سه شنبه, 1389-11-26 08:38\nنيمه پر ليوان روابط ترکیه و بازی در زمین دشمن از موضوع‌های سرمقاله روزنامه‌های بامداد امروز ايران است.\nنيمه پر ليوان روابط ترکیه و ایران\nسرمقاله امروز روزنامه دنيای اقتصاد با عنوان «ايران و ترکيه؛ رفاقت و رقابت» در مورد روابط دو کشور ترکیه و ایران و عوامل تأثیرگذار بر آن است.\nنويسنده سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته است: «ايران و ترکيه دوستان ديرينه‌اند اما اين دوستی همواره آميخته با رقابت و حتی گاه خصومت پنهان بوده است. هنر ديپلماسی دو کشور از سال ۱۳۰۳ که پيمان دوستی امضا کردند تاکنون اين بوده که نگذاشته‌اند تزاحم منافع آنان، به تخاصم آشکار منجر شود.»\nدر ادامه سرمقاله آمده است: «روابط ايران و ترکيه تا پيش از پيروزی انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ بر همکاری‌های امنيتی در برابر اتحاد شوروی پيشين استوار بود. با انحلال سنتو پس از پيروزی انقلاب اسلامی ايران، شکل و ماهيت رابطه ايران و ترکيه عوض شد. مهم‌ترين عنصر ماهوی اين رابطه که تغيير اساسی کرد، اين بود که ترکيه همچنان متحد غرب باقی ماند و ايران از اين اتحاد خارج شد. فروپاشی اتحاد شوروی که ۱۲ سال پس از انقلاب ايران رخ داد، رابطه ايران و ترکيه را پيچيده کرد. زيرا با تجزيه اتحاد شوروی و شکل‌گيری جمهوری‌های آسيای مرکزی و قفقاز لايه تازه‌ای بر رقابت‌های منطقه‌ای تهران و آنکارا اضافه شد. ترکيه علاوه بر رقابت تجاری و اقتصادی با ايران در آسيای مرکزی، عضوی از محور امنيتی آنکارا- تل‌آويو- باکو شد که خواه‌ناخواه بر امنيت ايران اثر سوء می‌گذاشت. اما طرفين کوشيدند با تأکيد بيش‌تر بر مشترکات، اين‌گونه تزاحم‌ها را کم اثر کنند. همکاری در زمينه مسائل منطقه‌ای به ويژه عراق و آسيای مرکزی از جمله اين ابتکارهای صلح‌ساز و زايل‌کننده سوء‌تفاهم‌ها بود.»\nسرمقاله افزوده: «در يک دهه اخير که حزب اسلام‌گرای عدالت و توسعه بر ترکيه حکم می‌راند، عنصر تازه‌ای به روابط دو کشور اضافه شده است. ايران به اقتضای نظام سياسی و ماهيت ايدئولوژيک خود، مدافع جنبش‌های اسلامی و از جمله مقاومت مردم فلسطين است. ترکيه نيز به اعتبار تقيد رهبران جديد خود به اسلام، خود را ناگزير به حمايت از مسلمانان می‌بيند اما اين خواسته ترکيه با روابط استراتژيک اين کشور با غرب به‌ويژه برنامه ترکيه برای ورود به اتحاديه اروپا تضاد بنيانی دارد. به همين علت ترکيه می‌کوشد ضمن حفظ روابط با غرب، به وظيفه مسلمانی خود نيز عمل کند. اجرای توامان اين دو برنامه در پاره‌ای موارد با برنامه‌ها، مواضع و منافع ايران تعارض پيدا می‌کند. تازه‌ترين موضع‌گيری ترکيه در اين زمينه در تحولات اخير مصر بود که با خواسته‌های تنازل‌گرايانه غرب در باب حفظ نظام سياسی مصر بدون حسنی مبارک بيش‌تر هم‌خوانی داشت تا انتظار جمهوری‌اسلامی در باب تغيير رژيم در مصر. روابط حسنه ترکيه با غرب موجب شد که رسانه‌های غرب موضع تنازل‌گرايانه رهبران آنکارا را به عنوان موضع غالب جهان اسلام نشان دهند.»\nدر پایان از سرمقاله می‌خوانيم: «با وجود اين، ايران و ترکيه همچنان می‌کوشند نيمه پرليوان روابط را ببينند و کاستی‌ها را موضوعات قابل مذاکره و حل‌شدنی تلقی کنند. هنر ديپلماسی نيز همين است.»\nسرمقاله امروز روزنامه تهران امروز با عنوان «از طنز فراخوان راهپيمايی تا دستپاچگی رسانه‌های بيگانه» در مورد راه‌پیمایی مخالفان دولت در روز دوشنبه ۲۵ بهمن ٨٩ است.\nدر اين سرمقاله آمده است: «حکايت سران فتنه در کشور ما جالب و عبرت‌آموز است. جالب از اين منظر که آن‌ها گرفتار بيماری توهم شده‌اند و عبرت‌آموز از اين منظر که چگونه انسان‌ها در گذر زمان گرفتار استحاله شده و بعد از مدتی ديگر همه آن چيزی که سال‌ها برای آن کوشيده‌اند تا بدان دست يابند با يک حرکت اشتباه و گرفتار شدن در اوهام و خيالات و دل‌بستن به فريب‌ها و مطامع دنيوی و آمال زودگذر همه را به يک باره از دست می‌دهند و با لجاجت‌ها و عنادورزی‌ها در زمينی بازی می‌کنند که دشمنان ملت و بيگانگان آن را گسترده‌اند.»\nاين سرمقاله افزوده: «حکايت طنزآميز فراخوان حضور در ۲۵ بهمن برای حمايت از مردم تونس و مصر از جانب سران فتنه نيز از دسته توهم بافی‌هايی بود که داغ داغ بود اما نه در خيابان‌ها بلکه در سايت‌های بی‌بی‌سی، راديو زمانه، دويچه‌وله و بالاترين و تلويزيون‌های ماهواره‌ای ضدانقلاب که به دروغ خبر حضور مردم را در خيابان‌ها می‌دادند و جالب اينکه اين دروغ‌پردازی رسانه‌های زنجيره‌ای بيگانگان به سرعت بعد از چند ساعتی فروکش کرد. سوال اصلی هر حقيقت‌خواهی اين است چرا سران فتنه مسير خود را از مردم جدا کرده‌اند و چرا بايد روزی که به عنوان ملی‌ترين روز در تاريخ ايران اسلامی نام گرفته است و آن ۲۲ بهمن است، جای خود را با روز ديگری از منظر آن‌ها عوض کند؟»\nدر بخش ديگری از سرمقاله تهران امروز آمده است: «آقايانی که در رأس فتنه‌گران در زمين بيگانگان مشغول بازی هستند، خوب مردم ايران را می‌شناسند و می‌دانند مردم هيچ‌گاه روی خوش به بيگانگان نشان نداده‌اند و اساساً هرجا که بوی مداخله و نفوذ می‌آيد به صراحت موضع می‌گيرند و استکبارستيزی و همدردی آن‌ها با ملت‌های مظلوم و محروم شهره عام و خاص است و حضور ميليونی آن‌ها در ۲۲ بهمن نشان از تداوم خط روشن و استکبارستيزی ايرانيان داشت.»\nنويسنده سرمقاله افزوده: «بی‌اعتنايی مردم به فراخوان ۲۵ بهمن ديروز نشان داد که حنای بيگانگان برای آشوب در ايران رنگی ندارد و طنز فراخوان سران فتنه و از قضا دستپاچگی رسانه‌های بيگانه عجب حکايت شنيدنی و ديدنی‌ای شده است و انگاری اوهام سران فتنه و خواب خرگوشی بيگانگان تمامی ندارد.»\nسرمقاله امروز روزنامه مردم‌سالاری با عنوان «زين به پشت»\nسرمقاله امروز روزنامه کيهان با عنوان «شکر بی‌آشغال وجود ندارد»\nاحتمالا سردبیر محترم روزنامکه تهران امروز دیروز رو کلاً خواب بودن ..........\nارسال شده توسط کاربر مهمان در تاریخ سه شنبه, 1389-11-26 12:26.


بایدها و نبایدهای سخنرانی در ماه محرّم از زبان شهید صدر ثانی – اول خبر\nخانه/فرهنگ و هنر/بایدها و نبایدهای سخنرانی در ماه محرّم از زبان شهید صدر ثانی\nهفتم، اینکه سخنران سعی کند آنچه را خدای متعال پوشانده، مخفی نگه دارد و اتفاقاتی را که هنگام نبرد یا کشته شدن افراد رخ داده و ممکن است بیان آن موجب توهین یا خوار شدن کشته شده‌ها شود، به زبان نیاورد و از بیان چیزهایی که موجب کسر شأن مؤمنان حاضر در آن دوره و تمامی مؤمنان – به ویژه حضرت سیدالشهدا (ع) و اصحاب و یاران و اهل بیت گرامی ایشان- می‌شود، خودداری کند.\n– نکته اول آنکه مطلب ذکر شده در بالا، با اصل مهمِ ذلت ناپذیری امام حسین (ع) و یارانش، تفاوت دارد و بدیهی است که آن بزرگواران هرگز به خواری و ذلت دچار نشدند و از آن به دور بودند. اما کشته‌شدگان کربلا از سوی دشمن مورد توهین قرار گرفتند و به حسب ظاهر، خوار شدند. دشمن عمداً چنین کرد و در جنگ‌ها چنین چیزی بعید هم نیست، اما پوشاندن و ذکر نکردن آن واجب، و اشارۀ مستقیم و صریح به آن حرام است.\n– نکتۀ دوم اینکه مطلب فوق، با اصل مهمِ ذکر شده دربارۀ حرمتِ دروغ بستن به معصومین در گفتار و رفتار متفاوت است. یعنی اگر سخنران از پیش آمدن چنین صحنه‌هایی مطمئن هم باشد و با حجت شرعی، به آن یقین هم پیدا کرده باشد، باز هم جایز نیست مطالبی را که موجب وهن و کسر شأن آن بزرگواران است، بیان کند.


عشق، نیاز، منطق\nما گاهی به رخدادهای زندگی، روایت بیش از حد منطقی میدهیم. این در حالی است که در ذات آن رخداد اصلاً این چنین نیست. فقط کافی است عاقلانه بیاندیشیم و دیگر نیازی به نگاه بیش از حد منطقی نیست.\nعاشق شدن هم جزو مواردی است که نیازی نیست به آن نگاه منطقی داشته باشیم. وقتی عاشق میشویم، تصادفهای طبیعی زندگی را پشت حجابی از هدفمندی پنهان میکنیم. ما با دست خودمان سرنوشتی میبافیم که از اضطراب ناشی از این واقعیت که هر حکمتی در زندگیمان ساختهی خودمان است، نجات پیدا کنیم، و فراموش میکنیم که طوماری یا سرنوشت از پیش تعیین شدهای وجود ندارد و فقط میخواهیم از اضطراب ناشی از این که کسی زندگی نامهی ما را ننوشته و عشقهای ما را بیمه نکرده است، پرهیز کنیم.\nجبرگرایی عاشقانه مانع از آن میشود که بیاندیشیم اگر شرایط به گونهای دیگر رخ میداد، میتوانستیم به سادگی عاشق کس دیگری بشویم، که گویای این حقیقت است که عشق تا چه حد وابسته به حس نیاز و منحصر به فرد بودن معشوق است.\nالیاس کانتی میگوید: " دیدن ورای آدمها آسان است، ولی ما را به جایی نمیرساند". به عبارت دیگر چه آسان و چه بیفایده درافراد عیب میابیم. آیا وقتی عاشق میشویم بعضاً به این دلیل نیست که حتی به بهای کوری خودمان در این فرایند و آن لحظه، خواستهایم دیدن ورای آدمها را نفی کنیم؟\nعشق وقتی میتواند در مسیر کامیابی و خوشبختی قرار بگیرد که با عینک منطق به آن نگاه کنیم.\nاگر بدبینی و عشق دو گزینهی متقابل باشند، آیا عاشق شدن ما به این دلیل نیست که میخواهیم از موضع ضعف بدبینی نجات یابیم؟\nآیا در عشق در نگاه اول، نوعی گزافه پردازی نسبت به خصوصیات معشوق وجود ندارد؟ نوعی گزافه پردازی که ما را از منفی نگری معمولمان جدا میکند و تمرکز و نیرویمان را معطوف کسی میکند که چنان باورش داریم که هرگز خودمان را چنین باور نداشتهایم.\nابولفضل حفیظی بازدید: 1112 تاریخ: 2019-06-27 آدرس وب


پرشین خودرو | خودروسازان خارجی در جاده هموار برجام\n۱۱:۵۰ | ۱۳۹۵/۱۰/۲۸\nپرشین خودرو:یک سال از اجرای برجام می گذرد؛ توافقی بین المللی که اگرچه هنوز تا برآورده شدن کامل انتظارات فاصله دارد، اما در برخی زمینه ها از جمله صادرات نفت، خرید هواپیمای نو و همکاری های خودرویی پیشرفت خوبی داشته است.\nبه گزارش «پرشین ودرو»، سال گذشته در چنین روزی، اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) کلید خورد و به دنبال آن لغو تحریم های هسته ای غرب علیه کشورمان اعم از تحریم های اتحادیه اروپا، آمریکا و قطعنامه های شورای امنیت آغاز شد.\nدر این مدت، برخی خودروسازان داخلی مذاکرات خود با همکاران خارجی را کلید زدند، برخی به مرحله امضای تفاهم نامه و قرارداد رسیدند و حتی در این میان برخی از شرکت ها به تفاهم تولید خودروی مشترک دست یافتند.\nتحریم ها علاوه بر اینکه جلوی همکاری های جدید بین المللی در زمینه خودرو را در یک دوره زمانی گرفت، همکاری هایی که در جریان بود را نیز متوقف کرد؛ خودروسازانی چون پژو، بازار ایران را ترک کردند، برخی مانند رنو، سطح همکاری های خود را به حداقل رساندند و کمپانی های مطرحی مانند بنز و بی.ام.دبیلو هم نمایندگی های خود را از ایران متوقف کردند.\nبه همین سبب در دوران تحریم راه برای ورود خودروهای بی کیفیت چینی باز شد و خودروهای ساخت داخل نیز به دلیل ناتوانی در تامین قطعات اصلی، مجبور شدند برخی قطعات وارداتی را از چین و شرکت های تولید کننده قطعات بی کیفیت تامین کنند.\n* سبقتِ پژو\nاستارتِ همکاری های خودروی ایران، توسط ایران خودرو و پژو زده شد؛ هاشم یکه زارع مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو آذرماه سال گذشته و در شرایطی که هنوز برجام اجرایی نشده بود، از مذاکره با یک خودروساز اروپایی برای تولید محصولی مشترک خبر داد و اعلام کرد که «فعلا نمی توانم نام آن خودروساز را ببرم، فقط در این حد بدانید که اروپایی است و حتما امسال قرارداد دوجانبه امضا خواهد شد».\nبا اجرای برجام، شرکت پژو به عنوان طرفِ مذاکره ایران خودرو معرفی شد و از آنجا که زمینه همکاری ها پیش از اجرای برجام آماده شده بود، قرارداد ایران خودرو و پژو در کوتاه ترین زمان به امضا رسید.\nبر اساس این قرارداد، شرکتی به نام «ایکاپ» برای تولید محصولاتی مشترک در ایران راه اندازی شد و در نخستین روز تیرماه امسال به صورت رسمی آغاز بکار کرد؛ این شرکت قرار است سه محصول «2008»، «301» و «208» را تولید و به بازارهای داخلی و خارجی عرضه کند.\nدر دور تازه همکاری پژو و ایران خودرو، پژو 2008 نخستین محصولی است که در اسفندماه تولید خواهد شد که اکنون مراحلی از تولید این محصول راه اندازی شده است.\nبه عنوان نمونه گزارش ها حاکی از این است که برنامه نویسی برای انجام فرآیند رنگ آمیزی در ابتدای آبان ماه امسال انجام شده و در ادامه، ربات های خط، عملیات آستر و رویه را به اتمام رسانده اند و در نهایت، نخستین بدنه پژو 2008 توسط ربات های ایران خودرو رنگ آمیزی شده است.\nپژو 2008 قرار است با قیمتی حدود 500 تا 800 میلیون ریال (50 تا 80 میلیون تومان) به بازار عرضه شود.\nاین همکاری ها فقط به خودروسازان خلاصه نمی شود و بر اساس آن، تامین کنندگان و قطعه سازان دو شرکت نیز همکاری هایی را آغاز خواهند کرد.