افزایش سایز سینه و تاثیر آن در رابطه زناشویی + راز حراحی\n| خانه 4 بلاگ 4 افزایش سایز سینه و تاثیر آن در رابطه زناشویی\nمهر 19, 1400 | بلاگ | ۲ دیدگاه ها\nدر این مقاله از راز جراحی قصد داریم افزایش سایز سینه و تاثیر آن در رابطه زناشویی ، را مورد بررسی قرار دهیم. از آن جایی سایز سینه ، یکی از مولفه های مورد توجه در رابطه جنسی است ، در سال های اخیر خانم های بیشتری برای بزرگ کردن سینه های خود ، تمایل نشان می دهند. یکی از بهترین روش ها برای افزایش سایز سینه پروتز سینه است ، که امروزه طرفداران بسیار زیادی دارد. در رسانه راز جراحی ، در مقالاتی متعدد همه راه های افزایش سایز سینه ، از روش های خانگی گرفته تا تزریق چربی و جراحی پروتز سینه ، را برای شما عزیزان تهیه نموده ایم ، که با جستجوی این عناوین می توانید اطلاعات کافی را در این زمینه کسب کنید.\nدر مقاله تاثیر افزایش سایز سینه در رابطه زناشویی ، می خواهیم به ارتباط بین افزایش لذت جنسی با برجسته بودن سینه پی ببریم. اگر داشتن رضایت خود و همسرتان در رابطه جنسی برای تان اهمیت دارد و می خواهید بدانید ، داشتن سینه های بزرگ به شما در این زمینه کمک می کند یا خیر ؛ توصیه می کنیم به هیچ وجه ادامه مقاله را از دست ندهید!\nتاثیر افزایش سایز سینه در رابطه زناشویی به شرح ذیل می باشد:\nهنگامی که خانم ها از نظر جنسی تحریک و برانگیخته می شوند ، به دلیل شدت یافتن گردش خون در زیر پوست ، بخش هایی از پوست برانگیخته شده و به رنگ قرمز درمی آید ؛ همچنین در این وضعیت نوک سینه ها برجسته شده و پستان ها ، بزرگتر از حالت طبیعی به نظر می آیند. در این حالت مالش سینه ها توسط همسر ، می تواند سبب تحریک بیشتر خانم شده و لذت جنسی بیشتری را ایجاد کند. از این رو می توان گفت در زمان برقراری رابطه جنسی و پیشنوازی قبل از آن ، سینه های خانم ها سایز بزرگتری نسبت به حالت طبیعی خود پیدا می کند ؛ ولی پس از اتمام رابطه ، سینه ها به فرم طبیعی خود باز می گردند و مالش یا ماساژ سینه توسط آقایان ، تاثیری در افزایش سایز طبیعی سینه های خانم ها ندارد!!\nویژگی های فرم سینه ایده آل در خانم ها\nپیام ها و جک های بسیاری درباره علاقه آقایان به سایز سینه ۸۵ وجود دارد ، که ممکن است این تصور را در ذهن خانم ها ایجاد کند ، که همه آقایان به این سایز سینه علاقمندند ، و برای جذاب تر شدن سعی در رساندن سایز سینه خود به این اندازه داشته باشند. راز جراحی به شما می گوید که این یک تصور اشتباه است ، و لزومی ندارد که همه آقایان به این سایز سینه علاقه داشته باشند. در ادامه خصوصیات سینه های خوش فرم را در خانم ها بررسی می کنیم.\nدر سینه های ایده آل :\nبالای سینه با پایین سینه در نسبت ۴۵ به ۵۵ قرار دارد.\nبالای سینه تخت و صاف بوده و مقداری مقعر می باشد.\nبیشتر بافت سینه در ناحیه پایین سینه قرار گرفته و این ناحیه ، حالتی محدب دارد.\nزاویه نوک سینه نسبت به خط افق ۲۰ درجه می باشد.\nدرست است که داشتن سینه های برجسته آرزوی بیشتر خانم هاست ؛ ولی نباید خانم ها به خاطر سایز سینه ، توقعات بی جا از بدن خود داشته باشند. مهمترین دغدغه های یک خانم در خصوص توانایی شیردهی و ریسک ابتلا به سرطان سینه می باشد ؛ که باید این نکته را یادآور شویم ، که سایز سینه به هیچ عنوان هیچ تاثیری بر روی این موضوعات ندارد و نگرانی خانم ها بی مورد است.\nمنحصر به فرد بودن پستان ها در خانم ها\nاگر بخواهیم از دیدگاه علم پزشکی به این سوال پاسخ دهیم ، که آیا سایز سینه در خانم ها مهم است ؟ ، باید بگوییم که هیچ تفاوت پزشکی خاصی ، در زمینه بزرگ و کوچک بودن سایز پستان وجود ندارد. پستان در خانم ها اندامی است ، که می تواند هر شکلی از نظر ظاهری و هر جنسی داشته باشد. هیچوقت دو پستان در یک خانم دارای تطابق صددرصد نیستند. همینطور پستان های هیچ دو خانمی مشابه یکدیگر نبوده و بایکدیگر تفاوت دارد. نتایج تحقیقات حاکی از آن است ، که حدود ۶۰ درصد خانم ها دارای سینه های نسبتا کوچک با سایز (A) یا (B) هستند.\nچرا بزرگ بودن سایز سینه ها برای خانم ها اهمیت دارد ؟\nهیچ دلیلی وجود ندارد که پستان بزرگ ، کوچک ، نامتقارن یا دارای هاله یا نوک بزرگ یا کوچک ، نتواند ویژگی های یک سینه خوش فرم را داشته باشد. چیزی که سبب می شود که افراد چنین باورهای غلطی درباره اینکه تنها سینه های دارای سایز ۸۵ ، در میان آقایان از جذابیت برخوردارند داشته باشند ، تهاجم رسانه ای و الگوهای غلط مدگرایی است. اساسا مهمترین نقش پستان ها در آفرینش خانم ها ، شیردهی است. البته نمی توان تاثیر افزایش سایز سینه در رابطه زناشویی و تحریک جنسی حین برقراری رابطه نادیده گرفت. معمولا رشد سینه های خانم ها در زمان بلوغ جنسی و افزایش هورمون ها رخ می دهد. متاسفانه عدم آشنایی نوجوانان با شکل واقعی پستان ها ، سبب ایجاد باورهای غلط و ترویج فرهنگ مدگرایی در آن ها می شود. مدگرایی که در آن گاهی سینه های بزرگ و گاهی سینه های کوچک مد می شود.\nنکته ای که باید به آن توجه کنیم اینست ، که در زیبایی سینه های خانم ها ، سایز سینه نمی تواند فاکتور اصلی تلقی شود. نمی توان گفت همه سینه ها باید یک سایز و یک شکل داشته باشند ، تا زیبا باشند. فرم سینه هر خانمی منحصر به فرد است و باید خانم ها به این باور برسند ، که این فرم منحصر به فرد در نظر شریک جنسی شان زیباست.\nافزایش لذت جنسی با برجسته بودن سینه\nسینه یکی از اندام های موثر در رابطه جنسی به حساب می آید. در هنگام برقراری رابطه جنسی ، می توان با تحریک سینه های خانم او را برانگیخته کرد ؛ چرا که سینه ها در خانم ها یکی از نقاط حساس و شهوت زای بدن می باشند. رشته های عصبی بسیاری در ناحیه سینه وجود دارد ، که لمس یا تحریک آن ها سبب مخابره پیام های لذت بخش به مغز خانم ها می شود. البته ممکن است عده ای از خانم ها از تحریک سینه های خود لذت نبرده ، و یا حتی حسی ناخوشایند در آن ها ایجاد شود.\nهورمون های اصلی در بدن خانم ها ، پستان ها را مستقیما تحت تاثیر خود قرار می دهند. در خانم ها در سنین باروری ، فعالیت غده های مسئول ترشح هورمون های استروژن ، پروژسترون و پرولاکتین ، سبب تغییر وضعیت سینه ها در طول دوره عادت ماهیانه می شود.\nتاثیر افزایش سایز سینه در رابطه زناشویی ، از نظر علمی ثابت نشده است ؛ ولی به دلیل باورهای نقش بسته در اذهان عمومی ، برای بیشتر آقایان داشتن سینه های بزرگ جذاب تر است. اگر چه سایز نرمال سینه خانم ها را می توان بین ۷۰ تا ۹۵ متغیر دانست ؛ اما لازم است بدانید که کوچکتر یا بزرگتر بودن سایز سینه ها نسبت به سایز نرمال پستان ها ، هیچ تاثیری در کیفیت رابطه جنسی و افزایش لذت جنسی ندارد ، و چه بسا حتی بزرگ بودن سینه ها ، فعالیت های روزمره خانم ها نظیر خوابیدن و ورزش ، را با اختلال مواجه کند.\nچه زمانی لازم است که سایز سینه ها را تغییر دهیم ؟\nاگر چه خانم ها با هر سایز پستان ، دارای جذابیت خاص خود هستند و در نظر همسر خود ، زیباترین بدن را دارند ؛ ولی گاهی ممکن است بزرگ یا کوچک بودن سایز سینه ها یا افتادگی آن ها ، سبب ایجاد اختلال در زندگی فرد شود و یا رابطه جنسی او را تحت تاثیر قرار دهد. به عنوان مثال ممکن است خانمی به سبب کاهش وزن چشمگیر یا شیردهی ، فرم زیبای سینه های خود را از دست داده باشد و سینه هایش کوچک شده باشند ، و یا اینکه به سبب جراحی سرطان سینه ، همه یا بخشی از بافت سینه خود را از دست داده باشد و سینه های او ، از ظاهری مناسب برخوردار نباشند. در این موارد فرد لازم است برای بازگرداندن اعتماد به نفس از دست رفته خود ، از طریق روش هایی چون پروتز سینه یا تزریق چربی ، حجم سینه از دست رفته خود را بازگرداند و یا با جراحی لیفت سینه ، از سینه هایی سفت و ایستاده بهره مند شود.\nعکس این مطلب نیز وجود دارد. ممکن است خانمی به دلیل داشتن سینه های بیش از حد بزرگ ، دچار ناراحتی و درد در بدن خود شده باشد ، که در این موارد با جراحی ماموپلاستی کاهشی ، می تواند از طریق کاهش دادن حجم سینه ها ، آسودگی را به زندگی خود بازگرداند.\nممکن است برای تمایل خود به داشتن سینه های بزرگتر یا کوچکتر ، هیچ دلیلی به جز تمایل شخصی نداشته باشید. در این موارد لازم است تصمیم در خصوص اقدام برای تغییر شکل سینه های خود را ، بدون توجه به مدگرایی و نظرات اطرافیان گرفته باشید ، تا از تغییرات ایجاد شده در سینه های خود احساس رضایت کامل داشته باشید و با گذر زمان ، از تصمیم خود پشیمان نشوید.\nسخن پایانی تاثیر افزایش سایز سینه در رابطه زناشویی\nتاثیر سایز سینه ها بر سلامت روانی و احساسی خانم ها ، بر کسی پوشیده نیست. خانم ها دارای تعصبات خاصی نسبت به بزرگ بودن و کوچک بودن سینه های خود هستند ، و همچنین این امر می تواند در میزان اعتماد به نفس آن ها در رابطه جنسی اثر گذار باشد. در جامعه ، همواره این فشارها بر روی خانم ها وجود دارد ؛ مهم است که خانم ها را تشویق کنیم ، که با هر سایز سینه ای بدن خود را دوست داشته باشند ، و تحت تاثیر شایعات و باورهای اطرافیان قرار نگیرند.\nخیلی موثر هست\nدرمانش چقدر طول می کشه برای افراد مسن


شاهزاده سعودی ایران را تهدید کرد - وعده صادق شاهزاده سعودی ایران را تهدید کرد - وعده صادق\nتاریخ انتشار : یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵ - ۰:۵۶\nدو مقام ارشد سابق عربستان سعودی و رژیم اشغالگر قدس، با حضور در کنار یکدیگر از احساس مشترکشان درباره ایران به عنوان یک تهدید سخن گفتند …\nبه گزارش وعده صادق ، “ترکی فیصل” و “یاکوف عادمیرور” نشست مشترکی را در واشنگتن انجام دادند.\nپایگاه اطلاع رسانی شبکه سی ان ان (CNN) با اعلام این خبر نوشت: دو مقام ارشد سابق عربستان سعودی و اسرائیل که فعلا روابط دیپلماتیک رسمی با یکدیگر ندارند، با حضور در کنار یکدیگر از احساس مشترکشان درباره ایران به عنوان یک تهدید سخن گفتند.\nسی ان ان فزود: این دو همچنین از اختلاف نظر خود درباره فلسطین و نقش آمریکا در منطقه آشوب زده و پرهرج و مرج خاورمیانه صحبت کردند.\nبه نوشته سی ان ان، این نشست مشترک، “انعکاسی از تغییر و آشفتگی در خاورمیانه” را به تصویر می کشد.\nسی ان ان افزود: شاهزاده “ترکی الفیصل”، رئیس پیشین سازمان اطلاعات عربستان و “یاکوف عادمیرور” افسر بازنشسته ارتش اسرائیل و مشاور سابق بنیامین نتانیاهو، پنجشنبه شب، در نشست مشترکی در واشنگتن شرکت کردند.\nاین نشست توسط موسسه موسوم به “موسسه واشنگتن برای خاور نزدیک” برگزار شد.\nترکی فیصل با تهدید ایران گفت: درصورت نقض برجام توسط ایران و حرکت این کشور به سمت ساخت سلاح هسته ای، تمام گزینه ها روی میز خواهد بود.\nوی افزود: از جمله گزینه های روی میز ما این است که به سلاح هسته ای دستیابی پیدا می کنیم تا هرگونه تهدیدی که در نهایت از سوی ایران متوجه ما شود را پاسخ گوییم.\nعادمیرور هم مدعی شده که ایران در سال های پایانی اجرای برجام، برای ساخت سلاح اتمی تلاش خواهد کرد.\nترکی فیصل در بخش دیگری از سخنان خود هشدار داده که نشست مشترک وی با مقام سابق اسرائیل به معنای این نیست که دو طرف به این زودی ها روابط دیپلماتیک خود را به حالت عادی در می آورند.\nوی در عین حال تاکید کرد، درصورت حل اختلاف درمورد مسئله فلسطین، روابط کشورهای عربی با اسرائیل بهبود خواهد یافت.\nسی ان ان نوشت: علیرغم این هشدار فیصل و این واقعیت که پادشاهی سعودی هرگز موجودیت اسرائیل را به رسمیت نشناخته است، دو طرف طی سال های اخیر روابط مخفیانه ای داشته و درباره تهدیدهای مشترک به ویژه ایران همکاری اطلاعاتی کرده اند.\nدر ادامه این گزارش آمده است: روشن ترین نشانه همکاری عربستان و اسرائیل، همکاری های قوی اطلاعاتی بین دو طرف و وابستگیشان به آمریکاست. همچنین تنش ها و مشکلات دو طرف با دولت اوباما طی سال های گذشته نشانه ای از اشتراک عربستان و اسرائیل است.\nسی ان ان افزود: از سوی دیگر هر دو طرف با توافق هسته ای ایران مخالفت کرده اند و همچنین مقامات رسمی عربستان سعودی از عصبانیتشان نسبت به دولت اوباما سخن می گویند چراکه وی به خطر قرمز خود درباره استفاده از سلاح های شیمیایی در سوریه پایبند نبود./جام نیوز


متاسفانه سخنان برخی دولتی ها در کلاب هاوس طلبکارانه است/ کارنامه دولت در مقابله با کرونا قابل دفاع نیست | پايگاه خبری افکارنيوز متاسفانه سخنان برخی دولتی ها در کلاب هاوس طلبکارانه است/ کارنامه دولت در مقابله با کرونا قابل دفاع نیست\nشناسه خبر: ۱۰۵۲۰۱۷ ۱۴۰۰/۰۲/۱۳ - ۱۴:۱۸ ۰ A\nعلی حدادی در گفت و گو با افکارنیوز؛\nحدادی گفت: دولت باید در شیوع کرونا تصمیماتی را اتخاذ می کرد که موجب افزایش اعتماد مردم و حمایت از آن ها می شد. به طور مثال حمایت از اقشار نیازمند که در قرنطینه درآمدی نداشتند یکی از آن ها بود، اما دولت این کار را نکرد.\n علی حدادی ، سخنگوی کمیسیون امورداخلی کشور و شوراها در مجلس شورای اسلامی در گفت وگو با افکارنیوز بیان داشت: در کدام بخش عملکرد دولت مناسب یا قابل دفاع بوده است که بتوان از آن صحبت کرد؟ نقدهای جدی به بخش‌های مختلف مدیریتی وارد است که متاسفانه دولت در آن عملکردی نداشته یا با سوء مدیریت مشکلاتی به وجود آمده است، مانند معیشت مردم .\nوی افزود: بحث کرونا نیز همین طور است. به نظر می‌رسد تا کنون مصوبات و تصمیماتی که دولت در ستاد ملی مبارزه با کرونا اتخاذ کرده موثر واقع نشده است.\nحدادی ادامه داد: مهمترین موضوع سر این کارهایی که دولت باید در شیوع کرونا انجام میداد حمایت از اقشاری بود که نیاز به حمایت داشتند اما دولت این کار را نکرد. از طرف دیگر دولت باید در مدیریت سفرها و تردد ها بهتر عمل می کرد اما اقدام خاصی در این رابطه صورت نگرفت.\nسخنگوی کمیسیون امورداخلی کشور در مجلس تاکید کرد: همچنین در ارتباط با بخش بهداشت و درمان نیز خوب عمل نکرد. دولت نتوانست در شیوع کرونا حمایت لازم را از کادر درمان و پرستاران و متخصصان داشته باشد. این افراد جان خود را کف دست گرفته و در خط مقدم هستند و دولت باید آنها را حمایت کنند.\nاو یادآورشد که این افراد مشکلات معیشتی دارند و با شیوع کرونا کار آنها افزایش یافته اما حقوق آنها کفاف زندگی شان را نمی دهد این نیز یکی دیگر از نقدها به دولت در مدیریت کروناست.\nحدادی ضمن انتقاد از عملکرد دولت در مدیریت کرونا گفت: خود مردم بهتر می دانند که نام این کاستی‌ها که از جانب دولت رخ داده را چه بگذارند. اکنون دولت برای مدیریت بهتر باید مدیریت به موقع انجام دهد و مانند عید نوروز تصمیمی نگیرد که بعدا موجب پشیمانی شود.\n*دولت باید طوری مدیریت می کرد که موج چهارم کرونا در کشور شکل نمی گرفت\nوی تاکید کرد: تصمیم گیران ستاد ملی مبارزه با کرونا باید طوری عمل می‌کردند که اصلاً موج چهارم کرونا در کشور اتفاق نمی افتاد چرا که هر کس می دانست با لغو منع تردد سفرها انجام و این بیماری گسترش پیدا می‌کند.\nسخنگوی کمیسیون شوراها در مجلس خاطرنشان کرد: اما متاسفانه با علم به این موضوع سفرها انجام شد بنابراین ما از دولت در بخش های مختلف مدیریت کرونا نتیجه خوبی ندیده‌ایم و کارنامه آنها قابل دفاع نیست اصلاً کدام بخش مربوط به دولت قابل دفاع است که این یکی باشد\nحدادی گفت: اکنون نیز بعد از ۸ سال طوری حرف میزنند که به جای این که پاسخگوی عملکرد خود باشند طلبکار هستند به طور مثال اسحاق جهانگیری در شبکه اجتماعی کلاس هاوس ادبیات را به کار می برد ادبیات یک طلبکار است.\nاین نماینده مجلس درانتها ابرازکرد: آقایان به جای این‌که پاسخگوی عملکرد هشت ساله خود باشند عملکردی که شامل سهل انگاری و هدر رفت منابع کشور بود شیوه ای از ادبیات را به کار می‌گیرند که طلبکار و متهم را جابجا کنند.\nدر همه نظرسنجی‌ها رضایت مردم از عملکرد دولت در قبال کرونا افزایش یافت\nعملکرد دولت کرونا معیشت مردم علی حدادی


ضرر ۴.۹ میلیارد دلاری صنعت هوانوردی چین در سه ماهه دوم سال - ایبِنا\n۲۰ تیر ۱۳۹۹ - ۱۲:۳۷\nکد خبر: 115993\nبه گزارش ایبِنا از رویترز، براساس داده‌های منتشر شده توسط سازمان هوانوردی غیرنظامی چین (CAAC)، در سه ماهه نخست سال، این صنعت که شرکت‌های هواپیمایی، فرودگاه‌ها و سایر شرکت‌های هوانوردی را در برمی‌گیرد، ۳۸.۱ میلیارد یوآن از دست داده‌است.\nصنعت هوانوردی چین با پشتوانه احیای بازار مسافرت داخلی پس از تحت کنترل درآمدن گسترده اپیدمی در این کشور، نسبت به سایر کشورها با سرعت بیشتری از قرنطینه مرتبط با کووید-۱۹ احیا شد.\nبراساس اعلام CAAC، اما شمار مسافران نشان می‌دهد که این بخش همچنان با سطوح پیش از پاندمی فاصله زیادی دارد. تعداد مسافران در ماه ژوئن نسبت به سال گذشته ۴۲.۴ درصد افت داشت و به ۳۰۷۴ میلیون نفر رسید که البته در مقایسه با ریزش ۵۲.۶ درصدی در ماه مه به مراتب بهبود پیدا کرد.\nتعداد مسافران در سه ماهه نخست سال جاری در مقایسه با سال گذشته ۴۵.۸درصد افت کرد.\nبرخی از خطوط هوایی چین با هدف افزایش ورود نقدینگی به تازگی مسیرهای تخفیفی را راه اندازی کرده اند که مسافران را قادر می‌سازد تا به طور نامحدود در داخل کشور و با کمترین محدودیت‌های جابجایی ، سفر کنند.\nشرکت هواپیمایی چاینا ایستر ایرلاینز، نخستین شرکت چینی بود که در ماه ژوئن اقدام به فروش بلیت با عنوان «هرکجا که می‌خواهید پرواز کنید» کرد؛ طرحی که شرایط سفرهای نامحدود داخلی در آخر هفته‌ها را تا پایان سال برای مسافران فراهم می‌کند.


