تیوال بهرنگ | دیوار\nS3 : 19:45:32\n- بلاگر / ناظر سازه\n- علاقه‌مند به : چشیدن طعم تجربه‌های نو ---» مسترزی\nدیوار بهرنگ گفت‌وگو\tاحتمال افشا یا کاهش جذابیت\tسفرنامه\tنظر کاربران\tپیشنهاد و نقد\tقرار\tیادگاری\tدانستنی\tنظر هنرمندان\tگفتمان\tاثر خود\tاثر دیگران\nجالبه که در جشنواره تئاتر دانشگاهی زمان این نمایش تابستون ۸۸ بوده و اجرای کنونی دهه ۵۰. دلیلش قابل حدسه، اما جالب‌تر اینه که کارگردان (کارگردانان) چقدر هوشمندانه از این تغییر استفاده کردن و بهش هویت دادن. میشه گفت که احتمالن پیام نمایش هم کمی تغییر کرده. پیامی که به شدت سیاسی-تاریخیه. اگه تاحالا متوجهش نشدید، چندتا کد میدم بهتون خودتون کشفش کنید:\n- سرگرد تنها شخصیت نرمال نمایشه. بقیه‌شون همه یه جای کارشون میلنگه. یه عده آدم گیج و ملنگ و پنهان‌کار و ترسو دوروبر یه آدم حسابی.\n- سرگرد چندجا در نمایش (خصوصن وقتایی که شدیدن تحت فشار حل پرونده‌س) روبروی تابلوی عکس قرار میگیره و بهش خیره میشه.\n- سرگرد نمیدونه که با بقیه چجوری برخورد کنه. باهاشون مهربون باشه یا خشن. دوستانه یا با تحکم. شوخ یا جدی.\n- درک و فهم سرگرد بیشتر از بقیه‌ست، فکرش روشنه، از خرافات متنفره و دنبال استدلاله. حتی اون سربازی که باهوش و کتابخوانه و بهش سرنخ میده هم درنهایت گیج میزنه و نرمال نیست.\n- وقتی سرگرد ناچار میشه با خشونت رفتار کنه تا حقیقت رو بفهمه، با اندوه رو به سرباز میگه منکه از اول ازتون خواستم حقیقت رو بگید، چرا بازی در آوردید که کار به اینجا بکشه؟ چرا با خودتون این کارو کردید؟ چرا با من اینکارو کردید؟\nپ.ن:\t... دیدن ادامه » از آخرین یادداشتم در تیوالِ عزیز ۲ سال میگذره. توی این مدت حتی خیلی کم تیاتر دیدم، کمتر از ۱۵ تا. در پنج سالِ قبل‌ترِش اما بیشتر از ۲۰۰ تا. حس عجیبیه.\nچه خوب ازت مطلب می خونم بهرنگ جان .. حضور شما دوستان قدیمی تر هم حس وحال جذابیه برای ما ... بیشتر باشی و از نظراتت استفاده کنیم :)\nباید آرمانگرایانه تر و هدفمند تر و اخلاقی تر گام بردشت نه از زیر خط فقر فرهنگی پیروی کرد بله مشخصه این چنین استدلالهای پوچ بویی از فخر و بالیدن فرهنگی نخواهند برد...\nواقعا فقط خود خدا به داد جامعه ما مخصوصا از بعد فرهنگی برسه ...\nحذف بی اخلاقی هنر\t... دیدن ادامه » می خواد که متاسفانه در خیلی از مثلا هنرمندان ما اصلا یافت نمی شود ...\nآرمان و اخلاق بسیار ارزشمند و محترمه، به شرط اینکه نخوایم به بهونه اون، روی واقعیت سرپوش بذاریم. اگه بی اخلاقی‌ای وجود داره باید عریان نمایش داده بشه و نقد بشه، نه اینکه سانسور بشه و انکار بشه و امیدوار باشیم خدا بیاد به دادمون برسه.\nبوف کور هدایت را به خاطر دارید؟ در بخش اول، راوی در زمان گذشته است و مقابل او زن اثیری است. در بخش دوم، راوی با چنگکی در طول زمان جابه جا شده و به زمان دیگری افتاده و روبروی او زن لکاته است؛ به قول همایون کاتوزیان: عکس برگردانِ همان اثیری. بوگام داسی را به خاطر دارید؟ مادر راوی. عکس برگردان دیگری از زن اثیری. پدر و عمو راچطور؟ دوقلوهایی که عکس برگردان یکدیگرند و عکس برگردان راوی. پیرمرد خنزرپنزری (پیرمرد قوزی) را چه؟ او هم عکس برگردان دیگری ست از پدر و عمو، که در پایان رمان راوی هم عکس برگردانی از او می شود.\nگاه\t... دیدن ادامه » به دنبال پاسخ که میگردیم، با پرسش های بیشتر مواجه می شویم. اینگونه است که به جای رسیدن به تفسیر، درب تاویل های جدیدتری مقابلمان گشوده می شود.\nآیا بی پدر نقدی سیاسی ست؟\nوقتی صحبت از سیاست به میان می آید، در بیشتر جوامع، نوعی تصور عمومی بر اینست که سیاستمداران گرگ هستند و مردم گوسفند (تعابیر این کلمات در این نوشتار کاملن استعاره گونه است و نه به هیچ عنوان توهین آمیز). شاید این طرز فکر در خصوص حکومت های دیکتاتوری بیشتر حاکم باشد. اما با حرکت چنین حکومت هایی به سوی دموکراسی چه اتفاقی می افتد؟ گرگ ها به گوسفندها تغییر ماهیت می دهند یا گوسفندان به گرگ ها یا هردو؟ این ها اتفاقاتیست که در بی پدر هم شاهدش هستیم، با این تفاوت که بز به جای گوسفند نشانده شده. هرچند ناگفته پیداست که بز دو شاخ دارد و بواسطه آن حیوانی است که قدرت دفاع از خود را دارد اما این قابلیت دفاعی در تعریف بزهای "بی پدر" محو شده و آنها را چون گوسفند می نمایاند. پس در این نوشتار، گوسفند هم ارز بز (و با توجه به نمایش چه بسا صحیح\t... دیدن ادامه » تر از آن) به کار گرفته شده است. نکته دیگر اینکه در اینجا قصد در پرسشگری و تعمیق بیشتر در "بی پدر" است و هیچ جواب و هیچ قطعیتی وجود ندارد.\nاما نمایش این دو قطبی را چگونه نشان می دهد؟ گرگ هایی که قصد می کنند به گوسفندان نزدیک و با آنان همسان شوند، بدون اینکه به جِد توطئه خوردن آنها را در سر پرورانده باشند. (پس به راستی نیت آنها چیست؟) هرچند در ابتدا فاصله گرفتن از خوی گرگانه شان دشوار است و تا سرحد خوردن گوسفندان پیش می روند اما به مرور سعی میکنند همانند آنان شوند و در انتها به خود می باورانند که گوسفندند هرچند ریشه های رفتار گرگانه هم در آنها همچنان باقیست. گوسفندان اما خلاف این مسیر را می پیمایند. از ترس و لرز به مرور عبور می کنند و خلق و خوی گرگانه پیدا میکنند و حتی به شکار خرس می روند! اما همچنان رفتارهای گوسفندانه شان مدام بیرون می زند (این امر تا چه میزان به روند تغییر در یک دیکتاتوری می ماند؟) بنابراین ساختار کلاسیک قدرت در هم می شکند. نه اینکه جای گوسفند و گرگ عوض شود، بلکه در واقع گوسفند و گرگ در هم می آمیزند. (در اجرا با نشان دادن عشق بازی آقا گرگه و مامان بزی در پشت در، نخست این امر بصورت کمیک نشان داده می شود اما تراژدیِ خود را در ادامه با تغییر ماهیت این دو موجود به یکدیگر، می نمایاند). در اینجاست که آن خط جداگری که میان گرگ و گوسفند (قاهر و مقهور/ فاعل و مفعول) بوده مخدوش می شود (این مخدوش شدن را حتی در موسیقی فانتزی نمایش نیز می توان شنید) طراحی صحنه به شکلی معجزه آسا در خدمت انتقال این مفهوم در می آید. پلکانی که نماد به قدرت رسیدن یا از قدرت افتادن است، این بار این دو رَویه را در هم آمیخته و صعود و نزول گرگ و گوسفند را توامان نشان میدهد. آنها مدام در این مسیر درحال جابه جا شدن اند، همانطور که خوی گرگ صفت و گوسفند صفتِ هر دویشان مدام کم و زیاد می شود. اینجاست که برخلاف تصور اولیه نه تنها احساس آرامش و امنیتی پدیدار نمی شود، که آشفتگی هر دو دسته را فرا می گیرد.\nفاجعه اما جایی رخ می دهد که یکی از گوسفندان (شنگول) از باورِ این ساختارِ تازه تعریف شده باز می گردد و دچار بحرانی درونی می شود. تردیدهایش را با دیگران در میان می گذارد. سعی می کند ماهیت وجودی گرگ ها و گوسفندان را به آنها یادآوری کند اما با انکار آنها مواجه می شود و در نهایت اوست که قربانی می شود. (قربانیِ حقیقت یا قربانیِ دروغ؟ وقتی حقیقت و دروغ در هم آمیخته اند آیا تفاوتی هم می کند؟) انگشت اتهام به سوی تک تک شخصیت ها دراز می شود و هرکدامشان در مقام دفاع از خود بر می آیند و تمامی رفتارشان و حتی باور جدیدشان در معرض نقد قرار می گیرد. اما آیا یافتن مقصر در جامعه ای که دچار آنارشیسم شده ممکن است؟ بنابراین پرونده باز می ماند هرچند به ظاهر به این نتیجه می رسند که شنگول "خودخوری" کرده است. اینکه او خودش را خورده است تا چه حد با خودخوری کردن یک فرد عاصی در چنین جامعه ای که به دنبال حقیقت است اما هرچه به آن نزدیک تر می شود از آن دورتر می شود مشابهت دارد؟ فاجعه اما اسفناک تر هم می شود: دیگران سرگشته و حیران در باور عمیقی که در آن غرق شده اند، درمانده و مستأصل و با بی رحمیِ ترحم برانگیزاننده ای رو به خوردن او می آورند...\nنور تماشاگران که می آید، آنها در تاویل های ذهنی شان غرق شده اند، اما هنوز نمایش پایان نیافته است. رورانس (ادای احترام بازیگران به تماشاگران) هم جزیی از ترکیب بندی اجراست. بازیگران با چهره هایی آشفته و درمانده و دست در دست هم از درب بالای پلکان بیرون می آیند، پله پله پایین می آیند و پس از تعظیم در برابر تماشاگران از درب پایین پلکان خارج می شوند. نمایش در اینجاست که پایان می پذیرد. جامعه سقوط کرده است.\nپرند محمدی،\tرضا تهوری،\tمهدی حسین مردی،\tمحمد محمودی،\tاشکان قادری،\tفائزه،\tمهرداد کیا و احسان زیورعالم\tاین را خواندند\nبهترین نقدی بود که از این نمایش خواندم، سپاس\nسپاسگزارم از محبت شما مرضیه عزیز. خوشحالم که مفید بوده.\nبا الهام از نظر شما ، به نکته جدیدی اشاره کردم . دوست داشتید در نقد کاربران بخوانید . ممنون از نقد خوبتون\nگزلیک رو که بردم بالا / همه هستیِ من / که ته چاهی عمیق و تاریک/ به چنگکِ تیزی آویزون بود / یکمرتبه از چنگک رها شد / رها شد به قعر چندین هزار سال پیش / به پرتگاهی بی پایان / فراموشی محض / وقتی به خودم آمدم دیدم اینجام / اینجا / بین این مردمان عجیب و غریب / بدون هیچ وجه اشتراکی / این تکه آئینه / در زندگی محدود من / مهمتر و با ارزشتر از دنیای این رجاله هاست...\nپرند محمدی،\tپرندیس و مرجان\tاین را خواندند\nنیلوفر ثانی،\tfarhad riazi،\tذوق زده،\tشکوه حدادی،\tرضا تهوری،\tبهناز بهادری،\tساحل مسکینی و امیر\tاین را دوست دارند\nچه عالی که نمایشی باعث شد بهرنگ عزیز را بعد از مدتها در تیوال بخوانیم....\nگرامی باد یاد صادق خان هدایت\nودرود بر تو رفیق هنرمندم\nدرود بر اردشیر عزیزم. سپاسگزارم از محبت همیشگیت رفیق جان.\nتئاتر اودین را می توان گروهی آفرینشگر از هنرمندان معاصر دانست که دائم به سیر و سیاحت پژوهشی می پردازند و جوهره و توان خویش را درون چشمه های طلا -سرزمین های تئاترخیز- جلا می دهند. آنها معتقدند که هیچگاه با "تئاتر اول" یعنی تئاتر تجاری-کلیشه ای دولتی و "تئاتر دوم" یعنی تئاتر هیاهوگر آوانگارد رستگار نخواهند شد. بلکه "تئاتر سومی" وجود دارد که باید آن را در بُعد معنوی نهفته در فرهنگ ها و اسطوره های تبتی و یا در رقص اوریسی و کاتاکالی در هند، تئاتر کابوکی در ژاپن و در حرکات لطیف و زیبای رقص معبد کامبوجیان جست. آن هم با تاکید بر حرکاتی همچون: "گل های فریبنده باغ که قلب هر کسی را برای همیشه تسخیر می کند" (یکی از حرکات رقص معبد در کامبوج).\nبرگرفته از کتاب "تئاتر، جزیره کوچک آزادی؛ یوجینیو باربا و تئاتر اودین" نوشته ناصر حسینی مهر\nمهرداد کیا و ابرشیر\tاین را خواندند\nبیتا نجاتی،\tعباس الهی،\tذوق زده،\tهاشمی،\tمحمد رحمانی و الهام. ب\tاین را دوست دارند\nکمی هیجان انگیز، کمی هم رعب آور...\nمریم زارعی،\tهاشمی،\tMaryam و علیرضا بابایی\tاین را خواندند\nحواسشون نبوده 9 مرداد هم تعطیله:) احتمالا 10-12 ساعت دیگر اتفاق می افتد\nتقویم تاریخ: امروز سی ام تیر ماه است، سالروز قیام ملی به نفع دولت ملی؛\n64 سال پیش در چنین روزی مردم ایران به حمایت از دکتر مصدق به خیابانها ریختند. ماجرا از جایی شروع شد که انتخابات دوره هفدهم مجلس شورای ملی با دخالت ارتش و دربار به تشنج کشیده شد. دکتر مصدق در واکنش به این موضوع خواهان حق تعیین وزیر جنگ کابینه خود شد، حقی که در اختیار شاه قرار گرفته بود. او همچنان برای اولین بار به جد مطرح کرد که شاه باید سلطنت کند و نه حکومت. شاه این درخواست را رد کرد و مصدق در 25 تیر 1331 از نخست وزیری استعفا داد. او در بیانیه تندی برای اولین بار از شاه به دلیل نقض قانون اساسی و مقاومت در برابر اراده ملی انتقاد کرد و تاکید کرد تا زمانی که ارتش و وزارت جنگ نتیجه انتخابات را دستکاری می کنند، کشور هرگز طعم آزادی واقعی را نخواهد چشید. او بطور مستقیم شاه را مقابل خود و اراده\t... دیدن ادامه » ملی قرار داد و گفت حالا که شاه اجازه نمی دهد مبارزه ای که ملت ایران شروع کرده پیروزمندانه خاتمه یابد، استعفا می دهد تا دولتی مورد اعتماد شاه روی کار بیاید و دستورات شاه را اجرا کند. این حرکت تاثیر عمیقی بر پیکره جامعه ایران بر جای نهاد که در نهایت منجر به قیام 30 تیر شد. بدین تریتیب که پس از استعفای مصدق که بی درنگ مورد پذیرش شاه واقع شد قوام به نخست وزیری انتخاب شد. جبهه ملی و اصناف بازار فراخوان تظاهرات دادند. کاشانی و حزب توده هم به آنها پیوستند و برای اولین بار یک بسیج عمومی مردم را پشت مصدق و مقابل شاه قرار داد. اعتصاب عمومی تمام شهرهای کشور را در بر گرفت و تظاهرات مردم از نقاط مختلف شروع شد. ارتش ابتدا در مقابل مردم قرار گرفت و به سوی آنها آتش گشود که منجر به کشته شدن حدود 180 نفر در کل ایران شد و این تقابل آتش خشم عمومی را شعله ور کرد و طوفانی ملی به پا شد. شاه جوان که به شدت از وضعیت بوجود آمده وحشت زده شده بود از قوام خواست استعفا دهد. فردای آن روز مجلس دوباره دکتر مصدق را به نخست وزیری بر میگزیند و تعیین وزیر جنگ با اختیار انتصاب رییس ستاد مشترک ارتش را نیز به او واگذار می کند.\nبیرون از مجلس در میدان بهارستان گردهمایی بزرگی برای بزرگداشت قیام شکل می گیرد و همزمان نیز دیوان لاهه حکم نهایی خود را درباره قضیه ملی شدن صنعت نفت به نفع ایران صادر می کند. این پیروزی دوگانه ای برای مصدق بود. برای اولین بار در تاریخ ایران دولتی ملی با حمایت اکثریت مطلق مردم بر روی کار آمد و دوره شش ماهه اصلاحات را آغاز نمود...\nمهدی حسین مردی،\tsahar amini،\ttelli n،\tوحید هوبخت،\tویدا فضیلت،\tنیکو احمدپور،\tسهیل علی بابایی و amdgh\tاین را خواندند\nبهرنگ گرانقدر درود بر تو دوست هنرمند و اهل تفکر و مطالعه ام\nارادتمندم ابرشیر عزیز\nفروش بلیطش تموم شده؟\nسایت tik8 فروش داره\nرضا سرور در برنامه نقد تئاتر شبکه چهارم سیما:\nخوشحالم که نمایش "راپورت‌های شبانه دکتر مصدق" در این برهه تاریخی که رسانه‌هایی مانند همین رسانه‌ای که الان در آنیم با دریافت بودجه‌های کلان به جای تاریخ نگاری، تاریخ انگاری می‌کنند، به روی صحنه می‌رود و با واقع‌گویی خود از شرافت تئاتر دفاع می‌کند.\nوحید هوبخت،\tمهرناز،\tحسین علیزاده و amdgh\tاین را خواندند\nیادداشتی بر ماهی سیاه کوچولو\nدر داستان، هنگامی که ماهی سیاه به مارمولک بر میخورد از او درباره خطرات راه می پرسد: مرغ سقا، اره ماهی و پرنده ماهیخوار. مارمولک درمورد آنان برای ماهی سیاه توضیح می دهد، و وقتی می بیند که او چنان به ادامه مسیر مصمم است و این خطر را کاملا جدی در نظر گرفته و به دنبال راه نجات است به اون چنین می گوید: "هیچ راهی نیست، مگر اینکه کیسه را پاره کند. من خنجری به تو می دهم که اگر گرفتار مرغ سقا شدی، این کار را بکنی." این خنجر در برداشت های آن زمان نمادی شد بر مبارزه مسلحانه علیه بیداد، و خصوصا تبلیغات سیاسی سازمان چریک های فدایی خلق ایران که در سال 1350 (سه سال پس از چاپ ماهی سیاه کوچولو و نیز مرگ صمد) تشکیل شده بود، و این کتاب را به نوعی به نفع عضوگیری خود مصادره کرده بود، به این برداشت دامن زد (تا جایی که حتی دادستان تهران در دوران پهلوی از این کتاب به عنوان مانیفست این سازمان نام برده بود). اما آیا به واقع این همان مفهوم مدنظر صمد بهرنگی است؟ درست است که افکار صمد نیز مانند خیلی از نویسندگان و هنرمندان و فعالان آن زمان گرایشات چپ داشته، اما زندگی او خود بزرگترین گواه بر این ادعاست که روشی که او برگزیده کوچکترین قرابتی با مبارزه مسلحانه نداشته است. او در زمانه ای که بسیاری از روشنفکرانش یا با فعالیت های سیاسی شان راه مبارزه را پیش گرفتند یا در مقالات و کتاب ها و نمایشنامه هایشان، صمد بهرنگی راهی دیگر را برگزید، راهی غیر مستقیم که چیزی نبود جز به ارمغان بردن دانش و آگاهی به میان کودکان. او بطور مستقیم معلمی را برگزید، در دورانی که می توانست به پشتوانه دانش و نبوغش به جمع شاملوها و ساعدی ها و آل احمدها در تهران بپیوندد، به روستاهای دورافتاده رفت و مشغول تدریس در دبستان و دبیرستان شد. در کنار آن شروع به نوشتن کرد، نوشتن برای کودکان و نوجوانان، تا در قالب قصه هایی (که رشد ادبیات کودک معاصر این سرزمین وامدار آنهاست) به آنها امید بدهد، "امیدی نه از جنس پیله ای بی اساس از خوشبختی و شادی، بلکه بر پایه شناخت واقعیت های اجتماعی" [برگرفته از مقاله صمد بهرنگی درباره ادبیات کودکان که در مجله های نگین (اردیبهشت 1347) و راهنمای کتاب (خرداد 1347) چاپ شده و انقلابی در رویکرد به ادبیات کودک محسوب می شود] [و نمود این امید بی پایان را همانطور که پیشتر نیز اشاره شد در پایان داستان ماهی سیاه کوچولو شاهدش هستیم: ماهی قرمز کوچولویی که پس از شنیدن داستان ماهی سیاه کوچولو از مادربزرگش "هر چه کرد خوابش نبرد، شب تا صبح همه اش در فکر دریا بود"]. احمد شاملو در مقاله "ای کاش این هیولا هزار سر می داشت" درباره صمد بهرنگی چنین می نویسد:\n"این\t... دیدن ادامه » که جامعه هنرمندان و نویسندگان و روشنفکران ما از قوم و خویشی با صمد دم می زنند چیز دیگری است، اما اگر به حقیقت احترام بگذاریم صمد از ما نیست ... آیا به راستی در زمانه ای که در شهرهای پُرناز و نعمت، فکر و هنر و خلاقیت را به گرانترین قیمت ها می توان فروخت و از رهگذر این چنین کسب پربرکتی به نعمت ها و قدرت ها و امنیت های حسرت برانگیز رسید، عمر و جوانی بی بازگشت را بی دریغ به کوه و صحرا ریختن و بار تعهدی کمرشکن را بر شانه های ضعیف خویش کشیدن و با فریب و ریا در افتادن و یک پا چارق و یک پا گیوه، کولی وار آواره کوه و صحرا شدن و به نان خشکی ساختن و خورجینی از کتاب بر دوش از کوره دهی به کوره ده دیگر رفتن و زندگی را وقف تعلیم کودکان ده های دورافتاده کردن و به قول جلال [آل احمد] وجدان بیدار یک فرهنگ تبعیدی شدن، تن دادن به شکنجه ای نیست که از زخم شمشیر و نیزه برداشتن و به خاک هلاک افتادن -حتی اگر به دفاع از حقانیت خویش باشد- بسی تلخ تر است؟"\nحال آنکه در اجرای گروه اگزیت، مارمولک ابتدا اطراف را به دقت می پاید که مبادا کسی در آن حوالی باشد، سپس تفنگ را به ماهی سیاه کوچولو می دهد. شبیه به نوعی شورانگیزی و تحریک حزبی در او با دادن تفنگ. ماهی سیاه پس از گرفتن تفنگ آن را حسابی برانداز می کند، به این طرف و آن طرف نشانه می گیرد و کیف می کند و احساس قدرت می کند و خیالاتی را در ذهنش می پروراند. این برداشت شخصیتی یاغی تر و انقلابی تر از آنچه در متن اصلی آمده می سازد و به آن برداشت توع دیگر که پیشتر اشاره شد نزدیک تر است. دو تفاوت محتوایی بارز بین متن و اجرا هم همین است، یکی تبدیل خنجر به تفنگ که فضای کودکانه را به فضایی مسلحانه تبدیل کرده (و حتی باعث شده در بروشور نمایش ذکر شود که دیدن این نمایش برای کوکان زیر 13 سال پیشنهاد نمی شود) و دیگر اینکه شخصیت ماهی سیاه کوچولو عاصی تر و تندمزاج تر و پرخاشجو تر از آنچه در متن است نشان داده شده و بدین وسیله تصویری بیشتر انقلابی از او ساخته شده تا تصویر کسی که پی آگاهی و آزادی و زندگی بهتر می رود. اما این ها تنها تفاوت های متن و اجرا نیستند. نشانه های سمبلیستی موجود در متن در اجرا عینیت بیشتری یافته اند و این در بازی ها، طراحی لباس و کارگردانی مشهود است. همچنین ماهی سیاه کوچولو و سایر موجودات جسمیتی انسانی تر یافته اند. از جمله در صحنه کفچه ماهی ها که با یکدیگر عکس سلفی می گیرند یا همان صحنه ابتدایی که مادر ماهی سیاه کوچولو مشغول صحبت با تلفن است. تمهیدات دیگری همچون استفاده از لباس نظامی برای پلیکان با کلاهی که نشان دو خوشه گندمش حکایت از رده بسیار بالای امیری دارد، یا استفاده از چهار مامور نقاب دار به جای مرغ ماهیخوار، تماشاگر را از دل فانتزی به دنیای خشونت بار بیرونی می کشاند. تمام صحنه هایی که تفنگ در آنها دیده می شود نیز چنین است. موارد گفته شده هرچند جهان متن را تحت تاثیر قرار داده اما ذهنیت کارگردان را وارد آن کرده و اجرایی فانتزی-اجتماعی را پدید آورده است. شاید این مهم ترین دغدغه کارگردان در اجرای این متن باشد. تماشاگر در پایان اجرا، دیگر همچون خواندن کتاب درگیر رویای ماهی سرخ کوچولو نیست، بلکه ذهنش در کوشش است تا این پیوند میان فضای فانتزی و فضای اجتماعی را شفاف تر سازد. در این خصوص البته ایده جذاب دیگری هم گنجانده شده است. اینکه ماهی سیاه کوچولو گاه متوجه حضور راوی بر صحنه می شود و حتی به سمت یکدیگر می روند، اما تلاقی حقیقی این دو هرگز ممکن نمی شود، مثل انسانی که هرچقدر دستش را به آینه نزدیک کند از لمس تصویر خود درون آینه ناتوان است.\nآنچه اجرای این نمایش را بیش از هرچه قابل تقدیر می کند، رفتن به سراغ یکی از بزرگترین نویسندگان ایرانی است که به قول غلامحسین ساعدی "تاریخ تولد و تاریخ مرگ ندارد" و به قول رضا براهنی "واقعیت گرا ترین قصه گوی زمانه ما و پرشور و حال ترین افسانه محبت روزگار ماست" و به قول محمود دولت آبادی "پاره های شریفش در قلب و رفتار و کردار مردم ما زنده خواهد بود". آثار صمد بهرنگی قصه هایی است برای کودکان که از میان آنها شاید جذاب ترینشان برای به روی صحنه تئاتر رفتن همین ماهی سیاه کوچولو باشد، کتابی که به انتخاب روزنامه گاردین در صدر ده کتاب برگزیده ادبیات کودک قرار گرفته است. این متن اولین بار در تیرماه سال 1357 در تالار چهارسوی تئاتر شهر توسط منصور خلج به روی صحنه رفت و بعد از چندین اجرا توقیف شد، و از آن زمان تاکنون گویا هرگز روی صحنه نرفته است (حداقل اینکه نگارنده در جست و جو های خود مدرکی دال بر اجرای استخوان دار دیگری در ایران نیافته است). البته در خارج از کشور اجراهایی از آن شده است که برجسته ترین و مشهور ترینشان توسط منوچهر خاکسار هرسینی در آمریکا و در سال 1982 به زبان انگلیسی به روی صحنه رفته است (متن دو زبانه آن نیز توسط انتشارات افراز چاپ شده است)، و نیز اجرای همین گروه اگزیت به کارگردانی مهرداد خامنه ای که سه سال پیش و در نروژ به زبان نروژی به روی صحنه رفته بود. و این بار این گروه در ایران با شکلی کمی متفاوت از اجرای پیشینش مشغول بازآفرینی ماهی سیاه کوچولو بر صحنه تئاتر است.\nابرشیر و محمد لهاک\tاین را خواندند\nبهرنگ عزیز از خواندن تحلیل و نوشته دقیق شما بسیار لذت بردم.\nبهرنگ جان ببخش زیادی پای پستت پارازیت فرستادم...\nماهنامه ی اندیشه ی پویا شماره 12(آذر و دی 92) که تصویر باشکوهی از بهرام بیضایی را پشت جلدش دارد یک بازخوانی از روشنفکری دهه 40 دارد که بسیار بسیار خواندنی است .. اگر بتوانی پیدایش کنی مفید خواهد بود....با خواندن\t... دیدن ادامه » آن مجموعه مقالات افق های تازه تری از وضعیت اندیشه در ایران برایم گشوده شد\nجناب ذوق زده فکر نمیکنم صمد بهرنگی قصد جاودانه کردن ماهی سیاه کوچولو رو داشته باشه، صمد حتی هیچ حرفی در مورد مردن یا نمردن او نمیزنه چه برسه به شهید شدنش! چنین برداشتی و چنین عبارتی (شهادت) و معرفتی که ازش صحبت می کنید و خصوصا قیاس عجیبی که با امام حسین\t... دیدن ادامه » داشتید شاید ناشی از اعتقادات و نوع نگرش شما به موضوعه و برداشت شخصی شماست که البته محترمه.\nنکته مهمی که لازم به ذکره و شاید اجرای گروه اگزیت باعث این سو برداشت شده که ماهی سیاه کوچولو چرا سعی نکرده بدون اینکه کشته بشه مرغ ماهیخوار رو از بین ببره (هرچند که تاکید میکنم کشته شدن او هم به صراحت گفته نشده) اینه که در اجرا شاهدیم که ماهی سیاه کوچولو به ماهی ریزه میگه من او رو با این اسلحه میکشم و تو بپر بیرون، طبیعتا این سوال برای تماشاگر و از جمله شما پیش میاد که چرا او پس از کشتن ماهیخوار خودش بیرون نپرید؟ و باعث نتیجه گیری هایی از جمله جاودانگی و اینها میشه که شما گفتید. در حالی که در کتاب، داستان به شکل دیگریه. ماهی سیاه به ماهی ریزه میگه من انقدر وول میخورم که ماهی خوار قلقلکش بگیره و وقتی قاه قاه خندید تو بپر بیرون. و ماهی ریزه در این شرایطه که میتونه در بره. شاید ماهی سیاه هم میتونست بپره بیرون اما در اون صورت دیگه مرغ ماهیخوار رو نمیتونست بکشه. امیدوارم با این توضیحات چرایی اتفاقی که میفته شفاف تر شده باشه.\nابرشیر عزیز، دوست خوبم اختیار دارید. مثل همیشه از نکته سنجی شما لذت می برم. ممنونم از مجله ای که معرفی کردید، حتما سعی می کنم پیداش کنم و بخونمش.\nمسئله اسطوره شکنی و تقدس زدایی نکته بسیار مهمیه که اشاره کردید. خود صمد پیش از مرگش نویسنده بسیار بی سر و صدایی بوده و عمدتا حتی نام کامل او رو نمی دونستند و به تخلص بهرنگ می شناختنش. معروف شدنش در جامعه روشنفکری اون دوران هم بیشتر به واسطه نوع داستان سرایی برای کودکان و البته ایدئولوژیک بودن داستان ها، و به واسطه ساعدی و آل احمد بوده. اما پس از مرگ به یکباره از خود او هم اسطوره سازی شد (صرف نظر از قضاوت در درست یا غلط بودنش). حتی تا اونجا که مرگش رو به ساواک نسبت دادند و این موجی بود که چپگرا ها ساخته و پرداخته کردند و سوارش شدند. جلال آل احمد بیشترین نقش رو در این خصوص داشت که البته بعدها اعتراف کرد که "درین تردیدی نیست که غرق شده، اما چون همه دلمان می خواست قصه بسازیم، ساختیم". در مورد سوال شما فکر میکنم کارگردان در جاهایی قصد داشته این اسطوره شکنی رو انجام بده از جمله در امروزی تر کردن ماهی سیاه کوچولو و شخصیت پردازی ها و موارد دیگه که برخیشون رو اشاره کردم، اما اتفاقا در صحنه آخر به دلیل تغییری که در اجرا نسبت به متن صورت پذیرفته (و در توضیحاتم به ذوق زده هم بهش اشاره کردم) بیشتر به سمت ساخته شدن اسطوره از ماهی سیاه کوچولو پیش رفته شده. فکر میکنم که ماهی سیاه کوچولو نمیخواسته قهرمان یا اسطوره باشه. او می خواسته به بهترین و آزادترین شکل زندگی کنه و در این راه البته از مقابله با خطرات و مرگ، برای بهتر شدن زندگی خودش و دیگران هم ترسی نداشته.\nمن از جنبش جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان حمایت می کنم چون:\n-\tچون دختر جوانی را می شناسم که به جرم زن بودنش وقتی به خواستگارش جواب رد داد اجزای صورتش سوخت و تجزیه شد.\n-\tچون دختر جوانی را می شناسم که به جرم اینکه مردان سرزمینش از عقده های جنسی رنج میبردند به او تجاوز شد و با چاقو مثله شد.\n-\tچون دختر جوانی را می شناسم که به جرم اینکه خواست دنیای متفاوت و آزادی را تجربه کند بدون اینکه آزاری به دیگران وارد آورده باشد، مورد بدترین توهین ها و تهدیدها قرار گرفت.\n-\tچون دختر بچه ای را می شناسم که به جرم زاده شدن در خانواده ای یا عقاید خاص، در نه سالگی شور و طراوت کودکانه اش جایش را به حجم وسیعی از پارچه سیاه داد.\n-\tچون دخترکی را می شناسم که به جرم ضعیفه بودنش به او یاد داده اند برادر کوچک 4 ساله خود را "علی آقا" صدا بزند.\n-\tچون دختر دانشجویی را می شناسم که برای فرار از مردود شدن در درسی تخصصی با استاد میانسالش همبستر شد.\n-\tچون زنی ایستاده را می شناسم که به جرم دفاع از حقوق زنان سرزمینش آب خنک خورد.\n-\tچون نماینده زنی را می شناسم که در مجلس برای دفاع از چند همسری حنجره و گریبانش را همزمان چاک داد.\n-\tچون زنی را می شناسم که به دلیل قوانین مردسالارانه جامعه اش "سال ها" در دادگاه ها دوندگی کرد تا بتواند طلاق خود را از همسر معتاد و هوسرانش بگیرد.\n-\tچون دختر دانشجویی را می شناسم که به جرم رو کردن دست مسئول هوسران دانشگاه، ستاره دار شد.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که در تاکسی یا اتوبوس یا مترو یا کوچه و خیابان از تماسهای بدنی آزاردهنده با مردان جامعه شان رنج برده اند.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که شوهرانشان آنها را عروسکی برای ارضای امیال جنسی شان می دانند، بدون توجهی به احساسات و نیازهای آنان.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که وظیفه زنانگی شان به آنها حکم می کند در هر شرایطی به همسرانشان تمکین کنند.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که آزادی عملی و حتی آزادی فکری شان در بند غیرت پدرانه یا برادرانه شده است.\n-\tچون\t... دیدن ادامه » زنان بسیاری را می شناسم که با مدرک یکسان و کار به مراتب بیشتر از مردانی در شرایط مشابه، حقوق های به مراتب کمتری دریافت می کنند.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که اعتماد به نفسشان در زندگی اجتماعی با عباراتی نظیر "زنه دیگه چه انتظاری ازش داری" لگدمال شده است.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که بدون اجازه پدر یا شوهر اجازه دریافت گذرنامه ندارند، چه برسد به خروج از کشور.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که هر خشونتی را در زندگی زناشویی تاب می آورند مبادا که طلاق، فرزندشان را از آنها بگیرد.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که همسران یا حتی فرزندانشان به آنها به چشم یک آشپز یا خدمتکار می نگرند.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که علیرغم داشتن تحصیلات و توانایی های کاری، به خانه نشینی تن داده اند.\n-\tچون زنان بسیاری را می شناسم که با وجود تجربه خشونت ها و سوء رفتارهای متعدد در زندگی زناشویی، ترس و درماندگی اکتسابی آنها مانع از جدایی یا حتی اعتراض جدی شان می شود.\n-\tچون این دلایل همچنان ادامه دارد.\nآیا متوجه شدید که در همین یادداشت هم به واسطه جمله آغازینش اندک نگاهی بالا به پایین حس می شود؟ نگاهی که امتدادش می تواند نوعی از خشونت را بپروراند؟ من از جنبش جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان "حمایت" نمی کنم، بلکه به آن "می پیوندم".\nبهرنگ عزیز، یادداشتت در آستانه ی اجرا بسیار انرژی بخشه. متشکرم.\nآقای بهرنگ اجازه هست من این متن رو یادداشت کنم؟\nاگر اجازه بفرمایید که از متن شما در کانال اگزیت استفاده کنیم بسیار سپاسگذار خواهیم بود.\nمن از جنبش جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان "حمایت" نمی کنم، بلکه به آن "می پیوندم".\nدرود بهرنگ عزیز\nجناب خامنه ای عزیز خواهش می کنم، باعث خوشحالی من هست، و همینطور سپاسگزار خواهم بود اگر آدرس کانال را هم بفرمایید.\nخانم پگاه البته، اختیار دارید.\nآذرنوش جان و ذوق زده گرامی درود.