Michał Chlipała: Służba zdrowia w odradzającym się Wojsku Polskim składała się z weteranów Wielkiej Wojny – Polacy1920.pl\nDziałanie służby zdrowia na froncie wojennym nie byłoby możliwe bez pełnej poświęcenia pracy personelu – zarówno lekarzy, pielęgniarek, jak i dowódców wojskowych – ale też wielkich uczonych, którzy opracowali zasady postępowania z rannymi obowiązujące do dziś. Zakładały one, że pomoc udzielana rannym na pierwszej linii, zaraz po zranieniu, powinna być ograniczona do minimum i przede wszystkim mieć na celu uratowanie życia oraz nałożenie pierwszego opatrunku. Rannych należało jak najszybciej ewakuować do placówek medycznych drugiego rzędu, zdolnych do wykonywania zabiegów chirurgicznych – wyjaśnia Michał Chlipała z Katedry Historii Medycyny Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, który w rozmowie z Marcinem Czarnobilskim wskazuje też epidemie chorób zakaźnych jako jedno z największych wyzwań medycyny tamtych czasów. A także naszych czasów, bo metody zwalczania chorób przenoszonych drogą kropelkową, w przypadku braku szczepionki lub chociażby skutecznego leczenia przyczynowego, nie zmieniły się przez te sto lat. Nie zmienia się bowiem natura tych chorób, a w szczególności mechanizm ich rozprzestrzeniania się – podkreśla historyk.\nMedycyna początku XX wieku – co ją wyróżniało? Czy wdrażano przykładowo jakieś metody leczenia, które były wtedy postrzegane jako nowatorskie?\nSzereg zmian i odkryć przyniosły zwłaszcza lata I wojny światowej (1914–1918), szczególnie w zakresie chirurgii pola walki. Już pierwsze działania zbrojne w ramach Wielkiej Wojny zaskoczyły wojskowych lekarzy i planistów skalą obrażeń, a równocześnie brakiem możliwości skutecznego leczenia. Kosztem wielu tysięcy ludzkich żyć rozwijano badania nad chirurgicznym opracowaniem ran i głębokim odkażaniem, by zwalczać zakażenia przyranne. Rozwijano też badania nad wstrząsem, przede wszystkim wstrząsem krwotocznym. To prowadziło do rozwoju transfuzjologii i powstania pierwszych banków krwi. Zwrócono uwagę na nowe techniki znieczulenia. A dzięki takim osobom jak Maria Skłodowska-Curie, która z pieniędzy otrzymanych w ramach Nagrody Nobla ufundowała flotę samochodów wyposażonych w polowe aparaty rentgenowskie (co więcej, zrobiła prawo jazdy i sama prowadziła jeden z takich pojazdów), rozwijano radiologię. Wreszcie w 1915 roku dokonano pierwszej udanej ewakuacji rannego drogą lotniczą.\nKonsylium lekarskie zwołane przez prof. Maksymiliana Rutkowskiego (drugi z lewej).\nDomyślam się, że dla polskich lekarzy służba na froncie była sporym wyzwaniem, gdyż studia medyczne nie przygotowywały do pracy w tak ekstremalnych warunkach.\nPortret chirurga prof. Maksymiliana Rutkowskiego.\nProszę pamiętać, że polscy lekarze, których sporą liczbę zmobilizowano do armii zaborczych w czasie Wielkiej Wojny, byli doskonale obeznani z najnowszymi odkryciami medycyny pola walki. Mogę tutaj wspomnieć chociażby prof. Maksymiliana Rutkowskiego, który ze swoją mobilną czołówką chirurgiczną udzielał pomocy rannym w bezpośredniej bliskości pola walki. Profesor Bronisław Kader opracował model opatrunku osobistego uznanego w cesarsko-królewskiej armii za wzorcowy. Profesor Ireneusz Wierzejewski był doradczym ortopedą V Korpusu armii pruskiej i dowódcą szpitala ortopedycznego w Poznaniu (gdzie miał ponoć osobiście zoperować 4 tys. osób). Wojenne roczniki wydawanego w Krakowie „Przeglądu Lekarskiego” są pełne fachowych artykułów, które dotyczą nie tylko problemów związanych z leczeniem ran, ale także np. problematyki „nerwicy frontowej”.\nJak wyglądała organizacja służby zdrowia w Wojsku Polskim?\nSłużba zdrowia w odradzającym się Wojsku Polskim, podobnie jak cała armia, składała się z weteranów Wielkiej Wojny, którzy służyli wcześniej w armiach zaborczych, Legionach lub armii polskiej we Francji. Do tego dochodzili liczni ochotnicy, zarówno lekarze cywilni, jak i studenci ostatnich lat medycyny.\nOpiszmy pokrótce samą strukturę wojskowej służby zdrowia: w Ministerstwie Spraw Wojskowych, będącym najwyższym organem administracji wojskowej i zarządzającym w czasie wojny zapleczem frontu, znajdował się Departament Sanitarny, na czele którego stał gen. ppor. dr Bronisław Malewski. W ramach dowództw okręgów generalnych (DOG), na które podzielono kraj, znajdowały się działy sanitarne, podległe dowódcy okręgu. Im z kolei podlegały istniejące na terenie DOG placówki stałe służby zdrowia (m.in. szpitale, składnice sanitarne) i domy ozdrowieńców. Dowództwom poszczególnych frontów podlegały placówki polowe: szpitale, składnice sanitarne, ale i zakłady dentystyczne, pociągi sanitarne, czołówki chirurgiczne czy kolumny dezynfekcyjne. W pułkach kawalerii i artylerii, a także w poszczególnych batalionach pułków piechoty byli oficerowie lekarze (lub podlekarze, czyli studenci ostatnich lat medycyny).\nChcąc przystosować opiekę zdrowotną do warunków wojny, w czerwcu 1920 r. gen. Kazimierz Sosnkowski wydał rozkaz modernizujący struktury sanitarne WP. Powstał wówczas podział na wojska sanitarne, podległe Departamentowi Sanitarnemu, oraz służbę zdrowia, wchodzącą w skład oddziałów poszczególnych broni i służb. Dodatkowo, aby zwiększyć kadry, nakazano utworzyć kompanie zapasowe sanitarne, które miały się zająć mobilizacją i szkoleniem specjalistycznym służby zdrowia. Ponieważ rozkaz wydano w warunkach permanentnego odwrotu polskiej armii, jego wykonanie pozostawiało wiele do życzenia.\nPolska i Europa zmagały się w tamtych czasach z różnymi epidemiami. Gdy dziś świat walczy z pandemią koronawirusa, słychać głosy, że za późno zareagowaliśmy na nowy patogen, nie byliśmy przygotowani na taką skalę zagrożenia. W jaki sposób wtedy walczono z chorobami zakaźnymi? Czy Pana zdaniem współczesna medycyna wyciągnęła wnioski z historii?\nWirusolodzy doskonale wiedzą, że niebezpieczeństwo czai się ciągle, a na świecie są tysiące chorób, które – gdyby pokonały barierę międzygatunkową lub geograficzną – mogłyby skutkować olbrzymią liczbą ofiar śmiertelnych. Ziemie polskie spustoszone przez I wojnę światową dodatkowo gnębione były, podobnie jak reszta Europy, falami chorób zakaźnych. Od ospy prawdziwej (na którą nie szczepiono w Imperium Rosyjskim, a która uderzyła znowu jeszcze w okresie I wojny), przez tyfus plamisty i dur brzuszny, aż po czerwonkę. W latach 1918–1919, a więc w czasie tworzenia się struktur państwowych, przez Polskę przetoczyła się fala grypy, zwanej hiszpanką. Wedle szacunków na sam tylko tyfus plamisty w 1920 r. chorowało w Polsce około 160 tys. ludzi, z czego 22 tys. zmarły.\nGdy w naszym kraju ogłoszono pandemię koronawirusa, która z tych chorób przyszła Panu na myśl?\nJeśli miałbym wskazać chorobę, która może stanowić pewną analogię do naszej obecnej sytuacji, wybrałbym hiszpankę – jako chorobę również przenoszoną drogą kropelkową. Nie znamy dokładnie skali strat, które w Polsce spowodowała wielka epidemia grypy, jednakże zachowały się zalecenia mające ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa. Już w 1918 r. Miejski Urząd Zdrowia w Krakowie ostrzegał, że influenzą zarażamy się przez bezpośrednie zetknięcie z chorym, i nakazywał, by unikać kontaktu z zarażonymi. Osoby pielęgnujące chorych na grypę miały nosić maseczki, a sami chorzy – zaniechać wychodzenia między ludzi. Podkreślano ponadto, że człowiek, który przeszedł grypę, może być przez pewien czas niebezpieczny dla innych. Zalecano zachowanie wzorowej czystości zarówno w domach, jak i w przestrzeni publicznej – w szczególności w miejscach publicznych należało często zmywać podłogi, ławki i ogólnodostępne sprzęty, a także często wietrzyć pomieszczenia.\nTo wszystko, o czym Pan mówi, brzmi bardzo znajomo…\nNie da się ukryć. To tylko pokazuje, że metody zwalczania chorób zakaźnych przenoszonych drogą kropelkową, w przypadku braku szczepionki lub chociażby skutecznego leczenia przyczynowego, nie zmieniły się przez te sto lat. Nie zmienia się bowiem natura tych chorób, a w szczególności mechanizm ich rozprzestrzeniania się.\nNasi przodkowie podjęli dość intensywne działania, by walczyć z chorobami zakaźnymi. Rychło zlikwidowano ciało kolegialne, jakim był Centralny Komitet do Walki z Durem (znany jako C. K. Dur), i w marcu 1920 r. powołano (również we współpracy z wojskowymi władzami medycznymi) urząd Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarza do walki z chorobami zakaźnymi. Naczelnym komisarzem został prof. Emil Godlewski – wybitny uczony, embriolog, oficer rezerwy WP w stopniu podpułkownika. Podlegali mu nadzwyczajni komisarze w innych rejonach kraju, których placówki były ekspozyturami Ministerstwa Zdrowia Publicznego.\nPodobnie jak dzisiaj, priorytetem w zwalczaniu chorób zakaźnych były szybkie działania. Dlatego w lipcu 1920 r. w drodze specjalnej ustawy wyposażono NNK w nieomal dyktatorskie kompetencje. Mógł on rekwirować pomieszczenia, żądać od producentów, by wytwarzali odpowiednie środki, wydawać powszechnie obowiązujące przepisy w zakresie walki z epidemiami, powoływać personel (nie tylko medyczny, ale też techniczny) do konkretnych działań przeciwepidemicznych, mógł także korzystać z personelu wojskowego i medycznego. Jego działalność uznano za równie ważną jak działanie armii polowej, a wojskowa służba zdrowia oddała mu do pomocy szereg specjalistów. Na swoim terenie podobne uprawnienia mieli naczelni komisarze i kierownicy ekspozytur NNK.\nPrace w założonym przez Bujwida pierwszym w Polsce instytucie zapobiegania wściekliźnie.\nTo właśnie dzięki przekazaniu uprawnień decyzyjnych z rąk władzy administracji publicznej w ręce specjalistów medycznych oraz dzięki rozbudowie i zdecentralizowaniu struktury podległej NNK udawało się skutecznie walczyć z chorobami zakaźnymi. Działający na danym terenie kierownicy ekspozytur mogli podejmować decyzje najlepiej dostosowane do lokalnej sytuacji, nie musieli bowiem się oglądać na polecenia centrali. Dyktatorskie uprawnienia pozwalały im żądać, czego potrzebowali i (czasami) prowadzić działania przymusowe (np. szczepienia), jednak radykalny spadek zachorowań – przykładowo na ospę właściwą – wykazał skuteczność zastosowanej metody.\nTutaj chciałbym podkreślić coś, co powinno być dla nas dzisiaj lekcją. Otóż trzecim istotnym aspektem walki z chorobami zakaźnymi były wtedy szczepienia. Godlewski, mający olbrzymie doświadczenie w walce z chorobami zakaźnymi, jeszcze w czasie Wielkiej Wojny, działając w Komitecie Książęco-Biskupim, organizował ruchome kolumny sanitarne, odwszawialnie oraz (co najważniejsze) akcje szczepienne, obejmujące szerokie rzesze ludzi. Również jako NNK organizował masowe szczepienia, dzięki którym ograniczono zachorowalność na ospę, cholerę, dur brzuszny czy czerwonkę. Warto o tym pamiętać w kontekście dzisiejszych ruchów antyszczepionkowych.\nWspomniał Pan o roku 1920. To był okres wojny polsko-bolszewickiej. Gdy myślimy o ówczesnej służbie zdrowia, przed oczami mamy filmowe obrazki z dramatów wojennych. Masowo giną ludzie, a ratowanie życia odbywa się w spartańskich warunkach. Oczywiście dziś mamy nowoczesny sprzęt i leki, więc lekarze mogą skuteczniej i szybciej udzielać pierwszej pomocy, jednak praca na froncie zawsze wymaga poświęcenia i bohaterskiej postawy. Kto Pana zdaniem zapisał się w sposób szczególny na kartach historii? Lekarze? Siostry? Czerwony Krzyż? Czym ci ludzie się zasłużyli i mogą inspirować do dziś?\ni asystenci na obrazie Leona Wyczółkowskiego\nNie chciałbym z perspektywy stu lat wartościować ani oceniać wysiłku tych osób. Wydaje mi się, że trzeba raczej podkreślić ogromny wysiłek całego społeczeństwa, także w kontekście wojskowej służby zdrowia – od stojących na jej czele po ostatnią pielęgniarkę czy posługacza szpitalnego. Zwróćmy uwagę, że mundur założyli tak wielcy lekarze i uczeni jak sędziwy już wówczas Ludwik Rydygier (gen. por. WP, zmarły 25 czerwca 1920 r.), wspomniany wcześniej Maksymilian Rutkowski (gen. ppor.) i również wspomniany Ireneusz Wierzejewski (gen. ppor.). Wśród uczonych w mundurach wymienić można chociażby wybitnego bakteriologa Odona Bujwida (któremu w Wojsku Polskim przywrócono stopień pułkownika), znakomitego anatoma Edwarda Lotha, wielkiego neurologa Maksymiliana Rosego, twórcę polskiej urologii Tadeusza Pisarskiego czy znakomitego lekarza sądowego Jana Stanisława Olbrychta.\nPortret Odona Bujwida, pierwszego polskiego bakteriologa, pioniera higieny i profilaktyki.\nOprócz nich w wysiłek ratowania rannych i cierpiących włączyły się liczne środowiska. Zapomnianą dzisiaj organizacją jest – założony w trakcie I wojny światowej przez Helenę Paderewską – Polski Biały Krzyż. Po powstaniu Polskiego Czerwonego Krzyża obie instytucje wspólnie pomagały chorym i rannym żołnierzom. Dopiero w kwietniu 1920 r. doszło do podziału kompetencji między PCK i PBK. Odtąd PCK miało się zajmować wyłącznie pomocą rannym i chorym żołnierzom, a PBK – działać na rzecz zdrowych. Istniejące zaledwie od roku PCK też zrzeszało wiele niezwykłych osób. Świetnym przykładem jest pełniąca służbę pielęgniarską hrabina Maria Tarnowska, doświadczona sanitariuszka z czasów wojen bałkańskich i Wielkiej Wojny, a później pierwsza Polka odznaczona Medalem Florence Nightingale. Chęć pomocy rannym w okresie wojny z bolszewikami sprawiła, że na kurs pielęgniarstwa zapisała się maturzystka Hanna Chrzanowska, obecnie błogosławiona Kościoła katolickiego.