Andrzej Duda: zmiany w Polsce są możliwe! Wywiad dla czestochowskie24.pl i Radia FIAT |\nAndrzej Duda: zmiany w Polsce są możliwe! Wywiad dla czestochowskie24.pl i Radia FIAT\nAndrzej Sebastian Duda, prawnik, nauczyciel akademicki, podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, były podsekretarz stanu w Kan-celarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, były członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm 7. kadencji, deputowany do Europarlamentu 8. kadencji. Ekskluzywny wywiad dla czestochowskie24.pl i Radia FIAT z kandydatem na Prezydenta RP z ramienia PiS – u. Rozmawiał Dariusz Ciszewski.\nNasza rozmowa odbywa się na chwilę przed Pana ważnym wystąpieniem w Strasburgu. Proszę zdradzić, co Pan tam robi. (red. rozmo-wę przeprowadzono we wtorek o godz. 16.15)\n– W Europarlamencie toczy się bardzo ważna debata związana z sytuacją na Ukrainie i z tym, co się tam dzieje, nie tylko na polu wojny, któ-ra się tam toczy, bo ten konflikt trzeba nazwać po imieniu. To jest rosyjska agresja na Ukra-inę. Nie waham się użyć tego mocnego słowa. Chodzi w tym momencie przede wszystkim o spotkanie, które będzie miało miejsce w środę w Mińsku. Dziś będziemy na ten temat dys-kutowali z panią minister Federiką Mogherini (red. przedstawiciel Unii d.s. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa). Jutro w Europar-lamencie będzie przewodniczący Rady Euro-pejskiej Donald Tusk i także będzie debata na temat Ukrainy. Będziemy zadawali pytania, bo to jest w mojej opinii bardzo zła sytuacja, gdyż Unia Europejska nie mówi w sprawie sytuacji na Ukrainie jednym głosem. Tam negocjują Niemcy, tam negocjuje Francja i trzeba zadać pytanie, na jakiej zasadzie pani kanclerz Mer-kel i pan prezydent François Hollande negocju-ją z Rosją i Ukrainą, przede wszystkim z Rosją. Czy mają do tego mandat Unii Europejskiej, a jeżeli tak, to w jaki sposób dany? Dziwi mnie to, że nie ma tam przewodniczącego Tuska, nie ma minister Mogherini. Jak to się wszystko dzieje i jak wygląda w takim razie solidarność w ra-mach Unii Europejskiej, która jak się okazuje nie mówi jednym głosem …\n… i brakuje solidarności w ramach NATO, bo przecież stanowisko Stanów Zjednoczonych wyraźnie zaczyna się zmieniać.\n– Tak, ale to jest zupełnie inna sprawa. Tutaj NATO jest niezwykle istotne, ale w tym mo-mencie dyskutujemy o tym z punktu widzenia instytucji Unii Europejskiej, jaką jest Parlament Europejski, rozmawiając też z przedstawiciela-mi Komisji Europejskiej i Rady Europejskiej. Konieczne jest zasadnicze pytanie: jak to się dzieje, że wspomniane wcześniej kraje nego-cjują i w czyim interesie? Dziwi mnie brak ja-kiegokolwiek działania w tej sprawie ze strony polskiego rządu, ze strony prezydenta. Polska milczy, Polska nie bierze żadnego udziału, a powinna być tutaj aktywna, bo to jest także kwestia naszego bezpieczeństwa. Nie mogę zrozumieć dlaczego prezydent Komorowski był takim przyjacielem prezydenta Janukowycza, natomiast teraz nie przejawia żadnej aktyw-ności, a powinien aktywnie działać na rzecz Polski, bo my powinniśmy być w grze. W tym momencie to jest nasz interes narodowy.\nJest pan kandydatem na Prezydenta Rzeczy-pospolitej. W sytuacji, gdy wygra pan wybory, jakie działania by pan podjął, dotyczące kon-fliktu na Ukrainie?\n– Przede wszystkim jest w naszym wielkim interesie, interesie państwa polskiego i Pola-ków, żeby ten konflikt zbrojny jak najszybciej się zakończył. Ale nie w ten sposób, że Rosja po prostu zajmie sobie część Ukrainy i koniec, bo to będzie tolerowanie rosyjskiej agresji i podtrzymywanie tego stanu, tylko to jest takie działanie na forum, przede wszystkim Unii Europejskiej, ale także i NATO, żeby Rosja wy-cofała swoje wojska i swoją pomoc militarną i tzw. separatystów, bo prawda jest taka, że wszyscy wiedzą, że to nie są żadni separatyści, ale to są po prostu rosyjscy żołnierze, którzy przechodzą przez granicę i przebierają się w inne mundury. Pomoc wojskowa jest tam do-starczana cały czas. Ważne jest, żeby Rosjanie się wycofali i żeby powrócił pokój, ale także by Ukraina zachowała swoją integralność teryto-rialną, a więc żeby wymusić na Władimirze Putinie zaprzestanie agresywnej polityki, bo ona jest w dalszej perspektywie niebezpieczna. Nie kto inny, jak pan prezydent Lech Kaczyń-ski obserwując agresywną rosyjską politykę wobec Gruzji w 2008 roku, już wtedy ostrze-gał Europę i świat przed takim scenariuszem, przed tolerowaniem tego typu zachowań agre-sywnych ze strony Rosji. Mówił wtedy, że tutaj trzeba stanąć twardo, bo dzisiaj Gruzja, jutro być może Ukraina, kraje nadbałtyckie, itd. Po prostu trzeba zatrzymać za wszelką cenę ro-syjski imperializm, który się odrodził i wspól-nota międzynarodowa, myślę tutaj zarówno o Unii Europejskiej jak i o NATO, ma ku temu\npotrzebne instrumenty, także gospodarcze, ale i również militarne, w sensie potencjału mili-tarnego, który może być ostrzeżeniem dla Ro-sji, że takie zachowania nie będą tolerowane. Sankcje są bardzo pokojowym rozwiązaniem i te sankcje są potrzebne, tyle tylko, że powinny być bardziej zdecydowane i skuteczne.\nCzy należy rozumieć, że jest pan za militarną interwencją NATO na Ukrainie?\n– Nie, bo każde militarne zaangażowanie niesie kolejne ofiary, ale jak już powiedziałem, jestem za pokazaniem militarnej potęgi NATO. Przy-pomnijmy tu prezydenta Ronalda Reagana, który bez użycia siły, dzięki zdecydowanej po-lityce wobec Rosji i pokazaniu potęgi militarnej USA, zdołał osiągnąć zaplanowany skutek.\nAby Polska obroniła swoje miejsce na mapie świata to potrzeba, aby była Polską silną. Po-trzeba jej nadziei, związanej z bardzo solidnym programem wyjścia z kryzysu. Co zrobić, żeby Polska wyszła z impasu i zaczęła być silnym państwem?\n– Przede wszystkim jest potrzebna wiara w to, że jesteśmy w stanie te trudności pokonać. Po pierwsze sami, jako my, Polacy, wspólnie działając, z optymizmem, bo to jest nam dzi-siaj bardzo potrzebne. Po drugie wspierając\nsię także tymi środkami, które są dla nas do-stępne, choćby środkami z Unii Europejskiej, nie tylko środkami z funduszy strukturalnych, które możemy wykorzystać w ramach nowej perspektywy finansowej, ale także środkami z planowanego w instytucjach europejskich planu Junckera, który ma służyć odbudowie europejskiej gospodarki. Ale przede wszyst-kim jest do tego potrzebna uczciwa władza. Stąd mój program, moja wizja prezydentury, bo dzisiaj w Polsce jest bardzo wiele procesów toczących się od lat, które niszczą nasz kraj. Nie waham się tego powiedzieć! Jednym z nich są „zaniedbania rządu PO-PSL”, najpierw Donalda Tuska, a teraz kontynuowane przez premier Kopacz. Brak jakiegokolwiek dialogu, tolerowany przez Prezydenta RP. Przecież nie ma żadnej konstruktywnej rozmowy pomiędzy rządem a związkami zawodowymi. Ta sytuacja, z którą mamy dzisiaj do czynienia na Śląsku, protesty górnicze nie wzięły się z tego, że to górnicy podjęli jakąś akcję. Wzięły się z tego, że premier Kopacz ogłosiła plan likwidacji pol-skich kopalń, nieprzygotowany w jakikolwiek sposób, bez jakichkolwiek rozmów z przed-stawicielami górników, z przedstawicielami związków zawodowych. To było zaskoczeniem dla wszystkich i wywołało szok. To przecież ty-siące miejsc pracy, które zostałyby utracone i dzisiaj w dobie, kiedy Europa mówi o odbudo-wie przemysłu, premier Kopacz, która mieni się premierem nowoczesnego rządu Platfor-my Obywatelskiej, chce prowadzić politykę wprost sprzeczną z polityką Unii Europejskiej. Polska gospodarka stoi na węglu! To jest nasz wielki surowiec naturalny, który powinniśmy dobrze wykorzystywać, a nie likwidować pol-skie kopalnie, zwłaszcza te, które mają jeszcze zasoby węgla i mogą funkcjonować i pomna-żać dostatek Polski przez wiele lat. Już nie wspomnę o miejscach pracy. To jest polityka, która prowadzi donikąd i powinna zostać ab-solutnie zaprzestana. Nie rozumiem w tym kontekście postawy prezydenta Komorow-skiego, który mówi, że nie będzie włączał się w spór, w związku z czym nie reaguje na to, że rząd od lat nie prowadzi dialogu społeczne-go, a proszę pamiętać, że dialog społeczny jest zapisany w polskiej konstytucji, w artykule 20. Tam jest mowa o dialogu jako elemencie pol-skiego ustroju gospodarczego. Jeżeli czytamy konstytucję, to widzimy wyraźnie, że w arty-kule 126 jest napisane, że prezydent powinien czuwać nad przestrzeganiem konstytucji. To\nja zadaję pytanie, gdzie w tym wszystkim jest prezydent Komorowski? Dlaczego nie reaguje na to, że rząd łamie konstytucję? Dlaczego nie reaguje na to, że rząd postępuje w taki sposób, że prowokuje w tym momencie protesty gór-ników? I trudno się dziwić górnikom i trudno się dziwić ludziom na Śląsku, że wychodzą na ulice, jeżeli są w ten sposób traktowani, jeżeli rząd bez żadnej refleksji stwarza zagrożenie dla ich miejsc pracy, a tym samym dla bytu ich rodzin. Przecież to nie tylko górnicy protestują i protestowali, ale protestowały ich żony, które z dziećmi przychodziły pod kopalnie. Myślę, że społeczeństwo nie oczekuje, że prezydent sta-nie po którejś ze stron sporu, ale społeczeństwo oczekuje tego, że prezydent pomoże rozwiązać problem. Pomoże jako arbiter, jako ktoś, kto ma poczucie, że został wybrany przez naród i że ma służyć narodowi, niezależnie od tego jaka barwa partyjna w danym momencie trzyma w swoich rękach władzę.\nW Polsce mamy tradycję, że patrzymy na fotel i urząd prezydenta tak, jak kiedyś patrzono na Marszałka Piłsudskiego. Potrzeba nam takiego prezydenta?\n– Myślę, że właśnie dlatego jest walka, żeby ta-kiej prezydentury nie było. Trwa to od momen-tu kiedy Donald Tusk powiedział, że prezydent jest „ strażnikiem żyrandola”, czyli że prezydent nic nie może, to cały czas wmawia się Polakom, że tak jest. To pozwala usprawiedliwiać takie właśnie kunktatorskie zachowanie prezyden-ta, którym mówi, że się nie będzie wdawał w spór, on się nie będzie tym zajmował. To po co jest prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej? To po co ma prawo inicjatywy ustawodawczej? To dlaczego konstytucja nazywa go najwyższym przedstawicielem RP? Przecież w konstytucji są konkretne zapisy, konkretne możliwości działania dla prezydenta, nie tylko w sprawach krajowych, ale także w sprawach międzynaro-dowych. Jest wyraźnie napisane, że w ramach polityki, czy w związku z polityką międzyna-rodową, prezydent powinien współdziałać z rządem. Dlaczego nie podejmuje żadnych dzia-łań? W końcu ma dzisiaj tę komfortową sytu-ację, że jest z tego samego obozu politycznego. Prezydent i pani premier są z PO. Trudno mi to zrozumieć, dlaczego prezydent nie działa na arenie międzynarodowej w sprawach, które są dla Polski. Kiedy pan prezydent Komorowski ostatni raz był w Brukseli? Kiedy rozmawiał z przedstawicielami ważnych instytucji Unii Eu-ropejskiej? To są pytania retoryczne. Podobnie jest w kraju. Kiedy ostatni raz służył swoją oso-bą jako arbiter w konfliktach społecznych? Ile reprezentatywnych grup społecznych było w ciągu ostatnich prawie 5 lat w Warszawie i pro-testowało i zgłaszało swoje postulaty? Choćby w sprawie podwyższenia wieku emerytalnego? 2 500 000 podpisów przywieziono, żeby było referendum w tej sprawie. Co zrobił prezydent? Nic! Nawet się z tymi ludźmi nie spotkał. Po prostu podpisał ustawę, którą rząd przyniósł mu z sejmu. Co zrobił prezydent w sprawie rodziców 6-latków, którzy też protestowali i zebrali miliony podpisów? Nic. Co robi prezy-dent w sprawie lasów państwowych? Zebrano już ponad 1 500 000 podpisów …\nTo są te pytania, na które pan jako kandydat w programie zna odpowiedzi. W takim razie, jak pan sądzi, czy dojdzie do debaty Komorowski -Duda?\n– Mam nadzieję, że dojdzie. Uważam, że taka debata należy się Polakom. Natomiast obawiam się równocześnie, że prezydent będzie robił wszystko, żeby jej uniknąć. Jasno to pokazuje w tej chwili i zachowanie samego prezydenta i jego otoczenia. Jest za nami 5 lat prezydentury i każdy widzi jaka ta prezydentura jest. Każdy widzi, w jakim stanie jest dzisiaj Polska. Myślę, że będzie bardzo trudno o tę debatę, chociaż ja jestem do niej gotowy w każdej chwili. Jestem gotów debatować z kandydatem na prezyden-ta z Platformy Obywatelskiej p. Bronisławem Komorowskim choćby jutro. Nie ma w tym dla mnie żadnego problemu. Natomiast, „w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz”.\nNa ostatniej konwencji, kiedy przedstawiał pan swój program, było bardzo dużo młodych ludzi. Jak to się stało, że to zainteresowanie Pana kandydaturą jest bardzo rozległe?\n– Myślę, że zwłaszcza wśród młodych ludzi jest wielkie oczekiwanie. Oni wcale nie chcą wy-jeżdżać z Polski. 80% zeszłorocznych maturzy-stów, (moja córka akurat zdawała maturę), w badaniach opinii publicznej deklarowało, że nie widzi dla siebie perspektywy w Polsce. Myślę, że to jest tragiczny krzyk tych młodych ludzi. Oni chcieliby zostać w naszym kraju, tylko że chcieliby żyć godnie chcieliby znaleźć pra-cę, która będzie dobrze płatna. Chcieliby móc założyć rodzinę, chcieliby sobie móc zapewnić podstawowe elementy życiowe takie jak miesz-kanie, samochód czy jak to, żeby można było jechać na wakacje i nie martwić się codziennie jak związać koniec z końcem. Jeżeli ktoś mnie pyta, świetnie, ale co może w tej sprawie Prezy-dent RP? Odpowiadam: dużo może, dlatego że prezydent przede wszystkim powinien działać. Deklaruję, że jeżeli Polacy zdecydują się i wy-biorą mnie na urząd prezydenta RP, powołam Narodową Radę Rozwoju przy Prezydencie, gdzie będą specjaliści z wszystkich dziedzin: ekonomiści, specjaliści od gospodarki, doświad-czeni samorządowcy, bo samorządy dzisiaj też wymagają wielkiego wsparcia. Są krzywdzo-ne przez państwo od dawna. Choćby poprzez niedostateczną ilość pieniędzy w stosunku do zadań, które się na nie nakłada. Dzisiaj wła-ściwie każda gmina, każdy powiat z tego po-wodu cierpi. To będą też specjaliści z zakresu medycyny, lekarze, przedstawiciele związków zawodowych pielęgniarek, innych zawodów medycznych. Trzeba dzisiaj rozpocząć wielką pracę nad poprawą gospodarczą sytuacji Polski, ale przede wszystkim w celu poprawy jakości życia Polaków. I co może robić Prezydent RP? Po pierwsze: może dyskutować z ekspertami na temat kierunków rozwoju państwa, tych które są pożądane i tych, które są prospołeczne. Po drugie: przygotowywać razem z nimi pro-jekty ustaw. Po trzecie: ponieważ ma inicjatywę ustawodawczą, a więc składać te projekty do Sejmu. I oddziaływać na rząd, dyskutować z rządem, żeby takie projekty były realizowane. Chcę jasno zadeklarować, że będę współpraco-wał z każdym rządem, który będzie realizował plany budowy w Polsce nowych miejsc pracy, który będzie prowadził politykę sprzyjającą przedsiębiorcom, młodym ludziom. Natomiast równie jasno deklaruję, że będę absolutnie mó-wił: nie, wszelkim działaniom antyspołecznym, wszelkim działaniom, które maja prowadzić do drenażu kieszeni ludzi w Polsce, bo niestety w ciągu ostatnich ośmiu latach mamy tak, że drenuje się kieszenie najuboższych. Przecież podwyższenie wieku emerytalnego do 67 roku życia uderzyło we wszystkich Polaków, a naj-bardziej w kobiety. Kobietom w normalnych warunkach podwyższono wiek emerytalny o 7 lat, natomiast kobietom na wsi o 12 lat. To one najbardziej zostały skrzywdzone. To jest zmiana, z której Polska koniecznie powinna się wycofać. Deklaruję, że jednym z pierw-szych aktów prawnych, które zostaną przeze mnie przygotowane i wniesione do Sejmu, jako projekty ustaw, będzie przywrócenie poprzed-niego wieku emerytalnego. Uważam, że nas po prostu skrzywdził rząd PO-PSL. Kilka dni temu odbyłem poważną debatę w „Domu Lekarza” w Warszawie. Pojawili się eksperci: lekarze, pie-lęgniarki, profesorowie. Nie pojawił się jedynie minister Arłukowicz i przedstawiciel prezy-denta. W reszcie obecnych widzę ogromna wolę zmian. Jest w nich wielka determinacja, żeby sytuacje poprawić. Razem jesteśmy w stanie wyprowadzić Polskę z tego poważnego kryzysu.\nCzy wsiadł pan już do autobusu i jeździ po kra-ju? Czy odwiedzi także Częstochowę?\n– Oczywiście, że się wybiorę. Nie tylko do Czę-stochowy. To będzie także Zawiercie i Mysz-ków. Pozdrawiam wszystkich mieszkańców Radomska i okolic, których odwiedziłem nie tak dawno, kilka tygodni temu. Z pewnością odwiedzę wszystkie powiaty w okolicy Często-chowy i samo miasto Częstochowę. Znajdą się one na mojej trasie „DudaBusu”, jak to nazywa-my z uśmiechem. Jestem życiowym optymistą. Jeżeli nasi dziad-kowie, pradziadkowie, byli w stanie odbudować Polskę po zaborach, po I wojnie światowej, od-tworzyć Rzeczpospolitą, to my też jesteśmy w stanie!\nNowszeWalcz z depresją – weź udział w warsztatach\nStarszeWypożyczalnia sprzętu wodnego w parku Lisiniec