\nممنون از لطف شما بهرنگ عزیز\nآدرس کانال اگزیت :\nبهرنگ عزیز ممنون از حمایتت ، به امید دیدارت در شبهای نمایش\nیادداشتی بر تئاتر بازی سایه به کارگردانی تاتسویا هازگاوا از ژاپن\nصحنه آغازین بازی سایه یک کار فرم را تداعی می کند. اما پس از آن وارد دنیای درام می شود، درامی جذاب و غیر خطی با تعلیق های فراوان که در بستر فرم، خود را نمایان می سازد. می توان ماجرا را در یکی از دیالوگ های نمایش خلاصه کرد: "یک سازمان به وجود میاد تا در خدمت انسان ها باشه، اما وقتی که انسان ها به خدمت اون سازمان در بیان ....". دانشمندانی در توکیو به کشفی تازه دست می یابند: ساخت جعبه سیاهی که همچون سیاهچاله درون آن ناپیداست، جعبه سیاهی که انرژی انسانها را بلعیده و آنها را به مرور به سایه هایی توخالی تبدیل می کند و حیات را از آنها می گیرد. داستان بطور موازی از جانب چند کاراکتر روایت می شود: یک مامور پیک که بدون آنکه بداند این جعبه های سیاه چیستند\t... دیدن ادامه » آنها را در شهر پخش می کند؛ و فردی که انتخاب شده برای آزمایش کارایی جعبه سیاه و نیز داروی تهیه شده برای درمان آن. هدف سازمان سرمایه گذار این پروژه هم واضح است: شیوع بیماری و سپس درآمدزایی از فروش دارو (طبیعتا به ثروتمندانی که از پس پرداخت بهای گرانقیمت آن بر می آیند). مبادله جان انسانها با ثروتی که نصیب سازمان می شد. اینجاست که روایت، تاویل هایی فراتر از آنچه که می نمایاند هم پیدا می کند. بازی تکراری تاریخ همین است، استعمار انسان توسط اقلیتی دارای ثروت و قدرت، و رو به نابودی رفتن جامعه ای در ازای ثروتمندتر و قدرتمندتر شدن آن اقلیت. مامور پیک هم نماد انسانهایی است که گرچه پاک و خوشقلب اند اما برای رهایی از مشکلات زندگی ناخواسته در خدمت این پروسه دهشتناک در می آیند و زمانی به خود می آیند که سهراب ها مرده اند. گروهی نیز وجود دارند که به تروریست ها شناخته می شوند، نامی که صاحب قدرت برای آنها برگزیده چون آنها را دشمن خود می داند، به واقع نیز چنین است، آنها دست به هر کاری می زنند تا این پروسه را متوقف کنند و به مردم فقیر هم دارو برسانند و پیش از اینکه سایه کل بدن آنها را در بر بگیرد درمانشان کنند. در این میان به فراخور درام اتفاقات دیگری نیز می افتد، صحنه هایی کمیک، اکشن، عاشقانه و ... که لطف آن به دیدنش است.\nدر اجرا، فرم کاملا در خدمت محتوا درآمده، حرکاتی که به رقص معاصر نزدیک می شود. بازیگران با بدن هایی بسیار آماده، گاه کاراکترها را به نمایش می گذارند، گاه ذهنیت آشفته درون آنها را، گاه مردمانی را که به شکل سایه درآمده اند، گاه تردید ها، گاه بیم ها، گاه امیدها، گاه عاشقانه ها. شیوه کارگردانی و بازی با نور به جذابیت تابلوهای بصری بسیار افزوده است، همینطور است استفاده از ویدئو پروجکشن و بالا نویسی پارسی که هرچند فونتی دارد که خواندنش را دشوار می کند اما پیوستگی عجیبی با اجرا دارد، و نیز استفاده چشم نواز و موثری از آکسسوارهای ساده ای همچون چتر و صندلی. اما همه اینها یک طرف، موسیقی دراماتیکی که کاملا در خدمت اثر بوده و در تار و پود روایت ها و فرم بازی ها تنیده شده است هم یک طرف. موسیقی ای که هرچند بطور جداگانه هم یک شاهکار است اما برخلاف اکثر تئاترهایی که در ایران شاهدش هستیم تنها نقش پرکننده و همراهی کننده اجرا را ندارد و خود به تنهایی همچون یک کاراکتر، المانی حذف نشدنی از اجراست. اجرایی که با خلاقیت هایش دنیایی منحصر به فرد و چشم نواز را پیش چشمان تماشاگر می آفریند.\nبازی سایه کاری است از گروه Dazzle که خود را یک گروه رقص می داند، متخصص در رقص معاصر و رقص خیابانی، که در اجراهایش قصد ارائه فرهنگ مدرن ژاپن را دارد. گروهی که در بیستمین سال فعالیتش به ایران آمده تا تجربه ای متفاوت را برای تماشاگران ایرانی تئاتر فراهم آورد.\nعلی جعفریان و بیتا نجاتی\tاین را خواندند\nبهرنگ جان از اینکه امکان تجربه ی تماشای چنین آثار نمایشی از جهان ( هرچند به صورت خیلی محدود) فراهم شده که مضمون رادیکال و اجرایی درخشان دارد باز هم اتفاق فرخنده ای است.\nخوشحالم که قلم شیرین و شیوایت برای انتقال این تجربه ناب را در تیوال می خوانم رفیق\nو جالب ترین بخشش مربوط به رورانس بود که اینقدر منظم و هماهنگ بودن، واقعن لذت بخشه دیدن گروهی که حتا تعظیم به تماشاگر رو هم تمرین میکنن\nبهرنگ عزیز ممنون از نوشته دقیق و خوبت خیلی لذت بردم از خوندنش\nابرشیر جان سپاسگزارم از محبتت، اتفاقا دیشب بعد از اجرا به این فکر میکردم که چه خوب بود اگر چنین آثاری مدت طولانی تری در ایران اجرا می رفتند تا عده بیشتری بببینند و هم لذت ببرند و هم بیاموزند.\nآذرنوش عزیز دقیقا همین طوره، خصوصا اینکه این نمایش دو رورانس\t... دیدن ادامه » داشت. رورانس اول رو سایه ها بودند که انجام دادند، بطور نامحسوس تر، بعد آخرین حرکت فرم بازیگران بود و در نهایت روزانس اصلی اونها که به دلیل تشویق زیاد تماشاگران چندین بار روی صحنه اومدند. سپاس از لطفت و از اینکه این یادداشت رو قابل خوندن دونستیش.\nاتفاقا دیشب داشتم به این فکر می کردم جای بهرنگ جان و نوشته های خوبش در مورد معرفی نمایش های جشنواره چه خالیه\nسال پیش که از پست های معرفی نمایش ها خیلی استفاده میکردیم :)\nامیرحسین جان یک خوشحالی دارم و یک عذرخواهی. خوشحال ازین جهت که اون نوشته ها مفید بوده و در خاطر دوست عزیزی چون تو مونده، و عذرخواهی بخاطر اینکه نتونستم امسال اون کار رو انجام بدم و فرصت نشد که در مورد همه کارها جستجو کنم و اطلاعات کسب کنم و اینجا هم انتشارشون\t... دیدن ادامه » بدم. خلاصه با محبتی که همیشه داری این کم کاری من رو هم ببخش.\nبهرنگ جان عزیز دلی :)\nعذرخواهی چرا؟ سال پیش لطف می کردی دوست خوبم ،کار امثال من تنبل رو راه مینداختی که دیگه دربه در دنبال اطلاعات کارها نباشیم :))) بعلاوه ما هم از قلم خوبت استفاده می کردیم.:)\nخوشحال میشم گزارش من از این اجرا رو به زبان انگلیسی بخونید.\nیادداشتی بر سعادت لرزان مردمان تیره روز\n(این نوشتار ممکن است قسمت هایی از نمایش را لو بدهد).\n1- در این نمایش با نمایشنامه ای مواجه ایم پر از نشانه، اجرایی پر از نشانه، طراحی صحنه و لباسی پر از نشانه و میزانسن هایی پر از نشانه که همه اینها در کنار بازی های قابل قبول بازیگران، فضایی سیاه و سنگین را ایجاد کرده که نه تنها از چارچوب خود بیرون نمی زند بلکه همچون سیاه چاله ای تماشاگر را نیز به درون خود می بلعد.\nدرونِ خانه، پدری و مادری هستند غرق در گرفتاری و فقر، و نماز می خوانند. در درون همان خانه، فرزندانی هستند غرق در همان گرفتاری و فقر، و نماز نمی خوانند یا از ترس وانمود می کنند که می خوانند. و فرزندانِ دیگر، بیرون از خانه، یا به دنبال سعادت یا در فرار از تباهی. درون خانه بدبختی و سیاهی است و بیرون از آن صدای روح انگیز باران، بارانی که نه تنها خنکایی\t... دیدن ادامه » به همراه ندارد بلکه بر سنگینی هوا افزوده است. درون، واگویه های فلاکتِ ناشی از ازدواج و اعلام بیزاری از آن است و بیرون، صدای هلهله و جشن ازدواج، آن هم با دامادی که در قعر چاه است و همیشه تعطیل. درون، ضجه ناله های زنی است که محکوم است آنقدر به حجله برود تا پسر بزاید، بیرون، هلهله شادی به حجله رفتن نوعروسی دیگر است. درون خانه اما شادی هم هست، به شکل نوزادی که تنها چشم انداز رنگی است در میزانسن های عموما خاکستری، اما نه تنها نحیف و لاغر شده، که نیز مدتهاست به خواب رفته و توان بیدار شدن ندارد. موارد اشاره شده تنها برخی از اشاراتی است که شاید تا حدی بتواند مفهوم "سعادت لرزان مردمان تیره روز" را روشن سازد.\n2- در نمایشنامه ای که می توانست به شدت با خطر تیپ شدگی شخصیت هایش دست و پنجه نرم کند، شخصیت ها با چنان پیچیدگی های دقیق و منحصر به فردی نوشته شده اند که در عین حفظ هویت و استقلالشان هر یک نمایندگان قشرهایی از جامعه اند. شخصیت ها نه سیاهند و نه سفید. هرکدام سیاهی هایی دارند و سفیدی هایی. در بازی ها هم این استقلال شخصیتی و چندبعدی بودنشان تقویت شده و به خوبی از تیپ سازی پرهیز شده است. حتی در مورد فرزند شیرین عقل هم با کلیشه های رایج مواجه نیستیم و تنها شاید شخصیت مادر کمی به کلیشه نزدیک شود. این خود دلیل دیگری است بر ایجاد فضایی واقعی و باورپذیر. بازی ستاره اسکندری چنان طبیعی ست که از یاد می بریم او بازیگر این نقش است و انگار خودِ واقعیِ شخصیت را حاضر بر صحنه می بینیم. دیالوگ ها نیز گرچه بسیار نابند و تامل برانگیز و در بردارنده مفاهیمی عمیق، اما از تناسب و سازگاری کاملی با شخصیت ها برخوردارند و بیرون نمی زنند.\nالبته در این شب های آغازین اجرا، نمیتوان از لحظاتی که بازی ها اصطلاحا به خط نزدیک می شود (لحظاتی که طراحی میزانسنیک حرکات بازیگران بصورت مکانیکی در آنها دیده می شود و در بازیشان جا نیفتاده و حل نشده است) چشم پوشی کرد. مانند صحنه ای که پدر در کنار مادر می نشیند یا صحنه ای که دختر کوچکتر از شنیدن صدای شلیک اشک می ریزد یا صحنه ای که پدر رو به آسمان طلب مرگ میکند و روی زمین می افتد و چندین صحنه دیگر، که در ذوق تماشاگر می زنند و در خود، نشان از نیاز به تمرین های بیشتر پیش از اجرا برای روانتر شدن و عمیق تر شدن بازی ها دارند. بدیهی است که با گذشت چندین اجرا این نقیصه تا حد زیادی رفع خواهد شد.\n3- طراحی صحنه در عین موجز بودن، کارآمد است. شاید بنابر فضای (به ظاهر) رئالیستی نمایش، اولین گزینه برای طراحی دکور یک طراحی ناتورال باشد که فضای حلبی آباد و فقر حاکم بر خانه را القا کند، ولی احتمالا شرایط خاص سالن و تعدد اجراهای روزانه در آن، دکور را ناگزیر به سمت طرحی مینیمال تر و هوشمندانه تر و نمادگرایانه تر برده است. دیوارهایی کوتاه به رنگ سیاه، رنگی که نمود سِّرِ درون است. کوتاهی اش نیز می تواند بیانگر ناچیزی و بی در و پیکری زندگی این خانواده باشد، در جایی از متن هم اشاره می شود که بین خانه های اینجا دیواری نیست و وجود یک سگ برای حفظ امنیت لازم است (سگی که کشته شده و با این حال شیردهی به توله هایش ادامه دارد)، کما اینکه شرایط دیوارهای داخل خانه هم در اجرا چنین شده است. دیوارها نقش دیگری نیز دارند، صندوقچه هایی که دارایی اعضای خانواده در آنجاست، از سیگار تا اسلحه، انگار این خانواده هرچه دارد و ندارد در دیوارک های خانه اش مدفون شده است. اما ستون چوبی وسط خانه می تواند نمادی از اصالت و زندگی باشد در این شرایط نا به سامان. ستونی که بر خلاف دیوارک ها نه کوتاه شده است و نه خمیده. اما در میان این خانه محقر و رو به زوال آنچه بیش از هرچیز تامل برانگیز و تاثر برانگیز است، بشکه ایست، نمادی از ثروت مملکتی که بر نفت سوار است، و گویا تنها سهم مردمانِ پیاده اش بشکه آن است. میزانسن انتهایی جانمازی است پشت به این بشکه، در کنار ستون چوبین، و رو به دو نیاز اولیه هر انسانی: آب و نان.\n4- اما نکته مبهمی که در اجرا به چشم می خورد مربوط به زمان است. اینکه مشخص نیست روایت داستانی (آنطور که متن ایجاب می کند) در دهه شصت می گذرد یا (آنطور که در برخی مصاحبه ها گفته شده) بیانگر زمان حال است؟ اشاراتی در متن هست که گمان اول را به شدت تایید می کند برای مثال کشتار سگ های بی نوا به دلیل نجس شمردنشان یا قیمت کاپشن تاناکورا (150 تومان) یا اشاراتی دیگر، اما در اجرا نشانه هایی دیگر هست که این فرض را بر هم می ریزد. از جمله امروزی بودن کلید برق، مدل روز بودن چمدان دختر بزرگتر و پول های کرایه تاکسی پدر (چندین اسکناس هزار تومانی بر اساس نرخ های امروزی [بماند که به پاره پوره بودن و غیر قابل استفاده بودن آنها اشاره می شود در حالیکه اسکناس های نسبتا نوئی مقابل چشمان تماشاگر است]) و موارد جزئی دیگر که وحدت زمانی را خدشه دار کرده است. کم دقتی دیگری که کمی در ذوق میزند این است که صدای باران به گوش میرسد اما هر کسی که از بیرون می آید لباسش خشک است. جالب اینجاست که در متن حتی به این موضوع اشاره می شود که برای خرید نان بهتر است کیسه پلاستیک بُرد نه زنبیل، وگرنه نان ها خیس می شوند، با این وجود شخصیت ها گویی ضد آبند.\n5- پایان نمایش که به طرز عجیبی گنگ و باز است، عامل درخشان دیگری است بر حفظ و تداوم فضای ایجاد شده. صدای شلیک چندین گلوله که معلوم نیست چندتایشان از آنِ پدر است و چندتای دیگر از آنِ پلیس. معلوم نیست چه کسی یا چه کسانی مورد اصابت گلوله قرار می گیرند و چه بر سرشان می آید. هر چند می شود حدس هایی در این خصوص زد و برداشت هایی (احتمالا متفاوت) از آن داشت، اما آنچه بیش از هرچیز مهم است فضا سازی و القای مفهوم عمیق نمایشنامه است نه روایت داستانی آن. آنچه در ذهن تماشاگر برجای می ماند امتداد سیاهی است، سیاهی ای که گویی در آن "مسئله بودن یا نبودن" اهمیتش را از دست داده، سیاهی انبوهی که پابرجاست و بر حجم آن افزوده می شود و با رفتن نور صحنه تمام سالن را در بر می گیرد.\nسپاس از یادداشتون و تبریک به این نگاه دقیقتون!\nبه شخصه خوندن یادداشتتون و نوع نگاهتون برام خیلی جذاب بود\nخوشحالیم که "سعادت لرزان مردمان تیره روز"را دوست داشتید\nسپاس جناب پوریا که این یادداشت رو خوندید و لطفی که دارید و خوشحالم که مفید بوده. بله واقعا بازی خوب خانم اسکندری و همینطور آقای سلطانی خیلی پررنگه و بسیار موثر در برقراری ارتباط مناسب تماشاگر با اجرا. امیدوارم از دیدن دوباره هم لذت ببرید.\nممنون آقای بهرنگ، واقعا نظرهای دقیق و نقادانه ای به نمایش داشتید و باعث جلب نظر من به قسمت هایی که سر سری ازشان گذاشتم؛شدید\nکاشکی میشد آدم بمیره زنده بشه، بشه عین قبلِ عروسیش. نه اینکه بمیره دیگه تموم ها، انقد می ترسم بمیرم زنده نشم. بمیره زنده بشه، بشه عین قبلِ عروسیش. بشه مثل یه آدم کثیف که میره تو حوض یا تو حموم، میاد بیرون تمیزِ تمیز، پاکِ پاک. میشه؟\nتیاتر باران،\tعمو فرهاد قصه ها،\tشادی بهرامی،\tمجتبی مهدی زاده،\tرضا آژیده و محمد روشن\tاین را خواندند\nیادداشتی بر نمایش زبان اصلی\n1- بسیار دشوار است که تعریف جامعی از اینکه تئاتر دقیقا چیست و چه مولفه هایی باید داشته باشد با قاطعیت ارائه داد بدون آنکه تا حد زیادی پای سلیقه به میان بیاید. اما اجرایی که 99% آن در یک دکور لخت و میزانسن ثابت تعریف شده است (بازیگران نشسته بر روی دو صندلی رو به روی تماشاگر) و تمام بار اجرا بر دوش دیالوگ هایی است که از دهان تماشاگران بیرون می آید آن هم بدون کوچکترین جاذبه بصری، تا چه میزان به مفهوم تئاتر (حداقل از لحاظ فرم) نزدیک است؟ نکته مهم البته نه در بدون دکور بودن صحنه بلکه در عدم ایجاد هیچگونه میزانسنی در آرایش بازیگران است. که این مورد خود باعث شده نسبت دادن عنوان "طراح" بیشتر شبیه به یک شوخی به نظر برسد.\nآیا این اجرا قصد داشته تئاتری نزدیک به فضای سینما باشد؟ در بروشور این اجرا آمده: "با احترام به سکانس دادگاه\t... دیدن ادامه » فیلم ارزشمند جدایی نادر از سیمین"، و دقیقا مانند آن سکانس، تمام آنچه مقابل دیدگان تماشاگر قرار می گیرد یک فول شات محدود (و نه حتی لانگ شات) از زن و مردی است که هر دو یا یکی از آنها در کل زمان اجرا رو به تماشاگر نشسته اند (به جز صحنه ای که برادر زن می آید و روی صندلی می نشیند). مطمئنا این از تعریف سینما هم به دور است، و بیشتر شبیه یک اپیزود چند دقیقه تلویزیونی ست که کش آمده است.