ShoePASSION Z góry liceum, z dołu... - Buty - Forum But w Butonierce\nShoePASSION Z góry liceum, z dołu...\nAugust 29, 2015 in Buty\nNawiązując do wpisu użytkownika "data dandy" z lipca, chcę wznowić temat zdarcia i rozwarstwienia podeszwy w butych shoepassion, lub być może w ogóle tego rodzaju butów. W moich brogsach SP szwy puściły po trzech miesiącach. Noszę je od kwietnia 2-3 razy w tygodniu, pastuję, robię przerwy na prawidłach. Nie chodzę po górach, nie jeżdżę skate-boardem, hamując przy ich użyciu. Zadrapania są wynikiem chodzenia po normalnych chodnikach i ulicach w okresie, kiedy były jeszcze posypane kamykami na zimę. Nie chodziłem w nich w jednoznacznie deszczowe dni lub po ośnieżonych i posolonych drogach. Nie wchodziłem też na miny, jak zarzucono to (z dobrym humorem) "data dandy".\nPróba reklamacji w sklepie SP w Monachium nie powiodła się sukcesem. Winny ich zdaniem jest użytkownik. Podeszwy ze skóry przecierają się w zależności od eksploatacji. Pomimo że tak krótki okres noszenia, zaproponowano mi jedynie naprawę na własny koszt oraz polecono podzelowanie. Przy zakupie w kwietniu nie uprzedzono mnie, że buty tego typu można nosić tylko na absolutnie równych drogach. Zachęcono mnie do zakupu niezbędnych środków do pielęgnacji, z czego grzecznie skorzystałem.\nCiekaw jestem waszych komentarzy oraz odpowiedzi na pytanie. czy tego rodzaju buty nie nadają się kategorycznie na tego typu sytuacje, kiedy zaskakuje nas deszcz, śnieg, lub kiedy nie możemy ominąć nierówności na drogach. Shoes are made for walking, czy może przesadzam?\nWczytując się we wpisy o butach SP można zauważyć pewien klimat euforii, który mogłem poniekąd podzielić: Atrakcyjna oferta w stosunkowo przystępnej cenie, oraz co dla mnie osobiście ważne, możliwość zakupu z obsługą w jednym ze sklepów stacjonarnych.\nJestem ciekaw co sądzicie, czy problem leży w użytym materiale, samej metodzie łączenia, w stosunkowo niskiej cenie i w efekcie jakości produkcji, czy wyłącznie w moim użytkowaniu?\nszewc24 7 posts\nSerZ 8 posts\nMidlife-Crisis 17 posts\nJa bym absolutnie nie akceptowal takiej sytuacji, ani nie przyjmował wątpliwej jakości tłumaczeń o urodzie butów GYW, która usprawiedliwia rozlecenie się butów po 3 miesiącach. Dziwię się, że trzeba t\nSergiusz, rozmawiałem z Tobą raz i pamiętam, że potrafisz mówić z sensem ale chyba masz gorszy dzień bo w tych postach słabo Ci to wyszło. Nie kwestionuję Twojej wiedzy ale udało Ci się ją ukryć pod t\nDziwna sprawa to ze kolejny klient pojawiający się kilka dni temu na forum , zaczyna swa przygodę z forum, od walki o uznanie jego reklamacji (pierwszy wpis) Raz dałem eis wrobić w pomoc,ale jak zob\nA jak wygląda rozwarstwienie?\nWzorowo utrzymane buty. Co ci się w nich nie podoba?\nMogę załączyć w późniejszym terminie.\nTo wówczas proponuję powrócić do dyskusji.\nZłote myśli na teraz, generalnie:\n1. drobne (nawet niekoniecznie bardzo ostre) kamyki nie są sprzymierzeńcem skórzanej podeszwy. [inne zagrożenie podobne: to co mogę polecić szczególnej uwadze, to - rzecz banalna, ale jednak - ostrożne korzystanie z metalowych wycieraczek przed wejściami do budynków, w czasie deszczowej aury]\n2. podzelowanie podeszwy nie jest głupim pomysłem\nJak załączę zdjęcie rozwarstwienia to będzie widać.\nMamy rozumieć, że rozwarstwienie dopiero musisz zrobić?\nObstawiam, że chodzi o szczeliny po wewnętrznych stronach spodów. Osobiście nie widzę (przynajmniej na prezentowanym zdjęciu) żadnego rozwarstwienia. Powstawanie takich szczelin jest naturalnym procesem w spodach szytych, nie klejonych.\nmoże opieram się na nieistotnej statystycznie próbie jednej pary butów SP które mam, ale pas jest sklejony z podeszwą(?)\nTak, tylko nie mam jeszcze odpowiedniego noża.\nRozwarstwienie jest na razie niewielkie, ale nie będę czekał aż się powiększy.\nWiosną tego roko podobne rozwarstwienie, długości około 1/3 prezentowanego powyżej, pojawiło się u mnie raz jeden jedyny w butach marki Camper kupionych w 2007 roku\nButy te, były bardzo intensywnie eksploatowane przez te lata, że są czarne i z porządnej skóry, tyrały zimą w śniegu i błocie, wielokrotnie były zelowane ( od momentu kiedy uznałem, ze już czas najwyższy na zelówkę).\nW tym roku zimą, kiedy szewc samowolnie urzępolił kawał obcasa podczas robienia fleka, buty poszły na prawidła, a że nie planowałem użytkowania, a sentyment nie pozwalał na deletację, wsadziłem w nie większe prawidła, licząc na to, że skóra odpracuje załamania ( taki eksperyment).\nJakie było moje zdziwienie, gdy po kilku miesiącach podeszwa się rozwarstwiła.\nWg mnie doprowadziło do tego zbyt mocne naprężenie podeszwy od prawideł - za porządne wypełnienie buta, oraz bardzo mocne przesuszenie skóry podeszwy...\nWiadomo, nie nosisz, nie pocisz oraz nie namoczysz...\nDziwna sprawa z tymi SP.\nJeśli nie miałeś zbyt obszernych prawideł, a skóry na podeszwie nadmiernie nie wysuszyłeś, to może przyczyną takiego stanu rzeczy jest chwilowe załamanie jakości po stronie SP?\nJeśli mieliby 2 reklamacje to myślę, że naprawiliby buty od ręki.\nSądzę, że mają wysyp reklamacji i ratują się odmowami przed pójściem w koszty.\nUżywałem na początku innych prawideł. ale na pewno nie napinały butów przesadnie. Podeszwa lewego buta wygląda faktycznie trochę na wysuszoną, ale nie suszyłem jej świadomie. (Może należy chronić też przed wiatrem?) Buty były regularnie noszone z zachowaniem przerw. Dbać o buty trzeba, robi się chętnie gdy są ładne, ale w końcu to nie tamagochi, trochę powinny wytrzymać.\nDziwna sprawa to ze kolejny klient pojawiający się kilka dni temu na forum , zaczyna swa przygodę z forum, od walki o uznanie jego reklamacji (pierwszy wpis)\nRaz dałem eis wrobić w pomoc,ale jak zobaczyłem jak grubymi nićmi jest to szyte,pozostało mi zastanowić się nad swoja naiwnością.\nAle jak widać wszystkie chwyty dozwolone.\nKamienie niestety dość szybko niszczą podeszwy.\nPrzekonałem się o tym po jednym przejściu po drodze utwardzanej.\nZa to nierówny bruk niszczy czubki.\nTeraz wszystkie zeluje i sobie głowy nie zawracam.\nLepiej zapłącić 20zł za podzelowanie niż wysyłać buty na wymianę podeszwy za grube pieniądze.\nPoza tym skórzane podeszwy bardzo dobre są do ślizgania się na nich...\nDwa razy bym się przewrócił i to też znacznie wpłynęła na decyzję o podzelowaniu.\nNie widzę tu niczego co mogłoby świadczyć o jakimś nadzwyczajnym zużyciu.\nTe buty sa przecież w bardzo dobrym stanie i ładnie zadbane. O co chodzi?\nRozwarstwienie nie jest normalną rzeczą w butach i nie powinny być naprawione a nie noszone w takim stanie bo grozi to dalszym uszkodzeniem buta (pamiętacie ktoś na forum pokazał chyba Nordy jeszcze bardziej zdewastowane?).\nPytanie dogrywkowe do Midlife-crisis: czy w sklepie w Monachium próbowałeś reklamować samo "zdarcie" (bo rozwarstwienia wówczas jeszcze nie było?) czy zdarcie podeszwy i rozwarstwienie podeszwy z pasem?\nRozwarstwienie oznacza oddzielenie sąsiadujących ze sobą warstw, polegające na utracie spójności ich połączenia.\nCzy tak jest w tym przypadku ? Chyba nie.\nUżywanie odpowiedniego słownictwa, jest w tym przypadku kluczowe, gdyż, może wprowadzać w błąd. Połączenie pasa z podeszwą występuje cały czas, natomiast w butach powstała szczelina (powiększona), która nota bene i tak występuje od nowości, przy czym jest mniej widoczna, gdyż rama i spody są ze sobą ściśle spasowane. Podczas użytkowania butów podeszwa pracuje, wskutek czego, może występować szczelinowanie, które nie jest wadą. W przeciwnym wypadku, należałoby uznać wszystkie buty np. ze spodów 3-warstwowych jako wadliwe - (odsyłam do obejrzenia np. butów Allen Edmonds). Szczelina sięga do szwów, czyli jakieś 4-8 mm wgłąb do środka spodów, gdzie jest połączenie szyte.\nRozwiązanie problemu ?\nUdać się do nawet najzwyklejszego, nawet zupełnie nie mającego pojęcia o butach szytych ramowo szewca i poprosić, aby wpuścił kilka kropel kleju i po kliku minutach docisnął obie warstwy (ramę i spód) ze sobą dokonując miejscowego ich sklejenia.\nAlbo wyślij buty do Szewca24, który zapewne w odpowiednim zakresie podklei i podzeluje te buty. W pełni rozumiem Twoje rozgoryczenie @Midlife-crysis, sam pewnie miałbym podobnie. Swoje SP kupiłem miesiąc temu w Berlinie, ale jeszcze przed pierwszym wyjściem je podzelowałem, choć głównie dlatego że dużo jeżdżę na rowerze, a w skórzanej podeszwie jest to niewygodne. Jako ciekawostkę podam tylko, że szewc który mi je zelował powiedział że dobrze zrobiłem, bo "od razu te szwy by się rozpadły". Ale to była tylko opinia tego szewca, prywatnie się do niej nie odniosę.\nWidać że o buty dbasz i prawidłowo konserwujesz. Jak je naprawisz pewnie będą długo służyć. Po tym co napisałeś trudno też uznać, że użytkowałeś je w nieprawidłowy sposób albo ze zbyt dużą częstotliwością.\nReasumując, jakkolwiek przykre by to nie było - sometimes shit happends. Napraw je u kogoś innego i korzystaj jak dawniej.\nNie jest to żaden zarzut w twoją stronę nie krytykuje też że opisałeś taki problem na forum, w końcu taki też jest jego cel.\nSerdeczne dzięki za wszystkie odpowiedzi. Te dwie ostatnie są dla mnie szczególnie pouczające i konstruktywne. Powstrzymują mnie bowiem przed oddaniem moich najładniejszych butów w nieprawidłowe ręce! Podzelowanie planowałem od początku na jesień.\nW lipcu sprawa koncentrowała się na samym zdarciu. Rozwarstwienia, pardon szczeliny jeszcze nie zauważyłem. Po tym nosiłem buty ze 2-3 razy, ale bardzo ostrożnie.\nKto przeczyta mój pierwotny wpis, nie doczyta się z pewnością jakiejś prośby o pomoc w reklamacji. Forum odwiedzam nieregularnie już od ponad roku bez zalogowania i to właśnie tu poznałem SP, więc dzielę się wynikiem. Stopień frustracji nie jest aż tak wysoki. Nie miałem zamiaru drażnić, tylko trochę połaskotać. Postaram się w przyszłości braki nadrobić, wnosząc pozytywne doświadczenia z zakresu klasycznej mody męskiej.\nNie przekreślam SP, bo mam na razie tylko jedne ich buty. Nasuwa mi się tylko refleksja, że firmy typu SP, SS i wiele innych mają dużą zasługę w popularyzowaniu męskiej elegancji z bardzo dobrym stosunkiem cenowym. Nie są zadowolone z zaspokajania chwilowych trendów, tylko drogą wyznaczoną przez założycieli pasjonatów. Nie są jednak kamieniem filozoficznym i formułą na zastąpienie rzeczy wysoko wartościowych. Ale jeżeli uwierzyć G.B. Shaw, że w życiu chodzi o wykreowaniu siebie, to pomagają w tym niezmiernie. No to ale może trochę poza działem butów w forum.\npodsumowując samo zużycie podeszwy nie mogło być podstawą do reklamacji, więc sklep nie wysłał Ciebie - przepraszam za określenie - na bambus bezpodstawnie. Natomiast, biorąc pod uwagę szczelinę pomiędzy pasem a podeszwą, nawet jeżeli nie doszło jeszcze do rozłączenia tych dwóch elementów (na co szanse są bardzo duże biorąc pod uwagę szycie maszynowe GW), myślę, że SP załatwi to bez problemu na Twoją korzyść i nie będziesz musiał testować jakichś alternatywnych rozwiązań. [nie dopuszczałem myśli że było inaczej niż podejrzewałem - czyli tematem reklamacji oddalonej było zużycie podeszwy].\nA swoją drogą to musimy na forum jakiś dobrze edukujący wątek założyć o butach szytych i (de facto) klejonych.\nDzięki, tak czy inaczej przy następnej wizycie w SP postaram się o jakieś rozwiązanie, bo buty nie tylko dobrze wyglądają, ale są bardzo wygodne. Gdyby tylko nie ta dziura... . No uczę się tutaj.\nw razie dalszych wątpliwości proszę o kontakt z naszą polską obsługą klienta - obslugaklienta@shoepassion.pl lub pod numerem telefonu +48 22 30 70 786.\nMiałem podobny problem z butami innej marki. Tak jak radził wcześniej szewc24.pl zaniosłem buty do "zwykłego" szewca, który ponownie(?) skleił brzegi podeszwy. Wydaje mi się, że buty mimo szycia są dodatkowo sklejane właśnie na brzegach, przecież szew biegnie kilka milimetrów od brzegów podeszwy. Jednak to tylko przypuszczenie, nie jestem specjalistą w tej kwestii.


Samsung Milk VR aplikacja, która pozwoli Ci korzystać z VR bez hełmu! . Mobileman.pl, Samsung Galaxy, LG Swift\nJeżeli jesteś właścicielem jednego z Samsungów Galaxy S6, the Galaxy S6 edge, the Galaxy S6 edge+, the Galaxy Note 5, the Galaxy S7 lub Galaxy S7 edge możesz już dzisiaj wypróbować technologię VR na swoim smartfonie.\nNajlepsza informacja jest to, że nie potrzebujesz do tego zestawu Gear VR. Firma Samsung przez sklep Google Play udostępniła bezpłatną aplikację Milk VR dla swoich smartfonów wymienionych powyżej celem przetestowania technologi VR dla osób nie posiadających hełmu Gear VR.\nNiestety nie posiadam żadnego z tych modeli samsunga, więc nie jestem w stanie wypróbować tej apki ale jeżeli wy posiadacie, to piszcie w komentarzach jakie są wasze wrażenia z używania Milk VR. Tutaj łapcie link do apki.


