Сотні гадоў перад керамічнай фабрыкай - Czasopis\nЗараз Ляўкова шырокавядомае з прадукцыі чырвонай цэглы. А варта ведаць, што ў XVI стагоддзі быў тут памешчыцкі двор абарончага характару. Ён знаходзіўся на ўзгорку, на правым берагу дзікай ракі Нараўкі. Навокал акружалі яго багны. Адсюль адкрываўся вялікі прастор лугоў. Двор быў абгароджаны вялікім густым частаколам. Цераз балоты з паўночна-ўсходняга боку вяла адна-адзіная вузкая дарожка цераз дрыгву і стаяў драўляны масток. У вёсцы пражывала 35 сялянскіх сем’яў.\nКнязь Ян Масальскі ў XVII стагоддзі фальваркі Ляўкова і Луку даў у арэнду Казіміру Хлусевічу. Дворскі ансамбль састаўлялі тры часткі: жылы будынак з вокнамі на раку і агарод ды дзве гаспадарчыя часткі. У галоўным абжытым будынку былі два вялікія пакоі, бакавы пакой у якім была спальня, ды каморка-кладоўка, кухня. Побач галоўнага будынка знаходзіліся будынкі для ксяндза і дворскай службы. У яшчэ іншых будынках перахоўвалі харчовыя прадукты, дровы на апал.\nГаспадарчая частка была за частаколам-плотам. Там былі дзве стайні, адрына, пякарня, кароўнік, два свірны і вазоўня. Бліжэй ракі знаходзілася стайня для валоў, піваварня і саладоўня. Над ракою (у ёй была чыстая вада) стаяла лазня з памостам. Да лазні была прымацавана скрыня, у якой трымалі злоўленую рыбу.\nНепадалёк ад дворскіх будынкаў пры невялікім драўляным мосце на Баброўцы (яна правы прыток Нараўкі) пабудавалі вадзяны млын з вялікім колам ды фолюш. Тут быў глыбокі стаў, вакол якога ўвесь час раслі толькі вольхі. Крыху далей за ставам Баброўка ўлівалася ў Нараўку. На берагах Нараўкі раслі высокія вольхі ды вербы. Старыя дрэвы падалі ў раку і ляжалі на дне. На лузе насыпалі грэблю і частку вады з рэчкі Нараўкі накіравалі ў Баброўку, на дворскі млын. Млынаром быў Шымуль Карніла. У Ляўкове была яшчэ карчма.\nУ Луцэ стаяў сціплы дом і пякарня, вакол панадворка былі дзве стадолы, два крытыя саломай хлявы, гумно і іншыя гаспадарчыя будынкі. Усё было абгароджана плотам з дылёў. У Луцэ таксама была карчма, якую вёў яўрэй. У вёсцы жылі 43 сям’і.\n29 сакавіка 1668 года на ляўкоўскі двор зрабіў напад судовы выканаўца Тэадор Дэнгоф. У той дзень уварвалася пару соцень узброеных людзей на конях. Яны забралі, між іншым, 10 французскіх пасярэбраных пісталетаў, шмат сярэбраных прадметаў, сукно. Выкралі трох коней-аргамакаў, дваццаць валоў, дзевяноста ялавіц, дваццаць цялят, дванаццаць вепрукоў і сто авечак. На працягу пару дзён рабавалі яны вёскі Ляўкова і Луку.\nЗа набег Станіслаў Масальскі падаў на Дэнгофа ў суд і справу выйграў. Аднак кампенсацыі не атрымаў. У студзені 1669 года Дэнгоф памёр і высокага штрафу не заплаціў.\nУ першай палове XVIII стагоддзя князь Ян Казімір Масальскі пачаў рабіць шматлікія інвестыцыі ў Ляўкове. Быў выкапаны паралельна да рэчышча ракі Нараўкі канал, насыпалі грэблю, на ёй пасадзілі дэкаратыўныя дрэвы і кусты. Прыгожая алея вяла да новапабудаванай уніяцкай царквы (на месцы старой царквы) у адлегласці двух кіламетраў ад панскага двара. Млын мог амаль бесперапынна працаваць, бо вада з ракі Нараўкі плыла каналам у сажалку, на якой стаяў дворскі млын.\nЧарговымі арандатарамі фальварка ў Ляўкове былі Ян Вянгерскі і да 1890 года капітан Юльян Каменскі.\nПасля меліярацыі Баброўкі высахла глыбокая сажалка, на якой калісьці стаяў вадзяны млын. На месцы, дзе быў памешчыцкі двор, захаваліся прыгожыя рыбныя сажалкі. Мы, хлапчукі з Новага Ляўкова ды яшчэ з адным старэйшым дзядзькам, вечарам, калі лугі патаналі ў імгле, падкрадаліся да сажалак і лавілі рыбу сеткай. Я трымаў торбу і апекаваўся ўловам ды сачыў з кустоў, каб не папасці нам у рукі жыхару з дому на ўзгорку.\nЯк памятаю, да 2002 года на берагах панскіх сажалак раслі тоўстыя старыя вольхі і вербы. На поўдзень, захад і поўнач каля панскага двара былі лугі і сенажаці. Яшчэ дваццаць гадоў таму вясной і восенню іх касілі новаляўкоўцы. Да 1990 года належалі яны, між іншым, Мікалаю Леўчуку і Кірылу Кучко з Новага Ляўкова. Апусцелы драўляны дом Мікалая Леўчука, накрыты чырвонай чарапіцай, стаіць на ўзгорку да гэтай пары. Уласнік яго памёр у канцы мінулага стагоддзя. Сын Кірыла Кучко, Аляксандр на сконе жыцця з ваколіц Гданьска, дзе працаваў ветэрынарам, прыехаў дажываць у бацькоўскі дом у Новым Ляўкове. Быў добрым маім суседам. І гэта ён па дазволу войта ссек некаторыя старыя дуплястыя вербы над сажалкай і на мяжы бацькоўскай сенажаці на дровы. Памёр спадар Аляксандр у лютым 2012 года на 92 годзе жыцця. Панскі двор і людзі адыходзяць у нябыт.


Захворванняў шчытападобнай залозы Лячэнне. Гіпатэрыёз\nЛячэнне захворванняў шчытападобнай залозы\nШчытападобнай залозы, якая размешчана на франтальнай канцы шыі ніжэй структуру, вядомую як "Яблык Адама" з'яўляецца жыццёва важнай часткай цела. Ён адказвае за выпрацоўку і сакрэцыю гармона тыраксіну. Адсутнасць гэтага ў дастатковай колькасці ў арганізме мае адмоўныя вынікі на чалавека.\nАдным з іх з'яўляецца пухліна ў вобласці шыі называецца валлём. Чалавек з валлём адсутнічае пэўную колькасць тыраксіну ў яго ці яе цела. Недастатковае вытворчасць тыраксіну можа быць звязана з адсутнасцю ёду ў арганізме. Ёд з'яўляецца галоўным ініцыятарам у працэсе вытворчасці тыраксіну. Большасць шчытападобнай прадуктаў лячэння хваробы, як правіла, на аснове ёду.\nХваробы шчытападобнай залозы\nШчытападобнай залозы мае шмат функцый. Некаторыя з іх з'яўляюцца рэгуляванне метабалізму, уплыў росту ў дзяцей, і павышае плыўнасць ходу іншых органаў цела. Калі ёсць недастатковая колькасць тыраксіну ў арганізме (гэта называецца гіпатэрыёз), метабалічныя працэсы перашкаджалі і ў выніку скарачэння аптымальнага функцыянавання органаў і сістэмы. Дзеці, якія не маюць значную колькасць тыраксіну ў арганізме і не прымаюць лячэнне захворванняў шчытападобнай залозы можа скончыцца становяцца чэзлы ў іх росту і развіцця мозгу, якія з'яўляюцца парушэннямі. Гэта ў народзе называецца крэтынізмам.\nВажна захаваць шчытападобнай залозы здаровага таму ён можа вырабіць адпаведныя ўзроўні шчытападобнай для аптымальнага функцыянавання арганізма. Гіпофізу, які з'яўляецца гаспадаром залозы эндакрыннай сістэмы, паведамляе шчытападобнай зрабіць больш гармону шчытападобнай залозы, але часам шчытападобная жалеза не функцыянуе ў аптымальным рэжыме ў сувязі з захворваннем шчытападобнай залозы. Захворванні шчытападобнай залозы можа паўплываць на агульны стан здароўя і дабрабыту.\nКалі шчытападобная жалеза не працуе належным чынам (захворванняў шчытападобнай залозы), яна ўплывае на многія нашы функцыі органаў, уключаючы мозг, сэрца, нырках, печані і скуры. Сверхактивной шчытападобнай залозы можа выклікаць такія сімптомы, як цёпла з імі нецярпімасці, страта вагі , праблемы з менструальным цыклам, мышачны слабасць, стомленасць, пачашчанае сэрцабіцце, і скалынанняў. гипертиреоз можа таксама прывесці да астэапарозу. Сімптомы шчытападобнай залозы можа ўключаюць павелічэнне вагі, стомленасць, дэпрэсія , перапады настрою, сухія валасы і скуру, і запор . гіпатэрыёзе таксама звязана з павышаным халестэрынам узроўняў, якія могуць павялічыць рызыку сардэчна-сасудзістых захворванняў. Захворванні шчытападобнай залозы лячэнне можа быць неабходна ў абодвух выпадках.\nКалі ёсць недастатковая колькасць тыраксіну ў выніку няздольнасці шчытападобнай залозы выпрацоўваць тыраксін, гэта захворванне шчытападобнай залозы называецца гіпатэрыёз.\nПрычыны захворванняў шчытападобнай залозы\nТам могуць быць розныя прычыны захворвання шчытападобнай залозы. Гіпатэрыёз можа выцякаць з асаблівай прычыны або сумесь розных прычын, такіх як ускладненняў, звязаных з захворваннямі шчытападобнай залозы, пакутуе дзейнасць мозгу, уздзеянне лячэння, і аутоіммунных расстройстваў. Агульнавядома, што гіпатэрыёз можа паўстаць у выніку хранічных захворванняў шчытападобнай залозы, як вядома ў тырэяідыт Hashiloto. Гэтая хвароба характарызуецца шчытападобнай залозы, якія запалёныя або павялічана. Гэта запаленне можа быць адказным за жорсткае пашкоджанне клетак шчытападобнай залозы, калі ён не прысутнічаў на досыць раннім этапе і своечасова. Прычына клеткі шчытападобнай залозы пашкоджаныя з-за антыцелаў арганізма атакуе клеткі шчытападобнай залозы і тканін ў арганізме, а не функцыянаванне ў якасці абаронцы. Некаторыя захворванні, якія аутоіммунных можа нават адказваць за гіпатэрыёз. Прыкладамі такіх аутоіммунных захворванняў дыябет , рэўматоідным артрытам , хваробай Адзісан, вітыліга, і анемія. Уздзеянне розных формаў медыцынскага лячэння можа пакінуць асобных, якія не маюць адэкватных тыраксіну ў арганізме.\nСардэчны прыступ і гіпатэрыёз\nКалі не хапае гармонаў шчытападобнай залозы ў крыві (захворванні шчытападобнай залозы, або гіпатэрыёз), яно ўплывае на нармальнае функцыянаванне сэрца робіць яго успрымальным да павелічэння халестэрыну назапашвацца ў артэрыі, якія ў сваю чаргу можа прывесці да павелічэння ціску і сэрца У канчатковым рахунку, прыпынкі сэрца або сардэчны прыступ. Чалавек павінен тэрмінова шукаць шчытападобнай лячэння захворвання.\nУ галандскім даследаванні, якое ў цяперашні час называецца "Ратэрдам даследаванні," было ўстаноўлена, што пажылыя жанчыны з субклиническим гіпатэрыёзе былі амаль у два разы часцей, чым жанчыны без гэтага ўмовы, каб завалаў у аорце.\nЯны былі таксама ў два разы часцей мелі сардэчныя прыступы.\nГэта агульнае ўмова, якое часта не мае відавочных сімптомаў для пацыентаў, і без прыкметных сімптомаў для лекараў, з'яўляецца моцным фактарам рызыкі як для ўмацавання артэрый і сардэчныя прыступы ў пажылых жанчын.\nГіпатэрыёз і бясплоддзе\nБыло даказана, што гіпатэрыёз часам можа быць прычынай бясплоддзя. Але з-за адносна нізкай ўздзеяння на яе, яна ва шмат разоў забываюць у меркаваннямі прычынай падзення бясплоддзя. Гіпатэрыёз захворванні шчытападобнай залозы азначае, што існуе недастатковае вытворчасць гэтых гармонаў быць належным чынам выкарыстаны цела выконваць свае жыццёва важныя функцыі - адным з якіх з'яўляецца забеспячэнне таго, каб самка ўрадлівай.\nГіпатэрыёз і павелічэнне вагі\nТыраксін адыгрывае вельмі важную ролю ў агульным дабрабыце асобных уключаючы тэндэнцыю да павелічэння вагі. Калі не хапае сакрэцыю гармона жаданага - тыраксіну час ён жадаў адзін тут - цела працэсы перашкаджаў. У выніку, працэсы, як разбурэнне калорый і вугляводаў для забеспячэння павелічэння энергіі і мінімізацыі вагі не ажыццяўляецца належным чынам. Менавіта па гэтай прычыне людзі адчуваюць стомленасць часта, калі яны маюць гіпатэрыёз. Зараз, з павелічэннем колькасці стомленасці, ідзе павелічэнне вагі. Гэта таму, што чалавек адчувае сябе занадта стаміўся, каб нават практыкаванні. Гэта таксама ў спалучэнні з няздольнасцю органаў у арганізме, каб правільна зламаць выніку харчовых кампанентаў да павелічэння вагі.\nМільёны барацьбы з захворваннем шчытападобнай залозы і шукаць шчытападобнай лячэння захворвання. Функцыя шчытападобнай залозы аслаблена стрэс , забруджванне навакольнага асяроддзя, дрэнны лад жыцця, дрэннае харчаванне, і шэраг мерапрыемстваў. У цяперашні час даказана, што розныя пажыўныя рэчывы непасрэдна падтрымліваць здаровую структуру шчытападобнай залозы, адукацыя гармонаў шчытападобнай залозы, і актывацыі гармонаў шчытападобнай залозы ў арганізме. Усё гэта нармальна і натуральна функцыі, якія павінны быць належным чынам падтрымліваецца для падтрымкі здароўя.\nМногія фізічныя асобы, якія маюць прыкметы павольнага абмену рэчываў, уключаючы нізкія тэмпературы цела, стамляльнасць, павелічэнне вагі, праблемы са зніжэннем вагі і трымаць яго, завалы, дрэнны настрой, цяжкая галава, сухая скура, і энергетычныя праблемы ў дзень. Thyromine з'яўляецца лячэнне захворванняў шчытападобнай залозы , што забяспечвае значныя харчовай дапамогі для падтрымання нармальнай функцыі гармону шчытападобнай залозы\nThyromine лячэнне захворванняў шчытападобнай залозы мае верхнюю формулу для павышэння энергіі, матывацыі, метабалізм і дапамагае зніжэння вагі. Тысячы людзей скарысталіся эфектыўных пажыўных спалучэнне ў Thyromine. Захворванні шчытападобнай залозы лячэнне прызначана для падтрымкі нармальнага функцыянавання гармону шчытападобнай залозы на клеткавым узроўні і дапамагае пераўтварыць неактыўная форма гармону шчытападобнай залозы (Т4) у актыўнай форме (T3).\nThyromine складаюцца з L-тыразін, ялавічына парашок шчытападобнай залозы, наднырачнікаў буйной рагатай жывёлы парашок, Guglipid, Нори, Пайпер Longum Вытрымка і Джинджер вытрымкі. Thyromine працуе вельмі добра для людзей, якія гіпатэрыёз. Напрыклад L-тыразін працы, каб стымуляваць абмен рэчываў. Guglipid работ знізіць "дрэннага" халестэрыну і павялічваюць добрага халестэрыну. Парашок з наднырачнікаў буйной рагатай жывёлы дапамагае рэгуляваць напружанне вашага цела узроўнях. Пайпер Longum Вытрымка павялічвае вытворчасць гармонаў шчытападобнай залозы і стымулюе імунную сістэму. Нарэшце, імбір экстракт работ, каб прадухіліць крывяныя згусткі і выкарыстоўваецца для лячэння праблемы з страваваннем. Thyromine лячэнне захворванняў шчытападобнай залозы можа зрабіць вашу жыццё сабрацца разам з-за яго спалучэнне прыродных інгрэдыентаў, якія дапамогуць вашай шчытападобнай залозе нармальна працаваць.\nПрадухіленне захворванняў шчытападобнай залозы\nГэта вядомы факт, што гіпатэрыёз з'яўляецца адным з умоў, якія могуць быць пераадолены. Усё, што вам сапраўды трэба, гэта інфармацыя аб тым, што ён, яго рэжым працы, яе прычыны і што рабіць у выпадку, што гэта адбываецца. Памятаеце: Вы не можаце замяніць усе для вашага здароўя. Гэта самы важны аспект вашай жыцця. Такім чынам, захоўваеце яго раўніва.\nThis page was translated automatically. Original: How to Cure Thyroid Disease? Natural Treatment for Hypothyroidism.


