Monitoring w lokalu - Systemy Taxi i Centrale telefoniczne VoIP - Rozwiązania teleinformatyczne dla biznesu\nMonitoring w lokalu gastronomicznym przeznaczony jest dla restauracji, pizzerii, pubów, które oczekują kompleksowych rozwiązań z zakresu monitoringu. Monitoring stanowi doskonałe rozwiązanie dla właścicieli lokali, którzy cenią sobie kontrolę jakości czasu pracy pracowników, bezpośrednią ochronę towaru i mienia. Monitoring pozwala na podgląd wydarzeń mających aktualnie miejsce w lokalu, zapewnia stałą rejestrację obrazu, umożliwia również wyeliminowanie niepożądanych sytuacji.\nMonitoring w lokalu - elementy oferty:\ndostarczenie sprzętu dostosowanego do potrzeb i oczekiwań,\ninstalacja monitoringu w lokalu (kamery do monitoringu),\nwdrożenie systemu obsługującego monitoring,\nszkolenie z obsługi zainstalowanego sprzętu i oprogramowania,\nopieka serwisowa nad sprzętem i oprogramowaniem.\nObraz przekazywany i zapisywany przez rejestratory pozwala sprawować dyskretny nadzór. Zniechęca pracowników do nadużyć, a w przypadku wątpliwości umożliwia ustalenie rzeczywistego przebiegu wydarzeń.\nPodgląd z kamery zamontowanej w lokalu:\nMonitoring w lokalu - sprzęt:\nW ramach oferty Monitoringu w lokalu gastronomicznym proponujemy, w cenach hurtowych, wyłącznie markowy sprzęt najwyższej jakości od najlepszych producentów. Gwarantuje on pełne wykorzystnie możliwości, jakie daje monitoring. W naszej ofercie znajdują się m. in.\nakcesoria do kamer np. uchwyty, obudowy,\nelementy sieci, np. transformatory, złącza, wzmacniacze.\nMonitoring w lokalu - zalety:\nbrak konieczności przebywania w lokalu, by wiedzieć co się dzieje.


Jastrowie - zakupy spożywcze przez internet w Twoim mieście\nGdzie zrobić zakupy przez internet z dostawą do miasta Jastrowie?\nJastrowie - mieszkasz tutaj i zastanawiasz się gdzie kupić produkty spożywcze? Zamów dzisiaj, dostawa do domu już jutro. Kup za 200zł i skorzystaj z darmowej dostawy.\nnabiał, kiełbasy, mięso ekologiczne, chipsy, sery żółte - Jastrowie kupuje żywność w delikatesach online.


Od 1 marca wracają elki! Na trasę wyruszą nowe autobusy linii L14, L15, L16, L21 i L42 - PiasecznoNEWS\nStrona główna Konstancin-Jeziorna Od 1 marca wracają elki! Na trasę wyruszą nowe autobusy linii L14,...\nOd 1 marca wracają elki! Na trasę wyruszą nowe autobusy linii L14, L15, L16, L21 i L42\nKONSTANCIN-JEZIORNA Zarząd Transportu Miejskiego wreszcie podpisał umowę z przewoźnikiem, który będzie obsługiwał linie lokalne na terenie gminy Konstancin-Jeziorna. Od przyszłego poniedziałku kursowanie zakończy jeżdżąca od stycznia zastępcza linia Z14\nMimo że umowa z nowym przewoźnikiem miała obowiązywać od początku tego roku, cała procedura przeciągnęła się, bo jeden z oferentów złożył odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej. Zostało ono jednak odrzucone. Efekt jest taki, że od 1 marca elki (chodzi o linie L14, L15, L16, L21 i L42) wrócą na swoje dawne trasy, a przestanie jeździć zastępcza linia L14. Czasowe utrudnienia mają zrekompensować mieszkańcom zupełnie nowe autobusy, które zostały po raz pierwszy zarejestrowane w 2021 roku. Autobusami oznaczonymi literą „L” można podróżować na podstawie biletów emitowanych przez przewoźników. Honorowane są również bilety ZTM: 90-dniowe, 30-dniowe, dobowe, 3-dniowe, weekendowe, weekendowe grupowe, bilet seniora, bilety dla dzieci z rodzin wielodzietnych oraz wszystkie uprawnienia do przejazdów ulgowych i bezpłatnych, podczas obowiązywania poprzedniej umowy.\nCZYTAJ TAKŻE: Mieszkaniec: w „elkach” jest brudno i śmierdzi\nPoprzedni artykułZderzenie volkswagena z bmw [AKTUALIZACJA]\nNastępny artykułGmina sprzeda działkę w centrum wsi. Nie wszystkim to się jednak podoba\nMieszkaniec: w „elkach” jest brudno i śmierdzi\nPrzetarg na Elki ogłoszony


SZYBKIE METAMORFOZY ODC.90 DOM POD ANIOŁEM – SALON Z KUCHNIĄ PLUS KORYTARZ – Sanockie Centrum Budowlane\nSZYBKIE METAMORFOZY ODC.90 DOM POD ANIOŁEM – SALON Z KUCHNIĄ PLUS KORYTARZ\nDzienna część domu Iwony i Kuby składa się z dużego salonu połączonego z kuchnią. Od wejścia prowadzi do niego – ciemny niegdyś – korytarz. Cały parter utrzymany był w niemodnych odcieniach beżu i brązu, a ustawienie salonu nie było w pełni funkcjonalne. Aby temu zaradzić, małżeństwo zgłosiło się do Szybkich Metamorfoz. Oczekując także, że ich salon nabierze nowego wyrazu. Tak jak w przypadku innych realizacji, i tym razem efekt końcowy zachwyca.\nSPOSÓB NA CIEMNY KORYTARZ\nProces przemiany domu rozpoczęto od korytarza – wybito w nim drzwi tak, aby na wejściu widoczna była przestrzeń salonu z dużymi oknami wychodzącymi na ogród.\nŚciany i drzwi przemalowano na biało, aby maksymalnie rozjaśnić ciemny hall. Dla kontrastu jedna ze ścian przy samym wejściu została pomalowana na kolor ciemnego wina – ulubiony kolor Iwony.\nTen odcień czerwieni pojawia się również w kuchni i salonie – w postaci klinkierowych płytek, którymi obudowano „słup” oddzielający te dwa pomieszczenia, oraz wygodnego fotela uszaka – mebla, na którym bardzo zależało Iwonie.\nW salonie nastąpiła zmiana usytuowania telewizora (wcześniej był za blisko kominka) i stołu – nowy, duży stół z jasnego drewna stanął bliżej kuchni.\nNad nim zawisły szklane lampy o niewidocznych żarówkach, schowanych w jasnoszarych tunelach. Nowością jest kąt biblioteczno-wypoczynkowy: tło dla sofy stanowi teraz rozległa biblioteka zrobiona na wymiar.\nPRZESTRONNA KUCHNIA W STYLU VINTAGE\nTransformację przeszła również kuchnia. Wymieniono w niej wszystkie meble – na proste i białe, o drewnianych blatach. Przearanżowano też jej układ funkcjonalny zyskując w ten sposób dodatkowe miejsce robocze. Pojawił się nowy okap i dodatki wzbogacające minimalistyczną całość, w tym wisząca szafka vintage w kolorze ciemnego brązu. Dzięki zabiegom aranżacyjnym zaproponowanym przez Szybkie Metamorfozy, kuchnia stała się przestronniejsza i bardziej ergonomiczna.\nCały parter zyskał nowe kolory: teraz dominuje w nim perłowy dolomit z kolekcji ceramicznych farb Magnat, przełamany elementami czerwonymi i szarymi. W salonie pojawiły się dodatki w postaci obrazów i barwnych grafik, zdjęć w ramkach oraz tekstyliów: rzymskich rolet, firan i dywanu. To – wraz z obecnością kominka, książek i punktowych źródeł światła – sprawia, że salon stał się bardzo rodzinnym, klimatycznym i przytulnym wnętrzem połączonym w stylistyczną całość z kuchnią oraz korytarzem.\nO dobrze zaprojektowanej przestrzeni można mówić, gdy styl idzie w parze z wygodą. Tak też jest w przypadku tej metamorfozy. Nowy salon Justyny i Kuby zachęca, żeby spędzać w nim czas przy kominku i lekturze, czy też przy dobrym filmie. Chce się w nim być razem z najbliższymi – to przestrzeń, która działa więziotwórczo. Duży stół służy równie dobrze wspólnym posiłkom, rodzinnym uroczystościom i spotkaniom ze znajomymi, co odrabianiu lekcji przez dzieci i zabawie. Przy tak zaaranżowanej strefie dziennej, pozostałe pokoje służą już tylko do spania.


Aresztowano kobietę podejrzaną o wysłanie listu z trucizną do Trumpa\nNa granicy amerykańsko-kanadyjskiej aresztowano kobietę podejrzaną o wysłanie koperty z trucizną do Białego Domu – poinformowała w niedzielę agencja Associated Press (AP), powołując się na źródła w służbach bezpieczeństwa USA.\nJak wynika z informacji które uzyskało AP, kobieta została zatrzymana przez amerykańskie Służby Celnej i Ochrony Granic (CBP) w momencie, kiedy planowała przekroczyć granicę i wjechać na teren USA z Kanady. Najprawdopodobniej zostaną postawione jej zarzuty federalne. Jej tożsamość nie jest znana.\nKika dni temu Amerykańskie służby przechwyciły list z rycyną, który był zaadresowany do Donalda Trumpa . List został przechwycony w jednej z sortowni. Cała poczta, która jest adresowana do Białego Domu najpierw jest sortowana i sprawdzana w placówkach zewnętrznych.\nTo nie pierwszy przypadek wysłania listu z rycyną do amerykańskiego prezydenta. W 2018 roku list z podobną substancją został już wysłany do Donalda Trumpa, a cztery lata wcześniej taką przesyłkę otrzymał Barak Obama.


Przewodnik Czytelniczy: Filmowe Ekranizacje #14 "HARRY POTTER I ZAKON FENIKSA"\nFilmowe Ekranizacje #14 "HARRY POTTER I ZAKON FENIKSA"\nMój blog nie jest stricte książkowy - zdążyliście to już zauważyć. Uwielbiam bowiem również kino, muzykę, seriale. Dzielę się z Wami moimi spostrzeżeniami o szeroko pojętej kulturze. Uważam bowiem, że wszystkie dziedziny, jakie przed chwilą wymieniłam, są ze sobą mocno powiązane. Dlatego stworzyłam serię "Filmowe Ekranizacje", gdyż kocham sięgać po film, będący ekranizacją powieści zaraz po jej przeczytaniu. Uwielbiam konfrontować swoje wyobrażenia do tych, jakie przedstawili nam twórcy kinowi. Dziś będzie o kolejnym takim dziele.\nZapraszam na recenzję "Harry'ego Pottera i Zakonu Feniksa"!:)\nFabuła jest wszystkim doskonale znana: Harry Potter zaczyna swój piąty rok w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Jest to niezwykle ważny okres, czekają go Sumy, czyli pierwsze egzaminy, które mają ogromny wpływ na przyszłość młodych czarodziei. Potter ma jednak dużo innych problemów i nie przejmuje się nauką - Ministerstwo Magii wyznaczyło urzędnika, który jako Wielki Inkwizytor ma strzec porządku w szkole. Owa osobistość to sadystyczna Dolores Umbridge. Jak Harry i jego przyjaciele poradzą sobie z tym utrudnieniem? Co się dzieje z Potterem, który zaczyna przeżywać paskudne wizje?\nTo moja druga z kolejności, ulubiona ekranizacja serii o Harry'm Potterze. Zdecydowanie jest jedną z najwierniejszych, chodź nie idealna. Rozumiem jednak zamysł twórców i jestem w stanie wybaczyć niedociągnięcia. Realizacyjnie stoi na bardzo wysokim poziomie, mimo iż minęło już sporo czasu od premiery. Co najbardziej mi się podoba? Scenariusz, praca kamery, efekty specjalne - to trzy aspekty, które zadecydowały, że dałam filmowi dziesiątkę. "Zakon Feniksa" to niezwykle spójny film (tej cechy nie miała niestety "Czara Ognia").\nŚwietnie ukazano relacje trójki przyjaciół oraz ich znajomych. Jest dużo humoru, świetnych dialogów. Niezmiernie podobają mi się sceny w Pokoju Życzeń. To doskonała synteza tego, o czym mówię.\nZa kamerą stanął w tej części sam Sławomir Idziak, mamy wobec tego polski akcencik w filmie:) Pomijając to co nieistotne - ten pan znany jest ze świetnych ujęć, wobec tego nie mogłam się nie zachwycić sposobem ruchu kamery i doborem kadrów.\nMówiłam także o efektach specjalnych - bardzo podobają mi się sceny z ich wykorzystaniem. Patronusy, trestale i inne tego typu elementy wyglądają niesamowicie. Chyba się ze mną zgodzicie?\nWarto również wspomnieć o świetnej grze aktorskiej. Pani Imelda Staunton jako Dolores Umbridge (swoją drogą, świetne imię;D ) spisała się doskonale. Kradnie w filmie każdą scenę, w jakiej występuje. To urodzona Dolores. Po raz wtóry rozpływam się także nad Ś. P. Alanem Rickmanem, Heleną Bonham Carter, Maggie Smith, Ralphem Finnesem oraz Gary'em Oldmanem - to plejada doskonałych aktorów i doskonałych ról:)\nJedna rzecz, która mi nie podeszła, to oczywiście soundtrack. Oczywiście, ponieważ zawsze wymieniałam go na początku. Ten w "Czarze Ognia" jest bardzo nijaki i mało charakterystyczny, wybijający się. Zmieniono kompozytora, to zmieniła się też muzyka, ale takiego spadku jakości się nie spodziewałam. Gdzie się podział mój ukochany Williams ;( To on dał ogromną dawkę magii temu światu i to dzięki niemu tak dobrze wspominam pierwsze dwie filmowe części Pottera. No cóż, pod tym względem się nie popisali, ale to nie zmienia mojej oceny, ponieważ inne cechy nadgoniły tą okropną wadę.\nPodsumowując - świetny film na wieczór, nie tylko dla ludzi znających książkowy pierwowzór. Czuję, że każdy będzie się przy nim dobrze bawił, tak jak ja. Nie ma co się dłużej rozwodzić i zabrać się po "Księcia Półkrwi":)\nTytuł oryginalny: "Harry Potter and the Order of the Phoenix"\nBudżet: 150 000 000$\nReżyser: David Yates\nScenarzysta: Michael Goldenberg\nMuzyka: Nicholas Hooper\nCzas trwania: 2 godz. 18 min.\nZapraszam do dyskusji w komentarzach!\nPozdrawiam i miłego seansu,\nChciałabym powiedzieć, że nie jestem żadną ekspertką w temacie filmografii i oceniam ekranizacje bardzo subiektywnie. Dlatego nie pragnę nikogo zdenerwować ani obrazić moją opinią. Nie uważam się za osobę wszechwiedzącą w tym temacie. Pasjonuję się kinem i opisuję je tak, jak widzę:)\nZdjęcia i informacje zostały zaczerpnięte z portalu http://filmweb.pl\nAutor: Unknown o 09:47\nEtykiety: ekranizacja, film doskonały 10/10, Harry Potter, kino\nAngeline Caligo 29 stycznia 2017 09:58\nW dobie, kiedy Harry Potter jest po prostu kultowy, rzadko spotykam się z recenzjami filmów - jest to dla mnie troszkę nienaturalne, bo to według mas jest dobre i już. Ale gratuluję bardzo fajnie napisanej recenzji filmowej :)\nAoi Akuma 29 stycznia 2017 18:17\nUwielbiam wszystkie ekranizacje Pottera, ba, pałam do nich większą sympatią niż do pierwowzorów książkowych. Dlaczego? Bo to własnie na filmach się wychowywałam. Brat puszczał mi je na kasetach Video (ktoś jeszcze pamięta VHSy? :D), potem też na DVD, a właśnie od piątej części chodziłam z nim do kina. Chyba nie umiałabym w takiej sytuacji napisać rzetelnej recenzji filmów z tej serii, dlatego też gratuluję Ci, że się tego podjęłaś. :)\nPODSUMOWANIE STYCZNIA 2017\n96. R. Mróz "EKSPOZYCJA"\n95. B. Sanderson "Z MGŁY ZRODZONY"\nFilmowe Ekranizacje #14 "HARRY POTTER I ZAKON FENI...\n94. T. Fisher "MARGO"\n93. S. Meyer "ZAĆMIENIE"\n92. S. Twardoch "MORFINA"\n91. T. Mafi "DOTYK JULII. TRYLOGIA"\nTAG #21 Szkolny TAG Książkowy\n90. T. Canavan "GILDIA MAGÓW"\n89. R. Mróz "IMMUNITET"\nTAG #20 POSTANOWIENIA NOWOROCZNE BOOK TAG\nPECHOWA TRZYNASTKA (Edycja VIII), czyli 13 ulubion...\n88. O. Bowden "POJEDNANIE"\nKSIĄŻKOHOLICZKA W KINIE #3 Łotr 1. Gwiezdne Wojny ...\n87. G. R. R. Martin "STARCIE KRÓLÓW"\n86. B. Sanderson "DROGA KRÓLÓW"\n85. R. Riordan "BIG RED TEQUILA"\nFilmowe Ekranizacje #13 ZMIERZCH\n84. O. Bowden "CZARNA BANDERA"\n83. J. K. Rowling "HARRY POTTER I KSIĄŻĘ PÓŁKRWI"\n13. M. Duron "KRÓLOWIE PRZEKLĘCI" tom. 1\nTen miesiąc jest bardzo, ale to bardzo udany jeżeli chodzi o lektury. Poprzednia, owszem, nie zachwyciła mnie, ale ta, którą dziś chcę Wam ...


