به‌روز شده در: ۲۶ تير ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۳\nکد خبر: ۳۶۸۶۸۹\nتاریخ انتشار: ۰۱ تير ۱۳۹۶ - ۱۷:۴۷\nمراسم قرعه کشی بیست و سومین دوره رقابتهای تکواندو قهرمانی جهان ساعاتی قبل در کره جنوبی برگزار شد و طی آن ۱۴ تکواندوکار ایرانی حاضر در این رقابتها رقبای خود را شناختند.\nصراط: این دوره از مسابقات با حضور ۹۶۶ تکواندوکار از ۱۸۷ کشور شنبه سوم تیرماه با برگزاری مبارزات دو وزن ۵۴- کیلوگرم مردان و ۴۶- کیلوگرم زنان در سالن «تی وان» شهر موجو در کره جنوبی آغاز می شود. تیم کشورمان در بخش بانوان در روز نخست نماینده ای ندارد.\nبه گزارش خبرنگار مهر، اما در بخش مردان آرمین هادی پور نخستین تکواندوکار کشورمان است که به دیدار رقبای خود می رود. وی ابتدا آنشومان پاراشار از هند را پیش رو دارد و سپس به مصاف برنده مبارزه سنگاپور و اتیوپی می رود.\nاما سایر نمایندگان کشورمان جز در یکی دو وزن با قرعه مناسبی حداقل در مراحل مقدماتی مواجه شدند.ناهید کیانی در وزن ٤٩-کیلوگرم دور نخست به مصاف مراکش می رود و در صورت برتری نماینده فرانسه را پیش رو خواهد داشت.\nدر وزن ۵۷- کیلوگرم دختران طیبه پارسا دورنخست «باناسا» از ساحل عاج را پیش رو دارد و سپس با برنده مبارزه بلژیک و آلمان مبارزه می کند. کیمیا علیزاده اولین بانوی مدال آور تکواندو ایران در مسابقات جهانی در وزن ٦٢- کیلوگرم ابتدا آگوری از شیلی را پیش رو دارد سپس با اشلی کاریاولد از کانادا پیکار می کند.\nملیکا میرحسینی نماینده وزن ٦٧- کیلوگرم بانوان دور نخست شریا سینگ از هند را پیش رو دارد و در ادامه با مصاف تاتار نور تکواندوکار عنوان دار ترکیه خواهد رفت.\nدر وزن ۷۳- کیلوگرم بانوان ۴۰ تکواندوکار ثبت نام کرده اند که زهرا پوراسماعیل در اولین با نماینده فرانسه مبارزه می کند و در ادامه به دیدار برنده مبارزه اسپانیا و إکوادور خواهد رفت.\nاکرم خدابنده در وزن ٧٣+ کیلوگرم در اولین پیکار وولینویچ از اسلوونی را پیش رو دارد در صورت برتری به دیدار یکی از تکواندو کاران مکزیک، کانادا یا توگو می رود.\nفرزان عاشورزاده در وزن ۵۸- کیلوگرم با رنکنیگ سه جهان دور نخست استراحت دارد و سپس به دیدار برنده مبارزه ترکمنستان و سودان می رود. در این وزن ۸۲ تکواندوکار حضور دارند. علشورزاده دوره قبل مدال طلای جهان را کسب کرده بود.\nمیرهاشم حسینی در وزن ۶۳- کیلوگرم در میان ۸۹ تکواندوکار بعد از یک. دور استراحت ، در اولین پیکار به مصاف عمر حجامی نماینده مراکش می رود. وی صورت برتری به دیدار یکی از تکواندوکاران آمریکا، کوبا یا اسپانیا می رود. «گونزالس بونیلا» تکواندوکار اسپانیایی با رنکنیگ هفت دنیا طلا و نقره بازیهای المپیک را در اختیار دارد.\nابوالفضل یعقوبی با مدال برنز دوره قبل در وزن ٦٨- کیلوگرم بعد از یک دور استراحت به مصاف برنده مبارزه سودان و ترکمنستان خواهد رفت.مسعود حجی زواره در وزن ٧٤- کیلوگرم که طلای دوره قبل مسابقات جهانی را. در کارنامه دارد،بعد از یک دور استراحت با پیروز جدال نمایندگان جزایر موریس و مالت مبارزه می کند.\nپوریا عرفانیان نماینده وزن ٨٠- کیلوگرم کشورمان در اولین گام به مصاف بارسا آلویس از پورتریکو می رود و در صورت برتری برنده روسیه و و توباگو رو پیش رو خواهد داشت. همچنین سعید رجبی در وزن ٨٧- کیلوگرم ابتدا به مصاف ساندرواز نیوزیلند می رود و سپس با برنده هند و کوبا مبارزه می کند.\nدر وزن ۸۷+ کیلوگرم مردان سجاد مردانی مرد نقره مسابقات ۲۰۱۳ مکزیک با رنکینک ۳ جهان، دور نخست را با قرعه استراحت پشت سر می گذارد و سپس به مصاف برنده استرالیا و فنلاند می رود.


استونی | RSF\nبا آنکه آزادی رسانه‌ها در رویه سیاسی و حقوقی تضمین شده است، روزنامه‌نگاران به دلیل قانون‌های ضد افترا و با آزارگری در فضای آنلاین با خطر خودسانسوری روبه‌رو هستند.\nدر پی یک دهه یکپارچه ساختن رسانه‌های استونی اکنون از دو گروه رسانه‌ای بزرگ، یعنی گروه پستیمیس (Postimees Group) و گروه اکسپرس (Ekspress Group)، رسانه همگانی ای‌آرآر (ERR)، رسانه‌های محلی، و چند رسانه آنلاین مستقل تشکیل می‌شوند. رسانه‌های روسی‌زبان، از جمله تلویزیون همگانی، چند ایستگاه رادیویی دولتی و خصوصی، و همچنین وبسایت‌های مستقل تنها برای اقلیت روسی‌زبان کشور برنامه تولید می‌کنند که تنها ۲۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند.\nدورنمای سیاسی کمابیش با بی‌طرفی نسبت به روزنامه‌نگاران و اندک حمله‌های کلامی علیه آنها شناخته می‌شود که باعث شده است روزنامه‌نگاران بتوانند بدون ترس از تعقیب قضایی، سیاست‌مداران را پاسخگو نگه دارند.\nآزادی رسانه‌ها در قانون اساسی تضمین شده است اما با قانون‌های ضد افترا و انتشار اطلاعات خصوصی نیز محدود شده است. در حالی که ترس از شکایات افترا ممکن است منجر به خودسانسوری شود، اخیرا قانون‌های حفاظت از اطلاعات خصوصی نیز بهانه‌ای برای مقام‌های استونی شده‌اند تا به گونه‌ای روزافزون دسترسی رسانه‌ها را به اطلاعات دولتی محدود کنند. چارچوب اخلاقی برای روزنامه‌نگاران توسط اتحادیه شرکت‌های رسانه‌ای تدوین شده است که مورد تایید بیشتر سازمان‌های رسانه‌ای قرار گرفته است.\nدر استونی مالکیت رسانه‌ها به اندازه‌ای متمرکز است که شمار خریداران از فروشندگان بیشتر است. مالکان دو گروه رسانه‌ای اصلی کشور سهام‌هایی هم در سایر عرصه‌های تجاری دارند. رسانه‌های خصوصی استونی در بازاری کوچک کار می‌کنند و دسترسی محدودی به منابع مالی دارند که باعث می‌شود برای دسترسی به منابع جدید درآمد به اقدامات دیگر، مانند برگزاری مراسم‌ها، روی بیاورند. بودجه رسانه‌های دیداری و شنیداری همگانی خیلی محدود است (۰.۱۴ درصد تولید ناخالص داخلی) و ممکن است مورد نفوذ سیاسی قرار بگیرد.\nدر حالی که هیچ بازدارنده فرهنگی یا اجتماعی از کار روزنامه‌نگاران جلوگیری نمی‌کند اما هنگام همه‌گیری کووید-۱۹ برخی اقشار جامعه رسانه‌ها به همکاری با مقام‌های دولتی و شرکت‌های داروسازی متهم کردند. در نتیجه روزنامه‌نگاران قربانی حمله‌های کلامی در فضای مجازی و دنیای واقعی شدند.\nدر حالی که حمله‌های جسمی علیه روزنامه‌نگاران خیلی به ندرت اتفاق می‌افتد اما آنها با تعداد روزافزونی از تهدیدهای آنلاین توسط افراد حقیقی مواجه هستند. تندترین حمله‌ها به پلیس گزارش می‌شوند و مورد تحقیق قرار می‌گیرند. گروه‌های رسانه‌ای تمهیداتی به کار بسته‌اند تا بهتر از روزنامه‌نگاران حفاظت کنند اما وقتی کمکی نظام‌مند برای نیازهای روانی آنها وجود ندارد، قلدری در فضای مجازی ممکن است روزنامه‌نگران را به خودسانسوری تشویق کند.


اسانس آویشن - شمیم سبز\nخانه / اسانس / اسانس آویشن\nفروش اسانس آویشن – Thymes\nآويشن شيرازي با نام علمي Zataria mulrifolra گياهی درختچه اي و معطر است كه در مناطق جنوبي ايران مي رويد. گیاه آویشن یکی از جنس‌های خانواده نعناع است که در خانواده پونه‌سای قرار دارد.این گیاه به عنوان ضدعفونی‌کننده، ضد‌اسپاسم و ضدسرفه شناخته شده است. اسانس آویشن نیز دارای خواص زیادی است که یکی از خواص آن، فعالیت ضد‌اکسیدانی است.آویشن دارای اثرات ضدقارچی و ضداسپاسمی قوی است و این خاصیت به علت وجود تیمول و کارواکرول در اسانس آویشن است. آویشن شیرازی و دنایی دو گیاه دارویی ارزشمند هستند که در طب سنتی ایران به طور گسترده از دیرباز استفاده می شده اند. اسانس این گونه ها یک منبع غنی از تیمول است و به همین دلیل ویژگی ضد میکروبی و ضد اکسیدانی دارد\nدسته: اسانس برچسب: Essential oils, herbal extract, Natural oils, اسانس گیاهی, اسانسهای روغنی, خرید اسانس آویشن, خرید اسانس رزماری, خرید اسانس طبیعی, خرید اسانس عرقیات, خرید عصاره آویشن, روش های استخراج اسانس, روغنهای طبیعی, عصاره گیاهی, فروش اسانس آویشن, فروش اسانس نعناع, قیمت اسانس بومادران, قیمت اسانس گیاهان دارویی\nبذر آویشن بسیار ریز است و شامل سه جنس شامل Zateria ،Ziziphora و Thymus است که در خانو اده نعناعیان به نام آویشن معروف هستند و به آویشن شیرازی یا Z. multiflora که گونه معروف آن جنس Zataria بوده که به برگ پهن معروف است و گیاهی است که در جهان پراکندگی محدودی دارد و بیشتر در ایران، افغانستان و پاکستان می‌روید. شکل و گل آویشن شیرازی بلند و پهن بوده که با نمونه های دیگر متفاوت می باشد . جنس T. Ziziphora که به کاکوتی یا آویشن برگ باریک معروف است شباهت زیادی بهT. Vulgaris دارد و قسمت های مورد استفاده آن جوانه‌های گلدار است.گیاه آویشن بومی مناطق مدیترانه‌ای است و در طول رویش به هوای گرم و نور کافی نیاز دارد و گاهی نیز به صورت وحشی یافت می‌شود. این گیاه خشکی دوست بوده و به سهولت قادر به تحمل کم آبی و خشکی است.\nکاربرد اسانس آویشن – درمانی – خوراکی\nکارواکرول موجود در آویشن باعث تقویت اعصاب می شود و تحقیقات نشان می دهد که مصرف منظم آویشن سطح دوپامین و سروتونین را در قشر جلوی مغز و هیپوکامپ افزایش می دهد. دوپامین و سروتونین دو انتقال دهنده عصبی کلیدی برای افزایش خلق و خوی هستند. ضدسرفه و خلط آور است وبرای درمان برخی بیماری‌های پوستی کاربرد دارد . اسانس آویشن حاوی موادی برای مبارزه با تومورها و سرطان ها است این مواد باعث مهار تکثیر و مهاجرت سلول های سرطانی در روده بزرگ می شوند. آویشن برای قرن ها در درمان سرفه و برونشیت استفاده شده است.از دیگر کاربردهای اسانس آویشن ، استفاده به عنوان شستشو دهنده مو می باشد که با ریختن چند قطره اسانس در حمام روی مو و ماساژ آن جریان خود بر روی سر افزایش یافته غده های مو فعالیت خود را بیشتر می کنند و در نتیجه مو تقویت می شود . در علم آروماتراپی (رایحه درمانی یا عطر درمانی) از اسانس آویشن استفاده می‌شود . روغن آویشن همانطور که گفته شد، خواص ضد میکروبی قوی دارد و یک سلاح جدی علیه گلودرد محسوب می شود. مصرف اسانس آویشن فشار خون را کاهش می دهد . عصاره آویشن در کاهش سطح کلسترول و تری گلیسیرید و ال دی ال بسیار موثر است ضمن این که منجر به افزایش اچ دی ال یا کلسترول خوب نیز می شود.\nمضرات استفاده از اسانس آویشن\nتیمول که در اسانس آویشن به مقدار زیاد یافت می شود، می تواند سبب سرگیجه، سردرد، تهوع، استفراغ و ضعف عضلانی و شود و ممکن است سبب کاهش فعالیت قلب، دستگاه تنفسی و دمای بدن شود.\nدر برخی پژوهش های علمی گفته شده است که آویشن سبب سقط جنین می شود . بنابراین به زنان باردار توصیه نمی شود .\nاین اسانس گیاهی برای افرادی که قرار است تحت عمل جراحی قرار بگیرند توصیه نمی شود چرا که انعقاد خون را به تاخیر می اندازد .\nاولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اسانس آویشن” لغو پاسخ


فریت بار به بخارست با نازل ترین نرخ حمل | فریت بار، حمل بار هوایی از فرودگاه امام\nفریت بار به بخارست با نازل ترین نرخ حمل\nفریت بار به بخارست با پایین ترین هزینه حمل هوایی\nفریت بار به بخارست و سایر شهر های دنیا در تخصص ما است، پس با اطمینان خاطر این امر را به ما بسپارید. وب سایت تخصصی فریت بار دات کام مجموعه ای است با مجوز رسمی از سازمان هواپیمایی کشوری که اساس این مجوز ارائه خدمات حمل هوایی و فریت بار می باشد، شما می توانید فریت بار اضافه بار مسافری، لوازم منزل و یا بار تجاری خود از فرودگاه بین المللی امام خمینی تهران تا شهر بخارست را به این مجموعه بسپارید و مطمئن باشید پرسنل کار آزموده این مجموعه بار شما را در اسرع وقت، با مناسبترین نرخ و سلامت به بخارست ارسال خواهند نمود.\nفریت بار دات کام، اجرای خدمات بسته بندی بار و فریت بار به بخارست ( ارسال بار به بخارست) و سایر شهر های دنیا را بر عهده دارد. شهر بخارست از مراکز عمده مهاجرین ایرانی در کشور رومانی می‌باشد. این مهاجرین به علت های بسیاری در تماس با کشور مادری خود، ایران می باشند. مبادلات خانوادگی، فرهنگی و اقتصادی بسیاری بین ایرانیان مقیم بخارست و ایران به طور روزمره درحال انجام هست.\nمرکز حمل و نقل هوایی مهمی بنام فرودگاه بخارست در این شهر وجود دارد. با وجود این فرودگاه مهم در شهر بخارست مقدار زیادی از بار ارسالی از ایران به بخارست از طریق فریت بار به بخارست انجام می گیرد. مجموعه فریت بار دات کام مجری حمل هوایی بار، شما را در ارسال بار به بخارست (فریت بار به بخارست) یاری خواهد کرد.\nاین مجموعه قادر خواهد بود انواع بار را در محل موردنظر از شما تحویل بگیرد و پس از اعمال بسته بندی حرفه ای بر روی بار شما جهت بسلامت رسیدن آن به بخارست امور گمرکی را در گمرکات کشور مبدا جهت حمل بار شما به بخارست انجام دهد. پس از آن بارنامه هوایی با بهترین نرخ فریت بار به بخارست صادر می گردد. خدمات بار مجموعه ما به شرح ذیل می باشد:\nبسته بندی تخصصی بار جهت فریت بار به بخارست.\nفریت بار اضافه بار مسافری به بخارست.\nفریت بار لوازم منزل به بخارست.\nفریت بار تجاری به بخارست.\nمدارک لازم جهت فریت بار به بخارست از ایران\nفرض کنید که قصد فریت بار به بخارست را دارید، برای حصول به این مقصود شما می بایست از لحاظ قانونی یا تاجر باشید و یا مسافر که در هر دو مورد و در حجم کم و خرده بار، فریت بار به بخارست (ارسال بار به بخارست) با هواپیما برای شما بصرفه می باشد. برای این انتقال بصورت مسافری نیاز به بلیط و پاسپورت الزامی است. البته در صورتی که بلیط و پاسپورت شما حاضر نیست و شما بار را برای یکی از آشنایان خود ارسال می نمایید، مجموعه فریت بار دات کام تمامی امور را دست گرفته و نیازی به ارئه آن مدارک نخواهید داشت.\nولی در صورتی که بار ارسالی شما تجاری باشد، بر فرض مثال درخواست شما فریت بار به بخارست، ارسال فرش و مواد غذایی و صنایع دستی است؛ ارائه فاکتور فروش، پکینگ لیست و کارت بازرگانی در اکثر موارد جهت انجام تشریفات گمرکی الزامی می باشد.\nمجموعه وب سایت فریت بار دات کام، با تجربه امور گمرکی در زمینه حمل بار به بخارست این امکان را دارد که از کارت بازرگانی همکاران جهت ارسال بار شما به بخارست نیز اقدام کند. اگر کارت بازرگانی شما در حال حاضر آماده نمی باشد تنها کافیست این مورد را به ما تذکر دهید.\nجهت انجام مراحل فریت بار به بخارست، لزومی به حضور شما به عنوان ارسال کننده بار در باربری فرودگاه امام نیست. مجموعه وب سایت تخصصی فریت بار دات کام، بار شما را از محلی که شما می خواهید مثل درب منزل، دفتر و انبار تحویل گرفته و سپس حمل زمینی آن را به قسمت بار فرودگاه امام خمینی انجام می دهد و به امور گمرکی جهت حمل هوایی آن خواهد پرداخت. همچنین در صورتی که شما میل بحضور در فرودگاه دارید این موضوع نیز مشکلی در بر ندارد.\nدر بعضی موارد شما مسافر نیستید و فقط تصمیم به ارسال بار یا سوغات به عزیزان خود دارید. مجموعه وب سایت فریت بار دات کام، با تحویل بار از درب منزل، آن را برای شما به شهر بخارست فریت می نماید. فریت بار به بخارست الزام به حضور مسافر و فرستنده کالا در فرودگاه و یا دفتر این مجموعه نخواهد داشت. به این منظور مجموعه وب سایت فریت بار دات کام، پس از صدور بارنامه هوایی با مقبولترین نرخ ارسال بار به بخارست، رزرو کتبی بار شما را از ایرلاین دریافت خواهد نمود، و همراه بارنامه به شما تقدیم خواهد کرد.\nخدمات مجموعه فریت بار دات کام، جهت ارسال بار هوایی و فریت بار به بخارست\nمجموعه وب سایت فریت بار دات کام، مجری سرویس های متنوع بار هوایی جهت فریت بار به بخارست می باشد. چنانچه شما مسافر یا تاجر باشید می توانید تمام عملیات بسته بندی و ارسال بار خود، چه در حد چند بسته کوچک و یا بسته های بسیار بزرگ، شامل لوازم منزلتان به بخارست را بصورت تضمینی به ما بسپارید و از خدمات گوناگون مجموعه وب سایت فریت بار دات کام، بهره ببرید. خدمات هوایی این مجموعه در امر فریت بار به بخارست بصورت ذیل میباشد:\nالف) بسته بندی تخصصی جهت فریت بار به بخارست\nتوجه به این نکته حائز اهمیت است که وقتی ما قصد فریت بار به بخارست را داریم قطعا بسته بندی بار ما بسیار تخصصی تر از زمانی خواهد بود که قصد انتقال بار از نقطه ای به نقطه دیگری در شهر تهران را داریم. وقتی به این نکته دقت نکنیم در صورتی که بار شما بصورت اصولی بسته بندی نشود در قسمت بار فرودگاه امام خمینی مورد پذیرش قرار نمی گیرد. البته ممکن است با خوش شانسی بار شما پذیرش شود که اگر این اتفاق بیفتد و بار در پروسه حمل متوجه آسیب شود، هواپیمایی از دادن خسارت شما به بهانه بسته بندی نامناسب طفره خواهد رفت و خسارت بار شما را نمی پردازد. پس عقلانی است که برای سالم رسیدن بار خود یک سرمایه گذاری مفید و منطقی انجام دهید و وظیفه بسته بندی اصولی آن را به این مجموعه بسپارید. بار در هر وزنی توسط پرسنل مجرب و مواد استاندارد بسته بندی و آماده حمل به مقصد مورد نظر می شود.