcy sprzymierzonych ?\nPosty: 683 #1562224\nArmia perska rusza w stronę Attyki. Ateńczycy są zrozpaczeni, ponieważ Sprzymierzeni Grecy ze Spartą na czele podjęli decyzję o ufortyfikowaniu przesmyku korynckiego, nie zamierzają bronić Attyki i Aten. Temistokles triumfuje, przewidział właśnie takie zachowanie swoich sojuszników. Ateńczycy otrzymują od Sparty propozycję ewakuacji na Peloponez, ale odmawiają nie chcą opuścić swojej ziemi, nie pozwala im również na to być może ambicja i patriotyzm, którego w czasie wojen perskich wykazują najwięcej. Następuje ewakuacja mieszkańców na wyspę Salaminę, razem z Ateńczykami są również ich wierni beoccy sprzymierzeńcy, Platejczycy jako jedyni z Beotów nie poddali się Persom. W Atenach do obrony Akropolu zostaje garstka ochotników, zginą wszyscy kiedy Persowie zajmą i podpalą Ateny ...\nTemistokles ma plan, chce wydać Persom bitwę morską w cieśninie Salaminy, jednak głównodowodzący flotą grecką Spartanin Eurybiades nie chce o tym słyszeć. Floty sprzymierzonych chce użyć do obrony Peloponezu przed desantem, kiedy armia lądowa zwiąże siły perskie na przesmyku korynckim, czyli Termopile 2 w skrócie. Ateńczycy są oburzeni, w tej sytuacji są skłonni odpłynąć na zachód w poszukiwaniu nowej ojczyzny, a z nimi prawie 200 trier (2/3 całej floty sprzymierzonych). Eurybiades ulega naciskom Temistoklesa i Grecy przygotowują się do bitwy. 300-320 trier greckich będzie musiało stawić czoła około 800 okrętom perskim. Dlatego Temistokles proponuje wąską cieśninę na stoczenie walki, Persowie nie będą mogli ich okrążyć.\nSalamina 480 r. p.n.e\nGrecy wysyłają do obozu perskiego szpiega, który informuje Persów, iż flota grecka chce uciec z cieśniny drugą stroną. Persowie nie wyczuwając podstępu wysyłają część floty, aby zablokowała cieśninę z drugiej strony, jednocześnie Grecy wysyłają w tamten rejon część swojej floty pozorując ucieczkę. Główne siły greckie ustawiają się rufami do lądu za przylądkiem Tropaja nie widać ich. W stronę Persów rusza eskadra okrętów greckich, która jednak po pewnym czasie zaczyna się cofać. Persowie odbierają to jako brak serca do walki i wielka flota rusza w głąb cieśniny. Persowie wiedzą, że Grecy im nie uciekną gdyż zablokowali drogę ucieczki, płyną pewnie w głąb przesmyku. Niestety już na samym początku zaczynają się pojawiać pierwsze problemy, akwen salamiński jest zbyt mały dla tak licznej floty, statki płyną bardzo blisko siebie, dochodzi do pierwszych zderzeń mimo, iż bitwa się jeszcze nie rozpoczęła. Mimo tego wpływają coraz głębiej i nagle za przylądkiem Tropaja zauważają greckie triery, które gotują się do walki. Grecy czekają jeszcze chwilę, zaczyna zrywać się poranny wiatr, o którym Ateńczycy doskonale wiedzieli. Morze zaczyna się burzyć utrudniając manewrowanie wysokim okrętom perskim. Grecka flota rusza do ataku taranując burty perskich statków. Flota perska już w pierwszym starciu traci swój okręt admiralski, dochodzi do paraliżu dowodzenia, okręty perskie wpadają na siebie nie mogąc manewrować, cały czas atakują Grecy i zatapiają kolejne jednostki, wzmaga się również poranna bryza, niektóre statki perskie zaczynają się rozbijać o brzegi Attyki. Persowie walczą dzielnie, ale klęska staje się faktem, wykorzystując zmieniający się wiatr zaczynają uciekać, Grecy gonią ich i zatapiają wszystkie jednostki, które udaje im się doścignąć. Bilans bitwy to kilkadziesiąt zatopionych okrętów greckich i prawdopodobnie ponad 200 jednostek perskich. Bitwa jest wygrana.\nJednak perska flota nadal jest liczna i groźna, Persowie chcą usypać groblę na Salaminę, aby dostać się lądem na wyspę i pokonać Greków. Zwlekają jednak zbyt długo nastaje październik, a z nim pierwsze jesienne sztormy. Kserkses ma dosyć, zarządza odwrót do Azji, flota odpływa do Hellespontu, armia lądowa maszeruje w kierunku Macedonii. W Tessali na leża zimowe pozostaje jednak wódz Kserksesa, Mardoniusz z około 110 tys. armią celem pokonania Greków w przyszłym roku, reszta armii perskiej wycofuje się do Persji.\nGrecy mają rok na przygotowanie się do walnej rozprawy z korpusem perskim. Wiedzą, ze muszą pokonać te wojska, aby ostatecznie odsunąć niebezpieczeństwo perskiej inwazji.\nPlateje 479 r. p.n.e\nPersowie ruszyli ponownie w kierunku Attyki. Do Beocji skierowała się również grecka armia sprzymierzonych. Tym razem Sparta stanęła na wysokości zadania. Z Lacedemonu wyruszyło 10 tysięcy hoplitów, w tym 5 tysięcy Spartiatów obywateli, pozostałe 5 tysięcy to poddani periojkowie, służący w armii spartańskiej. Spartanie przezornie zabrali ze sobą 35 tysięcy zniewolonych Helotów jako tragarzy oraz piechotę lekkozbrojną. Po drodze dołączają pozostali Grecy, Arkadyjczycy, Koryntianie, Megaryjczycy, 8 tysięcy hoplitów ateńskich, Platejczycy i inni. Regent spartański Pauzaniasz główny wódz zjednoczonych Greków prowadzi armię pod Plateje i jest w daleko lepszej sytuacji niż Leonidas. Dysponuje 35 tysiącami hoplitów i prawdopodobnie około 70 tysiącami lekkozbrojnych. Przeciwko niemu Mardoniusz wspomagany przez Tessalów, Beotów i Macedonczyków w sile ponad 110 tysiecy ludzi. A zatem siły wyrównane, Persowie mają jednak druzgocącą przewagę w konnicy.