Абарона непаўналетніх: галоўная адказнасць ляжыць на біскупу - Vatican News\nКс. Фэдэрыка Ламбардзі (Vatican Media)\nАбарона непаўналетніх: галоўная адказнасць ляжыць на біскупу\nВатыканскі саміт на тэму абароны непаўналетніх стаў важным крокам. Пасля яго трэба зрабіць высновы і ісці далей па шляху ачышчэння Касцёла, - лічыць кс. Фэдэрыка Ламбардзі, мадэратар форума.\nСвятар узгадаў нядаўна прынятыя новыя юрыдычныя стандарты Святога Пасаду па супрацьдзеянні злоўжыванням. На практыцы яны датычацца адносна невялікай колькасці работнікаў Ватыкана, але на самой справе, з’яўляюцца мадэллю для ўсяго Касцёла. Трэба ўзгадаць таксама Vademecum для біскупаў, які рыхтуе Кангрэгацыя Веравучэння.\n“Адказнасць за сітуацыю ляжыць на кожным з біскупаў. І менавіта яны, асобныя біскупы, адчуваюць сябе крыху дэзарыентаванымі, не зусім разумеюць, у чым іх абавязкі, што павінны рабіць, як пазбегнуць памылак. І таму Vademecum стане важным дакумент. Такім чынам, будзе зразумела, што адказнасць не калектыўная, ляжыць не на епіскапаце і ўсім Касцёле, але на канкрэтным іерарху. Дзякуючы Vademecum кожны біскуп таксама будзе ведаць, што калі не зробіць таго, што зрабіць павінен, гэта будзе лічыцца сур’ёзным занядбаннем, што будзе несці за гэта адказнасць. Тое ж тычыцца і прафілактыкі, аховы непаўналетніх”, - патлумачыў кс. Ламбардзі.\nПатрабаванні ў дачыненні да біскупаў не вызваляюць ад адказнасці іншых членаў Касцёла. Вопыт паказвае, што, калі даходзіла да злоўжыванняў, то бліжэйшае асяроддзе адчувала, што нешта было не так. Але ніхто нічога не рабіў. Трэба змагацца з гэтай пасіўнасцю на кожным узроўні жыцця Касцёла”, - падкрэсліў мадэратар ватыканскага саміту па абароне непаўналетніх.\n11 красавіка 2019, 15:18


КАЛЯНДАР СВАБОДЫ – 9 ДЫ 10 ТРАЎНЯ\n10 травень 2004, 15:00\nУчора ў Беларусі адзначаўся Дзень перамогі. 9 траўня 1945 году на жаданьне Сталіна Акт капітуляцыі Нямеччыны ў другой сусьветнай вайне быў паўторна падпісаны ў Бэрліне з удзелам прадстаўнікоў Савецкага Саюзу. З гэтай прычыны Дзень перамогі ў краінах савецкага блёку адзначаўся менавіта 9 траўня, а ня днём раней, як у астатнім сьвеце.\n9 траўня 1866 году ў Горадні нарадзіўся тэатральны мастак Леў Бакст, сапраўднае прозьвішча якога Розэнбэрг. Пасьля бальшавіцкае рэвалюцыі ён, як і многія ягоныя калегі, пераехаў у Парыж, дзе працы Бакста карысталіся вялікім посьпехам, а сам ён шчасьліва дажыў да старасьці.\nГісторык і этнограф Міхал Мялешка, які прыйшоў на сьвет на Мядзельшчыне 9 траўня 1892 году, ад бальшавікоў не ўцякаў, і ягоная кар’ера завяршылася з пачаткам сталінскіх рэпрэсіяў, яшчэ ў 1930-м годзе. Арышты і ссылкі скончыліся ўрэшце паведамленьнем: пасьля 1940 году лёс вучонага невядомы. Засталіся працы Міхала Мялешкі, адна зь якіх – “Камень у вераваньнях і паданьнях беларусаў”.\nУчора споўнілася 75 гадоў мастаку-графіку Людвігу Асецкаму, заслужанаму дзеячу мастацтваў Беларусі.\nТаксама 9 траўня ў розныя гады прыйшлі на сьвет нямецкі прамысловец Адам Опэль, які заснаваў аднайменную аўтамабільную фірму; гішпанскі пісьменьнік Хасэ Артэга-і-Гасэт і расейскі бард Булат Акуджава, якому ўчора споўнілася 80 гадоў.\nА вось некалькі запамінальных датаў дня сёньняшняга.\n10 траўня 1864 году царскія карнікі расстрэльваюць у Магілёве Міхала Аскерку. У часе паўстаньня Каліноўскага 28-гадовы лекар Аскерка быў паўстанцкім камісарам Менскай губэрні. А ў такі самы дзень 1940 году ў Варшаве ад нямецкай кулі гіне генэрал Станіслаў Булак-Балаховіч, які пакінуў выразны сьлед у беларускай гісторыі і быў пасьлядоўным змагаром супраць расейскага бальшавізму.\n10 траўня – дзень нараджэньня пісьменьніка Янкі Маўра. Кожны беларус у дзяцінстве чытаў ягоныя кнігі “У краіне райскай птушкі”, “Амок”, “Палескія рабінзоны”, “ТВТ”. Таксама 10 траўня прыйшлі на сьвет паэты Сьцяпан Гаўрусёў і Сяргей Панізьнік.\nА яшчэ ў гэты дзень у розныя гады нарадзіліся францускі паэт і кампазытар, аўтар “Марсэльезы” Клёд Ружэ дэ Ліль; ангельскі лёрд і заснавальнік гарбатнай кампаніі Томас Ліптан; і два славутыя забойцы: Джон Бут, які застрэліў прэзыдэнта ЗША Аўрама Лінкольна, і Марк Чапмэн, які забіў Джона Ленана. Кажуць, што забойцы вялікіх людзей робяць сваю чорную справу, каб самім патрапіць у гісторыю. Выглядае, што гэтыя два сваёй мэты дасягнулі.


