تغییر رنگ و زرد شدن دندان‌ها : درمان و علت - کلینیک دندانپزشکی محتشم اصفهان\nدر کلینیک دندانپزشکی محتشم اصفهان، متخصصان ما بهترین روش های درمانی از جمله سفید کردن و جرمگیری دندان را برای درمان تغییر رنگ دندان ها و ایجادی لبخندی زیبا و دلنشین بر لبان شما در نظر خواهند گرفت . استفاده از تجهیزات پیشرفته، داشتن یک واحد پژوهش و توسعه قوی، ارتباط با اساتید برجسته دانشگاهی ایران و سال ها تجربه، کلینیک ما را به یکی از ممتازترین مراکز دندانپزشکی ایران در زمینه تشخیص علت و درمان تغییر رنگ دندان ها برای داشتن طرح لبخند مطلوب تبدیل کرده است. با توجه به بهره‌گیری کلینیک ما از متخصصین و جراحان رشته های مختلف مرتبط با دهان و دندان ( زیبایی، لثه، اطفال، پروتز و جراحان فک و صورت) علت مشکل تغییر رنگ دندان شما به صورت کاملا تخصصی بررسی خواهد شد. علت هر چه باشد، درمان و اصلاح طرح لبخند شما توسط متخصصین با تجربه و دلسوز ما به صورت فردی یا تیمی انجام خواهد شد. با مراجعه به کلینیک دندانپزشکی محتشم شما به گروهی از متخصصین با تجربه دسترسی خواهید داشت. جهت دریافت اطلاعات بیشتر و آگاهی از نحوه درمان تغییر رنگ دندان‌هایتان با شماره های 36252573 (031) یا 36274484 (031) تماس بگیرید یا از طریق فرم مشاوره با متخصصین ما مشورت کنید. همکاران ما در کلینیک دندانپزشکی محتشم مطمئنا شما را جهت رفع مشکلتان به بهترین نحو راهنمایی خواهند کرد.\n– پوسیدگی دندان: پوسیدگی دندان در مراحل پیشروی خود موجب تغییراتی در رنگ دندان از جمله سفید(گچی) ، زرد و قهوه ای و سیاه می شود. دندان زرد و همچنین از دست رفتن درخشندگی و شفافیت دندان می تواند نشان دهنده آسیب دیدن سطح دندان باشد\n– ترمیم های ناموفق و بی کیفیت دندان: ترمیم های دندانی که در حال خراب شدن هستند یا ناموفق بوده اند می توانند موجی تغییر رنگ دندان به زرد،قهوه ای یا خاکستری و حتی سیاه شوند. در این موارد مرز بین پر کردگی دندان و خود دندان کاملا قابل تشخیص است و از همان قسمت پوسیدگی مجدد دندان شروع می شود.\n– عدم رعایت بهداشت دهان و دندان: جمع شدن جرم و باقی مانده غذا روی سطح دندان برای مدت طولانی و عدم رعایت بهداشت ارتودنسی می تواند موجب تغییر رنگ دندان به سفید گچی، زرد، قهوه ای روشن یا سوخته،سیاه و حتی سبز شود. این نوع لکه دندانی را نباید با تغییر رنگ ساختار اصلی دندان اشتباه گرفت.\nجزئیات مربوط به انواع تغییر رنگ دندان\nالف) لکه های دندانی ایجاد شده بر اثر مواد خوراکی\nافرادی که مرتبا فرآورده هایی که دارای رنگ هستند را مصرف می کنند ( مانند چایی ، قهوه کولا،تنباکوو …) بعد از مدتی متوجه تیره شدن و زردی دندان های خود می شوند. در موارد شدید تر ممکن است دندان رنگ نارنجی سوخته یا قهوه ای پیدا کند. تغییر رنگ دندان ها در این حالت به خاطر وجود مواد رنگی در فرآورده هاست (مثلا ماده ی تانین در چایی و قهوه و نیکوتین در تنباکو) که در بافت مینای دندان گیر می افتند .\n– فرآورده های دیگری مانند آلبالو،تمشک،توت قرمز در تغییر رنگ دندان موثرند.\n– به عنوان یک قانون کلی و تجربی می توان گفت هر چیزی که می تواند لباس شما را لکه کند مصرف آن در دراز مدت می تواند موجب تغییر رنگ دندان ها نیز بشود.\nمیزان تغییر رنگ دندان به میزان مصرف ماده ی خوراکی مورد نظر بستگی دارد. این نوع تغییر رنگ دندان در تمامی دندان ها به یک اندازه است و می توان پر کردگی های همرنگ دندان(کامپوزیتی) را نیز تحت تاثیر قرار دهد.\nتوجه: شما می توانید اثر مواد خوراکی رنگی بر روی دندان ها را با زدن مسواک بلافاصله پس از مصرف آن ها ، کاهش دهید. در صورت مصرف مواد رنگی مایع می توانید بلافاصله دهان خود را با آب بشویید. راه دیگر برای کاهش اثر نوشیدنی های رنگی ، نوشیدن آن ها با نی است.\nب) تغییر رنگ دندان بر اثر قرار گرفتن در معرض داروها( تتراسایکلین و فلوراید)\nاگر در مدت زمانی که دندان های کودک در حال رشد و شکل گیری هستند، کودک مقادیر زیادی از ماده ای خاص را بخورد ، ممکن است ترکیب مواد معدنی تشکیل دهنده ساختار دندان های او(مینا یا عاج دندان) دستخوش تغییراتی شود. اگر این اتفاق رخ دهد خصوصیات دندان کودک ، از جمله رنگ آن را تحت تاثیر قرار می دهد.\nاین نوع تغییر رنگ دندان خصوصیات زیر را دارد:\n– در صورتی که مصرف ماده مورد نظر به صورت مداوم و برای مدت طولانی بوده باشد تغییر رنگ دندان به صورت کلی است( یعنی تمام دندان ها را تحت تاثیر قرار می دهد)\n– در صورتی که مصرف ماده مورد نظر به صورت مداوم نبوده بلکه به دفعات و با فاصله زمانی بوده باشد ، تغییر رنگ می تواند در یک یا چند دندان و به صورت لکه لکه ، رگه یا خط باشد. این که شکل تغییر رنگ دندان به چه صورت است به سه عامل بستگی دارد: اول:میزان مصرف ماده ، دوم:مدت زمان مصرف، سوم: اینکه کدام قسمت از دندان در زمان مصرف دارو در حال شکل گیری بوده است.\nتغییر رنگ دندان بر اثر مصرف تتراسایکلین\nیکی از داروهایی که به خاطر تاثیرش بر رنگ دندان شناخته شده است آنتی بیوتیک تتراسایکلین است. سایر آنتی بیوتیک های وابسته به آن نیز مانند ماینوسایکلین و داکسی سایکلین نیز همین اثر را دارند. این مواد با مینای دندان و عاج دندان ترکیب می شوند و در رنگ آن ها تغییر ایجاد می کنند. اثر تغییر رنگ این دارو ها اغلب به رنگ زرد یا زرد-قهوه ای و گاها به رنگ آبی-خاکستری است. در صورت مصرف مداوم دارو تغییر رنگ در تمام دندان ها و در صورت مصرف دوره ای تغییر رنگ مانند یک خط افقی در دندان ها دیده می شود. تشخیص لکه دندانی بر اثر تتراسایکلین با اشعه ماورائ بنفش انجام می شود.\n• پیشگیری: قانون استاندارد این است که آنتی بیوتیک های گروه تتراسایکلین نباید برای کودکان زیر هشت سال و خانم های باردار ( از بارداری تا هشت سالگی کودک تماما مدت زمان شکل گیری دندان می باشد) تجویز شوند .\n• اثر دارو بر بزرگسالان: گزارش شده است که مصرف بلند مدت تتراسایکلین و ماینو سایکلین حتی در بزرگسالان نیز می تواند موجب تغییر رنگ دندان ها شود. این تغییر رنگ در سه تا شش درصد از افراد اتفاق می افتد و می تواند مینا و عاج دندان را تحت تاثیر قرار دهد. به همین خاطر در بزرگسالان نیز باید در صورت امکان از مصرف طولانی مدت این دارو ها خودداری کرد.\nتغییر رنگ خفیف دندان بر اثر فلوراید ( فلوروسیس)\nتغییر رنگ خفیف دندان بر اثر فلوروسیس\nدر صورتی که دندان به نحو مناسب و کنترل شده در معرض فلوراید قرار بگیرد، این ماده اثر بسیار چشمگیری در محافظت دندان در برابر پوسیدگی خواهد داشت. اما اگر کودکی در زمان شکل گیری دندان هایش مقدار زیادی از این ماده را قورت بدهد نوعی از جرم و لکه دندانی به نام فلوروسیس در دندان های او ایجاد می شود.فلوروسیس می تواند به صورت های زیر باشد:\n– در موارد خفیف، آسیب ناشی از فلوراید به صورت نقاط یا رگه های سفید رنگ کدر و گچی مانندی است که در سطح دندان پخش شده اند.\n– در آسیب های متوسط ممکن است رنگ جرم ناشی از فلوروسیس زرد یا حتی متمایل به قهوه ای باشد.\n– در موارد آسیب شدید ممکن است سطح دندان ناهموار و دارای حفره شود و دندان شکل طبیعی خود را از دست بدهد.\nآسیب فلوروسیس به این علت ایجاد می شود که مصرف مقادیر بالای فلوراید در زمان شکل گیری دندان ها موجب ایجاد اختلال در عملکرد سلول هایی می شود که مینای دندان را تشکیل می دهند. معمولا شکل لکه های دندانی ناشی از فلوروسی به صورت متقارن در دو طرف دهان ( دندان های چپ و راست) است چرا که دندان های کودک به صورت جفت جفت و در چپ و راست شکل می گیرد.\nپ) تغییر رنگ دندان ها بر اثر بالا رفتن سن\nاینکه دندان ها با بالا رفتن سن تغییر رنگ دهند امری طبیعی است که البته بخشی از این تغییر رنگ به علت مصرف مواد خوراکی رنگی مانند قهوه و چایی است ( که در بالا گفته شد). اما دلیل دیگری نیز برای این موضوع وجود دارد.\nنحوه تابش و انعکاس نور از دندان\nما رنگ ها را به وسیله انعکاس نور می بینیم و در مورد رنگ دندان نیز همین طور است. هنگام تابش نور به دندان ، نور به لایه ی نیمه شفاف مینای دندان نفوذ می کند. وقتی نور به لایه غیر شفاف عاج دندان برخورد می کند ، بازمیگردد و به سمت بیرون منعکس می شود. بنابراین هرچیزی که بر درجه شفافیت مینای دندان یا رنگ عاج دندان اثر بگذارد بر رنگ کلی دندان نیز تاثیر گذار است. با بالا رفتن سن لایه ضخیم مینای دندان رفته رفته نازک می شود و بیش تر از قبل لایه زیرین یعنی عاج دندان که تیره تر است ، نمایان می شود. لایه زیرین دندان به نام عاج دندان به مرور زمان تغییر می کند و رنگ آن تیره تر می شود. در اکثریت موارد بالا رفتن سن تمانی دندان ها را به یک صورت تحت تاثیر قرار می دهد و همه دندان ها به یک اندازه و یک شکل تغییر رنگ می دهند.\nدندان هایی که رنگ اصلی آن تیره است\nت) تغییر رنگ بر اثر عوامل ژنتیکی و ارثی\nبسته به نوع ژن های شما ممکن است دندان های شما به طور ذاتی روشن تر یا تیره تر از افراد دیگر باشد. افراد به طور ذاتی می توانند دارای طیف وسیعی از رنگ دندان باشند و برخی افراد دندان هایی متمایل به رنگ زرد-قهوه ای و برخی افراد نیز دندان هایی متمایل به رنگ آبی-خاکستری دارند.\nثبت رنگ دندان بیمار با کمک راهنمای طیف رنگی دندان\nبه همین خاطر است که دندان پزشکان هنگامی که می خواهند دندان را روکش کنند یا ونیر روی دندان بچسبانند از یک راهنمای طیف رنگ دندانی استفاده می کنند ، چون رنگ اصلی دندان هر شخص متفاوت است. با تعیین رنگ دندان شما دندانپزشک می تواند برای پر کردن دندان یا تهیه روکش یا ونیر دندان از رنگی استفاده کند که دقیقا مطابق با رنگ دندان های شماست\nبه غیر از این موضوع که به طور ارثی رنگ دندان هر شخص متفاوت است، مسئله ژنتیکی دیگری نیز وجود دارد و آن این است که به دلیل برخی بیماری ها و اختلالات ژنتیکی نیز ممکن است رنگ دندان متفاوت باشد. در این موارد علاوه بر رنگ دندان ممکن است شکل دندان ها نیز بر اثر بیماری تغییر کند.\nث) تغییر رنگ یک دندان به علت تغییرات درونی آن\nعصب های دندانی که که دچار تغییراتی شده اند و یا درمان عصب کشی روی آن انجام شده است دچار تغییر رنگ می شوند و تیره تر می شوند . این تغییر رنگ می تواند به صورت زرد-قهوه ای ، فهوه ای خاکستری و درمواردی با هاله ای از رنگ صورتی یا بنفش باشد. همچنین ممکن است تغییر رنگ در تمام دندان باشد یا در قسمت نزدیک به لثه شدید تر باشد.\nعصب این دندان آسیب دیده و نیاز به عصب کشی دارد\nدر ادامه برخی دلایل این نوع تغییر رنگ را می خوانید:\n– در صورت وارد شدن ضربه یا تروما خون وارد عصب می شود و رنگدانه های آهن موجود در گلبول های قرمز خون ( که دارای آهن زیادی هستند) آزاد می شوند. این رنگدانه ها به عاج دندان نفوذ می کنند و موجب تیره شدن رنگ دندان می شوند\n– همچنین با وارد شدن ضربه و تروما عکس العمل دندان تشکیل لایه های جدیدی از عاج دندان است که به سمت فضای داخل دندان و عصب رشد می کند. این حالت از شفافیت دندان می کاهد و موجب تیره تر شدن آن می شود.\nتوجه: در صورتی که یکی از دندان های شما تیره رنگ شد(خصوصا دندانی که سابقه ضربه خوردن داشته است) می تواند نشان دهنده وارد شدن آسیب جدی به عصب باشد . به همین دلیل لازم است در صورتی که یکی از دندان ها تیره رنگ شد سریعا به دندان پزشک مراجعه کنید.\nج) تغییر رنگ دندان بر اثر پوسیدگی\nلکه های سفید دندانی بر اثر عدم مراقبت لازم در هنگام درمان ارتودنسی\nدر صورتی که متوجه لکه های سفید روی سطح دندان ، خصوصا در امتداد خط لثه ای شده اید، این ممکن است بر اثر عدم مراقبت لازم و رعایت بهداشت دندان ها باشد. این لکه های سفید گچی مانند اولین نشانه های تشکیل جرم و پوسیدگی دندان می باشد. این لکه های سفید دندانی در محل هایی تشکیل می شوند که پلاک های دندانی شکل گرفته اند و برای مدت طولانی روی سطح دندان باقی مانده پاک نشده اند. قسمت هایی از دندان که معمولا این لکه ها تشکیل می شوند نزدیکی خط لثه و همچنین اطراف محل قرار گرفتن براکت های ارتودنسی است. بسته به اینکه دندان در چه مرحله ای از پوسیدگی قرار دارد ممکن است نیاز به درمان داشته باشد یا نداشته باشد.\nبه عنوان قاعده کلی در نظر داشته باشید که :\n– در صورتی که با وجود لکه سفید ، لایه ی مینای دندان همچنان صاف و صیقلی است ممکن است نیاز به درمان نباشد.\n– در صورتی که سطح دندان نرم شده و در حال تخریب شدن است نیاز به انجام ترمیم دندان با پر کننده است.\nتوجه: تنها متخصص دندانپزشک است که می تواند تشخیص دهد لکه های سفید دندانی نیاز به درمان دارند یا نه. بنابراین در صورت داشتن لکه های سفید دندانی حتما به دندانپزشک مراجعه کنید.\nپوسیدگی دندان در مراحل پیشرفته تر موجب تغییر رنگ دندان به زرد-قهوه ای شده و علت سیاه شدن دندان می باشد. ممکن است در قسمت هایی که دندان ها بیشتر تغییر رنگ داده اند ، آسیب و خرابی دندان قابل مشاهده باشد و در سایر موارد تغییر رنگ دندان نشان دهنده پوسیدگی دندان است که نه در سطح یلکه در داخل دندان است. در تمامی موارد با مشاهده این تغییر رنگ لازم است در اولین فرصت به دندانپزشک مراجعه کنید.\nچ) تغییر رنگ دندان بر اثر برخی درمان های دندانپزشکی\nبرخی از تغییرات رنگ دندان ها که شخص مشاهده می کند ممکن است قسمت های ترمیم شده دندان توسط دندانپزشک باشد.\nپرکردگی دندان که در حال خراب شدن است و تغییر رنگ داده است\nپر کردن دندان با مواد سفید ( همرنگ دندان) :مواد پر کننده دندان که سفید رنگ هستند به مرور زمان تغییر رنگ می دهند . این تغییر رنگ ممکن است در تمام سطح مواد پر کننده باشد و یا فقط در مرز های بین مواد پر کننده دندان و خود دندان مشاهده شود.