Szczegóły konstrukcyjne tłoków silnika spalinowego - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Naprawa auta » Słownik » Szczegóły konstrukcyjne tłoków silnika spalinowego\n19 stycznia 2011, 09:44\nTłok silnika spalinowego pracuje w niesłychanie trudnych warunkach, przy bardzo wysokiej temperaturze i pod dużym, zmiennym cyklicznie obciążeniem. Dlatego musi posiadać wiele ważnych cech konstrukcyjnych. Denko tłoka, czyli ta jego część, która spotyka się bezpośrednio z płomieniem w chwili po zainicjowaniu zapłonu, musi być odpowiednio grube. Nie jest to spowodowane jedynie przenoszeniem przez nie wielkich sił, wywieranych przez gazy spalinowe, ale także koniecznością szybkiego odprowadzenia ciepła do tej części tłoka, z której zostanie ono odebrane przez chłodzone ścianki cylindra.\nCzęść prowadząca tłoka, zwana także (popularnie) jego płaszczem, ma za zadanie zarówno utrzymywanie tłoka we właściwej pozycji bez względu na jego położenie w cylindrze, jak i odprowadzanie od niego ciepła do ścianek cylindra. W części tej znajdują się piasty tłoka, w których jest osadzony sworzeń tłoka. Piasty tłoka łożyskują sworzeń tłokowy. Są one bardzo grube, a przez to odpowiednio sztywne, aby móc przenosić wielkie siły, wywierane na tłok przez gazy spalinowe. Piasty powinny być bardzo dobrze związane z denkiem tłoka i są dodatkowo połączone z nim specjalnymi żebrami, stanowiącymi monolit zarówno z denkiem, jak i z piastami tłoka.\nCzęść pierścieniowa tłoka znajduje się pomiędzy denkiem tłoka i jego częścią prowadzącą. Są w niej wykonane specjalne rowki, w których znajdują się pierścienie tłokowe. W niektórych tłokach w każdym z rowków znajduje się niewielki kołek oporowy, uniemożliwiający obracanie się pierścienia w czasie pracy. Ma to istotne znaczenie w silnikach dwusuwowych, gdzie tłok otwiera i zamyka otwory dolotowe i wylotowe.\nOd liczby pierścieni, zamontowanych na tłoku zależy jakość uszczelnienia pomiędzy nim a ściankami cylindra. Im więcej pierścieni, tym uszczelnienie lepsze. Ale jednocześnie im więcej pierścieni tym większe tarcie występujące pomiędzy tłokiem i cylindrem. Tarcie to może przekroczyć nawet 50% wszystkich oporów mechanicznych, jakie istnieją w silniku na skutek tarcia. Przyjmuje się, że średnie straty jego mocy, wynikające z oporów tarcia pierścieni o gładź cylindra wynoszą około 7% całkowitej mocy silnika. Dlatego w większości niewielkich silników spalinowych stosuje się tylko dwa pierścienie uszczelniające i jeden pierścień zgarniający. Jedynie w silnikach o dużej średnicy cylindrów liczba pierścieni uszczelniających z konieczności musi być nieco większa. Czasem, w silnikach z zapłonem samoczynnym stosuje się zamiast jednego, dwa pierścienie zgarniające, ale w takim przypadku nie posiadają one żadnych sprężyn wspomagających, które zwiększałyby siłę tarcia pomiędzy nimi i ściankami cylindra.


Recenzja powieści "Ślepowidzenie"\nNie przepadam za poetyką s-f. Ta fraza jest przeze mnie na naszej stronie powtarzana tak często, że w zasadzie mogłaby stanowić myśl przewodnią jakiejś podstrony poświęconej s-f. "Ja to w ogóle nie lubię. A szczególnie s-f, w ogóle"\n"Ślepowidzenie" Toma Wattsa, kolejna propozycja w MAGowym cyklu "Uczta wyobraźni", to s-f pełną gębą.\nW przyszłości Ludzkość zaliczyła nieprawdopodobny postęp technologiczny, który pozwolił jej nie tylko wysyłać statki załogowe do samych krańców znanego kosmosu, ale także "wskrzesić" jakoby wymarłą odnogę w ewolucji człowieka - wampiry, czy opanować technologię przenoszenia świadomości na stałe z ciała do cybernetycznego konstruktu zwanego "Niebem" i wiele innych. Rzecz jasna taka sytuacja pociągnęła za sobą szereg skutków negatywnych. Nie tylko zanik więzi społecznych, a w najlepszym wypadku ich przeniesienie do cyberprzestrzeni; nie tylko krwawo rozstrzygane konflikty światopoglądowe, ale także tak dynamiczny rozwój zaawansowanej nauki, że ludzie którzy przy pomocy modyfikacji swoich naturalnych możliwości są w stanie dotrzymać kroku sztucznej inteligencji, prowadzą swój dyskurs na tak wysokim, skomplikowanym poziomie, iż potrzebują specjalnych "tłumaczy" aby transponowali ich komunikaty na język zrozumiały dla "zwyklaków". Kimś takim jest właśnie główny bohater "Ślepowidzenia" Siri Keeton. Należy do najlepszych w swoim fachu. Jest doskonałym obserwatorem pozostającym zawsze idealnie z boku, nie angażującym się w żaden sposób. Niezdolnym do zaangażowania emocjonalnego. Wprost stworzonym do tego, by opisywać to, co widzi. A widzi wszystko. Żaden szczegół nie umknie jego uwagi. I do tego ma zdolność do wyciągania na podstawie swoich obserwacji trafnych wniosków. Właśnie dlatego, gdy ludzkość staje wobec możliwości pierwszego kontaktu z cywilizacją pozaziemską, Siri wchodzi w skład ekspedycji, która ma się udać na spotkanie ze statkiem Obcych. Oprócz niego w skład ekspedycji wchodzą jeszcze: żołnierz Amanda Bates, lingwistka o wielorakiej osobowości Susan James, wszechstronny naukowiec Isaak Szpindel i szef grupy - wampir Luka Sarasti. No i jest oczywiście jeszcze niesamowity statek, którym lecą - "Tezeusz", którego Sarasti tytułuje mianem "kapitana".\nMyślę, że chciałoby się po przeczytaniu "Ślepowidzenia" powiedzieć, że tym oto różni się ta powieść s-f od innych książek, filmów czy komiksów utrzymanych w tej poetyce, że ten przyszłościowy sztafaż jest tylko pretekstem dla zobrazowania kondycji ludzkiej, przedstawienia trapiących ludzi problemów, niewesołych perspektyw itp.. Wszystko fajnie, gdyby tylko było to prawdą. Nie jest, co oczywiste. To nie Peter Watts był pierwszym, który wpadł na ten pomysł, żeby za pomocą s-f przekazać głębsze treści. Pozostaje zatem wykonanie. Jeśli zaś o to chodzi, to pierwsze co mi się nasuwa, to uwaga, że widać, iż autor jest naukowcem, może także wykładowcą uniwersyteckim. Wykonanie bowiem robi na mnie wrażenie zbeletryzowanego i dzięki temu naprawdę zajmującego wykładu w stylu nauki amerykańskiej. A to jest zupełnie inny styl od tego, który znamy z polskich uniwersytetów. Operujący innym, bardziej przyjaznym dla słuchacza instrumentarium. Przykłady, anegdoty z życia wzięte, wizualizacje, wreszcie nawet projekcje przyszłości. Tak właśnie odbieram "Ślepowidzenie". To jest powieść s-f, która jest tak rzetelnie umocowana w aktualnym stanie wiedzy (zwracam szczególną uwagę na "Posłowie" i "Spis źródeł". W zasadzie nie wiem, czy w to wierzyć...), że sądzę, iż w wielu jej aspektach może być czymś z pogranicza fantazji i prognozy. Oczywiście, z wieloma zawartymi w niej tezami, w szczególności co roli i przyszłości samoświadomości, można polemizować, niemniej nie zmienia to faktu, że znajdują one oparcie w aktualnym stanie wiedzy. Interpretacja jest już inną bajką.\nTa właśnie teza, o przykładaniu zbyt wielkiej wagi do znaczenia świadomości i wszystkiego, co znajduje w niej swoje korzenie, jest elementem, który ustawił mi "Ślepowidzenie" niejako w opozycji do "Grendela" Johna Gardnera. Ale w gruncie rzeczy obie te powieści traktują o tym samym. O tym co nas czyni ludźmi. Nie bez przyczyny statek Obcych przedstawia się jako "Rorschach". Istotnie, nie ma co zaprzeczać chyba już dostatecznie dowiedzionym faktom - świadomość, z ewolucyjnego punktu widzenia, stanowi zbyt duży wydatek energii i przeszkodę w naprawdę szybkim przetwarzaniu informacji i reakcji na nie. Chcąc zatem zoptymalizować te cechy należałoby zaufać pniowi mózgu, odruchom automatycznym. To jednak - koniec końców - oznacza to samo, co Grendelowe spotwornienie.\n"Ślepowidzenie" to dobra powieść, zawierająca wiele tropów, napisana sprawnie, operująca rzetelną wiedzą i przede wszystkim napisana z wielką wyobraźnią. Pod tym kątem zdecydowanie wpasowuje się w ramy cyklu, który w swojej nazwie posługuje się słowem "wyobraźnia". Jednak mnie mimo wszystko do pełnego zachwytu czegoś tu brakuje. To już z pewnością kwestia indywidualnego odbioru, upodobań. Nie bez kozery ostatecznie zaczęłam od "mantry" o moim stosunku do s-f. Jednak uważam, że to samo, co z jednej strony czyni "Ślepowidzenie" powieścią nawet jeśli nie wyjątkową, to z pewnością dającą się zauważyć - czyli mocne osadzenie w realiach naukowych (swoją drogą wielki szacunek dla rozległej wiedzy autora. Mamy tu bowiem zarówno zaawansowaną fizykę, biochemię jak i psychologię), z drugiej strony troszeczkę męczy i zniechęca. Nie idzie tu o sposób podania tych wiadomości, który - co podkreślam - jest naprawdę bardzo sprawny i przyjazny, ale raczej o ich natłok przy jednoczesnym, uzasadnionym ograniczaniu podejścia emocjonalnego.\nNatomiast opis interakcji pomiędzy poszczególnymi członkami ekspedycji i końcowy akcent są doskonałe. Uważam, że Peterowi Wattsowi należy się uznanie za to, że potrafił jednak na tyle zająć uwagę czytelnika czym innym, aby z sukcesem przeprowadzić końcową - powiedzmy - woltę.\nJak widać mam pewien kłopot z jednoznaczną oceną "Ślepowidzenia". Z jednej strony jest to z pewnością powieść ze wszech miar godna przeczytania. Z drugiej jednak strony nie określiłabym jej jako całkowicie nowej jakości, którą to atmosferę starano się wokół tej powieści wywołać. Koniec końców jednak, polecam. Z pewnością warto.\nStrona Petera Wattsa\nBlog Petera Wattsa\nPeter Watts w Internet Speculative Fiction Database\nRecenzja powieści "Ślepowidzenie" na blogu "Czytam"


Markę stoczni sprzedam. Znak towarowy od syndyka kupię. Transakcje na markach | Blog marketingowy\nMarkę stoczni sprzedam. Znak towarowy od syndyka kupię.\nby Jan Astner on mar 9, 2012 • 13:00 Brak komentarzy\nJak podaje Gazeta.pl Szczecin, do syndyka masy upadłościowej Stoczni Szczecińskiej Nowej wpłynęło pismo z deklaracją chęci wznowienia produkcji stoczniowej. Nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że kupujacy chce nabyć także znak towarowy.\nZnak towarowy SSN\nPotencjalny nabywca chce kupić znak firmowy SSN, licencje i projekty statków a także magazyn części. 13 grudnia 2011 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum ogłosił upadłość Stoczni Szczecińskiej Nowej. Wraz z ogłoszeniem upadłości wyznaczony został syndyk masy upadłościowej, który zarządza między innymi prawami do znaku towarowego. Słowno Graficzny znak towarowy został zgłoszony do Urzetu Patentowego RP w grudniu w roku 2002. Według klasyfikacji nicejskiej, znak towarowy uzyskał ochronę na następujący wykaz towarów i usług:\n- konstrukcje metalowe, konstrukcje metalowe na potrzeby budownictwa, metalowe pomosty pływające, metalowe sekcje mostów i wiaduktów, przewody metalowe do instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych,\n- statki, pływające obiekty oceanotechniczne, promy, jachty, barki, pontony,\n- usługi stoczniowe, konserwacja i malowanie konstrukcji metalowych,\n- ekspertyzy techniczne i konsultingowe, projektowanie w zakresie budowy okrętów i konstrukcji oceanotechnicznych.\nZgłoszone jako znak towarowy logo nie było chyba intensywnie używane, bo 17 kwietnia 2007 w dokumentach UPRP pojawiła się decyzja o wygaśnięciu warunkowym. Syndyk masy upadłościowej SSN ma prawo dysponować postoczniowymi ruchomościami. Widać, że zainteresowani zakupem ruchomego majątku stoczni, wierzą w renomę i reputację marki - nawet po upadłości firmy.\nDo „ruchomości” zaliczyć można także znak towarowy. Jeżeli dokumenty na to pozwolą, znak towarowy będzie mógł zmienić właściciela.\nW Polsce praw dotyczących ochrony marki można dochodzić w oparciu o dwa akty prawne – Ustawę o Zwalczaniu Nieuczciwej Konkurencji i Prawo Własności Przemysłowej. Łatwiejsze jest oczywiście oparcie się na drugim ze wspomnianych uregulowań, dlatego najbezpieczniejszym sposobem na ochronę marki jest rejestracja nazwy jako znak towarowy w Urzędzie Patentowym. Najczęściej firmy starają się o ochronę nazwy marki (firmy lub produktu). Można tego dokonać na dwa sposoby poprzez tzw. rejestrację słowną (jako słowny znak towarowy), dającą uprawnienia do ochrony nazwy jako słowa oraz rejestrację słowno-graficzną (jako znak towarowy słowno – graficzny), która chroni określony sposób zapisu. Ze względu na to, że uzyskanie ochrony prawnej słowa jest obwarowane szeregiem przepisów, określających kiedy jest to możliwe, a kiedy nie i często jest bardzo trudne (nie można zarezerwować np. słowa istniejącego lub opisującego przeznaczenie czy cechy charakterystyczne dla danej kategorii produktów lub usług), drugi sposób jest częściej spotykany. Poza nazwami do Urzędu równie chętnie zgłaszane są logo, oczywiście w tym przypadku jako znaki graficzne i słowno-graficzne. Ochrona nazwy i symbolu jako znak towarowy jest rzeczą bardzo ważną, jednak nie jest to jedyna dostępna forma ochrony marki. Jako znak towarowy możliwe jest również zgłaszanie do Urzędu takich elementów tworzących system identyfikacji jak slogan firmowy i hasło reklamowe. Niektóre spółki zgłaszają nawet dłuższe opisy będące np. treścią reklamy. Jest to już sposób na ochronę nie tylko samej nazwy czy znaku graficznego, ale pomysłu na markę i jej tożsamości. Znak towarowy daje wyłączne prawo używania marki, tworzy monopol patentowy\nTags: brand, prawa własności intelektualnej, przejęcia, wartości niematerialne i prawne, wizerunek, znak handlowy, znaki towarowe\nPrevious postKonferencja „soczysta marka narodowa” czyli jak ugryźć temat brandingu państw Next postReaktywacja marki Datsun - ekonomiczna marka w protfelu Nissan