شناسه خبر : 3619 | تاریخ انتشار : 15 اسفند 1394 - 8:12 | 111 بازدید | تعداد دیدگاه : ۰ | ارسال توسط : بام میبد\nچند کلمه برای آنهایی که امروز تولدشان است دوست عزیزی که ۱۵ اسفند به دنیا آمده ای، تولدت مبارک! در روز تولدتان هدیه ای دریافت خواهید کرد که در تمام طول سال برایتان شادی آور خواهد بود. نه بخاطر ارزش مادی این هدیه، در اقع این ارزش معنوی آن است که این هدیه را برای […]\nدوست عزیزی که ۱۵ اسفند به دنیا آمده ای، تولدت مبارک! در روز تولدتان هدیه ای دریافت خواهید کرد که در تمام طول سال برایتان شادی آور خواهد بود. نه بخاطر ارزش مادی این هدیه، در اقع این ارزش معنوی آن است که این هدیه را برای شما اینقدر لذت بخش می‌کند. جنبه مستقل و شجاع وجودتان امسال خود را نشان خواهد داد و شما با جسارت تمام تصمیم خواهید گرفت برای خودتان زندگی کنید و به آنچه که دیگران در موردتان می‌گویند و انتظاراتی که از شما دارند اهمیتی ندهید. با وجود این که این تغییرات مدت هاست در درون شما آغاز شده بودند، ولی اکنون تصمیم گرفته اید که بر اساس خواسته‌های خود عمل کنید و مسیر زندگیتان را همان طور که خودتان می‌خواهید انتخاب کنید. از جسارت و شجاعتی که در حال حاضر در درون خود احساس می‌کنید استفاده کرده و همان راهی که همیشه خواسته اید را در پیش بگیرید. فرصت هایی که برای داشتن یک رابطه عاطفی خوب در اختیار دارید را از دست ندهید.\nبا وجود این که خودتان ممکن است فکر کنید که همه چیز روبراه خواهد شد و همانطوری که خودتان می‌خواهید پیش خواهد رفت، ناگهان متوجه خواهید شد که شرایط فعلی در هماهنگی با اهداف دراز مدت شما نیستند. با این حال می‌خواهید با تلاش و پافشاری راهتان را به سوی مقصدتان باز کنید و موانع را از سر راه بردارید. متاسفانه این استراتژی امروز در مورد شما نتیجه بخش نخواهد بود. به جای این که به زور بخواهید کارها را پیش ببرید بهتر است کمی‌به اوضاع موجود فکر کنید و ببینید این وضع چه چیزی می‌خواهد به شما بگوید و نشانه چه چیزی است. وقتی متوجه این مسئله بشوید استرس شما از بین رفته و راه برایتان هموار خواهد شد.\nامروز اگر کسی جلوی پیشرفتتان را بگیرد عکس العملی که از روی احساستان نشان می‌دهید می‌تواند جلوی موفقیت شما را بگیرد، ولی خودتان هم نمی‌توانید دلیل این واکنش غیر منطقی و احساساتی خود را درک کنید. سعی کنید هیچ قضاوتی در مورد دیگران و وضعیت موجود نکنید، تا چند روز دیگر به طور کامل متوجه اتفاقات امروز و دلایل آنها خواهید شد. به نظر می‌رسد که در حال حاضر زندگیتان ثبات چندانی ندارد و منطق حکم می‌کند در مورد مسائل مهم تا وقتی که آشفتگی فعلی برطرف نشده است تصمیم گیری نکنید. به جای این که با عجله و بی احتیاط قدم بردارید به خودتان فرصت بدهید تا سرحوصله و در مسیر صحیح گام بردارید.\nبا این که به طور کلی آدم منفی نگری نیستید، امروز حتی اگر کارهای مهم و ضروریتان طبق برنامه پیش بروند و تنها مشکلاتی کوچک و جزئی در کارهایتان داشته باشید با دیدی منفی به این مسئله خواهید نگریست. حتی اگر موفقیت دور از دسترس به نظرتان رسید هم اعتماد به نفس خودتان را حفظ کنید. همین مشکلات کوچکی که به چشمتان مانع شما هستند در واقع زمینه ساز پیشرفت شما در آینده می‌توانند باشند. پس تحت هیچ شرایطی، حتی اگر نسبت به خودتان و توانایی هایتان دچار تردید شدید هم شکست را نپذیرید. این را به یاد داشته باشید که این خودتان هستید که می‌توانید زمینه لازم برای تحولات شخصیتان را فراهم کنید.\nبه نظرتان می‌رسد که تمام ساعات روز هم برای انجام دادن این همه کاری که در برنامه امروزتان دارید کافی نخواهند بود. شاید کمبود‌های موجود مشکلاتتان را پیچیده تر کرده باشند، ولی مشکل اصلی شما در حال حاضر کمبود اعتماد به نفس است. هر چیزی هم که باعث نگرانیتان شد احساس یأس و نا امیدی نکنید. سختی‌های موجود نشان دهنده شکست نیستند. اکنون فرصتی فوق العاده است تا با یکجا جمع کردن همه توانتان و نشان دادن بهترین عملکرد ممکن، اراده و پشتکار خودتان را ثابت کنید. نگذارید شرایط موجود و استرس و فشار عصبی بین شما و عشقتان فاصله ایجاد کنند، در واقع کسی که دوست دارید التیام بخش همه دردهایتان می‌تواند باشد.\nبا وجود این که در حال حاضر مسائل شغلیتان برای شما اهمیت ویژه ای دارند و فکرتان بیشتر درگیر آنها است، این روزها رفتار فعلی شما در خانه می‌تواند اثراتی جدی روی هفته‌های آینده شما داشته باشد. اهداف اصلیتان را در نظر داشته باشید، اگر بیش از اندازه مسئولیت قبول کنید، شرایط ممکن است شما را وادار کنند برخی از هدف هایتان را رها کنید. پیش از آن که خیلی دیر شود با واقع بینی به شرایط نگاه کرده و تغییرات لازم را در برنامه هایتان ایجاد کنید. هر چه زودتر دست به کار شوید بارتان سبک تر خواهد شد. اگر در راه عشق بر سر دو راهی قرار گرفته اید بهتر است هرچه سریعتر تکلیف خودتان و طرف مقابلتان را روشن کنید،نمی‌توان تا ابد به همین صورت پیش رفت.\nتمایل ذاتی شما به عمل کردن بر اساس عقل و منطق به شما کمک خواهد کرد که روی اولویت‌های اصلیتان تمرکز کنید. حتی اگر مسائل موجود در روابط اجتماعیتان به آن سرعتی که انتظارش را دارید حل نشوند، شما باز هم می‌توانید با تصمیم‌های هوشمندانه راه را برای پیشرفت خودتان و بهبود شرایط موجود هموار کنید. تصمیمتان را در رابطه با این که چه می‌خواهید بکنید گرفته و هر اتفاقی هم که افتاد هدفتان را از نظر دور نکنید. ایمانی که شما به خودتان و توانایی هایتان دارید در حال حاضر ارزشمندترین دارایی شما محسوب می‌شود. اگر وقت داشتید و بیکار بودید سری به کمدها و انبارتان بزنید و چیزهایی که لازم ندارید را دور بیندازید.\nبا وجود آن که ممکن است از جهت کلی پیشرفت کارها و مسیر زندگیتان راضی باشید، به دلیل برخی مسائل ممکن است نتوانسته باشید به بعضی از اهدافتان برسید. شما می‌دانید که چه می‌خواهید بکنید ولی در حال حاضر توانایی پرداخت بهای لازم برای آن را ندارید. یکی از افرادی که به شما نزدیک هستند ممکن است با رفتارهای حساب نشده خودش استرس و فشاری که روی شما هست را بیشتر کند. توانایی شما در کنار آمدن با شرایط متغیر در حال حاضر بهترین سلاح شما می‌تواند باشد تا از پس مشکلاتی که پیش آمده اند بربیایید. انعطاف پذیری و شوخ طبعی خودتان را حفظ کنید تا بتوانید امروز را به خوبی و خوشی پشت سر بگذارید.\nامروز ممکن است برای خودتان تصویری بسیار زیبا از آینده تان ترسیم کنید که هرچند خیلی دلپذیر است اگر خوب به آن نگاه کنید خواهید دید که واقع گرایانه نیست. شرایط موجود ایجاب می‌کنند که تغییراتی اساسی در برنامه هایتان برای آینده ایجاد کنید. شاید به این نتیجه برسید که فرصت خوبی که داشته اید را از دست داده اید، ولی دارید اشتباه می‌کنید. شما کارهای زیادی برای انجام دادن دارید و موفقیت چیزی نیست که یک شبه به دست بیاید. اما هول نشوید و زمین و زمان را به هم نریزید،با گام هایی کوچک ولی موثر مسیرتان را شروع کنید و روی هدف هایی منطقی متمرکز شوید تا خیلی زود ببینید که دارید پیشرفت می‌کنید.\nبا وجود این که آنقدر خوش شانس هستید که حامیانی داشته باشید که با بازخوردی مثبت شما را مورد حمایت و تشویق قرار می‌دهند، باز هم ممکن است به درستی برخی از تصمیم‌ها و کارهایی که به تازگی انجام داده اید شک کنید. خوشبختانه با این حال هم حتی در مقابل سختی هایی که برایتان پیش می‌آیند، خنده از لب هایتان محو نخواهد شد. کنار گذاشتن برنامه‌ها و نقشه هایی که دارید در این مقطع زمانی اصلا کار عاقلانه ای نیست. به صورت کاملا ناگهانی، مشکلاتی در زمینه مسائل مربوط به خانه و خانواده ممکن است پیش بیایند که نشان می‌دهند شما این اواخر نسبت به مسئولیت هایتان بی تفاوت بوده اید.\nاعتراف کردن به کمبودها و ضعف هایی که دارید در حال حاضر برای شما بسیار راحت است. با وجود آن که نرسیدن به ایده آل‌های بالایی که دارید می‌تواند اثراتی منفی روی روحیه شما داشته باشد، ولی نباید خودتان را بیش از اندازه سخت گیرانه مورد قضاوت قرار دهید. این را یادتان باشد که شرایط موجود در اثر اشتباه و یا کم کاری شما به وجود نیامده اند. شما نگران این هستید که مبادا چیزی ثباتی که در رابطه عاطفی خود به دست آورده اید را بهم بزند و به همین دلیل با لجاجت خاصی به درست بودن کارها و افکارتان اصرار می‌ورزید. متاسفانه این پافشاری شما نتیجه ای معکوس برایتان به همراه خواهد داشت.\nسعی نکنید امروز کارهای انقلابی انجام دهید و تا جای ممکن خودتان را به حفظ شرایط فعلی محدود کنید. بر خلاف آن چه خودتان فکر می‌کنید اگر محدودیت هایی که شرایط موجود برایتان به وجود آورده اند را بپذیرید احساس آزادی بیشتری خواهید کرد. به جای این که سعی کنید تمام موانع و محدودیت‌های موجود را از میان بردارید در محدوده امنی که دارید باقی بمانید. حتی اگر باید با چالش دشواری مواجه شوید اعتماد به نفستان را حفظ کرده و به دیگران نشان دهید که تحت فشار هم می‌توانید عملکردی خوب داشته باشید. به دست آوردن یک رابطه عاطفی ایده آل زمان می‌برد، ولی اگر چیزی را با تمام وجود بخواهید حاضر خواهید بود برای آن هر چقدر لازم است وقت بگذارید.\nامروز حتی اگر خودتان هم متوجه این موضوع نباشید هم دیگران مانع این می‌شوند که از محدودیت هایی که سر راهتان هستند فراتر بروید و جلوی شما را می‌گیرند. هر چه زودتر نسبت به شرایط محدود کننده عکس العمل نشان دهید راحت تر خواهید توانست از پس آن بربیایید. نگران چیزهایی که ممکن است طبق خواسته هایتان پیش نروند نباشید و فقط روی هدف خودتان تمرکز کنید. شاید روز چندان راحتی را پشت سر نگذارید ولی با داشتن جدیت و پشتکار می‌توانید آن را به روزی پربار تبدیل کنید. در رابطه عاطفی از طرف مقابلتان انتظارات بیش از حد نداشته باشید. هر چقدر کمتر فشار وارد کنید هم او و هم خودتان راحتتر خواهید بود و روابطتان خیلی بهتر پیش خواهند رفت.\nسرگرمی فال فال روزانه فال روزانه شنبه 15 اسفند 1394


می‌خواستم انسانیت را محک بزنم/ عبور از نیروهای مخرب جنگ | آفتاب\nسه شنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۲۸ : ۰۹\nمصاحبه با برنده جایزه فمینا؛\nمی‌خواستم انسانیت را محک بزنم/ عبور از نیروهای مخرب جنگ\nجایزه معتبر فمینا از جوایز مهم ادبی فرانسه، هفته پیش به رمان «پسر» نوشته مارکوس مالتا رسید و حالا این نویسنده از انگیزه‌هایش برای نوشتن این رمان می‌گوید.\nبه گزارش خبرگزاری مهر به نقل از فیگارو، مارکوس مالتا داستان نوآوری‌های اوایل قرن بیستم را در این کتاب از طریق زندگی پسری گمنام روایت کرده است. روایت این کتاب که بیش از ۵۰۰ صفحه دارد، از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۳۸ را در برمی‌گیرد.\nمالتا نویسنده فرانسوی موفق شد تا با پشت سر گذاشتن ۴ نویسنده دیگر برنده این رقابت مهم ادبی شود. کریستوف بولتانسکی برنده سال پیش این رقابت از جمله مدعیان امسال بود که در فهرست نهایی جای داشت اما در نهایت نتوانست برای دو سال پیاپی این جایزه را به خانه ببرد.\nمارکوس مالتا با کسب ۷ رای در برابر ۳ رای مخالف داوران، برنده این جایزه شد.\nمونا اوزوف رییس جایزه فمینا این کتاب را داستانی حماسی خواند که چگونگی تمدن‌پذیری یک کودک وحشی را بیان می‌کند و در عین حال اشاره به خوی وحشی‌گری انسان‌ها دارد که در جنگ‌ها بروز می‌کند.\nاین نویسنده ۴۸ ساله که سه‌شنبه هفته پیش (۲۵ اکتبر) به‌عنوان برنده این جایزه معرفی شد در این داستان روایت زندگی پسری بی‌نام را که در جنگل‌های جنوب فرانسه متولد شده و آنجا زندگی کرده روایت کرده است. او به دلیل مرگ مادرش از زندگی منزوی‌اش خارج می‌شود تا به جهان انسان‌ها که هیچ شناختی از آن ندارد، بپیوندد.\nوی در گفت‌وگویی از انگیزه‌هایش برای نوشتن این رمان گفته است:\n* رییس جایزه فمینا این رمان را داستانی شگفت‌انگیز خوانده که اسطوره بچه وحشی را که به تمدن می‌رسد روایت می‌کند.\nما در آغاز رمان با این پسر ملاقات می‌کنیم، او تقریبا وحشی است. اما کاملا وحشی نیست چون دقیقا با تعاریفی که از انسان وحشی داریم مطابقت ندارد. اما او به سرعت روند تغییر شخصیت انسان را طی می‌کند و ما او را در جستجوی انسانیت دنبال می‌کنیم.\nاو سعی دارد ساخته شود و به انسان بدل شود. داستانی که در ورای این سوال مطرح است این است: انسان بودن به چه معناست؟ و در نهایت چه زمانی می‌توان ارزش انسان بودن را داست؟\n* رمان شما داستان یک شروع است. شروع تقریبا تاریخی قرن بیستم. چرا ژانرها با هم تداخل پیدا می‌کنند؟\nمی‌خواستم داستانی منحصر به فرد بگویم. اما در عین حال می‌خواستم یک داستان ماجراجویانه هم روایت کنم؛ یک داستان عاشقانه، یک جور رمان پراحساس. می‌خواستم همه این ژانرها را با هم ترکیب کنم تا به یک تولد رمانتیک برسم.\n* و از قضا داستان جنگ جهانی اول روایت می‌شود، یک ابتکار انسانی که در خلال آن شخصیت شما به مبدا وحشیانه خودش رجعت می‌کند.\nوقتی این پسر به جنگ می‌رسد که بین ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ رخ داد او طبیعت خودش را به‌عنوان یک قاتل کشف می‌کند. او در جریان وقایع متوجه می‌شود که نیاز به بقا دارد و از سوی دیگر ما متوجه می‌شویم که این جنگ اوج بروز توانایی‌های انسانی است. تنها انسان‌ها می‌توانند این همه وقت، انرژی و استعداد را برای کشتن همسایه خود خرج کنند. در این رمان پسر به اوج یک قله انسانیت می‌رسد که عشق یا هنر است و قله دیگر که در برابر آن وجود دارد همه نیروهای مخرب نهفته در دل جنگ است.\nجایزه فمینا که از سال ۱۹۰۴ اهدا می‌شود، جایزه‌ای است که شماری از نویسندگان زن فرانسوی آن را راه‌اندازی کرده‌اند و در حالی که همه داوران آن را زنان نویسنده تشکیل می‌دهند می‌تواند به نویسندگان زن یا مرد تعلق بگیرد.


