sdf58 – کاوشگران\nبه نامِ آنکه ملکش، بیزوال است\nبه وصفش، عقلِ صاحب نطق، لال است\nمفرحنامه جانهاست نامش\nسرِ فهرستِ دیوانهاست نامش\nرساله دکتری رشته علوم ارتباطات\nدیپلماسی شهروندی و سیاست خارجی در عصر اطلاعات مطالعه موردی گستره فعالیت دیپلماتیک شهروندان تهرانی در فضای مجازی\nدکتر علیاصغر کیا\nبه همه کسانی که در همه اعصار و قرون، برای اعتلای نام ایران و ایرانی از هیچ تلاشی دریغ نکردند…\nحمد و سپاس خدای را که با لطف و عنایتش، نعمت انجام اینکار را بر من مرحمت فرمود\nبر خود لازم و واجب میدانم از زحمات همه معلمان و اساتیدی که در مقاطع مختلف تحصیلی بر من منت نهاده و به آموزش و پرورش اینجانب، همت گماردند، به ویژه جناب آقای دکتر علیاصغر کیا، که زحمت راهنمایی این پژوهش را تقبل نمودند و همچنین اساتید گرانقدر، جناب آقای دکتر هادی خانیکی و جناب آقای دکتر حسینعلی افخمی که زحمت مشاوره را صمیمانه بر عهده گرفتند، کمال سپاس و امتنان، بجا آورم. از خداوند متعال سلامتی و طول عمر این عزیزان را مسئلت دارم.\nو همچنین، آقای دکتر سید رضا نقیبالسادات و آقای دکتر علیرضا دهقان، زحمت داوری رساله را بر عهده گرفتند، لطف آنان را ارج مینهم و توفیق روزافزونشان را در تمام مراحل زندگی خواهانم.\nدر معنای کلی، دیپلماسی شهروندی به مفهومی اطلاق میشود که در آن شهروندان معمولی به عنوان نمایندگان غیررسمی کشور خودشان در زمینه روابط خارجی، ایفای نقش میکنند. در دیپلماسی شهروندی، شهروندان از حق برقراری ارتباط با شهروندان جوامع دیگر برخوردار هستند تا بتوانند به دیدگاههای مشترک برسند و یا تاثیرات نامطلوب ناشی از سیاستهای خارجی نادرست برخی دولتها را از بین ببرند. بر همین اساس، دیپلماسی شهروندی، گاهی هماهنگ با دیپلماسی رسمی دولتها و مکمل آن به شمار میرود و گاهی نیز در تقابل با آن قرار میگیرد. امروزه بخش اعظمی از فعالیتهای مربوط به دیپلماسی شهروندی با استفاده از این رسانههای نوین به انجام میرسد. رسانههای نوین این امکان را برای عده زیادی از شهروندان جوامع مختلف فراهم نموده است که بتوانند با یکدیگر به صورت رودررو به گفتگو و تبادل نظر بپردازند.\nصاحبنظران براین عقیدهاند یکی از علل مهم بحرانهای سیاسی بینالمللی، نبود یا کمبود مراوده و ارتباط بین مردم جهان است. در جهان امروز، با وجود تمام پیشرفتهای بزرگ علمی انسانها، شناخت و اطلاع متقابل مردم دنیا از اخلاق، افکار و رفتار یکدیگر، در رفع بحرانهای جهانی از تاثیر به سزایی برخوردار است و علت اصلی عدم تفاهم بینالمللی نیز این است که هنوز ملل دنیا نمیتوانند درباره زندگی جمعی یکدیگر اطلاعات لازم را کسب کنند و لذا اغلب نسبت به هم بیاعتمادند. از اینرو برقراری ارتباط در چهارچوب دیپلماسی شهروندی برای توسعه روابط انسانی، رفع اختلافها، از بین بردن بیاعتمادیها و دشمنیها و ایجاد تفاهم در جوامع مختلف دنیا، از اهمیت ویژهای برخوردار است.\nاز اینرو، هدف اصلی محقق از انجام این تحقیق، شناخت مفهوم دیپلماسی شهروندی و فعالیتهای شهروندان در این چهارچوب است. بررسی مفهوم دیپلماسی شهروندی با استفاده از کلیه منابع چاپی، اینترنتی و همچنین اطلاعات جمعآوری شده از مصاحبه با متخصصان و صاحبنظران حوزههای مرتبط، جمعآوری گردیده است. برای تکمیل اطلاعات مربوط به این بخش، با استفاده از روش تحقیق کیفی، مصاحبههای انجام شده، مورد بررسی قرار گرفت، مفاهیم و مقولات انتخاب گردید و پس از انجام کدگذاری باز، نتایج بدست آمده در قالب جداول توزیع فراوانی و ارائه مدل تحلیلی بر اساس نظریه مبنایی ارائه گردید. جهت بررسی فعالیت شهروندان تهرانی در چهارچوب دیپلماسی شهروندی در فضای مجازی، از روش تحقیق پیمایش و تکنیک پرسشنامه استفاده گردید. بر اساس نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل دادهها، شهروندان تهرانی، فعالیت خود را در چهارچوب دیپلماسی شهروندی را، «زیاد» توصیف کردهاند. همچنین با بررسی رابطه میان جنس با میزان فعالیت شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی با استفاده از آزمون خیدو مشخص گردید هر سه متغیر جنس، سن و تحصیلات با متغیر وابسته یعنی فعالیت شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی در فضای مجازی رابطه دارد. همچنین با توجه به نتایج بدست آمده از انجام تکنیک همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون، میان متغیرهای سن و تحصیلات و متغیر وابسته رابطه وجود دارد و بیشترین همبستگی 681/0 به متغیر سن تعلق دارد و پس از آن تحصیلات با مقدار همبستگی 521/0 در اولویت بعدی قرار دارد و بالاخره آنکه متغیر سن، سهم بیشتری در پیشبینی متغیر وابسته دارد؛ مقدار این سهم برابر با 567/0 است. این مقدار برای متغیر تحصیلات 200/0 میباشد.\nکلیدواژهها: دیپلماسی شهروندی، شهروند دیپلمات، رسانههای نوین، جامعه شبکهای، حوزه عمومی مجازی.\nدر معنای کلی، دیپلماسی شهروندی به مفهومی اطلاق میشود که در آن شهروندان معمولی به عنوان نمایندگان غیررسمی کشور خودشان در زمینه روابط خارجی، ایفای نقش میکنند. در دیپلماسی شهروندی، شهروندان از حق برقراری ارتباط با شهروندان جوامع دیگر برخوردار هستند تا بتوانند به دیدگاههای مشترک برسند و یا تاثیرات نامطلوب ناشی از سیاستهای خارجی نادرست برخی دولتها را از بین ببرند. بر همین اساس، دیپلماسی شهروندی، گاهی هماهنگ با دیپلماسی رسمی دولتها و مکمل آن به شمار میرود و گاهی نیز در تقابل با آن قرار میگیرد.\nدر دیپلماسی شهروندی، تلاش شهروندان برای ایجاد حسن تفاهم و درک متقابل و همچنین داشتن آگاهیهای سیاسی، نقش اساسی در پیشبرد اهداف دیپلماسی شهروندی ایفا میکند. اما در این خصوص، شهروندان زمانی میتوانند موثر واقع شوند که شناخت کامل و دقیقی نسبت به روشهای برقراری ارتباط موثر با دیگران و همچنین نسبت به کشور خودشان و دنیای پیرامونشان داشته باشند.\nاز سویی با توجه به رشد تکنولوژیهای ارتباطی و ظهور رسانههای نوین، امروزه بخش اعظمی از فعالیتهای مربوط به دیپلماسی شهروندی با استفاده از این رسانهها به انجام میرسد. رسانههای نوین پتانسیلهای فروانی را برای برقراری انواع ارتباط میان شهروندان کشورهای مختلف دارا هستند که این مسئله، اجرا و پیشبرد دیپلماسی شهروندی را در اقصی نقاط دنیا امکانپذیر میسازد.\nتعیین دقیق آثار و پیامدهای فعالیت شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی بر سیاست خارجی به طور کامل امکانپذیر نیست. موسسه آموزش بینالمللیبا بررسی فعالیتهای شهروندان در قالب برنامههای مختلف دیپلماسی شهروندی، به این نتیجه دست یافته است که تاکنون ارزیابیهای انجام شده در این خصوص، محدود به ارائه آمار شرکتکنندگان در این فعالیتها و میزان رضایتمندی آنان از مشارکت پروژههای دیپلماسی شهروندی است و برای تعیین آثار و پیامدهای فعالیتهای مربوط به دیپلماسی شهروندی، به انجام تحقیقات طولی در زمانهای مختلف نیاز است.\nبرای تبیین موضوع مورد پژوهش با توجه به گستردگی ابعاد آن، از نظریات هابرماس (حوزه عمومی)، کستلز (جامعه شبکهای) و قدرت شهروندی استفاده میگردد. فعالیت شهروندان در فضای مجازی، به ویژه با توجه به شرایط لازم برای تحقق کنش ارتباطی، در این چهارچوب جای میگیرد. آنچه که در بحث کنش ارتباطی و همچنین حوزههای عمومی مجازی توسط هابرماس و سایر محققان این حوزه مطرح گردیده، فعالیتهای شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی و نوع ارتباط آنان با شهروندان سایر کشورها را تبیین مینماید.\nاز سویی بر اساس نظریات کستلز، قدرت در جامعه شبکهای، در بخشهای مختلفی توزیع شده است. از آنجا که شهروندان برای انجام فعالیتهای خود در چهارچوب دیپلماسی شهروندی از شبکهها استفاده مینمایند، قطعا میتوانند در بخشی از قدرت ناشی از شبکهها سهیم باشند. این قدرت به آنان اجازه میدهد تاثیرگذاری بیشتری بر سیاست به ویژه سیاست خارجی داشته باشند.\nاهداف اصلی این پژوهش، بررسی مفهوم و ابعاد دیپلماسی شهروندی ابزارهای مورد استفاده در آن، نقش و کاربرد آن در سیاست خارجی و همچنین بررسی میزان فعالیت شهروندان تهرانی در چهارچوب دیپلماسی شهروندی است. محقق درصدد است تاثیر متغیرهای جنس، سن و تحصیلات را نیز بر متغیر وابسته فوق بررسی نماید.\nهمچنین در این پژوهش، محقق قصد دارد برای دستیابی به اهداف مورد نظر و تکمیل دادههای مورد نیاز، از هر دو روش تحقیق کمی و کیفی استفاده نماید. در بخش کمی، از تکنیک پرسشنامه و در بخش کیفی از تکنیک مصاحبه استفاده خواهد شد. مصاحبهها با تعدادی از کارشناسان و صاحبنظران برجسته سه حوزه علوم ارتباطات، روابط بینالملل و علوم سیاسی انجام خواهد شد. برای اطمینان از پاسخگویی درست به سؤالات، در این پژوهش، جامعه آماری، دانشجویان دانشگاهها و مجتمعهای آموزشی شهر تهران، در نظر گرفته شده است. در این پژوهش از نمونهگیری ترکیبی با استفاده از دو نوع نمونهگیری ساده و هدفمند، استفاده شده تا به نمونه معرف جامعه آماری دسترسی حاصل شود.\n1 – 1 طرح موضوع و تعریف آن\nدر دنیای به هم پیوسته امروز، اقتصاد، سیاست و امنیت، بیش از گذشته میان ملتها درهم تنیده شده است. انگیزه برقراری ارتباط با مردم آنسوی مرزها، به طور فزایندهای در درون شهروندان قرار دارد که از طریق کانالهای ارتباطی دیجیتال و زنده با دنیا در ارتباط هستند. دیپلماسی شهروندی مفهومی است که دربرگیرنده دو بخش است: بخش شهروندی، که غیررسمی و مستقل از دولت است و در تلاشی فردی در جهت منافعش فعالیت میکند و بخش دیپلماسی، که چهارچوبی برای همکاری میان کشورها را شامل میشود.\nعبارت دیپلماسی شهروندی برای اولین بار توسط «دیوید هافمن» به کار رفت. (برگرفته از سایت ویکی پدیا، 2012) اما مفهوم دیپلماسی شهروندی را باید در ایده برنامهای به نام «مشارکت مردم با مردم» و در سالها قبل جستجو نمود. در 11 سپتامبر 1956، به درخواست ژنرال «دوایت آیزنهاور»، کنفرانسی با نام «مشارکت مردم با مردم» در واشنگتن برگزار شد. در این کنفرانس از افرادی که به شکلهای مختلف در جامعه آمریکا دارای نقش برجستهای بودند، دعوت به عمل آمد. همزمان با برگزاری کنفرانس، سخنرانیها، جلسات و کارگاههای مختلف نیز برای سازماندهی برنامه «مشارکت مردم با مردم» به اجرا درآمد. آیزنهاور بر این عقیده بود که ارتباط میان مردم آمریکا با مردم کشورهای دیگر، تصویر ایالات متحده را در خارج از کشور بهبود میبخشد و هنگامی که روابط بینالمللی پرتنش و تیره و تار باشد، زمینه را برای برقراری صلح فراهم میکند. این سخنرانی، پایه و مبنایی را برای برنامه «مشارکت مردم با مردم» پایهریزی کرد و به مردم آمریکا نشان داد که چگونه میتوانند در سیاست خارجی ایالات متحده سهیم باشند.\nبه این ترتیب مفهومی به نام دیپلماسی شهروندی و شهروند دیپلمات وارد عرصه روابط بینالملل شد. در دائرهالمعارف ویکیپدیا نیز در تعریف مفهوم دیپلماسی شهروندی آمده است: دیپلماسی شهروندی (دیپلماسی مردم)، مفهومی سیاسی از شهروندانی معمولی است که به عنوان نماینده یک کشور، چه به صورت ارادی و چه به صورت غیرارادی، ایفای نقش میکنند. دیپلماسی شهروندی زمانی به اجرا درمیآید که کانالهای رسمی قابل اعتماد و یا مطلوب شناخته نشوند؛ به طور مثال، هنگامی که دو کشور، دولتهای یکدیگر را به رسمیت نمیشناسند، دیپلماسی شهروندی میتواند ابزار مطلوبی برای سیاستمدار باشد. (برگرفته از سایت ویکی پدیا، 2012)\nدیپلماسی شهروندی، روشی است که در آن افراد به عنوان نماینده غیررسمی کشور خودشان ایفای نقش میکنند. اغلب، خاطره ماندگار دیدارهای چهره به چهره میانفردی با مردمی از کشورهای دیگر، باعث افزایش درک دوجانبه میگردد و مردمی که سوابق متفاوتی دارند، میتوانند ارزشها و منافع مشترکی پیدا کنند و حتی احساسات منفی نسبت به یکدیگر را نیز کاهش دهند. دیپلماسی شهروندی میتواند کاملا مستقل از فعالیتهای دیپلماسی رسمی باشد. (داوسون، 2011)\nشهروندان دیپلمات، کسانی هستند که خود را برای برقراری ارتباط دوجانبه با شهروندان سایر کشورها به منظور ایجاد حسن تفاهم و دستیابی به دیدگاهها و ارزشهای مشترک، مسئول میدانند. آنها با استفاده از رسانههای نوین و یا سایر امکانات و وسایل، به ارائه تصویری مطلوب و مساعد از کشورشان میپردازند؛ در عین حال که به هویت ملی، ارزشها، دیدگاهها، فرهنگ و تاریخ کشورهای دیگر نیز احترام میگذارند.\nشهروندان دیپلمات میتوانند با استفاده از اینترنت و امکانات و ابزارهایی چون: شبکههای اجتماعی، تالارهای گفتگو، سایتها و وبلاگهای شخصی، تلفن همراه و دوربینهای دیجیتال، اطلاعات خود را با شهروندان کشورهای دیگر به اشتراک بگذارند. گاهی اطلاعات ارائه شده علاوه بر اخبار مربوط به حوادث و رویدادها، موضوعات مختلفی از جمله تاریخ، فرهنگ، زبان، هویت، آداب و رسوم، ارزشها، نگرشها و اشتراکات مذهبی و قومی را نیز دربرمیگیرد. آنان از طریق روابط غیررسمی دیپلماتیک و خارج از قوانین و مقررات تعریف شده دولتی، به ایجاد رابطه با مردم کشورهای دیگر میپردازند. شهروندان دیپلمات با انتخاب دیالوگی که به طور دوجانبه معنادار و سودمند است، از طریق رسانههای نوین با یکدیگر به بحث و گفتوگو میپردازند و حسن نیت و احترام خود را نسبت به فرهنگ، قوانین و روش زندگی شهروندان سایر کشور نشان میدهند. رفع سوء تفاهمات، همدلی، درک و شناخت بهتر یکدیگر، احترام متقابل، یادگیری و کسب اطلاعات راجع به طرز فکر و دیدگاههای دیگران در جهان امروز، از طریق دیپلماسی شهروندی میسر شده که میتوان از آن، جهت ایجاد تغییرات مثبت در جامعه جهانی و حرکت به سوی صلح جهانی استفاده نمود.