Слонімскі край, 9 (43) 2019 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2019-09\nСлонім адгуляў. Дзень беларускага пісьменства і друку зрабіў слонімцам прышчэпку беларушчыны. Будзем спадзявацца, што гэтага імпульсу хопіць надоўга. Бо наўрад ці калі яшчэ кіраўніцтва краіны паспрыяе таму, каб слонімскія і гродзенскія чыноўнікі загаварылі пабеларуску. Старшыні Гродзенскага аблвыканкама Уладзіміру Краўцову можна дараваць яго няўдалае чытанне беларускамоўнай прамовы на адкрыцці свята. Усё ж чалавек прыехаў у Беларусь з Расіі. Але ж можна было і падрыхтавацца — прамова ішла ў жывым эфіры тэлеканала “Беларусь 3”. А вось старшыня Слонімскага райвыканкама на закрыцці свята здзівіў — прамаўляў паруску і неяк няўпэўнена. Свята спрычынілася да папулярызацыі сярод слонімцаў гісторыі нашай малой радзімы. Самае галоўнае — усталяванне шматпакутнага помніка Льву Сапегу. Ён ужо назаўжды застанецца ў сэрцы нашага горада і будзе нагадваць кожнаму новаму пакаленню пра мінуўшчыну — трагічную і гераічную, цёмную і светлую. Добраўпарадкаванне горада — гэта яшчэ адзін плюс ад свята. Толькі хочацца спадзявацца, што і пасля яго працы працягнуцца і будзе дароблена, што не паспелі. Бясплатны канцэрт — яшчэ адзін падарунак. Арганізатары адзначалі, што яны шукалі новыя падыходы. А ў выніку на сцэне пабачылі выканаўцаў, на якіх моладзь завабіць цяжкавата. Крэатыву відавочна не хапіла. І шкада, што неяк малавата слонімцаў пабывала на галоўнай сцэне свята. А можна ж было больш даваць слова нашым славутым землякам.\n1 (47) 2020\nПершы нумар краязнаўчага месячніка “Слонімскі край” выйшаў у лютым 2016 года. У ім было 12 старонак. Зроблены нумар быў хутка. У студзені 2016-га я прапанаваў паспрабаваць рабіць перыёдык Васілю Герасімчыку, і ён горача гэтую ідэю падтрымаў. Менавіта Герасімчык выступіў за назву “Слонімскі край”, якая была ў краязнаўчага часопіса ў далёкім 2000 годзе. “Зразумела, ясна, дакладна і проста”, — пісаў ён пра яе. У выніку я з гэтым пагадзіўс... Болей »\n12 (46) 2019\nФотаздымкі Слоніма, зробленыя ў гады Першай сусветнай вайны, працягваюць з’яўляцца на інтэрнэт-аукцыёнах. Нядаўна жыхар бельгійскага Гента прадаваў іх на ebay.com аж некалькі дзесяткаў! У апісанні пазначана, што гэта Слонім і наваколле. Многія аб’екты пазнавальныя, як былыя касцёл і кляштар бернардзінцаў (цяперашні Свята-Троіцкі сабор і будынак інтэрнату), касцёл св. Андрэя, Гандлёвая плошча, Гандлёвыя рады, канал Агінскага. Фатограф з... Болей »\n11 (45) 2019\n6 лістапада ў Слоніме па вуліцы Васі Крайняга (гістарычныя назвы — Спаская, Бернардынская, Банкавая) урачыста, у прысутнасці кіраўніцтва горада, адкрылі помнік дзяржаўнаму дзеячу ВКЛ і Рэчы Паспалітай Міхалу Казіміру Агінскаму. На свае сродкі яго вырабіла прыватная фірма “Гранві” Уладзіміра Вількіцкага, ініцыятар — грамадскае аб’яднанне “СлонімКаналАгінскага ” (кіраўнік — Іван Вадэйка). Надпіс на помніку выкананы па-беларуску: “Міхал Ка... Болей »


5 асноўных інструментаў для абслугоўвання ПК 2020\n5 асноўных інструментаў для абслугоўвання ПК\nКалі вы хочаце захаваць ваш ПК без пылу (і, адпаведна, хочаце мець камфортную і здаровую тэмпературу), сціснутае паветра - правільны выбар. Вы прадаеце іх у большасці крам, у якіх ёсць абсталяванне для ПК, і вы можаце знайсці іх у Amazon па даволі разумнай цане - 30 долараў за шэсць пакетаў, прычым кожная можа доўжыцца як мінімум некалькі месяцаў.\nПераканайцеся, што вы прачыталі інструкцыю перад тым, як выкарыстоўваць яе. Выкарыстоўваць балончык перад ужываннем можа быць павабна, але гэта можа прывесці да выцякання бруі вадкага азоту замест сціснутага паветра (а таксама пры нахіленым выкарыстанні). Мне не трэба казаць, што гэта будзе рабіць з вашым ПК.\nО, і апошняе? Як правіла, добрая ідэя не выкарыстоўваць пуховую пылу ў вашай сістэме, пакуль яна працуе. Гэта, верагодна, не прынясе шкоды нічога, але эй, лепш бяспечна, чым шкада, праўда?\nАдвёртка і іншае абсталяванне\nГэта ў асноўным для тых з вас, хто хоча адкрыць вашу сістэму для замены (або аднаўлення) абсталявання. Звычайна вам спатрэбіцца плоская адвёртка, адвёртка з галавой Phillips і адвёртка Torx T15. Шчыра кажучы, гэта складана - залежыць ад таго, які вытворца ПК і якую мадэль ПК вы выкарыстоўваеце.\nМая рэкамендацыя заключаецца ў тым, каб агледзецца, і вы, верагодна, знойдзеце поўны набор, які змяшчае кожную адвёртку, якая вам калі-небудзь спатрэбіцца. Акрамя таго, у Белкіна ёсць выдатны камплект для рамонту ПК на суму каля 30 долараў, які таксама ўключае ў сябе абцугі.\nНапрыклад, гэта танна, проста ў выкарыстанні і лепшая альтэрнатыва, чым мыла і вада. У большасці сістэм, якія зараз выкарыстоўваюць ВК-экраны, у асабліва брудных памяшканнях неабходна выкарыстоўваць сродак для мыцця экрана. Калі вы выкарыстоўваеце адзін са старых манітораў ЭПТ, крыху вады на мяккай тканіне напэўна будзе дастаткова.\nСтатычны зазямляльны запясці або статычныя кішэні\nГэта надзвычай важна, калі вы хочаце адкрыць вашу сістэму для ... усяго. Нават найменшы ўдар можа цалкам знішчыць кавалак камп'ютэрнага абсталявання (у рэшце рэшт, гэта вельмі адчувальная машына). Вы можаце альбо схапіць статычны рэмень для запясці, альбо пучок антыстатычных пакетаў. Альбо вы працуеце ў сваіх мэтах.\nЯ гэта яшчэ не казаў. Пераканайцеся, што ў вас ёсць надзейныя антывірусныя і шпіёнскія праграмы і прыстойнае ачышчальнік рэестра.\nЯк я магу раздрукаваць паведамленні WhatsApp з дапамогай iPhone?Я асноўны адміністратар WhatsApp, але я выпадкова выдаліў свой уліковы запіс. Як мне вярнуць свой рахунак?У хлопца, з якім я па-ранейшаму, ёсць Tinder, але ён кажа, што толькі яго сябры могуць працягваць, таму што яны не маюць ніякіх матчаў. Ён не размаўляе ні з адным, але я ўсё яшчэ думаю, што ён не павінен быць разам, як я падыходжу да гэтага?Якія сайты можна выкарыстоўваць для Instagram DM без прыкладання?Чаму Snapchat не дазволіць мне падпісацца?Калі дзяўчына чатыры гадзіны размаўляе са мной па Snapchat, ці можа гэта быць знакам, які яна мне падабаецца?Мне трэба заблакаваць кагосьці ў Instagram, які ўжо заблакаваў мяне першым. Я не магу бачыць іх IG-профіль, але яны бачаць мой. Як я магу пазбавіць іх доступу да майго профілю, не робячы свой профіль прыватным?У чым некаторыя сакрэты, пра якія ведаюць толькі самыя паспяховыя фанатыкі Instagram?\nЧаму эмжы не з'яўляюцца на маіх Pixel і Pixel XL?Дадайце лінейную рэгрэсію ў графікі Excel"Тэрмін не прызнаны назвай командлета" - Як гэта выправіць у Windows PowerShellЯк выправіць праблему ўспышкі камеры Samsung Galaxy S6Як адшліфаваць відэа ў VLC і іншыя галоўныя парадыЯк схаваць фатаграфіі на HTC One A9Добрай ночы абзацы для васЯк дадаць Shutterfly у Google Photos


Catholic.by - Пры санктуарыі Маці Божай Каралевы нашых сем’яў у Тракелях будзе дзейнічаць група «Маці ў малітве»\n17.01.2020 10:39 Паводле: Санктуарый Маці Божай у Тракелях / Вк / Catholic.by\nВестка пра гэта з’явілася на старонцы санктуарыя ў сацыяльнай сетцы Вк.\nРух «Маці ў малітве» быў заснаваны ў Англіі ў 1995 годзе Веронікай Уільямс. Цяпер гэта 75-гадовая маці і бабуля, якая, перад абліччам пагрозаў сучаснага свету, адчула заклік да асаблівай супольнай малітвы, у якой маці давяраюць сваіх дзяцей і ўнукаў Езусу.\nРух «Маці ў малітве» сёння дзейнічае больш як у 100 краінах свету, у тым ліку і ў Беларусі.\nЁн распаўсюджваецца дзякуючы асабістым кантактам і сведчанням маці. Духоўнасць руху характарызуецца поўным даверам Богу, радаснай паслухмянасцю Яму і Касцёлу.\nСведчанні з усяго свету пацвярджаюць, што малітвы маці Бог выслухоўвае і дае дзецям вялікія ласкi: здароўе, ацаленне ад залежнасцяў, нараджэнне доўгачаканых дзетак.\n#Жанчыны ў Касцёле (15)\n#Санктуарый Маці Божай Тракельскай Каралевы нашых сем'яў (30)


Новыя тарыфы на жыллёва-камунальныя паслугі: што мяняецца ад 1 сакавіка – RH.by\nbelnovosti.by, паводле belnovosti.by\nАд 1 сакавіка ў Беларусі адмяняюцца ліміты на электраэнергію. Акрамя таго, па-іншаму будзе разлічвацца аплата за ваду, каналізацыю і тэхнічнае абслугоўванне дамоў.\nАдпаведнае рашэнне змяшчаецца ў пастанове Савета Міністраў (№ 81 ад 9 лютага 2019 года).\nПа новых тарыфах беларусы пачнуць аплачваць ЖКП у красавіку. У прыватнасці, тарыфы ўводзяцца для зарэгістраваных па месцы пражывання жыхароў кватэр і дамоў замест дыферэнцыраванай платы за тэхабслугоўванне дамоў, водазабеспячэння і водаадвядзення, а таксама электрычнасць.\nЦяпер дапушчальныя тарыфы складаюць:\n– тэхабслугоўванне – 0,1187 рубля за квадратны метр;\n– водазабеспячэнне і каналізацыя – 0,8338 і 0,6383 рубля за кубаметр;\n– электрычнасць для кватэр з газавымі плітамі – 0,1746 за 1 кВт/г; з электраплітамі – 0,1484.\nТаксама па-новаму будуць плаціць за электраэнергію тыя, у каго ў кватэрах ці дамах устаноўленыя адпаведныя лічыльнікі, якія вызначаюць колькасць выдаткаванай электраэнергіі на ацяпленне і гарачую ваду. Гаворка ідзе пра беларусаў, якія не падключаны да сістэмы цэнтралізаванага цепла-і газазабеспячэння. Цяпер яны плацяць 0,0335 рубля за 1 кВт/г.\nУ выпадку, калі арганізацыя няправільна разлічыла тарыф па якой-небудзь паслузе ЖКГ, можна будзе ажыццявіць паўторны разлік, аднак не пазней чым за тры месяцы, калі гэта звязанае з дадатковай аплатай за папярэднія перыяды.\nЗдымаць паказанні лічыльнікаў можна будзе як самастойна, так і дыстанцыйна.\nПредыдущая статья23 лютага ў Ашмянах правядуць спартыўнае мерапрыемства “Тры волаты”\nСледующая статьяСледчы камітэт: у Беларусі не было здарэнняў, звязаных з гульнёй “Мома”


Польшча прафінансавала праект бізнес-інкубатара ""\nУ рамках праекта ў гэтым годзе створаны каворкінг-цэнтр для жанчын і дзяцей. Жанчыны будуць шыць на прафесійных машынах, закупленых у рамках гранта, а вучні будуць займацца рукадзеллем і шыццём, але ў бізнес-кірунку.\nМерапрыемтва адбылося ў рамках фестывалю “Тутэйшая гаспадарка”, які на працягу некалькіх гадоў арганізуе бізнес-інкубатар у Калодзішчах, які супрацоўнічае з Падляшскім фондам рэгіянальнага развіцця. Абедзве арганізацыі рэалізуюць у гэтым годзе праект, фінансаваны польскім МЗС у рамках праграмы Польскай дапамогі ў мэтах садзейнічання бізнесу на сельскіх тэрыторыях, на суму 300 тыс. польскіх злотых.\nУ рамках праекта было закуплена неабходнае абсталяванне і абноўлены памяшканні, а таксама арганізаваны шэраг семінараў, прысвечаных развіццю бізнесу ў вёсцы.\nУжо больш за дзесяць гадоў бізнес-інкубатар у Калодзішчах падтрымлівае малое беларускае прадпрымальніцтва на сельскіх тэрыторыях. “Некаторыя з фірм, якія пачыналі ў нас у так званым гаражы, сёння з’яўляюцца дынамічна развіваючыміся бізнесамі, у якіх працуе па некалькі дзясяткаў асоб”, - расказвае дырэктар інкубатара Сяргей Найдовіч.\nУ інкубатары можна танна арандаваць офіс і атрымаць кансультацыі па асновах вядзення бізнесу. “Прыватнае прадпрымальніцтва на Беларусі па-ранейшаму знаходзіцца ў стане зараджэння, таму так важныя для нас вопыт і прыклады іншых краін, напрыклад, Польшчы”, - сказаў Найдовіч.\nУ рамках фестывалю свае вырабы прадстаўлялі і прадавалі фермеры, рамеснікі, вучні. Шмат месца было прысвечана таксама інавацыйнаму выкарыстанню такіх прадуктаў, як лён, каноплі і мёд, у касметыцы і медыцыне.\n“Дзякуючы такім месцам, як бізнес-інкубатар у Калодзішчах, прыватны бізнес на Беларусі становіцца рэчаіснасцю”, - сказаў намеснік міністра Матусевіч. – “Мы праўдзіва ўдзячныя Польшчы за дапамогу і падтрымку інкубатара”, - дадаў ён.\nУ фестывалі “Тутэйшая гаспадарка”прынялі ўдзел прадстаўнікі Падляшскага фонду рэгіянальнага развіцця і дыпламаты Пасольства Рэспублікі Польшча ў Рэспубліцы Беларусь.\nПольшча прафінансавала праект бізнес-інкубатара M.Sidorowicz