\nمحسن صالحی نیا معاون امور صنایع وزیر صنعت، معدن و تجارت در این زمینه به ایرنا اعلام کرد: حدود 60 شرکت قطعه ساز ایرانی برای تامین و ساخت قطعات مورد نیاز خودروهای شرکت ایکاپ (شرکت مشترک ایران خودرو و پژو) در حال مذاکره هستند و ١٠ قرارداد در این زمینه نهایی شده است.\n* تختِ گاز رنو برای عقب نماندن از رقیب\nرنو و پژو دو کمپانی رقیب در فرانسه هستند؛ زمانی که پژو قرارداد خود را در شرایط پسابرجام با یک خودروساز ایرانی امضا کرد، رنو نیز آستین ها را بالا زد و برای عقب نماندن از رقیب دیرینه، مذاکرات خود را با خودروسازان ایرانی آغاز کرد.\nمدیران عامل هر دو خودروسازی بزرگ ایران، در آن زمان خود را شریک قدیمی رنو و مُحِق برای ادامه همکاری می دانستند؛ این روند ادامه پیدا کرد اما رنو با هیچ کدام این دو شرکت قرارداد امضا نکرد و بالاخره امضای شرکتی ثالث به نام ایدرو (سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران) پای قرارداد نشست.\nدور جدید همکاری های خودرویی ایران و فرانسه با امضای توافق نامه ایدرو و رنو در دومین روز از نمایشگاه خودرو پاریس، بین منصور معظمی رییس هیات عامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران(ایدرو) و «تیری بلوره» قائم مقام مدیرعامل رنو و با حضور محمدرضا نعمت زاده وزیر صنعت، معدن و تجارت کشورمان و «کارلوس گون» مدیرعامل رنو آغاز شد.\nالبته رنو علاوه بر اینکه در دوران تحریم مانند رقیب خود – پژو – ایران را ترک نکرد، حتی محصولاتی با کیفیت همچون تندر 90، پارس تندر و ساندرو هاچ بک و استپ وی را به بازار تشنه ایران آورد و اکنون این محصولات جزو باکیفیت ترین خودروهای با محدوده قیمتی کمتر از 500 میلیون ریال به شمار می آیند.\nدور تازه همکاری خودرویی رنو در ایران، یک مرکز مهندسی و خرید جدید برای حمایت از قطعه سازان داخلی و یک کارخانه تولیدی با ظرفیت اولیه 150 هزار دستگاه در سال را شامل می شود.\nبر اساس توافق نامه رنو و ایدرو، دو خودرو «سیمبل و داستر جدید» نخستین تولیدات این همکاری خواهد بود که از سال 2018 آغاز خواهد شد.\nبراساس این توافق نامه، رنو برای نخستین بار در ایران، مراکز توزیع، فروش و خدمات پس از فروش خود را خواهد داشت و همچنین همکاری های کنونی رنو با دو شریک خود سایپا و ایران خودرو در قالب «همکاری مشترک رنوپارس» ادامه خواهد داشت.\nیکی از مباحث مهم این همکاری، پاسخ این سوال است که «خودروهای مشترک رنو و ایدرو در چه کارخانه ای تولید خواهد شد؟» محمدرضا نعمت زاده وزیر صنعت، معدن و تجارت در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری ها در پاسخ به این سوال اعلام کرد: اولویت با واگذاری «بن رو» (شرکت بنیان توسعه صنعت خودرو) به ایدرو و احتساب این شرکت به عنوان آورده ایدرو است.\nشرکت بنیان توسعه صنعت خودرو که از شرکت های زیرمجموعه سایپا به شمار می رود و در جاده قدیم سلفچگان ساوه واقع است، با حدود یک هزار پرسنل، خودروهای سایپا 151 و آریو S300 را تولید می کند.\n* آغاز دوباره همکاری سایپا و سیتروئن پس از نیم قرن\nنتایج خودرویی برجام با امضای قرارداد اولیه سایپا و سیتروئن تکمیل شد؛ این دو شرکت که همکاری های خود را 50 سال پیش با تولید ژیان آغاز کرده بودند و تجربه موفق تولید زانتیا را داشتند، در آخرین روز تیرماه امسال با امضای قرارداد تاسیس شرکت مشترک سایپا و سیتروئن همکاری خود را از سر گرفتند.\nسرمایه گذاری در این همکاری قرار است 50 -50 باشد و نخستین محصول مشترک تا پایان سال 2017 به بازار عرضه شود.\nاین قرارداد با حضور وزیر صنعت و توسط مهدی جمالی مدیرعامل گروه خودرو سازی سایپا، سید محمدعلی سید ابریشمی عضو هیأت مدیره گروه خودرو سازی سایپا و ژان کریستف کمار (Jean Christophe Quemar) عضو هیأت مدیره سیتروئن و الیور بورجس (Oliver Bourges) دبیرکل سیتروئن به امضا رسید.\nمدیرعامل سایپا در حاشیه امضای این قرارداد در جمع خبرنگاران گفت: «امروز پس از یکسال مذاکره بین شرکت سایپا و ستروئن، موفق شدیم آخرین مذاکرات را انجام دهیم و شرکت مشترکی منعقد کنیم».\nوی ادامه داد: آورده شرکت سایپا 50 درصد سهام سایپا کاشان است و به این ترتیب 50 درصد سهام شرکت سایپا کاشان به قیمت کارشناسی رسمی جمهوری اسلامی ایران به شرکت سیتروئن واگذار شد؛ این قرارداد، شامل قطعه سازی داخلی، طراحی داخلی و توسعه محصول و صادرات 30 درصدی در شبکه سیتروئن خواهد بود.\nمدیرعامل گروه خودروسازی سایپا افزود: بر اساس برنامه طراحی شده برای این همکاری، قرار است تا پایان سال 2017 میلادی نخستین محصول مشترک را در این مجموعه به بازار عرضه کنیم.\nمجوز سرمایه گذاری سیتروئن برای این قرارداد در نخستین روزهای آذرماه توسط سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ایران صادر شد و به این ترتیب، سرمایه گذاری مستقیم خارجی از طریق خرید سهام یک شرکت ایرانی برای نخستین بار در صنعت خودروسازی کشور انجام شد.\n«کارلوس تاوارس» مدیر عامل گروه خودروسازی پژو سیتروئن در ارتباط با این همکاری به خبرنگار ایرنا گفت: محصولاتی که با مشارکت شرکت سایپا در ایران تولید خواهد شد با نیازهای بازار ایران و منطقه منطبق خواهد بود؛ این محصولات علاوه بر تامین نیازهای داخلی ایران، می تواند اهداف صادراتی این مشارکت را نیز محقق کند.\nوی در مورد سایت سایپاکاشان که برای این همکاری انتخاب شده است، نیز گفت: این سایت نه تنها پاسخگوی نیازهای بازار و مشتریان ایرانی در رابطه با محصولات سیتروئن خواهد بود بلکه منبعی برای تامین نیاز کشورهای منطقه و اطراف ایران از طریق صادرات از ایران به سایر کشورهاست.\n* آغاز تولید خودروهای کره ای در کرمان\nهرچند خودروسازان اروپایی و به طور خاص شرکت های فرانسوی در همکاری های جدید خودرویی با ایران، پیشتاز بودند اما خودروسازان مطرح آسیایی نیز در این رقابت عقب نماندند و با انعقاد قرارداد میان هیوندای و کرمان موتور، پای خودروسازان آسیایی نیز به همکاری های خودرویی با ایران باز شد.\nهیوندای و کرمان موتور اواخر شهریورماه قرارداد تولید دو مدل خودروی «آی١٠» و «آی٢٠» در منطقه ویژه اقتصادی ارگ جدید بم را امضا کردند و تولید آزمایشی این خودروها نیز اکنون آغاز شده است.\nسامان فیروزی مدیرعامل کرمان موتور در ارتباط با این همکاری گفت: محصول هیوندای آی20 که در ایران تولید و عرضه خواهد شد، مدل 2017 این خودروساز کره ای و محصول ویژه بازار اروپا است.\nوی با اشاره به توافق صورت گرفته بین کرمان موتور و هیوندای در تابستان امسال، افزود: براساس این تفاهم و توافق، طرف کره ای متعهد به انتقال دانش فنی و تکنولوژی برای تولید و عرضه خودروهای روز هیوندای به کرمان موتور شده است.\nمدیر عامل کرمان موتور در خصوص قیمت دو محصول هیوندای آی10 و آی20 نیز بیان کرد: خودروی هیوندای آی20 با قیمت 869 میلیون ریال (86 میلیون و 900 هزار تومان) و هیوندای آی10 با قیمت 719 میلیون ریال (71 میلیون و 900 هزار تومان) به بازار عرضه خواهد شد.\n* گام نخست بنز برای بازگشت به ایران\nعلاوه بر شرکت های فرانسوی، کمپانی «بنز» آلمان نیز با اجرای برجام دوباره به ایران بازگشت؛ بنز پیش از این در زمینه مونتاژ خودروهای سواری با شرکت ایران خودرو و در زمینه تولید خودروهای تجاری با شرکت ایران خودرو دیزل همکاری داشت اما در شرایط تحریم، همکاری با این شرکت حتی در سطح نمایندگی فروش و خدمات پس از فروش نیز قطع شده بود.\nدر این ارتباط، شرکت مرسدس بنز در آخرین هفته بهمن ماه پارسال دور جدید همکاری های خود را با ایران آغاز و شرکت ستاره ایران را به عنوان نماینده انحصاری فروش و خدمات پس از فروش خود در ایران انتخاب کرد.\nبر اساس توافق مرسدس بنز با ستاره ایران، قرار است امسال بین 1500 تا 2 هزار دستگاه خودرو بنز در کلاس های مختلف وارد کشور شده و به مصرف کنندگان عرضه شود.\nبا توجه به اینکه بنز سواری کلاس C در گذشته در ایران مونتاژ می شد، با آغاز همکاری ها در سطح نمایندگی فروش و خدمات پس از فروش، مطالعات امکان سنجی و محاسبات اقتصادی تولید خودروهای سواری بنز در ایران آغاز شده و انتظار می رود در گام های بعدی به مونتاژ و تولید ارتقا پیدا کند.\n* خط تولید اتوبوس و خودروهای تجاری «مان» در ایران\nعلاوه بر خودروهای سواری، همکاری های خودرویی ایران در دوران پسابرجام شامل اتوبوس و خودروهای تجاری نیز شد؛ بر این اساس، شرکت آلمانی تولید کامیون و اتوبوس «مان» که پیش از تحریم ها مونتاژ اتوبوس های بین شهری خود را در ایران آغاز کرده بود، در دوره پسابرجام تولید اتوبوس های بین شهری و همچنین کامیون را در ایران از سر می گیرد.\n«یورگن لوو» عضو هیات مدیره و مدیر فروش و بازاریابی شرکت «مان» آبان ماه امسال در حاشیه نمایشگاه حمل و نقل و خدمات شهری تهران (ITUF) به خبرنگاران ایرانی گفت که این شرکت تصمیم دارد با بهبود کیفیت و راه حل های مقرون به صرفه تر به بازار ایران بازگردد و به یکی از سه شرکت نخست تامین کننده کامیون و اتوبوس در ایران تبدیل شود.\nوی حجم سرمایه گذاری خط تولید اتوبوس را ٤٠٠ میلیارد ریال و حجم سرمایه گذاری استانداردسازی خط تولید کامیون را 2 میلیون یورو ذکر کرد و افزود: بخشی از این سرمایه گذاری - که رقم آن را نمی توانم اعلام کنم - از طرف شرکت مان آلمان تامین می شود.\n* مذاکرات ادامه دارد\nعلاوه بر قراردادهایی که مراحل نهایی آن به انجام رسیده است، برخی مذاکرات کماکان ادامه دارد و به خاطر جریان داشتن این مذاکرات، طرف ایرانی هنوز از تشریح جزئیات آن امتناع می کند.\nبه عنوان نمونه، مهرزاد فردوس مدیر عامل گروه صنعتی ماموت در مورد گمانه زنی های مطرح شده برای همکاری این شرکت با فولکس واگن آلمان برای تولید خودروهای سواری اطلاعات خاصی ارایه نمی کند و به این جمله بسنده می کند که «مذاکرات با شرکت های مختلف ادامه دارد و همکاری های بین المللی ماموت تا پایان امسال تعیین تکلیف می شود».\nمدیر عامل سایپا نیز از مذاکره با شرکت های نیسان و کیا خبر داده و اعلام کرده است در زمان تحریم ها با شرکت نیسان دچار مشکل شدیم، این شرکت پیش از اعمال تحریم ها همکاری با پارس خودرو را رها کرد اما اکنون در حال مذاکره با این شرکت برای از سرگیری دوباره همکاری ها هستیم.\nدر میان کشورهای آسیایی، علاوه بر خودروسازان کره ای و ژاپنی، خودروساز مالزیایی پروتون نیز برای حضور در ایران اعلام آمادگی کرده است؛ «داتو سری مصطفا محمد» وزیر صنعت و تجارت بین الملل مالزی در سفر آبان ماه خود به ایران، اعلام کرده بود که تاکنون ١٢ هزار دستگاه خودرو پروتون به ایران صادر شده و مالزی به دنبال بازگشت این برند به بازار خودروی ایران است.\nهمه این مذاکرات، تفاهم نامه ها، قراردادها و تولیدات در زمینه خودرو، فقط در عمر یک ساله پس از برجام محقق شده است. این دستاوردها در شرایطی حاصل شده که وصل شدن یک رابطه قطع شده و بازگشت اعتماد از بین رفته، نیاز به زمان و گفت و گوهایی مفصل دارد.\nبا این حال، خودروسازی ایران بعد از برجام در ابتدای راه همکاری های بین المللی قرار دارد و هنوز برای رسیدن به مقصد، راه زیادی را باید طی کند.\nبرجامخودروهمکاری بین المللی\nبهره پسابرجامی خودروسازان


استفانی کورلوف اولین دختر بالرین محجبه - روزگار\nاستفانی کورلوف اولین دختر بالرین محجبه\nدر 29 بهمن 1394\nعکس و بیوگرافی اولین دختر رقاصه بالرین محجبه و مسلمان استفانی کورلوف دختر ۱۴ ساله ای است، که به عنوان اولین دختر بالرین حرفه ای محجبه به کار خود ادامه می دهد. پدر استفانی استرالیایی و مادرش روس است، آن ها در سیدنی زندگی می کنند. خانواده کورلوف سال ۲۰۱۰ به دین اسلام گرویدند\nعلاقه استفانی به باله از خردسالی شروع شد و بعد از روی آوردن به دین اسلام همچنان به دنبال علاقه اش رفت. او معتقد است، با حجاب اسلامی می تواند بهترین دختر بالرین دنیا شود\nاستفانی که ۱۴ سال سن دارد از پدری استرالیایی و مادری روس تبار به دنیا آمده است. والدین او که در سیدنی زندگی می کنند در سال ۲۰۱۰ به دین اسلام گرویدند. این دختر گرچه از خرسالی باله را شروع کرد اما دین جدید خانواده آنها مانع از رسیدن به علاقه اش یعنی باله نشد. استفانی به سختی توانست کلاسی را پیدا کند که او را با حجاب اسلامی بپذیرد اما این موضوع مانعی به حساب نمی آمد. او جایی ذر جنوب غربی سیدنی در یک کلاس باله ثبت نام و آموزش و تمرینات خود را ادامه داد\nاستفانی معتقد است می تواند با حجاب اسلامی بهترین بالرین دنیا شود و برای این هر روز تمرینات سختی را انجام می دهد. او حجاب را بخشی از هویت و شخصیت خود می داند و می گوید از آنجا که هر کس در انتخاب پوشش خود مختار است او لباسی که نشانگر دین و عشق به باورهایش است را بر تن می کند. زنان محجبه ای چون "آمنه الحداد" وزنه بردار زن اماراتی و "نور تقوری" گوینده باحجاب تلوزیون امریکا الگوهای استفانی هستند که با وجود حجاب اسلامی توانسته اند علایق خود را دنبال کرده و موفق شوند.\nاستفانی، حجاب را بخشی از هویت و شخصیت خود می داند و می گوید از آنجا که هرکس در انتخاب پوشش خود مختار است با لباسی که نمایانگر عقاید دینی او است خواهد توانست که بهترین بالرین دنیا شود\nلینک کوتاه این مطلب: https://rzgr.ir/hCiN\nاستفانی کورلوفدختر بالرینفرادید


