Piast znów przyjął "trójkę". Fatalny błąd Placha • Gliwice • Sport - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nPiast znów przyjął "trójkę". Fatalny błąd Placha\n30.11.2019 19:27 | 0 komentarzy | adi\nPiast Gliwice przegrał u siebie ze Śląskiem Wrocław 0:3. To druga porażka z rzędu mistrza Polski.\nW pierwszej połowie zdecydowanie bliżej gola byli gospodarze. Już w pierwszym kwadransie w poprzeczkę trafił Piotr Parzyszek, a kilka minut później Wojciech Golla uratował swój zespół, wybijając piłkę z linii bramkowej po niezbyt udanej główce Jakuba Łabojki. W kolejnej sytuacji Matus Putnocky obronił strzał Martina Konczkowskiego z siedmiu metrów. Centymetry od bramki dzieliły Jorge Felixa - jego uderzenie głową z linii bramkowej wybił... Golla.\nKilka minut po wznowieniu gry na boisko wszedł Michał Cholewiak, który chwilę później wywalczył rzut karny. Piłka trafiła w rękę Tomasa Huka i sędzia po analizie video podyktował "11", którą wykorzystał Robert Pich. Gliwiczanie starali się doprowadzić do wyrównania, ale już nie stwarzali sobie takich sytuacji jak przed przerwą. Wrocławianie poprawili grę w obronie i nie dopuszczali mistrza Polski w pobliże swojej bramki.\nOstatni kwadrans gry rozpoczął się od fatalnego błędu Frantiska Placha, który nie zdołał obronić niezbyt mocny strzał z dystansu Łabojki, byłego piłkarza Piasta. Piłka skozłowała przed bramkarzem, co mogło mieć wpływ na interwencję Słowaka. Błąd jakby podłamał gospodarzy, którzy dostali trzeciego gola. Plach obronił uderzenie Cholewiaka, ale do piłki dopadł Damian Gąska, który wycofał do Przemysława Płachety, który ustalił wynik spotkania.\nTo druga porażka Piasta z rzędu i pierwsza na własnym stadionie od 31 sierpnia. Gliwiczanie po 17 kolejkach mają 28 punktów i zajmują 5. miejsce. Mogą jeszcze zostać wyprzedzeni przez Jagiellonię Białystok. Śląsk dzięki wygranej został liderem.\nBramki: Pich 57. (k), Łabojko 76., Płacheta 86.\nPiast: Frantisek Plach - Bartosz Rymaniak, Uros Korun, Tomas Huk, Mikkel Kirkeskov - Martin Konczkowski (73. Gerard Badia), Patryk Sokołowski, Tom Hateley, Jorge Felix - Dominik Steczyk (63. Sebastian Milewski), Piotr Parzyszek (77. Patryk Tuszyński).\nŚląsk: Matus Putnocky - Kamil Dankowski, Israel Puerto, Wojciech Golla, Dino Stiglec - Jakub Łabojko, Krzysztof Mączyński - Robert Pich (90. Diego Żivulić), Michał Chrapek (85. Damian Gąska), Przemysław Płacheta - Erik Exposito (52. Mateusz Cholewiak).\nŻółte kartki: Huk - Chrapek, Pich, Mączyński, Golla.


Saldeo Odczyt dokumentów - DAMAL\nJak działa odczyt dokumentów?\n1. Skanowanie dokumentów\nUżywając pojedynczego podajnika, system podzieli plik PDF na pojedyncze faktury, odczytując z nich kontrahenta, numer, daty, pozycje towarowe oraz kwoty.\n2. Weryfikacja poprawności danych – system informuje o ilości odczytanych informacji.\nMożna również nadać dokumentom kategorie odpowiadające istniejącym w używanym przez firmę programie księgowym. Wszystkie pliki będą zawsze pod ręką dzięki zaawansowanej wyszukiwarce.\n3. Importowanie dokumentów do programu księgowego\nDane odczytane przez program Saldeo można łączyć z kartoteką towarów zaciągniętą z programu magazynowego, a następnie wyeksportować do niego listę towarową. Wystarczy, dodać plik pdf do aplikacjI SaldeoSMART. Może to być skan lub dokument elektroniczny. Po jego odczytaniu program informuje o ilości odczytanych danych i poprosi o ich weryfikację. Plik z dokumentami można również wyeksportować do formatu JPK, czyli Jednolitego Pliku Kontrolnego.\nDane odczytywane przez SaldeoSMART:\nSaldeo PULPIT (automat do przesyłania skanów bezpośrednio ze skanera)


Chleb orkiszowy: właściwości i zalety\nPodstawą diety Hildegardy jest orkisz, zboże posiadające dużo białka, a także jadalne kasztany oraz koper włoski – pokarmy w 100% wartościowe i przyswajalne przez ludzki organizm w każdej postaci. Główne zasady diety Hildegardy Średniowieczna niemiecka święta, Hildegarda z Bingen propagowała program zdrowia, oparty na sześciu złotych regułach życia, z których pierwsza i najważniejsza brzmiała „Właściwie jeść i pić”. Leczenie przez jedzenie zapewniać mają głównie orkisz, kasztany jadalne i koper włoski (jedyne pokarmy w 100% wartościowe i przyswajalne pod każdą postacią), bardzo istotne są także zioła i przyprawy. Hildegarda dzieliła jedzenie na artykuły ciepłe, zimne, suche oraz mokre, które odpowiednio zróżnicowane i łączone oddziaływały na ludzkie zdrowie. W diecie nie ma ryzyka niedoborów składników odżywczych, zapewnione jest optymalne zaopatrzenie organizmu w to, czego potrzebuje. Podstawą każdego posiłku ma być orkisz , uzupełniamy go głównie lokalnie dostępnymi warzywami i owocami, przetwory mleczne i produkty mięsne są jedynie ograniczonym dodatkiem do jadłospisu. Przed rozpoczęciem tej diety zaopatrujemy się więc w dużą ilość orkiszowego pieczywa, kasz, makaronów, płatków, otrębów, muesli. Przyrządzamy z tego kotlety, zupy, placki, sałatki, ciasta, a w sklepach ze zdrową żywnością dostępne są nawet orkiszowe syropy, kawa czy piwo. Najważniejsze produkty polecane w diecie Hildegardy: orkiszowa kawa, herbatki ziołowe, owocowe i warzywne soki zmieszane z herbatką z kopru włoskiego lub z dodatkiem kawałka suchego chleba, gronowe wytrawne wino, orkiszowe piwo; miód i cukier trzcinowy; kasztany jadalne, koper włoski, fasola, cieciorka, dynia, seler, marchew, pietruszka, buraki, cebula, czosnek, chrzan; jabłka, gruszki, cytrusy, wiśnie, czereśnie, maliny, porzeczki, jeżyny, pigwa, daktyle, migdały; cynamon, cząber,...


Wiesz co? Okazało się, że wcześniej czytałem Twoje jedno opowiadanie - Studnia - ale nie wiedziałem, że to Twoje. Też byłem zachwycony. Tym razem już nie jestem hurra-optymistą. Może dlatego, że kryminał wymusza styl i tu nie można było sobie pozwolić na to, co zwykle, bo wyszłaby groteska lub coś podobnego.\nTym razem uważam, że jest to dobrze napisane i tyle.\nTego, czego mi tu brakuje to osadzenia w danej chwili, co spowodowałoby, że zacząłbym się zastanawiać, kim jest główny bohater. Bo niby powiedziałaś coś o niej, ale to takie dla mnie "zwyczajne". Pamiętam kryminał w tv, który zrobił na mnie wrażenie - to jeden film bodajże z Eastwoodem, gdy wczuwał się w ofiarę - tytułu nie pamiętam. Wtedy zastanawiałem się, co w sobie ma bohater. I to samo miałem, czytając Twój poprzedni tekst.\nTakże tekst na plus, ale bez fajerwerków.\nFaktycznie byłeś pod studnią, ale nie mogłam tam odpisać ;) Ale dziękuję i za tamten komentarz.\nCałkowicie rozumiem zarzut i przyznaję, że masz rację. Skupiłam się na jej marudzeniu, a w sumie jak ktoś taki jest, to średnio chce się go lepiej poznawać... Przynajmniej ja nie chciałam.\nDziękuję za informację zwrotną, dała mi do myślenia.\nnie traktuj moich słów jak wyroczni, ale tak sobie właśnie pomyślałem, że gdybyś dała jakiś kontrapunkt do jej marudzenia, to zaciekawiłoby mnie.\nA może co innego mnie wciągało w Twoje poprzednie teksty?...\nMoże i fakt, na przyszłość będę miała na uwadze. Możesz mieć rację, że trochę ich "spłaszczyłam".\nAle kto wie, tego już się nie dowiemy ;)\nJeeej, no niesamowicie Ci to wyszło, Kropko! Najprawdziwszy kryminał, z pełnokrwistymi postaciami, zagadką, jej rozwiązaniem, logicznym przebiegiem, podpuchą i to wszystko zmieszczone w tak niedługiej formie! Jak ty to zrobiłaś?! Jestem pod wrażeniem :) Naprawdę się wciągnęłam. Tsu świetna :-D tego jej chłopaka też rozumiem. Kawał dobrej roboty!\nWitaj Jesień :) Dziękuję bardzo, tym bardziej, że niepewnie się czułam w gatunku. Cieszę się, że wciągnęło :D\n— Zgarnij młodego z korytarza, zaraz was ogonię. - znalazłem literówkę. czyta się fajnie. masz klarowny styl. intryga ciekawa. co najbardziej bije w oczy, to "ciapowatość" obojga detektywów. nie przyszło im do głowy sprawdzić kontaktów w telefonie ofiary? nie zajrzeli do rezerwuaru, dali uciec przestępcy, mimo ,ze zaplanowali zasadzkę wcześniej? ale to nie przeszkadza w czytaniu. może nawet dodaje uroku. i chyba o jeden raz za dużo pojawiło się słowo "ponętne" zdravia :)\nAno znalazłeś, dziękuję :)\nMoże i zbyt ponętna, ale jakiego kryminału nie czytałam, to wszystkie panie detektyw są olśniewające, seksowne i zabójcze. Pod tym kątem jeszcze popatrzę, może coś podmienię.\nAno trochę ciapki z nich, ale cieszę się, że nie przeszkadzało.\npkropka to że ponętna, to bardzo dobrze :) tylko stylistycznie gdzieś zgrzytnęło\nBędzie poprawione kiedyś. Może ;)\nKryminał w pigułce zrobiłaś, wszystko skondesowalas, od plamki, do stażysty, do przyjaciółki, kilka klocków przemyślanych i poukładanych, chociaż z telefonem trochę naciągane...taka para Ala zabawa w detektywa:))\nAto „Ludzie przestali rozmawiać, w zamian zgadują, co drugi ma na myśli. Zapominają, że nakładają filtr własnego nastroju i kompleksów." - dobrze ujęte, delikatny ładny opis dla myśli paranoicznych, które wszyscy miewamy nieraz :)\nObudził ja ból - ją\nWitaj Kalaallisut :D\nJakoś koncentraty najłatwiej mi się pisze.\nDziękuję za wyłapanie ogonka - poprawiony.\n— Co telefon? Myślisz, że morderca do nas zadzwoni, jak zamieścimy ogłoszenie matrymonialne? — brilliant :-))\nOgólnie nie jestem fanką kryminałów, to muszę zaznaczyć. Ten mi się jednak spodobał. Akcja była wartka, rzeczywiście podejrzewałam razem z detektywami nie tą osobę, co trzeba, a wplatanie w akcję przyjaciółki też było dobrym zagraniem. Rzeczywiście przecinki są na tip top, tak, że mogę się od Ciebie dużo nauczyć :-) Myślę, że wszystko się klei, jest git! Chętnie przeczytam od Ciebie coś jeszcze. Ach, no i biedny Otyl. Bardzo mi go szkoda jakoś, że ta Tsu taka pieniaczka.\nA, właśnie. Imiona. Strasznie zawsze doceniam, jak w tekście są nowe, ciekawe imiona, u Ciebie wyszło to bardzo fajnie.\nZawsze jest i miło, jeżeli ktoś ie jest fanem gatunku, a i tak przeczyta. Dziękuję.\nNo Otyl biedny. Ale taką sobie wybrał ;)\n„Zdarzenie: Gigantyczne tsunami\nTsu Nami weszła z niezadowoloną miną do pokoju” :D (spryt przede wszystkim)\n„— Zwierzęta nie robią takiego bałaganu, kiedy ofiara się nie broni — usłyszał odpowiedź. Widać Tsu oceniła już stan zwłok.\n— Czasem się zastanawiam, co trzeba zrobić drugiemu człowiekowi, żeby zostać tak potraktowanym. Skoro go znała, to musiał mieć powód.\n— Albo mu się wydawało, że ma. Ludzie przestali rozmawiać, w zamian zgadują, co drugi ma na myśli. Zapominają, że nakładają filtr własnego nastroju i kompleksów. — Tsu wyprostowała się i założyła lśniące czarne włosy za ucho. — Zabieramy się stąd?” – świetny fragment, 150 % kryminału (nawet z analizą psychologiczną <3)\n„Poobiednie spotkanie było całkowicie bezowocne. Przyjaciółkę ofiary bardziej zainteresował fakt, że wydarzyło się coś ciekawego” – hehe, no tak :D\nLubię tą Tsu! :D\n„odkręcanie pokrywy rezerwuaru” – bardzo git pomysł\n„Poczuła, jak uderza o maskę, po czym zapadła ciemność.\nObudził ja ból całego ciała. Poczuła ciepłą” – 2 x „poczuła”\nBardzo fajny kryminał i to w jednej części (wow), szkoda tylko, że wrzucony z poślizgiem, ale brawa za walkę do końca.\nCieszę się, że lubisz Tsu. ;)\nMiło, że wpadłaś, dziękuję za info zwrotne. Przydaje się zawsze.\nPoślizg, poślizgiem, ale ważne, że jest.\nKurcze, fajne, lekko spisane, wbrew tematyce. Nie wymuszone, naturalne dialogi. Nieprzesadnie żywiołowe opisy. Jest tu pomysł i niezłe wykonanie. Podobało mi się.\nWitaj Aga :) miło, że się podobało. Dziękuję za zostawiony ślad.\nKryminał, jej w końcu! Bardzo lubię. Wciągnęłam się w tą sprawę, a końcówka - świetna. Ładnie utkana historia. Jestem pod wrażeniem! A Tsu Nami no cóż, mogłaby być moją kumpelą byśmy sobie razem marudziły. Otyl super, reszta też. W ogóle to bardzo fajnie kreujesz bohaterów. Naprawdę mi sie podobało!\nCieszę się, że zajrzałaś. Tsu Nami jest bazowana na prawdziwej postaci, więc jak chcesz, to możemy sobie razem narzekać ;)\n"Młody szybko zabrał się za poprawianie błędu, podczas gdy partner zaszedł Nami od tyłu i szepnął do ucha — Tsu, cały pokój jest zachlapany krwią, w tym sufit. Ta jedna plamka nic nie zmienia." - jeśli anonsujesz wypowiedź, lepiej dać dwukropek.\n"Erotyczny obrazek psuło rozszarpane gardło i krew, która obryzgała wszystko naokoło." - a zobacz z zapisem: dookoła\n"— Zwierzęta nie robią takiego bałaganu, kiedy ofiara się nie broni — usłyszał odpowiedź." - typ ma prawo do takiej oceny, choć ja się z tym akurat nie zgadzam. Ale oczywiście to dialog, nie prawda objawiona, więc ma prawo.\n"— Tsu, przyszły wyniki — powiedział cicho. — Muszę ci coś powiedzieć, zanim je otworzysz — dodał szybko" - powiedział /powiedzieć. Moze: rzekł, wyznał, szepnął albo zaczął?\nOk, tyle kwękania. Podobało mi się, że postacie miały definiujące je cechy, imiona oraz dam scenariusz/fabuła.\nNie ma żadnych twostów na chama, ale jest plan i jego realizacja.\nTo też plus.\nDzięki Canu za wizytę :)\nUwagi jak zwykle celne, dziękuję za wsparcie.\nWierzę na słowo ze zwierzętami, nie jestem w tym względzie ekspertem. Ale zostawiam, bo jak mówisz ma prawo do takiej opinii.


