W okolicy rozległ się trzask powietrza, rozrywającego bębenki słuchowe i przyprawiającego o wręcz skandaliczny ból głowy. Takie zjawisko miało miejsce podczas przekraczania bariery dźwięku, zaledwie kilka-kilkanaście kilometrów nad ziemią. Żelazny orzeł, dla którego inżynierowie i projektanci poświęcili kilka tysięcy godzin swojego życia i jeszcze większą ilość gotówki, potu i kawy powstał, by bronić pokoju.\nEwolucja broni zaliczyła astronomiczny skok, od początku dwudziestego wieku aż do lat siedemdziesiątych, kiedy z zakładów wytwórni Grummana wyleciał pierwszy F-14 Tomcat, prawdopodobnie najseksowniejszy, naddźwiękowy myśliwiec w historii lotnictwa. W nocy z niedzieli na poniedziałek przelatywał on niedaleko szarej nitki motoryzacyjnej perfekcji, przyprawiając zaspanych mieszkańców o atak paniki.\nZaledwie kilka chwil później, kiedy mieniący się w świetle księżyca myśliwiec popędził na międzynarodową wystawę, w tej samej okolicy ryknęło zupełnie inne zwierzę, zaprojektowane, by po prostu zabijać wszystkich w swoim gatunku.\n-To wytłumaczysz mi, o co chodzi z tym Skylinem, który Ci się śnił? – Rafał, siedząc na kamiennych schodach niedaleko stoku narciarskiego, czekał, aż Marcin w końcu uchyli rąbek tajemnicy.\n-To było bardzo dawno temu… nie jestem pewien, czy w ogóle byłeś w tych okolicach wtedy. – Podrapał się po zaroście, przeszukując w pamięci obrazy sprzed lat i wyszukując swoje pierwsze spotkanie. – Chyba poznałem Cię zupełnie gdzieś indziej.\n-Byliśmy na torze w Poznaniu, kiedy zaintrygował cię Legnum VR4.\n-Tak… - Uśmiechnął się. – Mile wspominam ten wyścig.\n-Ty chyba wtedy nie miałeś jeszcze Mazdy, nie?\nObejrzał się w jego stronę, faktycznie uświadamiając sobie, że Mazda była dopiero w planach. -Nie… miałem Sierre.\n-To się wiąże bezpośrednio ze Skylinem… - Marcin usiadł obok niego, dając odpocząć swoim sfatygowanym nogom. – Jakieś osiem, może dziewięć lat temu po tych okolicach jeździła grupka z lokalnego liceum w Cieszynie. Wiesz… kiedy samochody z Japonii były nadal tanie jak dzisiejsze BMW. Od dawna obserwowałem i podziwiałem swojego rówieśnika, który również, na początku jeździł błękitnym Fordem Sierrą.\n-Chyba niezły z Ciebie fan boy był.\n-Można powiedzieć, że podziwiałem jego styl i determinację… prędkości, jakie osiągał w downhill, były niesamowite. To, jak panował nad tylno-napędówką, było samo w sobie czymś w rodzaju sztuki. Z ręką na sercu, jeżeli miałbym wskazać najszybszego kierowcę poniżej dwudziestki, to właśnie byłby nim ten Mateusz. – Westchnął, przywołując wszystkie wspomnienia z wczesnej młodości.\n-Co się z nim stało? Czemu już go tu nie ma?\nMarcin spojrzał na Rafała wymownie, jakby chciał mu odpowiedzieć, lecz nie mógł. – Nie wiem. – Odparł w końcu.\n-Jak to? Ponoć taki świetny kierowca, który nagle znika bez śladu w czeluściach polskich gór?\n-Dawno temu istniało stare LBK, którymi kierowali zupełnie inni, niezrównoważeni ludzie. Tak się stało, że jeden z przeciwników Mateusza nie pogodził się z faktem, że jego Impreza zostanie pokonana przez starą Sierrę.\n-Więc wbił go w drzewa.\n-Kurwa… - Parsknął.\n-Rekonwalescencja, długi powrót do formy… nadal nie wiem, skąd wytrzasnął tego GT-R32… to jeszcze w LHD. Nigdy nie produkowali R32 w LHD…\n-Działo się coś później?\n-Było kilka wyścigów, ponoć bardzo personalnych… w ostatnim pokonał jakiegoś złamasa w starej Suprze, po czym zniknął. Dosłownie rozpłynął się w powietrzu jak duch… albo fantom. Ponoć otrzymał propozycję nie do odrzucenia i wyjechał na zachód, daleko, daleko od naszych przełęczy.\nRafał nie odpowiedział, na chłodno przyjmując do siebie tę całą historię i rozmyślając nad nią dłuższą chwilę. – To wszystko brzmi bardzo nieprawdopodobnie… ale chyba pamiętam te stare filmy, na których faktycznie, był jakiś Skyline na Podbeskidziu.\n-Przez lata miałem traumę, bo nie mogłem się pogodzić z tym, że mój idol mógł zginąć w tak łatwy sposób. Uświadomiłem sobie, że życie jest kruche, a ja nie mogę za długo czekać, bo równie dobrze może zardzewieć na dobre. Chciałem tchnąć życie w te góry, w te wszystkie drogi… to stare życie, ten stary klimat, tak, jak to było przed wypadkiem.\n-Teraz mnie zastanawia tylko jedno – jak daleko to wszystko zajdzie.\n-Tego nawet ja nie wiem.\nZwierzę, stworzone, żeby zabijać wszystkich, ze swojego gatunku, wyleciało zza zakrętu, kontynuując swoją drogową wściekłość, tworząc kolejne dziury w czasoprzestrzeni od dźwięku wysoko kręconego silnika 2.0 i-VTEC. Honda Civic ósmej generacji z przeraźliwym jękiem opon przecięła podwójną ciągłą i z niebywałą lekkością wykonała manewr U, zawracając na hamulcu ręcznym. Silnik jeszcze raz ryknął, jakby współpracował razem z długimi światłami, oślepiającymi siedzących na schodach Marcina i Rafała. Kilka sekund później ucichł kompletnie, w końcu odchodząc w stan spoczynku. Drzwi otworzyły się powoli, wypuszczając świeży i zachęcający zapach egzotycznych kwiatów z wnętrza samochodu. Na ulicę wysiadła drobnej postury osoba z długimi włosami, spiętymi w kucyk na tyle głowy. Stanowczo za duży sweter w kolorze dojrzałej brzoskwinii z samym stanikiem pod spodem i legginsy, idealnie przylegające do jej wysportowanych ud i łydek dodawały jej nie tyle, ile ponętnego, lecz walecznego uroku. Ona pracowała, pracowała ciężko nie tylko siłowo, ale i umysłowo, z każdym dniem przełamując kolejne granice.\n-Gratulacje, panno… - Zaczął Rafał.\n-Daruj sobie. – Rzuciła.\n-… no cóż. – Chrząknął. – To chyba będzie twój nowy rekord.\nTajemnicza kobieta westchnęła, kopiąc szpicem swojego prawego buta w lewą, przednią oponę. – Chyba jest niedopompowana.\n-Skąd te wnioski?\n-Samochód ściąga o kilka stopni na lewo podczas hamowania. W rezultacie stracę ćwierć sekundy na każdym zakręcie, jeżeli nie skoryguję.\n-Imponujące. – Szepnął Marcin.\n-Zamierzasz w końcu w czymś brać udział, czy nadal będziesz pasywna?\nKobieta się nie odezwała.\n-Kamil z Vendetty chce się z tobą ścigać. – Wypalił znienacka Marcin.\n-To niech poszuka lepszej ofiary. – Odparła. – Albo gorszej, kogoś na jego poziomie.\n-Skoro MR-2 poradziła sobie ze Skylinem, to Ty spokojnie dasz radę z S14 bez turbo.\n-Nie mam czasu na impotentów. - Machnęła dłonią.\n-To może być druzgocący wynik dla nich. Myślę, że jednak warto tę opcję rozważyć… - Dodał Marcin.\n-Co nam szkodzi?\n-Lepiej zdusić ich w zarodku, niż potem żałować, że kogoś jednak udało im się pokonać.\n-Zarodek, który zaczął się znowu wytwarzać. – Odparła.\n-Niechętnie… ale tak.\nW oddali znów można było usłyszeć myśliwiec, przebijający się przez barierę dźwięku.\nPoniedziałek zawitał ostatnie dni lipca, otwierając sierpień przed wszystkimi otworem. Noc wyścigów była słodką przeszłością, która cieszyła jednych, a drugich przygnębiała, nadszarpując wrażliwe ego.\n-Zawsze przesadzał. – Kacper szeptał do Nikodema, chowając się za kubkami z kawą w tłumie ludzi, okupujących starą Sferę, jak co dzień. – Pewnie spotyka się z jakąś starą kuzynką, czy kto go tam wie.\n-Te okulary strasznie nam nie pasują. – Komentował, poprawiając stanowczo za duże szkła awiatora, ubrani najmniej odpowiednio do swoich stylów, jak to tylko możliwe. Nikodem nosił kalkę dresów różnych marek, Kacper pomieszał moro ze streetwearem, wpasowując się w miano niekonwencjonalnych hipsterów, jakich było od groma.\n-Nie peniaj, nawet nas nie zauważy. Za głupi jest na to.\nRadosław stał dziesięć metrów od nich, oparty o filar przy wejściu do Starbucksa. Ubrał się niecodziennie, mając długą, białą koszulę i czarne, smukłe spodnie. Wszystko idealnie na nim leżało, nie pozostawiając skrawka materiału bez żadnej funkcji.\n-Aś się odstrzelił. – Komentował dalej Kacper.\nNikodem wziął łyk ze swojego kubka i natychmiast się zakrztusił, odstawiając go z krzykiem na podstawkę i odwracając głowę za fotel. Stłumił w sobie wszelkie nieproszone zwroty, przecierając czoło z potu. – Ty słuchaj… - kaszlnął. - … Ileś Ty mi posłodził?\n-To Ty nie pijesz tej z pięciu łyżek?\n-No przecież Radzio mi tak powiedział.\n-Radzio? – Odwrócił głowę.\nRadzia już nie było przy filarze.\nJeszcze się przejrzał w witrynie sklepowej, upewniając się, że nikt w środku nie spojrzy przypadkiem na jego wykrzywioną w grymasie twarz, próbując rozpiąć jeszcze jeden guzik swojej koszuli. Wypadało? Miał do tego pełne prawo. Dzień nie należał do chłodnych, ani nawet letnich. Było po prostu bardzo ciepło, a wszyscy ludzie chodzili w krótkich spodenkach i tym bardziej bez koszul. Uśmiechnął się do siebie, dochodząc do wniosku, że wygląda dość schludnie i wcale nie tak oficjalnie, jak mu się wydawało. Włosy w tył, jakby był młodym Presleyem, lecz dużo bardziej we współczesnym stylu. Poprawił boki, na których punkcie miał obsesję, poprawił kanty koszuli przy spodniach, naciągając ją w dół i mógł iść. Jeszcze obejrzał się za siebie, czując, że ktoś go śledzi.\n-Głupek. - Powiedział do siebie.\nKluczyki do samochodu nieco go uwierały, spoczywając w zbyt małych kieszeniach. W pewnym momencie stało to się tak nieznośne, że zaczął z nimi szarpaninę. Zwolnił kroku i się zachwiał, starając się wyjąć zaczerwienioną dłoń z przyciasnej kieszeni. W końcu syknął w triumfie, wydobywając z niej przyczynę bólu w udzie, z wielkim breloczkiem Hondy.\n-Cześć. - Rozległ się wesoły, kobiecy głos za jego plecami.\nZaczerwienił się i niepewnie odwrócił, jeszcze w ułamkach sekund poprawiając swoją koszulę. - He... ej! - Nie zająknął się, po prostu stracił dech na sekundę.\nAlicja najprawdopodobniej wzięła sobie bardzo do serca przygodę z ostatnią pogodą, okazując się Radosławowi w pięknej, letniej sukni w kwiaty, rażącej jego oczy barwami wszystkich owoców, jakie budziły się na wiosnę i trampkach, które bynajmniej, nie były kolejnymi podróbkami. - Już z daleka wiedziałam, że to Ty.\nA on się nie odzywał, nadal będąc onieśmielonym jej niezwykle naturalnym wdziękiem. Twarz nie miała żadnych ostrych zarysowań, uwypukleń, wyeksponowań. Była po prostu gładka, gładka z każdej strony i w każdym calu. Nosiła się ze swoją staropolską urodą, jak gdyby takich jak ona były tysiące. Włosy spoczywały na jej ramionach, delikatnie falując w dół tułowia, jakby każdy kosmyk wzajemnie się ze sobą porozumiewał, żeby tylko uwydatnić jej niezwykle ponętną i delikatną urodę. Już wtedy, kiedy padał deszcz, wyglądała jak zagubiona w dużym mieście, ciesząca się z samego faktu, że z nieba spada woda. Już wtedy była urocza w swoim nieogarnięciu i lekkości. Teraz? Teraz Radosław jej nie poznawał.\nBo była jeszcze cudowniejsza.\n-Nie byłeś taki zawieszony ostatnim razem. - Zaśmiała się.\nSpędzili ze sobą trochę więcej czasu niż ostatnim razem. Dość szybko opuścili Sferę, czując nagromadzający się zgiełk i nieprzyjemność w obcowaniu z łowcami promocji. Pół godziny później znaleźli bardzo przyjemną restaurację, znajdującą się na dachu starej kamienicy, gdzie usiedli i zamówili po kawie. W końcu oboje odetchnęli chłodnym powietrzem, podziwiając widoki starego miasta i gór w oddali. Tematy same im płynęły z ust, jakby byli zaprogramowani i zgrani przez tę samą maszynę. Łyk za łykiem, kawa za kawą, słowo za słowem. W końcu jej smartfon za-wibrował, kiedy osoba po drugiej stronie zaczęła się bardzo poważnie dobijać do jej ucha. Przerwała połączenie, po czym musiała zrobić to drugi raz, kiedy telefon znów się odezwał.\n-Kochanek? – Zapytał z ukrytą, ironiczną ciekawością.\n-Bliżej mu do księdza, niż do kochanka.- Odparła podobnym tonem.\n-Czyli jednak jest?\n-Jeżeli lesbijska miłość się kwalifikuje, to również bliżej mu do gender-fluid. – Zaśmiała się.\n-Czy to spotkanie nie będzie traktowane jak zdrada?\n-Zdrada kogo? Mamy?\n-Ta rozmowa zrobiła się dziwna.\n-Ojej, jak to się stało? – Sarkazm wylewał się z jej ust w zastraszającym tempie.\n-No nie wiem, może faktycznie ten ksiądz za tobą tęskni.\nPokazała mu środkowy palec, skrywając uśmiech w kolejnej filiżance kawy.\n-Nie nudzi Ci się? - W końcu zapytał Radosław.\n-Nie... dlaczego by miało?\n-Spędziliśmy już tutaj dość naszego czasu, praktycznie nigdzie nie chodząc.\n-Daj spokój... nie wszędzie i nie zawsze trzeba spędzać czas na bezcelowym łażeniu.\n-Nie wiem... wydajesz mi się po prostu...\n-Bardziej twój wyraz twarzy mówi mi, że doskonale wiesz, co za chwilę powiem.\n-Pewnych rzeczy można się spodziewać, inne to po prostu kobieca intuicja... - Uśmiechnęła się. - A ten mały procent, który pozostaje bez odpowiedzi, to przypadek.\n-Ile przypadków było do tego czasu?\n-Relatywnie mało. - Jej uśmiech przerodził się w cichy śmiech.\n-To chyba nie jest powodem do zadowolenia.\n-Tobie i tak niczego nie brakuje.\nRadosław najpierw przyjął to jako komplement, lecz potem stopniowo zaczął się uśmiechać, wypuszczając ciche chichoty, które schował w filiżance kawy. Alicja podniosła brew, będąc nieco zaintrygowaną jego zachowaniem. Radek spojrzał na nią jeszcze raz, tylko sobie dodając do ognia, nie mogąc się powoli powstrzymać od śmiechu.\n-Czy ja powiedziałam coś nie tak? - Nie wiedziała, czy go rozśmieszyła, czy zażenowała.\n-Nie, skąd. - Uspokoił się. - Tobie też nie da się niczego zarzucić. - Odparł, spoglądając w jej oczy. Zapanowała cisza.\nW końcu z jego ust znów wydobył się cichy śmiech, co tym razem wyraźnie zaczęło śmieszyć Alicję. - No co?\nRadosław chciał jej odpowiedzieć, lecz jedynym dźwiękiem, jaki wydał, był coraz głośniejszy, piskliwy chichot, który również przyprawiał Alicję o niekontrolowany uśmiech.\n-Z czego się śmiejemy? - W końcu rzuciła.\n-Nie wiem, ale wzywam kelnera. - Podniósł dłoń do góry i odczekał chwilę, nim ktoś do niego podszedł. Radosław wyszeptał do jego ucha kilka słów, po czym poprosił o rachunek.\n-Co robisz? - Alicja jednocześnie się zaciekawiła i zaniepokoiła.\n-Co byś powiedziała, jakbym Ci zaproponował, że za trzy minuty wstaniemy od stolika, wyjdziemy stąd jak najszybciej i poszukamy najbliższego, przytulnego miejsca, gdzie będziemy mogli na spokojnie pogadać o muzyce i życiu?\n-A tutaj nie możemy? Promieniowanie Cię dopadło?\n-Nie... – Nachylił głowę. - ... ale patrz na moją jedenastą.\nGłowa Alicji nieuchronnie odwróciła się w prawo, posyłając wzrok w ludzi, zgromadzonych przy stylowych stoliczkach.\n-W rogu, za dwoma ogromnymi kubkami na kawę siedzi dwóch debili, których mam nieprzyjemność znać. Jeden udaje, że jest policjantem z Kobry 11, a drugi myśli, że jest trenerem polskiej reprezentacji z lat osiemdziesiątych.\nDo stolika dwójki podglądaczy podszedł właśnie kelnerzy z zamówieniem. Wielkie, pełne owoców tace, podawane razem z najdroższymi alkoholami z menu w wielkich ilościach, wylądowały na blacie tak szybko, że Kacper i Nikodem nie zauważyli uciekającej Alicji i Radosława.\n-Czy to się dzieje naprawdę? Naprawdę teraz uciekam z nowo poznaną dziewczyną tam, gdzie mnie poniesie pierwsza myśl? Jak to działa? Dlaczego nigdy tak nie mogłem? – W tym momencie nie poznawał samego siebie, idąc w dół starego miasta, ciągając za sobą roześmianą Alicję.\n-Już możesz zwolnić! – Rzuciła. – Nikt nas nie goni.\nRadosław zwolnił kroku, pozwalając sobie na chwilę odpoczynku. Spojrzał na jej twarz, widząc w niej ciągły, nieustający uśmiech, jaki mogła podarować tylko wyjątkowa dla kogoś osoba. Zawsze tak było-jest- i będzie, z każdym, do kogo coś poczujemy od pierwszego wejrzenia.\n-Więc… gdzie idziemy? – Zaczęła.\n-Cel jest pojęciem względnym.\n-Hmm…? – Odwróciła się do niego. – Czyli po prostu ruszyliśmy przed siebie… ot, tak. Teraz musimy znaleźć jakiś cel naszej podróży.\n-Dlaczego ona jest taka wesoła… wręcz dziecinna? – Radosław zachodził w głowę. – To przecież takie słodkie…\nWyszli na plac, przy którym rozciągały się ściany starych kamienic, stanowiących zabytki tego miasta, wraz z iglicą kościelną, która wybiła godzinę osiemnastą. Wszystko wydawało się jaskrawe, pełne i żywe. Ciepłe kolory nie zlewały się ze sobą, lecz odstawały od reszty, mimo że podobnej do siebie, jak ekrean w wysokiej rozdzielczości. Tak było ze wszystkim, co pojawiło się w zasięgu wzroku Radosława.\nNo i Alicja.\nPiękna i cudowna, dziecinna i skromna.\nJednocześnie podwójnie tajemnicza, jakby nadal nieznajoma...\n...Która go właśnie porywała w sam środek fontanny, wyrastającej prosto z kamiennego podłoża.\n-Co Ty robisz…?! Nie!\nWpadli tam razem, ślizgając się na swoich słabych podeszwach, jakby celowo udawali, że są zawodowymi tancerzami. Kręcili się wokół siebie, wokół tryskających spod ich nóg strumieni wody, wokół innych ludzi, którzy też zapragnęli odrobiny zabawy. Co najważniejsze, ich ciała były teraz połączone nie tylko w fizycznej harmonii, lecz też w uczuciowym uścisku, który zaczął ich okradać z uczucia niepewności, popychając ich dalej i dalej.\nKiedy już w końcu wyszli spod strumieni wody, ich ubrania z całą pewnością mogłyby zasilić koryta wyschniętych rzek w Afryce.\n-To teraz ja mam pomysł! – Krzyknął do niej Radosław, nie pozostawiając ani chwili wytchnienia.\n-Nie mówiłeś mi, że chodzisz w takie miejsca. - Komentowała Alicja. - Jest tu dość... osobliwie.\n-To jest moje wyobrażenie raju. - Uśmiechnął się na samą myśl. Znajdowali się na zboczu góry, kilka kilometrów w dół Bielska, praktycznie na jego obrzeżach. Oboje stali na dwóch płaskich skałach, które nachodziły na siebie z dwóch różnych stron, przypominając fantazyjne projekty domów, z ogromnymi, wystającymi poza budynek balkonami i tarasami. Skały wychodziły na sam skraj zbocza, z którego można było ujrzeć kawałek miasta i drogę ekspresową, biegnącą w dolinie. - Przychodziłem tu, już jak byłem mały, razem z rodzicami. Potem stopniowo sam, coraz częściej, aż w końcu wtajemniczyłem kolegów i przychodziliśmy tutaj spędzać nasz wolny czas.\n-Aż dziwne, że nikt tego miejsca jeszcze nie odkrył. - Alicja bacznie przyglądała się wszystkim rzeczom, jakie młodsze wersje Radosława, Nikodema, Kacpra i Tomka zostawili po sobie. Podziwiała grafitti, malowane farbami olejnymi, prowizoryczne zabawki, meble, rekwizyty, przede wszystkim grafitti. - To wszystko się tutaj ostało w nienaruszonym stanie?\n-Trochę rozkradli przez lata, ale mało kto zapuszcza się w te okolice. Sama widziałaś, jaki gąszcz trzeba przejść, żeby się tu dostać.\n-Fakt. - Przypomniała sobie gęste krzewy i porośla, jakich musiała unikać, żeby nie natknąć się na żadnego groźnego szkodnika. - Aż mnie przechodzą ciarki... myślałam, że chcesz tutaj zrobić coś złego.\n-Hm...? - Skrzywił głowę. - Niby co?\n-No nie wiem, zbliżyć się...\n-Głupia... - Posłał jej ciepły uśmiech, zeskakując ze skały i wchodząc w szczelinę pod nią. Chwilę później wyjął średniej wielkości metalowy kufer, który postawił na skale.\n-Co to jest? Narzędzia mordu?\n-Oj tak, same najgorsze rzeczy, o których możesz pomyśleć.\n-Piosenki Godlewskich. - Otworzył kufer tak, jakby zaraz miał się przekonać, czy w środku faktycznie jest skarb, którego szukał całe życie.\nPół godziny później leżeli na starych leżakach, mając ponad głowami gromadę ozdobnych lampek, zawieszonych między niskimi gałęziami drzew, zasilanych z akumulatora, który czekał ponad osiem lat na powrót swojego właściciela. Mieli ze sobą całą masę niezdrowego jedzenia, które kupili wcześniej, ciesząc się teraz chwilą.\n-Dobra... zaskoczyłeś mnie. - Przyznała niechętnie, lecz jakby z ukrytą przyjemnością.\n-Wiedziałem, że da się Ciebie jakoś zagiąć.\n-Zaskoczyłeś, ale nie zagiąłeś.\n-Daj spokój... źle Ci?\n-No właśnie przeciwnie... jeszcze tak nie miałam.\n-No wiesz... - Wzięła łyk Pepsi, zajadając się jednocześnie frytkami.\n-Jezu kobieto, jadłaś coś ostatnio?\n-Tak! - Prawie się zakrztusiła.\n-Żebym Cię nie musiał ratować potem.\n-Ze mną było tak, że zawsze trafiałam na złe partie facetów. Zawsze przebywałam w nieciekawym towarzystwie, a jeżeli już, to zazwyczaj ze skończonymi dupkami, których jedynym celem było zaliczenie. Jedni dawali takie znaki od samego początku, drudzy czekali na ten moment tak długo, tak bardzo długo... To boli, kiedy się o tym myśli, a co dopiero kiedy dowiadujesz się, że twój pseudo chłopak chce tylko jednego.\n-Damn... - Chrząknął po angielszczyźnie.\n-No... właśnie. – Westchnęła. – Mam… pewną awersję do chłopaków po tym wszystkim. Możemy ze sobą obcować, rozmawiać, ale boję się posunąć dalej… boję się robić cokolwiek. – Zamilkła, wpatrując się w jego wzrok, który miał tysiące pytań. – Wiem, co sobie myślisz…\n-Chciałbym Ci opowiedzieć coś podobnego, ale... - Przerwał.\n-Jezu, to takie głupie.\n-Boże, mów po prostu.\n-Nigdy nie byłem z nikim w poważnym związku, nawet zauroczyłem się tylko jedną osobą.\nAlicja odłożyła kubek i frytki z powrotem do reklamówki z popularnej sieci fast-foodów, zakładając ręce. Nachyliła się do niego, prosząc o to, żeby opowiadał dalej.\n-Moją jedyną, jakby miłością, była stara koleżanka ze szkoły... taka Justyna. Nie wiem, ale nigdy z żadną Justyną nie miałem dobrych relacji... lecz ona była inna. Całkowicie inna niż reszta. Bardzo dużo nas łączyło, mimo że fizycznie odbiegaliśmy od naszych standardów.\n-Wolała przypakowanych, a ja byłem jak patyk. Z kolei ja wolałem brunetki, a ona była... ruda.\nAlicja uśmiechnęła się z rozczulenia, które spadło na nią od słów Radosława, wyraźnie przejmującego się swoją historią.\n-Za to łączyła nas ta cholerna, emocjonalna więź... Tak wiele dzieliliśmy ze sobą, że nawet podejrzewaliśmy, że jesteśmy zaginionym rodzeństwem. Tak dużo tego było, że poważnie zacząłem się zastanawiać nad tym, czy jej nie pocałować...\n-Nie. Nie mogłem...\n-Bałem się, że mnie wtedy zostawi. Bałem się porzucenia, bycia samotnikiem... nie chciałem nam tego zepsuć, chociaż czułem, że ona ma podobne pragnienia.\n-Chcieliście siebie, lecz jednocześnie nie zrobiliście tego, dla swojego dobra?\n-Mniej więcej, tak.\n-To urocze... i smutne zarazem.\n-Nawet jej teraz nie widuje, więc chyba niewiele straciłem... mogłem ryzykować, ale tego nie zrobiłem.\n-Życie najwyraźniej ma lepsze plany dla Ciebie.\n-Dla Ciebie chyba też.\nWtedy Alicja wstała i usiadła na leżaku Radka, zaraz obok niego. Objęła go swoimi rękoma i mocno się przytuliła, kładąc głowę na ramieniu. Musiał się powstrzymywać przed gwałtownymi ruchami, żeby jej nie strącić, a o to było łatwo. Kiedy tylko poczuł, jakiej miękkie i długie włosy opadają w dół jego koszuli, a jej palce delikatnie muskają jego ramie, miał ochotę zrobić to samo. Miał ochotę objąć ją w ten sam sposób, pogłaskać po głowie... zrobić cokolwiek, żeby ta chwila się nie skończyła.\nW końcu wziął głęboki wdech, który ona z pewnością słyszała. Wyciągnął swoje dłonie, powoli sięgając w jej kierunku, na co ona zareagowała cichym śmiechem. W końcu objął ją tak samo, jak ona objęła jego.\n-Idealnie. - Szepnęła. - Dobry jesteś.\n-Weź, bo się speszę zaraz kompletnie.\nNie minęła chwila, a leżak ułamał się w połowie, poddając się pod ciężarem dwóch osób. Alicja zaczęła się gwałtownie śmiać, lądując na przerażonym Radosławie. - Chyba musimy tak zostać.\n-Masz zamiar oglądać gwiazdy z tej pozycji?\nNastąpiła chwila ciszy, podczas której Alicja wyczuła drugie dno tych słów, stopniowo śmiejąc się coraz głośniej. - Tak. Pooglądamy dzisiaj gwiazdy.\nKolejne dni przemijały, kiedy oni niczym się nie przejmowali, zapominając o otaczającym ich świecie, ciesząc się każdą spędzoną chwilą. Spontaniczność? Tak, to dobre określenie. Wszystko, co robili, było w pełni spontaniczne. Z każdą godziną byli coraz bliżej siebie, nawet tego nie zauważając. Chodzili razem po galeriach, po zabytkowych uliczkach, po parkach. Chodzili wszędzie, gdzie tylko zapragnęli.\nPewnego wieczoru Radosław odwoził ją do domu, po kolejnym, upalnym dniu, który spędzili razem. Razem, czy w swoich objęciach? Nie potrafił się określić.\nTak samo nie potrafił zrozumieć, co właśnie dzieje się w jego umyśle.\nZnowu się ze sobą bije? Znowu woli spasować, niż spróbować?\nToczył się powoli, zmieniając biegi tak gładko, jak tylko potrafił. Lekkie i pewne ruchy kierownicą, zamiast udawania kierowcy wyścigowego oraz cichy pomruk B20A, skomponowany z melancholijnym „Ordinary World”, granym przez Duran Duran.\nOna, pełna poczucia bezpieczeństwa i stabilności, położyła głowę na jego ramieniu, tak samo, jak wtedy, na skałach. Wsłuchiwała się w dźwięki, które współpracowały ze sobą w pełnej harmonii. Przypadkiem, czy celowo?\nTyle pytań, na które odpowiadają jedynie domysły i przypuszczenia.\nPróbować, czy nie?\n-Zaproponowała Ci wyjście do klubu, Ty idioto… - Rozmawiał sam ze sobą, bijąc się z myślami. – Wziąć wszystkich i zaszaleć, czy zrobić z tego randkę? Co będzie lepszym wyborem? Tyle pytań…\nA droga wydawała się nie mieć końca, przeciągając do niebotycznych rozmiarów. Czy to już jego przegrzane zmysły szwankowały, czy raczej zmęczenie dawało się we znaki?\nWiedział, czego chciał, jednocześnie nie wiedząc nic.\nZaparkował pod jej domem z połowy lat dziewięćdziesiątych. Wyraźnie odstawał stylem od reszty, zbudowanej w dwudziestym pierwszym wieku. Jakiś samochód stał w cieniu lampy na ścianie, przykryty plandeką.\n-Tak, kobiety i samochody to pierwsze rzeczy, jakie zauważam.\n-Mam nadzieję, że Ty nie przestaniesz postrzegać takich uroków życia.\nIch twarze były niebezpiecznie blisko siebie.\nTak blisko, że mogli poczuć wzajemny oddech na policzkach.\nSilnik mruczał cicho, miasto wydawało swoje naturalne, wieczorne odgłosy. Samochody pędzące gdzieś w oddali, śpiewające, lecz nieco śpiące ptaki, szczekające psy kilka ulic dalej, szum wiatru chłostającego gałęzie drzew.\nI ich ciche oddechy, przepełnione pragnieniem i niepewnością.\n-Idziemy do tego klubu? – Zapytała, przerywając niezręczny moment.\n-Tak. – Odparł bez chwili namysłu.\nI znów ta cisza, która powoli zjadała go od środka. Przez moment wydawało mu się, że oczy Alicji zaczynają się szklić.\n-… Do zobaczenia jutro?\n-Tak! – Odparł z takim samym entuzjazmem.\nOdwzajemniła to uśmiechem, jakby uszło z niej całe napięcie. Radosław nie mógł się powstrzymać od lekkiego śmiechu, kiedy jej twarz zrobiła się czerwona.\n-Jezu… dlaczego my się cały czas śmiejemy?\n-Nie wiem, ale mi to nie przeszkadza.\nSpojrzała na niego, wdychając powietrze coraz wolniej i płycej, uspokajając nerwy, nieco na siłę. – Do zobaczenia, fajo. – Wysiadła z samochodu, biegnąc do furtki swojego domu.\nCelowo nie dała mu odpowiedzieć.\nRadosław odjechał kawałek, zatrzymując się na skrzyżowaniu uliczek.\nOpar głowę o zagłówek i zaczął szybko oddychać, wypuszczając kłęby powietrza ze swoich płuc, jakby wstrzymywał oddech przez całe pięć minut. W końcu oparł się o kierownicę i schował głowę w kolanach, starając się zebrać wszystkie myśli do kupy.\n-Dobrze to rozegrałem? – Pytał samego siebie. Jego wzrok przeniósł się na lusterko wsteczne, szukając odpowiedzi w swoich własnych oczach. Nagle się zmrużył, współdziałając z ustami, których kąciki nieco się podniosły.\nWrzucił jedynkę i z piskiem opon wystrzelił do przodu, wylewając całą swoją wściekłość na płótno, jakim był asfalt.\nA telefon Alicji znów się rozświetlił, ukazując tę samą twarz, jaką widziała kilka dni wcześniej, w restauracji na dachu starej kamienicy.\nTym razem, z dozą niepewności, odebrała telefon.\n-Halo? – Jej głos momentalnie stał się chwiejny i niewyraźny.\nPodobnie jak głos osoby po drugiej stronie.