\nGrecy obozują na zboczach gór, nie kwapią się zbytnio do zejścia na równinę z obawy przed jazdą perską. Mają jednak problemy z woda pitną, pewnej nocy zapada decyzja o zmianie lokalizacji wojsk greckich. Nad ranem Persowie zauważają zamieszanie w greckich liniach bojowych, podejmują decyzję o ataku, rusza jazda perska. Grecy nie mają wyjścia muszą podjąć walkę. W walce z Atenczykami ginie dowódca jazdy perskiej. Do walki rusza Mardoniusz z pozostałą częścią jazdy oraz piechota perska, tessalska i beocka. Pauzaniasz daje znak i do walki zaczyna się włączać falanga spartańska. Z jej linii odrywa się samotny hoplita, który szarżuje w stronę Persów i ginie dokonując "prawdziwie męskich czynów". To Aristodemus hoplita, który ocalał pod Termopilami zmazał swoją hańbę ....W walce ze Spartanami ginie Mardoniusz i większość jego żołnierzy, sprzymierzeni z Persami Grecy nie wytrzymują również natarcia i rzucają się do ucieczki. Grecy odnoszą świetne zwycięstwo nad Persami, sprawa podboju Grecji przez Persów jest przesądzona, już nigdy wojownik perski nie stanie w Helladzie.\nNiedobitki armii Kserksesa wycofują się do Azji. W mniej więcej tym samym czasie do Jonii celem wyzwolenia tamtejszych Greków wyruszyła grecka flota na czele z Ateńczykami.\nMykale 479 r. p.n.e\nWg Herodota wieczorem tego samego dnia, którego odniesiono zwycięstwo pod Platejami, sprzymierzeni Grecy pokonali Persów pod Mykale z wydatną pomocą miejscowych Jonów, którzy przeszli na stronę pobratymców. Spalono dużą ilość perskich okrętów wyciągniętych na brzeg. Perska armia lądowa i flota została w dużym stopniu zniszczone, zagrożenie perskie definitywnie odsunięto od Grecji kontynentalnej. Rok później wyzwolono polis jońskie na wybrzeżu Azji Mniejszej.\nWojny Greków z Persami nie zakończyły się, ale miały już one inny charakter. Mimo wspaniałych zwycięstw nad Persami i całkowitym odsunięciu zagrożenia perską inwazją nad Grecją powoli zaczęły się znowu gromadzić czarne chmury, ale o tym może później :-).\nPosty: 683 #1998435\nCzarne chmury czyli tzw. "piędziesięciolecie" od 479 r. p.n.e do 431 r. p.n.e\nPo pokonaniu armii lądowej i floty Kserksesa zagrożenie perską inwazją zostało od kontynentalnej Hellady definitywnie odsunięte. Sprawami bieżącymi, które Grecy (chociaż nie wszyscy) musieli rozwiązać pozostały kwestie ukarania greckich kolaborantów głównie Beotów i Tessalów, którzy walczyli razem z Persami przeciw greckiej koalicji (związkowi greckiemu, czyli szeroko rozumianych sojuszy Polis zdecydowanych walczyć z Persami). Ciężko ocenić postawę Beocji i Tessali ponieważ Sojusz nie chciał walczyć na ich terenach, tylko w południowej Grecji oddając ich tym samym na pastwę Persów, niemniej zostali uznani za zdrajców. Drugą bardzo ważną nie rozwiązaną sprawą pozostawał status Polis greckich na wybrzeżach Azji Mniejszej, to przecież od powstania w Jonii zaczęła się perska zawierucha. Mimo zwycięstwa nad Persami w Grecji właściwej Jonia nadal pozostawała w rękach perskich. Grecy stanęli przed dylematem co dalej?\nSpartanie nie mieli w ogóle jakiejś mega spójnej koncepcji dalszego działania w Jonii, owszem zaproponowali mieszkańcom Jonii możliwość przeniesienia się do Grecji właściwej w miejsce wygnanych Beotów i Tessalów, ale sami chyba do końca w to nie wierzyli. Natomiast Ateńczycy chcieli dalej prowadzić wojnę z Persami w Jonii i ich stanowisko było dużo bliższe mieszkańcom tych terenów. Nie wiadomo czy był to świadomy plan tworzenia podwalin ateńskiej potęgi, czy działanie pod wpływem chwili, niemniej jak pokazało życie bardzo skuteczny. O walkach w Azji Mniejszej i tworzeniu się Ateńskiej Symmachii trochę później.\nSame wojny perskie unaoczniły Grekom kilka rzeczy.\n1. Działając w sojuszu zgodnie ramię przy ramieniu Grecy uświadomili sobie jak niebagatelną siłą militarną dysponują. Zarówno armia lądowa pod względem uzbrojenia, taktyki walki, morale jak i flota wojenna przewyższają Persów pod każdym względem oprócz liczebności, ale to nie jest problem biorąc pod uwagę zwycięstwa Greków.\n2. Sparta niepodważalnie jest cały czas niezmiennie główna potęgą lądową i jako hegemon Związku Peloponeskiego nie ma sobie równych w całej Grecji, niemniej nie jest na tyle silna, aby całkowicie zawładnąć całą Helladą, zresztą nie zgłasza takich aspiracji.\n3. Ateńczycy zrozumieli, że wytworzyła się pewna luka jeżeli chodzi o głównego hegemona w Grecji i w związku z powstałą na potrzeby wojny swoją ogromną flotą można ją wykorzystać do stworzenia przeciwwagi dla Sparty, Aten jako potęgi morskiej.\n4. Nie jest możliwe wypracowanie jednej spójnej strategii dla całej Grecji jak i podporządkowanie się jednemu hegemonowi, ze względu na bardzo mocne obywatelskie nastawienia poszczególnych polis jako organizacji Państwowych i wcześniej czy później interesy poszczególnych Państw będą kolidowały z innymi, choćby ze względu na różnice w organizacji polis (demokracje i oligarchie) czy przynależności do pierwotnej organizacji plemiennej (Jonowie, Dorowie, Achajowie, Eolowie etc.)\nPierwszy zgrzyt czyli nie z nami takie numery Spartanie.\nJak wiadomo Ateny zostały zburzone przez Persów. Po odparciu ataku wroga, Ateńczycy przystąpili do odbudowy miasta i murów. Spartanom było to bardzo nie na rękę, stwierdzili, że jeżeli dojdzie do następnego najazdu wróg będzie mógł wykorzystać miasto jako obwarowaną bazę wypadową. Fakty były natomiast zupełnie inne, Sparta nie życzyła sobie zbyt silnych Aten, jako potencjalnego rywala w przyszłości, chociaż w tym czasie łączyły oba polis bardzo dobre stosunki (w końcu działali razem w związku greckim). Temistokles osobiście udał się do Sparty, był tam bardzo szanowany, aby wyjaśnić czy Ateny budują mury obronne. Przez kilka dni zwlekał z pojawieniem się na zgromadzeniu ludowym Sparty. Kiedy otrzymał informację, że mury Aten maja już odpowiednią wysokość poinformował Spartan, że Ateńczycy sami wiedzą co jest dla nich najlepsze i Ateny zostały obwarowane. Był to policzek dla Spartan, ale przełknęli gorzką pigułkę, niemniej pierwsze ziarno nieufności i podejrzliwości zostało zasiane.