\n2- در روزگاری که انگیزه بسیاری از نمایش هایی که به روی صحنه می رود ارضای یک نوع شهوت اجراست بدون اینکه دغدغه ارزشمندی پشت آن اثر باشد، زبان اصلی اتفاقا یک اثر دغدغه مند است. (که شاید پررنگ ترین نکته مثبت اجرا هم همین باشد). دغدغه نویسنده عدم ارتباط انسانی بین زن و مرد است، این که آنها از فهم ساده ترین حرف های یکدیگر عاجزند و هر اتفاق کوچکی می تواند به یک فاجعه تبدیل شود. البته جای تفاسیر بیشتر در این مورد باز است اما در اجرا حتی این محتوا به چالش کشیده می شود. دو شخصیتی که باید با شخصیت پردازی مناسب تبدیل به دو انسان معاصر با پیچیدگی های فکری، روانی و شخصیتی باشند تا در خدمت بیان محتوا قرار گیرند، تبدیل به دو تیپ شده اند. در یک سو تیپ مرد جوان جنوب شهری و سنتی و کمی غیرتی که حتی حرکات بدنی اش هم بر اساس این تیپ سازی تعریف شده و در سوی دیگر زنی شهرستانی که لیسانس گرفته و سعی به حرکت از سنت به مدرنیته دارد. دو تیپ تخت بدون کمترین پیچیدگی مستقل شخصیتی که به سوی نوعی کلیشه تاریخ مصرف گذشته در حرکتند. حتی سومین شخصیت (برادر زن) که در یک صحنه وارد می شود هم کاملا یک تیپ است (جوان شهرستانی ساده و دل پاک) هرچند که مورد اخیر شاید ضربه چندانی به محتوا نزده، اما مطمئنا شخصیت پردازی پویای دو شخصیت اصلی می توانست رنگ و بویی طبیعی تر و اثرگذار تر و قابل باورتر به اجرا بدهد.\n3- متن نمایشنامه هم کلیشه ای ترین فرمی است که می توانست در خدمت آن محتوای ارزشمند باشد. زن و شوهری با شاخصه های تیپیکال که در زندگی شخصی مشکل دارند و زن در خواست طلاق داده و حال مقابل قاضی (که تماشاگران هستند) نشسته اند و دیالوگ می گویند. این چیزی است که بارها و بارها در بسیاری از فیلم ها و سریال های تلویزیونی تکرار شده است. آنچه که در چنین فرمی می توانست بزرگترین سرمایه متن باشد و آن را از سطحی کلیشه ای به سطحی غنی و تاثیرگذار ارتقا دهد دیالوگ های دو شخصیت بود، که کارکرد قابل توجهی ندارند و گویی بیشتر در دام خنداندن مخاطب و تکرارهایی غیر ضروری افتاده اند. تنها نکته قابل اعتنا می تواند این باشد که تماشاگر در جایگاه قاضی قرار گرفته و انگار باید از میان حرف های این دو، بینشان قضاوت کند. بگذریم که روند حقیقی رسیدگی به تقاضای طلاق نزد قاضی در واقعیت فاصله بسیاری با این پیش فرض دارد.\n4- اگر عدم شخصیت پردازی مناسب پرسوناژها را نادیده بگیریم، بازی ها در خدمت تیپ هایی بود که خلق شده است. با این وجود از دو مورد نمی توان چشمپوشی کرد: مورد اول بازی اغراق شده و غیر طبیعی مرد هنگام شنیدن خبر سقط شدن بچه است، و مورد دوم لهجه زن. لهجه ای که با توجه به اطلاعاتی که نمایشنامه می دهد باید چیزی نزدیک به لهجه مشهدی باشد اما بیشتر شبیه لهجه مازنی است با گرایشاتی به مشهدی و حتی گیلکی. بماند اینکه از زنی که به تهران آمده، تحصیلات دانشگاهی دارد و خصوصا اینکه سعی در حرکت به سوی مدرنیته دارد انتظار چنین لهجه غلیظی نمی رود.\n5- کل نور اجرا با دو یا سه پروژکتور تامین می شود. البته با توجه به میزانسن ثابت که طراحی نور خاصی را نمی طلبد (و نیز در نظر گرفتن شرایط سالن که اجرای سه نمایش پشت سر هم از سه گروه مختلف در طول روز است) شاید خیلی هم عجیب نباشد، اما این نور در یک صحنه در ذوق می زند. و آن صحنه ای است که برادر زن می آید و در ابتدا پشت صندلی ها ایستاده و صورتش در سایه روشن است (البته اگر قصد برداشت تعابیر فلسفی گونه از آن را نداشته باشیم، که نداریم). و آخرین نکته در خصوص موسیقی است که به عنوان پرکننده صحنه ها چفت و بست مناسبی با شرایط صحنه های قبل و بعد خود ندارد به جز آنجا که برادر زن در حالی که هدفونی در گوشش است می آید، و آهنگی از یاس پخش می شود، که در همین یک مورد نیز چنین آهنگی با شخصیتی که از او ارائه می شود کمی ناسازگار است.\nپ.ن: این یادداشت از دریچه ذهنی نگارنده نوشته شده و البته که جای نظرات و تفاسیر مختلف دیگر همچنان باز است.\nپرند محمدی،\tلعیا میری،\tمهدی حسین مردی،\tمجتبی مهدی زاده،\tرسول کاهانی و علیرضا حسینی\tاین را خواندند\nبهرنگ عزیز ری اکشن های شما قبل و بعد از اجرا خیلی برای من جالب بود :) , ممنون از نکاتی که بهشون اشاره کردی بخصوص بحث نور و موسیقی ..\nدیگه دوران جوانیت گذشته پسر جان الان چه وقت این آرزو هاست؟ :D\nزیر متن جمله گروتسک گونه ات رو پسندیدم شاهین جان:))\nگزارش تصویری هنر آنلاین از مائوزر:\n(عکاس: مسعود میرمیری)\nمحمد رحمانی،\tمصطفی بیگ محمدی،\tوحید هوبخت،\tآذرنوش،\tعلی عبدالرحیم،\tجواد بازغی و کفترباز آلکاتراز\tاین را دوست دارند\nنگاهی به نمایش مائوزر\n(به قلم انوشیروان مسعودی- چاپ شده در روزنامه قانون امروز یکشنبه 10 اسفند 93)\n"اما؛ سحرگاه یک روز در شهر ویتبسک"\nهاینر مولر، نمایشنامه نویس عصیانگرومطرح ترین چهره نمایشی آلمان پس از برتولت برشت دقیقا با این«اما»معنای خود رامی یابد.نمایشنامه‌های او جایگاه یک «اما»را در افشاولودادن وضع نمادین موجود دارند.از نمایشنامه«نبرد»،تا«هملت ماشین»او دقیقا دربزنگاهی که همه به تاییدیاواکاوی یک وضعیت می‌پرداختنددربرابر یک وضعیت ایستادو باواژگون کردن وضعیت نمادین آن رابحرانی کرد.مولردربرابر آنچه بدیهی فرض می‌شود می‌ایستد و می‌کوشد تا با شک کردن، واژگون کردن و آنگاه دوباره نگریستن به آن پدیده پسِ پشت و رانه‌های حقیقی را دریافته و نمایش بدهد.این موضوع نه صرفا در مضامین انتخاب شده توسط او که در فرم‌های نمایشی او نیز به چشم می‌خورد و در واقع یکدستی و هماهنگی میان ِ ساختارشکنی اوست که او را به یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان معاصر بدل می‌کند.\nمولر را بیشتر به عنوان نمایشنامه نویسی آنارشیست می‌شناسند،پرخاش او نسبت به ارزش‌های رسمی جامعه اش در تمامی این دوران ثابت است.او در نمایشنامه نبرد با ساخت یک گروتسک هولناک و مشمئز کننده به کلی مسئله ملی گرایی آلمانی را زیر سوال می‌برد و این روند در آثار او رشد می‌کند تا به آنارشیسم کامل کلامی و بیانی در آثار متأخرش می‌رسد.\nاوبه خصوص مسائلی نظیر قدرت،خشونت ومسئله انسان درموقعیت‌های تحمیل شده را به روی صحنه می‌آورد و نسبت به وضعیت سیاسی معاصر خود بدون کوچک‌ترین پنهان‌کاری مواضع خود را اعلام می‌کند.تفکر انتقادی مولر نسبت به سیاست غالب کمونیسم دولتی،سرمایه‌داری وفاشیسم در دوران مختلف حضوری قاطع در آثارش دارند.آن چه مولر را نگران می‌سازد انسان در زیرسیطره کلان نظریه‌های سیستماتیک است.انسان معاصری که به زعم مولربا ناآگاهی برآمده از وضعیت اقتصادی/فرهنگی اش خود برسازنده سیاست‌های کلانی است که او را از جایگاه انسان خارج کرده و درجایگاه گله/کد(Code) قرارمی دهد.\nمولربامتشنج کردن صحنه‌های نمایش اش وساختن موقعیت‌های بحرانی،تئاترومخاطبش را به تعبیر آنتونن آرتو طاعونی کرده واین جاست که چرک وخون درصحنه روان می‌شود.مولر نشان می‌دهد انسان معاصر چگونه در موقعیت‌های مختلف و با قرار گرفتن در یک ساختار مشخص و واحد که در آن ارزش‌های نمادینِ پذیرفته شده در قالب«وظایفی» از پیش تعیین شده فرد را از جایگاه انسان خارج کرده و تبدیل به یک ماشین کشتار می‌کنند. این موضوع بیش از هر نمایشی در نمایشنامه«مائوزر»به چشم می‌خورد.\nمولر با بحرانی کردن ِ موقعیت نمایشی درسه ساحت کلام، صحنه و فرامتن (از طریق ارجاعات) وضعیت سیاسی ساکن نمایش را بر هم می‌زند.او با بازنمایی خشونت لجام گسیخته و وضعیت‌های مشمئزکننده توسط کلامی غیر‌انتقالی ( به تعبیر شوجی ترایاما کلامی قطعه قطعه شده که مخاطب را با تصویری یکدست تنها می‌گذارد)که به مخاطب ارائه می‌شود و مخاطب کرخت شده از نمایش‌های روانکاوانه با وضعیتی دشوار و ناراحت روبه‌رو می‌شود.مولر به مخاطبش درنمایشنامه مائوزر می‌گوید که چگونه یک وضعیت برآمده از انقلاب که طبق اصول قرار است «آزادی»را به همراه بیاورد به علت ساختارهای کلان از پیش موجود تبدیل به قتلگاه انسان می‌شود بی‌آنکه از «آزادی» خبری شود.\nگاوتام داسگوپتا(GautamDasgupta)منتقد ساکن لس آنجلس درمقاله بدن/سیاست(Politic/Body) خود از چهار نمایشنامه نویس و کارگردان مهم دهه نود نام می‌برد و تاکید می‌کند که رادیکال ترین تغییرات و کنش‌های ساختاری/مضمونی در آثار این چهار نفر اتفاق افتاده است ، این افراد شامل رابرت ویلسن(Robert Wilson)، رضا عبده(Reza Abdoh)، چارلز ال می(Charles L.Mee) و‌هاینر مولر(Heiner Müller) می‌شوند.داسگوپتا به درستی می‌گوید که برای اجرای آثار مولر هیچ پیش زمینه‌ای وجودندارد و این کارگردان اثر است که با خوانش وخلاقیت شخصی‌اش بایدازپس اجرای این متون چندوجهی برآید.اینجاست که می‌توان دریافت چراآثار مولربه تعداد انگشتان یک دست در ایران اجرا شده اند.ناصر حسینی مهر،کارگردانی که سال هادرآلمان به کارتئاتر مشغول بوده،جزو معدود افرادی است که جسارت اجرای آثار مولرراداشته است وطی سال‌های اخیر بااجرای سه نمایشنامه مهم مولرشامل هملت ماشین(1389)،هراکلس پنج(1392)ومائوزر(1393) تلاشی رابرای کشف،شناخت وتجربه آثار یکی از رادیکال ترین نمایشنامه نویسان غرب آغاز کرد.حسینی مهر با اجرای رادیکال ترین متن مولر، یعنی هملت ماشین ، توانست مخاطب ایرانی عادت کرده به نشانگان رئالیستی ازنمایش را باانبوهی از ایده‌های بصری و نمایشیِ اکسپرسیونیستی روبه‌رو کند.\nهرچندتعددتصاویروعدم پیوند‌های مشخص بازیرمتن‌های ادبی این اجرا را تاحدی بغرنج و پیچیده کرده بود.دراجرای هراکلس پنج،مابانمایشی یکدست روبه‌رو بودیم که می‌کوشید ازخلال یک دوگانگی اسطوره و وضعیت بحرانی سرمایه داری معاصر، وضعیت کنونی مارابه نمایش بگذارد،حسینی مهر در این اجرا بااستفاده ازتمهیداتی نظیرحضوربازیگردرمیان تماشاگران و همچنین استفاده ازلاشه‌های آویزان و بازنمایی قابل قبول خشونت اجرایی موفق داشت،هرچند انبوه ارجاعات اساطیری مولر به علت عدم همنشینی بااجرای معاصر حسینی مهر تاحدی باعث عدم فهم درست مخاطبان از ایده‌های اجرایی می‌شد، اما این روند شناخت جهان‌هاینرمولر که خودنیازمنددرک دقیقی از ایده‌های نیچه،شوپنهاور ومتفکرینی نظیروالتربنیامین است همزمان باتجربه کردن فرم‌های نمایشی مختلف دراجرای سوم مولر یعنی نمایشنامه به شدت سیاسی مائوزر به یک هماهنگی و یکدستی کامل ازمنظریک اثرنمایشی رسیده است.\nنمایش مائوزر به کارگردانی ناصر حسینی‌مهر که این روزهادرتالارچهارسوی تئاترشهربه اجرامی رود،یکی ازعالی ترین اشکال نمایشیِ انتقادی‌ترین متن هاینر مولردرپیوندمشخص باوضعیت معاصرایران است.مهم‌ترین ویژگی نمایش مائوزراین است که ازتئاتر بودن خود نمی هراسد،درواقع قراردادهای زبانی تئاتری در این نمایش به شکل کامل خود را نشان می‌دهد. نمایش از سیستم رمزگانی ویژه نمایش‌های پسابرشتی سود می‌بردکه این موضوع باعث شده است تا حسینی مهر تمامی ایده‌های کلامی مبتنی برخشونت لجام گسیخته متن مولر را همزمان درساحت نمادین و عینی پیش ببرد، به صورتی که کلام و تصویر صحنه گاهی درکنارهم وگاهی به شکلی متناقض به بازنمایی نمادین وعینی خشونت یک انقلاب ِاز دست رفته کمونیستی می‌پردازند. عنصر تکراروگسست اساس نمایش است،حسینی مهربا میزانسنی متناسب بامتن توانسته است آن را از دل متن بیرون بکشد.دور تکرار خشونت پیش رونده‌ای که انسان در آن از ساحت انسانی خود خارج شده وتبدیل به ماشین کشتاری می‌شود برای حفظ انقلابی که قلب شده است.تکرار کشتار انسان‌ها درنمایش با شیوه‌های بصری و همچنین نوع میزانسن استفاده شده که مبتنی بر دوگانگی زیرزمین/روی زمین وهمچنین جلو/عقب صحنه است باعث می‌شودتاوضعیت کشتارعینی درموقعیت انقلابی راکه همه چیزدرآن برمبنای وظیفه ونظمی ساختارمند است به شکلی بحرانی تصویر شود.\n... دیدن ادامه » استفاده حسینی مهر ازکلام خشونت‌بارمولر همزمان باسوزانده شدن انسان‌ها درتشت آهک،رفتار خشونت بار بامحکومان اعدامی،شکنجه‌های متعددو...مخاطب را با وضعیتی دشوار روبه‌رو می‌سازد که باید نسبت به این وضعیت غیرنمادین در تئاتر ( که عناصرش نمادین است) واکنش نشان دهد.حسینی مهر با استفاده ازشیوه‌های برشتی درنسبت بامخاطب می‌کوشد تامخاطب تربیت نشده ایرانی را به واکنش برانگیزد، افسوس که در وضعیتی پارادوکسیکال هنگامی که کاراکتراصلی نمایش به سوی جوخه مرگ می‌رودو به مخاطب به شکلی کاملا واضح می‌گوید:سکوت شمامرابه سوی دیوار مرگ می‌برد،مخاطب ایرانی ساکت‌تر ازهمیشه به تماشای اثرمشغول است.\nفردعصیانگر نمایش مائوزر وضعیت ثابت را به هم می‌ریزدوزیرمتن هاورانه‌های اساسی قدرت رادریک موقعیت پیچیده به رخ می‌کشد با این همه ساختارموجودوسکوت باقی انسان‌ها او را نیزبه سوی دیوار مرگ می‌برد،هیچکس به دفاع از او بر نخواهدخاست.کارگردان با تغییر دوگانه همسرایان ،یک پنج گانه را می‌سازدکه با وضعیت معاصر ایران کنونی پیوندی دقیق تر دارد،یعنی ماشاهد رابطه فردعصیانگر با فردسرسپرده دارای قدرت هستیم که نوعی نبردآنتاگونیستی/پروتاگونیستی رامی سازداماهمزمان سه ضلع دیگردراین نمایش حضور دارند،همسرایان که بازوان قدرت هستند،دهقانان که نیروهایی نادان وتحت ظلم هستندوتماشاگران که حامیان خاموش این وضعیت هستند.هرچندهماهنگی عناصر دراین نمایش باعث شده تا همه عناصر نمایش در خود تئاتر خلاصه شوند،درواقع کارگردان اثر تمامی نشانه هارا به خود ِمقطع اتفاق نمایش یعنی ابتدای انقلاب اکتبر در روسیه محدود کرده است و از ارجاعات فرامتنی دوری کرده است که شاید یکی از ضعف‌های این اجرا باشد،چرا که بخش عظیمی از معاصر کردن اجرا درذهن مخاطب و براساس استعاره‌ها صورت می‌گیرد.درنگاهی فرامتنی اما،اجرای مائوزرحسینی مهر بیش از هرچیزحفره‌های موجود در فضای تئاتر ایران را به رخ می‌کشد.فقدان وجود یک تئاتر هماهنگ، پیشرو اما انتقادی که پیوندهایی مشخص با وضعیت بحرانی معاصر داشته باشد،این تئاتر همزمان دارای قدرت بیانی تئاتری از منظر نشانه شناسی زبان تئاتری است اماازپیشرو بودن،موضع داشتن ودرگیر کردن مخاطب همراه با تجربه‌هایی در فرم نمی هراسد.\nشاید همین عدم فضا برای تجربه‌های بیشتر است که باعث شده در نمایش مائوزر نیز برخی از ایده‌ها به صورت ناقص و ناکامل در بیایند،برای مثال انتهای نمایش به جای اتمام با یک شوک اساسی(کشتار) به مخاطب که مبتنی بر ساختار خود نمایش بود،با صحنه‌ای طولانی و تاحدی رویاگون به پایان می‌رسد.بااین وجودمائوزرهمچنان نشان می‌دهد،دقیقا در زمانه ای که تئاترهایی به شدت مبتذل با رنگ و بوی سیاسی روز، به ضرب و زور موسیقی پاپ یانمایش‌هایی که کپی دست چندم متون آمریکایی محافظه کار هستند،فضا را قبضه کرده اند و تئاتر را به سایه ای از تئاتر بدل کرده اند؛ می‌شود کاری انتقادی، اساسی وهماهنگ انجام داد.\nمائوزر یک ویژگی دیگر هم دارد؛بازیگرانش همگی افرادی هستند که به مدت چندین ماه تمرین کرده و برای این اجرا آماده شده اند.خبری از آقازاده‌های معروف، بازیگران سینمایی و اخیرا فوتبالیست‌ها در این اجرا نیست.این که یک نمایش نه با اتکا به موسیقی پاپ و بازیگر چهره و امکانات میلیونی بتواند صرفا با اتکا به توانایی‌های یک متن انتقادی رادیکال و اجرایی دقیق و تمرین شده مخاطبان را به صحنه نمایش بکشاند نشان می‌دهد، مائوزر واجد اهمیتی فراتر از یک اجرای تئاتری است.\nبرگرفته از وبگاه روزنامه قانون:\nر. پ،\tمجتبی مهدی زاده و زهرا خضوعی\tاین را خواندند\nابرشیر،\tعلی عبدالرحیم،\tجواد بازغی و وحید هوبخت\tاین را دوست دارند\nنقد وبسایت ایران تئاتر بر «مائوزر»:\n«مائوزر» به کارگردانی ناصر حسینی‌مهر؛ نمایشی که بر اجرا تاکید دارد و نه داستان\nمحسن زمانی: «مائوزر»، تازه‌ترین اثر ناصر حسینى‌مهر، بر شالوده آنچه از سلایق و سوابقش سراغ داریم، پدیدآورد دیگرى است از گنجینه ادبیات نمایشى آلمان و به طور خاص هاینر مولر، که در سالن چهارسوى مجموعه تئا‌تر شهر در حال اجراست.