ماموریت فاجعه بار - وبلاگ خطاطی\nبه گزارش وبلاگ خطاطی، نشریه اکونومیست در گزارشی، به انتها ماموریت نظامی آمریکا در افغانستان و خروج نظامیان این کشور از افغانستان که با پشروی های نظامی قابل توجه طالبان در این کشور همراه شده پرداخته و به طور خاص به این مساله اشاره نموده که: شاید آمریکا برای حل تمامی مسائل افغانستان پا به خاک این کشور نگذاشت، با این حال، این مساله که افغانستان را اکنون در نقطه 20 سال پیش رها نموده، یک شکست فاجعه بار برای آمریکا است و حامل تبعاتِ ناگواری برای ملت افغانستان هم است.\nاکونومیست در این رابطه می نویسد: در اوایل ماه جولای امسال میلادی، جو بایدن رئیس جمهور آمریکا در پاسخ به وبلاگ خطاطیی که از وی در خصوص عقب نشینیِ قریب الوقوع نیرو های آمریکایی از افغانستان سوال می پرسیدند گفت: من می خواهم در خصوص چیز های خوب و بهتر صحبت کنم. در آن موقع این انتظار وجود داشت که در هفته های آینده، به نحو قابل توجهی نیرو های آمریکایی از افغانستان خارج شوند. چندان تعجب برانگیز نبود که بایدن در آن موقع می خواست تا بحث را عوض کند و جواب وبلاگ خطاطی را ندهد: آمریکا برای بیش از دو دهه در افغانستان جنگیده است. این کشور بیش از دو تریلیون دلار در افغانستان هزینه نموده و در این دوران، هزاران نیروی آمریکایی و هنچنین ده ها هزار نفر از مردم افغانستان هم جان خود را از دست داده اند (چه نظامیان و چه غیرنظامیانِ افغان). با این حال، اکنون دولت آمریکا پایانی را بر ماجراجویی خود قرار داده و عملا هیچ دستاورد روشن و قابل توجهی هم برای قرار دادن آن در پیش چشمِ افکار عمومی، از حضور بیست ساله خود در افغانستان ندارد.\nبه گزارش وبلاگ خطاطی، درست است که گروه تروریستی القاعده که متهم اصلی در جریان حملات یازدهم سپتامبر به آمریکا بود، دیگر قدرت چندانی در افغانستان ندارد (اگرچه که این گروه به طور کامل از صحنه افغانستان محو نشده است). با این حال، دیگر گروه های افراط گرایِ ضدآمریکایی نظیر شاخه افغانستانِ گروه داعش، در این کشور به نحو فعالی در حال کنش ورزی و قدرت گرفتن هستند.\nدر شرایط کنونی، نیرو های افراط گرای طالبان هم که در زمانی به اسامه بن لادن و شبکه تروریستی تحت رهبری او، پناه داده بودند هم بار دیگر توانسته اند در افغانستان اوج بگیرند و قدرت قابل توجهی را به دست آورند. طالبان اکنون بیش از نیمی از افغانستان را در کنترل خود دارند و این تهدید وجود دارد که بتوانند بخش های قابل توجهِ دیگری را هم از خاک افغانستان به تصرف خود در آورند. دولتِ افغانستان هم که به بهای خون سربازان آمریکایی و پولِ ایالات متحده در این کشور مستقر شده، تا حد زیادی فاسد، ناکارآمد، و بعلاوه در سایه تهدیدات مداوم علیه موجودیتِ خود است.\nدر تئوری (رویِ کاغذ)، طالبان و دولت موردِ حمایت آمریکا در افغانستان، با یکدیگر در خصوص دستیابی به یک توافق صلح مذاکره می نمایند. توافقی که در چهارچوب آن، شورشیان اسلحه خود را به زمین می گذارند و در نظام سیاسی افغانستان مشارکت می نمایند.\nدر برترین سناریویِ ممکن، حمایت قاطع و محکم آمریکا از دولت افغانستان (چه از نظر مالی و چه نظامی که می تواند خود را به صورت حملات هوایی مکرر به طالبان نشان دهد)، به همراهِ اعمال فشار های گسترده بر دوستان طالبان درمنطقه نظیر پاکستان، ممکن است ختمِ به نوعی توافق تقسیم قدرت در افغانستان گردد. با این حال، حتی اگر چنین سناریویی هم محقق گردد، این یک نمایش دلگیر خواهد بود.\nبدون تردید طالبان بار دیگر بر استقرار امارت اسلامی که بیش از 20 سال قبل آن را در افغانستان مستقر نموده بود، اصرار خواهد ورزید. در آن موقع، آن ها زنان را محدود به خانه ها می کردند، از رفتنِ دختران به مدرسه جلوگیری می کردند، و برای رفتار هایی نظیر گوش دادن به موسیقیِ غربی و یا آنچه آن ها پوشش نامناسب می خواندند، مجازات های سنگینی را اعمال می کردند.\nبا این همه، محتمل تر از هرگونه توافقی، این است که طالبان از پیروزی های میدانی خود جهت ساقط کردن دولت افغانستان با استفاده از زور، بهره ببرند. آن ها در سال های اخیر هم بخش های قابل توجهی از خاک افغانستان را در کنترل خود داشته اند.\nاین در حالی است که نیرو های دولتی، عمدتا محدود به شهر ها بوده اند. در شرایط کنونی هم نیرو های دولتی افغانستان به نحو قابل توجهی پُست های خود را به نفع طالبان رها می نمایند. در هفته جاری، بیش از هزار نیروی نظامی افغانستان در منطقه ها مرزی با تاجیکستان، پُست های خود را رها نموده و وارد خاک تاجیکستان شدند. راهبردِ اصلی طالبان در برهه کنونی، تضعیفِ ذره ذره دولت مرکزی افغانستان است. اهمیت این مساله مخصوصا زمانی که به این مساله توجه داشته باشیم که گذشت زمان هم کاملا به نفع آن ها است، بیش از پیش تعیین می گردد.\nانتظار می رود که در روز ها و ماه های آینده، آتش جنگ داخلی در افغانستان، بیش از پیش شعله ور گردد. کشور های دیگر نظیر ایران، چین، روسیه، هند و پاکستان هم تمام کوشش خود را خواهند کرد تا خلا ایجاد شده به وسیله آمریکا را پُر نمایند. در این راستا، انتظار می رود که جنگ و خونریزی در افغانستان یعنی همان کشوری که بیش از 40 سال است که درگیر جنگ است، بیش از پیش باشد. همه این ها در چهارچوب یک تصویر و قاب کلی اتفاق می افتند: آمریکا، کشور افغانستان را که بیش از 40 میلیون نفر جمعیت دارد، با یک سرنوشتِ مخوف و وحشتناک رها نموده است. امری که درنوعِ خود یک فاجعه تمام عیار است.\nهمه این ها در شرایطی اتفاق می افتند که شرایط می توانست به گونه ای دیگر باشد. طی شش سال گذشته، کمتر از ده هزار سرباز آمریکایی به همراه تعداد مشابهی از همتایان خود در سازمان ناتو، ارتش افغانستان را برای حراست از ثبات افغانستان آموزش داده اند. آمریکا مدت هاست که نسبت به افغانستان بی توجهی می نماید.\nمساله افغانستان که زمانی در الگوی رای دادنِ رای دهندگان آمریکایی نقش مهمی بازی می کرد، مدت هاست که به مساله ای بی اهمیت در این کشور تبدیل شده است. جو بایدن رئیس جمهور آمریکا هم از زمانی که وارد کاخ سفید شده، عمده تمرکز خود را بر تهدیداتِ چین و روسیه علیه آمریکا معطوف نموده است.\nبا این حال، در این چهارچوب هم افغانستان نقش و صندلی چندانی در دکترین نظامی و راهبردی دولت بایدن نداشته است. دولت تازه آمریکا اینگونه تحلیل می نماید که بن بست های کنونی در افغانستان، به وضوح بیانگر این نکته هستند که اساسا آمریکا نمی تواند برای آن ها راهی بیابد. با این حال، افغان هایی که با حضورِ نظامیان خارجی تا حدی امنیت داشتند، عمیقا از این شرایط بن بست گونه بهره مند می شدند و می توانستند حدِ کمی از امنیت و ثبات را تجربه نمایند.\nدر شرایط کنونی، مناظرات و مباحثات زیادی در جریان هستند که می خواهند به این مساله بپردازند که اساسا عقب نشنیی آمریکا از افغانستان، تا چه مقدار به اعتبار و پرستیژ آمریکا ضربه زده است؟ آمریکا با تمام قدرتِ نظامی و مالی که همیشه به آن بالیده، نه تنها نتوانست یک دولت خوب و قوی در افغانستان حاکم کند، بلکه حتی در شکست دادنِ شورشیان طالبان هم شکست سختی را متحمل شد.\nاضافه بر این، دولت آمریکا در شرایط فعلی دیگر قادر نیست تا حمایت چندانی را از متحد خود یعنی دولت افغانستان انجام دهد. امری که موجبِ شوکه شدن و ناامیدی بسیاری از مقام های افغان هم شده است. این همان مساله ای است که توجه رقبای آمریکا (نظیر چین روسیه) و بعلاوه دوستان آن در اقصی نقاط دنیا را به خود جلب نموده است و در نوع خود می تواند پیامد های قابل توجهی را برای واشنگتن هم در پی داشته باشد.\nباید پذیرفت که جنگ افغانستان هیچگاه در تاریخ آمریکا به ویتنامِ دوم تبدیل نخواهد شد، زیرا این کشور (افغانستان) برای آمریکا و وزارت دفاعِ آن، هیچگاه نقطه توجهِ جدی به تعداد نرفته و نمی رود. نظامیانِ آمریکایی در افغانستان به مراتب بیشتر از ویتنام حضور داشتند. با این حال، تعداد کشته های آمریکایی ها در این جنگ به مراتب کمتر از جنگ ویتنام بوده است. بدون تردید برای آمریکا اتفاقات دیگر نظیر جنگ عراق و یا بحران مالی دنیا، به مراتب از ارزش و اهمیت بیشتری تا پرداختن به مساله افغانستان برخوردار بوده اند.\nدر این راستا، سیاستمداران و کارشناسان آمریکایی، بحث ها و مناظرات گسترده ای را با این مضمون که آیا باید در افغانستان بمانند یا خیر، برگزار نموده اند. اکنون زمانِ خروج از افغانستان فرا رسیده و بسیاری از کشور های دنیا از این اقدام آمریکا به مثابه جلوه ای از ضعف آن می نگرند. البته که ضعف آمریکا در افغانستان سال هاست که آشکار و هویدا شده است.\nوقایع و چیز های ناخوشایند\nخروج و عقب نشینی بی برنامه و ملاحظه آمریکا از افغانستان، حقیقتا برای مردم این کشور یک فاجعه و مصیبتِ تمام عیار است. در سال 2001، بسیاری در افغانستان امید داشتند که حضور آمریکا می تواند به جنگ داخلیِ 20 ساله کشورشان پایان دهد و آن ها را از شر وجود یک حاکمیت اقتدار گرایانه و افراطی تحت رهبری طالبان، نجات دهد.\nبا این حال، اکنون جان مردم افغانستان بیش از هر زمان دیگر در خطر است: تعداد تلفات غیرنظامیان افغان در سال گذشته، حدودا 30 درصد بیش تر از آمار های سال 2001 بوده است (بر اساس یافته های سازمان ملل متحد و بعلاوه نهاد های تحقیقاتی و آکادمیک). اقتصاد افغانستان هم بزرگتر از حجم اقتصاد این کشور در یک دهه قبل نیست. شاید آمریکا برای حل تمامی مسائل افغانستان، پا به خاک افغانستان نگذاشته باشد، با این حال، اینکه آمریکا، افغانستان را بار دیگر به نقطه اول خود بازگرداند، حقیقتا یک افتضاح و شکست فاجعه بار برای این کشور است.\nتاریخ انتشار: 5 مرداد 1400 آخرین بروزرسانی: 5 مرداد 1400 گردآورنده: khataee.1com.ir شناسه مطلب: 60657\nبه "ماموریت فاجعه بار" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "ماموریت فاجعه بار"


فیش‌های علامه جعفری newspart/index2\nعلامه جعفری / آیت‌الله محمد تقی جعفری تبریزی\nبا اندوه و تأسف اطلاع یافتیم که علامهی فرزانه و متفکر و فیلسوف و ادیب نامدار، آیةاللَّه آقای حاج شیخ محمّدتقی جعفری تبریزی به لقاء حق شتافته است. این برای جامعهی علمی و فرهنگی کشور، ضایعهیی سنگین و فقدانی بیجبران است. آن عالم بزرگ و متعهد در طول بیش از چهل و پنج سال از هنگامی که پس از تکمیل تحصیلات عالی و ممتازِ خود قدم در وادی تألیف و تحقیق و تعلیم نهاد، آثار علمی با ارزشی پدید آورد و تفکر فلسفی را در دائرهیی وسیع از مستفیدان و تحسین کنندگان جهانی خود، ارتقاء بخشید. پس از پیروزی انقلاب نیز همواره افکار سازندهی او در زمینه معارف دینی و نگاه فلسفی به مسائل اسلامی، با استقبال فرزانگان و تشنگان علم و معرفت روبهرو میگشت. سخنرانیهای پر مغز این دانشمند عالیقدر که سرشار از نکتههای عمیق و درسهای به یاد ماندنی برای نسل جوان و دانش پژوه کشور بود، در شمار حسنات علمی و فکری دوران حاضر محسوب میگردد و خاموشی این چراغ فروزان حقاً خسارتی بزرگ برای جویندگان معارف عمیق اسلامی به شمار میآید. اینجانب با تسلیت به جامعهی علمی کشور و علما و دانشجویان محترم حوزهها و دانشگاهها و مخصوصاً به بازماندگان محترم و ارجمند ایشان، به روح این عالم بزرگوار درود میفرستم و رحمت و مغفرت الهی را برای ایشان مسألت میکنم.1377/08/25\nپیام تسلیت در پی درگذشت علامه آیت‌اللَّه حاج شیخ محمّدتقی جعفری تبریزی


رسانه هویت ساز است/رسانه های دینی کشور دید بین المللی داشته باشند - نمایش مطلب - خبرگزاری اسراء\nشناسه : 174984\nPrint رسانه هویت ساز است/رسانه های دینی کشور دید بین المللی داشته باشند\nپایگاه اطلاع رسانی اسراء: میزگرد «استراتژی رسانه ای ایران در جهان اسلام» به مناسبت پنجمین سالگرد تاسیس شفقنا با حضورکارشناسان حوزه رسانه برگزار شد. حجت‌الاسلام والمسلمین مرتضی جوادی آملی مدرس حوزه و دانشگاه به عنوان یکی از میهمانان این نشست، به دید بین‌المللی اسلام اشاره می‌کند و این که یک رسانه‌ی دینی لزوما دید محلی ندارد. وی معتقد است یک رسانه‌ی دینی هم می‌تواند دید بین‌المللی داشته باشد و ذائقه‌ی مردم را تغییر بدهد.\nآنچه در ادامه می‌خوانید دیدگاه ها و پاسخ های حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی به سوالات مطرح شده در این میزگرد است.\n*در تفکرات دینی، «منبر» کارکرد یک رسانه را داشته و به طور سنتی حایز اهمیت بوده است؛ هم اکنون که عصر تحول در ارتباطات است، این نقش را رسانه های مدرن به عهده گرفته اند؟ دین چطور می تواند از تحول رسانه‌ای عصر کنونی استفاده درستی کند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: در فرهنگ دینی از رسانه به عنوان بلاغ یاد می‌کنیم و در حوزه بلاغ هم ویژگی‌های عمده‌ای را مورد توجه قرار دادیم. رسانه در گذشته چنین ماهیتی نداشت و اکنون یک جایگاه ویژه ای را پیدا کرده است که هم از ماهیت به هویت تبدیل و هم هویت ساز شده است. لذا باید با یک دقت نظری جریان رسانه را مورد رصد قرار داد. رسانه با سه بعد نفوذ، گسترش و تعمیق امروزه جایگاه ویژه ای را در عرصه فرهنگ و تمدن به خود اختصاص داده است و می دانیم نقش اساسی و پایه ای در همه حوزه ها دارد.\nبا توجه به آنچه در منابع دینی داریم و به عنوان آموزه های وحیانی هم می‌توانیم از آن یاد کنیم، در حوزه‌ی رسانه می‌توانیم این تعریف را داشته باشیم که آنچه از جایگاه اندیشه تراوش می‌کند، فقط با یک زبان یا قلم و امثال آن نیست. چون رسانه ابعاد تازه ای را به خود اختصاص داده است و همه قوای ظاهری و باطنی را به خدمت می‌گیرد. اگر به هر حال یک کارشناسی عمیقی هم در حوزه‌ی نفس‌شناسی و قوای نفس باشد چه بسا بتواند عمیق‌تر ظاهر شود و طبیعی است که میزان نفوذش به مراتب بیشتر خواهد بود. ما پیامبر گرامی اسلام را به عنوان مبلغ اصلی وحی می‌شناسیم، وحی را به عنوان بلاغ الهی می‌دانیم و شما می‌بیند که قرآن چقدر معجزه گونه اثر می‌کند. با این که فقط با لفظ و عبارت است اما جهات متعددی در او دیده شده است، موسیقی خاصی دارد و حیثیت های ریاضی ویژه ای دارد که الان دانشمندان مختلف از این ابعاد حیثیت آن را بررسی می‌کنند و هر چه ما بتوانیم این جهات را بهتر بیابیم در آن حوزه بلاغی که دین به آن توجه دارد، می‌تواند مؤثرتر باشد.\nما شاید سخت‌ترین جامعه در بین جوامع باشیم زیرا با داشتن اعتقادات و باورهای عمیق وحیانی، به راحتی نمی توان جامعه را تکان داد. باورهای ما خیلی استوار است و معرفت ما هم به مراتب عمیق و استوار است. معرفت حکمی، کلامی عرفانی و نهایتا معرفت قرآنی ما یک توان فوق العاده ای به جامعه بخشیده است و اگر این زیرساخت های معرفتی نبود، قطعا جامعه ما در مقابل این هجمه‌های فرهنگی نمی‌توانست در جایگاه خودش قرار بگیرد، پس مساله‌ی رسانه برای ما معنای خاصی دارد. ولی جوامع دیگر چون زیر ساخت‌هایِ فرهنگی ندارند، از یک معرفت و باور جدی در مسایل اعتقادی برخوردار نیستند و ریشه‌ها بسیار سطحی بر اساس سنن و آداب و رسوم شکل می گیرد طبیعی است که اثر گذاری رسانه در آن بخش ها خیلی بیشتر خواهد بود ولی ما باید به مراتب نسبت به رسانه نگاه عمیق تری داشته باشیم.