موزه آنا فرانک آمستردام - رزرواسیون آنلاین هتل و تور آژانس مسافرتی مهرگل\nخانه / Place / موزه آنا فرانک آمستردام\nاینجا یکی از محلهای پر بازدید توسط توریستها میباشد. در این مکان میتوانید سرنوشت دخترکی را شاهد باشید که سالها قبل به خاطر فرار از نیروهای نازی بهترین سالهای زندگیش را در مخفیگاهی کوچک بسر برده بود.آنا فرانک. در ۱۲ ژوئن سال ۱۹۲۹ در شهر فرانکفورت آلمان چشم به دنیا گشود. او یک یهودی آلمانی بود و بعلت چاپ دفترچه خاطراتش پس از مرگش بسیار معروف شد.\nدخترک آرزو داشت که روزی نویسنده بزرگی باشد. اما او از کشتار نازی ها در امان نماند. ولی در هر صورت او به شهرتی جهانی رسید و هماکنون دفترخاطرات او به عنوان پرفروش ترین کتاب جهان محسوب میشود.داستانهای دفترخاطرات او می باید به نخستین رمان او تبدیل می شدند. او حتی یک نام هم برای کتاب خود انتخاب کرده بود.نوشتن دفترخاطرات را آنا فرانک در تنهایی و تنگنا انجام داد. وقتی مکان اختفای آنها در آگوست سال ۱۹۴۴ لو رفت، او و خانواده اش را به آلمان بازگرداندند. اما دفتر خاطرات در آمستردام جا ماند. آنا و خواهرش در سال ۱۹۴۵، در اردوگاه کار اجباری برگن بلسین آلمان در گذشتند. دفترچه خاطرات وی اکنون به زبان های زیادی در دنیا ترجمه شده است و طرفداران زیادی دارد.


کدخبر : ۳۵۲۴۷۹ ۱۳۹۹/۰۸/۱۷ ۱۶:۰۳:۰۹ ۱۳۹۹/۰۸/۱۷ ۱۶:۰۳:۰۹ لینک کوتاه: https://www.mojnews.com/fa/tiny/news-352479\nرئیس دانشگاه علوم پزشکی کاشان از ابتلای 48 بیمار جدید مبتلا به ویروس کرونا در منطقه کاشان طی 24 ساعت گذشته خبر داد.\nبه گزارش خبرنگار خبرگزاری موج اصفهان، سیدعلیرضا مروجی گفت: 48 بیمار جدید کرونایی در شبانه روز اخیر در منطقه کاشان بستری شدن که 40 نفر آنها اهل کاشان هستند.\nوی با اشاره به ابتلای 48 بیمار جدید مبتلا به کرونا در منطقه کاشان بیان کرد: 44 بیمار جدید در بیمارستان شهید بهشتی کاشان بستری هستند که از این تعداد دو نفر اهل توابع کاشان، دو نفر اهل توابع آران و بیدگل و ۴۰ نفر اهل کاشان هستند.\nاین مقام مسئول ادامه داد: حداکثر سن ب یماران کرونایی بستری در بیمارستان شهید بهشتی کاشان 92 سال و حداقل سن بستری 15 سال است.\nمروجی اضافه کرد: از 48 بیمار جدید مبتلا به کرونا ویروس در منطقه کاشان 4 نفر در بیمارستان سیدالشهدای آران و بیدگل بستری شده‌اند که از این تعداد یک نفر اهل آران و بیدگل و یک نفر اهل تهران و دو نفر اهل توابع آران و بیدگل هستند و حداکثر سن بیماران بستری در بیمارستان سیدالشهدا ۶۰ سال و حداقل سن بستری ۳۱ سال است.\nرئیس دانشگاه علوم پزشکی کاشان گفت: درحال حاضر تعداد 444 بیمار حاد تنفسی در منطقه کاشان بستری هستند که از این تعداد 399 نفر از آن‌ها در بیمارستان شهید بهشتی کاشان و 45 نفر از آن‌ها در بیمارستان سیدالشهدای آران و بیدگل تحت مراقبت و درمان هستند.\nوی بیان کرد: 74 بیماردر بخش‌های مراقبت ویژه در منطقه کاشان تحت مراقبت و درمان هستند که از این تعداد 67 نفر در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان شهید بهشتی و 7 نفر در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان سیدالشهدا تحت درمان قرار دارند.\nرئیس دانشگاه علوم پزشکی کاشان گفت: متاسفانه طی شبانه روز گذشته سه مورد فوتی در بیمارستان‌های شهید بهشتی کاشان و سیدالشهدای آران و بیدگل که دو زن ۴۷ و ۹۲ ساله و یک مرد ۸۶ ساله بوده‌اند رخ داده است.\nسید علیرضا مروجی توضیح داد: تاکنون 91 هزار و 621 نفر به مراکز بستری و سرپایی تشخیصی و درمانی در دو شهرستان کاشان و آران و بیدگل مراجعه کرده‌اند.\nرئیس دانشگاه علوم پزشکی کاشان گفت: همچنین تا کنون پنج هزار و 908 بیمار از بیمارستان‌های شهید بهشتی کاشان و سید الشهدای آران و بیدگل با بهبود یافتن مرخص شده اند.


تاریخ: ۱۵:۵۴ :: ۱۳۹۶/۰۸/۲۶\nنفت آبادان تنها تیم بدون باخت لیگ ۹۰ بر ۷۰ گروه بهمن را باخت داد و همان طور بدون باخت خورد ماند. نفت کوارتر سوم را ۲۴ بر ۱۷ برد؛ ولی گروه بهمن در کوارتر انتهاءی ۳۰ بر ۲۰ برنده گردید تا اختلاف ۳۰ امتیازی را کمتر کند. سعیده علی با ۲۷ امتیاز و ۸ […]\nنفت آبادان تنها تیم بدون باخت لیگ ۹۰ بر ۷۰ گروه بهمن را باخت داد و همان طور بدون باخت خورد ماند.\nنفت کوارتر سوم را ۲۴ بر ۱۷ برد؛ ولی گروه بهمن در کوارتر انتهاءی ۳۰ بر ۲۰ برنده گردید تا اختلاف ۳۰ امتیازی را کمتر کند.\nسعیده علی با ۲۷ امتیاز و ۸ ریباند خوب ترین بازیکن گروه بهمن بود. دلارام وکیلی علی رغم امتیازات کمتر نسبت به بازی روز گذشته، ۱۰ ریباند و ۶ پاس گل داشت و ناهید اسدی با ۱۹ امتیاز و ساغر آجیلی با ۱۸ امتیاز خوب ترین امتیازآوران نفت بودند.\nسوگند قائد با ۱۳ امتیاز و ۳ ریباند بهترنی بازیکن استقلال جنوب بود.\nاختلاف ۲۰ امتیازی نفت با گروه بهمنگاز تهران سومین برد پیاپی را با دستاورد ۷۲ بر ۵۳ مقابل هیات بسکتبال اصفهان اکتساب کرد. بهاره زوارزادگان با ۱۲ امتیاز، ۱۳ ریباند، ۳ پاس گل و ۵ توپربایی بیشترین مؤثری را در تیم اصفهان داشت. گلشید امیدیان با ۱۸ امتیاز و ۱۶ ریباند خوب ترین بازیکن شرکت ملی گاز بود.\nاستی خیابانی با ۱۷ امتیاز، بیشترین امتیاز را برای تبریز اکتساب کرد و رقیه نجفی هم ۸ امتیاز، ۱۳ ریباند و ۳ بلاک شات داشت.


نانو ساخت نانو سامانه ای برای تصفیه هوا که نیاز به فیلتر ندارد - تاسیسات نیوز\nساخت نانو سامانه ای برای تصفیه هوا که نیاز به فیلتر ندارد\nتکنولوژیدیگه چه خبر؟\nخبرنگار صدیقه بهزادپور\t آخرین ویرایش بهمن ۷, ۱۳۹۸\nیک شرکت ایرانی نانو سامانه‌ای برای تصفیه هوا ساخته که نیاز به فیلتر ندارد. این سامانه علاوه بر تصفیه هوا امکان میکروب‌کشی داشته و می‌تواند عوامل بیماری‌زا را از بین ببرد.\nبه گزارش پایگاه خبری تاسیسات نیوز این شرکت دستگاهی برای تصفیه هوا ساخته است که در آن نیاز به استفاده از فیلتر نیست. این سامانه خالص‌ساز هوا با استفاده از توری‌های آلومینیومی آغشته به نانو ذرات TiO۲ می‌تواند ذرات آلاینده هوا را از بین ببرد.\nعذرا عطایی مدیرعامل شرکت دانش بنیان تولید کننده این نانو سامانه گفت: این دستگاه ماحصل شش سال تحقیق و پژوهش این شرکت با همکاری دانشگاه الزهرا است. این سامانه قابلیت زدایش مواد آلاینده محیطی و همچنین عوامل بیماری‌زا را دارد.\nعطایی درباره سازوکار این فناوری گفت: در این فناوری از سه بخش مجزا استفاده شده است، بخش دمش هوا، لامپ UV و توری آلومینیومی آغشته به نانو ذرات دی‌اکسیدتیتانیم که ترکیب این سه بخش منجر به آزاد شدن H۲O۲ می‌شود. در واقع تابش UV روی توری باعث انجام فعالیت فتوکاتالیستی شده که با این کار H۲O۲ رهاسازی می‌شود. H۲O۲ تولید شده با عوامل بیماری‌زا نظیر قارچ و باکتری برخورد کرده و منجر به آسیب DNA آن‌ها می‌شود که این امر در نهایت به از بین رفتن عوامل‌بیماری‌زا در محیط کمک می‌کند. بنابراین این فناوری برای استفاده در بیمارستان‌ها و فضاهای حساس مناسب است.\nوی افزود: از سوی دیگر H۲O۲ می‌تواند با برخی آلاینده‌های محیطی نظیر آمونیاک و بنزن ترکیب شود و آن‌ها را به مواد کم‌خطرتر تبدیل کند، بنابراین از این سامانه برای تصفیه هوای محیط‌هایی نظیر منازل یا فضاهای اداری می‌توان استفاده کرد.\nمدیرعامل شرکت ادامه داد: تست‌های این فناوری در مراکز مختلف نظیر انیستیتو پاستور مورد آزمایش قرار گرفته و تایید شده است. به تازگی نیز گواهی نانو مقیاس این فناوری از سوی ستاد توسعه فناوری‌نانو صادر شده است.\nعطایی درباره مزیت‌های این فناوری گفت: در حال حاضر نمونه مشابه خارجی این محصول وجود دارد اما در آن‌ها از ذرات میکرونی استفاده شده است در حالی که در این محصول ذرات نانو مقیاس به کار رفته و در نتیجه عملکرد این سامانه حداقل ۲۰ درصد بهتر از نمونه‌های خارجی است.\nبدون فیلترتصفیه هواسامانهنانو\nزنگنه:درخواست عدم صادرات برق باسوخت گازوئیل/اردکانیان: اطلاعی نداشتیم!\nراه ارتباط با وزارت راه و شهرسازی هموار شد\nتشکیل نخستین کمیته نظام پیشنهادات مدیریت بحران\nتهران به سامانه هشدار سریع زلزله مجهز می شود


بازیکن فوتبال دبیرستانی با سکته مغزی ، بیماری قلبی سروکار دارد – hodafit\nبازیکن فوتبال دبیرستانی با سکته مغزی ، بیماری قلبی سروکار دارد\nصبح فوریه ، کارسون کتی 16 ساله بلند شد ، به طبقه پایین رفت و یک پیراشکی و یک لیوان شیر را با روسری پوشاند. پدرش ، پاتریک ، نیز بیدار بود و آنها قبل از تصمیم گیری برای بازگشت به تخت کارسون صحبت کردند.\nحدود دو ساعت بعد ، پاتریک صدای مهیبی را شنید. او در دبیرستان اسوهگو کارسون-ایلینوی یک سرباز دفاعی 6 پا -4 و 282 پوندی را پیدا کرد-روی زمین اتاق خوابش افتاده بود و قادر به حرکت دادن سمت چپ بدنش نبود.\nپاتریک گفت: “او فقط گفت که نمی تواند چیزی را در سمت چپ خود احساس کند ، نمی تواند حرکت کند.” “من نمی دانم در مورد سکته مغزی چه فکر کردم.” او بلافاصله با 911 تماس گرفت.\nامدادگران کارسون را به بیمارستان حومه منتقل کردند. یک پزشک طب اورژانس علائم تشنج را تشخیص داد ، اگرچه این برای فردی در سن کارسون غیر معمول است.\nبعد از ظهر بود. این واقعیت که پاتریک صبح صبح کارسون را دید ، اطلاعات مهمی را در اختیار پزشکان قرار داد: او هنوز مجبور بود در پنجره چهار ساعته داروی تشکیل دهنده لخته را دریافت کند که می تواند آسیب ناشی از سکته مغزی را کاهش دهد.\nتیم پزشکی به س questionال بعدی ادامه داد: چرا این اتفاق برای یک نوجوان رخ داد ، به ویژه آن که سالم به نظر می رسید؟\nپزشکان معمولاً زمانی که علت مشخصی وجود ندارد ابتدا قلب بیمار را معاینه می کنند. در اولین آزمایشها هیچ چیز غیرعادی یافت نشد. متخصص قلب که او را درمان می کرد با دکتر جاشوا مورفی ، رئیس قلب و عروق کودکان در مرکز پزشکی دانشگاه راش مشورت کرد.\nاولین آزمایش مبهم بود. دور دوم نشان داد که کارسون در واقع مورفی را پیش بینی کرده است ، حفره ای که به بیضی پتنت ، یا PFO معروف است.\nکارسون به خانه رفت و سپس برگشت تا سوراخ مورفی را حدود یک ماه بعد ببندد. مورفی با این روال بسیار آشنا بود. این مرد 37 ساله همان روشی را داشت که PFO را پس از سکته مغزی تعطیل می کرد ، زمانی که در سال 2007 در ییل در فلوشیپ قلب کودکان بود.\nحدود دو هفته پس از عمل جراحی ، کارسون کار خود را از سر گرفت.\nبه دلیل همه گیری کووید -19 ، تیم فوتبال دبیرستان او پاییز گذشته بازی نکرد. وقتی فصل تاخیری در 19 مارس آغاز شد ، کارسون بازی نکرد. اما او هفته بعد برگشت. او حتی تیم را در زمین هدایت کرد و پرچم آمریکا را در قسمت جلویی حمل کرد. در پایان ماه آوریل ، او به اندازه کافی خوب بود که دو بازی پایانی را انجام دهد.\nمورفی می گوید: “همه کسانی که در کاردیولوژی کودکان کار می کنند غافلگیر می شوند که کودکان چگونه خوب کار می کنند و چگونه به عقب برمی گردند.”\nدر طول تابستان ، کارسون برگشت تا در اردوهای فوتبال شرکت کند. او که اکنون ارشد است ، امیدوار است که بورسیه ای برای بازی فوتبال کالج کسب کند. او هنوز دفاعی بازی می کند و با توجه به عملکرد خط حمله چپ ، محل بازی معمولاً توسط بهترین بازیکن خط حمله تیم تعیین می شود.\nنه سکته مغزی و نه PFO هیچ مشکل جسمی پایداری به جا نگذاشتند. با این حال ، سختی او را تغییر داد. خانواده او تی شرت هایی با نام کارسون و کلمات “متفاوت ساخته شده” روی سینه او ساختند. این عبارت به او الهام بخشید تا بهبود یابد.\nکارسون گفت: “من دوست دارم این داستان را بگویم ، امیدوارم به همه بگویم که اگر من می توانم آن را انجام دهم ، شما می توانید آن را انجام دهید.” “فقط ادامه بده ، به جلو حرکت کن. فقط هرگز تسلیم نشو.”\nاخبار انجمن قلب آمریکا سلامت قلب و مغز را پوشش می دهد. همه نظرات بیان شده در این داستان منعکس کننده موقعیت رسمی انجمن قلب آمریکا نیست. حق چاپ متعلق به یا متعلق به انجمن قلب آمریکا ، Inc است و کلیه حقوق محفوظ است. اگر س questionsال یا نظری در مورد این داستان دارید ، لطفاً ایمیل کنید [email protected]به