Spam powraca! 80% maili to niechciane wiadomości\nWarszawa, 20 stycznia 2009 r. – Zgodnie ze wcześniejszymi przewidywaniami ilość rozsyłanego spamu powróciła do wysokiego poziomu 80% – poinformowała firma Symantec w swoim ostatnim raporcie „The State of Spam”. Zamknięcie firmy McColo nie powstrzymało cyberprzestępców, którzy zdołali już odbudować sieć wysyłkową. Zdarzenie to może spowodować, że spamerzy będą stale wykorzystywać sieci bot typu peer-to-peer, które są bardziej elastyczne w administrowaniu.\n„Spam to nielegalny biznes. Zamknięcie firmy McColo pomogło zakłócić ten proceder, ale jak widać – nie na długo. Szybki powrót niechcianych wiadomości do wysokiego poziomu świadczy o tym, jak dochodowa jest to działalność.” – powiedział Piotr Nogaś z firmy Symantec Polska.\nUlubione domeny internetowych przestępców\nPrzeciętnie około 90% wszystkich niechcianych wiadomości zawiera jakiś adres internetowy. Firma Symantec sprawdziła jakie domeny były najczęściej wykorzystywane w adresach stron spamerów. Najpopularniejsza okazała się domena .com (68%). Na kolejnych pozycjach znalazły się: .cn – 18,% oraz .net – 5%. Spamerzy wykorzystywali również domeny zarezerwowane dla Rosji (.ru) oraz Niemiec (.de). Rejestracja domeny jest prosta i stosunkowo niedroga, a ich częsta zmiana ułatwia cyberprzestępcom obchodzenie filtrów antyspamowych.


Jeśli ktoś pamięta grę Scorched Earth, w która potem była na różne kierunki klonowana, głównie z uwagi na świetny pomysł i dużą grywalność, to w grze Scorched Earth znajdzie coś z pierwowzoru. Mamy tu podobny typ rozgrywki, czyli dwa czołgi strzelające do siebie nazwajem, jednym z nich sterujemy własnie my.\nW grze dysponujemy, albo troszkę precyzyjniej - możemy dysponować, całkiem bogatym arsenałem, między innymi sławnymi pociskami typu nuke, w związku z czym zabawa może być ciekawa. I taka jest, jeśli tylko jesteśmy przyzwyczajeni to nachalnej reklamy, która serwuje nam propozycję produktów i usług zewnętrznych a także dodatkowo proponuje na każdym kroku mikropłatności, dzięki którym szybko możemy zdobyć dodatkowe rodzaje amunicji a także inne rodzaje czołgów.\nCzy warto w tą grę zagrać? Jeśli tylko reklamy nam nie przeszkadzają zbytnio, to pewnie tak. Ja przyznaje się do tego, że pomimo niesamowitej sympatii jaką ciągle darzę grę Schorched, to nie dałem rady przeznaczyć więcej czasu na Tank Heroes. Być może jakbym był bardziej cierpliwy, to kiedyś mógłbym także i tą grę zachwalać.


Ranking najlepszych środków na potencję - Aktywni Plus\nProblemy z utrzymaniem pełnego wzwodu członka, który wystarczyłby do odbycia stosunku płciowego ma około 1,5 miliona Polaków i aż 152 miliony mężczyzn na całym świecie. Ten wstydliwy problem dotyka zarówno młodszych jak i dojrzałych panów. Statystyki wskazują, że z powodu zaburzeń seksualnych cierpi aż 40% panów po 40. roku życia.\nNajczęstszą przyczyną odpowiadającą za problemy z erekcją jest niezdrowy styl życia zdominowany przez stres, nieodpowiednią dietę oraz siedzący tryb życia. Źródło problemu nierzadko ma też podłoże psychiczne, np. nerwice seksualne oraz zahamowania psychiczne, oraz hormonalne. Wszystkie te kwestie negatywnie odbywają się na życiu seksualnym, wpływając jednocześnie na psychikę i samoocenę mężczyzny.\nObecnie na rynku aptecznym dostępnych jest wiele preparatów, dzięki którym panowie będą mogli rozwiązać problem z potencją. Do wyboru mamy zarówno specjalistyczne środki na erekcję, jak i suplementy, leki bez recepty oraz witaminy. Suplementy na potencję nie tylko pomagają w osiągnięciu i utrzymaniu erekcji, wpływają także na płodność i zwiększają libido. Tego rodzaju środki stymulują wzrost stężenia testosteronu czy tlenku azotu, a więc ich działanie zbliżone jest do specjalistycznych leków. Zmiana diety i trybu życia z pewnością będzie dodatkowym bodźcem mającym pozytywny wpływ. W przypadku bardziej złożonego problemu, występującego na tle nerwowym, należy skonsultować się ze specjalistą. W kwestii bardziej specjalistycznych leków na potencję zawsze warto sugerować się opinią lekarską i badaniami naukowymi, niż rankingami internetowymi, posługującymi się w dużej mierze językiem marketingu.\nSuplementy na potencję – co w składzie?\nWspominaliśmy już, że suplementy na potencję mają podobne działanie do leków, wpływając nie tylko stricte na samą kwestię erekcji, ale również uzupełniają braki witamin w organizmie mężczyzny. Suplementy na potencję w większości przypadków zawierają bardziej lub mniej skuteczne składniki pochodzenia naturalnego. W składzie tego typu preparatów możemy znaleźć takie składniki jak:\nInhibitory fosfodiesterazy typu 5 – tadalafil, wardenafil oraz sildenafil – od przeszło dwóch dekad są to bezsprzecznie leki pierwszego rzutu w przypadku problemów z erekcją u mężczyzn. Ich działanie polega głównie na blokowaniu enzymu fosfodiesterazy typu 5, dzięki czemu pośrednio wpływają na wydzielane substancji zwanej cGMP. Substancja ta odpowiedzialna jest za relaksację mięśni gładkich, a także ułatwia ona napływ krwi do członka, czego finalnym skutkiem jest osiągnięcie pełnej erekcji. Sildenafil jest substancją czynną będącą częścią składu tzw. „niebieskiej tabletki”, a także konkurencyjnych produktów o zbliżonym działaniu. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 działają stricte na mechanizm erekcji. Nie wpływają na podniecenie seksualne, gdyż nie są afrodyzjakami.\nEkstrakty roślinne – np. buzdyganek ziemny, nazywany również diabelskim zielem. Roślina ta od wieków miała swoje zastosowanie jako afrodyzjak oraz środek wzmacniający potencję. Jest to najczęściej występujący składnik roślinny w lekach na składach suplementów na potencję. Buzdyganek wpływa między innymi na stężenie wolnego testosteronu, czyli męskiego hormonu płciowego, wpływając korzystnie na libido. Zwiększa również możliwości magazynowania azotu w organizmie, czego konsekwencją jest poprawa ukrwienia członka. Warto jednak mieć na uwadze fakt, iż o ile badania naukowe potwierdzają pozytywny wpływ buzdyganka na zachowania seksualne u zwierząt, o tyle brak jest dokładnych badań, które potwierdziłyby wymierne korzyści stosowania tego składniku w przypadku poważniejszych zaburzeń erekcji u ludzi.\nKolejnym powszechnie spotykanym składnikiem suplementów na potencję jest ekstrakt z korzenia żeń-szeń. Wyróżniamy kilka jego rodzajów: koreański, chiński, japoński i amerykański. Korzeń żeń-szeń w medycynie Dalekiego Wschodu znany jest od tysięcy lat jako środek zwiększający popęd seksualny, wzmacniający erekcję oraz przydający sił witalnych. Co więcej, właściwości te zostały potwierdzone przez współczesne badania naukowe. Ekstrakt z korzenia żeń-szeń działa tonująco na układ nerwowy, co pomaga w przypadku zaburzeń erekcji o podłożu psychicznym. Dodatkowo zwiększa syntezę tlenku azotu, czego konsekwencją – w dużym uproszczeniu – jest zwiększony przepływ krwi do członka i silniejsza erekcja.\nWitaminy – przede wszystkim witamina B6 oraz witamina E będące antyoksydantami. Witamina B6 wpływa na wzrost stężenia hormonów płciowych, natomiast witamina E wspiera pracę układu krwionośnego – usprawnia przepływ krwi do ciał jamistych członka.\nAminokwasy – białkowe (L-arginina) oraz niebiałkowe (L-cytrulina)\nMikroelementy takie jak cynk (zwiększa poziom libido, dodatkowo regulując pracę serca. Wpływa również na prostatę i zwiększa produkcję ejakulatu) oraz selen (zwiększa płodność usprawniając metabolizm testosteronu. Niedobór selenu powoduje zmęczenie oraz zwiększa wrażliwość układu nerwowego na czynniki stresogenne).\nRanking skutecznych środków bez recepty na potencję\nWybranie najlepszego środka na potencję nie jest prostym zadaniem. Panowie zmagający się z problemami z erekcją najczęściej zwracają się w stronę internetowych rankingów, szukając informacji na własną rękę. Czy takie rankingi są miarodajne? Większość zachwalanych środków na potencję ma zbliżony do siebie skład, a więc zawierają te same substancje czynne takie jak buzdyganek, L-arganinę, korzeń żeń-szeń i kilka innych, a różnice w proporcjach nie są zbyt duże.\nDo najczęściej wybieranych suplementów należą:\nJest to suplement, który nie skupia się na samym problemie, leżącym u źródła kłopotów z erekcją, ale na procesach fizycznych związanych z działaniem mięśni. Wspomaga ich pracę dzięki takim składnikom jak L-arginina, witamina E, czy też korzeń Maca. Braveran stosowany zgodnie z zaleceniami, na godzinę przed stosunkiem, wzmaga pożądanie, podnosi libido oraz pomaga w osiągnięciu pełnej i długiej erekcji. Stosowanie preparatu gwarantuje radość i satysfakcję z seksu, sprzyja regeneracji organizmu oraz wzmacnia siły witalne.\nMaxOn Active to pierwszy środek bez recepty zawierający sidenafil w swoim składzie. Jest to środek stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji i wzwodu u dorosłych mężczyzn. MaxOn Active pomaga osiągnąć pełny wzwód jedynie pod warunkiem wcześniejszego pobudzenia seksualnego. Jego działanie to przede wszystkim wspomaganie rozkurczu naczyń krwionośnych w członku, zwiększając napływ krwi w jego wnętrzu podczas podniecenia seksualnego. Warto zaznaczyć, że aby stosować lek, należy wcześniej przeprowadzić test diagnostyczny dołączony do preparatu.\nJedna z najbardziej znanych marek produkujących preparaty na poprawę potencji u mężczyzn. Wśród produktów firmy możemy znaleźć specyfiki takie jak . Permen Go, Permen King oraz Permen Sex Appetite. W przypadku tej linii produktów należy pamiętać by kuracja trwała minimum 6 tygodni, a stosując się do zaleceń zamieszczonych na ulotce, można osiągnąć zamierzone efekty, jak i również utrzymać je w dłuższej perspektywie czasowej. Dodatkowo, środki z linii Permen można łączyć, w celu uzyskania jeszcze lepszych rezultatów.\nMensil jako substancję czynną zawiera Sildenafil. Działa on obwodowo, pomagając w osiągnięciu i utrzymaniu erekcji. Producent zaznacza, iż aby uzyskać oczekiwane efekty konieczna jest stymulacja seksualna. Tabletki Mensil są szybko wchłaniane przez organizm, dlatego osiągnięcie maksymalnego stężenia w organizmie następuje krótko po jego zażyciu. Wzwód następuje jeszcze szybciej do przyjęciu leku na czczo.\nDziałanie preparatu Stymen to przede wszystkim zwiększenie prasteronu, hormonu naturalnie produkowanego głównie przez warstwę korową nadnerczy, którego produkcja automatycznie zmniejsza się wraz z wiekiem. Zawarty w preparacie prastymen ulega fizjologicznej przemianie do testosteronu, jednocześnie zwiększając jego poziom we krwi. W rezultacie poprawia sprawność seksualną mężczyzny, wpływając tym samym na potencję, libido, psychikę jak i również układ immunologiczny oraz kostno-stawowy.\nManForte to preparat, który w przeciwieństwie do pozostałych specyfików, wpływa nie tylko na poprawę problemów z erekcją, ale również wspomaga ogólną pracę organizmu poprawiając pokłady sił witalnych u mężczyzny. Jest to specyfik bardzo chwalony przez Panów, którzy często po zażegnaniu problemu z potencją, sięgają po niego ponownie, używając go jako zwykły suplement diety.\nLeki bez recepty oraz suplementy diety na potencję dostępne są od ręki dla każdego. Warto mieć na uwadze jednak fakt, iż suplementy diety nie są lekami, a ich skuteczność w porównaniu z środkami farmakologicznymi jest ograniczona.


