پايان كار محمدرضا پهلوي\nتعداد بازدید : 3277649\nدر سراسر این نمایش، فرح بیشتر اوقات خود را صرف تلویزیون به جهان سادات در مصر می کرد. ضمن یکی از این تلفن‌ها در وسط نمایش در حالیکه پزشکان در جلو صحنه مشغول جرو بحث بودندف او اظهار داشت: جهان وضع ما بسیار بد است. شاه نیاز به عمل جراجی فوری داشت و گرنه می مرد. ولی این عمل در پاناما نمی توانست انجام بگیرد: من در اینجا به هیچ کس نمی توانم اعتماد کنم.\nخانم سادات پرسید: چرا فرح؟ چرا؟\nفرح پاسخ داد برایش دشوار است که در تلفن توضیح بدهد. خانم سادات دریافت که او می ترسد مکالمات ضبط شود. فرح ادامه داد: ولی ما باید فورا پاناما را ترک کنیم. گزارش‌های بدیمنی به ما می رسد. بعدها خانم سادات گفت که فهمید ملکه اشاره به شایعاتی می کند مبنی بر اینکه توریخوس با تلاش‌های ایرانیان برای استرداد شاه همکاری می کند.\nفرح گفت باید شوهرش را از بیمارستان پامایی خارج سازد.\nاو به هیچ وجه نمی تواند به آنچه ممکن است روی بدهد اطمینان داشته باشد. پاناما به پزشکان امریکایی اجازه عمل جراحی نمی دهد. خانم سادات پرسید: آیا دولت امریکا نمی تواند کمکی بکند؟ فرح با تلخی جواب داد: دولت آمریکا؟ ما تا آخر عمرمان از کمک آنها سیر شده ایم. خانم سادات بعدها نوشت که واکنش فوری او این بود که شاه باید برای عمل جراحی به مصر بیاید. با خود اندیشیدم اگر ما به این مردم پناهندگی بدهیم خداوند هیچگاه ما را ترک نخواهد کرد. این یک مسئله سیاسی نبود. یک مسئله اصولی بود.\nجهان به شوهرش مراجعه کرد و سادات به او اطمینان داد که پاسخ درست داده است، ولو اینکه در مصر آشوب بر پا کند. به یاد می آورد که سادات گفت: این کار باعث رضایت خدا خواهد شد.\nبه گفته خانم سادات، وقتی او به فرح تلفن زد تا تائید کند آنان واقعا می توانند برای عمل جراحی به مصر برگردند، فرح نمی توانست باور کند پرسید: آیا به پزشکان امریکایی اجازه خواهید داد عمل جراحی را در مصر انجام دهند؟ واقعا مطمئن هستید؟\nجهان سادات چند بار تکرار کرد: آری فرح، آری. فرح قانع شد.\nدر این میان بن کین که به نیویورک بازگشته بود با لوید کاتلر مشاور کاخ سفید که توافق لک کند را درباره معالجه شاه در پاناما و حق بازگشت وی به امریکا را در صورت لزوم طراحی کرده بود، گفت و گو کرد. کین مایل بود شاه به ایالات متحد بازگردد. کارتر در بحبوبه درگیری کاخ سفید در مسئله گروگانگیری برای او روشن ساخت که بازگشت شاه سودمند نخواهد بود. به عقید کین این بدان معنی بود که توافق لک لند اعتبارش را از دست داده است. از نظر او رفتن شاه به مصر اجتناب ناپذیر بود.\nاما این فکر کاخ سفید را هم در مورد سرنوشت سادات و هم در مورد گروگانها هراسان کرد. اگر شاه پاناما را ترک می کرد، هر گونه امید ضعیفی به آزادی گروگانها از طریق مذاکرات پیچیده استرداد که داشت در پاناما به مرحله نهایی می رسید، از میان می رفت.\nهمیلتون جردن هنوز معتقد بود که مذاکرات را می توان به مسیر واقعی باز گرداند؛ هکتور ویلالون با نامه ای از جردن خطاب به ابوالحسن بنی صدر که اخیرا در انتخابات ریاست جمهوری صادق قطب زاده را شکست سختی داده بود، عازم ایران شد. جیمی کارتر امید کمتری داشت و به جردن گفته بود رهبران ایران قابل اعتماد نیستند. در آن هنگام جردن و کاخ سفید درگیر انتخابات مقدماتی ایالات ایلینویز بودن که نخستین زور آزمایی ادوارد کندی با جیمی کارتر برای انتخابات ریاست جمهوری در یکی از ایالات صنعتی عمده بشمار می رفت. در عین حال جردن مشغول مذاکره با وکلایش برای آماده ساختن خود در برابر دادستان دادگاه ویژه به اتهام مصرف کوکائین در یکی از کلوبهای شبانه نیویورک به نام کلوب 54 بود. در هر حال کارتر کندی را در ایلینویز شکست داد و اتهام جردن نیز چندی بعد منتفی گردید.\nدر این هنگام بود که برژینسکی به جردن تلفن زد و اطلاع داد که گزارش اطلاعاتی حاکی است که شاهد قصد دارد پاناما را به مقصد مصر ترک کند. وقتی جردن پرسید چه کاری از دست من ساخته است، برژینسکی پاسخ داد: همیلتون، مسائل مربوط به شاه و پاناما در حوزه مسئولیت شما است. من متصدی زمامداران شاغل و کشوری های بزرگ هستم و شما مسئول زمامداران سابق و کشورهای کوچک.\nجردن در 20 مارس از طریق هوستون به پاناما رفت. در این هنگام د بیکی در هوستون بسر می برد و جردن در نظر داشت او را قانع سازد که به جنبه سیاسی اقامات شاه در پاناما اعتنایی نداشته باشد و سرپرستی عمل جراحی او را در پاناما بر عهده بگیرد. جردن با به باد داشتن این موضوع که دولت امریکا هنگام ورود شاه از مکزیک به ایالات متحده توصیه های پزشکی ناچیز دریافت کرده بود، این بار دکتر نرمان ریچ را که جراح ارشد بیمارستان نظامی والتر رید در واشینگتن است با خودش برده بود. در پرواز از واشینگتن به هوستون یک کارمند وزارت خارجه به نام آرنی رافل نیز که سابقا در ایران خدمت کرده بود، همراهشان بود. ریچ به جردن هشدار داد که با دوبیکی زیر کانه سخن بگوید چون هر جراحی نخستین مسئولیت خود را در برابر بیمارش می داند. با این حال ریچ معتقد بود که طحال شاه را با اطمینان خاطر می توان در پانما در آورد.\nآنان با دوبیکی در دفتر کارش ملاقات کردند. جراح مشهور درباره اینکه نخستین وظیفه اش معالجه شاه است تزلزل ناپذیر می نمود و گفت: من او را در هر جا که لازم باشد عمل خواهم کرد ولی نمی توانم از دور نمای عمل شاه در پانما خوشحال باشم. ولو اینکه شما آقای جردن بتوانید مرا راضی کنید، گمان نمی کنم هیچ کس بتواند شاه را به عمل جراحی در پاناما قانع سازد.\nدوبیگی به جردن کفتم انجام عمل جراحی در پاناما خطرات احتمالی را چند برابر خواهد کرد بنابراین نمی توان انجام آن را در پاناما توصیه کنم. با این حال اگر کار به جایی برسد که چاره دیگری وجود نداشته باشد - مانند یک عمل فوری در عرشه یک رزمنا و - و کار دیگری نشود کرد، هر خدمتی که از دستم ساخته باشد خواهم کرد.\nضمنا گفت هنوز مطمئن نیست کنترل جراحی تا چه اندازه در دست او خواهد بود و افزود: شما نمی توانید بیش از یک ناخدا در کشتی داشته باشید. وقتی جردن از او خواهش کرد به فکر گروگان‌ها باشد، دو بیکی جواب داد: آقای جردن، این مشکل شما و آقای رئیس جمهور است. بعنوان پزشک تنها چیزی که برای من مطرح است سلامتی شاه است. جردن تصمیم گرفت که به پاناما برود و عقیده شاه را تغییر بدهد. اما رسیدن به پاناما کار آسانی نبود.\nآنها سوار هواپیمای متعلق به نیروی هوایی امریکا شدند و از هوستون پرواز کردند. هواپیما دچار اختلال در دستگاه رادار شد و در نیواورلئان فرود آمد. در آنجا ناچار شدند منتظر هواپیما دیگری که از واشینگتن اعزام شد بمانند. این هواپیما نیز دچار نقض فنی گردید و ناچار شدند مجددا به نیوراورلئان بازگردند. سرانجام هواپیمای سوم رسید و آنها را سوار کرد و از زمین برخواست و از فراز خلیج مکزیک عازم جنوب گردید. یک ساعت پس از پرواز صدای انفجار شدیدی به گوش رسید و هواپیما بسوی اقیانوس شیرجه رفت. کابین مملو از دود شد و کف آن چنان داغ شد که تخت کفش مسافران شروع به سوختن کرد. سرانجام خلبان توانست هواپیما را در سطح امواج دریا کنترل کند، دور بزند و به نیوراورلئان باز گردد.\nهنگامی که سوار چهارمین هواپیما شدند ساعت دو و نیم بعد از نیمه شب بود و چهارده ساعت می شد که واشیگتن را ترک گفته بودند. اعصاب جردن خرد شده بود. با خودش اندیشید (و بعدها در کتابش نوشت) که چیزی نمانده بود ما در این پرواز به هلاکت برسیم. کمترین کاری که شاه می تواند بکند این است که اثرات عمل جراحی خود را بر گروگانهای ما در نظر بگیرد. اما شاید او اهمیتی برای آنان قائل نیست... شاید چهره غم انگیزی که در لک لند با او صحبت کردم همانطور که دشمنانش می گویند سرد و بی احساسی و حتی بی رحم است.\nسرانجام آنها روز جمعه 21 مارس هنگام صبحانه به پاناما رسیدند. پس از دو ساعتی استراحت در اقامتگاه سفیر امریکا - محلی که همیشه جردن را به این فکر می انداخت که در یکی از داستانهای گراهام گرین شرکت دارد. جردن آنچه را بدترین آخر هفته عمرش نامید است آغاز کرد، آخر هفته‌ای که او موفق به جلوگیری از فرار شاه از پاناما نشد. امبر ماس سفیر آمریکا می گوید: درست مثل پرده آخر یک اپراکمیک بود. تمام سیاهی لشکرها در اطراف صحنه بال می زدند و خواننده اول در وسط ایستاده بود.\nپس از آنکه جردن از خواب بیدرا شد، عمر توریخوس و چوچو و چارلی گارسیا به دیدنش آمدند. چردن و توریخوس در صندلی‌های حصیری ایوان نشستند و چو چو نقش مترجم را ایفا کرد. در حالیکه چارلی گارسیا درباره بحران پزشکی بر سر شاه به دکتر ریچ توضیح می داد، جردن گفت: پاپا ژنزال مشکل تازه ای برای ما پیش آمده است. اطلاع یافتیه ایم. که شاه قصد دارد پاناما را به مقصد مصر ترک کند.\nقیافه توریخوس در هم رفت و گفت: این برای همه خبر بدی است، برای گروگانها ، برای شاه، حتی برای پاناما سپس سیگار برگ بزرگ کوبایی اش را که نام خود او روی نوار آن تثبیت شده بود روشن کرد و گفت: فکر می کنی برای تغییر عقیده شاه چه کار می توانیم بکنیم؟\nجردن پیشنهاد کرد شاید اگر پزشکان پانامایی دست از لجاجت بردارند و اجازه بدهند دکتر دوبیکی مسئولیت عمل جراجی را به عهده بگیرد شاه در پاناما بماند توریخوش لحظه‌ای به فکر فرو رفت و سپس گفت: دکتر ها موجودات عجیبی هستند، با مهارت فراوان و خودخواهی فراوان.\nجردن پاسخ داد که خود او زمانی می خواسته پزشک شود که توریخوس حرفش را قطع کرد و گفت این را خودخواهی شما نشان می دهد. اما توریخوس مطمئن نبود که پزشکان بتوانند این مسئله را حل کنند. چند ثانیه هر سه نفر ساکت در ایوان نشسته بودند و ژنرال به فکر فرو رفته بود. آنگاه توریخوس سخنان تندی علیه شاه بر زبان آورد و افزود: من حاضرم هر کاری را که شما مصلحت بدانید انجام دهم. ما می توانیم بگذاریم شاه برود یا او را در اینجا نگاه داریم - و لو اینکه مخالف میلش باشد. من روحیه شاه را در این مدت بررسی کرده ام. او به فکر هیچ کس جز خودش نیست. او حق ندارد جان پنجاه و سه نفر دیگر را بخطر بیفکند آنچه برای من اهمیت دارد کمک به رئیس جمهوری امریکا در حل مسئله گروگانها است. جردن نگران بود که اگر شاه بر خلاف میلش مجبور به ماندن در پاناما شود، عکس العملی خوبی در امریکا نداشته باشد. توریخوس گفت پزشکان پانمایی را راضی خواهد کرد که مستقیما با دکتر دوبیکی تماس بگیرند و رسما از او دعوت کنند که به پاناما بر گردد. سپس خود او هم با شاه تماس خواهد گرفت و وانمود خواهند کرد پس از آن همه مهمان نوازی که پاناما از اوکرده است، از اینکه شاه قصد عزیمت از این کشور را دارد آزده خاطر شده است. اگر شاه واقعا می ترسد که به ایران پس داده شود، در این صورت من هنوز وسیله اعمال نفوذ در او را دارم. در حالیکه چوچو ترجمه می کرد، توریخوس از جا برخاست و شروع به قدم زدن کرد و سپس همراه با اطرافیانش اقامتگاه سفیر امریکا را ترک نمود.\nدر این هنگام امبر ماس به جردن اردن اطلاع داد که آمائو تا به حال دوباره تلفن کرده و می خواهد بداند جردن چه وقت به دیدن شاه در کونتادورا خواهد رفت. این خبر جردن را عصبانی کرد و به ماس گفت که از اینکه در لک لند به شاه قول داده که در صورت ضرورت پزشکی باز هم می تواند به امریکا برگردد، اشتباه بزرگی مرتکب شده و پشیمان است. او می ترسد شاه وفای به این وعده را خواستار شود.\nجردن به محل کار ماس در سفارت آمریکا رفت. در همان لحظه لوید کاتلر مشاور کاخ سفید که درباره توافق های لک لند با رابرت آرمائو و دکتر کین مذاکره کرده بود، وارد پاناما شد. او نیز با هواپیمای نظامی امریکایی اش دچار مشکلاتی شده بود و هنگام فرود در پاناما یکی از موتور هایی هواپیما از آن جدا شده بود. با شنییدن این خبر جردن گفت: من دیگر هیچ گاه با افزایش بودجه دفاعی کشورمان مخالفت نخواهیم کرد.\nکاتلر از شنیدن این خبر که توریخوس ممکن است مانع عزیمت شاه شود، خوشحال نشد و گفت: اینها همه اش حرف است. او واقعا چنین کاری نخواهد کرد مارس پاسخ داد: ژنرال را دست کم نگیرد. اگر ما سرمان را تکان بدهیم یا به او چشمک بزنیم، او این کار را خواهد کرد.\nآنگاه به واشینگتن تلفن زدند و با رئیس جمهور صحبت کردند. کارتر کماکان اصرار می ورزید که اگر شماه را نمی شود متقاعد کرد که در پاناما بماند، در این صورت باید به ایالات متحد مراجعیت کند. او به هیچ قیمتی نباید به مصر برود. بدون آنکه ما شاه را نزد انور بفرستیم، او به اندازه کافی مشکلات دارد.\nرنگ از روی جردن پرید و به کارتر گفت این کار ممکن است جان گروگان‌ها را به خطر بیندازد. ولی کارتر سرسختی کرد و گفت: شاه نباید به مصر برود. این کار برای سادات منصفانه نیست.\nاین طرز فکر سایروس و نس و مقامات وزارت خارجه را نیز که با بحران گروگانگیری سر و کار داشتند مانند جردن وحشت زده کرد. هال ساندرز معاون وزارت خارجه به جردن تلفن کرد و هشدا داد اگر شاه به امریکا برگردد احتمال دارد ایرانیان گروگان‌ها را بکشند. در این صورت ایالات متحد ناچار است واکنش نشان بدهد و این کار ممکن است به جنگ در خلیج فارس بینجامد. عواقب این کار هم برای ما و هم برای سادات وخیم خواهد بود. ساندرز بر عکس کارتر معتقد بود سادات مصلحت خودش را بهتر تشخیص می دهد و از اینکه هست در جهان عرب منزوی تر نخواهد شد. ساندرز به جردن گفت بهترین راه حل متقاعد کردن شاه به ماندن در پاناما است.\nآنگاه جردن به این نتیجه رسید که عجالتا صلاح نیست خودش به دیدن شاه برود و بهتر است آرنی رافل و لوید کاتلر بدون او بروند. زیرا اولا تماس شخصی شاه با او ممکن است قابلیت مذاکره او را با ایران به مخاطره افکند. در ثانی آرنی رافل توصیه کرد که خودداری جردن از ملاقات شاه را متقاعد خواهد ساخت که هیچ گاه اجازه مراجعت به امریکا به او داده نخواهد شد. در واقع شاه در کونتادوا عدم حضور جردن را نشانه ای تلقی کرد که کارتر آخرین تعهدش را نسبت به او زیر پا گذاشته است.\nاما یک ضربه جدی در انتظار جردن بود.\nبازی استرداد با بازیکنان آن که بیش از پیش علاقه مند می شدند، گام به گام پیش می رفت. توریخوس یک قاضی ارشد پانامایی به نام خوان ماترنو واسکز را مامور حفاظت منافع ایران در این قضیه کرده بود. ماترنو واکسز به تهران سفر کرده و طرفدار بی قید و شرط انقلاب شده بود و مصمم بود آنچه از دستش ساخته است برای عملی شدن استرداد شاه بکند. او معتقد بود شاه واقعا شخص خبیثی است و اگر او را مستقیما از پاناما برای محاکمه به تهران بفرستند به منافع پاناما خدمت کرده است. بسیاری از پانامایی‌هایی که در این قضیه شرکت داشتند اصرار دارند که این تعصب با آنچه توریخوس در سر داشت تطبیق نمی کرد.\nوی نظرات ماترنو واسکز با شور و حرارت کریستیان بورگه و هکتور ویلالون، دو مخاطب پاریسی جردن که در تمام این مدت در پی تعقیب قانونی شاه بودند، تطبیق می کرد.\nبورگه سرانجام روز پنجشنبه 20 مارس با کلیه مدارکی که برای تکمیل پرونده استرداد مورد نیاز وزارت خارجه پاناما بودف آن کشور بازگشته بود. مدت مدیدی طور کشیده بود تا مقامات ایرانی مدارک مزبور را تهیه کنند. کلیه مدارک می بایست به زبان اسپانیایی ترجمه شود و تعداد مترجمان اسپانیایی در تهران بسیار قلیل بود. بموجب قوانین پاناما مدارک استرداد می بایست در ظرف شصت روز از تاریخ اولین تقاضای استرداد تسلیم شود، به عبارت دیگر آخرین مهلت دوشنبه 24 مارس بود. و امروز جمعه 21 بد.\nوقتی بورگه وارد شد، ماترنو واسکز به او اطمینان داد به مجرد اینکه مدارک مربوطه تسلیم و در دفاتر ثبت شود، شاه طبق قانون بازداشت خواهد شد و اکنون شانس زیادی وجود دارد که تقاضای استرداد سرانجام با موفقیت رو به رو گردد. البته ایران باید موافقت کند که هر گونه ضرر و زیانی را که در نتیجه رنجش ایالات متحد متوجه پاناما شود، جبران نماید.\nولی یک مسئله باقی مانده بود. بورگه نمی توانست مدارک را تسلیم کند. یک مقام رسمی ایرانی می بایست آنها رسما به وزارت خارجه پاناما تسلیم و در دفاتر ثبت کند. هیچ دیپلمات ایرانی در پاناما وجود نداشت و می بایست یکی از از نیویورک بفرستید. این شخص فرخ پارسی نام داشت و هنوز نیویورک را ترک نکرده بود. او قصد داشت روز دوشنبه آینده، یعنی آخرین روز مهلت به پاناما بیاید. بورگه نگران بود ولی کاری از دستش ساخته نبود.\nآن روز جمعه، بورگه به دفتر توریخوس احضار شد. همان موقع همیلتون جردن هم رسید. جردن از دیدن وکیل فرانسوی شگفت‌زده شد و بعدها نوشت: «از او پرسیدم رفیق، تو اینجا چه می‌کنی؟»\nفرانسوی پاسخ داد: «من مدارک مربوط به استرداد شاه را با خودم آورده‌ام، چون روز دوشنبه آینده آخرین مهلت برای تسلیم آنهاست. حالا بفرمائید شما اینجا چه می‌کنید؟» جردن پاسخ داد: «کریستیان، شاه می‌خواهد پاناما را ترک کند.» بورگه ناراحت شد و گفت: «این خبر خیلی بدی است همیلتون. کجا می‌خواهد برود؟» جردن جواب داد به مصر یا به امریکا. بورگه ناگهان از جا پرید و گفت: «امریکا؟ نه، نه، شما نباید اجازه چنین کاری را بدهید آنها گروگان‌ها را خواهند کشت.»\nجردن مسائل پزشکی شاه و وعده تواق لک لند را برای بورگه توضیح داد. در این حال ناگهان توریخوس که در این مدت ساکت بود، از جا پرید و پکی به سیگارش زد و با هیجان زیاد به زبان اسپانیایی شروع به صحبت کرد: «چه آقای جردن بخواهد و چه نخواهد من می‌توانم شاه را در اینجا نگه دارم. من می‌توانم او را برای عمل جراحی نگه دارم.» توریخوس در موقعیت دیگری گفته بود شاه باید سوار یک هلیکوپتر یا یک اسب زیبای سفید شود و به ایران برگردد و مثل یک شاه شمشیر به دست بمیرد.» ولی آن روز به بورگه گفت: «این کار را در صورتی خواهم کرد که گروگان‌ها از دست دانشجویان به دولت منتقل شوند. به دوستان ایرانی خود بگویید من بیست و چهار ساعت مهلت می‌دهم که گروگانها را به دولت تحویل بدهند. در غیر این صورت شاه پاناما را ترک خواهد کرد.»\nجردن در برابر تهدید توریخوس که شاه را برخلاف میلش نگاه خواهد داشت، چیزی نگفت. بورگه اظهار نمود برای تلفن کردن به قطب‌زاده باید به هتلش برگردد. توریخوس گفت: دوازده ساعت به بورگه وقت می‌دهد.\nآنگاه توریخوس جردن را به اتقا دیگری برد تا به پزشکانی که درگیر قضیه بودند معرفی کند. و گفت: «این آقایان سه پزشک برجسته پانامایی هستند که بیست و پنج عقیده مختلف دارند.» توریخوس افزود که همه آنها تحصیلکرده امریکا هستند و مثل آب‌خوردن دست و پای مردم را قطع می‌کنند. درست مثل پزشکان امریکایی یاد گرفته‌اند چطور بدن انسان را ببرند و بدوزند. همه حضار خندیدند. سپس توریخوس شکایت کرد که پزشکان پانامایی از نحوه‌ای که اطبای امریکایی می‌کوشیدند شاه را از دستشان بگیرند دلخور شده‌اند و در پایان سخنانش اظهار داشت که از بازگشت دوبیکی استقبال می‌کند و وی می‌تواند «ژنرال دکترها» باشد.\nهمین که جردن به سفارت برگشت، یکبار دیگر به کارتر و ویس تلفن کرد. کارتر مجددا گفت که مایل است شاه برای عمل جراحی در پاناما بماند، اما اگر نمی‌شود ترتیب این کار را داد باید به امریکا برگردد. در هرحال به مصر نباید برود.\nسپس سایروس ونس در آن سوی خط حاضر شد و پیشنهاد کرد که اگر واقعا شاه باید به امریکا برگردد دست کم واشینگتن باید اصرار کند که از سلطنت استعفا بدهد. بدین سان ونس نیز با اصرار کارتر در مورد اینکه شاه در صورت ترک پاناما حتما باید به امریکا برود مخالفتی نکرد. اما شرطی را تحمیل کرد که احتمال نمی‌رفت شاه بپذیرد. جردن با خود اندیشید: «ونس با طرز فکر حقوقی‌اش هیچ‌گاه غیرقابل احترام نیست اما گاهی آب زیرکاه است.» با این پیشنهاد جدید، لوید کاتلر و رافل بمنظور ملاقات با شاه عازم فردوگان و کونتادو را شدند. اکنون ساعت نه بعدازظهر بود.\nسراسر آن روز شاه و فرح و رابرت آرمائو و مارک مرس در انتظار آنها بسر برده بودند. پس از حوادثی که در بیمارستان پایتییا رخ داده بود، هرکدام از دیگری نسبت به پانامایی‌ها عصبانی‌تر و ناخشنودتر بودند. همگی معتقد بودند که پانامایی‌ها شاه را سرکیسه کرده‌اند. زیرا صورتحساب‌هایشان در جزیره تاکنون سر به چند صدهزار دلار زده بود. شایعات درباره استرداد فراوان بود، هرچند هیچ کس نمی‌دانست تا چه مرحله‌ای پیشرفت کرده است. آنها هنوز از تماس‌های جردن با بورگه و ویلالون بی‌خبر بودند. دائما هرکسی می‌کوشید آنها را مطمئن سازد و آرمائو اغلب پاسخ می‌داد: «آیا واقعا شما می‌توانید به شخصی مانند توریخوس که دائما از مواد مخدر یا مشروب گیخ و مست است اطمینان داشته باشید؟»\nملکه احساس می‌کرد طی چند روز اخیر فشارهای عجیب و روزافزونی به آنها وارد شده است. مدتی تلفن قطع بود و وقتی توضیح خواستند جواب گرفتند که علت آن بپرداختن صورتحساب بوده است. سپس توریخوس برای ملکه پیامی فرستاد که چون در سابق دانشجوی معماری بوده است همراه او برای بازدید از چند ساختمان در یک جزیره دیگر برود. فرح پاسخ داد منتظر خواهد ماند تا حال شوهرش بهتر شود و آنگاه هردو خواهند آمد. توریخوس جواب داد او باید تنها بیاید. بعدها فرح گفت: «موضوع غیرطبیعی بود. صدائی آهسته از گوشه‌ای برمی‌خاست و فقط از من دعوت می‌کرد. با خودم گفتم آنها چه فکری در سر دارند؟ اگر من به جایی بروم آنها هرکاری بخواهند با شوهرم خواهند کرد. آیا منظورشان همین است؟.»\nهنگامیکه کاتلر و رافل به ویلای اقامتگاه رسیدند، کاتلر تقاضای ملاقات با شاه را کرد. فرح این موضوع را روشن ساخت که در هر شرایطی در کنار شوهرش خواهد ماند. می‌رسید امریکائیان با پیش کشیدن مسئله گروگان‌ها شا را قانع سازند که تغییر عقیده دهد و در پاناما بماند. می‌گوید: «می‌خواستم حضور داشته باشم، چون نمی‌خواستم شوهرم از رفتن منصرف شود. ما می بایست به مصر برویم.»\nآرمائو نیز مایل بود در این جلسه حضور داشته باشد. احساس می‌کرد که کاتلر خواهد کوشید با شاه قلدری کند و شاه در وضعی نبود که بتواند در برابرش واکنش نشان بدهد. ولی کاتلر به او گفت: «باب. امیدوارم ایرادی نداشته باشید که من به تنهائی با شاه ملاقات کنم، چون یک پیام شخصی از رئیس جمهوری دارم.» علی‌رغم اعتراض آرمائو، شاه با تقاضای کاتلر موافقت کرد. آرمائو بعدها، تعریف کرد: «بنابراین من در بیرون اتاق ماندم و از فرط عصبانیت دیوانه شده بودم. بی‌اختیار سخنان یاوه می‌گفتم و می‌غریدم.» (جردان در خاطراتش از اینکه فرصت یافته که روی آرمائوی از خودراضی را کم کند، اظهار خوشحالی کرده است).\nروی تراس و زیر ستارگان، کاتلر راه‌حل‌هایی را که بنظرش می‌رسید، برشمرد: ماندن در پاناما، بازگشت به امریکا، رفتن به مصر، شاه گفت رفتن به مصر را ترجیح می‌دهد و افزود: «احساس می‌کنم که مرگم نزدیک است و در این شرایط فقط به خانواده‌ام و کشورم می‌اندیشم... اما می‌خواهم با افتخار بمیرم نه روی تخت بیمارستان در کشوری دور افتاده و بخاطر یک اشتباه یا رشوه.»\nبا این همه، کاتلر امکان استعفا از سلطنت را در صورت مراجعت شاه به امریکا مطرح کرد. شاه گفت این مسئله دیگر برایش اهمیت ندارد، چون در شرف مرگ است و پسرش می‌تواند تحت و تاج را داشته باشد. این آن چیزی نبود که کاتلر در سر داشت. سکوتی طولانی حکمفرما شد و سپس کاتلر گفت دولت ایالات متحد در این خصوص فکر خواهد کرد. به گفته رافل، ملکه سخنان شاه را قطع کرد به زبان فارسی (که رافل بلد بود) گفت: «مبادا پیشنهاد استعفا را قبول کنی، به پسرمان و آینده کشورمان فکر کن، ملت هیچ گاه این تصمیم را درک نخواهد کرد!»\nخاطره فرح از این گفتگوها تا حدودی متفاوت است. او به یاد می‌آورد که رافال رویش را بسوی آنها کرد و گفت: «شما در نطقهایتان بارها اشاره کرده‌اید که حاضرید جان خود را فدای ملتتان کنید.» فرح نمی‌دانست منظور او چیست ولی گمان می‌کرد می‌خواهد به شاه بفهماند که باید خودش را فدای گروگان‌ها کند. فرح می‌گوید: «سپس وقتی کاتلر صحبت استعفا را پیش کشید، من گفتم: «اگر منظورتان واکنش دولت ایران به استعفای شوهرم است، پسرم برای ادعای حقوقش سر بلند خواهد کرد. اگر پسر ارشدم چنین کاری را نکند، پسر دومم خواهد کرد. و اگر پسر دومم نباشد، یکی دیگر از اعضای خانواده ما خواهد کرد. بنابراین هیچ چیزی تغییر نخواهد کرد.» این پیشنهاد مسخره بود.»\nکاتلر با قدرت هرچه تمامتر قضیه را از دیدگاه پانامائی‌ها مطرح کرد و گفت پانامایی‌ها امتیازات زیادی داده‌اند و هم اکنون نیز حاضرند به دوبیکی اجازه دهند که در بیمارستان گورگاس در منطقه کانال او را عمل کند و بدین ترتیب مفاد توافق لک لند کلمه به کلمه اجرا خواهد شد. او ضمنا هشدار داد که چنانچه شاه به رفتن به مصر اصرار ورزد، چه صدماتی متوجه سادات خواهد شد. وقتی کاتلر به سخنانش خاتمه داد، شاه گفت فردا صبح آنها را از تصمیمش مطلع خواهد ساخت. او هنوز مایل به عزیمت به مصر بود.\nبعدها در آخرین نسخه خاطراتش نوشت: «من پیشنهادات امریکائیان را جدی نگرفتم. زیرا وعده‌های امریکائیان طی یک سال و نیم گذشته فاقد ارزش بود. این وعده‌ها تا بحال به بهای تخت و تاجم تمام شده بود و بعید نبود در آینده به بهای جانم تمام شود.»\nدرحالیکه کاتلر و رافل آماده خروج بودند، تلفن زنگ زد. شاه گوشی را برداشت و پس از مکالمه به امریکائی‌ها گفت او یکی از پزشکان پانامایی بود که مطالبه حق ویزیت آخرین دفعه‌اش را می‌کرد. کاتلر پرسید: «مبلغ صورتحساب چقدر بود؟» گفت: « هزار و هشتصد دلار.» سپس لبخندی زد و افزود: باز می‌پرسید چرا می‌خواهم اینجا را ترک کنم؟»\nپس از آنک کاتلر و رافل جزیره را به مقصد خاک اصلی ترک گفتند، شاه پیشنهاد استعفا از سلطنت را با آرمائو و مرس مطرح ساخت. آندو خشمگین شدند و گفتند شاه می بایست به کاتلر می‌گفت من پیشنهادتان را مطالعه خواهم کرد. سپس به امریکا می‌رفت و در آنجا به آنها می‌گفت: بروید به جهنم.\nشاه پاسخ داد: «من در میان دوستانم احساس راحتی بیشتری می‌کنم. ما به مصر خواهیم رفت.»\nفردای آن روز که شنبه 22 مارس بود، جیمی کارتر به انورسادات تلفن کرد تا نگرانی خود را از ورود احتمالی شاه به مصر به اطلاع او برساند. ظاهرا سادات پاسخ داد: «جیمی، شما درباره مصر نگران نباشید. شما فکر گروگان‌های خودتان باشید.» یکبار دیگر کاتلر و رافل به کونتادو را پرواز کردند. شاه به آنها اعلام کرد که فردا صبح عازم قاهره خواهد شد.\nسادات پیشنهاد کرده بود هواپیمای اختصاصی خودش را بفرستد، اما هنوز هواپیما قاهره را ترک نکرده بود. کاتلر تشخیص داد که اگر قرار است شاه برود، هرچه زودتر بهتر خواهد بود. لذا پیشنهاد کرد دولت امریکا هواپیمایی بیابد که قادر به پرواز یکسره تا قاهره باشد. کاخ سفید دست کم با دو شرکت که هواپیماهای دربست کرایه می‌دادند تماس گرفت. سرانجام شرکت هواپیمایی بین‌المللی «اورگرین» که با سازمان سیا وابستگی داشت پاسخ مثبت داد. پاره‌ای امریکائیان معتقد بودند این وابستگی غیر عاقلانه است. آرمائو می‌گوید مبلغی که شرکت مزبور از شاه مطالبه کرد سنگین بود: 250000 دلار.\nدر کونتادورا، همراهان شاه آخرین روز را به بستن جامه‌دان‌ها و پرداختن صورتحساب‌ها گذراندند. در پاناماسیتی جردن بیشتر اوقات روز را در استخر اقامتگاه امبلر ماس به شنا و استراحت پرداخت و از روزنامه‌نگاران اجتناب کرد. کریستیان بورگه از هتل خود مرتبا به تهران تلفن می‌زد. چند بار به جردن تلفن کرد که خبر بدهد پیشنهاد توریخوس دایر به نگاه داشتن شاه در پاناما، شورای انقلاب را در تهران به جنب و جوش انداخته و آنان در مرز خارج کردن گروگان‌ها از دست دانشجویان هستند. جردن می‌گوید که با ادب به سخنان او گوش داد ولی هیچ تعهدی نکرد.\nبوگه گمان می‌کرد که توریخوس گوش شنواتری خواهد داشت. وری روز شنبه توریخوس به او اطلاع داد که بیش از چند ساعت دیگر نخواهد توانست شاه را نگاه دارد و باید دلیل خوبی برای این کار داشته باشد. تهران باید کاری بکند که پیشرفت در امر گروگان‌ها را نشان بدهد. راستی در آنجا چه خبر است؟\nبورگه مجددا به ایران تلفن زد و با همکارش هکتور و یلالون و قطب‌زاده صحبت کرد. دستگاه رهبری هنوز در این بحث که چگونه گروگان‌ها را از دست دانشجویان خارج کند، دچار بن‌بست بود. قطب‌زاده که بیش از سایر رهبران در ارتباط با پاناما سرمایه‌گذاری کرده بود، تمام قوای خود را بکار می‌برد. اما بنی صدر رئیس جمهوری جدید زیر بار نمی‌رفت. هیچ کاری انجام نشده بود. ساعات قبل از انقضای مهلت توریخوس بسرعت می‌گذشت.\nصبح روز یکشنبه جامه‌دانها و باروبنه شاه به فرودگان کوچکی در جوار هتل منتقل شد تا در یک هواپیمای کوچک بمقصد خاک اصلی بار شود. تعداد جامه‌دان‌ها از هنگام ورود بیشتر بود و شامل صندوق‌های بزرگی می شد که کنجکاوی توریخوس را جلب کرد. هواپیما ناچار شد چند بار رفت و آمد کند تا سرانجام کار تخلیه بارها تمام شد. شاه و ملکه و دکتر پیرنیا و سرهنگ جهان‌بینی و سرهنگ نویسی و رابرت آرمائو و مارک مرس و امیر پورشجاع و سرهنگ نویسی و خاک اصلی پاناما پرواز کردند. و همچنین سگ‌ها، بنو سک دانمارکی عظیم‌الجثه بیمار بود. شاه به آرمائو گفت: «شاید بهتر باشد او را در اینجا بگذاریم.» آرمائو جواب داد: «اعلیحضرتا، مگر از جنازه من بگذارید و اجازه دهید سگ را در پاناما دفن کنند!»\nشاه یک یادداشت کتبی برای گابریل لوئیس بجای گذاشت که می‌گفت: «شهبانو و من در یافتن کلماتی که از مهمان‌نوازی بی‌نظیر و لطف و یاری شما و خانم لوئیس سپاسگزاری کنیم، ناتوان هستیم. تاسف من در این است که کشوری ندارم که شما و خانواده‌تان را بمنظور جبران آنچه برای ما انجام داده‌اید، به آن دعوت کنم...»\nدر تمام ساعات پیش از ظهر هکتور و ویلالون شریک بورگه از تهران از جانب صادق قطب‌زاده تلفن می‌زد و به پانامائیها التماس می‌کرد که رفتن شاه را قدری به تعویق اندازند. حتی امیلر ماس که بیش از هر کس به پانامائی‌ها اعتماد داشت، تا حدودی نگران شده بود. آیا تاخیر عمدی بود؟ آیا بار و بنه را مخصوصا عقب نگاه داشته بودند؟ روزنامه‌نگاران امریکایی دسته دسته به نقاط مختلف شهر هجوم می‌بردند و از اینکه قادر نبودند شاه را ببینند یا بدانند چه می‌گذرد خشمگین بودند. جردن نیز در انتظار وصول خبر عزیمت شاه دقیقه‌شماری می‌کرد تا او هم بتواند حرکت کند. در تمام این مدت خبرهای واصله از تهران فضا را اشباع کرده بود: «گروگان‌ها هم اکنون منتقل شدند. نگران نباشید. او را نگاه دارید.»\nصبح آن روز هواپیمای متعلق به شرکت هواپیمایی اروگرین وارد فرودگاه توکومن شده بود؛ یک فروند هواپیمای «دی سی 8» سیصد نفره با صندلی‌های باریک و در هم چپیده مخصوص حمل هرچه بیشتر جهانگرد (یا سرباز) که بکلی برای سفر شاه نامناسب بود. آرمائو شکایت کرد ولی به او گفتند که این تنها هواپیمای موجود بوده است.\nسرهنگ نوریه‌گا با لبخندی بر لب برای بدرقه آنان به فرودگاه آمده بود. او به همه حتی به آرمائو سفربخیر گفت. مسافرین سوار هواپیمای کهنه و ناراحت شدند و سرانجام اندکی قبل از ساعت دو بعدازظهر یکشنبه 23 مارس شاه از پاناما پرواز کرد، درست سه ماه پس از ورود به این کشور. پانزده دقیقه بعد خلبان به مسافرین اطلاع داد که از مرز هوائی پاناما گذشتند. آرمائو از جا برخاست و به عقب هواپیما رفت و به شاه تبریک گفت. توقفگاه بعدی مجمع‌الجزایر آزور بود که هواپیما می‌بایست بنزین‌گیری کند.\nصادق قطب‌زاده هنوز امید خود را از دست نداده بود. یکبار دیگر به کریستیان بورگه تلفن کرد تا به وی اطمینان دهد که اگر مانع از عزیمت شاه به مصر شوند، گروگان‌ها آزاد خواهند شد. یکبار دیگر بورگه به توریخوس تلفن زد و توریخوس ماس را احضار کرد، توریخوس دستخوش هیجان بود، شاید هم مست بود. به ماس گفت: «همین الان، در همین لحظه گروگان‌ها از سفارت آمریکا به وزارت خارجه منتقل شدند. اگر شما بتوانید مانع از رسیدن شاه به مصر شوید، آنها را آزاد خواهند کرد.»\nماس گفت: «آه خدای من» و سپس شتابان به سفارت برگشت. از آنجا به همیلتون جردن که ساعتی پیش با یک هواپیمای نیروی هوائی امریکا عازم واشینگتن شده بود، تلفن کرد. اکنون در آخرین فصل این داستان شگفت‌انگیز، جردن با فرصت دیگری برای نجات جان گروگان‌ها روبرو شده بود. ارنی رافل اظهار داشت این عادت ایرانیان است که تا آخرین لحظه برای انجام هر معامله‌ای صبر می‌کنند.\nماس گفت: «امکان دارد سوخت‌گیری در آزور را بتوان به یک توقف چهل و شهت ساعته بمنظور معاینه بدنی یا ازمایش خون یا هر بهانه دیگری مبدل کرد. چون گویا گروگان‌ها از سفارت منتقل شده‌اند.»\nجردن از درون هواپیما به هارولد براون وزیر دفاع امریکا در واشینگتن تلفن زد و از ترس اینکه مبادا مکالمه‌اش ضبط شود با احتیاط زیاد گفت: «هارولد،همانطور که اطلاع داری رفیق ما در راه مصر است. من می‌خواهم دستور بدهی که وقتی این هواپیما برای سوخت‌گیری در آزور فرود می آید، آن را نگاه دارند. این موضوع خیلی مهم است و مسئله ما را حل خواهد کرد.» براون نپرسید جردن با اجازه چه مقامی چنین تقاضایی را می‌کند، با آن موافقت کرد.\nدرحالیکه هواپیمای جردن عازم شمال بود، هواپیمای شاه بسوی شرق و تاریکی شب راه می‌پیمود. اگرچه هر مسافری می‌توانست ده دوازده ردیف صندلی در اختیار داشته باشد، ولی پرواز راحتی نبود. حرارت غیرکافی و صندلی‌ها ناراحت و غذا غیرماکول بود. اما در هر حال چند پتو برای هر کس وجود نداشت.\nحال شاه به هیچ‌وجه خوب نبود. حق داشت نگران باشد. در خاطراتش می‌نویسد: «از نظر پزشکی وقت برایم ارزش داشت. تب داشتم، شمار گویچه‌های خونم به طرز خطرناکی پائین بود. شمار پلاکت‌ها به ده درصد کمتر از حالت عادی کاهش یافته بود... اگر در آن ارتفاع پرواز یک جای بدنم زخمی می‌شد ممکن بود تا سرحد مرگ خونریزی داشته باشم.»\nهنگامی که در فرودگاه آزور فرود آمدند، هوای سرد درون هواپیما را پر کرد. سرهنگ جهان بینی بلوز پشمی خودش را به شاه قرض داد. گروه کوچکی از مقامات پرتغالی و امریکایی برای خوشآمدگفتن به شاه به داخل هواپیما رفتند. بعدا شاه نوشت: «اگر چه بیمار و تب‌دار بودم از جا برخاستم و لباسم را مرتب کردم و همانطور که تشریفات ایجاب می‌کرد آماده پذیرایی آنها شدم.»\nهواپیما سوخت‌گیری کرد. اما پرواز نکرد. دست کم دو ساعت منتظر ماندند. فرح نگران شد. می‌گوید: «هواپیما سرد می‌شد و شوهرم تب بسیار شدیدی داشت. به ما گفتند که تاخیر به علت اجازه پرواز است.» فرح این را باور نکرد. قاعدتا باید برنامه پرواز از مدتی قبل تهیه و اجازه‌های لازم اخذ شده باشد. او بقدری مضطرب شد که از هواپیما بیرون رفت و در زمین فرودگاه به قدم زدن پرداخت. در درون هواپیما شاه از آرمائو سئوال کرد چه خبر شده است. آرمائو خارج شد و از افسر امریکایی پرسید چرا هواپیما را نگه داشته‌اند. سپس تقاضا کرد به نیویورک تلفن کند. سرانجام به هواپیما اجازه پرواز داده شد.\nآنچه روی داده بود این بود که سرانجام حوصله توریخوس و جردن از وعده‌های قطب‌زاده و بورگه سر رفته بود. توریخوس در یک مکالمه تلفنی به قطب‌زاده گفت: «ممکن است امریکائی‌ها قادر باشند شاه را متوقف کنند. حالا به من بگوئید گروگان‌ها کجا هستند؟» قطب‌زاده جواب داد: «رفیق، من می‌توانم به شما قول بدهم که تا بیست و چهار ساعت دیگر آنها را تحویل خواهم گرفت.» در این حال توریخوس دشنامی بر زبان آورد و گوشی تلفن را به زمین کوبید.\nآنگاه به امبلر ماس تلفن زد و گفت: «امیلی همه چیز را فراموش کنید. به قطب‌زاده گفتم برود به جهنم. همه چیز تمام شد.»\nوقتی جردن این پیام را دریافت کرد، دستور داد هواپیمای شاه را در آزور آزاد کنند. بعدها ادعا کرد تاخیر پرواز هواپیما بقدری کم بود که شاه و همراهانش متوجه نشده بودند. (وقتی جیمی کارتر از اقدام خودسرانه جردن باخبر شد، به قول جردن «رنگ صورتش از عصبانیت کبود شد» و به رئیس ستادش گفت که خیلی از حدود اختیارات و وظایف خود فراتر رفته است.)\nهواپیمای کهنه شاه که به دستور جردن آزاد شده بود، یکبار دیگر از زمین برخاست و از آزور عازم قاهره گردید. در این بخش نهائی سفر آرمائو سرهنگ نویسی را در کابین خلبان نشاند تا مطمئن شود که در مسیر صحیح پرواز می‌کند نه بسوی تهران. نویسی پرسید: «اگر در مسیر غلط پرواز کرد چه باید بکنم؟ خلبان را بکشم؟» آرمائو گفت: «آری، به خلبان شلیک کن.»\nکارتر در خاطراتش می‌نویسد روزنامه‌های امریکایی و پانامایی تقصیر دومین پرواز شاه به مصر را به گردن کیسینجر و راکفلر انداختند. کارتر نوشت: «صرفنظر از اینکه چه کسی مسئول بوده است، شخص او بخاطر اثرات سوئی که ممکن بود بر سادات داشته باشد با آن مخالف بود. اما شاه که بی‌جهت ادعا می‌کرد جانش در پاناما درخطر است، چنین ملاحظه‌ای را نداشت.»\nصبح دوشنبه در پاناما، کریستیان بورگه و فرخ پارسی دیپلومات ایرانی که از نیویورک آمده بود، با شتاب هرچه تمام‌تر عازم وزارت خارجه شدند تا مدارک استرداد که شاه را متهم به جنایت علیه ملت ایران می‌کرد، تسلیم نمایند. وزیر خارجه پاناما از یکی از درهای عقب ساختمان در رفت. وکیل فرانسوی و دیپلومات ایرانی هیچ کس را در وزارت خارجه پیدا نکردند که حاضر به پذیرفتن مدارک شود. سرانجام ناچار شدند مدارک را به یک کارمند جزء تسلیم کنند. مدارک بایگانی شد.\nنیز در همان روز صبح توریخوس آخرین دستورش را صادر کرد، دستوری که بعدها وقتی فرح آن را شنید، بسیار توهین‌آمیز یافت. به کسانی که در کونتادورا مانده بودند پیغام فرستاد که هیچ کس حق ندارد به اتاق ملکه دست بزند. و به یکی از دوستانش گفت: «حال که نتوانستم با او هم‌بستر شوم، دست‌کم می‌توانم در ملحفه‌های او بخوابم.»\n*فصل بیست و چهارم؛پایان\nدر فرودگان قاهره انورسادات و همسرش جهان به پیشواز مهمانانشان آمده بودند. وقتی مارک مرس به شاه اطلاع داد که رئیس جمهوری مصر آنجاست، شاه بی‌آنکه همسرش بشود، صندلی‌اش را ترک کرد و با سرعتی که می‌توانست بسوی در خروجی هواپیما رفت. در پائین پلکان سادات روی شاه را بوسید و گفت: «خدا را شکر، شما سلامتید.»\nخانم سادات از مشاهده قیافه شاه یکه خورد، او بقدری لاغر شده بود که کت و شلوارش دو شماره برایش بزرگ می‌نمود. صورتش سفید بود. خانم سادات با خود اندیشید که اگر کسی نیاز به دوست داشته باشد، همو است. می‌گوید: وقتی به او نگاه کردم از بی‌عاطفگی امریکائیان تکان خوردم، خدارا شکر که شوهرم این شهامت را داشت که با شاه رفتار انسانی داشته باشد و شخصا در هنگام ورود به مصر از او استقبال کند.»\nدو زوج همراه یکدیگر با هلیکوپتر به کاخ قبه پرواز کردند. سادات می‌خواست به شاه نشان بدهد که برای او یک اقامتگاه و نه یک اتاق در بیمارستان آماده کرده است. آنگاه هلیکوپتر آنان را به بیمارستان معادی برد.\nضمن پرواز شاه گریست و به سادات گفت: «من برای شما کاری نکرده بودم و با این حال تنها کسی هستید که مرا با احترام می‌پذیرید. کسان دیگری که از کمک من بهره‌مند شده بودند، هیچ کمکی نکردند. نمی‌توانم بفهمم.»\nخانم سادات به او گفت فکر این چیزها را نکند. مگر خود او اگر شوهرش دچار گرفتاری شده بود به او کمک نمی‌کرد؟ خانم سادات بر این باور بود که دولت امریکا قصد داشته شاه را از پاناما به تهران بفرستد و اگر روز یکشنبه پرواز نکرده بود، هیچ‌گاه به سلامت به مصر نمی‌رسید.\nپزشکان شروع به جمع شدن کردند. به تقاضای فرح، ژرژ فلاندرن از پاریس پرواز کرد. او در حالیکه از پنجره اتاق شاه به چشم انداز نیل و اهرام می‌نگریست، به یاد جدش ژوزف فلاندرن افتاد که از سوی ناپلئون به فرمانداری قاهره منصوب شده بود.\nدر 26 مارس دکتر دوبیکی با تیم جراحی شش نفره‌اش وارد شد تا عمل جراحی را که شاه از دسامبر انتظار می‌کشید، انجام بدهد. سادات دستور داده بود پزشکان مصری که شامل داماد و پزشک شخصی او بودند اجازه بدهند دوبیکی هرکاری می‌خواهد بکند. پزشکان مزبور دکتر زکریا الباز، دکتر طه محمد عبدالعزیز و دکتر امین محمد عفیفی- منتهای همکاری را بعمل آوردند. دوبیکی از جین هستر برای آمدن به مصر دعوت نکرده بود. به جای او آسیب‌شناس بانک خون خودش را با دستگاه‌های جداسازی خون آورده بود. با وجود این دکتر کین از هستر خواهش کرده بود نتیجه آزمایش‌هایی را که در پاناما از خون شاه کرده بود در اختیار دوبیکی بگذارد.\nدر این هنگام شمار گویچه‌های خون شاه چنان به هم خورده بود که دوبیکی آن را «یک وضع بسیار جدی» نامید. پیش از عمل،تیم جراحی دو واحد خون و چند واحد گویچه قرمز و پلاکت‌های بسته‌بندی شده به او تزریق کرد. عمل جراحی در غروب روز جمعه 28 مارس انجام گرفت.\nعمل یک ساعت و بیست دقیقه طول کشید. در یکی از دستگاه‌های خون اشکال بروز کرد، ولی دوبیکی بعدا گفت: اشکال مهمی نبود و همه چیز بخوبی و آرامی گذشت.\nفرح و فرزندانش، سرهنگ جهان بینی و اردشیر زاهدی و دیگران عمل را از تلویزیون مداربسته در خارج از اتاق عمل مشاهده کردند. دکتر کین توضیحات مختصری به آنان می‌داد. وقتی طحال را درآوردند معلوم شد بشدت بزرگ شده بود، به گفته دبیکی ده برابر اندازه عادی و به گفته کین بیست برابر «به قطر سی سانتیمتر و تقریبا به اندازه یک توپ فوتبال.»\nعمل طحال در بیماری با شرایط شاه، ممکن است عوارضی داشته باشد. به عنوان مثال دنباله لوزالمعده درست در طحال جفت می‌شود و همیشه این خطر وجود دارد که وقتی طحال را خارج می‌کنند صدمه ببیند. در مورد طحالی که بزرگ شده و لوزالمعده را در بر گرفته است، این موضوع به آسانی ممکن است اتفاق بیفتد. در این حال لوزالمعده آنزیم‌های قوی تولید می‌کند که بافت‌های اطراف را از بین می‌برد و مایع جمع می‌شود. وقتی بیماری مانند شاه مصونیت خود را از دست می‌دهد، این امر ممکن است به ایجاد دملی در شکم منجر شود. غالبا بعد از عمل لوله‌ای در شکم کار می‌گذارند که مایع را خارج کند و مانع از ایجاد دمل شود. وقتی طحال شاه را در آوردند، این کار صورت نگرفت. دکتر دوبیکی بعدا گفت این کار لزومی نداشت زیرا صدمه‌ای به لوزالمعده نرسیده.\nپس از عمل جراحی، سادات به پزشکان نشان اعطا کرد. به دکتر دوبیکی نشان درجه اول جمهوریت را که عالیترین نشان غیرنظامی مصر است و به بقیه دکترها نشان درجه دوم داد (دوبیکی نیز نسخه هایی از کتابش را امضا کرد و داد). درحالیکه پزشکان در صف ایستاده بودند، دکتر کین با جوش و خروش همیشگی‌اش به سادات اظهار داشت: «وقتی تاریخ قرن بیستم نوشته می‌شود، دو چهره برجسته خواهد داشت: چرچیل و سادات!» سادات با شنیدن این سخنان فقط سرش را تکان داد. اما وقتی کین این واقعه را برای شاه پس از درآمدن از بیهوشی تعریف کرد، شاه پاسخ داد: «چه زوج عجیبی! بخاطر داشته باشید که چرچیل یکبار سادات را زندانی کرده بود.»\nطحال و یک برش باریک از کبد را که در حین عمل جراحی درآورده بودند برای تجزیه به آزمایشگاه آسیب‌شناسی فرستاده بودند. مصریان از دکتر کین دعوت کردند که در آزمایش بافت‌ها شرکت کند. کبد شاه سفید و خالدار شده بود یعنی مورد هجوم سرطان قرار گرفته بود. دکتر کین بعدها گفت در این لحظه فهمیدم که شاه بزودی خواهد مرد.\nدر این هنگام کین و دوبیکی در پیش‌بینی آینده شاه توافق کامل نداشتند. از نظر دوبیکی مهم این بود که مغز استخوان شاه عادی بود. او در مصاحبه‌ای گفت: «پیش‌بینی آینده دشوار است، اما چون مغز استخوان سالم است و هیچگونه غده لنفاوی در پشت پرده صفاق وجود ندارد، بنابراین وضع بیمار «امیدبخش» است، شاه می‌تواند شیمی درمانی را که بدنش در گذشته بدان پاسخ مثبت داده بود از سر بگیرد.» در یک مصاحبه دیگر اندکی پس از عمل، دوبیکی به نشریه اخبار پزشکی ارگان انجمن پزشکان امریکا اظهار داشت: «شاه دارد به طرز «زیبایی به هوش می‌آید و حال او بسیار رضایت‌بخش است... به طرز معقولی رضایت بخش است و می‌تواند با موفقیت معالجه شود. هم اکنون شمار خون او به وضع عادی بازگشته و می‌تواند شیمی درمانی را از سر بگیرد. چون در گذشته به خوبی به شیمی درمانی پاسخ داده است.»\nدکتر کین در این خوش‌بینی شریک نبود. کبد به اندازه‌ای فاسد شده بود که شیمی درمانی امید موفقیت نداشت. می‌گوید صبح روز بعد از عمل به فرح و اشرف گفته است که باید شیمی درمانی را قطع کنند و بگذارند شاه چند ماه بقیه عمرش را در راحتی بسر برد. به آنها گفت شاه ممکن است تا عید میلاد مسیح آینده زنده بماندکه البته تاریخ مهمی برای مسلمانان نیست. اما معتقد است باید بگذارند در آرامش بمیرد و نباید به تلاش‌های ناخواسته برای زنده نگاه داشتن او دست بزنند. کین بعدا در مصاحبه دیگری گفت: «آنگاه آخرین احترامات را نسبت به بیمارم بجا آوردم، از دادن اخبار بد به او خودداری ورزیدم و او را ترک نمودم.» او مراقبت شاه را به پزشکان مصری و دکتر فلاندرن واگذار کرد که فرح هنوز به او اعتماد داشت و بعنوان مشاور انجام وظیفه می‌کرد. کین ادعا کرد که از نیویورک نمی‌توانسته مراقبت بیماری را که در مصر بسر می‌برد، عهده‌دار باشد. وانگهی اکنون عقیده داشت دیگر چندان کاری از دستش ساخته نیست.\nدر مصاحبه‌ای که بعدها دوبیکی برای نوشتن این کتاب کرد، موضعی بسیار نزدیک‌تر به کین و دورتر از خوشبینی اولیه‌اش اتخاذ کرد. او گفت بافت‌برداری نشان داد که «کبد مملو از سلول‌های لنفی بدخیم است. واقعا تکان‌دهنده بود... بنابراین ما بر سر یک دو راهی قرار داشتیم: یکی اینکه با کم بها دادن به مقاومت بدن (از طریق شیمی‌درمانی) او را در معرض عفونت قرار دهیم. یا اینکه اجازه دهیم سرطان به تاخت پیش برود.\nواکنش خصمانه ورود شاه به مصر در سراسر خاورمیانه که کارتر از آن وحشت داشت، بی‌درنگ شروع شد. آیت الله خمینی اعلام کرد: .. اکنون شیطان بزرگ در صدد طرح یک نقشه سیاسی جدید برای دایمی کردن سلطه خود می‌باشد... شیطان بزرگ باید بداند که حمایت از شاه حمایت از خیانت بزرگ او و غارتگری اوست و فرستاده شاه، دشمن اسلام ،و ایران نزد یک دشمن دیگر، فریب دادن مسلمانان سراسر دنیاست. سادات در برابر تلویزیون ظاهر شد تا خودش را در برابر افکار عمومی توجیه کند و گفت تعقیب یک مرد بیمار و بی‌خانمان برخلاف قوانین اسلام است. مجلس مصر با اکثریت قریب به اتفاق تصمیم سادات در پذیرفتن شاه را تصویب کرد. ولی بنیادگرایان اسلامی در سراسر مصر به اعتراض برخاستند و دست به تظاهرات زدند. در اسیوط که مرکز بنیادگرایی مصریان است، تظاهرات ضد دولتی تبدیل به تظاهرات ضد مسیحی شد و چند قبطی مسیحی به قتل رسیدند. به طریق قبطیان جشن‌های عید پاک را لغو کرد. در اوایل آوریل تظاهرات بیشتری علیه قبطیان صورت گرفت و در 8 آوریل قبطیان در مینیه مورد حمله مسلمانان قرار گرفتند و دو قبطی کشته و سی و پنج تن مجروح شدند. تشنج و خشونت در سراسر ماه‌های بهار اوج گرفت. تا اندازه‌ای به خاطر اینکه تلاش آمریکاییان برای نجات گروگان‌ها در 24 آوریل با شکست روبرو شد. اما سادات توانست عجالتا اوضاع را کنترل کند.\nده روز پس ازعمل جراحی، شیمی درمانی مجددا آغاز شد. آنگاه شاه بیمارستان را ترک کرد و با اتومبیل به کاخ قبه رفت. کاخ مزبور معمولا اقامتگاه روسای کشورهایی است که از مصر بازدید می‌کنند. او و فرح در محیطی نسبتا بی‌رنگ و بو ولی خوشایند به سر می‌بردند. چند روز اول چنین می‌نمود که حال شماه رو به بهبود می‌رود. اما بعد شروع به شکایت از درد شکم وحالت تهوع کرد و دچار تب گردید. عکس‌های پرتونگاری نشان می‌داد که مقداری مایع بالای حجاب حاجز جمع شده است. پزشکان مصری مقداری از آن را خارج کردند و متوجه شدند که دچار عفونت شده است. شمار گویچه‌های سفید به طرز خطرناکی کاهش یافته بود.\nاکنون بحث‌های جدی‌تر در میان بستگان شاه در گرفت. بخصوص تنش دیرینه میان خواهرش اشرف وهمسرش فرح به اختلاف نظر در باره اینکه شاه چگونه و به دست چه کسی معالجه شود، انجامید. اشرف بخصوص موافق توصیه دکتر کین نبود که می‌گفت بگذارند برادرش در آرامی بمیرد. وقتی بوسیله تلفن با دکتر فلاندرن در پاریس مشورت کردند، او گفت به نظر من شاه دچار یک دمل زیر حجاب حاجز شده است و توصیه کرد که دکتر دوبیکی از تکزاس احضار شود.\nاشرف راضی نبود. او دکتر کولمن متخصص سرطان که شاه را در بدو ورود به نیویورک دیده بود احضار کرد. کولمن به کین اطلاع داد که عازم قاهره است. کین خوشش نیامد ولی مخالفتی هم نکرد.اما وقتی خبردار شد که دکتر کولمن دکتر تامس جونز دستیار سابق او را همراه خودش برده است دلخور شد. نامه‌ای به فلاندرن در پاریس نوشت و از او معذرت طلبید. در نامه‌اش نوشت: وقتی کولمن به او تلفن زد و دعوت شاهزاده خانم اشرف را به او خبر داد من ناخشنودی خود را از درگیر شدن او در این قضیه ابراز داشتم و از وی خواهش کردم قبل از رفتن به قاهره در پاریس توقف و با شما ملاقات کنند... من از طرز اقدام شاهزاده خانم آزرده خاطر شده‌ام. این مرد رنج فراوانی متحمل شده و برای خواهری که او را به شدت دوست دارد مشکل است که درک کند که با رعایت تشریفات شایسته بهترین مراقبت پزشکی به او داده خواهد شد.\nتا این هنگام دست کم هشت تیم پزشکی به معالجه شاه پرداخته، بودند: پزشکان اصلی ایرانی، فرانسوی،مکزیکی، تیم کین، پزشکان امریکایی لک لند، پزشکان پانامایی، تیم کین- دوبیکی در قاهره و بالاخره اکنون مجموعه‌ای از پزشکان گوناگون با عقاید گوناگون در مورد اینکه او را چگونه معالجه کنند و جانش را نجات بدهند.\nوقتی کولمن وارد قاهره شد دریافت که شاه تب دارد و از درد شکم رنج می‌برد. او نیز تشخیص داد که ممکن است مساله مربوط به دمل زیر حجاب حاجز باشد. می‌گوید: پزشکان مصری به من گفتند که در حین عمل به لوزالمعده صدمه وارد شده و احتمالا باید لوله‌ای برای خارج کردن چرک در آن کار گذاشته شود. کولمن به دوبیکی تلفن زد و اظهار داشت او نیز عقیده دارد که جراح بزرگ باید به قاهره بازگردد.\nدوبیکی یکبار دیگر در اواخر آوریل به قاهره پرواز کرد و یک بار دیگر شاه را دید. به گفته پیرنیا پزشک اطفال ایرانی، شاه لباس، کامل پوشیده بود و خیلی شجاع، خیلی باوقار، خیلی شق و رق بود. حالش از یک هفته پیش قدری بهتر شده بود و به دکتر دوبیکی گفت که دیگر درد ندارد. دوبیکی او را معاینه کرد و بعدا گفت هیچ گونه نفخ، اتساع شکم یا سفتی نیافته بوده است. می‌گوید: هیچ نشانه‌ای از عفونت یا دمل زیر حجاب حاجز یا کیسه چرکی در لوزالمعده نیافتم و تمام پزشکان با نظر من موافق بودند که چنین عوارضی مشاهده نمی‌شود. تالیفات من درباره عفونت یا دمل زیر حجاب حاجز کلاسیک تلقی می شود. او معتقد بود که واکنش شاه نسبت به شیمی درمانی بد بوده است . بنابر این او و پزشکان مصری تصمیم گرفتند که مصرف قرص‌ها را با تعدادی کمتر ادامه دهند. این آخرین باری بود که دو بیکی شاه را دید.\nیکبار دیگر در میان پزشکان اتفاق نظر وجود نداشت. ژرژ فلاندرن در پاریس و مورتون کولمن در قاهره هنوز معتقد بودند که شاه از دمل زیر حجاب حاجز رنج می برد و باید با نصب لوله‌ای چرک آن کشیده شود. دوبیکی هیچ قرینه‌ای برای این تشخیص نیافته بود. کین در نیویورک اعتقاد داشت که شیمی درمانی باید به بعد موکول شود. سرطان شناسان- یعنی فلاندرن و کولمن- عقیده داشتند که پس از یک وقفه کوتاه باید از سر گرفته شود. در واقع کولمن بر این باور بود که شیمی درمانی شدیدی که تا به حال انجام می‌گرفته می‌تواند جان شاه را نجات بدهد. می‌گوید: من واقعا می‌خواستم یک تکان شدید به معالجه این مرد بدهم و شیمی درمانی شدید تنها راه آن بود. می‌افزاید: بدبینی کین از درک گمراه‌کننده او در باره بیماری سرطان ناشی می‌شد. کولمن دو داروی دیگر تجویز کرد که هنگامی که شیمی درمانی در ماه مه از سر گرفته می شود، به قرص‌های اصلی افزوده شود. تجویز فلاندرن ملایم‌تر بود. در حقیقت در بیمارستان در باره مقدار مصرف قرص‌ها اختلاف نظر وجود داشت و در نتیجه هیچکدام از آنها به طور صحیح مصرف نشد.\nیک بار دیگر اختلاف نظر میان پزشکان بالا گرفت در حالیکه انواع و اقسام عقاید از سوی افراد مختلف خانواده شاه ابراز می‌شد، پزشکان مصری می‌کوشیدند مراقب وضع بیمار باشند. تلفن‌هایی که از فرانسه و آمریکا می‌شد، اغلب توصیه‌های مشخص و گاهی متناقض می‌داد. به قول دکتر کولمن در این هنگام اشرف مرتبا به اشخاص معروف و به اصطلاح کله گلنده نیویورک تلفن می‌کرد. او گرایش به آمریکا داشت وملکه گرایش به فرانسه.\nفرح تمام اینها را ناراحت‌کننده می‌یافت. دوبیکی در ماه آوریل به او اطمینان داده بود که دمل در بدن شوهرش وجود ندارد. اما پس از آن حال شاه بدتر شده بود. می‌گوید: او دیگر نمی‌توانست چیزی بخورد دیگر رگهایش را پیدا نمی‌کردند، از همه رگ‌ها استفاده کرده بودند از دست، بازو، ران ... سپس حالش چنان بد شد که ناچار شدیم او را به بیمارستان برگردانیم. نتوانستم به دوبیکی دسترسی پیدا کنم. در اواخر ژوئن از فلاندرن خواهش کردم به قاهره بیاید.\nفلاندرن تعطیلات خود را در دره لوآر میگذراند. می‌گوید احساس کردم که واقعه ناگواری در پیش است. وقتی پیام فرح به او رسید با شتاب فراوان کوشید یک تیم فرانسوی جمع‌آوری کنند. این کار آسان نبود زیرا تعطیلات تابستان داشت نزدیک می‌شد او می‌بایست به اشخاصی که نمی‌شناخت اعتماد کند.\nهنگامی که فلاندرن به قاهره رسید وضع شاه را وحشتناک یافت. اما شاه هنوز می‌کوشید در باره ظاهر بچه سال فلاندرن با او شوخی کند. چند هفته بود که تب داشت وفلاندرن با خودش اندیشید که او حتما از دمل زیر حجاب حاجز رنج می‌برد که از مدتها پیش یعنی آوریل گذشته به آن بدگمان بود.\nاکنون فلاندرن یقین حاصل کرده بود که یک عمل جراحی دیگر برای خارج کردن مایع از شکم ضروری است. او در جستجوی یک جراح به پاریس تلفن زد و سرانجام دکتر پیرلویی فانی یز را که یک متخصص دست دوم، است انتخاب کرد. این شخص جراحی است که در واقع به عوارض بعد از عمل می‌پردازد. او با یک تیم جراحی وارد قاهره شد و بی‌درنگ به شاه گفت که نیاز به یک عمل جراحی دیگر دارد. شاه پاسخ داد: بسیار خوب، بیاییم مستقیم بامساله روبرو شویم.\nدر این میان دکتر کولمن نیز یک بار دیگر به قاهره بازگشته بود. دعوای شدیدی بین او و پزشکان فرانسوی درگرفت. می گوید: فرانسویان بیش از اندازه متکبر و بدعنق بودند. آنها با من مثل یک راهبه در یک فاحشه‌خانه رفتار کردند. فلاندرن می‌گوید که یک بار یقه کت کولمن را گرفت و بر سرش فریاد زد: یکی از ما دو نفر، زیادی است. فرح از مشاهده عصبانیت فلاندرن که معمولا شخصی آرام است، شگفت زده شد. فلاندرن برایش توضیح داد که در فوتبال گاهی لازم می‌شود شخص با بازیکن مقابل خود گلاویز شود. سپس افزود: علیاحضرتا، آیا وقت آن نرسیده که به این وقت تلف کردنها در باره شاه خاتمه بدهیم؟\nفرح بعدا گفت: تعداد دکترها خیلی زیاد بود مصری، فرانسوی، امریکایی. ولی هیچ کدام نمی‌خواستند مسولیت اخذ تصمیم را به عهده بگیرند. بنابر این تصمیم را به ما واگذار می‌کردند بعضی‌ها می‌گفتند اطبای آمریکایی به درد نمی‌خورند.\nاز یک جهت اوضاع برعکس شده بود.چند ماه پیش در مکزیک پزشکان امریکایی فلاندرن را کنار گذاشته بودند و اکنون در مصر چندین دکتر مصری و فرانسوی و تنها یک آمریکایی یعنی دکتر کولمن وجود داشت. او از عمل جراحی شاه باتوجه به حالت رو به ضعف او ناراحت بود. ضمنا کولمن نسبت به تیم پزشکی فرانسوی مشکوک بود.با گذشت زمان او حق را به جانب فرانسویان می‌دهد هر چند عقیده دارد که عوارض بعد از عمل شاه بدگمانی‌اش را توجیه کرده است. می‌گوید: پزشکان مصری و فرانسوی گلوی یکدیگر را می‌فشردند و من در وسط آنها قرار گرفته بودم. من همیشه از مصریان خوشم می‌آمده ولی تحمل فرانسویان را ندارم. به هیچ رو با آنان نمی‌شود کنار آمد. فلاندرن بعدها گفت درست است که برخوردهایی بین فرانسویان و مصریان روی داد، ولی در این هنگام تنها اختلاف نظر با کولمن بود که با عمل مخالفت می‌کرد.\nملکه از اینکه نمی‌دانست چه بکند رنج می برد ولی سرانجام تصمیم گرفت فرانسویان عمل جراحی را انجام بدهند. در 30 ژوئن پیرلوئی - فانی یز شکم شاه را گشود و مایع درون آن را خالی کرد: یک لیتر و نیم چرک به علاوه بقایای لوزالمعده بیرون آورده شد. فلاندرن احساس کرد حرفش را به کرسی نشانده است ولی در عین حال خشمناک بود.\nمعتقد بود که می شد از عفونت ناراحت‌کننده وضعفی که شاه طی سه ماه گذشته از آن رنج برده بود اجتناب شود. پس از عمل جراحی در ماه آوریل، می‌بایست لوله‌ای در زخم بیمار کار می‌گذاشتند که هر روز بتواند پاک شود. او اتاق عمل را ترک کرد و این اخبار را به ملکه داد. ملکه از این عمل جراحی اشتباه نبود، خوشحال شد و به فلاندرن گفت: حال برو در اتومبیل فانی یز سرود مارسی یز بخوان. ولی فلاندرن می‌دانست وقت جشن گرفتن نیست.\nپس از عمل دوم، روابط بین دکترها باز هم تیره‌تر شد. اشرف نظریات جدیدی مطالبه می‌کرد. دکتر پیرنیا از کولمن خواهش کرد تیم جدیدی تشکیل بدهد. رابرت آرمائو نیز در نیویورک به جمع‌آوری تیم دیگری پرداخت. دکتر کین برنامه بازگشت به مصر را ترتیب داد. اما در همان حال آرمائو به او تلفن کرد و گفت این انقلاب درباری، صورت گرفته و فعلا به وجود او نیازی نیست. مصریان درست مثل پانامایی‌ها در چند ماه قبل- از اینکه تمام مسولیت‌های مربوط به بیمار از آنان سلب شده بود، خشمگین بودند. آنان تعدادی پزشک ارشد بودند که مثل دانشجویان پزشکی با آنها رفتار می شد.\nمصریان شروع به شکایت از یکی از اعضای تیم فرانسوی کردند که دوست دخترش را همراه آورده بود و دو روز پیش به مناسبت سالروز تولد او در دو قدمی اتاق شاه در بیمارستان شامپانی نوشیده بود. مارک مرس می‌گوید بعضی از فرانسویان طوری رفتار می‌کردند که گویی برای گذراندن تعطیلات به قاهره آمده‌اند. پزشکان فرانسوی رنجیده خاطر شدند و تهدید به ترک قاهره نمودند. ملکه از فلاندرن خواست که در این موضوع دخالت کند و گفت: باید اینگونه مسائل را کنار بگذاریم ولی می‌آفزاید: احساس کردم که فرانسویان مایل به رفتن هستند و ما دکتر دیگری در دسترس نداشتیم. موقعیت وحشتناکی بود.\nکلیه دکترها نشستی تشکیل دادند. فرح می‌گوید: هیچ کس مایل نبود تصمیم بگیرد. همیشه در لحظات سخت یکی از اعضای خانواده می‌بایست تصمیم بگیرد. از پرزیدنت سادات خواستند که دخالت کند. او ظاهرا به پزشکان مصری اظهار داشت که اکنون که مسلم شده شاه در آستانه مرگ قرار دارد، بهتر است آنها خودشان را کنار بکشند. فلاندرن می‌گوید سادات تاکید کرد که خود او- یعنی فلاندرن- مسولیت همه چیز را بر عهده دارد.\nدر اوایل ژوئیه اختلاف نظر به روزنامه‌های مصری نیز درز کرد. روزنامه معتبر الاهرام گزارش داد که ضمن عمل جراحی طحال، لوزالمعده شاه صدمه دیده است و نوشت: وقتی عمل به پایان رسید، ضمن جستجوی جایی برای بستن گره جراحی، بر حسب تصادف یکی از آلات جراحی به دم لوزالمعده اصابت کرد و موجب ایجاد یک کیسه چرکی گردید .. ناحیه چرک کرد زیرا داروهای ضد سرطان که به شاه داده می‌شد گویچه‌های سفید خون او را کاهش داده و قابلیت مبارزه با عفونت را از او سلب کرده بود.\nاین گزارش‌ها که رسانه‌های گروهی امریکا عینا نقل می‌کردند از جانب دکتر دوبیکی بی‌اساس خوانده شد.او در مصاحبه‌ای در 8 ژوئیه 1980 در هوستون اظهار داشت وضع مزاجی شاه رو به بهبود می‌رود. او مرتبا با قاهره تماس تلفنی دارد و افزود: ضمن گفتگوهایی که داشته‌ام هیچ گاه این احساس را نیافته‌ام که او در آستانه مرگ می‌باشد. وی منکر این شد که ضمن عمل طحال، لوزالمعده بر حسب تصادف صدمه دیده است. ا مکان ندارد آلت جراحی تصادفا به دم لوزالمعده اصابت کرده باشد. ما نوک بی‌حفاظ لوزالمعده را قطع کردیم و به آن ناحیه بخیه زدیم. همه چیز پاک و سترون بود.\nدوبیکی گفت: در اواخر آوریل که شاه را دیده هیچ گونه علامت عفونت ناشی از عمل جراحی در او وجود نداشته است. او تقصیر مسائل جاری شاه را به گردن استفاده بیش از اندازه شیمی درمانی انداخت که مقاومت بدن را در برابر عفونت کاهش داده است. و حال انکه از ماه مه به بعد هیچ گونه شیمی درمانی به شاه داده نشده بود.\nبعدها دکتر دوبیکی در پاسخ به سوالاتی برای تهیه این کتاب اظهار داشت: پزشکان مصری نیز مثل ما از خواندن مقاله الاهرام شگفت‌زده شدند و اطمینان دادند که هیچ کسی در بیمارستان چنین اطلاعاتی را نداده زیرا این اطلاعات نادرست بوده است. ضمنا دوبیکی از دکتر جرالد لاوری که دستیار او هنگام عمل شاه بود اظهار نظر طلبید و دکتر لاوری نظر دوبیکی را تایید کرد.\nدکتر فلاندرن اظهار نظر کرد که او نیز یقین داشته که شاه از دمل زیر حجاب حاجز رنج می‌برده است و افزود: وقتی دکتر پیرلویی فانی‌یز او را در اواخر ژوئن عمل کرد یک مردگی بافت در دم لوزالمعده در حین درآوردن طحال بوده است من مایل نیستم آن را به اشتباه بنامم بلکه مساله‌ای است که برای هر حراجی ممکن است اتفاق بیافتد. وانگهی امکان ندارد به علت زیاده‌روی در شیمی درمانی یک زخم دقیقا مشخص در لوزالمعده یا کیسه چرکی در لوزالمعده ایجاد شود. در حالیکه هیچ قرینه‌ای در دست نیست که یک آلت جراحی به لوزالمعده اصابت کرده باشد عفونت ممکن است از گیره‌هایی ایجاد شده باشد که در جریان عادی عمل جراحی با لوزالمعده تماس گرفته‌اند.\nدر اوایل ژوئیه 1980 دوبیکی اظهار نمود که دارد بتدریج خوشبین می‌شود، ولی وضع مزاجی شاه در طول ماه ژوئیه رو به وخامت رفت. چند عمل جراحی برای جلوگیری از خونریزی داخلی انجام گرفت. هوش و حواس او کاملا سرجایش بود و می‌توانست گاهی روی صندلی بنشیند. اما بیشتر اوقات روی تخت دراز کشیده بود. به ندرت می‌توانست غذا بخورد.ژرژ فلاندرن از دردی که شاه می‌کشید ناراحت بود.\nواکنش رادیو تهران به اخبار مربوط به عود کردن بیماری شاه این بود که پرزیدنت کارتر را متهم به توطئه برای حذف شاه به منظور پیروزی در انتخابات، کرد اما به گفته رادیو تهران قتل شاه مخلوع در قاهره هیچ گاه مساله را حل نخواهد کرد.\nاکنون فرزندان شاه در مصر بودند اما بیشتر اوقاتشان را به جای اینکه بر بالین پدرشان بگذرانند در کنار دریا در اسکندریه به سر می‌بردند. هر روز فرح و مارک مرس در کنار بستر شاه می‌نشستند و مرس با شتاب هر چه تمامتر به شاه در بازنویسی خاطراتش کمک می‌کرد. هر روز مرس از او سوال می‌کرد که آیا با این یا آن توصیف اشخاص یا خاطره موافق است یا نه. بتدریج که شاه ضعیف‌تر می شد، مرس ناچار بود بیشتر به سوی ا و خم شود تا پاسخ‌هایش را بشنود. نسخه نهایی و آمریکایی خاطرات شاه از بسیاری از جهات با نسخه‌ای که قبلا در فرانسه و انگلستان منتشر شد؛ تفاوت دارد. خاطرات مزبور بعد از مرگ او منتشر شد و روی جلد آن نوشته بود: قصد من این است که نسخه آمریکایی پاسخ به تاریخ، متن نهایی باشد.در این نسخه شاه برای خودش اعتبار بیشتری در متوقف ساختن شکنجه‌های ساواک از آنچه در کتاب اصلی گفته بود قائل شده است. ضمنا این ادعا را ا فزوده که ریچارد نیکسون و هنری کیسینجر نامه‌هایی به او نوشته و از او خواهش کرده بودند افزایش بهای نفت را لغو کند.\nاو به طور کلی لحن انتقادآمیزتری نسبت به ضعف آمریکا در برابر تهدیدهای شوروی دارد.\nاردشیر زاهدی تنها مقام عالیرتبه حکومت شاه بود که در هفته‌های آخر زندگی شاه به قاهره آمد. او یک پیام خصوصی از ثریا برایش آورده بود. زاهدی بیشتر مانند رئیس تشریفات عمل می‌کرد. سیگار برگ به این و آن تعارف می‌کرد و می‌کوشید جنگ و توطئه بین درباریان و پزشکان را در راهرو خارج اتاق شاه خاموش سازد. او رقابت میان پزشکان امریکایی و فرانسوی را نشانه نبرد بین دشمن دیرینه‌اش اشرف و فرح در اثبات عشقشان به شاه می‌دید. فلاندرن می‌گوید اشرف خیلی باهیجان رفتار می‌کرد. در میان برادران و خواهران شاه تنها به او وفاداری محض و توام با تعصب نشان می‌داد.\nدر اواخر ژوئیه کولمن پس از آنکه نتوانست فرانسویان را با نظرش موافق کند خودش را کنار کشید. کولمن ادعا کرد بیمارستان مبدل به سیرک شده بود و فرانسویان نقش دلقک‌ها را بازی می‌کردند.دوبیکی و کین نیامدند. اکنون در پایان کار دکتر فلاندرن همانند شش سال گذشته به تنهایی و آرامی به شاه خدمت می‌کرد. شاه خون از دست می‌داد و در حال احتضار بود. آنهایی که در اطرافش بودند می‌گفتند تحملش زیاد است. فلاندرن می‌گوید: او فقط از کشورش صحبت می‌کرد.\nبعدها فرح تعریف کرد: در تمام این مدت هر کسی شکایت می‌کرد، ولی شوهرم هیچ گاه لب به شکایت نگشود هیچ گاه کلمه‌ای علیه کسی بر زبان نیاورد. گاهی می‌گفت: نمی‌فهمم چرا این طوری شد. اما هرگز عصبانی نشد و به دیگران دشنام نداد. وانگهی وقتی کسی این قدر رنج کشیده و اینهمه چیز دیده باشد چه می‌تواند بگوید؟ کلمات برای بیان احساسات کافی نیست.\nاندکی قبل از مرگ شاه، وقتی جهان سادات از او در بخش مراقبت‌های ویژه عیادت کرد، او نیز از بردباری شاه تکان خورد به شاه گفت به زودی حالش بهتر خواهد شد و همگی به اتفاق به اسکندریه خواهند رفت و اوقات خوشی را خواهند گذراند. وقتی اشک‌های فرح را دید، گفت: شجاع باش. احساساتت را به او نشان نده. او خیلی باهوش است و خواهد فهمید.\nپایان کار شاه ناگهانی بود. در 26 ژوئیه درجه حرارت بدنش یکباره بالا رفت و چون یک عفونت دیگر به بدنش حمله ور شده بود. به طرز بدی شروع به خونریزی داخلی کرد و در اغما فرو رفت. روشن بود که در آستانه مرگ قرار دارد فلاندرن حقیقت را به فرح و اشرف گفت. فرح با افسردگی زیاد از وی خواهش کرد فرزندانش را از اسکندریه فرا خواند. اردشی زاهدی نیز به آنها تلفن کرد و آنها در شب گرم و طاقت فرسا به قاهره بازگشتند. وقتی فرح‌ناز هفده ساله پدرش را دید در کنار بستر به زانو در افتاد. دستش را گرفت و فریاد زد: بابا، بابا. در آن سوی دیگر تخت فلاندرن تمام شب فشار خون ضربان قلب شاه را کنترل می‌کرد. اما پس از تزریق هفده واحد خون به این نتیجه رسید که تلاش بیشتر بی‌فایده است و آنچه را درمان مصرانه می‌نامید، متوقف کرد.\nبعدها اشرف روایت خود را از مرگ برادرش در مجله پاری ماچ منتشر ساخت و گفت به دستگاه نوار قلب برادرش چنانکه گویی زندگی خودش به آن وابسته است، می‌نگریست با دنبال کردن حرکات سوزن احساس می‌کردم که قلب خودم می‌تپد نبض خودم می‌زند در نیمه شب روشن شد که قلب بتدریج آهسته‌تر کار می‌کند. اشرف می‌گوید: روحم به کلی مشوش بود اما یک فکر بر سایر افکارم تسلط داشت. من هم باید با او دنیا را ترک کنم نباید پس از او زنده بمانم. از دکتر پیرنیا پرسید شاه چه مدت زنده خواهد ماند. او پاسخ داد پنج شش ساعت. می‌نویسد: با خودم گفتم اگر می‌خواهم همزمان با او بمیرم باید هم اکنون چیزی بخورم. چیزی که می‌خواستم این بود که همانطور که زندگی را با هم شروع کرده بودیم با هم تمام کنیم. مثل یک آدم کوکی به اتاقم رفتم و مشتی از قرص‌های خوب و والیوم را بلعیدم. سپس دراز کشیدم و منتظر خواب شدم. اما خواب به سراغم نمی‌آمد. بیدار بودم و سوالی را که ماه‌ها بود ذهنم را مشغول کرده بود از خودم می‌کردم: این چه عدالتی است که برادرام را وادار کرده آخرنی ساعات عمرش را در تبعید، در یک اتاق کوچک بیمارستان، دور از هر چیزی که دوست دارد سپری کند؟ امروز می‌دانم که پاسخ به این سوال راهرگز نخواهم یافت.\nپس از دراز کشیدن و مدتی اندیشیدن اشرف تصمیم گرفت نزد برادرش برگردد. ساعت پنج صبح بود.\nاو هنوز زنده بود و به سرعت نفس می‌کشید به دستگاه نوار قلب و سپس به خودش نگریستم ناگهان دستگاه متوقف شد. دست برادرم را در دست گرفتم و فهمیدم تمام کرده است. مثل کسی که در خواب راه می رود او را در آغوش گرفتم. و کاری را که هرگز در زمان حیات او نکرده بودم کردم. تا جایی که دلم می‌خواست او را بوسیدم-دستهایش ، پاهایش .. دلم نمی‌خواست او را ترک کنم. آنقدر با او ماندم که احساس کردم دستهایش سرد شده است. آنگاه از هوش رفتم مرا به کاخ بردند و وقتی به هوش آمدم ده قرص دیگر بلعیدم و با خود اندیشیدم این بار موثر خواهد بود. اما هیچ اتفاقی رخ نداد و سرانجام ناچار شدم بپذیرم که وقتی خدا کسی را نمی‌خواهد او را نزد خود نمی‌طلبد.\nدیگر کسانی که آن شب در آنجا بودند خاطرات دیگری دارند. سرهنگ جهان‌بینی می‌گوید اشرف روی یک صندلی کنار تخت نشسته و به چهره برادر دوقلویش خیره شده بود. آشکارا از فقدان عشق زندگی‌اش دچار ضربه روحی شده بود.\nفرح و بچه‌ها چندین بار در طول شب به بالین بیمار آمدند. دکتر پیرنیا نیز آنجا بود. همین طور امیرپوشجاع پیشخدمتی که بیست و پنج سال خدمت کرده بود و قلبی ضعیف داشت برای اربابش غصه می‌خورد. اردشیر زاهدی تمام شب را در اتاق ماند. قبل از آنکه شاه از هوش برود زاهدی به او گفت: شما در حال شوک هستید. حالتان بهتر خواهد شد. شاه جواب داد: نه شما نمی‌فهمید. دارم می‌میرم. دست زاهدی را گرفت و نگاهش به قطره‌هایی که از لوله به بازویش می‌رفت خیره شد قبل از سپیده دم دچار اغما شد و چند دقیقه قبل از ساعت 10 صبح 27 ژوئیه 1980 جان سپرد.\nوقتی شاه درگذشت اردشیر زاهدی و مارک مرس در پایتخت او ایستاده بودند. امیر پورشجاع سرش را به دیوار تکیه داد و چنان گریه و شیون کرد که دیگران برایش نگران شدند. پزشکان لوله‌ها را از بدن شاه جدا کردند. فرح از دکتر پیرنیا خواهش کرد حلقه ازدواج شاه را از دستش درآورد و به او بدهد. او یک جلد قرآن کوچک نیز از زیر بالش درآورد. یک پرستار مصری چشمانش را بست. فرح و پسرش رضا گونه‌هایش را بوسیدند. جنازه را به سردخانه بردند. یک نفر مخفیانه عکسی از جنازه گرفت و به پاری ماچ فروخت.\nدولت آمریکا مرگ شاه را به طرزی اشفته و بی ربط تلقی کرد. بدون اینکه هیچ اشاره‌ای به اتحاد طولانی او با ایالات متحده بکند. بیانیه فقط متذکر شد که شاه برای مدتی استثانا طولانی، یعنی 37 سال رهبر ایران بوده است تاریخ نشان داده که او در زمانی که تحولات عمیقی صورت گرفت، کشورش را رهبری کرد مرگ او نشانه پایان یک عصر در ایران می‌باشد.\nهنری کیسینجر مهربان‌تر بود و گفت: او یک دوست خوب آمریکا بود که در هر بحرانی در کنار ما ایستاد. و افزود: شاه در حالی مرد که همه دوستانش به جز سادات او را ترک نموده بودند. ریچارد نیکسون اظهار داشت: تصور می‌کنم کاری که دستگاه دولتی ما کرد، یکی از صفحات سیاه تاریخ امریکا تلقی خواهد شد.\nدیوید راکفلر اظهار عقیده کرد که تاریخ از شاه به عنوان یک رهبر مترقی که طی چند دهه در راه پیشرفت اقتصادی و اجتماعی کشورش تلاش کرد، یاد خواهد کرد. جان مک کلوی که مانند کیسینجر و راکفلر برای ورود شاه به آمریکا مبارزه کرده بود گفت: فکر می‌کنم او شایسته رفتار بهتری از جانب ایالات متحده بود. رفتار ما عاری از بزرگوار بود.\nدر ایران، مرگ شاه با بی‌تفاوتی تلقی شد و تقاضای استرداد اومتوقف گردید- به جز در میان سیاستمدارانی نظیر صادق قطب زاده که حساب می‌کرد این کار برایش وجهه شخصی ایجاد خواهد کرد. اما حتی برای قطب زاده نیز این تعقیب هیجان و لطف خود را از دست داده بود. چند روز قبل او گفته بود: هیچ کس اهمیتی به شاه نمی‌دهد، چون کار اوتقریبا تمام است. من که شخصا اهمیتی نمی‌دهم. او در حال احتضار است ووقتی در قبر قرار گیرد باید جوابگوی جنایاتش در برابر خدا باشد.\nهنگام مرگ شاه رادیو تهران اعلام کرد: محمدرضا پهلوی خون‌آشام قرن، بالاخره مرد. خبرگزاری رسمی ایران اعلام کرد: محمدرضا پهلوی ، شاه شاهان و فرعون دوران مرد. شاه خائن در جوار قبر فراعنه باستانی مصر و در پناه سادات، در رسوایی، بدبختی و آوارگی و در همان حال ناامیدی خوابیده که فرعون و قشونش در دریا غرق شدند.\nخانم سادات تشییع جنازه رسمی را که شوهرش برای شاه ترتیب داد، باشکوه نامید. سادات گفت که شاه چندین بار از تشیع جنازه ساده گفتگو کرده بود ولی به تلافی آنچه او برای ما کرده بود تصمیم گرفتیم با همان احتراماتی از او بدرقه کنیم که در زمان حیاتش از او در کشورمان استقبال کردیم. گور شاه در مسجد الرفاعی ،آماده شده بود و این همانجایی بود که جنازه رضا شاه در زمان جنگ دوم جهانی به امانت گذاشته شده بود بعدها پسرش آن را به ایران برد.\nروز تابستانی بسیار گرمی بود تابوت که در پرچم ایران پوشیده شده بود بر روی توپی با اسب حمل می شد. پیشاپیش آن سه افسر مصری سه عدد از نشان‌های شاه را روی بالش های کوچک حمل می‌کردند.\nدو عدد از این نشانها ایرانی و سومی مصری بود بقیه نشان‌های بی‌شماری که شاه در طول سلطنتش دریافت کرده بود در صندوقی که امیرپورشجاع با خودش دور دنیا گردانده بود حفظ می‌شد زیرا این کشورها او را در هنگام تبعید نپذیرفته بودند.\nپشت سر تابوت تشییع‌کنندگان فاصله پنج کیلومتری را تا مسجدالرفاعی درخیابان‌های قاهره پیمودند. خانم سادات در کنار فرح قرارگرفته بودند. سادات به او گفته بود: هر کاری فرح کرد تو هم بکن. باید در این روزهای غم‌انگیز و دشوار به او کمک کنیم. در آن سوی خانم سادات، اشرف باعینک و روسری سیاه به سرهنگ‌نویسی تکیه کرده بود.\nبرجسته‌ترین شخص در میان عزاداران ریچارد نیکسون بود. کنسانتین پادشاه سابق یونان نیز آمده بود. دولت‌های آمریکا وآلمان غربی و فرانسه سفیران خود را فرستاده بودند. انگلستان کاردار خود را اعزام کرده بود تنها کشور عربی که نماینده فرستاده بود مراکش بود. اسرائیل نخستین سفیرش در مصر را فرستاده بود.\nدر حالیکه موکب تشییع‌کنندگان از میان محله‌های پرجمعیت عبور می‌کرد هلیکوپترهای نظامی بر فراز سرشان پرواز می‌کرد و هزاران سرباز و پلیس مواظب توده مدم بودند. در یک نقطه پلیس‌ها به مردم حمله کردند و کوماندوها با چماق‌های برقی مخصوص ضد شورش مردم را از تشیع کنندگان دور ساختند.\nچهار روز بعد فرح بیانیه‌ای منتشر کرد و ضمن آن اعلام داشت که شاه قبل از مرگ وصیت کرده بود که جنازه‌اش را در میان امرای مقتول ارتشش به خاک سپارند. بیانیه می‌گفت یکی از آخرین اظهارات شاه این بود: من ملت بزرگ ایران را به ولیعهد می‌سپارم خدا او را حفظ کند. این آخرین ارزوی من است.\nيکشنبه 1387/12/11 20:46


