Wędrówka śladami Aeluriusa - Forum Sudety.it\nWędrówka śladami Aeluriusa\nPostautor: Leuthen » 27-03-2014 18:23\nJest pogodny letni wieczór pod koniec września 1624 r. Znajdujemy się w izbie mieszczańskiej kamienicy. Przy stojącym pod oknem stole zarzuconym papierami siedzi pochylona jakaś postać i najwyraźniej coś pisze. Utwierdza nas w tym stojący na stole kałamarz oraz charakterystyczny odgłos skrzypiącego o papier pióra.\nPostać siedzi tyłem do nas, nie możemy więc zobaczyć jej twarzy. Pozostaje do nas tak obrócona już prawie 400 lat. Nie znamy i pewnie nigdy już nie poznamy jej oblicza, choć znamy personalia i tytuł dzieła, przy pisaniu którego go zastaliśmy: Georgius Aelurius „Glaciographia, Oder Glätzische Chronica [...]”. O Aeluriusie wiemy niezmiernie mało, jednakże poprzez wieki może nam coś opowiedzieć o nim jego dzieło. Kim był i czego dokonał tajemniczy nieznajomy? Chodźcie ze mną na wędrówkę – w czasie i przestrzeni. Odwiedźmy miejsca, z którymi był on niegdyś związany. Przekroczmy raz jeszcze drzwi do przeszłości...\nDopiero co minęła godzina 9.30, gdy wraz z Agą Żero wysiadłem z busa relacji Wrocław-Nowa Ruda w Ząbkowicach Śląskich. Doskonale pamiętałem to miejsce, z którego 23 sierpnia zeszłego roku ruszyłem w pierwszą z całej serii wędrówek po Ziemi Ząbkowickiej. Tym razem jednak nie kierowałem się, jak wówczas, do Henrykowa, a... Ale po kolei\nUdaliśmy się z Agą w stronę ząbkowickiego rynku. Wkrótce wkroczyliśmy na obszar średniowiecznego miasta, co obwieszczały zachowane po dziś dzień mury obronne. „Przyklejone” były do nich niewielkie sklepiki, co było dość urokliwe.\nIdąc dalej ul. Grunwaldzką dotarliśmy pod kościół Podwyższednia Krzyża Świętego.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/k0uk.jpg\nJego początki związane są z zakonem dominikanów. Wg legendy mieli oni zbudować w Ząbkowicach Śl. kościół i klasztor już w 1221 r., ale fakty każą przesunąć ten moment o ponad 80 lat, do 1302 r. W 126 lat później świątynia uległa zniszczeniu w czasie wojen husyckich.\nW 1576 r. w kościele odbyło się pierwsze ewangelickie nabożeństwo. To właśnie w murach tej świątyni spoczęły na wieki w 1627 r. doczesne szczątki Georgiusa Aeluriusa. W istocie nazywał się on jednak inaczej- często powtarzane personalia to tylko „literackie pseudo”. Tak naprawdę nasz bohater nazywał się Georg Katschker. Pseudonim pojawia się dopiero na stronie tytułowej „Glaciographii”. Skąd się wzięło? Otóż Georgius to po prosta łacińska forma imienia Georg (czyli Jerzy). Jeśli chodzi o drugi człon, przyjęło się, że autor skojarzył swoje nazwisko z niemieckim słowem „Katze” oznaczającym po polsku „kot”, a następnie podał jego łaciński odpowiednik: właśnie „Aelurius”. Jerzy Kot. Nie brzmi to zbyt poważnie! Ale widać samemu zainteresowanemu to nie przeszkadzało, skoro sam to wymyślił i umieścił na karcie tytułowej swego dzieła\nWeszliśmy z Agą do przestronnego wnętrza świątyni.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 9/gzuj.jpg\nW środku nie ma nagrobka ani żadnego epitafium upamiętniającego Kota, pardon Aeluriusa Być może epitafium takie było, lecz wykonano je z drewna i spłonęło w czasie wielkiego pożaru kościoła kilka lat po śmierci Aeluriusa? A może usunięto je po rekatolicyzacji miasta w niespokojnych czasach wojny trzydziestoletniej (1618-1648). Ów konflikt religijny miał zresztą wielki wpływ na życie autora „Glaciographii”...\nWyszliśmy z kościoła na oświetloną promieniami słońca ulicę. Stamtąd było już bardzo niedaleko na ząbkowicki rynek. Po nabyciu w znajdującej się przy nim księgarni pocztówek, przedstawiających Ząbkowice oraz Bardo (do którego zmierzaliśmy), podeszliśmy na chwilę pod bardzo stylowy ząbkowicki ratusz.\nNastępnie poszliśmy pod najsłynniejszą atrakcję tego miasta – Krzywą Wieżę.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 4/w4ia.jpg\nMożna ją było zwiedzić, lecz tym celu należało się udać do domu nieopodal. Po uiszczeniu opłaty (6 zł za osobę to jakby trochę sporo) pani poszła z nami pod wieżę i przy pomocy wielkiego klucza otworzyła drzwi. Zaczęliśmy się wspinać spiralnymi schodami. Wieża pełniła niegdyś funkcję dzwonnicy pobliskiego kościoła. Było widać miejsca, gdzie niegdyś wisiały dzwony.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/ws9m.jpg\nWreszcie dotarliśmy na taras widokowy na szczycie wieży – 32,5 m nad poziomem ulicy. Pomimo słonecznej pogody widoczność tego dnia nie była zbyt dobra – wszystko spowijała lekka mgiełka, tak że w ogóle nie widzieliśmy Gór Bardzkich, a Masyw Brzeźnicy, będący naszym celem pośrednim, ledwie rysował się w oddali.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 2/erx3.jpg\nPo obejrzeniu miasta i jego bezpośredniej okolicy zeszliśmy na dół, mijając trójkę innych turystów, która podążała na taras. Widząc mapę i górskie plecaki zapytałem zamykającego stawkę chłopaka, gdzie będą wędrować. Odparł, że do Srebrnej Góry, na twierdzę.\nPozostaje wyjaśnić czemu wieża jest krzywa. Legenda twierdzi, że od razu ją taką zbudowano, natomiast przekazy źródłowe świadczą o tym, że wcale tak nie było, a wieża pochyliła się po raz pierwszy w 1590 r. wskutek trzęsienia ziemi, a następnie przechył zwiększył się w 1592 r. i 1598 r.\nZ Krzywej Wieży jest dosłownie rzut kamieniem do ruin ząbkowickiego zamku.\nTo piękne renesansowe założenie puścili z dymem Szwedzi w czasie wspomnianej wojny trzydziestoletniej (oni uwielbiali robić to z dolnośląskimi zamkami!).\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 0/h4qa.jpg\nUsiedliśmy z Agą na ławeczce w pobliżu stromej skarpy nieopodal zamkowych murów i zaczęliśmy wcinać drugie śniadanie, a ja wykorzystałem tą chwilę przerwy także na dydaktyczną opowieść. Jej bohaterem był oczywiście ów ktoś, o kim pisałem na początku tej relacji.\nGeorg Katschker urodził się w Ząbkowicach Śląskich 24 września 1596 r. Jego ojciec, Jakob Katschker, był piekarzem. Dzieciństwo i młodość Georg spędził w rodzinnym mieście. Krótko po tym, gdy skończył 9 lat, w styczniu 1606 r., rodzinne Ząbkowice odwiedził nieproszony gość...\n„Razu pewnego z drogi dalekiej\nZaszedł tu pielgrzym, co oczy miał\nCzarne głębokie, mrokiem spowite,\nKostur mu w ręce kościstej drżał.[…]\nDin, dirin-din biją dzwony na trwogę\nW domach wieczorem podniósł się płacz\nKiedy ta Pani poprzez gród kroczy\nWij się na ziemi z bólu i charcz\nDaj deri dol\nDaj dori del\ni płacze cicho, a z lewej czart\nOna ponura w rozwianych szatach\nGasi istnienia płynąc przez świat”\n[GreenWood „Ballada o czarnej śmierci”]\nW opublikowanym dwadzieścia lat po tym wydarzeniu traktacie teologicznym „Vita Aeterna” („Życie wieczne”) Aelurius wspomniał, że przyczyną zarazy był trujący proszek, który rozsypali grabarze. Miało wówczas umrzeć ponad dwa tysiące mieszkańców Ząbkowic, liczba ta wydaje się jednak znacznie zawyżona.\nMłody Georg kształcił się w teologii, prawdopodobnie na uniwersytecie w Lipsku, uzyskując tytuł magistra. 23 kwietnia 1620 r. podjął działalność duszpasterską w ewangelickim kościele św. Wacława w Kłodzku, położonego na zachód od zamku. Świątynia ta była filią kościoła farnego. Katschker został diakonem i jednym z dwu działających przy tym kościele kaznodziejów. Obowiązki swe podjął jednak w bardzo niespokojnym czasie wojny trzydziestoletniej. Po klęsce powstańców w bitwie pod Białą Górą oddziały cesarskie wkroczyły do Hrabstwa Kłodzkiego, opanowanego przez protestanckich powstańców. Wskutek tego podjęto decyzję o rozbudowie fortyfikacji zamkowych. Na linii szańców znalazł się kościół św. Wacława. W grudniu 1621 r., podczas adwentu, Katschker odprawił w nim ostatnie nabożeństwo, po czym kościół został zamknięty, a następnie – z początkiem 1622 r. rozebrany. Diakon nie opuścił jednak Kłodzka, które we wrześniu zostało oblężone przez katolików. Oblężenie zakończyło się pod koniec października honorową kapitulacją. Wojskowa załoga Kłodzka odeszła na Śląsk, ale katolicy wygnali z miasta także protestanckich duchownych. 12 listopada 1622 r. Georg Katschker opuścił Kłodzko, by już nigdy do niego nie wrócić. Schronienie znalazł w domu swych rodziców w Ząbkowicach. Nie miał jednak zajęcia, by więc z pożytkiem wykorzystać czas, zajął się pisarstwem. W ciągu dwu lat napisał „Glaciographię”, która uczyniła go nieśmiertelnym (to właśnie finisz jego pracy był opisany na początku oraz wspomniany trakt o życiu wiecznym. 30 czerwca 1626 r. otrzymał nominację na stanowisko rektora ząbkowickiego gimnazjum. Po niecałych 9 miesiącach pełnienia tej funkcji zmarł w dniu 22 marca 1627 r. Miał niespełna 31 lat...\nBędące deserem po drugim śniadaniu mufinki smakowały wyjątkowo dobrze. Po śniadaniu zeszliśmy po skarpie na dół, przeszliśmy przez krajową „8” i podążyliśmy w stronę widocznej na horyzoncie wsi Tarnów. Wkrótce napotkaliśmy znaki zielonego i żółtego szlaku. Co pewien czas oglądaliśmy się za siebie, podziwiając panoramę oddalających się z każdym krokiem Ząbkowic – miasta, gdzie powstała „Glaciographia”.\nPo krótkim marszu przez Tarnów weszliśmy na asfaltową drogę prowadzącą wprost w Masyw Brzeźnicy. Wkrótce dotarliśmy do lasu porastającego zbocza Grochowca (425 m n.p.m.). To miał być nasz pierwszy szczyt tego dnia. Niebawem po zagłębieniu się w las zboczyliśmy na chwilę ze szlaku w prawo. Chciałem pokazać Agnieszce szaniec, jeden z kilkunastu takich obiektów, jakie zachowały się do dziś w Masywie Brzeźnicy. Stanowią one relikt pruskiego obozu warownego i są związane z wojnami napoleońskimi. Zaczęto je wznosić 5 września 1813 r. Przy ich budowie pracowało 2500 robotników. Powstały w dwa tygodnie. Każdy z nich mógł pomieścić batalion wojska. Mają wymiary od do\nPo krótkich oględzinach wróciliśmy z powrotem na drogę i kontynuowaliśmy marsz. Coś jeszcze poza szańcem przypominało o przeszłości masywu, przez który wędrowaliśmy. Były to różnego rodzaju zagłębienia w ziemi – pozostałości po kopalniach magnezytu i węgla. Do południowo-wschodniego podnóża masywu przylega wieś Braszowice. W jej rejonie rozegrała się w lutym 1741 r. potyczka, w wyniku której omal nie dostał się do austriackiej niewoli król Prus Fryderyk II, który krótko przedtem wkroczył ze swymi wojskami na Śląsk...\nWędrując przez świerkowy las zielonym szlakiem szybko osiągnęliśmy wierzchołek Grochowca. Zrobiło się już bardzo ciepło, tak że zdjęliśmy z siebie zbędne elementy garderoby, a ja stwierdziłem, że reper geodezyjny świetnie nadaje się na tron faraona\nPo zejściu z wyżyn władzy szybko dotarliśmy na przełęcz oddzielającą Grochowiec od Brzeźnicy. Znajduje się tam kapliczka.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 4/n39r.jpg\nPoza tym natknęliśmy się w tym miejscu na apel wystosowany do szerokiego grona odbiorców.\nW masywie Brzeźnicy byłem już po raz drugi. Niewątpliwie wędrówka z przełęczy na szczyt jest jedną z bardziej urokliwych tras Przedgórza Sudeckiego. Wędruje się łagodnie wznoszącym się grzbietem, stromo opadającym na obie strony. http://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 9/8u3c.jpg\nWidoki są tylko miejscami i tu bardzo wyrywkowe.