PKO BP: 100 zł do Empiku za założenia Konta dla Młodych | Finanse Rankomat\nStrona główna / Promocje / PKO BP: 100 zł do Empiku za założenie Konta dla Młodych\nPKO BP: 100 zł do Empiku za założenie Konta dla Młodych\n20 kwietnia 2018 | Kategoria: Promocje PORÓWNAJ KREDYTY\nJesteś młody? Nie masz konta w PKO BP? Chciałbyś dostać 100 zł do Empiku? Ta promocja jest dla Ciebie! Niewiele musisz zrobić, aby zarobić. Zdradzamy, że ambitni mogą zawalczyć o znacznie więcej niż wspomniane 100 zł.\nMnożenie, często skomplikowanych warunków, zniechęca do skorzystania promocji bankowych. Dlatego bank PKO BP stworzył akcję, w której za samo założenie Konta dla Młodych można otrzymać 100 zł na zakupy w sklepie internetowym empik.com.\n#Najłatwiejsza Decyzja na Świecie\nW celu zainteresowania jak największej grupy potencjalnych klientów, warunki promocji są niezwykle czytelne i proste do spełnienia. Oto one:\nnie można mieć ukończonych 26 lat,\nnie było się klientem banku PKO BP (dotyczy także Inteligo) w okresie 1 stycznia 2017 r. – 31 marca 2018 r.,\nnależy złożyć wniosek o otwarcie rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego (ROR), czyli konta osobistego Konto dla Młodych wraz z kartą debetową.\nTrzeba przy tym pamiętać, aby zgłosić chęć udziału na specjalnej stronie promocji, której szczegóły znajdują się w regulaminie.\nSpełnienie powyższych warunków do 18 maja bieżącego roku oznacza otrzymanie eKarty podarunkowej o wartości 100 zł do wykorzystania do 23 kwietnia 2019 r. w sklepie internetowym empik. Trzeba się jednak spieszyć, bo do rozdania jest tylko tysiąc nagród. Zwlekając z decyzją, przed złożeniem wniosku o otwarcie Konta dla Młodych, trzeba będzie bliżej przyjrzeć się stronie promocji, by upewnić się, czy nie ma na niej informacji o wyczerpaniu puli nagród.\nZałóż Konto dla Młodych\nDo 4 maja br. trwa kolejna edycja programu poleceń „Mam PKO”. Ci, którzy polecą komuś założenie konta w PKO BP i ta nowa osoba spełni warunki udziału w promocji (wydanie kartą debetową kwoty min. 200 zł oraz dokonanie transakcji BLIKIEM na 40 zł) otrzymają 100 zł nagrody. Co więcej, bank przewidział wysokie nagrody pieniężne dla tych, którzy pochwalą się największą liczbą skutecznych poleceń.\nMożna też skorzystać z otrzymanego od kogoś (np. znajomego posiadającego już konto w PKO BP) kodu polecającego i zgłosić przystąpienie do promocji jako „polecony”. Wówczas założenie Konta dla Młodych i spełnienie powyższych warunków zostanie nagrodzone nie tylko eKartą o wartości 100 zł do empik.com, ale i nagrodą w wysokości 50 zł za udział w promocji „Mam PKO”.\nRegulamin promocji „Mam PKO” znajdziecie tutaj.\n„Żebyś nie musiał się zastanawiać”\nTak bank PKO BP opisuje warunki prowadzenia Konta dla Młodych. Jest ono bezwarunkowo bezpłatne do ukończenia 26 roku życia. Bank nie pobiera żadnych opłat za jego prowadzenie, za wydaną do niego kartę debetową oraz za wypłaty ze wszystkich bankomatów w Polsce i na świecie.\nPKO BP poleca też „IKO najlepszą aplikację mobilną na świecie, żebyś nie musiał się zastanawiać czy apka Ci się spodoba” oraz kusi loterią, w której, korzystając z karty Mastercard PKO Banku Polskiego można wygrać biletu na finał Ligi Mistrzów w Kijowie i inne nagrody.\nAtrakcyjna i prosta promocja, która powinna się spodobać lubiącym tzw. „błyskawiczne akcje”. Najszybsi i najsprytniejsi zapewne wyciągną z niej więcej niż podstawowe 100 zł do wykorzystania w sklepie internetowym empik, bo wykorzystają możliwości, jakie otwiera program poleceń „Mam PKO”.


Program Newton STEM - System dla edukacji\n» Program Newton\nNewton v4 – nowa wersja bezkonkurencyjnego, wielokrotnie nagradzanego oprogramowania dydaktycznego do nauki fizyki\nDzięki oprogramowaniu Newton v4 można uczyć się fizyki w zupełnie nowy sposób, poznając maszyny proste, mechanikę, kinematykę, dynamikę, termodynamikę i elektryczność na komputerze, w wersji 3D. Newton v4 pozwala interaktywnie - manipulując w 3D elementami, które wyglądają jak prawdziwe - przeprowadzać eksperymenty fizyczne i rozwiązywać problemy.\nWyjątkowe w systemie Newton jest to, że obrazując realistycznie przeprowadzane eksperymenty pozwala on porównywać i weryfikować ich rezultaty w oparciu klasyczne formuły. Dzięki temu uczniowie uświadamiają sobie oczywiste powiązanie pomiędzy światem realnym a jego modelami matematycznymi i rozwijają umiejętności tworzenia modeli. Inną innowacją Newtona jest możliwość sprzężonego modelowania z zakresu mechaniki, elektryczności i optyki.\nPowtórzmy: wirtualny świat systemu Newton v4 to całkowicie nowa droga w uczeniu się i nauczaniu fizyki – poznawanie i badanie maszyn prostych, kinematyki, dynamiki, mechaniki, termodynamiki, elektryczności i optyki na komputerze, w 3D!\nW systemie Newton możliwe jest to, na co pozwalają prawa fizyki, zatem interaktywnie prowadzone eksperymenty we wszystkich swych elementach muszą się mieścić w ich granicach.\nEksperymentujący w Newtonie mają do dyspozycji szeroką gamę przedmiotów ze świata realnego oraz elementów abstrakcyjnych. Są tu zatem do wykorzystania najprostsze bryły geometryczne (prostopadłościan, kula itd.), złożone konstrukcje (statyw, pochylnia, samochód itd.) oraz elementy ograniczające (wiele rodzajów złączy, przegubów i sprężyn).\nAby odkryć zasady działania najrozmaitszych mechanizmów, można korzystać z szerokich zasobów ich wirtualnych elementów 3D, takich jak osie, koła, krążki linowe, koła zębate, zębatki, dźwignie, krzywki, śruby, pasy transmisyjne i in. Można też wielostronnie analizować różnego typu układy mechaniczne, korzystając z sugestywnych animacji Newtona. Uczeń albo zatem sam konstruuje badany mechanizm krok po kroku, albo obserwuje proces jego konstruowania na interaktywnym filmie.\nMożna ustalać i koordynować parametry fizyczne (masa, sprężystość, tarcie itd.), przyporządkowywać im siły, momenty obrotowe czy prędkości i ustalać relacje między nimi, zgodne z prawami fizyki. Edytor VRML pozwala wirtualnie dodawać do Newtona dowolne obiekty, a także eksportować przeprowadzone doświadczenia w formacie VRML.\nNewton v4 to także wyjątkowe, innowacyjne narzędzie dydaktyczne do nauki optyki, które pozwala tworzyć różne systemy optyczne i obrazować je fotorealistycznie dzięki raytracingowej grafice najnowszej generacji.\nPodstawą do dalszych działań są pliki przykładowe. Można je modyfikować, prowadzić symulacje i tworzyć w prosty sposób zadziwiająco efektowne demonstracje. Wirtualna symulacja wprowadza obiekty w ruch, którym rządzą prawa fizyki, sprawia, że nabierają obrotów, zderzają się ze sobą…\nSystem Newton v4 pozwala ujmować eksperyment z punktu widzenia jednej lub kilku wirtualnych kamer i archiwizować zapis w pliku AVI. Do przykładów można także dodawać opisy, zarówno tekstowe, jak też w postaci obrazów i wzorów.\nKorzystając z wykresów można w łatwy sposób mierzyć i oceniać rezultaty eksperymentów, graficznie zestawiając dane wzięte z pomiarów z wynikami obliczeń teoretycznych. Można także zmieniać jednostki wielkości fizycznych.\nPełna zgodość z systemem Vista i Windows 7\nPrawo gazowe (prawo Boyle'a, prawo Charles's, prawo Gay-Lussaca)\nSoczewki 3D, lustra, pryzmat, itp.\nTechnologia śledzenia promieniowaniem\nRegulowanie parametry odbicia, dyspersji\nRównania zapisywane w formacie MathML i HTLM\nSzeroka gama symboli matematycznych: całka, macierz, wektory, operator różniczkowy\nNowe elementy eksperymentu budowlanego (koła pasowe, linowe, itp.)\nNewton User Manuals\nNewton Video Tutorials


Ratowniczki z Medyka szkoliły się w Górach Sokolich! | Zespół Szkół Medycznych w Prudniku\nWyruszyły w piątkowy poranek 23 sierpnia 2019 roku. Z plecakami, butami do wspinaczki i uśmiechami na buziach. Pojechały odebrać nagrodę, którą zdobyły przed kilkoma miesiącami podczas Wojewódzkich Mistrzostw Pierwszej Pomocy o Puchar Dyrektora Zespołu Szkół Medycznych w Brzegu. Uplasowały się wówczas na I miejscu wśród kilkunastu drużyn ze szkół średnich naszego województwa! Nagrodą za zwycięstwo był trzydniowy kurs pierwszej pomocy i wspinaczki "Pierwsza pomoc i pierwsze kroki w skale" w Górach Sokolich.\nPrzez trzy dni doskonaliły umiejętności ratownicze w warunkach górskich oraz rozpoczęły przygodę ze wspinaczką pod okiem doświadczonych ratowników. Nasze dziewczyny niewątpliwie są mistrzyniami w udzielaniu pierwszej pomocy, jednak kształcenie z profesjonalistami to najlepsze co mogły otrzymać, by dalej się rozwijać. Podczas tej niecodziennej wyprawy zregenerowały siły i nabrały nowych doświadczeń przed kolejnym rokiem szkolnym i kolejnym rokiem działań w Szkolnej Drużynie Ratowniczej.


SYPIALNIA / Tekstylia / pościel / 2016-08-29 10:45:34\nMaterace lateksowe są najtrwalsze.\nFAKT. Prawdą jest, że materace z lateksu są przyjazne dla osób cierpiących na alergię. Przeważnie podłoże snu wykonane z innych surowców w bardzo szybkim tempie staje się siedliskiem kurzu i bakterii. W przypadku, kiedy w sypialni pojawiają się materace lateksowe, takie niebezpieczeństwo zostaje zniwelowane. Bakterie, grzyby i roztocza nie wnikają do środka materaca i nie są z niego uwalniane przy ruchach śpiącego. Dodatkowo kiedy w materacu występują perforacje - pozwalają one na swobodną cyrkulację powietrza i wentylację miejsca snu. -dodaje Tomasz Goc z Fabryki JANPOL.\nFAKT. Regularne czyszczenie zewnętrznej powierzchni materaca sprawia, że w łatwy sposób podnosi się komfort snu. Należy pamiętać tylko, aby materac nie został zbyt mocno namoczony wodą lub innymi roztworami. Nasze produkty posiadają specjalne pokrowce, które w wygodny sposób można zdjąć z produktu i wyprać w pralce w domowych warunkach. To dodatkowo podnosi walory produktu. - dodaje ekspert.\nMIT. To stwierdzenie jest jednym z najpopularniejszych mitów krążących wokół materacy. Nieprawdą jest, że twardy materac lepiej wpływa na komfort snu. Najistotniejszym jest, aby dobrać podłoże snu do indywidualnych potrzeb ciała i kręgosłupa. Jak to zrobić? Można np. leżąc na materacu na plecach spróbować wsunąć rękę pod kręgosłup. Jeśli będzie odczuwalny opór - materac może być za miękki dla śpiącego. Warto także zwrócić uwagę na ułożenie kręgosłupa na posłaniu. Jeśli ma on linię prostą to kolejny krok do określenia jego prawidłowego dobrania. - mówi Tomasz Goc z JANPOLU.\nMIT. Choć sam surowiec wygląda niezmiennie, to różnice znajdują się w jego wnętrzu. Lateks w materacach może mieć różnoraki skład. Te, w 100% naturalne, są wykonane z mleczka kauczukowego. Dostępne są również formy mieszane, będące połączeniem surowca naturalnego z syntetycznym. W ofercie Fabryki Materacy JANPOL dostępne są produkty będące przedstawicielami obu tych rodzajów. Materac VITA to podłoże snu wykonane w 85% z naturalnego mleczka kauczukowego. Materac, dzięki wysokiej jakości surowcom wykorzystanym do jego produkcji, idealnie dopasowuje się do kształtu ciała zapewniając prawidłowe podparcie dla całej sylwetki. Jest on niezwykle ergonomiczny dzięki podziałowi na 7 stref komfortu, które odpowiednio dopasowują się do partii ciała. - dodaje ekspert z Fabryki JANPOL.\nPrzedstawicielem drugiej grupy jest materac PIANO, wykonany z 80% mleczka kauczukowego i 20% lateksu syntetycznego. Ten produkt należy do linii PERFETTO, którą charakteryzuje wysoka jakość i nowoczesność technologii produkcji. Porowata struktura, wykorzystanego w modelu PIANO, lateksu zapewnia odpowiednią wentylację i przewiewność materaca. - podsumowuje ekspert z JANPOLU. Wybierając zatem materac lateksowy, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na to, jakie są proporcje surowca naturalnego i syntetycznego kauczuku. Aby mówić o wysokiej jakości materaca - powinien on zawierać min. 85% naturalnego mleczka. Ważne są również atesty i szczegółowe dane na temat surowca - to właśnie one potwierdzają niezawodność jego działania.


Zamiast partnera... internet ( internet Zogby International ) - webmade.org\ndodano: 2007-10-27, źródło: di.com.pl\nszukaj: internet Zogby International\nDla jednej czwartej Amerykanów internet może zastąpić życiowego partnera. Ciekawych wyników badań firmy Zogby International jest więcej.\nSpośród blisko 10 tysięcy przebadanych Amerykanów, 24 procent stwierdziło, że internet mógłby przez pewien czas zastąpić ich partnera życiowego. Jeszcze większy odsetek odpowiedzi pozytywnych - 31 procent - był w grupie singli. Co ciekawe, bez znaczenia była płeć ankietowanych - pisze Reuters.\nW badaniach widoczna jest także ogromna popularność serwisów społecznościowych, jak MySpace czy Facebook. O ile wśród wszystkich badanych profile posiadała jedna czwarta respondentów, o tyle w grupie 18-24 lat odsetek ten wynosi aż 78 procent. Dla młodego pokolenia własne miejsce w Sieci wydaje się więc być rzeczą jak najbardziej naturalną.\nAmerykanów postawiono także przed ciekawymi problemami. Na pytanie, czy pozwolili by sobie wszczepić do mózgu implanty pozwalające na bezpośredni dostęp do internetu, jedynie co 9 zapytany wyraził zgodę i to pomimo zapewnień, że będzie to całkowicie bezpieczne. Jednocześnie co 5 zgodziłby się, by dzieciom w wieku 13 lat i młodszym wszczepiać czipy, dzięki którym mogliby je śledzić.\nDynamiczny rozwój internetu i wszelkiego rodzaju usług z nim związanych zaczyna także rodzić pytania i wątpliwości dotyczące moralnej strony rodzących się zjawisk. Coraz więcej badaczy zwraca uwagę na zagrożenia związane z wartościami, relacjami międzyludzkimi czy cyberprzestępczością.