\n* با توجه به اهمیت منبر در گذشته برای حوزه آیا در حوزه شاخه‌هایی وجود دارد که به این موضوع بپردازد و به رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به همان اندازه اهمیت بدهند یا طلبه‌هایی را برای فعالیت در این حوزه پرورش دهند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: به صورت رسمی شکل نگرفته است اما با توجه به شناختی که ما داریم خصوصا اندیشه آیت الله العظمی جوادی آملی و مدرسه فکری ایشان این مساله را می‌توانیم در حوزه به صورت یک توان و قوه ببینیم.\n*همان طور که بحث شد، رسانه‌های ایرانی فعال در عرصه جهانی مانند العالم و پرس.تی.وی به عنوان رسانه‌های دولتی شناخته می‌شوند. آیا به نظر شما رسانه‌های مذهبی و منطقه‌ای که می‌خواهند فعال باشند باید غیروابسته به دولت باشند تا بتوانند نقش خود را ایفا کنند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: عمده مباحث به تعریف درست از رسانه باز می‌گردد. در زمان حاضر رسانه، متغیری است که به سیاست یا دیگر مسایل خدمت می‌کند و هویت مستقلی پیدا نکرده است. اگر هویت مستقلی داشته باشد، آن وقت می‌تواند اثرگذار باشد. جامعه بعد از مدتی می‌تواند کاملا استشمام کند که رسانه مطالب خود را با چه انگیزه‌ای منتشر می‌کند ولو یک لوگوی اسلامیِ دینی شیعی هم به خودش بگیرد. شامه‌ی جامعه در حال قوی شدن است و با توجه به اطلاعاتی که از فضاهای مختلف خصوصا فضای مجازی می‌گیرد می‌تواند رسانه‌ها را بشناسد که کدام یک، چهره‌ی نفاق دارند.\nرسانه‌ی مستقل بر اساس یک فرهنگ -ولو یک فرهنگ ناصواب- شکل می‌گیرد. آن وقت است که باور می کنیم ولو آن فکر و ایده درست نباشد اما ما به آن تمایل داریم و رسانه دارد از آن حرف می‌زند. مثلا اگر یک رسانه اقتصادی است و از اقتصاد سخن می‌گوید، با یک برداشت صحیح از اقتصاد و الزامات اقتصادی سخن می‌گوید و همان مسیر را می‌رود. کسانی که در آن فضا هستند استشمام می‌کنند که حرف‌ها اصول دارد و با تاکتیک خاصی حرکت می‌کند اما ما چنین چیزی نداریم. چون سیاست‌های ما متغیر است، فراز و فرود در همه بخش‌های ما بسیار زیاد است و چون رسانه‌ها متغیری هستند که از این فضا تبعیت می‌کنند، می‌توانند یک نگاه نامناسبی را به جامعه القاء کنند. من توضیحی عرض می‌کنم که برای فضای رسانه‌ای مثل شفقنا، می‌تواند کمک باشد. ما در نگاه دینی سه حوزه اصلی و اساسی داریم که از آن، به حوزه محلی، منطقه‌ای و جهانی یاد می‌کنیم. اگر رسانه‌ای تعریف کند که در چه حد و حدودی می‌خواهد حرکت کند، می‌تواند سیاست‌ها و راهبردهای خود را بر اساس آن بسازد. اسلام واقعا هر سه بُعد را دارد و به تعبیری بنا بر سخنان آیت الله العظمی جوادی آملی احکام محلی، منطقه‌ای و هم جهانی دارد اما لازم است آن رسانه، ابتدا این سه حوزه را به لحاظ مبانی کلامی و اعتقادی بشناسد و این حوزه‌ها را با هم خلط نکند. آیا مبلغان حوزوی این کار را کرده‌اند؟ باید بگویم نه.\nیک مبلغ حوزوی در فضای بسته‌ای مثل قم رشد می‌کند و می خواهد در فضای غربِ آزاد حرف بزند، خب طبیعی است که این شدنی نیست. به تعبیر آیت الله العظمی جوادی آملی ما جهانی حرف می‌زنیم ولی محلی و روستایی فکر می‌کنیم. رسانه هم باید هویت خود را خوب تعریف کند که آیا یک رسانه محلی است یا یک رسانه منطقه‌ای یا جهانی. البته ممکن است این رویکردها را برای خود اولویت‌گذاری و تعریف هم کند اما یک رسانه دینی الزامأ یک رسانه محلی نیست و می‌تواند در حوزه‌ی منطقه اثرگذار باشد و حتی در تفکر افراطی مثل داعش تغییر ایجاد کند.\nهنر شما ایجاد ساختاری است که ذائقه جامعه تغییر پیدا کند. آیت الله العظمی جوادی آملی، در مطلبی گفت اگر جامعه چیزی را بخواهد و ما بگوییم جامعه این را دوست دارد و مطابق آن تولید کنیم، همان اعتدال است؛ اما باید بررسی کنیم جامعه چه چیزی را باید بخواهد چون «الناس علی دین ملوکهم» الان هم سلطنت برای رسانه است. هر سلطنتی که رسانه داشته باشد، مردم هم بر اساس آن شکل می‌گیرند خصوصا مردمی که باور قوی به لحاظ فکری و معرفتی ندارند. پس تغییر دادن فضای جامعه نیاز به مؤلفه‌هایی دارد. مهمتر از همه این است که مردم باید رسانه را باور کنند. گاهی ما مجبور هستیم به خبری گوش بدهیم اما این واقعیت قضیه نیست. واقعیت این است که باور کنیم حرف درستی را می‌زند و نمی‌خواهد با جامعه بازی و نفاق ایجاد کند.\n*جریان‌هایی در جامعه‌ی ما حضور دارند که گاهی خود را محق‌تر و نزدیک‌تر به دین می‌دانند و برداشتهای خود را نیز منتشر می کنند. در حالی که شاید این برداشتها در واقعیت چندان درست نباشد. برداشتهایی که اغلب پاسخی از طرف حوزه دریافت نمی‌کنند. آیا می‌توان این مساله را در تاثیرگذاری اندک رسانه‌های دینی ایران در داخل کشور و منطقه دخیل دانست ؟ آیا بستر و ابزاری وجود دارد که علما و متفکران بخواهند از آن استفاده کنند و در پاسخ به این امور، حقیقت دین را آشکار کنند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: برگشت حرف شما به خوانش‌های مختلف از دین است. این خوانش‌ها حتی در زمان امام زمان(عج) هم وجود دارد. در زمان پیامبر(ص) هم دیده شد افرادی که به دست خود پیامبر(ص) مومن شدند، وقتی پیامبر(ص) در مواردی سنت‌شکنی می‌کند با او برخورد می‌کنند و با تشر الهی و آیات الهی کنار می روند. قضیه صلح حدبیه از آن نمونه است. یا در زمان ائمه(ع) بسیار سنگین تر و دشوار تر نمود داشت مثلا جریان جمل یک نوع خوانشی از اسلام بود یا جریان خوارج و نهروان هم همین طور بود.\nاین جنگ‌ها در حقیقت همان برداشت و تفسیر از دین و معرفت خودشان است و این که فکر کنیم این نوع خوانش‌ها در جامعه یک روزی از بین می‌رود اشتباه است زیرا انسان ها براساس خصلت‌های نفسانی خود به این خوانش ها می پردازند. آیا کسی باور می کند عده‌ای به امام علی(ع) بگویند تو از اسلام برگشتی و باید استغفار کنی؟ در حالی که او یک شخصیت فوق‌العاده متعالی و فرزانه و با آن سابقه، پیشه و بیعت همگانی داشت. پس بنابراین اگر فکر کنیم در یک مقطعی کسی این گونه نخواهد اندیشید، غلط است. اما می‌توان با حربه‌های مختلف از جمله حربه‌ی رسانه این خوانش‌ها را غالب کرد. یعنی برخی از خوانش‌ها را -که از آن به عنوان خوانش صحیح یاد می‌کنید- به عنوان خوانش برتر و با قوت و قدرت بیشتر استفاده کرد. این امکان پذیر است اما این که بگوییم در یک سطح حوزوی متوسط طوری بیندیشیم که بینش‌های دیگر را نفی کنیم شاید خوب نباشد.\n*البته منظور من از پاسخ به برداشت‌های ناصحیح، خوانش‌های مختلف از دین نیست. بلکه منظور، آشکار کردن حقیقت دین است.\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: طبیعی است وقتی ما بگوییم این خوانش درست است، پس طبیعی است آن خوانشی که از اسلام قرائت می‌شود، خوانش درستی نخواهد بود. به عبارتی طرد خوانش دیگر است. آنچه در خصوص خوانش‌های مختلف از باب اسلام وجود دارد با زاویه گرفتن بعد از مدتی رو به روی همدیگر قرار می‌گیرند یعنی این طور نیست در زاویه خاصی بمانند. این که می‌گویند صراط مستقیم از مو باریک تر است همین جا است. بنابراین ما سعی کنیم که در آن سه حوزه حرکت کنیم چون از اسلام سکولاریزم گرفته تا اسلام داعشی همه اسلام است. مرحوم علامه طباطبایی در ذیل آیه هفت سوره آل عمران می گوید این ۷۲ ملت همه بر اساس قرآن جدا شده‌اند. این ۷۲ ملت مخالف قرآن نیستند و همه خود را از قرآن می‌دانند اما آن منطق و میزان به این راحتی به دست نمی‌آید که بر اساس آن باید مطلب حق را گرفت. آیت الله العظمی جوادی آملی می‌گوید اگر کسی بخواهد بداند اسلام چه می‌گوید، باید همه آیات قرآن را بفهمد، همه روایات را بفهمد و عقل را هم در خدمت فهم آنها به کار بگیرد و بعد بگوید اسلام چه گفته است. الان برخی از رسانه های اهل سنت نوعا به برخی از آیات جهادی تمسک می‌کنند و می‌گویند خدا این گونه فرموده است در حالی که هیچ کارشناس اسلامی بر اساس یک یا دو آیه قرآن، نظر نمی‌دهد.\n* رسانه های ما اکثرا به دلیل فضای مذهبی جامعه و حاکمیت قالبی مذهبی دارند اما ایرادی که وارد می شود صرفا مناسبتی عمل کردن آنهاست؛ یعنی به طور مثال قبل از عاشورا همه رسانه ها و روزنامه های ما شکل عزاداری به خود می گیرند و بعضا مقاله یا اشعاری در سوگ امام حسین (ع) نیز منتشر می کنند اما فردای عاشورا این مباحث به حاشیه می رود تا مناسبت بعدی. توجه مقطعی و مناسبتی به مذهب چه تبعاتی می تواند داشته باشد و آیا این میزان توجه مذهبی، نیاز مذهب به رسانه را تامین می کند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: با توجه به اینکه رسانه یک هویت جدیدی پیدا کرده است و در تمام جهاتِ وجودی راه پیدا کرده است اگر در گذشته در حد زبان بود الان حتی صورت و چهره هم دارد حرف می زند و رسانه ای می شود. مثلا مجلس ترحیمی برای یک مسوولی گرفته می شود وقتی آنها یکدیگر را می بینند خوش و بشی که اقتضای آن محفل است به عنوان یک تصویر رسانه ای همه جا پخش می رود و مردم فکر می کنند مسیر اجتماعی و سیاسی آنها تغییر پیدا کرده است. این نشان از مدیا بیس (بر پایه رسانه) بودن همه جامعه است و باعث شده که حتی انسان ها در مسایل شخصی خودشان هم نتوانند آن طوری که بایستی، آزادنه حرکت کنند.\nدر مورد مساله وزارت خارجه هم باید بگویم همچنان در همان فضاهای سنتی از رسانه یاد می کنند و رسانه را به عنوان یک ابزار می بینند اما امروزه رسانه دیگر ابزار نیست یک توان و قوه هویت سازی است که نقش آفرینی زیادی دارد. متاسفانه چنین اندیشه ای در معرفت کلی نظام وجود ندارد که به عنوان یک مؤلفه اصلی و اثرگذار به رسانه نگاه شود.\nدر مسایل مناسبت های ما مساله همینطور است که یک یا دو شب قبل از مراسم مثلا برای عاشورا به نوعی خاص پیش می رویم. تا هویت واحدی را به دین پیدا نکنیم نه جشن هایمان جشن است و نه عزاهایمان عزاست. گاهی یک نوحه و مداحی سخیفی پخش می شود که آزار دهنده است و هیچ وقت نمی تواند مناسبت شایسته ای باشد. تا ما به یک باور درست نرسیم و رسانه را به عنوان یک مؤلفه اصلی در آن باور نبینیم و از جایگاه رسانه آن هویت فرهنگی را نخواهیم اجرا کنیم، طبیعی است که آن اراده ای که نسبت به رسانه انتظار است تحقق پیدا نخواهد کرد. یکی از مصیبت های ما مناسبت های ماست. وقتی شب عاشوراست دو نفر کارشناس دعوت می کنند که نگاه مشخصی داشته باشند و با یک زاویه بسته حرف های خود را بزنند، نمی توان چندان انتظاری داشت. این خیلی مهم است که هویت رسانه در تفکر از حیث ابزاری بیرون آید و در مدل ارایه یک تصویر نقش مؤثر و مستقلی داشته باشد. الان در کشور ما رسانه یک ابزار است که عمده اوقات به صورت منفی از آن استفاده می شود. باید برسیم به اینکه واقعا رسانه به عنوان یک مؤلفه وارد حیات سیاسی اجتماعی ما شود که بتواند هویت اصلی و آن باورهای ما را منعکس کند.\n* با توجه به تجربه های موجود، رسانه ی موفق در حوزه دینی و منطقه ای در نگاه شما چه ویژگی هایی دارد؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: اگر بخواهیم برای رسانه یک تشبیه یا تمثیلی از معقول به محسوس بزنیم، در حقیقت سه مولفه ی قلب و قالب و تناسب بین قلب و قالب را باید در رسانه دید. این دانشی است که باید به آن پرداخته شود. یک مثل عربی در این باب وجود دارد و البته در فرهنگ ما نیز این کمابیش مطرح است که اگر مادری، جوانش را از دست داده باشد، نیازی نیست هیاهویی کند، همین که فردی او را ببیند گریه اش می گیرد. از آن طرف یک نوحه خوان می آورند، یک ساعت حرف می زند و مردم گریه نمی کنند، اما همان که به چهره ی او نگاه کنند، خود این چهره، رسانه است و می تواند از آن قلب و محتوای خود حکایت کند. ما چون تناسبی بین قلب و قالب نداریم، نمی توانیم رسانه باشیم. این یک واقعیت است. مثل این که بر فرض پدر شخصی فوت کرده است و دیگران میخواهند به او تسلیت بگویند. حالا یک لباس سیاه یا کراوات سیاه بستند، اما از رفت و آمد، گفت وگو و خنده اش مشخص است که این پوشش، تناسبی با آن نگرانی درونی ندارد. کسی لباس سیاه می پوشد که واقعاً نگرانی درونی در درون خودش باشد و حتی اگر کراوات و لباس سیاه هم نپوشد، در نگاه او نشانی از غم و اندوه و حزن وجود داشته باشد. به این دلیل که نسبت بین قلب و قالب رسانه های ما درست نیست ولو هم تکنولوژیِ به روزی هم در این رابطه گرفته باشند، باورها طوری دیگر شکل می گیرد. به طور مثال فردی می گوید که مناسبتی وجود دارد بعد به فرد دیگری که اصلاً از این مناسبت خبر ندارد و اصلاً نمی داند این مناسبت یعنی چه، می گویند شما برنامه ای برای این مناسبت بساز. این است که نه این قلب، قلب و نه این قالب، قالب است و نه مناسبتی بین آنها وجود دارد، پس رسانه هم شکل نگرفته است و یک بازی است.\nدر خصوص هرکدام از این سه بخش توضیحی می دهم. بر فرض اگر کسی حرف تندی شنید و همان جا عصبانی و چهرهاش قرمز شد، می توان گفت این قرمزی چهره، قالبی است که از درون نگران و عصبانیت او حکایت میکند. در حقیقت نسبت بین این قلب و قالب کاملاً برقرار است و نیاز نیست کسی بگوید فلانی عصبانی شده است زیرا از چهره اش معلوم است. چهره یک رسانه است و باید از آن قلب حکایت کند. تا تناسب میان این سه مولفه ایجاد نشود، نمی توان رسانه ی موفقی داشت. به هر کدام از اینها باید بپردازیم. به نظر می رسد به لحاظ قلب و محتوایی که در رسانه باید پیدا شود، یک سلسله اوصاف ثبوتی و یک سلسله اوصاف سلبی می خواهیم. مهم ترین و برجسته ترین ویژگی برای اوصاف ثبوتی که ما می خواهیم باید ویژگی صداقت در رسانه باشد. صداقت نیز به معنای مطابقت با واقع است. اگر لفظ و گفتار با واقع مطابق باشد، آن را صدق می خوانند. در منطق فرق بین صدق و کذب را اینطور بیان می کنند؛ اگر مطابقت قضیه ای با واقع وجود داشته باشد می گویند قضیه صادقه و نداشته باشد می گویند قضیه کاذبه. از یک رسانه، این انتظار وجود دارد که صداقت و مطابقت با واقع را تمام داشته باشد. امروز رسانه های ما به یک ناصداقتی در این قضایا مبتلا هستند. متأسفانه جریان هایی مثل جریان های گزینشی که امروز راه افتاده است، بیشترین آسیب را می زند. در بحث انتخابات خدمت حاج آقا-حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی- عرض کردم که شما جمله ای بفرمایید که ما در سایت خودمان استفاده کنیم. چراکه گاهی از حاج آقا مصاحبه ای می گیرند، جمله ای که هم صدر و هم ذیل آن زده شده و این جمله وسط هم هیچ ربطی به کسی ندارد را مطرح می کنند که این جمله را آقای جوادی گفتند. این بدترین آسیب را به جریان ها، شخصیت ها و افکار می زند. نگرش گزینشی در رسانه ها خلاف واقع است. بله! ممکن است بگویند که ایشان این جمله را گفته است؛ در حال حاضر این نگرش گزینشی بدترین سخن و بدترین شیطنتی است که متأسفانه در رسانه ها انجام می شود و شخصیت ها را له کرده است. نگرش گزینشی، مصداق همین آیه از قرآن است که «فأما الذین فی قلوبهم زیغ فیتبعون ما تشابه» کسانی که همواره به دنبال متشابهات هستند آنهایی که «یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ» و تحریف در اندیشه ها و گفتار دارند که هیچ؛ آنها که بدترین انسانها هستند چون از کذب هم بالاتر رفتند. به طور کلی جامعهی ما دچار چنین بحرانی است. جامعه ی ما از فضای کذب هم تجاوز کرده و واقعاً به فضای دروغین تری پس از کذب رفته است. نه تنها دروغ می گویند بلکه شخصیت را با این گونه حرکت ها نابود می کنند و بناست با یک جمله، یک کلمه، با یک عکس و… شخصیت را نابود کنند. چنین مساله ای وجود دارد و واقعا امروز بسیاری از افراد هراس دارند که با رسانه رو به رو شوند. فضا به گونه ایست که بسیاری از ما وقتی از کنار حرم و… رد می شویم، اگر دوربین یا عکاسی هست، سعی می کنیم فاصله بگیریم چرا که بناست انسان را ویران کنند. متاسفانه امروز ویرانگری در این صنعت، نقش اول را دارد در اغلب رسانه هایی که ما با آنها سر و کار داریم.