WAKACJE W BIBLIOTECE – Brzesko – Miasto i Powiat – Informatorbrzeski.pl\nHome » Kultura » WAKACJE W BIBLIOTECE\nW wakacje odbywały się także zajęcia podróżnicze, podczas których dzieci poprzez doskonałą zabawę poznały odległe kraje. “Byliśmy” m.in. w Indiach. W tą ciekawą i malowniczą podróż zabrali nas zaproszeni goście Shivakumar Shekar wraz z małżonką i córeczką Milanką. Śladami hiszpańskiego żeglarza Ferdynanda Magellana “wyruszyliśmy” w podróż dookoła świata. Na dłużej zatrzymaliśmy się w krainie mody i najsłynniejszej na świecie kuchni ? Francji oraz w kraju z Baśni Tysiąca i Jednej Nocy w Iranie.\nMali czytelnicy brali udział również w warsztatach ekologicznych. Pogłębiona wiedza na temat środowiska przyrodniczego i jego ochrony pozwoliła zrozumieć sposoby ponownego użycia odpadów dostępnych w każdym domu. Przedmioty powszechnie uważane za “śmieci” w trakcie zajęć posłużyły jako materiał do rozwijania kreatywności i zdolności manualnych. Dzieci stworzyły praktyczne, dekoracyjne i ciekawe eko-prace.\nPoza zajęciami realizowanymi w ramach tygodni tematycznych, coś dla siebie znaleźli też miłośnicy filmów i komputera oraz gier planszowych. W ramach “Lata z komputerem” czytelnicy mogli “surfować” po Internecie, a także korzystać z gier komputerowych. Trzy razy w tygodniu działała “Wakacyjna Akademia Filmowa”. W tym roku dużą popularnością cieszyły się gry planszowe. Do bibliotecznego “Świata gier i zabaw” codziennie przychodzili czytelnicy na świetną zabawę i zdrową rywalizację.\nNową wakacyjną inicjatywą było “Czytanie na dywanie w języku angielskim” prowadzone przez szkołę EARLY STAGE.\n“WAKACJE W BIBLIOTECE” zakończyliśmy filmowym spotkaniem z “Małym Księciem”. We wszystkich bibliotecznych zajęciach uczestniczyło ponad 1200 osób.\nbiblioteka PiMBP w Brzesku Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Brzesku 2017-09-08\nTagged with: biblioteka PiMBP w Brzesku Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Brzesku\nPrevious: Niepełnosprawni z większą szansą na zatrudnienie\nNext: Narodowe Czytanie “Wesela”


