Zanim nastanie ranek - Literka.info • Forum Literackie\nZanim nastanie ranek\nPost autor: al-Kahinat » 11 września 2014, 19:37\nTo opowiadanie jest taką próbką, czy w ogóle nadaję się do pisania ^^ Mam nadzieję, że nie zawarłam zbyt wielu błędów i da się to czytać. W każdym bądź razie, zapraszam.\nWróciła tego wieczoru później, o wiele później niż zwykle. Spotkanie na temat gleb północnej Amazonii było nudniejsze niż przypuszczała i nie sądziła, że będzie tak się ciągnąć. Była teraz dwunasta trzydzieści w nocy, a ona marzyła jedynie o ciepłym łóżku i głębokim śnie. Sunąc powoli po schodach prowadzących do jej mieszkania, dotarła wreszcie do drzwi opisanych Carmen Ijan i wyciągając klucz, po czym, prawie nieprzytomna ze zmęczenia, otworzyła je.\nGdy weszła do przedpokoju, od razu zauważyła że coś jest nie tak.\nNiczego nie usłyszała, jednak wyczuła dziwną obecność, którą zdarzało jej się wyczuwać już w niejednym domu. Jednak nigdy tak silnie jak teraz, w jej własnym mieszkaniu, otoczona nierzeczywistym mrokiem.\nNatychmiast dopadła do włącznika, zapalając światło. Nic się nie zmieniło, na blacie kuchennego stołu leżała deska do krojenia, w progu pokoju leżały buty, które zostawiła tam dziś rano, gdy spieszyła się na konferencję. Zrobiło jej się jednak zimno, chłód sięgnął w głąb, zaciskając się na jej sercu lodowatą rękę strachu. Wiedziała, że nie wszystko jest takie, jak zwykle.\nOstrożnie przesunęła się w stronę pierwszego pokoju, znajdującego się naprzeciwko kuchni. Nie było w nim tak ciemno, jak poprzednio w przedpokoju, jednak szybko zapaliła światło, omiatając uważnym spojrzeniem całe pomieszczenie. Było puste, nie stały tu żadne meble, gdyż większość z nich została wywieziona już do nowego domu, w którym miała zamiar zamieszkać razem ze swoim przyjacielem. Opuszczała dom, który należał do jej rodziny już od czterech pokoleń, jednak nie czuła większego sentymentu. Życie tu nie było ani przesadnie dobre ani przesadne złe, zostawiała to miejsce bez cienia żalu.\nCzując, jak dłoń ześlizguje jej się po włączniku zorientowała się, że naprawdę się boi. Chociaż było to raczej instynktowne. Nic przecież nie stało się takiego, żeby mogła podejrzewać, ze ktoś w domu jest. Ale niepokojąca obecność stale przypominała o sobie w formie mokrych dłoni i przyspieszonego bicia serca.\nRoześmiałaby się z własnego rozumowania, gdyby nie coś, co spowodowało, że znów poczuła zimno, tym razem intensywniejsze. Chłodny podmuch zafalował w oknie znajdującym się w kuchni, powodując ruch firanek, przebiegł przez przedpokój i dopadł jej. Podążyła wzrokiem ku schodom prowadzącym na pierwsze piętro, skąd przyszedł wiatr.\nByła pewna, że zamknęła wszystkie okna wychodząc.\nWeszła na chwilę do kuchni, wzięła jeden z większych noży i ruszyła na gorę. Poczuła się trochę jak bohaterka kiepskich horrorów klasy Z, która idzie w stronę niebezpieczeństwa, jakby nie miała ani odrobiny zdrowego rozsądku. Jednak wiedziała, że musi to sprawdzić. Choćby dla własnego spokoju, na pewno nie zasnęłaby, gdyby nie sprawdziła co się dzieje.\nOstrożnie, wyglądając zza balustrady zajrzała do jednej z sypialni. Jednak nie zauważyła otwartego okna. Jedyne dwa znajdujące się w tym pomieszczeniu były szczelnie zamknięte, a drzwi prowadzące do kolejnego z pokoi były uszczelnione i nic nie miało prawa się przez nie przedrzeć, nawet powiew powietrza.\nPoczuła się obserwowana. Rozglądając się na boki, ruszyła w głąb sypialni, raz po raz oglądając się za siebie, czy aby nikt się tam nie czai. Nóż ślizgał jej się w spoconej dłoni, tak, że co chwila musiała go przekładać do drugiej ręki. Była jednak pewna, że nie spocznie dopóki nie sprawdzi całego domu, czyli pięciu pokoi, przedzielonych kilkoma korytarzami, teraz tonącymi w mroku.\nZacisnęła rękę na klamce drzwi i powoli je otworzyła. Znalazła się w niewielkim pokoiku służącym kiedyś jako pokój zabaw jej i jej brata Lorenza. Wyprowadził się kilka lat temu, zostawiając dom wyłącznie pod jej opieką. Jednak i tu nie zauważyła otwartego okna.\nWięc skąd ten powiew?\nJuż chciała wejść na następny korytarz, kiedy usłyszała brzęk na dole. Aż podskoczyła ze strachu, zastygając zaraz w nieruchomej wyczekującej pozie. Dźwięk się nie powtórzył, wiedziała jednak, że musi zaraz tam zejść. Zbiegła po schodach z nożem gotowym w każdej chwili do ataku.\nW dodatku wszystkie metalowe rzeczy zostały przeze nią starannie schowane. Tylko deska do krojenia przypominała, że tu w ogóle ktoś mieszka. Zacisnęła zęby. Albo ktoś tu był i się ze nią bawił, albo to skutek przemęczenia. Postanowiła nie tracić głowy i zapalając światła w całym domu sprawdzić po kolei każdy pokój, każdy zakamarek i wnękę. Nie była typem strachliwej dziewczynki i wiedziała, że trzeba zapanować nad nerwami, jeśli się chce działać w miarę racjonalnie.\nPoszła już trochę pewniejszym krokiem w stronę kontaktu, którym zapalało się wszystkie światła, kiedy nagle coś przemknęło obok niej. Nie widziała tego dokładnie, raczej kątem oka, ale na tyle wyraźnie, żeby zauważyć bezkształtną formę przesuwającą się po podłodze tuż przy ścianie. W tum samym momencie światła zamigotały i dom pogrążył się w kompletnej ciemności.\nKrzyknęła i dopadła do kontaktu. Nie działał. Spróbowała z kontaktem w kuchni, ale też nie poskutkowało. Wybiło korki.\nPrawie wpadła w panikę. Co to było, to czarne coś? Co chciało jej zrobić? I najważniejsze pytanie, gdzie teraz jest. Potykając się o własne nogi, przebrnęła przez pół kuchni, szukając latarki, którą zostawiła w kredensie. Otwierając po omacku półki, wyciągnęła ją i zapaliła. Omiotła pomieszczenie snopem światła. Nagle wydało jej się, że w pewnym momencie zauważyła czyjąś twarz zawieszoną w powietrzu. Przestraszona, wróciła ze światłem w tamto miejsce, jednak niczego tam nie było. Gdy chciała się obrócić, poczuła że coś otarło jej się o nogi na wysokości kolan. Krzyknęła ponownie, na nieszczęście upuszczając latarkę, która potoczyła się gdzieś po podłodze, gasnąc. Znów znalazła się w absolutnej ciemności, teraz jednak wiedząc, że oprócz niej jest tu jeszcze ktoś.\nNie poszła po latarkę. Bałaby się schodzić z twarzą poniżej poziomu stołu. Zaczęła za to ostrożnie przesuwać się wzdłuż jego krawędzi. Jej wzrok powoli przyzwyczajał się do ciemności, tak, że zaczęła widzieć dalej niż na wyciągnięcie ramion. Chciała dotrzeć do pokoju naprzeciwko i zamknąć za sobą drzwi, odgrodzić się, ukryć i odczekać. Jednak kiedy z duszą na ramieniu dotarła do drzwi i je otworzyła, ujrzała w głębi pokoju jakiś dziwny kształt. Ten sam, na który natrafiła latarką w kuchni. Przypominał niewyraźną twarz zawieszoną w pustce. Wykrzywioną twarz z wielkimi pustymi dziurami zamiast oczu i ust.\nTego już był za wiele. Wpadła w panikę. Rzuciła się w stronę schodów, pobiegła na górę, potykając się prawie na każdym kroku. Gdzieś tak w połowie drogi usłyszała cichy syk na dole, jednak już nie zatrzymała się żeby sprawdzić. Syk stawał się coraz głośniejszy, a ona biegła. Wpadła przez drzwi do pokoju, który kilkanaście minut temu sprawdzała i zatrzasnęła je z hukiem. W ostatniej chwili, bo zanim zdążyła od nich odejść, coś uderzyło w nie z całej siły, prawie wyrywając je z zawiasów. Wrzasnęła, cofając się. Uderzenie powtórzyło się raz, drugi. Za każdym razem wydawała z siebie krzyk porównywalny z siłą uderzenia. Kiedy już wydawało się, że drzwi pękną, wszystko ustało. Cały ten czas cofała się w stronę ściany i kiedy poczuła za sobą twardą powierzchnię, podskoczyła przestraszona. Jednak była to tylko ściana.\nNa dole, pod podłogą, na parterze coś przemieszczało się z chrzęstem. Doszło do tego jeszcze ciche pojękiwanie i zgrzyt. Jakby przez kuchnię i pokoje przewalało się stado podekscytowanych gryzoni. Stawało się coraz głośniejsze i coraz bliższe, jakby kolejne pomieszczenia wypełniały się dziwną obecnością, otaczały ją, zamykając jej jedyną drogę ucieczki. Skuliła się i wcisnęła w kąt. Dźwięki przybierały na sile, cokolwiek je wydawało było teraz też na drugim piętrze. I za ścianą za jej plecami. Jeden ze zgrzytów rozległ się tak blisko niej, że podskoczyła przerażona, odrzuciło ją aż na przeciwległą ścianę. Nie mogła tak siedzieć, bo w końcu dotrze też i tu, spotykając ją bezbronną i przerażoną.\nNie słyszała dźwięków w pokoju, który znajdował się tuż obok. Wpadła do niego, rozglądając się na boki. Był to ku jej radości pokój składzik, gdzie jej ojciec zanim umarł, trzymał swoją kolekcję broni. Zostało jeszcze kilka nie sprzedanych starych pistoletów. Chwyciła jeden z nich, próbowała włożyć naboje, lecz wypadły jej z moich mokrych rąk. W końcu jednak naładowała pistolet i ruszyła na środek pomieszczenia. Odgłosy przewalały się przez dom jak woda, kotłując się i nawzajem przenikając. Dawało to teraz wrażenie szmeru wywołanego tysiącem cichych głosów, z których każdy mówił coś innego, w innym języku. I każdy z tych szeptów był przepełniony mrokiem, który napełniał ją pierwotnym strachem. Wiedziała, że cokolwiek tam jest, ma zamiar ją zabić. Ostrożnie przechodząc do kolejnego pomieszczenia znalazła się w pokoju widokowym. Jedną ze ścian stanowiła wielka szyba, otwierająca widok na panoramę miasta. Tutaj szepty były cichsze i jakby mniej natarczywe. Westchnęła, cofając się w dalszym ciągu w tył. Zatrzymała się, kiedy przestała słyszeć głosy.\nUmilkły, jakby ich w ogóle nie było.\nStała minutę, dwie. Nie powtórzyły się. Mięśnie, które dotąd miała napięte niczym struny, powoli się rozluźniały. Po dziesięciu minutach ciszy postanowiła ruszyć się z miejsca.\nNagle poczuła jak coś owija jej się wokół nogi. Powoli spojrzała w dół, a to co zobaczyła zmroziło jej krew w żyłach. Między nogami, na wysokości kostek ujrzała czerwoną przezroczystą czerwonawą mackę należącą do...czegoś. Odwróciła się i ujrzała coś, czego nie mogłaby sobie wyobrazić nawet w najgorszych snach. Ze ściany wysuwały się macki. Było ich coraz więcej, raz stawały się przezroczyste, raz wyglądały jak czarną masa. A raz jak czerwone płaty mięsa, całe we krwi. Zanim zdążyła pomyśleć co to może być, to coś otoczyło cały pokój i chwyciło ją w pasie. Ścisnęło tak, że straciła oddech. Zaczęło jej się wżynać w ciało, jednocześnie dusząc. Poczuła ciepło w ręce i zobaczyła swoją krew. Potem słyszała już tylko swój krzyk, który i tak ucichł po chwili.\nDom stał jak stał, w ciszy. Niedługo świt. Na razie ciemność owija puste pokoje i pusty pokój widokowy.\n„...Relacja z Miami. Wyciek toksycznych odpadów z najbliższego zakładu utylizacji wstrząsnął granicznymi dzielnicami miasta. Wielu ludzi skarżyło się na halucynacje i bóle głowy. Jeden wypadek śmiertelny. Jedna z mieszkanek dzielnicy znajdującej się najbliżej wycieku popełniła samobójstwo skacząc z okna. A teraz przejdźmy do...”\nRe: Zanim nastanie ranek\nPost autor: Krin » 11 września 2014, 20:53\nNajważniejsza rzecz - nikt nie rodzi się z umiejętnością pisania! Niektórzy mają większą wyobraźnie i cierpliwość, ale każdy pisarz lub po prostu piszący obywatel (jak większość z nas tutaj) spędził wiele czasu na nauce i nadal się uczy. A Krin uczy się bardziej od innych. Jakby się miała poddać za pierwszym razem, to byś dziś nie miała komcia.\nSprawą kolejną jest to, iż z wielką przykrością stwierdzam, że twoje własne komentarze bywały trochę ubogie lub dotyczyły literatury poza-forumowej. Nie jest to naturalnie zabronione (szczególnie ja nic tu nikomu nie mogę zabronić ), ale pamiętaj o tym na przyszłość, że poświęcamy czas czytając i komentując twój tekst. Byłoby nam miło otrzymać coś w zamian.\nNo to teraz przejdźmy do części właściwej - tekstu.\nPoczułam w tobie bratnią duszę, gdyż w twoim tekście zabrakło czegoś, z czym ja bije się od pół roku - dynamiki. (To brak wiedzy. Jak wspominałam - z tym się nie urodzisz.)Tłumaczyłaś po kolei gdzie, co i jak. Robiłaś to z pomocą długich, złożonych zdań. Sprawiło to, że tekst mnie nie wciągnął. Ze wstydem przyznam, że myśli mi czasem uciekały. Na szczęście przerabiałam to ostatnio i zapraszam do tematu:\nNie rozumiem również tych ogromnych przerw miedzy akapitami. Brakuje też w nich wcięć na początku. Otwórz pierwszą lepszą książkę i popatrz na układ tekstu. Widzisz na czym polega błąd?\nWidzę, że nie najgorzej radzisz sobie z interpunkcją. Chyba tak mniej więcej jak ja. (Hmm... to chyba nie był do końca komplement...) Wpadną tu forumowi łowcy błędów interpunkcyjnych (mam nadzieje, że to zrobią ) i wypatrzą dużo więcej niż ja w spojlerze na samym dole komentarza.\nPodoba mi się też zakończenie. Lubię takie. Tuż przed końcem pomyślałam - "ona się czymś naćpała?". Miałam rację. Uważam, że to dobrze, że nie zamordował jej jakiś psychopata albo potwór. Tak jest lepiej.\nUff... Chyba wszystko napisałam. Jak coś zapomniałam, to dopiszę. Jak chcesz coś spytać, to spytaj.\nByła teraz 12.30 w nocy, a ona marzyła jedynie o ciepłym łóżku i głębokim śnie.\nNigdy więcej nie chcę widzieć cyferek w tekście literackim. Nigdy. Obiecaj mi to.\nSunąc powoli po schodach prowadzących do jej mieszkania, dotarła wreszcie do drzwi opisanych Carmen Ijan i wyciągając klucz, po czym, prawie nieprzytomna ze zmęczenia, otworzyła je.\nPo pierwsze, "Carmen Ijan" to chyba w cudzysłowie. Po drugie, wystarczyło napisać "i otworzyła je kluczem, prawie nieprzytomna ze zmęczenia".\nNatychmiast dopadła do kontaktu, zapalając światło.\nJa światło zapalam włącznikiem.\nNic się nie zmieniło, na blacie kuchennego stołu leżała deska do krojenia, w progu pokoju leżały buty, które zostawiła tam dziś rano, gdy spieszyła się na konferencję.\nZakładam, że kuchnie było widać od progu.\nNic przecież nie stało się takiego, żeby mogła podejrzewać, ze ktoś w domu jest.\nLiterówka przy "że".\nAlbo ktoś tu był i się ze nią bawił, albo to skutek przemęczenia.\nPrzecinka nie stawiasz gdy: "ani", "bądź", "oraz", "lub", "albo", ni". No chyba, że robisz wyliczenie.\nPrawie wpadła w panikę.\nJa bym powiedziała, że wpadła w panikę i wcale nie "prawie".\nI najważniejsze pytanie, gdzie teraz jest.\nDałabym: I najważniejsze pytanie - gdzie jest teraz?\nMiędzy nogami, na wysokości kostek ujrzała czerwoną przezroczystą czerwonawą mackę należącą do...czegoś.\nCechy wymieniamy po przecinku. (Myślę, że to wiesz doskonale. ) "Czerwoną, przezroczystą, czerwonawą (!)." Czerwony jest z reguły czerwonawy.\nPost autor: al-Kahinat » 11 września 2014, 21:03\nNa swoją obronę odnośnie krótkich komentarzy mam tylko to, że nie potrafię napisać więcej...nie wiem, może to blokada jakaś w mojej głowie, może zbyt dawno nie pisałam i nie myślałam samodzielnie, ale czasem, nawet jeśli tekst mi się podoba/nie podoba, wiem co i jak, ale...nie potrafię tego ubrać w słowa. tak więc...wybaczcie. Na pewno postaram się pisać więcej, gdy poczuję się pewniej. Pierwszy raz od 5 lat praktycznie rozmawiam na forum.\nDziękuję za wszystkie rady. Widzę wszystko, co opisałaś w komciu, zwłaszcza odstępy, nieszczęsny "kontakt" (haha!) i liczby w tekście.\nJak tylko będę miała więcej czasu, przejrzę jeszcze raz tekst...może napiszę go od nowa, kto wie? Ostatnio Wen raczej nie próżnuje ^^\nPost autor: Gorgiasz » 12 września 2014, 09:04\nPopatrzmy najpierw, co by można poprawić...\nWróciła tego wieczoru później, o wiele później niż zwykle. Spotkanie na temat gleb północnej Amazonii było nudniejsze niż przypuszczała i nie sądziła, że będzie tak się ciągnąć. Była teraz 12.30 w nocy, a ona marzyła jedynie o ciepłym łóżku i głębokim śnie. Sunąc powoli po schodach prowadzących do jej mieszkania, dotarła wreszcie do drzwi opisanych Carmen Ijan i wyciągając klucz, po czym, prawie nieprzytomna ze zmęczenia, otworzyła je.\nNiczego nie usłyszała,\nZbyt często powtarza się końcówka „ła”. W tekście literackim trzeba tego unikać. Do przeredagowania.\nI „opisane drzwi” - nie przejdzie.\n„wyczuła' - „wyczuwać”: powtórzenie\nNatychmiast dopadła do włącznika, zapalając światło.\nNie słyszałem, aby określenie „włącznik” było używane,a le jeśli nawet tak, to nie brzmi to wszystko najlepiej. Atmosferę grozy lepiej budują proste, jednoznaczne zdania. Oczywiście odpowiednio sformułowane i zastosowane. Napisałbym tu najprościej: „Zapaliła światło”.\nZrobiło jej się jednak zimno, chłód sięgnął w głąb, zaciskając się na jej sercu lodowatą rękę strachu.\nPowtórzone „jej”. Drugie należy usunąć; poza tym wiadomo, że chodzi o jej serce.\nOstrożnie przesunęła się w stronę pierwszego pokoju, znajdującego się naprzeciwko kuchni.\nLepiej by było: Ostrożnie podeszła do drzwi pierwszego pokoju,...\nOstrożnie przesunęła się w stronę pierwszego pokoju, znajdującego się naprzeciwko kuchni. Nie było w nim tak ciemno, jak poprzednio w przedpokoju,\n„pokoju – przedpokoju”; desygnaty niby inne, ale brzmienie zbyt podobne.\nI „jak poprzednio” - zbędne.\nByło puste, nie stały tu żadne meble, gdyż większość z nich została wywieziona już do nowego domu, w którym miała zamiar zamieszkać razem ze swoim przyjacielem. Opuszczała dom, który należał do jej rodziny już od czterech pokoleń, jednak nie czuła większego sentymentu. Życie tu nie było ani przesadnie dobre ani przesadne złe, zostawiała to miejsce bez cienia żalu.\nCzemu służyć ma ten opis? W moim przekonaniu, jedynie spowolnieniu i rozmydleniu akcji oraz rozładowaniu napięcia. A chyba nie o to chodzi. Podane w nim informacje są nieistotne dla treści, nie będą miały dalszego ciągu.\nRoześmiałaby się z własnego rozumowania, gdyby nie coś, co spowodowało, że znów poczuła zimno, tym razem intensywniejsze.\nKtoś – coś. Wprowadzasz zamieszanie, żeby nie powiedzieć mini – chaos. I zdanie to ma budować napięcie, a jest przegadane. Może tak:\nMoże byłoby to śmieszne, gdyby nie napływająca fala przejmującego chłodu. Zimny podmuch wdarł się w kuchenne okno /bez przecinka/ poruszył firanki, przebiegł przez przedpokój i dopadł ją.\nAle co się dzieje dalej? Zamiast wzmacniać emocję. Każesz jej spokojnie błądzić wzrokiem i coś tam rozważać. Akcja się zatrzymuje, napięcie pryska. Wchodzi do kuchni i bierze (w domyśle spokojnie, rozważnie, pomalutku)? Nie! Wpadła do kuchni, chwyciła największy nóż, rzucając się ku mrocznym schodom.\nPoczuła się trochę jak bohaterka kiepskich horrorów klasy Z, która idzie w stronę niebezpieczeństwa, jakby nie miała ani odrobiny zdrowego rozsądku.\nJak bohaterka? Chyba miała się bać. I kto w takich chwilach mówi o rozsądku!\nWeszła na chwilę do kuchni, wzięła jeden z większych noży i ruszyła na gorę.\n„górę” - literówka\nChoćby dla własnego spokoju, na pewno nie zasnęłaby, gdyby nie sprawdziła co się dzieje.\nPrzed „na” albo średnik, albo nowe zdanie.\nJedyne dwa znajdujące się w tym pomieszczeniu były szczelnie zamknięte, a drzwi prowadzące do kolejnego z pokoi były uszczelnione i nic nie miało prawa się przez nie przedrzeć, nawet powiew powietrza.\nPowtórzone „były”. Z drugiego należy zrezygnować.\nPoczuła się obserwowana. Rozglądając się na boki, ruszyła w głąb sypialni, raz po raz oglądając się za siebie, czy aby nikt się tam nie czai. Nóż ślizgał jej się w spoconej dłoni, tak, że co chwila musiała go przekładać do drugiej ręki.\nPięć razy „się” w tak krótkim fragmencie.\n„Rozglądając” o „oglądają” to derywaty „oglądać”. Czyli powtórzenie.\nI przełożyć nóż do drugiej ręki, można tylko raz, bo aby uczynić to powtórnie, musi on do niej wrócić.\nZwrot „czy aby nikt się tam nie czai.” nie jest zbyt fortunny.\nSpróbujmy coś z tym zrobić. Na przykład:\nPoczuła, że ktoś ją obserwuje. Przesunąwszy niespokojny wzrok po najbliższym otoczeniu, ruszyła w głąb sypialni, raz po raz oglądając się za siebie, czy nikt jej nie śledzi. Trudno było utrzymać nóż w spoconej dłoni, co chwila musiała go więc przekładać z ręki do ręki.\nByła jednak pewna, że nie spocznie dopóki nie sprawdzi całego domu, czyli pięciu pokoi, przedzielonych kilkoma korytarzami, teraz tonącymi w mroku.\n„czyli” do usunięcia.\nAż podskoczyła ze strachu, zastygając zaraz w nieruchomej wyczekującej pozie.\n„zaraz” - do usunięcia.\nW dodatku wszystkie metalowe rzeczy zostały przeze nią starannie schowane.\n„W dodatku” - nie do przyjęcia.\nAlbo ktoś tu był i się ze nią bawił,\nPo co to prawie? Zdecydowanie trzeba, konkretnie.\nNagle wydało jej się, że w pewnym momencie zauważyła czyjąś twarz zawieszoną w powietrzu. Przestraszona, wróciła ze światłem w tamto miejsce, jednak niczego tam nie było.\nNie wydało się, tylko rzeczywiście zobaczyła. I nie przestraszona lecz przerażona.\nGdy chciała się obrócić, poczuła że coś otarło jej się o nogi na wysokości kolan. Krzyknęła ponownie, na nieszczęście upuszczając latarkę, która potoczyła się gdzieś po podłodze, gasnąc. Znów znalazła się w absolutnej ciemności, teraz jednak wiedząc, że oprócz niej jest tu jeszcze ktoś.\n„Obróciła się gwałtownie tłumiąc krzyk, gdy coś otarło się o nogi. Latarka wysunęła się z rąk i zgasła. Zapadła absolutna ciemność, lecz była już pewna, że oprócz niej jest tu jeszcze ktoś.”\nPróbujmy budować napięcie, a nie pisać grzeczne zdania jak w szkolnym wypracowaniu. Niechby i na piątkę.\nW tum samym momencie światła zamigotały i dom pogrążył się w kompletnej ciemności.\n„tym” - literówka\nKrzyknęła i dopadła do kontaktu. Nie działał. Spróbowała z kontaktem w kuchni, ale też nie poskutkowało.\nNie poszła po latarkę.\n„Nie poszła po nią”\nBałaby się schodzić z twarzą poniżej poziomu stołu.\n„Bałaby się opuszczać twarz, poniżej poziomu stołu.”\nJednak kiedy z duszą na ramieniu dotarła do drzwi i je otworzyła, ujrzała w głębi pokoju jakiś dziwny kształt.\nGdzieś tak w połowie drogi usłyszała cichy syk na dole,\nBez „tak”. W tym przypadku to raczej slangowe ujęcie.\nZa każdym razem wydawała z siebie krzyk porównywalny z siłą uderzenia.\nKrzyku nie można porównywać z siła uderzenia, najwyżej z odgłosem siły uderzenia.\nWpadła do niego, rozglądając się na boki.\n„się' do usunięcia.\nChwyciła jeden z nich, próbowała włożyć naboje, lecz wypadły jej z moich mokrych rąk.\n„z moich” - ? Czy pierwotna wersja była w pierwszej osobie? To o wiele trudniejszy wariant, ale lepiej by pasował do tej historii.\nW końcu jednak naładowała pistolet i ruszyła na środek pomieszczenia.\n„W końcu jednak go naładowała”.\nOdgłosy przewalały się przez dom jak woda, kotłując się i nawzajem przenikając.\nPowtórzone „się” w jednym zdaniu.\nNie powtórzyły się. Mięśnie, które dotąd miała napięte niczym struny, powoli się rozluźniały. Po dziesięciu minutach ciszy postanowiła ruszyć się z miejsca.\nNie powtórzyły się. Mięśnie, które dotąd miała napięte niczym struny, ulegały powolnemu rozluźnieniu. Po dziesięciu minutach ciszy postanowiła działać.\nPomieszanie dwóch czasów: najpierw przeszły, a później teraźniejszy. Napisałbym konsekwentnie:\nDom stoi jak stał, w ciszy. Niedługo świt. Na razie ciemność owija puste pokoje i pusty pokój widokowy.\nZmieniłbym tytuł: „Nim (Zanim) wstanie świt”. Jest to także nawiązanie do „pierwszej” puenty, gdzie znajdujemy „świt”.\nOgólnie nie jest źle, na pewno warto doskonalić sztukę pisania. Sądzę, że lepiej czułabyś się w tematyce bardziej realistycznej, może z akcentem psychologicznym, a nawet skręcając w stronę mojego ulubionego realizmu magicznego, gdzie mogłabyś pomieścić pewne nienaturalne zjawiska. Ale budowanie napięcia, horror, nie za bardzo (na razie) Ci wychodzi. Jest sporo niezłych opisów, charakterystyka postaci, pewna dbałość o szczegóły, przedstawienie scenerii w jakiej toczy się akcja, miejsce na chwile refleksji, interpunkcja w porządku. To wszystko plusy. Nie tworzą one jednak niezbędnego klimatu, nie ma napięcia, atmosfery grozy, oczekiwania, co się za chwilę wydarzy. Ale pomysł jest ciekawy, więc może warto jeszcze na tym tekstem popracować.\nPost autor: al-Kahinat » 12 września 2014, 09:14\nDzięki ogromne z wytknięcie błędów, jak i końcowe słowa otuchy Postaram się jeszcze popracować nad tekstem - na pewno wezmę pod uwagę twoje porady.\nCo do rozmydlania akcji, mam taki zwyczaj, by wtrącać ozdobniki. Może powinnam się tego wyzbyć, by opowiadanie było bardziej porywające...z dotychczasowych komciów wynika, że piszę trochę sztywno, nad tym też popracuję.\nPost autor: pierdoła saska » 12 września 2014, 16:53\nBydie od końca, tak to ze mną bywa. Bardzo brakuje mi stanu zawieszenia między "końcem" a końcem. To znaczy zostawiamy bohaterkę gdzieś po środku pokoju, tak mi wynikało z opisu, z tego jak ją te macki (urojone) z każdej strony atakowały, a wracamy jak przyozdabia sobą jakiś chodnik. Podejrzewam, że to o pokaleczonej dłoni miało być łącznikiem, ale to tak jakby nieco umyka. Trochę bym to podkreśliła, choćby ustawiając bohaterkę przypartą do szyby. Bo ogólnie koncepcja tego, że jej się to wszystko zwidziało, mi się podoba. I mam słabość do zakończeń tego typu - znaczy do wciskania czytelnikowi kitu przez jakiś czas i w ostatnim akapicie grania mu na nosie.\nA teraz tak do wcześniejszych spraw.\nByło, wg mnie (bo kogóż innego), cokolwiek filmowo. Bohaterka miotała się po domu, o którym nic nie wiem i to nie tylko dlatego, ze jestem mało ogarniającym człowiekiem. Był moment, kiedy totalnie zgubiłam się w tym czy pokój jest przechodni, czy nie (wyszło, że owszem, jest). Zresztą zacytuję sobie o co mi biega.\nKiedy już wydawało się, że drzwi pękną, wszystko ustało. Cały ten czas cofała się w stronę ściany i kiedy poczuła za sobą twardą powierzchnię, podskoczyła przestraszona. Jednak była to tylko ściana. [...] Stawało się coraz głośniejsze i coraz bliższe, jakby kolejne pomieszczenia wypełniały się dziwną obecnością, otaczały ją, zamykając jej jedyną drogę ucieczki.\nTu my są. Tak więc coś się zbliża, otacza i w ogóle kiszka. Przyparta do ściany bohaterka nie ma gdzie uciekać, bo to coś jest za drzwiami, które sama chwilę temu zamknęła, a zgodnie z filmową logiką uciekała na piętro, więc zwiewanie oknem poniekąd odpada. A tymczasem\nNie słyszała dźwięków w pokoju, który znajdował się tuż obok. Wpadła do niego, rozglądając się na boki.\nnikt nie spodziewał się łódzkiego pogotowia. Czyli jednak przechodni? Bo o wychodzeniu na korytarz nic nie było, więc tak mi wyszło. Pytanie zatem, czemu wcześniej stała i nie uciekała tam? Pytanie drugie: czemu tych drzwi nie zamknęła, bo jeśli tamten też przechodni, to...\nGeneralnie wpadanie, wypadanie i przebieganie przez pokoje zlało mi się w jedną plamę o nazwie "jakiś layout domu" i o ile w filmie wyglądałoby pewnikiem nieźle, o tyle w tekście ciężko mi się było do tego odnieść. Ot tak sobie czytałam, że jest w kolejnym pokoju, a to w znowu innym i ani tych pokoi nie widziałam, ani bohaterka tez ich nie widziała i tak sobie człowiek czekał na jakieś coś. Zwłaszcza, że narrator tak dość z zewnątrz na wszystko patrzy i niby coś tam jest o strachu bohaterki, ale zabrakło mi nieco mocniejszego wejścia w nią. Pokazania tego strachu, a nie stwierdzenia, że istnieje.\nW ogóle mi bohaterki brakuje. Taka trochę z niej figura fabularna. :/ Znam jej imię i że ma brata, a ojciec zbierał broń. I to by było na tyle. A! Jeszcze bardzo mądrze biega z ostrym nożem po schodach. Czytając, zastanawiałam się czy może spadnie i się nadzieje. To by był ciekawy zwrot akcji xD\nPodsumowując: pomysł fajny, acz wykonanie, choć raczej poprawne, to jednak cokolwiek suchawe. :/\nRóżnie takie i owakie:\nCzegoś tu jest za dużo. Myślę, że imiesłów i "po czym" się nie lubią. A imiesłów, to generalnie z całym tym zdaniem się nie lubi. No bo co ona zrobiła wyciągając ten klucz? Imiesłów taki sugeruje, że coś się działo równolegle, ale trudno wyciągając klucz jednocześnie otwierać nim drzwi. :/\nChłodny podmuch zafalował w oknie znajdującym się w kuchni, powodując ruch firanek, przebiegł przez przedpokój i dopadł jej. Podążyła wzrokiem ku schodom prowadzącym na pierwsze piętro, skąd przyszedł wiatr.\nJak wyglądało to zafalowanie podmuchu na oknie? W sumie jak wygląda falujący podmuch. Zgubiłam się :aaaaa: Personifikowanie być fajne, ale tu mi coś bardzo w nim nie gra i nie tupta.\nNagle wydało jej się, że w pewnym momencie zauważyła czyjąś twarz zawieszoną w powietrzu.\nAlbo "nagle", albo "w pewnym momencie", bo oba na raz, to wg mnie lekki przesyt.\nNie poszła po latarkę. Bałaby się schodzić z twarzą poniżej poziomu stołu.\n1. sięgnęła? 2. schodzić z twarzą.... eeeeeeeeeee?\nDoszło do tego jeszcze ciche pojękiwanie i zgrzyt. Jakby przez kuchnię i pokoje przewalało się stado podekscytowanych gryzoni. Stawało się coraz głośniejsze i coraz bliższe, jakby kolejne pomieszczenia wypełniały się dziwną obecnością, otaczały ją, zamykając jej jedyną drogę ucieczki.\nPodmiot ci uciekł. W drugim zdaniu przestały nim być dźwięki, a stały się gryzonie, przez co w zdaniu trzecim nie do końca wiadomo o co tupta.\nJeden ze zgrzytów rozległ się tak blisko niej, że podskoczyła przerażona, odrzuciło ją aż na przeciwległą ścianę.\n:wtf: To było tak małe pomieszczenie czy co?\nWestchnęła, cofając się w dalszym ciągu w tył.\nJakby cofała się w przód...\nByło ich coraz więcej, raz stawały się przezroczyste, raz wyglądały jak czarną masa.\nNie mogła tak siedzieć, bo w końcu dotrze też i tu, spotykając ją bezbronną i przerażoną.\nZdanie prosi się o coś dalej, bo to od „spotykając” trąci wtrąceniem.[/align]\nPost autor: al-Kahinat » 12 września 2014, 17:35\nI jeszcze raz dziękuję za uwagi Już kolejna osoba mówi, że poprawne, ale suchawe - coś musi być na rzeczy ^^\nOgarnę to wszystko, jak odpocznę, teraz nie myślę prawidłowo.\nPost autor: Siemomysła » 12 września 2014, 18:54\nSkoro tyle jest uwag technicznych, to ja tylko pokrótce o wrażeniach.\nPierwsze będzie takie - swoją drogą jednak związane ze sprawami technicznymi - że za dużo zaimków. Wybijały z rytmu czytania i były bardzo niepotrzebne, skoro mamy jedną bohaterkę. Sama długo pracowałam nad zaimkozą i wciąż zdarza mi się przeginać w tej kwestii - zapewne dlatego uwrażliwiłam się na ten problem u innych.\nDrugie to takie, że zaraz na początku straciłam zainteresowanie bohaterką - stała się dla mnie obojętna. Było to wtedy, gdy padło stwierdzenie, że to jej rodzinny dom, z którym jest od lat związana, ale, że nic do niego nie czuje, że było różnie, ale w sumie wyprowadza się bez głębszej myśli. Wiem, że to może się wydać dziwne, ale ja-czytelnik widząc jej obojętność, również wobec niej zobojętniałam. Nie ruszył mnie potem jej strach, jej wędrówka przez ciemny i groźny nagle dom. Z mojego punktu widzenia, lepiej by było, gdybym zupełnie nic nie wiedziała o niej, niż to, że dom jej "wisi". To takie zupełnie luźne powiązanie, coś niezależnego ode mnie, a wywołującego taki a nie inny odbiór bohatera. Odbiór bohatera z kolei sprawił, że się nie bałam. Wydaje mi się, że w historiach tego typu, gdzie gra się na emocjach czytelnika odczuciami bohatera wywołanie poczucia więzi między tą dwójką jest bardzo ważne. W moim czytaniu więzi zabrakło i długo myślałam dlaczego (dokładnie od przeczytania tekstu o poranku do teraz) - właśnie z powodu jej obojętności wobec przeprowadzki.\nTrzecie z kolei to takie, że podczas całej jej wędrówki grałaś dobrze tempem, ale zdarzało się, iż nagle wrzucałaś zbędną informację, która zupełnie wybijała mnie z miejsca, gdzie jestem - jak ta o ilości sypialń. Nie chodzi nawet o to, że podałaś ich liczbę, a o sposób w jaki to zrobiłaś - jakby nagle narrator będący blisko bohaterki, odfrunął z jej ramienia i obejrzał sobie całość domostwa.\nCo było naprawdę fajne z mojego punktu widzenia, to realistyczne wyjaśnienie na koniec - bo powiem Ci, że jak się zaczęły macki, to się przeraziłam, że idziesz w tę stronę, a tymczasem miałaś plan i to był dobry plan. Naszły mnie wątpliwości, co do tego, że jest jakby wycięta dziura między tym jak złapały ją macki - gdzieś na środku pokoju, a momentem wypadnięcia przez okno (w sensie, że znaleziono ją gdzieś tam na trawniku), ale z drugiej strony - jak nad tym myślę teraz po kilku ładnych godzinach od przeczytania, to po prostu jej już wtedy urwał się film. Tak sobie wyobrażam.\nOde mnie tyle, piszesz, że spróbujesz jeszcze raz i dobrze! Chętnie przeczytam nową wersję.\nPost autor: al-Kahinat » 12 września 2014, 19:02\nDzięki wielkie za opinię! Pewnie nowa wersja powstanie za ileś tam miesięcy, ale na pewno powstanie.\nCo do uczucia obojętności wobec bohaterki - następnym razem postaram się uczynić ją bardziej emocjonalną, a nie po prostu postać, o której wiadomo, że jest postacią, a nie prawdziwą osobą. Dużo mi tu pomagacie, wiele błędów wykrywacie, za co jestem wam wdzięczna, bo może się rozwinę dzięki temu\nCieszę się też, że zakończenie się podoba Przynajmniej potrafię kończyć to, co zaczęłam ^^ Cóż, będzie trudno, trochę pod górkę. Jutro postaram się wprowadzić zmiany techniczne. Jak będzie z wersją drugą, zobaczy się w praniu\nPost autor: Krul_Duch » 13 października 2014, 02:02\nRozpocznę od kolejnego pozdrowienia dla tych "komisarzy technicznych" z powyższych komentarzy. Parsknięcie i pozdrowienie jednocześnie\nCałość generalnie podobała mi się. Choć początkowo nie wyczuwałem wad, prawdopodobnie przyczyną tego był fakt bycia w niekoniecznie "trzeźwym" stanie. Po dłuższym przemyśleniu nie podoba mi się bohaterka. Jest taka nijaka, ale z drugiej strony mało było momentów, w których mogłaś nadać jej barwę. Ja jestem ostatnio nakręcony przez orające filmiki o ufo, a do tego podatny na tego typu grozę. Pusty dom, dźwięki, potwory. Choć to dla wielu prymitywne, mnie się japa cieszyła i wyobrażałem sobie ciągle, że tam jakieś hardkorowe dziadostwa niekoniecznie ziemskiego pochodzenia się pojawią. Albo może jakaś kryptozoologia? Zawiodłem się trochę na końcówce. Takie to... na siłę i banalne. Kiedyś przeczytałem opowiadanie Kinga o chłopcu, który poszedł się wysikać w szkole, a w łazience był tygrys. Gdyby tam na końcu pojawił się opis, że dzieciak się naćpał oparami, uznałbym to za banał. Tu w sumie też takie mam wrażenie. Banał, który miał być zaskoczeniem dla czytelnika. Ja osobiście wolałbym, abyś dalej pociągnęła nawet te macki, dała może szerszy obraz tego, co się tam dzieje, gdzie to itd, ale nie miałaś takich planów - Twój wybór:)\nJeśli chodzi natomiast o styl, to określiłbym go słowem "jest". Nie błyszczy, nie zgrzyta, nie podnieca, a nie chce mi się bawić w tych ekspertów, co by 3/4 zdań po swojemu próbowali Ci wklepać do głowy. Pytanie w takim razie do Ciebie, jaki jest Twój stosunek do tej pracy? Jesteś z niej zadowolona? Czy serio masz dalej przy tym dłubać "na poważnie", czy tylko może ewentualnie coś lekko poprawić? A lubisz mutanty, ufo i potwory?:P\nPost autor: Krul_Duch » 15 października 2014, 09:35\n@Auraiden, taka mi się refleksja nasunęła co do Twojego postu. Już pomijając z racji polonistycznego zawodu "niepewność", to generalnie moje przemyślenie a propos ostatniego akapitu jest takie, że niekoniecznie "im więcej piszesz, tym Twój warsztat staje się lepszy". Ja w wieku 17 lat potrafiłem pisać po 2-3 opowiadania na tydzień, gdybym miał więcej zaparcia uruchomiłbym nawet taśmową produkcję. A były one na podobnym poziomie.\nUcz się rzeźbić w tekście, gapić się w niego tydzień później, miesiąc później i pół roku później. Ja czasem miałem przerwy w pisaniu ponad roczne, a gdy wracałem, to mój styl wyglądał już zupełnie inaczej. Fajnie, że dużo czytasz, polecam Ci też mieć spory rozrzut stylistyczno-tematyczny. Podpatrujesz najlepszych, etc. A co do słów na godzinę, to chyba też nie ma znaczenia. Każdy ma swoje własne tempo, a różnorodność tekstów jest dosyć duża, więc równie dobrze, jak "leci", to można naklepać i 2000 słów na godzinę (albo nawet więcej), a jak walczysz sam ze sobą, to idzie dużo, dużo wolniej. Sienkiewicz chyba (albo Prus?) mówił, że pisanie, to ogromny ból i nie raz ma chęć uderzać głową w biurko. Wyrób się na tyle, żeby to, co napiszesz było po prostu dobre, a nie osiągnięte w danym terminie\nI wiara w talent jest ważna mój kolego, bo bez niej możesz zostać co najwyżej wyrobnikiem wylewającym swoje marne wypociny na blogu. Oczywiście nie jest to przytyk do Ciebie\nPost autor: Dr Rupert » 17 października 2014, 09:41\nNie było źle. Całkiem przyjemnie napisane, bez nadmiernych opisów, które ładnie opisywały całą scenerię, ogólnie plac zabaw Twojej wyobraźni był cały widoczny. Poczucie lęku było dobrze opisane, paranoja w wielkim domu, może być stylowa. W sumie w małym również. W każdym, samemu, po ciemku. Szczególnie kiedy nagle gasną wszystkie światła. Choć uważam, że koniec nastał zdecydowanie za szybko. Wiem, że to krótkie opko, ale nawet w krótkim można by było ciut wydłużyć akcję. I przyjemna puenta na koniec wyszła.\nTo tyle z plusów. Brakuje tego czegoś. Wypracujesz to coś tylko ciężką pracą, więc to się nie ma co smucić. Brakowało również dynamiki, czasami myśli gdzieś błądziły, średnio-wciągnięte w słabo rozwiniętą akcję. Rozbudź swoje postacie bardziej. Całą scenerię. Nie suche fakty, tylko spraw, by wszystko ożyło. Poczuj co piszesz. Czytając czasami wyobrażałem sobie makietę, na której wszystko się dzieje. Będzie git. Warsztat ma całkiem sporo narzędzi, które znają swoje przeznaczenie. Jak to się mówi, pisz i jeszcze raz pisz, aż głowa eksploduje wyobraźnią.