\nMniej więcej w tym samym czasie do Beocji udała się ekspedycja karna w celu ukarania Beotów za kolaborację. Po krótkim oblężeniu Teby wydały Sojuszowi kilkudziesięciu oligarchów podejrzanych o sprzyjanie Persom, zostali oni straceni i na tym rysrykcje wobec Beotów się zakończyły.\nNastępnie spartański król Leotychidas II udał się z analogiczną wyprawą do Tessali. Tam jednak nic nie zdziałał, mało tego wycofał się z Tessali za co został po powrocie wygnany ze Sparty. Domniemywa się, że otrzymał olbrzymią łapówkę, dodatkowo Spartanie po zgrzytach z Ateńczykami nie chcieli zrażać do siebie Tessalów dysponujących w tym czasie najlepszą i najliczniejszą konnicą w Grecji. Być może przeczuwali już powoli rodzący się konflikt z Atenami, tego niestety nie wiemy.\nW następnym odcinku zajmiemy się wojną na terenie Jonii i narodzeniem się ateńskiej potęgi czyli I związku morskiego przy cichej aprobacie bądź bezsilności Sparty.\nnie jestem historykiem z wykształcenia w związku z czym mogę popełnić różnego rodzaju błędy, jeżeli ktoś wyłapie proszę o informację, będę poprawiał.\nPosty: 683 #1999525\nIlość edycji wpisu: 1 Po bitwie pod Mykale w 479 r. p.n.e Grecy stanęli przed dylematem co dalej z Grekami z Jonii i wybrzeży Azji Mniejszej, ponieważ te polis nie należały do związku greckiego ze Spartą na czele. Jonowie chcieli bardzo, aby do związku ich przyjęto, jednak Spartanie byli przeciwni, ponieważ nie mieli koncepcji na dalsza wojnę na tak dalekich ziemiach i morzach. Przyjęcie Greków azjatyckich do związku równałoby się z udzieleniem im gwarancji przez Greków kontynentalnych w wojnie z Persją, a Sparta i sojusznicy nie mieli na to ochoty. Padła propozycja przesiedlenia do Grecji, którą miejscowi jak i Ateńczycy z oburzeniem odrzucili. Finalnie pod naciskiem Aten do związku greckiego przyjęto te Polis, które posiadały flotę wojenną, czyli Samos, Chios i Lesbos i to te Polis z Ateńczykami utworzą za chwilę podstawę I związek morski pod przywództwem Aten.\nNastępnie flota sprzymierzonych udała się na północ w kierunku Hellespontu. Tam ze względu na późna już porę roku Sparta i jej sprzymierzeńcy wycofali się do domu, natomiast zostali Ateńczycy i razem z nowymi sprzymierzeńcami z Jonii oblegali i zdobyli Sestos zajęte przez Persów. Ateńczycy wykazali się dużą determinacją czym zaskrobili sobie przychylność Jonów.\nW roku 478 p.n.e ze Sparty wyruszył regent Pauzaniasz na czele związkowej floty i przeprowadził bardzo błyskotliwą kampanię wojenną na Cyprze, następnie udał się na północ i zaczął oblegać ówczesne Biznacjum, czyli dzisiejszy Stambuł. Działania te miały ograniczyć aktywność Persów na południowych szlakach morskich (Cypr) oraz północnych czyli obecne Morze Marmara. Była to polityka prewencyjna utrudniająca Persom ewentualną akcję ponownego ataku na Helladę.\nJednak podczas oblężenia Bizancjum wódz spartański zraził do siebie większość sprzymierzeńców swoją butą i pychą był również posądzany mimo wszystko o sprzyjanie Persom. Być może takie pogłoski rozpowszechniali Ateńczycy, którzy mieli już swój plan działania i nie na rękę im była obecność Sparty w tych rejonach. Finalnie Pauzaniasz został odwołany w trybie pilnym do Sparty, a ze Sparty na północ wyruszył Dorkis z nieznaną ilością wojska. Na nic się to już jednak zdało, Grecy małoazjatyccy poprosili o przywództwo nad flotą jońską Ateńczyka Arystydesa. Spartanie ponownie wrócili do domu z ważną dla siebie informację, że Ateny obok nich wyrosły na drugiego hegemona w Grecji. Od tego momentu Sparta całkowicie wycofała się z działań przeciwko Persom zostawiając wolną rękę Atenom, dlaczego o tym w następnych odcinkach.\nPrawdopodobnie na przełomie 478/477 r. p.n.e. został zawiązany przez Ateńczyków, Chios, Lesbos, Samos i Greków z rejonów Hellespontu oraz wybrzeża trackiego związek sprzymierzonych pod przywództwem Aten nazywany I związkiem morskim, symmachią ateńską, bądź związkiem delijskim. Jego pierwotne główne założenie to wojna z Persją i uwolnienie spod jarzma perskiego Greków małoazjatyckich. Ateńczycy bardzo sprawnie i trzeba powiedzieć uczciwie zorganizowali nowe przymierze określając kto będzie wnosił jaki wkład w nowy sojusz. Były to albo flota wojenna, albo pieniądze składkowe tzw. phoros. Skarbiec związkowy został umiejscowiony na wyspie Delos.\nSojusz przystąpił do działań wojennych. Zdobyto miasto Eion oraz zajęto wyspę Skyros skąd wysiedlono miejscowych i zaludniono ją osadnikami ateńskimi tzw., Kleruchami. Następnie zostało zaatakowane properskie miasto Karystos na Eubei i zmuszone do przystąpienia do związku. Drastycznym posunięciem ponieważ wymierzonym już w Greków było stłumienie buntu na Naksos. Jednak Grecy tłumaczyli to potrzebą eliminacji wszelkich potencjalnych zagrożeń ze strony Persji, niemniej była to już agresja Sojuszu przeciw własnemu członkowi, pokazująca, że Ateńczycy szybko związek morski zaczynają traktować jako własne Arche, czyli imperium Ateńskie co nijak miało się do pierwotnych ustaleń.\nW roku 467 p.n.e. Ateńczyk Kimon syn Miltiadesa (Maraton) przeprowadził błyskotliwą kampanię wojenną przeciwko Persom demolując ich w morsko-lądowej bitwie u ujścia rzeki Eurymedont (466 r. p.n.e). Fakt ten definitywnie uświadomił Persom, że nie mają już żadnej inicjatywy w walce z Grekami.\nW roku 465 p.n.e doszło do buntu członka Sojuszu, wyspy Thassos. Po trzech latach oblężenia i klęski w walce z Ateńczykami wyspa skapitulowała, zostały rozebrane mury obronne i Thassos utraciło swoje ziemie na lądzie stałym, stając się całkowicie podporządkowana ateńskiej Arche. Jak widać sojusz zatracił swoje pierwotne założenia i Ateńczycy zaczęli go traktować jak swoją własność.