Skrzynki prezentowe z miodami\nSzukasz idealnego prezentu firmowego na każdą okazję? Daj swoim pracownikom, współpracownikom lub kontrahentowi nasz słodki i zdrowy zestaw miodów. Jedyne, co musisz zrobić to wybrać interesujące Cię produkty oraz rodzaj opakowania np. atrakcyjne cenowo tekturowe pudełko lub elegancką drewnianą skrzynkę z ręcznie wypalanym logo.\nJeśli chcesz poznać szczegóły zapoznaj się z ofertą przedstawioną poniżej lub skontaktuj się z nami osobiście :) Poznaj też nasze rodzaje miodów i skomponuj swój zestaw firmowy!\nOferta dla firm: karolina.lis@pasiekisadowskich.pl | tel. +48 888 401 203\nZestawy miodów w ozdobnych kartonikach\nZestawy miodów w kartonikach świetnie sprawdzą się w sytuacji, gdzie ważne jest efektowne wrażenie w przystępnej cenie. Przy większych zamówieniach oferujemy pełną indywidualizację (upominki firmowe, zestawy świąteczne dla firm, upominki na uroczystości): nadruk na kartoniku z logo lub specjalnie zaprojektowaną grafiką, owijki na kartonik, zawieszki lub naklejki. W naszej ofercie znajdziecie kilka różnych propozycji zestawów, od małych po duże.\nJeśli szukasz większego i bardziej eleganckiego prezentu, zestaw miodów w drewnianej skrzynce na pewno sprosta tym oczekiwaniom. Przy większych zamówieniach oferujemy skrzynki dopasowane do Twoich potrzeb. Grawer, nadruk UV lub całkowicie nowy rodzaj zestawu - pomożemy dopasować wielkość oraz rodzaj skrzynki do Twojego budżetu.\nIdealny pomysł na prezent – miód\nJaki powinien być idealny upominek? Przede wszystkim piękny i zdrowy! Prawdziwe miody z Pasieki Rodziny Sadowskich spełniają oba te kryteria. Zdrowy, prawdziwy miód pozyskiwany przez mazowieckie i kujawskie pszczoły z wędrownych pasiek to słodki podarunek, który zostanie w pamięci obdarowanej osoby na bardzo długo. Dla tych z Was, którzy oprócz używania naszych miodów na co dzień, mają ochotę podarować je komuś jeszcze, przygotowaliśmy specjalną propozycję.\nMiód to zawsze idealny pomysł na prezent - to nie ulega żadnym wątpliwościom. Co zrobić, aby miód na prezent nie tylko wspaniale smakował, miał lecznicze właściwości, ale również pięknie wyglądał i był świetną pamiątką? To proste! Wybrać zestawy miodów na prezent! W Pasiece Rodziny Sadowskich służymy pomocą - z przyjemnością skomponujemy dla Ciebie i Twoich bliskich wymarzone, idealne dobrane zestawy miodów. Zdrowy, pożywny miód z pasieki pozyskiwany przez pszczoły z wędrownych pasiek to strzał w dziesiątkę na niejedną okazję.\nZestawy miodów jako prezent\nNa jaką okazję idealny będzie miód? Na każdą! Upewniwszy się, że obdarowany nie ma alergii na produkty pszczele, masz pełne pole do popisu. Zestawy miodów to dobry upominek na urodziny, jako prezent gratulacyjny lub słodka forma podziękowań. A może by tak podarować miód bez okazji? Świetny pomysł! W Pasiece Sadowskich wybierzesz spośród wielu propozycji - dobierz idealny zestaw miodów na każdą okazję. Duży, mały, dwa, trzy miody? Z radością spełniamy życzenia naszych Klientów co do zawartości zestawów firmowych. Miody można łączyć, tworząc niepowtarzalne zestawy miodów idealne na prezent!\nZestaw miodów owocowych\nW Pasiece Rodziny Sadowskich spełnimy wszystkie Twoje słodkie marzenia. Jesteśmy mistrzami, jeśli chodzi o komponowanie zestawów miodów. Świetnym pomysłem będzie obdarowanie bliskiej osoby wyjątkowymi słoikami miodów z owocami i innymi dodatkami. Skomponowaliśmy zestawy, które możesz dopasować do okazji i preferencji smakowych. Nasze propozycje to miody słodkie (miód z kakao, miód z malinami, miód z porzeczką) w zestawie z miodami wytrawnymi (miód imbirowy, miód z miętą, miód z imbirem i czosnkiem). Jeśli nie jesteście pewni, czy miód smakowy to trafiony prezent, lub nie jesteście pewni, jakie wybrać miody z dodatkami do zestawu, możecie równie dobrze postawić na sprawdzoną klasykę - miód gryczany, miód lipowy, miód faceliowy, miód wielokwiatowy i wiele innych. Naturalne miody w standardowych, ale wcale nie nudnych smakach jako zestawy upominkowe to doskonałe rozwiązanie, kiedy celujemy w konwencjonalny prezent i chcemy mieć pewność, że upominek w postaci miodów trafi w gust obdarowanego. Słodkie zestawy miodów z Pasieki Rodziny Sadowskich polecają się na prezent!


Schwarzkopf Gliss Kur Color Perfector Odżywka 7 sekund 200ml | Drogeria w Gandalf.com.pl\nGliss Kur Color Perfector Odżywka 7 sekund\nSchwarzkopf Gliss Kur Color Perfector Odżywka 7 sekund 200ml\nOil Nutritive 23.99 zł\nUltimate Rapair 23.99 zł\nGliss Kur Color Perfector Odżywka 7 sekund - opis produktu:\nWystarczy tylko 7 sekund dla efektu, jak po klasycznej masce do włosów!\n- Zmienia konsystencję z płynu w krem.\n- Zwiększa połysk nawet o 95%.\n- Natychmiast wzmacnia blask koloru.\n2. Zastosuj 1 dawkę do średniej długości włosów i 1-2 dawki do dłuższych włosów (1 dawka = ok. 20 ml). Wmasuj we włosy na całej ich długości i oraz w końcówki, aż płyn zmieni swoją konsystencję w krem.\n3. Pozostaw na 7 sekund. Dokładnie spłucz!\nStosuj 2-3 razy w tygodniu. Dobrze wstrząśnij przed użyciem! Pod wpływem niskich temperatur może nastąpić zmiana konsystencji, co jest odwracalne w temperaturze pokojowej i nie wpływa na wydajność produktu.\nMen Re-Nature Odsiwiacz ciemny odcień Schwarzkopf 145ml 22,05 zł 25.94\nLive Men 008 Ice Blonde Farba do włosów dla mężczyzn Schwarzkopf 19,72 zł\nLive Men 099 Pitch Black Farba do włosów dla mężczyzn Schwarzkopf 19,72 zł\nLive Men 880 Espresso Farba do włosów dla mężczyzn Schwarzkopf 19,72 zł\nLive Men U71 Silver Chrom Farba do włosów dla mężczyzn Schwarzkopf 19,72 zł\n-19% Gliss Kur Color Perfector Odżywka 7 sekund drogeria


Akademia PARP - Końcowe wyniki konkursu Akademii PARP w gminach\nAkademia PARP > Końcowe wyniki konkursu Akademii PARP w gminach\nKońcowe wyniki konkursu Akademii PARP w gminach\nData: 2008-04-01 13:21:40\nKonkurs polegał na zachęcaniu lokalnych przedsiębiorców i ich pracowników do zapisywania się na szkolenia internetowe Akademii PARP. Uczestnicy przy zapisywaniu się na pierwsze szkolenie określają siedzibę firmy. Zwycięskie gminy zostaną wyróżnione w mediach i na naszym portalu, opracowane zostaną też atrakcyjne materiały w formie komiksowej, promujące przedsiębiorczość w zwycięskich gminach do wykorzystania w działalności promocyjnej gminy.\nZałączone zestawienie pokazuje końcowe wyniki konkursu. Po najechaniu kursorem na mapkę można się dowiedzieć jak wyglądają rezultaty w poszczególnych województwach. Gminy miejsko-wiejskie są pokazywane w tej samej kategorii co gminy miejskie.\nProcentowy przyrost ilości uczestników w gminach jest wyliczony w odniesieniu do analogicznego okresu poprzedzającego konkurs.\nZdecydowaliśmy się też rozszerzyć grono zwycięskich gmin do 4, czwarta zwycięska gmina jest tą, z której nie było żadnych uczestników Akademii PARP przed 1 lutego 2008, natomiast w czasie trwania konkursu uzyskała największą ilość uczestników.\nNajlepszymi gminami okazały się:\n1. Stargard Szczeciński, powiat stargardzki, województwo zachodniopomorskie\n2. Biała Podlaska, powiat bialski, województwo lubelskie\n3. Dębica, powiat dębicki, województwo podkarpackie\n4. Ruda Śląska, powiat Ruda Śląska, województwo śląskie