Kupić Lidocaine Bez Recepty Online | Polska Apteka Internetowa Lidocaine Tanio\nKupić lidocaine Bez Recepty Online\nCo jeśli lidocaine działa?\nShowing results using some of your search terms ' 51 tradzik rozowaty, lidocaine . Obecność cewnika w świetle żyły sprzyja rozwojowi zakrzepicy żylnej. Oddział Neurologiczny posiada 32 łóżka z wydzieloną 5-osobową salą intensywnego nadzoru neurologicznego spełniającą kryteria, lidocaine online cena. Dużo łatwiej jest tłumaczyć każde niepożądane zachowanie naszego psa chęcią zdominowania nas i przejęcia pozycji alfa. W przypadku niemożności uratowania śledziony powinno się wszczepić tkankę śledzionową w sieć większą, zamiennik lidocaine gdzie kupić. Na temat przekłuwania pęcherzy zdania są podzielone. Zamów online Pasłęk Pasłęcki miks Miks tłuszczowy do smarowania 200 g, recepta na bystolic gdańsk. Bakteria ta, po przedostaniu się do organizmu. Szczypce ze zwężonymi końcami dla elektroników 120mm bez nacięcie prostego C.K, kupie lidocaine internetowa. Jest podejrzenie, że w Zespole Szkół w Nienaszowie panuje świerzb.\nLidocaine: Jak to zrobić?\nKamica pęcherzyka żółciowego - Uporczywe bóle brzucha w jego górnej części, często promieniujące do pleców lub prawego barku mogą być, . Chory lat 35 został przyjęty do Kliniki z. Definicją hasła przewężenie jest: węższy od całości odcinek, najtańsza lidocaine. Znajdziesz tu bratnie dusze, które pomogą. Jak odróżnić czy to brak wapnia czy coś innego, lidocaine zamiennik warszawa. Hepatomedica - FibroScan, FibroScan Bydgoszcz, fibroskan, HepatoMedica, włóknienie wątroby, zwłóknienie wątroby, hepatolog, lekarz chorób zakaźnych. Leczenie zespołu hemolityczno - mocznicowego Leczenie zespołu hemolityczno, sprzedaż lidocaine internet. Wczoraj Microsoft udostępnił aktualizację dla aplikacji Gesty i dotyk w telefonach z systemem Windows 10 Mobile. Jesteśmy jedną z najstarszych firm na polskim rynku w branży informatycznej, tabletki capoten bez recepty online. Mój chłopak chce, żebym mu zrobiła malinke.\nLidocaine kupuję w Internecie?\nUżywanie substancji pomocniczych, takich jak wodorofosforan wapnia, zmniejsza ilość wysiłku koniecznego do włożenia w tworzenie nowych mieszanek, Lidocaine. Prezentowany system identyfikacji wizualnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu to kompleksowy, spójny ideowo i graficznie, złożony, wielowątkowy. Siatkę pomocniczą obracamy tak by linie które były początkowo poziome pokryły się z płaszczyzną, która ma być po transformacji wypoziomowana, clavaseptin zakup warszawa. Jednak teraz chciałabym napisać o reanimacji roślin w pełni lata. Gdy zbliża się okres jajeczkowania szyjka macicy unosi się, jest bardziej miękka i otwiera się, flagyl porównanie cen cena. To nic, że u mnie w. Stan zwany żółtaczką wynika z podwyższenia we krwi i w tkankach stężenia barwnika zwanego bilirubiną, lidocaine cena gdańsk. W tym czasie wichura pomiatała wyciągiem, a narciarze byli narażeni na. Czy to ugruntowana tendencja, czy też chwilowe wahania na giełdzie, sklep lamisil warszawa. Skład: 100 g preparatu zawiera substancję czynna: metylor.\nJakie są środki ostrożności dla lidocaine?\nChociaż wrzody żołądka są dość powszechnym problemem, wielu ludzi bagatelizuje je i towarzyszące im objawy bierze za zwykłą, lidocaine . Mięsień gruszkowaty należy do grupy rotatorów stawu biodrowego w skład. Dostałem dziś dość silną kurację przeciwko zapaleniu żołądka wywołanemu przez Helicobacter, gdzie mozna kupic lidocaine gdańsk. Łączy on ze sobą kości podudzia z kością skokową. Ponad dwie godziny w tonacji Śląska przy pełnej widowni rozbawionej do łez, kupię lidocaine wrocław. Angina wirusowa najczęściej pojawia się u dzieci i młodzieży. Bloczek wapienno-piaskowy Silka E8 do ścian działowych.Silka Tempo to system wielkowymiarowych bloków wapienno-piaskowych, leki podobne do pantomicina gdzie kupić. Program badań słuchu w gminach na terenach wiejskich w całej Polsce w. Arszenik - hasło powiązane z: śmieszne, śmieszne obrazki, dowcip, arszenik, humor, apteka, otrucie, kawały, dowcipy, kawał, zdrada, żarty, recepta, kupie recepte na lidocaine. Nie warto zawsze i za wszelką cenę się od tej walki.\nWażne informacje o lidocaine\nTo najpopularniejsza przyprawa i srodek konserwujacy stosowany na swiecie od, lidocaine. Ostatnio w piśmiennictwie medycznym ukazał się opis przypadku 22-letniej kobiety, chorującej na cukrzycą typu 1, u której w czasie incydentu. Obserwując amatorów ćwiczących rekreacyjnie na siłowni, lidocaine generyczny gdańsk. Jaka jest to różnica skoro o popełnieniu. Tłumaczenie nukleoplazma w słowniku polsko-angielski w Glosbe - wielojęzycznym darmowym słowniku online, kupie lidocaine wrocław. Nasz cel to wyprzedzanie oczekiwań naszych klientów. Jakie są wyrazy bliskoznaczne do słowa białkomocz, lidocaine zakup. Problem ten ujawnił się po wyroku Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r. Potem wdała się ropowica, więc ponowny pobyt w szpitalu.W końcu palec się wygoił po wyjęciu drutu, ale nikt mnie nie uprzedził że palec już, gdzie mozna kupic ronaxan internetowy. W celu upewnienia się, czy dany obiekt jest wpisany do rejestru zabytków należy skontakować się z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w Zielonej.\nMożna kupić Lidocaine w jednym z tych miast:


Jak naprawdę wygląda praca kelnerki? | Papilot\nByłam kelnerką tylko przez miesiąc. Opowiem wam, dlaczego stamtąd uciekłamByłam kelnerką tylko przez miesiąc. Opowiem wam, dlaczego stamtąd uciekłam\npierwsza praca praca kelnerki praca w restauracji\nDla wielu wchodzących w dorosłość ludzi praca w gastronomii to jedna z niewielu możliwości zarobku. Zwłaszcza, kiedy zależy im na elastycznych godzinach i nie mają jeszcze doświadczenia w innych branżach. Właściciele restauracji i innego typu lokali chętnie zatrudniają młodą kadrę, licząc na jej zaangażowanie i niezbyt wysokie oczekiwania finansowe.\nKelnerki, barmani, kucharze, menadżerowie czy dostawcy rzadko zajmują się tym przez długie lata. Rotacja jest bardzo duża. Wystarczy zajrzeć na portale z ogłoszeniami, gdzie wciąż poszukuje się osób na te same stanowiska. W tych samych firmach. Dlaczego kadra zmienia się tak szybko? Angelika, która w barze przepracowała zaledwie miesiąc, nie ma wątpliwości, że to kwestia niedoceniania i nadwyrężonej psychiki.\n22-letnia studentka, choć nie brakuje jej ambicji i zapału do pracy, nie była w stanie tam wytrzymać. Wolała narazić się na kłopoty finansowe, niż dalej tak się męczyć. W rozmowie z nami zdradza brudne sekrety branży gastronomicznej.\nPapilot.pl: To była twoja pierwsza praca?\nAngelika: Pierwsza z oficjalną umową i grafikiem. Wcześniej pomagałam sezonowo przy zbiorze owoców, próbowałam sił jako niania oraz zajmowałam się telemarketingiem. Pieniędzy zawsze brakuje, a trudno pogodzić coś ambitniejszego ze studiami dziennymi. Myślałam, że praca w barze będzie pod tym względem idealna - brałam wszystkie weekendy i wieczory, a na rozmowie kwalifikacyjnej nikt niczego ode mnie nie wymagał.\nSprawdziłaś się jako kelnerka?\nJestem przekonana, że dałam z siebie wszystko. Nigdy nie nawaliłam. Przychodziłam na czas, bez słowa zostawałam po godzinach, byłam bardzo aktywna, a klienci mnie lubili. Właściciel lokalu też był ze mnie zadowolony, ale on tam niewiele może. Gdyby nie starzy wyjadacze z kuchni i wredna menadżerka, to chętnie bym dalej pracowała. Ich ulubioną rozrywką było upokarzanie nowych pracowników, dlatego nikt tam nie wytrzymuje.\nCo takiego mają na sumieniu?\nKucharki na samym początku powiedziały mi, że nie będziemy koleżankami. Takich jak ja przewijało się tam sporo, więc nie chcą się przyzwyczajać. Teraz już wiem, skąd to się wzięło. A menadżerka zawsze wiedziała lepiej. Ustalałam coś z właścicielem, a ona to wszystko zmieniała. Korciło mnie, żeby do niego zadzwonić i się poskarżyć, ale wtedy nie miałabym tam życia. Zresztą i tak nie miałam.\nCzym najbardziej byłaś zaskoczona?\nTen lokal musi przechodzić kontrole sanepidu, a ja do dziś nie wiem, jakim cudem to się udaje. Panuje tam wszechobecny brud. Sala jest jako tako ogarnięta, ale na zapleczu potykasz się o śmieci i ślizgasz na starym tłuszczu. Wszystko się lepi i śmierdzi, a kucharki za nic mają wytyczne. Nie używają rękawiczek, chodzą z rozpuszczonymi włosami, trzymają jedzenie poza lodówką przez cały dzień.\nMogłaś tam coś zjeść?\nStarsza część załogi coś tam sobie gotowała i podobno mnie też się należało. Żadna kucharka mi tego nie zaproponowała, a menadżerka przecież ich nie upomni. Miałam wrażenie, że boi się tak samo, jak ja. Poza tym, bałabym się spróbować. Widziałam, jak to wszystko jest przechowywane i przygotowywane. Nie mówiąc o tym, że te mistrzynie patelni od siedmiu boleści były w stanie mi napluć do obiadu.\nMoże chociaż klienci byli sympatyczni?\nPół na pół. Zdarzali się bardzo fajni, którzy rozumieli, że ja tam niewiele mogę. Ale spotkałam się też z niebywałym chamstwem. Gwizdali na mnie, obrażali, głośno komentowali wygląd, nie dawali napiwku. Chociaż to ostatnie mogłam wybaczyć, bo i tak nic bym z tego nie zobaczyła. Rozliczając każdy rachunek musiałam oddać dodatkowe pieniądze menadżerce. Ona je niby zbierała do wspólnej puli i rozdzielała na pracowników.\nWypracowanym przez siebie napiwkiem musiałaś się dzielić?\nJa mało z tego widziałam. Potrafiłam dostać nawet 150-200 zł w jeden wieczór, a z tego trafiało do mnie 10. Myślę, że w ten sposób menadżerka wyrabiała sobie przynajmniej drugą pensję. Coś tam musiała odpalić także kuchni, żeby zyskać ich akceptację. W tym lokalu naprawdę rządziły kucharki. A raczej - mistrzynie frytury i mikrofalówki. Fastfoodowe królowe.\nCzy właściciel rzeczywiście nie widział, co robi jego personel?\nNa pewno zdawał sobie sprawę, ale trzeba uczciwie przyznać, że rzadko tam bywał. To jedna z kilku jego działalności, a od prowadzenia biznesu miał menadżerkę. Problem w tym, że firma jako tako hulała, więc nie chciał się wtrącać. Lepiej mieć w lokalu patologię i czerpać z tego zyski, niż wymienić całą ekipę i nie być pewnym przyszłości. „Góra” nigdy się tam nie zmieni. Kelnerki i barmani ciągle rezygnują. Na sali nie ma czegoś takiego jak stała kadra.\nWytrzymałaś miesiąc. Może warto było przeczekać najgorszy moment i prędzej czy później wszystko by się ułożyło?\nStwierdziłam, że szkoda nerwów. Widziałam panujący tam syf, chore stosunki międzyludzkie, oszustwa. Z napiwków nie dostawałam prawie nic, więc przestałam się starać. Przychodziłam tam z duszą na ramieniu - kucharki wymyślały absurdalne plotki, a potem cieszyły się z mojego cierpienia. Na chwilę przed moim odejściem wymyśliły, że dorabiam sobie w męskim WC zadowalając klientów w inny sposób. Wszyscy czuli się tam bezkarni, a ja zwyczajnie miałam tego dość. Dziś pracuję w normalnej restauracji i wiem, jak powinno to wyglądać.\ngość (Ocena: 5) 14.01.2019 11:19\n"Żadna kucharka mi tego nie zaproponowała" - kuchnia ma swoja robotę i raczej nie będzie się pytać, czy jesteś głodna. Jeśli sama nie poprosisz to znaczy, ze nie jesteś głodna :) I też denerwuje mnie to oczekiwanie na napiwek (nie tylko u kelnerów), za to, że wykonujesz swoją robotę. Za to powinien płacić pracodawca w normalnej/godnej pensji.\ngość (Ocena: 5) 13.01.2019 10:12\nMoże nie do końca na temat, ale denerwuje mnie to oczekiwanie na napiwek przez każdą osobę, która pracuje w usługach. W restauracji - napiwek, u kosmetyczki - napiwek, u fryzjera - napiwek, w barze - napiwek, w pizzerii - napiwek... długo by wymieniać. Ten zwyczaj wziął się stąd, że kiedyś kelnerzy nie mieli swojej wypłaty, tylko utrzymywali się właśnie z napiwków. Dziś na każdym kroku "wypada" go zostawić i nie rozumiem czemu. Ci ludzie to normalni pracownicy z pensją pewnie nieraz większą, niż moja w pracy biurowej. Mimo to jak nie dam napiwku to czuję, że wychodzę na jakiegoś dziada. To jest chore.\ngość (Ocena: 5) 13.01.2019 02:38\nSama pracuje jako kelnerka, ale w UK. Stawka najnizsza 7.83f/h brutto i do tego w samym centrum miasta (Londyn) Robimy wszystko - jestesmy kelnerkami, barmankami i sprzataczkami. Napiwkow prawie w ogole nie ma, godziny sa bardzo rozne, gdy jest “ruch” to mamy po 37.5-40, a gdy jest “cicho” to po 20. Z czego samo metro to ponad 41f tygodniowo... To ciezka, niewdzieczna i slabo platna praca. Managerki maja po 1500-1600 mc, jak na londynskie realia (gdzie pokoj kosztuje 600-1000 f) to smiech...\nJanek (Ocena: 1) 12.01.2019 17:41\nJestem synem prostytutki I klienta\ngość (Ocena: 2) 12.01.2019 16:56\nA teraz kim jest? Bo jak kelnerka to tytuł ma się nijak do historii