У карткі самы вялікі вораг — доўгі язык кліента. У асноўным ашуканцы разлічваюць на тое, што мы занадта даверлівыя і... схільныя пагаварыць | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » У карткі самы вялікі вораг — доўгі язык кліента. У асноўным ашуканцы разлічваюць на тое, што мы занадта даверлівыя і... схільныя пагаварыць\nУ нашай краіне ў гэтым фінансавым сезоне прыкметна вырасла колькасць махлярства з выкарыстаннем сацыяльнай інжынерыі, паведамляюць прадстаўнікі праваахоўных органаў. Як правіла, гэта незаконны метад атрымання інфармацыі, пры якім чалавек дае зламыснікам усе канфідэнцыяльныя звесткі аб сваёй банкаўскай картцы. Гаворка ў першую чаргу — аб тэлефонным махлярстве і аб фішынгавых сайтах. Іншыя віды махлярства паступова губляюць папулярнасць, напрыклад устаноўка скімераў у банкаматах і атрыманне даных картак у сацыяльных сетках. Сваю спецыфіку ў злачынства «размоўнага жанру» дадала і пандэмія каранавіруса. Пра гэта расказалі прадстаўнікі Нацбанка і МУС краіны на прэс-канферэнцыі.\nНіхто рукінам не заломвае\nНачальнік аддзела рэагавання на камп'ютарныя пагрозы ўпраўлення абароны інфармацыі Нацыянальнага банка Сяргей Майсейшын адзначае, што, як правіла, зламыснікам, якія выкарыстоўваюць метады сацыяльнай інжынерыі, людзі пераводзяць грошы і выдаюць персанальныя даныя абсалютна добраахвотна.\nАсноўны скачок трэнду здарыўся летась, калі ў лістападзе нашы грамадзяне былі атакаваныя з выкарыстаннем вішынгу. Гэты трэнд паспяхова перайшоў у 2020 год. Трэба разумець, што гэта прыбытковы бізнес, які купляецца, перапрадаецца, абкатваецца на іншых краінах, мяняюцца алгарытмы і скрыпты размовы.\nЗаўсёды мэта такога роду махлярства — выведаць канфідэнцыяльную інфармацыю альбо падштурхнуць чалавека да таго, каб ён у сеціве кудысьці зайшоў і нешта ўвёў. Як вынік — крадзеж грашовых сродкаў, завалоданне логінамі і паролямі. Як правіла, з усіх удзельнікаў фінансавых аперацый банкі цяпер абароненыя найлепш. Ашуканцы гэта разумеюць і атакуюць там, дзе ёсць пралом, і гэты пралом — кліенты банкаў. Тэхнічныя сродкі другасныя, таму што першасная крыніца атрымання інфармацыі для ашуканцаў — сам чалавек.\nПаводле звестак Нацбанка, атрыманых у рамках інфармацыйнага абмену з банкамі, за 9 месяцаў 2020 года было зафіксавана каля пяці тысяч паведамленняў аб вішынгу. Лідзіруе ў гэтай статыстыцы сталіца.\nПраблема зразумелая, узнікае заканамернае пытанне: што рабіць? Сяргей Майсейшын бачыць выхад у павышэнні кіберадукаванасці насельніцтва праз правядзенне пастаяннай тлумачальнай работы з кожным кліентам.\nБанкаматы ўжо не чапаюць: нерэнтабельна\nПа словах Паўла Папова, намесніка начальніка ўпраўлення па раскрыцці злачынстваў у сферы высокіх тэхналогій Галоўнага ўпраўлення па супрацьдзеянні кіберзлачыннасці МУС, сёлета самымі распаўсюджанымі відамі кіберзлачынства былі вішынг (тэлефоннае махлярства) і фішынг (разнавіднасць махлярства, пры якім зламыснік атрымлівае даныя картак сваіх ахвяр дзякуючы таму, што яны перайшлі па спецыяльнай спасылцы і пакінулі там гэтыя даныя).\nЗа 11 месяцаў бягучага года ў параўнанні з 2019-м у краіне рост злачыннасці ў гэтых кірунках склаў 125 %. Спецыяліст адзначае, што калі браць па рэгіёнах, то лідзіруе Мінск: тут рост такой злачыннасці складае 115 %. У іншых рэгіёнах гэтая лічба нязначна ніжэйшая з улікам эканамічнага развіцця і ўключэння людзей у сферу інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій, але яна таксама паказвае рост. Асноўны інструмент у гэтых разнавіднасцях махлярства — сацыяльная інжынерыя.\nАмаль 90 працэнтаў злачынстваў у сферы інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій — крадзеж сродкаў з дапамогай камп'ютарных сістэм. На другім месцы — несанкцыянаваны доступ. Ён таксама спалучаны з крадзяжом, таму што злачынцы нацэлены на электронную пошту ахвяры, яго асабістыя кабінеты на рэсурсах і ў мабільных дадатках, каб знайсці паролі і коды доступу да банкаўскіх картак.\nРазам з тым некаторыя разнавіднасці махлярства, аб якіх раней шмат казалі, цяпер сустракаюцца досыць рэдка. Да іх адносяцца ў тым ліку скімеры і шымеры — спецыяльныя прылады, якія ашуканцы ўсталёўваюць на банкаматы, каб счытваць з іх дапамогай даныя картак.\n«На бягучы год па краіне было выяўлена 3 або 4 выпадкі ўстаноўкі такога абсталявання на банкамат. Летась такіх выпадкаў было наогул у два разы менш. Для злачынцаў гэта не тыя грошы, каб дзеля іх можна было маштабна выкарыстоўваць такі від махлярства», — лічыць Сяргей Майсейшын.\nПакуль у 2020 годзе, па даных МУС, да адказнасці за ўчыненне злачынстваў у сферы інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій было прыцягнута каля дзвюх тысяч чалавек, з іх 90 — непаўналетнія.\nНекаторыя страхі практычна беспадстаўныя\nНапэўна, усе чулі, што ў грамадскіх месцах (у метро, аўтобусах, тралейбусах і на прыпынках) можна спісаць грошы з бескантактавай карткі, проста наблізіўшы плацежны тэрмінал да чужога кашалька або кішэні. Спецыялісты адзначылі, што аб такіх выпадках у Беларусі не чулі, аднак тэхнічна гэта магчыма.\nТаму прадстаўнікі МУС параілі на перспектыву купіць для бескантактавай карткі спецыяльны ахоўны чахол, які цалкам ізалюе чып, каб немагчыма было спісаць з яго інфармацыю.\nРазам з тым з пункту гледжання эфектыўнасці такі крадзеж блізкі да нуля, бо для яго, як лічыць Сяргей Майсейшын, павінен быць цэлы шэраг фактараў: трэба ведаць, дзе ляжыць картка, непрыкметна паднесці да яе тэрмінал і яшчэ шэраг іншых умоў, без якіх гэты від злачынства недзеяздольны.\nАшуканцы. Хто яны?\nПаводле інфармацыі экспертаў праваахоўных органаў, злачынцы, якія займаюцца вішынгам, амаль усе размаўляюць са сваімі ахвярамі з-за мяжы. Было некалькі выпадкаў «сваіх» ашуканцаў, але іх хутка вылічылі і абмежавалі ў свабодзе.\nТакім ценявым бізнесам займаюцца рускамоўныя маладыя людзі (хлопцы і дзяўчаты ва ўзросце 25-30 гадоў) з краін СНД (у асноўным з Расіі) з добра пастаўленым прыемным голасам, з уменнем выклікаць да сябе давер, з навыкамі пераконвання.\nПадчас гутаркі з псеўдабанкірам шумавым фонам служаць спецыфічны гук работы банкаўскай тэхнікі і аддаленая гаворка нібыта іншых супрацоўнікаў фінансавай установы.\nАб чым трэба памятаць, каб не стаць ахвярай махляроў\nНікому не перадавайце сваю банкаўскую картку і яе поўныя даныя, паролі ад мабільнага і інтэрнэт-банкінгу.\nКалі вы згубілі картку ці ўбачылі па ёй аперацыі, якія не здзяйснялі, адразу звярніцеся ў банк і заблакіруйце картку. Гэта можна зрабіць не толькі па тэлефоне, але і ў мабільным або інтэрнэт-банкінгу.\nКалі вам тэлефануе чалавек, які прадстаўляецца супрацоўнікам банка, пакладзіце трубку і ператэлефануйце ў банк па тэлефоне службы кліенцкай падтрымкі, каб удакладніць інфармацыю. Важна не ператэлефаноўваць па тым нумары, з якога вам патэлефанавалі. Набярыце нумар банка, паказаны на яго сайце або на адваротным баку карткі. Не забывайце, што супрацоўніку банка не патрэбна інфармацыя пра нумар вашай банкаўскай карткі і камбінацыі пароляў.\nНе пераходзьце па невядомых спасылках з электроннай пошты, СМС або месенджараў, анлайн-рэкламы на сайты-аналагі пошукавых сістэм, папулярных інтэрнэт-крам, рэсурсаў дзяржустаноў, банкаў (каб пераканацца, ці на патрэбным сайце вы знаходзіцеся, праверце яго адрас у адрасным радку).\nНе загружайце праграмнае забеспячэнне, паходжанне якога выклікае сумнеў.\n3861 Лукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»


Юбілей Станіслава Шушкевіча. Правілы жыцця палітыка ў цытатах\nBelsat.eu зрабіў падборку выказванняў першага кіраўніка незалежнай Беларусі, якія прагучалі ў размовах з «Белсатам».\n80-ы Дзень народзінаў адзначае 15 снежня Станіслаў Шушкевіч – былы старшыня Вярхоўнага Савету Беларусі, адзін з трох падпісантаў Белавежскага пагаднення, якое скасавала Савецкі Саюз. У якасці кіраўніка дзяржавы менавіта ён вывеў з Беларусі атамную зброю.\n«Усе разборкі ўнутры апазіцыі рабіць у самой апазіцыі ды знаходзіць кампраміс, калі выходзіш да грамадства. Забываецца яшчэ адзін канон паліталогіі: рухавік дэмакратыі – гэта кампрамісы».\nПра продаж дзяржаўнай маёмасці Расеі\n«Продаж дзяржаўнай маёмасці ў расейскія рукі азначае, што ў «беларускі дом» прыйшоў дрэнны гаспадар, якія не дае рады ў кіраванні краінаю. Ён прадае тое, што пакінулі яму продкі. Калі гэты працэс працягнецца, то ўрэшце той гаспадар будзе голы».\n«Якія даследаванні дадуць плён? Цяжка сказаць, тым больш, такім невукам, як Лукашэнка. Калі ёсць вузкая галіна, дзе беларусы могуць нешта зрабіць, то гэта можа прынесці прыбытак. Аднак збыт навуковых дасягненняў у антыдэмакратычнай краіне немагчымы, бо для гэтага патрэбная свабода мыслення і прапановаў. Важна, каб людзі не баяліся быць асуджанымі за тое, што гэтыя прапановы не ўзгадняюцца з палітычнымі аспектамі дзейнасці дыктатара».\nПра моладзь, якая вернецца\n«Пасля дэмакратычных зменаў у краіне на Радзіму вернуцца маладыя беларусы, якія пакінулі яе ў пошуках свабоды. Калі чалавек добра зарабляе, то яму цяжка вярнуцца ва ўмовы беларускага прыніжэння, калі пануюць хамы. Але мы мусім мяняць гэтыя ўмовы… Тады паток адукаваных беларусаў будзе мець іншы кірунак».\n«Для мяне «Белсат» – гэта акно ў прагрэсіўны беларускі свет, у прагрэсіўнае беларускае грамадства. Гэта крыніца добрай інфармацыі. Хацелася б, каб трансляцыя была кругласутачнай».\nПра беларускі парламент\n«Калі ў грамадстве нармальны парламент, то звычайна неяк дэпутаты на тэлебачанні абмяркоўваюць, выслухоўваюць. Заедзьце ў Літву, Польшчу, паглядзіце, што там робіцца! А тут – цішэй вады, ніжэй травы! Бо гэта абсалютна непатрэбныя людзі, палітычная кваліфікацыя якіх мізэрная, нулявая. Іх функцыя – «одобрямс».\n«Калі ёсць нейкае эфектыўнае дзеянне, то чаму яго трэба змяняць? У нас яшчэ так шмат палітзняволеных, і яны сядзяць без усялякай віны, іх трэба вызваліць. Іншага ўздзеяння, чым санкцыі, я не ведаю».\n«Я прыхільнік ядравай энергетыкі, але калі выбіраецца ўжо сама станцыя… Я не прыхільнік будаўніцтва ў гэтым месцы (Астраўцы – belsat.eu) гэтай станцыі. Можа, гэта і добры варыянт, але мяне пакуль у гэтым не пераканалі».\n«Яны не суддзі, а чыноўнікі. І яны мусяць засудзіць – гэта іхная задача. Сорам, што нават маладых дзяўчат прыцягваюць да такой справы. Іх падводзяць да кармушкі ды кажуць: мы цябе да кармушкі не пусцім больш, калі ты будзеш судзіць справядліва».\n«Больш злачыннай структуры за наш суд – няма. І я думаю, што мы дажывем да таго часу, калі яны (суддзі. – belsat.eu) перад сапраўдным судом будуць адказваць за тое, што робяць».\n«Хопіць спадзявацца, што хтосьці нам дапаможа ў той справе, у якой мы самі павінны быць гаспадарамі сітуацыі. Колькі мы можам трываць стаўленне да чалавека, як да быдла?».\n«Белсат» шчыра віншуе юбіляра ды зычыць спадару Станіславу моцнага здароўя і вялікага шчасця. Неўзабаве на незалежным тэлеканале мае з’явіцца фільм, прысвечаны гэтаму дзеячу беларускай гісторыі.