\nبحث همه جانبه نگری نیز موضوع دیگری است که وجود دارد. هر کدام به دنبال این هستیم که آتش را به سمت نان خود بگیریم و آن را گرم کنیم؛ طبیعی است این یک بعدی نگریستن، مکافاتی است که از آن ایجاد می شود. هر قضیه ای ممکن است جهات منفی و جهات مثبت داشته باشد. اینکه ما جهات منفی را ببینیم و جهات مثبت را نبینیم و از باب بغض الشی نگاه کنیم، واقعاً آسیب می زند. بعد از مدتی ممکن است زرق و برقی برای رسانه ای باشد یا حتی اینکه اندازه بگیرند که یک رسانه ۵۰۰ هزار نفر، ۶۰۰ هزار نفر، کمتر یا بیشتر بیننده دارد، واقعا این ملاک موفقیت یک رسانه نیست. گاهی اوقات به لحاظ ظاهر اینها وجود دارند، اما وقتی عمیق می شویم، مشاهده می شود که به لحاظ جهات دیگر نگاه شده است و بحث های جانبی اش، این را برای ما رقم زده است. این گونه مسایل واقعاً وجود دارد. می خواهم لیستی داشته باشیم که اوصاف سلبی برای رسانه کدام است که نباید به آنها نزدیک شد و آن اوصاف ثبوتی کدام هستند که به لحاظ شکلی و محتوایی باید داشته باشد تا بتواند رسانهی موفق و پایداری باشد. در دنیا امروز صحبت از توسعه پایدار است، اما رسانه های ما مثل رستوران های ما شده اند که در ابتدا یک غذای خوب و یک جذب خوب دارند، اما بعد رها می شوند و به گونه ای دیگر است.\n* شما بر همه جانبه گرایی اشاره کردید که یکی از اصول مهم و بین المللی روزنامه نگاری است. در حالی که بسیاری اوقات بخشی از اطلاعات حذف می شود، با این توضیح که با عقاید مردم یا حاکمیت، مخالف است و در حقیقت توجیه می کنند که چرا ما یک جانبه گرا هستیم. فکر می کنید که این توجیه چقدر می تواند موثر باشد و اصلاً موافق هستید که اطلاعاتی وجود دارد که ممکن است با آن بحث ها و خوانشهای اصلی جامعه موافق نباشد و باید آنها را تنها به این دلیل حذف کرد؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: اگر کسی واقعا در خوانش معرفتی خود، مبنای افراط گرایی داشته باشد و نخواهد بازی کند، در همه امور این کار را انجام می دهد. به طور مثال داعش نمی خواهد بازی کند و چنین معرفتی دارد و در همه عرصه ها از جمله رسانه نیز همین کار را انجام می دهد. اگر کسی پذیرفته است که معرفت این است، رسانه را هم با این معرفت هماهنگ می کند و بر اساس آن پیش می رود و جوانب دیگر را نیز همینطور مدیریت می کند. بر این اساس آن هم همه جانبه نگر است، اما همه جوانب را هم افراطی می بیند. گاهی اوقات با چالش هم روبه رو می شود و آنجا از قصه فرار می کند، اما بالاخره اگر کسی معنای افراط گرایی را در خوانش خود داشته باشد، باید بپذیرد که در هر صحنه ای جهات مثبت و منفی را ببیند و همه را نیز بر اساس همان اصل و مبنای خود توجیه و بررسی و ارزیابی کند.\n*یعنی در واقع موافق هستید که یک رسانه برای تاثیرگذار بودن باید همه اطلاعات را در اختیار مخاطب قرار دهد و مخاطب، خود قضاوت کند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: بله! سرّ موفقیت داعش در حوزه ی کار خودش این است که صادقانه کار می کند. به هر حال به باوری رسیده است و این باور را هم باور الهی می داند. در بحث انتحاری چگونه عمل می کند که به یک دختر یا یک پسر جوان کمربند انتحاری می بندد و آنها را می فرستد که بروند خدمت پیغمبر(ص) غذا بخورند، در مساله رسانه اش هم به همین شکل فکر می کند و واقعاً در کار تعارف ندارد. موفقیت داعش در این است که در مسیری که انتخاب کرده ولو مسیر غلط، صادقانه پیش می رود.\n*بعضی درباره تفکری به نام روزنامه نگاری اسلامی صحبت می کنند. با توجه به اینکه شما برآمده از حوزه هستید، آیا باید اصول کلانی مثل همه جانبه گرایی، بی طرف بودن، صداقت و امثال آن را خارج از اسلام بدانیم یا بگوییم اسلام از این موضوعات صحبت نمی کند؟\nحجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی: خیر! این موارد از احکام بین المللی اسلام است. اواسط عرایضم عرض کردم که باید این سه حوزه را جدا کرد و آنها را با هم دید و یک نفس واحدی بتواند این سه حوزه را مدیریت کند. به این معنا نیست که بر فرض در نگاه شیعه گرایانه نباید همه جانبه باشیم، اما در نگاه بین المللی باید باشیم. بر فرض اینکه می گویند امانت داری از احکام بین المللی است و این مثال را مطرح می کنند که امام سجاد(ع) فرموده است که «اگر کسی که قاتل پدرم بود، شمشیری که با آن پدرم را کشت به من به رسم امانت بسپارد، آن امانت را برمی گردانم». این در این حد است و در گفتار که قضیه روشن تر است. اگر به شخصی گفتند که تو برو و گزارش تهیه کن و او می پرسد که چه گزارشی تهیه کند و به او گفتند که گزارشی که منافع من را تامین کند، این از ابتدا به دروغ در حال حرکت است.\nدر مجموع با توجه به اینکه زاویه این سایت از ابتدا به عنوان یک سایت دینی با ملاحظات بسیار جدی و بر اساس یک باور شکل گرفته، انصافاً موفق بوده است؛ یعنی خود این ملاحظات اجازه بسیاری از میدان ها را از انسان می گیرد. اگر بناست که سایتی مثلاً از مرجعی به عنوان یک مرجع دینی رسمی سخنی بگذارد، دیگر نمی تواند در کنار آن بسیاری از امور را قرار بدهد. اعتماد سازی، نکته بسیار مثبتی است که به هر حال بزرگان و علما، شفقنا را تریبون خود می دانند و می توانند حرف هایشان را در این رابطه بزنند و احساس امنیتی به لحاظ مطالبشان داشته باشند. من گاهی اوقات که توفیق داشتم دیدم که از اول تا آخر مطالب آمده است و گاهی اوقات شاید به لحاظ املایی غلط هایی داشت که ان شاءالله آن هم نباید باشد، اما احساس امنیت خاطری بود. خیلی کم توفیق دارم، گاهی می بینم بعضی از سایت ها برشهایی می زنند و آن برش ها گاهی اوقات واقعاً برای ما ناگوار است پس اعتمادی که ایجاد شده و تریبونی که در شفقنا برای جمع دین داران شکل گرفته، خوب است. در اینجا بنا نیست که جمعیت هفتاد میلیونی را خطاب قرار داد، بلکه می خواهند که از زاویه دین و به عنوان یک رسانه دینی ببینند که آیا موفق بوده اند یا خیر! این را باید لحاظ کنید و اینکه تعداد بینندگان ما در حد زیادی نیست، به این دلیل است که این زاویه دینداری هم در حقیقت محدود است بنابراین در حوزه کار خودتان موفق بوده اید. البته من متأسفانه فرصت چندانی ندارم، اما آنچه من دیده ام این است که کاملاً این امر محسوس است که تلاشی جدی وجود دارد. تنوع اخبار، مراجعه به افراد و گرفتن خبر و نظر و امثال آن، به عنوان یک امر جدی در رسانه شفقنا هست. خود این تنوع اخبار نشان دهنده آن است که اراده جدی و پشتکار وجود دارد و یک نگاه کارمندی به قضیه وجود ندارد. این موارد نکات مثبتی است که وجود دارد اما آنچه که می تواند به عنوان یک ضعف تلقی شود که ضعف جامعه ما هم هست، این است که نگاه ما به دین همچنان یک نگاه سنتی است و این آسیب است. از بیش از دو دهه قبل حاج آقا (آیت الله العظمی جوادی آملی) فرمودند که ما کنار مفاتیح الجنان باید یک مفاتیح الحیات داشته باشیم. ما فکر می کنیم دین مثلاً آن وقتی است که در قالب خاصی با یک زبان خاصی مطرح می شود، نه دین این نیست و امروز دین معنای عمیق و گسترده ای پیدا کرده است که باید آن سطح از دین هم شناخته شود. همانطور که فقه اسلامی دین است، حکمت اسلامی، عرفان اسلامی و کلام اسلامی هم واقعا دین هستند. تازه مفاتیح الحیات بخشی از دین است. مسایل اجتماعی، سیاسی، محیط زیست، حقوق بشر و… نیز دین هستند. فکر نکنیم که دین فقط وقتی است که محراب و مسجد باشد یا زمانی که یک روحانی سخن می گوید یا یک دانشگاهی از زاویه دین سنتی صحبت می کند. این نیست. به نظر می رسد باید یک تغییر ساختاری به لحاظ فهم معنای دینی در رسانه شکل بگیرد و از جایگاه دین مداران هم بیاید، نه این که بیاییم یک دین ساختگی و توسعه یافته بدون پایه و اساس تولید کنیم. خیر! دین واقعاً وسیع و عمیق است. یک نقد جدی به حوزه های علمیه ما وارد است. آن دینی که از حوزه ها در حال تولید است، بخش بسیار بسیار محدودی از دین است. این که دین نیست. همانطوری که «الناس علی دین ملوکهم» طلبهذها نیز به همین شکل در حال علی دین مراجعهم شدن هستند. نهفته های دینی در جامعه دینی و حوزه ما به مراتب بیش از آنچیزی است که در حقیقت لایه آشکار آن دیده می شود. مهمترین کتاب ها در حوزه محیط زیست را روحانیون نوشته اند. در حوزه منابع طبیعی، آب و خاک و هوا را هم همینطور. البته به لحاظ نگاه علمی، دانشگاه ها کار خود را انجام داده اند اما به طور مثال در چند روز گذشته یک پیش همایشی در دانشگاه مفید بود. دانشگاه مفید را یک مرجع دینی یعنی آیت الله العظمی موسوی اردبیلی اداره می کنند، اما تحصیلکرده های آنها کسانی هستند که جهان را می شناسند و با زبان های مختلف سخن می گویند؛ این دین است دیگر. اصلاً انگیزه ایشان همین بود که فضای علمی را با فضای دینی گره بزنند و گسترش دهند. اگر ما بخواهیم چنین نگاهی را در فضای دینی ببینیم، فکر می کنم که آنچه شما می فرمایید به عنوان یک سایت دینی، به اقتضای ذاتی و نه به اقتضای اینکه ما مشتری می خواهیم و تیراژ می خواهیم، به اقتضای ذاتی گسترش پیدا می کند. شما در حقیقت به قول آقایان باید یک دست مفاتیح الحیات و یک دست مفاتیح الجنان داشته باشید که یعنی کل یعنی دنیا و آخرت. البته مفاتیح الجنان به عنوان نماد اخروی است چون می گویند این کتاب را برای این نوشتند که بعد از مرگ چه اتفاقی قرار است بیفتد و آن کتاب را برای قبل از مرگ نوشتند؛ در حقیقت از قبل از میلاد انسان تا زمان حیات را شامل می شود. البته نفسی باید این دو کتاب را هماهنگ کند؛ آن وقت است که دین می تواند معنای وسیع تری پیدا کند و شما از دین تعریفی ارائه خواهید کرد که آن اهدافی که جناب آقای دکتر اشاره کردند نیز خود به خود شکل می گیرد. ما به دنبال مخاطب نیستیم و مخاطب به دنبال ماست. آن زمانی که به این جایگاه برسید که مخاطب اینجا را پیدا کند، زمانی است که شما جایگاه خود را به عنوان یک سایت موفق خواهید داشت.


صالحین آذربایجان غربی صالحین آذربایجان غربی زیبایی و خودآرایی در اسلام - صالحین آذربایجان غربی\nصالحین آذربایجان غربی زیبایی و خودآرایی در اسلام\nخداوند زیباست و زیبایی ها را دوست دارد.\nخداوند زیباست و زیبایی ها را دوست دارد. وقتی انسان به جهان می نگرد، همه چیز را در زیبایی بسیار می یابد. با آنکه به سبب نقص ماده دنیوی امکان آن نبوده تا هر چیز در تمامیت کمال زیبایی های خود جلوه کند، اما باز همین مجموعه ای که آفریده شده، در کمال زیبایی است. این بدان معناست که ماده دنیا اجازه نمی دهد تا زیباتر از این پدید آید؛ پس نقص در ماده است که بخش هائی از دنیا در قالب زشت و شر خودنمایی می کند؛ ولی همین دنیا با برخی از زشتی هایش، در اوج کمال و زیبایی شایسته خویش قرار دارد. اصولا زیبایی به عنوان یک امر کمالی، مطلوب و محبوب خداوند است و خداوند جز کمال، خوبی و نیکی نمی خواهد و هرگز شر و بدی و زشتی نمی آفریند و بدان فرمان نمی دهد، چنان که بارها در آیات قرآنی این معنا مورد تأکید قرار گرفته است. نویسنده باتوجه به این کلیات، دیدگاه اسلام را به مسئله زیبایی و خودآرایی بیان کرده و نقش خودآرایی را در فرآیند رشد انسان تبیین نموده است. توان های شناختی و ادراکی انسان با نگاهی به نظام هستی درمی یابیم که هستی در زیباترین شکل خود آفریده شده است؛ از این رو از آن به نظام احسن یعنی دستگاه و سیستم نیکو یاد می شود؛ چرا که هر چیزی در کمال اعتدال و تمامیت و توازن خود قرار گرفته است، بگونه ای که ترکیب اینها همراه با رنگ هایی که از آن ساطع می شود، چشم و دل نواز است و روح و روان آدمی را شاد کرده و آرامش را به او هدیه می کند. شاید موجودات دیگر آنگونه که ما جهان را می بینیم و درک می کنیم، نبینند و یا درک نکنند؛ زیرا ابزارهای شناختی و ادراکی آنان تفاوت های جدی با ابزارهای شناختی و ادراکی انسان دارد. همین انسان ها وقتی دچار بیماری و نقص عضوی چون کوررنگی می شوند، میزان شناخت آنها از حقایق و زیبایی های آن کاسته شده و سطح آن جابه جا می شود. از این رو گفته اند: من فقد حسا فقد فقد علما؛ هر کسی حسی را از دست دهد علم و دانشی را از دست داده است. ساختار چشم، گوش، قلب و دیگر ابزارهای شناختی دیگر موجودات جهان با انسان ها متفاوت است. لذا نمی توان گفت جهان را دیگر موجودات همانگونه می بینند که ما می بینیم. با این همه از آنجایی که انسان، اشرف مخلوقات الهی است از ابزارهای شناختی برتر و بهتری بهره مند است که همین مسئله موجب می شود تا جهان از نظر انسان بگونه ای دیگر دیده و درک شود. خداوند انسان را خلیفه خود قرار داده و از همین مقام به او دانش هایی را عنایت کرده که خاص انسان است و دیگران حتی فرشتگان نیز از آن بی بهره هستند. از همین رو انسان به یک معنا از چشم خداوند به هستی می نگرد و همان چیزی را می بیند که خداوند آفریده است. در حقیقت درک انسان از حقایق بیرونی و هستی، درکی کامل تر و به واقع نزدیکتر است. اینکه گفته می شود درکی به واقع نزدیک تر به این معناست که انسان زمانی به درک واقعیت چنان که هست می رسد که بتواند در مقام مظهریت اسما و صفات الهی بنشیند تا بتواند از منظر متاله و خدایی شده به آفریده های خدایی بنگرد. بنابراین، تنها کسانی جهان را چنان که هست می بینند و درک می کنند که خدایی شده و همه اسما و صفات سرشته در ذات خویش را با عبودیت، فعلیت داده باشند. از این رو توده های مردم نمی توانند بسیاری از حقایق و واقعیت