اینجا بدون من (۱۳۸۹)نقد\nلرزيد بر لبانش لبخندي چون رقصِ آب بر سقف\nنویسنده : امیرحسین سیادت\nنگاهي به دو مفهومِ رويا و مرگ در سینمای بهرام توکّلی با تأکید بر «اين‌جا بدونِ من»\n1. مردي با همسرش در دهكده‌اي روزگار مي‌گذراند. او دلزده از نبضِ ملال‌انگيز و سكون زندگيِ روستايي افقِ روشني براي آينده‌ي خود متصوّر نيست. كار و زندگي‌اش كوچك است، و دغدغه‌هايش به‌عکس، بزرگ و بلندپروازانه؛ پس خانه و همسر را وا مي‌نهد و با سري آكنده از سوداي موفقيّت و پيشرفت، پيِ روياهايش مي‌رود، امّا طيِ اين سفرِ پر حادثه يادِ همسر و خانه هرگز گريبانش را رها نمي‌كند. او دستِ آخر، پس از غيبتي طولاني به خانه باز مي‌گردد؛ خانه همچنان برقرار است و همسر چشم‌به‌راه. آن‌ها شب را به خوبي با يكديگر مي‌گذرانند؛ اين خانه، اين زندگي ديگر در نظرِ مرد نه محقّر و كوچك، بلكه رويايي‌ست؛ رويايي كه تا صبحِ فردا، زماني كه مرد متوجه مي‌شود كه همسرش مدّت‌ها پيش مرده، بيشتر نمي‌پايد.\n2. در پايانِ اينجا بدونِ من اگر احسان ــ كه خانه و خانواده را در پيِ آرزوهاي كام‌نايافته‌ي بزرگش ترك كرده ــ پس از بازگشت به خانه و تحقّقِ آن آرزويِ كوچك (خواستگاريِ رضا از يلدا و ازدواجِ آن دو) چشم مي‌گشود و خود را با كالبدِ ساكنِ مادر و يلدا كه بر اثرِ گازگرفتگي جان داده‌اند مواجه مي‌ديد، شباهتِ ريختاريِ فيلمنامه‌ي توكلّي با قصّه‌ي بالا عيان‌تر مي‌شد؛ قصّه‌اي شرقي كه كوباياشي و ميزوگوشي آن را دستمايه قرار دادند و شاهكارهايي چون سياه‌گيسو (نخستين اپيزودِ كوايدان) و اگتسو مونو گاتاري (قصّه‌ي ماه محو پس از باران) آفريدند. كنتراستِ چشمگير ميانِ واقعيّت و آرزو در آن دو فيلم، همان تقابلي‌ست كه هسته‌ي اصليِ اينجا بدونِ من را شكل داده است. اگر در قصّه‌ي ژاپني يادِ خانه و همسرِ تنها همواره با مرد است، در اين‌جا بدونِ من نيز حال و روزِ وخيمِ مادر و يلدا، احسان را ــ كه «مطمئن است ديگر به آن خانه باز نمي‌گردد» و گريختنِ تنها «واقعيّتِ» زندگيِ اوست ــ به بازگشت فرا مي‌خواند. از اين منظر صداي مادر كه از پيغام‌گيرِ تلفنِ احسان پخش مي‌شود، به نوعي نداي وجدانِ آزرده‌ي او نيز هست. آن وصلِ خوشايندِ دوباره و موقّتيِ مرد و زن در قصّه‌ي ژاپني، چيزي نيست به جز عينيّت يافتنِ آرزوهاي همچنان زنده‌ي زني كه ديگر زنده نيست. پايانِ خوشِ اين‌جا بدونِ من نيز كم‌وبيش از همين جنس است؛ آدم‌ها مرده‌اند، امّا آرزو‌هاي كوچكشان همچنان زنده است و خانه را انباشته. واپسين سكانسِ فيلمِ كوباياشي بسيار هراس‌انگيز است و مرد پس از بيدار شدن ناگهان با يك اسكلت، با يك لاشه‌ي پوسيده مواجه مي‌شود. بهرام توكلي امّا مهربان‌تر از آن است كه چنين تصويرِ مهلكي از مرگِ آدم‌هايش نشان دهد و باهوش‌تر از آن است كه با عريان نماياندنِ مسأله‌ي خودكشي، از باورپذيري و تأثيرِ آن بكاهد (مگر همين بسطِ فكرِ خودكشي ميانِ آدم‌هاي فيلم به تنهايي تكان‌دهنده نيست؟)؛ پس همان لبخندي كه در آخرين نماي فيلم بر لبانِ احسان مي‌ماسد، براي ترك برداشتنِ پوسته‌ي آن روياي دلپذير و ظهورِ هيبتِ مهيبِ واقعيّت/مرگ كافي‌ست. پس از مطرح شدنِ ايده‌ي شيرِ گاز توسّط مادر، فيلمساز به‌جاي استفاده از تمهيداتِ كلاسيك و آشناي ايجاد فضاي وهم‌آلودِ پس از مرگ، كماكان با نورپردازي، صدا و صحنه‌آرايي و داستانگوييِ واقعگرايانه كار مي‌كند، و مانندِ ميزوگوشي در اگتسومونوگاتاري عناصرِ فراواقعي را در بافتِ فيلمنامه جاي مي‌دهد. جهان‌نگري ويژه‌اي كه اين رويكردِ فرمال را توجيه مي‌كند، همان چيزي‌ست كه اين‌جا بدونِ من را، به رغمِ وفاداري به باغِ وحشِ شيشه‌اي و استفاده‌ي عين به عين از اغلبِ جزئيات و ديالوگ‌ها و كنش‌هاي اصليِ درامِ تنسي‌ويليامز، در شكلِ نهايي به جهانِ فيلمِ ميزوگوشي نزديك‌تر کرده است. اگر باغِ وحشِ شيشه‌اي نتيجه‌ي بده‌بستان با تاريخِ نمايشِ غرب است، اگتسومونوگاتاري تلاشي‌ست براي تكرارِ ساختاربنديِ نمايشِ «نو» (از اشكال سنّتيِ نمايش در ژاپن) و آزمودنِ امكاناتِ نمايشيِ آن در قالبِ سينما؛ در باغِ وحشِ شيشه‌اي ــ طبقِ سنّت معمولِ نمايشِ غرب ــ واقعيّتِ جاري و ملموس ترسيم مي‌شود، و در اگتسو مونوگاتاري ــ هم‌راستا با بينشِ شرقي ــ چيزي وراي جهانِ عين، و فراتر از ظواهرِ موجود عينيّت مي‌يابد. باغ وحشِ شيشه‌اي آن‌چه را كه در بيرون «واقعاً» رخ داده تصوير مي‌كند امّا اگتسومونوگاتاري در پيِ حقيقتي‌ست دروني، حسّي ناگفته و ناديده و وراي تجربه‌ي ملموس كه در كالبدي واقع‌نما به منصه‌ي ظهور مي‌رسد. جهانِ ذهنيّت‌گراي توكلّي به‌مراتب به دوّمي نزديك‌تر است. باغ‌وحشِ شيشه‌اي با گريختنِ تام از خانه تمام مي‌شود امّا احساسِ همدردي و شفقت توكّلي نسبت به شخصيّت‌هايش بيش از آن است كه با رفتنِ احسان آن‌ها را به حالِ خود رها كند. اگر مي‌توان اين‌جا بدونِ من را، به‌رغمِ تلخي و نوميدي‌اش سخت دوست داشت، بي‌ترديد به واسطه‌ي همين همدردي و شفقت ا‌ست. توكلّي شخصيّت‌هاي ظريف و شكننده‌اش را دوست دارد، همان‌قدر كه يلدا عروسك‌هاي شيشه‌اي‌اش را؛ همان‌طور كه يلدا عروسك‌هاي بي‌جانش را به ياري تخيّل همچون زنده‌ترينِ چيزها تصوّر مي‌كند، او نيز مي‌تواند آدم‌هايش را، حتّا مادامي كه مرده باشند، بسانِ خوشبخت‌ترين زنده‌ها دوباره به حركت درآورد و آمال و آرمان‌هاي‌شان را به ياريِ جادوي سينما تحقّق بخشد. راهِ خطايي‌ست اگر براي دريافتنِ اين‌كه توكّلي تا چه حد در برگردانِ اثر موفّق بوده، مدام جزء به جزء آن را با متنِ تنسي ويليامز تطبيق دهيم و از آن انتظار داشته باشيم كه همان درون‌مايه را در بستري نو بازتاب بدهد؛ فيلم با بهره‌ي تماتيك از عنصرِ تخيّل در يك دستگاهِ فكريِ منسجم و دستكاري در سويه‌ي دلالي ــ و كمتر دراماتيك ــ جزئيات، آرام آرام از باغِ وحشِ شيشه‌اي دور و به جهانِ توكّلي نزديك، و گويي مالِ او شده است. حالا با متني تازه سر و كار داريم كه تفاوتش با متنِ مرجع از ريزترين چيزها آغاز مي‌شود؛ در باغِ وحشِ شيشه‌اي لورا، جيم را از زمانِ دبيرستان مي‌شناخته و دوست داشته و چندي پيش اتّفاقي به عكسِ او برخورده است. در اين‌جا بدونِ من امّا يلدا هرگز رضا را نديده و نمي‌شناسد و تنها با شنيدنِ صداي او، دلباخته‌اش شده. راهِِ دو متن از همين‌جا سوا مي‌شود؛ موضوعِ عشق در باغِ‌وحشِ شيشه‌اي عيني و ديدني‌ست، و در اين‌جا بدونِ من امري‌ست ناديده كه تنها مي‌شود تصوّرش كرد. يلدا شيفته‌ي آن سيمايي‌ست كه با شنيدنِ صداي رضا، در ذهن از او ساخته؛ صداي رضا براي يلدا شبيهِ صندوقچه‌ای‌ست كه راويِ شازده كوچولو (اگزوپري) براي شازده ترسیم می‌کند؛ صندوقچه‌ای که اجازه می‌داد شازده گوسفندِ دلخواهِ خودش را در آن «خيال» كند. با همين تغييرِ ساده، ابعادِ كودكانه‌ي شخصيّتِ يلدا و جنبه‌هاي جنون‌آميزِ عشقِ او دو چندان مي‌شود. آن‌چه در سكانسِ كوتاهِ روياروييِ رضا و يلدا رخ مي‌دهد، و تفاوتش با صحنه‌ي نسبتاً طولانيِ گفت‌وگوي لورا و جيم در باغِ‌وحشِ شيشه‌اي نتيجه‌ي طبيعيِ همين تغيير است؛ لورا و جيم مي‌توانند راجع‌به دورانِ دبيرستان و كلاس‌هاي مشترك، آواز خواندنِ جيم، مجلّه و اپرا و... با هم صحبت كنند، امّا در اين‌جا بدونِ من مادر خوب مي‌داند كه دنياي كوچكِ دخترش محدود است به تعدادي عروسكِ شيشه‌اي و اگر پاي اين عروسك‌ها وسط كشيده نشود او حرفي براي گفتن با رضا نخواهد داشت. پس از رفتنِ رضا، يلدا تا پايان، گويي زنجير شده به تلفن، منتظر رضا و شنيدنِ دوباره‌ي صداي او مي‌ماند، و صدا، اين عاملِ انگيزشِ تخيّلِ يلدا، چه عنصرِ تماتيكِ مهمّي‌ست در سينماي توكّلي. فيلم‌هاي توكّلي را با صداهاي‌شان به ياد مي‌آوريم؛ بي‌دليل نيست كه در صحنه‌هاي مختلفِ اين‌جا بدونِ من بارها احسان را می‌بینیم كه در سالنِ سينما نشسته و به فيلمي نگاه می‌کند که نمی‌بینیم و تنها صدایش را مي‌شنويم؛ انگار توكّلي از مخاطب مي‌خواهد كه مانندِ يلدا با شنيدنِ صدا، تصويرِ غايب را تصوّر كند. راز‌آلودگي صدا در آثارِ توكّلي در همين تخيّلي‌ست كه فعّال مي‌كند. مگر نه‌اين‌كه صداي سوتِ دستگاه‌هاي پزشكي، منبعِ الهامي براي امينِ پرسه در مه بود براي خلقِ داستاني تازه و درهم‌آميزيِ خيال و واقعيّت؟ كمرنگ شدنِ مايه‌هاي اجتماعيِ باغ‌وحشِ شيشه‌اي زيرِ تأثيرِ ابعادِ هستي‌شناختيِ گسترشِ طرحِ دوتاييِ رويا و واقعيّت در ساختارِ فيلمنامه‌ي اين‌جا بدونِ من، گواهِ آن است كه نمايشنامه‌ي تنسي ويليامز تنها سرنخ و بهانه‌اي‌ست براي بسط و تداومِ مؤلفه‌هاي آشنا و هميشگيِ سينماي توكّلي؛ سينماگري كه ديگر مي‌توان امضاي او را در انزواي آدم‌هاي ذهنگرايش، در تك‌گويي‌ها، در ابهام و فقدانِ قطعيّتِ رخداد‌ها و مهم‌تر از همه مركزيّتِ هميشگيِ مرگ، به سهولت تشخيص داد. مرگ و هراس از آن در كانونِ آثارِ توكّلي حضور دارد؛ گاه آشكار و بي‌پرده و گاه پنهان در پسِ رمز و راز. براي آدم‌هاي او وحشت از مرگ گاه موتورِ محرّكِ خلّاقيّت است. فراگردِ آفرينش يا ثبتِ چيزي كه شخصيّت به اعتبارِ آن اندكي از دلهره‌ي نيستي رهايي يابد و احساس كند كه هميشه خواهد ماند. يحيي در بخشِ دائميِ قرنطينه‌ي پابرهنه در بهشت صدايش را ضبط مي‌كند، امين در پرسه در مه به موسيقي چنگ مي‌زند يا در حالي كه در كماست و در آستانه‌ي مرگ داستان مي‌بافد، و احسان در اين‌جا بدونِ من مي‌نويسد. آدم‌هاي توكّلي گاه از واقعيّتِ تهديد كننده و ترس‌آورِ بيرون، نقبي به خيال مي‌زنند و آن دم كه خيال از دست رود ميل به مرگ و خودكشي با تداعي‌هاي بسيارش جلوه مي‌كند. نزدِ آن‌ها پذيرشِ مرگ آسان‌تر است تا واقعيّتِ تهي از عشق و رويا. مرگ براي بيمارانِ درمانده و مستأصلِ آن آسايشگاه خوفناك پابرهنه در بهشت، راهي‌ست براي خلاص شدن از رنج. در پرسه در مه زايشِ هنري براي امين در حكمِ سلاحي‌ست كه مي‌توان به آن مجهّز شد و بر وحشت از مرگ سرپوش گذاشت؛ پس نازايي هنري براي وي معادلِ هجومِ هراس‌آورِ مرگ است. او ناتوان از خلقِ موسيقي، براي كاستن از وسوسه‌ي مرگ، با آن همسان‌سازي مي‌كند و با آزاد ساختنِ نيروهاي ويرانگرِ نهفته در ناخودآگاهش، حسّي از رسيدن به قدرتِ چيرگيِ مرگ را در خود بيدار مي‌سازد؛ نيروي‌هاي ويرانگري كه ابتدا متوجّه كسان و چيزهايي‌ست بيرون از او، امّا رفته‌رفته نوكِ پيكانِ آن‌ها به سمتِ خود امين مي‌چرخد و او را وامي‌دارد كه موهايش را بتراشد و انگشتش را قطع كند؛ نوعي خودكشيِ تدريجي و رهايي از رنجِ مدام. امّا خودكشي در پرسه در مه به تعويق مي‌افتد تا در اين‌جا بدونِ من ــ كه از هر لحاظ ادامه‌ي منطقيِ دو فيلمِ قبلي‌ست ــ تحقّق يابد. تنش بينِ ميل به نابودي و ترس توأمان از آن تماميّتِ اين‌جا بدونِ من است. چند نماي آغازينِ فيلم به شكلي محو حسّي از مرگ را انتقال مي‌دهد؛ راهروهاي خالي و شبكه‌هاي فلزي و قفسه‌هاي بي‌روحِ انبار ــ كه رنگي از كهنگي و افسردگيِ آسايشگاهِ پابرهنه در بهشت را بر خود دارد ــ و پيكره‌ي خوابيده‌ي احسان (خطي افقي) كه تداعي‌گرِ سكوني ابدي و يادآور اغماي امين است بر تختِ بيمارستان. عنوان‌بندي همراه است با چند نماي عكّاسانه‌ي طبيعتِ بي‌جان: عروسك‌هاي شيشه‌اي، چرخ خيّاطي، ايوان خالي و تخت، صندليِ خالي، اتاق خواب و كتري آب بر بخاري و كاناپه‌اي كهنه. نماهاي آغازين حسّي آشكار و سرراست از سكون، ياس، وانهادگي، و فقدانِ شوق به زيستن را انتقال مي‌دهند. آدم‌هاي فيلم بارها از اين فقدانِ مي‌گويند؛ مادر سرخورده از انزواي يلدا و قطعِ ارتباطِ او با جهانِ بيرون و امتناعِ وي از رفتن به كلاس گل‌چيني، آرزوي مرگ مي‌كند و اين‌كه دلش مي‌خواهد «زمين دهان باز كند» و او را ببلعد. احسان دوست دارد شب كه خوابيده «يكي با ديلم توي سرش بكوبد تا فردا مجبور نباشد در آن انبار ليست ورود و خروج را امضا كند». چيرگيِ غريزه‌ي مرگ بر يلدا با از دست رفتنِ عشق يا ارُس ــ كه مايه‌ي زندگي‌ست ــ ممكن مي‌شود؛ مادامي كه ابژه‌ي دلخواهِ وي (رضا) به غياب مي‌رود. اين نيروي كشنده در وجودِ او نيز نمودي دوگانه دارد؛ گاه دگرآزارانه است (هنگامي كه به احسان حمله مي‌كند و كتكش مي‌زند) و گاه خودآزارانه و شكلي از تمايل به خودكشي (غذا نخوردنِ او و تن ندادنش به سرم). به‌موجبِ بن‌بستي كه واقعيّت پيشِ روي خانواده نهاده، و در چنين تنگنايي‌ست كه مرگ كيفيّتي رهايي‌بخش همچون كششي به سوي فراموشي و آرامش مي‌يابد و فكرِ باز كردنِ شيرِ گاز آرام آرام از اعماقِ پستوي ذهن آدم‌هاي داستان سربرمي‌آورد تا به قولِ احسان «همه‌ي دردسر‌ها» و «بدبختي‌ها» را از يادِ آن‌ها ببرد. همه‌چيز كشاكش ميانِ دو غريزه است؛ غريزه‌ي زندگي و غريزه‌ي مرگ. يك گوشه‌ي ذهنِ شخصيّت‌هاي فيلم آن‌ها را به سوي بودن مي‌خواند و گوشه‌ي ديگرش به سوي نبودن. روياي آرزوبرآورانه‌ي آدم‌ها پس از مرگ به‌دليلِ عدمِ وجود ديواري قطور يا مرزي مشخّص با واقع‌نماييِ جاري در باقيِ داستان، با واقعيّتِ پيرامونِ ما پيوند خورده است. با همين شكسته شدنِ مرز ميانِ عينيّت و ذهنيّت، و نهادنِ تماميِ بارِ خيال و ناشناختگي بر دوشِ واقعيّتِ ملموس است كه تأثيرِ دلخواهِ صاحب اثر دو چندان مي‌شود و مخاطب در مي‌يابد كه چه مرزِ باريكي‌ست ميانِ غريزه‌ي مرگ و زندگي. در بازگشتِ رضا و خواستگاريِ او از يلدا، در آن آشتي كنانِ پاياني و حل شدنِ مشكلاتِ مادر در كارخانه هيچ چيزِ عجيب و فراواقعي وجود ندارد. اين‌كه چشم‌هاي مادر در لحظه‌ي بازگشتِ رضا هنوز گريان است به ما مي‌گويد كه همه‌ي اين‌ها مي‌توانست واقعاً رخ داده باشد. با يك معجزه‌ي كوچك مي‌شد آدم‌هاي دلمرده و نوميدِ فيلم را با بيشترين اميد و اشتياق به زندگي بازگرداند. در پرسه در مه نيز امين، در حالي كه دستگاه تنفّسِ مصنوعي را از او جدا مي‌كردند، دوست داشت و مي‌توانست دوباره به زندگي بازگردد. او هم يك معجزه‌ي كوچك مي‌خواست؛ فقط كافي بود يك نفر به پلك‌هايش نگاه كند.\n3. عنوانِ فيلم «اين‌جا بدونِ من» است. اين عنوان خود به نوعي غياب و فقدان دلالت مي‌كند؛ به «مني» كه «اين‌جا» نيست. در سكانسِ افتتاحيه احسان در انبار دراز كشيده و به داستانش مي‌انديشد. مردي او را صدا مي‌كند: «كجايي بابا؟». احسان يك‌باره به خودش مي‌آيد؛ هر چند حضورِ فيزيكي دارد امّا ذهنش اين‌جا نيست؛ در عالمِ خودش است (و به قولِ آن مرد در «عالمِ هپروت»). آن انبارِ به قولِ خودش «مزخرف»، با آن راهروهاي خالي، و فضاي سرد و دلگيرش «واقعيّتِ» زندگيِ اوست و او بيزار از اين واقعيّت، در عالم «خيال» غوطه مي‌خورد. در گفتمانِ روانكاوي امر خيالي، عالمي‌ست كه كودك پيش از دوره‌ي اديپي در آن سير مي‌كند. كودك، در نخستين مراحلِ رشد در رابطه‌ي همزيستيِ با مادر است و وابسته به پيكرِ او (همچون اينهمانيِ انسان و خالق در بهشتِ برين)، فارغ از قيد و بندهاي زندگيِ اجتماعي و تحتِ سيطره‌ي «اصلِ لذّت». حضورِ پدر كه با منع و محدوديّت همراه است، جايگاهِ امنِ كودك (جسمِ مادر) را بر هم مي‌زند و او را با هراسِ اختگي آشنا مي‌سازد. كودك با صرفِ نظر كردن از تملّكِ مادر، تسليمِ پدر مي‌شود و با اين عمل با «اصلِ واقعيّت» كنار مي‌آيد. قانونِ پدر و در ادامه ملزومات حياتِ اجتماعي، نظيرِ بهنجار رفتار نمودن و به ضوابط گردن نهادن، «واقعيّتِ» زندگيِ خودآگاهِ انسان را تشكيل مي‌دهد و اميالِ فروخورده، گرايش به بازگشت و تملّكِ كالبد مادر و احياي يگانگيِ آغازين، «خيال»ِ لذّت‌بخشِ ناخودآگاهِ او را. با تن دادن به «واقعيّت‌هايي» چون قانونِ پدر و جامعه به عنوانِ يك كلّ نظام‌مند و مملو از قراردادها و بايد و نبايدهاست كه فقدانِ مرحله‌ي «خيالي» حس مي‌شود وانسان پيوسته حس گمگشتگي و گسست مي‌كند (آدم از بهشت رانده مي‌شود)؛ از اين پس او دائماً در پيِ احياي آن بهشتِ از دست رفته‌ي آغازين است ولو با قصّه‌پردازي و در عالمِ خيال، بنابراين بهشتِ غايي خود را جايي مي‌داند كه تماميِ تضادها و كشمكش‌هايش فراموش شود و يكپارچگيِ آغازينش به او بازگردد. به نظر مي‌رسد كه بهرام توكلي راجع به تقابلِ واقعيّت با همين تخيّل از ياد رفته، عقيم‌مانده و واپس‌زده، فيلم مي‌سازد. در ميانِ فيلم‌هاي او پرسه در مه بارز‌ترين نمودِ آن وضعيّتِ اديپي يادشده ا‌ست. صحنه‌ي سه‌نفره‌ي امين، رويا و استاد در پرسه در مه حاملِ پژواكِ بسيار نيرومندِ روانكاوانه و بسانِ تابلويي‌ست كه اين مثلث اديپي را به طور كامل نشان مي‌دهد؛ استاد براي امين فرانمودِ پدر است. در اين سكانس سلطه‌ي فزاينده‌ي استاد بر امين، با دوربينِ سربالا دوچندان شده است. علايمي كه امين در مواجهه با استاد نشان مي‌دهد و حالتِ طلبكارش نسبت به او، به تمامي مبيّنِ روابطِ بين پدر و فرزند، و يادآور قدرتِ نامحدود‌ي‌ست كه فرزند به پدر نسبت مي‌دهد تا بتواند با دليل و به حق مسئوليّتِ همه‌ي ناكامي‌هايش را از او بداند. از طرفي امين و رويا به عنوانِ زن و شوهر به‌شدت جدا از هم به نظر مي‌رسند. حالاتِ غمخوارانه و دلسوزانه‌اي كه رويا طيِ مراقبت از امين بروز مي‌دهد، او و امين را بيش‌تر در يك رابطه‌ي مادر ـ فرزندي كنارِ هم قرار مي‌دهد. نامِ او روياست؛ گويي او همان خيالي‌ست كه در ذهنِ امين زنده بوده و در واقعيّتِ زندگيِ روزمرّه ابعادِ اثيري‌اش را از دست داده. اختلافِ امين با استاد اين است كه استاد موسيقي را قبضه كرده و امكانِ جولان دادن را از «نابغه‌اي» چون او گرفته است. اين‌جا موسيقي تصعيد و والايشِ همان لذّتِ جسماني‌ست به احساسي زيباشناختي؛ جايگزينِ نمادينِ همان ميلي كه قانونِ پدر با ايجادِ اضطرابِ اختگي در فرزند از ميان برمي‌داردش. آن سوتِ ممتد در سر نوعي زنگِ خطرِ ناشي از اضطرابي‌ست كه امين را به سمتِ خودزني مي‌خواند؛ پس قطعِ انگشتانِ دست، در حكمِ بُريدن از اصلِ لذّت، در پيِ هراس از مجازاتي‌ست در عقوبتِ گناهي كه اديپ به دليلِ ارتكاب به آن چشمانِ خود را كور كرد. نوعي دست شستن از شوريدگي خيال‌انگيز و زيباشناختي براي تن دادن به نظم زندگيِ روزمرّه. بهرام توكلّي در اين‌جا بدونِ من همين تم را به‌نوعي در سطحي ديگر گسترش مي‌دهد و دنبال مي‌كند.\nدر اين‌جا بدونِ من احسان چه مادامي كه در خانه است و چه زماني كه در انبار، همواره در حالِ گريز از «واقعيّتِ» زندگي روزمرّه‌اي‌ست كه تخيّل‌اش را به رسميّت نمي‌شناسد. نوشته‌هايش در آن انبارِ به ريشخند گرفته مي‌شود و واقعيّت، حسّ هنري او را جدّي نمي‌گيرد همان‌قدر كه نبوغِ امين را جدّي نمي‌گرفت. اين هر دو ناتوان از كتمانِ واقعيّتِ بيرون از خود، بارِ اندوهِ طردشدگي را مي‌كشند. اگر امين با آن سرِ تراشيده و شمايلِ بيمار در اتاقِ تاريكِ آن خانه، زندانيِ روزمرّگي بود، احسان نيز پشتِ شبكه‌هاي فلزي انبار به زنداني مي‌ماند. محبسِ زندگیِ روزمرّه براي او زيادي تنگ و خفه‌كننده است؛ او سوداي «رفتن» دارد. در اين‌جا بدونِ من گرچه پدر از همان ابتدا غايب است، امّا غيابش تا انتها تأثيرگذار است. فقدانِ پدر بارِ مسئوليّتِ خانه را زودتر از آن‌چه كه بايد بر دوش احسان نهاده، و رشته‌ي ارتباط او را با روياهايش، با عالمِ هنجارگريز و بازيگوشانه‌ي كودكي‌اش گسسته و او را به دنياي بزرگ‌سال‌ها پرتاب كرده است. روزهايي كه مي‌توانسته روزهاي خوشِ زندگي او باشد به موجبِ اين بلوغِ زودهنگام سركوب شده و اين مسأله هرگز به احسان مجال نداده كه با واقعيّت‌هاي پيرامونِ خود سازگار شود. شخصيّتِ او زيرِ فشارِ اين مسئوليّتِ ناخواسته دوپاره شده است؛ يك پاره‌اش پدر است و پاره‌ي ديگرش كودكي تثبيت شده. در همان چند سكانسِ آغازين وضعيتِ اهاليِ خانه، در غيابِ پدر به نحو مطلوبي تشريح مي‌شود؛ يلدا دختري‌ست نيمه‌مجنون، تنها و مالامال از رنجِ ناشي از عقده‌ي حقارت كه پيوند خود با جهانِ بيرون را از دست داده است. مادر، سرخوش از پندارِ خوشِ گذشته و چشم‌انتظارِ روزهاي خوشي براي يلداست (علاقه‌ي او به ترانه‌ي «منتظرت بودم» بيروني شده‌ي اين چشم‌به‌راهي‌ست). او آكنده از عاطفه‌ي مادرانه‌اي‌ست كه نه به او اجازه مي‌دهد نقصِ جسمانيِ دخترش را ببيند و نه ضعفِ شخصيتي او را. از نظرِ او دخترش «شَل» نيست، تنها «پايش را مي‌كشد و مي‌رود»، و غيرِ عادّي هم نيست، «كاش همه‌ي دخترها مثل يلدا بودند». او منتظر است هر لحظه كسي براي خواستگاري از يلدا درِ خانه‌اش را بزند. در اين ميان تنها احسان است كه طعمِ تلخِ واقعيّت را به‌تمامي حس مي‌كند. او مي‌داند كه ماجراي تاجرِ شكر يا پسرِ خان و... ساخته‌ي توهم مادر است. او مي‌داند كه درِ اين خانه را كسي نخواهد زد و به ديگران حق مي‌دهد كه فكر كنند خواهرش «غيرِ عادّي»ست. اگر مادر و يلدا در قلمروِ خيال و غرق در رويا از واقعيّت گسسته‌اند، احسان دلزده از واقعيّتِ بي‌رحمِ پيشِ رو، مدام ارتباطِ خود را با جهانِ بيرون قطع مي‌كند و به روياهايش پناه مي‌برد: به سينما. به عقيده‌ي وي «مي‌تواني توي صندليِ سينما فرو بروي. لحظه‌اي كه چراغ‌ها خاموش مي‌شوند، معجزه اتّفاق مي‌افتد». در آن مكانِ تاريك هر آن‌چه مربوط به بيرون و زندگيِ خودآگاهِ اوست محو مي‌شود تا در فضايِ فراگير و عظيم و تاريكِ ناخودآگاه غرق رويا ديدن شود؛ مكاني چون زهدانِ مادر تاريك، امن و فارغ از دشواري‌هاي زندگيِ قراردادي. مي‌تواند فانتزي‌هاي خود را با آن فانتزي‌هايي كه در قالبِ سينما ارائه مي‌شود پيوند بزند. مي‌تواند فراموش كند كه زندگي‌اش خلاصه شده به آمد و شد در حد فاصلِ خانه‌اي دلگير و انباري كه همچون ابزاري مكانيكي از او كار مي‌كشد. مي‌تواند از نگاهِ دوربين به جهان نگاه كند و به هر كجا كه مي‌خواهد سرك بكشد و همه چيز را بداند و فرديّت و قدرتِ از دست رفته‌اش را بازيابد. رفتن به سينما براي احسان در حكمِ اعاده‌ي آن عالمي‌ست كه در زندگيِ وي به‌سببِ تعارضاتِ ناشي از غيابِ زودهنگامِ پدر و آن «مردِ خانه شدنِ» تحميلي، به حاشيه رانده شده و يافت نمي‌شود؛ عالمي كه يادآورِ سلطه‌ي اصلِ لذّت و يگانگيِ دلپذيرِ فرزند با مادر است. از اين منظر روشن شدنِ سالن سينما، كه مقدّمه‌اي‌ست براي بازگشت به عالمِ خودآگاه، چيزي‌ست شبيه خلسه‌ي ميانِ خواب و بيداري. در سكانسِ پاياني فيلم، هنگام روشن شدنِ سالنِ سينما، احسان تعبيرِ آرزوي مادرش را بر پرده مي‌بيند. مادر در صحنه‌اي كه يلدا را همچون نوزادي در آغوش گرفته با او از برآورده شدنِ آرزويي مي‌گويد كه بينِ خواب و بيداري طلب شده باشد. آرزوي مادر اين است كه يلدا عروسي كند، عصايش را كنار بگذارد و صاحب فرزند شود. اين همان چيزي‌ست كه در پايان احسان سرمستِ تماشايش است، پيش از آن‌كه سيليِ واقعيّت او را بيدار كند. از اين حيث اين‌جا بدونِ من فيلمي در ستايشِ سينماست، منتها ستايشي كه لحني سخت حسرت‌بار دارد: سينما با قرار دادنِ ما در وضعيتي مطابق با رويابيني، مي‌تواند شبحي، تنها شبحي از تحقّقِ روياهاي‌مان ايجاد كند. امّا مگر همين شبح، همين دروغِ دلنشين براي تحمّل‌پذير كردنِ زندگي كافي نيست؟\n4. روياي آرزوبرآورانه‌ي پايانيِ اين‌جا بدونِ من يادآور و شايد اصلاً ارجاعي‌ست به آخرين سكانسِ فريادها و نجواها؛ آن قابِ زيبا، آن تصويرِ خاطره‌انگير و شايد آرزوشده از همنشينيِ خواهران در باغ، سوار بر تاب، سبكبار و فارغ از تعارض. تصويري از يك خوشبختيِ آسان امّا دست‌نايافتني. حتّا بدونِ علم به اين‌كه بهرام توكّلي در رساله‌اش مفصّل به برگمان پرداخته، مي‌شود ردّ فيلمسازِ بزرگِ سوئدي را در سينماي وي يافت. او از همان زمان كه روحانيِ پابرهنه در بهشت، با ترديدهايش دست به گريبان بود، گويي داشت با نورِ زمستاني سخن مي‌گفت، و هنگامي كه امينِ پرسه در مه در حالِ احتضار همچنان براي ماندن داستاني نو خلق مي‌كرد، انگار داشت حكايتِ آن شواليه‌ا‌ي را بازمي‌گفت كه در مُهر هفتم با مرگ شطرنج مي‌باخت. در فانتزيِ پايانيِ اين‌جا بدونِ من، درآن خوشبختي و آرامش، در آن باغِ پر رمز و راز حسّي غريب از همان جنس نهفته كه در پايانِ فريادها و نجواهاست. اين خوشبختي، آرزوي مادري‌ست كه ديگر زنده نيست، همان‌طور كه آن روياي پاياني فريادها و نجواها لحظه‌ي خوشبختيِ آگنس بوده (يا مي‌توانسته باشد) كه او هم ديگر در ميانِ خواهرانش نيست. آيا اين تصويرِ روياگون از باغ، بنا به خوانشي يونگي رمزي از مادر يا شكلي از اسطوره‌ي بهشت نيست كه انسانِ آزرده از تجربه‌ي زايش مي‌خواهد به آن بازگردد؟ به همان امنيّتِ نخستين؟ و آيا آن نگاهِ مبهمِ پايانيِ احسان تجسّمِ وضعيّتِ متناقض‌نماي اين خواسته نيست؟ خواستنِ امنيّت و آرامشي كه جز در خيال وجود نداشته و تنها در دست‌نيافتني بودن است كه معنا دارد. از آن‌جا كه امكانِ تحقّقِ اين يگانگيِ خيالين هرگز در زندگي وجود ندارد، با سرسپردن به آن، ميل به خيال و نامتناهي به ميل به مرگ تبديل مي‌شود. دلمشغوليِ بهرام توكّلي با رويا و مرگ از همين‌جا نشأت مي‌گيرد. مي‌شود پرسيد آيا بهشت پايانيِ پابرهنه در بهشت جايي شبيه باغِ پايانيِ اين‌جا بدون من نيست؟ همان بخش دایمیِ آسايشگاه که بیماران از آن بازگشتی ندارند؟ ورودِ يحيي به بهشت، با آن خلوص و حسنِ نيّت معنايش آخرين مرحله‌ي سلوكِ عارفانه و رستگاريِ او‌ست يا مرگ؟ آيا مي‌شود به چيزي شبيه آرامشِ پيش از مرگِ شاهو در آن فيلم دلخوش كرد؟ به فريب و وهمي كه مرگ را براي او آسان‌تر كرده، همان‌قدر كه دروغ‌هاي سينما زندگي را براي احسان؟ به واسطه‌ي چنين برداشتِ طنزآميزي‌ست كه سينماي توكّلي همواره با نوعي دوسويه‌گيِ معنايي و دوپهلوگويي، در مرزِ باريك ميانِ معناگرايي و عبث‌نماييِ بكت‌وار حركت مي‌كند و زمين نمي‌خورد. طنزي كه معناي خوشبختي را نه در چيزي غيرِ واقعي و باورنكردني، كه در نزديك‌ترين، ساده‌ترين و ملموس‌ترين چيزها مي‌بيند و در عينِ حال، آن را به اندازه‌اي دور از دسترس مي‌يابد كه جز در هنر، يا در عالمي خيال‌پردازانه و شايد در مرگ نمي‌توان به دستش آورد.\n* عنوان مطلب برگرفته از شعري‌ست از احمد شاملو\nسيندرلا در اغما\nآیا اين‌جا بدون من اقتباس موفقی است؟\nتکليف ما در برابر فيلمي مثل «اين‌جا بدون من» چيست؟ در نگاه اول، اين همان فيلمي است که مدت‌ها بود انتظارش را مي‌کشيديم؛ جدي و متفکر، و در عين حال سرشار از تصاوير خوش‌ترکيب. فيلمي که از سليقه خوش سازنده‌اش، مرعوب مي‌شويم و از تصاوير خوش‌آب‌ورنگش، شگفت‌زده. ولي... ولي راستش در ديدارهاي مجدد، در بررسي تطبيقي با متن و در يک جست‌وجوي تازه در نماها و سکانس‌ها و آدم‌هاي فيلم، همه اين ساختمان خوش‌ترکيب فرو مي‌ريزد و به‌جايش سايه‌اي از يک فيلمِ مهم، اما ناکام باقي مي‌ماند. بهتر است از اول شروع کنيم. از متن نمايشنامه و از توصيف‌هاي تنسي ويليامز...\n«آپارتمان وينگفيلد، در پشت يکي از انبوه ساختمان‌هاي مجتمعي قرار دارد، که در شهر‌هاي پرازدحام آمريکا، همچون زيگيلي روزانه در حال رشدند. اين مراکز درون شهري که ساکنانش از طبقه فقير تشکيل يافته، حاصل و نشانه هوسي است در دل اين دسته از مردمان اسير و زحمت‌کش، که از اقصي‌نقاط مختلف دنيا به سوي اين شهرها براي بهبودي حال خود و فرزندان‌شان سرازير شده‌اند...» اين، اولين سطور نمايشنامه «باغ‌وحش شيشه‌اي» است؛ متني که مستقيماً، با اشاره به يک موقعيت اجتماعي شروع مي‌شود و در ادامه هم، تمام انگيزه‌ها و کنش‌وواکنش‌هاي آدم‌هايش را از دل اين موقعيت بيرون مي‌کشد. اين موقعيت اجتماعي عميقاً وابسته به «فقر» است و اصولاً همين هم پايه و اساس روابط نمايشنامه را مي‌سازد. بنابراين، ويليامز در همان سطرهاي نخست متن خود، ويژگي‌هاي طبقه شخصيت‌ها را شرح مي‌دهد تا بعد به دل اين روابط برود: اصولا همه روياهاي شخصيت اماندا (مادر) ريشه مالي دارد؛ تمام خواستگارهاي او از مردان موفق و پول‌دار روزگارند و تمام تلاش او براي فروش لباس‌هاي زنانه، کسبِ درآمد بيشتر است.\nحتي توصيه او به «تام» (پسر اماندا)، همان شعار معروف روياي آمريکايي است: «سعي کن، موفق مي‌شي». ويليامز، حتي براي بروز عيان اين فقر، روي لباس اماندا هم تکيه مي‌کند. لباسي که هم رنگ رويا دارد و هم نشانه تلخي است از موقعيت دردناک خانواده وينگفيلد. وقتي قرار است «جيم» به خانه آنها بيايد، اماندا دَرِ صندوقچه قديمي‌اش را باز مي‌کند و مي‌گويد: «مُد، بعد اين همه سال تفاوت چنداني نکرده، اين لباسيه که من تو مهموني‌هاي بال از اون استفاده مي‌کردم.... روزي که با پدرت آشنا شدم اين لباس تنم بود...» و بعد شروع مي‌کند يکي از روياهاي قديمي‌اش را تعريف کردن. اين لباس، به کهنگي همان تفکري است که اماندا دارد؛ اما مي‌خواهد تازه و نو جلوه‌اش دهد.\nدر آخرِ اين ديالوگ‌ها اماندا به نکته ديگري اشاره مي‌کند: «من به برادرت امروز پول بيشتري دادم که با آقاي اوکانر سوار تاکسي بشن.» موقعيت خانواده وينگفيلد و بي‌پولي مفرط‌شان در همين چند ديالوگ به خوبي نمايان مي‌شود. به‌خصوص وقتي اماندا خانه خودش را اين‌گونه شرح مي‌دهد: «آدم که خواستگارو تو خوکدوني دعوت نمي‌کنه. تمام ظروف نقره‌اي عروسيم مونده بايد براق شن...» ماجرا وقتي پيچيده‌تر مي‌شود که با يک شخصيت مهم نمايشنامه روبه‌رو مي‌شويم: «جيم». او نماينده تام و تمام رشد و پيشرفت است. مردي که براي ترقي، هيچ فرصتي را از دست نمي‌دهد؛ از دانشگاه شبانه گرفته تا شرکت در کلاس‌هاي سخنوري. او در تضاد کامل با موقعيت افراد اين خانواده است و به خاطر همين کنتراست، شخصيت چشمگيري دارد. «جيم» در ديالوگي رو به «لورا» مي‌گويد: «بشر زنده‌ست لورا. به دور و بر خودت نگاه کن. چي مي‌بيني؟ يه دنيا پر از آدم‌هاي معمولي... تنها کاري که از تو ساخته‌ست اينه که کشف کني برتري تو چيه؟ مثلاً من... [ در آينه کراواتش را درست مي‌کند] علاقه من به الکتروديناميکه.\nمن براي ياد گرفتن مهندسي راديو دانشگاه شبانه مي‌رم. لورا با توجه به شغل پرمشغله‌يي که تو انبار دارم، هم اون کلاس رو برداشتم و هم کلاس نحوه سخنراني براي عموم‌رو.» و در جايي ديگر مي‌گويد: «همش بستگي به صنعت داره که خودش رو آماده کنه. با تمام قوا آگاهي. واي! قدرت! اين تناوبيه که دموکراسي بر اون بنا شده.» شخصيتِ «جيم» در لواي همين اظهارنظرها و واکنش‌هاست که رو مي‌شود. يک مرد جدي که به هيچ فرصتي پشت نمي‌کند.\nتنسي ويليامز، جيم را نه يک شخصيت مثبت که نوعي سواستفاده‌چي نشان مي‌دهد. از نظر وينگفيلدها حضور او در خانه، فقط يک خواستگاري ساده نيست؛ بلکه نشانه نوعي ترقي است. اما از نظر جيم، حتي کام گرفتن از لورا در صحنه‌هاي آخر نمايش، نوعي اظهار عشق به‌حساب نمي‌آيد، اين هم راهي براي از دست نرفتن فرصت است. هر دو به نوعي دو سر يک رشته‌اند که براي رهايي از فقر راه‌حل‌هاي جداگانه‌اي دارند. به همين دليل هم خريد کاناپه در اين نمايش، يک نقطه بحران است، همان‌طور که تمايل تام به ترک کردن خانه هم، از درون همين موقعيت شکل مي‌گيرد.\nاو مي‌خواهد از اين فضاي راکد و بسته بيرون بزند تا به موج موفقيت‌هاي باقي آمريکايي‌ها بپيوندد. کاري که ظاهراً پدرش هم انجام داده. به اينها اضافه کنيد نشانه‌هاي عميق مذهب کاتوليک را که از دعاهاي شبانه اماندا شروع مي‌شود و به شمع‌هاي کج‌وکوله کليسا مي‌رسد. نوعي پوشش تقديرگرايي در خانواده بدبخت وينگفيلد. در متن البته نشانه‌هايي از قدرت زن و مادر هم به‌چشم مي‌خورد و تقلاي تام، تلاش براي رهايي از اين سايه سنگين هم هست. به اين ترتيب، نمايشنامه «باغ‌وحش شيشه‌يي»، افسانه سيندرلاست، بدونِ به‌وقع پيوستن معجزه در نيمه‌شب.\nاما در دنياي «اين‌جا بدون من» با چه‌چيزهايي مواجهيم؟ اول از همه، موقعيت خانواده است. ظاهراً خانواده احسان و فريده و يلدا، خانواده‌اي از طبقه کارگرند. مادر، در يک شرکت کنسروسازي کار مي‌کند و پسر، انباردار يک کارخانه است با حقوق 300 هزارتومان در ماه. اما نشانه اين فقر در چه‌چيز‌هايي ديده مي‌شود؟ کجا با فقر اين آدم‌ها روبه‌رو مي‌شويم؟ اصلاً فقر، مسأله اين خانواده است که بخواهد کنش و واکنشي ايجاد کند؟ بله، مادر خانواده مدام كار مي‌كند، جاي بقيه همكارانش مي‌ايستد و....اما در ادامه آنچه از خانواده مي‌بينيم عدم نياز به اين پول است... واقعيت اين است که اين‌جا همه‌چيز معقول است. زندگي جريان دارد و دغدغه آدم‌ها، آرزوهايي است که از نيمه راه بچه‌گانه بودن‌شان به چشم مي‌خورد.\nوقتي احسان با جديت تمام از سفر به دوبي و کار در فيلم‌هاي تبليغاتي مي‌گويد، رضا (پارسا پيروزفر) جوري با او برخورد مي‌کند که همه امکان ماجرا زير سوال مي‌رود. در اين خانواده، ظاهرا فقر، عامل گريز و تلاش براي بهبودي نيست، اين‌جا مساله اصلي مادري است که با حرکات ديوانه‌وارش خانواده را به نابودي مي‌کشاند؛ عشق پسرش به سينما را مسخره مي‌کند، حال و اوضاع دخترش را ناديده مي‌گيرد و با حماقت تمام او را به جنون مي‌کشاند و حتي با کارهاي اضافي، مهمانش را هم سراسيمه مي‌کند. فقر از متن اقتباس حذف شده، اما چيزي جايگزين آن نشده است.\nبه همين دليل هم فيلمنامه در ايجاد انگيزه آدم‌هايش ناکام مي‌ماند. وقتي خانواده‌اي پشت صندلي لهستاني مي‌نشينند و شام مي‌خورند، وقتي در اتاق‌هاي‌شان به‌جاي لامپ و چراغ، آباژور است، ديگر تلاش براي خريد يک کاناپه‌ی نو قلابي جلوه مي‌کند. اينجا نشانه‌اي از فقر نيست که آدم‌ها تمايلي به رفع آن داشته باشند. حتي وقتي برق خانه مي‌رود، دليل اصلي، فراموشي احسان است، نه بي‌پولي خانواده. در واقع نشانه‌هاي فقر در اين فضا به چشم نمي‌خورد. حتي سرگرمي دختر خانه هم درست كردن ژله براي دسر است! اما اين اصل ماجرا نيست. نکته مهم‌تر جهان ترجمه اثر در فضاي فرهنگي ايران است. «اين‌جا بدون من»، در تطبيق فضاي مبدأ با جهان مقصد، موفق عمل نمي‌کند. بخشي از اين عدم تطابق مربوط به آداپته کردن متن و شخصيت و قصه است و بخشي هم به فضاي فيلم برمي‌گردد.\nقصه و شخصيت\nپيشنهاد مي‌کنم براي لحظاتي باند صوتي فيلم را ببنديد. آن‌وقت به نظر شما، «اين‌جا بدون من» در کجاي جهان مي‌گذرد؟ آدم‌هايش با این نوع زندگي، دکوراسيون خانه و حرکات و واکنش‌ها، با آن طرز رفتار و جنس حيات در خانه خوش‌آب‌و‌رنگ، متعلق به ايران‌اند؟ اين فيلم نمي‌تواند در ترکيه، قرقيزستان، پرو، قبرس يا آذربايجان اتفاق افتاده باشد؟ چه چيزي فيلم را به ايران وصل مي‌کند؟ واقعیت این است که مرز ايراني و فرنگي بودن فيلم، در همان کلام و ديالوگ‌هايي است که به زبان «فارسي» بيان مي‌شوند. وگرنه ترجمه فرهنگي «باغ‌وحش شيشه‌اي» اصلاً رخ نداده. مثلاً در متن نمايشنامه، نقطه عطف ماجرا، جايي است که اماندا به تام مي‌گويد اگر مي‌خواهد دنبال آرزوهايش برود، تنها راهش پيدا کردن کسي است که لورا را به او بسپارند. در ساختاري که ويليامز تدارک ديده، تام آنقدر جان‌به‌لب شده که دوست قديم‌اش را به خانه مي‌آورد تا راه فرار از خانه باز شود. ضمناً نقش تام، بيش از یک تماشاگر صرف است و در اداره خانه نقش دارد.\nاما در فيلم چه مي‌بينيم؟ احسان، شخصيتي خنثي و بي‌عرضه است، با حماقت‌هاي آشکار. اصولا عمل معرفي دوستش به خانواده، آن هم با هدف ازدواج با خواهر شَل‌اش، بايد دردناک و در عين حال عذاب‌آور باشد. اما با چه چيزي روبه‌رو مي‌شويم؟ نوعي بي‌خيالي از رخ دادن اين اتفاق. منظورم از ذکر اين مثال، اين نيست که احسان بايد مثل شخصيت‌هاي فيلم‌هاي کيميايي با چاقو حساب خانواده و رفيق و همه همسايه‌ها را مي‌رسيد. اما مخالفت و واکنش‌هاي ابتدايي، حتي از نوع فرنگي و مترقي‌اش هم در «اين‌جا بدون من» رخ نمي‌دهد. بعد اين‌که رضا پايش به خانه باز مي‌شود، تازه احسان مي‌فهمد که بايد ناز کند و اخم‌هايش درهم برود.\nاصلاً به چه دليل پيشنهاد مادرش را مي‌پذيرد؟ اين‌جا، مثل نمايشنامه، بحثِ ميل به پيشرفت يا ترقي از طرف احسان و مادر در کار نيست؛ بحث بر سر يک پشتوانه است که خب، احسان هم ظاهراً پشتوانه‌اي براي خانواده‌اش به حساب نمي‌آيد.(در واقع، ما نمي‌بينيم) پس حذف او در قصه باعث چه اتفاقي مي‌شود؟ در متن تام در توصيف پيدا کردن خواستگار مي‌گويد: « بعد از مردودي لورا در آموزشگاه منشي‌گري، پيدا کردن يک خواستگار خوب براي اون، تمام ذهن مادرم رو گرفت و دائم در فکر پيدا کردن مردي مناسب براي اون بود.عصري نبود که توي خونه ما اشاره به اين شبح، به اين وهم نشه.» در واقع، زمينه و توالي اين خواست، با همين جملات روشن مي‌شود. اما در فيلم، حس خواستگار و کشف شوهر، يکباره و با اشاره يلدا شروع مي‌شود و بعد همين‌طور ادامه پيدا مي‌کند. بنابراين، پيشنهاد ورود آدم به زندگي اين افراد، خلق‌الساعه است.\nدر فيلم، زمينه فقر حذف شده، تاکيدها روي عدم پيشرفت دختر شل، کنار گذاشته شده و در نهايت خواسته مادري باقي مانده که ظاهراً نشانه‌هاي عميق جنون را در خود دارد. کاراکتري که به‌خلاف نظر بعضي منتقدها، اصلاً ايراني نيست و تلاش او براي نزديک کردن يلدا و رضا، آنقدر ساده‌لوحانه و بچه‌گانه است که از شخصيت‌هاي فيلم بعيد است تن به آن بدهند. جنس شخصيت مادر بيش از هر چيز شبيه به «ورا دريک» است؛ شخصيت مهربان فيلمي به همين نام ساخته «مايک لي»، که نمي‌داند کارهاي خيرخواهانه‌اش چه جنايتي به حساب مي‌آيد. بنابراين تلاش مدام مادر «اين‌جا بدون من» براي رد کردن دخترش، اقدامي ترحم‌برانگيز است که بيش از هر چيز موقعيت تراژيک خودش را نشان مي‌دهد. در نمايشنامه، شخصيت پدر اگر چه غايب است، اما حضورش مدام حس مي‌شود و با شرح صحنه‌هاي تنسي ويليامز هر از چند گاهي هم بر آن تاکيد مي‌شود. در اول متن، تام مي‌گويد: «شخصيت پنجم نمايش، کسيه که حضور شخصي نداره. ولي در اين عکس بزرگتر از اندازه واقعي که بالاي بخاري نصب شده، ظاهر مي‌شه. اين پدر ماست که سال‌ها پيش مارو ترک کرد. اون کارگر شرکت تلفن بود، که عاشق راه‌هاي دور شد.\nاز کارش دست کشيد. فرار رو بر قرار ترجيح داد.» و اين سرنوشتي است که ظاهراً تام هم آن را دنبال مي‌کند. اما در فيلم، سه‌بار به پدر اشاره مي‌شود: بار اول وقتي مادر از خواستگارهاي جورواجورش مي‌گويد و احسان، تاکيد مي‌کند که: «فقط باباي ما ددري بود؟»، بار دوم وقتي است که مادر به احسان مي‌گويد ديگر درباره معتاد شدن با او شوخي نکند و احسان مي‌گويد: «تو چرا نگراني که من مث بابا بشم؟» بار سوم هم در نريشني است که احسان در ترمينال مي‌گويد و تاکيد مي‌کند ارث پدرش به او رسيده. ارثي که رفتن، نتيجه اوست. اما همين سه مثال نشان مي‌دهد حتي تکليف پدر در فيلم روشن نيست؛ او معتاد شده؟ معتادي است که خانه را ترک کرده؟ مردي بوده که از آن‌جا فرار کرده و خبري ازش نيست؟ فيلم، در توضيح اين موضوع هم دستپاچه است.\nکار حميد خضوعي‌ابيانه در استفاده از نور درخشان است. به جز يک‌سوم انتهايي، فضاي فيلم با تصاوير او از حالت واقع‌گرا خارج شده و با نوعي گرمي و رنگ‌آميزي، رويايي به‌نظر مي‌رسد. به گمانم او و بهرام توکلي، دستورالعمل تنسي ويليامز براي کاربرد نور در باغ‌وحش شيشه‌اي را با دقت خوانده‌اند. ويليامز در اين شرح کار مي‌نويسد: «نور در اين نمايش واقع‌گرا نيست؛ بلکه خاطره‌انگيز است... نوري که روي لورا تابيده مي‌شود بايد با ديگران متفاوت باشد. يعني روشن و تر و تازه. همانند نوري که در نقاشي‌هاي مذهبي براي اشخاص روحاني. زنان قديس (مريم مقدس) استفاده مي‌کرده‌اند. يک تطابق مطمئن به نور، در نقاشي‌هاي «ال‌گرکو» است. استفاده از نور در نقاشي‌هاي اين نقاش را «کياراس‌کيورو» مي‌نامند. در اين نوع نورپردازي، نور موضوع (در اشخاص و طبيعت بي‌جان) درخشنده و نوراني، نور فضا تاريک و کدر است.\nاين روش نورپردازي بايد عامل موثر در طول نمايش باشد.» خب، در تمام لحظات فيلم، ما با اين نور روبه‌رو‌ايم؛ اجسام و آدم‌ها با نورهاي اُوِر، درخشنده و روشن شده‌اند و همه‌چيز در‌هاله‌اي از نور پوشيده شده. اما ويليامز در جايي تاکيد مي‌کند بعد از اتفاق غم‌انگيز پايان نمايش، همه نورها، از بين مي‌رود و فضا، واقعي مي‌شود. حتي بر تاريکي فضا تاکيد مي‌کند و نمايشنامه هم با خاموش کردن شمع به پايان مي‌رسد. نوعي تاريکي مطلق، براي نمايش از دست رفتن روياها و جهان فانتزي و در عين حال، آشکار کردن دنياي واقعي و بي‌رنگي و تيرگي مطلق. خضوعي در دوسوم ابتدايي به خوبي از ايده نقاشي‌هاي «ال‌گرکو» استفاده کرده. اگر چه در لحظاتي هم به شيوه نورپردازي «ورمير» نزديک شده(تمام نماهاي که نور از پنجره به داخل مي‌تابد). اما در يک‌سوم پاياني، يعني جايي که شخصيت‌ها ديگر آن ملايمت و مهر سابق را ندارند، زشتي محيط معلوم و موقعيت دردناک خانواده بي‌پرده عيان شده، نورها تغييري نمي‌کند.\nاز جايي که مادر در کارخانه گريه مي‌کند و همه چيز را برهم مي‌زند تا زمان پريشان‌احوالي يلدا و جان‌به‌لب شدن احسان، تصاوير همان‌طوري است که در سکانس‌هاي قبل بود. تنها در اين لحظات، دوربين روي دست خضوعي، نوعي بي‌تعادلي را به نمايش مي‌گذارد. اما اين، کافي نيست. طبيعي است شکست فضا در آن بخش‌ها، بايد تاثيرشان را در نور مي‌گذاشتند و ما را با واقعيت روبه‌رو مي‌کردند. واقعيتي سرسام‌آور که بايد تجلي‌اش را در از بين رفتن درخشندگي فضا مي‌ديديم. اما وقتي فضاي نوري تغيير نمي‌کند، ما هنوز سرگردان بين خيال و واقعيت‌ايم و اين جوري است که صحنه پاياني براي مخاطب، گنگ و نامفهوم جلوه مي‌کند. تاکيد روي حلقه‌هاي فيلم و آپارات و نمايش زندگي درخشان و زيبا و شيک خانواده در آخر، فرقي با سکانس‌هاي قبل ندارد. در اين صحنه‌ها فقط گريم آدم‌ها تغيير کرده، اما جنس رنگ و نور تغييري نکرده است. انتخاب‌هاي اينچنيني، باعث شده «اين‌جا بدون من» در تطبيق فرهنگي دچار لکنت شود و اين‌جوري است که آدم‌هاي «اين‌جا بدون من»، فارسي حرف مي‌زنند، اما اين‌جايي نيستند.\nخب؛ تکليف ما در برابر اين فيلم با همه ستايش‌هايي که نثارش مي‌شود چيست؟ بايد آنها را باور کنيم؟ يا بايد به اين فکر کنيم که اگر چه «اينجا بدون من» از نظر اجرا، فيلم مهمي است، اما در اصل، تجربه‌ی ناکامي است در تبديل يک اثر غربي به اثری شرقي؟ به‌نظرم اين مهم‌ترين سؤالي است که بعد از تماشاي فيلم ذهن را مشغول مي‌کند...\nكاناپه شكلاتی لعنتی\n«اينجا بدون من» به طرز دلهره‌آوري نظم ذهني مخاطبش را برهم مي‌زند، به وضوح اهميت زمان و مكان و تقدم و تاخر رخداد‌ها را به سخره مي‌گيرد و درنهايت مرز ميان واقعيت و تخيل را درمي‌نوردد و تماشاگر را به سوي نظم جديد ذهني هدايت مي‌كند.\nبهرام توكلي كه در عرصه ساخت فيلم كوتاه موفق ظاهر شده بود، حالا و پس از ساختن سومين فيلم بلندش كه به وضوح روندي رو به رشد را تداعي مي‌كند، نشان داده كه مي‌داند چگونه با ابزار سينما، دنياي خاص خودش را خلق كند. «اينجا بدون من» پس از «پابرهنه در بهشت» و «پرسه در مه» مخاطب آثار توكلي را مجاب مي‌كند كه بپذيرد با يك كارگردان آشنا به مفهوم و ابزار سينما روبه‌رو است. بهرام توكلي در هر سه فيلمي كه تا به حال از او ديده‌ايم، روايت از زاويه ذهن و نگاه اول شخص را برگزيده تا به هدف اساسي‌تري كه همانا تصوير كردن سينمايي ذهنيات شخصيت اصلي قصه‌اش باشد را امكان‌پذير كند. با همين حربه است كه ديگر مرز‌هاي زماني و تقدم و تأخر‌هاي كليشه‌اي معناي ويژه‌اي نمي‌يابد. در اين شرايط است كه مكان وقوع رخداد‌ها فارغ از معنا مي‌شوند و هيچ قطعيتي در مورد اينكه شخصيت‌هاي قصه ما در مكان در حال نمايش وقوع يك رخداد حاضر هستند يا خير وجود ندارد چه كه ممكن است از زاويه نگاه شخصيت اصلي قصه كه خيال‌پردازي و پر و بال دادن به قدرت تخيل را مي‌ستايد مكان وقوع رخداد‌ها در جايي تصور شود به دور از جايي كه واقعيت دارد! خود رخدادها و وقايع داستان نيز از اين روند در امان نيستند و مشخصا نمي‌توان ادعا كرد كه اتفاقي مشخص در روند داستان فيلم به وقوع پيوسته يا اينكه برخلاف جريان واقعيت حاكم، شخصيت اصلي ما تمايل داشته اين اتفاق رخ بدهد يا در شكلي ديگر اين اتفاق به شكلي كه او دوست داشته رخ بدهد! تقدم و تأخر زماني و مكاني وقوع رخدادها نيز به هيچ‌وجه قابل شناسايي صددرصدي نيست.\nدر معناي وسيع‌تر دنياي فيلم‌سازي و فيلمنامه‌هايي كه توكلي مي‌نويسد اصولا اين اجازه را به مخاطب نمي‌دهد كه ايستگاه شروع داستان، سيروريت ادامه داستان و اتفاقات و رخدادهايي كه به شكل‌گيري موقعيت‌هاي دراماتيك مي‌انجامد و در ادامه اتفاقات نهايي فيلم كه حاصل مقدمه‌چيني‌هاي نخست و فراز و فرود‌هاي ميانه فيلم است را شناسايي كند. فيلم از نگاه بهرام توكلي بارها شروع مي‌شود و بارها پايان مي‌يابد و اين ذهن سيال اول شخص داستان‌هاي اوست كه تصميم مي‌گيرد كجا داستان را آغاز كند و كجا به پايان برد. به طرزي واقع‌نما دنياي فيلمنامه‌هاي توكلي بر مبناي تصوير كردن خالصانه پرسه‌هاي يك ذهن مشوش شكل مي‌گيرند و آثار تصويري او در واقع تصاوير ذهني اول شخص فيلمنامه‌هاي اوست. اين روال اما به معناي روبه‌رو شدن تماشاگر با دنيايي است كه معناي واقعيت و خيال در آن از ميان رفته و هيچ مرزي ميان اين دو وجود ندارد. با همين دستور زبان است كه مخاطب به هيچ‌وجه قادر به تشخيص و تميز دادن سكانس‌هايي كه با تعريف ما واقعيت دارند از سكانس‌هايي كه زاييده ذهن اول شخص داستان است، نمي‌شود. همين امر تمام قواعد ذهني و عادات فيلم ديدن مخاطب را درمي‌نوردد و اگر كد‌گذاري‌هاي فيلم‌ساز را بپذيرد بتواند در دنياي اول شخص راوي فيلم غوطه‌ور شود و او را همراهي كند تا جايي كه در نهايت نظم ذهني تازه‌اي را بپذيرد كه همان نظم ذهني شخصيت اصلي فيلم است. در اين نظم تازه زمان و مكان و تقدم و تأخر رخدادها همچنين شكل وقوع اتفاقات و نتيجه هر يك از آنها در اختيار ذهن مخاطب قرار مي‌گيرد و در واقع همان دنيايي كه مخاطب را به وحشت واداشته بود حالا به دنياي مورد پذيرش او تبديل نمي‌شود.\nآثار توكلي و به خصوص اثر اخير او «اينجا بدون من» جادوي سينما را از طريق به تصوير كشيدن شمايي از آن ستايش مي‌كنند. گويي توكلي هدفش از فيلم‌سازي را بازيابي معنايي تصوير از مفهوم سينما قرار داده است.\n"اینجا بدون من" سومین ساخته درخشان و تکان دهنده بهرام توکلی متعلق به موج نو سینمای ایران است؛ موجی که با ظهور شاهکار درباره الی مسیر یکنواخت و بی تعلیق سینمای ایران را تغییر داد و مخاطبان جدی و بعضا خاص و اخصّ هنر‌هفتم را مجذوب و مسحور خود ساخت. بهرام توکلی که در فیلم فرم گرای پابرهنه‌دربهشت و درام نو پرسه‌درمه نشان داده بود خیلی خوب روایت مدرن و فضای پست مدرن برگرفته از سینمای اروپا را می‌شناسد، این بار نیز دست به خلاقیت زده و اثری آفریده است که چه به لحاظ فرم و شیوه های تکنیکی و چه در قصه گویی و انتقال مضامین فراتر از حد استاندارد سینما می‌ایستد و جمله « سینما، سینماست » را عینیت می‌بخشد.\n"اینجا بدون من" سینما در سینماست و بعبارتی تلفیق حقیقت و مجاز است. شیفتگی توکلی 35 ساله به عالم مرموز سینما باعث شده که مرز واقعیت و خیال را درنوردد و مخاطبِ خیره به پرده عریض نقره‌ای را در پرده ای عریض تر و ذهنی تر غرق کند و او را به رویاپردازی وادارد کما اینکه شخصیت اصلی و در واقع راویِ پنهان (ذهنی) قصه، احسان هم دست به سفری ذهنی- خیالی می‌زند تا بتواند واقعیت های موجود در اطرافش را به شکل وهم و رویا بازسازی کند. وی گرچه به قول خودش در یک انبار فکسنی محصور شده و نمی‌تواند ذوق و استعداد هنری خود (نویسندگی و سینمادوستی) را به عرصه ی شکوفایی برساند اما در اقدامی حیرت‌انگیز و فراتر از واقعیت (سورئال) خود را از محیط پیرامون ایزوله می‌کند و با ورود به عالم پیچیده خیال، از دردها، بیماری ها و رنج ها رهایی می‌یابد و به لحاظ معنویت ارضا می‌گردد. احسان تا آنجا پیش می‌رود که خودش هم نمی‌داند در کدام بخش واقعیت یا رویا قرار گرفته است و به نوعی بین خواب و بیداری و تاریکی و نور تاب می‌خورد؛ او در اصل کارگردان ثانی "اینجا بدون من" قلمداد می‌شود که دوست دارد سرنوشتی زیبا و درخور برای خود، رفیق، مادر و خواهر معلولش رقم بزند و پایان فیلم ذهنی خود را آنگونه که می‌پسندد ببندد.\nهمچنین پلان های هنرمندانه و فکرشده از محیط برفی محل کار مادر احسان، به پشت ایستادنِ احسان در محل پرتگاه(استعاره از فرورفتن در عمق تاریک وجود آدمی)، ایستادن یلدا روبروی آینه ی دستشویی و حتی حضور گاه و بیگاه احسان به همراه دوستش رضا در سالن های پر و خالی سینما همه و همه اشاره به ترکیب واقعیت و رویا در این عالم دارد؛ عالمی که هر انسانی می‌تواند با وجود عیب و درد و رنج ظاهری به مقام استغنای طبع نائل شود.


