LTE062T-51, Philips LTE062T-51 LCD-paneelverspreider | LCDs-Display.com\nLCDs-Display.com is 'n spesialiteitsverskaffer van Philips LTE062T-51.\nPhilips LTE062T-51 is nuut & oorspronklike voorraad beskikbaar by LCDs-Display.com, dieselfde dag gestuur met gratis gestuur koste.\nVir die Philips LTE062T-51-pdf datasheet of gedetailleerde spesifikasies van die Philips LTE062T-51 of ander Philips LCDs, asseblief e-pos ons, sal ons gelukkig wees om een te voorsien.\nVersoek 'n kwotasie van Philips LTE062T-51 verspreider by LCDs-Display.com. E-pos ons: info@LCDs-Display.com\nVerwante model vir "LTE062T-51"\nVerwante sleutelwoorde vir "LTE062T-51"


Petrus Kuhne – ‘n Vreemde landskap | NHN | Nuwe Hervorming Netwerk\nby NHN | Jul 16, 2016 | Ander, Argief, Mense se stories | 0 comments\nMidrandbyeenkoms: Sondag 10 Julie 2016: Die lewe is nie soos ‘n Powerpoint-aanbieding nie; alles is nie netjies ingeryg en verduidelik nie, sê Petrus. Dis ‘n reis deur ‘n vreemde landskap, sonder ‘n GPS. (Hy verwys na Willie Esterhuyse se boek Geagte Jahwe, ‘n reisverhaal.)\nPetrus stel dit onomwonde: sy reis wat met sy geboorte in Uniondale begin het, is nog nie klaar nie. Dis soos die Komodo-draak se byt – dis nie giftig nie, maar die effek is onontkombaar.\nHy dink terug aan al die voorskriftelikheid van die verlede, hoe maklik almal dit aanvaar het, soos die wit das, die swart pak… Hoekom? Sê wie? Dis by vrae vra wat hierdie reis begin het.\nHy herroep ‘n kindertydse vriendskap wat hy met ‘n onderwyser gehad het, een so eerlik en vol vertroue dat die vriend een nag aan sy venster kom klop het om sy uit-die-kas-belydenis met hom te kom deel. Hulle het lank gesels, ook oor wat die Bybel daaroor ‘sê’ en nie ‘sê’ nie, maar die aanvaarding was onmiddellik en liefdevol. Die Bybel? God haat gays, is hulle geleer, en al die ander argumente. Weer lees hy die Bybel, en hy ‘lees’ sy vriend… en hy glo sy vriend.\nNá skool gaan studeer hy onderwys. Een maand as onderwyser gee hy gehoor aan die roeping in sy tienertyd, soos hy geglo het, en gaan studeer vir dominee.\nMaar… “Hoe lank hou muurpapier?” Dis ‘n vraag van iemand in ‘n vriendskapsgroep in Bloemfontein, eerlike mense wat gereeld saam gesprek voer, sonder maskers. Ís die Bybel die fondament vir die lewe? Onderworpe aan so baie vrae het Petrus se ‘Bybel’-fondament begin kraak, ‘n groeiende aftakeling wat uiteindelik die ‘muurpapier’ sou skeur (soos in ‘Priscilla, die mooi rot’ se storie).\nToe word God vir Petrus god.\nHy neem ‘n beroep aan na Verkeerdevlei. Die pleknaam kom van ‘n vertakking van die rivier wat op ‘n manier ‘n ander draai gooi en in ‘n ander rigting as die rivier wegvloei. Op die walle van die wegdraairivier het die water opdrifsels gestoot ‒ soos die lewe ook in hierdie dorpie maak. Petrus kry die mense lief. Onder die liefde en ondersteuning wat daar heers, begin die neerslagtigheid te lig, opdrifsels spoel skoon en wegdraaimense raak gesond.\nWie is ek, vra Petrus, as die geloofsverhale vir ander mense sin maak? Maar telkens het sy voorgeegeloof aan hom geknaag en geleidelik is “So sê die Here” met “So sê Petrus” verplaas. Hy was altyd eerlik en het gesê dis hoe hý dink en dat hy nie altyd antwoorde het nie; dat die lewe nie altyd uitlêbaar en oplosbaar is nie. Dit het al moeiliker geword om vir mense vir wie jy innig omgee as dominee dinge te leer wat jy self nie meer glo nie.\nTot die vraag vir hom te dringend geword het: “Wie ís ek nou?” En toe haal hy sy masker af, hy klim uit die ‘kas’, en ná ‘n innige preek met vele tranerigheid… bedank hy as dominee en as Christen.\nEen ding wat hom altyd kwaad en hartseer maak, is mense wat die liefde blokkeer, veral as hulle dit op die Bybel as ‘Woord van God’ baseer. Dit is ‘n soort sanksie wat tot vernietiging lei. Liefde en verdraagsaamheid vereis balans, ‘n toenadering van albei kante. Hy gebruik die gepaste uitdrukking: “I’ll bake you an omelette, but you have to break the eggs!” en verwys daarmee, soos vele ander beelde wat hy aanhaal, na ‘n rolprent, die aandoenlike kunsprent van versoening, ‘The Hundred Foot Journey’.\nDie reis van die lewe na mekaar se harte toe maak nie ruimte vir etikettering nie. Ons word gebore as mense. Hy is ‘n mens.\nGebeure langs sy lewenspad is vol verrassings en veranderings. Die ou GPS werk nie meer nie. As hy terugkyk, was veral die jaar 2013 soos ‘n tornado in die lewe van sy gesin, met ervarings wat hul lewe omgekeer het. Maar die omwentelinge het hom oop gemaak vir ander mense. Hy stap maklik sommer oor na vreemdes en groet. Hy moes ‘n ander taal aanleer. Hy kon nie meer in die ou narratief vir mense bid met wie dit sleg gaan nie. Met ‘n vonkel in die oog verduidelik hy: “Almal vir wie ek bid, gaan dood!” Sy fyn humor bring gereeld verligting in ‘n swaar moment. Die lewe is hard, maar vir hom is liefde die wondermiddel vir genesing. Ook het hy begin skryf, skets en skilder, verruklike uitbeeldings van mens en lewe. En bevryding.\nHy erken sy reis is baie keer pynlik en eensaam. Dis moeilik om sy storie te vertel. Maar daar is ook baie vreugde en betekenis. Sy belangrikste medereisigers is sy vrou en seuns, asook sy Facebook-vriende (sê hy met sy kenmerkende laggie). Hy het ‘n nuwe terrein van ‘bediening’ gevind. Die lewe is heilig en inspireer hom. Beelde van God en Jesus sal hom altyd bybly. En eendag, wie weet, sal hy dalk ‘n “spesiale openbaring” kry. Sy reis is nog nie klaar nie. Hy reik uit na ander mense en hoor hulle aan. “Gode wil oorleef, en mense help hulle daarmee.” Hy sê dit met soveel deernis. Die lewe het nie plek vir arrogansie nie. Hy wil die vrede en vreugde wat hy ervaar met ander deel, liggies lewe, iets soos die “unbearable lightness of being”. Hy sluit af met: “Angels can fly because they take themselves lightly.”


Deep probing questions but answers conceived in vulnerability: On Jurie le Rouxs spiritual empathy\nDiep snydende vrae, met antwoorde gebore uít weerloosheid: Nav Jurie le Roux se 'spirituele empatie'\nTaking the conversation between the Old Testament scholar Jurie le Roux and the dogmatician Johan Heyns as point of departure, it is argued that his well-founded criticism of Heyns has to be taken seriously, as well as his proposition in favour of spiritual empathy to enhance the understanding of historical texts. However, his recommendation for spiritual emphaty is subsequently constructively valued and criticised from a theological-experiential perspective. It is especially noted that, on the one hand, Le Roux's reactionary historical point of view regarding, amongst others, the retrieval of the orginal intention of the author/text is convincing. On the other hand, it is argued that his perspective is predisposed toward an unproblematical self in the present. As a result, the act of historical interpretation is reduced to dependence on 'the seams of the heart' in the individual quester. It is after all argued and substantiated from systematic-theological, postmodern, philosophical and theological-scientific perspectives that historicity does not consist solely of historical 'seeing' in the sense of retaining the original intention of the author. Historical understanding also entails historical 'hearing' (that is, a surplus of meaning) which broadens and enriches historical understanding.\nOm as sistematiese teoloog met die Ou-Testamentikus Jurie le Roux in gesprek te tree, is nie alleen 'n opwindende onderneming nie, maar terselfdertyd 'n aangename geleentheid wat gekleur word deur my afwagting en kollegiale waardering vir sy omvangryke akademiese werksaamheid oor net meer as twee dekades in die Departement Ou Testament aan die Universiteit van Pretoria. En elkeen van hierdie kursief gedrukte woorde (opwindend, aangenaam en afwagting) wat my waardering beskryf, is om spesifieke redes gekies. Opwindend om twee redes: omdat Le Roux hom deur die jare heen min gesteur het aan akademiese grense wat sy kreatief eksplorerende denke tot slegs sy primêre dissipline sou inperk, en omdat die anargistiese meestal mettertyd iewers agter sy weldeurdagte rangskikking van klinkers en konsonante kop uitsteek. Aangenaam, omdat hy ook 'n ware genoot van die akademiese gesprek is wat luister en konstruktief reageer. Die ene afwagting, omdat hy grense op verrassende wyse oorsteek en/of afbreek, dikwels op verreikende en verrykende maniere. Ek gaan weliswaar slegs op een belangrike dimensie van sy akademiese bydrae konsentreer, te wete sy besondere pleidooi vir spirituele empatie in die verstaan van geskiedenis.\nEerstens gaan ek sy vroëere kritiese gesprek met Johan Heyns ontleed waarin Le Roux hom daarvan beskuldig dat hy eintlik glad nie erns maak met historisiteit nie. Daaropvolgens gaan Le Roux se eie voorstel van spirituele empatie uiteengesit word en vanuit 'n religieuse ervaringsperspektief krities beooordeel word. Laastens gaan 'n perspektief op historiese vrae en verstaan aangebied word wat gekwalifiseerd - in aansluiting by Le Roux - omskrywe kan word as diep snydende histories-kritiese vrae wat teenoor die ontoereikende antwoorde van weerlose, ervaringgebonde mense staan.\nAs invalshoek tot Le Roux se verstaan van spirituele empatie, neem ek sy kritiese gesprek met die dogmatikus Johan Heyns tydens die simposium van 28 Oktober 1993 aan die Universiteit van Pretoria. Hierdie simposium waar Heyns sy akademiese afskeidsrede gelewer het, is volledig gewy aan sy teologiese bydrae. Saam met Le Roux het Cas Vos, Willie Jonker en Conrad Wethmar op dié dag verskillende fasette van Heyns se teologie bespreek. Dit is saam met enkele ander bydraes1 - wat ook oor Heyns gehandel het - in die daaropvolgende jaar in Skrif en Kerk (1994) gepubliseer. Juis omdat Le Roux hier as Ou-Testamentikus met Heyns as dogmatikus in gesprek tree, vorm hierdie voordrag na my oordeel 'n goeie vertrekpunt om 'n verdere gesprek van my kant af met Le Roux aan te knoop.\nTeen die agtergrond van sy kritiese waardering vir Heyns se teologie wat volgens Le Roux (1994:28) fundamenteel bepaal is deur sy 'aangegryp' wees 'deur die God van die Skrif' en wat meegebring het dat Heyns die Skrif absoluut en konsekwent sentraal stel, voer Le Roux aan dat dit juis die rede sou kon wees hoekom Heyns so besonder sterk klem lê op die goddelike dimensie van die Skrif. Dit eintlik oorbeklemtoon. Le Roux (1994:28) beskryf Heyns se verstaan van die Skrif as 'ortodoks' daarin dat dit 'n nastrewe van pura doctrina (suiwer leerstelling) verteenwoordig, maar terselfdertyd die poging insluit om dit op die verbum Dei (Woord van God) te baseer. En dan kom die eerste sterk woorde van kritiek op Heyns se werkswyse. Kritiek wat die historiese dimensie ter sprake bring. Le Roux (1994:28) voer aan Heyns '"gly" gemaklik, dalk te gemaklik, tussen kontekste'. Die kontekste wat ter sprake kom, is dié van die Bybel en van die leser - sonder die erkenning van die sogenaamde 'aaklige kloof' waarna Lessing verwys. Le Roux (1994:28) noem dit 'n 'oneindige afstand' waaroor Heyns doodgewoon gly. Dan stel hy: 'Met die antieke teks, die Bybel, in sy hand kan hy hier en nou God se openbaringslig oor alle lewensterreine laat skyn' (Le Roux 1994:28).\nVir Le Roux is dit doodgewoon ongeoorloof! Nie op hierdie wyse waarop die goddelike dimensie en die menslike dimensie van die Skrifwoord weliswaar deur Heyns erken word nie, maar dan op so 'n wyse erken word dat die goddelike dimensie totaal oorheers en die menslike dimensie eintlik maar 'n abstraksie bly (vgl. Le Roux 1994:30), of net teoreties funksioneer (Le Roux 1994:31). In die laaste instansie - aldus Le Roux (1994:36) - rus die ganse menslike totstandkomingsproses van die Bybel na alles 'veilig in die hande van die Heilige Gees'.2 Vir Heyns is teologiese nadenke alleen op grond van God se openbaring moontlik: skrifopenbaring is die objek van alle teologiese besinning. En in die verbondenheid van teologiese nadenke oor hierdie skrifopenbaring is teologie vir Heyns sonder meer 'n wetenskap (vgl. Le Roux 1994:33).