پایان نامه ها با موضوع “تعلق نام “\nدر این صفحه لیست پایان نامه های کارشناسی ارشد درباره تعلق نام درج شده اند. شما می توانید از محتوای منابع داخل این پایان نامه ها در پروپوزال ، گزارش سمینار ، مقاله ، تحقیق ، پروژه و پایان نامه خودتان استفاده نمایید.\nفهرست و فصل اول همه پایان نامه های مربوط به موضوع تعلق نام\nSEARCH RESULTS FOR: تعلق نام\nهدف پژوهش حاضر عبارت بود از بررسی رابطه بین اضطراب و استرس اجتماعی با احساس تعلق به مدرسه نوجوانان (پسر و دختر) شهر بندرعباس. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان پسر و دختر دبیرستان های شهر بندرعباس بودند که در سال 94-93 مشغول به تحصیل بودند. روش برآورد حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران بود که به همین منظور 300 دانش آموز به روش خوشه ای تصادفی چند مرحله ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. از پرسشنامه اضطراب و استرس (DASS) و مقیاس احساس تعلق به مدرسه براون و ایوانز (2002) برای سنجش متغیرهای پژوهش استفاده شد. از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری به روش همزمان برای تحلیل یافته های پژوهش استفاه شد. نتایج تحلیل رگرسیون کلی (بدون تفکیک جنسیت) نشان داد که متغیر استرس اجتماعی با مقدار بتای 29/0- و متغیر اضطراب با مقدار بتای 39/0- در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای احساس تعلق به مدرسه بودند. نتایج تحلیل رگرسیون در گروه پسران نشان داد که متغیر استرس اجتماعی با مقدار بتای 27/0- و متغیر اضطراب با مقدار بتای 47/0- در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای احساس تعلق به مدرسه بودند. نتایج تحلیل رگرسیون در گروه دختران نشان داد که متغیر استرس اجتماعی با مقدار بتای 25/0- و متغیر اضطراب با مقدار بتای 51/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای احساس تعلق به مدرسه بودند. در مجموع یافتههای این پژوهش نشان داد که دو متغیر استرس اجتماعی و اضطراب پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر احساس تعلق به مدرسه در میان نوجوانان محسوب میشوند. کلیدواژه ها: احساس تعلق به مدرسه، اضطراب، استرس اجتماعی و نوجوانان.


