سیاسی عمومی کد خبر: ۶۷۱۲۴۵ ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۳ | ۰۸:۰۱\nروزنامه‌های صبح امروز ایران در سرمقاله‌های خود به مهمترین مسائل روز کشور و جهان پرداخته‌اند از جمله؛ رویکردهای بانک مرکزی در مدیریت نقدینگی، دولت، منتقدان و اصولگرایان، طرح جامع سلامت چشم انداز و موانع، بنزین سرطان زا و جای خالی پاسخگویی، «سبدی» که می تواند پربارتر شود و... که برخی از آنها در زیر می‌آید.\nکیهان: «دولت، منتقدان و اصولگرایان»\n«دولت، منتقدان و اصولگرایان» عنوان یادداشت روز کیهان به قلم محمد ایمانی است که در آن می خوانید:\nباز تعریف نسبت سه طیف «دولت»، «منتقدان» و «اصولگرایان» یکی از ضرورت‌های مهم کشور است. در حقیقت همه این عناوین طریقیت دارد و آنچه دارای اصالت و موضوعیت می‌باشد، گفتمان راهبردی «پیشرفت و عدالت» در کشور و نزدیک شدن به منطق «عزم ملی و روحیه و مدیریت جهادی» است.\nبه تعبیر دیگر، هر قدر که ممکن است باید بر کارآمدی کلیت نظام افزود و از هدررفت فرصت‌ها و فرسایش مجموعه نیروهای درون نظام کاست.\nرییس‌جمهور دیروز در مراسم معرفی معلمان نمونه گفت «آستانه تحمل پایین است و زود در زندگی عادی یا سیاسی رو در روی هم قرار می‌گیریم در حالی که ما ملت بزرگی هستیم که دارای دین بزرگی مثل اسلام هستیم.»\nباید از این سخنان استقبال کرد به ویژه اینکه متفاوت با برخی مواضع تند آقای روحانی و برخی مشاوران ارشد وی (نظیر آقای ترکان) طی 8-9 ماه گذشته است.\nمتاسفانه طی این مدت اراده‌ای در سطح دولت و رسانه‌ها و احزاب حامی آن وجود داشت تا به جای شنیدن صدای منتقدان، آنان را به عناوین مختلف ترور شخصیت کند. برچسب زدن و تحریف منطق منتقدان برای تخریب آسانتر وجهه آنان و دعوت به نشنیدن نقدهایشان، از جمله روش‌های ناسالم در مواجهه با منتقدان است.\nجریان تبلیغات دولتی و حامیان آنها چنین القا کردند که گوینده و نویسنده یا با «دولت اعتدال» است و یا دشمن و حریف و رقیب آن؛ یا حامی دولت است و یا کم‌سواد و فاقد شناسنامه و افراطی که از جاهایی پول می‌گیرد و علیه دولت می‌نویسد! یا با دولت است و یا با دیگرانی که دنیا و پیچیدگی‌هایش را نمی‌شناسند.\nبا تاسف باید گفت هرچه در برابر آمریکا و برخی دولت‌های بدسابقه اروپایی حسن ظن و خوش‌بینی خرج شد، جز پمپاژ بدگمانی و انزجار و اتهام نسبت به منتقدان دیده نشد البته در ایجاد این فضا نباید از نقش دو طیف «مشاورین کم ظرفیت افراطی» و «عناصر دو به هم زن دارای ماموریت از جانب دشمن» غافل شد. در این 8-9 ماه به اعتبار شیطنت جریان رسانه‌ای آلوده- به تعبیر رهبر معظم انقلاب، پایگاه مطبوعاتی دشمن- و رفتار برخی دولتمردان، فضایی کم و بیش متشنج به وجود آمد که طبیعتا اذهان را از نفوذطلبی فتنه‌گران و فرصت‌طلبان و همچنین نقشه‌های جبهه استکبار غافل می‌کرد.\n1- اصولگرایان، منتقدان جدی دولت هستند اما منتقدان دولت به اصولگرایان منحصر نمی‌شوند. به عنوان مثال انتقادهایی که نسبت به عملکرد دولت در ماجرای سبد کالا یا ثبت‌نام یارانه‌ها پیش آمد، بسیار فراگیرتر از جبهه اصولگرایان بود؛ همچنان که در مذاکرات هسته‌ای یا مواضع فرهنگی برخی دولتمردان و پاره‌ای از عزل و نصب‌ها، انتقادها بسیار فراگیر بوده است.\nاینکه دولت یا رییس‌جمهور نقدهای گوناگون اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و مدیریتی را به اصولگرایان و اصولگرایان را به جبهه پایداری یا جبهه متحد یا حامیان احمدی‌نژاد و... منحصر کنند و بعد خاطر خود یا طیف‌هایی از حامیان دولت را آسوده سازند که اینان از سر رقابت سخن می‌گویند، خود را به اشتباه انداختن است، اگر که مغالطه نباشد و دود آن قبل از هر کس در چشم دولتمردان می‌رود.\nدولت و رییس جمهور محترم منطقاً نیاز دارند که با منتقدان به صورت منظم و دایمی نشست و برخاست داشته باشند. این مهم، بخشی از همان رهنمود راهبردی است که امیر مؤمنان علیه‌السلام به هنگام گماشتن مالک اشتر به امارت مصر است. «و اکثر مُدارسهًْ‌العلما و مناقشهًْ‌الحکما. با دانشمندان و حکیمان فراوان گفت‌وگو کن و فراوان از آنها بیاموز در تثبیت آنچه امور بلاد تو را به صلاح می‌آورد». چنین رسمی، شراکت پرسود در عقل اندیشمندان و فرزانگان و نخبگان است و متقابلاً از خودرأیی که منشأ انواع خسارت‌هاست باز می‌دارد. سزاوار است رئیس جمهور محترم برای گفت‌وگوهای دایمی با منتقدان و صاحب‌نظران در حوزه‌های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و مدیریتی پیشقدم شود. چنین رویکردی اگر آمیخته با سیاست‌بازی‌های طرفین نشود و از گزند نمایش‌های رسانه‌ای به دور باشد، نشانه راستین تحمل و سعه صدر و تدبیر در دولت است. منتقدان که جای خود دارد، می‌توان حتی با رقیبان نشست و فارغ از نیت‌خوانی و ارزش‌گذاری غرض آنان، از این گفت‌وگو برای دولت و نظام و مردم سود برد؛ مشروط بر آن‌که دولت اسیر فضاسازی‌های مجعول و برچسب‌زنی و انکار حق نگرانی «غیر حامیان» نشود و اذعان کند که بخشی از منتقدان دلسوز و کار بلدند. نقطه مقابل این وضعیت، برچسب زدن به هر کسی است که نقدی دارد یا اظهار نگرانی می‌کند و هشدار می‌دهد. (امید که آقای روحانی با این خواسته به عنوان یک روحانی مسئول مواجه شود نه به عنوان یک سیاستمدار و دیپلمات مصطلح).\n5- اصولگرایی یک جبهه به وسعت تمام دلسوزان انقلاب اسلامی است. راه اصولگرایی هرچند هرگز هموار نبوده اما هیچ‌گاه بن‌بست هم نبوده، مشروط بر این که تلقی‌های خود را وسعت دهیم. این طیف چه در دولت فعلی و چه در نوع دولت‌های قبلی دلمشغولی‌ها و دغدغه‌های ارزشمندی داشته‌اند. چه در گذشته و چه اکنون به اعتبار نوع عملکرد برخی مقامات دولتی، تداعی نوعی انسداد سیاسی و بسته شدن فضا وجود داشت. البته نقد و انتقاد و امر به معروف و نهی از منکر حکیمانه، آن مسئولیت شرافتمندانه‌ای است که هرگز از عهده ساقط نمی‌شود اما امر سیاست ورزی یا نقد و نقادی، تنها مسئولیت در فرهنگ اصولگرایی نیست نباید مردم را با مشکلات و گرفتاری‌هایشان تنها گذاشت. نباید قشرهای ضعیف احساس کنند پناهی ندارند. البته دستگیری از محرومان و اقشار ضعیف جامعه سنت حسنه‌ای است که به شکل فردی در میان مردم ما جریان دارد. اما اصولگرایان می‌توانند در حد وسع خود به این سنت، ابعاد جمعی و اجتماعی بدهند. اگر حوزه سیاست با اصطکاک و رقابت روبروست، حوزه خدمت در انواع آن حوزه فراخی است که کمتر حس رقابتی را برمی‌انگیزد و معمولا کم مشتری است.\nاولا باید این «انواع خدمت» را شناسایی کرد و ثانیا با اجتماعی کردن اصولگرایان، ظرفیت‌های بزرگ این جریان را برای نهضت خدمت‌رسانی و گره‌گشایی و تسکین آلام محرومان جامعه به خدمت گرفت. (دولت نیز می‌تواند از این ظرفیت بزرگ کمک بگیرد).\nگاه همدردی با یک خانواده محروم مستاصلی که خود را تنها در برابر مشکلات حس می‌کند، آنان را احیاء می‌کند و گاه یک کمک کوچک، گره‌های بزرگ خانواده‌ای را در جنوب شهر یا در شهرها و روستاهای دوردست می‌گشاید.\nخدمت‌رسانی، آبادگری، سازندگی، تسهیل زندگی مردم، کمک به کاهش تبعیض و محرومیت، آموزش انواع مهارت‌های کارآفرین، کمک در اموری نظیر ازدواج و مسکن و استفاده از ظرفیت مساجد و هیئت‌ها و بسیج در این حوزه یا راهنمایی دولت و قوه قضائیه و شهرداری در این امور و... جملگی ذیل عنوان شریف جهاد قابل جمع است. اجتماعی شدن اصولگرایان یک مسئولیت شرعی در حوزه «عزم ملی و روحیه و مدیریت جهادی» است که تحقق آن نیازمند طراحی و تدبیر در اتاق فکرها و شناسایی فرصت‌ها و ظرفیت‌ها و نیازهاست.\nجمهوری اسلامی: «طرح جامع سلامت چشم انداز و موانع»\n«طرح جامع سلامت چشم انداز و موانع» سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی است که در آن می خوانید:\nطبق اعلام قبلی دولت، از روز دوشنبه 15 اردیبهشت بتدریج تغییراتی گسترده و چشمگیر در بیمارستانهای دولتی درحال اتفاق افتادن است، تغییراتی که از آن به عنوان جراحی بزرگ نظام سلامت نیز یاد شده است.\nاین تغییرات در نحوه ارائه خدمات درمانی، همزمان با اجرای مرحله دوم قانون هدفمندی یارانه‌ها اعمال می‌شود. براساس آمارهای موجود، سالانه 7.5 درصد از مردم بر اثر تحمل هزینه‌های درمانی به زیر خط فقر می‌روند و مردم امیدوارند در دولت تدبیر و امید با اجرای این بسته حمایتی، هزینه کمتری را از جیب خود بپردازند و همزمان خدمات مطلوب نیز دریافت کنند.\nبراساس آنچه دولت در برنامه حمایتی خود برای نظام سلامت تعریف کرده، هفت مورد از 9 بسته حمایتی، مربوط به در حوزه خدمات درمانی است.\nکاهش سهم پرداخت هزینه‌های درمانی از جیب مردم، ارتقای کیفیت خدمات درمانی در درمانگاهها و بیمارستانها، طرح نوسازی هتلینگ بیمارستان، طرح حمایت ویژه از بیماران سرطانی و صعب العلاج، طرح رایگان شدن زایمان طبیعی، طرح استقرار پزشکان مقیم در ایام تعطیل در بیمارستانها و افزایش ماندگاری پزشکان در مناطق محروم و راه‌اندازی اورژانس هوایی در 16 نقطه کشور، هفت بسته درمانی هستند که با حمایت دولت اجرای آنها آغاز شده است.