\nب) فریت بار اضافه بار مسافری به بخارست\nاگر شما هم مانند بسیاری از دیگر مسافران عازم بخارست، نگران محدودیت مقدار بار مجاز در پروازهای خارجی هستید، بهتر است دیگر تشویش خاطر نداشته باشید. پیشنهاد ما استفاده از فریت بار به بخارست می باشد. زیرا مبلغ فریت بار به بخارست حدود 30 درصد جریمه اضافه بار در کانتر پرواز می باشد. در این راستا یک هفته یا ده روز قبل از پرواز با این مجموعه هماهنگ نمایید. ما بار را از درب منزل شما تحویل گرفته و در صورت لزوم بصورت اصولی بسته بندی می نماییم. سپس جهت انجام امور گمرکی به قسمت بار فرودگاه امام خمینی حمل می نماییم. پس از اینکه امور گمرکی بار انجام شد. بارنامه هوایی شما با بهترین نرخ ارسال بار به بخارست (مناسب ترین نرخ فریت بار به بخارست) صادر می گردد و همراه رزرو کتبی به شما تقدیم خواهد شد. با این روش شما با عدم پرداخت جریمه اضافه بار هم در ذخیره پول خود موفق بوده اید و هم با خیالی آسوده بسوی بخارست پرواز خواهید کرد.\nج) فریت بار تجاری به بخارست\nدر صورتی که شما تصمیم به ارسال بار تجاری خود به بخارست را گرفته اید، با تماس با ما، از خدمات حمل زمینی بار خود به فرودگاه از هر نقطه شهر، انجام امور گمرکی در اسرع وقت و همچنین استفاده از مناسب ترین نرخ حمل بار به بخارست بهره مند شوید. بخش زیادی از بار تجاری که در حال حاضر بصورت فریت بار به بخارست صادر می شود، شامل مواد غذایی و فرش دست بافت، لوازم منزل و صنایع دستی می باشد. مجموعه وب سایت فریت بار دات کام، با داشتن سابقه زیاد، ماهیانه چندین تن مواد غذایی، فرش دست بافت ایرانی، لوازم منزل و صنایع دستی را به اقصی نقاط دنیا دارد و آمادگی ارائه این سرویس را به سایر تجار مواد غذایی و فرش دست بافت نیز دارا می باشد. (در حال حاضر، به علت مشکلات سیاسی، این سرویس به مقصد برخی کشورها انجام نمی گیرد)\nد) فریت بار لوازم منزل به بخارست\nمجموعه وب سایت فریت بار دات کام، با ارائه سرویس بسته بندی تخصصی لوازم منزل دارای سابقه طولانی جهت فریت بار به بخارست می باشد. همکاران مجرب ما در امور بسته بندی، در منزل شما حضور پیدا می کنند. درصورتی که بار شما به مقداری است که جهت حمل هوایی بار به بخارست مقرون به صرفه باشد، بار را برای حمل هوایی بسته بندی و آماده می کنند. سپس بار لوازم منزل شما به فرودگاه منتقل می گردد و با بهترین نرخ حمل بار به بخارست فرستاده می شود. تجربه سخت ارسال لوازم منزل را به ما سپرده و از اوقات فراغت خود لذت ببرید.\nسایر خدمات وب سایت فریت بار دات کام، جهت ارسال بار به بخارست\n1. بسته بندی اصولی و حرفه ای جهت فریت بار به بخارست\n2. ساخت جعبه چوبی جهت حمل ایمن وسایل شما به بخارست\n6. صدور بارنامه هوایی جهت فریت بار به بخارست با بهترین نرخ حمل بار به بخارست و دریافت رزرو کتبی بار از هواپیمایی\nنکاتی مهم در هنگام تحویل بارتان در فرودگاه بخارست\nپس از اتمام کارهای اولیه جهت فریت بار به بخارست، پرسنل شرکت هواپیمایی در شهر بخارست با شماره تلفنی که به نام گیرنده کالا در بارنامه مندرج می باشد تماس می گیرند و رسیدن بار شما به شهر بخارست را اعلام می نمایند. توجه داشته باشید که:\nپس از اطمینان از حصول بارتان به بخارست می بایست به قسمت بار آن هواپیمایی مراجعه نمایید. سپس اصل بارنامه و قبض انبار را دریافت نمایید. شرکت های هواپیمایی مبلغی را جهت ارائه این مدارک از شما دریافت خواهند نمود. این مبلغ سوای از مبلغ حمل بار به بخارست می باشد.\nدر هر فرودگاهی مبالغی بابت خدمات فرودگاهی و انبارداری می بایست توسط گیرنده کالا پرداخت شود و این موضوع هیچگونه ربطی به پول حمل بار به بخارست در مبدا ندارد. ولیکن این مبالغ تقریبا ناچیز می باشند.\nگمرکات توسط دولت ها جهت دریافت عوارض از تجار و شهروندان جهت ورود و خروج کالا ایجاد شده اند، لذا توجه داشته باشید که گمرک فرودگاه بخارست قطعا بنا به قوانین گمرکی مبلغی را از شما بابت عوارض ورود کالا دریافت خواهد کرد، میزان این مبلغ بسته به نوع کالای شما و ارزش آن متفاوت خواهد بود. همچنین قدرت فن بیان و مذاکره شما با ماموران گمرکی در تعیین این میزان تاثیر گذار می باشد.\nجدیدتر فریت بار به زاگرب با نازلترین هزینه حمل\nقدیمی تر فریت بار به بوداپست با نازلترین هزینه حمل


با انواع فیلرها آشنا شوید | کلنیک یاس\nشما اینجا هستید: خانه / وبلاگ / تزریفات زیبایی / تزریق چربی / با انواع فیلرها آشنا شوید\n13 مهر ,1398 /0 دیدگاه‌ها/در تزریفات زیبایی, تزریق چربی, تزریق ژل, تزریق فیلر, جوانسازی صورت, مراقبت پوست, مقالات /توسط ادمین\nفیلرها موادی هستند که چروک های عمیق و گودی های صورت را پر کرده و از آن ها برای برجسته سازی گونه و سایر قسمت های صورت استفاده می کنند. از انواع فیلرها به موارد زیر می توان اشاره کرد:\nیکی از انواع این پر کننده ها، ژل هیالونوریک اسید می باشند. این ماده کاملا مشابه و سازگار با بافت بدن است و احتمال آلرژی و حساسیت در آن بسیار ناچیز است.\nژل ها برای کم کردن خطوط عمیق بین دو ابرو، خط خنده، خطوط پیشانی و اطراف لب به کار می روند. از دیگر کاربرد ژل ها گونه گذاری و برجسته کردن لب ها است. لب و گونه نقش بسیار زیادی در زیبایی چهره دارند و امروزه افراد می توانند با خاطری آسوده از فیلرها جهت برجسته سازی گونه و لب استفاده کنند.\nبرای برجسته کردن لب ها باید از فیلرهای نرم استفاده شود تا ندول و برجستگی در لب ایجاد نکند و هم چنین در طی زمان و با حرکت مکرر لب از محل تزریق مهاجرت نکند. فیلرهای بر پایه اسید هیالورونیک بهترین انتخاب هستند چون نرم بوده و نتیجه طبیعی ایجاد می کنند.\nفیلرهای از جنس کلاژن هم برای لب به کار می رود اما ماندگاری خیلی کمتری نسبت به اسید هیالورونیک دارند. ماندگاری ژل های هیالورونیک حدود ۹-۶ ماه است.\nژل های با ماندگاری بالا به ویژه Radiesse در لب نباید استفاده شود. تورم شدید بعد از تزریق ژل لب شایع است که حدود ۴-۳ روز طول می کشد. تورم در افراد جوان خیلی بیشتر از افراد مسن اتفاق می افتد. استفاده مکرر از کمپرس یخ و آنتی هیستامین های خوراکی برای کاهش ورم مفید هستند.\nاگر فرد به دنبال فیلری با ماندگاری بالاتر می باشد تزریق چربی پیشنهاد می شود. تزریق چربی بی ضررترین روش برای حجم دادن به صورت است. بافت چربی به علت زنده بودن و وجود سلول های بنیادی باعث شادابی پوست می شود.\nمزایای تزریق چربی نسبت به سایر روش ها در این است که چربی از محل تزریق جا به جا نمی شود و تغییر فرم نمی دهد. از بدن خود فرد است و منجر به آلرژی نمی شود. محتوی سلول های بنیادی است که با ساختن کلاژن باعث جوانسازی پوست می شود. در میان تمام پرکننده های بافت زیرجلدی، چربی کم خطرترین، مطمئن ترین و ماندگارترین است.\nرفع گودی زیر چشم، حجیم سازی گونه و لب، چانه، از بین بردن خطوط عمیق اخم و خنده، جوانسازی پشت دست، پر کردن رد جوش ناشی از توکشیدگی پوست و بریدگی قدیمی و تزریق چربی در سایر اندام های بدن مانند سینه، باسن، کناره های تو رفته ران و … نیز در این مجموعه تخصصی انجام می شود.\nدر این روش از چربی نواحی ران یا شکم و پهلو برای تزریق به ناحیه مورد نظر استفاده می شود.\nبرچسب ها: تزریق چربی, تزریق ژل, تزریق فیلر, چربی, ژل, فیلر\nhttp://yasclinic.org/wp-content/uploads/2019/10/IMG_20181105_191805_980.jpg 945 945 ادمین http://yasclinic.org/wp-content/uploads/2019/09/Logo-291x300.png ادمین2019-10-05 20:55:582019-10-05 20:55:58با انواع فیلرها آشنا شوید\nتزریق چربی\tاگر تصمیم دارید تزریق چربی انجام دهید این مقاله را بخوانید.\nهمه آنچه در مورد تزریق چربی باید بدانید.\nلیزراندولیفت 13 مهر ,1398\nاگر تصمیم دارید تزریق چربی انجام دهید این مقاله را بخوانید. 13 مهر ,1398\n۵ روش پر طرفدار جوانسازی صورت 13 مهر ,1398\nملاسما و هیپرپیگمانتاسیون 13 مهر ,1398\nمزوتراپی و درماپن 13 مهر ,1398\nبازسازی پوست در طول خواب شبانه چگونه پس از لیزر موهای زائد از پوست خود مراقبت کنید؟...


ویدیو ابراهیم قنبری مهر, سایت موسیقی ما | موسیقی ما\nدوشنبه 18 آذر 1398 - 11:59\nمراسم تقدیر از یک عمر فعالیت هنری ابراهیم قنبری مهر در پنجمین جشن سالانه موسیقی ما - دی 1397\nآن روز که «صبا» مردِ جوان را به ساختِ ساز ترغیب کرد، لابد این روزها را پیش‌بینی می‌کرد؛ لابد می‌دانست «ابراهیمِ قنبریِ‌مهرِ» در آن زمان جوان، صادقانه و پرعشق زندگی‌اش را وقف هنرش می‌کند و تا زمان هست و زمین هست، خلایی بزرگ در سازسازی ایران را پر خواهد کرد.\nاستادِ بزرگ، حالا درست 90 ساله است؛ داشتنِ هر سازش برای هر نوازنده‌ای افتخاری بزرگ است و سرمایه‌ای بزرگ‌تر؛ خودش اما در خانه‌ی کوچکِ قدیمی‌اش در شمالِ غربِ تهران سر می‌کند. او اما سرمایه‌ای دارد آنقدر بزرگ که کمتر آدمی را از آن نصیب است. به همین شبِ جشن نگاه کنید؛ به مهری که استادانِ بزرگی چون فرهاد فخرالدینی، هوشنگ کامکار، علی‌اکبر شکارچی و فخری ملک‌پور به او داشتند و همه‌شان آن همه راه را کوبیده بودند و آمده بودند برجِ میلاد به خاطرِ او. به این جمعیت نگاه کنید؛ به این جمعیتی که میان‌شان استادانِ بزرگی حضور داشتند و جوانانی از نسل‌های مختلف؛ اما همه‌شان به احترام استاد ایستادند؛ تصویر را دقیق‌تر که نگاه کنید، اشک‌های بسیاری را بر چشمِ خیلی‌هایی خواهید دید که از این همه بزرگی و احترام به شوق آمده‌اند. عمرِ استاد دراز باشد و سایه‌اش بر موسیقی ایران گسترده که حضورِ افرادی چون او برکت است بر سرِ موسیقی این سرزمین.


۳ اشتباهی که اگر مرتکب شوید کارفرما شما را در لیست سیاه قرار می‌دهد | کاربوم\nآیا دوست دارید بدانید که چه کار‌هایی باعث دیدن روی ناخوشایند کارفرمایتان می‌شود؟ راه‌های بی‌شماری برای خراب کردن شانس استخدام شدنتان وجود دارند؛ فراتر از این، ممکن است در لیست سیاه کارفرمایان قرار بگیرید. حتی ممکن است کارفرمایان به سایر شرکت‌ها توصیه کنند که شما را استخدام نکنند. اگر کارفرمایی شما را در لیست سیاهش قرار دهد، دیگر برای موقعیت‌های شغلی شما را در نظر نمی‌گیرد.\nبرخی از مواردی که می‌توانند شما را در لیست سیاه قرار دهند، از کنترل شما خارج‌اند، اما موارد زیادی تحت کنترل شما هستند.\nدر این مطلب ۳ راه برای قرار‌گرفتن در لیست سیاه کارفرمایان آورده‌ایم و پاسخ داده‌ایم چگونه از بروز چنین رفتار‌هایی جلوگیری کنید.\n۱. غیرحرفه‌ای باشید\nاین مورد بسیار مهم است. راه‌های زیادی برای غیر حرفه‌ای بودن وجود دارند، فرقی ندارد که مصاحبه حضوری باشد یا آنلاین. اگر در شبکه‌های اجتماعی از الفاظ نامناسب استفاده می‌کنید، با شلوار راحتی در مصاحبه حاضر می‌شوید یا از کارفرمای سابق خود بد‌گویی می‌کنید، مراقب باشید؛ ممکن است در لیست سیاه قرار بگیرید.\nراه‌حل: به‌سادگی حرفه‌ای باشید. برای مصاحبه لباسی مناسب و رسمی بپوشید. به حساب‌های مجازی خود رسیدگی کنید یا آن‌ها را خصوصی کنید. حتی در صورت حضور آنلاین، آداب محل کار را رعایت کنید. مهم‌تر از همه، با کارفرمای بالقوه‌ی خود و هرکسی که در شرکت ملاقات می‌کنید، رفتار حرفه ای، محترمانه و بالغانه داشته‌باشید.\n۲. بی‌دقت باشید\nبا بی‌دقتی به کارفرما نشان می‌دهید که به جزئیات توجه ندارید و توانایی دنبال کردن یک دستورالعمل را ندارید، یعنی ۲ ویژگی مناسب برای نامزد لیست سیاه؛ کسانی که در رزومه یا درخواست‌نامه‌ها اشتباهات نگارشی دارند، دستورالعمل‌ها را دنبال نمی‌کنند، کار‌ها را در موعد مقرر انجام نمی‌دهند یا برای مصاحبه تأخیر دارند، قطعا بی‌دقت هستند و کارفرما این موارد را به ذهن می‌سپارد.\nراه‌حل: عجله نکنید. خطاهای رزومه نویسی خود را اصلاح کنید و از فردی بخواهید آن‌ها را بررسی و اشتباهاتشان را پیدا کند. دستورالعمل‌های مربوط به درخواست‌ها، آخرین مهلت درخواست کار و زمان مصاحبه را چندین بار بررسی کنید. کارفرمایان انتظار دارند به جزئیات توجه کنید. فرد دقیق می‌تواند کارمند دقیقی نیز باشد.\n۳. صادق نباشید\nصداقت نداشتن بهانه‌ای برای ورود به لیست سیاه از هر جنبه‌ای (از جمله جنبه‌ی کاری) در زندگی است. صداقت نداشتن از اغراقی کوچک تا دروغی تمام‌عیار متغیر است. این مورد معمولا در موارد مهم و کاربردی مانند رزومه دیده می‌شود. گاهی افراد در مصاحبه درباره‌ی تحصیلات و تجربه‌شان اغراق می‌کنند. مطمئن باشید که کارفرما قبل یا بعد از استخدام متوجه حقیقت می‌شود. صداقت نداشتن راهی مطمئن برای اخراج شدن است.\nراه‌حل: این یکی ساده است؛ صادق باشید، اغراق نکنید و حقیقت را پنهان نکنید. با کارفرما فقط درباره‌ی جا‌هایی که کار کرده‌اید، کار‌هایی که انجام داده‌اید و محل تحصیلات خود صحبت کنید، نه کم‌تر و نه بیش‌تر.\nاگر در لیست سیاه قرار گرفتید، چه کار کنید؟\nبا شرکت تماس بگیرید و درخواست ملاقات حضوری کنید؛\nدرباره‌ی اشتباه خود و کار‌هایی که برای جبرانش می‌توانید انجام دهید، بازخوردی سازنده بخواهید؛\nبه توصیه‌های فردی که شما را در لیست سیاه قرار داده‌است، عمل کنید؛\nاگر موفق نشدید، حداقل کار خود را انجام داده‌اید و سعی کرده‌اید بر مشکلات غلبه کنید. به یاد داشته‌باشید که خوش‌رو و حرفه‌ای باشید، فرصت‌های خود را نسوزانید.\n۵۶۱ | ۵ دقیقه\n۴۴۱ | ۴ دقیقه\n۲۹۳ | ۱۴ دقیقه\n۱,۰۲۱ | ۵ دقیقه


قتل شیطانی در آپارتمان - اخبار اجتماعی - جديدترين اخبار ايران و جهان ممتاز نیوز\nقتل شیطانی در آپارتمان – اخبار اجتماعی\n۳ قاتل بی‌رحم با الگوبرداری از فیلم‌های خشن امریکایی اقدام به هولناک‌ترین جنایت کردند و مردی را به شیوه‌ای وحشیانه کشتند.\nبه گزارش گروه حوادث باشگاه خبرنگاران به نقل از ایران شوک؛ ریکی رویز ۲۰ ساله و اندرو براون ۴۲ ساله با همدستی یک زن ۱۹ ساله مردی ۴۴ ساله به نام درک بلیک را به شکلی فجیع با ابزاری چون، چکش، چاقو و ریختن آب جوش به قتل رسانده‌اند.\nپلیس و پزشکی قانونی تأیید کرده که جسد درک‌بلیک را در حمام آپارتمانش در نورفولک نوویچ انگلستان یافته‌اند و پزشکان قانونی بر پیکر بی‌جان این مرد آثار\n۱۰۴ ضربه و زخم و سوختگی را تشخیص داده‌اند.\nاین ۳ قاتل پس از دستگیری به قتل هولناک خود بر اساس الگوبرداری از فیلم‌های خشن اعتراف کرده‌اند. آنها گفته‌اند که ابتدا بدن بلیک را با آب جوش سوزانده‌اند، سپس با ریختن الکل بر آثار سوختگی با ضربات چاقو و چکش او را زجرکش کرده‌اند.\nدادستان پرونده؛ گراهام پارکینیز در این ارتباط گفت: آنها قبل از کشتن بلیک بارها او را مورد آزار و اذیت نیز قرار داده بودند. قاتلان اعتراف کرده‌اند که قتل‌شان را شبیه به یکی از فیلم‌های جنائی تاریخ سینما به نام Resident evil انجام داده‌اند تا ماهیت وحشیانه خود را نشان دهند. قتلی که انسان را به وحشت می‌اندازد. به گفته دادستان؛ بلیک قاتلان خود را به عنوان دوستانی برای صرف نوشیدنی در یک خوابگاه ملاقات کرده بود.\nقاضی پرونده پیتر جیکوبز هر ۳ قاتل را به حبس ابد محکوم کرده و گفته رفتار قاتلان سادیستی بوده است. هلن کوک ۱۹ ساله (یکی از قاتلان) به قاضی پرونده گفت که از سن ۱۳ سالگی بشدت به الکل معتاد شده و روز حادثه هیچ کنترلی بر رفتار خود نداشته است. این زن اعتراف کرد که آنها تحت فیلم Evil، قربانی خود را با سلاح‌های متفاوتی کشته‌اند./ل\nجالبترین و دیدنی ترین اخطار آپارتمان نشینی! (خنده دار) سهشنبه ۱۶آبان۹۱ به نقل از منبع ذکر شده در خبر، در پرتال خبری ممتاز نیوز انتشار یافته است، طنز\nخانهٔ گرد و غباری برای اشخاص گرد و غباری پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱ معماران رمی یک کاخ با گچ‌های خاکی آپارتمانی ساخته‌اند که به آپارتمان گرد و غباری معروف شده است.به گزارش خبرنگار علمی باشگاه خبرنگاران؛ در همه منازل کمی گرد و غبار موجود است اما یک معمار به نام ...