جام جم ورزش - سه گانه ایرانی ها در بحرین (تصاویر)\nیکشنبه 7 مرداد 1397 ساعت 08:39\nبه گزارش جام جم آنلاین از روابط عمومی فدراسیون والیبال، در روز پایانی نوزدهمین دوره مسابقات قهرمانی جوانان آسیا از ساعت 20:30 شب گذشته (شنبه) به وقت تهران، تیم های ایران و کره جنوبی در فینال به مصاف هم رفتند.\nشاگردان عطایی که در دور مقدماتی یک بار 3 بر صفر از سد کره جنوبی گذشته بودند، بار دیگر در فینال رودرروی این تیم قرار گرفت.\nبلندقامتان کشورمان در سایر بازی ها نیز چین، هند، قزاقستان و تایلند را برای رسیدن به فینال از پیش رو برداشتند و سهمیه مسابقات جهانی سال آینده را با صعود به فینال به دست آورده بودند.\nبازیکنان تیم ملی والیبال جوانان ایران دیشب هم با انگیزه بالایی وارد زمین شدند تا یک قهرمانی دیگر را برای والیبال کشورمان در کشور بحرین رقم بزنند.\nقبل از این، در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا 2014 به میزبانی بحرین و همچنین رقابت های جهانی نوجوانان 2017، ایران توانسته بود 2 بار به مدال طلا دست پیدا کند. این بار هم رنگ مدال ایران در کشور بحرین طلایی بود تا این سه گانه تکمیل شود.\nایران این مسابقه را با نتیجه 3 بر صفر (25 بر 22، 25 بر 14 و 25 بر 18) از حریف شرق آسیایی خود در حالی برد که جو سالن به خاطر حضور تعدادی از تماشاگران کره ای به سود تیم حریف بود.\nکد خبر : 3384956367001939685\nبرچسب‌ها : تیم ملی والیبال جوانان ایران مسابقات والیبال قهرمانی جوانان آسیا سه گانه ایرانی ها در بحرین