\nSam wierzchołek zaznaczony jest stertą kamieni i kartką na drzewie. http://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/cr1v.jpg\nBrzeźnica to najwyższy szczyt Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich oraz drugi co do wysokości (po Ślęży) masyw Przedgórza Sudeckiego. Warto tam zawitać\nSchodząc z Brzeźnicy ujrzałem w oddali Misty Mountains – Góry Bardzkie. Lepiej można się im było przyjrzeć, gdy skończył się las. http://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 1/nmtr.jpg\nW oddali widać było także Srebrną Górę z górującą nad nią twierdzą.\nKolejnym punktem na trasie był Mikołajów, w którym zajrzeliśmy do starej kaplicy. W przeciwieństwie do wielu podobnych obiektów w innych wsiach była otwarta.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 6/ivbb.jpg\nNastępnie podążyliśmy w górę miejscowości. Plan zakładał, że dotrzemy na grzbiet Gór Bardzkich maszerując doliną bezimiennego potoku,\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 4/8idk.jpg\na następnie w odpowiednim miejscu odbijemy w lewo drogą, która doprowadzi nas na Przełęcz Mikołajowską (552 m n.p.m.). Plan udało się zrealizować pomyślnie i tuż za przełęczą złapaliśmy niebieski szlak, którym mieliśmy wędrować do samego Barda. Spieszyło mi się tam bardzo, ponieważ miałem jeszcze pewien plan na późne popołudnie i wieczór tego dnia...\nWreszcie naszym oczom ukazała się góra Kalwaria – znak, że do Barda już blisko.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 1/glmu.jpg\nDotarliśmy na naszą kwaterę, gdzie po ogarnięciu się postanowiłem ruszyć na realizację swego planu. Miałem odwiedzić znajomych, którzy znajdowali się 7 km od Barda na ... biwaku milicji kanadyjskiej. Kolejna podróż w czasie i przestrzeni! Biwak znajdował się w Pilcach – tylko, że tej miejscowości próżno szukać teraz na mapach. Nie istnieje!\nZbiegłem ze wzgórza, na którym znajdowała się większość zabudowy Barda, przekroczyłem krajową „8”, minąłem stację PKP Bardo-Przyłęk i oddalając się od Gór Bardzkich, nad którymi właśnie zachodziło słońce\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/ykrv.jpg\ndotarłem do Przyłęku. Nie jest to jakaś szczególna wieś, ale od czasu studiów kojarzę ją jako miejsce, gdzie w 1250 r. książę wrocławski Henryk III (zwany Białym) wydał akt lokacyjny miasta Brzegu („ręką Waltera, naszego pisarza”), którego treść tłumaczyliśmy z łaciny na język polski w ramach lektoratu z linguy latiny Historia jest dosłownie wszędzie\nDo Przyłęku wyjechał po mnie samochodem Dawid i już wkrótce dotarłem do obozowiska milicji fortu Le Bouf. http://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/akc6.jpg\n„French&Indian War” („wojna z Francuzami i Indianami”)- tak w amerykańskiej historiografii nazywa się wojnę siedmioletnią (1756-1763) na terenie Ameryki Północnej. Dwóch znajomych z regimentu Alt-Kreytzen równolegle rekonstruuje milicjantów (nie mylić z formacją policyjną ) walczących po stronie Francuzów we wspomnianym konflikcie. To Dawid i Krzysiek. Przywitałem się i chwilę pogadałem, ale nie przebywałem w XVIII wieku nawet godzinę, gdyż spieszyło mi się na pociąg powrotny do Barda, a kolejny był zbyt późno. Aby się nań załapać, wystarczyło dotrzeć do odległej o półtora kilometra stacji PKP Suszka. Cóż za problem? – spytacie. Otóż problem był, a nazwa jego brzmiała: Nysa Kłodzka. Rzeka ta płynie sobie między Pilcami a Suszką. Między wsiami był niegdyś most (jego elemnt leży sobie nawet w rzece), ale obecnie najbliższy znajduje się w Przyłęku. Postanowiłem jednak sforsować Nysę wpław! Krzysiek z Dawidem wyjątkowo zgodnie odradzali mi ten pomysł, ale postawiłem na swoim. We wskazanym przez Krzyśka miejscu, gdzie musiało być wg niego najpłycej, zdjąłem buty i skarpety, wziąłem kija do sondowania głębokości oraz podpierania się i w zapadającym szybko zmierzchu zanurzyłem swe stopy w wodzie. Była ona znacznie cieplejsza, niż można oczekiwać po górskiej rzece dwa tygodnie przed końcem zimy (ale co to za zima w tym roku?!), natomiast głębokość okazała się nieco większa, niż sądziłem. Sugerowana przez Krzyśka w miejscu „brodu” głębokość miała wynosić 50 cm, w rzeczywistości było to ok. 0,75 m. Nogawki podwinięte nieco powyżej kolan oczywiście zmokły, ale dotarłem na drugi brzeg i po wytarciu ręcznikiem stóp i założeniu butów ruszyłem w stronę stacji kolejowej, rzucając pożegnalne spojrzenie w prawo na lekko bielejący w ciemnościach na drugim brzegu Nysy namiot „milicjantów” i palące się nieopodal niego ognisko. Czułem, że tej nocy może być mróz, a nogawki były mokre. Cóż, należało zdążyć na kwaterę w Bardzie przed przymrozkiem\nNa stację w Suszce dotarłem 10 minut przed odjazdem pociągu. Nadjechał punktualnie i szybko dotarłem do Barda. Tam w pizzeri zjadłem spóźniony już mocno obiad, w którym towarzyszyła mi Agnieszka (zjadła własny wcześniej w tym samym lokalu) i razem wróciliśmy na kwaterę. Nie siedzieliśmy długo w noc, gdyż nazajutrz czekała nas wczesna pobudka.\nW niedzielę 9 marca wstaliśmy krótko po godzinie 6. Świat na zewnątrz tonął w gęstej mgle. Godzinę po pobudce schodziliśmy już do centrum Barda. Bazylikę można było dostrzec dopiero z odległości jakichś 100 metrów.\nPo porannej Mszy na 7.30 (podczas której z bardzo bliska mogliśmy zobaczyć figurę Matki Bożej Bardzkiej) zwiedziliśmy bazylikę, po czym ruszyliśmyw drogę. Mgła wciąż spowijała miasteczko. Przekroczyliśmy kamienny most na Nysie Kłodzkiej, przeszliśmy pod wiaduktem kolejowym i weszliśmy w wąską dolinę potoku, wzdłuż której ciągnie się tzw. Niemiecka Droga Krzyżowa. Mgła dodawała jej uroku. Powoli szare chmury na niebie zaczęły się rozstępować, a słońce próbowało przebić się przez mgłę. Wkrótce zza jednego z zakrętów doliny wyłonił się budynek Źródła Marii i stojący przy nim krzyż.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/v6ty.jpg\nPo krótkiej przerwie w tym tradycyjnym miejscu postojów ludzi udających się na górę Kalwarię (połączonym oczywiście z konsumpcją wody ze źródła) zaczęliśmy podejście. Mgła ciągle jeszcze otulała las, a promienie słońca czyniły krajobraz niesamowicie pięknym. http://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 4/wjj5.jpg\nNie minęło wiele czasu, gdy stanęliśmy pod słynnym krzyżem powyżej urwiska.\nJest to znakomity punkt widokowy na przełom Nysy Kłodzkiej, Bardo i okolice (widać stamtąd nawet Szczelinie Wielki), ale teraz u naszych stóp zalegało morze chmur i tylko niektóre wzniesienia Gór Bardzkich wyłaniały się z niego niczym wyspy.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/d3od.jpg\nPromienie słońca, które mieliśmy za plecami sprawiły jednak, że na tle morza chmur dostrzegłem to, czego się spodziewałem – bardzo słabe widmo Brockenu. Po raz pierwszy widziałem je na tak nieznacznej wysokości (poniżej 500 m n.p.m.). Po serii zdjęć kontynuowaliśmy z Agą wspinaczkę na szczyt Kalwarii. Na wierzchołku, nieopodal kaplicy górskiej,\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 9/w3up.jpg\nurządziliśmy postój na drugie śniadanie. Słońce grzało już mocno, mgła opadła całkowicie w doliny i mogliśmy siedzieć na ławce w krótkim rękawie.\nZe szczytem Kalwarii związana jest pewna opowieść. Otóż w 1400 r. ludzie w Bardzie mieli usłyszeć dochodzący od strony tej góry kobiecy szloch i płacz. Zaintrygowani udali się sprawdzić źródło tych odgłosów i na szczytowej skałce ujrzeli postać Matki Bożej, która powiedziała im, że opłakuje los tej ziemi, którą dotknąć miały wkrótce wielkie nieszczęścia – po czym postać zniknęła. Ćwierć wieku później zjawili się w Bardzie husyci…\nNa skałce, gdzie stała Matka Boża, miały pozostać odbite w kamieniu ślady jej stóp. W 1608 r. na szczyt Kalwarii dotarł Georg Katschker. Późniejszy Aelurius zanotował po latach w „Glaciographii”, że na skałce sam widział wspomniane ślady. Przez lata kolejni pątnicy odłupywali na pamiątkę kawałek tej skały, tak że w końcu uległa ona zniszczeniu – a wraz z nią ślady stóp. Obecnie za kaplicą można podziwiać ślad stopy zabezpieczony kratką, wykonany na pamiątkę tego „oryginalnego”.\nNa Kalwarii byłem wielokrotnie i od dawna intrygowała mnie zamieszczona na tablicy informacyjnej przy wejściu do kaplicy wzmianka o wizycie autora „Glaciographii” w tym miejscu. Dlaczego? Ponieważ w 1608 r. liczył on zaledwie 12 lat! Z Ząbkowic na szczyt jest kilkanaście kilometrów i raczej mały Georg nie zjawił się tu sam. Po co jednak w ogóle miał się udać do miejsca związanego z kultem maryjnym – tak obcym jemu, protestantowi? Odpowiedź na to pytanie być może dałoby się znaleźć na kartach jego najsłynniejszego dzieła, ale nigdy doń nie zaglądałem…\nPod koniec naszego postoju na szczyt dotarła dwójka turystów, a my ruszyliśmy wkrótce w dalszą drogę. Wędrowaliśmy przez góry, które ukazały się nam w szacie typowo jesiennej.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 3/tdpg.jpg\nKolejny postój wypadł na Przełęczy Łaszczowej, gdzie też dogoniła nas wspomniana dwójka turystów – z dodatkiem trzeciej osoby. Następny etap naszej wędrówki to wejście na Ostrą Górę. Na jej północnych zboczach natknęliśmy się na jedyne ślady zimy w Górach Bardzkich – kilka płatów starego śniegu i kilka zlodowaciałych fragmentów ścieżki.\nWędrując jesiennym w istocie lasem,\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 6/svld.jpg\nodbiliśmy na chwilę na żółty szlak, by Agnieszka mogła stanąć na Kłodzkiej Górze – najwyższym szczycie Gór Bardzkich. Pamiątkowa fotka i wróciliśmy z powrotem na początek żółtego szlaku, gdzie zrobiliśmy postój na herbatkę. Teraz mieliśmy już więcej schodzić niż wchodzić. Minęliśmy Grodziszcze oraz Podzamecką Kopę, natykając się po drodze na dwa XVIII-wieczne słupki wyznaczające granicę włości klasztoru cystersów w nieodległym Kamieńcu Ząbkowickim.\nhttp://imagizer.imageshack.us/v2/640x48 ... 1/ep8i.jpg\nPo dotarciu na Przełęcz Kłodzką (gdzie kończą się Góry Bardzkie, a zaczynają Złote) zaczęliśmy łapać stopa. Niestety mimo sporego ruchu nikt nie chciał się zatrzymać. Podążaliśmy wytrwale do Kłodzka, stając na wszystkich napotkanych przystankach autobusowych z zatoczkami, by ponowić próby – z takim samym, jak na przełęczy, rezultatem. Była niedziela, ale widać nikt z kierowców nie traktował dwu turystów łapiących stopa jako możliwości spełnienia uczynków miłosierdzia w okresie Wielkiego Postu…\nDotarliśmy wreszcie do Jaszkówki – ostatniej miejscowości przed Kłodzkiem, położonej 3 km od miasta. Podczas postoju na przystanku sprawdziłem, że za kilka chwil miał się tam zjawić bus relacji Paczków-Kłodzko, postanowiliśmy więc nań zaczekać. Busem tym dotarliśmy do centrum stolicy Hrabstwa Kłodzkiego. Podreptaliśmy na dworzec PKS, gdzie sprawdziliśmy, skąd odjedzie nasz autobus, po czym udaliśmy się na poszukiwanie lokalu gastronomicznego, a że nie mieliśmy za dużo czasu, ograniczyliśmy teren poszukiwań do bezpośredniego otoczenia dworca. Znaleźliśmy knajpę typu mordownia (polecamy ją uwadze Buby ), gdzie z pewnością można się było urżnąć w trupa w doborowym towarzystwie, natomiast z jedzeniem było ciężko. Ostatecznie wylądowaliśmy w barze, gdzie ja zjadłem bardzo dobre placki ziemniaczane, a Aga hamburgera.