Kukiz: Ustawy medialnej w takiej formie nie poprę | Fronda.pl\n12.07.21, 11:09fot. yt/polskie radio pr3\nKukiz: Ustawy medialnej w takiej formie nie poprę\n- Jeżeli ta ustawa ma zostawić TVP w takim kształcie, a jednocześnie zniszczyć TVN, to nie poprę takiej ustawy – powiedział Paweł Kukiz w rozmowie z „Rzeczpospolitą”.\nProjekt nowelizacji ustawy o KRRiT budzi od samego początku silne reakcje opozycji i zagranicy, ale też oborze rządzącym oraz koalicjantów pojawiają się głosy krytyki.\nO opinię w tej sprawi został zapytany także Paweł Kukiz w rozmowie z "Rzeczpospolitą". Paweł stwierdził, że jest ona w obecnym kształcie nie do przyjęcie i nie będzie za nią głosował.\n– Jeżeli w ustawie o KRRiT znajdą się zapisy, które zmieniają np. charakter Rady Mediów Narodowych, czy sposób wyboru szefa tzw. Telewizji Publicznej tak, by wybierali go obywatele, to nie miałbym nic przeciwko tej ustawie. Jeżeli w tej ustawie znalazłyby się zapisy, które poprawiłyby działanie wszystkich mediów i nakazały im trzymanie się pewnych granic przy propagandzie i angażowaniu się po którejś ze stron politycznych, to również mógłbym poprzeć taką ustawę – oświadczył polityk.\n– Jednak, jeżeli ta ustawa ma zostawić TVP w takim kształcie jaki ma obecnie, a jednocześnie zniszczyć TVN, to nie poprę takiej ustawy, nawet jeślibym myślał jak najgorzej o TVN24, bo nie ma nic gorszego niż monopol – zaznaczył.\nMusi byc repolonizacja mediów. Jak można pozwalać na 90% obcych i wrogich Polsce wpływów. Kiedy wreszcie prawo o dekoncentracji mediów i zakazie obcego kapitału w udziale na rynku powyżej 20%? Ciekawy jestem, co by powiedział Niemiec, gdyby rano się obudził i ktoś mu powiedział, że 90% mediów jest w rękach Polaków?\nKim ty jestes wydmuszko.\nMiejsce Kukiza jest na ukrainie przy banderowskiej fladze i wśród banderowcow jak w 2014 w Kijowie\nA co ma niby TVN zniszczyć? Że obcy kapitał spoza UE nie będzie miał większości? Przecież wszystka, co trzeba poprawić to to, żeby obcy kapitał TAKŻE z UE nie mógł mieć w mediach większości, bo jeden czort czy Niemiec czy Amerykanin chce mieć nas pod butem robiąc wodę z mózgu. W takim kształcie to nawet Chińczyk czy Ruski nami będzie rządził, bo sobie firmę założy w UE i nas wykupi bez naszej wiedzy.\nPuki co robią masowo ludziom wodę z mózgu media "polskie", więc co za różnica, kto jest właścicielem?\nBo podatek należy płacić od zysku,a nie od przychodu.\nDlatego kretynko że opodatkować należy DOCHÓD a nie PRZYCHÓD. Gdybyś nie wagarowała to byś wiedziała jaka jest różnica. Czy w zachodniej Europie totalitarna władza przekazuje dwa miliardy (poza dochodem z obowiązkowego abonamentu) na działanie prorządowych mediów, po czym prezes tych mediów wypłaca premie swoim pracownikom w zamian za świetne wyniki finansowe?\nNajwiększym kretynem na tym forum to Ty jesteś!!!\nNo cóż, Kukiz stracił ostatnią szansę na choćby parę osób w przyszłym Sejmie.\nJOWełkowy piątek,piąteczek,piątunio2021.07.12 13:53\nbliższa koszula ciału, a żyd żydowi - ile pasożytują na cudzych organizmach.\nKukiz jaj nie ma. Jak można cokolwiek opiniować nie mając własnego zdania? Dokładnie, jak Wałęsa, jest za, a nawet przeciw. Ktoś tę lewą protezę musi w końcu podtrzymywać ...\nNA KOLANA PISURY!!!! .......................... tam wasze miejsce ;] ............................ PAN I PLEBAN rządzą ;]\npanie Kukiz2021.07.12 12:18\nnajważniejsze to się nie narażać żydom\nten kukiz to drugi gowim\nHJAHHHA.................... NIEUDACZNICY ....................... NIC! .NIC NIE POTRAFIĄ DO KONCA ZROBIC ;]\nprzygłup czy świnia?\nNo cóż . Pan Kukiz jednak był lepszym muzykantem niż jest politykiem Tak se myślę ,czy też pan Kukiz ma nadzieję ,że jak władze KRRiT wybiorą w wyborach ja i sołtys z Chlapkowic . to TVP , czy jak ona będzie się wtedy zwać, będzie walczyć o nasz polski interes jak TVN. Albo lepiej .\nJa tam bym ustawę podpisał bez gadania, najlepiej od ręki. TVN sobie poradzi, ale ciekawe kto będzie chciał od Watykanu odkupić Telewizję Trwam czy Radio Maryja, bo te także automatycznie stracą koncesję.\nty icek mozez sobie podpisac kope ze to twoja\nTO prawda. NIE ma nic gorszego niż monopol który panował do 2015 r. w mediach. // W tym "państwowych". Ten Pan ma rację.\nCookies, jak się już wejdzie w kure.wstwo, to chodzenie do kościoła cnoty nie przywróci.😁😁\nanonim zmija zydowska2021.07.12 13:19\njest wszedzie jak zaraza bolszewicko ubecka\n"oborze rządzącym"... To akurat wam się udało ;)\nCoż haki robią swoje ale Kukiz jest jeszcze do tego nieprzewidywalny\nMedia w Polsce powinny być jak na Wegrzech lub Korei!:)\na moze zydku tak jak jest w europie zachodniej\nSzkoda, ta ustawa delegalizuje TV Trwam i Radio Maryja, bo Watykan nie należy do UE ani EOG. Jakby Kukiz to przegłosował to byłoby ciekawie.\nDciebie gudłaju -Telewizja Trwam – polska stacja telewizyjna o charakterze edukacyjno-poradnikowym i religijnym, katolicko-narodowym, z siedzibą w Toruniu, należąca do Fundacji Lux Veritatis zarejestrowanej w Warszawie. Wiki\nTVN – polska komercyjna stacja telewizyjna, wchodząca w skład Grupy TVN. TVN zależy od Amerykańskiego Discovery, podobnie jak Telewizja Trwam wchodząca w skład grupy medialnej fundacji należącej do redemptorystów podlegających bezpośrednio papieżowi, który swoja siedzibę posiada... poza obszarem UE, OECD i EOG.\nNo i tak to jest umawiać się z Kukizem. Wiedziałem że to nie jest poważny facet ale żeby aż tak szybko...\nKpiny!Dziennikarzyno bez mózgu,przeczytaj te wypociny jeszcze raz i popraw błędy!!!\nTam nie ma żadnego dziennikarza ani redakcji,pisowska fanatyczka dostała używanego laptopa i wali co popadnie w klawiaturę.\nzjedz snickersa kacapie


Zlewozmywak 1-komorowy Orion 43.5cm x 14cm x 76cm 39563 – sklep BRW\nKod produktu: AZ-KUC-ZLW-ORION-SKO311T-LEN-STAL-NIERDZEWNA\nZlewozmywak Orion – łatwiejsze gotowanie i sprzątanie\nDla tych, którzy uwielbiają gotować i dla tych, którzy traktują to jako przykry obowiązek. Praktyczny zlewozmywak Orion ułatwi Wam przygotowanie posiłku oraz zmywanie po nim. To w nim opłuczesz warzywa i owoce, odcedzisz makaron oraz pozmywasz naczynia. Kompaktowy wymiar sprawia, że znajdzie się dla niego miejsce nawet w niewielkiej kuchni.\nProstokątny zlewozmywak z ociekaczem podzielono na 2 części. W ten sposób zyskujesz miejsce na pozmywanie naczyń, ale też ich osuszenie. Zwróć uwagę na wymiary 43,5 x 76 x 14 cm, które sprawdzą się w duecie z szafką 45, 50 i 60 cm. Zlewozmywak wpuszczany ma odpływ 35 mm, a w zestawie otrzymujesz dedykowany syfon.\nZlewozmywak ze stali nierdzewnej możesz zamontować w dużej jak i niewielkiej kuchni. Jednokomorowy model zachwyci Cię fakturą lnu, delikatnym dekorem.


Zrzuty w Słopnicach to już tradycja - 16 Lipca 2018 - Witryna kosslwrp\nWitaj, Gość 24.02.2019, 01:08\nGłówna » 2018 » Lipiec » 16 » Zrzuty w Słopnicach to już tradycja\nZrzuty w Słopnicach to już tradycja\n"Powroty Cichociemnych" - pod takim tytułem odbyła się inscenizacja historyczna na zrzutowisku "Sójka 401" w gminie Słopnice, której celem było pokazanie trudnych operacji, mających wspierać oddziały walczące z niemieckim okupantem. Po przegranej wojnie obronnej w 1939 r., zgodnie z rozkazem Wodza Naczelnego, żołnierze różnymi sposobami i drogami zmierzali do Francji i dalej do Anglii. W celu wsparcia państwa podziemnego wybierano ochotników z odpowiednimi predyspozycjami psychiczno-fizycznymi oraz zdeterminowanymi aby wykonać przelot i skok do Ojczyzny.\nInscenizację rozpoczęto minutą ciszy, aby uczcić pamięć poległych. Następnie nad zrzutowiskiem pojawił się samolot C-295 CASA z 8 Bazy Lotnictwa Transportowego. O przelot CASY postarał się Oddział Krakowski, ujmując go w "Planie współpracy MON z organizacjami pozarządowymi". Załoga dowodzona przez kpt. pil. Tomasza Hachułę wykonała kilka pozorowanych przelotów nad zrzutowiskiem. Po odlocie CASY nad zrzutowiskiem pojawił się zabytkowy AN-2 "Wiedeńczyk", z pokładu którego wyskoczyła grupa "ptaszków". Tak żartobliwie określano skoczków cichociemnych. Jeden z nich, Leszek Mańkowski, ubrany był w mundur skoczka 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen. Sosabowskiego. Warto przypomnieć, że spadochroniarze tej brygady byli przekonani, że wrócą do kraju i pomogą w wyzwoleniu Ojczyzny spod obcej okupacji. Niestety, nasi sojusznicy mieli inne plany.\nKolejny skoczek Paweł Rey "przetestował" kombinezon cichociemnych, który jest repliką jedynego oryginalnego kombinezonu, znajdującego się w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Po udanym lądowaniu skoczek zademonstrował szybkie zdjęcie kombinezonu. Zgodnie z procedurą, cichociemny po wylądowaniu miał obowiązek kombinezon zakopać i zapomnieć. Dzięki jednemu z cichociemnych, który kombinezon po pewnym czasie odszukał i "używał", mamy oryginał w muzeum. Właściciel kombinezonu pokazanego podczas inscenizacji - Leszek Mańkowski - przekazał go wójtowi gminy Słopnice Adamowi Sołtysowi z nadzieją, że będzie służył jako rekwizyt pokazywany przez SRH 1 PSP AK. Cichociemnymi po wylądowaniu zajmowali się żołnierze przyjmujący zrzuty, a następnie skoczkami opiekowały się tzw. "ciotki", których zadaniem było wprowadzić "ptaszków" w trudną, wojenną rzeczywistość. W rolę "ciotek" wcieliły się panie z Klubu Historycznego AK z Olkusza.\nKolejnym elementem inscenizacji, szczególnie oczekiwanym przez "milusińskich" był zrzut słodyczy wykonany przez pilotów z Aeroklubu Podhalańskiego. Można mieć nadzieję, że wielu z nich zada pytanie tacie, dziadkowi, wujowi: "kto i dlaczego zrzucał coś z samolotu?" Okazja, aby uczyć młodych naszej historii. Inscenizację zakończyło wręczenie przez wójta gminy Adama Sołtysa oraz prezesa Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP płk. pil. Stanisława Wojdyłę pamiątkowych podziękowań. Całość komentował ppłk pil. Stefan Glądys , który występował w umundurowaniu kapitana pilota Polskich Sił Powietrznych w Anglii i który opracował niniejsze sprawozdanie.\nRelacja i zdjęcia także na stronie limanowa.in - TUTAJ\nWyświetleń: 77 | Dodał: Sekretarz


Sprzedaż Jeronimo Martins wzrosła do 3,4 mld euro - Wiadomości Handlowe\nSprzedaż Jeronimo Martins wzrosła do 3,4 mld euro\nAutor: Rzeczpospolita 28 lipca 2009 09:22\nNotowania portugalskiej grupy handlowej zwyżkowały wczoraj nawet o niemal 2 proc. po ogłoszeniu dobrego raportu za I półrocze. Sprzedaż Jeronimo Martins wzrosła w porównaniu z ub. rokiem o 6,6 proc., do 3,4 mld euro, wynik netto bez czynników jednorazowych o 23,3 proc., do 76 mln euro - podaje Rzeczpospolita.\nRzeczpospolita infromuje, że za dobre wyniki, lepsze od prognoz analityków, odpowiada choćby sfinalizowanie przejęcia ponad 280 sklepów Plus w Polsce i Portugalii. Grupa działa w Portugalii, gdzie prowadzi sieci różnego typu sklepów, oraz w Polsce, gdzie jest właścicielem największej firmy handlowej - dyskontowej sieci Biedronka. Jej sprzedaż liczona w euro wzrosła w I połowie roku jedynie o 3,9 proc., do 1,7 mld euro. Jednak dynamika w przypadku wyników liczonych w złotych wyniosła 33,4 proc., a wynik sklepów, które działają już od co najmniej roku, jest lepszy o 7,9 proc.