انواع چرم II\nانواع چرم بر اساس نوع پوست\nالیاف چرم گاوی فشرده است. این چرم مقاومت زیادی دارد. سطح چرم گاوی صاف و بدون گرین است. چرم گاوی به صورت نرم و خشک در بازار موجود می‌باشد.\nچرم گوسفندی نسبت به چرم گاوی لطیف تر است. ساختار این چند تراکم کمتری دارد؛ بنابراین از مقاومت پایین تری هم برخوردار است. ویژگی اصلی این چرم سبکی و لطافت آن می‌باشد.\nچرم بره ای\nچرم بره ای بسیار نازک و نرم است. این چرم به نگهداری و مراقبت بیشتری نیاز دارد. سطح چرم بره ای هم مانند چرم گاوی صاف و نرم است. چرم بره در دسته چرم‌های سبک قرار دارد.\nچرم بزی از لحاظ تراکم الیاف در سطح متوسطی قرار دارد. اگر چرم گاوی در رده اول تراکم الیاف باشد چرم بزی در رده دوم و چرم گوسفندی در جایگاه سوم است. به علت پوشش موی پوست بز، بافت چرم بز با سایر چرم‌ها متفاوت است. این تفاوت با کمی دقت به راحتی قابل تشخیص می‌باشد.\nچرم گاومیش ضخامت زیادی دارد. نوع مرغوب آن از چرم گاوی هم مقاوم تر است. چمدان ها، قنداق تفنگ، زین اسب و کالاهایی که نیاز به سختی و مقاومت بیشتری دارد از چرم گاومیش ساخته می‌شوند.\nانواع چرم طبیعی براساس فرایند تولید\nمرغوب ترین نوع چرم طبیعی، چرم سنگین است. از ویژگی های این محصول می توان به مقاومت بالای آن اشاره نمود. به دلیل مقاومت بالایی که این محصول دارد از آن برای درست کردن تسمه های ماشین آلات، زیره کفش و … استفاده می شود


