Mam pytanie odnośnie nowego stage piano Rolanda RD 800. Czym różni się od swojego poprzednika RD 700 NX. Chodzi mi o różne dane :ilość i jakość brzmień, efekty, jakość klawiatury itd. Piano ma być dostępne w sklepach około luty marzec i kosztować podobnie jak poprzednik około 10000 zł. Miałem zamiar kupić RD 700 NX ale teraz mam dylemat czy może kupić RD 800 który przy podobnej cenie może jest lepszy. Dobrze by było żeby po wprowadzeniu na rynek RD 800 na portalu Muzykuj pokazał się jakiś test tego piana.\nJako posiadacz RD700 NX mogę powiedzieć, że siedemsetka jest perfekcyjnie wykonana z trwałych materiałów.\nJak przyglądam się zdjęciom osiemsetki to mam wrażenie, że zeszli z jakości ale chętnie przyznam się do pomyłki.\nPodobnie jak w siedemsetce, w RD800 tylko fortepiany i e-piana są realizowane przez SuperNatural.\nLiczyłem trochę na to, że SuperNatural obejmie także inne kategorie.\nW RD700 NX brzmienia PCM to żenada, ciekawe czy coś się zmieniło.\nFortepiany z pewnością zabrzmią lepiej. Podobno wsadzili fortepian z V-piano. Ciekawe, bo V-piano to wirtualka. Czyżby zsamplowali wirtualkę ?\nOsobiście chyba bym poczekał i przy okazji zwrócił uwagę na Yamachę CP4.\nWitam! Jestem posiadaczem RD-800 i powiem szczerze, że jestem z niego bardzo zadowolony - rewelacyjna klawiatura, przepiękne brzmienie fortepianu, pozostałe brzmienia też super, syntezatory brzmią również świetnie i grubo. Już wszystko wyjaśniam: RD-700NX ma ok 950 brzmień, jednak po wyjściu RD-800 do siedemsetki wyszła wersja system 2.0 - wzbogacająca brzmienia. RD-800 posiada 1113 barw fabrycznych. Oba instrumenty więc brzmią świetnie i nikt nie jest poszkodowany. RD-700 NX jest rzeczywiście lepiej wykonane - solidna metalowa obudowa, niestety w RD-800 nie zadbano o to, zaoszczędzono na obudowie i wyposażono instrument w plastik - ubolewam nad tym i nie rozumiem producenta, ale to nie dyskwalifikuje osiemsetki (zależy kto ma jakie wymagania), dzięki plastikowej obudowie instrument jest prawie 5 kg lżejszy od poprzednika. Na szczęście rekompensatą jest nowa klawiatura PHA IV, a w siedemsetce mieliśmy PHA III - w obu instrumentach klawiatura spełnia swoje zadania, gra się na nich świetnie, jednak w osiemsetce jest zdecydowanie cięższa i da się to odczuć. Myślę że warto zwrócić uwagę na klawiaturę, według swoich odczuć trzeba sobie dobrać - lżejszą lub cięższą. Wracając do barw to SuperNatural w przypadku RD-800 jest na fortepiany, pianina, pianina elektryczne, klawinety i część organów. Brzmienia są na prawdę piękne i praktyczne (kilka znajdzie się takich wrzuconych od czapy - zapchajdziur), ale instrument brzmi na prawdę tłusto, grubo, ma to co potrzeba na scenę. W RD-700NX dla jednego może być wadą lżejsza klawiatura, dla drugiego nie, ale ogólnie instrument perfekcyjny. Natomiast RD-800 w moim odczuciu jako użytkownika jest perfekcyjny, jestem w pełni zadowolony, sprawdza się na scenie i nie zamieniłbym go na żaden inny instrument, jednak ma 2 wady, które nie wszystkim będą przeszkadzać: plastikowa obudowa i zakładka z brzmieniami: Other, w której jest aż 13 kategorii instrumentów więc szukanie tej odpowiedniej jest uciążliwe, na szczęście jest 256 miejsc Live Set dla użytkownika, na panelu głównym jest 10 przycisków Live Set także przed koncertem można sobie zapisać swoje brzmienia według kolejności, nadać nazwę i podczas koncertu tylko guzik nacisnąć i ma się potrzebną w danym momencie barwę. Polecam oba instrumenty: świetna klawiatura, piękne brzmienia, wszystkie potrzebne pokrętła i funkcje wyrzucone na panel główny, bardzo intuicyjne instrumenty. Mam nadzieję, że pomogłem Pozdrawiam!\nRoland JD-800 Model Expansion - nowy emulacja syntezatora do Jupiter X/Xm i Zenology bestspec 10 2,085 09.03.2021, 22:31\nRoland FP-X - Roland odświeża serię swoich pianin bestspec 4 1,282 13.01.2021, 18:41\nRoland VERSLAB MV-1 - nowa maszynka do robienia muzyki z silnikiem ZenCore bestspec 0 419 11.01.2021, 22:01\nROLAND RD88 hammond 18 8,730 22.03.2020, 00:57\nRoland Fantom Valtari 63 33,344 16.02.2020, 10:23


Biografia Agisa Amonisa Forum | Biografia Agisa Amonisa | Archeos.pl - hobbystyczny serwis miłośników starożytności\nWątek: Biografia Agisa Amonisa\nAutor Wątek: Biografia Agisa Amonisa (Przeczytany 3249 razy)\nBiografia Agisa Amonisa\n« dnia: 15.01.2009, 22:46:32 »\nJako, że ostatnio się przymierzam do zrobienia czegoś w oparciu o stary pomysł Kala, postanowiłem zrobić obszerną (tak, bardzo obszerną xD) aczkolwiek skróconą biografię Agisa. Oceny i komentarze wedle woli. Od tego punktu jest już własna radosna twórczość.\nW rejonie Słupów Heraklesa znaleziono niezwykły wrak statku. Datowanie metodą C14 wskazuje wiek statku na 9800-9700 lat przed naszą erą. Statek sam w sobie jest niezwykłym dziełem napędzanym nieznanym w tamtych czasach silnikiem parowym. Wewnątrz wraku znaleziono wiele dokumentów zapisanych językiem pochodnym od greckiego, lecz rozszyfrowanie umożliwiła znaleziona w w mosiężnej skrzyni tabliczka z tłumaczeniem tajemniczeo alfabetu na pismo linearne typu B. Jednym z tych dokumentów był ten tekst:\nAgis Amonis był jednym z śmiałków, którzy odważyli się ratować nasz światły kraj przed zniszczeniem przez bogów. Jego biografia jest niezwykle burzliwa, więc w tym dokumencie zawarto najważniejsze wydarzenia z jego życia.\nOkres od narodzin do 3 roku życia.\nAgis Amonis urodził się w roku 9815 p.n.e. Dokładny dzień narodzin nie jest znany, ale datuje się go gdzieś między 15 czerwca a 29 czerwca. Mieszkający wraz z rodziną w dzielnicy naukowej przez pierwsze trzy lata życia Agis nie wyróżniał się na tle innych osób niczym. Podobnie do innych małych dzieci rozwijał się w przeciętnym tempie. Dużo czasu spędzał wśród rówieśników, ale najczęstszym towarzyszem jego zabaw była przyrodnia siostra, Taida. Jednakże w wieku trzech lat w wyniku pożaru dzielnicy zostali rozdzieleni. Wiele lat rozłąki sprawiło, że nie będą wiedzieli o swoim wzajemnym istnieniu.\nOkres od 4 do 6 roku życia.\nW wieku lat czterech, niedługo po pożarze, Agis trafił do przybranej rodziny. Dość szybko zaaklimatyzował się z nowym otoczeniem i znalazł przyjaciół. Przez następne dwa lata nie przejmował się niczym ważniejszym niż epickie walki z niewidzialnymi i wymyślonymi wrogami.\nOkres od 7 do 12 roku życia.\nKiedy Agis rozpoczął siódmy rok życia, zaczął interesować się bardziej niebezpiecznymi rzeczami. W wieku 9 lat zaczął zakradać się do najbliższych w jego okolicy magazynów i próbował wykraść małe ilości orychalku. Często zdarzało się, że był łapany przez pracowników magazynów i tracił swój cenny łup, ale to tylko wzmagało jego chęć zdobycia tego łatwopalnego materiału. Przynajmniej kilka razy na tydzień zakradał się do magazynów i kombinując jak najlepiej mógł, starał się unikać spotkań z pracownikami. Dopiero w wieku dwunastu lat udało mu się wykraść średnich wymiarów sztabkę orychalku. Nie wiedząc, co zrobić z tak upragnionym i wreszcie zdobytym łupem, postanowił zrobić to, co uznał za najfajniejsze - naśladując żołnierzy podpalić sztabkę. Wskutek nagłego zapalenia się i wybuchu tak dużej ilości orycalu powstał kolejny pożar. Agis w wyniku pożaru w jakiś niewyjaśniony sposób stracił kolor włosów i od tej pory jego włosy były białe.\nPożar ogarnął kilka dzielnic i został opanowany dopiero po tygodniu ciężkiej i niebezpiecznej pracy, zaś Agisa oskarżono o umyślne wzniecenie pożaru.\nOkres od 13 do 21 roku życia.\nKiedy miał zapaść wyrok nad Agisem, do sprawy włączyła się gildia królewskich asasynów. Postanowili oni warunek: albo Agis zgodzi się zastąpić poległego w pożarze terminatora gildii albo wyrok będzie znacznie surowszy niż ustalony. (wyrokiem uzgodnionym przez radę miała być wieczna banicja z Atlantydy.)\nW pewnym sensie gildii zależało na odnalezieniu Agisa od dłuższego czasu, bowiem odkryli, że Taida wcale nie zginęła w pożarze 13 lat temu i właśnie jeden z maghoi przyjął ją na swojego adepta. Zamierzali powiadomić go o tym, przypomnieć mu, kim ona jest i znaleźć dla nich rodzinę, lecz w obecnej sytuacji, gdy gildia nie mogła nauczyć nowego skrytobójcy pomagającemu w imieniu gildii nowemu królowi, Gaiadorasowi, trzeba było jak najszybciej znaleźć nowego ucznia.\nDziewięć lat nauk opłaciło się i Agis dość szybko wczuł się w nową rolę. Nadal nie wiedział o siostrze, gdyż karą od gildii było zatajenie informacji tak, by jego życie oparte było o kłamstwo jakim była informacja, że z jego rodziny tylko on przeżył pożar z roku 9812 p.n.e.\nW wieku bliskim dwudziestych drugich urodzin gildia zleciła mu ostatnie zadanie będą jednocześnie testem, od którego zależał tytuł pełnoprawnego członka gildii. (Test polegał na tym, by Agis z podróży do Grecji przywiózł jak najwięcej spostrzeżeń odnośnie tego, czym Atlantydzi różnią się od Greków. Im więcej trafnych spostrzeżeń oznajmił by przed starszyzną gildii po powrocie, tym większe miał szanse na zdobycie tytułu członka gildii.)\nOkres od 22 roku życia.\nKiedy Agis miał już wracać na Atlantydę, otrzymał wiadomość, która niezwykle go zaniepokoiła. Jak się okazało, Atlantydzie został dokładnie rok nim gniew bogów zepchnie ją w odmęty oceanu. Nadal chciał pomóc jak tylko mógł, ale niewiele mógł zdziałać będąc daleko od domu.\nPo powrocie najszybszym statkiem na Atlantydę zdał szybki raport własnych spostrzeżeń czym szczęśliwie uzyskał status członka gildii. Mimo tego faktu, Agis przestał być rozmowny jak kiedyś. Martwił się o los swojego kraju i dlatego zobowiązał się królowi i całej gildii, że zrobi co tylko może, by uratować Atlantydę.\nDalsze losy Agisa pozostają nieznane. Różne źródła zgadzają się co do jednego: że razem z kilkoma Atlantydami, pewnym Centaurem i dziwnym nieznajomym, który zwał sam siebie Wikingiem wyruszył na Zachód, by odnaleźć Kości Tytanów. Reszta pozostaje w sferze domysłów.\nTen tekst może być dowodem na to, że mityczna Atlantyda nie była jedynie wytworem wyobraźni Platona. Być może Słupy Heraklesa kryją więcej takich niezwykłych "bibliotek"?\nOdp: Biografia Agisa Amonisa\n« Odpowiedź #1 dnia: 16.01.2009, 07:59:46 »\nInteresujące, ale dlaczego jest życiorys cały czas cytowałeś?\n« Odpowiedź #2 dnia: 16.01.2009, 08:13:33 »\nBo w wiadomościach teksty dokumentów są cytowane?\n« Odpowiedź #3 dnia: 16.01.2009, 08:17:58 »\nA myślałem, że Ty to sam kiedyś już napisałeś.\n« Odpowiedź #4 dnia: 16.01.2009, 08:24:20 »\nCytat: KazuaR w 15.01.2009, 22:46:32\nOd tego punktu jest już własna radosna twórczość.\n« Odpowiedź #5 dnia: 16.01.2009, 09:15:52 »\nCiekawy opis, dobrze wykorzystałeś tamte wszystkie motywy.\nCiekaw jestem tylko, czy to kiedyś zilustrujesz po swojemu.\n« Odpowiedź #6 dnia: 16.01.2009, 09:17:49 »\nJak trzymać się historii, to z sensem.\nTo, co tu napisałem, już jest zilustrowane, ale niezwykle ogólnikowo. Ale teraz będą ferie, więc... no właśnie.


IDG Marketing Hub 1: Czy marketing B2B musi być nudny? - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\n20.12.2017, godz. 11:47\nW cyklu programów IDG Marketing Hub rozmawiamy o problemach związanych z marketingiem B2B i sprzedażą. Będzie ciekawe, merytorycznie i z dużą dawką poczucia humoru!\nCzy markeitng B2B musi być nudny? Czy profesjonalizm wyklucza emocje? Właśnie na te tematy w pierwszym odcinku IDG Marketing Hub rozmawia Izabela Sakowicz i Marcin Renduda. Zapraszamy do kontaktu, komentowania, klikania na łapkę w górę i dzielenia się ze swoimi znajomymi.\nWejdź na IDG Marketing Hub i dowiedz się o nas więcej.