Curved End Ze Stali Nierdzewnej Watchband Dla Obywatela Mężczyzna Kobiet Zegarka Zespół Motyl Klamra Pasek Na Rękę Bransoletka 18mm 20mm 22mm 24mm Kategoria Watchbands\n18mm 20mm 22mm 24mm Curved End Watchband Ze Stali Nierdzewnej z Motyl Klamra dla Obywatela z Prawej Tarczy zegarka\t6 Kolory : Czarny, złoto, różowe Złoto, srebrny, Silver Gold, srebrny Różowe Złoto\tCZARNY\tZŁOTA\tRÓŻOWE ZŁOTO\tSREBRNY\tSREBRNY ZŁOTY\tSREBRNY RÓŻOWE ZŁOTO\tspecyfikacja : -szerokość : 18mm 20mm 22mm 24mm\t-długość (Klamra Zamknięty) : 7.7 '' (195mm)\t-wykonane z 5 wskaźnik ze stali nierdzewnej, eleganckie i wygodne w noszeniu.\t-Curved end projekt, aby lepiej własnych przypadku obserwacji. jeśli znajdziesz to trudne do naprawienia bezpośrednio, proszę użyć małego szczypce lub podobne narzędzie, aby go.\t-z motyl klamra (push button), wygodny w użyciu, nigdy nie spaść i ukryć klamry pod.\t-regulowany rozmiar dla poszczególnych nadgarstka\tkompatybilny z : -dla Obywatela z Prawej Tarczy Zegarka\tjak korzystać z Zegarek Narzędzia : 1. W CELU USUNIĘCIA LINK : proszę korzystać z " Shaped Round " koniec zegarek narzędzie do pchania " Pit " koniec pin. jeśli nadal jest trudne, aby przenieść pin, przytrzymaj zegarek narzędzia szczelnie przez wskazując go do " Pit " koniec pin, i spróbować użyć młotka lub innych narzędzi podobne do zapukać " widelec w kształcie " koniec zegarek narzędzia, następnie pin zostanie przeniesiony na zewnątrz.\t2. ABY UMIEŚCIĆ NA LINK : proszę umieścić pin do link otwór na jednym końcu (umysł kierunek), przesuń link ściśle wystarczająco tak, że pin może przejść do otworu w drugim końcu, i " NACIŚNIJ " pin lekko przez bliski część zegarek narzędzia, dopóki pin jest nawet.\tuwagi : -tylko watchband do sprzedaży, zegarku pokazane na zdjęciu NIE wliczone w cenę!-wymiana watchband TYLKO, NIE oryginalne!\tpakiet zawiera : 1 x Watch Band\t1 x Zegarek Narzędzia\t4 x Wiosna Bar