Senior QA Engineer w XSolve zajmujący się głównie automatyzacją testów. Interesuje się szerokim zakresem zagadnień związanych z testami automatycznymi – od architektury aż po środowiska testowe. Zdecydowanie nie lubi testów manualnych, nie jest jednak odpowiedzialny za ich wykonywanie. Zwolennik dzielenia się wiedzą i wymiany pomysłów – uważa, że to najszybszy sposób uczenia się. W ramach firmowej inicjatywy „10% czasu na open-source” tworzy XSolve Web Testing Framework – framework służący do automatyzacji testów aplikacji webowych.\nPrywatnie użytkownik Linuxa interesujący się Bitcoinem, Blockchainem, szeroko pojętym wolnym oprogramowaniem i technologią. Z zainteresowań mniej „wirtualnych” – jazda na motocyklu oraz na rowerze, podróże. Lubi również czytać książki (najczęściej z gatunków science fiction i fantasy) oraz słuchać cięższej muzyki (głównie Death/Black metal).\nZ wcześniejszych prelekcji – Quality Excites, TestWarez, Uszanowanko Programowanko.\nArchitektura frameworka testowego TestWarez 2017\nSenior QA Engineer w XSolve zajmujący się głównie automatyzacją testów. Interesuje się szerokim zakresem zagadnień związanych z testami automatycznymi – od architektury aż po środowiska testowe. Zdecydowanie nie lubi testów manualnych, nie jest jednak odpowiedzialny za ich wykonywanie. Zwolennik dzielenia się wiedzą i wymiany pomysłów – uważa, że to najszybszy sposób uczenia się. W ramach…więcej