NX Siemens kluczem do digitalizacji - CADpolska.pl\nNX Siemens kluczem do digitalizacji\nStrona główna » Blog » Artykuły » NX Siemens kluczem do digitalizacji\nWspółczesny rozwój produktów mało ma wspólnego z branżą sprzed 20 czy 30 lat. Kiedyś furtką do świata inżynierii były tradycyjne rysunki 2D, a często wieloformatowe arkusze zapisywane były ręcznie. Obecnie rozwój oprogramowania dostępnego na rynku daje nam o wiele większe szanse rozwoju.\nDobre praktyki definicji opartej na modelu – MBD\nW ostatnim czasie firmy coraz bardziej koncentrują się na tzw. MBD, czyli Model Based Definition. Praktyka ta ma na celu zastąpienie tradycyjnych rysunków 2D przez wysokorozwinięte modele 3D zawierające wszystkie potrzebne informacje o wyrobie, a nawet procesie wytwarzania i produkcji.\nNowoczesny rozwój produktu opiera się na digitalizacji. Każdy dział zajmuje się cyfrową pracą innych osób, ulepsza ją i dodaje nowe wartości – a proces ten zaczyna się w działach inżynierii. Dobrze wykonany model mapuje całą część lub część interesującej rzeczywistości na poszczególne elementy modeli. Reprezentuje interesującą nas rzeczywistość realną lub wirtualną i pełni funkcję poznawczą oraz opisową. Zawsze jest tworzony w określonym celu. Może to być jak najlepsze przedstawienie produktu klientowi czy przygotowanie procesu obróbczego.\nPodczas wdrażania strategii MBD nie ma potrzeby opisywania na modelach wszystkich aspektów, które byłyby opatrzone komentarzem na rysunku. Niektóre konwencje na rysunkach nie mają zastosowania w kontekście środowiska 3D, a próba odtworzenia całej zawartości 2D pochłania więcej czasu i wysiłku. Dzięki zmniejszonej adnotacji wymiary są używane tylko dla standardów jakości.\nDlaczego warto wdrożyć MBD z Siemens NX w swojej firmie?\nDefinicja oparta na modelu pozwala tworzyć pełną dokumentację cyfrową całego produktu w modelu 3D, co zastępuje tradycyjny stosowany przez lata rysunek 2D. Dzięki temu, że model będzie jedynym źródłem informacji o wyrobie, zespoły produktowe zaoszczędzą czas i pieniądze. Również zdefiniowanie wszystkich informacji w modelu 3D daje lepszą szansę zrozumienia całego procesu osobom nieposiadającym wiedzy technicznej, a także wygodnego zobrazowania produktu klientom.\nNX znacznie skraca czas, jaki należy poświęcić na wykonanie dokumentacji inżynierskiej. Posiada narzędzia do weryfikacji modelu oraz produkcji. Wszystkie modele i rysunki tworzone w tym oprogramowaniu będą ze sobą zgodne, ponieważ NX umożliwia tworzenie jednego źródła informacji o wymiarach i tolerancji, które można przypisać do dowolnego projektu. Na modelach 3D można dodawać adnotacje, dzięki czemu będą one łatwiejsze do zrozumienia niż w przypadku skomplikowanych rysunków dwuwymiarowych.\nWiele firm wciąż posiada dużo starych rysunków 2D i muszą poradzić sobie z trudem odtworzenia informacji na model 3D. Jest to czasochłonne i weryfikowane w sposób ręczny. NX pozwala na automatyczne konwertowanie widoków rysunków i obiektów na widoki modelu i obiekty PMI. Obejmują one wymiary, GD&T, komentarze czy notatki.\nSchaeffler Sondermaschinenbau, firma zajmująca się budową maszyn specjalistycznych, wykorzystuje Platformę Eplan do standaryzacji swoich projektów elektrycznych w wielu lokalizacjach. Specjalistyczna firma maszynowa, zatrudniająca 1700 pracowników w 13 lokalizacjach, należy do największych graczy w branży budowy Więcej…\nZ uwagi na fakt, że pandemia COVID-19 przyczynia się do powstawania zaległości edukacyjnych u ponad miliarda dzieci i młodzieży, jednym z globalnych priorytetów jest jak najszybsze wznowienie bezpiecznego nauczania w szkołach. Aby mieć swój wkład w Więcej…\nFirma Dassault Systèmes mianowała Dominica Kurtaza dyrektorem zarządzającym regionu EuroCentral. Kurtaz będzie odpowiedzialny za ogół działań biznesowych w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Polsce i Czechach oraz na Węgrzech i Słowacji. Doświadczenie zdobyte w Dassault Systèmes, rozległa sieć kontaktów Więcej…


„Tajemnica nowenny pompejańskiej” – nasz film na DVD właśnie się ukazał! – Fundacja\nZobacz w księgarni rosemaria.pl\n[mwi-product sku=”978-83-63110-53-6″ align=”right” img_width=”200″ price=”false” type=”view” btn_color=”blue” btn_link=”button” cols=”1″ ] W czasie realizacji filmu napotkaliśmy wiele trudności i przeciwności. Jednak wiedzeni przekonaniem, że Królowa Różańca Świętego pragnie tego dzieła, włożyliśmy całe serce w jego realizację. Wierzymy, że film da wszystkim oglądającym pewność, że Dziewica Pompejańska czeka z łaskami dla każdego, kto tylko Jej zaufa!\nTagi bartolo longo, film, nowenna pompejańska, różaniec Zobacz wpisy


Spotkanie informacyjne z dyrektorami szkół w sprawie usługi społecznej Kluby Rodzinne. – Telewizja Debica.TV\nStrona główna Artykuł Spotkanie informacyjne z dyrektorami szkół w sprawie usługi społecznej Kluby Rodzinne.\nSpotkanie informacyjne z dyrektorami szkół w sprawie usługi społecznej Kluby Rodzinne.\nW dniu 07 czerwca 2022 r. w Domu Kultury w Nagawczynie odbyło się spotkanie informacyjne dotyczące planowanych do wdrożenia Klubów Rodzinnych – nowej usługi społecznej wprowadzanej w ramach realizacji Projektu „Centrum Usług Społecznych w gminie Dębica – nowa jakość życia mieszkańców”.\nDo udziału w spotkaniu z przedstawicielami samorządu gminnego – Zastępcą Wójta Markiem Mikrutem, Dyrektorem Centrum Usług Społecznych Gminy Dębica Piotrem Mączka, Zastępca Dyrektora CUS Sylwią Korycką- Żymuła, Dyrektorem Gminnego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół i Przedszkoli w Dębicy Zdzisławem Siwula i pracownikami CUS zaproszeni zostali dyrektorzy poszczególnych szkół z terenu Gminy.\nW trakcie spotkania otrzymaliśmy konkretne, rzetelne informacje dotyczące potrzeb i oczekiwań pedagogów względem tworzonych na potrzeby realizacji Projektu CUS – Klubów Rodzinnych.\nWszystkim obecnym na spotkaniu dziękujemy za udział, wiele kreatywnych pomysłów oraz zaangażowanie w realizację działań CUS na rzecz lokalnej społeczności.\nSpotkanie odbyło się w ramach projektu „Centrum Usług Społecznych Gminy Dębica – nowa jakość życia mieszkańców”, finansowanego w ramach Programu Operacja Wiedza Edukacja Rozwój; Oś priorytetowa II Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji; Działanie 2.8 Rozwój usług społecznych świadczonych w środowisku lokalnym, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.\nPoprzedni artykułGmina nie pośredniczy w sprzedaży węgla\nNastępny artykułWładysław Strumski bohaterem szkolnych konkursów – Serwis informacyjny Miasta Dębica\n„Zawołani po imieniu” odsłonięcie pamiątkowej tablicy pod brzosteckim Przedszkolem”Zawołani po imieniu” odsłonięcie pamiątkowej tablicy pod brzosteckim Przedszkolem – galeria


Cyann 02 - wydanie zbiorcze Komikslandia.pl\n» Cyann 02 - wydanie zbiorcze\nCyann 02 - wydanie zbiorcze\nKod produktu: A4DC-29297_20170223095848\nZe spustoszonej przez purpurową gorączkę planety Olh wyrusza wyprawa kosmiczna pod dowództwem młodej kobiety o imieniu Cyann. W wyniku niezwykłych wydarzeń Cyann zyskuje możliwość błyskawicznego poruszania się po wszechświecie. Tak rozpoczynają się jej przygody na kolejnych planetach. Najpierw, z powodu błędu w obliczeniach, trafia na Aldaal, gdzie większa część ludności zmuszona jest do ciągłej wędrówki, by uchronić się przed długą, mroźną i niosącą śmierć nocą. Bohaterka próbuje dostać się do zamkniętego Miasta, które jest jedynym bezpiecznym miejscem. Później kosmiczna podróżniczka dociera na glob zwany Marcade, gdzie znajduje się siedziba kompanii handlowej wykorzystującej niewolniczą pracę mieszkańców Aldaalu. Czy Cyann uda się wyjaśnić tajemnice odwiedzanych światów, a potem wrócić na rodzinną planetę?\nScenarzysta: François Bourgeon, Claude Lacroix\nIlustrator: François Bourgeon, Claude Lacroix\nTusz/kolor: François Bourgeon\nCyann 03 - wydanie zbiorcze


Znowu gra muzyka - Kopernik TV\nRuszył nowy sezon artystyczny w Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej w Olsztynie.\nCzas pandemii jest trudny nie tylko dla instytucji kultury, ale to właśnie one zostały szczególnie dotknięte obostrzeniami związanymi z tym zagrożeniem. Ta trudna sytuacja trwa nadal – swoje podwoje zamknęła między innymi Filharmonia Narodowa, dyrektorzy instytucji kultury żyją zaś w niepewności – jeden chory muzyk może spowodować przerwę w pracy. To niezwykle trudny czas.\nFilharmonia Warmińsko-Mazurska zainaugurowała nowy sezon artystyczny, aczkolwiek będzie on związany z wieloma obostrzeniami. Kasy są czynne, bilety można kupić również on-line, melomani nie mogą doczekać się koncertów, ale te będą się odbywać przy sali zapełnionej w 50%, czyli na koncercie może być jedynie 250 słuchaczy. Każdy na widowni będzie musiał mieć maseczkę. Niektóre koncerty będą w zawiązku z tym powtarzane, tak aby mogli w nich uczestniczyć wszyscy zainteresowani.\nSezon rozpoczął się koncertem wybitnego pianisty Leszka Możdżera, Filharmonia planuje już kolejne występy znanych muzyków, jednak nieprzewidywalna sytuacja nie tylko w kraju, ale również w Europie może te plany pokrzyżować – tym bardziej, że na olsztyńskiej scenie mają koncertować m.in. artyści z Włoch.\nO funkcjonowaniu Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej w trudnym czasie pandemii i o tym, co czeka melomanów w nowym sezonie artystycznym rozmawiamy z wicedyrektorem Filharmonii Maciejem Sternickim.\nRusza rozbudowa ciepłowni w Kortowie