• Na ramię czarne rękodzieło. Czarny na torebka puro\nart-Madam.pltorebkina ramię rękodzieło, czarne\nTorebka puro classic 2661 mint honeycomb eco. Torebki pikowana klapkomania179,00 zł Torebka puro classic 2665 pink honeycomb eco. Torebki na ramię ręcznie robione klapkomania puro179,00 zł Torebka puro classic transparent 2679 blue cold smooth. Na ramię ręcznie robione klapkomania puro199,00 zł Jojo - mini kuferek na pasku - czerwony. Torebki na ramię rękodzieło filcowa ażurowa czarne69,00 zł\nTorebka puro classic 2676 colored python. Na ramię rękodzieło ręcznie robione klapkomania puro179,00 zł\nTorebka puro classic 2666 navy blue honeycomb. Na ramię rękodzieło polska marka welur179,00 zł\nTorebka puro classic 2667 pink gold smooth. Torebki pikowana klapkomania179,00 zł Torba eko przez ramię co jak co ale synowie ci się udali mamo trzech synów prezent dla mamy. Torebki bawełna nacodzienień czarne42,00 zł Torba eko przez ramię co jak co ale syn ci się udał mamo prezent dla mamy. Torebki zzamkiem nacodziennie czarne42,00 zł Torba eko przez ramię co jak co ale synowie ci się udali mamo dwóch synów prezent dla mamy. Czarne torebki na ramię ręcznie robione eko42,00 zł\nTorba eko przez ramię co jak co ale córki ci się udały mamo dwie córki prezent dla mamy. Rękodzieło na ramię shopperka dlamamusi czarne. Torba wykonana z bardzo grubej, dobrej jakości bawełny (260 gr), z czarnym uchem oraz wykończeniem42,00 zł Torba eko przez ramię co jak co ale dzieci ci się udały mamo dwie córki i syn prezent dla mamy. Na ramię rękodzieło shopperka na zakupy czarne42,00 zł Torba eko przez ramię co jak co ale córki ci się udały mamo trzy córki - prezent na dzień mamy. Czarne torebki bawełna mamusia42,00 zł Torba eko przez ramię co jak co ale dzieci ci się udały mamo syn i córka - prezent na dzień mamy. Na ramię hand-made torebki zamek dzienmatki czarne42,00 zł\nTorba eko przez ramię co jak co ale dzieci ci się udały mamo dwóch synów i córka prezent dla mamy. Czarne hand-made na ramię na zakupy nazamek42,00 zł\nElegancka szara filcowa torebka. Czarne na ramię szara filc99,00 zł\nFilcowa torba na skórzanym pasku - szara. Na ramię rękodzieło torebki filcowa filc czarne169,00 zł -15%Listonoszka kwiatowa łąka. Na ramię rękodzieło ręcznie robione kwiaty listonoszka68,00 zł\n80,00 zł Siatka w kratę. Torebki rękodzieło na ramię krata siatka. Torba, z wytrzymałej czarnej tkaniny (75ºwełna 25%poliester)z naszytym materiałem w czarno39,00 zł Duża pojemna torba siatka czarna. Torebki rękodzieło na ramię prezent torebka na czarne. Duża torba siatka wykonana z ortalionu w kolorze czarnym, zapinana jest na magnes, idealna w podróż149,00 zł\nTorebka damska retro pantera handmade. Na ramię hand-made torebki boho etno czarne65,00 zł -15%Listonoszka z washable kraft paper czarna. Torebki etniczna torebka85,00 zł\n100,00 zł -31%Mała szara filcowa torebka z kotem w kieszeni. Torebki na ramię rękodzieło kotek filc45,00 zł\n65,00 zł -31%Mała szara filcowa torebka z hipopotamem. Torebki filc listonoszka45,00 zł\n-19%Shopperka z haftem. Na ramię ręcznie robione haft kotek. Płótno z bawełny ekologicznej, Podszewka bawełniana, 70cm, rozmiar: 40cmx30cmx13cm, haft komputerowy55,00 zł\n68,00 zł Torebka damska retro czarna vintage handmade. Czarne autorskie na ramię torba folk49,00 zł Torebka listonoszka - tkanina antracyt i skóra stalowa. Urodziny święta czarne160,00 zł Duża torba stripes od majunto. Torebki na ramię torba majunto wielka75,00 zł\nTorba xxl. Na ramię rękodzieło torebki pojemna xxl69,00 zł -31%Mała filcowa torebka z siedzącym kotem. Torebki kotek kot45,00 zł\n65,00 zł -25%Torba z haftem - flaming. Czarne torebki na ramię torba torebka90,00 zł\n120,00 zł -31%Small bag & black dog. Autorskie na ramię torebka listonoszka45,00 zł\n-31%Mała filcowa torebka ze słonikiem. Torebki na ramię ręcznie robione filc45,00 zł\n65,00 zł Czarna torba szoperka z kotem. Na ramię torba na ramie duża55,00 zł -20%Czarna listonoszka z zamszu ekologicznego. Zamszowa listonoszka159,20 zł\n199,00 zł Kolorowa torba wodoodporna w owoce cytryny do wózka laptop. Na ramię rękodzieło torebki cytryny wodoodporna170,00 zł\nPojemna torba wodoodporna papugi na laptopa. Na ramię rękodzieło laptop torba170,00 zł Torebka puro 1730 flamingo black. Torebki puro naszywka czarne179,00 zł Torba - worek na ramię. Autorskie worek hobo120,00 zł Kolorowa pojemna torbva łabędzie wodoodporna. Hand-made na ramię wózka dziecko czarne170,00 zł\nTorebka puro 1725 pink flowers. Autorskie na ramię puro kwiaty. Torebka ma prosty krój a kolorowa klapka uszyta została z poliestru, co nadaje torebce stylu i elegancji, 23 cm179,00 zł Torebka puro 1723 blue flowers. Hand-made na ramię lekka pikowana179,00 zł Kolorowa wodoodporna torba pojemna sarenki. Torebki na ramię rękodzieło ręcznie robione wodoodporna170,00 zł Torba moro z kieszenią. Czarne autorskie na ramię prezent kamo130,00 zł\nDuża ludowa torba tasiemki orientalna. Torebki czarna etno74,00 zł Torebka puro 1667 meadow. Torebki hand-made na ramię polska marka179,00 zł\nEnvelo vegan czerń. Torebki torebka minimal110,00 zł Torebka puro 1630 diamonds 3d pink. Torebki 3d klapkomania czarne179,00 zł


Aktualny czas: 26.02.2020, 00:04 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\nCzy to ważne skąd jesteśmy? Nie. Czy to istotne jakiej płci? Nie. Spotkajmy się u Fufa!\nA teraz do rzeczy, krótko i na temat: (nie będzie krótko!)\nMieszkam w całkiem spoko mieszkanku, w którym nie brakuje ciepła i w lodówce miejsce na napoje wyskokowe ale także na te mniej wyskokowe się znajdzie sporo. Czynsz co prawda kosztuje trzysta tysięcy złotych, a ja zarabiam trzysta dwa tysiące, więc jest ciężko! To jednak nie problem!\nChciałem was zaprosić do siebie, do Krakowa! Moge pomieścić myślę do 15 osób, dlatego trochę kolejność zgłoszeń niestety będzie się liczyła, ale też nie spodziewam się tłumów, bo każdy ma swoje życie, odległość do krakowa, a także pracę i swoje wlasne plany.\nJeśli inicjatywa się przyjmie to będę chętnie robił to w miarę cyklicznie. Każdy jest mile widziany!\nMam dwie propozycje terminów: Albo 10.03 albo 17.03 Zagłosujcie w ankiecie i dostosuję datę to ilości chętnych.\nPolecam brać jakieś karimaty czy śpiworki, bo jednak miejsca dla wszystkich do spania nie znajdę, ale mam też poduszki i jakieś koce.\nCo do logistyki tego przedsięwzięcia. Do mnie mozna dojechać bardzo prosto. Z dworca głównego w krakowie wsiadasz w tramwaj numer 3 i jedziesz aż na koniec lini na krowodrzą górkę. Stamtąd z przystanku autobusowego wybieracie autobus numer 120, 220 lub 240 i jedziecie na przystanek poziomkowa. Dwa przystanki ode mnie, na przystanku Chabrowa jest biedronka jeśli wolicie się zaopatrzeć po drodze do mnie. Następnie z biedronki do mnie jest z 10-15 minut na nogach, ale to takim wolnym krokiem. Myślę, że to tyle. Zostawiam wam głosowanie no i wpisujcie się czy jesteście chętni.\nLista obecności w Terminie 17.03 (oficjalnie i ostatecznie):\n1. Fuszioms (pewny)\n2. Skiba (pewny)\n3. Chisu (niepewna bo prąd )\n4. Ena (pewna)\n5. Biri (pewna na 17)\n6. Oshhe (pewny)\n7. Devzan (Pewny)\n8. Eyekiss (Pewna jeśli w Krk)\n9. Hime (prawdopodobna wizyta)\n10. Seath (jeśli Ena będzie)\n11. Orzi (pewny)\n12. Grigorij (pewny)\n13 Xaton (pewny)\n14. Kokos (niepewny)\nMój numer do kontaktu kto nie ma 604413141\nco do przystanków to tak, biedronak to Chabrowa, jak wyżej, następne jest os. łokietka, a potem poziomkowa czyli tam gdzie sie wysiada. idzie z przystanku dalej w stronę jak autobus jedzie i tak jak na mapce trzeba skręcić w lewo do nowych bloków (za stcją z elektroniką samochodowa i banerem reklamowym) pierwsza klatka xd 11 nr mieszkania\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 16.03.2018 16:03 przez fuszioms. Powód: Poprawiona ortografia)\nZagłosowałem na 10, ale na dobrą sprawę to wszystko mi jedno, jeśli data zostanie wybrana, to będę się starał o wolne na ten dzień\n17.03. Bez dwóch zdań. Czemu? 14.03 bowiem przylatuję do polski ^.^\n10.03 Nie ma szans bym się pojawił. Więc ^.^ ?\n17 może uda mi się przyjechać, bo wczesniej wyjezdam :/\nA ja Ci dam znać, jak dostanę grafik na marzec. Jak sobotę będę mieć na rano, to postaram się przybyć ~\nTez dam znac, jak bede miec grafik, kiedy i czy dam rade.\nCzekam zatem na wieści\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 23.02.2018 18:28 przez fuszioms.)\nWstępnie jestem chętny ale zaczynam nową robotę więc może być różnie, więc jak będzie bliżej to potwierdzę na sto pro no i bardziej późniejszy termin\nListę obecności na razie wstepną wrzucę do pierwszego posta.\nA se przyjadę, wódeczka będzie?


Ostatnio dostałam od Was kilka bardzo fajnych wiadomości 📬 i za każdym razem kiedy je czytam to, wierzcie mi, uśmiecham się od ucha do ucha 🙂\nZadajecie dużo pytań o to jak uczę, gdzie uczę, skąd wiem to co wiem i temu podobne. Staram się na bierząco odpowiadać na wszystkie pytania odpisując na Wasze maile. Każdy chce wiedzieć coś innego, każdy interesuje się innym aspektem tego co robię.\nTe wszystkie pytania natchnęły mnie do tego, żeby pokazać Wam kawałek mojego świata. Tym kawałkiem jest moja klasa oczywiście. Zobaczycie w niej nie tylko to co robię z angielskiego, ale też dwa inne aspekty mojej pracy, które są dla mnie bardzo ważne: ocenianie kształtujące i nastawienie na rozwój w rozumieniu Carol Dweck (growth mindset).\nZacznijmy od wejścia . . .\nZawsze podobał mi się ten napis kiedy widywałam go na internetach, więc gdy dostałam swoją salę nie mogło go zabraknąć. Po prawej widać naszą tablicę z learning objectives na każdy tydzień oraz zeszyty planowania dzieci. Taka tablica "wiem, co wiem" 😉 Poniżej z bliska:\nPo prawej strony trzymamy plecaki i naszą małą tablicę obiadowo/dyżurną. Na zdjęciu widać część dyżurną, gdyż obiadowa była w użytku 😄\nTeraz pokażę Wam jedno z moich ulubionych miejsc w klasie . . . w sumie to uwielbiam je wszystkie 😛\nWidzicie tu nasz klasowy kalendarz na tablicy korkowej. Mamy zawsze miesiąc bieżący i następny. Zapisujemy na nim wszelkie ważne daty: kartkówki, sprawdziany, urodziny, wyjścia i imprezy szkolne. Na moim biurku widzicie mój trik na przechowywanie słuchawek. Za fotelem stoją nasze PenPal'e a w rogu nasz piękny Fikus Psikus 😄\nZaraz obok znajduję się część z pomocami do angielskiego:\nTo tutaj lądują wszystkie pomoce, o których Wam piszę. Uwielbiam te tace we flamingi. W klasie mówimy o nich flamingi: "weź sobie flaminga". Kupiłam je w Empiku. Są to oryginalnie podkładki pod laptopy, ale my używamy ich jako biurek podłogowych 😅\nTeraz kolejne oczko w mojej nauczycielskiej głowie - nasz kącik czytelniczy:\nNa kartach na ścianie przyczepiamy plakaty wykonane na lekcjach. Akurat posprzątałam starocie, więc nic na nich nie ma 😝\nNasza duża tablica korkowa poświęcona jest na to co przerabiamy na godzinach wychowawczych: growth mindset\nWidzicie tu też w jaki sposób przechowujemy wszelkie rzeczy do pisania i papier w klasie. W rogu po lewej stronie na drugim zdjęciu widać też nasze psie pufy 😆\nKsiążki i zeszyty przechowujemy w jednej szafie:\nNa początku chciałam wywalić tę szafę z sali, ale teraz cieszę się jak nie wiem co, że mi nie pozwolono 😜\nTu wejście do naszej mini kuchni z odrobiną inspiracji angielskich i wychowawczych:\nBrakuje jeszcze zdjęcia ściany z tablicą:\nPoza tablicą widać Janusza (dzieciaki go tak nazwały oczywiście 🤣), który lubi mówić co sądzi. Pod Januszem trzymam markery do tablicy, kolejny trik - zawsze do góry nogami, żeby dobrze pisały 😉 Małe karteczki na tyci klamerkach to nasze przywileje. Można je zdobyć za dobre zachowanie w klasie na koniec każdego tygodnia. Tasiemka dookoła tablicy widziała lepsze czasy i w ferie będę ją wymieniać.\nA tutaj rzut na całość z dwóch stron:\nUwielbiam tę salę! Wlewam w nią bez przerwy całe serce i duszę i co chwilę zastanawiam się jak ją ulepszyć, jak sprawić by była jeszcze ładniejsze, jeszcze wygodniejsza i jeszcze bardziej inspirująca. To moje małe królestwo 😍\n#polish #classroom #organising #sala #klasa #organizacja