Skrzynio palety i ich zastosowanie w biznesie. – Epoka dla biznesu\nEpoka dla biznesu\nSkrzynio palety i ich zastosowanie w biznesie.\nOpublikowany dnia 17 czerwca 2019 19 czerwca 2019 by epoka\nSkrzynio palety plastikowe są niezwykle funkcjonalnym rozwiązaniem w każdym biznesie, który wymaga przechowywania towaru. Jak nazwa wskazuje, pojemniki te mogą być układane w palety. Są bardzo pojemne, a dzięki ich budowie znajdują swoje zastosowanie w magazynach. Z powodzeniem mogą być przenoszone z pomocą wózka widłowego. Zdecydowana większość skrzynio palet ma także nóżki oraz prowadnice, które umożliwiają łatwe przechowywanie w ramach regałów paletowych.\nZastosowanie skrzynio palety plastikowej\nSkrzynio palety zwykle mają podobne wymiary do palet tradycyjnych, zwanych też euro paletami, czyli 1200 × 800 mm. Są dzięki temu niezwykle uniwersalne. Jeśli nie są używane, mogą zostać złożone. Zajmują wtedy znacznie mniej miejsca. Mogą być wtedy składowane jedna na drugiej, co znacząco ogranicza przestrzeń przez nie zajmowaną w czasie bezczynności. Składanie i rozkładanie jest proste i nie wymaga wiele siły.\nZalety skrzynio palety plastikowej\nSkrzynio palety wykonane z plastiku są trwałe i wytrzymałe. Właściwie użytkowane mogą posłużyć latami, obniżając koszty u trzymania magazynu. Są też łatwe w czyszczeniu i szybko schną, a co za tym idzie — są bardzo higieniczne. Nie absorbują zapachów i wilgoci, co zdarza się w przypadku produktów z drewna oraz sklejki.\nW przypadku tych drugich warto też nadmienić, że przewóz towarów w paletach drewnianych może być niemożliwy do niektórych krajów, ze względu na regulacje prawne. Niekiedy wymagana jest ich specjalna akredytacja oraz obróbka cieplna. Może się to wiązać z przestojami na granicach oraz opóźnieniami w transporcie.\nPlastik jest także bezpieczniejszy dla pracowników obsługujących magazyn, gdyż w przeciwieństwie do drewna nie posiada drzazg i zadziorów. O ich przydatności w branży logistycznej przesądza fakt, że mogą być bezproblemowo obsługiwane przez wózki paletowe, widłowe i przenośniki.\nLokalizator GPS dla dziecka w zegarku\nPoprzedni Poprzedni post: Projektant wnętrz. Czy i dlaczego warto nawiązać z nim współpracę?\nNastępny Następny post: Ile kosztuje porada prawna i kto może jej udzielić?\n2 komentarze na “Skrzynio palety i ich zastosowanie w biznesie.”\n19 czerwca 2019 o 14:04\nCiekawe rozwiązania. Na https://www.utzgroup.pl/skrzyniopalety/ są dostępne takie skrzynio palety i jak widzę są dostępne w różnych wymiarach, co na pewno ułatwi transport.\n18 lipca 2019 o 09:32\nW wielu firmach, szczególnie związanych z przemysłem zastosowanie skrzynio palet jest wymagane. Ale i mają one wiele pozytywnych zastosowań i pewnie dlatego są tak popularne.\nSklep Japoński o Projektant wnętrz. Czy i dlaczego warto nawiązać z nim współpracę?\nposta.pl o Skuteczne sposoby na marketing szeptany\nfiltrowanie.com.pl o Skrzynio palety i ich zastosowanie w biznesie.\nforestpolska.com o Projektant wnętrz. Czy i dlaczego warto nawiązać z nim współpracę?\nLucjan o Skrzynio palety i ich zastosowanie w biznesie.\nPrawa autorskie © Wszelkie prawa zastrzeżone.


W Moskwie odbędzie się spotkanie przywódców Rosji i Chin - Sputnik Polska\n08:00 24 Wrzesień 2020\n22:19 08.11.2016 Krótki link\nW trakcie wtorkowego spotkania na Kremlu z premierem Chin Li Keqiangiem Putin poprosił o „przekazanie najlepszych życzeń przewodniczącemu ChRL i przypomnienie, że w 2017 roku czekamy na niego w Moskwie z tradycyjną oficjalną wizytą”.\nPutin podkreślił, że udało mu się nawiązać „bardzo dobre biznesowe stosunki z naszym przyjacielem Xi Jinpingiem”. – Jest mi bardzo miło, że dalej się kontaktujemy zarówno na szczeblu roboczym, jak i na wyższym szczeblu – powiedział prezydenta zwracając się do Li Keqianga.\nPrzypomniał, że Rosja i Chiny niedawno obchodziły rocznicę traktatu o przyjaźni. – W tym czasie wypracowano cały skuteczny mechanizm naszej dwustronnej współpracy. Przede wszystkim mechanizm w sferze działalności i odpowiedzialności rządów naszych krajów – dodał Putin.\nW poniedziałek w Petersburgu odbyło się spotkanie szefów rządów Rosji i Chin. – Cieszę się, że rozmowy z premierem Rosji były owocne – powiedział rosyjski prezydent.\nLi Keqiang przekazał pozdrowienia od przewodniczącego Chin, podkreślając, że oba kraje „są największym sąsiadami i partnerami strategicznymi”. – Wierzę, że nasza współpraca nie tylko przyniesie korzyści naszym narodom, ale będzie też sprzyjać zapewnieniu pokoju i stabilności w regionie – powiedział chiński premier.\nKomentując spotkanie z szefem rosyjskiego rządu, Li Keqiang powiedział, że przyniosło ono „ogromne rezultaty w sferze praktycznej współpracy i otworzyło nowe obszary współpracy”. Obiecał, że przekaże przewodniczącemu Chin zaproszenie prezydenta Rosji.\nXi Jinping, Li Keqiang, Władimir Putin, Chiny, Rosja


linki sponsorowane, pozycjonowanie stron www, reklama internetowa, seo, tworzenie stron www\nGont bitumiczny to idealny materiał na pokrycie dachowe. Jak wybierać więc drzwi wejściowe do swojego domu. Do gustu przypadną także pokrycia z gontu są dostępne w wielu kształtach i kolorach, a ponadto nadają się do pokrywania dachów skomplikowanych kształtach.\nPatrzyli na mnie z góry, czułam nieprzyjemne spojrzenia. Nic bardziej mylnego fryzjerzy z posłużą radą i znajdą dostosowane do wymagań rozwiązanie. Kuszące zniżki do fryzjera w będą również dobrym pomysłem na prezent zarówno dla siebie, jak i dla bliskiej osoby, dla której zmienianie fryzur jest chlebem powszednim. Tym przypadku, naszą specjalizacją jest usuwanie zalegającego śniegu na obiektach wielkopowierzchniowych. Bardzo dobry kontakt, konkretne oferty wychodzące poza zamówienie, pozwalające skupić się na jednym, konkretnym dostawcy. Szczególnie piękne są dachówki ceramiczne dostępne w wielu kolorach i kształtach. Koncentruje się na z rejonu i z sąsiednich miast. Słowa kluczowe: fryzjer szczecin koloryzacja keratynowe prostowanie.\nNasze ogrody zimowe odznaczają się precyzją wykonania. Polecamy też; meblowych, usuwanie i zapachów. By piesek wyglądał pięknie i zadbanie, oprócz strzyżenia proponujemy również mycie i czesanie sierści. Nasi wiedzą, że są dla nas najważniejsi, dlatego dokładamy wszelkich starań, by wynosili od nas nie tylko wartości estetyczne, ale także duchowe głęboką relaksację i odbudowany poziom energii życiowej. Zaktualizowaliśmy regulamin i politykę prywatności posiadasz konto i chcesz w pełni z niego korzystać w pełni korzystać z konta zaloguj się.\nZajmujemy się także zrywaniem starych, niepotrzebnych już tapet. Ta hurtownia pokryć dachowych z miejscowości zaoferuje gonty po najlepszych cenach. Proponuje jak kolega poniżej, niech każdy kupi papę, palnik, butle, wzniesie papę na dach i sam weźmie się do roboty.\nDrogie są drzwi drzwi aluminiowe, drzwi pasywne, ze zwiększoną termoizolacyjnością. Dokładamy wszelkich starań, aby na bieżąco śledzić trendy w modzie i fryzjerstwie, nie zapominając ponadczasowej klasyce. Zostałam z dachem bez opierzenia, rynny niedokończone bo obiecał że zrobi też docieplenie budynku i zakończy prace na dachu. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych klientów wprowadziliśmy stałą usługę dzięki której drzwi w dni. Dlaczego warto wybrać podłogi laminowane. Skrzydło podwyższonej odporności na włamanie zabezpiecza dobytek i mienie w znacznie większym stopniu niż klasyczne drzwi. W przypadku dokonania przez rejestracji niezbędnej przy danej usłudze, przetwarzaniu podlegać będą dane podane przy rejestracji.\nPanowie od montażu byli zaskoczeni, że światło drzwi przewyższa o cm wysokość drzwi. Lata strzygłam i farbowałam się u fachowiec znakomity, fajny człowiek: bardzo dyskretny, ciekawych zainteresowaniach i osobowości. Gwarantują one, że złodziej włamując się do wnętrza domu potrzebuje co najmniej -minut. Jeżeli szukasz rewelacyjnej ceny usług względem jakości wykonania to nasi specjaliści są dla idealni. Blachodachówki układa się na dachach pochyleniu połaci powyżej stopni, w innym wypadku należy zastosować sztywne poszycie z desek z papą podkładową jako uszczelnienie połaci. Podanie danych https://www.besttestosteronebooster.eu/de testosteron tabletten osobowych na stronie internetowej jest dobrowolne.\nPo godzinach robię roboty prywatnie i za np położenie mpapy biorę zł, mb rynny zł obróbki blacharskie w zależności od skomplikowania -zł i pracy jest bardzo dużo ale trzeba potrafić i pokazać że się potrafi. Piana ma bardzo wysoką przyczepność do szkła i dzięki temu znakomicie uszczelnia i usztywnia skrzydło. Firma zajmuje się kompleksowym kryciem dachów, montażem obróbek blacharskich, renowacją blacharek kamienic zabytkowych, kompleksowym montażem paraizolacji na balkonach, tarasach, prace wysokościowe. Ile by pan wycenił robociznę dachu ok m więźba, kryty blachodachówką, nowy komin i być może wieniec. Odpowiedni balans właściwości mechanicznych rdzenia jest niezbędny do osiągnięcia łatwego montażu i pewnego, trwałego połączenia. Drzwi zewnętrzne wejściowe to bardzo ważny element każdego domu i innych obiektów użytkowanych przez dużą grupę ludzi. Nasze usługi na tle innych wyróżnia dobry stosunek jakości do ceny.\npozycjonowanie stron googlepozycjonowanie stron gdanskplumbers near mereklama internetowapozycjonowanie torunpozycjonowaniedrain cleaneremergency plumberzarabianie onlineskuteczne pozycjonowaniepozycjonowanie stron internetowychonlinepozycjonowanie stronybiznes onlineSzczecintoilet unblockerpozycjonowanie lublinKawaBiznesboiler repair


Jesteśmy dorośli... prawie | Kultura.rybnik.eu\nJesteśmy dorośli... prawie ›\n27-03-2019, Dodał: dkboguszowice\nsob., 2019-04-06 17:00\nSpektakl „Jesteśmy dorośli, prawie…” to opowieść młodych ludzi o drodze jaką pokonują od dzieciństwa do dorosłości. Ich pragnieniach trudnościach i lękach jakie im towarzyszą.\nSpektakl „Jesteśmy dorośli, prawie…” to opowieść młodych ludzi o drodze jaką pokonują od dzieciństwa do dorosłości. Ich pragnieniach trudnościach i lękach jakie im towarzyszą. Marzeniach jak będzie wyglądać ich przyszłość. Dorosłość, która ich nurtuje… przez jednych wyczekiwana, przez drugich odpychana, a nawet wypierana. Zadają sobie pytanie… czy są na nią gotowi…? Czy chcą dorastać…? A może już dorośli… O cienkiej granicy pomiędzy dwoma skrajnie różnymi światami… Teatr SUPEŁ W NOWEJ DOROSŁEJ ODSŁONIE. Jedno wiedzą na pewno bardzo na nią czekają.\nTEATR SUPEŁ, IZABELA KARWOT\nKUP BILET: https://biletyna.pl/…/Jestesmy-dorosli-Prawie-Teatr-…/Rybnik


Koniec Auto Assault! | Gadżetomania.pl\nKoniec Auto Assault!\nPrzedwczoraj na oficjalnej stronie Auto Assault pojawiła się informacja na temat zamknięcia serwerów gry. Nastąpi ono wraz z końcem wakacji szkolnych, 31 sierpnia bieżącego roku.\nNa dzień dzisiejszy niewiele wiadomo na temat tego, co się stanie jeśli ktoś już opłacił lub opłaci czas grania dłuższy niż żywot gry. Pewne jest to, że firma postara się to jakoś wynagrodzić graczom. Dla mnie najlepszym rozwiązaniem byłby po prostu zwrot kasy, ale może NCsoft ma w zanadrzu coś ciekawszego…\nDlaczego zamknięto serwery Auto Assault? Jak zwykle chodzi o popularność. Pomimo tego, a może właśnie dlatego, że była to bardzo nieszablonowa gra nie zdobyła ona większej popularności. Najpierw zrezygnowano z idei wielu serwerów i wszystkich graczy umieszczono na jednym. Jak widać i jeden serwer to na dzień dzisiejszy za dużo. Użytkowników gry pozostała garstka, a jej utrzymanie przestało być opłacalne.\nŹródło i fot.: Auto Assault, Gry-online.pl\nWymieniaj i sprzedawaj książki dzięki WymieńKsiążkę.pl Użytkownicy Windows 7 i Mac OS X - którzy są bardziej zadowoleni? WTF dnia: "The Doctor Games", czyli uroczy miks "Doktora Who" z "Igrzyskami śmierci" Twitter dostanie 15 mln USD od twórcy Amazon.com Szybszy Internet w Dialogu FPS NOVA. Halo dla iPhone'a? Przecieki tym razem prawdziwe Football Manager stawia na serwisy społecznościowe Minigierka ukryta w Black Ops [wideo] Małe co nieco: Batman vs Blade, Psycho 16 i Bóg vs torrent Dlaczego ludzie korzystają z Twittera - najnowsze badania Cała prawda o "Grawitacji". Oto szczery trailer