Czynne semafory kształtowe. (info: Aleksander Kurstak)\nStacja niszczeje od 1997 roku, kiedy to zlikwidowano ostatnie jeżdżące tędy pociągi osobowe. Obecnie posterunek odgałęźny (info: Wojtek)\nStan z 17.08.2004. (info: Olszak)\n17.02.2005 przywrócono do życia linię Ełk - Olecko. Jeździ tam autobus szynowy 2 razy dziennie (info: helmut, 2005-05-17)\nOd rozkładu 2007/2008 kursuje pociąg relacji Wrocław Gł. - Suwałki i odwrotnie, pociąg relacji Suwałki - Gliwice, Gliwice - Suwałki, 2 pary szynobusów oraz pociąg relacji Szczecin Gł. - Suwałki i odwrotnie (info: łukasz, 2007-12-30)\nOd rozkładu 2005/2006 kursują trzy pary pociągów (szynobusy) Ełk - Olecko - Ełk, a od 24 czerwca wprowadzono sezonową grupę wagonów pociągu "Biebrza" Gdynia Gł. - Suwałki - Gdynia Gł. Zlikwidowano też wieczorną parę do Olecka. (info: Marek Rudzianiec, 2006-06-25)\nOd rozkładu 2006/2007 w sezonie letnim tj. 22.06-02.09.2007 kursuje pociąg relacji Suwałki - Szczecin Główny i Szczecin Główny - Suwałki. Jest to pociąg pospieszny. (info: Łukasz, 2007-06-26)\nNastawnia w drodze do Gołdapi jest zamknięta zdewastowana, semafory kształtowe nieczynne, a nastawnia i semafory kształtowe w drodze do Suwałk i Ełku są czynne. Budynek dworcowy jest adoptowany do innych celów (bar, sklep przemysłowy i art. budowlane). Były 3 perony a obecnie są 2. (info: Bartosz Romaniuk, 2007-02-19)\nZauważyłem, że poza 2 parami szynobusów nic na tej stacji się nie dzieje. Semafory kształtowe nie są nawet oświetlane po zmroku. Chyba w nocy też nikt nie dyżuruje w nastawni w stronę Ełku / Suwałk. (info: Wojtek, 2007-09-27)\nSemafory od strony północnej nieczynne i rozbite są oprawki do latarni na semaforach. Poza tym tory są zarośnięte w kierunku Gołdapi natomiast nastawnia południowa jest najbardziej aktywna tylko w tych godzinach w jakim są planowane przejazdy pociągow osobowych i towarowych (info: AdamWoroniecki28, 12-09-2009)\nBudynki tak jak pozostały takie i są w głównym budynku dworca znajduje się sklep z artykułami (info: AdamWoroniecki28, 12-09-2009)\nNastawnia w kierunku jest zdewastowana. Rozebrany jest kawałek toru w kierunku Gołdapi i wstawiony wskaźnik zamknięcia toru. Natomiast w kierunku Ełku i Suwałk nastawnia jest czynna od godziny 4:30.\nNastawnia Północna, zdewastowana, grozi zawaleniem. W 2009 roku zawalił się strop 1 piętra, jednak dostęp do środka nie jest utrudniony przez żadne zabite okna czy zamurowane drzwi, służy jako "schronienie" dla bezdomnych... (info: lukasz, 27-08-2010)


Biba odpadł z X-Factor\nDrugi odcinek X-Factor na żywo przeszedł do historii. Tym razem wokaliści i zespoły miały postawione przed sobą duże i trudne wyzwanie. Jakie? Wszyscy uczestnicy musieli zmierzyć się z piosenkami ery disco!\nZdecydowanie najlepiej w tym odcinku poradziła sobie najmłodsza grupa uczestników, którą dowodzi Tatiana Okupnik. Najgorzej? Grupa Kuby Wojewódzkiego!\nZgodnie z werdyktem widzów, to Paweł Biba Binkiewicz i Joanna Kwaśnik wzięli udział w dogrywce. Po ich występach jurorzy stwierdzili jednogłośnie, że to właśnie Joanna powinna przejść do kolejnego etapu show, a Biba musi pożegnać się z programem...\nTym samym tylko Tatiana Okupnik jest jedyna jurorką, której żaden z uczestników nie odpadł jeszcze z programu. W zeszłym odcinku głosami przewodniczących to zespół De Facto, którym kierował Czesław Mozil, nie przeszedł dalej.\nWydaje nam się, że Biba jest na tyle charyzmatyczny, że jeszcze na bank o nim usłyszymy! A wy jak myślicie?\nPrzeczytaj więcej na temat finalistów II edycji "X-Factor":\nPierwszy odcinek "X-Factor" na żywo za nami. Z programem pożegnała się dwójka uczestników\nKto dostał najmniej głosów?\nZa nami ogromne emocje związane z programem "X-Factor" , który dziś wszedł w decydującą fazę. Dwunastu uczestników po raz pierwszy wystąpiło w odcinku na żywo śpiewając wybrane przez siebie utwory. Jak już informowaliśmy rano, zdecydowano się na małą zmianę formuły show i po dzisiejszym odcinku, aż dwóch uczestników opuściło program. Przypomnijmy: Wielkie zmiany w "X-Factor". Tatiana zdradza szczegóły Uczestnicy pod przewodnictwem Kuby Wojewódzkiego , Ewy Farnej , Tatiany Okupnik i Czesława Mozila trenowali ciężko przez ostatnie dni, żeby wypaść jak najlepiej. Niektórym się to udało i po raz kolejny zaczarowali jurorów, inni zawiedli na całej linii, rozczarowując nie tylko trenerów, ale też samych siebie. Wykonawcy zdecydowali się na repertuar m.in. Aerosmith, Demi Lovato, Bruno Marsa i Janis Joplin. Gwiazdą wieczoru był Grzegorz Hyży , który niedawno wydał swój debiutancki singiel. Zobacz: Grzegorz Hyży powraca z nowym utworem. Uda mu się podbić listy przebojów? Najmniej głosów od widzów otrzymała Karolina Duszkiewicz z grupy Tatiany i ona jako pierwsza opuściła program. W dogrywce zmierzyli się Artem Furman i Joao de Sousa , decyzją jurorów z programem pożegnał się ten drugi, tym samym pozbawiając Okupnik drugiego zawodnika. Zgadzacie się z takimi wyborami? ''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''+''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''ipt>''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''); //--> Wszyscy finaliści programu "X-Factor":\nDruga edycja polskiego "X-Factor" po blisko 3. miesiącach trwania przeszła właśnie do historii. Jej szczęśliwym zwycięzcą okazał się podopieczny Tatiany Okupnik, Dawid Podsiadło . Zdobył nagrodę główną, na którą składają się: kontrakt na wydanie płyty długogrającej, promocja albumu oraz 100 tysięcy złotych. Kolejne miejsca zajęli: Marcin Spenner i zespół stworzony na potrzeby programu, The Chance. W finale zmierzyła się trójka najlepszych uczestników. Zaśpiewali po dwie piosenki. Najpierw te które wykonali najlepiej trakcie trwania programu, a później duety z gwiazdami muzycznymi. The Chance zaśpiewały razem z Amy McDonald, która dziewczyny przyćmiła, Marcinowi Spennerowi towarzyszyła łotewska grupa Brainstorm, a Dawidowi Podsiadle Katie Melua. W drugiej edycji widzowie mogli w nim zobaczyć zmagania 9. uczestników, w których skład wchodzili soliści i zespoły. W roli prowadzącego producenci obsadzili po raz kolejny Jarosława Kuźniara. Postępy młodych talentów śledziło jury, w którym zasiadali: piosenkarz - Czesław Mozil, showman - Kuba Wojewódzki i piosenkarka znana poza Polską - Tatiana Okupnik. To oni decydowali, kto odpadał z programu. Zgadzacie się z decyzją widzów? Czy Dawid powinien wygrać? Przypomnijmy wszystkich finalistów programu:


Język polski - Akcent\nWyniki ostatnich badań społecznych są jednoznaczne – coraz więcej Polaków ma kłopot z napisaniem poprawnie dłuższej wypowiedzi lub czytaniem ze zrozumieniem. Spada również poziom wypowiedzi ustnych, a mowa potoczna ubożeje. Kultura multimediów i znaczna popularyzacja internetowych platform wideo sprawiły, że dzieci i młodzież bardzo trudno przekonać do czytania książek, w szczególności lektur, pisanych niejednokrotnie skomplikowanym, archaicznym już językiem. Jeśli więc Twoje dziecko ma problemy z opanowaniem zasad gramatyki, napisanie wypracowania sprawia mu kłopoty, a od czytania lektur ważniejsze stało się już nawet sprzątanie pokoju – zapisz go na korepetycje z języka polskiego w Akcencie. Przekonamy je, że poprawne posługiwanie się językiem ojczystym jest podstawą wykształcenia, która daje możliwości budowania kariery zawodowej, a poznanie europejskiej sztuki i kultury kreuje światopogląd i poszerza horyzonty.\nKorepetycje, przygotowanie do matury z języka polskiego – dlaczego Akcent?\nProgram korepetycji z języka polskiego przygotowany został tak, aby uczeń z pasją podchodził do nauki. Z pomocą naszej wykwalifikowanej kadry Twoje dziecko nie tylko nauczy się w prawidłowy sposób przelewać myśli na papier, zapamięta cechy i przedstawicieli poszczególnych epok literackich, nauczy się wyciągać prawidłowe wnioski z czytanego tekstu oraz interpretować poezję, ale również pozna wspaniały świat kultury i sztuki. Zajęcia prowadzone są tak, aby w jak najprzystępniejszy sposób przekazać uczniowi wiedzę teoretyczną i przedstawić ją na ciekawych przykładach tak, aby wzbudzić w nim chęć poszerzania wiedzy. Dzięki temu uczeń najlepiej zrozumie i zapamięta materiał, a kartkówka, sprawdzian, egzamin, a nawet całe trylogie nie będą mu straszne!\nKorepetycje na każdym etapie edukacji. Program specjalnie przygotowany tak, aby jak najlepiej przygotować Twoje dziecko do każdej kartkówki, sprawdzianu czy egzaminu - ani tablica Mendelejewa, ani wzory reakcji czy procesy chemiczne nie będą miały już przed nim tajemnic!\nPrzejrzyście wykładana teoria fizyki, wykorzystywana na ciekawych przykładach i w praktycznych zadaniach to gwarancja zrozumienia materiału, zapamiętania wzorów oraz technik rozwiązywania zadań.


USA: Izba Reprezentatów przyjęła ustawę zabraniającą „dyskryminacji ze względu na orientację seksualną” – Bibula – pismo niezalezne\nIzba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych uchwaliła ustawę zabraniającą dyskryminacji w miejsach pracy ze względu na orientację seksualną.\nUstawa H.R.3685 Employment Non-Discrimination Act of 2007, przyjęta 7 listopada br. stosunkiem głosów 235-184, zabrania wszystkim pracodawcom m.in. „zaniechania bądź odmowy zatrudnienia albo zwolnienia jakiejkolwiek osoby, lub jakiegokolwiek dyskryminowania jakiejkolwiek osoby w odniesieniu do wynagrodzenia, warunków czasowych, warunków pracy lub innych przywilejów pracowniczych, ze względu na faktyczną bądź postrzeganą orientację seksualną tej osoby”.\nW ostatniej chwili nie przyjęto poprawki do tej ustawy, która zakładała również objęcie nią osób z zaburzeniami tożsamości, określanymi jako transgender. Brak jednoznacznego ujęcia tej definicji w tej ustawie nie oznacza, że osoby te jej nie podlegają, gdyż mogą się one powolywać na nieprecyzyjny język ustawy (np. określenie „postrzeganą orientacją seksualną tej osoby”). Ponadto inna ustawa, przyjęta w kwietniu br. ustawa H.R. 2015, dokładnie wyszczególnia tzw. transgenderystów.\nUstawa H.R. 3685 zwana powszechnie jako ENDA, została wniesiona pod obrady przez kongresmana Partii Demokratycznej stanu Massachusetts Barney Franka, którego izraelska agencja informacyjna JTA określa jako „Żyda i otwartego geja”. Na wniosek tego samego homoseksualnego żydowskiego kongresmana w kwietniu br. przyjęto ustawę H.R. 2015. Obie ustawy otrzymały wsparcie ze strony wszystkich najważniejszych organizacji żydowskich, m.in. od Anti-Defamation League, American Jewish Committee, National Council of Jewish Women i Jewish Council for Public Affairs.\n„Przyjmując Employment Non-Discrimination Act, nasze społeczeństwo uczyniło poważny krok naprzód w kierunku [zapewnienia] równości.” – stwierdza komunikat organizacji żydowskiej ADL.\nUstawa przekazana zostanie teraz do Senatu, gdzie spodziewany jest podoby rozkład głosów i jej zaaprobowanie. Napływające z Białego Domu informacje wskazują, że prezydent Bush ustawę zawetuje.\nPowyższy tekst dodano: 2007-11-08