\nOkoło roku 460 p.n.e Sojusz wspomógł antyperskie powstanie w Egipcie, gdzie po początkowych sukcesach, ostatecznie poniósł klęskę tracąc prawdopodobnie około 200 okrętów. Straty były na tyle poważne, że przez następnych kilka lat zaprzestano prowadzenie jakichkolwiek działań wojennych przeciwko Persji.\nJednak już około roku 451 p.n.e Kimon ponownie wyruszył do walki z Persami kierując związkową flotę na Cypr (wybuchło tam również powstanie przeciw Persom) jednak zginął podczas toczonych tam walk. Wycofująca się flota grecka zadała jednak Persom druzgocącą klęskę pod Salaminą Cypryjską, która stała się gwoździem do trumny jeżeli chodzi o perski imperializm w rejonach morza egejskiego. Między Ateńczykami i perskim królem Artakserksesem doszło do podpisania pokoju nazywanego pokojem Kaliasa, który gwarantował Grekom małoazjatyckim i wyspiarskim całkowitą autonomię, Persowie zaś zatrzymali Cypr i wolną rękę w Egipcie. Rozpoczęta w Joni wojna z Persami zakończyła się pełnym sukcesem. Persowie będą nadal ingerowali w sprawy greckie, ale już tylko za pomocą złota, szczując jedne polis przeciw drugim, dzięki czemu będą mogli kontrolować wzrost potęgi poszczególnych Państw greckich.\nMimo zakończenia wojny z Persją, czarne chmury nadal gromadziły się nad Grecją o tym co się działo na terenie Grecji kontynentalnej w następnym odcinku, a działo się sporo.\nPosty: 683 #2000116\nJak już wiemy Sparta razem z sojusznikami peloponeskimi wycofała się z działań wojennych w rejonach Morza Egejskiego, dając tym samym ciche przyzwolenie Atenom na kontynuowanie wojny i w konsekwencji na zbudowania przez Ateny własnej Symmachii co doprowadziło do powstania nowej potęgi w tym okresie. To ciche przyzwolenie lub możliwe, że nawet bezsilność było podyktowane kilkoma przyczynami.\n1. Spartanie, ani ich sprzymierzeńcy z Peloponezu (oprócz Koryntu) nie posiadali floty wojennej, mogącej skutecznie walczyć z Persami. Symmachię spartańską tworzyły polis ludne, ale stosunkowo biedne, a zbudowanie i utrzymanie floty w tych czasach pochłaniało ogromne sumy pieniędzy, inaczej niż Ateńczycy, którzy zbudowali 200 trier do walki z Persami, a teraz dodatkowo zostali wspomożeni przez Jonów zarówno flotą jak i składkowymi pieniędzmi z phoros.\n2. Spartanie ogólnie niechętnie angażowali się w walki na dalekich teatrach poza Peloponezem między innymi dlatego, że musieli mieć oko na swoich zniewolonych chłopów - Helotów, szczególnie tych z Mesenii oraz sprzymierzeńców z Peloponezu. Grecy byli bowiem bardzo niestali w uczuciach i często zmieniali konfiguracje sojuszy. Dodatkowo Spartanie wypracowali swój własny ustrój w oparciu o pewnego rodzaju izolacjonizm i przebywanie ich żołnierzy poza granicami kraju niosło ryzyko "skażenia" innymi niż spartańskie poglądami.\n3. W Sparcie głównodowodzącym armią był jeden z 2 panujących królów. Tymczasem Leonidas zginął pod Termopilami, a Leotychidas został ze Sparty wygnany, ich spadkobiercy nie osiągnęli jeszcze wieku dojrzałego. Regent królewski Pauzaniasz był spalony ze względu na podejrzenia konszachtów z Persami. Wobec czego w latach 70 i 60 V w.p.n.e Sparta była pozbawiona naturalnych wodzów armii.\nPowyższe między innymi sprawiło, ze tak naprawdę Spartanie nie mieli koncepcji na prowadzenie zamorskiej krucjaty przeciwko Persom i zaangażowanie Aten było im na rękę. Niemniej mieli również świadomość, że dopuścili do powstanie nowej potęgi w Grecji (Aten) i prawdopodobnie niektórzy z nich myśleli nawet o wojnie z Atenami. Jednak większość postrzegała Ateńczyków jako towarzyszy broni w niedawnym perskim konflikcie. W okolicach mniej więcej 470 r. p.n.e Sparta znalazła się w trudnej sytuacji.\nSwoje mocarstwowe zapędy zaczął zgłaszać odwieczny wróg Sparty, doryckie Argos (poniekąd cichy układowicz Persów, który w wojnach perskich zachował neutralność). W roku 494 p.n.e. Spartanie zadali Argiwom poważną klęskę pod Sepeją, wg przekazów miało w niej zginąć kilka tysięcy Argiwów. Po ponad 20 latach Argos chciało się odegrać. Weszło w układ z arkadyjska Tegeą, głównym sprzymierzeńcem Sparty i doszło do wojny. Spartanie jednak pokonali pod Tegeą nowy Sojusz (470 lub 469). Następnie zbuntowały się pozostałe polis arkadyjskie z wyjątkiem Mantinei, ale pod Dipają (468)Arkadyjczycy ponieśli klęskę, Sparta utrzymała swoją hegemonię na Peloponezie.\nW roku 465 pne do Sparty zgłosili się mieszkańcy obleganego przez Ateńczyków Thassos z prośba o pomoc. Spartanie obiecali im skrycie inwazję na Attykę, celem odciążenia obleganych. Świadczy to o tym, że już wtedy postrzegali Ateńczyków jako mocno niewygodnych dla zachowania własnej potęgi. Nic z tego jednak nie wyszło ponieważ w roku 464 pne, Spartę nawiedziło olbrzymie trzęsienie ziemi. Wg przekazów miało w nim zginąć 20 tysięcy Lacedemończyków i przez niektórych historyków fakt ten jest uważany za jedną z głównych przyczyn powolnego upadku państwa spartańskiego. Żeby było tego mało wykorzystując trzęsienie ziemi w Mesenii doszło do powstania Helotów oraz części (2 miast) Periojków. Spartanie znaleźli się w trudnej sytuacji, powstańcy okopali się na zboczach góry Ithome i tam odpierali ataki Spartan. Sparta poprosiła o pomoc w walce swoich sprzymierzeńców w tym również Ateńczyków, których cenili za zdolności oblężnicze, poza tym cały czas pozostawali z nimi w sojuszu, ot taka mała hipokryzja ponieważ chwilę wcześniej chcieli ich najechać.\nAteny pod wodzą Kimona wysłały do Mesenii niebagatelną pomoc bo, aż 4 tysiące hoplitów. Na miejscu jednak okazało się, że Ateńczycy również nie dają rady, a w związku z tym, że ponoć byli podejrzewani o szerzenie haseł demokratycznych bez powodu pomoc ta została odesłana do Aten. Ateńczycy byli wściekli takim traktowaniem, Kimon został wygnany z Aten, Ateny weszły w sojusz z Argos i Tesslią (wrogami Sparty, żeby było wesoło). Dodatkowo sprzymierzyli się również z Megarą, która w związku z konfliktem z Koryntem również opuściła spartańską symmachię.