» Chuck Norris bez brody [ZDJĘCIE]\nJestes na: strona glowna » Ciekawe fakty » Chuck Norris bez brody [ZDJĘCIE]\n19 marca 2013, Autor: Pan Patajo , Ciekawe fakty\nPodczas wakacji na Hawajach 73 – letni Chuck Norris został przyłapany przez fotoreporterów bez rudej brody. Broda słynnego aktora była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli współczesnego szoł biznesu – nosił ją od początku lat 80-tych.\nChoć po zgoleniu brody, Norris wygląda dużo młodziej, wiele osób nie może się pogodzić z tą zmianą. W komentarzach pojawiły się dramatyczne pytania: „Co z nami będzie?” lub „Nic już nie będzie takie samo”.\nMilkshake - ta krowa myśli, że jest psem\nPolska reprezentacja rozdaje autografy w Strefie Kibica w Warszawie


Garwolin - Parafiada w Miętnem już w najbliższą niedzielę | Kurier Garwoliński\nDodano: 2018-09-13, 10:20\n16 września w Miętnem odbędzie się Parafiada. W programie wydarzenie znalazło się mnóstwo atrakcji jak: występy dzieci i młodzieży, przejazd turystyczny na rowerach, zawody rowerowe i rolkowe dla dzieci, wyścig rowerowy, konkurs sportowy o tytuł mistrza parafii, potańcówka w klimacie lat dwudziestych, zabawa fantowa i zabawa taneczna z zespołem Grand.\nJu w niedzielę 16 września w Miętnem odbędzie się odpust parafialny i Parafiada.\nO 12.00 zostanie odprawiona uroczysta Msza Święta Odpustowa, celebrowana przez ks. Andrzeja Lemieszka. Rozpoczęcie zabawy fantowej zaplanowano na 13.00. O 13.20 zostanie uroczyście otwarta Parafiada. Występ dzieci z Przedszkola „Leśne Skrzaty” będzie można zobaczyć pół godziny później. Młodzież z grupy teatralnej działającej przy Dworku zaplanowano na 14.00.\nGodzinę później będzie można uczestniczyć w przejeździe turystycznym na rowerach na trasie: Miętne – Wola Rębkowska – Stara Huta. Zawody rowerowe i rolkowe dla dzieci o rozpoczną się o 15.20.\nO 16.45 wystartuje wyścig rowerowy o nagrodę ks. proboszcza, ulicami Miętnego (Główna, Garwolińska, Spacerowa, Przemysłowa, Główna).\nKonkurs sportowy o tytuł Mistrza Parafii pomiędzy Miętnem, Krystyną, Michałówką-Jagodnem i gośćmi rozpocznie się o 17.30.\nPotańcówka w klimacie lat dwudziestych zacznie się o 18.30. Rozstrzygniecie konkursu na najlepsze ciasto Parafiady będzie można zobaczyć o 19.30.\nO 19.45 odbędzie się wręczenie nagród dla zwycięzców wyścigu rowerowego oraz losowanie nagrody głównej dla uczestników zabawy fantowej.\nZabawa taneczna z zespołem Grand zaplanowana jest n godzinę 20.00.\nUroczystość wspierają: wójt gminy Garwolin Marcin Kołodziejczyk i Powiatowy Ośrodek Sportu w Miętnem.\nSponsorami wydarzenia są Lechpol i Bruggen.


Początek przygody z deską snowboardową - 7tharkansas.org\nPoczątki na snowboardzie są zwykle dość trudne i związane są z poobijaniem sobie różnych części ciała. Najważniejsza jest zawsze praktyka, ale teoria, którą tutaj przedstawimy, w bardzo istotny sposób pomaga w stawianiu pierwszych kroków na stoku. Naukę jazdy na desce rozpoczyna się mniej więcej tak samo, jak naukę chodzenia. Każdy z nas zanim jeszcze zaczął chodzić, miał opanowaną w miarę dobrze sztukę stania. Na dokładnie tej samej zasadzie trzeba się najpierw nauczyć utrzymywania odpowiedniej pozycji podstawowej, zanim zacznie się jeździć na desce. Chociaż dla wielu to szokujące, nauka dobrego stania na desce może zająć nawet kilka lat. Nie jest to oczywiście jedyna umiejętność niezbędna początkującemu adeptowi. Trzeba nauczyć się rzeczy nawet tak banalnych, jak zapinanie wiązań, co powinno się robić w pozycji siedzącej. Nie jest to najbardziej nobilitująca postawa, a i wysiadywanie na śniegu jest nieprzyjemne, więc wspomnimy także o metodach wpinania się do deski na stojąco, co najłatwiej wykonuje się z wiązaniami step-in. Nie zapomnimy także o technikach wstawania, które przydają się zawsze i każdemu. Wstawanie z klęku jest zdecydowanie najłatwiejsze.\nDo tego trzeba będzie powiedzieć jeszcze coś o technikach upadania i odpowiedniej amortyzacji upadków, gdyż upadać będziemy nie tylko na początku przygody. W dalszej części przejdziemy do ześlizgu, najprostszej formy pokonywania stoku w ustawieniu prostopadłym do niego, po czym przejdziemy już do prawdziwej jazdy, czyi slalomu.\nPozycja podstawowa powinna być pozycją naturalną, wygodną i luźną, która zapewnia nam możliwość zmiany położenia ciała bez zbędnego wysiłku. Kolana i biodra muszą być lekko zgięte, nie można się usztywniać. Głowa zawsze musi być ustawiona w kierunku jazdy, a ręce należy wysunąć do przodu, pod skosem, zawiesić je na wysokości bioder.\nJeśli podłoże jest płaskie, kładziemy deskę i po prostu ją przypinamy najpierw do nogi przedniej, potem do tylniej. Na stoku stromym stajemy twarzą górę stoku, a deskę ustawiamy prostopadle do niego. Pilnujemy paska asekuracyjnego. Deskę łapie się tylna nogą między wiązaniami i przypina się nogę przednią. Następnie dziób przenosimy w górę stoku, by znaleźć się na deską, siadamy i wpinamy tylną nogę.\nKładziemy się przodem i przechodzimy do klęku. Podpierając się mocno obiema rękami podciągamy pod siebie nogi. Upewniając się, ze deska jest prostopadle do kierunku spadu stoku, a jej krawędź jest wbita w śniegu, prostujemy i podnosimy nogi. Wstajemy odpychając się przednią ręką.\nUpadając do przodu należy obniżyć środek ciężkości i zgiąć kolana. Nie należy po prostu padać, ale trzeba spróbować wykonać ślizg na brzuchu poprzez wyprostowanie ciała i nóg tak, by jak największa powierzchnia stykała się ze śniegiem. Deskę unosimy zginając potem kolana. Upadek do tyłu zaczynamy podobnie poprzez obniżenie pozycji, z czego przechodzimy do kołyski przez pośladki na plecy aż do rąk. Głowę przyginamy do klatki piersiowej. Snowboard musi się podnieść nad śnieg, a upadek, jak w judo, zamortyzuje się uderzając rękami o śnieg.\nDo ześlizgu deska musi być ustawiona prostopadle w stosunku do stoku. Można najpierw zrobić ślizg frontside, a potem backside, czyli najpierw ześlizgiwać się na krawędzi od strony palców, a potem od strony pięt.\nW tej technice zostawia się szeroki ślad na śniegu, bo deska jest mocno do niego przyłożona. Z ześlizgu lekko skręcamy i zaczynamy zjeżdżać skosem ze stoku. Ciężar ciała przenosimy na przednia nogę, dzięki czemu skręt tułowia pozwoli nam skręcić całym ciałem. W osi stoku zmieniamy nacisk z frontside na backside lub odwrotnie. Cały skręt kończy się poprzez przejście do pozycji podstawowej, przed czym przez chwilę jedzie się prosto w dół stoku. Nie wolno się tego przestraszyć.


środa, 13 styczeń 2021 19:08\nMecze PGE Skry z Asseco Resovią okrzyknięto już ligowymi klasykami. Nie inaczej było w środę i mimo wielkiego powrotu, bełchatowianie przegrali po tie-breaku.\nSiatkarzom PGE Skry bardzo zależało na zwycięstwie po ostatniej przegranej z Treflem Gdańsk. Poza tym, mecz jest ważny w kontekście awansu do ćwierćfinału Pucharu Polski. Co więcej, spotkania pomiędzy PGE Skrą a Asseco Resovią zawsze elektryzowały kibiców i nie inaczej było w środę.\nAle lepiej mecz rozpoczęli goście. Atomowe zagrywki posyłał Karol Butryn, a bełchatowianie mieli spore problemy z odbiorem (0:4). Gdy sygnał do walki dał Dusan Petković, Rafał Buszek posłał asa serwisowego. Przy stanie 5:10 trener Michał Mieszko Gogol poprosił o czas. PGE Skra miała kilka dobrych momentów: m.in. przy pojedynczym bloku Mateusza Bieńka czy punktowej zagrywce Taylora Sandera. To jednak nie wystarczyło na dużo lepiej grających zawodników z Rzeszowa, którzy wygrali 25:17.\nNiestety początek drugiego seta wcale nie wyglądał lepiej. Asseco Resovia wciąż doskonale zagrywała i rozpoczęła od prowadzenia 6:1! Niestety, później wcale nie wyglądało to lepiej. Rzeszowianie szybko zbudowali przewagę, a PGE Skra nie mogła znaleźć odpowiedzi na grę gości. W konsekwencji Asseco Resovia zwyciężyła 25:16.\nPGE Skra wykorzystała już wszystkie koła ratunkowe i aby zachować punkty w tym meczu, musiała wziąć się do pracy. W trzecim secie na szczęście bełchatowianie grali już lepiej, a brylowali Sander i Norbert Huber, który wszedł na boisko za Mateusza Bieńka. Ich świetne zagrywki przyczyniły się do wywalczenia sześciopunktowej przewagi! (14:8). PGE Skra w tym secie nie miała sobie równych i pewnie wygrała 25:16!\nKolejny set przyniósł jeszcze więcej emocji! Co więcej, PGE Skra utrzymała dobrą grę, a do tego dołożyła świetne kontrataki! Mało? Doskonale też blokowała, jak w poprzedniej partii i wyglądało to naprawdę optymistycznie! Po punktowej zagrywce Bartosza Filipiaka było już 15:12 dla PGE Skry! Serwis był w tym meczu kluczowy, a w drugiej części seta lepsi byli w tym rzeszowianie, przez co zrobiło się 18:17 dla Asseco Resovii. W końcówce Petković popisał się znakomitymi zagrywkami, a seta zakończył blokiem Ebadipour! Czekał nas tie-break!\nPGE Skra musiała jeszcze znaleźć siły, by dobrze zaprezentować się w kluczowym secie. Tutaj emocji znowu nie brakowało i choć PGE Skra miała już przewagę, to jednak na prowadzenie wyszli gracze Asseco Resovii i utrzymali je do samego końca. Rzeszowianie zwyciężyli 15:11, a cały mecz 3:2.\nW sobotę PGE Skra podejmie u siebie Jastrzębski Węgiel.\nPGE Skra Bełchatów - Asseco Resovia 2:3\nSety: 17:25, 16:25, 25:16, 25:23, 11:15\nPGE Skra: Łomacz, Sander, Bieniek, Petković, Ebadipour, Kłos, Piechocki (libero) oraz Mitić, Filipiak, Katić, Huber\nAsseco Resovia: Drzyzga, Cebulj, Tammemaa, Butryn, Buszek, Jendryk, Mariański (libero) oraz Potera (libero) oraz Domagała, Woicki, Szerszeń, Krulicki


PSKŚ | Wedding Show #3 okiem współorganizatora - Polskie Stowarzyszenie Konsultantów Ślubnych\nTe dwa październikowe dni to był ogrom pracy i mnóstwo emocji. Ale było warto! Każda chwila targów ślubnych Wedding Show #3 dla członków Polskiego Stowarzyszenia Konsultantów Ślubnych może być powodem do dumy, tym bardziej, że PSKŚ było Partnerem Merytorycznym tego wydarzenia.\nWarszawski hotel Marriott zamienił się w marzenie każdej Panny Młodej: tysiące przepięknych sukien ślubnych, pokazy, szkolenia i najlepsi przedstawiciele każdej gałęzi branży ślubnej. Nie mogło zabraknąć urzekających wszystkich modelek i modeli, prezentujących na wybiegu trendy ślubne, które do naszego kraju jeszcze nie dotarły. Aż szkoda, że nie można być w kilku miejscach równocześnie – tyle się działo, że nie sposób było czegoś nie ominąć!\nJako współorganizatorzy targów, członkowie Polskiego Stowarzyszenia Konsultantów Ślubnych przeprowadzili interesujące warsztaty o różnorodnej tematyce, dyskutowaliśmy także podczas specjalnych tematycznych paneli eksperckich. Miejsca na warsztaty rozeszły się w mgnieniu oka. Przeprowadzaliśmy przyszłe Pary Młode przez przygotowania do ślubu krok po kroku: od menu weselnego, poprzez wybór podwykonawców, po zarządzanie budżetem.\nPierwszego dnia zorganizowaliśmy inscenizację ślubu plenerowego, podczas której każdy uczestnik targów mógł zobaczyć na żywo, jak wygląda organizacja takiego wydarzenia. Bardzo ważnym elementem Wedding Show była gala ślubna, podczas której najlepsi usługodawcy nominowani przez PSKŚ otrzymali certyfikaty partnerów honorowych. Na takie wyróżnienie trzeba sobie zasłużyć i otrzymali je tylko najlepsi.\nPrestiżowa impreza przyciągnęła rzesze ludzi zainteresowanych tematyką ślubów – jak będzie w przyszłym roku?