Pawet: Аркадзь Мігдал. Да партрэта Андрэя Сахарава\nАркадзь Мігдал. Да партрэта Андрэя Сахарава\nАўтар: Мігдал Аркадзь,\nПобач з намі жыў Прарок, і цяжкім быў яго шлях на Галгофу.\nЦі можна было спадзявацца на поспех барацьбы некалькіх самаахвярных людзей, барацьбы з магутным апаратам улады, улады бесчалавечнай, пабудаванай на фашыстоўскім прынцыпе "мэта апраўдвае сродкі"? Вычын Сахарава ў тым, што ён паверыў у магчымасць поспеху і не адступаўся ні ў Горкім, калі "дактары" валілі яго на падлогу і выкручвалі рукі для гвалтоўных уколаў, ні на З'ездзе народных дэпутатаў, дзе яго словы заглушвала здзеклівае, шалёнае лямантаванне "агрэсіўна-паслухмянай большасці".\nКалі спрабуеш пісаць пра чалавека, перад якім схіляешся ў пашане, галоўнае жаданне - не прымешваць сябе. Але гэта немагчыма без стратаў. Каб даць уяўленне пра час і пра людзей, якія жылі побач з Андрэем Дзмітравічам, мне волей-няволей давядзецца распавесці і пратакія падзеі, ў якіх ён непасрэдна, наўпрост нават і не ўдзельнічаў. Мне падаецца, што і самы малы эпізод з іх, які мае хоць нейкае дачыненне да Андрэя Дзмітравіча, заслугоўвае згадвання.\nУпершыню я сустрэўся з Сахаравым у 1947 годзе, калі ён папрасіў мяне быць апанентам на абароне яго кандыдацкай дысертацыі. Гаворка ішла пра карэляцыю электронаў і пазітронаў пры нараджэнні іхніх параў. Павінен прызнацца, што тады я не ацэньваў маштабу гэтага чалавека, а проста ўбачыў вельмі таленавітага пачаткоўца-фізіка.\nПасля гэтага Андрэй Дзмітравіч надоўга знік з майго відавоку; ён пачаў займацца атамнымі таямніцамі. У 1950 годзе ў Інстытут атамнай энергіі, дзе я тады працаваў, прыйшла справаздача А. Д. Сахарава і І.Я. Тама, ў якой І. В. Курчатаў папрасіў мяне разабрацца. Яны прапаноўвалі праект устаноўкі для кіраванага тэрмаядзернага сінтэзу. З гэтай дзівоснай ідэі ўзніклі сучасныя збудовы, задача якіх - ажыццявіць тэрмаядзерны сінтэз практычна. Пакуль што гэта ўдалося толькі ў лабараторных умовах. Калі ў выніку такіх намаганняў з'явіцца экалагічна чыстая крыніца неабмежаванай энергіі, чалавецтва яшчэ не раз згадае імя Сахарава не толькі, як вялікага гуманіста, але і як вялікага навукоўца.\nНапрыканцы тэксту справаздачы рукою Сахарава было дапісана (цытую напамяць): "Спадзяюся, што ажыццяўленне гэтай ідэі дасць у рукі нашай краіне такую крыніцу энергіі, якая дазволіць супрацьстаяць імперыялізму". Гэтая наіўная фраза патлумачыла мне яго адносіны да працы над вадароднаю бомбай. У той час я ўжо разумеў, у якія рукі трапіць ядзерная зброя, і вырашыў, што не буду займацца засакрэчанымі працамі. На шчасце, Курчатаў, які вельмі добра да мяне ставіўся, здагадаўшыся пра гэта, выдзеліў мне асобны сектар, у задачы якога ўваходзіла фундаментальная, а не прыкладная ядзерная фізіка. Пазней словы Андрэя Дзмітравіча перасталі падавацца дзіўнымі. Зразумела, ён мог займацца ядзернай зброяй толькі пры ўпэўненасці, што працуе на дабро для людзей. Ў аўтабіяграфіі Андрэй Дзмітравіч піша: "… Дваццаць гадоў - бесперапынная праца ва ўмовах звыштаемнасці і звышнапружання спачатку ў Маскве, затым у спецыяльным навукова-доследным сакрэтным цэнтры. Усе мы тады былі перакананыя ў жыццёвай важнасці гэтай працы для раўнавагі сілаў ува ўсім свеце і захопленыя яе грандыёзнасцю".\nВымушаныя стасункі з тымі, хто вяршыў лёсы нашай краіны, дапамаглі яму хутка зразумець, да якіх жахлівых наступстваў можа прывесці створаная ім зброя ў руках гэтых беспрынцыпных і неадукаваных авантурыстаў. Можна ўявіць сабе, якой трагедыяй было для яго збаўленне ад ілюзій…\nНовы перыяд маіх стасункаў з ім пачаўся пасля абрання 32-гадовага Сахарава наўпрост у акадэмікі, мінаючы членкораўскую стадыю. Яго навуковы маштаб на гэты час быў ужо відавочны нават для тых, хто не ведаў дэталяў яго закрытых працаў. Мы сустракаліся на паседжаннях Аддзялення ядзернай фізікі і часта размаўлялі на навуковыя і ненавуковыя тэмы. Тады Андрэй Дзмітравіч быў захоплены сваёй ідэяй атрымання звышмоцнага магнітнага поля з дапамогай выбуху. Менавіта гэтым метадам у 1964 годзе атрымана самае моцнае на Зямлі магнітнае поле - 25 мільёнаў гаўс.\nУ 60-х гадах Сахараў пачаў займацца палітыкай. Надзвычайна, што тады ж, у 1966 годзе, ён зрабіў лепшую сваю працу па тэарэтычнай фізіцы - дзіўнай глыбіні даследванне па касмалогіі. У 1968 годзе ён апублікаваў за мяжой першую са сваіх прарочных кніг, якая ў той час магла падацца наіўнай. Але, як сказаў Шапэнгаўэр, талент трапляе у цэль, у якую ніхто трапіць не можа, геній трапляе ў цэль, якую ніхто не бачыць.\nАндрэй Дзмітравіч некалькі разоў даваў мне зразумець, што хацеў бы паклікаць мяне да грамадскай дзейнасці. Аднойчы на яго канкрэтную прапанову я адказаў, што гэта рашуча змяніла б той лад жыцця, які я для сябе выбраў. Вартая ўвагі была рэакцыя Андрэя Дзмітравіча. Мне не давялося тлумачыць, што я не валодаю грамадзянскім тэмпераметам і мужнасцю, неабходнымі для іншадумца, і не хачу страціць нутраную свабоду, без якой мне немагчыма займацца навукай ,і, нават, само жыццё. Ён зразумеў і прыняў маю адмову.\nУ 1978 годзе, у знак пратэсту супраць пераследу дысідэнтаў у СССР многія замежныя навукоўцы адмовіліся прыехаць у Маскву на Міжнародную канферэнцыю па калібраваных тэорыях. Перад пачаткам паседжанняў, калі ўсе ўжо сабраліся ў зале - і нашыя, і нешматлікія, прыехаўшыя з-за мяжы, - Андрэй Дзмітравіч падышоў да дошкі і напісаў вялікімі літарамі: "Дзякуй усім, хто не прыехаў!". Зала спачувальна загула, а да дошкі па просьбе старшыні падышоў малады чалавек і спешна сцёр надпіс.\nНапрыканцы студзеня 1980 года Сахараў, пазбаўлены ўсіх узнагародаў і ордэнаў, быў высланы ў Горкі. Повадам паслужылі яго выступленні ў заходнім друку супраць бессэнсоўнай і злачыннай вайныў Афганістане. Пачаўся горкаўскі перыяд жыцця Сахарава. Неўзабаве прайшла чутка, што на чарговым сходзе яго збіраюцца выключаць з Акадэміі. Напярэдадні сходу я паехаў у Вузкае, каб высветліць справядлівасць гэтых чутак і параіцца з сакратаром аднаго з аддзяленняў Акадэміі, які там знайходзіўся.\nУвечары тым жа днём я прыехаў да Пятра Леанідавіча Капіцы. Я сказаў яму, што ніколі не быў дысідэнтам, але калі будзе паднятае пытанне аб выключэнні Андрэя Дзмітравіча, заяўлю на сходзе пра ўсё, што думаю. Між іншым паўтару тое, што казаў мне Леў Андрэевіч Арцімовіч незадоўга да сваёй смерці: "Калі зойдзе гаворка пра выключэнне Сахарава, я выйду на кафедру і папрашу паказаць мне хоць бы аднога з прысутных у гэтай зале, хто зрабіў для краіны больш, чым ён". Пётр Леанідавіч сказаў мне: "Пачніце, а больш пажылая частка Вас падтрымае…". Калі мы вычарпалі гэтую тэму, Капіца пачаў чытаць мне свае лісты, цяпер ужо апублікаваныя, якія ён пісаў Сталіну і іншым членам ураду з нагоды розных выпадкаў, у прыватнасці, з нагоды арышту акадэмікаў Ландаву і Фока.\nДа гонару Акадэміі, пытанне пра выключэнне Сахарава не ставілася.\nУ лістападзе 1981 году, калі я даведаўся, што Андрэй Дзмітравіч і яго жонка абвясцілі галадоўку, я, акрамя трывогі за іх здароўе і жыццё, вельмі востра адчуў небяспеку магчымых наступстваў, пачынаючы з размяшчэння ў Еўропе амерыканскіх ракет, якіх тады яшчэ там не было, і закончваючы поўным спыненнем з нашай краінай усіх міжнародных навуковых кантактаў. Не ўсе разумелі, што повад галадоўкі (патра-баванне дазволіць Лізе Аляксеевай выехаць да свайго мужа-- сына Алены Георгеўны) прадыктаваны не сваяцкімм пачуццямі, а імкненнем абараніць правы і годнасць кожнага чалавека. Як распавяла мне нядаўна Алена Георгеўна, нават Лідзія Карнееўна Чукоўская засмучалася, што повадам паслужыла асабістая прычына, а не патрабаванне вызвалення Анатоля Шчаранскага. Маці Шчаранскага, якая прысутнічала пры гэтым, усклікнула: "Як вы не разумееце, што так ён змагаецца за ўсіх!".\nНекалькі членаў Акадэміі спрабавалі дапамагчы Андрэю Дзмітравічу. Распавяду пра тую спробу, ў якой ўдзельнічаў я сам. Усе, з кім я размаўляў у Прэзідыюме Акадэміі навук, вельмі спачувальна ставіліся да намаганняў выратаваць Сахарава. Таму мне своечасова паведамілі пра нараду наконт яго, скліканую ў прэзідэнта Акадэміі А.П. Адяксандрава. Павінны быў прыехаць Андропаў, але ў апошні момант высветлілася, што заміж Андропава будзе яго намеснік. Да пачатку паседжання я падрабязна выказаў віца-прэзідэнту Я. П. Веліхаву свае меркаванні пра магчымыя трагічныя наступствы галадоўкі. Потым стаў чакаць у ніжнім вестыбюлі Аляксандрава, да якога ў гэтыя дні немагчыма было трапіць. І мне надарылася ўсяго некалькі хвілін, пакуль мы з ім падымаліся па прыступках лесвіцы. Я сказаў: "Ёсць толькі адзін ключ да развязкі праблемы. Трэба безагаворна згадзіцца з ягонай па сутнасці дробязнай просьбай. Адмова прывядзе да непрадказальных наступстваў для нашай навукі". На гэта Аляксандраў, паўтараючы версію КДБ, адказаў: "Вінавацьце ўва ўсім яго жонку". Я запярэчыў, што ў яго (Аляксандрава) недакладная інфармацыя. Андрэй Дзмітравіч - чалавек зусім незалежнай думкі і робіць усё паводле глыбокага нутранога пераканання.\nПазней я цераз Веліхава перадаў Аляксандраву кароткую цыдулку, ў якой па пунктах пералічваліся довады, паводле якіх патрэбна неадкладна ўхіліць прычыну галадоўкі. Цыдулка тая пачыналася з заявы, што для Акадэміі --і не толькі для яе - праблемы, больш важнай за гэ-тую, зараз не існуе, таму пытанне павінна вырашацца на самым высокім узроўні. Да мяне дайшлі чуткі, нібыта адзін з нашых кіраўнікоў сказаў: "Хто такі Сахараў, каб паставіць нас на калені?" Таму я ўключыў, магчыма, наіўную фразу: "Вялікадушша моцнага падкрэслівае яго сілу". З небяспекі, што "дактары ў цывільным", якія назіралі за Сахаравым, ужывуць гвалтоўнае кармленне, я напісаў у адным з пунктаў: "Неабходна ўлічыць яго незвычайныя душэўныя якасці: неасцярожныя прымусовыя захады маглі б прывесці да непрадказальнай рэакцыі і фатальнага зыходу".\nНарада ў Аляксандрава ні да чаго не прывяла. Намеснік Андропава заявіў, што яны кантралююць сітуацыю.\nАляксандраў трапіў пад вялікі ціск - тэлеграмы ў абарону Сахарава ішлі з розных канцоў Зямлі. Цяжкасць такой сітуацыі, як відаць, была ў тым, што Андропаў рашуча стаяў супраць задавальнення просьбы Сахарава. І я зразумеў, што трэба любым спосабам падштурхнуць Аляксандрава пайсці да Брэжнева і дабіцца рашэння.\nПознім вечарам я прыйшоў да майго даўняга знаёмага В. Р. Рэгеля, блізкага сябра Аляксандрава, і некалькі гадзін, не абмяжоўваючыся ў выразах, тлумачыў яму, якую нікчэмную памяць пакіне пра сябе гэты яго сябар і якой ганьбай будзе на вякі пакрыта яго імя ў выпадку фатальнага зыходу. І сустрэў поўнае разуменне Вадзіма Робертавіча і яго жонкі. У тую ж ноч ён паехаў да Аляксандрава дадому і размаўляў зім у прысутнасці жонкі Анатоля Пятровіча, добрай і разумнай жанчыны. Мне здаецца, яе прысутнасць сыграла вырашальную ролю. На наступны дзень Аляксандраў паехаў да Брэжнева і дабіўся станоўчага рашэння\nАндрэй Дзмітравіч і Алена Георгеўна галадалі сямнаццаць дзён…\nПраз некаторы час я даслаў Андрэю Дзмітравічу ў Горкі сваю кніжку "Пошук праўды". У адказ прыйшла тэлеграма з паведамленнем аб атрыманні, якую хаваю, як рэліквію: "Дзякуй за кнігу, за ўсе водгукі, ваш Андрэй Сахараў".\nСахаравы вярнуліся ў Маскву ў снежні 1986 года, правёўшы ў высылцы сем гадоў без аднаго месяца, тады, як "паводле закону", гранічны тэрмін высылкі - пяць гадоў.\nУ першы ж дзень прыезду Андрэй Дзмітравіч адправіўся на семінар у Фізічны інстытут ім П. Н. Лебедзева. Каб яго пабачыць, я прыйшоў туды на наступны семінар -- 30 снежня. Акрамя вядомых мне фізікаў сюды прыйшлі журналісты Юры Рост і Алег Мароз. Пасля семінару яны прапанавалі адвезці Андрэя Дзмітравіча і мяне дадому. Па дарозе Андрэй Дзмітравіч распавёў, як скончылася горкаўская высылка. Паўтару яго аповед так, як ён мне запомніўся.\nЗусім нечакана да Сахаравых прыйшлі манцёры і паставілі тэлефон. На наступны дзень патэлефанаваў Міхаіл Сяргеевіч Гарбачоў і сказаў, што прынята рашэнне, згодна з якім ён з жонкаю могуць вярнуцца ў Маскву. Андрэй Дзмітравіч адказаў: "Дзякуй, але на днях у чыстапольскай турме загінуў мой сябар Анатоль Марчанка. Ён быў першы ў спісе, які я Вам паслаў. У савецкіх турмах гібее шмат вязняў сумлення, і іх усіх трэба вызваліць". Гарбачоў запярэчыў, што сярод іх ёсць розныя людзі. "Усё роўна, - настойваў Сахараў, - вызваліць трэба ўсіх". Гарбачоў не згадзіўся з гэтым, але Андрэй Дзмітравіч не адступаў: "Умольваю Вас вярнуцца да гэтага пытання. Гэта неабходна для Вас асабіста, і для міжнароднага прэстыжу нашай краіны…". Гэткай надзвычайнай размовай закончылася сямігадовая высылка Сахаравых.\nАле і пасля іх вяртання доўгі час існавалі негалосныя забароны згадваць імя Сахарава ў друку і на тэлебачанні. Я з гэтым непасрэдна сутыкнуўся. У 1987 годзе тэлебачанне здымала фільм "Сумняваюся ў яўным, веру цуду…", прысвечаны навуцы і адказнасці навукоўца, ў якім я прымаў удзел. Адным з эпізодаў фільму была мая гутарка ў клубе працоўных на Ляніўцы. Мне задалі пытанне пра Сахарава. Калі я адказаў, падняўся малады чалавек і сказаў: "Я адчуў Вашае хваляванне, калі вы гаварылі пра Андрэя Дзмітравіча, і лічу абавязкам нашага сходу вынесці пастанову пра дапушчаныя ў адносінах да Сахарава парушэнні правоў чалавека".\nНеўзабаве высветлілася, што кіраўніцтва Цэнтральнага тэлебачання намерылася выкінуць увесь кавалак з напамінам пра Сахарава. Тады я напісаў ліст на імя члена Палітбюро А. М. Якаўлева. Ён закончваўся такімі словамі: "А. Д. Сахараў - не толькі буйнейшы фізік, але і здуменнік з глыбокімі і нечаканымі гуманітарнымі ідэямі. Ён з адабрэннем і даверам адносіцца да пераменаў, якія адбываюцца ў нас, але дзеля таго, каб паклікаць яго да грамадскага жыцця, трэба, як мне здаецца, перш за ўсё аднавіць яго добрае імя ў краіне, для якой ён так шмат зрабіў. Згадванне пра яго ў тэлефільме, зробленае неафіцыйнай асобай - далікатны і дастаткова эфектны пачатак гэтай справядлівай справы. Спадзяюся на Вашую дапамогу. Праз некаторы час мне паведамілі, што фільм выходзіць без купюр.\nУ 1988 годзе ў Маскву прыехаў выдатны амерыканскі фізік Дэвід Грос. Ён папрасіў мяне дапамагчы яму сустрэцца з Сахаравым. Андрэй Дзмітравіч ведаў Гроса і як фізіка, і як грамадскага дзеяча. Ён выкраіў з свайго раскладу час для сустрэчы і папрасіў мяне ў ёй удзельнічаць. Размова пачалася з абмеркавання пераменаў, якія адбываюцца ў нас. Мы ўсе тады ўспрымалі іх, як пачатак пераходу да сапраўды дэмакратычнага грамадства. Затым размова перайшла да навукі. Мяне ўразіла, з якой жвавасцю Андрэй Дзмітравіч рэагаваў на навуковыя навіны. Асабліва яго хвалявалі апошнія вынікі ў тэорыі квантавых струнаў, якой ён больш за ўсё цікавіўся яшчэ да вяртання з Горкага.\nУ тым жа годзе ў Маскву прыехаў вядомы фізік, прафесар інстытуту Вейцмана, Гары Ліпкін. Ён -- адзін са шматлікіх замежных вучоных, які таксама прыкладаў вялікія намаганні для вызвалення Сахарава. Я запрасіў яго з жонкай у госці. Андрэй Дзмітравіч, даведаўшыся, што Ліпкін будзе ў мяне, патэлефанаваў мне і запытаўся: "А што, калі мы з Люсяй зараз да вас прыедзем?". Ці трэба казаць, як мы ўзрадаваліся! Былі смачныя стравы, і ўсе вячэралі з вялікім апетытам. Потым Андрэй Дзмітравіч і Алена Георгеўна падрабязна распавядалі пра сваё паднагляднае жыццё ў Горкім. Немагчыма было без камяка ў горле слухаць гэты пералік здзекаў і беззаконняў. Пазней Алена Георгеўна бязлітасна апісала горкаўскія пакуты ва ўспамінах, надрукаваных у часопісе "Нява".\nУ гэты вечар я зрабіў некалькі здымкаў для Сахаравых, Ліпкіных і для сябе…\nЯшчэ адна нечаканая сустрэча адбылася, калі я прыехаў на некалькі дзён у Стэнфардскі універсітэт для дакладу на семінары. Мяне памясцілі ў кабінеце адсутнага ў той час Сіднея Дрэла, вялікага сябра Сахарава. На стале я ўбачыў фатаграфію абняўшых адно аднога Андрэя і Люсі. Яны былі такімі шчаслівымі, што я лішнім разам зразумеў - усе, хто любіў Андрэя Дзмітравіча, павінны нізка пакланіцца Алене Георгеўне за шчасце, якое яна яму падаравала, нягледзячы на ўсе цяжкасці іх жыцця, і за яе вялікую мужнасць, якая дазволіла ёй з годнасцю несці званне сяброўкі Сахарава.\nУвосень 1988 году Андрэй Дзмітравіч папрасіў мяне ўвайсці ў ініцыятыўную групу па стварэнню "Маскоўскай трыбуны". Калі я выказаў сумневы, што змагу ўдзяляць дастаткова часу, ён запярэчыў: "Мне б хацелася, каб Вашае імя было ў ліку ініцыятараў". Цяпер я вельмі рады, што згадзіўся. Гэта дазволіла мне правесці некалькі вечароў на славутай кухні Сахаравых і пазнаёміцца з выбітнымі людзьмі, якіх да таго ведаў толькі па іх артыкулах. Там прысутнічалі А. М. Адамовіч, Ю. М. Афанасеў, Л. М. Баткін, Ю. Г. Бурцін, Л. В.Карпінскі, Ю. Ф. Каракін, Р. З. Сагдзееў. Андрэй Дзмітравіч меў на "Маскоўскую трыбуну" вялікія надзеі і вельмі прыспешваў нас з арганізацыяй яе выдання.\nПраглядваючы спіс меркаваных сяброў, я са здзіўленнем выявіў імя аднаго страціўшага розум матэматыка. Калі я спытаў, як яно там апынулася, адказ уразіў мяне сваёй наіўнасцю: "Я паспадзяваўся, што ў нашай грамадзе ён пераменіцца…" Дзіўна, як спалучылася ў ім найвялікшая глыбіня думкі з дзіцячай верай ў добрыя якасці людзей.\nЗначнасць чалавека праяўляецца ў здольнасці здзяйсняць учынкі, яму не адпаведныя, прадыктаваныя пачуццём абавязку. Можна ўявіць сабе, як пакутліва цяжка было Сахараву пераадолець прыроджаную далікатнасць і выцяць па твары нягодніка, які напісаў паклёпніцкую кнігу. З тых часоў гэтая поўха гарыць на тварах усіх, хто з выгады ці з баязліўства падпісваў хлуслівыя лісты. Гэтая рыса Сахарава з асаблівай сілай праявілася на З'ездзе народных дэпутатаў і на паседжаннях Вярхоўнага Савету.\nТэлевізар дазволіў мільёнам людзей адчуць праўду і боль яго ціхіх непахісных словаў, якія перарываліся воклічамі старшыні. Нямая прамова Сахарава перад выключаным мікрафонам набыла значнасць сімвалу - сімвалу, які дапаможа людзям разагнуць спіны і ўсяляе надзеі на перамогу дабра і розуму.