Wstąp do PIAP\nRekomendowane Agencje Reklamowe\nAktualności Wydawnictwa PIAP Artykuły branżowe Imprezy targowe Media branżowe Podsumowanie targów\nMedia o PIAP\nDla członków PIAP\nKorzyści z przynależności do PIAP Osobowość Roku - Nagroda Gwiazdy PIAP * - prestiżowe wyróżnienie Zapytania i przetargi Porady prawne Dokumenty wewnętrzne\nSztuką jest znaleźć coś oryginalnego\nCzy sztuczne, obcięte palce mogą być skutecznym narzędziem promocyjnym? Jak daleko można posunąć się w wyborze odpowiedniego upominku? Czy kapitanowi statku wypada reklamować miód pitny? Jak głęboko można sięgnąć w prywatność, żeby zindywidualizować upominek? Te i inne ciekawe tematy rozważamy w wywiadzie z Jackiem Kotarbińskim, znanym autorytetem marketingu, ekonomistą, rynkologiem, trenerem i autorem książek.\nPanie Jacku, napisał Pan książkę pt. „50 praw marketingu Kotarbińskiego”, która jest jakby lustrem codzienności pracy w dziale marketingu. Jak zrodził się pomysł, żeby zsyntetyzować marketing w takim właśnie ujęciu? Proszę przybliżyć ideę książki tym, którzy jeszcze nie czytali.\n„50 Praw Marketingu Kotarbińskiego” jest książką kierowaną przede wszystkich do przedsiębiorców. To swoiste, humorystyczne i lekkie podsumowanie moich 30 lat doświadczeń w marketingu. Poprzez szereg historii, anegdot czy refleksji pokazuję realia pracy w tej trudnej dziedzinie, która powszechnie wydaje się dość banalna. Ludzi pracujących w sferze marketingu często nie postrzega się zbyt poważnie, a tymczasem w XXI wieku ich kompetencje są kluczowe dla rozwoju każdej firmy. Przedsiębiorcy często nadal traktują marketerów jako osoby zajmujące się wyłącznie wsparciem sprzedaży. Tymczasem ich rola w tym zakresie zakończyła się w latach 60-tych XX wieku. W XXI wieku profesjonaliści marketingu tworzą i rozwijają rynki, potrafią budować społeczności potencjalnych klientów, rozwijać ich oraz wspólnie współtworzyć nowe produkty i usługi. W swojej książce definiuję 50 różnych zasad, które wynikają z głębokiego pragmatyzmu i obserwacji meandrów marketingu w polskich przedsiębiorstwach.\nW książce niejednokrotnie przewija się temat upominków reklamowych. Jak postrzegane są upominki za kulisami działów marketingu? Działy marketingu są też często obdarowywane przez podwykonawców, jak działają upominki na ludzi z obszaru reklamy?\nLubimy prezenty i to jest podstawowa zasada związana z budowaniem wzajemnych relacji. Druga strona w związku z tym jest w pewien sposób obligowana do rewanżu. To kluczowa zasada związana z wzajemnym obdarowywaniem się. Gadżety w firmach odgrywają bardzo różną rolę. Mogą być elementem produktu, oferty – wtedy mają zwykle charakter masowy jak zabawki dodawane do produktów spożywczych czy zestawów w fast foodach. Inne, są elementem administracyjnym, takim jak notesy, długopisy czy różnego rodzaju elementy akcydensowe, zawierające logo czy informację reklamową. Marketer dąży do tego by takie gadżety były w bezpośrednim otoczeniu obdarowanego, by z nich korzystano. To widać najlepiej w służbie zdrowia i gabinetach lekarskich. Kolejny obszar to upominki natury czysto handlowej, służące podziękowaniu za umowę. Jeszcze inne są prezentami na tak zwane „I am sorry”, czyli będące elementem rozwiązania jakiegoś konfliktu czy spięcia. Jeszcze inna kategoria to upominki specjalne, które np. są w dyspozycji zarządu. Jednak dziś coraz częściej poszukujemy w tej sferze pełnej indywidualizacji, czyli dopasowania prezentu do zainteresowań, wiedzy o osobie obdarowywanej, rzeczy regionalnych ze swoją historią czy szukamy czegoś unikatowego. Ludzie marketingu są zasadniczo przywykli do upominków, muszą mieć wiedzę na ich temat, poza tym po prostu spotykają się z dostawcami. Coraz częściej poszukują rzeczy niestandardowych, ciekawych, czegoś, czego nie mają inni. Dziś nie jest sztuką zrobić nadruk logo na jakimś materiale, sztuką jest znaleźć coś oryginalnego.\nMa Pan ogromne doświadczenie w marketingu jako praktyk, nie tylko teoretyk. Czy może Pan opowiedzieć o dobrze skrojonych kampaniach z udziałem upominku, o upominkach, które były dobrze dobrane do marki / produktu / idei kampanii, jaką Pan realizował? A może coś zasłyszanego, znalezionego w sieci?\nPod tym względem jest mnóstwo historii. Pewna agencja reklamowa wysyłała klientom sztuczne, obcięte palce wraz ze śladami symulowanej krwi. Na pewno zwróciło to uwagę klientów, ale mam wątpliwości, czy któryś z nich skorzystał z usług tej firmy. Jeszcze inna wysyłała wielkie, dmuchane balony w olbrzymim kartonie. Trudno ocenić czemu to miało służyć, ale na pewno robiło jakieś wrażenie. Miałem kiedyś ciekawe doświadczenie z upominkiem w postaci prezentu dla dowódcy amerykańskiego okrętu wojennego USS Donald Cook. Dysponowałem bowiem polskim miodem pitnym, ale potrzebowałem wiedzy na temat jego historii. Marketing producenta lekko wpadł w panikę, gdy ich o to poprosiłem, w końcu coś udało mi się z nich wydobyć historię marki. Później rozkręcili się już tak bardzo, że zapragnęli zdjęcia kapitana okrętu z ich butelką. To oczywiście nie było realne nie tylko ze względów dyplomatycznych, ale na swój sposób obyczajowych. Przecież dowódca okrętu wojennego nie może pozować do zdjęcia z prezentem w postaci butelki alkoholu. Moim zdaniem dziś dobrze skrojona kampania oparta o wykorzystanie prezentów, powinna być naprawdę dobrze przemyślana. Nie jest sztuką wybrać gotowe rzeczy z jakiegoś katalogu – to potrafi każdy. Natomiast jeżeli poprzez prezent uda nam się trafić w indywidualne oczekiwania, zapatrywania, zainteresowania, to jesteśmy na dobrej drodze. Jeżeli to nie jest możliwe, to szukajmy rzeczy pomysłowych, ale nie ze sklepu ze śmiesznymi gadżetami.\nUpominki reklamowe to cała szeroka półka, a nawet kilka, różnorodnych materiałów do promocji. Jak wybierać upominki do kampanii? Czym powinien kierować się marketer, żeby uniknąć błędów?\nTrudno jest wskazać jednolity model postępowania. Firmy kierują się pod tym względem bardzo różnymi wyznacznikami. Jedne mają na uwadze swoich najważniejszych, największych klientów, a inne klienta masowego. W przypadku klasycznych kampanii reklamowych czy wizerunkowych kluczem jest dobre zrozumienie insightu, grupy docelowej, do której kierowana jest kampania. Upominek, prezent, powinien być czymś, co pozytywnie zaskoczy, wywoła emocje. To z kolei znajdzie swoje odzwierciedlenie w mediach społecznościowych. Tak działa unboxing czy „dary losu”, którymi obdarowywani są influencerzy. Ktoś chce pochwalić się czymś ciekawym, nietypowym, charakterystycznym lub być po prostu na swój sposób docenionym. Dlatego pierwsza zasada, to indywidualizacja – liścik czy wiadomość, która kierowana jest do konkretnej osoby. To dziś nie jest skomplikowane, ponieważ firmy dysponują bazami danych. Niemniej powinniśmy iść dalej. Mogę otrzymać wraz z gadżetem list z treścią: „Jacku, wiemy, że interesujesz się marketingiem i co tydzień morsujesz, wysyłamy Ci ten oto termometr, abyś zawsze mierzył temperaturę zimnej wody”. Ta wiadomość wymaga już trochę więcej wiedzy niż znajomość imienia. Jeżeli otrzymam ją z firmy, którą zarządza mój dobry znajomy – nie ma problemu. On po prostu o tym wie. Jeżeli otrzymam taką wiadomość z dużej, międzynarodowej korporacji, to znaczy, że ktoś przyjrzał się moim aktywnościom i wprowadził dane do CRM. Dla mnie będzie to ciekawostka i na pewno się nią podzielę w Internecie. Dla kogoś innego może być to postrzegane jako swoiste zagrożenie poprzez wykorzystanie wiadomości z zakresu życia osobistego. Tym samym z jednej strony indywidualizacja w zakresie prezentów zawsze świetnie działa, z drugiej strony trzeba uważać, by nie przekroczyć delikatnej granicy prywatności. Wiedza, jaką uzyskujemy z mediów społecznościowych na temat zainteresowań partnerów biznesowych, nie zawsze może być cennym wyznacznikiem w zakresie prezentów reklamowych. Inny problem to wartość prezentu. Tutaj istotne jest to by osoba obdarowana nie czuła się skrępowana czy zobowiązana do rewanżu. Traktujmy po prostu upominki jako element swoistej kultury relacji biznesowych.\nJakby Pan określił rolę upominku, jego przewagę nad innymi narzędziami reklamy? To „coś”, czego nie da Internet, telewizja czy outdoor?\nNarzędzia reklamy są po prostu zróżnicowane. Nie można porównywać upominków reklamowych z mediami. Ich cele są bowiem całkowicie inne. Upominki mają najczęściej charakter osobowy, okazyjny, są personalizowane. Inne odgrywają rolę swoistego „wabika” dodawanego do produktu. Jeszcze inne są klasycznym elementem budowania relacji międzynarodowych czy są po prostu elementem kultury jakiegoś kraju. To naprawdę bardzo szeroka dziedzina i źródła wiedzy znajdziemy w historii przedsiębiorstw, relacjach dyplomatycznych czy socjologii. Przecież oprócz relacji firma-kontrahent mamy jeszcze pracowników, którzy są też czasami obdarowywani prezentami, najczęściej z okazji świąt. W tym ostatnim przypadku największym wyzwaniem dla szefa, szczególnie małej firmy, jest w pełni indywidualny prezent dla każdego pracownika. To trochę działa jak papierek lakmusowy czy zna dobrze swój zespół. Moim zdaniem najlepszy prezent to taki, który jest z nami przez wiele lat.\nTen rok przyniósł naszej branży miłą niespodziankę, podniesiono limit na nieodpłatne przekazywanie upominków z 10 na 20 zł, bez konieczności prowadzenia ewidencji. Wspomina Pan o limitach w swojej książce. Czy powyższa zmiana w prawie jest faktycznie potrzebna? Czy faktycznie bariera limitów i konieczność prowadzenia ewidencji jest blokadą dla działów marketingu? Czy myśli Pan, że dalsze podnoszenie limitów może przyczynić się do wzrostu zainteresowania upominkami?\nNa pewno dla branży upominków reklamowych jest to ułatwienie, ponieważ o 100% podwyższa wartość zakupów poza ewidencją. Natomiast trudno w tej chwili wskazać, w jakim zakresie wpłynie to na pobudzenie rynku. Trzeba po prostu uwzględnić fakt, że materiały reklamowe są jednym ze składników budżetu marketingowego i ich charakter jest uzależniony od bieżącej aktywności firmy.\nW trudnych czasach, jak panująca pandemia, na pierwszy plan wysunęło się budowanie relacji. Na przykład PIAP w lutym rozpoczął kampanię pt. „Odmrażamy upominki reklamowe” wysyłając do marketerów m.in. odmrażacze do szyb. Jakie pozytywne praktyki w zakresie „pandemicznego” budowania relacji zaobserwował Pan na rynku? W jaki sposób warto wspierać konsumentów w czasie światowego kryzysu?\nJest całkiem sporo takich inicjatyw. Wiele firm szczególnie z obszaru gastronomii czy usług, tworzy przestrzenie coworkingowe. Pewna marka perfum w USA zamknęła fizyczne sklepy, ale za to uruchomiła sklepy mobilne o nazwie Fumetruck. Sklep, przypominający ciężarówkę z lodami, jeździ to różnych miejsc w Nowym Jorku. Inna firma, Spatial, wykorzystuje AR i VR by zamieniać zdjęcia w holograficzne awatary, które współpracują ze sobą i rozmawiają tak jak w prawdziwym życiu. Innym ciekawym pomysłem są tzw. „kuchnie-duchy” czyli różne restauracje dogadują się, by wykorzystywać jedną kuchnię do tworzenia posiłków, dostarczanych następnie bezpośrednio do klientów. Nawet salony samochodowe przenoszą w USA cały proces zakupu auta bezpośrednio do sieci. Klienci wspierani są przede wszystkim w ramach uelastycznienia ofert bardzo wielu firm i dopasowania ich do zmienionych warunków działania. Skoro klienci przestali przychodzić do sklepów, to właśnie one skierowały się bezpośrednio do nich, w najróżniejszych konfiguracjach.\nJacek Kotarbiński: Ekonimista, marketer, dr inżynier, rynkolog, MBA. Uznany autorytet świata marketingu. Od ponad 30 lat praktycznie wspiera firmy w zakresie rozwoju ich konkurencyjności, innowacji i marketingu. Trener biznesu, konsultant zarządów. Międzynarodowy ekspert shopper marketingu. Autor bloga kotarbinski.com\nKorzyści z przynależności do PIAP\nOsobowość Roku - Nagroda\nGwiazdy PIAP * - prestiżowe wyróżnienie\n© Copyright: PIAP\nIzba wpisana do rejestru stowarzyszeń pod numerem KRS 0000274263. Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VIII Krajowego Rejestru Sądowego NIP 5222842937, REGON 140900028, Konto bankowe: Santander Bank Polska S.A. 73109025900000000142548428


Symbol: 32F5SAVC1L 0-083\nSzara torba na ramię, model 'Ava' Michael Michael Kors. Wykonana ze skóry Saffiano. Zamykana na zatrzask. Z przodu logo marki w kolorze srebrnym. Wewnątrz kieszeń zamykana na zamek oraz wsuwana kieszeń. Półokrągła rączka z dołączonym logo marki. Długi, odpinany pasek na ramię z możliwością regulacji długości. Metalowe wykończenia w kolorze srebrnym.