Janczewska-Leja: Polski klient oczekuje oferty na światowym poziomie – strona 2 – Nieruchomości Wprost\nW Polsce dominują jednak galerie handlowe. Co muszą one zrobić, aby przetrwać? W jaki sposób powinny walczyć o klienta?\nObecnie jednym z głównych wyznaczników sukcesu obiektu handlowego jest czas, jaki spędzają w nim klienci. Wszyscy właściciele galerii i sieci handlowe zadają sobie dziś pytanie, jak przyciągnąć i zatrzymać na dłużej klienta.\nMłodemu klientowi trzeba zagwarantować możliwość aktywnego sposobu spędzenia czasu. Oczekuje on jednak rozrywki na wysokim, światowym poziomie, nowatorskich rozwiązań, które będą wykorzystywać zaawansowane technologie.\nDzisiejszy mieszkaniec miasta, mający bardzo ograniczony czas, który może poświęcić na wizytę w galerii, potrzebuje bardzo rozbudowanej oferty usługowej, w której nie ma miejsca na niedociągnięcia. Usługa w pralni musi być wzorowa, a oferta gastronomiczna najwyższej jakości.\nCzy polski klient jest wymagający?\nPolacy bardzo ambicjonalnie podchodzą do tego, co jest im oferowane. Porównujemy, czy oferta jest równie dobra, jak ta w Londynie, czy Paryżu, z którą zetknęliśmy się lub o której słyszeliśmy. Często nie bierzemy pod uwagę specyfiki regionu, czy tego, że jesteśmy rynkiem młodszym. Nasz rynek, który ma niespełna 30 lat, zdołał przejąć doświadczenia, które dojrzewały w Europie Zachodniej od lat pięćdziesiątych. Co za tym idzie, w Polsce tworzone są obecnie jedne z najnowocześniejszych konceptów handlowych. Jeżeli spojrzymy na starsze galerie, np. we Francji to zobaczymy, że wyglądają one obecnie niezbyt imponująco. Nie powinniśmy mieć więc na tym tle żadnych kompleksów.\nDziś odwiedzając galerię handlową, możemy coś zjeść, pójść do lekarza, na siłownię, wyprasować koszulę i zrobić zakupy. Czy to specyfika polskich galerii?\n. W niektórych rejonach świata jak np. w Azji galerie oferują jeszcze bogatszy wachlarz usług dodatkowych, pozwalając klientom spędzić w nich niemal cały dzień. Również niektóre amerykańskie koncepty zwracają uwagę swoim rozmachem i innowacyjnością, szczególnie jeśli chodzi o formaty rozrywkowe. Można się tam spotkać ze zintegrowanymi z galeriami aqua parkami z jeziorem wewnątrz galerii handlowej, po którym można popływać statkiem jak np. w West Edmonton Mall. Niektóre z tych rozwiązań nigdy do nas nie dotrą, ponieważ ze względu na specyfikę rynku nie przyjęłyby się w naszym kraju. Każdy rynek trzeba rozumieć w jego kontekście gospodarczym, historycznym, geograficznym i kulturowym.\nJak wyglądał rozwój retailu w Polsce?\nNa początku powstawały bardzo podstawowe hipermarkety z małą alejką usługową. Inwestorzy replikowali rozwiązania, które znali ze swoich rynków. Kierowali się jedynie siłę nabywczą w okolicy i na tej podstawie stwierdzali, że takie obiekty się sprawdzą. Po trzydziestu latach doszliśmy do etapu, w którym nie tylko nie realizujemy w ten sposób nowych projektów, ale nawet modernizujemy i rozbudowujemy tak zaawansowane i nowoczesne galerie jak, chociażby Arkadia.\nObecnie widoczny jest jeszcze jeden trend. Inwestorzy szukają obiektów, które znajdują się w ścisłych centrach miast, ale które wymagają gruntownej modernizacji. Czy jest to część większej mody, czy tylko pojedyncze inwestycje?\nTo jest i w najbliższym czasie nadal będzie silny trend. W Polsce jest to sposób na przywrócenie miastom tła historycznego, którego tak bardzo – szczególnie w Warszawie – brakuje. Markom, czy restauracjom zdecydowanie łatwiej jest zaistnieć na ulicach Florencji, czy Rzymu, niż w kamienicy jednego z polskich miast. Ta potrzeba zakorzenienia w tradycji miejsca jest bardzo odczuwalna przez samych mieszkańców. Z drugiej strony, jest to odzwierciedlenie trendów, które można zauważyć w miastach na całym świecie. Modernizacja i zagospodarowanie przestrzeni poprzemysłowych jest tam popularne od wielu lat.\nPrzykładem jest Hala Koszyki. To koncept bardzo specyficzny, ponieważ niemal w całości oparty o segment restauracyjny, ale jednocześnie bardzo trafiony Tym tropem idzie również Elektrownia Powiśle, która, mimo że pozostaje jeszcze w budowie, to wszystko wskazuje na to, że będzie projektem udanym.\nMówiła Pani, że dziś, jednym z głównych elementów definiującym rozwój branży handlowej, są nowe technologie. W jaki sposób są one obecnie stosowane? Czy są takie technologie, o których klienci mogą nawet nie wiedzieć?\nGalerie starają się nadążać za rozwojem technologii. Wdrażanie ich jest oczywiście łatwiejsze w nowo powstających obiektach, których w Polsce jednak nie powstaje obecnie już tak wiele. Inwestorzy nastawieni są na modernizację istniejących obiektów.\nBardzo innowacyjne technologie wykorzystują sieci handlowe. Walczą one o klienta m.in. poprzez analizowanie procesu decyzyjnego podczas zakupów w internecie. Ciekawym wskaźnikiem jest, chociażby liczba produktów, które klient kupuje spośród tych, które dodał do koszyka w sklepie internetowym. Pod lupę brane jest również to, czy te transakcje zakończyły się w internecie, czy w punkcie stacjonarnym. Okazuje się, że nadal duży współczynnik transakcji kończy się w świecie realnym. Klienci chcą jednak wiedzieć, w którym sklepie danej sieci mają gwarancje, że znajdą swój rozmiar wybranego modelu ubrania czy butów. Nie chcą bowiem jechać do galerii handlowej bez stuprocentowej gwarancji dokonania zakupu. Większe sieci oferują taka możliwość, oszczędzając klientom czas i zachęcając do odwiedzin w sklepie fizycznym.\nZ drugiej strony toczy się także walka ze zwrotami towarów. Stąd rodzą się, chociażby takie pomysły jak ten zaprezentowany niedawno przez polską sieć CCC. W wybranych galeriach marka zainstalowała stoiska ze skanerami stopy. Dzięki temu możliwe jest dobranie odpowiedniego rozmiaru buta, bez względu na jego markę. Wynik pomiaru może być także dodany do profilu użytkownika w sklepie internetowym. Dzięki temu, podczas zakupów online automatycznie dobierany jest rozmiar interesującego nas obuwia. Dla klienta jest to duże ułatwienie, a sklep będzie znacząco redukował dzięki temu liczbę zwrotów. To, wdrożone w Polsce, rozwiązanie jest na tyle rewolucyjne, że budzi bardzo duże zainteresowanie w branży na skalę międzynarodową.


Jakie felgi wybrać do swojego samochodu? + Opinie Forum 2021\nCzęsto zastanawiamy się, czy wybrać felgi stalowe, czy aluminiowe do swojego samochodu. Jeżeli chodzi o wygląd wiadomo, że ładniejsze są alufelgi. Dostępnych jest wiele bardzo interesujących wzorów. Przy felgach stalowych nie zależy nam raczej na wyglądzie, a jeżeli komuś szpecą zawsze jest możliwość dobrania odpowiednich kołpaków. Felgi stalowe można dobrać za pomocą katalogu. Aby prawidłowo je dobrać należy najpierw zadzwonić do jakiegoś mechanika lub dobrej firmy, która specjalizuje się w felgach i się skonsultować, bowiem często się zdarzają pomyłki. Bardzo ważny jest rozstaw felg, aczkolwiek nie jest to jedyny wyznacznik. Należy również sprawdzić odpowiedni otwór centralny w feldze oraz jej ET, czyli odsadzenie.\nCeny felg stalowych nowych wahają się od 100 do 300 złotych przy felgach do samochodów osobowych. Używane można już kupić za kilkadziesiąt złotych. Koszt naprawy felg stalowych oscyluje w okolicach 50zł za sztukę. Jest oczywiście uzależniony od stopnia uszkodzenia felgi. Prostowanie felg stalowych odbywa się albo na specjalnej maszynie albo na przyrządach dopasowanych do rozmiaru felgi.\nFelgi aluminiowe są przede wszystkim ładniejsze od felg stalowych. Można spotkać bardzo ciekawe wzory. Przy wybieraniu felg stalowych najważniejszy jest rozstaw śrub. Jeżeli chodzi o otwór centralny najczęściej wybiera się specjalny oring, który redukuje rozmiar otworu na prawidłowy. Można też roztoczyć otwór centralny aby go powiększyć. Koszt felg aluminiowych to mniej więcej od 1000 w górę za komplet. Istnieją również felgi, których wartość to ok. kilka tysięcy za sztukę! Wszystko zależy od rozmiaru i fabryki. Nie radzimy kupować felg chińskich albo z RPA – są one do niczego. Naprawa felgi aluminiowej to koszt od 50 do ok. 200zł za sztukę. Jest uzależniony od stopnia uszkodzenia felgi i jej rozmiaru.\nIstnieją również felgi magnezowe, wykorzystywane są one raczej tylko do sportu. Są podobnie wytrzymałe co felgi aluminiowe, jednak ich koszt jest dużo wyższy. Istnieje możliwość prostowania felg magnezowych.\n← Skuteczny sposób na trądzik, pryszcze i krosty\nJak efektywnie zarządzać czasem →


Program „Zadziałaj dla siebie” ukierunkowany jest na podnoszenie kwalifikacji pracowników lokalnych instytucji kultury oraz na współpracę przy realizacji konkretnych działań, polepszających jakość pracy tych instytucji na rzecz ich społeczności.\nProjekt składa się z dwóch modułów: szkoleniowego oraz projektów partnerskich. Zasadą obu jest odpowiedź na konkretne potrzeby zgłoszone przez instytucje kultury lub lokalne samorządy. Dlatego też zakres tematyczny projektu jest otwarty.\nPrzykłady działań projektowych 2007/2008:\ncykl warsztatów z tematów zaproponowanych przez uczestników – grupę pracowników kilku ośrodków kultury z Małopolski\nwspółpraca przy tworzeniu strategii rozwoju jednego z krakowskich ośrodków kultury\nbadania potrzeb i aspiracji młodzieży jednej z małopolskich gmin\nRaport „Aspiracje i potrzeby kulturowe młodzieży gimnazjalnej z gminy Babice. Jak im sprostać?” powstał z inicjatywy wójta gminy Babice, we współpracy z gimnazjami i innymi instytucjami, które pracują z młodzieżą: stowarzyszeniami, Gminnym Centrum Kultury i Sportu i klubami sportowymi. Jednym z celów polityki samorządu babickiego jest stworzenie nastoletnim obywatelom możliwości wielokierunkowego rozwoju: nie tylko poprzez system szkolny, ale i wszelkie zajęcia pozaszkolne i pozalekcyjne. Gimnazjaliści są ważną grupa jeżeli chodzi o przyszłość gminy: od ich kompetencji i relacji do rodzinnych stron będzie zależał rozwój społeczny gminy za kilka lat. Licealiści, uczniowie techników i szkół zawodowych oraz studenci uczą się już poza gminą i często myślą o przeprowadzce do większych miast. Gimnazjaliści są więc swoistą inwestycją władz samorządowych w przyszłość gminy.\nZobacz także załączniki do raportu:\ntabele – rezultaty ankiet


Jesteś tutaj: Strona główna Remonty Prace remontowe Jak zaoszczędzić na ogrzewaniu?\nZimą rachunki za ogrzewanie pożerają lwią część rodzinnego budżetu. Co zrobić, by przynieść ulgę swojemu portfelowi? Wypróbować sprawdzone sposoby na oszczędzanie ciepła!\nNasze codzienne decyzje mają realny wpływ na to, ile płacimy za ogrzewanie.\nCały dzień masz w pomieszczeniach lekko uchylone okno, a tuż przed grzejnikiem stoi masywna, trzyosobowa sofa? To nie dziw się, że rachunki za energię szybują w górę. Zmiana zaledwie kilku codziennych nawyków sprawi, że w pomieszczeniach wciąż będzie panowała optymalna temperatura, a zużycie opału się zmniejszy. Poniżej kilka wskazówek.\nProste sposoby na oszczędzanie ciepła na co dzień\nAby zaoszczędzić na ogrzewaniu trzeba rozsądnie gospodarować ciepłem: z jednej strony ograniczać straty energii, a z drugiej ułatwiać dostęp ciepła do pomieszczeń. Warto skupić się na oknach oraz grzejnikach.\nUszczelnij – dzięki temu ograniczysz straty ciepła.\nWykorzystuj energię słoneczną – w słoneczne dni rozsuń firanki i zasłony, by wpuścić ciepło do wnętrza. W zimne noce postępuj odwrotnie – zasłaniaj szyby roletami/kotarami, by zapobiec napływowi zimna do środka.\nWietrz pomieszczenia krótko (około 15 minut), ale intensywnie – okna otwórz na oścież, zamiast uchylać. Wcześniej zakręć zawory na grzejnikach.\nNie zastawiaj ich ciężkimi meblami ani nie zasłaniaj grubymi kotarami, by nie blokować dostępu ciepła do pomieszczeń.\nZałóż ekrany zagrzejnikowe – odbiją znaczną część ciepła, które przenika na zewnątrz przez ścianę wnęki.\nNie maluj grzejników – dodatkowa warstwa farby zmniejszy sprawność energetyczną grzejnika. Lepiej usuń starą powłokę i dopiero wtedy pomaluj grzejnik lakierem.\nZasada jest tu bardzo prosta: im więcej dobrych nawyków wprowadzimy w życie, tym efekt będzie lepszy.\nW domach jednorodzinnych warto pomyśleć o modernizacji swojego dotychczasowego systemu grzewczego. Szczególnie, jeśli instalacja jest starego typu i nie działa wydajnie. Wykonanie takich prac wymaga zwiększonych nakładów finansowych, ale warto zainwestować, by w kolejnym sezonie cieszyć się niższymi rachunkami. Możliwości jest naprawdę sporo. Co można zrobić, by zredukować rachunki za ogrzewanie? Poniżej trzy propozycje.\nZainwestuj w automatykę do sterowania ogrzewaniem\nSterowniki do zarządzania ogrzewaniem usprawniają pracę urządzeń grzewczych i pomagają w optymalnym ustawieniu temperatury w poszczególnych pomieszczeniach w domu. Dzięki nim możliwe jest uzyskanie dwóch kluczowych korzyści:\nwydajniejsza praca urządzeń grzewczych\nSterowniki można dopasować do każdego systemu grzewczego w swoim domu, zdecydować się na modele przewodowe lub bezprzewodowe. Są wśród nich sterowniki do ogrzewania podłogowego, grzejnikowego, odnawialnych źródeł energii, kominków czy nowoczesne sterowniki do instalacji. Dzięki nim urządzenie grzewcze może pracować na optymalnych ustawieniach, gwarantując większe oszczędności.\nDo sterowania temperaturą w konkretnych pomieszczeniach w domu służą elektroniczne urządzenia pomiarowe. Są wśród nich regulatory pokojowe, czujniki temperatury oraz siłowniki termoelektryczne (przeznaczone do montażu bezpośrednio na grzejnikach). Kluczem do uzyskania dzięki nim oszczędności jest edycja temperatury. Ustawienia warto zmieniać w zależności od pory dnia, własnej aktywności oraz przeznaczenia pomieszczeń.\nRóżnicowanie temperatury to korzyści dla zdrowia i rodzinnego budżetu. Co więcej, dzięki nowoczesnym rozwiązaniom technologicznym można zarządzać ogrzewaniem także będąc poza domem, przez Internet, za sprawą aplikacji eModul.\nKontrola urządzeń grzewczych i sterujących\nNiewłaściwa eksploatacja systemu lub po prostu usterka techniczna są często przyczyną spadku wydajności pracy kotła, grzejników czy instalacji wodnego ogrzewania podłogowego. Zapowietrzenie instalacji czy chociażby korozja urządzenia grzewczego mogą sprawić, że nasze wydatki za ogrzewanie będą w sezonie większe, a temperatura w domu niezadowalająca. Aby uniknąć takich sytuacji warto regularnie sprawdzać stan swojej instalacji. Generalny przegląd najlepiej przeprowadzić tuż po zakończeniu okresu ogrzewania pomieszczeń. Dzięki temu można uniknąć stresu u progu kolejnego sezonu jesienno-zimowego i bez pośpiechu zlokalizować ewentualne usterki oraz je naprawić.\nSpecjalnej troski wymagają również sterowniki do zarządzania ogrzewaniem. 5 najważniejszych wskazówek dotyczących ich montażu i obsługi zgodnie z zachowaniem wymogów bezpieczeństwa przedstawia poniższa grafika.\nNie zanosi się na to, by ceny ogrzewania miały spadać, a sezon grzewczy jest długi. Warto więc skorzystać ze sposobów na oszczędzanie ciepła, by zmniejszyć swoje rachunki. Część z nich sprowadza się po prostu do zmiany codziennych nawyków, inne to już poważniejsze inwestycje, które jednak procentują w kolejnych latach. Nie dajmy się kryzysowi i zacznijmy oszczędzać na ogrzewaniu. Im wcześniej, tym lepiej.