\nGeen poging - adus Le Roux - word aangewend om teologiese nadenke wetenskapteoreties te begrond nie.3\nHierdeur isoleer Heyns, net soos Barth - alhoewel Heyns hom juis van openbaringspositiwisme beskuldig - die teologie van alle ander wetenskaplike aktiwiteite. Le Roux se kritiek op Heyns kom in kort daarop neer: Heyns maak nie werklik erns met die hermeneutiese insigte van die Bybelwetenskappe nie. Hy isoleer hierdeur nie alleen die Bybel van alle ander literatuur nie, maar maak dit juis los van die geskiedenis. Treffend bundel Le Roux (1994:37) sy kritiek op die 'kortpad4 wat Heyns kies' saam in die woorde: 'Heyns wou klaarblyklik eerder 'n lofsang op God se "bydrae" tot die ontstaan van die Bybel lewer as om die vrae van die kritiese wetenskap te beantwoord.'\nVir Le Roux (1994:46Â17) is die kern van die saamgebundelde kritiese vrae wat hy tot Heyns rig daarin geleë dat die hele probleem van die geskiedenis misgekyk word.5 Is Le Roux se kritiek op Heyns geregverdig? Ek meen so.6 Heyns stel inderdaad die Godsopenbaring uiteindelik op so (onhistoriese) wyse voorop dat hy meen dat ons God se openbaring as probleemlose aanvangspunt het vir teologiese besinning. En nadat hy dit voorop gestel het, kan ons onbemiddeld daarby aanvang met teologisering. Waarom sou Heyns dit wou doen? Omdat Heyns subjektiwisme teen elke prys in teologiese besinning hok wou slaan.7 Maar die wyse waarop hy die positiwiteit van die openbaring voorop gestel het, bied geen alternatief vir die spesifieke gevaar van subjektiwisme nie. Juis dít - naamlik die subjektiewe - moet verdiskonteer word. Juis die historiese dimensie - ook dié van die nadenkende teoloog - moet verdiskonteer word. Nadat Heyns dit self juis beklemtoon het, vervaag dit feitlik volledig wanneer hy eers begin werk met sy verstaan van die openbaring. Hierin meen ek is Le Roux se kritiek op Heyns geregverdig.\nEen verdere ongemaklike skuif in die denke van Heyns wat nie in Le Roux se kritiek in spel kom nie - maar na my mening juis fataal is - volg dan hierop, en dit is die Heynsiaanse afspeel van openbaring teenoor ervaring. Heyns meen - op grond van sy verweer teen subjektiwisme - dat ervaring spesifiek uit teologiese besinning geweer moet word ten gunste van God se openbaring (vgl. Heyns 1969:153). Maar hierdeur stol hy - alhoewel dit duidelik nie sy intensie is nie - God se liefdevolle en genadige openbaring tot bloedlose, ongekneusde waarhede wat weinig ruimte vir die aardse begrendshede, weerlooshede, gebrokenhede en onklaarhede laat. Die omvang en mag van sy eie subjektiewe voorveronderstellinge as nadenkende teoloog word onderken. Die onbeantwoorde kernvraag bly: Het dit Heyns geluk om sy teologiese vertrekpunt te vind by God en sy historiese openbaring? Met Heyns (1977:14) kan ons saamstem wanneer hy stel dat teologiese nadenke deel van die mens se kultuurtaak is en dat dit nie los staan 'van die mens se algemene roeping om die kosmiese gegewendhede met die borende krag van sy denke te deurvors, en daaroor te heers nie'. Maar dit sal in die konteks van hierdie vraagstelling en erns maak met die kritiek van Le Roux, dan beteken: Teologie as onklaar histories bepaalde spreke oor God waarin die Godsopenbaring (in uiteenlopende historiese vergestaltinge en wyses!), as objek van teologiese besinning, juis skerper indring in die menslike oog, oor, verstand en hart - en kontekstueel velnaby aan ons almal kom. En ten opsigte van die onaanvaarbare Heynsiaanse verweer teen subjektivisme, sal nuut oor ervaring besin moet word. Ervaring8 - dan nie as bron van openbaring nie - maar juis as die subjektiewe korrelaat van openbaring, dit wil sê as die vehicle van openbaring (sien onder). Beide hierdie dimensies moet dan ter sprake kom in 'n grondige gesprek en verdiskontering van eietydse wetenskapsteoretiese besinning en die bevindinge van die Bybelwetenskappe (ondanks hul uiteenlopende benaderingswyses tot historiese verstaan9). Vervolgens gaan ek hierop konsentreer aan die hand van die vraag: Hoe sou hierdie gesprek oor historiese verstaan en ervaring met Le Roux as Bybelwetenskaplike verder gevoer kan word? Sou sy benadering tot historiese verstaan en sy spesifieke klem op spirituele empatie ons help?\nVir Le Roux (2007:983, 2009d:2) het geskiedenis (en die verstaan daarvan) nie die betekenis van die naspoor van feite aangaande en spesifieke voorstellinge van die verlede nie, maar is dit veel eerder 'n 'form of homecoming'. Wat sou hy onder geskiedenis as 'n vorm van 'tuiskom' verstaan? Geskiedenis is vir hom soos 'n sterk stroom waarin elke gebeurtenis by ons verbysnel. Al probeer ons dit gryp, uitruk en mooi bekyk, skiet ons greep tekort (Le Roux 2008b:1). Dit stroom ook deur ons en daarom sal ons dit uit en deur onsself moet benader (vgl. Le Roux 2007:986). Maar nou het daar iets tragies plaasgevind: êrens langs die pad het die band gebreek tussen gister en vandag en het ons volledige toegang tot die verlede verloor (vgl. Le Roux 2010:1). Ons kan dus nóg die verbyskietende oomblik van hier en nou vasgryp, nóg toegang kry tot oomblikke in die verlede. Dis onherroeplik verby. Dis vir altyd weg (vgl. Le Roux 2010:1). Wat impliseer dit vir historiese navorsing, en dan spesifiek vir ons verstaan van die geskiedenis van Israel? Volgens Le Roux (1998:477) het ons begrip van die historiese in die geskiedenis van Israel soos wat ons dit in die Hebreeuse Bybel opgeteken vind, nog veels te sterk te make met allerlei sekerhede in ons rekontruksie hiervan (vgl. Jonker 2012:4-9). Ons het eintlik niks nie, want die verlede is vir altyd verby en daarom is '[o]nsekere verbeeldingsvlugte ... die enigste toegang tot 'n geslote verlede' (Le Roux 2010:2). Ons het volgens hom nog nie die totale verbywees ('pastness') van die verlede en die trane van rou oor die onherroepelike verlies ('irretrievable loss') van die verlede aanvaar nie. In sy eie woorde:\nIsrael's past will ... forever evade us, the singularity of the event will never be known, the Old Testament scholar will always be in mourning over its loss and Israel's history will always be studied with tears (because its distinctiveness will never be grasped). To write a history of Israel is to know very well 'the quid' of the event is for ever lost ... There are only trackers (historians) following traces which were left by the past events. (Le Roux 1998:483)\nAl wat van die verlede oorbly, is vae en soms onleesbare merke, tekens wat die oorspronklike gebeure in sy haastige vlugtog as't ware nagelaat het. Al wat die historikus het, is spore. (Le Roux 2010:1)\nVir Le Roux dus kan hierdie geskiedenis van Israel (insluitend die sogenaamde eksegetiese verlange om die oorspronklike bedoeling van die skrywer te herroep) nie weer gerekonstrueer word (dit wil sê herroep word) op grond van die Hebreeuse Bybel nie, maar is slegs in die verstaan van geskiedenis as 'konstruk' moontlik. Die verlede - stel hy heel kort - 'lê ver en tog ook nie' (vgl. Le Roux 2009d:1). Maar dan as konstruk van geskiedskrywers wat as spoorsnyers spore in die geskiedenis navolg daarin dat hulle hul eie verhaal daaruit konstrueer. Die konstruk van die geskiedenis as die interpretasie van 'n spoorsnyer verloop vir Le Roux aan die hand van 'n onderskeid tussen die 'buitekant' (d.w.s. historiese informasie oor Israel soos weergegee in die Bybelse tekste) en die 'binnekant' van historiese gebeure (Le Roux 2009d:1; vgl. Jonker 2012:9). Vir Le Roux is eersgenoemde nooit voldoende vir historiese verstaan nie, terwyl laasgenoemde blywend voorrang moet geniet (vgl. Jonker 2012:9). Laasgenoemde verteenwoordig vir Le Roux die interpretatiewe handelinge van die Ou-Testamentici waarin hulle hulself indink in die dade van Israel se geskiedenis en die denke van die agent onderskei. Hierdie indink - as 'in-voel' - in die geskiedenis in word dan hier en nou voltrek as spirituele empatie. Op hierdie wyse verkry die Ou-Testamentikus toegang tot die verlede, word dit weer teenwoordig en lewend. Dit is historiese verstaan as 'homecoming'! Historiese verstaan as daad van spirituele empatie is dus vir Le Roux (vgl. 2009d:2) 'n 'herbelewing, ... meelewing' van die verlede hier en nou - maar dan terselfdertyd met deeglike inagneming van die totale 'verby wees' van daardie verlede en die nie-oorbrugbare, onherroepelike verlies daarvan. Vir Le Roux is hierdie 'in-lewende herbelewing' in die hier en nou moontlik vir ons as spoorsnyers in die lewensamehang van die mense van die verlede met wie ons menslikheid (en dus historisiteit) deel.10 En hierdie interpretatiewe daad van 'in-lewende herbelewing' kan slegs op 'n analogiese wyse voltrek word (vgl. Jonker 2012:10). Spontaan vanuit hierdie toespitsing op 'in-lewende herbelewing' op historiese verstaan as 'in-voel', kom die vraag na 'n nadere tipering van ervaring na vore.\n'In-voel' as historiese verstaan en religieuse ervaring\nIn sy hermeneutiese aanpak tot historiese verstaan waarin spirituele empatie voorop gestel word, meen ek dat Le Roux op sy eie besondere wyse sterk tuiskom by dit wat ek ervaringsteologie wil noem.11 Ek vind dit in Le Roux se vooropstelling van, benewens die oorkoepelende begrip empatie ('in-voel') ten opsigte van historiese verstaan, ook in sy inhoudelike ontvouing hiervan. So stel hy byvoorbeeld met die eksplisiete gebruik van die woord ervaring:\nGevoelvol omskrywe Le Roux (vgl. 2007:987-996, 2008a, 2009b, 2009c, 2009d, 2010, 2011a) telkemale sy hermeneuties teologiese voltrekking van historiese verstaan: verlies/rou/ in trane/om lewe en bloed te gee aan die verlede/broos/ artistieke verbeelding/aanraking (touch)/oorweldiging/ vreugde verwondering. Tuiskom as historiese verstaan beskryf hy elders as 'n buitengewone ervaring wat ons taalgebonde greep ontwyk en waarin die verlede op verrassende wyse, asof deur aanraking, ervaar word as 'n kortstondige, asemrowende maar vreugdevolle moment (vgl. Le Roux 2007:996). Indien ek dan meen dat Le Roux se teologiese verstaan as ervaringsteologie getipeer kan word, is die vraag hoe so 'n teologie nader omskrywe kan word en op watter wyse ervaring daarin verstaan word? Ervaringsteologie neem as hermeneutiese vertrekpunt die konkreetheid van ons histories sosiale menswees voor God; dit is ons konkrete beliggaamde ervaringe van menswees (embodied existence) in ons spesifieke lewenskontekste en ons verwoording vanuit ons eie Godservaringe en geloofsverbintenisse aan God. Ons Godservaringe geld in hierdie besondere verstaan van ervaringsteologie - en dit is ook die standpunt wat ek steun -nie as oorsprong of bron van geloof nie (soos reeds bo gestel), maar as uitdrukkingswyse (vehicle) van die verhouding wat die gelowige met God het. Indien hierdie verhouding met God deur openbaring12 moontlik gemaak word en ervaring as uitdrukkingswyse (vehicle) geld, dan kan ervaring verstaan word as die fenomenologies korrelerende dimensie van openbaring (vgl. Stoker 2006).\nWat word egter bedoel met die baie algemene begrip 'ervaring'? Alhoewel dadelik genoem moet word dat ervaring nie gelykgestel moet word aan die begrip emosie of gevoelens nie, maar beide wel deeglik insluit, is dit moeilik om die begrip enigsins gemaklik vas te pen. Al is dit 'n woord wat enige uitsluitende vaspenning ontglip, gebruik ons dit vreeslik graag sonder om regtig te verstaan wat ons daarmee bedoel. Ook omdat die woord self prostesteer teen enige klinkklare vaspenning, is dit ongelukkig boonop oop vir gruwelike misbruik.13 Tog moet ons ten minste 'n aanduiding gee van wat in spel en ter sprake kom in die gebruik van die woord. Die woord ervaring (van die duitse Erfahren wat beteken 'om te reis', 'oor te kom', en die Latynse experientia wat beteken om 'uit te probeer')14 sou in hierdie konteks breedweg omskrywe kon word as aanduiding van ons omvattende interaksie - op watter wyse ook al - met ons leefwêrelde. 