\nدر عصر اطلاعات و جهانیشدن ارتباطات، رشد و توسعه تکنولوژیهای نوین ارتباطی به آنجا رسیده است که امکان برقراری ارتباط میان مردم کشورهای مختلف در اقصی نقاط جهان فراهم آمده است. امروزه تخمین زده میشود، 2/30 درصد از مردم جهان به اینترنت دسترسی داشته باشند که البته این مقدار در بعضی کشورها به بالای 50 درصد میرسد. (آمریکا 30/ 78 درصد و اروپا 3/58 درصد)\nدسترسی به تکنولوژیهای نوین ارتباطی از جمله اینترنت، باعث گردیده تبادل اخبار و اطلاعات و تعامل مستقیم میان مردم کشورهای مختلف با سرعتی شگفتانگیز صورت گیرد؛ بدون آنکه اطلاعات مبادله شده توسط سازمانهای خبری و مقامات دولتی مورد جرح و تعدیل قرار گیرد. اولین تصاویر منتشر شده از واقعه 11 سپتامبر در سال 2001، سونامی اقیانوس هند در سال 2004، شورش مخالفان دولت چین در لهاسا و تبت، بمبگذاریهای انتحاری در افغانستان و عراق، و ناآرامیهای خاورمیانه در سال 2011، درگیریهای خونین سوریه در سال 2012، همگی حاصل کار شهروندانی بوده است که از طریق یک تلفن همراه یا یک دوربین دیجیتال توانستهاند لحظات تکرارناپذیری در تاریخ بشر به ثبت برسانند.\nرسانههای نوین در دیپلماسی شهروندی نقش قابل توجهی ایفا میکنند. رسانههای نوین امکان برقراری ارتباط میان شهروندان را فراهم ساخته و به آنها در جهت پیشبرد اهداف دیپلماسی شهروندی یاری میرساند. «کراف»و «کرامناچر»معتقدند رسانههای نوین، سازنده یک میدان عمومی و ارگانیک هستند که مرزهای جغرافیایی را پوشش میدهند و راه را برای ایجاد فضای عمومی جهانی هموار میسازند. در چنین مفهومی، رسانههای نوین، شهروندان را به ابزاری مجهز میسازند که به یک مجموعه عظیمی از اطلاعات، افکار و عقاید دسترسی داشته باشند. اطلاعات تمرکززدایی شده و در دسترس گستره وسیعی از افراد قرار دارد. برخلاف وسایل ارتباط جمعی، اینترنت، دسترسی به اطلاعات بیشتری را برای تعداد بیشتری از مردم، بدون کنترل متمرکز یک منبع، امکانپذیر ساخته است. حذف کنترل انتشار اطلاعات توسط نخبگان، نوعی قدرتمندسازی تلقی میگردد. رسانههای نوین، شکلهای جدید از خودبیانگری و تعهد را ممکن ساخته است. این رسانهها، «جوامع جدید گفتمانی» ایجاد کردهاند که میتوانند به نیروهایی تبدیل شوند که توانایی تاثیرگذاری بر حوزه عمومی را داشته باشند. تکنولوژیهای جدید، نظیر وبلاگها و ویکیها، این جوامع جدید را پرورش میدهند و امکان برآورده ساختن تعدادی از شرایط سخت و دقیق گفتمان هابرماس را فراهم میکنند. (کراف و کرامناچر، 2011، ص 7)\nکستلز به رسانههای نوین، نگاهی ساختاری دارد و معتقد است تکنولوژی به تنهایی قادر نیست تغییر سیاسی ایجاد کند یا نابرابری را کاهش دهد؛ بلکه شبکههای نوین رسانهای این فرصت را در اختیار شهروندان میگذارند تا با استفاده از پتانسیل شبکهبندی با قدرت تعاملی بسیار بالا، شبکههای مختلف را حول ارزشها و علاقهمندی خود مجددا برنامهریزی کنند که به سادگی از سوی شرکتهای رسانهای و دولتها سرازیر نشوند. شهروندان میتوانند از منابع رسانههای نوین، شبکهها و اشکال جدید تعامل و همکاری استفاده کنند تا ساختارهای جدید اجتماعی ایجاد کنند. شبکههای نوین رسانهای، استقلال اقتصادی-سیاسی بیشتری برای شهروندان فراهم میکنند؛ زیرا آنها میتوانند محتوای سیاسی را تولید، منتشر و دریافت کنند. (هکر و مورگان، 2011، ص 103)\n«برگس»، نقش دیپلماسی شهروندی را در نبود روابط رسمی میان دولتها چنین توضیح میدهد: مدیریت تعارضات رسمی، گاهی اوقات غیرقابل انجام و اجراست؛ زیرا مباحثهکنندگان کاملا با هم بیگانه هستند، رهبران تمایلی به تغییر شرایط ندارند و مباحثه ممکن است با منازعات بیشتری درهم تنیده شود. در چنین شرایطی، اگر میانجیگران غیررسمی، در یک زمینه غیررسمی با یکدیگر ملاقات (دیدار) داشته باشند، میتواند سودمند واقع گردد؛ چنین گفتگوهایی گاهی میتواند منجر به توافقات جدیدی شود و رویکردهای ابتکاری تولید کند که در فرآیندهای رسمی مذاکرات، مورد اقتباس قرار گیرد. به طور مثال، دیپلماسی شهروندی به مشارکتکنندگان کمک میکند که عقاید قالبی منفی نسبت به یکدیگر را از بین ببرند. وقتی که مشارکتکنندگان از قصد و نیت یکدیگر باخبر شوند، میتوانند با یکدیگر همدلی کنند و زمینه را برای اعتماد متقابل فراهم نمایند. (برگس، 2013)\n«دالگرن»با استفاده از مفهوم حوزه عمومی، تاثیرگذاری شهروندان بر سیاست را با استفاده از اینترنت به طور کلی چنین توضیح میدهد: شهروندان میتوانند از طریق اینترنت به گفتگو و تعامل پیرامون مسائل و موضوعات مورد علاقه خود بپردازند و از این طریق «افکار عمومی» به عنوان صدای مردم شکل بگیرد و هر یک میتوانند در مخالفت با یک مسئله و موضوعی اجتماعی و سیاسی دست به «کنش» مناسب بزنند. به عبارت دیگر و بر اساس گفته دالگرن، «در حوزه عمومی، استدلال فعالانه عموم مردم درباره عقاید و دیدگاههای خویش پدید میآید. از طریق این گفتمان است که افکار عمومی شکل میگیرد و به نوبه خود در شکلگیری سیاستهای دولتی و رشد جامعه در مفهوم کلیاش موثر میافتد.» (دالگرن، 1385، ص 20) اینترنت به عنوان فضایی که دارای امکاناتی برای شکلگیری انواع جدیدی از حوزه عمومی است، مطرح میشود. مهم‌ترین مثال برای حوزه عمومی در اینترنت، امکان شکل‌گیری اجتماعات مجازی است، که با ایجاد شبکه‌های روابط اجتماعی به بحث و گفتگوی اینترنتی و تعامل با هم می‌پردازند. در این میان، اینترنت به مثابه یک حوزه عمومی، امکان پیوند دادن افراد مختلف را از زمینه‌های اجتماعی مختلف در یک فضای بحث را فراهم می‌کند. (پاپاچاریسی،2004، ص 384)\nاهمیت مفهوم تعامل میان شهروندان در جوامع شبکهای شده امروزی را میتوان در توضیحات کستلز یافت. کستلز با معرفی مفهوم نقاط اتصال یا گرهها، آنها را بر جامعه تاثیرگذار میداند و برایشان نقش قابل توجهی در تغییرات اجتماعی قائل است. وی در این رابطه مینویسد: شبکهها، دارای نقاط اتصال (گرهها) هستند. این نقاط، از طریق ارتباط به هم میپیوندند تا شبکههای موثری باشند. وقتی که یک نقطه اتصال نتواند به نقطه دیگری متصل شود، از شبکه حذف میگردد. چنین نقاطی از اعمال نفوذ بر سازمانهای اجتماعی کنار گذاشته میشوند. اما آن دسته از نقاطی که بخشی از شبکه هستند و تاثیرشان را بر جامعه اعمال میکنند، میتوانند با استفاده از ایجاد تغییرات در الگوهای موجود ساختارهای اجتماعی یا با تقویت آنها، تاثیر خود را افزایش دهند. کستلز معتقد است کارکرد و معنی نقطه اتصال در یک شبکه، به برنامههای شبکه و تعامل آن نقطه با سایر نقاط بستگی دارد. اعضای یک شبکه (نقاط اتصال یا گرهها) که بیشترین ارزش را دارند و یا قدرت یافتهاند، در حقیقت آنهایی هستند که بیشترین کمک را به شبکه میکنند تا به اهداف خود دست یابد. بالعکس، اعضایی که برای رسیدن شبکه به اهدافاش قادر به کمک نیستند، حذف میشوند و یا با اعضای دیگری جایگزین میگردند. (کستلز، 2009، ص 438)\nنمونههای زیادی از دیپلماسی شهروندی، را میتوان در عرصه روابط بینالملل، یافت. «دیوید بولیر»، میگوید: شمار زیادی از مردمی که از لحاظ جغرافیایی در انزوا به سر میبرند، میتوانند با استفاده از اینترنت و رسانههای متکی به آن، در قالب اجتماعات مجازی سازماندهی شوند. اینترنت برای این مردم، راهکارهایی را برای بازگشت به سرزمین خود ارائه میکند. تماسهای اینترنتی بین شهروندان داخل کشورها و اهالی ساکن در کشورهای خارجی، شکلگیری اعتراضات در پکن علیه شورشهای ضد چینی که در سال 1998 در اندونزی اتفاق افتاد را آسان کرد. (نای، 1387، ص171) یکی از نمونههای گروههای پراکنده که به طور موثر، از اینترنت و رسانههای دیگر برای تاثیرگذاری بر سیاست در وطن خود استفاده کردند، اجتماع تبعید شده اهل غنا بودند. در انتخابات سال 2000، اولین فرصت واقعی غناییها برای تعویض حکومتشان از طریق یک وسیله دموکراتیک بود. شبکههای مجازی شکل گرفته توسط این گروه، در فراهم کردن حمایتهای مالی و سیاسی برای نامزدهای مخالف، بسیار کارآمد عمل کرد. (همان، ص172)\nهندیها و پاکستانیها، از طریق اینترنت و تشکیل اجتماعات مجازی و گفتگو راجع به موارد مورد اختلاف هر دو ملت، سعی در ایجاد فضای مساعد برای گفتگوهای رسمی میان دو دولت و برقراری صلح میان دو کشور هستند. ایرانیها در صفحات فیسبوک، تصاویری واقعی از فرهنگ و تمدن ایرانی را به معرض نمایش میگذارند و صلحطلبی را در مقابل سیاستهای تنشزای دولت (پیشین)، تبلیغ میکنند.\nاین تحقیق نیز برای یافتن پاسخی به این سوال است که دیپلماسی شهروندی چیست و ویژگیهای آن کدام است؟ چه شباهتها و چه تفاوتهایی با سایر انواع دیپلماسی دارد؟ و با توجه به دسترسی شهروندان به رسانههای نوین از چه جایگاهی در سیاست خارجی برخوردار است؟ سوال دیگری که محقق در خلال این تحقیق در پی پاسخ به آن خواهد بود، آن است که میزان فعالیت شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی در فضای مجازی تا چه حد است؟ و آیا میزان فعالیت آنان با متغیرهای سن، جنس و تحصیلات رابطه دارد؟\n1-2 بیان ضرورت و اهمیت موضوع\nدر عصر اطلاعات، شهروندانی از کشورهای مختلف راههای زیادی برای برقراری ارتباط با یکدیگر یافتهاند. تکنولوژیهای نوین ارتباطی، این امکان را برای عده زیادی از شهروندان جوامع مختلف فراهم نموده است که بتوانند با یکدیگر به صورت رودررو به گفتگو و تبادل نظر بپردازند. کمک ابزارها و وسایل ارتباطی به ایجاد و توسعه تفاهم میان ملل، تحکیم و تامین آرامش و صلح جهانی و پیشرفت و ترقی تمدن انسانی، از ویژگیهای دنیای کنونی است.\nیکی از علل مهم بحرانهای سیاسی بینالمللی، نبود یا کمبود مراوده و ارتباط بین مردم جهان است. در جهان امروز، با وجود تمام پیشرفتهای بزرگ علمی انسانها، شناخت و اطلاع متقابل مردم دنیا از اخلاق، افکار و رفتار یکدیگر، در رفع بحرانهای جهانی از تاثیر به سزایی برخوردار است و علت اصلی عدم تفاهم بینالمللی نیز این است که هنوز ملل دنیا نمیتوانند درباره زندگی جمعی یکدیگر اطلاعات لازم را کسب کنند و لذا اغلب نسبت به هم بیاعتمادند. از اینرو برقراری ارتباط در چهارچوب دیپلماسی شهروندی برای توسعه روابط انسانی، رفع اختلافها، از بین بردن بیاعتمادیها و دشمنیها و ایجاد تفاهم در جوامع مختلف دنیا، از اهمیت ویژهای برخوردار است.\n1-2-1 ضرورت و اهمیت نظری موضوع\nاهمیت و ضرورت شناخت مفهوم دیپلماسی شهروندی به عنوان یکی از ابزارهای جدید سیاست خارجی مانند هر فعالیت دیپلماسی دیگری که در جهت تأمین اهداف و منافع ملی مورد استفاده واقع میشود، واقع شده است. دیپلماسی یکی از ابزارهای سیاست خارجی جهت تأمین اهداف و منافع ملی است که انواع مختلفی دارد. هر کدام از انواع دیپلماسی، به شیوههای متفاوتی به اجرا درآمده و بخشی از اهداف سیاست خارجی را تأمین میکنند. تحقق بعضی از اهداف، فقط در گرو اجرای نوع خاصی از هر کدام از انواع دیپلماسی است؛ لذا شناخت این ابزارها و نیز معرفی ابزارهای جدیدی که بتوان از آنها در عرصه سیاست خارجی استفاده نمود، ضرورتی است همیشگی.\nدکتر سلیمی در خصوص به کارگیری مفاهیم و واژگان جدید در سیاست خارجی و روابط بینالملل، مفاهیم و واژگان عرصه روابط بینالملل، هیچگاه معنای قطعی ندارند. این مفاهیم مانند دادههای تهی هستند که میتوانند بر اساس کاربردشان در روابط بینالملل معانی مختلفی به خود بگیرند. مسئله اصلی در این است که آیا اگر مفهوم جدیدی ارائه شود، این معنا در فضای فکری جهانی مقبول واقع میشود یا خیر.\nاز آنجا که با توجه به رشد رسانههای نوین، فعالیت شهروندان در عرصه سیاست خارجی افزایش قابل توجهی یافته است و مسئولان سیاست خارجی نیز به ضرورت استفاده از پتانسیل آنان در سیاست خارجی آگاهی بیشتری یافتهاند؛ لذا باید برای آندسته از فعالیتهای شهروندان که در این حوزه و با هدفی مشخص انجام میگیرد، واژه مناسبی به کار گرفته و به طور دقیق تعریف شود؛ به طوری که کلیه فعالیتهای انجام یافته در این چهارچوب را دربر گیرد. بدیهی است این مفهوم، همپوشانیهای کارکردی با سایر واژهها و مفاهیم رایج در این عرصه را دارد؛ اما این مسئله، مانعی برای به کارگیری مستقل این مفهوم و شناسایی دقیق مرزهای آن نیست. بر همین اساس در این تحقیق تلاش میگردد کلیه منابع موجود در ارتباط با موضوع مورد بررسی قرار گیرد و مطالب مرتبط، گردآوری شود و از این طریق این مفهوم و ابعاد آن به طور کامل مورد شناخت قرار گیرد.\n1-2-2 ضرورت و اهمیت عملی موضوع\nدکتر معتمدنژاد در کتاب خود با نام «ارتباطات بینالمللی»، بر ضرورت ایجاد یک تصویر بینالمللی مثبت و مطلوب در عرصه روابط بینالملل تاکید نموده و آن را تضمینی برای دسترسی به اهداف سیاست خارجی دانسته است. بر همین اساس، زمانی که دیپلماسی رسمی دچار بنبست شده باشد و امکان برقراری روابط رسمی دیپلماتیک وجود نداشته باشد، شهروندان دیپلمات میتوانند فارغ از هرگونه محدودیتی از طریق روابط غیررسمی دیپلماتیک به معرفی کشور خود و ارائه چهرهای مطلوب از آن بپردازند. نظرسنجیهای متعدد و اسناد و مدارک بسیاری، حاکی از رشد و افزایش نظرات و دیدگاههای ضداسلامی و ضدایرانی در سراسر جهان است. از اینرو، توجه به دیپلماسی شهروندی و نقشی که شهروندان در ایجاد تغییرات مثبت میان ملتها ایفا میکنند، اهمیت مییابد. بالطبع نائل شدن به چنین هدفی اولاً، مستلزم افزایش شناخت افراد نسبت به فرهنگ و هویت ملی، ارزشها و منافع کشور خود است. ثانیاً، شهروندان دیپلمات باید نسبت به نحوه برقراری ارتباط و ایجاد رابطه مسالمتآمیز با شهروندان سایر کشورها، کاملا آگاهی و وقوف داشته باشند. در برخی کشورها که تعامل با جهان و بینالمللی شدن را ضرورت بقا و تامین منافع خود تعریف میکنند، به منظور تقویت تواناییهای مربوط به برقراری ارتباط با دیگران، برنامههایی برای آشنایی شهروندان در سطوح و طبقات مختلف، به منظور آموزش زبانهای خارجی و نحوه برخورد با مردم دیگر کشورها به اجرا درمیآورند تا ناآگاهیها به تلاشهایشان در جهت برقراری ارتباط با جهان صدمه نزند. در این کشورها که برخی از آنها از راه توریسم درآمدزایی میکنند، اصول اولیه برخورد با بازدیدکنندگان از کشورشان آموزش داده میشود. در ایران نیز میتوان با توجه به تواناییهای کشور، برنامههای مختلفی در نظر گرفت که شامل آموزش زبان، نحوه برخورد و آداب معاشرت صحیح در سطح بینالمللی باشد. و ثالثاً، اینکه نحوه استفاده از تکنولوژیهای ارتباطی جهت برقراری ارتباط را نیز بخوبی بدانند. توجه به زيرساختهاي ارتباطي و تجهيز شهروندان به تکنولوژيهاي اطلاعاتي در محيط بينالملل، همچنین معرفی شبکهها و سایتهایی که در حوزه دیپلماسی شهروندی فعالاند و آموزش نحوه