تقطیر جزء به جزء -\nبرای جداسازی اجزاء فرار از یکدیگر و یا جداسازی آب از حلال های آلی نیاز به برج تقطیر جزء به جزء در سیستم بازیافت می باشد.\nمبنی جداسازی حلال ها از یکدیگر بر اساس تفاوت در فراریت آنهاست. محدودیت این تکنولوژی مصرف بالای انرژی و تشکیل آزئوتروپ بسیاری از حلال ها با یکدیگر و با آب است که جداسازی آنها بر اساس فراریت را غیر ممکن می سازد.\nتقطیر جز به جزء متداول ترین متد جداسازی حلال های آلی از یکدیگر است. در این روش مخلوط حلال های آلی توسط یک تبخیر کننده به جوش آمده و تبخیر می شود، بخار حاصله به عنوان خوراک وارد برج تقطیرکه از پکینگ های سرامیکی، شیشه ای یا استیل پر شده است می شود و در طول برج با توجه به تفاوت فراریت این مواد از یکدیگر جدا می شوند تا مواد سبک تر و فرار تر از سر برج و مواد سنگین تر از انتهای برج خارج شوند.\nدر سیستم های تقطیر برای افزایش جداسازی می بایست مقداری از محصول سرد از سر به برج ریخته شود تا مواد سنگین تر را کندانس نموده و به پایین برج منتقل کند، نسبت ریفلاکس، جداسازی و تعداد سینی های برج قابل محاسبه است. سیستم های تقطیر بطور معمول به دو دسته پیوست و بچ تقسیم می شوند. در سیستم های پیوسته خوراک بصورت مداوم به برج وارد شده و محصول بصورت مداوم خارج می شود. در سیستم های بچ خوراک بصورت یک جا به بویلر شارژ شده و خوراک بصورت مداوم به بویلر و نه به برج شارژ می شود؛ بدین صورت ترکیب درصد مواد داخل بویلر مداوم تغییر می کند لذا برای ثابت نگاه داشتن میزان جداسازی میزان ریفلاکس باید افزایش یابد. در سیستم های ریکاوری حلال معمولا محاسبات برای یک مخلوط حلال با تعداد سینی زیاد انجام شده تا برای جداسازی هایی که تعداد سینی کمتر لازم است مشکلی بوجود نیاید.\nشرکت صنایع شیمیایی سبز پارسیان با بهره وری از پرسنل مجرب طراحی فرایند و شبیه سازی و کارگاه ساخت و تولید پیشرفته قادر به ساخت انواع برج های تقطیر پیوسته و بچ برای کاربردهای صنعتی خاص یا متنوع می باشد.