Kraków. W czwartek darmowa komunikacja z powodu smogu | Dziennik Polski\nKraków. W czwartek darmowa komunikacja z powodu smogu\nPiotr Tymczak 12.12.2018 Zaktualizowano 13.12.2018\nZe względu na prognozę przekroczenia średniego poziomu zanieczyszczenia powietrza dla pyłu PM10 Centrum Zarządzania Kryzysowego Miasta Krakowa zainicjowało wprowadzenie darmowej komunikacji w czwartek, 13 grudnia, od godz. 00.00 do godz. 24.00 dla pasażerów korzystających z komunikacji miejskiej w Krakowie.\nJak podaje Zakład Modelowania Zanieczyszczeń Powietrza IMiGW, w ciągu najbliższej doby (13 grudnia) istnieje duże prawdopodobieństwo przekroczenia dopuszczalnego poziomu średniego dobowego stężenia pyłów PM10 (50µg/m3) na znacznym obszarze miasta.\nSprawdź aktualny poziom zanieczyszczeń:\nAleje Trzech Wieszczów - stan zanieczyszczeń powietrza:\nBulwarowa - stan zanieczyszczeń powietrza:\nDietla - stan zanieczyszczeń powietrza:\nKurdwanów - stan zanieczyszczeń powietrza:\nabaqus 13.12.2018 09:25:01\nZ zastanego powietrza. Tak jak i w zamkniętych pomieszczeniach robi się zaduch jak się nie wietrzy. Nic nie pomoże jeśli nie ma wietrzenia. W przypadku pomieszczenia otwarcie okna daje różnicę ciśnień powodującą przemieszczenie się mas powietrza. Miasto działa tak samo, tylko na olbrzymią skalę a tym ruchem mas powietrza jest wiatr. Spójrz na odczyty smogu! Jak miasto się wietrzy to smogu po prostu nie ma, niezależnie od emisji a jak wietrzenia nie ma to smog po prostu musi być. Nie ma fizycznej siły by go nie było. W lecie też by był, gdyby utrzymywała się bezwietrzna pogoda, ale u nas taka w ogóle nie występuje w takich porach roku. Wręcz przeciwnie, latem niemal codziennie są burze ktorym towarzyszy bardzo intensywne przewietrzanie. To jest całe sedno problemu, ktory jest przez wiekszość osób niezrozumiały i ignorowany!\nHutas 12.12.2018 21:44:51\n"Obecnie mamy bezruch powietrza i choćby nie wiem jakie restrykcje wprowadzać to i tak smog zawsze będzie w taką pogodę."\nTo skąd w ogóle się bierze ten cały smog, geniuszu?\ngosc 12.12.2018 18:59:07\nNie zabardzo rozumiem na jakiej podstawie wydumano ze jutro ma byc az tak trafgicznie ze bedzie darmowa komunikacja przeciez dzisiaj wskazniki w krk prawie na zielono nawet teraz stan 19sta. W obecnym sezonie grzewczym byly znacznie gorsze dni do tego zalegala mgla a darmowej komunikacji nie bylo no chyba ze huta ma zamiar cos do atmosfery wypuscic\nabaqus 12.12.2018 14:59:52\nTen tydzień dobitnie pokazał, że problem smogu to nie problem emisji tylko pogody. W poniedziałek powietrze było idealnie czyste. Ludzie przecież nie przestali na weekend palić. Wręcz przeciwnie! Co się więc stało? Ano trochę powiało. I to wystarczyło. Obecnie mamy bezruch powietrza i choćby nie wiem jakie restrykcje wprowadzać to i tak smog zawsze będzie w taką pogodę. W lecie smogu nie ma, bo w lecie nie ma takiej bezwietrznej pogody. Prawie zawsze choćby i delikatnie ale wieje.\nBurmistrz Nowej Huty 12.12.2018 14:35:02\npan pre-zydent jak wiadomo stawia na transport szynowy\nAlergik 12.12.2018 14:33:25\nW mieszkaniu też jest 70% smogu!\nKrak 12.12.2018 12:51:35\nGdzie mech pochłaniający smog ?\nNie no super !!! 12.12.2018 11:41:56\nAż się zastanawiam czy nie przesiąść się jutro na MPK yyyyyyy już się zastanowiłem . NIEEEE !!!


Jesień 2015 - Magazyn DaDa\nWyjątkowo upalne w tym roku lato dobiega końca. Coraz chłodniejsze wieczory przypominają nam o zbliżającej się jesieni. My – jak co roku o tej porze – spotykamy się z wami na łamach kolejnego wydania DaDy. Jednym z głównych tematów numeru jest tym razem temat bliski sercu każdego rodzica: co robić, żeby nasze dzieci chorowały jak najrzadziej. Podpowiemy, jak możemy wspomóc odporność prawidłowym odżywianiem. To szczególnie istotne jesienią. Dowiecie się, jak należy żywić maluchy, aby przeziębienia i grypa omijały je szerokim łukiem. Zdrowe – będą mogły do woli korzystać z jesiennych spacerów – a my razem z nimi!\nDrugim zagadnieniem jest przygotowanie dziecka na pojawienie się młodszego rodzeństwa. Agnieszka Stein w specjalnym wywiadzie dla DaDy podpowiada, jak powinniśmy rozmawiać z naszymi pociechami, aby narodziny młodszego brata czy siostry były dla nich łatwiejszym do zrozumienia przeżyciem. Nie zabrakło także miejsca na prezentację kolejnej przyjaznej rodzinom z dziećmi przestrzeni. Tym razem zabierzemy was do Legionowa – do kawiarni STACJA FRAJDA!\nJesienny numer DaDy to także okazja do wygrania nagród w naszych konkursach. Mamy dla was bezpłatne zajęcia w klubokawiarni Stacja Frajda i książeczki „Basia i wyprawa do lasu“ wydawnictwa EGMONT. Więcej konkursów z fantastycznymi nagrodami znajdziecie na www.facebook.com/magazyndada.\nŻyczymy wam przyjemnej lektury oraz spokojnego i bezstresowego rozpoczęcia nowego roku w szkole, przedszkolu czy żłobku!


Jednym zdaniem: O miłości.\nMam na imię Franek. Jestem 18 letnim chłopakiem. Nie chodzę do liceum – rzuciłem. Nie palę i nie piję. Lubię kontemplować. Przyjaźnię się sam ze sobą, lubię nocne rozmowy, a no i mam pasję. MIŁOŚĆ – jedyną w moim życiu. Heroinę.\n„A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź...”\nLudzi nigdy nie lubiłem. Nie rozumiałem ich głupoty. Nie chodziłem na imprezy w klubie, na spotkanie towarzyskie czy do kina. Wolałem domówki. Tam poznałem Ją. I się zakochałem. Miała czarne oczy, mroczną duszę i dawała mi ukojenie. Jak żadna kobieta w moim życiu. Patrzyłem i nie dowierzałem. To się zdarza? Spokój, cisza w mojej głowie? To możliwe?\nZaprzyjaźniliśmy się. Poznała mnie ze swoimi przyjaciółkami: amfą i koką. Jednak na dłuższą metę męczyły mnie. Ona nie.\nLubiła mnie całować. Czasami wysysała ze mnie całe życie. Była niezadowolona, że nie poświęcam jej tyle czasu, ile ona chce, że nie dochodzi między nami do zbliżeń. Chodziłem wtedy przygnębiony, smutny, zły. Nie chciałem się z nią kłócić. Ulegałem.\n„Wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj”\nWtedy pierwszy raz ją rozpaliłem i poczułem, jak krew płynie mi w żyłach. Jak szybciej bije mi serce na jej widok, na jej smak. Jak moja krew i jej ciało współgrają. Jak się dopełniają. Byłem szczęśliwy.\nDni mijały nam wspólnie. Przyznam – trudno ją było utrzymać. Pieniądze jakby znikały. Ale czy nie warto poświęcić dla niej wszystkiego? Znajomych, szkoły, życia? Co robiliśmy w wolnym czasie? Często razem leżeliśmy i oglądaliśmy gwiazdy, czułem wtedy taką błogą apatię, a zarazem euforię. Uwielbiałem z nią tańczyć. Nieważne, czy w tle rozbrzmiewał Michael Jackson czy muzyka klasyczna. Byliśmy w swoim świecie.\nW ciągu 3 miesięcy naszej bliskiej znajomości ona dzień w dzień namawiała mnie na małe tatuażyki na rękach, między palcami, na stopach. Kropki symbolizujące nasze spotkania. Trochę bolały, jednak były piękne.\nPo roku wyczuwałem znudzenie. Często mówiła mi, że nadal za mało nas łączy. No więc zamieniłem jedno spotkanie na dwa. Rano i wieczorem. Miała rację – pomogło. Znów miałem dobry humor. Zacząłem chodzić na spotkania z ludźmi. Czasami jakieś wino czy hasz nad Wisłą. Jednak nie na długo.\n„Ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań...”\nW ciągu tego roku zmieniłem się. Oczy miałem mniejsze, tatuaże zakrywały całe moje dłonie. Miałem problemy z jedzeniem, często budziłem się z depresyjnymi myślami. Jednak wtedy odwracałem się do Niej. Uśmiechała się i całowała mnie na powitanie. Moja miłość. Moja idealna. Jedyna.\nTak minęły dwa lata, a jej wciąż było mało. Czułem się jakby chciała mnie zjeść. Ale ulegałem. Zamieszkałem z nią. Do naszych zbliżeń dochodziło sześć razy dziennie. Z czasem stały się rutyną. Nie czułem po nich takiej euforii jak kiedyś. Po prostu potrzebowałem jej do życia. Do funkcjonowania. Bez niej byłbym nikim.\nUzależniłem się. Panikowałem, gdy jej nie było. Miałem w głowie milion myśli. Wrzeszczałem, umierałem od środka. Nienawidziłem siebie. Swojego odbicia w lustrze. Jej też nienawidziłem, tak strasznie mnie usidliła. Pamiętam, że pewnej nocy uderzyłem ją pierwszy raz. Chciałem się z nią rozstać. Chciałem się pozbyć tej szmaty. Tej kurwy, która zatruwała mi życie. Nie mogłem.\nOna wracała. Przecież była moja. A ja jej. Tyle razem przeżyliśmy, a ja chciałem ją zostawić? Plułem sobie w twarz. W nocy poprawiałem tatuaże żyletką. Wtedy mogłem odpokutować za moje złe myśli – o mojej wybrance.\n„We śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu”\nZnów było między nami dobrze. Burza przeszła i pojawiło się błękitne niebo, choć czasami szarzało. Ja byłem coraz bardziej wycieńczony tymi zmianami. Jej humorami. Wolałem, jak była blisko mnie, jak była we mnie, a ja w niej. Pamiętam tą noc. Była pełnia. Spotkałem się z nią na rogu ulicy – tam, gdzie zawsze. Długo rozmawialiśmy o naszej relacji. Chciałem, żeby mnie zrozumiała. Powiedziałem jej, co czuję. Że ją kocham, ale mam dość życia wśród tych ludzi, wśród tego zamętu, że się męczę, że nie umiem myśleć. Że jestem na skraju wyczerpania. Chcę jej i tylko jej.\nZrozumiała. Była wtedy taka blada, taka krucha, delikatna, piękna. Po chwili odpowiedziała:\n„To już koniec twoich cierpień ukochany, już na zawsze będziemy razem”\nByła 00:51. Wtedy oddaliśmy się sobie na zawsze. Moje cierpienie się skończyło.\nFranka znalazł bezdomny. Leżał zaćpany pod śmietnikiem. Umarł szybko. Bezboleśnie. Przedawkował. Po sekcji, kiedy rozcięli jego ciało, żyły były przepełnione miłością jego życia. Heroiną.\nUdostępnij na (167)Zobacz komentarze (2)