Zapraszamy na mikołajkową i świąteczną przygodę w Malborku.\nZapraszamy na mikołajkową i świąteczną przygodę…\nZapraszamy na mikołajkową i świąteczną przygodę w Malborku. Mikołajkowy Rodzinny Weekend w Szkole Łacińskiej - 03.12.2016-20.01.2017\nŚwięta to chyba najbardziej wyczekiwany przez nas wszystkich czas w roku. Zobacz jakie atrakcje zostały przygotowane w naszym mieście dla najmłodszych i nie tylko...\nRozpoczyna się XXVI Festiwal Boże Narodzenie w Sztuce w Malborku. Zobacz jakie…\nKomitet Organizacyjny XXVI Festiwalu Boże Narodzenie w Sztuce serdecznie zaprasza na koncerty, wystawy, przeglądy i konkursy. Mnóstwo atrakcji dla odbiorców w każdym… 28 listopada 0 komentarzy\n150405 odsłon 48 komentarzy\n188185 odsłon 71 komentarzy\n300008 odsłon 69 komentarzy\n476215 odsłon 167 komentarzy\n202861 odsłon 107 komentarzy\n67887 odsłon 20 komentarzy\n75294 odsłony 36 komentarzy\n146322 odsłony 73 komentarze\n114456 odsłon 24 komentarze\n122751 odsłon 10 komentarzy\n185073 odsłony 64 komentarze\n51600 odsłon 12 komentarze\n40067 odsłon 22 komentarze\n58184 odsłony 8 komentarzy\n45910 odsłon 5 komentarzy\n23035 odsłon 8 komentarzy\nZapraszamy na mikołajkową i świąteczną przygodę w Malborku Mikołajkowy Rodzinny Weekend w Szkole Łacińskiej Świąteczny czas to chyba najbardziej wyczekiwany przez nas wszystkich czas w roku. Zobacz jakie atrakcje zostały przygotowane w naszym mieście dla najmłodszych i nie tylko Święta Mikołajki Boże Narodzenie Malbork Mikołaj\n21 kwietnia 08:33


Przepowiednie na rok 2013 cz. 11 – GamesFanatic.pl\nHome / Wiadomości / Aktualności / Przepowiednie na rok 2013 cz. 11\nPosted by: scheherazade in Aktualności, Zapowiedź 12 stycznia 2013\t3 komentarze\n1) Gra roboczo nazwana „Droga do chwały” – gracze wcielają się w rycerzy, którzy wszelkimi możliwymi sposobami starają się zdobyć chwałę na turniejach rycerskich. Natychmiast zauroczyła nas niecodzienna mechanika tej gry, która świetnie współgra z tematem. Każdy rycerz decyduje się, jak rozporządzić własnym czasem, by zdobyć jak najwięcej korzyści jak najniższym kosztem. Wiadomo, że czasu nie da się rozciągnąć, więc każdy z graczy ma zawsze tyle samo czasu do „rozdysponowania”. Odmienną cechą tej gry od większości gier typu „worker placement” jest fakt iż to, co gracz dostaje za daną akcję jest stałe, ale koszt akcji zmienia się (w przewidywalny sposób). Dzięki temu walka o inicjatywę nabiera rumieńców. W średniowieczu dostępność do wysokiej klasy trenerów była niska, więc nasi gracze będą musieli się z tym liczyć. Wisienką na torcie są turnieje – rozgrywki między graczami, w których zdobyte przez nich umiejętności owocują wygranym turniejem lub nie. Taka bezpośrednia interakcja między graczami ma znaczenie w wyniku końcowym gry.\n3) Slavika: Pomeranie . Dodatek typu „stand alone”, czyli można go łączyć z pierwszą grą „Slavika”, ale można też grać w niego osobno. Tytułowi Pomorzanie, posiadający nowe zdolności, wniosą nowe klany, nową frakcję, więcej krain, które zaoferują nowy sposób rozliczania ich i ustabilizują czas rozgrywki. Pomeranie stawią czoła nowym potworom, które będą miały nowe zdolności wzbogacające rozgrywkę. Grafiki oczywiście przygotuje Jarek Nocoń.\n1) Rialto – gra Stefana Felda, autora takich gier jak „W Roku Smoka” czy „Zamki Burgundii.” Ma świetnie zazębiające się, niestandardowe mechanizmy, dzięki którym gra jest bardzo atrakcyjna. Ciekawym elementem jest system wybierania kart, w którym widać jakie karty inni gracze potencjalnie mogą mieć w kolejnych turach. Gracze aktywnie wypływają na to, która lokacja ile da punktów na koniec rozgrywki.\nPrevious: Czekoladki – słodka łamigłówka\nNext: Onirim vs Piętaszek, czyli bezludne sny na koszmarnej wyspie (albo na odwrót…)\n12 stycznia 2013 at 10:40\n12 stycznia 2013 at 12:12\nZapowiada się ciekawie. A kto jest autorem „Drogi do chwały”?