های هستی را چنان که هست بنگرند. انسان هایی که نتوانند اسماء و صفات الهی را در خود فعلیت و ظهور دهند، همانند انسان های ناقص الخلقه ای هستند که فاقد برخی از ابزارهای شناختی و ادراکی هستند. از این رو توده های مردم نمی توانند برخی از امور هستی را که قابل رویت و دیدن است ببینند، از جمله اینکه نمی توانند موجوداتی چون جنیان و فرشتگان را ببینند و از آنها شناخت و درکی داشته باشند. خداوند در آیه ۲۷ سوره اعراف درباره مردم می گوید که شما جنیان را نمی بینید در حالی که آنان شما را می بینند. اما کسانی که به کمال برسند نه تنها آنان را می بینند، بلکه آنان را به خدمت خویش در می آورند و به کار می گیرند. به عنوان نمونه حضرت سلیمان(ع) این گونه بود و در ساخت ساختمان های گوناگون و نیز دریانوردی و غواصی از آنها بهره می برد. نگاه انسان های کامل به جهان، نگاهی کامل است و حقایق را همان گونه که هست می بینند، چرا که همه پرده هایی که جلوی دیدن حقایق و ادراک آن را می گیرد، برداشته شده است، یعنی همان گونه که در هنگام مرگ همه پرده ها کنار می رود و شناخت نسبت به حقایق و واقعیت های هستی کامل می شود، برای این انسان های کامل در همین دنیا این اتفاق می افتد، چنان که امیرمومنان علی(ع) می فرماید: لو کشف الغطاء لما ازددت یقینا، اگر پرده ها کنار رود چیزی بر یقین من افزوده نمی شود. انسان ها در طول زندگی خویش با کارهایی، نه تنها پرده ها را برنمی دارند، بلکه بر آن می افزایند و امکان شناخت و ادراک حقایق هستی را از خود سلب می کنند و به همان میزان نگاه ایشان به زیبایی های هستی کاهش می یابد. از این رو مثلا زشتی ها و پلیدی ها و زشتکاری ها و نابهنجاری های خود و دیگران را امری زیبا و پسندیده می بینند و امر فساد را صحیح و کار افسادی خود را اصلاح می بینند، چون شعور و قدرت ادراکی خود را با بستن و محدود کردن ابزارهای شناختی و ادراکی کاهش داده یا دگرگون کرده اند. زیبایی و خودآرایی محبوب در نزد خداوند به هرحال، انسان به عنوان خلیفه و اشرف آفریده های الهی از توان شناختی و ادراکی خوبی نسبت به حقایق و واقعیت های هستی برخوردار است و می تواند زیبایی های هستی را به خوبی ادراک کند. از آن جایی که جهان تکوین براساس عدالت، توازن، زیبایی و جمال آفریده شده است، خداوند به حکم تطابق تکوین و تشریع، خواهان آن است که انسان خودآرایی و جمال را در دستور کار قرار دهد؛ زیرا زیبایی نشانه ای از عدالت، توازن، خیر و مانند آن است. خداوند همان گونه که شر نیافریده است و شر را دوست نمی دارد و بدان فرمان نمی دهد، خواهان گرایش مردم به طیبات و پاکی ها و زیبایی هاست. از این رو آموزه های اسلامی که مطابق فطرت و تکوین است بر آن است تا انسان ها به سوی پاکی ها و خوبی ها و زیبایی ها بروند و جهانی از زیبایی برای خود ایجاد کنند و از همه زشتی ها و بدی ها و پلیدی ها رهایی یابند؛ زیرا کمال انسان در رهایی از نواقص و شرور و رسیدن به خوبی ها و نیکویی هاست. پس می توان گفت که خداوند زیباآفرین است و زیبایی ها را دوست دارد و هر چیزی که زیبا باشد محبوب خداوند است. از این رو خداوند خودآرایی به معنای زیبا کردن خود را با اموری چون نظافت و آرایش با آرایه های زیبا چون لباس زیبا و زیورآلات دوست می دارد. رسول اکرم(ص) می فرماید: ان الله تعالی جمیل یحب الجمال، سخی یحب السخاء، نظیف یحب النظافه؛ خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد، بخشنده است و بخشش را دوست دارد، پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دارد. امام صادق(ع) نیز در این باره می فرماید: خداوند زیبایی و خودآرایی را دوست دارد و از فقر و تظاهر به فقر بیزار است. هرگاه خداوند به بنده ای نعمتی بدهد، دوست دارد اثر آن را در او ببیند. عرض شد: چگونه؟ فرمودند: لباس تمیز بپوشد، خود را خوشبو کند، خانه اش را گچکاری کند، جلوی در حیاط خود را جارو کند، حتی روشن کردن چراغ قبل از غروب خورشید فقر را می برد و روزی را زیاد می کند. با نگاهی به تصویر خداوند در قرآن از بهشت و بهشتی ها به خوبی روشن می شود که خداوند هر چیزی که موجب آرایش و زیباتر شدن موجودات از جمله بهشتی ها شود دوست می دارد و در بهشت آن را فراهم آورده است. از این رو در آیات قرآنی درباره حوریان بهشتی، به آرایه هایی که آنان برای زیباتر شدن خود بهره می گیرند، اشاره دارد و از لباس های حریر و ابریشمی و چشم نواز آنان سخن به میان آورده است. خداوند همچنین در آیه زیر بیان می کند که همه زیبایی ها در قیامت از آن مؤمنان است که خود را به کمالات آراستند و زیبایی واقعی را کسب کرده و در قیامت آن را به نمایش کامل می گذارند: قل هی للذین آمنوا فی الحیوه الدنیا خالصه یوم القیامه؛ به آنها بگو که این نعمتها و موهبتها در زندگی دنیا برای کسانی است که ایمان آورده اند و روز قیامت نیز خاص آنان می باشد. خودآرایی و زینت کردن که در زبان عربی به آن تجمل گفته می شود به معنای زیور بستن، آذین کردن، خودآراستن با مال و بهره گیری از هر آن چیزی است که انسان و خانه و محیط زیست او را زیبا می کند. این چیزهایی که انسان خود را با آن زینت می دهد و می آراید، ابزارهایی است که در شکل جمع آن تجملات گفته می شود. همچنین به آنچه که موجب نشان دادن شأن و شکوه و زیبایی باشد، تجمل گویند. اینکه انسان به چیزی گرایش می یابد و آن را کمالی بشمار می آورد، در همان حال آن را زیبا نیز می یابد؛ زیرا چیز کمالی همواره زیباست و از جمال نیز بهره ای برده است؛ چرا که زیبایی به معنای نظم و هماهنگی و پاکی و توازنی است که در چیزی وجود دارد و عقل و تمایلات عالی انسان را تحریک کند و لذت و انبساط پدید آورد. البته سطوح ادراکی انسان ها متفاوت است و همین مسئله نیز موجب می شود که زیبایی به یک معنا امری نسبی باشد. در عربی واژگان دیگری چون زینت و مانند آن برای بیان زیبایی به کار می رود ولی باید توجه داشت که زینت آن است که چیزی به خودی خود ارزشمند باشد و ما آن را به خود می بندیم تا ارزش پیدا کنیم. زینت بر سه نوع است: زینت باطنی مانند علم و اعتقادات صحیح؛ زینت بدنی و جسمی مثل نیرومندی و زینت خارجی مانند زیور آلات، مال و وسائل زندگی. جمال بر دو نوع است، یکی آنکه در نفس انسان است یا در بدنش یا در افعال و رفتارش می باشد؛ و نوع دیگر جمال، آن خوبی است که انسان به دیگری می رساند. البته آرایه های واقعی انسان همان کمالات معنوی اوست، ولی این بدان معنا نیست که انسان خود را به آرایه های مادی و ظاهری نیاراید. از این رو خداوند برای حضور در مساجد و کسب کمالات معنوی از طریق عبادت، خواهان بهره گیری از آرایه های ظاهری می شود و می فرماید: یا بنی آدم خذوا زینتکم عند کل مسجد؛ ای فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود داشته باشید و خود را به زر و زیور بیارایید. از نظر قرآن هرگونه پرهیز از پلیدی و زشتی در هر شکلی لازم است و انسان همان گونه که از زشتی های باطنی چون ظلم و ستم و کفر و شرک و مانند آن می بایست پرهیز کند باید از زشتی ها و پلیدی های ظاهری هم به دور باشد. از این رو نظافت و طهارت در اسلام واجب شده است. همچنین خداوند خواهان بهره گیری مؤمنان از همه خوبی ها و پاکی ها و زیبایی های مادی و معنوی است. لذا هرگونه تحریم چیزهای خوب و پاک و زیبا را ناروا دانسته و در مقام سرزنش می فرماید: قل من حرم زینه الله التی اخرج لعباده و الطیبات من الرزق؛ ای پیامبر! بگو چه کسی زینت های الهی را که برای بندگانش آفریده و همچنین مواهب و روزی های پاک و پاکیزه را تحریم کرده است. پیامبر گرامی اسلام(ص) در این باره می فرماید: ان الله تعالی جمیل یحب الجمال و یحب ان یری اثر نعمته علی عبده؛ خداوند متعال زیباست و زیبایی را دوست دارد و خواستار آن است که اثر نعمت خود را در بنده اش ببیند. این بدان معناست که پرهیز از خودآرایی و تجمل به معنای کفران نعمت و ناسپاسی است؛ چرا که وقتی شخصی به دیگری چیزی می دهد دوست دارد که ببیند آن شخص از آن بهره می برد و استفاده می کند و اگر این کار را نکند گویی کفران نعمت کرده است. خداوند چیزی را که به انسان می دهد دوست دارد که آن، مورد استفاده قرار گیرد وهمین استفاده درست است که به معنای شکرگزاری و سپاس است. البته گاه سخن گفتن از نعمت نیز نشان دهنده این مطلب است ولی نشان دادن در عمل مهمتر وگویاتر به این معناست. پس خداوند دوست دارد که از نعمت های الهی به درستی استفاده شود که از آن جمله آراسته شدن به آرایه هایی است که انسان یا محیط زیست او را، زیباتر می کند. در همین زمینه امام جعفر صادق(ع) نیز فرموده است: خداوند زیبایی و خودآرایی را دوست دارد و بینوایی و قیافه فقرآلود را ناخوش می دارد. هرگاه خداوند به بنده ای نعمتی دهد، دوست دارد اثر آن را در او ببیند. در این هنگام یکی از یاران حضرت سؤال نمود: چگونه؟ حضرت در پاسخ وی فرمود: لباس تمیز پوشیدن؛ خوشبو نمودن خود واستعمال عطر؛ نیکو و زیبا ساختن خانه و کاشانه؛ جارو کردن جلوی در خانه؛ روشن کردن چراغ پیش از غروب که موجب رفع فقر و زیادی روزی می شود. در حدیث دیگری نیز امام صادق(ع) امر فرمود: البس و تجمل، فان الله جمیل و یحب الجمال ولیکن من الحلال؛ لباس زیبا بپوش؛ زیرا خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد، اما باید حلال باشد. نکته جالبی که امام در این حدیث بر آن تأکید می کند آن است که بایستی آدمی ظاهر خود را آراسته نماید و لباس زیبا و مناسب بپوشد، اما این آراستگی لازم است از راه حلال باشد، نه آن که به هر قیمتی – هرچند از راه حرام و غیرمشروع – انسان ظاهر خود را بیاراید. آن حضرت در روایتی فرموده است که پیامبر خدا(ص) مردی را دید که موهای سرش ژولیده، لباسش کثیف و چرکین و سر و وضعش پریشان و به هم ریخته بود، به او فرمود که بهره بردن از نعمتهای الهی و نمایاندن نعمت جزء دین است. پیامبر گرامی اسلام(ص) در فرمایش گهربار خویش تأکید می کند که خدای تعالی دوست دارد وقتی بنده اش نزد برادران خود می رود با هیئت و ظاهری آراسته برود. با نگاهی به سیره عملی پیامبر گرامی اسلام و امامان معصوم(ع) در برخورد با دیگران درمی یابیم که در عین ساده زیستن و پرهیز از اسراف و تجمل گرایی موارد زیر را رعایت می کردند و دیگران را نیز به آن سفارش می نمودند: ۱- عطرزدن و خوشبو کردن خویش؛ ۲- شانه زدن موها؛ ۳- گاهی رنگین نمودن موی خود؛ ۴- لباس تمیز و پاکیزه پوشیدن؛ ۵- مرتب نمودن سر و وضع ظاهری در ملاقات با دیگران. زیبایی های معنوی هرچند که زیبایی های ظاهری همانند نظافت و پاکی ظاهری مهم و اساسی است، ولی مهم تر و اساسی تر زیبایی ها و طهارت باطنی انسان است؛ چرا که انسان آنچه را با خود به دنیای دیگر می برد، همان چیزی است که در شخصیت او جا گرفته و شاکله وجودی اش را تشکیل می دهد. پس اخلاق و دین، مهم ترین زیبایی هایی است که انسان می تواند خود را بدان آرایش کند. از آن جایی که در انسان فضایل اخلاقی، مهم ترین جلوه های زیبایی انسان است، در آیات و روایات بر آن تاکید شده تا انسان خود را بدان ها بیاراید. امیرمؤمنان امام علی(ع) در این باره می فرماید: عود نفسک الجمیل فباعتیادک ایاه یعود لذیذا؛ خودت را به کارهای زیبا عادت بده که اگر به آنها عادت کنی، برایت لذت بخش می شوند. زیبایی زن نیز در حیا و عفت اوست. زن با عفت و حیای خویش، گوهر دردانه را در خود صیانت و محافظت می کند. از این رو امیرمؤمنان علی(ع) درباره زیبایی زن می فرماید: صیانه المراه انعم لحالها و ادوم لجمالها؛ محفوظ بودن زن، برای سلامتی اش مفیدتر است و زیبایی او را بادوام تر می کند. پس انسان می تواند با اخلاق و دین داری و عقل مداری، خود را به آرایه هایی بیاراید که حقیقت و باطن و ملکوت او را زیبا می کند. انسان باید خود را به فضایل اخلاقی و دینی بیاراید تا بهتر دیده شود و حقیقت انسانیت نیز چیزی جز همین آرایه های معنوی نیست. سخن در این باره بسیار است ولی به همین مقدار در اینجا بسنده می شود. پی نوشت:  بقره، آیات ۳۰ و ۳۱  انبیاء، آیه ۸۲  ق، آیه ۲۲  بقره، آیه ۷و آیات دیگر  بقره، آیات ۷ تا ۱۲  روم، آیه۳۰  نهج الفصاحه، ح۶۹۰  امالی طوسی، ص۲۷۵، ح۵۲۶  کهف، آیه۳۱؛ دخان، آیه۵۳؛ رحمن، آیه۵۴؛ انسان، آیه۲۱  اعراف، آیه۳۲  فرهنگ فارسی، محمد معین،امیرکبیر، ۱۳۷۱، ج ۱، ص ۱۰۳۲  لغت نامه دهخدا، علی اکبر دهخدا، انتشارات مجلس شورای اسلامی، ج ۱۴  دهخدا، ذیل کلمه زیبا  المفردات فی غریب القرآن، ۱۴۱۲ق، ص ۳۸۹  اعراف، آیه ۳۱  اعراف، آیه ۳۲  میزان الحکمه، محمدی ری شهری، مکتب الاعلام الاسلامی، ۱۳۶۷، ج۲، ص ۲۴۶۳  ضحی، آیه ۱۱  بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۱۴۱  وسایل الشیعه، ج۳، ص ۳۴۰  الکافی، ج ۶، ص ۴۳۹  دایره المعارف تشیع، ج ۴، ص ۱۲۹  شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۶۶، ح۹۲  غرر الحکم، ح۵۸۲۰ نویسنده 🙁 محمد باقر سوادی) www.salehinag.ir


روایت بقایی از سکه هایی که به مسئولین ارشد نظام داد! - خاطره نگاری\nحمید بقایی در سلسله ویدوئوهایی که در جریان پرونده دادگاه و اتهامتش منتشر کرده، به ماجرای جلساتی که در زمان تحریمها بین مسئولین ارشد نظام تشکیل می شده اشاره می کند و از حضار نام برده و به ماجرای اهدای سکه به آنها می پردازد.\nتاریخ درج مطلب: سه شنبه، ۷ آذر، ۱۳۹۶ ۷:۰۴ ق.ظ\nبرچسب‌ها: حسن فیروزآبادی حسین طائب حمید بقایی سعید جلیلی سید ابراهیم رئیسی محسنی اژه ای محمد علی عزیز جعفری\n→ روایت علیرضا کریمی از باخت عمدی برابر حریف روس برای کشتی نگرفتن با حریف اسرائیلی!\nسیاست ناصرالدین شاه در برخورد با یک فتنه مذهبی در تبریز! ←\nاسفند ۱۵, ۱۳۹۵ اسفند ۱۵, ۱۳۹۵ خاطره نگار\t۰\nخرداد ۲۵, ۱۳۹۸ خرداد ۲۶, ۱۳۹۸ خاطره نگار\t۰