\nKłodzko – miasto, w którym Aelurius był dwa lata kaznodzieją i które natchnęło go do napisania „Glaciographii”… Kościół św. Wacława, w którym posługiwał, znajdował się na tzw. górze Wacława (Wenzelberg) na terenie obecnej twierdzy. Aelurius napisał, że w pogodne niedzielne lub świąteczne dni mieszkańcy Kłodzka chętnie przychodzili tam by podziwiać widoki. Co ciekawe, nie wspomniał nic o górach otaczających ze wszystkich stron Kotlinę Kłodzką, które z łatwością można było stamtąd dostrzec. Jak widać nie uznał za warte wzmianki coś, co tak bardzo pociąga nas. Postrzeganie świata zmienia się wraz z upływem wieków, a góry nie budziły wówczas większego zainteresowania – nie były przyjazne człowiekowi, gdyż takim był teren płaski, gdzie znajdowały się uprawne pola. Potrzeba było jeszcze 150 lat, by ludzie zaczęli urządzać na terenie Ziemi Kłodzkiej dla przyjemności wycieczki górskie, jednak już w czasach Aeluriusa ludzie lubili sobie popatrzeć na szerszą okolicę. Świat się zmieniał i trwa to do dziś…\nWracając autobusem do Wrocławia mogliśmy „od tyłu” przypomnieć sobie naszą wędrówkę. Przejechaliśmy przez Bardo, gdzie popatrzyliśmy na krzyż na urwisku i bazylikę, widzieliśmy Masyw Brzeźnicy i położoną u jego podnóża wieś Tarnów, ujrzeliśmy w oddali wieże Ząbkowic Śląskich, do których wkrótce wjechaliśmy. To wszystko pozostawało za nami…\nKiedy po raz pierwszy natknąłem się na wzmiankę o Aeluriusie? Trudno powiedzieć. Na pewno musiałem przeczytać o nim w przewodniku po Głównym Szlaku Sudeckim Zbigniewa Garbaczewskiego, który miałem w posiadaniu już pod koniec liceum. Gdy na drugim roku studiów uczestniczyłem w proseminarium z historii Śląska u dr. Jacka Dębickiego, dowiedziałem się od niego o pierwszym historiografie Ziemi Kłodzkiej nieco więcej. Dr Dębicki napisał o nim kilka lat wcześniej książeczkę pt. „Georgius Aelurius. Kronikarz Ziemi Kłodzkiej”. Jakiś czas po odbyciu proseminarium nabyłem ją i zjawiłem się u autora po dedykację. I tak, gdy sięgnąłem do tej książeczki teraz, podczas pisania tej relacji, zobaczyłem słowa, które mi wówczas wpisał: „Zdolnemu i sympatycznemu studentowi – autor”. Aelurius był zwierciadłem swoich czasów, może więc ten wpis również jest obrazem mnie z tamtego okresu?\nPostautor: hm0 » 27-03-2014 18:46\nLeuthen, ciągle nie widać Twoich zdjęć.\nPostautor: Dolnoślązak » 27-03-2014 20:04\nBo lepiej mu idzie pisanie niż dodawanie zdjęć, to wszyscy wiedzą\nPS Wstęp jak u Wołoszańskiego\nCo do knajpy na kłodzkim dworcu - czy to ta, w której i ja zwykle się stołuję? Z dość niemrawym acz grzecznym i uprzejmym panem co znika przygotowując posiłki za kotarą?\nOstatnio zmieniony 27-03-2014 20:23 przez Dolnoślązak, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: włodarz » 27-03-2014 20:09\na ja stwierdziłem, że reper geodezyjny świetnie nadaje się na tron faraona Smile\nA nawet fanfarona.\nPostautor: Leuthen » 27-03-2014 21:30\nDolnoślązak pisze: Wstęp jak u Wołoszańskiego\nTylko zabrakło jego ulubionych stwierdzeń typu "co więcej" albo "to pozostanie największą zagadką"\nDolnoślązak pisze: Co do knajpy na kłodzkim dworcu - czy to ta, w której i ja zwykle się stołuję? Z dość niemrawym acz grzecznym i uprzejmym panem co znika przygotowując posiłki za kotarą?\nNie wiem, w której stołujesz się Ty, a nie pamiętam, jaką nazwę nosiła "nasza". W każdym razie w niej obsługiwała nas pani, nie pan\nA zdjęcia - cóż, dobrze że chociaż możecie coś obejrzeć po kliknięciu na linki.\nPostautor: seba123 » 27-03-2014 21:35\nmi się nie chce klikać w linki, a jak nie ma obrazków to nie czytam !\nPostautor: Leuthen » 27-03-2014 21:45\nseba123 pisze: mi się nie chce klikać w linki, a jak nie ma obrazków to nie czytam !\nA ja teraz czytam powieść, która ma ponad 800 stron i ani jednego obrazka\nRe: Wędrówka śladami Aeluriusa\nPostautor: cezaryol » 27-03-2014 22:42\nLeuthen pisze: Znajdujemy się w izbie mieszczańskiej kamienicy. Przy stojącym pod oknem stole zarzuconym papierami siedzi pochylona jakaś postać i najwyraźniej coś pisze. Utwierdza nas w tym stojący na stole kałamarz oraz charakterystyczny odgłos skrzypiącego o papier pióra.\nPostać siedzi tyłem do nas, nie możemy więc zobaczyć jej twarzy.\nBardzo ciekawy początek wycieczki\nNastępnie poszliśmy pod najsłynniejszą atrakcję tego miasta – Krzywą Wieżę. Można ją było zwiedzić, lecz tym celu należało się udać do domu nieopodal. Po uiszczeniu opłaty (6 zł za osobę to jakby trochę sporo) pani poszła z nami pod wieżę i przy pomocy wielkiego klucza otworzyła drzwi.\nMoże była to ta sama Pani, która sprzedając mi bilety kilka miesięcy temu powiedziała, żeby raczej cała grupa nie znajdowała się na jednej stronie wieży. Moja mina spowodowała jej szybkie wyjaśnienie, że to był żart.\nLeuthen pisze: Przy ich budowie pracowało 2500 robotników. Powstały w dwa tygodnie. Każdy z nich mógł pomieścić batalion wojska. Mają wymiary od do\nDomagam się dokończenia relacji, bo chciałbym wiedzieć jakie wymiary miały szańce\nLeuthen pisze: Postanowiłem jednak sforsować Nysę wpław!\nLeuthen pisze: zaczęliśmy łapać stopa. Niestety mimo sporego ruchu nikt nie chciał się zatrzymać. Podążaliśmy wytrwale do Kłodzka, stając na wszystkich napotkanych przystankach autobusowych z zatoczkami, by ponowić próby – z takim samym, jak na przełęczy, rezultatem.\nPewnie w Beskidach wyczerpaliście limit\nLeuthen pisze: I tak, gdy sięgnąłem do tej książeczki teraz, podczas pisania tej relacji, zobaczyłem słowa, które mi wówczas wpisał: „Zdolnemu i sympatycznemu studentowi – autor”. Aelurius był zwierciadłem swoich czasów, może więc ten wpis również jest obrazem mnie z tamtego okresu?\nPostautor: Leuthen » 28-03-2014 08:32\nPardon! Wiedziałem, że o czymś zapomniałem\nNajmniejszy szaniec w Masywie Brzeźnicy ma wymiary 50x60 m, największy 75x100 m. Na mapach często obiekty te zaznaczane są jako "ruiny fortów", ale dzieła te nie odpowiadają definicji fortu uznawanej przez specjalistów od fortyfikacji Mimo to obiekt o największych wymiarach nosi na mapach nazwę "Fort Grochowski".\nPrzy okazji dodam, że poza robotnikami przy budowie zatrudniono także kilku oficerów oraz dwie kompanie saperów. Obóz warowny, który tworzyły te szańce, nigdy nie został wykorzystany.\nPostautor: Dolnoślązak » 28-03-2014 10:33\nLeuthen pisze: Nie wiem, w której stołujesz się Ty, a nie pamiętam, jaką nazwę nosiła "nasza". W każdym razie w niej obsługiwała nas pani, nie pan\nTo zdecydowanie nie mogła być ta, bo w tamtej jest zawsze tylko pan... chyba, że se znalazł jakąś babę\nW każdym razie znajduje się bezpośrednio przy peronach na dworcu, obok jakiegoś sklepiku z zabawkami. Po prawej na końcu budynku też jest niezłe "okienko" z frytkami ale pewnie było już zamknięte, jak zwykle. Prowadzą to zresztą jacyś emeryci\nTo ta na wprost autobusu.\nNo i przypomniało mi się, co na kłodzkim dworcu niesamowicie mnie wkurza. To obecność pewnej nacji, co nie da spokojnie tam posiedzieć bez próby czynnego wyłudzenia. Gdzie jak gdzie, ale tam są wyjątkowo natrętni.\nPostautor: Leuthen » 28-03-2014 11:13\nDolnoślązak pisze: W każdym razie znajduje się bezpośrednio przy peronach na dworcu, obok jakiegoś sklepiku z zabawkami.\nNasza znajduje się blisko ulicy - idąc od strony peronów za budynkiem dworca.\nDolnoślązak pisze: Po prawej na końcu budynku też jest niezłe "okienko" z frytkami ale pewnie było już zamknięte, jak zwykle. Prowadzą to zresztą jacyś emeryci\nFrytki były zamknięte - pamiętam to dobrze, bo Aga jest frytkożercą i na pewno by się skusiła\nDolnoślązak pisze: No i przypomniało mi się, co na kłodzkim dworcu niesamowicie mnie wkurza. To obecność pewnej nacji, co nie da spokojnie tam posiedzieć bez próby czynnego wyłudzenia. Gdzie jak gdzie, ale tam są wyjątkowo natrętni.\nMy mieliśmy szczęście i ich nie spotkaliśmy.\nPostautor: seba123 » 28-03-2014 12:29\nnie sądzę aby to co napisałeś było powieścią...\nPostautor: Leuthen » 28-03-2014 13:39\nZaiste, to tylko opowieść


Naukowcy odkrywają nieprawdopodobne właściwości kwantowe grafitu - Ciekawy - 2022\nNaukowcy odkryli, że grafit luzem w niezwykły sposób wykazuje kwantowy efekt Halla, otwierając nowe obszary badań fizycznych.\nObserwowanie efektu hali kwantowej poza systemem 2D\nNaukowcy z Uniwersytetu w Manchesterze w Wielkiej Brytanii, kierowani przez dr Artema Mishchenko, prof. Wołodię Fal'ko i prof. Andre Geima, odkryli kwantowy efekt Halla (QHE) w graficie luzem, który jest warstwowym kryształem wykonanym z ułożonych warstw grafenu.\nZOBACZ TAKŻE: NAUKOWCY WPROWADZAJĄ TECHNIKĘ DRUKOWANIA GRAFENOWEGO, KTÓRA JEDWABNE EKRANY ELASTYCZNE ELEKTRONIKA\nIch odkrycia, opublikowane w czasopiśmie Nature Physics, nie były oczekiwane, ponieważ QHE ma ograniczać się do układów znanych jako systemy dwuwymiarowe, w których ruch elektronów jest ograniczony do jednej płaszczyzny i nie może poruszać się prostopadle.\nNaukowcy wykorzystali rozszczepione kryształy grafitu zabezpieczone warstwowym heksagonalnym azotkiem boru. Ich urządzenia były zgodne z geometrią prętów Halla, umożliwiając im pomiar transportu elektronów w graficie.\n„Pomiary były dość proste”. wyjaśnia członek zespołu badawczego i pierwszy autor artykułu, dr Jun Yin. „Przepuściliśmy niewielki prąd wzdłuż pręta Halla, zastosowaliśmy silne pole magnetyczne prostopadłe do płaszczyzny pręta Halla, a następnie zmierzyliśmy napięcia generowane wzdłuż i w poprzek urządzenia, aby uzyskać rezystywność wzdłużną i rezystancję Halla”.\nFal'ko, który pracował nad teoretyczną częścią artykułu, powiedział: „byliśmy dość zaskoczeni, gdy zobaczyliśmy kwantowy efekt Halla (QHE) - sekwencję skwantyzowanych plateaux w rezystancji Halla - któremu towarzyszy zerowa rezystywność wzdłużna w naszych próbkach . Są wystarczająco grube, aby zachowywać się jak zwykły półmetal w masie, w przypadku którego QHE powinno być zabronione ”.\nZnaleziono inne osobliwości\nKolejnym zaskakującym odkryciem było to, że liczba warstw grafenu zawartych w graficie - a konkretnie to, czy była to nieparzysta liczba warstw, czy liczba parzysta - wpłynęła na ich obserwacje QHE.\nOkazało się, że fale stojące dwóch różnych rodzajów elektronów w graficie wytwarzały zmniejszone luki energii QHE, gdy w graficie była nieparzysta liczba warstw grafenu, i robili to nawet wtedy, gdy były setki warstw grafenu.\nKolejnym zaskakującym rezultatem było odkrycie ułamkowego QHE (FQHE) - który różni się od normalnego QHE i jest produktem interakcji między elektronami, które powodują zjawiska takie jak nadprzewodnictwo i magnetyzm - w bardzo cienkich warstwach grafitu.\n„Większość wyników, które zaobserwowaliśmy, można wyjaśnić za pomocą prostego modelu jednoelektronowego, ale widok FQHE mówi nam, że obraz nie jest taki prosty” - powiedział Miszczenko. „W naszych próbkach grafitu występuje wiele interakcji elektron-elektron w wysokich polach magnetycznych i niskich temperaturach, co pokazuje, że fizyka wielu ciał jest ważna w tym materiale”.\nOdzyskiwanie części uwagi na grafen\nGrafit od lat ustępuje miejsca grafenowi, ale naukowcy mają nadzieję, że ich praca pokazuje, że większy materiał grafitowy jest nadal wart poważnych badań.\n„Nasza praca jest nowym krokiem do dalszych badań tego materiału, w tym fizyki wielu ciał, takich jak fale gęstości, kondensacja ekscytonu czy krystalizacja Wignera” - powiedział Miszczenko.\n„Przez dziesięciolecia grafit był używany przez naukowców jako rodzaj„ kamienia filozoficznego ”, który może wywoływać wszystkie prawdopodobne i nieprawdopodobne zjawiska, w tym nadprzewodnictwo w temperaturze pokojowej” - powiedział Geim. „Nasza praca pokazuje, co w zasadzie jest możliwe w tym materiale, przynajmniej w jego najczystszej postaci”.\nObejrzyj wideo: Przesuwanie horyzontu (Styczeń 2022).\nCopyright 2022 \_ Naukowcy odkrywają nieprawdopodobne właściwości kwantowe grafitu...


