Спецыяліст па сексалогіі і сексапаталогіі Дзмітрый Капусцін: «Службовыя раманы» былі, ёсць і будуць | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Спецыяліст па сексалогіі і сексапаталогіі Дзмітрый Капусцін: «Службовыя раманы» былі, ёсць і будуць\nБольшую частку жыцця многія праводзяць на рабоце, а значыць, «службовыя раманы» былі, ёсць і будуць.\nПатрэба кахаць і быць каханым — адна з базавых «настроек» homo sapіens. Ва ўсе часы чалавек шукае сабе пару. Нягледзячы на «залаты век» сэрвісаў анлайн-знаёмстваў, па-ранейшаму зручней за ўсё рабіць гэта ў сваім асяроддзі. Напрыклад, у працоўным калектыве. На працы мы праводзім па восем (і больш) гадзін пяць дзён на тыдзень. І калі працуем у адным калектыве доўга, то калегі паступова становяцца нам бліжэйшыя, чым сваякі. Мы бачым саслужыўцаў у розных сітуацыях. Ведаем, як калега рэагуе на стрэсы і ўспрымае асабістыя перамогі, як ставіцца да нашых праблем, ці гатовы ён (яна) дапамагчы і падтрымаць... «Службовы раман»: раскласці гэтую з'яву «па палічках» мы папрасілі вядомага сексолага, у нядаўнім мінулым — галоўнага спецыяліста па сексалогіі і сексапаталогіі Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь Дзмітрыя Капусціна.\n— Дзмітрый Зіноўевіч, можа быць, сёння «службовых раманаў» стала менш? Бо зараз наладжваць асабістае жыццё ў асноўным прынята з дапамогай сайтаў знаёмстваў...\n— Менш іх не стала. І не стане. Пакуль людзі будуць хадзіць на работу і праводзіць там большую частку жыцця, службовыя раманы будуць невынішчальнымі. Калі разважаць пра «анатомію» сексуальнага прыцягнення, пачынаць трэба з самага пачатку гісторыі канкрэтнага чалавека — з яго ўнутрыўтробнага развіцця. Першым з пачуццяў у плода закладваецца нюх, які ў далейшым будзе іграць адну з асноўных роляў у выбары партнёра. Менавіта нюх першым падсвядома падказвае, «наш» або «не наш» гэта чалавек, выклікае ён жаданне або адвяржэнне. Так мы ўстроеныя. Таму асабістыя сустрэчы не могуць параўнацца са знаёмствамі ў сетцы. Дарэчы, прафесійныя якасці, а дакладней, задаткі кіраўніка, мы таксама атрымліваем яшчэ ва ўнутрыўтробны перыяд развіцця. І яны напрамую звязаныя з сексуальнасцю. З чацвёртага па сёмы тыдзень цяжарнасці ў плода фарміруюцца тыя аддзелы галаўнога мозга, якія адказваюць за ўсведамленне свайго полу, за сексуальныя паводзіны і выбар сексуальнага партнёра ў далейшым. А пол дзіцяці закладваецца раней. Калі ў арганізме маці, што выношвае дзяўчынку, адбыўся рэзкі выкід мужчынскіх палавых гармонаў, мозг дзіцяці фарміруецца па мужчынскім тыпе. Так, уявіце сабе, наш мозг мае пол. Чаму можа адбыцца такі выкід гармонаў у цяжарнай жанчыны, пакуль незразумела — магчыма, гэта стрэс, асаблівасці харчавання будучай маці ці стан экалогіі... Верагодна, што па меры сталення ў дзяўчынкі могуць з'явіцца гомасексуальныя схільнасці. Сур'ёзны збой гарманальнага фону маці хлопчыка ў гэты ж перыяд выношвання дзіцяці дае той жа вынік — гомасексуальнасць. Ну, а невялікі выкід мужчынскіх палавых гармонаў паміж чацвёртым і сёмым тыднямі цяжарнасці ў арганізме жанчыны, якая выношвае дзяўчынку, забяспечвае нованароджанай «мужчынскі характар». У далейшым гэта актыўная жанчына з мужчынскім стылем паводзінаў і ярка выяўленымі лідарскімі якасцямі — тая самая «самадастатковая і незалежная». Гэтак жа, як перакос у бок жаночых палавых гармонаў у той жа перыяд у арганізме маці хлопчыка «падорыць» у далейшым мужчыне мяккасць, нерашучасць, імкненне сысці ад канфліктаў — тып Навасельцава з кінафільма «Службовы раман». Але гэта — тое, што «дадзена», першапачатковыя «ўмовы задачы». Ролю выхавання ў фарміраванні характару чалавека нельга прымяншаць.\nЁн — начальнік, яна — падначаленая\n— Лічыцца, што адносіны «дырэктар — сакратарка» заўсёды непаўнавартасныя: яна закаханая, а з яго боку гэта проста сувязь...\n— Вельмі часта гэта сапраўды так. Закладзеная прыродай задача мужчыны — перадаць як мага больш сваіх генаў, пакінуць як мага больш нашчадкаў і такім чынам працягнуць сябе ў будучыні. Калі казаць пра варыянт «начальнік — падпарадкаваная», то вельмі часта, на жаль, з яго боку моцныя пачуцці адсутнічаюць. А вось жанчына ў такой мадэлі адносін, падпарадкоўваючыся закладзеным у ёй задачам, наадварот, звычайна мае моцныя пачуцці да начальніка. Аснова нармальнай жаночай сексуальнасці — прынцып «мужчына зверху»: выбраннік павінен быць у чымсьці вышэй за яе. Напрыклад, знаходзіцца на больш высокай прыступцы сацыяльнай лесвіцы. Чым больш статусны мужчына, тым большую цікавасць ён выклікае ў жанчын. Калі на сімпатычную дзяўчыну — маладога спецыяліста звярнуў увагу кіраўнік кампаніі (асабліва калі ён яшчэ не стары, імпазантны і дагледжаны), шанцаў у яго будзе значна больш, чым у калегі-аднакурсніка. І з пункту гледжання нармальнай сексуальнасці гэта правільна: прырода заклала ў жанчыну патрэбу падпарадкоўвацца.\n— Грамадствам нярэдка асуджаецца падобны выбар жанчыны. Гэта асуджэнне неправамернае?\n— Так. Па крайняй меры, з пункту гледжання сексалогіі. Жанчына, якая імкнецца перавесці адносіны з шэфам з дзелавой сферы ў рамантычную, проста адпрацоўвае жаночую біялагічную праграму. Яна імкнецца атрымаць абарону — тое, што апрыёры павінна атрымліваць жанчына ад мужчыны. У дадзеным выпадку яе абараняюць яго статус і яго матэрыяльнае становішча. Калі адкінуць мараль і казаць аб нашых біялагічных праграмах, то галоўны «тавар» жанчыны — гэта яе маладосць. Чым яна маладзейшая, тым больш яна канкурэнтаздольная на рынку адносін. Падсвядомасць пастаянна нагадвае ёй: часу з кожным днём застаецца ўсё менш, трэба паспець забрацца вышэй. Разумеючы гэты механізм, складана асуджаць жанчын, якія аддаюць перавагу начальніку і гатовыя прамяняць на яго свайго менш статуснага мужа — «сярэднестатыстычнага», з сярэднім заробкам. Так, ён не п'е, ён добры бацька іх агульным дзецям, ён здабытчык: у выхадныя ездзіць на рыбалку і прывозіць дадому «трафеі» — свежазлоўленую рыбу, якую жанчына павінна чысціць і смажыць. А дырэктар прапануе ёй у абмен на яе згоду два тыдні на Сейшэлах. Ці многія паедуць з начальнікам? І які працэнт жанчын застанецца дома чысціць рыбу? Некага, вядома, спыніць магчымая рызыка: і тут усё страціш, і там нічога не складзецца.\n— А ці магчымы варыянт, калі са сваім «сярэднестатыстычным» мужам у процівагу статуснаму мужчыне жанчына застаецца не з-за страху рызыкнуць?\n— Магчымы. Гэта і ёсць праверка адносін. Дакладней, праверка адносін мужчыны да сваёй жанчыны — таго мужчыны, які з вудай. Калі ў яго ёсць для сваёй выбранніцы, як сёння кажуць у бізнесе, «унікальная прапанова» — жанчына застанецца з ім пры любым раскладзе. Што гэта за «ўнікальная прапанова», мужчына павінен зразумець, зыходзячы з таго, чаго не хапае яго выбранніцы. Грошы, прыгожае жыццё? Гэта ляжыць на паверхні, але гэта — адказ няправільны. Сама па сабе «дольчэ віта» не робіць чалавека шчаслівым, так толькі здаецца. Так, фінансавая незалежнасць дае чалавеку больш магчымасцяў дасягнуць шчасця, але гэта тэма для іншай размовы. На самай справе кожнаму чалавеку для шчасця трэба нешта сваё. Калі мужчына разгадаў гэты рэбус і знайшоў «унікальную прапанову» для сваёй жанчыны, ён стане для яе незаменным і адзіным, і зможа не баяцца канкурэнцыі нават з боку тых, хто прапануе ёй «залатыя горы». Яго жанчына нікуды не сыдзе. Хоць думка «а можа, усё ж рызыкнуць і паспрабаваць забрацца вышэй?» час ад часу будзе яе наведваць — і гэта нармальна.\nЯна — начальнік, ён — падначалены\n— Давайце пагаворым пра адваротны варыянт. Прынята лічыць, што жанчына-дырэктар выбірае сабе мужчыну маладзей і (або) ніжэй па статусе: Людміла Пракоф'еўна і Навасельцаў...\n— Такі варыянт магчымы, але не так распаўсюджаны, як лічаць стваральнікі кінасцэнарыяў і аўтары жаночых раманаў. Часам сапраўды жанчына-начальнік выбірае чалавека маладзейшага за сябе і ніжэйшага па статусе. Але дэфармацыі адносін у бок сцэнарыя «мама і сын» у такой пары не будзе. Жанчына-начальнік успрымае свет хутчэй як мужчына і адносіцца да палюбоўніка ў гэтым выпадку будзе як статусны мужчына да палюбоўніцы-сакратаркі. Часам за такіх мужчын жанчына-«амазонка» нават можа выйсці замуж, каб нарадзіць дзіця ў шлюбе. Але ў любым выпадку гэта не раман, а выкарыстанне службовага становішча ў асабістых мэтах. Статусную жанчыну можа зацікавіць чалавек, які сёння ніжэй, чым яна, на прыступках кар'ернай лесвіцы, але ў кім яна бачыць сур'ёзны патэнцыял росту і перакананая, што праз некалькі гадоў ён зможа яе абагнаць. У гэтым выпадку адносіны з жанчынай-начальнікам — свайго роду «ордэн» для мужчыны. За такога мужчыну статусная жанчына таксама можа выйсці замуж і будзе расчараваная, калі ён не зробіць бліскучую кар'еру. Калі кар'ера выбранніка не складзецца, то распадзецца і сям'я.\n— Жанчына на кіруючых ролях — гэта абавязкова жанчына з мужчынскім складам характару?\n— Справа ў тым, што жанчына не зможа быць начальнікам без трансфармацыі палавой ролі. Яна арганізоўвае працу, некага прымушае, карае, «ставіць на месца». Яна выконвае функцыю абароны: абароны справы свайго жыцця. А абараняць — гэта мужчынская функцыя. Чым вышэй жанчына падымаецца па службовай лесвіцы, тым у большай ступені ёй даводзіцца губляць жаночыя якасці — мяккасць, суперажыванне, клапатлівасць. І набываць мужчынскія якасці: настроенасць на барацьбу, уменне «ісці да канца». Паступова ў яе выпрацоўваюцца мужчынскія каштоўнасці — кар'ера для яе важнейшая за сям'ю. Трэба сказаць, што да такіх жанчын цягнуцца мужчыны, нярэдка «амазонкі» стыльна выглядаюць — фінансавыя магчымасці ім гэта дазваляюць. Але ў іх бываюць праблемы з аслабленай сексуальнай цягай, калі толькі яны не трапляюць у лік уладальніц моцнай палавой канстытуцыі. Як правіла, да 30—40 гадоў у такой «амазонкі» альбо няма сям'і і дзяцей, альбо ёсць муж і адно дзіця, таму што «так трэба».\n— Які мужчына здольны сапраўды зацікавіць жанчыну-начальніка?\n— Галоўная эрагенныя зона такіх жанчын — інтэлект. І зацікавіць статусную жанчыну можа мужчына-сапернік. У такой жанчыны палюбоўнікі часцей за ўсё — з яе асяроддзя, гэта людзі яе ўзроўню, якія даказалі, што яны таксама нешта з сябе ўяўляюць. Мужчыны-падначаленыя — нават разумныя, прыгожыя, прафесійныя і таленавітыя — усё ж «пад ёй», і, значыць, нецікавыя. Раманы «начальніца — падначалены» — не больш чым мужчынская фантазія, у рэальнасці яны здараюцца не часта. Каб гэта адбылося, мужчына павінен паставіць сабе мэту закахаць у сябе начальніцу і не пашкадаваць намаганняў, даказваючы, што ёсць сфера, дзе ён больш кампетэнтны, чым яна.\n— Ці могуць два лідара скласці шчаслівы саюз? Або жанчына-начальнік асуджаная на адзіноту?\n— Патэнцыяльныя партнёры для жанчыны-начальніка, як я ўжо казаў, — мужчыны больш статусныя або яе ўзроўню. Але праблема ў тым, што асноўны «рухавік» у жыцці для такой жанчыны — барацьба. І яна, хутчэй за ўсё, не зможа адмовіцца ад жадання перамагчы свайго мужчыну: падняцца на яго ўзровень, а потым — вышэй. Калі гэта адбудзецца, мужчына стане ёй нецікавы. Толькі ў самых разумных жанчын складу «амазонка» можа з'явіцца думка: навошта ператвараць раман у пастаянную барацьбу? Але, як паказвае практыка, падобныя думкі ўзнікаюць, калі ратаваць адносіны ўжо позна.\nЗагаловак у газеце: Сумясціць карыснае з прыемным\n2611 Лукашэнка: Мы павінны прыняць дадатковыя меры па абароне інтарэсаў шматдзетных сем’яў\n1936 Падарунак малой радзімы