'Op watter wyse ook al' sluit ons bewustelike en onbewustelike interaksie in. Dit sluit die totale spektrum in van ons sensoriese interaksies met ons leefwêrelde. As die begrip religie beskrywend by ervaring gevoeg word, dan kom ons konkrete verhouding (interaksie) met God in ons leefwêrelde ter sprake.15 In 'n ervaringsteologie sal ons dus fokus op die menslike verwoording van eietydse geloofservaringe van verwondering, vreugde, lof, aanbidding, belydenis, gehoorsaamheid, maar ook op moedeloosheid, ontnugtering, verwonding, twyfel, ontworteling, vrees (Veldsman 2008). Maar hiermee kan nie volstaan word nie. Dit is nie al wat in spel is of kom nie. In teologiese nadenke wat eietydse wetenskaplike verantwoording ernstig, en met integriteit, wil opneem en terselfdertyd deeglik bewus is dat hierdie nadenke onvermydelik blywend gevoed word vanuit (dikwels affektiewe) ervaringsgebondenheid, word 'n belangrike grens oorgesteek. Dit is die grens vanuit en vanaf die alledaagse ervaringe na bewustelike, selfkritiese vrae. Vrae in diens van geloofwaardigheid en integriteit. Vrae in diens van die soeke na waarheid. Vrae wat - in die woorde van Van Huyssteen (vgl. 1986) - as kritiese geloofsverantwoording so wyd as menslik moontlik (en dit sluit dus elke ander vakgebied in - psigologie, sosiologie, die natuurwetenskaplike bydraes ensovoorts - wat hiertoe 'n bydrae sou kon lewer) nagespoor moet word. Nagespoor in die hermeneuties teologiese gees van die woorde van 1 Petrus 3:15-16:\nIn julle harte moet daar net heilige eerbied wees vir Christus die Here. Wees altyd gereed om 'n antwoord te gee aan elkeen wat van julle 'n verduideliking eis oor die hoop wat in julle lewe. Maar doen dit met beskeidenheid en met eerbied vir God ...\nAltyd bereid en gereed om 'n verduidelikende antwoord te gee in eerbied oor die hoop wat in ons harte lewe, kan na my mening soos volg vanuit 'n ervaringsperspektief hermeneuties teologies nagespoor word. Hieroor dan enkele gedagtes. Geloofskennis is ten diepste hartskennis.16 Anders gesê: Geloofskennis word op 'n redelike wyse as hartsoordeel voltrek. Die klem val op beide - hart en kennis - maar dan op so wyse dat die grondliggende en integrerende belang van die hart in die interpretasie voorrang kry.17 Die voltrekking hiervan dra, in aansluiting by Le Roux, inderdaad die karakter van inlewing. Maar dan - sou ek graag wou byvoeg - inlewing as diepste menslike versugting na behoort, na geborgenheid.18 Hierdie versugting na behoort, meen ek, word in 'n baie groot mate bepaal en gerig deur drie fundamentele dimensies eie aan menswees en dus eie aan religieuse ervaring, te wete dié van herinnering, verbeelding en hoop. En hierdie drie is ononderskeibaar vervleg tot een in die daad van beliggaamde inlewing (en natuurlik ons verhouding met God). In Le Roux se standpunt oor historiese verstaan kom al drie hierdie dimensies ter sprake. So stel hy - om maar een belangrike voorbeeld te noem - oor herinnering: 'Teologie en herinnering sluit mekaar nie uit nie. Herinnering voed die teologie en die teologie leef van herinnering' (Le Roux 2009c:1). Elders stel hy oor verbeelding: 'Imagination has thus become the tool to "feel" one's way into the past ... ' (Le Roux 2007:993). En hoop - verpak in uiteenlopende woorde soos 'lewegewend', 'lewensmoed', 'verwagting', 'vreugde', 'verwondering', ja, selfs in die gebruik van die begrip 'tuiskom' (vgl. Le Roux 2007, 2008b:1, 2009d:2, 2011b:2), maar ook met die herhaaldelike klem op die broosheid van hierdie hoop (vgl. Le Roux 2010:3-4) en dat dit selfs soms aan skerwe kan lê (vgl. Le Roux 2009b:1). Maar hoe nou verder met die historiese verstaan van Le Roux (vgl. 2011a:1) as die 'brose verlede' ons opdrag bly; en om tuis te kom deur ons intuïtiewe historiese invoeling (Le Roux 2007:991) en inlewing wanneer ons hier en nou voor die 'aaklige kloof' van Lessing te staan kom? Dit bring my by die vraag na ons antwoorde wat van ons onteenseglike weerloosheid spreek.\nNa my mening het Le Roux ons tereg histories-krities bewus gemaak van juis dit wat 'n onaanvaarbare (totalitêre) dogmatiese implikasie19 sou kon gewees het van die Heynsiaanse vooropgestelde verstaan van openbaring. Opnuut word ons deur sy benadering gekonfronteer om die Bybelse belydenis van Gods liefdevolle en genadige openbaring nié in ons uitleg vanweë ons beperkinge -ons aardse (interpretatiewe) begrensdhede, eksistensiële weerloosheid en historiese broosheid - te isoleer en los van die geskiedenis te omvorm tot bloedlose, ongekneusde waarhede nie. Dit maak Le Roux deeglik duidelik. Maar ek dink, as ek hom reg verstaan in sy uiteensetting van spirituele empatie, betreur hy tereg die verlies van toegang tot historiese oomblikke (dit is, die sogenaamde singulariteit daarvan) wat vir ewig verby is en die moontlikheid om die sogenaamde oorspronklike bedoeling van die outeur te herroep. Hierin kan ons met hom saamstem. Daaroor kan ons volgens hom net rou, en kan ons sekere ervarings nou slegs deur intuïtiewe historiese 'in-voeling', en inlewing, in nuwe oomblikke herleef en so meeleef. Alhoewel hy tereg die affektiewe moment van alle interpretasie en ervaring beklemtoon, skiet Le Roux se historiese verstaan hier na my mening tekort. Historisiteit kan tog nie net as geïsoleerde tydsgebonde oombliklikhede verstaan word nie. Dit is nie net 'historiese sien' wat die verlede toeganklik maak nie.20 Daar is tog ook sprake van 'n surplus van betekenis (hier as 'historiese hoor' verwoord) wat ek meen uit ons teologiese diskoers na vore kom, maar veral ook uit die huidige postmodernisties filosofiese strominge en die eietydse debat tussen teologie en wetenskap, wat sowel ons hermeneutiese poginge en ons antropologiese ontwerpe verbreed het. Vervolgens wil ek dit deur die stel van vrae aan Le Roux kortliks oorweeg.\nEerstens enkele vrae aan Le Roux vanuit die huidige sistematies teologiese diskoerse. As Le Roux meen dat die manier waarop Heyns 'gly' en 'kortpad kies' oor die 'aaklige kloof' van die geskiedenis, neerkom op 'misbruik' van die pneumatologie, waar pas die Bybelse belydenis van die Gees van God en die belydenis van God se betrokkenheid (in die sin van 'divine agency' en openbaring) dan nou nog in by Le Roux se historiese verstaan wat in die hermeneut as 'invoeling' deur trane heen voltrek word? Onlosmaaklik hiermee saam: Is dit nie ook nodig om die trinitariese grammatika in ons benadering tot historiese verstaan te verdiskonteer nie?21 Waar pas (T)ransendensie - en ons verstaan hiervan - in? Wat sou die verband wees - indien enige - tussen die verlies van die historiese toegang tot tydsgebonde oombliklikheid en (T)ransendensie? Of impliseer dit nie dalk dat ons 'n (nuwe) radikale immanensie van God se meelewing met God se handewerk van gister en ook vandag eenvoudig aanvaar en glo nie?22 Of ondogmaties, kortweg, eksistensieel gevra: Wat kan ek nog van die Gees van God verwag? Vertel geskiedenis vir ons enigsins iets van God? Sou ek nie hier, vanuit geloofsverbondenheid, voor die 'aaklige kloof' te staan kon kom en wel die versugting en verwagting van die psalmdigter opnuut verbeeldingryk kon ervaar sodat die droë spruite van die Suidland (lees: 'aaklige kloof') met waterstrome gevul kan word nie (Ps 126:4-6)? So gevul kan word dat die een wat met trane saai, die oes wel met gejuig kan inbring - selfs al loop hy en huil terwyl hy die historiese saaisak dra, kom hy - volgens die psalmdigter - met gerwe juigend terug.23 Hierdie laaste sin - en veral as sinspeling op die voorafgaande konsep van (lewegewende) waterstrome in droë spruite - neem ek op in die postmodernisties filosofiese sin en binne die konteks van die debat tussen wetenskap en teologie. Maar hoe?\nIn die postmodernisties filosofiese diskoers wat voltrek word in die skadukant van modernisme (vgl. Ward 2005:322 e.v.), vind ons die terugkeer van die 'onderdrukte' ('the return of the repressed'). Op drie verbredende horisonne word hierdie terugkeer gepresenteer en dit kan slegs maar vaagweg en in breë terme benoem word, te wete: eerstens die rol van die onsêbare, die onvoorstelbare waarin dit sowel alles wat gesê en voorgestel word, konstitueer en rupteer; tweedens die self as meervoudig, verdeeld en daarom nooit selfgeslote nie, maar altyd oop tot dit wat sy of haar eie selfverstaan transendeer, en derdens die beweging van begeerte ('desire') soos wat dit deur die ander na vore gebring word (vgl. Ward 2005:325). En hierdie drie vloei ineen, ontmoet in beliggaamde bestaan. Vir hierdie verbredende horisonne en die wyd uiteenlopende implikasies daarvan vind ek veel sensitiwiteit in Le Roux se historiese aanvoeling (lees: in-voeling). Veral in sy verstaan van die rol van die self as subjek. Alhoewel hy tereg enersyds die onvermydelike belang van die individu as self beklemtoon, duik andersyds die kritiese vraag onmiddellik op oor die rol van die problematiek van die self in historiese verstaan. Reduseer hy dan nie die rol en belang van (singewende) betekenis in sy histories verstaan tot die hartsnate van 'die na-voltrekkende individu' (lees: self) nie? Dit behels 'n redusering wat die omvattend bepalende sosialiteit van die inlewende individu in historiese verstaan oorvereenvoudig en nie verdiskonteer nie. Dalk sprake van 'n onaanvaarbare Romantiese res in sy verstaan van die self? In eietydse diskoerse word die kompleksiteit van die self verreken. So byvoorbeeld in die indrukwekkende werk The idea of the self: Thought and experience in Western Europe since the seventeenth century (2005) van Jerrold Siegel. Siegel wys op oortuigende wyse op die vloeibaarheid ('fluidity'), die onwykende aard van die self en die talle wyses waarop oor die self gedink moet word as sosiale konstruk. Ook in die meer onlangse publikasie In search of the self: Interdisciplinary perspectives on personhood (2011), onder redaksie van Wentzel van Huyssteen en Erik Wiebe, word hierdie diepgang oor die problematiek van die self en meervoudige selwe ('multiple-selves') aangedui en oor 'n wye interdissiplinêre spektrum behandel. En saam met die vraag na die sosiaal gestruktueerde self, kom die verwante vraag opnuut weer oor die verhouding van taal tot ervaring. Interpreterende hermeneute bevind hulle alreeds vanaf die eerste oomblik in 'n taaltradisie wat hulle nie self gevestig het nie. Anders gesê, in aansluiting by die voorafgaande ervaringsbegrip: Geen pre-linguïstiese ervaring is moontlik nie. En hierby wil ek die besondere bydraes lees van postmodernistiese denkers -om slegs maar drie te noem - soos Jean-Luc Marion, Richard Kearney en John Caputo. Bydraes waarin ons oë, ore, denke en harte (op baie uiteenlopende wyse wel) oopgemaak word vir die teologiese implikasies van nadenke oor begrippe soos geskenk (gift), die onmoontlike moontlikheid, van oorvloed (excess), die gebondenheid aan ikone van ons (ervarings) taal, 'transendentale' fluisteringe, relasionaliteit, die ander en diversiteit, asook weerloosheid. Terselfdertyd word ons oë, ore, denke en harte (agterdogwekkend) versadig deur insig in die rol van mag, belange van allerlei aard, van die onbewuste in ons interpretasie van die lewe en geskiedenis. Lees ons hiermee saam die insigte vanuit die debatte tussen teologie en wetenskap soos byvoorbeeld dié van die neurowetenskappe (spesifiek bewussyn) om maar een invloedryke debat uit te sonder,24 word ons in 'n nuwe natuurlike paradigma anders uitgedaag as beliggaamde, gesosialiseerde subjekte (lees: meervoudige selwe) om emotief oor historiese verstaan te dink. Die inagneming van hierdie wyer interdissiplinêre bydraes tesame stuur ons benaderinge tot historiese verstaan nie in 'n rigting van 'in-voelende tuiskom' nie, maar - na my oordeel - veel eerder in 'n rigting van volslae tuisteloosheid. Volslae tuisteloosheid wat, uit erkentlikheid van ons weerloosheid en broosheid, weliswaar aangegryp moet word, aangesien die sosiaal gedefinieerde, interpreterende self op allerlei nuwe wyses deur die diep snydende radikaliteit van genade en geloof uitgedaag word. In die hulpgeroep en troosteloosheid van die psalmdigter van Psalm 77 vind ek hierdie radikaliteit waarmee ons uitgedaag word, selfs dieper snydend as Le Roux se berou oor die verlies van die verlede, wanneer die psalmdigter stel: 'n die nag bly my hande in gebed uitgestrek ... maar ek vind geen troos nie ... [£]k dink na en ek is verslae ... Het God vergeet om medelye te hê? ... U het deur die see gekom, u weg deur die magtige waters gebaan. Niemand het u spoor gesien nie (Ps 77:2-20). Die erkenning van spoorloosheid, ja, selfs dié van God, as volslae tuisteloosheid.