\nاگر این گفته را بپذیریم که براى نقد تحلیلى یک نمایش، یکى از رویکردهاى کلان، بررسى این نکته است، که آیا کارگردان توانسته روح کلى متن نمایشى را به نمایش درآورد یا نه، باید گفت حسینى‌مهر آگاهانه، انتخاب متن‌هاى نمایشى را براى کارگردانی تنها از قلمرویى انجام مى‌دهد که آن را به خوبى مى‌شناسد و درکش مى‌کند. به همین خاطر است که همواره نمایش‌های این کارگردان در خدمت تجلى روح کلى متن نمایشى و فضا و حالتى است که بر اساس منطق کلان اثر مکتوب، باید به وجود بیاید.\nوفاداری به روح نمایشنامه\nاین اتفاقى است که در «مائوزر» هم مى‌افتد. طبیعى است که خلاء خط داستانى پررنگ، به شیوه نمایشنامه‌هاى افقى، و خصوصیات توامان متن و اجرا، ممکن است توان جذب و همراه کردن طیف وسیعى از مخاطبان را در «مائوزر» نداشته باشد، اما حتى همین نکته نیز نه یک اشکال، بلکه نمونه‌ای از همان وفادارى به روح کلى متن نمایشى است.\nهاینر مولر نمایشنامه‌نویس، شاعر، نویسنده و کارگردان تئا‌تر آلمانی است که پس از برتولت برشت، بزرگ‌ترین نمایشنامه‌نویس آلمان در قرن بیستم به‌شمار می‌رود.\nفضاى کلى «مائوزر» در سایه یک انقلاب شکل مى‌گیرد و تصویر آن‌چه فرزندان انقلاب براى آرمان‌هایشان مى‌کنند و در مقابل آنچه انقلاب براى آن‌ها مى‌کند. از طرفى در لحظه لحظه نمایش، حملات تند و عریان مولر به ایدئولوژى‌هاى مدرن بشر قابل دریافت است. ایدئولوژى‌هاىی که با شعارهاى فریبنده و به قصد خوشبخت کردن بشر ظهور کردند، اما در عمل چیزى جز شوربختى دوچندان براى او به ارمغان نیاورند. آبشخور چنین فضا و حالتى را شاید بتوان در ارتباط بینامتنى «مائوزر» و «دُن آرام» شولوخوف یافت. معروف است که مولر تم کلى حاکم بر اثر و فضاى کلان نمایشنامه‌اش را با تاثیر از رمان «دن آرام» سر و سامان داده است.\nژرار ژنت، نظریه بینامتنیت را به معنى حضور یک متن در متن دیگر و ارتباط یک متن از نظر موضوعى با متن مشابه خود مى‌داند. ژنت معتقد بود اگر انسان، متنى را تا یک بینامتن مکمل دنبال کند، فهم بهترى از آن متن خواهد داشت. این‌گونه است که براى حصول فهم بهترى از «مائوزر»، نگاهى به «دن آرام» نیز لازم است.\n«دُن آرام» داستانی است درباره کازاک‌های (قزاق‌های) ساکن دن و شرح زندگی یک خانواده کازاک به نام ملِخوُف در زمان صلح؛ سال‌های سرنوشت‌ساز جنگ اول جهانی، انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و یک جنگ داخلى تلخ. اما آن‌چه خواننده را بیشتر به دنبال خود می‌کشاند، بازیگر اصلی آن، مردی جوان به نام گریگوری (گریشا) پانتلویچ ملخوف است. گریگوری شخصیتی شجاع، جنگاور و خستگی‌ناپذیر است که در تمام رویدادهای بزرگ تاریخی زمانش حاضر شده‌است. او هرگز نمی‌داند براى چه می‌جنگد. آیا علیه آلمان‌ها می‌جنگد یا علیه بلشویک‌ها؟ در جستجوی عدالت، گاهی با سرخ‌ها یعنى کمونیست‌ها ارتباط برقرار می‌کند و گاهی به سراغ سفید‌ها یعنى طرفداران امپراطورى می‌رود. او عاشق روسیه‌است اما از تزار نفرت دارد. او دولتی سوسیالیستی می‌خواهد به شرطی که مالکیت کازاک‌ها بر زمین را دست نخورده باقی گذارد. تجربیات سیاسی و نظامی گریگوری که به خاطر حوادث و مشکلات جنگ اول جهانی و انقلاب روسیه به دست آمده است، در پس داستان عشق شورانگیز و غم‌انگیز وی رنگ می‌بازند.\nاسلحه ای که شخصیت اصلی نمایش است\nدر\t... دیدن ادامه » مائوزر تنها دو شخصیت اصلى وجود دارد؛ الف و ب. بقیه گروه هم‌خوانان هستند. الف اما بسیار شبیه شخصیت گریگورى در «دن آرام» است؛ مردى معمولى از طبقه متوسط جامعه، که توسط انقلاب به خدمت گرفته مى‌شود تا مرگ را بین دشمنان انقلاب تقسیم کند، اما از آن‌جایى که به قول خودش انسان‌ماشین نیست و نمى‌تواند از پسِ کشتن‌هاى بى شمار، همانى بماند که بود؛ پس از کشتن بى‌گناهان پرشماری به خواست و به نام انقلاب، دچار تردیدهاى مهلکى مى‌شود که انگشتش را بر ماشه مى‌لرزاند و دیگر نمى تواند بکشد. البته فاجعه از جایى آغاز مى‌شود که انقلاب تنها تا وقتى او را مى‌خواهد و دوست مى‌انگارد که توان کشتن دارد و به محض بروز تردید در کشتن، الف خودش توسط انقلاب به عنوان یک دشمن شناخته مى‌شود و باید کشته شود و حکایت مکرر تاریخ دوباره تکرار مى‌شود و انقلاب فرزندانش را مى‌خورد.\nهمه چیز براى الف با یک مائوزر آغاز مى‌شود. درست همان زمانى که او مى‌پذیرد در خدمت انقلاب باشد و مرگ را بین دشمنان انقلاب تقسیم کند. ب، یک مائوزر (نوعى اسلحه کمرى) به او مى‌دهد، این مائوزر هم آغاز ماجراست و هم پایان؛ همه چیز ارجاعى است به آن. همین اسلحه است که مرز باریک دوستان و دشمنان انقلاب را مشخص مى‌کند، و همین مائوزر نان روزانه انقلاب را تامین مى‌کند، چراکه همان‌طور که چون ترجیع بندى در متن نمایشى این جمله بار‌ها و بار‌ها تکرار مى‌شود؛ نان روزانه انقلاب از مرگ دشمنانش حاصل مى‌شود. مولر در واقع به شیوه کلاسیک‌ها که نام شخصیت اصلى نمایش را به عنوان نام اثر هم انتخاب مى‌کردند، انگار با انتخاب نام این سلاح معروف و پر ماجرا، مى‌خواسته تاکید کند که شخصیت اصلى این نمایش و کنش‌گر اصلى آن همین مائوزر است.\nاز طرفى دیگر انتخاب همین اسلحه نیز مى‌تواند به عنوان یکى از ظرافت‌هاى هنرمندانه مولر قلمداد شود. مائوزر در واقع نام تفنگی است آلمانی، که در نیمه اول قرن بیستم توسط افسران آلمان و روس استفاده می‌شده است و خود این اسلحه به واسطه مورد استفاده واقع شدن توسط آلمان‌ها و روس‌ها به یک بینامتن تبدیل مى‌شود که در مراعات نظیرى کامل با رابطه بینامتنیت «مائوزر» و «دن آرام» است و در مقیاسى کلان‌تر رابطه ادبیات روسیه و ادبیات آلمان.\nتئاتر پست دراماتیک\nبرتولت برشت، هموطن و همکار مولر، گونه‌ای از تئا‌تر را ابداع کرده بود که در زبان آلمانى لرشتاک و یا تئا‌تر یادگرفتنى نام گرفته است. این گونه تئا‌تر، تئاترى است رادیکال و اکسپریمنتال در حوزه تئا‌تر مدرنیستی که بین سال هاى١٩٢٠تا اواخر١٩٣٠ میلادى گسترش یافت و برگرفته از تئا‌تر اپیک برشتی است و هسته مرکزی آن را امکان یادگیری در زمان بازی، ایفای نقش، آداپته کردن و چیزهایى از این دست تشکیل مى‌دهد، تا جایی که بین بازیگر و تماشاگر مرز مشخصی نباشد. مولر نمایشنامه «مائوزر» را تحت تاثیر و در پاسخ به لرشتاک برشت نگاشته است.\nبرخى منتقدین به تئا‌تر مولر لقب پست دراماتیک هم داده‌اند که مى‌تواند محصول خصوصیاتى باشد که متن‌هاى نمایشى این نویسنده داراست. از خصوصیات تئا‌تر پست دراماتیک مى‌توان به عدم تمرکز بر متن نمایشى و توجه فراوان به زیبایى‌شناسى اشاره کرد.\nبه همین جهت تئا‌تر پست دراماتیک می‌کوشد که تاثیری در میان مخاطبان تولید کند تا این‌که به متن وفادار بماند. همین خصوصیت نیز باعث مى شود که چنین نمایشى در ارتباط وسیع با مخاطب دچار اشکال شود. البته نباید فراموش کرد اساساً چنین ارتباط وسیعى نیز از اهداف این سنخ نمایش‌ها به حساب نمى‌آیند.\nبه هر تقدیر حسینى‌مهر با درک و دریافتى درست از متنى که براى اجرا برگزیده، تمام عناصر سازنده نمایشش را در هم‌سویى و هم‌راستایى با تاکید بر اجرا در نظر گرفته است. از این دست مى‌توان به طراحى صحنه استیلیزه ولى کاربردى نمایش اشاره کرد که سهم بزرگى در خلق میزانسن‌هاى قابل قبول و ایجاد اتمسفر مورد نظر کارگردان داشته است. از سویى دیگر بازى گروه بازیگران نمایش نیز در راستاى هدف کلان نمایش، چشمگیر از آب درآمده است. به خصوص دو بازیگر اصلى نمایش، یعنى ایفا‌کنندگان شخصیت‌هاى الف و ب، در طول نمایش چنان بازى فیزیکال و پر انرژی را به نمایش مى‌گذارند که تاثیر گذار و تحسین برانگیز جلوه مى‌کند.\n«مائوزر» نه داستانگوى خوبى است و نه قصد دارد که باشد، بلکه به واسطه تمسک به خصوصیات ذاتى آثارى چون نمایشنامه‌های هاینر مولر، قصد ایجاد یک احساس کلى، یک بینش فلسفى یا یک نگرش جدید را در مخاطب دارد، گرچه نمایش‌هایى از سنخ «مائوزر» تصورات تک‌انگارانه از معنا را بر هم مى‌زند و سبب چندآوایى و تکثر معنا مى‌شوند، ولى هر مخاطبی مى‌تواند از ظن خود یار اثر شود. به همین اعتبار باید گفت حسینى‌مهر در حصول نتایجى که به شکل طبیعى مى‌توان از چنین نمایشی انتظار داشت، موفق بوده است و این موفقیت را باید فارغ از میزان توفیق اثر، در جذب گستره وسیعى از مخاطبان، مورد بررسى قرار داد.\nبیتا نجاتی،\tرسول حسینی و مجتبی مهدی زاده\tاین را خواندند\nمحمد رحمانی،\tشاهین نصیری،\tابرشیر،\tآرزو نوری،\tعلی عبدالرحیم و جواد بازغی\tاین را دوست دارند\nچقدر خوبه که به متن وفادار مونده.\nآیا نمایشنامه با ترجمه آقای کارگردان در کتابفروشی ها قابل تهیه است؟\nنمایش قبلی ناصر حسینی مهر که ایرانشهر برگزار شد، نمایشنامه های ترجمه شده و اجراهای قبلیش در قالب کتابچه های مصور در همون محل به فروش می رسید.\nکیارش عزیز و بیتاجان\nهر کدوم از اجراهای گروه تئاتر 6 (مائوزر، هراکلس 5، ویتسک، هملت ماشین، خانه شماره 6) بروشورهایی دارند که این بروشورها در واقع (همونطور که بیتای عزیز گفت) کتاب هایی هستند مصور شامل نمایشنامه، نقد، یادداشتها و شعر هایی مرتبط با اثر. اگر\t... دیدن ادامه » برای اجرا تشریف بیارید میتونید در لابی چهارسو اونهارو تهیه کنید. همچنین در برخی کتابفروشی ها نظیر نیل و شهر کتاب مرکزی هم قابل تهیه هستند.\nاین دایره هه ینی چی کنار اسمت؟\nخودم هم دقیق نمیدونم فرنازجان. ظاهرا باعث میشه پست هایی که در صفحه مائوزر میذارم بصورت پیشفرض برجسته باشن.\nینی "برجسته سرخود" شددددی! :)))))))\nخدا بده شانس... :دییی :))))))\nمرسی بهرنگ عزیز\nحتما از پیشنهادت استفاده خواهم کرد\nنقد خوبی است فقط ای کاش آفای زمانی نویسنده ی محترم ذکر منبع می کردند.\nنقد بسیار دقیق و مفیدی است. با وجود این با نظر ر.پ. موافقم که ذکر منابع لازم است، مخسوصاَ در باره تئاتر آموزشی و حماسی برشت و وجوه مشترک او با سبک و رویکرد مولر.\nگزارش تصویری از مائوزر به نگاه مهدی آشنا:


کشور ما جزو کشورهایی است که بیشترین مبتلایان و قربانیان شیوع کرونا را دارد. این واقعیت موجب نگرانی همه‌ی ما است. به‌خصوص در شرائطی که کادر درمانی کشور، بیمارستان‌ها، پزشکان و پرستارانی که شبانه‌روز بی دریغ در تلاش برای پیشگیری از شیوع بیشتر کرونا هستند، کمبود قابل ملاحظه‌ی دارو، امکانات و وسائل پزشکی، از کیت آزمایش کرونا تا لباس ، ماسک، حتی دستکش مواجه‌اند. هر چند در شرائط عادی نیز، با توجه به تحریم‌های آمریکا ورود دارو و وسائل پزشکی به کشور با محدودیت‌ها و مشکلات زیادی مواجه بوده، اما در لحظه‌ی کنونی و وسعت بحران کرونا در کل کشور، تامین فوری نیازهای کادر درمانی با توجه به ادامه‌ی تحریم‌ها و فلج بودن روابط بانکی با جهان، تامین هزینه‌های واردات ضروری و بدون یاری نهادهای بین المللی عملا دشوار، حتی غیر ممکن است.\nدبیر کل سازمان بهداشت جهانی به درستی تاکید کرده‌است که کووید ۱۹ به مرحله‌ی همه‌گیری جهانی رسیده و کشور ما همراه با ایتالیا در خط مقدم ویروس کرونا قرار دارند و در صورت تداوم سیر کنونی دیر نیست که کشورهای دیگر نیز به ایران و ایتالیا افزوده شوند. اما قطعا توقف پیشروی کرونا و شیوع بیشتر آن مثل هر اپیدمی دیگر ممکن و عملی است. در چین، سرمنشا بروز کرونا، اقدامات وسیع دولت، از جمله قرنطینه‌ی شهرها و مناطق اشاعه‌ی ویروس، تعطیلی اجتماعات، مدارس، دانشگاه‌ها، مراکز تردد و تشویق مردم به ماندن در خانه و ایجاد امکانات وسیع درمانی، از جمله ساختن بیمارستان‌های بزرگ برای پذیرش هزاران تن از مردم در عرض مدت کوتاه، توانسته‌است ادامه‌ی سرایت ویروس کرونا را محدود کند و سیر ابتلاء به آن را معکوس نماید.\nواقعیت این است که در روزهای نخست اشاعه‌ی کرونا و بروز بیماری کووید ۱۹، دولت و مسئولان حکومتی جمهوری اسلامی علیرغم هشدارها، در انجام اقدامات پیشگیرانه اهمال ورزیده اند. به بهانه‌ی انتخابات مجلس یازدهم و تحت فشار مراکز ذی نفوذ، وخامت اوضاع را جدی نگرفته اند. پرواز هواپیماها به چین و بالعکس را برخلاف هشدارها تعطیل نکرده، از قرنطینه نمودن مناطق آلوده غفلت ورزیده‌اند. حاصل این بی مبالاتی‌ها و عدم شفافیت در اطلاع‌رسانی، تاخیر یک ماهه در اعلام خبر شیوع کرونا، وضعیت وخیم امروز است.\nبا همه این‌ها، کنترل بر اوضاع آشفته‌ی کنونی کشور و جلوگیری از شیوع بیشتر ویروس کرونا با ایجاد عزم ملی میسر است. باید اقدامات هماهنگ و گسترده‌ای در تمام عرصه‌ها صورت بگیرد. مردم در امور مربوط به سلامت خود، همگام و در همراهی با مراکز درمانی، بهداشتی و کادر های دلسوز در این مراکز مشارکت کنند. باید از تجربه‌ی موفق کشورهای دیگر در همین مدت کوتاه درس گرفت. تایوان و هنگ کنگ نزدیک‌ترین کشورها به چین مرکز اصلی بروز کرونا، امروز در سایه‌ی اقدامات به موقع خود: قطع ارتباط سریع با خارج، به‌ویژه چین، اطلاع رسانی شفاف به مردم، کنترل بر منابع و نیازهای درمانی، تامین به موقع آن‌ها و کنترل بر توزیع اقلام مهم از جمله لباس برای پرسنل درمانی، ماسک، دستکش و ادوات مورد نیاز دیگر،کم ترین ابتلا به بیماری کووید ۱۹ و در عین حال اوضاع به مراتب بهتری نسبت به کشورهایی دارند که فرسنگ‌ها از مرز چین دور هستند و از آلودگی گسترده رنج می‌برند.\nبرای پیشگیری از تشدید بحران، هنوز هم دیر نشده‌است. لغو تجمعات، ایجاد قرنطینه، محدود کردن رفت و آمد در مناطق آلوده و شهرهایی که کانون خطر شناخته می‌شوند. اقداماتی مانند قرنطینه کردن شهرها، مناطق آلوده باید توسط نیروهای دولتی و با استفاده از امکانات لازم صورت بگیرد. تعطیلی مدارس، دانشگاه‌ها، تجمعات، لغو سفرهای غیر ضروری، از جمله سفرهای زیارتی، یا حضور در مراسم کفن و دفن یا سر زدن به گورستان‌ها، مواردی هستند که می توانند از انتقال بیشتر ویروس پیشگیری کنند. حکومت موظف به اعلام و اجرای آن‌هاست. اما مهم تر از همه، اشاعه‌ی این روحیه در بین مردم است که بهترین اقدام در چنین شرائطی ماندن در خانه، اجتناب از مهمانی‌های حتی خانوادگی، دید و بازدیدهای غیرضروری و دیدارهای نوروزی در هفته‌های آتی است. هر گونه تجمعی، خود یک خطر بالقوه برای ابتلا به بیماری کووید ۱۹ است.\nاجتناب از حضور در مراکزی که امکان سرایت کرونا وجود دارد، ضروری است. از جمله مراجعه به بیمارستان‌ها فقط در صورت بروز عوارض بیماری ضروری است. باید به جای مراجعه‌ی غیر ضرور به مراکز درمانی و بیمارستان‌ها، اطلاعات لازم را از طرق دیگر از جمله ارتباط تلفنی، مراجعه به منابعی کسب کرد که کادر پزشکی کشور توصیه کرده‌اند؛ استفاده از نظرات کارشناسان و افراد مطلع و به صورت علمی نسبت به مهار کردن این اپیدمی خطرناک و بی توجهی به رهنمودهای خرافی و غیر علمی. ایجاد شبکه‌های همیاری برای تبادل اطلاعات و اخبار مربوط به مبارزه با شیوع کرونا در حلقه‌ی دوستان و آشنایان.\nنیروهای آزادیخواه و دموکرات!