Dubbing czy lektor? [Archiwum] - Forum Kibiców Legii Warszawa\nForum Kibiców Legii Warszawa > Po Godzinach > Hyde Park > Dubbing czy lektor?\nZobacz pełną wersję : Dubbing czy lektor?\nNo właśnie: dubbing czy lektor?\nJa zdecydowanie wolę lektora. Nie rozumiem zarzutu o zagłuszaniu oryginalnej ścieżki :O Przecież właśnie wtedy nie słychać aktorów... Poza tym dubbing jakoś zawsze mnie śmieszył (poza filmami rysunkowymi czy klasykami jak np. angielski serial o królowej Elżbiecie z lat 70.).\nOczywiście najbardziej odpowiadają mi napisy, ale na to w TV, jak widać z powyższego tekstu nie ma szans.\nnajbardziej lubie oryginalne wersje , ewentualnie moga byc napisy i w animowanych moze byc dubbing. Lektora niecierpie-film traci wtedy bardzo wiele.\nPS Oryginalna wersja sprzyja nauce jezyka wiec tym bardziej ja lubie -latwo i przyjemnie czyl;i tak jak lubie;)\nIMO dubbing. Choć np. kreskówki WB (Bugs, Daffy, Porky, Elmeł Fudd etc.) bardziej mi się podobały czytane przez Arno - Jaworowskiego (TVP) niż z dubbingiem (C+). No ale może się przyzwyczaiłem...\nO, u Niemców wszystko dubbingowane. Myślałem że padnę jak mi Bruce Willys powiedział po niemiecku "Jestem waszym koszmarem" :D\nAnimowane -dubbing, zwykłe lektor- dubbing strasznie sztucznie brzmi i tak jak pisze korniszon zagłusza oryginalna sciezke.\nJa tam wole dubbing tzn jak ktoś czyta bo sam mam problemy, czasem w kinie z nadazenie :hyhy:\nJa tam wole dubbing tzn jak ktoś czyta bo sam mam problemy, czasem w kinie z nadazenie :hyhy: :hmm:\nNo nienadazam czytac bo za szybko jak dla mnie :wstyd: ale tak wogole to umiec czytac i to biegle 8)\nJestem za tym zeby pozostali lektorzy w polskiej tv, nic mnie bardziej nie wkurza niz filmy na kablówce gdzie słysze ichni dubbing.\nNie ma tu co porównywac dubingu w tv do takiego Shreka, tak glosy podkładaja aktorzy ktorym płaca za to grube pieniadze, w telewizjach jest mniej kolorowo.\nLubie napisy ale zdaje sobie sprawe ze to nie sprawdziło by sie u nas, wystarczy mi kino albo dvd.\nDla mnie ogolnie dubbing filmow to porazka i nie mowie tu juz o Polsce tylko ogolnie o tym precederze. Ogladajac film chce slyszec oryginalna mowe aktorow, bo to przeciez jest wazny element ich gry. Jesli zamiast tego mam dostawac jakies nedzne glosowe podrobki, to sorczak ale wole juz lektora, do ktorego mozna sie jakos przyzwyczaic. Zdarzaja sie oczywiscie czasami takie perelki jak Shrek ale co z tego, ze np Niemcy dubbinguja hurtowo wszystko jak leci, skoro traca przez to sporo w odbiorze z oryginalu?\nNajlepszym rozwiazaniem sa oczywiscie napisy ale w telewizorni z uwagi na odleglosc od tv i moj wzrok, jest to raczej malo wygodne. Co innego oczywiscie kino czy divx.\nW sumie wszystko napisał Czarek.\nZanim pomyślą o systemach tłumaczeń niech pomyślą o ich poziomie, bo napisy dla divix mają lepsze przełożenia niż lektor w profi stacjach... :roll:\nZdecydowanie napisy. W niektórych filmach, aż trudno mi sobie wyobrazić inną opcję, zwłaszcza, że tłumaczenie lektora często wygląda tak. 8)\nNajlepsze by byly napisy, ale wiadomo ze to nie przejdzie bo jeden nie nadaza, inny z kolei niedowidzi...\nJesli nie napisy to dubbing, bo lektorzy wyjatkowo mi na nerwy dzialaja...\nMam nadzieje ze kiedys bedzie tak jak jest na Cyfrze ze kazdy moze sobie wybrac sciezke - niestety na razie tylko z Canal+ jest to dostepne.\nzdecydowanie zgadzam sie tu z wiekszoscia, dubbing jest beznadziejny, poza wyjatkami takimi jak Shrek, ale w calej Polsce jest nie duzo Stuhrow\nlektor tez do bani, ale jak ma wyczucie to czasami mozna sie i tak przysluchac, co mowia aktorzy\nnajlepsze byly i sa napisy, bez kitu chyba kazdy nadaza, to mozna sobie wyuczyc po kilku filmach, ze napisow sie nie czyta tylko sie na nie patrzy i zgarnia wzrokiem w calosc, a nie literuje\njak ktos napisal optymalna jest sytuacja na cyfrze, wybierasz co chcesz\ni "zal" mi jest szwabow, jak od czasu do czasu pojezdze po ich kanalach, to wola o pomste do nieba\nNa niemieckiej części kanałów na satelicie dostzregłem, że na każdej z tych stacji filmy lecą z ich dubbingiem :O Nie wiem, czy to dobrze, czy źle... :hmm:\nW naszje rodzimej TiVi za to pełno lektorów, do niektórych się nawet przyzwyczaiłem :hyhy:\nTylko napisy....choć wtedy moja siostra by pewnie przestała filmy ogladać. Niedość że ślepa jak nie przymierzając kura to jeszcze czyta każde słówko jakby to było jakieś Boskie objawienie. Cholera jedna mi by kazała lektora odp....ać :efoch:\nChoć w kinie napisy mnie czasem wk...ą , człowiek nie po to płaci za bilety żeby przez kobiete co chwile watek tracić :P\nJa zasadniczo dubbingu nienawidze....Chyba ze kreskówki....8)\nJezeli mam wybierac pomiedzy lektorem i napisami to jest problem. Tzn ja wole napisy, bo jesli film jest anglojezyczny to zrozumiem i napisy mozna olac. gorzej jak jest jakis koreanski film tudziez hiszpanski, niemiecki czy jakis inny. Wtedy wole lektora, bo napisom to ja jakos nie ufam wtedy. Lepiej mi jest sluchac wtedy niz czytac 8) (chyba ze ktos by mi to na ucho szeptal :chytry: )\nno napisy najlepsze :) film nie traci na klimacie wtedy - lektor strasznie beznamietnie to wszystko czyta, zero emocji w glosie, a dubbing? poza shrekiem polski dubbing :kurde:\nto se znajdz wreszcie taka, co umie czytac!\nOgólnei to najbardziej lubię jak jest film z napisami. Dubbingu nie cierpię i psuje film, który mam oglądać, a więc wolę lektora.\n.....coś mi świta kilkanaście lat tem chyba w Zakopanem koles czytał( w kinie) jazda na maxa ... (kasłanie itd) to była klasa :kurde:\nAle czy napewno w Zakopanem ? :hmm:\nDubbing - kino familijne i bajki\nFilmy wszelakiej masci-najlepiej napisy,ewentualnie lektor (zalezy od gatunku filmu)\nKreskowki-Only Dubing...NIE DOTYCZY "SOUTH PARK" ktory zarowno z lektorem jak i dubingiem (oj to dopiero PDK) traci duzo na wartosci edukacyjnej (no co szkolisz sie w jezyku angielskim :hyhy: )\nw kinie tylko napisy\nlektor w tv może być 8)\ndubbing tylko animowane\nja jestem za napisami, choć niektóre filmy, bez dubbingu są tragiczne! nie strawiłbym np. "Asterixa i Obelixa misja Kleopatra" w wersji z napisami :nie:\nale czy z drugiej strony wyobrażacie sobie westerny z napisami! dla mnie charakterystyczny głos jednego czy dwóch lektorów(niestety nie pamiętam nazwisk) są nieodłącznym elementem westernów :kowboi:\nKino : Bezwzględnie litery , tam sie chodzi po to aby obejżeć film i poczuć jego klimat tak więc bez zbędnych dźwięków typu pokładanie-dubbing lub lektora.\nWzględnie filmy dla młodszych widzów - dubbingowanie.\nTelewizja : Wg.mnie lektor to najlepsze rozwiązanie. Nie zawsze jest możliwość wlepiania wzroku w telewizor i skupiania sie na literkach ,a dubbing taki jaki np oferują Niemcy czy Włosi kiedy dajmy na to w role Rambo wciela sie jakiś kastrat , jest dla mnie śmieszny i irytujący. Lektor pozwala nam podzielać uwage pomiędzy telewizorem i niejednokrotnie inną czynnością ,a jak wiemy z własnych polskich doświadczeń - da sie jak najbardziej do tego ''głosu' przyzwyczaić.\nPodsumowując : Niech zostanie tak jak jest\nNie rozumiem zarzutu mówiącego o skansenie Europy. Tzn, zgodziłabym się z tym, jeżeli w artykule mowa byłaby o ramówce TVP, ale jeżeli chodzi o tłumaczenie filmów to dla mnie jest git. Dubbing odpada... zdecydowanie. Oczywiście są wyjątki jak Shrek, czy Asterix i spółka, gdzie cały urok filmu polega na świetnym dubbingu, ale są to wyjątki potwierdzające regułę.\nW Europie dubbingują? I co z tego?\nKurffa... jak kiedyś oblukałam Winnetou w wersji niemieckiej to zleciałam z krzesła, mimo że to nie była komedia.... no ale jak indianiec wrzeszczy RAUS! to trudno się nie śmiać :ucieka:\nNapisy? Kolejna lipa... Ja w tej chwili większość z oferty TV głównie przesłuchuję, siedząc przy kompie. Przy napisach musiałabym się zdecydować na jadno albo drugie, a tak ogarniam wszystko naraz 8)\nPo co mi taka mądrala? :efoch:\nbajki - tylko dubbing\nreszta, najlepsze sa napisy, czuje sie jak w kinie :hyhy:\nMam podobne zdanie, acha na dvd powinno być od wyboru napisy lub lektor.\nPS obejrzałem w życiu parę zdubingowanych po niemiecku filmów - tragedia , chociaż mnie rośmieszył tekst typa na widok żółwi ninja - "o scheisse ninja!" 8)\ngłup[ie szybko się nudzą 8)\nDubbing??? Tylko w kreskowkach. Zdecydowanie wole napisy, czasem nawet z nich mozna sie posmiac.\nPS. Nie widze ankiety.\nMądrale stwarzają skompllikowane problemy :cicho:\nPozatym to temat o napisach :P\nW polskich lektorach brakuje mi jeszcze jednego... By żarli kanapki z serem podczas czytania. Uwielbiam oglądać film z lektorem, jest zajebiście... Np. film Telefon lub Cube.\nPolski Dubbing udał się w Shreku i serialu Przyjaciele... No i w bajkach Hanna B.\nKto by ***** podkładał głosy?\nBo ja widzę to tak... W każdym filmie doktor Burski jako czarny gangsta, doktor Pławica jako bogaty amant, Szapołowska jako puszczalska biała dziwka i np. Foremiak jako grubo dupa czarna narkomanka.\nI tak w każdym filmie...\nWie pan... Przecież tam... Niech pan weźmie na przykład aktora, proszę pana... Yyyy... Zagranicznego... To ten aktor zagraniczny proszę pana... To jego twarz coś wie pan... Nie wiem jak tutaj... Trudno mi w tej chwili powiedzieć, wie pan... Coś takiego wyraża... Wie pan... Jakoś tak... No... No wie pan o co mi chodzi.zdjęcie\nJaco szacunek za przywolanie kwintesencji polskiego kina...\ndla mnie tylko napisy, chyba ze film dla maluchow wtedy moze byc dubbing, ze dwadziescia lat temu rozpadl mnie tekst z ddr-owskiej wersji Winnetou:\n-Jawohl mein fuhrer.\nnie zdzierzylem i opusilem lokal.\nO to samo chciałem napisać zgadzam się w całej rozciągłości, zresztą to że ktoś nie nadąża jest wręcz argumentem za napisami bo przy okazji nauki języków obcych co bez wątpienia miało by miejsce się ludzie w Polsce poprostu czytać nauczą. Jeżeli kogoś "nie stać" lub niechce mu sie czytać nic więcej poza banerami reklamowymi w drodze do pracy czy szkoły to przy okazji napisów w filmach nauczy się czytać porządnie i nie bedzie mu to więcej sprawiać problemu i może zacznie chodzić do kina (bo rozumiem że jakby ie nadążał w TV za napisami to dokina nie chodzi w ogóle no bo po co przecież i tak nie nadąża) Z niedowidzeniem to też nie problem w końcu jak ktoś już ma taką wade wzroku że napisów nie widzi to albo się kupuje okulary... a jak to nie pomaga to już jest się kompletnie slepym i nic nie pomoże. Problem byłby z tymi niewidomymi ale z drugiej strony to czy teraz głusi nie są pokrzywdzeni? A jak jakiś ślepy się nauczy języka obcego to w pewien sposób będzie mógł oczestniczyć w oglądaniu filmu jak lubi słuchać to co się dzieje na filmach (co już i tak jest bardzio naciągane ale staram się wykluczyć wszelakie kontrargumenty). Jak dla mnie nie ma żadnych sensownych argumentów przeciw napisom w filmach a wręcz są same zalety tego typu rozwiązania jak ja bym się ucieszył gdyby chociaż w publicznej i może być blisko północy ale leciały filmy z napisami z orginalną ścieżką dźwiękową (bo od stacji komercyjnych nie wymagam tego by zrezygnowały z klientów którzy lubują się w mieszaniu herbaty w kuchnii gdy leci Rambo 3) Telewizja Publiczna powinna odchamiać, nauczać i wychowywać za to ***** płacimy abonament a gdy słysze że widzowie się przyzwyczaili to mi się nóż w kieszeni otwiera, :zly: a co tam **** w końcu jak się widzowie przyzwyczają do oglądania gówna w TV to im go puszczajmy w końcu się przyzwyczaili...\nJESTEM JAK NAJBARDZIEJ ZA NAPISAMI W TVP KATEGORYCZNIE WRĘCZ RZADAM ICH BO PRZNIOSŁO BY TO NASZEMU NARODOWI SAME PLUSY BEZ MINUSÓW!\nDziękuje może wyśle to do Dworaka, Dwornioka czy jaki **** mu na imie... (to jest minus nieupolitycznionych szefów TVP :lol: żadko się lansują w TV i człowiek nawet do końca nie wie jak się nazywają :lol2::P ;) )\nNapisy lub wersja oryginalna...cała reszta odpada.\nLektor zagłusza aktorów, a kiedy film jest dubbingowany, to już wogóle nie słychać gry aktorskiej, przez co nie wiemy czy np. Bruce Willis dobrze zagrał daną postać. Przy dubbingu mamy tylko grę "aktora dubbingowego".\nOglądając oryginalną wersję uczymy się języka.\nKiedy są napisy, możemy czytać rzeczy, których nie rozumiemy, słyszymy grę aktorską i zawsze czegoś tam się nauczymy, jeśli chodzi o język.\nLektor jest do bani... w ogóle nie słychać co mówią ... więc preferuje tylko Dubbing lub napisy ....


Analizę niedoboru witamin i soli mineralnych\nCałościowo podchodzę do zdrowia osoby, zwracając uwagę nie tylko na ciało (dietetyka), ale również na sferę umysłową czy duchową. Specjalizuję się we wspomaganiu ludzi chorych na raka.\nAluminium a zdrowie Aluminium jest wszechobecne w naszym życiu, przedostaje się do naszego organizmu i przy zbyt wysokim poziomie (a tak wskazują u mnie badania w gabinecie) nie jesteśmy w stanie go wyeliminować przez płuca, żołądek, nerki oraz skórę i wówczas następuje jego kumulacja. Jak usunąć metale ciężkie z organizmu? Coraz więcej substancji toksycznych, szkodliwych wnika do naszego ciała powodując zaburzenia funkcji lub śmierć komórek. Przedostają się one poprzez: •\tpowietrze, •\tżywność, •\twodę, •\tubrania, •\tkosmetyki, •\tśrodki czystości, •\tszczepionki. Metale ciężkie Początek nowego roku często wiąże się z postanowieniami. Od czego zacząć: odchudzania, uprawiania sportu, pozbycia się nałogów? Ja proponuję, aby rozpocząć od badania na obecność metali ciężkich.