تبریک نیمار به پدیده برزیلی رئال مادرید\nنیمار جونیور درخشش رودریگو، پدیده برزیلی رئال مادرید در دیدار مقابل گالاتاسرای را به او تبریک گفته است...\n۵ روز پیش ۸٬۳۸۷\nبه گزارش مدال، رئال مادرید دیشب موفق شد با ارائه یک نمایش فوق‌العاده و با نتیجه قاطع ۶-۰ گالاتاسرای را شکست دهد. رودریگو، پدیده برزیلی رئال مادرید، در بازی دیشب یک نمایش فوق‌العاده و تحسین برانگیز از خود ارائه داد. این جوان ۱۸ ساله موفق شد در جریان بازی دیشب آمار فوق‌العاده سه گل و یک پاس گل را به ثبت برساند.\nدرخشش رودریگو در بازی دیشب باعث شده که بسیاری از هم بازی‌ها و دوستان او بابت عملکرد فوق‌العاده‌اش به این بازیکن تبریک بگویند. یکی از مهم‌ترین بازیکنانی که درخشش رودریگو را به او تبریک گفته نیمار، فوق ستاره برزیلی پاری سن ژرمن، است.\nنیمار در پیامی انگیزشی درخشش فوق العاده رودریگو جوان را به این بازیکن در صفحه اینستاگرامش تبریک گفته است. در پیام نیمار آمده است: " پسر خوب. به بلند پروازی خود ادامه بده! من می‌خواهم جزو اولین کسانی باشم که امروز به تو تبریک گفته است. امیدوارم این اولین هتریک آغاز هتریک‌های بعدی باشد."\nرودریگو نیز در پاسخ به این پیام نیمار گفته است: "چه افتخاری! متشکرم برادر"\nرکوردشکنی‌های رودریگو با هتریک برابر گالاتاسرای\nنیمار جونیور پدیده برزیلی رئال مادرید هتریک رودریگو فوتبال جهان رودریگو سیلوا رئال مادرید رئال مادرید-گالاتاسرای UEFA Champions League فوتبال\n۳ ساعت پیش ۱٬۰۰۸\n۳ ساعت پیش ۱٬۷۱۷\n۳ ساعت پیش ۲٬۵۳۳\n۴ ساعت پیش ۹۸۰\n۴ ساعت پیش ۳٬۰۲۶\n۴ ساعت پیش ۳٬۵۹۶\n۴ ساعت پیش ۱٬۲۵۰