بررسی تخصصی اسپیکر بلوتوثی قابل حمل جی بی ال مدل Xtreme 2\nاسپیکر Xtreme 2 نوعی اسپیکر بلوتوثی قابل حمل می باشد که ساخت کمپانی پرآوازه JBL است. با همان نگاه اول نیز می توانید نام کمپانی سازنده این اسپیکر را حدس بزنید. در واقع وقتی به تصویر این اسپیکر نگاه می کنید، ظاهر اسپیکر Charge 4 در ذهن شما نقش می بندد که گویی در فتوشاپ تنها ابعادش کشیده تر شده است.\nکمپانی جی بی ال برای ساخت این اسپیکر از همان مواد نرم استفاده نموده است تا بدین ترتیب مقاومت اسپیکر در برابر آب طبق استاندارد IPX7 حفظ گردد. درست به مانند اسپیکر Charge 4 دو عدد رادیاتور Passive در دو انتهای اسپیکر تعبیه شده است. در قسمت پایینی این اسپیکر نوعی پایه های کوچک قرار گرفته است که به شما کمک می کند در هر مکان که بخواهید اسپیکر خود را قرار دهید بی آنکه نگران چرخش و حرکت ناخواسته آن باشید.\nاین اسپیکر به نسبت بزرگ و سنگین است. این اسپیکر 2.4 کیلوگرم وزن داشته و ابعاد آن در حدود 13.2 × 28.8 × 13.6 سانتی متر می باشد. شاید برایتان سوال باشد چگونه باید چنین اسپیکری با چنین وزن و ابعادی را پرتابل و قابل حمل بنامیم ؟\nکمپانی جی بی ال دو عدد حلقه فلزی را در بالای این اسپیکر قرار داده است که می توانید بند دوشی مخصوص این اسپیکر را به آن دو حلقه وصل نمایید. به فرض مثال اگر میخواهید اسپیکر خود را به کناره ساحل ببرید به جای اینکه آن را در دست گرفته و حمل کنید، تنها کافی است بند دوشی آن را به دوش انداخته و رهسپار شوید. یک نکته جالب در مورد بند دوشی این اسپیکر این است که در انتهای آن یک قطعه فلزی قرار گرفته است که می توانید از آن به عنوان در بطری بازکن استفاده نمایید.\nدرست در قسمت بالایی اسپیکر در کنار حلقه های مخصوص بند دوشی، دکمه های پاور و کنترلی این اسپیکر تعبیه شده اند و این در حالی است که تمامی پورت های این اسپیکر در قسمت پشتی بدنه آن به زیر یک درپوش ضدآب قرار گرفته اند.\nنحوه اتصال اسپیکر\nاین اسپیکر به واسطه اتصال بی سیم بلوتوثی می تواند به دستگاه پخش شما متصل گردد. اگر به دستگاه پخش بلوتوثی دسترسی ندارید جای هیچ گونه نگرانی نیست. این اسپیکر مجهز به ورودی 3.5 میلی متری صدا می باشد و تنها به واسطه یک کابل صدای 3.5 میلی متری می توانید دستگاه پخش خود را به آن متصل نموده تا موسیقی همواره جریان داشته باشد. محدوده عملکرد این اسپیکر 30 فوت ( تقریبا 10 متر ) می باشد. لذا در فواصل کمتر از 10 متر انتظار می رود که هرگز اتصال بلوتوثی موجود میان اسپیکر و دستگاه پخش شما قطع نگردد.\nقابلیت +JBL Connect\nاسپیکر بلوتوثی JBL Xtreme 2 به فناوری JBL Connect Plus مجهز می باشد. به واسطه پشتیبانی از این قابلیت، اسپیکر شما قادر است به طور همزمان با بیش از 100 اسپیکر JBL دیگر که همگی نیز به این قابلیت باید مجهز باشند به صورت بی سیم متصل شده تا آهنگی یکسان را به طور همزمان پخش نمایند تا بدین ترتیب خروجی حجم صدا تقویت گردد. البته این قابلیت آن چنان مهم و ارزشمند به حساب نمی آید مگر اینکه شما چندین اسپیکر JBL در منزل داشته باشید که همگی مجهز به این فناوری باشند یا شاید زمانی به کار شما بیاید که خیلی از دوستان و اقوام شما اسپیکرهای بلوتوثی جی بی ال داشته باشند. اون وقته که میتونید مهمونی و جشن خودتون رو باشکوهتر از همیشه برگزار کنید. ناگفته نماند که کیفیت صدای این اسپیکر بسیار شفاف و خوب و بلند بوده که در واقع برای برگزاری یک مهمانی نیازی به اسپیکر دوم نیست.\nاسپیکر بلوتوثی جی بی ال مدل Xtreme 2 به یک عدد باتری پلیمر لیتیوم یونی قابل شارژ با ظرفیت 10000 میلی آمپر ساعت مجهز شده است که شارژ آن از طریق آداپتور برق AC انجام می پذیرد. در نتیجه متاسفانه برای شارژ این اسپیکر نمی توانید از هیچ نوع کابل USB ای استفاده نمایید. پورت Micro USB موجود در این اسپیکر تنها برای سرویس دهی و خدمات کمپانی در صورت نیاز مورد استفاده قرار گرفته و هیچ کارآیی دیگری ندارد.\nکمپانی جی بی ال اذعان می کند که به ازای هر بار شارژ کامل این اسپیکر که تنها 3.5 ساعت به طول می انجامد، می توانید از 15 ساعت پخش موسیقی آن لذت ببرید. این میزان پخش موسیقی در کناره ساحل می تواند خارق العاده باشد. البته به این نکته توجه فرمایید که اگر بخواهید از پورت خروجی USB این اسپیکر که به زیر درپوش ضدآب آن قرار گرفته است استفاده نمایید از مدت زمان پخش موسیقی آن بالطبع کاسته خواهد شد. به هنگامی که شارژ گوشی موبایل شما کم می شود با استفاده از این پورت خروجی USB و عملکرد دوگانه این اسپیکر می توانید به راحتی آن را شارژ نمایید. پس اسپیکر بلوتوثی JBL Xtreme 2 تنها یک اسپیکر ساده ضد آب نیست. این اسپیکر دارای عملکرد پاوربانک نیز می باشد.\nویدیوی رسمی معرفی اسپیکر بلوتوثی قابل حمل جی بی ال مدل Xtreme 2\nمرجع JBL Xtreme 2\n132 × 288 × 136 میلی متر\n2 × 20 وات ( RMS )\n55 هرتز تا 20000 هرتز\nباتری پلیمر لیتیوم یونی قابل شارژ با ظرفیت 10000 میلی آمپر ساعت\n2 آمپر / 5 ولت ( پورت USB )\nتکنولوژی JBL Connect Plus ( اتصال همزمان بیش از 100 اسپیکر با این ویژگی به یکدیگر به منظور تقویت حجم صدا )\nدارای 2 عدد ووفر 2.75 اینچی و 2 عدد توییتر 20 میلی متری - دارای 2 عدد رادیاتور بیس Passive\nبا قابلیت تبدیل شدن به پاوربانک و شارژ دستگاه های دیگر - با قابلیت اتصال بی سیم همزمان به دو دستگاه هوشمند\nمیکروفون داخلی این اسپیکر دارای قابلیت حذف نویز و اکوی محیط می باشد\nاین مدل اکستریم ۲ جدیدترین اسپیکر جی بی ال و نسخه بروز شده اکستریم قبلی هست و کاملا ضد آب هست.\nکلا محصولات JBL از نظر میزان صدا و تفکیک حرف نداره، حتما پیشنهاد میشه بخرید.


تاریخ انتشار: ۰۰:۵۸ - ۰۵ خرداد ۱۳۹۷ - 26 May 2018\nبانکداری ایرانی ـ خدمات بیمه نباید مشمول مالیات باشد. برای توسعه بیمه درایران باید امتیازاتی هم در نظر گرفت نه اینکه برای آن مالیات وضع کرد. بیمه هم بخشی از بازار مالی است و باید مانند بانک‌ها معاف از مالیات باشد\nبانکداری ایرانی ـ طبق گفته رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس، بررسی‌های لایحه اصلاح قانون مالیات ارزش افزوده روزهای پایانی خود را دراین کمیسیون طی می‌کند و سپس به صحن علنی می‌رود. یکی از موارد اصلاحی که از ابتدای تصویب و ابلاغ این قانون مورد نقد قرار گرفت «پرداخت مالیات از سوی مشتریان بیمه‌های بازرگانی» بود. دراین قانون بیمه‌گذاران نیز مانند سایر مصرف‌کنندگان به پرداخت مالیات ارزش افزوده ملزم شدند.


منتظران معجزه برجام\nشناسه خبر : 8680 لینک کوتاه\nآیا وعده‌های برجام به سرانجام رسید؟\nبرای دانستن اینکه آیا وعده‌های برجام به سرانجام رسید یا نه، بهتر است مقاله‌ای را که استفان والت، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه هاروارد مرداد گذشته در فارن پالسی نوشت مرور کرد.\nبرای دانستن اینکه آیا وعده‌های برجام به سرانجام رسید یا نه، بهتر است مقاله‌ای را که استفان والت، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه هاروارد مرداد گذشته در فارن پالسی نوشت مرور کرد. والت اول پرسید چه اتفاقی قرار است برای توافق با ایران بیفتد؟ بعد پیش‌بینی کرد «توافق قطعی خواهد شد، اگرچه ممکن است به رای وتوی رئیس‌جمهور در برابر کنگره بدبین نیاز باشد. مسلماً سناتورها و نمایندگان زیادی در کنگره جلوی دوربین ژست خواهند گرفت، حزب جمهوریخواه به دلایل حزبی رای منفی خواهد داد و نامزدهای ریاست‌جمهوری این حزب برخی اظهارات احمقانه و توهین‌آمیز خواهند کرد. اما نمایندگان شاخصی حمایت خود را از توافق اعلام کرده‌اند. دیگران نیز پیروی خواهند کرد و اوباما قطع به یقین آرای مورد نیاز برای وتوی رای کنگره را کسب خواهد کرد.» والت پرسید چرا توافق پیش خواهد رفت؟ و خودش جواب داد:  «تا حدی به خاطر اینکه کنگره معمولاً به رئیس‌جمهور آزادی عمل زیادی در عرصه سیاست خارجی می‌دهد؛ اما بیشتر به این دلیل که این توافق به سود منافع ملی آمریکاست و به وضوح بهتر از گزینه‌های دیگر است. ایران به محدودیت غنی‌سازی و بازرسی تن داده است. درست است که روی کاغذ، این کشور می‌تواند از مفاد توافق به صورت جزیی تخلف کند، اما نه آنقدر که از حد آستانه هسته‌ای شدن رد شود.» اما پیش‌بینی دوم والت مهم‌تر بود: «توافق جواب خواهد داد. منظورم از جواب دادن این است که ایران را از طراحی بمب هسته‌ای در طول دوران اعتبار توافق و حتی پس از آن دور نگه خواهد داشت. این توافق صلح را به خاورمیانه بازنمی‌گرداند، اقتصاد یونان را بهتر نمی‌کند، راهی برای درمان سرطان پیدا نخواهد کرد، باعث نمی‌شود فلان تیم بیسبال بهتر بازی کند یا بهمان گلف‌باز حرفه‌ای دوباره به دوران اوجش برگردد. این توافق مشکلات دیگر با تهران را هم حل نخواهد کرد. این توافق کاری را خواهد کرد که از آن خواسته شده است، کاری که اوباما وعده داده بود: ایران را از تبدیل شدن به قدرت هسته‌ای آستانه‌ای دور نگه می‌دارد.»\nوالت حتی مطمئن بود که ایرانی‌های باهوش از توافق تخطی نخواهند کرد؟ «چون توافق به وضوح منافع ایران را هم تامین می‌کند. اشتباه نکنید. ایران هیچ‌وقت، تاکید می‌کنم، هیچ‌وقت، توافقی امضا نخواهد کرد که در قبالش منفعت واضحی به دست نیاورد. اگر جور دیگری فکر می‌کنید، خیلی خیال‌پرداز هستید. علاوه بر این، آن‌جور توافقی که منتقدان دوست داشتند صورت بگیرد، یعنی توافقی که در آن ایران به همه خواسته‌های ما تن می‌داد، حتی با فرض عملی شدن دقیقاً توافقی بود که به محض بسته شدن این کشور تمام تلاشش را می‌کرد که از زیر آن شانه خالی کند. اگر می‌خواهید توافقی داشته باشید که دو طرف داوطلبانه به مفاد آن عمل کنند، باید آن را طوری تنظیم کنید که منافع هر دو طرف تضمین شود. این درس اول کلاس دیپلماسی است. فراموش نکنید که هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان بدهد ایران قصد رسیدن به سلاح هسته‌ای را داشته یا چنین سلاحی در اختیار دارد. مشخص است که ایران قصدی هم برای دستیابی هرچه سریع‌تر به این سلاح ندارد. نهادهای اطلاعاتی آمریکا به این نتیجه رسیده‌اند که ایران امروز هیچ برنامه‌ای برای طراحی سلاح هسته‌ای ندارد. موضع آنها از سال ۲۰۰۷ همین بوده است. این مساله اصلاً عجیب نیست. ایران دلایل استراتژیک منطقی و محکمی دارد که بمب هسته‌ای نخواهد، همان‌طور که دلایل استراتژیک منطقی و محکمی دارد که پتانسیل دستیابی به این بمب را در آینده در صورت ضرورت داشته باشد. اما اگر ایران پس از عقد این توافق چنین قصدی داشته باشد، دنیا به سرعت باخبر می‌شود، تحریم‌ها بازخواهند گشت، اقدام نظامی محتمل خواهد شد و تمام منفعتی که ایران از این توافق کسب کرده است باد هوا می‌شود.»\nخواسته‌ای ورای برجام\nوالت نه ساحر است و نه پیشگو اما تمام آنچه پیش‌بینی کرده بود در این یک سال در عمل محقق شد. اما آنچه در این مرور به کار امروز ما می‌آید، یادآوری این جمله درخشان است: «این توافق کاری را خواهد کرد که از آن خواسته شده است.» برجام به گفته سوزان مالونی، عضو ارشد اندیشکده بروکینگز نه آن اندازه که مخالفان مدعی بودند وحشتناک بوده و نه توانسته بلندپروازی‌های موافقان را پاسخ بدهد. همه نگرانی‌هایی که سیاست آمریکا مقابل ایران را طی یک نسل گذشته شکل می‌داد، همچنان به قوت خود باقی است. به همان ترتیب خشم و انزجار از آمریکا در ایران نیز به قوت خود باقی مانده است. اما «واقعیت مهم این است که برجام یک مبادله و نه یک تحول بود. همان‌طور که اوباما گفته، هدف از برجام رسیدگی به تنها یک مشکل بوده است و از این نظر می‌توان آن را موفقیتی نسبی خواند و ارزش این موفقیت نسبی نیز نباید دست‌کم گرفته شود. اما متاسفانه در اغلب موارد در آمریکا، در ایران و در خاورمیانه نگاه گسترده‌تری به برجام وجود دارد. به طور مثال برخی آن را حاکی از بهبود روابط میان ایران و آمریکا یا ابزاری برای مقابله با خشونت‌های قومی در منطقه می‌بینند. برای برقراری روابط معمول میان واشنگتن و تهران، آمریکا به یک استراتژی جدید نیاز دارد که ورای برجام خواهد بود.»\nآنچه امروز عده‌ای را درباره اصل تحقق وعده‌های برجام و ابقای تحریم‌ها در ایران به تردید انداخته، به این خاطر است که دامنه انتظارات از برجام را گسترش داده‌اند. به قول سیدعباس عراقچی، رئیس ستاد پیگیری اجرای برجام قرار نبود تحریم‌های غیرهسته‌ای برداشته شود و «مگر ما در فعالیت‌های موشکی خود تغییری داده‌ایم که انتظار داشته باشیم تحریم‌های مرتبط با موشکی برداشته شود. ما صرفاً درباره موضوع هسته‌ای و تحریم‌های هسته‌ای مذاکره کردیم. تحریم‌های موشکی همچنان به قوت خود باقی است؛ چرا که در این باره مذاکره نکردیم یا درباره تحریم‌های اولیه و تروریسم که مربوط به روابط دوجانبه میان ایران و آمریکا و حمایت ما از جنبش‌های مقاومت است که از نظر غربی‌ها در چارچوب گروه‌های تروریستی خوانده می‌شوند.»\nآنچه با برجام به دست آمد\nگزارش ۴۱صفحه‌ای که وزارت خارجه به مجلس فرستاد و شرح اجرای سه‌ماهه برجام از فروردین تا تیر ۹۵ بود، به وضوح نشان داد که مشکل نه در دستاوردهای برجامی که در محدودیت‌های غیربرجامی است. این گزارش می‌گوید: فعالیت‌های تولیدی کارخانه آب‌سنگین اراک کماکان ادامه دارد. میزان ذخایر آب‌سنگین تا ۱۳۰ تن با لحاظ کردن دو برابر مقدار مورد نیاز کشور حفظ شده است. تولید سالانه کارخانه آب‌سنگین به حدود ۲۵ تن رسیده و این در حالی است که نیاز کشور در موارد غیر از رآکتور برای هر سال کمتر از یک تن است. ۳۲ تن از آب‌سنگین مازاد کشور توسط یک خریدار آمریکایی خریداری شده که پس از واریز تقریباً کل وجه معامله به حساب سازمان انرژی اتمی نزد بانک تجارت، در عمان به خریدار تحویل شد. مذاکره به منظور فروش آب‌سنگین به چند کشور دیگر از جمله روسیه در دست پیگیری است. غنی‌سازی در نطنز با تعداد ۵۰۶۰ سانتریفیوژ در قالب ۳۰ آبشار ادامه دارد.\nسانتریفیوژهای مازاد برای جایگزینی سانتریفیوژهای مستهلک جمع‌آوری و وارد انبار شده‌اند. بخش عمده‌ای از سانتریفیوژهای جمع‌آوری‌شده قبل از برجام نیز در حال غنی‌سازی نبودند. حدود ۲۰ رئیس کشور، ۱۷ نخست‌وزیر، معاون رئیس‌جمهور و رئیس مجلس، بیش از ۴۰ وزیر خارجه، ۸۰ وزیر اقتصادی، قریب به ۳۵۰ هیات اقتصادی و بازرگانی چند ده و حتی چند صد‌نفره به ایران سفر کرده‌اند که پیامد آن انعقاد صدها یادداشت تفاهم، موافقتنامه و قرارداد بوده است. حساب‌های بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران نزد دیگر بانک‌های مرکزی به خصوص در حوزه اروپا در حال بازگشایی و فعالیت مجدد است.