توسعه کیش یا نابودی جزیره!\nتارنمای فرهنگی مهرگان – گروه میراث فرهنگی، بخش شهر- مارال غلامی*\nهنگام نوروز بیشتر مردم این سرزمین به مکان‌هایی سفر می‌کنند که کمتر دیده و رفته‌اند. جزیرۀ کیش به انگیزۀ موقعیت آب و هوایی و جغرافیایی ویژه‌اَش، همه ساله گردشگران بسیاری را به سوی خود می‌کشاند.\nبه گزارش تارنمای فرهنگی مهرگان، جایگاه شهری کیش با دیگر شهرها تا اندازۀ بالایی دیگرگونه است. زیرا به انگیزۀ وجود باروهای (برج‌ها) تجاری و هتل‌های گوناگون، بیشتر به عنوان شهر تجاری شناخته شده است که شوربختانه در چند دهۀ گذشته با ساخت و سازهای بی‌رَویه و مدیریت ناکارآمد روبه رو شده است.\nکیش، پیش از دگرگونی‌های کنونی‌اَش بیشتر به حالت روستانشینی بوده و چندین روستا که با بازۀ (فاصله) کمی از یک دیگر با داشتن پیشۀ ماهیگیری و وجود کارگاه‌های استخراج مروارید در شهر تاریخی «حَریره» به عنوان بندرگاه کاربری داشته است.\nاز زمانی که در دهۀ پنجاه چند کارشناس از سوی پادشاهی (حکومت) پهلوی به کیش می‌روند، پس از بررسی‌های لازم متوجه توانایی های (پتانسیل) بالای کیش از دید موقعیت ویژه در دریای پارس و داشته‌های طبیعی بسیار از دیدگاه گردشگری می‌شوند. و از همان زمان به عنوان منطقۀ آزاد شناسانده می‌شود که در کنار گردشگری، نگاهی تجاری هم به آن داشتند.\nموناعرفانیان سلیم، مدیرکل دفتر مطالعات شرکت عمران و بهسازی که پیشینۀ زندگی چندین ساله در جزیرۀ کیش را داشته و پایان نامۀ دکترای خود را دربارۀ مسایل و مشکلات این آبخوست (جزیره) نوشته است، روزگار کیش از زمان پهلوی تا به امروز را مورد بررسی جای داده است : طرح توسعۀ کیش به وسیلۀ فرانسوی‌ها انجام شد. از آن‌جایی که این طرح توسعه، شهری نبوده و نگاهی تجاری داشت؛ تنها افراد ویژه با داشتن کارت‌های اعتباری و ویژه، پروانۀ (مجوز) ورود بدان جا را داشتند. آن زمان حتا برنامه‌های مُد پاریس نیز در آن جا برگزار می‌شد.\nبانو عرفانیان سلیم افزود : « بخش مسکونی کیش در برگیرندۀ دو بخش بومی نشین و گردشگری است و نمی‌توان گفت که همۀ سرانه‌های شهری در آن وجود دارد.\nپس از سال 57 هم طرح‌های فراگیری (جامع) تهیه شده که با همین نگاه بوده است و هیچ گونه استاندارد و هَنجارهای شهری برای کیش در نظر گرفته نشده بود. آن‌جا هیچ‌کس به گونۀ همیشگی (دایمی) ساکن نیست، چنان‌چه ساکنان بیشتر روزهای تعطیل شهر را ترک می‌کنند. زیرا ریشه در شهر دیگری دارند».\nمدیرکل دفتر مطالعات شرکت عمران و بهسازی، کیش را به عنوان جزیرۀ گردشگری معرفی کرد و گفت : «کیش خود جداگانه دارای سند است و ساختار مدیریتی آن به عنوان یک منطقۀ آزاد است. در جهان چنین مکان‌هایی «Small Iland» یا جزایر گردشگری نامیده می‌شوند. این گونه مکان‌های گردشگری به انگیزۀ کمبود زمین و سرچشمه ها (منابع) باید سراسرکنترل و سرپرستی ویژه ای داشته باشند. و اگر توسعه بیش از اندازه در آن‌ها انجام گیرد، آسیب سختی به اقتصاد گردشگری که از آرمان‌های اساسی این مکان‌ها است، زده خواهد شد.\nدر گردشگری پایدار به ارزش‌های بومی، طبیعی و زیست‌بوم توجه بیشتری شده است و محدودیت‌های گردشگری در آن در نظر گرفته شده است. اما در جزایر کوچک پافشاری (تاکید) بیشتری بر روی آن ها شده است. زیرا در بازۀ زمانیِ اندک، زیان های (خسارت‌ها) برگشت ناپذیری وارد خواهد شد و برای کیش هم، چنین رویدادی دیده می‌شود».\nاین کارشناس از دشواری های کنونی جزیرۀ کیش هم سخنی به میان آورده و گفت : « از آن‌جایی که در کشور برنامه‌ریزی پایداری وجود ندارد؛ بنا به دیدگاه بیشتر کارشناسان مشاور، طراحان معماری و شهری یکی از بزرگ ترین دشواری های طرح توسعۀ کیش، نبود برنامه‌ریزی است و بیشتر برنامه‌ها هم سرپرستی پایداری ندارند. تا ده سال پیش مدیریت یک‌پارچه کیش را رَهنمون (هدایت) می‌کرد و همین مدیریت یک‌پارچه همۀ هَنجارها حتا راهنمایی و رانندگی را سرپرستی می‌کرد و همه چیز وابسته و در پیوند با یک دیگر تعریف می‌شدند».\nوی در دنبالۀ سخنانش افزود : « از زمانی که سیاست‌ها ناپایدار و جابه‌جاییِ شتابانۀ مدیریتی رخ داد، همۀ برنامه‌ها به گونه‌ای وارونه شد. به همین انگیزه نبود مدیریت یکپارچه از بزرگ ترین دشواری های کیش به شمار می‌آید و همین موضوع آسیب بسیاری به ساخت و ساز کیش زده است. سرپرستی شهرهای دیگر چندان با هم متفاوت نیستند، ولی سرپرستی کیش ویژه است و حتا با جزیرۀ قشم برابری ندارد. از همین روی هر گروه تازه ای که وارد کیش می‌شود تا بخواهد با هنجارهای آن آشنا شود، زمان می‌برد. این بی‌ثباتی و نداشتن دانش وابسته به موضوع، بزرگ ترین آسیب ها را به کیش وارد کرده است».\nبانوعرفانیان سلیم از توسعۀ ناپایدار کیش و نابودی زیست‌بوم این جزیره هم خبر داده و گفت : « از آن جایی که بیش از شش سال در کیش زندگی کرده‌ام، بسیار به آن دلبستگی داشتم. اما اکنون میل چندانی برای زندگی دوباره ندارم. زیرا همۀ برجستگی‌ها و گیرایی‌هایش را از دست داده است. دست نخورده (بکر) بودن کیش با انبوه برج‌سازی‌ها از میان رفته و آسیب‌های بسیاری هم به زیست‌بوم وارد آمده است.\nزمانی که آن جا زندگی می کردم، حرکت آهوها در کنار منطقه های مسکونی را می‌دیدیم که کمی دورتر دیده می‌شدند؛ ولی هم اکنون انگار که دیگر نشانی از آهوها نباشد و بسیار کم شده‌اند. کیش از دیدگاه زیست‌بوم پربار نبود و توسعۀ آن از پیش از سال 57 آغاز شد و شماری از گونه‌های پرنده و آهو به جزیره برده می‌شود که شوربختانه در یک دهۀ گذشته از میان رفته‌اند.\nزمانی یکی از گیرایی‌های کیش در مهرماه، کوچ فلامینگوها در بخشی از ساحل بود. ولی به انگیزۀ توسعه و طرح خشک کردن آن بخش، همۀ این جاذبه ها از میان رفت».\nوی از سرپرستی درست در زمینۀ فضای سبز کیش نیز گفت : « اگر به پژوهش‌های فراگیر کیش نگاهی انداخته شود، پژوهش‌های ارزشمندی انجام شده است. کیش در سنجش با جزایری همانند قشم که به عنوان طبیعت گردی (اکوتوریسم) شناخته می‌شود، دارای پوشش گیاهی ویژه‌ای نبود و در مطالعات طرح فراگیر این موضوع هم عنوان شده است.\nیکی از موضوع هایی که در کیش به نیکی پیش رفت، حوزۀ فضای سبز آن است که یکی از انگیزه هایش ماندنی‌ترین مدیریت بود. گروهی که من می‌شناختم، سال‌های سال در کیش به این موضوع پرداخته بودند. حتا در دوره‌ای درختانی مانند «کهور» که در دورۀ پهلوی بدان جا آورده شده بود، مردم بیشتر می‌پسندیدند و بسیار ستیزه جو (متخاصم) بوده و در یک دوره‌ای در سال هشتاد همۀ آن‌ها را کَندند و گام به گام با برنامۀ گیاهان بومی مناسب کیش را جایگزین کرده و دشواری آب را هم با برنامه ریزی درستی برطرف کردند».\nبانوعرفانیان سلیم در بخش دیگری از سخنانش افزود : « اگر کیش را با شهرهای شمالی ایران برابری دهیم که آب فراوانی دارند، کیش بهتر توانسته است این موضوع را مدیریت کند. سال‌های گذشته همۀ چمن‌های میدان‌ها موکت بود. ولی اکنون با بهره‌گیری از پسماند آب این دشواری را به درستی سرپرستی کرده‌اند و یکی از سرپرستان فضای سبز نیز می‌گفت با کم و زیاد شدن گردشگر وضعیت فضای سبزمان هم دیگرگون می‌شود و با بالا بودن گردشگران پسماند آب بالا رفته و گیاهان می‌توانند از آب بیشتری بهره ببرند».\nوی از دشواری های دیگری نیز سخن گفت : « دشواری بزرگ دیگری که کیش همانند هر جای دیگر با آن گریبانگیر است، هنجار درستی برای ساخت و ساز وجود ندارد. در آغاز همۀ موارد در سیستم فراگیر و کلی شهر طراحی دیده شده بود. از همین روی هنگام ساخت مجموعه‌ها کوشش شد تا به داشته‌ها و ساختار بومی آن جا همانند نور، سایه، باد و ... توجه شود. با این که فرانسوی‌ها طراحی آن را نیز انجام داده بودند، ولی نیک با سرزمین کیش هم سو بود. مِهرازی (معماری) مجموعه‌های ارم و دلفین که در کنار دریا هستند، به دید من یکی از بهترین گزینه‌ها برای بهره بردن از سرچشمه های طبیعی است.\nدر دوره‌های پس از آن برای تراکم قانون 40 درصد، 60 درصد گذاشته شد که در آن دریا و جزیره بودن کیش نادیده گرفته شد. با این رَویه در ساخت و سازها، خیابان‌ها و دسترس بودن‌های ویژۀ کیش دیده نشد».\nساخت و سازهای بی شماری که مانند قارچ هر روز خاک جزیره را فرا می گیرند\nاز مبلمان های هتل داریوش در کیش\nاز مبلمان های هتل پدیده، برگرفته از سنگ نگاره های پارسه (تخت جمشید)\nمبلمان های شهری که بخشی از هویت مردم بومی را نشان می دهد\nاز آثار تاریخی جزیره کیش\nاز مبلمان های شهری جزیره کیش\nبنا و سازه ای که در میانه میدان به چشم می خورد در زمان پهلوم دوم ساخته شده که به گفته مردم هر دو نمادی از تاج های فرح دیبا و پهلوی دوم است\nسردیس نام آوران ایرانی\nیکی دیگر از مبلمان های شهری کیش که با موقعیت اجتماعی و جغرافیایی آن هم خوانی دارد\nمحل زندگی مردم بومی جزیره\nآبادانی در کیش در کناره جزیره صورت گرفته و میانه جزیره خالی است، فرودگاه نیز در بخش میانی ساخته شده است\nگردشگران بهتر است به داشته‌های شهری ارزش بگذارند\nپوشش گیاهی در کنار خیابان های کیش\nپوشش گیاهی در منطقه ای که مردم زندگی می کنند\nدرخت لور؛ گفته می شود به وسیله پرتغالی ها از شبه جزیره هند به بنادر و جزایر جنوبی ایران آورده شده است\nپوشش گیاهی که کم کم از بین می رود\nجاده کمربندی که دورتادور جزیره را می پیماید\nکشتی یونانی که بخشی از هویت شهری جزیره شده است\n*هَموَند انجمن مهرگان - خبرنگار


> شناخت و هیجان\nپنج شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۹ ۲۶ : ۱۹\nوقتی‌که شاهد رویداد یا عملی می‌شویم موقعیت را برحسب هدف‌ها و بهزیستی خود تفسیر می‌کنیم: در مسابقه پیروز شدم و احساس شادی می‌کنیم یا در امتحان موفق نشدم و افسرده‌ام. این قبل تفسیرها، ارزیابی شناختی نامیده می‌شود.\nشدت و تمایز هیجان‌ها\nهیجان مستقل از شناخت\nواضح است که ارزیابی ما از موقعیت می‌تواند بر شدت تجربهٔ هیجانی ما تأثیر بگذارد. اگر در اتومبیل بی‌حرکتی نشسته باشیم و اتومبیل ناگهان در سرازیری تندی راه بیفتند، اگر وحشت هم نکنیم لااقل می‌ترسیم. اما در چنین موقعیتی اگر بدانیم که در اتاقک قطار هوائی در شهر بازی کودکان نشسته‌ایم معمولاً کمتر می‌ترسیم. اگر دوستی به‌ما بگوید که تحمل دیدن ندارد دچار خشم یا دلخوری شدید می‌شوم، اما اگر با بیمار روانی ناشناسی مواجه شویم، ممکن است اصلاً ناراحت نشویم. در این قبیل موارد، ارزیابی شناختی ما از موقعیت است که شدت تجربهٔ هیجانی را تعیین می‌کند (لازاروس، ۱۹۹۱؛ لازاروس، کانر، Kanner و فولکمن، Folkman ،۱۹۸۰).\nنظریه‌های اصلی هیجان. در نظریه‌های گوناگون هیجان، روابط متفاوتی بین مؤلفه‌های هیجان مطرح می‌شود.\nارزیابی شناختی می‌تواند نقش عمده‌ای نیز در تمایز هیجان‌ها داشته باشد. برخلاف برانگیختگی خودمختار، ارزیابی‌های ما چندان متنوع هستند که می‌تواند با سرعت بروز برخی هیجان‌ها برابری کند. نکته‌ٔ دیگر اینکه در توصیف کیفیت هر هیجان نیز ما غالباً بر ارزیابی شناختی خود تکیه می‌کنیم. می‌گوئیم عصبانی شدم چون بی‌انصافی کرد یا ترس برم داشت چون بی‌پناه مانده بودم. واضح است که بی‌انصافی و بی‌پناهی باورهائی هستند حاصل فرایند شناختی ما.\nاین مشاهدات حاکی از آن است که ارزیابی شناختی غالباً به تنهائی می‌تواند کیفیت تجربه‌ٔ هیجانی را تعیین کند. از این نکته نیز چنین استنباط می‌شود که اگر می‌شد افراد را در یک حالت خنثی از نظر برانگیختگی خودمختار قرار داد، در این‌صورت کیفیت هیجانی آنان را فقط ارزیابی آنان از موقعیت تعیین می‌کرد. نخستین بار شاکتر و سینگر (۱۹۶۲) این ادعا را در پژوهشی بررسی کردند که طی دو دههٔ بعد تأثیر چشم‌گیری بر نظریه‌های هیجان داشت.