Google+ Zlot 2011 - relacja\nHome Category Blog Zlot 2011 - relacja\nZlot 2011 - relacja\tAuthor: Administrator | W końcu po długich bojach udało się poskładać w całość relację z XXVIII Międzynarodowego Zlotu Miłośników Eksploracji i Historii "Łódź 2011". Mam nadzieję że czytając to, zlotowicze przypomną sobie niezapomniane chwile z tego spotkania, a Ci którzy nie byli będą mieli wgląd w to co stracili. W najbliższym czasie postaram się ubarwić tekst o zdjęcia. Miłej lektury!\nWiśniowa Góra - 10 km na wschód od Łodzi. Jest ciepłe, słoneczne piątkowe popołudnie. Pierwsi uczestnicy XXVIII Międzynarodowego Zlotu Miłośników Eksploracji i Historii "Łódź 2011", przybywają do ośrodka w którym zamieściliśmy swoją bazę.\nCentralnym punktem jest "Sztab Zlotu" ulokowany w jednym z pokoi, w którym każdego dnia tej imprezy kilkunastu członków "Grupy Łódź", będzie pracowało nad jego poprawnym przebiegiem i organizacją. Na ten dzień nie przewidziano żadnych atrakcji, poza pierwszym integracyjnym ogniskiem.\nPlan dnia jest dość napięty i różnorodny. Mamy do obejrzenia cztery ciekawe obiekty. Będzie coś dla miłośników betonu, lotnictwa, dawnej architektury fabrycznej i drewnianej, techniki włókienniczej oraz pierwszowojennych nekropolii. Po oficjalnym rozpoczęciu zlotu wyjeżdżamy o godz. 11 z ośrodka w Wiśniowej Górze i jeszcze przed pierwszą zaplanowaną wizytą rozpoczynamy zwiedzanie Łodzi zza szyb autokaru. Jedziemy ul. bp. Tymienieckiego przy której jest tyle ciekawych i ważnych dla naszego miasta obiektów, że przewodnik nie nadąża o nich mówić. Podążamy przez centrum tzw. Księżego Młyna, XIX wiecznego miasta w mieście, które wyrosło wokół przedsiębiorstwa Karola Scheiblera. Mijamy pałac Herbsta (oddział Muzeum Sztuki w Łodzi), słynne osiedle domów robotniczych, gigantyczną, długą na 207 m dawną przędzalnię Scheiblera zwaną Pffafendorf przypominająca raczej wielki zamek niż fabrykę, w której dziś po pieczołowitej rewitalizacji mieszczą się lofty. Obiekt ten wzbudza szczególne uznanie wśród zlotowiczów. Dalej równie pięknie odrestaurowana remiza fabrycznej straży pożarowej z końca XIX, inne budynki pofabryczne, willa Henryka Grohmana (obecnie Muzeum Książki Artystycznej) i skręcamy w ul. Kilińskiego przejeżdżając przez resztki dawnej fabrycznej bocznicy kolejowej. Tu naszym oczom ukazuje się tym razem przykry obrazek - ruiny Nowej Tkalni z 1889 r. wchodzącej w skład imperium Scheiblera, tej samej, w której prawie sto lat później w 1987 r. Jan Paweł II spotkał się łódzkimi włókniarkami. Niestety czas i złomiarze robią swoje. Skręt w ul. Milionową i za chwilę jesteśmy na miejscu pierwszej wizyty tj. przed Białą Fabryką mieszczącą obecnie Centralne Muzeum Włókiennictwa. Na dziedzińcu opowieść o tym jak powstawał ten unikalny w skali kraju zespół klasycystycznych budynków fabrycznych, ustawionych nietypowo w czworobok, który od bieli tynków uzyskał swoją własną nazwę. To właśnie tu jego twórca, saksoński przemysłowiec Ludwik Geyer uruchomił pierwszą w mieście maszynę parową i postawił pierwszy fabryczny komin, których później wyrosły w mieście setki. Po tym historycznym wprowadzeniu udajemy się do sali maszyn, gdzie pracownik muzeum uruchamia dla nas dwa mechaniczne krosna tkackie. Gromkie "oooooooooo!" wydobywa się z ust zlotowiczów w reakcji na hałas jaki robią te maszyny. A przecież ich liczba w fabrykach włókienniczych szła w setki! Część uczestników wycieczki, którym mało spotkania z techniką włókienniczą udaje się jeszcze na wystawę maszyn, reszta korzystając z pięknej pogody i niezwykłego miejsca odpoczywa na fabrycznym dziedzińcu. Gdy już jesteśmy wszyscy razem przechodzimy przez sień przejazdową wschodniego skrzydła fabryki oraz przez żeliwny dziedziniec (nazwa od płyt jakimi jest wyłożony) i wchodzimy do równie niezwykłego miejsca - do Skansenu Miejskiej Architektury Drewnianej. Tu po krótkim wprowadzeniu zlotowicze mogą się poczuć niczym przeniesieni w czasie do Łodzi z przełomu XIX i XX wieku.\nOpuszczamy skansen i udajemy się do Łódzkiej Hali Sportowej, zbudowanej w latach 1948-1957, swego czasu jednego z najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie. Jej budowę wizytował sam marszałek Klement Woroszyłow, przewodniczący Rady Najwyższej ZSRR. To właśnie tutaj odbywały się spotkania z Walentyną Tierieszkową w 1963 r., Lechem Wałęsą w 1980 r. czy aktorami z serialu "Niewolnica Isaura". Miłośnikom militariów i eksploracji hala nieodłącznie kojarzy się z zimową edycją Moto Weteran Bazaru. Stojący przed halą na postumencie MIG-21 stanowi przedsmak kolejnego punktu programu. My jednak nie przyjechaliśmy tu by oglądać halę lecz niedostępny na co dzień, mieszczący się pod jej płytą schron z czasów zimnej wojny. Przy okazji schodzenia do podziemi liczymy uczestników wycieczki. W czeluści hali zeszło 61 osób. Schron ma pow. 2 tyś. m kwadratowych i może pomieścić ok. 8 tyś. osób; jest gazoszczelny, wyposażony w system śluz, filtrów, wind i tuneli. Są tu pomieszczenia przeznaczone m. In. dla sztabu dowodzenia i polowego szpitala. Na szczęście schron nigdy nie musiał być użyty zgodnie ze swoim przeznaczeniem, wykorzystywany bywał tylko podczas ćwiczeń wojskowych. Co bardziej przezorni miłośnicy betonu zabrali ze sobą własne oświetlenie. Po opuszczeniu schronu chętni udali się do Muzeum Sportu i Turystyki lub od razu do restauracji na obiad, w której zlotowicze mieli specjalne zniżki. Daleko nie trzeba było chodzić, ponieważ zarówno muzeum jak i restauracja mieszczą się w hali. W okolicy godz. 15 zaczęliśmy się zbierać w autokarze żeby pojechać dalej. Kiedy już niemal wszyscy siedzieli czekając na odjazd okazało się, że w restauracji przypomniano sobie o zamówieniu jeszcze dwóch zlotowiczów i właśnie podano im obiad. Zaczekaliśmy cierpliwie na kolegów, po czy odjechaliśmy w kierunku łódzkiego lotniska.\nKolejnym punktem programu była plenerowa wystawa samolotów i śmigłowców przy ul. Lotniczej, obiekt również normalnie niedostępny dla turystów. Wystawa będąca pokłosiem pasji kolekcjonerskiej ś.p. Jerzego Lewandowskiego liczy ok. 30 maszyn. Największe wrażenie robi na zwiedzających ogromny śmigłowiec transportowy Mi-6. Po wystawie oprowadza nas mieszkający po sąsiedzku pasjonat lotnictwa Pan Mieczysław Nowak. Niestety skomplikowany stan prawny zbioru wybitnie przeszkadza w różnych pomysłach na jego wykorzystanie. Jednocześnie z ubolewanie należy przyznać, że żadni z włodarzy miasta od lat nie wykazują prawdziwego zainteresowania tym absolutnie niezwykłym obiektem. Jakby tego było mało w pewnym momencie wśród zlotowiczów rozchodzi się informacja (plotka?), że wszystko jest jednak własnością wojska oddaną niegdyś w wieczystą dzierżawę i w przyszłym roku wojsko zabiera samoloty do Dęblina. Szkoda by było, ale cóż pożyjemy zobaczymy.\nDopiero przed godz. 17 udaje się oderwać ostatnich uczestników wycieczki od samolotów i na zakończenie dnia udajemy się do Wiączynia Dolnego, niewielkiej wsi na obrzeżach Łodzi. W Wiączyniu znajduje się duży cmentarz wojenny, na którym pochowani są żołnierze niemieccy i rosyjscy, w tym również Polacy, którzy polegli w czasie operacji łódzkiej z przełomu listopada i grudnia 1914 r., jednej z największych bitew manewrowych I wojny światowej. Od kilku lat Stowarzyszenie Eksploracyjno-Historyczne "Grupa Łódź" opiekuje się tą nekropolią. Sprzątamy, karczujemy chaszcze, naprawiamy ogrodzenie, inwentaryzujemy nagrobki itp. Obiekt wyraźnie ciekawi zlotowiczów, szczególnie ekipę z Gorlic, która zainteresowanie cmentarzami z I wojny ma niejako genetycznie zakodowane. Uznanie wzbudza także informacja, że za wszystko co robimy nie otrzymujemy żadnych apanaży. Po obejrzeniu cmentarza wracamy, z przerwą na wizytę w sklepie, do miejsca noclegu. Zaczynamy wieczorną integrację i przy ognisku ;)\nGodzina 8:30 rano, niedziela. Drugi dzień zlotu. Nieznośny, wwiercający się do ucha dźwięk "obozowej" syreny powoli wybudza nas ze snu. Po chwili głos w "szczekaczce" oznajmia że zbliża się godzina dziewiąta i trzeba powoli wstawać. "Chłopaki! Wstawać! trzeba przygotować pole do zawodów!". To Toperz - "szef wszystkich szefów Grupy Łódź" budzi organizatorów do kolejnego dnia zlotu. Wiadomo - poranki są ciężkie!\nDziś dzień stacjonarny. Pomimo niesprzyjającej aury i ciężkich deszczowych chmur, które pojawiły się nie wiadomo skąd, udajemy się aby przygotować pole na którym zostaną rozegrane mistrzostwa w eksploracji. Sprawna praca kilku par rąk i po chwili cały plac gotowy na rozpoczęcie turnieju.\nWracamy do ośrodka. Tutaj miła niespodzianka jest już pan Jacek Kopczyński z tankietką TKS - nasz zlotowy rodzynek. Ten mały "karaluch" wzbudza nie małe zainteresowanie wśród uczestników zlotu a także innych mieszkańców naszego ośrodka. Jego właściciel dzieli się z nami wiedzą na temat konstrukcji, oraz historią tego konkretnego egzemplarza. Droga powrotna do kraju, tej tankietki odnalezionej po latach w Norwegii, była bardzo długa.\nPo godzinie 12 przechodzimy do sali gdzie rozpoczynamy cykl prelekcji dotyczących tematyki eksploracyjnej. Pierwszą z nich prowadzi archeolog dr Piotr Nowakowski. Dzieli on się z nami swoimi doświadczeniami z poszukiwań mogiły legendarnego kpt. Stanisława Sojczyńskiego ps "Warszyc", na terenie łódzkiego poligonu Brus. Dowiadujemy się że ów poligon to miejsce masowych egzekucji zarówno tych przeprowadzanych po wojnie przez komunistyczne organa bezpieczeństwa jak i tych hitlerowskich związanych z eksterminacją łódzkiej inteligencji w początkowym okresie okupacji. Prelekcji towarzyszy bogata prezentacja fotograficzna z prowadzonych prac archeologicznych. To wstęp do naszej poniedziałkowej eksploracji na owym poligonie.\nPo doktorze Nowakowskim głos zabiera Jerzy Rostkowski - autor wielu książek poświęconych tematyce drugiej wojny światowej. Opowiada o swojej najnowszej książce "Podziemia III Rzeszy" dotyczącej hitlerowskich tajemnic wojennych oraz powojennych związanych z Dolnym Śląskiem. Książka wydaje się być ciekawą lekturą dla wszystkich łowców nazistowskich tajemnic.\nW międzyczasie nasz kolega ze Śląska JMS poprowadził prezentacje na temat wspólpracy poszukiwaczy z czeskimi archeologami. Pokaz wzbudził żywe zainteresowanie obecnych zlotowiczów tak poszukiwaczy jak i prowadzących prelekcje archeologów.\nPo krótkiej przerwie kolejny archeolog Jacek Ziętek porusza tematykę relacji na linii poszukiwacze - archeolodzy. W oparciu o własne doświadczenia i kontakty z poszukiwaczami opowiada czemu warto nawiązywać współpracę pomiędzy obiema grupami i jakie pozytywne aspekty niesie to za sobą.\nTemat ten zakończył prelekcje dnia dzisiejszego. Czas się trochę rozruszać, więc po krótkiej przerwie wyruszamy na rytualne Mistrzostwa w Eksploracji.\nPo pochmurnym i wietrznym poranku aura okazała się w końcu dla nas łaskawa i popołudniowe zawody rozpoczęliśmy w promieniach słońca. Lista chętnych do wzięcia udziału w mistrzostwach wysoka. Nie przejmujemy się tym, gdyż tor do zawodów jest spory więc nie będzie problemów z pomieszczeniem wszystkich eksploratorów. Główny sędzia przypomina reguły obowiązujące w trakcie trwania mistrzostw i następuje start. Cel - znalezienie i wydobycie jak największej liczby aluminiowych żetonów zakopanych na przygotowanym wcześniej placu. Eksploratorzy ruszają do boju, z różnym sprzętem oraz wyposażeniem pomocniczym. Jedni ze szpadlami, drudzy z saperkami a jeszcze inni z nożami bądź gołymi rękami. Żetony zamieszczone są płytko więc nie powinno być problemów z wyciągnięciem ich palcami. Pełen szacunek dla jednego z zawodników który zamiast wykrywacza wystartował z pin-pointerem i praktycznie całe zawody spędził na kolanach, niczym mrówka-saper przeczesując pieczołowicie metr po metrze. Wbrew pozorom miał kilka trafień. Pełen podziw!\nCzas stop! Sędzia ogłasza koniec eliminacji. Do finału zakwalifikowało się 4 zawodników. Krótkie przypomnienie reguł i znowu do boju. Tym razem na odnalezienie czekają żetony stalowe. Walka była zacięta lecz szybko wyłoniła zwycięzcę. I miejsce Tomasz Sikorski, II miejsce Piotr Kuliński, III miejsce (po dogrywce) Krzysztof Kanaś. Puchar i główna nagroda powędrowały do Tomka Sikorskiego. Mistrzyniami polski zostały: Dagmara Wicher i Michalina Franasik -uczennica SP nr 48 w Łodzi. Za najciekawszy fant znaleziony podczas mistrzostw uhonorowano Dagmarę Wicher.\nTo jeszcze nie koniec zawodów. Wracamy do ośrodka i po przerwie na posiłek rozpoczynamy kolejne zawody: w przeciąganiu liny, w rzucie szrapnelem oraz strzeleckie.\nZawody w przeciąganiu liny zakończyły się niespodziewaną wygraną pań. W rzucie szrapnelem wydzielono dwie kategorie kalibrowe: 120 mm - dla panów i 76 mm - dla pań. Zabawa przednia a kilka pań zaszokowało widzów "donośnością". Miotały szrapnele na całkiem spore odległości. Mają krzepę! Temat zawodów zamknęła konkurencja strzelecka -strzelanie z wiatrówki do tarczy. Efekty pokazały że są wśród nas prawdziwi snajperzy, zarówno wśród pań jak i panów.\nTak minął kolejny, pełen emocji dzień zlotu. Potem przyszedł czas na kolejne ognisko integracyjne...\nZnowu napięty program dnia, zwłaszcza, że w ostatniej chwili dodaliśmy do niego jeszcze jedno miejsce. Tym razem wyjeżdżamy ok. 10.30 by po godzinie jazdy dotrzeć na Stację Radegast, pomnik-muzeum ku czci ofiar Litzmannstadt Getto. Głównym elementem jest tu oryginalny drewniany budynek stacji Radegast, która początkowo służyła jako stacja towarowa dla getta, a później także jako miejsce, w które docierały transporty Żydów z Kraju Warty i Europy Zachodniej oraz punkt początkowy ostatniej podróży do obozów śmierci dla ok. 150 tyś. ludzi. Przy rampie kolejowej stoi lokomotywa z czasów II wojny światowej i kilka wagonów towarowych, takich samych jak te, którymi Niemcy transportowali Żydów. Jednej z opowieści przewodnika wysłuchujemy właśnie w takim wagonie, co nadaje jej szczególnej wymowy. Wizytę kończymy przejściem przez potężny, 140 metrowy Tunel Deportowanych tunel gdzie na ścianach eksponowane są kopie oryginalnych list transportowych z tysiącami nazwisk, archiwalne fotografie, fragmenty przedmiotów codziennego użytku. Tunel kończy się Kolumną Pamięci, przez którą wychodzimy na parking, gdzie stoi nasz autobus. Na fasadzie budynku wymowny napis po polsku, hebrajsku i angielsku: "Nie zabijaj!" Ruszamy w dalszą drogę by zwiedzić kolejny obiekt związany z okupacją Łodzi, który podobnie jak Stacja Radegast jest częścią Muzeum Tradycji Niepodległościowych.\nPo kilkunastu minutach stoimy przed dawnym Rozszerzonym Więzieniem Policyjnym utworzonym przez Niemców w 1940 r. w fabryce włókienniczej Samuela Abbego. Tu wita nas Pan Wojciech Źródlak, pracownik muzeum, który specjalnie dla nas przyjechał tego dni z domu by uczestników wycieczki oprowadzić po muzeum. Nasz przewodnik okazuje się być kopalnią wiedzy nie tylko samym więzieniu, ale także o historii miasta, zwłaszcza w okresie wojny i okupacji, a do tego świetnym gawędziarzem. Mówi z pasją i błyskiem w oku wzbudzając ogromne zainteresowanie wśród zlotowiczów. Opowieściom nie ma końca ku uciesze słuchających i utrapieniu części organizatorów, którzy wyruszyli wcześniej w kolejne miejsce, żeby je przygotować na przyjazd uczestników zlotu. Urywają się telefony z pytaniem kiedy w końcu wyjedziemy z muzeum J. Kończymy wizytę w muzeum i mocno spóźnieni ok. godz. 14 wyjeżdżamy w kierunku dawnego poligonu wojskowego na Brusie. Zabieramy ze sobą kustosza by go podrzucić w kierunku domu. W autokarze okazuje się, że jest on również przewodnikiem miejskim i raczy nas opowieściami o mijanych po drodze miejscach. Zaczyna od najdłuższej w Europie linii tramwajowej z Pabianic do Zgierza, wzdłuż, której właśnie jedziemy.\nJeszcze tylko szybki (tak było w zamierzeniach, a wyszło jak zawsze) desant na sklep spożywczy gdzieś na trasie i po kilkunastu minutach jesteśmy na Brusie. Tutaj, a ściślej mówiąc na stanowisku archeologicznym Poligon Łódź-Brus (st. 374, nr AZP 66-51/56) odbywa się szkolenie z zakresu rozpoznawania i ochrony zabytków oraz stanowisk archeologicznych, a także ochrony przyrody podczas prac wykopaliskowych. Całością dowodzi dr Piotr A. Nowakowski z Katedry Bronioznawstwa Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego. Jedni ruszają w bój z wykrywaczami, inni piknikują, jeszcze inni oddają się dyskusjom. Kopią dorośli, dzieci i czworonogi. Wszystkie znalezione skarby lądują u stóp archeologa w celu weryfikacji. Są wśród nich m. in. łuski, pałka milicyjna, okulary od maski p. gazowej, stary szpadel, sporo żelastwa spod znaku "coś od czegoś" - ot jak to na poligonie. Całość kończy uroczyste rozdanie certyfikatów i wspólna fotografia. W tym miejscu musimy podziękować dziewczynom, które ratując bazgrzących organizatorów cierpliwie kaligrafowały imiona i nazwiska uczestników szkolenia na przygotowanych przez nas drukach. A ci, którym było mało poszukiwań mogli jeszcze tu wrócić po zlocie by pod okiem archeologa kontynuować prace. I ok. 17.30 wyruszamy z powrotem do ośrodka w Wiśniowej Górze.\nPo godzinie 19:00 rozpoczynamy ostatni konkurs z wiedzy ogólnohistorycznej a po jego zakończeniu uroczyste wręczenie nagród oraz dyplomów za uzyskane miejsca w poszczególnych zawodach.\nDziś dzień zakończenia zlotu. Szkoda, że tak szybko minęły te pełne emocji dni. Na koniec jeszcze jedna atrakcja - wyjazd do pobliskiego Gałkowa. Na mnie, jako przewodnika tej krótkiej, zaledwie trzygodzinnej wycieczki, spadło nie lada zadanie. Jak pogodzić ze sobą rozmaite gusta poszukiwaczy, by wszyscy mogli znaleźć "coś" dla siebie? Przyjeżdżam na teren ośrodka około 10 rano. Pogoda nie rozpieszcza, jest bardzo wietrznie i zimno, a ciężkie chmury zwiastują silne opady deszczu. Większość zlotowiczów pospiesznie je śniadanie, bądź pakuje samochody przed wyjazdem do odległych domów. Około trzydziestu osób decyduje się jednak, mimo zmęczenia, zimna i nadmiaru atrakcji w czasie zlotu, wybrać się na wycieczkę do mojej rodzinnej miejscowości. Jestem przeszczęśliwy, ale i pełen obaw, czy zdołam zainteresować prawdziwych miłośników historii dziejami Gałkowa. Ta niewielka osada uznawana jest przez łódzkich poszukiwaczy za swoistą Mekkę. Sama miejscowość ( a właściwie dwie, bo pod nazwą Gałków czy też Gałkówek kryją się miejscowości o dźwięcznych nazwach Gałków Duży i Mały) pochodzi z XIV wieku, ale początki osadnictwa możemy przesunąć przynajmniej do roku 1232. Wtedy to książę Konrad Mazowiecki (tak, ten sam co sprowadził Krzyżaków) przekazał wioskę, założoną w ogromnej puszczy, pełnej bagien, rzeczek i jeziorek, biskupowi kujawskiemu Michałowi. Aż do XVII wieku rozwijało się bardzo prężnie miejscowe osadnictwo, handel drzewem wzbogacał włościan i zachęcał innych do zakładania nowych wsi pod kuratelą biskupią. Później nadeszły jednak czasy wojen i pomorów, które znacznie zredukowały liczbę mieszkańców Gałkowa. Po rozbiorach majątek biskupów kujawskich przeszedł początkowo do rąk pruskich, później jako łup wojenny na własność rządu francuskiego, by ostatecznie jako tzw. Dobra Narodowe zostać przejętym przez Rosjan. Czasy najnowsze zostawiły po sobie liczne (często niebezpieczne) pamiątki wojenne, zarówno z okresu Powstania Styczniowego, jak i obu wojen światowych.\nNaszą przygodę z Gałkowem rozpoczęliśmy od zwiedzenia niewielkiej neogotyckiej świątyni. Ów wiejski kościółek posiada liczne barokowe zabytki, które zwróciły na siebie uwagę zlotowiczów , a moje opowieści o ołtarzu ratującym życie powstańca oraz o zakopanych dzwonach doprowadziły do gorącej dyskusji związanej z tymi niesamowitymi historiami. Niektórzy zastanawiali się, gdzie oni ukryliby dzwony, inni - nad różnymi metodami poszukiwań skarbów. Niestety musieliśmy przerwać inspirującą rozmowę, bo do kościoła zaczęli przybywać wierni, zaś kilkaset metrów dalej w Muzeum im. Leokadii Marciniak czekała już na nas pani Małgorzata Pakuła - jedna z założycieli tej niezwykłej instytucji. Jest to jedyne muzeum w powiecie łódzkim - wschodnim stworzone przez mieszkańców i przez nich też społecznie prowadzone. Przez niespełna 10 lat na niewielkiej powierzchni udało się zgromadzić liczne dokumenty życia społecznego, narzędzia i maszyny rolnicze, przedmioty codziennego użytku, zdjęcia mieszkańców i budynków wiejskich. Od roku 2007 muzeum posiada własne zbiory militariów z okresu "Operacji Łódzkiej" i II Wojny Światowej. Szczególnie te zwróciły na siebie uwagę zlotowiczów, bo przecież większość z nich specjalizuje się w eksploracji dawnych pobojowisk. Po wizycie w muzeum poprowadziłem grupę do pomnika Powstańców Styczniowych, który obrósł własną legendą. Spryt mieszkańca Gałkowa, który z narażeniem życia uratował głaz od zniszczenia przez hitlerowców, wzbudził liczne, pełne podziwu dla pomysłowości rodaka komentarze wycieczkowiczów. Wracając z grupą jedną z głównych ulic Gałkowa obok zadbanych budynków miejscowej OSP, przedszkola, biblioteki i nowoczesnej szkoły usłyszałem pytanie, które bardzo mnie podbudowało, a zarazem zadziwiło. Jeden ze zlotowiczów spytał mnie, czy w naszej miejscowości wszystko jest takie ładne? Zazwyczaj na miejsce swojego zamieszkania patrzymy przez pryzmat niedociągnięć i braków, może warto jednak czasem spojrzeć okiem przybysza?\nZaczęło kropić i przenikliwy wiatr wzmógł się, wszyscy zatem ruszyliśmy w dalszą drogę samochodami. Naszym celem był las gałkowski, zryte okopami i lejami po pociskach miejsce największego zwycięstwa niemieckiego generała Litzmanna, późniejszego "patrona" Łodzi pod faszystowską okupacją. Zanim jednak przybyliśmy na to rozległe pole bitwy, nasze samochody stanęły przed rewelacyjnie odnowionym starym dworcem kolejowym. Oszczędziły go pociski niemieckich haubic w 1914 roku, przetrwał bombardowania w czasie walk wrześniowych, ocalał również w czasie ostatniej modernizacji linii kolejowej Łódź ?-Warszawa, choć wielu z jego młodszych braci już nie ma. Po chwili zadumy nad losem zabytków dotarliśmy w końcu do lasu. Blisko kilometrowy spacer, a na finiszu przebieżka, to szybkie odwiedzenie najlepiej zachowanych okopów z czasu "Operacji Łódzkiej", jak również niezwykle malowniczego cmentarza, na którym spoczywają prochy pięciuset carskich żołnierzy. Wśród grobów zlotowicze zaczęli dzielić się swoimi uwagami związanymi z ochroną miejsc pamięci narodowej, jak i opowiadać o losach zapomnianych cmentarzy wojennych i ewangelickich oraz o próbach ich ratowania przez "pozytywnie zakręconych". Niestety, wzmagające się opady deszczu nie pozwoliły nam obejrzeć z zewnątrz starych magazynów wojskowych, których część "wyleciało w powietrze" w 1944 roku. Ostatnim punktem wycieczki był głaz poświęcony poległym w lesie Gałkowskim ufundowany przez Nadleśnictwo Brzeziny i Stowarzyszenie Eksploracyjno - Historyczne "Grupa Łódź"- organizacje, które swoją działalnością starają się pokazywać i przybliżać mieszkańcom ziemi łódzkiej historię, której świadectwa zalegają na polach i w lasach.\nBartek Bijak, Dominik Bartłomiejczyk, Dominik Trojak\nLista zwycięstw XXVIII Międzynarodowy Zlot Miłośników Eksploracji Łódź 2011\nMistrzostwa Polski w Eksploracji:\nI. Sikorski Tomasz\nII. Kuliński Piotr\nIII. Kanaś Krzysztof\nMistrzostwa Polski w Eksploracji Kobiet:\nex equo Franasik Michalina\nNajciekawszy fant znaleziony podczas mistrzostw:\nNagroda sponsorowana prze Jacka Ziętka - Wicher Dagmara\nRzut szrapnelem kat. kobiet:\nRzut szrapnelem kat. mężczyzn:\nKonkurs strzelecki (snajperzy są wśród nas):\nI. Rzychowski Jan\nII. Maszkowski Henryk\nIII. Jędraszak Paweł\nKonkurs wiedzy ogólnohistorycznej:\nStowarzyszenie Eksploracyjno-Historyczne "Grupa Łódź" serdecznie dziękuje wszystkim Uczestnikom XVIII Międzynarodowego Zlotu Miłośników Eksploracji i Historii "Łódź 2011". Mamy nadzieję, że tak jak my, Wy również uznacie ten zlot za udany, tym bardziej, że debiutowaliśmy jako organizatorzy tak dużej i poważnej imprezy.\nOrganizatorzy bardzo dziękują:\n- za patronat honorowy - Marszałkowi Województwa Łódzkiego i Łódzkiemu Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w Łodzi\n- za patronat medialny - redakcji "Odkrywcy" i "Inne Oblicza Historii"\n- za wsparcie finansowe - firmie Master Pharm ,Jackowi Kopczyńskiemu (Moto Weteran Bazar) oraz Max-owi z Krakowa\n- za nagrody w konkursach- firmom Rutus i Armand ,Księgarni Odkrywcy ,Miesięcznikowi Odkrywca,Wydawnictwu Rebis oraz Jackowi Ziętkowi\n- za kiełbasę - tajemniczemu Piotrkowi\n- za pieczywo - Piekarni Rudzkiej z Łodzi\n- za dobre rady - Ryszardowi Bonisławskiemu ,Magdalenie Nowak , Annie Nowogórskiej oraz organizatorom poprzednich zlotów\n- za oprowadzanie po plenerowej wystawie samolotów - Mieczysławowi Nowakowi\n- za zaplanowanie i prowadzenie wycieczki po Gałkowie Dużym i okolicach - Dominikowi Trojakowi\n- za organizację poszukiwań na Brusie - dr. Piotrowi Nowakowskiemu z Katedry Bronioznawstwa Uniwersytetu Łódzkiego\n- za druk kartek żywnościowych - Radosławowi Hermanowi (Arch-Tech)\n- za żetony do zawodów - Muzeum Regionalnemu w Piotrkowie Tryb.\n- za udostępnienie do zwiedzania terenów niedostępnych - dyrekcji MOSiR w Łodzi oraz Jadwidze Lewandowskiej\n- za wypożyczenie na zlot megafonu -Weterynie\nSpecjalne podziękowania za poprowadzenie prelekcji i pokazy slajdów dla JMS-a oraz panów Rostkowskiego, Nowakowskiego i Ziętka