Матэрыялы з тэгам «Вейшнорыя» | Новы Час\nТанкі падступнага NATO рухаюцца да нашай мяжы — навошта? Мы, беларусы, мірныя людзі, але, калі трэба, уломім ім так, што мала не пакажацца. Але спачатку мы павінны ўдосталь абмеркаваць і разабрацца, за што і каму наваляем.\nЯк прыдуманая дзяржава Вейшнория стала бізнес-праектам\nГэтай восенню прыдуманая арганізатарамі вучэнняў «Захад-2017» выдуманая краіна Вейшнория спачатку апынулася ў цэнтры палітычнага хайпа, а затым ператварылася ў бізнес-праект. Стаўшы цалкам віртуальнай, Вейшнория сёння развіваецца як бізнес, на правах гульнявога праекта, ужо дастаткова далёкага ад палітыкі, але з уласнай мадэллю манетызацыі.\n«Знішчэнне узброеных фармаванняў з дапамогай авіяцыі». Пачаўся другі этап вучэнняў «Захад»\n17 верасня на супольных манеўрах беларускія і расейскія вайскоўцы адпрацуюць адказ «на агрэсію супраць Саюзнай дзяржавы». У прыватнасці — «супрацьдзеянне незаконным узброеным групам».\nСтварэнне віртуальных дзяржаў накшталт Вейшнорыі — вельмі папулярны ў свеце трэнд, здольны, на думку экспертаў, змяніць звыклыя дэфініцыі паняццяў «дзяржава» і «грамадзянства».\nВейшнорыя: смех скрозь слёзы\nМы вагаліся, ці даваць гэтыя развагі на суд чытачоў. Тое-сёе падалося альбо прыцягнутым за вушы альбо проста перабольшаным, асабліва тое, што тычыцца праекту Літваніі. Але, магчыма, для кагосьці гэта меркаванне падасца вельмі блізкім, сугучным уласным думкам і перасцярогам. Таму чакаем вашых водгукаў.\nВыдуманая краіна стала адным з гарантаў бяспекі Беларусі\nВучэнні «Захад–2017», актыўная частка якіх пачалася 14 верасня, запомняцца беларусам як ніякія дагэтуль. Інтэрнэт-мем выдуманага Міністэрствам абароны верагоднага праціўніка — краіны пад назвай «Вейшнорыя» — аказаўся надзіва жывучым.\nРада Руху «За Свабоду» прыняла заяву з нагоды правядзення ваенных вучэнняў «Захад-2017».


Нямала класных пакояў адрамантавана ў школах, дзякуючы ініцыятыве бацькоўскіх камітэтаў, бацькоў і маці навучэнцаў. Рамонт дакранаецца, часцяком, не толькі афармленні сцен. Час ад часу патрабуецца абнаўляць або дапаўняць цэлы шэраг прадметаў школьнага абсталявання.\nУ якасці адной з ідэй для такіх агульнакарысных прац прапаноўваецца абсталяваць ідучую ўздоўж сцяны канструкцыю з адчыненымі паліцамі і вешалкай (гл. верхні малюнак), у якой можна размясціць розныя рэчы. У першую чаргу выкарыстоўваецца вешалка. У размешчаныя над вешалкай адсячы можна пакласці і паставіць самыя розныя рэчы, напрыклад, даведкавую бібліятэку, архіўны матэрыял і т.д. На верхнюю паліцу можна паставіць чыгуны з колерамі, розныя сувеніры і памятныя падарункі або тое, што для вучняў дадзенага класа трэба захоўваць навідавоку. Лепш за ўсё ставіць гэтую канструкцыю непасрэдна перад класным пакоем.\nРазгледзім падрабязней канструкцыю нашых паліц. Даўжыня іх можа быць любы. Адно аддзяленне выконваецца з пяці дошак. Яно ўтрымоўвае вешалкі для адзежы, скрыня для кніг, тэчак і т.д., а таксама верхняе пакрыццё, прызначанае для размяшчэння колераў або самых разнастайных калекцый. Найболей мэтазгодныя памеры: вышыня - 130 гл, шырыня - 100 гл, вышыня скрыні для кніг - 25 гл; шырыня дошак, выкарыстоўваных у якасці паліц, - прыблізна 20 гл, шырыня рэйкі для вешалкі -15 гл. .\nНа рэйцы даўжынёй 100 гл можна размясціць пяць, у крайнім выпадку, і шэсць гаплікаў для адзежы, размясціўшы іх праз раўнамерныя інтэрвалы і прыкруціўшы шрубамі. Пры гэтым варта ўлічыць, што павінна застацца дастатковая адлегласць, каб павесіць і шапкі.\nУ якасці матэрыялу ўжываюцца абгабляваныя абапал хваёвыя або яловыя дошкі. Дошкі абразаюцца сапраўды ў адпаведнасці з зададзеным памерам, а менавіта, такім чынам, каб паліца скрыні для кніг і рэйка вешалкі былі аднолькавай даўжыні і пападалі як раз паміж абедзвюма вертыкальнымі дошкамі. Верхняя дошка ляжыць на бакавінах. На вертыкальных стойках, на абзе, звернутай да сцяны, выпілоўваецца ўнізе які адпавядае ўчастак, неабходны для ліштвы. .\nКалі маецца ў наяўнасці матэрыял неабходнай даўжыні, можна абыйсціся без падвойных вертыкальных стоек. Калі жа ў вас маюцца толькі вузкія дошкі, яны ўкладваюцца побач, утворачы патрэбную шырыню, і, па меншай меры, знізу трывала змацоўваюцца паміж сабой папярочнымі рэйкамі. .\nДля злучэння мы можам выкарыстаць шканты або шрубы (можна ўзяць і цвікі). Для большай трываласці рэкамендуецца ў месцах злучэння наносіць клей. Шрубы або цвікі павінны быць патопленыя, а ўсе наяўныя беражкі павінны быць скругленыя наждачнай паперай для таго, каб тыя, хто будзе карыстацца гэтай вешалкай, не параніліся.\nАсобныя часткі трывала злучаюцца паміж сабой шрубамі так, што вешалку можна падоўжыць на патрэбную даўжыню. Акрамя таго, яе можна загарнуць папярок. У гэтым выпадку ў куце ўтворыцца невялікая адгароджаная прастора. .\nСамо сабой зразумела, што злучэнне паміж вешалкай і сцяной павінна быць трывалым. Для гэтай мэты ў сцяне ўсталёўваюцца на гіпс загваздкі (мінімум па адным зверху і знізу), якія трывала злучаюцца з вертыкальнымі дошкамі з дапамогай шруб. Паліцы будуць выглядаць прыбраней, калі афарбаваць іх у розныя колеры. .\nДэталёвыя чарцяжы паказваюць злучэнне частак стэлажа са сцяной загваздкамі. Трэба звярнуць увагу на тое, што загваздкі ўсталёўваюцца ў тых месцах, дзе яны дрэнна бачныя, або, дзе хаваюцца рэчамі, стаялымі ў стэлажы.


12.05.2018 10:52 Інфармацыйная гадзіна\nБеларусь разлічвае на павелічэнне ў краіне партфеля праектаў Сусветнага банка. Пра гэта заявіў Прэм’ер-міністр Беларусі Андрэй Кабякоў на сустрэчы з прадстаўнікамі савета выканаўчых дырэктараў групы Сусветнага банка.\n“Дзеючы партфель складае восем інвестыцыйных пазык на агульную суму каля $800 млн. Мы высока ацэньваем дасягнуты ўзровень узаемадзеяння і разлічваем на павелічэнне дзеючага партфеля ў найбліжэйшай перспектыве”, — адзначыў Андрэй Кабякоў. Больш як за 25 гадоў сумеснага супрацоўніцтва Беларусі з Сусветным банкам рэалізаваны праекты на суму амаль $1,7 млрд.\n“Сутнасць нашага партнёрства намнога глыбейшая, чым грошы для развіцця. Мы сумесна працуем над тым, каб інвестыцыі, фандуемыя рэсурсамі банка і Міжнароднай фінансавай карпарацыі, вырашалі сістэмныя задачы павышэння канкурэнтаздольнасці Беларусі”, — падкрэсліў прэм’ер-міністр.\nПаводле слоў Андрэя Кабякова, у Беларусі чакаюць, што рэалізацыя сумесных з Сусветным банкам праектаў унясе ўклад у рэалізацыю асноўных дзяржпраграм на сярэднетэрміновы перыяд. Гэта дасць магчымасць стварыць аснову для доўгатэрміновага ўстойлівага росту эканомікі краіны.\n“Мы спадзяёмся, што гэта надасць дадатковы імпульс для развіцця малога і сярэдняга бізнесу і прыватнага сектара ў Беларусі. І мы вельмі рады, што ў гэтым пытанні знаходзім падтрымку з боку Сусветнага банка”, — сказаў кіраўнік беларускага ўрада.\nАндрэй КабякоўпраектСусветны банк


«Мы Ўкраіну падарылі сваім супернікам». Што казаў Лукашэнка на «Менскім дыялёгу»\n08 кастрычнік 2019, 10:59 абноўлена 08 кастрычнік 2019, 12:30\nАляксандар Лукашэнка на «Менскім дыялёгу» ў 2018 годзе, архіўнае фота\nСьвет на парозе вайны, Беларусь хоча міру, а без ЗША канфлікт Расеі і Ўкраіны не ўрэгуляваць — такія думкі Аляксандар Лукашэнка выказаў 8 кастрычніка на міжнароднай канфэрэнцыі «Эўрапейская бясьпека: адысьці ад краю прорвы», што ладзіцца ў межах форуму «Менскі дыялёг».\nПаводле БелТА, у выступе ён расказаў наступнае.\n«У сьпісе сучасных выклікаў чалавецтву дамінуюць пагрозы бясьпекі. Пры гэтым шматбаковыя пляцоўкі, у тым ліку Арганізацыя Аб'яднаных Нацыяў, АБСЭ, становяцца месцам высьвятленьня адносінаў, а не вырашэньня праблемаў».\n«Мы ўжо пачалі біць у набат, заклікаючы спыніць супрацьстаяньне. У апошні час асабліва шмат гаворым пра неабходнасьць дыялёгу, умацаваньня захадаў даверу і пошуку кампрамісаў. Але сьвет, на жаль, лепшым не становіцца».\n«Градус недаверу і канфрантацыі паміж Расеяй і Захадам дасягнуў мяжы. Экспэрты ў галіне бясьпекі і раззбраеньня з абодвух бакоў ужо малююць жахлівую ў сваёй праўдападобнасьці карціну. Усяго за некалькі хвілінаў Расея і NATO могуць прайсьці шлях ад ненаўмыснага лякальнага канфлікту да ядзернай вайны».\n«Нам усім тэрмінова патрэбна моцная гісторыя посьпеху, якая пераканае нават заўзятых скептыкаў і „ястрабаў“, што, нягледзячы на глыбокія супярэчнасьці і недастатковае разуменьне, інтарэсы бясьпекі ў Эўропе абсалютна сумяшчальныя».\n«За апошнія два дзесяцігодзьдзі Беларусь апынулася ва ўнікальнай сытуацыі. З аднаго боку, мы ваенна-палітычны саюзьнік нашай Расеі, удзельнік АДКБ. Ні ў адной дзяржавы няма такога ўзроўню стасункаў з Масквой, як у нас. У той жа час нашая краіна заключыла міжнародныя дамовы ў галіне бясьпекі і захадаў даверу з усімі суседзямі, у тым ліку зь дзяржавамі — чальцамі NATO».\n«Мы нічога не зьбіраемся вырашаць за кагосьці. Дай Бог за сябе вырашыць. Мы проста вам прапануем: давайце зьбірацца ў гэтым ціхім, спакойным пакуль што месцы, і будзем абмяркоўваць нашыя праблемы, нейкія пытаньні».\n«Мы наваяваліся як ніводзін іншы народ. Прытым ня мы былі ініцыятарамі гэтых войнаў і не за сябе ваявалі часам».\nБеларусь хоча ініцыяваць распрацоўку палітычнай дэклярацыі аб неразьмяшчэньні ў Эўропе ракетаў сярэдняй і малой далёкасьці пасьля выхаду Расеі і ЗША з такой дамовы. А то і самастойна распрацаваць такую дэклярацыю. «Можа, усё ж варта сабрацца і абмеркаваць гэтую, мабыць, самую актуальную на цяперашні момант праблему. Калі хочаце, магчыма, у Менску ці ў іншым месцы».\n«Усё больш відавочная неабходнасьць правядзеньня ў наступныя гады міжнароднага саміту ў межах новага працэсу „Хэльсынкі“ — пад эгідай АБСЭ, а магчыма, і пад эгідай ААН. [...] Сёньня немагчыма вырашаць гэтыя пытаньні без такога цяжкавагавіка, як Кітайская Народная Рэспубліка».\n«Украінскі канфлікт — гэта ня проста нам выклік, ён патрабуе вырашэньня. Калі мы яго вырашым, значыць, мы на нешта здольныя. Калі не — будзем зьбірацца, размаўляць. Але толку будзе мала».\n[пра абмен палоннымі між Расеяй і Ўкраінай і «формулу Штайнмаера»] «Калі нехта думае, што лёд крануўся, не. Ён не крануўся і ня зрушыць, калі мы не падштурхнем працэс».\n«Чаму? Бо мы Зяленскага, якога загрузілі гэтым страшным грузам, не ягонымі праблемамі, пакінулі сам-насам з гэтымі праблемамі. Бачыце, што адбываецца ў Кіеве? Там пэўныя сілы выкарыстоўваюць гэты працэс, каб увогуле прыціснуць новую ўладу і новага прэзыдэнта. І Эўропа маўчыць — вы ведаеце, пра каго я кажу — ні з Усходу, ні з Захаду. Толькі камяні кідаюць на адрас гэтага маладога чалавека».\n«І ня трэба казаць, што гэта не канфлікт Расеі і Ўкраіны. Тут дасьведчаныя людзі, і гэтыя заявы нікому не патрэбны».\n[пра перамовы ў фармаце «Нармандзкай чацьвёркі»] «Там нічога не вырашаюць, я быў у гэтым працэсе, я ведаю, як гэта. Пры гэтым я свайго меркаваньня не хаваю: без удзелу ЗША канфлікт ва Ўкраіне ўрэгуляваць не атрымаецца».\nПрэс-сакратар Пуціна адказаў Лукашэнку пра вайну на Данбасе\n[пра вучэньні NATO Defender-2020, што пройдуць у Нямеччыне, Польшчы і краінах Балтыі] «Па колькасьці — гэта тое, што заяўлена, а што будзе па факце, гэта, напэўна, у два, а то і ў тры разы больш — такіх вучэньняў каля нашых межаў не праводзілася. Якое ў сувязі з гэтым можна задаць рытарычнае пытаньне, вы ведаеце. Ня ведаю, каму гэта трэба».\n«Сёньня мы Ўкраіну проста падарылі сваім супернікам [паводле Tut.by, казаў «сваім ворагам, сваім супернікам». — РС]. Ну што ня так? Сваімі рукамі аддалі Ўкраіну. За гэта амэрыканцы і NATO павінны нам проста дзякаваць, што яны, напэўна, і робяць, размаўляючы паміж сабой».\n«Як вырашыць хваробу [канфлікт ва Ўкраіне. — РС], таксама быццам ведаем, толькі трэба пачынаць яе лячыць. Цяперашняя ўлада ва Ўкраіне, прэзыдэнт, ён, вядома ж, не ўсемагутны. Яму ні ўсярэдзіне, ні звонку ніхто ня дасьць зрабіць тое, што ён хоча. Я пераканаўся ў тым, што ён хоча вырашыць гэтую праблему».\n«Калі мы страцім хай недасьведчанага, маладога Зяленскага і гэтую ўладу ва Ўкраіне — а гэта можа здарыцца, таму што занадта вялікі супраціў усярэдзіне Ўкраіны і звонку, — узамен атрымаем такую ўладу, зь якой наогул будзе цяжка размаўляць».\n«Усе народы вялікія, нават калі гэта тысяча чалавек. Нас прыгожа падзяляюць, перацягваюць на адзін, другі бок. І мы губляемся сярод гэтых гігантаў. Нам час бы неяк аб'яднаць свае галасы, сказаць вялікім, што яны не такія вялікія».\nМакей спадзяецца, што Лукашэнка зьезьдзіць у Эўразьвяз да канца году\nЛукашэнка: Эўропа ня хоча, каб канфлікт ва Ўкраіне «ўстаканіўся», а «гонка ўзбраеньняў» ужо пачалася