\nهمچنین با اجرای این بسته‌ها تمامی بیمارستانهای دولتی مکلفند فقط با دریافت 10 درصد، برای روستائیان و عشایر 5 درصد از مبلغ هزینه کلیه خدمات درمانی به بیماران ارائه دهند. برای کسانی هم که فاقد دفترچه بیمه درمانی هستند بلافاصله دفترچه بیمه سلامت ایرانیان صادر و با آنان همانند سایر بیمه شده‌ها رفتار خواهد شد.\nهمچنین برای رفاه حال بیماران و خانواده‌های آنان قرار است تمام داروها و تجهیزات پزشکی در بیمارستانها ارائه شود تا مردم مجبور نباشند برای تهیه آنها به خارج بیمارستان مراجعه کنند.\nدرحال حاضر مردم در بیمارستانهای دولتی نزدیک به 40 درصد هزینه بستری خود را می‌پردازند. این پوشش 90 درصدی شامل همه هزینه‌های بستری تخت و معاینات و خدمات داخلی و جراحی، داروها، تجهیزات و اقدامات تشخیصی شامل عکسبرداری‌ها و آزمایش خواهد بود.\nهم اکنون بطور متوسط هر شخص که در بیمارستان دولتی بستری می‌شود 640 هزار تومان می‌پردازد که با اجرای برنامه نظام سلامت این مبلغ به 140 هزار تومان می‌رسد. یا مثلاً برای جراحی قلب باز در بیمارستانهای دولتی مردم تاکنون 2.5 تا 3 میلیون تومان می‌پرداختند که این مبلغ به حدود 700 هزار تومان خواهد رسید.\nالبته گاهی نیز عدم مدیریت، عدم پیگیری و نظارت بر اجرای درست طرحها، عدم تخصیص اعتبارات کافی، عدم همگانی کردن طرحهایی مانند بیمه سلامت، پزشک خانواده با کمبود منابع مالی که وجود دارد. بر سر راه طرح سلامت ایجاد کرده است که نظام سلامت کشور همچنان به دنبال راه چاره‌ای برای برطرف ساختن این موانع است.\nدر دولت گذشته همزمان با بی‌برنامگی و تشتت در برنامه‌ریزی های سلامت، انتقال بار تحریم‌ها به حوزه دارو و درمان، بسیاری از مردم کشور آزرده شدند. چه بسیار خانواده‌هایی که با اعمال هزینه‌های یک عمل جراحی خط فقر را تجربه کردند و چه بسا بیمارانی که به ناحق و تنها به دلیل کمبود امکانات دارویی و درمانی دچار معضلات لاعلاج شده و یا جان باختند.\nحال با روی کار آمدن دولت جدید که شعار خود را تدبیر و عقلانیت اعلام کرده به نظر می‌رسد کم کم معضلات سلامت و هزینه‌های مترتب بر آن درحال دیده شدن و از آن مهم‌تر درحال برطرف شدن است.\nاین توضیح هم لازم است اضافه شود که دولت دهم در اسفند سال 89 در اقدامی تعجب‌برانگیز سهم وزارت بهداشت از درآمد حاصل از هدفمندی یارانه‌ها را به وزارت راه داد تا این وزارتخانه بتواند از عهده پرداخت عیدی و تعهدات مالی خود به کارکنان این وزارتخانه برآید! و نتیجه آن شد که بیمارستان های دولتی با افزایش 600 درصدی هزینه‌های خود مواجه شوند و درصد کسانی که به دلیل هزینه‌های کمرشکن درمانی به زیر خط فقر سقوط می‌کنند، از 2 درصد در سال 1382 به 4.5 درصد در سال 1391 افزایش پیدا کند.\nعملکرد نامناسب دولت گذشته کار را به جایی رساند که 70 درصد از هزینه‌های درمانی از جیب مردم پرداخت می‌شد و حال قرار بر این است که دولت کنونی سهم مردم را به 10درصد کاهش دهد و مابه التفاوت را از محل درآمدهای هدفمندی یارانه‌ها و جیب دولت پرداخت نماید.\nآنچه در این میان مهم است و از طرف مردم نیز رصد می‌شود این است که مردم بصورت واقعی و نه نمایشی احساس کنند که حداقل در مورد سلامتی حمایت می‌شوند و در پرداخت هزینه‌هایشان در بخش درمان به آنها کمک شده است البته نمی‌توان انتظار داشت که این تصمیمات از 15 اردیبهشت بطور صد درصد اجرایی شود اما می‌توان پیش‌بینی کرد که با برطرف شدن تدریجی نقایص، در ماه‌های آینده کاملاً این طرح در تمامی مراکز درمانی و بیمارستانهای دولتی اجرا شود، و مردم از این خدمات بهره‌مند گردند.\nبا عزمی که دولت و علی‌الخصوص وزارت بهداشت و بویژه وزیر فعال بهداشت برای اجرای دقیق و در عین حال سریع طرح جامع نظام سلامت دارند دیگر نمی‌توانیم شاهد باشیم دانشگاه‌های علوم پزشکی یا بیمارستانی در اجرای این طرح سهل انگاری کنند.\nدولتمردان باید به خاطر داشته باشند راهی را که در پیش گرفته‌اند شاید برگشتی نداشته باشد و مکلف هستند به قول و عهدی که به مردم داده‌اند حتی در شرایط اقتصادی نامساعد عمل کنند و هزینه‌های سنگین و مستمر تعهد شده را تأمین نمایند، در غیر اینصورت باید در انتظار فاجعه‌ای بزرگتر از آنچه در دولت قبل به وقوع پیوست باشند.\nبا توجه به این واقعیت‌ها، چند نکته مهم باید مورد توجه دولت قرار گیرد. اول اینکه مطرح شدن سلامت به عنوان اولویت دولت هنوز در اول راه است و تا اعتلای جایگاه سلامت در سیاست‌های کشور راهی طولانی در پیش است.\nدوم اینکه اولویت دادن به سلامت نباید به صورت موقت در دولتها مطرح شود و سلامت باید یکی از سه اولویت اصلی تمام دولتها باشد.\nبرای رسیدن به این هدف باید فرهنگ توجه به موضوع سلامت، در ساختار حکومت ایجاد شود و سوم اینکه هر چند سلامت در اولویت دولت یازدهم است اما این سؤال مهم وجود دارد که آیا سیاست و خط مشی درستی هم برای بهبود وضعیت سلامت از سوی دولت و وزارت بهداشت در پیش گرفته شده است؟ این موضوع به مراتب مهمتر از اولویت دادن به موضوع سلامت است زیرا در صورت اشتباه بودن خط مشی و سیاست‌ها، هدر رفت منابع و اتلاف زمان چندین ساله و از همه مهم‌تر تأمین نشدن سلامت مردم را در پی خواهد داشت.\nموضوع دیگر اینکه آنچه در اجرای طرح تحول سلامت به عنوان منبع مالی دولت و وزارت بهداشت در نظر گرفته شده، منابع حاصل از اجرای مرحله دوم هدفمندی یارانه‌هاست. اگر فرض کنیم که امسال وعده کمک هشت هزار میلیارد تومانی دولت به وزارت بهداشت از محل درآمدهای هدفمندی یارانه‌ها بصورت کامل محقق شود، وزارت بهداشت این مبلغ را از طریق چه سازوکاری میان مردم به صورت عادلانه توزیع خواهد کرد تا بتواند پرداختی از جیب مردم را تا 10درصد کاهش دهد؟\nدیگر اینکه آیا در سال‌های آینده هم می‌توان به چنین کمکی خوشبین بود و این روند می‌تواند ادامه داشته باشد؟ به عبارت دیگر، آیا منبعی که برای سلامت اختصاص می‌یابد، پایدار و باثبات خواهد بود؟\nاین موارد مبهم، در کنار افق روشن اجرای موفق طرح نظام جامع سلامت وجود دارد که باید دولت و وزارت بهداشت به آن توجه داشته باشند.\nرسالت: «تکریمی فراتر از کلام!»\n«تکریمی فراتر از کلام!» سرمقاله امروز روزنامه رسالت به قلم محمود فرشیدی است که در آن می خوانید:\n«آموزش و پرورش باید از روزمرگی بیرون بیاید، این اساس حرف است». «مقام معظم رهبری- 12 اردیبهشت 1385» هشت سال قبل در ایام بزرگداشت مقام شهید مطهری و منزلت معلم پس از تاکید مقام معظم رهبری بر واقعیت فوق‌الذکر و ضرورت ایجاد تحول بنیادین در نظام آموزشی کشور، ستاد تحول بنیادین در وزارت آموزش و پرورش شکل گرفت و در نهایت سند تحول به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و در اردیبهشت 1392 نیز رهبر فرزانه انقلاب، سیاست‌های تحول را ابلاغ فرمودند.\nاینک با در اختیار بودن این دو سند، نقشه راه آموزش و پرورش کاملا روشن است و خوشبختانه مدیران این وزارتخانه نیز بر ضرورت عمل به این نقشه، همواره تاکید می‌کنند اما شاید عظمت مقوله تحول و بستر گسترده تعلیم و تربیت از طرفی و اقتدار دیرپای نظام آموزشی کهنه و ضوابط دست و پا گیر آن از طرف دیگر، تاکنون اجازه نداده است که از چهره دلربای تحول بنیادین، رونمایی و چشم‌انداز امیدوار کننده‌ای در عرصه عمل به نمایش گذاشته شود.\nعلاوه بر اینها حلقه‌های بسته مدیریتی و عدم استفاده کامل از ظرفیت کارشناسی کشور و حجاب جریان‌های سیاسی و تعلقات حزبی نیز از دیگر موانع حرکت در وادی روشن تحول بوده است.\nاما علی‌رغم همه این موانع، نامگذاری سال 1393، فرصتی مغتنم را برای توجه به فرهنگ فراهم آورده است که وزارت آموزش و پرورش می‌تواند با مدیریتی جهادی از این شرایط بهره بگیرد و با تکیه بر عزم ملی، زمینه تحقق سند تحول بنیادین را فراهم سازد.\nبی‌تردید ظرفیت اعجازآفرین عزم ملی، بیش از هر عرصه دیگر در زمینه تعلیم و تربیت نسل آینده، آماده بهره‌برداری است و علاوه بر مراکز پژوهشی، حوزه‌های علمیه، رسانه‌ها و بخصوص رسانه ملی، مجلس شورای اسلامی، شورای عالی انقلاب فرهنگی، دیگر دستگاه‌ها و نهادها و موسسات و تمامی خانواده‌های ایرانی نیز اشتیاق دارند تا سهم خویش را در تربیت نسل آینده ادا نمایند، بخصوص در شرایط کنونی که نظام سلطه جهانی، هویت ملی ما را مورد هجوم قرار داده و آینده سازان کشور بیش از هر گروه سنی دیگر در معرض آسیب این تهاجم قرار دارند.بنابراین مهم آن است که برای استفاده از توان ملی و ظرفیت دریای خروشان ملت، راهکارهایی پیش بینی شود.\nاما با توجه به خلائی که در افکار عمومی پیرامون آشنایی با این دو سند وجود دارد پیش‌نیاز هر اقدام اجرایی، تبیین سیاست‌های ابلاغی و اهداف سند تحول بنیادین می‌باشد و برای دستیابی به این هدف، وزارت آموزش و پرورش باید براساس برنامه‌ای گسترده، تلاش کند تا جامعه معلمان، مدیران و مربیان را با محتوای تحول آشنا نموده و نگرش آنان را نسبت به مقوله متداول تربیت تعالی بخشد چرا که تحول زمانی عینیت می‌یابد که مدارس متحول شود و اتفاقاتی که در مدارس رخ می‌دهد، تغییر کند و کسی جز معلم و مربی و مدیر از عهده این رسالت عظیم بر نمی‌آید.