کاربرد قرارداد: انجام خدمات درخواستی کارفرما در قسمت تعمیرات با تولید شرکت می باشد و کارگزار متعهد است که وظایف محوله را با رعایت مقررات و طبق شرح وظایف ابلاغ شده به ایشان، انجام دهد. محل انجام کار با توجه به موردی بودن فعالیت های شرکت، در هر محلی که کارفرما صلاح بداند می باشد.\nحتما باید قرارداد را در محضر نوشت؟ نمونه قرارداد چیست؟ تنظیم قرارداد یک امر «فرمالیته» یا یک ضرورت اصل آزادی قراردادها قرارداد یک طرفه\nنمونه قرارداد خدمات بازرسی فنی نمونه قرارداد عملیات تحقیقاتی نمونه قرارداد پیمانکاری نمونه قرارداد کار برای مدت موقت (کوتاه مدت) نمونه قرارداد مشارکت و سرمایه گذاری در پروژه های بزرگ


نقد کرم روز لیفت دتوکس ژاندارسل و معرفی اجمالی گروه محصولات میراتنس لیفت دتوکس ژاندارسل\nبا افزایش سن، پیری پوست رخ می دهد که امری گریز ناپذیر است. پوست دچار افتادگی شده، خطوط و چین و چروک ها نمایان می گردد.\nدر کنار عوامل ذاتی یا درونی که مسبب پیری پوست می باشند، عوامل محیطی نیز در ایجاد آسیب های پوستی و تسریع این روند، موثر هستند. سبک زندگی نامناسب، رژیم غذایی نامطلوب، اشعه خورشید و عدم محافظت پوست در برابر آن، دود سیگار، آلودگی های محیط و … همه و همه سبب ایجاد رادیکال های آزاد و به تبع استرس اکسیداتیو می گردند.\nتوکسین ها در تمام فضای اطراف ما، از هوایی که نفس می کشیم و … وجود دارند که سبب تشدید رادیکال های آزاد و صدمات پوستی می شوند.\nدر سنین جوانی، پوست آسیب دیده به راحتی التیام و به سرعت بهبود می یابد. با افزایش سن، مدت زمانی که جهت بهبودی پوست مورد نیاز است، افزایش خواهد یافت؛ چه بسا سموم و آلودگی های محیطی نیز در به تاخیر انداختن ترمیم آسیب دیدگی های پوستی موثر است.\nبا توجه به توضیحات، مراقبت از پوست در برابر پیری و عوامل آسیب رسان محیطی امری واجب و الزامیست.\nیکی از محصولات مناسب که هم سبب محافظت از پوست در برابر رادیکال های آزاد شده و هم مراقبت ضدپیری ایده آل می باشد، کرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسل، می باشد. این مقاله به معرفی، نقد و بررسی این محصول می پردازد. (جهت مشاهده محصول و خرید کلیک کنید.)\nمعرفی لاین میراتنس لیفت دتوکس ژاندارسل:\nگروه لیفت دتوکس ژاندارسل (جهت مشاهده و خرید کلیک کنید)\nلاین لاکچری میراتنس لیفت دتوکس ژاندارسل آخرین پیشرفت کمپانی ژاندارسل را به نمایش گذاشته و یک هدف مشخص دارد:\nایجاد بافتی نوآورانه و گرانبها به همراه مراقبتی استثنایی.\nمحصولات ارزشمند این دسته علاوه بر مراقبت شدید لیفتینگ پوست در جهت کاهش چین و چروک ها و سفتی پوست صورت، سبب محافظت از پوست در برابر آسیب های محیطی و تسکین آن می گردد.\nتحقیق درباره ژن های طول عمر (Longevity genes) و کشف انقلابی ژن Pro-sirt 1 راه را برای این دسته محصولات نوآورانه پوستی هموار نمود.\nدر واقع نتایج مطلوب لیفتینگ پوست، محافظت پوست در برابر علائم پیری زودرس و همچنین اثر سم زدایی (دتوکسیفایینگ) در برابر رادیکال ها جهت کاهش فرایندهای اکسیداتیو؛ در کنار هم، محصولات لیفت دتوکس ژاندارسل را تشکیل می دهند.\nلیفت دتوکس میراتنس، سلول ها را از تاثیرات زیانبار رهانیده، تولید سلول های جدید پوستی را بهبود و از پوست در برابر فشار و آسیب های جدید محافظت می کند.\n— ویژگی های گروه میراتنس لیفت دتوکس ژاندارسل:\nمناسب افرادی است که دچار پیری زودرس گشته اند.\nدرمان کننده انواع پیری ناشی از عوامل درونی یا خارجی بواسطه دارا بودن تکنولوژی پیشرفته\nدارای اثرات لیفتینگ\nکاهش میزان خطوط و چین و چروک ها\nدارای خاصیت سم زدایی بسیار قوی بواسطه دارا بودن ترکیبات محافظ در برابر رادیکال های آ زاد\nپیشگیری از آسیب های عمقی به سلول ها و بهبود دهنده سلول های پوستی\nحفظ توانایی بازسازی سلول های بنیادی بواسطه خواص ترمیم کنندگی محصول و پیشگیری از تحلیل پوست.\nدارای بافتی ابریشمی و بویی مطبوع\n— ترکیبات فعال موجود در این لاین عبارتند از:\nSURVICODE™ / Pro-sirt 1 – این پتنت سبب فعال نمودن آنزیم SIRTUIN 1 می گردد. اثبات شده است که پروتئین سیرتوئین سبب به تاخیر انداختن فرایند پیری سلول ها می گردد، تعادل طبیعی پوست بهبود یافته و سبب حفظ جوانی آن می گردد.\nR⁴ Detox complex – این پتنت سبب محافظت از بافت و ساختار پوست در برابر رادیکال های آزاد می گردد.\nGatuline – کاهش دهنده خطوط بیانی\nsea chamomile extract – دارای عملکرد شب بوتاکس جهت رفع خطوط عمیق\nمعرفی کرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسل:\nکرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسل (جهت مشاهده محصول و خرید کلیک کنید.)\nکرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسل مناسب انواع پوست به جز پوست های چرب جوشی می باشد. این محصول حاوی فیلترهای محافظتی (SPF 15) در برابر اشعه های آفتاب بوده و از پوست در برابر اشعه های مضر آفتاب و ایجاد لک ناشی از آن مراقبت می کند.\nکرم روز لیفت دتوکس، علاوه بر خواص سم زدایی و ترمیمی پوست، سبب تحریک سنتز کلاژن و الاستین پوست گشته و بواسطه دارا بودن خاصیت آنتی اکسیدانی، از پیری پوست جلوگیری و موجب بهبود کیفیت و ظاهر پوست می گردد.\nویژگی ها و مزایای این محصول عبارتند از:\n** مناسب انواع پوست\n** موثر در به تاخیر انداختن روند پیری پوست از طریق فعال شدن SIRYUIN 1\n** دارای خاصیت لیفتینگ و برطرف کننده افتادگی پوست\n** دارای اثربخشی شبه بوتاکس و موثر در کاهش چین و چروک های پوست\n** پیشگیری از ایجاد چروک\n** دارای اثرات اصلاح و ترمیم قوی در لایه اپیدرم و درم: پرکننده خطوط و کاهش ظاهری چین و چروک ها\n** بهبود کیفیت رشته های الاستین\n** تحریک کننده عملکرد کراتینوسیت ها (عامل نوسازی و رطوبت پوست در اپیدرم)\n** سم زدای قوی در برابر آلودگی های محیطی\n** پشتیبانی قدرتمند سیستم ایمنی بدن بواسطه فرمولاسیون منحصر به فرد محصول ( سبب افزایش تولید ماکروفاژ ها، T-CELL، B-CELL در پوست گشته، که تمامی اینها سبب تقویت سیستم دفاعی پوست می شوند.)\n** برطرف کننده کدری و شفاف کننده پوست\n** قابل استفاده به عنوان پایه آرایش\n** دارای فاکتور محافظتی در برابر تشعشعات آفتاب (SPF 15)\n** دارای پایه گیاهی ایمن و اثربخشی سریع\nترکیبات موثر کرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسل:\n™SURVICODE پتنت بکار رفته در ترکیبات این محصول می باشد که سبب محافظت از سلول های پوستی اپیدرمال در برابر انواع تنش های محیطی (اشعه UV، آلودگی و …) می گردد. یکی از راه حل های موثر در این زمینه این است که این پتنت سبب سنتز پروتئین و فعال شدن آنزیم Pro-sirt1 می گردد.\nاثبات شده است که پروتئین سیرتوئین سبب به تاخیر انداختن فرایند پیری سلول ها گشته و طول عمر سلول ها تا ۸۰% افزایش می یابد، تعادل طبیعی پوست بهبود یافته و سبب حفظ جوانی آن می گردد.\nاستفاده از این تکنولوژی راهکاری موثر جهت پیشگیری از پیری در افراد جوان و تعویق انداختن آن در افراد مسن می گردد.\nR4 Detox complex:\nاین پتنت بر پایه ترکیبات Lipochroman-6، celldetox، Alistin، Detoxophane می باشد.\nاین کمپلکس سبب محافظت از بافت و ساختار سلول های پوستی در برابر رادیکال های آزاد می گردد.\nDetoxophane–> عصاره خالص گیاهی که نسل دوم آنتی اکسیدان ها می باشد و سبب محافظت از پوست در برابر آلاینده ها، عوامل آسیب رسان محیطی و جلوگیری از نشانه های قابل رویت پیری پوست می گردند.\nAlistin–> ترکیبی پپتیدی که سبب محافظت از اجزای پوست (مانند کلاژن) می گردد. این ترکیب دارای اثر ضداسترس/ضداکسیداسیون می باشد.\nLipochroman-6–> یک ملکول قابل توجه که سبب بدام انداختن رادیکال های نیتروژن و اکسیژن شده و در نتیجه سبب محافظت از سلول های پوستی در برابر رادیکال های آزاد می گردد.\ncelldetox–> فرم جدا شده و خالص قارچ Candida saitoana می باشد که در فرایندهای سم زدایی طبیعی بدن موثر است.\nThalassine | sea chamomile extracT:\nتالاسین، عصاره بابونه دریایی با خواص آرامبخشی پوست می باشد. این ترکیب دارای عملکرد شبه بوتاکس بوده و سبب رفع خطوط و چین و چروک های عمقی پوست می گردد.\nSyn -Coll |تقویت کننده کلاژن\nاین پتنت، یک تری پپتید سنتتیک می باشد که در کاهش سرعت روند پیری پوست موثر است و سبب افزایش تولید کلاژن و محافظت از تخریب آن می گردد. براساس مطالعات انجام شده، این ترکیب با خطوط و چین و چروک پوستی مبارزه و سبب بهبود کیفیت پوست می گردد\n™ Hydrosystem Aquaxyl:\nاین پتنت قدرتمند سبب هیدراتاسیون لایه های پوستی شده و از دهیدراته شدن پوست جلوگیری می کند.\nیک ترکیب آبرسان قدرتمند که سبب آبرسانی و هیدراتاسیون پوست می گردد.\nفیلترهای محافظ UVA و UVB\nروش مصرف کرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسل:\nروزها بر روی پوست تمیز به آرامی ماساژ داده تا جذب گردد.\nنقد و بررسی کرم روز لیفت دتوکس ژاندارسل:\nکرم روز میراتنس لیفت دتوکس ژاندارسل مراقبتی ایده آل جهت پوست های بالغ می باشد.\nاین محصول ایده آل استفاده افرادیست که در مکان های شلوغ زندگی می کنند و در نتیجه در مواجه با رادیکال های آزاد و استرس اکسیداتیو می باشند. همچنین مناسب افرادیست که بواسطه آلودگی های محیطی سبب پیری زودرس پوست گشته اند.\nکرم روز لیفت دتوکس ژاندارسل سبب پیشگیری و درمان خطوط و چین و چروک شده، همچنین بواسطه خواص سم زدایی پوست، سبب محافظت از آن در برابر رادیکال های آزاد و به تعویق انداختن فرایند پیری می گردد.\nبراساس نظر مصرف کنندگان، این محصول دارای بافت بسیار دلپذیر و جذبی سریع است.\nعطر وانیلی ملایم این محصول برای اکثر مصرف کنندگان خوشایند بوده و همچنین پایه ای مناسب جهت آرایش است.\nمصرف کنندگان اذعان داشتند که پس از مصرف پوستشان نرم و لطیف می گردد. اثرات مراقبتی ضدچروک این محصول مشهود است. همچنین استفاده مداوم از این کرم سبب شفافیت پوست و کمک به بهبود کیفیت پوست می گردد.\nبا توجه به بکار بردن فاکتور محافظتی در برابر تشعشعات آفتاب، مراقبت روزانه ای مطلوب می باشد اما SPF 15، نیاز پوست را جهت مراقبت از آفتاب تامین نمی کند. پیشنهاد می شود در کنار این محصول مراقبتی، از ضدآفتاب مناسب پوستتان استفاده نمایید.\nقیمت بسیار بالای محصول ایرادیست که اکثر مصرف کنندگان نسبت به آن داشته اند.\nبرچسب ها: Detoxophane چیستبازسازی سلول های بنیادیبهبود کیفیت پوستپروتئین سیرتوئینپیری پوستپیری زودرس پوستتری پپتید سنتتیکخرید اینترنتی محصولات ژاندارسلدتوکسیفایینگرادیکال آزادرفع خطوط عمیق پوستسم زدا و لیفتینگ ژاندارسلسم زدای ژاندارسلقیمت محصولات ژاندارسلکرم ریپیر روز لیفت دتوکس ژاندارسلکرم شبه بوتاکسکرم ضدپیری ژاندارسلکرم ضدچروک ژاندارسلکرم لیفتینگ پوستلاین میراتنس ژاندارسللیفتینگ ژاندارسلمحصولات ژاندارسلمحصولات ضدپیری ژاندارسلمحصولات لیفت ژاندارسلنمایندگی فروش محصولات ژاندارسلهیدراتاسیون پوست