Лінкявічус: санкцыі ЭЗ дзейсныя\n20 лістапад 2013, 09:52\nСанкцыі Эўразьвязу зьяўляюцца эфэктыўнымі і павінныя ўжывацца разам з палітычным дыялёгам.\nПра гэта заявіў міністар замежных спраў Літвы Лінас Лінкявічус падчас дыскусіі ў Брусэлі аб эфэктыўнасьці палітыкі санкцый.\n«За апошнія дзесяцігодзьдзі ЭЗ ад усеагульнага эмбарга перайшоў да ўжываньня мерных санкцый, і яны зьяўляюцца толькі адным з інструмэнтаў зьнешняй палітыкі ЭЗ. Мы імкнёмся ня толькі ўжываць санкцыі, але і падтрымліваць палітычны дыялёг, паколькі такі двайны падыход звычайна апраўдвае сябе», — цытуе Лінкявічуса прэс-служба літоўскага МЗС.\nЛітва як старшыня Рады ЭЗ правяла дэбаты на тэму «Ці дзейсныя санкцыі ЭЗ» сумесна з інстытутам навуковых дасьледаваньняў «European Policy Center». Было прадстаўлена дасьледаваньне чатырох рэжымаў санкцый у Беларусі, Іране, Бірме / М’янме і Сырыі. Галоўная выснова — санкцыі ЭЗ не дасягаюць мэтаў. У дасьледаваньні таксама ўказваецца, што санкцыі часам няправільна інтэрпрэтуюцца як накіраваныя на зьмену рэжымаў. Да таго ж рэкамэндуецца больш выразна вызначаць мэты санкцый: паказаць, што ЭЗ не падтрымлівае канкрэтную палітыку і імкнецца абмяжоўваць магчымасьці для яе рэалізацыі.\n«За апошнія два гады значна павялічыўся ўзровень санкцый ЭЗ. Цяпер яны больш дакладныя, часта накіраваныя супраць найбольш важных галін. Мы павінны перагледзець іх уплыў, але ацэнку неабходна аргумэнтаваць вынікамі, а ня лікам асоб або прадпрыемстваў, якія падпадаюць пад санкцыі», — адзначыў Лінкявічус.\nМіністар прызнаў, што санкцыі непазьбежна будуць уплываць на эканоміку ЭЗ, але лягічнае прымяненьне гэтых санкцый не перашкодзіць росту гандлю зь некаторымі краінамі. Ён заклікаў ЭЗ да больш цеснай каардынацыі дзеяньняў паміж установамі ЭЗ і дзяржавамі-сябрамі.\nУ дыскусіі таксама прынялі ўдзел каардынатары Дзяржаўнага дэпартамэнту ЗША і Міністэрства замежных спраў Швэцыі Дэн Фрыд і Пэр Саланд, прадстаўнікі інстытуцый ЭЗ і ўстаноў дзяржаў-сябраў, няўрадавых арганізацый, прадстаўнікі дзелавых колаў, СМІ, а таксама навукоўцы.\nЦі ўзьдзейнічаюць санкцыі на беларускае чынавенства?


Мікола Статкевіч: «Мне ўчынілі інфармацыйную блякаду»\n07 красавік 2012, 12:21\nЧаму да Мікалая Статкевіча не даходзяць заказныя лісты? Жонка Алеся Бяляцкага пабачылася з мужам і перадала яму харчовую перадачу. За якое парушэньне адбыў месяц карцэру Зьміцер Дашкевіч? Павал Севярынец мяркуе, што пытаньне аб ягоным датэрміновым вызваленьні будзе зьвязана з парлямэнцкімі выбарамі. Эдуард Лобаў павіншаваў маці з днём народзінаў.\nКандыдат на прэзыдэнта Мікалай Статкевіч даслаў ліст, у якім пра сябе паведаміў, што пачуваецца нармальна, рэгулярна выходзіць на прагулкі, шмат чытае. У вязьня Магілёўскай турмы Статкевіча новы сусед па камэры. З навінаў яшчэ тое, што карэспандэнцыя да Міколы Статкевіча стала прыходзіць вельмі дрэнна, а заказныя лісты ўвогуле не даходзяць да адрасата, паведаміла «Свабодзе» жонка палітыка Марына Адамовіч.\n«Калі падлічыць, то недзе ўжо месяцы паўтары ў яго перапынілася ліставаньне з іншымі людзьмі, ён нічога не атрымоўвае. Яму пэрыядычна прыносяць пустыя капэрты, маўляў, цэнзура забрала лісты. І пры гэтым ён адзначыў, што гэта толькі капэрты ад заказных лістоў. Па сутнасьці за апошні час ён атрымаў толькі адну тэлеграму і адну паштоўку. Абсалютная інфармацыйная блякада».\nПры канцы тыдня Натальля Пінчук, жонка праваабаронцы, вязьня Бабруйскай калёніі Алеся Бяляцкага мела зь ім спатканьне. Натальля распавяла для «Свабоды».\n«З канца студзеня мы з Алесем ня бачыліся і зараз, калі ехала, не была да канца перакананая, ці адбудзецца гэта спатканьне. Бо ехала не адна, а з сястрой. Зразумела, рады былі яго бачыць, ён быў рады нас пабачыць. Наколькі маглі абмяркоўвалі нашы справы, згадвалі знаёмых. І вельмі важна, што адвезьлі і перадалі яму прадуктовую перадачу. Такім чынам за адзін раз шмат што ўдалося зрабіць».\nЛідэр «Маладога фронту» Зьміцер Дашкевіч сустрэўся ў Глыбоцкай калёніі з адвакатам. На гэтым тыдні Дашкевіч выйшаў з карцэру, дзе адбыў цэлы месяц. Быў пакараны, паводле адміністрацыі, за невыкананьне патрабаваньняў супрацоўнікаў калёніі, а што пэўна парушыў актывіст, не кажуць. Намесьнік старшыні «Маладога фронту» Наста Палажанка распавяла, што Зьмітра Дашкевіч, паводле адваката, падтрымлівае шмат людзей.\n«Людзі выказваюць салідарнасьць, падтрымку Дзіме, ён за гэты месяц атрымаў каля 300 лістоў ад розных людзей і зараз будзе на іх адказваць. Выглядае ён нармальна, ні добра, ні кепска. Безумоўна карцэры гэтак проста не праходзяць, але пры гэтым ён сам ні на што не скардзіцца і трымаецца добра».\nНовых лістоў ад Андрэя Саньнікава з калёніі «Віцьба-3» не было, кажа жонка палітыка Ірына Халіп. У той жа калёніі, ў псыхіятрычным шпіталі працягваюць трымаць вязьня Сяргея Каваленку. Яго прымусова выводзяць з галадоўкі, кормячы праз зонд. Жонка вязьня Алена са спасылкай на лекара кажа, што гэтае кармленьне будзе павялічанае. Сяргею з 7 красавіка будуць менш ставіць кропельніцы, а больш даваць пюрэ і сумесяў. Пакуль стан вязьня лекар вызначае як цяжкі.\nДа Зьмітра Бандарэнкі не пусьцілі адваката. Бандарэнку дагэтуль трымаюць у мэдычнай частцы Магілёўскай калёніі. Адвакат прыяжджаў, каб высьветліць, ці згодны Зьміцер падаваць у суд скаргу на тое, што яму не далі інваліднасьці. Але не ўдалося. Жонка палітвязьня Вольга кажа, што вырашыла падаваць у суд ад ягонага імя.\nМарына Лобава, маці вязьня Івацэвіцкай калёніі Эдуарда Лобава атрымала ад яго віншавальную паштоўку з днём народзінаў. Пра сябе Эдуард напісаў, што жывы, здаровы, трымацца.\nА як «хімік» Павал Севярынец ацэньвае шанцы палітвязьняў на хуткае вызваленьне?\n«З абодвух бакоў ідзе млявы гандаль. Млявы, хаця жахлівая сытуацыя з Каваленкам, хаця людзі сядзяць па турмах, па ізалятарах. Але ідзе такі млявы гандаль і радаснага тут мала, канешне. Што да мяне, мяркую, гэта будзе зьвязана з гэтак званымі выбарамі, яны пачакаюць, калі ўжо будзе цяжка разгортваць кампанію байкоту і тых, хто за байкот, вызваляць у апошнюю чаргу».


05 лістапад 2013, 19:37\nНа кожнай кнізе пазначаны адмысловы QR-код. Падрабязная інфармацыя, як карыстацца бібліятэкай, зьмешчана на тумбах на беларускай і расейскай мовах.\nІнавацыйны адукацыйны праект «Мабільная бібліятэка» створаны кампаніяй МТС. Віртуальная літаратурная экспазыцыя на плошчы Якуба Коласа будзе стаяць днём і ноччу да 17 лістапада. А ідэю стварыць «Мабільную бібліятэку» МТС-Беларусь запазычыла ў кампаніі «МТС-Украіна». Сутнасьць праекту ў розных краінах — як мага шырэй прадставіць менавіта нацыянальную літаратуру. Цяпер на плошчы Якуба Коласа разьмешчана 7 тумбаў: дзіцячая літаратура, расейская клясычная, замежная клясыка і ажно чатыры тумбы зь беларускай літаратурай. Кіраўнік групы па сувязях з грамадзкасьцю кампаніі МТС Тацяна Курбат апавядае:\n«Мы падбіралі кнігі па розных кірунках. Прыслухоўваліся да парадаў літаратурных крытыкаў, да якіх мы зьвярталіся ў працэсе куплі аўтарскіх правоў, у прыватнасьці, на сучасную беларускую літаратуру. Гэта і водгукі чытачоў у інтэрнэце, якія мы, вядома ж, маніторылі, і парады супрацоўнікаў бібліятэк».\n«Мабільная бібліятэка» ўжо зацікавіла многіх людзей. Каля стэндаў — шмат моладзі з «прасунутымі» мабільнікамі і пляншэтамі:\n«Ідэя вельмі добрая, атрымаць бясплатны доступ да кніг — гэта клёва! Тым больш, калі няма магчымасьці хутка трапіць у бібліятэку, а тэлефон заўсёды пад рукой. Проста з інтэрнэту спампаваў праграму, у шмат якіх тэлефонах яна ўсталяваная, ты проста падносіш тэлефон — і кніга ў цябе».\n«Ёсьць што выбраць, і дзіцячая, і расейская, замежная, беларуская літаратура».\n«Гэта вельмі карысная рэч, бо моладзь цяпер ня вельмі цікавіцца кнігамі, а тут ёсьць даволі цікавыя, унікальныя творы».\n«Цяпер нашмат прасьцей патрэбныя кнігі спампаваць, чым схадзіць у бібліятэку. Вядома, гэта не замяняе кнігу, якую можна патрымаць у руках, але лёгкасьць, даступнасьць — у любы момант можна спампаваць і пачытаць, і бібліятэку трымаць у кішэні — гэта ўжо, як кажуць, 21-е стагодзьдзе».\n«Я вучуся ў Лінгвістычным унівэрсытэце, мая спэцыялізацыя — замежная літаратура, і мне часьцяком даводзіцца шукаць кнігі, некаторых няма, трэба бегчы ў бібліятэку, а тут усё можна знайсьці».\nТры тумбы прысьвечаныя беларускай клясыцы, адна — сучаснай беларускай літаратуры. Усяго зьмешчана больш за 350 кніг беларускіх аўтараў. На стэндзе даволі шмат кніг Васіля Быкава (з нумара 290 да нумара 318). З сучасных аўтараў прадстаўленыя Алесь Разанаў, Віктар Жыбуль, Андрэй Федарэнка.\nАдам Глобус жартуе: «Так, я стаў клясыкам мабільнай літаратуры. Мне прапанавала дырэктарка кнігарні заключыць дамову. І на бацькаву кнігу дамову я падпісаў, і на „Казкі“. Я больш за бацьку рады, што „Чужая бацькаўшчына“ там стаіць. Рэклямны ход вельмі харошы, вельмі разумны».\nЗ дасьведчаных крыніцаў Радыё Свабода стала вядома, што дамовы былі заключаныя зь некалькімі дзясяткамі сучасных аўтараў. Але на самой плошчы спампаваць можна толькі кніжкі лічаных адзінак. Паводле дасьведчаных крыніцаў, разьмяшчаць некаторых аўтараў на тумбах забараніла Міністэрства культуры. Начальнік упраўленьня Мінкульту Вадзім Шчэрбіч гэта адмаўляе:\n«Забаронаў з боку Міністэрства культуры ніякіх не было. І дамовы з аўтарамі мы не заключалі».\nА вось на сайце МТС кніг беларускіх сучасных літаратараў значна больш. Іх можна лёгка спампаваць. Ёсьць сярод іх і кнігі супрацоўнікаў і аўтараў Радыё Свабода.\n• Лукашук Аляксандар — Сьлед матылька\n• Дубавец Сергей — Русская книга\n• Вольскі Лявон, Анемпадыстаў Міхал — Народны альбом\n• Акудовіч Валянцін — Дыялогі з богам\nГалоўны ініцыятар і выканаўца «Мабільнай бібліятэкі» — кампанія МТС — запэўнівае, што праект будзе разьвівацца. Тацяна Курбан кажа:\n«Не, ні ў якім выпадку гэта не застыне. Цяпер мы ў рэжыме рэальнага часу маніторым статыстыку, якія творы больш цікавяць, колькі людзей карыстаецца нашай бібліятэкай. Калі мы зразумеем, наколькі людзям гэты праект цікавы — а мы ўжо пераканаліся, што цікавы, статыстыка кажа сама за сябе, — праект будзе разьвівацца».\nПры канцы лістапада «Мабільная бібліятэка» будзе перасоўвацца па розных гарадах Беларусі — паступіла ўжо шмат заявак з усёй краіны.\nСпампаваць кнігі «Бібліятэкі Свабоды» можна тут\nПампаваць Багдановіча і Гарэцкага прапануюць у аўтобусах