« dnia: Sierpień 27, 2016, 23:03:15 pm »\nCytat: djjaroo w Sierpień 27, 2016, 13:54:25 pm\njestem z branży jak chyba wszyscy na forum\nzapewne większość z innej branży niż myślisz\nAle nie mart się, to właśnie hobby i pasja do drewna powodują, że to miejsce jest takie fajne.\nHyde Park Domidrewno / Odp: Kozio - pamiętniki z wakacji\n« dnia: Sierpień 27, 2016, 22:58:50 pm »\nNa takim stole to można potańczyć i się nie zawali\nDrogo za nią chcieli?\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 18:46:44 pm »\nznaczy sie, Zawodowiec\nWitaj na forum, milo ze wpadles podzielic sie wiedza\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 18:43:55 pm »\nperkusista to praca czy hobby? a moze oba na raz, bo to chyba najlepszy uklad\nKrok po kroku (realizacje własne) / Odp: Trochę większy domek dla dzieci\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 18:40:17 pm »\nhmmm, racje ze najpierw taras i podłogi czy ze krowie za małe zaplanowałem?\nwłaściwie to ostatnio oglądałem trochę zdjęć i plyta Osb coraz mniej mi sie widzi, więc nie wiem czy nie zmienię koncepcji całkowicie. przy deskach z kolei balem sie ze namokna i się wypacza, ale visMajor trochę mnie uspokoił\nPrzedstaw się na Domidrewno / Odp: cześ\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 01:53:00 am »\nCytat: romansidlo w Sierpień 22, 2016, 13:23:34 pm\nw trakcie przenosin do ciut większego warsztatu\nPowodzenia w urządzaniu i witaj na form.\nPrzedstaw się na Domidrewno / Odp: dzień dobry!\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 01:50:30 am »\nCytat: nowikk w Sierpień 25, 2016, 10:58:01 am\njest to odskocznia i relaks od ciągłej pracy przy kompie a przy okazji można zrobić coś przydatnego.\nA ja się zaczynam zastanawiać, czy to nie przypadkiem kryzys wieku średniego w wydaniu IT... Ale też mam tę przypadłość i da się z nią żyć\nSprzęt jak sprzęt, ale skoro budujesz dom a żona pozwala albo nie widzi to .... powiększ garaż, żebyś się miał później gdzie mieścić ze sprzętem\nMożesz się teraz śmiać z tego pomysłu, ale 3 lata po wprowadzeniu się zobaczysz że miałem rację\nWitaj na forum. Powodzenia w realizacjach.\nPrzedstaw się na Domidrewno / Odp: Cześć! Nowy z Lubuskiego\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 01:41:49 am »\nCytat: mily68 w Sierpień 25, 2016, 22:05:04 pm\nPiotrek - posłowie i senatorowie plus reszta "wybrańców narodu" też mówią że służą ojczyźnie\nMyślę, że nie tylko mówią. Mogą być wręcz przekonani że to ciężka służba pełna wyrzeczeń z ich strony. Myślisz, że taki na przykład minister obrony narodowej zrobiłby cokolwiek bez silnego wewnętrznego przekonania że to dla dobra Polski?\nAle to nam się offtop zrobił, więc wracając do tematu:\nWitam na forum, życzę powodzenia z dodatkowym dochodem stolarskim, może za którymś razem już drewnie :>\nPrzedstaw się na Domidrewno / Odp: 2. nad ranem\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 01:35:58 am »\nCytat: Skog w Sierpień 25, 2016, 02:10:21 am\nchociaż wciąż czuję niedosyt w posiadaniu tak sprzętu jak i wiedzy tudzież umiejętności\nBaaardzo fajnie to ująłeś. Co ciekawe, im więcej sprzętu/wiedzy/umiejętności posiadasz tym bardziej widzisz ze czegoś wciąż brakuje\nNo chyba że to po prostu ja przechodzę kolejne stopnie amatorstwa....\nAnyway - witaj na forum, bo to naprawdę fajne miejsce\nInne / Odp: Zakupy kozia, potrzebna pomoc.\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 01:30:34 am »\nCytat: krzyś48 w Sierpień 25, 2016, 17:51:05 pm\nCytat: DMariusz w Sierpień 25, 2016, 09:06:12 am\nale on wykrywa przewody tylko pod napięciem\nNikt nie twierdził że jest inaczej\nzgoda, nikt nie twierdził, ale jasno też nikt tego nie napisał. A jakby się dobrze przyjrzeć potrzebom autora:\nCytat: kozio w Sierpień 22, 2016, 19:27:56 pm\nPotrzebuję zakupić kilka rzeczy, np wykrywacz kabli tudzież innych instalacji ukrytych w ścianach.\nTo może równie dobrze chodzić o szybkie przepatrzenie za którym obrazem sejf się chowa\nA do tego fazer się nie nada... chyba że sejf pod napięciem zainstalowany\nPrzedstaw się na Domidrewno / Odp: Nowy na forum\n« dnia: Sierpień 26, 2016, 01:22:48 am »\nCytat: Krzysztof_40 w Sierpień 25, 2016, 09:25:37 am\nDla pytających o to mieszkam w Łowiczu\nQurcze, tylko dla pytających? A jak ja nie pytałem a przeczytałem, to bardzo źle?\nAle za to Łowicz kojarzy mi się z dobrymi dżemami więc na plus:D\nWitaj na forum i powodzenia w realizacjach\nKrok po kroku (realizacje własne) / Odp: Domek dla dzieci\n« dnia: Sierpień 25, 2016, 13:57:41 pm »\nJaką masz tarczę w ukośnicy (ile zębów)? Mam wrażenie, że moja za bardzo wyrywa...\nSwoją drogą, Twoja fotorelacja była dla mnie dużą motywacją/inspiracją do zaczęcia mojej uproszczonej wersji.\nKorzystając z okazji - jakie masz wrażenia po zimie, jeśli chodzi o dach? Czy deski Ci się nie porozchodziły? Czy za drugim razem również poszedłbyś w deski czy może w OSB?\nKrok po kroku (realizacje własne) / Odp: Plac zabaw realizacja.\n« dnia: Sierpień 25, 2016, 09:56:18 am »\nCytat: Dentarg w Sierpień 25, 2016, 09:27:54 am\nPewnie chodzi o stałe związanie z gruntem. Co IMHO w przypadku kotew wbijanych i przykręcanych jest bulshitem.\nNo właśnie to był jeden z argumentów, dla którego poszedłem w kotwy a nie w fundament - żeby nie było stałego związania z gruntem... Sąsiad ma na takich kotwach domek narzędziowy postawiony i mnie przekonał\nA żeby było ciekawiej, to w instrukcji montażu marketowych huśtawek stoi jak byk przygotowanie fundamentu pod nogi. I teraz się zastanawiam, czy w z wiązku z tym powinno się wystąpić o pozwolenie na budowę, czy zgłoszenie wystaczy? Właśnie, a jakbym chciał dla dzieci trzepak postawić? Przecież też go trzeba zabetonować żeby stał stabilnie;)\nTyle, że polskie przepisy są tak niedokładne, że jest za dużo miejsca na interpretację przez inspektorów.\nNie martw się, w 2015 r. Polska pobiła legislacyjny rekord - 29,8 tys. stron maszynopisu nowego prawa. Nasz obecny rząd w zeszłym roku (czyli od listopada) zdążył wprowadzić w życie 483 ustawy i rozporządzenia o łącznej długości 6594 stron maszynopisu.... Więc uważaj, czego sobie życzysz Jak dalej będziemy tak przepisy uściślać, to za kilka lat do posadzenia truskawek przy domu będzie trzeba geodetę wzywać.\nU mnie na wiosce w większości domków jest jakiś domek narzędziowy/drewutnia. Najczęściej bliżej niż 2 m od płotu. Dogadujesz się z sąsiadem i komu to przeszkadza? Moim zdaniem, nie tyle że przepisy są niedokładne, co po prostu jest ich za dużo.\n« dnia: Sierpień 25, 2016, 09:06:12 am »\nNo ja mam właśnie dokładnie taki - cały żółty\nNie wiem, czy to było już wspomniane, ale on wykrywa przewody tylko pod napięciem. Jeśli chcesz wiercić przed podłączeniem prądu, to się nie nada.\nPrzy skrzynce z bezpiecznikami trochę głupieje - pola od wielu przewodów nachodzą na siebie. Ale to może ja mam taki dziwny narożnik gdzie przewodów jest dużo naćkane.\nDo domowego użytku jest bardzo fajny. Wierciłem kilka razy przy przewodach (powiedzmy że stolarz na palcach policzy ) i wszystko OK. Szwagier ostatnio pożyczał, też przewody całe.\nGeneralnie nie żałuję tych kilkudziesięciu złotych które mnie kosztował (nie pomnę już ceny bo to kilka lat)\n« dnia: Sierpień 24, 2016, 22:43:32 pm »\nZ tego co piszesz, to już trochę porobiłeś - pochwal się czymć, z czego jesteś najbardziej zadowolony / dumny


Deska jesion w ofercie firmy Strefa Parkietu - Stajnia Korona\nHome » Budowlanka » Materiały Budowlane » Deska jesion w ofercie firmy Strefa Parkietu\nPodłogi wykończone elementami drewnianymi są oczywistym standardem zdecydowanej większości domów i mieszkań, gdyż bardzo niewiele osób decyduje się na wykończenie całej powierzchni użytkowej w danym lokalu za pomocą gresu. Oczywiście są również płytki gresowe, które mogą udawać swoją konstrukcją klepkę lub deski drewniane, a niektóre osoby decydują się na tego rodzaju podłogę, która na pewno będzie bardziej odporna na zmywanie i zużycie. Jednak dla większości właścicieli mieszkań ciągle lepsza jest klasyczna deska, taka jak na przykład stosowana bardzo często w mieszkaniach deska jesion. Warszawa należy do miast, w których również deski podłogowe są wykorzystywane coraz chętniej, w przeciwieństwie do królujących niegdyś paneli podłogowych. Wśród tego rodzaju elementów wykończenia podłogi coraz bardziej popularna jest także deska jesion. Warszawa to miasto, w którym deski jesionowe w bardzo szerokim wyborze i kolorystyce oferuje firma Strefa Parkietu.\nJedną z głównych konstrukcji proponowanych naszym klientom jest solidna hala stalowa z prefabrykatów. Są to budynki bardzo łatwe i szybkie w montażu, a jednocześnie trwałe i odporne na działanie różnego rodzaju niekorzystnych czynników zewnętrznych (w tym atmosferycznych). Każda hala stalowa spełnia nor...\nJest bardzo wiele technik budowlanych wykorzystywanych do otworzenia najrozmaitszych w swoim rodzaju budynków, ale w przypadku konstrukcji przewidzianych dla biznesu coraz chętniej są wybierane (ze względu na stosunkowo niskie koszty realizacji oraz szybkość wznoszenia) nowoczesne konstrukcje stalowe. Hale stalow...


Idź do strony nr... 1 ... 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ... 34\nTytuł: Re: Mój ogród -koci raj.\nNapisane: 26 cze 2011, o 12:56\nPaweł, dziękuję za ostrzeżenie. Zmartwiłam się i anulowałam zamówienie. Pojadę tam osobiście po te hortensje. A teraz moje małe iglaczki. Niektóre rosną już u mnie 7-8 lat.\nReszta później. Teraz świerki kłujące:\nTrochę większy Glauca Globosa\nI znów karłowy P. p. Palin.\nKilka dni temu dostałam 6 iglaczków pocztą. Cudeńka! Przyszły też funkie i eukaliptus górki. tymi jestem mniej zachwycona, bo kilka z nich ma plamki na liściach, a eukaliptus ma jakby mączniaka.\nMimo wszystko się cieszę. Wkrótce fotki.\nNapisane: 5 lip 2011, o 00:30\nTrochę wiosennych fotek.\nNapisane: 5 lip 2011, o 00:37\nNapisane: 5 lip 2011, o 20:26\nAle dałaś po oczach iglastymi kulkami Co jedna to piękniejsza, a mi w oko wpadała szczególnie ta:\nZdradzisz co to za odmiana?\nNapisane: 13 lip 2011, o 00:29\nPaweł, ten świerczek to picea Dendrofarma Gold. Wygląda jak świerk biały. Wiosną jest piękny, bo przyrosty są złote. U mnie się tak nie wybarwiają, bo nie ma słońca cały dzień.\nDzisiaj miałam dzień szkółkowy. Odpoczywałam jeżdżąc po sklepach ogrodniczych. Odwiedziłam też szkółkę. W efekcie nabyłam 2 iglaki i ostrokrzew, który tak na mnie działa, że mogę się na niego gapić i gapić, tak jest piękny!\nNapisane: 15 lip 2011, o 01:01\nDzisiaj znowu byłam w szkólce. Ile tam iglaków szczepionych! Nabyłam 6 sztuk. Koniec pieniędzy i koniec zakupów!\nKiedy będę miała czas, żeby te nowości obfocić.\nNapisane: 18 lip 2011, o 09:21\nWitaj piękny masz ogród i tyle w nim moich ukochanych kulek\nMiłośniczka kotów - to widać z każdym zdjęciem i ilością czworołapnych przyjaciół Ja też je uwielbiam, mam ich szczęśliwą siódemkę\nCzytałam w wątku Pawła, że odkryłaś fajną szkółkę z mnóstwem zielonych kulkowych cudeniek - mogłabym prosić o namiar na pw?\nBędę bywała tu częściej - i fotek więcej poproszę\nNapisane: 19 lip 2011, o 12:10\nNapisane: 24 lip 2011, o 22:02\nPodziwiam Twój ogród.\nBardzo ładne połączenia roślinne i kolorystyczne.\nNo i nie mogę nie pochwalić zdjęć.\nNapisane: 24 lip 2011, o 23:51\nMuszę wreszcie pochwalić się nowymi nabytkami:\nPicea pungens Mekii\nSosenka NN. Szkółkarz mysli, że to pinus pungens. Czy w ogóle jest taka odmiana, bo ja nie słyszałam?\nTym razem świerk NN\nCudo! Otrokrzew-Ilex Conversa Gold.\nPinus mugo- nazwy nie pamiętam, ale mam ją.\nNapisane: 25 lip 2011, o 00:01\nCiąg dalszy moich nowych nabytków\nŚwierk NN o pieknym zielono-niebieskim kolorze.Cudo!\nPisea abies Cisar.\nJodła. Nie spisałam nazywy, ale ją mam.\nTo nie wszystkie iglaki. Będą też funkie.\nPiękne nabytki w zasadzie mogłabym "chcieć" je wszystkie\nNiebiesko-zielone cudo niesamowite Ilex Conversa Gold Mekii\nPinus pungens ...hmmm nigdy nie słyszałam....\nNapisane: 25 lip 2011, o 09:25\nWitaj dangar1 ,zauroczył mnie Twój ogród,prześliczna kolekcja piwoni i iglaków miniaturowych na palikach.Mieszkasz w cudnym miejscu,widok z okna zapiera dech.Jesteś prawdziwą szczęściarą mogąc przebywać na co dzień w parku krajobrazowym. Będę zaglądać do Twojego ogrodu z wielką przyjemnością. Kociambry też super. Pozdrawiam Sylwana\nNapisane: 25 lip 2011, o 10:09\nPokażesz całe rabaty jak je już posadzisz?\nPowiedz proszę czy te ogrodzenia z siatki to mają za zadanie chronić rabaty przed kociakami?\nNapisane: 25 lip 2011, o 10:43\nPiękny ogród, polecisz jakieś karłowe iglaczki, całkowicie mrozoodporne? Zamierzam zrobić skalniak i kupić jakieś ciekawe. Boję się tylko, że jeśli kupię jakieś oryginalne to mi zmarzną!\nNapisane: 25 lip 2011, o 10:54\nOstrokrzew świetny, ale jak z jego mrozoodpornością?\n[ Posty: 574 ] Idź do strony nr... 1 ... 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ... 34