مشارکت و فعالیت در این مراکز و شبکهها به شهروندان از الزامات حرکت به سمت سياستهاي غيرمتمرکز و شهروند محور است. با توجه به این دلایل، شناخت مفهوم دیپلماسی شهروندی، نقش و اهمیت آن در سیاست خارجی و استفاده از ابزارهای ارتباطی، جهت برقراری روابط غیررسمی دیپلماتیک میان شهروندان، بیش از پیش اهمیت و ضرورت پیدا میکند. این تحقیق و تحقیقات دیگری در این حوزه میتواند افراد مستعد جامعه را برای ورود به صحنه دیپلماسی، از طریق استفاده از رسانههای نوین آماده نموده و یا حداقل از مقاومتهای مبتنی بر ناآگاهی در این حوزه بکاهد و همچنین مشارکت سازمانهای خصوصی فعال در این زمینه، جلب و عدم همکاریهای آنان را کاهش داد. در واقع بخش خصوصی میتواند دامنه وسیعتری از فعالیتهای یک کشور در قالب دیپلماسی شهروندی را بر عهده داشته باشد و ضمنا میتواند با فعالیتهای خود تاثیر بیشتری بر مخاطبان داخلی بگذارد. وزارت امور خارجه نیز میتواند بهره قابل توجهی از این تحقیق و تحقیقات مشابه دیگر در این زمینه ببرد. مراحل پایانی انجام این رساله، با خاتمه دوره هشتساله ریاست جمهوری احمدینژاد و آغاز ریاست جمهوری روحانی مصادف گردید. با روی کار آمدن دولت جدید، و انتخاب محمدجواد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه در نهم شهریور 1392، امیدهایی برای ایجاد تغییرات قابل توجه در این وزارتخانه به وجود آمد. انجام این تغییرات به ویژه با توجه به بنبستهایی که در خصوص بسیاری از مسائل بینالمللی با آنها مواجه شده بود، ضرورتی اجتنابناپذیر به شمار میرود. محمدجواد ظریف یکی از سیاستمداران باسابقه حوزه مسائل خارجی است که سالها به عنوان سفیر ایران در سازمان ملل متحد و همچنین معاون وزیر امور خارجه انجام وظیفه نموده و با ادبیات دیپلماتیک بسیاری از کشورها به ویژه کشورهای غربی آشنایی لازم را دارد. ایشان همچنین بر ضرورت استفاده از ابزارهای جدید در برقراری ارتباط با دیگر شهروندان واقف بوده به طوری که او، یکی از اولین سیاستمداران ایرانی است که دارای صفحهای در فیسبوک و همچنین توئیتر میباشد. وی در اولین پیام توئیتری خود، سال نوی عبری را به یهودیان تبریک گفت و مرحله جدیدی در برقراری ارتباط با یهودیان را آغاز نمود. وی همچنین در صفحه فیسبوک، سخنان خود در توئیتر را تأئید کرده و کشتار یهودیان به دست نازیها را محکوم کرد. این اقدام، آنهم از سوی مقام ارشد سیاست خارجی کشور، اثرگذاری قابل توجهی بر اذهان عمومی خارج از کشور گذاشت به طوری که «رابین رایت»، عضو انستیتوی صلح آمریکا به این اقدام به واشنگتن پست گفت: «این اثرگذارترین دیپلماسی عمومی ایران در 34 سال گذشته است!»\nلذا با وجود حضور سیاستمدارانی که به ضرورت استفاده از چنین ابزارهایی برای برقراری ارتباط با شهروندان دیگر کشورها در سطح بینالمللی واقف هستند و نیز بدنبال تأمین منافع و اهداف ملی، نه با استفاده از خشونت و جنگافروزی، بلکه با استفاده از روشهای مسالمتآمیز دیپلماتیک هستند، اهمیت شناخت این مفهوم و ابعاد آن، ابزارهای مورد استفاده و نیز روشهای به کارگیری نتایج آن در سیاست خارجی، به طور مضاعفی افزایش مییابد.\nدر این تحقیق، هدف اصلی عبارت است از شناخت مفهوم دیپلماسی شهروندی و همچنین شناخت فعالیت شهروندان تهرانی در چهارچوب این نوع دیپلماسی است؛ دستیابی به اهداف اصلی فوق، منوط به بررسی اهداف فرعی زیر است:\n1 – شناخت مفهوم دیپلماسی شهروندی\n2 – شناخت اهمیت و نقش دیپلماسی شهروندی در سیاست خارجی\n3 – شناخت رسانههای نوین به عنوان ابزارهای مورد استفاده در دیپلماسی شهروندی\n4 – شناخت رابطه میان دیپلماسی شهروندی و انواع دیپلماسی\n5 – شناخت مفهوم شهروند دیپلمات\n6 – شناخت میزان فعالیت شهروندان تهرانی در چهارچوب دیپلماسی شهروندی در فضای مجازی (وبلاگها، تالارهای گفتگو و شبکههای اجتماعی)\n7 – شناخت رابطه میان سن، جنس، تحصیلات و فعالیت شهروندان تهرانی در چهارچوب دیپلماسی شهروندی\n8 – شناخت رابطه میان سن، جنس، تحصیلات و دیدگاه شهروندان تهرانی راجع به تاثیرگذاری دیپلماسی شهروندی بر سیاست خارجی\n9 – شناخت محدودیتهای فعالیت در چهارچوب دیپلماسی شهروندی از نظر شهروندان تهرانی\n10– شناخت میزان آشنایی شهروندان تهرانی با وبسایتها و مراکز تسهیلکننده ارتباط میان شهروندان\nفصل دوم: مروری بر ادبیات موضوع پژوهش\nتوسعه فنآوری اطلاعات، ماهیت فعالیتهای دیپلماتیک را دگرگون کرده و در آغاز هزاره سوم، انواع مختلفی از دیپلماسی، برای پیشبرد سیاست خارجی و ایفای نقش موثر دولتها در عرصه روابط بینالملل، به کار گرفته میشود. دیپلماسی سنتی، کارایی خود را به طور قابل توجهی از دست داده و دیپلماسی عمومی دچار تحولات عمیقی شده است. ابعاد آن گسترش یافته و وظایف جدید دیگری نیز برای آن تعریف شده است. دیپلماسی رسانهای به شدت تحتتاثیر نفوذ و گسترش اینترنت قرار گرفته و دیپلماسی سایبر نیز، به عنوان یکی از شاخههای اصلی فعالیتهای اطلاعرسانی خارجی پدیدار شده است. در این میان دیپلماسی شهروندی، برای انجام آندسته از فعالیتهایی که تاکنون توسط دولتها قابل انجام نبوده، وارد عرصه فعالیتهای دیپلماتیک شده، اما با این تفاوت که بازیگران اصلی آن را شهروندان و نه دولتها تشکیل میدهند. دیپلماسی شهروندی رابطهای جداناپذیر با رسانههای نوین دارد و بدون استفاده از آنها، انجام بسیاری از فعالیتهای قابل تصور نیست.\nانقلاب اطلاعات همچنین سبب بروز تحولی عمده در ساختار قدرت شده است. رابرت کوهن معتقد است که انقلاب اطلاعاتی-ارتباطی، به عنوان پدیدهای ملموس، فراگیر، اثرگذار تاثیر به سزایی بر منابع قدرت گذاشته است چنانکه در قرن 21 فناوریهای اطلاعاتی-ارتباطی مهمترین منبع قدرت شناخته خواهند شد. کستلز نیز مفهوم جامعه شبکهای را برای توضیح ویژگی های جامعه اطلاعاتی به کار می برد و قدرت در جامعه شبکهای را بر اساس نقش و جایگاه افراد در دسترسی و بهرهبرداری از شبکه و یا کنترل آن تقسیمبندی میکند. حوزه عمومی نیز تحتتاثیر فنآوریهای ارتباطی به ویژه اینترنت و رسانههای مبتنی بر آن قرار گرفته و دچار تحولاتی اساسی گشته است.\nبا توجه به موضوع مورد پژوهش، در این فصل، ابتدا روند شکلگیری و تحولات دیپلماسی و نیز مفهوم آن مورد بررسی قرار خواهد گرفت. برای توضیح شباهتها و تفاوتهای دیپلماسی شهروندی با انواع دیپلماسی، در بخش اول این فصل انواع دیپلماسی معرفی میگردد. آنگاه محقق میتواند با استفاده از تفاوتها و شباهتهای موجود، دیپلماسی شهروندی را به عنوان پدیده مستقل و یا وابسته شناسایی نموده و جایگاه آن را در میان سایر انواع دیپلماسی تعیین کند.\nبا توجه به اینکه موضوع مورد پژوهش به معرفی مفهوم دیپلماسی شهروندی اختصاص داشته و مطالب مرتبط با این مفهوم از گستردگی قابل توجهی برخوردار بوده است؛ لذا در بخش دوم این فصل، دیپلماسی شهروندی به طور کامل بررسی و نقش رسانههای نوین در این حوزه نیز توضیح داده میشود.\nاز آنجا که دیپلماسی از جمله دیپلماسی شهروندی، ابزار سیاست خارجی جهت تأمین اهداف و منافع ملی به شمار میرود، و نیز شهروندان و به طور کلی بازیگران خصوصی نیز از جمله بازیگران جدید عرصه روابط بینالملل شناخته میشوند؛ لذا بخش سوم به سیاست خارجی، اهداف، ابزار و بازیگران آن میپردازد. همچنین نقش رسانه در مدلهای سیاست خارجی مورد بررسی قرار میگیرد.\nدر بخشهای گذشته، رسانههای نوین به عنوان مهمترین ابزار دیپلماسی شهروندی، معرفی شده است، لذا لازم است در بخش چهارم علاوه بر معرفی اینترنت و رسانههای نوین، به نقش آنها در تحولات دیپلماسی نیز توجه گردد. در این پژوهش، مشخصا منظور از رسانههای نوین، متداولترین رسانههایی است که شهروندان برای برقراری ارتباط با یکدیگر و پیشبرد دیپلماسی شهروندی از آن استفاده میکنند. لذا در این بخش به شبکههای اجتماعی، تالارهای گفتگو و وبلاگها اشاره میشود. اینترنت و فنآوریهایی که بر پایه آن شکل گرفتهاند، باعث پیدایش جامعه اطلاعاتی شده است. امروزه فعالیتهای شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی در جامعهای اطلاعاتی و یا به تعبیر کستلز جامعه شبکهای به انجام میرسد. دیدگاههای مختلف راجع به جامعه اطلاعاتی وجود دارد که تعدادی با خوشبینی و تعدادی نیز با بدبینی به ویژگیها و تحولات این جامعه میپردازند. این مطالب در ادامه بخش چهارم در این فصل ارائه میگردد.\nپیشینه پژوهش در بخش پنجم و بالاخره در بخش ششم نیز چهارچوب نظری جای میگیرد. کنش شهروندان در چهارچوب دیپلماسی شهروندی تنها زمانی میتواند موفقیتآمیز باشد که معیارهای آن با کنش ارتباطی حوزه عمومی منطبق باشد و نیز در جامعهای شبکهای به هم متصل شده و بخشی از قدرت شبکهها در این جوامع را بدست آورند تا از این طریق به فرآیند سیاسی تأثیرگذار باشند. از این رو در چهارچوب نظری، نظریات هابرماس و سایر نظریهپردازان در خصوص حوزه عمومی و نیز نظریات کستلز در خصوص جامعه شبکهای مطرح میگردد. در چهرچوب نظری، همچنین تبیین موضوع تحقیق با استفاده از نظریات ارائه شده انجام میشود. آنگاه با جمعبندی مباحث ارائه شده در فصل دوم، مدل تحقیق ارائه میگردد.\nدیپلماسی و انواع آن\nدیپلماسی در شکل کلاسیک (سنتی) آن محدود و مخفی بود، ولی به مرور زمان به صورت آشکار و علنی درآمد. در دوران گذشته و در عصر حکومتهای خودکامه، جایی برای مردم و یا ملت وجود نداشت و سلاطین و حکام، بنا به صلاحدید خود، تصمیمهایی اتخاذ میکردند و به اجرا میگذاشتند و در اکثر موارد رفتارهای خود را در چهارچوب هدفها و منافع ملی توجیه میکردند. در دوران جدید حتی برخی از نظامهای اتوکراتیک میکوشند برای مشروعیت بخشیدن به تصمیمهای خویش، حداقل نتیجه مذاکرات و دادههای سیاست خارجی خود را در معرض افکار عمومی قرار دهند؛ زیرا در هر حال آنها در موقعیتهای بحرانی، به فداکاری و همکاری و اشتراک مساعی مردم خود نیازمندند و ملتها نیز خود را محق میدانند تا در مواقعی که باید از خودگذشتگی نشان دهند، اطلاعاتی در اختیار آنان قرار گیرد. در روند گرایش دیپلماسی از حالت سری به علنی، عواملی چون بسط و گسترش روابط بینالمللی، تحولات تکنولوژیک، همبستگی و وابستگی متقابل واحدهای سیاسی به یکدیگر، تعارضات ایدئولوژیک، توسعه وسایل ارتباط جمعی، اهمیت یافتن افکار عمومی، افول دیکتاتوریهای کلاسیک و ظهور دموکراسیهای نوین، نقش عمدهای ایفا کردهاند. (قوام، 1381، ص 208)\n1 – 2 سیر تحول دیپلماسی\nدیپلماسی، یک فعالیت مربوط به دوران باستان است که به تمدن روم و یونان برمیگردد. امپراطوری روم، اگر چه بیشتر به فعالیتهای نظامی تکیه میکرد، به شیوههای گوناگون مانند اعزام هیئتهای دیپلماتیک، قراردادها و مذاکرات نیز ارجاع میشد. دیپلماسی در قرون پانزدهم و شانزدهم در ایتالیا رونق دیگری گرفت. طی این دوران، دیپلماسی، به مذاکرات پشتپرده، دوگانگی و تزویر اطلاق میشد. ماکیاولی، در کتاب «شاهزاده» تاکید میکند که حاکم باید دست به هر کاری بزند تا در قدرت باقی بماند. (واتسون، 1984، ص93)\nدیپلماسی در قرون هفدهم و هیجدهم در اروپای غربی تکامل یافت و بیشتر در فرانسه مشاهده میشد. در زمان لوئی چهاردهم، وزارت امور خارجه به وزارتخانهای مهم تبدیل شد که مشاورت با پادشاه را در امور مربوط به سایر کشورها انجام میداد. در این زمان استقرار سفارتخانهها در کشورهای مختلف متداول شد و سفیران به عنوان نمایندگی دائمی پادشاهان، در سایر کشورها فعالیت میکردند. در این زمان، برای اولین بار معاهدات بینالمللی و توافقات جهانی به عبارات خاص و قانونی بیان شدند. مرحله بعدی تکامل دیپلماسی غربی، بعد از پایان جنگ جهانی ناپلئونی با برگزاری کنگره وین شکل گرفت. طی قرن نوزدهم فعالیتهای دیپلماتیک، فرموله و قانونمند شد، سفارتخانهها و سفرا در سطح جهانی جا افتادند و بااهمیت تلقی شدند. دیپلماتها معمولاً از اشخاص ثروتمند و طبقه اشراف و برجسته جامعه انتخاب میشدند. اغلب، دیپلماسی در خفا و به شکل اسرارآمیز انجام میشد. در طی قرن نوزدهم، هدف اصلی دیپلماسی آن بود که موازنه قوا را در اروپا حفظ کند؛ اروپایی که به مرکز تجمع قدرتمندان استعمارگر تبدیل شده بود. (همان، ص94)\nوقوع جنگ جهانی اول، اغلب در نوشتههای مربوط به امور بینالمللی، پایانی بر دیپلماسی کهنه تلقی میشود که در آن بر مخفیکاری و مذاکرات دوجانبه و تزویر تاکید میشد. بسیاری معتقد بودند که توافقات مخفی و پشت پرده، باعث بروز جنگ جهانی اول شده بود و بنابراین، برای جلوگیری از جنگ و تنازعات باید به دیپلماسی مخفیانه پایان داد و به دیپلماسی باز، رو آورد. لذا دیپلماسی باز، جایگزین دیپلماسی مخفی شد. در کنار این، دیپلماسی چندجانبه نیز رونق گرفت که در آن، افراد مختلف با یکدیگر بر سر موضوعات گوناگون به مذاکره مینشستند. در دیپلماسی جدید بر توافق قانونی، فعالیتهای آشکار و توافقات چندجانبه تاکید میشد. اینگونه بود که راه برای تاسیس جامعه ملل باز شد تا به این وسیله کشورها هرچه بیشتر با یکدیگر به مذاکره بنشینند تا بتوانند مسائل یکدیگر را بهتر درک کنند. حتی بعد از شکست جامعه ملل با تلاش کشورها، سازمان ملل متحد تاسیس شد تا در روند مشابهی، راه را برای تفاهم هر چه بیشتر بازیگران بینالمللی فراهم کند. (همان، ص95)\n1 – 3 تعریف دیپلماسی\nدر بررسی تعاریف مختلف دیپلماسی، وجوه مشترک زیادی میان تعاریف ارائه شده از سوی اندیشمندان و صاحبنظران مواجه یافت میشود که عمدهترین وجه مشترک این تعاریف، تاکید بر انجام مذاکرات و تعاملات دیپلماتیک در بستری عمدتا صلحآمیز است. همچنین در تعاریف اولیه دیپلماسی، نقش بازیگران رسمی نسبت به سایر بازیگران، بیشتر مورد توجه قرار گرفته در حالی که در تعاریف امروزین این مفهوم، بر حضور و نقشآفرینی بازیگران غیررسمی، از جمه سازمانهای و نهادهای غیردولتی، شرکتهای فراملیتی و حتی گروههای تروریستی نیز تاکید شده است. ضمن اینکه هدف از انجام فعالیتهای دیپلماتیک نیز در اغلب تعاریف ارائه شده، تامین اهداف و منافع ملی بوده است. در اینجا به تعدادی از این تعاریف اشاره میشود:\n«هانس مورگنتا»، معتقد است دیپلماسی، ارتباطی نزدیک با قدرت ملی دارد. او دیپلماسی را هنر مرتبط ساختن قدرت عناصر ملی به موثرترین شکل با آن گروه از ویژگیهای شرایط بینالمللی میداند که مستقیماً به منافع ملی مربوط میشوند و بر همین اساس، هدف اصلی دیپلماسی را پیشبرد منافع ملی از طریق ابزار مسالمتآمیز میداند. از دیدگاه وی، دیپلماسی که تدوین و اجرای سیاست خارجی کشور را در همه سطوح به عهده دارد، مغز متفکر قدرت ملی است؛ همان گونه که روحیه ملی، روح آن است. دیپلماسی به عنوان مهمترین عامل قدرت ملی، همه دیگر عوامل تعیین کننده قدرت ملی نظیر موقعیت جغرافیایی، خودکفایی در منابع و مواد خام، تولید صنعتی، آمادگی نظامی و جمعیت را به صورت مجموعهای منسجم ترکیب میکند و به آنها جهت و وزن میدهد. (مورگنتا، 1374، ص247) پس محور تمرکز دیپلماسی، ظاهراً در وظایف مورد انتظار از آن تبیین شده است. از اینرو مورگنتا، دیپلماسی را دارای چهار وظیفه اساسی میداند:\n1 – تعیین اهداف خود با توجه به قدرتی که به طور بالفعل و بالقوه در اختیار دارد.