\n• درمان : روش های جرم گیری و سفید شدن دندان(بلیچینگ) نمی تواند رنگ مواد پر کننده دندان را که تیره شده اند تغییر بدهد بنابراین در مواردی که مواد پر کننده دندان تغییر رنگ داده اند تنها راه حل ممکن عوض کردن مواد یعنی خارج کردن مواد قبلی و ترمیم مجدد دندان می باشد.\nترمیم های نقره ای رنگ و آمالگام: ترمیم های دندانی که با نقره و آمالگام انجام شده اند ممکن است به مرور زمان به ساختار دندان که در اطراف آن ها است رنگ پس بدهند و باعث تیره شدن دندان و تغییر رنگ دندان به خاکستری-آبی شوند .\n• درمان : روش های سفید کردن دندان بر این نوع تغییر رنگ دندان نیز موثر نیستند و تنها راه حل ممکن خارج کردن این مواد پر کننده و ترمیم کردن مجدد دندان است .\nروکش های دندانی: در برخی موارد ترمیم های دندانی انجام شده روی دندان شخص، تغییر رنگ نداده است اما دندان های طبیعی او تغییر رنگ داده اند و این تغییر رنگ موجب ناهماهنگی بین دندان های او ( دندان های طبیعی و ترمیم های دندانی) شده است. این حالت معمولا در مواردی که روی دندان شخص روکش گذاشته می شود، دیده می شود چرا که روکش های دندانی از جنس پراسلین است و این ماده شیشه مانند بر خلاف دندان های طبیعی و مینای دندان جرم ها را به خود نمی گیرد. به همین دلیل با این که رنگ روکش دندانی در ابتدا به دقت با رنگ دندان های مجاور تطبیق داده شده است، به مرور زمان که دندان ها جرم می گیرند و تغییر رنگ می دهند به این علت که روکش دندانی جرم نمی گیرد و تغییر رنگ نمی دهد ، نا هماهنگی ایجاد شده و دندان روکش شده از سایر دندان ها سفید تر است.\n• درمان : این نوع تغییر رنگ دندان ممکن است نیاز به درمان نداشته باشد ( تا زمانی که خود دندان سالم است). انجام درمان های سفید کردن جرم گیری دندان می تواند نتایج خوبی داشته باشد. این نوع جرم و رسوب دندان تنها با روش های پیشرفته دندانپزشکی برای رفع زردی دندان و سفید کردن دندان قابل درمان است و پس از انجام این درمان لازم است شخص به طور کامل بهداشت دهان و دندان ( مسواک زدن و کشیدن نخ دندان) را رعایت کند تا جرم و تغییر رنگ دندان دوباره ایجاد نشود ( یا حداقل به زودی دوباره ایجاد نشود).\nبرای کسب اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می توانید با شماره های 36252573 (031) یا 36274484 (031) تماس بگیرید. همچنین می توانید پرسش های خود در این زمینه از طریق فرم مشاوره اینترنتی با ما در میان بگذارید.\n22می2018 12:27 ق.ظ


مردمک چشم از ریتم محیط پیروی می نماید - وبلاگ مستند\nمردمک چشم از ریتم محیط پیروی می نماید\nبه گزارش وبلاگ مستند، دانشمندان علوم اعصاب مرکز نخستی سانان آلمان(German Primate Center) در مطالعه اخیرشان اظهار نموده اند مردمک چشم ما از ریتم هایی که در اطراف ما به وجود می آید، پیروی می نمایند.\nبه گزارش وبلاگ مستند از ایسنا، مردمک چشم وقتی افراد شخصی را می بینند و به آن خیره می شوند، گشاد می گردد. میزان نور ورودی به چشم که به شبکیه برخورد می نماید را کنترل می نماید. برای کنترل میزان نوری که به شبکیه برخورد می نماید، عنبیه بخش رنگدانه دار چشم ما همانند یک دریچه عمل می نماید و منبسط یا منقبض می گردد تا دریابد چه میزان نور به وسیله مردمک عبور می نماید.\nتک اکسپلوریست می گوید: دانشمندان اخیرا در آنالیز هایی که بر روی انسان ها و میمون های رزوس انجام داده اند، متوجه شده اند که اندازه گیری تابش نور نه تنها بازتابندگی حرکت مردمک چشم را محدود می نماید، بلکه بر ضمیر ناخودمطلع مغز ما نیز تاثیر می گذارد و آن را نیز محدود می نماید. به این ترتیب مردمک چشم از ریتم هایی که در محیط اطراف ما به وجود می آید، پیروی می نمایند.\nبه همین ترتیب، باز شدن مردمک چشم به طور مطلوب با محیط اطرافمان سازگار می گردد که این باعث تقویت ادراک می گردد. تنظیم قطر مردمک چشم از قوانین محیطی انتقال اطلاعات در فرکانس های زمانی مرتبط با محیط زیست پیروی می نماید. قطر مردمک چشم با بازتاب مردمک که به طور طبیعی عضلات مردمک را بر روی فرکانس نور تنظیم می نماید، محدود می گردد. با این حال تمام اطلاعات ضروری زیست محیطی در میزان نور این عمل تاثیر ندارند. محاسباتی متعاقباً در مغز انجام می گردد که از توانایی های یک بازتاب برای دریافت کلیه داده های قابل دسترسی عبور می نماید. نکته این تحقیق این بود که محققان دریابند مردمک چشم به چه میزان به طور طبیعی کنترل می گردد و دریابند آیا ریتم های پیچیده در زمین بر آنها تأثیر می گذارد یا خیر. یک دوربین فیلمبرداری با سرعت بالا برای اندازه گیری حرکات مردمک چشم دو میمون رزوس نر (Macaca mulatta) و چند سوژه آزمایش از هر دو جنس استفاده شد. از طرف دیگر تصاویر صورت های انسان در فرکانس زمانی دو هرتز به آنها نشان داده شد و سپس پس زمینه تاریک بین تصاویر نشان داده شد.\nتناوب پس زمینه و تصویر باعث می گردد که مردمک چشم از ریتم به وجود آمده با دیدن تصاویر منبسط و منقبض گردد. در طول آزمایشات، ترتیب تصاویر دستکاری شد. آنها به چند گروه تقسیم شدند به طوری که یک تصویر خاص همواره پس از یک تصویر خاص دیگر نمایش داده می شد. بدین ترتیب، دو ریتم وجود دارد که مردمک در آن واکنش نشان می دهد: یک واکنش سریع(دو هرتز)، که از تناوب تصویر و پس زمینه حاصل می گردد و دیگری با نصف آن سرعت(یک هرتز) که نتیجه ترتیب تصاویر است.\nاز آنجا که درخشش چهره ها در تمام تصاویر و همچنین زمینه تاریک در مکث ها بدون تغییر باقی مانده است، اما ترتیب تصاویر متفاوت است که از این موضوع می توان نتیجه گرفت محاسبات اضافی بر پویایی مردمک چشم تاثیرگذار است.\nعلاوه بر توالی ساختاری، تصاویر بصورت تصادفی مرتب شده با همان فرکانس(دو هرتز) نشان داده شدند. مقایسه نتایج بین توالی تصویر ساختاری و بدون ساختار در همان فرکانس تصویر نشان می دهد که در هر دو گونه مورد مطالعه، مردمک چشم نه تنها ریتم مربوط به نور تصاویر بلکه ریتم پیچیده تر هر دو گروه را دنبال می نماید. حرکت مردمک چشم در یک ریتم کند(یک هرتز) باعث می گردد مردمک چشم برای مدت طولانی باز باشند. این امر باعث می گردد نور بیشتری به شبکیه برسد.\nکاسپار شویدزیک(Caspar Schwiedrzik) رئیس گروه تحقیقات ادراک و انعطاف پذیری گفت: اطلاعات اضافی موجود در محیط نگهداری می شوند و اطلاعات موجود در شبکیه را به وسیله تابش نور تکمیل می نماید. علاوه بر این، این مطالعه نشان داد که حتی اگر افراد مطلع نباشند که ریتمی در محیط وجود دارد، این امر می تواند به بهبود ادراک یاری کند. بنابراین کنترل مردمک چشم کاملاً بازتابی نیست، بلکه تحت تأثیر افکار ناخودمطلع ما است.\nتاریخ انتشار: 19 تیر 1399 آخرین بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: mostanad.wallpaper7.ir شناسه مطلب: 2974\nبه "مردمک چشم از ریتم محیط پیروی می نماید" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "مردمک چشم از ریتم محیط پیروی می نماید"


اما و اگرهای سوئیفت، از پیام رسان داخلی تا شبه سوئیفت | خبرگزاری ایلنا\nکد خبر: 690888 ۱۳۹۷/۰۸/۲۱ ۱۳:۵۸:۲۷ A\nمسئولین کشور در راستای کاهش تاثیر قطع همکاری سوئیفت با سیستم بانکی کشور، استفاده از جایگزین‌های دیگر مانند پیام رسان داخلی و یا توافق با اتحادیه اروپا برای راه اندازی سوئیفت اروپایی یا شبه سوئیفت را اعلام کرده‌اند.\nبه گزارش خبرنگار اقتصادی ایلنا، یکی از مباحث مهم اقتصادی با شروع دور دوم تحریم‌های اقتصادی آمریکا مطرح شده است قطع همکاری سوئیفت با سیستم بانکی کشور است. سوئیفت یا جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی است که مرکز آن در بلژیک است و از روش‌های استاندارد در ارتباطات بین بانکی استفاده می‌کند.\nنقطه اتصال سوئیفت با سیستم بانکی هر کشوری از طریق SAP است که این نقطه دسترسی در بانک مرکزی هر کشوری قرار دارد. تقریبا تمام کشورهای در مبادلات مالی و پولی که تسهیل کننده تجارت خارجی است از این مکانیزیم استفاده می‌کنند. کشور ما نیز از سال 1369 عضو آن شده و پیام‌های ارزی بین بانکی داخلی و خارجی را انتقال می‌دهد.\nاستفاده از این سیستم نقش مهمی در تجارت بین‌المللی دارد بنابراین یکی از اهداف تحریمی کشورهای بزرگ علیه یک کشور دیگر قطع ارتباط سوئیفتی سیستم بانکی آن کشور با بانک‌هاجهانی است. از همین روی با آغاز تحریم‌های اقتصادی از سال 1390 در راستای تحریم‌های اقتصادی علیه ایران در اسفند همان سال ارتباط سوئیفت با سیستم بانکی ایران قطع شد.\nاما پس از تلاش‌های دیپلماتیک دولت جدید برای ایجاد ارتباط اقتصادی با سایر کشورها و کاهش تنش‌ها در این راستا، دوباره اتصال سیستم بانکی به سوئیفت در دوران پسابرجام امکان‌پذیر شد و این روند تا خروج یکجانبه آمریکا از برجام تداوم داشت.\nپس از اعلام خروج آمریکا از توافق برجام و اعمال تحریم‌های جدید ، قطع ارتباط سیستم سوئیفت همزمان با شروع تحریم‌های نفتی و بانکی از 13 آبان دوباره مطرح شد و حتی ارتباط برخی بانک‌ها با این سیستم قطع شد.\nاما مسئولین کشور در راستای کاهش تاثیرات این هدف تحریمی استفاده از جایگزین‌های دیگر مانند پیام رسان داخلی و یا توافق با اتحادیه اروپا برای راه اندازی سوئیفت اروپایی یا شبه سوئیفت را اعلام کردند.\nاحمد حاتم یزدی، مدیر عامل سابق بانک صادرات و کارشناس بانکی در گفت‌وگو با ایلنا درباره استفاده از پیام رسان داخلی گفت: سیستم سوئیفت امنیت سایبری بالایی دارد که اطلاعات مربوط به میلیاردها دلار مبادله در آن وجود دارد بنابراین باید از ظریب اعتماد بالایی برخوردار باشد تا قابل هک شدن یا امکان بروز اشتباه نداشته باشد.\nوی ادامه داد: بنابراین در این سیستم از تکنولوژی بالایی نیز استفاده شده است تا اعتماد و اطمینان به آن بالا باشد. سوال این است که کدام پیام رسان داخلی این امکانات را دارد؟ اصلا طرف‌های دیگر از آن استفاده می‌کنند یا نه؟\nهمانطور که ذکر شد دیگر جایگزین سوئیفت استفاده از همتای اروپایی آن در راستای مخالفت اروپا با تحریم‌های یکجانبه‌گرایانه آمریکا است که در ماه‌های اخیر مطرح شده بود اما علیرغم شروع تحریم‌های بانکی از 4 نوامبر هنوز خبری از راه اندازی آن نیست.\nحیدر مستخدمین حسینی معاون سابق بانک مرکزی در گفت‌وگو با ایلنا در مورد راه‌اندازی شبه سوئیفت گفت: اینکه این شبه سوئیفت راه اندازی نشده است با اینکه اروپا می‌خواسته اما نتواسته موضوع متفاوتی است که بهترین مرجع برای پاسخگویی در مورد آن وزارت امور خارجه است که باید دید که آیا اروپا بدقولی کرده یا زمان خاصی را برای راه اندازی آن در نظر گرفته است.\nوی ادامه داد: اما اینکه کاربرد دارد یا نه، باید گفت قطعا کاربرد دارد چون بسیاری از شرکت‌های اروپایی یا ارتباط اندکی با آمریکا دارند و یا سهامدراران آنها آمریکایی نیستند به عبارت دیگر نفوذ آمریکا اندک است و به راحتی امکان برقراری ارتباط وجود دارد و می‌توانند در این چرخه قرار بگیرند تا در زمینه صادرات و واردات همکاری خود را از طریق شبه سوئیفت ادامه دهند.\nمستخدمین حسینی افزود: البته اتحادیه اروپا نیز علاقمند به برقراری این ارتباط است و اگر ابهامی وجود دارد باید وزارت خارجه آن را برطرف کند.همچنین این شبه سوئیفت را می‌توان با هم‌پیمانان دیگر مانند روسیه و ترکیه نیز راه اندازی کرد.\nلازم به ذکر است براساس اخبار منتشره از امروز ارتباط سوئیفت با چهار بانک ایران از جمله بانک ملی قطع خواهد شد. بنابراین ضروری است مسئولین اقتصادی و حتی سیاسی در مورد سرنوشت جایگزین این مکانیزم شفاف‌سازی کنند تا جریان مبادلات اقتصادی بویژه بخش خصوصی تداوم داشته باشد.\nاتحادیه اروپا جامعه دولت وزارت امور خارجه وزارت خارجه\nوزارت خارجه می‌توانست هزینه ویزای کربلا را ریالی کند اما کوتاهی کرد/استقبال مردم کمتر نشده است


مطهری بلندگوی فاطمه حسینی را قطع کرد\nبه روز شده در : ۰۳ تير ۱۴۰۰ - ۱۹:۲۰\nکد خبر: ۳۸۳۴۶۴\nزمان انتشار: ۱۶:۱۷ ۱۳ تير ۱۳۹۵\nحسینی توجهی به تذکر مطهری نکرد و سخنانش را ادامه داد. مطهری چندباری تهدید کرد که بلندگو را قطع می کند و دست آخر این کار را عملی کرد.\nبه گزارش پایگاه 598 به نقل از خبرآنلاین، امروز محمود واعظی وزیر ارتباطات میهمان مجلس بود و گزارشی از روند وزارتخانه خود بیان کرد. پس از واعظی، چند نفر از نمایندگان درباره وزارت ارتباطات نطق هایی داشتند. نوبت به فاطمه ذوالقدر، نماینده تهران که رسید هیات رئیسه اعلام کرد ذوالقدر وقت خود را به فاطمه حسینی، نماینده دیگر تهران داده است. حسینی اما در موضوع سخن نگفت. او به دفاع از هجمه هایی پرداخت که این روزها درباره او، پدر و همسرش درباره فیش های حقوقی و سوء استفاده از صرافی می شود.\n#فاطمه حسینی #مجلس\n۱۶:۳۴ - ۱۳ تير ۱۳۹۵\nسنگ پای نانو\n۲۱:۰۰ - ۱۳ تير ۱۳۹۵\nاگر راست میگی تمام لیست اموال بابا و شوهر و خودجناب عالی و نزدیکان منتشر بکن\n۲۳:۳۲ - ۱۳ تير ۱۳۹۵\nچقدر اینا پست هستن.\n۰۵:۴۰ - ۱۴ تير ۱۳۹۵\nسرکار خانم سیده فاطمه حسینی تابعیت اسپانیا رو دارن، انوقت می خوان پیگیر حقوق محرومین ایران باشن.\n۱۲:۴۱ - ۱۴ تير ۱۳۹۵\nتهرانی های محترم معذرت میخوام اما بینش سیاسیتون خیلی پایینه که به امثال چنین کسانی رای دادین.این ها همان دنبال رو های فتنه اند\n۱۸:۰۱ - ۲۲ تير ۱۳۹۵\nباشماموافقم .اما همه مردم تهران به عوامل فساد رای ندادند.البته بصیرت میخواد که حرام خوران نو کیسه ندارند که امثال اینها انتخاب میشن.