Выпуск 27 (346) ( 3 верасьня 2009 г.)\nТыдзень нефармальнай адукацыі-2009\nПраца для валянтэра ў Літве\nАдукацыйны праект для беларускіх журналістаў\nСпабор ад “Грамадзянскай Беларусі”\nСэмінар па on-line журналістыцы ў Менску\nСпабор падтрымкі працы са старэйшымі школьнікамі\nПраграма стажыровак на 2010-2011 гг.\nВыпуск 27 (346)\n( 3 верасьня 2009 г.)\nШкола маладога журналіста запрашае 2\nТыдзень нефармальнай адукацыі-2009 2\nПраца для валянтэра ў Літве 3\nАдукацыйны праект для беларускіх журналістаў 4\nСпабор ад “Грамадзянскай Беларусі” 4\n1943 у Беларусі 4\nСэмінар па on-line журналістыцы ў Менску 5\nСпабор падтрымкі працы са старэйшымі школьнікамі 5\nПраграма стажыровак на 2010-2011 гг. 6\nМагістратура ЭГУ запрашае 6\nСпабор на атрыманьне кароткатэрміновых грантаў 7\nСтыпендыі для студэнтаў-хрысьціянаў 7\nЗа 12 год “Школу” прайшло больш за 250 хлопцаў і дзяўчат. Некаторыя з іх сталі лаўрэятамі нацыянальных і міжнародных узнагарод у галіне журналістыкі. Выпускнікі ШМЖ працуюць сёньня ў газетах “Вечерний Гродно”, “Гродзенская праўда”, “Перспектива”, “Наша Ніва”, “Белорусы и Рынок”, на тэлеканале АНТ , а таксама ў замежных СМІ.\nПраект складаецца з тэарэтычнага і практычнага блокаў. Тэарэтычная частка будзе прысьвечаная асновам журналістыкі (“Уводзіны ў журналістыку”, “Прававыя і этычныя асьпекты працы журналіста”, “Жанры журналістыкі”, “Асаблівасьці газетнай, радыё- і інтэрнэт-журналістыкі” і многія іншыя).\nПрактыку навучэнцы праходзяць у рэдакцыі інтэрнэт-газеты і радыё «Твой стыль». Да ўдзелу ў праекце «ШМЖ-13» запрашаюцца юнакі і дзяўчаты ад 16 да 25 год. Заявы на ўдзел можна запоўніць з 2 да 21 верасьня па адрасе: Гародня, вул. Будзёнага, 48а - 11, з 12:00 да 17:00 (акрамя суботы і нядзелі).\n20-27 верасьня ў Беларусі плануецца правядзеньне «Тыдня нефармальнай адукацыі -2009»\nПрацоўная група па падрыхтоўцы “Тыдня-2009” запрашае партнэрскія арганізацыі, якія займаюцца нефармальнай адукацыяй, бізнэс-арганізацыі, трэнераў і экспертаў да ўдзелу ў распрацоўцы і правядзеньні мерапрыемстваў у межах Тыдня.\nТэма сёлетняга Тыдня: «Нефармальная адукацыя (НФА) у Беларусі – да павышэньня якасьці жыцьця».\nМэта “Тыдня НФА - 2009” - прадэманстраваць, якім чынам нефармальная адукацыя можа спрыяць павышэньню якасьці жыцьця чалавека.\n“Тыдзень нефармальнай адукацыі – 2009” скіраваны ня толькі на пашырэньне разнастайнасьці адукацыйных прадуктаў, прадстаўленых у Беларусі, але і разнастайнасьці арганізацый і экспэртаў, якія прадстаўляюць паслугі ў галіне нефармальнай адукацыі.\nМы запрашаем зацікаўленыя арганізацыі, групы і асобных удзельнікаў падаваць заяўкі на правядзеньне майстар-класаў, міні-трэнінгаў, прэзэнтацый, круглых сталоў па пералічаных ніжэй тэмах.\nКожны дзень у межах Тыдня прысьвечаны асобнай тэме:\n-Прадстаўляем разнастайнасьць: ад танцавальных гурткоў да экспертных сэмінараў.\n-Нефармальная адукацыя: методыкі, тэхнікі, падыходы.\n-Нефармальная адукацыя: перашкоды і бар’еры на шляху паляпшэньня якасьці жыцьця.\n-Прафесіяналізм і павышэньне кваліфікацыі ў нефармальнай адукацыі: абмен досьведам паміж бізнэсам, НГА і царкоўнымі адукацыйнымі ініцыятывамі.\n-Нефармальная адукацыя: пашырэньне кампетэнцый як шлях да паляпшэньня якасьці жыцьця.\n-Нефармальная адукацыя: – унікальнае беларускае «ноў хаў».\n-Разам да паляпшэньня якасьці жыцьця: планы і перспектывы.\nПраграма “Тыдня-2009” будзе сфармавана па выніках разгляду заявак на правядзеньне адукацыйных мерапрыемстваў у яго межах.\nПрыярытэт у час разгляду заявак будзе аддавацца мерапрыемствам, скіраваным на колькаснае і якаснае пашырэньне мэтавай аўдыторыі “Тыдня нефармальнай адукацыі - 2009”:\nДля атрыманьня больш дакладнай інфармацыі альбо тлумачэньняў зьвяртайцеся да прадстаўнікоў працоўнай групы: Яніна Зінчанка (м.) +375 29 654 90 48, Леанід Каліценя (м.) +375 29 776 38 06.\nГрамадзкая арганізацыя “Моладзевы адукацыйны цэнтр “Фіальта” запрашае маладых людзей з Беларусі да ўдзелу ў праекце Эўрапейскай Валянтэрскай Службы ў Вільнюсе ў Цэнтры дапамогі сям’і імя Матулайціса.\nПраект распачнецца 1 кастрычніка. Яго працягласьць – 10 месяцаў.\nВалянтэрам можа стаць хлопец альбо дзяўчына ва ўзросьце 18-30 год.\nВалантэру забяспечваецца: пражываньне, харчаваньне, кішэнныя грошы штомесячна, кошты на атрыманьне візы, праезд да Вільнюса (ў якім адбываецца праект) і па сканьчэньні праекта дадому, моўныя курсы (літоўская мова).\n за першыя тыдні ў праекце валянтэр паспрабуе ўсталяваць персанальны кантакт з падлеткамі ў Цэнтры\n удзельнічаць у мерапрыемствах, якія адбываюцца ў горадзе, і суправаджаць падлеткаў на гэтыя мерапрыемствы\n дамагаць супрацоўнікам Цэнтра ладзіць летнікі\n быць ініцыятыўным і ладзіць воркшопы для падлеткаў\n удзельнічаць у сходах супрацоўнікаў Цэнтра і прымаць удзел у прыняцьці рашэньняў\n удзельнічаць у сьвятах Цэнтра і дапамагаць з іх арганізацыяй, дапамагаць набываць рэчы, гатаваць ежу\nАхвотныя ўзяць удзел у праекце мусяць даслаць матывацыйны ліст з кароткім рэзюмэ (месца працы/навучаньня, асноўны занятак, інтэрэсы, досьвед удзелу ў моладзевых праектах, супраца з якой-небудзь арганізацыяй (неабавязковая ўмова) на адрас: evsbelarus@gmail.com\nАпошні тэрмін падачы заяўкі – да 7 верасьня.\nЗ кандыдатамі правядуць суразмову па тэлефоне ці сустрэнуцца супрацоўнікі грамадзкай арганізацыі “Маладзёжны адукацыйны цэнтр “Фіальта” 8, 9 і 10 верасьня.\nАкадэмія Deutsche Welle і Менскі міжнародны адукацыйны цэнтр пры падтрымцы Фонда Konrad Adenauer ладзяць сэмінар па ан-лайн журналістыцы для беларускіх журналістаў, які будзе сфакусаваны на выкарыстаньні аўдыёвізуальнгых элементаў.\nДа ўдзелу запрашаюцца радыё-журналісты, а таксама прадстаўнікі ан-лайн выданьняў.\nПраграма складаецца з трох модуляў: трэнінг 30 верасьня-4 кастрычніка, трэнінг 2-6 сьнежня, самастойная праца ў перыяд паміж трэнінгамі.\nЗаняткі ладзяцца ў памяшканьні Міжнароднага адукацыйнага цэнтра.\nЗаяўкі на ўдзел прымаюцца ў электронным выглядзе на адрас Маціса Вінклера mathis.winkler@dw-world.de.\nУ заяўку мусяць быць уключаныя наступныя элементы:\n- Запоўнены фармуляр,\n- кароткая біяграфія,\n- ліст рэдакцыі пра вызваленьне ад працы на час правядзеньня трэнінгаў.\nАпошні тэрмін – 17 верасьня.\nАрганізатары бяруць на сябе выдаткі па правядзеньні сэмінара, харчаваньні і пражываньні ўдзельнікаў.\nМіжнароднае аб’яднаньне “Грамадзянская Беларусь” абвяшчае спабор для НГА.\nЗаяўнікамі могуць быць арганізацыі-сябры НГА. Прыярытэт аддаецца крэатыўным падыходам да ўцягваньня новых людзей у грамадзкую дзейнасьць, да прыцягненьня ўвагі грамадзтва да мясцовых і нацыянальных праблемаў. Важным будзе лічыцца акцэнт на каштоўнасьці дэмакратыі і нацыянальнага адраджэньня.\nАпошні тэрмін падачы заявак – 5 верасьня.\nТэрмін выкананьня праектаў – да 30 красавіка.\nБольш падрабязная інфармацыя – у далучаным да “Кронікі” файле “konkurs.doc”.\n1943 у Беларусі\n2-4 кастрычніка ладзіцца ролевая гульня “1943” прысьвечаная падзеям гэтага года ў Беларусі.\nПрыкладная колькасьць удзельнікаў – 40-60 чалавек.\nМэта гульні – аднавіць гістарычныя рэаліі ваеннага часу, стварыць магчымасьці ўбачыць супярэчлівасьць і неадназначнасьць жыцьця ва ўмовах вайны.\nАпошні тэрмін падачы заяўкі на ўдзел у гульні – да 10 верасьня.\nПасля адбору ўдзельнікаў адбудзецца суразмова з кожным з іх і вызначэньне ролі ў гульні.\nБольш падрабязная інфармацыя – у далучаным файле “gulnia.doc”\nМенскі міжнародны адукацыны цэнтр імя Ёханэса Раў пры падтрымцы Амбасады Германіі ў Беларусі запрашае маладых журналістаў на чарговы сэмінар па on-line журналістыцы.\nСэмінар ладзіцца 17-18 верасьня з удзелам трэнераў: медыя-эксперта Паўлюка Быкоўскага, Аляксандра Класкоўскага, Міхаіла Дарашэвіча.\nБудуць разгледжаныя наступныя пытаньні:\n- Сучасныя тэхналогіі стварэньня вэб-пляцовак\n- Аналіз адрозненьняў паміж анлайн-СМІ, друкаванымі выданьнямі, тэлебачаньнем і радыёжурналістыкай\n- аўтарскія і маёмасныя правы ў інтэрнэце\n- майстар-клас па напісаньні журналісцкіх матэрыялаў для Інтэрнэта\n- асаблівасьці ўспрыняцьця тэкста ў інтэрнэце.\nДля ўдзелу неабходна запоўніць фармуляр і даслаць яго па факсе 270 39 95 альбо эл.пошце Natallia.pcholkina@ibb.by.\nАпошні тэрмін - да 13 верасьня.\nАдабраныя ўдзельнікі атрымаюць запрашэньне на сэмінар да 15 верасьня.\nЗа больш падрабязнай інфармацыяй зьвяртайцеся да Натальлі Пчолкінай па тэлефоне 207 49 72.\nДа ўдзелу ў спаборы прымаюцца праекты, якія накіраваны на рэалізацыю ідэй старэйшых школьнікаў, а таксама ініцыятывы з боку настаўнікаў, мэтай якіх зьяўляецца павышэньне і падтрымка актыўнасьці школьнікаў, вырашэньне праблемаў у школе, рэалізацыя грамадзкіх праектаў, накіраваных на падвышэньне сацыяльнай і грамадзянскай кампетэнцый старшакласнікаў, правядзеньне пазакласных мерапрыемстваў і інш.\nЧас рэалізацыі праектаў: 1 кастрычніка – 20 сьнежня.\nПраект ажыццяўляецца пра падтрымцы Міністэрства замежных спраў Чэшскай рэспублікі.\n2. Кіраўнік праекта (імя, прозьвішча, кароткая інфармацыя)\n3. Арганізацыя, якую прадстаўляе кіраўнік праекта (назва, кароткая інфармацыя)\n4. Кантактныя дадзеныя (Email, skype, нумар мабільнага тэлефона з кодам аператара, паштовы адрас)\n5. Падрабязнае паэтапнае апісаньне рэалізацыі праекта (ня больш за палову старонкі)\n6. Мэта праекта (3–4 абзацы)\n7. Мэтавая група праекта (1–2 абзацы)\n8. Мясцовасьць, у якой будзе рэалізоўвацца праект\n9. Чакаемыя выніку праекту. Якую карысьць дадзены праект прынясе школьнікам, настаўнікам, мясцовай супольнасьці? (3–4 абзацы)\n10. Падрабязнае апісаньне бюджэту\nМаксымальная сума падтрымкі: 400$\nАпошні тэрмін падачы заявак - да 30 верасьня.\nЗапоўненую заяўку дасылайце на адрас: 1konkurs@gmail.com\nМіжнародны Цэнтар стажыровак імя Вудро Вільсана запрашае да падачы заявак на ўдзел у спаборы праектаў 2010-2011гг.\nЦэнтар прапаноўвае 20-25 стыпэндыяў штогод для асобаў (рэзідэнтаў любой краіны), якія займаюцца распрацоўкай праектаў, датычных міжнародных/унутраных дзяржаўных пытаньняў.\nТэмы праектаў мусяць быць актуальнымі ды закранаць палітычныя пытаньні ці гісторыка-культурныя падзеі, якія абумовілі сучасную сытуацыю.\nДа ўдзелу запрашаюцца асобы, якія маюць навуковую ступень ды прафэсыйны досьвед і вольна валодаюць ангельскай мовай.\nЧас стажыроўкі: 2010-2011гг.\nМесца стажыроўкі: Вашынгтон.\nАпошні тэрмін падачы заявак - 1 кастрычніка.\nПа пытаньнях датычна стажыроўкі лістуйце на адрас: fellowships@wilsoncenter.org\nПадрабязную інфармацыю пра стажыроўку, а таксама анкету глядзіце на вэб-пляцоўцы: www.wilsoncenter.org/fellowships