Opodatkowanie aportów 2017\nWartość aportu powinna być ustalona w statucie Jedną ze zmian w przepisach podatkowych obowiązujących od 1 stycznia jest doprecyzowanie i uszczelnienie zapisów dotyczących aportów. Dotychczas wartość wkładu szacowano na podstawie wartości udziałów otrzymanych w zamian za dokonany wkład. Jeśli więc część wkładu została przeniesiona na kapitał zapasowy, to przychód co do zasady nie powstawał. Po […]\nKoszty uzyskania przychodu a dotacja\nKażda działalność gospodarcza ma możliwość uzyskania wielu rodzajów dofinansowania. Są to m. in. subwencje, różne dotacje czy dopłaty przyznawane podatnikowi w ramach prowadzonej przez niego firmy. Wielu przedsiębiorców, którzy otrzymują dotację, napotyka wiele problemów z jej podatkowym rozliczeniem.\nNowe zasady księgowania faktur korygujących – przychody\nO ile wystawianie faktur i opodatkowywanie przychodu z nich podstałego jasno określa ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, o tyle rozliczanie faktur korygujących zawsze nastręczało przedsiębiorcom niemało kłopotów. Głównym problemem, nie stanowił powód ich wystawienia, lecz konieczność ich księgowania w okresie pierwotnym, którego dotyczą. Takie stanowisko organów podatkowych potrafiło skutkować koniecznością składania korekt zeznań […]


komu w drogę temu trampki: Augustowskie noce. Część VII - kajaki\nAugustów to dla kajakarzy miejsce legendarne - niczym Morskie Oko dla turystów pieszych - wszyscy psioczą a każdy był... no bo jak tu nie być?\nW propozycjach spływów można przebierać, wybierać i kombinować. Nie będę kolejny raz opisywał czemu decydujemy się na taką a nie inną ofertę. Tu dodatkowym czynnikiem jest chęć sprawdzenia Mikołaja w roli skippera - to on miał dowodzić ich kajakiem i na siebie brać główną część pracy. A tym samym nie chciałem ryzykować dłuższego spływu, po terenach gdzie nawet nie mógł bym szybko interweniować gdyby doszło do kłopotów. Dlatego wybieramy Kanał Augustowski i chcemy zaliczyć dwie śluzy Białobrzegi oraz Augustów. Nie będzie to jakiś wyczyn, ale trasa wymaga dyscypliny (dlatego np. nie robię zdjęć ważkom, które tysiącami latają nad wodą i przy brzegach).\nWybieramy firmę Szot - raz że blisko, dwa że bardzo plastycznie podchodzą do swojej oferty, trzy że klimat faktycznie jak w marinie. Dodatkowo miejsce startu i lądowania jest bardzo blisko ich bazy - więc opóźnienia z tym związane będą niewielkie.\nZatem zajeżdżamy (parking chroniony, za ogrodzeniem, bezpłatny, bezpieczny... jak by kto pytał), pobieramy sprzęt (mają nawet beczki, gdyby ktoś potrzebował hermetycznego miejsca na swój ekwipunek na wodzie), za moment jedziemy już nad kanałem a za nami na przyczepce, dwa bardzo zgrabne kajaczki. Szybko zrzucamy ubrania (razem z dokumentami itp. lądują w workach na śmieci, a te w plecakach - mój patent - worek zakładany na plecak, łatwo może się uszkodzić - a tak jest chroniony przed rozdarciem i sam chroni przed zamoczeniem - plecakowi jak zmoknie nic nie będzie).\nZa chwile jesteśmy już na wodzie i zaczyna się akcja.\nCzym się różni pływanie po kanałach od spływów rzekami? Przede wszystkim brakiem nurtu! Na rzece, pomaga albo przeszkadza, znosi, popycha, obraca - tu nic - trochę jak jazda na rowerze przez Równinę Mazowiecką - z drugiej strony, można łatwo pokazać pewne manewry, unaocznić jak siła odbicia wiosłem przenosi się na kajak ile trzeba siły by skręcić, by przyspieszyć, wyhamować. O tak kanały mają swoje zalety.\nTuż przy śluzie Białobrzegi mój Fuji ląduje w wodzie - tylko ciut, ale jednak bierze wodę na pokład i ekran staje się ... fioletowy! Kilka zdjęć robimy jeszcze komórkami, ale już z ogromną ostrożnością i ... głównie z brzegów. Akurat zalaniem aparatu się nie przejmuję, padnie to kupie nowy - w sumie już dawno mnie nachodzi ale ten... no właśnie - po kilku godzinach odzyskał jasność widzenia i nadal jest sprawny - zdecydowanie firma Fuji robi najwytrzymalsze aparaty jakie dane mi było psuć...\nPs - jak by wpadli na pomysł przekazania mi jakiegoś w celach testów wytrzymałościowych - to ja chętnie...\nPotem kierujemy się na Augustów - tu dość niemiła przygoda - jakiś patologiczny grubas, z wancem zwisającym na uda i biustem wielkości aktorki porno wsiada na swoją motorówkę (owszem fajna) i ze sporą prędkością przecina między naszymi kajakami. Rzucam mu kilka miłych marynarskich słów i ... o tak usłyszał!!!! Rany jak mnie to cieszy, mam nadzieję że się zatrzyma... niestety. Przy śluzie Augustów jest znacznie szybciej od nas, nie ma szans go dopaść i naurągać mu po raz kolejny. kichać palanta.\nWażne jest to że Marzenka połknęła bakcyla! w tym roku już raczej się nam nie uda, ale w przyszłym na pewno postaram się zorganizować dla niej spływ Dunajcem do Tarnowa i Nidą z Wiślicy do Korczyna.\nNo i najwyższa pora brać się za pisanie o Litwie...\nPosted by makroman at 11:31 AM\nLabels: Białobrzegi., kajaki, Kanał Augustowski\nKajaki musiały być. Chłopcy chyba byli bardzo zadowoleni. Sami na jednej łódce. Ale frajda. My wybraliśmy spływ Czarną Hańczą, ale drugi raz chciałbym też na Kanał Augustowski i popływać między śluzami.\nJa Kanał zapamiętałem, jako najgorsze miejsce na świecie. Było to jednak winą niefortunnych zbiegów okoliczności, a nie samej drogi wodnej. Gdy skończyła się Czarna Hańcza i wpłynęliśmy do Kanału, dostałem udaru słonecznego. Wyobraź sobie teraz wiosłowanie bez nurtu, gdy masz objawy ciężkiej grypy. Na szczęście spotkaliśmy ludzi z jachtem, którzy widząc moje zwłoki, wzięli nas na hol. Szkoda, że przez to wszystko umknęły mi opisywane przez Ciebie widoki, gdyż znam pozaaugustowskie odcinki Kanału (aż do połączenia z Biebrzą) i jest co podziwiać:)\nWkraju - owszem - choć starszy marudził, zdecydowanie głupi wiek. potem zresztą przesiedliśmy się, i Marzenka popłynęła z Mikołajem a ja z Miłoszem śmignąłem na eksplorację zakamarków.\nWojtku - Udar piękna sprawa... wróciłem z nim kiedyś z Tatr, wyobraź sobie że nawet jakoś doprowadziłem samochód, ale potem skończyło się na SORze.\nChętnie bym sobie pętelkę zrobił po kanałach, taką łącznie z białoruskim odcinkiem Augustowskiego. Marzenia, nawet nie zanosi się na realizację.\nSprawa z aparatem niesamowita.\nTo rzeczywiście wspaniała marka.\nTylko jeden raz byłam na spływie, bardzo mile go wspominam.\nHanno - atmosfera spływów jest niesamowita, zwłaszcza kilkudniowych, podobnie jak na obozach wędrownych.\nCzyli doskonale wiesz, jaka to przyjemność:) PS. A dlaczego nie? Kanał nie leży na równiku, Białorusini, to wbrew temu, co się u nas pisze, fajni goście, więc bądź optymistą:)\nNie o Białorusinów chodzi, bo nic przeciw nim nie mam i nie widzę powodów by miec. Keestia czasoprzestrzeni - dysponuję ogranczonym zasobem czasu by walczyć z przestrzenią. Taka pętla to wiele dni jednak wymaga.


Asztar - najlepsze ogrody i trawniki - Studio Ubioru i Stylu\nAsztar - najlepsze ogrody i trawniki\nStart » Sklep Online » Ogród, Rośliny » Asztar - najlepsze ogrody i trawniki\nDodane: 2016-08-08 Kategoria: Sklep Online / Ogród, Rośliny\nAsztar to firma zakładająca ogrody, nawadniająca trawniki, projektująca ogrody przydomowe, sprzątająca biura oraz osiedla, a także opracowująca metody nawadniania parków, balkonów, oranżerii czy trawników. W naszej firmie pracuje wielu profesjonalnych specjalistów związanych z projektowaniem ogrodów, nawadnianiem obszarów zielonych i tym podobnych kwestii. Z tego względu warto korzystać z oferty naszej firmy, jeżeli ktoś szuka profesjonalnej pomocy, jakiej udzielić może tylko firma zakładająca ogrody. Działamy na polskim rynku od blisko ośmiu lat i w tym czasie zdobyliśmy bardzo duże doświadczenie.\nInterfejsy diagnostyczne używane są na stacjach obsługi pojazdów\nInterfejsy diagnostyczne są używane na stacjach obsługi pojazdów do komunikacji z komputerami samochodów. Bardzo często są to specjalne dedykowane komputery (najczęściej pracujące pod kontrolą systemu Windows)...\nOrganizacja bankietu firmowego na świeżym powietrzu czy też w zamkniętych i krytych pomieszczeniach, wymaga zgromadzenia odpowiedniej ilości mebli cateringowych, dopasowanych do pozostałej wystroju wnętrza. Exclus...\nMiejsce z kawą ziarnistą i w kapsułkach\nPewnie wielu z nas zastanawiało się co jest lepsze, kawa w kapsułkach czy ziarnista. Otóż jest to tak naprawdę uzależnione od naszych indywidualnych preferencji, jak również urządzenia do parzenia kawy, które ...\nRali - tu kupisz najlepsze pasy do gitary\nGitara jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych instrumentów, jakie zobaczyć możemy w różnorodnych zespołach muzycznych. Swój sukces zawdzięcza ona przede wszystkim łatwością nauki gry na niej, jak równie...\n»Gdzie kupić jednorazowe rękawiczki medyczne?\n»Biżuteria to zawsze najlepszy prezent


Adwent poprzedza święta Bożego Narodzenia, to czas oczekiwania na ponowne przyjście Jezusa Chrystusa. W tym okresie w świątyniach katolickich dominuje kolor fioletowy, natomiast w ewangelickich - na ołtarzu umieszcza się charakterystyczny wieniec adwentowy z czterema świecami. Katolicy na ten czas chętnie ustawiają w oknach 7-ramiennne świeczniki adwentowe.\nEwangelicki świecznik adwentowy coraz częściej staje się ozdobą także w domach katolickich. Każda ze świec oznacza jedną niedzielę adwentu\nAdwent w 2016 roku rozpoczął się w niedzielę 27 listopada i zakończy o zmierzchu 24 grudnia. Jest to czas radosnego i pobożnego przygotowania do Narodzin Chrystusa, które przypadają na 25 grudnia. Rozpoczęty właśnie adwent dotyczy wyszystkich katolików i ewangelików - w samym Gdańsku są to dziesiątki tysięcy mieszkańców należących do 58 parafii katolickich w mieście (kilkuset gdańskich ewangelików należy do jednej wielkiej trójmiejskiej Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Sopocie).\n- To czas, by się zastanowić nad swoim życiem i nawrócić - tłumaczył jeden z dominikanów podczas kazania w niedzielę, w kościele św. Mikołaja w Gdańsku. - Teraz, dzisiaj. Nie za tydzień, dwa tygodnie, za rok czy dziesięć lat. Dostaliśmy tę szansę teraz. Bo jeśli nam się wydaje, że można zwlekać i zwlekać, to żebyśmy się nie zdziwili, bo nikt z nas nie wie, czy to nie jest jego ostatnia taka szansa.\nUroczyste nieszpory pierwszej niedzieli adwentu 2016 odprawiono w Gdańsku w sobotę, 26 listopada, w Archikatedrze Oliwskiej. W trakcie liturgii zapalono pierwszą adwentową świecę. Równocześnie zainaugurowano akcję Caritas: "Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom". Pierwsza niedziela adwentu oznacza rozpoczęcie nowego roku duszpasterskiego, który wierni przeżywać będą pod hasłem „Idźcie i głoście”.\nKatoliccy duchowni w czasie adwentu kolorem fioletowym nakrywają ołtarz, zakładają też ornaty tej barwy. Fiolet symbolizuje czas pokuty. W tym okresie odprawiane są też poranne msze święte, nazywane roratami.\nZ kolei w kościołach ewangelickich odprawiane są nabożeństwa adwentowe. Ewangelicy stroją świeczniki adwentowe, które składają się z czterech świec wkomponowanych w okrąg z gałązek igliwia, przeplecionych zazwyczaj czerwonymi wstążkami. Każda ze świec symbolizuje jedną niedzielę adwentu. Takie świeczniki coraz częściej są ozdobą adwentową także w domach katolickich, gdzie jednocześnie w oknach stawiane są chętnie 7-ramienne świeczniki z lampkami elektrycznymi - wywodzą się one z tradycji żydowskiej, ale wedug nowej symboliki oznaczają siedem darów Ducha Świętego.\nSobotniej uroczystości w Archikatedrze Oliwskiej przewodniczył metropolita gdański, abp Sławoj Leszek Głódź.\n- Niech świece, które zapłoną na wigilijnych stołach w naszych domach oświecą serca wszystkich wierzących i rozproszą wszelkie ciemności. Niech ich światło wyraża naszą gotowość dzielenia się z innymi tym, co posiadamy. Tak, aby radość z narodzin Chrystusa mogła stać się także ich udziałem - powiedział abp Głódź, zapalając świecę adwentową.\nHomilię w gdańskiej archikatedrze wygłosił biskup pomocniczy archidiecezji Zbigniew Zieliński.\nBiskup Zieliński zaznaczył, że żyjemy w czasach, w których "obok niemałej wrażliwości na prawdę, próbuje się z uporem zamazać różnicę między dobrem a złem". - To czasy, w których z jednej strony zachęca się pluralizmem i odmiennościami, a z drugiej zakazuje się emisji filmu ukazującego w pogodnym tonie dzieci z zespołem Downa - cytuje biskupa Zielińśkiego "Gość Niedzielny". - Ten świat jednego razu głosi konieczność poświęcenia dla drugiego człowieka, podkreśla wartość humanitarną wolontariatu, a innym razem walczy o zdjęcie krzyża ze szkolnej sali twierdząc, że Chrystus może być źródłem traumatycznych przeżyć i złych skojarzeń dla uczących się tam dzieci. I w końcu żyjemy w czasach, w których te same środowiska karzą więzieniem za tzw. mowę nienawiści nawet w najdrobniejszych jej przejawach, a jednocześnie proponują uśmiercanie dzieci nienarodzonych podejrzanych o upośledzenie - powiedział bp Zieliński.