۱۴ اسفند ۱۳۹۶ ۱۵:۲۹ 8009/61112\nپارس فارس - نقش تربیت و رشد فضائل اخلاقی؛ از جمله اموری است که از دیر باز به آن پرداخته شده است و در گذشته‌های دور نیز علم آموزی با اخلاق آموزی و رشد معنویات و سجایای اخلاقی عجین بوده و مورد توجه قرار داشته است.\nرضا نباتی مؤلف کتاب‌های درسی آموزش قرآن دوره ابتدایی در خصوص تغییرات کتاب‌های قرآن اظهار داشت: کتاب‌های درسی، دو، سه سالی است که تغییر کرده‌اند اما درس قرآن پایه‌های چهارم تا ششم ابتدایی تغییری نداشته‌اند؛ بنابراین در پایه پنجم امسال تغییری نخواهیم داشت.\nمحمد اسماعیل سعیدی عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در خصوص «وضعیت امور تربیتی در آموزش و پرورش»، اظهار داشت: امور تربیتی یادگار شهیدان رجایی و باهنر است و در آن زمان برای اینکه نظام آموزشی بتواند هم‌زمان با دو بال آموزش و پرورش پرواز کند، نظام پرورشی را راه‌اندازی کردند.\nحجت‌الاسلام والمسلمین علیرضا سلیمی دبیر کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی در خصوص «وضعیت امور تربیتی در آموزش و پرورش»، اظهار داشت: امور تربیتی رکن اساسی در آموزش و پرورش است.\nحجت‌الاسلام و المسلمین نصرالله پژمان‌فر رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس در گفت‌وگو با خبرنگار آموزش و پرورش، در خصوص «وضعیت امور تربیتی در آموزش و پرورش»، اظهار داشت: در نظام‌های دنیا و برای نیاز انسان، چند موضوع ضرورت جدی دارد؛ یکی آموزش‌های لازم در بخش‌های مختلف عمومی و تخصصی است که امروز به نوبه خود به صورت جدی طی می‌شود.\nدلیل بازداشت دکتر «سلیمانی» در آمریکا چیست؟\nساخت گجت برای شناسایی احساسات کاربران آمازون\nراه پله ای که تبدیل به بالابر میشه برای راحتی ناتوانان جسمی\nمحافظت از خودرو و سرنشینان داخل آن بوسیله دوربین ۳۶۰ درجه\nیک شرکت دانش بنیان کود زیستی نیتروژنه تولید کرد\nکشف تفاوت جدی دو رویه ماه/ برخورد با یک جرم آسمانی\nبا استفاده از این متر هوشمند دیگر از دردسرهای متر کردن خبری نیست!\nساخت رحم مصنوعی به شکل کیسه های پلاستیکی


اشنایی با دنیای ریتم و موسیقی\nتا کنون با هر نوازنده‌ی ساز کوبه‌ای که برخورد داشته‌ام، نواختن را با زدن و کوفتن بر روی هر چیز در دسترس، آغاز کرده‌اید. پنداشت ما بر این است که اگر این کتاب را برداشتید، شما نیز از این قانون مستثنی نباشید. در نتیجه، اگر پیش از این هم، ساز کوبه‌ای خاصی ننواخته یا هیچ دوره‌ی آموزشی رسمی ندیده باشید، به هر حال نوازنده‌اید .\nبا نواختن ساز کوبه‌ای، باستانی‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین ساز را گزینش کرده‌اید. در این کره‌ی خاکی، هیچ جایی پیدا نمی شود که شیوه‌ی سنتی نواختن ساز کوبه‌ای، در آن وجود نداشته باشد. در واقع همچنان که در صفحه‌های بعد، متوجه خواهید شد، نواختن ساز کوبه‌ای، تفریحی جهانی است که هر کس بدون توجه به ذائقه‌اش در موسیقی، می‌تواند از آن لذت ببرد .\nتا جایی که ممکن است، هدف در این کتاب، آشنا ساختن خواننده با گونه‌های سازهای کوبه‌ای و نواختن سبک‌های گوناگون است .\nاگر شما هم مانند من بیندیشید، می‌توانید درهمه‌ی این روش‌ها، لذت ویژه‌ی آن را بیابید و با دانستن شیوه‌های گوناگون، از خود نوازنده‌ای بسیار خوب و پویا بسازید .\nورود به دنیای ریتم\nبحثی که از مدت‌ها پیش وجود دارد این است که آیا نت خوانی موسیقی، لازمه‌ی کار نوازنده‌ی سازهای کوبه‌ای هست یا نه ؟ راستش را بخواهید ،نیازی به نت نیست. می‌توانید نوازنده‌ی توانایی باشید و هرگز به قطعه‌ی موسیقی نگاه نکنید، ولی با این وجود، توانایی خواندن آن چه که بر روی کاغذ نوشته شده است می‌تواند درهای فراوانی را به روی نوازنده بگشاید. می‌توانید با نوازندگانی بنشینید که هرگز آن‌ها را ندیده‌اید و آهنگی را بنوازید که هرگز پیش از این نشنیده‌اید و آن را به بهترین شیوه، اجرا کنید یا اگر تنها با شنیدن، نتوانید قطعه‌ای را اجرا کنید، می‌توانید به فروشگاه محصولات محصولات موسیقی بروید و نسخه‌ای از تک نوازی دلخواه خود را فراهم کرده و آن را بیاموزید. حتی می‌توانید در اینترنت، ریتم‌ها را با دیگر نوازندگان، رد و بدل کنید و … این بخش را بخوانید، بی‌گمان متوجه خواهید شد که خواندن نت، آن اندازه هم دشوار نیست و هر زمانی را که برای یادگیری نت (تئوری موسیقی ) سپری کنید، ارزشمند و سودمند خواهد بود .\nهمان گونه که خودتان متوجه خواهید شد، افراد راه‌های گوناگونی را برای نواختن ریتم‌ها به کار می‌برند. در این کتاب، نت نویسی و روش‌های حرفه‌ای و رایج موسیقی بکار برده شده است. انجام این دستور، دو فایده ی مهم در بر دارد : نخست این که حتی اگر بخواهید نت سازهای دیگر را اجرا کنید ،پیش از این اصول پایه‌های نت خوانی را می‌دانید، دوم، این راه از راه‌های دیگر، به مراتب ساده‌تر و آشکارتر است .\nبرای ادامه این کتاب ،اجباری به دانستن نت خوانی نیست. بیشتر ریتم‌های نوشته شده در این کتاب، بر رویCD موجود هستند. تنها کاری که باید انجام دهید، گوش دادن به بخش‌هایی از CD است که در کنار هر ریتم، شمارهَ‌ی مربوط به آن نوشته شده است و به این گونه می‌توانید شیوه‌ی صدا دهی آن ریتم را بشنوید. در نتیجه می‌توانید با ریتم موجود در CD بنوازید .\nحتی می‌توانید مهارت‌های نت‌خوانی خود را از راه گوش دادن به CD، پشتیبانی کنید. تنها همزمان با شنیدن CD، به ریتم مربوط به آن نگاه کنید. هیچ گاه خواندن نت، بدون اشکال نیست .\nآشنایی با الفبای موسیقی\nفکر کنید که خواندن خط موسیقی، مانند خواندن این کتاب است. حروف، واژه‌ها را به وجود می‌آورند و سرانجام، جمله و پس از آن پاراگراف و مانند این‌ها به وجود می آید. در موسیقی، با نت‌ها و سکوت‌ها سروکار دارید ( پس از این، در این بخش می‌توانید هه‌ی نت‌ها و سکوت‌های موجود در موسیقی را ببینید )، که در واقع نوع میزان را معین می‌کنند (میزان، همان واحد زمان در نت موسیقی است ). در پایان، میزان، بخش‌های کوتاه موسیقی را به وجود می آورد که گرد آمدن آن‌ها سبب آفرینش آهنگ یا قطعه‌ی موسیقی می‌شود.\nتبدیل به می‌کند ( نت سیاه. بنابراین برای زمان ، نت سیاه تنها یک ضرب می‌گیرد و در هر میزان چهار ضرب خواهید داشت .\nت) سرعت : این نشانه نشان می‌دهد که با توجه به ساعت یا مترونوم (وسیله‌ای که شمار زیادی از نوازندگان برای کمک به حفظ ریتم از آن استفاده میکنند برای آگاهی بیشتر از مترونوم‌ها، بخش هفدهم را بخوانید ) هر نت را با چه سرعتی باید نواخت. در تصویر ۱-۲، عدد رو به روی ن سیاه نشان می دهد که در هر دقیقه، چند ضرب نت سیاه اجرا می‌شود .\nث) نشانه‌ی سبک : نشانه‌ی سبک، بازگو کننده‌ی حس و یا یک سبک موسیقی‌ای است که اجرا می‌شود. بسته به سازنده‌ی ریتم، برخی از پارتیتورهای موسیقی، نشانه‌ی سبک ندارند .\nج ) خط میزان : خط میزان، میزان‌ها را از یکدیگر جدا می سازد هر میزان، یک گروه نتی است که کسر میزان آن را می‌شناساند. درتصویر ۱-۲، خط میزان پس از چهار ضرب می‌آید. داشتن میزان به سازنده‌ی ریتم این اجازه را می‌دهد که قطعه را به بخش‌های کوچک تقیسم کند و خواندن آن را آسان‌تر سازد .\nنشانه‌ی تغییر دهنده : نشانه‌ی تغییر دهنده نشان می‌دهد که تا چه اندازه باید قوی یا ضعیف نواخت. در تصویر ۱-۲، نشانه‌ی mf یا متسوفورته یعنی به گونه‌ی « معتدل قوی » است. دیگر نشانه‌های تغییر دهنده، نشان دهنده‌ی صداهای قوی و ضعیف و دیگر هستند. تصویر ۲-۲، شماری از نشانه‌های تغییر دهنده‌ی رایج در موسیقی را نشان می‌دهد .\nح ) تکرار : این نشانه به معنای تکرار میزان‌های اجرا شده است که در میان دو خط میزان، قرار می‌گیرد.\nتصویر ۲-۲: نشانه‌های تغییر دهنده‌ی موجود در موسیقی\npp: بسیار نرم و آهسته mf:به گونه‌ی معتدل قوی و بلند\np:نرم و آهسته f: بلندتر\nmp: به گونه‌ی معتدل نرم و آهسته ff: بسیار بلند\nخ) کرشندو: کروشندوی تغییر دهنده‌ای است که افزایش تدریجی نت‌هایی را نشان می‌دهد که بر روی این نشانه نوشته شده‌اند. نشانه‌ی تغییر دهنده‌ی دیگری هم که مربوط به افزایش و کاهش صدا است، دکر شندو است، دقیقاً خلاف کرشندو عمل می‌کند ؛ یعنی به جای افزایش تدریجی صدا ،آنرا به تدریج کاهش می‌دهد.\nد) آکسان : آکسان، نشانه‌ی تغییر دهنده‌ی دیگری که تنها مربوط به نتی است که زیر آن قرار دارد. نت آکسان‌دار را بایستی بلندتر از نت‌های دیگر نواخت.\nذ) خط پایان : خط پایان، نشانه‌ی به پایان رسیدن قطعه است.\nس) ولت :نشانه‌ی ولت، نشان می‌دهد که چگونه بخش ویژه‌ای از پارتیتور را به پایان برسانید. دقت داشته باشید که تصویر ۱-۲، دارای دو ولت است. ولت ۱، تکراری است که به اول نت باز می‌گردد. در برگشت و تکرار سه میزان اول، به جای ولت ۱، میزان دولت در ولت ۲ اجرا می‌شود.\nش) نت‌ها: این نشانه‌ها نشان دهنده‌ی نوع کشتی است که باید نواخته شود. هر نت ،نشان دهنده‌ی طول کششی متفاوت است. تصویر ۳-۲ نشان می‌دهد که چه شماری از این نت‌ها برابر با یک میزان هستند. دقت کنید که میزان ، در برگیرنده‌ی یک نت گرد، دو نت سفید، چهار نت سیاه، هشت نت چنگ و شانزده نت دولا چگ است. در هر میزان، چهار نت سیاه وجود دارد، که هر یک از آنها یک چهارم هر میزان را پر می‌کند. نام هر نت، نشان میدهد که چه شماری از هر نت در یک میزان قرار می‌گیرد. استثنای این قانون، نتی به نام تریوله است. برای مشاهده این استثناء به تصویر ۳-۲ نگاه کنید.\nنت‌های چنگ، بالای سر خود ،دارای نشانه‌ی « ۳» هستند که در گروه‌های سه تایی، تقسیم شده‌اند. تریوله، نت‌های چنگ غیر طیعی هستند که سه تای آن‌ها برابر یک ضر کامل است. این معنای نشانه‌ی « ۳» بالای نت‌های است. تریوله، نشانه‌ای است کاملاً رایج که در موسیقی استفاده‌ی فراوانی دارد .\nتریوله‌های دیگر، در برگیرنده‌ی گروه نت‌های سیاه و گروه نت‌های دولا چنگ هستند. سه نت سیاه در تریوله، برابر با دو ضرب و سه نت دولا چنگ در تریوله، برابر با نیم ضرب است.\nص) نت نقطه‌دار : نت نقطه‌دار، برابر است با ارزش زمان خود نت، افزون بر نصف آن نت.\nنت چنگ نقطه‌دار، برابر با یک چنگ افزون بر یک نت دولا چنگ است .\nض ) سکوت‌ها : نشانه‌ی سکوت، نشان‌دهنده‌ی زمانی هستند که نباید نواخت .\nخواندن آهنگی متفاوت\nتا چندصد سال پیش، موسیقی به شکل شفاهی آموزش داده می‌شد. ریتم‌ها به وسیله‌ی جمله‌های آوازی، دهان به دهان، بازگو می شدند. حتی امروزه، اگردر کلاس برخی از آموزنده‌های آفریقایی و یا هندی شرکت کنید، آموزش موسیقی، تنها به وسیله‌ی آواز انجام می شود. برای نمونه، در موسیقی آفریقای غربی، صدای باز روی دست راست « گو » نامیده می شود. ودست چپ « دوو» است ( در بخش سوم، ضربات ساز، توضیح داده ی‌شوند ). تلفظ صوتی ضربه‌های در این فرهنگ‌ها با کمال دقت، از پیروی صدای ضربات ساز صورت می‌گیرد.\nتوضیحاتی برای بهتر نواختن\nهر چند نت نویسی سازهای کوبه‌ای، از قوانین نت نویسی موسیقی پیروی میکند، برای بهتر نواختن، شمار دیگری از نشانه‌ها در این کتاب، بکار برده شده است.\nالف ) شمارش : شمارش، یکی از سودمندترین ابزاری است، که نه تنها برای خواندن نت، بلکه برای نواختن هر گونه ریتم، در اختیار نوازنده قراردارد. آموزگاری همیشه می‌گفت :« اگر نمی‌توانی بشماری، نمی‌توانی بنوازی .\nشمارش، بسیار ساده است. در تصویر ۵-۲الگوی شمارش بالای ریتم را با صدای بلند بخوانید برای نمونه « …..و۲و۱» را برای ریتم بالایی، و «اُ واُ ۱» را برای ریتم پایینی همزمان با نواختن ریتم موجود در زیر شمارش‌ها،می‌خوانیم .\nهدف شمارش، کمک کردن به نوازنده برای قرار دادن تک تک نت‌های ریتم در جای درست خود در میزان است.\nب) نوع ضربه : این نشانه، نشان‌دهنده‌ی شیوه‌ی دست گذاری است .شیوه‌ی دست گذاری، معمولاً در ضرب‌هایی به کار می رود که با دست نواخته می‌شوند .\nشیوه‌های دست گذاری این کتاب ،به شرح زیر است ( هر کدام از این دست‌گذاری‌ها به گونه‌ی مفصل در بخش سوم، توضیح داده شده‌اند) :\nO: صدای باز\nB: صدای بم\nM: صدای بسته\nS: صدای شلاقی\nH: حرکت پاشنه‌ای\nT: حرکت سرانگشتی\nP: ضربه‌ی کف دست\nBr: ضربه‌ی جارویی( مانند حرکت جارو)\nDr: بشکن یا پلنگ میانه\nSn: بشکن یا پلنگ کناره\nپ) الگوی نواختن با دست و استیک : نشان می دهد که کدام دست باید به کار برده شود .\n“R” مربوط به دست راست و “L”مربوط به دست چپ است .\nت) سنج : سنج‌ها و سنج‌های پایی، بیشتر بر روی خط پایانی حامل، قرار می‌گیرند. نواختن سنج‌های گوناگون، در زیر توضیح داده شده است ( این ترتیب، بسته به سازنده‌ی ریتم، تغییر می‌کند ،اما در این کتاب، به ترتیب زیر آورده شده‌اند ) :\nت۲: سنج راید\nت۳: سنج کراش\nث) سایدرام :سایدرام ،معمولاً در فاصله ی میانی پنج خط حامل نوشته می‌شود .\nج) باس درام : باس درام ( طبل بزرگ )، معمولاً فاصله‌ی زیرین را پر می‌کند .\nچ) های هت باپا: هنگامی که های هت با پا نواخته می شود، به وسیله “X” زیر خط حامل، نشانه‌گذاری می‌شود .\nح )تام تام کوچک : در درام ست، این خط، معمولاً برای دو تام تام ایستاده بزرگ به کار برده می‌شود .\nخ ) تام تام متوسط : در درام است، این خط برای دو تام تام ایستاده بزرگتر، به کار برده می‌شود .\nد) فلور تام تام : این خط، در برگیرنده‌ی فلور تام تام درام‌ست است .\nذ) درام با صدای زیرتر : نت سازهای کوبه‌ای دستی و یا استیک‌دار، مانند گونه‌های کنگا و دهل، معمولاً بر روی خطوط حامل یک یا دو خط نوشته می‌شوند .در این مورد، ساز زیرتر، بالای خط قرار می‌گیرد.\nر) درام با صدای بم‌تر : ساز بم‌تر، زیر حامل یک خط قرار می‌گیرد.\nیکی شدن با ضرب آهنگ\nگونه‌های موسیقی از موتسارت گرفته تا متالیکا، دارای ضرب پایه‌ای هستند که موسیقی را به پیش می‌برد. این ضرب پایه، ضرب آهنگ، نامیده می شود. در بیشتر موسیقی‌های مردمی، ضرب آهنگ از نت‌های سیاه در میزان پیروی می‌کند. ضرب آهنگ، به گونه‌ای اساسی، موسیقی را به پیش می‌برد؛ هر چند در گونه‌های دیگر موسیقی، ضرب آهنگ می‌تواند نامحسوس باشد. چنین موردی را می‌توان در موسیقی آفریقایی یافت، جایی که ضرب آهنگ احساس نمی‌شود. در واقع سر ضرب خود را نشان نمی دهد، اما به هر صورت وجود دارد .\nبه عنوان نوازنده یکی ازمهمترین مواردی که لازم است بدانید، پا ضرب زدن ضرب با آهنگ موسیقی است، چه مشخص باشد، چه نباشد. بالا بردن حس ضرب آهنگ درونی، چندان هم دشوار نیست. موارد زیر برای رشد ضرب آهنگ درونی نوازنده آورده شده‌اند.\nبا مترونوم تمرین کنید. مترونوم، وسیله‌ای است که سبب بوجود آوردن ضربی منظم و بدون تغییر می‌شود ( برای آگاهی در زمینه‌ی خرید مترونوم، به بخش هفدهم برگردید ) ؛\nهنگام نواختن، پا ضرب بگیرد ؛\nبلند بشمارید ؛\nبه گونه‌ی موسیقی‌ای که می‌نوازید، گوش کنید .\nهر کدام از این تکنیک‌ها کمک می‌کنند که شیوه‌ی حفظ کردن ضرب آهنگ در موسیقی را درک کنید. پس از توانمند کردن حس ضرب آهنگ درونی، نواختن هر گونه ساز کوبه‌ای در هر شرایطی بسیار آسانتر خواهد شد. در واقع اگر بتوانید با اعتماد به نفس و به آسانی از ضرب آهنگ موسیقی پیروی کنید و آن را در نواختن خود به کار بندید، متوجه می‌شوید که نوازندگان دیگر به نواختن با شما علاقمند می شوند .