Пра лайдакоў і каментатараў\nЛепшы спосаб штосці змяніць – перастаць гаварыць і пачаць дзейнічаць\nАдзін вядомы ўсім дзеяч назваў усіх апазіцыўных кандыдатаў у дэпутаты лайдакамі, за іх удзел у «выбарах», бо гэтым яны (чытай мы) дапамагаюць легалізацыі правячага рэжыму.\nДарэчы, я заўсёды вельмі добра адносіўся да С.С. і буду гэтак жа яго паважаць і надалей. Калісьці, здаецца, у Варшаве, нават пазнаёміліся. Ну, што ж, давайце паглядзім толькі на аднаго так званага лайдака з Салігорску, на Аляксандра Малочку. Чаму маю права пісаць я? Ну, па-першае, я яго бацька, Віктар Малочка, а па-другое, я яго давераная асоба.\nСказаць, што я не згодзен з С.С., гэта нічога не сказаць. Рэжым даўно легалізаваны, як для пэўнай часткі насельніцтва Беларусі, так і для пэўнай часткі міравога грамадства. Ён ужо даўно робіць у краіне што хоча і з кім хоча!\nЯк жа мы можам яму яшчэ дапамагчы і за што мы гэта робім? Вось спіс кандыдатаў у т.з. ПП НС Рэспублікі Беларусь па Салігорскай выбарчай акрузе № 68:\n1. Па Аляксандру Малочка ўсё зразумела – ЛАЙДАК, які прадаўся за ўзнагароду рэжыму ( гэта на думку С.С і ананімных каментатараў) ). А мо Вы думаеце, што гэта мы “партнёры” наступнага кандыдата? Не буду Вас у чымсьці пераконваць…. Проста набярыце ў паіскавіку прозвішча МОЛОЧКО (па расейску) альбо МАЛОЧКА… Паглядзіце сайт АГП, сайт ХАРТЫІ…\n2. Па Андрэю Рыбаку, таксама ўсё зразумела! Гэта чалавек ад улады і, калі не будзе нейкіх фарс-мажораў, то ён і будзе дэпутатам!\n3. Міхаіл Сцепурка. Таксама ўсё зразумела. Гайдукевіч сказаў схадзіць тэхнічных кандыдатам і ён ідзе. Думаю, што ён пойдзе да канца, хоць нічога рабіць не будзе і думаю, што яго партрэты мы пабачым толькі на калектыўных плякатах, што расклеяць улады.\n4. Алег Шчэрбаў - таксама тэхнічная асоба, але ад улад і ушоў ён у кандыдаты, бо улада у любым выпадку павінна была падстрахаваць Рыбака, бо пры адным жа кандыдаце выбараў не бывае.\nКажаце, што б здарылася, каб не было Аляксандра Малочкі? Мо б не было выбараў? Дык вось жа яшчэ ж два “кандыдаты”!!! Мо б жыхары Салігорску не пайшлі б на выбары, а пойдуць туды выключна з-за Аляксандра? А мо яны, жыхары, збяруцца і пойдуць назіральнікамі, каб потым зафіксаваць парушэнні……А мо Вы пойдзеце у назіральнікі, каб потым расказаць усяму свету аб парушэннях? Ды не, шаноўныя! У любым выпадку адны на выбары пойдуць самі (па розных прычынах) , а працаўнікоў Белкалію, у большасьці (таксама па розных прычынах), туды “загоняць”. А у назіральнікі пойдуць адзінкі….\n“Загоняць” іх і у іх будзе шанец аддаць голас за Аляксандра, якога яны ведаюць, як працаўніка Белкалію, як сябра НПГ, як чалавека, які многа піша пра карупцыю , няправільную прававую сістэму у Салігорску…і калі , нават камісія палічыць усё на карысць Рыбака, то потым, у размовах паміж сабой, яны для сябе зробяць вывады!!! Вы што ж думаеце, што усё насельніцтва верыць, што выбары не свабодныя! А яшчэ, аб тым, як усё было на самой справе, будуць потым расказваць адзін аднаму і сябры камісій…\nДык як мы дапамагаем рэжыму? Па Салігорскай раённай акрузе № 69, ад АГП павінен быў вылучацца і я і партыя выдала, на з’ездзе ,усе дакументы для рэгістрацыі кандыдатам, але потым , пагаварыўшы з Аляксандрам, вырашылі, што буду лепей дапамагаць яму, бо ні расурсаў, ні здароўя, ні магчымасцяў не хопіць. І што? Што здарылася на акрузе № 69? Ды нічога. Улады зарагістравалі двух сваіх кандыдатак і лічыце, спадарыня Мурына ужо дэпутат! Ціха і без пылу.\nІдзем далей. Аб сябрах камісій! На прайшоўшых прэзыдэнцкіх выбарах я быў назіральнікам на участку № 24 у Салігорску. Старшынёй камісіі быў, нехта А.С.Гарбачоў (ён жа і кіраўнік 1РУ), а усе да аднаго сябры камісіі, яго ПАДНАЧАЛЕНЫЯ. Глядзіце! (Усе ж тыя самыя, што былі у камісіі і на прэзідэнцкіх выбарах).\n(Спіс у камісію і на стэндах будзе, канешне, вісець без пасадаў сяброў камісій, бо гэта дапрацавана і устаноўлена намі з Аляксандрам)\nЯк яны будуць лічыць пры сваім дырэктары? Вось як!! Як я казаў, на прайшоўшых выбарах, калі я лічыў колькасьць прыйшоўшых (у тым ліку і на датэрміновых галасаванні) дзяўчаты з каміссіі мне казалі, што ніякіх прыпісак не бывае, бо яны заўсёды лічаць галасы і калі у канцы асноўнага дня галасавання, лічба у мяне і у Старшыні камісіі і у выніковым пратаколе, не сышлася на 400 чалавек, то я запытаў у старшыні, ці магу я сказаць колькі слоў сябрам камісіі і іншым назіральнікам? Ведаеце, ён мне дазволіў і я сказаў сябрам камісіі, што праўда , што яны лічаць білютэні, але кажная па асобку, а суміруе усе толькі старшыня і намеснік! І сапраўдную лічбу ведаюць толькі яны. І мне здаецца, што да іх дайшло, што іх увесь час абманвалі і трымала “за мэблю”. І зараз жа з імі паступяць гэтак жа!!! Але у гэты раз яны будуць ведаць, што іх выкарыстоўваюць!!! У канцы вечара , калі ужо было абъяўлена аб рэзультатах , адна з «незалежных» назіральніц, а іх было ад выканкаму чалавек 12, я зразумеў, што яна «назірала» упершыню і таксама лічыла выбарцаў і у яе таксама не сышлося, амаль як у мяне! Яна разгубілася, потым перапужалася,бо да гэтага ж верыла у “свабодныя і справядлівыя выбары”, а потым проста збегла з залу, сказаўшы: “Каб я яшчэ раз….” Я потым пісаў скаргу у Салігорскую пракуратуру, але пракурор спадар Аўдзей не знайшоў нічога лепшага, як перанакіраваць скаргу у акруговую камісію!..\nШто ж хочам мы! Хочам каб над Салігорскам хоць ненадоўга на пікентах лунаў Бел-Чырвона -Белы сцяг і сцяг АГП! Хочам даць грамадзянам альтэрнатыву. Хочам сказаць: ”Вы ж людзі, хопіць ляжаць на канапах і быць героямі у маментарах, быўшы ананімнымі! Падыходце да нас і далучайцеся! Аформіцеся назіральнікам”. Адзін вядомы дзеяч неяк сказаў: “Лепшы спосаб штосці змяніць – перастаць гаварыць і пачаць дзейнічаць”.\nХочам давесці да людзй праграмму МІЛЬЁН НОВЫХ ПРАЦОЎНЫХ МЕСЦАЎ». Хочам выступіць па тэлебачанні (СТВ), з той праўдай у якую мы верым. Хочам на пікетах раздаць людзям улёткі з тым, што мы можам ім прапанаваць на перспектыву. Вы што ж думаеце, што усе чытаюць і глядзяць інтэрнет?\nА зараз аб тым, за што мы прадаліся? Вы думаеце, што улада нас купіла? Дык вось, Аляксандр працуе якраз на 1РУ, адкуль і уся камісію, якую Вы бачылі вышэй і адкуль дырэктар, спадар Гарбачоў! Думаеце яму гэта забудуць? Ці выпішуць прэмію? Зараз у яго зарплата даляраў з 500 – колькі павінны яму даць, каб яго купіць? І улічыце, хто яму павінен заплаціць, бо у яго КАНТРАКТ у БЕЛКАЛІІ!!! І навошта уладам яго «купляць», калі ж ёсьць бесплатныя два тэхнічныя кандыдаты?\nХто і як дапамагае ражыму? Мо гэта АГП дапамагала ражыму на выбарах у «палатку» у 2012 годзе, калі партыя выступала за БАЙКОТ, а мой выступ, як і яшчэ некалькіх аднапартыйцаў нават не выпусцілі у эфір (хоць мы і запісаліся) на СТВ, а пасля выбараў быў прыняты закон аб забароне БАЙКОТУ. А мо гэта сваім выступам ражыму дапамог, некалькі дзён назад, сябра нашай партыі і вядомы кінарэжысер Юры Іосіфавіч Хашчавацкі – выступ якога таксама заблакавалі.\nПра плошчу ў каментарах: Добра заклікаць, будучы ананімам! Я памятаю каментары, калі на плошчу збіраліся ІПЭШНІКІ! Адзін быў , прыкладна такі» Гэта будзе нават не МАЙДАН, а МАЙДАНІШЧА. І што? Каб не сябры і кіраўнікі палітычных апазіцыйных партый….Дарэчы, і судзілі потым у асноўным іх!\nНавошта яму і мне гэта трэба? Адкажу словамі аднаго з удзельнікаў паўстання 1863 года, РАМУАЛЬДА ТРАЎГУТА: « НЕ ВЕДАЮ ЦІ ЁСЬЦЬ СЭНС, АЛЕ ЁСЬЦЬ НЕАБХОДНАСЬЦЬ!» Яны таксама ведалі што у іх няма шанцаў, але паўсталі, каб захаваць сваю ГОДНАСЬЦЬ.\nДЫК ЧАМУ Ж МЫ ЛАЙДАКІ?\nЗ павагай да ўсіх\nСтаршыня Менскай абласной арганізацыі АГП В.У. Малочка, бацька Аляксандра Віктаравіча Малочка –\nдобрага беларускамоўнага хлопца, сябра АГП, сябра НПГ, сябра ТБМ,\nаўто якога заўсёды ездзіць пад БЧБ сцяжком і «ПАГОНЯЙ», кандыдата ў ПП НС Рэспублікі Беларусь.\nДругие материалы в этой категории: « “Нізя!” Зрабіце свой правільны выбар! »


Беларускія тараканы: 44. Страх нацыяналізму\n26 люты 2016, 12:46\nНацыяналісты пагражаюць існаваньню сінявокай рэспублікі. Усіх на ўлік, у чорны сьпіс! Мы ім пакажам, «хто ў хаце Ленін».\nБольш за ўсё на сьвеце беларус баіцца быць западозраным у нацыяналізьме. Нават радыяцыі так не палохаецца. А нацыяналізмам традыцыйна лічыцца размова на роднай мове. Беларусы ў сваёй масе са зьдзіўленьнем і радасьцю ўсьвядомілі, што ня спраўдзілася перасьцярога клясыка: не пакідайце ж мовы сваёй беларускай, каб ня ўмёрлі.\nБо, атрымліваецца, клясык хацеў, каб усе сталі нацыяналістамі, каб размаўлялі па-беларуску. Фігу з маслам яму! Нічога з намі не зрабілася. Пражывем безь ягонай мовы.\nГульня са страхам нацыяналізму — канёк начальства, тэлевізара і газэт. Гэты страх нагнятаўся, калі СССР быў пры сьмерці. І працягваўся ў наступны час — пасьля ўтварэньня Рэспублікі Беларусь. Асабліва апошнія 22 гады.\nЯкі ж унутраны мэханізм гэтай зьявы? Цьмяныя страхі падаграваліся зыходзячы з таго, што беларусы савецкія людзі, безь пяці хвілін расейцы. Якія жывуць тут не як нашчадкі сваіх беларускіх продкаў. А як расейцы, што сюды масава наехалі. Прыбылі перш у якасьці начальства, кіраўнікоў вытворчасьці. У Горадні, напрыклад, калі будавалі гіганты хіміі або тэкстыльнай вытворчасьці, начальнікі цэхаў, майстры, усе прывозіліся з Расеі. Плюс афіцэры СА ды іхнія сямейнікі, зразумела.\nСпэкулятыўнае распальваньне страхаў было пабудавана менавіта на гэтым падмурку. Што галоўныя жыхары Беларусі — гэта расейцы, паколькі яны галоўныя ў СССР, а Расея — самая вялікая, велізарная. Беларусы браліся пад увагу толькі як дадатак да іх. Што страшна расейцу (няхай несьвядома, на забабонным узроўні) у Беларусі, то павінна быць яшчэ страшней самому беларусу.\nБеларусы не разглядаліся народам, які мае (ці можа мець) сваё паўнакроўнае жыцьцё і які прымае ў сябе расейцаў няхай як братоў, але — прадстаўнікоў іншага народу, які мае сваю, бязьмежную фэдэрацыю. І прымае іх на роўных. Не, беларус абавязаны быў (і так было ў рэчаіснасьці) адчуваць сябе ўсё ж чалавекам ніжэйшага ўзроўню. Ні госьць, ні гаспадар.\nУ сьвядомасьці саміх расейцаў, што любілі жыць у Беларусі больш, чым у сваёй Расеі, і ў сьвядомасьці партыйнага кіраўніцтва БССР славэтны ўсходні вучоны з «Тутэйшых» Янкі Купалы рашуча і пераканаўча перамог вучонага заходняга. Зразумела, каб ня даць беларусам адчуваць сябе беларусамі. У сябе дома.\nМова была і ёсьць цяпер для начальства — галоўнай прыкметай беларускага нацыяналіста. Гэта фантасмагарычная сытуацыя. Згодна зь ёю, у Расеі жывуць не нармальныя людзі, а — суцэльныя нацыяналісты. У Літве, Польшчы, Нямеччыне і гэтак далей — таксама. Мы сьведкі вывіху ў мазгах. Паколькі ніхто ня будзе лічыць насамрэч немцаў ці расейцаў нацыяналістамі толькі таму, што яны карыстаюцца сваёй мовай. І толькі ў Беларусі штучна, знарок створаная і ўсяляк падтрымліваецца і цэмэнтуецца сытуацыя, калі «нармальныя» людзі размаўляюць на мове суседняй дзяржавы, а «адшчапенцы» — на беларускай. І на ўсіх трэба абавязкова мець шэрую папку з надпісам «Дело №».\nЯк няцяжка зразумець, у вялікіх кабінэтах такія відавочныя рэчы ніколі не абмяркоўваліся, мазгі там патрэбныя для іншага.\nБеларускія тараканы: 41. Нацыянальнае састарэла\nБеларускія тараканы: 43. Мова як музэйны экспанат


Здаць “тэст” на “Алкатэсце-203” — Techkrait . "",\n07.02.2012 88 Анжелика 0 Comment\nУ ДзЛГУ “Маларыцкі лясгас” вялікая работа вядзецца па барацьбе з п’янствам і алкагалізмам. Яшчэ ў снежні 2009г. ва ўстанове была створана спецыяльная камісія, якая ўзяла пад свой кантроль гэтае пытанне.\n— Яна сапраўды працуе, і работа дае свае станоўчыя вынікі, — гаворыць Міхаіл Ганчар, член камісіі. – У сваёй рабоце мы кіруемся дзеючым заканадаўствам, якое рэгулюе пытанні барацьбы з п’янствам і алкагалізмам. Штотыдзень, па панядзелках, камісія выязджае ў тое ці іншае лясніцтва, робіць адпаведныя замеры на рабочых месцах на факт ужывання алкаголю.\nДля гэтага лясгас закупіў (9 штук, адзін з іх — аўтаномны) ва ўсе лясніцтвы прыборы “Алкатэст-203”. У кожным структурным падраздзяленні ўстановы наладжаны штодзённы перадрэйсавы агляд вадзіцеляў. Яго праводзяць ляснічыя, памочнікі ляснічых ці бухгалтары, яны фіксуюць дадзеныя ў адпаведным журнале, ставяць штамп у пуцявым лісце.\n— Акрамя таго, — расказвае Міхаіл Пятровіч, — штоквартальна засядае камісія. Яна падводзіць вынікі, аналізуе і плануе работу на наступныя 3 месяцы. Фармалізму тут не павінна быць, таму што спецыфіка нашай работы патрабуе 100%-га выканання правілаў бяспекі. Аднак ёсць работнікі, якія не разумеюць, што на працу неабходна з’яўляцца выключна ў цвярозым стане. Інакш могуць быць непрадказальныя, трагічныя вынікі. Як толькі такі факт устаноўлены і пацверджаны дакументальна, то з работнікам працоўны кантракт адразу скасоўваецца. Здараюцца выпадкі, калі не ўсе могуць здаць “тэст” на прыборы “Алкатэст-203”. У 2011г., напрыклад, за з’яўленне на працоўным месцы ў нецвярозым стане з лясгаса звольнена 2 чалавекі. Былі такія і ў 2010, і ў 2009 гадах.\nДля правядзення прыборнага кантролю стану ап’янення ўсе, хто за гэта адказвае, прайшлі адпаведную падрыхтоўку. А Мікалай Сушый і Ларыса Мельнік пабывалі ў 2011г. на курсах “Сучасныя патрабаванні да кантролю цвярозасці вадзіцеляў аўтатранспартных сродкаў з дапамогаю прыборнага кантролю” (г.Баранавічы) і атрымалі адпаведныя сертыфікаты. Лясгас і далей плануе працягваць такую вучобу сваіх супрацоўнікаў. Гэта неабходна для добрай працоўнай дысцыпліны.\nАлкагольная залежнасць – з’ява, з якой неабходна змагацца ўсімі метадамі і спосабамі. У Маларыцкім лясгасе здолелі знайсці свой шлях у барацьбе з гэтай страшнай і жахлівай хваробай. Думаецца, што іх вопыт варты пераймання.\nНА здымку: Міхаіл Ганчар падрыхтоўвае прыбор “Алкатэст-203” да работы.\n← У цэнтры ўвагі — надзённыя пытанні\nВіншаванне айцу Віктару Паляцілу →


Прыведзена Пад | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nНайлепшы Прыведзена Пад ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавікі, дыстрыб'ютар, і завод. заснаваная ў Taiwan, CHENFONG DEVELOPMENT CO., LTD. з'яўляецца адным з вытворцы, пастаўшчыка, каб забяспечыць Прыведзена Пад, Мы абслугоўвае кліентаў з шчырасцю, прафесійнай і адказнасці. Задавальненне кліентаў з'яўляецца нашай канчатковай мэтай. Для таго, каб задаволіць патрэбы кліентаў і рынку, мы пастаянна ўдасканальваем сябе, каб абслугоўваць нашых кліентаў. Мы заўсёды можам атрымаць найбольшую задавальненне ад кліентаў з пункту гледжання своечасовай дастаўкі, якасці прадукцыі, паслуг. Такім чынам, мы ніколі не спыняйце самаўдасканальвацца. Мы ўпэўненыя, што мы заўсёды будзем забяспечваць лепшае якасць прадукцыі і паслуг для нашых кліентаў. Запрашаем наведаць на нашым сайце!\nДля таго, каб знайсці і краму лепшых Прыведзена Пад, Вы павінны ведаць аб самым высокім якасці вытворцы, пастаўшчыка, аптавікі, дыстрыб'ютар, OEM і ODM з заводу. З на працягу многіх гадоў вопыту ў вытворчасці, кліенты ўпэўненыя ў атрыманні найбольш інавацыйных і высокай якасці прафесійнага\n, Калі ласка, не нерашучасць у звяжыцеся з намі Цяпер.\nНайменне:Круглы гідраўлічны ножничный пад'ёмнік\nгэта’са круглая форма і адказвае кліенту’патрабаванне s.\nУвесь ўздым з гальванізацыі і больш ліфта\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.bestscissorlifttable.com/be/powered-scissor-lift-table.html\nПрыведзена Пад вытворца і Прыведзена Пад Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 10,974 пакупнікоў ва ўсім свеце bestscissorlifttable.com


Глыбокае: актывіста затрымалі за майку з надпісам “Рух “За Свабоду”\n15 ліпень 2007, 16:44\nРадыё Свабода, Віцебская вобласьць У пастарунку на Яраслава Берніковіча быў складзены пратакол аб адміністрацыйным парушэньні. Міліцыянты расказалі, што падставаю для затрыманьня стаўся ананімны тэлефонны званок пра тое, што на гарадзкім кірмашы праходзіць несанкцыянаваная апазыцыйная акцыя.\nАдрэагаваўшы на тэлефанаваньне, супрацоўнікі міліцыі затрымалі Яраслава Берніковіча, але ўжо не на месцы правядзеньня акцыі, а ў кавярні.\nПадчас затрыманьня Берніковіч паведаміў Радыё Свабода, што на гарадзкім кірмашы мясцовыя актывісты праводзілі акцыю з мэтаю папулярызацыі эўрапейскіх каштоўнасьцяў і руху “За Свабоду”.\nАктывісты руху “За Свабоду” на Глыбоцкім кірмашы\nПаводле Яраслава Берніковіча, з усіх удзельнікаў міліцыянты затрымалі толькі яго аднаго.\n“Мяне затрымлівае падпалкоўнік Качан Генадзь Леанідавіч. Гэта адміністрацыйнае затрыманьне за распаўсюджваньне на гарадзкім кірмашы дыскаў “Песьні Свабоды” і брашур “Што Эўразьвяз можа даць Беларусі?”, – сказаў у часе затрыманьня Берніковіч.\nУ пратаколе, складзеным на глыбоцкага актывіста, асобным радком запісана тое, што ён быў у майцы з надпісам “Рух “За Свабоду”. Майка была прызнаная атрыбутам несанкцыянаванай акцыі, бо яна нібыта забірала залішнюю ўвагу мінакоў, а слоган руху Аляксандра Мілінкевіча быў патрактаваны міліцыянтамі за палітычны лёзунг.\nЯраслаў Берніковіч, пазьней затрыманы за распаўсюджваньне дыскаў “Песьні Свабоды”\nЗаўтра паводле абвінавачаньня міліцыянтаў Яраслава Берніковіча будуць судзіць. Працэс пачнецца а 9-й раніцы ў Глыбоцкім райсудзе.