\nAteńczycy bardzo szybko wplątali się w wojnę z sojusznikami Sparty, Koryntem, Epidauros i Sykionem. Zaatakowali również wyspę Eginę chcąc ją wcielić do swojego związku, gdzie w wyniku bitwy morskiej Egineci stracili 70 okrętów i zaczęło się oblężenie wyspy. Po Przegranej bitwie lądowej pod Haliejs (Korynt+Epidauros), pokonali następnie Koryntyjczyków w bitwie morskiej pod Kekryfalei. Spartanie nie interweniowali gdyż walczyli cały czas z Helotami. c.d.n.\nPosty: 683 #2004044\nW roku 458 pne, w Sparcie pojawiło się poselstwo z środkowo greckiej Dorydy z prośbą o pomoc przeciwko Fokidzie, która ich zaatakowała. Przez Tukidydesa Doryda była uważana jako macierzysta polis Sparty. Spartanie, którzy wychodzili powoli na prostą w walce z helotami z Ithome, zorganizowali odsiecz dla Dorydy. Z Peloponezu wyruszyło 1500 hoplitów Lacedemońskich (zauważmy, że pod Plateje Spartanie wysłali 10 tys hoplitów, nawet biorąc pod uwagę walki w Mesenii, widać wyraźny spadek, wygląda na to, że trzęsienie ziemi faktycznie miało fatalny wpływ na demografię Sparty) i 10 tysięcy sprzymierzonych. Po pokonaniu Fokejczyków armia peloponeska udała się w drogę powrotną. Jednak czekała ich niemiła niespodzianka...\nMimo, iż wyprawa spartańska nie była skierowana przeciw interesom Aten, Ateńczycy wyruszyli w pole przeciw Symmachii Spartańskiej z całą siłą zbroją czyli 13 tysięcy własnych hoplitów + 1000 hoplitów ze sprzymierzonego Argos + sprzymierzona z Atenami jazda tessalska. Wódz spartański Nikomedes nie miał wyjścia jak "przerąbać" sobie drogę powrotną przez wrogą armię. Do krwawej bitwy doszło pod Tanagrą, gdzie w wyniku zdrady Tessalów Spartanie i ich sprzymierzeńcy odnieśli okupione sporymi stratami zwycięstwo po czym pospiesznie ewakuowali się do domów. Mimo przegranej Ateńskie morale było bardzo wysokie, ich hoplici byli o włos od zwycięstwa nad Spartanami, prawda, że dziwne w stosunku do tego co wiemy, że Spartanie nie mieli sobie równych w całej Grecji . Na obalanie jednak spartańskiego mitu niepokonanych wojowników przyjdzie czas.\nW każdym razie Ateńczycy na pełnym pałerze jeszcze tego samego roku wpadli do Beocji i pod Ojnofytami rozgromili armię beocką stając się Panami Beocji, a być może również części Fokidy i Lokrydy. Ateńska Arche zaczęła zatem również rozprzestrzeniać się na Grecję lądową. Niedługo potem skapitulowała Egina, która siłą została wcielona do związku morskiego. W tym samym mniej więcej czasie wybudowano tzw., długie mury łączące Ateny z Pireusem dzięki czemu Atenom stała się niestraszna inwazja na Attykę, gdyż dzięki swojej flocie byli w tym momencie samowystarczalni.\nW latach 456-455 pne, flota ateńska z 4 tysiącami hoplitów na pokładach dokonała rajdu wokół Peloponezu, paląc spartańskie stocznie w Gytejon i Methone. Sparta doznała szoku była to pierwsza zorganizowana inwazja na jej terytorium. Następnie Ateńczycy zdobyli Zakyntos i Kefalonię już wtedy im się tam podobało . Po małym odpoczynku i plażowaniu w zatoce wraku wpadli do zatoki korynckiej, gdzie zdobyli Naupaktos i żeby dodatkowo wkurzyć Spartan osiedlili w tym miejscu Helotów z Ithome, którzy będą teraz ich wiernymi sojusznikami. Następnie wylądowali w Achai i dali łupnia Sykiończykom, gdzie potem, przez Megarydę przeciągnęli swoje okręty do zatoki sarońskiej bo nie chciało im się znowu okrążać Peloponezu.\nW następnym roku Ateny znowu dokonały rajdu wokół Peloponezu pod wodzą Peryklesa, wybitnego polityka ateńskiego, który doprowadził do rozkwitu Aten zarówno pod względem polityczno-militarnym jak i szeroko rozumianym kulturowym. Jego kumplem był np., Fidiasz, którego rzeźby zdobiły ateński Akropol. I jak to w życiu bywa, że biednemu wiatr zawsze w oczy, znowu pecha mieli Sykiończycy, którzy kolejny raz załapali się na łomot od Ateńczyków. Następnie na celowniku Aten znalazła się Akarnania (ziemie naprzeciw Lefkady), której terytorium zostało spustoszone.\nPo kilkuletnim zastoju doszło do podpisania rozejmu między Atenami i Peloponezyjczykami w 451 rpne na lat 5 z inicjatywy Kimona (bardzo prospartańskiego polityka) i dzięki temu Ateny znowu ruszyły do walki z Persami o czym już pisałem wcześniej.\nMimo klęski Persów Związek Morski nie został rozwiązany przez Ateny. Ateńczycy już wcześniej przenieśli skarbiec z Delos do Aten, a w 447 rpne zabronili swoim sojusznikom bicia własnej srebrnej monety, a na wszystkich obywateli związku morskiego nałożyli jakby to powiedzieć swoje prawo sądownicze. O ile budziło to obawy i zastrzeżenia elit ateńskich sprzymierzeńców to prosty lud tych polis odnosił się z przyjaźnią do Ateńczyków jako prekursorów szeroko rozumianej demokracji.\nŻeby jednak nie było tak różowo, w 446 rpne, Ateńczycy ponieśli pod Koroneją klęskę w bitwie z Beotami i ich sprzymierzeńcami w efekcie czego utracili panowanie nad Beocją, Fokidą i Lokrydą. Dodatkowo wybuchł bunt na wyspie Eubei, a w Megarze wymordowano garnizon ateński. Wykorzystując sytuację do Attyki wpadła również armia peloponeska pod wodzą króla spartańskiego Plestoanaksa. Jednak nic konstruktywnego nie zdziałała i wycofała się do domu (czyżby znowu łapówka ? wiele prawdopodobne :-)). W między czasie zostało zdłwione powstanie na Eubei.\nNa przełomie 446/445 rpne został podpisany między zwaśnionymi Grekami pokój 30-letni. Gwarantował on zachowanie status qvo na dana chwilę. Ateny jednak już około 440 rpn interweniowały na Samos, które weszło w konflit z Miletem. Jednocześnie doszło do buntu w Bizancjum. Po bardzo ciężkich walkach Samos zostało pokonane i wkrótce również upadł bunt w Bizancjum. W czasie walk na Samos Spartanie powoli zaczęli tracić cierpliwość i chcieli profilaktycznie dokonać najazdu na Attykę, ale nie wiedzieć czemu sprzeciwili się temu ich główni sprzymierzeńcy z Koryntu i do inwazji ostatecznie nie doszło.