بازی های مکان محور در گردشگری – بازی مکان‌محور نهانه\nبازی‌های مکان‌محور در گردشگری، تلاش دارند گردشگر را به بخش‌هایی از شهر یا به مقاصد گردشگری مد نظر خود ببرند که تجربه‌هایی را مرور کند که در حالت عادی احتمال لمس آنها کم باشد و برای او تجربه‌ای منحصربفرد و به یاد ماندنی ایجاد کنند. این بازی‌ها غالبا مجموعه‌ای از چالش‌ها و معماها را در قالب داستانی قوی و با هدفی نهایی به مخاطب ارائه می‌دهند.\nدر چنین بازی‌هایی گردشگر از یک نقطه ابتدایی شروع کرده و هر بار چالشی را پیش رو دارد که با حل کردن و گذشتن آن با چالش بعدی در مقصد گردشگری بعدی روبرو می‌شود. غالبا گردشگران به نسبت چالش‌های حل کرده خود امتیازاتی دریافت می‌کنند که به آنها در رسیدن به هدف نهایی که در بیشتر موارد کسب لذت حل معما یا بعضا جایزه است کمک می‌کند.\nهمچنین در برخی از این بازی‌ها امتیازات اضافه‌ای برای اشتراک‌گذاری محتوا در مورد مقاصد گردشگری هدف در شبکه‌های اجتماعی توسط گردشگر در نظر گرفته شده است که به معرفی مقاصد گردشگری مذکور کمک شایان توجهی می‌کند.\nسناریوی بازی‌های مکان‌محور نیز درست مانند اتاق‌های فرار می‌توانند با استفاده از تکنولوژی (موبایل یا تبلت) یا بدون آن طراحی شوند.\nساختار کلی مسابقه و بازی مکان‌محور\nنقشه‌ای بر اساس مقاصد گردشگری – تفریحی محدوده مد نظر تنظیم شده و در ورودی‌های شهر و مقاصد گردشگری آن در قالب بروشورهایی به گردشگرهای ورودی ارائه می‌شود. گردشگران می‌توانند معماهای طراحی شده در مقاصد گردشگری – تفریحی مد نظر را بر اساس راهنمایی‌های مندرج در بروشور حل کرده و امتیاز کسب کنند.\nغالبا به نفرات برتر جوایزی داده می‌شود یا امتیازات کسب شده گردشگر تبدیل به شانس‌های وی برای شرکت در قرعه‌کشی مسابقه می‌گردد و پس از پایان سفرهای نوروزی، قرعه‌کشی بر اساس تعداد شانس‌های شرکت‌کنندگان در مسابقه انجام شده و جوایز به برندگان اهدا می‌گردد.\nجهت افزایش انگیزه گردشگران برای شرکت در مسابقه، می‌توان جایزه‌های کوچک‌تری را نیز در نظر گرفت تا شرکت‌کنندگان در زمان محاسبه امتیازات، شانس خود برای برنده شدن آنها را امتحان کنند.\n* طراحی معما بر اساس بافت تاریخی\n* طراحی معما بر اساس المان‌های شهری\n* طراحی معما بر اساس آثار موزه‌ها\n* طراحی معماهای مشارکتی


افزایش ساعت کار خط 7 مترو تهران\nافزایش ساعت کار خط 7 مترو تهران - توریستی و گردشگری\nعلی عبدالله‌پور با بیان اینکه سطح ارائه خدمات به مسافران خط ۷ مترو تهران در فواصل زمانی کوتاه در حال افزایش است افزود: ۲۱ خرداد خط ۷ مترو تهران حدفاصل ایستگاه بسیج تا میدان صنعت؛ فعالیت خود را آغاز کرد و سرویس دهی این خط با توجه به اینکه در مرحله راه اندازی قرار داشت از ساعت ۱۰ تا ۱۳ و با فاصله گذر هر ۵۰ دقیقه در نظر گرفته شد.\nوی با بیان اینکه معمولا در روزهای نخست راه اندازی هر خط به دلیل انجام تست‌های گوناگون و رفع نواقص احتمالی؛ سرویس دهی به صورت محدود ارائه می‌شود افزود: با گذشت چند روز ساعت فعالیت افزایش یافت و اکنون زمان خدمات دهی خط ۷ مترو تهران از ساعت ۷ صبح تا ساعت ۱۷ است.\nقائم مقام مدیرعامل شرکت بهره برداری مترو تهران و حومه به کاهش فاصله گذر قطارهای خط ۷ اشاره و خاطر نشان کرد: در حال حاضر حرکت قطار‌ها در این خط با فاصله گذر ۳۵ دقیقه انجام می‌شود که به زودی این زمان باز هم کاهش خواهد یافت.\nعبدالله‌پور در پایان خاطر نشان کرد: مسافران این خط به صورت روزانه در حال افزایش هستند و امیدواریم بتوانیم در مدت کوتاهی پس از افتتاح به سطح نسبتا مطلوبی از ارائه خدمات به مسافران دست یابیم.\nارسال شده در ۱۵ تیر ۱۳۹۶\nافزایش ساعت کار خط 7 مترو تهران خط 7 مترو مترو مترو تهران\nبازدید: 402 بازدید


حواشی مربوط به کنسرت های خیابانی\nنظر کامکار و ناظری درباره کنسرت خیابانی: شوآف است/نشدنی است\nخبرگزاری اصلاحات پرس• دوشنبه | ساعت 14:32\nبه گزارش ایسنا، کنسرت خیریه شهرام ناظری و گروه «کامکارها» پاییز سال گذشته در حمایت از زلزله‌زدگان کرمانشاه در تالار وزارت کشور برگزار شد. حالا پس از گذشت چند ماه از اجرای این کنسرت، نشستی برگزار شد تا عوامل این اجرا درباره عواید حاصل از این کنسرت توضیح دهند.\nاین نشست خبری با حضور شهرام ناظری، هوشنگ کامکار، محمدحسین توتونچیان، رییس جامعه خیرین مدرسه‌ساز کشور و مدیرکل مشارکت‌های مردمی سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور، ظهر امروز ۵ شهریورماه در آمفی‌تئاتر خانه موسیقی برگزار شد.\nدر ابتدای این نشست محمدحسین توتونچیان (رئیس موسسه فرهنگی تهیه‌کننده این کنسرت و سامانه فروش بلیت‌های آن) اظهار کرد: من افتخار داشتم در خدمت استاتید کامکار و ناظری عضو کوچکی در این کار بزرگ باشم. خوشبختانه همکاری‌های خوبی با آقای دکتر محمدرضا حافظی و دکتر علی شیرزاده داشتیم. تفاهم‌نامه‌ای به عمل آمده مبنی بر ساخت مدرسه شش کلاسه در ثلاث باباجانی (منطقه‌ای زلزله‌زده) که متاسفانه دیروز هم شاهد زلزله دیگری بود.\nاو ادامه داد: این وظیفه انسانی هر انسانی است که به همنوعش کمک کند مشارکت سلبریتی‌ها موجب می‌شود ثروتمندان شهر ادامه‌دهنده راه آن‌ها باشند. توتونچیان بیان کرد: تفاهم‌نامه‌ای نوشته شده که مشخصات مدرسه، نام افراد شرکت‌کننده و میزان مشارکت نوشته شده است. می‌خواهیم این تفاهمنامه امضا امروز امضا شود.\nاو درباره علت اصلی تاخیر در ساخت این مدرسه گفت: دلیل این موضوع این است که ساخت یک مدرسه با ۵۰۰ میلیون (عواید کنسرت) اصلا امکان‌پذیر نیست بنابراین ما به راه‌های دیگری فکر کردیم ماننده خرید کانتینر یا سرویس بهداشتی رایگان. اما خواستم به جای اینکه مبلغ را به خرید کنسرو اختصاص بدهیم که در توان آدم‌های معمولی جامعه هم هست، کار دیگری انجام بدهیم. خود دولت هم شروع به ارائه کانتیر کرد. من گفتم خرید کانتینر الان خوب است چند ماه دیگر بلااستفاده است. خواهشی که من داشتم و استادها به دلیل لطفی که به من داشتند پذیرفتند این بود که این پول تبدیل به یک کار ماندگار شود و جوانان حرفه یاد بگیرند. من حتی با سازمان فنی حرفه‌ای صحبت کردم کلاس‌هایی برگزار شود و وام‌های خوداشتغالی زود بازده کم سود بدهند. با آموزشگاه علوی در این زمینه صحبت کردیم اما نشد و ما در نهایت با توافقی که به عمل آمد به یک مدرسه شش کلاسه رسیدیم.\nتوتونچیان اظهار کرد: من گفتم شاید وارد پروژه‌هایی شویم که سنگ بزرگ و علامت نزدن باشد و کار انجام نشود. خدا را شکر الان که تفاهم‌نامه را امضا می‌کنیم، ساخت مدرسه زیر سه ماه نهایی می‌شود.\nدر ادامه شهرام ناظری اظهار کرد: کرمانشاه شهر من است و طبیعی است وقتی این اتفاق رخ داد حس «کرد بودن» فوری روی ما ثاثیر گذاشت. من کم و بیش در مواردی مانند مدرسه شین‌آباد و ... کمک‌هایی انجام دادم.\nاین خواننده آواز ایرانی اضافه کرد: وقتی زلزله کرمانشاه اتفاق افتاد با یکی از دوستان در روزنامه شرق صحبت کردیم گفت نمی‌خواهید کنسرت بدهید؟ گفتم چرا. فکر کردم با افرادی کار کنم که آن‌ها هم کرد هستند. کامکارها گروه خوشنامی است که بهترین و زیباترین گزینه ممکن بود. من با اردشیر کامکار تماس گرفتم گفت کار عالی‌ای است و در نهایت با هوشنگ کامکار صحبت کردم و همه چیز انجام شد. با علاقه قلبی سریعا تمرین کردیم در این پروسه آقای توتونچیان کارهایی که لازم بود را انجام دادند. شاید وقت کم بود برای تمرین اما مهم انجام این کار بود.\nناظری درباره امکان همکاری دوباره‌اش با گروه کامکارها بیان کرد: ما سال‌ها با هم کار کردیم و مانند برادر هستیم. امکان برگزاری کنسرت هست اما شرایط نامناسب موسیقی در ایران، باعث جدایی‌ها و مشکلات زیادی شده اما همچنان علاقه‌مند هستیم مانند سال‌های قبل در کنار هم کار کنیم.\nاو بیان کرد: اما آنقدر شرایط سخت است که تفرقه‌ها سال‌ها طول می‌کشد. ایران کشوری است که هیچ‌چیز سر جای خودش نیست. موسیقی جدی گرفته نشده است و می‌بینید در برخی شهرستان‌ها چه برخوردی با ما انجام می‌دهند.\nدر ادامه هوشنگ کامکار که سرپرستی گروه کامکارها را بر عهده دارد گفت: من بسیار متاسفم این هدیه خیلی طول کشید. کار مشکلی بود، می‌دانم. امیدوارم این پول هرچقدر ناچیز و کم است به مصرف درست برسد.\nاو تاکید کرد: من مخالفم این پول به جاهای دولتی داده شود چون اطمینان ندارم به جایی که باید، برسد.\nاو در ادامه اظهار کرد: ما گروه کامکارها عادت نداریم هر کاری می‌کنیم طول بکشد. در کنسرت‌های خیریه بلافاصله از سن پایین می‌آمدیم هزینه را پرداخت می‌کردیم. امروز خوشحالم به این مورد به وقوع پیوسته و می‌توانم افتخار کنم که کاری در این زمینه کردیم.\nعلی شیرزاده (مدیرکل مشارکت‌های مردمی سازمان نوسازی مدارس کشور) گفت: تصمیم فرهیختگان کشور و مردم این شد که دست به دست هم دادند و سعی کردند به بهترین شکل کمک کنند. تصمیم بر این شد علاوه بر مبلغ کنسرت از دیگران هم کمک بگیریم. پروژه‌های اضطراری دیگری وجود داشت که در نهایت ساخت این پروژه به این نقطه رسید.\nاو بیان کرد: ما در ایران سه متر مربع به ازای هر دانش‌آموز فضای آموزشی کم داریم، که باید رفع شود. خیرین در این زمینه کمک کردند و زلزله مزید بر علت شد که خیرین بیشتر در این زمینه کمک کنند.\nشیرزاده گفت: هدف اساتید، فضای بزرگتر و ماندگار بود که به این سمت رفت که پروژه بزرگتری ساخته شود و طرح و نقشه آن مشخص شد. زمان مفید ساخت آن ۳ تا ۴ ماه است اما ممکن است به دلیل زلزله و شرایط آب و هوایی تاخیر داشته باشیم.\nاو ادامه داد: بهره‌برداری از این مدرسه به مهرماه نخواهد رسید و برنامه ما برای مهرماه سال آینده است. از محل اعتبارات دولتی هم به پروژه تزریق خواهد شد.\nشیرزاده در پاسخ به این پرسش که اعتبارات دولتی چقدر است؟ گفت: مناقصه تعیین می‌کند، پیش‌بینی ما این است ساخت این مکان کمی بیش از ۸۰۰ میلیون احتیاج دارد که ما به تفاوت از اعتبارات دولت پرداخت می‌شود.\nسپس توتونچیان توضیح داد: اگر از کارگاه آموزشی صرف نظر کردیم دلیلش این بود که زمین خودش را می‌طلبید. سازمان نوسازی مدارس بابت زمین از ما پول نمی‌گیرد.\nاو ادامه داد: اسم این مدرسه را قرار است کامکار و ناظری انتخاب کنند. هنوز اسمی را به من پیشنهاد نکردند.\nتوتونچیان پیشنهاد داد: فکر می‌کنم اگر بشود در شش ماه اول ساخت مدرسه تمام شود، برای ترم جدید بتوانند مدارسی که کلاس‌هایشان فشرده است یا افرادی که راهشان دور است و به مدرسه نرفتند از فضای این مکان استفاده کنند. من قول می‌دهم بتوانیم مدرسه را به بهره‌برداری برسانیم.\nاین تهیه‌کننده موسیقی درباره حاشیه‌ها و مشکلاتی که در زمینه جمع‌آوری کمک‌های مالی مردمی توسط سلبریتی‌ها اتفاق افتاده است، بیان کرد: این پول در حساب شخصی ما نبود در حساب مشترک ناظری و کامکار بود و ماهی ۵ میلیون سود به آن اضافه می‌شده است که در حال حاضر این پول به ۵۴۸ میلیون تومان رسیده است.\nاو با بیان اینکه زمان باعث شده دست ما بازتر شود، گفت: مبلغی که از فروش بلیت کنسرت لایو جمع‌آوری شد نزدیک ۳۰ میلیون است که اگر به پول داخل حساب اضافه شود، ۵۷۸ میلیون می‌شود.\nاو ادامه داد: سلبریتی‌ها شماره دادند و از مردم پول گرفتند ما به مردم شماره حساب ندادیم ما کالایی را فروختیم که پولش مال اساتید کامکار و ناظری بود. آن‌ها تصمیم گرفتند و از دارایی خودشان گذشتند. آقایان دینی به کسی ندارند.\nاو درباره اینکه مابقی هزینه ساخت این مدرسه ار گروه‌های هنری دیگری که او تهیه‌کنندگی آن‌ها بر عهده دارد، تامین شود، گفت: پیشنهاد خوبی است و با آن‌ها درمیان می‌گذارم که مبلغ اندک مانده را گروه‌های هنری بپردازند.\nدر ادامه کامکار نیز در پاسخ به پرسشی درباره همکاری دوباره با شهرام ناظری گفت: گروه ما کامل هستند و تا جایی که لازم است از گروه خود استفاده می‌کنیم و اگر لازم شد از خواننده‌ای دیگر استفاده می‌کنیم.\nسرپرست گروه کامکارها در ادامه گفت: پسر شجریان که اعلام کرد در خیابان کنسرت می‌دهیم فکر خوبی است آدم به مردم کمک کند اما کنسرت دردهای مردم را خاموش نمی‌کند. وقتی مردم نان شب ندارند یا بچه‌شان مریض است این کارها فقط شو آف است. به جای سی شب، چهل شب رایگان برای مردم کنسرت بگذارد که فکر خوبی است و نباید تبلیغاتی باشد.\nاو ادامه داد: من باید آنقدر عقل داشته باشم، در مملکتی که دارم زندگی می‌کنم حرفی نزنم که برای تبلیغ باشد. چگونه می‌توانید (در کنسرت خیابانی) کوچه‌ها را کنترل کنید داعش به مردم حمله نکند؟\nکامکار گفت: به یک هنرمند بگوییم برای کودکان سرطانی کنسرت بده می‌گوید نمی‌آید اما می‌گوید فلان کار را می‌کنم.\nاو تاکید کرد: کاری که از اول نشدنی است، فقط جنبه تبلیغی دارد.\nناظری هم در این زمینه گفت: اگر قرار باشد چنین اتفاقی رخ بدهد استادیوم ورزشی را یا سالنی را در اختیار قرار بدهند. (کنسرت خیابانی) کار غیرممکن و نشدنی است. ما هنرمندان از هر اقدامی برای خوشحالی مردم دریغ نکرده‌ایم. من پیشنهاد ورزشگاه را دادم و درخواستش را هم نوشتم. خیلی جاها باید موافقت کنند تا چنین سالنی در اختیار موسیقی قرار بگیرد. شاید اجازه بدهند که در جای کوچکتر با قیمت‌های ارزان‌تر کنسرت برگزار شود.\nکامکار هم بیان کرد: اگر الان بگویند کامکارها در ورزشگاه کنسرت بدهند، نمی‌دهیم. فضای کنسرت باید بهترین آکوستیک را داشته باشد. من با سه تار و تنبک بشینم در استادیوم برای چه کسی کنسرت بدهم؟ این کار برای گروه‌های پاپ شدنی است اما برای موسیقی جدی، نه! مزخرف است. ما به این شکل کنسرت برگزار نمی‌کنیم. باید بهترین صوت به گوش مردم برسد.\nسپس محمدرضا حافظی (رییس جامعه خیرین مدرسه ساز کشور) به ارائه گزارشی درباره خیرین مدرسه‌ساز کشور پرداخت.\nدر ادامه توتونچیان که قرار است جشنواره‌ای را با نام «ققنوس» در سالن جدید رویال هال هتل اسپیناس پالاس برگزار کند، در این‌باره گفت: تک تک موارد این سالن را متخصصان اروپایی تجهیز کردند و هیچ نقطه کوری ندارد. هزینه اجاره این سالن بسیار گزاف است و مقرون به صرفه نیست اما من تلاش کردم حداقل بلیت را از ۵۰ هزار تومن قرار بدهیم و در بیشترین حالت ۴۰ هزار تومان از حداکثر بلیت‌ها گران‌تر بفروشیم.\nدر پایان این نشست تفاهمنامه همکاری میان خیرین مدرسه‌ساز و شهرام ناظری و هوشنگ کامکار امضا شد.\nشهرام ناظری: تقاضای کنسرت در ورزشگاه داده‌ام اما کنسرت خیابانی نشدنی است\nخبرگزاری خبر فوری• دوشنبه | ساعت 13:06\nکنسرت خیریه شهرام ناظری و گروه «کامکارها» پاییز سال گذشته در حمایت از زلزله‌زدگان کرمانشاه در تالار وزارت کشور برگزار شد. حالا پس از گذشت چند ماه از اجرای این کنسرت، نشستی برگزار شد تا عوامل این اجرا درباره عواید حاصل از این کنسرت توضیح دهند.\nاو ادامه داد: این وظیفه انسانی هر انسانی است که به همنوعش کمک کند مشارکت سلبریتی‌ها موجب می‌شود ثروتمندان شهر ادامه‌دهنده راه آن‌ها باشند.توتونچیان بیان کرد: تفاهم‌نامه‌ای نوشته شده که مشخصات مدرسه، نام افراد شرکت‌کننده و میزان مشارکت نوشته شده است. می‌خواهیم این تفاهمنامه امضا امروز امضا شود.\nساخت مدرسه با عواید کنسرت خیریه/ کنسرت خیابانی دردی دوا نمی‌کند\nخبرگزاری فارس• دوشنبه | ساعت 12:14\nبه گزارش خبرنگار موسیقی خبرگزاری فارس، نشست خبری پیگیری کنسرت خیریه شهرام ناظری و گروه کامکارها پیش از ظهر امروز (دوشنبه ۵ شهریور) در سالن آمفی‌تئاتر موزه موسیقی برگزار شد و نمایندگان این کنسرت خیریه به سوالات خبرنگاران پاسخ گفته و توضیحات خود را در این خصوص ارائه دادند.\n* دلیل تأخیر در ساخت مدرسه\nتوتونچیان مدیر شرکت هنری ققنوس اظهار داشت: تفاهم‌نامه‌ای مربوط به ساخت مدرسه ۶ کلاسه بصورت خیریه بین استاد شهرام ناظری و استاد هوشنگ کامکار تنظیم شده که امروز به امضای طرفین می‌رسد. قرار شد پول جمع‌آوری شده در «کنسرت خیریه ناظری و کامکارها» صرف ساخت مدرسه‌ای در منطقه ثلاث باباجانی کرمانشاه شود. در این تفاهم‌نامه مدرسه و مشخصات و ابعاد آن و نام مشارکت‌کنندگان در آن ذکر شده است. این تفاهم‌نامه در حضور شما خبرنگاران به امضای آقای شهرام ناظری و هوشنگ کامکار می‌رسد.