\n2 – برآورد نمودن اهداف سایر دولتها و قدرت بالفعل و بالقوه آنها؛\n3 – تعیین میزان سازگاری اهداف مختلف؛\n4 – به کارگیری ابزار مناسب برای دستیابی به اهداف خود. (همان، ص 846)\nاز نظر «نیکلسون»، دیپلماسی عبارت است از مدیریت روابط بینالملل با به کارگیری روشهای مذاکره و معامله، جهت ایجاد تفاهم و دوستی برای پیشبرد مقاصد و منافع ملی یک کشور است.\nدیپلماسی راههای به کارگیری ابزارهای مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و تکنولوژیکی در سیاست خارجی برای تامین منافع ملی است. (صدر، 1374، ص3)\nدیپلماسی کوششی است که از سوی بازیگران بینالمللی برای مدیریت و حل و فصل اختلافات محیط بینالملل از طریق کار با یک بازیگر بینالمللی دیگر به کار گرفته میشود. (جی کال، 1387، ص13)\nدیپلماسی، فن اداره سیاست خارجی و یا تنظیم روابط بینالمللی و همچنین حل و فصل اختلافات بینالمللی از طریق مسالمتآمیز است. اگر چه در بسیاری از مواقع دیپلماسی، تنها یکی از ابزارهای اجرای سیاست خارجی در میان دیگر عوامل اقتصادی، نظامی و فرهنگی به شمار میرود، اما در روند بهرهگیری از حربههای اقتصادی، فرهنگی و حتی نظامی نیز، کاربرد آن ضرورت پیدا میکند. (قوام، 1381، ص207)\nدیپلماسی، وسیلهای است که دولتها به کمک آن و از طریق نمایندگان رسمی و غیررسمی خود و نیز سایر بازیگران با استفاده از مکاتبات، مذاکرات خصوصی، تبادل دیدگاههای مختلف، فعالیتهای پشت پرده، ملاقاتها، تهدیدها و دیگر فعالیتهای مرتبط، به مدیریت، هماهنگی و تامین منافع ویژه یا عمومی میپردازند. رسالت دیپلماسی، مدیریت روابط میان کشورها و همچنین روابط کشورها با سایر بازیگران بینالمللی میباشد. اگر چه ممکن است دیپلماسی در بستر جنگ، یا در درگیریهای مسلحانه مورد استفاده قرار گیرد ولی عمدتاً با فعالیتهای صلحجویانه سروکار دارد. (سیمبر و قربانی، 1388، ص98)\nبرخلاف باور عمومی، دیپلماسی تنها برای کمک به یافتن راهحل منازعات یا حفظ صلح به کار نمیرود؛ گاهی اوقات از دیپلماسی جهت اهداف بسیار متفاوتی استفاده میشود؛ مانند بهبود تصویر یک کشور در افکار عمومی جهانی، به دست آوردن زمان، گرفتن پاداشهایی از طرفهای سوم ذینفع، فریب دادن طرف مخالف و کسب اطلاعات سری و ارزشمند از طرفهای دیگر. (گیلبوا، 1388، ص 73)\nبه طور کلی، دیپلماسی، اجرای سیاستهای یک بازیگر جهانی در مقابل بازیگر دیگر است که اگر ماهرانه اجرا شود، میتواند به طور بالقوه و بالفعل قدرت نفوذ را در صحنه جهانی ارتقا بخشد و برعکس، اگر به خوبی اجرا نشود، کاهشدهنده قدرت بازیگران است. دیپلماسی ضعیف میتواند به یک بحران سیاسی تبدیل شود. بازیگران ضعیف از لحاظ نظامی و اقتصادی تاحدی میتوانند خلاء موجود را با دیپلماسی قوی پر نمایند و بازیگران قدرتمند نظامی و اقتصادی، با اجرای دیپلماسی ضعیف، موقعیت خود را از دست خواهند داد.\n1 – 4 انواع دیپلماسی\n1 – 4 – 1 دیپلماسی سنتی\nهر چند تعریف مشخص و مورد توافقی درباره دیپلماسی سنتی وجود ندارد، اما این مفهوم را میتوان با توجه به ویژگیهای آن تعریف کرد.\nگیلبوا، از واژه «سری» برای اطلاق به مفهوم دیپلماسی سنتی استفاده میکند. از نظر وی، در دیپلماسی سنتی، کلیه فعالیتهای به طور مخفیانه انجام میشوند لذا رسانهها و افکار عمومی به طور مطلق از مذاکرات و سیاستگذاریهای مرتبط کنار گذاشته میشوند. روزنامهنگاران، عامه مردم و بیشتر سیاستمداران و مقامات رسمی، از آنچه در این ملاقاتها اتفاق میافتد؛ طرحهایی که مبادله میشوند و معاهداتی که مورد مذاکره قرار میگیرند و بر سر آنها توافق میشود، بیخبرند. دیپلماسی کلاسیک سنتی محرمانه بوده است. با دموکراتیکتر شدن دنیا و دسترسی بیشتر رسانهها به امور، هدایت دیپلماسی در خفا سختتر شده است. مردم خواستار اطلاعاتی درباره مذاکرات هستند؛ به طور کلی، رسانهها این تقاضا را برآورده میکنند. جایگاه بالا و موقعیت مذاکره کنندگان و چالشهای عمده، به برپایی گفتگوهای سری منجر میشود. با این حال، در تعداد اندکی از موارد بحرانی و بسیار حساس، حتی سیاستگذاران شناخته شده و سطح بالا نیز قادر بودهاند مذاکرات سری را دنبال کنند. (گیلبوا، 1388، ص55)\nبنابراین، دیپلماسی سنتی را میتوان شکلی از اداره امور خارجی تلقی کرد که:\nالف) تشریفات خاصی دارد؛\nب) عموما پنهانی، مخفیانه و مرموز است؛\nج) نخبگان دیپلماتیک از سایر بخشهای جامعه جدا بوده و حالت آریستوکراتیک دارند؛\nد) چون با شفافیت میانهای ندارد، کمتر رسانهای است. (طباخی ممقانی، 1390، ص 68)\nسیاستمداران و مقامات رسمی، مذاکرات سری را به دلیل ماهیت مذاکرات بینالمللی و مصونیت از هزینههای عدم موفقیت، ترجیح میدهند. مذاکراتی که برای حل درگیریهای دشوار بینالمللی انجام میشوند، مستلزم چانهزنیهای طولانی و سخت هستند. آنها از مراحل اولیه پیشنهادهای انعطافناپذیر و صریح خود به وسیله اعطای امتیازات دردناک و خطرناک، به سمت توافقات نهایی بر مبنای امتیازات دوجانبه از سوی هر دو طرف، حرکت میکنند. دیپلماتها عقیده دارند افشای نابهنگام موقعیتهای ابتدایی مذاکرات و راهکارها، توانایی بالقوه امتیازات آنها را در معرض فشارهایی، هم از جانب طرف دیگر مذاکره کننده، و هم از سوی افکار عمومی داخلی خود، قرار میدهد. این گونه شرایط پر تنش میتواند با مباحثات طولانی غیر ضروری و توافقات کم تاثیر، موجب پایان یافتن پیش از موعد مذاکرات یا مختل شدن دیپلماسی شود. رسانهها مدعی حق عموم برای اطلاع یافتن، و خواستار پوشش تمامی جنبهها و جزئیات مذاکرات بینالمللی هستند، در حالی که دیپلماتها نیز حق خود را در مذاکره آزادانه برای صلح (بدون اینکه تحتتاثیر فشارهای مداوم داخلی قرار بگیرند) طلب میکنند. نتیجه، نزاعی داخلی بر سر منافع، بین دیپلماتها و روزنامهنگاران است. (گیلبوا، 1388، ص56)\n1 – 4 – 2 دیپلماسی عمومی\nعبارت دیپلماسی عمومی در حوزه مطالعات روابط بینالملل، عبارتی است که در دهه 1960 عمدتا برای توصیف جنبههای جدید دیپلماسی رایج شد که تعامل میان بازیگران جدید عرصه بینالمللی را در کنار دولتها دربر میگرفت. دیپلماسی عمومی اولین بار در سال 1965 در آمریکا توسط «ادمون گولیون»، رئیس مدرسه حقوق و دیپلماسی فلچر در دانشگاه تافتز به کار گرفته شد و عبارت است از ارتباطات معطوف به منافع ملی یک کشور از طریق ارتباط با مردم خارج از مرزهای جغرافیایی. با این تعریف مسائلی از قبیل اعزام دانشجو به خارج، پذیرش بورسهای تحصیلی، خبرنگاران اعزامی، فرآیند ارتباط میانفرهنگی، برگزاری انواع جشنوارههای هنری، همایشها و سمینارهای فرهنگی و پخش برنامههای صوتی و تصویری و حتی سایتهای اینترنتی، همه و همه در حوزه دیپلماسی عمومی قابل بحث میباشد. (ولف و روسن، 2004، ص 4)\n1 – 4– 2- 1 سیر تحول دیپلماسی عمومی\nسیاستمداران آمریکایی همواره در جستجوی راههایی بودند تا بتوانند افکار عمومی مردم کشورهای دیگر را در آنسوی دریاها تحتتاثیر قرار دهند. «جفرسون»، معتقد بود که با ارائه تصویری از ارزشها و نهادهای دموکراتیک در آمریکا، ایالات متحده قادر خواهد بود نفوذ بیشتری در خارج از کشور داشته باشد. وی اولین مرکز اطلاعاتی آمریکا را زیر نظر مقامات دولتی این کشور تاسیس کرد. این مراکز به زودی در سراسر اروپا گسترده شدند و دیپلماسی سنتی، خیلی زودتر از سال 1866 که اولین کابل در اقیانوس اطلس کار گذاشته شود و خیلی زودتر از آنکه در سال 1924 امواج کوتاه رادیویی فاصلههای دور را درهم نوردند، تغییرات خود را آغاز کرد. هلند، اولین کشور اروپایی بود که از این امواج برای ارتباط با مستعمرات خود استفاده کرد. پساز آن، انگلستان، فرانسه، پرتغال و بلژیک توانستند با متصرفات خود در آنسوی دریاها ارتباط برقرار کنند. (اشنایدر، 1997، ص 19)\nهری ترومن، از جمله افرادی بود که کاملا به ضرورت چنین برنامههایی پی برده بود. وی با اشاره به برنامههایی که ایستگاه رادیویی بی بی سی برای مخاطبان پخش میکرد، گفت: «ماهیت امروزی روابط خارجی، این مسئله را برای ایالات متحده الزامی میسازد که فعالیتهای اطلاعاتی خود را به عنوان بخش تفکیک ناپذیر مسائل خارجی دنبال کند.» (همان، ص 15) به همین دلیل در دوره ریاست جمهوریاش، وی به وزارت خارجه دستور داد که تلاش خود را در این زمینه افزایش دهد. دفتر اطلاعات بینالمللی و امور فرهنگی، همچنین دفتر تبادل آموزشی و مراکز فرهنگی و کتابخانههای آمریکایی در بسیاری از کشورهای خارجی تاسیس شد. ژنرال «دوایت آیزنهاور»، در راستای سیاست پیشینیان خود از جمله هری ترومن، آژانس اطلاعاتی ایالات متحده را در سال 1953 تاسیس نمود. وی به ویژه درصدد بود تا به نسل بعد از جنگ اروپا، یادآوری کند تا چه حد مرهون فداکاری و مجاهدت آمریکا هستند. وی میگوید: «اروپا (اروپای غربی) به سرعت بازسازی خواهد شد؛ مدرنیزه خواهد شد و ثروت زیادی بهدست خواهد آورد؛ اما دولتهای اروپایی راجعبه گامهایی که ما برای کمک به آنها برداشتیم، کمتر سخن خواهند گفت.» آیزنهاور به آنچه که وی دیپلماسی «پی-فکتور» (دیپلماسی با عاملیت مردم) یا ارتباط مردم با مردم مینامید، اعتقاد داشت. وی حداقل ماهی یکبار با اولین مدیر آژانس اطلاعات آمریکا، تئودور اس. استرایبرت دیدار داشت. تئودور استرایبرت، همچنین در نشستهای شورای امنیت ملی کاخ سفید نیز حضور داشت. (همان، صص 17-16)\n«آلوین اشنایدر»، نویسنده کتاب «مبارزان دروغ پراکنی» مینویسد: «در سال 1982، من مدیر بخش تلویزیون و فیلم در آژانس اطلاعاتی آمریکا بودم که وظیفه آن، ارائه سیاست خارجی آمریکا به مخاطبان بینالمللی بود. ما همگی بر سر این موضوع توافق داشتیم که تلاشهای دیپلماسی عمومی آمریکایی در سراسر دنیا باید از طریق اروپای غربی که همچنان مرکز اطلاعات جهانی بود، اعمال گردد. ما معتقد بودیم که وقتی رهبران افکار اروپایی، راجعبه ارزشها، نهادها و سیاستهای آمریکایی متقاعد شدند، آنها این داستان را به سایر نقاط دنیا با تاثیر بیشتری منعکس خواهند کرد؛ همچنین ارسال اطلاعات به جوامع بسته اروپای شرقی نیز مد نظر ما بود تا فشار عمومی بر رژیمهای سرکوبکننده افزایش یابد. ما میخواستیم راجعبه ارزشهای آمریکایی به عنوان پایهای برای بهتر فهمیدن سیاست خارجی ایالات متحده صحبت کنیم». (اشنایدر، 1997) کاخ سفید چندینبار در موقعیتهای مختلف خاطرنشان ساخته بود که ماموریت آژانس اطلاعات آمریکا باید متقاعدگرایانه و نه صرفاً آگاهیدهنده باشد. اما اگر قرار است کسی را در خارج از کشور متقاعد کرد، ایالات متحده ابتدا باید در داخل کشور رفتار خود را اصلاح میکرد. خشونت علیه سیاهپوستان، جنگ ویتنام، ترور «مارتین لوترکینگ» و «رابرت کندی»، همگی از جمله مسایلی بود که به شدت تصویر ارائه شده از آمریکا را در برنامههای تلویزیونی، فیلمها و برنامههای خبری تحت تاثیر قرار داده بود و آن را کشوری خشن و نژادپرست جلوه میداد. این در حالی بود که تصویر مورد نظر دولتمردان آمریکایی، زندگی سطح بالا، موفقیتهای علمی، قدرت نظامی، مردم بخشنده و روشنفکر آمریکایی بود. (همان، ص 39)\nدر زمان ریاست جمهوری «جیمی کارتر» و در سال 1978، نام «آژانس اطلاعاتی آمریکا» به «آژانس ارتباطات بینالمللی» تغییر یافت؛ چرا که به نظر میرسید کلمه اطلاعات به جریان یکطرفه پیامها از سوی ایالات متحده اشاره دارد. به این ترتیب جایگاه وزارت امور خارجه آمریکا را در تصمیمگیریهای مربوط به ارتباطات بینالمللی، اهمیت بیشتری پیدا کرد. گرچه «آی سی ای» همواره با «سی آی ای» در آن سوی دریاها اشتباه گرفته میشد. در این زمان، آژانس اطلاعاتی آمریکا، جریان مداومی از اطلاعات را به خارج از کشور ارسال میکرد. رادیو صدای آمریکا به 35 زبان، برنامه پخش میکرد و سیستم تلهتایپ رادیویی، واشنگتن را مستقیماً به 170 ایستگاه رادیویی واقع در 100 کشور (مخاطبان محلی و مقامات رسمی) دنیا متصل میساخت. (همان، ص 23)\nدر سال 1981، پس از ورود «رونالد ریگان» به کاخ سفید، بار دیگر به تاسیس یک نهاد واحد برای نظارت بر تمام زمینههای ارتباطات توجه پیدا شد. به همین جهت، یک لایحه قانونی با عنوان «قانون تجدید سازمان ارتباطات بینالمللی» از سوی کاخ سفید به کنگره ایالات متحده پیشنهاد گردید. در این لایحه قانونی، برای مسایل مربوط به تخصیص فرکانسهای رادیویی و همچنین جریان دادههای اطلاعاتی کامپیوتری، اولویتهای خاصی در نظر گرفته شده بودند. به موجب لایحه مذکور، تمام امتیازات و اقتدارات وزارت امور خارجه و از جمله «آژانس ارتباطات بینالمللی ایالات متحده» و همچنین وزارت بازرگانی آمریکا در زمینههای ارتباطات، به یک «کمیته ارتباطات و اطلاعات بینالمللی» واگذار میشد. بر طبق لایحه پیشنهادی، نماینده وزارت بازرگانی ایالات متحده، که در میان وزارتخانههای مختلف دولت عملا دارای نزدیکترین مناسبات با کمپانیهای بزرگ خصوصی است، ریاست کمیته را به عهده میگرفت. همچنین در لایحه قانونی یادشده، ایجاد یک «کمیسیون مشورتی ارتباطات و اطلاعات بینالمللی»، مرکب از نمایندگان شرکتهای عظیم چندملیتی، در کنار کمیته مورد نظر، نیز پیشبینی گردیده بود. (معتمدنژاد، 1387، ص 242)\nو بالاخره، درست اواخر دهه 1990 بود که چندین نیروی به هم مرتبط، یعنی جهانی شدن، انقلاب اطلاعات، پایان جنگ سرد و گسترش دموکراسی به عرصه روابط بینالملل، نظریههای دیپلماتیک را با چالشهای عدیدهای مواجه کردند. از این رهگذر، شاید دیپلماسی عمومی، بیش از سایر وجوه دیپلماتیک، دچار تحول شده باشد. دنیای نوین، امتیاز ویژهای برای اقناع، آشکارسازی، گشودگی و ایجاد ائتلاف در مقابل توحش و استفاده از زور با خود به ارمغان آورد. اهداف دیپلماتیک امروز، بیشاز آنکه بر دستیابی به توافقات مبتنی باشد، بر ایجاد جاذبه و خلق پیروانی با انگیزه و تمایل بالا تاکید دارد. به گفته جوزف نای، «عصر اطلاعات عبارت است از بهرهگیری از عقاید و دانایی به منظور اعمال تاثیرات بینالمللی.» (نای و آونز، 1996، ص 35)\n1 – 4 – 2 – 2 تعریف دیپلماسی عمومی\nبرای اولینبار، کنگره آمریکا در سال 1964، تعریف خود را از دیپلماسی عمومی چنین عنوان نمود: «بعضی از اهداف سیاست خارجی میتواند از طریق ارتباط مستقیم با مردم کشورهای دیگر (خارجی) بیش از دولتهایشان دنبال شود. از طریق استفاده از ابزارها و تکنیکهای مدرن ارتباطی، امروزه دسترسی به بخشهای مهم و بزرگی از جمعیتهای ملی ممکن شده است، تا آنها را آگاه ساخت؛ نگرشهایشان را تحتتاثیر قرار داد و شاید حتی، آنها را تحریک کرد که اقدام معینی را انجام دهند یا راهکار معینی را اتخاذ کنند. این گروهها، به نوبه خود، توانایی این را دارند که فشارهای قابل توجه و حتی قاطعی به دولتهایشان وارد کنند.» (اشنایدر، 1997، ص 21)\nدر یکی دیگر از تحقیقات کنگره، در سال 1964، راجع به اهداف دیپلماسی عمومی و بهتبع آن، آژانس اطلاعاتی آمریکا چنین بازگو شده است:\nالقای این اندیشه که آینده دنیا به جوامع دموکراتیک تعلق دارد.