Szymon Hołownia odwiedził Pabianice |\nKandydat na prezydenta RP spotkał się z prezydentem miasta Grzegorzem Mackiewiczem, żeby porozmawiać o problemach, z jakimi boryka się nasz samorząd.\nSzymon Hołownia na szlaku kampanii prezydenckiej (po Zgierzu, a przed Skierniewicami) odwiedził w czwartek po południu Pabianice. Najpierw udał się do ratusza, gdzie blisko godzinę rozmawiał z prezydentem Mackiewiczem. Gospodarz zapoznał kandydata na prezydenta RP z problemami samorządów, m.in. obniżonym podatkiem PIT, a w konsekwencji mniejszymi wpływami do budżetu. Dzięki niemu gminy mogą inwestować, realizować zadania własne. Zwrócił również uwagę na zbyt niską subwencję oświatową oraz przerzucanie przez władzę centralną na samorządy zbyt dużo obowiązków.\n– Jeśli zostanę prezydentem, to przekażę 15 miliardów złotych dla samorządów, jako tarczę antykryzysową w związku z pandemią koronawirusa. Chciałbym również powołać radę samorządową, która działałaby jako organ doradczy, bo przecież samorząd jest najważniejszy – mówił Szymon Hołownia przed ratuszem na spotkaniu z mediami i swymi zwolennikami.\nWspominał również, że nie interesują go wojny pomiędzy PiS-em a PO. Dlatego jako kandydat niezależny będzie mógł skupić swoją uwagę na realne problemy Polaków. Kandydat chwalił się również wiedzą na temat naszego miasta. Przyznał, że wie, ilu liczy mieszkańców, jakie znajdują się tu firmy, a od swoich wolontariuszy usłyszał wiele dobrego o Pabianicach, dlatego zdecydował się je odwiedzić.\nPrzed urzędem pojawili się również zwolennicy Szymona Hołowni. Kandydat znalazł chwilę na rozmowę i wspólne zdjęcia.\nOpłaty w starostwie tylko drogą elektroniczną


Polfa Warszawa coraz szybciej zmierza do prywatyzacji - FINANSE I ZARZĄDZANIE\nAutor: PP/rynekaptek.pl 28-10-2009, 13:43\nW środę, 28 października Artur Woźniak, prezes Polskiego Holdingu Farmaceutycznego, który odpowiada za proces sprzedaży, podczas spotkania z dziennikarzami informował o kolejnych etapach prywatyzacji.\nChętni inwestorzy mają czas do 22 grudnia tego roku na złożenie ofert. Po tej dacie Polski Holding Farmaceutyczny wyłoni tak zwaną krótką listę oferentów, którzy przejdą do dalszych etapów procesu prywatyzacyjnego.\nPrezes Polfy Warszawa, Krzysztof Berndt, podkreślił dobrą kondycję rynkową spółki.\n– Do końca roku 2009 spodziewamy się uzyskać przychody brutto rzędu 340 mln złotych. Szacunkowy zysk netto na koniec tego roku powinien wynieść od 33 do 35 mln złotych. Mamy nadzieję na satysfakcjonującą ofertę, która pozwoli spółce rozwijać się i wykorzystywać jej potencjał.\nDodajmy, że Polski Holding Farmaceutyczny odpowiada za przygotowanie do prywatyzacji trzech Polf: z Pabianic, Warszawy oraz Tarchomina. Polfa Pabianice weszła właśnie w końcową fazę prywatyzacji, ostatnia prywatyzowana będzie Polfa Tarchomin.


Zirka-2 Kropywnycki – Wikipedja, wolna encyklopedia\n(Pżekierowano z Zirka-2 Kirowohrad)\nPżydomek червоно-жовті (czerwono-żułci)\nPrezes Mykoła Onuł\nTrener Ihor Żabczenko\nZirka-2 Kropywnycki (ukr. Футбольний клуб «Зірка-2» Кропивницький, Futbolnyj Kłub "Zirka-2" Kropywnyćkyj) – ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Kropywnyckim. Jest drugim zespołem klubu Zirka Kropywnycki.\n1997: Zirka-NIBAS-2 Kirowohrad (ukr. «Зірка-НІБАС-2» Кіровоград)\ngrudzień 1997—2000: Zirka-2 Kirowohrad (ukr. «Зірка-2» Кіровоград)\nJako druga drużyna klubu Zirka Kirowohrad w sezonie 1997/98 pod nazwą Zirka-NIBAS-2 Kirowohrad zgłosiła się do rozgrywek w Drugiej Lihi oraz startowała w rozgrywkah Puharu Ukrainy. W grudniu klub zmienił nazwę na Zirka-2 Kirowohrad. W następnym sezonie klub zajął 11 miejsce, a w sezonie 1999/00 9 miejsce. Ale potem zrezygnował z dalszyh występuw. Klub został pozbawiony statusu profesjonalnego.\n1/64 finału Puharu Ukrainy:\nTę stronę ostatnio edytowano 28 wż 2017, 16:52.


Domy Wola Poznań - Sprzedaż i wynajem nieruchomości Osiedle Wola\nDomy Poznań Osiedle Wola\nDom z tarasem, ul. Startowa\nZapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży domu o powierzchni ok.300 m2, położonego na działce ok. 1000 m2 na Woli. Dom jest jednopiętrowy, z poddaszem użytkowym, podpiwniczony....\n469 000 zł 469000 PLN 71 m²\t6 605,63 zł/m²\ndom szeregowy 3 109 m²\nDom z piwnicą, ul. Żwirki\nczęść domu 4 392 m²\nZapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej położonego na poznańskiej Woli w rejonie ulic Żwirki i Wigury. Dom w pobliżu ul....\nDom umeblowany, Wola\nDo wynajęcia od zaraz 8-10 miejsc dla pracowników firmy w domu w całości przeznaczonym pod wynajem. Do dyspozycji 3 pokoje (dwa mniejsze i jeden duży), kuchnia, dwie łazienki...\nPoznań jeżyce - ogrody - wola Apartament na pierwszym piętrze z dużym tarasem + jedno miejsce postojowe gratis ostatnie mieszkanie ! odbiór mieszkania jeszcze W tym roku Doskonała lokalizacja...\nWola to coraz bardziej doceniane przez poznaniaków miejsce do życia. Nic w tym dziwnego, natura przyciąga! Na wynajem oferujemy niewielki, dwupokojowy domek o pow. 45 m2 z garażem przy ul....\nSzanowni Państwo, poszukują Państwo domu na cele biurowe na poznańskiej Woli? To idealna nieruchomość! Zapraszam do zapoznania się z ofertą najmu domu zlokalizowanego praktycznie przy ul....\nDom z tarasem, Lotników Wielkopolskich\n530 000 zł 530000 PLN 220 m²\t2 409 zł/m²\ndom szeregowy 6 231 m²\nDla siebie, pod wynajem, na siedzibę firmy! Zapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży domu w zabudowie szeregowej , w dobrej, spokojnej lokalizacji na Os. Lotników Wielkopolskich. Dom...\n675 000 zł 675000 PLN 230 m²\t2 934,78 zł/m²\nDla osób ceniących cichą i spokojną okolice i jednocześnie dużą przestrzeń w domu oferuję duży dom z tarasem na 1 piętrze w Poznaniu. Nieruchomość o powierzchni...\nNowoczesna architektura .Powierzchnie apartamentów wynoszą od 66,86 do 71,53 mkw, lokale na parterze posiadają duże ogrody o powierzchni od 109 do 235mkw, natomiast lokale na piętrze zaprojektowano...\n439 000 zł 439000 PLN 71 m²\t6 183,10 zł/m²\nDom bliźniak, Wola\nPoznań jeżyce/wola - dom w zabudowie bliźniaczej z 1986 roku o powierzchni całkowitej 230 m2, na działce 434 m2 (front działki 14 m2), położony przy cichej, spokojnej ulicy...\nBiuro Obrotu Nieruchomościami MD Broker zaprasza do zapoznania się z ofertą: zapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży domu jednorodzinnego, bliźniaczego położonym w widocznym...\nRezerwacja.Zapraszam do zapoznania się z oferta sprzedaży domu w zabudowie bliźniaczej. Domy usytuowane są w spokojnej, willowej dzielnicy Poznania, wybudowany w roku 2004....\n998 900 zł 998900 PLN 245 m²\t4 077,14 zł/m²\n- - 245 m²\nOferta inwestycyjna Poznan - Wola Willa miejska o pow. 245mkw ( składającą się z 4 mieszkań). Mieszkania: 1 mieszkanie 65mkw- trzypokojowe , 2 mieszkania po 40mkw - dwupokojowe , 1 mieszkanie...\nDom wolnostojący, ul. Łomnicka\nDom wolnostojący dla rodziny na poznańskiej woli Oferujemy do sprzedaży duży i przestronny dom wolnostojący o charakterze rodzinnym zlokalizowany na poznańskiej Woli na sporej działce...\n1 550 000 zł 1550000 PLN 359 m²\t4 317,55 zł/m²\nZapraszam do zapoznania się z oferta sprzedaży dwóch domów w zabudowie bliźniaczej, mogących służyć jako dom dwu rodzinny Dom usytuowany jest w spokojnej, willowej dzielnicy Poznania,...\nDom z tarasem, ul. Notecka\nPolecam na sprzedaż duży dom w zabudowie bliźniaczej, położony w spokojnej dzielnicy Wola. Budynek czterokondygnacyjny (przyziemie, parter, piętro i poddasze) z cegły, kryty...\n499 000 zł 499000 PLN 122 m²\t4 086,81 zł/m²\nPolecam dom w zabudowie bliźniaczej znajdujący się na Woli. Nieruchomość w stanie do remontu, z dużym potencjałem pod adaptacje na cele mieszkaniowe lub działalność gospodarczą....\n999 000 zł 999000 PLN 245 m²\t4 077,55 zł/m²\nOferta pod inwestycje Poznan - Wola Willa miejska o pow. 245mkw ( składającą się z 4 mieszkań). Mieszkania: 1 mieszkanie 60mkw- trzypokojowe , 2 mieszkania po 40mkw - dwupokojowe , 1 mieszkanie...\n999 300 zł 999300 PLN 245 m²\t4 078,78 zł/m²\n999 500 zł 999500 PLN 240 m²\t4 164,58 zł/m²\nOferta pod inwestycje Poznan - Wola Willa miejska o pow. 240mkw ( składającą się z 4 mieszkań). Mieszkania: 1 mieszkanie 60mkw- trzypokojowe , 2 mieszkania po 40mkw - dwupokojowe , 1 mieszkanie...\nPolecam na sprzedaż willę miejską o pow. 245mkw ( składającą się z 4 mieszkań) znajdującą się w Poznaniu na Woli. Mieszkania: 1 mieszkanie 60mkw- trzypokojowe , 2 mieszkania po 40mkw...\n995 000 zł 995000 PLN 327 m²\t3 042,81 zł/m²\ndom wolnostojący 10 733 m²\nDo sprzedaży nieruchomość: dom jednorodzinny i pomieszczenia przeznaczone pod działalność gospodarcza - powierzchnia działki 733m2 (powierzchnia zabudowy 310 m2). Nieruchomość znajduje się...\n1 190 000 zł 1190000 PLN 270 m²\t4 407,41 zł/m²\nPolecam na sprzedaż dom w typu bliźniak o pow.ok.270m kw. usadowiony na działce o pow. ok.300m kw. Budynek po generalnym remoncie składa się z następujących kondygnacji: piwnica:...\nZapraszam do zapoznania się z komfortową rezydencją wybudowaną według indywidualnego projektu, położoną w rewelacyjnej lokalizacji na poznańskiej Woli! W pobliżu jezioro Rusałka oraz...\nPolecam na sprzedaż willę miejską o pow. 240mkw ( składającą się z 4 mieszkań ) znajdujący się na Woli w Poznaniu. Pow. działki 1300mkw - są uzgodnione warunki na wybudowanie na...\n775 000 zł 775000 PLN 190 m²\t4 078,95 zł/m²\nPolecam na sprzedaż dom wolnostojący znajdujący się przy ulicy Dąbrowskiego dzielnica Wola Dom sprzedawany wraz ze sklepem spożywczym mieszczącym się na dole - prowadzonym od 30 lat natomiast góra...