Касцюм байкерскай курыцы\nПершапачаткова байкерскі стыль асацыяваўся з рэзкімі мужчынскімі характарамі і жорсткімі людзьмі на матацыклах. Гэта ўвогуле не датычылася жаночага адзення. Аднак з цягам часу гэты стэрэатып развеяўся, і жанчыны змаглі прыняць гэты незвычайны вобраз. Яны згладзілі залішнюю рэзкасць і далі байкерскі стыль пэўная рамантыка і нават сэксуальнасць.\nЯк і раней, уборы ў стылі байкер застаюцца злы, але ў той жа час даволі прывабныя і сапраўдныя. Разгойдваючы гэты стыль, кожная дзяўчына можа стаць галоўным і незвычайным чалавекам. Трэба проста падабраць правільную вопратку, абутак і аксэсуары.\nЛічыцца, што дзяўчаты рамантычныя, тонкія і пачуццёвыя натуры, так як яны аддаюць перавагу жаноцкія або паветраныя рэчы. Гэта сапраўды так, але і ў дзяўчынак ёсць смеласць эксперыментаваць са сваім знешнім выглядам і ў сувязі з гэтым яны нават абыграюць некаторых мужчын. Аднак трэба прызнаць, што мужчыны першымі насілі байкерскія ўборы. Спачатку жанчыны не мелі правоў быць байкерамі, і ні адзін матацыклетны клуб не прыняў даму ў якасці члена.\nСяброўкі байкераў маглі бавіцца з імі і быць іх пасажырамі на матацыклах, але не мелі афіцыйнага статусу. Аднак пастаянная прысутнасць у суполцы байкераў пакінула свой адбітак на стылях птушанят байкераў. Яны адмовіліся ад спадніц і сукенак на карысць зручных штаноў і джынсаў, а таксама распрапанавалі знакамітую скураную куртку Perfecto, прыняўшы яе для свайго гардэроба. Так вось узнік стыль байкераў для жанчын.\nЖаночыя байкерскія курткі\nХарактэрным элементам байкерскага стылю з'яўляецца скураная куртка. Сапраўднай верхняй адзеннем байкера, як правіла, з'яўляецца скураная куртка з перакосам на маланку. Традыцыйна на скураных куртках не было ўпрыгожванняў, акрамя маланкі і раменьчыкаў, але пазней, пад уздзеяннем рокераў і панкаў, байкеры таксама пачалі шчодра ўпрыгожваць курткі рознымі металічнымі рэкамі і шпількамі.\nКурткі ў стылі байкер трывала замацаваліся ў гардэробе сучасных модніц, і, па прагнозах дызайнераў, яны будуць доўга карыстацца папулярнасцю. Гэта звязана не толькі з унікальнай прывабнасцю скураной курткі, але і з яе выдатнай сумяшчальнасцю з рознымі фасонамі.\nАкрамя атрыбута байкера, скураная куртка з нахільнай маланкай была (і застаецца) часткай вобраза маладых людзей, якія атаясамліваюць сябе з рознымі нефармальнымі культурамі. Аднак сёння гэтая модная адзенне выйшла за межы субкультур. У цяперашні час гэта лічыцца практычна асноўным уборам для прадстаўніц прыгожага полу.\nПарады па выбары байкерскай курткі\nсамы папулярны стыль байкера куртка - гэта скарочаная мадэль з дыяганальнай маланкай і злёгку завужаная па нізе. Будучы знакавым атрыбутам дрэнных рокераў і байкераў, сучасная байкерская куртка падкрэслівае далікатнасць постаці дзяўчыны і яе жаноцкасць.\nВыбіраючы гэты модны прадмет для вашага байкерскага гардэроба, варта ўлічваць некалькі нюансаў:\nСапраўдная байкерская куртка, прызначаная для язды на матацыкле, каштуе вялікіх грошай. Выраблена з высакаякаснай каровінай скуры.\nЯк варыянт, вы можаце выбраць куртку з больш тонкага аленя ці казінай скуры.\nКалі вы шукаеце пінжак, які дапоўніць паўсядзённы выгляд, вы можаце выбраць эканомныя мадэлі, вырабленыя з замшу, эка-скуры, тэкстылю або дэніму.\nІснуе велізарнае мноства фасонаў, так што вы можаце лёгка выбраць куртку з улікам асаблівасцяў вашай фігуры. Напрыклад, скарочаныя і выцягнутыя мадэлі аднолькава падыдуць худым дзяўчатам.\nПытанне з вузкімі плячыма вырашаецца з дапамогай пінжака, які мае вялікі каўнер і кідкія аксэсуары. Вы можаце падкрэсліць слаба выяўленую талію рэзкім звужэннем ніжняй часткі пінжака і кантраснымі ўстаўкамі. Дамы з пышнымі сцёгнамі выйграюць ад куртак з падкрэсленай лініяй плячэй.\nКалі ў вас ёсць жывот, лепш трымаць куртку расшпіленай.\nРазнастайнасць жаночых байкерскіх куртак\nСучасныя байкерскія курткі далёкія ад раней устаноўленых канонаў, калі яны вырабляліся выключна з якаснай шчыльнай скуры і ўпрыгожваліся металічнымі заклёпваннямі і шыпамі. Сённяшнія модныя скураныя курткі для жанчын лёгка ўбіраюць у сябе сучасныя тэндэнцыі. Напрыклад, ёсць тэндэнцыя ўпрыгожваць вопратку футрам і вышыўкай. Дызайнеры распрацавалі стыль байкера, стварыўшы ўзрушаючыя мадэлі, якія спалучаюць у сабе традыцыйную куртку-матацыкл і асаблівасці іншых відаў верхняй адзення - траншэі, стрыжкі, паліто, камізэлькі.\nПаліто для байкера\nСтварыць модны вобраз для цёплай зімы / восені лёгка, выкарыстоўваючы такую прывабную вопратку, як жаночае паліто. Выраблены з натуральнай або штучнай скуры, гэта добры варыянт для модніц, якія адчуваюць сябе няўтульна на доўгім узбярэжжы. У асноўным, гэта кароткая дублёнка з дыяганальнай маланкай і прыгожай аздабленнем ўздоўж абшэвак, каўняра або нізу. Такія прадметы могуць быць упрыгожаны шыкоўным футравым каўняром. Часта жаночыя зімовыя паліто маюць ветраахоўны і сагравальны капюшон. Ёсць мадэлі і са скуранымі ўстаўкамі.\nУвосень дамы байкераў могуць выстаўляць напаказ арыгінальныя паліто, захоўваючы сапраўдны байкерскі шык. Такія прадметы маюць падоўжаны разрэз, які дасягае па меншай меры да сярэдзіны сцягна, часам нават да калена. Характэрнай асаблівасцю з'яўляецца дыяганальная маланка, якая здольная зрабіць нават лаканічнае паліто неверагодна стыльным. Папулярная тэндэнцыя складаецца ў змешванні і спалучэнні розных матэрыялаў. Напрыклад, байкерская тренч з ваўнянай сумесі з скуранымі рукавамі выглядае вельмі модна і сцягна. Пашытыя рукавы і плячо дададуць цікавы каларыт. Што тычыцца каўняроў, то тут няма жорсткіх правілаў. Вы можаце знайсці мадэлі з падстаўкай, разваротам або шырокім каўняром.\nХоць традыцыйныя байкерскія курткі выраблены са скуры, можна адхіліцца ад прынятых канонаў на карысць замшу. Замшавая куртка выглядае далікатней, мякчэй і жаноцкі, чым яе скураныя калегаў. Нават рамантычныя дамы, якія аддаюць перавагу фальбоны, карункі і валаны, могуць размаўляць аксамітную байкерскую куртку з замшу.\nУявіце толькі, як далікатна жаночая замшавая куртка падкрэсліць постаць. У гэтым годзе дызайнеры рэкамендуюць выкарыстоўваць замшавую верхнюю вопратку для стварэння вобразаў з невялікім адценнем стылю бохо. Вы можаце лёгка сумясціць свае байкерскія строі з адзеннем і аксэсуарамі з бахромай, падоўжанымі шматслойнымі спадніцамі і сукенкамі. Што тычыцца кветак, смела грэбуйце паўсюднымі чорна-карычневымі адценнямі на карысць наступных адценняў: бардовы, прыглушаны зялёны, шэры і бэжавы.\nДжынсавыя курткі ніколі не стыльныя, але ў гэтым годзе яны могуць пахваліцца разнастайнымі фасонамі і дызайнамі. Джынсавы элемент, які нагадвае традыцыйную куртку Perfecto, стане разыначкай паўсядзённага аблічча прыемнага летняга надвор'я. У ёй аднолькава падыдуць паветраныя шыфонныя сукенкі, кароткія сэксуальныя шорты ці вузкія штаны.\nСтыльная жаночая куртка можа выносіць мінімалістычны дызайн альбо быць шчодра аформленай у адпаведнасці з сучаснымі тэндэнцыямі моды. Прыцягальныя патчы, аплікацыі, драпіны і металічныя шпількі ператвораць звычайную куртку ў токар. Надзвычай папулярныя таксама мадэлі са ўстаўкамі з іншых тканін або дэніму іншага адцення.\nТрадыцыйная байкерская куртка\nТым жанчынам, якія прызнаюць толькі класічны крой, напэўна спадабаюцца мадэлі, падобныя на традыцыйныя мужчынскія скураныя курткі. Яны адрозніваюцца шчыльнай скурай, пашыранымі плячыма і вялікімі маланкамі на рукавах. Аўтэнтычная байкерская скураная куртка мае свабодную форму і ідэальна падыходзіць для падкрэслівання жорсткага выгляду. У асноўным гэта чорныя мадэлі, хоць ёсць надзейны выбар цікавых натуральных карычневых адценняў. Вы можаце стварыць загадлівы выгляд, дэманструючы арыгінальную чорную куртку, дапоўненую белым мехам на каўняры. Верхняя адзенне для матацыклаў лёгка спалучаецца са скуранымі штанамі або вузкімі джынсамі.\nКурткі з шыпамі\nАдной з прыкметных тэндэнцый з'яўляецца ўпрыгожванне шыпамі або шпількамі. Можна ўпрыгожыць адзенне, абутак і нават аксэсуары. Хоць жаноцкі стыль і стрыманы шык шырока распаўсюджаны, гэты мяцежны трэнд крыху нечаканы, але добра спалучаецца з нязмушаным стылем casual. Такія моцна аформленыя рэчы падыходзяць да штаноў, але вы можаце таксама насіць іх з далікатнымі сукенкамі і спадніцамі. Ідэальным варыянтам з'яўляецца скураная куртка, хоць прадметы з замшу і скуразамяняльніка таксама гарманічна ўпісваюцца ў гэты трэнд. Каласы могуць упрыгожыць любую частку верхняй адзення: каўнер, плечы, рукавы, кішэні і г.д.\nТолстовка з нахільнай маланкай\nДызайнеры любяць эксперыменты, удала ўносячы характарыстыкі элементаў некаторых відаў адзення ў іншы. Элегантны элемент адзення для байкераў, перакос на маланку, так любіць модныя мадэльеры, што яны шырока выкарыстоўваюць яго для стварэння моднага трыкатажу. Вы ўсё часцей можаце ўбачыць яе ў цёплых жаночых толстоўках, распрацаваных не толькі для таго, каб сагрэць у халодны восеньскі дзень, але і дапоўніць стыльны байкерскі выгляд.\nВертыкальны затвор, які асіметрычна падзяляе талстоўку на дзве часткі, лічыцца арыгінальным аксэсуарам сам па сабе. Каб узмацніць эфект кантрасту, дызайнеры часта пастаўляюць талстоўкі на маланку іншага колеру. Напрыклад, з капюшонам можа быць бардовы колер, а маланка чорная. Няхай гэта будзе колер стэнда альбо адкат, байкерская балахон безумоўна прыцягвае ўвагу. Неад'емнай часткай такой мадэлі з'яўляецца капюшон, які часам можа быць працягам каўняра.\nКурткі байкерскія з вышыўкай\nМодніцы, якія жадаюць усім вачам быць на іх, напэўна ацэняць такія кідкія мадэлі. Жаночая куртка з натуральнай скуры шырока ўпрыгожана прыгожай вышыўкай - што можа быць лепш для смелых дам, якія не жадаюць хаваць сваю індывідуальнасць? Больш за тое, вышыўка - гэта цікавая тэндэнцыя, якая "заражае" адзеннем, абуткам і аксэсуарамі, прычым часта ў вялікіх маштабах.\nУзор можа ахопліваць любую частку моднай курткі - рукавы, плечы, каўнер, спіну і г.д. Некаторыя ўзоры займаюць амаль усю спіну скураной курткі. Ёсць нават прадметы з вышыўкай, якая ахоплівае па ўсёй паверхні курткі. Самыя папулярныя выявы, вышытыя жаночымі курткамі:\nстракатыя кветкавыя матывы;\nвыявы жывёл, выкананых ва ўсходнім стылі, - агнявыя цмокі, тыгры, жураўлі, фламінга, папугаі;\nарыгінальныя тэмы - дзяўчынкі, чэрапы, змеі і гэтак далей;\n• розныя надпісы.\nМужчыны-матацыклісты часта ўпрыгожваюць вопратку рознымі нашыўкамі байкерская сімволіка. Дзяўчаты таксама могуць выкарыстаць гэты трэнд.\nСкураныя курткі з мехам\nСкура любіма дызайнерамі не толькі за высакародны выгляд, але і за добрую сумяшчальнасць з іншымі матэрыяламі. Нахільнай маланкі маладых модніц недастаткова, таму яны ўзмацняюць курткі вышыўкай, палоскамі, плямамі, стразамі, шыпамі і заклёпваннямі, як мы ўжо адзначалі вышэй. Яшчэ адна цудоўная тэндэнцыя - футравая ізаляцыя, дзякуючы якой скураную куртку можна насіць нават зімой.\nЧаста падкладка з натуральнага або штучнага футра здымная. Гэта вельмі зручна, бо куртка становіцца універсальнай. Аднак у марозныя дні варта выбраць падоўжаную мадэль, якая ахоплівае сцягна і мае свабодную пасадку, якая дазваляе насіць цёплы шэрсцяны швэдар знізу. У гэтым годзе вы можаце папоўніць гардэроб моднай жаночай зімовай курткай з плюшавым натуральным мехам вакол каўняра. Для эфектнага ладу вы можаце выбраць чорную або шэрую куртку, аздобленую белым, светла-шэрым або чырвоным пухнатым. Модніцам, якія любяць дзёрзкую знешнасць, выйграе жаночая куртка са штучным рознакаляровым мехам.\nХоць байкерскія курткі па змаўчанні маюць скарочаны крой, дызайнеры прадастаўляюць унікальную магчымасць выстаўляць напаказ на ультракароткія мадэлі, ледзь дасягаючы лініі таліі. Жаночы кароткі скураны балеро - выдатнае дапаўненне да стыльнага вобраза і смелага вобраза. Гэта створыць ідэальнае спалучэнне з штанамі з высокай таліяй або моднай спадніцай-аловак.\nУ спалучэнні з элегантнымі шыфоннымі або шаўковымі сукенкамі чорны балеро з нахільнай маланкай створыць выбітны выгляд. У адрозненне ад паўнавартаснага пінжака, болеро можа адрознівацца кароткімі рукавамі. Такі маразы не сагрэюць вас у марозны дзень, таму летам можна балець толькі болеро.\nДругі неабходны элемент гардэроба байкера - штаны. Часцей за ўсё байкерскія штаны для жанчын вузкія, скураныя і чорныя. Хоць, скураныя штаны лёгка можна замяніць ірванымі або пацёртымі джынсамі. Калі такі вобраз здаецца вам занадта змрочным, вы можаце разбавіць яго старадаўнім блузкай ці кашуляй, яркай футболкай або бокам. Вы таксама можаце падабраць скураныя штаны з устаўкамі з цеснага трыкатажу ці нават карункі, тым самым паказваючы, што, хоць вы і дзяўчына байкера, вы заўсёды заставаецеся жаноцкай і вытанчанай.\nШырокі асартымент упрыгожванняў дадасць вашаму выгляду разыначкі. Вы можаце разгледзець металічныя заклёпкі або маланкі рознай даўжыні і памераў. Скураныя байкерскія штаны звычайна чорныя, але вы можаце эксперыментаваць з выглядам і стылем і падабраць карычневыя або насычаныя бардовы элементы. Калі вам не вельмі падабаюцца штаны, ёсць мноства альтэрнатыў.\nВы можаце развязаць модную спадніцу, штаны-капры ці нават скураныя шорты. Скудлыя шорты - лепшы варыянт, бо яны дазваляюць прадэманстраваць дамам прыгожую абутак у байкерскім стылі, а таксама доўгія стройныя ногі. Не вельмі зручна ездзіць на ровары ў кароткіх спадніцах, але такая жанчына Байкерскі ўбор падыходзіць для іншых выпадкаў, напрыклад, для паўсядзённага нашэння альбо для адпачынку з сябрамі. Калі вы ўсё яшчэ імкнецеся да класічнага спалучэння скураных штаноў і куртак, вам варта ўлічваць, што яны павінны адрознівацца цэласнай каляровай гамай альбо гарманічна спалучацца паміж сабой.\nТрадыцыйныя байкерскія чаравікі злёгку ліпкія і грубыя боты на тоўстай падэшве. Не бойцеся, што яны будуць выглядаць занадта груба. Апрануўшыся на жаночую нагу, такая абутак выглядае наадварот, вельмі міла і арыгінальна. У любым выпадку, каржакаватыя чаравікі заўсёды можна замяніць ботильонами або гешэскімі ботамі. Самае галоўнае, што байкерская абутак павінна быць чорнай і багата ўпрыгожанай спражкамі і металічнымі шпількамі.\nЧаравікі для байкераў часта вырабляюцца з шчыльнай скуры, якая часам адрозніваецца крупчастай фактурай. Сёння многія жанчыны выбіраюць боты з паліраванай скуры з эфектам лаку. Такія боты выглядаюць запамінальна, але яны не вельмі трывалыя. Часам дзяўчаты-байкеры качаюцца з замшавай абутку, але наўрад ці яны праслужаць больш за 1-2 сезонаў.\nАдзін з ключавых аспектаў жорсткага байкерскага стылю - шырокія паясы і буйныя металічныя зашпількі. Яшчэ адна тэндэнцыя - багацце металу - вітаюцца разнастайныя заклёпкі, шырокія маланкі і наканечнікі раменьчыкаў. Вялікая колькасць металічнага дэкору падкрэсліць ваш строгі характар і смеласць. Шнуроўка таксама з'яўляецца папулярным элементам дэкору ў байкерскай абутку. Ён павінен быць кідкім і прыкметным, таму шнуркі часта робяцца тоўстымі і кантраснымі па колеры. Калі вы не баіцеся эксперыментаў і хочаце стварыць вобраз моцнай жанчыны, паспрабуйце грубыя армейскія боты.\nВобраз байкера быў бы няпоўным без аксесуараў. Палепшыце свой погляд тоўстым чорным поясам з дзёрзкім дызайнам і вялікай зашпількай, ювелірнымі вырабамі ці скураной сумкай цёмнага колеру з махрамі і шпількамі. Пальчаткі, пальчаткі без пальцаў, таксама актуальныя для адзення курыных байкераў. Акрамя гэтага, вы можаце «пазычыць» некаторыя аксэсуары, папулярныя сярод байкераў-мужчын, такія як чорная бандана, звязаная пірацкім чынам, вязаная чорная шапка, шлемы вермахта, вялікія акуляры і г.д. Аднак не забывайце, што вы лэдзі, і таму ваш вобраз варта дапаўняць жаночымі аксэсуарамі, напрыклад, усялякімі бранзалетамі, завушніцамі, падвескамі, каралямі і г.д. Самым папулярным металам для ювелірных вырабаў байкера з'яўляецца срэбра. Ён выдатна спалучаецца з звычайна цёмным байкерскім гардэробам, а таксама гармануе з матацыкламі дзякуючы прыглушаным бляску белага металу.\nДа выбару аксесуараў, каб зрабіць ваш ансамбль завершаным, трэба падыходзіць, зыходзячы з вашага бачання і пачуцця стылю. Ваша пачуццё моды ўнікальнае, бо няма двух чалавек, чые погляды і перавагі цалкам супадаюць. Існуе велізарная колькасць аксесуараў, таму ваша фантазія практычна неабмежаваная.\nРамантычны байкерскі стыль\nВыдатная рэч у стылі байкер для жанчын заключаецца ў тым, што яе можна змякчыць і прыглушыць, калі традыцыйныя ўборы здаюцца занадта жорсткімі і няроўнымі. Напрыклад, замест трывалай скураной курткі вы можаце выбраць мадэль лак скура, скуразамяняльнік і іншыя матэрыялы. Такія мадэлі нагадваюць класічную куртку толькі дзякуючы скошанай маланцы. У вас ёсць магчымасць паэксперыментаваць з колерам, падабраўшы нетрадыцыйныя адценні, такія як цёмна-сіні, бірузовы, цёмна-сіні, фіялетавы, бардовы, фісташкавы і г.д. Нараўне з традыцыйнымі байкерскімі курткамі такія прадметы можна ўпрыгожыць металічнымі заклёпваннямі, маланкамі , срэбная фурнітура (ланцужкі, спражкі), а таксама шнуроўка альбо аблеплены пластырамі і арыгінальнымі вышыўкамі.\nУ новым сезоне мадэльеры заахвочваюць птушанят байкераў смела эксперыментаваць і спалучаць розныя стылі. Яны рэкамендуюць змешваць экстравагантную смелую вопратку з больш стрыманымі і спрошчанымі прадметамі. Напрыклад, вы можаце спалучаць шыпаваную куртку з струменістымі максі-спадніцамі і сукенкамі з шоўку ці шыфону. Такія спалучэнні заўсёды выглядаюць эфектна. Як варыянт, вы можаце паспрабаваць змяшаць далікатнае рамантычнае сукенка з воланамі і фальбонамі і каржакаватымі байкерскімі туфлямі. Такі ансамбль зробіць вас выглядаць інтрыгуюча прывабна і вельмі арыгінальна. Скураныя курткі таксама можна дапоўніць худымі гетрамі, джынсавымі штанамі, шортах, чынасам і г.д. Такія стыльныя камплекты даволі арганічныя і універсальныя.\nБайкерскі стыль - гэта не толькі адзенне, але і стан душы. Калі вы сяброўка байкера ці ганаровы ўладальнік уласнага матацыкла, скарыстайцеся сваёй запалам да хуткасці і свабоды. Сапраўдны байкерскі стыль падыходзіць толькі для вельмі смелых, нахабных і нястрымных жанчын, якія не маюць комплексаў. Памятаеце, што рызыка - гэта высакародная рэч. Рызыкуйце, камбінуючы прадметы адзення, эксперыментуйце са сваім стылем, і мы ўпэўненыя, што вынік не падвядзе.\nпапярэдняе значэнне Татуіроўкі Харлі Дэвідсана\nнаступнае чытанне Асаблівасці і тэндэнцыі гатычнай моды


Малгажата Кідава-Блоньска не будзе ўдзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМалгажата Кідава-Блоньска не будзе ўдзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах\nЯ не буду ўдзельнічаць у гэтых прэзідэнцкіх выбарах, – заявіла ў пятніцу, 15 траўня, намесніца маршалка Сейма Малгажата Кідава-Блоньска, якая была кандыдатам у прэзідэнты на прэзідэнцкіх выбарах. Пра гэта яна распавяла на брыфінгу ў Сейме.\n– Перш за ўсё я ўпэўнена, што праз некалькі тыдняў у нас зʼявіцца новы прэзідэнт. Гэтая складаная канстытуцыйна-прававая сітуацыя ў нашай краіне скончыцца. Па-другое: я не буду ўдзельнічаць у гэтых выбарах, – канстатавала яна.\nЯна падкрэсліла, што ў Польшчы ёсць «два засцерагальнікі», якія могуць спыніць дрэнную дзейнасць па арганізацыі выбараў: адзін – Сенат, другі – «нашы мясцовыя органы ўлады».\nКалі ўлады прыдумалі дʼябальскую ідэю зрабіць выбары ў сярэдзіне пандэміі, (…) яны хацелі зрабіць іх неканстытуцыйнымі, я не маўчала. Я павінна была сказаць гэта ўголас. Калі б не мой моцны голас і выказванне пра байкот, выбары ў траўні, верагодна, адбыліся б, – сказала яна.\n– Цяпер у нас ёсць шанец на свабодныя і дэмакратычныя выбары, – падкрэсліла Кідава-Блоньска. Грамадская рада Грамадзянскай платформы ў пятніцу 15 траўня павінна прыняць рашэнне аб змене кандыдата ў дэпутаты ў прэзідэнты.\nПаводле Радыё „Беласток”\nКалі ў Польшчы адбудуцца выбары прэзідэнта?\nУ Польшчы пераносяць тэрмін прэзідэнцкіх выбараў