iran-emrooz.net | Fri, 05.04.2019, 9:00\nیک بحثِ نوشتاری در ۹۵ تز (بخش نهم)\n* آیا اسلام اصلاح‌پذیر است؟ (بخش پنجم)\n* آیا اسلام اصلاح‌پذیر است؟ (بخش ششم)\n* آیا اسلام اصلاح‌پذیر است؟ (بخش هفتم)\n* آیا اسلام اصلاح‌پذیر است؟ (بخش هشتم)\nاسلام و خشونت: دینِ صلح یا ترور؟\nمهند: اسلام از همان آغازش به خاطرِ منافعِ گروهی-سیاسی دچار انشعاب گردید\nبدون شک نیروهای سیاسی، رادیکال و غیررادیکال، در همۀ اعصار ادیان را برای رسیدن به اهداف خود مورد سوء استفاده قرار داده‌اند. و بدین ترتیب، خدا یا یک قدرتِ بالاتر دیگر را به عنوان ابزار به خدمت گرفتند تا خشونت‌ها و جنگ‌های خود را مشروعیت ببخشند. در اسلام نیز جنگ‌های اشغالگرانۀ این چنین توجیه می‌شدند و مشروعیت می‌یافتند. ما مسلمانان باید با تاریخ خود انتقادی برخورد کنیم و برای آینده از آن‌ها درس بگیریم. اگر ما می‌خواهیم صادقانه بر کیفیتِ آشتی‌جویانۀ دین خود تأکید کنیم، پس آنگاه باید بخش‌هایی از تاریخِ خود را از نو مورد ارزیابی قرار بدهیم.\nمی‌توان گفت که آموزه‌های اسلام از همان آغازِ خود مصون از دستکاری‌های سیاسی نبودند. درست پس از مرگ پیامبر در سال ۶۳۲ بر سر جانشینی‌اش اختلاف بوجود آمد. پس از درگیری‌های نه چندان محدود، ابوبکر، دوست قدیمی و نزدیک محمد که در ضمن پدرِ همسرش، آیشه، هم بود به عنوان خلیفه برگزیده شد. دو سال بعد، عمر ابن خطّاب جای او را گرفت که اسلامی‌کردن کشورهای همسایه را به پیش برد. پس از قتل او در سال ۶۴۴ حاکمیت خلیفۀ سوم، عثمان، (۶۵۶ - ۶۴۴) آغاز شد.\nسرانجام با حاکمیتِ عثمان، نظامِ ارزشیِ اسلامی، که با اصولِ قرآنی و پیامبری سازگار بود، دچار تزلزل گردید. گسترۀ حاکمیتِ اسلامی طی اشغالِ مناطقی در شبه‌جزیرۀ عربستان و خارج از آن، به گونه‌ای چشمگیر توسعه یافت. حالا دیگر، غنایمِ جنگی مانند گذشته میانِ مسلمانان تقسیم نمی‌شد بلکه مناسباتِ خویشاوندی و پیوند با خانوادۀ خلیفه به عنوان معیار اصلی قرار داده شد. از آن‌جا که اکثریتِ سرانِ ارتش از قبایلِ هاشمی و اومیه بودند، باعث شد که ثروت در دست این دو خانوادۀ بزرگ متمرکز شود. کسانی که به قبایلِ کوچک‌تر وابسته بودند از سهم نسبتاً کمتری برخوردار می‌شدند، موردی که منجر به یک عدمِ تعادلِ بزرگ گردید که پیامدِ آن تغییر شدید در نظامِ ارزشی در درون اُمتِ مسلمان بود.\nتمرکزِ ثروت در دستِ این اقلیت باعثِ ایجاد یک سبکِ زندگیِ بسیار اسراف‌آمیز گردید که با ارزش‌های اعلام‌شده از سوی پیامبر دیگر سازگار نبود. آنانی که مورد سرکوب و تبعیض قرار می‌گرفتند، انتقاد علنی خود را از این شرایط آغاز کردند، به اصطلاح آن‌ها «وجدانِ اسلامی» نمایندگی می‌کردند. پاسخ کوتاه و سرسریِ خلیفۀ سوم به این انتقادها که خواستارِ کنارگیری او نیز بودند این چنین بود: «چطور می‌توانم چیزی را که خدا به من مأموریت داده بدهم؟» ارجاع به خدا- و نه به مردم به عنوان مبنای مشروعیت- می‌بایست حالا خلافتِ متزلزلِ عثمان را مشروعیتِ الاهی بخشد. اپوزیسیونِ سیاسی در عین حال یک اپوزیسیون دینی نیز بود. وضعیتِ تنش‌آمیزِ سیاسی سرانجام در سال ۶۵۶ منجر به قتلِ عثمان گردید.\nپس از قتلِ قهرآمیزِ عثمان، علی، پسر عمو و دامادِ محمد، به عنوانِ خلیفۀ چهارم انتخاب شد. البته انتخاب او از سوی اطرافیانِ معاویه (که به قبیلۀ بنی‌اُمیه تعلق داشتند) که حاکم سوریه بود به رسمیت شناخته نشد. و بدین ترتیب بزرگ‌ترین انشعابِ اُمتِ اسلامی که پس از مرگِ علی تثبیت شد رخ داد. در سال ۶۵۷ معاویه و پیروانش به علی اعلام جنگ دادند. سربازان معاویه به سوی رودخانۀ فرات که علی و طرفدارانش در آن‌جا مستقر بودند راه افتادند. پس از یک نبردِ سخت هر دو طرف– طرفداران علی (شیعیان بعدی) و طرفداران معاویه- توافق کردند که مذاکره کنند. یک هیأت داوری می‌بایست تصمیم می‌گرفت که چه کسی باید خلافت را به دست گیرد. بخشی از هواداران علی – خوارج بعدی- حاضر نشدند گردن به رأی دادگاه بنهند و از علی جدا شدند. آن‌ها سوگند خوردند که هم علی و هم معاویه را به قتل برسانند. از آن‌جا که این هیأتِ داوری به یک نتیجۀ روشن و قطعی نرسیده بود، معاویه در سال ۶۶۰ در دمشق یک خلافت آلترناتیو ایجاد کرد. یک سال بعد علی توسط یکی از خوارج به قتل رسید. در حاکمیت بنی‌امیه که توسط معاویه پایه‌گذاری شده بود جانشینی موروثی گردید، چیزی که تا پیش از آن مرسوم نبود.\nشیعیان، خلافتِ معاویه و بنی‌امیه را نپذیرفتند. از نظرِ آن‌ها، هر دو پسرِ علی، حسن و حسین، جانشینان مشروع پدر بودند. حسن از حکومت صرفِ نظر کرد. حسین که می‌خواست از حقِ حاکمیت خود استفاده کند توسطِ یزید پسر معاویه در جنگ شکست خورد و به قتل رسید.\nاز این زمان به بعد انشعاب سنی و شیعه شکلِ نهایی خود را گرفت. این جدایی که در ابتدا بیشتر جنبۀ سیاسی داشت طولی نکشید که کیفیت مذهبی به خود گرفت و هر طرف تلاش می‌کرد که مواضعِ سیاسی خود را از منظر کلامی مشروعیت ببخشد. و امروز تا آن‌جا که به آموزه‌های اسلامی برمی‌گردد اختلافِ اصلی میان سنی و شیعه در این است که شیعیان بر این نظرند که جانشین پیامبر نباید از سوی مردم برگزیده شود بلکه از سوی خدا. طبقِ این درک، امامان معصوم هستند، زیرا آن‌ها از طریق الهامات الاهی عمل می‌کنند. شیعیان اساساً به آیۀ ۳۳ از سورۀ ۳۳ استناد می‌کنند؛ در آن جا امامان، که از خانوادۀ پیامبر هستند، به عنوان خالص / پاک اعلام می‌شوند:\n«و در خانه‌هايتان قرار گيريد و مانند روزگار جاهليت قديم زينتهاى خود را آشكار مكنيد و نماز برپا داريد و زكات بدهيد و خدا و فرستاده‌اش را فرمان بريد. خدا فقط مى‌خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند.»\nاز همین آیه در آموزه‌های شیعه امامی، اصلی شکل گرفت که در تسنن وجود ندارد، یعنی باور به امامان معصوم که به عنوان اقتدار مذهبی تلقی می‌شوند.\nولی این اختلاف به این مشروعیت نمی‌دهد که این دو مذهب درون اسلامی باید علیه یکدیگر بجنگند و با هم دشمنی کنند. با این حال عواملِ سیاسی‌ای وجود دارند که منافع‌شان ایجاب می‌کنند سنی‌ها و شیعه‌ها متقابلاً یکدیگر را مرتد بشمرند. نمایندگانِ آموزه‌های ضدِ شیعه که امروز در سلفی‌های عربستان سعودی شدیداً رسوخ کرده تلاش می‌کنند شیعه را به عنوانِ خطرِ بزرگی نشان بدهند که می‌خواهد اسلام را از درون نابود کند. و در همین رابطه اینترنت و رسانه‌های ماهواره‌ای مورد استفاد قرار می‌گیرند تا به طور سیستماتیک علیه شیعیان تبلیغ کنند. کانال‌های تلویزونی مانند صفا (Safa) و وصال (Wisal) درست به همین منظور راه‌اندازی شدند. البته از سوی شیعیان نیز در سال‌های اخیر برنامه‌های تبلغی ضدِ سنی دایر گردید. تا زمانی که دین برای اهداف و منافعِ سیاسی ابزارسازی می‌شود، این مشکل به قوت خود باقی خواهد ماند. راه حل فقط در سکولارسازی دولت‌های اسلامی است، رهایی دین از سیاست یا به عکس رهایی سیاست از خواسته‌های احزاب و نهادهای مذهبی.\nحامد: تنفر مقدسی که در پسِ کشمکشِ سنی-شیعه هست\nزمینۀ را برای خشونت فراهم می‌کند\nدرگیری‌ها و اصطکاک‌های میان سنیان و شیعیان، همانگونه که به درستی توصیف کردید، بر زمینه‌های سیاسی و برای کسب قدرتِ بیشتر صورت می‌گیرد. ولی استدلالاتِ کلامی هر دو طرف را نمی‌توان نادیده گرفت. زیرا شیعیان به حقِ الاهی استناد می‌کنند و می‌گویند که حاکمیت فقط از آنِ محمد و خانواده‌اش می‌باشد. اگر این فقط همین یک مورد سیاسی می‌بود، شاید پس از یکی دو نسل مسئله حل می‌شد. ولی چون موضوع بر سر نیاتِ الاهی است این تنفر و به پیرو آن این درگیری‌ها پیوسته با مواد و مصالح مقدسِ دینی جانِ تازه‌ای می‌گیرند.\nکشورهایی مانند آلمان و فرانسه زمانِ طولانی علیه یکدیگر می‌جنگندید، با این وجود سرانجام توانستند نه فقط مسالمت‌آمیز در کنار هم زندگی کنند بلکه حتا با هم مناسباتِ دوستی نیز برقرار کردند. یک چنین چیزی در ستیزهای سنی و شیعه امکان‌پذیر نبوده و نیست. چون این نفرت مرتباً با منابعِ مقدسِ دینی تغذیه می‌شود. نخستین متنِ جنگ‌آفرین و نفرت‌آفرین از خودِ محمد سرچشمه می‌گیرد. در آنجا محمد پیش‌گویی کرده بود که پس از مرگش اُمتِ مسلمان به بیش از هفتاد فرقه تقسیم خواهد شد و همۀ اعضای این فرقه‌ها- به جز یکی- به جهنم خواهند رفت. هر دو گروه سنی و شیعه خود را به عنوانِ فرقۀ رستگارشده تلقی کرده و مابقی از نظرِ آن‌ها کافر و جهنمی هستند.\nدر کنار این پیش‌گوییِ پیامبر، سنی‌ها و شیعه‌ها در کتاب‌های دینی و کلامی خود یکدیگر را مورد حمله قرار می‌دهند. برای نمونه در کتابِ «اعتقادِ سنی‌ها» می‌خوانیم: «با زنان شیعه نباید ازدواج کرد؛ گوشتِ حیواناتی که توسط شیعه‌ها سلاخی می‌شود نباید خورد، زیرا این فرقه از اسلام خارج شده است.» به عبارتی شیعیان از نظر سنی‌ها بدتر از یهودیان و مسیحیان هستند، چون مرد مسلمان می‌تواند با زنان یهودی یا مسیحی ازدواج کند و از گوشتِ حیواناتی که توسط یهودیان یا مسیحیان سلاخی شده بخورد. در همین کتاب، همچنین آمده است: «تاکنون هیچ ملتی را از شیعیان کثیف‌تر و دروغگوتر ندیده‌ام». در این جا رقبا نه تنها مورد نقد قرار می‌گیرند بلکه از انسان‌بودن نیز محروم می‌گردند.\nحال یک منبعِ شیعه رسمی را بنگریم و ببینیم که در این جا دربارۀ سنی‌ها چه گفته می‌شود: «همۀ علما توافقِ نظر دارند که سنی‌ها کثیف هستند و گرفتن مال و خون‌شان برای ما حلال و حکومت‌شان، حکومتِ کفار است». در این جا می‌توان سدها منبع دیگر ذکر کرد که این نگرش را تأیید می‌کنند.\nبنابراین در این‌جا فقط مشکل بر سر اختلافاتِ کلامی نیست بلکه بر سرِ تنفر و تخیلات نابودکننده است. این همان دلیلی است که این دو گروه حتا در سدۀ ۱۰ در حلب وقتی در برابر یک دشمن خارجی قرار گرفتند بودند حاضر به پایان دادنِ نبردهای خود علیه یکدیگر نبودند. شهر از سوی بیزانسی‌ها اشغال شد. به جای مقاومت در برابر بیزانسی‌ها، شیعیان و سنی‌ها از این فرصت استفاده کرده و دست به غارت و کشتن یکدیگر زدند. آن‌ها همین رفتار را به هنگام حملۀ مغول از خود نشان دادند. وقتی مغولان در سدۀ ۱۳ به بغداد هجوم آوردند به ستیزهای خود علیه یکدیگر ادامه دادند. ظاهراً جنگ علیه یکدیگر، بسیار مهم‌تر از ویرانی شهر از سوی بیگانگان بود.\nاین سنتِ دشمنی عمیق میان سنی و شیعه سده‌ها ادامه دارد. اگر ایران و عربستان سعودی اختلافاتِ دینی و کلامی خود را حل می‌کرند و در جهت همکاری گام برمی‌داشتند، می‌توانستند دستاوردهای فراوانی داشته باشند و بازارِ بین‌المللی نفت را به دست بگیرند. در عوض این کشاکش‌ها، سده‌هاست منطقه و تمامی جهان را به فلاکت و ویرانی کشانده است. به همین ترتیب نیز جنگِ داخلی افغانستان که در سال‌های هشتاد سدۀ گذشته آغاز شد سرانجام به شکل‌گیری طالبان و القاعده منجر گردید و به نوبۀ خود آتشِ جنگِ شیعه و سنی را شدیدتر کرد. جنگِ میانِ صدام حسین و خمینی، که باعث قربانی شدن میلیون‌ها نفر از دو طرف گردید، جنگِ داخلی عراق و ناکام ماندن روند دموکراسی در آن‌جا، جنگ‌های نیابتیِ [ایران و عربستان] در سوریه و یمن و تنش‌های سیاسی در لبنان – همه یک سرشان به همین اختلافات دینی برمی‌گردد. و آتشِ این درگیری‌ها هر روزه توسط علما و امامانِ دو طرف برافروخته‌تر می‌گردد. بدون چیره شدن بر این نفرتِ مقدس، راه هیچ گونه اصلاحاتی گشوده نخواهد شد، زیرا هر طرف برای پیشبرد اهداف خود به خشونت نیازمند است.\nشیعیان و سنی‌ها الاهیاتِ افراطی خود را نیز به اروپا صادر می‌کنند، زیرا علیرغم رقابت‌شان در یک نقطه متحدند: مسلمانان باید خود را برای جهاد و جنگِ نهایی علیه کافران آماده سازند. در این جا نفرتِ مقدس که در همه جا جدایی‌افکنی می‌کند به عاملِ وحدت تبدیل می‌گردد.\nحامد: اسلام، نفرت را به یک فضلیت و جنگ را به خدمت‌به‌خدا تبدیل کرده است\nبا این که بازی پینگ‌پُنگِ تزهایمان اندکی از دور خارج می‌شود ولی مجبورم چند نکته‌ای به گفته‌های شما اضافه کنم!\nمی‌دانید خلفای آن زمان و توسعه‌طلبانِ امروزی مشروعیتِ خود را از کجا به‌دست می‌آورند؟ متأسفانه باید بگویم: قرآن. در طولِ تاریخِ بشریت همیشه نفرت و جنگ وجود داشت. طرفِ قوی‌تر همیشه خاکِ طرفِ ضعیف‌تر را اشغال می‌کرد و قوانین خود را بر مغلوب تحمیل می‌نمود. ولی کلاً این قرآن بود که نفرت را به یک فضلیت و جنگ را به عنوان خدمتِ به خدا ارتقاء داد. الله در قرآن آن‌چیزی را اعلام می‌کند که از مسلمانان مؤمن انتظار دارد:\n«در حقيقت، خدا از مؤمنان، جان و مالشان را به [بهاى] اينكه بهشت براى آنان باشد، خريده است؛ همان كسانى كه در راه خدا مى‌جنگند و مى‌كُشند و كشته مى‌شوند. [اين] به عنوان وعده حقى در تورات و انجيل و قرآن بر عهده اوست. و چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر است؟ پس به اين معامله‌اى كه با او كرده‌ايد شادمان باشيد، و اين همان كاميابى بزرگ است.» [سوره ۹، آیه ۱۱۱]\nالله حتا خود را به عنوانِ جنگجویی توصیف می‌کند که در کنارِ مؤمنان مبارزه می‌کند و با دست‌های خود کافران را می‌کشد:\n«و شما آنان را نكشتيد، بلكه خدا آنان را كُشت. و چون [ريگ به سوى آنان] افكندى، تو نيفكندى، بلكه خدا افكند. [آرى، خدا چنين كرد تا كافران را مغلوب كند] و بدين وسيله مؤمنان را به آزمايشى نيكو، بيازمايد. قطعاً خدا شنواى داناست.» [سوره ۸، آیه ۱۷]\nالله از طریقِ شرکتِ مجازی در جنگ‌ها، به جنگ کیفیتِ عرفانی داد. در این‌جا جنگ به عنوانِ یک ضرورتِ سیاسی، که باید اهداف معینی را دنبال کند، توصیف نمی‌شود بلکه به عنوان یک تجربۀ معنوی زیبا برای مؤمنان ستایش می‌شود.\nشکی نیست که جنگ‌های اشغالگرانه پس از مرگ محمد اساساً برای کسبِ قدرت و ارضای آزِ خلفا بود ولی مسلمانانِ مؤمن و عادی، که در این جنگ‌ها شرکت داشتند، با انگیزۀ دیگری عمل می‌کردند: آن‌ها می‌خواستند طبقِ الگوی پیامبر عمل کنند و خدمتِ خود به اسلام را با شمشیر، اثبات نمایند.\nقرآن الگوهایی در اختیار حاکمان قرار می‌دهد تا آن‌ها بتوانند جنگجویان مسلمان را برای مرگ برانگیزند. چرا ما حاکمان را به باد انتقاد می‌گیریم ولی از قرآن که تکیه‌گاه معنوی و دینی چنین جنگ‌هایی‌ست انتقاد نمی‌کنیم؟\nمی‌توان از موضعِ دفاعِ دین گفت: حاکمانی که بعد از محمد آمدند بخش‌های جنگ‌پسندانۀ قرآن را مورد سوء استفاده قرار دادند تا قدرت خود را گسترش بدهند یا می‌توان راه کوتاه‌تر و کم‌دردتر را انتخاب کرد و گفت: محمد می‌خواست جنگجوهایش را برای جنگ تشویق کند و به همین دلیل به آن‌ها گفت که خدا و فرشتگانش در کنارِ آن‌ها می‌جنگند! بنابراین در همۀ اعصار، حاکمان اسلامی و افراط‌گرایان مسلمان آن‌گونه رفتار می‌کردند که، از یک سو، در قرآن آمده و از سوی دیگر، طبقِ الگوی پیامبرشان رفتارِ می‌کردند.\nمهند: آیا مسلمانان پیامبرشان را به عنوان پیامبر رحمت (مهربانی)\nیا پیامبر خشونت درک می‌کنند؟\nحالا به من اجازه بدهید این پرسش محق را طرح کنم که الگوی محمد واقعاً چگونه است. آیا می‌توان به این پرسش به سادگی پاسخ داد؟ مسئله اساسی این است که بسیاری از جزئیات زندگینامۀ پیامبر تازه چند نسل پس از مرگش نوشته شدند. مشهورترین زندگینامه‌نویس محمد ابن اسحاق (۷۶۸-۷۰۴) است، که اثرش البته مستقیماً به دست ما نرسیده ولی توسط ابن هشام (۸۳۳-؟) روایت شده است. البته ابن هشام به نوبۀ خود می‌گوید که او این اطلاعات را از یکی از شاگردان ابن اسحاق گرفته است.