Strona Główna » Główne » Nasze Auta » Espero » [Espero] moje cudo espero 1.5 16v\nWysłany: 2015-03-22, 13:57 [Espero] moje cudo espero 1.5 16v\nTo jest taka moze mala historyjka .\nMarka / Model - Despero\nCar Audio - Sony\nJako ze juz jezdzilem polskim, amerykanskim, niemieckim podkusilo mnie na koreanskie,a ze juz mialem przyjemnosc jazdy esperem lata temu i jest niczego sobie a lepszego nie potzebuje na miasto bo mam jeszcze 2 inne samochody, wyzlomowalem fso-daewoo(i chyba to byl blad) zakupilem na szybko espero 1.5 16v,Bylo na olx opisane w superlatywach szkoda ze nie bylo napisane mucha nie siada czy igla, a koles ktory sprzedawal chyba sie smial a nie plakal.\nNo nic ze bylo to moje chyba 35 auto w zyciu i nie jestem wybredny kupilem ,,cos,, do jazdy,,\nLadna biala strzala oczywiscie z gazem.\nZeby bylo niedaleko bo w zabrzu pojechalem sobie pociagiem.\nOczywiscie ze bylo zimo zapytalem czy jest grzanie,rzecz jasna bylo.\nOgolnie na 1 rzut oka pozytywnie nastawiony poniewaz z zewnatrz ladny nie zardzewialy przede wszystkim bialy bo takiego wlasnie chcialem.Drzwi lekko pukniete ale mowie ciul wazne ze zdrowy 97r ,nowy wydech alumy.\nKoles mowi auto doinwestowane ,,nowy wydech ,lozyska opony itp.\nMowie ch .. nie pieniadze nie samochod wylozylem 1300 i pojechalem.\nJuz jadac mowie te lozyska to wymienione byly ale chyba nie w tym aucie,\nW ukladzie chlodzenia zamiast plynu woda -chyba caly swoj zywot na tym jezdzilo bo sama ruda jak w kranie.To jest pikus nad wszystkim popracuje.Zapierdzielem momemtami 140 , nic podejrzanego juz nie ma.\nDojechalem na chate 80 km pierwszych zrobione.Po jakims czasie odklejal mi sie baranek z progow to odszedl razem z progiem,coz zrobi sie, wszystko przeciez co tu wymagac.Grzanie bylo takie ze nie szlo wysiedziec,przyszlo cieplo to okno w dol, bo przekrecenie galki ,,na zimne,, nic nie dawalo,, Po czasie dolalem plynu hamulcowego i wody bo malo bylo, czym wiecej dolewalem tym wiecej wpijal.\nSilnik pracuje normalnie nie przegrzewa sie itp, po prostu ma apetyt na wode.Nie dawal mi spokoju ten ubytek plynu hamulcowego,wycieku nie widac, a hamulce byly.Na nieszczescie kobieta wziela auto a na szczescie ze jechala wolno jakos idalo jej sie uniknac wypadku,bo pedal tym razem padl w podloge.Polozylem sie pod auto nic nie widze ,ale opona mokra od srodka , mowie padl cylinderek.\nZdjalem beben, wszystko zaje... plynem i smarem z lozysk.Kupilem cylinderek zakladam zeby zobaczyc czy to przyczyna i jest ok.\nNa podnosniku fakt podloga zdrowiusienka, no i ten nowy wydech bez kata,bo przeciez zawsze mozna sprzedac za 300.\nZapalilem auto pedal wpadl do podlogi znowu, tym razem wyciek z przewodu metalowego.Przewod nowy,pompuje leje plyn sie w ziemie uznalem beben wytarty, a ze szczeki byly tylko odtluszczone a byly w miare zostawilem.Czekalem jak przyjdzie nowy beben.Zakladam leje dalej mowie co jest cylinderek nowy ,beben nowy, okladzony jeszcze ok, zrobilem tzw druciarstwo na sprawdzenie (miedzy tloczki a szczeki wlozylem tylejki zeby sie lepiej rozpieralo a nie wyciskalo tloczkow)oczywiscie rozwiazanie pomoglo.Tak czy srak juz dolozylem do auta i mowie zaczelo sie zaraz dojde do 2 tys a za to moge miec omege czy inne np audi.\nWiec dalem mu szanse.Jezdze non stop , na zlomie wyjde tylko 750 to szkoda.Tak wiec z tym druciarstwem jezdzilem do czasu zeby zobaczyc co jeszcze wyskoczy.\nZrobilem przeszlo tysiac km,Skrzynia jak jest zima zaczela wydawac jakies dziwne dzwieki jak silnik elektryczny,nie przejmuje sie tym zupelnie.\nW koncu cos lupnelo, i teraz zamiast silnika elektrycznego mam betoniarke.\nPrzyszedl czas na wycieczke do cieszyna, najpierw zaczelo mi hamowac kolo same od siebie , a pozniej grzanie ktore bylo jak wsciekle stracilo sie i w samochodzie jak na dworze czyli+3 dobrze ze wzialem kurtke.Tak wiec co tam za niedlugo bedzie cieplo to grzanie nie potrzebne.Nie minelo 2 miesiace i padl znowu hamulec kiedy kobieta wziela auto, plyn w ziemie,nie wiem czy ona tak ostro hamuje czy jak.No nic postawilem :niech stoi zamrozone 1600zl z czesciami.\nTeraz sie z tego smieje a espero powinno trafic do programu,,odpicuj moja bryke do sprzedazy,, dobrze jednak ze nikomu sie nic nie stalo.Teraz tylko nie wiem co z nim zrobic bo ceny tych aut sa smieszne i nie wiadomo a ludzie tak wybrzydzaja ze szok nie zaleznie od ceny aut.\nwitaj kolego na początęk uzupełnię Twój post o brakujący tag -- poniżej klikając w banner dowiesz się jak je stosować\nmam również prośbę abyś opisał swoje auto zgodnie z regulaminem działu znajdującego się tutaj --> http://daewooforum.pl/temat45029.html\n[Lanos] Kowal205 - Moje Cudo 1.6 16V SX


Powolne wyłączanie się Opery\ncestmoi w piątek 16 marca 2007 o 2322 napisał(a):\nJestem zdesperowany. Przeszedlem juz nawet z tego powodu na kilka miesiecy na firefoxa, liczac, ze kolejne weekly, cos pomoga, tak sie jednak nie stalo. Musze korzystac z Opery, bo w innych przegladarkach dostaje nerwicy.\nMoj problem z Opera, ktory zmusil mnie do ucieczki od niej i ktory nadal nei jest rozwiazany:\nJak zamykam Opere to oczywiscie Opera znika od razu, ale w procesach zostaje jeszcze przez dlugi czas. Jak uruchomie Opere i otworze 2 strony (Opera zajmuje jakies 30MB), a potem zaraz ja wylacze to wylacza sie tak z 10s. Jak otworze 5 stronek to zamyka sie 20s. DOchodze nawet do czasow zamykania sie Opery powyzej jednej minuty!! Uwazam, ze tak byc nie powinno. Niechby sie juz dlugo zamykala (bo przeciez tego nie widze ), ale jak sie tak dlugo zamyka to jej ponowne uruchomienie powoduje blad, bo juz jedna kopia jest w systemie uruchomiona, a co najgorsze, to, ze podczas zamykania Opery proces ten zabiera mi wszystko co moze z procesora, czyli procek skacze na 100% i potrafi tak ponad minute :/\nMusi byc jakis system na szybkie zamkniecie Opery, bo przeciez jak ja zamykam normalnie i zostaje w procesach i ja "ubije" to znika natychmiastowo.\nProcesor 3GHz, 1,5GB RAM, Windows Vista. Nic innego mi nie zamula kompa, bo w idlu zuzycie proca 0-5%.\nMedium w sobotę 17 marca 2007 o 0106 napisał(a):\nTrochę to dziwne, bo ja mam procesor 200MHz, 128MB RAM (a to wszystko z Windows 98SE), a start i zamykanie Opery na pewno nie trwają u mnie dłużej niż u Ciebie. Oczywiście przy pełnym obciążeniu procesora.\nFlaszowe filmiki mają u mnie jakość niestrawną, wiele widżetów działa zbyt wolno, by było to do przyjęcia, ale start i zamykanie nie fatalne.\nNiechby sie juz dlugo zamykala (bo przeciez tego nie widze ), ale jak sie tak dlugo zamyka to jej ponowne uruchomienie powoduje blad, bo juz jedna kopia jest w systemie uruchomiona, a co najgorsze, to, ze podczas zamykania Opery proces ten zabiera mi wszystko co moze z procesora, czyli procek skacze na 100% i potrafi tak ponad minute :/\nPewną pułapką może być start z podwójnym kliknięciem, gdzie Opera zgłasza błąd (tip dla niecierpliwych). No i naturalnie nie przyszło mi nigdy do głowy kliknąć start zanim poprzedni proces się nie zamknął! Lepiej jest po prostu wyczyścić historię przeglądania, miast restartować Operę.\nJak masz ustawione wartości w: Narzędzia → Preferencje → Zaawansowane → Historia dla pamięci podręcznej?\nJak dużo masz kont pocztowych i kanałów RSS aktualizowanych przy starcie Opery?\nCzy startujesz od jakieś dużej sesji (lub kontynuujesz przeglądanie) z wieloma kartami?\nwoj-tek w sobotę 17 marca 2007 o 0935 napisał(a):\nA sprawdź jak będzie się zachowywać na czystym profilu. Właśnie jestem po ponownej instalacji systemu i mam świeżą Opere (jeszcze nie skonfigurowałem jak poprzednio) i wszystko włącza i wyłącza się błyskawicznie, a wcześnie też miałem podobny problem jak Ty plus dodatkowo jeszcze maksymalna zajętość procesora przy zamykaniu okna preferencji... Doszedłem do wniosku, że skonfiguruję opere od podstaw zamiast wrzucać stary profil bo najwidoczniej coś jest w nim 'pomieszane'...\ncestmoi w sobotę 17 marca 2007 o 1038 napisał(a):\nPewną pułapką może być start z podwójnym kliknięciem, gdzie Opera zgłasza błąd (tip dla niecierpliwych).\nTo nie to Jestem Cierpliwy. Opera uruchamia sie szybko jakeis 2,5s.\nLepiej jest po prostu wyczyścić historię przeglądania, miast restartować Operę.\nDobra moje gadanie o ponownym jej uruchomieniu jest bez sensu Zdarza sie tak dlatego, ze teraz non stop testuje, patrze w te procesy i chce ja spowrotem uruchomic zeby cos zmienic , wiec problem nie znikania Opery z procesow jest znosny, bo na codzien nie 'restartuje' Opery.\nObecnie memory cache automatic, disk cache OFF, adrresses 500, ale przeszedlem juz wszystkie mozliwe konfiguracje To disk cache OFF ustawilem, myslac, ze Opera na zamykaniu zrzuca to co ma w RAMie na dysk, wiec dalem pameic cache dysku na OFF liczac, ze ne bedzie nic zrzucal, ale nei pomoglo\nStartuje od jednej zakladki ze strona startowa www.google.pl (startowanie jak juz wspomnialem jesz szybkie i nawet szybsze od FF)\nTo niestety tez nie jest kwestia tego. Po instalacji windowsa od nowa pierwsze co zrobilem po skonfigurowaniu sieci to instalacja Opery, wiec byla jest i bedzie czysta, bo o nia dbam , momi, ze jest taka niewdzieczna\nPS. Ile Wam sie wylacza Opera (znika z procesow). Przy jakich procesorach? i przykladowej zajetosci MB RAM\nMedium w sobotę 17 marca 2007 o 1637 napisał(a):\nŹle zrozumiałeś te słowa: nie chodzi o wirusy, tylko o inastalacje na niezapisany wcześniej profil pozbawiony jakichkolwiek wcześniejszych ustawień konfiguracji (czcionki, wlasne wyszukiwarki, skórki, wyglad itp.).\nWyłącza się w ciagu ok.4-5 sekund (niedługo serfowałam dziś) przy otwartych 10 kartach z czego jedna jest pocztą. Zajętość RAM do 86MB (procesor 128MB).\nMam ustawione czyszczenie pamięci podręcznej.\nU mnie dłuższy jest start i sprawdzanie informacji oraz poczty. Ponadto słaba karta graficzna nawet nie pozwala odczytać podglądu wartości z okienek Process Eksplorera.\ncestmoi w niedzielę 18 marca 2007 o 0941 napisał(a):\nNie no wydaje mi sie, ze zrozumialem dobrze. Przeciez napisalem, ze Opere zainstalowalem na czysty swiezo zainstalowany windows, a taki cechuje sie tym, ze wczesniej nie mial Opery, a co za tym idzie Opera zostala zainstalowana po raz pierwszy. Chyba lepiej juz nie mozna przeciwdzialac bledom popelnionym w konfiguracji Opery jak instalacja jej od nowa na czystym systemie gdzie nigdy wczesniej jej nie bylo :)\nZiggy X w niedzielę 18 marca 2007 o 1712 napisał(a):\nTo się dzieje od wersji 9. z tego też powodu przeszedłem na firefoxa. Ostatnio miałem przeinstalowany system od nowa. Zainstalowałem znowu operę (poprzednią weekly ze speed dial) z nadzieją że może teraz już będzie działać ok. Niestety, przez dzień było ok, zamykała się szybko, proces znikał prawidłowo. Jednak już po dniu przestał się zamykać. nie wiem czy to ma coś wspólnego z zajętoscią przez opere pamięci wirtualnej, ale jak zajmuje do ok 45 mega to zamyka się, jak już więcej zajmuje to się nie zamyka. Piszecie że u was zamknięcie procesu trwa długo, nawet i minutę, natomiast u mnie się nie zamyka ten proces nawet i przez pól h, poprostu siedzi i zajmuje pamięć. jednak to nie wszystko, jak otwieram ponownie opere to działa ok, znaczy pojawia się wtedy nowy proces, tamten niezamknięty jest nadal, ten nowy działa całkowicie niezależnie od tamtego. Nie ma żadnego komunikatu że już opera jest włączona czy coś takiego... Wszystko było by ok, nawet niech sobie ten proces siedzi tam, ale nie jest ok, ponieważ jak wyłączam komputer to przez ten proces opery nie chce się wyłączyć komputer. Pojawia się okienko zamykania procesu o dziwnej w ogóle nazwie "□□□□□□□□xx.ww" (to jest na pewno ten proces opery, jeśli dobrze zapamiętałem kolejność literek w nazwie ), po czym pojawia się kolejne okienko że nie można zamknąc bo nie odpowiada. wtedy komp się już sam nie wyłącza, muszę zabić proces który nie odpowiada i dopiero kontynuuje się wyłączanie. jak ustawiam kompa na wyłączanie czasowe to moge zapomnieć że się wyłączy jeśli wcześniej nie zabiję ręcznie procesu opery. nie jest to błąd występujący tylko u mnie. miałem tak na starym systemie, teraz na nowym to samo. tak samo jest u mojej dziewczyny, oraz zainstalowałem na próbę na uczelni na kompie, ku mojemu zdziwieniu było to samo :/ więc nie wiem co to za błąd, ale dopóki nie naprawią tego to nie wróce do opery i jestem zmuszony korzystać z firefoxa powtórzę że to się dzieje od początku wersji 9, w 8.54 jeszcze wszystko działało prawidłowo, jednak nie wrócę do 8 bo nie ma blokowania zawartości. pisałem już o tym na forum w jakimś temacie parokrotnie i wiem że nie tylko ja tak miałem bo wtedy więcej ludzi ten błąd potwierdzało.