قیمت: ۷۵۰۰۰ریال تعداد صفحات: 31 کد محصول :2554 حجم فایل:899,33 KB نوع فایل :rar\nاساس کار روش MTI همدوس استفاده از یک نوسانگر با فاز پایدار است که علاوه بر اینکه بتوان از آن به عنوان مرجع فاز سیگنال ارسالی استفاده کرد،بتوان از آن به عنوان سیگنال مرجع در گیرنده راداری نیز استفاده نمود. همدوسی به این معناست که فاز سیگنال مرجع حفظ می‌شود.\nمبنای روش MTI همانطور که قبلا بدان اشاره شد، استفاده از جابجایی داپلر فرکانس انعکاس ناشی از اهداف متحرک است. سیگنال بازگشتی از هدف پس از عبور از طبقه میکسر و طبقه IF در رادارپالسی، به ناحیه حول و حوش فرکانس DC آورده می‌شود. استخراج فرکانس داپلر هدف با استفاده از همین سیگنال و در هر یک از پالسهای دریافتی قابل انجام است. این پالسها دارای مدولاسیون دامنه هستند. البته درصورتی که پهنای پالس به اندازه کافی بزرگ نباشد(یا داپلر هدف کوچک باشد) برای استخراج فرکانس داپلر هدف به بیش از یک پالس دریافتی از هدف نیاز خواهیم داشت.\nدر رادار MTI همدوس، مرجع همدوس توسط یک نوسانگر همدوس به نام کوهو تولید می‌گردد. کوهو یک نوسانگر پایدار است و با فرکانس میانی گیرنده (IF) نوسان می‌کند. نوسانگر دیگری که سیگنال را از فرکانس میانی به فرکانس رادیویی (RF) می‌برد. (و بالعکس)،استالو نام دارد و این نوسانگر نیز باید از نوع پایدار باشد. از لامپهای تقویت کننده کلایسترون، لامپ موج متحرک و تقویت کننده میدان متقاطع می‌توان به عنوان تقویت کننده توان در این رادارها استفاده کرد. تقویت کننده‌های مگنترونی برای این منظور مناسب نمی‌باشند(فاز RF از یک پالس به پالس بعدی تغییر می‌کند)\nهمانطور که بدان اشاره کردیم توان کلاتر یا چف در فرکانس DC و ضرایب صحیحی ازPRF رادار متمرکز می‌شود. پس برای از بین بردن آن کافیست تا از فیلتری استفاده کنیم که در این فرکانسها بیشترین تضعیف را داشته باشد. این فیلترها برای بازتابهای برگشتی از اشیای با سرعت کم تضعیف بالایی دارند، تا بتوانند به راحتی اهداف با سرعت بالا را از اهداف با سرعت پایین متمایز نمایند.\nبه این فیلتر ها اصطلاحا آشکار ساز اهداف متحرک (MTI) می‌گویند به منظور حذف موثر برگشتیهای چف، فیلتر MTI بایستی دارای باندهای حذف عمیق در فرکانسهای DC و ضرایب صحیح PRF باشد.\nبه دلیل تضعیف شدید در مضارب فرکانس تکرار پالس، فرکانسهای داپلر، ، به شدت تضعیف می‌شود. سرعتهای متناظر با این فرکانسهای داپلر سرعت کور نامیده می‌شود. عبارتند از:\nقیمت: 69,000 ريال کد فایل:20468\nقیمت: 69,000 ريال کد فایل:20451\nفایل ورد قابل ویرایش توضیحی مختصر از متن فایل : پيشگفتار: سيستم مميزي و ارزيابي محصول بايد به عنوان نماينده مشتري در شرکت قادر به اندازه گيري نوسانات و تغييرات سطح کيفي محصول و اعلام سريع آن به منظور اتخاذ تصميمات مناسب باشد. به منظور تعيين سطح کيفيت محصول و اندازه گيري آن از سيستم هاي هدف گذاري کيفي استفاده مي شود. در سيستم هاي هدف گذاري معمولا با توجه به چندين پارامتر از جمله اهميت محصول ، قيمت محصول ،...


لنوو قاب عکس هوشمند Smart Frame را معرفی کرد - زومیت\nسه شنبه, ۱۷ دی ۹۸ ساعت ۱۲:۵۴\nلنوو قاب عکس هوشمند جدید ۲۱/۵ اینچی Smart Frame را برای نمایش عکس‌های دیجیتالی معرفی کرد.\nقاب عکس هوشمند ۲۱/۵ اینچی Smart Frame لنوو روی دیوار نصب می‌شود و کاربران می‌توانند عکس‌های دلخواه خود را با کیفیتی مطلوب ازطریق آن به‌نمایش بگذارند. لنوو درکنار معرفی سایر محصولات خود در نمایشگاه CES 2020 قاب هوشمند Smart Frame vh با پنل IPS و رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل FHD و زاویه‌ی دید ۸۵ درجه رونمایی کرد.\nلنوو ThinkPad X1 Fold به‌عنوان اولین پی‌سی با نمایشگر تاشدنی رونمایی شد\nلنوو در رویداد CES 2020 جعبه Legion BoostStation eGFX را برای لپ تاپ معرفی کرد\nقاب عکس هوشند لنوو به حسگری مجهز است که متناسب با نور محیطی می‌تواند تنظیمات نور پنل IPS را به‌صورت خودکار تغییر دهد؛ درنتیجه کاربران می‌توانند تصاویری با کیفیت در شرایط نور محیطی مختلف دراختیار داشته باشند و تصاویر نیز با کیفیت بهتر و طبیعی‌تر به‌نمایش گذاشته می‌شوند.\nوقتی نخستین‌بار قاب عکس هوشمند لنوو را ببینید، شاید تصور کنید اثری هنری در قاب عکس به دیوار نصب شده است.\nقاب هوشمند مذکور از نمایشگر ۲۱/۹ اینچی برخوردار است؛ درنتیجه برای نصب روی دیوارهای بزرگ یا حتی قراردادن روی سه‌پایه‌ی مناسب طراحی شده است. یکی از روش‌های کاربردی برای تغییر تصاویر روی این قاب استفاده از ژست‌های حرکتی دست است. در قسمت جلو Smart Frame، حسگر حرکتی قرار داده شده که وقتی کاربر دست خود را از راست به چپ حرکت می‌دهد، تصاویر روی قاب تغییر می‌کنند.\nکاربران می‌توانند عکس‌های خود را ازطریق سرویس انتخابی ابری بارگذاری کنند؛ البته لنوو هنوز اعلام نکرده کدام‌یک از این سرویس‌ها با آن سازگار است. ظاهرا قاب عکس هوشمند لنوو از دستیار هوشمند پشتیبانی نمی‌کند؛ اما لنوو ادعا می‌کند نرم‌افزار Smart Frame می‌تواند عکس‌های کاربران را با کیفیت فوق‌العاده‌ای به‌نمایش بگذارد.\nتنها مشکل موجود درباره‌ی قاب عکس هوشمند جدید لنوو این است که برای انتقال تصاویر روی قاب به اپلیکیشن نیاز دارد. لنوو درباره‌ی اپلیکیشن انتقال تصویر روی قاب عکس هوشمند توضیحی نداده است. طراحی قاب هوشمند Smart Frame به‌گونه‌ای است که نمایشگر IPS آن می‌تواند ۹۰ درجه بچرخد که برای به‌نمایش‌گذاشتن برخی تصاویر چنین طراحی بسیار مناسب به‌نظر می‌رسد. قیمت قاب هوشمند لنوو ۳۹۹ دلار است و از اوت امسال به بازار عرضه می‌شود.\nتگ هاLenovoCESLenovo CES


ارائه iTunes در Windows Store | اپل مگ\nارائه iTunes در Windows Store\nتاریخ : می 14, 2017\nمدت زیادی است که از عرضه نسخه دسکتاپ iTunes برای ویندوز می گذرد؛ اما اخیرا مایکروسافت قصد دارد تا با مشارکت Apple این برنامه محبوب را در Windows Store هم قرار دهد.\nاین خبر دو روز پیش در رویداد توسعه دهندگان مایکروسافت به طور رسمی اعلام شد. طبق ادعای این شرکت، iTunes تاکنون یکی از پر جست وجو ترین اپلیکیشن ها در Windows Store بوده است که حالا به واسطه این همکاری کم نظیر، قرار است iTunes به صورت ویژه در دسترس کاربران ویندوز قرار گیرد.\nکاربران Windows Store از زمان تولد این فروشگاه تا به امروز به علت عدم ارائه بسیاری از برنامه های کاربردی نظیر Google Chrome، Photoshop، iTunes و … در آن با مشکل روبرو بوده اند و حالا مایکروسافت قصد برطرف کردن این نقص را در سیستم عامل و فروشگاه خود دارد.\nمایکروسافت در بعضی از نسخه های ویندوز (برای مثال Windows RT که سال 2012 منتشر شد و یا Windows 10 S که اخیرا منتشر شده است) تنها اجازه نصب برنامه های Windows Store را می دهد و بسیاری از کاربران ویندوز از این مسئله ابراز نارضایتی کرده اند.\nبه همین منظور مایکروسافت در تلاش است تا بسیاری از برنامه های کاربردی را در فروشگاه خود در دسترس کاربران قرار دهد به این امید که تعداد استفاده کنندگان از Windows Store افزایش پیدا کند.


خرید لباس تتلو عسگري: مشکلي با ميزباني ندارم ~ خرید لباس تعزیه\nخرید لباس تتلو عسگري: مشکلي با ميزباني ندارم\nبدون شک غيبت کاپيتان تيم ملي دوچرخه سواري ايران و برترين دوچرخه سوار آسيا در دهمين دوره تور ميلاد دونور، مهمترين حادثه اين مسابقات محسوب مي شود که شايعات زيادي را هم به دنبال داشته است.\nدر حالي که ورزش دوستان استان مرکزي از مدت ها قبل منتظر حضور حسين عسگري ورزشکار اين استان در تور ميلاد دونور بودند اما، به دليل مخالفت مسوولان باشگاه پتروشيمي، کاپيتان تيم ملي دوچرخه سواري کشورمان از حضور در اين پيکارها محروم شد.\nعسگري در اين رابطه به ايسنا گفت: عدم حضورم در تور ميلاد دونور تصميمي است که از سوي “خاتون آبادي” مربي پتروشيمي تبريز گرفته شده و مسوولان باشگاه نقشي در اين ميان نداشته اند.\nوي در مورد دليل اين مخالفت اظهار کرد: مربي پتروشيمي تبريز به من گفته بود که در تور تايلند رکاب نزنم و دليل آن هم مسائل بوجود آمده در چين هايلگ بود؛ پس از اين اتفاق با اجازه مديرعامل باشگاه به همراه تيم مازندران در تور تايلند شرکت کردم که اين مسئله باعث ناراحتي مربي پتروشيمي شد. پس از آن پتروشيمي به UCI شکايت کرد و با تصميم خاتون آبادي از حضور در تور ميلاد دونور محروم شدم.\nعسگري در مورد عدم حضور قادر ميزباني در تور ميلاد دونور گفت: اين تصميمي بوده که مسوولان برگزار کننده تور گرفته اند و من هيچ نقشي در آن نداشته ام؛ مشکلي با ميزباني ندارم و اصلا هم دوست نداشتم از حضور ميزباني در تور اراک جلوگيري شود؛ چرا که در اين صورت ما هم مثل مربي پتروشيمي مي شديم. مسوولان استان مرکزي دوست داشتند من در تور استان خودم رکاب بزنم اما، وقتي با حضورم در اين مسابقات مخالفت شد، مسوولان استان تصميم گرفتند از حضور قادر ميزباني در اين مسابقات جلوگيري کنند؛ در مجموع اين مسائل در شان دوچرخه سواري ايران نيست و چه خوب بود اين اتفاقات اصلا رخ نمي داد و من و ميزباني در فضايي دوستانه در تور ميلاد دونور رقابت مي کرديم.\nکاپيتان تيم ملي دوچرخه سواري کشورمان در مورد اتفاقات بوجود آمده در تور چين هايلگ مدعي شد: اين تور در سطح بسيار بالايي برگزار مي شد و پيراهن هاي طلايي و کوهستان را من در اختيار داشتم؛ در مراحل پاياني اين تور خاتون آبادي از من خواست که پيراهن کوهستان را به احد کاظمي بدهم. او از من خواست پيراهن طلايي را بر تن نکنم و اعلام کرد، موفقيت تيم مهمتر است؛ واقعا براي اين تفکر متاسف هستم، در حالي که همه جاي دنيا براي پوشيدن پيراهن طلايي از هيچ تلاشي کوتاهي نمي شود، اينجا مربي تيم مي خواست پيراهن‌هاي طلايي و کوهستان را از من بگيرد.\nوي در مورد صحبت هاي قادر ميزباني در خصوص تور آذربايجان اظهار کرد: بارها در تور آذربايجان رکاب زده ام و در اين سال ها همواره از حق خودم گذشته ام تا دوچرخه سواران تبريزي قهرمان شوند اما امسال به دو دليل اين کار را انجام ندادم؛ اول آنکه بر اساس اعلام فدراسيون دوچرخه سواري، تورهاي رياست جمهوري و آذربايجان ملاک اصلي انتخابي المپيک بود و با توجه به نتايج ضعيفم در تور تهران، براي حضور در المپيک چاره اي جز موفقيت در تور آذربايجان نداشتم؛ از طرفي پيش از شروع تور آذربايجان “خاتون آبادي” گفته بود بايد قادر ميزباني قهرمان شود و من هم دوم شوم اما، او به حرف خود عمل نکرد و گفت هر کس بهتر باشد، نايب قهرمان تور خواهد شد؛ من از اين حرف خيلي ناراحت شدم و انتظار نداشتم چنيني برخوردي در آستانه المپيک با من داشته باشند.\nعسگري در پاسخ به اين سوال که شنيده مي شود شما به دليل ناکامي در چند سال اخير در تور ميلاد دونور، تمايل زيادي به شرکت در دهمين دوره اين پيکارها نداشتيد؟ اظهار کرد: اصلا اين مسئله صحت ندارد؛ بر خلاف سال هاي قبل، امسال برنامه ويژه اي براي تور ميلاد دونور داشتم؛ سال هاي پيش به دليل عضويت در جايانت تايوان و حضور در 3-4 تور سنگين پيش از تور ميلاد دونور، نمي توانستم عملکرد خوي در اين پيکارها داشته باشم اما، امسال پس از بازي هاي المپيک استراحت و ريکاوري خوبي انجام داده بودم و تمام تمرکزم موفقيت در تور استان مرکزي بود.\nکاپيتان تيم ملي دوچرخه سواري کشورمان در مورد وضعيت خود در پتروشيمي تبريز اظهار کرد: با اين وضعيت صد در صد از پتروشيمي جدا خواهم شد؛ البته بايد با مديرباشگاه و رييس تربيت بدني پتروشيمي که افرادي منطقي و با شخصيت هستند صحبت کنم و پس از آن در مورد ادامه همکاري با اين تيم تصميم خواهم گرفت.\nعسگري در پايان خواستار حمايت مسوولان استان مرکزي از رشته دوچرخه سواري شد و به خبرنگار ايسنا گفت: آرزوي من اين است که يک روز تيمي از استان مرکزي در مسابقات بين‌المللي شرکت کند؛ شش ماه است که به دنبال جذب اسپانسر براي دوچرخه سواري استان مرکزي هستيم اما، تاکنون به نتيجه اي نرسيده ايم؛ شک نکنيد که مرکزي مي تواند بهترين تيم ايران و حتي آسيا را تشکيل دهد؛ متاسفانه دوچرخه سواري اين استان مظلوم واقع شده و در شهرستاني چون مهريز يزد که شهرداري آن 400 ميليون تومان در دوچرخه سواري هزينه مي کند، فکرنمي کنم براي استان مرکزي با اين همه کارخانه و شرکت تامين اين مبلغ کار سختي بوده باشد.\nخرید لباس تتلو رايحه خوش خدمت عوض می شود