\nوزن، واژه‌ی دیگری است برای کسر میزان ( برای نمونه می‌گوییم وزن این آهنگ است ) یا مربوط است به حس کلی موسیقی، برای نمونه، ممکن است واژه‌های « دوتایی » و یا « سه تایی » را شنیده باشید این واژه‌ها به درک ریتم مربوط می شود و این که چگونه ضرب در موسیقی، تقسیم شود. همه‌ی آهنگ‌ها دارای ترکیبات « دو تایی » و یا « سه تایی » هستند( و گاهی هر دو ترکیب در یک میزان واحد قرار می گیرند – به وزنهای لنگ در بخش بعد برگردید.) به گفته‌ی دیگر، می‌توان وزن را به گروه‌هایی دو یا سه ضربی تقسیم کرد. بیشتر آهنگ‌ها دارای ترکیب دوتایی هستند ( شمارش آنها به گونه‌ی « ۴و ۳و ۲و۱» خوانده می شود ). تصویر ۶-۲، وزنهای دوتایی و سه تایی را نشان می‌دهد .\nهمچنین، ممکن است با آهنگی برخورد کنید که می بایست آن را با ترکیبی شکسته بنوازید این به آن معناست که باید نت‌های چنگ را به گونه‌ی تریوله‌ی شکسته نواخت. یعنی، نواختن نخستین و آخرین نت تریوله و سکوت موجود در نت دوم. برای مشاهده‌ی وزن شکسته به تصویر ۷-۲ برگردید.\nوقتی گفته می‌شود : موسیقی به جز کسرهای ساده، میزان‌هایی چون و… نیز دارد، به این معناست که به جز این میزان‌های معمولی ،میزان‌های دیگری هم هستند که به آن‌ها میزان‌های لنگ گفته می‌شود، مانند ، یا چیزی مانند .\nبیشتر مردم بر این باورند که نواختن میزان‌های لنگ، به مراتب سخت‌تر از نواختن، برای نمونه است نواختن میزان‌های یا زیاد با نواختن متفاوت نیست. در هر دو، نت‌های چنگ و دولا چنگ وجود داردمانند میزان ، در این میزان‌ها ضرب آهنگ دارای کیفیت یکسانی است. در این میزان‌ها ضرب آهنگ، نامنظم می‌شود، چرا که سرعت ریتم، سبب می‌شود که پا ضرب گرفتن با همه‌ی ضرب‌های میزان دشوار شود. به جای آن می‌بایست میزان را با سرعتی بنوازید که بتوانید با آن پا ضرب بگیرید. بهترین روش، تقسیم وزن‌های لنگ به گروه‌های دوتایی و سه تایی است. بیشتر سازندگان ریتم و آهنگ سازان، این تقسیم‌بندی در آهنگ را به کار می‌برند. برای مشاهده‌ی برخی از این ترکیبات، به تصویر ۸-۲ برگردید.\nهنگام نواختن این ریتم‌ها، نخستین نت هر دسته را ( چه دوتایی و چه سه تایی ) با آکسان بنوازید. این کار سبب می شود که ضرب آهنگ ریتم را درک کنید .\nاگر تصمیم به نواختن میزان‌های لنگ دارید، از نواختن آن‌ها هراسی نداشته باشید. در واقع حتی اگر، تنها تصمیم به نواختن میزان بگیرید، درک ترکیب‌های دوتایی و سه تایی، سبب می‌شود که به معنای واقعی کلمه، ریتم‌ها را در آهنگ بنوازید. میتوانید با سر ضرب هماهنگ شوید و جمله‌هایی را در هر میزان به وجود آورید. در این صورت، نواختن، دلنشین و خوش آیند می‌شود.\nگرم کردن برای نواختن ساز کوبه‌ای: آمادگی برای نواختن\nبرای نواختن سازهای کوبه‌ای یاهر ساز دیگری، دو اصل مهم وجود دارد : اول، چیره‌دستی در چگونگی تولید صدایی با کیفیت در ساز، و دوم داشتن توانایی جسمی وهماهنگی در اجرای موسیقی، این بخش هر دو اصل را مورد بررسی قرار می‌دهد .\nهمچنین، این بخش با توضیح تکنیک‌هایی مناسب برای کشش ماهیچه‌ها و گرم کردن پیش از نواختن، کمک می‌کند که از آسیب‌های احتمالی پیش‌گیری کنید.\nنکته‌ی تکنیکی : آن چه باید بدانید\nبا وجود شمار بسیار زیاد سازهای کوبه‌ای در دنیا، انتظار می‌رود که راه‌های بسیاری برای نواختن آن‌ها وجود داشته باشد. این حقیقت دارد، اما با شماری از چیره دستی‌های پایه‌ای، تقریباً می‌توان، هر گونه ساز کوبه‌ای را برداشته و صدایی پذیرفتنی به وجود آورد.\nنخستین چیزی که باید به یاد بسپارید، ارام بودن است. شانه‌ها و بازوان نباید هیچگونه فشار و انبساطی داشته باشند، جز هنگامی که دست، پا و یا استیک به صفحه‌ی ساز تماس دارند. این آزادی ماهیچه‌ها سبب می‌شود که طولانیتر وتندتر بنوازید و نیز از ایجاد صدمات ناشی از نواختن، پیش‌گیری کنید. برخلاف آن چه تا کنون دیده و یا شنیده‌اید، نواختن سازهای کوبه‌ای، باید با راحتی و آرامش همراه باشد .به یاد داشته باشید که اداها و شکلک‌های نوازنده، بیشتر از روی عادت هستند. نوازندگان، خوب می دانند که چگونه آرام و آزاد به نواختن ادامه دهند ،در غیر این صورت نمی‌توانستند هر شب نوازندگی کنند.\nدرست کردن حالت‌های ظاهری\nشاید این دستور را بارها و بارها شنیده‌اید : صاف بنشینید و صاف بلند شوید. با حالت ظاهری و فیزیکی مناسب، می‌توانید بلندتر، تندتر و طولانی‌تر بنوازید. این همان چیزی است که همه‌ی نوازندگان کوبه‌ای می‌خواهند.\nهنگام نواختن، گاهی شانه‌ها را کنترل و از صاف بودن آن‌ها اطمینان به دست آورید. خوشبختانه، شانه‌ها هنگام نواختن، در حال حرکت هستند بنابراین، گاهی وضعیت شانه‌ها را کنترل و آن‌ها را شل کنید. پس از مدتی متوجه خواهید شد که روی هم رفته آسان‌تر می نوازید .\nپیش از نواختن، با دست و یا استیک خود، بنشینید و برخیزید و چشمان خود را ببندید. نفس عمیقی بکشید و همان گونه که نفس خود را خارج می‌کنید، به نشستن و بلند شدن خود فکر کنید. حالت خود را بهبود بخشید، و نفس عمیق دیگری بکشید. این بار، همان گونه که نفس خود را خارج می‌سازید، شانه‌های خود را بیاندازید و دستان خود را شل کنید. این تمرین را دو یا سه بار تکرار و سپس نواختن را آغاز کنید. حتی می‌توانید این کار را بار دیگر در هنگام تمرین انجام دهید. این تمرین، کمک می‌کند که آرام و آزاد بمانید و در هنگام نواختن، چیرگی بیشتری داشته باشید.\nپیش‌گیری از آسیب‌ها\nمانند بیشتر ورزش‌ها، نواختن، کاری کاملاً فیزیکی است و مانند انجام ورزش، فرد می‌تواند خود را آماده‌ی فشارهایی کند که به هنگام نواختن، به بدن وارد می‌شود. دویدن انسان موفق و برجسته‌ای مانند « مایکل جانسون » برای به دست آوردن مقام قهرمانی در دوی سرعت، بدو گرم کردن بدن به وسیله‌ی تمرین‌های کششی، هرگز شدنی نیست. تمرین‌های کششی برای نواختن بسیار سودمند هستند. نواختن، مانند درشکه سواری است. در واقع ،حرکت‌های کششی وگرم کردن، حتی ممکن است، از خود تمرین، مهمتر باشد .\nآسیب جسمی در میان نوازندگان، مشکلی جدی است. شماری از پزشکان به گونه‌ای تخصصی، آسیب‌های رایج مربوط به نوازندگان را بررسی میکنند و برخی از این بررسی‌ها تنها درباره‌ی روش‌های پیش‌گیری و درمان این گونه آسیب‌ها هستند. شایع‌ترین آسیبی که در میان نوازندگان روی می دهد، « آسیب‌های ناشی از فشار پیاپی » یا RSI است. همان گونه که از اسمش پیداست، این گونه آسیب‌ها در اثر اجرای حرکتی یکسان در زمان طولانی، روی می‌دهد. متاسفانه، این مساله‌ای است که در نواختن ساز کوبه‌ای، پرهیز ناپذیر است، چه هنگام کامل کردن ریتمی نوین و چه در هنگام تمرین با دیگران. راه حل پیش‌گیری از این گونه آسیب‌ها این است که :\nدر هنگام درد، از نواختن پیش‌گیری و درست مانند ورزشکاران حرکت‌های کششی انجام دهید. برخی از حرکت‌های کششی یوگا در روز می‌تواند معجزه‌آسا باشد. در واقع، حتی اگر می‌خواهید نوازندگی را به شکل حرفه‌ای دنبال کنید، میتوانید تمرینهای یوگا را انجام دهید. اگر علاقه‌ای به یوگا ندارید، در این بخش شماری از حرکت‌های کششی ساده وجود دارد که ماهیچه‌ها را از دردناک شدن رها می‌کند.\nهنگام انجام حرکت‌های کششی، فشار زیادی به خودتان وارد نکنید. هدف این است که تا جای ممکن از آسیب‌ها پیش‌گیری شود، نه این که احتمال دچار شدن به آن‌ها زیاد شود. به آرامی حرکت‌های کششی را انجام دهید و در صورت درد، کمی به حالت اولیه باز گردید. اگر برای مدت زمان طولانی، قصد نواختن یا تمرین کردن دارید، هر چند وقت یکبار استراحت و انجام حرکت‌های کششی می‌تواند سودمند باشد .\nهمه‌ی نوازندگان کوبه‌ای، می‌دانند که گرفتگی‌های دست جزء آسیب‌های پرهیز ناپذیر نواختن است. این مورد ؛ به ویژه هنگامی درستی پیدا می‌کند که نواختن با استیک باشد، اما با انجام پیاپنی حرکت‌های کششی، شست و انگشت خود را تا اندازه‌ی زیادی راحت و آرام خواهید ساخت برای نمونه مراحل زیر را دنبال کنید :\nبکارگیری شست‌ها: برای حرکت کششی شست، دست خود را با انگشت شست نگه دارید. انگشتان را شل کنید و بعد نرم و آهسته با دست دیگر به انگشت شست فشار وارد کنید ( آن را به عقب بکشید ) تا هنگامی که سوزش کمی در انتهای انگشت خود احساس کنید. این حرکت را برای ۳۰ ثانیه انجام دهید و سپس ،دست را عوض کنید. این کار را چند بار انجام دهید. تصویر ۱-۳، شیوه‌ی انجام این حرکت را نشان می‌دهد.\nخم کردن انگشتان : برای انجام حرکت کششی انگشتان، دستان خود را بر روی یکدیگر در ناحیه‌ی قفسه‌ی سینه قرار دهید ( انگشت سبابه به انگشت سبابه دیگر فشار وارد می‌کند، انگشت میانه به انگشت میانه‌ی دیگر و تا پایان ). سپس، آرنج‌های خود را به سوی بیرون باز، مچ‌های خود را صاف و انگشتان را از انتها خم کنید ( برای مشاهده‌ی این حرکت، به تصویر ۲-۳ برگردید ). برای کشش مچ دو دست، به سوی پایین، فشار دهید. باید کشش را در کف دست، احساس کنید. برای ۳۰ ثانیه این حرکت را انجام دهید و سپس برای ۳۰ ثانیه، استراحت کنید. این کار را چند بار انجام دهید.\nحرکت کششی ساعد\nهنگامی که سر گرم نواختن هستید، فشار سختی به ساعدها ومچ‌ها وارد می آید اگر در برابر آسیب دیدن باشید، شاید ساعدها و مچ‌ها، نخستین تلفات آن خواهند بود. مهمترین کاری که می‌توانید برای پیشگیری از آسیب مچ‌ها انجام دهید، خم نکردن آن‌ها در هنگام نواختن است .\nاین نرمش نیز مانند حرکت کششی انگشتان، انجام می‌شود ( به بخش پیش برگردید ). تنها هنگامی که آرنج‌ها را به سوی بیرون باز می‌کنید، کف دو دست بر روی یکدیگر قرار دارند. تصویر ۳-۳، این حالت را نشان می‌دهد و دوباره این حرکت را برای ۳۰ ثانیه انجام دهید، استراحت و دوباره تکرار کنید .\nبه این دلیل که بیشترنوازندگان کوبه‌ای در هنگام نواختن، قوز می‌کنند، این حرکت کششی می‌تواند برای شل کردن شانه‌ها و استراحت دادن به آن‌ها بسیار سودمند باشد. این حرکت، سبب می‌شود که کنترل نسبت به شانه ها افزایش یابد و از درد زودرس در بخش بالای کمر، پیش‌گیری شود.\nبرای انجام حرکت کششی شانه ،یکی از دست‌ها را تا بالای سر خود بکشید و آن را تا آرنج خم کنید. سپس، آرنج را با دست دیگر بگیرید و نرم و آهسته، آرنج را به سوی پایین بکشید .دستی را که بر روی آن، حرکت کششی انجام می‌دهید، باید با ستون فقرات در یک راستا باشد. تصویر ۴-۳ حالت این حرکت را نشان می‌دهد. مانند حرکت‌های کششی دیگر، این کار را با هر دو آرنج انجام دهید ( فراموش نکنید که حرکت را برای ۳۰ ثانیه انجام دهید .)\nحرکت کششی پشت\nاگر در هنگام نواختن، بخش پشت شما در بیشتر مواقع درد می‌گیرد، شاید بدن ضعیفی دارید به هر صورت اگر حرکت‌های موجود در این بخش را به گونه‌ی پی در پی انجام دهید، وضع خود را بهبود می بخشید .\nبرای انجام حرکت کششی پشت، خم شوید و انگشت شست پا را لمس کنید برای آغاز، آرنج‌های خود را تاجای امکان بالای سر بکشید. سپس خیلی آهسته از کمر خم شوید و دست را به سوی زمین ببرید ( اگر پاها کمی خم شود، ایرادی ندارد، اما خیلی خم نشوند ) برای مشاهده ی حرکت کششی پشت، به تصویر ۵-۳ نگاه کنید .\nنواختن ساز کوبه‌ای\nدوباره، صحبت درباره‌ی آزاد سازی و آرامش بدن است. اگر دست‌ها و آرنج‌ها شل شده باشند، دست یااستیک، پس از ضربه زدن به دهانه، به حال اول خود باز می‌گردد و سبب طنین‌دار شدن صدا می‌شود اما اگر ناراحت و عصبی باشید، دست یا استیک، به سطح دهانه، فشار وارد می‌سازد و صدا خفه می‌شود ( گاهی به چنین صدایی نیاز است، باید بتوانید آن را کنترل کنید )\nبی‌گمان ،این جمله را شنیده‌اید که « همه چیز به مچ بستگی دارد » اما، این جمله درباره‌ی نواختن ساز کوبه‌ای، درست نیست و به جای آن باید حرکت مچ را کنترل کنید و به کل دست اجازه دهید به گونه‌ی طبیعی در هنگام نواختن، حرکت کند. هنگامی که می‌خواهید با صدای بلندتر بنوازید، مچ خود را نزدیک به ۵ تا ۸ سانتیمتر بالا نگه دارید، در نتیجه می‌توانید دست خود را از آرنج بلند کنید. انجام این کار، کنترل و پایداری نوازنده را افزایش می‌دهد .\nزمام امور را در دست بگیرید\nهنگام نواختن هر گونه ساز کوبه‌ای، توانا به تولید گونه‌های مختلف صدا و طنین خواهید بود. این که چگونهدر کدام بخش ساز، ضربه وارد کنید، رابطه‌ی مستقیمی با کیفیت صدا دارد. برای نمونه، ساز کنگا می تواند صداهای گوناگونی تولید کند .به عنوان قانونی کلی، هنگامی که ساز کوبه‌آی را نزدیک لبه بنوازید، صدایی زیر و بلند ایجاد می‌کند، اما اگر به مرکز آن ضربه بزنید، صدا بم‌تر و ضعیف‌تر خواهد شد.\nبرای همه ی صداهایی که ساز کوبه‌ای تولید می‌کند، دو گونه صدا وجود دارد : باز و بسته ( خفه )\nصداهای باز در دهانه، لرزش بیشتری ایجاد می کنند.\nصداهای بسته یا خفه، از لرزش دهانه پیش‌گیری می‌کنند.\nتا هنگامی که احساس کنید ضربه‌ها، طبیعی هستند و پی در پی صدای خوبی تولید می‌شود، حرکت‌های زیر را تمرین کنید. پس از آن، می‌توانید این حرکت‌ها را با هم ترکیب کنید.\nگزینش صداهای باز\nضربه‌های بسیاری با صدای باز، وجود دارند. برخی از آن‌ها به گونه‌ی سنتی، در سازهای کوبه‌ای ویژه‌ای به کار گرفته شده‌اند، اما می‌توان آن‌ها را در هر سازی بکار برد. کلید نواختن صدای باز، این است که با دست‌ها ،آزادانه به دهانه، ضربه بزنید و آن‌ها را به سرعت از پوست جدا کنید. انجام این کار، سبب می‌شود تا طنین به خوبی، به گوش برسد.\nضربه‌ی اصلی صدای باز\nدر بیشتر سازهای کوبه‌ای دستی، نواختن لبه‌ی ساز با کف دست و حرکت آزادانه‌ی انگشتان به روی دهانه، سبب به وجود آمدن بهترین صدای باز می‌شود. با نزدیک کردن انگشتان به لبه و یا مرکز ساز، به تغییر صداها توجه کنید. صدا باید زنده، روشن و بدون هیچ گونه صدای اضافی باشد ( منظور از صدای اضافه، صداهایی است که سبب می‌شود طنین ساز،شفافیت لازم را نداشته باشد ) .\nهر ساز، بسته به قطر، میزان انبساط کشش پوست و ضخامت دهانه، از سازهای دیگر، متفاوت است. دهانه‌های نازک‌تر، صداهای اضافی بیشتری به نسبت دهانه‌های کلفت، تولید می‌کنند. شاید نیاز باشد برای تولید بهترین کیفیت صدایی، انگشتان خود را به مرکز ساز نزدیک‌تر کنید. هنگامی که بهترین نقطه را پیدا کردید، مدتی در آن نطه بنوازید و ببینید چگونه تولید صدا می‌کند. تصویر ۶-۳، حالت اصلی دست را برای تولید صدای باز نشان می‌دهد .\nاصولاً ضربه‌ی شست، برای سازهای دهانه نازک، به کار برده می شود ؛ هر چند می توان آن را در نواختن هر یک از سازهای کوبه‌ای بکار گرفت. برای اجرای این ضربه، با بند انگشت شست به فاصله‌ی ۵ تا ۷ سانتیمتر از لبه، به دهانه، ضربه بزنید ( فاصله‌ی دقیق، بستگی به ساز دارد ). باید صدا، باز و عمیق باشد. این ضربه، همانند ضربه‌ی اصلی صدای باز است تصویر ۷-۳، راه مناسب را برای اجرای ضربه‌ی شست، نشان می‌دهد .\nصدای شلاقی باز\nصدای شلاقی از، نتی آکسان‌دار ( بلند ) است که به صدای ساز، رنگ می‌دهد. همچنین، این حرکت یکی از دشوارترین حرکت‌ها در برخی از سازهای کوبه‌ای به شمار می‌آید. برای تولید این صدا در هنگام نواختن کمی انگشتان خود را به حالت قاشقی در آورید. پس از این که دست به ساز برخورد کرد، انگشتان خود را شل کرده و به آن‌ها اجازه دهید که پس از ضربه به دهانه، به جای اول خود باز گردند .ضربه‌ی شلاقی، صدای « پاپ » مانند تولید می‌کند که زیرتر از صدای ضربه‌ی باز است. هنگامی که این حرکت از راست اجرا شود، صدا شفاف است و آشکارا شنیده می‌شود ( تصویر ۸-۳، حالت دست را برای نواختن ضربه‌ی شلاقی نشان می دهد .)