Барыс Хамайда: Я нарадзіўся, бо маю маці ўратаваў беларускі настаўнік / Мой BY — Информационный портал Беларуси. Новости Беларуси\nБарыс Хамайда: Я нарадзіўся, бо маю маці ўратаваў беларускі настаўнік\nПранікнёны аповяд найстарэйшага віцебскага апазіцыянера.\n27 студзеня 1945 году былі вызвалены вязні нацысцкага канцлагеру Асвенцым (або Аушвіц-Біркенау), які знаходзіўся на тэрыторыі сучаснай Польшчы. У лагеры смерці загінула незлічоная колькасць ахвяраў: гісторыкі называюць лічбы ад палутара да 4 мільёнаў чалавек, пераважная частка з іх былі габрэямі, перадае «Радыё Рацыя».\nДля Беларусі тэма Халакосту мае выключнае значэнне, бо падчас мінулай вайны нацысты знішчылі тысячы жыхароў тутэйшых мястэчак.\nНайстарэйшы віцебскі апазіцыянер Барыс Хамайда на ўсё жыццё запомніў аповед сваёй маці, якая нарадзілася ў мястэчку Калышкі Лёзненскага раёну.\n10 ліпеня 1941 году мястэчка захапілі нямецкія войскі, а мясцовых габрэяў сагналі ў гета. Дзядулю Барыса Хамайды немцы забілі прыкладам аўтамата.\nА бабуля з 17-гадовай дачкой апынуліся за крок да смерці ў дзень знішчэння Калышкаўскага гета17 сакавіка 1942 году, распавядае віцебскі актывіст:\n– Маю маці пра карную аперацыю папярэдзіў нямецкі салдат. Мабыць, ён сімпатызаваў ёй, нават падараваў хустачку… Параіў уцякаць, але яна адмовілася пакідаць у гета сваю маці, маю бабулю. Калі насельнікаў гета пачалі зганяць на плошчу, маці закрычала, што яна не габрэйка – што прыехала з сям’ёй з Расеі. Наўрад ці хто б ёй паверыў, але насустрач ішоў настаўнік мясцовай школы, Аляксандр Васільевіч Кароткін.\nГледзячы карнікам у вочы, ён сказаў: «Так, яна сапраўды не габрэйка. Адпусціце дзяўчыну!».\nМожна ўявіць, чым рызыкаваў настаўнік беларускай мовы, які выдатна ведаў, што маці завуць Рахіль, бо вучыў яе ў школе, і быў знаёмы з нашай сям’ёй! У маці былі светлыя валасы, немец паглядзеў і дазволіў ёй выйсці з калоны. Але яна бегла побач, прасіла адпусціць яшчэ й бабулю. Урэшце з калоны выштурхнулі і яе…\nАтрымліваецца, праз 6 гадоў я нарадзіўся, дзякуючы беларускаму настаўніку. Пасля вайны ўжо 23–гадовая Рахіль выйшла замуж за Ханона Хамайду. Пакуль ён быў на фронце, ягоную першую сям’ю – жонку і траіх дзяцей – расстралялі ў Віцебскім гета…\nХалакост у Беларусі яшчэ не дастаткова даследаваны, лічыць Барыс Хамайда. Дакладна не вядомая колькасць ахвяраў, не ўшанаваная належным чынам іх памяць. І нават тыя помнікі на месцах расстрэлаў, якія пачалі з’яўляцца ў 1950-я гады, дагэтуль хаваюць праўду: на большасці шыльдаў напісана пра «загубу савецкіх людзей», безыменных і пазбаўленых каранёў.\nДаўно мінулі савецкія часы, адзначаныя антысемітызмам, але выглядае, што і ў сучаснай Беларусі мала што змянілася. Бо таталітарныя ўлады не дбаюць пра гістарычную памяць, кажа Барыс Хамайда.


2002 Пянко, А. Настаўніцкае шчасце\nПянко, А. Настаўніцкае шчасце / Аляксей Пянко // Кобрынскі веснік. – 2002. – 17 жніўня.\nМарыя Мікалаеўна Клачковіч – дырэктар прафесіянальна-тэхнічнага вучылішча тэкстыльшчыкаў № 153.\n…у той дзень, калі гэта вестка з’явілася ў друку, давялося пабываць у вучылішчы. Рабочы дзень быў на зыходзе. Марыя Мікалаеўна толькі што прыйшла з аўдыторыі, дзе працавала конкурсная камісія, — ішоў адбор у вучылішча новых навучэнцаў. Дырэктар была задаволена папаўненнем, вочы яе выпраменьвалі цяпло, радасць. Потым, у працэсе навучання, магчыма, давядзецца нялёгка, ужо з першага знаёмства часта высвятляюцца шматлікія нюансы школьнай падрыхтоўкі, складанасці сямейных умоў жыцця, характараў дзяцей. Але гэга не першы набор, вопытнаму педагагічнаму калектыву падуладны складаныя задачы.\nПрафесіянальна-тэхнічнае вучылішча тэкстыльшчыкаў № 153 рыхтуе спецыялістау з 1982 года. Два гады Марыя Мікалаеўна працавала намеснікам дырэктара, астатнія 18 – узначальвае вучылішча.\nПершыя выпускнікі набылі добрыя прафесіянальныя навыкі, затым хутка адапціраваліся ў працоўных калектывах. З 60 чалавек першага выпуску 24 атрымалі дыпломы з адзнакай.\nВось гэта тэндэнцыя прасочваецца на працягу двух дзесяцігоддзяў існавання вучылішча. Зараз тут займаюцца дзеці першых выпускнікоў.\nНа першым часе не кожны падлетак па-належнаму ўспрымае патрабаванні дысцыпліны. А якраз яна з’яўляецца рашаючым фактарам поспеху ўсіх і кожнага навучэнца паасобку. Затое ўпаследку прыходзіць усведамленне важнасці выхаваўчых прыёмаў педагогаў, майстроў вытворчага навучання. Урэшце пасіў трансфарміруецца ў актыў і працуе на прывабны імідж вучылішча.\nКрызіс у прамысловасці прымусіў педкалектыў перагледзець вучэбныя планы. У выніку вучылішча пачало рыхтаваць спецыялістаў па новых прафесіях, якія запатрабаваны жыццём. Так з’явілася інтэгрыраваная прафесія — повар, швачка, сацыяльны работнік і інш. Гэта азначае, што за тры гады навучэнец атрымлівае адразу тры прафесіі. Такім чынам, статус выпускніка павышаецца ўтрая, без асаблівых праблем вырашаюцца пытанні працаўладкавання.\nДарэчы, працаўладкаванне — адзін з найважнейшых клопатаў вучылішча. Тут улічваюцца пажаданні выпускнікоў, спецыфіка будучай работы. Неабыякавае стаўленне да лёсу дзяцей, кпопаты аб іх паспяховым будучым з’яўляюцца зместам і сэнсам працы калектыву.\nНА ЗДЫМКУ: заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь, дырэктар прафесіянальна- тэхнічнага вучылішча N153 тэк- стыльшчыкаў Марыя\nДобавить комментарий к записи 2002 Пянко, А. Настаўніцкае шчасце\nПредыдущая статья2002 Прэм’ер-міністр уручыў дзяржаўныя ўзнагароды\nСледующая статьяО представлении кандидатур на присвоение звания «Почетныйгражданин Кобринского района»


Catholic.by - У Берліне ў 14-ы раз прайшоў «Марш за жыццё»\n25.09.2018 15:12 CREDO\nГэта была ўжо 14-я акцыя абаронцаў жыцця, праведзеная ў сталіцы Германіі. Сярод удзельнікаў– біскуп Берліна Хайнер Кох, дапаможны біскуп Маціяс Гайнрых, а таксама арцыбіскуп Рэгенгсбургскі Рудольф Фодэрхольцар.\nУпершыню за ўсе гады маніфестацыі ў ёй прыняў удзел лютэранскі епіскап Ганс-Юрген Абрамайт з Грайфсвальда.\nМарш быў арганізаваны Федэральным саюзам права на жыццё, які аб'ядноўвае 14 пралайф-арганізацый.\nПадчас набажэнства, якое завяршыла сёлетні Марш за жыццё, прадстаўнік лютэран заклікаў дапамагаць цяжарным жанчынам у цяжкіх жыццёвых сітуацыях.\n«Непажаданая цяжарнасць – гэта паказчык салідарнасці грамадства», — зазначыў іерарх. Ён таксама падкрэсліў, што бацькі, суседзі і працадаўцы нясуць вялікую адказнасць перад цяжарнымі жанчынамі, каб не пакідаць іх сам-насам з іх праблемамі.\nУ сваю чаргу біскуп Кох нагадаў пра долю галодных, хворых і мігрантаў, якім адмаўляюць у праве на жыццё. Напачатку Марша яго ўдзельнікі падтрымалі шэраг заяў палітыкаў – у прыватнасці, пакінуць у сіле юрыдычную забарону рэкламаваць аборты. Акрамя таго, удзельнікі Марша засцераглі ад «фінансавання праз медыцынскую страхоўку аналізаў крыві, якія дазваляюць рабіць селекцыю ненароджаных дзяцей».\nТаксама адзначалася, што сем'і, якія «маюць дзяцей з асаблівасцямі развіцця», патрабуюць большай дапамогі і ўвагі.\nАбноўлена 26.09.2018 12:47


Аляксандр Мілінкевіч: У Беларусі склалася трагічная сітуацыя з ліквідацыяй дрэваў\nГод таму мы распавялі як берасцейская мастачка Ганна Радзько выратавала дрэва ў сваім двары. Сітуацыя паўтарылася ў іншым берасцейскім двары. Гэтым разам на абарону дрэваў стаў былы кандыдат у прэзідэнты Аляксандр Мілінкевіч.\nЗнішчаць дрэвы ў Берасці камунальныя службы пачалі 1 лютага. Камунальнікі называюць гэты працэс «падпілкаю дрэваў», фактычна знішчаючы ўсю крону.\n«Мы бачым ліквідацыю дрэваў у Беларусі. Уздоўж дарог старадаўнія дрэвы знішчаюць, у падворках, на цэнтральных вуліцах. І ўсе гэта нібыта добраўпарадкаванне, бо хочуць зрабіць прыгожую крону і ліквідаваць хваробу ў дрэва, а на самой справе ліквідуюць амаль усе галінкі. У выніку застаецца слуп, які рэдка вясной прарастае. Проста кіслароду ў горадзе не будзе, прыгажосці не будзе. І нават, калі вырастуць гэтыя галінкі вясной, то будзе слуп, з якога тырчаць непрыгожыя галінкі, а дрэва мусіць мець крону», – кажа Аляксандр Мілінкевіч.\nДвор Аляксандра Мілінкевіча пасля візіту камунальнікаў\n«Такіх прыкладаў вельмі шмат. У маёй роднай Горадні таксама выразаюць старыя дрэвы, а іхнае месца садзяць маленькія. Можа да праўнукаў яны вырастуць, але мы застаемся без дрэваў. Нават кіраўнік дзяржавы Лукашэнка сказаў: а вы іх садзілі? Яму дайшло, што людзі пратэстуюць. Я пытаю ў рабочых чаму яны не спыталі ў людзей? А мне адказваюць – гэта зямля гораду і пытацца не трэба», – дадае былы лідар апазіцыі.\nТэгі: Аляксандр Мілінкевіч, Берасце, дрэвы


03 травень 2018, 14:30\nБеларусь ня выканала рэкамэндацыі ўсіх ацэначных раўндаў, якія тычыліся крыміналізацыі карупцыйных правапарушэньняў і празрыстасьці палітычнага фінансаваньня, нацыянальных органаў па прадухіленьні карупцыі і барацьбе зь ёй, імунітэту чыноўнікаў, а таксама заканадаўства і практыкі ў гэтай сфэры, паведамляе БелаПАН.\nGRECO падкрэсьлівае, што Беларусь працягвае заставацца адзінай краінай, якая не дае згоды на публікацыю ацэначных справаздач. У сувязі з гэтым GRECO публікуе толькі рэзюмэ справаздач па Беларусі. Адмову дазволіць публікацыю папярэдніх справаздач у Міністэрстве замежных спраў Беларусі тлумачылі тым, што ў краіны няма абавязацельства даваць згоду на такія публікацыі.\nТакую ж ацэнку выкананьню рэкамэндацый GRECO па крыміналізацыі карупцыйных правапарушэньняў і празрыстасьці палітычнага фінансаваньня атрымала Швайцарыя. Сярод усіх краінаў — чальцоў GRECO толькі да Беларусі і Швайцарыі ўсё яшчэ ўжываецца працэдура невыкананьня рэкамэндацый у рамках першага-трэцяга ацэначнага раўндаў.\nЗа час прэзыдэнцтва Лукашэнкі было нямала гучных затрыманьняў, зьвязаных з карупцыяй, але Беларусь па-ранейшаму застаецца карумпаванай краінай.\nУ Беларусі даволі частыя навіны пра затрыманьні і суды за хабар. «Даць на лапу» могуць як мільён эўра, так і проста бульбу, каўбасу, каньяк ці бэтон. Пры гэтым Беларусь займае даволі нізкую пазыцыю ва ўсясьветным рэйтынгу ўспрыманьня карупцыі: у у рэйтынгу за 2017 год Беларусь атрымала 44 балы са 100 і паднялася на 68-е месца са 180, год таму Беларусь займала 79-е месца ў рэйтынгу, два гады таму — 106-е месца. У рэйтынгу вяршэнства права Беларусь заняла 65-е месца са 113, у тым ліку праз карупцыю. Больш высокую — 38-ю — пазыцыю краіна займае ў рэйтынгу Doing Business, які ня ўлічвае карупцыі. GRECO і раней называла нездавальняльнымі цяперашнія высілкі беларускіх уладаў у барацьбе з карупцыяй.\nГрупа дзяржаў па барацьбе з карупцыяй (GRECO) — міжнародная арганізацыя, створаная Радай Эўропы ў 1999 годзе. Асноўнай яе мэтай зьяўляецца дапамога краінам-удзельніцам у барацьбе з карупцыяй. GRECO ўсталёўвае антыкарупцыйныя стандарты дзейнасьці дзяржавы і кантралюе адпаведнасьць практыкі гэтым стандартам, дапамагае выявіць недахопы ў нацыянальнай антыкарупцыйнай палітыцы і прапануе неабходныя заканадаўчыя, інстытуцыйныя ці апэратыўныя меры, дае пляцоўку для абмену лепшымі рашэньнямі ў галіне выяўленьня і прадухіленьня карупцыі. Група ўключае 49 дзяржаваў, у тым ліку Беларусь, якая пры гэтым не зьяўляецца сябрам Рады Эўропы.