\nابن اسحاق در سنتِ اسلامی مورد توافق همگان نیست. به نظرِ عالِم اسلامی و پایه‌گذارِ یکی از مکاتب فقهی اسلام یعنی مالک ابن أنس و همچنین زندگینامه‌نویس و تاریخ‌نگار محمد ابن احمد ذهبی (۱۳۴۸-۱۲۷۴)، ابن اسحاق «غیرقابل اعتماد» است. ابن اسحاق تمایل داشت -مانند بسیاری دیگر- که زندگی پیامبر را جنبۀ متعالی [فوقِ بشری] بدهد و طبعاً طبقِ ایده‌آل‌های خودش. به ویژه وقتی موضوع بر سر جنگ یا نمادِ مردانگی بود. ابن اسحاق بدین ترتیب در سنتِ ادبی به اصطلاح در ردیفِ وقایع‌نگاری جهان قرار می‌گیرد که برایش تاریخ، به معنیِ تاریخِ تصرفات بود.\nآن‌چه که مسلمانان قطعاً می‌دانند بیانِ قرآن دربارۀ پیامبر است:\n«ما [خدا] تو [پیامبر] را فقط به عنوان رحمت برای همۀ جهانیان فرستاده‌ایم.» [سوره ۲۱، ایه ۱۰۷]\nاین کلامِ کلیدیِ قرآن، می‌باید برای مسلمانان به عنوان مبنای هر خوانش از زندگینامه و کارهای محمد عمل نماید. هر آن‌چه که در زندگی محمد در تضاد با این کلامِ کلیدی، یا اصل، قرار گیرد می‌باید با شهامت از سوی مسلمانان باطل اعلام شوند. دقیقاً به همین دلیل هرگاه که موضوع بر سر پژوهش زندگینامۀ پیامبر می‌شود در سطح آکادمیک به چنین نگاهی نیازمندیم.\nاز این رو، خیلی شگفت‌انگیز است که مسلمانان به خاطر یک درشت‌گویی یا طنز دربارۀ پیامبر این‌چنین برافروخته می‌شوند. مسلمانان مرتب می‌گویند کسی جرأت نداشت پیامبر را در زمان حیاتش مورد توهین قرار بدهد و نباید پس از مرگش هم به او توهینی صورت گیرد. بگذارید در این‌جا یک نمونه بیاورم: روایت شده که محمد یک همسایه داشته که هر روز جلوی خانه‌اش اشغال می‌ریخت. محمد اشغال‌ها را خیلی ساده از جلوی خانه‌اش کنار می‌زد و تمیز می‌کرد. وقتی یک بار پیامبر دید که دیگر در جلوی خانه‌اش اشغال نیست، نگرانِ همسایه‌اش شد که چه اتفاقِ ناگواری می‌تواند برای او رخ داده باشد. به راه افتاد و رفت که جویای حال همسایه‌اش شود. او واقعاً در آن روز بیمار بود و وقتی دید که محمد برای بازدیدش آمده بسیار شگفت‌زده شد.\nما می‌بایست چنین روایاتی را در زندگی پیامبر برجسته کنیم! زیرا این روایات اثبات می‌کنند که او کاملاً سازگار با روح قرآن عمل می‌کند و یک فرستادۀ رحمت است.\nحامد: محمد به عنوان الگوی اخلاقی و سیاسی برای سدۀ ۲۱ مناسب نیست.\nما به یک گفتمان پساقرآنی و پساپیامبری نیازمندیم!\nشاید در این میان یکی دو مجتهدِ اسلامی روشِ ابن اسحاق را نقد کنند. ولی فراموش نکنیم که او مورد توافق همۀ عُلمای اسلامی در گذشته و امروز است. همه بر این نظرند که این نوشته واقعی‌ترین و کامل‌ترین زندگینامۀ پیامبر است. این کتاب در همۀ دانشکده‌های الاهیات در جهانِ اسلام بدون نقد تدریس می‌شود. تصویری که در این کتاب از محمد ترسیم می‌شود اصلاً با زندگینامه‌های دیگر مثلاً ابن سعد هیچ تفاوتی ندارد.\nولی لازم نیست که به این زندگینامه‌های رجوع کرد تا به این نتیجه رسید که محمد یک جنگجو و اشغالگر بود. در خود قرآن به اندازۀ کافی اظهاراتی هست که اثبات می‌کنند که او درمجموع یک پیامبرِ صلح‌جو و رحیم (مهربان) نبوده است. می‌دانیم که او جنگ‌های فراوانی را رقم زد، از غنایم جنگی زندگی می‌کرد و زنان را به عنوانِ غنیمتِ جنگی تصاحب می‌کرد. این‌که خدا در قرآن به او اجازه داد که پسرخواندۀ خود را مجبور به طلاق کند تا بتواند با زنش ازدواج کند، تنها مورد نیست. او از سوی خدا این اجازه را داشت تا زنانِ جنگی را به عنوانِ کنیز (برده‌های جنسی) به خدمت خود بگیرد. همچنین قرآن محمد را تشویق به جنگ می‌کند، و زمانی که او و پیروانش دست به کشتار، راندن و نابود‌کردنِ مزارع و خانه‌های یهودیان می‌زدند، مورد تجمید قرار می‌گرفتند.\nبه‌راستی مهربانی [رحمت] محمد نسبت به یهودیان و زنانِ اسیر کجاست؟ چگونه یک چنین انسانی با چنین کارنامه‌ای می‌تواند در سدۀ ۲۱ برای انسان‌های دیگر یک الگو عشق و همزیستیِ مسالمت‌آمیز باشد؟ واقعاً ما امروز می‌توانیم چیزی از او بیاموزیم؟\nشاید هم که این یا آن زندگینامه‌نویس در بعضی جزئیات دربارۀ پیامبر گزافه‌گویی کرده باشد ولی روح قرآن و ۱۴۰۰ جنگ‌های اشغالگرانه اسلامی به ابن اسحاق حق می‌دهند. ممکن نیست که مسلمانان در طی این قرون متمادی تفسیر نادرستی از قرآن کرده باشند و یک تصویر نادرست از پیامبر ارایه داده باشند. نمی‌توان ادعا کرد که مسلمانان طی این زمانِ طولانی یک اسلام نادرست را تجربه کرده‌اند و فقط منتظر این بودند که شما یا دیگر اصلاح‌گران بیایند و به آن‌ها بگویند که پیامبرِ واقعاً چه کسی بوده و قرآن و الله واقعاً چه می‌خواهند.\nمحمد را باید به عنوان یک انسان معمولی نگریست، نه به عنوانِ یک انسانِ بی‌رحم شایستۀ لعن و نفرین است و نه به عنوان یک روح لطیف قابل‌ستایش است. کافی است که بپذیریم که او فرزندِ زمان خودش بود و فقط از زاویۀ تنگِ خودِ به جهان می‌نگریست و در چارچوبِ اهدافِ شخصی‌اش فکر و عمل می‌کرد. به همین دلیل، او نمی‌تواند برای رفتار و کردارِ امروزی ما یک الگو باشد. ما به یک گفتمانِ پساقرآنی و یک شیوۀ زندگیِ پسامحمد نیاز داریم!\nدر ضمن، پینگ‌پُنگِ سوره‌ای ما را به جایی نمی‌برد. ما هم محمدِ صلح‌جو داشتیم و هم محمدِ بی‌رحم. علتش هم این است که محمد همیشه طبق پرنسیپ‌ها (و بندرت طبق اصلِ رحمت!) عمل نمی‌کرد. او عملگرایانه و فرصت‌طلبانه سیاست‌هایش را پیش می‌برد. در مکه و در نخستین سال‌های مدینه، که به همکاری با دیگران نیاز داشت، بسیار روادارتر عمل می‌کرد. در مرحلۀ بعدی زندگی‌اش در مدینه، رخدادهای جنگی و ترس از خیانت پیروانش، رفتار و کردار او رقم می‌زدند. و به همین دلیل می‌باید مسلمانان را فرابخوانیم که نقدِ محمد را تحمل کنند، زیرا نقد، یک حقِ انسانی است و حتا تا آن‌جا که به نقضِ حقوق بشر مانند ازدواج با دختربچۀ شش‌ساله و یا سربُریدنِ اسیران جنگی برمی‌گردد یک وظیفۀ انسانی است. وقتی مسلمانانِ محافظه‌کار به پیامبر به عنوان الگو برای برخورد با زنان و دیگر ادیان می‌نگرند به او خیانت نمی‌کنند بلکه این روشنگران هستند که به روشنگری خیانت می‌کنند وقتی این رفتار را از سوی پیامبر مورد تأیید قرار می‌دهند.\nو تا آن‌جا که به زندگینامۀ پیامبر برمی‌گردد، نباید هر آن‌چه که با اصلِ رحمت سازگار نیست بیرون ریخت، زیرا آن گاه دیگر چیزِ زیادی از پیامبر باقی نمی‌ماند. زندگینامۀ پیامبر می‌باید به عنوان ادبیاتِ جنگ در سدۀ هفتم مطالعه شود. فقط در این حالت است که می‌توان اعتبارِ عمومی و مطلقیت سنتِ پیامبر را خنثی کرد: از کارنامۀ زندگیِ یک سردارِ جنگ، که زنان را به بردگی می‌گرفت و از غنایم جنگی زندگی می‌کرد، نمی‌توان یک انسان مدرن ساخت. تنها چیزی که جایگاه محمد را متعالی و خدشه‌ناپذیر می‌کند نه رفتار او بلکه باور است که او آخرین انسانی بوده که خدا با او سخن گفته است.\nاین که خدا برای اعلامِ آخرین پیامش یک نفر مانند محمد را برگزیده است به نظر من گزینۀ چندان خوبی نبود. زیرا محمد در مقابلِ مسیح، یونانی‌های و فراعنۀ قدیم به هیچ وجه یک پیشرفت در تاریخِ بشری نبود بلکه یک عقب‌گرد به انسانِ ماقبلِ تاریخ بوده که بی‌رحمانه می‌کشت، تجاوز می‌کرد و هویت دیگران را نابود می‌کرد. من محمد را مستقیماً مسئول باعثِ از بین بردن فرهنگِ ایرانیان باستان، مصریان، آسوریان، آرامیان و بِربِرها (آزمازیغ‌ها) می‌دانم. این یک جنایت علیه بشریت بود. می‌توانم با اندکی گذشت بگویم که ما مجاز نیستیم محمد را با معیارهای سدۀ ۲۱ داوری کنیم. در مقابل انتظار دارم که محمد زندگیِ ما در سدۀ ۲۱ را نه داوری و تعیین کند. ما باید هستیِ زندگیِ خود را با واقعیتِ امروز تطبیق بدهیم و نه با تصورات پیشامدرن یک سردار جنگی از کویر! محمد هنوز هم از قبرش حکومت می‌کند، زیرا مسلمانان جرأت ندارند اقتدار و الگوبودنش را مورد پرسش قرار بدهند. زمان آن فرارسیده که چنین برخوردی با او کرد. وقتِ آن رسیده که محمد به طور واقعی به گور سپرده شود. آن‌گاه زمینه و بستر برای استدلالات آن نیروهایی که به نام خدا و پیامبر خشونت در جهان می‌گسترانند و مشروعیت خود را از پیامبر و قرآن می‌گیرند به پایان خواهد رسید.\nمُهَند: خشونت یک مسئلۀ چند‌بُعدی است و تابعِ اصل علت و معلول نیست\nحامد عزیز، اصلاحات را نمی‌توان با گسست از سنتِ خود متحقق کرد. آیا می‌خواهید محمد را برای همیشه به خاک بسپرید؟ آیا به نظرتان می‌توانید با این خواسته مسلمانان را برای اصلاحات به حرکت در آورید؟ ما نباید محمد را بلکه روایاتِ ضدِ انسانی دربارۀ او را به خاک بسپریم.\nتا آن جا که به مشکلِ خشونت برمی‌گردد، شما حق دارید، ولی اسلام را فقط می‌توان از طریق اصلاحات از این خشونت رهانید. ولی خشونت به نام اسلام، آن گونه که توسط داعش، القاعده و دیگر تروریست‌ها صورت می‌گیرد، یک پدیدۀ چند بُعدی است. در این جا نمی‌توان خیلی ساده از علت (محمد و قرآن) و معلول (جنگ و ترور) سخن گفت، بلکه باید گستره‌ای وسیع از ابعادِ سیاسی، اجتماعی، روانشناختی و طبعاً دینی را در محاسبات وارد کرد که راه این خشونت‌ها را هموار می‌کنند. طبعاً نباید مسئلۀ خشونت و ترور را که با ابزارسازی اسلام توأم است نادیده گرفت.\nمخالفانِ اصلاحِ دین ضرورتی برای یک گفتمانِ درون‌دینی که به مسئلۀ رابطۀ میان اسلام و خشونت به طور جدی برخورد کند نمی‌بینند. آن‌ها این‌گونه استدلال می‌کنند که ترور و خشونت ربطی به اسلام ندارد و فقط تعداد محدودی هستند که دین را برای اهداف خود مورد استفاده قرار می‌دهند.\nهمان‌گونه که گفته شد این ساده کردن مسئله است. با یک نگاه به سنتِ اسلامی متوجه می‌شویم که جریان‌هایی که خشونت را به روشنی تأیید می‌کنند یا حتا توصیه می‌کنند (برای نمونه آموزه‌هایی که جهاد را به عنوان جنگِ تهاجمی علیه نامسلمانان تعریف می‌کنند یا خواستِ قسمی از مذاهب فقهی که از دین‌برگشتگان را با مرگ مجازات می‌کنند) بخشی از سنتِ اسلامی را تشکیل می‌دهند. الاهیاتِ کلاسیک اسلامی نشان می‌دهد که اکثریتِ عُلمای مسلمان سنتی بر این نظرند که رابطۀ میان مسلمانان و نامسلمانان نه از طریقِ صلح بلکه توسطِ جنگ تعیین می‌گردد. منتقدان اسلام به نوبۀ خود از این فاکت استفاده می‌کنند تا نشان بدهند که اسلام در خود یک دینِ خشونت‌پرور است. به عبارتی، نادرست است که بگوییم اسلام از یک مشکل [خشونت] در رنج است بلکه مشکل، خود اسلام است.\nعُلمای کلاسیک، قرآن را مستقل از بافتارِ تاریخی‌ای که در آن رشد یافته تفسیر و تأویل می‌کنند. در زمان‌هایی که جنگ حاکم بود تفاسیر سمت و سوی دیگری پیدا می‌کردند تا زمان‌های صلح. ما در خود قرآن آیه‌هایی می‌یابیم که برای هر دو شرایط نوشته شده‌اند. و البته کم نیستند آیه‌هایی که خواهان یک همزیستی مسالمت‌آمیز میان مسلمانان و نامسلمانان هستند. این آیه‌ها می‌باید به عنوان مبنای درکِ امروزی ما از اسلام مورد استفاده قرار گیرند. ما باید به نیروهای رادیکالی، که قرآن را تحت‌الفظی [واژه‌به‌واژه] تفسیر می‌کنند، یادآوری کنیم که در قرآن آیه‌های مسالمت‌آمیز فراوانند و نباید آن‌ها را نادیده گرفت.\nحامد: اسلام با خشونت توانست خود را جا بیندازد\nبیاییم به طور جدی دربارۀ موضوعِ اسلام و خشونت حرف بزنیم! نظرِ شما مبنی بر این که اکثریتِ عُلمای اسلامی مناسباتِ میانِ مسلمانان و نامسلمانان را بر اساس خشونت و جنگ تعریف می‌کنند، کمک بزرگی به بحثِ ما می‌کند.\nابتدا ببینیم که این خشونت چگونه تغذیه می‌شود: این خشونت‌گرایی نه فقط توسط بخش‌هایی از قرآن و احادیث بلکه زندگیِ خودِ پیامبر ،که فقط در هشت سالِ آخر عمرش بیش از هشتاد جنگ علیه کفار، یهودیان و مسیحیان را پیش برد، منبعِ دینی این خشونت می‌باشند. موفقیتِ دین محمد، مدیون به‌کارگیری خشونت است. همه می‌دانیم که محمد در سال‌های نخستینِ زندگی‌اش در مکه همواره بخشش و آشتی را موعظه می‌کرد که البته موفقیتی برایش حاصل نشد. او در طول ۱۳ سال زندگی در مکه فقط توانست تعدادِ کمی هوادار برای خودش دست و پا کند، با این که پیامِ قرآن در این زمان بسیار معنوی و آشتی‌جویانه بود. شاید هم علتِ این ناموفقیت بخاطرِ موضعِ معتدل و مداراگرانۀ پیامش بود که ظاهراً برای مردم چندان کششی نداشت. درست پس از رفتن به مدینه و سر و سامان‌دادنِ یک سپاه و همچنین بستنِ پیمان‌های نظامی با دیگران بود که موفقیت‌ها به او روی کردند.\nحالا مردم، که واقعاً چیزی از مضامین اسلامی نمی‌دانستند، از قَبَلِ همین جنگ‌ها فوج فوج به اسلام می‌گرویدند. این تازه‌گرویدگان بخاطرِ زیبایی خطِ عربی و یا حقانیتِ پیامِ دینی نبود که به اسلام می‌گرویدند، علتش یا حسابگری بود یا ترس. زیرا حالا محمد دیگر یک پیامبرِ منزوی و بی‌کس در کویر نبود بلکه یک سردار جنگی قدرتمند بود که به کاروان‌ها حمله می‌کرد، غنایم فراوانی به دست می‌آورد و آماده بود به هر کس که از او تبعیت نمی‌کرد با خشونت پاسخ بدهد.\nاین که این قبایلِ تازه گرویده به اسلام لزوماً مسلمانان حقیقی و مؤمن نبودند می‌توان از حوادثِ پس از مرگِ محمد متوجه شد: هنوز محمد را به خاک سپرده بودند که بسیاری از همین قبایل از اسلام خارج شدند و حاضر نبودند ابوبکر را به عنوان جانشین محمد بپذیرند. تاریخ‌نگاری اسلامی این مرحله از تاریخِ اسلام را مرحلۀ «جنگ‌های ارتداد / جنگ‌های ردّه» نام نهاده است. بدون این جنگ‌ها، که مرتدان با خشونتِ بی‌رحمانه به آغوش اسلام بازگردانده شدند، امروز چیزی به نام اسلام وجود نمی‌داشت. بدون اجرای پیگیرانۀ خشونت، امروز من و تو به عنوانِ مسلمان این‌جا ننشسته بودیم. بدونِ فتوحاتی که به نام الله صورت می‌گرفتند، و بدون اشغالِ سرزمین‌های لبنان، فلسطین و مصر، که در آن زمان مسیحی بودند، اسلام نمی‌توانست پا بگیرد. همچنین بدون قدرتِ زور و شمشیر، سرزمین‌های عراق، سوریه، ایران، شمالِ آفریقا، قسطنطنیه، بالکان و بسیاری دیگر از جاها، امروز به جهانِ اسلام تعلق نمی‌داشتند. آری، بدون این توسعه‌طلبی‌های نظامی، امروزه اسلام فقط یک پانویس کوتاه در تاریخ می‌بود و به ادیان جهانی تعلق نمی‌داشت.