\nمدیر شرکت هنری ققنوس در ادامه افزود: جا دارد از مدیر همایش‌های کشور که سالن وزارت کشور را به صورت رایگان در اختیار ما گذاشت و نیز مجوز کنسرت که کمتر از یک ساعت کارش انجام شد و دوستان طراحی و چاپ بروشور و طراح و مجری دکور که هیچکدام هیچ وجهی دریافت نکردند تشکر کنیم. همچنین کسانی که برای فروش بلیت زحمت کشیدند و راهنمایان سالن نیز پولی دریافت نکردند و مشارکت همه به صورت خیریه بود.\nتوتونچیان در جواب سؤال یکی از خبرنگاران مبنی بر اینکه ۹ ماه از این کنسرت گذشته و زمان بازگشایی مدارس است در مورد دلیل این تأخیر گفت: سؤال به‌جایی بود. مشکلات عدیده‌ای پیش آمد و هزینه‌ها بیشتر از آن چیزی بود که پیش‌بینی می‌شد. مثلاً تهیه مواد غذایی برای زلزله‌زدگان کرمانشاه از عهده مردم عادی هم برمی‌آید لیکن تهیه ۶۰۰ میلیون تومان پول برای ساخت مدرسه از عهده هر کسی برنمی‌آید. بحث کانتینر هم که فقط برای چهار ماه کارایی داشت و در فصل گرما خود کانتینر به مکانی بسیار داغ و غیرقابل سکونت تبدیل می‌شد و به این دلیل بود که تصمیم گرفتیم به جای این کمک‌ها این پول را صرف ساخت مدرسه بکنیم تا بچه‌ها در آن درس بخوانند و حتی صحبت‌هایی هم شد و جوانان در آنجا آموزش فنی و حرفه‌ای ببینند و بعد از طی دوره و یادگیری یک حرفه از فنی‌وحرفه‌ای وام دریافت کرده و اشتغالزایی شود لیکن این کار به زمان بیشتری نیاز داشت. نهایتاً توانستیم برای ساخت مدرسه‌ای شش کلاسه اقدام کنیم. ان‌اشاءالله امروز پس از امضای این تفاهم‌نامه نهایتاً تا سه ماه دیگر مدرسه ساخته و آمده بهره‌برداری خواهد شد.\n* همکاری ادامه‌دار ناظری با کامکارها\nشهرام ناظری در مورد همکاری خود در این کنسرت گفت: طبیعتاً کرمانشاه شهر بنده است و حس کُرد بودن و همشهری بودن روی ما تأثیر فراوانی گذاشت و واقعاً از صمیم قلب با همشهری‌های کرمانشاهی احساس همدردی کردم. بنده هم کمابیش در این مسائل مثل حادثه شین‌آباد و یا مثل کمک‌هایی به مؤسسه محک فعال بوده و هستم.\nوی ادامه داد: در رابطه با این کنسرت خیریه هم با اول با اردشیر کامکار صحبت کردم که ایشان رضایت داشتند و گفتند باید با برادر بزرگم هوشنگ که سرپرست گروه هستند، صحبت کنید، چون ایشان تصمیم‌گیرنده اصلی گروه ما هستند. این شد که همه با استقبال و علاقه شروع به کار کردیم و با هماهنگی آقای توتونچیان و سازماندهی ایشان کار را پیش بردیم. البته زمان برای تمرین کم بود لیکن این کار و دور هم بودن و پیش بردن یک کار خیریه مهم بود که آن را انجام دادیم.\nناظری در جواب به خبرنگاری که در مورد همکاری مجدد او با گروه کامکارها در آینده گفت: چرا که نه؟ به خصوص با گروه کامکارها که سالیان سال با هم کار کردیم، لیکن شرایط اقتصادی فعلی مردم از یک طرف و معضل کپی‌رایت که در ایران بسیار نامطلوب است و طی ۴۰ سال هیچ فعالیتی در این جهت صورت نگرفته همه این مسائل باعث ایجاد مشکلاتی برای برگزاری کنسرت و خلق اثر شده لیکن با این وجود انگیزه و علاقه برای همکاری وجود دارد. البته مشکلات تنها در حوزه موسیقی نیست و در تمام طیف‌های جامعه مشکلات بسیار زیاد است.\nهوشنگ کامکار در مورد تأخیر در انجام این کار خیریه گفت: بسیار بسیار بسیار از تأخیر به وجود آمده در این کار خیر متأسفم. هرچند امروز بسیار خوشحالم که این کار خیر انجام شده و به خودم افتخار می‌کنم به خاطر انجام این کار. ان‌شاءالله این مبلغ ناچیز صرف خدمت برای مردم زلزله‌زده کرمانشاه شود.\n* تخمین ساخت مدرسه طی ۳ ماه\nمدیر مؤسسه خیرین مدرسه‌ساز هم در خصوص ساخت این مدرسه توضیح داد: ما سعی کردیم علاوه بر این مبلغی که در این کنسرت جمع شده از محل‌های دیگر کمک‌های دیگر هم به آن اضافه کنیم. سه ماه برای انجام این پروژه در نظر گرفته شده لیکن با زلزله‌ای که دیروز اتفاق افتاد و احیاناً شرایط آب و هوایی احتمال می‌رود تأخیر اندکی در پروژه روی دهد. لیکن تمام سعی ما این است در زمان مقرر کار انجام شود. این پروژه با ۸۰۰ میلیون تومان انجام خواهد شد که مابه‌التفاوت آن از سوی دولت تأمین می‌شود.\nتوتونچیان در مورد روند انجام این پروژه افزود: زمین سهم زیادی از مبلغ را به خود اختصاص می‌داد که خوشبختانه زمین این مدرسه بدون پول و رایگان به این پروژه اهدا شده است. قرار شد اسم مدرسه را آقای شهرام ناظری و هوشنگ کامکار انتخاب کنند. لیکن ایشان از سر تواضع هنوز اسمی به ما اعلام نکرده است. ان‌شاءالله مدرسه برای ترم جدید آماده خواهد شد. امیدواریم برای نیمه دوم سال تحصیلی این مدرسه به بهره‌برداری برسد.\nوی افزود: ضمناً این پول در حسابی مشترک به نام آقای ناظری و آقای کامکار قرار دارد و همچنین ماهیانه ۵ میلیون تومان سود به آن اضافه می‌شود که تا به حال مبلغ ۵۴۸ میلیون تومان شده است. ۳۰ میلیون تومان هم فروش آنلاین داشته‌ایم که آن هم به کل این مبلغ افزوده می‌شود. یک چیز را هم توضیح دهم که این پول امانت مردم نیست که خیلی‌ها از این بابت پیگیر آن باشند بلکه کنسرتی انجام شده، خدماتی ارائه شده و پول آن دریافت شده است و این پول در اصل به آقای ناظری و کامکار تعلق دارد که این پول را به خیریه اهدا برای ساخت مدرسه در منطقه زلزله‌زده کرمانشاه اهدا کرده‌اند و این پول را از منافع شخصی‌شان پرداخت کرده‌اند و این آقایان دینی به کسی بدهکار نیستند.\n* کنسرت خیابانی دردی دوا نمی‌کند\nهوشنگ کامکار در جواب به سؤال خبرنگاری که از او در مورد همکاری مجدد با آقای ناظری پرسید، اظهار داشت: ما گروه مستقلی هستیم هر زمان نیاز به خواننده‌ای داشته باشیم حتماً هماهنگی کرده و کار می‌کنیم. ضمناً در مورد این قضیه کنسرت‌های خیابانی که پسر آقای شجریان پیشنهاد داده‌اند بگویم که کار خوبی است لیکن با این کارها دردی از مردم دوا نمی‌شود. ضمناً مگر می‌شود در خیابان کنسرت بزرگ برگزار کرد، بعد چه جور می‌شود، امنیت را در کوچه پس کوچه‌های محل برگزاری کنسرت برقرار کرد مثلاً حمله انتحاری یا مورد امنیتی پیش نیاید؟\nوی افزود: به جای آن می‌توان مثلاً در سالن برج میلاد ۴۰ شب برنامه مجانی اجرا کرد که همه مردم بتوانند بیایند و استفاده کنند چون فضا مشخص و قابل کنترل است ولی در خیابان هیچ چیز قابل کنترل نیست. ضمناً بسیاری از این پیشنهادها که امروز داده می‌شود تظاهر است. کسی که می‌خواهد به مردم کمک کند راه برای کمک کردن زیاد است و مثلاً می‌تواند برود به مؤسسه محک کمک کند.


استفاده از کله‌پاچه تشی برای درمان عفونت سینه!\nکد خبر: ۶۸۲۲۶\nتعداد بازدید: ۴۷۵\nتاریخ انتشار: 24 January 2022 - ۰۴ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۴:۲۶\nحکیم مهر: باور‌های نادرستی در بین مردم در مورد حیات وحش وجود دارد که گا‌ها منجر به صدماتی به حیات وحش می‌شود که شاید هرگز نتوان آن‌ها را جبران کرد.<?xml:namespace prefix = o />\nبه گزارش حکیم مهر به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، سه مرد با چوبه دست‌هایی در دست منتظرند تا از مجرای لانه‌ای که آب تمامی آن را فرا گرفته موجودی بیرون بیاید، تشی اول در تلاش برای زنده ماندن از لانه خارج می‌شود، همان لحظه است چوب بر سر و بدنش با شدت تمام کوبیده می‌شود. تقلا برای زنده ماندن چندان طول نمی‌کشد، یکی از مرد‌ها حیوان مرده را گوشه‌ای می‌اندازد و دیگری با کارد می‌رسد تا سرش را جدا کند، دوربین دوباره به سمت لانه می‌رود تا تشی دوم با جریان آب بیرون بیاید، سومی هم همین‌طور، هر سه در کنار تشی سر بریده افتاده و به سرعت به عاقبت او دچار می‌شوند. این فیلم به سرعت در شبکه‌های اجتماعی پخش شد و موجی از واکنش را هم به همراه داشت، همچنانکه پوست کندن خرس توسط یک زوج در ارتفاعات سمنان بسیاری را دچار حیرت کرد. با چه انگیزه‌ای این خرس و تشی‌ها کشته شدند؟ و آیا گونه‌های دیگری هم هستند که سرنوشتی مشابه داشته باشند؟\n«پیمان مقدس»، کارشناس حیات وحش در استان مازندران می‌گوید: در غرب مازندران خرس‌ها به دلایل مختلفی کشته می‌شوند. برخی از چربی زیرپوست خرس به شکل کرم برای درمان رماتیسم، درد‌های مفاصل، سوختگی و زخم‌های عمیق استفاده می‌کنند. در این منطقه همچنین برخی باور دارند گوشت خرس گرم است و خواص درمانی دارد و برای بیماری خوب است، اما اینکه چه نوع بیماری، پاسخ مشخصی ندارد. تقویت قوای جنسی از دیگر کاربرد‌های استفاده از گوشت خرس توسط برخی افراد ساکن در این منطقه است که از چالوس شروع شده و تا ییلاقات چابکسر و رودسر را شامل می‌شود.\nبه گفته این کارشناس حیات وحش گراز دیگر گونه‌ای است که توسط مردم محلی شکار می‌شود، او می‌افزاید: گراز را گاهی برای غذای سگ می‌کشند، در مواردی هم شاهد بوده‌ایم که گوشت گراز را چرخ کرده و با توجه به گرانی گوشت آن را به مردم تحت عنوان گوشت گاو می‌فروشند.\nدرباره دلایل کشتن تشی هم مقدس می‌گوید: برخی باور دارند گوشت تشی برای ریه خوب است و چربی‌اش را برای درمان مفاصل استفاده می‌کنند، برخی هم می‌گویند گوشت تشی طعم خوبی دارد و برای تغذیه از آن استفاده می‌کنند. این منطقه زیستگاه کفتار نیست، بنابراین شاهد کشتن آن‌ها نیستیم، اما کل، بز، گوزن، شوکا و... را نه بابت خاصیت درمانی بلکه به عنوان جایگزینی برای گوشت گوسفند و گاو استفاده می‌کنند به ویژه در حال حاضر که قیمت گوشت بسیار بالاست.\nمقدس اضافه می‌کند: افعی البرزی از دیگر گونه‌هایی است که شاهد کشتار زیاد آن در مازندران هستیم، دلیل این کشتار البته تعارض میان دام و حیات وحش است. از آنجا که افعی‌ها گوسفند‌ها و گاو‌ها را تلف می‌کنند، دامداران به محض مشاهده افعی‌ها را می‌کشند تا از دام‌شان حفاظت کرده باشند.\n«سعید عباسی»، محیط‌بان مازندران هم می‌گوید: در هر منطقه‌ای مردم اعتقادات خودشان را دارند. به عنوان مثال در مازندران بخشی از مردم برای پوست، گوشت یا روغن‌گیری خرس را می‌کشند. یا درباره کفتار باور‌های خاصی دارند. آن‌ها تشی‌ها را هم برای بحث‌های درمانی شکار می‌کنند. شوکا، گوزن و ... هم همیشه از گونه‌هایی بوده‌اند که به شکل غیرمجاز در این استان برای تهیه یا فروش گوشت شکار شده‌اند. در کنار این موارد پرندگان مهاجر را داریم که بخشی از مردم باور دارند خوردن گوشت آن‌ها خاصیت دارویی دارد. در جشن‌هایی مانند شب یلدا هم اردک و غاز شکم‌پر برای این گروه به عنوان شام یک مراسم آیینی است و می‌گویند بیماری‌های آن‌ها را درمان می‌کند. همان‌طور که برخی دیگر معتقدند تشی راه‌حلی برای بهبود بیماری آسم است.\n«سلیمان محمودی»، فعال محیط‌زیست در کهگیلویه و بویراحمد معتقد است با آموزش‌هایی که مردم دیده‌اند شرایط بسیار بهتر شده با این حال او هم عنوان می‌کند که همچنان در برخی مناطق مردم باور‌های خرافی خودشان را دارند. او می‌گوید: در این منطقه شاهدیم که گروهی برای خواص درمانی خرس را می‌کشند تا کیسه صفرایش را بیرون بکشند، درباره تشی هم همین انگیزه‌ها باعث کشتن این‌گونه می‌شود.\n«صالح سروستانی»، فعال محیط زیست در خوزستان به نقش رمال‌ها در این زمینه اشاره کرده و می‌گوید: درباره کفتار ماده شاهدیم که گفته می‌شود بخشی از بدن کفتار خواصی دارد.\nیا از آنجا که غذای کبک دارای سنگریزه است، از لایه داخل سنگدان این‌گونه برای درمان سنگ کلیه استفاده می‌کنند. البته این موارد چندان در خوزستان شایع نیست و بخش بزرگی از مردم در این زمینه آگاه شده‌اند.\nاو کشتن برخی گونه‌ها مانند خرس را جدا از خرافه می‌داند و می‌افزاید: در موضوع خرس بیشتر بحث تعارض مطرح است، زنبورداران یا سایر محلی‌ها خرس را به واسطه آسیب‌هایی که به معیشت آن‌ها می‌زند می‌کشند، از آنجا که بحث جریمه مالی مطرح است، گاهی شاهدیم جنازه را از ترس پیدا شدن آتش می‌زنند.\n«رحیم ملک‌نیا»، عضو هیات علمی گروه آموزشی مهندسی منابع طبیعی جنگلداری، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان می‌گوید: در محدوده زاگرس گونه‌های مورد توجه تشی، جوجه تیغی، خرس، گراز و مار هستند. اقلیت‌ها می‌توانند از گوشت گراز استفاده کنند، در برخی استان‌ها هم این‌گونه را برای تغذیه شکار می‌کنند. درباره تشی و جوجه تیغی باور نادرستی وجود دارد که این‌گونه‌ها برای درمان آسم موثرند هر چند که هیچ داده پزشکی در این باره وجود ندارد. با این حال برخی کله‌پاچه تشی را برای درمان عفونت سینه به کار می‌برند.\nاو به کاربرد پوست گراز در این مناطق هم اشاره کرده و می‌افزاید: رایج‌ترین استفاده از پوست گراز برای درمان درد مفاصل و دیسک کمر است. پوست گراز را دور بدن می‌پیچند و گاهی هم مریض را داخل پوست می‌گذارند. کشتن مار‌ها در این محدوده هم بیشتر برای گرفتن مهره مار است که به یک باور خرافی برمی‌گردد. در یکی از شهرستان‌های کرمانشاه همین چند سال پیش مردی را دستگیر کردند که تعداد زیادی مار را برای گرفتن مهره مار و فروش آن‌ها شکار کرده بود.\nملک‌نیا با اشاره به اینکه خرگوش را هم برای تهیه گوشت آن شکار می‌کنند، او می‌گوید: این موضوع به واسطه دو عامل است: برخی معتقدند گوشت خرگوش گرم است و خاصیت درمانی دارد هر چند این موضوع هم به لحاظ پزشکی اثبات نشده است. از طرف دیگر گروهی را هم داریم که مشکل معیشتی دارند و نمی‌توانند گوشت گوسفند یا گاو بخرند و از این بابت سراغ کشتن خرگوش‌ها می‌روند.\nکیسه صفرای خرس هم به نظر برخی مردم برای درمان بیماری‌های صعب‌العلاج خوب است. این مدرس دانشگاه می‌گوید: آن‌ها با همین استدلال نادرست سراغ کشتن تشی هم می‌روند تا عفونت پوستی، زگیل، عفونت سینه، عفونت قارچی یا تب را درمان و گاهی کله‌پاچه‌اش را هم درست می‌کنند.\nحتی در مواردی معتقدند خون حتما باید داغ باشد و بعد هم پوست تشی را آتش می‌زنند، چون معتقدند این دود هم خاصیت درمانی دارد، خاصیتی که اثبات نشده است. در مواردی هم شاهدیم روباه را گرفته و کیسه صفرا و جگرش را با باز کردن شکم گرفته و بعد روباه را رها می‌کنند، آن‌ها معتقدند باید به شکل گرم این بخش از بدن روباه را برای درمان استفاده کرد.\nمرتضی آریانژاد، فعال در حوزه حیات‌وحش در استان هرمزگان درباره شرایط این استان می‌گوید: در شرق هرمزگان آنچه به عنوان کشتن حیات‌وحش می‌شناسیم با موضوع تعارض ارتباط دارد نه باور‌های خرافی، اما در غرب استان گوشت تشی مصرف می‌شود.\nمبین صوفی، کارشناس حیات‌وحش در استان گلستان هم با اشاره به اینکه اطراف پارک ملی گلستان اقوام مختلف زندگی می‌کنند، اما عمدتا ترکمن‌نشین هستند به «اعتماد» می‌گوید: به لحاظ اعتقادی و مذهبی مردم این منطقه از خوردن گوشت برخی گونه‌ها اجتناب می‌کنند. به عنوان مثال آن‌ها گوشت گراز را حرام می‌دانند. البته ممکن است برای تفریح یا تعارض این‌گونه را شکار کنند.