Mleczarze z Austrii przodują pod względem ochrony klimatu\nAutor: Sebastian Wroniewski 16-12-2021 08:47:39\nAustriaccy mleczarze mają najlepsze wskaźniki w zakresie ochrony klimatu w UE – wynika z międzynarodowego badania porównawczego EWCB.\nKażdy, kto kupuje austriackie produkty mleczne wysokiej jakości, ma gwarancję, że kupuje produkty wysokiej jakości o najwyższych standardach ochrony środowiska – podkreślił prezes Stowarzyszenia Austriackich Przetwórców Mleka (VÖM), Helmut Petschar. Nie ma zatem powodu, aby konsumenci krajowi czuli niepewność z powodu bezrefleksyjnych doniesień medialnych i wątpliwych badań nad rozwojem sytuacji w innych krajach, w których krajowe standardy nie są spełnione – dodał Dyrektor VÖM.\nAustriaccy mleczarze ograniczyli emisję o 15 procent\nNależy pamiętać, że w ostatnich latach mleczarze ograniczyli emisję w swoim przemyśle o 15%.\nGłównymi argumentami stojącymi za racjonalnością prowadzonej tu hodowli i przetwórstwa są: wysoki udział użytków zielonych, brak ekstremalnych praktyk hodowlanych, a tym samym dłuższa żywotność krów, brak stosowania produktów z oleju palmowego lub soi, której uprawa wiąże się z wycinką lasów deszczowych, brak inżynierii genetycznej, łatwymi do zarządzania niedużymi gospodarstwami.\n“Oprócz wzorowej produkcji w gospodarstwach, mleczarnie skupiają się również na ochronie klimatu: energii odnawialnej, energii z biomasy, systemach fotowoltaicznych, zrównoważonymi rozwiązaniami opakowaniowymi oraz innych projektach tworzących pierwsze mleczarnie neutralne dla klimatu w Austrii” – powiedział Petschar.\nCzytaj też: Brazylijskie bydło emituje za dużo metanu. Kraj ma problem


April's blog - uroda, DIY, kulinaria, podróże, lifestyle: Puder brązująco-rozświetlający Joko\nPuder brązująco-rozświetlający Joko kolorówka, uroda\nNależy od do kolekcji Night in Venice, z której prezentowałam Wam nie tak dawno cienie - klik.\nKosmetyki Night in Venice wyróżniają piękne, precyzyjne, koronkowe tłoczenia, które z pewnością będą cieszyć oko podczas używania produktów :)\nPuder znajdziemy w dwóch wariantach kolorystycznych - Magnifico for Blonde oraz Moretta for Brunette.\nJa posiadam wersję jaśniejszą, czyli tę przeznaczoną dla blondynek. Pomimo, że do blond włosów mi daleko, myślę, że odcień Magnifico for Blonde jest znacznie bardziej udany i będzie pasował zarówno blondynkom jak i brunetkom :)\nPuder jest całkiem spory, w opakowaniu znajdziemy aż 22 gramy produktu. Z pewnością wystarczy na długo :)\nRozświetlające drobinki są bardzo subtelne i nie odznaczają się na skórze - dzięki temu spokojnie możemy omieść pudrem twarz, bez obaw, że zamienimy się w brokatowe kule :)\nEfekt jaki daje puder jest delikatny i łatwy do stopniowania. Magnifico for Blonde będzie świetnym, lekkim pudrem brązującym w okresie zimowym, gdy po naszej letniej opaleniźnie już nic nie pozostało :)\nJestem bardzo ciekawa jakich Wy używacie pudrów brązujących :)\nMiłego wieczoru życzę! Ja zabieram się za mycie pędzli :)\nAla 21 stycznia 2013 18:28\nUżywam ich zazwyczaj na policzki, zamiast różu ;)\nAlieneczka 21 stycznia 2013 18:30\nkiedyś używałam z Joko\nale teraz wolę swoją 'czekoladkę' Bourjois :D\nKosmetyczna Kraina 21 stycznia 2013 18:33\nJa mam puder brązujący z Inglota.\nMa formę paseczków w różnych odcieniach brązu.\nkrOOpka 21 stycznia 2013 20:37\nSleeping-beauty 21 stycznia 2013 21:31\nEmilia 22 stycznia 2013 05:12\npieknie sie prezentuje musze przyznac :)\nKaro 22 stycznia 2013 05:57\nJa pudru brązującego używam raczej do konturowania, bo opalenizny nie znoszę :)\nBlond Ruda 24 stycznia 2013 11:34\nZamierzam kupic jakis puder bronzujacy moze wyprobuje Joko :)\nBeata Nieznane 29 stycznia 2013 19:20\nlubię produkty Joko, wiec chyba i ten wypróbuję:)


Proponowane Big Star - Botki brązowy warto w były tanio do kupienia w www.answear.com. botki damskie bardzo dobrze prezentują się podczas jesieni, kiedy to przechodzą zmianę kobiece stylizacje. Big Star staje naprzeciw wielkim oczekiwaniom, projektując buty Big Star - Botki brązowy warto w , dzięki którym poczujesz się kobieco bez względu na sytuację. To,.. więcej »\nProponowane Big Star - Botki brązowy warto w były tanio do kupienia w www.answear.com. botki damskie bardzo dobrze prezentują się podczas jesieni, kiedy to przechodzą zmianę kobiece stylizacje. Big Star staje naprzeciw wielkim oczekiwaniom, projektując buty Big Star - Botki brązowy warto w , dzięki którym poczujesz się kobieco bez względu na sytuację. To, co zasługuje na szczególną uwagę w tym modelu to wybitnie wysoki poziom wytrzymałości i solidne wykonanie.\nBig Star - Botki brązowy warto w . Botki z kolekcji Big Star. Model wykonany z materiału syntetycznego. Spiczasty nosek. Nieocieplony model. Stabilna podeszwa. Żłobiona podeszwa. Usztywniony zapiętek. Długość wkładki wynosi: 24,5 cm. Wymiary podane dla rozmiaru: 37, materiał: syntetyczny Obcas: płaski. Rodzaj: bez ocieplenia Skład: Materiał syntetyczny. Wnętrze: Materiał tekstylny. Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4950-OBD492 Kod producenta: T274157.\nJeżeli ten model nie do końca trafił w Twój gust, to na 100 procent widoczne poniżej botki damskie mogą Ci się spodobać. Jeśli chodzi o Big Star to do wyboru jest wiele prestiżowych modeli, które cieszą się wzięciem pośród kobiet ceniących wysoką jakość wykonania i efekt wizualny. Nie marnuj czasu i poznaj propozycję buty360.pl i kup wybrane botki ze swoich snów.


Jakie kryteria brać pod uwagę kupując bieliznę? - Artystyczne stylizacje\nArtystyczne stylizacje > Klasa-str > Stylizacje na różne okazje > Jakie kryteria brać pod uwagę kupując bieliznę?\nPięknej bielizny nie warto bagatelizować – strój który przylega ciasno do części intymnych ma bowiem spore oddziaływanie na całe samopoczucie wielu osób, zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Wybranie dobrej bielizny dla osób o każdej płci i w różnym wieku nie jest zazwyczaj sprawą łatwą, nieraz może być to dosyć poważny problem dla niektórych ludzi. Wybrać seksowny stanik czy stringi, stroje kąpielowe, oryginalny biustonosz? Dobrze zawsze przeprowadzić wstępną selekcje upragnionych cech oraz typów bielizny które interesują kupującego, aby wiedzieć, czego dokładnie się szuka. W ten sposób nie trwoni się zbyt wiele czasu na zbędne chodzenie po sklepach czy przeglądanie różnych stron sieciowych oferujących atrakcyjną bieliznę.\nAby trafnie dokonać wyboru najbezpieczniej poznać również firmy produkujące bieliznę intymną zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn. Warto pamiętać, że podział na męskie i żeńskie silnie się teraz zaciera, dlatego też niekoniecznie trzeba utożsamiać od razu bieliznę koronkową z kobietami. Wszystko zależy tu od preferencji albo pragnień danych ludzi. Seksowna bielizna bywa na tyle wieloraka, że na pewno każdy znajdzie wśród niej coś dla siebie. Kobieta może nabyć satynowe koszulki nocne, biustonosze (przydatna strona) każdego rozmiaru, może też nabyć stringi ściągające uwagę mężczyzny lub ciekawą halkę. Mężczyźni mają do wyboru sporo rodzajów bokserek bądź innych typów majtek. . Ważne, aby wszelka bielizna była uszyta staranie, aby zapewnić maksimum wygody i komfortu konkretnej osobie.\nDoskonałym pomysłem jest nabycie tylko popularnych produktów markowych firm, które nigdy nie zawodzą wytrzymałością majtek czy staników. W okresie letnim dobrze też zainteresować się strojami kąpielowymi. Stroje kąpielowe (na jedno oraz dwuczęściowe? Sprawa ta jest indywidualną kwestią kobiety, która w razie trudności z nabyciem stroju może liczyć na profesjonalną pomoc.Strój na basen to dla wielu kobiet istotny wybór najbardziej, dlatego przed dokonaniem jego kupna należy także popytać użytkowników na forach poświęconych bieliźnie.\nDoświadczenia internautów lub ich ciekawe porady na pewno okażą się kluczową wskazówką w doborze gustownej bielizny. Nie należy przy tym wstydzić się zadawać pytania na takich forach, jeśli chce się dowiedzieć chociażby jakie staniki są teraz modne.Kto pragnie dowiedzieć się więcej na ten temat może również wpisać w swoją wyszukiwarkę internetową chociażby frazę: biustonosze. W natłoku firm zajmujących się takiego rodzaju działalnością łatwo stracić orientację. Dlatego też trafionym pomysłem przed zakupami będzie również wnikliwe zapoznanie się z nowymi trendami w modzie erotycznej, co także da się zrobić za pomocą Internetu. Prosty dostęp do produktów, bez niepotrzebnej straty czasu i bez długiego stania w korkach to najważniejsze plusy takiego właśnie podejścia do tej sprawy.


Model No. 547 - szyty rymowo Captoe Oxford w kolorze czarnym\nWyszukany model Captoe Oxford z ładną ozdobną perforacją na szwie za palcami. Szyty ramowo, z farbowanej na wskroś skóry cielęcej, z zamkniętą przyszwą i pięcioma dziurkami na sznurowadła. Eleganckie buty męskie z nonszalancką nutą. więcej szczegółów\nSzczegółowe informacje o 547\nModel No. 547 to szczególny Captoe Oxford w kolorze czarnym. Zamiast dyskretnego przeszycia w poprzek noska przebiegają dwa delikatne szwy tworzące krawędzie ładnej perforacji. To wzornictwo, które rzadko można podziwiać w eleganckich szytych ramowo butach Oxford.\nPoza tym drobnym odstępstwem od klasyki model No. 547 jest tradycyjnym modelem typu Oxford, rozsławionym przez studentów Uniwersytetu Oksfordzkiego w połowie XIX wieku. Zarówno wtedy, jak i dziś, buty Oxford zaliczały się dzięki angielskiemu fasonowi do najbardziej eleganckich butów na świecie. Buty, które nie uległy żadnym trendom i prądom w modzie męskiej.\nElegancja pomimo dyskretnej perforacji\nW modelu No. 547 skóra wierzchów wykonana jest z czarnej farbowanej na wskroś skóry cielęcej z Francji. Skóra wnętrza i podeszwy wykonana jest z roślinnie wyprawianej skóry wołowej. Dzięki temu, że i podeszwa wewnętrzna i obcas butów Captoe Oxford powstały z kilku warstw skóry, buty te są oddychające. Obcasy przybite miedzianymi ćwiekami mają fleki z gumy.\nPomimo odważnej ozdobnej perforacji na przodostopiu model No. 547 zachowuje elegancki charakter. Buty te świetnie komponują się z garniturem w prążki do biura, jak i ciemnym garniturem na uroczyste okazje. Jednocześnie model Captoe Oxford wygląda spójnie z ciemnymi dżinsami.\nNajwykwintniejszy model buta męskiego na świecie w wariancie Captoe. Model Captoe Oxford z zamkniętą przyszwą, sześcioma dziurkami na sznurowadła, wykonany z czarnej skóry wierzchniej, jest klasycznym wzorem buta na uroczyste okazje.