Marcin Sądej • Opublikowane: 2019-11-01 • Aktualizacja: 2021-12-17\nCzy istnieje możliwość zawarcia kontraktu menedżerskiego (prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą) w taki sposób, aby można było stosować 19% podatek liniowy i rozliczać wszystkie koszty uzyskania przychodu tak, jak w działalności gospodarczej (np. leasing samochodu, telefon komórkowy itp)? Jakie warunki musiałyby być spełnione, aby w ten sposób rozliczać się z tego typu umowy (dotyczącej zarządzania firmą, która nie jest na razie spółką, a jednoosobową działalnością gospodarczą -–czyli stroną takiej umowy będą dwie osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą)?\nKontrakt menadżerski - działalność wykonywana osobiście\nNa początku przepraszam, że obszerność analizy, ale sprawa jest dość skomplikowana, a nie chciałbym pominąć żadnej kwestii.\nW pierwszej kolejności wskazać należy, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kontrakt menedżerski jest kwalifikowany jako działalność wykonywana osobiście. Jak bowiem stanowi art. 13 pkt 9 ustawy PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.\nW tym miejscu wskazać trzeba, że ustawa PIT wyraźnie odróżnia źródło przychodu jakim jest działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy) od działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy). Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych, potwierdzonym dodatkowo wyrokami sądowymi, przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście nawet jeżeli są wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnika. Na potwierdzenie tej tezy na początek przytoczyć wypada interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 31 maja 2010 r., nr DD2/033/95/KBF/10/403:\n„Zatem przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli tego rodzaju umowy zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Bez znaczenia pozostaje forma prawna w jakiej podatnik prowadzi działalność gospodarczą. W konsekwencji, również wówczas, kiedy przychody z tych umów osiągane są w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną w formie osobowej spółki niemającej osobowości prawnej, ich źródłem dla wspólnika jest działalność wykonywana osobiście.\nOpodatkowanie dochodów z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich\nW dniu 26 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, po rozpoznaniu powyższego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, podjął następującą uchwałę: »Przychody wspólników, o których mowa w art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), uzyskiwane po dniu 1 stycznia 2008 r. z udziału w spółce jawnej uzyskującej przychody na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 tej ustawy«”.\nRównież aktualne orzecznictwo sądowe potwierdza powyższe stanowisko. Wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 194/15:\n„Nie ma możliwości kwalifikowania przychodów uzyskiwanych z umów o zarządzane przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze do źródła innego niż działalność wykonywana osobiście, o której mowa jest w art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.”\nWyrok WSA w Lublinie z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 380/16:\n„Skoro art. 13 ust. 9 u.p.d.o.f. wyraźnie stanowi, że przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, nawet wtedy, gdy są uzyskane w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – uważa się za przychody z działalności wykonywanej osobiście, to nie mogą być one kwalifikowane jako uzyskane z pozarolniczej działalności gospodarczej”.\nWyrok NSA z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1030/11:\n„Jeżeli podatnik będący osobą fizyczną uzyskuje przychody z tytułu wykonywania umów o charakterze podobnym do kontraktu menedżerskiego, to przychód ten powinien być kwalifikowany jako przychód z działalności wykonywanej osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f.), niezależnie od faktu, czy przedmiotowe umowy zostały zawarte w ramach działalności gospodarczej, czy też poza nią”.\nWyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 770/16:\n„Przychodami z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze są przychody z działalności wykonywanej osobiście, także wtedy, gdy jak to wynika z art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f., są one zawierane w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej”.\nW konsekwencji powyższego nawet jeżeli kontrakt menedżerski został podpisany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to koszty ustala się według zasad właściwych dla działalności osobistej, a nie dla działalności gospodarczej. Oznacza to, że podmiot dokonujący wypłat należności z tego kontraktu pełni obowiązki płatnika podatku dochodowego. Pobiera on zaliczkę na podatek dochodowy.\nJak zatem widać ,niestety ale do samego kontraktu menedżerskiego nie można zastosować zasad ustalania kosztów podatkowych właściwych dla działalności gospodarczej oraz nie można skorzystać z podatku liniowego. Jest jednak pewien legalny sposób, aby z powyższej formy jednak skorzystać.\nŚwiadczenie usług doradczych i marketingowych\nChodzi mianowicie o to, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą świadczący usług zarządzania przedsiębiorstwem oprócz tego świadczy usługi doradcze i marketingowe (lub podobne). W takim przypadku mamy kontrakt menedżerski opodatkowany na zasadach działalności osobistej oraz drugą umowę na świadczenie usług dodatkowych, która może być opodatkowana podatkiem liniowym w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Co ciekawe, stanowisko takie akceptują organy podatkowe. Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13.11.2015 r., nr IPTPB3/4511-44/15-6/KJ, czytamy:\n„Podatnik wykonując nadal czynności zarządcze zamierza prowadzić własną jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług doradczo-marketingowych i jako podmiot gospodarczy świadczyć takie usługi na rzecz zarządzanej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - na podstawie umowy cywilnoprawnej. Wnioskodawca będzie zatem równocześnie stroną dwóch umów cywilnoprawnych: »umowy o zarządzanie« i »umowy zlecenia w zakresie doradztwa i marketingu«.\nJeżeli zatem, jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wyłącznie opisane we wniosku usługi doradcze (nie będzie wykonywał żadnych czynności kierowania, czy zarządzania), to uzyskiwane z tego tytułu dochody mogą być opodatkowane »podatkiem liniowym«, tj. na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem dokonania wyboru tej formy opodatkowania, w stosownym, a prawem określonym terminie”.\nPodsumowując powyższe, w przypadku zawarcia dwóch umów – o zarządzanie oraz np. w zakresie doradztwa i marketingu – co do tej drugiej istnieje możliwość wyboru podatku liniowego oraz ustalania kosztów uzyskania przychodów według zasad właściwych dla działalności gospodarczej.


Minister do celników: Nikt nie chce psa po służbie? Uśpić go - Wydarzenia - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\n11 grudnia 2011, 19:13 aktualizacja 20 listopada 2019, 01:33 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nPies, który został zwolniony ze Służby Celnej i nie znalazł opiekuna, ma zostać uśpiony - takie rozporządzenie podpisał minister finansów, któremu podlega Izba Celna. Dyrektywa ma charakter polecenia służbowego, które dyrektor Izby musi wykonać w punkcie weterynaryjnym. Celnicy są oburzeni.\nPolskie Radio poinformowało, że zarządzenie dotyczy szkolenia i utrzymania psów, a także szkolenia przewodników pracujących czworonogów. Nie przewiduje ono jednak objęcia ochroną i opieką zwierząt, które nie są już wykorzystywane w służbie.\nJeżeli przewodnik nie będzie mógł zająć się swoim podopiecznym i nie znajdzie się nikt inny tym zainteresowany, dyrektor Izby Celnej musi przekazać psa do punktu weterynaryjnego, by lekarz dokonał eutanazji.\nW odpowiedzi związek zawodowy celników wystosował apel, w którym prosi szefa resortu "o wstrzymanie publikacji Zarządzenia oraz dokonanie zmian zapewniających przestrzeganie ustawy o ochronie zwierząt".\n"Nie wyobrażamy sobie zwalczania przemytu narkotyków czy papierosów bez pomocy naszych czworonogów. Swoimi umiejętnościami doprowadzają przemytników do rozpaczy, chronią nasz budżet przed skutkami oszustw, zachwycają na licznych pokazach i konkursach. Są to zwierzęta starannie wyselekcjonowane, wyszkolone, bardzo inteligentne, które rozumieją i czują" - piszą celnicy w swoim apelu i dodają: "wydawałoby się, że skoro z nawiązką zapracowały na swoje utrzymanie, to Służba Celna zapewni im przynajmniej budę i miskę karmy na zasłużonej emeryturze".\nCichocki obiecuje: Poszukamy pieniędzy dla strażaków\natować psa ,uśpić ministra!\nproponuję uśpić Rostowskiego, bo swoimi poczynaniami szkodzi społeczeństwu i jest nieużyteczny.\nWyrwać chwasta!!! Pro publico bono. Amen\nBandytyzm w bialy dzien.Jak mozna cos takiego powiedziec.Mysle ze znajda sie pozadni ludzie ktorzy do tego nie dopuszcza.Panie ministrze gratuluje !Boje sie kto bedzie nastepny w tym usypianiu.\n"by zylo sie ....."\nKij, marchewka, kij, marchewka i tak wlasnie wladza od ponad 4 lat tresuje sobie owe "psy" a jak potrzeba to szczuje je wzajemnie. Swietnie im to wychodzi i dlatego w nastepnych wyborach zbesztane "psy" znowu karnie i z podkulonymi ogonami wybiora swoich "dobroczynnych opiekunow".\nTe psy ciężko pracowały przez te część swojego życia, a pochwały i pieniądze zbierali przełożeni. Teraz na starość POWINNY mieć ciepły dom i pełną miskę jedzenia. Choć i to będzie mało za to co robiły.\nRostowski najpierw usypia wysłużone psy potem emerytów . a na koniec będzie usypiał reszte Polaków.Bądzmy szybsi !!! uśpijmy pinokia!!!\nTo nie jest żadna eutanazja! To zwykłe hyclostwo i barbarzyństwo!\nZwiązkowcy ze służby celnej przypominają, że zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Tak stanowi art. 1 ustawy o ochronie zwierząt.\nNajnowsze zarządzenie resortu finansów przewiduje natomiast, że psy, które nie są już wykorzystywane w służbie (z różnych przyczyn) mogą być usypiane. Celnicy zauważają też, że dokument nie przewiduje objęcia ochroną i opieką psów, których zwolniono ze służby.\nTO NIE SKANDAL , TO ZBRODNIA!!! :-(\nJak można robić coś tak strasznego , wiem , że pisząc to nie pomogę tym wszystkim pieskom , po prostu nie wiem jak pomóc , a bardzo bym chciała i trudno mi jest siedzieć tak bezczynnie .\nTo jest straszne i strasznie smutne!!!\nNapisali rozporządzenie i nie umieją go czytać. To już nie Polska pańszczyźniana, ludzie są po szkołach. I nikt już nie powie, że białe jest białe...\nCisną mi się na usta różne słowa ,żadne nie nadają się do powiedzenia na forum publicznym .\nCo tam pod nogi, prosto w ślepia pluję takiemu śmieciowi ale sie nie ma co dziwić toto przecie importowane żywcemod zimnych Angoli. Jak widać nie ma toto ani polskiego sumienia, ani polskiego serca ani odrobiny polskiego wychowania!\nTakie indywiduum stwarza niebezpieczeństwo dla Polaków, powinno się toto izolować!\nza to panie Rostowski ,nie masz już żadnego szacunku ,pluję po stokroć pod twoje nogi ,jeśli masz honor to podaj się do dymisji i to natychmiast\nPan Vincent wychował się w kraju, gdzie miłość do wszelkich zwierzątek jest wartością najwyższą. Do dziś! Wiem, bo tutaj mieszkam. Wiem też, że po podobnej decyzji, w UK, ten człowieczek (to najłagodniejsze, z możliwych, określeń) zostałby zmieciony ze swojego stanowiska w ciągu jednej doby. A jego sąsiedzi pluliby mu pod nogi (co jest dowodem najwyższej pogardy) do końca jego żywota! No, ale w kraju, gdzie trzymanie psów na łańcuchach jest narodową tradycją, jak objaśniał niedawno pewien bonzo z PSL, czego można się spodziewać? Zabijajcie psy, cementujcie otwory kanałów, żeby szczury ginęły z głodu w męczarniach, wieszajcie związane ogonami koty na podwórzowych trzepakach, strzelajcie z wiatrówek do ptaków, kłusujcie w lasach, żeby lis musiał odgryźć sobie uwięzioną we wnykach nogę, gdy chce przeżyć…No i wzruszajcie się, oglądając piękne, polskie, rodzinne seriale telewizyjne! Gdzie wszyscy kochają wszystkich…..\nDZISIA PIES, JUTRO EMERYT I RENCISTA! A MOŻE BY TAK ZACZĄĆ ODNIEJAKIEGO SZOOMA I JEMU PODOBNYCH , SZKODA MNIEJSZA !\nTo nawet nie jest skandal.\nTo jest łotrostwo i zbrodnia.


IRZYK-SOKÓŁ 6:14, MŁODE ORŁY-SOKÓŁ 10:7 – Klub Sportowy Sokół Serock\nIRZYK-SOKÓŁ 6:14, MŁODE ORŁY-SOKÓŁ 10:7\nW ciągu kilku ostatnich dni rozegraliśmy kolejne dwa mecze sparingowe. Oba spotkania odbyły się na wyjazdach. Tym razem naszymi przeciwnikami były drużyny UKS Irzyk Warszawa oraz ponownie Młode Orły Pułtusk. Opis meczów w rozwinięciu.\nUKS IRZYK WARSZAWA – SOKÓŁ SEROCK 6:14\nSobota 22.04.2017 r., Warszawa\nSkład: Kuba Broniszewski – Bartek Druchniak, Krzyś Gajewski, Filip Młynkowski, Aleks Osmólski, Mati Brandebura – Adrian Piekarzewski, Bartek Waszkiewicz, Patryk Brejnak, Szymon Rydzewski, Michał Błażkowski, Kacper Grochowski – Kamil Szajda, Maciek Ageev.\nGole strzelali: Michał Błażkowski 3, Kamil Szajda 2, Patryk Brejnak 2, Kacper Grochowski 2, Adam Wawrzyniak, Krzyś Gajewski, Filip Młynkowski, Szymon Rydzewski, 1 samobój.\nMŁODE ORŁY PUŁTUSK – SOKÓŁ SEROCK 10:7\nPoniedziałek 24.04.2017 r., Pułtusk\nSkład: Kuba Broniszewski, Karol Niczyporuk – Aleks Osmólski, Adrian Piekarzewski, Adam Wawrzyniak, Szymon Bogdański – Bartek Druchniak, Kacper Grochowski, Bartek Waszkiewicz, Patryk Brejnak, Krzyś Gajewski, Michał Błażkowski, Filip Młynkowski, Christian Moyles – Szymon Rydzewski, Kamil Szajda, Maciek Ageev.\nGole strzelali: Patryk Brejnak 2, Kamil Szajda, Maciek Ageev, Krzyś Gajewski, Bartek Druchniak, Kacper Grochowski.\nOba mecze sparingowe rozegraliśmy w czasie 4 x 20 minut, aby wszyscy zawodnicy dostali szansę i odpowiedni czas na grę. Chłopcy mieli podobne zadania na te mecze. Spotkanie z Irzykiem wygraliśmy różnicą kilku bramek, będąc drużyną nieco lepszą. W meczu z Młodymi Orłami prowadziliśmy 5:2, jednak ostatecznie to rywale okazali się skuteczniejsi i wygrali trzema bramkami. Sparingi były dla nas pożyteczną lekcją i kolejną okazją na sprawdzenie swoich umiejętności oraz nauczanych elementów gry. Drużyna prezentowała się lepiej niż w poprzednich meczach. Skuteczność była lepsza i małej poprawie uległa także gra obronna zespołu. Chłopcy byli ustawiani na różnych pozycjach, aby mogli się wszechstronnie rozwijać. Cieszy duża frekwencja i zaangażowanie zawodników, szczególnie podczas drugiego meczu z Pułtuskiem. Poza słabszą końcówką, przez większość meczu wszyscy zawodnicy pracowali na boisku tak, aż miło było popatrzeć. Mimo, iż na kilku pozycjach było aż po 3 graczy to nawet po 7 minutach gry widać było zmęczenie wynikające z zaangażowania i biegania. Sobotni sparing z drużyną z Warszawy był wygrany zdecydowaną różnicą bramek, ale jako trener jestem bardziej zadowolony z postawy zespołu w meczu z Młodymi Orłami. Jeszcze po trzeciej części meczu prowadziliśmy jedną bramką, ale to nie wynik jest najważniejszy, a wspomniana postawa oraz gra drużyny. Za nie należą się chłopcom wielkie brawa.\nBy admin 28 kwietnia 2017 Aktualności, ORLIK E1 NIEBIESKALeave a Comment on IRZYK-SOKÓŁ 6:14, MŁODE ORŁY-SOKÓŁ 10:7\nPlany treningowe w przyszłym tygodniu\nTowarzysko ze Żbikiem


Suplementy diety: Apteka Codzienna - Ostrowiec Świętokrzyski\nSuplementem diety okresla się produkty złozone z substancji odzywczych, które stanowią uzupełnienie codziennego odzywiania. Suplementy diety dostępne w Aptece Codziennej to skoncentrowane zródła minerałów i witamin sprzedawane w kapsułkach, tabletkach lub w płynie. Preparaty te są polecane m.in. z myslą o pozytywnym samopoczuciu czy przyspieszeniu metabolizmu. W zadnym wypadku nie nalezy stosować suplementów diety w charakterze zamienników leków. Suplementy diety stanowią jedynie wsparcie we własciwym bilansowaniu dostarczanych substancji odzywczych, ale nie mają charakteru leczniczego takiego jak antybiotyki czy inne preparaty specjalistyczne.\nSkutki niedoborów minerałów i witamin mogą być rózne. Są to m.in. sennosć i zmęczenie, nadwaga lub niedowaga, obnizona odpornosć lub rozdraznienie. Suplementy diety mogą uzupełnić niedobory witamin oraz składników mineralnych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Mogą tez poprawić wygląd cery, paznokci i włosów, a takze zwiększają odpornosć organizmu, czy znacznie poprawić jakosć snu.\nW Aptece Codziennej znajdą Państwo takze suplementy diety wspomagające odchudzanie, które w połączeniu z aktywnoscią fizyczną oraz odpowiednią dietą mogą przyniesć rezultaty. Dysponujemy preparatami najwyzszej jakosci w konkurencyjnych cenach. Placówki Apteki Codziennej znajdują się m.in. w Radomiu, Kielcach, Ostrowcu Swiętokrzyskim, Starachowicach, Busku-Zdroju, Jędrzejowie, Pińczowie, Skarzysku. W razie pytań zachęcamy do kontaktu z naszą infolinią lub bezposrednio z daną placówką.