6 września 2013 Blok czy mieszkanie, Budownictwo, Czy mieszkanie się opłaca, Dom, Dom i Ty, Mieszkanie, Nieruchomości, Nowoczesne budownictwo Brak komentarzy\nLudzie co raz częściej decydują się na zakup nowych mieszkań w stanie surowym. Wówczas mają jedyną okazję na stworzenie swojego lokum od podstaw. Nie muszą zadowalać się tym, co zostało po poprzednim właścicielu. Sami decydują o wszystkim. Jednak wykańczanie każdego mieszkania (a także i domu) powinno przebiegać etapami. Od czego więc rozpocząć cały proces? Najlepiej od podstaw, czyli instalacji elektrycznych i hydraulicznych. Dlaczego? Dzięki temu będziemy mieli prąd i wodę w całym domu, a bez tego ciężko jest przeprowadzać dalsze procesy wykończeniowe. Oczywiście, każdą instalację po podłączeniu należy dokładnie sprawdzić. Pozwoli to uniknąć późniejszych problemów. Kolejnym etapem w wykańczaniu naszego przyszłego lokum są podłogi. Wylewanie posadzek zajmie trochę czasu, powinniśmy wiec uzbroić się w cierpliwość. Kolejny krok to tynkowanie ścian. To również jest dość czasochłonne, należy bowiem odczekać, aż wszystko dobrze wyschnie. Dopiero później można zająć się malowaniem, tapetowaniem czy też układaniem płytek. Gdy już mamy to za sobą, możemy śmiało podłączać różne urządzenia takie jak kaloryfery, umywalki czy sedesy. To także czas na zakładanie gniazdek czy żyrandoli. I nasze mieszkanie jest już prawie gotowe do użytkowania. Na koniec należy dokładnie posprzątać i wnieść meble. A to już naprawdę niewiele. Wówczas można już cieszyć się własnym lokum, które posłuży nam przez długie lata.\nRodem z Wielkiej Brytanii\nLudzie szukają inspiracji w wielu miejscach. Sporo możliwości stwarza sieć. Daje nam ona niemalże nieograniczone możliwości w poszukiwaniu optymalnych rozwiązań. Pomaga również znaleźć idealną dla nas aranżację wnętrza. Dzięki masie pomysłów, z całą pewnością znajdziemy coś, co wpasuje się w nasze gusta i potrzeby. Dowiemy się w ten sposób także, co jest aktualnie „na topie”. Sieć bazuje na pomysłach użytkowników z całego świata. A ich pomysły bywają różne. Ostatnimi czasy dużą popularnością wśród internautów cieszą się aranżacje z wykorzystaniem motywów brytyjskich. To przede wszystkim barwy narodowe tego kraju – czerwony z intensywna niebieskością, a także odrobina bieli i czerni. Doskonale sprawdzą się w każdym pomieszczeniu, zarówno w kuchni, sypialni jak i eleganckim salonie. W wielu mieszkaniach jako ozdoby często wykorzystywane są również flagi brytyjskie. Są zawieszane w formie obrazu na ścianie, albo też przyklejane do mebli. Motyw ten świetnie zgrywa się ze spokojnymi, ciemnymi barwami, takimi jak brązy, szarości czy granaty. Często pojawiają się także całe fototapety ze strażnikami gwardii królewskiej, czerwonymi budkami telefonicznymi czy też angielskimi, dwupiętrowymi autobusami. To iście brytyjskie elementy, które świetnie sprawdzą się w każdym mieszkaniu. Dzięki nim nasze wnętrze uzyska oryginalny, niebanalny klimat i charakter, a my będziemy cieszyć się komfortem mieszkania.\nCiepła woda – ale skąd?\nNie wszyscy o tym wiedzą, jednak mieszkanie w bloku jest o wiele wygodniejsze niż posiadanie własnego, oddzielnego domu. Nie musimy sami martwić się o ogrzewanie czy wywóz śmieci. Płacimy czynsz i rachunki – wszystko więc jest załatwiane za nas. W domu jednak marzy wiele osób. Nie wszyscy zdają sobie sprawę z dodatkowymi obowiązkami, jakie się z nim wiążą. Nawet bowiem ciepłą woda może być problemem. Istnieje jednak kilka sposobów na to, aby sobie jakoś z nim poradzić. Ciepłą wodę można mieć z centralnego ogrzewania. To dość ekonomiczne rozwiązanie, jednak sprawdza się ono tylko w sezonie jesienno-zimowym. Latem bowiem nikt nie będzie palił w piecu. Wówczas przydaje się podłączony do prądu bojler. Ogrzewanie wody jest jednak dość kosztowne, pochłania bowiem sporo energii. Innym jeszcze rozwiązaniem są piecyki gazowe, które grzeją na bieżąco. Wiążą się jednak z konieczności częstego sprawdzania szczelności instalacji. Jeszcze jedną możliwość stwarza nam energia słoneczna. Co raz więcej osób decyduje się na instalację paneli słonecznych na swoich dachach. To praktycznie darmowy sposób na ciepłą wodę – płacimy tylko raz, a korzystamy non stop. Tutaj jednak duże znaczenie ma pogoda. Każda opcja ma swoje wady i zalety, nie ma jednej, uniwersalnej i idealnej dla każdego. Przed zdecydowaniem się na którąkolwiek, trzeba więc wszystko dokładnie przeanalizować, aby wybrać to, co będzie dla nas korzystne.\nPostaw na zmysłowe granaty\nRola koloru w życiu każdego z nas jest przeogromna. Nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Odcienie ubrań, jakie nosimy, zazwyczaj sporo mówią o nas samych. Ludzie wycofani i spokojni chętniej wybierają czerń. W kolei energetyczni i przebojowi ubierają intensywniejsze kolory. Analogicznie wygląda sytuacja, jeśli chodzi o aranżacje naszych wnętrz. To, która barwa będzie dominowała w wystroju, w jakimś stopniu zależy od naszego usposobienia i charakteru. A ostatnimi czasy co raz większą popularnością cieszą się granaty. Te ciemne odcienie niebieskości pojawiają się nie tylko w sypialniach, lecz także w salonach czy przedpokojach. Są one przede wszystkim eleganckie. W połączeniu z bielą nadają przestrzeni szykowny, lecz niekiedy wręcz „szkolny” wygląd. Granaty jednak możemy zestawiać równie dobrze z innymi kolorami. Z różem czy fioletem prezentują się zmysłowo, wręcz uwodzicielsko. Połączenie z intensywną żółcią czy też pomarańczem należy do odważnych i zdecydowanych. Doskonale sprawdza się przy minimalnej ilości dodatków. Razem z czerwienią tworzą morskie klimaty, a z kolei przy zieleni całość będzie miała charakter spokojny, kojący i terapeutyczny. Granaty mają niejedno oblicze. Zmysłowe i uwodzicielskie, albo też spokojne i szykowne. Możemy ich używać na różne sposoby – jako barwy dominujące albo też element dodatkowy. Doskonale nadają się do każdego wnętrza. Nie tylko tego typowo kobiecego.


Podsumowanie sukcesów z historii i WOS-u | I Liceum Ogólnokształcące w Piotrkowie Trybunalskim im. Bolesława Chrobrego\n/ Aktualności / Podsumowanie sukcesów z historii i WOS-u\nPodsumowanie sukcesów z historii i WOS-u\nW roku szkolnym 2020/2021 uczniowie Chrobrego wzięli udział w wielu olimpiadach i konkursach z zakresu historii oraz wiedzy o społeczeństwie. Zaangażowanie, determinacja i ciężka praca włożona w przygotowania zaowocowały natomiast licznymi sukcesami.\nAgata Świstak (klasa 3C)\n· Finalistka XLVII Olimpiady Historycznej.\nMichał Kacprzyk (klasa 2CG)\n· Laureat VIII Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka w Świecie Współczesnym.\n· Laureat IX Olimpiady Wiedzy o III RP.\n· Finalista XXIII Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o Prawie.\n· Finalista VI Olimpiady Wiedzy o Społeczeństwie.\n· Finalista Ogólnopolskiego Konkursu „Od mundurka do togi”.\nAnna Pabich (klasa 2CG)\n· Finalistka XXIII Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o Prawie.\n· Finalistka VIII Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka w Świecie Współczesnym.\n· Finalistka IX Olimpiady Wiedzy o III RP.\n· III miejsce (drużynowo) w Ogólnopolskim Konkursie „Oto jest ktoś, kto odczytuje bolszewickie szyfry” Jan Kowalewski na tle historii walk Polaków o niepodległość i budowę struktur państwa (1917-1921).\nAnna Lasek (klasa 2CG)\nMaria Madej (klasa 2CG)\nJulia Midera (klasa 2CP)\n· Finalistka Konkursu „Najlepszy Młody Mówca”.\nJuliusz Obszarny (klasa 1C)\n· Laureat Ogólnopolskiego Konkursu „Polskie serce pękło – Katyń 1940”.\nGratulujemy zaangażowania także wszystkim uczniom, którzy zdecydowali się na start w olimpiadach i konkursach albo włączyli się w inne ciekawe projekty z zakresu edukacji historycznej. Zdobyta wiedza i umiejętności na pewno zaprocentują w przyszłym roku, za co mocno ściskamy kciuki. Warto, więc nadmienić, że Jan Hoffman (2CG), Alexander Supady (2AP) i Marita Żegota (3C) uczestniczyli w Olimpiadzie Historycznej – wszyscy z awansem do etapu okręgowego. W Olimpiadzie Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym udział wzięli Michał Kacprzyk (2CG), który zajął piąte miejsce w eliminacjach okręgowych oraz Adam Krześlak (2CG) i Dawid Radziszewski (3A), którzy również uczestniczyli w zawodach etapu okręgowego. Weronika Woźniak (1C) przygotowała ciekawy film o Kazimierzu Prószyńskim w ramach konkursu „Zapomniani polscy naukowcy i wynalazcy”. Drużyna w składzie: Michał Kacprzyk, Anna Lasek i Anna Pabich (uczniowie 2CG) opracowała własny projekt ustawy na konkurs „Stwórz ustawę, zmieniaj prawo”. Uczniowie klasy 2DP kolejny raz zaangażowali się w akcję BohaterON. Do Powstańców wysłaliśmy poruszający plakat i ozdobione pudełko z przepięknym listem. Warto także podkreślić, że to właśnie uczeń klasy o profilu humanistycznym – Daniel Baliński (2CP) – otrzymał stypendium Prezesa Rady Ministrów za ubiegły rok szkolny.\nJesteśmy dumni ze wszystkich sukcesów! Dodatkowo każdy utwierdza nas w przekonaniu, że mamy szczęście pracować z bardzo zdolnymi młodymi ludźmi.\nŻyczymy wszystkim udanych wakacji. Nabierzcie sił i pomysłów na nowy rok szkolny.\nJanusz Błaszczyk & Piotr Grelowski\nWykaz podręczników dla klas...\nKONSULTACJE W SPRAWIE STYPENDIUM...\nDANIEL ZE STYPENDIUM PREMIERA!!!\nDwie drużyny z Chrobrego wyróżnione w...


Heritage Ireland: Wyspy Skellig\nJestes tutaj >> Dom / Południowo-Zachodnia / Wyspy Skellig\nKontakt adres: Co. Kerry. telefon: +353 1 647 6912 (National Monuments), +353 1 647 6000 (Visitor Services)e-mail: visitorservices@opw.ie\nGodziny otwarcia Pol..V - 18 X, 2012 - terminy otwarcia zależą od pogody.Przeciętny czas zwiedzania: 2, 5 godziny, nie licząc rejsu łodzią.\nUslugi brak. Na wyspie nie ma toalet. Wskazane jest zabranie ze sobą wody do picia i odpowiedniej odzieży.\nINFORMACJA BEZPIECZEŃSTWA. PRZECZYTAJ JĄ DOKŁADNIE, PROSZĘ!\nWitamy na wyspie Skellig Michael wpisanej na listę światowego dziedzictwa kulturowego\nSkellig Michael to pokryta dziką roślinnością wyspa oraz rezerwat przyrody. W tym miejscu o wyjątkowym krajobrazie zwiedzający muszą przez cały czas zachować ostrożność.\nWizyta w klasztorze wymaga pokonania 618 stopni schodów, które prowadzą na wysokość ponad 180 metrów. Ze względu na to, że jest to dość trudna wspinaczka, osoby z problemami zdrowotnymi powinny uważnie rozważyć swoje ograniczenia fizyczne przed zwiedzaniem tej części wyspy.\n· Zwiedzający powinni cały czas trzymać się wyznaczonych ścieżek · Dzieci muszą być cały czas pod uważnym nadzorem dorosłych\n· Należy uważać na:\n- spadające skały\n- strome schody - nierówne stopnie - mokre, śliskie schody Walownicze wyspy Skellig Islands leżą w odległości 8 mil (12 km) od wybrzeża Portmagee, w południowo-zachodniej części Kerry. Wystrzelająca stromo z oceanu iglica Skellig Michael wznosi się na wysokość 618 stóp (218 m) n.p.m. Na szczycie tej budzącej grozę skały stoi zdumiewająco dobrze zachowana osada monastyczna pochodząca z VI wieku. Najwcześniejsze wzmianki historyczne o wyspie Skellig pochodzą z roku 1400 p.n.e. W okresie prześladowań religijnych (obowiązywania Praw Karnych), Skellig Michael i Little Skellig dostarczały schronienia wielu katolikom, których wiarę i prawa zwalczano i tłumiono. Największa z wysp Skellig, Skellig Michael (Sceilg Mhichil), była niegdyś siedzibą pierwszej osady monastycznej w Irlandii. Mnisi z zakonu św. Fionana (St. Fionan) wiedli proste życie. Mieszkali w kamiennych chatach skonstruowanych w kształcie uli. Codziennie wczesnym ranem schodzili po 670 stopniach na brzeg morza, łowić ryby na śniadanie. Większość dnia spędzali na modlitwie w kościele, uprawianiu ogrodów i studiowaniu. Ich chaty, okragłe z zewnątrz, a kwadratowe wewnątrz, były starannie skonstruowane tak, aby ani jedna kropla deszczu nie przenikała w szczeliny między kamieniami. Mnisi opuścili wyspę w XIII wieku i od tego czasu stała się ona miejscem pielgrzymek. Wyspy Skelligs i otaczajace je skały są siedliskiem ogromnej liczby ptactwa, szczególnie maskonurów przybywajacych tu późną wiosną i głuptaków białych (na Little Skellig), których 23.000 par buduje corocznie gniazda na każdym dostępnym skrawku skały, czyniąc tę wyspę drugą co do wielkości na świecie kolonią tych ptaków.Usytuowanie: 11,5 km łodzią z Portmagee, Valentia lub Ballinskelligs.Linia(e) autobusowa(e): Prosimy skontaktować się z Bus Eireann, Biuro Podróży: telefon: +353 1 8366111 (w sprawie dojazdu do Portmagee, Valentia lub Ballinskelligs).Imprezy sezonowe: Prosimy sprawdzić korzystając z powyższych kontaktów.Fotografowanie/filmowanie: Dozwolone, ale wymaga pozwolenia, jeśli jest wykonywane w celach komercyjnych.Dalsze informacje: Możliwość przejazdu na wyspę jest uzależniona od warunków atmosferycznych, stanu morza i pływów. Dzieciom muszą towarzyszyć przez cały czas osoby dorosłe. Tereny te są szczególnie podatne na szkody - apelujemy do gości o wspieranie naszych wysiłków chronienia tego zabytku przyrody.