\nJak wyglądały wtedy operacje? Ponownie przywołam filmowe kadry: żołnierz na stole operacyjnym zwija się z bólu, zapada przerażająca decyzja o amputacji, o sterylnych warunkach można tylko pomarzyć. Taka była rzeczywistość czy to stereotypowe myślenie?\nFilmowcy oddziałują na masową wyobraźnię i operują stereotypami. Lekarze i pozostały personel wojskowej służby zdrowia walczyli i walczą o życie rannych, ich celem nie jest zadawanie nikomu niepotrzebnego cierpienia ani narażanie chorych. W czasie I wojny światowej w toku walk wypracowano zasady postępowania z rannymi, które dały początek procedurom obowiązującym do dzisiaj. Zakładały one, że pomoc udzielana rannym na pierwszej linii, zaraz po zranieniu, powinna być ograniczona do minimum i przede wszystkim mieć na celu uratowanie życia oraz nałożenie pierwszego opatrunku. Rannych należało jak najszybciej ewakuować do placówek medycznych drugiego rzędu, zdolnych do wykonywania zabiegów chirurgicznych i sprawnie współpracujących ze specjalistycznymi szpitalami na zapleczu – potrzebnymi w najcięższych przypadkach.\nOczywiście była to wizja idealna. Zgodnie z przyjętymi w czerwcu 1920 r. etatami dywizja polskiej piechoty miała dysponować trzema szpitalami polowymi, kompanią sanitarną, zakładem dezynfekcyjnym i kolumną dezynfekcyjną. Z kolei dowódca frontu powinien dysponować szpitalem ewakuacyjnym, trzema czołówkami sanitarnymi kolejowymi, czterema pociągami szpitalnymi (w tym jednym zakaźnym), dwiema odwszawialniami, dwoma pociągami dezynfekcyjno-kąpielowymi, dwiema odkażalniami kolejowymi, dwiema kolumnami dezynfekcyjnymi, polową składnicą sanitarną, polowym laboratorium bakteriologicznym i oddziałem sanitarno-technicznym. Przypomina to znacznie bardziej nowoczesny szpital niż salę operacyjną pełną krwi i krzyczących z bólu rannych.\nPoradnia Przeciwgruźlicza i Przeciwjagliczna przy Powiatowym Ośrodku Zdrowia w Jarosławiu\nProblem stanowiły możliwości młodego państwa polskiego. Braki aprowizacyjne powodowały, że większość jednostek nie była w stanie zapewnić kompletnych etatów jednostek sanitarnych ani należycie ich wyekwipować. W rzeczywistości dywizja piechoty miała najczęściej jeden szpital polowy, a kompanie sanitarne początkowo w ogóle nie istniały – dopiero w sierpniu 1920 r. zaczęto je tworzyć. Dodatkowo warunki ciągłego odwrotu, w jakich działały polskie jednostki do czasu rozpoczęcia Bitwy Warszawskiej, nie wpływały dodatnio na opiekę nad rannymi. Nie tylko nie pozwalały rozwinąć stałych urządzeń sanitarnych, ale też często uniemożliwiały zebranie rannych czy prowadziły do zaniedbania higieny. Pułki, które dotarły pod Warszawę, wykorzystywały chwilę przerwy przed walką m.in. na kąpiel i odwszenie.\nW trakcie samej Bitwy Warszawskiej niewątpliwie najciężej mieli lekarze i personel jednostek będących najbliżej pierwszej linii walk – nierzadko znajdujący się pod ostrzałem i wręcz zalewani rannymi. Jak wspominał lekarz I batalionu 236 p.p., wielu rannych, którzy o własnych siłach nie mogli się ewakuować z Ossowa, zostało na polu walki, a jeden z sanitariuszy, przytłoczony sytuacją, doznał wstrząsu nerwowego.\nWszystko to, co powiedziałem, ma na celu pokazanie, że starano się pomóc rannym z wykorzystaniem wszelkich osiągnięć współczesnej nauki i bez przysparzania dodatkowych cierpień. Niemożność stworzenia odpowiednich warunków czy niedostatki w materiale sanitarnym były skutkiem dynamiki działań wojennych i – co chciałbym podkreślić – zdarzają się również dzisiaj.\nPoradnia sportowo-lekarska. Badanie czynnościowe układu oddechowego, ok. 1925 r.\nCzy stawianie szpitali polowych było standardem?\nOlbrzymim problemem (nieznanym w czasach I wojny światowej) była manewrowość działań wojennych, która niezmiernie utrudniała udzielanie pomocy medycznej. Po wycofaniu się z Kijowa Wojsko Polskie aż do Bitwy Warszawskiej działało w warunkach permanentnego odwrotu, ścigane przez niezmiernie ruchliwe jednostki Armii Czerwonej. To uniemożliwiało utworzenie sprawnie działającej sieci placówek medycznych. Co więcej, ewakuujący się Polacy często tracili tabory, w tym materiał sanitarny.\nW raportach i rozkazach dowództwa WP możemy znaleźć informacje o szpitalach, które znajdowały się zbyt daleko frontu i traciły kontakt z macierzystymi jednostkami. Problemem była również sprawna ewakuacja rannych, w szczególności wobec niedostatków sieci kolejowej i taboru, który został w znaczący sposób przetrzebiony przez zaborców.\nSkala przygotowania służby zdrowia, mimo pewnych niedociągnięć natury organizacyjnej, wydaje się imponująca. W sierpniu 1920 r. WP dysponowało zapasem 113 tys. miejsc szpitalnych dla rannych i chorych. Najwięcej miejsc zapewniał OG w Krakowie – około 24 tys. Jesienią 1920 r. istniało 61 szpitali polowych (z czego tylko dwa znalazły się w niewoli). Sprawnie zarządzano kolejową ewakuacją rannych. Wszystkie transporty z rannymi kierowano na warszawski Dworzec Wileński, gdzie urządzono stację zborną. Dezynfekcję prowadzono na Dworcu Brzeskim. Rannych w głąb kraju wywożono z Dworca Kaliskiego.\nPoradnia Przeciwgruźlicza PCK w Zakopanem, 1929 r.\nJakie warunki panowały w obozach jenieckich? Ludzie masowo umierali tam z głodu czy właśnie na choroby zakaźne? Na jaką pomoc medyczną mogli liczyć?\nNieodłącznie związana z problemem epidemii na ziemiach polskich pozostaje kwestia warunków w obozach jenieckich, zwłaszcza wobec oskarżeń – wysuwanych współcześnie przez Rosję – o rzekome wymordowanie w polskich obozach jenieckich około 60 tys. rosyjskich jeńców. Nie znajduje to jednak potwierdzenia w źródłach. Najwięcej jeńców, około 90 tys., pojawia się w polskich obozach jesienią 1920 r., po znaczących sukcesach naszej armii. Należy jeszcze doliczyć około 30 tys. żołnierzy (nierzadko z rodzinami) z formacji ludów dawnego cesarstwa rosyjskiego (Ukraińców, Białorusinów, Kozaków), którzy walczyli po stronie polskiej, a po zakończeniu działań wojennych schronili się na terenie Rzeczypospolitej, gdzie zostali internowani.\nWyniszczenie spowodowane przez działania wojenne i braki w zaopatrzeniu w podstawowe produkty niestety odbiły się na kondycji jeńców czy internowanych – lecz były to problemy trapiące całą ludność ówczesnej Polski: i wojskowych, i cywili, i jeńców. Dodatkowo utrata znacznej ilości materiału sanitarnego w czasie odwrotu armii polskiej, trwającego od maja do sierpnia 1920 r., spowodowała braki w zaopatrzeniu służby zdrowia.\nW obozach jenieckich pojawiło się wielu chorych na czerwonkę, tyfus, cholerę lub grypę, co przełożyło się na rosnącą liczbą zgonów. Dopiero w następnym roku udało się polskim władzom wojskowym opanować sytuację. Ogólną śmiertelność należy jednak oszacować na poziomie 16–18 tys. – szacunki podawane obecnie przez stronę rosyjską są znacząco zawyżone.\nPoradnia dla matek w Białej k. Bielska.


To, co wszyscy mówią na temat Bonus Przy Fortuna, wydaje się bezużyteczne, fatalnie i czemu – www.vintudejos.ro\nTo, co wszyscy mówią na temat Bonus Przy Fortuna, wydaje się bezużyteczne, fatalnie i czemu\nAcasa/polski bukmacher/To, co wszyscy mówią na temat Bonus Przy Fortuna, wydaje się bezużyteczne, fatalnie i czemu\nMy oczywiście sprawdziliśmy kody promocyjne, które mogą zwiększyć bonusy powitalne. Wyjątkowa promocja podbijająca wypłatę wraz z kuponu powróciła! Postaw warsztat AKO lub MAXIKOMBI (składającego się z min. trzech dowolnych wydarzeń z propozycje prematch bądź live) zbytnio min. 20 zł i dołącz do faceta bonus Happy Hours. Wyłącznie zakłady spośród oferty wirtualnych sportów nie łapią się w tejże akcji. Nie zaakceptować wolno też łączyć tego bonusu spośród Hitem Poranka, Superofertą i Zakładem Pewnym, ani używać z możności “Early Cash Out. Drugi z bonusów (a chociażby trzeci, jeśli podałeś w Fortunie kod) to nadprogram od depozytu i swoim wysokość sięga maksymalnie 2100 zł.\nJest to 1-a z ulubionych promocji graczy, którzy czerpią korzyści z warsztatów wzajemnych.\nInnymi słowy, że klient ma pozostawioną pełną swobodę.\nKupony otoczone promocją nie podlegają również wcześniejszej wypłacie wygranej – cashoutowi, to znaczy zamknięciu zakładu przed zakończeniem wszystkich zamieszczonych na nim zdarzeń.\nJednakże, gracze ciągle mają odnośnie do tego zastrzeżeń, a wszystko ze względu na fakt, że dzięki oficjalnej witrynie marki mało się w ten sposób pisze.\nPostanowiliśmy bliżej przyjrzeć się tej palecie, aby odparować na wątpliwość, czy system kodowania promocyjny Szczęście to dobry wybór na rzecz graczy.\nZakład bez ryzyka – bukmacher już w samym starcie daje naszej firmie okazję aż do wydatnego polepszenia stanu konta bankowego. Po dokonaniu pierwszej wpłaty, gracz być może obstawić pierwszy wytwórnia bez jakiegokolwiek bądź ryzyka. Jeżeli przegrasz, pieniążki zostaną zwrócone w postaci bonusu. Bukmacher stara się naturalnie urozmaicać własną ofertę promocyjną adresowaną służące do nowych odbiorców. Dzięki temu, przy każdym tygodniu pojawia się nowa kariera, która zezwoli Ci zagrać o większy zysk. Co szczególnie ważne, serwis stara się pamiętać na temat fanach wszelkich dyscyplin sportowych.\nW pozostałym roku firma na temat międzynarodowym w tej chwili statusie utworzyła holding Fortuna Group, który dziś jest potęgą przy regionie. Po skład holdingu wchodzą korporacji czeskie, słowackie, polskie, rumuńskie oraz chorwackie. W tych pięciu państwa obstawiający mają możliwość zawierania zakładów po Fortunie, jaka charakteryzuje się żółto-czarną kolorystyką i popularnym marka. Niezbędnego doświadczeń nabrano wcześniej w Czechach (już przy 2009 r. ) i na Słowacji. Bukmacher pojawił się na rynku internetowych warsztatów już przy styczniu 2012 r., bonus na start fortuna jako pierwszy legalny naszego kraju bukmacher.\nŚrodki trafią do depozytu po zatwierdzeniu przeze mnie przelewu i “przyklepaniu” całości przez bukmachera. Minimalna kwota, jaką jesteśmy wstanie wpłacić z wykorzystaniem internetowych narzędzi płatności to 1 złotych.\nFortuna Dzięki Telefon, Czyli Darmowa Program\nFortuna on-line to zakłady “na żywo”, aktualne efekty oraz transmisje meczów on-line w Szczęście TV. Zagadnienie to wolno rozumieć na dużo sposobów! Zakłady live po Fortunie należą do pierwszej ligi e-commerce, więc nie zaskakuje nas, że typerzy szukają Fortuny live. Bukmacher tenże ma sławę firmy, która świetnie sprawdza się w obstawianiu “na żywo”. Poza tym po Fortunie możemy sprawdzić też rezultaty live jak i również obejrzeć wiele meczy w niniejszym trybie. W rankingu bukmacherów – Szczęście zajmuje w każdej sytuacji wysokie obszar. Wśród użytkowników Zagranie zakłady Fortuna przez internet plasują się w TOP 3.\nLogo bukmachera widnieje po centralnej części trykotów meczowych zespołu, w materiałach zniżkowych oraz na stadionie.\nZ kolei jeżeli wygrasz, to kasa jest zdecydowana do wypłaty.\nRzuć okiem, co atrakcyjnego Fortuna nie licząc oferty powitalnej ma aż do zaoferowania klientom.\nJeśli wpiszesz przy zakładaniu konta kod promocyjny, dostaniesz 15 złotych więcej.\nTeraz możesz układać zakłady jak i również korzystać spośród oferty bukmachera.\nDla Polaków naturalnie na pierwotnym miejscu Ekstraklasa, 1-wszą. Liga jak i również Puchar Naszego kraju, ale też Premier League i zakłady na piłkę nożną Anglii aż do 5. Lig szkockich posiadamy 4, niemieckich i francuskich 3, a pozostałych na dwie albo symbolicznie na jednej. Zakłady bukmacherskie Los stanęły na wysokości zagadnienia i przygotowały solidną podaż na otrzymywanie zakładów po piłce nożnej. Tylko zatem, że nie musisz natychmiast weryfikować własnej tożsamości nie oznacza, iż możesz grać u bukmachera Fortuna wyjąwszy rejestracji! Konto tymczasowe zostanie ważne tylko przez 28 dni jak i również jego procedury są trochę ograniczone. Wymagasz wpłaty, żeby postawić pierwszy zakład, zbyt który zdołasz dostać cashback.\nTyle jak dużo wpłacimy, tyle dostaniemy – każda wpłata powyżej 2100 PLN oznacza otrzymanie 2100 PLN. Zakłady bukmacherskie Los przez wielu uznawane są jako najkorzystniejszy legalny bukmacher w Polsce. Jeśli chodzi o Fortune to mój pierwszy bukmacher w jakim rozpocząłem obstawiać za pośrednictwem 3 okres obstawiałem po punkcie naziemnym póżniej przeniosłem się na obstawianie online na portalu. Jeśli chodzi o punkty naziemne nigdy nie spotkałem się niemiłą obsługą. Kadra jak najbardziej na + dobra atmosfera, w każdej sytuacji służą wsparciem. Poza wspaniałym podwojeniem głównego depozytu wskazane jest założyć kartę bukmachera, dzięki czemu zyskacie 10 PLN do rozrywki.\nWszystkie wymienione na powyższej liście metody płatności są bezzwłoczne. Wymień je w sklepiku gracza dzięki darmowy wytwórnia 20 zł. Osoby posiadające rachunek rozliczeniowy w Fortunie mogą na stronie internetowej stawiać zakłady przedmeczowe oraz dzięki żywo. W przypadku tych drugich dostępne będą transmisje meczów za darmo a także liczne dane statystyczne przydatne obok obstawianiu.\nBy primaria|2022-03-25T04:20:26+02:00martie 21st, 2022|polski bukmacher|0 Comentarii