Obór bielenie jak zawsze w cenie cz.2 - Bukaciarnia\nBielenie za pomocą pędzla stanowi rozwiązanie rozpowszechnione głównie w gospodarstwach prowadzących produkcję zwierzęcą w niewielkiej skali, a tym samym i w niewielkich budynkach inwentarskich. Wydajność osiągana w przypadku tej metody malowania jest niska, sama zaś praca uciążliwa i wymagająca znacznego wysiłku i czasu. Z drugiej strony jest to metoda tania, wymaga bowiem zaangażowania jedynie pędzla i pojemnika przeznaczonego do rozrabiania i przechowywania na czas malowania mleka wapiennego. Spośród bogatego wyboru pędzli do wapnowania najlepiej wyposażyć się w tzw. ławkowiec, a więc pędzel o większej szerokości roboczej, najczęściej od kilkunastu do 20 cm. Koszt nabycia takiego pędzla na ogół nie przekracza 20 zł, nie jest to zatem duża inwestycja, tym bardziej, że pędzel można użytkować przez wiele sezonów, pod warunkiem jego odpowiedniej obsługi, a więc mycia w czystej wodzie po każdorazowym użyciu.\nWyższym etapem wtajemniczenia w przypadku bielenia jest korzystanie ze specjalistycznych agregatów przystosowanych zarówno do bielenia jak i innych prac, w tym związanych z dezynfekcją i dezynsekcją w gospodarstwie. Zaletą użytkowania specjalistycznego sprzętu technicznego jest możliwość osiągania wysokich wydajności pokrywania powierzchni roztworem bielącym, sięgających 200-600 m2 na godzinę.\nCechą wyróżniającą agregaty przystosowane do bielenia jest odpowiednio zaprojektowana, trwała konstrukcja. Pojęcie „trwała konstrukcja” ma w tym przypadku odniesienie do wszystkich elementów roboczych mających bezpośredni kontakt z wapnem, które muszą być odporne na żrącą reakcję wapna i innych środków o agresywnym działaniu (do dezynfekcji i dezynsekcji). Wspomniana odporność dotyczy zbiornika na mleko wapienne lub inną substancję chemiczną, zaworów spustowych, przewodów doprowadzających roztwór roboczy, końcówek (dysz) rozpylających, a także pompy z mieszadłem zapobiegającym rozwarstwianiu roztworu i w konsekwencji zatykaniu zespołów odpowiedzialnych za rozpylanie mleka wapiennego.\nZbiornik na ciecz roboczą wyposaża się na wlewie w wyjmowaną wkładkę filtrującą stanowiącą rodzaj kosza. Dzięki wkładce istnieje możliwość wychwytywania i oddzielania ewentualnych zanieczyszczeń, przede wszystkim zaś niedostatecznie rozpuszczonych grudek wapna, których obecność utrudniałaby działanie zespołów o niewielkich średnicach roboczych, stwarzając jednocześnie ryzyko ich zapchania. Wyposażenie w zawory spustowe ułatwia opróżnianie zbiornika z cieczy roboczej i jego przepłukiwanie (mycie) wodą.\nAgregat jest wyposażany w standardzie w silnik elektryczny o tak dobranej mocy, aby zapewnić odpowiednio wysokie ciśnienie robocze w dyszach rozpylających i prawidłowe rozpylenie kropel cieczy rozprowadzanej na powierzchni. Zapewnienie prawidłowego rozpylenia mleka wapiennego jest uwarunkowane właściwym doborem dysz (końcówek) rozpylających, które powinny gwarantować nanoszenie równej i odpowiednio obfitej dawki mleka wapiennego. Takie parametry robocze powinny zapewnić dokładne pokrycie powierzchni ścian i sufitu, z drugiej jednak strony zwraca się uwagę na to, aby ciecz nie była podawana przez dysze w nadmiarze, ponieważ w przeciwnym przypadku może dochodzić do odbijania cząstek cieczy i zalewania posadzki kroplami mleka wapiennego. Innymi kryteriami doboru dysz roboczych są również szerokość nanoszonego pasa roztworu (w najkorzystniejszym wypadku 1,2-2,5 m) oraz długość lancy z dyszą lub zestawem dysz, dostosowanej chociażby do wysokości pomieszczenia, w którym prowadzi się bielenie.\nW kontekście przytoczonych założeń charakteryzujących pracę i użytkowanie agregatu do bielenia można rozwinąć przykład urządzenia dostępnego na krajowym rynku, znajdującego zastosowanie w realizacji zadań związanych z bieleniem, dezynfekcją i dezynsekcją pomieszczeń inwentarskich. Urządzeniem takim jest agregat Faska, wyróżniający się wszechstronnym zastosowaniem w gospodarstwach prowadzących produkcję bydła, bowiem obok bielenia, dezynfekcji i dezynsekcji obiektów inwentarskich (a także przemysłowych) może być wykorzystany w procesie zakiszania pasz objętościowych, zarówno na pryzmie jak i w silosach.\nWysoką skuteczność pracy agregatu osiąga się w efekcie wyposażenia instalacji roboczej w układ do ciągłego mieszania roztworu w czasie pracy, co przekłada się na utrzymywanie jego stałego stężenia i ograniczenie ryzyka zatkania dysz rozpylaczy osadem powstającym w przypadku zaniechania procesu ciągłego mieszania po połączeniu wapna z wodą. Ewentualnemu zatykaniu dysz zapobiega się również pośrednio dzięki systemowi dwustopniowego czyszczenia cieczy roboczej (z podwójnym filtrem).\nAgregat Faska jest wyposażony w silnik elektryczny zasilany napięciem 230 V, włączany przełącznikiem hermetycznym, co stanowi o bezpieczeństwie obsługi. Silnik wraz ze zbiornikiem i innymi elementami wyposażenia znajduje się na podwoziu z czterema kołami, co ułatwia przemieszczanie agregatu w oborze i innych miejscach, w których jest wykorzystywany. Sprawność przemieszczania niewątpliwie podnosi opcja dwóch samoskrętnych kół, zaś stabilności w czasie pracy (szczególnie na nierównych posadzkach) sprzyja blokada kół jezdnych. Maksymalna szerokość agregatu wynosi 0,8 m, co w efekcie pozwala na jego stosunkowo swobodne wprowadzanie i ustawianie w pomieszczeniach przeznaczonych do bielenia i innych. Istotną cechą funkcjonalną znacznie ułatwiającą użytkowanie agregatu jest także wyposażenie instalacji roboczej w giętki przewód tłoczny o maksymalnej długości 25 m oraz teleskopową lancę o długości 3 m. Na lancy montowane są dysze rozpylające, które dzięki wykonaniu ze stali kwasoodpornej charakteryzują się trwałością użytkowania.\nWśród oryginalnych rozwiązań służących realizacji zadań związanych z bieleniem pomieszczeń inwentarskich warto wymienić opcję wykorzystania odpowiednio dobranego opryskiwacza. Takim opryskiwaczem, na co wskazują liczne opinie użytkowników jest przykładowo MAROLEX Profession 12 PLUS. Wspomniany opryskiwacz jest urządzeniem o wszechstronnym zastosowaniu, stąd obok wielu prac w gospodarstwie związanych z dezynfekcją może być również użyty do bielenia wapnem, nie tylko drzewek w sadzie, czy też powierzchni w szklarniach, ale i pomieszczeń przeznaczonych dla zwierząt inwentarskich. Taki zakres wykorzystania jest możliwy dzięki wyposażeniu w specjalne dysze do bielenia i malowania farbami wodnymi, lejek z sitkiem filtrującym do przecedzania wapna, dozujący zawór kulowy o dużej przepustowości (przystosowany do prac związanych z bieleniem), mieszacz cieczy, lancę modułową i inne elementy. Do innych elementów zapewniających sprawne użytkowanie opryskiwacza zalicza się zbiornik na ciecz roboczą o pojemności 10 litrów oraz pompę (umieszczoną na zewnątrz zbiornika) przystosowaną do osiągania wydatku cieczy na poziomie 0,3-1,5 l/min i maksymalnego ciśnienia roboczego wynoszącego 0,35 MPa. Opryskiwacz jest wyposażony w dysze z regulacją MR 1,0 i MR 1,5, a także dysze płaskostrumieniowe MF 4,45 i MF 5,30 przeznaczone do bielenia i malowania. Opryski wapnem i roztworami emulsyjnymi są możliwe w efekcie wyposażenia urządzenia w specjalny mieszacz cieczy, który zapobiega osadzaniu się emulsji na dnie zbiornika, a także wzmocnione przewody o dużej przepustowości.\nWarunkiem zachowania wysokiej skuteczności działania i długotrwałej, a zarazem bezawaryjnej pracy każdego z modeli urządzeń wykorzystywanych do bielenia jest przestrzeganie zasad mycia po każdorazowym użyciu, obejmujących wypłukanie resztek osadu i wewnętrzne mycie wszystkich części mających kontakt z cząsteczkami wapna.\n… warto jeszcze raz podkreślić korzyści wynikające z podejmowania zadań związanych z higieną pomieszczeń inwentarskich dla bydła poprzez bielenie. W efekcie systematycznego bielenia sufitu i ścian w oborze niszczy się chorobotwórcze bakterie i pasożyty, uodparnia na działanie grzybów i pleśni (szczególnie istotne w pomieszczeniach o dużej wilgotności), ale i poprawia warunki środowiskowe – pomalowanie sufitu i ścian na biało sprzyja rozjaśnieniu pomieszczenia o ok. 30%. Przytoczone korzyści niewątpliwie przekładają się na zdrowotność zwierząt inwentarskich i poprawę ich dobrostanu. Na sprawę stanu warunków mikroklimatycznych w pomieszczeniach warto również spojrzeć z punktu widzenia osób obsługujących stado. Poprawa czystości z pewnością służy zmniejszeniu uciążliwości pracy w oborze, co nie pozostaje bez wpływu na samopoczucie pracowników i ich stan zdrowia. Tym samym inwestycja w bielenie obór jest w pełni uzasadniona.\nZgłaszanie kandydatów do Rady…