Dworek pod Malwami 43 - Wiosna nadziei - Marian Piotr Rawinis (eBook) - Księgarnia PWN\nDworek pod Malwami 43 - Wiosna nadziei(eBook)\nWiosna koloru słońca to trzecia (po Lecie koloru wiśni i Zimie koloru turkusu) część elektryzującej historii o burzliwej miłości Emely i Elyasa. Mogłoby się wydawać, że najtrudniejsze już za nimi – wyznali sobie miłość i zdecydowali, że chcą być ...\nZmarły generał Ulrich-Rosinski przekazał cały swój majątek Justynie Nowackiej, z którą łączyła go dwuznaczna relacja. Kobieta wykorzystała swoje umiejętności w sypialni do całkowitego podporządkowania sobie kochanka. Testament nieboszczyk...\nNa dworze w Topolanach rytm dnia jest ściśle ustalony. Pewnego dnia jednak wszystko wywraca się do góry nogami. Gospodarz Jacek Nowacki wraca do domu nie wieczorem, ale o poranku, na dodatek nie swoim powozem. Jeszcze przed śniadaniem na plac za...


Konferencje, przyjęcia firmowe - Hotel Jaśmin koło Poznania\nHotel Jaśmin posiada na piętrze klimatyzowaną salę konferencyjno – bankietową, która idealnie nadaje się do organizacji konferencji, prezentacji, odczytów czy szkoleń dla około 40 osób. Dostojny i elegancki wystrój podkreśla charakter, który sprzyja również organizacji bankietów, różnorodnych przyjęć okolicznościowych, integracyjnych i zjazdów firmowych. Do organizowania różnych spotkań służy również duża sala weselna, która pomieści od 40 do nawet 120 osób. Możesz mieć pewność, że zorganizowane u nas konferencje zapadną na długo w Twojej pamięci.\nZ wielką przyjemnością zajmiemy się organizacją przerwy kawowej i lunchowej w trakcie trwania konferencji oraz bankietu. Świeże produkty, z których nasz doświadczony szef kuchni przygotowuje przepyszne dania, zapewni sukces na każdej tego typu imprezie.\nDysponujemy wysokiej klasy sprzętem audiowizualnym:\nradio i odtwarzacz CD,\nktóry w razie potrzeby udostępniamy na użytek prowadzonych u nas spotkań biznesowych. Podczas trwania konferencji wykwalifikowana obsługa kelnerska z wielką chęcią zadba o potrzeby i wygodę gości, aby czuli się komfortowo. Zapewniamy również pomoc techniczną przy urządzeniach wynajmowanych od naszego hotelu.\nJak Państwo widzą, spełniamy wszelkie kryteria, aby zorganizować u nas konferencje. Zapewniamy obsługę na najwyższym poziomie. Zadbamy o to, że Państwa goście będą pod wrażeniem, gdy zobaczą naszą salę konferencyjno-bankietową. Na długo w pamięci zapadną im również przekąski, przygotowane przez szefa kuchni. Zawsze staramy się sprawdzić, czy udostępniany przez nas sprzęt jest w odpowiednim stanie technicznym. W razie problemów z jego obsługą, służymy pomocą.\nJeśli chcą Państwo zadowolić swoich gości lub pracowników, którzy biorą udział w konferencji – warto zorganizować takie spotkanie w Hotelu Jaśmin! Z nami nie będziecie musieli się niczym przejmować. Wystarczy nam zaufać!


Pomimo, iż potrzebę posiadania kasy fiskalnej novitus deon w role gospodarczej zdobywa jeszcze popularniejszą rzeszę przedsiębiorców, zawsze są możliwe wedle obowiązujących przepisów zdjęcia spośród obecnego celu.\nUtrata prawa do takiego rozwiązania, może wynikać około 100 tysięcy polskich podatników. Od 1 marca 2015 roku obowiązek dawania tych narzędzi dotyczy między innymi podatników oferujących usługi z zakresu naprawy silników, usługi fryzjerskie, kosmetyczne, usługi związane z wyżywieniem, usługi prawnicze, doradztwa podatkowego oraz lekarzy. Więc kto tak szczerze nie musi mieć kasy fiskalnej? Między innymi traktują one zwolnień przedmiotowych, przysługujących do danych czynności. Podatnik wykonujący czynności zwolnione przedmiotowo nie wymaga ich dostrzegać na kwocie fiskalnej. Kto nie musi liczyć kasy fiskalnej: dostawa usługi lub świadczeń z działu usług nadawczych, usług elektronicznych, usług połączonych z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, energią elektryczną, parą wodną, paliwa gazowe, wodą w roli naturalnej, usługi powiązane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne, usługi związane ze zbieraniem odpadów niebezpiecznych, usługi połączone z obróbką odpadów, usługi powiązane z przetwarzaniem odpadów niebezpiecznych, usługi połączone z unieszkodliwianiem odpadów promieniotwórczych, transport kolejowy, publiczny i podmiejski, usługi pocztowe i kurierskie, pomocy w rozmiarze noclegów, usługi świadczone przez hotele, motele i pensjonaty,usługi telekomunikacyjne, usługi internetowe, usługi ekonomiczne i ubezpieczeniowe, wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami, usługi połączone z biegiem rynku nieruchomości, czynności notarialne, usługi połączone z zachowaniem porządku, usługi administracji publicznej, usługi archiwów, organizacje członkowskie, usługi dostarczane przez organizacje i zespoły eksterytorialne.\nPodatnicy wykonujące przedmioty wyżej wymienione, mogą i mieć ze zdjęcia przedmiotowo-podmiotowego. Podstawa do ostatniego zwolnienia przysługuje ze względu na strukturę sprzedaży podatnika. Jeśli zwrot z funkcje wymienionych stanowił w ubiegłym roku ponad 80% całości obrotu, podatnik może stosować ze rozwiązania z kas dla całości sprzedaży.\nKasy fiskalne elzab teta\nProgram innowacyjny przedszkole


64. Błękitna Wstęga Zatoki Gdańskiej - Rooto System\n16 października 2015 By Rooto System Comments are Off\n„Błękitna Wstęga Zatoki Gdańskiej” to jedne z najstarszych cyklicznych regat w Polsce, które organizowane są od 1952 r. Wydarzenia to wpisało się w kalendarz trójmiejskich imprez sportowych i dla wielu jest nieoficjalnym zakończeniem regatowego sezonu żeglarskiego. Wyścig rozgrywany jest w formule australijskiej, czyli może startować wszystko co pływa i jest napędzane wiatrem za pomocą żagla, a wygrywa najszybszy. W regatach wystartują: jachty, deski windsurfingowe, jachty na hydroskrzydłach, jachty mieczowe, katamarany plażowe i sportowe, skiffy, łódki klas olimpijskich, jachty turystyczne i pełnomorskie oraz wielkie maszyny regatowe. Nie ma podziału na zawodowców i amatorów. Główną nagrodą wyścigu jest wpisanie złotą nitką nazwiska zwycięzcy na Błękitną Wstęgę. Ponadto wszystkie jednostki startujące w regatach konkurują w swoich klasach.


Webdevelopment | Wojtek K. Hildebrandt | Strona 2\nWojtek K. Hildebrandt\nwebdevelopment i inne oblicza technologii\nFormularze w dobrej formie\nArchiwa kategorii: Webdevelopment\nWpisy na temat technologii webowych – kursy, porady, tutoriale i inne rozważania\nFormularze w dobrej formie cz. IV – walidacja jQuery\nOpublikowano 27 października 2012 Autor: Wojtek\nParę lat temu korzystałem z bardzo fajnego frameworka Vanadium JS – rozwiązania do walidacji formularzy po stronie klienta sterowanego klasami, wykonanego jak nazwa wskazuje w JS, a jeśli pamięć mnie nie myli konkretniej w jQuery. Niestety, wygląda na to, że projekt nie jest już wspierany\nAle przecież nie po to piszę cykl Formularze w dobrej formie, aby mówić że coś było a nie jest. Dlatego zaraz zajmiemy się walidacją formularzy z wykorzystaniem jQuery na własną rękę.\nZaszufladkowano do kategorii Bez kategorii, Formularze w dobrej formie, Strona główna, Webdevelopment\nNOR-STA – porządek w standardzie\nOpublikowano 11 września 2012 Autor: Wojtek\nZespół NOR-STA, projektu realizowanego na Politechnice Gdańskiej pod skrzydłami Information Assurance Group, zaproponował mi przyjrzenie się stworzonemu przez nich narzędziu. Ponieważ to ludzie z uczelni, wydziału, a wręcz katedry, którą ukończyłem – nie mogłem odmówić.\nZaszufladkowano do kategorii Bez kategorii, Strona główna, Webdevelopment\t| Tagi: NOR-STA\nFormularze w dobrej formie cz. II – HTML 5\nOpublikowano 28 sierpnia 2012 Autor: Wojtek\nTo kolejna część cyklu Formularze w dobrej formie. Wiemy już, z czym je się formularze w XHTML. Potrafimy je nawet obsłużyć ciekawie za pomocą AJAXa z wykorzystaniem jQuery. Ale przecież mamy też HTML 5! A ten w sprawie formularzy wniósł kilka ważnych nowości. Jakich? Zapraszam.\nZaszufladkowano do kategorii Bez kategorii, Formularze w dobrej formie, Webdevelopment\nFormularze w dobrej formie cz. I – XHTML\nOpublikowano 20 sierpnia 2012 Autor: Wojtek\nNie będzie tu przełomów, od razu ostrzegam. Ten wpis to podsumowanie i przypomnienie, które zrobiłem nie tylko dla Was, ale i dla siebie. Choć w tej chwili to HTML 5 jest na fali, to nie raz jeszcze przyjdzie nam pracować z witrynami i aplikacjami w XHTML. A że ciężko o choćby nieco bardziej rozbudowaną aplikację internetową bez formularza, to przechodzimy do realizacji formularzy w tym właśnie standardzie.\nTen wpis jest częścią pierwszą cyklu Formularze w dobrej formie, który rozpocząłem (!) od części trzeciej – na temat jQuery\nFormularze w dobrej formie cz. III – jQuery\nOpublikowano 15 sierpnia 2012 Autor: Wojtek\nFormularze w aplikacjach internetowych są dziś wszechobecne – pola wyszukiwania, zmiana statusu na FB, komentarze i multum innych. Póki znacząco nie zmienią się obecne interfejsy użytkownika, formularze będą pełniły bardzo ważną rolę. Rzućmy okiem, jak możemy je należycie stosować i obsługiwać. W tej części cyklu Formularze w dobrej formie – obsługa formularza za pomocą jQuery i AJAXa.\nOglądaliście Pulp Fiction?\nNie – najwyższy czas to nadrobić,\nTak – w tym cyklu też nie zachowamy chronologii, części I i II pojawią się później, będą też co najmniej 2 kolejne.\nZaszufladkowano do kategorii Bez kategorii, Formularze w dobrej formie, Strona główna, Webdevelopment\t| Tagi: AJAX, jQuery\nprogramista, webdeveloper, fan technologii - nie tylko IT, ale też motoryzacji i szeroko pojętego transportu. Więcej »\nFormularze w dobrej formie (4)\nLuźne pitu-pitu (12)\nNarzędzia developerskie (1)\nTransport w Holandii (6)\nWpisy archiwalne (10)\nZ głową w chmurach (1)\nNa odsiecz tablicom w walce z ViewModelem\nVolvo symbolem… szaleństwa\nmeet.js Summit na nizinach