\nبه آزمودنی‌ها اپی‌نفرین تزریق شد، که معمولاً سبب برانگیختگی خودمختار، از قبیل تندشدن ضربان قلب و تنفس، لرزش عضلات و احساس خشم می‌شود. آن‌گاه آزمایش‌گر اطلاعات دستکاری شده‌ای درباره اثرات اپی‌نفرین به آزمودنی‌ها داد. برخی از آزمودنی‌ها اطلاعات صحیح درباره‌ٔ پیامدهای برانگیختگی ناشی از مصرف دارو دریافت کردند (مثلاً، تندشدن ضربان قلب، لرزش عضلات و از این قبیل). به بقیهٔ آزمودنی‌ها اطلاعی درباره‌ٔ اثرات دارو داده نشد. آزمودنی‌های مطلع توضیحی برای برانگیختگی خود داشتند، در حالی‌که آزمودنی‌های بی‌اطلاع چیزی نمی‌دانستند. شاکتر و سینگر پیش‌بینی کرده بودند که تفسیر افراد گروه بی‌اطلاع از علائم ناراحتی خود بستگی به موقعیتی دارد که در آن قرار می‌گیرند. هر آزمودنی در اتاقی همراه آزمودنی دیگری که در حقیقت هم‌دست آزمایش‌گر بود، قرار می‌گرفت. هم‌دست آزمایش‌گر یا موقعیتی شادی‌بخش ایجاد می‌کرد، (مثلاً ساختن هواپیمای کاغذی، توپ بازی، با پرتاب کاغذهای باطله، و از این قبیل)، و یا موقعیتی خشم‌انگیز به‌وجود می‌آورد (مثلاً گله‌مندی از آزمایش، پاره کرده پرسشنامه، و جز این‌ها). نتایج بررسی حاکی از آن بود که در موقعیت شاد، آزمودنی‌های بی‌اطلاع بیش از آزمودنی‌های مطلع احساس خوشحالی کردند. از سوی دیگر، آزمودنی‌های بی‌اطلاع در موقعیت خشم‌انگیز بیش از آزمودنی‌های مطلع احساس خشم کردند. به بیان دیگر، حالت ذهنی آزمودنی‌هائی که توجیه فیزیولوژیائی برای برانگیختگی خود داشتند کمتر تحت تأثیر موقعیت قرار گرفت تا کسانی که چنین توجیهی نداشتند.\nپژوهش شاکتر و سینگر از نفوذ فراوانی برخوردار شد که چندان هم موجه به‌نظر نمی‌رسد. به‌طور کلی یافته‌های پژوهش، فرضیه‌ٔ پژوهشگران را قویاً تأیید نکرد، به این معنی که از لحاظ آماری تفاوت میان گروه‌های مورد نظر معنی‌دار نبود، و واکنش گروه شبه‌دارو به دستکاری تجربی، با فرضیه‌ها، هم‌سوئی نداشت. علاوه بر این، ممکن است برانگیختگی خودمختار در موقعیت‌های شادی‌بخش و خشم‌انگیز همانند نبوده و مسلماً از نوع خنثی هم نبوده باشد.\nآزمایش‌هائی که در پیگیری پژوهش شاکتر و سینگر انجام شده، نشان داده است که آزمودنی‌ها تجربه‌های خود را منفی‌تر (کمتر شادی‌بخش یا خشم‌انگیز) از آنچه موقعیت اقتضا دارد، ارزیابی می‌کنند. این یافته حاکی از آن است که برانگیختگی فیزیولوژیائی حاصل از اپی‌نفرین تا حدودی تجربهٔ نامطبوعی است. همچنین آزمایش‌های بعدی گاهی نتوانسته‌اند مهر تأیید بر نتایج شاکتر و سینگر بزنند (مسلاک، Maslach ،۱۹۷۹؛ مارشال، Marshall و زیمباردو، Zimbardo ،۱۹۷۹). از این‌رو هنوز باید در انتظار شواهدی باشیم که نشان دهد برانگیختگی کاملاً خنثی به‌طور نابجا اسناد داده می‌شود.\nپژوهش بعدی، شواهدی در تأیید نکتهٔ فوق به‌دست داد. در این پژوهش، آزمودنی‌ها نخست به تمرین ورزشی پر تلاش پرداختند و سپس در فعالیتی شرکت کردند که در آن هم‌دستان آزمایش‌گر آنان را عصبانی می‌کردند. تمرین ورزشی نوعی برانگیختگی خنثی ایجاد کرده بود که تا هنگام تحریک شخص پایدار مانده بود. این برانگیختگی می‌باید با هر نوع برانگیختگی حاصل از تحرک بیرونی ترکیب می‌شد و به احساس خشم شدید می‌انجامید. در عمل نیز افرادی که به ورزش پرداخته بودند در مقایسه با افراد دیگر پاسخی پرخاشگرانه‌تر به تحریک بیرونی دادند (زیلمن، Zillman، و براینت، Bryant ،۱۹۷۴).\nنتیجه‌ای که از این پژوهش‌ها می‌توان گرفت این است که هر رویداد فراخوان هیجان معمولاً، هم برانگیختگی خودمختار در پی دارد و هم ارزیابی شناختی. احساس برانگیختگی و ارزیابی شناختی مستقل از یکدیگر تجربه نمی‌شوند، بلکه برانگیختگی به ارزیابی اسناد داده می‌شود: قلبم به‌شدت می‌تپد چون چیزهائی که پرویز گفت بسیار عصبانیم کرد. این بررسی‌ها حاکی از آن است که هم برانگیختگی و هم ارزیابی بر شدت تجربه تأثیر می‌گذارند، و گاهی ارزیابی به تنهائی کیفیت تجربه را تعیین می‌کند. هر چند این پژوهش حاکی از آن است که برانگیختگی می‌تواند به تمایز هیجان‌ها کمک کند، اما به‌نظر می‌رسد نقشی کمتر از ارزیابی برعهده داشته باشد.\nدو بخش فوقانی شکل نظریه‌های اصلی هیجان، به‌صورتی خلاصه نشان می‌دهند که در دو نظریه‌ٔ مورد بحث ما مؤلفه‌های هیجان چه پیوندهائی با یکدیگر دارند. گر چه هر یک از این نظریه‌ها تا حدود زیادی مورد حمایت و قبل بوده‌اند، اما تحلیل آنها از فرایند هیجان، با ساده‌نگری همراه بوده است. دو مؤلفه برانگیختگی خودمختار و ارزیابی شناختی، خود رویدادهای پیچیده‌ای هستند که هر یک زیرمؤلفه‌هائی دارند، و این زیرمؤلفه‌ها همزمان رخ نمی‌دهند. مثلاً فرض کنید یکی از آشنایانتان حرف توهین‌آمیزی به شما بزند. شما نخست متوجه ناخوشایندبودن حرف او می‌شوید، آنگاه کمی برانگیختگی احساس می‌کنید، و سپس حرف‌های او را ارزیابی می‌کنید و همزمان با آن برانگیختگی بیشتری احساس می‌کنید، و این فرایند همچنان ادامه می‌یابد. لذا، برانگیختگی خودمختار و ارزیابی شناختی رویدادهائی هستند با فاصله‌ی زمانی از یکدیگر، و زیرمؤلفه‌هائی که ممکن است به‌موازات هم فعال شوند (الس‌ورت، Ellsworth ،۱۹۹۱).\nآیا نمونه‌هائی از هیجان سراغ داریم که در آنها ارزیابی شناختی اصلاً دخیل نباشد؟ برای مثال، وقتی به موش صحرائی برای نخستین‌بار ضربه‌ٔ برقی وارد می‌شود، احتمالاً قادر نیست به چیزی فکر کند و واکنش هیجانی او نیز عاری از فعالیت شناختی است. به‌همین ترتیب، اگر ناگهان مشتی به‌صورت شما بزنند، پیش از آنکه فرصتی برای تفسیر آن داشته باشید، هیجانی به شما دست می‌دهد.\nاز مثال‌هائی که ذکر شد چنین برمی‌آید که دو نوع تجربه‌ی هیجانی داریم: هیجان‌های مبتنی بر ارزیابی شناختی و هیجان‌های مقدم بر شناخت (زایونک،Zalonc ،۱۹۸۰ ،۱۹۸۴). پژوهش در زمینه‌ی فیزیولوژی هیجان که با بررسی ساختارهای مغزی درگیر در هیجان سروکار دارد، این دوگانگی را تأیید می‌کند. یکی از این ساختارهای آمیگدالا یا تودهٔ بادامی شکل کوچکی در بخش زیرین مغز است که مسئول ثبت واکنش‌های هیجانی آشناست. تا همین اواخر تصور می‌شد آمیگدالا تمامی درون‌دادهایش را از قشر مخ دریافت می‌کند، و چون قشر مخ جایگاه شناخت است، گفته می‌شد درون‌دادهای آمیگدالا همیشه با ارزیابی‌های شناختی سر و کار دارد. اما پژوهش‌های جدیدتر با موش‌ها از ارتباط‌هائی بین دستگاه‌های حسی و آمیگدالا پرده برداشت که از قشر مخ عبور نمی‌کنند.\nاین ارتباط‌های مستقیم احتمالاً اساس زیست‌شناختی هیجان‌های پیش‌شناختی (هیجان‌های غیرمتکی بر ارزیابی) است. لذا، آمیگدالا می‌تواند پیش از قشر مخ، به‌موقعیت هشداردهنده پاسخ دهد، و این بدان معنی است که ما گاهی قبل از آنکه فکر کنیم، می‌توانیم احساس کنیم. برای مثال، اگر از گوشهٔ چشم چیزی شبیه مار ببینید، با علامت خطر صادره از آمیگدالا از جای خود می‌پرید، هر چند که قشر مخ شما هنوز فرصت نیافته تشخیص دهد که آن شیء درواقع تکه طناب بی‌خطری است. گرچه این پژوهش با موش‌ها انجام شده است، به‌دلائلی می‌توان پذیرفت که همان گذرگاه‌های عصبی در آدمیان نیز وجود دارد (لودوکس، LeDoux ،۱۹۸۹).\nبا اینکه می‌توانیم بدون ارزیابی شناختی آگاهانه و عمدی نیز تجارب هیجانی داشته باشیم، اما چنین تجربه‌هائی محدود به احساس‌های کلی مثبت و منفی است. اگر تعریف ارزیابی شناختی را طوری گسترش دهیم که ارزیابی‌های خودکار و ابتدائی آموخته شده در طی تکامل را نیز در بر بگیرد، در این‌صورت می‌توانیم بگوئیم که تقریباً تمامی هیجان‌ها متضمن نوعی ارزیابی هستند (لازاروس، ۱۹۹۹۱).


قم نیوز - قم هوشیار و آرام/ آخرین وضعیت کرونا در استان قم\nقم نیوز: با وجود اخبار خلاف واقع متعددی که در خصوص شرایط نامساعد شهر قم مطرح می‌شود مردم با رعایت نکات بهداشتی به زندگی روزمره خود ادامه می‌دهند.\nبه گزارش قم نیوز با وجود حواشی متعددی که طی روزهای اخیر در خصوص کروناویروس و انتشار آن در شهر قم منتشر شده و اخبار ضد و نقیض، مردم قم به دور از هیچ حاشیه‌ای و با رعایت نکات بهداشتی فردی به زندگی روزمره خود ادامه می‌دهند.\nبراساس این گزارش، طبق اخبار اعلام شده از سوی مسوولان وزارت بهداشت تاکنون بیش از 60 نفر به این ویروس مبتلا شده‌اند که بیشترین تعداد در شهر قم بوده است.\nرییس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت در این خصوص گفت: از روز گذشته تا ظهر امروز و بر اساس بررسی نمونه های آزمایشگاهی ارسالی از مناطق مختلف کشور و از بیماران مشکوک ابتلا به کووید19(کروناویروس جدید)، 18 مورد قطعی جدید ابتلا به این بیماری، مثبت شد که نمونه های آزمایشگاهی ارسالی 8 نفر از این بیماران در شهر قم، یک نفر در استان همدان، 3 نفر در شهر تهران، دو نفر در استان مرکزی، دو نفر در استان اصفهان و دو نفر در استان گیلان، مثبت اعلام شد و 4 نفر دیگر نیز جان خود را از دست دادند که با احتساب موارد جدید تا امروز 61 مورد قطعی ابتلا به کووید19 در کشور داشتیم.\nکیانوش جهانپور ابراز امیدواری کرده که با رعایت بهداشت فردی و عمومی و همچنین عزم و انگیزه قوی که در جامعه به دنبال هشیاری نسبت به این بیماری ایجاد شده، در کوتاه ترین زمان ممکن بتوانیم این بیماری را مهار، کنترل و حذف کنیم.\nاگرچه با هشدارهای دانشگاه علوم پزشکی و وزارت بهداشت، مردم از ترددهای غیرضروری پرهیز کرده و حتی‌الامکان در خانه‌های خود مانده‌اند اما شهر در عین خلوتی و آرامش، پویایی و تحرک خود را دارد.\nبا توجه به کمبود برخی اقلام بهداشتی نیز، با اعلام دانشگاه علوم پزشکی قم، این اقلام به صورت کنترل‌شده در داروخانه‌های شاخص شهر بین مردم توزیع خواهد شد.\nداروخانه‌های شبانه روزی بیمارستان علی بن ابیطالب(ع)، شبانه روزی دکتر جلیلی، شبانه روزی دکتر ونارجی، شبانه روزی دکتر محدث، شبانه روزی دکتر کاویانی، شبانه روزی دکتر فتحی، شبانه روزی درمانگاه بقیه الله(عج)، شبانه روزی دکتر یزدیان، شبانه روزی ۱۹ دی، شبانه روزی دکتر طلوعی، شبانه روزی دکتر امیرابراهیمی، شبانه روزی بیمارستان گلپایگانی، شبانه روزی اکسیر، شبانه روزی دکتر شیخ، شبانه روزی دکتر صبوحی، شبانه روزی دکتر وامق، شبانه روزی دکتر رمضانی، الهادی، شبانه روزی دکتر اکرمی، شبانه روزی دکتر رشیدی، شبانه روزی دکتر حسینی، شبانه روزی دکتر مریدی، دکتر فرهنگ‌فر و... بخشی از این داروخانه‌ها هستند.\nوزارت بهداشت همچنین اعلام کرده که بسته‌های بهداشت فردی نیز ویژه خانواده‌های قمی به زودی در بین آنها توزیع می‌شود. معاون کل وزارت بهداشت هم امروز در پاسخ به سوال خبرنگار فارس مبنی بر کمبود ماسک در داروخانه‌ها گفت: ماسک‌ها را در قم خانه به خانه خودمان تحویل می‌دهیم.\nبرخلاف اخبار خلاف واقعی که از برخی رسانه‌های خارجی عنوان شده، مردم به طور عادی در شهر تردد کرده و خبری از قرنطینه و کنترل آمد و شدها نیست؛ دو بیمارستان کامکار و فرقانی نیز در شهر قم برای مبتلایان به کروناویروس اختصاص یافته است.\nبا تصمیم شورای مدیریت بحران استان نیز مدارس، نهادهای علمی و دانشگاهی و حوزوی تا پایان هفته تعطیل هستند؛ امروز با مصوبه شورای تامین استان هم، نمازهای جماعت و مراسمات مذهبی در حرم مطهر حضرت معصومه(س) موقتا تعطیل شده و محدوده ضریح مطهر بانوی کرامت نیز با نرده حائل شده است.\nنهادها، ارگان‌ها و دستگاه‌های خدمات‌رسانی نیز طی اطلاعیه‌هایی خدمات غیرحضوری خود را تقویت کرده و از مردم خواسته‌اند که تا زمان برقراری آرامش کامل و حذف خطر کروناویروس به صورت حضوری به ادارات مراجعه نکرده و از خدمات غیرحضوری استفاده کنند.\nمراجع تقلید و علما نیز طی روزهای اخیر با صدور پیام‌ها و در سخنرانی‌های خود بر ضرورت رعایت بهداشت فردی در راستای مقابله با این ویروس در کشور تاکید کرده‌اند.\nآیت الله مکارم شیرازی با تاکید بر اینکه مردم باید در شرایط شیوع بیماری مسائل بهداشتی را جدی بگیرند، گفت: حفظ جان و سلامت از مسائل واجب است و اگر کسی کوتاهی کند در پیشگاه خداوند مسؤول است؛ در عین خونسردی مردم باید به توصیه‌های مسؤولان عمل کنند.\nآیت الله سبحانی نیز با بیان توصیه هایی در خصوص بیماری کرونا از مردم خواست که اخبار صحیح را از مسؤولان امر دریافت کنند. وی ادامه داد: برای مقابله با این بیماری، همه باید به مسئولان پرشکی مراجعه کنند و توصیه آنها از جمله حضور نیافتن در اجتماع ها، برای ما حجت است.\nآیت‌الله شبیری زنجانی از مراجع تقلید در پاسخ به یک استفتاء، لزوم رعایت ضوابط بهداشتی و پزشکی را بر همگان لازم دانست و گفت: مسئولان نیز باید با جدیت، تدابیر لازم و فوری را برای ممانعت از شیوع بیشتر بیماری عملی کنند.\nدانشگاه علوم پزشکی قم هم که رئیسش نیز جزو مبتلایان به این ویروس اعلام شده، طی روزهای اخیر در اطلاعیه‌های متعددی ضمن تشریح علائم و جزئیات کروناویروس، بر رعایت نکات بهداشت فردی برای پیشگیری از این بیماری تاکید کرده است.\nاز چهارشنبه رسما شهر قم به عنوان کانون کروناویروس در کشور مطرح شده و به همین منظور مجموعه نهادهای مدیریت بحران، بهداشت و درمان و... برای پیشگیری از گسترش و مقابله با این ویروس به طور جدی فعال شده‌اند.\nتاکنون در کل کشور 12 نفر به دلیل ابتلا به این ویروس جان خود را از دست داده‌اند که 8 نفر در قم بوده‌اند.\nدوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۴۷\nکد مطلب: 86213\nبرچسب ها: وضعیت کرونا در استان قم کرونا در استان قم کرونا قم