Apartamentowiec przy 56. Alei\nCzarny Blask :: Tam, gdzie odbywa się maskarada... :: Dżakart :: Miasto\nDołączył/a : 04/09/2013\nTemat: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 12:37 pm\nTrzydziestotrzypiętrowy wieżowiec mieszkalny we wschodniej części centrum miasta. Potężna konstrukcja sprawiająca wrażenie, jakby cała była zrobiona ze szkła - potężne okna w każdym z mieszkań, na dachu stalowa iglica i mnóstwo anten nadawczych. Gdzieś indziej być może robiłby wrażenie, ale w Dżakarcie...? Budynek jakich wiele.\nNa parterze znajduje się potężny hol stylizowany wystrojem na dawne hotele: marmurowe posadzki i kolumny, kontuar, za którym przebywają elegancko ubrani nadzorcy, zabytkowy zegar, mnóstwo kwiatów i egzotycznych roślin w donicach. Ale wystarczy przejść już o piętro wyżej, by wszystko stało się szarobure, pospolite i... jednakowe, jak przystało na potężne miasto.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 12:41 pm\nCzarne czółenka, szara spódnica i garsonka, biała koszula z kołnierzem, rajstopy, bardotka – trop złożony z części garderoby porozrzucanych w nierównych odstępach po salonie prowadził do łazienki, skąd dochodził jednostajny szum prysznica. Zagłuszał stojącej pod nim kobiecie odtwarzane od blisko dziesięciu minut nagrania na automatycznej sekretarce. Było ich tak dużo, że Memengwa znudziła się, przestała słuchać i po prostu uciekła do kabiny, nie mogąc znieść przekształconych elektronicznie głosów ludzi, którzy wiecznie czegoś od niej chcieli.\nDoktor Kay, tu Owlers z Instytutu Genetyki Molekularnej. Była pani u mnie wczoraj rano, chodzi o te dane z VUGO. Niestety nie mam dobrych wiadomości, nie udało nam się niczego nowego wykryć. Nie ustaliliśmy tego jednogłośnie, ale najwyraźniej genom musi podlegać ciągłym przekształceniom a my na dzień dzisiejszy nie nadążamy za zmianami. Nie mamy aktualnych informacji… więc stoimy w miejscu. Zadzwonię do pani jak tylko poczynimy jakieś postępy. Pozdrawiam.\nDoktor Kay? Mamy wyniki z czwartego. Dobrze by było, gdyby jutro wpadła pani je zanalizować. Zapraszam przed dziewiątą, potem mamy urwanie głowy.\nKay, co to ma być za chała, którą odwalili Foster i Sethardaut? Nie dość, że się spóźnili, to jeszcze pełno kardynalnych błędów! Ci zasrani rezydenci. Wyłuskaj trochę czasu i zabierz ode mnie te papiery, nie są nic warte, pomiary trzeba będzie powtórzyć i mam nadzieję, że się tym zajmiesz. Jeśli tych dwóch znów popełni jakiś błąd, wylecą na zbity pysk. Może jutro? Najlepiej około południa. Będą wtedy spece z gwardii, wiesz, ci detektywi, chyba chcieli, żebyś pojechała z nimi do ich siedziby i zrobiła jakiś wykład świeżakom od sądowej. Liczę na ciebie, utrzyj nosa wojskowym psom. Aha, jeszcze jedno. Twoje sobotnie wolne. Wybacz, Mem, nie ma szans, anulowałem je. Odpoczniesz kiedy indziej. Bywaj w zdrowiu!\nHeeeeej, pani naukowiec! Gdzie się podziewasz? Nie widziałam cię chyba ze sto lat, strasznie się stęskniłam. Przyjedź do mnie, kochana, Cecil wyjeżdża na delegację, urządzimy sobie babski wieczór, ewentualnie cały weekend. No chooodź, dobrze ci to zrobi, nie możesz cały czas siedzieć w robocie, umrzesz z przepracowania. Napijemy się wina i poplotkujemy, naprawdę mi tego brakuje. Daj znać, kiedy będziesz mogła się wyrwać. Kocham cię! Janeece.\nDzień dobry, pani doktor, ten nowy środek działa prawie doskonale. Czuję się znacznie lepiej, migrena ustąpiła ale z węchem dalej nie tak. Gdybym miała stawić się na badania, wie pani, gdzie mnie szukać.\nCóreczko, dlaczego nie odbierasz…? Martwię się…\nMemengwa stała pod gorącym strumieniem bez ruchu, z twarzą wystawioną do prysznicowej słuchawki i czekała, aż wszystkie komunikaty przewiną się do końca. Wiedziała, że część z nich była naprawdę ważna i na pewno będzie musiała przesłuchać je jeszcze raz, ale kompletnie nie była teraz w formie, postanowiła odłożyć to na rano.\nWyszła z łazienki owinięta ręcznikiem nad piersiami i stanęła przy panoramicznym oknie jej mieszkania w trzydziestotrzypiętrowym apartamentowcu w centrum Dżakartu. Całe miasto rozciągało się u jej stóp milionem neonów, lamp i ulicznych światełek, stalowych konstrukcji i szklanych wieżowców. Niebo tutaj nigdy nie przybierało granatowej barwy, metropolia żyła całą noc i roztaczała wokół siebie mdłą, wielokolorową łunę. Na swój sposób kochała to miejsce, tętniło energią i nadawało rytm jej życiu, zdawała się sobie być stworzoną dla tej szklano-elektronicznej dżungli, niestety ironia polegała na tym, że zatraciwszy się w nadawaniu prędkości swojej karierze Memengwa nie miała nawet czasu, by przejść się jego ulicami…\nNie miała partnera ani dzieci, Wschodzące Słońce zdominowało jej życie i wyglądało na to, że nadal będzie nim kierowało w najlepsze. Kobieta spojrzała na aparat telefoniczny mrygający czerwoną lampeczką. Co mówił Owlers? Że nie są na bieżąco z informacjami, tak? Westchnęła. Oczywiście, że nie są. Wampiry wyprzedzają ich zawsze o sto kroków, naukowcy byli praktycznie bezsilni i doktor Kay była jedną z niewielu osób, która nie próbowała się oszukiwać, że było inaczej.\nWedług niej, jeśli naprawdę chcieli cokolwiek ruszyć z badaniami, należało złapać prawdziwego wampira – nie żadne tam podrzędne, dopiero co przemienione ścierwa, które kompletnie nad sobą nie panują. Oni byli nieudanymi tworami, ich kod genetyczny rozsypywał się w mgnieniu oka i umierali na stołach laboratoryjnych zanim specjaliści zdołali cokolwiek zrobić.\nPotrzebny był prawdziwy… Memengwa wiedziała to na pewno.\nI wiedziała też, jak bardzo pobożne jest życzenie schwytania takiego. Na szczęście nikt jeszcze nie zabronił jej teoretyzować – ot, przywilej naukowca.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 1:08 pm\nLekko przekrzywił głowę, przypatrując się z fascynacją wystawie za cienką szybą - laleczki, robociki i inne zabawki ruszały się, lampki błyszczały kolorowo, wabiąc wzrok - nozdrza Wampira zaczęły pracować intensywnie, jakby chciały poczuć ich zapach, ale nie mogły - wyczuwał tylko spaliny, ludzkie zapachy przeplatane z krwiopijcami, kurz i brud, a mimo to nadal trzymał dłonie oparte na szkle, nadal niemal właził na tą wystawę twarzą, jak ktoś niespełna rozumu, jak ktoś, kto pierwszy raz takie rzeczy widzi. Mniej więcej tak było. Nie to, że był zupełnie nieobeznany z życiem, skądże znowu, jednak jego zatrzymało się na średniowieczu, na czarnej erze ludzkości, kiedy to wampiry były prześladowane, kiedy wirus dopiero zaczynał się rozwijać - od jakiego czasu, skąd się wziął, nie wie nikt i pewnie nigdy nikt się nie dowie. Przynajmniej Sahira jakoś nie szczególnie to interesowało. Wolał poświęcać czas rzeczom ciekawszym, niż ślęczenie nosem w książkach, które i tak prawdopodobnie jego życia nie zmienią. Co innego Jego siostra... Pewnie bez niej w starym zamku nie byłoby nadal czegoś takiego jak 'prysznice', albo 'ubikacja', jak to śmiesznie nazywano - to, co dawała natura, jakoś wystarczało czarnowłosemu w zupełności, chociaż skłamałby, gdyby powiedział, że nie podobają mu się współczesne udogodnienia, na jakie zezwala szybki postęp techniki. Wynalazcy to naprawdę ciekawe istoty! Najbardziej ciekawe jest to, jakim cudem wpadają na pomysły stworzenia czegoś takiego...\nDrgnął lekko, kiedy napotkał własne odbicie - nie lubił go, nie lubił luster. Dwie pary lodowato błękitnych, niemal przeźroczystych ocząt łypnęła na niego z czystym zainteresowaniem niewinnego dziecka - och jakże mylne było to złudzenie... Jemu do dziecka było tak daleko, jak tygrysowi do sarny, naturalna różnica między drapieżnikiem i zwierzyną nie była do przeskoczenia - On się nawet nad tym nie zastanawiał. Dla niego było JASNE, że jest na szczycie łańcucha pokarmowego, dla niego było jasne, że ma siłę i żył tak, jak prawo dżungli mówiło.\nI najsilniejsi uchowają władzę.\nOdkleił się wreszcie od jakże interesujące sklepu z zabawkami i ruszył dalej - czarna koszula, nieco wymemłana, proste, ciemne dżinsy, czarne adidasy - prezentował się całkowicie normalnie... prawdopodobnie inaczej by było, gdyby ściągnął soczewkę z jednego oka, jednakowoż sam już zauważył, że ludzie zaczynają panikować, kiedy podejrzewają w nim wampira - a teraz, pośród cieni wieczoru, miał ochotę po prostu wśród nich pospacerować i poodkrywać, co też nowego sprowadzili do tego zabawowego miasta, zazwyczaj go odstraszającego i odwodzącego od chęci zwiedzania.\nGrupka rozchichotanych dziewcząt zaszła mu drogę, zmuszając do gwałtownego zatrzymania - zapewne by na nie wpadł, gdyby nie jego nadnaturalny refleks; rozglądając wciąż na boki był zbyt rozkojarzony, by zważać na otoczenie, wszystko dlatego... Te dziewczęta, w ogóle go nie dostrzegając, weszły do jakiegoś wielkiego, przeszklonego budynku - niby ich tu wiele, jednak fascynacja fascynacją, a chęć poznania była o wiele silniejsza od niego - wszedł za nimi do środka, rozglądając się po holu, jak z jakiejś książki science fiction, czy jak to tam jego siostra nazywała, żywcem wyjętej. Nawet nie próbował robić dobrej miny do złej gry - wsunął dłonie do kieszeni spodni - znów musiał wyglądać jak down, gdy tak badał centymetr po centymetrze sufit, meble... Kwiatki! Podszedł do jednej z roślin, pochylając - wyglądała zdrowo i niezdrowo zarazem... Musiało być jej ciasno w takiej doniczce...\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 1:38 pm\nMemengwa w końcu zdecydowała się sięgnąć po słuchawkę telefonu, ale nie po to, by od nowa zadręczać się głosami nawołującymi do pełnienia obowiązków; nie zamierzała już dziś myśleć ani o Owlersie, ani o czwartym laboratorium, miała też głęboko w d... nosie szefa, który w sobotę zamierzał ściągnąć ją z zasłużonego odpoczynku. Wykręciła numer Janeece. Czekała kilka sygnałów, nim przyjaciółka odezwała się po drugiej stronie.\n- Cześć, Jane, to ja. Odebrałam twoją wiadomość... ja też za tobą tęsknię, mordko. Tak, wiem... nic na to nie poradzę, praca to praca... no już, nie unoś się tak. Nie, w weekend nie mogę, przełożony będzie mnie molestował. Ale pomyślałam, że może wyszłybyśmy gdzieś dzisiaj? Jutro co prawda też mam robotę, ale... - Ucichła na moment. - Ach. Dobrze, rozumiem. Nie, nic się nie stało. Po prostu to przełożymy...\nUśmiech na pełnych ustach zrzedł i po jeszcze kilku zamienionych zdaniach Kay zakończyła rozmowę. Nie zamierzała jednak siedzieć w domu, już się na to nastawiła. Coś w niej pękło, potrzebowała się wyrwać i poczuć, jak kilka lat wcześniej, gdy życie toczyło się prawie bez snu i na wszystko był czas. Rany, jak dawno to było...\nKobieta rzuciła ręcznik na kanapę i podniosła bardotkę z podłogi, nakładając ją poszła do sypialni, gdzie czekał na nią komandor po brzegi wyładowany ubraniami, na co dzień wygryzanymi przez roboczy kitel. Ubrała resztę bielizny, czerwoną sukienkę do kolan, narzuciła na nią cienki, leisty czarny sweterek i rozpuściła włosy. W lustrze nadal widziała zmęczoną życiem trzydziestolatkę, ale nie było tak źle, jak sobie zwykła wmawiać.\nPo wrzuceniu do kopertówki telefonu i portfela opuściła mieszkanie, a potem sennie cichym korytarzem skierowała się do windy.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 2:11 pm\nPodobało mu się tutaj, czuł się trochę jak za starych dobrych czasów - bo proszę cię, Memengwo, mówisz, że coś było dawno..? Ha! W takim razie ciekawe jak ten zachwycający się jednym z egzotycznych kwiatów wampir powinien określać czas swej młodości - dawność dawności nie równa, jak się okazuje, wszystko zależy, z jakiej perspektywy na to spojrzymy. Jednak ten 'brak czasu', hmm... Nad tym można przystanąć, śmiało mówiąc, że większość ludzi 'nie ma czasu'. Nie ma czasu na co? Bo tak naprawdę, zastanawiając się nad tym głębiej, życie należy do nas i mamy prawo z nim zrobił to, co nam się podoba, ignorując zasady, ignorując jakieś zależności, ignorując obowiązki, które narzucili nam inni - niech oni sami je przejmą, skoro im zależy, my nie musimy dbać o interesy tych wokół nas, możemy ograniczyć egzystencję do zaspokajania swych potrzeb... A mimo to dobrowolnie często zakładamy sobie kajdany, ograniczamy się, chcąc się jakoś wpasować w społeczeństwo, by ŻYĆ. Jak Ty, dobra kobieto - praca pochłonęła twoje życie i teraz spójrz, dobrze się nie obejrzałaś, a taki jego kawałek przeminął, nim dobrze się obejrzałaś. Śmiertelnicy są tacy biedni... Mają tak mało lat na zrobienie wszystkiego... Gdyby Nailah się zaczął nad tym zastanawiać, zapewne doszedłby do wniosku, że mógłby się popisać gestem i wybić wszystkich do nogi... Chociaż nie, wybaczcie, i tak by tego nie zrobił - dlatego wampiry były trzymane w ryzach, by wszystkich kruchutkich istnień nie wytępiły. Sahir by się okropnie nudził! W jego pamięci dawno zatarła się pamięć o tym, jak to jest być jednym z nich, przyzwyczaił prędko do bycia tym, który karty rozdaje, zazwyczaj dobierane oczywiście przez Avenity... On popisywał się zbytnią beztroską i niedbałością o politykę, jego prawa były naprawdę banalnie proste... Posłuszeństwo, lub śmierć - odnosi się to zarówno do niego, jak i reszty świata. Jeśli ktoś pokona jego, zaakceptuje porażkę i dostosuje, o ile jego siostra pozostanie nietykalna, jednakowoż jak dotąd, od wielu wieków, nie znalazł się taki, który by go powalił na kolana...