Artykuły - Nietrzeźwy kierowca spowodował kolizję i groził maczetą poszkodowanym | Malopolskie.tv - małopolska telewizja regionalna\nNietrzeźwy kierowca spowodował kolizję i groził maczetą poszkodowanym\njesteś tutaj: Start » Artykuły » Wydarzenia dodano: 2021-10-05\nGrybowscy policjanci zatrzymali 25-letniego kierowcę, który będąc pod wpływem alkoholu, spowodował kolizję, po czym groził poszkodowanym 50-centymetrową maczetą. Mężczyzna nie posiadał uprawnień do kierowania, a w kieszeni bluzy miał metamfetaminę.\nKiedy w piątek, 1 października br. około godziny 21:30 dwóch mieszkańców gminy Gródek nad Dunajcem wracało samochodem do domu przez jedną z miejscowości gminy Korzenna, nagle kierujący fordem, który jechał za nimi, nie wyhamował i uderzył w tył oraz bok ich audi.\nSprawca zderzenia nie zatrzymał się tylko ich wyprzedził i pojechał dalej, usiłując na wąskich bocznych drogach, zgubić jadących za nim poszkodowanych. W pewnej chwili uciekinier zatrzymał się, wysiadł z forda z maczetą w ręku i zaczął grozić mężczyznom podróżującym audi, po czym ponownie wsiadł do samochodu i odjechał w stronę stacji paliw, w której pobliżu zaparkował.\nW międzyczasie o sytuacji została powiadomiona Policja. Kiedy sprawca usłyszał sygnały nadjeżdżającego radiowozu, zaczął uciekać w kierunku składu budowlanego. Tam został ujęty przez kierującego audi, a następnie został zatrzymany przez grybowskich policjantów. Agresywny mężczyzna został przebadany na trzeźwość – okazało się, że miał w organizmie ponad 1,5 promila alkoholu. W samochodzie, którym kierował, funkcjonariusze znaleźli około 50-centymetrową maczetę oraz tzw. wiatrówkę. W trakcie dalszych czynności, podczas przeszukania odzieży mężczyzny, mundurowi natrafili w jednej z kieszeni na woreczek strunowy, w którym znajdował się biały proszek. Badanie substancji narkotesterem wykazało, że jest to metamfetamina. Dodatkowo, okazało się że 25-letni mieszkaniec gminy Grybów nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami.\nObszerny materiał dowodowy zgromadzony w tej sprawie pozwolił na przedstawienie 25-latkowi zarzutów kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, kierowania gróźb karalnych oraz posiadania substancji psychotropowej. Za te przestępstwa grozi do 3 lat więzienia. Ponadto mieszkaniec gminy Grybów odpowie również za popełnione wykroczenia.


Shure SE425 - porównaj zanim kupisz\nPoznaj komfort Shure SE425\nProfesjonalnie profilowana kopułka wprowadzająca dźwięk prosto na kanału słuchowego. Odczepiany przewód gwarantuje solidność i zrównoważone umiejscowienie w małżowinach. Pakiet końcówek, które pozwalają zjednoczyć wielkość słuchawek do Twojego ucha. To wszystko wynajdziesz w Shure SE425, które zachwycą Cię swym wyglądem.\nwyśmienicie demonstrujące się metalicznie srebrna obudowa, na której znajdują się ciemnej oznaczenia. Albo przeźroczysta, która pokazuje wnętrze słuchawki. Który styl będzie do Ciebie pasował?\nWytrzymała, profilowana kompozycja\nProfesjonalnie zaprojektowana kopułka wprowadza dźwięk prosto do kanału słuchowego, zapewniając komfort i możliwość słuchania na niższych poziomach głośności. Materiały z wyższej półki, stosowne sparowanie, odpinany kabel. To wszystko powoduje, że cała konstrukcja jest wyjątkowo wytrzymała.\nUsłysz, co drzemie w brzmieniu\nPodwójne, korzystnie zbalansowane przetworniki zezwalają na uzyskanie niesamowicie skrupulatnych, wyważonych doznań odsłuchowych. Pasywny crossover dostarcza niezwykle istotne pasma tonów wysokich i niskich. Brzmienie, które pozwoli Ci usłyszeć każdy szczegół.\nmarka Shure dbając o klientów, dostarcza komplet końcówek z gumki i silikonowych w przeróżnych wymiarach, co umożliwia uzyskanie wysokiego poziomu komfortu i nadzwyczajnej izolacji dźwięków z otoczenia.\ncechy Shure SE425\ntyp przetwornika: jeden przetwornik intensywny\nPasmo przenoszenia: 22 - 19000 Hz\nDługość kabla: 162 cm, odpinany\nKolor: bezbarwny albo czarny\nZamów dzisiaj za 1069.00 zł\nTańsze Marki Shure


Karol Górka 06.12.2021 19:24\nNarzekanie na pracę zespołu sędziów podczas Grand Prix Formuły 1 to nic nowego. Od 2019 roku, czyli od śmierci Charliego Whitinga - wieloletniego dyrektora wyścigowego, który potrafił zapanować nad każdym możliwym bałaganem - sytuacja się jednak pogarsza. Whitinga zastąpił Michael Masi, który musiał z dnia na dzień wypełnić lukę po jednym z największych autorytetów w padoku.\nI choć już wcześniej można było narzekać na jego pracę, to w Arabii Saudyjskiej Masi dał popis nieudolności. Wyścig był trudny, chaotyczny i przerywany, ale kiedy aż prosiło się, by w trudnych momentach sędziowie wydawali jasne werdykty, ci wprowadzali jeszcze większy chaos.\nWystarczy spojrzeć na sytuację po drugim przerwaniu wyścigu. Masi uznał, że Max Verstappen, lider klasyfikacji generalnej z Red Bulla, złamał przepisy i powinien znajdować się za Lewisem Hamiltonem - jeżdżącym dla Mercedesa swoim największym konkurentem do tytułu. W tym momencie Holender był liderem, a Brytyjczyk spadł na trzecią pozycję, wyprzedzony przez Estebana Ocona. Masi jednak, zamiast wydać polecenie oddania pozycji, wystąpił z propozycją do Red Bulla, by Verstappen oddał pozycję podczas dojazdu do pól startowych.\nMógł postawić sprawę jasno: albo oddajecie pozycję, albo dostaniecie karę. Ale tego nie zrobił i po jego propozycji, rozpoczęły się... negocjacje. Red Bull chciał wykorzystać sytuację, proponował nawet rozwiązanie, w którym Verstappen spadnie na drugie miejscu za Ocona. Dopiero wtedy Masi zaczął stawiać na swoim - powiedział wprost, że Holender ma zostać cofnięty za Hamiltona. I choć sytuacja ostatecznie została rozwiązana po myśli Masiego, jasno pokazała jego pozycję w padoku. Pozycję bardzo słabą.\nMasi tłumaczy się z kontrowersyjnych negocjacji\nPo zakończeniu rywalizacji Masi opowiedział o sytuacji w rozmowie z dziennikarzami. - Z pozycji dyrektora wyścigu nie mam żadnych uprawnień, by decydować o tym, co mają zrobić zespoły. Mogłem jedynie przedstawić propozycję i dać im możliwość wyboru, ale decyzja ostatecznie i tak należy do zespołów - przyznał.\n- Sądzę, że to była normalna dyskusja. Takie rozmowy zdarzają i zdarzały się dość regularnie. Może się wydawać, że ta debata trwała długo, ale nie było to nic nadzwyczajnego - podkreślił Masi. - Gdy zobaczyłem, co zdarzyło się w drugim zakręcie, zasugerowałem sędziom, że dam możliwość oddania pozycji kierowcy. Czerwona flaga pojawiła się bardzo szybko i absolutnym priorytetem było ustalenie kolejności przed wznowieniem wyścigu - opisał całą sytuację dyrektor wyścigu.\nNieco inne spojrzenie na całą sytuację miał jednak Christian Horner, szef Red Bulla. - Gdy Max wyszedł na prowadzenie, a za nim był Ocon, zaczęły się negocjacje między nami, a dyrekcją wyścigu. Mogliśmy oddać pozycję lub sprawa trafiłaby do sędziów. Uznaliśmy, że gdy do gry wejdą sędziowie, dostaniemy karę. Więc postanowiliśmy oddać pozycję - opisał Horner. - Byliśmy trochę jak na arabskim targu, co jest niezwykłe. Jeszcze nigdy nie miałem do czynienia z czymś takim - zakończył szef Red Bulla.\nSędziowie dołożyli swoje trzy grosze\nNa tym jednak kłopoty Masiego się nie skończyły. Po serii kolizji na torze znalazło się mnóstwo części, które odpadły z bolidów. Początkowo podjął bardzo dobrą decyzję - ogłosił wirtualną neutralizację, czyli nakazał wszystkim znacząco zwolnić. Tym samym dał porządkowym czas na posprzątanie toru. Ci nie zrobili tego jednak dokładnie i gdy Masi wznowił wyścig, to już okrążenie później znów musiał nakazać sprzątanie toru. Ale tuż po tym, gdy w końcu pojawiła się zielona flaga, tor znów trzeba było czyścić po tym, jak kolejne części odpadły z bolidu Sebastiana Vettela.\nTym samym kibice przez kilkanaście minut nie mogli śledzić rywalizacji, która była aż trzykrotnie przerywana. I natychmiast pojawiło się pytanie, czy nie lepszym pomysłem byłoby wysłanie na tor samochodu bezpieczeństwa, co wielokrotnie zdarzało się w poprzednich wyścigach. To dałoby porządkowym znacznie więcej czasu na dokładnie posprzątanie toru i upewnienie się, że wznowienie rywalizacji jest w pełni bezpieczne.\nProblem nie dotyczy jednak jedynie osoby Masiego. Znacznie więcej szkody robią sędziowie oceniający kolejne incydenty na torze. Ich niekonsekwencja sprawia, że kibice - ale coraz częściej także kierowcy - są zupełnie zdezorientowani, w jaki sposób interpretować przepisy. Verstappen wypycha Hamiltona z toru w Brazylii i utrzymuje pozycję - brak kary. Podobny manewr w Arabii Saudyjskiej - kara 5 sekund.\nW obydwu przypadkach Hamilton atakował Holendra, znajdował się z przodu, po czym kierowca Red Bulla agresywnym atakiem i wyjazdem poza tor utrzymywał się przed Brytyjczykiem. Gdzie więc tkwi różnica pomiędzy decyzjami? Odpowiedzi trzeba szukać w składzie sędziowskim, który zmienia się z każdym wyścigiem. Poza osobą Garry'ego Connelly'ego, pozostała trójka sędziów jest inna co wyścig. To daje duże pole manewru do stosowania różnych interpretacji w bardzo podobnych zdarzeniach.\nHorner: Brakuje Charliego Whitinga\nJednocześnie to rodzi kolejne pytania. Czy gdyby w Arabii Saudyjskiej byli inni sędziowie, to za kolizję Hamiltona i Verstappena karę także otrzymałby Holender? Choć wyjaśnienie kary jest jasne i klarowne, całą sytuację można było oceniać w zupełnie inny sposób, uznając winę Brytyjczyka. Inny zespół sędziów mógł na podstawie tych samych danych z telemetrii uznać, że Hamilton powinien w tej sytuacji ominąć Verstappena i uniknąć kolizji.\nBiorąc pod uwagę tylko wydarzenia z GP Arabii Saudyjskiej nie dziwi, że pojawia się tęsknota za czasami panowania Charliego Whitinga. - Przykro mi to mówić, ale brakuje Charliego i wielkiego doświadczenia, które posiadał - przyznał Horner po zakończeniu wyścigu, odnosząc się do kontrowersyjnych decyzji sędziów i Michaela Masiego.


Za nami XXIV Podlaska Gala Olimpijska - Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych\nWręczenie wyróżnienia - Najlepszy Sportowiec Niepełnosprawny.\nPokaż zdjęcie Wręczenie wyróżnienia - Najlepszy Sportowiec Niepełnosprawny.\nW Białymstoku 15 lutego br. odbyła się XXIV Podlaska Gala Olimpijska. Podczas niej wyłoniono najlepszych podlaskich sportowców minionego roku 2019. Sportowcy mogli poszczycić się imponującymi wynikami w swoich dziedzinach, kapituła wyróżniła ich w siedmiu kategoriach m.in.: Najlepszy Sportowiec Dyscypliny Indywidualne, Nadzieja Olimpijska, Trener (dyscypliny indywidualne), Najlepszy zawodnik (gry zespołowe), Trener (gry zespołowe), Najlepszy Sportowiec Niepełnosprawny, Dyscypliny Nieolimpijskie.\nNajlepszym i najpopularniejszym sportowcom regionu zostały wręczone odznaczenie m.in. przez : Artura Kosickiego - marszałka województwa oraz Sebastiana Łukaszewicza - wojewódzkiego radnego. Na uroczystości obecni byli także wicemarszałek Marek Olbryś oraz Wiesława Burnos, członek zarządu.\nWśród wyróżnionych sportowców znalazł się Rafał Czuper - Najlepszy Sportowiec Niepełnosprawny. Pan Rafał to tenisista stołowy reprezentujący Start Białystok. Zdobywca srebrnego medalu w klasie 2. podczas Mistrzostw Europy Osób Niepełnosprawnych w Tenisie Stołowym w Helsingborgu. Mistrz Polski w singlu i mikście wraz z inną zawodniczką Startu, Iwoną Piekarską, a także brązowy medalista.\nPokaż zdjęcie Uczestnicy gali.\nOddział Podlaski Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych informuje o możliwości uzyskania pomocy psychologicznej w regionie.\nDowiedź się więcej o Pomoc psychologiczna w czasie pandemii koronawirusa