\nاز شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز که معمولا اکثر اوقات خودش را صرف دانشگاه‌ها می‌کند به خاطر اهتمامی که در تصویب سند داشته است باید تشکر کرد و در عین حال انتظار می‌رود به استناد فصل هشتم سند، این شورا برای ایفای مسئولیت خویش در زمینه سیاست‌گذاری، نظارت و ارزیابی در سطح کلان اجرای سند، راهکارهایی را پیش‌بینی کند و به صورت نظام‌مند بر روند امور نظارت نماید.\nدر خاتمه باید گفت بزرگ‌ترین مانع هر تحول و اقدامی در عظیم‌ترین نهاد تعلیم و تربیت کشور، همواره مشکلات اقتصادی و معیشتی معلمان بوده است و با توجه به سیاست اقتصاد مقاومتی، پیشنهاد می‌شود وزارت آموزش و پرورش برای حل این بیماری مزمن، رویکردی انقلابی اتخاذ نماید و علاوه بر معاونت پشتیبانی فعلی، معاونت اقتصادی را ایجاد نماید تا این معاونت برای شناسایی منابع جدید مالی، از دستاوردهای موفق برخی نهادها در این زمینه بهره بگیرد، همچنین از تجربیات دیگر کشورها استفاده کند و برای پیش‌بینی ضوابط و قوانین خاص و نیز استفاده حداکثری از حمایت‌های مردمی، راهکارهایی بیندیشد همچنان که تحول در ساختار مالی، اداری و نظام مدیریتی آموزش و پرورش در ماده ششم سیاست‌های ابلاغی یادآوری شده و در ماده 3 این سیاست‌ها نیز بر اعتلای منزلت اجتماعی و رفع مشکلات مادی و معیشتی معلمان تاکید شده است.\nابتکار: «آیا دولت اعتدال تنهاست؟»\n«آیا دولت اعتدال تنهاست؟» عنوان سرمقاله روزنامه ابتکار به قلم شایان ربیعی است که در آن می خوانید:\nدر حالی روحانی از غلاف کردن خنجر دشمنی با جهان پیرامون سخن می‌گوید که برخی از مخالفان وی در داخل و خارج از کشور به روی دولت یازدهم خنجر کشیده‌اند.\nموج فزاینده انتقادها و اعتراض‌های گسترده به دولت در یکی دو ماه گذشته از هر سو چنان آشکار بوده که نه تنها واکنش شخص رییس جمهور که اخیرا انتقاد شدید علی لاریجانی، رییس مجلس را از تندروها در پی داشته است.\nسیبل بیشتر اعتراض‌های مخالفان، مذاکرات هسته‌ای ایران و 1+5 است و جالب آنکه در آستانه دستیابی به یک توافق نهایی، این اعتراض‌ها گسترده‌تر شده است.\nبا این وجود چیزی که به نظر می‌رسد قابل بحث باشد این است که عمده منتقدان مذاکرات همان کسانی هستند که در دولت قبل با حمایت همه جانبه از تیم مذاکره‌کننده، نتوانستند دستآورد قابل توجهی فراچنگ بیاورند و این امر در مناظره‌های تلویزیونی دوره یازدهم انتخابات ریاست جمهوری با نقل قول علی اکبر ولایتی، خطاب به سعید جلیلی در این مضمون که در دوره شما پس از پنج سال، یک گام مثبت در مذاکرات برداشته نشد، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.\nاین در حالی است که تیم مذاکره کننده دولت جدید در مدت زمان کوتاهی توانست شکاف منافع دو طرف مذاکرات را کمتر کرده و به همین واسطه دستاوردهایی را نیز حاصل کند.\nدر این میان رهبری انقلاب نیز با تأکید بر حمایت همه دستگاه‌ها از دولت و همچنین تأکید بر حمایت نیروهای داخلی از فرزندان انقلاب- تیم مذاکره‌کننده- خطاب به منتقدان خواستار ایجاد آرامش در فضای سیاسی کشور شدند، اما زمان بسیاری از این تأکید نگذشته بود که منتقدان و مخالفان دولت موضوع را فراموش کرده‌اند.\nبه هر روی چیزی که در این میان باید مورد تأکید قرار بگیرد این است که دولت نیز به عنوان نماینده ملت در مذاکرات هسته‌ای تنها نیست و حمایت رهبری و مردم را پشتوانه دارد اما در این باره ضروری است نکاتی را نیز بیش از پیش در دستور کار و در اولویت قرار دهد.\nاز آنجا که حاشیه آفرینی و تمسک به برخی حواشی از سوی مخالفان برای ضربه زدن به اعتبار دولت به عنوان یک «دستاویز همیشگی» مطرح است، لازم است دولتمردان نگاه دقیقتری به مسایل پیرامون داشته باشند تا بهانه آشوب‌های رسانه‌ای به دست مخالفان داده نشود.\nبرای مثال برگزاری مراسم روز زن به میزبانی همسر رییس جمهوری، برخی سخنان وزیران و مشاوران رییس جمهور به عنوان نمونه سخنان این هفته آقای یونسی و... در چند مدت اخیر اگر درگیر حاشیه پردازی‌های مخالفان دولت قرار نمی‌گرفت و در این باره فرافکنی نمی‌شد، موضوعی نبود که حساسیت برانگیز باشد. اما با تب رسانه‌ای ایجاد شده در این باره از سوی مخالفان دولت، حتی چنین موضوعاتی ابزار تخریب دولت شد.\nبا این همه و با توجه به این که مخالفان دولت اشتباهات فاحش خود را در نزدیک به یک دهه گذشته از اساس نادیده می‌گیرند و نتایج حاصل از اشتباهات هشت ساله خود را به گردن عملکرد هشت ماهه این دولت می‌اندازند، می‌توان دریافت که مخالفان به قصد مخالفت از در مخالفت درآمده‌اند نه به قصد اصلاح یا توجه به منافع ملی و عمومی! بنابراین واکنش به این مخالفت‌ها اگر ملایم و از سر گذشت باشد، منجر به تهور بیشتر مخالفان می‌شود و اگر قهرآمیز و خشن باشد، مشی اعتدالی دولت را زیر سوال می‌برد.\nبه بیان دیگر مواجهه با چنین پدیده‌ای بی شباهت به بازی دو سر باخت نیست که از هر دو سو دامن منافع ملی را خواهد گرفت.\nبنابراین بهتر است که دولت به عنوان منتخب مردم و معتمد رهبر انقلاب، از درون، خود را مراقبت کند تا درگیر جدال با مخالفانی نشود که هر گونه برخورد با آنها برای کشور زیان آور است و هم چنین وقت مردان و زنان دولتمرد – که باید صرف برنامه‌ریزی و تلاش رای توسعه شود- را تلف می‌کند.\nاز سوی دیگر به نظر می‌رسد که دستگاه‌های نظارتی از جمله مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان و... به عنوان نهادهای معتمد در نظارت، سعی کنند از گسترده شدن فضای تخریبی و افراطی در مخالفت با دولت پیشگیری کنند زیرا دولتی که نیازمند حمایت همه جانبه دستگاه‌ها با تأکید مستقیم رهبری است نباید در یکی از سخت‌ترین شرایط و در یکی از دشوارترین برهه‌ها که پیروزی در آن کمافی‌السابق در گروه وحدت و یکپارچگی ملی است، تنها باشد.\nمردم سالاری: «بنزین سرطان زا و جای خالی پاسخگویی»\n«بنزین سرطان زا و جای خالی پاسخگویی» سرمقاله روزنامه مردم سالاری به قلم حمیدرضا شکوهی است که در آن می خوانید:\nاین روزها ماجرای کیفیت بنزین تولیدی داخل کشور، اعم از بنزینی که در پالایشگاه‌ها تولید می‌شود یا بنزینی که در مجتمع‌های پتروشیمی‌تولید شده و گفته می‌شود تولید آن متوقف شده و همچنین کیفیت بنزین وارداتی به کشور، به موضوع روز رسانه‌ها و مسوولان مرتبط با این حوزه تبدیل شده است.\nماجرا از این قرار است که سازمان محیط زیست و وزارت نفت صراحتا اعلام کرده‌اند که بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها سرطان زا بوده و با توقف تولید این نوع بنزین و واردات بنزین از خارج برای جبران کمبود داخلی، هوای شهرهایی همچون تهران پاک‌تر از زمان مشابه سال‌های اخیر شده است. اما از سوی دیگر، منتقدان دولت، مسوولان وزارت نفت را متهم می‌کنند که اولا بنزین بی‌کیفیت وارد کشور می‌کنند و ثانیا بنزین تولیدی در داخل نیز هنوز کیفیت لازم را ندارد.\nاینجا صحبت بر سر کیفیت بنزین تولیدی در پالایشگاه‌ها یا کیفیت بنزین وارداتی نیست؛ چراکه بحث در مورد این حوزه نیازمند اطلاعات تفصیلی و تخصصی است که در حوصله این مقال نمی‌گنجد.\nاینجا سخن از بنزینی است که در قالب طرح ضربتی خودکفایی بنزین در دولت گذشته، پس از شدت گرفتن تحریم‌های غرب بر ضدایران و جلوگیری از واردات بنزین به کشورمان، در واحدهای پتروشیمی‌تولید شد و چندین سال مورد استفاده قرار گرفت و حالا که دولت عوض شده و آبها از آسیاب افتاده، خیلی راحت می‌گویند این بنزین، بسیار خطرناک و حاوی ترکیبات سرطان‌زا بوده که تاثیرات مستقیمی‌روی سلامت مردم داشته است.\nهمه ما به یاد داریم که سال 1389، پس از تصویب طرح تحریم همه جانبه ایران در کنگره آمریکا که صادرات بنزین به ایران را نیز شامل می‌شد، اجرای طرح ضربتی افزایش تولید بنزین یا همان طرح تولید بنزین از طریق واحدهای پتروشیمی‌در زمان وزارت سید مسعود میرکاظمی‌آغاز و در مدت زمان کوتاهی، کمبود بنزین موردنیاز برای واردات به کشور، از طریق تولید در پتروشیمی‌ها جبران شد.\nهمان زمان اگرچه شایعاتی درباره آلودگی بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها منتشر شده بود اما کلیه مسوولان وقت از جمله وزیر نفت و معاونان او و سایر مسوولان مربوطه، آلایندگی بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها یا وجود ترکیبات خطرناک و سرطان زا در آن را تکذیب کردند و بدین ترتیب بیش‌از سه سال، تولید بنزین در پتروشیمی‌ها ادامه یافت البته در همان زمان هم بودند برخی نمایندگان مجلس که نسبت به آلایندگی این بنزین‌ها هشدار می‌دادند اما نه گوش شنوایی وجود داشت و نه عزمی‌در مجلس برای پیگیری این موضوع دیده می‌شد و هر مخالفتی هم به همراهی با تحریم‌کنندگان تعبیر می‌شد و مخالفان تولید بنزین در پتروشیمی‌ها ایادی غرب معرفی می‌شدند کمااینکه میرکاظمی‌وزیر نفت وقت در جایی گفته بود: «شایعه آلودگی هوای تهران در اثر بنزین تولیدی در داخل، حربه تحریم‌کنندگان در برابر رسیدن کشور به خودکفایی بنزین است».