\nLudzie w holu zaczęli podejrzanie patrzeć na dorosłego mężczyznę, przyglądającemu się każdej doniczce, jakby były ósmymi cudami świata, obsługa apartamentowca chyba zwątpiła, poruszając niespokojnie - nie wydawał się wszak ten kolega niebezpieczny, jednak z drugiej strony takie dziwactwa tutaj...\n- Przepraszam pana... - Odezwał się w końcu jeden z ochroniarzy stojących przy drzwiach, powodując, że mężczyzna wyprostował się i obrócił błyskawicznie, dzikie spojrzenie na ewentualnego wroga kierując, cofając tyłem, w kierunku windy... A ta się akurat otworzyła, powodując nieuniknione najwyraźniej zderzenie tego wieczoru z panią naukowiec...\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 2:25 pm\nKay była tak zajęta grzebaniem w torebce, że wpakowała się wprost w plecy mężczyzny. Zaskoczona, przez chwilę nie widziała niczego poza jego czarną koszulą. Memengwa odruchowo sięgnęła dłonią do łopatek osobnika, chcąc się odsunąć, ale zażenowanie z powodu wpadki dziwnie spowolniło jej ruchy. Na domiar złego paski kopertówki zsunęły się z jej ramion i torebka upadła na podłogę windy.\n- Au... rany, przepraszam pana - Sahir usłyszał znów, tym razem z ust kobiety za swoimi plecami.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 2:44 pm\nDrapieżnik otoczony? Ojojoj, to niedobrze, to bardzo źle wróży, sprowadza do dziwnych, nieprzewidzianych przez ludzi, bo niepojętych, zachowań. Tak by było, gdybyś uznawał te istoty za niebezpieczne - no dobrze, niebezpieczne były, ale jeszcze nie były świadome tego, jak skutecznie wampira skrzywdzić, więc nie byli w stanie jakoś bardzo Ci zaszkodzić. Toteż zachował spokój, choć postronnie na to nie wyglądało - wyglądasz raczej jak ktoś będący kłębkiem nerwów - ledwo poczułeś, jak ktoś, ciepłe, miękkie ciało, się od ciebie odbija, a już odsunąłeś się w tył, na nowo obracając o 180 stopni, by znaleźć tym razem przodem do nieznajomej i tyłem do tego mężczyzny w czarnym wdzianku, by kolejny raz usłyszeć ten sam tekst, jeno w zupełnie innym kontekście - podświadomość podpowiadała, że wolałeś ją słyszeć właśnie w tym, nie tak, jak to wymawiał tamten ludzki goryl. Zrobiłeś jeszcze jeden krok w tył, z niemym zainteresowaniem przyglądając tej nowej istotce. Ach, no tak, to, w czym stała, chyba się nazywało windom!\n- Niezdara. - Prychnął, uśmiechając się, nieco ironicznie, rozbawiony - pozę miał iście szarmancką, prezentując sobą zupełny brak przejęcia tym, co pomyślą inni, niosąc ze sobą siłę, wyraźnie od niego bijącą, a jednocześnie zupełnie niewymuszoną - nawet w jego spojrzeniu, w tej parze przenikliwym, zamrażających oczu było to... coś czuć.\nZjechał oczyma na torebkę niewiasty, która upadła, jednak nie schylił się, żeby ją podnieść, czy też jej pomóc - skądże znowu, niby dlaczego miałby to robić..?\nKilka wampirów, które przewinęły się przez hol, obeszły go z daleka, z wyraźnym przestrachem w oczach - swój swego wyczuje, swój wie, kto tu jest Panem. Tylko ci ludzie wciąż byli jacyś tacy ułomni i nie mogli się ciągle rozwinąć - biedni... Mógłby im chyba nawet współczuć, gdyby posiadał tak marne uczucia - na szczęście był ich całkowicie pozbawiony.\nOchroniarz cofnął się, widząc, że zachodzi jakaś interakcja między tym dziwakiem, a mieszkanką apartamentu - nie bardzo wiedział, czy teraz winien się wtrącać, czy może raczej pozostać na uboczu - na dobry początek wybierał to drugie, lepiej chwilę jeszcze poobserwować, dać się sytuacji rozwinąć - okazało się wszak, że czarnowłosy potrafi mówić, więc chyba aż taki upośledzony nie jest... A może to... wampir? Bogu winny ochroniarz nawet nie chciał brać tej możliwości pod uwagę. Tak, właśnie - LUDZIE. Woleli udawać, że chodzą jedynie między swoimi, tylko dzięki temu chyba jeszcze trzymali swe umysły w ryzach i nie dali się pożreć panice. Drugiemu ich największemu wrogowi zaraz po krwiopijcach.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 3:07 pm\nJuż miała się schylać po torebkę, kiedy mężczyzna się odezwał. Ho, i to jak odezwał! Cholerny ważniak.\n- Przyganiał kocioł garnkowi - fuknęła, podnosząc na niego wzrok. I wówczas zamarła.\nFacet uśmiechał się w taki sposób, że nie do końca wiedziała, czy powinna się na niego burmuszyć w dalszym ciągu, czy dać się urzec, odpuścić i po prostu go wyminąć, by pójść swoją drogą. Kay wodziła wzrokiem po jego twarzy, nie było możliwości, by niezwykle intensywny kolor oczu nie zwrócił jej uwagi. To "coś", co podobno w nim było - rzeczywiście działało. I to ostro, lecz bynajmniej nie na poziomie ludzko-wampirzym, gdyż nawet jeśli Memengwa wiedziała o wampirach znacznie więcej niż statystyczny cywil, wciąż była tylko człowiekiem.\nZa to była kobietą. I to taką, którą szarmanckość czasami ujmowała.\nLos nie dał jej wiele czasu na zlustrowanie nieznajomego, bo winda zrobiła dźwięczne DING! i drzwi zaczęły się zasuwać.\n- Kurwa... stój! - warknęła do maszyny, wskakując z powrotem do środka. - Proszę zatrzymać drzwi! - rzuciła błagalnie w stronę Sahira. Musiała pozbierać z podłogi rzeczy, które wysypały się z torebki, a naprawdę nie miała ochoty jechać z powrotem czternaście pięter w górę.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 3:21 pm\nOch, och, jaka odważna pani, no proszę - to jedynie sprowokowało, by w jego zimnych tęczówkach zabłyszczało kilka więcej iskierek, które trudno było zakwalifikować do 'drapieżnych' i 'figlarnych', więc zawieszały gdzieś pomiędzy, dając idealną kombinację do jego uczuć - nigdy nie był jakiś szczególnie dobry w udawaniu, w ukrywaniu uczuć, zawsze je ukazywał, ujawniał, wiedząc, że nie ma sensu się z nimi męczyć - nie miał najmniejszej na to ochoty. Skoro jest zły, był zły, skoro miał dobry humor, jak teraz, to miał dobry humor - i po co tworzyć wokół siebie iluzję tego, że jest inaczej? Nigdy takiego rozumowania nie pojmował. Zresztą, umówmy się, zbyt prosty był, by grać takie teatrzyki. Heh, prosty, też mi dobry żart... Dzikus, którego tworzyło w całość miliardy maleńkich układanek, a jednocześnie którego prowadziły najczystsze instynkty - to chyba właśnie sprawiało, że rzadko kto potrafił pojąć, już pomijając, że nie próbowali...\n- To twoja wina, że wysiadłaś z windy akurat wtedy, kiedy się cofnąłem. - Odpowiedział spokojnie, gładko, nawet przez chwilę nie myśląc nad tym, co powiedzieć winien. Przedrzeźniał się, czy naprawdę tak myślał? - I znowu odpowiedź byłaby banalna, gdyby nie fakt, że ludzka psychika zbyt często próbowała doszukiwać się w rzeczach tego, czego w nich nie było...\nOczy się spotkały, czarnowłosy zdawał się nawet nie mrugać - prześwietlał kobietę na wylot, nie mając przed tym żadnych uprzedzeń - wydawała mu się ładna... Miłe ukoronowanie dzisiejszych przeszukiwań tej ludzko-wampirzej dżungli.\nZrobił jeden, może ze dwa, albo trzy, większe kroki do windy i wsunął pomiędzy zasuwające się drzwi dłonie, blokując je - winda znów zadzwoniła tą śmieszną melodyjkę, wyjątkowo ładną, jak na ucho Sahira, była taka gładka, jak jedwab, muskała czuły słuch jak muśnięcia motylich skrzydeł. Od razu pomyślał, że musi zapytać Avenity, czy mogą zainstalować taką windę w zamku... Drzwi rozsunęły się - mężczyzna niedbale opadł łopatkami na jedną ze stron, z których się wysuwały, zaplatając lekko ręce na klatce piersiowej i przymyknął oczy z wyraźnym samozadowoleniem na twarzy.\n- Mówiłem... niezdara. - Powtórzył cierpliwie, najwyraźniej już sobie o tej niewieście opinię wyrabiając. - Zawsze mówisz do windy?\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 3:40 pm\nKay prawie mu uwierzyła i prawie zaczęło jej się robić głupio. Nie wierzyła w bogów, ale najwyraźniej jakaś siła wyższa chciała dać jej znać, że nie powinna dziś wychodzić z domu. I co jeszcze? Może w ogóle nie powinna nigdzie wychodzić? Zamieszkać w laboratorium, budzić się w otoczeniu sterylnie białych kafli i zasypiać otulona zapachem chemicznych katalizatorów? Przecież już prawie prowadziła ten tryb życia, nie byłoby to dla niej wielką zmianą, a przynajmniej takie głupie pomysły, jak wychodzenie na miasto by napić się i z kimś porozmawiać, nie przychodziłby jej do głowy. Za towarzyszy miałaby karaluchy z dna szybu wentylacyjnego, woźnych z kanciapy i nocne sprzątaczki, nie musiałaby się ośmieszać przed nikim czarującym.\n- Czasem mam dzień dobroci dla techniki - odpowiedziała, nerwowo wrzucając do kopertówki klucze, szminkę, flakonik perfum i spory rozkładany scyzoryk. W jej przyjemnie niskim głosie, tak jak w ruchach, również przejawiało się napięcie.\nKobieta w końcu zasunęła zamek klapy torebki i wstała z kucek, szybko poprawiła podwiniętą sukienkę, wygładziła włosy. - Dziękuję. - Uśmiechnęła się nieznacznie do bruneta, zamierzając tym razem ominąć go szerokim łukiem przy wychodzeniu z windy, by nawet go nie musnąć. Chciała jak najszybciej zniknąć z holu i usiąść spokojnie w jakimś lokalu, zanim naprawdę uwierzy, że jakakolwiek rozrywka i relaks nie są jej pisane i powinna wrócić do mieszkania by tkwić w nim samotnie jak księżniczka piczniejąca w wieży. - I przepraszam za kłopot, już mnie nie ma...\nTylko czy potrafiłaby minąć go i nie obejrzeć się za siebie po paru krokach?\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 4:02 pm\nSzminka, perfumy, klucze, portfel, takie rzeczy codziennego użytku - tylko ten scyzoryk nie był raczej kobiecy... Czy patrzył na to, co robi? Oczywiście - spod na wpół przymkniętych powiek spoglądał na napięte mięśnie kobiety, jej ruchy, podwijającą się sukienkę obnażającą kuszące uda - hmmm, chyba mógłby się nawet pokusić na spędzenie z nią wieczoru... a przynajmniej na razie, skoro i tak nie miał nic ambitniejszego do roboty. Wydawała się bardzo apetycznie pachnieć, choć zapach ten ukrywała pod perfumami - nie lubił perfum. Przesiąknięte były chemikaliami, które drażniły jego czuły węch, poza tym maskowały to, co jego zdaniem powinno się było czuć zawsze - woń naturalną. Tylko co ludzie mogli o tym niby wiedzieć... Ona chyba też nie rozumiała...\n- Wyzywają ją od kurtyzan..? Rzeczywiście dobry dzień... - Kiedy go już minęła, wychodząc na korytarz, również i on z windy wyszedł - reszta mieszkańców tegoż przybytku najwyraźniej się zaczynała niecierpliwić... Nie minął nawet ułamek sekundy, gdy znalazł się przy jej boku, gdy zaplótł jej rękę ze swoją, najwyraźniej nie mając nawet zamiaru się pytać bezimiennej, czy ma ochotę mu potowarzyszyć - upatrzył sobie ją, wpadła na nią, tak więc pech (a może szczęście) sprawił, iż na jego towarzystwo została skazana... Na jak długo to się dopiero okaże...\n- Hmm..? Wydawało mi się, że tylko wampiry potrafią znikać... - Znów ten sam gest, trochę ptasi, można by rzec, przechylenia głowę na ramię w zastanowieniu. - Najwyraźniej niewiasty prędko się uczą. - Uśmiechnął się drapieżnie, spoglądając na nią kątem oka, z góry siłą rzeczy - Sahir nie należał do niskich mężczyzn. - Jednak najpierw chyba na twoim miejscu popracowałbym nad koordynacją... Mam nadzieję, że chociaż na prostej drodze się nie wywracasz, inaczej byłbym zmuszony prowadzić cię tak całą drogę, dokądkolwiek by ona nie powiodła.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 4:25 pm\nMemengwa odczekała, aż wyszli na zewnątrz i dopiero wtedy uprzejmie wysunęła rękę z tego poufałego uścisku. Lata pracy w charakterze prawie że urzędniczym nauczyły ją utrzymywać chłodny dystans wobec ludzi, na dodatek była już trochę za stara na to, by na takie gesty pąsowieć jak trzynastoletnia dzierlatka. No, przynajmniej gdy była trzeźwa... Czemu nie wyrwała więc dłoni od razu? Proste. Widziała, jak znani jej nierzadko z nazwiska ochroniarze podejrzliwie spoglądają na czarnowłosego, a Kay wolała, by nie wywiązała się tam żadna awantura, wszystko jedno, czyim zwycięstwem miałaby się zakończyć. Naprawdę nie chciała, by łączono ją z jakimikolwiek awanturami. W budynku mieszkało ponad tysiąc osób, nawet nie wszyscy sąsiedzi z jej piętra kojarzyli ją z twarzy, ale Kay naprawdę nie zależało na rozgłosie. To chyba logiczne, biorąc pod uwagę to, czym się zajmowała i jaką tajemnicą były objęte jej badania.\n- Widzę, że strasznie się do tego palisz, niezależnie od mojej koordynacji... - Uśmiechnęła się trochę zadziornie, spojrzeniem delikatnie prowokując do dalszej wymiany żarcików i kąśliwości, z drugiej jednak strony odsuwając się odrobinę i splatając ręce na piersiach. Demonstrowała sprzeczną postawę, musiała wybadać nowego towarzysza nie tracąc czujności.