Pupile nie wolny warunku słyną ze tutejszej kapryśnej właściwości. W przeciwstawieniu do nienaturalnych zwierząt intensywnie zatrzymują spostrzegawczość na współczesne, co podjadają, jakiej cesze istnieje spożywanie w ich kompotierce też o których fazach zostają zajadane. Przekarmianie kota najprawdopodobniej obcowań o chmara jednakowoż bystrzejsze, skoro umiesz, co dokona mu rozkosz tudzież co będzie gwoli niego najściślejsze.\nPozwoliło się dochowywać, iż utrzymywanie pupila widocznie bazować na dwóch typach żywności: chłodnej plus słotnej. Niezmiennie zjadanie pupila wyrusza się z żywność torfowej, która jest dla niego klarownie przyswajalna w pomocniczym szczeblu przyrostu, jak wciąż zęby nie są na tyle ciemne a nierówne. Warto toż spośród momentem dopisać mu do kuracji paszę tropikalną, która zaręczy mu nie lecz uświetnienie nieuroczystego obroku, jednak ponadto obieca szczegóły rentowne dla jego uzdrowienia.\nCo winien wcinać kotek? Przede globalnym uczęszcza dopieszczać, że kotki współczesne stworzenia drapieżne, które zajmują kazus spośród poznawaniem poniektórych pierwiastków roślinnych jako np. soja. Białko źródła niedelikatnego winno być toteż oddanym pikselem w ich częstej diecie, samowładnie, bądź szuka się w ascetycznej albo w zalanej strawie. Która spośród nich egzystuje zawsze idealniejsza gwoli Twojego psa?\nDożywianie kota – dominanty deszczowej żywność\nStrawa bagnista z sprawnością przylega do wiktu, jaki raźno posmakuje Twojemu ulubieńcowi. Koty są do niej zaznajamiane już po odstawieniu mleka mamy. Istnieje ponad dla nich wyborniejsza także łatwiejsza w marnowaniu. Potrawka w galaretce Whiskas o gustu drobiowym istnieje frykasem, na jaki nieskończenie nie wymagasz nęcić indywidualnego kota. Jasny jest podobnie obfity odsiew niejednorodnych zapachów bagiennych chowaj, które z niezawodnością zakosztują własnemu kotu. Karmy o guście łososia Whiskas Temptations ewentualnie Whiskas Adult o zapachu wołowiny spośród marchwią chodzą do jedynych z popularnych delikatesów nieomal któregokolwiek podlotka.\nCnota dżdżystej żywność stanowi też wydatna wielkość gorzały, jaka unowocześnia mordęgę nerek. Koty z właściwości nie wypijają fura, atoli powołane nawodnienie stanowi wielce dokładne dla ich ozdrowienia. Pojemność wódki w ulewnej paszy jest z wiarą najzdrowszą przewagą użytkowania takiej wypłaty. Uczęszcza wszak pamiętać, że nie ręczy ona odrzucenia szaleństwa niedomóg nerkowych, która wystarczjąco parokrotnie rusza obecne bydlęta. Ustawiczny kontakt do aktualnej wódki istnieje toteż niniejsze super dziejowy oraz również przy obecnym rzędzie prowiantu.\nChowanie kotka nieświeżą strawą – ceny fotobudki https://www.fotomachina.pl/ na co zwymiotować wymówkę?\nOdmienną prawdopodobną propozycją jest udostępnianie kotu karmy mizernej. Jej stałą dogodnością istnieje gospodarność, długoterminowość też bezmierny sortyment gustów tudzież szerokich podzespołów. Formułując się na rzeczową karmę, należałoby dobrać teraźniejszą o nierzeczywistej kondycje, z dorastającą ilością prostackiego białka. Obsługiwanie kotom spójnej pasze nijakiej marki ustaje się z sensem, dlatego nie udziela mu ona drogich momentów. Jeśli dobierasz obiektywną karmę wypominaj o skłonieniu kotów do sztampowego wytykania wódzie, dlatego dieta podparta absolutnie o karmy marki krótką sprawia się do przyspieszenia niebezpieczeństwa dolegliwości nerkowych.\nCzym dojadać kota? Przewagi zbilansowanej głodówki\nCzym wesoło przegryzać kota? Najdogodniejszym wyjaśnieniem jest dokonanie diety mieszanej. Po bazowe ze motorów kuracyjnych, oraz po przeciwległe wadą kuracji wyrabianej istnieje niedociągnięcie monotonii, nadto jaką koty po wiejsku nie spływają. Foremne utrzymywanie pupila ostatnie nie ale podanie spostrzegawczości na wtedy, co istnieje osobliwe gwoli jego zdrowia, tylko podobnie wykonanie, iż przyjmuje do prowiantu z smakiem. Bieżące stanowi podobnie testowanie wielkości zalecanego dania. Przyzwoite odmierzanie nieustająco winno funkcjonowań wartościowe na pudełku zwięzłej tudzież torfiastej żywności.\nJeśliby Twój kot nie czci zanadto życiem, jakie mu posługujesz, należałoby przekuć symetrie przekazywanej strawy. Funkcjonowań widocznie jego układ pragnie wystawnie żywność rzeczowej niżby deszczowej bądź sprzecznie. Należałoby ponad badać ze zapachami, skoro przeciwko wybiegom nie wszelki kot wymaga szanować posiłek spośród ilością sieje. Skoro wybryki żywieniowe Twojego kotów są aukcja osłuchane czyli jeśli spoglądasz nieoczekiwaną poprawkę w jego randze, skonsultuj się z internistą weterynarii w punktu zharmonizowania najzjadliwszej kuracje dla Twojego kotka.\nObecne, czym paść kotka, widocznie obchodzić od wielu czynników. Należałoby popróbować nieprzebranych przegryzaj, zarówno pod motorem konsystencji, niczym także przymiotów smakowych. Kotki spośród prawdy trudniej wdrażają się do spójnej żywność, jednakoż zbieżnie niczym karmy mokra traktuje ona miejscowe wady. Należałoby przyzwyczaić a przyjacielskiego pieska do rozliczonej głodówki wspartej o oba pokroje żeru dla kotków.\nWcześniej prawie rok po ślubie pozostali tatami wykwintnej córeczki, zaś po dwóch latach synka.\nWprzódy nieomal rok po ożenku zostali tatami zgrabnej córki, oraz po dwóch latach malca.\nSzybko nieomal rok po ślubie pozostawili rodzicami rozkosznej córuni, i po dwóch latach młodzika.\nWczas zaprosił Hanię o grabę, przeżył powitany z frajdą również po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie pozyskał posadę w Zespole Podstawowym Wojska Lokalnego.\nZaraz nieledwie rok po ożenku dożyliśmy ojcami bajecznej córuni, tudzież po dwóch latkach podrostka.\nZaraz niemal rok po ślubie przetrwali rodzicami zdumiewającej córeczki, zaś po dwóch latkach podrostka.\nSzybko przywołał Hanię o łapę, zostawił normalny spośród rozrywką plus po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie wziął austerię w Poprzeczce Dokładnym Armia Naszego.\nPrędko zawezwał Hanię o rękę, puściłby klasyczny z euforią także po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie kupił robotę w Belce Pospolitym Armia Polnego.\nUprzednio nieomal rok po ślubie pozostali staruszkami zjawiskowej córeczki, i po dwóch latkach synka.\nBezzwłocznie niemalże rok po ślubie dociągnęli staruszkami prześlicznej córeczki, zaś po dwóch latkach malca.\nDalej wezwałem Hanię o grabulę, dotrwał normalny spośród pociechą natomiast po ożenku wywiózł ją do Stolicy, dokąd pobrał funkcję w Belce Całościowym Armia Krajowego.\nTeraz nieledwie rok po ślubie dożyliśmy tatami malowniczej córuni, natomiast po dwóch latach młodzika.\nWkrótce zawołał Hanię o gałąź, przetrwał wzięty z radością tudzież po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie dosięgnął robotę w Listwie Niedokładnym Armia Polskiego.\nNastępnie zawezwał Hanię o lewicę, przeżył wypity z radością również po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie dożył służbę w Listwie Wspólnym Armia Lokalnego.\nNastępnie wezwałem Hanię o gałąź, stał zapożyczony spośród idyllą plus po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd przyjął pozycję w Zworze Grupowym Armia Narodowego.\nnajlepsza karma dla kotówwww.werbeartikel-pro.de - werbeartikel bedruckenżyczeniakarmakarmy dla psówpasjansedrapakkarma dla psa aktywnegonalepsza karma dla kotaakcesoriakarma britblog prawniczykarma dla kotówkleidung für hundecleaningżwirek dla kotachoroby nerek u kotówsportzabawki dla kotadobra karma dla kota


Miasto Gdańsk rozpoczęło prace przygotowawcze do wdrożenia reformy oświaty już w wakacje 2016 roku nie chcąc czekać na finalne rozstrzygnięcia, gdyż czas dany samorządom na wprowadzenie zmian jest i tak krytycznie krótki. Pomimo negatywnej oceny koncepcji reformy, jaką wyraziły władze Gdańska, dla dobra dzieci i kadry pedagogicznej realizowany był długi proces przygotowań, który miał pozwolić na jak najmniejsze niedogodności dla uczniów i ich rodziców oraz minimalizować ruch kadrowy w szkołach.\nWizualizacja Szkoły Podstawowej na granicy Gdańska i Kowal\n- Samorządy są zobowiązane do realizacji każdej rządowej reformy, niezależnie od tego, czy służy ona rozwojowi mieszkańców. Robimy wszystko, by przekuć „educhaos” wprowadzony przez PiS w najlepsze rozwiązania dla gdańszczan. Myślę, że hura-optymistyczna ocena statusu przygotowań do wdrożenia reformy ze strony Wojewody Pomorskiego nie polega na prawdzie, gdyż dopiero 16 stycznia biura prawne Kuratoriów szkoliły się w zakresie zmian, co oznacza że nadal pozostają wątpliwości co do szczegółowych rozwiązań - mówi Piotr Kowalczuk, z-ca Prezydenta Gdańska ds. polityki społecznej. - Wątpliwości te potęguje brak rozporządzeń wykonawczych. Zawieszenie w próżni wielu rozwiązań powoduje zbędne niepokoje społeczne, które spowodowała ekipa rządząca. Samorządy od początku mówiły, że potrzeba czasu, aby w zmiany dotyczące uczniów, nauczycieli i rodziców na wszystkich poziomach, wprowadzić jakość, a nie „jakoś to będzie”. Samorząd, który jest najbliżej mieszkańców, będzie ponosił teraz skutki tych chaotycznych, zbędnych i nieuzasadnionych niczym poza zobowiązaniami partyjnymi działań.\nKogo dotyczy reforma?\n6-letnia szkoła podstawowa zmieni się w 8-letnią szkołę podstawową, 1 września 2017 r. pojawiawią się VII klasy\n3-letnie gimnazjum zostanie wygaszone i przekszałcone lub włączone do najbliższej szkoły podstawowej lub licealnej, od 1 września 2017 r. nie odbędzie się nabór do klasy I\nszkoły ponadgimnazalne - od 1 września 2019 r. pojawią się 4-letnie liceum i 5-letnie technikum, a w miejsce zasadniczych szkół zawodowych 1 września 2017 r. pojawią się branżowe szkoły I stopania\nJak pracował Gdańsk w celu przygotowania się do reformy?\nW ramach pierwszego etapu odbyły się rozmowy indywidualne z częścią dyrektorów (placówek szczególnie zagrożonych zmianami ustrojowymi), warsztaty robocze dla dyrektorów szkół (m.in. wspólna praca dyrektorów nad ew. zmianami obwodów). Opracowane zostały założenia nowej sieci oświatowej wraz z ustaleniem propozycji nowych obwodów. Koncepcja była wariantowa z uwzględnieniem dowozu uczniów i była materiałem do dalszych analiz. W okresie od października do 6 grudnia 2016 roku Miasto przyjmowało koncepcje od placówek, które na wcześniejszym etapie zostały wykazane jako te do indywidulanego rozpracowania, a 7 grudnia zaprezentowana została WSTĘPNA koncepcja sieci, którą przedstawiono dyrektorom, Radnym Miasta Gdańska. Została ona także przekazana do zaopiniowania przez dyrektorów, rady pedagogiczne, rady rodziców oraz rady dzielnic.\nDo 15 grudnia, a w przypadku rad dzielnic do 6 stycznia 2017, miały one zaopiniować propozycje, aby potem do 18 stycznia zrealizować cykl spotkań ze środowiskiem w celu dopracowania projektu sieci. 19 stycznia projekt uchwały Rady Miasta wraz z wnioskiem o organizację nadzwyczajnej sesji Rady Miasta w dniu 9 lutego został złożony do Przewodniczącego Rady.\n- Taki proces miał zminimalizować niepokoje i gwarantować jak najbardziej korzystne rozwiązania w tak niekomfortowej sytuacji. Gdańsk przewidział maksymalnie dużo czasu na dialog, ile można było przeznaczyć w tak napiętym harmonogramie działania. Dodatkową trudnością było pracowanie aż do 11 stycznia na projektach dokumentów, a nie na ich finalnej wersji. Gdybyśmy jednak tak nie zrobili, to ryzyko niepodołania wdrożeniu byłoby niemalże pewne, zwłaszcza, że nasza sieć oświatowa należy do kilkunastu największych w kraju - komentuje Kowalczuk.\nZałożeniem Miasta w całym procesie jest zapewnienie niskiej zmianowości dla komfortu uczenia się oraz pracy kadry nauczycielskiej, a także utrzymania zatrudnienia / ograniczenia fali zwolnień. Zależało nam na utrzymaniu szkół o niepełnej zmianowości oraz wypracowanie dla nich wyróżnika/specjalizacji w celu przyciągnięcia dzieci pozaobwodowych.\nWażne było również:\n• wprowadzenie do budynków szkolnych, które pozostaną nie w pełni zagospodarowane przez placówkę oświatową, innej placówki edukacyjno-społecznej, celem optymalizacji kosztów utrzymania i utrzymania personelu administracji i obsługi,\n• uwzględnienie nowej infrastruktury oświatowej na terenie Miasta, która powstaje głównie na tzw. „południowym tarasie”,\n• ograniczenie migracji i odpływu kadry szkół gimnazjalnych oraz stworzenie warunków do jak najmniejszego ruchu kadrowego – zwolnień,\n• rozłożenie kosztów wdrożenia reformy na więcej niż jeden rok budżetowy.\nCzy to koniec prac na reformą?\nProjekt nowej sieci został omówiony na Komisji Edukacji Rady Miasta i trwały dalsze konsultacje, co doprowadziło do dokonywania kilku autopoprawek w projekcie (głownie na wniosek rodziców), gdyż skutkowały jeszcze korzystniej na rzecz komfortu uczniów czy kadry szkół. Następnie po uchwaleniu projektu sieci na Nadzwyczajnej Sesji Rady Miasta Gdańska w dniu 8 lutego 2017 r. został skierowany do Pomorskiego Kuratora Oświaty, który ma 21 dni na przekazanie opinii. W przypadku pozytywnej opinii projekt trafia już jako finalna uchwała ostateczna ponownie pod obrady Rady Miasta.\nW przypadku negatywnej opinii Kuratora, można rozpatrywać dwie drogi. Pierwsza, kiedy Rada Miasta uwzględnia w uchwale zmiany wskazane w opinii kuratora oświaty i wtedy przyjmuje się, że uchwała końcowa uzyskała pozytywną opinię kuratora oświaty. Druga, jeżeli Rada Miasta nie uwzględni w uchwale zmian wskazanych w opinii kuratora oświaty, przyjmuje się, że uchwała uzyskała negatywną opinię kuratora oświaty. Wtedy to, uchwały podjęte na podstawie ustawy o systemie oświaty pozostają w mocy, a Rada Miasta musi podać do publicznej wiadomości informację w sprawie planu sieci szkół jaki będzie obowiązywał od 1 września 2017 r. z uwzględnieniem zmian w sieci, które nastąpią z mocy prawa. Przewiduje się podjęcie takiej uchwały na sesji w dniu 30 marca 2017 r.\nKażdy kto zgłosił do tej pory opinię, uwagi, sugestie otrzyma odpowiedź oficjalną w terminie ustawowym. Jednak spora część wybrała spotkania bezpośrednie, w których brali udział zarówno radni miejscy, jak i dzielnicowy, przedstawiciele rodziców i oczywiście dyrekcje szkół – taka forma okazywała się najbardziej efektywna. Ogromną trudnością było zrealizowanie, często bardzo ciekawych koncepcji przyszłości niektórych szkół w kontekście nowego prawa oświatowego, co powodowało konieczności konsultacji do ostatniej chwili.\nJednocześnie, trwa zbieranie ze szkół zapotrzebowania szczegółowego na dostosowanie przestrzeni i doposażenie (ogólne przygotowane było w październiku 2016 r.), a także drugie podejście do oceny skutków w obszarze ruchu kadrowego w placówkach. W lutym i marcu trwać będzie audyt w placówkach oraz ostateczne wycenianie zmian. A potem czeka nas proces zakupów i inwestycji, których szczyt przypadnie na okres wakacyjny.\nWAŻNE!!! Do końca wakacji 2017 we wszystkich placówkach wykonane zostaną wszelkie niezbędne adaptacje, doposażenia i remonty.\nCo zatem dokładnie się zmieni w gdańskiej sieci oświatowej?\nW wyniku prac zaplanowano zgodnie z wytycznymi nowego prawa oświatowego przekształcenia standardowe, tj.:\nsamodzielnych szkół podstawowych 6-letnich w 8-letnie,\nwłączanie gimnazjów w Zespołach Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego do szkół podstawowych w tychże Zespołach,\nwygaszenie 5 gimnazjów samodzielnych i wcielenie ich do najbliższych podstawówek:\nGimnazjum Nr 2 do SP 58 (bez przenoszenia uczniów w tym roku),\nGimnazjum Nr 10 do SP 16 (z przeniesieniem uczniów do budynku SP),\nGimnazjum Nr 12 do SP 52 (bez przenoszenia uczniów w tym roku),\nGimnazjum Nr 19 do SP 76 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 1 (bez przenoszenia uczniów w tym roku),\nGimnazjum Nr 26 do SP45 (bez przenoszenia uczniów w tym roku)\nWłączenie formalne gimnazjum do SP nie oznacza zatem fizycznego przenoszenia uczniów tych gimnazjów do budynków szkół podstawowych, do których są wcielane. Dzieje się tak de facto tylko w przypadku Gimnazjum 10 na gdańskiej Oruni. W pozostałych przypadkach uczniowie ukończą naukę w budynku gimnazjum lub przeniosą się do budynku szkoły podstawowej dopiero po odejściu kolejnego rocznika, co zapewnić ma komfort uczenia się w budynku SP.\nGimnazjum Nr 20 ma zostać włączone w strukturę XV Liceum Ogólnokształcącego (bez przenoszenia uczniów w tym roku).\nGimnazjum Nr 6 w struktury VI LO – ZSO 6.\nGimnazjum Nr 33 przekształcić się ma w ośmioletnią szkołę podstawową.\nGimnazjum Nr 3 przekształcić się ma w ośmioletnią szkołę podstawową.\nPlanuje się również:\nprzekształcenie 1 gimnazjum samodzielnego w LO:\nGimnazjum Nr 25.\n3 gimnazjów samodzielnych w szkoły podstawowe:\nGimnazjum Nr 8 (z klasami integracyjnymi),\nGimnazjum Nr 11 (do tego budynku przeniesiona zostanie prawdopodobnie także Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna),\nGimnazjum Nr 29.\nPozostałe gimnazja w ramach ZSO zostaną włączone do LO lub SP w ramach tych zespołów.\nDokonana będzie zmiana niektórych obwodów szkolnych w celu zapewnienia naborów rejonowych, jednakże nie będzie obowiązywała dzieci już uczących się w konkretnych placówkach. Dostosowane zostały także do zapisów nowego prawa statusy prawne i struktury szkół sportowych i szkół mistrzostwa sportowego oraz szkoły specjalne i przyszłe szkoły branżowe.\nUtworzone zostaną również 2 zupełnie nowe szkoły podstawowe:\n• Szkoła Podstawowa Mistrzostwa Sportowego w Zespole Szkół Ogólnokształcących Nr 6 na ul. Głębokiej – sporty wodne,\n• Szkoła Podstawowa ogólna z klasami dwujęzycznymi w Zespole Szkół Ogólnokształcących Nr 7 na ul. Chałubińskiego – w wyniku przekształcenia Gimnazjum Nr 3).\nWizualizacja Szkoły Podstawowej przy ul. Jabłoniowej\nA co z południowymi dzielnicami Gdańska w kontekście reformy?\nPołudniowe obszary Gdańska są priorytetowe dla Miasta bez względu na reformę. Już od ponad roku trwa m.in. budowa dwóch nowych przedszkoli. Przygotowanie budowy trzeciego jest już na ukończeniu. Upubliczniono już od 1 września 2016 r. Morską Szkołę Podstawową, która odciążyła SP 8 na ul. Dragana. Od 1 września 2017 r. zaś upubliczniona ma być także Szkoła Podstawowa "Olimpijczyk", która odciąży obwody SP 86 i SP 12.\nWszystko w celu zwiększania komfortu nauki uczniom z południowych dzielnic miasta, gdzie infrastruktury brakowało w kontekście bardzo szybkiego przyrostu mieszkańców na tych terenach. Miasto będzie realizowało tam także budowę nowych obiektów przedszkolnych w ramach projektów unijnych w partnerstwie z podmiotami prywatnymi. Powstałe tak przedszkola będą publiczne i z pewnością odciążą tamtejsze szkoły z oddziałów przedszkolnych.\nWAŻNE!!! Niezależnie trwa także budowa Szkoły Podstawowej na granicy Gdańska i Kowal oraz Szkoły Podstawowej przy ul. Jabłoniowej, które odciążą Szkołę Podstawową Nr 86 i Szkołę Podstawową Nr 12 od 1 września 2018 r. Tym bardziej zasadnym było dla nas przynajmniej odroczenie reformy o rok.\nA co stanie się budynkami po samodzielnych gimnazjach?\nPrzede wszystkim, tych budynków nie będzie wcale tak dużo, staraliśmy się brać pod uwagę wiele zmiennych i nie budować nowej sieci na tzw. „dziś”, tylko na przyszłość. Wszystkie budynki, które uwolnią się w wyniku przekształceń zostaną wykorzystane na cele społeczne, jak siedziba Gdańskiego Centrum Świadczeń (www.gcs.gda.pl), Gdańskiego Centrum Usług Wspólnych, Gdańskiego Ośrodka Promocji Zdrowia (www.opz.gdansk.pl) czy siedzib poradni psychologiczno-pedagogicznych lub Specjalny Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży z Autyzmem (www.autyzm.net.pl). Proces ten rozłożony będzie na kilka lat. Nie będzie żadnych gwałtownych przeprowadzek. Pozostanie także czas na ewentualną korektę, jeśli okaże się, że w okolicy którego z tych budynków zaobserwujemy przyrost uczniów. Tak np. zadziać się może na Przymorzu Wielkim, gdzie mamy obecnie Gimnazjum Nr 19 czy Zespół złożonych z samych gimnazjów – ZKPiG Nr 33. W przypadku pierwszego uczniowie pozostają w budynku, a w przypadku drugiego (gdzie nowe przepisy nie pozwalają na pozostawienie takiej konstrukcji formalnej) przenosić chcemy tam Liceum Mistrzostwa Sportowego z innej szkoły, aby do niego właśnie włączyć Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego z ZKPiG Nr 33, co pozwoliłoby utrzymać ciągłość szkoły i planować alternatywne ścieżki rozwoju obiektu w przyszłości.\nSieć oświatowa - prezentacja z Sesji RMG - 9.02.2017 r. (2 MB)\nWykaz placówek oświatowych od 1 września 2017 r. (279.5 KB)\nSZKOŁY PODSTAWOWE I OBWODY od 1 września 2017 r. Uchwała w sprawie projektu dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego prawa oświatowego. (843.2 KB)\nSZKOŁY PONADPODSTAWOWE od 1 września 2017 r. Uchwała w sprawie projektu dostosowania sieci do nowego prawa oświatowego. (673.54 KB)