Makijaż, który zmniejszy twój nos | Kafeteria.pl\n10. Kompleksy na punkcie nosa\nMasz wrażenie, że twój nos za bardzo wyróżnia się na tle całej twarzy, bo jest zbyt duży? To naturalne, że każdy z nas ma jakieś kompleksy. Jednak zamiast się zamartwiać lepiej zrobić coś co umożliwi tobie na zamaskowanie tego defektu. Na szczęście istnieją różnorodne sposoby na to, aby zmniejszyć optycznie nos przy pomocy makijażu.\n9. Ciemniejszy podkład\nMożesz wymodelować kształt nosa za pomocą podkładu ciemniejszego o dwa tony od naturalnego kolorytu skóry. Nałóż go na boki nosa i ewentualnie na jego czubek. Na pozostałe partie twarzy nałóż ulubiony podkład w odcieniu idealnie dobranym do kolorytu cery.\n8. Jaśniejszy podkład\nZa pomocą jaśniejszego podkładu też można optycznie poprawić kształt nosa. Aplikuj go jedynie na środkową część nosa, a uzyskasz efekt jego wysmuklenia.\n7. Dobrze przypudruj nos\nCzy wiedziałaś, że wszelkiego rodzaju połyskujące kosmetyki uwypuklają poszczególne partie twarzy? Jeżeli zależy ci na tym, aby zamaskować nos to raczej postaraj się go dobrze przypudrować, aby skóra zyskała idealnie matowy wygląd.\n6. Podkreśl oczy\nMocno podkreślone oczy przy pomocy kredki oraz cieni do powiek odwrócą uwagę od zbyt dużego nosa. Poza tym, taki makijaż oczu wyrówna proporcje twarzy i sprawi, że nos wcale nie będzie sprawiał wrażenia dużego.\n5. Nałóż na policzki róż\nMożesz odwrócić uwagę od zbyt dużego nosa podkreślając kości policzkowe przy użyciu różu o intensywnej barwie. Na środek policzków nałóż dodatkowo odrobinę pudru rozświetlającego. Dzięki temu twoja twarz zyska trójwymiarowy wygląd, a nos nie będzie już tak bardzo widoczny.\nCałkowicie matowy puder brązujący może ci posłużyć do modelowania kształtu twarzy oraz wyszczuplenia nosa. Nałóż ten kosmetyk na czubek nosa oraz jego boki. W ten sposób twój nos zyska smuklejszy wygląd.\n3. Połyskujące usta\nStosując mocno połyskujące błyszczyki o intensywnej barwie odwrócisz uwagę innych osób od swojego nosa. W końcu wszyscy będą zachwyceni olśniewającym wyglądem twoich ust.\nZdjęcie kobiety / Shuttersock\nTo jedna z najprostszych metod, która umożliwia na optyczne zmniejszenie nosa. Po prostu załóż swoje okulary.\n1. Koniec z kompleksami na punkcie nosa\nStosując się do wcześniej wymienionych zaleceń skutecznie zamaskujesz zbyt duży nos. Mimo wszystko postaraj się również pamiętać o tym, że każdy z nas jest raczej zbyt krytyczny w stosunku do swojego wyglądu. Prawdopodobnie inne osoby nie zwracają szczególnej uwagi na wygląd twojego nosa.\nModelowanie twarzyDuży nosJak zmniejszyć nosMakijaż twarzyOptyczne zmniejszanie nosa\nPiękny biust w krótkim czasie, czyli jak to robią w gabinetach kosmetycznych Kremy dla kobiet z klasą Promienna cera na start! Sara Boruc wprowadza swoją kolekcję lakierów do paznokci! Kosmetyki z Ameryki. Najlepsze produkty do makijażu i pielęgnacji made in USA Cieniowanie długich włosów. Prosty sposób na lżejszą fryzurę i szybkie wymodelowanie Efekt, który zobaczysz na własne oczy! Architekci Twojego piękna! Nowość! RADICAL z serią kosmetyków z kolagenem do pielęgnacji twarzy Wcierki do włosów. Płynne odżywki do wymagających kosmyków Dobór szminki Uroda na nocnej zmianie Higiena snu


Luty | 2019 | Biblioteka w Świątkach\nKsięgi Jakubowe Olga Tokarczuk Silna Grupa na Wezwanie Różane Święto Kobiet Święto Kobiet w Świątkach biblioteka świątki Różana Loteria biblioteki w świątkach nogroda Nike nowy serwis internetowy\n21 LUTEGO 2019 r. (czwartek) o godz. 11:00\nNA SPOTKANIE Z RED. ROMUALDEM KARASIEM\np.h „MAJOR HENRYK SUCHARSKI –\nPROWADZENIE KRZYSZTOF KOLCZYŃSKI\nRegulamin konkursu „Zagraj z nami o tytuł BIBLIOFILA”\n1. Konkurs jest organizowany pod nazwą „Zagraj z nami o tytuł BIBLIOFILA”.\n2. Organizatorem Konkursu jest Gminna Biblioteka Publiczna w Świątkach, 11-008 Świątki 5A.\n3. Konkurs zostanie przeprowadzony w siedzibie Biblioteki i ogłoszony na stronie Biblioteki oraz na funpage portalu społecznościowego.\n1. Uczestnikiem Konkursu („Uczestnik”) może być każdy Czytelnik Biblioteki w Świątkach:\nb) nie jest pracownikiem Biblioteki w Świątkach;\nc) nie jest członkiem rodziny pracownika Biblioteki w Świątkach.\na) osoba biorąca udział w Konkursie musi posiadać status Czytelnika Gminnej Biblioteki Publicznej w Świątkach;\nb) za każde wypożyczone 10 książek czytelnik dostanie jedną zakładkę do książki z wizerunkiem kapliczki z Gminy Świątki. Po uzbieraniu 6 różnych zakładek i przeczytaniu 60 książek Czytelnik otrzymuje nagrodę (po okazaniu 6 zakładek z wizerunkami kapliczek);\nc) nagrodami w konkursie są gadżety reklamowe ufundowane prze Bibliotekę w Świątkach. Czytelnik otrzyma nagrodę niezwłocznie po okazaniu 6 zakładek z wizerunkiem kapliczek.\n3. W myśl niniejszego regulaminu, każdy uczestnik zwalnia serwis Facebook z\nodpowiedzialności za konkurs prowadzony przez Gminną Bibliotekę Publiczną w Świątkach.\n4. Konkurs nie jest w żaden sposób sponsorowany, popierany, przeprowadzany przez serwis Facebook, ani z nim związany.\n1. Przystępując do Konkursu i akceptując niniejszy regulamin Uczestnik wyraża zgodę na przetwarzanie podanych przez niego danych osobowych przez Organizatora. Dane będą przetwarzane wyłącznie w celu przeprowadzenia Konkursu oraz w związku z wydaniem nagrody.\n2. Jeśli Czytelnik wyrazi zgodę, jego imię i nazwisko zostanie podane portalu społecznościowym jako zwycięzcy konkursu.\nKonkurs zaczynamy 19.02.2019 r. Zakończenie konkursu zostanie ogłoszone po wydaniu wszystkich przewidzianych nagród.\nCykl warsztatów „W soboty pierwsze koty za płoty”\nZapraszamy dzieci, młodzież oraz dorosłych do wzięcia udziału w zajęciach: ceramicznych, rzeźbiarskich, linorytu, rękodzieła, kulinarnych…\nW sobotę 16 lutego 2019 r. w godz. 10:00 – 13:00 odbyły się zajęcia z rękodzieła – bibułkowe inspiracje.\n„W SOBOTY PIERWSZE KOTY ZA PŁOTY”\nRozpoczynamy cykl warsztatów – "W soboty pierwsze koty za płoty"\nW najbliższą sobotę 9 lutego 2019 r. w godzinach 10:00 – 13:00 odbędą się zajęcia ceramiczne\nZapraszamy wszystkich chętnych do biblioteki\nAktualny telefon kontaktowy do Biblioteki:\nOTWARCIE NOWO WYBUDOWANEJ BIBLIOTEKI\nW poniedziałek 4 lutego 2019 r. odbyło się uroczyste otwarcie nowo wybudowanej Biblioteki. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz województwa, samorządu, instytucji kulturalno – oświatowych oraz mieszkańcy gminy. Po rozwiązaniu wstęgi, nastąpiło poświęcenie budynku, po czym goście zgromadzili się na sali widowiskowo – konferencyjnej. Tu odbyła się projekcja "Krótkiego filmu o budowaniu" oraz część artystyczna – występ kwartetu obojowego. Uroczystość zakończyło zwiedzanie obiektu oraz poczęstunek.\nSerdecznie zapraszamy Mieszkańców Gminy Świątki do nowej siedziby Biblioteki już 5 lutego we wtorek. Od wtorku zaczynamy rywalizację o tytuł BIBLIOFILA. Szczegóły wkrótce.