\nSzli chodnikiem wzdłuż ruchliwej i wciąż głośnej 56., pod czujnym okiem latarni, pulsujących jaskrawo szyldów i rozbawionych młodych ludzi, którzy dopiero o tej porze zaczynali prawdziwe życie. Prawie jak wampiry. Tyle, że część z nich na pewno będzie na tyle nieostrożna, że stanie się ofiarami krwiopijców. - Nie pomyliłeś aby kierunków? Zdaje mi się, że usilnie chciałeś dostać się do windy, a teraz chcesz mnie oprowadzać po mieście? Jeszcze pomyślę, że zjawiłeś się tam specjalnie, żeby mnie wybawić tego wieczoru - roześmiała się.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 4:36 pm\n- Skądże znowu, po prostu mniej wysiłku kosztuje to, niż zbieranie takiej z ziemi. - Odpowiedział, nie mając nic przeciwko dystansowi, który zwiększyła między nimi, kiedy tylko wyszli z hotelu - obejrzał się na szklane drzwi, zapisując sobie w fotogenicznej pamięci obrazy tych kwiatów, żeby potem wypytać o nią swoją mądrą siostrę. Mógłby spróbować poszukać w tym, co ludzie nazywają 'internetem', ale tego wynalazku akurat nie lubił - za łatwo było mu się tam zgubić, a ponad to nie dało się tam niczego dotknąć, co to za przyjemność? Niech sobie komputery istnieją, ale raczej z dala od niego - on wolał się bawić w świecie rzeczywistym, który dawał mu przynajmniej satysfakcję namacalną z jakichś osiągnięć.\n- Nie korzystam z wind. - Odparł zgodnie z prawdą - do, owszem, ta muzyczka była fajna, ale przestrzeń w tym zmyślnym urządzeniu jak dla niego była stanowczo za mała, klaustrofobiczna wręcz. - Gdybym chciał się zamykać w klatce znalazłbym jakąś wygodniejszą. - Jego psychika zwyczajnie kiepsko znosiła ciasne, zamknięte pomieszczenia - on musiał mieć wokół siebie wiele miejsca, lasy, puszcze, pola, łąki... Dzicz. - Wybawić od czego? Od nudy codziennego życia? - Zapytał z rozbawieniem, znów na nią spoglądając, jakby była wyjątkowo ciekawym, wprawiającym w pozytywny nastrój obiektem godnym, by na nim zawiesić męskie oko. - Chodzenie po nocach jest raczej niebezpieczne.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 4:59 pm\n- Nie wiem, skąd się urwałeś... - Wpatrzyła się w niego z uwagą i przez chwilę szła tak, ani na sekundę nie spuszczając z mężczyzny oka. A wyszła przecież specjalnie po to, by mieć w czym przebierać! By cieszyć oko rozmaitością kształtów, mnogością twarzy, charakterów i zachowań. Tymczasem wystarczyło tylko wyściubić nos z pokoju i już zdobyła towarzysza, z którym wyszła z apartamentu, jakby znali się od lat. - To jest Dżakart. To miasto dawno ujarzmiło noc.\nOczywiście Sahir miał rację, na ulicach aż roiło się od członków gangów, narkotykowych karteli, kurew, przemytników, złodziei i zwykłych szczeniaków, którym straszliwie nudziło się w życiu, dlatego po pijaku byli zdolni do wszystkiego, bo niczego więcej już nie mogli stracić. Ale tak było niemal w każdym mieście. To były "uroki" cywilizacji. Anonimowość zapewniała jako takie bezpieczeństwo, póki nie interesowałeś się sprawami innych, inni też nie interesowali się tobą. Chyba, że byli wampirami. Ale o tym... o tym na razie nie chcieliśmy ani myśleć, ani rozmawiać. Niech nieznajomy sądzi o Kay co tylko zechce - i tak byli tylko "przyjaciółmi" na dwa kwadranse i wkrótce się rozstaną, jego opinia na dłuższą metę nie grała wielkiej roli - dziś Memengwa chciała udawać, że cała ta afera z wirusem w ogóle jej nie obchodzi, że wszystkie problemy można zamieść pod dywan. Wszystkie. Nawet te, które tak naprawdę stanowiły główny ośrodek, wokół którego kręciło się całe jej życie.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 5:15 pm\nSkąd się urwał..? No skąd? Jakim cudem żeś postawił swą stopę w tym zapyziałym, stanowczo do ciebie nie pasującym mieście? Wzniósł oczy ku niebu niemal całkowicie przysłoniętemu wieżowcami i nieco skrzywił, nie mogąc dostrzec gwiazd - uroki tego wszystkiego były właśnie takie - albo świeże powietrze, cisza i pustka, albo wszyscy wszędzie, jeden na drugim, choć lawirowałeś między przechodniami tak, że oni nawet milimetrem szaty się o ciebie nie ocierali - zupełnie podświadomie. Nie musiałeś na nich patrzeć - obserwować trzeba zwierzęta, by czytać z mowy ich ciała, ludzi nie trzeba - idą po prostu przed siebie i często nawet nie patrzą - dzisiaj i tobie się to parę razy zdarzyło, takie zbyt wielkie zamknięcie w swoim świecie i jednocześnie odcięcie od rzeczywistości.\n- Większość by powiedziała, że z dziczy. - Oznajmił w końcu, znajdując stosunkowo optymalną odpowiedź na to pytanie i zagadkowo uśmiechając. - A Ty skąd się urwałaś? - Odpłacił pięknym za nadobne, nawet ciekaw odpowiedzi i tego, co mogłaby mu powiedzieć. - Nic i nikt nie jest w stanie ujarzmić nocy... Chyba że ja. - Jego uśmiech zdradzał pewność siebie - nie pychę, nie dumę, tylko wciąż tą samą, niebezpieczną i silną zarazem aurę wokół niego krążącą - tak, nawet chód miał taki, sposób poruszania się pantery, która mimo nie napinania mięśni prezentuje się doskonale ze swą całą, żelazną sylwetką, ze swymi kocimi ruchami, ze świadomością, że ona jest tutaj Panem.\nWładcą Nocy, któremu nie można odmawiać, by nie skończyć w krainie Hadesa.\n- Zdradzisz mi może co to za fikuśne rośliny uwięzili w tamtym holu? - Będziesz musiał takie zasadzić w ogrodzie... Były piękne!\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 8:59 pm\n"On mógłby ujarzmić noc..." W umyśle Memengwy zapaliło się coś w rodzaju ostrzegawczej lampeczki. Mogło być tak, że mężczyzna był po prostu śmiały i flirtował z nią w ten sposób, byli przecież dorośli, a rozmowy dorosłych zazwyczaj przesiąkały do suchej nitki łóżkowymi podtekstami i kto wie, kto wie czy Kay nie wolałaby, żeby tak właśnie było... niestety, coś ją tknęło. Hmm, pewnie to dlatego, że nie miała o sobie zbyt wysokiego mniemania jeśli chodziło o cieplejsze kontakty z płcią przeciwną - tak, może to było to? Może...? Może.\nZadał jej dwa pytania, zastanawiała się zatem przez moment, na które odpowiedzieć najpierw. Może weźmy to o roślinach.\n- Które? Pełno tam tego... to najbliżej windy to chyba bromelia, pytałam o nią kiedyś dozorcę... ale dla mnie i tak wszystko to "palmy". - Uśmiechnęła się krzywo. W swoim mieszkaniu nie hodowała żadnych roślin, nie miała do tego ani ręki, ani czasu. Chociaż sądziła, że to niemożliwe, kiedyś udało jej się nawet wysuszyć kaktus i odtąd kwiaty podziwiała wyłącznie dwa razy dziennie, to jest przechodząc przez hol w drodze do- i z instytutu.\nWłaśnie minęli rozłożone na chodniku kartony, tańczący na nich dwaj Mulaci kojarzyli się Kay z paralitykami. Przystanęła nawet na chwilę i przyjrzała się ich "kreatywnej" choreografii.\n- Ja też jestem z dziczy. Tylko tej miejskiej.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 9:28 pm\nOch i słusznie, i słusznie - instynkt samozachowawczy działa - powinnaś go wykorzystać i uciekać... Dopóki był ku temu czas i okazja. W tłumie wampira o wiele łatwiej zgubić, o ile za szybko by się nie zorientował, co też jego towarzyszka by knuła - za dużo tu hałasu, kolorów, blasków, za dużo zapachów i za ciężko biec - przynajmniej tak, żeby zaraz wszyscy wokół nie wrzeszczeli, że wampir jest wśród nich, bo to by już było problematyczne. Poradzić sobie z ludźmi nieuzbrojonymi to nie problem - poradzić sobie z całą ekipą milicji i cholera wie, co jeszcze, no cóż, to już stanowiło lekki dyskomfort i fizyczny i psychiczny. Pod warunkiem, że udałoby się wampirowi z tych szponów wtedy wyrwać, bo to też jest kwestia konieczna do rozpatrzenia. Tymczasem drapieżnik wciąż cię obserwuję, droga pani, każdy twój ruch, gest, każde mignięcie światełka w oczach, które mogło go poinformować o zmianie nastawienia - a akurat intuicję miał iście... zwierzęcą, hehe...\n- Palmy... - Powtórzył z roztargnieniem, zapisując sobie to dziwnie brzmiące słowo w pamięci, chyba gdzieś je już słyszał, może nawet widział gdzieś obrazek, czy zdjęcie tych roślin - no nic, wypyta osoby bardziej kompetentne w tym temacie od niego, on sobie głowy pierdołami zaprzątać nie musiał, dość niecnie wykorzystując swoją pozycję w takich wypadkach.\nCiekawe swoją drogą co byś zrobiła, gdybyś wiedziała, że masz przy sobie jednego z najstarszych aktualnie wampirów..? Samego ich władcę, istotę, która ma najczystszą krew z tych wszystkich podrzędnych? Bardzo, bardzo ciekawe... A on wcale nie miał na myśli łóżkowych igraszek. Stwierdził dla niego oczywisty fakt. Jeżeli już ktokolwiek miałby panować nad nocą, to tylko On. Dopóki ktoś mu nie zabierze ostatniego tchu, powalając na łopatki.\n- Lubisz tą 'miejską dzicz'? Wydaje się, że nigdzie nie można się czuć tak samotnie, jak właśnie w niej. - To, co powiedział, lekko nie pasowało do tonu - rzucił swoim spostrzeżeniem, które przyszło już dawno temu całkiem naturalnie, bynajmniej nie dlatego, że sam czuł się samotny. Widział, co się dzieje z ludźmi w niej. W głuszy nigdy żadne zwierze samotnym nie było - tylko jeśli było zbyt słabe i odłączało się od stada, ale wtedy zostawało szybko pożerane i jej trud się kończył. Po prostu natura, poukładana i zrównoważona. Zaś to, co teraz wokół niego się działo? Chaos, czysty, drażniący, spychający w głąb siebie chaos.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 10:17 pm\nNie do końca było tak, jak myślał. W tym chaosie też była metoda. Tutaj, podobnie jak w naturze, przetrwać mogli tylko najsilniejsi, najbardziej pomysłowi, najbardziej cwani, najbardziej przedsiębiorczy i najbardziej brutalni... tak samo jak w naturze, tutaj też bywało, że to drapieżnik stawał się ofiarą. Byli wykorzystujący i wykorzystywani, napastujący i napastowani. Walczący o władzę - i walczący o przeżycie. Czy to nie brzmiało znajomo?\n- Może masz rację - odparła. Ciemnoskóry chłopak skończył podrygiwać, uśmiechnął się do niej i wystawił "piątkę" do przybicia, kobieta odwzajemniła ten gest i wtedy ruszyła w dalszą drogę, uprzednio sprawdziła jeszcze, czy rozmówca dalej jej towarzyszy. - Ja jednak nie narzekam. Okoliczności takie jak ta dziś zdarzają mi się wyjątkowo rzadko... - Pewnie to i dobrze. Chyba nie polubiłaby wpadania na kogoś przy windzie gdyby zdarzało się to częściej, poza tym te słowa miały podwójne znaczenie na wypadek, gdyby "kolega" był pospolitym rzezimieszkiem i zasadzał się na samotną kobietę. Możecie się śmiać, ale bądźmy realistami! Chyba możliwość bycia okradzionym przychodzi do głowy wcześniej, niż możliwość bycia pożywką dla wampira. Ostrożność i przezorność to nie to samo co paranoja. - Masz jakieś plany na ten wieczór...? Czy będziesz się błąkał po dżungli, której tak nie lubisz?\nZachowywała się niewinnie. Badała go, oczywiście, ale nie wyglądało to podejrzanie, lecz całkiem naturalnie.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 10:41 pm\nGdy się zatrzymali przy dziwnie ruszającym się mężczyźnie, Sahirowi przyszło do głowy porównanie z przedagonalnymi ruchami, kiedy już stworzenie wyziera ducha, zaatakowane znienacka, kiedy nawet nie zdążyło wpoić sobie do świadomości tego, że umiera, a już było trupem - wtedy niektóre też się tak trzęsły - ale ten gość był jak najbardziej żywy, w dodatku wszystko wskazywało na to, że przechodniom się to podoba. Taniec - tak to nazywano, taniec... Po co to komu? Tak samo dziwne jak komputer, zresztą wiele zachowań budziły w nim często niechęć, jeśli po prostu nie odrzucały - jednak większość po prostu dziwiła, ponieważ nie potrafił ich sobie sensownie wytłumaczyć. Można by się pokusić o nazwanie go niedorozwiniętym i nie było to tak strasznie mylne - czarnowłosy nie miał szansy na rozwój, urodził się właśnie w takiej miastowej dżungli, właśnie tam musiał walczyć o życie swoje i swojej siostry, oddając jej wszystko, co miał, byle jej się dobrze żyło. Jego ukochana, Jego Boginii...\nNie skinął nawet głową, by potwierdzić te pozyskane informacje - przystanął nieco dłużej przy tancerzu, niż powinien, ale warto było - taki pocieszny człowieczek, no... Wampiry też tańczyły, ale Ty naprawdę nigdy tym zainteresowany nie byłeś, jakimiś pląsami takimi dziwnymi...\nDołączyłeś prędko do swojej rozmówczyni - znowu rozpraszało go wszystko wokół, znowu podziwiał to, czego w sumie rzeczywiście nie lubił - to nie przeszkadzało wcale w tym, żeby wydawało się ładnym i wodzącym na pokuszenie.\n- Moim planem było błąkanie się po dżungli i postraszyć trochę noc... - Uśmiechnął się pod nosem, spoglądając w oczy kobiety. - I przez przypadek wpadłem na panią... Sahir Nailah, miło mi panią poznać. - Wyciągnął dłoń w jej kierunku, jak to wszyscy cywilizowani mieli w zwyczaju... I nie wahał ani przez chwilę przedstawić swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem, jakoś nie biorąc pod uwagę faktu, że może mieć do czynienia z kimś, kto pochodzi z Wschodzącego Słońca i komu miano Władcy Nocy obić się o uszy musiało...\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 11:06 pm\nDopiero teraz Kay drgnęła, natomiast niekoniecznie w sposób, w jaki zrobiłaby to osoba pragnąca coś ukryć. Nie było żadnych błysków w oczach, żadnych niekontrolowanych ruchów mięśni twarzy - tylko jej ładnie ukształtowane, ciemne brwi powędrowały do góry.