Około 70% kobiet z żylakami kończyn dolnych zauważyło początek ich powstawania w czasie ciąży. W przebiegu ciąży, w organizmie kobiety zachodzą zmiany fizjologiczne, które w sprzyjających okolicznościach mogą doprowadzić do rozwoju niewydolności żylnej i pojawienia się żylaków.\nPoczątkowo dolegliwości nie są uciążliwe – pojawia się dyskomfort i zmęczenie nóg, ciężkość kończyn, ale w miarę upływu czasu mogą dołączyć się bóle nóg i obrzęki podudzi. W dalszym rozwoju ciąży mogą pojawiać się na nogach telangiektazje (tzw.\n”pajączki” naczyniowe) i żylaki. Wiele kobiet, ale także część lekarzy prowadzących ciążę nie zwraca na te zmiany większej uwagi, uznając je za typowe dla ciąży.\nTo może powodować, że nie leczona choroba żylna rozwija się dalej i duża część zmian może stać się po porodzie utrwalona i trudniejsza w leczeniu.\nIstotne jest, że żylaki w 70-80% rozwijają się w I trymestrze ciąży. Spowodowane jest to zmianami hormonalnymi zachodzącymi na początku ciąży w organizmie kobiety. Wzrasta wtedy poziom estrogenów i progesteronu, które zwiększają rozciągliwość ściany naczyń krwionośnych i zmniejszają napięcie żył.\nW późniejszym okresie ciąży powiększająca się macica uciska na żyły w miednicy, co utrudnia odpływ krwi z kończyn dolnych. Dodatkowo w miarę przebiegu ciąży zwiększa się objętość krwi i wzrasta masa ciała kobiety.\nZmiany te powodują, że naczynia żylne na nogach przeciążone i wypełnione większą ilością krwi zaczynają się powoli poszerzać, stając się coraz bardziej widoczne i dokuczliwe.\nDrugim zagrożeniem jest zwiększona krzepliwość krwi, która pojawia się pod koniec II miesiąca ciąży i nadal wzrasta w III trymestrze. Powoduje to wzrost ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych w czasie ciąży i porodu.\nZakrzepica żylna i zapalenie żył wymagają w ciąży szczególnie szybkiej diagnostyki i leczenia.\nKażde nagłe bóle nogi czy obrzęki kończyny powinny być zdiagnozowane – badanie USG Duplex Doppler Color wydaje się tu być koniecznym\nCo robić, aby uniknąć rozwoju żylaków w ciąży? Wskazane jest przede wszystkim przeprowadzenie przed planowaną ciążą badania flebologicznego połączonego z dopplerowską oceną przepływów krwi w żyłach (najbardziej dokładne jest badanie metodą USG Duplex Doppler Color). Pozwala to na ocenę wydolności naczyń żylnych i wczesne leczenie choroby żylnej (bóle i obrzęki, telangiektazje, żylaki) czy bardziej zaawansowanej postaci choroby żył, tzw. niewydolności żylnej\nKilka miesięcy po porodzie wskazane jest zatem przeprowadzenie ponownie badania flebologicznego, zawsze połączonego z badaniem przepływów krwi metodą USG Duplex Doppler Po takim badaniu ustalamy dalsze postępowanie lecznicze.\nMoże to być w zależności od rodzaju i rozległości zmian żylnych laseroterapia, skleroterapia, małoinwazyjne leczenie endowaskularne, przy bardzo rozległych zmianach leczenie chirurgiczne, czy w przypadku dolegliwości bez wyraźnych zmian żylnych kompresjoterapia i farmakoterapia.\nYou might be interested: Toksyczne uszkodzenie wątroby – przyczyny, objawy, leczenie\n– sprawdź ceny w 60 klinikach!\nOceń artykuł: 4.4/5 (opinie 8)\nYou might be interested: Antykoncepcja hormonalna – bezpieczeństwo stosowania


Misaki Doi - Belinda Bencic na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nMisaki Doi - Belinda Bencic\nMisaki Doi - Belinda Bencic 24.02.2021 03:30\nOglądaj za darmo mecz Misaki Doi - Belinda Bencic, który rozpocznie się 24.02.2021 03:30. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Misaki Doi - Belinda Bencic z rozgrywek Australia WTA - Adelaide, singiel.\nW dniu 24.02.2021 03:30 odbył się mecz między Misaki Doi i Belinda Bencic. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.\nPrognoza meczu Misaki Doi - Belinda Bencic\nMecz online Misaki Doi - Belinda Bencic\nGdzie obejrzeć stream online Misaki Doi - Belinda Bencic?\nMecz online Misaki Doi - Belinda Bencic można obejrzeć na stronie...\nMisaki Doi - Belinda Bencic na żywo za darmo?\nDarmowa transmisja Misaki Doi - Belinda Bencic na żywo w internecie