\nدر این روزهای دشوار، هر کجا که هستیم متحد و یک‌پارچه در جهت رفع موانع تامین نیازهای درمانی کشور بکوشیم. خواستار لغو تحریم‌ها و موانع دولت آمریکا در این عرصه شویم. نهادهای بین‌المللی را برای اقدام در این جهت ترغیب نمائیم و از امکانات و ارتباطات خود در جهت کمک به پزشکان و پرستاران کشور در تلاش بی وقفه‌ی آنان برای نجات مردم از بحران کرونا دریغ نکنیم. اکنون که دیگر همه به خطری که هستی مردم را بدون تفکیک به تفاوت‌ها در موقعیت، دیدگاه سیاسی و خاستگاه‌های اجتماعی به خطر انداخته‌است، آگاه‌اند، باید همه‌ی امکانات جامعه را در جهت مواجهه با بحران کرونا بسیج کنیم.\nزندان‌های کشور یکی از کانون‌های خطر برای شیوع ویروس کرونا هستند. هزاران زندانی در محیطهای بسته و با امکانات محدود در کنار هم زندگی می کنند. به دلیل تراکم زیاد احتمال، زمینه و امکان ابتلا فوق العاده زیاد است. به‌ویژه برای زندانیان سیاسی که با تحمل دوران دشوار بازجوئی، جبس‌های طویل المدت در شرائط نامناسب، مصونیت رضایت بخشی ندارند. کافی است فقط یک نفر در این زندان‌ها آلوده شود، همه‌ی هم‌بندان او در خطر خواهند بود. باید مصرانه خواستار آزادی فوری زندانیان از جمله زندانیان سیاسی و بازداشت شدگان اعتراضات آبان ماه شد. شرائط بهداشت و درمان در زندان‌های جمهوری اسلامی در حالت عادی نیز چندان مطلوب نبوده، در اوضاع بحرانی کنونی و با اشاعه‌ی اپیدمی در زندان‌ها جان همه‌ی آن‌ها، در خطر خواهد بود.\nاتحاد جمهوریخواهان ایران همه نیروهای سیاسی آزادیخواه و دموکرات را برای تلاش در جهت برون‌رفت کشور از بحران کنونی به همکاری و همگامی در جهت ایجاد یک اراده‌ی ملی در مقابله با اپیدمی کرونا فرامی‌خواند. ما متحدا می‌توانیم امکانات زیادی را در جهت غلبه بر بحران کنونی ایجاد کنیم و دست در دست هم از درد و رنجی که بر مردم کشورمان می رود، بکاهیم.\nاتحاد جمهوریخواهان ایران در مقابل تلاش بی وقفه و از خودگذشتگی کادر درمانی کشور اعم از پزشک، پرستار و کارمندان بیمارستان‌ها و مراکز درمانی سر تعظیم فرود می‌آورد. همه‌ی کسانی که در صف مقدم مقابله با شیوع ویروس کرونا قرار دارند و تاکنون با وجود همه‌ی نارسائی‌ها در تامین کیت آزمایش کرونا، کمبود دارو و لوازم و امکاناتی از قبیل دستکش، ماسک و لباس‌های محافظتی برای پزشکان و پرستاران، با تمام وجود، شبانه‌روز در تلاش نجات جان هموطنان خود هستند، عزیزان و قهرمانان تاریخ امروز این کشورند و اراده‌ی آنان، تبلور اراده‌ی استوار ملت و کشور ایران، و رفتار آنان سرمشق بزرگی برای نسل‌های امروز و آینده است. تاریخ ما هرگز این همه احساس مسولیت و از خودگذشتگی را فراموش نخواهد کرد.\n۲۳ اسفند ۱۳۹۸ – ۱۳ مارس ۲۰۲۰\nيک اظهار نظر در باره ضرورت همبستگی ملی برای مقابله با شیوع کرونا!\nمحاصره اقتصادی ایران بدون تردید مسبب آسیب بزرگی به اقتصاد ایران است. این عمل دو لت آمریکا که به بهانه تغییر روش حکومت ایران صورت گرفته بیش از همه به بخش خصوصی، طبقه متوسط و بخش های ضعیف جامعه صدمه میزند و بطور نسبی مردم را تضعیف و حکومت را در برابر مردم قو یتر میکند. رشد بخش خصوصی و طبقه متوسط زمینه ساز اصلی آزادی های مدنی و رشد دموکراسی ست. آیا زمان آن نرسیده که آزادیخواهن و طرفداران دموکراسی در ایران اقدام به ایجاد حرکتی جهانی بر علیه محاصره اقتصادی بخش خصوصی درایران بکنند؟ سیاست فعلی آمریکا متضمن تضعیف بخش خصوصی و جنبش دموکراسی در ایران وتقویت نسبی سپاهیان در برابر مردم و تداوم وضع موجود است. وقوع فاجعه کرونا و مشکلات ناشی از آن دلیل مضاعفی ست برای اتحاد برای اعتراض به این سیاست غلط دولت آمریکا.


اجازه نمی دهیم در منطقه بدعت ایجاد شود/ اقدامات فرانسوی ها آب در هاون کوبیدن است\nچهارشنبه 30 مهر 1399 - 14:36\nصالحی: حقیقت غیرقابل انکار نقش آفرینی جمهوری اسلامی ایران خود به خود بر کسانی که علاقه مند نیستند شاهد حضور ایران در حل مسایل منطقه ای باشند، در حال مفروض شدن و جا افتادن است.\nˈعلی اکبر صالحیˈ وزیر امور خارجه با تاکید بر یافتن راه حل های مسالمت آمیز برای حل بحران های منطقه ای گفت: اجازه نمی دهیم برخی کشورها که دارای قدرت مادی و نظامی هستند، در منطقه بدعت ایجاد کنند و اراده خود را به کرسی بنشانند.\nبه گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت به نقل از ایرنا، رئیس دستگاه دیپلماسی در پاسخ به پرسشی درباره ناخرسندی غرب بویژه فرانسه از ورود ایران به حل بحران سوریه و دیدار وزیر خارجه این کشور با رئیس جمهوری مصر بلافاصله پس از دیدار صالحی با مُرسی در قاهره افزود: غربی ها مدت هاست تلاش می کنند ایران را در افکار عمومی جهان به گونه ای جلوه دهند که منزوی است اما حقیقت ایران، غیرقابل انکار است چرا که کشوری مقتدر، نقش آفرین و اثرگذار در منطقه است.\nوی اضافه کرد: حقیقت غیرقابل انکار نقش آفرینی جمهوری اسلامی ایران خود به خود بر کسانی که علاقه مند نیستند شاهد حضور ایران در حل مسایل منطقه ای باشند، در حال مفروض شدن و جا افتادن است.\nصالحی اظهار داشت: فرانسوی ها اظهارنظرهایی کرده اند که به خودشان بر می گردد ولی دیر یا زود باید به حقانیت نقش آفرینی و تاثیرگذاری ایران اعتراف کنند و اعتراضات آنها نشان از شروع به اعتراف حقیقت اهمیت ایران دارد.\nوزیر امور خارجه تصریح کرد: ما مشکلی نداریم آنها هم حرفشان را بزنند اما وقتی مصر پیشنهاد می کند ایران جزیی از حل بحران سوریه است و نمی توان مسایل منطقه را بدون ایران حل کرد، کفایت می کند و اقدامات و اظهار نظر های کشورهایی مانند فرانسه آب در هاون کوبیدن است.\nنشست قاهره برای شناخت آرای یکدیگر بود\nصالحی در پاسخ به این سوال که با توجه به اختلاف نظر میان ایران و کشورهای مصر، ترکیه و عربستان در مورد ادامه حکومت اسد در سوریه،یافتن راه حل مسالمت آمیز برای برون رفت از بحران سوریه را که هم مورد قبول حکومت سوریه و هم کشورهای منطقه باشد، چگونه عملیاتی است؟ گفت: بارها اعلام کرده ایم بحران سوریه موضوعی نیست که بشود با یک یا دو نشست، آن را حل و فصل کرد بلکه نیاز به نشست های زیاد و مشورت های فراوان دارد.\nوی تاکید کرد: آنجا که اشتراک در رای داریم، به طور طبیعی مشکلی نیست ولی آنجا که اختلاف آراء وجود دارد به مشورت های بیشتر نیاز است تا بتوانیم آنها را برطرف کنیم.\nوزیر امور خارجه گفت: در مجموع نشست قاهره نشست شناخت آرای یکدیگر بود و یقینا با نشست ها و رایزنی های بیشتر و نیز رایزنی با خود دولت سوریه می توان به یک راه حل رسید.\nوی اظهار داشت: باید بگونه ای عمل کنیم که با سایر اقدامات در حال انجام در ارتباط با حل بحران سوریه مانند اقداماتی که اخضر ابراهیمی نماینده ویژه سازمان ملل در امور سوریه در دست انجام دارد، هماهنگ باشیم.\nصالحی یادآور شد: ما در نشست قاهره نیز تاکید کردیم اینکه بخواهیم هر یک جداگانه عمل کنیم، راه به جایی نمی برد؛ باید واقعا هماهنگی وجود داشته باشد. وی افزود: مثلا آقای نوری المالکی نخست وزیرعراق پیشنهاد ایجاد گروه تماسی را داده و جنبش عدم تعهد نیز از ریاست این جنبش (ایران) خواسته است با هماهنگی و رایزنی سایر اعضای جنبش به دنبال حل و فصل بحران سوریه باشد؛\nلذا می بینیم اقدامات مختلفی در دست انجام است که البته بعضی از آنها هنوز شروع نشده و در آینده نزدیک آغاز خواهند شد.\nوزیر امور خارجه با تاکید بر اینکه همه این اقدامات درباره سوریه باید با هم هماهنگ باشد، خاطر نشان کرد: اکنون دارای جمع بندی خاصی نیستیم و سعی می کنیم آنجا که اختلاف رای داریم، آن را مدیریت کنیم.\nطرح احتمالی اخضر ابراهیمی درباره سوریه\nصالحی در پاسخ سووالی مبنی بر اینکه آیا برای برون رفت از بحران سوریه طرح های جدیدی وجود دارد، گفت: غیر از اقدام آقای مرسی (ایجاد گروه تماس چهار جانبه)، طرح احتمالی آقای اخضر ابراهیمی نماینده ویژه سازمان ملل در امور سوریه پیشنهاد آقای نوری المالکی برای ایجاد یک گروه تماس ونیز درخواست بسیاری از کشورهای عضو جنبش عدم تعهد مبنی بر رایزنی ریاست جنبش به منظور ارایه یک راه حل درباره بحران سوریه از اقداماتی است که در آینده آغاز خواهد شد .\nزمان تعیین حکومت برای کشورهای دیگر گذشته است\nوزیر اموردر پاسخ پرسش دیگری که با توجه به مواضع متفاوت ایران با سایر کشورها در مورد ادامه حکومت بشار اسد تهران تا چه اندازه می تواند موضع این کشورها را تعدیل کند؟ گفت: جمهوری اسلامی ایران سعی دارد به این کشورها بفهماند که در عرصه تحولات سیاسی بین المللی فعال مایشاء نیستند و اگر زمانی می توانستند برای کشورهای دیگر حکومت تعیین کنند امروز آن زمان گذشته است.\nرئیس دستگاه دیپلماسی افزود: ما به دنبال این حقیقتیم که نگذاریم بدعت و رویه نادرستی که خارج از کنوانسیون ها و مقررات بین المللی و مفاهیم سیاست بین المللی است تکوین یابد.\nوزیر امور خارجه تاکید کرد: ما اجازه نمی دهیم برخی کشورها که دارای قدرت مادی و نظامی هستند بدعتی ایجاد کنند که با استفاده از منطق قدرت بخواهند هر اراده ای را که دارند به کرسی بنشانند.\nوی اظهار داشت: اجازه نمی دهیم از هزاران کیلومتر آن طرف آبها بیایند و بگویند فلان دولت برود و فلان دولت روی کار بیاید.\nصالحی تصریح کرد: ما نباید اجازه دهیم این بدعت ساری و جاری شود و الحمدالله تاکنون نیز توفیق با ما همراه بوده و آنها راه به جایی نبرده اند و در آینده نیز موفق نخواهند بود.\nبه آینده روابط ایران و مصر بسیار خوش بین هستم\nصالحی در پاسخ به سوال دیگری درباره مذاکراتش با مقامات مصری درباره رابطه تهران - قاهره و اعلام آمادگی ایران برای ارتقای سطح روابط اظهار داشت: در دیدار با مقامات مصر درباره مسایل دوجانبه صحبت های مفصلی کردیم و اکنون می توانم فقط این مطلب را بگویم که نسبت به آینده روابط آینده ایران و مصر بسیار خوش بین هستم.\nحمایت از سوریه یکی از دلایل کانادا برای تعلیق روابط با تهران\nوزیر امور خارجه در پاسخ به پرسش دیگری مبنی بر اینکه آیا کانادا دلیل قانع کننده ای درباره علت تعطیلی سفارتش در تهران ارائه کرده است؟ گفت: اقدام کانادا را کاملا نسنجیده و بی معنی می دانیم و حتی فرهیختگان کانادایی نیز نسبت به این رفتار دولت اعتراض کرده اند و مقالات فراوانی در رسانه های کانادا در این مورد نوشته اند.\nصالحی اظهار داشت: این اقدام هیچ معنا و مفهومی ندارد بویژه وقتی که روی استدلال های آنها برای تعلیق روابط تمرکز می کنید، بیشتر به ضعف منطق آنها پی می برید.\nرئیس دستگاه دیپلماسی تصریح کرد: قبل از تعلیق روابط، آنها چند دلیل را بیان کردند که یک دلیل آن بود که مثلا چرا ایران به سوریه کمک می کند؟ باید گفت که خیلی کشورهای دیگر هم هستند که به سوریه کمک می کنند؛ پس باید روابط خود را با آن کشورها هم قطع کنید، کشورهای بزرگی در شورای امنیت سازمان ملل وجود دارند که حتی دارای حق وتو هستند و از سوریه نیز دفاع می کنند.\nوزیر امور خارجه اظهار داشت: استدلال آنها بی پایه و اساس و ضعیف بوده و معلوم است که تحت فشار این اقدام را انجام داده اند.\nصالحی افزود: ما نمی خواهیم فرضیه ای را القا کنیم ولی آنطور که خود آنها تحلیل می کنند، ظاهرا این اقدام بر اساس فشار صهیونیسم بین الملل و رژیم صهیونیستی است و دولت کنونی کانادا که از نومحافظه کاران هستندتمایل شدیدی به ایدئولوژی صهیونیسم دارند.\nارشدترین دیپلمات جمهوری اسلامی ایران گفت: فکر می کنم عمر سیاسی دولت کنونی کانادا با توجه به اقدامات نسنجیده اش طولانی نباشد و مردم آرام آرام از دولتمردان خود به دلیل رفتارهای نسنجیده مایوس می شوند.\nوزیر امور خارجه در عین حال اظهار داشت: البته ما همواره خواهان بهترین روابط با کانادا بودیم و اکنون هم این اعتقاد را داریم و می خواهیم بهترین رابطه را داشته باشیم چرا که این کشور مردمی بسیار خوب و مهاجرپذیر دارد و قریب 500 هزار ایرانی در این کشور در شرایط خوبی زندگی می کنند.\nصالحی با بیان اینکه تمام هم و غم ما در کانادا رسیدگی به امور ایرانیان این کشور است، از مردم کانادا به دلیل برخوردها و رفتارهای خوب آنها با ایرانیان قدردانی می کنیم.\nوی با یادآوری اظهارات برخی کشورهای شرکت کننده در اجلاس سران جنبش غیرمتعهد در تهران درباره تلاش دولت کانادا برای شرکت نکردن در این اجلاس گفت: کانادایی ها با بسیاری از کشورها در اجلاس تهران تماس گرفته بودند و به نیابت از رژیم صهیونیستی سعی کرده بودند، آنها را از شرکت در اجلاس منصرف کنند حتی گستاخانه از دبیر کل سازمان ملل به طور کتبی خواسته بودند به ایران سفر نکند که البته آقای بان کی مون در اجلاس تهران شرکت کرد و این امر موجب بی آبرویی کانادا و ضربه روحی و روانی شدیدی به دولت این کشور شد.\nرئیس دستگاه دیپلماسی ایران در پایان به دولت کنونی کانادا توصیه کرد در عرصه سیاست خارجی منطقی و پخته تر عمل کند.\nکد خبر: 220277


تصاویر اختصاصی العالم از انتقال پیکر مرحوم رکن آبادی به تهران | دری نیوز\nتاریخ نتشار: ۶ قوس ۱۳۹۴ - ۵۳ : ۱۱\nتصاویر اختصاصی العالم از انتقال پیکر مرحوم رکن آبادی به تهران\nمتاسفانه سیستم Rssfeed وبسایت العالم امکان نمایش متن کامل خبرها را ندارد. برای مشاهده کامل این خبر به لینک منبع مراجعه نمایید به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، پیکر غضنفر رکن آبادی صبح امروز جمعه طی مراسم رسمی وارد فرودگاه مهرآباد تهران شد. مراسم تشییع پیکر مطهر رکن آبادی پس از نمازجمعه در مصلای تهران برگزار خواهد شد.\nبا گذشت نزدیک به شصت روز از فاجعه منا، مقام های سازمان حج و زیارت و خانواده مرحوم رکن ابادی روز چهارشنبه شناسایی پیکر آن مرحوم از طریق آزمایش های دی ان ای را مورد تایید قراردادند.\nتصاویر العالم از انتقال پیکر مرحوم رکن آبادی به تهران