Ule w miastach - jak pomagać pszczołom? - Koneser Miodu\nAustralijski miód eukaliptusowy Wandoo\nLitewski miód kremowany z miętą pieprzową\nPszczoły żyją na ziemi od milionów lat, jednak w ostatnich latach owady te są coraz bardziej zagrożone. Powodem jest szkodliwa działalność człowieka, który stosuje toksyczne dla nich środki ochrony roślin, wycina ich naturalne siedliska oraz przyczynia się do zmiany klimatu planety. Tymczasem, jak powiedział Albert Einstein – jeśli zginą pszczoły, człowiekowi zostanie ok. 4 lat życia. Pszczoły mają duże znaczenie także dla światowej gospodarki, ponieważ – wraz z innymi zapylaczami, odpowiadają za zapylanie roślin, podtrzymują bioróżnorodność i dają możliwość utrzymania się gatunków roślin owadopylnych. Bez pszczół nie mielibyśmy na naszych stołach m.in. jabłek, czereśni, dyń, ogórków, cukinii, migdałów czy słonecznika, a nawet filiżanki ulubionej kawy. No i oczywiście bez pszczół nie byłoby miodu. Żeby jednak powstał pyszny miód, pszczoły muszą mieć dostęp do roślin miododajnych (czytaj więcej: Najpopularniejsze rośliny miododajne). Wśród nich są nie tylko drzewa, krzewy i kwiaty, ale też np. zioła, a nawet chwasty, jak oset, który jest źródłem wartościowego miodu. Uważa się, że miód z kwiatów ostu może stymulować układ sercowo-naczyniowy, wspierać układ trawienny oraz wątrobę, a także zmniejszać ból gardła i pomagać w rekonwalescencji przy infekcji dróg oddechowych.\nPodobnie jak w Polsce, na całym świecie pszczoły hoduje się więc przede wszystkim na obszarach, gdzie zapewniona jest wystarczająca ilość roślin dostarczających owadom pożywienia: pyłku, nektaru i spadzi. Dzięki temu możemy cieszyć się smakiem miodów z wrzosowisk hiszpańskich i szkockich czy miodu eukaliptusowego z Australii. Z kolei z Litwy pochodzą popularne miody kremowane ze zdrowymi dodatkami takimi jak: rokitnik, ziarna konopi siewnej, wanilia, tymianek i pigwa, truskawki, czarna porzeczka czy aromatyczne połączenie cynamonu, pomarańczy i cytryny. Coraz bardziej popularne staje się również zakładanie uli w miastach. Jednak wiąże się z tym więcej pracy niż z hodowlą pszczół na wsi, gdzie jest łatwiejszy dostęp do terenów obfitujących w pszczele pożytki.\nCzym żywią się pszczoły w mieście?\nPokarmem pszczół są nektar, pyłek i spadź. Jednak w miejskich aglomeracjach pszczołom trudno zdobyć pokarm. W parkach dominują bowiem bezkwietne trawniki, a większość przestrzeni pokrywa beton. Dlatego każda roślina, która może dostarczyć owadom pokarmu, jest cenna. Wśród ważnych dla pszczół roślin są drzewa, takie jak lipy, głogi, akacje czy jarzębina. Ta ostatnia może być nie tylko źródłem pszczelego pokarmu, ale też wartościowym dodatkiem do już gotowego miodu. Ważne, by dbać drzewa starsze i ich nie wycinać. Jeśli bowiem nawet posadzimy w ich miejsce nowe, to minie długi czas, zanim pszczoły będą mogły z nich skorzystać. Coraz popularniejsze jest także zastępowanie trawników łąkami miejskimi. Dzięki temu pszczoły mogą korzystać z nektaru rosnących tam kwiatów i chwastów. Z kolei na dachach, gdzie najczęściej stawia się ule w mieście, hodowcy rozkładają się tzw. maty rozchodnikowe. My sami także możemy wesprzeć miejskie pszczoły, tworząc na balkonach i w przydomowych ogródkach oazy z roślinami zapewniającymi im pokarm. Wśród nich znaleźć mogą się drzewa i krzewy, jak też kwiaty i zioła. Zamiast bezkwietnych trawników siejmy też tzw. beebombs, czyli bomby kwiatowe – to nasiona wymieszane z gliną w proszku i oczyszczoną glebą, z których potem wyrosną piękne, kolorowe rośliny.\nCzy można hodować samemu pszczoły w mieście?\nCoraz więcej ludzi jest zainteresowanych założeniem własnej pasieki w mieście. Jednak zanim kupimy ule, powinniśmy wiedzieć o kilku ważnych sprawach organizacyjnych i formalnych. Najlepiej udać się w tym celu do urzędu gminy. Tam dowiemy się przede wszystkim czy w ogóle pasiekę możemy założyć – ponieważ nie zawsze jest to dozwolone i gdzie można to zrobić. Zakładając miejską pasiekę, pamiętajmy że robimy to przede wszystkim dla dobra pszczół. Nie powinno się stawiać uli w samym centrum miasta, gdzie jest wysoki poziom hałasu i zanieczyszczeń. Poza tym miejsce wokół pasieki musi obfitować w pszczele pożytki, a o to, jak wiemy w mieście niełatwo. Pszczołom nie posłuży też na pewno bliskość zakładów przemysłowych czy pół spryskiwanych szkodliwymi dla owadów środkami. Z założeniem pasieki wiąże się też sporo formalności, o których więcej pisaliśmy tutaj.\nCzy miejskie pszczoły produkują miód?\nPszczoły miodne hodowane w miastach produkują miód, podobnie jak te spoza miast. Jednak, aby cieszyć się smakiem miodu z miejskiej pasieki, mieszkanki miejskich uli wymagają nieco większej troski. Jak wspomniano, głównym problemem w mieście jest brak wystarczającej liczby roślin zapewniających pszczołom pokarm, w tym roślin miododajnych. Dlatego właśnie tak modne stawianie uli w mieście musi iść w parze z zapewnieniem bazy pożytkowej. Jeśli pszczoły będą miały dostęp do roślin miododajnych, odwdzięczą się pysznym miodem.\nUle w mieście to dobry pomysł, pod warunkiem, że pszczoły będą miały zapewnioną wystarczającą ilość pokarmu oraz bezpieczne warunki do życia. Pomóżmy im, dbając o bogatą bazę roślin miododajnych w okolicy. W zamian, otoczone troską i opieką, pszczoły miejskie zapewnią nam dostęp do pysznego miodu.


CzarnyKocur - pazurki i nie tylko :): czerwca 2014\nDziś pochwalę się Wam, co kupiłam w tym miesiącu. Jako iż dostałam w tym miesiącu swoją pierwszą wypłatę to trochę tego się nazbierało :) M.in. spodenki 'hawajki' (mega wygodne - i za to je uwielbiam), bluza z House, koszulki za grosze, zwykłe czarne legginsy, torba w sam raz na lato... i kosmetycznie - większość moich produktów do włosów zostało 'zdenkowanych' i kupiłam kilka nowości - Bingo Spa masło Shea i pięć Alg (użyłam na razie 2x ale już podbiła moje serce), zachwalana odżywka Long Repair od Nivei, Alterra szampon dla alergików, 'zdzierak' z Barwy - tym razem trafiło na Czarną Rzepę, tabletki Calcium Pantothenicum - zachwalane, ze względu na zbawienny wpływ na porost włosów (zrobię osobny post o tym jak skończę pierwszy miesiąc). No i wisienka na torcie czyli planowany od kilku miesięcy zakup - Blender ręczny. Mamy wakacyjny sezon, owoce są łatwo dostępne, więc smoothie jest u mnie teraz na porządku dziennym :D\nMiałyście coś z tych kosmetyków lub ten blender?\nA jak Wasze zakupy na ten miesiąc? :)\nA już jutro wręczanie świadectw maturalnych...\nJa się trochę boje, a wy? :D\nAutor: Kejt o 04:29 31 komentarzy:\nZ racji tego, że się nudzę dziś post dotyczący mojego stwora - może to i trochę dziecinne, ale co mi szkodzi. Przygotujcie się na dużo zdjęć! :D\nJego początkowe imię, które dostał w schronisku to Murzynek, niestety nam to imię się nie podobało.\nNowe imię, które mu nadaliśmy to Laki, czyli spolszczony szczęściarz ;)\nPies, kundel. Nie wiem czego jest mieszanką, ale prezencje ma świetną :D\nAdoptowaliśmy go ze schroniska w Koninie w styczniu zeszłego roku.\nJak już wyżej napisałam jest to pies ze schroniska. Namawiałam mamę od podstawówki (teraz mam 20 lat ;o) na psa i kiedy w końcu się zgodziła zaczęliśmy poszukiwania i znaleźliśmy go na Gumtree ;)\nUrodził się w czerwcu 2010 - czyli w tym miesiącu stukły mu 4 latka.\nDziwnego? W domu aniołek, patrzy żeby się przytulać i żeby go głaskać, a na dworze diabeł - szczeka na wszystkie inne psy ;c\nDo tego reaguje na kici kici i uwielbia mleko oraz wszystkie przetwory mleczne ;o\nZawsze bardzo chciałam mieć psa, więc przyszedł do domu gdzie od razu był przez wszystkich kochany. Jest to piesek po przejściach. Poprzedniemu właścicielowi odebrano go, bo jak twierdził - nie zauważył, że pies ma złamaną łapkę i dopiero schronisko się tym zajęło...\nTraktujemy go jak członka rodziny :) Wiem, że niektórzy tego nie akceptują i uważają to jako niedopuszczalne, ale lubię gdy w nocy śpi w moim łóżku obok mnie ;)\nWspólne spanie, zabawy z piłką, długie spacery.\nZawsze gdy coś gotuję - on stoi w kuchni i cały czas patrzy co robię :)\nLakuś, Pan Laki, Laku, Niuniek ;)\nA jakie wy macie stwory?\nZapraszam do wstawienia taga u siebie! :D\nAutor: Kejt o 12:25 24 komentarze:\nAutor: Kejt o 12:22 40 komentarzy:\nWczoraj jednak się udało i pojechałam z przyjaciółką nad jezioro. Nie myślałabym, że będzie już taka ciepła woda! Oprócz kąpieli oczywiście trzeba było zaliczyć opalanie, przyznam, że trochę spiekłam sobie plecy, ale nie jest najgorzej. :)\nA dziś z wybrałyśmy się na podbój sklepów. Wróciłam do domu tylko z szortami i litmitowanym żelem pod prysznic z Isany.\nPachnie prześlicznie, na prawdę polecam <3\nW Hebe czaiłam się jeszcze za maską Stapiz, ale niestety nie było ani jednej ;(\nSzukałam też jakiejś fajnej bluzy, ale niestety po za allegro nie znalazłam żadnej ładnej.\nNajwiększa moja uwagę przykuły:\nCo o nich sądzicie? Szukać dalej czy wybrać którąś z tych? :)\nMuszę kończyć, bo jutro od rana do pracy i w sobotę to samo ;(\nAutor: Kejt o 13:29 7 komentarzy:\nCo u Was słychać? Na dworze zrobiło się tak pięknie! :D\nCały czas się zastanawiam, czy nie wskoczyć na rower i nie jechać nad jeziorko trochę się poopalać.\nAle jeszcze zobaczę :)\nA jakie są Wasze plany na dziś? :)\nMam zamiar zmienić trochę styl i tematykę bloga, ale to zauważycie w najbliższym czasie :)\nAutor: Kejt o 04:07 7 komentarzy:


Gwiazdy na Festiwalu Filmowym w Wenecji! | PlotkiMagazyn.pl\nGwiazdy na Festiwalu Filmowym w Wenecji!\nDo Wenecji zjeżdża coraz więcej gwiazd. Na czerwonym dywanie pozowali m.in. Jude Law, Tom Ford, Donatella Versace i blogerka Chiara Ferragni. Zobaczcie, jak wyglądali. Festiwal Filmowy w Wenecji trwa w najlepsze. Wieczorami odbywają się kolejne premiery galowe, a w południe spotkania z aktorami i reżyserami na konferencjach prasowych. Do tego dochodzą eventy towarzyszące, które mają miejsce na wyspie Lido, gdzie znajduje się centrum festiwalowe.\nGwiazdami, jakie pojawiły się jak dotąd na czerwonym dywanie w Wenecji, byli Naomi Watts z partnerem Lievem Schreiberem, aktor Jude Law, projektant i reżyser Tom Ford, projektanci Donatella Versace i Valentino Garavani, włoska blogerka Chiara Ferragni czy hollywoodzka gwiazda Amy Adams.\nJeśli chodzi o stylizacje gwiazd w Wenecji, to aktorki wybrały kreacje od najlepszych projektantów. Ashley Greene i Eva Herzigova miały na sobie jasne suknie od Alberty Ferretti. Naomi Watts wystąpiła na czerwonym dywanie w projekcie marki Elie Saab. Naomi Campbell założyła sukienkę marki Versace. Donatella Versace ubrała też Emmę Stone. Złota suknia Amy Adams to z kolei dzieło Toma Forda.\nAmy Adams spodziewa się dziecka?!\nSelena Gomez i Vanessa Hudgens błyszczą w Wenecji


Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja - Obraz - Decor Mint\nStok narciarski z narciarzem - kolorowa...\nStok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja\nSport to zdrowie! Wszyscy lubimy go uprawiać lub oglądać. Dla największych fanów sportowych rozgrywek przygotowaliśmy kolekcję sportowych obrazów. Chociażby Sporty zimowe to idealna tematyka obrazów do domu sportowca, ale i nie tylko. Na pewno obraz Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja zaskoczy wszystkich gości naturalnymi i nasyconymi barwami oraz artystycznym efektem.\nObrazy sportowe drukujemy na płótnie canvas, które w swojej fakturze przypomina artystyczne obrazy malarskie. Obraz Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja pomoże Ci poczuć się tak jak podczas swoich ulubionych rozgrywek i uzewnętrznić własne pasje i zainteresowania. Obraz sportowy nadają się do mieszkań w różnym klimacie, szczególnie lubi go styl Minimalistyczny. Zapewniamy, że Sporty zimowe na obrazie to pomysł na aranżacje wielu pomieszczeń, głównie nada się Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka.\nSzukacie popularnych motywów pojawiających się wśród wzorów obrazów? Na pewno jednym z nich będzie Sport, a w szczególności Sporty zimowe. Sportowe inspiracje mogą stać się bazą dekoracji idealnej. Z jednej strony uniwersalnej, pasującej do różnych stylów – Minimalistyczny nie jest wyjątkiem – i pomieszczeń. Z drugiej pozwalającej na ogromny stopień personalizacji – w końcu będzie odbiciem pasji, zainteresowań, a może nawet celów i motywacji właściciela mieszkania.\nSport jako temat wzorów obrazów sprawdzi się w wielu różnych pomieszczeniach, np. Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka. Wniesie do nich powiew designerskiej świeżości. Doda im odważnego, nietuzinkowego charakteru. Dokładnie tak prezentuje się także obraz ze sportemStok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja. Sport, a w szczególności Sporty zimowe może być wyjątkowo ciekawie prezentującą się alternatywą tematyczną w dekoracjach wystroju wnętrz. Obraz w takim wydaniu przyciągnie uwagę, stanie się głównym punktem aranżacji.\nOpinie klientów o: Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja\nFototapeta [ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ] Obraz [ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ] Fototapeta [ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ] Plakat samoprzylepny[ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ] Obraz w ramie[ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ] Fototapeta [ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ] Plakat w ramie[ Stok narciarski z narciarzem - kolorowa ilustracja ]\nStok narciarski z narciar...\nŚliczny niebieski wzór z...