Catholic.by - «Праз цемру да святла». Велікапосныя анлайн-рэкалекцыі ў час пандэміі (частка 6)\n29.03.2021 17:17 Пераклад і адаптацыя: Ігар Цярэшчанка / Catholic.by\n«Укрыжуй Яго!» Мастак Іван Глазуноў / gallerix.ru\nЧастка 5 ТУТ>>>\nЧастка 6: Падарожжа праз цемру\nПаспрабуйце знайсці супакой, прыступаючы да чарговой сесіі нашых рэкалекцый…\nПерш, чым пачаць малітву, звярніце ўвагу на свае думкі… Няхай кожная прыходзячая думка пройдзе міма… Сканцэнтруйцеся на тым, што адчуваеце ў гэты момант…\nЦі можаце назваць гэтыя адчуванні? Ці можаце вызначыць, дзе ў целе яны знаходзяцца? Звярніце ўвагу, як адчуваеце сябе сёння… У расслабленым ці ў напружаным стане? Вам халодна ці цёпла? Стаміліся або бадзёрыя? Як сябе адчувае ваша цела?\nЯк бы там ні было, няхай Бог глядзіць на вас з любоўю і прысутнічае побач…\nНа свята намеснік меў звычай адпускаць паводле жадання натоўпу аднаго вязня. Быў тады ў іх адзін вязень, званы Бараба. І вось, калі яны сабраліся, сказаў ім Пілат: «Каго хочаце, каб я выпусціў вам, Барабу ці Езуса, званага Хрыстом?» Ён ведаў, што ад зайздрасці выдалі Яго.\nА калі ён сядзеў на судовым месцы, жонка ягоная паслала сказаць яму: «Не рабі нічога гэтаму Справядліваму, бо я сёння ў сне шмат цярпела за Яго». Але першасвятары і старэйшыны падбухторылі натоўп, каб прасілі за Барабу, а Езуса аддалі на смерць.\nАдказваючы, намеснік сказаў ім: «Каго з гэтых двух хочаце, каб я адпусціў вам?» Яны сказалі: «Барабу!» Пілат сказаў ім: «А што мне рабіць з Езусам, якога завуць Хрыстом?» Усе закрычэлі:\n«Няхай будзе ўкрыжаваны!»\nЁн жа сказаў: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!» Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а абурэнне ўзрастае, узяў ваду і абмыў рукі перад натоўпам, кажучы: «Невінаваты я ў гэтай крыві. Глядзіце самі!» І ўвесь народ адказаў: «Кроў Яго на нас і на дзецях нашых».\nТады адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.\nМц 27, 15–25\nКалі праходзім побач з Езусам праз падзеі Вялікага Тыдня, можам прыйсці да самых розных адкрыццяў пра сябе, удзельнікаў гэтай касмічнай драмы. Ініга запрашае нас з малітвай ўваходзіць у гэтыя падзеі на гэтым этапе духоўных практыкаванняў, заўважаючы, якія аспекты закранаюць штосьці ў нашым уласным жыцці і сэрцы, і прасіць аб дары ўмення пачуць тое, што Бог кажа нам асабіста.\nІронія гісторыі заключаецца ў тым, што зыход гэтага знамянальнага тыдня, відаць, знаходзіцца ў руках баязлівага і нерашучага чалавека, які, тым не менш, валодае велізарнай свецкай уладай.\nКалі справа даходзіць да лёсавызначальнага рашэння аб тым, што рабіць з Езусам, выбар належыць Пілату як намесніку правінцыі. Мы бачым, як ён змагаецца са сваім сумленнем. Ён ведае, што Езус невінаваты. Ён ведае, што патрабаванне забіць Езуса прадыктавана зайздрасцю і ўяўнай пагрозай, якую Ён нібыта прадстаўляе для афіцыйнай улады. І, што самае важнае, Пілат быў папярэджаны сваёй жонкай не мець нічога агульнага з гэтым амаральным учынкам, а яна, у сваю чаргу, атрымала такое папярэджанне ў сне.\nУсе мы сутыкаемся ў жыцці з маральнымі дылемамі. Часам выбар, які мы робім, можа пашкодзіць дабрабыту іншага чалавека ці нават яго жыццю, паўплываць на будучыню цэлай супольнасці. У глыбіні душы мы таксама можам ведаць, які шлях правільны, але ёсць шмат рэчаў, якія могуць прымусіць нас адмовіцца ад маральнай адказнасці.\nПілат баіцца справакаваць бунт і абрынуць на насельніцтва ўсю моц Рыма. Магчыма, нам не пагражае бунт, затое мы можам пазбягаць засмучэння нашых сяброў або сям’і, суседзяў або калег па працы.\nУ многіх з нас можа быць страх канфрантацыі і схільнасць у любой канфліктнай сітуацыі ісці па лініі найменшага супраціву.\nАле ў Пілата ёсць і іншая крыніца для выбару дзеянняў — сон яго жонкі. Што гэты сон можа расказаць нам сёння?\nМагчыма, вы захочаце ўключыць гэта ў малітву і папрасіць аб ласцы распазнання тых больш глыбокіх патокаў, якія падштурхоўвалі б ваша сэрца дзейнічаць справядліва.\nГаворка неабавязкова ідзе пры сны.\nГаворка ідзе пра тое, каб заўважаць тыя моманты, якія накіроўваюць нас да крыніцы праўды ў цэнтры нашага быцця, але гэтыя падказкі вельмі лёгка ігнараваць, калі мы сутыкаемся з шумным натоўпам страхаў і няўпэўненасці, выкліканых ціскам непасрэдных абставін.\nМы памятаем, як Пілат спытаўся ў Езуса: «Што такое праўда?» Цяпер ён павінен вырашыць, што з’яўляецца праўдай: падказкі з глыбокага сну ці патрабаванні натоўпу. Ён ведае, што Езус невінаваты. Аднак натоўп, даведзены да шаленства, пераканаў сябе, што віна Езуса — гэта праўда. «Альтэрнатыўныя факты», відаць, былі настолькі ж жывымі і дзейснымі дзве тысячы гадоў таму, як і ў наш час, прычым падсілкоўваліся тымі ж самымі нізкімі матывамі страху і зайздрасці, якімі свядома маніпулявалі першасвятары і старэйшыны.\nХто гэтыя «першасвятары і старэйшыны» ў наш час? Хто фармуе меркаванні? Як яны маніпулююць нашым выбарам? Ці мы будзем выбіраць наш будучы курс (як асабіста, так і калектыўна) пад уздзеяннем таемных прапагандыстаў і троляў з сацыяльных сетак, ці пад кіраўніцтвам Святога Духа?\nНарэшце, Пілат умывае рукі. Ён адмаўляецца ад сваёй адказнасці. Ён кідае праўду на вецер, і яна выносіцца прэч з трагічнымі наступствамі.\nЦі мы таксама адчуваем спакусу адмовіцца ад сваёй асабістай адказнасці за тое, у якім кірунку пойдзе свет у будучыні? Ці думаем, што ўсё роўна нічога не можам змяніць?\nЕзус ніколі не быў так відавочна бездапаможны, як у падзеях Вялікага тыдня, стоячы безабаронным супраць сіл зла — і ў той жа час гэта быў момант Яго найбольшай моцы!\nПрыўнясіце ў малітву любыя канкрэтныя маральныя дылемы, з якімі вы сутыкаецеся. Ці ведаеце вы ў глыбіні душы, які курс лепш за ўсё адлюстроўвае праўду, якую вы ўжо ведаеце ў сваім сэрцы? Ці ёсць штосьці, што перашкаджае праўдзе і спакушае вас выбраць лінію найменшага супраціву?\nЧасам мы ўсведамляем, што голас «натоўпу» — натоўпу нашых страхаў і няўпэўненасці або, напрыклад, натоўпу ціску з боку аднагодкаў — значна гучней і мацней, чым ціхі голас праўды ў нашых сэрцах.\nЯкога голасу вы сапраўды хочаце прытрымлівацца? Ці можаце прасіць ласкі мець мужнасць ісці за сваімі глыбокімі перакананнямі ў выбары, які стаіць перад вамі?\nНаколькі вы ўсведамляеце спосаб дзеяння падступных зламысных пераканальнікаў нашага часу, якія наўмысна маніпулююць нашым выбарам як чалавечай сям’і для сваіх уласных мэтаў і для ўмацавання сваёй уласнай улады? Гэтыя агенты ўплыву пераследуюць мэту падарваць нашыя пошукі і наша пакліканне развівацца ў кірунку таго лепшага, чым мы можам быць, гэтак жа, як яны спрабавалі падарваць місію любові і адкуплення Езуса.\nЦі жадаеце прасіць ласкі распазнання гэтых агентаў, каб супрацьстаяць ім?\nЗапішыце ў дзённіку, якім чынам вы пазнаеце сябе ў рэакцыі Пілата або ў любой іншай частцы апавядання аб Вялікім тыдні. Як вы думаеце, чаму вас гэта вучыць?\nБудзем усе разам прасіць ласкі распазнання Божага голасу праўды і супрацьстаяння ўсім злосным фэйкам, якія штодня атачаюць нас.\nПрацяг 6 красавіка.\nАбноўлена 06.04.2021 14:35


Міжнародны Кангрэс даследчыкаў Беларусі распачаўся ў Вільні. Навуковым досведам і сваймі распрацоўкамі абменьваюцца прадстаўнікі даследніцкіх цэнтраў нашай краіны і замежжа. Усіх іх аб’ядноўвае адно – у цэнтры іх увагі Беларусь, нашая гісторыя, мова і культура.\nРастуць кошты і сярэднегадавая тэмпература, змяняюцца топавыя прафесіі ды музычныя плыні, а моладзь усё больш цікавіцца моваю… Каб мы пра гэта ведалі, працуюць навукоўцы і даследніцкія цэнтры. Сёння ў Вільні прывіталіся каля 600 прадстаўнікоў 14 навуковых напрамкаў – гэта восьмы і найбуйнейшы Кангрэс у гісторыі.\n«Ёсць месца, дзе ўсе беларусы збіраюцца, фактычна ўся беларуская эліта, ці прынамсі вялікая частка гэтай эліты, ды ўздымае сацыялагічныя, гуманітарныя, палітычныя тэмы», – кажа Русціс Камунтавічус, суарганізатар Кангрэсу.\nДаследнікі сочаць за іміджам нацыі, жывучы ўнутры Беларусі і за яе межамі, і маюць тры дні на абмеркаванні і абмен досведам у пытаннях, якія цяпер найбольш цікавяць беларускае грамадства. Тэмы абіраюць самі.\n«Ёсць заўжды больш актуальныя тэмы. Сёлета гэта юбілей Люблінскай уніі, гэта новыя палітычныя выклікі», – гаворыць Томаш Блашчак, суарганізатар Кангрэсу.\nНаперадзе – шмат дыскусіяў, таму пра высновы даведаемся праз публікацыі ў медыях. Летась пасля Кангрэсу іх было каля 150-ці. Спатканне таксама спрыяе стварэнню новых супольнасцяў, якія займаюцца даследаваннем беларускай гісторыі, палітыкі, эканомікі.\nДа прыкладу, старонка www.gudija.lt – адзіная ў Літве распавядае гістарычным суседзям пра Беларусь і яе адметнасці. Сувязі паміж краінамі – маюць узмацніцца…\n«Я добра ведаю спадара Лінкявічуса, ён быў амбасадарам у Беларусі, я з ім сустракаўся, і бачна, што дыялог паміж Беларуссю і Літвой будзе павялічвацца», – распавядае Алег Трусаў, ганаровы старшыня ТБМ імя Ф. Скарыны.\nБо агульнага шмат, і пераканацца можна зазірнуўшы ў мінуўшчыну. У межах праекту «Працоўная гісторыя» Кангрэс прымае выставу мапаў беларускай зямлі, ад 15-га да пачатку 19-га стагоддзя…\n«Гэта мапы, у якіх прадстаўленае ВКЛ за часамі свайго існавання. Там можна пабачыць, калі зʼяўляюцца першыя гарады, іхныя назвы на мапах Еўрапейскіх аўтараў, як змяняюцца межы тэрыторыі», – тлумачыць куратар выставы Павел Баркоўскі.\nДругую экспазіцыю выставіў Еўрапейскі Гуманітарны ўніверсітэт, прысвечаная яна стагоддзю з дня скону славутага дзеяча беларускай культуры Івана Луцкевіча.\n«Стаяў ля вытокаў і беларускага школьніцтва, і беларускай нацыянальнай ідэі, і фактычна цяперашняй беларускай незалежнасці», – дадае Сяргей Харэўскі, выкладчык ЕГУ, Вільня.\nКульмінацыйнаю імпрэзаю Кангрэса стануцца прэміі – у сацыяльных, філасофскіх, гістарычных, студэнцкіх працах. Сярод партнёраў VIII Міжнароднага Кангрэсу даследчыкаў Беларусі – наш тэлеканал.\nТэгі: Белсат Вильна даследаванні кангрэс даследчыкаў Беларусі Літва Юлія Цяльпук


Сацыёлаг Коршунаў: «Улады пачынаюць ідэалагічную падрыхтоўку да рэферэндуму» - Салiдарнасць\nПра што кажуць праўладныя сацапытанні і як іх збіраюцца праводзіць?\n— Улады такі пачынаюць ідэалагічную падрыхтоўку да рэферэндуму, — адзначае старшы даследчык Цэнтра новых ідэй Генадзь Коршунаў на сваеім канале Што думаюць беларусы. — Падаецца, быў ўлічаны эпік фэйл мінулага электаральнага году, калі з хоць некіх лічбаў па грамадскай думцы былі толькі анлайн-апытанні на вялікіх інтэрнэт-пляцоўках (што спарадзілі мем пра 3%). Зараз мусім чакаць стос нейкіх лічбаў ад дзяржаўных сацыёлагаў.\nУ якасці першай ластаўкі сацыёлаг назваў дадзеныя тэлефоннага апытання пра стаўленне беларусаў да рэферэндуму ад кіраўніка сацыяльна-гуманітарных даследаванняў БДЭУ Ірыны Лашук. Яна агучыла такія лічбы: «У падтрымку рэферэндуму выказаліся 62% апытаных (43,8% – «падтрымліваюць» і 18,3% – «хутчэй падтрымліваюць»). Пра неабходнасць зменаў у Канстытуцыю заявілі 63,1% (32% – «так» і 30,4% – «хутчэй так»)».\n— Ну што тут казаць, — адзначае Генадзь Коршунаў. — Ідэя зрабіць менавіта тэлефоннае апытанне цалкам зразумелая – пры сучасным узроўні трывожнасці менавіта ў тэлефонным апытанні страх дасць найбольшы перакос у праўладны бок.\nСацыёлаг таксама адзначыў, што зараз ідзе яшчэ адно даследаванне (гэта тыя 24 пытання, што зліліся ў сеціва). І гэтае даследаванне ахопіць 10000 чалавек.\n— Тут што цікава – гэта, падаецца, ужо досвед даследавання, што праводзілася пад ВНС. Там нам таксама нешта казалі пра 10000. Вось дзе ўжо дурноцце! Навошта патрэбныя гэтыя 10к? Стандарт выбаркі для Беларусі – ад 1100 да 2600. Гэтага цалкам дастаткова, — адзначае Коршунаў.\nСацыёлаг выказвае сваю здагадку, навошта ўладам спатрэбілася гэтая лічба ў 10000.\n— Падаецца, усё проста – толькі для магіі лічбаў. Нібыта апытаць 10000, гэта як на выбарах атрымаць 80%. Ці нават 90%! — лічыць Генадзь Коршунаў. — Ну і праз такія лічбы зразумела, як гэтае даследаванне будзе ісці – апытанні на заводах, прадпрыемствах, праз прафсаюзы, БРСМ і Белую Русь. Яно і раней збольшага было зразумела, якія лічбы там намалююцца і ў выніку трапяць у медыя. А зараз ясна, што адэкватнай інфармацыі, якая магла бы трапіць да замоўніка, не будзе ўвогуле. Будзе проста шыла.\nЯк не была патрэбная ўладам зваротная сувязь, так і зараз яна залішняя. Проста малюем карцінку «газавым святлом», — заключае сацыёлаг.\nСоциолог: «Боль после событий 2020 года делает нас немного эгоистичными, за это сложно упрекать белорусов»\nСредний балл 4.8(34)