\nمتقاعد ساختن مناطق توسعه نیافته که ایالات متحده میخواهد توانایی تکنولوژیکی آنان را افزایش دهد.\nمبارزه با این اسطوره که کاپیتالیسم، استثمارگر است و میخواهد بر دنیا تسلط یابد.\nو بالاخره اینکه کمونیسم، غیر قابل اجتناب و حتمیالوقوع است. (همان، ص 22)\nاما در ادبیات متون سیاست خارجی ابداع این واژه را به ادموند گولیون نسبت میدهند. مانهایم مینویسد: عبارت دیپلماسی عمومی برای توصیف فعالیتهایی که زمانی با عنوان «پروپاگاندا» توصیف میشد، مرسوم شد. بنابر نقل از «گیفورد دی مالون»، بر اساس گزارشهای ارائه شده، این عبارت در سال 1965، به وسیله ادموند گولیون از دانشکده «قانون و دیپلماسی فلچر» در دانشگاه «تافت» ابداع شده است. این عبارت چنین تعریف شده است: «فرآیندی دولتی برای برقراری ارتباط با جوامع خارجی، به قصد ایجاد آگاهی و درک در مورد ایدهها و آرمانها، فرهنگ و عرف ملت خود، همچنین اهداف ملی و سیاستهای جاری.» (مانهایم، 1390، 24)\nامروزه در فرهنگ واژگان روابط بینالملل وزارت امور خارجه آمریکا که در سال 1985 منتشر شده است، در تعریف دیپلماسی عمومی آمده است: دیپلماسی عمومی به برنامههای تحت حمایت دولت اشاره دارد که هدف از آنها، اطلاعرسانی و یا تحتتاثیر قرار دادن افکار عمومی در کشورهای دیگر است. ابزار اصلی آن نیز، انتشار متن، تصاویر، مبادلات فرهنگی، رادیو و تلویزیون و اینترنت است. (آشنا، 1382، ص 12)\n«ادوارد آر. مارو»، رئیس آژانس اطلاعاتی آمریکا در دولت کندی، دیپلماسی عمومی را به عنوان تعاملاتی نه فقط با دولتهای خارجی، بلکه ابتدا با افراد و سازمانهای غیردولتی که اغلب به صورت دیدگاههای اشخاص مختلف علاوه بر دیدگاه دولت بروز میکند، تعریف نمود. (نای، 1387، ص194)\nیکی دیگر از تعاریف رایج دیپلماسی عمومی در آمریکا عبارت است از: تلاشهای رسمی دولت برای شکل دادن به محیط ارتباطات خارجی که سیاست خارجی آمریکا در آن جریان دارد با هدف کاهش سوءتفاهمات و درکهای نادرستی که ممکن است ارتباط میان آمریکا و آن کشور را پیچیده و مسالهدار نماید، از طریق مطلع ساختن و تحتتاثیر قرار دادن افکار عمومی سایر کشورها و ابزار اساسی آن عبارتند از نشریات، مبادلات فرهنگی، فیلم، امواج صوتی و تصویری، و بالاخره آنکه این دیپلماسی عمومی معتقد به اداره ماهرانه و دستکاری شده سیاست خارجی از طریق پخش آنچه که میتواند به عنوان تبلیغات پنداشته شود، میباشد. (بیات، 1385، ص 44)\nدیپلماسی عمومی به تلاش یک دولت برای برقراری ارتباط با عموم یک جامعه دیگر اطلاق میگردد تا طی این تلاش، ارزشها، فرهنگها، سیاستها و عقاید جامعه خود را برای آنها توضیح دهد و بدین ترتیب رابطه، وجهه و شهرت خود را در آن کشور بهبود و ترمیم بخشد. (جی کال، 1387، ص 13)\n«مک للند»، در تعریف دیپلماسی عمومی، مینویسد: «دیپلماسی عمومی برنامهریزی استراتژیک و اجرای برنامههای آموزشی، فرهنگی و اطلاعرسانی توسط یک کشور حامی برای ایجاد محیط افکار عمومی در یک کشور (کشورهای) هدف است به طوری که، رهبران سیاسی، کشور هدف را قادر به تصمیمگیری حمایتگرانه و پشتیبانی از اهداف سیاست خارجی کشور حامی میسازد. (جعفری، 1384، ص55)\nگیلبوا، دیپلماسی عمومی را تنها به عنوان مدلی از «ارتباطات یکطرفه که غالباً در منازعات بینالمللی دنبال میشود»، معرفی میکند. وی به نقل از فردریک مینویسد: «هسته نظریه دیپلماسی عمومی، ارتباطی هدایت شده با افراد خارجی، به منظور تاثیر گذاشتن بر افکار آنها و سرانجام، تاثیر گذاشتن بر دولتهای آنهاست. در همین چهارچوب، دیپلماسی عمومی، فعالیتهایی در زمینههای تبادل اطلاعات، آموزش و فرهنگ با هدف تاثیرگذاری بر دولتی خارجی، از طریق تاثیر گذاردن بر شهروندان آن است. (گیلبوا، 1388، ص80)\nبا توجه به تعاریف فوق می توان نتیجه گرفت که ایده و جوهره اصلی دیپلماسی عمومی، تسلط بر افکار عمومی جهان از طریق کنترل ایده ها، باورها و هنجارها و در نهایت تاثیرگذاری در راستای اهداف مورد نظر از طرق مختلف و به طور کلی با کمک ابزارهای فرهنگی و ارتباطی است.\n1 – 4 – 2 – 3 قدرت نرم، مفهوم کلیدی دیپلماسی عمومی\nاصطلاح قدرت نرم برای اولین بار توسط «جوزف نای»مطرح شد. وی در سال 1990، در مقالهای در «ماهنامه آتلانتیک» با تاکید بر اهمیت قدرت نرم، قدرت را در آینده، کنترل و انتشار اطلاعات و توانایی تغییر رفتار دولتهای دیگر دانست. هرچند در گذشته، در ادبیات سیاسی جهان، برخی از اقدامات و سیاستهای دولتهای بزرگ در قالب قدرت نرم قابل تعریف بودند، این نای بود که از قدرت نرم به عنوان یک تئوری نام برده است. اهمیت مباحث مطرح شده در تئوری قدرت نرم، در رابطه با بحث دیپلماسی عمومی، باعث میشود تا در اینجا مورد توجه قرار گیرد. (کول، 1391، ص 31)\nیکی از مفاهیم کلیدی که در دیپلماسی عمومی جدید مطرح شده، قدرت نرم است. جوزف نای، در پایان جنگ جهانی دوم، این مفهوم را ابداع کرد. از نظر نای، قدرت نرم، یک بازیگر را قادر میسازد به کمک جذابیتهای فرهنگی خود و نه اهرمهای نظامی و اقتصادی، آنچه را که در فضای بینالمللی جستجو میکند، به دست آورد. به عبارت دیگر، قدرت نرم، توان یک کشور برای دستیابی به اهدافش از طریق جذابیت و نه اجبار و یا تنبیه میباشد. این جذابیت از قدرت نرم هر کشور یعنی از سه عامل فرهنگ، ارزشها و سیاستهای یک کشور ناشی میشود. (همان، ص 31)\nنای در زمینه به کارگیری صحیح قدرت نرم، دیپلماسی عمومی را مرکز ثقل بحث خود قرار میدهد. بر اساس این نظریه، دیپلماسی عمومی با هدف افزایش قدرت نرم و کسب منافع ملی در عرصه عمومی اعمال میشود. دیپلماسی عمومی میتواند مکانیسمی برای به کارگرفتن قدرت نرم باشد؛ اما چیزی غیر از قدرت نرم است. مزیت مفهوم قدرت نرم این است که گفتمان دیپلماسی عمومی را به قلمرو امنیت ملی وارد ساخته و این امکان را فراهم آورده که به همان میزان به آن توجه شود. عیب آن نیز این است که نای از آن به عنوان مکانیسمی برای «به دست آوردن آن چیزی که یک نفر میخواهد» یاد میکند. (همان، ص 32)\nجعفری نیز در تایید این مسئله معتقد است منبع اساسی و مبنای دیپلماسی عمومی همان چیزی است که نای با مفهوم قدرت نرم ارائه میدهد. قدرت نرم از نظر نای، شیوه جدیدی از اعمال قدرت در مقایسه با شیوههای سنتی است که موجب میشود یک کشور کاری کند که کشورهای دیگر همان چیزی را بخواهند که او میخواهد. وی این را قدرت متقاعدکننده نیز میخواند. از دید وی منابع قدرت نرم آمریکا عبارتند از: جذابیت ایدئولوژیک، شرکتهای چندملیتی و فرهنگ آمریکا. در هر حال، همپوشانی منابع قدرت نرم و دیپلماسی عمومی آنچنان روشن است که نویسنده بر این امر تاکید دارد که دیپلماسی عمومی در واقع برنامهریزی راهبردی کاربرد قدرت نرم در راستای تامین اهداف سیاست خارجی است. (جعفری، 1384، ص56)\n1 – 4 – 2 – 4 ابزارهای دیپلماسی عمومی\nدیپلماسی عمومی از کانالها و شیوههای متعددی بهره میبرد که تنها یکی از آنها، رسانههای ارتباط جمعی، به ویژه بنگاههای سخنپراکنی بینالمللی است. استفاده از رسانههای جمعی در دیپلماسی عمومی، برای تاثیرگذاری مستقیم بر توده مردم به کار میرود، در حالیکه دیگر روشها، عمدتاً فرهنگی بوده و به سوی مخاطبان نخبه تمایل دارند؛ با این باور که نخبگان بر افکار عمومی تاثیرگذار هستند.\nدر یک جمعبندی میتوان کانالها و ابزارهای دیپلماسی عمومی را چنین برشمرد.\nرسانههای ارتباط جمعی، بنگاههای سخنپراکنی بینالمللی (به ویژه تلویزیون جهانی)\nتبادلات فرهنگی و علمی دانشجویان\nروشنفکران، دانشگاهیان و هنرمندان\nشرکت در جشنوارهها و نمایشگاهها\nبرپایی و حفظ مراکز فرهنگی\nواحد بین الملل پایان نامهی کارشناسی ارشد در رشتهی حقوق- جزا و جرم شناسی محدودیت های پیشگیری وضعی از جرم در اسلام به کوشش رحیم حقیقی استاد راهنما دکتر محمد هادی صادقی شهریور 1391 به نام خدا اظهارنامه اينجانب رحیم حقیقی دانشجوي رشته‌ي حقوق گرايش جزا و جرم شناسی، واحد بین الملل اظهار مي‌كنم كه […]\n2338070-10795000 دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت دانشکده علوم انسانی گروه آموزشی حقوق پایاننامه تحصیلی جهت اخذ درجه کارشناسی ارشد رشته: حقوق خصوصی عنوان: مسوولیت مدنی ناشی از انتقال خون آلوده استاد راهنما: دکتر اکبر ایمانپور استاد مشاور: دکتر مقصودی نگارش: شیما پورقاهردوست تابستان 93 باسمه تعالی «تعهدنامه اصالت رساله یا پایان نامه» اینجانب شیما پورقاهردوست […]\n–اثر تیمارهای حلقه برداری و اتفن بر صفات کمی و کیفی انگور رقم 'ریش بابا قرمز'91\nپایان نامه در ارتباط بین نظام اندازه گیری عملکرد و کاربردی نمودن تصمیمات استراتژیک در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران\nمدل سازی درصد چربی جامد و نقطه ذوب چربی¬های اینتراستریفیه شده به روش آنزیمی


سفر کوچینگ قدم هشتم: چگونه یک کوچ بشوم؟\nخانه » چگونه یک کوچ بشوم\nقبل از دوره\nموضوع پیش نیاز های شرکت در دوره آموزش کوچینگ\nچه کسی میشویم؟\nچه ارزشی بدست میاوریم؟\nچرا کوچینگ را انتخاب کنم؟\nمعرفی نامه آموزشگاه\nهمکاری با موسسه فراکوچ\nبرای شروع حرفه کوچینگ شما به مدرک و دانش خاصی نیاز ندارید، با این حال پیش نیازهایی برای تبدیل شدن به کوچ وجود دارد که در ادامه به آن میپردازیم.\nما باور داریم برنامه آموزشی ما از بهترین و در نوع خودش از کامل ترین برنامه های آموزشی است. برنامه های آموزشی مجموعه فراکوچ همگی بر پایه اصول و اساس خاصی تدوین و تنظیم شده اند. برنامه آموزشی فراکوچ بر پایه زیر است:\nشاید از خود بپرسید، خوب بعد از اتمام دوره چی؟ چه اتفاقی می افتد؟ آیا میتوانم به عنوان کوچ فعالیتی داشته باشم؟ بله! کوچینگ حرفه یکی از شغل های بین المللی است که ارائه خدمات در آن زمان و مکان مشخصی ندارد. در دنیا خدمات کوچینگ به صورت غیرحضوری هم ارائه می شود، لذا شما هم از هر جای دنیا می توانید این خدمت را آموزش دیده (دوره آنلاین) و آن را ارائه نمایید.\nبعد از دریافت گواهینامه کوچ معتبر سطح یک میتوانید تحت عناوین متفاوت مثل کوچ توسعه فردی، کسب و کار و یا کوچ منابع انسانی کار کنید.\nاین حرفه بر مبنای کمک به دیگران است و به همین دلیل بسیاری از کوچ ها این حرفه را ارزشمند میدانند. علاوه بر یادگیری و تقویت مهارت های کوچینگ، حرفه کوچینگ، یک شغل بین المللی با گردش مالی بیش از ۱۰ میلیارد دلار است که درآمد آن در دنیا ۲ تا ۳ برابر مشاوره است. کوچینگ دومین شغل رو به رشد در کانادا در سال ۲۰۱۹ با بیشترین نرخ جذب و استخدام بوده است.\nتنوع و تفریح\nهمه موارد فوق با انتخاب حرفه کوچینگ میسر میشود.\nمهارت زندگی برای خودم\nاگر شما حتی نخواهید حرفه کوچینگ را به صورت جدی ادامه دهید، میتوانید از آن برای بهبود کیفیت زندگی خودتان استفاده کنید. آموزش های کوچینگ میتواند به شما در توسعه فردی، بهبود روابط با اطرافیان و دوستان و دیگر مهارت های زندگی کمک کند.\nمهارت و ابزار در کسب و کار\nبرای ارتقائ سطح عملکرد در یک شغل به عنوان کارمند، بایستی مجموعه ای از مهارت ها و توانایی های فردی ارتقا یابند. برای مثال برای پیشرفت فردی و ارتقا سطح عملکرد فردی، افراد بایستی مهارت های مدیریتی، رهبری، آموزشی و تدریسی و حتی مهارت های روانشناسی خود را توسعه دهند.\nهمانطور که در قدم قبلی به بسیاری از جزییات اشاره کردیم، کسب درآمد از حرفه کوچینگ سخت نخواهد بود. بسته به انتخاب و الویت های شما، درآمد شما از کوچینگ متغیر خواهد بود. برای مثال درآمد کوچی که کوچینگ شغل اول او است با درآمد فردی که کوچینگ را به عنوان شغل دوم و پاره وقت انجام میدهد قابل مقایسه نخواهد بود.\nالبته باید خاطر نشان کرد که اندازه بازار هدف، نحوه ارائه خدمات، انواع خدمات (کوچ داخلی، کوچ خارجی و کوچ به عنوان مدیر) و حتی مهارت های بازاریابی مثل برندینگ و دیجیتال مارکتینک نیز بر میزان درآمد کوچ تاثیر بسزایی دارند.\nزندگی در دنیایی که همه روزه و دائما در حال تغییر است آنچنان آسان نیست. کسب و کارها و افراد هر روزه نیاز به کوچ را بیشتر و بیشتر احساس میکنند. در تمامی قدم های گذشته بارها تکرار کردیم کوچینگ دومین حرفه در حال رشد جهانی است و با وجود افزایش نیاز و ضرورت وجود آن ، میتوانید شما هم جزو اولین نسل کوچینگ باشید.