Czy rajd Bitcoin Cash jest teraz w zasięgu ręki - CryptoPumpAktualności - aktualności kryptowalut\nStrona główna » analityka » Czy rajd Bitcoin Cash jest teraz w zasięgu ręki?\nCzy rajd Bitcoin Cash jest teraz w zasięgu ręki?\nWykres 4-godzinny Bitcoin Cash\nZastrzeżenie: Wyniki kolejnej ewaluacji są jedynymi prawdziwymi opiniami autora i nie powinny być traktowane jako rekomendacja finansowania\nRynek altcoinów miał swój udział w wzrostach i spadkach w ciągu ostatniego tygodnia. Podczas gdy większość altów stale traci na wartości, takie firmy jak AVAX, ALGO, ATOM i XTZ sprzeciwiały się szerszym zmianom rynkowym i odnotowały silne pozytywne czynniki. Niestety, Bitcoin Cash należał do pierwszej klasy po nieszczęsnym tygodniu handlu, który przyniósł straty w wysokości ponad 16%.\nPowstanie kanału dolnego nakreśliło spadek BCH. Jednak był tam pewien optymizm. Można spodziewać się bardziej umiarkowanej nadwyżki i istnieją pewne prawdopodobieństwo wybicia się w górę. W momencie pisania tego tekstu BCH kupował i sprzedawał po 622.6 USD, co stanowi wzrost o 2.5% w porównaniu z wczorajszym zamknięciem.\nBitcoin Cash zapobiegł jeszcze jednej próbie wybicia po tym, jak wartość ponownie odbiła się od linii trendu spadkowego. Idąc dalej, pchnięcie powyżej 630 USD utorowałoby środki na nowszą nadwyżkę na 38.2% stopniu Fibonacciego. Stamtąd wybicie w górę może nawet zapoczątkować podwyżkę aż do poziomu 700 USD.\nPodczas gdy próbka idealnie jest świadkiem wybicia się w górę, dynamika rynku prasowego nie sprzyjała tej konsekwencji po prostu, ale. Wynikało to przede wszystkim ze wskaźników BCH, które wskazywały na słabe okoliczności dla przedłużającego się rajdu.\nZdarzało się, że 4-godzinny RSI znajdował się faktycznie na terytorium niedźwiedzi w momencie pisania. Indeks zwykle znajduje się poniżej 55, gdy trend spadkowy jest energiczny. Aby przezwyciężyć te okoliczności, wskaźnik RSI musi przekroczyć 60. Co więcej, MACD kupował i sprzedawał w swojej równowadze i nie potwierdził żadnych oznak ożywienia.\nJednak Awesome Oscillator zobrazował przykuwające uwagę stwierdzenie. Byczy układ z dwoma szczytami dał początek możliwej do wykonania podwyżce stresu w górę i chociaż można to zaobserwować w krótkim okresie czasu, kolejny rajd BCH wymaga dużo dodatkowej pracy.\n24-godzinne wolumeny kupna i sprzedaży znane z blisko 10% wzrostu, gdy BCH pchnął na północ w swojej próbce. Nawet pomimo tego, że wartość została przesunięta do skali powyżej środkowej linii kanału dolnego, prawdopodobieństwo wybicia w górę było niewielkie. Większość wskaźników BCH oscylowała w pozycji spadkowej i jedynie Awesome Oscillator napawał optymizmem.\nJeśli pojawi się realizacja zysków, wartość może powrócić do 50% stopnia Fibonacciego na 593.6 USD.\nZastrzeżenie: Wyniki kolejnej ewaluacji to jedyne prawdziwe opinie autora\nBreaking: największy na świecie menedżer aktywów dostrzega ogromne możliwości w „kryptowalutach”


reformy Justyniana Wielkiego... - Zadane.pl\nprzez radon17 27.01.2010\nUstynian, korzystając z mocnej pozycji państwa, przeprowadził reformy wewnętrzne (reforma finansów, centralizacja aparatu państwowego). Na jego polecenie dokonano opracowania tzw. Kodeksu Justyniana (528-534). Justynian umocnił pozycję kościoła i zlikwidował resztki pogańskich instytucji (zamknięcie Akademii Platońskiej w Atenach - 529), próbował też pogodzić różne odłamy chrześcijaństwa. Zreorganizował i ograniczył działalność stronnictw politycznych, aby w przyszłości nie powtórzyły się zamieszki takie jak w 532. Czasy panowania Justyniana charakteryzowały się rozwojem kultury (piśmiennictwo - dominacja literatury w języku greckim, budownictwo - Hagia Sophia - 532-537). Dwór Justyniana i Teodory został przedstawiony w mozaikach kościoła San Vitale w Rawennie (VI w.). Okres panowania Justyniana został opisany przez niechętnego parze cesarskiej historyka - Prokopiusza z Cezarei.


Krynica-Zdrój w otoczeniu pięknych gór - polska-urlop.pl\nKrynica Zdrój to niewielkie miasto leżące na terenie województwa małopolskiego. Wielu ludzi wybiera właśnie to miejsce na letni wypoczynek i właściwie nie sposób się temu dziwić. Przepiękne otoczenie to wystarczający powód, by przyjechać w ten region Polski i wypocząć od miejskiego zgiełku. Krynica Zdrój jakie to góry usytuowana jest w Beskidzie Sądeckim, który jako pasmo należy do Karpat Zachodnich. Pod tym względem południowa Polska nie ma sobie równych. Krynica Zdrój to istny raj dla miłośników górskich krajobrazów i intensywnych pieszych wycieczek w otoczeniu wspaniałej natury.\nGdzie warto się udać, będąc w pobliżu?\nKrynica-Zdrój na ogół kojarzy się przede wszystkim z uzdrowiskiem. To tutaj zmierzają wszyscy, którzy borykają się z problemami natury zdrowotnej w celu znalezienia pewnego rodzaju równowagi w problemach trawiennych i znacznie lepszego samopoczucia. Można śmiało powiedzieć, że nie ma lepszego miejsca w Polsce na poprawę kondycji. Warunki naturalne są niezwykle sprzyjające, podobnie jak przepiękne otoczenie, które nie pozostaje bez znaczenie dla kuracjuszy. Pierwsze wzmianki na temat miasta sięgają jeszcze piętnastego wieku. Rozkwit następował sukcesywnie jednak dopiero w XIX wieku, kiedy to do życia powołano słynne Stare Łazienki Borowinowe, Teatr Modrzewiowy czy Dom Zdrojowy. Na przestrzeni epok do ośrodka przyjeżdżało całe mnóstwo osób, w tym popularnych osobistości w postaci Juliana Tuwima, Henryka Sienkiewicza oraz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Ze względu na zdrowotne właściwości, miejsce zyskało również spore uznanie zagranicznych gości, którzy chętnie przybywają do ośrodka o każdej porze roku.\nKrynica-Zdrój i piękne góry\nOśrodki uzdrowiskowe nie będą miały jednak znaczenia dla osób, które przybywają zobaczyć góry. Krynica Zdrój jakie to góry to prawdziwa gratka dla osób, które nie wyobrażają sobie urlopu bez aktywności fizycznej. W pobliżu Krynicy przebiegają aż trzy szlaki górskie. Pierwszy z nich rozpoczyna się w Żegiestowie i kończy na Pustej Wielkiej. Kolejny zaczyna się przy Wierchomli Małej i kończy w Bacówce nas Wierchomlą, a ostatni zaczyna się od Kopca Pułaskiego, a kończy w Tyliczu. Dla wytrawnych miłośników gór żaden ze szlaków nie będzie trudnością. Niemniej, każdy z nich jest atrakcyjną trasą, po brzegi wypełnioną pięknymi krajobrazami. Z całą pewnością jest to ten region Polski, który warto odwiedzić, jeżeli choć trochę pociągają nas góry i górskie spacery. Krynica-Zdrój gwarantuje wspaniały wypoczynek.\nNiektóre z pokoi oferowanych w ramach agroturystyki czy w pensjonatach …


Torbiele, Wrocław - ZnanyLekarz.pl\nTorbiele specjaliści w Wrocławiu\n„Pani Doktor bardzo sympatyczna i pelna empatii ...wszystko szczegółowo wyjaśniła..badanie przebiegło bardzo sprawnie… .Pani doktor ma ogromna wiedzę..Polecam” Więcej\n„Indywidualne podejście do pacjenta i wspaniałe zaangażowanie. Uczęszczam do Doktora już od 8 lat, a teraz prowadzi m…oją pierwszą ciąże. Czuje się bezpieczna, będąc pod jego opieką. Polecam serdecznie ;)” Więcej\n„Pan doktor przemiły, kompetentny, punktualny i bardzo delikatny. Wizyta dotyczyła konsultacji z dziedziny medycyny …estetycznej. Efekt zniewalający. Serdecznie polecam” Więcej\n„Kompetentny lekarz, cierpliwy, szczegółowo wyjaśnia diagnozę i sposób leczenia. Angażuje się w leczenie.”\n„Sympatyczny cierpliwy człowiek,prosto wyjaśnia problem z jakim się przyszło.Obysmy mieli więcej takich lekarzy.Polec…am” Więcej\nTorbiele w Kątach Wrocławskich


Nakrycia głowy, które robią wrażenie\nPrzebrania na karnawał\nJaki wybrać strój na bal przebierańców?\nEfektowne czapki i kapelusze na karnawał\nLada dzień twoje wielkie wyjście! W karnawale będzie ich cała masa, ale Ty, za każdym razem będziesz przeżywać kolejny udział w balu równie mocno. Dlaczego? Choćby dlatego, że nie często zdarza Ci się gdziekolwiek wyjść, albo dlatego, że będziesz tam z NIM/ z NIĄ, albo dlatego, że aby pójść na bal maskowy koniecznie trzeba się przebrać. Przebrać za coś lub za kogoś- postać literacką, bajkową, filmową; realną lub fikcyjną… Hm czyli za co? za kogo? Wzory masek karnawałowych– czy się przydadzą? Spokojnie. Te pytania zadaje sobie każdy, kto wcześniej powiedział: „Nie, nie zabraknie mnie na tym przyjęciu.”\nZdeklarowanie się, zaproszenie osoby towarzyszącej, zakupienie biletów, to pierwsze kroki. Kolejnym jest wybranie postaci , w którą chcemy się wcielić, ewentualnie skonfrontowanie naszego pomysłu z partnerem/partnerką, a następnie udanie się do nabycie bądź wypożyczenie właściwego kostiumu. Zazwyczaj na tym się kończy. Gdy nadchodzi TEN wieczór, zakładamy to, co udało nam się skompletować i bawimy się, po prostu, tak do białego rana. Niemniej, bardzo często, stroje które kupujemy lub wypożyczamy nie są do końca takimi, jakimi chcielibyśmy aby były. Zdarza się też, że są niekompletne. W takiej sytuacji, mamy dwa wyjścia: zaakceptować kostium takim, jakim jest lub wzbogacić go według własnego uznania. Różnorakich dodatków, którymi możemy się posłużyć jest bez liku. Nietrudno będzie zatem stworzyć stylizację na miarę wariackiego karnawału.\nNakrycia głowy są tym, co z całą pewnością pomoże nam osiągnąć zadowalający efekt końcowy. Kolorowe peruki, treski, tupeciki; czapki: bejsbolówki, wełniane, berety, meloniki, z „uszami”; kapelusze: z rondem, bez ronda, wąskie, szerokie, małe- niepozorne, duże- efektowne, spiczaste- tiary, cylindry, płaskie, eleganckie, ekstrawaganckie; futrzane nauszniki, chusty, apaszki, opaski, woalki, wianki i wiele innych. A każde z tych nakryć, charakterne i charakterystyczne. Wystarczy tylko dobrać takie, które dopełni naszą stylizację czyniąc ją fantastyczną i niepowtarzalną!\nJeśli natomiast chcemy zadziwiać, szokować i śmieszyć, to wymyślmy coś naprawdę odlotowego! Dla przykładu: 1) przebierzmy się za bobasa, ale zamiast zakładać pampers na pupę (na to i tak pewnie nikt by się nie odważył), załóżmy go na głowę 2) starą gazetę porwijmy na kawałki, z tych kawałków zróbmy kulki, a z nich z kolei sklejmy cylinder 3) połączmy ze sobą 3 plastikowe kubki i korona gotowa!\nOryginalne kostiumy na bal\nPrzebrania damskie- zrób to sama!\nMęskie kostiumy karnawałowe\nStroje na bal przebierańców dla chłopców\nBajkowe kostiumy na karnawał dla dziewczynek\nSzablony masek do wydruku\nPomysłowe stroje karnawałowe dla par\nKarnawałowe peruki dla dzieci\nModne fryzury karnawałowe\nBal kostiumowy w przedszkolu\nGalowy strój górnika\nJak szybko zrobić strój wenecki?\nPrzebrania na karnawałProudly powered by WordPress