دانلود اپ از تلگرام؛ چرا نصب اپلیکیشن از تلگرام خطرناک است؟ | پلازامگ\nپلازا فناوری مقالات فناوری دانلود اپ از تلگرام؛ چرا نصب اپلیکیشن از تلگرام خطرناک است؟\nدانلود اپ از تلگرام؛ چرا نصب اپلیکیشن از تلگرام خطرناک است؟\nاگر از تلگرام، اپلیکیشن دانلود کرده‌اید، در معرض خطر قرار دارید! دانلود اپ از تلگرام مشکلات امنیتی زیادی به همراه دارد. بهتر است ریسک نکنید و دانلود اپلیکیشن را فقط و فقط از یک اپ استور معتبر انجام دهید. برای آگاهی از خطرات دانلود اپلیکیشن از تلگرام، با پلازامگ همراه باشید.\nتلگرام، زمانی محبوب‌ترین پیام‌رسان در ایران بود. این اپلیکیشن روسی با مطرح شدن مشکلات امنیتی در واتسپ، دوباره محبوب شده است. امکان آپلود و دانلود گسترده، از بهترین مزایای کاربرد تلگرام به حساب می‌آ‌ید. اما توصیه می‌کنیم هر چه دانلود می‌کنید، به سراغ دانلود برنامه از تلگرام نروید.\nچرا نباید از تلگرام اپ دانلود کنیم؟ در این مقاله، تمام مخاطرات و مشکلات دانلود اپ از تلگرام را برایتان شرح خواهیم داد. فراموش نکنید که تلگرام، یک اپ پیام رسان است، نه یک پلتفرم انتشار اپ. بنابراین تا پایان این مقاله، با ما همراه باشید و اپ‌های خود را از یک اپ استور معتبر دانلود کنید.\nدانلود اپ از تلگرام چه خطراتی به همراه دارد؟\nنبود نظارت روی دسترسی هنگام دانلود از تلگرام\nعدم آپدیت اپ های دانلود شده از منابع ناشناخته\nامنیت خود را به خطر نیندازید\nنیاز به اپ‌های ناموجود را چگونه برطرف کنیم؟\nدانلود اپ از Telegram علاوه بر امنیت، از نظر کیفیت کار با برنامه نیز مشکلات زیادی به همراه خواهد داشت. در ادامه با رایج ترین مشکلات دانلود اپلیکیشن از تلگرام آشنا می‌شویم.\nبحث دسترسی‌ها یا Permissions در اندروید حسابی داغ شده است. این موضوع به قدری مهم است که گوگل در نسخه‌های اخیر اندروید، حسابی روی آن مانور می‌دهد. این مجوزها، دسترسی برنامه نصب شده به اجزای مختلف گوشی را امکانپذیر می‌کنند. مثلا به اپلیکیشن عکاسی امکان دسترسی به دوربین را می‌دهند.\nمدیریت دسترسی اندروید؛ امنیت خود را تضمین کنید\nاپ استورهای معتبر همانند مایکت، اپلیکیشن ها را از نظر سطح دسترسی، مدام زیر نظر دارند. اگر یک اپلیکیشن از شما مجوزی نامربوط بگیرد، می‌توانید این مشکل را به اپ استور معتبر، گزارش دهید. استور اندرویدی این موضوع را به توسعه‌دهنده برنامه گزارش می‌دهد.\nدر صورت رفع این مشکل، نسخه آپدیت شده آن در دسترس شما قرار می‌گیرد. در صورتی که توسعه‌دهنده، این مشکل را ترتیب اثر ندهد، برنامه وی از اپ استور حذف خواهد شد. بدین ترتیب با دانلود اپلیکیشن از مایکت، خیالتان از بابت دسترسی‌های مجاز، راحت خواهد بود.\nاما مشکل دانلود از تلگرام این است که نظارتی روی دسترسی اپلیکیشن‌ها وجود ندارد. اگر پس از دانلود اپ از تلگرام، از شما دسترسی غیرمجاز خواسته شود، در معرض خطر خواهید بود. دستتان هم به جایی بند نیست چون این نسخه از اپلیکیشن دانلود شده، احتمالا نه در اپ استوری یافت می‌شود و نه قابل آپدیت است!\nآپدیت یا به روز رسانی، از مهمترین مراحل در چرخه زندگی یک اپلیکیشن است. طی فرایند آپدیت، اپلیکیشن شما بهبود زیادی پیدا می‌کند. مثلا، سرعت اجرای آن بیشتر می‌شود و با نسخه‌های جدیدتر اندروید، سازگاری می‌یابد. این مزایا تنها زمانی در دسترس شما است که از یک اپ استور معتبر، دانلود کنید.\nدانلود نرم افزار از تلگرام، هیچ کدام از مزایای آپدیت شدن را به همراه نخواهد داشت. حتما می‌بپرسید چرا؟ اپلیکیشن‌های دانلود شده از تلگرام، عمدتا از مرجع غیر رسمی دانلود شده‌اند. مثلا در گیر و دار توسعه، لو رفته و در دسترس همه قرار گرفته‌اند. بدیهی است که برای چنین نسخه‌ای که رسما منتشر نشده است، آپدیتی ارائه نخواهد شد.\nدانلود اپ از تلگرام نیز به همین دلیل، کار صحیحی نیست. ممکن است پس از آپدیت اندروید، دریابید که این اپلیکیشن دیگر کار نمی‌کند. شاید هم زمانی بفهمید مشکل امنیتی داشته که کار از کار گذشته باشد!\nدر آخر، به بدترین سناریوی ممکن می‌رسیم! فرض کنید سختی‌های دانلود اپلیکیشن از تلگرام را به جان خریده و آن را روی گوشی خود نصب کرده‌اید. غافل از اینکه این اپ هنگام پرداخت درون برنامه‌ای، اطلاعات حساب شما را گرفته و موجودی شما را ظرف چند ثانیه، خالی می‌کند!\nبله، قضیه دقیقا به همین سادگی است! هر کسی می‌تواند اپلیکیشن بسازد و هر کسی هم می‌تواند آن را با هر عنوان دلخواهی، در تلگرام منتشر کند. شاید به دنبال اپلیکیشن تدوین ویدئو باشید که نسخه کامل آن، فقط در تلگرام یافت می‌شود. دست آخر هم پس از دانلود اپ از تلگرام، تمام تصاویر خانوادگی شما، به یک سرور ناشناس در یک کشور دیگر منتقل می‌شود!\nاما با دانلود مایکت و سایر اپ استورهای معتبر، این مشکل هرگز گریبانتان را نمی‌گیرد. وقتی از یک مارکت اندرویدی شناخته شده، برنامه دانلود می‌کنید، هرگز به مشکل امنیتی برخورد نخواهید کرد. این اپ استورهای با داشتن میلیون‌ها کاربر فعال، امنیت و رضایت خاطر آن‌ها را با ارائه اپ ایمن، فراهم می‌کنند.\nمهم‌ترین دلیل برای دانلود اپ از تلگرام، دسترسی به برنامه‌هایی است که در اپ استورها یافت نمی‌شوند. برخی از این برنامه‌ها، محدودیت جغرافیایی دارند و در ایران، در دسترس نیستند. اما این موضوع، راه حلی به مراتب ساده‌تر و ایمن‌تر از دانلود اپلیکیشن از تلگرام دارد.\nکافیست برنامه ای که به دنبال آن هستید را به مایکت گزارش دهید. این اپ استور ایرانی، اپلیکیشن دلخواه شما را ظرف مدت کوتاهی به لیست خود اضافه می‌کند. تازه امکان آپدیت کردن آن هم وجود خواهد داشت. بدین ترتیب خیالتان از بابت دسترسی‌ها و امنیت نیز راحت می‌شود.\nآزادی عمل اندروید، یکی از محکم‌ترین دلایلی ترجیح کاربران این سیستم عامل، در برابر اپل است. اما این آزادی عمل ممکن است دردسر ساز شود. کافیست نصب از منابع ناشناخته را فعال کنید تا نصب اپ از هر وب سایتی برایتان مقدور شود. پیام رسان تلگرام به دلیل بی‌پایان بودن حجم آپلود و دانلود، گزینه خوبی برای نصب اپلیکیشن به نظر می‌آید.\nاما دانلود اپلیکیشن از تلگرام با مشکلات امنیتی فراوانی همراه است. این اپلیکیشن‌ها ممکن است دسترسی غیرمجاز بخواهند و اطلاعات شخصی شما را لو بدهند. از دیگر مشکلات دانلود اپ از تلگرام می‌توانیم به آپدیت ناپذیر بودن این برنامه‌ها اشاره کنیم.\nاما در درجه اول، چرا اصلا باید از تلگرام، اپ دانلود کنیم؟ اگر برنامه مد نظر شما در گوگل پلی یا اپ استورهای دیگر وجود ندارد، دنیا به آخر نرسیده است! کافیست همین حالا برنامه مایکت را نصب کنید. این اپ استور ایرانی، اپلیکیشن مد نظر شما را ظرف مدت کوتاهی در آرشیو خود موجود می‌کند. با نصب اپلیکیشن از مایکت، هم خیالتان از بابت دسترسی و مجوزهای اندروید راحت است و هم از آپدیت شدن اپلیکیشن مطمئن خواهید بود.


📰 ادعای سنگ اندازی علیه قرارداد 50 میلیارد دلاری | فردا\nادعای سنگ اندازی علیه قرارداد 50 میلیارد دلاری\nخراسان: علاءالدین بروجردی سفیر اسبق ایران در چین و رئیس گروه دوستی ایران و چین در مجلس نهم و دهم، در گفت و گویی با مهر مدعی شد که دولت پیشنهاد سرمایه گذاری 50 میلیارد یورویی چین در ازای نفت را رد کرده است. این ادعا در شبکه های اجتماعی مورد توجه قرار گرفت و بسیاری از کارشناسان اقتصادی به آن واکنش نشان دادند. یکی از کاربران در توییتی نوشت: «آقای دادستان! اگر آقای بروجردی دروغ می…\nخراسان: علاءالدین بروجردی سفیر اسبق ایران در چین و رئیس گروه دوستی ایران و چین در مجلس نهم و دهم، در گفت و گویی با مهر مدعی شد که دولت پیشنهاد سرمایه گذاری 50 میلیارد یورویی چین در ازای نفت را رد کرده است. این ادعا در شبکه های اجتماعی مورد توجه قرار گرفت و بسیاری از کارشناسان اقتصادی به آن واکنش نشان دادند. یکی از کاربران در توییتی نوشت: «آقای دادستان! اگر آقای بروجردی دروغ می گوید به اتهام تشویش اذهان عمومی محاکمه‌اش کنید ولی اگر راست می گوید آخوندی و جهانگیری را به اتهام خیانت به کشور محاکمه کنید.» کاربر دیگری نوشت: «کاش برای این ادعاها هم مدعی العموم فکر می کرد که مردم دچار سرگیجه نشن که کی راست میگه و کی دروغ.» کاربری هم نوشت: «واقعا باید قانونی باشه که هر کس ادعایی مطرح میکنه مستنداتش رو هم ارائه بده وگرنه محکومیت قضایی صادر بشه براش.»\nقرارداد ایران ایران و چین


یکی از سرطان‌های که وجود دارد سرطان زبان است این سرطان یکی از بیماری‌های رایج از است که اغلب افرادی که مبتلا به این سرطان می‌شوند به دلیل مصرف طولانی مدت سیگار و الکل می‌باشد. مطابق آمارها و تحقیقات صورت گرفته شده این سرطان در آقایان درصد بیشتری نسبت به خانم‌ها دارد.\nدرجه‌بندی سرطان زبان\nسرطان زبان درجه‌بندی‌های مختلفی دارد که شامل:\nاین نوع درجه‌بندی بر اساس شدت سرطان می‌باشد و ممکن است به بخش‌ها و یا سایر نقاط بدن نیز گسترش یابد.\nاز مهم‌ترین نشانه‌ها و علائم سرطان زبان می‌توان به زخم‌های مزمن روی زبان اشاره نمود. وجود زخم‌ها یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین علائم سرطان زبان است که باعث حساسیت در بیشتر می‌شود هنگام به وجود آمدن این گونه زخم‌ها باید به سطح و مدت زمان درد توجه کنید. دردهای شدید حاصل سرطان زبان فقط به زبان محدود نمی‌شود بلکه قسمت‌های دیگر زبان را نیز درگیر می‌کند از جمله گلو، دهان که در طی روز ادامه دارد باعث مختل شدن نوشیدن و جویدن می‌شود.\nسایر نشانه‌ها و علائم سرطان زبان\nبرخی از نشانه‌های سرطان زبان اعم از:\nو غیره می‌شود.\nچنانچه بیشتر از یک هفته درمان موارد فوق به طول انجامد و همراه با نشانه‌ها و علائمی مانند لک همراه باشد باید در این وضعیت در کوتاه‌ترین زمان ممکن به پزشک متخصص مراجعه نمایید و مشکل را جویا شوید.\n۱. خونریزی زبان\nبعضی از افراد در بیشتر مواقع متوجه نمی‌شوند که این خونریزی می‌تواند مربوط به کدام ناحیه از زبان باشد به همین دلیل بهتر است در این مواقع با استفاده از پنبه زبان را تمیز کنید تا متوجه شوید که خونریزی از کدام قسمت می‌باشد شاید خونریزی مربوط به دندان یا لثه‌های شما باشد در صورتی که منشا خونریزی زبان بود در این وضعیت حتماً به پزشک مراجعه کنید و نمونه‌برداری نمایید.\n۲. وجود لک یا خال روی زبان\nخال‌هایی که روی زبان به وجود می‌آیند بسیار خطرناک هستند و باید حتماً جدی گرفته شوند به خصوص اگر خال‌ها سفید و یا قرمز باشند و در صورتی که بیشتر از دو هفته از درمان آن گذشته باشد اما هنوز خوب نشده باشند با دیدن این نوع خال‌ها باید فوراً اقدامات لازم انجام گیرد و سریع به پزشک مربوطه مراجعه نمایید.\nبرای جلوگیری از سرطان زبان چه اقداماتی را باید انجام داد؟\nبرای جلوگیری از مبتلا شدن به سرطان زبان بهتر است حداقل در طول یک سال یکبار توسط پزشک متخصص معاینه شوید. بعد از آنکه پزشک طبق بررسی‌ها و آزمایشات لازم سرطان را شناسایی نمود باید هر چه سریع‌تر درمان را شروع نمایید. برای این منظور بایستی سبک زندگی افراد را مورد بررسی قرار دهید خطر ابتلا به سرطان زبان را به حداقل برسانید.\nبرای پیشگیری از سرطان زبان اقدامات زیر را انجام دهید:\nاستفاده نمودن مرتب و منظم میوه‌ها و سبزیجات تازه و مفید\nرعایت بهداشت دهان و انجام منظم و به موقع مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم\nنکشیدن سیگار: نکشیدن سیگار می‌تواند باعث خطر مبتلا شدن به سرطان زبان شود.\nترک الکل: کم کردن یا‌ترک الکل می‌تواند موثرترین عامل برای از بین بردن سرطان زبان باشد.\nداشتن یک رابطه جنسی کاملا کنترل شده و ایمن\nانجام دادن یک دوره کامل از واکسن HPV\nچگونگی درمان سرطان زبان\nکسانی که مبتلا به سرطان زبان هستند برای درمان بافت‌های سرطانی باید حتماً جراحی کنند. برای این منظور عمدتاً باید جراحان تومورهای سرطانی کوچک را در یک عمل کاملاً از میان بردارند.\nچنانچه تومورهای بزرگ‌تر باشند برای این کار باید چند عمل روی آن‌ها انجام شود در برخی از موارد ممکن است حتی جراحان مجبور شوند بخشی از زبان را بردارند و یا با استفاده از پوست یا بافت از سایر بخش‌های دیگر بدن، زبان را مجدداً بازسازی کنند.\nدر صورتی که پزشکان تمامی سعی خود را خواهند نمود تا صدمات و آسیب‌هایی که به دهان وارد شده است را در طی این فرایند عمل به حداقل ممکن برسانند. لذا در بعضی از مواقع دیده شده است که منجر به عارضه‌های غیرقابل جبران‌ناپذیری شده است.\nبا انجام این عمل جراحی ممکن است باعث عوارضی مانند:\nسایر روش‌های دیگر به غیر از جراحی برای از بین بردن سرطان زبان وجود دارد که می‌توان به پرتودرمانی یا شیمی درمانی اشاره نمود تا از رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی تا حد قابل ملاحظه‌ای پیشگیری نمود.\nدرمان مجدد سرطان زبان\nدرمان‌هایی که اغلب برای سرطان زبان وجود عبارتند از:\nاولین و مهم‌ترین درمان برای سرطان زبان جراحی است با برداشتن تومور شما می‌توانید کاملا تومور را از دهان خارج نمایید. این روش را می‌توانید با حداقل روش‌های جراحی تهاجمی در صورت امکان باشد.\nبرای درمان سرطان زبان از طریق شیمی درمانی می‌توانید که اغلب با پرتودرمانی ترکیب می‌شود که برای نابود کردن سلول‌های سرطانی در تمامی قسمت‌های بدن استفاده می‌شود. در صورتی که سرطان به غدد لنفاوی بدن نزدیک باشد. با استفاده از داروهای شیمی درمانی ترکیب نمود برای مبارزه با سلول‌های سرطانی در مراحل مختلف می‌تواند مقاومت دارویی را تا حد امکان کاهش دهد.\nبا استفاده از پرتو درمانی برای درمان سرطان زبان از بین بردن تومور سرطانی با استفاده از فناوری‌های نوین و بروز برای حفظ و مقاومت بافت سالم و در کمترین زمان ممکن عمل انجام خواهد شد.\nبا درمان دارویی هدفمند و موثر می‌توان با دخالت رشد سلول‌های سرطانی در سطح بخش‌های بدن عمل می‌کند. با استفاده از شیمی درمانی و یا پرتودرمانی می‌توانید به سرطان زبان کمک کنید.\n۴. درمان سرطان زبان با روش‌های طبیعی\nدر صورتی که با علائم ناشی از دردهای زبانی مبتلا شدید می‌توانید با استفاده از یخ یا شستن زبان با آب سرد درد را کم کنید در صورتی که باید گفت این درمان یک درمان کاملاً مقطعی و موقت است. همچنین با مصرف قرص ایبوپروفن نیز می‌توانید دردهای زبانی را به حداقل ممکن برسانید.\nمشکلات و ناراحتی‌های زبانی در دوران بارداری\nعوامل ظاهر شدن ناگهانی خال در بدن باید توسط پزشک متخصص و پس از انجام آزمایشات بالینی مشخص شود. مطابق با بررسی‌ها و پژوهش‌هایی صورت گرفته توسط محققین و پژوهشگران به نتایج مهمی دست یافته‌اند که در صد بسیار کمی از کسانی که در دوران بارداری دچار مشکلات و ناراحتی‌های زبانی می‌شوند علت اصلی آن می‌تواند تغییرات هورمونی باشد. که باعث آزار و اذیت خانم‌های بارداری می‌شود این مشکلات و دردها در اغلب موارد سطحی هستند و بعد از زایمان کاملاً از بین خواهند رفت.\nاسفند ۲۱, ۱۳۹۸ /توسط نویسنده عبادتی\nرایج‌ترین سوالات در مورد انواع خال‌ها خال‌های مختلف که به راحتی می‌توان آن‌ها را برداشت...