\nصدای درست شلاقی، مانند ضربه‌ی بی‌عیب و نقص بازی گلف است ؛ برخی روزها می‌توانید و گاهی نمی‌توانید بزنید. این یکی از زیبایی‌های سازهای کوپه‌ای است مهم نیست که تا چه اندازه وچقدر تمرین کنید همیشه چیزهای تاز‌ه‌ای برای کشف کردن ونیز اصول بنیادینی برای به تکامل رسیدن وجود دارد .\nبرای تولید صدای شلاقی، دچار مشکل هستید ؟ یکی از مهمترین عوامل در اجرای صدای شلاقی شفاف، اطمینان از تنظیم دهانه است. اگر دهانه به میزان زیاد ،کشیده و یا شل باشد، صدا خفه و گنگ می‌شود ( برای آگاهی بیشتر از کودک کردن ساز، به بخش هیجدهم برگردید .)\nبرای تولید صدای بم، با کف دست به مرکز ساز، ضربه وارد کنید. مانند صدای باز، همین که دست با دهانه برخورد کرد، آن را به حالت اول خود بازگردانید تا دهانه بتواند آزادانه لرزش ایجاد کند در اینجا، ترفندی که می‌تواند سودمند باشد، این است که همزمان با ضربه‌ی کف دست، با ضربه‌ی ملایمی به انتهای دهانه، در زاویه‌ی بسته‌ای به ساز، ضربه وارد کنید انجام چنین کاری، سبب می‌شود که دست، خارج از مسیر تولید لرزش قرار گیرد. برای بیشتر نوازندگان، این حالت، طبیعی‌ترین راه برای نواختن صدای بم است، زیرا برای چیرگی به مرکز دهانه، ناچارند دست خود را در زاویه‌ای نزدیک به ساز حرکت دهند. تصویر ۹-۳، حالت دست را برای نواختن صدای بم، نشان می‌دهد .\nبرخی از سازهای کوبه‌ای، به نسبت سازهای دیگر، برای تولید صداهای بم توانمندترند. هم رفته، سازهای جامی شکل، مانند جیمبه‌ی آفریقایی با تمبک خاورمیانه‌ای، صدای بم و شفاف‌تری تولید می‌کنند، اما در مورد سازهای خمره‌ای شکل مانند کنگا ، این گونه نیست .\nضربه‌ی کناری به نسبت ضربه اصلی باز، زیرتر است. برای نواختن ضربه‌ی کناری، به دهانه‌ی ساز نزدیک و به بخش کناره، ضربه وارد کنید ( در بیشتر موارد، به آن بخش از دهانه که به بدنه پیوسته است، ضربه وارد می‌شود ). اگر می‌خواهید صدایی شفاف و آشکار تولید کنید، باید تا جای ممکن تمرین خود را افزایش دهید. هر اندازه به بخش کناره‌ی ساز، نزدیک‌تر شوید، صدا زیرتر می‌شود. پس از این که نواختن این ضربه راحت شد، متوجه‌ی لرزش گسترده‌ای در طنین ساز خواهید شد که می‌توانید در هنگام نواختن آن را بکار گیرید.\nچیره دستی در صداهای بسته\nضربه‌های بسته ( خفه )، ضربه‌هایی هستند که لرزش کمتری تولید می‌کنند. این ضربه‌ها از ضربه‌های باز، بسیار کم صداترند ( در آغاز همین بخش به قمت « گزینش صداهای باز » برگردید ). و می‌توان آن‌ها را جزء نت های بدون آکسان، به شمار آورد. سازهای کوبه‌ای ویژه، نیازمند تکنیک‌های ویژه هستند، و هر ضربه، صدایی متفاوت تولید می‌کند .\nصدای بسته‌ی اصلی\nصدای بسته از این رو با صدای باز، متفاوت است که دست یا انگشتان، پس از اجرای ضربه به روی دهانه باز می‌مانند. در واقع، صدای بسته، نوازنده را به نت آکسان دار بعدی می برد. دستان خود را شل نگه‌دارید و کمی آن‌ها را حرکت دهید . روی هم رفته، نت‌های بسته، نرم‌تر از نت‌های باز نواخته می‌شوند. آنچه از ضربه‌ی بسته می‌شنوید تلنگر آرام و نرم انگشتان دست بر دهانه‌ی ساز است. هدف از ضربه‌ی بسته، ایجاد ضرب آهنگ ریتم است. نت‌های بسته، نت‌های بدون آکسان سازهای کوبه‌ای دستی هستند که بیشتر احساس می شوند تا شنیده شوند. در واقع این الگوها سایه روشنی برای همه‌ی ریتم اصلی به شمار می‌آیند .\nضربه‌ی شلاقی بسته\nضربه‌ی شلاقی بسته، همانند شلاقی باز است، با این تفاوت که هنگام برخورد دست با دهانه‌ی ساز، انگشتان به سطح دهانه، فشار می آورند. برای نواختن این ضربه، در برخی از سازها با دست به مرکز دهانه، سیلی بزنید.\nضربه‌ی کف دست\nضربه‌ی کف دست، همانند ضربه‌ی شلاقی بسته ودر مرکز دهانه، نواخته می‌شود. با این تفاوت که کف دست خود را به جای قاشقی کردان انگشتان، به مرکز دهانه پرتاب میکنید. نوازندگان، بیشتر این حرکت را در گونه‌های سازهای کنگا بکار می‌برند.\nضربه‌ی پاشنه‌ای، ضربه‌ی اصلی نوازندگان کنگا به شمارمی آید. برای نواختن این ضربه، دست خود را روی دهانه قرار دهید و از بخش نرمی کف دست به نوک انگشتان، حرکت دهید. همیشه به یاد داشته باشید که هنگام نواختن ضربه‌ی پاشنه‌ای دست خود را در تماس با دهانه قرار دهید .\nاجرای چند حرکت دیگر\nگاهی می‌توان با ایجاد دگرگونی‌هایی، ضرباتی به حرکت‌های اصلی افزود. هنگامی که حرکت‌های اصلی را به خوبی نواختید، می‌توانید ضربه‌های زیر را نیز تمرین کنید .\nبرای نواختن ضربه‌ی جارویی، در حالی که آرنج بالا و پایین می‌شود ،انگشتان خود را جمع و دهانه ی ساز را لمس کنید. این ضربه، نرم و ملایم است و به ریتم، رنگ و بوی ویژه‌ای می‌دهد. برای نواختن این ضربه، می‌توانید از نرمی انگشت و برای صدایی بلندتر و شفاف‌تر از نوک ناخن‌ها استفاده کنید.\nصدای بشکن میانی\nانگشت خود را با زبان مرطوب کنید و برای نواختن صدای بم ،به آرامی آن را بر دهانه‌ی ساز بلغزانید. مانند ضربه‌ی شلاقی باز، نواختن این ضربه نیز بسیار دشوار است. پوست طبیعی، بهتر از پلاستیک کار می‌کند. دهانه‌ی پلاستیکی صاف و نرم نمی‌تواند این صدا را تولید کند برای مشاهده‌ی این حرکت به تصویر ۱۶-۳برگردید .\nبشکن ( پلنگ )\nبشکن، ضربه‌ی جایگزینی است که کاربرد زیادی برای نوازندگان ندارد. ضربه‌ی بشکن در لبه‌ی ساز اجرا می شود. اجرای این ضربه ،به سادگی بشکن زدن با انگشتان است .چیزی که این ضربه را در ساز ،متفاوت می‌سازد، این است که جای اجرای آن در کناره ( لبه‌ی ) ساز است برای تولید صدایی بلند، نیاز به محکم زدن این ضربه نیست .\nضربه‌ی بشکن میانی، ضربه‌ای نرمتر از ضربه‌ی کناری است.\nبرای نواختن اشاره، به گونه‌ای پیاپی با انگشت انگشتر، میانه و سبابه به روی دهانه‌ی ساز، تلنگر بزنید. میتوان تنها از یک تلنگر قوس دار بکار برد ( یعنی حرکت پشت سر هم سه انگشت انگشتر، میانه و سبابه) همچنین، برای اجرای ریز می‌توان آن را تکرار کرد ( ریز، اجرای تند نت‌ها پشت سر هم است که معمولاً با حرکت‌های تند و پی در پی دو دست، نواخته می‌شود ).\nریز‌های یک دستی\nبرای اجرای ریز‌یک دستی با استفاده از چرخش مچ ( و نیرویی که از آرنج وارد می‌شود ) دست خود را بین بند انگشت شست و انگشت انگشتر، بلرزانید. برای نواختن این حرکت، به تصویر ۱۹-۳ نگاه کنید .\nآرام نواختن و استیک‌های بزرگ\nهنگام نواختن سازهای کوبه‌ای استیک‌دار، با گوناگونی کمتری در ضربه‌ها رو به‌رو هستید، اما این کمبود، به معنای محدود شدن نیست. گاهی برای به وجود آوردن صداهای مختلف، سازهای کوه‌ای بیشتری بکار می‌رود: مانند استفاده از درام‌ست. در موارد دیگر، برای هر دو دست، یک استیک وجود دارد. چنین ویژگی را می‌توان در ساز برزیلی « سوردو » یافت.\nشیوه‌ی گرفتن استیک‌ها\nپیش از نواختن ساز استیک‌دار، بایستی شیوه‌ی گرفتن استیک‌ها را بدانید. اصولاً دو روش برای گرفتن استیک‌ها وجود دارد : روش سنتی و روش نوین. حالت دست راست در هر دو روش، یکسان است، اما حالت دست چپ ،تفاوت‌های عمده‌ای دارد.\nروش گرفتن سنتی\nاین روش، از موسیقی نظامی گرفته شده است. در گروه‌های نظامی، سایدرام به وسیله‌ی یک تسمه روی شانه‌ها نگه‌داشته و به پای چپ، تکیه داده می‌شد. طرف چپ، بالاتر از طرف راست بود. به این دلیل که طرف چپ بالاتر و به دست چپ، نزدیکتر بود، نوازنده می‌بایست تکنیک متفاوتی برای دست چپ بکار می‌برد. همان گونه که می‌بینید، دست چپ، استیک را بین انگشت شست و سبابه (درون گودی دست ) نزدیک به ۴/۱ جلوتر از ته استیک نگه می‌دارد این نقطه‌ی اتکاء استیک است و استیک در این نقطه می‌چرخد. استیک، بین انگشت‌های میانه و انگشتر نگه داشته می‌شود. انگشت‌های میانه و انگشتر، به آرامی روی استیک را می پوشانند. این انگشتان حرکت افقی استیک را کنترل میکنند.برای زدن ضره، مچ دست را کج کنید و دست خود را از آرنج بچرخانید .\nموضوعی مهمی را که باید درباره‌ی روش سنتی استیک به یاد داشته باشید ،این است که استیک آزادانه در دست قرار گیرد. تنها برای پیش‌گیری از پرتاب شدن آن، هنگام نواختن، فشار لازمرا ( با انگشت سبابه و شست ) در نقطه‌ی اتکا به استیک وارد کنید .\nامروزه این شیوه، رایج‌ترین تکنیک گرفتن استیک به شمار می رود. نوازندگان پیشین « راک‌اند رول » بکار گرفتن این شیوه را برای هر دو دست، آغاز کردند، چرا که آنها برای دست‌گذاری‌های ساز با هیچ گونه مانعی، رو به رو نبودند. همچنین، نوازندگان سازهای کوبه‌ای، سایدرام را در بخش جلو بدن و با تکیه به کمر می‌گرفتند چیزی نگذشت که سازف به کمر وصل شد و بکارگیری از روش نوین را ممکن ساخت .\nدر روش نوین هر دو استیک، به یک شکل گرفته می‌شوند. استیک را بین انگشتان شست و سبابه در آخرین بند انگشت خود، نزدیک به ۴/۱ جلوتر از ته استیک قرار دهید. ادامه‌ی انگشت‌ها را به دور استیک می‌پیچند و آن را سبک و آزاد در جای خود قرار می‌دهند. استیک از نقطه‌ی انگشت سبابه و شست می‌چرخد ؛ در حالی که انگشتان، حرکت زیرین را کنترل می‌کنند. برای نواختن ضربه‌ی استیک، آن را به طرف بالا و پایین حرکت دهید.\nترفندی که برای گرفتن استیک با روش نوین وجود دارد، این است که درباره‌ی نوک انگشتان خود فکر کنید .اگر نوک انگشتان خود را بکار گیرید، احساس راحتی بیشتری پیدا خواهید کرد. همچنین، می‌توانید برخی تکنیک‌های پیشرفته را انجام دهید. این کار، سبب میشود که تندتر و با تقلای کمتری بنوازید. این حالت، نشان می‌دهد که استیک را درست در دست گرفته‌اید، هیچ گونه فاصله‌ای وجود ندارد. این شخص از نوک انگشتان خود استفاده نمی‌کند. این حالت او را در نواختن ساز، محدود می‌کند .\nکدام روش گرفتن استیک، بهتر است ؟\nبسیاری می‌خواهند بدانند ،کدام روش بهتر است، روش سنتی یا نوین ؟ این پاسخ به کسی که از او می پرسید، بستگی دارد. البته، روش نوین برای بیشتر هنرجویان، کار ساز است. برای خو گرفتن به این روش، زمان کمتری لازم است و سبب می‌شود که هر گونه ساز کوبه‌ای یا هر سبک دلخواهی را بنوازید .\nهمچنین، روش نوین، برای اجرای ضربه، ماهیچه‌های کمتری را درگیر می‌کند بکارگیری این روش، بین دو استیک صدایی یکپارچه و یکدست به وجود می‌آورد .\nبه گفته‌ی دیگر، اگر پیش از این با روش سنتی می‌نواختید، هیچ دلیلی وجود ندارد که آن را بکار نگیرید. واقعیت این است که هر دو روش، سبب می‌شوند که همه‌ی سازهای کوبه‌ای را خوب بنوازید.\nشناخت ضربه‌های استیک\nاصولاً چهار گونه ضربه‌ای استیک وجود دارد. ضربه‌ی اصلی، ضربه‌ی لبه، ضربه‌ی شلاقی و ضربه‌ی بسته (خفه ) .\nگذشته از بلندی صدای، ضربه‌ی اصلی، روشی است استاندارد برای نواختن گونه‌های سازهای کوبه‌ای و این روش را در بیشتر موارد، بکار می‌برند. بهترین صدایی که از نواختن بااستیک تولید می‌شود، از بخش مرکزی دهانه است. هر اندازه ساز را به طرف لبه بنوازید، صداهای اضافی بیشتر با شفافیت کمتر تولید می‌شود.\nزیر ضربه‌ی اصلی، دو گونه نت نویسی مشاهده می‌شود. اول، نت زینت ( نت کوچک روی حامل ) .نت زینت بسیار نرم نواخته می‌شود، این نت ؛ مانند ضربه‌ی بسته ( خفه )، تقریباً نا محسوس و نارساست. بهترین روش برای اجرای این صدا، بالا بردن استیک به اندازه‌ی ۵/۲ سانتیمتر از سطح دهانه است. انجام چنین کاری، بلندی صدا را کاهش می‌دهد .\nجایابی برای کنترل صدا\nنوازندگان تازه کار ( نوازندگانی که با استیک می‌نوازند و بر نواختن تمرینات ابتدایی تمرکز می‌کنند ) اصطلاحی با نام « جایابی » دارند. به گونه‌ی ساده، جایابی فاصله‌ای است میان استیک و دهانه که در هنگام نواختن و تولید گستره‌های صوتی مختلف، به وجود می آید. جایابی سبب می‌شود که گستره‌ی صوتی به گونه‌ای یکنواخت بر روی ساز اجزا شود (منظور از گستره‌ی صوتی، بلندی و کوتاهی صداست ) موارد زیر، اصول جایابی هستند :\nبرای اجرای صداهای ملایم که با نشانه‌ی اختصاری p به معنای پیانو ( نرم و آهسته ) مشخص شده‌اند و نیز نت‌های زینت، استیک را نزدیک به ۵/۲ سانتیمتر بالاتر از دهانه‌ی ساز قرار دهید .\nبرای صداهای متوسط ،که با علامت اختصاری mf به معنای متسوفورته (نسبتاً بلند) مشخص شده‌اند، استیک را نزدیک به ۱۵ سانتی‌متر بالاتر از سطح ساز قرار دهید .\nبرای صداهای بلندتر، یعنی نت‌هایی که نشانه‌ی اختصاری f به معنای فورته ( بلند و قوی ) دارند استیک را ۳۰سانتیمتر بالاتر از دهانه‌ی ساز قرار دهید .\nبرای نواختن صدای خیلی بلند، آن‌هایی که با نشانه‌ی اختصاری ff به معنای فورتیمو (خیلی بلند ) مشخص شده‌اند ،استیک‌ها را ۶۰-۴۵ سانتیمتر بالاتر قرار دهید، البته این فواصل، بستگی به سرعت قطعه دارند .\nبرای نواختن نت‌های آکسان‌دار به حالت بلندتر بعدی بروید. برای نمونه اگر قطعه‌ی موسیقی با نشانه‌ی mf مشخص شده است ،نت‌های غیر آکسان‌دار را نزدیک به ۱۵ سانتیمتر از سطح ساز و نت‌های آکسان‌دار را نزدیک به ۳۰ سانتیمتر از سطح ساز بنوازید.\nدومین گونه‌ی نت نویسی برای ضربه‌ی اصلی، آکسان است. این نشانه، هنگامی به کار می رود که واقعاً قصد زدن ساز را داشته باشید. به جای فاصله‌ی ۵/۲ سانتیمتر از سطح دهانه، بسته به صدای اصلی، باید استیک را یک متر یا بیشتر بالاببرید .\nضربه ی لبه، بیشتر با صدایی بلند همراه است، اما می‌توان این ضربه را با هر گستره‌ی صدایی نواخت. روش نواختن این ضربه، این است که ساز را در محدوده‌ی مرکز دهانه بنوازید و در هنگام ضربه زدن به دهانه، به لبه‌ی ساز نیز ضربه وارد کنید. انجام چنین حرکتی، سبب به وجود آمدن صداهای فرعی در ساز می‌شود و به ساز، صدای زیرتری می دهد. با نزدیک کردن نوک استیک به لبه، صدا لاغرتر و آرام‌تر می‌شود ( برای نوازندگان راک: می‌بایست هنگام نواختن ضربه ی شلاقی، بیشتر به مرکز دهانه، ضربه وارد کنید. این حرکت، سبب می‌شود که حتی حرفه‌ای ترین تک نوازی گیتار را هم در پرتو خود قرار دهید ) .\nیکی دیگر از ضربه‌های لبه، استیک ضربدری یا ضربه‌ی نرم است و آن ضربه‌ای آرام است که در موسیقی جاز، لاتین و یا باله‌ها بکار می رود. با این ضربه ،استیک را می‌چرخانید. نوک استیک را در تماس با دهانه‌ی ساز و نزدیک به لبه قرار می‌دهید، استیک را به سوی بالا به حرکتدر می‌آورید، با نوک استیک به ساز فشار وارد می‌کنید و بخش پایانی استیک را برخلاف لبه حرکت می‌دهید .ک بیشتر نوازندگان، هنگام گرفتن استیک، دست چپ خود را بر روی دهانه ،تکیه می‌دهند. انجام این کار هنگام ضربه‌ی استیک به لبه‌ی ساز، از صدای فرعی و اضافی پیش‌گیری می‌کند.\nاستیک بسته ( خفه )\nیکی دیگر از تکنیک‌های رایج استیک، استیک بسته ( خفه ) نام دارد. استیک خفه، تنها فشار استیک به سطح ساز پس از ضربه‌زدن است. برای اجرای این تکنیک، انگشت سبابه خود را به بخش بالایی استیک، فشار دهید . این تکنیک، اصولاً در سازهای کوبه‌ای استیک‌دار سنتی کاربرد دارد و به ندرت در درام‌ست، اجرا می شود .هدف این ضربه، کاستن صدای دهانه ( و یا بدنه ) پس از نواختن است.\nپایه‌ریزی شالوده به وسیله تمرین‌های پایه‌ای\nتلاش اصلی نوازنده، پیشرفت در ایجاد صدایی روان و بدون تشویش است. تنها راه انجام این مهم، نواختن و زندگی کردن با ساز است. پس از این که تولید صداهای اصلی ساز، راحت شد، میتوانید برای توانایی در نواختن آن ،تمرکز کنید. چیزی که در این مورد ،نیاز دارید، هماهنگ‌سازی دو دست است .موارد زیر ،تمرین‌های دائمی و واقعی هستند که تمرین‌های نخستین نامیده می شوند .