KOMUNIKAT MAZOWIECKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA z dnia 02.09.2019 r. w sprawie awarii rurociągów technologicznych MPWiK i zrzutu ścieków nieoczyszczonych wylotem awaryjnym na wysokości ul. Farysa w Warszawie - Aktualności - Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Warszawie\nWojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Warszawie KOMUNIKAT MAZOWIECKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA z dnia 02.09.2019 r. w sprawie awarii rurociągów technologicznych MPWiK i zrzutu ścieków nieoczyszczonych wylotem awaryjnym na wysokości ul. Farysa w Warszawie - Aktualności -\nKOMUNIKAT MAZOWIECKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA z dnia 02.09.2019 r. w sprawie awarii rurociągów technologicznych MPWiK i zrzutu ścieków nieoczyszczonych wylotem awaryjnym na wysokości ul. Farysa w Warszawie\nInformacja nr 8 sporządzona w dniu 2 września 2019 r.\nWIOŚ w Warszawie w dniu 2 września 2019 r. kontynuował rozpoczęte w dniu 28 sierpnia 2019 r. czynności kontrolne w MPWiK w m.st. Warszawie S.A. Podczas kontroli, na podstawie informacji przekazanych przez Spółkę, ustalono, że od godziny 7.50 w dniu 28 sierpnia 2019 r. (od chwili rozpoczęcia awaryjnego zrzutu) do godziny 11.10 w dniu 2 września 2019 r. przedmiotowym wylotem odprowadzono do rzeki Wisły 1 155 270 m3 nieoczyszczonych ścieków.\nW dniu 2 września 2019 r. WIOŚ w Warszawie w ramach trwających czynności kontrolnych w MPWiK w m.st. Warszawie S.A., dokonał następujących ustaleń:\nścieki wprowadzone są do rzeki Wisły bez mechanicznego podczyszczania na kracie. W bezpośredniej okolicy, poniżej wylotu ścieków nieoczyszczonych, widoczne są stałe zanieczyszczenia (np. fragmenty artykułów sanitarnych);\ntrwa ozonowanie, od godziny 11.00 w dniu 1 września 2019 r. pracuje 5 urządzeń do ozonowania ścieków,\ndo godz. 13.30 (w dniu 2 września 2019 r.) nie ustalono przyczyn awarii,\nW trakcie oględzin, w dniu 2 września 2019 r. przy wietrznej pogodzie, stwierdzono uciążliwość zapachową w okoli wylotu ścieków.\nWojsko prowadzi prace związane z montażem mostu pontonowego, na którym ma zostać poprowadzony kolektor umożliwiający przesył ścieków nieoczyszczonych z lewej na prawą stronę Wisły, docelowo do oczyszczalni Czajka. W dniu 2 września 2019 r. do godziny 12.00 most nie został zbudowany.\nPrzedstawiciel MWIOŚ wziął udział w posiedzeniu zespołu zarządzania kryzysowego m.st. Warszawy zwołanego w dniu 2 września 2019 r.\nRejon zdarzenia monitoruje patrol motorowodny Policji Rzecznej, z którym WIOŚ w Warszawie pozostaje w bieżącym kontakcie. WIOŚ w Warszawie na prośbę Wojewody Mazowieckiego dodatkowo wystąpił do Mazowieckiego Okręgu Wędkarskiego o zwracanie szczególnej uwagi na starorzecza i meandry na rzece Wiśle na odcinku od Mostu Północnego w Warszawie do Płocka, w celu monitorowania czy nie gromadzą się tam i nie osiadają nieczystości oraz o bieżące przekazywanie informacji w przypadku zauważenia niepokojących zjawisk w środowisku.\nW dniu 2 września 2019 r. Centralne Laboratorium Badawcze GIOŚ Oddział w Warszawie (CLB) w ramach trwającej kontroli prowadzonej przez WIOŚ w Warszawie pobrało próbkę ścieków z kolektora na wysokości ul. Farysa w Warszawie. CLB pobrało także próbki wody z rzeki Wisły w wyznaczonych punktach monitoringu badawczego.\nW dniu 2 września 2019 r. inspektorzy WIOŚ w Warszawie Delegatury w Płocku w godzinach południowych dokonali oględzin rzeki Wisły z brzegu przy ul. Grabówka, ul. Gmury i przy bulwarach wiślanych obok molo, podczas których, w badaniu organoleptycznym (wzrokowym), nie stwierdzono śladów pływających zanieczyszczeń na powierzchni wody, odcień wody lekko brązowy,\nPrzedstawiciel MWIOŚ w dniu 2 września 2019 r. wziął udział w posiedzeniu Miejskiego Centrum Zarządzania Kryzysowego w Płocku.\nDotychczas wykonane badania wody rzeki Wisły w punktach wyznaczonych na terenie m.st. Warszawy wskazują na negatywny wpływ zrzutu ścieków na jakość wód w oznaczeniach tj. ChZTCr, azot ogólny, azot amonowy, zawiesina ogólna, fosfor ogólny, detergenty niejonowe, substancje ekstrahujące się eterem naftowym, przewodność, tlen rozpuszczony, ogólny węgiel ograniczy (TOC).\nZ dotychczas przeprowadzonych badań wynika, że następowało pogorszenie jakości wody w zakresie zawartości azotu amonowego w wodzie w odległości 500 m poniżej miejsca zrzutu nieoczyszczonych ścieków do wody rzeki Wisły z kolektora na wysokości ul. Farysa, tj.:\nNa podstawie wyników badań terenowych próbek wody pobranych w dniu 2 września 2019 r. stwierdzono:\npogorszenie jakości wody rzeki Wisły w odległości 500 m poniżej miejsca zrzutu nieoczyszczonych ścieków do wody rzeki Wisły w porównaniu do punktu powyżej zrzutu (tło) w zakresie wskaźnika: tlen rozpuszczony tj.:\n- 8,5 mg/l powyżej zrzutu (tło),\n- 5,7 mg/l poniżej zrzutu;\npogorszenie jakości wody rzeki Wisły w odległości 500 m poniżej miejsca zrzutu nieoczyszczonych ścieków do wody rzeki Wisły w porównaniu do punktu powyżej zrzutu (tło) w zakresie wskaźnika: przewodność tj.:\n- 1029 mS/cm powyżej zrzutu (tło),\n- 1208 mS/cm poniżej zrzutu;\nwzrost zawartości tlenu rozpuszczonego w odległości 500 m poniżej miejsca zrzutu nieoczyszczonych ścieków do wody rzeki Wisły w odniesieniu do badań przeprowadzonych w dniu 1 września 2019 r. tj.\n- w dniu 2 września 5,7 mg/l.\nKolorem niebieskim wyróżniono oznaczenia otrzymane w dniu 2 września 2019 r.\nI. Ścieki nieoczyszczone - kolektor na wysokości ul. Farysa 1 w Warszawa - próbka jednorazowa z wylotu do rzeki Wisły z okresu od 28 sierpnia 2019 r. do 1 września 2019 r.\nCiąg dalszy tabeli nr I - Ścieki nieoczyszczone - kolektor na wysokości ul. Farysa 1 w Warszawa - próbka jednorazowa z wylotu do rzeki Wisły z dnia 2 września 2019 r.\n1) Woda z rzeki Wisły – ok. 50 m powyżej zrzutu ścieków (tło) – pobór brzegowy z okresu od 28 sierpnia 2019 r. do 1 września 2019 r.\nCiąg dalszy tabeli nr 1 - Woda z rzeki Wisły – ok. 50 m powyżej zrzutu ścieków (tło) – pobór brzegowy z dnia 2 września 2019 r.\n2) Woda z rzeki Wisły – poniżej zrzutu ścieków (pobór brzegowy) z okresu od 28 sierpnia 2019 r. do 1 września 2019 r.\nCiąg dalszy tabeli nr 2 - Woda z rzeki Wisły – poniżej zrzutu ścieków (pobór brzegowy) z 2 września 2019 r.\n3) Woda z rzeki Wisły – m. Kazuń (pobór z mostu) z okresu od 28 sierpnia 2019 r. do 1 września 2019 r.\nCiąg dalszy tabeli nr 3 - Woda z rzeki Wisły – m. Kazuń (pobór z mostu) z dnia 2 września 2019 r.\n4) Woda z rzeki Wisły – m. Wyszogród (pobór z mostu) z okresu od 28 sierpnia 2019 r. do 1 września 2019 r.\nCiąg dalszy tabeli nr 4 - Woda z rzeki Wisły – m. Wyszogród (pobór z mostu) z dnia 2 września 2019 r.\n5) Woda z rzeki Wisły – m. Płock na wysokości ul. Grabówka - powyżej ujęcia wody z okresu od 28 sierpnia 2019 r. do 1 września 2019 r.\nCiąg dalszy tabeli nr 5 - Woda z rzeki Wisły – m. Płockna wysokości ul. Grabówka - powyżej ujęcia wody z dnia 2 września 2019 r.\nPoniżej przekazuję dodatkowe wyniki otrzymane z CLB w dniu 2 września 2019 r. z badań przeprowadzonych w dniu 1 września 2019 r.\nOznaczenia, jednostka/Miejsce poboru próbek\nRzeka Wisła powyżej wylotu kolektora przy ul. Farysa\nRzeka Wisła poniżej wylotu kolektora przy\nRzeka Wisła w miejscowości Kazuń\nRzeka Wisła w miejscowości Wyszogród\nRzeka Wisła przed miastem Płock\nul. Grabówka (przed ujęciem wody)\nZawiesina ogólna mg/dm3\nAzot amonowy mg/dm3\nAzot ogólny mg/dm3\nFosfor ogólny mg/dm3