یادداشت روزنامه ی جام جم درباره ی دارآباد\nساعت ٢:٤٧ ب.ظ روز ۳۱ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nلطفا در اینجا ببینید.\nدارآباد را دار هم بزنند به من ربطی ندارد!\nساعت ۳:۱۳ ب.ظ روز ۳٠ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nحسین رضایی- کوه نوشت\nحرف، حرف «دارآباد» و تخریب مناطق مختلف کوهستانی کشور بود! ... می گفتیم: خدایا دست به دامن که بشویم! ... شکایت به کجا بریم؟ ... چه بکنیم؟ چه نکنیم؟ که دوستی داستان جالبی را روایت کرد از این قرار که:\nیکی از پیش کسوتان نام آشنا و فعالان محیط زیست در منطقه ی کلاردشت (که بهتر است هویتش بیش از این فاش نشود!)، پس از اعتراض به قتل عام درختان جنگل توسط افراد سودجو و ویژه خوار، در حین بحث با یکی از دست اندرکاران و بچه های بالا(!)، متهم به رویکرد سیاسی و اِل و بل شده است! ... و خب پس از آن، بنده ی خدا ترجیح داده که خفه خون بگیرد!!\nگفتم: چه عرض کنم! ... در همین پایتخت آلوده ی مان، طرح ایجاد کمربند سبز و توسعه ی فضای تنفسی شهر تهران را با رویکرد خوش خدمتی(!)، اما به صورت غیرمتعارف، با توجیهات غیراصولی و با کج سلیقه گی و بی هنری هر چه تمام تر اجرا، کوهستان را تخریب و گونه های گیاهی و درختان قطور را نابود می کنند و به حرف هیچ طبیعت دوستی گوششان بدهکار نیست، اما دنیا نجات شهرها و سایر مناطق آلوده را در قالب جشنواره های طراحی توسط دوستداران محیط زیست به مسابقه می گذارد تا ایده های نو را جمع آوری و با کمترین آسیب و بیشترین بهره، به اجرا در آورد!\nآن سوی مرزها دوستداران طبیعت و محیط زیست را به مشاوره می گیرند و تشویق می کنند و جایزه می دهند، اما این جا ... چی؟ چی؟ چی گفتی؟! حرف سیاسی زدی؟! غلط زیادی کردی؟!\nدیدار سال نو، با یاد جلیل کتیبه ای\nساعت ۱٠:٠۳ ب.ظ روز ٢۸ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nنود و هشتمین نشست ماهانه ی انجمن\n* گزارش تلاش مریم ساعی بر روی آمادابلام\n* نمایش فیلم از زنده یاد کتیبه ای، و گفتار در بزرگداشت او(نگاهی به خدمات کتیبه ای به کوه نوردی کشور، نقل چند خاطره...)\nچهارشنبه ٣١ فروردین، از ساعت ۱۷ تا ۲۰\nسالن شهریاران جوان؛ خیابان استاد نجات‌اللهی (ویلا)، نبش خیابان ورشو، آمفی تئاتر شماره ۲\nمحوطه ی تاریخی دیگری در دریاچه ی یک سد غرق می شود!\nساعت ۳:٥۸ ب.ظ روز ٢۸ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nسیمره آرام آرام غرق می‌شود\nمحیط زیست > آب - محمد باریکانی:\nسازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری با گذشت 2روز از انتصاب رئیس آن سازمان به سرپرستی نهاد ریاست‌جمهوری اعلام کرد که مجوز آبگیری سد سیمره در محوطه باستانی تاریخی شهر سیمره را صادر کرده است.\nاین اعلام البته از سوی مجری سازنده سد که قرار است به‌عنوان نیروگاه برق‌آبی نیز مورد استفاده قرار بگیرد صورت گرفت. محوطه باستانی و تاریخی سیمره که در نوار مرزی 2استان لرستان و ایلام قرار گرفته است آثاری از دوران پیش از تاریخ از دوره پارینه‌سنگی تا عصر مفرغ و آهن و دوران اشکانی و ساسانی تا دوره اسلامی را در خود جای داده است. احداث سد سیمره در این محوطه از کشور که آثار ارزشمند باستانی متعلق به دوره‌های مختلف تمدنی و باستانی را در خود جای داده سؤالاتی ایجاد کرد که پاسخ به آنها می‌تواند نگرانی‌ها مبنی بر تهدید آثار باستانی کشور را کاهش دهد.\nگزارش کوتاه از دارآباد و نامه ی امروز ما\nساعت ٦:٥٩ ب.ظ روز ٢٧ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nدر دوازده روز گذشته، هر روز درگیر موضوع جاده سازی در دارآباد بوده ایم؛ حضور در منطقه برای مشاهده ی مستقیم عملیات و تهیه ی عکس و گزارش، مراجعه به اداره ی کل منابع طبیعی استان تهران، مراجعه به سازمان حفاظت محیط زیست، مراجعه به کمیته ی محیط زیست شورای شهر تهران، تشکیل جلسه و رایزنی با دوستان کوه نورد، نوشتن نامه و یادداشت برای رسانه ها، و گفتگوهای تلفنی و حضوری با اهالی رسانه، از جمله کارهایی بوده که در این روزها انجام داده ایم.\nدر بعد از ظهر چهارشنبه ٢۴ فروردین، در پی تماس تلفنی عبدالله اشتری رییس انجمن حفظ محیط کوهستان با عبدی نژاد مدیر کل منابع طبیعی استان تهران، جلسه ای داشتیم در دفتر عبدی نژاد با حضور خود ایشان و مهندس اباذری معاون فنی ایشان، اشتری، کیومرث بابازاده از هیات کوه نوردی استان، حمید صمدی و عبدالوهاب میر محمدی از کوه نوردانی که مرتبا به دارآباد می روند، دو نفر از گزارشگران شبکه ی یک سیما، و من. در این جلسه، عبدی نژاد ضمن استقبال از حساسیت ما نسبت به موضوع گفت که در طرح تجدید نظر شده و بخش هایی از جاده سازی حذف شده و در بقیه ی قسمت ها هم عرض جاده از ۴ متر تجاوز نخواهد کرد. همچنین او گفت که شما می توانید بر کار ما نظارت کنید و راهکار ارایه دهید. ما گفتیم که نظارت ما و دادن پیشنهادهای جایگزین، در صورتی موثر خواهد بود که کار جاده سازی برای مدتی متوقف شود. عبدی نژاد هم گفت که تا شنبه کار جاده سازی متوقف خواهد بود (البته آنان، پنج شنبه ها و جمعه ها در منطقه کار نمی کنند).\nما، در روز پنج شنبه بازدید مفصلی از منطقه داشتیم که گزارشی از آن را سبزپرس منتشر ساخته و در «ادامه ی مطلب» می توانید متن کامل نامه ی ما را در این مورد بخوانید. در روزهای پنج شنبه و جمعه، همچنین به جمع آوری امضا از کوه پیمایان در مخالفت با جاده سازی پرداختیم.\nمتاسفانه امروز (شنبه ٢٧/١/) در منطقه شاهد بودیم که باز هم بولدوزر مشغول کندن کوه و ادامه ی جاده سازی است! با این حال، همچنان درصدد هستیم که از تمامی راه های ممکن در جهت متوقف کردن جاده سازی و تخریب بیشتر منطقه استفاده کنیم یا دست کم بر تصمیم مسوولان، اثر گذاری در جهت اصلاح رویکردها داشته باشیم.\nفردا در ساعت ١٩:١۵ از شبکه ی یک سیما (برنامه ی نیمکت) گزارشی در مورد ماجرای دارآباد پخش خواهد شد.\nنامه ی رییس فدراسیون کوه نوردی در مورد دارآباد\nساعت ٩:٤۱ ق.ظ روز ٢٦ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nتارنمای فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی\nدر ادامه ی اعتراضات به راه سازی و تخریب ارتفاعات «دارآباد» به بهانه ی جنگل کاری دامنه البرز، مهندس «محمود شعاعی» طی مکتوبی خطاب به مهندس «غلام‌عباس عبدی‌نژاد» مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران، خواستار توقف هر چه سریعتر طرح مذکور شد. متن این مکتوب که رونوشت آن به مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت نیز ارائه شده به این شرح است:\nجناب آقای مهندس غلام‌عباس عبدی‌نژاد\nمدیرکل محترم منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران\nمنابع طبیعی مجوز ایجاد جاده در مناطق کوهستانی دارآباد را ندارد\nساعت ۱٠:٢٦ ب.ظ روز ٢٥ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nخبرگزاری برنا- ٢۴ فروردین٩٠\nمعاون عمرانی استاندار تهران گفت: به هیچ عنوان اجازه ایجاد جاده با عرض 10 متر در منطقه کوهستانی دارآباد به منابع طبیعی داده نشده است.\nمحمدرضا محمودی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی برنا ضمن بیان این مطلب اظهار داشت: پروژه درختکاری در مناطق کوهستانی دارآباد توسط منابع طبیعی استان تهران و با همکاری دانشجویان فعال در حوزه جهاد دانشگاهی مصوب شده است که سال گذشته نیز این اقدام به منظور افزایش فضای سبز در اطراف تهران در منطقه خجیر انجام شد.\nپلنگ آسیب دیده\nساعت ٩:٥٧ ب.ظ روز ٢٥ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nاسکندر گرد مردی، کارشناس محیط زیست خراسان شمالی، عکس های زیبایی از یک پلنگ آسیب دیده و ضعیف شده فرستاده است که در نزدیکی مرز ایران با ترکمنستان دیده شده و ماموران محیط زیست آن را به پاسگاه آورده اند تا بهبود یابد. آنان نام این پلنگ را که در منطقه ی کپت داغ یافت شده، "کپت" گذاشته اند. این پلنگ ۶۵ کیلو گرم وزن دارد و به این ترتیب، درشت ترین پلنگ ایرانی است که تا کنون مشخصات آن ثبت شده است.\nدرباره ی ریزگردها\nساعت ٩:۱٩ ب.ظ روز ٢٥ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nمطلبی از محمد درویش درباره ی "ریز گردها" که چند روز است غرب و بخش هایی از مرکز کشور (از جمله، تهران) را در برگرفته است، در: روزنامه ی روزگار.\nنه هر که سرتراشد قلندری داند!\nساعت ۱٢:٤٢ ب.ظ روز ٢٤ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nیادداشتی از کوشان مهران، در ارتباط با طرح جنگل کاری در دارآباد\nدر روزگارانی نه چندان دور واحه های بیابان های سینگ کیانگ کشور چین پوشیده از گز زارها و کناره رودخانه ها و دریاچه ها غرقه در انبوه بیدها و گونه های سپیدار پذیرای ببرهای توران و گراز بودند. فشار وارد شده بر منابع طبیعی به دلیل افزایش تصاعدی رشد جمعیت و در سه دهه گذشته مصرفی شدن روز افزون الگوی زندگی جوامع انسانی ، بویژه در زیستبوم های شکننده بیابانی ، باعث کاهش چشمگیر و روزافزون پوشش گیاهی و پیشروی بیابان گردیده ، آنگونه که وزش بادهای حامل شن های سرخ رنگ بیابانی بر شهرهای حاشیه بیابان های کشور چین نسبت به پنجاه سال پیش فزونی چشمگیری یافته است.\nساعت ۸:٢٠ ب.ظ روز ٢۳ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nامروز، در گفتگوی تلفنی با سبزپرس گفتم که امیدی به نتیجه ی نشستی که قرار است فردا با عبدی نژاد مدیر کل منابع طبیعی استان تهران، در مورد جاده سازی در دارآباد داشته باشیم ندارم.\nاما آرزو می کنم که یک بار هم شده آقایان مسوولان دولتی حاضر شوند کمی کوتاه بیایند و فکر نکنند که فقط خودشان می فهمند و فقط خودشان کارشناس هستند و... .\nببینیم که چه خواهد شد!\nچرا با جاده سازی در دارآباد مخالفیم؟\nساعت ٤:٠۳ ب.ظ روز ٢۳ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nحدود ده روز است که جاده سازی در شیب های مشرف به مسیر عمومی کوه پیمایی دره ی داراباد در شمال شرق تهران، آغاز شده است.\nانجمن کوه نوردان ایران، گروه های کوه نوردی، فدراسیون کوه نوردی، هیات کوه نوردی استان تهران، همچنین شماری از طرفداران محیط زیست مخالفت خود را با این پروژه اعلام کرده و با حضور در منطقه، مراجعه به اداره ی کل منابع طبیعی استان تهران، نامه نگاری با سازمان جنگل ها و مراتع و سازمان حفاظت محیط زیست، و با کار رسانه ای کوشیده اند که مسوولان را به تجدید نظر در پروژه فرا خوانند.\nمتاسفانه اما، مدیران منابع طبیعی استان، برخلاف گفته های اولیه ی خود طرح را حتی به صورت موقت جهت هم اندیشی با ذینفعان موضوع، متوقف نکرده و به تخریب کوهستان ادامه داده اند. ما همچنان در پی یافتن راهی برای جلوگیری از ادامه ی این برنامه ی راه سازی هستیم. در زیر، مهم ترین دلایل مخالفت ما، ذکر شده است.\nتخریب کوهستان به دست مسوولان حفاظت آن؟!\nاز مخربان کوه ها و دشت های کشور، شکایت به سازمان جنگل ها و مراتع می بریم؛ شکوه از این را به کجا ببریم؟! در هفته ی سوم فروردین که در دامنه های زیر سه هزار متر توچال، شاهد سر برآوردن جوانه های ظریف و شگفتی آفرین انواع گیاهان از دل خاک هستیم و به حرمت این ها، می کوشیم که پا را از راه های پاکوب بیرون نگذاریم، ناگهان غرش منحوس ماشین های راه سازی را می شنویم که بی محابا سینه ی کوه معجزه گر را می شکافند. در این میان، نه تنها صدها هزار گیاه نورسته ی طبیعی با بستر خود نابود می شوند، بلکه حتی ده ها درخت 15- 10 ساله ای که عامل راه سازی خود کاشته و پرورده نیز شکسته یا زخمی می شود!\nدارآباد و وعده ی توخالی\nساعت ۱٢:٥٥ ب.ظ روز ٢٢ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nسبز پرس- عباس محمدی\nوعده تو خالی مسئولان منابع طبیعی در توقف ساخت جاده در دارآباد\nعباس محمدی: می خواهند دامنه های توچال را به پارک شهری تبدیل کنند\nسبزپرس- گروه منابع طبیعی: در حالی که مسئولان منابع طبیعی استان تهران قول داده بودند ساخت جاده در دارآباد متوقف شود، خبرهای رسیده حاکی از آن است که این وعده تنها یک روز، برای روز شنبه متوقف بود و مجددا از روز یکشنبه بلدوزرهای منابع طبیعی به کار افتادند تا این تصور به وجود بیاید که مسئولان منابع طبیعی استان تهران چندان راست گو نبوده اند. فعالان محیط زیست معتقدند که این جاده گامی برای تبدیل دامنه های توچال به پارک و اساسا شهری کردن کوه ها است.\nعباس محمدی، رییس انجمن دیده بان کوهستان در گفت و گو با سبزپرس در این باره گفت: پس از پیگیری های ما این نتیجه حاصل شد که آقای عبدی نژاد، مدیرکل منابع طبیعی استان تهران قول توقف پروژه را داد اما به نظر می رسد این وعده عملی نشده است.\nاو اضافه کرد: گویا روز شنبه در جلسه ای در دارآباد که آقای سلاجقه و عبدی نژاد هم حضور داشته اند، تصویب شده است که کار ادامه یابد.\nمحمدی با ابراز نگرانی شدید گفت: به نظر من این طرح بخشی از طرح بزرگ تری است که شهرداری تهران و منابع طبیعی استان تهران در مورد آن موافقت کرده اند که دامنه های توچال را به پارک های شهری تبدیل کنند و این در قاموس شهرداری یعنی ساخت و ساز و ساختن پارک و شهربازی و دکه ها...