\nالبته این، فقط ارزیابی من نیست بلکه یوسف قرضاوی نیز که یکی از عُلمای برجستۀ اسلامی زمانِ ماست همین نظر را دارد. قرضاوی رئیس اتحادیۀ بین‌المللی عُلمای اسلامی و مؤسس شورای اروپا برای فتوا و پژوهش است که مانند شما برای آشتی و سازگاریِ هنجارها و سُنتِ اسلامی با شیوۀ زندگی اروپایی تلاش می‌کند.\nپیامبر و جانشینانش جنگ‌های اشغالگرانه را با شدتِ هر چه تمامتر پیش بردند و خشونت را به سرزمین‌های گشوده شده انتقال دادند. در قرآن، این جنگ‌ها به عنوان «خدمت به خدا» ترسیم می‌شوند. در ۲۰۶ جای قرآن جنگ و خشونت علیه کفار و ادیان دیگر به روشنی مورد تأیید قرار می‌گیرند. از این رو، نمی‌توان گناه را به گردن عُلمای بعدی و تفاسیرشان انداخت. زیرا آن‌ها فقط آیه‌های قرآن و زندگیِ پیامبر را به عنوانِ الگو قرار می‌دهند، به عبارتی آن‌ها درست آن کاری را می‌کنند که قرآن طلب می‌کند.\nبدین علت برای یک برخورد جدی و صادقانه با ظرفیتِ خشونتِ نهفته در اسلام می‌باید از قرآن و محمد آغاز کرد. ولی من این احساس را دارم که اکثریتِ مسلمانان و عُلما (از جمله اصلاح‌گران) دقیقاً از هرگونه برخوردِ انتقادی با قرآن و محمد پرهیز می‌کنند. زیرا این عُلما اصلاً خواهان روشن‌شدنِ مبانی حقیقی این خشونت‌ها نیستند که بخواهند در گام بعدی آن‌ها را برطرف نمایند. وظیفۀ نخستِ آن‌ها، مبرا کردن قرآن و پیامبر از هر گونه گناه و کوتاهی است، به هر قیمتی که شده! اکثرِ نمایندگانِ فکری مسلمانان پس از حملاتِ ۱۱ سپتامبر، حمله به هیئتِ تحریرِیۀ شارلی‌اِبدو در پاریس و یا پس از حمله به بازار کریسمسِ برلین در سال ۲۰۱۶ همین برخوردِ توجیه‌گرانه را انجام دادند. و هر گاه داعش یا همقطارانشان جنایتی مرتکب می‌شوند، نمایندگانِ فکری مسلمانان به گونه‌ای برخورد می‌کنند که گویی موضوع ربطی به اسلام ندارد.\nما همیشه با یک الگوی دفاعی تکراری از سوی مسلمانان روبرو می‌شویم: این کارهای تروریستی اصلاً ربطی به دین ما ندارد! این جانیان، اصلاً مسلمان نیستند و ربطی به جامعۀ مسلمانان ندارند! شاید در پسِ این پدافندِ دینی یک نیتِ خوب نهفته باشد: از یک سو می‌خواهند اسلام بد نام نشود، از سوی دیگر می‌خواهند که همۀ مسلمانان به عنوان تروریست با یک چوب رانده نشوند. این دو نیت، هر دو مشروع هستند ، ولی آیا این پدافندِ دینی راه به جایی برده است و می‌برد؟ اصلاً! نه تصویر اسلام در اروپا بهتر شده و نه بدگمانیِ همگانی نسبت به مسلمانان کاهش یافته است. به عکس. چنین سخنانِ تکراریِ مراجعِ اسلامی راه به جایی نخواهد بُرد و نتیجۀ عکس خواهد داد و پیامدِ آن کاهشِ اعتمادِ هر چه بیشتر مسلمانان در نزدِ جهانیان است. به جای این که مراجعِ اسلامی علیه این خشونت‌ها با قاطعیت موضع‌گیری کنند، به گونه‌ای رفتار می‌کنند که به اصطلاح نه سیخ بسوزد و نه کباب. این چنین برخوردهایی نمی‌توانند به حل مشکل کمکی کنند. آن‌ها حاضر نیستند که خشونت را به عنوان یکی از مشکلاتِ اسلام به رسمیت بشناسند و انگشتِ انتقاد بر آن بگذارند.\nاگرچه صاحبانِ قدرت در کشورهای مسلمانان با تمامی نیرو تلاش می‌کنند به گونه‌ای مشکل را لاپوشانی کنند و مرتباً می‌گویند که تروریست‌ها از اسلام سوءاستفاده می‌کنند، با این حال باز هم تأکید می‌کنم: تا مادامی که تروها به نام الله و اسلام صورت می‌گیرند و قرآن نیز به عنوان مبنای مشروعیتِ چنین خشونت‌هایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. تا زمانی که به نام اسلام ترور صورت می‌گیرد، باید با این مشکل پیگیرانه برخورد کرد وگرنه مانند یک غدۀ سرطانی گسترش می‌یابد. تنها در سال ۲۰۱۶ هزاران بُمب‌گذاری در ۵۹ کشور با بیش از ۲۰۰۰۰ قربانی وجود داشت. زمانی که ما در اروپا با بحث‌های خود مشغول «بزک کردن چهرۀ اسلام» هستیم و سازمان‌های اسلامی چنین عملیاتِ تروریستی را کوچک و بی‌خطر می‌نمایانند، تروریست‌ها نیز با خیالِ راحت چهرۀ زشتِ اسلام را به معرضِ نمایش می‌گذارند. اسلام، هم جنبۀ تاریک [ضدانسانی] دارد و هم روشن [انسان‌دوستی]. کسی که فقط جنبۀ روشن آن را می‌بیند، در واقع با کسی که فقط جنبۀ تاریک را برجسته می‌کند فرقی ندارد.\nمهند: بسیاری از موضع‌گیری‌های افراطی‌های مسلمان مشروعیت خود را از سنتِ اسلامی می‌گیرند.\nاین فقط یک روی سکه است\nکاملاً درست می‌گویید، حرف‌هایی مانندِ «ترور ربطی به اسلام ندارد» یا «کسانی که به نام اسلام قتل می‌کنند تروریست هستند و نه مسلمان»، فقط پدافندهای دینی و شعاری هستند. چنین اظهاراتی پوچ هستند و در واکنش‌های دفاعی بیان می‌شوند. این گونه اظهارات خالی از هر گونه برخورد جدی با آن مضامینِ اسلامی است که عملاً ترور و خشونت را تغذیه می‌کنند.\nبیاییم به مفهوم «جهاد» نگاهی بیندازیم. قرآن در بافتارهای گوناگون دربارۀ جهاد سخن می‌گوید. البته بسیاری از عُلما این مندرجاتِ قرآنی را پیگیرانه و دقیق دنبال نمی‌کنند بلکه آن‌ها را به سه مرحله تقسیم می‌کنند. مرحلۀ نخست: بدونِ خشونت (محمد در مکه)، مرحلۀ دوم: جنگ دفاعی یا به اصطلاح جنگ فقط برای دفاع (در آغاز ورود محمد به مدینه) و سرانجام مرحلۀ سوم: در این مرحله جنگ و شهادت ستایش می‌شوند و به عنوان مأموریتی از جانبِ خدا فرمولبندی می‌شود (مرحلۀ آخر در مدینه). همین مرحلۀ سوم به مسلمانان فراخوان می‌دهد که باید اسلام را با ابزار خشونت در جهان گسترش داد تا سرانجام کفار به راه راست هدایت شوند.\nمتأسفانه حتا در برخی از مکاتبِ فقهی میانه‌رو فقط مرحلۀ سوم تأکید می‌شود. در خوانشِ همین مرحله، جهاد مجاز می‌شود، به برده‌گرفتنِ زنانِ اسیر و سوء‌استفادۀ جنسی از آن‌ها مشروعیت می‌یابد و تأکید می‌شود که ارزشِ یک فردِ مسلمان بیش از یک فردِ نامسلمان است.\nمجموعۀ بزرگی از این نمونه‌ها در سنتِ اسلامی وجود دارد که نشان می‌دهند اگر ما مسلمانان خود را از چنین سنت‌های خشونت‌پسند جدا نکنیم مجبوریم با مشکلاتِ بس پیچیده‌ای دست و پنجه نرم کنیم. اگر ما این موارد را صادقانه و با شهامت بازاندیشی نکنیم، دیگر مجاز نیستیم که از پیدایشِ داعش و دیگر گروه‌های تروریستی، که مسلمانان و نامسلمانان را ترور می‌کنند، شگفت‌انگیز بشویم. یک برخوردِ تاریخی-انتقادی به قرآن، احادیث و نظراتِ برخی از عُلما نه تنها اسلام را تضعیف نمی‌کند بلکه تقویت می‌کند. مسیحیت موفق شد خود را از مواضعِ ضدِ بشری، که در طول تاریخ با خود حمل و بدانها عمل می‌کرد، جدا سازد. این حرکت، مشروع است و اصلاً به اصالتِ هیچ دینی لطمه‌ای وارد نمی‌سازد، بلکه برعکس!\nحامد: برای این که بتوان یک بیماری را درمان کرد،\nابتدا بیمار باید بپذیرد که بیمار است\nکاملاً درست می‌گویید! برای درمان یک بیماری سه گام ضروری هستند: نخست اعترافِ بیمار به بیماری‌اش، دوم تشخیصِ بیماری و بیانِ صادقانۀ دلایلِ بیماری، و سوم این که بیمار داروهای پیشنهادشده برای درمان را مصرف کند.\nمعمولاً دو گام از این سه گام، از سوی مسلمانان نادیده گرفته می‌شوند. یا اصلاً از همان آغاز منکر هر گونه بیماری می‌شوند. در این رهگذر، اگر کارشناسان یا منتقدان انگشت انتقاد بر این بیماری بگذارند، بلافاصله به عنوان اسلام‌هراس مورد ناسزا قرار می‌گیرند. اگر مسلمانان به گونه‌ای به این بیماری اعتراف کنند، دلایلش را ولی در جایی دیگر، در خارج از اسلام، جستجوی می‌کنند. و یا سرانجام همۀ گناهان، یعنی گرایش مسلمانان به خشونت و ترور را به غرب یا شرایطِ اجتماعی-اقتصادی منتسب می‌شوند، ولی به هیچ وجه از خودِ اسلام نامی برده نمی‌شود.\nبرای تأکید مجدد باید بگویم: تروریست‌های مسلمان خارج از سنتِ اسلامی عمل نمی‌کنند، بلکه آن‌ها دستورالعمل‌های خود را از همین سنتِ بیرون می‌کشند. بنابراین وقتی شما پیشنهاد می‌کنید که باید با این سنت برخوردِ انتقادی کرد کاملاً درست و مهم است. ولی پرسش این جاست که شما تا چقدر حاضرید در نقد خود پیش بروید.\nاگر ما از این نقطه بیاغازیم که بخش‌هایی از اسلام منبعِ خشونت و تفرقه هستند و همین بخش‌ها مستقیقاً با اتکاء به قرآن و زندگیِ پیامبر مستدل و استوار می‌شوند، آن‌گاه می‌باید این بخش‌ها و بخش‌های معینی از زندگیِ پیامبر را نه تنها مورد نقد قرار بدهیم بلکه آن‌ها را بدون اما و اگر باطل اعلام نماییم. همچنین آن بخش‌های قرآن، که صلح و آشتی را موعظه می‌کنند، را نباید به عنوان معیار و شاخصِ رفتارِ عمومی تبلیغ کرد زیرا باز هم قرآن تا سطحِ یک ابزرا سیاسی، این بار مهربان‌تر، ارتقاء داده می‌شود. نه! فقط باید روی آن بخش‌هایی از قرآن تأکید کرد که غیرسیاسی و معنوی هستند و می‌توانند برای همۀ اعصار از اعتبار برخوردار باشند، زیرا آن‌ها در یک بافتار معین تاریخی پدیدار نشده‌اند و از این رو می‌توانند برای مؤمنان تسکین‌دهنده و تکیه‌گاه باشند.\nالبته تناقضاتِ قرآن تنها مربوط به خشونت و آشتی نیست. این تناقضات آن‌چنان فراوانند که عُلمای اسلامی پس از بحث‌های گسترده روی این تناقضات به اصلِ «ناسخ و منسوخ» رسیدند. طبق این اصل، در مواردِ شک می‌باید آن آیه‌ای را معتبر دانست که آخرین بار اعلام شده است. بسیاری از بخش‌های قرآن دربارۀ جهاد و خشونت در سورۀ ۹ هستند – طبقِ نظر صحیح بخاری (حدیث شمارۀ ۴۳۲۹)، آخرین سورۀ قرآن است. این سوره مانند یک «بیانیه در بیانیه» [قرآن در قرآن] است و از اعتبار بزرگی برخوردار است. از این پرسپکتیو که بنگریم یکی دیگر از وظایفِ اصلاح‌گری این است که اصلِ ناسخ و منسوخ را باطل اعلام نماید. البته چنین اقدامی طبعاً یک کشاکشِ فقهی طولانی و دشوار به همراه خواهد داشت. زیرا عُلمای اسلامی مجبورند یکباره با یکی از اصولِ پایه‌ای الاهیات‌شناسایی خود وادع کنند. حذفِ اصل «ناسخ و منسوخ» برای مؤمنانِ معمولی بسیار شوک‌برانگیزتر خواهد بود. زیرا آن‌ها قرآن را به عنوان کتابی کامل که نباید در آن دست برد می‌شناسند. گفتن این نکته به مردم معمولی و مؤمنِ مسلمان که فقط بخش‌های معینی از قرآن از اعتبار برخواردار است مانند تربیع دایره است. به ویژه این که، آن‌گونه که خودِ شما پیش‌تر گفتید، رفتار میانِ مسلمانان و نامسلمانان، عموماً مبتنی بر همین مرحلۀ سوم قرآن رقم زده می‌شود، بینشی که حتا در میانِ محافلِ میانه‌روی اسلامی جا افتاده است.\nاصلاح‌گران دینی باید بتوانند خود را با این تناقضاتِ قرآنی درگیر کنند. یکی از پیامدهای این روند می‌تواند ردّ آشکار اصلِ برتری اسلام نسبت به ادیان دیگر باشد. ولی این در عین حال به معنیِ نپذیرفتنِ ارادۀ الاهی نیز هست. زیرا در نهایت این خدا بوده که از طریقِ محمد چنین اعلام کرد «اسلام برترین دین» است و یا هر جا کفار را دیدید آن‌ها را بکشید. و سرانجام این الله بود که «هدفِ نهایی» را بر مسلمانان کشفِ رمز کرد و اعلام کرد که پیروزی نهایی از آن اسلام است.الله و یا پیامبرش محمد، از آخرین سورۀ قرآن این استفاده را نکرد را بر عشق و مهربانی به عنوان تنها معیار تأکید کند. نه! او از این سوره بهره گرفت تا نفرت علیه دیگران را به یک فضلیت و جنگ را به خدمت به خدا ارتقاء دهد.\nمهند: جهاد در مرتبۀ نخست درگیرشدن با درون خود است\nو نه فراخوانی برای جنگ\nدر این نکته که اصلِ «ناسخ و منسوخ» یک وسیلۀ کمکی بوده تا عُلما بتوانند اظهاراتِ‌متناقض در قرآن را به گونه‌ای با هم سازگار کنند کاملاً هم‌نظر هستیم. این اصل اساساً به ما کمکی نمی‌کند، البته برخی از عُلما نیز با این اصل با شک و تردید برخورد می‌کنندبه نظر من اصل ناسخ و منسوخ جلوی آن تلاش‌هایی را که می‌خواهند متونِ قرآنی را در متنِ تاریخی‌شان بررسی و تحلیل کنند می‌گیرد.\nتا آنجا که به جهاد مربوط می‌شود شاید بتوان با نگاهی دیگر به آن به روندِ اصلاح‌گری کمک کرد: بازگشت به معنیِ اصلی جهاد.\nولی یکی پس از دیگری: بنا بر باور اسلامی قرآن یکباره بر محمد فرود نیامد بلکه طی ۲۳ سال به او اعلام گردید. در ۱۳ سال نخست این زمان، محمد در مکه زندگی می‌کرد (میان ۶۱۰ تا ۶۲۲ م.) و ۱۰ سال دیگرش را در مدینه سپری کرد (۶۲۲ تا ۶۳۲ م.). تغییرِ مکان به دنبال خود یک سلسله تغییرات فکری و تاکتیکی خواهد آورد. مسلمانان در مکه در اقلیت بودند، آن‌ها یا تحتِ پیگیرد قرار می‌گرفتند و یا حتا کشته می‌شدند. و چون مسلمانان در وضعیتِ ضعیف‌تری بودند، واکنش‌های آن‌ها نیز منطبق با امکاناتش بود و طبعاً نمی‌توانستند خطر یک جنگِ داخلی را به تن بخرند؛ به همین دلیل برای مسلمانان هر گونه تهاجم جنگی ممنوع شده بود. در این مرحله، پرهیز از خشونت تبلیغ می‌شد حتا اگر مورد حملۀ مخالفان قرار می‌گرفتند. نخستین آیه‌ای که به مسلمانان اجازه داد در صورت حمله از خود دفاع کنند حدود یک سال پس از مهاجرت محمد به مدینه اعلام شد. این آیه می‌گوید:\n«به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده، رخصت [جهاد] داده شده است، چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‌اند، و البته خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست. همان كسانى كه بناحق از خانه‌هايشان بيرون رانده شدند. [آنها گناهى نداشتند] جز اينكه مى‌گفتند: “پروردگار ما خداست” و اگر خدا بعضى از مردم را با بعض ديگر دفع نمى‌كرد، صومعه‌ها و كليساها و كنيسه‌ها و مساجدى كه نام خدا در آنها بسيار برده مى‌شود، سخت ويران مى‌شد، و قطعاً خدا به كسى كه [دين] او را يارى مى‌كند، يارى مى‌دهد، چرا كه خدا سخت نيرومند شكست‌ناپذير است. همان كسانى كه چون در زمين به آنان توانايى دهيم، نماز برپا مى‌دارند و زكات مى‌دهند و به كارهاى پسنديده وامى‌دارند، و از كارهاى ناپسند باز مى‌دارند، و فرجام همه كارها از آنِ خداست.» [سوره ۲۲، آیه‌های ۳۹ تا ۴۱]\nحالا به مسلمانان اجازه داده شد که به هنگام تهدید از خود دفاع کنند. این که این آیه به هیچ وجه اجازه یا حتا فراخوانی برای تهاجم را شامل نمی‌شود، به کمکِ استدلال زیر روشن می‌شود: مسلمانان اجازه دارند از خود دفاع کنند اگر در حق آن‌ها ناعدالتی صورت گیرد، مثلاً اگر مجبور به کوچ اجباری یا بخاطرِ دین‌شان سرکوب شوند.