\n- Piękne imię - przyznała z niekłamanym podziwem wymalowanym na twarzy. Patrzyła mu prosto w oczy, chyba trochę bezczelnie, ale co mogła poradzić? Przyciągały. Były zbyt jasne jak na oceaniczną toń, a i tak miało się ochotę w nich zatracić. - Sahir... Brzmi tak egzotycznie. Chyba jednak nie kłamałeś o tej dziczy, kto by pomyślał... - uśmiechnęła się do niego promiennie, z subtelną, nienachalną kokieterią. Potem uścisnęła delikatnie jego rękę, troszkę za bardzo oficjalnie, tak już miała w zwyczaju, i przedstawiła się po swojemu: - Znajomi mówią mi Menny. Mnie również jest miło, ale byłoby jeszcze milej, gdybyś... zgodził się na drinka parę przecznic stąd.\nPozwoliła sobie jeszcze chwilę trzymać jego palce w swoich, jakby to miało mu ułatwić decyzję. Niekoniecznie musiało podziałać... ale co sobie podotyka, to jej.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 05, 2013 11:29 pm\n- Nie mam powodów, by kłamać. - Powiedział z rozbawieniem, rzeczywiście takowych nie widząc - wszak to tak samo jak z ukrywaniem emocji... Był szczery do bólu i to raczej nie należało do wad... chyba że ktoś wolał żyć pięknym kłamstwem, bo i tacy bywali - w sumie ludzie w naturze mieli oszukiwanie samych siebie i wszystkich wokół - to chyba przez rozwój... to chyba dlatego, że był to ich swoisty mechanizm obronny przed samym sobą i wszystkimi wokół.\nTelefon w jego kieszeni zaczął wibrować i drzeć przy okazji niemiłosiernie, co w tym tłumie i w tym hałasie aż tak dobrze słyszalne nie było - zatrzymał się i cofnął swoją dłoń z jej palców, sięgając po to kolejne drażniące, ale ułatwiające życie urządzenie.\n- Ta? - Jego ton jawnie wskazywał na to, że w krótkim "ta" kryło się: 'po chuj dzwonisz, skoro nie chcę cię słyszeć?', roztargnione, wyraźnie trafiony nie w czas telefon, przeszkadzający temu, który zmuszony był odebrać w rozmowie... Odszedł kilka kroków, zakładając dłoń na zgięcie w łokciu, stojąc jednak do Menny przodem w wystarczającej odległości, mówiąc w odpowiedniej tonacji, by ta nie słyszała, co mówi.\n- Niestety praca wzywa... Wybacz... - Mruknął, wyraźnie niezadowolony z faktu, że już zostawał stąd wypędzany. - Wpadnę na ciebie w windzie za parę dni. - Ukłonił się dwornie. - Tylko nie upuść znowu torebki! - Rzucił, kiedy już odchodził, unosząc w pożegnalnym geście dłoń.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Pią Wrz 06, 2013 12:03 am\n- Postaram się na ciebie nie władować... - uśmiechnęła się na poły smutnawo z powodu odrzuconej propozycji. Nieudany podryw, cóż, bywa i tak.\nTe kłamstwa... życie nimi doktor Kay wcale nie wydawało się przyjemne. Niestety, wybrała taką ścieżkę w życiu, ze musiała pogodzić się z sekretami, zarówno tymi, które sama zmuszona była roztaczać wokół siebie jak i z tymi, które inni utrzymywali przed nią. Tak funkcjonowało się we Wschodzącym Słońcu, rola naukowiec była zbyt ważna, by mogła sobie pozwolić na zignorowanie tajemnicy zawodowej i na ujawnienie wszystkich swoich kart. Chodziło o bezpieczeństwo, o jej życie i zdrowie, nie o samą przyjemność kłamania. Traktowała to jako rzemiosło. Część pracy, czasami zupełnie nieodzowną... Nic osobistego.\nMemengwa, rzeczywiście przez bliskich zwana Menny (w tym wypadku nie oszukiwała) stała w miejscu, dopóki Sahir nie zniknął jej na dobre z pola widzenia i jeszcze kilka chwil dłużej, tak dla pewności. Wtedy skręciła w prawo, doszła do końca wąskiej, śmierdzącej uliczki pomiędzy blokami i ponownie wybrała prawo - w ten mylący sposób zawróciła. Kierowała się z powrotem do apartamentowca.\nSerce waliło jej jak młotem, prawie zagłuszało głośny stukot wysokich obcasów na betonie. Doktor Kay niemalże biegła, w myślach mając tylko jedno dźwięczące echem słowo: Nailah. Już kilka razy słyszała to nazwisko, w bardzo rożnych sytuacjach, lecz zawsze w jednym, tym samym kontekście. Chryste, co za ulga, że ten cholerny telefon zadzwonił właśnie w tym momencie! Gdyby udali się razem do pubu, Kay mogłaby się w końcu zdradzić z emocjami... W jej głowie panował teraz taki mętlik, że nie miała pojęcia, co ze sobą zrobić. Dzwonić do szefa, złożyć raport i zlecić sprawdzenie kartoteki? Czy zostawić tę sprawę nierozdmuchaną we własnych rękach? Może w ogóle nie powinna wracać do mieszkania? Co jeśli Sahir wcale nie wpadł na nią przypadkiem? Wtedy mogłoby się okazać, że dom już jest obserwowany i obstawiony i ze schronienia w każdej chwili może przerodzić się w pułapkę. Co robić, co robić, co robić...?\nKay wyjęła komórkę i drżącymi palcami wybrała z listy kontaktów numer matki. Była ona jedną z bardzo niewielu osób, które absolutnie nie były związane z organizacją ani z instytutem badawczym. I jedyną na tyle bliską, by móc szukać u niej schronienia do czasu uporządkowania myśli czy rozeznania się w sytuacji.\n- Mamo...? Przepraszam, że dzwonię tak późno. Przyjedź po mnie na pięćdziesiątą piątą, za apartamentowcem. Po prostu przyjedź. Później wyjaśnię, a teraz proszę, proszę cię, pospiesz się...\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 12, 2013 9:27 pm\nPo dwóch godzinach przedzierania się przez pola, lasek i przedmieścia, obierając różne metody transportu, włączając w to podróż wątpliwego zaufania autostopem i rundę po mieście wieczornym autobusem, Memengwa dotarła do apartamentowca. Przemoczona, z utytłanymi do kolan nogawkami wyglądała jak siedem nieszczęść, nie było sposobu, by nie zwróciła na siebie uwagi, mimo że hol pokonała spokojnie, nie biegnąc, a jadąc na górę wcisnęła się w sam kąt windy i starała się zakryć nogi sporą torbą. Wystarczyło jednak, że wysiadła na pustym korytarzu czternastego piętra, by puściła się biegiem do swojego mieszkania. Wpadła do niego jak burza, od razu kierując swoje kroki do sypialni, z rozmachem otworzyła przesuwane drzwi potężnego komandora i z dolnej półki wyciągnęła walizkę na kółkach oraz miękką torbę podróżną. Z torbą popędziła do łazienki. Omiotła pomieszczenie prędkim spojrzeniem, od razu robiąc rachunek, co musi koniecznie zabrać, a co może pozostać w mieszkaniu i poczekać na sprzątnięcie przez służbę za dwa dni. Wrzuciła do saku szczotkę do włosów, do zębów, kusy szlafrok z inicjałami na metce i mały ręcznik, z apteczki jednym ruchem zgarnęła wszystkie leki. Resztę kosmetyków i artykułów chemicznych zostawiła na swoich miejscach i pobiegła z powrotem do sypialni.\nTeraz w ruch poszła walizka, Kay włożyła do niej całą bieliznę, kilka ulubionych ubrań z wieszaków i mundurki, które nosiła w pracy. Nie zapomniała o odpięciu metalowej wizytówki z żakietu a także o małym pudełku z pamiątkami, które leżało na górnej półce. Z szuflady komody wyjęła wszystkie dokumenty, zarówno te z jej prawdziwym nazwiskiem, jak i z fałszywymi, które to otrzymała od Wschodzącego Słońca zupełnie jakby była ważnym agentem i jakby doskonale przewidzieli, że nadejdzie moment, w którym naukowiec będzie musiała się kryć. Wszelkie wizytówki, karty bankomatowe (i tak pewnie ich już nie użyje), prywatną korespondencję, rachunki, teczkę z dokumentacją instytutu – wszystko powędrowało do torby, niestety stale zyskującej na wadze. Jeszcze kilka takich niezbędnych „drobiazgów” i Menny nie będzie w stanie wyjść z domu z tak nieporęcznym bagażem.\nSzybciej, szybciej. Pościeli nie musiała ruszać. Butów również nie. Pochwyciła z szafki nocnej tylko dwie leżące na niej książki medyczne i, zgasiwszy światło, wyszła do salonu.\nTutaj niestety musiała zastanowić się poważniej, ponieważ chociaż Kay unikała przepychu i jej mieszkanie wyglądało raczej surowo, to jednak stało tu kilka przedmiotów, które były pamiątkami po rodzinie, oraz trzy ramki ze zdjęciami, na których uwieczniono ją z matką, ojcem oraz współpracownikami. Problem w tym, że nie mogła ze sobą targać każdego najmniejszego badziewia, wiedziała, że to by ją spowolniło, a poza tym nie była przecież aż tak sentymentalna. Nietrudno było jej zatem znaleźć sposób na to wszystko: wylała alkohol na drwa w kominku i po chwili buchnął w nim płomień, on strawił małe drewniane figurki, pluszaka i fotografie, przeglądając się z pomarańczowym błyskiem gorących języków w rozbitych na podłodze szkiełkach ramek. Kay postanowiła, że spali również wiszące na ścianie dyplomy. Kiedyś były dla niej bardzo ważne, świadczyły o jej niebagatelnych umiejętnościach, ale w tym momencie, gdy w jej torebce spoczywały fiolki z najbardziej szlachetną z wampirzych krwi, jedyne świadectwo prawdziwości tego nierealnego, zupełnie irracjonalnego młynu, w jaki się wpakowała, dwie karteluszki nagle wydały jej się tak błahe, jak listki papieru toaletowego, tego gorszego gatunku, drapiącego pośladki. Przecież już wkrótce zdobędzie nowe zaszczyty. Te gratulacje rodem z podstawówki całe Wschodzące Słońce będzie mogło sobie wsadzić w tyłki – oczywiście jeśli z dyplomów zostanie coś więcej, niż szary popiół pomiędzy trocinami.\nStarała się myśleć o wszystkim, lecz świadoma upływającego czasu czuła się, jakby niewidzialna pętla zaciskała się na jej szyi z każdą sekundą. Co jeszcze, co jeszcze? Telefon. Doskoczyła do aparatu, z którego codziennie odsłuchiwała wiadomości automatycznej sekretarki. Rozkładanym scyzorykiem przecięła kabel telekomunikacyjny a sam telefon roztrzaskała o ziemię. Telewizora nie miała. Żadnych kart abonenta cyfrowej telewizji. Miejsce dla laptopa znalazło się w walizce.\nJeśli ktoś – chyba nie muszę dobitnie precyzować, kto – dotrze do mieszkania badaczki, nie powinien był znaleźć o niej żadnych danych, niczego poza wskazówkami, że lubiła mieć w szafie eleganckie ubrania, których już więcej nie założy, że na fugach jej łazienki nie znajdziesz nawet grama nieczystości, oraz, że lubiła wieczorem pić wermut, ale robiła to w samotności, nie mając w domu nawet zwierzaka, który dotrzymałby jej towarzystwa. A pewnie pasowałby do niej głęboko mruczący kot…\nMemengwa Kay, ubrana w ciemnozieloną bluzę, brudne na nogawkach jeansy i kapelusz z szerokim rondem wyszła z windy w holu mając dwie torby na ramieniu, zaś za sobą z trudem ciągnąc walizkę. Portier, który stał za kontuarem, od razu zrozumiał, co się dzieje. Kay spojrzała na niego przez krótką chwilę, to wystarczyło, by zobaczyć niepokój na jego poczciwej, starszawej już twarzy.\n- Dziękuję za cudowną gościnę – odezwała się sztucznie pogodnym tonem, na co mężczyzna ukłonił się i odrzekł uroczyście:\n- Żegnam, panno "Mario Wong".\nŚlad za Memengwą urwał się przy krawężniku naprzeciwko wyjścia z wieżowca, zniszczyły go benzynowe opary taksówki, do której wsiadła.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei Czw Wrz 12, 2013 9:55 pm\nWszystko bolało, każdy mięsień - mimo to pędził z prędkością, jaka z pewnością dozwolona nie było, przez deszcz, pomiędzy autami, drapieżnik na polowaniu, któremu zabrano coś bardzo cennego... W ogóle nie potrafił się tym przejąć. Nie sobie ma ta krew, proszę bardzo, wampirom i tak nic nie zagrozi z tak małej ilości płynu do badań, przynajmniej w to nie wierzył. A wiele wziąć tego nie mogła, skoro nie czuł się jakoś szczególnie bardzo osłabiony.\nWłosy zdążyły poprzyklejać się do twarzy, tak jak ubrania - jej zapach niknął na jezdni, więc musiała dalej złapać stopa, lub ktoś po nią przyjechał - nie był pewien, w każdym razie pojechanie najpierw do jej domu było chyba najrozsądniejszą rzeczą... W końcu gdzie szukać zakończenia tej jakże krótkiej znajomości jeśli nie tam, gdzie się ją zaczęło? Tylko na co ty liczysz, hm? Jesteś wampirem, w dodatku ją ugryzłeś, w dodatku jesteś ich panem... Nawet przy twojej głupocie wiedziałeś, że musiała być kimś, kto pracuje dla Wschodzącego Słońca - bo niby na co komu krew wampirów? Co, zaćpać się? Taki też by raczej nie brał jej tylko trochę, pewnie by go całego osuszył, bo już słyszał o takich świrach, co to handlowali tym cennym, płynnym życiem...\nZaparkował tam, gdzie stał jeszcze kilka godzin wcześniej - brałeś pod uwagę, że może uciec, ale że walnie cię płynnym srebrem..? Naiwny, naiwny..! Oszukała twoją intuicję, oszukała całego ciebie! To wszystko, ta cała gra... Skrzywiłeś się mimowolnie, łącząc w tym grymasie zdziwienie i rozczarowanie zarazem.\nPodszedłeś do lady, grzecznie zagadując pana, czy czasem nie było tutaj tak, a tak wyglądającej kobiety, z którą dzisiaj wychodził... cóż, on też nie prezentował się lepiej, niż Menny wcześniej - również obłocony, przemoknięty do suchej nitki - dupy nie urywało.\n- Ta pani już u nas nie mieszka.\nTo też cię nie zdziwiło, prawda?\nPostukałeś palcami w blat, bez słowa odwróciłeś się i wyszedłeś znów na zewnątrz. Niech pada. Masz to gdzieś.\nUsiadłeś na ławce naprzeciwko apartamentowca, obserwując.\nSahir był naprawdę prosto zbudowany.\nTak ja umysł dziecka, tak i jego, idiotycznie wierzył, że ona się tutaj zjawi.\nNie wiem ile godzin tak marzł, czy przeleciała doba, nim wreszcie zmęczenie i pragnienie krwi kazało mu się stąd ruszyć...\nAle wracał tutaj.\nI wracać będzie.\nDopóki jej nie znajdzie.\nNiestety deszcz rozmywał wszystkie ślady.\nTemat: Re: Apartamentowiec przy 56. Alei