\nاو تاکید کرد: به طور کلی این کار تتمه محیط زیست کوهستان توچال را از بین می برد در حالی که به دلیل شکننده بودن اکوسیستم کوه ها، اساسا شهری کردن کوه ها غلط است.\nدر اعتراض به تخریب دارآباد\nعضو انجمن دیده بان کوهستان: انتقال آب بهانه ساخت جاده است\nتوقف ساخت جاده در دارآباد\nو یادداشت در تارنمای فدراسیون کوه نوردی: اینجا\nعکس هایی از تخریب منطقه در: وبلاگ گروه کلک چال\nدارآباد و شادمانی کوتاه ما!\nساعت ۱۱:٢۱ ب.ظ روز ٢۱ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nاگرچه ما قهقهه نزده بودیم، اما فکر می کنم لبخندی بر چهره مان نشسته بود که شاید «یکی تیرمان کارگر فتاده» است... و غافل بودیم از ناسازگاری روزگار! داستان شادمانی ما از ختم به خیر شدن ماجرای راه سازی در دارآباد، داستانکی بس کوتاه بود؛ در کمتر از بیست و چهار ساعت پس از آن که با شیره مالیدن به سر خودمان، خواسته بودیم به دوستان غم زده ی محیط زیستی مان که چون «مرغ بوتیمار این صحرا» مدام سری به تحسر تکان می دهند، کمی القای امید کنیم...، خبر یافتیم که گفته های آقای عبدی نژاد مدیر کل منابع طبیعی استان تهران را بد گرفته ایم و نفهمیده ایم که منظور ایشان از «متوقف شدن» طرح انتقال آب از دره ی دارآباد، متوقف شدن برنامه ی راه سازی بر دامن این کوه نیست!\nآقایان فقط شنبه کار را خواباندند، و امروز دوباره شروع به کندن سینه ی کوه کردند و خط زشت خاکریزه ها را بر چشم انداز یال دارآباد پیش تر بردند.\nدوستان کوه نورد و طبیعت دوست را به پی گیری دوباره ی موضوع فرا می خوانم.\nدارآباد نجات یافت!\nساعت ٩:٥٢ ب.ظ روز ٢٠ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nگفتگویی که روز پنج شنبه با مهندس اباذری (از کارشناسان منابع طبیعی استان تهران) در دارآباد داشتیم، نامه ای که به رییس سازمان جنگل ها و مراتع نوشتیم و رونوشت اش را به مدیر کل منابع طبیعی تهران و دیگران دادیم، یادداشتی که دیروز در این تارنگار نوشتیم، اطلاع رسانی به خبرنگاران، پی گیری دوستان کوه نورد و کاوه کاشفی رییس هیات کوه نوردی استان تهران... ، در کنار مثبت اندیشی مهندس عبدی نژاد مدیر کل منابع طبیعی استان تهران و همچنین مهندس اباذری که واقعا دلسوز طبیعت هستند، مجموعا سبب شد که طرح راه سازی در منطقه ی دارآباد متوقف شود.\nبابت این دستاورد، به دوستان کوه نورد و کوه دوست تبریک می گویم؛ نیازی به گفتن نیست که این ماجرا ثابت کرد که می توان با سخنان منطقی و کار پی گیرانه به نتیجه هایی دست یافت... همیشه هم تیر ما به سنگ نمی خورد!\nسپاسگزارم از آقایان عبدی نژاد، اباذری، دوستان کوه نورد که به موقع خبر شروع عملیات جاده سازی را دادند و ماجرا را پی گیری کردند، و دوستان مان در سبز پرس و دیگر رسانه ها.\nدارآباد را دریابید!\nساعت ۱٢:٢۳ ب.ظ روز ۱٩ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nاین بار، نه راه سازان یا سد سازان یا پیمانکاران خط انتقال گاز... بلکه سازمان مسوول حفظ جنگل ها و مراتع به جان یک کوه افتاده است! حدود یک هفته است که اداره کل منابع طبیعی استان تهران، برای کشیدن یک خط لوله ی آب از ارتفاع حدود 2300 متری دره ی دارآباد (احتمالا حوالی چشمه ی گرده گور) به بالادست منطقه ی سربند غلاک برا ی آبیاری جنگل کاری ها، شروع به عملیات راه سازی در این منطقه کرده است. آن طور که پیدا است، این بخش از جاده حدود 5 کیلومتر خواهد بود که با احتساب 3 کیلومتر دیگر به سمت شرق (سوهانک) جمعا حدود هشت کیلومتر خواهد شد.\nروز پنج شنبه 18 فروردین، در یک گروه چهار نفری به منطقه رفتیم تا در زمینه ی خبر تخریب که از دوستان دریافت کرده بودیم، تحقیق کنیم. در کمال ناباوری دیدیم که در همین چند روزه، که شاید فقط در حدود یک کیلومتر جاده ی جدید از سمت شرق یال مشرف به جنگل دست کاشت کشیده شده، یال دارآباد به شکل فجیعی آسیب دیده و ترانشه های پدید آمده به ارتفاع تا حدود پنج متر، خطر رانش همیشگی دامنه ها را به شدت افزایش داده؛ مسیر کوه پیمایی دره در معرض خطر دائمی سنگ ریزش قرار گرفته؛ ده ها درخت 15-10 ساله بر اثر ریزش سنگ شکسته یا به شدت زخمی شده؛ و حتی لوله ی پلی اتیلن انتقال آب و چند تا از شیرهای آن شکسته شده است.\nدر سالن منابع طبیعی، مهندس اباذری کارشناس اداره ی کل منابع طبیعی استان تهران را دیدیم و از او در مورد این عملیات پرسیدیم. او گفت که ما برای ایجاد جنگل مصنوعی به شکلی که پوشش "خوب" ایجاد کند، ناچار به آبیاری هستیم و برای آبیاری نیاز به انتقال آب هست و برای لوله کشی و نگهداری های بعدی ناچاریم که جاده بکشیم. ما گفتیم که:\n1- در مورد جنگل کاری مصنوعی، آن هم متکی بر طرح های آبیاری که با شرایط زیستی منطقه مغایرت دارد، جای بحث است که آیا این کار درست است و یا باید در جهت حفاظت منطقه به منظور خود ترمیمی طبیعت اقدام کرد؟\n2- حتی اگر این نوع جنگل کاری درست باشد یا به هر دلیلی لازم تشخیص داده شده باشد، آیا راه دیگری برای رساندن آب نیست؟ مثلا نمی توان آب را از کف دره که فقط در حدود 150 متر پایین تر است و آب بیشتر و دائمی هم دارد، به بالا پمپاژ کرد؟\n3- و حتی اگر ضروری باشد که از حدود چشمه گرده گور لوله کشی کرد، واقعا نمی توان بدون جاده سازی این کار را کرد؟\nما معتقدیم که این نوع جنگل کاری با توجه به تجربه های مشابه در دیگر نقاط کشور، هیچ گاه نمی تواند به اندازه ی حفاظت محیط های طبیعی در احیای منطقه موثر باشد. و در عین حال، هیچ نیازی به این جاده سازی پر هزینه و مخرب نیست. از این رو، درخواست داریم که مسوولان منابع طبیعی، راه سازی را فورا متوقف کنند و کل طرح مورد بازبینی قرار گیرد.\nجشنواره ی گشایش مسیر ارمنستان (AREV)\nساعت ٩:٤٤ ب.ظ روز ۱٧ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nنخستین جشنواره ی گشایش مسیر ارمنستان، با مدیریت گروه جستجو و نجات "اسپیتاک"، در تیر ماه 1388 برگزار شد که در آن، یک گروه ایرانی هم شرکت داشت. دومین دوره ی این جشنواره از 31 اردیبهشت به مدت ده روز برگزار خواهد شد. در این جشنواره، امکان انجام انواع صعودهای ساده تا دشوار وجود دارد؛ همچنین امکان کار در کنار شماری از سنگ نوردان برجسته ی جهان و حضور در محیط صمیمانه ی کوه نوردی وجود خواهد داشت.\nانجمن کوه نوردان ایران که تا کنون همکاری های چندی با گروه اسپیتاک داشته است، در نظر دارد برای علاقمندان به حضور در این جشنواره، برنامه ای را با سرپرستی سورن سپانیان عضو با تجربه ی انجمن سازمان دهی کند. لطفا برای اطلاع بیشتر درباره ی جشنواره نگاه کنید به: http://uptherocks.com/content/view/155/112/\nو برای ثبت نام جهت شرکت در جشنواره، با دفتر انجمن تماس بگیرید: 10 صبح تا 5 بعد ازظهر، تلفن 66712243\nدرباره ی معماری تهران\nساعت ۱٠:۳٠ ب.ظ روز ۱٦ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nهویت مخدوش معماری شهر تهران، و نابود سازی "خاطره های جمعی" و فضاهای تکرار نشدنی قلب انسان تهران نشین را می آزارد (حتی اگر خودش نداند!)\nمتن زیر را دوست معمارم، رضا طاری برایم فرستاده است که گویا در تارنمای معماری نیوز آمده است. نکته ی کلیدی که در گفته های پژوهشگر مصاحبه شونده آمده، این است که جای یک معماری هم پیوند با طبیعت، بومی، زیبا، کاربردی، و بدون زوائد، در تهران امروز خالی است.\nپروفسور سایمون بل ، پژوهشگر حوزه ی شهری و استاد دانشگاه ادینبورگ انگلستان، در تور یک روزه ای که از تهران داشت، به نکاتی اشاره کرد که در ذهن هر شهروندی این سوال مطرح می شود که "چرا تهران و شهروندانش از حداقل امکانات شهری محروم هستند؟"\nمتن زیر، گزارش مشاهدات یک روزه او است که در اختیار سایت خبری معماری نیوز قرار گرفت.\nساعت ٩:٥٢ ب.ظ روز ۱۱ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nاین یادداشت را دهم فروردین ٨٩ روی همین تارنما گذاشته بودم.\nسدسازی و نابودی یک اثرطبیعی کم مانند دیگر\nساعت ٩:٤٦ ق.ظ روز ۱۱ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nنادر ضرابیان- سرپرست گروه کوه نوردی لواسان و دفتر انجمن کوه نوردان در لواسان\nدر نوروز امسال برای سومین بار درچند سال اخیر از آبشار بسیار زیبا وچند طبقه ی آتشگاه لردگان دیدن کردم. این آبشار یکی از بلند ترین آبشارهای ایران است که در چهارمحال و بختیاری جاری است. طول آن ۳ کیلومتر است و در مسیر حرکت خود در دره ای زیبا با درختان کهنسال گردو، ده ها آبشار کوچک وپنج آبشار بزرگ در پنج طبقه ی دشت مانند به وجود آورده است. در بلندترین آبشار آن که به فواره معروف است، آب در مسیر حرکت خود به هوا پرتاب شده و به شکل پودری فرو می ریزد که منظره ای بس شگفت انگیز به وجود آورده است. آبشار آتشگاه که یکی از کم مانندترین جاذبه های طبیعی کشور به شمار می رود، در ۱۹۰ کیلومتری شهرکرد و ۴٧ کیلومتری شهر لردگان در بالادست روستای آتشگاه، قرار دارد وبه رودخانه خرسان می ریزد .\nاینشتین سر سفره ی هفت سین دکتر حسابی\nساعت ٩:٥۸ ب.ظ روز ۱٠ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nاین مطلب را چندی پیش یکی از دوستان برایم ای میل کرده بود. ظاهرا از خاطرات مهندس ایرج حسابی (پسر زنده یاد دکتر حسابی) است.\nدکتر می گفت: " برای همه کارت دعوت فرستادم و چون می دانستم انیشتین بدون ویالونش جایی نمی رود تاکید کردم که سازش را هم با خود بیاورد.\nآشنایی با انجمن دوستداران دماوند و برنامه های آن برای سال 90\nساعت ٢:٢٢ ب.ظ روز ٩ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nانجمن دوستداران دماوند با تلاش شماری از کوه نوردان مازندرانی عضو انجمن کوه نوردان ایران و دیگر کوه نوردان پا گرفته است و از مهم ترین کارهایش تا کنون، برنامه ریزی جهت برگزاری مراسم با شکوه روز ملی دماوند (13 تیر) در تیر ماه گذشته و مشارکت در مجموعه برنامه های نگاهبانی دماوند بوده است.\nهدف های این انجمن را می توانید در اینجا و برنامه های آن را برای سال 90 در این یادداشت ببینید. همچنین می توانید طرح مطالعاتی تحقیقاتی را که استاد اسماعیل کهرم تهیه کرده و در اختیار این انجمن گذاشته است، بخوانید و نظر دهید.\nاعتراض به تبدیل خانه ی تاریخی ابرکوه به رستوران\nساعت ۸:۳٤ ب.ظ روز ٧ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nنادر ضرابیان، سرپرست گروه کوه نوردی لواسان، با فرستادن نامه ای به اداره ی میراث فرهنگی ابرکوه (استان یزد) به طرح تبدیل خانه ی تاریخی آقازاده، به هتل و رستوران اعتراض کرده است. ضرابیان پیشنهاد داده که این مجموعه ی ملی به خانه ی فرهنگ برای ارایه ی صنایع دستی محلی بدل شود و پرسیده است که: «چرا مدیران ما همه چیز را از دریچه ی ساخت و ساز و کسب درآمد نگاه می کنند؟»\nچند سال پیش، سازمان میراث فرهنگی اعلام کرد که در نظر دارد چندین مکان تاریخی را «با هدف حفاظت از آثار فرهنگی» تبدیل به مکان های اقامتی و پذیرایی کند و نام این طرح را پردیسان گذاشت. تبدیل خانه ی آقازاده هم در چارچوب همین طرح است.\nاطلاعاتی درباره ی این خانه را می توانید در ایرنا بخوانید.\nگزارش سفر آمریکا\nساعت ۱۱:٠۱ ب.ظ روز ٦ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nدر شهریور ماه ٨٩ سفری داشتیم به آمریکا، برای کوه نوردی و دیدن پارک های ملی آن کشور. پیش از این، مطالبی با عنوان "یادداشت های سفر آمریکا" در این تارنگار منتشر ساخته ام. اکنون، متن کامل آن یادداشت ها را به اضافه ی مطالبی که در چند ماه گذشته یادداشت کرده ام، تقدیم علاقمندان می کنم.\nاز آن جا که متن کمی طولانی است، سعی کرده ام آن را با تیتر گذاری و درشت کردن سرفصل ها، به شکلی درآورم که هر کس بتواند با یک نگاه به کل متن، بخش مورد علاقه ی خودش را بیابد.\nدر این گزارش می توانید علاوه بر نکته هایی درباره ی چگونگی شکل گرفتن برنامه، و کوه نوردی در پارک ملی تیتان، آموخته ها و مشاهدات مرا در ارتباط با مسایل زیست محیطی (مدیریت پارک های ملی، حمایت از حیات وحش، موضوع سد سازی، چند شخصیت برجسته ی محیط زیست آمریکا ،بومیان آمریکا، و...) بببینید.\nشنبه شب چراغ ها را خاموش کنیم!\nساعت ٤:۱٠ ب.ظ روز ٥ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nقرار است که میلیون ها نفر در سراسر جهان، از ساعت ٢٠:٣٠ تا ٢١:٣٠ فردا ششم فروردین (آخرین شنبه ی ماه مارچ) چراغ های خود را در حمایت از برنامه های جلوگیری از گرمایش زمین خاموش کنند. در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان، چراغ ساختمان های عمومی و نمادهای شهری، و در تهران نورپردازی برج میلاد خاموش خواهد شد (که این یکی را من دوست دارم همیشه خاموش بماند، چرا که بسیار افراطی و آزار دهنده است!)