\nاتصالات بانکی و پیام‌رسانی مالی (سوئیفت) بین تمام بانک‌های کشور به جز بانک‌های تحریمی با بانک‌های کارگزار در کشورهای اتریش، اسپانیا، اسلواکی، اوکراین، آلمان، انگلستان، ایتالیا، بحرین، بلژیک، بنگلادش، چین، روسیه، ترکیه، ژاپن، سوئد، فرانسه، کره جنوبی، مالزی، نپال، هلند و هند به صورت دوسویه برقرار شده است. مشکلات بیمه‌ای و بیمه اتکایی شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی مرتفع شده و کشتی‌های این شرکت هم اکنون تا ۵۸۰ میلیون دلار پوشش بیمه‌ای دریافت می‌کنند که حتی بیش از حد مورد نیاز است.\nبعد از اجرایی شدن برجام صادرات محصولات پتروشیمی کشور رشد ۳۰ الی ۳۷درصدی داشته است. قرارداد خرید ۱۱۸ هواپیما با ایرباس در حال نهایی شدن است. تفاهم اولیه با شرکت بوئینگ برای تامین ۸۰ هواپیما به ارزش 6 /17 میلیارد دلار به دست آمده است. قرارداد خرید ۲۰ هواپیما از شرکت ای‌تی‌آر ایتالیا هم نهایی شده است.\nطی این مدت توانستیم عمده مطالبات خود را تسویه کنیم؛ یکی از آنها کمپانی شل بود که دو میلیارد دلار دریافت کردیم، دیگری تسویه مطالبات نفتی با هند و توافق دریافت بیش از شش میلیارد یورو مطالبات معوقه در یک روند سه‌ماهه بود.\nطبق این گزارش در سه ماه گذشته ۳۶ درخواست سرمایه‌گذاری به ارزش تقریبی 3 /6 میلیارد دلار به دبیرخانه هیات سرمایه‌گذاری خارجی ارسال و مجموعاً حدود ۵۰ طرح سرمایه‌گذاری به ارزش تقریبی 1 /4 میلیارد دلار مطرح و بررسی شده و هماهنگی‌های لازم از سوی سازمان سرمایه‌گذاری و کمک‌های اقتصادی و فنی ایران جهت اخذ ۱۵۰ مجوز مرتبط با سرمایه‌گذاری در سایر دستگاه‌ها صورت گرفته است.\nاین گزارش را مقایسه کنیم با گزارش مرکز مطالعات بازار فایننشال تایمز که بر مبنای آن تنها در نیمه نخست سال ۲۰۱۶ تعداد ۲۲ پروژه سرمایه‌گذاری خارجی در ایران آغاز شده که این میزان بالاترین نرخ سرمایه‌گذاری فصلی از سال ۲۰۰۳ تاکنون به شمار می‌آید. کره جنوبی و آلمان بیشترین سهم از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در این فصل را به ارزش 15 /2 میلیارد دلار از مجموع 49 /3 میلیارد دلار به خود اختصاص داده‌اند. تنها در نیمه نخست سال جاری میلادی با اجرای پروژه‌های سرمایه‌گذاری خارجی حدود 5376 شغل در ایران ایجاد شده است.\nآجرهای کهنه دیوار تحریم\nپس برجام کاری را که از او خواسته شده بود کرده؛ اگر استعاره محمدجواد ظریف وزیر خارجه را وام بگیریم «می‌توانیم به برجام نمره ۵ یا ۱۵ یا ۹۵ بدهیم که اگر از هر یک از این نمرات همراه با هم استفاده کنیم برجام می‌تواند زمینه بسیار خوبی برای کشورمان باشد ولی اگر از همان نمره ۵ یا ۹۵ هم استفاده نکنیم به زیر صفر تبدیل می‌شود. پس باید از فرصتی که ایجاد شده، استفاده کرد.» در واقع آنچه باید امروز به آن نمره دهیم، نه خود برجام که دیگر سند محقق است، بلکه میزان اجرای تعهدات طرفین است که ظریف به آمریکایی‌ها نمره پایینی می‌دهد و پس از آن میزان استفاده از فرصتی که در فراروی ایران و حتی آمریکا قرار دارد. حتی ۷۵ شخصیت سیاسی، مدنی و نظامی آمریکایی که در سالگرد امضای برجام به باراک اوباما نامه نوشتند هم این را توصیه کردند که «ایالات متحده آمریکا باید سیاستی را که به افزایش شانس‌های همکاری با ایران می‌انجامد افزایش داده و تقابل را به حداقل برساند.» آنها این نامه را در شرایطی نوشتند که در مجلس نمایندگان آمریکا تلاش‌هایی برای تصویب لوایحی در جریان بود که راه را برای اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران هموار سازند. لوایحی که در پاسخ به ادامه برنامه موشک‌های بلندبرد ایران، ادعای حمایت از تروریسم و نقض حقوق بشر تنظیم و طرح شده است. به واقع مخالفان توافق در آمریکا هم به ناچار در عرصه غیرهسته‌ای مشکل‌تراشی می‌کنند. آنچه به کمک‌شان می‌آید هم ابقای آجرهایی از دیوار بلند تحریم‌هاست که قرار نبود با برجام پتک بر سرشان فرود آید و فرو ریزد. آنچه در گزارش وزارت خارجه ایران به «محدودیت‌های غیربرجامی» تعبیر و نوشته شده است: در حال حاضر بانک‌های خارجی از انتقال حواله ارزی به دلار آمریکا برای اشخاص حقیقی و حقوقی مرتبط با دولت جمهوری اسلامی ایران خودداری می‌کنند. هر چند ارائه اسکناس دلار آمریکا به دولت ایران در چارچوب برجام بلامانع توصیف شده است، ولیکن به دلیل ممنوعیت مبادلات بانکی با موسسات آمریکایی بر اساس تحریم‌های اولیه این کشور علیه جمهوری اسلامی ایران، نقل و انتقالات بانکی به دلار به دلیل ضرورت دخالت موسسات آمریکایی همچنان برای ایران ناممکن است.\nبرخی از این آجرها در سال ۱۳۷۴ بنا نهاده شد که با اعلام ادامه وضعیت اضطراری علیه جمهوری اسلامی ایران هرگونه تجارت با ایران یا سرمایه‌گذاری در ایران توسط اشخاص (حقیقی و حقوقی) آمریکایی را ممنوع اعلام کرد. به واقع در این سال تحریم‌های ایجادشده در آغاز انقلاب، تشدید شد و «تحریم‌های اولیه» خوانده می‌شود. چنان‌که گزارش وزارت خارجه ایران هم تصریح می‌کند یکی از چالش‌های فعلی تداخل تحریم‌های لغوشده و نشده و تاثیر تحریم‌های لغونشده بر تحریم‌های مرتبط با هسته‌ای است. تحریم‌هایی که در ارتباط با توسعه توانمندی موشکی و تسلیحاتی، حقوق بشر، مواد مخدر، تروریسم و مداخله در سوریه از سوی آمریکا و اروپا وضع شده و استمرار یافته‌اند، تاثیرات خود را کم یا زیاد بر تحریم‌های مرتبط با هسته‌ای که لغو شده‌اند، بر جا می‌گذارند.\nمشکل دیگر این بود که قبلاً با استمرار و تشدید تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران، عملاً دیگر موانع تجارت با ایران گم می‌شد. نام ایران از سال ۱۳۸۸ در صدر لیست کشورهای دارای ریسک بالای پولشویی و تامین مالی تروریسم اعلامی از سوی گروه ویژه اقدام مالی (FATF) قرار داشت که طبق این لیست بسیاری از بانک‌ها و موسسات مالی بین‌المللی از برقراری روابط کارگزاری با بانک‌ها و موسسات ایرانی خودداری می‌کردند. تا وقتی که با برجام تحریم‌های هسته‌ای لغو نشده بود، و اصولاً همکاری بانکی با طرف ایرانی وجود نداشت، این محدودیت چندان خودنمایی نمی‌کرد. گرچه در اجلاس اخیر خود فاتف موقعیت ایران از کشوری که علیه او تقاضای «اقدام متقابل» شده بود به وضعیت کشوری که «با رعایت احتیاط کامل» می‌توان با او تعامل بانکی و مالی داشت ارتقا داده شد و سازمان همکاری‌ها و توسعه اقتصادی (OECD) ریسک تعامل مالی با ایران را از هفت (بالاترین ریسک) به شش کاهش داد. بهترین رتبه ایران در طول سال‌های پس از انقلاب، رتبه چهار در مقطع کوتاهی در حدود سال‌های 1379 و 1380 بود. در گزارش وزارت خارجه نیز تصریح شده که حرکت در چارچوب گروه FATF دسترسی سیستم مالی و بانکی جمهوری اسلامی ایران به بازارهای مالی بین‌المللی را تسهیل کرده، ریسک همکاری‌های اقتصادی با کشور را کاهش داده و زمینه حضور بنگاه‌های اقتصادی خارجی در تعاملات اقتصادی با کشورمان را فراهم می‌کند. با این حال همکاری ایران با FATF در چارچوب قوانین مبارزه با پولشویی و مبارزه با تامین مالی تروریسم مصوب مجلس شورای اسلامی و منطبق با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود و مقابله با منابع مالی گروه‌های تروریستی تکفیری و گروهک‌های مشابه تروریستی را دربر خواهد گرفت.\nاین را هم باید در نظر داشت که معاونت اطلاعات مالی و تروریسم وزارت خزانه‌داری آمریکا، سازمان مبارزه با جرائم مالی، سازمان مالیاتی و دفتر نظارت و کنترل دارایی‌های خارجی در آمریکا نسبت به برقراری روابط کارگزاری بانک‌ها و موسسات مالی بین‌المللی با طرف ایرانی خود مانع‌تراشی می‌کنند. دفتر نظارت و کنترل دارایی‌های خارجی که مسوولیت اصلی اعمال و مدیریت تحریم‌ها علیه بانک‌ها و موسسات مالی را بر عهده دارد زیر نظر مستقیم معاونت اطلاعات مالی و تروریسم وزارت خزانه‌داری فعالیت می‌کند.\nطبق گزارش وزارت خارجه ایران این دفتر با انتشار اسامی افراد و شرکت‌ها در قالب فهرست تحت کنترل، از تمامی بانک‌ها و موسسات مالی داخل و خارج آمریکا می‌خواهد تا نسبت به توقیف یا عدم ارائه خدمت به این اشخاص اقدام کنند. پس از لغو تحریم‌های هسته‌ای، عمده فعالیت این دفتر نظارت بر تحریم‌ها علیه افراد و موسسات ایرانی که در قالب سایر بهانه‌های موجود از جمله تروریسم و تامین مالی آن، حقوق بشر و آزمایش‌های موشکی مورد تحریم قرار گرفته بودند، متمرکز شد.\nبا مایوسان برجام\nشاید این روزها برای عده‌ای که از اعجاز برجام مایوسند تکرار این گفته‌های جان‌اف کندی رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا در سال ۱۹۶۳ پس از توافق با شوروی بر سر منع آزمایش سلاح‌های اتمی موثر باشد: «این یک پیروزی برای یک طرف نیست. این یک پیروزی برای بشریت است. این معاهده تمام منازعه‌ها را حل نمی‌کند، یا باعث چشم‌پوشی کمونیست‌ها از جاه‌طلبی‌هایشان نمی‌شود یا تمام خطر جنگ‌ها را حذف نمی‌کند. این توافق نیاز تسلیحاتی ما را کاهش نمی‌دهد. اما گامی مهم به سوی صلح و گامی مهم برای دور شدن از جنگ است.»\nامروز هم حسن روحانی و هم باراک اوباما می‌گویند برجام مانع جنگ شد. پس این یک پیروزی برای همگان است، نه فقط ایران و آمریکا که برای دیپلماسی.\nبلژیک دانشگاه هاروارد روابط بین الملل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران یونان


مرور :: ادبیات - جهمنم وبهشت\nجهنم و یهشت\nپراناب چاکرابورتي برادر کوچک پدر من نبود. او يک رفيق بنگالي اهل کلکته بود که اوايل دهة هفتاد وقتي‌که پدر و مادرم توي يک آپارتمان اجاره‌اي نزديک ميدان مرکزي زندگي مي‌کردند و تعداد دوست و آشنا‌هاشان از انگشت‌هاي يک دست بيش‌تر نبود ناگهان سروکله‌اش در زندگي سوت‌وکور ما پيدا شد. من در آمريکا عمو ندارم براي همين به من گفتند که او را پراناب کاکو صدا کنم. او هم به پدرم شاميل‌دا مي‌گفت و به او مثل برادر بزرگ‌تر احترام مي‌گذاشت و به مادرم به جاي آپرانا، بودي مي‌گفت همان‌طور که بنگالي‌ها زن‌برادر بزرگ‌شان را صدا مي‌کنند. بعد از آن‌که پراناب کاکو با پدر و مادرم دوست شد برا‌شان گفت که اولين روزي که او را ديده بوديم تمام يک بعدازظهر دنبال من و مادرم راه افتاده بوده، درست بعد از آن‌که من از مدرسه مرخص شده بودم تا سري به خيابان‌هاي کمبريج بزنيم. او توي خيابان ماساچوست پشت سر ما بود و همين‌طور در بازارچة هاروارد، که مادرم دوست داشت آن‌جا به اثاث خانه‌اي که حراج مي‌کردند نگاهي بيندازد. سايه به سايه ما توي حياط هاروارد گشته بود، جايي که معمولا مادرم روزهايي که هوا خوب بود روي چمن‌ها مي‌نشست و به دانش‌جوها و استادهايي که با عجله اين‌ور و آن‌ور مي‌رفتند نگاه مي‌کرد. تا اين‌که بالاخره وقتي ما داشتيم از پله‌هاي کتاب‌خانه ويدنر بالا مي‌رفتيم تا من به دست‌شويي بروم، با دست پشت شانه مادرم زد و به انگليسي پرسيد که آيا او بنگالي نيست. جواب سؤالش معلوم بود. مادرم النگوهاي سرخ و سفيد مخصوص زن‌هاي ازدواج کردة زنان بنگالي دست کرده بود و ساري تنگيل تنش بود و به فرق سرش گرد شنگرف زده بود و درست عين تمام زن‌هاي بنگالي صورت گرد و چشم‌هاي سياه داشت. او مي‌ديد که مادرم مثل مادر و خواهرها و خاله‌هاي خودش که در کلکته بودند دو سه سنجاق‌قفلي به دست‌بندِ طلايي زير النگوهاي سرخ و سفيدش انداخته تا اگر لازم شود آن‌ها را به جاي قزن به بلوزش بزند يا نخي را که از زيرپيرهنش در رفته تو بدهد. حتي پراناب کاکو شنيده بود که مادرم با من بنگالي حرف مي‌زند و توي بازارچه به من گفته بود که شماره جديد مجله آرچي را نخرم. اما همان‌طور که خودش بعدها به ما گفت آن روزها آن‌قدر همه چيز در آمريکا برايش تازگي داشت که ديگر به چشم و گوش خودش هم اطمينان نداشت.\nآن روزها سه سال بود که من و پدر و مادرم توي ميدان مرکزي زندگي مي‌کرديم. قبل از آن در برلين بوديم، جايي که من به دنيا آمده‌ام و پدرم تحصيلات ميکروبيولوژي‌اش را تمام کرده و سمتي به عنوان محقق در مَس جِنرال داشت. قبل از آن‌ها پدر و مادرم در هند زندگي مي‌کردند اما هم‌ديگر را نمي‌شناختند و ازدواج‌شان به خواست خانواده‌هاشان سرگرفته بود. خانة ميدان مرکزي اولين جايي است که من از بچگي‌ام به ياد دارم. تا آن‌جايي که يادم هست خانه‌مان توي ساختماني با سنگ‌هاي قهوه‌اي سوخته در آشبارتون پليس بود و پراناب کاکو بيش‌تر وقت‌ها آن‌جا مي‌آمد. ماجراي اولين ديدارمان که او دايم دوست داشت آن را يادآوري کند اين‌طور تمام مي‌شد که مادرم آن روز بعدازظهر او را به خانه‌مان دعوت کرد و براي او و خودش چاي دم کرد و وقتي که فهميد که سه ماه آزگار است که غذاي درست‌وحسابي بنگالي نخورده برايش کاري ماهي خال‌مخالي و برنجي را که از شب قبل مانده بود گرم کرد. او تا شب پيش ما ماند و وقتي پدرم به خانه آمد دوباره با ما شام خورد و بعد از آن تقريباً هر شب سروکله‌اش پيدا مي‌شد و روي صندلي چهارم ميز فورميکاي گردِ آشپزخانه ما جا خوش مي‌کرد و کم‌کم خودش هم مثل اسمش عضوي از خانواده ما شد.\nخانوادة او در کلکته دست‌شان به دهن‌شان مي‌رسيد و او قبل از آن‌که به آمريکا بيايد تا در دانشگاه اِم. آي. تي. مهندسي بخواند، دست به سياه و سفيد نزده بود. زندگي دانش‌جويي در بوستون خيلي بهش فشار آورده بود و همان ماه اول از وزنش تقريبا بيست کيلو کم شده بود. او در ژانويه توي برف و بوران به آمريکا آمده بود و بعد از يک هفته باروبنديلش را بسته بود و به لوگان رفته بود و چيزي نمانده بود که به بختي که تمام عمر براي به‌دست داشتنش جان کنده بود پشت‌پا بزند و همه چيز را رها کند و به کلکته برگردد، اما در آخرين لحظه يک‌هو عقل کرده بود و از تصمصيم‌اش منصرف شده بود. توي خيابان تروبريج در خانة زني زندگي مي‌کرد که از شوهرش جدا شده بود و دو تا بچه کوچک داشت که از صبح تا شب ونگ مي‌زدند. اتاقش زيرشيرواني بود و فقط در ساعت‌هاي مشخصي اجازه داشت که توي آشپزخانه پخت و پز کند و پس از آن بايد اجاق را با ابر و مايع ظرف‌شويي تميز مي‌کرد. پدر و مادرم مي‌دانستند که وضعيت او ناجور است و شايد اگر اتاق اضافي مي‌داشتيم دعوتش مي‌کرديم که پيش ما بماند. اما او فقط مي‌توانست با ما غذا بخورد و در خانه ما هميشه به رويش باز بود. از آن به بعد او در فاصلة بين کلاس‌هاش و در روزهاي تعطيل پيش ما مي‌آمد و هميشه هم چيزي جا مي‌گذاشت، يک پاکت سيگار که چند نخ بيش‌تر در آن نمانده بود، روزنامه، نامه‌اي که وقت نکرده بود بازش کند، يا ژاکتي که سر غذا درآورده بود و با خودش نبرده بود.