مزایا و معایب Node.JS | دنیار وب\nآیا می دانستید که همه آنها از Node.js در تولید استفاده می کنند؟\nموفقیت این پورتال ها نمونه کاملی از یک منبع بسیار موفق در مورد نیازهای سمت سرور است. و قادر به اجرای کد JS از طریق موتور جاوا اسکریپت V8 گوگل است. در حالی که همه این شرکت ها از Node.js، یک محیط سرور زمان اجرا منبع باز استفاده می کنند، معایبی نیز برای آن وجود دارد. البته، مزایا بسیار زیاد است، اما مهم است که برخی از جنبه های منفی را در نظر داشته باشید، بنابراین هنگام استفاده از این ابزار وب، از محدودیت ها آگاه هستید.\nNode.js به عنوان بخشی از بسته از جاوا اسکریپت می آید و واضح است که JS یکی از محبوب ترین زبان های برنامه نویسی سمت کلاینت در اطراف است. همچنین زمانی که در حال توسعه اپلیکیشنی هستید که باید روی تعدادی پلتفرم کار کند، این انتخاب عالی است. بیایید قبل از بررسی جوانب مثبت و منفی این ابزار، کمی عمیق‌تر برویم.\nNode.js یک چارچوب نیست، بنابراین با PHP، JAVA یا .Net سروکار ندارد. بلکه با سرورهایی مانند Apache، TOM، IIS و موارد مشابه سروکار دارد. وظیفه اصلی این ابزار اجرای JS در سمت سرور است. بنابراین، JS منهای مرورگر Node.js است، اگرچه Node به طور کامل در JS ساخته نشده است. فقط لفاف ها در C ساخته شده اند.\n1) نیاز به استفاده از یک زبان برنامه نویسی واحد\nتوسعه دهندگان این واقعیت را دوست دارند که می توانند هر دو قسمت جلویی و پشتی برنامه های وب را با این محیط زمان اجرا بنویسند. آنها مجبور نیستند از یک زبان برنامه نویسی سمت سرور جداگانه استفاده کنند.\n2) سریعتر است\nاز آنجایی که این ابزار از JS در باطن استفاده می کند، می توانید کدها را خیلی سریع اجرا کنید. و مزیت اضافی اجرای آن از طریق موتور V8 گوگل، آن را واقعا سریع می کند، زیرا می تواند JS را مستقیماً در کد ماشین کامپایل کند.\n3) بهره مندی از مزایای NPM\nNPM یا Node package Manager تعدادی ابزار و ماژول مستقل دارد که می توانید آنها را دانلود و استفاده کنید. این به شما امکان می دهد وابستگی های ابزارهای پروژه را مدیریت کنید. Node.js این مورد را با یک مخزن مشترک NPM به اشتراک می گذارد و تعداد ماژول ها در آن به طور قابل توجهی افزایش یافته است.\n4) راه حل ایده آل برای برنامه های وب بلادرنگ\nاگر وظیفه شما تولید برنامه وب بلادرنگ با بازی‌ها و گزینه‌های چت موجود در آن است، می‌توانید با اطمینان به معماری رویداد محور Node.js روی بیاورید. فرآیند همگام سازی آسان است زیرا هر دو سمت سرور و سمت سرویس گیرنده در JS نوشته شده اند. این کار با کمک یک پروتکل سوکت وب انجام می شود. Node فقط برای برنامه های چت عالی است. البته گزینه های دیگری مانند Ruby و Python نیز وجود دارد، زیرا آنها نیز بهترین فناوری را دارند، اما هیچ چیز نمی تواند عملکرد ابزار مبتنی بر رویداد را شکست دهد.\n5) استقرار آسان برنامه های کاربردی وب\nبا توجه به پشتیبانی سرور و مرورگر وب، کسب و کارها و سازمان ها به راحتی می توانند برنامه های وب را با Node.js اجرا کنند. همچنین یک زبان آسان است، بنابراین برنامه نویسانی که در سطح پایه جاوا هستند و مایل به ارتقاء هستند، می توانند به راحتی این کار را انجام دهند. دلیل اینکه جاوا زبان برنامه نویسی است نیز به این مزیت می افزاید زیرا می تواند بهره وری برنامه نویس را از طریق استفاده مجدد کد بهبود بخشد. با این حال، برای مبتدیان در سطح بسیار ابتدایی مناسب نیست.\n6) برنامه تک رشته ای\nبه عنوان یک برنامه تک رشته ای، این ابزار گزینه های زیادی مانند روش های برگشت تماس و حلقه های رویداد را برای مدیریت چندین مشتری همزمان ارائه می دهد. این می تواند به حذف زمان انتظار در فرآیندهای سرور کمک کند.\n1) رابط API پایدار نیست\nیکی از عوامل بدنام Node.js رابط API ناپایدار آن است. همچنان تغییر می کند و این باعث می شود توسعه دهندگان برای تغییر پایه های کد قابل دسترس تلاش کنند تا مطمئن شوند که با آخرین نسخه API مطابقت دارد. در موارد خاص، ممکن است مجبور شوید با APIهای ناسازگار با عقب مواجه شوید.\n2) کتابخانه چیز خوبی برای نوشتن در خانه نیست\nاین زبان برنامه نویسی در مقایسه با سایر زبان های برنامه نویسی در ژانر خود، از داشتن یک کتابخانه خوب انباشته ناتوان است. بنابراین زمانی که باید وظایفی مانند ORM یا Object-Relational Mapping، مدیریت عملیات پایگاه داده، پردازش تصویر را اجرا کنید، باید به کتابخانه مشترک تکیه کنید.\n3) برای محاسبات سنگین خوب نیست\nNode.js از نظر محاسبات سنگین یک پلتفرم ضعیف است، زیرا یک عملیات فشرده CPU است. و ممکن است به دلیل مشکل محاسباتی سنگین، تمام مزایایی را که قبلاً با زبان از آن برخوردار بودید باطل کنید.\n4) با پایگاه داده های رابطه ای خوب نیست\nتوسعه دهندگان اشاره می کنند که استفاده از Node.js با پایگاه داده های رابطه ای کار آسانی نیست. در مقایسه با رقبای خود در بازار، ابزارها هنوز بسیار توسعه نیافته هستند. بنابراین اگر عملیات شما شامل پایگاه داده های رابطه ای باشد، ممکن است مجبور شوید گزینه های دیگری مانند Rails، AS.NET MVC یا Django را انتخاب کنید.\n5) یک مدل برنامه نویسی ناهمزمان بودن\nبه عنوان یک مدل برنامه نویسی ناهمزمان، می توانید برنامه هایی را بسازید که مقیاس بسیار خوبی داشته باشند. با این حال، بسیاری از توسعه دهندگان استفاده از مدل برنامه نویسی را دشوار می دانند، به خصوص توسعه دهندگانی که با برنامه نویسی ورودی/خروجی مسدود کننده خطی آشنایی بیشتری دارند.\nبنابراین، ما روشن کرده‌ایم که Node.js، به‌عنوان یک محیط زمان اجرا جاوا اسکریپت، راه‌حل ایده‌آلی برای ساخت برنامه‌های کاربردی وب مقیاس‌پذیر و با کارایی بالا است. سرعت سطح بالا از طریق مدل برنامه نویسی ناهمزمان، غیر مسدود کننده آن به دست می آید. هم کلاینت و هم سرور می توانند با موفقیت از یک زبان استفاده کنند زیرا جاوا اسکریپت را در سمت سرور دارید.\nفقط تا چند سال پیش، برنامه های بسیار همزمان تنها توسط برنامه نویسان با تجربه ساخته می شد، اما اکنون هر توسعه دهنده وب با مهارت های JS می تواند به راحتی برنامه های مقیاس پذیر ایجاد کند. با ظهور Node.js، کل ایده نحوه عملکرد یک سرور تغییر کرده است. و می توانید به راحتی کدی را برای مدیریت هزاران اتصال در یک سرور بنویسید.\nPrevقبلیاستراتژی های کسب درآمد برای برنامه های کاربردی وب\nبعدیMongoDB در مقابل MySQL: کدام یک را برای پروژه های وب انتخاب کنیم؟Next


دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶ تهران ۱۷:۲۸\nدیمیتری پسکوف، سخنگوی رئیس جمهور روسیه\nسخنگوی ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، این ادعا را که کرملین اطلاعاتی قابل بهره‌برداری از دونالد ترامپ، رئیس جمهور منتخب آمریکا، در اختیار دارد، رد کرد و آن را «دروغ و مزخرف محض» خواند.\nبه گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، دیمیتری پسکوف روز چهارشنبه ۲۲ دی درباره این ادعاها گفت: «این یک اقدام آشکار برای ضربه زدن به روابط دوجانبه ماست. کرملین به هیچ وجه درصدد جمع‌آوری اطلاعات رسواکننده نبوده است.»\nرسانه‌هایی نظیر آسوشیتدپرس و رویترز روز سهشنبه گزارش‌هایی را به نقل از مقامات آمریکا منتشر کردند که عنوان می‌کرد روسیه اطلاعاتی شخصی و اقتصادی از دونالد ترامپ جمع‌آوری کرده که می‌تواند او را رسوا و مفتضح کند.\nبر اساس این گزارش‌ها، مقامات اطلاعاتی آمریکا این مسئله را نیز با دونالد ترامپ در نشستی که روز سه‌شنبه با او داشته‌اند، در میان گذاشته‌اند. آقای ترامپ اما این گزارش‌ها را «جعلی» خواند و مخالفان خود را متهم کرد که به دنبال «جوسازی سیاسی» علیه او هستند.\nدیمیتری پسکوف نیز این گزارش‌ها را رد کرد، اما در عین حال گفت که چنین ادعاهایی می‌تواند مانع آن دسته از سیاستمداران آمریکایی بشود که در صدد بهبود روابط با روسیه هستند.\nوی اظهار داشت: «ما باید این ادعاها را به طنز بگیریم. اما این ماجرا یک سویه ناراحت‌کننده هم دارد. کسانی هستند که به این تحریکات دامن می‌زنند و تمام تلاش خودشان را می‌کنند که این جوسازی‌ها ادامه پیدا کند.»\nسخنگوی آقای پوتین در نهایت عنوان کرد که این گزارش بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای «ادامه تخریب روابط» واشینگتن و مسکو است که «باعث می‌شود دیگران فراموش کنند منافع دو کشور و منافع جامعه جهانی در چیست و چه کار می‌توان کرد که این تقابل محض به یک رویکرد سازنده تبدیل شود».\nگزارش نهادهای اطلاعاتی آمریکا که در روزهای اخیر منتشر شده است نشان می‌دهد که روسیه با انجام حملات سایبری به آمریکا در صدد تاثیرگذاری بر نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در این کشور به سود دونالد ترامپ بوده است.\nترامپ نقش روسیه در حملات سایبری در جریان انتخابات آمریکا را «پذیرفت»\nروسیه: از تکرار ادعاهای آمریکا در مورد حملات سایبری خسته شده‌ایم\nکلپر: روسیه بازیگری بی‌ملاحظه در عرصه سایبری در جهان است


حمله افراط‌گرایان انگلیسی با چکش به گروهی از نمازگزاران\n۱۳۹۷/۱۲/۲۵ - ۱۶:۱۷ ۱۳۹۷/۱۲/۲۵ - ۱۶:۱۷\nاز روز گذشته که دو مسجد نیوزیلند هدف حملات قرار گرفتند، تدابیر امنیتی در اطراف مساجد کشور‌های دیگر از جمله انگلیس و کانادا تشدید شده است.\nبه گزارش سراج24، به نقل از نشریه هیل، ساعاتی پس از حملات تروریستی به دو مسجد در شهر کرایست چرچ در نیوزیلند که ۴۹ کشته و ۳۹ زخمی برجای گذاشت، یک مرد با چکش نمازگزاران را در خارج از مسجدی در لندن انگلیس هدف حمله قرار داد.\nروزنامه انگلیسی ایندیپندنت گزارش داد سه اسلام‌ستیز در داخل یک خودرو با سردادن شعار‌های توهین آمیز علیه مسلمانان، از مقابل مسجدی در جنوب لندن عبور کردند و نمازگزاران را «تروریست» خواندند. زمانی که این نمازگزاران خودروی آن‌ها را تعقیب کردند، یکی از آن‌ها با یک چکش از داخل خودرو خارج شد و به آن‌ها حمله کرد.\nپلیس انگلیس تأیید کرد که یک جوان ۲۷ ساله در این حمله از ناحیه سر زخمی شد. پلیس اعلام کرد مظنونان به سرعت به داخل خودرو‌های خود بازگشتند و از صحنه گریختند.\nدر حال حاضر گزارش بیشتری در این خصوص در دست نیست.\nشایان ذکر است، در حملات تروریستی روز گذشته به مساجد نیوزیلند، حدود ۳۰۰ نفر در حال خواندن نماز جمعه بودند که علیه آن‌ها حمله‌ای وحشیانه صورت گرفت. در این حمله که به نظر می‌رسد از پیش طراحی شده بود، یک مرد دستگیر و به قتل متهم شد. نخست وزیر نیوزیلند روز گذشته اعلام کرد که قوانین حمل سلاح را تغییر خواهد داد.\nاز روز گذشته که دو مسجد نیوزیلند هدف حملات قرار گرفتند، تدابیر امنیتی در اطراف مساجد کشور‌های دیگر از جمله انگلیس و کانادا تشدید شده است. پلیس بزرگترین شهر کانادا که در آن شصت مسجد وجود دارد اعلام کرد در واکنش به این حمله حضور نیرو‌های پلیس را در اطراف مکان‌های مذهبی به ویژه مساجد تشدید کرده است. در انگلیس هم نیرو‌های امنیتی در اطراف مساجد برخی شهر‌ها به گشت زنی مشغول هستند.\nحمله افراط‌گرایان انگلیسی چکش نمازگزاران نیوزیلند اشتراک گذاری\nقرعه کشی لیگ برتر فوتسال امید کشور\nفیلم| سخنان رهبر انقلاب در مورد شیعه انگلیسی


کد خبر: ۹۳۱۹۶۵۶\nتاریخ انتشار: ۲۱ بهمن ۱۳۹۹- ۱۵: ۱۰\nفرمانده بسیج پایگاه بلال ناحیه ابوذر گفت: تولید ۱ میلیون ۲۰۰ هزار ماسک توسط جهادگران بسیجی، با همکاری قرارگاه امام رضایی‌ها (ع) در سطح مشهد تولید شد.\nجواد مشهدی در گفتگو با خبرنگار بسیج در خراسان رضوی، اظهار کرد: از بهمن ماه سال ۹۸ که هنوز ماسکی تولید نشده بود. ما حدود ۴۰ کارگاه ماسک را در سطح شهر مشهد و ۱۲۰ کارگاه را در سطح استان از طریق ستاد اجرایی فرمان امام (ره) و قرارگاه امام رضا (ع) راه اندازی کردیم؛ که حدود ۱ میلیون ۲۰۰ هزار ماسک بوده که از این تعداد ۱۳۰ هزار ماسک را به صورت رایگان در حاشیه شهر توزیع کردیم.\nوی افزود: برای اولین بار در سطح کشور توانستیم دستگاه تمام اتوماتیک ماسک ۳ لایه را در سطح مشهد به بهره برداری برسانیم، که دستگاه مربوطه را در حال حاضر فروخته ایم.\nمشهدی اشاره کرد: ما وابسته به هیچ ارگانی نیستیم و تمام کار‌های ما خود جوش و با کمک خیرین انجام می‌شود، حتی نیرو‌های مهندسی پزشکی ما در بحث داروی کرونا ورود کرده و نتایج خوبی به دست آوردند.\nمشهدی بیان کرد: ما توانستیم محلول ضد عفونی کننده انتی باکتریال نانو را تولید کنیم، که مورد تایید سپاه پاسداران کشور و وزارت دفاع بود. این کار بزرگ برای ما بالغ بر ۲۵۰ میلیون تومان هزینه در بر داشته که توسط خیرین صورت گرفته، ولی متاسفانه وزارت بهداشت مجوز تولید را به ما نداده است.\nوی در ادامه گفت: در بحث کمک مومنانه ۱۰۰۰ بسته معیشتی هر کدام به ارزش ۲۵۰ تومان از اول سال ۹۹ تا کنون توزیع کرده ایم؛ همچنین حدود ۲۲ سری جهیزیه کامل به نوعروسان نیازمند تحویل داده شده است، که سال گذشته ۴۵ سری جهیزیه تحویل شده است.\nوی افزود: با تفاهم نامه‌ای که با مدیریت حوزه علمیه برقرار کردیم حدود ۷۰۰ مسجد را در روستا‌های اطراف مشهد از اسفند ماه تا پایان اردیبهشت ماه ضد عفونی کردیم. همچنین در رابطه با طرح مسجد سنگر سلامت و طرح شهید سلیمانی هم غربالگری انجام شد که در محدوده استحفاظی ما هیچ موردی از کرونا وجود نداشت.\nوی در پایان تصریح کرد: بنا به دستور رهبر معظم انقلاب که پیر زنی اهل تسنن از ایشان تقاضای کمک کرده بود منزل ایشان در روستای شهوه صالح اباد ساخته شد. همچنین در بحث جهادی در مرز‌ها و مناطق محروم مرزی اهل تسنن طبق دستور ستاد اجرایی فرمان امام و منویات رهبری انقلاب به محرومین خدمات جهادی انجام می‌شود.\nبرچسب ها: بسیج ، خبرگزاری بسیج ، بسیج نیوز ، جهادگران بسیجی ، ماسک ، قرارگاه امام رضا ، ناحیه ابوذر ، مسجد سنگر سلامت


سطح تشعشع روی ماه به طرز نگران كننده ای بالا است | فیكس سرور\nسطح تشعشع روی ماه به طرز نگران كننده ای بالا است\nبه گزارش فیكس سرور نخستین اندازه گیری هایی كه تابحال انجام شده نشان داده است كه سطح تابش اشعه ها روی سطح كره ماه به طرز نگران كننده ای بالا است و ۲۰۰ برابر بیشتر از زمین است.\nبه گزارش فیکس سرور به نقل از ایسنا و به نقل از آی ای، دانشمندان سرانجام میزان تابش روی سطح ماه را اندازه گیری کردند و دریافتند که به صورت شگفت آور و نگران کننده ای زیاد است.\nتحقیقات جدید نشان داده است که فضانوردان مأموریت "آرتمیس" که از جانب ناسا برای بازگشت به سطح کره ماه در سال ۲۰۲۴ برنامه ریزی شده باید تابش ۲۰۰ برابر بیشتر از آنچه در زمین یافت می شود را تحمل کنند.\nاین اندازه گیری ها در ژانویه ۲۰۱۹ توسط مأموریت فضاپیمای رباتیک "چانگ ای ۴"(Chang'e ۴) متعلق به چین انجام شد و در چارچوب یک تحقیق در مجله Science Advances انتشار یافته است.\nچینی ها فاش کردند که کاوشگران ماه به صورت متوسط روزانه با دوز تابش معادل ۱۳۶۹ میکروسیورت در روز مواجه می شوند.\n"سیورت" یکای اس آی "دوز معادل"(Dose Equivalent) در فیزیک پزشکی است. نام این واحد از نام فیزیکدان سوئدی "رالف ماکسیمیلیان سیورت" گرفته شده است.\nمحققان در مصاحبه ای با CNN توضیح دادند که این مقدار حدود ۲.۶ برابر بیشتر از قرار گرفتن روزانه در معرض تابش کیهانی در ایستگاه فضایی بین المللی است، البته در فواصل کوتاه می توان آنرا ایمن دانست.\n"رابرت ویمر-شووینگروبر" فیزیکدان دانشگاه "کیل" اظهار داشت: میزان تابشی که ما در ماه اندازه گرفتیم حدود ۲۰۰ برابر بیشتر از سطح زمین و ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر از پرواز از نیویورک به فرانکفورت است. از آنجائیکه فضانوردان بیشتر از مسافران یا خلبانان در پروازها در معرض این میزان تشعشع قرار می گیرند، این یک مواجهه قابل توجه است.\nدر این مطالعه، این تشعشعات، "پرتوهای کیهانی کهکشانی"(GCR) نامیده شده و گفته شده که امکان دارد در طولانی مدت دارای عوارض شدیدی برای سلامتی فضانوردان باشد که همچون آنها می توان به آب مروارید، سرطان، بیماری های تخریب کننده سیستم عصبی مرکزی یا سایر سیستم های اندام باشد.\nمحققان همینطور در مورد قرار گرفتن در معرض "حوادث بزرگ ذرات خورشیدی"(SPE) با محافظ ناکافی اخطار دادند. این رویداد امکان دارد سبب ایجاد اثرات حاد مشکل ساز برای سلامتی شود.\nاما اینها برای مأموریت "آرتمیس" به چه معناست؟ هم اکنون، فضانوردان در این مأموریت معروف مقرر است دو هفته در کره ماه بمانند و دو پیاده روی یا ماه پیمایی را انجام دهند. اما آیا این برنامه ها با عنایت به این یافته های جدید تغییر می کند؟ فقط زمان می تواند پاسخ دهد. در این بین، فضانوردان برای سفر تاریخی خود سخت تمرین می کنند و ما برای آنها آرزوی موفقیت می نماییم.