Дзень Перамогі, альбо дзень, каб змяніць кірунак у бок Праўды?\nПакуль у школах дзеці разважалі і разважаюць у сваіх сачыненнях над тэмамі вайны, у якой далёка не дзіцячы і не жаночы твар, пакуль запісвалі і запісваюць апошнія ўспаміны ветэранаў, сведкаў канцэнтрацыйных лагераў, свет прапануе новых сведкаў, успаміны якіх яшчэ больш жывыя, слёзы каго яшчэ не асушаны, а адчай і боль страт якіх яшчэ не паспеў дайсці да тых, хто мае ўладу і слова, каб паспрыяць супакою і суцяшэнню...\n«Праз Марыю да Езуса»: новы праект на саtholic.by на месяц май\nМесяц май у Каталіцкім Касцёле асаблівым чынам прысвечаны ўшанаванню Найсвяцейшай Панны Марыі. На працягу ўсяго месяца вернікі збіраюцца ў касцёлах, а таксама каля каплічак і прыдарожных фігураў Маці Божай, каб разам маліцца, просячы заступніцтва Марыі, адпраўляюць маёвыя набажэнствы.\n80 гадоў таму ў Вільні ўпершыню быў прадстаўлены абраз Езуса Міласэрнага\nУ гэтыя дні адзначаецца 80-я гадавіна першага публічнага ўшанавання абраза Езуса Міласэрнага, які быў намаляваны паводле візіі святой сястры Фаўстыны.\nМая дарога на кананiзацыю Яна Паўла II: Езус заўсёды перамагае, нягледзячы ні на што\nХачу расказаць гісторыю поўнага і бясконцага даверу Езусу. А здарылася гэта гісторыя год таму. Як вядома, 27 красавіка 2014 года ў Рыме адбылася вялікая падзея – кананізацыя Яна Паўла II. Гэта Папа, якога любілі ўсе: і дзеці, і дарослыя, а асабліва моладзь.\nРаспачаўся Сусветны тыдзень малітваў аб пакліканнях да службы ў Касцёле\nIV Велікодная нядзеля называецца інакш Нядзеляй Добрага Пастыра. У гэты дзень распачынаецца таксама Сусветны тыдзень малітваў аб святарскіх і законных пакліканнях да службы ў Касцёле, які будзе працягвацца з 26 красавіка да 2 мая.\nУ 15-ы раз адзначаецца свята Божай Міласэрнасці, якога пажадаў сам Езус Хрыстус\nСёлета Касцёл ужо ў 15-ы раз адзначае свята Божай Міласэрнасці. Яно святкуецца ў першую нядзелю пасля Вялікадня, якая называецца Нядзеляй Божай Міласэрнасці. У дзень кананізацыі с. Фаўстыны Кавальскай, 30 красавіка 2000 г., Папа Ян Павел ІІ абвясціў гэтае свята для ўсяго Паўсюднага Касцёла.\nНайбольшай хрысціянскай урачыстасцю з’яўляецца Вялікдзень. Яго называюць «святам святаў». У гэты дзень Хрыстус сваёю крывёю адкупіў увесь свет.\nПасхальны Трыдуум мукі і ўваскрасення Пана – кульмінацыя ўсяго літургічнага года\nПраз Пасхальную таямніцу Хрыстус здзейсніў справу адкуплення чалавецтва і дасканала праславіў Бога. Менавіта таму Пасхальны Трыдуум мукі і ўваскрасення Пана з’яўляецца кульмінацыяй усяго літургічнага года. Як нядзеля займае цэнтральнае месца ў тыдні, так урачыстасць Пасхі з’яўляецца вяршыняю літургічнага года.\n24 сакавіка адзначаецца Дзень малітвы і посту за сучасных місіянераў-мучанікаў\n24 сакавіка ў Каталіцкім Касцёле адзначаецца Дзень малітвы і посту за сучасных місіянераў-мучанікаў. У 1980-2014 гг. у свеце было забіта 1062 місіянеры.\nБеларуская мова ў сучасным Касцёле (да Міжнароднага дня роднай мовы)\n21 лютага адзначаецца Міжнародны дзень роднай мовы — свята, блізкае кожнаму, каго хвалюе лёс беларускай мовы і культуры. Між тым падзеі, якія сталі прычынай з’яўлення гэтага свята, адбываліся ў далёкай краіне Бангладэш. У гэты дзень у 1952 годзе ў Пакістане загінулі пяць студэнтаў, якія змагаліся за наданне мове бангла статуса дзяржаўнай.\n24 студзеня ўспамін свайго нябеснага апекуна адзначаюць журналісты і пісьменнікі. У 1923 г. Папа Пій ХІ абвясціў святога Францішка Сальскага апекуном каталіцкай прэсы.


vkobrine Новости Кобрина | 17-03-2014\nМенавіта так можна ахарактарызаваць стыль, у якім старшыня райвыканкама Аляксандр Зазуля нядаўна ажыццяўляў чарговы асабісты прыём грамадзян. За дапамогай і падтрымкай у той дзень звярнуліся васямнаццаць чалавек. Кабрынчане агучвалі перад кіраўніком раёна свае праблемныя пытанні, якія тычыліся будаўніцтва, добраўпарадкавання, аховы грамадскага правапарадку, развіцця турыстычнай інфраструктуры горада і інш.\nНа прыём звярнулася маці дзіцяці-інваліда, якая цікавілася, ці магчыма выправіць усе недапрацоўкі пасля завяршэння будаўніцтва дома з безбар’ерным асяроддзем – зрабіць больш зручнымі пандусы, абсталяваць кватэру такім чынам, каб чалавек з абмежаванымі магчымасцямі здолеў самастойна, без дапамогі іншых, сябе абслугоўваць, і інш. Аляксандр Зазуля адзначыў, што гэтыя праблемныя моманты – не адзінкавыя ў Кобрыне. Патрабуюцца значныя фінансавыя сродкі. Сітуацыя будзе дэталёва вывучацца і вырашацца па магчымасці. Таксама жанчына цікавілася, ці магчыма ў школе, дзе навучаецца яе дзіця-інвалід, увесці пасаду інструктара па лячэбнай фізкультуры. Абгрунтаванасць гэтага пытання будзе разгледжана на нарадзе з удзелам намесніка старшыні райвыканкама Валянціна Трубчыка.\nУ працэсе прыёму ў старшыні райвыканкама на пытанні наведвальнікаў давалі кампетэнтныя адказы іншыя прадстаўнікі структурных падраздзяленняў райвыканкама. Аб асаблівасцях выдзялення зямельных участкаў кансультаваў заяўнікаў начальнік землеўпарадкавальнай і геадэзічнай службы Аляксандр Агіевіч. З удзелам начальніка аддзела ЖКГ райвыканкама Алы Цыбрыўскай разглядаліся магчымасці выдзялення сацыяльнага жылля і прыватызацыі. Намеснік начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Павел Адамовіч даў разгорнуты адказ наконт развіцця тэніса ў горадзе. Дырэктар КУП “КобрынрайУКБ” Мікалай Кожух тлумачыў па будаўнічых пытаннях і інш.\nЯк адзначыў Аляксандр Зазуля, большасць праблем, якія агучваліся на прыёме, так ці інакш звязана з фінансамі.\n- На практыцы многія кабрынчане не разумеюць, што нават пры дапамозе дзяржаўнага бюджэту за адзін момант усіх праблем не вырашыць. На гэта патрабуецца пэўны час. Разам з кіраўнікамі службаў і ведамстваў раёна, грамадскасцю буду імкнуцца зрабіць усё, каб поўнасцю газіфікаваць Кобрыншчыну, пракласці ўсюды, дзе неабходна, каналізацыю і водаправод, правесці электрычныя сеткі і іншыя камунікацыі. Трэба разумець, што ажыццявіць гэта магчыма толькі разам, аб’яднаўшы ўсе намаганні. Як старшыня райвыканкама буду ў межах прававога поля і далей змагацца з выплатай зарплат “у канвертах”. Гэта з’ява падрывае агульнае фінансава-эканамічнае становішча раёна. Таксама хацелася б звярнуцца да тых бацькоў, якія абыякава ставяцца да выхавання сваіх дзяцей. У выніку мы маем знішчаныя малыя архітэктурныя формы, святлафоры, дарожныя знакі, а таксама малюнкі на сценах дамоў і ў пад’ездах. А гэта таксама істотныя страты для бюджэту.\nУзаемаразуменне, сістэмнасць у рабоце ўлады і грамадскасці дапамогуць вырашыць існуючыя пытанні і знізіць колькасць неабгрунтаваных зваротаў.\nНА ЗДЫМКУ: Аляксандр Зазуля ў час асабістага прыёму.


Варшава (PL), Вроцлаў (PL), Кракаў (PL) — Беларусь (BY)\nкольк. палет: 14\nВаршава (PL), Вроцлаў (PL), Быдгашч (PL), Кракаў (PL), Гданьск (PL) — Беларусь (BY)\nКракаў (PL), Люблін (PL), Чэнстахова (PL), Бяла-Падляска (PL) — Брэст (BY), Менская вобл. (BY), Гомель (BY), Віцебск (BY)\nГлівіцэ (PL), Люблін (PL) — Брэст (BY), Гомель (BY)\nКатавіцэ (PL), Познань (PL), Гданьск (PL), Варшава (PL) — Мінск (BY)\nВаршава (PL), Лодзь (PL), Кракаў (PL), Гданьск (PL) — Беларусь (BY)\nПольшча (PL) — Беларусь (BY)\nМалапольскае ваяводства (PL), Сылескае ваяводства (PL), Люблін (PL), Лодзь (PL) — Менская вобл. (BY), Віцебская вобл. (BY), Брэсцкая вобл. (BY)\nПольшча (PL) — Мінск (BY)\nБеласток (PL), Варшава (PL), Лодзь (PL), Чэнстахова (PL), Катавіцэ (PL) — Беларусь (BY), Менская вобл. (BY), Гродзенская вобл. (BY)\nЛюблін (PL), Бяла-Падляска (PL), Аполе (PL), Радам (PL), Пётркув-Трыбунальский (PL) — Беларусь (BY), Менская вобл. (BY), Гродзенская вобл. (BY)\nВроцлаў (PL), Торунь (PL), Быдгашч (PL), Познань (PL), Кракаў (PL) — Беларусь (BY), Менская вобл. (BY), Гродзенская вобл. (BY)\nСеракув (PL) — Беларусь (BY)\nГданьск (PL), Лодзь (PL) — Мінск (BY)


Раўбічы. Біятлон. Першы медаль беларусаў\n23.02.2015 12:31 Суботняя планёрка\nСёння на суботнюю планёрку мы накіраваліся да начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму Верхнядзвінскага райвыканкама Віцебскай вобласці Надзеі Уладзіміраўны ВАРАНОВІЧ, якой хочацца сказаць вялікі дзякуй за аператыўнасць.\n— Надзея Уладзіміраўна, акрэсліце, калі ласка, асноўныя вектары развіцця адукацыі вашага раёна.\n— Найважнейшымі ўмовамі дасягнення высокай якасці адукацыі ў раёне з’яўляецца павышэнне якасці рэсурснага, інфармацыйнага і матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння ўстаноў адукацыі.\nПавышэнню якасці рэсурснага забеспячэння ў нашым раёне мы ўдзяляем самую пільную ўвагу, бо лічым, што кадравыя рэсурсы з’яўляюцца асноватворнай умовай, якая спрыяе дасягненню якасці канчатковых вынікаў.\nПрафесійны ўзровень педагогаў, якія ажыццяўляюць адукацыйны працэс ва ўстановах адукацыі раёна, пастаянна расце. У параўнанні з мінулым годам колькасць настаўнікаў, якія маюць вышэйшую і першую кваліфікацыйную катэгорыю, павялічылася на 11% (з 67% да 78%), адзін педагог атрымаў кваліфікацыю “настаўнік-метадыст”.\nУ раёне асаблівая ўвага ўдзяляецца замацаванню маладых спецыялістаў. За мінулы год гэты паказчык склаў 72%. Разам з тым існуе праблема атрымання кваліфікацыйных катэгорый работнікамі ўстаноў дашкольнай адукацыі, бо не могуць быць атэставаны педагогі, якія не маюць спецыяльнай дашкольнай адукацыі.\nЗ мэтай удасканалення інфармацыйнага забеспячэння ў аддзеле адукацыі створаны інфармацыйна-рэсурсны цэнтр, які ўтрымлівае 191 экзэмпляр электронных сродкаў навучання, 121 з якіх распрацаваны педагогамі і навучэнцамі раёна. Створана нарматыўна-метадычная база, якая выкарыстоўваецца ў практыцы работы адміністрацыі і педагогаў. У яе ўнесены нарматыўныя акты, вучэбныя праграмы, праграмы факультатыўных заняткаў, інструкцыйна-метадычныя лісты, каляндарна-тэматычнае планаванне і інш.\nПаміж аддзелам і ўстановамі адукацыі наладжана сістэма інфармацыйнага абмену праз інтэрнэт, а ўсе ўстановы агульнай сярэдняй адукацыі падключаны да сеткі па шырокапалосым доступе. Немалаважную ролю ў інфармацыйным абмене адыгрываюць вэб-сайты аддзела і ўстаноў адукацыі. У раёне наладжана сістэма прававога інфармавання ўдзельнікаў адукацыйнага працэсу праз інфармацыйна-пошукавую сістэму “Эталон”.\nУдасканаленне матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння адукацыі ажыццяўляецца планава і паэтапна. Праводзіцца пэўная работа па стварэнні ўмоў для арганізацыі адукацыйнага працэсу. Штогод па праграме развіцця агульнай сярэдняй адукацыі набываецца камп’ютарная тэхніка, лабараторнае абсталяванне, вучнёўская мэбля, спартыўны інвентар, праграмнае забеспячэнне. У адукацыйным працэсе выкарыстоўваецца 4 інтэрактыўныя дошкі, 206 камп’ютараў (з іх 13 — камп’ютарныя класы), рэгулярна ажыццяўляецца замена састарэлай тэхнікі. Так, напрыклад, за апошнія 5 гадоў абноўлена каля 50% камп’ютарнай тэхнікі.\n— Такое стаўленне да павышэння якасці адукацыі прыносіць свой плён?\n— Стварэнне неабходных умоў спрыяе павышэнню выніковасці адукацыйнага працэсу. 52% вучняў 10-х класаў і 61% навучэнцаў 11 класаў вывучаюць прадметы на павышаным узроўні. Два новыя кабінеты фізікі выкарыстоўваюцца для падрыхтоўкі адораных дзяцей па фізіцы, матэматыцы і іншых дакладных навуках. 62% навучэнцаў 11 класаў і 45% навучэнцаў 9 класаў дэманструюць на выпускных іспытах высокі і дастатковы ўзровень ведаў.\nСтабільнай з’яўляецца выніковасць удзелу школьнікаў раёна на абласным і заключным этапах рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах, у абласных і рэспубліканскіх спаборніцтвах. У мінулым навучальным годзе трое навучэнцаў сталі пераможцамі абласнога і двое — заключнага этапу рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах, а сёлета ў нас 6 пераможцаў трэцяга этапу рэспубліканскай алімпіяды, з іх 4 дыпломы І ступені (па хіміі, біялогіі, грамадазнаўстве і працоўным навучанні). Сем школьнікаў сталі пераможцамі абласных спартыўных спаборніцтваў, адна дзяўчына — пераможцай Рэспубліканскіх спаборніцтваў па летнім мнагаборстве “Здароўе”.\n— А якія праблемы хвалююць вас сёння?\n— Вельмі хвалюе дэмаграфічная сітуацыя. У гэтым годзе ў нашых установах агульнай сярэдняй адукацыі вучацца на 34 навучэнцы менш у параўнанні з мінулым годам.\nВельмі спадзяёмся, што ў новым навучальным годзе Міністэрствам адукацыі будзе падрыхтавана заканадаўчая база для арганізацыі профільнага і мультыпрофільнага навучання. Таксама хвалюе напаўняльнасць класаў гімназій.\nНепакояць прэстыж педагагічнай прафесіі (у педагагічныя УВА ідуць не самыя лепшыя выпускнікі школ), падрыхтоўка педкадраў (нізкі ўзровень падрыхтоўкі маладых спецыялістаў УВА), арганізацыя педагагічных класаў (няма заканадаўчай базы).\n— Сёння шмат кажуць пра неўласцівыя функцыі педагога. А ці ёсць функцыі ў начальніка аддзела адукацыі, ад якіх вам хацелася б пазбавіцца?\n— Начальнік аддзела адукацыі, спорту і турызму з’яўляецца каардынатарам ідэалагічнай работы не толькі сярод удзельнікаў адукацыйнага працэсу, але і ў грамадскасці, таму я разумею важнасць і адказнасць гэтага кірунку ў сваёй прафесійнай дзейнасці.\n— Надзея Уладзіміраўна, я так разумею, ваша інфармацыйнае забеспячэнне не дае вам патануць у паперах, ці гэта не ратуе?\n— Усім вядома, што адукацыя — гэта сфера, падсправаздачная ўсім кантралюючым арганізацыям. Я не пішу паперы, пішуць мне, а я як дзяржаўны служачы абавязана адказваць на ўсе запыты своечасова.\nВерхнядзвінскі райвыканкамВіцебская вобласцьНадзея Уладзіміраўна ВАРАНОВІЧначальнік аддзела адукацыі