بنیاد مستضعفان «صاحب‌خانه خوب»نه، باید «صاحب‌خانه بد» باشد! - بین نیوز | بین نیوز\nمسکن و شهرسازی, نما\nواقعا گاهی یک دفتر 12 متری هم در جنوب شهر برای برخی از کارها کافی است و هیچ احتیاجی به ساختمان چندین اتاقه و حیاط سبز ندارد.\nشناسه خبر : 6338 | تاریخ انتشار : ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۸ |\nبه گزارش شبکه خبری تحلیلی بین نیوز و به نقل از عصرایران؛\nمصطفی داننده- فتاح رییس بنیاد مستضعفان می‌گوید که ساختمان‌ها و زمین‌های این سازمان در اختیار برخی سازمان‌ها و افراد حقیقی و حقوقی است. مثلا احمدی نژاد در ملکی ۱۸۰۰ متری در منطقه خوش آب و هوای ولنجک نشسته است. آقای حداد برای مدرسه‌اش ملکی از بنیاد اجاره کرده که مشمول نرخ روز نمی‌شده است. حالا اجاره این ملک در خیابان لاکچری فرشته به سر آمده است و آقای حداد باید یا آن را تخلیه کند یا بر اساس عرف منطقه اجاره آن را پرداخت کند.\nساختمان مرکز پروهش‌ها در نیاوران هم متعلق به بنیاد است که فتاح می‌گوید آقای زاکانی باید آن را تخلیه کند تا با فروش آن بشود به نیازمندان کمک کرد.\nملکی هم در اختیار خاتمی رییس جمهور پیشین ایران بوده است که رییس دولت اصلاحات آن را تخلیه کرده و در ایام کرونا در اختیار وزارت بهداشت بوده و تبدیل به محل قرنطینه بیماران شده است.\nفتاح می‌گوید ساختمان‌هایی هم دست نیروهای مسلح است که آنها را تحویل بنیاد نمی‌دهند که نمی‌دهند و مجمع تشخیص به کاخ مرمر که متعلق به بنیاد است، آسیب زده است. در کاخ مرمر آسانسور، حمام، سونا و جکوزی ساخته‌اند. کاخ مرمر دفتر کار آیت‌الله هاشمی در زمان ریاست مجمع بود.\nالقصه که حضرات خسته نباشند. ملک‌های خوب، هوای خوب، زمین فراخ، امکانات مناسب! بیت‌المال گویا فقط برای کارمندان ادارات دولتی است. به خاطر شکستن یک لیوان که برچسب اموال دارد باید به هزار نفر جواب دهند اما الان به راحتی در ۱۸۰۰ متر ملک متعلق به مردم نشسته‌اند و عین خیال‌شان هم نیست.\nدر بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا، روسای جمهور دفترهایی برای کار دارند. اصلا شغل‌شان همین رییس جمهور سابق بودن است.دولت باید دفتری در اختیار آنها بگذارد اما نه ملکی که می‌شود در آن دو وزارت‌خانه ساخت.\nواقعا چرا املاک بنیاد به همین راحتی به دیگران اجاره داده شود بدون اینکه اجاره آن به روز باشد. صاحب‌خانه خوب برای مردم عادی است، اتفاقا سازمان‌هایی مثلا بنیاد باید صاحبخانه بد باشند و تا ریال آخر پول خود را مستاجران بگیرند و اگر ندادند با حکم تخلیه به سراغ‌شان بروند و خسارت از آنها بگیرند.\nقربان مسؤولان محترم بروم که همه‌شان باهم شمال تهران را دوست دارند و علاقه‌ای به مرکز و جنوب تهران ندارند. دفترشان حتما باید زیر سایه‌های درختان شمال شهر باشد و صدای آب را هم بشنوند.\nگاهی یک دفتر ۱۲ متری هم در جنوب شهر برای برخی از کارها کافی است و هیچ احتیاجی به ساختمان چندین اتاقه و حیاط سبز ندارد.\nباید به گونه‌ای برخورد کرد که مسؤولان فکر نکنند می‌توانند از رانت مسؤول بودن خود برای به دست آوردن املاک استفاده کنند. آنها هم باید مثل باقی مردم برای به دست آوردن یک ملک خوب، عرق بریزند و طعم تلخ اجاره‌ها را بچشند\nتمام املاک بنیاد مستضعفان متعلق به مردم است و باید به آنها بازگردانده شود. مگر علی(ع) به حاکمان و فرمانداران ننوشت که:« قلم ها را تیز کنید، ریز بنویسید، سطرها را نزدیک به هم و کم فاصله بنگارید، تنها به ادای مقصود اکتفا کنید. به طور کلی از زیاده روی دوری کنید، زیرا بیت المال مسلمانان نمی تواند آن را تحمل کند.»\nاز فتاح هم ممنونیم که اسم آورد و تا مردم بدانند چه بر سر املاک مصادره‌ای آمده است و انتظار این است که او چند ماه دیگر بازهم گزارشی در این باب به مردم بدهد.\nباید مشخص شود سرانجام این املاک به کجا رسیده است و دچار چه سرنوشتی شده است.\nدعوت از بخش خصوصی برای بهره برداری از مرکز همایش های بین المللی اصفهان ۱۴۰۰/۰۸/۲۳\nدفاتر املاک متخلف با همکاری پلیس پلمب می‌شوند ۱۴۰۰/۰۸/۱۸\nاجاره خانه در محدوده لوکس تهران چند؟ ۱۴۰۰/۰۸/۱۸\nتلاش برای بهره برداری از بلوار شهدای صادقیه تا یک ماه آینده ۱۴۰۰/۰۸/۱۸\nاعلام رویکردهای جدید سازمان بنادر و دریانوردی ۱۴۰۰/۰۸/۱۱\nعلی اکبر صفایی مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی شد ۱۴۰۰/۰۸/۰۸\nتسهیلات ۱۷ هزار واحد مسکونی در بافت فرسوده پرداخت شد/رقم تسهیلات پرداخت شده در بافت فرسوده، یک‌هزار و ۸۷ میلیاردتومان\nتلاش برای افزایش سقف تسهیلات بازسازی در بافت‌فرسوده از ۱۰۰ به ۱۵۰ میلیون تومان/ رایزنی با سازمان برنامه و بودجه برای افزایش سقف تسهیلات در بافت فرسوده\nانعقاد قرارداد ۹۵۴ میلیاردتومانی تسهیلات بافت فرسوده برای ۱۵۰۶۱ واحد/ واریز ۷۳۰ میلیاردتومان تسهیلات به پروژه های بازآفرینی شهری\nانعقاد ۱۵۱۱۵ قرارداد تسهیلاتی برای متقاضیان ساکن بافت فرسوده\nدعوت از بخش خصوصی برای بهره برداری از مرکز همایش های بین المللی اصفهان\nاولویت نخست شهرداری اصفهان، تکمیل خط دو مترو است\nسردیس «زاون قوکاسیان» در اصفهان توسط افراد ناشناس تخریب شد\nمیدان نقش جهان اصفهان روشن تر می شود\nتقدیر کمیسیون گردشگری، صنایع دستی و فرش اتاق بازرگانی اصفهان از فعالیت های بین المللی شهرداری اصفهان\nپایش مستمر عملیات ساماندهی پیاده روها و ایجاد مسیرهای مناسب برای دوچرخه سواری\nفعالیت ۶۰ استارتآپ در حوزه حملونقل هوشمند\nبرنامه های بلند مدت و کوتاه مدت شهرداری یاسوج در حوزه ترافیک\nساخت تجهیزات بهینه سازی مصرف انرژی طی دو دهه در مرکز تحقیقات\nقرارگیری شهر جدید اندیشه در صف شبکه فراگیر شهرهای یادگیرنده\nمشارکت شهروندان امری ضروری برای هوشمندسازی شهرها


معرفی کتاب سکوت – فروشگاه آنلاین کتاب ری‌را بوک\nارسال شده در تاریخ آبان ۱۵, ۱۳۹۹ اردیبهشت ۹, ۱۳۹۹ توسط هانیه اجودی مقدم\nرمان سکوت کتاب مهمی است و همچون کتاب سایه ها، درباره ی ایمان است.\nرمان سکوت داستان کشیشانی است که برای تبلیغ مسیحیت راهی ژاپن می شوند و با شکنجه ها و جنایات حاکمان ژاپن رو به رو می شوند. حاکمان ژاپن کشور را همچون مردابی می دانند که بذر مسیحیت در آن بارور نمی شود.\nداستان با اعلام ارتداد فریرا شروع می شود و شاگردانی که برای تبلیغ مسیحیت و یافتن استادشان و کشف دلایل ارتدادش به ژاپن سفر می کنند.\nسکوت درباره ی سکوت خداوند است در دوره ی سختی و یهودایی که همیشه و همه جا حاضر است. سکوت بیشتر داستان یهوداست تا مسیح آیا آنکس که در دوره ی آرامش و راحتی مومن است خود یهودا نیست؟\nرمان سکوت سرشار از سوالات بنیادین مذهبیست.\nسکوت حرف همیشگی شوساکو اندوست که می گوید آنکس که در درونش ایمان دارد کلام خدا و مسیح را می شنود. سکوت داستان سخن هاست اما در دل آدمی.\nقسمتی از پشت جلد رمان سکوت:\nاندو، ژاپن را مردابی می بیند که هر چیز را از درون می پوساند و هر بذری را که در آن زمین کاشته شود، تباه می کند. این داستان جنگی است میان باران مدامی که از ابزارهای سنت و فرهنگ کشور می بارد و بذر مسیحیتی که با چنگ و دندان می خواهد در آن خاک ریشه بدواند، مثل پروانه ای که به دام عنکبوت گرفتار شده باشد.\nاز روی این کتاب فیلمی هم ساخته شده است. فیلم درخشان اسکورسیزی هم مفاهیم موجود در کتاب را به بهترین شکل بیان کرده بود.\nکمتر کتاب بزرگیست که فیلمی خوب هم داشته باشد اما سکوت اسکورسیزی همان سکوت اندوست. اما پایان فیلم و کتاب متفاوت هستند منتها این دنباله ای که اسکورسیزی در فیلم اضافه کرده است در ماهیت کتاب اندو تغییری حاصل نکرده است. در واقع اگر اندو هم پایانی می نوشت در تنه پایان بندی اش همین نتایج وجود داشت.\nمقدمه اسکورسیزی در کتاب\nمارتین اسکورسیزی در مقدمه اش بر رمان سکوت می نویسد:\nسکوت برای من حکایت کسی است که ابتدا قدم به راه مسیح گذاشته اما دست آخر از شرورترین شخصیت مسیحیت، یعنی یهودا سر در می آورد. عینا جا پای او می گذارد و در این راه است که قادر به درک نقش یهودا می‌شود. این یکی از دردناک ترین معماها در تمام مسیحیت است. نقش یهودا چه بود؟ مسیح درباره او چه فکر می کرد؟ ما امروز چه درکی از او داریم؟ با کشف انجیل یهودا، طرح این سوالات واجب تر هم شده است. اندو بی پرده تر از هر هنرمند دیگری که می شناسم به مساله یهودا می پردازد. او این نکته را درک کرده که مسیحیت برای بقا و وفق دادن خود با فرهنگ های دیگر و در بزنگاه های تاریخی، نه فقط به نقش مسیح، بلکه به نقش یهودا نیز محتاج است.\nآسمان تاریک شده بود. ابرها به آرامی از بالای کوه نزدیک زمین می آمدند. این جا جلگه چیزو کانو بود. انگار بوته ها بر زمین می خزیدند و تا چشم کار می کرد خاک قهوه ای و تیزه بود. سامورایی ها با هم بحث می کردند و به محض این که حرفشان تمام شد، دستور دادند کشیش را از اسب پایین بیاورند. طولانی نشستن بر پشت اسب، آن هم با دست هایی که محکم بسته شده بود، کار خودش را کرده بود؛ تا پایش را بر زمین گذاشت دردی نفس بُر در ران هایش دوید و خم شد.\nحرف‌های بریده بریده‌ی او در بامداد پیش از حرکت‌شان بر قلب‌م سنگینی می‌کند: ‘چرا خدا این بلا را بر سر ما آورد؟’ بعدش هم که با آن نگاه پر از تمنا، عاجزانه نگاهم کرد و گفت: ‘مگر ما چه کرده‌ایم؟’ باید خزعبلات آن بزدل را از ذهن‌ام پاک کنم، اما نمی‌دانم چرا هنوز هم صدای شکوه‌های مغموم‌اش مثل میخ تیزی در دل‌ام فرو می‌رود؟ چرا خداوند این مصیبت و شکنجه را بر مردم روا داشته است؟ نه! او می‌خواست چیز بدتری بگوید. حرفی که بسیار زننده‌تر بود، یعنی سکوت خدا. خدا، در برابر تمامی این بی‌رحمی‌های وحشتناک و سبعانه سکوت کرده است و این چیزی بود که پشت گلایه‌ی او نهفته بود.\nاصلا خدایی وجود دارد؟ در دوران کودکی هر وقت رقص باد را در آسمان آبی و لای درختان می دید، اذکاری به ذهن اش خطور می کرد، اما آن وقت ها، خدا مثل الان جرثومه‌ی ترس و سرگشتگی نبود، به زمین نزدیک بود و وجودش به حیات جان می‌بخشید.\nترجمه: حمیدرضا رفعت نژاد\nاین نوشته در رمان خارجی ارسال شده و با حمیدرضا رفعت نژاد، سکوت، شوساکو اندو برچسب گذاری شده است.


تسلا، تولید کننده خودروهای برقی، اولین خودرو تولید شده این شرکت در کارخانه تازه تاسیسش در کشور چین را تحویل داد و آن را یک نقطه عطف دانست.\nپانزده خودرو مدل ۳ تسلا، که در چین تولید شده بودند به شرکت گیگافکتوری در شهر شانگهای تحویل داده شد.\nایلان ماسک، مدیرعامل تسلا در تلاش است تا با تولید خودروهای این شرکت در چین بتواند بخش قابل توجهی از بازار خودرو در این کشور را در دست بگیرد.\nشرکت‌های عظیم تکنولوژی مانند اپل، گوگل، اچ‌پی و دِل در حال تغییر محل تولید محصولاتشان از چین به یک کشور دیگر آسیایی هستند.\nدر گذشته تمامی خودروهای تسلا که در چین به فروش می‌رفت، باید به این کشور وارد می‌شد و همه آنها مشمول مالیات ورود می‌شدند.\nدر جریان جشن افتتاح خط تولید چندین میلیون دلاری در چین، ۱۵ نفر از کارکنان این شرکت خودروهایی که خریداری کرده بودند را تحویل گرفتند.\nخط تولید تسلا در چین تقریبا یک سال پس از آغاز کارهای ساختمانی این کارخانه در این کشور افتتاح شده است.\nاین شرکت خودروساز گفته است که تلاش داشت تا تحویل خودروها را پیش از ۲۵ ژانویه آغاز کند و با افتتاح این خط تولید تلاش خواهد کرد تا سرعت تحویل خودروهایش را از آغاز سال ۲۰۲۰ بالا ببرد.\nقیمت پایه تسلا ۳ تولید چین حدود ۵۰ هزار دلار بدون امکانات اضافه است و این مدل در بازار چین باید با سایر خودروسازهای برقی این کشور مانند ان‌آی‌او و ژپنگ موتور و همچنین شرکت‌های بین‌المللی بزرگی چون بی‌ام‌دبلیو و مرسدس بنز رقابت کند.