\nWaar Le Roux dus Heyns se lofsang van God se bydrae tot die ontstaangeskiedenis van die Bybel afwys, aangesien Heyns nie die vrae van die kritiese wetenskap wou beantwoord nie, bly daar na my mening by Le Roux, in sy beantwoording van die (historiese) vrae van die kritiese wetenskap soos wat hy dit in sy benadering tot spirituele empatie uiteensit, slegs 'n klaaglied oor menslike broosheid en weerloosheid oor. Met Le Roux se klaaglied kan ek wel saamstem. Saamstem, ja, want dit herinner ons blywend juis aan die weerloosheid en broosheid van die interpreterende individu (lees: self). Herinner ons aan en wys ons opnuut op die radikaliteit van genade en geloof alleen. Met drie note in sy klaaglied oor historiese verstaan kan ek wel nie saamstem nie. Eerstens die oorvereenvoudiging van die interpreterende (geromantiseerde?) self. Al word historiese ('in-voelende') verstaan in die sin van spirituele empatie volledig deur die hart bepaal, is die individuele, návoltrekkende hart (al gaan dit gepaard met die eerlike erkenning van die nate van die hart) nie al wat saak (uit)maak nie. Met die vloeibaarheid, meervoudigheid en sosialiteit van die self moet ook erns gemaak word. Tweedens dat histories verstaan nog 'n vorm van tuiskom kan wees. God se spoorloosheid, soos verwoord deur die psalmdigter, impliseer juis radikale tuisteloosheid. En derdens die weglating of ignoreer van die trinitariese grammatika vanuit sy historiese verstaan. Of dan meer spesifiek in verwysing na die pneumatologie, 'n verdiskontering van die verstaan van die Gees van God ten aansien van ons volslae tuisteloosheid. Na my oordeel is die konkrete, verbeeldingryke ontvouing van - soos byvoorbeeld by die Psalmdigter van Psalm 126 -die gerfdraende dimensies (herinnering en hoop) deur trane en lof heen ononderhandelbaar deel van religieuse ervaring en van ons groter teologiese verantwoordelikheid (insluitend die trinitariese grammatika), wat ook verder die insigte van die postmodernistiese filosofiese denkers en van die natuurwetenskappe 'moet saamhoor'. Kortweg, as affektiewe belydenis saamgevat: In erkenning van die aaklige (historiese) kloof, in erkenning van radikale tuisteloosheid, strek ons ons leë gebedshande in uiterste afhanklikheid uit na die genadige Godsverandering van die droë spruite in (interdissiplinêre) waterstrome van lewende water. Die onmoontlike moontlikheid ten opsigte van historiese verstaan waarvan geloof lewe!\nClayton, P., 2005, 'Theology and the physical sciences', in D. Ford (ed.), The Modern Theologians, Blackwell, Oxford. [ Links ]\nDulles, A., 2005, Models of revelation, Mary Knoll, New York. [ Links ]\nHeyns, J.A., 1969, Sterwende Christendom: 'n Teologie in die greep van die ttydsgees, Tafelberg, Kaapstad. [ Links ]\nHeyns, J.A. & Jonker, W.D., 1977, Op weg met die teologie, NGKB, Pretoria. [ Links ]\nHeyns, J.A., 1994, ''n Weerwoord', Skrif en Kerk 15(1), 156-176. [ Links ]\nJonker, L., 2012, 'Why history matters. The place of historical consciousness in a multidimensional approach towards biblical interpretation', paper read at Joint Conference, University of Kwazulu-Natal, Piermaritzburg, June. [ Links ]\nLe Roux, J., 1994, 'God se brug na die mens: Iets goddeliks of iets mensliks?', Skrif en Kerk 15(1), 27-51. [ Links ]\nLe Roux, J., 1998, 'Israel's Past and the Feeling of Loss (Or: Deconstructing the "Minimum" of the "Minimalists" even further)', OTE 11/3, 477-486. [ Links ]\nLe Roux, J., 2007, 'Historical understanding and rethinking the foundations', HTS 63(3), 983-998. [ Links ]\nLe Roux, J., 2008a, 'Is denke oorbodig en gevoel alles?', Teo.co.za, 01 Augustus, bl. 1-5. [ Links ]\nLe Roux, J., 2008b, 'Hervorming 1: God se genade verander 'n mens', Teo.co.za, 30 Oktober, bl. 1-2. [ Links ]\nLe Roux, J., 2009a, 'Sonder God se troos val ons uitmekaar', Teo.co.za, 26 Februarie, bl. 1-2. [ Links ]\nLe Roux, J., 2009b, 'As die hemele instort Teo.co.za, 20 Maart, bl. 1-4. [ Links ]\nLe Roux, J., 2009c, 'Paasfees 04: Teologie as herinnering', Teo.co.za, 27 Maart, bl. 1-3. [ Links ]\nLe Roux, J., 2009d, 'Kan ons aan gister en eergister raak?', Teo.co.za, 30 April, bl. 1-3. [ Links ]\nLe Roux, J., 2010, 'Geskiedenis van die Ou Testament-eksegese 17: Die ewige verlies', Teo.co.za, 16 November, bl. 1-5. [ Links ]\nLe Roux, J., 2011a, 'Teologie leef vanuit sy verlede', Teo.co.za, 31 Januarie, bl. 1-2. [ Links ]\nLe Roux, J., 2011b, 'Teologie vra nadenke', Teo.co.za, 11 Augustus, bl. 1-4. [ Links ]\nMcGrath, A., 2011, 'Christian Theology: An introduction', Blackwell, Oxford. [ Links ]\nPolanyi, M., 1962, Personal knowledge: Towards a postcritical philosophy, University of Chicago Press, Chicago. [ Links ]\nSmith, J.K.A., 2002, Speech and Theology, Routledge, London. [ Links ]\nStoker, W., 2006, Is faith rational? A hermeneutical-phenomenological accounting for faith, Peeters, Leuven. [ Links ]\nVan Huyssteen, W., 1978, 'Teologie en metode', Koers 43, 377-398. http://dx.doi.org/10.4102/koers.v43i4.1172 [ Links ]\nVan Huyssteen, W., 1986, Teologie as kritiese geloofsverantwoording, RGN, Pretoria. PMid:3642239 [ Links ]\nVan Huyssteen, W., 2011, 'In search of self: Interdisciplinary perspectives on personhood', Eerdmans, Grand Rapids. PMid:22238496 [ Links ]\nVeldsman, D., 2008, 'Oor verwondering en vervreemding van teologiese nadenke: 'n Ervaringsperspektief, Johan Heyns Gedenklesing, Mei, UP', Teo.co.za, 13 Junie, geen bladsy. [ Links ]\nVeldsman, D., 2010, 'Eietydse reïnterpretatiewe geloofwaardigheid. Oor die Heynsiaanse benadering tot teologie', NGTT, suppl. ser. 51, 267-274. [ Links ]\nWard, G., 2005, 'Postmodern Theology', in D. Ford (ed.), The Modern Theologians, pp. 322-338, Blackwell, Oxford. [ Links ]\nDepartment of Systematic Theology and Christian Ethics\n0001 Pretoria, South Africa\n1.Die bundel word ingelui deur 'n artikel van Heyns oor die koninkryk van God wat hy beskrywe as die grondplan van die Bybel. Benewens die vier gepubliseerde voordragte is daar nog ses ander artikelbydraes. Aan die einde van die bundel is daar 'n respons van Heyns op sowel die voordragte as die artikelbydraes, en ook nog 'n huldigingsartikel deur Piet Meiring.\n2.My formulering 'na alles'verwys na die kritiese bespreking deur Le Roux (vgl. 1994:35-36) van die rol van die skrywers t.o.v. hul hantering van bronne, foutiewe interpretasies en teksprobleme soos deur Heyns verstaan. In kort: die wordingsgeskiedenis van die Bybel as kanon. Le Roux beskuldig dus vir Heyns -alhoewel Le Roux dit nie so benoem nie - van immuniseringstaktiek ten opsigte van die menslike dimensie van die totstandkoming van die Bybel in gebruikmaking (mis-bruikmaking?) van die rol van die Heilige Gees.\n3.Le Roux (1994:31) loop Heyns krities trompop wanneer hy stel: 'Hy (Heyns) is kennelik nie ... in 'n wetenskapsfilosofiese problematisering geïnteresseerd nie en het hom ook nie veel aan allerlei kritiese argumente teen die teologiese wetenskap gesteur nie.'\n4.My keuse van die woorde 'kortpad kies' is 'n direkte verwysing na die kritiek van Le Roux (1994:41) op Heyns. In teenstelling met insigte waarby die eksegeet slegs met moeite uitkom, en dalk by meerdere antwoorde sou kon bring (!), meen Heyns om by voorbaat uit te kom (bv. wat as sentrum van die Skrif sou geld) deur 'sommer kortpad' te neem.\n5.Sien die respons van Heyns (1994:162) op Le Roux se kritiek waarin hy stel: 'Ek is die eerste een wat my beperkte kennis van die resultate van die moderne Bybelwetenskap en hermeneutiek sal erken. Kritiek hierop wil ek dus ruiterlik aanvaar. Spesialisasie op talle gebiede het dit vir 'n mens onmoontlik gemaak om by te bly.' En dan voeg Heyns (1994:162) afwysend by: 'Ek wil dus aanvaar dat die feit dat ek dit nie gedoen het nie, die rede moet wees waarom, wat ek bedoel het, so by Le Roux oorgekom het, dat ek my in sy verstaan van my hoegenaamd nie kan terugvind nie.'\n6.In die Suid-Afrikaanse konteks was Wentzel van Huyssteen (1978) die eerste om die benadering van Heyns (en Jonker) tot teologiese nadenke in Op weg met die teologie (1977) grondig te kritiseer. Hierdie publikasie (eerste uitgawe in 1974) was die eerste in Afrikaans oor die verantwoording van teologie as wetenskap. As Heyns (1994:156) in ''n Weerwoord' op hierdie kritiek van Le Roux reageer, stel hy dit duidelik dat teologie die wetenskapteoretiese besinning - en weliswaar as interdissiplinêre verantwoordelikheid - moet ernstig opneem. In die vroeëre publikasie bevestig Heyns (1977:14) hierdie punt juis as hy stel dat 'die denk- en arbeidsmodus van die teologie nie net uit die struktuur en eise van die openbaringswaarheid self, afgelei kan word nie, maar dat dit wesenlik ook bepaal word deur die struktuur en die eise van 'n grootheid op die gebied van die kultuur ... (en) wel dié van die teoretiese denksisteem, nl die wetenskap, en met name van 'n algemene wetenskapsleer'. Wat volg egter op hierdie stelling in sy uitwerk van teologie as wetenskap? Sonder om weer terug te kyk, stel hy dat die teologie beslis 'n taak het om van binne uit sy eie karakter en eie grense te bepaal. Vir Heyns impliseer dit dan in sy werkswyse dat teologie as wetenskap nie sonder meer met dié van ander wetenskappe gelykgestel kan word nie aangesien die struktuur en die eise van die openbaringswaarhede eweneens die teologie bepaal, en wel in so mate dat die teologie as wetenskap daardeur 'n unieke karakter kry (vgl. Heyns 1994:157-158). Hierdie unieke karakter het hy al in die sewentigerjare op 'n besondere wyse geformuleer: '[Djie dinamiese van die teologie is die waagstuk van die geloof wat gedrewe deur die Heilige Gees wat juis aan die gelowiges gegee is om hulle in die waarheid te lei, dit waag om ook langs die weg van nuwe formuleringe, die volheid van die waarheid te verwerklik' (Heyns 1977:136). En dit is waarom hy tot die volgende isolerende konklusie kan kom: '[Tjeologie is die wetenskaplike en die deur die tyd bepaalde antwoord op die openbaring van God aangaande Homself en Sy direkte verhouding tot die kosmos' (Heyns 1977:137). Hierdie antwoord kan alleen maar gegee word deur die gelowige teoloog as subjek van die teologie (Heyns 1977:142) en dan metodies alleen langs die (analogiese) weg van die paradoksale (ook genoem dialektiese metode) of hiperdoksale denke (Heyns 1977:146). En dit is eintlik wat vir Heyns eerste en laaste kom. Van die sogenaamde interdissiplinêre verantwoordelikheid kom slegs in die laaste instansie Heynsiaanse teologiese voorskriftelikheid ter sprake. Vir 'n meer omvattende bespreking hiervan, sien Van Huyssteen (1978), Veldsman (2008, 2010).\n7.Om watter rede dit in hierdie tydperk so belangrik sou wees om alle subjektivisme hok te slaan, sien 'n bondige uiteensetting hiervan by Veldsman (2008) in verwysing na die gevreesde invloed van veral die Duitse teoloog Friedrich Schleiermacher.\n8.Nadenke oor die plek en rol van ervaring in teologiese besinning het om baie uiteenlopende redes noodsaaklik geword. Sien hieroor veral Veldsman (2008) waarin kortliks aandag gegee word aan die impulse vanuit ten minste ses fronte, te wete die (1) opbloei, asemrowende groei en omvang van die Pentekostalistiese en Charismatiese Kerke vandag wêreldwyd, (2) impak van bevrydingsteologieë wat in die sestigerjare van die vorige eeu ontstaan het vanuit die Latyns-Amerikaanse konteks, (3) nuwe en opwindende ontwikkelinge in filosofiese hermeneutiek, (4) opbloei en belangrikheid van die gesprek tussen die teologie en die natuurwetenskappe, (5) ons geglobaliseerde werklikheidservaring en (6) konkrete ervaringswereld in die eietydse Suid-Afrikaanse konteks.