Старыя песні на новы лад | Дзяннiца\nГлавная Старыя песні на новы лад Опубликовано webredaktor в 15 Февраль, 2016 - 17:08\nВерсия для печати“Наперад у мінулае” – так называецца праграма па зберажэнні песеннай спадчыны, аўтары якой нядаўна завіталі ў наш раён у пошуках добрых песень і таленавітых спявачак. Цікаўнасць да аўтэнтычнай культуры прывяла здымачную групу ў аддзел рамеснай дзейнасці і народнага мастацтва Шчучынскага РЦКіНТ. Тэлевядучая Аксана Вечар уразіла ўменнем працаваць з людзьмі. Першай пазнаёміла гасцей са сваёй творчасцю жаночая вакальная група Каменскага Дома культуры. Працяглыя, мілагучныя песні пра жаночую долю кранулі сэрцы гасцей. Як хораша спявалі Ядвіга Іванаўна Кургун, Ірына Вацлаваўна Дысь і Ядвіга Аляксандраўна Гулько! Галасы самадзейных артыстак гучалі чыста і прыгожа, выводзячы кожную нотку. Самае галоўнае, што яны захавалі песні, якія спявалі іх матулі і бабулі. Паддаў вясёлага настрою ўсей здымачнай групе сваёй байкай “Дзед і інтэрнэт” Аляксандр Анатольевіч Чучва з Астрынскага Дома культуры і тэатральнай творчасці. Народны ансамбль народнай песні “Медуніцы” пад кіраўніцтвам Генадзя Аляксеевіча Панова выканаў дзве песні. У рэпертуары калектыву беларускіх песень шмат, але створаныя народам непаўторныя мелодыі гучаць з нейкай асаблівай цеплынёй і пяшчотай у выкананні гэтых таленавітых людзей.\nЗатым шлях сталічных гасцей пралёг праз вёску Бабічы, дзе іх з адкрытым сэрцам сустракала мясцовая захавальніца фальклору Ванда Канстанцінаўна Машкевіч. У яе хаце сабраўся народны фальклорны гурт “Вяргіня” Ракавіцкага Дома культуры. Аксана Вечар з захапленнем слухала прынёманскія песні, цікавілася ў жанчын іх жыццём і традыцыямі.\n– Кожную нядзелю мы выязджаем у беларускую глыбінку, дзе яшчэ захавалася аўтэнтычнасць, – расказвае рэжысёр праграмы Анатолій Вечар. – Вяскоўцы выконваюць шэраг песень, з якіх выбіраецца адна. На яе ствараецца сучасная аранжыроўка ў творчай манеры выканаўцы з выкарыстаннем арыгінальных галасоў. Такім чынам песня атрымлівае новае жыццё і набывае сваю папулярнасць у маладзёжным асяродку. Да таго ж у праграме будзе весціся расповед пра адметнасці нашай мясцовасці: пра народную песенную творчасць, абрады, народныя рамёствы, асаблівасці дыялекту і г.д.\nУжо ў сакавіку мы зможам даведацца, якая мелодыя шчучынскага краю загучыць на ўсю Беларусь, і пачуць новую версію народнай песні ў выкананні беларускіх артыстаў. Галіна ПЕТУШОК, вядучы метадыст аддзела арганізацыйна-метадычнай работы РЦКіНТ.


Жонка Бяляцкага: Надзеі на змякчэнне выраку не было\n«Тое, што раней з’яўлялася ў афіцыйных сродках масавай інфармацыі, той тон, які задаваўся папярэдне, не даваў магчымасці думаць пра нейкае змякчэнне прысуду. Сёння мы гэта пабачылі», – заявіла жонка асуджанага праваабаронцы Алеся Бяляцкага Наталля Пінчук пасля абвяшчэння выраку.\nНаталля Пінчук распавяла, што з моманту арышту Алеся Бяляцкага ў жніўні яна не мела магчымасці сустрэцца з мужам. «У спатканні мне адмовілі, калі справаю займалася следчая група з Дэпартаменту фінансавых расследаванняў, потым я пісала заяву на імя суддзі Бандарэнкі – мне таксама было адмоўлена. Цяпер, пасля вынясення прысуду, буду рабіць яшчэ адну спробу», – дадала Наталля Пінчук.


Брытанец выпіў піва ў самым паўночным і самым паўднёвым пабе свету - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 19 лiпеня 2019, Пятніца, 20:25\nБрытанец выпіў піва ў самым паўночным і самым паўднёвым пабе свету\nДзеля гэтага праехаў на аўто больш за 30 тысяч кіламетраў.\nА на што вы гатовыя дзеля таго, каб прапусціць кухаль піва? Вось жыхар брытанскага горада Плімут Бэн Кумбс (Ben Coombs) загарэўся ідэяй выпіць у самым паўночным і самым паўднёвым пабе свету і дзеля гэтага праехаў на аўто больш за 30 тысяч кіламетраў, паведамляе bigpicture.ru.\nІдэя праехацца па піва прыйшла Бэну ў галаву, вядома ж, за кухлям пеннага. Доўгая піўная экспедыцыя пачалася на востраве Шпіцберген, ва ўстанове маленькага шахцёрскага пасёлка Піраміда, дзе жывуць усяго чатыры чалавекі.\n«Усе жыхары пасёлка жывуць у адзіным будынку, які ўсё яшчэ функцыянуе - старым гатэлі, дзе і знаходзіцца бар».\nКалі Бэн шукаў самы паўночны і паўднёвы пабы, то даведаўся, што бары ёсць нават у Антарктыдзе, але патрапіць туды не атрымаецца. Гэтыя бары знаходзяцца альбо на закрытых базах, альбо нелегальныя. Таму фінальным пунктам экспедыцыі стаў бар у чылійскім горадзе Пуэрта-Уільямс на востраве Вогненная Зямля.\nУ доўгае падарожжа Бэн адправіўся на ўласным аўтамабілі TVR Chimaera, якому нядаўна споўнілася 20 гадоў. З Піраміды Бэн праехаў праз усю Еўропу ў Саўтгэмптан, дзе пагрузіў аўто на карабель і адправіўся ў Нью-Ёрк. Затым праз Злучаныя Штаты ў Каліфорнію, а далей - у Мексіку. Дарэчы, старэнькі аўтамабіль падарожжа перажыў з годнасцю, за ўвесь час давялося замяніць толькі счапленне.\nПраз сем месяцаў пасля старту Бэн прыбыў у самы паўднёвы паб. Праўда, ён яму не вельмі спадабаўся: пластыкавая мэбля і меню, у якім толькі лагер і танны віскі. Але ўражанні ад экспедыцыі гэта не сапсавала.\n«Можа, існуюць і больш прывабныя месцы, дзеля якіх можна праехаць 30 тысяч кіламетраў, але справа не ў гэтым. Важна ж само падарожжа, а не пункт прызначэння».\n14.07 Эканаміст: Лукашэнку выставілі апошні рахунак 56,167\n16.07 Беларусцы, якая адпрацавала 31 год, прызначылі пенсію троху большую за «мінімалку» 35,650\n18.07 Пасля аварыі на АЭС у Расеі павысіўся радыяцыйны фон у Віцебску 27,839\n17.07 Якія нечаканкі для працаўнікоў рыхтуе новы Працоўны кодэкс? 26,235\n17.07 Станіслаў Шушкевіч: Дырэктар саўгаса «Гарадзец» дагэтуль не можа прыкінуцца інтэлігентам 26,117


роўна 10 гадоў таму я пазнаёміўся з Рыгорам Барадуліным » Блог Глеба Лабадзенкі | Labadzenka.bY\nАрцём Д. зь Менску я зразумеў, што аб’ядноўвае мяне з Папам Рымскім\nроўна 10 гадоў таму я пазнаёміўся з Рыгорам Барадуліным\n19 красавіка 2000 году, Менск, ПЭН-цэнтр\nКанешне, гэтая сустрэча цалкам перакуліла маё жыцьцё. Дзякуючы Рыгору Барадуліну, я пачаў друкавацца ў газэтах, надаваць больш увагі вершам, пайшоў у Ліцэй, прачытаў і даведаўся шмат усяго цікавага, навучыўся жыць сучаснасьцю, шануючы мінулае і старэйшых людзей.\nБарадулін — глыба беларускай думкі, беларускага мысьленьня, найвялікшы паэт сучаснасьці. Дзядзька Рыгор — шчодры: на кнігі, на парады, падказкі, успаміны. Проста гаворачы зь ім, дакранаесься да ягонай мудрасьці, чысьціні і таленту.\nЯ ганаруся, што мне выпала шчасьце быць знаёмым з гэтым Беларусам.\n19 красавіка 2000 году, ПЭН-цэнтр\n3 Responses to “роўна 10 гадоў таму я пазнаёміўся з Рыгорам Барадуліным”\nКрасавік 20th, 2010 at 00:14\nВітанкі з Салігорску і ад беларусаў ЗША дзядзьку Рыгору і пажаданьні як мага больш 🙂\nКрасавік 23rd, 2010 at 12:41\nГлеб, адразу скажу, што можаш не адказваць, калі не падабаецца пытанне….\nАле чы бачыў дзядзька Рыгор што пра яго напісаў у “Белая яблыня грому” і якая была яго рэакцыя ?\nКрасавік 23rd, 2010 at 13:14\nМікалай, я вельмі доўга думаў, што напісаць менавіта пра дзядзьку Рыгора. Бо гэта адзіны аўтар з дванаццаці, каго мне выпаў гонар ведаць асабіста. Напісаць проста, што ён геній? Банальна. Ды і хто я такі, каб ацэньваць Барадуліна? Сьмешна.\nУсе асатнія біяграфіі напісаліся на адным дыханьні, а над гэтай думаў некалькі дзён. Напісалася вось так. Дзядзьку Рыгору я спецыяльна не паказаваў гэта да друку. Цяпер прынёс яму дыск. Ня ведаю, ці пачытаў ён, але пакуль нічога не казаў.


На бачынах нашай газэты "Беларус" падымаліся й падымаюцца цікавыя тэмы, якія не пакідаюць нас, беларусаў-эмігрантаў, абыякавымі. Але неяк да гэтага часу не вялася гутарка пра стан нашае сучаснае беларускае літаратуры. Магчыма, гэтая тэма, праблемы сучаснай беларускай літаратуры, не абыходзіць чытачоў "Беларуса". Але мне здаецца, што я памыляюся, бо ня можа стан беларускай літаратуры не хваляваць беларуса. Няхай сабе і не такога заядлага чытача і аматара кнігі як аўтар гэтых радкоў.\nТыя з чытачоў, якія маюць доступ да Інтэрнэту і больш-менш стала наведваюць www.litara.net, бачыну, прысьвечаную праблемам беларускай літаратуры, мабыць зьвярнулі увагу на тое, якія часамі там ідуць дыскусіі, асабліва, калі гаворка заходзіць пра масавую літаратуру, якую яшчэ завуць "поп-літаратураю". Хоць сярэдні беларускі чытач толькі пацісьне плячыма і зьдзівіцца таму, як можна спрачацца наконт таго, чаго няма. Ну няма ў нас сучаснай беларускай масавай літаратуры. Пад "сучаснай" маецца на ўвазе тая літаратура, якая створаная за апошнія дзесяць гадоў ці пасьля здабыцьця Беларусьсю незалежнасьці.\nРазмаўляючы са сваімі сябрамі, прыпамінаецца нават дыскусія з доктарам Алаю Орса-Романо. Мне ўвесь час тыкаюць у нос тым фактам, што, маўляў, у Беларусі прыціскаецца беларускае кнігавыдавецтва. Здаецца, ну пра што спрачацца? Мы ўсе ведаем, што рэжым Лукашэнкі не спрыяе беларускай мове, беларускай культуры. Але так адразу казаць пра прыціск... Каб крыху высьвятліць гэтую сытуацыю зьвярнуўся я да асобных сваіх сяброў у Менску, Горадні, нават Гомелі, зьвярнуўся да асобных беларускіх пісьменьнікаў, крытыкаў, зь якімі стала лістуюся. Атрыманая інфармацыя пераканаўча сьведчыць, што на гэты момант з боку дзяржаўных структураў Беларусі няма такога асаблівага прыціску на беларускія кнігавыдавецтвы. Ціснуць іх, як і ўсе бізнэсы: падаткамі, рознымі паборамі. Але асобныя зь іх, выдавецтва Адама Глёбуса, напрыклад, жывуць і нават квітнеюць, кнігі рэгулярна друкуюцца.\nВядома, мне могуць запярэчыць, што справа не такая ўжо бясхмарная, што ёсьць факты. Вось пра гэтыя факты, бязумоўна, было-б цікава пачуць і мне, бо я ні ў якім разе ня зьбіраюся выступаць у ролі адваката дыктатуры Лукашэнкі.\nКультура любой нацыі мае пад сабою трывалы падмурак, адным з асноўных складнікаў якога зьяўляецца мова. Прынамсі, мова - гэта тое, што аб'ядноўвае асобных людзей у нацыю. Дзяржаўныя межы, прынамсі ў Эўропе, далёка не заўсёды справядліва, адлюстроўваюць арэал той ці іншай мовы. І калі беларускія мастацтва і музыка толькі апасяроднена грунтуюцца на беларускай мове, то беларуская літаратура - гэта дрэва, якое ўсімі сваімі каранямі ў беларускай мове.\nВось давайце і пагаворым пра "плады з гэтага дрэва". Я адразу хачу папярэдзіць чытачоў газэты, што мае нататкі вельмі суб'ектыўныя. Я з задавальненьнем выслухаю меркаваньні іншых беларусаў, якія цікавяцца літаратураю таксама як і я, для якіх чытаньне кнігаў зьяўляецца адным зь любімых відаў баўленьня часу. Перакананы, што рэдакцыя газэты з задавальненьнем дасьць магчымасьць выказацца маім апанэнтам, як з дыяспары, гэтак і зь Беларусі. Спадзяюся, што такія знойдуцца.\nДык вось, вяртаючыся да тэмы нашай гутаркі, якія "плады" мне, як чытачу, пры гэты вельмі заўзятаму чытачу, можна "зьняць і зьесьці" з гэтага "дрэва". Пазьбягаючы алегорыяў, што мне, канкрэтнаму беларускаму чытачу, можна набыць і пачытаць зь беларускай літаратуры. Сказаць, што кнігі беларускай белетрыстыкі, а менавіта пра яе я і вяду гутарку, не друкуюцца і не выходзяць, было-б адкрытаю хлусьнёю. Кнігі беларускай мастацкай літаратуры працягваюць выходзіць ў Беларусі. Хай сабе і не шматтысячнымі накладамі, але друкуюцца.\nЗначыцца ня ўсё так дрэнна? Значыцца літаратура жыве? Але тут вельмі цяжка даць адназначны адказ. Калі друкуецца накладам па трыста асобнікаў, як тады? Так, такі стан інакш як "ні жывы, ні памерлы" назваць цяжка.\nЗадаеш пытаньні беларускім пісьменьнікам і атрымліваеш адказ, што наклады такія маленькія, бо такі попыт. А чаму такі попыт невялікі? Давайце зробім невялікае матэматычнае дасьледаваньне. Увесь час кажуць, што, маўляў, у Беларусі ёсьць 20% нацыянальна-сьведомага насельніцтва. Ну вось давайце палічым. 20% ад 10-ці мільёнаў дасьць нам два мільёны. Ад іх адкінем тры чвэрці (жонкі й дзеці). Застаюцца 500000 спажыўцоў. Ну хай сабе толькі 20% адсоткаў зь іх могуць сабе дазволіць набыць кнігу, то атрымліваецца стотысячны натоўп спажыўцоў. Ну добра, зьменшым і яго ў два разы. Усяроўна застаецца пяцьдзесят тысяч спажыўцоў. Дык чаму наклады па трыста асобнікаў?\nКалі ізноў мне скажуць пра нясьведамасьць беларускага чытача, ці пра ягоную эканамічную беднасьць, то я і тады дазволю не пагадзіцца. Бо адведваў я, падчас маёй вандроўкі па Беларусі ў 2000-м годзе, шмат каго зь беларусаў. І ня пераставаў дзівіцца, як мірна ўжываліся на адной кніжнай паліцы кнігі "Беларускага Кнігазбору" (зусім нетанныя) і расейскія баявікі Бушкова ды расейскія пераклады амэрыканскіх фантастаў. Менавіта адна пабачаная там кніга з майго любімага жанру "альтэрнатыўнай гісторыі" й падштурхнула мяне самога ўзяцца за пераклады. Але ня бачыў кнігаў сучаснай беларускай літаратуры. Гэта прымусіла мяне задаваць пытаньні.\nАдказы, якія я атрымаў, можна зьвесьці ў адзін сказ з трох словаў: "Беларуская літаратура - нудоціна." Я, вядома, не пагаджаўся, прыводзіў прыклады Караткевіча, Маўра і... Вось на гэтым "і" я і спыняўся, бо больш ня мог згадаць. Пачаў цікавіцца, пачаў задзіраць пісьменьнікаў на розных беларускіх форумах. І вось з майго двухгадовага дасьледаваньня паўстала зусім няпрыгожая карціна: сучасная масавая беларуская літаратура адсутнічае.\nНельга казаць, што ў нас няма таленавітых пісьменьнікаў, якія здольныя гэтую літаратуру ствараць. Дык у чым-жа тады справа? А справа, як мне падказаў адзін з маіх сяброў-пісьменьнікаў, зусім простая. Шмат беларускіх літаратараў жывуць з таго, што пішуць ці выдаюць расейскамоўную масаваую мастацкую літаратуру. А выклаўшыся, - бо расейскія выдавецтвы халтуры й "нудоціны" ня прымуць, тым больш не заплацяць грошы, - на рэштках таленту пачынаюць ствараць беларускую белетрыстыку, бо трэба-ж нацыянальны абавязак выканаць і даказаць сабе і іншым, што ты беларускі патрыёт. І гэта толькі адная з прычынаў.\nЗдаецца, справа ўжо зусім безнадзейная. Але я-б не стаў рабіць такі змрочны прагноз. Бо апрача гэтага бачу, як падрастае новая гэнэрацыя беларускіх пісьменьнікаў, якія ствараюць беларускую вострасюжэтную літаратуру. З узорам такой літаратуры чытачы газэты "Беларус" і мелі магчымасьць пазнаёміцца ў папярэднім нумары газэты. Мы, беларускія эмігранты, можам і павінны далучыцца сваім цяжка заробленым далярам да зьяўленьня гэтай кнігі ў сьвет. Бо Беларускае Нацыянальнае Адраджэньне пераможа тады, калі беларусы па ўсяму сьвету будуць набываць і чытаць беларускія кнігі. А як іх набываць, калі іх чытаць нецікава?