Gazdówka na Mosornym Groniu, Zawoja 258 B - Wille Zawoja » e-turysta.pl\nWille Maków Podhalański, około 11,4 km (1 oferta)\nWille Korbielów, około 17,9 km (4 oferty)\nWille Jordanów, około 19,5 km (1 oferta)\nWille Zawoja Czatoża(1 oferta)\nWille Zawoja Policzne(1 oferta)\nGazdówka na Mosornym Groniu, Zawoja 258 B\nGazdówka na Mosornym GroniuZawoja, 258 B\nZadzwoń: 696-264 XXX\nParalotniarstwo, Wypoczynek w siodle, Narciarstwo, Narciarstwo biegowe, Snowboard, Nordic walking, Wędrówki piesze, Trasy rowerowe, Paintball / ASG, Quady, Wspinaczka\nGazdówka usytuowana jest w Beskidach, w Zawoi Policzne Górne. Graniczy ona z koleją linową Mosorny Groń, w zimie ma bezpośredni zjazd ze stoku do salonu z kominkiem. Natomiast latem zapraszamy na plażing, zajadając się pysznymi daniami kuchni domowej, na regionalnym tarasie z widokiem na panoramę Babiej Góry i polany Norczak. Każdy pokój ma ind… Pokaż więcej\nGazdówka usytuowana jest w Beskidach, w Zawoi Policzne Górne.\nGraniczy ona z koleją linową Mosorny Groń, w zimie ma bezpośredni zjazd ze stoku do salonu z kominkiem.\nNatomiast latem zapraszamy na plażing, zajadając się pysznymi daniami kuchni domowej, na regionalnym tarasie z widokiem na panoramę Babiej Góry i polany Norczak.\nKażdy pokój ma indywidualną łazienkę z toaletą, natryskiem i umywalką.\nW naszym domu goście mają dostęp do bezpłatnego parkingu i wi-fi.\nOferujemy kilka zestawów śniadaniowych , obiady dwu lub jednodaniowe oraz możliwość zamawiania w międzyczasie napojów, typu: czekolada na gorąco,herbatka zimowa, kompoty owocowe, kawa z expressu.\nPonadto pozostawiamy do dyspozycji również czajnik, szklanki, herbatę, kawę.\nZapraszamy również duże rodziny oraz grupy zorganizowane.\nGazdówka na Mosornym Groniu — Udogodnienia i wyposażenie\nPiękne krajobrazy i regionalne jedzenie\nPokój 7-osobowy z własną łazienką, wi-fi, TV, balkonem (1 pokój)\nśniadania (BB) od 15 zł do 29 zł\nPrzepiękna lokalizacja, przemiła obsługa, nienaganna czystość, pyszne posiłki i jeszcze smaczniejszy dżem w naleśnikach. Serdecznie polecam!!


Polskie powieści sensacyjne, kryminalne, szpiegowskie pełniły w czasach PRL dwie role: dostarczały rozrywki, ale miały też prezentować system wartości aprobowanych przez władze. Przestępca naruszał ów system i ponosił klęskę. W okresie stalinizmu zakazane było publikowanie powieści kryminalnych. Pierwszą jaskółką odwilży stał się „Zły” Tyrmanda.\nW tym samym czasie powieści sensacyjne zaczął pisać Andrzej Piwowarczyk, autor „Królewny” wydanej w 1955 oraz „Starego zegara” czy „Kapitan Gleb opowiada”. Na fali „odwilży” Piotr Guzy wydał powieść szpiegowską „Następny odchodzi 22.25”. Zaczęto też tłumaczyć kryminały o Holmesie, Herkulesie Poirot. Pojawiły się książki Simenona, czarny kryminał amerykański. Szybko okazało się, że państwo nie będzie wydawać dewiz na prawa autorskie za publikacje zachodnich bestsellerów sensacyjnych, więc nasi literaci postanowili pisać kryminały i po wieści milicyjne, tym bardziej że cieszyły się one poparciem władz, a co za tym idzie wysokimi nakładami i honorariami. Pokazywano zatem ciemne oblicze Polski lat 60., a w okresie lat 70. rozbuchany konsumpcjonizm pewnych środowisk (prostytutek, bananowej młodzieży, artystów). Autorzy ukazywali blichtr życia hotelowego, z lubością opisując marki zachodnich trunków, papierosów i samochodów.\nW opowiadaniu Jerzego Edigeya „Tajemnica starego kościółka” autor deklarował: „Polskie kryminały cieszą się opinią jednych z lepszych w Europie. Są masowo tłumaczone i wydawane w ZSRR, w Czechosłowacji, na Węgrzech, w NRD, a nawet w takich państwach jak Szwecja czy Włochy”. Dzisiaj z literatury kryminalnej i sensacyjnej można czerpać wiadomości o modzie, obyczajach, języku lat 50., 60., 70., rzadziej lat 80. Czasami można poznać kurs dolara czy elementy grypsery. Z niektórych powieści można się dowiedzieć, na czym w gospodarce wiecznego nie doboru można było zrobić. Wiele „przestępstw” w świetle tzw. małego kodeksu karnego lub kodeksu wprowadzonego w 1969 roku dziś nie podpada pod paragraf, np. handel walutą. Warto jednak pamiętać, że owa książkowa rzeczywistość często nie miała wiele wspólnego z prawdziwym życiem, była albo postulowana przez władze, a więc wyidealizowana (Jacek Joachim pisał o nieistniejących autostradach), albo stanowiła efekt wyobraźni autora, który nie miał związków z prawdziwym środowiskiem przestępczym. Niektórzy autorzy posługiwali się historiami z archiwum milicyjnego, a od siebie dodawali tło obyczajowe i refleksje ogólne.


Czy pasujemy do siebie ? Znaki zodiaku : WrÃ³Å¼by online : Wrozby-tarot.pl\nMacie identyczne podejÅ›cie do maÅ‚Å¼eÅ„stwa\nKontakt miÄ™dzy wami jest w porzÄ…dku\nJesteÅ›cie ciekawi siebie nawzajem\nJesteÅ›cie podobnie inteligentni\nLubicie w Å‚Ã³Å¼ku podobne rzeczy\nChcecie mieszkaÄ‡ w tym samym kraju\nSpÄ™dzacie czas razem\nMacie zbliÅ¼one poglÄ…dy\nPodobne podejÅ›cie do dzieci\nDogadujecie siÄ™ miÄ™dzy sobÄ…\nNie moÅ¼e byÄ‡ tak, Å¼e jedno jest silnie ukierunkowane na pieniÄ…dze, sukces i pragnie wyjechaÄ‡ do pracy za granicÄ™, a drugie chciaÅ‚oby pracowaÄ‡ w swoim kraju. Dobrze, abyÅ›cie obydwoje byli nastawieni na sukces albo wychodzili z zaÅ‚oÅ¼enia, Å¼e odpowiednia praca, ktÃ³rÄ… kochacie w caÅ‚oÅ›ci wam wystarcza.\nJeÅ›li ona pragnie siÄ™ oÅ¼eniÄ‡, a ty nieformalnego zwiÄ…zku, to macie problem. Tak samo jak rÃ³Å¼nicie siÄ™ podejÅ›ciem do typu Å›lubu. Ona marzy o koÅ›cielnym, Ty chciaÅ‚byÅ› go zawrzeÄ‡ w urzÄ™dzie lub na opak. Nadzieje na to, Å¼e siÄ™ porozumiecie sÄ… marne.\nW przypadku gdy ty i twÃ³j ukochany ciÄ…gle do siebie dzwonicie i piszecie SMS-y to Å›wietny znak, Å¼e odczuwacie wielkÄ… tÄ™sknotÄ™ i zaleÅ¼y wam na drugiej poÅ‚Ã³wce. Gorzej, jeÅ›li ty bez ustanku pragniesz byÄ‡ z chÅ‚opakiem w kontakcie, a on zmniejsza ten kontakt do minimum. W takim zwiÄ…zku nie bÄ™dziesz szczÄ™Å›liwa.\nBez przerwy jesteÅ›cie siebie ciekawi i odkrywacie siÄ™ jak za pierwszym razem. Sporo rozmawiacie, zadajecie sobie pytania i z chÄ™ciÄ… poznajecie odpowiedzi. Pragniecie siÄ™ jak najlepiej poznaÄ‡ i wiedzieÄ‡ o sobie wszystko.\nJeÅ›li jedno z was z chÄ™ciÄ… leciaÅ‚oby do Hiszpanii, a drugie najzwyczajniej odwiedziÅ‚o rodzinne strony lub na kilka dni w polskie gÃ³ry, to siÄ™ nie porozumiecie.\nJeÅ›li ty pracujesz od 9:00 do 17:00, a twÃ³j facet uczÄ™szcza do pracy po poÅ‚udniu, to normalne, Å¼e zostaje wam nieduÅ¼o czasu na rozmowÄ™ i przebywanie w swoim towarzystwie. Czy uda siÄ™ w ten sposÃ³b Å¼yÄ‡ na dÅ‚uÅ¼szÄ… metÄ™?\nJesteÅ›cie w stosunku do siebie szczerzy i prawdomÃ³wni, ufacie sobie wzajemnie. Nie dajecie sobie powodÃ³w do zazdroÅ›ci i podejrzliwoÅ›ci. LojalnoÅ›Ä‡ i uczciwoÅ›Ä‡ to podstawa waszego zwiÄ…zku.\nNawzajem siÄ™ motywujecie i zachÄ™cacie do akcji. JesteÅ›cie parÄ… bez wzglÄ™du na otoczenie, zarazem w fajnych, jak i zÅ‚ych chwilach. KaÅ¼de z was jest pewne, Å¼e ma wsparcie w drugiej osobie i jest w stanie polegaÄ‡ na nim w kaÅ¼dej sytuacji.\nTo kluczowe, abyÅ›cie obydwoje byli w tej samej mierze inteligentni, poniewaÅ¼ wtedy potraficie siÄ™ porozumieÄ‡. Osoba, ktÃ³ra jest zmuszona kaÅ¼dÄ… pierdoÅ‚Ä™ przekÅ‚adaÄ‡ osobie, ktÃ³ra nie rozumie wrÄ™cz dziecinnych kwestii, prÄ™dko siÄ™ przeciÄ…Å¼a rolÄ… nauczyciela.\nTo szalenie znaczÄ…ce, aby jedno z was nie byÅ‚o nad wyraz powaÅ¼ne, a drugie Å¼artownisiem, bo siÄ™ bÄ™dziecie nieprzerwanie kÅ‚Ã³ciÄ‡. O wiele lepiej porozumiewajÄ… siÄ™ osoby posiadajÄ…ce jednakowe poczucie humoru.\nPodobne podejÅ›cie do kwestii wiary jest niebywale znaczÄ…ce dla pomyÅ›lnego zwiÄ…zku. I nie chodzi tu wyÅ‚Ä…cznie o to, byÅ›cie oboje byli gÅ‚Ä™boko religijni, ale o jednakowe podejÅ›cie do kwestii dobra i zÅ‚a. Identyczny kodeks moralny to klucz do przygotowania trwaÅ‚ej, szczÄ™Å›liwej relacji partnerskiej.\nJeÅ›li kobieta ceni sobie intensywny i peÅ‚en uczucia seks, a mÄ™Å¼czyzna pragnie furiackich akcji, seksu analnego, BDSM, to szansa dogadanie siÄ™ jest nieznaczna. Ona nie musi zdecydowaÄ‡ siÄ™ na coÅ›, co budzi w niej opory, a on bÄ™dzie z z tego wzglÄ™du odczuwaÅ‚ narastajÄ…cÄ… frustracjÄ™.\nOn marzy o tym, by kupiÄ‡ mieszkanie i pracowaÄ‡ w Nowym Jorku, a ty nie widzisz Å¼ycia poza PolskÄ…? Tylko pomyÅ›l â€“ nawet jeÅ›li ktÃ³reÅ› z was zmieni plany dla swojej drugiej poÅ‚Ã³wki, z upÅ‚ywem czasu i tak bÄ™dzie jej to wypominaÄ‡.\nOna lubi sushi, a on nienawidzi surowej ryby? Ona zajada siÄ™ owocami morza, a on najchÄ™tniej stoÅ‚owaÅ‚by siÄ™ kaÅ¼dego dnia w fastfoodach? To bardzo Åºle. Podobne nawyki Å¼ywieniowe to klucz do pomyÅ›lnego zwiÄ…zku. JeÅ›li wiÄ™c wy lubicie jeÅ›Ä‡ to samo, jesteÅ›cie szczÄ™Å›ciarzami.\nCieszycie siÄ™ swoim towarzystwem i lubicie spÄ™dzaÄ‡ wspÃ³lnie czas. Wszystkie luÅºne chwile usiÅ‚ujecie wykorzystaÄ‡ wspÃ³lnie. Nawet gdy jesteÅ›cie zaganiani i macie maÅ‚o czasu, umiecie wynaleÅºÄ‡ dla siebie nieco czasu sam na sam.\nJesteÅ›cie jednomyÅ›lni w szczegÃ³lnych Å¼yciowych kwestiach. Macie jednakowe przekonania i poglÄ…dy w istotnych dla Was kwestiach. Co wiÄ™cej patrzycie w przyszÅ‚oÅ›Ä‡ podobnie, posiadacie wspÃ³lne plany, cele i marzenia.\nWaÅ¼ne, aby nie trafiÄ‡ na osobÄ™ o gruntownie odmiennym podejÅ›ciu. Np. ona pragnie dziecka, a on nie. W takiej sytuacji nie dojdziecie do porozumienia. JeÅ›li obydwoje chcecie mieÄ‡ dzieci kiedyÅ›, gdy nadejdzie odpowiedni czas, to posiadacie Å›wietne podwaliny pod zwiÄ…zek.\nChociaÅ¼ zdarza siÄ™, Å¼e wymieniacie siÄ™ rÃ³Å¼nicÄ… zdaÅ„, to szanujecie siÄ™ wzajemnie i jesteÅ›cie w stanie siÄ™ porozumieÄ‡. JesteÅ›cie w stanie rozplÄ…taÄ‡ niezgodnoÅ›ci i rozÅ‚adowywaÄ‡ napiÄ™cie. Razem stajecie przeciwko wyzwaniom i trudnoÅ›ciom na swej Å›cieÅ¼ce.\nNaturalnie dobra komunikacja jest istotÄ… udanej relacji. Potraficie ze sobÄ… rozmawiaÄ‡ na kaÅ¼dy temat, nie ma miÄ™dzy Wami drugiego dna, zagadek i kÅ‚amstw. JesteÅ›cie w stosunku do siebie otwarci i prawdomÃ³wni. Skrupulatnie siÄ™ sÅ‚uchacie i okazujecie zaciekawienie tym, co ma do powiedzenia druga osoba.


Przewodniczącym partii Wolni i Solidarni został Zbigniew Pomieczyński - Radio Świnoujście - Gramy to, co kochasz!\nPrzewodniczącym partii Wolni i Solidarni został Zbigniew Pomieczyński\nNa Krajowym Zjeździe członków partii Wolni i Solidarni, który odbył się 26 września w Warszawie, wybrano nowe władze. Funkcję Przewodniczącego Rady Krajowej powierzono jednogłośnie Zbigniewowi Pomieczyńskiemu.\nDelegaci wybrali również zarząd, któremu przewodniczył będzie Jan Miller. Do zarządu weszli również: Zbigniew Pomieczyński, Maciej Kusior, Zofia Władysława Winiarska, Andrzej Zieliński, Andrzej Porębski i Adam Małdyk.\nJednym z założeń przyjętych przez członków podczas 3 Krajowego Zjazdu Partii Wolni i Solidarni jest idea która wyraża kierunek, będący dla jej członków drogowskazem społecznym.\n„Dość kłótni i nienawiści miedzy Polakami. Polska to nasza wspólna Ojczyzna. Wszyscy, którzy czujemy się prawdziwymi obywatelami i patriotami, w imię miłości i odpowiedzialności odrzućmy ambicje i żądze władzy, a powalczmy razem o lepsze jutro, tej naszej umęczonej ale i ukochanej Ojczyzny”.\nPrzypomnijmy, że Wolni i Solidarni to partia o zabarwieniu prawicowym, założona 2016 roku przez nieżyjącego już Kornela Morawieckiego – ikonę Solidarności.\nU swoich początków za cel partia ta obrała sobie „przebudowę ustroju Polski w duchu solidaryzmu”. Odwołuje się również do wolności jako „swobody wielorakich, odpowiedzialnych działań w przestrzeni publicznej”.\nPrezydent zrezygnował z dofinansowania do promów,…\nMieszkańcy wysp Uznam i Wolin angażują się we…\nBijatyka jako atrakcja turystyczna?