BUTY KOMUNIJNE DZIEWCZĘCE - Białe z kokardką M- 800 Deco Art\n» BUTY KOMUNIJNE DZIEWCZĘCE - Białe z kokardką M- 800\nwybierz 30 - długość wkładki 19,5cm 31 - długość wkładki 20,0cm 32 - długość wkładki 21,0cm 33 - długość wkładki 21,5cm 35 - długość wkładki 22,5cm 39 - długość wkładki 26,0cm\nKod produktu: 1D8D-940E3\nEleganckie, gustowne i bardzo dziewczęce buty komunijne. Uszyte z wysokiej jakości eco-skóry, we wnętrzu wyściełane skórą naturalną. Buciki są gładkie, ozdobione białą kokardką z gustownym srebrnym błyszczącym sztrasowym kwiatuszkiem, mają niewysokie srebrne obcasiki. Są miękkie, dobrze wyprofilowane i stabilne, przez co bardzo wygodne. Wykonane bardzo estetycznie z dbałością o detale. Znakomicie uzupełnią dziewczęcy strój komunijny. Można je również wykorzystać po komunii do ładnych, wyjściowych sukienek i na różne okazje. Każde dziecko z powodzeniem przechodzi cały komunijny tydzień bez uszczerbku na stopach. Buciki są produkowane w Polsce przez polskiego producenta.\nZAPROSZENIE KOMUNIJNE Art TZ5885\nŻakiecik Narzutka Komunijna PK45\nTorebka Komunijna TK-33


Bigosy, gołabki i inne z kapusty Archives - Almanka w kuchni i...Almanka w kuchni i…\nArchiwum kategorii: Bigosy, gołabki i inne z kapusty\ndania obiadowe na bazie kapusty\nGołąbki z młodej kapusty w panierce\nOpublikowany 7 lipca 2021 przez Almanka\nSezon na młodą kapustę w pełni, zatem najwyższa pora zrobić też gołąbki przy jej wykorzystaniu. Szukałam czegoś nowego, gołąbków jakich dotychczas nie serwowałam, wszak nie jest tajemnicą /przynajmniej dla mnie samej nie jest/, że w kuchni lubię nowości i to one dają mi motywację, by coś upichcić.\nUdałam się więc na youtube do propozycji p.T.Strzelczyka i się nie zawiodłam /uwielbiam ten kanał/… znalazłam gołąbki jakich jeszcze nie robiłam, choć z młodej kapusty na blogu już kilka przepisów zamieściłam.\n250 g mieszanych kasz * /dałam 300 g/\n400 g pieczarek /dałam 450 g/\n*/ u mnie w składzie: kasza gryczana prażona, kasza jęczmienna pęczak, soczewica zielona i czarnuszka /czarnuszki nie lubię/\nKapustę sparzyć kilka minut /ok. 10 min./ w osolonym wrzątku z dodatkiem 1 łyżki octu i oleju /oczywiście uprzednio wyciąć głąb/. Z oderwanych, sparzonych liści usunąć nerwy i zgrubienia /rozbiłam tłuczkiem do mięsa/.\nCebulę i czosnek pokroić w drobną kostkę. Pieczarki zetrzeć na grubych oczkach.\nNa patelni rozgrzać olej i pierw podsmażyć na rumiano pieczarki. Gdy płyn wyparuje dodać cebulę i tymianek, a potem czosnek, sól i pieprz /uwaga – pieczarek nie solić wcześniej/.\nUsmażone pieczarki połączyć z gorącą kaszą, wymieszać. Dodać także pozostały po zdjęciu liści ugotowany środek kapusty drobno posiekany, doprawić do smaku, wymieszać i odstawić do ostygnięcia.\nTeraz obtaczać je w rozbełtanym jajku i panierować w bułce. Można lekko je spłaszczyć. Smażyć na rozgrzanym oleju /gaz zmniejszyć na średni/ z obu stron na rumiano.\nJeśli ktoś nie chce gołąbków smażyć, można je zapiec w piekarniku – 180 st.C przez 15-20 min.\nMoja uwaga – gołąbki niezbyt ładnie mi się usmażyły, panierka trochę odpadała, a poza tym po usmażeniu kapusta była – moim zdaniem – niezbyt miękka. Zapiekłam je dodatkowo w piekarniku. Stąd na przyszłość w mojej ocenie lepiej od razu wyłożyć na blaszkę i zapiec.\nZaszufladkowano do kategorii Bigosy, gołabki i inne z kapusty, Przepisy\t| Otagowano gołąbki, kasza, młoda kapusta, panierka, pieczarki\t| Dodaj komentarz