\nلطفا شما هم لامپ های خود را خاموش کنید، به دیگران بگویید که چنین کنند، و در زیبایی شب غرقه شوید!\nاطلاعات بیشتری در مورد این روز را در تارنگار آوای محیط زیست ایران بخوانید. همچنین می توانید در تارنگار حامد میرزا خلیل به نام قتل مهتاب به فرمان نئون مطالب ارزنده ای در زمینه ی آلودگی نوری بیابید. حامد از نخستین کسانی است که در ایران، موضوع آلودگی نوری را پیش کشیده و در این زمینه خوب هم کار کرده است.\nانجمن و سال نو\nساعت ٩:٤۳ ب.ظ روز ۳ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nسال نو؛ نگاهی به گذشته، و درخواستی برای آینده\nفرا رسیدن نوروز را به همه ی اعضای انجمن و دیگر دوستان در جامعه ی کوه نوردی کشور شادباش می گوییم. امید آن که سالی خوش با کوه هایی سبز در پیش باشد و شاهد کوه نوردی های بی حادثه و صعودهای جذاب باشیم.\nانجمن، با پایان گرفتن سال 89 یازده سال و چند ماه فعالیت بی وقفه را پشت سر گذاشت. به نظر می رسد که اینک آن «سازمان انتخابی و متکی بر آرای کوه نوردان» که همکاری میان کوه نوردان و تبادل اطلاعات در میان دست اندر کاران این ورزش، و تلاش برای حفاظت از محیط های کوهستانی، و حمایت از حرکت های نو در کوه نوردی را هدف خود قرار داده بود، به حداقل پختگی و مقبولیت لازم در جامعه ی کوه نوردی رسیده است. انجمن از ابتدا اظهار داشته بود که کار خود را «ادامه ی تلاش هایی که پیش تر به منظور راه اندازی یک تشکیلات فراگیر و غیردولتی در زمینه ی کوه نوردی» انجام شده، می داند (فصل نامه ی کوه، شماره ی 18، بهار 1379). و این بدان معنا بوده که موسسان و مدیران انجمن نه خود را مبتکر فکر راه اندازی یک چنین تشکیلاتی می دانند، نه دوست می دارند کار گذشتگان را در این زمینه نادیده بگیرند، و نه خود را بی نیاز از همکاری و همدلی دیگران می دانند.\nدر آستانه ی سال نو، از اعضای انجمن در شهرهای گوناگون درخواست داریم ضمن پی گیری برنامه های کوه نوردی و فرهنگی متداول، مدیران انجمن را با پیشنهادها و انتقادهای خود راهنمایی کنند. همچنین، از دیگران- دست اندر کاران فدراسیون کوه نوردی، گردانندگان هیات ها، اعضای گروه ها و باشگاه های کوه نوردی، و سازمان های طرفدار محیط زیست- درخواست می کنیم با پیشنهادها و انتقادهای خود، کم و کاستی های انجمن را بیان کنند و در جهت اصلاح و ارتقای آن نظر دهند. این انجمن، متعلق به همه ی کوه نوردان و کوه دوستان است و بدانیم که سربلندی آن، سربلندی جامعه ی کوه نوردی کشور است.\nریز مهم ترین فعالیت های سال گذشته ی انجمن را می توانید در بخش "گزارش هیات مدیره" ی این تارنما ببینید.\nسد سازی تنها راهکار تامین اب نیست\nساعت ۱۱:٠٦ ب.ظ روز ٢ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nمیترا البرزی منش- همشهری\nآمار سدهای ایران شامل 588 سد بهره‌برداری‌شده، 137 سد در دست اجرا، 546 سد در دست مطالعه و در مجموع1271 سد است.\nآمار سدهای ایران شامل 588 سد بهره‌برداری‌شده، 137 سد در دست اجرا، 546 سد در دست مطالعه و در مجموع1271 سد است. یکی از اصلی‌ترین توجیهات احداث سدها، با توجه به هزینه سنگین این سازه‌های عظیم و اثرات غیرقابل بازگشت و منفی بر محیط‌زیست و انسان‌هایی که در محدوده احداث سدها ساکن هستند، پاسخگویی به نیازهای روزافزون مصارف آب کشاورزی و شرب است. آیا این مهم در کشور ما فقط از طریق احداث سد امکان‌پذیر است؟ پاسخ این سؤال منفی است. راه حل‌های جایگزینِ کم هزینه‌تر و محیط‌زیستی دیگری وجود دارد که سال‌هاست با بی‌توجهی و عدم‌برنامه‌ریزی اجرایی مواجه شده‌اند. این جایگزین‌ها کدام هستند؟\nروزمرگی ناصواب در فضاهای تکرار نشدنی\nساعت ۱٠:۳۳ ب.ظ روز ٢ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nشکور لطفی، از اعضای اولیه ی انجمن کوه نوردان ایران است. او که از پایه گذاران سازمان کوه نوردی ابرمرد و همراه و همکار زنده یاد نادر ابراهیمی بوده، در تهیه و ساخت چندین مستند و فیلم داستانی نقش داشته است.\nمقاله ای را که در زیر می بینید، لطفی در انتقاد به روند آزارنده ی تخریب بناهای قدیمی تهران نوشته است. این مقاله، با تلخیص، و با تیتر «جلوه های شهری در فضاهای تکرار نشدنی» در همشهری ٢٨/١٢/٨٩ چاپ شده بود.\n(نظر شما را همچنین به گزارشی از «مرگ نمادهای تهران قدیم» در سال 89 که در میراث خبر آمده است، جلب می کنم.)\nبرشی سریع بر چالش مرمت شهری در بافت تاریخی تهران\nامروز بافت مرکزی تهران خسته و چشم انتظار جریان یافتن حیاتی تازه در بند بند خود است. محدوده های تاریخی و مرکزی شهرهای دنیا، بدون اغراق، و پس از گذراندن مراحل احیا و مرمت، بهترین نقاط شهری دنیا را تشکیل می دهند. این محدوده ها نه تنها میراث تاریخی و اجتماعی شهرها را می سازند، بلکه در اثر کار مداوم و بهسازی دائمی، ثروت و سرمایه ی آن ها را شامل می شوند. بناها و فضاهای تکرار نشدنی، ثروت های امروزی شهرها هستند، هیچ شهری و شهرداری نیست که حاضر باشد این ثروت را در گیر و دار مناسبات اقتصادی و مالی روزمره به مخاطره بیندازد و فرصت طلایی پیوستن به شهرهایی را که در عرصه ی جهانی شدن حرفی برای گفتن دارند از دست بدهد. حال پرسش اصلی این است که واقعیت هایی که مانع از جریان یافتن چنین حرکتی برای شهر تهران، پایتخت ایران، که فضاهای تکرار ناشدنی بسیار دارد، شده اند چیست؟ و آیا اصولاً شهر سازی، شهر سازان، و عموم شهروندان نقشی در این میان دارند؟\nسال نو و چالش های محیط زیست\nساعت ۱٠:٤۸ ب.ظ روز ۱ فروردین ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی\nمحمد درویش، گزارش گونه ی دقیقی از وضع محیط زیست کشور در سال گذشته داده است که آن را می توانید در اینجا بخوانید.\nهمچنین نسرین امینیان، مدیر عامل موسسه ی سبزکاران گیلان نگاهی به مشکلات محیط زیست کشور داشته و پاره ای دل نگرانی های فعالان محیط زیست را بیان کرده است که می توانید آن را در تارنمای اخبار سازمان های غیردولتی ایران بخوانید.


سرگردانی کودکان ۵ ساله در بازار بی رحم اقتصادی\nتاریخ انتشار: ۱۵ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۱:۴۰\nبه نظر می رسد این روزها تعداد کودکان کار سرچهارراه ها افزایش یافته است. کودکانی که اقدام به تکدیگری، فروش فال و گل یا پاک کردن شیشه می کنند.\nکودکان کار آنقدر زیاد شده اند که تهران را به "دهلی نو" دیگری تبدیل کرده است.\nبه گزارش رکنا کودکان کار به یک اسکناس که دستی مهربان از شیشه های خودرو بیرون می گیرند، کودکی شان را باخته اند. اما هر چقدر به تعداد این کودکان کار افزوده می شود، انگار آنها خشم بیشتری را نسبت به شهروندان دارند و این خشم خود را به شکل فحاشی، متلک و... بروز می دهند. شهروندان اما در این میان چه گناهی کرده اند که باید بی ادبی آنها را تحمل کنند؟ کافی است شیشه خودرویشان را با آب جوی مثلا تمیز کنند و به این بچه ها پول ندهند یا فحش می شنوند، یا با لگد به خودرویشان روبرو می شوند و... طاهره پژوهش، عضو انجمن حمایت از حقوق کودکان در گفتگو با خبرنگار اجتماعی رکنا تاکید کرد: کودکان کار بیشتر از همه حاصل اقتصاد ناسالم و سیستم پر از تبعیض اجتماعی است. در حقیقت کودکان کار محصول به دلیل نداشتن برنامه توسط اداره کنندگان کشور و وضعیت اقتصادی هستند.\nخودتان را جای کودکان کار بگذارید\nوی با اشاره به این که از این کودکان چه توقعی داریم؟ افزود: وقتی در دهه های 70-80 و اوایل 90 هشدار داده و اعلام کردیم: "شاید وجود کودک کار فقط در خیابان شما را آزار می دهد اما این در فرآیند خود ممکن است به آسیب اجتماعی در جامعه شود. اما توجهی به این هشدار نشد و در این شرایط خودتان را جای این کودک کار که جامعه پر از تبعیض را می بیند. کودکان کار شرایط زندگی در مناطق بالای شهر تهران را با زندگی خود مقایسه می کنند. در شرایط موجود اولین واکنش این کودکان می تواند پرخاشگری باشد.\nکودکان کار باید ابراز وجود کنند\nسازمان های مردم نهاد بسیاری در حوزه کودکان کار فعالیت می کنند. این سازمان ها بیشتر به تحصیل و تغذیه این کودکان رسیدگی می کنند. در زندگی کودکان کار آنقدر مضعلات و مشکلات وجود دارد که این سازمان های مردم به تربیت کودکان کار نمی رسند. طاهره پژوهش، در پاسخ به این سوال که چرا سازمان های مردم نهاد به تربیت کودکان کار نمی پردازند؟ گفت: کار اصلی سازمان های مردم نهاد، همین کودکان کار است اما اسم آن را تربیت نمی گذاریم. تربیتی که در ذهن جامعه شکل گرفته از بکن و نکن هایی مطرح شده است. در فرآیند ما در کار با کودک کار تلاش می کنیم که کودک کار ابراز وجود کند. با آموزش سوادآموزی نمی توان فکر کرد که همه حقی که کودک از آموزش نیاز دارد به او می دهیم. مهم ترین مشکل بچه ها نداشتن قدرت ابراز وجود است. همه آنچه در رابطه با رشد کودک مطرح می کنیم که باید رشد اجتماعی، جسمانی و عاطفی خوبی داشته باشد. طبق پیمان نامه کودک همه ابعاد رشد کودک مد نظر ماست اما بخش زیادی از این رشدها از کودک کار دریغ شده است. کودکی کار از 5-6 سالگی در خیابان بسیار تحقیر می شود. شهروندان ضربه ای که کودک کار به ماشین شان می زند را می بیند اما نمی بیند که عمری این کودکان کار تحقیر شده و کودکی کردن را جامعه از او گرفته است.\nمیزان پول رفتار با کودکان کار را تعیین می کند\nعضو انجمن حمایت از حقوق کودکان با اشاره به مشکلات عاطفی کودکان، تاکید کرد: وقتی کودکی از 5 سالگی به بازار کار می آید همه چیز برایش داد و ستد اقتصادی می شود که بی رحمانه ترین قانون ها را دارد و در این بازار بی رحم اقتصادی نمی توان از بچه ها توقع داشته باشی که دوست داشتن و دوست داشته شدن را بفهمد چون این موضوعات را تجربه نکرده است. با میزان پولی که شب خانه می رود با کودکان رفتار می شود. بچه هایی را سراغ داریم که شب پول نبردند خانه، کتک خورده و او را از خانه بیرون انداخته اند. خوب است همه ما به قصه دختر کبریت فروش که هانس کریستیان آندرسن نوشته توجه کنیم. آدم ها از تئاتر بیرون می آیند برای دخترک کبریت فروش گریه می کنند اما دختر کبریت فروش سر چهارراه را نمی بینند. جامعه نیاز دارد که دلایل کار این کودکان را بداند و از ساماندهی زندگی کودکان کار را دولت مطالبه کند. بیشترین مطالبه باید این باشد که ساختار اقتصادی را به نفع کودکان تغییر دهد تا این بچه ها بتوانند در بستر مدرسه رشد اجتماعی کنند. وقتی بچه در محیطی کار می کند که همه با فحش های رکیک و نامناسب با او صحبت می کنند، توقع دارید که آن بچه این فحش را ندهد؟ مگر می توان این توقع را از آنها داشت؟ باید دید چه رفتاری با این بچه ها شده که حاصل آن پرخاشگری کودکان کار می شود.\nکودکان کار را بشناسید\nوی با اشاره به این که مشکلات کودکان کار بسیار پیچیده است، افزود: یک نوع نسخه پیچیدن یا صحبت مسئله حل نمی شود. بیشتر از همه نیاز به شناخت این کودکان داریم. آن زمانی که این کودکان پرخاش می کنند فکر کنیم که کودکان خودمان هستند و همان رفتاری را با آنها داشته باشیم که با بچه خودمان داریم. کودکان کار از زندگی راحت، کودکی کردن، بازی کردن و همه اتفاقاتی که برای بچه ها می افتد محرومند. چطور توقع داریم که کودکان کار تبعیض ها را ببینند، شب با دست خالی به خانه بروند و کتک بخورند، هیچ اعتراضی هم نکنند. در واقع شناخت پدیده پیچیده ای به نام "کودک کار" از طرف مردم و مسئولان نیاز جامعه ماست. توجه جدی به این کودکان باید اولویت یک باشد. طی 30 سال گذشته شاهد پاک کردن صورت مسئله بودیم و به ریشه های این پدیده نپرداخته ایم و باید آسیب های اجتماعی درو کنیم و برای آسیب های اجتماعی نیز صدها برابر از نظر مالی و اجتماعی باید هزینه کنیم. برای پیشگیری از آسیب های اجتماعی توصیه ما این است که دولت شرایط این کودکان را مورد واکاوی جدی قرار دهد.\nکاهش 25درصد از شبه های شهر\nطاهره پژوهش با اشاره به این که هنوز آمار از تعداد کودکان کار نداریم، تاکید کرد: طبق قانون ششم توسعه تعداد کودکان کار باید 25درصد کاهش یابد. در حالی که حتی در این قانون هم تعداد کودکان کار مشخص نشده است. برای سیاستگذاری مراحلی دارد. اما در سیاستگذاری برای کودکان این مراحل انجام نشده است. نبود ثبات نظرات سیاستمداران در سیاستگذاری نیز وجود دارد. علی ربیعی که مدتها وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و حالا هم سخنگوی دولت است امسال می گوید: "ما سیاستگذاری اجتماعی نداریم. یکی از مشکلات این است که سیاستگذاری های ما فرضی است." سیاستگذاری که می کنند باید منتج به نتیجه باشد. اما می گویند می خواهند 25درصد کودکان کار را کاهش دهند اما برنامه شان را نمی گویند و اعلام نمی کنند که چند کودک را می توانند تحت حمایت پایدار قرار دهند.