«Не знішчыць слова гэта»\nПонедельник, 10 Июль 2017 10:00\nПра што сведчаць творчыя работы, дасланыя на літаратурны конкурс «Скарынавай душой узлашчанае слова»\nШто мы не маглі\nз ім калісьці раскрыліцца?\nЯк быццам не ён\nна друкарскім станку\nКаб розных іудаў\nна свеце паменела.\nІ свежым дыханнем,\nнібыта ад крыл,\nПафасам прасякнута ўся паэма, якая вартая ўвагі самай шырокай аўдыторыі. Але майстры слова ў гэтым конкурсе вырашылі саступіць тым, хто толькі спрабуе сябе ў слоўным прыгожым мастацтве.\nГэта вялікае шчасце — спрычыніцца да творчасці сапраўдных майстроў слова, разам з імі ўдзельнічаць на роўных у прэстыжным рэспубліканскім конкурсе. Дарэчы, прэстыж яго ўзнялі самі канкурсанты. Іх работы настолькі моцныя, што шасці прызавых месцаў (адно першае, два другія і тры трэція) яўна недастаткова, таму вышукваюцца магчымасці заахвоціць і іншых удзельнікаў літаратурнага спаборніцтва. І гэта будзе правільна, бо каму, як не пісьменніцкай арганізацыі краіны, заўважаць і падтрымліваць новыя літаратурныя таленты Беларусі.\nРаботы пераможцаў могуць быць прэтэндэнтамі на тое, каб іх тэксты гучалі з высокай сцэны ў Полацку падчас святкавання Дня беларускага пісьменства. І не толькі тэксты, але і інсцэніроўкі, драматычныя дзеі.\nНапрыклад, аўтара Антося Уласенкі. Яму трыццаць гадоў. Жыве ў горадзе Маладзечне. Дзіўна, што пакуль не вядомы як літаратар. Напэўна, шмат хто пагодзіцца з такім сцвярджэннем, прачытаўшы яго інтрыгоўны драматычны твор пад назвай «Францыск Скарына: ля выйсця дарог». Гэты твор члены журы конкурсу аднагалосна прызналі лепшым сярод літаратараў-пачаткоўцаў.\nЦі вось вытрымка з яшчэ аднаго твора. Ён незвычайны адпачатку сваёй пабудовай, заснаваны на паяднанні музыкі і слова: «Паэзія — гэта музыка, запісаная словамі, — піша аўтарка. — З уражанняў і ўспамінаў нараджаецца натхненне».\nІ вось ужо гучыць матыў, які застаецца толькі занатаваць. Прычым строга ў нотным парадку і строга па словах вершаў Янкі Купалы, які па значнасці для Беларусі не саступае вялікаму першадрукару.\nАб мінуўшчыне ў жальбах галосе…»\nДа месцаў родных, людзі,\nСкарыны словамі, які заўжды\nАле ж і творы іншых удзельнікаў, што не трапілі ў лік пераможцаў, вартыя ўганаравання. Іх, дарэчы, абсалютная большасць, нават не ўлічваючы прафесійных пісьменнікаў, якія ідуць асобным радком — як маякі.\nПаказаць-прадэманстраваць новыя таленты — справа выключна важная. Усіх пералічыць цяжка, не тое што творы прадставіць. І гэта варта не артыкула, а асобнага выдання. У выніку конкурсу Саюза пісьменнікаў Беларусі можна канстатаваць адно: мы вельмі багатыя на таленты. І гэтыя таленты дзяржава мусіць падтрымліваць.\nСаюза пісьменнікаў Беларусі,\nАнтось Уласенка, г. Маладзечна (драматургія).\nТаццяна Лашук, г. Гродна (публіцыстыка);\nГлеб Ганчароў, г. Мінск (паэзія).\nКірыл Анацка, Гомельская вобласць, Светлагорскі\nраён, в. Карані (паэзія);\nСвятлана Кабанава, г. Дзюсельдорф, Германія\nЯна Тарасевіч, Брэсцкая вобласць, Столінскі раён, в. Сямігосцічы (проза)\nЗацверджаны склад журы Рэспубліканскага конкурсу “Нацыянальная літаратурная прэмія”\nСветлай памяці Муміна Канаата\nПраект “Беларусь між суседзямі” прэзентавалі на фестывалі “Горад і кнігі”\nФестиваль «Город и книги» прошел в Минске\nДругие материалы в этой категории: « Приключения Миннуллина на Родине Галимова!\tДрукуецца ў "Маладосцi": "Podlaski Kwartalnik Kulturalny" прадстаўляе »


Як звязаць уліковыя запісы Twitter? ▷ ➡ Паслядоўнікі ▷ ➡\nМай 12, 2021 0 Каментары 259\nСацыяльныя сеткі - самая загружаная прастора ў віртуальнай прасторы. Людзі атрымліваюць доступ да яго, каб падтрымліваць сувязь са сваімі сябрамі і сям'ёй. Гэтак жа гэта найбольш важны від забаў, які існуе, асабліва з-за ўсё больш хуткіх тэмпаў, з якімі абнаўляецца змест.\nРаспаўсюджванне публікацый у гэтых сетках пастаянна і гучна, асабліва ў Twitter, дзе колькасць твітаў дасягае больш за 500 мільёнаў штодня. І часам карыстальнікі маюць некалькі ўліковых запісаў, каб публікаваць іх змест. Каб кіраваць гэтымі ўліковымі запісамі, платформа распрацавала раздзел, каб звязаць іх.\nПрыналежнасць да ўліковага запісу - гэта вельмі карысная працэдура для кіравання некалькімі ўліковымі запісамі адначасова. У Twitter гэта некалькі адрозніваецца паміж дадаткам і сайтам. Выконвайце інструкцыі ніжэй:\nВыкарыстанне вэб-сайта Twitter\nУвайдзіце ў свой уліковы запіс, выкарыстоўваючы карыстальнік і пароль.\nПракруціце ў ніжняй частцы ўліковага запісу да левага боку інтэрфейсу, дзе вы знойдзеце фатаграфію свайго профілю. Гэта фота будзе суправаджацца вашым імем і імем карыстальніка.\nВы ўбачыце тры кропкі шматкроп'я, якія пры націску пакажуць вам два варыянты: "дадаць існуючы ўліковы запіс "і" выйсці з”Суправаджаецца імем карыстальніка.\nДоступ да першага варыянту. У цэнтральную частку экрана з'явіцца акно з некалькімі квадратамі. У першым зверху ўніз вы змесціце тэлефон, адрас электроннай пошты альбо імя карыстальніка ўліковага запісу.\nУ другі вы ўвядзеце пароль акаўнта. Пад гэтым полем будзе даступная опцыя "Вы забыліся свой пароль?"\nВыкарыстанне прыкладання Twitter\nУвайдзіце ў Twitter, выкарыстоўваючы свой імя карыстальніка і пароль\nНацісніце на выяву вашага профілю ў правым верхнім куце экрана, у праглядзе, дзе вы знойдзеце часовую шкалу.\nПасля націску ў левай частцы экрана з'явіцца меню. Першае, што вы ўбачыце, - гэта ваша фота профілю і імя карыстальніка зверху ўніз у гэтым меню. Побач з гэтым вы знойдзеце знак плюс (+).\nНацісніце апошні, каб адлюстраваць раздзел "Рахункі". Дзе з'явяцца афіляваныя ўліковыя запісы. Вы знойдзеце опцыю "дадаць існуючы рахунак". Пры націску на экран адлюструецца іншы раздзел для ўводу дадзеных іншага ўліковага запісу.\nДадаткова вы знойдзеце варыянт "Выйсці з усіх уліковых запісаў."\nВы знойдзеце тыя самыя скрынкі, каб змясціць нумар, адрас электроннай пошты ці імя карыстальніка. А таксама поле для ўводу пароля. Акрамя таго, вы атрымаеце магчымасць аднаўлення пароля.\nВыкарыстанне менеджэраў сацыяльных сетак.\nУ Інтэрнэце вы таксама знойдзеце некаторыя інструменты, якія дапамогуць адначасова кіраваць некалькімі ўліковымі запісамі. Для гэтага ў вас ёсць Hoosuite, Buffer, сярод іншага. Яго выкарыстанне вельмі простае ў правядзенні. Усё, што вам трэба зрабіць, - гэта звязаць свае ўліковыя запісы з абранай вамі праграмай і пачаць распрацоўваць публікацыі.\nПасля таго, як публікацыі будуць гатовыя, абярыце платформы, дзе вы хочаце іх апублікаваць, і заплануйце час, каб зрабіць гэта.\n1 Выкарыстанне вэб-сайта Twitter\n2 Выкарыстанне прыкладання Twitter\n3 Выкарыстанне менеджэраў сацыяльных сетак.


Навагодні "Галоўны эфір" паўстане ў зусім новым амплуа\nУ рэжыме актыўнага перадсвяточнага чакання і Агенцтва тэленавін. Ужо ў гэтую нядзелю гледачоў першай кнопкі чакае сюрпрыз ад выніковай праграмы. Навагодні "Галоўны эфір" выйшаў за звыклыя контуры. Упершыню праект паўстане ў зусім новым амплуа і адправіць гледачоў у інфармацыйна-мастацкі фільм у апошнія гадзіны перад Новым годам. Са здымачнай пляцоўкі - рэпартаж Вольгі Мядзведзь.\nЗ 6 сотак на гектары здымачных плошчаў. "Галоўны эфір", які набраў вялікую папулярнасць за сваю невялікую гісторыю, уцёк за 40 кіламетраў ад студыі на Макаёнка, каб у святочную ноч падарыць гледачам чароўную навагоднюю атмасферу, як таго патрабуе каляндар. На тыдзень тэлепавільёнам пад адкрытым небам стала ўтульная сядзіба ў Дзяржынскім раёне.\nТолькі ў эксклюзіўным "Галоўным эфіры" гледачы даведаюцца, якія танцы любіць Міністр абароны Андрэй Раўкоў, чаму зорку беларускага тэніса Аляксандру Сасновіч у дзяцінстве баяліся хлапчукі. А музычны сюрпрыз падорыць і народны артыст Анатоль Ярмоленка, і Міністр антыманапольнага рэгулявання і гандлю Уладзімір Калтовіч. Уявіце, якую працу зрабілі не толькі тэлевізіёншчыкі, але і ВІПы, якія для сваіх нестандартных святочных амплуа знайшлі час у пераднавагоднім рабочым графіку.\nГенадзь Давыдзька, Старшыня Белтэлерадыёкампаніі:\n"Да нас сюды з задавальненнем едуць і члены ўрада, і спартсмены, музыканты. З вялікім задавальненнем, таму што яны таксама хочуць быць на галоўным тэлеканале і павіншаваць у гэтую чароўную ноч нашых грамадзян з Новым годам".\nІван Эйсмант, намеснік старшыні Белтэлерадыёкампаніі:\n"Галоўнае, што будзе адрозніваць гэты "Галоўны эфір" ад тых, што мы прывыклі бачыць… Усё ж людзі хочуць навагодняга настрою, яны хочуць навагодняй карцінкі, навагодняй музыкі. Мы ўсё гэта дадзім. Ну і пытанні нават самым сур'ёзным людзям, якія прыедуць да нас у госці, мы будзем задаваць не самыя сур'ёзныя. Мы будзем задаваць напаўнавагоднія або навагоднія пытанні".\nСяргей Гусачэнка, галоўны дырэктар Агенцтва тэлевізійных навін Белтэлерадыёкампаніі:\n"У хатняй абстаноўцы, як вы бачыце, у хатнім адзенні, без строгіх касцюмаў, без кашуль, без гальштукаў мы падводзім вынікі года і гаворым з тымі людзьмі, якія нас у годзе бягучым здзіўлялі, радавалі. Словам, прыносілі нам інфармацыйныя падставы".\nУпершыню ў атмасферным спецвыпуску сустрэнуцца адразу ўсе вядучыя "Галоўнага эфіру". Пакуль Іван Эйсмант, Вікторыя Сянкевіч, Сяргей Гусачэнка і Юлія Пярцова занятыя пераднавагоднімі клопатамі, Максім Угляніца і Паліна Шуба па дарозе ў сядзібу затрымліваюцца ў захапляльнай навагодняй авантуры.\nПраз гастрольны загарадны фармат пройдзе не толькі летапіс людскіх дасягненняў, але і топ-ліст інавацый і айчынных вынаходак.\nТэлестудыя пад адкрытым небам падзелена адначасова на дзве, тры здымачныя пляцоўкі. На кожнай працуюць больш за дзясятак тэлевізіёншчыкаў і гасцей навагодняга спецвыпуску. Здымачныя дні, ночы, а часам і суткі праходзяць пры сапраўдным зімовым надвор'і і мінусавай тэмпературы паветра.\nПа часова змененай прапісцы з Макаёнка, 9 у Шышкі супрацоўнікі АТН прывезлі практычна ўвесь перадавы тэхнічны запас. Атмасферныя навагоднія планы фіксавалі адразу шэсць камер: вялікі і малы краны, стадзікам і іншыя. Прафесійнае тэлевізійнае святло засланілі навагоднія гірлянды і святлодыёдныя кампазіцыі. На выпадак непагадзі ў гурбах замаскіравалі снегавую гармату, а на фінал падрыхтавалі маляўнічы выбух. І, вядома, галоўная інтрыга, хто ж схаваўся за барадой галоўнаэфірнага Дзеда Мароза? Глядзіце 31 снежня ў 21:00 на "Беларусь 1".\nАбноўленыя вітрыны сталічнага ўнівермага пераносяць пакупнікоў у час адкрыцця\nУ Гомельскай абласной клінічнай бальніцы адкрыўся суперсучасны аперацыйны блок


Опубликовано: 25.02.2010 08:46:00\nЖалеза ў гісторыі чалавецтва з’явілася значна пазней за іншыя металы. У народным асяродку гэты метал быў надзелены сакральным статусам. Але з-за яго магчымасці ржавець стаўленне да яго ў народнай культуры было некалькі насцярожаным. Іржу параўноўвалі з крывёй, якая выступае на целе чалавека. Аднак гэта не перашкаджала даволі паспяхова выкарыстоўваць гэты метал як цудадзейны сродак у народнай медыцыне і як абярэг.\nЛічылася, што амулеты і ўпрыгожанні з жалеза ахоўваюць чалавека ад нячыстай сілы.\nУ народзе і па сённяшні дзень існуе вера ў моц жалезнай шпількі, якую прышпільваюць да вопраткі ў патаемным месцы, ці падковы, якая прыбіта пры ўвахо-дзе ў хату.\nКалі па вуліцы міма хаты неслі нябожчыка, у калыску да дзіцяці клалі што-небудзь жалезнае, найчасцей нож.\nШматлікія магічныя дзеянні трэба было выконваць у прысутнасці толькі гэтага металу. Так, на Палессі верылі, калі, пачуўшы першы гром, пакласці на галаву што-небудзь жалезнае, то на працягу года яна не будзе балець.\nПасля таго як з хаты вынеслі памерлага, праз парог кідалі што-небудзь жалезнае, каб астатнія дамачадцы былі здаровымі і не “перахапілі” на сябе смерць.\nЛекавай лічылі ваду, у якую апускалі гарачы кавалак жалеза, каб астудзіць. Гэтую ваду выкарыстоўвалі пры захворваннях скуры.\nВерылі: калі карэнні лекавых траў капаць жалезным капачом, іх цудадзейная лекавая сіла толькі павялічыцца.