З гісторыі сыраварства\nУ пісьмовай гісторыі чалавецтва няма дакладных звестак аб тым, калі і дзе ўпершыню быў зроблены сыр. Большасць даследчыкаў мяркуюць, што гісторыя сыру налічвае 7 тысячагоддзяў. Радзімай сыра лічыцца Блізкі Усход: качэўнікі выкарыстоўвалі скураныя мяшкі з авечых страўнікаў для перавозкі малака, а трасяніна, спякота і ферменты ператваралі яго ў сыр.\nЎ Еўропе сыр вядомы з найстаражытнейшых часоў. У “Адысеі” Гамера (VIII стагоддзе да н.э.) ёсць апісанне падрыхтоўкі сыру: “Паліфем коз і авечак падаіў, як ва ўсіх гэта прынята. Белага ўзяў малака палову, імгненна заквасіў, тут жа адціснуў і склаў у сплеценыя трывала кошыкі...”\nРосквіт сыраварства прыйшоўся на сярэднія стагоддзі, калі на гэты дзіўны прадукт звярнулі ўвагу манахі. Менавіта дзякуючы ім з’явіліся новыя віды сыроў. Яны прыдумалі сыр саліць, вэндзіць, абмешваць спецыямі і саджаць на яго высакародную цвіль. Першымі пачалі вырабляць вялізныя галоўкі цвёрдага сыру галандцы - гэта адбылося ў XIV стагоддзі.\nСамаму старажытнаму ў свеце рэцэпту сыра больш за 2000 гадоў. Ён належыць персам. У ім гаворыцца, што сыр трэба рыхтаваць з малака “авечага ці каровінага, прасушанага на сонцы і прыпраўленага духмянымі карэннямі”.\nУ свеце існуе больш за 2000 гатункаў сыру.\nСыраробства ў Беларусі\nЯшчэ ў дахрысціянскія часы славяне-язычнікі прыносілі сыр у ахвяру сваім бажаствам. Вядома, што ў X-XII стагоддзях славяне выплачвалі даніну германцам сырам. Ды і само слова “сыр” мае старажытнае і спрадвечна славянскае паходжанне. Яно ўтварылася ад слова “сырой”: раней малако не награвалі для згортвання, яно згортвалася натуральным, “сырым” спосабам.\nВыпрацоўка сыроў па класічных заходнееўрапейскіх тэхналогіях пачалася ў Беларусі з ХIХ ст. Так, у 20-х гг. ХIХ ст. з Швейцарыі запрасілі для працы ў Гомельскім маёнтку графа Н.П.Румянцава сыравара Кублі. Ён мог рабіць швейцарскія сыры да паўпуда вагой (прыкладна 8 кг). А ў маёнтку Вішнева памешчыцы Брахоцкай (Ашмянскі павет) выраблялі па ўласным рэцэпце сыр, які не саступае швейцарскаму, і ў далейшым атрымаў назву “Брахоцкага”. У маёнтку Піліпавічы Слуцкага павета рыхтавалі “Эдэмскі”сыр. На сыраварні памешчыка Кантаровіча ў Кобрынскім павеце выраблялі галандскі сыр, які адпраўляўся ў Варшаву. У канцы ХIХ ст. у Беларусі налічвалася не менш за 200 масла-сыраварань.\nУ в. Дудзічы Ігуменскага павета, у маёнтку Ельскіх, таксама існавала масла-сыраварня.Захаваліся ўспаміны старажылаў гэтай мясцовасці, якія атрымалі ў спадчыну рэцэпты вырабу масла і сыру.\nРэцэпт сыру “Дудуткаўскі”\nУ гарачае кіпячонае малако дадайце тварог, паварыце і працадзіце. Затым падсаліце, дадайце соду, сметанковае масла, яйка. Атрыманую масу змясціце ў форму і астудзіце. Атрымліваецца смачны мяккі кісламалочны сыр. Тлустасць сыру - да 30%, утрыманне вільгаці - 58%, солі - 1-2%. Для пікантнасці ў сырную масу нашы сыраробы дадаюць зеляніну (кроп, пятрушку) і спецыі (кмен).\nРэцэпт сыру “Нябожчык” - кн. “Лiтоўская гаспадыня” (кніга гаспадарчых парад і кухонных рэцэптаў), 1848г.\nРэцэпт сыру з ангельскай паваранай кнігі “A True Gentlewomans Delight”, 1653 год\n“Вазьміце пінту вяршкоў, пастаўце іх на агонь, бялкі шасці яек старанна ўзбіце, дадайце сок аднаго саспелага цытрына. Калі сліўкі закіпяць, дадайце ў іх бялкі, размяшайце да аднароднага стану, зніміце масу з агню і пакладзіце ў марлю, дайце сцячы сыроватцы, затым разатрыце тварог у каменнай ступцы, дадайце трохі ружовай вады і цукру, пакладзіце масу ў гліняны друшляк. Перад падачай на стол выкладзіце сыр на талерку і ўпрыгожце сліўкамі”.


PressReader - Gazeta Slonimskaya: 2013-11-27 - МАЎЧАННЕ БЕЛАРУСКІХ ЯГНЯТ\nМАЎЧАННЕ БЕЛАРУСКІХ ЯГНЯТ\nGazeta Slonimskaya - 2013-11-27 - СЛОНІМ -\nНейкі вырадак у Мінску здзекуецца з жывёлін: адразае хвасты, лапы, здзірае скуры. Пра гэта ў апошнія дні ў сеціве шмат матэрыялаў. Што гэта — садызм як псіхіятрычнае захворванне ці такім чынам гэты прыдурак хоча набыць вядомасць і самарэалізавацца?\nКалі глядзіш перадачы беларускага тэлебачання з удзелам кіраўніка дзяржавы, асабліва розныя пасяджэнні, спантанныя “ратацыі кадраў”, то яны у нечым набліжаюцца да згаданых здзекаў з катоў і сабак. І падабенства гэта — у поўнай упэўненасці ў беспакаранасці таго, хто здзекуецца, і адсутнасці нават спробы абараняцца тых, з каго здзекуюцца.\nУ нас даўно стала нормай хамства і непавага начальніка да падначаленага. Прычым з самага верху і да самага нізу. Гэта называюць жорсткім стылем кіраўніцтва, калі начальнік тыкае сваім працаўнікам, не саромеецца на іх крычаць і лаяць іх, але вельмі трапятка рэагуе на ўсякую спробу падначаленага адстаяць сваю годнасць.\nКалі я яшчэ працаваў, на адным з пасяджэнняў галоўны ўрач у запале павысіў на мяне голас. На яго моцныя крыкі я адказаў таксама падвышэннем гукаў з маіх галасавых звязак. Гэта яго моцна здзівіла. Я яму патлумачыў, што добра чую, а адказваю яму так, таму што ён крычыць, магчыма, па прычыне кепскага стану яго слыху. На гэта ён мне сказаў, што звычайна, калі яго начальнік на яго падвышае голас, то ён маўчыць і што я павінен рабіць так. Я з ім не пагадзіўся. Пасля гэтага выпадку ён паводзіў са мной карэктна, памятаючы, што ў адказ на яго хамства можа атрымаць для сябе непрыемныя рэчы. Гэта адзіны спосаб спыніць самадура.\nУ фільме “Сямнаццаць імгненняў вясны” Кальтэнбрунэр пагладжвае рукой галаву дзіцяці падчас сустрэчы з нямецкім электаратам, капіруючы свайго “фюрэра”. Так паступаюць сёння шматлікія паслядоўнікі кіраўніка нашай дзяржавы — кіраўнікі розных узроўняў, якія хочуць быць маленькімі копіямі “моцнай рукі” і капіруюць паводзіны ў адносінах падначаленых свайго боса.\nА што ж падначаленыя? Яны маўчаць, як тыя ягняты. Можа, таму сёння такі кароткі век беларускіх мужчын? Таму што іх зневажаюць і яны не маюць магчымасці самі паважаць сябе, а ад гэтага — стрэсы. Думаю, што алкагалізм у многім з’яўляецца для іх спробай кампенсаваць сабе гэту адсутнасць павагі да сябе нават ва ўласных вачах. Бо калі алкаголь пачынае дзейнічаць, нездарма ж яны пытаюць адзін аднаго: ”Ты мяне паважаеш?”А калі прыходзяць п’яныя дахаты, то ўсю злосць і незадаволенасць сваім становішчам выліваюць на сваіх ахвяр — родных. Так і ідзе ў нашым вельмі талерантным грамадстве, дзе ёсць чарка і скварка і нават патрыманая іншамарка, але няма павагі да людзей.


26 студзень 2017, 15:21 абноўлена 26 студзень 2017, 15:45\nПрысуд сьлесарам-газавікам у Барысаве. Фотарэпартаж\nГэта дакладна тое пакараньне, якога прасіў пракурор. Прысуд вынес судзьдзя Аляксей Болатаў. Таксама суд часткова задаволіў грашовыя пазовы чатырох пацярпелых да Менскаблгазу.\nЛукаш перад прысудам сказаў Свабодзе: Калі разабраліся, дык не асудзяць, але не падобна. Хутчэй зробяць крайнімі.\n5 студзеня ў Барысаўскім раённым судзе пачаўся разгляд справы супраць двух сьлесараў «Барысаўгазу», якіх абвінавачваюць у прычыненьні сьмерці празь неасьцярожнасьць: у канцы студзеня 2016 году ад працяканьня газу ў Барысаве загінулі 6 чалавек.\n45-гадовы Аляксандар Чысьцякоў і 36-гадовы Аляксей Лукаш, сьлесары «Барысаўгазу», прызнаныя вінаватымі ў прычыненьні сьмерці празь неасьцярожнасьць. Даўшы паказаньні, яны заявілі, што ня згодныя з абвінавачаньнем, бо не разумеюць ягонай сутнасьці. Паводле крымінальнага заканадаўства абодвум пагражала да 5 гадоў пазбаўленьня волі.\nПаводле сьледзтва, супрацоўнікі «Барысаўгазу» падчас рамонту парушылі абавязковыя нормы і правілы карыстаньня бытавым газавым абсталяваньнем і ня выявілі парушэньняў у працы воданагравальнай калёнкі «Нява 4510», што прывяло да ўтварэньня вокісу вугляроду (чаднага газу) у небясьпечна высокай канцэнтрацыі і да сьмерці 6 чалавек.\nПацярпелымі ў справе праходзяць сваякі загінулых. Кожны з пацярпелых папрасіў спагнаць зь Менскаблгазу па 50 тысяч рублёў як кампэнсацыю за маральную шкоду.\nПрадстаўнік Менскаблгазу Сяргей Курашэвіч сказаў пасьля суду, што арганізацыя ня згодная з выракам адносна частковага задавальненьня пазоваў і будзе яго абскарджваць. Тром пацярпелым суд прысудзіў кампэнсацыю па 15 тысяч рублёў, яшчэ аднаму — 30 тысяч.\nАдвакат Аляксея Лукаша Ігар Іваноў сказаў пра вырак:\n«У суду было дастаткова доказаў нашай невінаватасьці, але суд нас не пачуў».\nАдвакат мяркуе, што асноўныя вінаватыя ў трагедыі — «самі спажыўцы газу».\n«Калі ім сказалі, што ў вас няма цягі і нават што цяга адваротная, што трэба прачысьціць каналы, а яны нічога не зрабілі і працягвалі карыстацца калёнкамі, як раней, — то хто вінаваты?».\nАдвакат Іваноў пацьвердзіў, што вырак раённага суду будзе абскарджаны.