\nتمرین‌های نخستین ،الگوهای نواختن هستند که به صورت سنتی در گروه‌های نظامی و وسیله‌ی نوازندگان کلاسیک بکار برده می‌شدند. هدف این تمرین‌ها، کمک به نوازنده برای به دست آوردن مهارت در الگوهای گوناگون نواختن بااستیک است. نوازندگان سازهای کوبه‌ای، این تمرین‌ها را به عنوان روشی برای هماهنگ سازی دو دست، به کار می‌گرفتند. تمرین‌های نخستین، نمایان کننده‌ی اصول بنیادین نوازندگی، به شمار می آیند، چه برای جیمبه‌ی آفریقایی و چه برای سایدرام کلاسیک تصویر ۲۷-۳، نشان دهنده‌ی رایج‌ترین و بنیادی‌ترین تمرین‌های به کار رفته است.\nروش سنتی این تمرین‌ها این است که نخست آن‌ها را با سرعت پایین بنوازید و به تدریج سرعت را تا جای ممکن وتا جایی بالا ببرید که قادر به نواختن و کنترل آن باشید. این سرعت را برای چند دقیقه، حفظ کنید و سپس، به آهستگی سرعت را کاهش دهید تا به سرعت اولیه برسید. در سراسر زمان، متوجه خواهید شد که با سرعت بیشتری می‌نوازید. یکی دیگر از روش‌های اجرای این تمرین‌ها بکارگیری مترونوم ( یانواختن با برخی آهنگ‌ها ) با سرعتی متعادل و نواختن پی در پی برای چند دقیقه یا بیشتر است .\nنوازندگان چیره دست\nهر کدام از تمرین‌ها را با ضربه‌های گوناگون، تمرین و پس از به دست آوردن چیره دستی در تمرین‌های این بخش ،تکنیک‌ها جا به جا کنید برای نمونه، از ضربه‌ی باز به ضربه‌ی بسته بروید. و این تمرین را تکرار کنید پس از چیره دستی در جا به جایی ضربه‌ها می‌توانید مجموعه‌ای از ضربه‌ها را ترکیب کنید.\nریز تک ضربه‌ای\nاین ضربه‌ها، کاملاً ساده هستند، تنها چپ و راست (R برای دست راست و L برای دست چپ ) .\nنکته‌ی مهم این است که هنگام نواختن، از تولید صدای یکسان بین دو دست، اطمینان به دست آورده و زمان بین دو نت را نگه‌دارید .\nریز دو ضربه‌ای\nراست راست چپ چپ (RRLL) تنها نکته برای نواختن ریز دو ضربه‌ایست، اما هنگام تمرین این ریز، تکنیک، بسته به سرعت متفاوت است در سرعت‌های پایین‌تر، می‌توان دو ضربه‌ی دقیق اجرا کرد، اما وقتی پیشرفته‌تر شدید، باید برای اجرای ضربه‌ی دوم، یکبار استیک، را بالا وپایین ببرید. برای نواختن ضربه‌ی دوم و ایجاد صدایی یکسان با ضربه‌ی اول، همزمان با ضربه‌ی دوم استیک با نوک انگشتان، استیک را بگیرید تا جهش آن افزایش یابد. یکی از تمرین‌های مناسب برای نواختن ریز دو ضربه‌ای، اجرا در سرعتی است که جهش‌ها آغاز می شوند و برای آکساندار کردن نت دوم، تلاش می‌کنند .\nدر تندترین سرعت، ریز دو ضربه‌ای دوباره تغییر می‌کند و به ریز پر تبدیل می‌شود .\nچیزی که باید به یاد بسپارید این است که هنگام تندتر شدن سرعت ریز، استیک‌ها به دهانه‌ی ساز نزدیکتر شوند.\nریز ترکیبی، مجموعه‌ای از ریزهای تک ضربه‌ای ودو ضربه‌ای است. هنگام اجرای این گونه ریز از یکسان نواختن همه‌ی ضربه‌ها اطمینان به دست آورید .\nاشاره، نواختن با دودست ( دو استیک )، در فاصله‌ی زمانی تقریباً یکسان است. نت زینت، نشان میدهد که استیک باید به دهانه‌ی ساز، نزدیک شود. نت اول را نرم‌تر از نت دوم باید نواخت. تصویر ۲۸-۳، حرکت اشاره را نشان می‌دهد .برای نواختن اشاره‌های بیشتر و پشت سر هم، بایستی دستی را که نت زینت می نوازد، بالا نگه دارید تا برای نواختن نت بعد، آماده باشد. همچنین، باید نت آکساندار را در ضرب پایین قرار دهید تابرای ضربه‌ی بعدی آن، آماده باشید.\nدوراب، تا اندازه‌ی زیادی، همانند اشاره است ( بخش پیش را بخوانید ). تنها پیش از نت آکساندار، به جای نت زینت، دو نت زینت وجود دارد. این دو نت زینت را با یک دست می‌نوازند. بنابراین، برای نواختن دوراب حرکت اشاره را با دو ضربه‌ی زینت، اجرا کنید .\nبهره‌برداری مناسب از جلسه‌های تمرین\nخواسته یا ناخواسته ،وقت بیشتر ی صرف تمرین می‌شود تا اجرای قطعه. بایستی بازده و کارآیی جلسه‌های تمرین را افزایش داد و میزان زیادی از انرژی و توانایی‌های فردی را انباشت. همان گونه که در این بخش، توضیح داده شد، آن چه مورد نیاز است، تمرین‌های ابتدایی است .\nهنگامی که مطلبی تازه را می آموزید، همیشه آن را با سرعتی آهسته، تمرین کنید. انجام این کار، مغز را ناچار می سازد که شیوه‌ی درست حرکت را سازماندهی کند. آغازی آهسته ،تند نواختن را تا اندازه‌ی زیادی آسان می‌کند و می توان سرعت را هر چه بیشتر، افزایش داد، اما این پیشرفت با آغازی تند به دست نمی آید. آهسته نواختن، نیازمند نظم وترتیب است. این کار کمک می‌کند که ریتم‌های تازه را هر چه سریعتر و بهتر در فاصله زمانی بیشتری بنوازید .\nریتم را بشمارید\nهنگامی که آهسته می‌نوازید، ریتم را بلند بشمارید. انجام این کار، سبب می شود که هر نت را دقیقاً سر جای خود قرار دهید، بجز این صورت، اینکار شدنی نخواهد بود. پس از این که ریتم را متوجه شدید، نیازی به ادامه‌ی شمارش نیست، اما اگر این کار را هر از چند گاهی یک بار انجام دهید، می‌توانید درست نواختن خود را مورد آزمایش قرار دهید .\nاندیشیدن، نخستین اولویت\nنقطه‌ی مشترک میان بزرگترین ورزشکاران، موسیقی‌دانان، دانشمندان و تاجران بزرگ دنیا چیست ؟ توانایی در نظر داشتن و به سامان رساندن اهدافشان. بزرگترین ورزشکاران می‌دانند چه هنگامی وقت تمرین است. مغز، دقیقاً، حرکت جسمی و حرکت فکری را تشخیص نمی‌دهد و پیام‌های یکسانی به ماهیچه‌ها فرستاده می‌شود. گونه‌ی پیام، مهم نیست. این ویژگی سیستم عصبی انسان، بزرگترین پشتیبان اوست. اگر بیاموزید چگونه با فکر ،تمرین‌های کارآمدی انجام دهید، به گونه‌ی شگفت آوری شمار ساعت‌های تمرین، کاهش می یابند و فرآیند پیشرفت، حفظ می‌شود .\nکلید پیشرفت این است که بتوانید آشکارا هدف خود را پیش رو قرار دهید در مورد نواختن، بپندارید که با ساز خود، سرگرم نواختن هستید رفته رفته به همه‌ی مراحل فکر کنید و فکر کنید دست‌ها و پاهایتان سرگرم حرکت هستند. بیاندیشید که ریتم چه احساسی در بدن شما دارد. به گونه‌ی کامل آن را در فکر خود بنوازید و سرانجام قادر خواهید بود که آن را به طور کامل در عمل بنوازید.\nپایدار در تمرین\nچیره دستی در نوازندگی نیازمندتمرین است. هر روز تمرین کنید بی‌گمان، برخی روزها اصلاً حوصله‌ی تمرین کردن ندارید. در این صورت است که تنها برای ۱۵ دقیقه تمرین کنید. مهم نیست که چه اندازه توقف می‌کنید، تنها در آن ۱۵دقیقه، سرگرم نواختن باشید گاهی، تنها آغاز تمرین، دشوار است.\nآگاهی از زمان توقف تمرین\nدر بخش پیش گفته شد که هنگام تمرین، تنها سرگرم نواختن باشید اما گاهی نواختن را متوقف کنید. این دشوارترین کار در زمان تمرین است گاهی اندیشه‌ی درست نواختن قطعه هستید و بارها و بارها قطعه را تمرین می‌کنید .\nدر این موارد، بهترین کار، متوقف کردن تمرین و استراحت کردن است خود را به کاردیگری سرگرم کنید. توقف تمرین می تواند ۵ دقیقه و یا کل روز، به طور انجامد. به جای آن اگر تمرین اشتباهی را بارها و بارها انجام دهید ،حدس بزنید چه روی می‌دهد ؟ آن تمرین را اشتباه فرا می‌گیرید و ناگزیر مجبورید دوباره یاد بگیرید ( یادگیری دوباره به مراتب دشوارتر از یادگیری درست در مرتبه‌ی اول است َ).\nهنگامی که از نواختن، نتیجه‌ای به دست نمی آید، بهترین کار این است که تمرین را برای مدتی رها کنید. همچنین، گاهی وقفه‌ای کوتاه به فکر و بدن، سبب پردازش اطلاعات در مغز می شود. شاید بار دیگر شگفت زده شوید، زیرا مطلبی را که پیش از این با دشواری می‌نواختید، اکنون به آسانی می‌توانید اجرا کنید.\nشماری از ساز‌های کوبه‌ای که با دست نواخته می شوند\nسازهای کوبه‌ای دستی بادوام‌ترین، رایج‌ترین و قابل حمل‌ترین سازهای دنیا هستند. برخلاف درام‌ست، می‌توان ساز کوبه‌ای دستی را با تسمه به روی شانه بست و در هرجایی آن را نواخت .\nدر این بخش، شماری از رایج‌ترین سازهای کوبه‌ای دستی کاربردی در دنیای امروز، توضیح داده می‌شود. نه تنها شکل و پیشینه‌ی هر ساز، توضیح داده می‌شود، بلکه شیوه‌ی نواختن آن‌ها را نیز با تکنیک‌های درست خواهید آموخت. برای آگاهی از شیوه ی نواختن این سازها، ریتم‌های سنتی را بر این سازها خواهید نواخت و با آگاهی‌های جالبی درباره‌ی آن‌ها آشنا خواهید شد .\nهنگامی که سرگرم خواندن این بخش هستید، به یاد بسپارید که درباره‌ی هر کدام از این سازها، می‌توان تا پایان عمر، بررسی و پژوهشی کرد و می‌توان در سراسر دنیا، نوازندگان حرفه‌ای این سازها را پیدا کرد. برای نمونه، در برزیل، برخی از نوازندگان، همه‌ی عمر خود را تنها صرف نواختن « پاندریو» می‌کنند و هرگز از بررسی درباره‌ی ریتم‌ها و تکنیک‌های این ساز، فراتر نمی‌روند. بنابراین، بایستی سراغ سازهایی بروید که گیرایی بیشتری در ذهنتان ایجاد می‌کنند.\nکاربردهای گوناگون سازهای کوبه‌ای\nمجموعه‌ی ساز‌های کوبه‌ای موجود در این بخش، تنها گروه کوچکی از سازهای کوبه‌ای دستی را به نمایش می‌گذارد، اما آن چه در این بخش مورد بررسی قرار گرفته است، در واقع گونه‌های مختلفی از سازهای کوبه‌ای است که نشان دهنده‌ی رایج‌ترین تکنیک‌ها و سبک‌ها هستند. می‌توان تکنیک‌های مربوط به این سازها را با هر ساز کوبه‌ای با شکل و صدایی یکسان اجرا کرد .\nبیشتر سازهای کوبه‌ای را می‌توان با روش‌های گوناگون نواخت. در این بخش، شیوه‌های سنتی نواختن این سازها ونیز گاهی روش‌های رایج دیگر، نام برده می‌شوند. این روش‌ها را به عنوان نقطه‌ی آغاز ف به کار بندید. مهمترین نکته این است که صدایی با کیفیت تولید کنید و ریتم‌ها را با روانی کامل بنوازید. این که چگونه این کارا انجام میدهید، خیلی مهم نیست. تنها به یاد بسپارید که این تکنیک‌ها در خلال زمان، گسترش پیدا می‌کنند و در بیشتر موارد، راههای کارآمدی برای نواختن ساز کوبه‌ای، به شمار می‌آیند.\nمی‌توانید کلیه‌ی ریتم‌های موجود در این بخش را با هر کدام از سازهای کوبه‌ای مطرح شده در این بخش، بنوازید، اما فراموش نکنید که این ریتم‌ها تنها در آغاز، سودمند هستند. ریتم‌های هر فرهنگ و تمدنی در خلال قرن‌ها پدیدار شده‌اند، بنابراین هر شخص، بایستی ریتم‌های مربوط به فرهنگ خود را نمایان و تجربه کند. یک ریتم را بگیرید و با دیگری ترکیب کنید و یا نیمی از آن را به نیمی دیگر پیوند دهید. حتی می‌تانید یک نت را کم و زیاد و آن را تبدیل به وزنی لنگ کنید ( برای جزییات بیشتر درباره‌ی وزن‌های لنگ به بخش دوم برگردید .) ریتم‌ها از ذهن سیال نوازنده بیرون می آیند. پندار نوازنده اندازه و مرزی را نمی‌شناسد .\nدر سراسر این بخش، عبارت‌هایی مانند « توانایی‌های اجرای پوزیسیون‌ها » ، « پوزیسیون‌های نامحدود دست » و « ریتم‌های فراوان » وجود دارد. این کلید نوازنده برای پیشبرد کارهاست. ریتم‌ها و سبک‌های سازهای ضربی پیاپی به وجود می‌آیند .\nاگر در زمینه‌ی ضربه‌های مختلف موجود در این بخش نیاز به یادآوری دارید، می‌توانید به بخش سوم برگردید .\nهنگامی که شخصی از بانگو نام می‌برد، شاید تنها چیزی که به ذهن می آید، شاعری ژولیده در لباس مشکی است، که به وسیله‌ی ریتمهای پر آذین دو بانگوی کوچکی که در میان پاهای خود دارد، به شعر پچیده‌ی خود، زیبایی و شادابی می‌بخشد. هر چند شاید این تصویر، شاید به گونه‌ای خنده‌دار به نظر آید، اما کار بانگو به عنوان سازی برای بدیهه گویی و ریتم‌سازی شعر نو، دور از واقعیت نیست .\nبانگو، زاده‌ی کوبا است وهمواره در موسیقی‌سان ، در میانه‌ی سال‌های ۱۸۰۰، بکار برده شده است. سبک سان، ترکیبی از موسیقی آفریقایی و اسپانیایی برگرفته از بخش شرقی کوبا است. بانگوها در اصل تنها سازهای کوبه‌ای بودند که در موسیقی سان بکار برده می‌شدند و به دلیل صدای ملایم و زیری که داشتند، تنها هنگام سرآغاز و نغمه‌ها نواخته می شدند. در بخش‌های بلندتر آهنگ‌ها، نوازنده‌ی بانگو ( که در کوبا با نام بانگوسرو ، شناخته می‌شد ) نواختن با « کوبل» را آغاز می‌کرد. مردم بومی کوبل را کامپانا می‌نامیدند. امروزه بانگو ( به تصویر ۱-۴ نگاه کنید ) یکی از نامی‌ترین سازهای کوبه‌ای لاتین به شمار می رود، و می‌توان صدای آن را در همه‌ی سبک‌های موسیقی پیدا کرد .\nبانگو، یک جفت ساز کوبه‌ای پیوسته به هم است که به شکل یکسان، نواخته می‌شود. به گونه‌ی سنتی، بانگو را در میان پاها قرار می دهند، به گونه‌ای که بانگوی کوچکتر به پای چپ تکیه داده شود .\nروش نواختن سنتی بانگو\nنوازنده‌ی بانگو، چهار ضربه‌ای اصلی را بکار می‌گیرند ( بخش سوم، این ضربه‌ها را به گونه‌ای دقیق، توضیح می‌دهد ) :\n صدای باز\n ضربه‌ی پاشنه‌ای\nصداهای بسته‌ی اصلی\nبه گونه‌ی سنتی، دست چپ، حرکت پاشنه‌ای را اجرا میکند، اما نوازندگان نوین به جای این حرکت، صدای بسته‌ی اصلی را بکار می‌برند .\nریتم سان بانگو موسوم به مارتیلو ، ویژگی بدیهه سرایانه‌ای به بانگو می‌دهد. نوازندگان سنتی، این ریتم را به عنوان پایه‌ی تمرین‌های خود به کار می برند، زیرا که ضرب اول و دوم اصلی را به وسیله‌ی این ریتم نواخته می‌شد، برای حس کلی آهنگ، مهم بود. اگر بخواهید ریتم « مارتیلو » را در گروه « سان » بنوازید، نمی‌توانید زیاد از ضرب‌های اصلی ۱ و ۲، دور شوید وگرنه بایستی نگاه‌های خشمگین دیگران را پذیرا باشید. تصویر ۳-۴ ،ریتم « مارتیلو » و بعضی از واریاسیون‌های آن را نشان می‌دهد.\n« مارتیلو» ی پایه در تصویر ۳-۴، در برگیرنده‌ی دو الگوی دست گذاری است ( الگوهای دست‌گذاری، همان “R” ها و “L” هایی هستند که در بالای هر ریتم نوشته شده‌اند. برای آگاهی بیشتر در مورد الگوهای دست‌گذاری، به بخش سوم برگردید.) یکی از آن‌ها الگوی سنتی حرکت پاشنه‌ای و دیگری نشان دهنده‌ی صدای بسته است. هر دوی آن‌ها را آزمایش کنید تا مشخص شود کدام یک را بیشتر برتری می‌دهید .نوازنده می بایست به ریتمی که می‌نوازد، توجه کامل داشته باشد. واریاسیون‌های بعدی، تنها ضربه‌ی بسته‌ی اصلی را نشان می دهند، اما اگر علاقمند باشید، می‌توانید به جای آن حرکت پاشنه‌ای را جایگزین کنید .\nنخستین ریتم در تصویر ۴-۳، الگوی دو ضربی است. ضرب‌های اول و دوم ( که هر دو با دست راست نواخته می‌شوند ) صدای شلاقی آکسانداری را در بخش کناره‌ی بانگوی کوچکتر، تولید می‌کنند. در « و » ی ضرب دوم، دست راست، صدای باز را در بانگوی بزرگتر می‌نوازد. در این ریتم، دست چپ، برای نواختن و به حرکت درآوردن ریتم ،صداهای بسته ونرم را می‌نوازد .\nریتمهای دوم و سوم، واریاسیون‌های چهار ضربی هستند این ریتم و واریاسیون‌های آن در موسیقی هم روزگار امروز، به همان گونه‌ی سنتی خود، بکار برده می‌شود. همه‌ی ریتمهای موجود در تصویر ۴-۳، توانایی بکار گیری در موسیقی پاپ را دارند.\nدر موسیقی امروزی، بانگوها بیشتر بر روی پایه‌ی کنار کنگاها کار گذاشته می شوند و به عنوان آکسان ضرب اصلی کنگاو نیز برای تک نوازی، به کار می‌روند. بانگوها به سبب صدای زیری که دارند، برای ایجاد ضد ضرب (ریتمی که بیشتر بر « اُ » تکیه دارد تا سرضرب- یعنی ۲و ۱ ) ؛ به ویژه هنگام تکنوازی، به خوبی عمل می‌کنند. ریتم « مارتیلو» و یا هر کدام از واریاسیون‌هایش را بنوازید و آکسان‌های دست چپ را بیشتر به آن‌ها بیفزایید. انجام این کار، به ریتم، ضد ضرب بیشتری می‌دهد. برای نزدیک شدن به موسیقی امروزی ،حتی می‌توان هر چند گاه یکبار آکسان‌های دست راست را حذف کرد :\nساز کنگا تا میزان زیادی، رایج‌ترین ساز دستی کاربردی در موسیقی مردمی به شمار می‌آید. بیشتر مردم، کنگا را از آن موسیقی لاتین می دانند. ریشه‌ی کنگا از کنگو ی آفریقایی است، اما ساز خمره‌ای شکلی که پیش از این می دیدید، در واقع سازی کوبایی است که از دل نواهای محلی و بومی بیرون آمده و بین آفریقایی‌ها واسپانیایی‌های ساکن جزیره، گسترش یافته است. کنگا در سال‌های ۱۹۴۰ ،وارد آمریکا شد و به سرعت جایگاه خود را در همه‌ی سبک‌های موسیقی پیدا کرد. کنگاها را می‌توان در موسیقی جاز ، راک ، بلوز ، آراندبی ، و رگا دید. حتی در موسیقی کانتری ( روستایی) ،گاه گاهی کنگاها را بکار می‌برند.