Myśl do przytulania. Baśniowa opowieść dla kobiet, które potrafią marzyć - Anna Szczęsna - ebook - Legimi online\nMyśl do przytulania. Baśniowa opowieść dla kobiet, które potrafią marzyć ebook\nNamaluj świat od nowa\nZ każdym dniem dostrzegała mniej radości wokół siebie. Nikt się nie uśmiechał, nie śpiewał, słońce wciąż skrywało się za grubą warstwą chmur. Pozornie nic się nie zmieniło, ale rankiem brakowało chęci, by wstać. Łatwo było zrzucić winę na jesień, jednak podskórnie czuła, że problem jest znacznie poważniejszy. Dorosłość wcale nie była atrakcyjna, ani nawet fajna. Okazała się szara, nudna i pełna przeciwności.\nZ ciężkim westchnieniem wyłączyła brzęczący budzik i usiadła. W mieszkaniu panował chłód. Wsunęła stopy w kapcie, narzuciła szlafrok i zapaliła światło. Za oknami zacinał deszcz. Włączyła radio i wstawiła wodę na kawę. Próbowała znaleźć jakiś plus nadchodzącego dnia, ale szło jej to opornie. Kalendarz uświadomił jej, że to już środek tygodnia. Jeszcze tylko dwa dni i będzie mogła się poświęcić przyjemnościom. Umyła włosy, ubrała się, na wyrwanej z zeszytu kartce wypisała rzeczy do zrobienia. Same rachunki do zapłacenia, zakupy, no i po raz kolejny czekała ją rozmowa telefoniczna z właścicielką mieszkania. Od kilku tygodni próby zwabienia fachowca od kaloryferów kończyły się fiaskiem. Niestety, właścicielka wciąż się upierała, że Hanka wymyśla, a w mieszkaniu jest ciepło.\nJeszcze tylko ostatni raz rzuciła okiem na wołające ją łóżko. Kusiło miękką poduszką i ciepłą kołdrą. Łyknęła kawy i ruszyła zmierzyć się z ledwie napoczętą środą.\nUlica prowadząca na przystanek tramwajowy zdawała się nie mieć końca. Skulona kurczowo trzymała parasol, szerokim łukiem omijając kałuże. Zaciskała zęby i próbowała wykrzesać choć iskrę optymizmu.\nPrzecież to nie zawsze będzie tak wyglądało. W końcu coś w jej życiu musi się zmienić. Jak tylko się upewni, czego tak naprawdę chce, będzie wiedziała, którą drogę wybrać. Póki co zostawiła za sobą dom rodzinny w niewielkiej miejscowości i zamieszkała w stolicy pełnej gwaru i ludzi cierpiących na chroniczny brak czasu. Ma pracę, więc z głodu nie umrze. To się liczy. Nieistotne, że po opłaceniu rachunków zostaje jedynie na chleb. Przez tyle lat zdążyła się nauczyć kilku sztuczek, jak przetrwać. No i nie jest przecież sama – ma przyjaciół, którzy nie pozwolą jej zginąć, chociaż oni też ledwie wiążą koniec z końcem.\nKiedyś, może za pięć lat, może za dziesięć – wierzyła w to ze wszystkich sił – będzie miała dom na wsi, schronienie dla wrażliwych dusz, które nie radzą sobie w kapitalistycznej dżungli. Tak, to było coś. Marzenie, które nosiła w głębi serca. Dość naiwne, mało prawdopodobne i niedoprecyzowane. Jak, za co, gdzie? To nie było istotne. Ważne, że w wyobraźni widziała sad ze starymi drzewami owocowymi. Poskręcane gałęzie uginały się pod ciężarem jabłek, śliwek i gruszek. Pod nieregularnym wiekowym płotem rosły astry. Do domu z białymi ścianami i nieoszkloną werandą prowadziła kamienista ścieżka. Coraz odważniej malowała wymyślony krajobraz, pewnie wypełniając kontury, dokładając kolejne elementy. Wyobrażała sobie kolory, zapachy, śpiew ptaków zamieszkujących sad, szum wiatru zaplątanego w liściach, skrzypienie piasku pod stopami obutymi w sandały…\n– Hej! – Fala brudnej i zimnej wody wyrwała ją z zamyślenia. Czekając na zielone światło, ocierała twarz chusteczką higieniczną i próbowała uratować resztki fantazji, która właśnie rozwiewała się jak dym z komina jej wymarzonego domu.\nKiedy wsiadała do tramwaju, z żalem uzmysłowiła sobie, że już nie uda jej się przywołać smaku szarlotki rozpływającej się na języku. Rzeczywistość ocierała się o jej ramię i poszturchiwała w plecy. Tłok i zapach irytacji wokół nie pozwalały na luksus odpłynięcia myślami. Nad jej głową jakaś dziewczyna głośno rozmawiała przez telefon. Bliżej kierowcy płakało rozespane dziecko. Tramwaj skręcił ostro w lewo i Hanka boleśnie uderzyła łokciem w plastikowe oparcie siedzenia.\nW pracy nie było lepiej. Na godzinę przed otwarciem biblioteki pod drzwiami stała czytelniczka. Hanka znała ją dość dobrze i nie miała sumienia pozwolić jej moknąć pod prowizorycznym daszkiem. Zaprosiła kobietę do środka i specjalnie dla niej włączyła jeden z komputerów. Nie spodobało się to kierowniczce, która też była w nie najlepszym humorze. Hanka z ulgą uciekła od chandry szefowej za ladę. Kiedy jej zmiana dobiegła końca, miała wrażenie, że spływa z niej całe napięcie.\nTo nie był przyjemny dzień. Wszyscy mieli pretensje. Kierowniczka, czytelnicy, nawet sprzątaczka, która musiała być w stanie gotowości przez osiem godzin. Deszcz nie przestawał padać i gdyby nie jej wysiłki, hol biblioteki zamieniłby się w bajoro.\nKiedy wybiła upragniona szesnasta, Hanka, przygnębiona jak nigdy, wyszła z pracy z mocnym postanowieniem wzięcia urlopu na nicnierobienie. Od dawna obiecywała sobie taki prezent, ale zawsze pojawiał się niezwykle ważny powód, który to uniemożliwiał. A to któraś z koleżanek się rozchorowała, a to organizowano spotkanie autorskie lokalnego poety i trzeba było pomóc, a to ktoś nie miał humoru i nie chciał podpisać wniosku urlopowego. W rezultacie zbliżał się koniec listopada, a ona miała jeszcze dwa tygodnie, które mogłaby wykorzystać na leniuchowanie. Problem w tym, że w kalendarzu brakowało miejsca na takie fanaberie.\nUpragniony weekend był coraz bliżej. Ta świadomość napawała nadzieją. Hanka pędziła na złamanie karku. Poczta, zakupy i będzie mogła się zaszyć pod grubym kocem, który dostała w zeszłym roku od mamy pod choinkę. Był idealny na czas szwankujących kaloryferów. Chociaż może zdarzył się cud i w domu zrobiło się ciepło? Może ktoś podczas jej nieobecności sprawił, że woda w kaloryferach zaszumiała, a temperatura znacznie się podniosła?\nWstrzymała oddech i przekręciła klucz w zamku. Przekraczając próg, zahaczyła reklamówką z ziemniakami o nastroszoną drzazgami futrynę. Plastikowa torba pękła, jak na złość. Nim zebrała wszystkie ziemniaki, których część radośnie rozsypała się po klatce schodowej, zdążyła się spocić. Po opanowaniu sytuacji zatrzasnęła za sobą drzwi, zdjęła buty i przytknęła dłonie do żeberek kaloryfera. Były lodowate. Nie zdążyła zakląć, bo zadzwoniła jej wysłużona komórka. Na wyświetlaczu pojawił się znajomy numer.\n– Misia, jak dobrze, że dzwonisz. Mogę się do ciebie przeprowadzić?\nGrudzień nieproszony zapukał do portfela. Chwilę wcześniej Hanka robiła finansowy rachunek sumienia i wyszło na to, że będzie ubogo jak zawsze. Marzyła o świętach niczym z amerykańskiego filmu, a mogła pozwolić sobie tylko na skarpetki i kapcie, ofiarowane najbliższym w prezencie. Mama, tata i siostra zawsze się cieszyli, ale ona nie mogła znieść myśli, że nie jest w stanie tego zmienić. Czasem udało się złapać jakąś fuchę, ale mniej więcej w tym samym momencie, gdy otrzymywała zapłatę, okazywało się, że musi biec do dentysty. Albo wzywać hydraulika, bo właścicielka nie widziała problemu, że woda, za którą to Hanka musiała płacić, lała się strumieniem, bo pękła jakaś rurka albo uszczelka.\nPrzystanęła przed witryną sklepową i spojrzała na kuszącą wystawę. Wszystko było takie błyszczące, nowe, ładne i nieosiągalne. Wsunęła dłoń do kieszeni i zagrzechotała drobnymi. Jeszcze chwila i się spóźni, ale widok manekinów zasiadających przy świątecznym stole przykuł ją w miejscu i nie pozwolił na wykonanie najmniejszego ruchu.\n– Hania, co ty tu robisz, czekamy na ciebie! – Misia pojawiła się znienacka i uściskała przyjaciółkę. – Co ty taka smutna? Stało się coś?\n– Nie, nic, to chyba zmęczenie. Tomek też już jest?\n– Oczywiście, zamówiliśmy dla ciebie kawę i coś słodkiego.\n– A cóż to za szaleństwo? Coś słodkiego? Ktoś dostał premię?\n– Nie, gratis do trzech zamówień.\n– Hej, dawno cię nie widziałem. – Tomek podniósł się na widok dziewczyn i uściskał Hanię. Ich kameralne spotkania raz w tygodniu były już tradycją. Na początku miesiąca wybierali kawiarnię, gdzie akurat kuszono promocją. Potem pozostawały im spotkania w wynajmowanych mieszkaniach.\nTym razem wybrali lokal w centrum handlowym. Nie był to najlepszy pomysł. Część rodaków zapadła już na świąteczną gorączkę i tłumnie ruszyła na podbój sklepów. Na szczęście Tomek zdołał upolować wolny stolik.\n– Słuchajcie. Po trzydziestu latach życia, pięciu latach studiów i kolejnych pięciu pracy mam chyba prawo do spełnienia jednej zachcianki? No, mam czy nie? – zaczęła teatralnie Hanka. Tomek z Misią posłusznie przytaknęli. – Mam. No i wydaje mi się, że wynajmowanie kawalerki to nie jest żadne szaleństwo. Dlaczego więc po zapłaceniu czynszu wynoszącego trzy czwarte pensji nie mogę liczyć na sprawne ogrzewanie?\n– Jasne, że możesz. Nie poddawaj się, w końcu coś się zmieni – starał się ją pocieszyć Tomek.\n– I kto to mówi? Od ilu lat pracujesz w tym domu kultury na zlecenie?\n– No fakt. I wynajmuję pokój w mieszkaniu studenckim, ale muszę ci, Haniu, coś powiedzieć.\n– Ja też – wtrąciła się nieśmiało Misia i ceremonialnie położyła obie dłonie na stół. Jakiś drobiazg na jej palcu serdecznym błysnął jak gwiazda betlejemska.\n– Czy to jest to, co myślę? – Tomek z lekką odrazą spojrzał na pierścionek. – Naprawdę tego chcesz?\n– Najbardziej na świecie! – Misia promieniała. Uśmiech nie schodził jej z twarzy.\n– Kochana, gratuluję. – Hania wreszcie odzyskała głos. – Ale kiedy? Jak?\n– Zaskoczył mnie totalnie. Tyle lat jesteśmy z Andrzejem, znamy się na wylot, a tu pewnego wieczoru wracam z pracy wymięta, zła, zapłakana, no wiecie, normalny dzień w szkole, wywiadówka i te sprawy, a w domu niespodzianka. Stół nakryty obrusem, świece, wielki bukiet róż w wazonie i Andrzej w garniturze. Pierwszy raz w życiu. Zapędził mnie do łazienki, a tam dalszy ciąg atrakcji. Wanna wypełniona pianą, pachnie perfumami. Na pralce czekał na mnie prezent. Nowa bielizna. Poczułam się jak w bajce.\n– Ale przecież tyle razy mówiłaś, że ślub to nie dla ciebie i takie tam – zauważyła Hania.\n– Wiem, wiem, ale to nie koniec. Andrzej awansował. Przeprowadzamy się.\n– Moment, Misia, a co z twoją pracą?\n– No cóż. Dyrektorka mnie nie cierpi. Nie jest tajemnicą, że pracuję tam najkrócej, a ona widziałaby na moim miejscu swoją siostrzenicę, która skończyła studia pół roku temu. Tak naprawdę nic mnie tu nie trzyma.\n– To co będziesz robiła? – Hania nagle zrozumiała, że niebawem ich spotkania ograniczą się tylko do dwójki. Ona i Tomek. Będzie trochę smutno.\n– Na razie zostanę w domu. No wiecie. Ślub chcemy wziąć jak najszybciej. Jeszcze tutaj, w stolicy. Żadnego wesela, szkoda pieniędzy. A potem, wiadomo. Nie jestem już najmłodsza i doszliśmy do wniosku, że przy samych zarobkach Andrzeja też damy radę. No bo jest jeszcze jedna sprawa. Jestem w ciąży.\nTomek głośno wypuścił powietrze, a Hania prawie spadła z krzesła. Gdzieś w oddali brzmiał nieodłączny świąteczny hit, nieśmiertelny Wham! i Last Christmas. Co niektórych najwyraźniej irytował. Przy stoliku obok jakiś osiłek głośno i wulgarnie komentował zamiłowanie centrów handlowych i wszelkich mediów do tego akurat utworu.\n– Wszystko się ułożyło. Jest lepiej, niż mogłabym się spodziewać. Tak szczerze, to już bokiem wychodziła mi ta praca. Atmosfera okropna, wszyscy na siebie donoszą, ciągłe zmiany, reformy, które tylko wprowadzają chaos. Po co mi to? A Andrzej jest informatykiem, kocha swoją pracę, nie musi się użerać z ludźmi i jeszcze płacą mu prawdziwe pieniądze, a nie kieszonkowe, jak mnie. Wszystko omówiliśmy. Poczekam, aż dzieci podrosną…\n– Dzieci? – Hanka powoli zaczynała się gubić w tym gąszczu nagłych rewelacji.\n– Co najmniej trójka. Andrzej jest jedynakiem i według niego to nic dobrego. Dzieci potrzebują wsparcia, na wypadek, gdyby coś nam się stało. No i na starość będą miały siebie.\n– Muszę przyznać, że naprawdę dogłębnie to rozważyliście. Na serio rozmawialiście już o starości waszych hipotetycznych dzieci? – Tomek śmiał się na głos.\n– Teoretycznie tak. – Misia zrobiła się poważna. – Przez ten czas, gdy będę z dziećmi w domu, zastanowię się nad jakimś własnym interesem.\n– Kochana, nie zamierzam podcinać ci skrzydeł, ale żadna z ciebie bizneswoman. – Hania nie chciała być brutalna, lecz miała wrażenie, że z tego nadmiaru szczęścia przyjaciółka straciła kontakt z rzeczywistością.\n– Myślisz, że nie dam rady nauczyć się pisać biznesplanów, nie zrozumiem unijnych dofinansowań i takich tam pierdół? Wielkie dzięki, poradzę sobie.\n– Nie chciałam cię urazić, oczywiście, że sobie poradzisz. I naprawdę ci gratuluję. – Hania skapitulowała, patrząc bez apetytu na promocyjne ciastko. Lukier wyglądał tak, jakby już ktoś próbował go zlizać.\n– Właściwie to już wiem, co chciałabym robić. Będę szyła, zobaczysz, jeszcze kiedyś to ja zaprojektuję ci suknię ślubną. – Misia uściskała Hanię, niemal przewracając kubki z niedopitą, wystygłą kawą.\nSzum za ich plecami się nasilał. Grupa hałaśliwych nastolatków zaczęła składać zamówienie, kpiąc z zagubienia młodego kelnera, który najwyraźniej dopiero zaczynał swoją przygodę z pracą.\n– No dobra, piękne i kochane. Teraz moja kolej. Też muszę wam coś powiedzieć.\nMisia uśmiechnęła się uprzejmie, chociaż widać było, że nie jest zadowolona z takiego obrotu sprawy. Mogłaby mówić bez końca o swoich i Andrzeja planach. Zirytowana przedłużającym się milczeniem Tomka, ponagliła go gestem.\n– Brat załatwił mi pracę pod Dublinem. Wyjeżdżam.\n– Na zawsze? – wykrzyknęła Hanka. O ile pierwsze wieści ją zaskoczyły, teraz była zdruzgotana.\n– Nie, myślę, że nie. Brat i jego firma mają zlecenie na budowę domu wielorodzinnego. Przez trzy miesiące zarobię tyle, ile tutaj przez rok albo i więcej.\n– Pomoże ci to wreszcie stanąć na nogi. No ja niestety nie mam dla was żadnych wieści – powiedziała gorzko Hanka.\n– Hania, nie rób takiej miny. – Tomek pierwszy zrozumiał, że coś nie gra.\n– Oboje wyjeżdżacie.\n– Tylko się nie rozpłacz, proszę cię, bo zaraz się poczuję winna. – Misia miała już łzy w oczach.\n– Jestem zaskoczona, to dlatego. Zdajecie sobie sprawę, że wszystko się zmieni? Nie będziemy się już tak spotykać. – Hania starała się trzymać fason. Wszechobecna świąteczna atmosfera zaczęła ją irytować, nieporadność kelnera doprowadzała do szewskiej pasji, a grupę głośnych nastolatków miała ochotę zbesztać.\n– Haniu, zrozum. Nie stać mnie na życie w Polsce. Mam nadzieję, że uda mi się zebrać pieniądze i wrócić. Ale jeśli nie, to wolę pracować za godziwą kasę. Zresztą chyba jak większość Polaków. Mam tyle lat, co ty i nigdy nie byłem w poważnym związku. Nie wspominając nawet o założeniu rodziny. Każda wyśmiałaby takiego nieudacznika jak ja. Jest mi wstyd. Ty chociaż wynajmujesz kawalerkę, ja wciąż pokój w mieszkaniu studenckim. Wiesz, jakie to uwłaczające? Ale słuchaj, jak się już urządzę, to przyjedziesz do mnie. Wszystko załatwię i nawet o bilet na samolot nie będziesz się musiała martwić. To tylko dwie godziny lotu.\n– Dzięki, Tomek, ale nie o to chodzi. Nie mówmy już o mnie, nie musicie mnie przekonywać do swoich wyborów. Nie lubię zmian i tyle, za jakiś czas się oswoję. Naprawdę się cieszę, że wam się udało. Zresztą ja też nie mogę narzekać. Inni mają gorzej.\n– Jesteś kochana, zobaczysz, że do ciebie też w końcu los się uśmiechnie i podsunie ci szansę pod nos.\nHania zrealizowała to, co zamierzała. Na początku grudnia wzięła dwa dni urlopu. Upiekła pierniki i pięknie je ozdobiła. To miał być prezent dla rodziny. Zrobiła pranie, zmobilizowała właścicielkę do działania. W końcu zjawił się hydraulik i odpowietrzył, co trzeba. Nie musiała dłużej patrzeć na kłęby pary unoszące się z ust i nosa przy każdym oddechu. Ośmieliłaby się nawet stwierdzić, że w mieszkaniu zrobiło się ciepło. Stare żeliwne kaloryfery buzowały radośnie, kiedy doprawiała świąteczne smakołyki łzami.\nPróbowała czytać, rozsmakowywać się wolnym czasem, ale gdy tylko zasiadła w szerokim swetrze i ogromnych skarpetach w fotelu, gdy wzięła kubek z gorącą czekoladą w dłonie, rozpłakała się na dobre. Miała wrażenie, że marnuje swoje życie na nic nieznaczące działania. Nie panowała nad upływającym czasem i nie robiła niczego, co sprawiałoby jej satysfakcję. Owszem, pierwsze miesiące w pracy ją zadowalały. Zaprzyjaźniła się z kilkoma czytelnikami, bez trudu potrafiła zgadnąć, jaka pozycja komu się spodoba, ale potem w wyniku rotacji wylądowała w znacznie oddalonej placówce, której kierowniczka nie cieszyła się sympatią ze strony podwładnych i gdzie Hanka utknęła na dobre. Kiedyś jeszcze marzyła, że może uda się jej przejść do działu gromadzenia albo opracowywania książek, w wolnym czasie chodziła na różnego rodzaju kursy, szkolenia i konferencje, ale potem, gdy kilka razy jej pomysły zostały wyśmiane, odpuściła. No i w pewnym momencie straciła wiarę w sens tego, co robi, i całą pewność siebie.\nJej znajomi radykalnie zmieniali kierunki swojego życia i byli tym zachwyceni. Ona nie miała pojęcia, co mogłaby zrobić. Nie chciała marnować kolejnego wieczoru na chlipanie do kubka, więc odpaliła komputer i zaczęła skakać po stronach, byle tylko zająć czymś myśli. Nic jednak nie było w stanie jej zaabsorbować na tyle, żeby mogła odsunąć od siebie to przygnębiające analizowanie swojej dotychczasowej, jałowej egzystencji.\nDominującym tematem na forach były święta i porady, jak nie pozabijać się przy stole, jak bezboleśnie zabić karpia, moda choinkowa na ten sezon (rządziły rustykalne klimaty, będące w opozycji do zeszłorocznej monochromatycznej elegancji), oczywiście przepisy, pomysły na prezenty i tak dalej. Zniechęcona zajrzała na stronę z ogłoszeniami i wybrała zakładkę „Dam pracę”. Wertowanie ofert okazało się zabawne. Po pierwsze doszła do wniosku, że na świecie potrzebni są tylko specjaliści od IT, a po drugie, że reszta ofert była napisana chyba przez ludzi z księżyca. Wymagania nijak się miały do oferowanego wynagrodzenia, a często zdarzało się, że ten aspekt był zupełnie pomijany w treści oferty. Wychodziło na to, że Polki i Polacy powinni pracować za darmo, a najlepiej jeszcze dopłacać.\nW końcu jednak jej wzrok zatrzymał się na lakonicznym komunikacie:\nPotrzebna osoba do zorganizowania biblioteki. Zakwaterowanie i wyżywienie. Wynagrodzenie do negocjacji.\nI tylko adres mailowy, który nic jej nie mówił. Żadnej więcej informacji. Zaintrygowana podreptała do kuchni, włączyła czajnik i wyjrzała przez okno. O tej porze roku znajomy widok robił przygnębiające wrażenie. Ale mały, ledwie zauważalny szczegół przykuł jej uwagę. W żółtym snopie światła ulicznej latarni wirowały drobinki śniegu. Być może już tej nocy zrobi się ładnie. Czysta, miękka kołdra przykryje szare, popękane chodniki i sprawi, że świat stanie się przytulniejszy.\nNalała wrzątku do kubka, wrzuciła torebkę z owocową herbatą i wróciła do wygrzanego fotela. Ekran monitora mrugał do niej subtelnie i zachęcająco. Sięgnęła do dawno nieużywanego folderu i otworzyła plik z CV. Uaktualniła je, nadała nową formę, wkleiła zdjęcie, na którym wyglądała, jakby była w stanie przenosić góry, i wysłała mail bez tematu i treści. Jedynie z załącznikiem. Kiedy na ekranie pojawiła się informacja, że wiadomość została wysłana, oblała się potem…\nPrzez kilka dni chodziła spięta, rozkojarzona i zestresowana, ale nic się nie wydarzyło. Odetchnęła. Gdyby przyszła odpowiedź, musiałaby podjąć jakieś działania, a na to nie była gotowa. Nagle doceniła stałość tego, co miała. Oswojona codzienność dawała poczucie bezpieczeństwa, chociaż już dawno podcięła jej skrzydła. Liczne poradniki i czasopisma kobiece sugerowały, by wpuścić trochę świeżego powietrza, wyjść poza strefę komfortu, ale ona machała na to ze zniecierpliwieniem.\n– Co za głupoty, kiedyś ludzie chcieli po prostu przeżyć – powiedziała siostrze przez telefon, gdy ta radziła się jej w kwestii wyboru kolejnego szkolenia. Hania zaczynała myśleć, że jej mała, szalona Oleńka uzależniła się od samorozwoju. Każdego coacha na swojej drodze uważała za guru, a coaching traktowała jak religię. Hania mogła tylko kręcić głową z niedowierzaniem na każdą nową receptę, jak być wydajniejszym i szybciej dotrzeć do celu. Teraz, gdy z obawą zaglądała do skrzynki, przypomniały jej się wszystkie rozmowy z Olą i zdała sobie sprawę, jak bardzo się różnią. To ona wyjechała do dużego miasta, zostawiła za sobą wszystko i bez niczyjej pomocy się usamodzielniła. Tyle że stan, który udało się jej osiągnąć zaraz po studiach, teraz zdawał się trochę zdezaktualizowany. Skończyła trzydziestkę i pragnęła więcej, ale przy tym nie chciała zmian. I nie potrafiła poradzić sobie z tym paradoksem.\nByła zła na Tomka i Misię, że jej to uświadomili. W tym roku to u niej wypadało spotkanie przedświąteczne, ale postanowiła poczekać, aż odezwą się do niej pierwsi. O ile nie zapomną zaaferowani swoimi sprawami.\nCzuła się opuszczona. Dopóki razem płynęli na dziurawej łodzi, była w stanie znieść wszystko. Cała trójka cierpiała na chorobę współczesności o nazwie „tymczasowość”, a teraz oni otrzymali szansę na zbudowanie czegoś stałego. Ona nie. Została poza nawiasem. Życie szło do przodu, ale u innych.\nJa za wino dziękuję. – Misia wzbraniała się rękami i nogami, chociaż nikt jej nie proponował alkoholu. Wyglądała uroczyście i dojrzale.\n– Kochana, dla ciebie tylko kakao, ewentualnie herbata. – Tomek upychał fachowo zapakowane prezenty pod mikrochoinką stojącą na taborecie przy oknie.\nCały zły nastrój Hani minął bezpowrotnie. Po kilku dniach nurzania się w przygnębieniu w końcu uniosła wysoko czoło, otrząsnęła się i postanowiła, że będzie lepiej i już! Idzie nowe. W końcu i jej musi spaść jakiś okruszek szczęścia. Nie liczyła na wiele, ale obiecała sobie być cierpliwą i mieć oczy oraz uszy otwarte.\n– Tomku, jeżeli przez najbliższe pół roku nie uda mi się zmienić pracy, skorzystam z twojej oferty. Jeśliby tylko coś się dla mnie znalazło – powiedziała to tak, jakby miała właśnie rzucić się ze skarpy w spienione morze.\n– Cudownie będzie mieć jakąś serdeczną duszyczkę przy sobie. – Tomek naprawdę się ucieszył z jej deklaracji.\n– Hej, czy to oznacza, że nie będę mogła liczyć na waszą pomoc przy dziecku? – Misia udała rozczarowaną.\n– Będziemy przyjeżdżać na każde twoje wezwanie, ale przecież Andrzej na pewno stanie na wysokości zadania. – Hania zdała sobie sprawę, że chociaż zmiany u jej przyjaciół obracały ich życie na lepsze, to oni też walczyli z wątpliwościami. Nie mogła sobie wyobrazić Misi w roli żony i mamy. Ciągle w biegu, a teraz zapragnęła zaszyć się między kuchnią a pokojem dziecięcym. No i Tomek. Uwielbiał to, co robił. Dzieciaki też go kochały, oswoił te z najgorszej dzielnicy miasta. Prowadził kółko teatralne, kącik plastyczny i nastoletni zespół podwórkowy. Odwdzięczały mu się ciężką pracą, ufnością, a teraz miał je porzucić? To wszystko wydało się Hani jakieś niedorzeczne.\nPostawiła na stole półmisek parujących pierogów. Rano ubogi wystrój jej mieszkania wyglądał dość tandetnie, ale magia zaczęła się dziać o zmroku, gdy zamigotały lampki zdobiące zużyty karnisz, a bombki w wersji mikro odbiły błękitne światło. Na papierowej rozkładanej kartce świątecznej zatańczyły cienie, ożywiając symboliczne przedstawienie narodzin Dzieciątka Jezus.\nHania tuż przed przyjściem przyjaciół włożyła odświętną granatową sukienkę i zaczęła nucić kolędy, powstrzymując łzy. To miało być ich ostatnie przedświąteczne spotkanie. Obiecała sobie, że wszystko będzie idealnie. Zadbała o ulubione dania Misi i Tomka oraz o nastrój. Byli zaskoczeni już po wejściu. Oboje rzucili się do pomagania. Za kilka dni każde z nich miało pojechać w rodzinne strony, a potem zacząć nowe życie. Gdzie indziej.\n– Życzę wam wszystkiego najlepszego, niech los sprzyja waszym zamierzeniom, niech się spełnią wasze marzenia, nawet te najskrytsze, a troski i problemy niech was oszczędzają.\n– Dziękuję, Haniu, to najpiękniejsze życzenia, jakie kiedykolwiek dostałam.\n– To prawda. I mam wrażenie, że najszczersze – dorzucił Tomek, po czym uściskał obie dziewczyny i zabrał się do rozpakowywania jedzenia, które sam przygotował.\n– Co prawda do Wigilii jeszcze trochę czasu, ale bardziej świątecznie to już nie będę się czuła. – Misia łakomie zerkała na zastawiony stół. Tomek zaś łypał w stronę taboretu ukoronowanego choinką, pod którym leżały starannie zapakowane paczki. Trzeba przyznać, że Hania się napracowała.\n– No już, siadajcie i opowiadajcie, co tam słychać. – Gospodyni zapędziła gości na fotele, sama przycupnęła na krawędzi łóżka. Tomek podał jej napełniony talerz. Warto było pościć cały dzień.\n– Przygotowania w toku – zaczęła Misia. – Mieszkanie zaklepane. W zeszły weekend byliśmy je obejrzeć. Jestem taka szczęśliwa, wreszcie będę u siebie. Będę mogła się skupić na wybieraniu mebli, na doborze kolorów ścian. Koniec z łóżkami, na których spało przede mną milion anonimowych osób. Będzie całkiem nowa, nieskazitelna sypialnia. Wreszcie, po tylu latach. – Aż sapnęła z zadowolenia.\n– Ale ci zazdroszczę, Misiu, choć jednej rzeczy nie rozumiem. Przecież ty nigdy nie chciałaś tak żyć.\n– Może dojrzałam? A może miałam już dość tej szarpaniny.\n– A może po prostu jesteś zakochana na zabój i nastąpiło przedefiniowanie priorytetów w twoim życiu – skwitował Tomek i podszedł do laptopa. Jazzowe szlagiery w świątecznym klimacie idealnie współgrały z atmosferą wieczoru.\n– To nie tak. Nadal uważam, że mężczyźni i kobiety powinni być w życiu partnerami. Że brakuje nam parytetu i że kobieta powinna mieć zagwarantowany wybór. I teraz mam szansę tak wychować swoje dzieci. Na dumnych i szczęśliwych dorosłych, którzy wiedzą, że życie nie jest czarno-białe.\n– Ambitne zadanie. Ale jak patrzę na twoją determinację, to jestem przekonana, że ci się uda. Tomek, nie żal ci? – Hania wycelowała widelec w przyjaciela.\n– Haniu, chcesz w nim wywołać poczucie winy? – Misia stanęła z wypiętym brzuchem, którego jeszcze nie było widać, podpierając się w krzyżu.\n– Oczywiście, że nie. Rozumiem. Jakbym była na waszym miejscu, pewnie zrobiłabym tak samo.\n– I zrobisz, już niebawem. Daj mi tylko chwilkę, aż się tam urządzę – uspokajał Tomek przyjaciółkę.\n– Kiedy wyjeżdżasz? – zapytała Hanka.\n– W styczniu. Uwierzcie mi, długo nad tym myślałem, ale okazało się, że zabierają nam salę, w której działało moje kółko teatralne. Będą tam komercyjne zajęcia z zumby, jogi i takie tam… Centrum woli zarabiać. Jak wszyscy. Brat nalegał, mówił, że brakuje im ludzi, a mają zlecenia na kilka miesięcy naprzód. Teraz wykończeniówka, potem poważniejsza praca. W końcu wiem, jak trzymać młotek i na pewno się przydam. Wciąż powtarzam sobie, że to tylko na chwilę.\n– Niby jest dobrze, ale wszystko to smutne jakieś. Dopiero teraz, gdy tak się nad tym zastanawiam, wydaje mi się, że zdradziliśmy nasze ideały.\n– Misiu, co ty opowiadasz. – Hania nie chciała, żeby spotkanie zamieniło się w stypę. – Przecież będziesz miała dom, rodzinę, czas, żeby się zastanowić, co dalej. Nie możesz myśleć, że coś tracisz.\n– Masz rację. Nalejcie tego kompotu śliwkowego. Pora na toast. Za trafne wybory.\n– To co, czas na prezenty? – Tomek poderwał się podekscytowany jak małe dziecko.\nMamo, tato, już jestem! Zobaczcie, kogo przywiozłam! – Ola hałasowała za trzech. Sapała, pokrzykiwała, rzuciła butami, które odbiły się od drzwi szafki w przedpokoju. Pod ich nogami zaczął się plątać jamnik Korek. Hania przytuliła do siebie wierzgającego zwierzaka. Był z nimi od wielu lat. Imię znalazło się samo, zaraz po tym, jak trzeci raz utknął w jakiejś dziwnej dziurze. Miał do tego dar. Wystarczyła szpara w płocie, w którą z nieuzasadnionym pędem się wbijał, a potem żałośnie skomlał, błagając o pomoc.\nTeraz kręcił ogonem jak małym śmigłem, pomagając sobie pupą, która ledwo nadążała. Zaokrąglił się od ostatniego razu, gdy Hania go widziała. Bursztynowa sierść lśniła, a brązowe oczy wyrażały radość w czystej postaci.\n– No już, już, kochane, rozbierajcie się. Haniu, jak dobrze, że już jesteś. – Tata ściskał ją i całował, drapiąc swoją brodą. Ola odkręcała niekończący się szalik, nie przestając przy tym mówić. O tłumie w sklepach, o śniegu, o nowych dekoracjach świątecznych na rynku, o makowcu, który zrobiła po raz pierwszy w życiu sama.\nHania odetchnęła pełną piersią i pozwoliła, by skumulowane w ostatnich tygodniach napięcie uleciało bezpowrotnie. Przywitała się z pachnącą wypiekami mamą i zajrzała do drzemiącej babci Łucji. Zaniosła torby i plecak do swojego dawnego pokoju. Tutaj nic się nie zmieniło. Rodzice wciąż mieli nadzieję, że kiedyś do nich wróci. Co prawda w końcu przestali podsuwać jej kandydatów na potencjalnych mężów, ale na każdym kroku podkreślali, że nigdzie nie będzie jej lepiej niż w domu.\nCzasami ta propozycja wydawała się kusząca. Schować się w bezpiecznym miejscu, cieszyć się spokojem, codziennie patrzeć na odklejające się plakaty, zasypiać w dobrze znanym łóżku i pozwalać się rozpieszczać. Z tym że to było nierealne. Mało tego – wiedziała, że lada dzień jej młodsza siostrzyczka też wyprowadzi się z domu. Nie mogła sobie wyobrazić, jak zniosą to rodzice.\n– Haniu! Umyj ręce i chodź, zupa czeka.\nPosłusznie wykonała polecenie. Pomidorowa była dokładnie taka, jak zawsze. Próbowała wielokrotnie uzyskać smak jak u mamy, ale nigdy się jej nie udało.\n– Cała tajemnica tkwi w pomidorach. To muszą być pomidory z naszego ogródka – wyjaśniała mama ze śmiechem, chociaż Hania wiedziała, że musi być coś jeszcze, jakiś sekret, którego nie chciała zdradzić.\nJedząc, badała wzrokiem pokój. W tym miejscu, oprócz telewizora, nic się nie zmieniło. Jedynie lekko pożółkła tapeta z naderwanymi brzegami nosiła znamiona mijającego czasu. Na podłodze leżał ten sam od wielu lat dywan, a stary żyrandol dawał tyle samo ciepłego światła, co w czasach, gdy Hania z Olą bawiły się między fotelami i krzesłami. Obok telewizora paprotka, na półkach kryształy i zdjęcia, na szafie zasuszony bukiet i wielkanocna palemka pokryta kurzem. Ten sam kiczowaty obrazek na ścianie, zakupiony przez tatę na targu. Na stole robiona szydełkiem serweta i wazon, obok którego leżały wymięte gazety. Ten sam zapach, te same dźwięki. Przymknęła oczy i bez trudu cofnęła się myślami o dwadzieścia lat.\n– Ziemia do Hanki, hej! Co ty taka zmęczona jesteś, że śpisz na siedząco? Myślałam, że pomożesz mi z choinką. – Ola nie cierpiała bezruchu. Krążyła wokół stołu, robiąc straszne zamieszanie.\n– Po prostu wspominam.\n– Za młoda na to jesteś. – Do pokoju weszła babcia. Jakby pomniejszona przez swój wiek, pomarszczona niczym rodzynka, w wielkich, puchatych kapciach zwierzakach, które dostała w zeszłym roku od wnuczek. Przez całe święta zaśmiewali się z wilków, które podgryzały babcię. Na szczęście ona też miała poczucie humoru. Doceniała fantazję Hani i Oli i gdy tylko temperatura za oknem spadała poniżej zera, z przyjemnością je wkładała.\n– Witaj w domu, Haniu. Czemu tak rzadko do nas zaglądasz, co? – Babcia cmoknęła starszą wnuczkę w czoło. Nie mogła się nią nacieszyć.\n– Babciu, czasu brak.\n– Wam, młodym, na wszystko brakuje czasu. Odstawcie te komórki, internety i telewizory, a sami zobaczycie, ile zyskacie. W końcu dzień każdego z nas ma dwadzieścia cztery godziny.\n– To prawda, wystarczy dobra organizacja. Byłam na świetnym szkoleniu, po kolacji pokażę ci materiały. – Ola jak zwykle była przygotowana na każdą okoliczność, byle tylko podzielić się swoją wiedzą ze wszystkimi, którzy okażą chociaż minimum zainteresowania. Tym razem jednak domyślna babcia pośpieszyła Hani na ratunek.\n– Kochane, chyba o czymś zapomniałyście, wasz ojciec zaraz wniesie drzewko, trzeba iść na strych po ozdoby. Na mnie przy ubieraniu choinki nie liczcie. Korzystając z przywileju wieku, usiądę sobie wygodnie i będę zrzędzić.\n– Dobra, dobra, babciu, jesteś najpogodniejszą osobą, jaką znam. Nigdy nie słyszałam, żebyś zrzędziła.\n– Oleńka, bo jak się skupię…\n– Niech już babcia nie grozi.\nW tym momencie w drzwiach pojawił się czubek dorodnego drzewka. Na widok choinki pachnącej żywicą wszyscy westchnęli. Dziewczyny czym prędzej wspięły się wąskimi schodami na strych i przekomarzając się, szukały włącznika światła. Było jak kiedyś. Brakowało tylko opadających elastycznych rajstop wypchanych na kolanach i podskakujących kitek. Sięgnąwszy do pudeł, wznieciły olbrzymią chmurę kurzu. Załzawione, kaszlące i umorusane zeszły na dół.\n– Tego mi było trzeba. Prawdziwie rodzinnej i świątecznej atmosfery. – Hania uśmiechnęła się do babci, która z bezpiecznej odległości obserwowała ich poczynania. Najpierw lampki. Najbardziej cierpliwa była mama, toteż usiadła w drugim fotelu i została obdarowana kłębowiskiem sznurów. Położyła je na kolanach i w skupieniu szybko pracowała zwinnymi palcami. Nowa fryzura ją odmłodziła, ale okulary zsunięte na koniec nosa przypominały, że była świeżo upieczoną emerytką. Tata, który właśnie wniósł tacę z parującymi szklankami w metalowych koszyczkach, od kilku lat zajmował się swoim hobby, czyli majsterkowaniem.\nPrzy pomocy Oli raz-dwa umocował drzewko w stojaku i nalał wody do naczynia, w którym stanął pień. Hania obserwowała dłonie taty, pokryte mapą żył i przebarwień.\n– Co ty dzisiaj taka zamyślona? Do roboty! Zakładamy lampki. – Ola nie dała jej czasu na refleksję. I dobrze, niewiele potrzebowała, by znowu pogrążyć się w melancholii, a to nie był dobry moment. Nie teraz.\nGdy tylko na dobre wzięły się do pracy, nie wiadomo skąd pojawił się Korek. Zaszczekał na widok łańcuchów i koniecznie chciał uczestniczyć w ubieraniu drzewka. Delikatne odpychanie stopą na nic się zdało, w końcu uciekł, ciągnąc za sobą większą część srebrnego łańcucha, i schował się za firanką. Jego wystające nogi i ogon radośnie tłukący się o dywan świadczyły, że nie może się doczekać dalszej części zabawy.\nBabcia też się włączyła i zaczęła wieszać ozdoby choinkowe pamiętające jeszcze czasy jej dzieciństwa. Aniołki z waty, kwiaty z bibuły, sople z papieru wtopiły się w tło przyćmione przez nowsze, jaskrawsze i fabrycznie wykonane sąsiadki. Hania zajęła się gałązkami na wyższym poziomie, a Ola rozpoczęła pościg za Korkiem, który mimo zaawansowanego wieku potrafił się wić niczym wąż. Złapanie go było niemożliwe, ale za to cały dom rozbrzmiewał śmiechem. Stare, niezawodne przekupstwo załatwiło problem – kawałek kiełbasy za łańcuchy, lekko już zwichrowane i obślinione.\nWłączenie lampek tuż przed północą zwieńczyło pracę. Plastikowa ozdoba udająca drzewko, którą Hania zostawiła w mieszkaniu, nijak się miała do żywej choinki, pachnącej i skrzącej się niczym z bajki. Ten jeden akcent wystarczył, by zmienił się charakter domu. W powietrzu czuć było magię i oczywiście zapach barszczu oraz kapusty z grzybami.\n– Pora do łóżek, bo inaczej splądruję garnki jak jakiś barbarzyńca. – Hania pierwsza podjęła decyzję i pomogła babci przejść do łazienki.\nZdjęcia na okładce: © olly18 (Obraz licencjonowany przezDepositphotos.com/Drukarnia Chroma) © Dmytro Balkhovitin (Depositphotos.com)\nCopyright © 2017 Anna Szczęsna Copyright © 2017 for Polish edition by Wydawnictwo Kobiece, an imprint of ILLUMINATIO Łukasz Kierus\nWydanie elektroniczne Białystok 2017 ISBN 978-83-65740-02-1