ASP.NET форма страты значэння POST ў проксі-асяроддзі\nasp.net http proxy\nУ мяне ёсць форма ASP.NET (старонка лагіна), калі я адпраўляю значэнне на сервер, запыт праходзіць праз проксі-сервер і POST pareameters ў канчатковым выніку атрымаць страцілі і ў канчатковым рахунку, старонка проста абнаўляецца, паколькі няма ніякіх параметраў POST.\nСправа ў тым, што гэта не пастаянная праблема, як часам вы можаце ўвайсці нармальна і, як правіла, калі вы выдаліце ваш браўзэр часовыя файлы тады працуе нармальна.\nЯ пабег Fiddler, каб праверыць, што адбываецца, і ў асноўным я атрымліваю:\nРэгулярнае запыт POST, які змяшчае ідэнтыфікатар сеансу, POST дадзеныя г.д. адказ (HTTP 407) змяшчае проксі-аўтэнтыфікаваных: перамовы і проксі-падтрымка: загалоўка сеансу на аснове-аўтэнтыфікацыі\nНаступны запыт на сервер ўтрымлівае Proxy-Authorization: абмяркуем загаловак, які змяшчае доўгую радок (base64 я думаю). Гэты запыт не ўтрымлівае значэнне POST. Адказ яшчэ адзін 407 і на самой справе зараз, калі я гляджу на «HTTP/1.1 407 Proxy Authentication Required (доступ забаронены).» Гэта Скрыпач адлюстроўваецца ў выглядзе загалоўка.\nТады ёсць трэці запыт, які змяшчае загаловак Proxy-Authorization і вяртае 200 OK, але, вядома, значэнне POST не было пасланы\nНаступныя запыты прыводзяць да HTTP/1.1 407 Proxy Authentication Required (ISA-сервер патрабуе аўтарызацыі для выканання запыту. Доступ да вэб-проксі фільтр адмаўляецца.) Адказ варта другі паспяховай, але пусты запыт.\nКліент звычай дазвольце мне абыйсці проксі-сервер, як гэта перарывістае і ўсе іншыя старонкі ў дадатку (якія ўключаюць у сябе мноства вэб-формаў) працуюць нармальна.\nЛюбыя ідэі аб тым, што я магу паспрабаваць?\nдададзена 27 Кастрычніка 2011 у 03:44 аўтар Peter\nЯ атрымліваю адчуванне, што гэта праблема на сэрвэры канфігурацыі з ISA. Пераход адзначыць для пераходу да serverfault.com\nдададзена 27 Кастрычніка 2011 у 04:52, аўтар NotMe, крыніца


Папа перад “Анёл Панскі”: адчуць патрэбу ў Божым прабачэнні - Vatican News\nПапа перад “Анёл Панскі”: адчуць патрэбу ў Божым прабачэнні\nБог знішчае зло, абнаўляе нас знутры і такім чынам адраджае ў нас радасць, падкрэсліў Францішак падчас сустрэчы з вернікамі на малітве “Анёл Панскі”, якая 15 верасня 2019 г. прайшла ў Ватыкане.\n“Сённяшняе Евангелле (Лк 15,1-32) пачынаецца з таго, што некаторыя крытыкавалі Езуса, бо бачылі Яго ў атачэнні мытнікаў і грэшнікаў, кажучы з пагардай: “Ён прымае грэшнікаў і есць з імі” (Лк 15,2). Гэтыя словы, на самой справе, з’яўляюцца цудоўным аб’яўленнем. Езус прымае грэшнікаў і есць з імі. Так адбываецца і з намі, на кожнай св.Імшы, у кожным Касцёле: Езус рады вітаць нас за сваім сталом,за якім аддае сябе самога за нас. Гэта словы, якія мы маглі б напісаць на дзвярах нашых касцёлаў: “Тут Езус прымае грэшнікаў і запрашае іх да свайго стала”. І Пан, адказваючы тым, хто Яго крытыкаваў, расказвае тры цудоўныя прыпавесці, якія дэманструюць Яго клопат пра тых, хто адчувае сябе далёкім ад Яго.\nУ першай прыпавесці Ён кажа: “Хто з вас, маючы сто авечак і згубіўшы адну з іх, не пакіне дзевяноста дзевяці ў пустыні і не пойдзе па згубленую, пакуль не знойдзе яе?” (Лк 15, 4). Хто з вас? Разумны чалавек гэтага не ўчыніць: ён двойчы падлічыць і ахвяруе адной, каб захаваць дзевяноста дзевяць. Аднак Бог не апускае рукі, у Яго сэрцы знаходзішся менавіта ты, які яшчэ не ведаеш прыгажосці Яго любові; ты, які яшчэ не паставіў Езуса ў цэнтр свайго жыцця; ты, які не можаш пераадолець свой грэх. Ты магчыма з-за дрэнных рэчаў, якія здарыліся ў тваім жыцці, не верыш у любоў.\nУ другой прыпавесці ты з’яўляешся маленькай манетай, якую Пан не пагаджаецца згубіць і нястомна шукае: Ён хоча сказаць, што ты з’яўляешся каштоўным у Яго вачах, ты выключны. Ніхто не можа замяніць цябе ў сэрцы Бога. Ты маеш месца і ніхто не зможа цябе замяніць; і ніхто не можа замяніць мяне ў сэрцы Божым.\nУ трэцяй прыпавесці мы бачым бацьку, які чакае вяртання блуднага сына: Бог чакае нас, не стамляецца, не губляе надзеі, бо мы, кожны з нас, з’яўляецца тым сынам, які быў паўторна прыняты, той адшуканай манетай, той адшуканай авечкай, якую гаспадар узяў на плечы. Пан кожны дзень чакае, калі мы пераканаемся ў Яго любові. А ты кажаш: “Але я зрабіў шмат зла”. Не бойся: Бог любіць цябе і ведае, што толькі Яго любоў можа змяніць тваё жыццё.\nАле гэтая бязмежная любоў Бога да нас грэшнікаў, якая з’яўляецца сутнасцю Евангелля, можа быць непрынята. Так робіць старэйшы сын з прыпавесці. Ён не разумее ў гэты момант любові Бога. Для яго ёсць гаспадар, а не бацька. Мы таксама маем такую рызыку: верыць у такога бога, які больш строгі, чым міласэрнага, які перамагае зло сілай, а не прабачэннем. Не, Бог збаўляе любоўю, а не сілай; прануючы сябе, а не навязваючы. Але старэйшы сын, які не прымае міласэрнасці бацькі, робіць яшчэ большую памылку: ён лічыць сябе справядлівым і судзіць усё праз прызму сваёй справядлівасці. Таму ён абураецца на брата і папракае бацьку: “Калі вярнуўся гэты сын твой... ты зарэзаў для яго адкормленае цяля” (Лк 15, 30). Гэты сын твой: не называе яго сваім братам, але тваім сынам. Таксама і мы памыляемся, калі лічым сябе справядлівымі, калі думаем, што дрэннымі з’яляюцца іншыя. Не трэба верыць, што мы добрыя, бо самі, без дапамогі добрага Бога, не здолеем перамагчы зло.\nЯк перамагчы зло? Прымаючы прабачэнне Бога і прабачэнне братоў. Гэта адбываецца кожны раз, калі прыступаем да споведзі: там мы атрымліваем любоў Айца, які перамагае наш грэх: ён знікае, Бог забываецца на яго. Бог, калі прабачае, губляе памяць, забывае нашыя грахі. Бог так добрs з намі! Не так, як мы, калі пасля таго, як сказалі “нічога не сталася”, пры першай жа магчымасці ўспамінаем пра спазнаныя крыўды. Не! Бог знішчае зло, абнаўляе нас знутры і такім чынам адраджае ў нас радасць, не смутак, не цемру ў сэрцы, не падазрэнне, а радасць. Адважней, з Богам ніякі грэх не мае апошняга слова. Няхай Панна Марыя, якая вырашае жыццёвыя цяжкасці, вызваліць нас ад думкі пра тое, што мы з’яўляемся праведнымі і дазволіць нам адчуць патрэбу ў тым, каб пайсці да Пана, які чакае нас, каб прабачыць.\nПасля марыйнай малітвы Францішак прывітаў групы вернікаў, сабраных на плошчы св. Пятра, і ўдзяліў благаслаўленне.\n15 верасня 2019, 13:01


Свята паэзіі, песні і народных рамёстваў прайшло ў Вязынцы | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Свята паэзіі, песні і народных рамёстваў прайшло ў Вязынцы\nУзгоркі, быццам пакрытыя коўдрай, пашытай з розных лапікаў усіх адценняў зялёнага, упрыгожаныя каронамі лясоў і рачулкай, у якой адбіваюцца карункі аблокаў, што адплываюць у толькі ім знаным напрамку, векавыя ліпы, дубы, лістоўніцы, што быццам стаяць на варце часу… Цудоўная мясціна, дзе 139 гадоў таму прыйшоў у свет будучы класік айчыннай літаратуры Янка Купала, 49-ы раз сустракала гасцей: пісьменнікаў, артыстаў, музейшчыкаў дый проста аматараў творчасці беларускага генія.\nТут быццам сканцэнтравана асаблівая чароўнасць, жыццядайная сіла беларускай зямлі — яна дае неверагоднае натхненне праз любоў да роднага слова, наваколля, людзей. У вёсцы Сяледчыкі (цяпер яна ўвайшла ў склад Вязынкі, яе імем названа адна з галоўных вуліц) жыла паэтэса Зінаіда Бандарына, якая напісала кнігу пра дзіцячыя і юнацкія гады Янкі Купалы. Многія сучасныя пісьменнікі маюць тут лецішчы. — Штогод бяру ўдзел у свяце Купалы.\nХоць і не імкнуся выступаць са сцэны, але прыязджаю заўсёды, каб пабыць з Купалам, — распавядаў празаік і літаратуразнаўца Міхась Казлоўскі. — Мясціны гэтыя поўняцца адчуваннем духу нацыянальнага класіка, ён тут — ва ўсім.\nАле асабліва — у прыродзе, у паветры, у подыху часу. Хоць памяняць можна ўсё, але прыроду змяніць цяжка… Вязынка прытуліла сям’ю будучага паэта ў 1881—1883 гадах. Зусім маленькім хлопчыкам запомніўся ён мясцовым жыхарам. На жаль, вярнуцца сюды дарослым яму больш не давялося. Толькі ў мроях спачываў тут душою — нядзіўна, што мастакі выяўлялі паэта ўжо сталага ўзросту сярод гэтых лугоў, на беразе рэчкі, пад вязынскім небам.\nДамінантай музейнага комплексу стала хатка, сцены якой памятаюць маленькага Яся. Экспазіцыю напоўнілі арыгінальныя прадметы канца ХІХ стагоддзя: калі жыхары навакольных вёсак даведаліся пра прыезд жонкі Янкі Купалы і ў музей, які неўзабаве мусіў прымаць наведвальнікаў, пачалі прыносіць свае рэчы. — Сям’я Луцэвічаў належала да дробнай шляхты, што мы і пастараліся паказаць у афармленні інтэр’ера. Чырвоны кут упрыгожыў абраз Маці Божай Вострабрамскай, на сцяне — някідкі, але падабраны з густам гадзіннік, недалёка ад уваходу ў галоўную залу — дабротны куфар для захоўвання рэчаў, — распавядала падчас экскурсіі галоўны захавальнік фондаў Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы Надзея Саевіч. — А яшчэ захаваліся ўспаміны, што бацька будучага паэта быў выдатным паляўнічым —гэта сімвалізуюць рогі, якія ўпрыгожваюць сцяну пакоя.\nУяўленне пра тое, як выглядалі маёнтак і мясцовая гаспадарка ў даўнія часы, можна скласці па фота, якія багата прадстаўлены ў экспазіцыі: сядзібны дом атачалі фруктовы сад з клёнавай і ліпавай альтанкамі, вялікі кветнік.\nКаля стайні быў брукаваны двор, мелася вяндлярня, дзе рабілі вэнджаныя сыры і кумпякі.\nКанцэпцыю залы распрацавала загадчык экспазіцыйнага аддзела музея Янкі Купалы Марыя Барткова. Яна ж — аўтар выстаўкі, створанай да стагоддзя з дня падпісання Рыжскай дамовы. Часовая экспазіцыя размяшчаецца непадалёк — у рэканструяваным вязынскім свіране.\nЗадума арганізатараў выстаўкі спалучыць той далёкі час з цяперашнім рэалізавалася і праз тое, што замест зерня ў яго сховішчы сабраны памяткі тутэйшага жыцця ў 1920—1930-я гады. У арыгінале гэтыя дакументы захоўваюцца ў нашчадкаў сям’і Замбжыцкіх, якая валодала маёнткам. Цяпер яны раскіданы па ўсім свеце…\n— Падпісанне Рыжскай дамовы спыніла вайну, але падзяліла Беларусь на дзве часткі. Малая радзіма Янкі Купалы стала недасяжнай для яго, бо апынулася на тэрыторыі Польшчы. Мы вырашылі назваць выставу адмысловым радком з верша Янкі Купалы: «За слупамі з арламі» — так ён казаў пра землі, якія парэзала мяжа: Даўгінаўскі гасцінец, Вільня, радзіма жонкі паэта — самае дарагое было ўжо на другім баку мяжы… — распавядала Марыя Барткова наведвальнікам. — А радзіма матулі Янкі Купалы апынулася зусім побач з польска-савецкай мяжой, і фурман, які вазіў Купалу, — Разымблюм — згаданы ў знакамітым вершы «Па Даўгінаўскім гасцінцы»: «Стань, Разымблюм! Акопы ўжо!».\nАдметна, што гэта быў рэальны чалавек — супрацоўнікі музея адшукалі пра яго звесткі ў архіве… Цудоўныя мясціны збіралі дзяцей і ўнукаў апошняга гаспадара Вязынкі Юзафа Замбжыцкага — ён вельмі ганарыўся тым, што менавіта ў яго доме нарадзіўся Ясь Луцэвіч, будучы паэт. У багатай бібліятэцы Вязынкі захоўвалася яго першая кніга «Жалейка» з дароўным аўтографам і фотаздымак 1908 года. На жаль, гэтай сямейнай каштоўнасці ўратаваць не ўдалося. Адзіная каштоўнасць з маёнтка, якая захавалася, — абраз святога Юзафа. Нашчадкі вывезлі яго, калі ад’язджалі за мяжу. Гэта адбылося ў 1948 годзе, тады гаспадара ўжо не было ў жывых, — ён катэгарычна адмовіўся пакідаць радзіму. На выстаўцы можна ўбачыць копію абраза, якую перадала з Польшчы ўнучка Юзафа Замбжыцкага Алімпія.\nУ дзень свята зноў гучала на землях маёнтка класічная музыка, як і раней, калі тут прынята было арганізоўваць вечары класічнай музыкі ў салоне, — гралі і Манюшку, і Шапена. — Асаблівасць сёлетняй урачыстасці ў тым, што ўпершыню ў ёй бяруць удзел артысты і салісты аркестра Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь. Яны стварылі адмысловую купальскую праграму «Росквіт зямлі». Рэжысёр імпрэзы Дар’я Пататурка брала ўдзел у традыцыйным свяце гукання вясны, што сёлета адзначалася ў Вязынцы ў канцы сакавіка. Ёй прыйшла ідэя правесці тут і купальскае святкаванне. Не сумняваюся, што яно спадабаецца прысутным: глядач тут асаблівы, — падзялілася ўражаннямі дырэктар Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы Алена Ляшковіч. — Наш канцэрт — гэта эклектыка розных жанраў: і народныя песні, і сучасныя, і арыі з оперы. Самым складаным падчас падрыхтоўкі музычнай праграмы святкавання было знайсці творы беларускіх аўтараў на купальскую тэматыку, звязаную з тэмай кахання, — распавядала рэжысёр Дар’я Пататурка. — У сучаснага кампазітара Канстанціна Яськова ёсць цудоўная містэрыя «Кросны Макашы» — яе і задзейнічалі, як і фрагмент з балета «Анастасія» Вячаслава Кузняцова — у апрацоўцы.\nАдмысловую праграму распрацавалі музейшчыкі для дзяцей. Можна было навучыцца плесці купальскія вянкі з падрыхтаваных загадзя галінак і траў. Пакуль дарослыя слухалі песні, побач умельцы праводзілі майстар-класы для малых. Навуковы супрацоўнік Карына Рагачэўская курыравала стварэнне артаб’екта — агульнага партрэта Песняра. За яго аснову быў узяты сапраўдны партрэт паэта мастака Івана Раманоўскага, пляменніка Янкі Купалы. Карціна гэтая захоўваецца ў фондах купалаўскага музея. — Мы паспраблавалі замяніць чорны фон на чорныя квадрацікі, каб атрымалася штосьці кшталту «карціны па нумарах», якія зараз папулярныя, кшталту размалёўкі, — расказвала Карына Рагачэўская.\nКожны ўдзельнік свята мог размаляваць любы кавалачак карціны, а ў выніку атрымаўся партрэт Песняра агульнага аўтарства. Аблічча паэта, якое паступова вымалёўвалася, захапляла неверагодна. Быццам скрозь напластаванні гадоў, здалёк, постаць паэта набліжалася да прысутных, каб нагадаць пра повязь часоў і покліч зямлі, самаахвярнае служэнне народу… — Вязынка — сакральнае месца для культуры Беларусі, гэта духоўнае апірышча, нацыянальная святыня.\nПісьменнікі ўсіх пакаленняў пабывалі тут. Не так шмат цяпер замежных гасцей, але мы згадваем тыя часы, калі з усяго Савецкага саюза, многіх краін Еўропы прыязджалі творцы, каб дакрануцца да калыскі Янкі Купалы. Мы верым, што гэтая традыцыя адновіцца, — выказала спадзяванне Алена Ляшковіч. — Калісьці была ў Славакіі, тады адкрывалі мемарыяльную дошку Янкі Купалы ў Браціславе. Да мяне падышоў вядомы славацкі паэт Яраслаў Рэзнік — ён якраз удзельнічаў тут, у Вязынцы, у святкаванні стагоддзя Янкі Купалы — і сказаў: «Да гэтай пары я захоўваю ў душы самыя цёплыя ўспаміны пра Беларусь і Янку Купалу»… Веру, што мы здольныя арганізаваць міжнароднае свята. У наступным годзе будзе юбілей: 140 гадоў Янку Купалу і 50 гадоў, як пачалася традыцыя адзначаць свята Купалы ў Вязынцы. Упэўнена, што свята адбудзецца шырокае.