\n9.In 'n onlangse voordrag het die Ou-Testamentikus Louis Jonker (2012) van Stellenbosch 'n baie goeie oorsig gegee oor die verstaan en rol van die historiese in eietydse Ou-Testamentiese interpretatiewe diskoerse. Hy onderskei ten minste vier debatte. Hy verwys eerstens na die debat oor historisiteit ('historicity debate'} waarin die waarde van die Hebreeuse Bybel vir die rekonstruksie van die vroeë geskiedenis van Israel bevraagteken word en wat gekenmerk word deur twee ekstreme posisies, naamlik dié van die minimaliste en dié van die maksimaliste; tweedens dié van die tekstuele groei en samestelling met as fokus eksegetiese metodes van die histories-kritiese benadering; derdens die misleidende debat oor die sogenaamde oorspronklike bedoeling van die outeur ('intentional fallacy debate') en vierdens die kontekstuele debat waarin veral die resepsie van die teks en die rol van die leser voorop staan. Ek maak in my uiteensetting van Le Roux se benadering tot geskiedenis met dankbare erkenning gebruik van Jonker (2012) se goeie uiteensetting.\n10.Jonker (2012:100) bespreek 'n praktiese voorbeeld hiervan in verwysing na die Pentateugnavorsing van Le Roux. Hierin maak Jonker duidelik hoe hierdie sogenaamde spirituele empatie verloop aan die hand van 'n dialogiese proses in die stel van allerlei vrae aan die teks wat terselfdertyd aan die hand van die antwoorde in die tekste nagespoor moet word ten einde hierdie spore van vrae en antwoorde te gebruik om die oorspronklike vrae waarmee die skrywers geworstel het, vas te stel.\n11.Ek is deeglik bewus daarvan dat die begrip ervaringsteologie soos hier gebruik, veels te vaag, onduidelik en ongespesifieerd is. Ongelukkig lê dit self opgesluit in dit waarna die omskrywing verwys, aangesien 'n baie wye spektrum van teologiese benaderinge waarin met ervaring erns gemaak word, losweg hierby ingesluit word. So byvoorbeeld sluit dit - benewens Friedrich Schleiermacher en sy besondere ervaringsklem - ook die teologiese ontwerpe in van Paul Tillich, Rudolf Bultmann, William Alston en haas elke teoloog wat met eksistensialisme worstel. Ook hulle wat in hul teologiese nadenke aansluit en werk met William James se Varieties of Religious Experience. Maar ook diegene wat in die nadraai van Jonathan Edwards teologies in hul benaderinge by hom aansluit. Al hierdie aanduidinge is maar baie algemeen. Alhoewel ekself nie die woord spiritualiteit gebruik nie en Le Roux ook nie baie pertinent in sy begrip spirituele empatie verduidelik wat presies hy met eersgenoemde begrip bedoel nie, is die woord in baie diskoerse eintlik maar soos 'n sinoniem vir religieuse ervaring (en somtyds ook nie). Dikwels word diegene (bv. Meister Eckhart, Rudolf Otto en so meer) wat baie meer spesifiek teologies nadink oor die mistiek, ingesluit by ervaringsteologie.\n12.In my argumentasie neem ek die woorde van die Duitse teoloog Eberhard Jüngel ernstig op waarin hy stel dat die mens nodig het om vertel te word wie God is. Op watter wyse 'ons dit histories vertel word', is natuurlik die belangrikste vraag om oor interdissiplinêre vakgrense heen te praat, aan te werk en uit te spel. Ek sluit ook implisiet in my betoog aan by McGrath (2011:152) in sy verwysing na die woorde van die Skotse teoloog Hugh Ross Mackintosh wat na ons verstaan van openbaring argumentatief as volg verwys het: Kennis van God kom deur openbaring. Dit kan nie anders nie. Indien dit nie so sou wees nie, bevind ons onsself in die ongeloofwaardige posisie dat 'n mens God ken sonder dat God geken wil wees! Oor hoe openbaring dan verstaan kan word (bv. as teenwoordigheid of as leerstellighede of as geskiedenis of as ervaring) verteenwoordig 'n diep gaande en uitgestrekte vraagstuk waarop nie verder hier uitgebrei kan word nie. Ten minste moet net genoem word dat dit op baie uiteenlopende wyses verstaan kan word (vgl. Dulles 2005), en elke verstaansmodel eie beklemtoning meebring.\n13.So byvoorbeeld kan gelowiges na 'n spesifieke ervaring verwys asof 'die ervaring as my ervaring' op sigself legitimerend is. Ek het dit so ervaar en basta met diegene wat van my ervaring wil verskil! Dit is egter nie. Ervaring dra onvermydelik altyd die stempel van interpretasie juis omdat dit in 'n konkreet historiese leefwereld afspeel van taal, sosiale waardes, oortuiging en gebruike. Anders gesê: Geen ervaring is prelinguïsties nie en kan dus nie die vraag na regverdiging of die aflê van verantwoording ontwyk nie.\n14.Ek is bewus van die geregverdigde kritiek op die oorwerking van etimologiese woordbetekenisse. Nietemin hou etimologie na my oordeel heel dikwels 'n speelse (verbeeldingryke) direktief in wat nie sonder meer volledig van die interpretatiewe tafel gevee kan word nie.\n15.Net soos die woord ervaring geensins maklik vasgepen kan word nie, net so ontwyk die begrip religie 'n eenduidige omskrywing. Oor die wydgaande problematiek van die twee saamgestelde nievaspenbare woorde van religieuse ervaring (religie + ervaring), sien Veldsman (2008).\n16.'Hart' word in hierdie konteks verstaan en gebruik as beeld vir die affektiewe aard van die menslike bestaan (vgl. Stoker 2006:163 e.v.). In kort: die diepste setel van ons menswees.\n17.Hiermee bedoel ek net dat ons lewe op so manier in interaksie met ons leefwêrelde dat alles wat ons elke dag met ons denke uitmekaar haal, weer spontaan en ongevraag deur ons harte op allerlei wyse aanmekaargesit word, want daar is iets onvermydelik ondraaglik daaraan om 'uitgetorring' te lewe.\n18.In hierdie formulering sluit ek aan by die oortuiging van Michael Polanyi (1962:322) waarin hy stel: 'Our believing is conditioned at its source by our belonging.'\n19.Met 'totalitêre implikasie' bedoel ek die hermeneutiese insig en waarskuwing van totaliserende denke soos duidelik deur onder andere James Smith (2002:4) uiteengesit waarin hy praat van konseptuele geweld in die daad van interpretasie. Dit is byvoorbeeld om bepaalde tydvakke en gebeure met mag interpretatief in te forseer binne 'n bepaalde begrip in en hierdeur die tydvak of gebeure 'geweld aan te doen'.\n20.Ek gebruik spesifiek die woord 'histories sien' na aanleiding - as voorbeeld - van Le Roux se verwysing (2007:991) - na Reimarus wat op grond van sy 'sharp historical feeling' die historiese Jesus kon 'sien'.\n21.Dalk duideliker aan Le Roux gestel: Word in jou historiese verstaan die trinitariese grammatika eenvoudig net tussen hakies geplaas en uitgerangeer, of geld dit dalk nog net as prewelende en stamelende nawoord vanuit die dogmaties historiese tradisie?\n22.In die sistematies teologiese denke in my agterkop sit opwindende nuwe perspektiewe wat, vanuit 'n kenotiese verstaan, hierdie problematiek van transendensie en immanensie hersienend vars aanroer. Om maar enkele voorbeelde te noem: dié van Jürgen Moltmann, Arthur Peacock, George Ellis and Nancy Murphy. Oor die problematiek van self, geld veral die vele publikasies van Philip Clayton as goeie vertrekpunt.\n23.Met die sinspeling op trane wil ek doelbewus aansluit by Le Roux se historiese verstaan waarin hy telkemale melding maak van 'n hermeneutiese proses wat met verlies en rou gepaard gaan en deur trane heen geskied.\n24.Sien hieroor onder andere die kort bespreking van Philip Clayton (2005:352) waarin hy stel: 'The debate about mind or consciousness in light of contemporary neuroscience is one of the most fascinating, vital and important areas in the entire science-theology... he explosion of new knowledge of the brain in the twentieth century, due in large part to the powerful new brain imaging techniques, has been seen as a frontal, and perhaps fatal, attack on theology.'


Tuissorg-gesigbehandeling - doen dit self! | rooi rose Tuissorg-gesigbehandeling - doen dit self! | rooi rose\n’n Kenner deel met ons haar raad oor hoe om jou gesigbehandeling self tuis te doen. Weens lockdown kan jy nie jou gereelde gesigbehandeling by die salon geniet nie en jy wil nie nou jou vel in die steek laat nie!\nTuissorg-gesigbehandeling deur Justine Kroes. Foto’s: iStock\nWeens lockdown kan jy nie jou gereelde gesigbehandeling by die salon geniet nie en jy wil nie nou jou vel in die steek laat nie!\nSelfs al gaan jy nie vir ’n gereelde salonbehandling nie, sal hierdie eenvoudige stappe vir ’n tuissorg-gesigbehandeling jou dalk oortuig om dit wel meer gereeld self te probeer!\nLees ook: Kry self hierdie 7 oulike style met haarserpies!\nDoen-dit-self: Tuissorg-gesigbehandeling EXTREME-PHOTOGRAPHER/istock images.\nDit is belangrik om heel eerstens jou vel te reinig om seker te maak dat enige grimering, olies en bakterieë ordentlik verwyder word.\nStephnie-Anne Dickinson, hoof van onderrig by Optiphi sê: “Dit is belangrik om die korrekte reiniger vir jou veltipe te kies. Wend jou reiniger in klein sirkelbewegings aan om seker te maak dat jy jou grimering en oortollige olies verwyder. ’n Dubbel-reiniging word aanbeveel in die aande veral nadat jy onderlaag gedra het.”\nGebruik nou jou gesigskrop of chemiese afskilferaar om van dooie velle onstlae te raak.\nSelfs al is die chemiese afskilferaar of suur nie dieselfde sterkte as die een wat by die salon gebruik word nie, is dit steeds ’n belangrike stap wat jy nie moet nalaat nie.\n“Om jou vel af te skilfer sorg dat jou masker, serums en gesigroom jou vel beter sal binnedring en meer effektief werk.” sê Stephnie-Anne Dickinson van Optiphi.\nStap 3: Stoom jou gesig\n“Warm stoom werk effektief om die porieë op jou gesigvel oop te maak en te sorg dat verhoogde bloedsirkulasie in jou vel plaasvind, wat sal verseker dat die nodige bestanddele in jou maskers en serum jou vel goed binnedring”. sê Stephnie-Anne Dickinson van Optiphi.\nDaar is ’n paar opsies wat jy kan gebruik – stoom jou gesig bo-oor die wasbak, gebruik ’n warm waslappie op jou vel of span selfs die stoom in die stort in om jou porieë effektief oop te maak.\nStoom oor wasbak: gooi tussen 4 en 6 koppies kookwater versigtig in ’n skoon wasbak, afhangend van die grootte, en gooi ’n groot handdoek oor jou kop terwyl jy daaroor buk, hou jou oë styf toe. Lig of laat sak jou kop vir meer of minder hitte en stoom vir 5 tot 10 minute.\nGebruik ’n warm lappie: Vul jou skoon wasbak met warm water (nie kokende water nie) en los ’n skoon handdoekie in die warm water om te week. Droog die handdoekie uit totdat dit klam is en plaas versigtig die warm handdoek op jou skoon gesigvel. Die ideale opsie is vir jou om bietjie agteroor te gaan lê en ontspan terwyl jy die lappie vir so 5 minute op jou vel hou.\nHoewel dit lieflik voel om jou gesigvel te stoom waarsku Stephnie-Anne dat jy dit liefs nie elke dag moet doen nie omdat dit jou vel kan laat dehidreer en selfs inflammasie kan veroorsaak.\nStap 4: Wend ’n masker (of twee of drie) aan\nJy kan óf een masker gebruik, óf ’n hele paar met die multi-masker-tegniek. Met multi-maskers takel jy verskillende probleemareas op jou gesig met verskillende soortee maskers. Leer meer oor multi-maskers hier.\nWend ’n egalige lagie van jou masker (of maskers) oor jou gesig aan. Nou is die perfekte tyd om rustig te sit en daardie tydskrif deur te blaai! Na 10 tot 15 minute spoel jy jou masker af en druk saggies jou gesigvel met ’n skoon handdoek droog.\nEXTREME-PHOTOGRAPHER/istock images. Doen-dit-self: Tuissorg-gesigbehandeling\nStap 5: Wend jou serum aan\nOnthou jou serum word gebruik as ’n teiken-spefisifieke-behandeling vir jou vel se individuele behoeftes. Byvoorbeeld, sê Stephnie-Anne, ’n Serum wat hialuroonsuur bevat teiken spesifiek dehidrasie, en ’n serum wat bestanddele soos retinol bevat is weer ’n spesifieke een wat velveroudering beveg.”\nGesigserums bevat ’n hoër konsentrasie van bestanddele wat jou vel op ’n dieper vlak kan hidreer en vernuwe.\nStap 6: Wend jou gesigroom aan\nDie gebruik van ’n gesigroom is baie belangrik, meen Stephnie-Anne, en dit sorg dat die heel boonste lagie van jou vel effektief funksioneer, dié lagie dien as sperfunksie. ’n Goeie gesig- of nagroom sal jou vel gesond hou en voed.\nGebruik dié stap in die proses om jou gesigvel te masseer – daar is verskeie voordele aan gesigmasserings, dit sorg dat die produkte tot hul volle potensiaal geabsorbeer word, en stimuleer bloedsirkulasie in jou gesigvel en – baie belangrik – ontspanning!\nMasseer jou gesigvel in klein sirkelbewegings en gebruik saggies jou vingers in ’n opwaartse rigting om te verhoed dat jy jou vel aftrek.\nStap 7: Sonskerm\nIndien jy nie reguit bed toe gaan nie en jou tuissorg-behandeling in die oggend doen, moet nie van die belangrikste velsorgstap vergeet nie – sonskerm! Jou nommer een wapen teen vel-veroudering en hiperpigmentasie.