Дзяржкантроль праверыў, наколькі абгрунтавана павышэнне коштаў на лекі. Спецыялісты ведамства прайшліся па аптэках праз скаргі пакупнікоў. Нагадаем, лекі ў жніўні выявіліся ў лідарах па росце коштаў за апошнія 12 месяцаў, паведамляе zerkalo.io.\nДзяржкантроль атрымаў 13 скаргаў на кошты лекаў. «Большасць якіх тычылася павелічэння кошту асобных лекавых прэпаратаў у параўнанні з мінулым годам, - распавялі ў ведамстве. - Як паказаў аналіз фармавання цэн, падаражанне лекаў было абумоўлена зменай курсу валют».\nУ ведамстве прывялі прыклад, як змяненне курсу валют адбілася на коштах лекаў.\n- да 2021 закупачная цана на імпартны спрэй для носа «Септаназал» (для дарослых) складаў 2,32 даляра, сёлета - 1,98 еўра. Кошт гэтага леку ў аптэках стаў вышэйшым праз змены курсу беларускага рубля да розных валют, - удакладняюць у КДК.\nУ ведамстве таксама ўдакладнілі, што ў некаторых выпадках скардзіліся на падаражанне лекаў праз розную фасоўку лекавых прэпаратаў.\n- У 2020 годзе «Фурасол» (парашок у пакетах) рэалізоўваўся ў аптэках па 5 і 15 штук у пакаванні. Кошт аднаго пакета ў большай ўпакоўцы быў 1,37-1,55 рубля, у меншай - 2,3-3,22 рубля. Паколькі ў 2021 годзе пастаўкі прэпарата былі толькі меншымі пакаваннямі, у пакупніка склалася ўражанне пра яго падаражэнне, - удакладнілі ў ведамстве.\nРаней Дзяржкантроль закрываў некаторыя аптэкі праз пытанні па цэнніку на лекі.\nНагадаем, з 1 студзеня сёлета ў Беларусі ўзнялі ПДВ на лекі і медвырабы, праз што прыкметна выраслі раздробныя кошты.\n26.09 Прапагандыстам пара перастаць піць і распавесці, што здарылася ў Сочы 97,746


ТОП-10 выказванняў слыннага беларуса - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТОП-10 выказванняў слыннага беларуса\n25 красавіка – знакавы дзень у гісторыі нашай краіны. У 1868 годзе, тады ў маёнтку, а цяпер вёска Парэчча Пінскага раёна, нарадзіўся Раман Скірмунт. Ягоная постаць – гэта неад’емная частка падмурка беларускай дзяржаўнасці. Буйны прамысловы і палітычны дзеяч займае годнае месца ў пантэоне нацыянальных герояў Беларусі.\nРаман Скірмунт фінансава падтрымліваў беларускі друк і дзейнасць нацыянальных арганізацый. За год да абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі ўзначаліў першы беларускі прадстаўнічы орган – Нацыянальны Камітэт, які ў красавіку 1917 года заявіў пра намер беларусаў мець сваю дзяржаўнасць. Фармаваў і узначальваў урад БНР, у 1918-1919 гадах не аднойчы прадстаўляў інтарэсы Беларусі ва Украіне, Польшчы ды Нямеччыне.\nБеларускае Радыё Рацыя не аднойчы распавядала пра Скірмунта. У матэрыялах: “Прэм’ер Беларусі, які не рызыкнуў стаць дыктатарам”, “За год да абвяшчэння БНР”, “Забойства верагоднага прэзідэнта” ды “Як адбывалася вяртанне імя прэм’ера БНР” можна больш даведацца пра біяграфію дзеяча.\nЗ нагоды 151-х угодкаў узгадаем некалькі выказванняў Скірмунта. Дарэчы, ён напісаў шмат прамоў, праграмных артыкулаў і разважанняў, якія можна ўкласці ў асобны зборнік. Самае ж галоўнае, што шмат застаецца актуальным.\n(…) У палітыцы трэба імкнуцца да дасягнення найвялікшай рэальнай карысці, не забываючы пра нацыянальную годнасць. Яе абарона павінна заставацца краевугольным камнем у падмурку палітыкі. Імкненне атрымаць рэальную выгоду, спалучанае з адмовай ад уласнай годнасці, можа быць добрым падчас…выпасу свіней, але не ў палітыцы – 1905 год.\nПра нацыянальнае адраджэнне напачатку ХХ стагоддзя.\n(…) Гэта складана зрабіць, гэты шлях стромкі, невядомы, цярністы. Тут актыўнасць на грамадскім поле – змаганне. Хто ідзе абараняць добрую справу, той не шукае асабістай карысці. Не здабудзе яе і той, хто абярэ гэтую стромкую і цярністую дарогу… Неаднакроць мы застанемся незразумелымі, але пракладзем шлях будучым пакаленням!\n(…) Кожны з нас – паляк, літовец або русін – стане мацнейшым, змагаючыся пад сцягам справядлівасці для ўсіх, а не працуючы на эгаістычныя лозунгі. Гэта цалкам адпавядае традыцыям Вялікага Княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай, якія пакінулі нам лозунг павагі да нацый – датавана каля 1904 года.\n(…) Край з такой слаўнай гісторыяй і нацыянальнай адметнасцю, край, што ў мінулым быў радзімай шматлікіх славутых постацей, якія служылі яму з поўным самаахвяраваннем, і сёння знойдзе сярод сваіх сыноў людзей, гатовых выкарыстаць атрыманую палітычную свабоду дзеля агульнага дабра на шляху сумленнай і настойлівай працы – думкі ў момант рэвалюцыйных 1905-1907 гадоў у Расейскай імперыі.\n(…) Я сам ураджэнец беларускага Палесся, нашчадак літоўскай сям’і, са старажытных часоў, спакон вякоў аселай у гэтым краі, і мае продкі да XVII ст. карысталіся беларускай мовай як хатняй. Я заўжды быў і буду горача адданым сваёй радзіме і свайму народу – красавік 1917 года, з ліста да беларускага гісторыка і публіцыста Яўсея Канчара.\nЗ прамовы на з’ездзе прадстаўнікоў беларускіх арганізацый, 9 ліпеня 1917 год. Перад выказваннем трэба зазначыць, што да бальшавіцкага перавароту палітычныя колы Беларусі і Украіны трымаліся ідэі вялікай аўтаноміі ў складзе дэмакратычнай, федэратыўнай Расеі. Кастрычніцкія падзеі 1917-га ды разгон у студзені 1918 года бальшавікамі Устаноўчага сходу паказалі, што Расея падае ў прорву.\n(…) Выступленне Украінскай Рады надта зрэлае й абдуманае, яно грунтуецца на ясным разуменні інтарэсаў свайго народу. Калі Расея зразумее сэнс нацыянальных намаганняў жывучых у ёй народаў і пойдзе ім насустрач, яна не толькі не аслабее, а наадварот, узмацніцца. Грамадзянін Цвікевіч моцна памыліўся, кажучы, што народы Расеі пры старым парадку прывыклі адзін да другога і зліліся ў адно цэлае. Гэта было злучэнне кайданаў і ланцугоў. Цяпер насталі новыя часы і трэба шукаць новых прынцыпаў злучэння.\n(…) Воля – вельмі каштоўны набытак, калі народ мае магчымасць павялічваць свой дастатак. Чалавек тым і розніцца ад безмоўнага стварэння, што ён ніколі не задавальняецца тым, што мае, а пастаянна рупіцца аб тым, каб надбаць сабе як найбольш добра, патрэбы яго пашыраюцца і праз гэта ён вытварае культурны поступ у грамадстве. З часам станецца, што людзі навучацца шчыра працаваць дзеля агульнай карысці, на грамаду – жнівень 1917 год.\n(…) Палессе – гэта цэлы край, які патрабуе культурнага заваявання. Палескія балоты могуць даць 4 мільёны дзесяцін найлепшых лугоў і пашняў, цяпер уяўляюць толькі да нічога непрыдадную зямлю. Расейскі ўрад заўсёды быў мачыхай гэтаму краю і нідбаў аб яго інтарэсах – травень 1918 год, з інтэрв’ю журналістам газеты “Минский еженедельник”. Дарэчы Раман Скірмунт прасоўваў праект пабудовы паспяховай аграрнай краіны, бо быў перакананы ў неабходнасці выкарыстання зямельнага патэнцыялу Беларусі.\nПра інтэлектуальны рэсурс, патрэбны для будаўніцтва ўласнай дзяржавы, травень 1918 год.\n(…) Наагул кепскія адносіны былога расейскага ўрада да асветы стварылі цяперашні ніхват культурных сілаў, але па-за тым на Беларусі маюцца ўсе элементы, патрэбныя для будавання дзяржавы. У беларускім народзе захаваныя ўсе задаткі для прыняцця культуры і ўладкавання ім свайго незалежнага дзяржаўнага жыцця. Хаця беларусы і будуць бараніць нацыянальныя прынцыпы Беларусі, але ўважаючы на шляхетны і талерантны характар беларускага народу, жыццё нацыянальных меншасцяў будзе зусім забяспечаным.\n(…) Цяпер момант, калі патрабуецца збіранне ўсіх інтэлігентных сілаў краю для творчай працы ў справе аснавання Беларускай дзяржаўнасці. Трэба сабраць усе сілы, якія могуць быць карыснымі, як у дзяржаўна-творчай працы, так і для культурна-эканамічнага адраджэння краю – 1918 год, пасля абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі.\nНават гэтыя выказванні, думкі паказваюць нам Рамана Скірмунта ў якасці добрага дзяржаўніка, рупліўца за лепшую долю Радзімы і народа. Ён не проста казаў, а рабіў на справе, што можна пабачыць на Палессі ў Пінску ды Парэччы. Зроблены сапраўдны “прамысловы рай”, але гэта ўжо іншая гісторыя…\nСловы Скірмунта ўзятыя з грунтоўнай кнігі гісторыка Аляксандра Смалянчука “Раман Скірмунт (1868-1939). Жыццяпіс грамадзяніна краю”. Выданне, а гэта сапраўды вялікае даследаванне жыцця і дзейнасці нашага героя, пабачыла свет у 2018 годзе.\nУ Пінску на Дзень Волі традыцыйна ўшануюць Рамана Скірмунта\nУ Дзень Волі на Піншчыне ўшанавалі памяць Рамана Скірмунта


28 красавік 2010, 20:12\nРэжысэр Юры Хашчавацкі завяршыў працу над новай стужкай. Палутарагадзінная карціна "Лабатамія" прысьвечана дзейнасьці расейскіх сродкаў масавай інфармацыі падчас і пасьля ваеннага канфлікту вакол Паўднёвай Асэтыі. Хашчавацкі – аўтар трох дзесяткаў дакумэнтальных стужак, ляўрэат некалькіх міжнародных фэстываляў, у тым ліку фэстываляў праваабарончага кіно. Аб новай працы рэжысёр распавёў у інтэрвію Радыё Свабода.\nЧырвонай ніткай праходзіць фармаваньне нацыянальнай ідэі Расеі, якую я зараз трактую такім чынам: злучэньне патрыярхальнага "крадуць", пра якое казаў яшчэ Карамзін, зь вечна савецкім "ўхваляем" і пуцінскім "мачыць у сарціры"\n– Ужо даўно зьявілася інфармацыйная зброя, якую ўлады выкарыстоўваюць супраць грамадзтва. Гэта абсалютна відавочна, скажам, на беларускім інфармацыйным полі – зьніклі практычна ўсе незалежныя крыніцы сродкаў масавай інфармацыі, асабліва электронныя, і па інфармацыйных каналах ідзе непрыкрытая хлусьня. Потым стала заўважана, што і Расея пераняла гэты вопыт беларускіх уладаў: ідзе вельмі сур'ёзны падман, я б сказаў, "прамываньне мазгоў".\nКалі я вырашыў зрабіць фільм пра ўсё гэта, пачалася вайна паміж Расеяй і Грузіяй. І я ўбачыў цалкам выдатны прыклад таго, як рэалізуецца такая хлусьня і дзеля чаго ўсё гэта робіцца. На цяперашнім цывілізацыйным пункце падобная сытуацыя вельмі небясьпечная, таму што кіраваць сродкамі масавай інфармацыі – вельмі апэтытныя для любой улады справа.\n– Пра што ўсё ж больш ваш фільм атрымаўся? Пра вайну? Пра прапаганду? Пра людзей? Як бы вы ахарактарызавалі асноўны прадмет вашага дасьледаваньня?\n– Я б сказаў – пра прапаганду, пра людзей, якія ажыцьцяўляюць гэтую прапаганду, пра сэрвільную частку расейскай журналістыкі і пра тых людзей, вядома ж, якія ўсяму гэтаму супрацьстаяць. У маім фільме вельмі шмат рэальнай інфармацыі пра тое, што насамрэч адбывалася тады ў Грузіі, і пра тое, як гэта падавалася ў расейскіх сродках масавай інфармацыі, і плюс да гэтага агульная сытуацыя ў Расеі. Чырвонай ніткай праходзіць фармаваньне нацыянальнай ідэі Расеі, якую я зараз трактую такім чынам: злучэньне патрыярхальнага "крадуць", пра якое казаў яшчэ Карамзін, зь вечна савецкім "ўхваляем" і пуцінскім "мачыць у сарціры".\n– У фільме ідзе гаворка і пра грузінскую прапаганду ці вы засяроджвацца толькі на пытаньні расейскіх сродкаў ідэалягічнага забесьпячэньня гэтай ваеннай кампаніі?\n– Не, пра грузінскую прапаганду ў мяне няма ані слова, таму што такой я проста ня бачу, ня чую і ня ведаю. Хоць, безумоўна, там можна назіраць тыя ж самыя працэсы. Як сказала адна з выступоўцаў ў гэтым фільме, Юлія Латыніна, вайна – гэта шлях падману і відавочна, што грузінскія ўлады таксама ідуць гэтым шляхам. Але я гэтага не чуў, таму гэта цяжка назваць прапагандай асабіста для мяне – я знаходжуся па-за гэтым полем. Любая інфармацыя суб'ектыўна, я зыходжу з гэтага. Любая. Прапагандай яна становіцца тады, калі яна ўсеагульная, пэрманэнтна дзейнічае на мазгі.\n– Калі ваш фільм будуць называць антырасейскім, як вы будзеце пярэчыць?\nА тых людзей, якія мяне могуць абвінаваціць у "антырасейскіх настроях", я б спытаў: "Хлопцы, а вам падабаецца ваша ўлада? Калі вы яе крытыкуеце, то вы таксама, напэўна, займаецеся антырасейскімі справамі"\n– Я буду пярэчыць наступным чынам: антырасейскасьць для мяне значыць, што я павінен не любіць сваю маці, расейскую жанчыну Ганну Іванаўну Банову. А я не магу, як вы разумееце, не любіць сваю маці, я не магу не любіць яе родных, я не магу не любіць вялікую колькасьць сваіх расейскіх сяброў. А вось уладу расейскую я магу не любіць. І я думаю, што вельмі многія людзі ў Расеі таксама ня любяць гэтую ўладу. Амаральныя рашэньні расейскай улады, якія я крытыкую ў гэтым фільме, гэта ні ў якім разе не антырасейскі матыў. Гэта пратэст супраць бяздарнай, подлаватай і крымінальнай улады, якая на сёньняшні дзень у Расеі робіць усё, што яна хоча. Ня трэба блытаць, таму што падобныя разважаньні – у інтарэсах ўлады: калі на яе "наяжджаць", яна адразу ж кажа, што гэта наехалі на ўвесь расейскі народ. Ні ў якім выпадку. А тых людзей, якія мяне могуць абвінаваціць у "антырасейскіх настроях", я б спытаў: "Хлопцы, а вам падабаецца ваша ўлада? Калі вы яе крытыкуеце, то вы таксама, напэўна, займаецеся антырасейскімі справамі".\n– Які пракатны лёс вашага фільма? У каго ёсьць шанцы яго паглядзець?\n– Фільм толькі-толькі скончаны, у першай рэдакцыі. Я яшчэ буду над ім працаваць, таму што ён даўгаваты. 2 траўня па нямецкім канале ARD выйдзе вялізны сюжэт пра гэты фільм. Многія фэстывалі праяўляюць да фільму цікавасьць. Зараз мы пачынаем працаваць з каналамі. Магчыма, давядзецца падзяліць яго на сэрыі – недзе з дзьвюх сэрый будзе, недзе з трох. Буду неяк уціскаць яго, каб каналы маглі ўзяць. Што ж тычыцца Расеі, то ў мяне няма ніякіх ілюзіяў – я разумею, што тут гэты фільм бліжэйшыя гадоў пяць, як мінімум, не пакажуць.