\nصداي خندة شاد و بلندش را خيلي خوب به ياد دارم و هيکل دراز و ديلاقش را که بي‌حال روي مبل‌هاي بد‌قوارة ما که از همان اول توي آپارتمان‌مان بودند ولو مي‌شد، با صورت جدي‌اش و پيشاني بلند و سبيل کلفت و موهاي پرپشت ژوليده که مادرم مي‌گفت او را به شکل هيپي‌هاي آمريکايي که آن‌روزها همه‌جا بودند درآورده است. هر جا مي‌نشست لِنگ‌هاي درازش را هي تکان مي‌داد و دست‌هاي تروتميزش وقتي سيگاري بين انگشت‌هاش مي‌گرفت مي‌لرزيدند و خاکستر سيگار را توي فنجاني که مادرم به جاي زيرسيگاري برايش مي‌گذاشت مي‌تکاند. او درس مي‌خواند تا دانش‌مند شود و شايد براي همين بود که سربه‌هوا بود و نمي‌شد سر از کارهاش در آورد. هميشه انگار داشت از گرسنگي مي‌مرد. همين‌که از در تو مي‌آمد به صداي بلند مي‌گفت که ناهار نخورده و بعد با اشتها هر چيزي را که جلوش بود مي‌بلعيد. از پشت‌سر مادرم به کتلت‌هايي که او سرخ مي‌کرد ناخنک مي‌زد و مهلت نمي‌داد که آن‌ها را توي بشقاب بچيند و با حلقه‌هاي پياز قرمز تزيين‌شان کند. در غيبت او پدر و مادرم مي‌گفتند که دانش‌جوي ممتازي است و لابد گل‌سرسبد جاداوپور بوده که توانسته بورس خوبي بگيرد و به ام.آي.تي بيايد. اما پراناب کاکو دايم از دانشگاهش بد مي‌گفت و مرتب از کلاس‌هاش جيم مي‌شد و غر مي‌زد «اين آمريکايي‌ها معادلاتي را درس‌مان مي‌دهند که من وقتي هم‌سن يوشا بودم حل مي‌کردم.» وقتي فهميد که معلم کلاس دوم من به ما مشق‌شب نمي‌دهد و با آن‌که هفت سالم شده هنوز بلد نيستم جذر بگيرم و مفهوم عدد پي را نمي‌دانم از تعجب شاخ درآورد.\nهميشه سرزده مي‌آمد، هيچ‌وقت قبل از آمدنش تلفن نمي‌کرد. مثل اهالي کلکته در مي‌زد و از توي ايوان مادرم را صدا مي‌زد «بودي» و منتظر مي‌ماند تا مادرم در را براش باز کند. قبل از آن‌که پايش به خانه ما باز شود وقتي که من از مدرسه مي‌آمدم مي‌ديدم که مادرم باراني‌اش را تن کرده و کيفش را روي پايش گذاشته و براي بيرون زدن از خانه‌اي که تمام روز در آن تنها مانده آرام و قرار ندارد. اما آن‌روزها مي‌ديدم که مادرم دارد توي آشپزخانه خمير لوچي ورز مي‌دهد، که قبلا فقط يک‌شنبه‌ها براي من و پدرم درست مي‌کرد، يا پرده‌اي را که تازه خريده از پنجره آشپزخانه آويزان مي‌کند. آن‌روزها من نمي‌دانستم که مادرم تمام روز منتظر آمدن پراناب کاکو است و روزهايي که مي‌دانست او پيدايش مي‌شود ساري نو‌اش را مي‌پوشيد و موهاش را شانه مي‌زد و از صبح مشغول آماده کردن تنقلاتي بود که جلو او مي‌گذاشت. مادرم تمام روز بي‌تاب لحظه‌اي بود که صداي پراناب کاکو را بشنود که از روي ايوان مي‌گويد «بودي» و روزهايي که او اصلا حواسش نبود مادرم براي ديدن او دل‌تودلش نبود.\nلابد مادرم از اين‌که مي‌ديد من هم منتظر آمدن پراناب کاکو هستم خوش‌حال مي‌شد. او به من تردستي با ورق را نشان مي‌داد و جلو نور چراغ شصت و سبابه‌اش را کج و کوله مي‌کرد و با سايه شکل‌هايي شبيه حيوانات مي‌ساخت. با من جدول ضرب کار مي‌کرد و من قبل از آن‌که در مدرسه ضرب يادمان بدهند تمام جدول ضرب را از بر بودم. براي تفريح عکاسي مي‌کرد. يک دوربين گران‌قيمت داشت که عکس گرفتن با آن کلي دنگ و فنگ داشت و دوست داشت که از من با آن صورت گرد و دندان‌هاي لق و چتري‌هاي پرپشتم که هميشه نامرتب روي پيشانيم مي‌ريخت عکس بيندازد. هنوز هم از آن عکس‌ها بيش‌تر از عکس‌هاي ديگرخوشم مي‌آيد چون در آن‌ها اعتماد به نفس بچگانه‌اي دارم که مدت‌ها است آن را از دست داده‌ام، مخصوصا جلو دوربين. يادم مي‌آيد که در حياط هاروارد بالا و پايين مي‌دويدم و او با دوربينش گوشه‌اي مي‌ايستاد و سعي مي‌کرد از من که روي پله‌هاي دانشگاه، توي خيابان، يا جلو تنه درخت‌ها ورجه‌وورجه مي‌کردم عکس بگيرد. مادرم فقط در يکي از آن عکس‌ها هست. مرا نگه‌داشته و من با پاهاي باز روي زانوهاش نشسته‌ام و او به طرف من خم شده و دست‌هاش را روي گوش‌هام گذاشته، انگارکه مي‌خواهد نگذارد من چيزي بشنوم. در آن عکس ساية پراناب کاکو که بازوهاش را خم کرده و بالا آورده تا دوربين را جلو صورتش نگه دارد کناره عکس را سياه کرده و سياهي‌اش به يک طرف بدن مادرم را محو کرده است. هميشه سه‌تايي با هم بوديم. هيچ‌وقت نمي‌شد که وقتي که من خانه نباشم آفتابي شود. لابد صورت خوشي نداشته که مادرم با او توي خانه تنها باشد و حتماً اين موضوع را هر دوشان مي‌دانسته‌اند.\nمادرم با او بيش‌تر جور بود تا با پدرم. هردوشان از موسيقي، فيلم، سياست‌مداران چپ و شعر خوش‌شان مي‌آمد. هر دو اهل يک محله در شمال کلکته بودند. از خانه مادرم تا خانه آن‌ها دوقدم راه بوده و هر دو آن محله را مثل کف دست مي‌شناختند. همة مغازه‌ها را به ياد داشتند و مسيرهاي اتوبوس‌ها و ترن‌ها و چيزهايي را که روي ديوارها نوشته شده بودند. اما برعکس پدرم؛ خانه پدر بيست مايل خارج از شهر کلکته بود، محله‌اي که به نظر مادرم جولانگاه وحشي‌ها بود و او حتي وقت‌هايي که دلش براي کشورش يک‌ذره مي‌شد بازهم خدا را شکر مي‌کرد که آمدن به آمريکا دست‌کم اين يک فايده را برايش داشته که ديگر مجبور نيست با بستگان شوهرش توي يک خانه سر کند، جايي که بايد تمام مدت موهاش را با بال ساري‌اش مي‌پوشانده و ناچار بوده به مبال توي حياط برود که فضاي بازي با يک چاهک داشته و توي تمام اتاق‌هاي خانه‌شان حتي يک نقاشي به ديوار آويزان نبوده. بعد از چند هفته پراناب کاکو سازش را با خودش آورد و قطعه‌هاي مختلفي از نغمه‌هاي هندي فيلم‌هاي دورة جواني‌اش را براي‌مان زد؛ آهنگ‌هايي شاد عاشقانه‌اي بود که حال‌وهواي آپارتمان ما را عوض مي‌کرد و مادرم را به دنيايي مي‌برد که براي ازدواج با پدرم ناچار آن را ترک کرده بود. او و پراناب کاکو سعي مي‌کردند به ياد بياورند که هر نغمه مال کدام صحنه از کدام فيلم است و کدام هنرپيشه در آن بازي مي‌کرده آن هم با چه لباس‌هايي، و مادرم با شور و شوق مي‌گفت که چه‌طور راج کاپور و نرگس با چتري بالاي سرشان زير باران آواز مي‌خوانده‌اند يا دو اناند توي ساحل گوا چه آهنگي را با گيتار مي‌زده. او و پراناب با حرارت با هم بحث مي‌کردند و مثل بچه‌ها چنان جاروجنجالي راه مي‌انداختند که من هيچ‌گاه نديده بودم مادرم آن‌جور با پدرم بگومگو کند.\nچون پراناب کاکو مثل برادر کوچک پدرم بود مادرم او را پراناب صدا مي‌کرد، در حالي که هيچ‌وقت اسم کوچک پدرم را به زبان نمي‌آورد. آن‌موقع پدرم سي‌وهفت سالش بود. نُه سال از مادرم بزرگ‌تر بود. پراناب کاکو بيست وپنج سالش بود. پدرم طبع راهبانه‌اي داشت و عاشق سکوت و تنهايي بود. او با مادرم ازدواج کرده بود تا دل خانواده‌اش را خوش کند. آن‌ها تا وقتي که او زن داشت حاضر بودند ول‌انگاري‌اش را در ترک کردن آن‌ها، آن‌هم با جا خوش کردن در آن سر دنيا، ببخشند. او از سال‌ها قبل با کار و تحقيقاتش ازدواج کرده بود و توي لاک خودش بود و نه من و نه مادرم را به دنياي خودش راه نمي‌داد. صحبت کردن برايش عذاب اليمي بود و انگار براي آن بايد نيروي زيادي صرف مي‌کرد که ترجيح مي‌داد که از آن در آزمايشگاهش استفاده کند. اهل زياده‌روي نبود و به جز نيازهاي روزمره‌اش به هيچ‌چيز نه علاقه داشت و نه احتياج. صبح‌ها چاي با غلات مي‌خورد و وقتي از سر کار به خانه برمي‌گشت با يک فنجان چاي و دو تا ظرف سبزي و مقداري غذا سر مي‌کرد. هيچ‌وقت با اشتهاي پراناب کاکو غذايش را نمي‌خورد. چيز خوردنش شبيه کساني بود که از گرسنگي جان به در برده‌اند. گاهي بدون مقدمه پيش غريبه‌ها، و بدون اين‌که نقلش ربطي به موضوع داشته باشد، از روس‌هاي دورة استالين مي‌گفت که از گرسنگي چسب پشت کاغذديواري‌هاشان را مي‌خورده‌اند. مي‌شد حدس زد از اين‌که پراناب کاکو دايم در خانة ما پلاس بود و مادرم آن‌طور لي‌لي به لالايش مي‌گذاشت کمي احساس حسادت مي‌کند و يا دست‌کم قدري بدگمان است. اما من فکر مي‌کنم که پدرم پيش خودش از پراناب کاکو متشکر بود که پيش ما مي‌آيد، چون آن‌طوري از اين‌که مادرم را از زادگاهش هند به آمريکا آورده بود کم‌تر احساس عذاب وجدان مي‌کرد و شايد هم از اين که مادرم سرحال بود شاد مي‌شد.\nتابستان که شد پراناب کاکو يک فولکس قورباغه‌اي آبي کم‌رنگ خريد و مادرم و من را به اطراف بوستون و کمبريج به گردش مي‌برد و بعد توي بزرگ‌راه‌ها با سرعت رانندگي مي‌کرد. او ما را به دکه‌اي توي واترتوان مي‌برد که چاي و ادويه هندي داشت و يک‌بار هم کلي راه به‌طرف نيوهمشاير رفتيم تا کوه‌ها را تماشا کنيم. وقتي که هوا گرم‌تر شد هفته‌اي يکي دوبار کنار درياچة والدن مي‌رفتيم. مادرم ساندويچ تخم‌مرغ آب‌پز و خيار درست مي‌کرد و با شور فراوان دربارة گشت‌وگذارهاي نوجواني‌اش حرف مي‌زد. تعريف مي‌کرد که چه‌طور با پنجاه‌تا از قوم‌وخويش‌هاش سوار قطار مي‌شدند و به ييلاق‌هاي اطراف بنگال شرقي مي‌رفتند. پراناب کاکو با دقت به حرف‌هاي او گوش مي‌کرد و از چندوچون ماجراهاي جالب گذشتة مادرم که خودش هم کم‌کم داشت فراموش‌شان مي‌کرد چيزهايي مي‌پرسيد. مثل پدرم نبود که از ترس آن‌که مادرم براي وطنش دل‌تنگي کند اصلا به خاطراتش گوش نمي‌داد يا مثل من که آن خاطرات هيچ چنگي به دلم نمي‌زد. پراناب کاکو دستش را مي‌گرفت و او را از توي جنگل‌هاي شيب‌دار کنار درياچه والدن به ساحل آن مي‌برد. مادرم خوراکي‌ها را بيرون مي‌آورد و مي‌نشست به ما که شنا مي‌کرديم نگاه مي‌کرد. سينة پراناب کاکو پشم‌آلو بود و حتي پشتش هم موهاي سياه و انبوه داشت. ظاهرش هيچ مثل ديگران نبود، با آن لِنگ‌هاي دراز و شکم آويزان مثل زن باريک اندامي بود که پس از زايمان از تنبلي شکمش بزرگ مانده باشد. وقتي همه چيزهايي را که مادرم جلوش مي‌گذاشت مي‌بلعيد تازه صداش در مي‌آمد «بودي، داري من را چاق و چله مي‌کني». شنايش يک‌جور شناي سگي پر سر و صدا بود، سرش را بيرون آب نگه مي‌داشت چون بلد نبود نفس بگيرد و هوا را از دهنش بيرون بدهد، کاري که من توي کلاس شنا ياد گرفته بودم. هرجا مي‌رفتيم هر غريبه‌اي که ما را مي‌ديد فکر مي‌کرد که پراناب کاکو پدر من است و مادرم هم زن اوست.\nحالا ديگر مي‌دانم که مادرم عاشق او بود. او با چنان مهر و محبتي با مادرم رفتار مي‌کرد که هيچ مرد ديگري آن‌طور رفتار نکرده بود، مثل مهرباني معصومانة يک برادرشوهر. پدر و مادرم همان‌قدر که مرا تر و خشک مي‌کردند هواي پراناب کاکو را هم داشتند. او به پدرم احترام مي‌گذاشت و در کارهايش از او کمک مي‌گرفت و مي‌پرسيد که مثلاً چه‌طور حساب بانکي باز کند و يا چه‌طور کار پيدا کند، اما عقايدشان دربارة کسينجر و واترگيت با هم فرق داشت. گه‌گاه مادرم سربه‌سرش مي‌گذاشت و موضوع زن گرفتن را پيش مي‌کشيد و دربارة دخترهاي هندي هم‌کلاسيش در ام. آي. تي از او پرس‌وجو مي‌کرد يا عکس دخترعموهاي جوانش را در هند نشانش مي‌داد و مي‌پرسيد:«اين يکي چه‌طوره؟ خوش‌گله، نه؟» او مي‌دانست که نمي‌تواند پراناب کاکو را براي خودش نگه دارد و فکر مي‌کنم سعي مي‌کرد که دست‌کم او يک جورايي توي خانة ما بماند. اما از همه اين‌ها مهم‌تر پراناب کاکو به مادرم احتياج داشت و در آن ماه‌هاي اول آشنايشان دم به دم سراغ مادرم مي‌آمد و اصلا انگار به او وابسته بود، اما پدرم در تمام مدت ازدواج‌شان هيچ‌وقت چيز چنداني از مادرم نخواسته بود. آمدن پراناب کاکو به خانه ما براي مادرم اتفاق غيرمنتظره‌اي بود که زندگي‌اش را از اين‌رو به آن‌رو کرده بود. فکر نمي‌کنم که مادرم از تولد من هم آن‌قدر ذوق‌زده شده بود، چون از بچگي توي کله‌اش فرو کرده بودند که بعد از ازدواج بايد هرچه زودتر بچه‌دار شود. اما پراناب کاکو فرق مي‌کرد. او انگار ناگهان توي رندگي مادرم آمده بود تا خوش‌حالش کند.\nپاييز 1974 پراناب کاکو با دبورا دختري آمريکايي که دانش‌جوي ردکليف بود دوست شد و او را همراه خود به خانة ما آورد. من و پدر و مادرم اسم کوچک دبورا را صدا مي‌کرديم اما پراناب کاکو به او ياد داده بود که به پدرم شاميل‌دا و به مادرم بودي بگويد و دبورا با خوش‌حالي اين کار را مي‌کرد. قبل از آن که آن‌ها براي اولين بار شام به خانه ما بيايند من از مادرم که داشت اتاق نشيمن را تميز مي‌کرد پرسيدم که بايد او را دبورا کاکيما صدا کنم يا به او هم خاله بگويم، همان‌طور که به پراناب عمو مي‌گفتم. مادرم نگاه تندي به من انداخت و گفت: چه فرقي مي‌کند؟ چند هفته ديگر همه چيز تمام مي‌شود و پراناب را مي‌گذارد مي‌رود دنبال کارش.\nاما دبورا کنار ما ماند و به تمام مهماني‌هاي آخر هفته که پدر و مادرم هم در آن‌ها شرکت مي‌کردند مي‌آمد و تنها آمريکايي آن جماعت بنگالي بود. دبورا خيلي بلند قد بود، هم از مادرم بلندتر بود و هم از پدرم. تقريباً هم‌قد پراناب کاکو بود. مثل مادرم موهاي خرمايي‌اش را فرق وسط باز مي‌کرد اما مثل او آن‌ها را نمي‌بافت، دم‌اسبي مي‌کرد يا همان‌طور روي شانه‌هايش مي‌ريخت که به نظر مادرم شلخته و نامرتب بود. آويزهاي نقره کوچکي به گردنش مي‌انداخت و يک ذره هم آرايش نمي‌کرد. فلسفه مي‌خواند. به نظر من او خيلي‌خيلي زيبا بود اما مادرم مي‌گفت که صورتش کک‌ومک دارد و باسنش خيلي کوچک است.\nاز آن به بعد پراناب کاکو هفته‌اي يک‌بار آفتابي مي‌شد و هول‌هولکي شامش را مي‌خورد و مي‌رفت. فکروذکرش دبورا بود و فقط از او حرف مي‌زد و انگار مي‌خواست که مادرم هم دبورا را دوست داشته باشد. مي‌گفت دبورا دختر يکي از استادان دانشگاه بوستون است و پدرش شعر مي‌گويد و کتاب نوشته، و هم پدر و هم مادرش دکتري دارند. وقتي که پراناب کاکو نبود مادرم نق‌ونوق مي‌کرد که از وقتي دبورا با او مي‌آيد ديگر نمي‌تواند توي دال کله‌ماهي بيندازد و مجبور است کم‌تر به غذا ادويه بزند، هرچند که دبورا از غذاهاي تندوتيز خوشش مي‌آمد. پراناب کاکو به دبورا ياد داده بود که بگويد خواب بالو و آچا و بعضي از غذاها را به جاي چنگال با دست بخورد. جلو ما غذا دهن هم مي‌گذاشتند و حتي بعضي وقت‌ها آن‌قدر شورش را در مي‌آوردند که انگشت‌هاي هم‌ديگر را ليس مي‌زدند. پدر و مادرم سرهاشان را پايين مي‌انداختند و به بشقاب‌هاشان زل مي‌زدند. توي مهماني‌ها دست هم‌ديگر را مي‌گرفتند. مادرم زير گوش دوست‌هاي بنگالي‌اش پچ‌پچ مي‌کرد: پاک عوض شده. چه‌طور ممکن است کسي اين‌قدر تغيير کند؟ فرقش مثل جهنم و بهشت است.\nهميشه اصطلاحات انگليسي را هرطور که دلش مي‌خواست تغيير مي‌داد.