Oswoić chemioterapię | Niedziela.pl\nNiedziela Ogólnopolska 23/2020, str. 57\nCzy można dobrze przygotować się do tego etapu leczenia onkologicznego?\nW ostatnich latach chemioterapia zmieniła swoje oblicze. Dziś popularne określenie „chemia” obejmuje nie tylko chemioterapię, ale również stosowane w onkologii leczenie hormonalne, immunoterapię – czyli stosowanie leków wpływających na układ immunologiczny – oraz leczenie molekularne, ukierunkowane na określone zaburzenia genetyczne w komórkach nowotworowych. Dzięki wprowadzeniu do leczenia onkologicznego nowych leków przeciwnowotworowych można bardziej zindywidualizować terapię. Pozwala to na osiągnięcie lepszych wyników leczenia i na zmniejszenie skutków ubocznych.\nCzyli słowo „chemia” nie musi budzić skojarzeń: brak włosów, nudności...\nChemioterapia jest leczeniem, które ma dać pacjentowi szansę na dobre, długie życie. Nie zawsze wiąże się ona z przykrymi dolegliwościami, obecnie większość chemioterapii nowotworów litych jest dość dobrze znoszona. Warto więc to podkreślić i przełamać lęk. Pamiętajmy, że im lepszy jest stan ogólny pacjenta, tym lepiej znoszona jest chemioterapia.\nPacjent prawidłowo odżywiony, z zachowaną aktywnością fizyczną i w dobrostanie psychicznym lepiej znosi leczenie systemowe, określane jako „chemia”. Bardzo ważne są: pozytywne nastawienie psychiczne, optymizm i wiara. Dziś chemioterapia nie musi odrywać pacjenta od pracy i rodziny, bo może być prowadzona w trybie chemioterapii jednego dnia. Pacjent przyjeżdża na ustaloną godzinę i w zależności od rodzaju choroby i leku, który jest podawany, spędza w ośrodku jedną lub kilka godzin, a potem wraca do domu. Jeżeli pacjent jest leczony lekami doustnymi, to chemioterapia jest stosowana często w trybie ambulatoryjnym. To wiąże się z wizytą u lekarza na oddziale lub w przychodni, gdzie pacjent otrzymuje tabletki, które następnie przyjmuje w domu. W sytuacjach natomiast, kiedy chemioterapia jest podawana w szpitalu, pobyt pacjenta na oddziale może trwać dwa lub więcej dni.\nJak pacjent może się przygotować do chemioterapii?\nChory powinien starać się zachować aktywność fizyczną dostosowaną do swoich możliwości, wskazane są spacery i lekkie ćwiczenia – równoważone odpoczynkiem. Ważna jest pełnowartościowa dieta, zapewniająca odpowiednią ilość energii i wysokiej jakości składników odżywczych, witamin i składników mineralnych. Właściwe odżywianie wzmacnia organizm, zwiększa odporność. Należy unikać tłustych i wzdymających potraw, smażonych dań, alkoholu, pikantnych przypraw i kwaśnych pokarmów, które mogą nasilać dolegliwości żołądkowe. Wskazane jest wyleczenie uzębienia, bo zły stan zębów może być źródłem dodatkowych infekcji. Jeżeli chodzi o nastawienie psychiczne, to pacjenci onkologiczni mogą liczyć na wsparcie psychoonkologów. Warto też skorzystać z działających przy stowarzyszeniach i hospicjach grup wsparcia, które mogą dodać choremu sił, bo ci, którzy pokonali chorobę nowotworową, najlepiej rozumieją innych pacjentów. I starać się żyć normalnie, tak jak z każdą inną chorobą.\nZakręceni na punkcie słoików\nNiedziela Ogólnopolska 28/2017, str. 48


Oślepiony blaskiem swojej sławy Rafał Brzozowski pozuje w okularach przeciwsłonecznych (ZDJĘCIA) - Pudelek\n| 30.04.2021 10:04\nOślepiony blaskiem swojej sławy Rafał Brzozowski pozuje w okularach przeciwsłonecznych (ZDJĘCIA)\nRafał Brzozowski zorganizował spotkanie przed Eurowizją w warszawskim Muzeum Neonów. "Na razie nie czuję stresu" - przyznał. Zazdrościcie mu pewności siebie?\nRafał Brzozowski trzaska sobie sesję w Muzeum Neonów (AKPA)\nRafał Brzozowski został wybrany przez TVP, by reprezentować Polskę na konkursie Eurowizji z utworem The Ride. Decyzja ta wywołała spore kontrowersję, m.in. ze względu na to, że wielu liczyło na występ Alicji Szemplińskiej, która została wybrana na reprezentantkę Polski w zeszłorocznym, odwołanym przez pandemię, Konkursie Piosenki Eurowizji. Spore zastrzeżenia budzi też piosenka Rafała, która zdaniem wielu brzmi jak nieudolna wariacja na temat twórczości The Weeknd i Dua Lipy.\nZobacz też: Eurowizja 2021. Michał Wiśniewski realistycznie o&nbspewentualnym sukcesie Rafała Brzozowskiego: "SZANSE SĄ ŻADNE"\nDo konkursu zostało już niewiele czasu, bo Eurowizja ma odbyć się w Rotterdamie w dniach 18-22 maja. Brzoza postanowił więc zaaranżować małą konferencję prasową w warszawskim Muzeum Neonów, w którym kręcony był klip do The Ride.\nWiele z tych neonów pamiętam z dzieciństwa - FSO, Społem, Syrenka... Będąc dzieckiem, kojarzyły mi się one z nowoczesnością, powiewem świeżości. "The Ride" to utwór zrobiony w nowoczesnym stylu, ale z elementami polskiej historii - stwierdził Rafał Brzozowski.\nWokalista wyznał też, że nie ma tremy i skupia się na dopracowaniu swojego występu.\nNa razie nie czuję stresu, ponieważ praca nad show pochłania całą moją energię. W&nbsptym momencie skupiam się na tym, by dopracować swój występ, aby później mieć już głowę spokojną i&nbspskoncentrować się na samym występie. Myślę, że emocje mogą pojawić się już na miejscu -&nbspzdradził.\nPrzy okazji Rafał "zaliczył" małą sesję zdjęciową w okularach przeciwsłonecznych. Myślicie, że Europa będzie pod wrażeniem jego uroku osobistego?\nBoże jaki on jest bez wyrazu\nKorzystaj Rafał jeszcze trzy lata i znikniesz na zawsze. Będziesz symbolem obciachu i bezkregowia\nAleż on jest przaśny. Chociaż przekonany o swojej za...ści.\nOn jest jakiś taki miałki, bez charyzmy\nten kolo jest straszny...\nNic do Niego nie mam. Niech jedzie i się zaprezentuje. Każdy by skorzystał.\nKolejny ,który uwierzył ,że jest królem.\nChcialabym bysmy odniesli sukces jako Polska.Ale nic z tego nie bedzie... Przepracowalam 20 lat w polskich estradach na spiewaniu i artystach dobrze sie znam.Pan jest nijaki i bez wyrazu a piosenka bardzo kiepska. Mimo wszystko zycze powodzenia...bo reprezentuje Pan moja ojczyzne.\ni powiedzcie mi, że robotów nie ma wśród nas XDD\nNie mój typ ale na żywo bardzo przystojny chłopak.\nPrzystojny, bardzo zdolny i sympatyczny chłopak. Nie wywyższa się i wszystkich traktuje tak samo w programie Jaka to Melodia bez wyszczególniania, do każdego uczestnika odnosi się z dużym szacunkiem. Powodzenia Panie Rafale\nZ całym szacunkiem ale niestety ta piosenka jest tragiczna. Nie ma szans, że on udźwignie na żywo śpiewanie po angielsku. W teledysku słychać taki przaśny spolszczony angielski. Tu nie chodzi o jakiś złośliwy "hejt". Przykre tylko że ktoś to opłaca :(\nZenaday, dno i km mułu!!!! Tyle sobą reprezentuje Brzozowski i wy drodzy pisarze, którzy kasują komentarze🤣🤣\nKażdy Rafał jest taki zadufany w sobie! 🙄\nMyślę że w tym roku na głosy Polakow z zagranic kraju nie ma co liczyć 🤣


Tapety do wnętrz i ich rodzaje - e-Grajewo.pl - Portal Internetowy Grajewo i okolice\nTapety do wnętrz i ich rodzaje\naktualizacja: 2018-07-13 17:03:56 nr wiadomości: 35793 przeczytano: 3091 komentarze: 0\nWybór tapety do mieszkania może okazać się kłopotliwy, ponieważ w sklepach specjalistycznych, dostępnych jest mnóstwo rodzajów. Różnią się one nie tylko wzorem czy kolorem, ale przede wszystko materiałem, z jakiego zostały wykonane. Które z nich cechują się najlepszą jakością i dlaczego warto je wybierać? Sprawdźmy!\nByły szczególnie popularne jeszcze kilkanaście lat temu, jednak nadal można je spotkać. Ich wybór jest zazwyczaj bardzo duży. Składać mogą się z jednej lub z kilku warstw papieru lecz nie wpływa to znacząco na jakość. Dużą wadę papierowych tapet stanowi fakt, że są kłopotliwe w czyszczeniu. Jakiekolwiek zabrudzenie może więc w całości zepsuć ich efekt. Zaleca się stosować je głównie do pomieszczeń, gdzie ściany będą idealnie gładkie. Jednowarstwowe tapety nie nadają się za to zupełnie do mycia.\nW przypadku tapet winylowych kwestia czyszczenia wygląda zupełnie odmiennie. Są one bowiem pokryte z wierzchu winylem, który cechuje się odpornością zarówno na wodę, jak i środki chemiczne. Nie ma więc ryzyka, że zostaną uszkodzone podczas mycia. Tapety tego rodzaju występują w dwóch wersjach: płaskiej oraz spienionej. Te pierwsze wykazują wysoką odporność na zarysowania, zaś tapety winylowe spienione mogą ukryć wszelkie niedoskonałości ścian, ponieważ są nieco grubsze.Tapety fizelinowe\nIch spodnią warstwę stanowi fizelina, czyli włóknina poliestrowa. Stosuje się ją w celu zabezpieczenia tapety przed rozerwaniem bądź nieestetycznym marszczeniem. Na wierzchu znajduje się za to poliuretan lub tworzywo sztuczne. Co ciekawe, nie smaruje się ich klejem, dzięki czemu łatwo można je usunąć ze ścian. Mimo wszystko są niesamowicie trwałe.\nTapety tego rodzaju cechują się bardzo dużą wodoodpornością, dzięki czemu doskonale sprawdzą się w łazience lub kuchni. Struktura tych tapet przypomina tkaninę. Niestety, trudno usunąć je ze ściany, dlatego w przypadku zmian może okazać się to kłopotliwe. Jedyne rozwiązanie to przemalowanie ściany na inny odcień.\nTapety, o ile zostaną odpowiednio dobrane do pomieszczenia i rodzaju ścian, mogą prezentować się znakomicie. Ciekawe propozycje dostępne są na http://www.centrumtapet.pl/category/tapety-scienne\nMateriał ich wykonania w dużej mierze odpowiada za jakość. Zanim więc zdecydujemy się na konkretny rodzaj, warto dokładnie przemyśleć, do jakiego pomieszczenia ją wybieramy. Często determinuje ono bowiem warunki, w których będziemy kłaść tapetę. Nieco inna nada się przecież do łazienki niż do salonu. Mając to na względzie na pewno dokonamy dobrego zakupu.\nKASTEL -MASECZKI OCHRONNEOBIADY NA ABONAMENT 16ZŁPSM -ZAPISYBON NA DZIEŃ MATKIOBIADY NA WYNOS I Z DOWOZEM - EKOLEX TEL. 607110229


Odp: Prawa Strona Miasta! - 31/07/2010 12:12\nWitam Jestem już zapisany i jest zapłacone a nie wiem do tej pory o której i skąd wyjazd do łodzi jeszcze jest czas aby się dowiedzieć czy ktoś zapomniał poinformować ?\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 31/07/2010 12:17\nMałe ogłoszenia parafialne:\nw autokarze Prawobrzeża ktoś z MW będzie miał puchę, mile widziane datki, które w całości będą przeznaczone na działania mające promować PS w Prawobrzeżnej części miasta.Chodzi tu o vlepki, graffiti i inne tego typu akcje, a z czasem jeżeli wszystko będzie szło w dobrym kierunku( na co zresztą liczymy) jest plan zrobienia flagi...ale wszystko we właściwym czasie..\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 31/07/2010 16:27\nDostałeś info? Jak nie to podaj inicjały. Sprawdzę z listą\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 31/07/2010 19:42\njuż dostałem info SMS;p\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 31/07/2010 22:57\nJa tak samo jestem zapisany a nie dostałem informacji o godzinie wyjazdu . Nie chciałbym takiej sytuacji że jak jutro przyjadę na zbiórkę to powiedzą mi że nie wpłaciłem kasy i nie pojadę .\nOstatnio edytowany przez: Łysy, 31 lipca 2010, 23:09 [1 raz(y)]\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 31/07/2010 23:42\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 02/08/2010 20:07\nPanowie a jak tam sprawy maja się z koszulkami ? bo coś ucichło są jakieś ciekawe projekty Prawa strona Miasta !!\nprojekty są, nawet zajebiste...na dniach wycena i możliwość zamawiania..\nCzekamy Czekamy bo po wyjeździe widzę ze już niektóre dzielnice zaopatrzone w koszulencje\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 02/08/2010 22:49\nA może by tak zebrać się przed meczem np. na Basenie Górniczym przed meczem w niedziele, a następnie w środę i razem ruszyć na mecz?\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 03/08/2010 14:03\nWitam, Może zaczniemy już zachęcać do przyjścia na mecz z KSZO ? kto ogarnie jakiś plakat do drukowania?\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 03/08/2010 17:39\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 03/08/2010 20:01\nDzięki Kolego, Jutro Podrukuje i rozwieszę na Zdrojach i w Daleszewie, Radziszewie.\nZachęcam innych do Drukowania !\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 03/08/2010 22:59\nA ja w podjucach rozkleję jutro.\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 03/08/2010 23:09\nMam nadzieję i głęboką wiarę, że prawilnym z Prawej Strony nie zabraknie chęci żeby w niedzielę spotkać się na 12.\nPrzypominam, że zbieramy się na 12 w górnej części (powyżej byłego gniazda) i tam będzie nasza samozwańcza miejscówka\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 15:09\nPorozwieszałem plakaty w podjuchach. niestety tylko 10, skończył mi się tusz. Dobrze by było jakby ktoś podrzucił do podjuch plakaty lub sam porozwieszał.\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 17:06\nMam nadzieję że Prawobrzeże ukaże swoją siłę na meczu i stawi się w dużo lepszej liczbie niż na wyjeździe, wystarczy wsiąść w autobus, tramwaj i jechać, żeby pokazać swoją siłę można ustalić jedną godzine o której wszyscy spotkamy się na Basenie Górniczym. Dodatkowa uwaga: w środkach komunikacji miejskiej zachowujemy sie jak ludzie a nie jak hołota, a każda osoba psująca Nasze dobre imię jako kibiców Prawobrzeza będzie karana w odpowiedni sposób...\nwszyscy na młyn!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 17:20\nJak najbardziej Trafny pomysł najlepiej wdrążyć go na stale w życie to pokaże sile prawej strony miasta cala grupa udamy się na mecz nie każdy jak mu się podoba tylko zorganizowana grupa\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 18:16\nTo może, w niedziele przed meczem, spotkamy się o 17:30 na basenie górniczym?\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 18:32\na co napisał w swoich poście PSM ?\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 18:53\nNo tak, ale nie mamy ustalonej godziny spotkania.\nOdp: Prawa Strona Miasta! - 04/08/2010 20:00\nJunior, a Ty sie do nas wytransferowales, ze sie tak interesujesz?\nNiquitin godzine zaproponowal, a wlasnie tego zabraklo w poscie PSM Uwazam, ze 17:30 to bardzo dobra godzina, ale niech ktos z GÓRY potwierdzi albo zdementuje