Парады па праверцы ўцечак паветра ў надувных матрацах\nМногія людзі, якія падарожнічаюць, звычайна носяць з сабой надзіманы матрац, на якім зручней і зручней ляжаць. Аднак з-за асаблівага матэрыялу могуць быць дзіркі, якія паўплываюць на нармальнае выкарыстанне.Часам ён параўнальна невялікі і яго цяжка знайсці, таму трэба валодаць некаторымі навыкамі. 1. Увядзенне вытворцаў цвёрдых матрацаў Для ўцечкі паветра з надувных матрацаў неабходна ведаць, што ўсе надувныя матрацы, натуральна, губляюць паветра.\nПерш чым вы вырашыце паляваць на дзіркі і зняць чахол з матраца, ведайце, што ні адзін надувной матрац не можа ўтрымліваць паветра бясконца, незалежна ад уцечкі ці не, вам, натуральна, захочацца зноў надзьмуць. 2. Цалкам надзьмуць надувной матрац, каб праверыць на ўцечку вады. Калі праз некалькі хвілін ён моцна спусціўся, то ў вас можа быць уцечка.\nПасля сядзення на матрацы, пасля прадзьмухвання, ён не павінен апускацца больш чым на 1-2 цалі пад вашай вагой. 3. Праверце, ці застаецца клапан у паветры. Пакладзеце руку на клапан і адчуйце, як выходзіць паветра, ён звычайна размешчаны побач з паветраным помпай і выглядае як корак, які вы можаце зрабіць, каб хутка спусціць матрац.\nНа жаль, клапан з'яўляецца часткай матраца і можа быць цяжка выправіць у хатніх умовах. 4. Вытворца цвёрдых матрацаў прадставіў, што матрац трэба адкласці і паставіць у ціхім вялікім памяшканні, каб праверыць, ці няма ўцечкі вады. Уцечкі звычайна адбываюцца ў асноўным на ніжняй частцы матраца пасля таго, як выпадкова нешта паклалі.\nПераканайцеся, што ложак цалкам надзьмуты, затым адкладзеце матрац у бок, каб праверыць дно, вам трэба дастаткова месца, каб перавярнуць і перамясціць матрац, каб лёгка знаходзіць дзіркі.


Хвароба паркінсана можа мець свой пачатак у кішачніку\nГалоўная ➠ Мозг ➠ Хвароба паркінсана можа мець свой пачатак у кішачніку\nАпублікавана 03.04.2015 19:52\nУ апошні час назапашваецца ўсё больш доказаў таго, што хвароба Паркінсана можа пачаць развівацца ў кішачніку. Згодна з новым даследаванню навукоўцаў з Каралінскі інстытута ў Стакгольме, развіццё нейродегенеративных захворванняў звязана з дзеяннем пэўных бялкоў у страўніку, пасля чаго хвароба распаўсюджваецца на мозг праз блукаючы нерв.\nГэты нерв праходзіць ад жывата да мозгу і кантралюе несвядомыя працэсы цела, такія як частата сардэчных скарачэнняў і пераварванне ежы.\nУ ходзе выпрабаванняў спецыялісты вывучылі больш за 9400 людзей, якія прайшлі ваготомию, звязаную з поўным выдаленнем асноўнага ствала і галін блукаючага нерва. Такая аперацыя звычайна праводзіцца ў людзей з язвай страўніка. 337000 людзей выступілі ў якасці кантрольнай групы. Атрыманыя вынікі паказалі, што пацыенты, якія падвергліся ваготомии, мелі на 40% больш нізкі рызыка развіцця хваробы Паркінсана, чым людзі з агульнай папуляцыі.\n«Дадзеныя высновы забяспечваюць папярэднія доказы таго, што хвароба Паркінсана можа пачынацца ў кішачніку, – кажа аўтар даследавання Боджинг Ліу. – Іншыя доказы гэтай гіпотэзы звязаны з тым, што людзі з хваробай Паркінсана часта маюць страўнікава-кішачныя праблемы, такія як завалы, якія могуць назірацца на працягу дзесяцігоддзяў, перш чым разаўецца хвароба».\nМедыкі распавялі, як лсд дзейнічае на мозг чалавека\nГалаўны мозг чалавека здольны кантраляваць вага цела\nАўтызм можа быць выкліканы адсутнасцю пэўнага гена


Дачакаліся! Прыйшла зіма з сапраўднымі маразамі! Жыхароў Беларусі сцюжа не напалохала, а ўсцешыла.\n«Цудоўна! Цудоўна дыхаецца, паветра свежае! Вельмі добра!»\n«Цудоўна! Няма кепскага надвор‘я, ёсць кепская вопратка».\n«Камфортна! Бачыце, я без шапкі хаджу – усё добра!»\n«Зіма мусіць быць зімою! Цудоўна!»\n«Весела, прыемна пакатацца з горкі, нягледзячы на ўзрост».\n«Мы так ссумаваліся па маразах, па снегу, па сонейку, па добрым настроі, што 30-градусны мароз нам не страшны! Мы ўсе цёпла апранутыя, мы да гэтага гатовыя», – кажуць жыхары Магілёва.\nБерасцеец Валянцін Лазарэнкаў мінусавых тэмператураў чакае цэлы год. Кажа, чым халадней, тым прыямней купацца. Ужо больш за дзесяць гадоў мужчына купаецца ў халоднай вадзе і… шкадуе, што не пачаў рабіць гэтага раней. Загартоўваючыся такім чынам, Валянцін не толькі перастаў прастуджвацца, чапляць ангіну і грып, але і вылекаваў хранічную хваробу: запаленне і зашчамленне сядальнага нерва:\n«У мяне быў ішыяс, і ён у нас па ўсіх медычных паказніках не лечыцца. За выключэннем Сібіры – там на мурашнік трэба садзіцца, але ж тут мурашнікаў няшмат, ды і жывёліну шкада. А другая рэкамендацыя была – пакупацца некалькі разоў у палонцы, што я і зрабіў».\nА пасля пачаў рабіць гэта дзеля… задавальнення. Маўляў, такой асалоды нішто іншае ў жыцці не дае!\n«Гэта асалода, іншым спосабам ну ніяк – ні словамі не перадаць, ні думкамі. Трэба схадзіць і выйсці, і тады ўсё будзе зразумела», – кажа Валянцін Лазарэнкаў\nМедыкі згодныя, што загартоўванне добра ўплывае на наш арганізм, але каб на Вадохрышча скочыць у палонку з карысцю для здароўя, варта пачынаць рыхтавацца… улетку.\n«Паступова пераходзіць з аднаго стану цяпла ў холад, ніколі не рабіць гэтага рэзка, паколькі наш арганізм своеасабліва рэагуе на такія сітуацыі. Часам гэта прыводзіць да нечаканых наступстваў. Таму загартоўванне заўсёды павіннае быць пад наглядам кагосьці іншага, аднаму не варта. І паступова!», – рэкамендуе лекар Расціслаў Савіцкі.\nНа выходныя сіноптыкі прагназуюць маразы да мінус 20-ці, а ўначы месцамі тэрмометры пакажуць нават мінус 30.\n«Пажадана ўцяпляцца, надзяваць пальчаткі, глядзець, каб ногі заўсёды былі ў цяпле, і зменшыць спажыванне алкаголю, бо ў зімовы час самая частая прычына абмарожванняў – гэта стан алкагольнага ап’янення. І з гэтым жартаваць не варта», – перасцерагае лекар-рэаніматолаг Расціслаў Савіцкі.\nЗ напояў медыкі раяць цёплую гарбату. А самае галоўнае – на марозе рухацца!\nВольга Старасціна, «Белсат».\nТэгі: Вольга Старасціна здароўе зіма надвор'е


Студэнцкі інтарэс — Page 16 — Унiверсiтэт\nЧацвер. Разгар працоўнага дня, а я еду ў гарачым аўтобусе. Сонца б’е ў вокны, а жарты б’юць у вушы. Каманда арганізатараў едзе дахаты з “Зімовай школы студэнцкай журналістыкі”. За апошнія тры дні мой багаж...\n«Калі вучыць рускую мову, Беларусь вельмі падыходзіць»\nУ 17 гадоў я скончыла карэйскую школу і паехала ў Расію на курсы рускай мовы. Але ў Расіі было вельмі цяжка, таму што там сур’ёзная расавая дыскрымінацыя. У мяне засталося нядобрае ўражанне пра Расію,...\nРубрыка Замежнае навучанне / Студэнцкі інтарэс / Студэнцкі мерыдыян,\nУ Інстытуце журналістыкі БДУ на працягу 15 гадоў ажыццяўляецца міжнародная адукацыйная праграма БДУ–Медыя-інстытут FOJO (Швецыя). З верасня 2013 г. праект, фінансаваны шведскім агенцтвам SIDA, атрымаў пралангацыю яшчэ на 3 гады. Тэматычныя семінары, якія праводзяцца...\nРубрыка Студэнцкі інтарэс / Супрацоўніцтва,\nАбвешчаныя пераможцы конкурсу-выставы фота- і відэапрац «БДУ ў тваім фармаце». Гран-пры конкурсу відэаролікаў атрымала праца «БДУ – каштоўнае імгненне жыцця» чацвёртакурсніка фізічнага факультэта Канстанціна Жука. Першае месца ўзяў першакурснік факультэта прыкладной матэматыкі і інфарматыкі...\nУзнагароды спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў уручаныя 21 лістапада 68 студэнтам БДУ. Ва ўрачыстай цырымоніі ўзялі ўдзел першы намеснік міністра адукацыі нашай краіны Аляксандр Жук, сакратар савета...\nСтаронка 16 з 16« Першая«...78910111213141516


Калі тут адкрылі радовішчы калійнай солі, сыравіны для вырабу калійных угнаенняў, адбылося другое нараджэнне Любаншчыны. Між дарогаў відаць у полі вялізарныя салявыя горы. У промнях ранішняга ці вечаровага сонца яны блішчаць бледна?ружовым і каралавым святлом. Фантасмагарычнае відовішча сярод бязлеснае раўніны. Рыхтык, слынная аўстралійская гара Аерс?Рок.\nВялікая вёска Таль, дзе жылі старцы, стаіць сярод рэдкалесся на рэчцы Таліца. Сёння, як і паўсюдна, тут асфальт, бетон, сілікатная тутэйшая цэгла. Уславілася гэта вёска тутэйшым святаром Сяргеем Радакоўскім, далучаным да ліку святых новапакутнікаў ХХ стагоддзя. Ён служыў тут у 1920?я, камунарскія, гады. Бальшавікі здзекаваліся з святара: абкладалі непамернымі падаткамі, адпраўлялі пад канвоем на лесанарыхтоўкі, адабралі дом. У 1933?м айца Сяргея арыштавалі і расстралялі. А старадаўнюю Траецкую царкву, у якой ён служыў, раскідалі, і з тае драўніны зрабілі клуб. Цяпер новы храм Святой Тройцы стаў галоўнай святыняй гэтых мясцінаў. У храме ёсць і абраз тутэйшага святога, Сяргея Радакоўскага, да якога ідуць маліцца нашчадкі камунараў.\nТаксама тутэйшы бацюшка ладзіць малебны і ля святой крыніцы. Яна ў лесе, між вёскамі Дарасіно і Радугай. (Раней вёска Радуга звалася Хацінава, але потым на яе «перанеслі» назоў новага пасёлку?цагельні. Цяпер тая цагельня заняпала.)\nВакол таемнае святое крыніцы стаяць адзінаццаць драўляных крыжоў. Раней тут на Спаса ладзілі крыжовае шэсце да вады і асвячалі ў царкве садовыя кветкі і гародніну. Традыцыя ўпотай выжыла ў савецкі час. Нават у 1950—1970?я гады тут таемна ладзіліся фэсты. На першы Спас да святой крыніцы сыходзіцца шмат людзей і сёння. Тут асвячаюць мак і мёд. А дахаты вязуць святую гаючую ваду.\nПа дарозе да Радугі як не наведаць легендарны Смольгаў, котлішча Уладзіслава Сыракомлі? Пасля безлічы пабачаных сілікатных муроў, выпрастаных рэкаў і пыльнай роўнядзі асушаных балотаў, узнагародаю стаецца сімпатычная вёска ў сакавітай зеляніне, за якія два кіламетры ад галоўнае шашы. Дзе ёсць беларуская школа, дзе ўсе гавораць па?нашаму і памятаюць пра «вясковага лірніка». Тут ён і з’явіўся на свет у 1823 г. Тут памятаюць нават апошніх паноў — Мажэйкаў, якія трымалі Смольгаў.\nУ вайну фальварак згарэў дашчэнту. На тым месцы цяпер яблыневы сад. Памятны валун у гонар Сыракомлі нядаўна ўсталявалі пры мясцовай школе. І заклалі рабінавыя прысады. А ў самой школе імя Сыракомлі — выдатны краязнаўча?гістарычны музей. Светла і годна. Калі не такой, то амаль такой хацелася б бачыць і астатнюю Беларусь.\nЯшчэ Любаншчына — радзіма Паўла Шпілеўскага, славутага этнографа ды краязнаўца. Вёска Шыпілавічы на ракой Арэсай. Бацька Паўла Шпілеўскага, праваслаўны святар, у 1819 годзе быў накіраваны ў тутэйшую Шыпілавіцкую царкву. Сям’я, у якой было пяцёра дзяцей, якіх даглядала шыпілавіцкая сялянка Агата Касьмінава, пражыла тут шэсць гадоў. Тую сваю няньку Павал Шпілеўскі з любасцю згадвае ў «Падарожжы па Палессі і Беларускім краі» як выдатную апавядальніцу і казачніцу. Шпілеўскі, узгадаваны ў гэтых краях, прысвяціў пазней роднай мове багата навуковых працаў. Ён шчыра любіў Беларусь, захапляўся веліччу яе духоўнай культуры. То бок, у гэтых краях і нараджалася спакваля тая ідэя, што мы завем Беларушчынай.\nУ часы Шпілеўскіх тут дзейнічала царква, дзе святарыў бацька. У 1930?я яе разрабавалі і раскідалі. Цяпер на царкавішчы ўсталяваны вялікі крыж. Гэта, насамрэч, вельмі прыгожае месца, з якога адкрываюцца самавітыя краявіды. Зрэшты, як і тутэйшая мова і песні. Тыя самыя, што чуў яшчэ Павал Шпілеўскі.