Męska antykoncepcja: Czy namówić partnera na wazektomię? - Papilot.pl\nMęska antykoncepcja: Czy namówić partnera na wazektomię?\nMyślisz, że zapobieganie niechcianej ciąży to wyłącznie twoje zadanie? Niekoniecznie. Istnieje również antykoncepcja dla mężczyzn.\nPrzykładem antykoncepcji przeznaczonej dla mężczyzn jest wazektomia. Dzięki niej z kobiety spada ciężar odpowiedzialności za zapobieganie ciąży. To metoda bardzo skuteczna (99,9 proc.), a przy tym znacznie wygodniejsza niż stosowanie prezerwatywy, obliczanie dni płodnych czy stosunek przerywany. W wielu krajach to bardzo popularna forma antykoncepcji. Kiedy w 2005 roku Departament Zdrowia i Usług Społecznych w Stanach Zjednoczonych opublikował raport dotyczący najchętniej stosowanych w tym kraju metod kontroli urodzeń, okazało się, że wazektomia znalazła się na czwartym miejscu – po środkach doustnych, podwiązaniu jajników i prezerwatywie.\nNa czym to polega? – Wazektomia jest mikrochirurgicznym zabiegiem, który powoduje odwracalną niezdolność mężczyzny do płodzenia – mówi dr Eugeniusz Siwik, ginekolog i położnik, który od 10 lat wykonuje zabiegi wazektomii. Uzyskuje się ją przez zablokowanie nasieniowodów.\nPo zlokalizowaniu nasieniowodu chirurg rozwarstwia skórę specjalnymi kleszczykami (peanem). Nasieniowód zostaje przecięty, a na jego końce, po ich mikrokoagulacji, zakłada się nierozpuszczalne szwy chirurgiczne. Po 15-minutowym zabiegu pacjent może samodzielnie wracać do domu. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Na rozwarstwioną skórę nie zakłada się szwów. Jest tylko opatrywana i zabliźnia się po trzech dniach, prawie nie pozostawiając blizny.\nMężczyzna po wazektomii staje się niepłodny; zabieg nie ma natomiast wpływu na zdolność do wytrysku, ponieważ większość objętości nasienia stanowią produkty gruczołu krokowego.\nDyskomfort ograniczony do minimum\nWarto wiedzieć, że współcześnie wazektomia to zabieg, który nie niesie za sobą ryzyka powikłań, wystąpienia krwawienia czy infekcji. Dyskomfort pacjenta jest ograniczony do minimum. Co istotne, mężczyzna nie musi się też stresować na widok strzykawki, ponieważ znieczulenie podawane jest ciśnieniowo, bez kłucia skóry, a jego dawka jest kilkakrotnie mniejsza niż przy tradycyjnej metodzie znieczulenia.\nre: Męska antykoncepcja: Czy namówić partnera na wazektomię?\nNie, żeby coś, ale w Polsce wazektomia jest uważana za nielegalną...\nNo, Panowie, który ma na tyle JAJ, by poddać się wazektomii? Nie chcecie "lizać lizaka przez papierek", to macie teraz świetną szansę. Przy okazji kobiety nie będą się faszerować hormonami jak bydło w ubojni.\nDużo sportowców (biorących sterydy) zamraża swoją spermę i poddaje się wazektomii, aby w przyszłości byli w stanie posiadać zdrowe potomstwo. Myślę, że to bardzo dobry pomysł :)\na nie lepiej wykastrować od razu? w końcu nasze biedne psy i koty muszą to znosić, a człowiek nie, bo wielki mi "pan i władca". Albo kastrujcie i ludzi albo nie kastrujcie w ogóle.\nA czy mozna sobie u na sw Posce podwiazac jajniki? Nie mowie o przypadku po 3 cesarkach gdy to koneiczne.\nLegalnie? Tylko w przypadku, gdy kolejna ciąża zagrozi życiu kobiety, lub kobieta może potomstwu przekazać ciężką wadę genetyczną. W innych przypadkach to nielegalne i grozi więzieniem.\nDodam tylko, że więzienie grozi lekarzowi, który wykona zabieg. Ilość posiadanego potomstwa, sytuacja materialna u kobiety nie jest powodem aby podwiązać jej jajowody na życzenie. W większości krajów zachodnich z tego co wiem, zabieg jest legalny i cieszy się rosnącą popularnością\nPolska to dno po prostu! Nic tu nie mozna!\nzacofane prawo, przecież płodność należy tylko i wyłącznie do konkretnej osoby i może z nią robić co chce. No ale zawsze można jechać za granicę, do sąsiadów mamy niedaleko.\nfaceci myślą o sobie, tylko i wyłącznie, żaden się na to nie zgodzi. To ty babo się truj bo przecież tylko jego wygoda się liczy.\nCieszę się, że powstał taki artykuł. Niestety na wielu stronach, gdy mowa o antykoncepcji, pojawia się wszystko. Tylko nie wazektomia. Doskonały sposób, stosunkowo tani (ile wychodzi np kupowanie pigułek i wizyty u ginekologów?) i skuteczny. Sama myślałam, aby podwiązać sobie jajniki, gdy na pewno nie będę chciała mieć (więcej) dzieci, ale wazektomię uważam za lepszy sposób. Nie podoba też mi się myślenie, iż jak facet nie ma w spermie aktywnych plemników jest mniej męski. WTF?! W takim razie kobieta przyjmująca tabletki, nie jest kobieca, ponieważ nie wytwarza komórki jajowej i nie ma naturalnej miesiączki?! Bez sensu taką filozofię tu uprawiać, jak parze (czyt. mężczyźnie w danym związku) odpowiada taki sposób to nie ma nad czym się zastanawiać. Tym bardziej to polecane, gdy kobieta nie może z powodów zdrowotnych brać hormonów, prezerwatywa to same wiecie, a kolejna ciąża mogłaby się wiązać z poważnymi powikłaniami.\nWole brać pigułki, może jestem dziwna ale jakby mój facet to sobie zrobil czyli de facto oświadczył że jest niepłodny to wydaje mi się że całkiem straciłabym pociąg seksualny do niego. To jest jakieś niemęskie i co jeśli nie uda się tego odwrocic?\nTo w takim razie ty jesteś nie kobieca.\nJa jak urodze wystarczajaca ilość dzieci będę namawiać partnera na taki zabieg ;)\nSama się podwiąż, egoistko!\ngdyby to bylo możliwe ale w Polsce nie jest, zrozum to wreszcie tłuczku. Skąd się biorą takie baby włażące w d...ę facetowi? Dlaczego nas spoczywa wyłącznie odpowiedzialność za seks?\nJa biorę pigułki ale za dobrego lekarza i za pigułki płaci mój facet\ndlaczego on za nie płaci?\nBo zarabia 4 razy więcej, np.\nma te tabletki lykac i jeszcze za nie placic? a facet? ma sobie spokojnie pchac? kazdy ma miec jakis obowiazek. wolalabym placic za tabletki niz sie nimi truc.


Dla Sandecji z Ekstraklasy w pół roku stadion a dla kibiców parking! | ulica Kilińskiego w Nowym Sączu, ulica Bulwar Narwiku w Nowym Sączu, Sandecja w ekstraklasie, Sandecja, MKS Sandecja, stadion w Nowym Sączu | Sądeczanin.info\nDla Sandecji z Ekstraklasy w pół roku stadion a dla kibiców parking!\nWładze Nowego Sącza już działają. Jest szansa, że w ciągu pół roku Sandecja będzie mogła grać na nowym stadionie. A kibice doczekają dwóch parkingów: przy Bulwarze Narwiku i ulicy Kilińskiego.\nPo sukcesie MKS Sandecji - piłkarze awansowali do ekstraklasy - sądeczanie nieustannie pytają: czy jest szansa na budowę nowego stadionu, godnego pierwszoligowego klubu? Jeśli tak, to kiedy i gdzie? W imieniu kibiców przesłaliśmy pytania do Urzędu Miasta.\nOkazuje się, że Renata Stawiarska z biura prasowego ma dobre wiadomości. - Pojawiły się różne koncepcje przebudowy/budowy stadionu, musimy jednak liczyć siły na zamiary i wybrać tę koncepcję, która będzie możliwa do zrealizowania w przeciągu pół roku.\nZobacz też: Sandecja będzie trenować na murawie PWSZ\nCały czas trwa też dyskusja o parkingu dla kibiców przy obecnym stadionie. Drużyna awansowała, więc coraz więcej osób będzie chciało ją dopingować. Czy i jakie kroki miasto podjęło w tej sprawie? I tu jest nadzieja. - Miasto ma w planie budowę parkingu przy ulicy Kilińskiego i Bulwarze Narwiku, tak, aby przed rozpoczęciem wiosennej rundy rozgrywek Ekstraklasy inwestycje były zrealizowane.\nulica Kilińskiego w Nowym Sączu ulica Bulwar Narwiku w Nowym Sączu Sandecja w ekstraklasie Sandecja MKS Sandecja stadion w Nowym Sączu


MultiSport wspiera i promuje aktywność fizyczną w programie wolontariacko-filantropijnym „Dobry MultiUczynek” - NowyMarketing\nMultiSport wspiera i promuje aktywność fizyczną w programie wolontariacko-filantropijnym „Dobry MultiUczynek”\nRuszyła pierwsza edycja programu wolontariacko-filantropijnego Dobry MultiUczynek. Użytkownicy kart MultiSport, którzy mają pomysł na społeczne przedsięwzięcie wspierające lub promujące aktywność fizyczną, mogą zgłosić do programu swoją inicjatywę i otrzymać środki finansowe na jej realizację.\nMimo zdrowej mody na ruch, która zagościła w Polsce, wciąż niemal co trzeci Polak nie podejmuje żadnej aktywności fizycznej*.\n– Pod względem wsparcia aktywności fizycznej w Polsce jest jeszcze wiele do zrobienia, zwłaszcza w grupie dzieci i seniorów, którzy korzystają z dobrodziejstw sportu w najmniejszym stopniu. Ruch to nie tylko zdrowie i lepszy nastrój, ale także czynnik, który może łączyć rodziny, a nawet całe społeczności. Doskonale wiedzą o tym użytkownicy kart MultiSport, których jest niemal milion. Ich doświadczenia sprawiają, że będą doskonałymi ambasadorami aktywności fizycznej i autorami ciekawych pomysłów na aktywizację sportową Polaków. Dlatego to właśnie do nich postanowiliśmy zaadresować program Dobry MultiUczynek – mówi Rafał Mikołajczyk, wicedyrektor komunikacji i CSR w Benefit Systems S.A.\n– Widząc, jak dużym zainteresowaniem cieszyła się akcja CSR-owa wśród pracowników Benefit Systems przez ostatnie trzy lata oraz jak wiele ciekawych pomysłów udało nam się zrealizować, postanowiliśmy rozszerzyć formułę akcji. Wierzę, że spotkamy fantastycznych ludzi ze świetnymi pomysłami, które z radością pomożemy im zrealizować, wspólnie dokładając cegiełkę do aktywizacji sportowej Polaków – dodaje Rafał Mikołajczyk.\nFundatorem i pomysłodawcą programu Dobry MultiUczynek jest Benefit Systems, twórca programu MultiSport, a partnerem organizacyjnym Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu. Więcej informacji o Dobrym MultiUczynku odnaleźć można na stronie www.kartamultisport.pl/dobry-multiuczynek/\n*dane: MultiSport Index 2018


Jak sprzedawać kominki? - Secesja Wrocławska\nJak sprzedawać kominki?\nKiedy prowadzimy specjalistyczny sklep budowlany i chcemy jak najbardziej rozbudować jego ofertę to warto dokładnie zastanowić się nad tym co warto wprowadzić do jego oferty. Dobrym rozwiązaniem mogą okazać się specjalne wkłady jakie pozwalają na szybką budowę kominka. Taka oferta z pewnością przyciągnie do nas wielu nowych klientów.\nOferta kominków – nowoczesny sklep\nGdy już zdecydujemy się na rozbudowę swojej oferty o takie właśnie elementy to warto dokładnie zastanowić się nad tym jak dokładnie je sprzedawać. To istotne gdyż w naszej ofercie powinny być dostępne bardzo różne modele co dodatkowo wpłynie na dobrą opinię o prowadzonym przez nas sklepie. Istotne powinno być także to aby nasi pracownicy posiadali odpowiednią wiedzę na temat takiego właśnie asortymentu jaka pozwoli im na udzielanie wszystkim klientom odpowiednich porad odnośnie dokonania takiego zakupu. Sprzedając nowoczesne kominki hoxter warto powiedzieć klientowi o tym, że posiadają one specjalne zabezpieczenia jakie na pewno ochronią ich dom przed pożarem czy innym tego rodzaju zagrożeniem. Na sprzedawany kominek powinniśmy udzielić odpowiedniego okresu gwarancyjnego jaki w razie problemów pozwoli na skorzystanie ze wsparcia serwisu producenta. Ceny takiego asortymentu powinny być zależne przede wszystkim od mocy jaką wybierze dany klient oraz tego jaki wygląd ma kominek. Wszystkie te elementy dzięki odpowiedniemu dopasowaniu na pewno sprawią, że uda nam się wzbogacić ofertę co przyniesie wysokie zyski.\nJak widać sprzedaż takich elementów wymaga zwrócenia uwagi na wiele aspektów od jakich zależne będzie to czy trafimy w potrzeby klientów Tak prowadzony sklep budowlany z pewnością stanie się bardzo rozpoznawalny, a my będziemy mogli cieszyć się wysokimi zyskami z jego działalności.