Заходняе ўзбярэжжа Ірландыі, неабходная паездка (II) | Навіны пра падарожжы\nЭнрык Джылі | | Дублін, агульны, Ірландыя, Што паглядзець, Падарожнічаць\nСёння я вам раскажу другая частка маёй паездкі на заходняе ўзбярэжжа Ірландыі. Прачытаць першы можна па спасылцы «Заходняе ўзбярэжжа Ірландыі, неабходная паездка (I)«.\nКалі ў першы дзень я накіроўваўся да скал Мохера і навакольных гарадоў, размешчаных на поўдзень ад горада Голуэй, у наступным Я заўсёды накіроўваўся на поўнач.\nПоўнач і захад Голуэя менш турыстычныя, але на мой густ больш прыгожыя. Гэта горны рэгіён, поўны азёр і невялікіх гарадоў. Тут я ўбачыў сапраўдную Ірландыю.\n1 Дзень 2: абацтва Кайлмор і дарожны маршрут Ірландыі N-59\n2 Дзень 3: Лінон, Вестпорт і Ньюпорт праз R-336\nДзень 2: абацтва Кайлмор і дарожны маршрут Ірландыі N-59\nДругі дзень маёй вандроўкі па ірландскай Атлантыцы я наканаваў ёй падарожжа усю дарогу N-59 ад Голуэя да абацтва Кайлмор.\nМаёй мэтай было пабываць у замку і паесці ў Кліфдэне, каб зрабіць усё без спешкі. Я вельмі рана выехаў з інтэрната, а 7 раніцы я ўжо ехаў.\nЗ пачатку маршруту пейзаж становіцца кантынуум зялёных лугоў і гордля аматараў прыроды - візуальнае відовішча.\nАднойчы я перасёк горад Маам Крос і праз некалькі хвілін узяў павятовая дарога R344, якая ў асноўным праходзіць вакол возера Лох-Інаг і горы значнай вышыні (у снежні яны былі снежнымі). Вялікі поспех быў з'ехаць па гэтай дарозе. Калі вы хочаце наведаць абацтва Кайлмор, калі ласка, аб'едзьце гэты шлях. 15 км 100% прыроды, авечкі перасякаюць дарогу і збоку і збоку ад дарогі, амаль няма машын. Спосаб атрымаць асалоду ад ландшафту і спакою раёна.\nГэты аб'езд вядзе нас непасрэдна да Кайлмор. Іншым варыянтам было б працягваць па галоўнай дарозе (якой я ўжо карыстаўся, каб вярнуцца ў Голуэй).\nLa Абацтва Кайлмор - былы замак і прыватная рэзідэнцыя Мітчэла Генры (багаты англійскі лекар і бізнесмен, які пераехаў у Ірландыю) пабудаваны да сярэдзіна XNUMX ст а затым пераўтвораны ў манастырскі жаночы манастыр да 2010 года.\nЦяпер вы можаце наведаць усё яго памяшканне, уражлівыя віктарыянскія сады, сямейны маўзалей, неагатычную царкву і некаторыя пакоі замка. Гэта сапраўды падобна на замак з фільма пра Гары Потэра.\nАдно, што можа здзівіць, - гэта змена дэкарацый на гэтым сайце. Увогуле на ірландскім Захадзе дрэў мала, і тут шматлюдна. Усяму ёсць сваё тлумачэнне: лес, які акружае Кайлмор, - гэта дрэвы, пасаджаныя падчас будаўніцтва.\nУваход не бясплатны, кошты каля 8-12 еўра на чалавека, вы можаце ўбачыць усё за паўдня. Я думаю, што гэта вельмі варта. У агароджы ёсць бар і рэстаран на выпадак, калі ў вас няма часу дабрацца да Кліфдэна.\nУ канцы майго візіту ў Кайлмор Я пайшоў па дарозе N-59 да прыморскага горада Кліфдэн, мілага прыморскага горада дзе я еў і хадзіў. Днём я працягнуў зваротны шлях у Голуэй.\nЗусім недалёка ад абацтва знаходзіцца Нацыянальны парк Канэмара, адно з лепшых месцаў для паходаў у Ірландыі, спадзістыя схілы і непаўторныя краявіды. Калі ў вас ёсць час, я б прысвяціў 1 дзень для наведвання раёна, як і дзень, і дзень для паходу па Канэмары.\nДзень 3: Лінон, Вестпорт і Ньюпорт праз R-336\nЯшчэ адзін цудоўны дзень пейзажаў. Я зноў пачаў свой шлях па дарозе N-59 і прама ў горадзе Маам-Крос паехаў у аб'езд да мясцовая дарога R-366 у напрамку Маум і Ленаун.\nКалі напярэдадні я бачыў мала машын і мала людзей, то ў гэты дзень яшчэ менш. Я без праблем здолеў спыніць машыну пасярод дарогі, каб сфатаграфаваць тое, што бачыў, зноў пейзаж асляпіў мяне. Бясплатныя авечкі, размаляваныя ў колеры, невялікія лагуны з аднаго боку, горы, лясы, зялёныя лугі, ... нон-стоп для маіх пачуццяў.\nМэтай было дасягнуць прыморскі горад Лінон. Там здаецца, што мы знаходзімся ў нарвежскім фіёрдзе, мора ўваходзіць у Кіламетры і Кіламетры ўглыб краіны, быццам бы гэта ліман, вёска, здаецца, узятая з іншых часоў.\nЛенан - гэта вельмі маленькая рыбацкая вёска, дзе можна папіць пінту ў адным з пабаў і паслухаць гэльскую мову. Гэта адзін з апошніх куткоў краіны, дзе людзі па-ранейшаму размаўляюць на гэтай мове.\nСкончыўшы свой візіт у гэты невялікі горад, я накіраваўся на поўнач уздоўж Дарога N-59, мая наступная мэта, Вестпорт.\nУэстпорт - гэта больш буйны і дынамічны горад (больш за 5000 жыхароў), недалёка ад мора і з асаблівым шармам. Я вырашыў там паесці. У гэтым няма нічога эфектнага, але мне вельмі спадабалася.\nДнём я пайшоў у Ньюпорт, некалькі міль. Вельмі прыемны маленькі гарадок, поўны гісторыі. Каб вылучыць віядук, рымскі касцёл і замак Карыкахоўлі.\nУ канцы майго візіту ў Ньюпорт зноў вярнуўся ў Голуэй.\nБез сумневу, захад Ірландыі прапануе 3 цудоўныя рэчы: Скалы Мохера і яго ўзбярэжжа ў цэлым, абацтва Кайлмор і ўсёй яго прыроды ў цэлым. Я рэкамендую вам адправіцца ў гэты рэгіён і прайсці па ціхім маршруце, атрымаць асалоду ад пейзажаў і патроху наведаць цікавыя месцы, расслабіцца ў спакоі, якім дыхае, і адправіцца ў паход па гэтым раёне.\nНе ездзіце ў Ірландыю, не бачачы захаду, выдаткуйце на гэта не менш за 4 дні.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » горада » Дублін » Заходняе ўзбярэжжа Ірландыі, неабходная паездка (II)


Два пласта сталёвага прафіляванага ліста з палімерным пакрыццём (афарбаванага або ацынкаванага), Канструктыўным пластом ўцяпляльніка з мінеральнай ваты на базальтавай аснове або пенапалістырола, злучаны паміж сабой адмысловым поліурэтанавым клеем,\nКэшбэк - гэта паняцце, якое ўжо даўно з'явілася на прасторах інтэрнэту. У перакладзе з ангельскага cashback даслоўна пераводзіцца як вяртанне наяўных грошай. Гэты тэрмін найбольш часта сустракаецца ў інтэрнэт гандлі. Таксама, ён выкарыстоўваецца ў банкаўскім справе, у азартам і гульнявым бізнэсе.\nАдправіцца ў адпачынак на бераг мора або ж правесці пару дзён Сплаўляючыся па адной з уральскіх рэк. Гучыць прывабна, асабліва ўлічваючы той факт, што зусім хутка спякотнае лета ўступіць у свае паўнавартасныя правы, даслаўшы вясну на адпачынак да наступнага года.\nАдпачынак у Тайландзе складана сабе ўявіць без наведвання яго жамчужыны - Паттайе. Гэты горад мае масу славутасцяў і прапануе.\nШопінг у Паттайе - дзе купіць адзенне і абутак танна


Канвертаваць Argentums (ARG) і MaidSafeCoins (XMS) : Калькулятар абменнага курсу\nArgentum (ARG) і MaidSafeCoin (XMS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Argentum і MaidSafeCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 снежань 2018.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Argentum. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць MaidSafeCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на MaidSafeCoins або Argentums канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Argentum гэта валюта, у ні ў адной краіне. The MaidSafeCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ARG можа быць запісаная ARG. Сімвал XMS можа быць запісаная XMS. Абменнага курсу the Argentum Апошняе абнаўленне 16 снежань 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the MaidSafeCoin Апошняе абнаўленне 16 снежань 2018 ад coinmarketcap.com. ARG каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. XMS каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


ТОП 3 маркетынгавых памылак, якія робяць новыя прадпрыемствы | Martech Zone\nЧаму вы пачалі свой бізнес? Б'юся аб заклад, што "таму, што я хацеў стаць маркетолагам", вам не адказалі. Аднак, калі вы падобныя на сотні ўладальнікаў малога бізнесу, з якімі я працаваў, вы, напэўна, зразумелі прыблізна праз 30 секунд пасля таго, як вы адчынілі дзверы, што калі вы не станеце маркетолагам, вы не збіраецеся быць уладальнікам малога бізнесу вельмі доўга. І, па праўдзе кажучы, гэта вас расчароўвае, бо вам не падабаецца маркетынг, і гэта адцягвае вас ад іншых сфер вашага бізнесу.\nНу, у мяне ёсць добрыя навіны. Хоць няма магчымасці ліквідаваць неабходнасць выводзіць на рынак свой бізнес, вы можаце ліквідаваць шмат расчараванняў, звярнуўшыся да трох галоўных маркетынгавых памылак, якія, на маю думку, робяць прадпрыемствы.\nПамылка No1: засяродзьцеся на няправільных паказчыках\nВелізарны аб'ём дадзеных, даступных для аналізу маркетынгу сёння, выклікае недаўменне. Google Analytics сам па сабе дае столькі дадзеных, што вы можаце з'есці цэлыя выхадныя, аналізуючы іх - толькі выявіўшы, што ў канчатковым выніку прыводзіць да супярэчлівых высноў у залежнасці ад таго, якія дадзеныя вы ставіце на першы план. І гэта толькі дадзеныя для вашага сайта! Справаздачнасць для лічбавай рэкламы, сацыяльных сетак і іншых сфер маркетынгу гэтак жа пераважная і супярэчлівая.\nДоступ да ўсіх гэтых дадзеных - гэта добра, але ён можа адцягнуць уладальнікаў малога бізнесу ад дадзеных, якія сапраўды важныя. Вось чаму вельмі важна звузіць увагу да адзіных двух паказчыкаў, якія ў канчатковым рахунку маюць значэнне ў маркетынгу: кошт набыцця кліента і пажыццёвая каштоўнасць кліента. Калі грашовы паток з'яўляецца праблемай, вы хочаце засяродзіцца на штомесячнай або гадавой вартасці кліента замест пажыццёвай кошту, але асноўны прынцып той самы. Калі кошт (г.зн. даход) кліента перавышае выдаткі на набыццё кліента, вы ў добрай форме. Прыбытковы бізнес не пабудаваны на такіх паказчыках, як клікі, уражанні і ўпадабанні. Прыбытковы бізнес пабудаваны на аснове паказчыкаў, якія рэальна могуць быць унесены ў банк, таму засяродзьце сваю ўвагу на іх.\nПамылка No2: засяродзьцеся на няправільнай тактыцы\nВядома, няма недахопу ў тактыцы і інструментах, на якія сёння малыя прадпрыемствы могуць выдаткаваць свае маркетынгавыя долары. На жаль, занадта шмат малых прадпрыемстваў імкнецца толькі да моднай тактыцы і ігнаруе асноўныя тактыкі маркетынгу. Яны факусуюць увесь свой час і грошы на тактыцы, якая стварае лайкі, падпісчыкаў і адкрывае, ігнаруючы асноўныя тактыкі канверсіі вядучых, утрымання кліентаў і рэпутацыю ў Інтэрнэце, якія генеруюць долары. У выніку атрымліваецца маркетынгавы план, які робіць іх занятымі і адчувае сябе добра, але справаздача аб даходах прыводзіць іх да хвароб у жываце.\nЗамест таго, каб пераследваць усе самыя гарачыя тэндэнцыі маркетынгу, уладальнікі малога бізнэсу павінны засяродзіцца ў першую чаргу на максімізацыі прыбытку ад існуючых кліентаў, павелічэнні адсотка кліентаў, якія становяцца кліентамі, і прадастаўленні кліенту вопыту, які стварае трывожныя прыхільнікі. Гэтыя неабходныя рэчы з'яўляюцца асновай для прыбытковага бізнесу без стрэсаў. Яны напэўна не зробяць ваш бізнес такім крутым, як скачкі на самай папулярнай новай сацыяльнай сетцы, але яны зробяць вам грошы - і хіба не па гэтай прычыне вы пачалі свой бізнес у першую чаргу?\nПамылка No3: засяродзьцеся на няправільным брэндзе\nЗа апошнія дзесяць гадоў права вызначэння гандлёвай маркі бізнесу перайшло ад бізнесу да спажыўцоў. Дзесяць гадоў таму прадпрыемствы прайшлі пакутлівыя практыкаванні, каб вызначыць свой брэнд, а затым выкарысталі маркетынг, каб паведаміць спажыўцам, што яны лічаць брэндам. Гэта ўсё змянілася. У сучасным свеце спажыўцы вызначаюць гандлёвую марку бізнесу і выкарыстоўваюць тэхналогіі і сацыяльныя сеткі, каб паведаміць бізнесу, а таксама сотням, калі не тысячам іншых спажыўцоў, што іх брэнд на самай справе. І яны робяць гэта 24/7/365.\nНа жаль, большасць прадпрыемстваў (як буйных, так і малых) не змаглі адаптаваць свой маркетынг, каб адлюстраваць гэтую трансфармацыю. Яны працягваюць засяроджваць маркетынг на расказе і продажы. Яны рассылаюць электронныя лісты, шаблоны паштовак і спадзяюцца на зніжкі, каб утрымаць кліентаў. З іншага боку, спажывецкія брэнды факусуюць свой маркетынг на кліенцкім досведзе і адносінах. Яны дасылаюць падзячныя лісты, паведамленні пра задавальненне і пастаянна прадастаўляюць досвед сусветнага класа, каб утрымаць сваіх кліентаў.\nТактыка аднолькавая, але асноўная ўвага іншая. Пачніце з вызначэння вопыту, які вы хочаце даставіць сваім кліентам, а затым пабудуйце свой маркетынг на прасоўванні гэтага досведу і вашых аперацый па яго рэалізацыі. Абсалютна нічога дрэннага няма ў тым, каб вырашыць, якім вы хочаце быць, але ў рэшце рэшт спажыўцы павінны вырашыць, ці сапраўды гэта так.\nКлючавыя словы: маркамасавыя паведамленні электроннай поштыўтрыманне кліентаскідкіGoogle Analyticsпрыводзіцьмаркетынгавыя паказчыкімаркетынгавая тактыкамаркетынгавыя тэндэнцыісацыяльныя медыятэхналогіяпаштоўкі шаблону