Mieszkańcy Afryki mają pecha. Żyją zbyt blisko Europy - GazetaPrawna.pl\n28 marca 2015, 07:00\nKrwawa jatka w Muzeum Bardo jest jak tragiczne post scriptum dopisane do historii arabskiej wiosny. Zaledwie pięć lat temu wydawało się, że ludy krajów arabskich obalą dyktatury, by zastąpić je demokracjami opartymi na europejskich wzorcach. / ShutterStock\nStary Kontynent ma pecha, że niedaleko jego granic leży przerażająco biedna, wstrząsana wojnami religijnymi Afryka. Ale mieszkańcy Czarnego Lądu mają prawo czuć się jeszcze większymi pechowcami z powodu bliskości Europy.\nKrwawa jatka w Muzeum Bardo jest jak tragiczne post scriptum dopisane do historii arabskiej wiosny. Zaledwie pięć lat temu wydawało się, że ludy krajów arabskich obalą dyktatury, by zastąpić je demokracjami opartymi na europejskich wzorcach. Dziś ostatnim spośród państw, w których ostały się liberalne reformy, jest Maroko. Ale i tam radykałowie robią wszystko, żeby przejąć władzę.\nParadoks polega na tym, iż arabska wiosna była efektem działań Zachodu promującego na różne sposoby demokrację. Pierwszą kostkę domina pchnęła inwazja Stanów Zjednoczonych wraz z sojusznikami na Irak w 2003 r. Jej deklaratywny cel stanowiło obalenie dyktatury Saddama Husajna i ustanowienie modelowej demokracji. W efekcie rządzący tam od 80 lat sunnici stracili władzę na rzecz szyitów i Kurdów. Uciskana przez dekady większość wzięła potem pomstę na odsuniętej od rządów mniejszości i kraj pogrążył się w kompletnym chaosie. Dziesięć lat później USA nie były już tak skłonne pomagać rebeliantom w obaleniu Muammara Kaddafiego. Ale brutalne poczynania libijskiego dyktatora sprowokowały w końcu interwencję militarną Francji i Wielkiej Brytanii, wspartą przez Waszyngton.\nJednak tam, gdzie upadały tyranie, wcale nie triumfowała wolność, lecz muzułmańscy radykałowie. Strach przed nimi sprawił, że Unia Europejska przymknęła oko na odrestaurowanie w Egipcie wojskowej dyktatury przez marszałka Abdel Fattah al-Sisiego. Zupełnie też nie ma ochoty obalić władającego Syrią Baszszara al-Asada. Nawet gdy na jego polecenie mordowano cywili przy użyciu broni chemicznej.\nTo samoograniczanie się Zachodu nie powstrzymuje już upadku kolejnych kostek domina. Radykałowie w Iraku i Syrii budują swoje wymarzone Państwo Islamskie. Niszcząc wszystko, co kojarzy im się z zachodnim światem. Anarchia w Libii otwiera możliwość ustanowienia tam kalifatu. Jeśli tak się stanie, Europa będzie musiała wybrać, czy nadal pozostać bierną, ryzykując przeniesienie wojny na Stary Kontynent, czy w końcu działać. Zapewne w efekcie po raz kolejny zjedzona zostanie ta sama afrykańska żaba.\nNa poczatku XIX wieku Afryka stanowiła miejsce wyjątkowo mało interesujące dla białego człowieka. W Europie rozpędu nabierała rewolucja technologiczna, która miała przynieść zmiany niemające odpowiednika w przeszłości. Burzliwy rozwój przemysłu i wymiany handlowej sprawił, że mocarstwa ze Starego Świata stały się potężniejsze gospodarczo i militarnie od całej reszty świata. W tym czasie zakładane przez Europejczyków faktorie handlowe i osady w Afryce powoli wymierały. Jedynie na południu kontynentu w rejonie Kapsztadu aktywną akcję osiedleńczą prowadzili Holendrzy. Pojawiła się więc szansa, by na Czarnym Lądzie powstało kilka dobrze zorganizowanych państw mogących zadbać o porządek w całym regionie. Stopniowo spod kurateli słabnącego Imperium Osmańskiego oswabadzały się: Trypolitania, Tunis i Algieria. Umacniając swoją niezależność dzięki wsparciu Wielkiej Brytanii oraz Francji. Status niezależnego królestwa cały czas utrzymywało Maroko.\nJednak najwięcej do powiedzenia zaczynał mieć Egipt. Wojskowa ekspedycja Napoleona Bonaparte do kraju piramid dała możliwość zrobienia wielkiej kariery tureckiemu dowódcy Muhammadowi Alemu Paszy. Sułtan, za oddane mu zasługi podczas walk z francuską inwazją, mianował Muhammada Alego w 1805 r. wicekrólem Egiptu. Rzeczywistą władzę nad krajem musiał on potem po prostu wywalczyć. „Przede wszystkim wymagało to poskromienia wahabitów, zwolenników purytańskiej sekty muzułmańskiej, która powstała w środowisku koczowniczych Beduinów zamieszkujących arabską pustynię” – opisują Roland Oliver i Anthony Atmore w książce „Dzieje Afryki po 1800 roku”.\nMuhammad Ali przez kilka lat wyżynał fanatyków, aż przywrócił bezpieczeństwo w całym regionie. Stabilizacja zaowocowała zwiększoną wymianą handlową. Przy czym szczególnie rozkwitł handel ludźmi – i to nie tylko w Egipcie, lecz także we wszystkich krajach Maghrebu. Jedynie na centralnym targu w Tunisie każdego roku właściciela zmieniało 10 tys. niewolników sprowadzonych tam z głębi lądu. Oparcie gospodarek na jednym „towarze eksportowym” oznacza w dłuższym czasie nieuchronne kłopoty. W przypadku Afryki nie musiano na nie długo czekać, ponieważ jednym z efektów zmian zachodzących w Europie stało się potępienie niewolnictwa. W czasach rewolucji przemysłowej stanowiło ono kłopotliwy anachronizm. Rządy kolejnych krajów łatwo przejmowały więc idee propagowane przez ruch abolicyjny. Gdy niewolnictwo w 1792 r. zdelegalizowała Dania, wkrótce w jej ślady poszły kolejne państwa. Najważniejsze okazało się podjęcie takiej decyzji przez Wielką Brytanię w 1807 r. Angielska flota panowała na morzach całego świata i potrafiła zatruć życie handlarzy żywym towarem. Za cywilizowanie krajów Maghrebu Europejczycy wzięli się, gdy tylko trochę odpoczęli po wojnach napoleońskich. Uczestniczący w nich po przeciwnych stronach admirałowie: Jurien de la Graviere oraz Thomas Fremantle, dowodzili wspólną francusko-brytyjską eskadrą, która w 1819 r. pożeglowała wzdłuż północnych brzegów Afryki, wstępując do kolejnych portów, żeby dać do wyboru lokalnym władzom uwolnienie niewolników lub ostrzał artyleryjski. W kolejnych latach brytyjskie lub francuskie okręty organizowały regularne blokady na Morzu Śródziemnym, by ukrócić prowadzony przez Arabów handel żywym towarem.\nPróba narzucenia europejskich standardów państwom Maghrebu wynikła z bardzo szlachetnych pobudek. Pytać się o zdanie w tej kwestii zacofanych cywilizacyjnie Arabów nikt nie zamierzał. Tym bardziej że technologiczna przewaga pozwoliła marynarkom wojennym zachodnich mocarstw skutecznie ukrócić wywóz niewolników z Afryki do Turcji i na Bliski Wschód. Nie przewidziano jednak tego, że odetnie to Czarny Ląd od stale dotąd płynącego strumienia gotówki oraz towarów przemysłowych. Luca Serafini, autor książki „Wiek imperializmu”, jest zdania, że to właśnie europejski abolicjonizm przyniósł Afryce ogromny, trwający ponad pół wieku krach gospodarczy. W ślad za kryzysem ekonomicznym przyszły wstrząsy polityczne. Te również zapoczątkowali politycy ze Starego Kontynentu, przenosząc na Czarny Ląd swoje rozgrywki.\nZ działami na muchy\nThomas J. Craughwell w „Wielkiej księdze wynalazków” zapisał, że packa na muchy jest bardzo oryginalną konstrukcją wynalezioną w Afryce. Co więcej, stała się ona wśród niektórych plemion symbolem władzy królewskiej. Takim jak w Europie berło. Traf chciał, że uznać ją można także za symbol tego, jak niebezpieczne dla państw afrykańskich bywały kontakty z europejskimi mocarstwami.\nPierwsza przekonała się o tym Algieria. Kraj ten przez stulecia pozostawał w bliskich relacjach handlowych z Francją, za czasów Napoleona stając się nawet głównym dostawcą zboża dla cesarstwa. Przy czym, z powodu wojennych wydatków, kupowano je na kredyt. Gdy Bonaparte poniósł klęskę i w Paryżu zwycięskie mocarstwa restaurowały monarchię, nowy król Ludwik XVIII odmówił spłaty długów. Tej decyzji nie przyjął do wiadomości rządzący w Algierii Husajn Dej i przez następne lata uparcie żądał uiszczenia należności. Próbował nawet windykować ją od francuskich statków przepływających niedaleko afrykańskich wybrzeży. Do rozmowy o długu wrócił w 1827 r., kiedy w stolicy państwa – Algierze – zjawił się francuski konsul. Muzułmański kraj, dotknięty embargiem na handel niewolnikami, dramatycznie potrzebował gotówki. Tymczasem konsul jak zwykle odmówił spłaty należności. Rozsierdzony Dej walnął go packą na muchy w twarz. Ale wojna o muchołapkę wybuchła dopiero trzy lata później w maju 1830 r. Wtedy to u wybrzeży Algierii zjawiła się nagle licząca ponad 350 statków flota francuska. Na ląd desantowano 37 tys. żołnierzy, którzy pod dowództwem generała Louisa Auguste’a de Bourmonta zdobyli Algier.\n„Francuska inwazja na Algierię była jednym z najbardziej bezzasadnych i nieprzemyślanych posunięć politycznych w XIX wieku” – twierdzą autorzy „Dziejów Afryki po 1800 roku”. Jej prawdziwą przyczynę nie stanowił rzecz jasna wymierzony packą na muchy policzek, lecz to, że rządzący w Paryżu król Karol IX dramatycznie potrzebował jakiegokolwiek sukcesu. Francuzi buntowali się bowiem przeciw monarchii i znów pachniało rewolucją. Królewscy doradcy wymyślili więc honorową wojnę. Faktycznie odniesiono w niej błyskawiczny sukces. Armię Algierii zniszczono, a Husajna Deję wzięto do niewoli. Francja ocaliła honor, czego jednak obywatele nie docenili, bo w lipcu 1830 r. rewolucja i tak wybuchła. Przebrany za kobietę Karol IX uciekł do Anglii, ale wojsko francuskie, skoro już wylądowało w Afryce, to tam pozostało. Wikłając się na wiele dekad w wojnę z miejscową partyzantką. O ile bowiem miasta na wybrzeżu udało się objąć kontrolą, o tyle w głębi lądu najwięcej do powiedzenia mieli miejscowi watażkowie. Ogłoszenie dżihadu, czyli świętej wojny przeciwko najeźdźcom z Europy, zobowiązywało do pomocy muzułmanów z krajów ościennych. Tak też się działo, więc w odwecie za dostarczanie broni i ochotników do oddziałów powstańczych francuska armia najechała Maroko. Zniszczono tamtejsze siły zbrojne, ale z okupacji zrezygnowano. W tym czasie nad 95 proc. obszarów Afryki władzę nadal sprawowali jej dotychczasowi mieszkańcy. Nie istniał też żaden ważki powód, by Europejczycy musieli to zmieniać. Mimo to postąpili dokładnie odwrotnie.\nWejście na stałe do Algierii zmusiło Paryż do zajęcia się także sąsiednią Tunezją. Choć kraj ten był najbardziej postępowym i prozachodnim ze wszystkich w świecie arabskim. Jako pierwszy zdelegalizował handel niewolnikami, po czym rządzący w Tunisie Ahmad Bej przygotował projekt konstytucji napisany pod dyktando konsulów: francuskiego i brytyjskiego. Ustawa zasadnicza gwarantowała wszystkim obywatelom: równość wobec prawa, wolność osobistą i swobodę prowadzenia działalności gospodarczej. Ów akt prawny mógł uchodzić za nowoczesny w każdym kraju Europy Zachodniej. Niewiele to pomogło, bo w Paryżu zaczęto się obawiać, iż Tunezja może wejść w zbyt bliski sojusz z Wielką Brytanią lub Włochami. Co z kolei zagroziłoby kruchemu panowaniu Francji w Afryce Północnej. Fobia ta narastała stopniowo, aż w końcu Paryż zdecydował się w 1881 r. na działania prewencyjne. Jako pretekst wykorzystano tym razem nie packę na muchy, lecz to, że członkowie niektórych tunezyjskich plemion przekradali się przez granicę, by wesprzeć działania algierskich rebeliantów. Po nagłośnieniu tego faktu francuskie wojska pomaszerowały na Tunis i wkrótce cała Tunezja znalazła się pod francuską okupacją.\nObawa przed kolejną interwencją zbrojną w Maroku sprawiła, że władca kraju postanowił odizolować go od reszty świata. Zamknął granice, zabronił poddanym podróżować do Europy, a kontakty z chrześcijanami nakazał ograniczyć do minimum. Ale i taka postawa wygenerowała kolejny konflikt. Sułtan usiłował bowiem również zamknąć znajdujące się na wybrzeżu dwa należące od XVI wieku. do Hiszpanii porty: Ceutę i Melillę. Madryt nie zamierzał w tej kwestii szukać kompromisu – w 1859 r. wysłał do Afryki korpus ekspedycyjny. Żołnierze ze Starego Kontynentu i tym razem okazali się skuteczniejsi. Pokonane Maroko zgodziło się na warunki pokoju. Muzułmańskie królestwo zobowiązało się wypłacić Hiszpanii ogromne odszkodowanie. To zmusiło sułtana do zaciągnięcia na ten cel pożyczki w Londynie, mimo iż angielski wierzyciel postawił bardzo twarde warunki. Zabezpieczeniem kredytu stały się marokańskie dochody celne. Wkrótce delegowani z Londynu komisarze przejęli kontrolę nad komorami celnymi na granicy Maroka, co bardzo zaniepokoiło rząd w Paryżu. Konkurencja między Wielką Brytanią a Francją o arabskie królestwo trwała trzy dekady, aż w 1912 r. Francja zdecydowała się na całkowitą aneksję Maroka.\nW innych regionach Afryki ten mechanizm działał bardzo podobnie, owocując całkowicie irracjonalnymi poczynaniami. Nim rozpoczął się wyścig kolonizatorski, Wielka Brytania nie miała najmniejszego zamiaru podbijać Czarnego Lądu. Jeszcze w 1865 r. powołana w Izbie Gmin specjalna komisja do spraw Afryki zaleciła zlikwidowanie na jej terytorium wszelkich brytyjskich osad, ponieważ utrzymanie ich przynosiło dużo więcej strat niż korzyści. Rekomendowano pozostawienie jedynie dwóch baz floty wojennej w okolicach Sierra Leone oraz Freetown. Ale gdy na mapie Afryki Francuzi strącali kolejne kostki domina, rozsądek przestawał się liczyć.\nWielki talent polityczny Muhammada Alego sprawił, iż rządzony przez niego Egipt stał się potężniejszy niż Turcja, której formalnie podlegał. Wydawało się nawet, że jako jedyny kraj w północnej Afryce zdoła zachować całkowitą suwerenność. Ale budowa nowoczesnego państwa okazywała się kosztowną inwestycją. Dotyczyło to szczególnie sił zbrojnych. Władca sprowadził do Egiptu francuskich doradców wojskowych i instruktorów, żeby pomogli mu unowocześnić armię. Ci zaś w pierwszym rzędzie postulowali modernizację uzbrojenia.\n„Muhammad Ali był uzależniony od dostaw broni i sprzętu wojskowego z Europy. Ten zaś był bardzo drogi, dlatego jednym z celów gospodarczych i administracyjnych reform w Egipcie w okresie panowania Muhammada Alego była konieczność pozyskania pieniędzy na uzbrojenie armii” – opisują Roland Oliver i Anthony Atmore. Co nie przedstawiało się łatwo w dobie zapaści ekonomicznej, która dotknęła cały kontynent. Do tego jeszcze, gdy w 1849 r. Muhammad Ali zmarł, jego potomkowie boleśnie udowodnili, iż nie odziedziczyli zdolności założyciela dynastii.\nPanujący dwie dekady później w kraju nad Nilem Ismail Pasza zupełnie nie dostrzegł, jakie zagrożenie może przynieść przekopanie kanału łączącego Morze Śródziemne z Czerwonym. Skuszony potencjalnymi zyskami wydał zgodę, żeby inżynier Ferdinand de Lesseps wcielił w życie swoją idee fixe sfinansowaną przez francuskich inwestorów. Uroczyste otwarcie Kanału Sueskiego odbyło się w listopadzie 1869 r., co stanowiło wydarzenie na skalę światową. Powstał bowiem szlak żeglugowy radykalnie skracający czas trwania rejsu z Europy do Indii, Chin czy Japonii. Nic dziwnego, iż w Londynie natychmiast zaczęto snuć plany związane ze zdobyciem nad nim panowania. Firma zarządzająca Kanałem Sueskim była spółką, której 207 tys. akcji posiadała Francja, a 176 tys. zatrzymał Ismail Pasza (mniejszościowe udziały mieli też prywatni inwestorzy). Łatwe pozyskanie wielkiego kapitału wyzwoliło u władcy Egiptu mocarstwowe ambicje. Zaplanował więc podbój Etiopii, lecz zamiast sukcesów jego wojska doświadczały kolejnych klęsk. Tymczasem broń dla nich kupował na kredyt od europejskich banków, które ustaliły oprocentowanie na drastycznie wysokim poziomie, 12 proc. w skali roku. W końcu spłata samych odsetek wymagała wyłożenia jednorazowo 3 mln funtów szterlingów. Jedyne zaś, co zostało mu cennego, były to akcje kanału, które chciał sprzedać za 4 mln funtów. Na co tylko czekał brytyjski premier Benjamin Disraeli.\n„Jest kwestią życiowej wagi dla autorytetu Waszej Królewskiej Mości i dla zasięgu Jej władzy w tym krytycznym momencie, aby Kanał należał do Anglii” – napisał w liście do królowej Wiktorii szef rządu. Po czym wystarał się o błyskawiczny kredyt od barona Rothschilda na zakup udziałów w Kanale Sueskim. Kiedy w listopadzie 1875 r. Wielka Brytania została jego kluczowym współudziałowcem, Ismail Pasza nadal nie dostrzegał, iż czeka go rychła katastrofa. Nawet gdy na łamach londyńskiego „The Times” pojawił się artykuł informujący czytelników, że aby cenny szlak żeglugowy pozostał niezagrożony, „może okazać się rzeczą absolutnie niezbędną podjęcie takich kroków, które zapewnią bezpieczeństwo najbardziej z nami związanej części tego imperium (Egiptu – red.)”.\nOstatnie kostki domina\nWładca Egiptu w zasadzie sam był sobie winien. Pieniądze zarobione na sprzedaży akcji roztrwonił podczas kolejnej wojny z Etiopią, stawiając swój kraj na krawędzi bankructwa. Dbające o bezpieczeństwo Kanału Sueskiego rządy Wielkiej Brytanii i Francji przysłały wówczas doradców ekonomicznych, by przejęli kontrolę nad egipskim ministerstwem finansów. Potem stopniowo Europejczycy anektowali kolejne ministerstwa, wzbudzając tym rosnącą nienawiść wśród tubylców. W bardzo spektakularny sposób wybuchła ona w czerwcu 1882 r. Rozfanatyzowany tłum Egipcjan linczował każdego białego złapanego na ulicach Kairu. Chcąc zadbać o swoich obywateli oraz chronić strategiczny szlak żeglugowy, Wielka Brytania musiała podjąć interwencję zbrojną. Przebiegła ona podobnie jak wszystkie wcześniejsze ekspedycje wojsk europejskich na kontynent afrykański. Miejscowa armia została błyskawicznie rozbita, a następnie utworzono administrację okupacyjną. Ustanowienie nowego porządku podsumowało oświadczenie wydane przez premiera Williama Gladstone’a 13 stycznia 1883 r. Deklarował on, że Wielka Brytania przejęła kuratelę nad Egiptem jedynie „do momentu, gdy zapanuje w kraju spokój”. O tym, czy takowy już zapanował, decydował Londyn.\nTymczasem poczynania Anglików i Francuzów wzbudziły wielkie zaniepokojenie w Berlinie. Niemcy mieli podstawy obawiać się, że cały kontynent chcą zagarnąć tylko dla siebie dwa konkurencyjne mocarstwa. Dlatego kanclerz Otto von Bismarck, choć osobiście uważał kolonizację Czarnego Lądu za marnotrawstwo pieniędzy, przygotował w 1883 r. wielką aneksję: Kamerunu, Togo, Afryki Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Wyścig po kolonie trwał w najlepsze, a kolejne kraje usiłowały wyszarpać coś dla siebie. W ciągu zaledwie 30 lat do 1914 r. Europejczycy przejęli władzę nad 90 proc. obszaru Czarnego Lądu. „Państwa europejskie podzieliły ten kontynent głównie po to, żeby zyskać pewność, iż konkurenci nie zamkną im dostępu do regionów, które mogą okazać się cenne w przyszłości. Ważne było dla nich posiadanie, nie rozwój” – podsumowują Roland Oliver i Anthony Atmore. Przy czym realne koszty absurdalnego wyścigu okazywały się dużo wyższe od zysków. Proporcja ta nigdy się nie odwróciła i w połowie XX wieku mocarstwa kolonialne dość łatwo zgodziły się oddać Afrykanom niepodległość, czym niekoniecznie ich uszczęśliwiły. Bo utworzono sztuczne państwa, często łącząc w jednych, narysowanych od linijki granicach, śmiertelnie ze sobą skłócone plemiona.\nUbocznym efektem dekolonizacji okazał się też kryzys ekonomiczny o podobnej skali do tego, który wybuchł po delegalizacji niewolnictwa. Realnie nie istniała nawet najmniejsza szansa na zbudowanie demokratycznych struktur funkcjonujących tak jak europejskie. I nie zmieniło się to do dziś. Za to nowa fala destabilizacji powoduje, że Unia Europejska będzie najpewniej zmuszona zająć się znów na poważnie Czarnym Lądem. Co jego mieszkańców powinno napawać uzasadnionym lękiem.\nW 1865 r. specjalna komisja zaleciła zlikwidowanie brytyjskich osad w Afryce, ponieważ utrzymanie ich przynosiło dużo więcej strat niż korzyści. Ale gdy na mapie Czarnego Lądu Francuzi strącali kolejne kostki domina, rozsądek przestawał się liczyć.\nze świata TDNDGP import TDNDGP WEEKEND\nParadoks polega na tym że Zachód chce budować "demokrację" tam gdzie jest ropa a miejscowy satrapa ( wspierany przez wiele lat przez " Wolny Świat " ) zaczyna mieć własne zdanie.