2013 – jury\nW tegorocznej edycji konkursu Golden Arrow na short-liście znalazły się 72 prace. Jury składało się z 16 osób – przedstawicieli marketerów oraz agencji, a przewodniczył mu Piotr Strzelczyk, dyrektor marketingu beauty care Henkel Polska.\nPiotr Strzelczyk - PRZEWODNICZĄCY JURY\ndyrektor marketingu Beauty Care, Henkel Polska\nMa ponad piętnastoletnie doświadczenie w biznesie w obszarach marketingu i sprzedaży w sektorach FMCG i consumer electronics (AGD). Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie marketingu i rozwój marek kosmetycznych Henkla został w ubiegłym roku wyróżniony tytułem Chief Marketing Officer 2012 w kategorii Marketer Roku 2012.Od 4 lat w Henkel Polska odpowiada za strategię i całość działań marketingowych firmy w sektorze kosmetycznym. W tym czasie przyczynił się do wprowadzenia firmy na pozycję numer 1 na rynku kosmetycznym. Wcześniej przez blisko 4 lata pracował w Whirlpool, pełniąc funkcję dyrektora marketingu Polski i krajów bałtyckich, a wcześniej dyrektora sprzedaży.W latach 1998-2005 pracował w firmie Unilever, gdzie zdobył bogate doświadczenie na stanowiskach brand managera, trade marketing managera, category managment managera a także key account managera.Pior Strzelczyk jest absolwentem Szkoły Głównej Handlowej na kierunku Zarządzanie i Marketing.Żonaty, szczęśliwy ojciec dwójki dzieci. Pasjonuje go bieganie na długich dystansach.\ndyrektor departamentu marketingu, Netia\nAbsolwent wydziału ekonomicznego Uniwersytetu Gdańskiego. Od 18 lat zawodowo związany z marketingiem. Od roku 1997 koordynował działania promocyjno - reklamowe w firmie Trefl SA, największym producencie puzzli i gier w Polsce. W 1999 roku rozpoczął karierę w Netii. Od roku 2006 jako dyrektor marketingu odpowiada za działania z zakresu komunikacji marketingowej firmy oraz badania marketingowe. Współautor wielu sukcesów rynkowych spółki, współodpowiedzialny za stworzenie i realizację strategii marketingowej, która uczyniła z Netii wiodącego, alternatywnego operatora usług dostępu do internetu i telefonii stacjonarnej dla klientów indywidualnych oraz kompleksowych usług telekomunikacyjnych dla biznesu. Marketing Manager Roku 2011 branży telekomunikacyjnej według „Media & Marketing Polska”, współlaureat prestiżowych nagród: Effie, KTR, Kreatura, Red Dot Design Awards, European Design Awards i wielu innych.\nsenior marketing & PR manager, Payback\nPiotr Lipiński jest odpowiedzialny za strategię komunikacji marki Payback, badania marketingowe oraz public relations. Z Programem związany jest od stycznia 2009 roku. Uczestniczył w przygotowaniach do wprowadzenia Paybacku na rynek polski. Ma wieloletnie doświadczenie w dziedzinie marketingu. Zdobywał je w międzynarodowych firmach FMCG, m.in. Danone i LU Polska, oraz w obszarze B2B w dziale profesjonalnym Wella Polska. Piotr Lipiński jest absolwentem Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył studia podyplomowe z zarządzania w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i Ecole des Hautes Etudes Commerciales (HEC) w Paryżu. Posiada również dyplom London School of Public Relations. Jego pasją jest planowanie dalekich podróży i ich realizacja. Ponadto interesuje się muzyką i filmem z różnych stron świata.\ndyrektor departamentu marketingu, Bank Zachodni WBK\nZ Bankiem Zachodnim WBK związana od lipca 2010 r. Jako dyrektor departamentu marketingu odpowiada za strategię i komunikację marketingową banku skierowaną do klienta indywidualnego i biznesowego oraz za komunikację interaktywną i badania marketingowe. Wiedzę z zakresu komunikacji marketingowej i internetowej z sukcesem wykorzystywała m.in. w Telewizji Polskiej, gdzie pracowała w latach 2004-2010. Jako dyrektor Ośrodka Mediów Interaktywnych TVP odpowiadała za całokształt działalności telewizji publicznej w internecie. Projekty komunikacyjne realizowała również w PZU SA, gdzie w latach 2002-2004 była zastępcą dyrektora Biura Komunikacji Korporacyjnej. Jest absolwentką Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.\nmedia manager, Polpharma\nAbsolwent Szkoły Głównej Handlowej na kierunku zarządzanie i marketing oraz podyplomowych studiów z zakresu psychologii reklamy na Uniwersytecie Warszawskim.Z rynkiem mediów i reklamy związany od 10 lat. Doświadczenie zdobywał zarówno w domach mediowych (PanMedia Western, ZenithOptimedia), jak i po stronie marketerów. W latach 2010-2012 związany z działem marketingu US Pharmacii, gdzie odpowiadał za strategie mediowe marek takich, jak Apap, Ibuprom czy Gripex. Obecnie na stanowisku media managera Polpharmy zarządza budżetem mediowym oraz współtworzy strategie mediowe brandów farmaceutycznych z portfolio grupy.\nmanager marketing, Philip Morris Polska\nW Philip Morris Polska jest odpowiedzialny za planowanie, tworzenie oraz wdrażanie strategii marketingowych dla marek z segmentów Premium (Marlboro i She) oraz Below Premium (L&M).W trakcie pracy w Philip Morris Polska zdobywał doświadczenie zawodowe w działach sprzedaży, trade marketingu oraz kluczowych klientów detalicznych. W latach 2007-2009 odpowiedzialny za zarządzanie działaniami marketingowymi i rozwojem produktowym marek segmentu premium na rynkach Litwy, Łotwy i Estonii.Wolny czas poświęca rodzinie, pasjom sportowym (tenis, narty, brydż) oraz fotografii.\nmarketing director, Bonduelle Polska\nW ostatnich latach odpowiadała za strategie marek na rynku polskim i krajów Europy Środkowo-Wschodniej, rozwijając strategie kampanii reklamowych marek spożywczych, jak Wedel, farmaceutycznych, jak Apap, Ibuprom.Obecnie dyrektor marketingu Bonduelle Polska i kraje bałtyckie, wcześniej związana z Cadbury Wedel, Gillette, SC Johnson, Mars Inc., Shell.Absolwentka warszawskiej SGH oraz Chartered Institute of Marketing w Anglii. Prelegent konferencji branżowych oraz juror konkursów komunikacji marketingowych w Polsce.\ndyrektor biura marketingu, Grupa PZU\nZ Grupą PZU związana od ponad 4 lat najpierw jako dyrektor ds. komunikacji marketingowej, a od prawie 2 lat jako dyrektor marketingu. Poprowadziła jeden z ostatnich projektów strategicznych firmy, jakim było odświeżenie marki i logo. Wcześniej związana z PTK Centertel, gdzie przez 6 lat najpierw budowała markę Idea dla Firm a następnie brała udział w rebrandingu na Orange a później kierowała komunikacją masową tej marki. Jeszcze wcześniej związana z sektorem FMCG. Absolwentka Brock University w Kanadzie na kierunku Marketing. Dodatkowo ukończyła Filologię Angielską w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, co bezpośrednio wiążę się z jej hobby czyli językiem angielskim.\nCEO, Laurens Coster\nOd 1,5 roku kieruje agencją Laurens Coster. Na co dzień prowadzi projekty m.in. dla Orange w obszarze direct mailingu i email marketingu. W wolnym czasie przeciera szlaki w zaprzęganiu do codziennej agencyjnej pracy zaawansowanych systemów klasy campaign management i business inteligence firmy IBM. Kierowana przez niego agencja została dwukrotnie nominowana i raz wyróżniona w ubiegłorocznej edycji Golden Arrow w kategorii wysyłka bezpośrednia B2C. Ukończył marketing na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego oraz metody ilościowe w Szkole Głównej Handlowej. Miłośnik nieoczywistego łączenia różnych technologii.\ncreative director, Momentum Worldwide\nW reklamie od 2002 roku, przez siedem ostatnich lat na stanowisku dyrektora kreatywnego w czołowych agencjach. Koncentruje się na wysokiej jakości twórczej dostarczanego produktu głównie w zakresie BTL. Praca w zakresie zarówno projektowania graficznego i reklamy zapoczątkowana w Warszawskiej Akademi Sztuk Pięknych. Pracował dla największych klientów na rynku: Pepsi, Frito Lay, Marsa, Mentosa, Coca-Coli, Wyborowej, Knorra, Skody, BMW, Daimler Chryslera, Ery, Playa, Deutche Banku, Master Card. Kariera zawodowa objeła pracę w BBDO, Proximity BBDO, Polymus, Lowe GGK, DougFaberFamily, Momentum Worldwide.\nclient service director & partner w Lubię To – Social Media Agency\nOd początku kariery zawodowej związany ze sferą social mediów. W latach 2008 – 2010, jako group account manager w Interactive Solutions/Saatchi & Saatchi Digital zarządzał działem social media agencji, prowadząc działania w społecznościach dla takich marek, jak: Heyah, Era, Pepsi, P&G. Od grudnia 2010 w ramach Lubię To współzarządza Agencją Roku Social Media 2012 (za „M&MP”, VI 2012), obsługującą takie marki, jak: Nivea, Starbucks, Virgin Mobile, Redd’s, H&M. Absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UAM, magister psychologii, doktorant na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. Prywatnie miłośnik podróży i gier komputerowych.\nmanaging director, Marketing House\nZ Marketing House związany od 1998 roku. W 2006 roku objął stanowisko managing directora i od tego czasu zarządza agencją, która specjalizuje się w marketingu relacyjnym i indywidualnej komunikacji na masową skalę. Kieruje zespołem specjalistów odpowiedzialnych za kompleksową realizację projektów dla wszystkich klientów agencji.W 2011 roku Marketing House zdobyło tytuł Agencji Roku w rankingu agencji marketingu zintegrowanego przeprowadzonym przez „Media i Marketing Polska”.Przemysław Orłowski jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, wolne chwile poświęca na lekturę i bieganie, które jest jego pasją.\ndyrektor marketingu i sprzedaży, Redlink\nOd wielu lat związany z rynkiem marketingu bezpośredniego. Odpowiedzialny za wdrażanie klientów i zarządzanie ich działaniami e-mail i mobile marketingowymi. Współpracuje z osobami zarządzającymi największymi programami lojalnościowymi w Polsce, dbając o optymalizację budżetów, wprowadzanie nowych rozwiązań komunikacyjnych oraz osiąganie jak najwyższych wskaźników efektywności realizowanych kampanii marketingowych.\npartner i wiceprezes zarządu ds. rozwoju biznesu, grupa kapitałowa Andmore*\nAbsolwent Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. Od ponad 7 lat związany z rynkiem reklamy. Karierę zawodową na rynku komunikacji marketingowej rozpoczynał w Momentum Worldwide (McCann Worldroup), gdzie zajmował się obsługą takich klientów, jak: Bank BGŻ, Microsoft, Dulux, LOT czy Wilo Polska. W latach 2007-2010 pracował w Grupie TP, gdzie odpowiadał za kampanie ATL, BTL, działania internetowe oraz niestandardowe dla marek TP oraz Orange. Założyciel i managing director agencji non standard Brainshake, która od kwietnia 2012 roku działa w ramach Grupy Andmore. Prywatnie kolekcjoner niezapomnianych wrażeń z bliższych i dalszych podróży, koneser wina i egzotycznych przysmaków, piłkarz, cyklista i tenisista amator.\n* Grupa Andmore skupia agencje wyspecjalizowane w różnych obszarach komunikacji marketingowej, badań i produkcji takie jak, ArtGraph, Brainshake, SocialArt, Orbita, Esense, FotoGraph, Brainlab.\nprezes zarządu, Instytutu Marketingu i Komunikacji Inmark\nMa ponad 20-letnie doświadczenie w obszarze tworzenia i zarządzania projektami marketingowymi. Z branżą marketingu bezpośredniego jest związany od początku jej istnienia. Uczestnik i organizator licznych konferencji i szkoleń, w trakcie których prowadził wykłady z zakresu marketingu bezpośredniego i zrządzania bazami danych. Członek założyciel PSM SMB. Uczestnik porozumienia środowisk firm działających w sektorze komunikacji marketingowej, które doprowadziło do powstania FZMB (Federacji Związków Komunikacji Marketingowej) przy PKPP „Lewiatan”. Współzałożyciel, działającego od 18 lat, Instytutu Marketingu i Komunikacji Inmark, którym obecnie zarządza. Współtwórca i współwłaściciel grupy kapitałowej Inmark, w skład której wchodzą podmioty wyspecjalizowane w opracowywaniu, wdrażaniu oraz prowadzeniu programów lojalnościowych i motywacyjnych.\nhead of planning, Proximity (Grupa BBDO)\nAbsolwent Ekonomii na Uniwersytecie Gdańskim, Rouen School of Management, Mediów na Uniwersytecie Siegen, Szkoły Strategii Marki SAR oraz Strategii w Miami Ad School.Karierę marketingową rozpoczynał 1998 r. w branży badawczej realizując projekty ilościowe i jakościowe głównie dla Ipsos, GfK oraz PBS/DGA. Szukając drogi do planningu, przeszedł przez seminarium plannerskie McCann Erickson Germany oraz staż w Deutsche-Hochschulwerbung. Po powrocie do kraju trafił na kilka lat do działu planowania strategicznego agencji JWT, gdzie pracował m.in. dla Bayera, Krafta, Polkomtela czy Nokii. Obecnie od kilku lat w ramach grupy BBDO pracuje dla takich klientów, jak: Bayer, CDM Pekao, Wrigley, Mars czy TotalElf. Od półtora roku jako head of planning intensywnie uczestniczy w zdobywaniu nowego biznesu oraz rozwoju agencji Proximity.Prywatnie amator gry na saksofonie, snowboardu i fotografii reportażowej.


Staruszka aresztowana pod spodem zarzutem kradzieży setek zabawek. Zaskakujące tłumaczenie\nKolejna wielka inwestycja Ronaldo. "To jedno z najchętniej odwiedzanych miejscowości na świecie"\nFrancuski Krajowy Instytut Statystyki (INSEE) odmówił uwzględnienia prostytucji tuż przy obliczaniu PKB i kwestionuje też zasadność uwzględniania gospodarki narkotykami. Obie te miejsca stanowiły w 2013 r. około 1 proc. PKB.\nProstytucja jak i również narkotyki w PKB. "To śmieszna miara. To jakie możliwości szkodzi, jest liczone w charakterze dobro"\n- Nie posiada żadnego uzasadnienia, aby włączać prostytucję do obliczania Wyrobu Krajowego Brutto, ponieważ wydaje się być to działalność uprawiana przez osoby pochodzące w dużej większości z zagranicy, przebywające we Francji nielegalnie i zmuszane do jej uprawiania, jakie możliwości - ponadto - jest sprzeczne z europejskimi taksami prawnymi - wyjaśnia Ronan Mahieu, ekspert INSEE.\n- Przedstawiliśmy Eurostatowi nasz miejsce widzenia - zakomunikował przedstawicielom mediów Mahieu, nawiązując do tego, że instytut przekazał biuru statystycznemu Komisji Europejskiej 22 września swoje kalkulacje dotyczące PKB za rok kalendarzowy 2013 i poprzednie lata.\nWedług argumentacji INSEE, przy uprawianiu prostytucji "transakcji nie zawiera się dzięki zasadzie wzajemnego porozumienia jak i również z całkowitą pewnością będą one poza zasięgiem księgowości krajowej".\nNie ma jakiegokolwiek uzasadnienia, aby włączać prostytucję do obliczania Produktu Krajowego Brutto, ponieważ jest to działalność uprawiana przez jednostki pochodzące w ogromnej mnogości z poza polski, przebywające we Francji nielegalnie i zmuszane do odwiedzenia jej uprawiania, co a mianowicie ponadto - jest sprzeczne z europejskimi normami prawnym\nRonan Mahieu, ekspert INSEE\nJeśli zaś chodzi o handel narkotykami, to według cytowanego eksperta jego włączenie do statystyki "ma zniżony sens", ponieważ ocenia się go jedynie na podstawie przybliżonych kalkulacji.\nJednakże w tym drugim przypadku sprawa jest częściowo otwarta, skoro PKB oblicza się także w odniesieniu do odwiedzenia alkoholu i tytoniu.\nDlatego też INSEE zdecydował się włączyć do obliczeń PKB przybliżoną kalkulację odnośnie handlu narkotykami, dokonaną w podstawie danych Francuskiego Obserwatorium Narkotyków i Uzależnień (OFDT). Rozmiary tego handlu po 2013 roku oceniono w 2, 1 miliarda euro. Około jednej trzeciej pochodzi z handlu marihuaną, 20-25 proc. z handlu kokainą, a reszta z handlu innymi narkotykami.