„Dość fałszywych świadectw historii…”\nIdea Zburzmy Pomniki\nPosted by zburzmypomniki w dniu Sierpień 20, 2008\nPrzy skrzyżowaniu al. Jedności Narodowej z al. Wyzwolenia, al. Niepodległości i pl. Żołnierza Polskiego, stoi od 1950 roku pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej, zwany w skrócie pomnikiem Wdzięczności. Zbudowany na podstawie projektu Józefa Starzyńskiego mierzy około 16 metrów (obelisk) według informacji znalezionych w dokumentacji opracowanej na zlecenie Miejskiego Konserwatora Zabytków lub 18 metrów jak podają materiały dostępne w Biurze Dokumentacji Zabytków u Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.\nObelisk wykonany z żelbetonu, obłożony został z wierzchu płytkami piaskowca. Od frontu ozdobiono go półpełną rzeźbą figuralną z czerwonego granitu, z postaciami żołnierza radzieckiego w uścisku z robotnikiem polskim. Z tyłu umieszczono płaskorzeźbę z motywami kłosów, chorągwi, kotwicą, statkiem i wieńcem laurowym. Wzdłuż boków pomnika umocowano brązowe herby polskich miast portowych i daty ich wyzwolenia. I tak, od dołu z prawej strony: Szczecin, Ustka, Gdańsk, Tolkmicko, a z lewej strony: Kołobrzeg, Elbląg, Gdynia oraz awers medalu: Zasłużony na polu chwały i napis: Lenino 12 X 1943. Na samej górze widniała pięcioramienna gwiazda z napisem: CCCP – POBIEDA (alfabet rosyjski) oraz data „wyzwolenia” Szczecina 26 IV 1945. Do 1985 roku (czasu renowacji) była w tym miejscu inna data: 1941 – 1945.\nPodstawa pomnika powstała jeszcze w roku 1894, jako jedna z części konnego pomnika cesarza Wilhelma I. W 1950 roku wykorzystano ją, jako cokół pod pomnik Wdzięczności. Wtedy to umieszczono na nim napis: Żołnierzom Armii Czerwonej lud pracujący Szczecina 26 IV 1950.\nW uroczystościach odsłonięcia pomnika 23 kwietnia 1950 roku wzięło udział ponad pięćdziesiąt tysięcy mieszkańców miasta. Tuż przed dziesiątą zjawili się także przedstawiciele władz państwowych: pierwszy sekretarz KW PZPR – Jerzy Pryma, przedstawiciel ambasady ZSRR – Walenko, konsul ZSRR w Szczecinie – Borysow, przedstawiciel Wojska Polskiego – generał dywizji Połturzycki oraz przedstawiciele Armii Czerwonej z pułkownikiem Garbatowem na czele. W pierwszej kolejności odczytano depeszę nadesłaną przez Ministra Obrony Narodowej Marszałka Polski Konstantego Rokossowskiego. Odsłonięcia pomnika przy dźwiękach hymnu radzieckiego dokonał sekretarz KM PZPR – Ciołkowski. W chwilę później liczne delegacje rozpoczęły składanie kwiatów i wieńców.\nPrzez wiele lat na placu przed pomnikiem odbywały się uroczystości i manifestacje. Tradycją stało się także składanie kwiatów przy okazji obchodów Miesiąca Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Dopiero przełom roku 1989 ukazał prawdziwy stosunek szczecińskiej ludności do tego monumentu. W 1990 roku sprawa pomnika trafiła na posiedzenie Rady Miasta. Pojawiły się plany przeniesienia obelisku na Cmentarz Centralny. Ostatecznie 25 lipca 1992 roku dokonano tylko demontażu gwiazdy wieńczącej obelisk. Cała operacja trwała blisko 10 godzin. Jak się okazało gwiazda była przymocowana stalowymi prętami zagłębionymi w cokole, co przy próbie oderwania jej przy pomocy dźwigu zaowocowało popękaniem obelisku. Wszystkiemu przyglądała się liczna grupa widzów, która nie szczędziła oklasków i okrzyków radości.\nSprawa usunięcia pozostałej części pomnika powróciła ponownie w 1997 roku, kiedy to grupa obywatelska w składzie: Tadeusz Biegasiewicz, Irena Blic Wołowicz, Zdzisław Łakomski i Henryk Michałowski poparła inicjatywę prezydenta Szczecina Bartłomieja Sochańskiego dotyczącą postawienia pomnika Józefa Piłsudskiego. Proponowano wówczas, by pomnik Marszałka ustawić właśnie w miejscu gdzie znajduje się pomnik Wdzięczności dla Armii Radzieckiej. Skończyło się tylko na słowach. Obelisk na pl. Żołnierza Polskiego stoi do dziś.\nO pomniku zrobiło się ponownie głośno w roku 2004 za sprawą piątki licealistów, którzy po blisko dwunastu latach od czasu zdjęcia gwiazdy z obelisku, odnaleźli ją porośniętą mchem na terenie Szczecińskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Ogólnego nr 2. I znów od nowa rozgorzała dyskusja co należy z tym fantem uczynić. Pojawiła się propozycja, by gwiazdę przewieźć na Cmentarz Centralny i ułożyć ją przy kwaterach żołnierzy radzieckich. Sprzeciwił się jednak temu Wojewódzki Konserwator Zabytków, który uznał że gwiazda będzie się źle komponować z innymi obiektami. Ostatecznie gwiazdę przyjął Lech Karwowski – dyrektor Muzeum Narodowego w Szczecinie , uzasadniając swą decyzję poniższymi słowami: Ta gwiazda jest świadectwem historii Szczecina. Nawet jeśli dzisiaj wydaje się ona świadkiem historii niechlubnej, za 50 lat może to być obiekt unikatowy. Dlatego przyjmujemy ją do muzeum. Eksponować jej nie będziemy, bo nie mamy nawet gdzie. Umieścimy ją na dziedzińcu. (…) Być może będziemy ją wykorzystywać do ekspozycji dotyczącej dziejów Szczecina po roku 1945.\nDo 31 lipca 1945 roku, w miejscu gdzie obecnie znajduje się pomnik Wdzięczności, stał od 1 listopada 1894 roku jedenastometrowy pomnik cesarza Wilhelma I. Twórcą tego dzieła był profesor Karl Hilger z Charlottenburga. Monument wykonany został z brązu przez firmę Schäffer und Walker z Berlina.\nMonument przedstawiał cesarza ubranego w mundur, siedzącego na idącym stępa koniu (Według Janiny Pieńkowskiej podczas uroczystego odsłonięcia pomnika ktoś spostrzegł, iż koń, którego dosiada cesarz, nie ma prawidłowo oddanego, specyficznego dla tego zwierzęcia chodu. Prof. Hilger przejął się swym błędem do tego stopnia, że… popełnił samobójstwo). Umieszczony na wysokim postumencie nawiązywał do najznakomitszego dzieła tego rodzaju, jakim w Prusach był pomnik konny Fryderyka Wilhelma w Berlinie wykonany przez Andreasa Schlütera. Dodatkowo boki neobarokowego cokołu zdobiły reliefy ze scenami historycznymi, a na jego rogach umieszczono cztery mniejsze postacie żołnierzy.\nNiestety jeszcze przed zakończeniem drugiej wojny światowej z pomnika tego zdemontowano narożne sylwetki. Stało się to w roku 1942 lub 1943. Sam pomnik przetrwał w Szczecinie aż do końca lipca 1945 roku. Dopiero wtedy, choć Polacy byli w mieście już od kwietnia, kilku strażaków z pomocą przechodniów obwiązało cesarza wężami gaśniczymi i zrzuciło na ziemię.\nBardziej szczegółowy opis tego zdarzenia znajdujemy w książce Andrzeja Babińskiego „Przechadzki sentymentalne”. Jej autorowi udało się dotrzeć i porozmawiać z samym uczestnik tamtejszych wydarzeń, jednym z pierwszych polskich mieszkańców miasta – Stanisławem Lagunem. Oto co czytamy na ten temat:\nZe straży pożarnej było blisko do pl. Żołnierza Polskiego, na którym wciąż tkwił na cokole pomnik Wilhelma I. Pan Stanisław nie mógł znieść tego widoku. Na drodze trudnych do odtworzenia skojarzeń twórca pruskiej potęgi stał się dla niego symbolem całego dotychczasowego zła wyrządzonego jego narodowi. Staszek bowiem, tuż po wojnie, miał wciąż przed oczami zarówno czerwonoarmistów – którzy w Nowej Wilejce przed załadowaniem do bydlęcych wagonów transportu polskich jeńców zrywali im z mundurów i rogatywek orzełki, wrzucając je następnie do ognia – jak i strażników Wehrmachtu w hitlerowskich Niemczech, którzy odcinali od polskich mundurów i wojskowych czapek guziki z orłami, depcząc je z nienawiścią. Chodził zatem Staszek wokół monumentu, aż wreszcie nie wytrzymał. Zameldował się u komendanta straży mjra Duraja z prośbą, by oddelegował wraz z nim czterech strażaków do zwalenia starego Fryca z cokołu. Dowódca się zgodził. Pobiegli na plac. W mgnieniu oka Staszek wdrapał się na spiżową kobyłę, założył cesarzowi worek na głowę, przywiązał linę, zeskoczył na ziemię i w piątkę zaczęli ciągnąć. Choć, bestia, stał mocno, nie dawali za wygraną, zwłaszcza że wokół zaczęły się gromadzić grupki gapiów, głównie Niemców, ale także Polaków i Rosjan. Jeszcze jeden wysiłek, silne szarpnięcie i pomnik runął..\nByło to coś bardzo mocnego – coś, co kazało im stanąć na baczność i zaśpiewać, a właściwie wykrzyczeć wszystkie zwrotki „Roty”: „Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród…”. Później jeden z ich piątki znalazł kawał deski, czarną pastą do butów nagryzmolił na niej napis: „Trzymamy straż nad tym miastem” i oparł ją o pusty cokół\nTo co pozostało po dziele berlińskiego twórcy przekazano na złom , a jak twierdzi Antoni Adamczak – przewieziono do Danii, gdzie metal zużyto na nowy odlew (według rzeźbiarza B. Thorvaldsena) pomnika księcia Józefa Poniatowskiego zniszczonego w 1944 roku przez hitlerowców w Warszawie.\nPosted in Zburzmy Pomniki | Otagowane: Pomniki, wdzięczność | Leave a Comment »\nPomnik „Tow. przyjaźni polsko-radzieckiej” z 1948 w Goleniowie (woj. zachodniopomorskie)\nPomnik – zdjęcie,\nbrak zgody autora na publikację zdjęcia. Zapraszam na stronę autora\nAutor zdjęcia: Remigiusz Józefowicz\nPosted in Pomniki | 2 Komentarze »\nCzy w miejscu najbardziej znanego praskiego pomnika stanie przystanek tramwajowy? To propozycja specjalistów od komunikacji. – Doskonały pomysł. Dość fałszywych świadectw historii – słyszymy w PiS. Jego radny idzie za ciosem: pomniki radzieckiej chwały powinny też zniknąć z mauzoleum przy al. Żwirki i Wigury.\nMałą rewolucję szykują w okolicach Dworca Wileńskiego projektanci z firmy Transeko. Koncepcję zmian zamówiły Tramwaje Warszawskie. Proponują, aby jeden z przystanków stanął w miejscu pomnika Polsko- Radzieckiego Braterstwa Broni. Warszawiacy nazywają go krócej: pomnikiem „czterech śpiących”.\n„Śpiący” są zagrożeni kolejny raz. W 1992 r. mieli zniknąć z powodów ideologicznych. Wtedy obronił ich Stefan Momot, autor rzeźby. Przekonywał, że przypisywanie pomnika żołnierzom radzieckim to zwykła manipulacja: „Na moim projekcie nie było gwiazd pięcioramiennych. Na hełmach były dyskretne zarysy orzełka z koroną (…). Przedstawiony tam żołnierz (…) osłania się całym ciałem, rękami i całą postawą – to jest obrona, zwycięstwo. Na dole zaś »Czterech Smutnych « składa hołd poległym”.\nRok wcześniej opowiadał: „(…)ówczesne władze miejskie wydały mi rozkaz: »Masz wykonać pomnik! « Nikt mnie nie zapytał, czy chcę robić (…). Był rok 1945. (…)temat wyraźnie mi nie leżał. Wiedziałem, że odmowa wprost nie odniesie żadnego skutku”. Nad koncepcją i „słuszną wymową” pierwszego w powojennej Warszawie pomnika czuwali Rosjanie.\nJastrzębie z PiS\n– Likwidacja? Doskonały pomysł – uważa Marek Makuch, lider klubu PiS w Radzie Warszawy. – To przecież hańba dla żołnierzy polskich tak stać w towarzystwie przedstawicieli wojsk okupacyjnych. Skończmy z udawaniem przyjaźni polsko-radzieckiej. Powiedzmy jasno: Rosjanie wbili nam nóż w plecy.\nPrzy tej okazji radny lider PiS ma ogólną refleksję: – Jako partia przykładamy bardzo dużą wagę do polityki historycznej. Tak sobie myślę o tym nieszczęsnym cmentarzu-mauzoleum okupacyjnych wojsk radzieckich na Mokotowie. Trzeba zlikwidować stojące tam pomniki radzieckiej chwały, zostawić skromne groby.\nWracamy do Pragi. Radny opowiada o przechodzącej obok „czterech śpiących” młodzieży. – Ona nad przeszłością zbytnio się nie zastanawia, a patrząc na pomnik, może źle interpretować historię. Powinien trafić do muzeum komunizmu. Z tabliczką informacyjną – proponuje i zapowiada, że w razie publicznej dyskusji „jastrzębie” z jego klubu zajmą jasne stanowisko.\nBardziej umiarkowany jest jego partyjny kolega poseł Artur Górski, który ostatnio zasłynął projektem uchwały Sejmu o intronizacji Jezusa Chrystusa na króla Polski. Przyznaje, że do pomników nie ma „nabożnego podejścia”. – Najważniejsze są względy komunikacyjne – uważa. – „Śpiących” można by przesunąć na Cmentarz Żołnierzy Radzieckich. Ponieważ w Mauzoleum mamy wysoko rozwiniętą symbolikę, proponuję skumulować tam tego typu pamiątki.\nSojusz w obronie starych drzew\nZa pomnikiem murem będzie SLD, co zapowiada mazowiecki lider Sojuszu Jacek Pużuk.\n– Nie przesadza się starych drzew – wyjaśnia. – Rozumiem względy komunikacyjne, ale to błąd! Pomnik wrósł w architekturę Pragi Północ. Jest sposobem na określenie spotkania: „Umówmy się pod Śpiącymi” – cytuje popularne zawołanie.\nJego starszy kolega Henryk Bosak, były radny i emerytowany oficer PRL-owskiego wywiadu, stawia sprawę jasno: – Jestem przeciwny niszczeniu pamiątek. Bez względu na ich charakter. A faktów historycznych i tak się nie zmieni: wyzwolili nas Rosjanie.\nPotem dorzuca wspomnienie z młodości: – Pamiętam, jak uciekałem przed Niemcami w pole nad Prosną. Do Rosjan właśnie.\nJoanna Fabisiak, posłanka PO i jedna z najbliższych współpracownic prezydent Hanny Gronkiewicz-Waltz, zaleca umiar. – Zanim coś zdecydujemy, zapytajmy ludzi. Poznajmy ich sentymenty i resentymenty.\n– Na ten temat powinni się jeszcze wypowiedzieć i historycy, i sami warszawiacy – zgadza się dr inż. Andrzej Brzeziński, współautor koncepcji zmian komunikacyjnych przy Dworcu Wileńskim. Co da przebudowa przystanków? Ułatwi przesiadki. Teraz pasażerowie nie mają łatwego życia. Linie w stronę Starówki odjeżdżają z dwóch różnych przystanków. Podobnie jest w innych kierunkach. Po przebudowie tramwaje zatrzymywałyby się na przystankach za skrzyżowaniem al. „Solidarności” z Targową. Jeden z nich jest planowany w miejscu pomnika.\nPosted in Zburzmy Pomniki | Leave a Comment »\nPrzemówienie Wojciecha Jaruzelskiego na uroczystości odsłonięcia pomnika w Riazaniu, wygłoszone 5 maja 1984 r.\nZ radością i wzruszeniem przybywamy do Waszego i pozwólcie, że powiem — do naszego Riazania. Dla mnie i moich obecnych tu, polskich towarzyszy broni, uczestniczenie w tej podniosłej uroczystości — to przeżycie szczególne. Jesteśmy znów w Riazaniu, wśród serdecznych i bliskich nam ludzi, na ziemi wiecznie wpisanej do kart historii naszych bratnich narodów.\nPonad cztery dziesiątki lat minęły od czasu, gdy w tutejszej Szkole Oficerów Piechoty I Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w Związku Radzieckim zdobywałem żołnierskie rzemiosło, uzyskałem pierwszy stopień oficerski. Dotarłem tu po długiej drodze. Wiedzę o życiu, jak całe moje pokolenie, czerpałem z surowych doświadczeń, jakich miniony czas narodowi polskiemu nie szczędził. Dane mi było poznać Wasz wielki naród w godzinie najcięższej próby. Te lata wpoiły głęboki szacunek dla ideowo-moralnych wartości radzieckiego człowieka, socjalistycznego społeczeństwa Waszego kraju. Od prostych ludzi, w głodne i chłodne dni wojny, polscy tułacze doświadczali serdecznej przyjaźni. Nigdy nie znikną z naszych wspomnień okaleczeni przez faszystowski pocisk inwalidzi, łzy wojennych wdów i sierot, ofiarność skromnych bohaterów zaplecza. My, Polacy, dobrze, do głębi rozumiemy miarę radzieckiego poświęcenia i bohaterstwa. Może rozumiemy ją lepiej niż inne, o szczęśliwszej historii narody.\nNasza ojczyzna płonęła. Każdy dzień wojny kosztował życie prawie trzech tysięcy polskich obywateli. Skrócić te cierpienia, pójść na pomoc krwawiącemu krajowi — to była sprawa honoru i najwyższego obowiązku dla każdego Polaka, który znalazł się poza władzą hitlerowskiego okupanta. Rząd radziecki przychylnie odpowiedział na inicjatywę Związku Patriotów Polskich, aby na terytorium Waszego kraju utworzyć polskie siły zbrojne. Radzieckie robotnice szyły dla nas mundury i sztandary pułkowe. Dostaliśmy radziecką broń, która wtedy była ważniejsza od chleba. Tu uczyliśmy się najpiękniejszego rosyjskiego słowa „drużba”, a nasi radzieccy przyjaciele uczyli się polskiego słowa: „przyjaźń”.\nOd pierwszego do ostatniego dnia drugiej wojny światowej naród polski zmagał się nieustępliwie z hitlerowskim najeźdźcą. Partyzant, bojownik ruchu oporu, powstaniec warszawski walczył w kraju. Żołnierz walczył na ziemi białoruskiej i nad Wisłą, na Pomorzu i nad Odrą, pod kołem polarnym i na wodach Atlantyku, w Normandii i w pustyniach Afryki Północnej. Stąd, z ziemi radzieckiej, było nam do Polski najbliżej. Na niej narodziło się i pod ogniem wspólnego wroga zahartowało najtwardsze, bo żołnierskie, bojowe braterstwo. Zorganizowane w Związku Radzieckim oddziały stanowiły trzon ludowego Wojska Polskiego, armii nowego typu. Dzięki organizacyjnej, kadrowej i materialnej pomocy radzieckiego sojusznika stało się ono znaczącą siłą militarną.\nDopełniła się sprawiedliwość. Żołnierz polski, obok brata—czerwonoarmisty, zawiesił swój bojowy sztandar w gnieździe faszystowskiej bestii, w Berlinie. Jako jedyny pośród Waszych sojuszników miał zaszczyt kroczyć w pamiętnej moskiewskiej defiladzie zwycięstwa. Ziemia riazańska jest szczególnie blisko związana z tradycją i współczesnością naszej przyjaźni. Niedaleko stąd — w Sielcach nad Oką, w Grigoriewskoje, w Biełoomucie — znajdowały się pierwsze punkty formowania naszych oddziałów. Ta cząstka Waszej wielkiej ojczyzny była wtedy dla tysięcy Polaków symbolem nadziei — „małą Polską” w bratnim kraju. Tu znów, po latach zobaczyliśmy naszą biało-czerwoną flagę.\nMam wciąż jeszcze przed oczami tamten wojenny Riazań — zaciemniony, pracujący dniem i nocą dla frontu. Miasto zabytków rosyjskiej kultury, a w nim — koszary jednej z najstarszych uczelni wojskowych Armii Czerwonej, oddane decyzją radzieckiej władzy szkole oficerskiej nowego polskiego wojska. Kształciły się tu setki naszych przyszłych dowódców. Frontowymi drogami prowadzili potem plutony, kompanie, bataliony znad Oki nad Łabę. Co trzeci absolwent riazańskiej szkoły poległ na polu chwały. Większość odniosła rany. Ze szczególną serdecznością my, polscy riazańczycy, wspominamy dowódców i instruktorów, skierowanych z Armii Czerwonej. Dzielili się z nami wojskową wiedzą, nierzadko zdobytą wcześniej na froncie. Wnosili do naszych szeregów przykład osobisty, ideową postawę komunistów — internacjonalistów.\nDziała w Riazaniu Klub Kombatantów, byłych żołnierzy Wojska Polskiego, aktywny członek Towarzystwa Przyjaźni Radziecko-Polskiej. Pozdrawiam Was, frontowi przyjaciele, dowódcy i wychowawcy! Dobrze zasłużyliście się niepodległej, socjalistycznej Polsce. Jakże wiele zmieniło się od tamtych wojennych czasów — w Waszym i naszym kraju, na całym świecie. Lecz nie zmieniło się jedno. Nie zmieni się nigdy serdeczna, niezatarta pamięć o tamtych dniach, kiedy rodziła się polsko-radziecka przyjaźń, kiedy komuniści obu narodów kładli podwaliny nowej epoki w dziejach naszego sąsiedztwa.\nOgłoszony w roku 1944 na pierwszym skrawku wyzwolonej ziemi polskiej Manifest Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego zawierał i taką znamienną myśl: „… Przez czterysta lat między Polakami i Ukraińcami, Polakami i Białorusinami, Polakami i Rosjanami trwał okres nieustannych konfliktów. Teraz nastąpił w tych stosunkach historyczny zwrot. Przyjaźń i bojowa współpraca zapoczątkowane przez braterstwo broni winny przekształcić się w trwały sojusz i sąsiedzkie współdziałanie po wojnie…”. Nasza partia, nasz naród, były i pozostaną tym słowom wierne. Przyjaźni polsko-radzieckiej będziemy zawsze strzec jak wielkiego, cennego dobra. Taki wniosek wyciągamy z naszej historii i znaczenia leninowskiego, internacjoinalistycznego posłania. W tym duchu wychowujemy nowe pokolenia. Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, spadkobierca ponad stuletnich dziejów polskiego ruchu robotniczego, złączona jest ideową jednością z Komunistyczną Partią Związku Radzieckiego. To najtrwalsza podstawa braterstwa ludów i sojuszu naszych państw.\nJuż od prawie czterdziestu lat socjalizm określa naszą drogę rozwojową. Szczycimy się wielkim dorobkiem władzy ludowej. Były i trudne dni. Jako dobrzy sąsiedzi i bliscy przyjaciele na pewno znacie dobrze nasze problemy. Trudności, a jest ich dziś jeszcze niemało, krok po kroku pokonujemy. Niezwykle cenna jest pomoc Związku Radzieckiego, wsparcie socjalistycznej wspólnoty. Wiecie, że ludowe Wojsko Polskie godnie spełniało i spełnia swój patriotyczny i internacjonalistyczny obowiązek. Wspólnie z Armią Radziecką i armiami innych państw Układu Warszawskiego strzeże dziś najcenniejszego dobra — pokoju. W godzinie ciężkiej próby, w obliczu zagrożenia socjalizmu, zdało ono z honorem trudny klasowy egzamin.\nOdsłonięty dziś pomnik skłania do rozmyślań nie tylko o przeszłości. To również przypomnienie. To zobowiązanie i testament dla przyszłości. Dziś także toczy się walka o te same ideały, za które ginęli najlepsi synowie naszych narodów. Pokój nie jest dany raz na zawsze. Nam najlepiej wiadomo, że kraj nie przygotowany na odparcie agresora płaci wysoką cenę. Dlatego nasze partie przywiązują tak wielką wagę do umocnienia obronności socjalistycznej wspólnoty, do zapewnienia bezpieczeństwa naszych narodów. Ludzkość znajduje się w obliczu rosnącego zagrożenia. Rozmieszczane są przeciwko naszym krajom nowe amerykańskie rakiety. Na pełnych obrotach pracuje machina militarna NATO. Pęcznieją skarbce tuczących się na zbrojeniach monopoli. Stany Zjednoczone wywołują napięcia i konflikty w różnych regionach globu.\nCi, którzy we własnym kraju nie widzieli nigdy ruin i zgliszcz współczesnej wojny, chorują na brak wyobraźni. Dla naszych narodów wojna — to nieszczęście największe. Dla nieodpowiedzialnych awanturników — to tylko kowbojski film. Chcą zbyć milczeniem lub oszczerstwem głos milionów ludzi, protestujących przeciw groźbie atomowej zagłady. Ignorowane są pokojowe, konstruktywne inicjatywy Związku Radzieckiego, Polski i innych krajów socjalistycznych. Obłudne zapewnienia o woli kompromisu wygłasza się na przemian z pogróżkami.\nAle nas, patriotów i komunistów, zastraszyć nie można. Naród radziecki godnie odpowiadał agresorom już nie raz. Również nasz naród nigdy nie ugiął się przed obcą przemocą. Za krótkie ręce mają dziś rzecznicy antykomunistycznej „krucjaty”. Tyle ponieśli porażek w swych najazdach, blokadach, bojkotach, a ciągle nie rozumieją dumy, ofiarności, płomiennego patriotyzmu naszych socjalistycznych narodów.\nŻywe i bliskie więzi łączą Riazań z Polską. To jedno z tych radzieckich miast, gdzie polskie pamiątki są szczególnie liczne i otaczane troskliwą opieką. Jest tutaj plac im. Tadeusza Kościuszki. Jest szkoła podstawowa nosząca jego imię. Internat imienia Anieli Krzywoń. Szkoła imienia Przyjaźni Radziecko-Polskiej. W budynku, gdzie kiedyś mieściła się polska szkoła oficerska, znajduje się dziś muzeum, a w nim — jakże bliskie nam eksponaty. [LINK DO STRONY POŚWIĘCONEJ MUZEUM TU]\nDziś Wasze miasto wzbogaca się o nowy, wspaniały pomnik. Zamiar jego wzniesienia powstał wśród społeczeństwa Riazania, władz miejscowych, środowiska kombatanckiego. Uznaliśmy wspólnie, że pomnik ten powinien być artystycznym wyrazem przyjaźni, łączyć w sobie historię z teraźniejszością obu naszych narodów i armii. Ma być świadectwem, że byliśmy i jesteśmy sobie nawzajem potrzebni i bliscy, że jeden drugiego nie zawiedzie, że będziemy razem na dobre i na złe, dziś i jutro. Spełniło się wspólne życzenie. Brąz i granit, metal i kamień będą upamiętniać idee trwalsze niż życie jednego pokolenia.\nNie zginie nigdy pamięć o spędzonych tu dniach. Przekazujemy ją naszym następcom — młodym żołnierzom, młodzieży polskiej. Pieczołowicie chronimy tradycje pierwszej kuźni kadr oficerskich ludowego Wojska Polskiego. Pamiętają o tym zwłaszcza członkowie działającego w Warszawie Klubu Oficerów Rezerwy, „Riazańczyków„. W imieniu Komitetu Centralnego naszej partii, rządu, Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a także w imieniu kombatantów, bojowników o Polskę wolną i ludową, pragnę serdecznie podziękować Komitetowi Centralnemu Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, rządowi radzieckiemu, robotnikom, twórcom kultury, w tym szczególnie rzeźbiarzom i architektom, za wielki trud włożony w wykonanie odsłoniętego dziś pomnika. Tworzywo z wielu radzieckich republik, wysiłek setek radzieckich ludzi złożyły się na ucieleśnienie porywającej wizji polskiego artysty, Bronisława Chromego. Dziękuję władzom partyjnym obwodu riazańskiego, które w pracy ideowo-wychowawczej tyle serdecznej uwagi poświęcają tradycjom i treściom polsko-radzieckiej przyjaźni. Dziękuję Wam, drodzy mieszkańcy ziemi riazańskiej, za pamięć o polskim żołnierzu, o jego trudnej, bojowej drodze.\nChcę z tego miejsca pozdrowić jak najserdeczniej wszystkich radzieckich weteranów wojny, naszych wypróbowanych przyjaciół, z którymi — jak mówi polskie przysłowie — dzieliło się dole i niedole. Pamiętamy Wasze frontowe męstwo, Wasze bojowe zasługi. Przyjmijcie od polskich towarzyszy broni mocny uścisk dłoni.\nZwracam się do synów sławnego, bohaterskiego pokolenia, do Was, młodzi kursanci Szkoły Oficerskiej Wojsk Powietrzno-Desantowych, którzy w tych samych murach pobieracie dziś wiedzę wojskową, uczycie się bojowego mistrzostwa. Zwracam się i do młodych obywateli Riazania. Na szczęście nie znacie okrucieństw wojny, lecz przejęliście od swych ojców nieśmiertelne posłanie, że socjalistycznej ojczyźnie trzeba służyć ze wszystkich sił. Jesteśmy Wam wdzięczni za kwiaty, które składacie przy naszych pamiątkach, za troskę, jaką otaczacie zabytki symbolizujące nasze braterstwo.\nNiech żyje wielki, niezwyciężony naród radziecki!\nNiech żyją mieszkańcy sławnej ziemi riazańskiej!\nNiech żyje niewzruszona przyjaźń naszych narodów!\nNiech żyje ideowa jedność naszych marksistowsko-leninowskich partii!\nNiech żyje zrodzone i zahartowane w walce polsko-radzieckie braterstwo broni!\nTekst wg. tomu W.Jaruzelski, „Przemówienia 1984”, Warszawa: Książka i Wiedza, 1985, strony 182-188\nLink do strony o wizytach W.Jaruzelskiego w Riazaniu\nLink do życiorysu W.Jaruzelskiego\nLink do strony „Teksty”\nPosted in Przemówienia | Leave a Comment »\nPoznańska płaskorzeźba symbolizująca przyjaźń polsko-radziecką\nFotografia przedstawia jedną z dwóch płaskorzeźb umieszczonych przy wejściu do budynku przy ul. Ratajczaka 37 . Są to postacie żołnierza polskiego i radzieckiego w przyjaznym uścisku dłoni symbolizujące przyjaźń polsko-radziecką – odpowiedział Mateusz Trochowski.\n[…]Druga płaskorzeźba na prawo od wejścia do budynku przedstawia dwóch przyjaciół: Adama Mickiewicza (wybitnego polskiego poetę i twórcę romantyzmu) oraz Aleksandra Puszkina (wybitnego rosyjskiego poetę i pisarza) – jako symbol wcześniejszej przyjaźni polsko-rosyjskiej.\nW tym budynku przez wiele lat mieścił się Zarząd Wojewódzki Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR) z salami wystawienniczymi, do prowadzenia nauki języka rosyjskiego i salą kina „Przyjaźń”. TPPR była organizacją o charakterze społecznym, założoną w grudniu 1944 r. w Lublinie w celu organizowania i prowadzenia akcji propagandowych w społeczeństwie polskim. Jej zadaniem było rozwijanie i upowszechnianie przyjaźni między narodem polskim a narodami ZSRR. Organizowała obchody rocznic rewolucji październikowej, prowadziła wzajemną wymianę młodzieżowych grup polityczno-turystycznych (pociągi przyjaźni), organizowała dni radzieckiej kultury, techniki, książki, filmy itp., prowadziła kursy j. rosyjskiego, organizowała festiwale piosenki radzieckiej, wydawała tygodnik „Przyjaźń”.\nOto co napisał Jacek Kulikowski: W okolicy pozostało jeszcze trochę śladów, po nakazowej, w czasach PRL’u, przyjaźni polsko-radzieckiej. W tej samej kamienicy w kracie nad wejściem do baru, metaloplastyczna gwiazda po latach już tak nie razi. W pamięci niektórych poznaniaków pozostanie księgarnia mieszcząca się nieopodal z literaturą rosyjską i krajów bloku wschodniego, gdzie za małe pieniądze można było nabyć np. pięknie ilustrowane i starannie wydane książki dla dzieci, bajki i elementarze, czy zaopatrzyć się, w czasem wymaganą na lekcjach języka rosyjskiego, prasę.\nObecnie w budynku mieści się między innymi bardzo szacowna instytucja: Towarzystwo Uniwersytetu Trzeciego Wieku.\nA Aleksander Stukowski wspomniał: Co się stało z innymi socrealistycznymi płaskorzeźbami w centrum Poznania? Jakoś tak niepostrzeżenie zniknął dyskobol z łuczniczką z Placu Wolności. A kto pamięta, gdzie był robotnik z mikroskopem?\nPosted in Zburzmy Pomniki | Otagowane: pomnik, Pomniki, przyjaźń | Leave a Comment »\nBush: Rosja musi zakończyć ten kryzys\nPosted by zburzmypomniki w dniu Sierpień 15, 2008\nJako „całkowicie nie do zaakceptowania” określił prezydent USA George W. Bush działania Rosji w Gruzji, dodając, że Rosja musi poczynić kroki by „zakończyć ten kryzys”.\nWypowiedzi te znalazły się w udostępnionym w piątek cotygodniowym sobotnim wystąpieniu radiowym prezydenta USA.\nŚwiat patrzył z niepokojem, jak Rosja najechała suwerenny kraj sąsiedni i zagroziła demokratycznym władzom wybranym przez jego naród – powiedział Bush. Dodał: ten krok jest całkowicie nie do zaakceptowania dla wolnych narodów świata.\nBy zacząć naprawiać szkody w swoich stosunkach ze Stanami Zjednoczonymi, Europą i innymi państwami, by zacząć odzyskiwać swoje miejsce w świecie, Rosja musi działać na rzecz zakończenia tego kryzysu – zaapelował Bush.\nPrezydent USA powiedział także, że w przyszłym tygodniu sekretarz stanu Condoleezza Rice uda się do Brukseli, by spotkać się z przedstawicielami NATO i USA.\nBush wypowiedział się po raz drugi w piątek na temat konfliktu w Gruzji. We wcześniejszym, porannym wystąpieniu zarzucił Rosji, że „tyranizuje i zastrasza” Gruzję i wezwał rząd rosyjski do wycofania stamtąd wojsk.\nPosted in Wydarzenia | Otagowane: Bush | Leave a Comment »\nPomóż Sowietom wyjść z Gruzji\nPosted by zburzmypomniki w dniu Sierpień 13, 2008\nW samo południe przed praskim pomnikiem Polsko-Radzieckiego Braterstwa Broni („czterech śpiących”) pojawili się aktywiści z fundacji Wolność i Demokracja. Każdy z czterech żołnierzy dostał gruzińską flagę. Na monumencie zawisł też transparent z napisem „Pomóż Sowietom wyjść z Gruzji”.\n– Chcieliśmy przypomnieć, jak wyglądało radzieckie braterstwo w Polsce – wyjaśnia Tomasz Pisula, szef fundacji. – Oni tu zostali 20 lat. Poza tym mało kto wie, że w 1920 r. to właśnie z tego miejsca ruszały wojska polskie, by odeprzeć bolszewików w czasie cudu nad Wisłą – dodaje. Przy pomniku pojawili się Gruzini. – U mnie w kraju zawsze pierwszy toast wznosimy za wolność – opowiadała młoda kobieta. – Teraz doskonale rozumiem dlaczego.\nCi, którzy chcą pomóc ofiarom konfliktu rosyjsko-gruzińskiego mogą wpłacać pieniądze na konto PAH 04106000760000331000160600 (z dopiskiem Gruzja) i Caritasu 7010201013 0000010200026526.\nMożna także wysłać smsa sms o treści „Pomagam“ pod numer 72902 (koszt wiadomości to 2,44 zł z VAT).\nautor zdjęcia: Kamiński Jakub\nPosted in Wydarzenia | Leave a Comment »