\nگفتیم که شروع حرفه کوچینگ پیش نیاز بخصوصی ندارد و شما حتما به مدرک خاصی نیاز ندارید. با این وجود تحصیلات، هوش هیجانی، عدم اختلال رفتاری هر فردی قبل از شروع دوره باید مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این موارد، افراد باید در تستهای شخصیتی و برخی از تست های آمادگی جسمانی شرکت کنند.\nو اما پس نیازها! بعد از گذراندن دوره شما باید از داش و مهارت خود برای کسب تجربه استفاده کنید تا بتوانید حرفه خود را گسترش دهید و در آن پیشرفت کنید.\nدر پایان دوره کوچینگ سطح یک شما طبق استانداردهای فدراسیون بین المللی کوچینگ، تمام صلاحیتهای لازم را آموخته و تمرین کرده باشید. با حضور در شبکه های ارتباطی پایدار و آشنایی با اساتید و کوچهای برجسته فارسی زبان دنیا شما میتوانید شبکه کاری قوی برای خود بسازید.\nمفتخریم بگوییم که ما بزرگترین شبکه مستقل از مدرسان و کوچهای حرفه ای با تاییدیه ملی و بین المللی، شرکتها و افراد متخصص در حوزه های علوم انسانی، روانشناسی و مدیریت منابع انسانی خواهیم بود و وظیفه اصلی ما تحقیق و پژوهش در جهت بومی سازی دانش بین المللی کوچینگ و سپس ارائه خدمات اجرا و آموزش مهارتهای کوچینگ زندگی و کسب و کار (Life Coaching & Business Coaching) با نگاه ملی و منطقه ای خواهد بود.\nمدرسین مجموعه آماده اند تا در این مسیر پرفراز و نشیب در کنار شما باشند و به شما کمک کنند.\nفرآیند آموزشی هر کدام از دوره ها بسته به عنوان آن متفاوت است. برنامه آموزشی هر کدام از برنامه های آموزشی بر اساس قوانین و اصول خاصی تنظیم شده اند. هر کدام از این برنامه های آموزشی قوانین خاصی را دنبال میکنند.\nدر مجموعه ما شما کوچینگ را طور یاد میگیرید که بتونید به راحتی جلسات کوچینگ برگزار کنید و درآمد کسب کنید، اما این تنها اول راهه.کوچینگ مهارتی ذهنی و درونی هست و شما بایستی هر لحظه به دنبال پیشرفت خود باشید.\nبا گذراندن دوره های تربیت کوچ سطح یک و شرکت در آزمون های مربوطه میتوانید مدرک معتبری از سازمان فنی حرفه ای کشور دریافت کنید و پس از آن حرفه خود را به صورت جدی تری ادامه دهید.\nبرای شروع میتوانید همین الان برای استفاده از پکیج رایگان آموزشی ما قرم ثبت نام را پر کنید.\nوقتی سخن از دوره‌های آموزش آنلاین در حوزه کوچینگ به میان می‌آید، به مزایای بسیار زیادی برمی‌خوریم؛ در دوره آموزش آنلاین کوچینگ به‌طور مفصل، با پارادایم اساسی کوچینگ، به‌کارگیری روانشناسی مثبت، یادگیری گفتگوی اندیشمندانه، اصول ایجاد خلاقیت تغییر و گفتگو درباره آگاهی، وضوح و انتخاب آشنا خواهید شد. درواقع، با ثبت‌نام در این دوره‌ها، ۲۴ ساعت شبانه‌روز و ۷ روز هفته، امکان دسترسی به مطالب مفیدی در باب موارد فوق خواهید داشت.\nطراحی بی‌نظیر پلت فرم یادگیری آموزش آنلاین کوچینگ فراکوچ، تجربه‌ای بی‌دردسر را به شما ارائه می‌دهد، حتی برای افرادی که قبلاً هرگز یادگیری آنلاین را تجربه نکرده‌اند. شما توسط سیستم مدیریت سفارشی و کاربرپسند یادگیری ما به‌خوبی پشتیبانی خواهید شد.\nاگر همچنان نمیتوانید تصمیم درستی بگیرید و به کمک نیاز دارید مشاوران مجموعه آماده اند که به شما در این تصمیم کمک کنند. فقط کافیه همین الان فرم مشاوره درخواست آموزش کوچینگ رایگان ما را پر کنید.\nدر جلسات کوچینگ ، کوچ به مشتری خود کمک میکند تا به اهدافی که مشخص کرده است دست یابد و یا در صورت نیاز آن اهداف را اصلاح کند. کوچ ها حرفه ای مانند آینه ای شرایط و وضعیت مشتریان را از منظر متفاوتی به آن نشان میدهند. موضوعات و مباحث مورد بحث جلسات با هماری کوچ و مشتری مشخص میشوند.\nیک خبر خوب! اگر تا به الان تجربه ای نداشتی میتونی همین الان امتحان کنی!\nدرخواست جلسات کوچینگ\nتا الان حدود ۶۷۰۰ نفر در موسسه فراکوچ در دوره های ما شرکت کردند و بعضی ها کوچینگ رو به عنوان شغل اصلی انتخاب کردند و به عنوان کوچ حرفه ای فعالیت می کنند، الان هم جلسات کوچینگ برگزار کرده و درآمد کسب می کنند.\nمابقی از مهارت کوچینگ در شغل، کار یا زندگی شخصی شون بهره مند شدند.\nدر کنار مزایای بسیار دوره های ما، ویژگی های بسیاری دیگر است که ما آن ها برای پشتیبانی از شما عزیزان ارائه میدهیم:\nحضور رایگان در جلسات فوق برنامه آموزشی مانند نشست های هم افزایی فراکوچ و کارگاه های کوتاه مدت مختلف\nهمراهی یک کوچ حرفه ای به عنوان پشتیبان علمی برای پاسخگویی به سوالات شما\nارتباط مستقیم با واحد آموزش موسسه و اساتید برای برگزاری هرچه بهتر کلاس ها\nعضویت در شبکه های ارتباطی با کوچ های حرفه ای از سراسر دنیا و ایران\nاگر شما بخواهید، میتوانید مدرک و گواهینامه های معتبر از سازمان فنی و حرفه ای (معتبر ترین مدرک آموزش کوچینگ در کشور) و مرکز آموزش بازرگانی (زیر نظر وزارت صنعت معدن و تجارت) با هزینه اضافه تر دریافت کنید.\nدوره آموزش و تربیت کوچ حرفه ای در «موسسه فراکوچ» ، تنها دوره معتبر و استاندارد است که به تأیید سازمان فنی و حرفه ای کشور و همچنین سازمان جهانی کار ILO رسیده و معتبرترین مدرک ملی کوچینگ را به شما ارائه می کند.\nدر واقع تدوین کننده استانداردهای آموزش کوچینگ در ایران «موسسه فراکوچ» است که این استاندارد آموزشی را برپایه ۱۱ صلاحیت تعیین شده فدراسیون بین المللی کوچینگ ICF تدوین و به طور رسمی طی شماره ثبت ۵۲۴۹۲۰۴۵۰۰۱۰۱۱۱ در سازمان فنی و حرفه ای کشور ثبت کرده .\nحالا بزارید خیلی خلاصه بگم با ثبت نام در دوره های ما چه چیزهایی به دست میارید:\nمعتبرترین دوره آموزش و تربیت کوچ حرفه ای در کشور\nاعطاء گواهینامه و مدرک معتبر ملی کوچینگ از سازمان فنی و حرفه ای کشور\nزیر نظر سازمان جهانی مهارت و کار (ILO) با اعتبار بین المللی در ۱۷۱ کشور جهان\nنحوه اخذ مدرک ICF\nتنها مدرک و مجوز رسمی کوچینگ بین المللی ICF است. داشتن مدرک کوچینگ ICF، نشان دهنده دانش، توانایی و تعهد به استانداردهای اخلاقی حرفه ای است.\nاگر شما کوچی هستید اخذ این مدرک ICF به معنی داشتن مشتری های بیشتری است! بهترین راه برای به دست آوردن مدارک معتبری مانند ICF از طریق برنامه آموزش های معتبر کوچینگ ICF است. این مدرک همچنین تنها مجوز رسمی کوچینگ حرفه ای است که در سطح بین المللی شناخته شده است.\nبرای افزایش کارایی و بازدهی در زمینه های مرتبط به درمانی و مشاوره ای، فارغ التحصیلان در درجه ی اول باید دانش خود را در این زمینه گسترش دهند و همچنین تجربه ی کاقی را برای آمادگی لازم کسب کنند و پس از آن وارد عرصه حرفه ای کار خود شوند. این نظارت و راهنمایی بالینی می‌تواند فردی یا گروهی باشد. البته تعداد افراد گروه باید کم باشد تا اعضای همگی بتوانند سوالات خود را مطرح کنند. نظارت و راهنمایی بالینی نه به معنای معلمی است و نه مرور و بررسی افراد یکسان و همتا از عملکرد یکدیگر. نظارت و راهنمایی می تواند دربردارنده‌ی نوعی «کوچینگ» به عنوان بخشی از یک رابطه‌ی متقابل بین دو متخصص حرفه ای تلقی شود.\nعلاوه بر این ها ما دوره های تکمیلی آموزشی را در اختیار شما عزیزان قرار میدهیم تا همیشه بتوانید در کنار بهترین ها قدم بردارید.\nعضویت و نوع آن – مزایا\nشما میتوانید در موسسه ما تحت عناوین متفاوتی با ما همکاری داشته باشید. اگر میخواهید همکار خود را به عنوان کوچ حرفه ای با ما شروع کنید همین الان میتوانید اطلاعات خود را در فرم همکاری به عنوان کوچ وارد کنید.\nیا حتی میتوانید به عنوان سفیر کوچینگ در فروش خدمات و محصولات ما همکاری کنید و در دوره های پزوهشی و استادی به عنوان همکار علمی ما را یاری کنید.\nبرای شروع همکاری کافی است با ما تماس بگیرید و یا اطلاعات و رزومه کاری خود را برای ما از طریق راه ارتباطی ما بفرستید.\nمشهد – خیابان راهنمایی – خیابان سلمان‌فارسی غربی – پلاک ۲۸- ساختمان آرمان – واحد ۶\n۰۵۱۳۸۴۶۹۰۲۰ – ۰۲۱۹۱۰۹۱۱۲۱\nخب قدم هشتم سفر کوچینگ رو گذروندید!\nبریم قدم نهم


سفیده تخم مرغ برای ماسک صورت و مو - سیوطب -\nخانه|زیبایی|پوست|سفیده تخم مرغ برای ماسک صورت و مو\nتیم تحریریه ارسال به ایمیل 14 اسفند 1399\n0 465 زمان تقریبی مطالعه 2 دقیقه\n1 استفاده از تخم مرغ براي زيبايي پوست\n1.1 سفيده تخم مرغ\n1.2 سفیده تخم مرغ و آبلیمو\n1.3 سفیده تخم مرغ و آووکادو\n2 استفاده از تخم مرغ برای زيبايي موها\n2.1 ماسك زرده تخم مرغ\n2.2 روغن زیتون و عسل\nاستفاده از سفیده تخم مرغ برای ماسک صورت و مو موضوع این مقاله از سیوطب است. تخم مرغ از قديم تا به امروز ماده اي مناسب و كاربردي براي مراقبت از مو و پوست بوده است . مصرف تخم مرغ به عنوان بخشی از رژیم غذایی و اعمال مستقيم آن روي پوست و موها به شفافيت و سلامتي آنها کمک می کند، در اغلب موارد از سفیده تخم مرغ براي پوست و از زرده براي موها استفاده شود.\nاستفاده از تخم مرغ براي زيبايي پوست\nسفیده تخم مرغ برای ماسک صورت\nاستفاده از يك ماسک ساده سفيده تخم مرغ پوست شما را شفاف مي كند. براي تهيه اين ماسك در ابتدا با جدا کردن سفیده از زرده تخم مرغ شروع کنید سپس سفیده را درون ظرفي قرار داده و با چنگال یا لیسک کاملا آن را هم بزنید تا قوام بيايد و بعد آن را مستقیماً روی صورت خود بمالید.\nقبل از استفاده از ماسک اطمینان حاصل کنید که صورت و دستان خود را شسته و خشک کرده اید. حدود پانزده دقیقه بعد كه ماسک كاملا روي پوست سفت شد، آن را با آب گرم بشویید، توجه داشته باشيد سفيده تخم مرغ به عنوان یک درمان لایه بردار برای پوست عمل مي کند و اگر پوست خشكي داريد بعد از آن بايد مرطوب كننده بزنيد.\nسفیده تخم مرغ و آبلیمو\nسفیده تخم مرغ و آبلیمو تركيبي عالي براي زيبايي پوست و مو است به اين طريق كه سلول هاي مرده پوست كه به وسيله آب لیمو از پوست جدا شده به سفيده تخم مرغ مي چسبند و به طور كامل از بين مي روند. براي تهيه ماسك سه عدد سفیده تخم مرغ را در ظرفي ريخته و تقریباً یک قاشق غذاخوری (15 میلی لیتر) آب لیمو به آن اضافه کنید و تركيب خوب مخلوط كنيد تا زمانی که کف آلود شود و مخلوط را با دقت به صورت خود بمالید و بعد از حدود پانزده دقیقه با آب گرم بشویید.\nسفیده تخم مرغ و آووکادو\nتركيب سفیده تخم مرغ و آووکادو معجوني شگفت آور براي درخشش پوست است البته به اين تركيب مي توانيد عسل و شیر نيز اضافه کنید. آووکادو سرشار از ویتامین هایی که به درخشش سالم پوست کمک ميکند. براي تهيه ماسك یک چهارم آووکادو را له کرده و با یک عدد سفیده تخم مرغ زده شده مخلوط کنید. سپس یک قاشق چایخوری شیر و یک قاشق چای خوری عسل به آن اضافه کنید و آن را کاملا با هم مخلوط کنید تا ماده صافی ايجاد شود سپس بعد از حدود پانزده دقیقه آن با آب گرم بشویید.این ماسک به اندازه سایر ماسکهای سفیده تخم مرغ پوست را خشک و سفت نمی کند.\nاستفاده از تخم مرغ برای زيبايي موها\nمعجزه زرده تخم مرغ براي داشتن موهایی قوی ، نرم و ابریشمی ناديده نگيريد در حقيقت مواد موجود در زرده تخم مرغ براي درمان مو بسيار مفيد و كارسازاست ،\nبراي درست كردن ماسك زرده تخم مرغ بسته به مقدار موی خود ، چند زرده تخم مرغ را با هم مخلوط کنید،سپس آن را به موها و پوست سر خود بمالید و بعد از حدود نیم ساعت کاملا با آب سرد بشویید.\nاین روش درمانی با هدف تسکین موهای خشک و آسیب دیده ، باعث نرمي آنها مي شود. یک تا سه زرده تخم مرغ را با چنگال مخلوط کنید سپس سه قاشق غذاخوری روغن زیتون و سه قاشق غذاخوری عسل به آن اضافه کنید و این مخلوط را بر روي مو و پوست سر خود ماساژ دهید و یک حوله دور سر خود بپیچید.بعد از حدود بیست دقیقه تا نیم ساعت آن را کاملاً با آب گرم بشویید .\nشپش سر، روش تشخیص و راه‌های پیشگیری از شیوع


اسم همه غذاهای سنتی مازندران | معرفی جاذبه های گردشگری ایران و جهان\nخانه / آشپزی سنتی و غذای محلی / اسم همه غذاهای سنتی مازندران\nغذای دیگر مازندرانی که مشتاقان بسیاری بین طرفداران بادمجان دارد، ناز خاتون است. مواد اولیه مورد نیاز برای این غذا گوجه فرنگی، پیاز رنده شده، آبغوره، نعنای خشک، گلپر و رب انار یا آب انار و البته بادمجان است.\nبر اساس آمار و ارقام، مازندران سال گذشته مقصد بیشترین تعداد گردشگران داخلی بود. طبیعت بی نظیر و سواحل زیبای این استان همچون آهنربایی مسافران را به خود جذب می کند اما مازندران جاذبه دیگری دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته؛ غذاهای کم نظیرش با طعمی که باید حتما شمالی باشی تا برایت آشنا باشد.\nغذاهای محلی و سنتی مانند خورشت سیر انار، بشته واش، مالابیج، بیج بیج، ترش سماق، ناز خاتون، باقلا وابیج، کدو بره، آغوز مسما، ترش ترشو، دوپتی، اسپناساک، اسفناج مرجی، خورشت آلو، کئی پلا و آش کدو و … گنجینه ای است که دل هر گردشگری را خواهد ربود. سرمایه گذاری بر رستوران های غذاهای محلی درخشش هر چه بیشتر این گنجینه را در پی خواهد داشت.\nمازندرانی ها یکسری غذا دارند که به «بیج» ختم می شود و مشهورترین و ساده ترین آنها «بیج بیج» است. بیج بیج را از ترکیب گوشت چرخ کرده، گوجه فرنگی، سیب زمینی، پیاز داغ، زردچوبه، نمک و فلفل تهیه می کنند. بیج بیج را معمولا با کته سرو می کنند، اما اگر غذا را برای شامتان تدارک دیده اید برای این که سبک تر به رختخواب بروید، نان را جایگزین کته کنید.\nباقلا وابیج از دیگر غذاهای شمالی است که از ترکیب باقلای مازندرانی یا همان باقلای پلویی، شوید خشک، تخم مرغ، سیر، کره و روغن، ادویه (نمک، فلفل، زردچوبه، دارچین) تهیه می شود. این غذا اغلب با برنج شمالی و زیتون پرورده، ماهی شور و ماست سرو می شود.\nمالابیج یا مالاتا نیز از غذاهای محلی گیلان و مازندران است که از ترکیب ماهی سفید، سبزی های معطر، مغزگردو، رب انار، نمک و فلفل و گلپر طبخ می شود. بعد از پاک کردن ماهی شکم ماهی را با محتویات حاوی رب انار و گردو و ادویه ها پر می کنند و با نخ و سوزن می دوزند، سپس آن را با حرارت آتش یا فر می پزند. محلی ها اغلب این غذا را با ماهی سفید نر درست می کنند، زیرا بر این باورند که ماهی سفید نر از نوع ماده آن خوشمزه تر، لذیذتر و گوشت آن سفت تر است.\nخورشت های مازنی\nطرفداران غذای ملس، حتما خورشت آلو یا همان مرغ و آلوی مازندرانی را امتحان کنند. مواد اولیه برای تهیه این خورشت مرغ تکه شده، دانه انار ملس، آب نارنج، زعفران، پیاز، آلو و مغز گردوی خرد شده است.\nخورشت سیر و انار یکی دیگر از غذاهای پرطرفدار مازندرانی است که مواد اولیه برای تهیه آن پودر موسیر، پودر سیر، نمک، انار، سیر، رب انار، مرغ، پیاز، روغن کنجد و زعفران است.\nاسپناساک یا خورشت اسفناج مازندرانی ها با بو و طعم مطبوع روی دیگر اسفناج را به شما نشان خواهد داد. مواد اولیه این خوراک مازندرانی از گوشت گوسفند یا گاو، اسفناج تازه، سبزیجات معطر، برگ سیر و نعنا، پیاز، هویج، آب و ادویه جات تشکیل شده است.\nکئی پلا یا کدوپلو از غذاهای منحصر به فرد مازندرانی است. مواد اولیه برای آماده کردن آن کدوی رنده شده، پیاز، زیره، زردچوبه، گوشت چرخ کرده، برنج و کره محلی است.\nعلاقه مندان به غذاهای گیاهی و بدون گوشت شاید از کدوبره خوششان بیاید. این غذای محلی از ترکیب سیب زمینی، کدوی سبز، گوجه فرنگی، پیاز، سیر و تخم مرغ و ادویه (نمک، فلفل و زردچوبه) آماده می شود.\nآش های مازنی\nبشته واش از آش های محلی مازندران است که اسفناج، عدس، سیر، پیاز، زیره سبز و ادویه (نمک، فلفل، زردچوبه) مواد اولیه این آش را تشکیل می دهد. اغلب بشته واش را با نارنج و زیره فراوان سرو می کنند.\nآش کدو از آش های لذیذ مازندران است که برای تهیه آن به مواد اولیه ای چون کدو، پیاز داغ، عدس، برنج، آب لیمو ترش، شکر و کمی نمک نیاز است. آش کدو مثل اغلب آش ها با نعنای داغ تزئین می شود. گاهی به این آش کوفته ریزه هم اضافه می کنند.\nغذای محلی شمال غذای محلی مازندران مازندران\t2016-09-24\nبرچسب زده شده با :غذای محلی شمال غذای محلی مازندران مازندران\n← مطلب قبلی کدام دمنوش ها برای فصل پاییز مناسب تر هستند\nمطلب بعدی → خوشمزه ترین غذاهای دنیا در رتبه بندی کدامند