\nآن زمان مهم این بود که خودکفایی در تولید بنزین در کارنامه دولت وقت ثبت شود و اصلا مهم نبود که خودکفایی در تولید بنزین به قیمت آلایندگی هوا، وارد کردن ترکیبات سمی و سرطان زا به هوای شهرها و کاهش ظرفیت تولید مجتمع‌های پتروشیمی‌با دور کردن آنها از وظایف ذاتی خود که تولید بنزین نیست، تمام شود.\nجالب اینجاست که همان زمان محمود احمدی‌نژاد رییس‌جمهور وقت طی مراسمی‌با حضور مسعود میرکاظمی وزیر وقت نفت و عبدالحسین بیات مدیرعامل وقت شرکت ملی صنایع پتروشیمی، از 30 تلاشگر طرح تولید ضربتی بنزین که بخشی از آنها به دلیل تولید بنزین در پتروشیمی‌ها بودند تقدیر کرد اما کسی به روی خودش هم نیاورد که آیا این بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها بنزین پاک است یا خیر و البته همانگونه که ذکر کردم، اگر هم کسی این موضوع را مطرح می‌کرد، به همدستی با استکبار و تحریم‌کنندگان متهم می‌شد. اکنون دو نکته به ذهن می‌رسد که پاسخی برای آن نمی‌یابم.\nاول اینکه اشخاص و رسانه‌هایی که دولت کنونی را متهم به تولید بنزین با کیفیت پایین در پالایشگاه‌ها می‌کنند یا معتقدند بنزین وارداتی به کشور، بنزین پاک نیست، چرا زمانی که بنزین با ترکیبات سرطان زا در پتروشمی‌ها تولید می‌شد سکوت کرده بودند و اعتراضی نمی‌کردند؟ و دوم اینکه کسانی که در دولت قبل، با علم به سرطان زا بودن بنزین تولیدی در مجتمع‌های پتروشیمی، از آن دفاع می‌کردند تا کم کاری خود در ساخت پالایشگاه‌های جدید را پنهان کنند، از رییس دولت قبل گرفته تا وزیر نفت و معاونان او و سایر مسوولان مرتبط با این حوزه، در مورد موضوعی که با جان انسان‌ها سر و کار دارد و آثار منفی آن اثبات شده است، اکنون در برابر افکار عمومی‌چه پاسخی دارند و اصلا خود را مجبور به پاسخگویی می‌دانند؟ البته زیان‌هایی که دولت قبل به کشور و مردم وارد کرد بر کسی پوشیده نیست و شاید بتوان این را هم در کنار ده‌ها نقطه منفی عملکرد دولت قبل قرار داد، اما با علم به اینکه موضوع تولید بنزین در پتروشیمی‌ها، موضوعی است که بدون واسطه و به طور مداوم با جان مردمان این سرزمین سر‌و‌کار داشته، ضرورت پاسخگویی به این موضوع بیش‌از‌پیش احساس می‌شود. البته برخی مدیران دولت قبل همچنان از تولید بنزین در پتروشیمی‌ها دفاع می‌کنند.\nدر حقیقت در یک سوی میدان، مدیران و مسوولان دولت فعلی حضور دارند که معتقدند بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها آلوده است و در سوی دیگر، مسوولان دولت قبل هستند که همچنان اعتقاد دارند بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها از بنزین تولیدی در پالایشگاه‌ها پاک‌تر است. اما آیا این حق مردم نیست که بدانند بنزینی که به باک خودروهای خود می‌ریزند و در هوای آلوده شهرها آن را استنشاق می‌کنند، پاک است یا آلوده؟ اثبات این موضوع می‌تواند یک طرف ماجرا را مبرا و طرف دیگر را متهم کند، اما به نظر می‌رسد این موضوع هم گرفتار درگیریهای سیاسی و جناحی شده و خیلی زود به فراموشی سپرده شود و آنچه در این میان بی ارزش جلوه خواهد کرد ارزش جان مردم است.\nخراسان: «سبدی» که می تواند پربارتر شود\n«سبدی» که می تواند پربارتر شود عنوان یادداشت روز روزنامه خراسان به قلم محمد جعفری نژاد کارشناس ارشد اقتصاد است که در آن می خوانید:\nاجرای طرح اعطای سبد کالا از تصمیمات مهم اقتصادی دولت یازدهم در سال ۹۲، به شمار می رود. طیب نیا در برنامه خود برای تصدی پست وزارت اقتصاد ذیل سرفصل هدفمندی یارانه ها اینگونه بیان کرده بود: «پرداخت یارانه به خانوارهای جامعه هدف برای تأمین حداقل کالری مورد نیاز با طراحی سبد کالایی مفید و ضروری…» در واقع می توان گفت که اعطای سبد کالا اولین اقدام اقتصادی دولت یازدهم بود که در فضای رسانه ای و توسط بسیاری از کارشناسان مورد نقدهای زیادی قرار گرفت .\nهرچند اصل این طرح یعنی کمک کالایی به اقشار مستضعف جامعه نه تنها مذموم نیست بلکه واجب و ضروری نیز می نماید اما چون اخیرا نیز اخباری مبنی بر توزیع 5 سبد کالا به ارزش دو هزار و 400 میلیون تومان برای 11 میلیون نفر منتشر شده است، به نظر می رسد بررسی این طرح آن هم با شاخص اقتصاد مقاومتی بتواند به اجرای هرچه بهتر آن کمک کند. با رجوع به سیاست ها، مولفه ها و الزامات اقتصاد مقاومتی می توان شاخص های زیر را به عنوان نمونه برای بررسی طرح سبد کالا استخراج نمود.\nاولین شاخص در ارزیابی این طرح می تواند میزان تاثیرگذاری بر تورم به عنوان یکی از اصلی ترین شاخص های اقتصاد کشور باشد.\nیکی از دلایل اصلی استفاده از سبد کالا به جای افزایش پرداخت نقدی به قشر مستضعف جامعه در کنار برخی دلایل مانند هدایت مصرف به سمت نیازهای اساسی، تامین کالری مورد نیاز اقشار ضعیف و کم درآمد و ... جلوگیری از افزایش نقدینگی بود.\nهمان طور که می دانیم افزایش نقدینگی موجود در کشور پس از هدفمندی یارانه ها با وجود نیازهای مصرفی فراوان خانواده ها یکی از دلایل اساسی ایجاد تورم بود که به همین دلیل مکانیسم پرداخت کالایی برای کمک بیشتر به افراد واجد شرایط به جای افزایش پرداخت نقدی برگزیده شد.\nهرچند با توجه به واقعیت های فعلی اقتصاد ایران، افزایش نقدینگی باعث افزایش تورم خواهد شد و این طرح به دلیل اینکه می تواند از بروز این مشکل جلوگیری کند دارای امتیاز است اما نباید یک نکته را فراموش کرد و آن هم اینکه ایجاد تورم همواره معلول افزایش نقدینگی نیست و به نظر می رسد افزایش نقدینگی زمانی می تواند موجب تورم شود که اولا عطش نیازهای مصرفی ارضاء نشده در مردم وجود داشته باشد و میل به سرمایه گذاری از بین رفته باشد و در ثانی زمینه های لازم برای هدایت نقدینگی به سمت تولید وجود نداشته باشد.\nوجود نیازهای مصرفی فراوان نیز خود از یک طرف معلول فضای کلان اقتصادی است که در آن ضعف درآمدی موجب عدم توانایی در ارضاء نیازهای مصرفی می شود و از سوی دیگر معلول فضای فرهنگی است که با خلق نیازهای کاذب، جامعه را به سمت مصرف زدگی سوق می دهد.\nعدم وجود زمینه های لازم برای هدایت نقدینگی به سمت تولید نیز نیازمند اقدامات زیر بنایی حقوقی و قانونی از یک طرف و سیاست های صحیح اقتصادی مانند کاهش سود سوداگری، کاهش هزینه تولید و... در کشور می باشد لذا با توجه به اینکه دولت برای اجرای این طرح، فعالیت اجرایی سنگینی را متحمل شد باید مواظب باشد که این حجم سنگین فعالیت اجرایی به علاوه حاشیه های فراوان منتج شده از آن، توان دولت را برای انجام اصلاحات اساسی و ساختاری اقتصادی کاهش ندهد.\nشاخص دوم برای ارزیابی این طرح مقوله عدالت اجتماعی (به عنوان شاخصی که بدون آن رونق اقتصادی کشور مورد قبول نیست) می باشد. نحوه تعیین واجدین شرایط در این طرح، دارای مشکلات فراوانی بود که رسیدن به اهداف اصلی را تحت الشعاع قرار داد.\nبرای مثال هرچند طبق اعلام وزارت صنعت، سبد کالا قرار بود به خانوارهای تحت پوشش کمیته امداد و سازمان بهزیستی و کارگران و بازنشستگانی تعلق گیرد که کمتر از ۵۰۰هزارتومان در ماه درآمد دارند اما از ابتدای بهمن ماه که قرار بر تخصیص این سبد کالا شد، کلیه کارگران مشمول قانون کار و تامین اجتماعی و تمامی بازنشستگان، فارغ از هرگونه لحاظ وضعیت درآمدی و ... در فهرست اعطای کالای رایگان قرار گرفتند.\nاین وضعیت در حالی بود که ۳۶درصد از شاغلانی که جزو کارگران «غیر رسمی» یعنی بدون قرارداد و بیمه هستند؛ از دریافت سبد کالایی حذف شدند.\nیعنی قشری که به دلیل عدم برخورداری از حمایت قوانین کار به نحوی آسیب پذیر ترین قشر نیروی کار محسوب می شوند.\nاز سوی دیگر پرداخت یکسان یک سبد کالا آن هم در حجم وسیع بدون در نظر گرفتن تفاوت های زیادی که بین افراد مخاطب بود نیز از مشکلات اساسی این طرح به شمار می رفت.\nبه نظر می رسد که اولا چنانچه توان دولت برای کمک کالایی محدود است باید برای کمک به محرومان، کاهش حجم افراد واجد شرایط به وسیله مکانیسم های شناسایی دقیق صورت گیرد تا بتوان با افزایش میزان ارائه سبد کالا، کمک اساسی به نیازمندان کرد چرا که به نظر می رسد اهدای یک کیسه برنج، دو بطری روغن و ... هر چند وقت یکبار، نتواند کمک شایانی را به سبد مصرفی خانوار کند و بهتر است این کمک ها به افراد نیازمند تر اما به صورت وسیع تر ارائه شود و در ثانی در میان افراد واجد شرایط نیز طبقه بندی های مناسب صورت گیرد تا بتوان بیش از پیش به اثر گذاری کمک ها امیدوار بود.\nشاخص سوم می تواند میزان نارضایتی اجتماعی از نظر هماهنگ بودن با اصل مردم محوری باشد. وجود مشکلات فراوان در نحوه توزیع سبد مانند عدم اطلاع رسانی دقیق نسبت به چگونگی انجام کار، کمبود مکان های توزیع، عدم رعایت عدالت در اعلام گروههای واجد شرایط دریافت سبد، عدم حفظ شان و منزلت مردم در توزیع کالا ، عدم یکسان بودن کیفیت کالاهای توزیع شده و ... از جمله مهم ترین عوامل ایجاد نارضایتی های گسترده اجتماعی بود که در قالب گسترش اعتراضات به اجرای آن، خودنمایی کرد که باید برای اجرای مراحل بعد اعطای سبد، این مشکلات مورد بازبینی قرار گرفته و رفع شود.