Tomasz Greniuch: Zgrupowanie Oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych „Bartek” – Niezależna Gazeta Obywatelska nie tylko w Opolu\nDziałalność ZO NSZ „Bartek” nierozerwalnie łączy się z osobą Henryka Flame (1918-1947), przedwojennego harcerza, instruktora narciarskiego, podoficera lotnictwa. Henryk Flam w kampanii wrześniowej walczył w 123 eskadrze myśliwskiej w elitarnej Brygadzie Pościgowej broniącej nieba nad Warszawą. W okresie okupacji niemieckiej był założycielem i komendantem lokalnej organizacji dywersyjno-sabotażowej o kryptonimie H.A.K. podporządkowanej Armii Krajowej. Zagrożony dekonspiracją, na przełomie 1943/1944 uciekł do lasu przyłączając się do oddziału leśnego AK, przyjmując pseudonim „Grot”. W pierwszej połowie 1944 r. oddział rozpadł się na dwa niezależne oddziały, komendę jednego z nich objął Flame. Grupa „Grota” zachowała organizacyjną samodzielność wykonując akcje aprowizacyjne i represyjne na miejscowych volksdeutschach. Oddział „Grota” w szczytowym okresie działalności liczył sobie około 15 partyzantów. W październiku 1944 r. oddziałem Flamego zainteresowali się przedstawiciele Komendy Okręgu Krakowskiego NSZ, kpt. Franciszek Wąs ps. „Warmiński”, szef wydziału I organizacyjnego i kpt. Jerzy Wojciechowski „Om” przeznaczony do objęcia funkcji szefa PAS na nowym terenie. Obaj oficerowie wyjechali na Śląsk Cieszyński z misją utworzenia na tych terenach nowego okręgu NSZ. Grupa „Grota” w pełni podporządkowała się władzom NSZ i już 28 października większość partyzantów „Grota” została zaprzysiężona na żołnierzy tej formacji.\nW planach NSZ oddział Flamego miał zostać przekształcony w elitarne, kadrowe drużyny Pogotowia Akcji Specjalnej wykonując ściśle zaplanowane przez lokalną Komendę Okręgu NSZ akcje o charakterze aprowizacyjnym, sabotażowo-dywersyjnym i akcje likwidacyjne gorliwych funkcjonariuszy nowej władzy. Gdy na początku 1945 r. na Śląsku Cieszyńskim toczyły się walki frontowe, oddział „Grota”, na rozkaz zwierzchników z NSZ, atakował wycofujących się Niemców, zdobywając na nich broń i zaopatrzenie, niezbędne do kontynuowania walki z nowym okupantem. Dnia 12 lutego 1945 r. wojska Armii Czerwonej wkroczyły do Czechowic-Dziedzic wyzwalając z pod okupacji niemieckiej obszary będące terenem operacyjnym oddziału Flamego. W nowej rzeczywistości, Kierownictwo NSZ wykorzystując fakt formowania się dopiero „władzy ludowej” na „wyzwolonych” trenach, skierowało grupę Flamego do zorganizowania posterunku Milicji Obywatelskiej w Czechowicach-Dziedzicach. W ten sposób NSZ zamierzało zinfiltrować i zdezorganizować od wewnątrz narzuconą przez ZSRR władzę.\nHenryk Flame był komendantem I Komisariatu MO w Czechowicach-Dziedzicach od 12 lutego do początku maja 1945 r. W okresie tym podległy mu komisariat w pełni obsadzony został zaufanymi ludźmi. Gromadzona była broń i inne środki potrzebne do zbrojnego wystąpienia przeciw komunistom. Flame również z podległymi sobie ludźmi destabilizował pracę instalowania „nowej władzy” na terenie działalności komisariatu.\nNa początku maja 1945 r., na rozkaz dowództwa NSZ, Flame ze swoimi ludźmi z Komisariatu z MO, w obliczu dekonspiracji, ewakuował się w pobliskie góry. W tym czasie w pobliskich Katowicach została powołana do życia nowa struktura terenowa NSZ, Okręg Śląsko-Cieszyński, który otrzymał numer siódmy. W nowej strukturze 30 osobowy oddział Flamego, który przyjął pseudonim „Bartek”, stał się główną siłą zbrojną Okręgu a jednocześnie zalążkiem planowanych, kadrowych drużyn Pogotowia Akcji Specjalnej (PAS). Z ramienia VII Okręgu szefem PAS został doświadczony oficer NSZ Jerzy Wojciechowski „Om” „Jerzy” (1909-1949), który stał się jednocześnie bezpośrednim przełożonym „Bartka”. Po ewakuacji z posterunku MO na początku maja 1945 roku grupa „Bartka” (6 osób) udała się do Górnego Lasu (obecnie dzielnica Czechowic-Dziedzic), gdzie połączyła się z lokalnymi sympatykami NSZ w liczbie około 20 miejscowych chłopców. W ten sposób powstał 30 osobowy oddział, który Flame podzielił na dwa pododdziały. Nad jednym objął dowództwo osobiście (10 os.), a drugi oddał pod dowództwo Jana Przwoźnika ps. „Ryś” (1923 – 1946), swojego przyjaciela i powiernika. Do końca września oba oddziały operowały samodzielnie, jednak z początkiem października Flame zarządził ogólną koncentrację na Baraniej Górze, najwyższym, mocno zalesionym i niedostępnym masywie górskim Beskidu Śląskiego. Tam, w jednym ze schronisk położonych na zboczu Baraniej Góry, zgromadziło się około 40 partyzantów, stanowiących kadrę przyszłego zgrupowania, których „Bartek” postanowił podzielić na kilka mniejszych oddziałów, przyszłych drużyn PAS według zaleceń Jerzego Wojciechowskiego, bezpośredniego przełożonego „Bartka” z dowództwa VII Okręgu NSZ. Flame podjął kluczowe dla dalszej działalności zbrojnej decyzje, które zaowocowały utworzeniem w niedalekiej przyszłości, wbrew decyzjom Komendy NSZ, największego na Śląsku Zgrupowania Oddziałów.\nW wyniku posunięć kadrowych powstało pięć drużyn bojowych tzw. bojówek liczących sobie przeciętnie 5 żołnierzy. Były to małe a przez to mobilne i łatwe w aprowizacji pododdziały, które swoim zasięgiem objęły teren północnej części Śląska Cieszyńskiego.\nSam „Bartek” objął dowództwo główne i powołał sztab, który przedstawiał się następująco:\nHenryk Flame ps. „Bartek” – dowódca\nJan Przewoźnik ps. „Ryś” – zastępca dowódcy\nJózef Madej ps. „Sęp” – odpowiedzialny za PAS\nFerdynand Wiśniowski ps. „Ferdek” – rezydent Wojciechowskiego\nStałą bazą Sztabu stał się masyw Baraniej Góry, na którego gęsto zalesionych zboczach wybudowano zamaskowane szałasy i ziemianki. Kadra korzystała również ze schronisk, położonych w masywie Baraniej Góry, których właściciele ściśle współpracowali z „Bartkiem”. Sztab, za sprawą łączników, miał stały kontakt z Jerzym Wojciechowskim ps. „Om”, który rezydował w Bielsku-Białej i koordynował poczynania „Bartka” z ramienia VII Okręgu NSZ z siedzibą w Katowicach.\nKurierzy VII Okręgu utrzymywali również stałą łączność z zagranicznymi ośrodkami NSZ w Monachium, z dowództwem Brygady Świętokrzyskiej i w Regensburgu, z Kierownictwem Organizacji Polskiej, sprawującym faktyczne zwierzchnictwo nad NSZ.\nPoczątkowy okres od maja 1945 r. do października 1945 r. był czasem operowania 20 osobowego oddziału pod dowództwem Jana Przewoźnika „Rysia”. Jego celem było przede wszystkim zdobycie broni i amunicji na uzbrojenie kolejnych partyzantów. Stąd też wykonywano starannie zaplanowane akcje na gminne posterunki MO i placówki UB zwane w nomenklaturze partyzanckiej „rozbiciem” czyli opanowaniem posterunku zwykle poprzedzone wywiadem nastawionym głównie na liczebność załogi, wówczas, zwykle nocą, większy liczebnie oddział partyzancki głównie poprzez podstęp i zaskoczenie starał się wejść do budynku i rozbroić znajdujących się w nim funkcjonariuszy, dzięki czemu unikano zwykle strzelaniny i niepotrzebnych ofiar.\nPierwszą akcją było rozbicie posterunku MO i placówki UB w Zabrzegu przez oddział dowodzony przez Jana Przewoźnika „Rysia” 13 maja 1945 r. Zabito wówczas gminnego referenta UB Stanisława Markiela. Była to pierwsza ofiara rozpoczynających dopiero działalność oddziałów NSZ na Śląsku Cieszyńskim. Była to ofiara przypadkowa, referent UB zaskoczył bowiem partyzantów i pierwszy wyciągnął broń. Celem akcji było zdobycie broni i amunicji. Kolejne akcje miały podobny charakter i miały na celu główni dozbrojenie partyzantów.\nNajbardziej spektakularną akcją, która przyniosła największą zdobycz było w omawianym okresie rozbrojenie magazynów Rejonowej Komisji Uzupełnień w Pszczynie przez tamtejszą drużynę PAS, co nastąpiło 17 lipca 1945 r. Wówczas łupem grupy NSZ padło 15 karabinów, 1 ręczny karabin maszynowy i dwie skrzynie amunicji. Całość trafiła na Baranią Górę. Ze wszystkich tych akcji partyzanci przynosili „Bartkowi” broń i amunicję, dzięki czemu na październikowej koncentracji mógł dowódca dobrze uzbroić swoich podkomendnych, których miał wówczas pod swoimi rozkazami około 40.\nKolejny kluczowy okres w działalności grup NSZ rozpoczął się z chwilą zejścia w doliny 5 drużyn bojowych ostrzelanych już partyzantów, których teren operacyjny obejmował północno zachodnią część Śląska Cieszyńskiego. Zadaniem grup było dalsze dozbrojenie jak również aprowizacja polegająca na rekwirowaniu towarów spożywczych, funduszy jak i żywego inwentarza potrzebnego na przetrwanie zbliżającej się zimy, która w rejonach górskich masywu Baraniej Góry zaczynała się już w listopadzie.\nNależy podkreślić, że tego typu rekwizycje były przeprowadzane wyłącznie wśród gospodarzy sprzyjających komunistom, członkach Polskiej Partii Robotniczej (PPR) lub byłych volksdeutschach oraz spółdzielniach i gospodarstwach administrowanych przez władzę. Każdy pobrany przez partyzantów towar był kwitowany odpowiednim zaświadczeniem podpisywanym przez grupowego. Zaświadczenia o konfiskacie towarów na rzecz organizacji Narodowe Siły Zbrojne wydawali wszyscy grupowi podlegli „Bartkowi”, przy czym zawsze rekwirowano towar niezbędny grupie do przetrwania. Całość skonfiskowanych towarów przekazywano „Bartkowi” i dopiero on rozdzielał go między grupy według potrzeb. Każde nadużycie, jak zatajenie zarekwirowanych towarów przed „Bartkiem”, konfiskata rzeczy zbędnych czy nie wydanie zaświadczenia za zabrany towar było traktowane przez przełożonych jako kradzież i surowo karane.\nPor. Antoni Biegun "Sztubak"\nW październiku 1945 r. podporządkował się Bartkowi działający do tej pory samodzielnie oddział partyzancki dowodzony przez Antoniego Bieguna „Sztubaka”, operujący na pograniczu Śląska Cieszyńskiego i Zachodniej Małopolski z kwaterami w górach Beskidu Żywieckiego. Liczący sobie ponad 40 dobrze uzbrojonych partyzantów „Sztubak” zachował jednak względną samodzielność co objawiało się choć by w oficjalnej nazwie jego grupy: Samodzielny Oddział im „Szarego”. W ten sposób na przełomie października i listopada 1945 roku Bartek miał pod swoimi rozkazami przeszło 150 partyzantów zorganizowanych w 6 grupach bojowych kontrolujących wsie i miasteczka położone w dolinach Beskidu Śląskiego i Żywieckiego. Ten niekontrolowany napływ partyzantów do grup podporządkowanych Bartkowi, które zamiast stać się małymi drużynami PAS rozrosły się w 20-30 osobowe oddziały, kłóciły się z koncepcją dowództwa NSZ, które dążyło do tzw. rozładowania lasów. Tak duża liczba partyzantów na małym stosunkowo obszarze wzbudziła szczególną uwagę lokalnych władz bezpieczeństwa, które z początkiem listopada rozpoczęły regularne obławy na partyzantów. Pierwszym ich sukcesem było ujęcie w pierwszych dniach listopada członków grupy bojowej pod dowództwem Rudolfa Niesytko „Ignaca”. Od tego czasu specjalnie tworzone improwizowane grupy operacyjne połączonych sił UB, MO i KBW rozpoczęły swoją działalność. Na szczęście był to już okres zimowy i Bartek postanowił większość partyzantów rozpuścić na kwatery położone w dolinach, zostawiając jedynie nielicznych pod bronią w niedostępnych masywach górskich. W tym czasie siły rządowe nie miały szans na zinfiltrowanie środowiska w którym przebywali partyzanci. Było to szczególne środowisko. Śląsk Cieszyński był historyczną wspólnotą łączącą swoich mieszkańców, twardych górali, tzw. „tutejszych”, których okupant na siłę chciał wcielić do narodu niemieckiego nadając odgórnie, urzędowo obywatelstwo III kategorii, a przybyli na ich miejsce komuniści postanowili zniszczyć ich tożsamość i kulturę unifikując z resztą kraju, znosząc historyczną nazwę Śląsk Cieszyński a na jej miejsce wprowadzając sztuczną i obcą nazwę Podbeskidzie. Nauczeni doświadczeniem „tutejsi” byli nieufni w stosunku do „obcych”, za których uważali komunistów. Tworzyli zamknięty krąg w którym żyli. Właśnie z takich nieufnych, zamkniętych w sobie górali rekrutowali się partyzanci „Bartka”, mający w każdej wsi oparcie, bo byli u siebie. Całe rodziny zaangażowane były w działalność partyzantów. Bracia i mężowie byli w „lesie”, siostry i żony pełniły funkcję łączniczek a rodzice kwaterowali żołnierzy NSZ. Taki układ zapewniał w najwyższym stopniu bezpieczeństwo tworząc zamknięty krąg niedostępny obcym. Można śmiało powiedzieć, że rodzinne więzy łączyły partyzantów ze społeczeństwem i zapewniały im przetrwanie.\nZe względów bezpieczeństwa grupy NSZ operowały przeważnie nocą i w razie przypadkowego spotkania z inną grupą w celu uniknięcia nieporozumień było podawane hasło: „pat” i pseudonim grupowego, odzewem było hasło „patachon”. Hasła te były kilkukrotnie zmieniane przy kolejnych koncentracjach. W terenie grupowi posługiwali się gwizdkami, wygrywając na nich melodię: „Bo w partyzantce nie jest źle”, odpowiedzią była melodia „nie szumcie wierzby nam”. W ten sposób obcy zawsze był wykrywany.