\nکنگا در واقع، در برگیرنده‌ی سه ساز است : کوینتو ؛ سی گاندو یا کنگا و تومبا یا تومبادورا (برای مشاهده‌ی سه گونه‌ی کنگا، به تصویر ۴-۴ بر گردید ). این بخش، شرحی کوتاه و گذرا درباره‌ی این سه ساز است :\nکوینتو ( صدایی همانند کین – تو ) نزدیک به ۲۸ سانتی‌متر قطر دارد و معمولاًکوچکترین عضو مستقل در ساز کنگا است.\nکنگا (صدایی همانند کنگ- ها ) دارای قطری به پهنای ۵/۲۹ – ۲۸ سانتی‌متر است.\nتومبا ( صدایی همانند توم – با ) معمولاً نزدیک به ۵/۳۱- ۳۰ سانتی‌متر قطر دارد .\nهر سه بخش، بین ۷۰ – ۷۵ سانتی‌متر ارتفاع دارند و دارای دهانه‌هایی با پوست گاو هستند ؛ اگر چه امروزه دهانه‌های مصنوعی، بیشتر مورد توجه هستند. این سازها از چوب یا فایبر گلاس ساخته می‌شوند (کنگاهای ساخته شده از فایبر گلاس ،دارای صدایی بلندتر و شفاف‌تر هستند، در حالی که نمونه‌های چوبی، صدای گرمتری دارند )\nکنگاها را در یک زمان، دو تایی ،یا سه تایی و حتی چهارتایی می‌نوازند ( به تازگی کنگاها چهار بخشی نیز به وجود آمده است. کنگای چهارم که « ری کوینتو» نامیده می شود، نزدیک به ۵/۲۴ – ۲۳ سانتی متر قطر دارد و حتی از کوینتو هم کوچکتر است ).\nبه اندازه‌ی نوازندگان کنگا، پوزیسیون‌های گوناگون وجود دارد. تصویر ۵-۴، پوزیسیون رایج این ساز را نشان می‌دهد. دراین تصویر، دست راست، پوزیسیون پاشنه‌ای ودست چپ، صدای باز را نشان می‌دهد. نوازنده‌ی واقعی، تقریباً پوزیسیون‌های دست و ضربه‌های مختلفی در اختیار دارد، اما با چهار ضربه‌ی اصلی، تقریباً می‌توان هر ریتمیرا نواخت. این چهار ضربه، عبارتند از :\n ضربه‌ی باز\nحرکت پاشنه‌ای بسته\n صدای بم\n ضربه ی شلاقی\nبه سبب کاربرد گسترده از کنگاها، تقریباً ریتم‌های سنتی بی‌شماری در آن‌ها به کار می روند. دراین کتاب سعی شده است که نواختن سنتی کنگا نشان داده شود، اما با این وجود ،شیوه‌ی امروزی آن نیز مورد بررسی قرار می گیرد. ریتم موجود در تصویر ۶-۴ تومبائو است. این ریتم یک میزانی، اصلی‌ترین و رایج‌ترین الگوی موجود در موسیقی لاتین به شمار می آید ریتم تومبائو در بسیاری از سبک‌های رایج موسیقی لاتین، از جمله چاچا و مامبو و نیز سبک‌های موسقی امروزی مانند پاپ، راک و جاز ،دیده می شود اگر تومبائو تنها ریتمی است که می دانید، می توانید آن را در بیشتر آهنگ‌ها بکار گیرید .\nدو کنگا در یک زمان\nنخستین نوازنده‌ای که اقدام به نواختن بی از یک کنگا در یک زمان کرد، « کاندید و کامرو» در سال ۱۹۶۴ بود. تا آن زمان هر نوازنده تنها یک ساز می‌نواخت. این دگرگونی، هنگامی روی داد که « کاندیدو» ی کوبایی تبار همراه با گروه « کارمن وای رولندو» در کوبا سرگرم نواختن « کوینتو» بود. گروه، سفری به ایالات متحده ترتیب داد، اما نتوانست نوازنده‌ی « کنگا » و « کوینتو » را با خود ببرد. به این دلیل که « کونیتو» سازتک نوازی و دارای اهمیت ویژه‌ای برای گروه رقص بود، گروه از « کاندیدو » درخواست کرد که به جای نوازنده‌ی کنگا به عنوان «کوینتو» نواز آنها را همراهی کند او پنهانی با خود « کنگا» را آورد و در یک زمان همراه با کونیتو نواخت به سال ۱۹۵۵ وی به نواختن همزمان کنگاها، کویرو ( که در بخش ششم بحث خواهد شد ) و کوبل سرگرم شد. او در یک زمان، شش کنگا را با هم می نواخت، اما از انجام این کار رویگردان شد، چرا که این شیوه در گروه، سبب دردسرهای زیادی شد.\nجیمبه ( که املای آن هم به صورت djembe و هم jembe است ). ساز کوبه‌ای – آفریقایی جامی شکلی است که ریشه‌ی اصلی همه‌ی سازهای کوبه‌ای به شمار می آید ساز با ظاهر قبیله‌ای، صدای پر معنی و بلند و نواختن راحت و آسایش، تبدیل به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین سازهای کوبه‌ای دنیا شده است جیمبه صدایی بسیار بلند دارد. تصویر ۷-۴جیمبه را نشان می‌دهد .\nدر شکل سنتی، جیمبه با یک پا تراشیده شده است و به وسیله‌ی طناب دور دهانه، توانایی کوک شدن دارد، اما گونه‌های جدید در برگیرنده‌ی بدنه‌های چوبی چسب کاری شده همراه با سخت‌افزاری فلزی هستند ( بخش هفدهم روش‌های ساخت ساز کوبه‌ای را بیشتر توضیح می‌دهد ) کودک سفت جیمبه، و پوست بز نازک دهانه، به اندازه‌ی زیادی بر صدای پر معنی ساز، تاثیر می‌گذارد.\nبه گونه‌ی سنتی، هنگام نواختن جیمبه، آن را در حالی بین پاهای خود قرار دهید که با طنابی از شانه‌ها برای کمک به جا به جایی ساز، آویزان شده است. امروزه جیمبه ،را ایستاده می‌نوازند و به موجب آن، فشار روی کمرنیز کاهش پیدا میکند. برای مشاهده‌ی چگونگی نواختن جیمبه، به تصویر ۸-۴ برگردید .\nدر جیمبه سه ضربه‌ی اصلی دست را بکار می‌برند:\n صدای باز شلاقی\nهر کدام از ضربه‌هایی که در نواختن جیمبه به کار می رود، دارای نامی است ( این روش عمومی آموزش ریتم‌ها است ) .\nصدای بازگوGo برای دست راست و دو Do برای دست چپ، ضربه‌ی شلاقی برای دست راست، پا Pa و تا Ta برای دست چپ صدای بم گان Gun برای دست راست و دان Dun برای دست چپ نامیده می شود ( برای آگاهی بیشتر برای شمارش ریتم‌ها با صدای بلند، به بخش سوم برگردید) .\nواریاسیون‌های فراوانی در میان ریتم‌های امروزی جیمبه وجود دارد به گونه‌ی سنتی، در آفریقای غربی هر قبیله‌ای از ریتم‌ها، تفسیر ویژه خود را داشت و به مجرد محبوب شدن این ساز در غرب، واریاسیون‌های بسیاری نیز بوجود آمدند.\nفرض کنید که سرگرم نواختن جیمبه هستید ( یا آشیکو یا هرساز کوبه‌ای دستی دیگری که علاقه دارید ) و نوازندگان کوبه‌ای دیگری در کنار شما هستند در مورد خود، احساس بسیار خوبی دارید، و می‌خواهید این احساس را به نمایش بگذارید .حالا نوبت شماست. چه می‌کنید ؟ البته تک نوازی .\nتک نوازی کاری است جدی .بنابراین برای پیش‌گیری از شرمندگی و متهم شدن به « تک نوازی بد و پوچ » از سوی نوازندگان دیگر گروه، این پرسش‌ها را از خود بپرسید :\nآیا می‌توانم ریتم پایه را بدون انداختن ضرب، با نوازندگان دیگر بنوازم ؟\nضرب آهنگ درونی ریتم را درون خود دارم ؟\nمی‌توانم همه‌ی بخش‌های دیگر را، در حالی که ریتم خودم را می نوازم بشنوم ؟\nبا این ریتم، احساس راحتی می‌کنم ؟\nمی‌توانم به ریتم‌های دیگری فکر کنم که ریتم اصلی را کامل می‌کنند؟\nاگر می‌توانید به همه‌ی این پرسش‌ها پاسخ مثبت بدهید، پس می‌توانید تک نوازی کنید اگر نه، بهتر است بنشینید و به تک نوازی نوازندگان دیگر گوش کنید.\nریتم‌های اصلی جیمبه\n۲- فانگا( فونگا)\n۳- مانجانی ( مانجیانی)\nبرخی از نوازندگان، این نت‌ها را برای نواختن، گزینش نمی‌کنند و به جای آن‌ها سکوت می‌کنند. نواختن آن‌ها به نوازنده، بستگی دارد. اگر آن‌ها را بنوازید، در هر صورت ناگزیر صداهای بسته، تقریباً نارسا به گوش می‌رسند .\nنوازندگان آفریقایی جیمبه را به عنوان نشانه‌ای برای تکنوازی سازهای کوبه‌ای دیگر، تغییرات ریتم، و پایان دادن آهنگ بکار می‌برند.\nاین نشانه که به عنوان شاهدی برای سازهای دیگر است، در بر گیرنده‌ی موتیوهای ریتمیک دانستنی و ساده‌ای است ( جمله‌ی ریتمیک کوتاه را موتیو گویند ).\nآشیکو نیز سازی است که از آن آفریقای غربی و مانند جمجمه، دارای دهانه‌ای است نازک با پوست بز و به سبب سفت بودن دهانه، به سختی کوک می‌شود. اگر چه آشیکو از لحاظ شکل و شمایل با جیمبه تفاوت‌های بسیاری دارد. اما صدایی همانند تولید می‌کند .\nبیشتر مردم، آشیکو را برادر کوچک جیمبه می‌دانند. صدای آن همانند است، اما گستردگی صدا و توانایی اجرای صدای بم جیمبه را ندارد .\nدقیقاً همانند روشی که در جیمبه وجود دارد، آشیکو را در حالت ایستاده میان پاهای خود قرار دهید.\nریتم‌های موجود برای آشیکو و جیمبه ،تا اندازه‌ی زیادی ،تبادل پذیر هستند. در میان سازهای کوبه‌ای آفریقایی، آشیکو محبوبیت کمتری دارد.\nاودو، سازی است با اندامی خنده‌دار و جزء اندک سازهای کوبه‌ای است که دهانه‌ای ندارد، ولی می‌توان با ضربه زدن بهروی آن، تولید صدا کرد. به جای آن، کل بدنه‌ی ساز برای ضربه زدن، تولید صدا و در یک کلام، نواختن بکار برده می شوند .\nاودو از نیجریه می‌آید و بر پایه‌ی افسانه‌ها و داستان‌ها از گلدانی گرفته شده است که به گونه‌ی اتفاقی، دارای سوراخی در کنار خود بوده است. این سوراخ، گلدان را برای نگهداری چیزهای گوناگون، بی‌مصرف می‌ساخت .دارندگان این گلدان، مانند افراد با شعوری که احساس ریتمیک بالایی دارند، همان کاری را انجام دادند که هر شخص دیگری در این شرایط انجام می‌داد. به جای دور انداختن آن، آغاز به نواختن آن کردند .\nگلدان، صدای بسیار زیبایی ایجاد کرد، بنابراین، ساختن گلدان‌هایی با سوراخی اضافه، آغاز که در نتیجه، سبب به وجود آمدن اودو شد. جالب است بدانید تا همین اواخر اودو به وسیله‌ی زنان نواخته می‌شده است. اودو صدایی بی‌همتا تولید می‌کند : از صدای زنگ گرفته تا صدای بم کم رنگ و ضعیف .\nبیشتر نوازندگان، ترجیح می‌دهند که اودو را در بغل بنوازند. تصویر ۱۴-۴، این روش نواختن را نشان می‌دهد (اما مراقب باشید ؛ اگر این ساز را به زمین بزنید، بی‌گمان می‌شکند). برای نگهداشتن اودو، گهواره‌ا‌ی درست می‌کنند. روزنه‌ی بالایی آن را با دست چپ و روزنه‌ی کناری را با دست راست می پوشانند. برخی دیگر از نوازندگان با بکارگیری نوارهای لوله‌ای و حوله، اودو را روی پایه‌ی سایدرام قرار می‌دهند. در حالی که گروهی دیگر، اودو را بر روی حلقه آن، روی زمین و یا میز می گذارند.\nضربه‌های اصلی اودو، در برگیرنده‌ی صدای باز و صدای بسته روی روزنه‌ها، ضربه‌های انگشت ( صداهای بسته با انگشتان)، یا ضربه‌ی شست به روی بدنه، حرکت جارویی، حرکت ناخنی ،یا ریز با ناخن انگشتان هستند .\nممکن است برای نخستین بار اجرای ضربه‌های وتایی دست چپ، دشوار باشد ( می‌توانید برای آغاز، هنگام نواختن یکی از آن‌ها، استراحت کنید ) برای ایجاد صداهای بم، بر روی روزنه‌ها ضربه وارد کنید و هنگامی که صدا پیچید، دست خود را به روی روزنه قرار دهید .ضربه زدن به روزنه‌ی بالا و نگرفتن روزنه، صدای شلاقی تولید می‌کند. بسته به این که چه اندازه روزنه را پوشش دهید، یا دست خود را به روی آن قرار دهید (مانند اجرای ضربه ی کف دست ) و یا ساز را مانند صدای باز بنوازید، با این روش‌ها می توانید صداهای متفاوتی ایجاد کنید .\nدمبک، جزء سازهایی است که در موسیقی محلی عربی، بکار برده شده است. دمبک، سازی است جامی شکل، که همانند جیمبه‌ی آفریقای غربی، دارای صدایی پر معنی است. این ساز از آن خاورمیانه است و می‌تواند هم از سفال و هم از فلز ساخته شود ؛ دهانه‌ی آن بسیار نازک است. این ساز صدایی بسیار شفاف و تیز تولید می‌کند و مانند جیمبه، دارای صدایی حجیم و کاملاً بم است.\nدمبک را زیر دست چپ خود بگذارید و به پای چپ، تکیه دهید، دست چپ خود را به شکلی که انگشت انگشتر قادر به ضربه زدن به دهانه باشد ،بر بخش بالایی زهوار فلزی قرار دهید .دست راست در حالت عقربه‌های ساعت ۹، قرار می‌گیرد.\nنام ساز ] از لحاظ صوتی [ بازگو کننده‌ی پوزیسیون‌های دست است. این پوزیسیون‌ها عبارتند از :\n صدای بم (دوم یا تم نامیده می‌شود) این حرکت را با ضربه زدن نوک انگشتان به مرکز ساز اجرا کنید .مطمئن شوید که دست پس از ضربه زدن به دهانه، بی‌درنگ از پوست جدا شود، تا صدا به خوبی لرزش پیدا کند ] و طنین ساز از بین نرود [\nصدای باز ( تک یا بک نامیده می‌شود) این حرکت را با ضربه‌ی انگشتان به لبه‌ی دهانه ( نزدیک زهوار فلزی ) اجرا کنید .\nضربه‌ی شلاقی این ضربه با فشار نوک انگشتان به مرکز دهانه، نواخته می‌شود.\nدمبک، ساز کوچکی است. بنابراین با میزان کردن پوزیسیون‌های دست، سعی کنید بهترین صدا را تولید کنید .\nبرخلاف شیوه‌ی نواختن سازهای آفریقای غربی، که در آن‌ها ریتم‌های گوناگون سازهای مختلف، ترکیبات ریتمیک پیچیده به وجود می آورند، شیوه‌ی خاورمیانه‌ای به گونه‌ی چشمگیری، ویژگی بی‌همتایی دارد.در نتیجه، ریتم‌هایی که به وسیله‌ی یک نوازنده نواخته می شوند، بیشتر پیچیده و دارای لایه‌ها و ساختارهای نامحدود و بی‌اندازه هستند.\nتار جزو خانواده‌ی سازهای طوق‌دار از آن آفریقای شمالی است ( ساز طوق دار، دارای بدنه‌ای است که از قطر دهانه‌ی ساز، کم‌عمق‌تر است ) تارها بیشتر دارای قطری بین ۳۵ تا ۵۰ سانتی‌متر هستند تاز به سبب دهانه‌ی نازک و بدنه‌ی باریکی که دارد ،صدایی ضعیف تولید می‌کند که می‌تواند بسیار مجذوب کننده باشد.\nاین ساز به گونه‌ای گرفته می‌شود که پشت دهانه، به سوی نوازنده باشد. دست چپ، به وسیله‌ی انگشت شست، که درون روزنه‌ی زیرساز قرار می‌گیرد، ساز را جا به جا می‌کند. شست راست به حالت عقربه‌ی ساعت ۹ بر روی بدنه قرار می گیرد و انگشت انگشتر به دهانه‌ی ساز، ضربه وارد می کند.\nسه ضربه‌ی اصلی برای نواختن تاز وجود دارد .\n نخستین حرکت ،صدای باز است که با انگشت دوم و یا سوم دست راست، نواخته می شود. این انگشت به وسیله‌ی چرخش دست از انگشت شست به فاصله‌ی ۵ یا ۸ سانتی‌متر از کناره‌ی ساز به دهانه‌ی ساز، ضربه وارد می‌کند. این حرکت، همان ضربه‌ی دوم یا تم است .\nضربه‌ی دوم را تک یا بک نامیده می‌شود، می‌توانید با انگشت سوم ( انگشت انگشتر) هر دو دست بنوازید. با چرخش دست از انگشت شست، از انگشت سوم خود برای نواختن این حرکت استفاده کنید با این تفاوت که، این بار با انگشت به لبه ساز، ضربه می‌زنید. با این حرکت، صدای زیر کناری تولید می‌شود .\nسومین حرکت، ضربه‌ی شلاقی است. برای نواختن این حرکت، دست راست بکار برده می‌شود. به فاصله‌ی چند سانتی متری از لبه‌ی ساز، در حالی که با فشار انگشتان به دهانه، صدا را خفه می‌کنید ،با نوک انگشتان به صورت شلاقی به دهانه ضربه وارد کنید.\nهمچنین در نواختن این ساز می‌توانید ضربه‌های دقیق و حساس بیشتری به کار برید. این حرکت‌ها می توانند گونه‌های بشکن ،ریز و نت‌های زینت را در بر گیرند.\nنخستین ریتم، « ایوب» نامیده می‌شود و تنها برگیرنده‌ی دو ضرب است. دومین ریتم « جارک » نامیده می شود و ریتمی چهار ضربی است .ریتم سوم جزء میزان‌های لنگ است که به شکل سنتی با دو روش، نواخته می شود. به ترتیب گروه‌های ۳-۲-۲ و ۲-۲-۳ ( برای جزییات بیشتر درباره‌ی رده‌بندی‌های لنگ، به بخش سوم برگردید). هر دو رده‌بندی، از ریتم و ارکستراسیون یکسان، بکار می‌برند.\nتمبورین / ریک Tambourine / Riq\nشاید نخستین بار صدای تمبورین را در کنسرت راک، هنگام همنوازی با گیتار شنیده‌اید. در موسیقی مردمی، تمبورین بیشتر به عنوان پشتیبان خواننده به شمار می‌آید. دریغا که، این پنداشتی غم‌انگیز از سازی دلربا، باستانی و بی‌نهایت پر معنی است .\nتمبورین، مانند دمبک وتاز، ساز محلی خاورمیانه‌ای است. و مانند تار، سازی طوقدار است چیزی که تمبورین را جدا می‌سازد، حلقه های فلزی‌ای هستند که به بدنه‌ی ساز چسبیده‌اند. امروز می‌توان گونه‌های بسیار گسترده‌ای از تمبورین‌ها را در سراسر دنیا پیدا کرد، اما از شواهد موجود پیدا است که شاید این ساز، از آن بین‌النهرین است و به سبب همین پیشینه‌ی تاریخی است که نواختن تمبورین، تبدیل به هنر شده است. آن چه که در باره‌ی تمبورین از تجربه‌ی موسیقی راک می‌دانید، فراموش کنید و نگاهی تازه به این ساز باستانی بیاندازید .\nریک ،در مقایسه با تمبورین دارای بدنه‌ای ژرفتر و بیشتر دارای قطر کمتری است ( همچنین، نواختن آن تا میزان زیادی متفاوت است ).