Nielisz: Petarda wystrzeliła w rękach 64-latka. Mężczyzna trafił do szpitala : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nNielisz: Petarda wystrzeliła w rękach 64-latka. Mężczyzna trafił do szpitala 12:46 19-06-2015\nDo zdarzenia doszło w czwartek na terenie gminy Nielisz. 64-latek podczas zakupów postanowił jeszcze wziąć petardy. Po wyjściu ze sklepu mężczyzna odpalił jedną z nich. Zrobił to tak nierozważnie, że petarda wybuchła mu w dłoniach.\nNa miejscu interweniowało pogotowie ratunkowe i policja. 64-latek w wyniku wybuchu doznał obrażeń obu dłoni. Trafił do szpitala, jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. Badanie stanu trzeźwości 64-latka wykazało w jego organizmie 1,7 promila alkoholu.\n– Mundurowi sprawdzili sklep w którym 64-latek robił zakupy. W jego wnętrzu ujawnili opakowania z różnego rodzaju petardami. Zabezpieczony towar trafił do policyjnego depozytu – informuje podinsp. Joanna Kopeć z zamojskiej Policji.\nMundurowi sprawdzają czy właściciel sklepu dopełnił wszelkich wymogów związanych z obrotem materiałami pirotechnicznymi.\nChichot Losu 19 czerwca 2015 o 12:56\nNie dziwiłbym się małolatowi, który nie bardzo wie co ciuciu, a co papu, ale stary ramol, który pewnie odbębnił ze 2 lata w bohaterskim Ludowym Wojsku Polskim, powinien wiedzieć jak się z tym obejść, żeby kuku nie zrobiło.\nolga 19 czerwca 2015 o 14:31\nale fajnie.Teraz dostanie odszkodowanie.\nNie fajnie 20 czerwca 2015 o 00:44\nZapewne stan nietrzeżwości u poszkodowanego pozbawi go tego przywileju. Sprzedawca dodatkowo odpowie za sprzedaż art. pirotechnicznych osobie nietrzeżwej. Sprzedaż jak i używanie tego typu zabawek jest obwarowane wieloma przepisami. Obaj będą mieli spore kłopoty.\nM 19 czerwca 2015 o 14:46\nzapomniał dziad wyrzucić petardy po odpaleniu a teraz koleś ze sklepu będzie miał problemy\newalczak 19 czerwca 2015 o 16:04\nOto cała Polska. Nawalony dziad odpala po pijaku petardę, a policja zamiast wlepić mu mandat i zakończyć temat sprawdza czy sklep dopełnił formalności. Chore.\ngggggggggg 19 czerwca 2015 o 16:53\nJak jakiemuś dzieciakowi z sklep sprzeda lewe chińskie petardy, które narobią kuku to też będziemy pisali na forum, że CHORE państwo pozwoliło na sprzedawanie przez sklep niebezpiecznego towaru dzieciom.\nkeks 19 czerwca 2015 o 23:49\nA to nierozważny 64-latek.\nyeti 20 czerwca 2015 o 00:40\npewnie myslal, ze to raca i se trzymal 😀