\nSam „Bartek” nie podawał swoim podwładnym miejsca aktualnego obozowania w obawie przed ewentualną wsypą co jakiś czas zmieniając miejsce zakwaterowanie na zboczach Baraniej Góry, których miał kilka. Okres zimowania rozpoczął się już w listopadzie 1945 r. a zakończył dopiero w kwietniu roku następnego. Był to z jednej strony okres zmniejszonej do niezbędnego minimum akcji partyzanckiej, jednak z drugiej strony był to czas wytężonej pracy organizacyjnej, werbunkowej i szkoleniowej. „Bartek” chciał żeby na wiosnę do walki z komunistami weszła sprawnie działająca wojskowa struktura. Przed rozpuszczeniem swoich ludzi na zimowe kwatery nakazał grupowym na zwiększenie stanów osobowych i położenie nacisku na szkolenie, zwłaszcza w zakresie obsługi bronią. Zdecydowana większość partyzantów byli to młodzi 17-20 letni chłopcy, którzy wcześniej nie mieli styczności z bronią a tym bardziej z regularnym wojskiem. W większości przypadków decydowali się na partyzantkę ponieważ nie załapali się na walkę z okupantem niemieckim gdyż byli wówczas za młodzi i właśnie teraz chcieli sobie powetować tą stratę. Były to często tragiczne wybory.\nParadoksalnie w pierwszych miesiącach działalności więcej partyzantów zginęła w wyniku postrzału z własnej lub kolegi broni w trakcie nieumiejętnego obchodzenia się z nią niż w wyniku starć z siłami rządowymi. Dlatego też „Bartek”, przedwojenny podoficer, przede wszystkim postanowił wpoić swoim podkomendnym wojskową dyscyplinę i wyszkolenie. Również wygląd zewnętrzny grał bardzo ważną rolę. „Bartek” postanowił umundurować swoich partyzantów, żeby wyglądali jak regularne wojsko. Szczególnym wzięciem cieszyły się mundury pochodzące z Armii Andersa, które partyzanci „Bartka” rekwirowali u repatriantów z Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. „Bartek” dopiął swego i wkrótce umundurowanie przeciętnego partyzanta przedstawiało się następująco: Kurtka wzoru angielskiego, na lewym ramieniu Orzeł Biały na czerwonym tle z koroną, powyżej napis NSZ, poniżej naszywki Orła znajdowała się wyszyta nazwa grupy np. „Śmiertelnych” lub „Burza”, na lewym naramienniku naszyta była czarna plakietka, co oznaczało przynależność do grupy wypadowej na doliny. Następnie patki czarne na których wyszyta była zielona choinka co symbolizowało że partyzanci są leśnym wojskiem. Na lewej piersi lub na szyi partyzanci nosili ryngraf z Matką Boską z Orłem Polskim z koroną (ryngrafy były dostarczane „Bartkowi” przez specjalnych kurierów, którzy udawali się jako pielgrzymi na Jasną Górę, ryngrafy były wręczane każdemu partyzantowi po przysiędze złożonej na wierność NSZ). Noszone były dystynkcje wojskowe. Spodnie były długie, częściowo bryczesy, na głowie partyzanci nosili czapki polówki lub angielskie czarne berety.\nks. Rudolf Marszałek ps. „Opoka"\nZ początkiem kwietnia 1946 r., gdy grupowi przybyli ze swymi partyzantami w umówione górskie kwatery, „Bartek” z satysfakcją odnotował w niektórych oddziałach wzrost liczbowy nawet o 100 % oraz kompletne umundurowanie i uzbrojenie żołnierzy, które u przeciętnego partyzanta składało się na broń krótką, zwykle systemu TT lub Parabelum oraz karabin maszynowy zwykle rosyjska PPSZ oraz granat produkcji rosyjskiej. W górskich kwaterach rozciągających się od Beskidu Śląskiego po Beskid Żywiecki zgromadziło się w sumie około 300 partyzantów zorganizowanych w 9 dużych oddziałach podzielonych na sekcje odpowiadające drużynom w tym elitarny 15 osobowy pluton „Śmiertelnych” dowodzony przez niespełna 20 letniego Zdzisława Kraus ps „Andrus”, który specjalizował się w wykonywaniu wyroków śmierci, 40 osobowa kompania „Burza” a także pluton wartowniczy „Bartka” stale kwaterujący w masywie Baraniej Góry strzegąc obozowiska Kwatery Głównej „Bartka”, w której przebywał sztab oraz służby kwatermistrzowskie, kucharze, łącznicy, pomoc medyczna a także kapelan zgrupowania ks. Rudolf Marszałek ps. „Opoka”, w sumie 47 osób. Największym liczebnie oddziałem pozostawał nadal Samodzielny Oddział im. „Szarego” liczący sobie 60 partyzantów. Do sztabu dokooptowano Józefa Kołodzieja ps. „Wichura” byłego grupowego, który w stopniu porucznika został szefem propagandy i informacji zgrupowania, redagując antyrządowe ulotki i grafiki, rozprowadzane później przy okazji referendum z 30 czerwca 1946 r.\nTak znaczny sukces organizacyjny skłonił „Bartka” do zademonstrowania władzy ludowej swojej siły. W dniach 1-3 maja 1946 r. zarządził koncentrację wszystkich oddziałów w jednym ze swoich obozowisk nieopodal schroniska powyżej Wisły. Zgromadzili się tam wszyscy dowódcy grup i ponad 200 partyzantów. Najważniejszym elementem koncentracji i jej podsumowaniem była zarządzona na dzień 3 maja defilada przez centrum Wisły ponad 70 partyzantów których na centralnym placu miasteczka przyjął sam „Bartek” wygłaszając patriotyczną przemowę.\nPor. Józef Kołodziej ps. "Wichura"\nPozostali partyzanci w tym cały 60 osobowy oddział Sztubaka stanowili ubezpieczenie na drogach prowadzących do Wisły. Była to sprawnie przeprowadzona na wzór wojskowy operacja, która na kilka godzin odcięła od świata znany kurort wypoczynkowy. W tym czasie miejscowy posterunek MO został od wewnątrz zabarykadowany przez wystraszonych funkcjonariuszy. Kolejna koncentracja była zarządzona na dzień 15 sierpnia 1946 r. również na stokach Baraniej Góry i związana była z przyjazdem z Monachium kuriera NSZ ks. Marszałka, który przywiózł „Bartkowi” nominację na kapitana a jego zastępcom na poruczników. Wówczas powstał również pomysł przerzucenia partyzantów „Bartka” do strefy Anglosaskiej. Był to już czas, gdy UB w pełni kontrolował kierownictwo VII Okręgu NSZ, któremu podlegał „Bartek”, a także drogi przerzutowe na zachód, a niczego nieświadomy ks. Marszałek był narzędziem UB w grze operacyjnej mającej na celu dotarcie do „Bartka” a tym samym rozbicie jego zgrupowania. Jednak zanim to nastąpiło oddziały podporządkowane „Bartkowi” wprost paraliżowały władzę komunistyczną w regionie nie pozwalając na rozwój lokalnych struktur PPR. Obok akcji aprowizacyjnych „Bartek” rozpoczął także akcje likwidacyjne. Likwidowani byli wyłącznie funkcjonariusze UB i ich świadomi współpracownicy oraz członkowie PPR i ZWM. „Bartek” zabronił likwidacji funkcjonariuszy MO twierdząc, że nie są oni świadomymi komunistami. Każdy wyrok śmierci poprzedzał dokładny wywiad i dopiero gdy udowodniono bezsporną winę badanego wówczas rozkazem „Bartka” osoba taka była likwidowana. Wyroki śmierci na rozkaz „Bartka” wykonywał gł. wspomniany już pluton „Śmiertelnych”, który wykonał w sumie 10 takich wyroków. Źródła komunistyczne podają, że w sumie ofiarą wyroków śmierci wydawanych przez „Bartka” lub jego grupowych padło ponad 60 osób. Do liczny tej doliczono również ofiary przypadkowe, których nie można było uniknąć w napiętych sytuacjach a także 8 milicjantów którzy zostali rozstrzelani przez partyzantów w odwet za zabicie ich dowódcy Edwarda Biesioka „Edka” w dniu 13 maja 1946 r. w czasie obławy.\nSiły bezpieczeństwa nie potrafiące dotrzymać partyzantom pola w walce bezpośredniej postanowiły rozbić go, infiltrując jego środowisko i wprowadzając zakonspirowanych agentów do jego struktur.\nKilkumiesięczna gra operacyjna UB, której ofiarą już w październiku 1945 r. padło dowództwo VII Okręgu NSZ, a w styczniu 1946 r. drogi przerzutowe z centralą NSZ w Monachium i Regensburgu sprawiły, że „Bartek” i jego sztab zostali odcięci od swoich zwierzchników z NSZ i szczelnie otoczeni ubecką agenturą. W sierpniu 1946 r. ostatni kurier z zachodu ks. Marszałek był pod pełną kontrolą UB i nieświadomie podsunął im plan rozbicia zgrupowania pod pozorem przerzucenia go do strefy anglosaskiej. W ten sposób rozpoczęła się właściwa faza rozpracowania i do gry wszedł główny architekt ubeckiej prowokacji Henryk Wendrowski ps. „Lawina” podający się za przedstawiciela władz NSZ. Prowokacja miała na celu wywiezienie wszystkich partyzantów na placówki UB zlokalizowane na Opolszczyźnie i tam nieświadomych partyzantów miano fizycznie zlikwidować. Prowokacja przeszła do historii pod nazwą Operacja Lawina. W sumie w wywieziono i zlikwidowano co najmniej 167 partyzantów w trzech etapach między 5 a 25 września 1946 r.\nMiejsca kaźni partyzantów zlokalizowano w okolicach poniemieckiego lotniska pod Starym Grodkowem oraz na polanie Hubertus opodal wsi Barut – oba miejsca na Opolszczyźnie.\nSam „Bartek”, mający udać się w czwartym, ostatnim transporcie, uniknął losu swoich podkomendnych. W ostatniej chwili wstrzymał transport pod wpływem zeznań jedynego uratowanego partyzanta, któremu udało się dotrzeć na Baranią Górę Andrzeja Bujaka ps. „Jędrek”.\nTragiczny finał operacji Lawina z końcem września 1946 r. zakończył najbardziej aktywny okres działalności zgrupowania, które zdziesiątkowane, przeszło do defensywy unikając coraz to skuteczniejszych obław UB. Na początku października 1946 r. grupy podległe „Bartkowi” liczyły sobie już tylko około 70 partyzantów w tym większość z grupie „Sztubaka”, który do końca pozostał nieufny w stosunku do rzekomych wysłanników z zachodu i tym samym ocalił najwięcej podkomendnych. Nie naruszony stan zachował również oddział ppor. Stanisława Kopika „Zemsty”, który z grupą około 20 żołnierzy LWP zdezerterował z placówki wojskowej w Rajczy i przyłączył się do NSZ dopiero w sierpniu 1946 r. zachowując względną autonomię. Do końca, działalność zgrupowania „Bartka”, którą otworzyła zarządzona na dzień 22 lutego 1947 r. amnestia, charakteryzowała się już tylko walką o przetrwanie, zwłaszcza, że partyzanci nie przygotowali się dostatecznie do zbliżającej się zimy, którą Flame z najbliższym otoczeniem spędził w obozowiskach Baraniej Góry.\nNawet w wigilię Bożego Narodzenia „Bartek”, w ogniu karabinów, musiał pośpiesznie opuszczać zajmowaną ziemiankę przed obławą sił rządowych. 22 lutego 1947 r. po konsultacji ze „Sztubakiem”, „Bartek” dał swoim podkomendnym wolną rękę w ujawieniu się. Sam ujawnił się 11 marca 1947 r. w Cieszynie.\nBroni nie złożył „Zemsta”, który jeszcze do maja 1947 r. kontynuował walkę z komunistami. Po zdziesiątkowaniu jego oddziału przez mnożące się obławy UB nie widząc szans dalszej walki wyjechał na Ziemie Odzyskane, gdzie latem 1948 r. został aresztowany przez UB i zamordowany wypchnięty przez okno z 2 piętra budynku WUBP w Warszawie. Dowódca zgrupowania Henryk Flame „Bartek” został zamordowany przez milicjanta Rudolfa Dadaka w dniu 1 grudnia 1947 r. Był to wynik kolejnej ubeckiej prowokacji. W ten sposób władza ludowa po cichu likwidowała swoich przeciwników. Jeszcze przez długie lata ocaleni w wyniku amnestii partyzanci „Bartka” byli więzieni pod byle pretekstem przez UB.\nOstatnimi epigonami zgrupowania „Bartka” byli Jan Filary ps Lis i Władysław Szczotka ps „Orlik”. Osamotnieni, zaszczuci zostali zamordowani 24 listopada 1950 r. otoczeni przez Grupę Operacyjną UB w domu w Kamesznicy zdradzeni przez swojego kolegę, który okazał się agentem UB ps. „Celnik”.\nTekst ten został wygłoszony przez Autora w Lublinie 8 marca 2010 r. na konferencji „Moralni zwycięzcy – wyklęci żołnierze”.\nTomasz Greniuch (ur.1982) jest absolwentem historii Uniwersytetu Opolskiego, doktorantem Katolickiego Uniwersytetu Opolskiego, pasjonatem i badaczem historii Polskiego podziemia niepodległościowego po roku 1944. Jest autorem książki „Król Podbeskidzia”, a także wielu artykułów publicystycznych. Działa w ruchu narodowo-katolickim – jest kierownikiem opolskiej brygady ONR.\nHistoria NSZ, Tomasz Greniuch, Żołnierze Wyklęci\n1 marca 2011, 23:47 | ID: d19c96a1 | #1\nBardzo potrzbny tekst. Pozdrawiam\n2 marca 2011, 08:29 | ID: 8a26d8a0 | #2\n„Ponieważ żyli prawem wilkia, historia o Nich głucho milczy”.\nCzy opolskie MZK musi współpracować z sektami?Zaniepokojenie Kłosowskiego po wizycie lidera RAŚ w Opolu


Jak wykonać zabezpieczyć lakier? - LogoNet\nWielu kierowców zastanawia się nad tym jak odpowiednio zabezpieczyć znajdujący się na samochodzie lakier. Jest to istotne gdyż pozwala na jego ochronę przed zniszczeniami spowodowanymi między innymi przez korozję czy niekorzystne warunki atmosferyczne. Dlatego też warto dokładnie poszukać zakładu lakierniczego jaki ma w swojej ofercie takie prace.\nWłaściwe zabezpieczenie – fachowe wykonanie\nChcąc w taki właśnie sposób zabezpieczyć lakier na swoim aucie warto dokładnie zastanowić się nad tym komu powinniśmy zlecić wykonanie tego zadania. Po zgłoszeniu się do specjalistycznego zakładu lakierniczego jaki zajmuje się takimi pracami. Jego pracownik dokładnie obejrzy nasz samochód co pozwoli mu na określenie tego jak powinno zostać to wykonane. Profesjonalne zabezpieczenie lakieru polega na nałożeniu specjalnej powłoki jaka stanowi bardzo skuteczną ochronę przed różnymi czynnikami jakie mogą negatywnie wpłynąć na ogólny wygląd i stan lakieru znajdującego się na samochodzie. Następnie zostaniemy poinformowani o tym jaka dokładnie technika zostanie zastosowana do wykonania naszego zlecenia. Wszystko to na pewno spowoduje, że osiągniemy odpowiedni dla siebie efekt jaki nada całemu autu estetycznego wyglądu. Czas wykonania takiego zlecenia to zazwyczaj kilka dni po czym zostanie nam wystawiony certyfikat potwierdzający, że wszystkie prace zostały wykonane z największą precyzją jaka pozwoli uzyskać odpowiedni efekt końcowy co sprawi, iż nasz samochód będzie wyglądać jak nowy.\nWykonanie takich prac wymaga zwracania uwagi na wiele aspektów od jakich zależy czy uda nam się uzyskać oczekiwany efekt końcowy. Warto zapytać jakich kosmetyków powinniśmy używać do mycia auta tak aby nie doprowadzić do naruszenia powłoki jaka została nałożona na lakier.