\nریک را با دست چپ خود بگیرید و انگشت شست را به شکلی که به یکی از حلقه‌های فلزی فشار وارد کند، درون‌ساز قرار دهید. انگشت اول، در کناره‌ی ساز قرار می‌گیرد، افزون بر این، هنگامی که انگشتان، ساز را می‌نوازند، شست راست به آرامی بدنه‌ی ساز را لمس می‌کند.\nاز سوی دیگر، تمبورین جدید را به وسیله‌ی بدنه‌اش در دست چپ قرار دهید و آن را عقب و جلو کنید دست راست برای ایجاد آکسان‌ها به ساز ضربه می‌زنند.\nبرای نواختن ریک، چهار ضربه‌ی اصلی وجود دارد : دام ،تاک، شلاقی و تیک .\n صدای دام، صدای باز آهسته‌ای است که با انگشت سبابه دست راست، نواخته می شود .\nصدایی که از این حرکت تولید می‌شود، بسیار به صدای بم ،نزدیک است .\n حرکت تاک را برای تولید صدای کناری به وسیله‌ی انگشت سوم هر دو دست، بنوازید .\nانگشتان خود را برای نواختن صدای شلاقی، قاشقی کنید. این صدا ،صدایی بسته است .\n انگشتان سوم هر دو دست را در زیر ساز بر روی حلقه‌ها قرار دهید و حرکت تیک را بنوازید .\nبرای نواختن این ساز، می‌توانید ضربه‌های جارویی، ریز ،بشکن و تکنیک‌های اشاره را بکار برید. همچنین، می‌توان هنگام نواختن، ریک را به سوی عقب به حرکت درآورد، که این سبب به وجود آمدن صدای حلقه‌ها در پس زمینه‌ی ضربه‌های دیگر می‌شود.\nپاندیرو ( با تلفظ پان – دار – او ) پیروی برزیلی‌ها از تمبورین است. با توجه به روایت‌های مختلف، پاندیرو، ساز ملی برزیلی‌ها است. این ساز بخش جدا نشدنی جشن سالانه‌ی ماردی گراس است ،و در همه‌ی سبک‌های موسیقی برزیلی نیز موسیقی راک، فانک و پاپ نیز استفاده می شود .\nدر نواختن پاندیرو از ضربه‌های اصلی همانند در سازهای کوبه‌ای – دستی دیگر استفاده می شود (مانند ضربه‌های تار و تمبورین ) ؛ هر چند که روش گرفتن این ساز، متفاوت است. بایستی پوزیسیون دست چپ تمبورین را تغییر دهید : انگشتان در درون ساز قرار می‌گیرند، درحالیکه شست، کناره‌ی بدنه را پوشش می‌دهد. پاندیرو، تنها با دست راست نواخته می شود ( گاهی انگشتان دست چپ، صدای دهانه را از پشت، خفه می‌کنند) .\nدر پاندیرو، ضربه‌ی دوم یا تم را با شست راست اجرا می‌کنند ؛و ضربه‌ی تاک را با نوک انگشتان، به وسیله‌ی ضربه زدن به سر ساز می‌نوازند. برای نواختن ضربه‌ی تاک، همچنان که ساز را به سوی بالا می‌آورید، آن را به سوی نوک انگشتان دست چپ تکان دهید. برای نواختن ضربه‌ی شلاقی، با دست به مرکز دهانه، ضربه بزنید. ضربه‌ی چهارمی هم وجود دارد که به وسیله‌ی انتهای دست به بخش زیرین ساز به وجود می آید. این ضربه را پس از ضربه‌ی نوک انگشتان می‌نوازند. هنگامی که ساز را به پوزیسیون نخست نوک انگشتان بر می گردانید، انتهای دست، به ساز ضربه می‌زند.\nپاندیرو، بخش ضروری سامبا، صدای اصلی کارناوال است هیچ محله‌ای در شهرهای برزیل وجود ندارد که گروه سامبای ویژه‌ی خود و واریاسیون‌هایی از ریتم‌های سامبا را نداشته باشد.\nبجز ضربه‌های اصلی که با دست راست اجرا می‌شوند، دست چپ را برای خفه کردن دهانه‌ی ساز به کار بندید .انجام این کار، شمار صداهایی را دو برابر می‌کند که پاندیرو می‌تواند تولید کند. نشانه‌های +و o نشان دهنده‌ی این تکنیک هستند. برای خفه کردن صدای ساز، جایی که نشانه‌های + وجود دارد، انگشت میانی خود را به دهانه‌ی ساز ،فشار دهید و دهانه را رها کنید تا طنین ساز، به گوش برسد ( جایی که نشانه‌ی o را مشاهده کردید، دهانه را رها کنید ) .\nطبله‌ها، دوست داشتنی‌ترین سازهای کوبه‌ای هندوستان هستند.طبله، یک جفت ساز کوبه‌ای است که در موسیقی کلاسیک و محلی، به کار رفته وجزء سازهای معروف دنیا ،به شمار می آید (دست کم، صدای آن‌ها به راحتی تشخیص پذیر است ) البته بیشتر مردم نمی دانند اسم این ساز و روش نواختن آن چیست، اما اگر یکی از فیلم‌های هندی را دیده باشید، بی‌گمان صدای بی‌عیب و نقص این ساز را شنیده‌اید. طبله‌ها در برگیرنده‌ی ساز چوبی، به نام طبله به معنای « زیر » و سازی فلزی به نام داگا، به معنای « بم » هستند. در روش سنتی، طبله ( ساز طبله ) را با دست راست و داگا را با دست چپ مینوازند. صدایی که از این سازها تولید می‌شود، صدایی آرام و دلنشین است که به این ساز، کیفیتی روحانی می‌دهد .ریتم‌ها در این ساز، بسیار پیچیده و دشوار هستند.\nنواختن طبله، هنری است که نیازمند تلاش و همتی ژرف و پی در پی است. هنرجویان علاقمند به این ساز می‌توانند سال‌ها وقت خود را برای یادگیری ضربه‌های اصلی این ساز بگذرانند. در واقع، در این کتاب به سبب پیچیدگی‌های موجود در نواختن این ساز، تکنیک های مشخصی نشان داده نمی شود اما، تنها برای چکیده‌ای درباره‌ی ضربه‌های موجود در این ساز، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:\nطبله ( منظور ساز طبله ) دارای ۱۴ ضربه و صدای مختلف است ؛\n داگا دارای ۱۲ ضربه و صدا است؛\n۶ صدا برای نواختن همزمان دوساز با یکدیگر .\nدر کل ۳۲ ضربه در نواختن این ساز وجود دارد.\nمقدمههنر اسلامي گرايشات فطري و انساني را تحريك و شكوفا مي كند و او را به سمت تعالي سوق مي دهد. هنر در مكاتب و ديدگاههاي گوناگون به تعريفي از انسان و ابعاد وجودي وي برميگردد.در نگاه اسلامي بعد اصيل وجود انسان همان بعد فطري است كه در واقع گرايشات عالي انساني و تعالي طلب او را تشكيل مي دهد. ...\nاسلاید 1 :. دنیای واقعی نظرية سقراط(400 سال قبل از ميلاد مسيح) به اعتقاد سقراط تمام پديده های طبيعی فقط سايه ای از شکل واقعی آنها می باشند که اصل خود را به نمايش مي گذارند . حرکات انسانها و تمام موجودات عالم بشکل کنونی ، تمثيلی از يک واقعيت ديگر می باشند.اين تمثيل زندگی آن واقعيت را مانند سايه شبيه سازی می ...\nدانلود مقاله دنیای مدرن واموزش\nدنیای مدرن واموزشمقدمههر جا سخن از ترجمه و تبدیل علوم محض و یافته های علوم نظری به علوم کاربردی و تجویزی به میان آید، در حقیقت از تکنولوژی بحث شده است. تکنولوژی گرچه جدید است ولی کاربرد این مفهوم شاید همزاد تاریخ بشری باشد. بشر از ابتدایی ترین مراحل زندگی خود هر گاه به پدیده ای راه می یافت، یا ...\nدانلود فایل پاورپوینت ریتم در معماری\n--- پاورپوینت شامل تصاویر میباشد ---- اسلاید 1 : ریتم به تکرار منظم یا هماهنگ خطوط، اشکال، فرمها یا رنگها گفته می شود، و شامل نظریه بنیادی تکرار است که به عنوان تدبیری برای سازماندهی فرم ها و فضاها در معماری محسوب می شود. تقریبا تمامی انواع بناها از اجزائی تشکیل شده اند که بالطبع تکرار می گردند. تیرها و ستونها تکرار می ...\nدانلود مقاله َXBRL زبان حسابداری در دنیای دیجیتال\nXBRL زبان حسابداری در دنیای دیجیتالدر جهان امروز سرعت دسترسی به اطلاعات نقش حیاتی در توسعه پایدار مؤسسات اقتصادی و تصمیم گیری های اقتصادی استفاده کنندگان دارد. آنچه برای مدیران شرکت ها حائز اهمیت است آگاهی از رخدادهای شرکت و رسیدگی سریع تر به مسائل و مشکلات و شناسائی فرصت هاست. از طرفی سرمایه گذاران و مؤسسات ناظر خواستار شفافیت ...


ايتنا - "بی تی اس"؛ ضرر یا فایده؟!\nشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۳ ساعت ۰۸:۴۷\nایتنا- در شبکه موبایل اولین بخشی که مستقیما با گوشی موبایل در ارتباط است به لفظ عوام آنتن موبایل و به تعبیر تخصصی BTS که مخفف Base Tranceiver Station است.\nبه گزارش ایتنا از ایسنا، انسان‌ها به عنوان مشتریان پروپا قرص تکنولوژیهای ارتباطی همواره نیازمند آموزش هستند تا با فواید و مضرات آن آشنا شوند چراکه عدم آگاهی و دانش درباره نحوه استفاده و کاربرد یک تکنولوژی می تواند این ابزار جدید ارتباطی را به عامل هراس در جامعه تبدیل کند.\nامواج الکترومغناطیسی امواجی هستند که توسط حرکت ذرات باردار الکتریکی تولید می شوند. این امواج از فضای خالی، هوا و دیگر مواد عبور می کنند. امواج الکترومغناطیسی که توسط بسیاری از منابع طبیعی و انسان تولید می شوند، می توانند به فواصل طولانی تابیده و در کیفیت زندگی و سلامت انسان تاثیرگذارباشند. این تشعشعات امواج شبکه تلفن همراه، شبکه‌های پخش فراگیر مثل رادیو، تلویزیون، ماهواره، بیسیم و...را شامل می‌شود.\nدر حال حاضر واگذاری خطوط تلفن همراه در کشور به دلیل تنوع اپراتورها، قیمت نسبتاً پایین و از همه مهم تر به روز عرضه شدن آن با اقبال بسیار خوبی از سوی مشترکان مواجه شده است. به طوری که اکثریت به سمت خرید این وسیله ارتباطی جذب شده‌اند.\nدر حقیقت BTS همان فرستنده و گیرنده‌های کوچکی هستند که در نقاط مختلف شهر نصب می‌شوند و به کمک آن‌ها مشترکین آنتن دهی می شوند.\nهدف از راه‌اندازی ایستگاههای بی تی اس تامین پوشش رادیویی (بیشتر در جاده ها و یا نقاطی که سیگنال ضعیف دارند) و همچنین تامین نیاز های ترافیکی است. برد هر آنتن در مناطق صاف و کاملا هموار حداکثر حدود ۳۰ تا ۳۵ کیلومتر است ولی برد مفید ۲۰ کیلومتر است.\nدر واقع ورود اپراتورهای جدید و افزایش حجم مشترکان آنها باعث شده است که این اپراتورها برای پوشش دهی بیشتر مناطق و برای جذب بیشتر کاربران تعداد دکل های BTS خود را در سطح کشور افزایش دهند.\nاما براستی BTS برای انسان مشکل آفرین است؟ این سوالی است که همواره ذهن مشترکان را به خود مشغول کرده است.\nسازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به صورت مداوم، خود یا ازطریق دانشگاه‌ها و موسسات بی طرف، بر اساس استاندارد ICNIRP امواج و تشعشعات را بررسی می کند که این استاندارد در ۸۰کشور دنیا استفاده می‌شود؛ این استاندارد نرخ ضریب ویژه ( sar ) را که ۶/۱ وات در کیلوگرم است نشان می دهد.\nبر اساس اطلاعات سایت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، همچنین این بررسی به صورت کلی انجام می شود؛ یعنی شامل امواج شبکه تلفن همراه، شبکه‌های پخش فراگیر مثل رادیو، تلویزیون، بیسیم ها و غیره است اما تاکنون هیچ موردی در نقض سطح استاندارد گزارش نشده است.\nتحقیقات پاسخ می‌دهد؟\nدر پاسخ به نگرانیهای عمومی در مورد استفاده از این امواج روی سلامت انسان، در سال ۱۹۹۶ سازمان بهداشت جهانی (WHO) تلاش های تحقیقاتی را در این زمینه آغاز کرد.\nنتایج این تحقیقات نشان می دهد امواج الکترومغناطیسی که از تلفن های همراه منتشر می شوند، تاثیر چندانی بر سیستم عصبی و سلامت روان ندارد. همچنین با توجه به حمل تلفن‌های همراه در جیب، نگرانی‌هایی در مورد خطرات این امواج روی تولید مثل وجود دارد.\nنتایج تحقیقات نشان می دهد که تابش این امواج هیچ گونه تغییری در سطح هورمونهای جنسی به وجود نمی‌آورد و ناباروری، سقط جنین، تولد کودکان نارس و کم وزن به دنبال ندارد.\nکارشناسان معتقدند این امواج ضرری برای سلامت انسان ایجاد نمی کنند چراکه وقتی موجی به بدن می رسد؛ به گرما تبدیل می‌شود؛ اما پوست بدن انسان مانع جذب آن خواهد شد. در واقع هر چند فرکانس بالاتررود عمق نفوذ کمتر می شود.\nخریداران گوشی به\_' نرخ ضریب ویژه \_'توجه کنند\nگوشیهای موبایل معمولاً در کتابچه راهنمای خود نرخ ضریب ویژه( sar ) را نشان می دهند که مردم باید موقع خرید گوشی، علاوه بر مدل و قیمت به این مسئله نیزتوجه کنند. همچنین گوشیهایی که از طریق قانونی وارد کشور می‌شوند. باید از فیلتر سازمان تنظیم مقررات عبور کنند.\nدر این میان مشترکان می توانند از طریق سایت cra.ir با دستگاه‌ها و گوشیهایی که نرخ ویژه جذب آنها از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی تایید شده آشنا شوند.\nاگرچه فناوری به سمت استفاده کمتر از امواج پیش می رود؛ اما بسیاری از پزشکان وقتی علت بیماری را به هر دلیلی پیدا نمی کنند؛ آن را به فرستنده‌ها (BTS) نسبت می دهند؛ همچنین لازم است پزشکان به صورت حرفه‌ای و فنی در این زمینه آموزش دیده دیده و یا وزارت بهداشت مراکز درمانی را برای پژوهش و پاسخ به مردم دراین زمینه تدارک ببیند چراکه موضوع تشعشعات و امواج مخابراتی نیازمند فرهنگ سازی است.\nاگرچه بیش از ۳۰ سال پژوهش های بسیاری در مورد اثرات امواج الکترومغناطیسی صورت گرفته است، ولی هنوز برای شناسایی اثرات آن به سلامت انسان باید پژوهش‌های بیشتری انجام شود.\nکد مطلب: 31653\nفقط سیم های تلفن و فیبر نوری سالم هستند. تمام این امواج اطراف ما چه پارازیت چه امواج تلفن همراه و اینترنت بی سیم و امواج تلویزیونی همه و همه الودگی هستند.


سلامت عمومی – برگه 3 – فیسآپ\nمادران باردار باید مراقب تغذیه خود باشند و از برخی مواد غذایی پرهیز و از برخی دیگر استفاده کنند. یکی از پراهمیت‌ترین مسائل دوران بارداری تغذیه مناسب است خانم‌های باردار در این زمان باید آگاه باشند که از چه مواد غذایی پرهیز و از چه مواد غذایی استفاده کنند. *استفاده از برخی پنیر‌ها در سه […]ادامه مطلب .\nزمانی که افراد به صورت مکرر و نابجا از آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده می‌کنند، عامل افزایش مقاومت در باکتری‌ها بیشتر و منجر به مرگشان می‌شود. مصرف برخی داروها متاسفانه در جامعه امروزی به دلیل مشورت‌های اشتباه برخی افراد با دوستان و اطرافیان افزایش پیدا کرده است، داروهای چرک خشک کن که می‌تواند در آینده‌ای نه چندان دور […]ادامه مطلب .\nکبد چرب بدلیل نداشتن علامت و نشانه‌های ظاهری بعنوان قاتل خاموش جوامع بشری امروزی شناخته می‌شود. بیماری کبد چرب هیچگونه علائم بالینی و ظاهری ندارد و این بیماری فقط از طریق آزمایش و سونوگرافی قابل تشخیص است. تنها زمانی نشانه‌ها ظاهر می‌شود که کبد چرب پیشرفت کرده و منجر به سیروز و نارسایی کبدی شده […]ادامه مطلب .


حباب قیمت سکه به بیش از 5 درصد رسیده و اگر قیمت دلار کماکان نزولی باشد سکه کار سختی برای ماندگاری در سطوح قیمتی کنونی دارد.\nدر حالی که قدرت نیروهای کاهشی در بازار ارز به میزان زیادی افزایش یافته بود، سکه امامی تن به افت معنادار نمی داد. دلار در سه روز ابتدایی هفته بیش از هزار و 300 تومان افت قیمت را به ثبت رساند ولی واکنش سکه کمی بیش از 200 هزار تومان نزول قیمت بود. این موضوع موجب شد که حباب قیمتی سکه در روز دوشنبه به نزدیک 5 درصد برسد.\nزمانی که حباب سکه بالا می رود و هم زمان ارزش ذاتی این فلز گران بها به طور معناداری افت می کند، انتظار منطقی این است که در انتظار افت بیشتر در بازار بود. با این حال، یک عامل سرنوشت قیمت سکه را عوض کرد و این عامل افزایش قیمت اسکناس آمریکایی بود.\nبه نظر می رسد که سکه بازان از همان ابتدای هفته اطمینان داشتند که بالاخره اسکناس آمریکایی از فاز نزولی خارج خواهد شد و به همین دلیل به راحتی حاضر به فروش دارایی خود نشده بودند.\nروز سه شنبه جریان حبابی شدن سکه ادامه پیدا کرد و فاصله ارزش ذاتی با قیمت بازاری این فلز گران بها به محدوده 5.5 درصدی رسید. این موضوع به آن معناست که به احتمال زیاد سکه بازان روی رشد بیشتر قیمت دلار حساب باز کرده اند. در این شرایط اگر امروز دلار به رشد خود ادامه ندهد و بالای محدوده 30 هزار و 200 تومان تثبیت نشود، می توان انتظار افت در بازار فلز گران بهای داخلی را داشت. رشد دلار به بالای محدوده 30 هزار و 200 تومان می تواند مجوز صعود فلز گران بهای داخلی به بالای محدوده مقاومتی 13 میلیون و 300 هزار تومانی را صادر کند. سکه هرگز در سال جاری بالای محدوده 13 میلیون و 300 هزار تومان قرار نگرفته است. در صورت اینکه قیمت دلار کماکان در فاز نزولی باشد می توان انتظار شکست حمایت ها از سکه را داشت.