Tworzymy panele w GNOME 3 | Morfiblog. Luźny blog o tematyce informatycznej.\nTworzymy panele w GNOME 3\nŚrodowisko GNOME 3, tak panelowe jak i shellowa powłoka obarczane jest ubogimi możliwościami konfiguracyjnymi. Tak nie jest. Opcje konfiguracyjne są, tylko głęboko zakopane. GNOME 3 w systemie Ubuntu 11.10 powoli jednak ujawnia opcje dostosować. W tym artykule pokaże, jak utworzyć dodatkowe panele nie w wersji shell, ale fallback.\nUwaga !!! Porada wykonywana jest na testowej wersji systemu Ubuntu 11.10.\nDomyślnie w Ubuntu 11.10 mamy dwa środowiska – Unity oraz Unity 2D. Aby pojawiły nam się panele GNOME, musimy je najpierw zainstalować. Wpisujemy w terminalu polecenie:\npodajemy hasło do aktualnie zalogowanego użytkownika i czekamy, aż pakiety zostaną pobrane i zainstalowane.\nPo instalacji musimy się wylogować. Klikamy więc na ikonę w prawym górnym logu, wybieramy Wyloguj użytkownika i w oknie dialogowym potwierdzamy operację:\nGdy pojawi się ekran logowania, klikamy na „trybik” obok nazwy użytkownika. Powinny pojawić nam się dodatkowe pola wyboru:\nWybieramy GNOME Classic, wpisujemy hasło i logujemy się.\nPo chwili zobaczymy taki oto widok:\nOczywiście jeszcze wszystko nie jest „cacy”, gdyż to testowa wersja, ale da się żyć. Dla celów testowych załóżmy taką koncepcję. Na górnym pasku będą nam się pojawiać informacje o systemie i komputerze, czyli np. zajętość RAM’u, obciążenie procesora, łącza plus standardowe opcje. Dolny panel niech posłuży jako pasek zadać + wirtualne pulpity. Dodamy jeszcze trzeci panel, który będzie widniał po lewej stronie ekranu i na nim będą znajdowały się aplikacje, z których najczęściej korzystamy. Takie coś ala „pasek szybkiego uruchamiania” Do dzieła.\nNa początku w obroty pójdzie góry pasek. Przesuńmy zegarek na prawą stronę. Aby uaktywnić tą opcję musimy przytrzymać klawisz ALT (tak, tak, klawisz ALT) i kliknąć prawym przyciskiem myszy. Powinno pojawić nam się takie menu:\nWybieramy move i przesuwamy na lewą stronę. Co by było, gdybyśmy kliknęli tylko prawym przyciskiem myszy bez udziału ALT”a ? Pojawiły by nam się opcje ustawień zegara:\nDobra. Teraz dodajmy aplet monitorowania systemu. Załóżmy, że ma on pokazywać obciążenie procesora, zajętość pamięci RAM, użycie sieci i użycie dysku. Znów trzymamy klawisz ALT i klikamy prawym przyciskiem myszy w wolny obszar panelu. Z menu wybieramy Add to Panel:\nW nowym oknie szukamy czegoś takiego jak Monitor systemu:\ni klikamy na Dodaj.\nNa pasku powinien pojawić nam się kwadrat ze zmieniającą się zawartością:\nKlikamy prawym przyciskiem myszy w obrębie tej figury i z menu wybieramy Preferences.\nW nowym oknie zaznaczamy wszystko tak jak na screenie:\nPo tej operacji powinno na pasku pojawić się coś takiego:\nUWAGA !!! PO WYKONANIU TEJ WSKAZÓWKI MOŻEMY STRACIĆ MOŻLIWOŚĆ KORZYSTANIA ZE SKRÓTU ALT + PRAWY PRZYCISK MYSZY. NALEŻY SIĘ WTEDY WYLOGOWAĆ I ZALOGOWAĆ PONOWNIE.\nGórny panel mamy gotowy, dolnego nie ruszamy. Teraz dodamy lewy. Naciskamy klawisz ALT, klikamy prawym przyciskiem myszy i z menu wybieramy New Panel:\nDomyślnie pojawi się on po prawej stronie. Aby go przenieś, znów kombinacja ALT + prawy przycisk myszy na wolny obszar i z menu wybieramy Properties.\nJako orientację wybieramy left i zwiększymy rozmiar panelu do 40 pikseli:\nTeraz poprzenosimy wybrane aplikacje. Wybieramy dowolny program z menu, klikamy i trzymamy lewy przycisk myszy około 2 sekund a następnie przesuwamy w bok. Powinna nam się pojawić zaciśnięta ręka z plusikem oraz ikoną aplikacji. Przeciągamy ikonę na obszar panelu i puszczamy lewy przycisk. Gdybyśmy kliknęli i od razu przesunięcie kursor, to zamiast złapać ikonę uruchomilibyśmy aplikację.\nJak widzimy, GNOME 3 powoli pokazuje swoje możliwości konfiguracyjne, jednak też wprowadza minimalne utrudnienia jak np. ten często użyty w tym artykule klawisz ALT. Według mnie niepotrzebna komplikacja, a da się przyzwyczaić. Nie pozostało nic innego, tylko czekać na finalną wersję Ubuntu 11.10.\n• Tags: gnome 3, linux, panele, ubuntu\tWłasne aktywatory w Unity Windows Developer Preview – czy warto czekać ? jell\nhaha, najpierw piszesz w tytule ze „w gnome 3″, po czym na poczatku zaznaczasz ze nie w gnome 3 (gnome-shell), a w jego fallback sesji, po czym z tresci i screenow wynika ze to tez nie gnome – a sesja unity z ubuntu :D\nw dodatku gnome-panel z fallback sesji jest mocno okrojony wzgledem dawnego gnome-panel, przez co wyleciala obsluga wczesniejszych capplets, przez co np. „od tak sobie” wywalili z gnoma obsluge gnote, appletow do monitorow obciazenia interface sieciowych, czy innych pozostalych ;)\nlicze na to ze jednak rozwinie sie ten fork gnome2, ktory w zeszlym tyg. ktos/gdzies tam reklamowal…\nNa GNOME 3 składają się dwa składniki – Gnome Shell oraz Fallback.\nGdzie Ty tu widzisz sesję Unity ?\nZgadza się, ja też nie widzę tu wersji unity ;] Może kogoś zmylił „pasek szybkiego uruchamiania” umieszczony na panelu po lewej stronie? Fakt faktem – może przypominać unity, ale w unity nie ma opcji dodawania paneli niestety :/ I nawiasem mówiąc tym przegrywa u mnie na całego. Środowisko tak zamknięte jak w windzie. Jak nie umożliwią porządnej konfiguracji to nie wyjdzie to im na dobre, a wizja tych 200 mln użytkowników do 2015 raczej się jeszcze bardziej oddali niż urzeczywistni ;]\nZ pewnością w kolejnych wersjach ubunciaka (jeśli przy nim pozostanę) będę stosować powyższą metodę ;) Gnome 3 bez shella – to jest dobra opcja (przynajmniej oni pomyśleli o tych konserwatywnych, przywiązanych do starego wyglądu i funkcjonalności, niereformowalnych użytkownikach hehe ;) )\nApropos poprzedniego mojego wpisu dodam, iż przerzuciłam się na gnome-shell. Z tydzień trwało, zanim się przyzwyczaiłam do niego, ale teraz nie potrafię sobie wyobrazić działania bez gnome-shell… jak już się człowiek przyzwyczai, to okazuje się, że bardzo ułatwia pracę i dostęp do poszczególnych „okienek” itd… fajna rzecz. Najbradziej mnie jednak złości ostatnia aktualizacja ubuntu 11.10 (miałam 11.10 wcześniej z gnome shell) – teraz gnome bez unity w ogóle się nie uruchamia, mimo iż wybieram „GNOME” go przy logowaniu. Włącza się to (cenzura) unity! I za nic w świecie nie da się z tym nic zrobić…. replace też nie pomaga – wszystko ok, ale gdy zamknąć terminal wszystko się sypie. Zamieniam ubuntu na innego linuxa. Jeszcze nie wiem jakiego, przy ubuntu jestem już bardzo długo i myślałam, że tak już zostanie, ale jednak…. Ograniczenia nie wywołują w użytkownikach linuxa dobrych uczuć ;] Przecież jakbym chciała mieć windowsa, to miałabym windowsa, zgadza się?\nUnity jest tylko nakładką na GNOME (to nie jest normalne środowisko jak np. KDE). Dodatkowo zauważyłem, że Ubuntu jest oraz bardziej integrowane z Unity, i niekiedy występują takie zależności, że pozbycie się jednego pakietu powoduje niemożność działania innego środowiska. Może z czasem Unity stanie się normalnym, oddzielnym środowiskiem. Zobaczymy co pokaże wersja LTS.\nDzięki za artykuł. Szukałem sposobu na usunięcie aktywatora a tu masz. Alt rozwiązuje całą hydrozagadkę :)\nDzieki za te instrukcję, bo po aktualizacji z mm dostałam szału :)


Mini zestaw ucznia Koń mój przyjaciel/ Spiegelburg - S13949 - Baby Vip\n» Mini zestaw ucznia Koń mój przyjaciel/ Spiegelburg\nKod produktu: S13949\nZapakowany w metalowe etui, posiada linijkę ołówek, taśmę klejącą, temperówkę, gumkę oraz spinacze w kształcie konia.Idealny prezent dla miłośników koni.\nZabawki Spiegelburg posiadają europejski certyfikat jakości oraz bezpieczeństwa.\nWymiary 8 x 3 x 6 cm\nKlej w sztyfcie Koń mój przyjaciel/ Spiegelburg\nDoskonały klej do papieru dla młodej miłośniczki koni.\nKoń mój przyjaciel Długopis 6 kolorowy/ Spiegelburg\nDługopis z wkładami w 6 kolorach: niebieski, fioletowy, granatowy, zielony, pomarańczowy oraz różowy.\nKoń mój przyjaciel Zestaw kredek neonowych /Spiegelburg\nKredki neonowe to idealny prezent dla miłośników koni, zestaw zawiera 6 szt. kolorowych kredek. Całość zapakowana w efektowne metalowe pudełeczko.\nParasolka Koń mój przyjaciel/ Spiegelburg\nSkładana parasolka dla miłośniczek koni, skutecznie ochroni przed deszczem lub słońcem. Posiada praktyczny pokrowiec.\nPodkładka Kotek/ Spiegelburg\nPodkładka Lew/ Spiegelburg\nPodkładka Piesek/ Spiegelburg\nSnack box pudełko na przekąski Koń mój przyjaciel/ Spiegelburg\nPlastikowe pudełeczko na przekąski z motywem konika.\nCena: 52,00 zł 61,00 zł\nNaszyjnik z bransoletką Konik Pony/Spiegelburg\nZestaw naszyjnik z bransoletką dla małej miłośniczki koni..\nGumka w sztyfcie Koń mój przyjaciel / Spiegelburg\nKolorowa gumka do ścierania...\nCena: 55,00 zł 84,00 zł\nZestaw przyborów dla ucznia do nauki oraz kreatywnej zabawy.


dniego zapoznania się ze specyfikacją techniczną. Warto mieć to na uwadze decydując się na zakup dobrych i sprawdzonych kostek brukowych. Tylko dzi\nDodane: 05-06-2019 07:10\nWybór kostki brukowej nie jest zadaniem łatwym. Wbrew pozorom jest to czynność skomplikowana, która wymaga od wybierającego pełnej uwagi i odpowiedniego zapoznania się ze specyfikacją techniczną. Warto mieć to na uwadze decydując się na zakup dobrych i sprawdzonych kostek brukowych. Tylko dzi\nPraktyczny wjazd do garażu. Warto pomyśleć o...Stan prawny Polskiego prawa Interesting information on how to buy us auto parts Kilka zabiegów dla zdrowia i urodyO edndoskopii i innych badaniachOgólnie o śnieO ogrodzeniach, płotach i furtkachBezpieczeństwo w informatyceStomatologia - krótko i na tematDruk i reklamaZabiegi medycyny estetycznej- liposukcjaA ty jesteś już na diecie bezglutenowej?Automatycznie zapisany szkicDostęp do opieki zdrowotnej: publiczny i prywatnyCiekawostki o kosmetykach arganowych i nie tylko!Are original cartridges better and why they are more expensiveNaprawa samochodu a regularny serwisStare, dobre gry chodnikowe - jak się kiedyś bawiło?101 sposobów na naprawę ekspresu do kawyO gustach i smakach się dyskutujeDentyści, stomatolodzy i ...Sporty i odzież termoaktywna- czy wartoKrótko o jacuzzi w ogrodzieDobre inwestycje w promocje w sieciO skórach na tapicerce, odzieży czy meblachIssues with water pipesPlumbers - generallyLaserowe zabiegi poprawiające urodzę i zdrowie. Leczenie żylakówO tym, jak ważna jest woda, o ekologii, oszczędzaniu i oczyszczaniuSzybalski-stomatologia.pl