\nSytuacja diametralnie się zmieniła, kiedy Ateny weszły w sojusz z Akarnanią (pamiętamy, że wcześniej ich najechali) i razem prowadzili wojnę przeciwko Ambrakii zdobywając Argos Amfilochijskie. Ateńczykami dowodził znakomity strateg morski Formion. Tym razem ciśnienia zaczął nie trzymać Korynt, gdyż Ambrakia była jego kolonią i to właśnie Korynt stanie się głównym zapalnikiem do wybuchu bomby.\nWyjątkowo bowiem kiedy w Grecji po ciemnych chmurach wychodzi zazwyczaj słońce, tym razem dojdzie do gwałtownej burzy, która zmieni obraz całej Grecji, mentalność jej mieszkańców i stanie się źródłem dalszych nieszczęść Hellady....burzy, która będzie trwała z małymi przerwami 27 lat - wojny peloponeskiej. cdn\nPosty: 683 #2123046\nBłyskawice, czyli konflikt korkirejsko-koryncki i ateńsko-koryncki jako preludium do wybuchu Wojny Peloponeskiej.\nRok 435 pne, słoneczna zielona Korkira (dzisiejsze Korfu) została założona jako macierzysta polis-kolonia miasta Korynt. Z biegiem czasu usamodzielniła się i rosła w siłę i bogactwo dzięki licznej i nowoczesnej jak na tamte czasy flocie wojennej liczącej około 100 trójrzędowców i bardzo korzystnemu umiejscowieniu na trasie z Hellady do Italii i Ilirii. Prężny rozwój Korkiry pozwolił jej na założeniu kilku własnych kolonii w tym miasta Epidamnos (czyli dzisiejszego Durres w Albanii ).\nW r 435 pne doszło w Epidamnos do walk wewnętrznych i część mieszkańców poprosiła Korkirę o pomoc, ale została przez nich spuszczona na drzewo. Naturalnym więc stało się, że zwrócili się następnie o pomoc do Koryntu, który zapewnił im ją chcąc jednocześnie utrzeć nosa swoim byłym kolonistom z Korkiry. Taka postawa Koryntu doprowadziła wkrótce do wybuchu wojny korkirejsko-korynckiej, której punktem kulminacyjnym był bitwa morska wygrana przez Korkirę pod Aktion. Korynt, który miał pecha ostatnio do Ateńczyków nie mógł się pogodzić z takim obrotem sprawy i zaczął organizować następną ekspedycję karną, ale bez udziału Sparty, która nie była jak zwykle zainteresowana .\nPrzestraszeni Korkirejczycy zwrócili się zatem o przymierze do Aten. Ateńczycy na początku nie byli chętni, ale pod naciskiem Peryklesa, który przeczuwał już powoli rodzący się konflikt ze związkiem peloponeskim zawarli przymierze z Korkirą. Niebagatelną rolę odegrał tu fakt posiadania przez Korkirę silnej floty wojennej. A zatem wojna !\nW r 433 pne Ateńczycy wysłali na Korkirę 10 trier z prikazem, aby starali się nie walczyć z Koryntyjczykami, ale w czasie przegranej przez Korkirę bitwy morskiej pod Sybotami Ateńczycy chcąc nie chcąc wdali się w walkę. Tymczasem z Aten nadpłynęło kolejnych 20 trier ateńskich i ten fakt tak naprawdę uratował skórę Korkirze. Korynt nie chciał sam zadzierać z morską potęga Aten i flota inwazyjna Korytnu się wycofała.\nTeraz z kolei Ateńczycy znaleźli się w trochę mało komfortowej sytuacji, że względu na to, że walczyli z Koryntem, z którym jako członkiem związku peloponeskiego nie powinni, gdyż nie byli z nimi w stanie wojny. No, ale skoro powiedzieli A to musieli również i powiedzieć B. Tym B było leżące na Kasandrze w Chalkidiki miasto Potidaja, stara kolonia Koryntu, a obecnie członek związku ateńskiego. Ateńczycy obawiając się buntu korynckich kolonistów nakazali im rozebranie murów obronnych, wydanie zakładników. Potidaeci kazali im się ogarnąć, więc Ateny wysłały na Chalkidyki flotę i parę tysięcy hoplitów w wiadomym celu. Korynt zrobił to samo i w Chalkidyki doszło do starć koryncko-ateńskich. Ateńczycy ostatecznie pokonali Koryntyjczyków (choć bardziej byli to najemnicy peloponescy opłaceni przez Korytnt) i wódz ateński Formion zablokował miasto murami. Musimy bowiem pamiętać, że w tym czasie oblężenia nie wyglądały tak jak w filmie Królestwo Niebieskie, ale głównie starano się zagłodzić przeciwnika, gwałtowne szturmy na mury zaczną przeprowadzać dopiero Macedończycy Filipa II za jakieś 80 lat .\nW między czasie Ateńczycy zamknęli również swoje porty i rynki zbytu dla Megary, która ponownie wróciła na łono związku peloponeskiego.\nRywalizacja Aten z Koryntem i Megarą była w pewnym sensie następstwem rozwoju mocarstwowej pozycji Aten, przy czym musimy zaznaczyć, że Ateny nie czuły się jeszcze całkiem na sile rzucić wyzwania Sparcie. Niemniej liczyli się z tym, że swoją postawą wobec tych dwóch bardzo poważnych sojuszników Sparty doprowadzą w końcu do konfliktu globalnego. Nie przeliczyli się , pod naciskiem Koryntu i Megary, związek peloponeski pod przywództwem Sparty w drugim głosowaniu ogłosił wojnę przeciwko Atenom i ich sprzymierzeńcom. Wojnę, która nazywana jest obecnie wojną peloponeską i jak stwierdził jeden z posłów spartańkich opuszczający Attykę, kiedy odmówiono mu wystąpienia przed ateńskim ludem "...dzień ten będzie początkiem wielkich nieszczęść dla Hellady".\nPosty: 1072 #2123062\nIlość edycji wpisu: 1 Jak na dwusetny post to się kolega rozpisał\nps)jakie to wkurwiające - zamiast "część, jestem Jarek, szukam kwatery na siedem dni na sześć osób w Paralii Pitupitu, nara" to tu wywody do których nawet nie ma jak się przypierdolić\nDobra robota, fajnie się to czyta - ale mam pytanie: w wojnie peloponezkiem to którzy będą "nasi"?\nPosty: 683 #2123077\nIlość edycji wpisu: 1 A dziękuję .\nKtórzy to nasi hm...najłatwiej napisać Ci, którzy wygrają nie zdradzę kto, chociaż zakładam, że osoby, które tu zajrzą będą wiedziały chociażby z Wiki.\nŻeby ułatwić wybór napiszę pewną hipotetyczną historyjkę.