\nهرچه مادرم بيش‌تر از دبورا بد مي‌گفت من بيش‌تر دلم براي ديدنش غنج مي‌زد. من عاشق دبورا شده بودم، آن‌طور که دختربچه‌ها عاشق زن‌هاي جواني مي‌شوند که با مادرهاشان فرق دارند. چشم‌هاي آرام خاکستري‌اش دلم را برده بود، از باراني و دامن‌هاي جين تنگ و صندل‌هايي که مي‌پوشيد خيلي خوشم مي‌آمد. با موهاي بلند و صافش ور مي‌رفتم و به هر شکل احمقانه‌اي که دلم مي‌خواست در‌شان مي‌آوردم. من از سرووضع غيررسمي‌اش خوشم مي‌آمد، اما مادرم مرا مجبور مي‌کرد که توي مهماني‌ها لباس‌هاي مدل ويکتورين کم‌رنگ بلند بپوشم که به آن‌ها ماکسي مي‌گفت و موهام را به قول خودش درست کنم، يعني دوتا گيس ببافم يا پشتم ببندم. توي مهماني‌ها دبورا که حال و حوصله نداشت تمام شب پيش زن‌هاي بنگالي که چندان باهاشان جور نبود بنشيند، با من بازي مي‌کرد. من از بقيه بچه‌هاي جمع بزرگ‌تر بودم و با دبورا رفيق شده بودم. او همة کتاب‌هايي را که من دوست داشتم خوانده بود و پي‌پي جوراب بلند و آن را مي‌شناخت. به من هديه‌هايي مي‌داد که پدر و مادرم نه پولش را داشتند و نه دل و دماغش را که دنبال خريدن‌شان بروند. يک‌بار برايم کتاب بزرگي از حکايت‌هاي جن و پري خريد که عکس‌هاي رنگي داشت و يک‌بار هم چندتا آدمک چوبي که موهاشان مثل جادو‌گرها بود. او برايم از خانواده‌اش مي‌گفت؛ سه تا خواهر داشت که از خودش بزرگ‌تر بودند و دوتا برادر که کوچک‌ترين‌شان هم‌سن و سال من بود. وقتي پيش پدر و مادرش رفت سه تا دفترچه خاطرات آورد و نشانم داد که صفحه اول آن‌ها اسمش را با خط دخترانه‌اي نوشته بود و يکي از اسباب‌بازي‌هاي قديمي خودش را به من داد؛ قصري مقوايي که اتاق رقص و حياط باصفايي داشت. من و دبورا راحت با هم انگليسي حرف مي‌زديم. در آن سن و سال انگليسي را فوت آب بودم اما توي خانه مجبور بودم بنگالي حرف بزنم. گاهي اوقات او از من معني بعضي کلمه‌هاي بنگالي را مي‌پرسيد. يک‌بار پرسيد که سوبو يعني چه. من اول خجالت کشيدم و بعد گفتم که مادرم فقط وقتي من کار خيلي‌خيلي بدي بکنم اين را به من مي‌گويد. دبورا اخم کرد و توي فکر فرو رفت. فهميدم که بهش برخورده و دلم برايش سوخت.\nآن‌روزها چهار نفري گردش مي‌رفتيم. دبورا جلو مي‌نشست و دستش را روي دست پراناب کاکو که دنده را عوض مي‌کرد مي‌گذاشت و من و مادرم عقب مي‌نشستيم. کم‌کم مادرم عذر و بهانه‌هاي مختلفي تراشيد و با ما نيامد، مي‌گفت سردرد دارد يا کمي سرماخورده، و ما سه‌تايي بيرون مي‌رفتيم. تعجب مي‌کردم که مادرم اجازه مي‌دهد با آن‌ها به موزه هنرهاي زيبا و باغ ملي و آکواريوم بروم. شايد هم دندان روي جگر گذاشته بود تا ماجراي عشق و عاشقي آن‌ها تمام شود و دبورا دل پراناب کاکو را بشکند و او دوباره مال خودمان شود. اما به نظر من دليلي نداشت که ميانة آن‌ها شکرآب شود. آن‌ها عاشق هم بودند و خوش‌بختي از سر و روي‌شان مي‌باريد. هيچ‌وقت نديده بودم دو نفر آن‌طور قربان صدقه هم بروند. روي صندلي عقب ماشين مي‌نشستم و آن‌ها مي‌توانستند تصور کنند که زندگي‌شان وقتي که بچه‌دار شدند چه‌طور خواهد بود. من و دبورا با هم يک عالمه عکس داريم. روي زانوهاش مي‌نشستم و دستش را مي‌گرفتم و گونه‌اش را مي‌بوسيدم. يواشکي به هم لبخند مي‌زديم و من احساس مي‌کردم که او نزديک‌ترين دوست من است. همه مي‌گفتند که دبورا روزي مادر محشري خواهد شد. اما مادرم از اين حرف خوشش نمي‌آمد. آن‌روزها نمي‌دانستم که مادرم من را همراه پراناب کاکو و دبورا مي‌فرستاد بيرون چون بايد استراحت مي‌کرد، براي پنجمين بار از وقتي که من به دنيا آمده بودم حامله شده بود و ويار داشت و از ترس آن‌که باز هم نتواند بچه را نگه دارد تمام روز را مي‌خوابيد. بعد از ده هفته دوباره بچه را انداخت و دکتر بهش گفت که بهتر است خيال بچه‌دار شدن را از سرش بيرون کند.\nتابستان دبورا حلقة الماسي دستش کرد، چيزي که مادرم هيچ‌وقت نداشت. چون خانواده پراناب کاکو خيلي دور بودند، او يک روز تنها پيش پدر و مادر من آمد تا قبل از دادن حلقه به دبورا از آن‌ها اجازه بگيرد. جعبه را باز کرد و به ما نشان داد. حلقة الماس را بيرون آورد و گفت:«دلم مي‌خواهد آن را روي دست يکي ببينم.»\nاز مادرم خواست که آن را دست کند. اما مادرم قبول نکرد و من آن را دستم کردم، سنگيني آن به بند انگشتم فشار مي‌آورد. بعد خواهش کرد که پدر و مادرم نامه‌اي به خانواده‌اش بنويسند و بگويند که دبورا را ديده‌اند و پسنديده‌اند و او به درد پراناب کاکو مي‌خورد. دلش شور مي‌زد و حق هم داشت، چون مي‌خواست با يک دختر آمريکايي ازدواج کند و گفتن آن به خانواده‌اش دل و جرأت مي‌خواست. قبلا با پدر و مادرش درباره ما حرف زده بود و آن‌ها يک‌بار نامه‌اي فرستاده بودند و از پدر و مادرم تشکر کرده بودند که پسر آن‌ها را زير بال‌وپرشان گرفته‌اند. پراناب کاکو گفت:«لازم نيست طولاني باشد. همين چند خط بنويسيد بسه. شما بهشان بگوييد بهتره.»\nپدرم درباره دبورا چيزي نمي‌گفت و هيچ‌وقت دوست نداشت وارد چنين ماجراهايي شود، اما به پراناب کاکو قول داد که تا آخر آن هفته نامه‌اي به کلکته بفرستد. مادرم هم سرش را تکان داد و حرف او را تأييد کرد، اما روز بعد ديدم که فنجاني که پراناب کاکو به‌جاي زيرسيگاري استفاده مي‌کرد تکه‌تکه شده و توي سطل آشغال افتاده و سه تا چسب زخم روي دست مادرم است.\nپدر و مادر پراناب کاکو از اين‌که تنها پسرشان مي‌خواست با يک دختر آمريکايي ازدواج کند جا خوردند و چند هفته بعد نصفه شب تلفن زنگ زد. آقاي چاکرابورتي بود که به پدرم مي‌گفت امکان ندارد اجازه بدهد اين ازدواج سر بگيرد و چنين عروسي نمي‌خواهد و اگر پراناب کاکو جرأتش را داشته باشد که با دبورا ازدواج کند عاقش مي‌کند و ديگر اسمش را هم نمي‌آورد. بعد زنش گوشي را گرفت و خواست که با مادرم صحبت کند و طوري سرش داد زد که انگار صد سال است هم‌ديگر را مي‌شناسند و از او گله کرد که اجازه داده کار به اين‌جا بکشد. گفت که آن‌ها براي پراناب کاکو دختري در کلکته نشان کرده‌اند و پراناب فقط براي آن‌که درس بخواند به آمريکا آمده و بايد برگردد و با همان دختر ازدواج کند. حتي آن‌ها توي فکر سوروسات عروسي بوده‌اند و در ساختمان کنار خودشان براي پراناب و نامزدش آپارتماني خريده‌اند. مادرش گفت:«ما پسرمان را سپرديم به شما، اما شما دست رو دست گذاشتيد تا يک دختر آمريکايي غُر بزندش.»\nچون نمي‌توانست به آن راحتي با پسرش حرف بزند دق دلي‌اش را سر مادر من که غريبه بود خالي کرد.\n- تو آمريکا مردم اين‌طوري مي‌شوند؟\nمادرم طرف پراناب را گرفت و گفت که دبورا دختر مؤدب و تودل‌برويي است و پدر و مادرش آدم‌حسابي هستند. اما آن‌ها از پدر و مادرم خواستند که پراناب را مجبور کنند که از خر شيطان پايين بيايد و نامزدي‌اش را به هم بزند. پدرم قبول نکرد. اين قضيه به او ربطي نداشت. به مادرم گفت:«ما فقط بهش مي‌گويم که آن‌ها مخالفند. ما سر پيازيم يا ته پياز که خودمان را قاتي اين چيزها کنيم؟»\nپدر و مادرم از حرف‌هايي که پدر و مادر پراناب کاکو زده بودند به او چيزي نگفتند و دل‌شان نيامد بهش بگويند که تهديد کرده‌اند که عاقش مي‌کنند. فقط گفتند که آن‌ها راضي نيستند اين ازدواج سر بگيرد. پراناب کاکو شانه‌اش را بالا انداخت و گفت:«مهم نيست. همه که مثل شما روشن‌فکر نيستند. همين که شما قبول کرده‌ايد بسه.»\nدبورا و پراناب کاکو بعد از نامزدي سر خانه و زندگي خودشان رفتند و ديگر کم‌تر به ما سر مي‌زدند. با هم توي جنوبي‌ترين محله بوستون آپارتماني گرفتند، جايي که به نظر پدر و مادر من امن نبود. ما هم خانه‌مان را عوض کرديم و به ناتيک رفتيم. خانه‌اي خريده بوديم اما پدر و مادرم باز هم طوري زندگي مي‌کردند که انگار هنوز مستأجر هستيم. ترک‌هاي کوچک ديوار را با رنگ‌هايي که از نقاشي ساختمان مانده بود مي‌گرفتند، به ديوارها ميخ نمي‌کوبيدند و بعدازظهرها وقتي که آفتاب از پنجرة آشپزخانه توي اتاق مي‌افتاد مادرم روي مبل‌ها را مي‌پوشاند تا رنگ‌شان نپرد.\nچند هفته قبل از عروسي پدر و مادرم پراناب کاکو را تنها به خانه‌مان دعوت کردند و مادرم غذاي مفصلي پخت تا پايان دوران مجردي او را جشن بگيريم. اين تنها مراسم بنگالي عروسي بود، بقية مراسم قرار بود از اول تا آخر آمريکايي باشد؛ کيک سفارش داده بودند، کشيش توي کليسا عقدشان مي‌کرد و دبورا لباس سفيد مي‌پوشيد و تور سفيد روي سرش مي‌انداخت. آن شب سر شام پدرم عکسي گرفت که تا جايي که من مي‌دانم تنها عکس مادرم با پراناب کاکو است. عکس کمي تار است. يادم هست که پراناب کاکو به پدرم گفت که دوربين را چه‌طور تنظيم کند و پدرم از ميز آشپزخانه و غذاهاي روي ميز که مادرم به افتخار آن شب درست کرده بود عکس گرفت. توي آن عکس دهن پراناب کاکو باز مانده و بازوهاي لاغرش را دراز کرده و انگشت‌هاش را خم کرده تا به پدرم نشان بدهد که چه‌طور بايد درجه نورسنج را کم و زياد کند يا يک هم‌چو چيزي. مادرم پشت او ايستاده و يک دستش را به نشانه آمرزش روي سر او گذاشته است. احتمالاً اين اولين و آخرين باري بوده که اين کار را کرده است. فرداي آن روز مادرم به دوست‌هاش مي‌گفت:«دبورا قالش مي‌گذارد و مي‌رود. زندگي‌اش را با اين کار به باد مي‌دهد.»\nعروسي در کليساي ايپسويچ بود و توي يک باشگاه خارج از شهر ناهار مي‌دادند. گفته بودند مراسم جمع‌وجوري است و پدر و مادرم فکر کرده بودند که لابد منظورشان اين است که به جاي سيصد يا چهارصد نفر، دويست نفر يا دست‌کم صد نفر مهمان دعوت کرده‌اند. مادرم وقتي ديد که کل مهمان‌ها سي نفر هم نمي‌شوند جاخورد و از آن‌که از بين آن‌همه دوست و آشناي بنگالي پراناب کاکو ما تنها بنگالي‌هاي مجلس هستيم به جاي آن‌که خوش‌حال شود تعجب کرد. توي عروسي، ما هم مثل بقيه مهمان‌ها اول روي نيمکت‌هاي سفت کليسا و بعد دور ميز بزرگ ناهار نشستيم. با آن‌که آن‌روزها ما نزديک‌ترين کسان پراناب کاکو بوديم توي عکس دست‌جمعي‌شان نيستيم و فقط پدر و مادر و پدربزرگ و مادربزرگ و برادر و خواهرهاي دبورا توي باشگاه با عروس و داماد عکس گرفتند و نه پدرم و نه مادرم به افتخار عروس و داماد ننوشيدند. مادرم از اين که دبورا براي آن‌ها که گوشت گاو نمي‌خوردند ماهي سفارش داده بود تشکر نکرد. تمام مدت بنگالي حرف مي‌زد و مي‌گفت که از آن‌همه دنگ‌وفنگ خسته شده و دل‌خور بود که پراناب کاکو تاکسيدو پوشيده بود و ما را تحويل نمي‌گرفت، حتي وقتي از کنار ما رد شد رويش به طرف کس وکار آمريکاييش بود. مثل هميشه پدرم جوابي به نق‌ونوق‌هاي مادرم نمي‌داد و آرام و با حوصله غذايش را مي‌خورد. چون هميشه با دست غذا مي‌خورد گاهي کارد و چنگالش به کف بشقاب چيني مي‌خورد و صدا مي‌داد. بشقاب خودش را تميز کرد و بعد غذاي مادرم را هم تا ته خورد، چون او گفت که غذا خيلي بي‌مزه است. بعد پدرم گفت که زيادي خورده و دلش درد گرفته. مادرم فقط وقتي که دبورا پيشش آمد و گونه‌اش را بوسيد و پرسيد که بهمان خوش مي‌گذرد يا نه، زورکي لبخندي زد. رقص که شروع شد پدر و مادرم از جاشان جم نخوردند و هي پشت هم چاي خوردند تا آن‌که حوصله‌شان سر رفت و گفتند وقتش است که برگرديم خانه. مادرم که صدايم کرد همه تعجب کردند. من و بقيه بچه‌ها دور پراناب کاکو و دبورا حلقه زده بوديم و مي‌رقصيديم. دلم مي‌خواست بمانم و وقتي با لب‌ولوچة آويزان پيش پدر و مادرم رفتم دبورا دنبالم آمد. به مادرم گفت:«بودي، بگذاريد يوشا بماند. بهش خوش مي‌گذرد. خيلي‌ها مي‌آيند طرف خانه شما، يکي مي‌رساندش.»\nاما مادرم گفت که خوش‌گذراني هم حد و اندازه‌اي دارد و مجبورم کرد کتم را روي لباس آستين پفي‌ام بپوشم. وقتي برمي‌گشتيم توي ماشين براي اولين اما نه آخرين بار توي زندگيم به مادرم گفتم که ازش متنفرم.\nيک سال بعد چاکروبروتي‌ها نامه‌اي برامان فرستادند که عکس دخترهاي دوقلوشان توش بود اما مادرم آن عکس را نه توي آلبوم گذاشت و نه به در يخچال زد. اسم دخترها را سرابوني و سابيتري گذاشته بودند اما بني و سارا صداشان مي‌کردند. بعد از کارتي که براي تشکر از هديه عروسي برامان فرستاده بودند اولين باري بود که يادمان کرده بودند. وقتي پراناب کاکو کاري با حقوق عالي در آستون و وبستر گرفت و خانه‌اي در ماربلهد خريدند ما را به خانه‌شان دعوت نکردند. تا مدتي پدر و مادرم و بقيه بنگالي‌ها آن‌ها را به مهماني‌هاشان دعوت مي‌کردند، اما آن‌ها هيچ‌وقت نمي‌آمدند، اگر هم سري به ما مي‌زدند يک‌ساعت بيش‌تر نمي‌ماندند. بعد ديگر همه دورشان را خط کشيدند. بنگالي‌ها نيامدن آن‌ها را گردن دبورا مي‌انداختند و مي‌گفتند که دبورا چنان قاپ او را دزديده که اصل و نسبش را فراموش کرده و پاک از همه بنگالي‌ها بريده است و همين نشان مي‌دهد که ازدواج با آمريکايي‌ها چه به روز آدم مي‌آورد.\nناگهان همه از اين‌که آن‌ها با دو دختر عين هم‌شان سروکله‌شان توي يک مهماني پيدا شد تعجب کردند. دخترها هيچ به بنگالي‌ها نمي‌بردند. انگليسي حرف مي‌زند و رفتارشان زمين تا آسمان با من و بقية بچه‌هاي بنگالي فرق مي‌کرد. مجبور نبودند هر سال تابستان به کلکته بروند چون پدر و مادرشان توي حال‌وهواي زندگي هند نبودند تا هند جزيي از زندگي آن‌ها باشد. دبورا شاد و شنگول بارشان آورده بود و من بهشان حسوديم مي‌شد. دبورا تا چشمش به من افتاد گفت:«يوشا! نگاه کن چه‌قدي کشيده‌اي. چه خانم خوشگلي شده‌اي.»\nانگار يک لحظه ياد روزهاي خوشي که با هم داشتيم افتاد. موهاي بلند قشنگش را تا روي گردن کوتاه کرده بود. گفت: انگار آن‌قدر بزرگ شده‌اي که سر بچه‌ها را گرم کني. يک روز بهت زنگ مي‌زنم بياي پيش ما. حتما دخترها خيلي ذوق مي‌کنند.\nاما هيچ‌وقت اين کار را نکرد.\nکم‌کم بزرگ شدم و ديگر دختر بچه نبودم. دبيرستان مي‌رفتم و پسرهاي آمريکايي هم‌کلاسي‌ام ازم خوش‌شان مي‌آمد، هرچند نمي‌توانستم به توجه خشک‌وخالي آن‌ها دلم را خوش کنم. همان‌طور که دبورا گفته بود در آن سن‌وسال برورويي داشتم، اما مادرم هم که لابد چيزي دستگيرش شده بود اجازه نمي‌داد که به رقص‌هاي توي کافه مدرسه که جمعه آخر هر ماه برپا مي‌شد بروم. حرف بيرون رفتن با پسرها را که اصلاً نمي‌توانستم بزنم. هر از گاهي يک‌هو مي‌گفت:«يادت باشد نمي‌تواني مثل پراناب کاکو با يک آمريکايي عروسي کني و بزني به چاک.»\nتازه سيزده‌سالم بود و فکر ازدواج هم به نظرم احمقانه بود با اين‌حال حرف‌هايش ناراحتم مي‌کرد و احساس مي‌کردم که دست و پايم را بسته است. وقتي بهش مي‌گفتم که مي‌خواهم سينه‌بند ببندم يا با دوست‌هام بروم ميدان هاروارد جوش مي‌آورد و به حد جنون عصباني مي‌شد. وسط دعواهامان هميشه يادآوري مي‌کرد که با دبورا فرق دارد و مثل او بي‌خيال نيست.\n- اگر او مادرت بود اجازه مي‌داد هرکاري دلت مي‌خواد بکني، ککش هم نمي‌گزيد. تو اين را مي‌خواهي يوشا؟ مادري که عين خيالش نيست دخترش چه‌کار مي‌کند؟\nتابستان سالي که کلاس نهم مي‌رفتم وقتي به او گفتم که عادت ماهيانه شده‌ام به خيال خودش خواست چيزهايي بهم ياد بدهد. گفت که نبايد اجازه بدهم هيچ پسري بهم دست بزند و پرسيد که مي‌دانم بچه چه‌طور درست مي‌شود يا نه. من چيزي را که در علوم خوانده بوديم بهش گفتم، مي‌دانستم که اسپرم چه‌طور تخمک را بارور مي‌کند و بعد وقتي که از من پرسيد که مي‌دانم دقيقاً چه‌طور اين اتفاق مي‌افتد چنان هول کرده بود که دلم نيامد راستش را بهش بگويم و دروغکي گفتم اين يکي را هنوز درس‌مان نداده‌اند.