Regulamin programu lojalnościowego | Fit Apetit\n1. Niniejszy regulamin (dalej jako ,,Regulamin”) określa zasady funkcjonowania oraz warunki uczestnictwa w programie lojalnościowym Skarbonka(dalej jako ,,Program”/,,Program lojalnościowy”), organizowanym przez iFIT Sp. z o.o. wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, XIV Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000931151, NIP: 5223213072, REGON 520402300, ul. Wszemirowska 22, 02-411 Warszawa, e-mail: biuro@fitapetit.com.pl (dalej jako ,,Organizator”).\n2. Program jest prowadzony na terytorium Polski. Program trwa od dnia 17 lutego 2020 roku od godziny 00.01 do odwołania, z zastrzeżeniem zapisów §5.\n4. Program umożliwia klientom Organizatora (dalej jako ,,Klienci”) nabywającym za pośrednictwem sklepu internetowego fitapetit.com.pl oraz aplikacji Fit Choice(dalej jako ,,Sklep”) program dietetyczny oferowany w Sklepie (dalej jako ,,Zestaw”) zdobycie punktów, które następnie mogą wymienić na rabaty pieniężne (dalej jako ,,Rabaty”) na warunkach określonych w Regulaminie.\n5. Regulamin jest nieprzerwanie, nieodpłatnie udostępniony w witrynie internetowej www.fitapetit.com.pl, w sposób umożliwiający jego pozyskanie, odtwarzanie i utrwalanie jego treści poprzez wydrukowanie lub zapisanie na nośniku w każdej chwili.\n§2 UCZESTNICY PROGRAMU\n1. Uczestnikiem Programu (dalej jako ,,Uczestnik”) może być osoba fizyczna, która ukończyła 18 lat i posiada pełną zdolność do czynności prawnych, zamieszkała na terenie Polski oraz występuje jako konsument w rozumieniu przepisu art. 22(1) Kodeksu cywilnego.\n3. Zbieranie punktów, które można wymienić na Nagrody w Programie możliwe jest poprzez określone czynności opisane na stronie: https://www.fitapetit.com.pl/skarbonka\n4. Uczestnik może być zarejestrowany w Programie tylko raz w jednym czasie.\n5. Uczestnik zobowiązany jest w szczególności do: a. niedostarczania i nieprzekazywania treści zabronionych przez przepisy prawa, np. treści propagujących przemoc, zniesławiających lub naruszających dobra osobiste i inne prawa osób trzecich, b. korzystania z Konta i Sklepu w sposób niezakłócający jego funkcjonowania, w szczególności poprzez użycie określonego oprogramowania lub urządzeń, c. niepodejmowania działań takich jak rozsyłanie lub umieszczanie w ramach Sklepu niezamówionej informacji handlowej (spam), d. korzystania z Programu i Konta w sposób zgodny z przepisami obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawa, postanowieniami Regulaminu, a także z ogólnymi zasadami korzystania z sieci Internet.\n6. Publiczny charakter sieci Internet i korzystanie z usług świadczonych drogą elektroniczną może się wiązać z zagrożeniem pozyskania i modyfikowania danych Uczestników przez osoby nieuprawnione, dlatego Uczestnicy powinni stosować właściwe środki techniczne, które zminimalizują wskazane wyżej zagrożenia, a w szczególności stosować programy antywirusowe i chroniące tożsamość korzystających z sieci Internet.\n7. Uczestnik będący konsumentem może odstąpić od umowy uczestnictwa w Programie bez podania przyczyny poprzez złożenie stosownego oświadczenia w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia, chyba że wyraził zgodę na wykonanie umowy przed upływem terminu do odstąpienia od umowy, w takiej sytuacji prawo odstąpienia od umowy nie przysługuje.\n8. Do zachowania terminu do odstąpienia od umowy wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Uczestnik może sformułować oświadczenie samodzielnie bądź skorzystać ze wzoru oświadczenia o odstąpieniu od umowy, który stanowi Załącznik do Regulaminu. W przypadku odstąpienia Umowa jest uważana jest za niezawartą a strony dokonują wzajemnych zwrotów, co oznacza, że przyznane Punkty zostają anulowane.\n1. Organizator przyznaje punkty zgodnie z warunkami określonymi poniżej.\na) Złożenie zamówienia - każde wydane 60 zł na dowolny zestaw generuje 1 punkt do skarbonki.\nb)Ocenianie posiłków przy użyciu aplikacji Fit Choice - Każdy oceniony dzień diety pudełkowej to 1 punkt do skarbonki. (w przypadku diet 5 posiłków - diety 3 posiłkowe to 0,6 punkta za oceniony cały dzień).Posiłkom można przyznać od 1 do 5 gwiazdek oraz wpisywać swoje komentarze.\nc) Udostępniania indywidualnego kodu rabatowego - kod uprawnia do 5% rabatu dla przyjaciół na pierwsze zamówienie. Osoba udostępniająca kod otrzymuje 1 punkt za każde wydane 60 zł, przez osobę, która z niego skorzystała\nd) Wyrażenia zgód marketingowych - Jednorazowa nagroda w postaci 50 punktów do skarbonki.\n2. Zgromadzenie przez Uczestnika określonej w niniejszym paragrafie liczby punktów, uprawnia Uczestnika do otrzymania następujących Rabatów: 1 pkt. = 1 zł, 10 pkt. = 10 zł. 100 pkt. = 100 zł etc.\n3. Organizator naliczy punkty za zakup Zestawów z wykorzystaniem indywidualnego kodu w ciągu 3 dni kalendarzowych od dnia zakupu Zestawu. Uczestnikowi przysługuje reklamacja za źle naliczone lub nienaliczone punkty, zgodnie z §6 Regulaminu, z zastrzeżeniem zapisów w §2.\n6. Punkty uznaje się za przyznane z chwilą ich zaewidencjonowania na Koncie jako przyznane. Przyznanie punktów następuje niezwłocznie po opłaceniu Zestawu z wykorzystaniem indywidualnego kodu Uczestnika. Uczestnik może w każdej chwili dokonać sprawdzenia aktualnego salda punktów poprzez logowanie do Aplikacji FitChoice lub poprzez e-mail (biuro@fitapetit.com.pl) lub telefon (+48 607 07 90 40)\n7. Punkty są przyporządkowane do danego Konta, nie ma możliwości ich przenoszenia pomiędzy Kontami.\n8. Punkty są ważne przez okres trwania niniejszego programu lojalnościowego, od dnia ich przyznania, z zastrzeżeniem dalszych postanowień Regulaminu.\n9. W przypadku, gdy Uczestnik nie przedłuży czasu trwania Zestawu lub nie dokona zakupu nowego Zestawu z terminem jego doręczenia przypadającym w okresie 3 (trzech) miesięcy od daty upływu (dostarczania) ostatniego Zestawu, punkty są kasowane.\n10. Punkty po upływie terminu ich ważności nie mogą być wymieniane na Nagrody i są kasowane.\n11. Jeżeli nie dojdzie do nabycia Zestawów z wykorzystaniem idywidualnego kodu Uczestnika, w związku z którymi Uczestnikowi zostały przyznane punkty (np. w przypadku odstąpienia od umowy, na podstawie której dokonano zakupu), lub w przypadku nadużyć Uczestnika lub błędnego zaksięgowania danej czynności, punkty nie zostaną przyznane lub zostaną anulowane.\n1. Program Lojalnościowy polega na gromadzeniu i wymienianiu określonej liczby uzyskanych przez Uczestnika punktów, zgodnie z §3 Regulaminu, na Rabaty pieniężne, o wartości równoważnej, zgodnie z §4 ust. 3 Regulaminu. Punkty przyporządkowane do Konta Uczestnika tworzą pulę punktów Uczestnika (dalej jako „Pula”). Z uwzględnieniem §2 ust. 3, aby otrzymać Rabat Uczestnik musi dokonać wymiany Punktów, zgodnie z niniejszym Regulaminem.\n2. Punkty zgromadzone w Puli Uczestnika, zostają wykorzystane na Rabaty (wymienione na Rabat pieniężny). Wraz z wybraniem Rabatu stosowna liczba punktów odejmowana jest z Puli punktów zgromadzonych na koncie Uczestnika.\n3. Punkty przyznawane są na podstawie opłaconych Zestawów z wykorzystaniem indywidualnego kodu Uczestnika lub innych czynności opisanych w paragrafie 3.\n4. Zgromadzenie przez Uczestnika określonej w niniejszym paragrafie liczby punktów, uprawnia Uczestnika do otrzymania następujących Rabatów: 1 pkt. = 1 zł.\n5. Uczestnik może dowolnie wybrać dietę lub czynność jak zmiana pakietu w stosunku do którego chce wykorzystać Rabat.\n6. Aby otrzymać Rabat Uczestnik musi zadeklarować wymianę punktów przy użyciu aplikacji Fit Choice lub poprzez kontakt bezpośredni z BOK.\n7. Punkty i Rabaty nie podlegają wymianie na pieniądze (ani inne środki płatnicze), nie mogą być odsprzedawane, kopiowane, podrabiane, ani w żaden inny sposób modyfikowane.\n8. Organizator nie zastrzega maksymalnej ilości punktów jakie może zgromadzić na swoim Koncie Uczestnik, jednak każdorazowa wymiana Punktów na Rabaty pomniejsza jego stan punktów zebranych w Programie Lojalnościowym, zgodnie z wartością punktów.\n1. Uczestnik może w każdej chwili wypowiedzieć umowę uczestnictwa w Programie lojalnościowym ze skutkiem natychmiastowym składając oświadczenie na piśmie na adres siedziby Organizatora lub w formie wiadomości e-mail na adres e-mail biuro@fitapetit.com.pl. Z ważnych powodów, Organizator może wypowiedzieć umowę Uczestnikowi z 14-dniowym terminem wypowiedzenia. Za ważne powody, o których mowa w zdaniu poprzednim, uznaje się naruszenie przez Uczestnika postanowień Regulaminu lub obowiązujących przepisów prawa w związku z Programem. Wypowiedzenie przez Organizatora wymaga wskazania przyczyny wypowiedzenia.\n2. Zakończenie uczestnictwa w Programie prowadzi do utraty prawa uzyskania Rabatów. Uczestnik, który zamierza wypowiedzieć umowę, powinien w miarę możliwości uprzednio zamienić naliczone punkty na Rabaty. Jeżeli Uczestnik wypowie umowę bez uprzedniej wymiany punktów na Rabaty lub jeżeli Uczestnik wypowie umowę i po wymienieniu punktów na koncie Uczestnika pozostaną niewykorzystane punkty, zostaną one skasowane bez możliwości ich przywrócenia.\n3. Organizator ma prawo do wykluczenia z udziału w Programie – po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego – Uczestnika, który prowadzi działania, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą one prowadzić do prób obejścia Regulaminu lub zabezpieczeń i zasad funkcjonowania Programu.\n4. Organizator może zakończyć prowadzenie programu lojalnościowego. O takiej decyzji Uczestnicy zostaną powiadomieni nie później niż z 30-dniowym wyprzedzeniem. W tym czasie Uczestnicy mogą dokonać wymiany punktów na Rabaty.\n1. Reklamacje należy zgłaszać do Organizatora na piśmie na adres: iFIT Sp. z o.o. ul.Wszemirowska 22, 02-411 Warszawa, w formie wiadomości e-mail na biuro@fitapetit.com.pl lub za pomocą formularza kontaktowego dostępnego na stronie fitapetit.com.pl\n3. Organizator rozpatrzy reklamację niezwłocznie, nie później niż w ciągu 30 (trzydziestu) dni od daty jej otrzymania.\n1. Organizator przetwarza dane osobowe Uczestników zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zgodnie z Polityką Prywatności, dostępnej na stronie www.fitapetit.com.pl.\n1. uzyskać bezpłatną pomoc w sprawie rozstrzygnięcia sporu między Uczestnikiem a Organizatorem, korzystając z pomocy powiatowego (miejskiego) rzecznika konsumentów lub organizacji społecznej, do której zadań statutowych należy ochrona konsumentów (m.in. Federacja Konsumentów, Stowarzyszenie Konsumentów Polskich);\n1. Informacje dotyczące Programu będą przekazywane Uczestnikom za pomocą komunikatów na stronie fitapetit.com.pl lub przesyłane w formie wiadomości e-mail na adres e-mail podany przez Uczestnika.\n2. W sytuacji zmiany Regulaminu, o wszelkich zmianach Regulaminu Uczestnik zostanie poinformowany poprzez informacje na stronie fitapetit.com.pl zawierającą zestawienie zmian i termin ich wejścia w życie. Termin wejścia w życie zmian nie będzie krótszy niż 14 (czternaście) dni od dnia ich ogłoszenia. W razie, gdy Uczestnik nie akceptuje nowej treści Regulaminu, obowiązany jest zawiadomić o tym fakcie Organizatora w ciągu 14 dni od daty poinformowania o zmianie Regulaminu. Zawiadomienie Organizatora o braku akceptacji nowej treści Regulaminu skutkuje rozwiązaniem umowy ze skutkiem na dzień wejścia w życie zmian Regulaminu.\n3. Rabaty, które przysługują Uczestnikom, w związku ze zgromadzoną przez nich ilością punktów na podstawie innych (w tym wcześniejszych) programów, akcji promocyjnych lub innych, realizowane są na zasadach określonych w odrębnych regulaminach.