\nPowiedzmy, że syn wraca ze szkoły przychodzi do ojca i mówi Tato dzisiaj starszy i większy Kolega obraził mój klub, mimo, że większy i silniejszy ode mnie stanąłem z nim honorowo na ubitej ziemi na solówkę. Było ciężko, ale dałem radę (nie powie, że ręcę go bolą i palce wybił). Wiem, że nie masz mi tego za złe bo tak mnie uczyłeś. Dobry chłopak z niego, chociaż nie przykłada się do nauki za bardzo, to z WFu ma piątkę. Matki też za bardzo nie słucha. To będzie obóz Sparty i jej sprzymierzeńców.\nTa sama sytuacja, syna wraca i mówi, ten co mnie zaczepił był za duży, zamknąłem się w klasie, jak poszedł to wyszedłem i w ramach rewanżu wpierdzieliłem jemu młodszemu bratu, a i siostra też się załapała, bo akurat przechodziła. Teraz nie wiem co jutro będzie i będziesz mi musiał pomóc w razie czego. Dobry chłopak z niego, dobrze się uczy, z WFu prawie 3+, tylko czasem nie jest świadom konsekwencji swoich działań. To będzie obóz Ateńczyków i ich sprzymierzeńców.\nPosty: 1072 #2123083\nPosty: 683 #2123347\nPowoli, powoli....ony nie są takie prędkie . To znaczy może i są, ale w pewnych kwestiach muszą dobrze pomyśleć, a potem jak już pomyślą to jeszcze się zastanowią czy dobrze pomyśleli. Powoli rozpoczynają wojnę, powoli też idą do boju śpiewają sobie przy tym pod nosem i grają na piszczałkach, to jest bardzo wkurzające do tego stopnia, że przeciwnicy czasem zamiast komendy atak wydają komendę spi...lamy ! Rzadko, bo rzadko, ale czasem tak się zdarza :-).\nInaczej Ateńczycy, Ci najpierw działają, a potem myślą "i co my najlepszego odpi....li i kto to posprząta ?". No, ale czasem Ateńczykom się udaje i wtedy myślą "aleśmy im numer odpi....li !".\nTak więc król spartański Archidamos II należy zdecydowanie do tej starej szkoły spartańskiej myślących, a nie od razu działających tak jak chcą tego Korynt i Megara. Archidamos jest zwolennikiem wojny tzw. sprawiedliwej w obronie interesów innych Greków przeciwko Atenom, ale wojnie przeprowadzonej z głową. Problemem bowiem Sparty i jej sojuszników (może oprócz Koryntu) jest to, że oprócz 50-60 tysięcy chłopa których są w stanie wysłać w pole nie mają kasiury, machin oblężniczych, a o wyprawie na morze gdzie grasuje kilkaset świetnie wyposażonych i dowodzonych okrętów związku ateńskiego mogą jedyni pomarzyć.\nArchidamos wie również, że obecne pokolenie nie zaznało wojny na dużą skalę (wojny perskie skończyły się 50 lat temu) młodzież jest butna i ambitna, ale tym się wojny nie wygra. Dlatego proponuje układy z Atenami i zbrojenia w przeciągu 3-4 lat i potem ewentualnie do dzieła. Jest zwolennikiem utrzymania pokoju, wie, że wojna nie skończy się na jednej kampanii. No, ale nie chcą go za bardzo słuchać - wojna ! Trochę bez planu i na pałę, pod wpływem emocji.\nPo drugiej stronie Ateńczycy pod dowództwem Peryklesa, napaleni, dumni i ufni w swoją siłę. Wiedzą czym dysponują, a mają 13 tys. hoplitów 1 linii, 16 tys. hoplitów 2 linii (głównie do obsadzania twierdz i umocnień) 1200 jazdy, 1600 łuczników, bliżej nieokreśloną ilość lekkozbrojnych, mnóstwo kasy i pewnie ze 450 świetnych okrętów. Do tego potężne mury Aten i Długie Mury łączące Ateny z Pireusem, czyli reasumując możecie nam Spartanie skoczyć. Do bitwy nie wyjdą, ale nie dlatego, że się boją bo odwagi im odmówić nie można, ale dlatego, że są mniej liczni, za to całą ludność mogą zamknąć w murach Aten i Pireusu, a jedzonko przetransportują sobie morzem. Założenia są takie, że będą nękać Spartę i jej sprzymierzeńców flotą, skupią się tylko na wojnie ze związkiem peloponeskim, żadnych innych wojenek i podbojów, a potem jak Sparcie totalnie zabraknie kasy i chęci podpiszą pokój i dalej będą budować swoją potęgę po mału systematycznie. Plan dobry i jedyny słuszny i z dużą szansą na powodzenie. Widać, że Perykles nie w ciemię bity, szkoda tylko, że za chwilę umrze i swoje plany zabierze do grobu. cdn\nPosty: 20 #2174524\nmnie fascynuje mitologia grecka i wszytko co z nią związane, budowlne, architekrura, świątynie\nPosty: 683 #2175967\nzakładaj jakiś ciekawy temacik i jedziemy z koksem . U mnie fascynacja Grecją zaczęła się właśnie od Mitów Greckich Wandy Markowskiej. W wieku 11 lat otrzymałem od Taty Wojnę Peloponeską Tukidydesa i mimo, że prawie nic nie zrozumiałem wtedy z tej pozycji, powoli zacząłem wciągać się w starożytność.\nPosty: 892 #2394087\nMam nadzieję ,że coś jeszcze dorzucisz.\nPosty: 683 #2396991\nDorzucę, ale za chwile dopiero\nPosty: 892 #2397001\nNo tak drepczę i drepczę w oczekiwaniu ,bo wokoło wszystko tak na jedną modłę, na forum zresztą też\nPosty: 683 #2479309\nIlość edycji wpisu: 1 Burza...czyli Wojna Peloponeska.\nNa zebraniu Symmachii w Sparcie zwołanej przez Archidamosa doszło w wyniku głosowania do uchwalenia wojny przeciw Atenom i ich sprzymierzeńcom. Główną rolę sprawczą odegrał tutaj bez wątpienia Korynt, który przed głosowaniem "zjednał sobie" pozostałe polis Symmachii, aby głosowały jednogłośnie za wojną. Wcześniej również Spartanie wysłali poselstwo do Delf z zapytaniem wyroczni czy wojnę wygrają. Informacja zwrotna była taka, że jeżeli będą ją prowadzili sumiennie i z dużym zapałem to tak i sam Apollo będzie ich w tym wspierał. Pytanie zasadnicze czyje pieniądze wspierały wieszczkę Pytię z Delf, aby takie proroctwo orzekła :-).