Tłusty czwartunio | TCH Kultur\nStrona głównaTłusty czwartunio\n3 marca 2019 24 listopada 2019 aadas\n– No to ja lecę, papa – Asia sfrunęła z balkonu w drodze na cotygodniowe zebranie nindż albo inny babski comber, którego to tajemnego spotkania szczegółów Ćmielak wolał nie znać ani teraz ani nigdy w przyszłości. Jeszcze przez pięć minut gręplował wełnę. Na wszelki wypadek, gdyby ukochana zapomniała komórki albo zostawiła kominiarkę w domu. Dopiero kiedy zegar wybił kwadrans na szóstą z ulgą odstawił krzesło z nogami obwiniętymi trzema motkami wełny w najdalszy kąt pokoju, a sam oddał się temu, co Ćmielaki robią najlepiej na świecie: spaniu, łooojeeezowaniu, wciąganiu czekolady jagodowej i tym podobnym anojansom. W łojezusiowania był prawie mistrzem globu, jednak podczas poprzedniego turnieju finałowego zdyskwalifikowano go na podstawie donosu, oczywiście bezpodstawnego, pewnego zazdrosnego cywilisty ze Szczecina.\nRozłożył się więc Ćmielaczek na słynnej Kanapie i zaczął nawet obmyślać architektonicznie następnego bauwanka, tym razem z materiału trwalszego niżli śnieg, kiedy dzwonek do drzwi przerwał zapadanie w spokojną drzemkę. Raz drugi trzeci. Zły Ćmielak podszedł do drzwi, wyglądnął przez judasza, znowu dzieciaki zakleiły gumą do życia, otworzył więc.\nStał tu centralnie przed nim jakiś facecik, Ćmielak od razu poznał, że Polak – może po fryzurze na czeskiego metala, może po zębach nieleczonych, może po gębie durnej oraz pucułowatej z niemiecka bardziej niż ze słowiańska – aż w duchu jęknął z tego strachu wielkiego, który każdy Polak doznaje, kiedy spotka innego Polaka na obczyźnie i już już miał dać dwa euro typowi, kiedy ten szczerzy te swoje straszliwe zębiska i mówi w ten to oto ton:\n– To jestem! – I z walizką się wpycha do mieszkania, i już z torby ptasie mleko wyciąga – ale nie wedlowskie, tylko tańsze, i już rozpytuje się, gdzie ta komórka na balkonie, gdzie zamieszkać ma, gdzie stroopwafle specjalne na tę okazję?\nI w skarpetkach samych na werandę się ładuje, buty w przedpokoju leżą, tyle dobrego, ze nie czekał pacan na kapcie, tu mamy Zachód, to chodzisz boso, ale w ostrogach, choć może lepiej nie, bo parkiet porysowanym zostanie, kaucja przepadnie, i nie wystarczy białą farbą ścian odmalować przy wyprowadzce.\n– Słabe to wifi, w Katowicach mamy lepsze – Typ ledwie co zawiasy komódki sprawdził, zaraz zaczął marudzić. – I na orzechu u nas cieplej niż tutaj, ten golfsztrom dziwne wariacje z pogodą wyprawia. Asia mówiła, że wszystko tip top dopięte, że wystarczy siąść i pisać jak na jakimś Rzabowym stypendium w Szikago, ale mi się te waruneczki na ten moment nie podobają, pozwolisz Ćmielaku, że skoczę sobie do Osnabruck obaczyć, czy azylu na pochodzenie nie dałoby się? – I już kreaturki podłej nie było, tylko chiński plecaczek za 5 złotych zabrał, torbę zostawił i ją Ćmielak mu musiał z balkonu zrzucać prawie że na łeb.\nOdetchnął Ćmielka z ulgą i z tego brudu po spotkaniu z rodakiem, duchowego oczywiście tak bardziej, choć i nie pachniał zbyt dobrze ten rzekomy krajan, obmyć się postanowił pod prysznicem. I już włosy spłukał, i w ręczniczek się obwijał, kiedy dzwonek… Raz drugi trzeci. Porwał Ćmielak różowy szlafroczek Asi i do drzwi pognał ponownie.\nA tam.. Tak, Polak znowu, ale inny, lepszego sortu trochę jakby, twarz i postura szlachetniejsze, no i dezodorantem pachniał, w szpraju takim. Ale i tak na pierwszy rzut okiem, choćby i nieuzbrojonym, Polak się Polakowi objawi jako Anioł Gabryjel Panience naszej Królowej.\n– Czy mógłbym poprosić o pączki? Specjalnie z drugiego końca miasta przyjechałem, a tu mi delikatesy przed nosem zamknęli, zjadłbym krepla – eine berliner jak dziadunio gadał – a ponoć macie dużo?\nĆmielak zajrzał do lodówki, do spiżarki zaglądnął, nawet w łazience poszukał, wszędzie pustki jak na połaciach Syberii czekających dopiero na kolejny kontyngent powstańców polskich! Z rozpaczy ku Kanapie się rzucił i w jej czeluściach w końcu znalazł, może nawet zeszłorocznego, ale stał oto pączek jak dłoń wielki i z lukrem zastygłym w hałdzie zgrozy.\n– Pięknie dziękuję – Pięknie podziękował mężczyzna i się nawet przedstawił:\n– Ogarek jestem i muszę coś zjeść, żeby się wzmocnić, zanim do aresztu mnie zamkną. Znowu. – Uśmiechnął się cokolwiek szelmowsko i zniknął.\nZrezygnowany Ćmielak w dresik domowy – trójpaskowy, elegancja na co dzień, nie tylko na święta – się przebrał i już miał zasiąść na Kanapie i Bauwanka nowego szkicować, kiedy… Co będziemy się powtarzać? Raz dwa trzy. Zagrzmiał dzwonek.\n– Dzień dobry – Ćmielak się grzecznie przywitał w polszczyźnie. – Czym mogę panu służyć?\n– Dobry wieczór u nas tak bardziej – Skorygował trzeci szary mężczyzna tego dnia – Bo my mamy tu na celu spełnienie obietnic wyborczych i mam takie zapytanie do pana. Mianowicie ilu Polaków do mieszka?\n– W …, mieście całym?\n– Nie, w tym mieszkaniu.\n– No ja i Asia.\n– Sztuk dwie wpisać?\n– Ja nie wiem, musiałbym zadzwonić. Niech pan wpisze półtorej.\n– Dobrze, proszę parafować. Decyzja przyjdzie w ciągu dwóch tygodni, kozy do miesiąca.\n– No, państwowe, w ramach programu goat+ Nie czytał pan?\n– Coś tam słyszałem, – Bąknął zawstydzony Ćmielak, który polityką, zwłaszcza polską, to się wolał w ogóle nie interesować.\n– U państwa to będzie cztery i pół kozy żywej, i cztery i pół piecyka. Proszę jeszcze tutaj podpisać, no i tu. Gotowe. Dobranoc.\nWyszeptał oszołomiony Ćmielak i postanowił nie ruszać się z Kanapy już nigdy, a przynajmniej tego wieczora. Dzwoniono, pukano, słonia zdaje się widział za oknem, podejrzewał, że wyborczego, ni reagował ni chuchu i w końcu zasnął.\n– Kochanie jak spędziłeś czas beze mnie?- Obudziła go dopiero Asia. – I co z tą wełną?\n– O to jest chłopak Starfadet! – Zrozumiała An. i z tego zdziwienia gruby debiutancki tom obiecującego młodego prozaika aż upadł jej pod ławkę. Dziewczę zarumieniło się z tego kulturalnego foux pas, szczęśliwie nikt nie zauważył kolejnego spektakularnego upadku literatury polskiej. Po parkowych alejkach spacerowały dzieci z bonami, dozorcy w mundurach zamiatali liście, odpowiadając na pozdrowienia oficerów i dżentelmenów w kaszkietach. Wiosna była tuż tuż.\n← Śledztwo i katar\nLema pamięci elektro raps →\n6 komentarzy do “Tłusty czwartunio”\nsłuszny kierunek obrał nasz Mistrz Adam!!\nMarszałek Wielki Polny Rapierowicz pisze:\nBardzo dobre, choć R. ni ma za bardzo\nO i widać, że nawet pokazał się kulturalny bohater drugiego planu. Umie podziękować, pięknie!\nEl Chupacbra pisze:\nComo ya tienes tu propia cabra, ¿puedes dejar de ordeñar a mi cabra?\nMarco van Basten pisze:\nĆmelak is mijn buurman. Hij maakt prachtige idolen\nJohan Gambelputin pisze:\nweranda to wybryk koncepcyjny. W tym przypadku megablokhaus, 3 łaźnie, salon, kino itp., ale bez werandy.


Rodzice kontra dziadkowie – małe wojny – Życie bez make-upu\nby Dominika - Macierzyństwo i dzieci - 27 października 2017 27 października 2017\nRodzice kontra dziadkowie – małe wojny\nKtoś kiedyś powiedział, że rodzice są od wychowywania, a dziadkowie od rozpieszczania. Coś w tym jest, choć moim zdaniem, my rodzice także powinniśmy rozpieszczać (nie mylić z rozpuścić jak dziadowski bicz), a dziadkowie, ze swoim bagażem rodzicielskiego doświadczenia, mogą próbować przekazać naszej pociesze kilka fundamentalnych zapomnianych już wartości. Wszystko jednak w granicach zdrowego rozsądku, wszak coraz częściej nasi rodzice i teściowie zapominają się troszeczkę w tym swoim babciowaniu i dziadkowaniu, przekraczając pewne granice i wchodząc w nasze rodzicielskie kompetencje. Dlatego tak ważne jest, żeby wypracować sobie zdrowe relacje z dziadkami naszych pociech i poprosić ich, o uszanowanie naszej metody wychowawczej, nawet jeśli jest to metoda prób i błędów. Życie. My rodzice też potrafimy dać ciała i generalnie nasze rodzicielstwo nie zawsze jest usłane różami. Mamy jednak prawo nie słuchać dobrych i życzliwych rad starszych.\nWarto czasem tupnąć nogą kiedy dziadkowie po raz kolejny wpakowali w naszą pociechę tonę żarcia, a my na wieczór musimy czuwać przy dziecięcym łóżku i próbować zapanować nad bólem brzuszka i mdłościami albo o zgrozo wymiotami.\nW praktyce wygląda to tak (wiem, wiem – nie u każdego 😉 ) :\nPierwsze śniadanie, drugie śniadanie, słodycze, przekąska, zupka, drugie danie, podwieczorek, słodycze, deserek, odbieracie dziecię od dziadków i bach! ,,Mamo boli brzuszek”, ,,Mamo niedobrze mi”, ,,Bo babcia dała mi dokładkę obiadku”, ,,Dziadek wcisnął mi jeszcze kilka krówek”. Ach, ta bezgraniczna miłość i rozpieszczanie dziadków, okraszone wciskaniem jedzenia na umór. Też we mnie wciskali dziadkowie, oj wciskali, gdyby nie genialna przemiana materii i kilka ingerencji rodziców wyglądałabym jak księżyc w pełni 🙂 Wtedy mi to nie przeszkadzało, korzystałam do woli z gościnności i dobrego serca dziadków. Wiem, że ich intencje były czyste, ale dziś, kiedy sama jestem rodzicem rozumiem ówczesne frustracje moich rodzicieli, którzy burzyli się, że wracając od dziadków nie chcemy z siostrą nic jeść, jesteśmy przeżarte, zasłodzone masą słodyczy i boli nas brzuch. Kto by pomyślał, że jedzenie może być kością niezgody pomiędzy rodzicami a dziadkami. Cóż. Znam kilka przykładów przesadnego futrowania wnuków, które skończyły się mega nadwagą i ukróceniem kontaktów babcia-wnuki. Miłość babcina przesłoniła kobiecie zdolność trzeźwego oceniania rzeczywistości. Im więcej jedzenia ładowała we wnuki, tym bardziej spełnioną babcią się czuła.\nŚwieżo upieczone babcie i dziadkowie, bardzo często wejście w nową rolę traktują jak furtkę do przeżywania tzw. drugiej młodości. Nie byłoby w tym nic złego, wszak, któż z nas w wieku 50, 60 i 70 plus nie miałby ochoty poczuć się młodziej? Jest jednak bardzo cienka granica pomiędzy nowymi siłami witalnymi, które wówczas wstępują w seniora, a chorobliwymi próbami bycia mamą lub tatą dla własnych wnuków. Przejmowanie na siłę pałeczki od rodziców, próby rywalizowania o miłość dziecka, upodabnianie się w sposobie bycia do rodziców…\nMama to mama, babcia to babcia, tato to tato, a dziadek to dziadek…\nChyba, że mamy do czynienia z dzieckiem, które zostało sierotą, zostało porzucone albo ma patologicznych rodziców. Takie dzieciątko, posiadające dziadków, siłą rzeczy będzie ich traktować jak rodziców. Takie sytuacje rozumiem,\ndziadków próbujących zająć miejsce rodziców i mieszających się w wychowywanie swoich wnuków (nie dzieci!!!), nie pojmuję kompletnie. Nie chciałabym być kiedyś na miejscu rodziców, którym przychodzi mierzyć się ze swoimi własnymi rodzicami i ścierać się w kwestiach wychowawczych swoich pociech. Najbardziej męczące jest to dla dziecka, bo taka szarpanina nic dobrego mu nie przynosi.\nCzasami marudzę, że jedni dziadkowie mojej córci mieszkają kawałek drogi stąd. Że daleko, że rzadko się widujemy, że tęsknimy, że dziadkowie nie mogą uczestniczyć w codziennym życiu mojej małej…Potem jednak przychodzi refleksja. Ciekawe czy byłoby tak kolorowo kiedy mieszkalibyśmy rzut beretem od nich? Czy wtrącaliby się? Czy miałabym ich czasami dosyć? Czy może nasze stosunki nie byłyby wtedy takie dobre, jak są teraz? Może tak właśnie miało być? I dlatego teraz tak bardzo doceniam każde nasze wspólne spotkanie, a Oni tak bardzo stęsknieni oddają się swojej wnusi na sto procent. Czasami zaborczo, ale mi to akurat wtedy nie przeszkadza. Może dlatego, że nie ma tego na co dzień?\nZ kolei bardzo blisko nas mieszka druga babcia Latorośli. Nie wchodzi w moje kompetencje, ale wchodziła. Nie dokarmia pokątnie bo już to przerabiała wcześniej (i dostała pstryczka w nos – zasłużonego)…To babcia z długim stażem. Wtrąca swoje trzy grosze bo taka jej natura. Czasami trochę na pokaz przytuli, pogłaszcze, lubi się pochwalić, wnukami…Jest w miarę ok (mocno naciągane 😉 ), poza tym, że permanentnie dawała mi popalić przez pierwsze miesiące życia mojego dziecka. Pięcioletnie dziecię moje Ją kocha i to jest jeden jedyny punkt zaczepienia. Córka jest łącznikiem dwóch zupełnie obcych sobie osób.\nTak to już bywa z tymi babciami i dziadkami, że są nieocenioną instytucją ratunkowo doradczą, bywają do rany przyłóż, mają niekończące się pokłady miłości i cukierków w kieszeniach 😉 Są też bardzo często przedmiotem kłótni, szarpaniny i bezsensownej gównoburzy. Czasami ich nie doceniamy należycie, czasami musimy na nich naskoczyć i mogą trochę się wtedy na nas obrazić 🙂 Zawsze jednak wracają do swoich ukochanych wnucząt.\nCzy #SuperMama to ja?\nOgrodzieniec – idealne miejsce na rodzinne wyprawy