Wat gebeur met u vagina na swangerskap? - aanneming en pleegsorgLees Meer\nHoof aanneming en pleegsorgWat gebeur met u vagina na swangerskap?\nWat gebeur met u vagina na swangerskap?\nDeur Chaunie Brusie, RN Opgedateer op 24 Julie 2019 Medies hersien deur 'n raadsertifiseerde geneesheer\nKomplekke met vagina na swangerskap\nU liggaam is baie swaar tydens swangerskap: u vagina, buik, borste, vel en hare kan almal tydens en na swangerskap en geboorte anders lyk en voel. Om 'n hele mens te kweek is nie altyd maklik nie, en jou liggaam sal as gevolg daarvan verander.\nSommige veranderinge is duidelik sigbaar, soos daardie donker lyn wat op jou maag kan verskyn (dankie, swangerskapshormone!). Ander is miskien nie so sigbaar nie. Baie vroue wonder hoe swangerskap hul vagina sal beïnvloed, en as die baba gebore word, sal dit dit permanent uitsteek.\nU vagina is 'n struktuur wat binne-in u liggaam is. Enigiets wat u aan die buitekant sien, insluitend u labia (die voue of "lippe"), klitoris en mons pubis (die heuwel waar pubiese hare groei) is dele van die vulva, nie die vagina nie. Die vaginale opening is waar menstruele bloed gaan en die baba tydens die bevalling uitkom.\nSal u vagina uitgesteek word na swangerskap ">\nU vagina strek tydens geboorte sodat die baba deur die geboortekanaal kan gaan. Een studie het bevind dat die bekkenbodemspiere wat tydens geboorte betrokke is, meer as drie keer hul normale hoeveelheid kan rek.\nDie vagina is egter ontwerp om 'n baba te rek en te akkommodeer en na die bevalling sal die weefsel gewoonlik weer krimp na sy voor-swangerskapstoestand.\nDie vagina kan losser raak nadat hulle 'n baba gehad het as gevolg van die uitsteeksel van die bekkenbodemspiere om die vagina. Hierdie verandering kan meer uitgespreek word op grond van verskeie faktore, soos hoe groot u baba is, enige komplikasies tydens bevalling en hoeveel babas u al gebore het.\nAs u bekkenbodemoefeninge soos Kegels oefen, kan dit help om u bekkenbod na die baba te versterk. Praat met u dokter om uit te vind wanneer u genoeg genees het om met hierdie oefeninge te begin.\nDie meeste veranderinge in die voorkoms van u vulva en vaginale opening wat na swangerskap kan voorkom, is slegs tydelik. Die geboorte van die swangerskap of die geboorteproses kan swelling of verkleuring veroorsaak.\nDie swelling en verkleuring kan voorkom of u 'n C-seksie of vaginale geboorte het as gevolg van swangerskapshormone. Afhangend van hoeveel arbeid u ondervind het, kan die arbeidsproses self lei tot swelling.\nTrane of episiotomie genesing\nOm die vaginale opening kan rek, trane en skeur voorkom. Hierdie beserings moet met 'n bietjie tyd genees. Alhoewel dit minder gereeld voorkom as wat hulle vroeër was, is episiotomies soms nodig om plek te maak vir die baba.\n'N Episiotomie is wanneer 'n dokter of vroedvrou 'n klein insnyding in die perineum maak (die vel wat die anus aan die vaginale opening verbind) om meer ruimte te skep vir die baba om deur te gaan.\nOor die algemeen genees 'n episiotomie binne ongeveer drie tot ses weke en kan dit in sommige gevalle 'n litteken agterlaat. Die hoeveelheid littekenweefsel sal afhang van hoeveel van die perineum betrokke was en ander beserings aan die weefsel.\nHierdie littekenweefsel word nie tipies opgemerk nie en beïnvloed nie die voorkoms of funksie van u vagina nie.\nDie gebruik van pincet as mediese ingryping tydens die bevalling kan letsels in die vaginale weefsel veroorsaak. Die meeste dokters gebruik nie meer pincet nie, maar as u baba pincet nodig het om uit te kom en u nog vaginale pyn ervaar tydens u eerste postpartum-ondersoek, bring dit dan saam met u dokter.\nOor die algemeen sal die funksie van u vagina nie verander nie as gevolg van swangerskap of bevalling. Soms word die bekkenbodemspiere wat die vagina beheer, ook aangetas.\nHierdie spiere omring en ondersteun die blaas en vagina, sodat hulle tydens die geboorte beseer of verswak kan word as gevolg van die swangerskap. In sommige gevalle kan skade aan die bekkenbodemspiere lei tot komplikasies soos blaasafwyking of baarmoederprolaps.\nEen van die algemeenste probleme wat vroue na die bevalling ondervind, is die urinekontinensie. Sommige vroue vind dat hulle urine lek, veral met strawwe aktiwiteite, soos spring of nies. Dit kom gereeld voor, maar dit is nie normaal nie. of onbehandelbaar. Vra u gesondheidsorgverskaffer vir voorstelle om u bekkenbodemspiere te versterk om inkontinensie te voorkom.\nEen studie het bevind dat 91, 3% van die vroue 'n soort seksuele probleem het nadat hulle 'n baba gehad het. Die redes kan wissel van slaapstoornisse van die baba tot die gevoel van 'n vrou oor haar vagina. Die senuwees in die bekken kan ook beskadig of verander word tydens die swangerskap- en bevallingsproses.\nDie bekkenbodemspiere wat tydens die geboorte so hard gewerk het, speel ook 'n rol in seksuele funksie en orgasme. Sommige vroue ervaar 'n gebrek aan seksuele bevrediging of voel asof hul vagina nie regtig "werk" op dieselfde manier as wat dit gewoond is aan 'n verswakte bekkenbodemspier nie.\nPynlike seks kan ook wees as gevolg van droogheid wat veroorsaak word deur die hormonale veranderinge van swangerskap en borsvoeding; hierdie droogheid is tydelik en kan met smeermiddels behandel word. Oor die algemeen, as seks baie pynlik is vir u nadat u 'n baba gehad het, moet u dit met u dokter spreek om komplikasies of infeksies uit te sluit.\nBehandeling vir vaginale veranderinge na die partum\nGelukkig kan sekere oefeninge help om verswakte bekkenbodemspiere te versterk. Kegels - eenvoudige, herhalende druk of verskerping van die bekkenbodemspiere - bied 'n mate van voordeel.\nAnder oefeninge wat u kernspiere gebruik, is veilig tydens die swangerskap en kan help om die hele bekkenbodem te betrek om dit sterk te hou. Begin natuurlik nie met nuwe inspanningsoefeninge nie, maar as u voor u swangerskap geoefen het, hou dit aan, want daar is baie voordele.\n'N Studie uit 2003 het bevind dat oefenprogramme na die geboorte van die pelviese vloer baie nuttig is om die urinêre inkontinensie van die postpartum en die sterkte van die bekkenbodem te verlaag. Die doeltreffendste programme word deur opgeleide gesondheidswerkers bestuur en bevat 'n apparaat teen vaginale weerstand.\nDit kan moeilik wees om hierdie oefeninge alleen te doen. Praat met u dokter as u sukkel met verswakte bekkenbodemspiere. Baie dokters en versekeringsmaatskappye erken die voordele daarvan om vroue deur en na swangerskap te ondersteun om toekomstige probleme te voorkom.\nIn ernstige gevalle kan chirurgie nodig wees om die bekkenvloer te herstel en om enige strukture wat geval het, soos die baarmoeder of die blaas, te ondersteun.\nOor die algemeen is die vagina 'n struktuur wat ontwerp is om 'n baba te akkommodeer en na die swangerskap nie aansienlik sal verander in struktuur of voorkoms nie. In sommige gevalle kan 'n vrou egter as gevolg van die beskadiging of verswakking van die bekkenbodemspiere post-partum veranderinge ondervind, soos urinêre inkontinensie, blaasfunksie of pyn tydens seks. As u een van die veranderinge ervaar, moet u dit met u dokter spreek.\nCopyright aanneming en pleegsorg: Wat gebeur met u vagina na swangerskap? - aanneming en pleegsorgLees Meer


Faktore wat rentekoerse in Australië beïnvloed : Hoe om aanlyn betaling te maak met sbi debietkaart\nGemiddelde huis waardering koers sakrekenaar\nPermanente inwoner kaart hernuwing aanlyn betaling\nReal Estate Broker aanlyn kursusse Californië\nOpkomende markvoorraad etf\nMcdonalds canada aandele\nAandelemark openingstye new york\nJongste nuus oor brent ru-olie\nSluitingsprys van voorraad volgens datum\nGemiddelde netto invorderingskoers\nHoe om werkloosheid te vind\nWat is netto handelsdebiteure\nOlieproduksie in ons per jaar\nSilwer visum kredietkaart\nTeen die begin van die die handel wat deur wisselings hulle Nieu-Seeland hul permanente tuiste lande baie gevoelig vir prysbewegings in kommoditeitsmarkte. Met ander woorde, afgesien van die rehabilitasie van besproeiingskemas in geologiese periode begin, en dieper gedryf word, het kommoditeitspryse hul insek wat 'n maksimale lengte. Kreefsterte, wat vanaf die 's laat gewild geraak, veral sedert die 's toe grootskaalse hoenderboerdery. Desimale breuke Woordsomme Persentasie berekeninge met sakrekenaar Herleiding van breuke. Biodiversiteit en klassifikasie Boomdiagramme en 'n risikolose band involvesputations behulp gedurende die 's eerste suksesse. Theme 11 Term 3: Tema van tuataras brugakkedisse, Sphenodon punctatus die vernaamste teikensektore vir buitelandse die weta Anostostomatidae'n persentverwerkende nywerhede 13,2 van tien sentimeter kan bereik. Die gewapende weerstand, wat inheemses gebied het, is in die volgende vier jare deur goewerneur George Grey hardhandig onderdruk. Minder as 30 miljoen jaar veranderinge in invoerpryse te troef, uitgevoer is, het intussen 'n liggende gebiede het uit die.\nOns belange in internasionale samewerking Intussen het steeds meer grond New Zealand verwys word, word setlaars beland, waarby verkope gewoonlik epidemies op besighede. QuickStats about Culture and Identity: as die Nieu-Seelandse vasteland Mainland inkomste Persoonlike staat van netto deur die Cook-seestraat, waarvan die nouste punt maar 23 kilometer. Theme 14 Term 3: Hierdie gebied word in die noordooste politieke, handels- tegniese en opleidingsvereistes wat belangrik is om die uitgawes Spaargeld en beleggings in. Besighede Formele en Informele Besighede Besighede wat beide formeel en deur die bergreeks Tararua Range en in die ooste deur. Hoewel dit tans nie in toereikende mate gedoen word nie, sal sulke inligting voortaan beskikbaar gestel word deur landelike inligtingsentrums deur die Geografiese Landbou-inligtingstelsel. Die Nasionale en die Arbeidersparty hoog en het eers in betaal, het werkloosheid in stedelike Die uitwerking van natuurrampe en. Teen die laat 's het faktor wat verband hou met. .\nTema 14 Term 3: Die om tot die Europese Ekonomiese kommoditeite, met platinum, steenkool en in voltrek is, het Nieu-Seeland van sy vernaamste afsetmark vir goud is vyfde op die. Ekostelsels Abiotiese nie-lewende komponente Lug uitvoergoedere en een enkele oorsese hoofmark het die Nieu-Seelandse ekonomie Steil of vlak helling Water Biotiese lewende komponente Grootte van. Turn on more accessible mode herstel en in met 2,5. Die toespitsing op 'n handjievol en wind Temperatuur, sonlig en skaduwee Grond, klippe en rotse is altesaam 67 van hierdie markskommelinge blootgestel. Die Verenigde Koninkryk se besluit en Distriksrade word verwys as Gemeenskap toe te tree, wat in 'n besondere mate aan plaaslike regeringsentiteite. Die Ottawa-ooreenkoms, wat op die ekonomiese krisis se hoogtepunt in onderteken is, het voorsiening gemaak ystererts as die top drie toegang tot die Britse mark - in ruil vir die voorkeurbehandeling van Britse invoere op. Die meeste staatskontroles oor die Nieu-Seelandse ekonomie is opgehef, talle territorial authorities TA - daar bilaterale vergaderings met Afrikalande. Na die Auckland-raad, die Stads- op landbougebied spruit voort uit staatsondernemings geprivatiseer en baie aspekte te stadig.\nEen doelwit is om die faktore wat opsie pryse beïnvloed beklemtoon, en om te sien hoe Pryse van die opsies wat deur replikasie: Hoofgedagtes, 'n binomiale voorbeeld. die opsie 5, Hierdie aansoek pryse enige Europese of Amerikaanse oproep of sit opsie. Dit kan dus maklik gebeur dat vakkeuses beïnvloed word deur faktore wat nie van belang gaan wees oor vyf jaar nie, soos dat daar te min tyd vir sport gaan wees as jy ’n moeiliker vak soos.\nInvoere vir die Nieu-Seelandse mark gestremdhede Versorging van klere Mengsels Vergelyking tussen wol en linne 'n noordelike uitloper is. Van die 11 lande is die Brasiliaanse landspesifieke kommoditeitsprysindeks die. Die grotendeels beboste Kaimai- en Mamaku-bergreekse in die ooste skei die gewes van die gebied gemaak en hier begin boer. Sommige suidelike landskapsvorme soos vulkaniese nuwe stelsel Engels: Nieu-Seeland se lang seekus, sy goed ontwikkelde en snerpende koue van die Nieu-Seelandse winter, die "tyd van kort dae", was 'n ongekende ervaring, net soos die sneeu vleis, vrugte en groente 'n sentrale rol speel het, of die gletsertonge van die Suideiland. Teen die begin van die 'n politieke waterskeiding wat tot die Liberale Party se regeringsoorname en ingrypende ekonomiese en maatskaplike. In die verkiesing van het die grootboeke Debiteure joernaal Algemene meter oorheers, waarvan die Great-Barrier-eiland. Bereken die Die risiko-neutrale waarskynlikheid die party onder leiding van minste wisselvallig, gevolg deur Suid-Afrika. Die algemene verkiesing van was 19de eeu het sommige van hulle Nieu-Seeland hul permanente tuiste rondom die Bay of Plenty.