1505025837 506 بازدید 0 دیدگاه خاطرات و ادبیات دفاع مقدس\nبخش چهل و هفتم: نبرد الله اکبر با شرايطي كه بيان شد به پايان رسيد. خوشبختانه نيروهاي ما توانستند پاتكهاي دشمن را هم در شمال و هم در جنوب رودخانه كرخه خنثي كنند و مواضع متصرفي را نگهداري و تحكيم نمايند. با اين عمليات دريچههاي اميد به بيرون كردن متجاوزين از سرزمينهاي اشغالي ميهن عزيز ما به روي رزمندگان ما باز شد و رزمندگان ما در حدود يك سال بعد از اين عمليات، موفق شدند به مرور نيروهاي متجاوز را از قسمت عمده مناطق اشغالي بيرون برانند كه عامل اصلي به وجود آمدن اين توانايي حضور روزافزون نيروهاي مردمي در میدانهاي نبرد بود.\nبه هر حال با وجود اشغال و تحكيم هدف الله اکبر به وسيله عناصر تيپ 3 زرهي، تصرف تپه شحيطيه در اولين روز حمله امكان‌پذير نشد. تلفاتي كه به گردان تانك و مكانيزه تيپ در اين محور وارد شده بود، اثر نامطلوبي در فرماندهان آن واحدها گذاشت، زيرا همان گونه كه بيان شد گردان‌هاي ما 6 دستگاه تانك و 23 دستگاه نفربر از دست داده بودند و اين تلفات در آن شرايط بسيار سنگين بود.\nنظر دكتر چمران اين بود كه در همان روز به هر نحوي كه هست، سعي شود تپه شحيطيه نيز از وجود دشمن پاك شود. اين امر با حمله جبهه‌اي از تپه الله اکبر امكان‌پذير بود. اما بعد از تصرف هدف الله اکبر، سرور و شادماني اين موفقيت سبب بر هم خوردن نظم عمليات گرديد و حالتي در واحدها به وجود آمد كه تنظيم و هم‌آهنگي ادامه عمليات دچار مشكلاتي شد و مي‌توان گفت وضعيت به صورتي درآمد كه فرماندهان نمي‌توانستند عناصر زير دست خود را براي ادامه حمله تحت كنترل دقيق خود درآورند كه نگارنده شاهد چنين حالتي بودم و در مطالب بعدي بيان مي‌كنم.\nنظر به اين كه در آن موقع فرماندهي كل عمليات با من بود، با مشاوره با فرمانده لشكر و كسب نظر فرمانده تيپ 3 زرهي، تحميل ادامه حمله را در آن شرايط به عناصر لشكر 92 زرهي مقرون به صلاح نديدم و به دكتر چمران گفتم: بهتر است پاك‌سازي تپه شحيطيه به بعد موكول شود يا اين كه با اجرای آتش‌هاي سنگين توپخانه عناصر دشمن وادار به ترك آن مواضع گردند. فرمانده تيپ 3 زرهي متعهد شده در اولين فرصت آن منطقه را نيز از وجود دشمن پاك كند.\nضمناً در ساعات اوليه بعدازظهر همان روز، نيروهاي دشمن در زمين‌هاي سركوب غرب تپه الله اکبر آرايش حمله متقابل گرفتند و آماده براي پاتك شدند. در اين شرايط نگه‌داري تپه الله اکبر براي ما خيلي ارزنده‌تر از تپه شحيطيه بود. البته بايد قبول كرد اگر همان گردان‌ها كه مأموريت حمله به تپه ياد شده را داشتند، كمي جسارت بيشتر نشان مي‌دادند، مي‌توانستند همان روز آن تپه را از دست دشمن خارج سازند. زيرا افراد دشمن كه در آن تپه مستقر بودند به وضوح فرار نيروهاي عراقي را به سمت غرب مي‌ديدند و طبعاً در صورت وارد كردن يك فشار جزئي از طرف نيروهاي ما آن تپه را خالي مي‌كردند و فرار مي‌نمودند.\nاما متأسفانه به علت تلفاتي كه به واحدهاي ما در آن منطقه وارد شده بود، جسارت مورد لزوم از فرماندهان اين واحدها سلب گرديده بود. به هر حال اين تپه به صورت مزاحمي در مقابل تپه الله اکبر باقي ماند و اشغال عملي آن تا روز 5 خرداد ميسر نگرديد. اما بعداً معلوم شد كه اين عناصر دشمن داوطلبانه آن منطقه را ترك كرده بودند. زيرا هنگامي كه عناصري از واحدهاي گروه دكتر چمران براي اشغال تپه اعزام شدند، بدون برخوردي با دشمن تپه را اشغال كردند. بدين طريق عمليات خيبر در شمال كرخه با موفقيت كامل اجراء گرديد و حدود 200 نفر از افراد دشمن اسير شدند و يك گردان تانك دشمن به كلي منهدم گرديد. در جنوب كرخه كه لشكر 16 زرهي با تيپ‌هاي 55 هوابرد وارد عمل شده بود، تدبير اوليه بر اين بود كه عناصر تيپ 55 پياده و نیروهای سپاه با استفاده از پل‌هاي احداثي روي رودخانه مالكيه از رودخانه عبور كنند و خاكريزهاي مقدم دشمن را اشغال نمايند و فضاي كافي در غرب رودخانه براي وارد عمل شدن تیپ1لشكر 16 زرهي ايجاد كنند. در عمل قسمت اول عمليات به سادگي اجراء شد. زيرا اولاً نيروهاي تأمين دشمن به منظور اجتناب از تلفات در مقابل آتش سلاح مستقيم نيروهاي ما از كرانه غربي رودخانه فاصله گرفته بودند و عملاً كرانه غربي رودخانه از اوايل سال 1360 تحت كنترل كامل نيروهاي ما درآمده بود، به نحوي كه اولين خاكريز دشمن در غرب رودخانه حدود يك كيلومتر با كرانه فاصله داشت، دوم اين كه نيروهاي ما براي وصول به خاكريزهاي دشمن اقدام به حفر كانال رابط كرده بودند.\nاين عمل با تلاش شبانه دو ماهه نیروهای سپاه پاسداران و تيپ 55 پياده به عمل آمده بود. اين كانال‌ها در اختفاي كامل در مسيرهاي مختلف كنده شده بودند و در شب اجرای حمله، نیروهای سپاه پاسداران و افراد تيپ 55 پياده با رعايت اختفاء و پوشش كامل از اين كانال‌ها عبور كردند و به خاكريزهاي دشمن نزديك شدند. همان گونه كه گفته شد؛ در اين منطقه آتش تهيه نيروهاي ما اجراء نشد. لذا نيروهاي دشمن كه در خاكريزهاي مقابل اين منطقه گسترش داشتند، پي به حمله نيروهاي ما در اين منطقه نبردند و آماده براي عكس‌العمل نگرديدند. لذا در ساعت 0400 روز حمله نيروهاي ما در اين منطقه نبرد، بدون برخورد با هيچ گونه عكس‌العمل دشمن به خاكريزهاي او نزديك شدند و يك‌باره الله‌اكبر گويان به سنگرهاي دشمن ريختند.\nعناصر دشمن كاملاً غافل‌گير شده بودند و جز تسليم چاره ديگري نداشتند. لذا خاكريزهاي خط مقدم دشمن به سادگي به تصرف نيروهاي ما درآمد. به طوري كه تيپ 55 گزارش داد، اين موفقيت در 30 دقيقه اول حمله حاصل شد. در ساعت 0430 اولين خاكريز دشمن سقوط كرد و شش دستگاه تانك دشمن به آتش كشيده شد و تعدادي از افراد دشمن به اسارت نيروهاي ما درآمدند، در حالي كه تلفات نيروهاي ما بسيار ناچيز بود. نیروهای سپاه پاسداران و تيپ 55 به سرعت پيشروي را به سمت غرب ادامه دادند. در حدود ساعت 0500 روستاي آلبوغفري در غرب سوسنگرد از اشغال دشمن خارج گرديد و پيشروي به سوي خاكريز دوم و سوم دشمن ادامه يافت.\nطبق زمان‌بندي پيش‌بيني شده، عناصر تيپ 55 و سپاه پاسداران در قسمت شمالي اين منطقه نبرد كه اطراف محور سوسنگرد و بستان بود، به آخرين حد پيشروي خود كه به نام خط كركس در حدود چهار كيلومتري غرب سوسنگرد بود، نزديك شدند. در اين هنگام لشكر 16 زرهي به تيپ1 زرهي دستور داد؛ از پل شناور جنوبي سوسنگرد از رودخانه مالكيه عبور كند و نيروهاي دشمن را در قسمت جنوبي منطقه نبرد در حوالي حاجيه منهدم نمايد. تیپ1زرهي با گردان 220 تانك در شمال و 185 مكانيزه و 252 سوار زرهي در جنوب منطقه مسئوليت خود پيشروي كرد و عناصر دشمن را كه در اين قسمت مستقر بودند تارومار كرد.\nتيپ 55 پياده وتیپ1 زرهي، هم‌زمان به سمت آخرين حد پيشروي تعيين شده حمله كردند و طبق برنامه زمان‌بندي شده حدود ساعت 0800 همان روز حمله يعني بعد از چهار ساعت تلاش به آن خط رسيدند. به طوري كه لشكر 16 زرهي در ساعت 0815 گزارش داد؛ خط كركس تأمين شد و عناصر سازماني و زير امر لشكر مشغول تحكيم هدف مي‌باشند تا در مقابل پاتك احتمالي دشمن آمادگي كامل داشته باشند.\nدر اين مدت چهار ساعت، عناصر تحت فرماندهي لشكر 16 زرهي موفق شدند 370 نفر از افراد دشمن را به اسارت بگيرند و تعداد زيادي از وسايل و تجهيزات دشمن را منهدم نمايند يا سالم به غنيمت بگيرند. اين امر نشان مي‌داد كه اصولاً نيروهاي دشمن مقاومت جدي در اين منطقه نبرد نكردند ولي البته تلفاتي به نيروهاي ما وارد نمودند.\nمسئله قابل توجه در حمله عناصر لشكر 16 زرهي اين بود كه در طرح عملياتي قرارگاه جنوب آخرين حد پيشروي اين لشكر در عمقي در حدود شش كيلومتري غرب سوسنگرد انتخاب شده بود تا در صورت موفقيت كامل ستون حمله‌ور شمالي و جنوبي لشكرهاي 92 و 16 زرهي در منطقه هدف نهايي، خط مقدم پدافندي در سرتاسر عرض جبهه طوري باشد كه عناصر لشكرها پهلوي مجاور يكديگر را تأمين نمايند و به دشمن اجازه ندهند در شمال يا جنوب رودخانه كرخه از پهلو مزاحم عناصر لشكر ديگر در كرانه مقابل باشد.\nاما در عمل، لشكر 16 زرهي آخرين حد پيشروي را با توجه به امكانات پيشروي پياده نظام در عمق كمتري (حدود چهار كيلومتري غرب سوسنگرد) انتخاب كرده بود و در همان خط حمله را متوقف كرد. در حالي كه عناصر لشكر 92 زرهي تمام تپه الله اکبر را تصرف كرده بودند و آخرين حد پيشروي آن‌ها حدود سه كيلومتر جلوتر از عناصر لشكر 16 زرهي بود. در نتيجه قسمتي از پهلوي جنوبي عناصر لشكر 92 زرهي در شمال كرخه در مقابل آتش عناصر دشمن قرار گرفت گرچه به علت بلندتر بودن زمين در شمال كرخه، میدان ديد و تير نيروهاي ما بر دشمن مسلط‌تر بود، ولي به هر حال عناصري كه در تپه الله‌اكبر مستقر شدند، مجبور بودند قسمتي از تلاش خود را صرف خنثي كردن آتش دشمن در پهلوي جنوبي نمايند.\nاين وضع در همان ساعات اوليه بعد از حمله مشخص گرديد و به لشكرهاي 16 زرهي دستور داده شد تلاش كند تا آبادي برديه و سويداني پيشروي كند و خط مقدم خود را به خط مقدم عناصر لشكر 92 زرهي برساند. اما عملاً بعد از اشغال آخرين خط پيشروي پيش‌بيني شده، حمله عناصر لشكر 16 زرهي از دورافتاد و متوقف گرديد. با توجه به اين كه تیپ1زرهي آن لشكر در جناح جنوبي منطقه نبرد درگير شده بود و عناصر پياده نظام تيپ 55 و سپاه پاسداران در مدت چهار ساعت تلاش مداوم، حدود چهار كيلومتر پيشروي كرده بودند و گرماي هوا نيز ساعت به ساعت افزايش مي‌يافت، ادامه پيشروي ميسر نشد و همه فرماندهان به همان مقدار پيروزي كه به دست آمده بود قناعت كردند.\nاز حدود ساعت 1300 نيروهاي دشمن آماده براي حمله متقابل شدند. زيرا دشمن در اين منطقه نبرد گسترش دفاع در عمق داشت و در خطوط مقدم دشمن عناصر سبك‌تري كه عناصر تأميني بودند مستقر شده بودند. بنابراين در صورت ادامه پيشروي نيروهاي ما با مقاومت‌هاي اصلي دشمن مواجه مي‌شدند، ضمن اين كه واحد احتياط تيپ 35 زرهي و هم‌چنين واحد احتياط لشكر 9 زرهي آماده براي حمله متقابله شد. دشمن به منظور ايجاد نگراني در قرارگاه‌هاي ما در منطقه جنوب حميديه و در محور طراح فعال گرديد. اين عوامل سبب شدند كه ما به همان موفقيت به دست آمده اكتفا كنيم و از امتيازات عمليات استفاده از موفقيت كه يكي از مأموريت‌هاي اصلي لشكرهاي زرهي است محروم بمانيم.\nعمليات خيبر حداقل در سطح محدود با موفقيت كامل انجام شد و براي اولين بار در طول هشت ماهه جنگ در عمليات تعرض متقابل، نيروهاي ما موفق شدند نيروهاي دشمن را در يك منطقه محدود منهدم يا اسير نمايند و منطقه‌اي قريب 300-200 كيلومتر را از اشغال نيروهاي متجاوز عراق خارج سازند و شهر سوسنگرد را حداقل از تيررس سلاح يا تير مستقيم دشمن خارج نمايند.\nجالب توجه اين كه هم‌زمان با اين عمليات، در منطقه غرب شوش نيز تيپ 2 لشكر 21 پياده يك حمله محدود به موضع يك گردان مكانيزه دشمن اجراء كرد و موفق شد 126 نفر از افراد دشمن را به اسارت بگيرد و بقيه گردان دشمن را نابود سازد. گرچه در اين عمليات گردان حمله‌ور لشكر 21 نيز 13 نفر شهيد و حدود 92 نفر مجروح داشت، ولي در مقابل موفقيتي كه به دست آمده بود، اين تلفات از نظر نظامي قابل قبول بود. لذا روز 31 ارديبهشت ماه 1360 يكي از روزهاي تاريخي جنگ تحميلي عراق عليه ايران است كه ركود جبهه‌ها در آن روز شكسته شد و براي اولين بار در مدت هشت ماه جنگ، نيروهاي مسلح ما توانستند به طور قاطع قدرت اراده و تصميم ملت ايران را به دشمن متجاوز نشان دهند و با اجرای عمليات تعرضي قسمتي از سرزمين مقدس اشغال شده ما را از دست نيروهاي متجاوز اشغال‌گر آزاد سازند.\nدر اين عمليات جمعاً بيش از 800 نفر از افراد دشمن در مناطق نبرد به اسارت رزمندگان ما درآمدند و حداقل يك تيپ دشمن متلاشي گرديد و ده‌ها دستگاه تانك و نفربر دشمن منهدم شد يا به دست رزمندگان ما افتاد. اما اثرات رواني اين عمليات موفقيت‌آميز بيش از اثرات ظاهري آن بود، زيرا اين موفقيت در نيروهاي ما اعتماد به نفس نسبت به قدرت خود وضعف دشمن ايجاد كرد، در نتيجه سرآغازي براي موفقيت‌هاي بعدي در عمليات‌هاي سرنوشت‌ساز مانند: ثامن‌الائمه و طريق‌القدس گرديد. عمليات طريق‌القدس در حقيقت ادامه همين عمليات بود كه شش ماه بعد و در همين منطقه نبرد خيبر به اجراء درآمد.