Opaska parkrun idealnym prezentem pod choinkę! | parkrun PL Blog\nBezpiecznie na trasach – opaski parkrun najlepszym pomysłem na prezent świąteczny!\nZbliżają się Święta. Wielu z Was będzie zastanawiało się, jaki prezent najlepiej wręczyć biegaczowi? Butów biegowych nie warto kupować bez przymierzenia, to samo dotyczy ubrań – a więc z niespodzianki nici. Sprzęt elektroniczny może być kosztowny, a kupując czapkę do biegania nigdy nie wiemy, czy przypadnie obdarowanemu do gustu. Według nas najlepszą niespodzianką będzie więc opaska SOS parkrun!\nO tym, że warto biegać bezpiecznie nie trzeba nikomu przypominać. A gdyby tak połączyć bezpieczeństwo z wygodą oraz prestiżem parkrun? Na parkrun stosujemy specjalne opaski, które zawierają nie tylko kod uczestnika, ale również dane, które w razie potrzeby pomogą udzielić pomocy oraz powiadomić wskazane osoby. Opaski, które proponujemy w ramach naszych biegów mogą być wykorzystane również na innych trasach biegowych oraz podczas treningów. Dzięki opasce parkrun sygnalizujemy, że jesteśmy członkiem społeczności parkrun i możemy w ten sposób wyróżniać się wśród biegaczy.\nZawarte na opaskach dane będą służyć ratownikom obsługującym wszystkie imprezy biegowe. Warto więc pomyśleć, czy nie zaopatrzyć się w opaskę SOS parkrun. Opaski dostępne są bezpośrednio na stronie producenta tutaj i kosztują tylko 30 PLN (przesyłka jest za darmo). Opaski wykonane są ze specjalnego silikonu, który nie powoduje uczuleń, a poprzez sposób naniesienia danych są trwałe i odporne na ścieranie się informacji. Opaski można nosić na co dzień, pływać w nich i wykonywać wszelkie aktywności, pomimo tego opaski nadal pozostają jak nowe.\nOpaska parkrun to przede wszystkim wygoda. Nie musimy pamiętać o przynoszeniu swojego indywidualnego kodu uczestnika na każdy bieg. Podobnie bieganie ze swoim kodem wydrukowanym np. na kartce papieru może okazać się kłopotliwe. O opasce nigdy nie musimy pamiętać, wystarczy ją nosić, żeby zawsze w sobotę po biegu okazać swój kod do zeskanowania. Przyniesienie swojego kodu kreskowego to praktycznie jedyny wymóg, by pobiec w parkrun i być sklasyfikowanym w wynikach.\nZamów opaskę parkrun tutaj!


Showtec - Show Technika\nProjection Screen 4:3 electric, Rear Projection 4:3 electric\nCity Painter 18000 LED jest elementem oświetlenia opartym na technologii LED potrafiącym świecić bardzo jasnym światłem.\nPodstawowy zestaw reflektorów na belce sterującej w komplecie z torbą transportową i statywem.\nSHOWTEC DOMINATOR 3W1 FLOWER+STROBO+LASER\nShowtec Dominator to 3 efekty świetlne w jednej obudowie: 8 mocnych białych strobo LED, czerwono-zielony laser 200mW RG i 3W flower RGBWA. Wszystkie 3 efekty mogą pracować oddzielnie w trybie auto lub audio.\nShowtec ekran projekcyjny Tripod Screen 100" 211 x 160 cm\nShowtec ekran projekcyjny Tripod Screen 84" 176 x 133 cm\nShowtec GALACTIC GBC-120 120MW GREEN BLUE CYAN LASER\nTrójkolorowy laser z pilotem, Auto, Sound, Master/Slave, DMX (120mW, laser zielony/ niebieski/ cyjan)\nSHOWTEC LED LIGHT BAR 16 (SEKCJI)


Kędzierzyn-Koźle. - www.varangianguard.fora.pl\nWysłany: Śro 16:58, 13 Mar 2013 Temat postu: Kędzierzyn-Koźle.\nSiema, jestem nowy na forum, więc wypada się przywitać. Wraz z kumplem gramy od paru lat w WFB, jednak nie wiedzieliśmy, że w Kedzierzynie jest jakis klub Z tego co czytam spotykacie się w niedziele, będzie ktoś na bitwe 17.03.2013 ? Ja gram WOCHem (do 3000), a kolega DE (ok 1800). Mamy jakieś własne tereny, mozemy przynieść. Licze na odpowiedź, bo ma ogromną ochotę pograć w końcu z kimś nowym. Pozdrawiam Dominig.\nWitamy na widmo forum\nTak jest tu nas parę, mamy praktycznie każdą armię na poziom +/- 3000 ptk (nieźle jak na 2 osoby co?;d) Ja niestety w tą niedzielę odpadam ponieważ mam dużo pracy w pracy, jednak np jutro mam wolny dzień także można coś pomyśleć :>\nW przyszłym tygodniu chyba będę miał wolną niedzielę więc możemy wtedy coś pokminić.\nWysłany: Śro 23:23, 13 Mar 2013 Temat postu:\nPrzyszła niedziela, raczej będzie mi pasowała, ewentualnie ta za dwa tygodnie nawet bardziej. Problem jest taki, że w tygodniu mnie ani mojego kompana nie ma kk, więc na chwilę obecną to odpada. Niezmiernie się cieszę, że w końcu udało się znaleźć nowych graczy w okolicy, mam teraz straszną ochotę pograć. Będę teraz regularnie zaglądał na forum i szukał okazji do gry\nWysłany: Śro 0:28, 20 Mar 2013 Temat postu:\nW związku z tym, że za kilka(naście) dni zbliżają się święta, a co za tym idzie dni wolne, może odbędzie się jakieś spotkanie, a najlepiej nawet kilka ? Ja i kolega jesteśmy od czwartku 28.03 już w kk i możemy grac praktycznie cały czas do do wtorku/środy 05.04 .\nWysłany: Czw 11:47, 21 Mar 2013 Temat postu:\nW tym tygodniu jest turniej w Opolu, do którego macie dane w dziale turnieje, zobaczcie. Ja na niego jadę z moimi OK. Co do pozostałych dni to się jeszcze zgadamy.\nWysłany: Sob 9:36, 23 Mar 2013 Temat postu:\nMi pasuje 29.03 mam cały wolny także możemy wtedy się uporać tylko na jakie punkty byście chcieli grać? (Tylko nie Euro proszę...) w sensie 2400 może być ale bez durnowatych ograniczeń\nWysłany: Sob 16:54, 23 Mar 2013 Temat postu:\nNam ten piątek 29 tez pasuje cały, czekamy tylko na jakieś konkrety czy gramy w moku i o której. Tez byśmy chcieli zagrać "czystego" warhammera bez ograniczeń typu EURO, przynajmniej na chwile obecną. Punktowo mi to raczej obojętne, zagrałbym na jakieś 2000pkt, jak i mniejszą bitwe. Jest jednak pewien problem... nie mam jeszcze aktualnego podręcznika do WOCHu i nie zapowiada się, żebym do piątku miał. Mam nadzieję, że nie będzie to sprawiało problemu. A tak swoją drogą, to mamy brać jakieś elementy terenu ? W galerii zamieściłem kilka zdjęć, na których widać mniej więcej czym dysponujemy, ale jest tego więcej (jakieś ruiny itp.).\nWysłany: Nie 11:54, 24 Mar 2013 Temat postu:\n2000 to Doby limt punktyowy:) Mnie to wszystko jedno, chyba że chcesz cyfrowa wersję np:) albo plik do AB z nowym Wochem\nNie wiem czy MOK będzie dla nas dostępny, możemy ewentualnie u mnie, zagrać albo gdzieś, ale nie mam blatu ani terenów zwiezionych z Krakau\nMy mamy taką zieloną matę ze sztuczną trawą (taka z castoramy, nie gw ) i możemy ją zabrać, tak samo tereny. Czekamy teraz tylko na informacje gdzie i o której gramy.\nWysłany: Pon 13:08, 25 Mar 2013 Temat postu:\nO to muszę sobie taką zakupić.\nNiestety rudy cham który jest moim kierownikiem zamienił mi grafik i nie mam wolnego conajmniej do 02.04. Więc najwcześniej 02.04 będę miał wolne...;/\nWysłany: Pon 15:10, 25 Mar 2013 Temat postu:\nSzkoda, mam nadzieję że jednak się nam uda zagrać w najbliższym czasie. A nikt inny z zaglądających czasem na forum nie ma ochoty na granie ?\nWysłany: Pon 18:27, 25 Mar 2013 Temat postu:\nNa forum zagląda tylko Ja, i Cobra:D\nWysłany: Pon 9:30, 01 Kwi 2013 Temat postu:\nChłopaki, jutro mam wolne,\nWysłany: Wto 22:02, 02 Kwi 2013 Temat postu:\nKurde nie było mnie w domu, nie przeczytałem tej wiadomości... tak czy siak nie mogłem grać w ten wtorek. Napisze w niedalekiej przyszłości jakie terminy wchodzą w grę z naszej strony i postaramy się jakoś to dograć z Wami.


PODSUMOWANIE REALIZACJI PROJEKTU „ZAWÓD PRZEPUSTKĄ DO LEPSZEGO JUTRA”\nZgodnie z założeniami zawartymi we wniosku aplikacyjnym cel główny projektu zakładał udzielenie różnorakiego wsparcia dla uczniów kształcących się zawodowo, a efektem tych działań miało być umożliwienie lepszego startu na rynku pracy i dalszy rozwój zawodowy.\nCzytaj więcej: PODSUMOWANIE REALIZACJI PROJEKTU „ZAWÓD PRZEPUSTKĄ DO LEPSZEGO JUTRA”\nNa 19 czerwca 2015 r. zaplanowano ostatnie dwa wyjazdy edukacyjne w ramach projektu „ZAWÓD PRZEPUSTKĄ DO LEPSZEGO JUTRA.\nCzytaj więcej: TURYSTYKA I HOTELARSTWO\n31 maja 2015 r. w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych odbyło się spotkanie z rodzicami uczniów klas trzecich gimnazjów, którzy zalogowali się w systemie rekrutacji elektronicznej. Zebranych rodziców przywitali Dyrektor Szkoły p. Emilia Błaszczyk oraz Starosta Poddębicki p. Ryszard Rytter, którzy zwrócili uwagę na korzyści płynące z kształcenia zawodowego.\nSŁYNNE KRAKOWSKIE UCZELNIE\n11 czerwca 2015 r. odbyły się jedne z ostatnich wyjazdów edukacyjnych w ramach projektu „ZAWÓD PRZEPUSTKĄ DO LEPSZEGO JUTRA.\nTym razem uczestnicy zajęć projektowych mieli okazję odwiedzić krakowskie uczelnie wyższe i zapoznać się z ich ofertami.\nCzytaj więcej: SŁYNNE KRAKOWSKIE UCZELNIE\n30 kwietnia 2015 r. zakończyła się realizacja staży zawodowych w zakładach pracy. Z tej formy wsparcia mogli skorzystać wszyscy uczestnicy projektu „ZAWÓD PRZEPUSTKĄ DO LEPSZEGO JUTRA”, którzy do tej pory jeszcze nie brali udziału w stażach.\nCzytaj więcej: STAŻE ZAWODOWE\nFORUM SZKÓŁ W PARZĘCZEWIE\nOPEN SCHOOL DAY W ANDELSIE


Kryptonim 333. Internowanie Lecha Wałęsy w raportach funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu – ebook\nTomasz Kozłowski Grzegorz Majchrzak\nNapisana na podstawie materiałów IPN książka odsłania kulisy internowania przywódcy Solidarności i weryfikuje narosłe wokół tego wydarzenia legendy, plotki, przekłamania. Wgląd w zapiski towarzyszących przewodniczącemu na co dzień borowców to wyjątkowa okazja, by poznać nieznane, czasami sensacyjne informacje o Lechu Wałęsie, jego zaskakujące, a nawet szokujące wypowiedzi na temat innych liderów związkowych, np....\nŻycie w krzemowej klatce. Sztuka nowych mediów jako krytyczna analiza praktyk cyfrowego nadzoru – ebook\nJakość przestrzeni publicznej centrum miasta. Przykład miast średnich regionu łódzkiego – ebook\nPrezentowana monografia dotyczy jakości przestrzeni publicznej centrum miasta ocenianej z zastosowaniem autorskiej syntetycznej metody oceny. W celu jej wypracowania przeanalizowano koncepcje i procesy kształtujące współcześnie rozwój miast, a następnie przetestowano ją na sześciu miastach średnich regionu łódzkiego. Metoda ta umożliwiła diagnozę stanu istniejącego, sformułowanie propozycji poprawy...\nData dostępności: 19.02.2018


207 mm × 145 mm × 8 mm\nbibliogr., ilustr., fot., tab., wykr., schem.\nRuch w języku – język w ruchu – to zbiór jedenastu rozpraw z zakresu wybranych zagadnień polszczyzny współczesnej i historycznej, o różnym nachyleniu badawczym: semantycznym, społeczno-kulturowym, medialnym, historycznojęzykowym, dialektologicznym, korpusowym czy glottodydaktycznym. Tematem przewodnim publikacji jest pojęcie ruchu. W tomie znalazły się zatem artykuły dotyczące m.in. czasowników ruchu w języku polskim i słowackim, wyrażaniu faz akcji za pomocą czasowników ruchu, kategorii ruchu w polskim języku migowym (PJM). Nie brak też tekstów opisujących zmiany systemowe i komunikacyjne, jakie dokonują się lub dokonały w polszczyźnie. Publikacja z pewnością zainteresuje wszystkich, których nurtują problemy związane z przeszłością i współczesnością języka.\nczasowniki ruchu, polski język migowy, etymologia, historia języka polskiego, komunikacja elektroniczna\nJęzyk – Historia i Współczesność (Wydawnictwo Gnome)


Tapexdesign.pl - Katalog Stron Dziennika Internautów\nFirma Tapex Design mieszcząca się w Łazach koło Warszawy świadczy specjalistyczne usługi tapicerskie. Podstawą naszej oferty jest stylizacja samochodowych wnętrz z wykorzystaniem tapicerki skórzanej. Zajmujemy się tapicerowaniem samochodów wszystkich marek oraz renowacją wnętrz aut zabytkowych. Kolejną częścią naszej oferty jest tapicerowanie ścian oraz tapicerstwo meblowe. Naszym klientom proponujemy bardzo szeroki wybór tkanin.\nTapexdesign.pl