2-pok. mieszkanie 38,33 m2 na sprzedaż, Opalenica | WGN Poznań\n2-pok. mieszkanie 38,33 m2 na sprzedaż, Opalenica\n5 Stycznia, Opalenica, gmina Opalenica, powiat nowotomyski, województwo wielkopolskie, 64-330, Polska\nWygodne, 2 pokojowe w DOSKONAŁEJ LOKALIZACJI na SPRZEDAŻ\nOferujemy Państwu do sprzedaży przestronne, dwupokojowe mieszkanie w doskonałej lokalizacji w Opalenicy. Świeżo wyremontowane mieszkanie przypadnie do gustu każdej osobie.\nMieszkanie o powierzchni 38,83 m2 usytuowane jest na parterze w 2-piętrowym budynku wykonanym z cegły, położonym przy ul. 5 stycznia. Składa się z dwóch niezwykle jasnych, ustawnych pokoi. Salon z aneksem kuchennym jest wyposażony w lodówkę, kuchenkę z piekarnikiem i okap. Oprócz tego znajduje się tam wiele szafek i stół z krzesłami. Przestronny korytarz zapewnia dobrą komunikację w mieszkaniu. Łazienka wyposażona jest w umywalkę, prysznic oraz pralkę.\nNa powierzchnię składają się następujące pomieszczenia (wprzybliżeniu):\nSalon z aneksem kuchennym 23 m2\npokój o powierzchni 7 m2\nEkspozycja okien w mieszkaniu skierowana jest na dziedziniec co powoduje, że hałas i odgłosy ulicy nie docierają do wnętrza mieszkania. Dzięki dużym oknom PVC mieszkanie jest bardzo jasne. Dodatkowo wysokość pomieszczeń (2,9 m) powoduje poczucie przestronności.\nMieszkanie świeżo wyremontowane. Stan bardzo dobry. Ściany pomalowane na biało. Podłogi w pokojach i korytarzu wyłożone są panelami, w łazience płytkami.\nOpłaty eksploatacyjne wg wskazań liczników.\nMieszkanie stanowi pełną własność z wydzieloną KW.\nMieszkanie zlokalizowane jest na ul. 5 stycznia, w samym centrum Opalenicy. Ta lokalizacja zapewnia dostęp do pełnej infrastruktury miejskiej gwarantującej komfort życia: dobra komunikacja, bliskość sklepów, opieki medycznej, stacji PKP, restauracji, stacji paliwowych oraz myjni.\nŁatwy wyjazd samochodem z miasta w kierunku autostrady A2 (15 km).\nW bliskiej odległości znajdują się przedszkola i szkoły (Przedszkole Kaczka Dziwaczka oraz Zespół szkół w Opalenicy).\nOdległość do Poznania wynosi 45 km.\nMieszkanie 2-pok. 49 m2, Poznań, ul. Hetmańska Duża działka 6000 m2, Klempicz, gm. Lubasz


Luty, 2005 | radek-kirschbaum blog\nWYPIS SĄDOWY. SPRAWA SOBIBORU.\n22 lutego 2005 autor Brak komentarzy\nW procesie Norymberskim, historia obozów śmierci była mało znana. Prokuratorzy oskarżali hitlerowców przeważnie za przestępstwa dokonane w Oświęcimiu i kilku innych bardziej znanych obozach. Dopiero w 1964 roku niemiecki sąd w Hagen rozpoczął przewód sądowy przeciwko 13 byłym członkom załogi Sobiboru. Oskarżeni zostali o zbrodnie przeciwko ludzkości. 20 października 1965 roku ogłoszono wyroki:\n1. Frenzel Karl, stolarz: oskarżony o zabójstwo 42 więźniów i współprace w zagazowaniu 250.000. Wyrok – dożywocie.\n2. Bolender Kurt, porter hotelowy: oskarżony o zabójstwo 360 więźniów i współprace w zagazowaniu 86.000 ludzi. Popełnił samobójstwo w wiezieniu, przed wyrokiem.\n3. Wolf Franz, urzędnik sklepowy: oskarżony o zabójstwo l więźnia i współprace w zagazowaniu 39.000 więźniów. Wyrok – 8 lat wiezienia.\n4. Ittner Alfred, robotnik: oskarżony o współprace w zagazowaniu 69.000 więźniów. Wyrok – 4 lata wiezienia.\n5. Dubois Werner, mechanik: oskarżony o współprace w zagazowaniu 15.000 więźniów. Wyrok – 3 lata wiezienia.\n6. Fuchs Erch, kierowca ciężarówki: oskarżony o współprace w zagazowaniu 79.000 więźniów. Wyrok – 4 lata wiezienia.\n7. Łachman Erich, murarz: oskarżony o współprace w zagazowaniu 150.000 więźniów, uwolniony.\n8. Shutt Hans, sprzedawca: oskarżony o współprace w zagazowaniu 86.000 więźniów. Uwolniony.\n9. Unverhau Heinrich, pielęgniarz: oskarżony o współprace w zagazowaniu 72.000 więźniów. Uwolniony.\n10. Juhrs Robert, dozorca: oskarżony o współprace w rostrzelaniu 30 więźniów. Uwolniony.\n11.Zierke Ernest, robotnik: oskarżony o współprace w rostrzelaniu 30 więźniów. Uwolniony.\n12. Lambert Erwin, robotnik: oskarżony o współprace w zamordowaniu więźniów. Uwolniony.\nKomendant Sobiboru i Treblinki, Stangl, został zaaresztowany w Brazylii i po ekstradycji do Niemiec oskarżony o współprace w zagazowaniu 90.000 więźniów. Skazano go na dożywocie. Zmarł na atak serca.\nURLOPY. ROWERKI. WYPISY. SOBIBÓR.\nW obozach Operacji „Reinhardt” personel niemiecki administracyjnie podlegał T-4 w Berlinie i stamtąd funkcjonariusze otrzymywali pensje w miesięczne w wysokości 58 RM, dzięki premiom (Za każdy roboczy dzień otrzymywali dodatek w wysokości 18 RM) kwotę tę powiększali dziesięciokrotnie do około 600 RM. Oprócz tych udogodnień, co trzy miesiące należał im się trzy tygodniowy urlop (jeden tydzień za miesiąc pracy), który mogli wykorzystać w domu lub z rodziną bezpłatnie w luksusowym pensjonacie dla pracowników T-4 w Attersee w Górnej Austrii. Personel niemiecki przebywający w obozie liczył około 30 mężczyzn, z czego około połowa była zawsze na rotacyjnie przyznawanych urlopach. Warunki aprowizacyjne były znakomite a na potrzeby załogi pracowali wyselekcjonoani z transportów najlepsi fryzjerzy, jubilerzy, mechanicy, dentyści.\nNiektórzy esesmani zamawiali dla swoich dzieci w Niemczech rowerki robione z wózków dziecięcych.\nMargarete Bolender zeznała 15-go sierpnia w Hagen, że jej mąż, Kurt Bolender, przyjeżdżając na wakacje zawsze przywoził dużo złotych zębów i mostków dentystycznych zamordowanych Żydów.\nPodobnie, podczas rewizji w rodzinie Waltera Nowaka koło Pirmy znaleziono lub zrabowanych w Sobiborze rzeczy: złote zegarki, naszyjniki i tym podobnie. Sam Nowak zniknął bez śladu.\nJeden z esesmanów, Ernst Bauel, popełnił samobójstwo w grudniu 1942 roku i został pochowany na cmentarzu we Włodawie. Inny, Johann Klier, poprosił o przeniesienie, na które wyrażono zgodę bez żadnych trudności.\nREISE. GÓRY SOWIE. ZAWAŁ.\n21 lutego 2005 autor 4 komentarzy\nW Górach Sowich pewnego dnia zjawili się ludzie w mundurach, pojawiły się firmy budowlane a w ślad za nimi rzesze robotników przymusowych. Ogrodzono drutami kolczastymi duże obszary leśne, obejmujące w kilku przypadkach całe masywy górskie, przy drogach ustawiono wartowników, podzielono teren na strefy.\nRozpoczęto prace, postawiono mieszkalne baraki drewniane, postawiono baraki magazynowe, w lasach przygotowano miejsca do budowy budynków. Budowano drogi z dwóch kierunków ruszyła budowa kolejki wąskotorowej. Kolejka ta dzień i noc w góry transportowano tony sprzętu i materiałów budowlanych. Rozpoczęto również w wielu miejscach drążenie sztolni, czy prace rozpoczęto od razu przy wszystkich znanych obecnie podziemiach, trudno w tej chwili ustalić. szacuje sie że wykucie metra bieżącego chodnika średnio kosztowało życie conajmniej jednego więźnia. Do dzisiaj korytarze kompleksu „Reise nie zostały do końca wyeksplorowane. Drogę w kilku miejscach zagradzają zawały.\nZa książką „Tajemnice ukrytych skarbów” Joanny Lamparskiej:\n„Z relacji Jana Nowaka, więźnia nr P16406, który pełnił w Gross Rosen funkcję pisarza wynika, że duża grupa robotników, około 20 tysięcy została żywcem pogrzebana w lochach Walimia.\nJeżeli zaś idzie o więźniów w rejonie budowy podziemnej w okolicach Walimia, to pamiętam, że funkcjonowało tam wiele kommand w ramach jakiegoś Bauvorhaben, kryptonim m.in. Riesa – wspomina obozowy pisarz –Według mojego rozeznania zatrudnionych w rejonie Walimia było kilkadziesiąt tysięcy więźniów. Pod koniec 1945 roku, w każdym razie niedługo przed ewakuacjami, ze stanu ewidencyjnego wynoszącego 23 tysiące więźniów, przekazywanego codziennie meldunkami do komendy obozu w Gross Rosen, zniknęło około 20 tysięcy ludzi, w stosunku do meldunku z dnia poprzedniego. Ponieważ wydawało mi się, że zaszła pomyłka, zwróciłem na to uwagę SS-manowi przyjmującemu meldunki, na co ten odpowiedział, że meldunek jest prawidłowy!\nWydarzenie to było komentowane między SS-manami z zadowoleniem, że liczba więźniów zmniejszyła się o tak wysoką liczbę. Ze szczątków podsłuchanych rozmów SS-mańskich, doszedłem wraz z innymi więźniami do przekonania, że była to likwidacja kommanda Riesa. Nastąpiło to prawdopodobnie przez zamknięcie tych więźniów w jakichś wydrążonych w skałach pieczarach…\nPo wojnie za zaginionych uważano tylko trzy tysiące więźniów.”\n[nota zredagowana dzięki Beacie Jaroszewskiej]\n17 lutego 2005 autor 1 komentarz\nO Bełżcu jest odpowiednia strona w linkach obok. urywki relacji z książki „Bełżec” opartej o relację Rudolfa Redera, jedynego ocalonego z tego obozu. Zeznanie Rudolfa Redera spisane było po wojnie bez zamiaru szerszej publikacji. Książka zawiera więc także inne materiały w tym obszerny wstęp Nelli Rost o samym obozie. Z zeznania Fajgi Kanner:\n„Całe lato, dwa razy dziennie szły transporty Żydów – 70 do 80 wagonów. Z wagonów słychać było jęki i płacze duszonych dzieci, większość nie wiedziała dokąd jedzie, pewni byli, że do pracy. Późniejsze transporty wiedziały już, że jada do gazu; niektórzy wyskakiwali z pociągu, inni byli tak zrezygnowani, że nie korzystali z możliwości ewentualnego ratunku. Koło nasypów i szyn leżały stosy trupów ludzi, którzy nieszczęśliwie wyskakiwali.”\n„Od samego początku tzn. od marca 1942 roku aż do 3 stycznia 1943 roku, obliczaliśmy wagony, obserwowaliśmy ile szło dziennie transportów i naliczyliśmy przez cały ten czas blisko dwa miliony Żydów do Bełżca.”\nHistorycy powojenni wyliczyli że było to w istocie około 550 – 600 tysięcy ludzi.\nZ zeznania Kamińskiej – znanego także jako „Obserwacje Polki”:\n„Kiedy dojeżdżałam do stacji Bełżec trupi zapach był tak ostry, że ludzie panicznie zasuwali okna, za daleka widziała jakieś kopce, ogromne wały. Ludzie w Bełżcu opowiadali, że to są stosy trupów.”\nObóz zakończył zbrodniczą działalność z niewyjaśnionych do końca przyczyn w zimie 1942/43, ostatnie sonderkomando żydowskie po spaleniu wszystkich zwłok, zmieleniu kości i rozsypaniu prochów po okolicznych polach zostało wysłane do zagazowania do Sobiboru. człowiek na zdjęciu poniżej to Christian Wirth, pierwszy komendant obozu w Bełżcu.\nPóźniej także komendant obozu śmierci w Sobiborze i wreszcie w 1944 roku obozu koncentracyjnego San Sabo w północnych Włoszech, gdzie został zabity przez włoskich partyzantów 26 maja 1944 roku.\nZ zeznania Janiny Sobel:\n„W lipcu 1942 roku – „akcja”… Pięć tysięcy zostało wysiedlonych do Bełżca. Do wagonu wciśnięto 150 osób. Niemcy wsypali do wagonów proszek amoniakowy, który dusił i wyciskał łzy. Wszyscy rozpaczali, dzieci płakały. Naprzeciw tego pociągu stał pociąg osobowy, w którego pulmanowskich wagonach przy oknie stały Niemki i głośno się śmiały z rozpaczy Żydów.”\nCZYTANIE Z WIESENTHALA. SPIS.\n9 lutego 2005 autor 7 komentarzy\nZa wspomnieniami Szymona Wiesenthala, „Prawo nie zemsta”(„Czytelnik”, Warszawa 1992), podaję spis rzeczy zrabowanych ofiarom i wysłanych z obozów zagłady w Treblince, Sobiborze i Bełżcu pomiędzy 1 października 1942 a 2 sierpnia 1943, podległych Odilo Globocnikowi, szefowi akcji „Reinhard” w dystrykcie lubelskim.\n” 25 wagonów towarowych kobicych włosów\n12 000 000 swoieckich rubli\n1450 000 kilogramów złotych obrączek\n4 000 karatów brylantów\n120 000 000 złotych w rozmaitych monetach\nW którymś z 25 wagonów były włosy Rut Dorfman.\nCALEL PERECHODNIK PISZE NA MELINIE. NOTA Z BLOGA MACIERZYSTEGO.\nPisał Żyd, Calel Perechodnik kilkanascie miesięcy po tym kiedy jako żydowski policjant z getta w Otwocku, w pewne sierpniowe popołudnie pomógł żonie Annie i córeczce Athalie wsiąść do pociągu, który zawiózł je do Treblinki.\nAUSCHWITZ & OTHERS. Co. LTd.