Świąteczna moda z kultowych filmów! Zobacz jakie modowe trendy przejęłyśmy z hitów na Boże Narodzenie | Party.pl\nBożonarodzeniowy sweterek z "Bridget Jones" albo czerwony płaszczyk Nathalie z "To właśnie miłość" – te modowe hity zeszły na ulicę wprost z kinowego ekranu! Zobacz, gdzie możesz je kupić i z czym je zestawiać.\nŚwiąteczny sweterek Marka Darcy’ego\nSweterki z reniferem albo Mikołajem to najgorętszy świąteczny trend! Uwielbiamy je nie tylko za to, że przypominają nam kultową scenę, kiedy Bridget po raz pierwszy spotyka się w filmie z Markiem Darcym, lecz także za to, że pozwalają nam na odrobinę humoru i dystansu wobec samych siebie.\nJak je nosić? Najlepiej konsekwentnie na luzie – w zestawieniu z dżinsami albo ciepłą spódniczką przed kolano. I oczywiście najważniejsze: sweter z bożonarodzeniowymi motywami kupujemy też dla naszego ukochanego!\nDamski sweter z bałwankiem, C&A, cena: 59,90 zł; sweter z Mikołajem i reniferem, C&A, cena: 59,90 zł; sweter z Mikołajem, C&A, cena: 59,90 zł; sweter z pingwinkami, C&A, cena: 59,90 zł; męski sweter z reniferem, C&A, cena: 59,90 zł.\nCzerwony płaszczyk Nathalie z "To właśnie miłość"\nW pięknookiej Nathalie (Martine McCutcheon) zakochał się sam premier Anglii (w tej roli nasz ulubiony Hugh Grant), my za to zakochałyśmy się od pierwszego wejrzenia w jej czerwonym płaszczyku i zestawionymi z nim eleganckimi czarnymi spodniami.\nPoza skórzanymi spodniami, świetnie do czerwonego płaszczyka pasuje ołówkowa spódnica do kolan i krótkie rękawiczki. Taki bezpretensjonalny, elegancki look jest idealny nie tylko na Święta, ale i po Świętach.\nRękawiczki, C&A, cena: 79 zł; spódnica boucle, C&A, cena: 129 zł; spodnie, C&A, cena: 79 zł; szal, C&A, cena: 59 zł, wełniany płaszczyk, C&A.\nRozkloszowana sukienka Doris z "Listów do M"\nChociaż w kinach rekordy biją "Listy do M 3" to my na święta i tak wrócimy do kultowej pierwszej części – między innymi ze względu na słodką Doris w jej aksamitnej czerwonej sukience śnieżynki.\nRozkloszowany krój sukienki w stylu Fit & Flare podbił nasze serca i nic w tym dziwnego, bo jest wyjątkowo przyjazny dla kobiecej figury. Dzięki niemu łatwo podkreślisz talię i ukryjesz zbyt masywne uda.\nSukienka z przezroczystymi wstawkami, C&A, cena: 269 zł; czerwona sukienka Fit & Flare, C&A, cena: 99 zł; odświętna sukienka z kokardą, C&A, cena: 249 zł; aksamitna sukienka, C&A, cena: 129 zł.\nCzapka z pomponem Kevina\nBez Kevina nie ma Świąt, a bez jego czapki z pomponem nie ma w tym roku modnego dziecka! Chociaż "Kevin..." w tym roku kończy już... 27 lat (tak, nam też trudno uwierzyć, że premierę miał w 1990 r.!), to nadal nas śmieszy i cieszy – dlatego w tym roku ubieramy nasze maluchy w podobnym, nonszalanckim stylu!\nLuzacka czapka z pomponem, bluza z napisem, supermodna kurtka bomberka albo piżama z zabawnym nadrukiem – takie prezenty pod choinką ucieszą każdego dorastającego chłopca!\nCzapka z pomponem i naszywkami, C&A, cena: 34,90 zł; kolorowa czapka z pomponem, C&A, cena: 24,90 zł; czapka z pomponem i dzianinowym wzorem, C&A, cena: 39,90 zł; kurtka bomberka, C&A, cena: 179 zł; zestaw – koszulka z długim rękawem i czapka, C&A, cena: 49,90 zł; bluza z gumowym nadrukiem, C&A, cena: 24,90 zł; dwuczęściowa piżama, C&A, cena: 49, 90 zł.\nWięcej na temat C&A Kevin sam w domu Listy do M To właśnie miłość Bridget Jones 3 świąteczne swetry


Między książkami: "100 czystych stron"\n"100 czystych stron"\nKierownik żłobka, piosenkarz z zawodu nauczyciel a z zamiłowania powieściopisarz. Zrezygnował z pracy, aby oddać się swojej pasji – Cyril Massarotto. Nie wiem, jakim był kierownikiem, ale to jakim jest pisarzem pozwala mi sądzić, że dobrze zrobił. Mam ogromną nadzieję, że dzieci za nim nie płakały, a dzięki temu my czytelnicy możemy rozkoszować się słowem pisanym Cyrila.\nMówiąc o spadku najczęściej mamy przed oczami wielką fortunę lub przynajmniej pokaźny dom. Tego też mniej lub bardziej spodziewał się bohater powieści „100 czystych stron”. A otrzymał …. no cóż, dość nietypową niespodziankę po dziadku, w postaci zeszytu. Jakby tego było mało, zeszyt okazał się pustymi, niczym niezapisanymi białymi kartkami papieru. Chyba każdy jest w stanie wyobrazić sobie zdziwienie wnuka, zważając na fakt, że jego siostry otrzymały sporo więcej.\nPo kilku dniach jednak tajemniczy zeszyt nabiera wartości. Dzięki kolejnym stronom można przenosić się do przeszłości i rozkoszować się wspaniałymi wspomnieniami. Nie mniej jednak stron i tym samym wspomnień jest tylko, albo aż 100.\nRewelacja. Nie sądzicie? Ja tak właśnie pomyślałam. Pojawia się jednak ale …. które autor skrzętnie przemyca miedzy stronami. Nie można przecież żyć samą przeszłością. Trzeba umieć korzystać także z tego, co podaje nam teraźniejszość i budować dzięki temu swoją przyszłość. Owszem wspomnienia bywają piękne, ale trzeba sobie na nie najpierw zapracować.\nUrzekła mnie historia przedstawiona przez Cyrila Massarotto. Spędziłam dzięki niemu i z jego bohaterami wspaniałe kilka godzin przepełnione marzeniami i wspomnieniami. Gdybym tylko miała taką możliwość i znałabym język francuski chętnie osobiście podziękowałabym autorowi za tak życiową i wspaniałą opowieść. Bywały momenty banalne, ale to wcale nie zmienia faktu, że na długo zapamiętam zeszyt o 100 stronach.\nZ całych sił chciałabym polecić tę książkę wszystkim czytelnikom. Nie wiem sama, jakich słów użyć, aby zachęcić, a nie zniechęcić. Powiem może tylko tyle – spróbujcie a z pewnością nie pożałujecie. Takich historii jest bardzo mało na rynku wydawniczym. Takie książki powinny mieć na okładce wielkie znaki, które z daleko „ukłują” czytelnika w oko i będą gwarantem wspaniałej lektury.\nAutor: Tajemnica33 o 08:26\nEtykiety: 2012, Albatros, LC, recenzyjne\npatrycja 17 kwietnia 2012 10:25\nTak się zastanawiam nad tym co napisałaś, a nad tym co przestawia okładka. O ile Twoje słowa zachęcają mnie bardzo i wiem, że jak będę miała okazję, to na pewno przeczytam, o tyle okładka by mnie w ogóle nie zachęciła, by obejrzeć książkę np. w księgarni.\npisanyinaczej.blogspot.com 17 kwietnia 2012 10:26\nChętnie się zapoznam :-)\ntajus 17 kwietnia 2012 14:10\nBardzo jestem ciekawa tej książki. Historia w niej opisana brzmi nietypowo, ale intrygująco. Muszę się zapoznać :).\nMiłośniczka Książek 17 kwietnia 2012 14:17\nciekawa historia i książka warta przez to mojej uwagi\npostaram się ją zapamiętać\narcher 17 kwietnia 2012 22:28\npani z okładki wygląda dokładnie tak samo jak ta z okładki "Przynęta" Somozy (http://www.muza.com.pl/?module=okladki&id=42170) ale treść interesująca\nMarta mama Nikusia 18 kwietnia 2012 00:09\nPatrycja 10 maja 2012 13:56\npatrycja 29 maja 2012 13:10\nSol i Alien - Włóczykijów Dwóch 30 maja 2012 18:44\nPięknie opisałaś tę książkę i autora. Muszę powiedzieć, że okładka i opis robią wrażenie. Jak gdzieś na nią trafię, to przeczytam... :)\nLinka 8 listopada 2012 19:19\nZaintrygowałaś mnie, choć z początku sądziłam, że książka okaże się banalna lub zbyt fantastyczna. Rozejrzę się za nią na pewno :)


BIELENDA, Skin Clinic Profesional - aktywna maska korygująca do cery z niedoskonałościami\nJest to aktywna maska korygująca do stosowania na noc. Ma konsystencje przezroczystego żelu , nie wchłania się w skórę , tylko pozostawia na niej lepką warstwę, która niestety w nocy przykleja się do pościeli, wstając rano musimy "odkleić" twarz od poduszki ( na której także moze zostawić ślad ).\nNakładając żel , w miejscu niedoskonałości może nas trochę szczypać skóra.\nMoże przesuszać skórę, u mnie przy stosowaniu produktu po pewnym czasie bylo zauważalne schodzenie skóry i jej ogólne przesuszenie.\nTo co trzeba przyznać to, to że maska faktycznie działa. Przy dłuższym jej używaniu skóra jest głądsza i bardziej napięta. Jest bardziej matowa, nie świeci się tak w ciągu dnia, pory są zauważalnie zmniejszone. Delikatnie rozjaśnia przebarwienia na skórze. Na początku może nas wysypać bo cera musi się oczyścic , ale przy dłuższym stosowaniu, jest dużo mniej wypryskow i niedoskonalosci na skorze.\nAutor: mejk ana o 12:15 9 komentarzy:\nKawior do kąpieli o zapachu - pomarańczy z cynamonem firmy ' Stara Mydlarnia "\nBogactwo minerałów zamknięte w miniperełkach - zapewni Tobie prawdziwe orzeźwienie i kąpiel w aromacie soczystej pomarańczy z dodatkiem cynamonu. Doskonale oczyszcza i ujędrnia skórę, zapewniając jej optymalny poziom nawilżenia. Na długo pozostawia uczucie świeżości i przyjemny zapach.\nUrea, Parfum, PEG 40 Hydrogenated Castor oil, Mica, D-Limonene, Cinnamal, Eugenol, Linalool\nProdukt zamkniety jest w ładnej szklanej buteleczce z korkiem. Przepięknie pachnie. Jego pojemność to 100 ml , jednak nie jest wydajny , mnie starczył na 4 użycia. Po wsypaniu do kąpieli barwi delikatnie wodę na perłowo, ma przyjemny odczuwalny zapach, można się przy nim zrelaksować.\nNiestety tyle jeśli chodzi o plusy. Nie nawilża skóry nie robi w sumie nic , oprócz tego że zostawia na skórze przyjemny zapach.\nStara Mydlarnia, ok. 20 zł za 100 ml.\nAutor: mejk ana o 04:27 7 komentarzy:\nAutor: mejk ana o 10:13 2 komentarze:\nMydło dermatologiczne - Zielona Glinka Kambryjska + len\nNaturalne mydło o delikatnym morskim zabarwieniu . Receptura wzbogacona o len, zawierający kwasy tłuszczowe omega 3-6-9 przywracające prawidłową elastyczność naskórka. delikatnie pielęgnuje skórę. Zapobiega nadmiernej utracie wody. Zawarta gliceryna pomaga utrzymać naturalną wilgotność skóry jak również zapobiega jej wysuszeniu, działa zmiękczająco, uelastycznia. Mydło nawilża i ujędrnia skórę, nadaje miękkości i aksamitnej gładkości nie powodując podrażnień.\nMydło świetnie zmywa makijaż, całej twarzy i oczu. Wystarczy raz namydlić twarz, zmyć i po makijażu ani śladu.\nMydło świetnie się pieni, ma przyjemny zapach, jest bardzo wydajne.\nNa początku używania możemy mieć wrażenie ściągniętej skóry. Ale po paru użyciach to mija, skóra jest bardzo dobrze oczyszczona, zmatowiona ale nie jest przesuszona. Mydło świetnie radzi sobie z niedoskonałościami. Przy regularnym stosowaniu można zauważyć polepszenie stanu skóry, jest bardziej napięta , nie przetłuszcza się tak bardzo i niedoskonałości zdecydowanie rzadziej występują.\nMydło polecane jest do cery tłustej i mieszanej , ponieważ myśle że skórę suchą mogło by zdecydowanie przesuszać.\nRossmann , ok 13 zł.\nAutor: mejk ana o 05:38 2 komentarze:\nLA ROCHE POSAY - EFFECLAR\nEFFECLAR ŻEL DO SKÓRY\nŻel świetnie oczyszcza skórę, dobrze sobie radzi z makijażem. Jest bardzo wydajny, wystarczy niewielka ilość na całą twarz. Reguluje wydzielanie sebum, można zauważyć zdecydowaną poprawę cery ( mniej wyprysków i niedoskonałości ). Przy dłuższym używaniu może wysuszać skóre. Nie podrażnia skóry , ani nie uczula. Nie pozostawia uczucia napiętej i ściągniętej skóry.\nKrem jest rewelacyjny. Świetnie radzi sobie z niedoskonałościami cery, przyspiesza gojenie i zapobiega powstawaniu nowym. Niestety przy dłuższym stosowaniu może ją wysuszać. Ma lekką konsystencję , szybko się wchłania, nadaje się pod makijaż. Zmniejsza wydzielanie sebum, zmniejsza pory. Nie zapycha skóry. Nie podrażnia. Jest bardzo wydajny , ładnie pachnie.\nPrzebarwienia potrądzikowe, czerwone ślady są faktycznie mniej widoczne.\nApteka, cena za zestaw - 62 zł\nAutor: mejk ana o 12:07 8 komentarzy:\nBIELENDA, Skin Clinic Profesional - aktywna maska ...\nMydło dermatologiczne - Zielona Glinka Kambryjska ...