Pomoce duszpasterskie Producent: Wydawnictwo Szaron - e-religijne.pl katolicki sklep internetowy religijna księgarnia katolicka\nKażdego dnia małe drewniane ludziki nazwane Łemikami robią te same rzeczy: naklejają sobie nawzajem albo złote gwiazdki, albo szare kropki. Te ładne z gładkiego drewna o pięknej kolorystyce, jak również te utalentowane, zawsze otrzymują gwiazdki.\nAle takie jak Punchinello, które nie są uzdolnione lub mają słabą kolorystykę, otrzymują brzydką szarą kropkę.\nW tej chwytającej za serce dziecięcej opowieści znanego autora Maxa Lucado, Eli, stolarz-rzeźbiarz pomaga Punchinellowi zrozumieć, jak bardzo jest on wyjątkowy – nieważne, co inne Łemiki o nim myślą.\nTo pełne życia przesłanie dla każdego dziecka: Niezależnie od tego, jak wpłynął na nie świat, Bóg ceni wysoko każde dziecko, po prostu – takie, jakim jest.\nCzego rodzice pragną dla swoich dzieci? Sukcesu? Szczęścia?\nWspółczesna kultura nieustannie karmi nas kłamstwami na temat tego, co jest naprawdę ważne w życiu. Prawdziwa radość i satysfakcja pojawiają się jedynie wówczas, gdy chodzimy Bożymi drogami. Ta tajemnica została ukryta pośród innych, wiecznych prawd objawionych na kartach Słowa Bożego.\nKsięga Tajemnic zabierze twoją rodzinę w podróż, podczas której odkryjecie wyjątkowe skarby Biblii: prawdy o wielkości, miłości, pokoju, przebaczeniu, zwycięstwie, życiu, rozwoju i śmierci.\nDzieci od najmłodszych lat mogą uczyć się tych prawd i czerpać korzyści z ich stosowania. Wyjaw im tajemnice! Dzięki nim osiągną prawdziwy sukces.


Nowe mieszkanie - st4e.pl\nJeśli chodzi o nowoczesny blok wielorodzinny, to oferta nie jest aż taka zła, powiem wam że nawet dość przystępna. Byłem zszokowany tym jakie możliwości daje nam projektowanie to moim zdaniem podstawa sukcesu nowych budynków. Które naprawdę wyglądają bardzo atrakcyjnie, aż chce się je oglądać. Nie każdy może tak pozytywnie nastrojony jest do oferty jaką daje projektowanie wnętrz. Ja jednak widzę że w nowych mieszkaniach, to naprawdę bardzo fajne wyjście i przede wszystkim niezwykle solidne. W każdym bądź razie, każdy kto korzystał z tego typu ofert. Przekonał się że aranżacja może mieć naprawdę spore, przede wszystkim naprawdę pozytywne skutki. To jasne że wiele osób nie będzie chciała wybierać takich naprawdę profesjonalnych mieszkań, część woli po prostu tańsze w takich, gdzie nie trzeba martwić się o bardzo wybujały kredyt. Na szczęście jest wiele osób które naprawdę chce zmieniać świat i robić to skutecznie. Nie dajmy się omamić developerom, którzy chcieliby z nas wyciągnąć pieniądze. Oferta ta jest naprawdę bardzo miła i zachęcam każdego do tego by projektować wnętrza naprawdę solidnie. W przeciwnym wypadku, będzie to tylko i wyłącznie problem, czego nie poleciłbym nikomu!


Japoński omlet / Gotowanie | Szaboveronika - Magazyn o urodzie i zdrowiu kobiety.\nWiele osób przedstawia omlet w postaci bujnej masy jajecznej, pieczonej w piecu lub smażonej na patelni. W rzeczywistości wysokość omletu zależy od wielkości kształtu i liczby jaj. Najczęściej omlet jest uzyskiwany nisko, w postaci gęstego naleśnika. Jest podawane na stole, składane na pół lub zwinięte. Tak właśnie gotowali Francuzi omlet - wynalazcy tego pysznego dania. A oni w omlecie nie dodają ani mleka, ani mąki.\nJapoński omlet jest bardzo podobny do francuskiego. Ale jak w każdej narodowej kuchni, w języku japońskim danie to zostało lekko skorygowane, biorąc pod uwagę narodową tradycję kulinarną i preferencje smakowe ludzi.\nOmlet japoński: szczegóły gotowania\nGłównym składnikiem wielu japońskich potraw jest sos sojowy. Jest dodawany do omletu. Dzięki temu danie zyskuje pikantny smak i niezwykły bogaty kolor.\nJapoński omlet w plasterkach jest trochę jak bułki, z których słynie japońska kuchnia narodowa. Smażone są w formie cienkich naleśników, które są zwijane w rolkę bezpośrednio na patelni.\nDo jego przygotowania używaj specjalnych kwadratowych naczyń, aby rolki były schludne.Ale wiele hostess nie ma nawet pojęcia o takich przyborach kuchennych. Dlatego japoński omlet można gotować na tradycyjnym patelni. Powinien być nisko-jednostronny i nieprzylepny. W tym celu, dobrze naleśnik pan.\nOprócz sosu sojowego Japończycy dodają ocet ryżowy do masy omletowej. Ale w innych regionach nie zawsze można go kupić. Dlatego zastępuje się go octem, jabłkiem lub zwykłym octem. Najważniejsze, żeby nie przesadzić z dawką. Dlatego zaleca się rozcieńczenie zwykłego octu wodą i dodanie cukru w celu złagodzenia smaku.\nSól w japońskim omlecie nakładana w przypadku, gdy sos sojowy ma wyraźny słodki smak.\nAby nadać omletowi pikantny smak w masie jajecznej dodać sake lub wytrawne półsłodkie wino.\nOmlet gotowany jest bardzo szybko. Aby uniknąć patogenów z skorupki jaj w naczyniu, jaja należy myć w ciepłej wodzie z mydłem przed użyciem.\nZaleca się owinąć japoński omlet przed pocięciem na porcje w specjalnej macie do zwijania rolek i stać przez pewien czas w tej pozycji. Wówczas omlet się nie rozwinie i łatwo go pokroić.\nAby naleśniki mogły się swobodnie toczyć, muszą być cienkie i nie całoroczne.\nJapoński omlet: klasyczny przepis\nocet ryżowy - 10 ml;\nUmyj jajka. Rozwal je w misce. Wlać sos sojowy i ocet ryżowy. Dodaj trochę cukru.\nUżywając trzepaczki, wymieszaj aż uzyskasz gładkość. Nie trzeba go biczować, w przeciwnym razie podczas smażenia omlet zostanie wydmuchany przez czapkę.\nNasmaruj patelnię olejem i dobrze rozgrzej. Wlać połowę mieszanki jajka gotowanego i rozprowadzić na całej powierzchni.\nGdy dolna strona naleśnika jest lekko usmażona, a górna chwyta, podnieś ją jedną krawędzią i delikatnie zwiń rolkę. Pozostaw to na brzegu patelni.\nNatychmiast wylej inną porcję mieszaniny jaj na patelnię, aby przepłynęła pod rolką. Gdy masa zgęstnieje i przykleja się do zrolowanego naleśnika, podważ rolkę szpatułką i zawiń ją w nowy naleśnik. Znowu zostaw to na patelni, ale z drugiej strony.\nWypiekaj kolejne 1-2 rolki (wszystko zależy od ilości masy omletu).\nTwoje jajecznica powinna być w formie rolki o gładkiej powierzchni w jasnobrązowym kolorze. Ostrożnie umieść go na płaskim owalnym talerzu. Odetnij postrzępione krawędzie. Omlet przeciął szerokie kawałki. Podawaj z sosem sojowym.\nJapoński nadziewany omlet\ngrzyby - 2 szt .;\nGotowy ryż - 2 łyżki.\nOpłucz grzyby, pokrój w cienkie paski.\nNasiona pieprzu i posiekać.\nDrobno posiekaj cebulę. Smażymy na oleju roślinnym do uzyskania złotobrązowego koloru. Dodaj pieprz, wymieszaj.\nUmieść grzyby i gotuj wszystko razem przez 15 minut.\nWymieszać z ryżem. Ogrzewać mieszaninę przez 5 minut. Zdjąć z ognia i ostudzić.\nPrzygotuj mieszankę omletów: przełóż jajka do miski, dodaj sos sojowy, wymieszaj do gładkości. Połóż posiekaną zieloną cebulę i wymieszaj.\nSmaruj blachę do pieczenia. Wlać mieszaninę jaj. Włożyć do piekarnika, podgrzać do 200 ° i piec omlet przez około 6-8 minut.\nPołóż delikatnie schłodzony omlet na macie, aby przekręcić bułki.Rozłóż ryż z jednej strony. Za pomocą omletu zwiń rolkę. Pozostaw w tej pozycji na chwilę.\nPołóż go na płaskim naczyniu i pokrój na szerokie kawałki.\nJapoński omlet z wytrawnym winem\nwytrawne wino - 40 ml;\nW misce rozbij jajka. Wlać sos sojowy, wino. Umieść cukier. Dobrze wymieszaj za pomocą trzepaczki, nie zapewniając widoczności bąbelków.\nNasmaruj patelnię i podgrzej ją. Wlać porcję mieszanki jajecznej, aby pokryła dno patelni cienką warstwą. Gdy dolna strona naleśnika zostanie usmażona, delikatnie zwiń bułkę omletową. Pozostaw na patelni, przesuwając ją do samej krawędzi.\nWlej kolejną porcję. Przechyl patelnię, aby masa jajka była owinięta wokół dna i gotowy omlet. Smaż drugi naleśnik. Teraz zacznij zwijanie omletu od strony rolki, która powinna znajdować się wewnątrz drugiego naleśnika.\nPonownie nalej porcję omletu. Powtórz wszystkie kroki jeden po drugim. Na patelni pojawi się jeden gruby omlet.\nPołóż to na talerzu.Przeciąć go na grubych plasterkach.\nJeśli chcesz, aby omlet był bardziej gęsty, natychmiast po ugotowaniu, zawiń go w matę, aby zwinąć bułeczki i pozostaw do całkowitego ostygnięcia.\nOmlet może mieć prostokątny kształt. Aby to zrobić, natychmiast po złożeniu, ściśnij go z boków i wywieraj nacisk na wierzch. Pozostaw do ostygnięcia.\nJapoński omlet podawany jest z sosem sojowym, sałatką ze świeżych warzyw lub cytryną.\n« Yantyk z mięsem Wiosenne odmiany czosnku »