\nکم‌کم ياد گرفتم که چه‌طور سرش را شيره بمالم و زيرجلکي هر کار دلم خواست بکنم. وقتي مي‌خواستم با دوست‌هام به مهماني بروم مي‌گفتم که شب خانه يکي مي‌مانم و نمي‌گفتم که آب‌جو مي‌خورم و مي‌گذارم پسرها ببوسندم و سينه‌هام را دست‌مالي کنند و وقتي بدون آن‌که درست بدانيم چه کار داريم مي‌کنيم روي کاناپه يا صندلي عقب ماشين دراز مي‌کشيم مي‌گذارم خودشان را به پشت من بمالند. بزرگ‌تر که شدم بيش‌تر دلم برايش مي‌سوخت. مي‌ديدم چه زندگي يک‌نواختي دارد و چه‌قدر تنها است. هيچ‌وقت سر کار نرفته بود. از صبح تا عصر پاي تلويزيون مي‌نشست و سرش را با سريال‌هاي آبکي گرم مي‌کرد. هر روز فقط خانه را تميز مي‌کرد و براي من و پدرم غذا مي‌پخت. ما به رستوران نمي‌رفتيم. پدرم هميشه مي‌گفت که ارزان‌ترين رستوران‌ها هم آدم را مي‌چاپند و قيمت‌هاشان در مقايسه با قيمت غذاي خانگي سرسام‌آور است. وقتي مادرم به او مي‌گفت که از زندگي يک‌نواخت و آرام خسته شده و از تنهايي دلش دارد مي‌ترکد، پدرم دلداريش نمي‌داد و پيشنهاد مي‌کرد:\n- اگر اين‌قدر ناراحتي برو کلکته.\nو يادش مي‌آورد که با رفتن او زندگي پدرم لنگ نمي‌ماند. من هم از پدرم ياد گرفته بودم و چندان به او محل نمي‌گذاشتم و او هرروز تنهاتر مي‌شد. وقتي سرم داد مي‌کشيد که چرا آن‌قدر پاي تلفن حرف مي‌زنم يا زياد توي اتاقم مي‌مانم، جوابش را مي‌دادم و داد مي‌زدم که من ديگر بچه کوچولو نيستم و او بايد دست از سرم بردارد چون هر دومان مي‌دانيم که من هم مثل پراناب کاکو ديگر نمي‌خواهم کسي نازم را بکشد.\nسال قبل از آن‌که من به دانشکده بروم براي عيد شکرگزاري به خانه چاکراوبروتي‌ها دعوت شديم. فقط ما نبوديم، تقريباً تمام هم‌کاران قديمي کمبريج‌شان را دعوت کرده بودند. معلوم شد که پراناب کاکو و دبورا مي‌خواستند تمام کساني را که قبلاً با هم دوست بودند دور هم جمع کنند. پدر و مادر من عيد شکرگزاري را جشن نمي‌گرفتند. هيچ‌وقت حال و حوصله نداشتند چند ساعت سر ميز بنشينند و ناهار بخورند. براي‌شان آن روز هم يک تعطيلي آمريکايي بود. ما تا ماربل‌هد رانندگي کرديم و به خانه زيباي سنگي آن‌ها رفتيم. راه شن‌ريزي شدة نيم‌دايره‌اي خانه پر از ماشين بود. خانه‌شان درست توي ساحل اقيانوس بود. از کنار اسکله رد شديم. باد مي‌آمد و اقيانوس اتلانتيک زير نور خورشيد مي‌درخشيد و وقتي که از ماشين پياده شديم صداي مرغ‌هاي دريايي و امواج را شنيديم. بيش‌تر مبل‌هاي اتاق نشيمن را به زيرزمين برده بودند و ميزهاي کوچک‌تري کنار ميز ناهارخوري گذاشته بودند و ميز بزرگي به شکل U درست کرده بودند. روي آن روميزي انداخته بودند و بشقاب‌هاي سفيد دور نقره‌اي که وسط‌شان نقش کدو حلوايي داشت چيده بودند. از ديدن آن‌همه اسباب بازي و عروسک هيجان‌زده شده بودم. سگي داشتند که موهاي زردش همه‌جا ريخته بود و ديوارها پر از عکس‌هاي بني و سارا بود و يک عالمه عکس هم به در يخچال زده بودند. وقتي که ما رسيديم هنوز داشتند غذا درست مي‌کردند. مادرم از اين کار خوشش نمي‌آمد و اخم‌هاش توهم رفت. همه توي آشپزخانه جمع شده بودند و بوهاي جورواجور مي‌آمد و ظرف‌هاي کثيف روي هم تل‌انبار شده بود.\nخانوادة دبورا که من آن‌ها را توي عروسي ديده بودم همه آن‌جا بودند. پدر و مادرش، خواهرها و برادرها و زن و شوهرها يا دوست‌پسرها و بچه‌هاشان. خواهرهايش سي سال را شيرين داشتند اما مثل خود دبورا با آن شلوارهاي جين و تونيک‌هايي که تن‌شان بود مي‌شد آن‌ها را به جاي دخترهاي دانش‌جو گرفت. برادرش متي که توي عروسي با هم دور عروس و داماد رقصيده بوديم، حالا دانش‌جوي سال اول امهرست بود، چشم‌هاي درشت سبزي داشت با موهاي تاب‌دار قهوه‌اي و رنگ صورتش به سرخي مي‌زد. تا خواهر و برادرهاي دبورا را ديدم که تو آشپزخانه کار مي‌کردند و سربه‌سر هم مي‌گذاشتند از دست مادرم عصباني شدم که آن‌قدر نق زده بود تا مجبورم کرده بود شلوار کاميز بپوشم. مي‌دانستم که با آن سرووضع همه فکر مي‌کنند که من با بنگالي‌ها جورترم. اما دبورا من را به آشپزخانه برد تا بهشان کمک کنم و کنار متي نشاندم تا سيب پوست بکنم و وقتي پدر و مادرم حواس‌شان نبود به من آب‌جو داد. غذا که حاضر شد جاهامان را نشان‌مان دادند، يکي در ميان زن و مرد نشاند‌مان که بنگالي‌ها هيچ خوش‌شان نمي‌آمد. دو تا بوقلمون پخته بودند که شکم يکي از آن‌ها را با سوسيس پر کرده بودند. از بوي غذاها دهنم آب افناده بود اما مي‌دانستم که موقع برگشتن به خانه مادرم توي ماشين مي‌گويد که غذاشان بي‌مزه بوده. وقتي کسي مي‌خواست برايش کمي شراب بريزد سرش را تکان مي‌داد و دستش را بالاي ليوانش مي‌گرفت و مي‌گفت:«اصلا امکان ندارد.»\nجن، پدر دبورا، بلند شد و به ما خوش‌آمد گفت و خواست که دست هم‌ديگر را بگيريم. سرش را خم کرد و چشم‌هاش را بست و شروع کرد.\n- خداي بزرگ تو را به خاطر غذايي که به ما دادي شکر مي‌گوييم.\nپدر و مادرم کنار هم نشسته بودند. تعجب کردم که حرف جن را گوش کرده بودند و انگشت‌هاي قهوه‌اي پدرم روي دست رنگ‌پريده مادرم قرار گرفته بود. ديدم که متي آن‌سر اتاق نشسته و تو نخ من است. بعد از آن‌که همه آمين گفتند جن ليوانش را بلند کرد و گفت:«خدايا من را ببخش، فکرش را هم نمي‌کردم که يک روز کارم به جايي برسد که اين را بگويم، اما اين جشن شکرگزاري هندي‌ها است.»\nفقط چند نفر خنديدند.\nبعد پراناب کاکو بلند شد و از همه تشکر کرد که آمده بودند. کله‌اش گرم بود. سال‌هايي که ما نديده بوديمش کمي چاق شده بود. با شور و هيجان از روزهايي که تازه به کمبريج آمده بود حرف زد. بعد ناگهان ياد اولين بار که من و مادرم را ديده بود افتاد و براي مهمان‌ها تعريف کرد که چه‌طور تمام بعد از ظهر دنبال ما آمده بود. کساني که ما را نمي‌شناختند مي‌خنديدند و جريان اين ديدار تصادفي آن‌طور که پراناب کاکو نقل مي‌کرد براشان جالب بود. او از آن سر اتاق پشت صندلي مادرم آمد و بازو‌هاي درازش را دور شانة او انداخت و يک لحظه به زور بلندش کرد:«اين خانم.»\nهمان‌طور که دستش را دور شانة او حلقه کرده بود ادامه داد:«اين خانم ميزبان اولين جشن شکرگزاري من توي آمريکا بود. فکر کنم بعد از ظهري در ماه مِي بود، اما اولين غذاي هندي که سر ميز بودي خوردم جشن شکرگزاري من بود. اگر غذاي آن روز نبود من برگشته بودم کلکته.\nمادرم خجالت کشيده بود و سرش را پايين انداخته بود. سي‌وهشت سالش بود و موهاش داشت خاکستري مي‌شد و بيش‌تر هم‌سن و سال پدرم به نظر مي‌آمد تا پراناب کاکو که با وجود يک پرده گوشت اضافه هنوز خوش‌تيپ بود. پراناب کاکو سرجايش بالاي ميز کنار دبورا برگشت و حرفش را تمام کرد.\n- و اگر اين اتفاق افتاده بود هرگز تو را نمي‌ديدم عزيزم.\nو جلو همه لب‌هاي او را بوسيد و ما براشان دست زديم انگار عروسي‌شان باشد.\nبعد از آن‌که بوقلمون تمام شد چنگال‌هاي کوچک‌تري بهمان دادند و خواهرهاي دبورا مثل پيش‌خدمت‌ها سه جور پاي را که درست کرده بودند آوردند و ازمان پرسيدند که کدام را مي‌خواهيم. بعد از دسر سگ‌ها را بايد بيرون مي‌بردند و پراناب کاکو پيشنهاد کرد:«چه‌طوره بريم ساحل قدم بزنيم؟»\nخانواده دبورا گفتند که خيلي خوب است، اما هيچ‌کدام از بنگالي‌ها دوست نداشتند که بيرون بروند، ترجيح مي‌دادند گوشه‌اي دور هم جمع شوند و چايي بخورند. از گپ زدن‌هاي زورکي سر غذا با آمريکايي‌ها خسته شده بودند و دل‌شان مي‌خواست با هم دو کلمه حرف حسابي بزنند. متي آمد و روي صندلي کنار من که تازه خالي شده بود نشست و پرسيد چرا با آن‌ها نمي‌روم. من خجالت کشيدم و لباس و کفش‌هام را که به درد راه رفتن نمي‌خوردند بهانه کردم. اما کمي هم از مادرم که با وجود آن‌که ساکت بود چپ‌چپ به ما نگاه مي‌کرد احتياط مي‌کردم. اما او گفت:«حتما دبورا لباس دارد که بهت بدهد.»\nرفتم طبقة بالا و از دبورا شلوار جين و کفش ورزشي گرفتم. با آن لباس شبيه خواهرهاش شدم.\nاو لبه تختش نشسته بود و به من نگاه مي‌کرد انگار دوستش باشم و پرسيد که دوست پسر دارم يا نه. وقتي که گفتم ندارم گفت:«به نظر متي تو خيلي بانمکي.»\n- خودش بهتان گفت؟\n- نه اما من مي‌دانم.\nوقتي برگشتم پايين از چيزي که بهم گفته بود شنگول بودم و با شلوار جين فکر مي‌کردم بالاخره خودم شده‌ام. ديدم که مادرم سرش را از روي فنجان چايش بلند کرد و به من خيره شد اما چيزي نگفت. با پراناب کاکو و فک‌وفاميلش سگ‌ها را بيرون برديم. تا آخر جاده طولاني قدم زديم و از پله‌هاي چوبي سُري پايين رفتيم و به ساحل رسيديم. دبورا و يکي از خواهرهاش توي خانه ماندند تا به مهمان‌ها برسند و خانه را جمع‌وجور کنند. همه رديف دنبال هم روي ماسه‌ها راه مي‌رفتيم اما ديدم که متي کمي عقب مانده و من هم پا سست کردم و يواش‌يواش از بقيه جدا شديم. سربه‌سر هم مي‌گذاشتيم و از چيزهاي بي‌اهميتي حرف مي‌زديم که درست يادم نمانده، دست آخر پشت تخته سنگي رفتيم و متي از جيبش سيگاري درآورد، پشتش را به باد کرد و آن را روشن کرد. خودش چند پک زد و بعد آن را به من داد. انگشت‌هاي سردش به دستم خورد و لب‌هام را جاي لب‌هاش گذاشتم. اول طوريم نشد، اما کم‌کم که به حرف‌هاي او را دربارة گروه موسيقي‌شان گوش مي‌دادم به نظرم رسيد صدايش را از دوردست‌ها مي‌شنوم و با آن‌که چيز چندان خنده‌داري نمي‌گفت بي‌خودي غش و ريسه مي‌رفتم. احساس مي‌کردم که ساعت‌هاست از بقيه جدا شده‌ايم، اما وقتي که از پشت صخره بيرون آمديم ديدم‌شان که روي يک دماغة سنگي رفته‌اند تا غروب خورشيد را تماشا کنند. به طرف خانه که برگشتيم هوا تاريک شده بود و من هنوز آن‌قدر گيج‌وويج بودم که جرأت نداشتم پيش پدر و مادرم بروم. اما وقتي رسيديم دبورا گفت که پدر و مادرم خسته بوده‌اند و رفته‌اند و اجازه داده‌اند که يک نفر من را برساند. آتش روشن کرده بودند، کنار آن نشستم و باز هم پاي خوردم. ريخت‌وپاش‌هاي ناهار را جمع کرده بودند و اتاق مرتب بود. معلوم است که متي من را به خانه رساند و وقتي جلو در خانه‌مان رسيديم بوسيدمش، نگران بودم که مبادا مادرم بيرون بيايد و ما را ببيند. شماره تلفنم را به متي دادم و تا چند هفته دايم توي فکر او بودم و مثل احمق‌ها منتظر بودم که بهم زنگ بزند.\nبالاخره حرف مادرم درست از آب درآمد و چهارده‌سال بعد از آن عيد شکرگزاري پراناب کاکو و دبورا بعد از بيست‌وسه سال زندگي مشترک از هم جدا شدند. پراناب کاکو عاشق يک زن بنگالي شوهردار شده بود و زندگي دوتا خانواده را به هم ريخته بود. پدر و مادرم آن زن را دورادور مي‌شناختند. دبورا آن موقع چهل و چند سالي داشت و بني و سارا دانشگاه مي‌رفتند. دبورا که حال و روز خوشي نداشت به مادرم تلفن کرد. نتوانست جلو خودش را بگيرد و زد زير گريه و سر درددلش باز شد. او در تمام مدت زندگي با پراناب کاکو به ما مثل خانواده شوهرش احترام گذاشته بود. وقتي پدربزرگم فوت کرد برامان گل فرستاد و وقتي من دانشکده‌ام تمام شد يک چاپ فشرده اُ.اي.دي بهم هديه داد. دبورا از مادرم پرسيد:«تو او را خوب مي‌شناختي. چه‌طور دلش آمده اين کار را بکند؟ شماها بو نبرده بوديد؟»\nمادرم صادقانه گفت که از هيچ‌چيز خبر نداشته. مردي دل هر دو آن‌ها را شکسته بود اما زخم او ديگر کهنه شده بود. برايم عجيب بود که پدر و مادر سال‌خورده‌ام آن‌قدر به هم خو گرفته بودند و به هم احترام مي‌گذاشتند. صميمتي بين‌شان بود که قبلاً سابقه نداشت. وقتي يکي‌شان مريض بود ديگري نگران و دستپاچه مي‌شد. من و مادرم هم با هم کنار آمده بوديم. او قبول کرده بود که من فقط دختر او نيستم و چون توي آمريکايي بار آمده‌ام با او فرق دارم. کم‌کم به نظرش عادي شد که با پسرهاي آمريکايي بيرون بروم و با آن‌ها بخوابم و حتي وقتي خواستم با دوست پسرم زندگي کنم کاري به کارم نداشت. دوست‌پسرهام را به خانه‌مان مي‌بردم و او براشان غذاي هندي درست مي‌کرد و وقتي با آن‌ها به هم مي‌زدم مي‌گفت که حتما يک آدم بهتر سر راهم قرار خواهد گرفت. بعد از سال‌ها که هيچ کاري نکرده بود پنجاه سالش که شد به دانشگاهي نزديک خانه‌مان رفت و کتاب‌داري خواند.\nپشت تلفن دبورا حرفي زد که مادرم جا خورد. گفت که توي تمام سال‌هايي که با پراناب بوده با چنگ و دندان مي‌خواسته او را براي خودش نگه دارد.\n- من خيلي به شما حسوديم مي‌شد. شما با هم از دنيايي حرف مي‌زديد که من از آن هيچ‌چيز نمي‌دانستم. او هم به خانواده‌اش پشت کرد و هم به همه بنگالي‌ها. اما من باز هم نگران بودم. هيچ‌وقت نتوانستم از شر اين حسادت خلاص شوم.\nبه مادرم گفت که سال‌ها سعي کرده تا پراناب کاکو را با پدر و مادرش آشتي بدهد و کاري کند که او با دوست و رفقاي بنگالي‌اش بيش‌تر رفت و آمد کند اما او خودش نمي‌خواسته. آن جشن شکرگزاري که همه ما را دعوت کرده بودند فکر دبورا بوده، دست برقضا آن زن بنگالي هم توي آن مهماني بوده است.\n- بودي اميدوارم از من دل‌چرکين نباشي. هميشه فکر مي‌کردم شما خيال مي‌کنيد من او را از شما گرفته‌ام.\nمادرم دبورا را خاطر جمع کرد که ازش گله‌اي ندارد. اما رازش را براي او نگفت و از اين‌که او هم به دبورا حسوديش مي‌شده حرفي نزد. فقط گفت که از مشکلي که براي‌شان پيش آمده خيلي ناراحت است. او به دبورا نگفت که چند هفته بعد از عروسي پراناب کاکو وقتي که من به جلسة گروه پيش‌آهنگي دخترها رفته بودم و پدرم سر کار بوده او دور خانه گشته و تمام سنجاق قفلي‌هايي را که توي کشو‌ها و جعبة خياطي و به دستبندش آويزان بوده‌اند جمع کرده و با آن‌ها ساري‌اش را به زيرپيرهنش وصل کرده تا کسي نتواند آن را از تنش درآورد. بعد يک قوطي مايع فندک و يک جعبه کبريت برداشته و به حياط رفته بود. برگ‌هاي زرد حياط زير پاهاش خش‌خش مي‌کرده‌اند. باراني بنفشِ تا سرِ زانويي روي ساري‌اش پوشيده بود. اگر کسي از همسايه‌ها او را مي‌ديد لابد خيال مي‌کرد که بيرون آمده تا هوايي تازه کند. دکمه‌هاي کتش را باز کرده و در قوطي مايع فندک را برداشته و آن را روي خودش خالي کرده و دوباره دکمه‌هاش را انداخته و کمربندش را سفت کرده و قوطي خالي را توي سبد زباله پشت خانه انداخته بود. بعد قوطي کبريت را توي مشتش نگه‌داشته بود و برگشته بود وسط حياط. يک ساعتي آن‌جا ايستاده بود و به خانه‌مان زل زده بود و سعي مي‌کرد که دل و جرأتش را پيدا کند و کبريت بزند. من يا پدرم جانش را نجات نداده بوديم. همسايه بغلي‌مان خانم هولکامب که مادرم هيچ‌وقت ميانه خوبي باهاش نداشت وقتي بيرون آمده بود تا برگ‌هاي حياط را جمع کند مادرم را صدا زده بود که بگويد غروب زيبايي است. گفته بود:«ديدم مدتي است ايستاده‌ايد به آسمان خيره شده‌ايد.» مادرم گفته بود:«همين‌طور است» و برگشته بود داخل خانه. وقتي من و پدرم سرشب به خانه آمده بوديم او توي آشپزخانه براي شام‌مان پلو درست مي‌کرد، انگار آن‌روز هم يک روز معمولي بوده است.\nمادرم هيچ کدام از اين‌ها را به دبورا نگفت. اين را به من اعتراف کرد. وقتي مردي که دوستش داشتم و مي‌خواستم با او ازدواج کنم دلم را شکسته بود.