\nنظیر اینکه با سگ در زمستان‌ها گراز را شکار کرده و گوشتش را به سگ‌ها بدهند یا در فصل کشاورزی که گراز‌ها به زمین‌های‌شان صدمه می‌زنند آن‌ها این‌گونه را در زمان نگهبانی با اسلحه حذف کنند ولی این‌طور نیست که این کار با برنامه‌ریزی قبلی باشد یا مانند فیلمی که درباره تشی دیدیم در لانه آب بریزند یا گونه را با دود خفه کنند.\nبه گفته این کارشناس حیات وحش با همین مولفه‌های اعتقادی قمری، پرستو و هدهد نزد مردم بسیار عزیز است، زیرا آن‌ها معتقدند این‌گونه‌ها خوش‌یمن است و در جنگ‌ها این پرنده‌ها به مسلمانان کمک کرده‌اند. او اضافه می‌کند: خوشبختانه بر پایه همین باور‌ها هیچ گونه‌ای بدیمن نیست و از نظر مردم خاصیت دارویی ندارد. البته برخی جوامع حاشیه پارک گوشت گراز را مصرف می‌کنند که این موضوع ربطی به باور‌های خرافی آن‌ها ندارد.\nآنچه تاکنون گفته شد تنها بخشی از باور‌های نادرستی است که به حذف گونه‌های حیات‌وحش در ایران منجر می‌شود. در مواجهه با این مساله چه باید کرد؟ «رضا گلجانی»، پژوهشگر حیات وحش از دانشگاه داکوتای جنوبی معتقد است اینکه استفاده از گوشت تشی برای مصارف پزشکی خرافات هست یا نیست را نمی‌توانیم مبنای تصمیم‌گیری قرار دهیم. شاید لازم باشد در این مورد از سطح خرافاتی بودن یا نبودن بالاتر رویم. او می‌گوید: مشکل اصلی ما در حفاظت از حیات وحش ایران تقلیل دادن از یک علم به ابزاری به ممنوع کردن و محدود کردن است.\nاو می‌گوید: از منظر مدیریت حیات وحش مهم نیست که این استفاده‌ها واقعا از لحاظ دارویی اثربخش هستند یا نه. مهم این هست که بخشی از جامعه می‌خواهد از این‌گونه‌ها نوعی بهره‌برداری را انجام دهد، مدیران وظیفه دارند این بهره‌برداری را طوری مدیریت کنند تا عدالت در جامعه برقرار شود، یعنی فرد بهره‌بردار با خرید مجوز و پرداخت مالیات دین خودش به جامعه برای استفاده از منابع طبیعی و انفال ادا کند و دوم، بهره‌برداری با کیفیت و کمیتی باشد که پایداری جمعیت برای بهره‌برداری بلندمدت و پایدار نسل فعلی و آینده تضمین شود، به این معنا که بهره‌برداری باعث انقراض نشود. به گفته او بحث‌های اخلاقی و فلسفی که این بهره‌برداری‌ها خوب هستند یا بد یا باید قضاوت شوند را باید متخصصان فلسفه و اخلاق تبیین کنند. اهمیت ندادن به علوم انسانی یکی از ریشه‌های مشکلات ما در مدیریت منابع طبیعی است که باید در این زمینه کار بیشتری صورت گیرد. او اضافه می‌کند: شاید نگاه بعضا ابزاری ما به باور‌های مردم نسبت به گونه‌های مختلف باعث بی‌اعتمادی آن‌ها به ما شده است. از آنجا که اعتقاد به نگهبانی گاندو از رودخانه را باعث عدم بهره‌برداری از گاندو می‌بینیم آن را تایید، اما اعتقاد به خاصیت درمانی روغن تشی را نفی و نکوهش می‌کنیم. بنابراین در اینجا هدف از آموزش دیگر مبارزه با خرافات نیست، بلکه استفاده از اعتقادات مردم برای رسیدن به هدف خودمان است.\nبرخلاف گفته‌های این کارشناس حیات‌وحش گروهی هم هستند که معتقد به برخورد سخت با خاطیان‌اند و گروه سومی که بر نقش آموزش برای آسیب کمتر به حیات‌وحش اعتقاد دارند، آموزشی که از طریق رسانه‌های رسمی و غیررسمی صورت گیرد.\nبا این حال به نظر می‌رسد راه‌حل سوم تنها زمانی میسر خواهد بود که از نصیحت فراتر رفته و با مطالعاتی همراه باشد تا مردم متقاعد شوند، اینکه کشتن این‌گونه‌ها درد‌های آن‌ها را تسکین نخواهد داد.\nبرچسب ها: دامپزشکی ، خرافات ، حیات وحش\n«دکتر مسعود محمدیان» به عنوان مدیرکل دامپزشکی استان تهران منصوب شد (۴۱ نظر)\nهر فرد دیگری به جای من سزارین «ایران» را انجام می‌داد، قطعاً یوزپلنگ مادر تلف می‌شد و هیچ‌کس دیگری در ایران نمی‌توانست «ایران» را جراحی کند! (۲۰ نظر)\nپاسخ کانون سراسری انجمن‌های صنفی مسئولین فنی دامپزشکی به انتقاد از دریافت حقوق ۲۵ میلیون تومانی از سوی مسئولین فنی بهداشتی در ازای ۳ ساعت کار روزانه در کشتارگاه‌ها! (۱۶ نظر)\nراه حل برون‌رفت بخش خصوصی دامپزشکی از وضعیت موجود، «تجمیع دارو و درمان» است/ متاسفانه از سرایدار ادارات دولتی تا مامورین تلقیح مصنوعی و دلالان دام «آقای دکتر» شده‌اند! (۱۲ نظر)\n«دکتر مسعود مهام» به عنوان رئیس دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه منصوب شد (۱۰ نظر)


ریشه‌کن کردن فساد آرام و پیوسته | ترکمن صحرا مدیا\nتاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۶ - ۲۱:۳۸\nاخبار « جامعه\nریشه‌کن کردن فساد آرام و پیوسته\nبه طور نمونه 12 سال پیش و روزی که قالیباف وارد شهرداری تهران شد، تعداد پرسنل شهرداری حدود 35000 نفر بود اما امروز که شهرداری را تحویل داده، تعداد پرسنل شهرداری حدود 75000 نفر است. در حال حاضر حدود 4000 نفر و نیز بستگان و وابستگان برخی از شخصیت‌ها در مترو تهران استخدام شدند. 12 سال پیش شهرداری بدهی نداشت اما امروز 70000 میلیارد تومان بدهی روی دوش این نهاد سنگینی می‌کند. شهرداری تهران میلیاردها تومان از بودجه‌ای که برای خدمات شهری در اختیار داشته، بدون مجوز در موارد غیر مرتبط هزینه کرده است؛\nصادق زیباکلام – استاد دانشگاه: آرمان– شروع به کار شورای شهر پنجم از ابتدا با گزارش‌هایی متعدد از تخلف در مدیریت سابق شهری و عدم نظارت دقیق شورای پیشین همراه بود. البته عمدتا اصولگرایان چنین اظهاراتی را فرافکنی علیه آقای محمدباقر قالیباف می‌دانستند اما برخی اعداد و ارقام مستند مطرح شده ربطی به شایعه‌سازی از سوی مخالفان سیاسی شهردار سابق ندارد. به طور نمونه ۱۲ سال پیش و روزی که قالیباف وارد شهرداری تهران شد، تعداد پرسنل شهرداری حدود ۳۵۰۰۰ نفر بود اما امروز که شهرداری را تحویل داده، تعداد پرسنل شهرداری حدود ۷۵۰۰۰ نفر است. در حال حاضر حدود ۴۰۰۰ نفر و نیز بستگان و وابستگان برخی از شخصیت‌ها در مترو تهران استخدام شدند. ۱۲ سال پیش شهرداری بدهی نداشت اما امروز ۷۰۰۰۰ میلیارد تومان بدهی روی دوش این نهاد سنگینی می‌کند. شهرداری تهران میلیاردها تومان از بودجه‌ای که برای خدمات شهری در اختیار داشته، بدون مجوز در موارد غیر مرتبط هزینه کرده است.\nنصب بیلبوردهای تبلیغاتی سیاسی با هزینه‌های بسیار در مناسبت‌های مختلف و مخالف با اصول مدیریت شهری، تبدیل به روالی معمول در شهرداری شد. شهرداری تهران در حال حاضر ماهی ۵۵۰ میلیارد تومان حقوق می‌دهد و این مبلغ در حالی پرداخت می‌شود که مثلا کل بودجه سازمان محیط زیست کشور حدود ۳۰۰ میلیارد تومان است. باید از جریان حامی قالیباف پرسید آیا شهرداری توکیو، نیویورک یا لندن چنین هزینه‌هایی می‌کنند یا مالیات مردمشان را خرج خدمات شهری می‌کنند؟ در این میان هم متاسفانه هیچ نهادی پیگیر حساب‌کشی از مدیریت سابق شهرداری نیست، چرا که در کشور ما آن‌چنان عنصر پاسخگویی قوی نبوده و به عبارت دیگر ارگانی نیست که از آقای قالیباف شهردار سابق بعد از ۱۲ سال مدیریت بر شهرداری پاسخ بخواهد. طبعا اگر خلافی صورت می‌گرفت، باید کسانی که در آن مشارکت داشته‌اند، به مقام یا ارگانی پاسخگو می‌بودند، اما چنین نشانه‌هایی دیده نمی‌شود. در عین حال مقصر شرایط پیش آمده نه شورای شهر اصولگرا، نه آقای قالیباف و نه هیچ کس دیگری نیست، غیر از خود مردم تهران! روزی که انتخابات شورای شهر برگزار می‌شد در تهران با حدود ۶ تا ۸ میلیون رأی دهنده، برخی از اعضای شوراهای پیشین با ۷۰ هزار رأی انتخاب شدند. اگر ۱۰ درصد مردم تهران برای انتخاب اعضای شورای شهر تهران پای صندوق رأی می‌رفتند، چنان که در همین دوره اتفاق افتاد، دیگر افرادی مانند آقای چمران و دیگران وارد ساختمان بهشت نمی‌شدند و اگر این دوره هم مردم به روال پیشین خود عمل می‌کردند، کسانی وارد شورا می‌شدند که مانند گذشته چشم به فرمان قالیباف داشتند. احتمالا هم آقای قالیباف ابقا می‌شد و ۴ سال بعد بدهی و تعداد پرسنل شهرداری دو برابر می‌شد. آنچه مسلم است اینکه دکتر محمدعلی نجفی به عنوان فردی سالم، شفاف و نزدیک به اصلاح‌طلبان شناخته می‌شود. سوال مهمی که مطرح است اینکه چه عواملی باعث می‌شود کسی مانند آقای نجفی تا این مقدار مماشات کند؟ چه کسانی و چه گروهی تلاش می‌کنند نه تنها به تخلفات دوران قالیباف رسیدگی نشود، بلکه شماری از کسانی که در چنین اقداماتی درگیر بوده‌اند در عین مجازات نشدن در پست‌های خود ابقا شوند؟ به نظر می‌رسد آقای نجفی در وضعیتی قرار دارد که خیلی جدی نمی‌تواند این‌گونه مسائل را مطرح کند، چراکه افراد متخلف قدرت زیادی داشته و به مراکز پر نفوذی وابسته هستند که می‌توانند مشکلات زیادی برای شهرداری نوپا ایجاد کنند. از همین رو آقای نجفی این‌گونه تشخیص داده که باید با این افراد مماشات کرده و کنار بیاید، چراکه در غیر این صورت کار شهرداری و شورای شهر را مختل خواهند کرد. نمی‌توان انتظار داشت که اکنون آقای محسن هاشمی، رئیس شورای شهر و آقای نجفی، شهردار با اصولگرایان در بیفتند و دست به افشاگری در مورد برخی اتفاقات بزنند. در اینکه نظارت بر گذشته و آینده شهر حق شورای شهر است شکی نیست اما اقدامات شتابزده در شرایط و موقعیت کنونی شهرداری تهران که در ابهام و عدم شفافیت غرق شده، می‌تواند اثرات منفی زیادی داشته باشد.\nاعضای شورای شهر در عین دقت در نظارت بر شیوه مدیریت شهردار، باید به او به عنوان فردی که صداقت و مدیریتش را طی موارد گوناگون در سال‌های سکانداری ثابت کرده، اعتماد کنند. نجفی حتما فردی است که به فساد و تخلفات مالی حساس است و تمام تلاش خود را به کار خواهد بست تا به بهترین شکل ممکن بتواند گلوگاه‌های آن را یک به یک ببندد. از سویی دیگر مردم و فعالان باید مداوما از شورای شهر اصلاح‌طلب و شهردار بخواهند که به مفاسد رسیدگی شده و تخلفات بر ملا شود. همان‌گونه که وظیفه شهردار انجام وعده‌ها با بررسی شرایط و محدودیت‌هاست، وظیفه شهروندان نیز یادآوری مطالبات به او و شورای منتخبشان است. شورا و شهرداری نمی‌توانند با یک حرکت ضربتی فساد را ریشه کن کنند و نباید هم چنین انتظاری داشت، اما این درک محدودیت‌ها از سوی مردم با مطالبه‌گری آنها از مسئولان منافات ندارد. به عبارتی دیگر این اقدام می‌تواند تمرینی باشد برای یادگرفتن حفظ ارتباط با منتخبان پس از انتخاب و محدود نماندن کنش سیاسی و مدنی به بازه انتخابات. نباید فراموش کرد که همه شبهات حتما باید مورد رسیدگی و واکاوی قرار گیرد اما کلید موفقیت در شفاف سازی آن شیوه تدریجی در برخورد و نینداختن شهرداری در چالش فشار و دست بسته شدن از سوی ذی‌نفوذان است.


... اسلامی ایران در راستای اجرای سیاست‌های کلان کشور و با توجه به اهمیت و ضرورت برگشت ارز حاصل از صادرات به چرخه اقتصادی کشور به منظور تأمین مواد اولیه و کالای واسطه‌ای بخش‌های تولیدی/صنعتی کشور در جهت حفظ ...\nجلسات نمایندگان باشگاه پرسپولیس با برانکو در زاگرب آغاز شد و مدیرعامل باشگاه با ایوانکوویچ به گفت و گو و مذاکره پرداخت. مذاکرات نمایندگان باشگاه با برانکو ...\nدر اعتراضات اخیر جوانان بخش عمده‌ای از اعتراض‌کنندگان بودند که اغلب با چشم‌انداز مبهمی درباره آینده خود مواجه هستند. ریشه اعتراضات اخیر را در چه مواردی می‌دانید؟ به ...\n... می فرستاد و تاکید می کرد که درآمد حاصل از این اصلاح قیمت به اقشار آسیب پذیر و دهک های پایین جامعه تعلق می گیرد. نماینده مردم علی آباد کتول در مجلس تصریح کرد: باید با ارائه توضیحاتی در خصوص تبعات ...\nمحمدحسن انصاری‌فرد، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس گلی که مهدی عبدی در دربی نودم تهران به ثمر رساند را حاصل اتحاد و همدلی سرخپوشان دانست. محمدحسن انصاری‌فرد بعد از برد یک بر صفر پرسپولیس در ...\nفرق علم با ایدئولوژی/ انتقاد زیبا کلام دررابطه با تظاهرات حاصل از بحران اقتصادی\nصادق زیبا کلام امروز با انتشار پستی در اینستاگرام انتقاد هایی در رابطه با تظاهرات حاصل ازبحران های اقتصادی داشت : فرق علم با ایدئولوژی چند سال پیش برخی کشورهای اروپایی(یونان و...) بعلاوه آمریکا(#جنبش_وال_استریت) ...\nلاک زدن و آسیب های حاصل از آن بر پوست\n... لاک قبلی تان بود، توصیه می‌کنم یک پنبه ی توپی را در پاک کننده لاک ناخن فرو ببرید و آن را به ناخن هایتان بمالید. با این کار اطمینان حاصل خواهید کرد که هیچ اثری از چربی طبیعی ناخن هایتان نیز باقی نمانده ...\nسرطان کلیه حاصل از عوارض سیگار\nسلمان اسلامی در ارتباط با سرطان کلیه اظهارداشت: شایع‌ترین سرطان کلیه در بزرگسالان، کارسینوم سلول‌های کلیوی است. این سرطان در پوشش لوله‌های بسیار کوچک در کلیه‌ها ایجاد ...\nمشکلات حاصل از کمبود خواب در کودکان\nکمبود خواب مشکلات زیادی برای خردسالان دربر خواهد داشت. انواع اختلالات حافظه با کم خوابی در خردسالان پدید خواهد آمد. این خردسالان در معرض پیری زودرس قرار خواهند گرفت. در طی شبانه روز اطفال باید بین نه ...\nبه دعوت مقامات بی‌ام‌و، مدل پروتوتایپ شاسی بلند X7 جهت تست میدانی در اختیار رسانه‌های معتبر خودرویی جهان قرار گرفت. در این مطلب نگاهی به نتایج حاصل از آزمون کارشناسان خواهیم داشت. پس ...\nاستامینوفن و عوارض حاصل از مصرف آن\n... بود که پول‌های حاصل از درآمد نفت به کجا می‌رود و دولت سود حاصله از آن را در چه مسیری خرج می کند؟ این در حالی است که پس از برجام دولت همواره اعلام می‌کرد که اگر این توافقنامه را امضا نکرده ...


امروز: رئیس هیئت مدیره ی انجمن صنفی کارگران و استاد یاران ساختمانی نیشابور از کاهش بیش از ۵۰ در صدی سهمیه بیمه کارگران ساختمانی این شهرستان از سوی سازمان تامین اجتماعی خبر داد.\n«عبدالله قدم یاری» در این باره به ایلنا گفت: در حالی که همه ساله ۷۰۰ نفر کارگر ساختمانی در این شهرستان بیمه می‌شدند، تا کنون تنها ۳۰۰ کارگر ساختمانی در شهرستان نیشابور بیمه شده‌اند.\nوی با اشاره به عدم اجرای قانون «رفع موانع اجرایی بیمه تامین اجتماعی کارگران ساختمانی» تصریح کرد: قانون مذکور نه تنها اجرا نشده است بلکه سازمان تامین اجتماعی سهمیه بیمه کارگران ساختمانی شهرستان نیشابور را بیش از ۵۰ درصد کاهش داده است.\nگفتنی است در روز های گذشته، گزارش های مشابه ای از سایر نقاط ایران به ایلنا رسیده است. کاهش ۱۰ برابری سهمیه ی بیمه ی کارگران ساختمانی استان تهران یکی از این موارد است.\n«محمد باقری» رئیس هیئت مدیره ی انجمن صنفی کارگران و استاد یاران ساختمانی در هفته گذشته به ایلنا گفته بود: هر سال در استان تهران بیش از ۳۱ هزار و ۵۰۰ نفر سهمیه برای بیمه ی تامین اجتماعی کارگران ساختمانی اختصاص داده می شد که در سال جاری به ۳ هزار نفر کاهش پیدا کرده است.\nاین در حالی است که قانون رفع موانع اجرایی بیمه تامین اجتماعی کارگران ساختمانی، سازمان تامین اجتماعی را مکلف می کند با دریافت حق بیمه، کارگران شاغل در کارهای ساختمانی را به طور کامل و با نظارت دقیق بیمه کند. فعالان کارگری با استناد به این قانون معتقدند ایجاد نظام سهمیه‌بندی خلاف قانون و ناعادلانه است.