صفحه اول > اخبار > دانشجويان چهارمحال و بختياري در برابر فتنه و فتنه‌گران قاطعانه ايستاده‌اند\nطي بيانيه‌ايي اعلام شد\nتاریخ انتشار : 1396/10/09 09:33:14\nبه گزارش منطقه آزاد؛ دانشجويان بسيجي چهارمحال و بختياري با صدور بيانيه‌اي به مناسبت نهم دي ايستادگي خود در برابر فتنه و فتنه‌گران را اعلام داشتند.\nفتنه‌ها را بايد با روشنگري خاموش کرد. هر جا روشنگري باشد، فتنه‌انگيز دستش کوتاه مي شود.\nانقلاب اسلامي از ابتداي پيروزي تاکنون همواره با توطئه‌ها و حيله‌هاي نظام استکباري در زمينه‌هاي مختلف نظامي، اقتصادي و فرهنگي روبه‌رو بوده است که به لطف خداوند و در سايه‌ي توجهات حضرت ولي عصر(عج) و رهبري حکيمانه امام امت و حضور مردم با بصيرت ؛ در برابر اين توطئه‌ها ايستاده و جريان رونده ي خود را ادامه مي دهد.\nحماسه 9 دي تجلي بصيرت و آگاهي، اقتدار نظام جمهوري اسلامي و تجديد بيعت امت با رهبري و شهدا مي‌باشد. حضور ملتي که ثابت کرده است در راه اسلام و انقلاب ثابت قدم‌اند و هرگز اجازه‌ي دخالت بيگانگان را در کشور نخواهند داد و گوش به فرمان رهبري، فتنه‌ها و دسيسه‌هاي دشمنان قسم خورده‌ي اسلام و انقلاب را بي‌اثر خواهند کرد.\nفتنه سال 88 که بعد از حضور 85 درصدي مردم در انتخابات خرداد سال 88 که تجلي مردم سالاري ديني نظام جمهوري اسلامي ايران بود، رخ داد. فتنه‌اي که ريشه در خارج از کشور داشت و با بي‌بصيرتي و اقدامات برخي از خواص داخلي مقدمه‌ي فتنه اندوزي براي فرصت طلبان مهيا گرديد و مزدوران و دشمنان منافع ملت ايران به خود جرات دادند که اقداماتي راعليه منافع ملي و امنيتي مردم انجام دهند.\nسران فتنه‌اي که با نوشتن نامه به کدخدايشان درخواست اعمال شديدتر تحريم‌هاي اقتصادي عليه ملت ايران را داشتند! کساني که حاضرند يک ملت را قرباني کنند تا شايد در سايه‌ي نظام استکباري به جاه و مقام و قدرت برسند! اقدامات خواص نالايق و بي‌بصيرتي که منجر به گستاخ‌تر شدن نظام استکبار شد تا چراغ سبزي شود براي اعمال تحريم‌هاي شديد اقتصادي در حوزه بانکي عليه ملت ايران!\nفتنه‌اي که بهانه‌اي شد تا با تبليغات گسترده رسانه‌هاي بيگانگان عليه نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران،اقتدار، عزت و سربلندي ملت بزرگ ايران را لکه‌دار کنند.\nکساني که با هتک حرمت عاشوراي حسيني،مذهب و اعتقادات ملت را نشانه گرفته بودند و به مقدسات مسلمانان اهانت کردند! کساني که با خسارت زدن به اموال عمومي موجب رعب و وحشت مردم شدند، چگونه با چنين اقداماتي مدعي حامي منافع مردم هستند؟!\nبا گذشت 6 ماه پس از اين اغتشاشات نظام مقدس اسلامي در برخورد با سران و عاملان آن حداکثر رافت اسلامي را به خرج داد و فرصت بازگشت و پيگيري در چارچوب قانون را به آنها داد اما همچنان با نگاه ابزاري به مردم، کف خيابان را براي اعتراض خود مي‌دانستند!\nتا اينکه با اقتدار مقام معظم رهبري وبصيرت مردم روبه رو شدند و بساط فتنه و فتنه‌گري را جمع کردند. حضوري غرور آفرين که نشان از آگاهي و بصيرت بيشتر مردم نسبت به برخي از خواص است. خواصي که برخي از روي ترس سکوت پيشه کردند و برخي هم بر اين اتفاقات با حرف‌ها و اقدامات نسنجيده دامن زدند! و جاي تعجب است که هنوز برخي در قبال اين خيانت‌ها و دشمني‌ها سکوت کرده و موضع خود را در رابطه با فتنه و فتنه‌گران مشخص نکرده‌اند؟! بدانيد که همانند برخي از بزرگانتان ،ممکن است اجل مجالي ندهد و توبه نکرده ترک ديار کنيد. بدانند کساني که در خط اسلام و ولايت و حامي منافع مردم نباشند جايي در نظام مقدس اسلامي ندارند.\n« به حساب خود برسيد قبل از آنکه به حسابتان برسند.»\nما دانشجويان بسيجي استان چهارمحال و بختياري در برابر فتنه و فتنه‌گران قاطعانه ايستاده‌ايم و هرگز اجازه نخواهيم داد که فضاي کشور، استان و دانشگاه جولانگاه فتنه گران شود و با وجود عملکرد ضعيف برخي مسولين ما دانشجويان ايستاده‌ايم تا شعار‌ها و ارزش‌هاي انقلاب اسلامي را احيا کنيم و اجازه نخواهيم داد اقدامي غير از منافع ملت شريف ايران صورت گيرد.\nدانشجويان بسيجي استان چهارمحال و بختياري