\nشاخص پایانی نیز می تواند حمایت از تولید ملی در نحوه اجرای طرح سبد کالا باشد. به نظر می رسد با توجه به گستردگی توزیع این سبد چنانچه استفاده از کالای ایرانی به جای کالاهای وارداتی در دستور کار قرار گیرد، می تواند کمک بزرگی به تولید برخی محصولات اساسی و استراتژیک کشور کرده و از سوی دیگر هماهنگی لازم با فرهنگ سازی مصرف کالاهای داخلی نیز داشته باشد.\nآفرینش: «اسناد ملی، هویت ملی و فرهنگی»\n«اسناد ملی، هویت ملی و فرهنگی» عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش به قلم حمیدرضا عسگری است که در آن می خوانید:\nانسان در طی قرون متمادی و در خلال رویارویی با حوادث گوناگون به تجربیات ارزشمندی دست یافته است. تاریخ مجموعه تمامی این تجربیات است و عدم بهره مندی از این دستاوردهای گرانبها و سرمایه عظیم بشری می تواند ضمن آن که به تکرار خطاها و اشتباهات گذشته بیانجامد باعث گسستگی نسل امروز با نسل های پیشین شود.\nلذا می بایست این تجارب به نسل حاضر منتقل و احوالات نسل امروز نیز برای آیندگان به ارث گذاشته شود. آینده‌ای که ما معتقدیم ساختن آن، تنها با حفظ پیشینه‌های فرهنگی جامعه و بهاء دادن به اسنادی محقق می‌شود که امروز مسئولیت حفظ و نگهداشت آن‌ها به ما سپرده شده است.\nدراذهان عمومی آنچه از اسناد ملی رواج پیدا کرده، قراردادهای بین المللی و تاریخی، توافقنامه های حدود وثغور، اسناد دولتی، قوانین مکتوب دوره‌های شاهنشاهی درایران و از این قبیل تعاریف می باشد. درحالی که رسم و رسومات پیشینیان، فرهنگ‌ها و خرده هنجارهای سنتی، منش‌ها و خلقیات گذشتگان، گفتارها و روایت ها، تصاویر وگل‌نبشته‌ها و...همگی درزمره اسنادملی کشورمان تجمیع شده اند.\nلذا اسناد ملی هر کشور به منزله گنجینه ای است که به پل ارتباطی بین گذشته و آینده آن سرزمین می ماند و می بایست از آن محافظت به عمل آید. اگر تاملی درمشکلات امروزی جامعه درعرصه‌های گوناگون داشته باشیم، و در آرشیو‌های اسنادملی کشور پویشی بکنیم، با اسنادی مواجه می‌شویم که می‌توان از‌آنها به عنوان کلید معضلات امروز استفاده کرد.\nمسلماً باگذشت قرن‌ها از یک سند تاریخی و تحولی که به طور مداوم در ساختار جوامع شکل می‌گیرد، تجویز مستقیم راهکارهای دوران گذشته با نیازهای امروز تطابق نخواهد داشت. اما واقعیت این است که بسیاری از این معظلات و نیازهای بشر امروز برای گذشتگان نیز وجود داشته و آنها در آن زمان به تجاربی دست یافته‌اند که می‌تواند بستر مناسبی برای الگوگیری درحل مشکلات امروز باشد.\nلذا اسنادملی مجموعه‌ای ازاین تجربیات است و عدم بهره مندی از این اسناد گرانبها می‌تواند ضمن آن که به تکرار خطاها و اشتباهات گذشته بیانجامد باعث گسستگی نسل امروز با نسل های پیشین شود لذا می بایست این تجارب به نسل حاضر منتقل گردد.\nامروز مسئله فرهنگ دغدغه اصلی کشور می‌باشد به طوری که معضلات دیگر جامعه را نیز تحت شعاع خود گرفته است. اما این نگرانی‌های فرهنگی برای کشوری که داعیه فرهنگ و تمدن چندهزار ساله را با خود به یدک می‌کشد، عقلانی به نظر نمی‌رسد.\nاینکه امروز ما مورد هجمه‌های فرهنگی قرار گرفته‌ایم و فضای تنفس جامعه با برخی ناهنجاری‌ها مسموم گردیده، به علت فراموش کردن سنت‌های فرهنگی گذشتگانمان می‌باشد. ما میراث دار منشورهای حقوق بشری چند هزارساله و گل‌نبشته‌هایی هستیم که درآن ازاخلاق و حقوق شهروندی درجامعه بحث شده است!.\nپس چرا باید امروز ازسوی برخی مجامع بین المللی به تضییع حقوق بشرمتهم شویم؟! جدای از بحث سیاسی مسئله، باید اذعان داشت که ما فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی خود را که از روزگار گذشته به ارث برده‌ایم بروز رسانی نکرده‌ایم!. اینکه پیشرفت علم و فناوری باعث انقضای فرهنگ‌ها و رسومات سنتی می‌گردد غیرقابل قبول است.\nامروز شما می‌توانید کشورهایی همچون کره و ژاپن را مشاهده کنید که در اوج توسعه قرار دارند، اما سنت‌های فرهنگی، خانوادگی و اخلاقی خود را حفظ کرده‌اند.\nمانیز باید رجعتی به فرهنگ و سنن نیاکان خود داشته باشیم و درصدد بروز رسانی آنها برای نیازهای امروز باشیم. و این مهم میسر نخواهد شد، مگر با زدودن غبار غربت از چهره آرشیوهای اسناد ملی، با استمداد از مردمی که خود پدیدآوران اسناد و نگهدارندگان و بهره‌برداران آن هستند.\nدنیای اقتصاد: «رویکردهای بانک مرکزی در مدیریت نقدینگی»\n«رویکردهای بانک‌مرکزی در مدیریت نقدینگی» سرمقاله امروز روزنامه دنیای اقتصاد به قلم دکتر پیمان قربانی معاون اقتصادی بانک مرکزی است که در آن می خوانید:\nاخیرا، تعدادی از صاحب‌نظران و کارشناسان اقتصادی با انقباضی خواندن رویکردهای بانک‌مرکزی در هدایت بازار پول، نسبت به تامین نقدینگی موردنیاز واحدهای تولیدی ابراز نگرانی کرده‌اند.\nاز لابه‌لای برخی از مطالب و اظهارنظرها نیز چنین استنباط می‌شود که تلقی برخی از منتقدین آن است که بانک‌مرکزی صرفا بر هدف کاهش نرخ تورم تمرکز کرده و نسبت به هدف کمک به تولید غفلت کرده است.\nمهم‌ترین استدلال منتقدین مذکور، روند تراز حقیقی پول (یعنی تغییرات نسبت نقدینگی به شاخص قیمت‌ها) است. در این زمینه توجه به موارد ذیل ضروری است:\n1- محاسبات نشان می‌دهد بر اساس شاخص فوق، سیاست‌های پولی و اعتباری بانک‌مرکزی در سال 1392 انقباضی نبوده است. بر اساس آخرین آمارهای در دسترس، رشد نقدینگی در پایان بهمن‌ماه 1392، نسبت به مقطع اسفند 1391، معادل 24.9 درصد بوده است. رشد نقدینگی در دوازده ماه منتهی به بهمن‌ماه سال 1392 نیز معادل 28.3 درصد بوده است؛ بنابراین هیچ‌یک از اعداد مذکور به لحاظ اندازه مطلق، رقم پایینی نیستند.\nدر همین مدت، رشد پایه پولی و رشد ضریب فزاینده نیز به‌ترتیب 5.2 و 18.7 درصد بوده است؛ بنابراین در طول یازده ماه 1392 و به استناد آمارهای موجود، نه‌تنها رشد نقدینگی در سطح قابل‌قبولی تامین شده؛ بلکه ترکیب نقدینگی نیز اصلاح شده و به‌سوی افزایش سهم پول درونی از رشد نقدینگی تغییر یافته است.\n2- شاخص بهای مصرف‌کننده (بر اساس سال پایه 1390) در دوره مذکور از 155.9 در اسفند 1391 به 184.3 در بهمن‌ماه 1392 رسیده است. به این ترتیب، تغییرات عدد شاخص در پایان بهمن 1392 به اسفند 1391 (دوره متناظر بررسی تحولات نقدینگی) موید رشد 18.2 درصدی شاخص قیمت‌ها است؛ بنابراین از این منظر تراز حقیقی نقدینگی در این دوره نه تنها کاهش نداشته، بلکه 6.7 واحد درصد نیز افزایش نشان می‌دهد.\nلازم به تاکید است تغییرات نقطه‌به‌نقطه شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در اسفندماه 1392 نیز کماکان کاهشی بوده و از 22.8 درصد در بهمن‌ماه به 19.7 درصد در اسفندماه رسیده است؛ بنابراین، انتظار می‌رود این روند کاهشی که خود ریشه در سیاست‌های انضباط‌گرایانه پولی و مالی دارد، کماکان ادامه یابد و تراز حقیقی نقدینگی از این محل تقویت شود.\nدر این رابطه حتی با فرض قبول ادعای مطروحه از سوی منتقدان سیاست پولی بانک‌مرکزی، این سوال مطرح است که اصولا اگر قرار باشد بانک‌مرکزی متعهد به رعایت سطح مشخصی از تراز نقدینگی واقعی باشد، دیگر سیاست پولی چه معنا و مفهومی خواهد داشت؟ نقش مدیریت انتظارات چه خواهد بود؟ بانک‌مرکزی در مدیریت بازار ارز چه نقشی خواهد داشت؟ و اصولا تورم چگونه کاهش خواهد یافت؟\n3- باید توجه داشت که بانک‌مرکزی در اعمال سیاست‌های پولی خود در سال 1392 به‌هیچ عنوان رویکردهای انقباضی را مدنظر نداشته است. همان‌گونه که پیش از این نیز بارها اعلام شده، منطق بانک‌مرکزی رعایت انضباط پولی و اعتباری است؛ به این مفهوم که حجم نقدینگی باید متناسب با نیازهای اقتصاد افزایش یابد تا آثار تورمی و تثبیت‌زدایی از قیمت‌ها و تعادل بازارها نداشته باشد.\nبا توجه به اینکه آثار رشد نقدینگی معمولا با چند دوره تاخیر در قیمت‌ها نمایان می‌شود، مقایسه نرخ رشد برآوردی حدودا 29-28 درصدی نقدینگی در سال 1392 با نرخ تورم 34.7 درصدی این سال تاحدی ساده‌انگارانه است؛ زیرا انباره‌ای از نقدینگی ایجاد شده در سال‌های گذشته (به‌ویژه بخشی از نقدینگی حاصل از خط اعتباری طرح مسکن مهر) نیز کماکان در اقتصاد موجود بوده و در اقتصاد در حال گردش است؛ بنابراین بانک‌مرکزی معتقد است که علاوه‌بر نقدینگی تازه خلق شده در سال 1392، سایر منابع و وجوه اقتصاد نیز باید با استفاده از ابزارهای گوناگون جذب تولید شود تا ضمن ایفای نقش موثر در اقتصاد، تعادل بازارهای دارایی و ثبات عمومی اقتصاد کلان را دستخوش تهدید نکند.\nعلاوه‌بر این، حفظ ثبات بازار ارز و مقابله با تورم بدون مدیریت رشد نقدینگی و اعمال انضباط پولی میسر نیست. با توجه به آثار معکوس تلاطم‌های بازار ارز و تورم های شتابان و پرنوسان بر سرمایه‌گذاری و تولید، رویکرد بانک‌مرکزی درخصوص ارتقای انضباط پولی، اقدامی در جهت هدایت منابع نقدینگی موجود در فعالیت‌های سفته‌بازانه به سمت واحدهای تولیدی قلمداد می‌شود.