\nW numerze 5/2005 – 31.01.-6.02.2005 „Forum” przedruk wywiadu z niemieckim historykiem Gotzem Aly. Historyk stawia tezę, że nie ideologia, nie charyzm Adolfa Hitlera, ale porfity jakie całe społeczeństwo niemieckie czerpało z Zagłady i Agresji sprawiały że tak wysokie było poparcie dla Fuhrera. Kilka cytatów:\n„[...]Podczas II wojny swiatowej zdecydowana wiekszość Nimeców zachowywała się biernie. Ludzie gonili za drobnymi korzyściami zgodnie z zasadą: pieniądze są potrzebne. Naziści nie chcieli i nie potrzebowali niczego więcej. Bierność wystarczy do funkcjonowania totalitarnej dyktatury[...]”\n„[...]Nie mozna zrouzmieć Holocaustu, jeśli nie traktuje się go w kategoriach największego we współczesnej historii masowego mordu na tle rabunkowym. Od początku chodziło o pieniądze. Zresztą tremin „aryzacja” jest blisko powiązany z takimi pojęciami jak „nacjonalizacja” i „socjalizacja”. Latem 1942 roku gwałtownie przyspieszono politykę eksterminacji [wtedy rozpoczyna się akcja "reinhard" i zaczynaja działac obozy zagłady w Sobiborze, Bełżcu, Bireknau, Treblince - przyp. radek-kirschbaum], gdy trzeba było pozatykać braki w zaopatrzeniu i finansowe wąskie gardła w okupowanych krajach albo przynjamniej nie dopuścić do pogorszenia sytuacji[...]”\n„[...]Mówię tylko, że mord na europejskich Żydach wynikał z szeregu racjonalnie uwarunkowanych pobudek, związanych ze sprawoaniem władzy. Holocaust umożliwił funkcjonowanie niemieckiej codzienności w czasach nazistowskich[...]”\n„[...] Skąd pochodziły pieniądze, które umożliwiły im [Niemcom - przyp. radek kirschbaum] łatwe poczatkowo prowadzenie wojny grabieżczej bez potrzeby wprowadzania bezpośerdnich podatków wojennych, przy 15 procentowej podwyżce rent i emerytur jesienią 1941 i jednoczesnym podwojeniu rodzinnych świadczeń socjalnych? Obowiazujące od 1940 r. zwolnienia podatkowe za pracę w niedziele i świeta oraz przydziały żwyności dla przeciętnych Niemców w czasie II wojny światowej mówią więcej o zbrodniczej dynamice narodowego socjalizmu niż studiowanie polis na życie wystawianych przez Alianz czy Generali. Powszechną akcpetację zapewniono sobie dzięki polityce redystrybucji, społecznemu ciepełku. [...] Dziś za sprawą zadłużenia ten balast przechodzi na następne pokolenia.”\nDAVID MAGEN PISZE (zam. Nowa Ruda)\n5 lutego 2005 autor Brak komentarzy\nNie wpuścili nas do Raju. Na ławce nad Jeziorem\nBodeńskim romantycznie odbierzemy sobie życie.\nNajpierw Tobie poderżnę gardło, mnie odratują.\nTrafię do bydlęcego wagonu, transportu na Tamten Świat,\nz którego nocny hałas przeszkadza mieszkańcom\nkamienic przy dworcu głównym w Zurychu.\nObcążkami na „dzień dobry” wyrwą mi złotą koronę.\nPrzeżyję, ale do ust nie wezmę szwajcarskiej czekolady.\n(David Magen, z arkusza „Dzień Mózgu”, str.5, wyd. Cermait-Grianainech, Nowa Ruda 2000)\nLATO 2002. OKOLICE WŁODAWY\n5 lutego 2005 autor 2 komentarzy\n„Sobibór” odpada zrudziałymi zgorzelinami z tablicy kolejowej. Las po drodze puchł nicością. Co jakiś czas samochód letników. Zbierają jagody, grzyby, maliny. Jedzą je. Smacznego.\nTo oni w tych lasach pracowali? – pyta Lidka\n-Tu pracowało tylko sonderkomando\nPrzy rampie ułożone, równo pocięte piszczele brzóz i sosen. Ślepy tor zarośnięty dzika różą.\nTuż koło wieży wartowniczej, ostatniego nie budzącego wątpliwości śladu po obozie, trzy domy i oparta o jedną z nóg wieży bramka do gry w piłkę nożną. Było minęło?\nWejść w las i nie wierzyć. Ani jednego ptaka.\nI gdzie się podziała wola, co miała być jako w niebie. Są Żydzi, którzy twierdzą, że z takich miejsc jak to nie wolno się modlić bo On jest głuchy na modlitwę. On odwrócił swoje Oblicze od tych miejsc. Tylko wieża wbita jak poczerniały złowrogo gwóźdź w zieleń naokoło. Za nią kawałek wyrównanego terenu. Twarda ziemia, jakby cała z rudej próchnicy ubitej na beton. Komory były tam, dalej, w lesie, żeby nie niepokoić świeżych, kłebiących się na rampie, na której dzisiaj przeładunek drewna.\nAle to tylko kwestia wiary, dobrej woli, by wierzyć.\nPanie, za którego sprawą płaczą obrazy Matek Boskich, krwawią hostie w rękach kapłanów, dlaczego tylko schodzony beton peronu, zgorzała farba, krzak dzikiej róży, drewno ułożone w stosy i babcie przyrośnięte do ławki przed dawno nieczynną stacją. Nicość między pniami brzóz i sosen, które trudno zliczyć.\nDopisek z zimy 2005. Nie ma już tej wieży. Rozebrano ja na częsci, bo stwarzała zagrożenie dla ludzi mieszkających w jej pobliżu. Nie była zreszta oryginalna, obozowa, ale przedwojnna, obserwacyjno-przeciwpożarowa.\nCzy istnieje szansa, możliwość, żeby tam kiedys była sterfa ciszy? Zeby po peronie koło ślepego toru przez który przeszło około 250 tysięcy ludzi, żeby tam nie jeździły ładowarki, żeby tam nie grano w piłkę?\nPodobno jest plan budowy parku pamięci. Są rysunki w Muzeum we Włodawie.\nSAMUEL WILLENBERG. RUT DORFMAN.\nSamuel Willenberg – ur. w 1923 roku w Częstochowie. Jego ojciec, Perec Willenberg, był nauczycielem w żydowskim gimnazjum i artystą malarzem. Matka, prawosławna Rosjanka, dopiero po ślubie przeszła na judaizm. 16-letni Samuel we wrześniu 1939 na ochotnika przyłączył się do wojska. Walczył pod Chełmem, gdzie został ciężko ranny w potyczce z Rosjanami. Z rodzicami i dwiema siostrami zamieszkał następnie pod Warszawą, ucząc się na tajnych kompletach. W 1942, po aresztowaniu obu sióstr wydanych Niemcom przez polskich sąsiadów, załamał się i zamieszkał w getcie w Opatowie, skąd został ze wszystkimi Żydami wywieziony do Treblinki. Podając się za murarza, jako jedyny z całego transportu uniknął natychmiastowego skierowania do komory gazowej i został więźniem. Przeżył 10 miesięcy piekła. 2 sierpnia 1943 wziął udział w zbrojnym buncie i wraz z kilkuset innymi więźniami zdołał uciec. Dzięki pomocy Polaków szczęśliwie dotarł do Warszawy, gdzie włączył się w konspirację. Wziął udział w Powstaniu Warszawskim, a po kapitulacji uciekł do partyzantki. Po wojnie, w 1950 wraz z matką i żoną wyemigrował do Izraela. Przez 40 lat pracował w zawodzie geodety. Po przejściu na emeryturę podjął studia z zakresu sztuk pięknych na Uniwersytecie Ludowym i zaczął rzeźbić. Pierwsza wystawa jego dzieł, przedstawiających sceny z obozu śmierci, miała miejsce w 2003 roku w Zachęcie. Od 1983 często przyjeżdża do Polski z grupami młodzieży izraelskiej, jako świadek zagłady. Odzyskał polskie obywatelstwo.\nRzeźba powyżej autorstwa Samuela Willenberga przedstawia Rut Dorfman, którą Samuel Willenberg strzygł przed jej ostatnią drogą do komory gazowej. Według jego relacji miała 19 lat i opowiadała, że własnie zdała maturę. Zapytała czy będzie się długo męczyć (mimo inscenizacji Treblinki na zwykłą stację kolejową niektórzy wiedzieli, czuli). Samuel odpowiedział, że nie, że tylko kilka minut. Według jego relacji nic już nie powiedzieli do siebie a Rut żegnając się rzuciła mu smutne, cyt. :”powłóczyste” spojrzenie.\nW czasie buntu 2 sierpnia 1943 więźniowie zabili 25 niemieckich i 66 ukraińskich strażników z oddziałów SS, podpalili cały obóz i około 200 z nich udało sie uciec. Obóz Treblinka II, mimo prób rekonstrukcji przestał funkcjonować i w listopadzie 1943 roku został zamknięty. Ziemie na której stał zaorano i zasadzono las. Do lipca 1944 działał karny obóz pracy Treblinka I, 23 lipca 1944 wykonano tam ostatnia egzekucję około 550 Polaków i Żydów.\nSamuel Willenberg był jednym z 68 członków SS Sonderkomando Treblinka którym udało sie przeżyć wojnę.\nZ podobnego obozu w Bełżcu znana jest relacja jednej ocalonej osoby.\nZ Auschwitz uciekło ponad 600 więzniów.


▷ Ranking wag kuchennych z wyświetlaczem LCD 2022 - TOP 10 i opinie - Zaslodko-Zaslono.pl\nWagi kuchenne Ranking wag kuchennych z wyświetlaczem LCD\nJaka waga kuchenna z wyświetlaczem LCD jest godna polecenia w 2022?\nPrzygotowując ranking wag kuchennych z wyświetlaczem LCD na 2022 uwzględniliśmy wiele czynników takich jak cena, opinie czy specyfikacja techniczna. Dobra waga kuchenna z wyświetlaczem LCD? Sprawdź poniższy ranking wag kuchennych z wyświetlaczem LCD. Znajdziesz tam najlepsze wagi kuchenne z wyświetlaczem LCD polecane przez użytkowników w najlepszych cenach.\nTOP 10 wag kuchennych z wyświetlaczem LCD zawiera najchętniej wybierane, kupowane i polecane wagi kuchenne z wyświetlaczem LCD. Układając ranking wag kuchennych z wyświetlaczem LCD uwzględniliśmy opinie o wagach do kuchni z wyświetlaczem LCD zamieszczane przez użytkowników na forum oraz na naszej stronie. Polecana dobra waga kuchenna z wyświetlaczem LCD na lata.\nWaga kuchenna slim czarna marki Ade >> SPRAWDŹ W SKLEPIE <<od 137,90 zł\nWaga kuchenna Elektroniczna 7kg, 00003464 >> SPRAWDŹ W SKLEPIE <<od 29,57 zł\n✅ Waga kuchenna z wyświetlaczem LCD opinie, gdzie je znaleźć?\nSprawdziliśmy opinie o wagach do kuchni z wyświetlaczem LCD dodane przez użytkowników. Dzięki temu wiemy, jaka waga kuchenna z wyświetlaczem LCD jest dobra, a która waga kuchenna z wyświetlaczem LCD najlepsza. Przeczytaj opinie o wagach do kuchni z wyświetlaczem LCD i wybierz mądrze.\n⭐ Jaką wagę kuchenną z wyświetlaczem LCD kupić?\nPrzygotowaliśmy poradnik, jaką wagę kuchenną z wyświetlaczem LCD warto kupić i dlaczego. Zobacz, które wagi kuchenne z wyświetlaczem LCD najchętniej wybierają użytkownicy, dlaczego i ile kosztuje każdy z nich. Sprawdź, jaką wagę kuchenną z wyświetlaczem LCD wybrać.\n🥇 Jaką wagę kuchenną z wyświetlaczem LCD polecacie?\nPolecane wagi kuchenne z wyświetlaczem LCD przez naszych użytkowników dodaliśmy do naszego rankingu wag kuchennych z wyświetlaczem LCD. Sprawdź TOP 10, opinie o wagach do kuchni z wyświetlaczem LCD, test, recenzje i gdzie kupić najtaniej i jaki sklep wybrać.


UGG AUSTRALIA UGG CLASSIC Śniegowce port - Buty360\nButy360 › Buty dziecięce › Kozaki › Śniegowce › UGG CLASSIC Śniegowce port\nUGG AUSTRALIA UGG CLASSIC Śniegowce port\nPrezentowane UGG CLASSIC Śniegowce port były tanio do kupienia w www.zalando.pl. UGG AUSTRALIA to buty idealne na zimę. Za ich sprawą możesz zadbać o komfort Twojej pociechy chłodną temperaturę, co w trakcie okresu zimowego występuje wielokrotnie. Buty UGG CLASSIC Śniegowce port wspaniale spełnią się także jeżeli chodzi o wycieczki, związane.. więcej »\nPrezentowane UGG CLASSIC Śniegowce port były tanio do kupienia w www.zalando.pl. UGG AUSTRALIA to buty idealne na zimę. Za ich sprawą możesz zadbać o komfort Twojej pociechy chłodną temperaturę, co w trakcie okresu zimowego występuje wielokrotnie. Buty UGG CLASSIC Śniegowce port wspaniale spełnią się także jeżeli chodzi o wycieczki, związane z długim przebywaniem na dworze. Niewątpliwie model ten dopasuje się do rozmiaru stóp Twojej pociechy, dostarczając mu ciepło przez cały czas. Zapraszamy do zapoznania się z opisem technicznym obuwia.\nUGG CLASSIC Śniegowce port materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: ocieplane wełną owczą, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: wełna owcza podeszwa: tworzywo sztuczne, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: wełna owcza, materiał wewnętrzny: ocieplane wełną owczą, zapięcie: brak, materiał: skóra.\nPrzedstawiane tutaj śniegowce dziecięce wyróżniają się wyjątkową trwałością, co jest skutkiem zastosowania tworzyw wysokiej jakości do ich produkcji. Jeżeli jeszcze nie masz w swej garderobie śniegowce dziecięce czy też obuwie UGG CLASSIC Śniegowce port nie spełnia Twoich oczekiwań - spójrz na nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach UGG CLASSIC Śniegowce port