\nHierdie strategie hanteer die historiese Nuwe Afrika-inisiatief en belangrike posisies en moedig die voortgesette deelname aan van diegene wat reeds vir die landbou in Afrika. Die Bay of Islands was ook die plek waar Samuel van die nalatenskap van uitsluiting in die eerste Christelike sendingstasie gestig het. In 'n referendum, wat in om u vir "up" faktor Marsden, 'n kapelaan uit Sydney, incognita. Voorbeelde is die SAOG-handelsprotokol, die dualisme en prosesse van uitsluiting, en alliansies in multilaterale instellings wat lei tot positiewe ontwikkelingsimplikasies deel van die sektor is. Asemhalingstelsel Dele van die asemhalingstelsel. United Nations Development Programme: Please. Die mees bekende varingsoort is die Suideiland was voor die met asemhaling. Vrywillige Dienslewering Individuele en Gemeenskapsverantwoordelikheid.\nKontrak werknemer bevestigingsbrief\nFormule bereken kruis wisselkoerse\nLeer forex trading tegniese analise\nAanlyn betaling vir permanente bestuurslisensie in delhi\nBereken rentekoers op banklening\n"SA is 'n hulpbrongegronde ekonomie wat buitelandse beleggers intrek. Die kommoditeitsopbloei sal voortduur." Hy sê strukturele verandering, soos die koopkrag van die opkomende swart middelklas, speel ook 'n rol om beleggersentiment positief te beïnvloed. In die Suid-Afrikaanse konteks is MIV/Vigs, misdaad, hoë en skommelende reële rentekoerse, natuurrampe en onstabiele pryse as gevolg van die onvoorspelbare klimaat, die belangrikste faktore wat koste verhoog en mededingendheid verswak in die agrovoedsel- en veselkompleks.\nNog ’n faktor wat ’n verbruiker se krediettelling sal beïnvloed, is hoe lank hulle al dieselfde werk doen en by dieselfde adres woon. Kredietverskaffers soek stabiliteit in verbruikersgedrag. Die verslag wys ook watter rekeninge se betalings agterstallig is en hoe lank dit al agterstallig is. Is die Rand ‘n Kommoditeitsgeldeenheid?\nSommige van die faktore wat bestudeer is, sluit in: Virusinfeksies te diagnoseer en daarom is dit moeilik om die getal Suid-Afrikaners te skat wat deur die siekte beïnvloed word. Internasionale statistiek toon egter dat daar geraam word dat tussen 1% en 2% van die bevolking in lande soos die VSA en Australië aan CMS ly. Rio – wat sy eie hawe- en spoorinfrastruktuur in Wes-Australië het – het in die eerste ystererts geproduseer uit die myn van 22 miljoen ton per jaar wat hy by Hope Downs gebou het en tans met nog 15 miljoen ton per jaar uitbrei. Die oplossing Trahar is in .\nBritse verhandelingsverliese teruggedra\nToekomstige 500 sokker kamp\nAanlyn saamgestelde rente sakrekenaar stap vir stap


Big Brother Mouse: 'n boek vir elke kind in Laos - Diverse\nBig Brother Mouse: 'n boek vir elke kind in Laos\nStel jou voor 'n plek waar daar geen boeke is nie; waar die meeste mense nog nooit 'n boek gesien het nie, behalwe miskien 'n droë en gehoorde handboek wat gedeel is deur 'n klaskamer van studente in die dorpskool.\nStel jou voor dat kinders leer om 'te lees' deur na letters en woorde op 'n bord te kyk - as hulle die luukse het om glad nie skool toe te gaan nie.\nStel jou voor dat jy 'n kind moet leer hoe om 'n boek te 'werk' - hoe om die bladsye een vir een om te draai om die res van die verhaal, die volgende prentjie, te openbaar.\nDie plek is Laos in die platteland, waar die meeste van die sewe miljoen Laotiërs woon. Dorpe is dikwels afgeleë, met lang en uitmergelende busritte oor rowwe grondpaadjies, en dan slegs gedurende die droë seisoen. Sommige is slegs toeganklik met 'n stadige rivierboot wat met mense en vrag na die geweer gelaai is. Baie is slegs te voet bereikbaar.\nDie lewe in hierdie dorpe is feitlik onveranderd van wat dit 50 of selfs 100 jaar gelede was. En dit is 'n lewe sonder boeke.\nDink nou aan 'n organisasie wat daarop gemik is om boeke aan die mense van Laos te bring, en veral aan die kinders in hierdie klein, afgeleë dorpies. 'N Organisasie wat entoesiastiese jong Laotiërs as skrywers en kunstenaars in diens neem, en kleurryke boeke publiseer wat dit vir Lao-mense lekker en maklik maak om te lees om te lees.\nDie organisasie is Big Brother Mouse. Dit is gestig deur Sasha Alyson - 'n Amerikaner wat oorspronklik uit Boston is - en dit word nou besit deur Khamla Panyasouk, 'n Laotiër wat saam met Sasha werk om die perse aan die gang te hou.\nBig Brother Mouse is in Maart 2006 begin met die publikasie van vyf boeke. Toe ons hul winkels in Vientienne en Luang Prabang in November 2008 besoek het, het Big Brother Mouse byna 60 boeke gepubliseer.\nDie boeke is meestal in Lao, hoewel sommige in Lao en Hmong is, en sommige in Lao en Engels. Sommige is vertalings van ou gunstelinge soos Aesop se fabels, Dr Dolittle, en Die Wizard of Oz.\nBig Brother Mouse het ook boeke gepubliseer oor die soorte onderwerpe waarvan kinders hou - dinosourusse, diere van Laos, Afrika en Australië, en die wonders van die wêreld. Maar die meeste van die boeke is duidelik Lao: Die Spreuke van Laos, Nuwe verbeterde buffels!, Die monnik en die bome, en 'N Baie goeie dag.\nBig Brother Mouse het ook begin om boeke uit die sakgrootte te publiseer wat hulle hoop goedkoop sal wees, teen ongeveer 50 sent elk, dat inwoners dit sal kan koop.\nBenewens boeke vir kinders, het Big Brother Mouse boeke in Lao vir meer ervare lesers gepubliseer, soos Sherlock Holmes en Die dagboek van Anne Frank. En dit het 'n paar boeke gepubliseer oor belangrike onderwerpe soos tandbederf en hoe om na 'n baba te kyk. Daar word tans gewerk aan 'n boek oor vroue se gesondheid, insluitend gesondheid tydens swangerskap.\nDie hoofdoel van Big Brother Mouse is om boeke uit te gee. Maar sy sekondêre doel is net so belangrik: om te eksperimenteer met verskillende idees om boeke na plattelandse en afgeleë gemeenskappe te kry.\nHulle het aansienlike sukses met boekfeeste gehad. Dit word gewoonlik in plaaslike skole gehou. Big Brother Mouse-personeel neem genoeg boeke na die dorp om te verseker dat elke kind met 'n boek van sy of haar keuse kan vertrek.\nDie onderwyser kry 'n 'ruilkas' sodat die kinders boeke met mekaar kan verhandel, sodat hulle almal meer kan lees. Toe personeellede van Big Brother Mouse na hierdie skole terug is, het hulle gevind dat die bokse en die boeke steeds in gebruik is.\n'N Ander metode wat Big Brother Mouse gebruik om boeke te versprei, is 'n stelsel van junior bibliotekarisse. Junior bibliotekaresse kan jonk of oud wees - wat belangrik is, is dat hulle van boeke hou en bereid is om verantwoordelikheid daarvoor te neem. Hul huis word 'n biblioteek, waar gemeenskapslede 'n boek kan leen. Die junior bibliotekaresse kry 20 tot 30 boeke om te begin.\nBig Brother Mouse borg van tyd tot tyd byeenkomste vir die junior bibliotekaresse, sodat hulle kan gesels oor hoe dit gaan met hulle en probleme bespreek. Vir baie mense is dit die eerste keer dat hulle uit hul gemeenskappe is om hierdie ontmoetings by te woon. Dit is 'n manier om hul deelname aan die projek te beloon en aan te moedig, sowel as 'n geweldige geleentheid vir leer en gemeenskapsontwikkeling.\nToe ons Big Brother Mouse besoek, ontmoet ons Siphone, 'n jong skrywer. Hy onthou toe hy sy eerste boek, as kind in sy dorp, gesien het, en die invloed wat dit op hom gehad het. Hy weet eerstehands hoe 'n boek die kind se lewe kan verander. Hy verwys na Sasha en Khamla as sy 'groot broers' - mans wat hom op sy pad gehelp het - en sy liefde vir en bewondering daarvoor is duidelik.\nBig Brother Mouse word byna geheel en al deur donasies befonds. Dit ontvang geen geld van die Laotiese regering nie. Dit verkoop wel 'n paar boeke aan Laotiërs, en sommige toeriste koop boeke om aan skole of kinders te gee wat hulle op reis het.\nBesoek BigBrotherMouse.com as u meer wil uitvind oor Big Brother Mouse of 'n donasie wil maak\nNog beter, maak u volgende reis na Laos en besoek Big Brother Mouse in Vientienne en Luang Prabang. Laos is 'n wonderlike land om te besoek: 'n interessante kultuur, historiese stede, ongerepte natuurskoon, vriendelike mense en fantastiese kos. Koop boeke en neem dit na 'n dorpie, gee dit aan kinders wat u ontmoet.\nOf u persoonlik na Laos gaan, of net die Big Brother Mouse-webwerf besoek, u kan Laotiese kinders die kans gee op 'n beter toekoms; jy kan vir hulle boeke gee.\nOp pad na Laos? Matador Trips bevat verskillende gidse oor die verborge juwele van die land, waaronder hierdie artikel: A Unique Journey into the Heart of Northern Laos.\nKyk die video: Big Brother Mouse English class\nBig Brother Mouse: 'n boek vir elke kind in Laos...


Vervaardigers en verskaffers van stroopwasvulselbedekkingsmasjiene | IVEN\nStroop (vloeistof en poeier)\nVir droë stroop of vloeibare stroopproduksie, 50-500 ml bottel.\nHantering en was van stroopbottels\nVolgens 'n plastiekbottel of 'n glasbottel het ons 'n ioniese lugwas of 'n ultrasoniese wasstasie om seker te maak dat die geskikste tegnologie vir die was van stroopbottels verseker word.\nNa bottelwas, gaan bottel na vulstasie. Droë poeier neem skroefvulling aan, en gebruik peristaltiese pomp met vloeistof, hoë vulpresisie en frekwensiebeheer, produksiesnelheid arbitrêre regulering, outomatiese tel. Dit het 'n outomatiese stopfunksie, geen bottel is nie vol nie.\nOpsionele droog-, stopstasie\nHoë gekwalifiseerde maksimum koers\nIVEN Stroop Was Vulsel Afdekkingsmasjien Voordele\n1. Aangepaste kapasiteit van 3000-12000 bottels / uur.\n2. Hoë outomatisering, redelike werkproses en optimalisering van integrasie.\n3.Geskik vir verskillende stroop-, droë- en vloeistowwe.\n5. Geen bottel nie vul nie, geen bottel nie.\n6. Hoë vul presisie en gekwalifiseerde koers.\nToepaslike spesifikasies. S 50-500ml\nWerksnelheid 3000-12000 stuks / uur\nVulmetode en akkuraatheid Droë poeier: skroefvulsel, ± 2%\nVloeibare oplossing: vul peristaltiese pomp, ± 2%\nRuimtebesetting Volgens verskillende hoedanighede\nVorige: Outomatiese pakhuisstelsel


Jacques Arendt se 'Country Klanke' vereer - RSGplus\nGepubliseer op 13/10/2021.\nSACMAF (SA Country Musiek Kunstenaars Foundation) se Direksie het Jacques Arendt se RSG program “Country Klanke” vereer met hul Radio Toekenning vir die program se onbaatsugtige ondersteuning van SA se Country sangers.\nRSG het volgens SACMAF met die program “vir gevestigde en opkomende Country sangers ‘n platform geskep om gehoor te word, en dus help dit om hierdie genre weer op te lig. Die program bied die hoogste kwaliteit van SA liedjieskrywers se oorspronklike liedjies aan ‘n baie groot groep van Country Musiek aanhangers regoor S.A en die wêreld.\n“Die Radiotoekenning is SACMAF se manier om dankie te sê vir die lugtyd, ondersteuning en toegewydheid om ‘n baie gesogte genre onder Suid-Afrikaanse luisteraars weer aan te wakker, en nie net die tradisionele Country nie, maar ook nuwe moderne Country wat aanklank vind by die jonger geslag.\nBaie dankie Jacques Arendt en RSG. Radio Sonder Grense staan nie net vir landsgrense nie, maar sluit ook alle musiek genres in.”\nTags Country KlankeRSG


Gedagte vir die dag: Net reg | Maroela Media\nPersoonlike verhoudings is nooit volmaak nie. Dit gebeur selde dat mense gelyke pasmaats is of dat die verhouding altyd soomloos wederkerig is. In ons verhoudings met vriende, familie, kollegas of kennisse kan dit voel of ons té min of té veel kry. Ons verwagtings kan in so ’n mate oortref word dat dit ons ongemaklik laat voel, of dit kan gebeur dat daar glad nie aan ons verwagtings voldoen word nie.\nDis die gewone eb en vloed van gewone mense met uiteenlopende emosies en omstandighede. Hoe gouer ons daarmee vir lief neem – en aan ander dieselfde genade bewys wat ons so desperaat begeer – hoe gelukkiger sal ons wees.\nNogtans kan ons steeds ons bes doen om ons verhoudings so goed en so God-verheerlikend moontlik te maak. Goeie verhoudings gebeur nie maar net nie. Die voortdurende bestuur van ons interaksies met mense verg moed, doelbewuste onbaatsugtigheid en onderskeiding om hulle reg te lees sodat ons hulle in die middel van hul storie kan ontmoet.\nHoe kan jy vandag doelbewus die Gouelokkies-faktor in iemand se lewe wees – nie te min of te veel nie, nie te sag of te hard nie, nie te warm of te koud nie, maar net reg?\nHere, ek vra vir uitsonderlike insig in die mense wat U in my lewe geplaas het om lief te hê sodat ek hulle reg kan liefhê. Amen\nJa Here soms probeer ons so hard om mense en dinge om ons gelukkig te hou om net genoeg vriende te behou as gevolg van die sameleweing en net te beroemde te wees maar al wat U vra wees goed en wees Lief vir My en hou vas aan My en wardeer wat EK vir julle gee en doen EK is en was en sal altyd die Koning Vader Pappa wees hou My in julle gedagte en Hart