\nاگر ما در قرآن به جستجوی مفهومِ جهاد بپردازیم می‌توانیم تشخیص بدهیم که این مفهوم در سوره‌های مکی نیز وجود دارد (برای نمونه در سورۀ ۱۶، آیه ۱۱۰؛ سورۀ ۲۹، آیۀ ۶؛ سورۀ ۲۹، آیۀ ۶۹؛ سورۀ ۲۵، آیه‌های ۵۲-۵۱)، البته نه در پیوند با جنگ. زیرا جنگ در این مرحله برای مسلمانان ممنوع بود. از این رو، این مفهوم در شکلِ اصلی خود به کار گرفته می‌شد: یعنی تلاش کردن، یا بهترین کوشش خود را کردن، یا به عنوان یک تلاشِ‌درونی برای تزکیۀ نفس درک می‌شد. پیامبر در همین رابطه این چنین گفته است:\n«کسی که جهاد می‌کند (مجاهد) کسی‌ست که بنام خدا با خودش درگیر می‌شود.»\nمحمد این را «جهاد بزرگ» یا «جهاد حقیقی» می‌نامد.\nو حتا پیامبر در مرحلۀ بعدی، مرحلۀ مدینه، یک بار به سربازانش که از جنگ برگشته بودند گفت:\n«حالا از جهاد کوچک به جهاد بزرگ بازگشتیم.» سربازان با شگفتی پرسیدند که منظور پیامبر چیست و او گفت: «جنگ علیه بدی در خود، این جهاد واقعی است.»\nاز این رو، منظور از جهادِ واقعی مبارزۀ درونی و معنوی است – مثلاً علیه تکبر و بی‌فضلیتی، علیه وسوسه، علیه رفتارهای غیراخلاقی، علیه بی‌تفاوتی و دیگر خصایل بد.\nافزون بر این: در مرحلۀ دوم و سوم اجازۀ عملیاتِ جنگی همواره اکثراً با رعایتِ مقررات گره خورده است. برای نمونه محمد به طور روشن ممنوع کرده بود که در جنگ زنان، کودکان و افراد غیرنظامی مورد حمله قرار گرفته شوند. او هر گونه هتک حرمت به اجساد را ممنوع کرد و در آیه‌های بسیاری دستور داد که اگر دشمن برای تسلیم پرچم سفید را برافراشت باید بلافاصله جنگ قطع شود. از این رو، نادرست است که اسلام را در کل متهم به یک دینِ تهاجمی کنیم.\nدر ضمن، اظهارات قرآنی در این دو مرحله، که به جنگ و جهاد می‌پردازند، به روشنی به شرایطِ معین تاریخی برمی‌گردند، یعنی به درگیری‌های نظامی میانِ مسلمانان و مکیان یا دیگر گروه‌ها مربوط می‌شوند. از این رو، باید زمینه‌های تاریخی این جنگ را تشخیص داد.\nاین اظهارات کلیدی در قرآن روشن می‌کنند که به مسلمانان اجازه داده نشده یا از آن خواسته نشده تا از طریقِ جنگ نامسلمانان را به پذیرش اسلام مجبور سازند. اگر چنین می‌بود آن‌گاه از مسلمانان خواسته نمی‌شد که در صورتِ تسلیم دشمن به جنگ پایان دهند. بلکه فقط زمانی به جنگ پایان می‌دادند که طرفِ مقابل به اسلام می‌گروید.\nولی چنین چیزی در قرآن وجود ندارد، به عکس، در قرآن آیه‌هایی هست که از مسلمانان می‌خواهند به محض آمادگی طرف مقابله برای پرداختِ جزیه به جنگ پایان دهند بدون آن که مجبور باشند به اسلام بگروند.\nبنابراین موضوعات مربوط به جنگ در قرآن به جنگ‌ها و درگیری‌های مشخص برمی‌گردد که قسماً برای آن‌هامقررات وضع شده بود. طبعاً این مقررات بر پایۀ شناخت و تجربۀ انسانِ سدۀ هفتم در محیطِ شبه‌جزیرۀ عربستان بود.\nامروزه مقررات جامعی برای همۀ دولت‌ها به هنگام جنگ وجود دارد که کشورهای اسلامی نیز باید به آن‌ها تمکین کنند. این که بخشی از مسلمانان در تاریخِ گذشتۀ خود (برای نمونه در زمان حاکمیت بنی‌امیه و خلفای عباسی) و قسماً در زمان کنونی (مانند داعش)با توسلِ به «جهاد» جنگ‌های توسعه‌طلبانه به راه می‌انداختند یا می‌اندازند و ادعاهای حکومتی خود را مشروعیت می‌بخشند بر همگان روشن است. با این که بسیاری از مسلمانان به این اشغالگری‌ها، به ویژه در گذشته، افتخار می‌کنند، با این وجود باید این نگرش را به طور اساسی مورد بازاندیشی قرار دهیم.\nاگر چنین کنیم، آن‌گاه ما طبقِ روحِ قرآن که هر گونه اجبار دینی را نفی می‌کند و انتقاد از خود را تشویق می‌کند با اعتماد به نفس عمل کرده‌ایم.و پس از آن که پیامبر به پیروانش فرمان می‌دهد که مسلح شوند، قرآن می‌گوید:\n«و اگر به صلح گراييدند، تو [نيز] بدان گراى و بر خدا توكل نما كه او شنواى داناست.» [سورۀ ۸، آیۀ ۶۱]\nخدا از این طریق روشن می‌کند که در این‌جا مسئله بر سر یک جنگ تهاجمی یا جنگِ دینی نیست بلکه قضیه بر سر یک جنگِ دفاعیِ سیاسی است. اشغالِ سرزمین‌های دیگر یا تلاش برای بازسازی اُمتِ اسلامی صدرِ‌اسلام، آن‌گونه که داعش برای برپایی خلافتِ اسلامی آرزو می‌کند، با مضامینِ قرآنی مطابقت ندارد.\nحامد: صلح‌خواهیِ قرآن یک خواستۀ دایمی نیست، بلکه یک گزینۀ گذرای تاکتیکی است.\nقرآن نه صلح بلکه جنگ را ستایش می‌کند\nاگر ما گناهِ ظرفیتِ خشونتِ قرآن را فقط به اوضاعِ سیاسی سدۀ ۷ ربط بدهیم، وارد یک دور باطل می‌شویم. منوط کردن جنگ‌های گذشتۀ مسلمانان به شرایطِ تاریخی و سیاسی آن زمان البته برای من قابلِ فهم است ولی هنوز این مسئله روشن نمی‌کند که چرا خدا باید این جنگ‌های بی‌رحمانه را در آخرین بشارت خود [قرآن] مستند کند. به ویژه این که، به زعم شما، قصدِ خدا این بوده که قرآن یک بیانیۀ رحمت [مهربانی] باشد. چرا خدا در کتابش این‌چنین جنگ و شهادت را ستایش می‌کند به جای این که آن‌ها را محکوم کند و مؤمنان را از آن بپرهیزاند؟ چرا خدا باید به عنوان یک جنگجو وارد عمل شود و کشتن را برای مسلمانان به یک تجربۀ زیبا یا حتا عرفانی ارتقاء دهد؟\nآری، شکی نیست که آیه‌هایی در قرآن هست که برخورد منفی با صلح و آشتی نمی‌کنند. ولی کدام صلح؟ آیا در قرآن سخن از صلح به عنوان یک وضعیت دائمیِ مطلوب است؟ متأسفانه نه. در این جا فقط از یک آتش‌بسِ کوتاه‌مدتِ تاکتیکی حرف زده می‌شود. شما قبلاً یک آیه از سورۀ ۸ نقل کردید که در آن آمده است:\nمنصفانه می‌بود اگر شما یک آیۀ دیگر را که بعد از آن نوشته شد، نقل می‌کردید. در آن‌جا آمده است:\n«پس سستى نورزيد و [كافران را] به آشتى مخوانيد [كه] شما برتريد و خدا با شماست و از [ارزش] كارهايتان هرگز نخواهد كاست.» [سورۀ ۴۷، آیه ۳۵]\nواقعاً خدا چه می‌خواهد؟ نقشه و برنامه‌اش چیست؟ بالاخره خواهان صلح است یا می‌خواهد که محمد و پیروانش تا وقتی امید به پیروزی دارند بجنگند و فقط زمانی با آتش‌بس موافقت کنند که بتوانند دوباره خود را از نو سازماندهی و بهتر مسلح کنند؟ آیا الله عملگرایانه رفتار می‌کند یا این قضایا و مسایل ربطی به خدا ندارند و فقط به تاکتیک‌های سیاسی محمد مربوط می‌شوند؟ یک مؤمن واقعی امروزه باید چه برداشتی از این آیه‌ها داشته باشد؟\nتازمانی که این اعتقاد وجود که قرآن آخرین کلام خداست، کسی نمی‌تواند آیه‌های جنگ و خشونت‌آمیز آن را خنثی کند. و تا مادامی که زهر این آیه‌های گرفته نشوند، نباید هم شکایت کرد که چرا داعش و دیگر تروریست‌ها از آن سوء استفاده می‌کنند. در ضمن، ما نباید برای دفاع از قرآن آیه‌های صلح آن را در برابرِ آیه‌های جنگ بگذاریم و به آن‌ها مشروعیت بدهیم. کلاً هیچ بخش از قرآن نباید به عنوان راهنما و دستورالعملِ‌رفتار سیاسی به خدمت گرفته شود. \nمهند: فقط یک برخوردِ جسورانه و انتقادی با سنتِ خویش\nمی‌تواند مبنای الاهیاتیِ خشونت را بخشکاند\nشما مدعی هستید که در قرآن هیچ‌جا از صلح به عنوان یک وضعیتِ پایدار مطلوب سخن نرفته. این نادرست است. به عکس، قرآن حتا از مسلمانان می‌خواهد که وارد صلح شوند (سوره ۲، آیه ۲۰۸). صلح (السلام) حتا یک نام خاص برای خدا در قرآن است. حامد عزیز، شما قرآن را به عنوان یک دستورالعمل برای نفرت ارزیابی می‌کنید. مانند افراط‌گرایان به این تکیه می‌کنید که قرآن به عنوان آخرین کلام خدا تدوین شده است. به نظر من، موضوع بر سر این نیست که قرآن آیا کلام آخرین یا ما قبلِ آخرِ خدا است. آری، حتا موضوع بر سر این نیست که آیا قرآن اصلاً کلام خداست یا نه. مسئلۀ اصلی این است که ما امروز چگونه با قرآن برخورد می‌کنیم.\nدر پیش اذعان داشتم که جهاد به عنوان یک جنگِ تهاجمی برای مسلمان‌کردنِ اجباری نامسلمانان در اعصارِ گوناگون حتا نزدِ متکلمان میانه‌رو نیز مورد بحث بوده است. چنین نگرشی را می‌توان امروزه نزدِ گروه‌هایی مانند داعش یافت. اگرچه مسلمانان از استدلالاتی مانند داعش تبری می‌جویند و می‌گویند که این مواضع ربطی به اسلام ندارند ولی کسی عملاً به طورِ عمیق با مواضعِ داعش و دیگر افراط‌گرایان برخورد نمی‌کند. به همین دلیل آن‌ها نمی‌توانند بپذیرند که این مسئله در سنتِ اسلامی ریشه داونیده است. ما مسلمانان باید بی‌درنگ و با جسارت هر چه تمامتر با سنتِ دینی خویش به طور انتقادی برخورد کنیم و بررسی کنیم که چه مواضعی امروزه قابل دفاع و کدامین را باید باطل اعلام کرد.\nاستخراج این یا آن آیه از قرآن و آن‌ها را برای استدلال خود به خدمت گرفتن کمکی به ما نخواهد کرد، از این رو، انتقاد من به شما، حامد عزیز، در این‌جا نیز هست. به ویژه وقتی شما چند آیه را برای تأیید تزِ خود نقل می‌کنید تا نشان بدهید که اسلام یک دینِ آشتی‌ستیز است. دیگران هم آیه‌های دیگری را نقل می‌کنند تا تزِ خودشان را اثبات نمایند. به نظر من این شیوۀ برخورد باعث می‌شود که سرآخر یا همه چیز را به قرآن بسپاریم یا از آن بگیریم. از این رو تقاضا من از شما این است که از راه و روش‌های تفسیری مدرن در پژوهش‌های قرآنی بهره بگیرید وگرنه ما در تمام مدت بحث‌مان در یک دور باطل چرخ خواهیم زد.\nحامد: داعش یک پدیدۀ حاشیه‌ای در درون الاهیاتِ اسلامی نیست\nبلکه تحققِ پیگیرانه اسلامِ سیاسی است\nآرام آرام به مسئله نزدیک می‌شوید!\nشاید داعش در پراتیکِ بی‌رحمانۀ خود نمایندۀ اکثریتِ آشتی‌جو مسلمانان نباشد ولی الاهیاتِ آشتی‌ستیزی که مبنای رفتاری این جماعت است به هیچ عنوان خاص این گروه نیست بلکه جریان غالبِ فکری در سنتِ اسلامی می‌باشد. و این دقیقاً همان علتی است که مسلمانانِ محافظه‌کار نمی‌توانند یک الاهیاتِ بدیل [آلترناتیو] در برابر داعش ارایه بدهند.\nاین مشکل را می‌توان با دو نمونه نشان داد: یکی در برخوردِ مهم‌ترین نهادِ اسلامی مصر یعنی الازهر با داعش و دیگری در برخورد اتحادیه‌های محافظه‌کار اسلامی در آلمان با جریانِ اصلاح‌گرا که شما و برخی دیگر از الاهیات‌شناسان آن را نمایندگی می‌کنند. الازهر از یک سو شیوۀ رفتاری داعش را نقد می‌کند و ابوبکر بغدادی را به عنوان خلفیه به رسمیت نمی‌شناسد ولی از سوی دیگر همین نهاد مُهر تأیید بر آن تفکری می‌زند که داعش از آن تغذیه می‌کند. هنوز نیز مانند گذشته کتاب‌هایی در مدارس تدریس می‌شوند که افکار سنتی را اشاعه می‌دهند. دانش‌آموزان از طریق همین کتاب‌ها یاد می‌گیرند که اسلام هیچ گونه مخالفتی با جنگ‌های اشغالگرانه، برده‌داری و سوء استفاده جنسی از زنان اسیر در جنگ ندارد. تقسیم‌بندیِ خشونت به مراحلِ گوناگون هیچ نتیجه‌ای ندارد چون دیگر برای همیشه مرحلۀ سوم درک از جهاد تثبیت گردیده است. نگرش‌های متافیزیکی و عرفانی به قرآن هم، که شما به عنوان خوانش واقعی قرآن تأکید می‌کنید، در این جا محلی از اِعراب ندارد – نه در کتاب‌های مدرسه‌ای و نه در تفاسیر اکثریتِ عُلمایی که خودِ شما به آن اشاره کرده‌اید.\nالبته الازهر مخالفِ داعش است ولی مخالفِ ایدۀ خلافت نیست و تازه با اجرای شریعت با تمامی تنبیهاتِ بدنی، از قطع دست تا سنگسار، نیز موافق است. تمامی این موضوعات مانند گذشته در مدارس و دانشکده‌های الاهیات تدریس می‌شوند.\nبدون این که بخواهم شما را شرمنده کنم: شیخ بزرگ الازهر، شما و پژوهشکدۀ شما را در دانشگاه مونستر در سال گذشته بازدید کرد. آیا امکانش را داشتید او را با این تناقضات مواجه کنید؟ نه، قطعاً نه. شاید می‌خواستید از درگیری بپرهیزید و یا نمی‌خواستید در این شرایطِ زمانی همکاری را از دست بدهید. این را خیلی خوب درک می‌کنم. پس از بازدید از شما، شیخ بزرگ در مجلس آلمان یک سخنرانی کرد و با آب و تاب دربارۀ مداراگری در اسلام حرف زد. ولی مدتی پیش از آن همین شیخ شخصاً علیه یکی از اصلاح‌طلبان مصری به نام اسلام بحیری (Islam Beheri) شکایت کرد، چون بحیری در یکی از برنامه‌های تلویزیون گفت عُلمای اسلامی و الازهر قرون‌وسطائی هستند و تروریست‌ها را از نظر ایدئولوژیکی تغذیه می‌کنند. اسلام بحیری به دلیل اهانت به دین به یک سال زندان محکوم شد.\nهمین نهادِ الازهر پیش از آن، نجیب محفوظ، ادیبِ بزرگ مصر و برندۀ جایزۀ ادبی نوبل، و فرج فوده اصلاح‌طلب را به عنوان «کافر» اعلام کرد. زمان اندکی بعد این دو نفر مورد سوء قصد قرار گرفتند. نجیب محفوظ با بدبختی جان سالم بدر برد ولی فرج فوده به دلیل جراحات فراوان درگذشت. این هم آن مداراگری و تسامحی‌ست که شیخِ بزرگ در مجلسِ آلمان درباره‌اش با آب و تاب سخن گفت.\nمخالفت الازهر با داعش نه به دلایل الاهیات‌شناختی است و نه به دلایلِ انسانی. الازهر نمی‌خواهد انحصار تفسیرِ شریعت را از دست بدهد، داعش عملاً این انحصار تفسیر الازهر را متزلزل کرد.\nنمونۀ بعدی اتحادیه‌های اسلامی در آلمان است که مرتباً تأکید می‌کنند که اسلام دینِ صلح و آشتی و تسامح است. ولی وقتی شما، مهند عزیز، گفتید که بهشت تنها برای مسلمانان رزرو نشده بلکه یهودیان و مسیحیان هم در رحمتِ خدا جای می‌گیرند، همۀ سران این اتحادیه از جای خود برخاستند و بر آن شدند تا کُرسی شما در دانشگاه را از شما بگیرند. آن‌ها به شما انتفاد می‌کردند که اسلام اصیل را تدریس نمی‌کنید.\nچنین مسلمانانی به هیچ وجه در اقلیت نیستند. اکثریتِ مسلمانان بیشتر به اسلامِ اصیل و تفرقه‌آمیز کشش دارند تا همزیستیِ مسالمت‌آمیز. یک برخوردِ اصلاح‌گرانه و انتقادی به اسلام نه تنها باید درستی و به‌روز بودن اجزاء این سنت را زیرِ ذره‌بین ببرد بلکه باید بتواند بخش‌هایی از این اسلامِ اصیل را کلاً باطل اعلام کند! برای نمونه بخش‌هایی که باید از اسلام حذف شوند از این قرارند: تقسیم‌بندی جهان به مؤمنان و کفار، و همچنین ابطال این پندار که گویا خدا قانونگذار است. اصلاحات نباید به این بسنده کند که آمیزه‌ای مصنوعی از شریعت و قوانین سکولار فراهم کند بلکه باید شریعت را به عنوان یک مُدل منسوخ اعلام نماید و قاطعانه بگوید که شریعت به درد زندگیِ مُدرن نمی‌خورد. اصلاح‌گری تنها به معنی بهترسازی نمای درونی و بیرونی این یا آن استدلال نیست بلکه اگر لازم باشد باید بتوان در سنت یک گسست بوجود آورد!