Izabella Rodzik-Sambierska opowiada się za tradycyjnymi metodami nauki języka angielskiego: zapamiętywanie odpowiedniego zasobu słów oraz zwrotów, czyli po prostu ich „wkucie”.\nStąd ten podręcznik nie jest wyposażony w płyty CD, które zwykle uzupełniają inne kursy.\nKsiążka jest podzielona na osiem części, odpowiadających różnym dziedzinom życia: podróże, kultura, rozrywka, sport, przyroda, pogoda i klimat, środowisko naturalne oraz jedzenie i gotowanie.\nAutorka bardzo solidnie i precyzyjnie opracowała te części: przedstawiła kompletne słownictwo, wyrażenia idiomatyczne i konstrukcje językowe, obejmujące – jak się wydaje – wszystkie aspekty, związane z określoną dziedziną życia. Np. część „Podróże” zawiera słowa i konstrukcje, używane w biurze podróży, w hotelu, przy załatwianiu kwatery prywatnej czy miejsca na kempingu. Czytelnik poznaje terminologię, dotyczącą podróży różnymi środkami transportu i różnych faz podróży, słowa angielskie, opisujące drogę i ruch na niej, kolizje i tankowanie podczas podróży. Osobny blok terminologiczny dotyczy podróży samolotem, lotniska i generalnie lotnictwa.\nI takie walory ma każdy dział: masa terminów, konstrukcji językowych, szczególnie przydatnych i używanych w danej sytuacji.\nKażdy dział zaczyna się od popularnego polskiego powiedzenia, w rodzaju: „Nie samą pracą człowiek żyje”, uzupełnionego angielskim ekwiwalentem. Nie jest to zwykłe „tłumaczenie-kalka”, tylko wyrażenie, które oddaje angielski sens owego polskiego powiedzenia.\nKsiążka jest przeznaczona dla czytelników ze średnią znajomością języka angielskiego, stąd nie ma w niej wyjaśnień gramatycznych, zwykle denerwujących ucznia.\nPodobnie, autorka wyszła z założenia, że uczniowie znają zasady wymowy, nie ma więc w książce transkrypcji fonetycznej słów i wyrażeń.\nKsiążkę Izabelli Rodzik-Sambierskiej można bez przesady nazwać skarbnicą pomocy w nauce języka angielskiego dla Polaków.\nIzabella Rodzik-Sambierska „Jak i o czym po angielsku?” Wydawnictwo „Poltext”, Warszawa 2017.\nJesteś naszym 9 142 422 Czytelnikiem.


www.gosc.pl → Wyszukiwanie: SYNOD 2018\nKAI DODANE 24.11.2016 AKTUALIZACJA 16.10.2017\nPrzygotowując Synod Biskupów w 2018 roku pod hasłem „Młodzież, wiara i powołanie” Watykan po raz kolejny planuje przeprowadzenie ankiety.\nHomilia papieża Franciszka na zakończenie Synodu o Młodzieży, 28 października 2018 roku.\nNa zgromadzeniu Synodu Biskupów poświęconym młodzieży, które odbędzie się w październiku 2018 r., będą obecni także ludzie młodzi. Zapowiedział to kard. Lorenzo Baldisseri, sekretarz generalny Synodu.\nRADIO WATYKAŃSKIE DODANE 04.10.2017\nOgólnoświatowe spotkanie młodzieży poprzedzi przyszłoroczny synod\nPrzyszłoroczny synod biskupów poprzedzi ogólnoświatowe spotkanie młodzieży. Odbędzie się ono w Rzymie w tygodniu poprzedzającym Niedzielę Palmową. Wezmą w nim udział młodzi wydelegowani przez krajowe episkopaty, kościoły wschodnie, zgromadzenia zakonne, seminaria, ruchy i stowarzyszenia, a także przedstawiciele innych wyznań i religii oraz różnych sektorów życia społecznego.\nKAI DODANE 14.04.2018 AKTUALIZACJA 12.02.2020\n„Chciałem, abyście byli w centrum uwagi, ponieważ zależy mi na was” – napisał papież do młodych w liście zapowiadającym synod biskupów w 2018 roku, który będzie poświęcony młodzieży.