\n4- علاوه‌بر این باید منتقدان رویکردهای انضباط‌گرایانه بانک‌مرکزی را به نتایج عینی، ملموس و اخیر شیوه‌های اتخاذشده، برای سالم‌سازی تامین مالی طرح مسکن مهر دلالت داد. اگر آن‌گونه که بعضا ادعا می‌شود، مشکل تولید را بتوان با چاپ پول و افزایش نقدینگی برطرف کرد، مفاهیمی همچون بهبود کارآیی، افزایش رقابت‌پذیری و اصلاح دیگر وجوه ناکارآمدی نظام اقتصادی، نباید بر رشد اقتصادی تاثیری داشته باشد. اما اگر این دیدگاه می‌توانست ثمره‌ای واقعی در بخش تولید و بهبود رقابت‌پذیری و پایداری یک اقتصاد ایفا کند، برخی استدلال‌های ظاهرنگر مبنی‌بر بی‌معناشدن رابطه مقداری پول در اواسط دهه 1380 و سیاست‌های اتخاذشده برمبنای این ادعا نباید، سنگ‌بنای یک‌دهه تورم بالا و ناترازی انباشته شده در نرخ ارز و رکود عمیق اقتصادی در سال‌های 1390 و 1391 می‌شد.\n5- باید توجه داشت که این نوع رویکرد که تنظیم سیاست‌های پولی را به حفظ سطح معینی از تراز حقیقی نقدینگی ارجاع می‌دهد و خواهان ثبات این نسبت در طول زمان است، به‌مثابه آن است که اقتصاد باید روی نرخ تورم شاخص‌بندی شود و البته چون نرخ تورم در اقتصاد ایران همواره بالا است، چرخه بارها اثبات‌شده و مخرب افزایش نرخ رشد نقدینگی، افزایش نرخ تورم، بیش از گذشته در اقتصاد نهادینه خواهد شد. ضمن آنکه روی دیگر این سکه آن است که نرخ تورم واقع‌شده در اقتصاد، باید نرخی مطلوب و متعادل ارزیابی شودکه مبنای نرخ رشد نقدینگی مطلوب باشد؛ در حالی‌که هیچ‌یک از معیارهای کارکردی و استانداردهای بین‌المللی نرخ تورم را در محدوده 40 درصدی تایید نمی‌کند.\n6- یکی دیگر از معیارهای ارزیابی درجه انقباضی بودن سیاست‌های پولی، بررسی تحولات ترازنامه بانک‌مرکزی است. بررسی‌ها نشان می‌دهد، اقدامات و ابزارهای به‌کار گرفته شده در این زمینه نیز واجد آثار کاهنده بر ترازنامه بانک‌مرکزی نبوده است. میزان اوراق مشارکت منتشره بانک‌مرکزی در سال گذشته که دستاویز برخی از انتقادات قرار گرفته، حتی در حد جایگزینی اوراق سررسید شده این بانک در سال 1392 نبوده است. آمارها نشان می‌دهد که در سال 1392 از بابت اصل و سود اوراق مشارکت منتشره قبلی بانک‌مرکزی معادل 56.2 هزار میلیارد ریال به پایه پولی افزوده شده و بانک‌مرکزی با توجه به وضعیت اقتصاد از بابت رکود و تورم، تنها مبادرت به فروش و جایگزینی 22 هزار میلیارد ریال اوراق مشارکت جدید کرده است. به‌این‌ترتیب خالص عملیات بانک‌مرکزی در این‌باره نیز انقباضی نبوده است. نگاهی به عملکرد سایر اجزای پایه پولی نیز چنین انقباضی را تایید نمی‌کند.\n7- برخلاف رویه طی شده در سال‌های 1390 و 1391 که بانک‌مرکزی به منظور کنترل رشد نقدینگی و در شرایط فقدان ابزارهای موثر، ناچار شد از ذخایر ارز و طلای خود برای کنترل تحولات فضای اقتصاد کلان بهره‌گیرد، خوشبختانه در سال 1392 با چنین اضطراری مواجه نشد. به‌این‌ترتیب مدیریت نقدینگی بانک‌مرکزی در سال 1392 برخلاف سال‌های قبل، با کاهش کیفیت ترازنامه این بانک؛ و به‌ویژه با کاهش سهم دارایی‌های خارجی (طلا و ارز) همراه نبوده است. این نکته نیز یکی از دستاوردهای ثبات و آرامش حاکم بر بازارهای دارایی و نیز کاهش انتظارات تورمی در اقتصاد بوده است.\n8- باید توجه داشت که بانک‌مرکزی در تنظیم سیاست‌های پولی، ارزی و اعتباری و نیز رویکردهای نظارتی خود، مجموعه‌ای از اهداف را مدنظر قرار می‌دهد و البته وزن و درجه اهمیت هر یک از اهداف، حسب اقتضائات محیطی قابل‌تغییر است.\nهرگاه تعقیب کردن همزمان این اهداف با یکدیگر دچار تزاحم شوند، طبیعی است که وزن بیشتر به هدفی اختصاص می‌یابد که پرداختن به آن در مجموع، بیشترین دستاوردهای اقتصادی را داشته یا از درجه ضرورت بیشتری برخوردار بوده است. لیکن این رویکرد تنها در حد تاکید بیشتر بر برخی اهداف بوده و مسلما به مفهوم نفی اهمیت دیگر اهداف و نپرداختن به آنها نیست. در این ارتباط باید متذکر شد حفظ ثبات و پایداری اقتصاد کلان یکی از مهم‌ترین کارکردهای بانک‌های مرکزی در کلیه اقتصادهای بزرگ و باز است.\nدر فضای تورم شتابان، هیچ محاسبه هزینه- فایده‌ای معتبر نخواهد بود و اقتصاد می‌تواند چنان به ورطه نوسان و سیکل‌های باطل (نظیر سیکل افزایش نقدینگی، انتظارات بدبینانه، افزایش نرخ ارز، افزایش تورم) بیافتد که عملا تولید بالفعل از سطح تولید بالقوه فاصله زیادی بگیرد. مطالعات متعددی اثبات کرده که هر پیشرفت قابل‌اتکا و پایداری نیازمند محیط اقتصاد کلان باثبات، علائم اقتصادی صحیح و تورم پایین، باثبات و قابل‌پیش‌بینی است.\nدر این ارتباط بانک‌مرکزی در سال 1392 اهتمام خاصی به کاهش نرخ و شتاب تورم با استفاده از کاهش انتظارات تورمی داشته است. این رویکرد سبب شده نه تنها بازار ارز و دیگر بازارهای دارایی از تبعات حملات سفته‌بازانه گروهی مصون شوند؛ بلکه نرخ تورم نیز در مسیر کاهشی مناسبی قرار گیرند، البته بخشی از این دستاورد معلول بهبود چشم‌انداز تعاملات بین‌المللی و امیدواری به حل‌وفصل کامل پرونده هسته‌ای و لغو تحریم‌ها بوده است.\nاین شیوه کاهش تورم، کمترین آثار منفی را برای بخش‌های تولیدی و تجاری به دنبال داشته و انتظار می‌رود به‌تدریج مزیت‌های دیگر این کاهش تورم در قالب کاهش هزینه تامین مالی اقتصاد، کاهش عدم اطمینان و ریسک فعالیت‌های اقتصادی و نظایر آن، ملموس شود.\n9- با وجود انتقادهای مذکور، باید متذکر شد بانک‌مرکزی و نظام بانکی علاوه‌بر کنترل تورم، نسبت به تامین مالی تولید نیز اهتمام قابل‌توجهی نشان داده است. مطابق آمار مقدماتی در سال 1392 سهم بخش‌های مولد اقتصاد (شامل صنعت و معدن، ساختمان و مسکن و کشاورزی) از مجموع تسهیلات اعطایی بانک‌ها (2362.2 هزار میلیارد ریال) به 51.5 درصد رسیده که در مقایسه با سهم ارزش‌افزوده بخش‌های یاد شده از تولید ناخالص داخلی سال 1391 (31.7 درصد) به مراتب بالاتر بوده است؛ بنابراین کماکان نظام بانکی به وظایف خود درخصوص تامین مالی تولید و برطرف کردن نیازهای نقدینگی بنگاه‌های اقتصادی فعال در حوزه‌های مذکور متعهد بوده است.\nضمنا اصلاح شیوه تامین مالی طرح مسکن مهر و قطع تامین مالی آتی آن از ترازنامه بانک‌مرکزی، فضایی را فراهم کرده که پدیده جایگزین جبری که در گذشته سایر بخش‌های اقتصاد را تحت تاثیر قرار می‌داد، استمرار نیابد و سایر بخش‌های اقتصاد بتوانند دسترسی مطلوب‌تری به منابع مالی موجود داشته باشند.\nطوفان سیاه به خانه برمی‌گردد\nبرچسب ها: محمد ایمانی دولت، منتقدان و اصولگرایان طرح سلامت محمود فرشیدی شایان ربیعی مذاکرات هسته‌ای ایران مجتمع‌های پتروشیمی بنزین سرطان زا و جای خالی پاسخگویی بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها تولید بنزین در پتروشی


روزنامه شرق :: دولت در وضعیت تعلیق در تعلیق است\nسعید حجاریان در گفت‌وگو با «شرق»\nشرق: برای بررسی وضعیتی که دولت روحانی درگیر آن شده و شرایطی که پیش‌روی او قرار دارد، با سعید حجاریان گفت‌و‌گو کردیم. در این گفت‌وگو حجاریان به تبیین ماهیت دولت در جمهوری اسلامی و البته دولت روحانی در شرایط فعلی پرداخت و آن را شرایط تعلیق در تعلیق نام‌گذاری کرد. او دولت را گیج و کرخت توصیف کرد. همچنین به وضعیت نقد اقتصادی که این روزها مد شده پرداخت و گفت توجه به نقد اقتصادی به تنهایی نوعی انحراف است. او درعین‌حال اعلام کرد که ما نقاد جدی و اهل هزینه‌دادن نداریم یا به قول او آدم‌هایی که پای کار باشند؛ یعنی نترسند و هدفمند کار کنند.\nببینید! به این سؤال با ذکر یک مثال پاسخ می‌دهم. چندین سال است وزارت علوم و سازمان سنجش به دلایل خاص خود از حذف کنکور سخن می‌گویند اما من می‌گویم کنکور حذف نشود ولی سؤالاتش به n سؤال m جوابی تبدیل شود؛ یعنی کنکور تا حدی کیفی شود. چنانچه سؤالات این‌گونه طرح شود، فرد نمی‌تواند با ترفندهای تست‌زنی گزینه درست را پیدا کند بلکه باید به موضوع سؤال مسلط باشد و بتواند به آن پاسخ دقیق بدهد. در دوره هاشمی، n سؤال و m جواب وجود داشت اما هرچه جلو آمدیم، mها کم شد؛ یعنی مسئله‌ها به قوت خود باقی ماندند اما تنوع گزینه‌ها از میان رفت و الان به نقطه‌ای رسیدیم که دیگر m وجود ندارد؛ یعنی دیگر گزینه‌ای نداریم. بنابراین در شرایط تعلیق عمل ارادی از کنترل خارج و بخشی از واقعیت محقق شده است. شما توجه کنید، امروز ترامپ می‌گوید بیایید و مذاکره کنید، پمپئو هم شروط دوازده‌گانه‌اش را مطرح می‌کند. چنانکه می‌بینیم گزینه مطلوب ما در میان گزینه‌ها وجود ندارد. این در حالی است که زمان اوباما چند گزینه داشتیم و می‌توانستیم مسئله را حل کنیم. این امکان وجود داشت که قراردادها سریع‌تر امضا شود و سرمایه و هواپیما و... در یک فرایند برگشت‌ناپذیر به زمین ایران بیاید. ایران در دوره خاتمی و روحانی پیشاترامپ هم گزینه روی میز و هم گزینه زیرمیز داشت اما امروز خودمان به دست خودمان گزینه‌ها را از بین برده‌ایم، دقیقا مشابه شرایط جنگ ایران و عراق. ما می‌توانستیم پس از آزادسازی خرمشهر یعنی در سال دوم به جنگ خاتمه دهیم. در مقاطع بعد نیز چنین امکانی مهیا بود اما جنگ را ادامه دادیم تا آنکه رسيد به سال 67 و پذيرش قطع‌نامه.