گلدان سانسوریا - نزدیک | Sansevieria Hahnii | NAZDIK\nخانه / گل / آپارتمانی / گلدان سانسوریا\nدسته: آپارتمانی, روز معلم, گل, ویژه نوروز برچسب: خاص, عید نوروز, گل, هدایای تولد, هدیه, یک هدیه\nنوع گیاه: سانسوریا Hahnii (سانسوریا پا کوتاه یا لانه پرنده)\nجنس گلدان فانتزی پایه دار: فلزی\nابعاد گلدان: قطر 12 cm، ارتفاع 14 cm\nارتفاع کل همراه با گیاه: 25 cm\nبادکنک: 4 عدد بادکنک هلیومی\nگلدان سانسوریا عدد\n“گلدان سانسوریا” هدیه ای زیبا و ماندگار برای کسانی که دوستشان دارید.\nنوروز به معنای روز نو و روز تازه، اولین روز بهار است. این روز، 1 فروردین، به عنوان آغاز سال جدید توسط بیش از 300 میلیون نفر در سراسر جهان جشن گرفته می شود.\nنوروز ریشه ای ایرانی و زرتشتی دارد. با این حال، بیش از 3000 سال است که این جشن توسط جوامع مختلف در اقصی نقاط دنیا برگزار می شود.\nعیدی دادن یکی از رسوم کهن نوروزی است که ذوق و شوق مضاعفی را در هیاهوی این روزها ایجاد می کند.\nیکی از هدایایی که نزدیک به شما پیشنهاد می کند، گل ها و گیاهان هستند.\nگیاهان هدیه ای از جنس اعتماد و امید هستند. اعتماد برای مراقبت از گیاه و امید برای داشتن روزهایی بهتر و سبزتر در آینده.\nمی توانید با هدیه دادن «گلدان سانسوریا»، گوشه ای از خانه عزیزانتان را در تمامی فصول بهاری کنید. این هدیه بسیار زیبا و ماندگار است.\nگیاه سانسوریا یکی از مقاوم ترین گیاهان آپارتمانی است. این گیاه درمناطق استوایی افریقا، جنوب شرق آسیا و امریکای جنوبی می روید. سانسوریا به طور کلی زیر مجموعه ساکولنت ها می باشند و دارای چندین نوع و گونه می باشند.\nسانسوریا پا کوتاه یا لانه پرنده با نام علمی Sansevieria Trifasciata hahnii که به سانسوریا مینیاتوری هم معروف است یکی از انواع سانسوریا می باشد. این گونه از سانسوریا تا ارتفاع حدود 15 الی 20 سانتی‌متر رشد می‌کند.\nمراقبت از این گیاه بسیار ساده و راحت می باشد و همین امر موجب محبوبیت این گیاهان شده است. گیاه سانسوریا در شرایط مختلف و در برابر انواع بیماری های گیاهی مقاومت بالایی دارد.\nعامل دیگر محبوبیت این گیاه توانایی بالای آن در تصفیه هواست و آن را به گیاهی پرطرفدار برای محیط خانه به ویژه اتاق خواب تبدیل کرده است.\nسانسوریا پاکوتاه نیاز به نور کامل و غیرمستقیم دارد. بهترین مکان برای نگهداری این گیاه در اتاقی پر نور و نزدیک به یک پنجره است.\nگیاه سانسوریا تا حدودی نسبت به خشکی مقاوم است. بهترین زمان آبیاری برای گلدان سانسوریا زمانی است که خاک آن خشک شده باشد. البته نباید دوره خشکی طولانی شود. انواع سانسوریا بسته به خشکی هوا در تابستان یک الی دو مرتبه در هفته و در زمستان هر 15 روز یکبار نیاز به آبیاری دارند. به این نکته توجه داشته باشید که آب زیاد باعث پوسیده شدن و از بین رفتن ریشه گیاه می شود.\nدمای 16-24 درجه سانتی گراد برای گلدان سانسوریا مناسب است و دمای محیط اطرافش نباید به کمتر از 10 درجه سانتی‌گراد برسد.\nعزیزانتان با دیدن هدیه «گلدان سانسوریا» در گوشه ای دنج از خانه شان به یاد شما می افتند. می توانید اطمینان داشته باشید که هر بار لبخندی دلنشین بر روی صورت آن ها نقش خواهد بست.\nتیم نزدیک در سال نو، سلامتی، شادی، پیروزی، مهر و دوستی را برای شما و خانواده محترمتان آرزومند است. سال نو مبارک\nاولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “گلدان سانسوریا” لغو پاسخ\nتحویل امروز\tگلدان پپرومیا\nتحویل امروز\tگلدان زاموفیلیا\nپیوند کوتاه: https://nazdik.me/?p=5222


شاورمای مرغ با سسی متفاوت و خوشمزه - کارمیسن\nشاورمای مرغ با سسی متفاوت و خوشمزه\nشاورما ساندویج محبوب خیابانی است که امروز در سراسر دنیا با مواد‌های مختلف تهیه می‌شود.\nشاورما مرغ یکی از ساندویج‌های بسیار خوشمزه عربی و لبنانی است. این ساندویج محبوب در قرن نوزدهم توسط لبنانی‌ها گسترش پیدا کرد. شاورما هم با مرغ هم دنر کباب یا سوسیس تهیه می‌شود. شاورما را با دو نوع سس سرو می‌کنند. یکی سس سیر و دیگری سس ارده که هر دو در لبنان محبوب است. شاورما در نان دو لایه پیتا تهیه می‌شود. برای درست کردن این ساندویج خوشمزه و جذاب می‌توانید این نان را یا در منزل یا به صورت حاضری تهیه کنید. شاورما را می‌توان به عنوان یک وعده غذایی در نظر داشت. امروز در مجله کارمیسن شاورما با مرغ را به شما آموزش خواهیم داد با ما همراه باشید.\nرنده پوست پرتقال ۱/۲ قاشق چای‌خوری\nآب لیمو یک قاشق غذا‌خوری\nکاهو یک پیمانه\nارده ۳ قاشق غذا‌خوری\nآب‌لیمو ۲ قاشق غذا‌خوری\nابتدا سینه مرغ را به صورت نواری خرد کنید سپس داخل ظرفی ریخته و ماست و لیمو و ادویه‌ها را به‌همراه رنده پوست پرتقال (قسمت سفید پرتقال رنده نشود باعث تلخی می‌شود) اضافه کنید. مواد را با مرغ ماساژ دهید، سپس برای ۴ الی ۵ ساعت داخل یخچال قرار دهید تا مرغ خوب مزه‌دار شوند.\nسینه‌های مرغ را بگذارید روی صافی تا سس اضافی آن خارج شود، سپس کمی به سینه‌های مرغ روغن زده و یک تابه را روی حرارت گذاشته تا داغ شود سپس سینه مرغ را داخل تابه بدون روغن سرخ کنید. ابتدا کمی مرغ آب می‌اندازد ولی بعدش شروع به سرخ شدن می کند تا طلایی شود زیاد سرخ نکنید تا خشک شود.\nگوجه‌ها را شسته و خشک کنید سپس به صورت نواری برش زده، همچنین خیار شور را نیز به صورت نواری برش بزنید. کاهو را ریز خرد کنید اگر کاهو در دسترس نداشتید از کلم هم می‌توانید استفاده کنید. حالا لای نان پیتا را باز کرده و از سس مخصوص روی نان بمالید سپس مرغ‌های سرخ شده را به همراه گوجه و خیارشور و کاهو بریزید و رول کرده سپس با سس گوجه فرنگی میل نمایید. نوش جان!\nمی‌توانید به‌جای سینه مرغ از بوقلمون یا گوشت استفاده کنید.\nاگر نان پیتا در دسترس نداشتید از نان باگت استفاده کنید و کمی آن‌ها را گریل کنید.\nبرای تهیه سس سیر، یک قاشق غذا‌خوری نشاسته ذرت را با یک لیوان نشاسته روی حرارت بگذارید تا غلیظ شود سپس با سیر و کمی ادویه و روغن زیتون داخل میکسر بریزید تا به غلظت نهایی برسد.\nپیشنهاد مطالعه : برای آشنایی با طرز تهیه انواع غذاهای لذیذ مطلب ساندویچ مرغ سوخاری فست‌فودی خوشمزه با سیب‌زمینی را مطالعه کنید.\nخورشت لوبیا چیتی ساده و خوشمزه


حذف نام ایران در بزرگداشت "مولانا" - سلام دلفان | اخبار شهرستان دلفان| نخستین سایت خبری تحلیلی در دلفان\nخانه » آخرین عناوین » حذف نام ایران در بزرگداشت “مولانا”\n«متاسفانه امسال نام ایران نیز در مراسم بزرگداشت مولانا حذف شده است و جای هنرمندان ایرانی در این مراسم خالی است.»\nبه گزارش سلام دلفان به نقل از مشرق، در مراسم بزرگداشت مولوی در سال 2013 برخلاف چند سال گذشته کسی به زبان فارسی خوشامد نگفت. سخنرانی که در مراسم افتتاحیه حرف می‌زد در یک سالن پنج‌هزارنفره لبالب از جمعیت گفت: «از من می‌پرسند چرا مولانا به زبان خارجی شعر گفته است؟ من به اینها جواب می‌دهم که در زمان جناب پیر – منظور مولانا- زبان ترک‌های خراسان، فارسی بود. این یعنی نفی کامل زبان فارسی جدا از سابقه چندهزارساله‌اش که زبان اصلی شعرهای مولانا بود. با این کار نه‌تنها ایرانی‌بودن مولوی که فارسی‌بودن او هم نفی شده.»فروزنده اربابی، تنها عضو ایرانی بنیاد بین‌المللی مولوی؛ با گفتن این مطلب و ابراز تاسف از چنین اظهارنظری به «شرق» گفت: «متاسفانه امسال نام ایران نیز در مراسم بزرگداشت مولانا حذف شده است و جای هنرمندان ایرانی در این مراسم خالی است.» درست از ساعت 4 بعدازظهر 17دسامبر- 26آذر- 740سال پیش بود که با مرگ مولانا جلال‌الدین محمد مولوی در شهر کوچک قونیه این شهر به‌عنوان مرکز علاقه‌مندان به این شاعر، فیلسوف، عالم و عارف ایرانی و فارسی‌زبان تبدیل شد.\nاهمیتی که در چند دهه قبل و بعد از لغو قانون منع فعالیت مولوی‌خانه‌ها در ترکیه بیشتر شد. همه‌ساله از 10دسامبر برابر با 21آذر تا 26آذر یعنی سالروز درگذشت مولوی تعداد زیادی از علاقه‌مندان او به این شهر می‌روند و در مراسمی شرکت می‌کنند که با آنکه اشعارش به زبان فارسی خوانده می‌شود اما نام ایران و زبان فارسی در این مراسم کمترین سهم را دارد و انگشت اتهام را تنها نمی‌توان به سمت ترک‌ها گرفت، چرا که خود ایرانی‌ها هم در رخ‌دادن این برداشت مقصر هستند.\nفروزنده اربابی می‌گوید: «هرساله به‌جز رییس‌جمهور ترکیه بیش از پنج یا شش رییس دولت در این مراسم شرکت می‌کنند. اما حتی وابسته‌های فرهنگی ایران در این مراسم شرکت نمی‌کنند و این باعث شده است تا در این مراسم رسمی از مولوی به‌عنوان فردی غیرایرانی نام ببرند.» اربابی توسط دکتر جلال‌الدین چلپی بیست‌ویکمین نواده مولوی که بنیانگذار بنیاد مولوی است به‌عنوان تنها ایرانی این بنیاد در هیات امنای آن از ابتدای تشکیل آن حضور داشته و از اعضای موثر این بنیاد که بیشتر افرادش از نوادگان مولانا جلال‌الدین محمد هستند، است. او از همکاری خوب بنیاد جهانی مولانا با استادان ایرانی می‌گوید: «ما هربار از اینها امکاناتی خواستیم در اختیارمان گذاشتند. در سال 2007 شهرام ناظری در آخرین ساعات شب که من داشتم به سمت فرودگاه می‌رفتم خواست که سالن دیگری برایش پیدا کنیم.\nچند ساعت بعد آنها سالن «سلطان ولد» که بهترین سالن قونیه است را در اختیارش قرار دادند. اما اینکه چرا چنین اتفاقی می‌افتد و در چنین مراسم رسمی‌ای کسی جرات چنین اظهارنظری را به خودش می‌دهد به خلأ همکاری دستگاه‌های فرهنگی ما بر می‌گردد.» اربابی می‌گوید: «استادان کم‌کاری می‌کنند. ما مثنوی‌پژوهان خوبی داریم. اما کمتر دیده شده که در برنامه‌های مربوط به این ایام شرکت کنند. امسال 12 سمپوزیوم برگزار می‌شود اما یک استاد ایرانی شرکت نمی‌کند. در ایام مربوط به مولانا در ایران هیچ برنامه‌ای نداریم. باید حساسیت مردم را بیشتر کنیم. فقط در میان نوشته‌ها و شبکه‌های اجتماعی می‌گوییم و می‌نویسیم مولانا را دزدیدند اما کاری برای شناخت او انجام نمی‌دهیم. حتی برای برنامه‌هایی مثل شب خاندان مولانا که در موسسه ایرج افشار برگزار شد اطلاع‌رسانی درستی نشد.»\nبه گفته تنها عضو ایرانی بنیاد مولوی، «طبیعی است که ترک‌ها از نام حضرت مولانا بهره‌برداری و برنامه‌هایی را برگزار کنند. اما این در زمانی است که از سکوت نهادهای فرهنگی ما در کشور در برابر مولانا هم استفاده کرده‌اند. ایرانی‌های زیادی هرساله در ایام بزرگداشت مولانا به ترکیه سفر می‌کنند. اما در قونیه هیچ سازماندهی خاصی ندارند و برنامه‌ای را برگزار نمی‌کنند. حتی یک گروه از سوی نهادهای فرهنگی نیست که این توریست‌های ایرانی را راهنمایی کند. ایرانی‌ها به‌جز یک فاتحه‌خوانی کار دیگری انجام نمی‌دهند. برنامه‌هایی که ترک‌ها برگزار می‌کنند خیلی به‌دردشان نمی‌خورد. سماع را بیشتر از یک‌بار نمی‌شود دید.\nیک‌بار در دیدار با دکتر حداد عادل در فرهنگستان گفتم مسوولان و دستگاه‌های فرهنگی و سفارت ما در ترکیه یک اتاق کوچک به‌عنوان خانه فرهنگ راه‌اندازی کنند. ما خانه فرهنگ ایران در آنکارا داریم اما اصلا فعال نیست. دوماه پیش هم که در ترکیه بودم به آنکارا رفتم و با سفیر تازه ایران دیدار داشتم و گفتم که چرا کوتاهی می‌کنید. یک شب‌شعر و چند تا بروشور درباره ایران و فرهنگ ایرانی منتشر و در این مراسم پخش کنید. حداقل برای ایرانی‌هایی که برای مراسم می‌آیند راهنماهایی بگذارید. ایرانی‌ها دایما مشغول خرید هستند و در برنامه‌های جنبی شرکت نمی‌کنند. استادان ما هم با تورها می‌آیند و در لابی هتل‌ها برای آدم‌های انگشت‌شماری صحبت می‌کنند.\nاین وظیفه دستگاه‌های فرهنگی ماست که برنامه‌هایی برگزار کنند.» اربابی به برخورد اعتراضی ایرانی‌ها در سال‌های قبل اشاره کرد که باعث شد زبان فارسی به‌عنوان یکی از زبان‌های مراسم به رسمیت شناخته شود: «آقای اردوغان که همیشه جزو شرکت‌کنندگان در این مراسم است با دو زبان انگلیسی و ترکی خوشامد گفت. با توجه به حضور بیش از چهارهزار ایرانی که در این مراسم شرکت می‌کند، هموطنان ما از نبود زبان فارسی در این مراسم شکایت کردند.\nدر یک سالنی که سکوت محض است صدای فریاد ایرانی‌ها بلند شد. در جلسات بنیاد بین‌المللی مولوی درباره این موضوع صحبت شد. البته روزنامه‌های ترکیه نسبت به این واکنش برخورد خوبی نکردند. اما من توضیح دادم که علت اعتراض ایرانی‌ها این بود که به آنها برخورده است و بحق هم به آنها برخورده است. چون اینجا به ترکی و انگلیسی توضیح می‌دهید اما وقتی بشنو از نی چون حکایت می‌کند را شروع می‌کنید به فارسی می‌خوانید. این تعداد ایرانی در این سالن هست و با عشق می‌آیند و جای این دارد که به فارسی هم خوشامدی بگویید و ترجمه‌ای به فارسی هم باشد.\nاین اتفاق باعث شد تا سال بعد رجب طیب اردوغان در سخنرانی پیش از برنامه‌اش به فارسی گفت: «به نام خداوند بخشاینده مهربان» من خیلی خوشحال شدم. بعد از مراسم در مراسم چایی که با ایشان داشتیم به فارسی به من گفت که خوش‌آمدید. اما این اتفاق هیچ‌گونه انعکاسی پیدا نکرد. در حالی که این یک اتفاق فرهنگی بود نه سیاسی.» او با اشاره به اینکه سفیر افغانستان هرساله در این مراسم شرکت می‌کند، می‌افزاید: «اما ما حتی رایزن فرهنگی ایران را در مراسم نمی‌بینیم. مخصوصا چهارشب منتهی به شب وفات مولانا که بیشترین توریست و ایرانی در شهر قونیه است.\nدر این مراسم مستشرقین و استادان زبان فارسی از سراسر جهان می‌آیند. این خیلی خوب است که برنامه‌ای برگزار کنیم که اینها بتوانند بیشتر با فرهنگ ایران و تعلق مولانا به ایران و زبان فارسی بدانند. این برنامه می‌تواند بهانه‌ای باشد برای معرفی شاعران بزرگ دیگر پارسی‌گو از فردوسی و عطار و خیام و… برای مردم کشورهای دیگر. من بارها از مسوولان فرهنگی خواستم هماهنگی‌ای انجام دهند تا نمایش شمس پرنده در قونیه اجرا شود.» او برخوردی که در مراسم امسال بزرگداشت مولوی رخ داد را مغرضانه یا عمدی از سوی برگزار‌کننده رسمی مراسم ندانست و اما آن را تلاشی برای زدودن نام ایران از مراسم دانست.\nاربابی که بیش از 34 سال است در مراسم وفات مولوی شرکت می‌کند، درباره کیفیت و اهمیت این مراسم می‌گوید: «این مراسم در گذشته از یک هفته مانده به شب عرس – که شب درگذشت مولوی است – در تاریخ 12 دسامبر در سالن بسکتبالی که خارج از شهر بود با خواندن سرودهای عرفانی آغاز می‌شد. بیشتر از اشعار جناب مولانا و یونس امره و عرفا انتخاب می‌کردند و خوانده می‌شد. مثلا در یکی از سال‌ها شعری که در فیلم «محمدرسول‌الله(ص)» زن‌های مدینه می‌خواندند را اجرا کردند. بعد توضیحی درباره مراسم سماع و اینکه سماع چه هست می‌دهند.» اما مراسم اصلی در 17دسامبر از ساعت 4 بعدازظهر که به روایتی ساعت دفن مولاناست بر سر بارگاه ایشان آغاز می‌شود: «بزرگان شهر و نواده‌های مولوی داخل تربت می‌شدند و فاتحه‌خوانی می‌کردند. همه‌ساله حتما نخست‌وزیر ترکیه شرکت می‌کرد. خود من چندین سال زمانی که تورکت اوزال نخست‌وزیر بود ایشان را در مراسم دیدم.»\nنامه امام جمعه اهل سنت زاهدان به ملک سلمان