Kuchnia polska. Dla inspiracji kulinarnych Parasola.\nKurier Warszawski, nr 68B, 08.03.1884 rok.\nNa równi z flakami i w parze z niemi idzie bigos. Zwolennicy francuzczyzny i anglomani nie umieją wprawdzie znaleźć smaku w tej mieszaninie kwaszonej kapusty i mięs różnych. Ale po dworach szlacheckich staropolski bigos ma, jeszcze wielkie zachowanie i co jedno za drugim idzie, znajduje zdrowe żołądki do zwycięskiego borykania się z nim.\nBeczułka naładowana bigosem odgrywa niemałą rolę na polowaniach, bo prawdziwi smakosze lubią tylko bigos odgrzewany i umieją należycie go ocenić. Główna rzecz zaś jaką mu dać podlewę, a dzisiaj po zupełncm zaniedbaniu wyrobu piwa polskiego, nie znajdzie podobno trunku, któryby dobrze z bigosem kwadrował.\nW ślad za bigosem idą także jepraki. Jest to właściwie potrawa tatarska, którą kuchnia polska przy-swoiła sobie. Jepraki są to pierogi z kwaśnej kapusty, nadziewane mięsem siekanem, a przyprawione rodzenkami, imbierem, pieprzem etc. Smakowita to rzecz, ale nie na dzisiejsze żołądki...\nPewna liczba doktorów, bawiących się w nowe odkrycia, ustanowiła od kilku lat jako pewnik, że rosół i wszelkiego rodzaju zupy niezdrowe są na żołądek. Wprawdzie z tymi zupami i tym rosołem,przodkowie nasi dzielnie jakoś trzymali się i mniej było chorób żołądkowych niż obecnie, ale trudno, kiedy nauka tak wyrzekła, trzeba schylić głowy i milczeć.\nPewien Francuz, smakosz, bawiący czasowo w Warszawie mówił raz do mnie.\n— Wy Polacy dziwni jesteście ludzie. Siadając z apetytem do obiadu, opychacie się rosołem, tak, żeodrazu cały apetyt musicie stracić. My Francuzi uważamy rosół i zupy jako rodzaj przedobiedniej płukaniny żołądka i zadawalamy się małą ich ilością, która nam żadnego ciężaru nie sprawia. Pra-wda, że wasze rosoły są bardzo smaczne, smaczniejsze może od naszych, ale ciężkie, mocnoprzy-prawne i leżą na żołądku jak kamień. Kto zjadł dobry talerz rosołu, ten spożył cały już obiad. Po-winnibyście pod tym względem zmienić cały systemat pożywienia.\nOtóż pomimo doktorów i pomimo zdania owego Francuza, ośmielam się twierdzić, iż rosół to grunt obiadu. Wcale on nic przeszkadza spożyciu dalszych potraw, owszem przygotowuje do nich. Zresztą rosół zawsze stanowił u nas ważną część jedzenia.\nU naszych przodków ta przedmowa do obiadu nazywała się polewką mięsną.\nPolewek mięsnych znano głównie dwa gatunki.\nTak zwany rosół polski, a po staremu kaszanat, jeszcze dzisiaj zwyczajny. Pod ten rosół dawano kasze, kluski, groch i różne inne rzeczy, a szczególnie figetele (pulpety).\nRosół węgierski. Robiono go ze zwierzyny lub drobiazgu, ze słoniną krajaną w talerzyki, z masłem, pieprzem, imbirem, czosnkiem i pietruszką. Pod rosół węgierski dawano zawsze tylko grzanki z chleba.\nBarszcz zwyczajny z rurą wołową, na mięsie wołowem i wieprzowem zgotowany, z kiełbasą i kawałkami wędzonki lub pierożkami z mięsem, czysty lub zabielany, w ogóle taki, jaki i po dziś dzień jest w użytku.\nBarszcz królewski był zupą postną, składał się z kwasu mącznego, ryby, kaszy tatarczanej i był doprawiony tylko kminem.\nBarszcz cytrynowy robiono tak rybny jak i mięsny, to jest rosół doprawiano żółtkami jaj i cytrynami.\nNa zupy postne dawano polewki winne, migdałowe, kaparowe, mleczne, cebulowe (z octu, cebuli i cytryny), grzybowe, z soczewicy i grochu itd.\nJak dzisiaj buljon, czy świeżo ciągnięty, czy suchy, jest pierwiastkiem albo podstawą kardynalną sosów, tak dawniej to miejsce zajmował tak zwany gąszcz.\nGąszcz mięsny był wywarem rodzynków, marchwi, pietruszki i jabłek kwaśnych, albo kwaśnego chleba.\nGąszcz postny ciągnięto z rodzynków lub fig gotowanych z winem i przebijanych przez sito. Podlejszy gąszcz postny robiono z wywaru cebuli z marchwią lub inną ogrodowizną.\nCóż dopiero powiedzieć o różnych potrawach mięsnych, których wielka moc spożywano. A jaka tam była rozmaitość. Można było przez cale tygodnie, ba, miesiące nawet, zmieniać skład i dyspozycje obiadu, nie powtarzając się nigdy. Podczas kiedy dzisiaj nieraz gospodyni znajduje sie w wielkim zakłopotaniu jak zadysponować obiad i musi się uciekać do różnych podręczników, które jej, prawdę powiedziawszy, niewiele pomogą, bo czesto, co tam wskazane nie znajduje się na targu, albo cena jest niedostępna, albo też i kucharka nawet z książką nie umie sobie dać rady i formułuje najwyraźniejsze non possumus...\nCo to były na przykład za rarytasy, potrawa z miodownikiem, albo potrawa królewska, lub potrawa szara!\nTa ostatnia odznaczała się szczególniej wielką komplikacją wchodzących do niej przypraw.\nPodstawę jej tworzyła większa zwierzyna albo też wszelkie domowe zwierzęta, prócz wołu.A dobierano do niej mięso, gąszcz, ocet, cukier, rodzynki, limonję, oliwki, pieprz, imbir, cynamon, sól i z tego wszystkiego sos ciągnięto.\nI dzisiaj niewątpliwie znajdą się wszelkie przyprawy do wykonania tego smakołyku potrzebne, ale kto potrafi je zmieszać i zharmonizować razem, żeby znalazły się w samej porze i jedno nie psuło drugiego.\nA dobry kuchmistrz dawnych czasów zwykł był mawiać, iż lepiej jest mieć za talar szkody, niż za pólgrosza wstydu.\nW potrawie rumianej dawano combry żubrze (szukaj ich teraz!), łosie, bawole, jelenie, daniele, sarnie, albo wieprzowinę, skopowinę, gęsi itp. Robiono ją tym sposobem, że mięso moczono w occie osolonym przez dziesięć godzin, a potem gotowano jeszcze w innym occie, po zawrzeniu zaś znowu wrzucano do pierwszego octu. Tymczasem pokrajano cebulę w talerzyki, pietruszkę w kostki, usmażono to - masłem w innem naczyniu i do niego przenoszono mięso z octu. Dla lepszego zaś smaku dodawano wina, cukru, rodzynków, oliwek i pieprzu. A jak już rzecz była gotowa, to proszę siadać!\nA nie mówię już o limonacie, z cielęciny lub drobiu, której sos robiono z rosołu, masła, chleba tartego, limonji, szafranu, pieprzu, cukru, gałki muszkatołowej, cynamona, ani o brazelach, potrawie z wołowego mięsa, które moczono w occie, pieczono na ruszcie, potem doprawiano w rynce czyli tyglu z łojem, rosołem, octem, pieprzem, imbierem i gałką muszkatołową, ani nareszcie o miskolancji, składającej się z kapłonów, cielęciny, zwierzyny i innych mięs, które pieczono a potem smażono w rynce z jabłkami, grzybowym sokiem, cebulą, pietruszką, masłem, pieprzem i gałką muszkatołową.\nNajwiększe jednak zadanie kuchmistrzowskiego kunsztu stanowiły ryby, dzisiaj zupełnie prawie zaniedbane w przyrządzaniu.\nI nie dziwić się temu.\nNasi przodkowie skrupulatnie zachowywali posty, a ponieważ ryby stanowią główną jedzenia postnego potrawę, starano się o urozmaicenie tego jadła, które może więcej przypraw od innych potrzebuje.\nA ryb nie brakło wówczas, można więc było wybierać.\nWielką wziętością między innemi cieszył się potaż rybny, który robiono następującym sposobem.\nNaprzód z grzybów suchych i pietruszki gotowano gąszcz. Szczupaka lub inną rybę moczono w occie i soli przez godzinę, potem z mąką pszenną osmażano w oliwie, dodawano ksieńców (wnętrzności) i wątróbek z innych ryb; na koniec grzanki z białego chleba kładziono w misę srebrną, na grzanki rybę, na wierzch ksieńce i wątróbki, oblewano to owym gąszczem grzybowym z pietruszką, nakrywano drugą misą i gotowano aż do dania na stół.\nAle może arcydziełem kuchmistrzowskiej sztuki na punkcie rybnym był karp bez ości; wiadomo bowiem, iż ta ryba dość delikatna w smaku, najwięcej w ości obfituje i najoględniej do niej zabierać się trzeba.\nWięc odzierano takiego karpia ze skóry najostrożniej, aby dziury nie zrobić, głowę osmażano- a w skórę nakładano siekaninę smażoną z ryb i chleba, doprawianą cukrem, rodzynkami, pieprzem i cynamonem.\nZłożonego napowrót karpia moczono w oliwie lub roztopionem maśle, potem zaś wprawiano w brytwannę i ciągnięto sos z octu winnego z limoują, cukrem, cynamonem i pieprzem.\nMoże jeszcze zechcecie się dowiedzieć, jak się przysposabiają ryby na szaro w Maćkowej jusze.\nBardzo dobrze. Rzecz się tak ma...\nOczesanego szczupaka trzeba ugotować, z cebulą i pieprzem, odwarzyć, a potem w occie winnym i piwnym z limonją, oliwkami, oliwą i imbierem gotować do zupełności.\nSpodziewam się, że już macie dosyć tego, tem bardziej, iż wątpię, ażeby która z pań naszych chciała próbować, tak sobie na dorywczo, tych wszystkich przepisów. Dla pamięci więc tylko wspomnę o łososiu na żółto po królewsku, o czeczudze lub jesiotrze z juszycą, o szczupaku po węgiersku, czesku i holendersku, wreszcie o karpiu ze szpinakiem, gdyż po co wam naprowadzać ślinę do ust, kiedy tego wszystkiego nie będziecie jedli. Wątpię nawet czy na wystawie kucharskiej spotkacie się z którą z pomienionych potraw...\nNie będę również rozwodził się nad wszelkiego rodzaju przyborami deserowemi, bo w tych polska kuchmistrzowska sztuka była niewyczerpaną.\nWprawdzie Krasicki w satyrze swojej, „Żona modna", opisując stół szlachecki, z którego owa żona szydzi, tak się wyraża:\nDomyślam się. Na wety zastawiają pułki,\nTam w pięknych piramidach krajanki, gomułki.\nA ku większej pociesze, razem i wygodzie,\nW ładunkaek bibułowych kmin kandyzowany,\nBa—ale gdybyż przestawano na tem.\nW zamożniejszych dworach deserowe zastawy były prawdziwem arcydziełem i znowuż tutaj odesłać muszę do „Pana Tadeusza", który pod każdym względem jest niewyczerpanem źródłem szczegółów życia naszych przodkow.\nNie mogę się jednak oprzeć pokusie i na użytek czytelniczek Kurjera, które, jak mam nadzieję, artykuł ten najwięcej powinienby zająć, muszę dać przepis arkasu. Jest to miano przysmaku deserowego, którzy w swoim czasie największem cieszył się wzięciem.\nA więc arkasów sporządza się w następujący sposób:\n„Mleka weźmij słodkiego ile chcesz, wstaw w pięknem naczyniu, włóż cukru, a gdy zwierać będzie, wyciśnij cytrynę, albo winnego octu łyżkę wlej, zaś gdy się zewrze, lej w koszyczki na to zgotowane, żeby materja grubsza zostawała, a subtelna wyciekła, a polawszy talerz wódką różaną, wyłóż z koszyczka na talerz i pocukrowawszy daj. Możesz też szafranu do mleka przydać, jeśli chcesz."\nUf! Niech odetchnę. Nigdy jeszcze nie zdarzyło mi się pisać o tylu na raz jedzeniach. Ale trudno, jak człowiek się już czego raz podejmie...\nCo tu mówić zresztą. Nie idzie mi już tutaj o owe wyszukane potrawy, ale prostych, tych co się kiedyś na każdym stole znajdowały, czyliż nie brak teraz?\nGdzie się podział ów Maciek litewski, który jadano zwykle przed rosołem lub zupą. Kołduny robią jeszcze, ale jak robią? Kołdun powinien pływać w swoim sosie, jeść się łyżką, a musi być tak małej objętości, ażeby na jeden łyk w usta się mieścił.\nZa to pieróg mięsny, musi być większy, twardszy, a najlepszy kiedy odgrzewany i przysmażony trochę. Wówczas stanowi on wielką delicję dla smakoszów.\nZnałem jednego z tutejszych mecenasów starej daty, któremu żona w dzień urodzin musiała zastawiać tyle pirogów mięsnych ile miał lat. Każdego więc roku jeden pieróg przybywał...\nA że był to człek już niemłody, więc żona dając baczenie na to, co rok zmniejszała objętość pierogów, z czego, nawiasem mówiąc, solenizant nie bardzo był zadowolony.\nKiedy jednak doszedł do czterdziestki, pani jego zabastowała na tym wieku i żadnym sposobem nie mógł się doprosić, ażeby mu liczbę lat, a zatem i pierogów pomnożono.\nByły z tego nawet kwasy domowe, ale, jak zwykle, w takich razach zwycięztwo pozostawało przy spódnicy...\nOkazało się jednak, że i czterdzieści małych pierożków to nielada zadanie dla starszego trochę żołądka, bo w kilka lat po przejściu tej zaklętej cyfry, mecenas dostał niestrawności i o mało życiem nie przypłacił dorocznych swoich zachcianek. Od tego czasu skazany został na post pierogowy.\nZrazy — jak wiadomo — mogą być płaskie lub zwijane, ale w każdym razie zraz musi być ciemny, a sos jaśniejszy, zawiesisty i przyprawny tak, ażeby się woń zdaleka rozchodziła.\nAle i tutaj manja zagraniczna nie dała za wygrane.\nPoczciwe polskie zrazy ochrzczono angielską nazwą i kazano im od Nelsona rodowód wywodzić.\nBodaj ich z temi wymysłami! W przyprawie tej nowomodnej zrazy znikły, a Nelsona nigdy tam nie było.\nFrancuzi chwalą swoje boeuf a la mode, skarżąc się wszakże, że tradycja przyprawiania tego ich przysmaku znikła już zupełnie. Ale cóż znaczy boeuf a la mode przy naszej smakowitej pieczeni duszonej?\nTylko, że i umiejętność dobrego sporządzania pieczeni duszonej należy dziś do tych tajemnic, które giną powoli.\nToż samo poczęści i z pieczenią z rożna. Rożen u nas dawniej bardzo ważną grał rolę. Nie żałowano drzewa, bo było go dość, więc przy każdem gospodarstwie domowem rożen był w robocie. Dzisiaj warzą, smażą, przypiekają, a rożen stoi bezczynny.\nSzczęście jeszcze jeżeli jest. Jadamy z pieca, z patelni, z tygla, z rusztu, a wszystko tu czuć sztuczną przyprawą. Rozmaite rostbify, bifsztyki, rostbratle, rumsztyki, poczciwą pieczeń z rożna zastąpiły. Nawet w niektórych zakładach kuchennych, które dawniej słynęły specjalnością tej pieczeni, to co dziś dają nie zasługuje bynajmniej na tę poważną nazwę.\nJest to kawałek mięsa czerwonego, przypieczonego z wierzchu, a suchego jak wiór. Ani sosu, ani okrasy, ani smaku. Ludziska jedzą bo muszą coś jeść, ale nieraz pewno przychodzi im na myśl, w czem tu u licha nasi przodkowie tak gustowali.\nBa! wiedzieli oni w czem, ale nie wrócą się już te czasy.\nBodaj nam wystawa kucharska kłam zadała, ale ośmielamy się twierdzić, że jeżeli ilość użycia mydła świadczy o stopniu cywilizacji pewnej społeczności, to sposób żywienia się daje również świadectwo o jej cielesnym harcie.\nA ten hart cielesny bardzo słabo trzyma się u nas, bo i czasy w których żyjemy djabelnie niestrawne. Już nie możemy powiedzieć z jednym z poetów pierwszej polowy naszego stulecia:\nKiedy rano przy bigosie\nSiądziem sobie tam,\nOstry zapach płynie w nosie\nDo żołądka bram ;\nPotem idzie całe prosię\nW cebulowym szarym sosie,\nI wesoło, wesoło się\nRobi wszystkim nam.\ntagi: kuchnia staropolska gotowanie\n2 maja 2019 20:40\n31 1384 13 zaloguj sie by polubić\n2 maja 2019 22:02\nNawet po obiedzie mi ślinka cieknie :) Ale nasza kuchnia trudna jest, pierożki się pojawią w kuchni dopiero z małżonką :) I chyba wyprubuję patent, żeby co roku jeden więcej na urodziny dostawać :)\newa-rembikowska @parasolnikov 2 maja 2019 22:02\n2 maja 2019 22:24\nDobry patent, świetny artykuł, o niektórych potrawach pierwszy raz przeczytałam.\nParis @ewa-rembikowska 2 maja 2019 22:24\n2 maja 2019 23:41\nKapitalny ten artykul...\n... az dech zapiera z wrazenia. Wielkie dzieki, ze zechciala Pani nim ze mna i innymi czytelnikami sie podzielic... naprawde doskonaly !!!\nW tym roku narobilysmy z mama cala mase pierogow z kapusta i grzybami i zamrozilysmy... byloby chyba cos kolo 2.000 sztuk. Moja mama jest mistrzynia w ich robieniu, ale w tym roku powiedziala mi, ze moje pierozki sa fajniejsze i ze w ogole sprytniej je robie.