گام‌های ساده برای مقابله با اضطراب - مجله ونوس - دانشنامه فرزند\nایستاده و نفس بکشید\nوقتی اضطراب حمله می کند، صبر کرده و فکر کنید چه چیزی موجب متشنج شدن شما شده است. اضطراب معمولا به دلیل نگرانی در مورد رویداد های آینده یا گذشته تجربه می شود. صرف نظر از ایجاد استرس، بزرگترین مشکل این است که توانایی توجه به لحظه حال را از دست خواهید داد.\nهنگامی که فکر خود را از نگرانی ها پاک کرده و به زمان حال برگردید، اضطراب قدرت خود را از دست خواهد داد. دفعه بعدی که اضطراب شما را از زمان حال خارج می کند، کنترل خود را با نشستن و نفس عمیق کشیدن به دست بگیرید. این راه کار ساده شما را دوباره به زمان حال باز خواهد گرداند.\nبا هر بار کشیدن هوا به درون ریه به خود فکر کنید و با هر بار خروج هوا از ریه، به کلمه “اکنون” بیندیشید.\nکشف آنچه شما را آزار می‌دهد\nعلائم فیزیکی اضطراب، مانند لرزش، درد قفسه سینه، افزایش ضربان قلب، معمولا بیشتر از درک دلیل اضطراب آشکار می شود. با این حال، برای فهمیدن ریشه اضطراب، ابتدا باید کشف کنید چه عاملی باعث بروز آن می شود. برای این منظور، زمانی را صرف جستجو در افکار و احساسات خود کنید.\nیادداشت کردن آنها راهی مناسب برای کشف منبع اضطراب است. اگر اضطراب شما را شب بیدار نگه می دارد، سعی کنید دفترچه یادداشت کنار تختخواب خود داشته باشید. تمام افکار آزارهنده را بنویسید. همچنین می توانید با یک دوست در مورد آنها صحبت کنید.\nسرکوب یا مقابله با استرس\nدر بیشتر مواقع اضطراب حاصل ترس از اتفاقی است که اتفاق نیفتاده و شاید هیچوقت اتفاق نیفتد. برای مثال، هرچند همه چیز مرتب است، ممکن است در مورد مسائل بالقوه، مانند از دست دادن شغل، بیمار شدن یا امنیت کسی که دوستش دارید، دچار نگرانی شوید.\nشما می توانید اضطراب خود به یک منبع قدرت تبدیل کرده و اجازه دهید ترس و نگرانی جای خود را به تمرکز بر زمان حال بدهد. برای مثال به جای فکر به از دست دادن شغل، تمرکز خود را روی چگونگی بهترین بودن در آن بگذارید. به جای فکر به از دست دادن غزیزانتان زمان بیشتری را با آنها صرف کنید.\nبا کمی تمرین یاد میگیرید چگونه اضطراب خود را سرکوب کرده و مثبت بیندیشید.\nتمرکز روی کاری که از آن لذت می‌برید\n« کدام مواد غذایی میل جنسی را از بین می‌برند\t» چگونه «عصبانیت» خودمان را مدیریت کنیم؟


یک مقام درمانی در خوزستان: وضعیت قرمز، بازی با رنگ‌ها نیست – رسانه خبری پیامِ ایرانی\nیک مقام درمانی در خوزستان: وضعیت قرمز، بازی با رنگ‌ها نیست\nآریان رجبی، جوان ۲۰ ساله مریوانی یکی دیگر از جان‌باختگان…\nکرونا در ایران؛ ‘آغاز’ مرحله آخر آزمایش انسانی…\nبوسیله پیام\t در مارس 5, 2021 0\n<![CDATA[4 hours, 27 minutes\nاستان‌وایر- رییس دانشکده علوم پزشکی آبادان ضمن تاکید بر لزوم تعطیلی چند هفته‌ای در استان خوزستان به دلیل افزایش شمار مبتلایان به ویروس جهش یافته کرونا، از «عادی‌انگاری» مردم و مسوولان با وجود شرایط قرمز خوزستان انتقاد کرد.\n«شکرالله سلمان‌زاده» جمعه ۱۵ اسفند ۱۳۹۹ به خبرگزاری «ایسنا» گفت: «در محدوده سه شهرستان حوزه دانشکده علوم پزشکی آبادان شامل آبادان، خرمشهر و شادگان، روزانه به طور متوسط ۲۰۰ تا ۲۲۰ مورد بیمار سرپایی مبتلا به کرونا شناسایی و ۵۰ مورد بستری می‌شوند.»\nاو با تاکید بر این که اعلام وضعیت قرمز تنها یک کلمه و بازی با رنگ‌ها نیست، گفت: «اعمال محدودیت‌ها تنها بستن راه‌ها نیست بلکه شامل تغییر رفتار مردم، اصناف و مسوولان است اما این اتفاق نیفتاده است.»\nرییس دانشکده علوم پزشکی آبادان با اشاره به این که طبق پروتکل اعلام شده از سوی ستاد ملی مبارزه با کرونا، در شهرهای با وضعیت قرمز تنها مشاغل گروه یک اجازه فعالیت دارند، گفت در خوزستان همه مشاغل در حال فعالیت هستند و مراسم‌های عروسی و عزاداری هم برگزار می‌شوند.\nروز پنج‌شنبه ویدیویی از یک مراسم عزاداری در بخش «صیدون» شهرستان «باغملک» منتشر شد که در آن صدها فرد سوگوار بدون رعایت فاصله اجتماعی و پروتکل‌های بهداشتی در حال تشیع و تدفین فرد تازه درگذشته بودند.\nبه گفته بخشدار صیدون، دست‌کم ۲۵ نفر از شرکت کننده‌ها در این مراسم به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند، یک نفر جان با خته و حال دو تن از مبتلایان وخیم گزارش شده است.\nبه دنبال بحرانی شدن وضعیت کرونا در استان خوزستان به دلیل شیوع گسترده ویروس جهش‌یافته، مقامات استانی طی روزهای گذشته بارها خواستار اعمال قرنطینه و تعطیلی کامل این استان از ستاد ملی مقابله با کرونا شدند؛ خواسته‌ای که تاکنون بی‌پاسخ مانده و تنها تردد به این استان با محدودیت‌هایی همراه شده است.\nطی دو روز گذشته رییس دانشگاه علوم پزشکی اهواز از کمبود منابع دارویی،پرستان و تخت برای رسیدگی به بیماران در بیمارستان‌ها خبر داد. بانک خون استان خوزستان هم طی روزهای گذشته اعلام کرده است که با کمبود ذخایر خونی در همه گروه‌ها مواجه شده است.\nاستاندار خوزستان روز پنج‌شنبه ضمن اعلام مثبت شدن تست کرونای دو هزار نفر در روز در این استان گفت از این تعداد، بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر حتما باید بستری شوند.\nدر همین حال، رییس دانشگاه علوم پزشکی «جندیشاپور» اهواز هم گفت یک‌سوم موارد فوت کرونا در خوزستان کمتر از ۲۴ ساعت در بیمارستان بوده و پس از آن درگذشته‌اند.


۵ کشته در سانحه رانندگی در جاده آباده - اصفهان | سایت انتخاب\nتاریخ انتشار: ۵۰ : ۱۶ - ۰۵ مرداد ۱۳۹۸\n۵ کشته در سانحه رانندگی در جاده آباده - اصفهان\nسانحه رانندگی در جاده آباده - اصفهان ۵ کشته و سه زخمی بر جا گذاشت.\nبه نقل از خبرگزاری صدا و سیما رئیس پلیس راه شمالی استان فارس گفت: ساعت ۳ و ۳۷ دقیقه بامداد امروز برخورد یک دستگاه تریلی با خودرو سواری پژو ۴۰۵ در جاده آباده - اصفهان ، ۵ کشته و سه زخمی بر جا گذاشت.\nسرهنگ دهقانی با بیان این که همه کشته ها و مصدومان مربوط به خودرو سواری بوده اند ، افزود : علت حادثه رعایت نکردن حق تقدم از سوی راننده تریلی و تخطی از سرعت مطمئنه از سوی راننده سواری اعلام شده است .\nمدیر روابط عمومی مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی فارس نیز گفت:مصدومان این حادثه با دو دستگاه آمبولانس به بیمارستان امیرالمومنین شهررضا منتقل شدند.\nهمتی وضعیت مصدومان این حادثه را وخیم اعلام کرد.


سیاسی / حوزه امنیتی و دفاعی - امروز نیوز\nتازه ترین مطالب درباره امنیتی و دفاعی\nامنیتی و دفاعی ۱۳۹۸/۴/۲۶\n۷ فروند شناور نیمه سنگین به ناوگان مرزبانی جنوب اضافه شد\nگرگان – فرمانده مرزبانی ناجا گفت: در دو هفته گذشته هفت فروند شناور نیمه سنگین را به ناوگان شناوری مرزبانی در جنوب اضافه کردیم.\nمعاون هماهنگ کننده نیروی زمینی ارتش گفت: بیش از ۲۰ طرح تغییر ساختاری یا ایجاد ساختار جدید با حمایت فرمانده کل ارتش و هماهنگی با ستاد کل نیروهای مسلح در نیروی زمینی به اجرا درآمده است.\nگزارش| «صنایع دفاع» قلب خودروهای ایرانی را می‌سازد\nایسنا نوشت: سرتیپ آذریان گفت: دشمنان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بدانند که نیروهای مسلح این کشور با هرگونه تحرکاتی در منطقه مقابله خواهند کرد و پاسخ سختی به دشمن می‌دهند.\nفرمانده نیروی هوایی ارتش از اردوگاه تابستانی کویر دانشجویان در کوشک نصرت بازدید کرد.\nپژوهشکده شهید صدر دانشگاه جامع امام حسین (ع) با همکاری مجمع تشخیص مصلحت نظام در نظر دارد دوره آموزشی تخصصی مطالعات آمریکا با محوریت «افول آمریکا» را برگزار کند.\nامنیتی و دفاعی ۱۳۹۸/۴/۲۵\nدر تصویر زیر ژست محمدمهدی زاهدی، وزیر علوم احمدی‌نژاد و رئیس کمیسیون آموزش مجلس را مقابل محمدرضا عارف می‌بینید.\nدستیار و مشاور فرمانده معظم کل قوا در پیامی ضمن تسلیت درگذشت امیرترکان،آورده است: او فرمانده‌ای مومن، خردمند و شجاع بود که همواره نقش اساسی در هماهنگی بین ارتش و سپاه داشت.\nتسنیم نوشت: معاون سیاسی سپاه گفت: اما امروز به نقطه‌ای رسیدیم که دشمن جنگ ترکیبی هوشمند آغاز کرده و می‌داند جنگ نظامی علیه ما کارساز نیست و جرات این کار را هم ندارد.\nپیام تسلیت لاریجانی در پی درگذشت امیر «احمد ترکان»\nرئیس مجلس شورای اسلامی در پیامی درگذشت امیر سرتیپ احمد ترکان معاون اسبق عملیات ارتش جمهوری اسلامی را تسلیت گفت.\nوزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در پیامی خطاب به علی شمخانی درگذشت پدر همسر وی را تسلیت گفت.\nمشرق نوشت:عملیات اخیر سپاه علیه ضد انقلاب در شمال عراق، علاوه بر نمایش گلوله های لیزری و پهپادهای مسلح نشان داد از راکت های ایرانی که دقت آنها افزایش چشمگیری داشته نیز استفاده شده است.\nامنیتی و دفاعی ۱۳۹۸/۴/۲۴\nشبکه آمریکایی WeAreTheMighty لیستی از سریع ترین هواپیماهای نظامی را منتشر کرد. در بین پنج جایگاه ، سه عدد متعلق به جنگنده های روسی و شوروی است.\nتصویری جالب از بوسه فرمانده کل ارتش بر دستان استادش، امیر سرتیپ ترکان، پدر توپخانه ایران را می‌بینید.\nتستر موتور هواپیمای سی-۱۳۰ در پایگاه شهید لشکری تعمیر، بازسازی و راه اندازی شد.


شهر آب و آینه، میزبان بیستمین جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی\nنشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۱۰۶۶۹۸۰ ۰۶ شهريور ۱۳۹۶ | ۰۰:۰۱\nنشست خبری بیستمین جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی، روز گذشته با حضور دکتر علی دارابی، برگزار و در ابتدای مراسم، از پوستر رسمی این دوره از جشنواره با شعار شبکه‌های استانی، فرهنگ بومی و وفاق ملی رونمایی شد.\nمعاون امور استان‌های رسانه ملی در ابتدای این نشست گفت: جشنواره بیستم به لحاظ برگزاری در استان کردستان ویژگی‌های خاصی دارد. کردستان، سرزمین فرهنگ و هنر و آب و آینه است، اخیرا شهر مریوان به عنوان پایتخت تئاتر خیابانی به ثبت جهانی رسیده و این استان همواره به مجاهدت‌های خاموش و وفاداری و دفاع از ایران و اسلام شناخته می‌شود.\nدارابی با اشاره به برگزاری جشنواره از تاریخ 14 تا 16 شهریورماه تاکید کرد: در سفری که اخیرا به کردستان داشتیم، خیالمان آسوده شد که شرایط این استان برای میزبانی از جشنواره مهیاست. کمیته‌های اجرایی و کمیسیون‌های برگزارکننده، بلافاصله بعد از پایان جشنواره نوزدهم تشکیل شدند و\n70 داور حدود 2000 اثر رسیده به جشنواره را مورد ارزیابی و داوری قرار داده‌اند که نهایتا 200 اثر در جشنواره مورد تقدیر قرار خواهد گرفت.\nاین آثار از ابتدای سال 95 تا پایان بهار 96 تولید شده‌اند و امسال سه بخش جانبی شامل اقتصاد مقاومتی، نشر و فرهنگ دفاع مقدس و بهداشت و سلامت هم در جشنواره داریم.\nوی افزود: بخش انیمیشن را امسال برای نخستین بار از جشنواره حذف کردیم؛ چرا که اولین جشنواره مستقل آن زمستان همین امسال برگزار خواهد شد. این جشنواره فقط مختص تولیدات صداوسیما نیست و قرار است تمام تولیدات انیمیشن کشور را پوشش دهد. در عوض، امسال توجه به فضای مجازی را به عنوان بخشی جدید به جشنواره افزوده‌ایم و قرار است از بهترین‌های این بخش تقدیر به عمل بیاید.\nمعاون امور استان‌های رسانه ملی، دکتر علی‌عسکری رئیس سازمان صداوسیما را به عنوان مهمان ویژه این مراسم معرفی کرده و از تقدیر 40 هنرمند ملی و استانی و شهدای استان و نیز بزرگداشت مرحوم جبل‌عاملی و مرحوم کردان، از معاونان پیشین سازمان صداوسیما خبر داد.\nوی همچنین گفت: در خلال این جشنواره، هفته فرهنگ و هنر استان کردستان را هم برگزار خواهیم کرد و بناست گروه‌های شاخص برنامه‌ساز در حوزه کودک و نوجوان چون فیتیله‌ای‌ها و خاله شادونه در این مدت در شهرهای مختلف استان برنامه اجرا کنند.