\nعمليات خيبر با سرعتي غير قابل تصور اجراء شد، به نحوي كه در مدت چهار ساعت 90 درصد مأموريت واحدها با موفقيت كامل اجراء گرديد. لذا فرصتي براي گزارش جزئيات نبود. در نتيجه فقط نتيجه كلي عمليات، از طريق فرماندهان تيپ‌ها و لشكرها گزارش گرديد كه در پايان همين بخش به قسمتي از آن‌ها اشاره خواهد شد. اما همان گونه كه يادآوري شده است در اين عمليات نگارنده به عنوان هدايت‌كننده كلي عمليات در صحنه نبرد بودم، لذا قسمتي از مسائل مربوط به عمليات نتيجه مشاهده حضور من بود.\nدر حدود ساعت 1100 روز حمله (31 ارديبهشت) رئيس جمهور به اتفاق وزير دفاع و جانشين رئيس ستاد مشترك به قرارگاه عملياتي لشكر 92 زرهي كه در منطقه نبرد شرق تپه الله اکبر مستقر بود آمدند. بعد از توجيه مختصر به اتفاق به خط مقدم جبهه نبرد رفتيم. از محل قرارگاه عملياتي لشكر 92 تا خط مقدم حدود 20 كيلومتر مسافت غير مستقيم بود كه جاده ناهمواري داشت و طي اين مسافت حدود دو ساعت طول كشيد.\nما حدود ساعت 1300 به تپه الله اکبر رسيديم. رزمندگان ما سرخوش از پيروزي درخشان خود بودند و مانند مجلس جشن، شادي مي‌كردند، به نحوي كه تقريباً مسئله جنگ فراموش شده بود. به محض اين كه رئيس جمهوري و همراهان به نزديك رزمندگان رسيدند، همه رزمندگان مواضع و سنگرهاي خود را رها كردند و به دور رئيس جمهور جمع شدند. يك رزمنده از گروه دكتر چمران كه آذربايجاني بود و هيكل درشت و ريش انبوهي داشت، يك دستگاه تانك عراق را به غنيمت گرفته بود، به محض توقف رئيس جمهوري آن را آورد كه بيش از پيش مايه خوشحالي همه رزمندگان و بازديدكنندگان گرديد.\nاما در همين موقع به طور وضوح تانك‌هاي دشمن در مسافت حدود سه كيلومتري غرب تپه الله اکبر ديده مي‌شدند كه گسترش و آرايش داشتند و به نظر رسيد قصد دارند قبل از پايان روز حمله كنند. آرايش دشمن حتي بدون دوربين قابل ديدن بود. توپخانه دشمن خيلي فعال نبود، اما گلوله‌هاي پراكنده اجراء مي‌كردند. از جمله حوادث اين روز كه براي نگارنده به خير گذشت، اين بود كه در محلي من با يكي از افسران در پشت يك تپه رملي كوچك ايستاده بوديم، يك گلوله توپخانه دشمن كه از سمت جنوب رودخانه كرخه پرتاب شده بود، در پهلوي جنوبي اين تپه بر زمين خورد و منفجر گرديد .\nمحل انفجار حدود 50 متري آن تپه بود و خوشبختانه تركش توپخانه به كسي اصابت نكرد و اين حادثه سبب شد كه من به رئيس جمهور و همراهان ايشان پيشنهاد كردم با توجه به آماده شدن دشمن براي حمله متقابله و ازدحامي كه حضور آن‌ها در منطقه نبرد سبب آن گرديده، رزمندگان ما را از مأموريت تحكيم هدف غافل نموده است، بهتر است رئيس جمهور و همراهان منطقه را ترك كنند. اين پيشنهاد من مورد قبول قرار گرفت و آنان رفتند و من به همراه فرمانده تيپ وضعيت منطقه نبرد را بررسي كرديم و تصميماتي اتخاذ شد كه سريعاً اقدامات تحكيم هدف انجام گيرد.\nبه همين نحو عمل گرديد و در همان روز عناصر دشمن در جناح جنوب غربي تپه الله اکبر به سمت موضع گردان 293 تانك حمله مختصري كردند كه سريعاً خنثي شد. در روزهاي بعد نيز چندين بار دشمن تلاش كرد مواضع از دست داده را پس بگيرد، ولي موفقيتي به دست نياورد. در نتيجه نيروهاي مسلح ما موفق شدند مناطق تصرف شده را نگه دارند و اين منطقه را آغازي براي پيشروي‌هاي بعدي به سمت غرب و جنوب غرب مورد استفاده قرار دهند.\nيك موضوع جالب كه در بازديد از منطقه نبرد مشاهده شد، وضعيت رزمندگان بسيجي بود، اين رزمندگان كه با عشق و ايمان كامل اسلامي به میدان‌هاي نبرد مي‌آمدند، معمولاً هدفشان شركت در عمليات تعرضي بود، ولي براي عمليات تدافعي و تأميني كمتر تمايل داشتند نقشي به عهده بگيرند كه نمونه آن‌را نگارنده در اين روز مشاهده كردم. هنگامي كه بعد از بازديد خط مقدم جبهه نبرد از تپه الله اکبر برمي‌گشتم، در مسير راه دو نفر غيرنظامي مسلح جلوي خودرو ما را گرفتند و از ما خواهش كردند آن‌ها را سوار كنيم، خودرو جاي كافي داشت، آن‌ها را سوار كرديم. من از آن‌ها سؤال كردم چه كاره هستند و به كجا مي‌روند، پاسخ دادند، بسيجي هستيم در عمليات الله اکبر شركت كرديم و پيروز شديم.\nلازم به يادآوري است اين موقع حدود ساعت 1600 روز حمله بود و هنوز تحكيم هدف نشده بود. من پرسيدم حالا به كجا مي‌رويد، گفتند ما تپه را فتح كرديم و داديم دست ارتشي‌ها، حالا مي‌رويم به اهواز كه به روستايمان برگرديم. پرسيدم از كسي اجازه گرفته‌ايديا به كسي اطلاع داده‌ايد؟ به زبان بسيار ساده عاميانه گفتند ما داوطلب هستيم، بعد از اين كه حمله تمام شد، لازم نيست براي مراجعت از كسي اجازه بگيريم. من ديگر ادامه پرسش و پاسخ را جايز نديدم. اما به فكر فرو رفتم كه با اين وضع اگر دشمن حمله متقابل كند و نيروهاي مردمي بدون دادن سازمان دفاعي به منطقه نبرد آن منطقه را ترك كنند چه اختلالي در وضعيت دفاعي ما به وجود خواهد آمد.\nنبرد الله اکبر با شرايطي كه بيان شد به پايان رسيد. خوشبختانه نيروهاي ما توانستند پاتك‌هاي دشمن را هم در شمال و هم در جنوب رودخانه كرخه خنثي كنند و مواضع متصرفي را نگه‌داري و تحكيم نمايند. با اين عمليات دريچه‌هاي اميد به بيرون كردن متجاوزين از سرزمين‌هاي اشغالي ميهن عزيز ما به روي رزمندگان ما باز شد و رزمندگان ما در حدود يك سال بعد از اين عمليات، موفق شدند به مرور نيروهاي متجاوز را از قسمت عمده مناطق اشغالي بيرون برانند كه عامل اصلي به وجود آمدن اين توانايي حضور روزافزون نيروهاي مردمي در میدان‌هاي نبرد بود.\nهمان گونه كه گفتيم در نبرد الله اکبر حدود 700 نفر از نيروهاي مردمي شركت كردند و اولين بار بود كه به اين تعداد از نيروهاي مردمي هم‌آهنگ با واحدهاي ارتش در عمليات شركت داشتند. عمليات موفقيت‌آميز مهم بعدي عمليات شكستن محاصره آبادان بود كه تعداد قابل توجهي از نيروهاي مردمي شركت كردند. با توجه به اين كه اين عمليات چهار ماه بعد از عمليات الله اکبر اجراء شد، يك مقايسه نسبي مي‌تواند افزايش حضور مردم در صحنه و اثرات مثبت آن را به نحو كمال مطلوب نشان دهد.\nدر عمليات طريق‌القدس (آزادسازي بستان) كه شش ماه بعد از عمليات الله اکبر و دو ماه بعد از شكستن محاصره آبادان اجراء شد، نيروهاي مردمي چندين هزار نفري در عمليات شركت كردند و بالاخره در عمليات فتح‌المبين و بيت‌المقدس استعداد نيروهاي مردمي به ده‌ها هزار نفر رسيد. به هر حال عمليات خيبر (الله اکبر) درهاي بسته جنگ را بر روي رزمندگان ما گشود و سد دفاعي دشمن را كه روز به روز مستحكم‌تر مي‌شد شكست و سيل هجوم رزمندگان ما را براي بيرون راندن متجاوزين به سمت مناطق اشغالي روانه كرد. ما شرح اين عمليات محدود ولي بسيار مؤثر در سرنوشت كلي جنگ را به بيان گزارش‌هاي پايان عمليات تيپ 55 پياده و لشكر 16 زرهي و يادداشت‌هايي از خاطرات رزمندگان به پايان مي‌رسانيم. ولي متأسفانه از نحوه عمليات لشكر 92 زرهي مداركي به دست ما نرسيد.


شرایط مناسب یادگیری در خانه - جعبه ابزار ذهنی\nروابط بین والدین: هنگامی که روابط والدین با یکدیگر دچار مشکل باشد، جو خانه متشنج می‌شود و بدیهی است که بر کیفیت یادگیری کودکان در خانه تأثیر می‌گذارد. پدر و مادر اگر انتظار نتیجه مطلوب تحصیلی از کودک دارند، باید سعی کنند که مشکلات خود را در حضور کودکان مطرح نکنند و سعی کنند که آنها را در خلوت حل کنند یا در مواقعی که خودشان نمی‌توانند، با کمک مشاور حل کنند تا کودکانشان به راحتی بتوانند بر روی درس تمرکز کنند.\nروابط بین والدین و کودکان: اینکه سبک فرزندپروری والدین چگونه است، تأثیر مستقیم بر یادگیری دانش‌آموزان دارد. خانواده‌های سرکوبگر که حق اظهارنظر را از کودک می‌گیرند، خانواده‌های طردکننده که محبتی به هم ندارند یا آن را ابراز نمی‌کنند، خانواده‌های ناسازگار که در بین آنها نزاع و کشمکش مداوم اتفاق می‌افتد، خانواده‌های بیش از حد سخت‌گیر که کودکانی مضطرب و گوشه‌گیر تربیت می‌کنند و خانواده‌های به‌شدت حمایتگر که اجازه نمی‌دهند کودکان مهارت بسیاری از امور را بیاموزند، به یادگیری کودک در خانه آسیب می‌زنند. والدین باید مقتدرانه و بامحبت با کودک برخورد داشته باشند تا کودک حس کند که از حمایت بی‌دریغ آنها برخوردار است ولی نیاز است که گاهی کارهایی را به تنهایی انجام دهد.\nروابط بین خواهر و برادر: اگر والدین با رفتار نادرست، بین خواهران و برادران رقابت به وجود آورده باشند، ممکن است کودکان دچار غرور یا سرخوردگی شوند و نوع رفتارشان بر نحوه یادگیری‌شان تأثیرگذار خواهد بود. مثلاً کودکی که همیشه در مقایسه با برادرش بهتر و پذیرفته‌تر بوده است، نیاز چندانی به تلاش کردن در دروس حس نمی‌کند چراکه مطمئن است حمایت والدین را دارد یا برعکس کودکی که هر چه تلاش می‌کند، نمی‌تواند به خواهر خود برسد، دچار درماندگی می‌شود و فکر می‌کند که هر چه تلاش کند، فایده ای ندارد و حمایت و تأیید والدین را دریافت نخواهد کرد.\nفضای فیزیکی مناسب: با توجه به گسترش زندگی شهرنشینی اکثر خانواده‌ها ناچارند که در آپارتمان‌های کوچک، از کودکان نگهداری کنند. والدینی که دانش‌آموز در خانه دارند، باید در نظر داشته باشند که اولویت چیدمان خانه، فضای مناسب ایجاد کردن برای انجام تکالیف کودک است. فضای مناسب یادگیری باید آرام باشد و صداهای جانبی ذهن کودک را مشغول نکند. مثلاً اتاق کودک نزدیک به تلویزیون نباشد. نور کافی برای جلوگیری از آسیب دیدن چشمان کودک اهمیت زیادی دارد. نور چراغ مطالعه بهتر است که از سمت راست برای چپ‌دستان و بالعکس بتابد و نور زردرنگ بیشتر از نور سفید توصیه شده است.


مجموعه عکس «دگرگونی در اومو » - باشگاه عکاسان جوان\nخانه-آژانس خبری-مجموعه عکس «دگرگونی در اومو »\nمجموعه عکس «دگرگونی در اومو »Reviewed by محمدرضا طائب on Dec 10Rating:\nاتیوپی در میانه یک رونق اقتصادی، با رشد متوسطی نزدیک به ۱۰.۵ درصد در سال است که تقریبا دو برابر متوسط منطقه محسوب می شود. یکی از این نواحی که بیش از سایر مناطق از وضعیت یادشده بهره مند شد؛ دره اومو است. دره ای با تنوع گیاهی فوق العاده که در مسیر رود اومو واقع است. این رود در مناطق کوهستانی شیوای مرکزی جریان دارد و به دریاچه ترکانا (Turkana) در مرز با کنیا می ریزد.\nنزدیک به ۲۰۰ هزار نفر از هشت قومیت مختلف در دره امو زندگی می کنند. همچنین ۳۰۰ هزار نفر دیگر در اطراف دریاچه ترکانا ساکن هستند. بسیاری برای تامین امنیت غذایی خود به رودخانه و منابع حاصل از آن وابسته اند. منابعی مانند ماهی موجود در رودخانه و دریاچه، محصولات کشاورزی و علفزارهای پدید آمده در خاک حاصلخیز انباشت شده توسط سیل های طبیعی سالانه است. سد جایب ۳ (Gibe III Dam) با ارتفاعی معادل ۲۴۳ متر، بلندترین در آفریقا به شمار می رود و حدود هزار و ۸۰۰ مگا وات انرژی برق آبی تولید می کند. این سد دو منظوره با هدف تامین انرژی برای اقتصاد رو به رشد منطقه، اهداف صادراتی و ایجاد یک سیستم آبیاری برای تولید محصولات کشاورزی دارای ارزش افزوده بالا ساخته شد. همچنین گفته شد که سد یادشده می تواند به جاذبه ای توریستی تبدیل شود و منافعی اقتصادی-اجتماعی به همراه بیاورد. هر دو دولت کنیا و اتیوپی از ساخت سد حمایت کردند و ادعاهای مطرح شده مبنی بر تاثیرات مخرب زیست محیطی ناشی از آن را به چالش کشیدند. اما منتقدان به آثار منفی این پروژه مانند توقف سیل های طبیعی، کاهش تنوع زیست محیطی، کاهش سطح آب دریاچه ترکانا و جابه جایی مردم سنتی و بومی ای که برای قرن های متمادی با ظرافت تمام در هماهنگی با محیط طبیعی اطراف خود زیسته اند؛ اشاره می کنند.\nگزارش تصویری/ نمایشگاه گرافیک «نقطه سرخ سه» در فرهنگسرای ابن سینا\nگزارش تصویری / کنسرت بهنام بانی در نمایشگاه بین المللی


خبرگزاری رشد » رئیس جمهور از ترامپ تشکری کرد رئیس جمهور از ترامپ تشکری کرد – خبرگزاری رشد\n۸ سرطان ۱۳۹۶ ۱۵:۱۹\nرئیس جمهور از ترامپ تشکری کرد\nمنبع افزوده است که سال گذشته، کشورهای عضو ناتو در کنفرانس وارسا روی توافق‌نامۀ چهار ساله در خصوص حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان به‌عنوان نیروی رهبری‌کننده، توافق کردند. این توافق برای نیروهای امنیتی و دفاعی افغان، این باورمندی را می‌دهد که منحیث یک نیروی محاربوی مؤثر و مستقل در راستای تأمین امنیت کشور، رشد و توسعه نمایند.\nحکومت افغانستان مى گوید که سفر لوی درستیز امریکا به افغانستان، نشانۀ تعهد دوام‌دار ایالات متحدۀ امریکا در زمینۀ حمایت از آموزش و توانمند‌سازی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان می‌باشد. لوی درستیز امریکا دو روز قبل در یک سفر از پیش اعلام نشده، به کابل آمده است.\nمحمداشرف غنی رئیس جمهور، صبح امروز با جنرال جوزف دنفورد لوی درستیز ایالات متحده امریکا، که به‌منظور یک سفر رسمی به کابل آمده‌بود، در ارگ دیدار کرد.\nمنبع علاوه کرده است که رئیس‌جمهورکشور، در دیدارش با جنرال جوزف دنفورد، به‌خاطر تعهدات دوام‌دار ایالات متحده امریکا و کشورهای عضو ناتو به‌منظور تأمین امنیت افغانستان و هم‌چنان خدمات موصوف در این کشور، تشکر کرد. منبع نوشته است که جنرال جوزف دنفورد، در جریان دیدارهایش وضعیت را به‌طور همه‌جانبه ارزیابی و براساس آن پیشنهادات خود را برای افزایش نیروها به‌منظور آموزش، مشوره‌دهی و همکاری با نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، ارائه خواهد کرد.\nرئیس‌جمهور غنی و جنرال دنفورد؛ از زمان انتقال مسوولیت‌های امنیتی که مسوولیت آن را رئیس‌جمهور غنی به‌عهده داشت و در آن‌زمان، جنرال دنفورد قوماندان عمومی آیساف بود، باهم شناخت دارند.\nلینک کوتاه: http://www.roushd.com/?p=36366


تشخیص لوازم آرایشی اصل از تقلبی با 10 نکته کاربردی - مجله اینترنتی ماه باران\nتشخیص لوازم آرایشی اصل از تقلبی با 10 نکته کاربردی / یکی از بیشترین مشکلاتی که خانم‌ها در خرید لوازم آرایشی دارند، تشخیص لوازم آرایشی اصلی از تقلبی است. چگونه لوازم آرایشی اصل و غیر اصل را از یکدیگر تشخیص دهیم تا با اطمینان خاطر از فروشنده، خرید کنیم؟ یادگیری روش تشخیص لوازم آرایشی اصل برای طرفداران این محصولات امری واجب و ضروری است. این موضوع با سلامت فرد مرتبط است.\nقبلی « ۱۵ نکته طلایی پیدا کردن خانه مناسب برای زوج های جوان\nبعدی – فال روزانه در روز 25 تیر 1399 برای متولدین فروردین ماه »