\nCo ważne samo uchwalenie wojny nie oznaczało jednoczesnego i natychmiastowego wprowadzenia działań militarnych przeciwko Atenom. Być może Archidamos, który miał znaczący głos w Sparcie nadal miał nadzieję na pokojowe rozwiązanie konfliktu bądź przynajmniej drogą negocjacji doprowadzenia do rozwiązań mających na celu zadowolenie sojuszników Sparty i w znaczącym stopniu ograniczeniu imperializmu ateńskiego. W każdym razie w krótkim czasie nastąpiły żądania Sparty w stosunku do Aten wyprostowania dawnych spraw o podłożu społeczno-religijnym. Były to błahostki jeżeli chodzi o podstawę do wypowiedzenia wojny i jednocześnie próba wybadania jaką postawę przyjmie państwo ateńskie już pod bezpośrednim zagrożeniem wybuchu wojny. Jak łatwo było do przewidzenia Ateńczycy pod wodzą Peryklesa wystosowali takie same zarzuty w stronę Sparty np., aby ukarali winnych wymordowania grupy Helotów, która skryła się w świątyni przed swoimi oprawcami. Po obustronnym odrzuceniu żądań przez oba mocarstwa i nie wpuszczeniu do Aten posła spartańskiego nie było już odwrotu od decyzji...wojna stała się faktem.\nKonflikt, który za chwilę wybuchnie będzie z krótszymi lub dłuższymi przerwami trwał 27 lat. Od 431r pne do 404 r pne. Działania wojenne będą się toczyły ze zmiennym szczęściem zarówno na lądzie jak i na morzu w obrębie Grecji kontynentalnej, a także we wschodnim basenie morza śródziemnego, zachodniej Azji Mniejszej, Egipcie i na Sycylii. Podsumowanie zniszczeń, ale także ogromne zmiany mentalne jakie będą następstwem tego wydarzenia opiszemy sobie na końcu.\nZe względu na długość konfliktu peloponeskiego współcześni historycy podzieli go na kilka etapów i w takiej formie również zostanie omówiony.\n1. Etap - wojna Archidamijska\n2. Etap - zbrojny pokój\n3. Etap - wyprawa sycylijska\n4. Etap - wojna dekelejska\nPiorun czyli...wczesna wiosna rok 431 pne, Beocja, Plateje. Tebańczycy jako najsilniejsze polis Beocji od lat marzyło o tym, aby na łono związku beockiego przywrócić silnie sprzymierzone z Atenami Plateje. Pamiętamy Platejczyków pod Maratonem razem z Ateńczykami dali łupnia Persom, a w okolicy tego miasta Grecy rozgromili Mardoniusza. We wczesnych godzinach nocnych oddział 300 Tebańczyków wtargnął do Platej i oznajmił, że miasto zostaje przyłączone do związku beockiego. Platejczycy byli załamani i przerażeni tym faktem. Nad ranem jednak spostrzegli, iż Tebańczyków jest tylko nieco ponad 300 hoplitów...c.d.n\nPosty: 1 #3846214\nJeżeli chodzi o historie Grecji, to brat miał na studiach taka książkę (gruba, ale rozdziały pojedyncze były króciutkie). Tytuł i autorzy szedł mniej więcej tak: Historia starożytna - Stępień, Musiał, Janczykowska i ktoś jeszcze chyba ,-)\nStudent, fanatyk sportów rowerowych, przyszły pracodawca? Najprędzej staż w doradca kredytowy Zielona Góra doradca finansowy . Z literatury miłośnik fantastyki, szczególnie... audiobooki z pewnego popularnego serwisu ,-)


Stadiony - Euro 2008 w INTERIA.PL - Mistrzostwa Europy w piłce nożnej\nWmurowano "kamień węgielny" pod stadion we Wrocławiu\n"Kamień węgielny" pod budowę nowego stadionu piłkarskiego na mistrzostwa Europy w 2012 r. wmurowano w piątek we Wrocławiu. Stadion na Maślicach ma zostać ukończony na początku 2011 r. »\nPolska z Niemcami na nowej trawie?\nOrganizatorzy piłkarskich mistrzostw Europy jeszcze w tym tygodniu zdecydują, czy na stadionie Woerthersee w Klagenfurcie, gdzie dwa mecze grupowe - z Niemcami i Chorwacją - zagra reprezentacja Polski, przed turniejem zostanie wymieniona murawa. »\nStade de Geneve nie dla Szwajcarów...\nStade de Geneve to arena rywalizacji piłkarzy w grupie A, w której walczyć będą wpółgospodarze Euro 2008. »\nStadion u Mozarta\nNa kilka czerwcowych dni twierdza Hohensalzburg w rodzinnym mieście genialnego Mozarta straci miano głównej atrakcji. Wszystkie drogi w Salzburgu prowadzić będą na EM-Stadion Wals-Siezenheim, gdzie zespoły z grupy D rozegrają trzy spotkania. »\nStade de Suisse - drugi stadion "grupy śmierci"\nZlokalizowany w Bernie Stade de Suisse będzie gościł piłkarzy z grupy C podczas Euro 2008. Emocji nie zabraknie, bo w tej grupie zagrają Holendrzy, Włosi, Francuzi i Rumunii. »\n"Grupa śmierci" na Letzigrund\nStadion Letzigrund w Zurychu był do tej pory bardziej znany z występów lekkoatletów w mityngach z cyklu Golden League. Podczas Euro 2008 na tej arenie odbywać się będą mecze "grupy śmierci" czyli grupy C. »\nSankt Jakob Park bazą Szwajcarii\nSankt Jakob Park w Bazylei będzie jednym z głównych obiektów finałów piłkarskich mistrzostw Europy 2008. Podczas meczów grupowych zostanie bazą współgospodarza imprezy, czyli Szwajcarii. »\nEuro w pięknych okolicznościach przyrody\nChociaż Tivoli-Neu w Innsbrucku należy do najskromniejszych stadionów Euro 2008, to z pewnością obiekt ten może pretendować do miana najładniej położonego. »\nNa Praterze jak Młynarczyk, nie jak Górnik\n12 czerwca w drugim spotkaniu fazy grupowej Euro 2008 "biało-czerwoni" zmierzą się z gospodarzami imprezy - Austriakami. Areną spotkania będzie wiedeński Ernst-Happel-Stadion, czyli legendarny Prater. »\nGorący Hiszpanie i bogaci Rosjanie\nZardzewiały rosyjski walec


Facebook Messenger 1.2.203.0 beta - Download - PC Centre\nFacebook Messenger 1.2.203.0 beta\nFacebook Messenger - informacje\nNazwa programu: Facebook Messenger\nWersja: 1.2.203.0 beta\nData dodania: 2012-01-04 15:13:51\nIlość pobrań: 2675\nFacebook Messenger to komunikator dedykowany systemom operacyjnym z rodziny Windows (a konkretnie Vista i 7). Pozwala on na niesutanne bycie online na chacie wbudowanym w serwis oraz rozmowę ze znajomymi. Aplikacja cechuje się estetycznym i minimalistycznym interfejsem, a także, co nie każdemu może przypaść do gustu, skromną liczbą funkcji.\nDo zalet komunikatora niewątpliwie należy prostota obsługi oraz przystępność. Warto też wspomnieć o możliwości monitorowania aktywności znajomych, powiadomień oraz zaproszeń od innych użytkowników z poziomu aplikacji.\nWśród funkcji, które twórcy planują wdrożyć w najbliższej przyszłości są wideorozmowy oraz konferencje grupowe, co ma znacznie podnieść funkcjonalność programu.