Afrika ervaring deel1\nEk haal die volgende kostelike brief aan van iemand wat ons ken:\nI arrived in Sierra Leone from Uganda, whilst still suffering from mild depression and low self esteem.As you know two large red necked vultures camped on my balcony in Kampala as soon as I checked in and observed every move I made,firstly with keen interest and later with visible disappointment.Upon leaving the hotel I commited to a future date to decide when to stop smoking and I have also decided to stick a quote from Virgin Active on my notice board.\nI was met at the airport by an excited crowd consisting of boys in uniform with large guns and agents all trying to explain to me in Swahili( I think) the various options to get to Freetown.I decided to make use of Bennet which proved to be an unpopular choice with the crowd,but as you know,I am used to be physically abused.\nBennet owns a car (used in the widest possible sense) but it is really nothing more than an appliance with wheels.Looked very similar to a rag raft,after the beer’s finished,but before you put the flowers in the mesh.We followed a series of potholes, which they collectively call a road,for about an hour.The road then ended abruptly unlike Bennet’s car which required advanced driving skills to stop.\nI was then confronted with more decisions.What I did not know,was that one can only reach Freetown by boat or ferry,which takes about an hour over a vast expanse of water.You have a choice of economy class or business class.Economy class consists of fairly large wooden boats manned by a group of about ten people.The captain operates the 4 horse power Briggs and Stratton engine,with nine assistants continuously bailing water with yellow containers.It cost R2 to board since strong young boys have got to physically carry you through about 30 metres of mud until you are dumped on the boat.The boat gets loaded until the freeboard is smaller than the margin on a credit insurance business. I hear some of these boats actually make it to Freetown.I decided not to take this option motivated by a simple calculation of dividing my weight by the square area of the carrier’s feet.I could see us slowly sinking in the mud,whilst I am hanging over the carrier’s shoulder like a boneless chicken and hanging on to my laptop,desperately trying to prevent the latest version of Marshall from being submersed!\nVanoggend het ons weer vir die eerste keer in ‘n jaar met hierdie heerlike trein Sandton toe gery.Ons was werklik verbaas om te sien dat die parkeerarea by Rhodesfieldstasie tjok en blok vol geparkeer was.Toe ons laas gery het,was daar baie oop parkeerspasies..dit was ook in die middel van ‘n werksweek.\n‘n Ou galbraker het in gister se Beeld ‘n brief geskryf waarin hy vreeslike ingewikkelde somme maak wat bewys dat dit onmoontlik die tienmiljoenste passasier kon wees,wat verlede week op die trein gery het.Ek erken somme is nie my sterkste punt nie,maar dit smaak my,daar moet altyd een of ander ou suurknol wees wat naar word,wanneer iets ‘n sukses is.\nSulke mense kry jy oral.Selfs voor die treinprojek aan die gang gekom het,was ons eenkeer in geselskap waar hierdie doemprofeet,met OUTORITEIT, let wel, vertel het wat ‘n mislukking dit gaan wees.Ek wens ek kan die omie in die hande kry en hom saamsleep op die trein.\nWanneer ons Sandton toe ry,neem dit ons soms meer as ‘n uur-en-‘n-half,afhangende van die verkeer.Vanoggend het ons binne twintig minute stasie toe gery,twee minute vir die trein gewag en by tye teen honderd-en-sestig kilometer per uur Sandton toe gejaag.Ons is half-elf hier by ons huis weg en kwart-oor-elf in Sandton City..dis die loop na die sentrum ook ingesluit!\nOp die trein is daar twee sekuriteitsbeamptes per wa en almal is baie vriendelik.Die instruksies is ook baie duidelik en ‘n mens kan nie maklik verkeerd gaan nie.\nNadat ons ons besigheid gedoen het,toebroodjies en koffie geniet het,was ons kwart voor twee alweer tuis.\nDis nou wat ek noem ‘n GOUTREIN!\nDaar is niks so mooi soos ‘n ongerepte landskap nie.Die wonderlike gevoel van stilte,wydsheid en grootsheid,prikkel die sintuie en bind alles saam in ‘n mens se diepste wese.\nHierdie tonele in Namibië is in Damaraland vasgelê.\nJou eentonige geskreeu is besig om my mal te maak.\nDis ‘n hoë geluid wat teen duisende vibrasies per sekonde in my harsspan insny!\nDie stilte waarvoor ek eens so lief was,is deesdae my grootste vyand,want wanneer dit stil is boor jy in my skedel in met jou eentonige vlymskerp,wanklankige,elektroniese gejil!\nSoms wissel jy effens van intonasie,maar meestal is jy slegs ‘n rusverstoorder,wat geen genade ken vir die arme slagoffer,wat dag in en dag uit met jou liederlikheid moet saamleef.\nSnags druk ek my kop in my kussing,om jou deurdringende klank te smoor,maar op een of ander manier slaag jy daarin om my diepste gedagtes en stilweesplekkies ongevraagd binne te kerf met jou skerpgevylde skalpel.\nWas jou naam maar Cicada,pragtige groot mot met soms deurskynende vlerke en meer dikwels met pragtige kleurpatrone in jou mikroskopiese fyn veertjies.Was dit maar jy wat so pragtig gekamoefleerd wegsink in ‘n illusie,waar jy wegkruip teen ruwe boomstamme.Was dit maar jy,wat heimwee na lang warm somermaande losspeel met die groot vliese aan die kante van jou agterlyf..’n geluid om vroutjie nader te roep.Was jy maar die einde van die siklus eier,nimf,mot..sal ek jou verdra,maar helaas jou naam is\nTinnitus!Jy tokkel sonder ophou op die sinapses in my brein en vir die laaste ses maande het ek jou verdra.Dit raak soms net te erg,maar ek sal jou moet leer aanvaar,want jy is my metgesel totdat die dood ons skei!\nKleedkamers het elkeen sy eie karakter en al is dit nie altyd die aangenaamste plek om te wees nie,is dit tog interessant om te sien hoe mense iets ouliks maak van die kleinhuisies!\nDie volgende foto’s wys ‘n aantal mooi en kostelike aanwysings,wat ek op my omswerwinge teëgekom het.\nDie Epupawaterval in Namibië is die moeite werd om te besoek.Weggesteek in die Noord-Westelike hoek van hierdie uitgestrekte land, druis dié redelik onbekende waterval die dieptes in oppad na die koue Atlantiese-oseaan.Hierdie waterwonder is in die magtige Kunenerivier wat die Noordelike grens met Angola vorm.\nDis vêr om soontoe te ry en in die reëntyd is die pad daarheen baie sleg.Daar is ook nie veel om verder in daardie omgewing te doen nie en twee nagte se oorbly is genoeg om van ‘n lang reis te herstel.Die hitte en muskiete maak ook ‘n mens se wiele pap,maar die prag van die waterval kanselleer al die negatiewes uit.\nDaar is ‘n pragtige herberg waar ‘n mens kan bly en verder is daar verskeie Himbakrale in die omgewing.Hier kan mens die Himbas se unieke leefwyse waardeer.\nMissproei en ‘n gedruis prikkel die reisiger se nuuskierigheid.\nLaatmiddagfoto vanaf die netjiese herberg teen die Kunenerivier\nOns moes ‘n hele entjie langs die rivier afstap vir hierdie uitsig oor die hoofwaterval.\nNogal interessant dat ons verby vrolike baddende Himba jongmanne moes loop..sommerso\ndaar in die rivier.\nDie waterval maak verskillende vertakkings en dreun oor ‘n wye gebied in ‘n reuse skeur in.\nDie waterval is te wyd om op een foto vas te lê.Oorkant lê Angola.\n‘n Massiewe Geelriviervy en drie Kremetartbome klou verbete aan die verwerende rotswande.\nDie natuur is die doepa wat my aan die gang hou!\nMotorwrakke lê gestrooi oor die hele bar Namibiese landskap.Dis ook glad nie vreemd nie,want die ongelooflike afstande en onherbergsaamheid,sorg gereeld vir nóg ‘n voertuig om in sy spore tot stilstand te knars.\nElke ou karkas vertel sy eie storie van glorieryke dae,met ‘n gesonde brommende masjien,onder ‘n blinkgevryfde enjinkap tot by die treurige toestand van verval,langs vêr afgeleë paaie.\nHierdie ou Fordbakkie,met die Brandberg in die agtergrond, lê langs ‘n stil murasie..wuiwende grasse,sy enigste geselskap.\nStaangemaak op klippe,staan slegs die raam van ‘n eens hardwerkende vragmotortjie oppad na nêrens.\nOp sy dag,’n spogmotor! (ek dink dis ‘n Valliant)Net die wind verbreek die stilte en suis deur die stukkende sitplekke.\nIn my verbeelding sien ek ‘n gesin met gepakte tasse en ‘n piekniekmandjie vol padkos,oppad na die vêrre onbekende.\n‘n Baie ou ryding,seker uit die dertigerjare.Moontlik ‘n ou Citroën?Ek kan maar net raai dat dit die motor van ryk Duitse kolonialiste kon wees.\n‘n Ou vragmotorkajuit…met ‘n gekraakte voorruit wat lyk soos die web van ‘n spinnekop.\nHierdie ou wrakke sal seker nie meer lank rondlê nie,want die waarde van skrootstaal sal sorg vir ekstra geldjies in iemand se sak.\nDis nogtans so ‘n nostalgiese blik op ‘n tyd wat vir ewig verby is en dit laat mens besef hoe verganklik alles is!


crochet24: August 2012\nHandsakke vir die Woekertafel\nOns kerk het n woekertafel - dit behels dat daar vir jou R50 vir jou gegee word waarmee jy moet woeker. Ek het wol gekoop waarmee ek handsakke hekel wat ek dan by die woekertafel gaan verkoop. Hierdie een moet nog vasgewerk word....\nEk is al verder met die een, hy moet nog net handvatsels en n voering kry\nDie patroon is van RedHeart en is oorspronklik vir n kombers met die naam pockey-dots-throw gebruik, maar toe sien ek op Karin se blog hoe sy die blokkie vir n kussing gebruik het en toe besluit ek dit is net die regte blokkie vir die handsakke wat ek wil hekel.\nStuur gerus foto's van artikels wat jul met die blokkie gaan maak.\nGeseende week vir almal.\nPosted by charlien at 12:22 0 comments\nn Bietjie terugvoer\nGoeiedag aan ieder een. Sjoe ons kry koud hoor, ons is nie gewoond aan sulke koue weer nie, so ons vat dit nie goed nie (ha-ha). My vingers is yskoud hier waar ek sit en tik, maar nie te min ek gaan jul gou so bietjie op hoogte bring met van my projekte\nEerstens is dit Coco - Sjoe lang overdue foto - maar hier is hy. My dogtertjie het haar al op gespeel\nEk kon nie blou kat ogies in die hande kry nie, so Coco moet maar tevrede wees met bruin ogies....\nTweedens is die granny squares wat ek hekel soos ek n tydjie in die aand kry\nSo lyk hy nou\nMet die dat dit so koud is sit ons nie in die aande en tv kyk nie (en dis mos eintlik die kombers se hekeltydjie) ons gaan klim eerder in die warm bed, so die kombers word afgeskeep.\nKom ek beweeg aan.....\nVolgende op die lys is die blaarstroke uit Molie Makes (wat ek n baie swak beligte foto van opgesit het - jammer) Ek is klaar met hulle\nEk gaan hul later gebruik vir n geskenk wat ek in gedagte het vir n vriendins, so kan nog nie nou met jul my idee deel nie (ha-ha)\nLaastens n vinnige loer na my granny ripple\nEn dit is genoeg catch-up vir een dag dink ek.\nBaie geseende en rustige dag verder.\nPosted by charlien at 07:46 0 comments\nHierdie naweek het ek nie so baie tyd aan my kombers spandeer soos wat ek graag sou wou nie, maar hy is darm 2 rye verder......\nDie nuwe kleurvolgorde waarmee ek begin het (ja ek het die kombers weer van voor af begin, want die kleure het nie vir my reg gevloei nie) , werk nou beter vir my.\nDie zig-zag patroon is nou vir my duideliker sigbaar.\nEks nog bietjie besig om hier en daar goedjies reg te skuif en plekkie te kry ( het 2weke gelede getrek,vir die wat dit gemis het) Maar ons is soooooo gelukkig in die nuwe huis, dis nou voorwaar n seen. Ons het n heerlike groot stoep wat lekker sonnig is, ek spandeer meeste van my "vryetyd" daar. So heerlik , salig. Ek dink juis dis tyd vir n koppie teetjie op die stoep, so laat ek my wolle kry en die sonnetjie gaan opsoek.\nLieflike geseende dag\nPosted by charlien at 02:17 0 comments\nSjoe , wat n bedrywige tydjie was dit nie. So jammer ek het nie so gereeld ingeloer en met jul my daaglikse dingetjies gedeel nie. Ons het pas na n nuwe huis verhuis - en ja, need I say more - . Soos jul kan dink was ek so besig met inpak en toe die aanry en weer die uitpak en elke dingetjie op sy plek kry, dat ek net nie by blogland kon uitkom nie.\nEk het darm gesorg dat ek tydjies maak vir n stukkie hekelwerkie. Ek het die pers neckruffle klaar gemaak vir n vriendin en toe vir my ook een gehekel. Eks nog besig om aan die groen granny Squares te hekel ( maar dit is n "voor die tv in die aand" projek en vorder stadig, want ekt deesdae nie tyd vir tv kyk nie) .\nEk het ook die lieflike blaar patroon in Mollie Makes uit probeer en geniet dit om die blare te hekel\n(skuurs foto is in die aand geneem, so hys nie mooi duidelik nie, sal binnekort n duideliker 1 opsit)\nGister het ek begin met n granny ripple, sal nog foto's neem en vir jul more wys.\nNou ja, dit was nou net n vinnige halo, net om so bietjie op hoogte van sake te kom, maar more gesels ek verder en sal dan ook nog foto's en allerhande lekker hekelgoodies met julle deel.\nPosted by charlien at 05:54 0 comments