نوآوری چیست؟ | موسسه فرهنگی - پژوهشی نودا - خلاقیت - حل مسئله خلاق - جشنواره - داستان نویسی نوآوری چیست؟\nمنظور از نوآوری فرآورده جدید یا محصول خلاقی است که توسط یک سازمان ارائه می گردد . به طور کلی فراورده خلاق می تواند نرم افزاری مانند انواع خدمات (مثل خدمات آموزشی ، خدمات بهداشتی درمانی ، خدمات اداری و …) و یا سخت افزاری مانند کالاها (مثل محصولات صنعتی ، محصولات داروئی ، محصولات غذائی و…) باشد . نوآوری را می توان در مورد سازمانی که به طور منظم به تولید ایده‌های جدید و محصولات منحصر بفرد مشغول است به کار برد. مجموعه‌ای از سیاست‌ها و فعالیت‌ها که باعث به وجود آمدن تفاوتی قابل ملاحظه با دیگر رقبا می‌شود نیز ممکن است یکی موارد استفاده از نوآوری باشد. یکی دیگر از برداشت‌های رایج دیگر در مورد نوآوری، شرایطی است که اعضای یک گروه به فکر کردن سازنده و دنبال کردن ایده‌های ناب تشویق می‌شوند.\nتعاریف خلاقیت و نوآوری دارای عناصر مفهومی همچون تازگی و نویی ، جدیدی ، سرآغاز بودن ، اول بار بودن و همچنین مفید بودن می باشند . بنابراین انواع کشفیات علمی نظریه های علمی (تئوری ها و فرضیه ها) ، ابداعات و اختراعات و نیز آثار بدیع هنری و ادبی مانند کشف عناصر شیمیائی قوانین حرکتی نیوتن ، حساب دیفرانسیل و انتگرال ، نظریه مکانیک کوانتومی پلانک ، نظریه نسبیت انیشتین ، نظریه شناختی پیاژه ، نظریه عمومی سیستم ها ، نظریه بی نهایت بودن ذرات حسابی ، الگوی ساختار مولکولی DNA واتسون و کریک ، معادله شرودینگر،تابلوی مونالیزای لئوناردو داوینچی ، سبک نقاشی کوبیسم ، شاهنامه فردوسی ، غزلیات حافظ ، آثار شکسپیر، اختراع موتور بخار، اختراع لامپ برق ، اختراع رادیو و تلویزیون ، اختراع تلفن ، اختراع هواپیما ، اختراع ترانزیستور، اختراع اینترنت ، خلق و طراحی محصولات جدید ، حل مسائل کیفیت و بهره وری سازمان و هزاران هزار مورد از این قبیل جلوه هائی از خلاقیت و نوآوری می باشند. منظور از نوآوری خلاقیت متجلی شده و به مرحله عمل رسیده است، به عبارت دیگر نوآوری یعنی اندیشه خلاق تحقق یافته؛ نوآوری همانا ارائه محصول، فرایند و خدمات جدید به بازار است؛ نوآوری بکارگیری توانایی‌های ذهنی برای ایجاد یک فکر یا مفهوم جدید است. نوآوری فرایند کسب اندیشه‌ای خلاق و تبدیل آن به محصول و خدمت و یا یک روش عملیاتی مفید است.\nواژه نوآوری به عنوان معادل واژه Innovation به شکل های زیر تعریف شده است :\nنوآوری به معنی خلاقیت عینیت یافته: در این نوع تعریف نوآوری دارای مفهوم عملیاتی شدن و به مرحله اجرا درآمدن اندیشه های نو می باشد . از این دیدگاه می توان نوآوری را به معنی خلاقیت عینی به عنوان شکل اجرائی شده و تحقق یافته خلاقیت ذهنی دانست . بنابراین همان طور که ملاحظه می گردد دو واژه خلاقیت و نوآوری دارای دو مفهوم متفاوت جداگانه ولی در عین حال مرتبط با یکدیگر می باشند .\nنوآوری به معنی فراورده جدید در سطح سازمان :در این نوع تعریف ، منظور از نوآوری فراورده جدید یا محصول خلاقی است که توسط یک سازمان ارائه می گردد . فراورده خلاق می تواند نرم افزاری مانند انواع خدمات (مثل خدمات آموزشی ، خدمات بهداشتی درمانی ، خدمات اداری و …) و یا سخت افزاری مانند کالاها (مثل محصولات صنعتی ، محصولات داروئی ، محصولات غذائی و …) باشد .\nمنظور از نوآوری خلاقیت متجلی شده و به مرحله عمل رسیده است، به عبارت دیگر نوآوری یعنی اندیشه خلاق تحقق یافته؛ نوآوری همانا ارائه محصول، فرایند و خدمات جدید به بازار است؛ نوآوری بکارگیری توانایی‌های ذهنی برای ایجاد یک فکر یا مفهوم جدید است\nنوآوری فرایند کسب اندیشه‌ای خلاق و تبدیل آن به محصول و خدمت و یا یک روش عملیاتی مفید است.\nبر گرفته از: www.movafaghbashi.com


«مسابقه ولچر دوانی و دوش با عصا در هرات افغانستان» « Radio Koocheh\nدر آستانه روزجهانی معلولین\n«مسابقه ولچر دوانی و دوش با عصا در هرات افغانستان»\nدر آستانه روز جهانی معلولین مسابقه ورزشی ویلچر دوانی و دوش با عصا بین ٣٠ تن از افراد دارای معلولیت در ولایت هرات برگزار شد.\nمسولان فدراسیون افراد دارای معلولیت در هرات می‌گویند: با آن‌که حضور معلولان در رقابت‌های ورزشی نسبت به سال گذشته ٣ برابر شده است اما دولت‌مردان افغانستانی به این قشر از جامعه بی‌توجه هستند.\n«نادر شاه حیدری» رییس فدراسیون معلولان هرات می‌گوید: در حال حاضر حدود ٣٠٠ تن از معلولان در بخش‌های مختلف ورزشی فعالیت دارند که این رقم در سال گذشته به ١٠٠ تن می‌رسید.\n«عبدالرحیم رادمنش» یک تن از این اشتراک کنندگان است که در بخش ویلچر رانی توانست مقام اول را به دست آورد، می‌گوید: ٢٢ سال است که معلول است و در سال ٢٠١٢ توانسته بود در بین معلولین ٢١ کشور آسیایی مقام توانمندترین معلول را از آن خود کند.\nاما آن‌چه او را ناامید کرده بی‌توجهی مسوولان دولتی این کشور نسبت به فعالیت‌های افراد دارای معلولیت است.\nدر این مسابقه دختران و زنان هم اشتراک کرده بودند در بخش دوش با عصا دختری به نام فرزانه زودتر از رقبای خود از خط پایانی گذشت، می‌گوید: این پیروزی به او احساس این را داده که خوداش را دیگر فردی معلول فکر نکند.\nقرار شد از برندگان این مسابقات در همایش تجلیل از روز جهانی معلولین که قرار است در چهارشنبه پیش‌روی (سوم دسامبر) درهرات برگزار شود تقدیر گردد.\nTAGS: افغانستان, دوش با عصا, رادیوکوچه, روزجهانی معلولین, گزارش, مسابقه ولچر دوانی, نقیبه بارکزی


ویژگی استاد (معلم) موسیقی حرفه ای خوب چیست و چطور مدرس مناسب پیدا کنیم؟ - سازودهل\nخانه | آموزش | مقالات | ویژگی های یک استاد موسیقی خوب چیست؟\nویژگی های یک استاد خوب چیست و چطور مدرس موسیقی مناسب پیدا کنیم ؟\nبا درود فراوان و آرزوی بهترین‌ها برای تمام هنردوستان و به ویژه سازودهلی‌های عزیز . همیشه یکی از مهمترین دغدغه‌های ما در هنگام شروع یادگیری ساز و موسیقی این است که چطور یک استاد موسیقی پیدا کنیم که از هر نظر به پیشرفت ما کمک کند و در واقع یکی از اولین و مهمترین گام های موثر در آموزش موسیقی انتخاب یک مدرس موسیقی خوب است و به همین دلیل خیلی از دوستان از ما میپرسند که چطور یک استاد خوب پیدا کنیم ؟ در نتیجه ما هم برای پاسخ به این سوال این مقاله را منتشر کردیم تا به بررسی این موضوع بپردازیم . پس تا پایان این مقاله با ما همراه باشید تا ببینیم چطور یک استاد خوب برای یادگیری ساز و موسیقی پیدا کنیم .\nانتخاب ساز مناسب یکی از اولین و مهمترین نکات کلیدی در شروع یادگیری موسیقی است و باید توجه ویژه ای به آن شود . پس یک استاد خوب هم باید بتواند با توجه به روحیات و شخصیت هنرجو خود ، وی را در انتخاب ساز مناسب کمک کند . نکته مهم اینجاست که یک استاد خوب هیچگاه فقط برای جذب هنرجو و فقط برای این که خودش سازی را می نوازد ، هنرجو را ترغیب به نواختن و یادگیری همان ساز نمی کند و شاید حتی توصیه کند که هنرجو باید به سراغ یادگیری ساز دیگری برود . چراکه هر سازی مناسب همه نیست و اگر به این نکته توجه نشود باعث دلسردی هنرجو در آموزش موسیقی می شود و شاید در آینده آموزش موسیقی را به کلی کنار بگذارد . پیشنهاد میکنیم برای انتخاب ساز مناسب مقاله (چه سازی مناسب من است و نوازندگی را با چه سازی شروع کنم؟) را مطالعه نمایید .\nبرنامه ریزی بر اساس اهداف هنرجو\nهر هنرجو با توجه به دلایل خاص خودش به سراغ موسیقی میرود و قرار نیست همه برای برگزاری کنسرت های کلاسیک چند هزار نفری به سراغ یادگیری ساز بروند . البته متاسفانه این روز ها هر جایی را که می بینیم کمتر به این موضوع اشاره شده است . شاید کسی صدای خوبی دارد و فقط می خواهد هنگام خواندن سازی را بنوازد و یا فقط می خواهد در جمع های خودمانی و دورهمی ها برای وقت گذرانی بنوازد . پس یک استاد خوب موسیقی همیشه به این نکته توجه خواهد کرد و قبل از شروع به آموزش حتما هدف هنرجوی خود را از آموزش موسیقی خواهد پرسید تا آموزش های خود را با توجه به همان اهداف برنامه ریزی کند . مثلا کسی که به دنبال نواختن یک ساز برای جمع های خودمانیست در واقع تمرکز اصلی خود را بر روی سرعت یادگیری گذاشته و میخواهد زودتر پیشرفت کند و زیاد به دقت در نواختن اهمیتی نمیدهد . یا به عبارت دیگر ترجیح میدهد تا سریعتر یاد بگیرد و با دوستان خود خوش بگذراند و حتی اگر در این میان چندین نت را اشتباه بنوازد فرقی برایش ندارد ، چراکه با هدف کسب درآمد یا شهرت به یادگیری ساز نگاه نمیکند و اگر سریع یاد نگیرد خیلی زود از یادگیری سرد خواهد شد . پس اگر برنامه ریزی آموزشی با توجه به اهداف هنرجو نباشد ، به دلیل این که هنرجو به اهداف خود نرسیده ممکن است خیلی زود از ادامه یادگیری منصرف شود و دیگر هیچگاه به سراغ یادگیری نرود !\nبرنامه ریزی بر اساس سن هنرجو\nاین بدیهیست که نحوه آموزش به یک کودک با یک بزرگسال باید متفاوت باشد . یک استاد خوب هم این نکته را به خوبی میداند و با توجه به سن هنرجو سعی میکند تا هنرجو را به آموزش موسیقی جذب کند . مثلا آموزش موسیقی به کودکان را همراه با یک بازی در نظر میگیرد تا هم کودک از آموزش خسته نشود و هم بیشتر به موسیقی علاقه‌مند شود .