سرکار عفت خانم! خوب است یک بار هم که شده زندگی و نحوه تربیت فرزندانت را بررسی کنی؛ لقمه‌ای که همسرت آورده، شیری که داده‌ای و تربیتی که کرده‌ای. من نمی دانم مشکل کارتان کجاست ولی بهتر است بین خودت و خدا زندگی ات را مرور کنی.\n«مادر شهیدان، منصور و منوچهر مقدمی و مادر دو جانباز به همراه خانواده شهیدان مقدمی.»


خانه/کافی شاپ/5 روش تهیه شربت عرق نعنا به رنگ سبز\nتهیه شربت عرق نعنا\nدانش و مهارت ارسال ایمیل 29 اردیبهشت 1401آخرین به روز رسانی: 29 اردیبهشت 1401\nشربت عرق نعنا در بارداری\nطرز تهیه شربت عرق نعنا و لیمو\nطرز تهیه شربت عرق نعنا و زعفران\nآماده‌سازی و تهیه شربت عرق نعنا و زعفران\nطرز تهیه شربت عرق نعنا و گلاب\nطرز تهیه شربت عرق نعنا و عسل\nطرز تهیه شربت نعنا سبز رنگ\nنکات مهم در تهیه شربت عرق نعنا چیه\nزمان مصرف شربت عرق نعنا کی هستش\nچه افرادی نباید شربت عرق نعنا بخورند\nآیا شربت عرق نعنا برای کاهش وزن مناسب است؟\nبهترین دوره آموزش نوشیدنی سرد کافی‌شاپی کجاست؟\nبرای تهیه شربت عرق نعنا می‌توان از برگ‌های تازه یا نعنای خشک‌شده استفاده نمود. این شربت خوشبو سرشار از آنتی‌اکسیدان، پروتئین، کربوهیدرات، همچنین خاصیت ضد اسپاسم و ضد نفخی دارد. گیاه نعنا در اکثر نقاط جهان پرورش‌یافته و مورداستفاده قرار خواهد گرفت. طبق تحقیقات به‌عمل‌آمده در طب سنتی، تهیه شربت عرق نعنا از دوران ابن‌سینا آغاز شده است. همچنین مصرف انواع شربت عرق نعناع برای بانوان باردار به‌دلیل اثرات منفی در دوران حاملگی ممنوع است.\nطبع نعنا خشک و گرم بوده و همه قسمت‌های این گیاه ازجمله: ساقه، گل و برگ کاربرد دارد. از نعنا برای تهیه دمنوش، شربت و به‌عنوان طعم‌دهنده استفاده خواهد شد. در این مقاله به دنبال آموزش نکات مهم در زمینه چگونگی تهیه شربت عرق نعنا و خواص آن خواهیم بود. درصورتی‌که علاقه‌مند به یادگیری روش‌های تهیه شربت عرق نعنا هستید، تا انتهای این مطلب با بلاگ آموزش کافی شاپ سایت دانش و مهارت همراه باشید.\nعرق نعنا به‌دلیل خواص بی‌شماری که داشته، معرف حضور همه افراد در سنین مختلف است. ما در این بخش از مطلب به معرفی برخی از فواید عرق نعنا خواهیم پرداخت:\nکمک به چربی‌سوزی و لاغری\nرفع مشکلات گوارشی، دل‌پیچه، نفخ و درد معده\nجلوگیری از بروز سکته‌های قلبی و مغزی\nکمک به بهبود سرماخوردگی و سیاه‌سرفه\nنعنا نقش مهمی در تنظیم و تعادل هورمون زنانه داشته و قاعده آور است. بنابراین مصرف شربت عرق نعنا برای زنان باردار توصیه نخواهد شد.\nاین ترکیب فوق‌العاده مانند معجونی برای رفع عطش و پاک‌سازی سیستم گوارشی عمل خواهد کرد. برای تهیه شربت عرق نعنا و لیمو به مواد اولیه زیر نیاز دارد:\nنعنا تازه 10 شاخه\nآب‌لیمو تازه 2 قاشق غذاخوری\nبرای تهیه شربت عرق نعنا و لیمو بر طبق مراحل زیر عمل کنید:\nآب و شکر را در قابلمه ریخته و روی حرارت قرار دهید تا شهد غلیظی آماده شود.\nبرگ‌های نعنا را از ساقه جدا کرده و در قابلمه بریزید.\nدرب قابلمه را بسته و حرارت را کم کنید.\nحدود یک ساعت کافی است تا شربت کاملاً غلیظ شود.\nدر ادامه درب قابلمه را برداشته و روی آن را با دم‌کنی یا پارچه تمیزی بپوشانید.\nبعد از خنک شدن شربت، آب‌لیمو را اضافه نمایید.\n*آب‌لیمو را هنگام جوشیدن یا گرم بودن شربت اضافه نکنید زیرا باعث تلخی آن خواهد شد.\nاز خواص شربت عرق نعنا و زعفران می‌توان به نشاط‌آور، انرژی‌زا و خنک‌کننده بودن آن اشاره نمود.\nبرای تهیه این شربت خوشبو و خوش‌رنگ به مواد زیر نیاز دارید:\nنعنای تازه 10 شاخه\nآب را به همراه شکر در قابلمه ریخته و روی حرارت قرار دهید تا به جوش بیاید.\nته ساقه نعنا را بریده و ساقه را با برگ‌هایش بشویید.\nته ساقه‌ها را با هم یکجا به‌وسیله نخ محکمی ببندید.\nدسته نعنا را در قابلمه شربت ریخته تا با آن‌ها بجوشد.\nزمانی که شربت غلیظ شد، زعفران دم‌کرده را به آن اضافه کرده و حرارت را خاموش نمایید.\nبعد از خنک شدن دسته نعنا را از قابلمه خارج کرده و شربت را در ظرف شیشه‌ای در یخچال نگهداری کنید.\nشربت عرق نعنا و گلاب یک نوشیدنی بسیار مفید و پرخاصیت است. نوشیدن آن باعث رفع خستگی و افسردگی خواهد شد. مواد لازم برای تهیه شربت عرق نعنا و گلاب عبارت است از:\nآب‌لیمو نصف پیمانه\nطرز تهیه شربت عرق نعنا و گلاب به شرح زیر است:\nشکر و آب را در قابلمه ریخته و روی حرارت قرار دهید.\nبرگ‌های نعنا را درشت خردکرده و در قابلمه بریزید، تا به همراه شهد جوشیده و غلیظ شود.\nحرارت را کم کرده و دانه‌های هل را به شربت اضافه کنید.\nاجازه دهید 10 دقیقه دیگر بجوشد.\nدر ادامه گلاب و آب‌لیمو را به مواد اضافه نموده و بعد از چند دقیقه شعله را خاموش کنید.\nدرب قابلمه را با دم‌کنی پوشانده و چند ساعت صبر کنید تا شربت خنک شود.\nبعد از سرد شدن شربت، آن را از صافی رد کرده و در بطری شیشه‌ای دربسته در یخچال نگهداری نمایید.\nاز خواص مصرف شربت عرق نعنا و عسل می‌توان به بهبود عملکرد مغز، کمک به افزایش هوش و رفع سرماخوردگی اشاره نمود. تنها موادی که برای تهیه شربت عرق نعنا و عسل نیاز دارید:\nطرز تهیه شربت عرق نعنا و عسل:\nآب و عرق نعنا را در یک لیوان بریزید.\nعسل را به مواد داخل لیوان اضافه کنید.\nخوب هم بزنید تا عسل در آن حل شود.\n*سپس از چندتکه یخ استفاده نموده و شربت را خنک بنوشید.\nاز شربت‌های سنتی و درعین‌حال بسیار گوارا در ایران می‌توان به شربت نعنا سبز رنگ اشاره نمود. شربت نعنا سبز رنگ به‌راحتی و با کمترین مواد تهیه خواهد شد.\nاز جمله موادی که برای تهیه شربت نعنا سبز رنگ لازم دارید، مانند:\nآب‌لیموترش 2 قاشق غذاخوری\nرنگ خوراکی سبز 3 قطره\nمراحل تهیه شربت نعنا سبز رنگ عبارت است از:\nبرگ‌های نعنا را از ساقه جدا کرده و بشویید.\nبرگ‌ها را در آبکش ریخته تا آب اضافی آن خارج شود.\nشکر را به همراه آب در قابلمه ریخته و روی حرارت قرار دهید.\nزمانی که شربت غلیظ شد، نعناها را به آن اضافه نمایید.\nاجازه دهید به مدت 10 دقیقه شربت و نعنا در قابلمه بجوشد.\nدر این مرحله آب‌لیموترش، رنگ خوراکی سبز و عرق نعنا را به مواد افزوده و حرارت را خاموش کنید.\nروی قابلمه را با دم‌کنی پوشانده تا عطر و بوی نعنا خارج نشود.\nبعد از 12 ساعت شربت را از صافی رد کنید.\nشربت نعنا سبز رنگ شما آماده سرو است.\n*استفاده از رنگ خوراکی به سلیقه شما بستگی دارد.\n*این شربت را در ظرف‌های شیشه‌ای و در یخچال نگهداری نمایید.\nدر این بخش از مقاله به پرسش‌های احتمالی شما، در رابطه با تهیه شربت عرق نعنا و خواص آن پاسخ خواهیم داد. در صورت مطالعه مقاله و شکل‌گیری سؤالات جدید، آن را از بخش نظرات همین بخش با ما در میان گذاشته، تا پاسخ آن را در سریع‌ترین زمان ممکن دریافت نمایید.\nبرای تهیه یک شربت متفاوت و عالی باید نکات مهمی را رعایت نمود. در این قسمت به برخی از این نکات در مورد شربت خوشمزه عرق نعنا خواهیم پرداخت.\nبرگ‌های نعنا نباید زیاد خرد شوند.\nشربت عرق نعنا را می‌توان تا یکسال در ظروف شیشه‌ای در یخچال نگهداری کرد.\nبرای داشتن شربتی مقوی و سالم می‌توان عسل را جایگزین شکر نمود.\nبهتر است برگ‌های نعنا از ساقه جدا شده، ولی با ساقه هم می‌توان آن‌ها را در قابلمه ریخت.\nبرای اینکه مطمئن شوید شربت کاملاً قوام پیدا کرده، یک قاشق از شربت را در در آب سرد ریخته و درصورتی‌که در آب حل شد، نیاز است که زمان بیشتری روی حرارت بماند. در غیر این صورت اگر بسته شود یعنی آماده است.\nنوشیدن شربت عرق نعنا از بهترین راه‌های درمان انواع مشکلات گوارشی است. بنابراین بهترین زمان برای اثربخشی بیشتر این شربت مصرف آن بعد از غذا است.\nمصرف بیش از حد این شربت گیاهی مانند دیگر نوشیدنی‌ها علاوه بر خواص فراوانی که دارد، باعث بروز مشکلات در برخی افراد خواهد شد. زنان باردار و افرادی که مبتلا به رفلاکس معده هستند؛ باید در نوشیدن این شربت احتیاط نمایند.\nعرق نعنا باعث کاهش وزن در افراد خواهد شد. درصورتی در تهیه شربت عرق نعنا از عسل یا شکرهای رژیمی استفاده شود، گرینه مناسبی در رژیم لاغری به‌شمار خواهد رفت.


دارنده مدال طلای جهان: لیگ موجب دیده شدن همه کشتی‌گیران می‌شود - ایرنا\n۱۵ مهر ۱۳۹۸ - ۱۵:۴۸\nکد خبر 83507222\n۱۵ مهر ۱۳۹۸، ۱۵:۴۸\nکد خبر: 83507222\nتهران - ایرنا - دارنده مدال طلای پیکارهای کشتی سال ۱۹۹۷ روسیه گفت: لیگ موجب دیده شدن همه کشتی‌گیران می‌شود و در نهایت همه چیز به سود کشتی خواهد بود.\n«محمد طلایی» که در لیگ‌برتر سال ۹۸ به عنوان مدیر فنی تیم اترک خراسان شمالی فعالیت خواهد کرد، روز دوشنبه با بیان این مطلب افزود: از گذشته به خاطر دارم که لیگ باعث می‌شد کشتی‌گیرانی که از چرخه کشتی کنار رفته بودند، بار دیگر روی تشک بیایند و خودشان را نشان دهند. مانند «آیت واگذاری» که از کشتی کنار رفته بود، با لیگ به کشتی برگشت و در آسیا هم طلا گرفت. همچنین «عباس مجیدی» در لیگ خودش را نشان داد و برای جهانی انتخاب شد.\nوی افزود: لیگ باعث می‌شود نفرات جوان و باتجربه مقابل هم قرار بگیرند و در نهایت همه چیز به سود کشتی پیش می‌رود. اگر یک پدیده در لیگ ظهور کند، کشتی سودش را خواهد برد. آخر هر سال، ۱۰ کشتی‌گیر به جهانی می‌روند، اما لیگ باعث می‌شود همه کشتی‌گیران دیده شوند.\nدارنده مدال طلای مسابقات جهانی ۱۹۹۷ همچنین عنوان کرد: چند سالی لیگ به صورت فصلی برگزار می‌شد، اما به نظرم لیگ امسال با برنامه‌ریزی بهتر انجام می‌شود و نفع بیشتری هم به کشتی می‌رساند. حامی مالی هم که سرمایه‌گذاری می‌کند با این شکل بیشتر دیده می‌شود. البته در سال‌های بعد جا دارد که شرایط بهتر از این هم باشد.\nسرمربی اسبق تیم ملی کشتی آزاد خاطر نشان کرد: درآمدی که کشتی‌گیران از لیگ کسب می‌کنند، انگیزه اصلی آن‌هاست. به هر حال کشتی‌گیرانی که چندین ماه در سال در اردوی تیم ملی هستند، می‌توانند از طریق لیگ درآمد کسب کنند. امسال هم شرایط لیگ با حضور اکثر ملی‌پوشان به طور قطع بهتر از قبل خواهد بود.\nسرمربی کشتی آزاد: «حسن یزدانی» پرقدرت‌تر از همیشه برمی‌گردد