Здарэньні, 28 сьнежань 2015\n15:36, 28 сьнежань 2015\nКамунальныя службы Менску распачалі прыборку сьнегу (фотагалерэя)\nУ ноч на 28 сьнежня ў Менску нечакана выпаў сьнег. Камунальныя службы распачалі прыборку.\n16:22, 26 сьнежань 2015\nПрэзыдэнт Турэччыны «адгаварыў» мужчыну ад самагубства\nЗдарэньне адбылося на мосьце праз Басфор, па якім ехаў картэж Рэджэпа Эрдагана.\n18:49, 25 сьнежань 2015\nАктывіст зладзіў «самаспаленьне» ў цэнтры Менску, і яго не затрымалі\nХлопец — навучэнец мастацкай студыі «Fortinbras» пры Свабодным тэатры. Міхаіл апрануў адмысловыя пальчаткі з гаручым рэчывам і падпаліў іх.\n21:30, 24 сьнежань 2015\nРаство ў Бэтлееме азмрочанае гвалтам\nТысячы пілігрымаў і турыстаў з усяго сьвету сьвяткуюць Раство ў Бэтлееме, меркаваным месцы нараджэньня Ісуса Хрыста.\n20:21, 24 сьнежань 2015\nАрыштавалі дзявятага падазраванага ў справе тэрактаў у Парыжы\nУ Бэльгіі арыштаваны дзявяты падазраваны ў датычнасьці да сэрыі тэрактаў у Парыжы 13 лістапада, у выніку якіх загінулі 130 чалавек.\n15:20, 24 сьнежань 2015\nУ Баранавічах два таксісты выпілі 17 пляшак гарэлкі — адзін памёр, другі думаў, што сябра адпачывае\n11 снежня ў адной з баранавіцкіх кватэр міліцыя знайшла труп мужчыны, які памёр, перапіўшы. За некалькі дзён да таго ён з сябрам вырашыў пайсьці ў запой, купіўшы 17 пляшак гарэлкі.\n12:54, 24 сьнежань 2015\nФотафакт: Налепка «Пуцін — Х***о» на менскім аўтамабілі\nРадыё Свабода даслалі фотаздымак, зроблены на менскай дарозе.\n21:18, 21 сьнежань 2015\nУ Бэльгіі паліцыя затрымала пяцёх падазраваных у датычнасьці да тэрактаў у Парыжы\nПаліцыя правяла дзьве апэрацыі ў Брусэлі — позна ўвечары ў нядзелю ў цэнтры бэльгійскай сталіцы і ў панядзелак у гістарычным раёне Лаекн.\n21:36, 20 сьнежань 2015\nУ выніку выбуху ў Валгаградзе 11 чалавек шпіталізаваныя, васьмёх ня могуць знайсьці\nСярод шпіталізаваных двое дзяцей і адна цяжарная жанчына. Стан траіх пацярпелых ацэньваецца як цяжкі, астатніх — сярэдняй ступені цяжкасьці.\n18:56, 20 сьнежань 2015\nБомбы на борце ляйнэра Aіr France, які экстранна сеў у Кеніі, не было\nЯк заявіў на прэс-канфэрэнцыі ў Парыжы дырэктар авіякампаніі? экспэрты-узрыўнікі, якія вывучылі падазроны прадмет, знойдзены адным з пасажыраў у туалетнай кабінцы: гэта апынуліся кавалкі кардона, папера і таймэр.\n17:34, 20 сьнежань 2015\nРасейскія дыпляматы забарыкадаваліся ў доме ў Швэцыі, ім адключылі ваду\nЭскаляцыя ў барацьбе за корпус Гандлёвага прадстаўніцтва РФ у Швэцыі дасягнула свайго піку: «барыкады» з боку расейскіх дыпляматаў і адключэньне водазабесьпячэньня ва ўсім будынку з боку камуны Лідынгё.\n12:06, 20 сьнежань 2015\nУ Пэкіне з-за смогу абвешчаны вышэйшы, «чырвоны» узровень небясьпекі\n«Чырвоны» узровень забруджанасьці паветра ў сталіцы Кітая абвешчаны другі раз за апошнія два тыдні.\n11:46, 20 сьнежань 2015\nСамалёт Air France зрабіў экстраную пасадку ў Кеніі\nБоінг-777 авіякампаніі Air France зрабіў незаплянаваную пасадку ў аэрапорце гораду Мамбаса ў Кеніі.\n20:47, 19 сьнежань 2015\nТурэччына не прымае сур'ёзна абразьлівыя рэмаркі Пуціна\nПрэм’ер-міністар Турэччыны Ахмэт Давутаглу не зьбіраецца адказваць на «недыпляматычныя і абразьлівыя» заўвагі расейскага лідэра, апускаючыся да такога ж узроўню.\n18:41, 15 сьнежань 2015\nУ Лос-Анджэлесе з-за пагрозы тэракту зачынілі ўсе школы\nШколы былі тэрмінова зачыненыя, а вучні адпраўленыя дахаты пасьля таго, як паліцыя атрымала паведамленьне, ацэненае як рэальная пагроза бомбы.\n17:25, 14 сьнежань 2015\nСупрацоўніцу ўкраінскай бібліятэкі ў Маскве даставілі ў Сьледчы камітэт\nРаней у панядзелак у трох супрацоўнікаў Бібліятэкі ўкраінскай літаратуры ў Маскве прайшлі ператрусы.\n13:17, 14 сьнежань 2015\nУлады Эгіпту не пацьвярджаюць вэрсію аб крушэньні A321 з-за тэракту\nУлады Эгіпту сьцьвярджаюць, што ў іх па-ранейшаму няма пацьверджаньняў вэрсіі пра крушэньне A321 на Сінаі ў выніку тэракту. Пра гэта афіцыйна заявіла Міністэрства грамадзянскай авіяцыі Эгіпту.\n19:35, 13 сьнежань 2015\nУ пажары псыханэўралягічнага інтэрнату пад Варонежам загінулі 23 пацыенты\nАхвярамі пажару ў псыханэўралягічным інтэрнаце ў Новахапёрскім раёне Варонежскай вобласьці сталі 23 чалавекі. Трое з 24 пацярпелых застаюцца ў цяжкім стане.\n19:29, 13 сьнежань 2015\nУ Мінабароны РФ пагаварылі з турэцкім вайсковым аташэ пра інцыдэнт у моры\nМінабароны Расеі выказала заклапочанасьць вайсковаму аташэ Турцыі ў сувязі зь дзеяньнямі турэцкага боку ў дачыненьні да расейскага карабля ў Эгейскім моры, заявілі ва Ўпраўленьні прэс-службы і інфармацыі расейскага вайсковага ведамства.\n18:39, 13 сьнежань 2015\nУ Ляйпцыгу адбыліся сутыкненьні дэманстрантаў з паліцыяй\nНа ўсходзе Нямеччыны, у Ляйпцыгу былі затрыманыя 23 удзельнікі ультралевых дэманстрантаў з паліцыяй.\n17:12, 13 сьнежань 2015\n15:27, 13 сьнежань 2015\nРасейска-турэцкі інцыдэнт у Эгейскім моры, турэцкі вайсковы аташэ тэрмінова выкліканы ў Мінабароны РФ\nЯк паведамляе агенцтва «Інтэрфакс», 13 сьнежня экіпаж расійскага вартавога карабля «Сметливый», які знаходзіўся за 22 кілямэтры ад грэцкай выспы Лемнас у паўночнай частцы Эгейскага мора, прадухіліў сутыкненьне з турэцкім сэйнэрам, паведамляе Ўпраўленьне прэс-службы і інфармацыі Мінабароны Расіі.\n18:56, 12 сьнежань 2015\nЗагінуў адзін з камандзіраў сэпаратыстаў ва ўсходняй Украіне\nНа Луганшчыне пры выбуху машыны загінуў камандзір сэпаратыстаў «Баця» — Павел Дромаў.\n15:28, 12 сьнежань 2015\nУ расейскі Дзень Канстытуцыі ў Маскве затрыманыя дзясяткі актывістаў\nМаскоўскія ўлады не далі дазволу на правядзеньне апазыцыйнай акцыі 12 снежня, але некаторыя актывісты вырашылі выйсьці на адзіночныя пікеты.\n11:05, 12 сьнежань 2015\nПры нападзе баевікоў каля гішпанскай амбасады ў Кабуле загінулі 6 чалавек\nАхвярамі баевікоў пры нападзе ў Кабуле сталі 4 супрацоўнікі аўганскай паліцыі і двое гішпанскіх паліцэйскіх. Яшчэ 6 чалавек былі параненыя.\n22:52, 11 сьнежань 2015\nУ Казахстане пасадзілі на 4 гады блогера, які хацеў далучэньня да Расеі\nСуд у Казахстане 11 сьнежня асудзіў на чатыры гады зьняволеньня прарасейскага актывіста паводле абвінавачаньняў у распальваньні нянавісьці.\n21:38, 11 сьнежань 2015\nКіраўнік МЗС Турцыі: «Наша цярпеньне не бязьмежнае, Расея ня мае рацыі»\nМіністар замежных спраў Турэччыны Меўлют Чавушаглу заявіў у інтэрвію ў жывым эфіры турэцкага тэлеканалу NTV, што яго краіна імкнецца да нармалізацыі адносінаў з Расеяй.\n21:21, 11 сьнежань 2015\nУ Берасьці затрымалі падазраванага ў сувязях з «Ісламскай дзяржавай»\nГэта ўраджэнец Чачні. Яго затрымалі падчас сумеснай апэрацыі КДБ і АМАПу.\n23:43, 10 сьнежань 2015\nСамы вялікі пажар у Маскве за чвэрць стагодзьдзя\nНа тэрыторыі маскоўскага Тушынскага машынабудаўнічага завода гараць тры пяціпавярховыя будынкі.\n22:48, 10 сьнежань 2015\nБлогеру не далі падгледзець як адкрыюць памятны знак супрацоўніка дзяржбясьпекі\nМагілёўскаму блогеру Яўгену Глушкову не дазволілі зрабіць відэасюжэт пра рэпэтыцыю адкрыцьця памятнага знаку супрацоўнікам дзяржбясьпекі ля абласной управы КДБ.\n15:50, 10 сьнежань 2015\nУ Швэйцарыі шукаюць датычных да парыскіх тэрактаў\nЖэнэўская паліцыя вядзе пошук некалькіх падазраваных у датычнасьці да тэрактаў у Парыжы 13 лістапада.\n00:11, 10 сьнежань 2015\n19:53, 09 сьнежань 2015\nСьледчы камітэт: пачатая крымінальная справа адносна групы гомельскіх чыноўнікаў\nСтаршыня Сьледчага камітэту Іван Наскевіч 9 сьнежня ў эфіры тэлеканалу АНТ паведаміў, што СК прымае да вытворчасьці крымінальную справу ў дачыненьні да службовых асобаў Гомельскай вобласьці.\n17:35, 09 сьнежань 2015\nВызваленая праваабаронца: Зь мяне зрабілі лягерны пыл\nУ Азэрбайджане выпусьцілі на свабоду праваабаронцу Лэйлу Юнус.


Лукашэнка зноў прыгразіў спыніць транзіт энерганосьбітаў, калі Польшча закрые мяжу\nАляксандр Лукашэнка заявіў у інтэрв'ю РІА «Навіны», што гатовы спыніць транзіт энерганосьбітаў у выпадку рэалізацыі Польшчай пагроз закрыць мяжу.\nЛукашэнка зноў прыгразіў наступствамі, калі Польшча зачыніць мяжу. «Слухайце, калі мяне будуць душыць палякі ці яшчэ нейкія там, я буду глядзець на нейкія кантракты? Кіньце вы, пра што вы кажаце?» — сказаў ён.\nНа ўдакладняючае пытанне, ці сур'ёзна ён пра гэта кажа, Лукашэнка адказаў: «Вядома, сур'ёзна».\n«Палякі вырашылі зачыніць нам мяжу з Беларуссю. Добра, зачыняйце. Мы не вельмі часта ездзім у ЕС. Наш інтарэс сёння ў Расіі, Кітаі і на ўсходзе больш за ўсё. А калі я зачыню? Што будзе з гэтым патокам тады, які ў асноўным у Расію, Кітай ідзе праз нас?» — спытаў Лукашэнка.\nПа яго словах, у Расіі з Украінай паўднёвая мяжа зачыненая, значыць, яны праз Украіну не пройдуць, праз «Прыбалтыку нам на плячах насіць — дарог няма».\n«Таму перш чым рабіць з іх боку заявы, трэба мазгі свае курыныя ўзяць у рукі і падумаць, што ты бразгаеш», — сказаў ён.\nЛукашэнка прапанаваў польскаму боку зачыніць мяжу і паглядзець, хто атрымае больш шкоды ад гэтага. «Каму ты ў шкоду зачыніш? Сам сабе? А потым, ты зачыніш… Тады вы падумайце, як вы будзеце купляць энерганосьбіты ў Расіі», — сказаў Лукашэнка.


МОВА НАНОВА » Блог Глеба Лабадзенкі | Labadzenka.bY\nМова Нанова. Вынікі першага сезона (студзень-чэрвень 2014)\nВыступ гурта Vuraj і хору Мова Нанова (відэа)\nКалыханка (памяці Генадзя Бураўкіна) – гурт Vuraj і хор Мова Нанова\nМова Нанова – www.movananova.by – самыя масавыя ў свеце курсы беларускай мовы.\nЗапіс зроблены на занятках у Галерэі Ў у Менску 2.06.2014.\nЧуць жывую мову – вельмі важна, каб хутчэй авалодаць ёй самому. Да таго ж, на такіх імпрэзах вы можаце здабыць новыя знаёмствы – і пашырыць свой беларускамоўны асяродак.\nБясплатныя публічныя курсы беларускай мовы “Мова Нанова” праходзяць кожны панядзелак а 19.00 у мінскай Галерэі Ў (Незалежнасці, 37а). Апроч гэтага, курсы дзейнічаюць у іншых гарадах (падрабязней – на movananova.by). Калі ў вашым горадзе курсаў пакуль няма – менавіта вы можаце іх распачаць!\nНа сайце movananova.by выкладзена больш за 35 гатовых урокаў, у тым ліку з відэаролікамі. Калі не маеце часу хадзіць на курсы – вучыце так. Урокі можна праходзіць у любой паслядоўнасці, выбіраючы самае цікавае для сябе.\nМова нанова: Мода\nСябры поўны зьмест заняткаў ад 24.03.2014 цалкам дасяжны на сайце Movananova.by:\n1. Слоўнік: Мода\n2. Лексіка: Неалагізмы\n3. Відэа: Выступ Сашы Варламава\n4. Цікавосткі: некаторыя беларускія дызайнеры; фота Бенедыкта Тышкевіча 1897 году; сканы з Нашай Нівы пачатку ХХ ст.\n5. Рэдкія фота Сашы Варламава\n6. Здымкі з заняткаў 24.03 у Галерэі Ў\nМова Нанова — Гародня: 110 чалавек на першых занятках! (фота)\nКурсы “Мова нанова” адкрыліся ў Гародні! Ініцыявала адкрыццё курсаў грамадская арганізацыя “Цэнтр “Трэці сектар”, вядоўцамі гарадзенскіх курсаў сталі Ігар Кузьмініч і Вольга Астроўская.\nПершыя заняткі прайшлі 14 сакавіка па адрасе Будзёнага, 48а. Слухачоў сабралася каля 110 чалавек! Правялі заняткі выкладнікі менскіх курсаў Алеся Літвіноўская і Глеб Лабадзенка.\nМова Нанова — Баранавічы: 30 чалавек на першых занятках (фота)\nУ суботу, 15 сакавіка, Мова Нанова стартавала ў Баранавічах. Заняткі будуць праходзіць у памяшканні грамадскай экалагічнай арганізацыі “Неруш” (Паўлава, 12).\nБаранавіцкія курсы ініцыявала Юлія Траццяк, яна ж і будзе праводзіць заняткі.\nПершыя заняткі правялі выкладнікі менскіх курсаў Алеся Літвіноўская і Глеб Лабадзенка. Слухачоў сабралася 30 чалавек.\n“Мова нанова” адкрылася ў Бабруйску! (ФОТА, ВІДЭА)\n21 лютага, у Дзень роднай мовы, Алеся Літвіноўская і Глеб Лабадзенка перадалі эстафету моўных курсаў аднадумцам у Бабруйску.\nУ гэтым самым вялікім райцэнтры Беларусі “Мову нанову” будуць весці філолаг Вольга Рудая і журналістка Алеся Скапінцава. Заняткі будуць адбывацца па пятніцах, а 18.00 па адрасе Кастрычніцкая, 33/1. Для арыентацыі: гэта прыватны дом, заходзіць трэба ў брамку з левага боку.\nПершыя заняткі правялі арганізатары мінскай “Мовы нановы” Алеся Літвіноўская і Глеб Лабадзенка. Студэнтаў прыйшло 20 чалавек. Размаўлялі пра беларускія вітанні і звароты, пра спрадвечныя формы нашых імёнаў, прадставілі слоўнік “Сваякі”, пачыталі артыкулы з “Нашай Нівы” пачатку ХХ стагоддзя. Студэнты выканалі і творчае заданне: прыдумаць свой працяг да вядомых прыказак і прымавак.\nІмпрэза адбылася пры падтрымцы кампаніі “Будзьма беларусамі”. Прысутныя атрымалі памятныя прызы ад “Будзьмы”, а таксама кнігі ад Саюза беларускіх пісьменнікаў.\nАхвочыя наведваць курсы ў Бабруйску могуць наўпрост прыходзіць у наступную пятніцу, 28 лютага, або папярэдне звязацца з Алесяй Скапінцавай праз фэйсбук. Тэлефон Алесі 8 (029) 311 2798.\nДалучайцеся таксама да суполкі “Мова нанова – Бабруйск”!\nПаведамляйце сваім знаёмым з Бабруйска, што цяпер ёсць такая файная магчымасць вучыць беларускую мову!\nІ запрашайце “Мову нанову” ў свой горад!