\nیکی از مشکلاتی که خیلی از هنرجویان موسیقی از آن گله دارند عدم پاسخگویی استاد نسبت به سوالات آن هاست که معمولا با جواب هایی مثل (این سوال خارج از این کلاس است) ، (این سوال مربوط به فلان دوره آموزشی است و باید در آن کلاس هم شرکت کنی تا پاسخ خود را بگیری) ، (فعلا نیازی به یادگیری این مورد نیست بعد ها خواهی فهمید) و مواردی از این دست روبرو می شوند . اما یک استاد خوب هیچگاه چنین پاسخ هایی را به هنرجو نمیدهد تا مانع پیشرفت وی شود و همیشه سعی میکند تا به بهترین شکل کنجکاوی هنرجوی خود را در هر بخش موسیقی برطرف کند و با حوصله به تمام سوالات وی پاسخ میدهد و همواره حس خلاقیت و نوآوری را در هنرحوی خود زنده نگه میدارد . معمولا اساتیدی که از پاسخ طفره می روند ، یا سواد کافی ندارد و یا میخواهند تا روند آموزش طولانی تر شود و همواره شما را محتاج به خود نگه دارد تا مدام به وی مراجعه کنید .\nتمرینات برنامه ریزی شده و هدفمند\nیکی از مهمترین بخش های هر کلاس آموزش موسیقی تمریناتی هست که معمولا اساتید در پایان هر جلسه به هنرجو می دهند . یک استاد خوب قطعا تمرینات هماهنگ با اهداف هنرجو را پیشنهاد میکند و این تمرینات با توجه به هر هنرجو متفاوت است و از دادن تمرینات کلیشه و تکراری به تمام هنرجو های خود اجتناب میکند .\nیک استاد خوب همواره روانشناس خوبیست !!! البته این به این معنی نیست که مدرک روانشناسی داشته باشد بلکه به این معناست که بتواند هدف ، انگیزه ، رفتار و پیشرفت هنرجو را آنالیز کند و با توجه به نتیجه آن هنرجو را در راه درست هدایت کند . پس باید بداند اگر هنرجویی با متد آموزشی فعلی پیشرفت نمیکند و یا انگیزه لازم را ندارد باید روش آموزش خود را عوض کند .\nمنبع آموزش مناسب\nاین بسیار خوب است که یک استاد منبع مشخصی دارد و در یک راستا حرکت میکند ولی باید از منابع مختلف و با توجه به هدف هنرجو انتخاب شده باشند و از نکات مثبت چندین منبع آموزشی استفاده کند . معمولا اساتیدی که تخصص لازم در موسیقی را ندارند فقط و فقط از یک منبع استفاده میکنند که معمولا خودشان نوشته اند . چراکه جرات مواجه شدن با سوالات هنرجو را که معمولا از منابع دیگر میپرسند را ندارند .\nکاش همیشه یادمان باشد موسیقی یک هنر است و قطعا برای به چالش کشیدن یا اذیت کردن خودمان به سراغ آن نمیرویم . پس استاد خوب هم این را میداند و سعی میکند آموزش ها را به ساده ترین شکل به هنرجوی خود آموزش دهد و سعی نمیکند تا آموزش موسیقی را گنگ و یادگیری موسیقی را یک کار سخت جلوه دهد . به قول امروزی ها یک استاد خوب نباید بحثو بپیچونه ! در غیر این صورت هنرجو از آموزش زده خواهد شد .\nاستاد خوب قطعا برای آموزش های خود برنامه دارد و با ایجاد چالش های جالب و به موقع مانند دادن تمرین برای نواختن آهنگ مورد علاقه هنرجوی خود و یا برگزاری کنسرت یا برنامه هایی مهیج که هنرجویان در آن ها شرکت کنند و یا کارهای دیگری از این دست که از دید هنرجو جالب به نظر میرسد سعی میکند تا هم برای هنرجو انگیزه ایجاد کند و هم وی را مجبور به انجام تمرینات و پیشرفت در مسیر آموزش کند .\nچندین روش آموزشی\nاستفاده از یک روش ثابت برای آموزش معمولا ریسک آموزش را برای اساتید کاهش می دهد ولی ممکن است یک روش برای همه جواب ندهد . یک استاد موسیقی کارکشته قطعا می داند که به هر هنرجو از چه طریقی آموزش دهد تا مطلب به خوبی منتقل شود . باید چندین روش را داشته باشد تا اگر هنرجو یک روش را نفهمید ، از روش دیگری آموزش را پیش ببرد تا هنرجو اینگونه احساس نکند که شاید استعداد ندارد و نمیتواند یاد بگیرد و نا امید نشود . در نتیجه استفاده از متد های آموزشی مختلف بنا به شخصیت هنرجو امر بسیار مهمیست .\nیک استاد خوب حتما به هنرجو خود بداهه نوازی و روش های موثر در این باره را می آموزد زیرا می داند که بداهه نوازی بخشی از فرآیند رشد و ترقی هنرجو در بحث آموزش موسیقی است و کمک شایانی را در این زمینه خواهد کرد .\nایجاد حس نوآوری\nمساله اصلی اینحاست اکثر هنرجویان موسیقی را یاد میگیرند تا بتوانند خودشان یک اثر جدید خلق کنند و یک استاد خوب حتما آن ها را در این زمینه کمک خواهد کرد . قرار نیست که هنرجو همانند یک ربات فقط تعدادی نت بنوازد و باید بتواند خودش نیز یک اثر را خلق کند .\nیک استاد خوب می داند که در مقابل هنرجوی خود مسئول است و اگر یکی از هنرجویانش در روند آموزش پیشرفتی ندارد ، مدام وی را سرزنش نمیکند . در نتیجه خود را موظف میداند تا با به کارگیری روش های مختلف شکل آموزش خود را تغییر دهد و موجب پیشرفت هنرجو شود . استاد خوب میداند که اگر هنرجو پیشرفت نمیکند مسئولش استاد است و باید به بهترین شکل موسیقی را به هنرجویش تدریس کند تا هنرجو حتما پیشرفت کند و نسبت به یادگیری دلسرد نشود .\nاستاد همیشه باید استاد باشد ! منظورمان این است که یک استاد باید همیشه الگو هنرجویان خود و مخصوصا در اخلاق باشد . یک استاد خوب همیشه مودب است و سعی نمیکند با راه هایی مثل ایجاد استرس ، کلمات خارج از عرف و یا طعنه زدن هنرجو را مجبور به یادگیری کند و به نوعی یک الگو ، نه فقط در موسیقی بلکه در تمام مراحل زندگی هنرجویانش خواهد بود . برخورد محترمانه و درست با هنرجو یکی از کلیدی ترین مواردیست که باید در هنگام انتخاب استاد به آن دقت شود .\nسلیقه خود را تحمیل نکند !\nیک استاد خوب می‌داند که اگر سلیقه خود را به هر شکلی به هنرجویانش تحمیل کند در واقع جلوی ذوق هنری هنرجوی خود را میگیرد و مانع پیشرفت و خلق موسیقی‌های جدید و نوآورانه خواهد شد . هر شخصی سلیقه خاص خودش را دارد و ممکن است هر شخصی از یک سبک موسیقی متفاوت لذت ببرد و قرار نیست که هنرجویانش مطابق سلیقه وی ، سبک یا عقاید استاد را دنبال کنند . اگر استاد در تحمیل عقاید و سلایق خود پا فشاری کند به دلیل این که هنرجویان نمیتوانند در سبک مورد علاقه‌شان فعالیت کنند و یا در مسیری که خودشان انتظار داشته‌اند قرار بگیرند ، در نتیجه نمیتوانند پیشرفت کنند و معمولا کم کم نسبت به یادگیری موسیقی سرد خواهند شد و این یک لطمه بزرگ و مرگی تدریجی در ذوق هنری هنرجویان است .\nرعایت فاصله و حفظ حریم خصوصی و شخصی\nهمانطور که قبلا درباره ضرورت اخلاق مناسب یک استاد صحبت کردیم باید در نظر داشته باشیم که رعایت فاصله و حفظ حریم میان استاد و هنرجو یکی از مهمترین چارچوب هایی است که استاد باید رعایت کند . یک استاد خوب میداند که حتما خط قرمزهایی در ارتباط با هنرجو وجود دارد و باید حریم خصوصی او را حفظ نماید . یک استاد خوب نمیگذارد تا بین خود و هنرجو حس وابستگی ایجاد شود و تمام تمرکز خود را فقط روی آموزش میگذارد . همچنین در هنگام رابطه با هنرجویان و به ویژه هنرجویان خردسال این نکته را در نظر بگیرید که به هر حال استاد و هنرجو قرار است مدتی را به تنهایی تمرین کنند و باید مطمئن باشید که فاصله مطمئن را با هنرجو و کودک حفظ میکند و از هر نظری مثل رفتار نامناسب ، توهین و تحقیر ، تعرض و غیره موجب صدمه زدن به هنرجو و کودک نخواهد شد .\nبررسی سابقه فعالیت استاد\nعلم تدریس و نحوه درست انتقال اطلاعات به دیگران یک هنر است و همه استعداد این هنر را ندارند و یا ممکن است هنوز کسب نکرده باشند . تجربه به ما نشان داده که اگر شخصی خوب بنوازد و یا نوازنده و هنرمند بزرگی باشد الزاما استاد خوبی نیست . همچنین یادمان نرود که مواردی مانند مدرک تحصیلی ، سابقه فعالیت یا تدریس ، شهرت و مواردی از این دست به هیچ عنوان دلیل کافی بر استاد خوب بودن نیست . البته ما به هیچ عنوان نمیگوییم به این مسائل اهمیت ندهید ، بلکه میگوییم این ها شرایط بسیار مهمی در انتخاب استاد هستند ولی شرط کافی نیستند . پس علاوه بر تمرکز بر روی شهرت و یا سابقه تدریس و موارد مشابه ، بر روی هنرجویان قبلی وی تمرکز کنید و حتما از هنرجویان راضی و ناراضی که در گذشته داشته پرس‌وجو و تحقیق کنید . نقاط قوت و ضعف وی را پیدا کنید و سپس به سراغ او بروید .\nسخن پایانی درباره ویژگی‌های یک استاد خوب\nدر این مقاله به بررسی نکات مهم در انتخاب استاد موسیقی پرداختیم و دریافتیم که اهمیت داشتن استاد موسیقی مناسب بسیار زیاد است . پس باید در هنگام انتخاب استاد توجه ویژه‌ای به آن شود . ما با توجه به تجربه خود و خیلی از موارد مشابهی که در طول این سال ها دیده‌ایم تمام تلاش خود را در بررسی این موضوع و رسیدن به یک نتیجه مطلوب کردیم تا بتوانید یک استاد موسیقی خوب بیابید و بتوانیم شاهد پیشرفت روزافزون شما در این هنر ارزنده باشیم . امیدواریم که قدمی مفید در این زمینه برداشته باشیم .\nهشتگ : music, saazodohol, sazdohol, sazodohol, آموزش موزیک, آموزش موسیقی, آهنگ, استاد موسیقی, استاد موسیقی خوب, استاد موسیقی مناسب, اموزش موزیک, اموزش موسیقی, اهنگ, چطور موسیقی یاد بگیریم, ساز و دهل, سازودهل, مدرس موسیقی, مدرس موسیقی خوب, مدرس موسیقی مناسب, معلم موسیقی, معلم موسیقی خوب, موسیقی را از کجا شروع کنم