Czuję, że im większy dystans mam do samej siebie, tym więcej mogę go wykazać wobec ludzi wokół oraz sytuacji, które wydarzają się na zewnątrz. Czy umiem śmiać się z siebie? Zdecydowanie tak. Potrafię śmiać się dosłownie ze wszystkiego, gdy się potknę, gdy znów coś rozwalę lub odwalę ;) Nie dziwi mnie już nawet to, jak niezwykle często zdarza mi się zrobić coś "nie myśląc". Dodatkowo mam szybki umysł i to jak niejednokrotnie\nautomatycznie przeinaczam w głowie czytane słowa, na kompletnie niestworzone i absurdalne wręcz, bawi mnie ponad połowę mojego życia.\nLekkość. Radość. Taka zwyczajna z serca. Z totalnej prostoty. Zawsze mi towarzyszyła. Nigdy nie było dla mnie wyzwaniem, poczucie jej i ujawnienie na zewnątrz. To jedne z moich słonecznych lwich jakości, za które jestem bardzo wdzięczna. Bawi mnie niemal, że wszystko. Nie raz czułam się jak odmieniec ciesząc się dosłownie z każdej głupoty. Nie raz czułam się kompletnie nierozumiana z moich powodów do radości. Mój optymizm i dystans do świata jest tym, co wyzwana ze mnie moją radość.\nA jednak mieszka we mnie także taka jakość, która nie bardzo chce pozwolić sobie na jakikolwiek dystans czy podśmiechujki z samej siebie. Wiadomo, nic nie jest zero jedynkowe ;) Wszystko zależne jest od naszej zmienności. Momentami przejmuję się sprawami, które w innym czasie były by dla mnie niemalże błahe. Czasami analizuję sytuacje, które wydarzyły się kilka dni wstecz, mimo iż wtedy nie miały dla mnie najmniejszego znaczenia. Jakości w nas miksują się różnorodnie, tworząc momentami skrajne kombinacje. Warto mieć właśnie i do tego dystans, do całej tej zmienności, przemijalności i różnych naszych wewnętrznych jakości. Nie spinaj się więc tym, że czasami się spinasz ;)\nWracając jednak do radości. Warto ją celebrować. Zauważać. Czuć ją w sobie. Ona tam zawsze jest. Pamiętam, jak w jednym z najtrudniejszych czasów mojego życia nadal czułam ją w sobie. Pamiętam to bardzo dokładnie. Wiedziałam, że nic nie jest stracone. Skoro potrafię się jeszcze śmiać i to tym bardziej z jakiejś pierdoły (a te bawią mnie najlepiej ;)) to znaczy, że wszystko we mnie żyje, tętni i pulsuje.\nMoje podświadome czucie danej sytuacji jest schematyczne. Przecież to ja oceniam sytuację i nadaję jej znaczenie, zgodnie z moimi wewnętrznymi przekonaniami. Część mnie, odpowiedzialna za te wzorce, tworzy sytuację, której dokładnie się spodziewała. W związku z tym emocje, jakie się we mnie pojawiają również są schematyczne. To nie ja cierpię. Nie jestem pojawiającymi się we mnie emocjami, przekonaniami i lękami. Radość, entuzjazm i chęć do życia wciąż we mnie jest. To było jedno z totalnie transformujących mnie odkryć.\nRadość zawsze jest. Ona jest naturalnym stanem naszego istnienia. Wszystkie niekomfortowe jakości nie są z nami tożsame. Naturalnie w sercu czuje się spokój, radość, miłość, lekkość i chęć do życia. Cała reszta jest iluzją. Projekcją. Naszą naturą jest miłość. Oczywiście, że doświadczamy niewygodnych emocji i stanów, wielokrotnie o tym pisałam i za każdym razem, gdy się pojawiają uważam, że najlepiej pozwolić im przepłynąć. Esencją nas jest radość, miłość, światłość, jedność, empatia.\nTym, co najlepsze w chwili własnej regresji to czysta obserwacja i obecność. Dociekanie oraz próba zrozumienia jest działaniem, wysiłkiem. Pewne rzeczy potrzebują uwolnić się bezwysiłkowo. Chcą być jedynie zauważone, zaakceptowane, potrzebują przestrzeni i bliskości serca, które zawsze wie kim jest. A potem ponownie pojawi się radość :)\nFilm o radości:


Zaczyna się realizacja jednej z pięciu propozycji Ludomira Handzla dla Sądeczan\nOpublikowany 2014-12-04 07:36:00\n3 grudnia 2014r. czyli 3 dni po zakończeniu drugiej tury wyborów na prezydenta Nowego Sącza, Urząd Miasta ogłasza przetarg na opracowanie wielobranżowego projektu budowlanego i wykonawczego dla jednej ze szlagierowych propozycji jakie przedstawił w kampanii wyborczej Ludomir Handzel.\nOpublikowany 2014-12-02 08:33:00\nSzanowni Państwo, pragnę bardzo serdecznie podziękować za zaufanie, jakim mnie Państwo obdarzyliście w wyborach samorządowych. Nie zostałem wybrany na prezydenta Nowego Sącza, ale poparcie jakie otrzymałem, jest dla mnie powodem do dumy.\nPodziękowanie za udział w wyborach oraz poparcie kandydatów Koalicji Nowosądeckiej\nOpublikowany 2014-11-17 08:47:00\n- Przede wszystkim chciałbym podziękować wszystkim, którzy wzięli udział w wyborach i głosowali na naszą listę. Najważniejszy jest aktywny udział w głosowaniu. Cieszą nas napływające sygnały o tym, że mieszkańcy miasta chcą zmian - oświadczył Ludomir Handzel, kandydat na prezydenta miasta Koalicji Nowosądeckiej. - Zauważyli, że miastem trzeba zarządzać, a nie tylko administrować.\nMoją partią jest Nowy Sącz. Radość w sztabie wyborczym Ludomira Handzla\nOpublikowany 2014-11-17 07:40:00\n- Z dużą ostrożnością podchodzę do pierwszych wyników wyborów - powiedział w niedzielną noc wyborczą (16 listopada) Ludomir Handzel, kandydat na prezydenta miasta Koalicji Nowosądeckiej. - Chcę podkreślić, że moją partią jest Nowy Sącz i to my zmienimy miasto na lepsze - dodał. Według cząstkowych wyników to własnie Ludomir Handzel zmierzy się w drugiej turze w Ryszardem Nowakiem.\nNowy most południowy na Dunajcu\nOpublikowany 2014-11-08 08:12:00\nAby rozwiązać część problemów komunikacyjnych w Nowym Sączu, Ludomir Handzel oraz KWW Koalicja Nowosądecka proponuje wybudowanie nowego mostu na rzece Dunajec w okolicy ulicy Piramowicza.\nBulwary nad rzeką Kamienicą\nOpublikowany 2014-11-08 08:10:00\nLudomir Handzel oraz KWW Koalicja Nowosądecka chcą przywrócić Sądeczanom Kamienicę. Obecnie nie ma warunków do wypoczynku nad rzeką Kamienicą. A przecież to właśnie nad Kamienicą Sądeczanie dawniej spędzali większość wolnego czasu w słoneczne ciepłe dni.\nHarmonogram spotkań KWW Koalicja Nowosądecka z mieszkańcami Nowego Sącza\nOpublikowany 2014-10-27 12:15:00\nPoniżej prezentujemy harmonogram spotkań Ludomira Handzla i kandydatów na radnych z list Koalicji Nowosądeckiej z mieszkańcami Nowego Sącza.\nOstatnio usłyszałem, że nazywają nas pacynkami\nOpublikowany 2014-10-27 05:58:00\nCieszę się, że możemy się dzisiaj spotkać i rozpocząć oficjalnie kampanię wyborczą. Mamy bardzo mocną ekipę, bardzo dobry zespół, merytoryczny, doświadczony, ale także młody i aktywny. Nasza koalicja jest różnorodna, ale łączy nas jedno – Nowy Sącz – mówił podczas konwencji kandydat na prezydenta miasta Ludomir Handzel.\nOpublikowany 2014-10-27 05:01:00\nKoalicja Nowosądecka oficjalnie rozpoczęła swoją kampanię wyborczą. W sali ratuszowej Miasteczka Galicyjskiego w Nowym Sączu zgromadziła się ponad setka osób. Obok kandydatów na radnych i ich rodzin na konwencji pojawili się znani przedsiębiorcy, nauczyciele oraz liderzy stowarzyszeń.\nNowy parking w Nowym Sączu\nOpublikowany 2014-10-26 21:48:00\nPodczas konwencji programowej Koalicji Nowosądeckiej Ludomir Handzel przedstawił koncepcję budowy nowego parkingu w centrum miasta. Ma to być dwupoziomowy parking.


Przyjaciółki 8 sezon. Paweł Deląg jako Wiktor Jeleński - SE.pl\nPrzyjaciółki 8 sezon. Paweł Deląg jako Wiktor Jeleński\nPaweł Deląg potwierdza swój udział w 8 sezonie "Przyjaciółek"! Aktor wcieli się w rolę Wiktoria Jeleńskiego - profesora i prawnika w jednej osobie. Właściciel cenionej kancelarii uwiedzie Ankę (Magdalena Stużyńska), Zuzę (Anita Sokołowska), Ingę (Małgorzata Socha), lub Patrycję (Joanna Liszowska)? Przekonamy się w nowych odcinkach "Przyjaciółek" po wakacjach 2016!\nJakiś czas temu Anita Sokołowska, czyli serialowa Zuza umieściła w sieci zdjęcie z planu "Przyjaciółek", na którym był także Paweł Deląg. Wtedy ruszyła lawina plotek, o tym, że ceniony aktor dołączył do obsady! Teraz Paweł Deląg potwierdza swój udział w serialu Polsatu.\n- Tak, dołączyłem do obsady - potwierdza aktor w najnowszym "Tele Tygodniu" i dodaje - Zagram profesora Wiktora Jeleńskiego, prawnika, mającego własną kancelarię - zdradził nowy bohater "Przyjaciółek".\nA jak potoczą się jego losy w serialu? Czyje serce skradnie przystojniak? - O tym przekonają się Państwo oglądając 1 odcinek po wakacjach 2016 - zachęca ekranowy Wiktor.\nmra tagi: Paweł Deląg Przyjaciółki PRZYJACIÓŁKI 8 PRZYJACIÓŁKI 8 SEZON PRZYJACIÓŁKI NOWE ODCINKI PRZYJACIÓŁKI PAWEŁ DELĄG Przyjaciółki po wakacjach 2016 wiktor jeleński autor: emagu\nPrzyjaciółki 8 sezon. Paweł zdradzi Ankę z klientką? Przyjaciółki 8 sezon online odcinek 92 na ipla.tv w internecie za darmo od 29.09.2016\nPrzyjaciółki 8 sezon. Zuza nigdy nie zajdzie w ciążę! Przyjaciółki 8 sezon. Michał wypędzi Tomka od Patrycji\nNa dobre i na złe. Adam przyłapie Wiktorię w ramionach...\nM jak miłość. Justyna wykorzysta matkę Franka, by odebrać ...