Kuriozalna sytuacja w NBA. Trae Young wyrzucony z parkietu za "krzywe" spojrzenie (wideo) - Sport WP SportoweFakty\nGetty Images / Kevin C. Cox / Na zdjęciu: Trae Young\nKuriozalna sytuacja w NBA. Trae Young wyrzucony z parkietu za "krzywe" spojrzenie (wideo)\nDawid Siemieniecki 04 Marca 2019, 21:32\nW ostatnim czasie pojawia się coraz więcej głosów, mówiących o tym, że sędziowie w lidze NBA zaczęli - mówiąc wprost - poważnie przeginać. Taki stan rzeczy znalazł swoje odzwierciedlenie w starciu Chicago Bulls z Atlantą Hawks.\nAndrew Bogut może wrócić do NBA. Zabiegają o niego dwie czołowe drużyny\nW ostatnich dniach Atlanta Hawks dwukrotnie stawali naprzeciw Chicago Bulls. Najpierw, w meczu rozegranym na własnym parkiecie, przegrali po aż czterech dogrywkach 161:168! Z kolei minionej nocy wzięli rewanż, wygrywając w Wietrznym Mieście 123:118. Spotkanie ponownie było bardzo emocjonujące, a już od początku iskrzyło pomiędzy rozgrywającymi obu zespołów.\nKris Dunn i Trae Young już w premierowej odsłonie starli się ze sobą, ale rozdzielił ich Robin Lopez. Mimo że nie doszło do niczego poważnego, obaj zostali ukarani przewinieniem technicznym. To dało się jeszcze wytłumaczyć, ale już decyzji sędziowskiej z trzeciej kwarty, w żaden sposób nie da się wyjaśnić w sposób logiczny.\nKoszykarz Jastrzębi trafił trójkę, kiedy bronił go Dunn, po czym zmierzył rywala wzrokiem. Dla jednego z arbitrów to było już za wiele. Postanowił on ukarać Younga kolejnym "technikiem", który w efekcie oznaczał dla 20-latka zakończenie udziału w tym pojedynku. Po wszystkim zdziwiony był nawet rozgrywający Bulls, któremu taka decyzja powinna być przecież na rękę.\n- Tak naprawdę nie wiedziałem, co się stało w tym momencie. Czułem jednak, że nie powinien on zostać usunięty z boiska za coś takiego - stwierdził gracz Byków. Ostatecznie jednak nie przeszkodziło to drużynie z Atlanty dowieźć zwycięstwa do końca, gdyż po rzucie Younga Hawks prowadzili już różnicą 16 punktów (78:62). Finalnie triumfowali 5-oma "oczkami".\nCałą sytuację na Twitterze skomentował także środkowy Utah Jazz, Rudy Gobert. To żadne zaskoczenie, gdyż w trwającym sezonie Francuz także miał już na pieńku z sędziami. Na początku grudnia, za ich krytykę, nałożono na niego karę finansową, a kilka dni później został wyrzucony z boiska za rozlanie kubków z wodą.\nCome on man... where is the fun in the game of basketball if we can’t show any emotions?? https://t.co/BKUBoIFWuF\n— Rudy Gobert (@rudygobert27) 3 marca 2019\nCzytaj także: Pistons z ważną wygraną nad Toronto Raptors\nCzy Trae Young zasłużył na wyrzucenie z boiska?\nRomano 04-03 22:24 Zgłoś\nPoziom sędziowania jest tragiczny i tyle w temacie.\nWielki gest koszykarza z NBA. Jrue Holiday przekaże aż 5,3..


freestyle slalom - Blog Rolkowy Roooolki.com\nFreestyle slalom wykonywany przez zaawansowanych rolkarzy wygląda niezwykle efektownie. Tacy sportowcy mają bowiem wystarczająco duże umiejętności do tego, aby wykonywać trudne i bardzo wymagające akrobacje. Jednakże odpowiednio długa praktyka sprawi, że niemal każdy freestyler będzie w stanie opanować przynajmniej kilka trudniejszych trików. Od czego warto więc zacząć przygodę z bardziej zaawansowanym freestyle slalomem?\nFreestyle slalom dla zaawansowanych! was last modified: Luty 5th, 2020 by Oskar Bugaj\n5 lutego 2020 0 komentarzy\nFreestyle slalom to styl jazdy na rolkach, w którym zawodnik porusza się pomiędzy ustawionymi kubeczkami. Oczywiście bardziej zaawansowani freestylerzy mogą przy tym wykonywać różne dodatkowe akrobacje. Jednak w niniejszym artykule skupimy się przede wszystkim na prostych trikach, które będą odpowiednie dla osób początkujących. Zatem jak najłatwiej można wykonać slalom na rolkach?\nSlalom na rolkach – podstawy was last modified: Styczeń 23rd, 2020 by Oskar Bugaj\n23 stycznia 2020 0 komentarzy\nKoronawirus a aktywność fizyczna. Jak bezpiecznie ćwiczyć?\nKask Powerslide 2020 – nowy typ ochrony\nJak przygotować rolki do sezonu?\nRollerblade Twister Edge 2020 – poznaj je!


Jak właściwie zaaranżować kuchnię? Porady i pomysły na kuchnie w domu i mieszkaniu! - JakBudowac.pl\nJak właściwie zaaranżować kuchnię? Porady i pomysły na kuchnie w domu i mieszkaniu!\nKuchnia to miejsce kluczowe w każdym domu. Spędzamy w nim stosunkowo wiele czasu, co sprawia, że wszelkie meble kuchenne oraz inne sprzęty powinny być dostosowane do naszych potrzeb i możliwości, zapewniając największą możliwą funkcjonalność. Jak powinna być właściwie zaaranżowana kuchnia i jaki pomysł na kuchnie możemy zastosować ze względu na dostępną powierzchnię i budżet?\nWięcej kuchennych inspiracji znajdziecie na stronie partnera artykułu homelook.pl\nKuchnia jak urządzić – o czym warto pamiętać na samym początku?\nZanim wstawimy meble do kuchni, musimy przygotować samo pomieszczenie. Sam pomysł na kuchnie jest uzależniony od tego ile miejsca mamy do dyspozycji. Meble kuchenne powinny być zaś dostosowane do stylu aranżacji, jaki preferujemy. Kuchnia powinna być jasna. Dobrze jest, jeśli kuchnia ma duże panoramiczne okna lub dostęp do balkonu. Nie zamykaj okien zasłonami zaciemniającymi i nie rób balkonowych półek na słoiki z dżemem. Im więcej światła, tym bardziej przestronna wydaje się kuchnia. Jeśli nasza kuchnia jest mała i ciemna możemy ją wizualnie powiększyć za pomocą sztucznego oświetlenia, powiesić reflektory nad miejscem pracy na suficie. Strefę produktów do mycia i cięcia można dodatkowo podkreślić za pomocą paska LED lub stosując pojedyncze meble kuchenne. Najważniejsze jest takie ustawienie stref zmywania, przechowywania i gotowania, aby wszystko było pod ręką. Razem strefy te tworzą trójkąt roboczy. Idealnym działającym trójkątem powinny być równoramienne, o bokach nie mniejszych niż półtora metra. Taki pomysł na kuchnie jest stosunkowo standardowy i bez problemu dobierzemy meble do kuchni, które będą pasować do tego modelu. Pamiętajmy też, że im mniejsza kuchnia, tym bardziej racjonalnie musimy wykorzystać jej powierzchnie. Na etapie koncepcji projektowania zastanów się nad najwygodniejszym miejscem do jedzenia, przechowywania i przygotuj się na meble do kuchni oraz rozplanuj ich rozstawienie.\nKuchnia czy aneks – o plusach i zaletach obu rozwiązań\nWiele osób boryka się z problemem braku miejsca w kuchni. Mała kuchnia może nam się kojarzyć z przekleństwem, ale jeśli dobrze wszystko zaplanujemy, możemy sprawić, że będzie to przyjemna i funkcjonalna kuchnia. Aranżacje i projekty kuchni tego typu są dostępne w wielu blogach i wpisach. Mała kuchnia oznacza tyle, że warto przemyśleć tutaj wnętrze aneksu kuchennego, zamiast osobnego pomieszczenia. Istnieją gotowe mini-kuchnie przeznaczone do małych mieszkań i ciasnych przestrzeni. Aneks kuchenny do mieszkania to zestaw mebli, zajmujący nie więcej niż 2 metry kwadratowe i wyposażony we wszystko, co niezbędne do gotowania. Zwykle zawiera zawiasy, szafki kuchenne i mały blat. Taka mała kuchnia może być niezwykle funkcjonalna. Współczesne projekty kuchni pozwalają wybrać nam samodzielnie meble i szafki kuchenne. Główną zaletą aneksu jest jego zwartość i to, że idealnie sprawdza się w małych mieszkaniach. Kuchnia nie zajmuje tutaj dużo miejsca. Oczywiście, jeśli dysponujemy większą powierzchnią, czy jesteśmy właścicielem domu, to lepszym rozwiązaniem jest duża, przestronna kuchnia. Aranżacje pozwalają tutaj być zastosowane w sposób lepiej dostosowany do naszych potrzeb.\nKuchnia w mieszkaniu i domu – rozwiązania dopasowane do warunków i możliwości\nPrzy wyborze mebli i sprzętu gospodarstwa domowego do kuchni najważniejszym zadaniem jest właściwe rozmieszczenie mebli. Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem dużego pokoju kuchennego i zdecydujesz się wyposażyć kuchnię w jadalnię, możesz dodać kolejną strefę - strefę rekreacyjną. Jednak takie aranżacje kuchni dostępne są raczej w domach jednorodzinnych. W przypadku małych mieszkań mamy co oczywiste aranżacje małej kuchni. W tym przypadku wszystkie meble znajdują się wzdłuż jednej ze ścian.\nPraktycznie w każdym razie prywatnym domu mamy często większą powierzchnię niż przeciętne mieszkanie, co oznacza, że kuchnia zajmuje tam dużą powierzchnię. Jeśli zamierzasz zbudować dom według własnego projektu lub wolisz skorzystać z gotowych opcji, z góry zastanów się, jakie miejsce zajmie kuchnia w domu. Dużym plusem domów jest to, że praktycznie nie ma tutaj takiego problemu, jak ściany nośne - w przeciwieństwie do mieszkań. Dlatego możesz włączyć wyobraźnię i wymyślić idealną lokalizację dla kuchni. Czy będzie to oddzielny pokój, czy połączysz go z innymi. Aranżacje kuchni nawet w niewielkim domu są właściwie nieograniczone. Kuchnia może również stać się przejściem, takie kuchnie nowoczesne pozwalają nam połączyć ją z werandą lub tarasem. Aranżacje małej kuchni muszą brać zaś pod uwagę dostępną powierzchnię. W takim przypadku dobrym rozwiązaniem są kuchnie na wymiar czy kuchnia pod zabudowę.\nAranżacje małej kuchni – sprytne rozwiązania na ograniczonych powierzchniach\nJeśli mamy do dyspozycji małą powierzchnię, to kluczem jest sposób, w jaki zostanie zaaranżowana nasza kuchnia. Inspiracje powinniśmy tu czerpać z rozwiązań zaprojektowanych, jeśli chodzi o kuchnie w mieszkaniach kawalerskich. Doskonałym rozwiązaniem jest oczywiście kuchnia pod zabudowę. Możemy też zamówić kuchnie na wymiar. Uzbrój się w centymetr i ostrożnie wykonaj dokładne pomiary. Dokładność jest kluczem do sukcesu. Zwróć szczególną uwagę na szafkę narożną. Okucia, głębokość i zakres drzwi odgrywają znaczącą rolę w przyszłym wyglądzie. Najlepiej jest zrobić meble na zamówienie. Niezwykle rzadkie jest, aby standardy fabryczne pasowały do rzeczywistości małych kuchni. Aranżacje kuchni o małej powierzchni, muszą wziąć pod uwagę odpowiednie dostosowanie barw. O ile duże przestrzenie pozwalają na ciemne barwy, jakie często przybierają kuchnie nowoczesne, to w przypadku małej powierzchni otrzymamy tutaj klaustrofobiczną, brzydką kuchnię. Projekty muszą zatem przewidywać zastosowanie jasnych, radosnych barw. Jeśli chodzi o to, jak urządzić kuchnie o małej powierzchni, to doskonale sprawdzą się tu meble kuchenne narożne. Dobrym rozwiązaniem jest też aranżacja kuchni z salonem. Ze względu na obfitość wspólnej przestrzeni pokój będzie wydawał się znacznie większy.