کشورهای پر طرفدار جهت اخذ اقامت اروپا - اخبار رسمی\nکد: 139909264815715698 یک‌شنبه 30 آذر 99 ساعت 08:32\nکد: 139909264815715698 یک‌شنبه 30 آذر 99، 08:32\nیک‌شنبه 99/9/30 ، تهران , (اخبار رسمی): موسسه حقوقی سام با داشتن سالها تجربه و وکلای متعدد، متخصص در زمینه مشاوره و اخد اقامت کشورهای اروپایی می باشد. نمونه کار های متعدد و شماره تماس مشاوره رایگان موسسه حقوقی سام در وب سایت رسمی این مجموعه قابل دسترسی است.\nمشاوره رایگان اقامت اروپا توسط موسسه حقوقی سام\nاخذ اقامت اروپا توسط موسسه حقوقی سام\nمعرفی کشورهای پر طرفدار جهت اخذ اقامت اروپا\nموسسه حقوقی سام با داشتن سالها تجربه و وکلای متعدد، متخصص در زمینه مشاوره و اخد اقامت کشورهای اروپایی است. نمونه کارهای متعدد و شماره تماس مشاوره رایگان موسسه حقوقی سام در وب سایت رسمی این مجموعه قابل دسترسی است. شما می توانید با کلیک روی این کلمه ( اقامت اروپا ) به وبسایت موسسه سام دسترسی پیدا کنید.\nبه طور کلی کشور های پر طرفدار اروپایی برای اخذ اقامت اروپا عبارتند از:\nفرانسه یونان آلمان اتریش اسلواکی انگلستان\nدر ادامه، توضیحاتی در خصوص روش های اخذ اقامت از کشور های فوق ارائه می شود:\nدر سالهای اخیر روش تمکن مالی برای متقاضیان مهاجرت به فرانسه و اخذ اقامت فرانسه دارای جذابیت فراوان بوده است، اگرچه سابقا بسیاری از متقاضیان از روشهای دیگر از قبیل روش خرید ملک و سرمایه گذاری یا ثبت شرکت برای مهاجرت به فرانسه واخذ اقامت فرانسه اقدام می‌کردند، اما هم اکنون روش تمکن مالی طرفداران بیشتری پیدا کرده و با توجه به شرایط بسیار سهل الوصول آن و راه های Vip که به واسطه اقدامات ویژه موسسه حقوقی بین المللی آتیه نگر سام جهت اخذ اقامت فرانسه در کمترین زمان ممکن ایجاد شده است، بهترین گزینه برای متقاضیان اخذ اقامت فرانسه می باشد. اخذ اقامت فرانسه از طریق تمکن مالی بدون نیاز به داشتن مدرک زبان خارجی و قابلیت تمدید قطعی و راحت، نسبت به سایر روش های موجود مورد استقبال بیشتری از سوی متقاضیان اخذ اقامت اروپا و فرانسه قرار گرفته است.\nدر حالیکه سایر روشهای مهاجرت به فرانسه و اخذ اقامت فرانسه بر اثبات دارایی های فرد یا انتقال دارایی های متقاضی در خارج از کشور اشاره دارد و متقاضی ملزم به سرمایه گذاری و یا ثبت شرکت در خارج از کشور می باشد، اما در این روش، تاکید بر داشتن تمکن مالی در داخل کشور دارد ومتقاضی الزامی در خارج کردن سرمایه خود ندارد.\nبا خرید ملک به ارزش حداقل 250 هزار یورو می‌توان اقامت دائم یونان را از روش سرمایه گذاری اخذ کرد.\nاقامت از طریق سرمایه گذاری یونان، شامل افراد ذیل است :\nمالک، پدر، مادر، همسر و فرزندان زیر 21 سال ایشان. نکته قابل توجه در مورد اقامت یونان از طریق سرمایه گذاری این است که پدر و مادر همسر هم مشمول دریافت اقامت دائم اروپا خواهند شد.\nهمچنین تمکن مالی پر طرفدارترین روش اخذ اقامت اروپا می باشد. معروف ترین مورد در این روش، اقامت یونان است. این نوع اقامت اروپا به اشخاصی تعلق میگیرد که از تمکن مالی بالایی در کشور خود برخوردار باشند. این اقامت در ابتدا به صورت دو ساله و سپس هر سه سال تمدید میشود.\nثبت شرکت در آلمان به تنهایی باعث دریافت اقامت نمی شود. برای اخذ اقامت آلمان ابتدا باید طرح توجیهی اقتصادی(Business plan) به اداره بازرگانی آلمان ارائه شود که برنامه کار 3 سال آینده شرکت خود را توضیح داده و هدف خود را برای دریافت اقامت آلمان و ورود به این کشور را بیان کند، در صورت موافقت با طرح تجاری و ارائه مدارک معتبر توسط متقاضی، اخذ مجوز اقامت آلمان امکانپذیر است.\nدولت آلمان به دلیل دارا بودن اقتصاد قوی در اروپا و همچنین شرایط سخت اقامتی نسبت به کشورهای اتحادیه اروپا و حوزه ی شینگن ، پس از تحقیق و تائید درخواست متقاضی، ابتدا اقامت موقت به متقاضی اعطا می نماید که این اقامت در صورت اجرای موفق فعالیت اقتصادی عنوان شده درB.P و صلاحیت داشتن متقاضی به اقامت دائم آلمان تبدیل میشود.\nبرای متقاضیان اقامت اتریش جالب است که ابتدا اطلاعاتی عمومی از این کشور کسب نمایند. کشور اتریش اول ژانویه ۱۹۹۵ به اتحادیه اروپا پیوست. اتریش با نام رسمی جمهوری اتریش در مرکز اروپا قرار دارد. پایتخت و بزرگترین آن اتریش وین است. اتریش از سمت شمال با آلمان و جمهوری چک، از سمت شرق با اسلواکی و مجارستان هم مرز است. از سمت جنوب به ایتالیا و اسلونی و از غرب به سوئیس و لیختن اشتاین وصل می شود. ۹۸درصد جمعیت کشور اتریش به زبان آلمانی صحبت میکنند.\nاتریش از لحاظ فرهنگی و اقتصادی کشوری مرفه و غنی به شمار می آید. از مزایای کسب اقامت در اتریش می توان به این موارد اشاره کرد.\nاتریش عضو بی طرف در اتحادیه اروپاست. پاسپورت آن ارزش بالایی دارد به گونه ای که می توان به 180 کشور دنیا از جمله بریتانیا، آمریکا و کانادا و کشورهای حوزه شنگن به صورت آزادانه سفر کرد. امکان کار و زندگی در بقیه کشورهای اروپایی نیز وجود دارد. می توان برای خانواده و فرزندان زیر 18 سال حق شهروندی گرفت. اتریش دارای موقعیت با ثبات و شرایط خوب اقتصادی است و از رفاه اجتماعی بالایی برخوردار است.\nبر اساس قوانین و مقررات دولت اتریش، تابعیت اتریش پس از ده سال اقامت به متقاضی داده می شود. چند روش مختلف برای کسب اقامت اتریش وجود دارد که می توانید در وب سایت موسسه حقوقی سام آنها را مطالعه فرمایید.\nموسسه حقوقی سام با داشتن بیش از 170 نمونه کار موفق در دریافت و تمدید کارت اقامت اسلواکی ، آماده ارائه خدمات به متقاضیان محترم می باشد. با اقدامات ویژه این گروه، متقاضی اقامت اسلواکی نیازی به مصاحبه و دانستن زبان و همچنین ارائه طرح بیزنسی ندارد. پروسه دریافت اقامت اسلواکی حدود 6 ماه به طول می انجامد.\nروش های دریافت اقامت انگلستان\nاخذ اقامت انگلستان از طریق سرمایه گذاری اخذ اقامت انگلستان از طریق تمکن مالی اخذ اقامت انگلستان از طریق تحصیل اخذ اقامت انگلستان از طریق کار اخذ اقامت انگلستان از طریق تولد اخذ اقامت انگلستان از طریق ازدواج\nهر کدام از روش های فوق مفصلا در وب سایت موسسه حقوقی سام توضیح داده شده اند که متقاضیان محترم می توانند مطالعه فرمایند.\nاخذ اقامت از کشورهای ذکر شده در سالهای اخیر بسیار پر طرفدار بوده و مورد توجه متقاضیان قرار گرفته است. روشهای متنوع ثبت شرکت، اقامت کاری، اقامت تحصیلی، سرمایه گذاری، ازدواج و .... از روشهای دریافت اقامت از این کشور های محبوب اروپایی است. به دلیل اینکه مباحث مرتبط با اخذ اقامت و مهاجرت بسیار مبسوط و پیچیده است، از مخاطب محترم دعوت می شود با مراجعه به وب سایت موسسه حقوقی سام ضمن مطالعه مقالات تهیه شده، با شماره های مشاوره رایگان تماس گرفته و اطلاعات کامل اختصاصی با شرایط شان را دریافت کنند.\nتجارت و بازار | علم و آموزش | گردشگری و میراث فرهنگی\nآخرین اخبار موسسه حقوقی سام


Megan Thee Stallion باور نمی کند که سیاستمداران درباره "WAP" ناراحت هستند: "گوش نکن" - دانلود آهنگ و فیلم\nپس از صعود شماره 1 تک آهنگ Cardi B & Megan Thee Stallion ، تصاحب “WAP” ادامه یافت. TikTok به اعتیاد به مواد مخدره کمک کرد زیرا کاربران بار دیگر رقص “WAP” را بازسازی کردند ، اما افرادی مانند مایکل راپاپورت نمی توانستند جذابیت رکورد را ببینند. افراد زیادی وجود داشته اند که مخالفت خود را در رسانه های اجتماعی به صدا درآورده اند ، از جمله تعدادی از سیاستمداران راستگرا و طرفداران آنها که علیه متن صریح ترانه صحبت کرده اند.\nاریک ووک / استرینگر / گتی ایماژ\nمگان تو استالیون اخیراً به عنوان یکی از 100 نفر با نفوذ ترین TIME در سال 2020 معرفی شده است که توسط بازیگر نامزد اسکار Taraji P. Henson نوشته شده است. . در نشست خود با نشریه ، مگان به بحث و جدال “WAP” پرداخت و گفت که او با درک اینکه چرا مردم آن را معامله ای بزرگتر از آنچه که لازم بود انجام می دهند دشوار است.\n“وقتی همه موارد را دیدم سیاستمداران در هیاهوی من و “WAP” کاردی ، من واقعاً پس گرفته شدم “. “مثل ، چرا اکنون این تمرکز شماست؟ اگر با آنچه من می گویم مشکلی دارید به آن گوش نکنید. تنظیم کنید ، چون من از شما نخواستم که هماهنگ شوید. “خواننده رپ همچنین اضافه کرد که از دیدن وجود” تعداد زیادی زن در موسیقی در حال حاضر “بسیار هیجان زده است و بر اهمیت همکاری با یکدیگر تأکید کرد. قطعه او را با زمان زیر است\nمطالب جالب تاریخ پلی استیشن 5 انتشار و قیمت نازل\nنوشته‌های پیشین جوردین وودز تولد 23 سالگی خود را با کارل-آنتونی شهرها و هدایای مجلل\nنوشته‌ی بعدی دورگه رفتن در تاریخ با Fivio خارجه اگر او را خارج


ANF | دادگاه دولت ترکیه در ارزروم: هیچ دلیلی برای برداشتن ممنوعیت‌ها در وان وجود ندارد\nدادگاه دولت ترکیه در ارزروم: هیچ دلیلی برای برداشتن ممنوعیت‌ها در وان وجود ندارد\nدادگاه رژیم ترک در ارزروم باکور کوردستان در رابطه با ممنوعیت‌های موجود در شهر وان اعلام کرد، هیچ دلیلی برای برداشتن ممنوعیت‌ها وجود ندارد.\nیکشنبه, 7 نوامبر 2021, 08:32\nجمعیت وکلای وان، برای برداشتن ممنوعیت‌ها علیه فعالیت‌ها، تجمعات، مناسبت‌ها و برنامه‌ها در وان در دادگاه شکایتی تنظیم کرد. جمعیت وکلای وان در شکایت خود اعلام کردند، این ممنوعیت‌ها بر خلاف قانون است. مدت ۵ سال است این ممنوعیت‌ها توسط استانداری وان بدون وقفه و به طور مداوم تحمیل شده و اجازه‌ی هیچگونه برنامه و یا فعالیتی در این شهر داده نمی‌شود.\nمدت ۵ سال است در وان و مناطق اطراف آن، ممنوعیت برنامه‌ها و فعالیت‌ها ادامه دارد. به دلیل این ممنوعیت‌ها در این شهر هیچ کنفرانس مطبوعاتی و یا برپاکردن خیمه وجود ندارد و ممنوع می‌باشد. سازمان‌های جامعه‌ی مدنی نیز نمی‌توانند هیچ کنفرانس روزنامه‌نگاری و مطبوعاتی برگزار نمایند.\nمحمد امین بیلمز استاندار وان در دیداری با سازمان‌های مدنی اعلام کرده بود، این وضعیت خارج از قدرت و کنترل ماست. او نتوانسته بود از این ممنوعیت‌ها دفاع کند، اما ممنوعیت‌ها به وضعیتی دائمی تبدیل شده و اکنون مدت ۵ سال است که ادامه دارد.\nجمعیت وکلای وان علیه این ممنوعیت‌ها تحت عنوان "برنامه ها و فعالیت ها" در شعبه‌ی سوم دادگاه دولت ترکیه، شکایتی تنظیم کرد، تا این ممنوعیت‌ها برداشته شود. جمعیت وکلای وان در شکایت خود اعلام کرده بود، این ممنوعیت‌ها بر خلاف قانون است.\nاستاندار وان در دفاعیه‌ی خود گفته بود که پ.ک.ک و ک.ج.ک می‌خواهند با انجام فعالیت‌ها و تجمعات در کوچه و خیابان‌ها برای خود دوستان و طرفدارانی جمع کنند. همچنین گفته بود، ممکن است این فعالیت‌ها و برنامه‌ها هدف قرار بگیرند. استانداری دولت ترکیه در دفاعیه‌ی خود ممنوعیت‌ها را درست دانسته و خواسته‌ی جمعیت وکلای وان برای لغو ممنوعیت‌ها را نپذیرفته بود.\nپس از آن که محمود کاچان وکیل جمعیت وکلای وان به گفته‌های استانداری وان و تصمیم دادگاه برای ادامه‌ی ممنوعیت‌ها اعتراض کرده بود، پرونده به دادگاه تجدید نظر منطقه ارزروم فرستاده شد. دادگاه تجدید نظر نیز بر اساس حکم شعبه ۳ دادگاه وان، از این ممنوعیت‌ها دفاع کرده و اعلام کرده است، هیچ علت و دلیلی برای اینکه ممنوعیت‌های شهر وان و مناطق اطراف برداشته شود، وجود ندارد.