سیر معماری محل کار در طول سده اخیر | استودیو ست\nدکور برنامه “حالا خورشید”\nسیر معماری محل کار در طول سده اخیر\n۳۱ شهریور, ۱۳۹۷ ۱۴ آذر, ۱۳۹۷ استودیوست\nدر دنیای امروز با سرعت بالایی با تغییرات مواجه می‌شویم. ساختارها درهم می‌شکنند و از نو بنا می‌شوند و دوباره درهم می‌شکنند.\nانسان امروزی با جسارت بیش‌تری به دنیای اطراف خود نگاه می‌کند و بر مفاهیمی که شاید در قرون گذشته تعریف از پیش تعیین شده‌ای داشته است، از نو نگاه می‌کند و تعاریف جدیدی از نو می‌سازد. یکی از این مفاهیم که دست‌خوش تغییرات بسیاری بوده، تعریف فضاست.\nروشن است که به‌تدریج در نظریه‌های معماری، تعریف فضا از محصور بودن مطلق، به آگاهی پیدا کردن از حضور انسان، رابطه‌ی میان انسان و محیط، هم‌چنین آگاهی یافتن از معنای مکان وابسته شده و پیرو آن بر ابعاد وجودی انسان اهمیت بیش‌تری نهاده است.\nاین مفهوم نوین متاثر از ورود اندیشه‌های پدیدارشناختی است و این درک ارزش و اهمیت بیش‌تری پیدا می‌کند وقتی می‌فهمیم که در این دیدگاه فکری می‌توان میزان اهمیت به ابعاد وجودی انسان و طبیعت انسانی را درک، تاثیر آن را در معماری پی‌گیری و فضای انسانی را تحلیل کرد.\nاما در واقعیت اتفاقی که افتاد کاملاً مطابق میل طراحان پیش نرفت و برخلاف انتظار آنان نقاط ضعف پررنگی را با خود همراه داشت که عبارت بودند از:\nE - دکوراسیون فضای کار و زندگیتگ شده در دکور اداری, دکور اسیون اداری, طراحی داخلی, فضای کار, محل کار, معماری محل کار


باج افزار چیست؟ بهترین راه مقابله با ویروس های باج گیر | بازگردانی فایل خراب شده توسط باج افزار - الو رایانه\nباج افزار ها یا Ransomware نوعی نرم افزار مخرب هستند که به منظور توقف دسترسی کاربر به یک سیستم رایانه ای و یا فایل های موجود در آن طراحی شده و از کاربران می خواهد تا برای رفع این محدودیت پول پرداخت نمایند. در این مقاله الو رایانه قصد دارد تا شما را با عملکرد باج افزارها آشنا نموده و همچنین نحوه گسترش آن ها، راه های جلوگیری از آلوده شدن سیستم به این باج افزارها و اثرات آن بر اقتصاد جوامع توسعه یافته و یا در حال توسعه را شرح دهد.\nاکثر گونه های باج افزار ها، فایل های موجود بر رایانه آلوده شده را رمز نگاری یا Encrypt کرده و بدین ترتیب دسترسی به محتویات آن ها را غیر ممکن می سازند و از کاربران سیستم های آلوده شده برای بازیابی محتویات فایل هایشان اخاذی می نمایند.\nبه لحاظ تکنیکی، کد های باج افزارها اغلب پیچیده نیستند و البته برای نوشتن یک باج افزار نیازی هم به پیچیده بودن وجود ندارد چرا که بر خلاف بسیاری از گونه های دیگر بد افزارها و یا ویروس ها، باج افزار ها برای رسیدن به هدف خود نیازی به مخفی ماندن در بلند مدت ندارند. همین سادگی در طراحی، پیاده سازی و توسعه یک باج افزار هنگامی که در کنار جاذبه های سود آوری بالقوه آن برای افراد و شرکت های زیر زمینی قرار می گیرد کافیست تا به خلق برنامه مخربی بیانجامد که حتی پیچیده ترین سیستم های امنیتی و جرایم سایبری را به راحتی درگیر خود نماید.\nباج افزار ها چگونه منتشر می شوند؟\nاکثر باج افزار ها از طریق ایمیل به دست کاربران می رسند. ایمیل هایی که با ظاهر و یا محتوایی اقوا کننده از کاربران می خواهد تا بر روی لینک موجود در نامه الکترونیکی کلیک نمایند و یا فایل ضمیمه شده را دانلود کنند و همین حرکت کافیست تا کاربر به دست خود فایل مخرب را به رایانه اش دعوت نماید. یک راه دیگر آلوده شدن نیز دانلود فایل از وب سایت هایی هست که تظاهر می کنند فایل مورد نیاز شما را برای دانلود در اختیار دارند. حتی مواردی از آلوده شدن از طریق ارسال لینک مخرب در اکانت های مربوط به رسانه های اجتماعی کاربران و در فضای مجازی نیز مشاهده شده است.\nباج افزار های معمولی به ندرت مخاطب خاص دارند و پخش کننده آن از طریق لیست ایمیل هایی که در اختیار دارد و یا سایت هایی که ایجاد کرده است به صورت تصادفی کاربران خود را آلوده می نماید. به همین دلیل ممکن است یک نفر بار ها از طرف حمله کننده های مختلفی در معرض آلودگی قرار بگیرد.\nبه خاطر داشته باشید که حمله کننده ها بعد از آلوده کردن رایانه کاربران، چه باج خواسته شده را پرداخت کنند یا خیر، اطلاعات مهم و مورد نظرشان را از روی سیستم قربانی برداشت می کنند. اطلاعاتی مانند نام کاربری اکانت های مختلف و رمز های ذخیره شده و یا حتی اطلاعات مربوط به حساب های بانکی و غیره و جای تعجب نیست که با در دست داشتن این رمز ها می توانند از اکانت ایمیل قربانی برای پخش این باج افزار در بین لیست مخاطبان او نیز بهره ببرند.\nچگونه از آلوده شدن به باج افزار جلوگیری کنیم؟\nمتاسفانه، روش هایی که شرکت های توسعه دهنده نرم افزار های ویروس یابی برای شناسایی و محافظت در برابر این برنامه های مخرب پیش گرفته اند از سرعت لازم برخوردار نیست و یا حداقل به هیچ وجه با سرعت و تعداد توسعه دهندگان باج افزار ها قابل رقابت نمی باشد. با این حال، همواره روش های ساده ای وجود دارد که اشخاص و شرکت های می توانند با بهره گیری از آن ها از آلوده شدن سیستم هایشان به باج افزار ها جلوگیری کرده و یا حد اقل احتمال آن را کمتر نمایند.\nنخستین کاری که باید کرد تهیه نسخه پشتیبان به صورت مرتب و دوره ای از اطلاعات حیاتی سیستم است. زمانی این کار ارزشمند تر خواهد بود که نسخه پشتیبان بر روی رسانه ای مانند DVD قرار گیرد چرا که طی جابجایی بین سیستم های مختلف امکان نوشته شدن بر روی آن دیگر میسر نخواهد بود و بدین ترتیب باج افزار یا هر ویروس دیگری امکان انتقال ندارد.\nهیچگاه رمز ها و یا حتی نام های کاربری خود را جایی بر روی سیستم و یا حتی مرورگر ها ذخیره نکنید. اگر سیستم شما به هر دلیلی به باج افزار آلوده گردد، این اطلاعات اولین اطلاعاتی خواهد بود که این برنامه های مخرب قادر به تشخیص و سرقت آن ها خواهند بود.\nبسیاری از کمپانی های تولید و توسعه آنتی ویروس ابزار هایی توسعه داده اند که قادر به شناسایی و حذف باج افزار ها از روی سیستم کاربران هستند. استفاده از این ابزار های عموما رایگان و در عین حال قدرتمند پیش از آلوده شدن سیستم به باج افزار بسیار سودمند خواهند بود.\nاقتصاد باج افزار ها\nبر اساس آمار انتشار یافته از سازمان امنیت فضای مجازی آمریکا که به رصد اینترنت در سطح جهانی می پردازد، روزانه بیش از ۷۰۰۰ حمله باج افزاری در سال ۲۰۱۹ تا کنون تنها در ایالات متحده رخ می دهد که تعداد آن ها نسبت به سال گذشته ۴ برابر شده است. بر اساس گزارشات FBI چیزی حدود ۲ میلیارد دلار باج پرداخت شده توسط کاربران آلوده شده در سال ۲۰۱۸ ثبت گردیده که این رقم برای سال ۲۰۱۷ حدود ۲۴۰ میلیون دلار بوده است.\nحملات سایبری بسیار گسترده و متنوع هستند ولی وقتی صحبت از باج افزار ها به میان میاد، صحبت از یک کسب و کار غیر قانونی بسیار سودآور برای مجرمان سایبری است. سهولت طراحی و انتشار یک باج افزار وقتی با سود سیاه و هنگفت ناشی از آن ترکیب می شود، خود مبین علت رشد روز افزون این نوع حملات سایبری است تا جایی که آن را به سریعترین و مخرب ترین تهدید سایبری قرن تبدیل کرده است. بخصوص هنگامی که بسیاری از اشخاص و شرکت ها برای مواجهه و مقابله با این بد افزار آمادگی لازم را ندارند.\nیکی از شناخته شده ترین آذوقه رسانان صنعت باج افزاری، برخی از باصطلاح اینفلوءنسر های فعال در رسانه های اجتماعی هستند که بواسطه داشتن دنبال کنندگان زیاد و به واسطه اطلاعات آمارای دقیقی که اکثر شبکه های اجتماعی مانند اینستاگرام از کمو کیف بازدیدکنندگانشان در اختیار آن ها قرار می دهد می باشند. اطلاعاتی از قبیل سن، جنس، مکان و … آن ها را قادر می سازد تا لینک های آلوده به عنوان مثلا لینک تخفیف و بازدید محصول خاصی برای مخاطبانشان ارسال نمایند. برای تشویق کاربر به کلیک بر روی این لینک کافیست قیمت استثنایی اعلام کنند و به بازدیدکنندگانشان حس اورژانسی بودن این پیشنهاد را القا نمایند.\nبا توجه به آنچه گفته شد، به لطف خلاء های مدیریت نشده ای که در فضا های مجازی وجود دارد، صنعت باج افزار یکی از پر سود ترین صنایع حوزه های جرایم سایبری بوده و هست. یکی از این کوتاهی ها مربوط به سیاست های شرکت های بیمه در قبال باج افزار هاست که خدمات خود را در این مورد مستثنی کرده اند و همین امر انگیزه شرکت های تولید آنتی ویروس برای سرعت بخشیدن به راه کارهای تشخیص و مقابله با این پدیده را تحریک نمی کند.\nآموزش , آموزش , اخبار , امنیت , اینترنت , نرم افزار ,\nکلمات کلیدی :ransomware ، باج افزار\nخرداد ۲۴, ۱۳۹۸ در ۳:۰۵ بعد از ظهر\nسلام ممنون بابت پست جامع\nبازدیدهای ۳۰ روز پیش: 59,827\nکل بازدید ها: 1,528,036


جدیدترین مصوبات ستاد مقابله با کرونا در ورزش - مشرق نیوز\nکد خبر 1147760\nتاریخ انتشار: ۴ آذر ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۱\nسی و هشتمین نشست ستاد مقابله با کرونا در ورزش به ریاست سرپرست فدراسیون پزشکی ورزشی و به میزبانی فدراسیون شنا در سالن جلسات استخر ۹ دی برگزار شد.\nبه گزارش مشرق و به نقل از سایت خبری تحلیلی پزشکی ورزشی ایران، در این نشست که با حضور رضوانی رئیس فدراسیون شنا و دیگر اعضا برگزار شد، محمداسد مسجدی از در اختیار قرار دادن اماکن ورزشی به عنوان نقاهتگاه به وزارت بهداشت خبر داد.\n- مقرر شد فهرست به روز رسانی شده آزمایشگاه‌های مجاز به فدراسیون های ورزشی اعلام شود.\n- مصوب شد در بازنگری پروتکل‌ها و دستور العمل‌ها با استفاده از تست‌های سریع نحوه نمونه‌گیری از ورزشکاران از چند روز قبل به زمان بلافاصله قبل از مسابقه تغییر یابد.\n- مقرر شد طی نامه‌ای خطاب به دکتر رئیسی معاون بهداشت وزیر بهداشت تعدادی تست سریع در اختیار وزارت ورزش، فدراسیون‌ها، ادارات کل ورزش و جوانان، فدراسیون پزشکی ورزشی و هیئت‌های پزشکی ورزشی استان‌ها قرار گیرد.\n- پیشنهاد شد با توجه به رنگ‌بندی شیوع کرونا ویروس شهرها و شهرستان ها تعدادی از اردوها به شهرهای سفید یا زرد منتقل شود.\n- مقرر شد فهرست رنگبندی شهرها به صورت هفتگی به فدراسیون‌ها اعلام شود.\n- مصوب شد پروتکل مصوبه نقاهتگاه‌ها از وزارت بهداشت استعلام شود.\n- مقرر شد اخذ دستورالعمل‌های اسکی، فوتسال و ژیمناستیک از وزارت بهداشت پیگیری شود.\n- مصوب شد کارگروهی با حضور مسئولان فدراسیون های بدنسازی، شنا و پزشکی و دفتر امور باشگاه‌های وزارت ورزش برای بازگشایی باشگاه ها و استخرها بر اساس طرح اماکن ایمن در ورزش، پس از دوران تعطیلی 14 روزه تشکیل شود.\n- مصوب شد از وزارت بهداشت برای مونیتورینگ ورزشکاران المپیکی ازطریق نرم افزار Mask اقدام شود.\nاقدام عجیب فدراسیون اسکی؛ پاسپورت بدهید و به اروپا بروید!


سوئیت امپریال هتل فور سیزنز ریزورت دبی شهر دبی- خدمات و امکانات و متراژ اتاق - توریستگاه\nاین سوئیت های 220 متر مربعی در طبقات اول تا چهارم هتل قرار گرفته اند و برای اقامت سه فرد بزرگسال و یک کودک یا دو فرد بزرگسال و دو کودک مناسبند. از اقامت در این سوئیت ها و استفاده از امکانات بی نظیر آن مانند اتاق نشیمن با ظرفیت هشت نفر، میز غذاخوری شش نفره، میز اجرایی، دو تلویزیون 55 اینچی در اتاق نشیمن و اتاق خواب، آشپزخانه با آبدارخانه و خدمات ورودی، اتاق رختکن با نیمکت و آیپد مینی لذت ببرید. برای سوئیت های رویال حمام بسیار لوکس و مجهز به روشویی دوقلو، آینه با تلویزیون کار گذاشته در آن، وان، دوش باران ریز، توالت فرنگی با روشویی و تلفن و دستشویی میهمان در نظر گرفته شده است. سوئیت های رویال دارای دو بالکن اختصاصی سایه دار با نیمکت مخصوص حمام آفتاب، دو صندلی راحتی می باشند. این سوئیت ها دارای تخت خواب کینگ (دو نفره بزرگ)، یک تخت خواب اضافی و تخت خواب کودک هستند. در ضمن اتاق های اضافی برای اتصال به سوئیت های امپریال و ایجاد فضای بیشتر در صورت درخواست موجود است. با اقامت در این سوئیت ها معنای واقعی آرامش را درک کنید و غرق در تماشای منظره فوق العاده آب های نیلگون خلیج فارس و ماسه های طلایی ساحل اختصاصی شوید.


لوکاکو: دروگبا و آنلکا کمک زیادی به من کردند | برترین خبر\nروملو لوکاکو، مهاجم اینتر، تایید کرد که دیدیه دروگبا و نیکلاس آنلکا، هم تیمی های سابقش در چلسی، کمک زیادی کردند تا او به سطح فعلی برسد.\nبه گزارش “برترین خبر“، چلسی در سال 2011 لوکاکو را از اندرلخت به خدمت گرفت اما او در این تیم لندنی فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرد. با این وجود، معتقد است که تمرین کردن در کنار مهاجمانی مانند دروگبا و آنلکا به او کمک کرد تا به بازیکن بهتری تبدیل شود.\nاو به بلیچر ریپورت گفت:” در آنجا همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد. من فقط 18 سال داشتم. تنها 3 ماه قبل دبیرستان را تمام کرده بودم. فارغ التحصیل شده بودم و ناگهان خودم را در قطار لندن دیدم. آنجا با دیدیه دروگبا دیدار کردم. او آنجا فیزیوتراپی می کرد. او بلافاصله به من گفت که باید شخصیت بازی در چلسی را نشان بدهم. از همان روز من شروع به صحبت با او کردم، حداقل یک ساعت قبل و بعد تمرین.\nاو و انلکا و سایر بازیکنان رختکن به من کمک کردند تا به آدمی که الان هستم، تبدیل بشوم. آنها ذهنیتی داشتند که باعث می شد بگویند “بسیار خب، بریم ببریم”. حضور در چلسی تجربه فوق العاده ای بود من دیدم که چطور آنها قهرمان چنپیونزلیگ شدن و جام حذفی شدند این تاحالا کمک زیادی به من کرده./ورزش۳