\n3 maja 2019 01:07\nNiektóre z tych nazw pamiętam z rozmów z moją teściową. Ale i dla niej były to już bardzo odległe nazwy potraw. Myślę, że ona pamiętała te potrawy z wizyt u swojego dziadka, w Bielicy na Kresach. Tam dom był prowadzony na wysokiej, kresowej stopie. Na Pomorzu, gdzie osiedli jej rodzice, już zapewne takich kulinarnych szaleństw nie było. Owszem, majątek piękny i dom zasobny, no ale Pomorze było... hmm... jakby bardziej wstrzemięźliwe :) Mimo to pamiętam sos wielkanocny do pasztetów, robiony z kilkudziesięciu żółtek, gotowanych na twardo /białka wyrzucało sie ptakom/. W siermiężnej komunie była to "rozrzutność" iście szlachecka ;) Ale jakże miła! Teściowa, urodzona już na Pomorzu, zawsze podkreślała, że ona z krwi jest "kresówką".\nDobry kucharz w Polszcze "kosztował" majątek!\nI jaki to był bogaty kraj - co wynika z tych przepisów, które zapodałaś, Ewo. A te francuskie udka żabie i ślimaki - to z nyndzy, Pani :) U nas robali nie jadało się!\nPamiętam jeszcze starania rodziców w naszym domu o kulinaria. Dzisiaj to już odległość lat świetlnych od tych czasów. Kajmak można kupić w puszce, a nie stać, mieszając, godzinami nad rondlem i co godzinę sprawdzać, czy kropla nie płynie po talerzyku, bo byłby taki płynny kajmak obciachem na mazurku.\n"...jepraki. Jest to właściwie potrawa tatarska, którą kuchnia polska przyswoiła sobie. Jepraki są to pierogi z kwaśnej kapusty, nadziewane mięsem siekanem, a przyprawione rodzenkami, imbierem, pieprzem etc."\nO gołąbkach /pierogach?/ z kiszonej kapusty słyszalam w Hrubieszowie. Ale robione na Wigilię, z kaszą hreczaną. Tam na dno beczek z kapustą do kiszenia wrzuca się całe główki kapuściane, na to poszatkowaną kapustę i taką beczkę otwiera się na Wigilię, wydostając te ukiszone głowy. Z nich - zawija się gołąbki.\nMorawski we "Wspomnieniach z Turwi" pisze o jesiennym robieniu "gąszczu"; na podworcu rozpalano ogniska, na nich stawiano kotły z wołowiną etc i chyba z warzywami. Wygotowywano wszystko przez kilka dni do postaci "maggi" w galarecie. Rynienki z tą intensywną galaretą stawiano w lodowniach. Dzisiaj kupujemy po prostu kostki rosołowe.\newa-rembikowska @Paris 2 maja 2019 23:41\n3 maja 2019 08:02\nTo ile czasu zajmuje zrobienie 2 tys. pierogów? na ile wystarcza? kilka miesięcy? rok?\newa-rembikowska @KOSSOBOR 3 maja 2019 01:07\n3 maja 2019 08:10\nZadziwia bogactwo przypraw oraz inwencji kulinarnej.\nZ tego co pamiętam, o czym wspominał mój ojciec, to gotowało się kości wołowe i mięso póki, nie rozgotowało się na amen.\nKucharze polscy byli zatrudniani na obcych dworach jako specjaliści od ryb.\nNo cóż, współczenie im bardziej uprzemysłowiona przetwórczość spożywcza, tym większe dziadostwo. Szybciej, więcej i gorzej Nadciśnienie, nowotwory. Można powiedzieć, że współczesna spożywka jest źródłem zarobku dla farmacji i medycyny.\n3 maja 2019 11:05\nPodobno najlepszy rosół był z młodych gawronów...\nsannis @KOSSOBOR 3 maja 2019 01:07\n3 maja 2019 11:19\nAle kuchnia w byłym zaborze pruskim na przełomie XIX i XX w, była znacznie bogatsza i różnorodna niż w Konfgresówce czy Galicji. Powszechnym było zjawisko kursów dla gospodyń miejskich i wiejskich gotowania i pieczenia ciast. Powstawały książki kucharskie. Są nadal wydawane przez lokalne, samorzadowe wydawnictwa. Np. Samo bogactowo przepisów. No ale to jest już zupełnie inna kuchnia niż ta sprzed zaborów a właściwie powojennej nędzy z XVIIIw. Coś tam jednak myślę pozostało. Moja babcia, która jeszcze na takie kursy się załapała była wybitną kucharką. Do tego stopnia, że przyrządzała wyśmienite potrawy z mięs, których nie lubiła np. krolika. Nauczyła gotowania swoich młodszych braci i synów i to na sposób popisowy (np dziczyzna). Mnie coś też tam skapnęło tej wiedzy. Przetrwały np. specjalne patenty na karpie , tek że jak ktoś pierwszy raz je mojego karpia, to zdziwiony jest nawet stary wędkarz.\nDraniu @ewa-rembikowska 3 maja 2019 08:02\n3 maja 2019 12:21\nChyba te 2tys pierogów to na handel.. ;)\nKOSSOBOR @sannis 3 maja 2019 11:19\nAleż tak - była spora różnica pomiędzy majątkami /znam to od tej strony/ w Kongresówce i Galicji, a majątkami na Pomorzu. Mówimy tu o prowadzeniu domów. /Np. po majątkach - jeszcze w XX wieku! - kursował systematycznie dyliżans, który zbierał delikatną bieliznę stołową i sypialnianą do prania we Francji u Chińczyków. Ponoć nikt tak nie potrafił uporać się z haftowaną bielizną, koronkami, adamaszkami, batystami jak Chińczycy./ Proszę też wziąć pod uwagę potężny, obywatelski ruch walki z agresywną niemczyzną w Wielkopolsce i na Pomorzu. Skutkował, między innymi, tymi wszystkimi kursami, o których Pan/Pani pisze. Panie ziemianki były w to mocno zaangażowane, stąd i recepisy na tych kursach były bogatsze i różnorodne. Takoż, jak wolno sądzić, dostęp do specyfików kulinarnych był łatwiejszy. Znam to z opowieści rodzinnych.\nsannis @KOSSOBOR 3 maja 2019 14:01\n3 maja 2019 14:35\nDokładnie, prowadziły panie ziemianki lub panie powiązane jakoś z dworem np. żony ekonomów. Później ruch do tego stopnia był rozwinięty i zorganizowany, że już nie musiały. Dwór promieniował na okolicę. Tyle, że to było zupełnie inaczej niż w innych częściach kraju a polegało na nomen omen solidarnej współpracy z chłopstwem. Co było zupełnie niezrozumiałe np. w Galicji. Czytałem wspomnienia nauczyciela j.polskiego, który z racji braku nauczycieli tego przedmiotu przyjechał do Gostynia właśnie z Galicji. W niedzielę przed mszą nie mógł poznać kto dziedzić a kto włościanin. Wszyscy odświętnie wyrychtowani w bogatych bryczkach do kościała i przed mszą się witają jak równy z równym. Mało nie zemdlał z wrażenia. To samo było w sejmie. W zasadzie sensowny program "chłopski" miało stronnictwo ziemiańskie z Wielkopolski, który to program był popierany przez wielkopolskich chłopów. PSL tu nie miało wzięcia. No ale z kolei ten program nie był do zakceptowania przez tzw. "żubrów kresowych". Z różnych z resztą przyczyn.\n3 maja 2019 15:31\nz tej okazji przypomnę Lucynę Ćwierczakiewiczową\n'' Trzęsła warszawską socjetą końca XIX wieku. Bywała na salonach, nadawała ton dyskusjom i balom. Żadna inna kobieta w Królestwie Polskim nie odniosła takiego sukcesu jak Lucyna Ćwierczakiewiczowa.\nPani Lucyna miała niespełna czterdzieści lat, a już była obiektem zachwytów, złośliwych spojrzeń i plotek. Jej 365 obiadów za 5 złotych było najchętniej czytaną polską książką tamtego okresu i zajmowało honorowe miejsce w tysiącach polskich domów. ...\n„Panoszy się na mieście jak pawie pióro w kapeluszu – mówili złośliwcy, zazdroszczący jej żyłki do marketingu i interesów, dodając: – Jest jak rtęć, wszędzie się wciśnie”. ...''\n'' Miała większe nakłady w XIX wieku i zarabiała więcej na swoich książkach niż Bolesław Prus czy Henryk Sienkiewicz. Mickiewicz to przy niej "chudy literat"! ...\n"Potężna i groteskowa" - pisała o niej Zofia Kossak w Dziedzictwie. Rzeczywiście, potężna - musiała mieć gdzieś około 150 kilogramów zywej wagi, skoro ze swego warszawskiego mieszkania schodziła po schodach tyłem, bo tusza zasłaniała jej widok na to, co ma pod nogami - a gdy wracała do domu, wnosili ją w górę na fotelu dwaj panowie silniejsi od Herkulesa. ...\n"Należała do najbardziej popularnych postaci dawnej Warszawy. Dziś jeszcze krąży wśród starszego pokolenia mnóstwo anegdotek na temat jej śmiałych i dowcipnych odezwań, rąbania prosto z mostu, bez względu na osobę rozmówcy. ..." ...\nTen temperament doprowadził do słynnej demonstracji politycznej pani Lucyny, której rozgłos był większy od niejednego zbrojnego powstania narodowego. W roku 1862 arcybiskupem Warszawy został kandydat cara-zaborcy, ksiądz Feliński. W czasie pierwszej mszy arcybiskupa potężna i hałaśliwa Lucyna Ćwierczakiewiczowa wywołała awanturę w kościele. Stanęła przed ołtarzem i zawołała wielkim głosem:\n- Powolny sługo carski, arcybiskupie Feliński! W imieniu dobrych Polaków, w imieniu całego narodu przeklinam cię do trzeciego pokolenia!\nZebrani szybko zorientowali się, że arcybiskup raczej nie powinien mieć potomstwa i ...''\nPrzeboje kuchni staropolskiej - Fruwające dziki i dania miłosne https://books.google.pl/books?id=vei9AQAAQBAJ&pg=PA116&lpg=PA116&dq&fbclid=IwAR3_dpiQN_xeDwIxPzROJvvTpatcT9yNodshHn3_odZFg2gWMsIaGYRuJdE#v=onepage&q&f=false\nMatejek @Matejek 3 maja 2019 15:31\n''Czym najlepiej wypełnić kwiczoła przed pieczeniem?\nDawny kucharz na takie pytanie obruszyłby się i odpowiedział – niczym! Nadzienie ma już w środku.\nwiosną i latem żywi się on owadami, ale w drugiej połowie roku podstawę jego diety stanowią jarzębina i jałowiec. Te naturalne przyprawy sprawiają, że mięso nabiera wyjątkowego smaku i zapachu. Tradycyjne przepisy zalecają, by oskubane ptaki nadziewać na szpadki i piec bez patroszenia – tak, by wypełniające żołądek jagody przesyciły swoim aromatem pieczeń.''\newa-rembikowska @Matejek 3 maja 2019 15:31\n3 maja 2019 16:29\nOj, Lucyna faktycznie miała temperament, udzielała się wszędzie, dużo pisała. Barwna postać. Z przyjemnością do dzisiaj się ją czyta.\nKOSSOBOR @sannis 3 maja 2019 14:35\nTak. A ta solidarna współpraca z chłopstwem obejmowala /poza aktualnym tutaj tematem/ bardzo udaną walkę z Niemcami o ziemię poprzez ziemiańskie banki rolne. Kredytowały chłopom wykup ziemi od Niemców. Ziemianom, naturalnie, też. W taki bank była zaangażowana rodzina, wraz z dwiema jeszcze rodzinami ziemiańskimi z Pomorza. Świetna, pożyteczna, prywatna inicjatywa. O bibliotekach, książnicach, towarzystwach naukowych już nie wspomnę.\nW Galicji była tragiczna i długa pamięć rabacji. Bestialstwo i okrucieństwo tamtejszego chłopstwa było niewyobrażalne wprost. Kojarzy się co do metod mordowania z rzezią wołyńską. Jeszcze Wyspiański w "Weselu" o tym pisze. Nieufność dworów wobec wsi była uzasadniona. Krwawy rów Austria wykopała między tymi dwiema warstwami.\nWielkopolska i Pomorze stały zdecydowanie na innym poziomie i były w innym, że tak powiem, miejscu mentalnym.\nKOSSOBOR @Matejek 3 maja 2019 15:31\nSzparagi do dzisiaj gotuję według Ćwierczakiewiczowej. Polecam.\nParis @ewa-rembikowska 3 maja 2019 08:02\n7 razy zagniatalam ciasto z 3 kg maki... jednorazowo okolo 300 sztuk... wystarcza dla 5 doroslych osob na pol roku.\nParis @Draniu 3 maja 2019 12:21\nNie, wylacznie na wlasny uzytek i rodziny...\n... ale dobrze mi sie handluje domowym makaronem... czasami z dodatkiem przecieru z dyni. Delicje !!!\nMatejek @KOSSOBOR 3 maja 2019 17:15\n3 maja 2019 18:00\nja to zakwas burakowy ...\n'' Dobroć barszczu polega głównie na świeżym kwasie burakowym. Sposób pierwszy. Bierze się pewną ilość ćwikłowych buraków, płucze, obiera najstaranniej, większe przekrawa na połowę, kładzie w dzieżkę lub garnek gliniany duży i nalewa przegotowaną, ostudzoną, miękką wodą. Postawić to w ciepłym miejscu, na przykład w kuchni nad kominem, a za cztery dni najdalej barszcz będzie zdatny do użycia; wtedy należy go zaraz wynieść do piwnicy, żeby dalej nie fermentował i dłużej w zimnie zachował swoją świeżość. Doskonale jest zlać barszcz w butelki, gdy tylko co skwaśnieje, to jest szóstego dnia, zalać z wierzchu oliwą i trzymać w chłodzie, a będzie parę miesięcy jak świeży. Drugi sposób prędszy. Wziąć kawałek, mniej więcej pół funta, razowego chleba, kawałek kwaśnego pytlowego, pokrajać w kawałki, włożyć w półgarncowy garnek, wkrajać ze sześć ćwikłowych obranych buraków, nalać wodą i postawić na noc w kominie, a na dzień na słońcu; zamieszać w ciągu dnia kilka razy, a na trzeci dzień będzie najwyborniejszy barszcz, gdyż połączony kwas żytniego chleba ze słodyczą buraków, wydaje doskonały ocet. Tego kwasu użyć gotując barszcz, czy to na smaku z kości lub mięsa, czy też postny na grzybach i włoszczyźnie, zaprawiony śmietaną. Pamiętać tylko należy, iż kwas, czyli barszcz, leje się na ostatku, aby się ze smakiem raz lub dwa razy najwyżej zagotował.''\nParis @Matejek 3 maja 2019 18:00\nTez taki kwas buraczany robie...\n... i to wedlug przytoczonych przez Ciebie przepisow... zwlaszcza na Wielkanoc jako barszcz czerwony z duza iloscia kielbasy, ugotowanych jajek i zaciagniety swiezo utartym chrzanem... pyszny, ze palce lizac !!!\nAle rowniez jako lekko sfermentowany napoj... bardzo dobry na upalne, letnie dni.\nMatejek @Paris 3 maja 2019 18:13\n'' bardzo dobry na upalne, letnie dni'' ha ... i nie tylko ... a jaki na kaca ... ;)\nTo są fantastyczne przepisy Pani Ewo.\nCwierciakiewiczową przed laty wydaliśmy w KAW i pracując nad testem nie mogłam doczekać obiadu ;).\nMyślałam że mi zginął egzemplarz redakcyjny ale okazało się że jest. Tylko w papierowej torebce związany wstążką. Źle klejony grzbiet..\nA w domu uzywaliśmy Kuchnia Polska. Wydana jakoś w drugiej połowie lat 50tych. W szarym płótnie. Teraz już podarowałam wnuczce:)\nŚwietna notka na weekend\n3 maja 2019 20:13\nbogactwo potraw nie byłoby takim bogactwem bez bogactwa przypraw i ziół,\nnigdyś stosowano ich kilkadziesiąt, a teraz? jakiś pieprz, pieprz ziołowy i pare przypraw ... z 'torebki' ...\na to nie tylko uczta dla podniebienia /zwłaszcza, gdy mamy czasy jakie mamy - gdzie ''żarcie'' przemysłowe prócz wody i wypełniaczy prawie nic w sobie nie ma/\nza Januszem Nawolskim i dr. Różanskim - w naszej kuchni powinniśmy ich używać minimum 25,\nkto pamięta teraz o targanku, kocance, hyzopie, rozmarynie, bertramie, galgancie, wszewłodze, fenkule, biedrzeńcu, tarninie, czy dereniu ...?\nMatejek @Matejek 3 maja 2019 20:13\n3 maja 2019 20:26\nskrzyp polny w podpłomykach, omlet skrzypowy, kiszony lub duszony z grzybami,\nalbo orlica jako szpinak lub szparagi, marynowana, obsmażana w oleju, czy też mąka na chleb i placki ... ...\nParis @Matejek 3 maja 2019 18:26\n... na kaca super !!!\newa-rembikowska @Matejek 3 maja 2019 20:26\n3 maja 2019 20:37\ntylko, gdzie te łąki i gdzie znajomość tych ziół, jak wyglądają, gdzie są ich stanowiska? To kiedyś była wiedza praktyczna, przekazywana z pokolenia na pokolenie a teraz.... może na wsi, to jeszcze wiedzą, ale w mieście - nie. Sama nie wiem jak orlica wygląda.\newa-rembikowska @Maryla-Sztajer 3 maja 2019 19:22\n3 maja 2019 20:40\nKuchnia Polska też jest bardzo dobra. Warto trzymać stare książki kucharskie. No i kupować reprinty. Pozdrawiam.\nParis @Matejek 3 maja 2019 20:13\n3 maja 2019 20:46\nO targanku, bertramie, galgancie czy wszewlodze...\n... pierwsze slysze... reszte znam i uzywam. Kocanka znowu pojawila sie na moich lokalnych nieuzytkach, a 5 kg derenia kupilam sobie u jednej pani na targu w Grodzisku, z jej prywatnej plantacji i wiecej jak polowe ususzylam, o tarnine musze popytac, kiedys wystepowala dosc pospolicie, teraz w dobie boom'u budowlanego - doslownie ja wcielo... fenkula sobie posialam, ladnie sobie rosnie i w wigilie sw. Stanislawa wysadze do ogrodka...\n... uzywam do mojej kuchni duzo ziol i roznych pozytecznych roslinek, rdzina krzyczy, ze za duzo... przestaje na pare dni i znowu zaczynam ich "uszczesliwiac na sile"... grymasza, ale w sumie jedza.\nParis @Matejek 3 maja 2019 20:26\n3 maja 2019 20:49\n... niesamowite !!!\nMatejek @ewa-rembikowska 3 maja 2019 20:37\n3 maja 2019 20:57\nmoże i lepiej ;) - aczkolwiek niekoniecznie - dla posiadaczy ogródków informacja istotna: https://youtu.be/wp0h2fciIok?t=2252\nMatejek @Matejek 3 maja 2019 20:57\n3 maja 2019 21:04\nnatomiast skrzyp ... :)\nnp. wino skrzypowe ... https://rozanski.li/339/equisetum-skrzyp-jako-elastotropica-i-uragoga/