در ماه جولای سال 6681 اولین فرزند خانم و آقای وینچستر به‌دنیا آمد. این نوزاد، دختری به نام <آنی> بود ولی این نعمت و رحمت‌الهی خیلی زود تبدیل به یك تراژدی شد زیرا آنی به بیماری نادری مبتلا شد و از دنیا رفت. از نظر سارا این آغاز نفرینی بود كه دامن خانواده او را گرفت. او كه در اندوه از دست‌دادن دخترش تا مرز دیوانگی پیش رفته بود از مردم می‌گریخت و در تنهایی و عزلت با غم، دست و پنجه نرم می‌كرد. خانواده وینچستر دیگر هرگز بچه‌دار نشدند. مدتی بعد سارا به ناگاه تصمیم گرفت به خانه برگردد و دركنار همسرش یك زندگی عادی را آغاز كند اما مصیبت دیگری به وقوع پیوست.\nویلیام مبتلا به سل شد و در ماه مارس 1881 از دنیا رفت. سارا كه بیوه شده بود، وارث بیست میلیون دلار ثروت (كه در آن زمان ثروتی افسانه‌ای بود) و نیمی از كارخانه اسلحه‌سازی شد ولی این پول‌ها نمی‌توانست ذره‌ای از غم و اندوه سارا را كه سوگوار از دست دادن دو نفر از عزیزترین كسانش بود، بكاهد. یكی از دوستانش كه پریشان‌حالی شدید او را دید به او توصیه كرد پیش یك <مدیوم> برود. آن زمان در آمریكا اعتقاد به عالم ارواح و احضار روح بسیار متدوال بود و عجیب به نظر نمی‌رسید شخصی كه در وضعیت روحی سارا قرار داشت به این راه‌حل روی آورد. ملاقات سارا با مدیوم، این تفكر او كه نفرین، دامنگیر خانواده منچستر شده است را تشدید كرد و زندگی او را تا آخر عمر تغییر داد.\nولی چه چیزی این نفرین را از بین می‌برد؟ مدیوم از قول روح به سارا گفت كه باید خانه‌شان در <نیوهیون> را بفروشد و به سمت غروب خورشید برود. در آن هنگام روح ویلیام او را راهنمایی خواهد كرد و خانهای جدید برای او و ارواحی كه زندگی او را تسخیر كرده‌اند، پیدا خواهد كرد. مدیوم به او گفت: <وقتی بالاخره خانه مورد نظر ویلیام را یافتی، باید بلافاصله آن را بخری و تا آخر عمر و بی‌وقفه آن را بسازی. اگر به ساختن ادامه بدهی زنده می‌مانی و اگر آن را متوقف كنی خواهی مرد.> سارا در اولین فرصت خانه خود در <نیوهیون> را فروخت و رو به سوی غرب سفری را آغاز كرد تا بالاخره به مقصد رسید. آن‌جا دره <سانتا كلارا> نام داشت كه هم‌اكنون در جنوب <سان‌فرانسیسكو> قرار دارد. او در آن‌جا یك خانه 71 اتاقه پیدا كرد كه متعلق به یك پزشك بود. سارا آن خانه را كه در زمینی وسیع قرار داشت خرید و با مشورت‌های مكرر با مدیوم، تا آخر عمرش آن را ساخت. این بنا هم‌اكنون یكی از عجیب‌ترین و به گفته خیلی‌ها معروف‌ترین خانه‌های ارواح دنیاست.\n<وینچستر هاوس> در زمین‌لرزه بزرگ سال 6091 در سان‌فرانسیسكو خسارت‌هایی دید و بعضی از قسمت‌های سقف آن فرو ریخت ولی بلافاصله تعمیر و بازسازی و بر وسعت آن نیز افزوده شد به طوری كه آن عمارت هم‌اكنون 061 اتاق دارد.\nاین عدد تنها تعداد تخمینی اتاق‌هاست زیرا این خانه آنقدر پیچ در پیچ و عجیب است كه نمی‌توان اتاق‌های آن را به طور دقیق شمرد. ساخت وینچستر هاوس سرانجام در سال 2291 و در زمان مرگ سارا در سن 28 سالگی متوقف شد. آیا آن‌جا در واقع یك <خانه ارواح> است؟ شاید این تنها داستان افسانه‌ای است كه بر سر زبان‌ها افتاده ولی تاكنون چندین نفر گزارش داده‌اند كه چیزهای عجیب و غیرقابل توضیحی را در وینچستر هاوس دیده‌اند. روح شناسان بسیاری تاكنون اطمینان داده‌اند كه ارواح زیادی در این خانه در رفت و آمد هستند. افرادی نیز گفته‌اند كه بارها ردپاهایی عجیب را كف اتاق دیده‌اند، نقاط سردی را در جاهای مختلف خانه حس می‌كنند، درها خود به خود باز و بسته می‌شوند و دستگیره‌ها به خودی خود می‌چرخند. چندین عكس وجود دارد كه گوی‌های نورانی و غبارهای سپیدی را در این خانه نشان می‌دهد و افرادی نیز ادعا می‌كنند كه صدای ارواح این خانه را ضبط كرده‌اند.\nمدتی پیش افسر یك رزم ناو بودم. یك شب كه در بندر پهلو گرفته بودیم با احساس خاصی از خواب بیدار شدم. چیزی كه درست جلوی خودم دیدم، صورتی نیمه مبهم، تیره و غبارآلوده بود. یادم می‌آید گوش‌هایم از صداهای عجیب پر شده بودند. نه بلند بودند و نه آرام ولی مطمئن بودم كه آنها را می‌شنوم. صداهایی كه منبع آن مشخص نبود. می‌خواستم حرف بزنم ولی هیچ كلمه‌ای از میان لب‌هایم بیرون نمی‌آمد. می‌خواستم تكان بخورم اما باز هم برایم امكان‌پذیر نبود. آن صورت مبهم مدت ده تا پانزده ثانیه بالای سر من در هوا شناور بود و بعد ناگهان ناپدید شد. صداها قطع شدند. حالا دیگر می‌توانستم حركت كنم. باز هم صدایم را می‌شنیدم و همه‌چیز به حال طبیعی برگشت.\nاولین كاری كه انجام دادم این بود كه به عرشه بروم و همه‌چیز را بررسی كنم. می‌خواستم مطمئن شوم آن صداها از آن‌جا نمی‌آمدند. فقط دو راه داشتم یا باید باور می‌كردم كه خواب دیده‌ام یا باید می‌پذیرفتم كه روحی دركشتی است و من مطمئن بودم كه خواب ندید‌ه‌ام. آن شب باید در شیفت دوم كه از نیمه شب تا چهار صبح بود، روی عرشه، سر پستم می‌ایستادم. دو نفر از همكارانم نیز در كنارم بودند. این جور مواقع حرف‌های گوناگونی بین ما رد و بدل می‌شود تا شب را به گونه‌ای به صبح برسانیم و آن شب حرف ارواح و داستان‌های آنها پیش كشیده شد. از این دست یكی، دو داستان تعریف كردند و من ناگهان به یاد اتفاقی افتادم كه برایم افتاده بود و آن را برایشان تعریف كردم و در آن وقت بود كه دیدم رنگ از روی همكارانم پرید و یكی از آنها داستانی واقعی را برایم تعریف كرد:\nیك سال قبل از شروع كار من در آن ناو، افسر جزء جوانی، بر روی سیم برق‌رسانی رادار كار می‌كرد. او یك گوشی قوی به گوش زده بود كه میكروفون آن به وسیله یك صفحه فلزی بر روی سینه‌اش قرار داشت. افسر جزء كه 21 سال بیشتر نداشت بیش از حد به سیم برق رسانی نزدیك شده بود و ناگهان برق فشار قوی از سیستم به صفحه فلزی میكروفون روی سینه‌اش رسید و بلافاصله او را كشت. جایی كه این اتفاق افتاد، درست طبقه بالای اتاق استراحت من بود. افسر جزء كنونی كتابی را به من نشان داد كه ویژه ناومان بود و رویدادهای آن در كتاب به ثبت می‌رسید؛ چیزی شبیه به یك سالنامه. صفحه‌اول، یادبودی بود برای افسر جزء مرحوم و عكسی از او در آن دیده می‌شد. این عكس همان چهر‌ه‌ای را به یادم انداخت كه آن شب در اتاقم دیده بودم. از جایم پریدم. چیزی نگفتم ولی در آن تاریكی شب تنها لب عرشه ایستادم و به دریا خیره شدم.\nمن پرستار آمبولانس یك مركز اورژانس هستم. از وقتی كارم را در این‌جا شروع كردم همیشه حرف این بود كه ساختمان مركز در تسخیر ارواح است. یكی از همكاران می‌گفت یك روز روی تختی مشغول استراحت بود كه ناگهان دید مردی كنار او ظاهر شد و در حالی كه پشتش به او بود ایستاده و حركتی نمی‌كرد. چند ثانیه بعد، مرد خود به خود محو شد.\nخیلی‌ها صداهای عجیبی را شنیده‌اند یا اتفاقات عجیبی دیده‌اند ولی من تا یك ماه پیش هیچ موضوع عجیب و غریبی ندیده بودم. آن شب در شیفت شبانه كار می‌كردم. ساعت سه صبح بود كه شنیدم در طبقه پایین با صدای بلندی باز و بسته می‌شود. بعد صدای پرت كردن چیزی را شنیدم. اول خودم را به نشنیدن زدم ولی این صداها باز هم تكرار شد و مجبور شدم برای بررسی به آن‌جا بروم. به طبقه پایین رفتم، همین‌كه در را بستم، خود به خود باز شد و با صدای خشكی دوباره بسته شد.\nسعی كردم توجهی به این موضوع نكنم ولی دوباره و دوباره این اتفاق تكرار شد. این صداها تا مدتی ادامه داشت و بعد صدای جدیدی به آن افزوده شد. انگار كسی داشت از پله‌ها بالا می‌آمد. منتظر بودم در باز شود ولی نشد. این دفعه دیگر آنقدر جرات نداشتم كه بروم و آن دور و بر را تماشا كنم، به همین‌خاطر سعی كردم سرم را به نوشتن و كار گرم كنم. صداها بازهم هرازگاهی می‌آمد. یك ساعت بعد تصمیم گرفتم روی زمین بنشینم و كتاب بخوانم. همین‌كه نشستم، صدای نفس كشیدن به گوشم خورد. نفس‌هایی سنگین و زمزمه‌دار. اول فكر كردم صدای باد است ولی نبود؛ صدای تنفس بود. دوباره به صندلی‌ام برگشتم. چند دقیقه بعد به دستشویی رفتم. وقتی در آن جا بودم، در ناگهان به شدت باز و بسته شد. من هیچ‌وقت به ارواح اعتقاد نداشتم ولی مطمئنا اتفاقات آن شب طبیعی نبودند. یعنی آن جا یك روح بود؟\nمن، همسر و پسرم در یك خانه دو طبقه در مركز شهر <وینی پگ> زندگی می‌كردیم. كنار اتاق خواب ما پلكانی قرار داشت كه به خیابان می‌رسید. یك شب با شنیدن صدایی از خواب بیدار شدیم. انگار كسی از پله‌ها بالا می‌آمد. فكر كردم یك دزد است كه می‌خواهد وارد شود. شوهرم بلند شد و به طرف آن در رفت تا با هر كسی كه آن‌جاست رو به رو شود ولی هیچ‌كس آن‌جا نبود. من هم بلند شدم و به همراه شوهرم تمام خانه را گشتیم. كسی نبود و تمام درها وپنجره‌ها قفل بودند. به خیالمان اشتباه كرده‌ایم و دوباره خوابیدیم. روز بعد، ساعت هفت از خواب برخاستیم. اتفاق دیشب را فراموش كرده بودیم. داشتیم آماده می‌شدیم كه به خرید برویم ناگهان در اتاق پذیرایی، زنی را دیدیم كه با خیال راحت از آن جا گذشت و از پلكان طبقه دوم بالا رفت.\nاو اصلا به ارواح شبیه نبود و مه‌آلود هم به نظر نمی‌رسید. تنها چیزی كه عجیب به نظر می‌رسید این بود كه وقتی روی كف چوبی و پرسر و صدای خانه راه می‌رفت هیچ صدایی از او شنیده نمی‌شد. من و شوهرم به یكدیگر نگاه و سپس با عصبانیت آن زن را صدا كرده و گفتیم: تو دیگه كی هستی؟ تو خانه ما چه كار می‌كنی؟ بعد به سرعت به طبقه دوم رفتیم ولی هیچ‌كس آن‌جا نبود. عجیب به نظر می‌رسید. مطمئن بودیم كه او را دیده‌ایم. پیراهنی قرمز رنگ بر تن داشت و كمربند قرمز رنگی به كمرش بسته بود. یك عینك هم از گردنش آویزان بود. آن زن حالت بدخواهانه‌ای نداشت و من از دیدن او اصلا نترسیدم. تنها موضوعی كه ناراحتم می‌كرد این بود كه چطور ممكن است كسی بدون اجازه و آن هم از در قفل شده وارد خانه و سپس ناپدید شود. مدتی بعد به این نتیجه رسیدم كه ممكن است او روح یكی از صاحبان قبلی آن خانه بوده.


کد مطلب: ۲۲۲۷۹۱\nنگارمگ فرهنگ و هنر فرهنگ زندگی\n۰۹ آذر ۱۴۰۰ - ۰۶:۲۶\nیک میلیون دختر دهه ۶۰ احتمالا همیشه مجرد می‌مانند\nبه گزارش مجله خبری نگار، دکتر شهلا کاظمی‌پور، جمعیت‌شناس و استاد دانشگاه تهران، به‌تازگی گفته: «به دلیل باروری بالا در دهه ۶۰ و تفاوت با تعداد موالید در دهه ۵۰، تعداد زیادی از دختران دهه ۶۰ با مضیقه ازدواج مواجه می‌شوند. به هرحال فاصله سنی ازدواج دختر و پسر باعث می‌شود که گروهی از دختران دهه ۶۰ با پسران دهه ۵۰ ازدواج کنند، اما به دلیل کمتر بودن تعداد پسران متولد دهه ۵۰، پیش‌بینی می‌کنیم تا یک میلیون دختر متولد دهه ۶۰ به تجرد قطعی برسند (منبع خبر: همشهری‌آنلاین). در ادامه، نکاتی در همین‌باره مطرح خواهد شد.\nمجرد‌های ناخواسته، شرایط سخت‌تری دارند\n۱- برخی به‌صورت خودخواسته مجرد هستند. چون معیار‌های خاصی دارند، دوست ندارند زیر بار مسئولیت بروند یا شرایط زندگی از جمله کمک به خانواده و ... باعث شده تا بخواهند مجرد بمانند.\n۲- برخی دیگر به‌صورت ناخواسته تاکنون مجرد مانده‌اند. از آن جا که در گروه اول تجرد انتخابی است، این خانم‌ها آسیب کمتری می‌بینند و با موضوع کنار می‌آیند و عواقب اجتماعی و روانی کمتری متوجه آن‌هاست.\nمجردان گروه دوم گاهی افرادی کمال‌گرا هستند که درگیر معیار‌های سخت‌گیرانه خود بوده‌اند یا خواستگار مناسبی نداشته‌اند. از آن جا که افراد گروه دوم ناخواسته مجبور به این انتخاب شده‌اند، بنابراین این امر برایشان مشکل‌آفرین خواهد بود و گاهی احساس تنهایی زیاد، آشفتگی، رفتار پرخاشگرانه، رفتار اجتماعی نامناسب و ... در آن‌ها بروز می‌یابد.\nمجرد بودن نباید زندگی‌تان را مختل کند\nبی‌تردید ازدواج مهم است، اما به طورمسلم همه زندگی نیست. مجرد بودن هیچ منافاتی با موفقیت ندارد. اجازه ندهید نگرانی از این مسئله، تمام زندگی شما را مختل کند. بین یک دختر خانم مجرد با مشکلات روحی و خُلقی و یک دخترخانم مجرد با روح و روان سالم حتما سلامت را انتخاب کنید و مراقب سلامت روح و جسم‌تان باشید.\nفکر نکنید که «مجرد بودن» شما، به خاطر نبود توانایی و موفقیت شما در زندگی، زیبا نبودن، روابط عمومی پایین و ... است. این درست نیست. بر خود آسان بگیرید، خود را ببخشید، از سرزنش کردن خود دست بردارید و با قدم‌هایی که به سمت اهداف‌تان برمی‌دارید، خوشحال باشید چراکه وقتی بیش از حد به خود سخت می‌گیرید، حس و حال خوب را از خودتان دریغ خواهید کرد.\nدر دام تنهایی نیفتید\nیک استعداد هنری را در خودتان پرورش دهید، آشپزی کنید، کتاب بخوانید، فیلم‌های خوب تماشا کنید و .... بعدش خواهید دید که دیگر از تنها ماندن در یک بعدازظهر پاییزی دچار ترس نمی‌شوید. به مرور زمان، این عمل به یک تفریح و حتی بهتر از آن به یک نیاز تبدیل می‌شود. برای آن که هر از گاهی از تنها ماندن در خانه نترسید، لازم است که در محیط خانه احساس خوبی داشته باشید. شما این فرصت را دارید تا دکور خانه یا حداقل اتاق‌تان را بنا به میل و سلیقه تان تغییر دهید. از رنگ دیوار‌ها گرفته تا مبلمان، پرده‌ها و .... چنان چه به هر دلیلی مجرد و تنها مانده‌اید این بدان معنا نیست که شما زشت، ناآگاه، غیر جذاب یا نچسب هستید. به‌خودتان و توانایی‌هایتان اعتماد داشته باشید. وقتی خودتان، خود را دست کم می‌گیرید چطور می‌توانید از دیگران انتظار داشته باشید از شما خوش‌شان بیاید.\nبر فشار‌های اجتماعی غلبه کنید\nتحمل نگاه‌های دلسوزانه، سؤالات نابجا یا انتقاد‌های عجیب خانواده یا فامیل به خصوص زمانی که دور هم جمع هستید، دشوار است و از این که مجبور هستید مرتب خودتان را تبرئه کنید، خسته شده‌اید، اما این امر طبیعی است. «بالاخره کی عروسی می‌کنی؟ دیگه سنت رفت بالا، شوهر کجا بود؟» و. در پاسخ به جملات مشابه، ترجیحا توجیه نکنید و سعی کنید از کنارشان عبور کنید چراکه پاسخ دادن شما باعث ایجاد گفت‌وگویی طولانی‌تر خواهد شد که بیشتر ناراحت‌تان می‌کند. در واقع سعی کنید مسیر گفتگو را به سمت شوخی ببرید تا بار هیجانی موجود کاهش پیدا کند.\nاز خودتان راضی شوید\nاهداف‌تان چیست؟ چه آرزو‌هایی دارید؟ بجنبید! تنها کافی است یک نفر را راضی کنید و آن هم خود شما هستید. این زمان فرصتی است که با آگاهی از خواسته‌های واقعی‌تان، خودتان را بهتر بشناسید. فکر کنید و روی خودتان تمرکز کنید. هیچ‌چیز نباید جلوی تصمیمات مهم شما را بگیرد. به اولویت‌هایتان بپردازید و بدانید که هر فردی مسئول خوشبختی خود است.


اشتیاقی برای جذب ترافیک بیشتر در بنادر وجود ندارد – سی نیوز\nاشتیاقی برای جذب ترافیک بیشتر در بنادر وجود ندارد\nبخش عمده ای از بنادر اصلی کشور محدود به واردات و صادرات کالاهایی شده اند که نیاز جامعه روز کشور است. این به تنهایی جایگاه و شانی بین‌المللی برای حمل و نقل دریایی ایران ایجاد نمی کند. بلکه این جذب ترافیک بیشتر و تقویت پتانسیل ترانزیتی ایران است که می تواند جایگاه رفیعی در سطح منطقه برای ایران ایجاد کند.\nبه گزارش سی نیوز، علیرضا چشم جهان، عضو هیات مدیره انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته معتقد است کمتر مدیر و مقام دولتی دنبال ارتقاء سطح بین‌المللی جایگاه بندری ایران است و بیشتر به وضعیت موجود رضایت داده اند.ادامه گفت‌و‌گوی مانا با وی را می‌خوانید:\nارزیابی شما از عملکرد بنادر کشور طی دو سال اخیر چیست؟\nدرطول این سال ها سرمایه گذاری‌های زیادی برای توسعه بنادر تجاری انجام شده و البته بنادر کوچک هم مورد توجه بودند اما هزینه های سنگینی که برای ایجاد بنادر کوچک صورت گرفت باعث شد توان کار برای انجام توسعه های بزرگتر در بنادر تجاری یک مقدار تضعیف شود اما در کل با وجود پیشرفت هایی که از لحاظ ظرفیت جایگاه در بنادر کشورمان داشتیم می توانیم بگوییم به دلیل فقدان رویکرد حضور موثر در عرصه رقابت های بین المللی بنادر ، ما همواره تحت تاثیر جریان ورود کالاهایی بودیم که برحسب نیاز کشور وارد شده است یعنی می توان گفت که بنادر ما نقشی را ایفا نکردند که کالا را جذب کنند. در واقع کالا به سمت آن ها آمده و این نقطه ای است که همواره مورد تاکید است. باتوجه به اینکه ظرفیت بنادر تجاری در حال افزایش است باید بتوان کاری کرد که به ازای افزایش این ظرفیت، تقاضا را از بیرون از کشور به سمت بنادر ایران بیاورد. من آن شوق و تلاش را برای اینکه بتوانیم شاًن بین المللی در مجموعه های کاری داشته باشیم ندیدم.\nعلت آن چیست و چرا سازمان بنادر به عنوان متولی بندر و دریا بخش خصوصی را بیرون از گود نگه می دارد؟\nطبق فرمایش مقام معظم رهبری که فرمودند: دست از درآمدهای آسان بردارید و سراغ درآمدهایی بروید که نیاز به تلاش دارد و این کشور می تواند کسب کند. الان در اکثر دوایر آن تلاش و رغبت دیده نمی شود چون یک سری درآمدها وجود دارد که تکیه گاه خوبی برای ارگان ها و همچنین سازمان شده کسی به دنبال بازار جدید نیست و اگر هم کسی به دنبال بازار جدید برود مورد سرزنش قرار می گیرد و متهم می شود به اینکه منافع کشور را دارند از بین می برند. در حال حاضر بخش خصوصی هم به نوعی از رویکرد بخش دولتی دارد تبعیت می کند، وقتی خود بخش دولتی محرکی را ایجاد نمی کند و به دنبال همین اتفاقات جاری هست بخش خصوصی بیشتر از این نمی‌تواند تلاش کند.\nتا چه زمانی این وضعیت ادامه دارد بخصوص که تحریم‌ها هم دارد برداشته می شود و افق ، یک رونقی را نشان می دهد این رونق از بنادر هم شروع می شود، تحت این شرایط و با این نوع مدیریت ما به کجا می رسیم؟\nرویکرد کلی در بنادر ما بنادری است که تابع بازار داخلی هستند اگر GDP افزایش یابد، رشد اقتصادی بالا برود؛ واردات و صادرات افزایش پیدا کند، حجم بنادر ما بالا می رود یا اگر کاهش یابد حجم بنادر ما افت می‌کند. اما کسی رغبتی جهت جذب بازارهای جدید ندارد به دلیل اینکه یک درآمد تضمین شده به واسطه همین ها وجود دارد. من به شخصه در مسوولان محترم ندیدم تلاشی بکنند که سهم قوی و محکمی را از ترافیک بین المللی به دست بیاورند. آینده این می‌شود که رقبای ایران به تدریج جایگاه خودشان را پیدا می کنند اما ما دائم سهم خودمان را از دست می‌دهیم و همین تعداد ناچیز و محدودی هم که هست از بین می رود. مقام معظم رهبری تاکید داشتند بر ترانزیت و حمل و نقل و آن را بعنوان عامل موثری برای ترقی کشور حایز اهمیت می‌دانستند درحالی که همین الان مسوولان گمرک ریشه قاچاق را ترانزیت می‌دانند. اگر ما ضعف در نظام کنترلی خود داریم چرا ترانزیت کننده را متهم بدانیم این دوگانگی رویکرد باعث می‌شود که همه آدم ها دنبال رکود باشند و از یک مقدار محدود درآمد کافی کسب کنند و این در درازمدت نمی تواند ادامه پیدا کند و ما را از عرصه رقابت های بین المللی کنار می گذارد.\nاز کلام شما چنین استنباط می‌کنم که طی دوسال گذشته اتفاق ویژه‌ای در بنادر ما نیفتاده و شاهد رکود بودیم؟\nتلاش خاصی نشده است. تا یک مدت که تحریم وجود داشت هر پیشنهادی را رد می‌کردند چون معتقد بودند که تحریم وجود دارد و نمی شود. اکنون هم تحریم کنار رفته است. باز مسوولان به همان ترافیک جاری رضایت دارند. وقتی ما این همه داریم سرمایه‌گذاری می‌کنیم، باید تفکر ما هم بین‌المللی بشود و باید به تناسب این سهمی که نصیب کشورمان می‌شود را کسب کنیم اما من تلاشی برای کسب آن نمی‌بینم.\nبعضی از کارشناسان معتقدند سازمان بنادر مشکل ساختاری دارد به نظر شما چقدر این حرف درست است و راهکار نجات از این وضعیت چیست؟\nاستنباط من این است که باید رویکرد سازمانی عوض بشود. ساختار سازمانی شاید خیلی کمک نکند.\nیعنی شما معتقدید با همین ساختار اگر رویکردها تغییر کند باز ما می‌توانیم پیشرفت کنیم؟\nبله، قطعا همینطور است به دلیل اینکه این ساختار تابع این طرز فکر است اگر این طرز فکر اصلاح شود و ما به این نتیجه برسیم که این بنادر با این همه توسعه ای که پیدا کردند فقط برای واردات و صادرات ایجاد نشدند، برای این منظور فراهم شدند که ما را در یک جایگاه ممتاز بین المللی قرار بدهند و این جایگاه فرصت های بزرگی برای کشورمان بوجود خواهد آورد.\nبخش خصوصیبنادر کشورسازمان بنادرعضو هیات مدیره انجمن کشتیرانی و خدمات وابستهعلیرضا چشم جهانمتولی بندر و دریامسوولان کشوریواردات و صادرات\nصنعت کشتی‌سازی نیاز به فناوری مدیریت دارد\nتخلیه 3949 خودرو خارجی در بندر خرمشهر