\nKuchnia z salonem. Pomysły na połączenie salonu z kuchnią\nPrzed zakupem mieszkania zwróć uwagę na jego układ, być może istnieje możliwość połączenia gdzie współgra ze sobą salon i kuchnia. Inspiracje możesz tutaj czerpać ze stylu śródziemnomorskiego. Uważa się, że idealnie kuchnia, salon i jadalnia powinny znajdować się przy wejściu. W ten sposób wchodząc do apartamentów, goście wchodzą do miejsc publicznych, a nie osobistych. Podczas łączenia tych stref należy przestrzegać pewnych zasad. Przede wszystkim aranżacja kuchni z salonem, musi być przechodnia. Oznacza to, że między kuchnią a salonem powinna znajdować się delikatna przegroda, a przynajmniej strefy te powinna oddzielać zróżnicowana podłoga. W przypadku kiedy mieszkanie nie jest dostosowane do takiego połączenia, musimy się zastanowić jak urządzić kuchnie. Ściany nośne stają się również przeszkodą w łączeniu salonu i kuchni. Jeśli w projekcie mieszkania znajdują się ściany nośne, pamiętaj, że nie można ich zburzyć, ale możesz je przebić. Pamiętaj też, że nie można powiększyć kuchni, zajmując część salonu, ale nikt nie zabrania łączenia tych dwóch pokoi. Na początek ważne jest podzielenie pokoju na kilka stref z funkcjonalnym centrum w każdej z nich. Na przykład w kuchni centrum będzie powierzchnią roboczą, na której przygotowywane jest jedzenie. Na tej podstawie powinieneś umieścić lodówkę, zmywarkę i inny sprzęt. Same fronty kuchenne możemy tutaj wybrać dowolnie. Pamiętaj, jednak że będą one widoczne z salonu, dlatego wszelkie szafki kuchenne czy meble kuchenne narożne powinny być estetyczne.\nKuchnia z jadalnią – kuchnia w pełnym wydaniu\nJeśli nasza kuchnia jest duża, to możemy pomyśleć o połączeniu jej z jadalnią. Należy to jednak zrobić z głową. Szafki kuchenne czy meble kuchenne modułowe muszą odpowiadać wymiarom pomieszczenia. Pamiętajmy, że wszystko powinno być pod ręką. Jednocześnie w kuchni powinno być miejsce na swobodny ruch. W małych lub wąskich długich kuchniach zaleca się liniowy układ mebli. Doskonałym rozwiązaniem są tutaj fronty kuchenne. Pamiętaj też, że nawet jeśli nie możesz dopasować kanonicznego trójkąta roboczego do swojej kuchni, musisz oddzielić strefę gotowania od jadalni. Kucharz powinien mieć własne terytorium, którego nie trzeba dzielić z członkami rodziny, którzy decydują się na jedzenie. Stół powinien być tak zaprojektowany, aby wszyscy mogli się wygodnie spotkać. Ważne jest, aby każdy mógł się widzieć i słyszeć. W tym celu lepszy jest okrągły lub owalny stół. Jeśli podłużny, to bez ostrych narożników. Jadalnię najlepiej ustawić przy oknie.\nKuchnia z wyspą? Doskonały pomysł na powiększenie powierzchni użytkowej kuchni\nJeśli dysponujesz dużym salonem, to doskonałym rozwiązaniem jest stworzenie wyspy. Tak projektuje się dziś nowoczesne kuchnie, które doskonale sprawdzają się jako miejsce spotkań całej rodziny i są idealne, jeśli często przyjmujemy gości. Wyspa może całkowicie przeprojektować obszar kuchni, kierując go w stronę salonu lub na zewnątrz. W takim przypadku musimy jednak zamówić specjalny zestaw mebli kuchennych. Doskonale sprawdzą się oczywiście meble kuchenne na wymiar. Pamiętaj jedynie, że chociaż wyspa kuchenna wydaje się być niezależnym elementem, w rzeczywistości konieczne jest zorganizowanie różnych schowków między wyspą a ścianami kuchni i stworzenie dróg, które będą wygodnie umożliwiać dostęp do wszystkich produktów. Musimy też pamiętać, że wyspa musi być zintegrowana z salonem. Oznacza to, że zestaw mebli kuchennych, obowiązkowo musi pasować do wystroju pomieszczenia gościnnego. Wyspa kuchenna nie zawsze jest łatwa do zorganizowania. Wymaga odpływu wody na samym środku pokoju. Dlatego nowoczesne kuchnie w pełni funkcjonalne najlepiej jest zainstalować, jeśli budujesz dom lub przeprowadzasz poważną renowację.\nKuchnia z barkiem – kolejny pomysł na kuchnię marzeń\nJeszcze innym rozwiązaniem jest kuchnia z barem. W tym przypadku potrzebne nam będą meble kuchenne nowoczesne, które pozwolą zamontować blat, który będzie nam służyć jako bar. Warto tu zamontować meble kuchenne na wymiar, które będą dostosowane do naszych potrzeb i pozwolą zminimalizować ilość zajmowanej powierzchni. W takiej kuchni kluczowe są też krzesła, które powinny być odpowiednio dobrane do wysokości blatu. Bardzo popularne są tutaj okrągłe siedziska wykonane z metalu. Z kolei od strony przyrządzającego drinki blat powinien mieć wszelkie narzędzia, które pozwolą ukryć nam przed wzrokiem gości szklanki, noże, a nawet butelki i zlew. Odpowiednia będzie tu kuchnia w zabudowie, ale warunkiem jest to, żeby była doskonale dopasowana.\nKuchnia inspiracje – jakie są jeszcze rozwiązania na kuchnię?\nNie musimy w żaden sposób ograniczać się do powyższych aranżacji. Współcześnie nawet zwykła kuchnia w zabudowie pozwala nam stworzyć przestrzeń dostosowaną do naszych potrzeb, gdzie postawimy meble kuchenne. Nowoczesne rozwiązania oparte są na układzie litery L czy C. Aranżacje kuchni nowoczesnych pozwalają nam stworzyć pomieszczenie na planie kąta rozwartego, czy nawet koła. Wiele zależy tutaj od dostępnej powierzchni, którą możemy wykorzystać.\nJakie meble do kuchni wybrać? Umeblowanie kuchni krok po kroku\nKuchnia jest sercem twojego domu, dlatego aranżacje kuchni nowoczesnych stawiają olbrzymi nacisk na estetykę i jednoczesną funkcjonalność mebli. Najłatwiejszym i najprostszym rozwiązaniem jest kuchnia do zabudowy. W takim przypadku musimy jedynie dokonać wyboru odpowiedniego zestawu, a producent dostarczy nam meble kuchenne modułowe, które będą odpowiednie do naszego zamówienia. Dokonując wyboru mebli, przede wszystkim sprawdź także, czy firma, od której kupujesz meble, jest wystarczająco godna zaufania. Być może znajduje się w jej ofercie kuchnia do zabudowy, co pozwoli ci oszczędzić czasu względem planowania przestrzeni. Następnie wybierz motyw pasujący do istniejących odcieni kuchennych i domu. Możesz wybrać styl retro lub klasyczny, lub bardziej elegancki i nowoczesny wygląd o minimalistycznym charakterze. Jeśli chodzi o wyposażenie kuchni, każdy cal przestrzeni musi zostać zmierzony, zapamiętany i sprawdzony przed dokonaniem zakupu. Nie ma tu prawdziwego pola do popełniania błędów, ponieważ półki, szafki i stanowisko pracy muszą dokładnie pasować. Będziesz musiał przeprowadzić swoje pomiary i plan kuchni, kiedy idziesz do sklepu z meblami.\nMeble na wymiar, czy tradycyjne?\nW większości przypadków możemy wybrać meble tradycyjne oraz takie projektowane na wymiar. W pierwszym przypadku po wybraniu projektu możesz go samodzielnie zmontować za pomocą zwykłych narzędzi domowych. Plusem takiego rozwiązania są koszty. Te różnią się w zależności od wielkości i rodzaju projektu, ale kuchnie tradycyjne są zasadniczo znacznie tańsze niż kuchnie niestandardowe. Plusem jest też ogromny wybór. Do wyboru w sklepach jest imponująca gama wzorów, stylów i kolorów, które pomogą Ci stworzyć pożądaną przestrzeń. Jeśli gotowa kuchnia nie jest dla ciebie odpowiednia, możesz, zamiast tego udać się do salonu kuchennego i zaprojektować swoją kuchnię od góry do dołu. Główną zaletą tego podejścia jest poziom dostosowania. Niestandardowy projekt pozwala stworzyć przestrzeń, która zaspokoi wszystkie twoje potrzeby. Jeśli chcesz mieć wyjątkowy wygląd lub specjalne wyposażenie do swojej kuchni, to niestandardowy projekt zapewnia nieograniczone możliwości wyboru.\nKuchnia w zabudowie? Zalety i wady rozwiązania\nDo wyboru mamy też kuchnie w zabudowie lub swobodnie stojące. Kuchnie to najczęściej najbardziej zagracone miejsce w twoim domu. Dlatego należy dobrze uporządkować jego komponenty. Wbudowane urządzenia zapewnią więcej miejsca na podłodze, zachowując elegancki i atrakcyjny wygląd, ale będą kosztować znaczną ilość pieniędzy. Jeśli szukasz estetycznego wyglądu, twoja kuchnia będzie wyglądać lepiej przy zastosowaniu wbudowanych urządzeń, ponieważ idealnie komponują się z szafkami i ścianami, zapewniając miejsce schludny i uporządkowany wygląd. Co więcej, wbudowane meble pozwolą zaoszczędzić miejsce na podłodze. W związku z tym będą najlepszym wyborem dla małej kuchni. Wadą takiego rozwiązania jest jego trwałość. Wbudowane urządzenia i meble są trudne do przesunięcia lub zmiany ich położenia. Jeśli będzie chciał to uczynić, będziesz potrzebować inżyniera lub projektanta, aby zainstalować je we właściwy sposób.\nNowoczesna kuchnia - jak nadać kuchni nowoczesnego wyglądu?\nDo stworzenia nowoczesnej kuchni potrzeba więcej niż tylko kilku eleganckich urządzeń. Jak w przypadku większości rzeczy, tajemnica tego stylu tkwi w szczegółach. Posiadanie niezbędnych elementów może przenieść twoją kuchnię z nieco nowoczesnej do naprawdę oszałamiającej wielofunkcyjnej i nowoczesnej przestrzeni. Doskonałym pomysłem są na przykład wysuwane blaty. Nowoczesna kuchnia powinna być też utrzymana w minimalistycznym stylu. Na rynku znajdziemy wiele rozwiązań, które pozwolą nam na stworzenie takiej przestrzeni, a jednocześnie zachowaniem jej funkcjonalności. Takim rozwiązaniem są choćby wysuwane krany, czy zlewy z nowoczesną kratką, odbiegające estetyką od tradycyjnych rozwiązań.\naranżacja kuchni kuchnia kuchnia pomysły wykończenie kuchni wyposażenie kuchni\nKuchnia bez płytek. Jak wykończyć ścianę nad blatem?\nLea II z wiatą


Strażacy po przyjeździe zlokalizowali źródło ognia za pomocą kamery termowizyjnej oraz podali prąd wody na palącą się izolację cieplną dachu. Celem ugaszenia źródła ognia dokonano częściowej rozbiórki pokrycia dachowego. W działaniach brały udział 4 zastępy z JRG Police.\nPrzypuszczalną przyczyną powstania pożaru było zapalanie się zgromadzonych gazów palnych z pianki montażowej w przestrzeni między dachowej. Jak ustalono w trakcie działań pracownik wiercił otwory w ścianie na poddaszu, a następnie przez otwory uszczelniał przestrzeń między dachową pianką montażową. Następnie próbował sprawdzić ciąg powietrza przez jeden z otworów przy pomocy płomienia z zapalniczki. Po przystawieniu płomienia do otworu doszło do zapłonu zgromadzonych gazów palnych z pianki montażowej. Wskutek tego obłok palny zapalił izolację cieplną (piankę i styropian) na całej powierzchni jednej z połaci dachu.