Каб ад вады не было бяды — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 20 авг., 2010 82 admin\nНягледзячы на тое, што на календары канец жніўня і лета вось-вось уступіць свае пазіцыі залатой восені, купальны сезон у самым разгары. І не дзіва. Слупок тэрмометра зашкальвае. Тэмпературай у 30 градусаў ужо нікога не здзівіш. Вось і спяшаецца народ да вадаёмаў, каб хоць на невялічкі тэрмін астудзіцца. Прыносяць з сабой адпачываючыя не толькі напіткі і сокі, а часам прыпасаюць бутэлечку-другую спіртных напояў. Ды гэта толькі паўбяды. Страшна становіцца, калі, ледзь стоячы на нагах, аматары спіртнога заходзяць у ваду. Адсюль і сумная статыстыка. У гэтым годзе на вадаёмах Беларусі патанула больш за 900 чалавек. За аналагічны перыяд мінулага года гэтая лічба была на сотню меншая. 70% загінуўшых знаходзіліся ў стане алкагольнага ап’янення.\nЗ мэтай прафілактыкі гібелі людзей на вадзе пракуратурай Сенненскага раёна сумесна з супрацоўнікамі РАУС, ДУ “Сенненскі РЦГЭ”, рэдакцыі і АСВОДа быў праведзены рэйд. У цэнтры ўвагі апынуліся берагі азёр.\nПрыемна здзівіла тое, што ні на адным з вадаёмаў, што знаходзяцца паблізу Сянно, не было людзей у нецвярозым стане, ніхто з прысутных не распіваў спіртныя напоі. Як вядома, адказнасць за такія дзеянні прадугледжана артыкулам 17.3 КаАП Рэспублікі Беларусь. Сенненскім РАУС за гэты год складзены 74 пратаколы за парушэнне артыкула. Штрафы складаюць 8 базавых велічынь. Цікавіла правяраючых і работа выратавальнага паста АСВОДа на возеры Сенненскае. Кожны дзень тут дзяжураць выратавальнікі, якія сочаць за паводзінамі людзей на вадзе. А таму і павінны быць у наяўнасці першасныя сродкі выратавання: камізэлька, круг, лодка.\nЯк вядома, парадак на пляжы ў першую чаргу залежыць ад саміх адпачываючых. Прыбраць бутэлькі, паперкі цяжкасці вялікай няма, гэта робяць супрацоўнікі ЖКГ штодзёнь. А вось пазбавіць бераг ад коркаў, акуркаў, семечкавага шалупіння не так і проста. Як паведамілі ў ДУ “Сенненскі РЦГЭ”, “…на тэрыторыі зоны адпачынку возера Сенненскае не праведзена ачыстка ад адзінкавага бытавога смецця (акуркаў, бітага шкла, рэшткаў фруктаў). Не праведзены ўборка і дэзінфекцыя грамадскага туалета, памыйная яма не мае шчыльна прылягаючай накрыўкі. Прыбярэжная зона не абкошана…” Гэта павінны рабіць супрацоўнікі ЖКГ.\nДавялося пагутарыць і з адпачываючымі. Сенненскі пляж ім падабаецца. Толькі не задавальняе тое, у якім стане знаходзіцца праезд з вуліцы Пралетарскай на Святлічнага. Па ім ходзіць да возера большая частка людзей. А ён з кожным годам становіцца больш падобным на сцяжынку.\nПабывалі правяраючыя і на месцах адпачынку ля азёр Тухінскае і Рахальскае. На Тухінцы быў парадак. А на беразе Рахалкі валяліся пластыкавыя бутэлькі, папера…\nЗразумела, што прыставіць прыбіральшчыкаў да кожнага вадаёма не атрымаецца. Але ж тут устаноўлены кантэйнеры для смецця. Чаму толькі яно валяецца побач? На гэтае пытанне павінны адказаць адпачываючыя.\n← Добра зарабляць можна и дома\nДля “царыцы” — “Ягуар” →\nВторник, 21 дек., 2010 admin Комментарии к записи І вось яна, прыгожая… отключены


Дзевятая сесія раённага Савета дэпутатаў XXVІ склікання, быццам ва ўнісон вераснёўскаму пачатку навучальнага года з яго ацэнкай ведаў, паставіла на мэту пракантраляваць узровень кіравання мясцовай камунальнай уласнасцю, ацаніць стан гаспадарання на шэрагу прадпрыемстваў.\nСтаршыня органа прадстаўнічай улады Віталь Адзішчаў абвясціў парадак дня, у якім спалучыліся пытанні, што разглядаліся на пасяджэннях, і выязное наведванне адпаведных аб’ектаў.\nУ малой зале Дома Саветаў была заслухана справаздача аб рабоце пастаяннай камісіі райсавета мандатнай, па пытаннях мясцовага кіравання і самакіравання, з якой выступіў яе старшыня Леанід Алешка, начальнік раёна электрасетак.\nЗацверджана раённая праграма «Кадры” на 2011-2015 гг. Унесены змяненні ў шэраг рашэнняў райсавета, у прыватнасці, скарэкціраваны асобныя лічбы і паказчыкі прагнозу сацыяльна-эканамічнага развіцця і раённага бюджэту. Па прапанове землеўпарадкавальнай службы за кошт лугавых земляў павялічаны межы вёсак: Дубаўка, да якой далучаны 64,7 гектара Лунінскага сельсавета ва ўрочышчы «Корамле”, і Моршчынавічы – 0,25 гектара Мікашэвіцкага гарсавета.\nГалоўны ўрач УАЗ «Лунінецкая цэнтральная раённая бальніца” Мікалай Кочык пазнаёміў з асноўнымі палажэннямі Тэрытарыяльнай праграмы дзяржаўных гарантый па забеспячэнню медыцынскім аблугоўваннем насельніцтва раёна на 2011 г.\nУ рабоце сесіі прымала ўдзел дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Ларыса Вершаловіч. Парламентарый засяродзіла ўвагу прысутных на кантролі абгрунтаваных і неабгрунтаваных выклікаў «хуткай дапамогі”, што з’яўляецца самым дорагакаштуючым відам медыцынскага абслугоўвання.\nНаступным пунктам парадку дня было наведванне КУП па АУ «Лунінецкі КБА”. Дырэктар Валянціна Шуляк расказала аб мерах, якія прадпрымае кіраўніцтва прадпрыемства, па прыцягненню ў гаспадарчы абарот плошчаў, што пустуюць. Будынак, узведзены ў 1991 годзе, складае 2194 кв. метры, з іх 990 – здаецца ў арэнду. Памяшканні выкарыстоўваюць 25 аб’ектаў прадпрымальніцтва і 1 – аддзяленне ААТ «Беларусбанк”. Арандатары штомесяц выплочваюць гаспадару 8 мільёнаў рублёў, што павялічвае даходы КБА. Летась абсталяваны пандус, які дапамагае стварыць безбар’ернае асяроддзе для людзей з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі. Аб узаемаразуменні з кіраўніцтвам прадпрыемства расказаў Уладзімір Біліба – уладальнік аднаго з магазінаў, размешчаных на адрандуемых плошчах КБА.\nНа КУВП «Лунінецкі РМЗ” дырэктар Анатоль Волк паведаміў аб стварэнні ўмоў для прыцягнення інвестыцый у прадпрыемства, садзейнічанні развіццю іншых суб’ектаў гаспадарання на арандуемых плошчах. На думку кіраўніка, каб спадзявацца на доўгатэрміновыя праекты, інвестарам трэба прадэманстраваць патэнцыял прадпрыемства. Заводу ўдалося сэртыфікаваць агрэгат для перадпасяўной апрацоўкі глебы, што ўвайшоў у праграму выпуску 2010 года. У спрыяльны перыяд развіцця эканомікі здолелі давесці тэмпы росту аб’ёмаў вытворчасці, атрымаць прыбытак і разлічыцца з даўгамі.\nСфарміравалі сайт для прыцягнення ўвагі, перш-наперш, магчымых спажыўцоў з Расіі, дзе адсутнічаюць асобныя віды выпускаемай на РМЗ тэхнікі.\nЗ дапамогай абласнога інвестыцыйнага фонду і часткі уласных сродкаў пачалі мадэрнізацыю абсталявання. У прыватнасці, набылі ўстаноўку для плазменай рэзкі металу. Раней ажыццяўленне кожнага з заказаў на адным з пінскіх прадпрыемстваў каштавала да 150 мільёнаў рублёў.\nДырэктар дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы па зімовых відах спорту «Алімп-2011” Яўген Марозаў правёў своеасаблівую экскурсію па сучасным будынку і расказаў аб падыходах калектыву да эфектыўнага выкарыстання ўведзеных аб’ектаў нерухомасці. З пачатку навучальнага года каток актыўна выкарыстоўваюць школьнікі не толькі Лунінца, але і іншых устаноў адукацыі раёна. Папулярнасцю карыстаецца трэнажорная зала, дзе многія гараджанкі ўдасканальваюць фізічны стан з дапамогай заняткаў фітнесам. Увага кіраўнікоў прадпрыемстваў, якія прымалі ўдзел у рабоце сесіі, была звернута на магчымасць прадастаўлення плошчаў пад рэкламу, каб павялічыць адну з крыніц прыбыткаў Лядовай арэны. Калектыў справядліва спадзяецца, што разнастаіць пералік паслуг здолее з удзелам спецыялістаў, – пакуль вакантнымі застаюцца 4 адзінкі. У запатрабаванасці ў раёне такога прэстыжнага аб’екту сацыяльнай сферы пераконвае настрой цяперашніх работнікаў, адлюстраваны ў плакаце: «Перамагае толькі той, хто імкнецца наперад”.\nУ яслі-сад-сярэдняй школе дэпутатаў і гасцей сустракаў дырэктар Іван Лукашэвіч. Малодшакласніцы ў святочным адзенні ўручылі візітоўкі навучальнай установы, а крыху старэйшыя дзяўчаты сустрэлі паэтычным вітаннем і спевамі.\nКіраўнік пазнаёміў з умовамі знаходжання дзяцей у яслях-садзе (дарэчы, адкрытым у школе ў 2002 годзе першым у раёне) і правёў па рэкрэацыях. Будынак на 640 месцаў, узведзены ў 1978 годзе, цяпер наведваюць толькі 138 дзяцей (4 гады таму іх было 181). Змяншаецца і колькасць дашкольнікаў – 27 (39).\nПа заўвагах дэпутатаў, пакуль што захапленне выклікаюць толькі абноўленыя, згодна са стварэннем аграгарадка, сцены будынка, а хацелася б бачыць адметнасць вёскі, якая вядома не толькі прыгожай назвай, але і славутымі землякамі. Начальнік аддзела адукацыі райвыканкама Валянціна Верас запэўніла, што пачатак работы па афармленню краязнаўчых куткоў пакладзены і будзе працягвацца.\nТакое ж прыемнае ўражанне пакінула наведванне ўчастковай бальніцы, дзе дэлегацыю сустрэў калектыў. Установа аховы здароўя на 25 ложка-месцаў аказвае медыцынскія паслугі не толькі 1168-мі жыхарам наваколля, але і іншых населеных пунктаў раёна, з якіх накіроўваюцца хворыя. Падлячыўшыся, пацыенты застаюцца задаволенымі якасцю аказваемых паслуг.\nНа пытанне, якія ўмовы дапамогуць замацаваць у вёсках маладых спецыялістаў пасля абавязковай двухгадовай адпрацоўкі, што ўрач Таццяна Карпуковіч, якая ў жніўні прыступіла да выканання службовых абавязкаў, першай назвала жыллё.\nНа прыкладзе наведвання гэтых двух аб’ектаў сацыяльнай сферы ў Краснай Волі пераканаліся ў належным утрыманні і мэтавым выкарыстанні будынкаў, пераўтвораных у рамках выканання Дяржаўнай праграмы адраджэння і развіцця вёскі.\nУ Міжлессі дэпутаты азнаёміліся з захаванасцю і выкарыстаннем аб’ектаў нерухомасці, адчужэннем пустуючых будынкаў камунальнай формы ўласнасці. Адзін з іх, раней належачы КУП «Міжлескае”, прададзены фермеру і пераабсталяваны пад агароднінасховішча.\nНа думку дырэктара прадпрыемства Васіля Коваля, горшыя часіны ўдалося пераадолець і цяпер калектыў у 280 працаўнікоў забяспечвае стабільнасць вытворчасці. Дэпутаты наведалі жывёлагадоўчыя фермы, дзе вядзецца рэканструкцыя за кошт уласных сродкаў гаспадаркі. Па запэўніванню будаўнікоў, памяшканні будуць здадзены ў канцы восені, каб ўтрыманне статка на зімова-стойлавы перыяд адбывалася ў сучасных умовах.\nУ Міжлескім ЦСДК гасцей сустрэў фальклорны ансамбль «Васілінкі”. Захопленыя вітаннем на беларускай мове і прыгожай народнай песняй, дэпутаты азнаёміліся з выставай народнай творчасці.\nУ дыхтоўнай канцэртнай зале працягнулася пленарнае пасяджэнне сесіі. Аб ходзе выканання Праграмы кіравання дзяржаўнай маёмасцю, якая знаходзіцца ў камунальнай уласнасці раёна, паведаміў намеснік старшыні райвыканкама Андрэй Мазько. Прамоўца падкрэсліў, што асноўнай задачай продажу шэрагу аб’ектаў з’яўляецца не атрыманне дадатковых сродкаў, а неабходнасць пошукаў уласнікаў, каб папярэдзіць разбурэнне капітальных будынкаў, прывёў прыклады рацыянальнага выкарыстання дзяржаўнай маёмасці новымі прыватнымі гаспадарамі. Частку памяшканняў старой школы ў Краснай Волі і недабудаваную бальніцу ў Лахве пакуль не ўдалося прадаць. Цяпер у аблвыканкаме ўзгадняецца памер зніжэння стартавай цаны. Праблемным пытаннем застаецца выкарыстанне не задзейнічаных дагэтуль вытворчых плошчаў ААТ «Палесеэлекратмаш”. Памяшканні дапаможнай гаспадаркі, перададзеныя СВК «Хваецкае”, набылі новае сельскагаспадарчае напаўненне.\nДаклад дапоўніла выступленне генеральнага дырэктара РУВП «Граніт” Сцяпана Тураўца. Ён паведаміў аб некаторых пытаннях кіравання і распараджэння больш як 7600 адзінкамі аб’ектаў коштам 534 мільярдаў рублёў – маёмасцю, якая знаходзіцца ва ўласнасці Рэспублікі Беларусь.\nСправаздачу падрыхтавала Таццяна КАНАПАЦКАЯ.\nРАДОК, У ЯКІМ ЎКЛАДЗЕНА ДУША…


Пустынкі – месца, дзе адкрываюцца вочы\nПрачынайся, уставай, рушым! Што значыць – не хочаш? Нас чакае ўсё Вялікае княства. Паглядзі на гэтыя шматлікія харугвы, паглядзі, колькі людзей сабралася! Усе толькі і чакаюць нас. Адсюль не разгледзіш, хто — ці то Лугвен, ці то ягоны ўнук (такія яны падобныя) — заснаваў манастыр, у які мы клічам вас.\nЗа ўсю гісторыю збіраліся тут і з Вялікага княства Літоўскага, і з суседніх дзяржаў людзі розныя: і добрыя, і не дужа. Усякае здаралася — гэта ж гісторыя, а не салодкі пернік. Але галоўнае — у выніку мы маем цудоўнае месца, дакрануцца да гісторыі якога — як даць нырца ў святую крынічную ваду. Вочы самі адкрываюцца шмат на якія рэчы і ў прамым сэнсе, і ў метафарычным.\nНу што, даем нырца ў гісторыю Пустынак?