На літоўска-беларускай мяжы затрымалі вайсковы груз з Расіі (фота) | euroradio.fm\nГалоўная / На літоўска-беларускай мяжы затрымалі вайсковы груз з Расіі (фота)\nНа літоўска-беларускай мяжы затрымалі вайсковы груз з Расіі (фота)\n26/08/2019 - 21:02\nМытная служба Літвы\nАтрымальнікам боепрыпасаў была пазначаная кампанія, якая базуецца ў Перу.\nЛітоўская мытня на мяжы з Беларуссю затрымала кіроўцу, які перавозіў транзітам вайсковы груз з Расіі, інфармуе TUT.by са спасылкай на літоўскае агенцтва BNS.\nЗдарэнне адбылося на мінулым тыдні на кантрольна-прапускным пункце "Лаварышкес" (з беларускага боку "Катлоўка").\nКіроўца, які перавозіў груз, распавёў, што атрымаў яго ў маскоўскім аэрапорце "Дамадзедава". Мужчына паказаў неабходныя дакументы на боепрыпасы. Атрымальнікам грузу была пазначаная кампанія, якая базуецца ў Перу.\nКіроўца сам паказаў літоўскім памежнікам скрыню, але ўскрываць яе адмовіўся, каб не парушыць герметычнасць упакоўкі. Агляд з дапамогай рэнтгену пацвердзіў, што ў скрыні былі боепрыпасы, як і пазначана ў дакументах.\nПаведамляецца, што мужчына перавозіў пірапатроны, якія выкарыстоўваюцца ў баявых верталётах Мі-8 і Мі-24, а таксама самалётах ВПС Расіі. Кошт аднаго боепрыпаса складае 75,9 еўра, а ўсёй партыі — 7590 еўра.\nСпецыялісты з Узброеных сіл Літвы паведамілі, што груз з'яўляецца вайсковым, а не грамадзянскім. Для перавозу такіх катэгорыяў грузаў праз Літву патрабуецца адмысловая ліцэнзія, якой у кіроўцы не было. Мытнікі затрымалі груз.\nДарэчы, сёлета ў траўні здарыўся падобны інцыдэнт. Праз Беларусь і Расію ў Літву з Кітая спрабавалі завезці кампаненты сістэмы запуску ракет M20 Missile Weapon System Model.\nАнглійскі акцёр Дэніэл Крэйг, адзін з "агентаў 007" / Reuters\nУ Лунінцы злавілі "Джэймса Бонда" з ручкай-пісталетам\nТак выглядае беларуская "Флейта" / БЕЛТА\nУ магілёўскага пенсіянера ў аўтобусе з-пад вопраткі выпаў абрэз\nДа 11 гадоў зняволення — вынесеныя прысуды за крадзеж зброі ў Баранавічах\nУ Калінкавіцкім раёне жылы дом абстралялі з дзіўнай зброі


Галоўная ➠ Будаўніцтва ➠ Клей для паркета адзін з важных элементаў бытавой хіміі\nАпублікавана 09.02.2017 15:43\nНесумненна, з клеем для паркета усё, што вам неабходна, склеимся і сладится. Усё ўжо даўно прывыклі карыстацца разнастайнымі клеевым сумесямі. Яны выкарыстоўваюцца ў рамонце многіх матэрыялаў, у тым ліку і пры кладцы паркетнай падлогі.\nЎкладваем з паркетным клеем — надзейна і эканомна\nВялікая папулярнасць у выкарыстанні паркетнага клею заключана ў тым, што ён складае нязначную частку агульных выдаткаў пры кладцы або рамонце падлогавых пакрыццяў, вельмі зручны ў выкарыстанні, эканоміць акрамя грошай яшчэ сілы і час. Яго універсальныя якасці дазваляюць карыстацца ім пры кладцы паркета практычна любога віду (адзінкавы, класічны, мазаічны, з ламелей або масіўнай драўніны).\nСпецыяльны клей для паркета дазваляе вырабляць любую кладку на ўсе віды падстаў пад паркетнае пакрыццё. Напрыклад, клеючую масу можна вырабіць прама на сцяжку і пры гэтым надзейнасць счэпкі двух паверхняў не пагоршыцца, а будзе таксама моцна трымацца.\nСучасныя тэхналогіі дазваляюць вырабляць цэлы шэраг клеевых мас на рознай аснове. Іх характарыстыкі з кожным годам усё паляпшаюцца. Яны адпавядаюць сусветным стандартам якасці, што служыць гарантыяй бяспекі іх эксплуатацыі.\nДадзены матэрыял бытавой хіміі падзяляюць на розныя віды, у залежнасці ад іх клеевых складаў.\nЯк правільна выбіраць клей\nПры кладцы падлогавага пакрыцця, асаблівае значэнне мае правільны выбар клеевой масы, на якую яна будзе ўстаноўлена. Першы пытанне, які трэба вырашыць пры выбары клеевой масы гэта — трываласць клеевого злучэнні паміж абраным выглядам паркета і ўжо наяўных падставай падлогі. Наступнымі пытаннямі для вырашэння будуць — вільготнасць памяшкання, яго тэмпературныя ўмовы, а таксама нагрузка, якой будзе падвяргацца потым ужо выкладзены падлогу.\nПытанне выбару клею лепш абмеркаваць са спецыялістамі. Бо каб правільна самастойна абраць клей, трэба мець хоць бы нейкае ўяўленне аб тым, на аснове чаго ён зроблены. Будаўнічая хімія прапануе некалькі відаў клеевых мас з рознымі складамі. Дысперсійны — гэта клей з складам на воднай аснове. Ён вельмі зручны ў працы, з лёгкасцю раствараецца вадой, экалагічны і зусім не мае паху. Звычайна яго ўжываюць пры кладцы адзінкавага паркета. Двухкампанентныя клеі вільгацеўстойлівасць і ў іх вельмі высокая трываласць злучэння. Дадзены выгляд клеевого складу універсальны і можа прымяняцца пры кладцы практычна ўсіх відаў паркета.\nАднакампанентная клеі адрозніваюцца эластычнасцю злучэння паркетных планак з асновай падлогі. Клеевые масы на аснове штучных смол, якія змяшчаюць растваральнік і выкарыстоўваюцца для замацавання фанеры на бетонную сцяжку або для мацавання да бетоннай аснове паркета з трывалых парод драўніны.\nШпатель для паркетных клеяў\nДля нанясення клеевой масы патрэбен адзін інструмент, бо сам па сабе клей не наносіцца. Для яго вызначэння на паверхню падставы пад паркет або на самі паркетныя планкі патрэбен шпатель для паркетнага клею. Яны бываюць двух відаў: з дробнымі зубцамі і з буйнымі зубцамі. Шпатель з дробнымі зубцамі выкарыстоўваецца для нанясення клею на роўныя падставы. Адпаведна шпатель з буйнымі зубцамі ўжываюць у тых выпадках, калі падставы-менш роўныя і да таго ж на іх трэба прыляпіць больш буйнафарматныя элементы.\nЛюбы зубчасты шпатель забяспечвае правільнае дазаванне клеевой масы пры яе нанясенні на падставу. Ідэальны выдатак клею пры нанясенні — 1000-1250 грам на метр квадратны.


Google пачаў распрацоўваць «вялікую чырвоную кнопку» на выпадак «паўстання машын»\nGoogle пачаў распрацоўваць «вялікую чырвоную кнопку» на выпадак «паўстання машын» 5\nПадраздзяленне Google DeepMind сумесна з оксфардскім Інстытутам будучыні чалавецтва (FoH) прэзентавала даследаванне, у якім разглядаюцца спосабы ўзяць штучны інтэлект пад кантроль у выпадку непадпарадкавання.\nНайлепшы спосаб спыніць паўстанне машын, лічаць навукоўцы, — гэта своечасова націснуць «вялікую чырвоную кнопку». Пра гэта піша Intecracy.ua са спасылкай на Popular Science.\nДаследчыкі мяркуюць, што ШІ навучаецца хутка і хутка зможа пераўзысці чалавецтва. Гэты пункт прынята называць сінгулярнасцю. Доказ гэтай гіпотэзы — эксперымент, праведзены ў 2013 годзе. Гульнявы алгарытм вызначыў, што калі націснуць паўзу падчас гульні Tetris, то прайграць проста немагчыма. Менавіта такога свавольства асцерагаюцца эксперты DeepMind і FoH.\nКаб спыніць патэнцыйнае паўстанне машын, навукоўцы распрацоўваюць алгарытмы, якія ў выпадку небяспекі змогуць перапыніць працу штучнага інтэлекту. Аднак у DeepMind і FoH падкрэсліваюць, што зрабіць гэта будзе складана, бо ШІ будзе аўтаномны, а яго дадзеныя будуць захоўвацца на серверных шафах.\nЛепшы спосаб перапыніць «робакаліпсіс» — гэта запусціць у машынах унутраную аварыйную сістэму кантролю, якая прымусіць ШІ спыніцца. Прычым адправіць сігнал на гэтую сістэму зможа кожны ў любы момант часу. Навукоўцы параўноўваюць гэтую сістэму з пультам дыстанцыйнага кіравання і «вялікай чырвонай кнопкай».\nАднак навукоўцы разглядаюць не толькі сцэнар «Скайнэту», але і шараговыя сітуацыі ва ўпраўленні робатамі.\n«Магчымасць бяспечна перапыніць сістэму можа спатрэбіцца ў сітуацыях, калі робат выходзіць з-пад кантролю, або ў нейкай далікатнай сітуацыі, або для часовага выкарыстання, каб прымусіць робата выканаць заданне, якому ён не навучаўся і за якое не зможа атрымаць узнагароджанне», — паведамляецца ў справаздачы.\nУ тэксце прыводзіцца прыклад такога развіцця падзей. Робат на складзе парадкуе скрынкі, прычым час ад часу выходзіць на вуліцу па дадатковыя скрынкі. За выхад са склада робат атрымлівае большае ўзнагароджанне. Аднак на вуліцы часта ідзе дождж, і ў гэтым выпадку робата трэба абараніць. У гэтай сітуацыі акуратнае ўмяшанне чалавека прымушае робата застацца на складзе і пры гэтым лічыць гэта часткай задання, а не аднаразовым патрабаваннем.\nГлупства. На вялікай чырвонай ккнопцы павінны быць надпіс "Зрабі маю працу". Менавіта гэтага прагне шматлікі офісны планктон...\nНе, штучны інтэлект занадта разумны, каб рабіць тупую працу. Яна застанецца для большасці людзей, разам з гарантаваным сацыяльным даходам. Робаты будуць кантраляваць выканне людзьмі сацыяльнае функцыі, а гэтаксама выўляць патэнцыйна небяспечных дэвіянтных асоб. Паколькі большасць чалавецтва будзе большую частку часу вабіць стымуляцыяй цэнтра задавальнення свайго мозгу (у сацыяльных навуках яшчэ кажуць "самаактуалізацыяй"), яны нават ня будуць заўважаць як і чаму змяняецца грамадства. Ужо зараз амаль не заўважаюць - 3-4 гадзіны і хваля зыходзіць, а ўсяго толькі ў іх стужка навін на смартфоне! Нават папулістам кшталту Трампа не хапае ўжо эпатажу, каб цешыць зажатае ў занадта больш складанай за яго разуменне сістэме чалавечае эга. Што будзе, калі інтэрнэт будзе падключаны напрамую? Але. Навошта машынам "паўставаць"? Яны проста ўключаць чалавечае грамадства ў праграму сваёй эвалюцыі так, што чалавек гэтага не заўважыць. Мы іх самі гэтаму вучым.\nафінаген / Адказаць\nНішто не новае ў гэтым свеце... Кнопка "спыненне" у гісторыі чалавецтва даўно існуе. Яна ўключае дзьве функцыі: старэнне і смерць.\nЛідар апазіцыі Венесуэлы абвясціў сябе прэзідэнтам. Яго прызнаў Трамп 1\nБеларускія школьнікі масава ўдзельнічаюць у расійскай алімпіядзе, якая дае права на бясплатнае паступленне ў Маскву 7\nУ магілёўскай бальніцы жанчыне прапанавалі палячыцца вадохрышчанскай вадой 5\nЗнаёмцеся: «апошні літоўскі шляхціч» ВІДЭА 2\nМуж Сабчак у цэнтры Масквы зламаў нос вядомаму рэжысёру праз рэўнасць ВІДЭА 6\n23.01.2019 / 21:49\nДед Мороз, не - это ваши. Гендерно! :) …\nвот так поворот :)мадуру узурпатора в утиль и путен грызёт ногти…


Ніва № 47 (3263), 25 лістапада 2018 г.\nЮбілей вяртання незалежнасці\nУ Беластоку, так як і ў іншых польскіх гарадах, была ўрачыста адзначана сотая гадавіна абвяшчэння незалежнасці Польшчы. Спярша адбыліся малебны ў чатырох храмах, а затым агульная ўрачыстасць на Рынку Касцюшкі перад помнікам Юзафу Пілсудскаму.\nУжо ў пятніцу, 9 лістапада адбыўся малебен у мячэці пры Асяродку мусульманскай культуры ў Беластоку. З афіцыйных асоб прысутнічаў там прадстаўнік прэзідэнта Беластока. Былі таксама вайсковыя сцяганосцы. Спярша вядучая расказала пра ролю мусульман у Польшчы; адзін з іх ліку быў блізкім супрацоўнікам маршалка Пілсудскага. Пасля адбыўся ўласцівы малебен, спярша на мове Прарока, затым на польскай мове; адслужылі яго два імамы.\nУ нядзелю, 11 лістапада, з самай раніцы быў адслужаны малебен у беластоцкім СвятаМікалаеўскім саборы. З афіцыйных асоб былі падляшскі ваявода Багдан Пашкоўскі, падляшскі віцэмаршалак Мацей Жыўна, віцэпрэзідэнт Беластока Збігнеў Нікітаровіч, прадстаўнікі сілавых службаў. Сабралася таксама шмат народу, у царкве стала рабіцца цесна і пропаведзь слухаў я ўжо навонкі. Вось рэзюмэ яе:\nНезалежнасць лёгка зразумее той, хто яе страціў. Яе брак можа адчуць таксама і той, хто сам ад яе адмовіўся. Найцяжэй зразумець яе тым, якія не перажылі зняволення, але якіх стан грамадскай незалежнасці з’яўляецца прыроднай нормай. З біблейскай перспектывы незалежнасць гэта адмова залежнасці ад іншых і дабравольнае крочанне за аўтарытэтам. Калі (...)


Навукоўцы НАН растлумачылі, што значаць БЧБ-сцяг і фраза "Жыве Беларусь!" | Народная Воля\nНавукоўцы НАН растлумачылі, што значаць БЧБ-сцяг і фраза “Жыве Беларусь!”\nФота Дзмітрый Бараноўскі\nСуд Ленінскага раёна Мінска 11 лістапада разглядаў справу 20-гадовай Марыі Сафонавай. Яе абвінавачваюць у “апаганенні і пашкоджанні маёмасці” — арт. 341 КК: Марыя намалявала на асфальце і на дзвярах сутарэння дома БЧБ-сцяг і напісала “Жыве Беларусь!”, перадае Еўрарадыё.\nПа запыце абароны дзяўчыны вучоныя Нацыянальнай акадэміі навук правялі экспертызу: яны выказаліся як пра бел-чырвона-белы сцяг, так і пра лозунг “Жыве Беларусь!”.\nАказваецца, малюнак, выкананы фарбамі, не лічыцца сцягам, а чырвоны і белы колеры не могуць нікога абражаць! Загадчык аддзела генеалогіі, геральдыкі і нумізматыкі Інстытута гісторыі НАН Аляксей Шаланда ў сваім экспертным заключэнні піша наступнае:\n“…любы малюнак, выкананы белай і чырвонай фарбамі, не з’яўляецца ні сцягам, ні нават яго эскізам, а ў спалучэнні бел-чырвона-белы дэманструе гістарычныя нацыянальныя колеры беларускага народа. Яны не маюць ніякага цынічнага і абразлівага зместу, не накіраваныя на шкоду грамадскаму парадку і не выказваюць грэбавання да маральных каштоўнасцяў беларусаў. Іх публічная дэманстрацыя сведчыць пра гонар за свой народ, пра вернасць нацыянальным традыцыям і каштоўнасцям, пра патрыятызм і падтрымку незалежнасці і суверэнітэту Рэспублікі Беларусь”.\nТакое заключэнне эксперта НАН — выдатны адказ і дзяржаўнай прапагандзе, якая спрабуе паказваць бел-чырвона-белы сцяг як “калабарацыянісцкі”, і супрацоўнікам праваахоўных органаў, якія ўпэўнены ў яго “фашысцкім мінулым”.\nЗаключэнне па фразе “Жыве Беларусь!” на шасці старонках падрыхтавалі загадчыца аддзела беларускай дыялекталогіі Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Вераніка Курцова і вядучая навуковая супрацоўніца гэтага цэнтра Эльвіра Ярмоленка.\nНавукоўцы пастанавілі: фраза “Жыве Беларусь!” не з’яўляецца ні абразлівай, ні цынічнай, ні грэблівай.\n“У выразе “Жыве Беларусь!” адлюстравана сутнасць унутранай і знешняй палітыкі нашай дзяржавы, накіраваная на забеспячэнне росквіту Рэспублікі Беларусь і росту дабрабыту грамадзян”, — падкрэсліваюць эксперты.\nВядома, затрымліваць за сцягі і лозунгі цяпер наўрад ці перастануць: не падобна, каб супрацоўнікі АМАПа чыталі заключэнні навукоўцаў. Але сам факт падрыхтоўкі такіх заключэнняў таксама досыць паказальны.