Narracja w utworze pt. „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza – Werbalnik\nNarracja w utworze pt. „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza\nW sienkiewiczowskiej opowieści o Stasi i Nel występuje narrator wszechwiedzący. Narracja poprowadzona została przez pisarza w trzeciej osobie.\nMożna więc zdecydowanie stwierdzić, iż w dziele o tytule „W pustyni i w puszczy” mamy do czynienia z trzecioosobowym narratorem wszechwiedzącym, który ukazuje czytelnikowi, jak wyglądają przygody głównych bohaterów, ich afrykańska rzeczywistość. Skrupulatnie przedstawia egzotyczne rejony, dotąd obce dzieciom zjawiska atmosferyczne oraz dzikie zwierzęta i zwyczaje rdzennych Afrykanów.\nW omawianej książce znajdują się opisy poetyckie przesadnie nasycone środkami stylistycznymi. To zamierzony efekt, którego celem jest odciągnięcie odbiorcy od niebezpieczeństw dotyczących postaci i od napięcia tyczącego się czytelnika. Tak barwne opisy autor zamieścił w powieści, by przerwać tok akcji i tym samym Sienkiewicz wpłynął na wzbogacenie fabuły swojego utworu, a poprzez użycie pięknego języka literat – i na jego artyzm.\nNarracja to istotna sfera tejże powieści. To za jej sprawą poznajemy przeszłość, teraźniejszość i przyszłość kreacji występujących na kartach dzieła polskiego pisarza. Autor poprzez narratora znakomicie ujął to, co sam zaobserwował, przebywając przed laty na Czarnym Lądzie, czyli obyczaje tamtejszej ludności, problemy polityczne, kłopoty osób nieprzyzwyczajonych do afrykańskiego klimatu atmosferycznego czy inne aspekty życia w tamtym miejscu, których czytelnik nigdy nie miał okazji poznać. Któż z nas spotkał się z omamem na pustyni? Kto z nas, oprócz wyjątkowych sytuacji, musi się chronić w cień w czasie południa? Czy w ogóle przyszłoby nam do głowy szukać informacji o „śpiewających piaskach” czy „burzy podzwrotnikowej”? O takim stylu bycia i naturze dowiadujemy się właśnie za sprawą relacjonującego przypadki dwójki dzieci – narratora.\nOtagowanoNarracja, narrator - W pustyni i w puszczy\nPoprzedni Poprzedni wpis: „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza – o tytule powieści\nNastępny Następny wpis: Narrator, narracja w sienkiewiczowskim dziele o tytule „W pustyni i w puszczy”


Rynek Obligacji w pigułce - tydzień 13-17 marca 2017 - Rynek Obligacji\nRynek Obligacji w pigułce – tydzień 13-17 marca 2017\n20 marca 2017 13 grudnia 2017 Remigiusz Iwan\nPoniżej ciekawe zdarzenia i informacje z zeszłego tygodnia (13-17.03.2017) dotyczące rynku obligacji korporacyjnych:\nAdmiral Boats – główny właściciel, Wiesław Kleba zobowiązał się dokapitalizować spółkę (objąć nowe akcje) na łączną kwotę 8 mln zł. Oczywiście wiadomość bardzo dobra dla obligatariuszy we wrześniu zapadających obligacji ADM0917. Natomiast Admiral Boats od dłuższego czasu boryka się z problemami więc zapewne pytanie, czy takie dokapitalizowanie wystarczy, nadal pozostaje aktualne.\nColumbus Energy – trwa publiczna emisja obligacji spółki. We wtorek Czytelnikom zarejestrowanym w Bazie Inwestorów podeślę krótkie jej podsumowanie. Zapisz się do Bazy Inwestorów w tym miejscu.\nEurocent – teraz już nie tylko można nabywać obligacje spółki, ale również inwestować bezpośrednio w udzielone przez Eurocent pożyczki. Inwestować można poprzez platformę Mintos. Platforma „chwali się” osiąganą przez inwestorów średnią roczną rentownością netto inwestycji na poziomie 12 proc. Jeżeli ktoś z Was testował ten sposób inwestycji, komentarz mile widziany :).\nGhelamco Invest – debiut „dużej” serii obligacji grupy (GHE1221) kierowanej do inwestorów profesjonalnych, oprocentowanie tej serii jest o 0,3 pkt. proc. wyższe od publicznych emisji. Brak jednak ofert sprzedaży na Catalyst. Drugi news – Warsaw Spire najlepszą inwestycją biurową w prestiżowym konkursie MIPI Awards 2017.\nFAM – obligacje spółki wykluczone z obrotu na skutek porozumienia ze wszystkimi obligatariuszami. Było na nich zero płynności – brak strat dla indywidualnych inwestorów.\ni2 Development – również trwa publiczna emisja obligacji spółki, również przygotowuję krótkie jej podsumowanie.\nMagellan – obligacje spółki zadebiutowały na Catalyst. Debiut to mocne słowo – aktualnie brak transakcji i brak ofert.\nPolnord – fundusze PZU poinformowały o przekroczeniu progu 10 proc. ogólnej liczby głosów w spółce, nieco wcześniej o przekroczeniu progu 5 proc. poinformował OFE AEGON. Co do zasady informacje pozytywne, znaczy się są analitycy i Komitety Inwestycyjne, które wierzą w rozwój grupy.\nPolska Grupa Farmaceutyczna (PGF) – Korporacja Inwestycyjna Polskiej Farmacji kontrolowana m.in. przez Jacka Szwajcowskiego (prezes i twórca Pelionu, a obecnie mniejszościowy akcjonariusz) otrzymała finansowanie bankowe na nabycie wszystkich akcji Pelion. Celem jest wycofanie akcji z giełdy. Pelion jest właścicielem emitenta obligacji – PGF. Trudno określić, jak to wpłynie na bezpieczeństwo obligatariuszy, można zakładać, że skoro dawny założyciel próbuje skupić wszystkie akcje grupy, to wierzy w jej rozwój.\nW ubiegłym tygodniu swoje wyniki za 2016 rok opublikowały między innymi takie spółki, jak: Arctic Paper, Capital Park, Cyfrowy Polsat, Getin Noble Bank, M.W. Trade, OT Logistics i Robyg. Jeżeli ktoś z Was przeglądał raporty i ma swoje spostrzeżenia, zapraszam do dyskusji w komentarzach do wpisu.\nJeżeli ktoś z Was śledzi na co dzień rynek obligacji i zapisuje sobie ciekawe newsy i mógłby się nimi ze mną dzielić ku dobru ogółu – chętnie skorzystam z pomocy :)[sgmb id=”1″]\nIndeks Rynku Obligacji 24.03.2017 oraz Rynek Obligacji w Pigułce\n6 komentarzy - “Rynek Obligacji w pigułce – tydzień 13-17 marca 2017”\n22 marca 2017 at 18:17\nMintos – spore ryzyko, pomysł ciekawy. Mam negatywne doświadczenia z inwestycji w pożyczki wystawione przez pośredników. Ponadto widać brak regulacji prawnych, podatkowych, co jeszcze bardziej zniechęca.\nSkup Pelion – mała szansa, że ktoś zgodzi się na obecną cenę\n23 marca 2017 at 01:10\nKania – spadek długu netto/EBITDA do 3.2 -> spadek marży z 5% do 4.5%. Przy obecnej krzywej IRS (z daily mbank research na twitterze można sobie ściągnąć) ytm 6.5%. 284m długu netto wynika w dużej mierze z gigantycznych należności handlowych. 2/3 obrotu (620m z 983m całej sprzedaży) robią z jednym kontrahentem. Ponieważ ich produkty znajdują się w Biedronce, można zaryzykować stwierdzenie że pewnie 2/3 kwoty należności krótkoterminowych to również Biedronka. Z 395m należności daje to 260m. Więc de facto całe zadłużenie zostało wykorzystane na kredyt kupiecki dla Biedronki. Ciężko sobie wyobrazić bankructwo Biedronki (żeby być fair – o PBG też tak mówiłem), ale po 6.5% na płynnym (jak na Catalyst) papierze risk/reward wydaje się atrakcyjny.\nNiestety taki koszt robienia biznesu – Kania pożycza na rynku po 6.5% na długi okres żeby po niższej stawce pożyczać Biedronce na 90 dni…\n23 marca 2017 at 01:22\nKania – fajnie wygląda. Dług netto/EBITDA 3.2x – przełoży się na spadek marży o 0.5pp, ale ytm na 0619 cały czas 6.5+ (przy obecnej krzywej IRS). 2/3 obrotu (600 z 900m) robią z jednym kontrahentem – biorąc pod uwagę, że robią biznes z Biedronką domyślam się, że to o Jeronimo Martins właśnie chodzi. Sensownie jest też założyć, że 2/3+ należności stanowi kredyt kupiecki dla Biedronki – 2/3 z 395m daje ok 260m. Przy długu netto 280m wychodzi, że większośc zadłużenia została zaciągnięta, żeby finansować kredyt kupiecki dla Biedronki. Przy 6.5% i (jak na catalyst) takiej płynności, że na kwotach do 50k PLN można wejść/wyjść wydaje się atrakcyjnie. Pół roku temu papier handlował się 101.50 – teraz wisi offer 100.20.\nTaki koszt robienia biznesu z dużymi sieciami – chłopaki pożyczają z rynku po 6.5% na długi okres żeby dawać Biedronce kredyt kupiecki na 90 dni po 2% (i jeszcze za faktoring płacą…). Straszne, ale z perspektywy obligatariusza spółce zysk netto niepotrzebny, byleby odsetki i kapitał spłacała 😉\n23 marca 2017 at 01:35\nTak spojrzałem na ich wyniki, wygląda, że nie przekroczyli covenantu, czego się bałem, chociaż w raporcie nie znalazłem wyliczenia tego wskaźnika wg ich metodologii, a na stronie „wisi” jeszcze obliczenie za poprzedni okres.\nJeronimo pewnie i pewny płatnik, ale to, że tyle od nich bierze traktuję też jako minus – może trzymać w szachu dostawcę grożąc zerwaniem współpracy.\nPoza tym nie wiem co mają w zapasach, z należnościami też byłbym ostrożny (chociaż wiekowanie niby ok pokazują) bo pewnie co się da to wrzucają w faktoring. Do tego większość kredytów wykorzystana pod korek i brak gotówki. Jedno większe wahnięcie i jest nerwówka. Cały czas brakuje mi tu kapitału.\nPrzypominam powiedzenie, firmy upadają nie przez brak zysków, a przez brak płynności. Może mój sentyment się lekko poprawił, ale nadal jest daleki od normalnego.\n23 marca 2017 at 09:58\nZerwaniem współpracy to na pewno grozi, bo tak działają dyskonty – ceny w Biedronce wynikają z mistrzowskiego wyciskania dostawców. Natomiast rzadko do tego dochodzi, bo ciężko wychować sobie dobrego dostawcę – bardzo wyśrubowane są standardy wysyłek, jak towar ma być spakowany na paletach, jak palety ułożone itd… Co nie zmienia faktu, że nawet po zerwaniu współpracy należności się spłaca.\nAle faktycznie, mięcho w zapasach przy zerwaniu współpracy szybko straci na wartości, bo takiej masy na rynku bez Biedry nie upchną. Chyba że na jakieś beef jerky przerobią 😉\nDla mnie niewątpliwy plus – nie jest to deweloperka ani wierzytelności, bo tego w portfelu każdy ma za dużo 😉 Risk/reward na tyle fajny, że z 5% portfela czuję się komfortowo, a yield ładnie podnosi.\n23 marca 2017 at 17:37\nUzależnienie od 1 czy kilku odbiorców jest niestety bolączką naszych producentów. Złapali kontrakt z największą siecią w Polsce i myślą że będzie trwał wiecznie. Szkopuł w tym, że Kania nie oferuje niczego nadzwyczajnego czego nie mogliby zaoferować inni producenci. Owszem po zerwaniu współpracy należności się spłaca i gdyby doszło co do czego i Kania wyleciałby za burtę lub znacząco stracił udziały w dostawach do B na rzecz kogoś innego to zapewne B go spłaci. Ale nie chodzi o to czy w razie czego B go spłaci tylko czy Kania zdoła szybko odbudować sieć sprzedaży. Na razie żadna z sieci pod względem wolumenu sprzedaży (no może Lidl+Kaufland łącznie ale te są już dokładnie obstawione) do B się nie umywa. To nie jest sztuka wyprodukować – sztuką jest umieścić towar na półkach. I jako przykład takiej mądrej alokacji towaru wskazuję Tarczyńskiego – oni są praktycznie wszędzie po trochu. A co do samego papieru – no 5% portfela może..


Skoki Narciarskie. Wiatr zepsuł Polakom pierwszy konkurs w Oberstdorfie | Nowa Trybuna Opolska\nDawid Kubacki zajął 2. miejsce w pierwszym konkursie lotów w Oberstdorfie. Po pierwszej serii liczyliśmy jednak na lepszy scenariusz. Pawel Relikowski / Polska Press\nSkoki Narciarskie Oberstdorf 01.02.2019\nPodczas pierwszego konkursu lotów narciarskich w Oberstdorfie Polacy zanotowali świetne wyniki już na samym początku. Najbardziej zaskoczył nas Jakub Wolny, który wylądował na 223. metrze osiągając rekord życiowy. Pozostali Polacy również poradzili sobie świetnie na mamuciej skoczni. Dawid Kubacki skoczył 221,5 m, Piotr Żyła 236 m, a Kamil Stoch 233 m. Pierwszą część kończyliśmy więc tak:\n1. Kamil Stoch - 225,9 pkt.\n2. Piotr Żyła - 215,7 pkt.\n5. Dawid Kubacki - 209.1 pkt.\n8. Jakub Wolny - 202 pkt.\nDruga seria była natomiast loterią, w której Polacy trafili na najgorsze liczby. Wiatr w plecy wzmagał się z każdą minutą i nawet tak świetny lotnik, jak Stefan Kraft, nie potrafił ujarzmić żywiołu. Zwycięzcą został więc Timi Zajc, który w drugiej serii poszybował na odległość 233.5 metra. Z Polaków na podium wskoczył natomiast Dawid Kubacki, tracąc do lidera niecałe sześć punktów. Tuż za podium wylądowali Kamil Stoch i Piotr Żyła, natomiast Jakub Wolny zepsuł drugi skok, przez co uplasował się w trzeciej dziesiątce konkursu.\_\n[*] 1. Timi Zajc - 430.1 pkt.\n[*] 2. Dawid Kubacki - 424.8 pkt.\n[*] 3. Markus Eisenbichler - 423.3 pkt.\n[*] 4. Piotr Żyła - 421.8 pkt.\n[*] 5. Kamil Stoch - 420.5 pkt.\n[*] 25. Jakub Wolny - 364 pkt.\nPo pierwszej serii liczyliśmy na inny scenariusz, ale ostatecznie nie powinniśmy mieć powodów do obaw. W czołówce konkursu stanowiliśmy większość mimo złych warunków, a niedoświadczony jeszcze Jakub Wolny osiągnął rekord życiowy. Możemy się cieszyć z kolejnego podium Dawida Kubackiego.\nMateriał oryginalny: Skoki Narciarskie. Wiatr zepsuł Polakom pierwszy konkurs w Oberstdorfie - Sportowy24


Trening siłowy najlepiej chroni przed oponką na brzuchu - WP Kobieta\noponka na brzuchubrzuchotyłośćwagaćwiczenia siłowećwiczenia aerobowećwiczenia w domu\nCodzienny, 20-minutowy trening siłowy dużo skuteczniej zapobiega związanemu z wiekiem odkładaniu się tkanki tłuszczowej brzusznej niż trwający tyle samo czasu i wykonywany z taką samą intensywnością trening aerobowy - informuje pismo „Obesity”.\nAutorami zamieszczonego w nim artykułu są naukowcy z Harvardu, którzy swoje wnioski sformułowali na podstawie zakrojonego na szeroką skalę, wieloletniego eksperymentu z udziałem 10,5 tys. amerykańskich mężczyzn. Wszyscy uczestnicy byli zdrowi, w wieku ok. 40 lat, a obserwacje prowadzono w latach 1996-2008.\nNa początku badania mierzono obwód talii i masę ciała panów. Pytano ich także o aktywność fizyczną: jak często ćwiczą, jakiego typu treningi wykonują itp. Przez kolejnych 12 lat analizowano zmiany zachodzące w intensywności i rodzaju aktywności fizycznej uczestników, aby określić, jaki typ ćwiczeń ma największy wpływ na obwód talii.\nOkazało się, że mężczyźni kładący główny nacisk na trening siłowy mieli po latach najmniejszy przyrost tkanki tłuszczowej brzusznej. U panów, którzy w porównaniu do innych badanych wydłużyli czas ćwiczeń siłowych o 20 minut dziennie, przyrost w pasie wyniósł średnio - 0,67 cm, podczas gdy u tych, którzy o tyle samo wydłużyli treningi tlenowe, o - 0,33 cm. Osoby niećwiczące wcale, a jedynie regularnie pracujące w ogródku czy dużo chodzące po schodach, miały przyrost na poziomie -0,16. Wszystkich obliczeń dokonano w odniesieniu do grupy kontrolnej, czyli osób prowadzących całkowicie „stacjonarny” tryb życia.\n- Jednym z objawów towarzyszących starzeniu się jest sarkopenia, czyli utrata masy mięśniowej mięśni szkieletowych. Z jej powodu opieranie się w tego typu badaniach jedynie na masie ciała jest niemożliwe, gdyż zmianie ulega ogólny bilans tłuszcz-mięśnie - tłumaczy główna autorka badania dr Rania Mekary. - Pomiar obwodu talii jest dużo lepszym wskaźnikiem tego, jak kształtuje się skład ciała wśród starszych osób. Udowodniliśmy, że zaangażowanie w trening oporowy lub, najlepiej, łączenie go z regularnym treningiem aerobowym może skutecznie chronić przed odkładaniem się na starość tłuszczu brzusznego, a jednocześnie pomóc w zwiększeniu lub choćby zachowaniu pierwotnej ilości masy mięśniowej.\nNaukowcy podkreślają, że ich badanie pokazuje, jak ważne są ćwiczenia fizyczne nie tylko dla zachowania sylwetki w danym momencie życia, ale i w odległej przyszłości. Ich zdaniem, należy uświadomić dorosłym i starszym osobom, że warto skupić się także na treningu siłowym, a nie tylko - na polecanych dla nich do tej pory jako najlepsze - ćwiczeniach aerobowych.