\nمهند: سلفی‌ها و بنیادگرایان مسلمان تنها مانعِ اصلی\nبر سر راهِ یک اسلام مدرن نیستند\nآری، شما حق دارید! نه فقط الازهر نیازمندِ اصلاحات است بلکه دانشکده‌های الاهیات‌شناسی در تمامی کشورهای اسلامی نیازمندِ اصلاح هستند. ما هم تمام این مدت دربارۀ امکانات تحقق این اصلاح با هم بحث می‌کنیم. از خود می‌پرسم اگر شما به نظرتان اسلام غیرقابل اصلاح است پس چگونه می‌خواهید اسلام را اصلاح کنید؟ واقعاً چه پیشنهادی برای مسلمانان دارید؟ پیامبر را به خاک سپردن و قرآن را از بین بردن راه به اصلاحات نمی‌برد. به عکس، ما باید به مؤمنان راه‌ها و خوانش‌های دیگری از قرآن و سنت نشان بدهیم، و آن با احترام بسیار و باریک‌بینی تا بتوانیم به این تودۀ مؤمن دست یابیم.\nهمچنین حق با شماست که می‌گویید مسلمانان محافظه‌کار به راحتی مسلمانان مترقی را مورد حمله و نقد قرار می‌دهند، در حالی همین محافظه‌کاران هیچ نقدِ مضمونی به سلفی‌ها یا حتا افراط‌گرایانی مانند داعش نمی‌کنند. تنها کاری که این محافظه‌کاران می‌کنند این است که بگویند داعشی‌ها مسلمان نیستند یا آن‌ها از اسلام سوء استفاده می‌کنند. در این جا، نه یک فاصله‌گیری دقیق با تفکر داعشی صورت می‌گیرد و نه یک گفتمانِ الاهیات‌شناختی سروسامان داده می‌شود.\nواقعاً چرا این طور است؟ شاید علتش این باشد که سرآخر مجبور به اعتراف شوند که بسیاری از مواضعِ سلفی‌ها در حقیقت به جریانِ غالبِ و رسمیِ اسلام تعلق دارند. زیرا در همین جریان رسمی این تفکر انحصاری همۀ نامسلمانان را شایستۀ آتش جهنم می‌داند، تنبیهاتِ بدنی را مشروع قلمداد می‌کند، چون گویا جایی در قرآن آمده است و سرانجام بخشی از عُلمای همین جریان اصلی و رسمی اسلام بر این باور هستند که نامسلمانان نجس هستند و به همین دلیل اجاز ندارد دست به قرآن بزنند یا از اماکنِ مقدسِ اسلامی بازدید کنند. اگر آدم این چنین مواضع را با مواضعِ شخصیِ خودش مقایسه کند، آن‌گاه خیلی سریع دچار شرمندگی می‌شود و باید اعتراف کند که مشکل واقعی سلفی‌ها نیستند بلکه در خودِ سنتِ اسلامی است.\nاز این رو، باید با بسیاری مواضعِ درونِ سنتِ اسلامی نقادانه برخورد کرد و حتا اگر ضروری باشد باید بتوان بخش‌هایی از آن را باطل اعلام نمود. ولی محافظه‌کاران به سنتِ اسلامی به عنوانِ یک گنجینۀ مقدسِ مصون و نقدناپذیر می‌نگرند. به همین دلیل برایشان ساده‌تر است که مسلمانانِ مترقی را متهم کنند که می‌خواهند از اسلام یک «نسخۀ نرم» بوجود آورند. و این در حالی است که اصلاح‌گرایان نه درصدد از بین بردن سنت اسلامی بلکه نقدِ آن‌ها متوجه ناسازگاریِ اسلام با زندگیِ کنونی می‌باشد. به هر حال، هر نقدی که به این یا آن جنبه از اسلام می‌شود، برای محافظه‌کاران به معنیِ حمله به کلِ اسلام تلقی می‌شود.\nاین، مشکل اصلی و واقعی بسیاری از مسلمانان محافظه‌کار است. آن‌ها عملاً خودشان سنگ جلوی پای خودشان می‌اندازند. از یک سو می‌خواهند بر تفاوتِ خود با سلفی‌ها و افراط‌گرایان انگشت تأکید بگذارند ولی از سوی دیگر حاضر نیستند با ریشه‌های الاهیات‌شناختی و استدلالات این جریاناتِ ضدِ انسانی برخوردِ نظری بکنند. و سرانجام برای ساده کردن قضیه، خیلی راحت «تمامی مسئلۀ» افراط‌گرایی اسلامی به عنوان یک محصولِ غربی اعلام می‌شود. یک راهِ حل خیلی ساده و قابلِ هضم که می‌تواند اکثریتِ خاموش مسلمانان را در پشت خود داشته باشد. مهم این است که علل مشکلاتی مانند خشونت را نه در نزد خود یا دین خود بلکه در جایی دیگر جستجو کرد.\nحامد: جهاد باید به عنوان یک مُدل منسوخ اعلام شود و دیگر نباید\nبه عنوان آسانسور مستقیم به سوی بهشت به‌شمار آید\nپس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بسیاری از الاهیات‌شناسان و روشنفکران مسلمان تلاش کردند پاسخی برای این خشونتِ تروریستی بیابند. دانشمندِ مشهور اسلامی، یوسف قرضاوی، یک رسالۀ بلند بالا با عنوان «جهاد را بفهمیم» تدوین کرد تا شرایطِ مبارزه برای خدمت به خدا را توضیح بدهد.او بدین وسیله می‌خواست اثبات کند که تروریست‌های ۱۱ سپتامبر مغایر با اصولِ اسلامی عمل کرده‌اند.\nدر آن زمان تلاش کردم که با هر بدبختی که شده این کتابِ ۱۴۰۰ صفحه‌ای را بخوانم و ببینم که نویسنده چه استدلالات پرمغزی ارایه داده ولی متأسفانه هیچ چیزِ به‌دردبه‌خوری نیافتم. قرضاوی میان دو نوع جهاد فرق قایل می‌شود، یکی جنگِ دفاعی یعنی وقتی سرزمین یا دین مورد حمله قرار می‌گیرد و دیگر جنگِ تهاجمی که در خدمتِ گسترش اسلام است. به هنگام جنگِ دفاعی بر هر مسلمانی واجب است که اسلحه به دست بگیرد، حتا اگر رهبر کشور به طور رسمی اعلام جهاد نکرده باشد. در مورد جنگِ تهاجمی موضوع اندکی فرق می‌کند. در این مورد فقط این حاکم مسلمان یا خلفا هستند که مجاز به اعلامِ جنگِ تهاجمی هستند. اگر چنین فتوایی برای جهاد اعلام شد هر مسلمانی باید بدون چون و چرا از آن تبعیت کند.\nاین موضع، یک موضعِ اصیل الاهیات‌شناختی است که بر مبنای قرآن و سنتِ پیامبر استوار شده است. سخن گفتن دربارۀ جهاد «کوچک»، «بزرگ» یا «حقیقی» شعبده‌بازی‌های معناشناختی است. حتا اگر چنین تفاوت‌هایی هم وجود داشته باشد، حتا اگر مدارکی برای تفاوت‌ها در قرآن یافتنی باشند – ملاک اصلی در نهایت، تفسیرِ جریان غالب / رسمی است.\nوانگهی مشکل در این جا خودِ مفهوم نیست بلکه پراتیک و طرح برنامه‌ای‌ست که در پسِ این مفهوم قرار دارد. برای نمونه در قرآن فعلِ «یُجاهد» را می‌بینیم که به روشنی به معنیِ «برای امر خدا جنگیدن» می‌باشد. در هیچ جای قرآن این واژه در ارتباط با امورات معنوی یا درونی به کار گرفته نشده است. افزون بر این، در قرآن با مفهوم «قِتال» (مبارزۀ مسلحانه) روبرو می‌شویم. این مفهوم از فعلِ «یقتُل» [قَتَلَ] گرفته می‌شود. همۀ آیه‌هایی که این مفهوم را در بردارند به عملیاتِ جنگیِ مشخص و فرمان‌های خدا برای کشتن یا سربُریدنِ کفار برمی‌گردد.\nدر ضمن، آن ۱۲۰ عالِم اسلامی از کشورهای گوناگون که جنگهای تهاجمی داعش را در یک نامۀ سرگشاده نقد کرده‌اند، اساساً تفکرِ خلافتِ اسلامی و جهاد را نفی نمی‌کنند. آن‌ها فقط رهبر داعش، البغدادی، را به عنوانِ خلیفۀ دروغین شناسایی می‌کنند و جهادش را مبارزۀ ناحق اعلام می‌نمایند. باید گفت که انتشارِ این نامۀ سرگشاده از یک انگیزۀ سیاسی نشأت گرفته بود، زیرا این عالِمان یا مجتهدان تابع و حقوق‌بگیرِ رؤسای کشورهای متبوع خود هستند. اگر آن‌ها خلافت البغدادی را می‌پذیرفتند، آن‌گاه شاه یا رئیسِ جمهورِ کشور مربوطه نه تنها حقوق‌شان را قطع می‌کرد بلکه آن‌ها را از مشروعیت‌شان محروم می‌کرد.\nاز این رو به نظر من وقت تلف‌کردن است که با مفاهیم، اکروبات‌بازی کنیم و ایدۀ جهاد را که از یک پراتیک بی‌رحمانه نشأت گرفته با دادنِ جنبه‌های معنوی به آن به گونه‌ای احیاء کنیم. جهاد، پراتیکی‌ست که در گذشته و حال برای انسان‌ها رنج‌های فراوان به ارمغان آورده است – و هنوز هم خواهد آورد. میلیون‌ها انسانی که طیِ ۱۴۰۰ سالِ گذشته در خلالِ جنگ‌های اشغالگرانۀ اسلامی کشته شده‌اند، قربانیان مستقیمِ این جنگِ مقدس‌اند. میلیون‌ها زنی که به عنوان کنیز طعمۀ سربازان اسلام شدند و مورد سوء استفاده و خرید و فروش قرار گرفتند، برایشان چه اهمیتی دارد که چه خوانشِ دیگری از جهاد وجود دارد؟\nبه همین دلیل از یک الاهیات‌شناسِ روشن‌بینی مانند شما انتظار دارم که در مفهومِ جهاد روحِ هومانیستی ندمد و در صدد ترزیقِ خونِ جدید به آن برنیاید. به عکس، انتظارمی‌رود که این مفهوم پاک‌سازی و برای همیشه به خاک سپرده شود. دوست دارم از شما بشنوم که امروزه جنگ و صلح میان ملت‌ها مسایلِ مربوط به دین نیستند بلکه باید توسط حقوقِ بین‌الملل و کنوانسیون‌های حقوقِ بشریِ سازمان ملل متحد حل و فصل شوند. جهاد به زمان گذشته تعلق دارد، و جنگ، جنگ است و هیچ چیزِ قابلِ ستایش در آن نیست؛ حتا جنگِ دفاعی هم قابلِ ستایش نیست. زندگی، زندگی است تا ما زندگان از مواهبِ آن لذت ببریم، چیزی یاد بگیریم؛ و هر کس در این رهگذر از ما بخواهد که زندگی‌مان را برای این یا آن امر مقدس قربانی کنیم یک ایدئولوگ افراط‌گراست. و هر کس هم که مرگ در راه خدا را به امری عرفانی ارتقاء می‌دهد و به عنوان تضمینی برای رستگاری و نجات ستایش می‌کند، باید به عنوانِ دشمنِ بشر انگشت‌نما شود و بدون چون و چرا منزوی گردد!\nپایان بخش نُهم\n ناصر بن علی عائض حسن الشیخ: عقیده اهل السنه فی الصحابه الکریم. ص ۱۱۱۸\n همانجا، ص ۱۱۱۹\n البحرینی: الحدائق الناضره: ۴۲:۱۰\n وهبه مصطفی الزحیلی: تأثیرات جنگ بر حقوقِ اسلامی، ۱۹۹۸، ص ۱۳۰\n برای نمونه، سوره‌های ۲، آیه ۶۲/ ۲، آیه ۲۰۸/ ۵ آیه ۶۹ یا ۶۰ آیه ۸ برای همزیستی مسالمت‌آمیز آمده‌اند.\n روایت طبق احمد ترمذی. مقایسه شود با کتاب عدنان ابراهیم «آزادی دین در اسلام»، ۲۰۱۴، پانویس شماره ۱۰۳۰، ص ۳۲۶\n روایت طبق کتابِ «الزهد الکبیر» اثر امام بیهقی.\n* این کتاب هم اکنون توسط پنج ناشر: پگاه، خاوران، پویا، فروغ و ناکجا با نام «آیا اسلام را می‌توان نجات داد؟» منتشر شده است. تعداد صفحه‌ها ۳۳۲، قیمت ۱۵ یورو. پخش کتابفروشی فروغ، آلمان / کلن


تور نوروز ارمنستان | npk\nارمنستان یکی از کشورهای بسیار زیبا در همسایگی ایران است که طی سالهای اخیر بعنوان یکی از بهترین کشورهای توریستی جهان شناخته شده است. تور ارمنستان یکی از انواع تورهای توریستی و گردشگری است که بخصوص برای ایرانیان جذابیت های خاص خود را دارد. ویژگی های این تور را در این مقاله برای شما عزیزان ذکر می کنیم.\nبدلیل طبیعت بکر و دیدنی و همسایگی کشور ارمنستان با ایرانیان، بسیاری از هموطنان دوست دارند نوروز خود را در این کشور سپری کنند. به همین دلیل، تور نوروز ارمنستان در میان تورهای پرطرفدار نوروزی از سوی ایرانیان مورد استقبال قرار می گیرد. با دانستن جاذبه ها و شرایط استفاده از این تور، اشتیاق شما برای سفر به این کشور بیشتر می شود.\nمشاهده جاذبه های توریستی کشور ارمنستان، تجربه ای لذت بخش را برای گردشگران فراهم می سازد. از مناظر طبیعی بکر و زیبای ارمنستان می توان کوه های آژداهاک و آراگاتس را نام برد. این کوه ها نماد استقامت مردم ارمنستان محسوب می شوند.\nاز دیگر جاذبه های این کشور برای خریداران تور نوروز ارمنستان می توان دریاچه سوان واقع در شمال شرق ایروان را نام برد. این دریاچه زیبایی بی نظیری دارد و همچنین با تولید برق با کمترین هزینه، تاثیر زیادی در جذب گردشگران داخلی و خارجی به این ناحیه داشته است.\nکاخ های قدیمی و باستانی زیادی در ارمنستان وجود دارد. گارنی یکی از سازه های باستانی متعلق به قرن یکم واقع در این کشور است. ارمنستان با وجود سازه های باستانی بسیار، کشوری با ساختار زیبا و مدرن است.\nبازارها و مراکز خرید بی نظیر و هتل های مجلل با قیمت های مختلف یکی دیگر از جذابیت ها برای گردشگران است. ساعت رسمی این کشور بسیار نزدیک به ایران و تنها نیم ساعت از ایران جلوتر است. .\nامکانات آژانس NPK برای خریداران تور\nامکانات ویژه ای برای تور ارمنستان از سوی آژانس مسافرتی NPK درنظر گرفته شده است. فهرست بهترین هتل ها با قیمت های مختلف ارائه می شود. برای خریداران این تور، سیمکارت ارمنستان تهیه می شود.\nیکی دیگر از امکانات مهم آژانس برای مسافران این تور، همراهی یک لیدر و راهنمای فارسی زبان و مسلط به ارمنی است. این لیدر در تمامی مکان های دیدنی همراه شماست و مشکلی از بابت برقراری ارتباط با مردم این کشور نخواهید داشت.\nاز سایر خدمات آژانس برای این تور می توان بلیط رفت و برگشت، بیمه مسافرتی، هتل رزرو شده با شرایط دلخواه شما و غیره را نام برد. تمامی خدمات ارائه شده بطور مستقیم از سوی آژانس NPK ارائه می گردد و شما صرفا هزینه این خدمات را پرداخت خواهید کرد.\nشرایط تور نوروز ارمنستان\nتور ارمنستان از لحاظ قیمت، یکی از تورهای مناسب اروپایی است. همین قیمت مناسب و وجود جاذبه های توریستی بی نظیر در این کشور، منجر به افزایش ورود گردشگران از سرتاسر جهان به این کشور شده است.\nشما با حداقل شرایط می توانید به این کشور سفر کنید. برای سفر به این کشور حتی نیازی به ویزا ندارید و با همراه داشتن پاسپورت می توانید از این کشور دیدن کنید.\nقیمت نهایی تور به شرایط مختلف و گزینه های انتخابی شما بستگی دارد. به منظور کسب اطلاعات بیشتر درمورد تور نوروز ارمنستان با آژانس ما بعنوان مجری مستقیم تور ارمنستان در تماس باشید.


برگزاری مجمع عمومی فوق العاده در شرکت دامداری تلیسه نمونه | مجمع عمومی فوق العاده در تاریخ چهارم مهر ماه سال 1397 در واحد شهریار برگزار شد. مجمع با حضور جناب آقای محسن یوسفی مدیر برنامه و بودجه محترم هلدینگ، آقای محمد نوین نماینده محترم بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی ، نماینده محترم سازمان بورس، هیئت مدیره محترم شرکت دامداری تلیسه نمونه و سهامداران محترم برگزار گردید.\nمجمع عمومی فوق العاده در تاریخ چهارم مهر ماه سال 1397 در واحد شهریار برگزار شد. مجمع با حضور جناب آقای محسن یوسفی مدیر برنامه و بودجه محترم هلدینگ، آقای محمد نوین نماینده محترم بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی ، نماینده محترم سازمان بورس، هیئت مدیره محترم شرکت دامداری تلیسه نمونه و سهامداران محترم برگزار گردید.\nچهار‌شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹ ۰ نظر ۱۱۳۸ بازدید\nبازدید ماه ۱۳۷۴۸\nبازدید کل ۱۹۷۳۲۶۷