\nکودک کاری که شاگرد اول شد\nوی افزود: ما در NGO خودمان 40بچه را تحت پوشش قرار داده ایم و مددکاران زندگی او را بررسی کرده است و مشخص شده که مثلا یک بچه از آمل آمده است. وضعیت آن بچه و پدرش مورد بررسی قرار گرفت و یکسال تحت پوشش ما به مدرسه رفت. الان شاگرد اول مدرسه است. این یعنی تربیت. اگر فضا مناسب باشد هیچ کودکی برخورد پرخاشگرانه ندارد. کودک بیشتر از همه می خواهد کودکی کند و مورد توجه قرار گیرد. کودک کار داریم که 5فنر ماشین را روی کولش می گذارد که به او بگویند: "آفرین مرد شده ای!" در حالی که این ستم و ظلم است به کودک است. باید شرایط خوبی را فراهم کنیم که فرصت برابر آموزشی برای بچه ها به وجود آید. تجربه ما در "خانه کودک ناصرخسرو" نشان می دهد که بچه هایی که در دهه 80 کودک کار بودند و شیشه ماشین می شستند الان تکنسین برق شده و در افغانستان کار می کند. همین بچه کار داوطلبان می کند در کشور افغانستان و مدرسه ای را 6ماه سرپا نگه داشته تا تعطیل نشود. این بچه ها از نظر انسانی شاید خیلی از ما جلوتر باشد. ما داریم کودک کاری که پزشک شده و کار داوطلبانه می کند. چیزی که بیشتر از همه اهمیت دارد ایجاد فرصت برابر است که جامعه و سیاستگذاران باید این فرصت را ایجاد کنند.\nافزایش ترک تحصیل کودکان\nطاهره پژوهش تاکید کرد: باورتان می شود که در مدارس دولتی با دانش آموز دعوا و او را اخراج کرده اند. این بچه کودک کار شده است. می دانید چقدر از بچه ها دارند دوباره ترک تحصیل می کنند؟ اگر موقعیت باشد نصف این بچه ها سر کار می روند. نصف دیگرشان که نه مهارتی دارند نه آموزش دیده اند می شوند آسیب اجتماعی. این موضوعات را براساس مشاهداتمان می گوییم. دولت ها باید وارد آمار گیری شوند. اگر بچه امکانات آموزشی داشته باشند از طبقه اجتماعی خود جدا شده و رشد پیدا می کنند. خوب است مردم ما این را جدی بگیرند که قصه خودکشی کودک کار یعنی یک جامعه پر از تبعیض، نابرابری و پر از تحقیر را تحمل کرده است و وادار شده که زندگی را تمام کند. به جای آن که کودکان مان یا آینده های جامعه کشور امید بدهیم که آرزو و رویاهایشان را تحقق ببخشند متاسفانه مدام داریم تحقیرشان می کنیم. اگر این کودکان پرخاش می کنند نیز فکر می کنیم که بی احترامی می کنند. این پرخاشگری واکنش به سیستم تبعیض آمیز در کشور است.\nبرچسب ها: افزایش ترک تحصیل کودکان ، انجمن حمایت از حقوق کودکان ، کودکان کار ، صراط\nلینک کوتاه : https://serat.news/002HYU


۲۱ مهر ۱۴۰۰ - ۲۱:۵۹ زمان مطالعه : 6 دقیقه\nسرویس سیاسی - وزیر امور خارجه آمریکا گفت: به رغم این واقعیت که طی ۹ ماه گذشته به صراحت روشن کرده‌ایم آماده بازگشت به برجام هستیم آنچه از ایران دیده‌ایم یا آنچه ندیده‌ایم، نشان‌دهنده این است که ایران آماده بازگشت به برجام نیست. فرصت کوتاه است.\nبه گزارش سرویس سیاسی برخط نیوز به نقل از فرارو - «آنتونی بلینکن»، وزیر امور خارجه آمریکا گفته چنانچه ایران در پرونده مذاکرات هسته ای تغییر مسیر ندهد واشنگتن آماده توسل به گزینه های دیگر است.\nبه گزارش فارس، بلینکن که در نشست خبری با وزیران خارجه امارات و رژیم صهیونیستی حضور داشت گفت: «فرصت برای بازگشت به پایبندی برجام در گفتگو های هسته ای کوتاه می شود.»\nاو گفت: «در صورتی که ایران تغییر مسیر ندهد آماده توسل به گزینه های دیگر هستیم. رایزنی با متحدان و شریکانمان بخشی از همین فرایند است.»\nاو اضافه کرد: «داریم به نقطه ای نزدیک می شویم که بازگشت به پایبندی برجام به تنهایی و به خودی خود، منافع توافق اولیه را حاصل نمی کند و علتش این است که ایران، زمان را برای پیشرفت دادن برنامه هسته ای خود به کار گرفته است.»\nبا وجود آنکه دولت آمریکا به ریاست «جو بایدن» هنوز در حال ادامه دادن سیاست فشار حداکثری دولت قبلی علیه ایران است بلینکن مدعی شد: «به رغم این واقعیت که طی ۹ ماه گذشته به صراحت روشن کرده ایم آماده بازگشت به برجام هستیم آنچه از ایران دیده ایم یا آنچه ندیده ایم، نشان دهنده این است که ایران آماده بازگشت به برجام نیست. فرصت کوتاه است.»\nچند روز پیش یک مقام رژیم صهیونیستی که از رایزنی های مشترک واشنگتن و تل آویو در خصوص ایران آگاه است گفته بود آمریکا و اسرائیل طرح جایگزینی برای حالتی که مذاکرات برجام به شکست منتهی شود ندارند.\n«جیک سالیوان»، مشاور امنیت ملی کاخ سفید روز ۵ اکتبر با همتای خود از رژیم صهیونیستی دیدار کرد. رایزنی های میان این دو مقام، در چارچوب دیدار های «گروه مشورت راهبردی آمریکا-اسرائیل» انجام شد.\nیک مقام ارشد وزارت جنگ رژیم صهیونیستی به المانیتور گفت: ««در حال حاضر، هیچ برنامه اقتضایی جایگزینی علیه ایران برای حالت شکست مذاکرات وجود ندارد. آن ها پلان B ندارند. جایگزینی ندارد و مسئله ای که بسیار نگران کننده است این است که اصلاً از این بابت نگران نیستند. مسائل را کامل متفاوت از ما می بینند. البته این حقشان است، ولی برای ما مایه نگرانی جدی است.»\nماه پیش بعد از دیدار «جو بایدن»، رئیس جمهور امریکا با «نفتالی بنت»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در کاخ سفید رسانه ها گزارش دادند طرف ها به توافق بر سر طرحی برای همکاری ضد برنامه هسته ای ایران دست پیدا کرده اند.\nروزنامه صهیونیستی هاآرتص روز ۹ شهریور یعنی بعد از دیدار مذکور در کاخ سفید گزارش داد یکی از نقاط مشترک در دیدار «نفتالی بنت»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی با بایدن در کاخ سفید، مخالفت هر دوی آن ها با «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر سابق این رژیم بوده و هر دوی آن ها امیدوار بوده اند که از بازگشت نتانیاهو به قدرت جلوگیری کنند.\nمطابق ادعای این روزنامه پیشبرد همکاری های اطلاعاتی در خصوص برنامه هسته ای ایران از طریق کانال مخفیانه ای انجام خواهد شد که در فلسطین اشغالی «دیوید بارنیا»، رئیس جدید سازمان جاسوسی موساد هدایت آن را بر عهده خواهد داشت.\nهاآرتص درباره اینکه رژیم صهیونیستی قادر به انجام چه اقداماتی علیه ایران نیست نوشته است: «دو گزاره در اینجا مطرح است: ۱- ایالات متحده به سایت های هسته ای ایران حمله نخواهد کرد. ۲- اسرائیل حتی اگر طرحی برای حمله آماده کرده باشد یا آنکه سناریو های خلاقانه دیگری داشته باشد هیچ توانایی نظامی عملی برای انجام حمله به تنهایی و دستیابی به نتایج محسوس نخواهد داشت. اضافه بر این، حتی اگر اسرائیل طرحی اصیل، جرأتمندانه و شدنی در این زمینه داشته باشد مورد قبول ایالات متحده واقع نخواهد شد، زیرا واشنگتن نگران است که هر اقدام نظامی این کشور را بر خلاف خواستش وارد جنگ خواهد کرد.»\nبا آنکه نفتالی بنت و «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر پیشین رژیم صهیونیستی هر دو جزو سیاستمداران تندرو افراطی در قبال ایران محسوب می شوند رسانه های صهیونیستی مدعی هستند بنت قصد دارد سیاست های تل آویو را به مسیر جدیدی هدایت کند.\nایران علاوه بر این در سال ۲۰۱۵ به توافقی با کشور های موسوم به گروه ۱+۵ برای حل و فصل تنش ها بر سر برنامه هسته ای خود دست پیدا کرد. علی رغم اذعان آژانس بین المللی انرژی اتمی به پایبندی ایران به تمامی تعهداتش، دولت آمریکا در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۷ به صورت یکجانبه از این توافق خارج شد.\nاز سوی دیگر، رژیم صهیونیستی تنها دارنده سلاح های هسته ای در منطقه غرب آسیا است و با حمایت های آمریکا برنامه تسلیحات هسته ای خودش را از نظارت های بین المللی دور نگاه داشته است.\nدولت جدید آمریکا به ریاست «جو بایدن» مدعی است قصد دارد از طریق مذاکرات جاری در شهر وین آمریکا را به توافق هسته ای برجام بازگرداند، اما تا کنون از اجرای تعهداتش در این راستا خودداری کرده است.\nرژیم صهیونیستی و واشنگتن در ماه های گذشته همکاری علیه ایران را در دستور کار قرار داده اند. به عنوان مثال خبرگزاری رویترز ماه پیش گزارش داد کابینه جدید اسرائیل قصد دارد برای رایزنی درباره روش های اجرای بهتر «برنامه جامع اقدام مشترک» و تحریم هایی که بایستی علیه ایران حفظ شوندگروهی از متخصصان مسائل تحریمی را روانه واشنگتن کند.\nاین رسانه غربی تصریح کرد این راهبرد تفاوت زیادی با سیاست «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی دارد که قصد نداشت با دولت «جو بایدن» درباره بازگشت مجدد آمریکا به برجام وارد تعامل شود.\nعلاوه بر این، وبگاه «اکسیوس» هم سوم تیرماه گزارش داد به نقل از مقام های رژیم صهیونیستی گزارش داده بود تل آویو قصد دارد از طریق دیپلماسی بر رویکرد دولت آمریکا در قبال برنامه هسته ای ایران اعمال نفوذ کند.\nآکسیوس نوشته با آنکه نفتالی بنت و کابینه او نیز همانند نتانیاهو با توافق هسته ای ایران مخالفند، اما تعامل با ایالات متحده در خصوص این موضوع را در دستور کار قرار داده اند.\nآکسیوس چند هفته پیش گزارش داده بود برآورد جامعه اطلاعاتی اسرائیل، وزارت خارجه و نهاد های امنیتی این رژیم این است که احتمال توافق ایران بر سر برجام، بعد از روی کار آمدن «ابراهیم رئیسی» به عنوان رئیس جمهور ایران کاهش یافته است.\nادعای آکسیوس در حالی مطرح شده که آیت الله رئیسی در چندین اظهارنظر درباره سیاست خارجی دولت سیزدهم تصریح کرده چنانچه طرف های مقابل تعهداتشان را اجرا کنند ایران به توافق هسته ای بازخواهد گشت.\n«بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی در زمانی که در قدرت بود تلاش های زیادی برای بر هم زدن برجام انجام داد و از جمله «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور سابق آمریکا را به خروج از آن ترغیب کرد. او بار ها تأکید کرد که ترامپ با تشویق وی از برجام خارج شده و سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران را در پیش گرفته است.\nاین در حالی است که گروه دیگری از تحلیلگران پیش از این اختلافات ابرازشده از سوی مقام های آمریکا و رژیم صهیونیستی در خصوص ایران را بخشی از تقسیم کار میان دو طرف در راستای بازی «پلیس خوب-پلیس بد» برای گرفتن امتیازات حداکثری از ایران در مذاکرات هسته ای می دانند.\nسرگذشت جالبِ یک گویندهلحظاتی پیش\nچین قانون تقویت حراست از مرزها را تصویب کردلحظاتی پیش\nهشدار مدیرکل تعزیرات استان تهران به گرانفروشان لوازم خانگیلحظاتی پیش\nفردا از رادیو صبا پخش می شود - روایتی از آخرین دیدار با فریدون مشیری1 دقیقه پیش\nزمان پرداخت خسارت نوسان برق سال 1400 اعلام شد2 دقیقه پیش\nمدیران عامل جدید بانک های ملی و سپه منصوب شدند3 دقیقه پیش\nآتش سوزی در یک کشتی باری در سواحل کانادا + ویدیو و عکس3 دقیقه پیش\nبنت: پوتین گوش شنوایی برای نیازهای امنیتی اسرائیل دارد3 دقیقه پیش\nآتابای در بخش مسابقه جشنواره کمبریج انگلستان5 دقیقه پیش\nهوشنگ چالنگی از دنیا رفت6 دقیقه پیش\nمهاجم فرانسوی در راه استقلال - تاریخ ورود خارجی جدید مجیدی مشخص شد10 دقیقه پیش\nبنت: با پوتین درباره ایران گفتگو کردم10 دقیقه پیش\nعنایتی: زیبا بازی کردن را فدای نتیجه نمی کنم - برق قطع شد و کمیته انضباطی ما را جریمه کرد12 دقیقه پیش\nششمین روز تحصن معترضان به نتایج انتخابات عراق مقابل منطقه الخضراء14 دقیقه پیش\nبازیکن جدید پرسپولیس قهر کرد!19 دقیقه پیش\nقدرت نمایی مسی با امباپه قبل از ال کلاسیکو+ ویدیو19 دقیقه پیش\nتصویر - حضور روحانی در دیدار امروز مسئولان با رهبر معظم انقلاب20 دقیقه پیش\nپاکستان به طالبان در مبارزه با داعش کمک می کند23 دقیقه پیش\n(عکس) حضور حسن روحانی و علی لاریجانی در دیدار امروز مسئولان با رهبر انقلاب24 دقیقه پیش\nفریبا نادری : مردمی که فحش می دهند باهام عکس می گیرند ! + فیلم26 دقیقه پیش\nزمان ظهور اساطیر جدید در ال کلاسیکو فرا رسید+عکس28 دقیقه پیش\nتصویر - اتفاقی جالب در آستانه ال کلاسیکو - اسم مسی روی پیراهن بارسلونا!29 دقیقه پیش\nتصاویر - کوهپیمایی 3000 نفری بسیجیان تهران29 دقیقه پیش\nپیدا شدن جسد زن و مرد ساوه ای در سالن پذیرایی 32 دقیقه پیش\nشاهکاری دیگر در نفت؛ مسجدسلیمانی ها پشت در ورزشگاه فولاد ماندند!32 دقیقه پیش\nروسیه در تدارک برای تجهیز پایگاه نظامی تاجیکستان33 دقیقه پیش\nقرارداد var لغو می شود - نامه انصراف شرکت هنگ کنگی به فیفا34 دقیقه پیش\nمسموم سازی آب چاه فلسطینی ها با انداختن لاشه توسط شهرک نشینان صهیونیست35 دقیقه پیش\nکشف و ضبط 6 تن چوب جنگلی قاچاق در اطاقور لنگرود37 دقیقه پیش\nصلاح یا رونالدو؟ - تیم کدام ستاره امشب برنده می شود+عکس37 دقیقه پیش\n2 محموله آرد دولتی قاچاق در چهارمحال و بختیاری شناسایی شد38 دقیقه پیش\nناکامی قاچاقچیان در خروج 300هزار لیتر سوخت قاچاق از کشور39 دقیقه پیش\nتماس های جدید حماس برای آزادی فلسطینی های بازداشتی در عربستان40 دقیقه پیش\nکنترل آتش سوزی یک خودرو و منزل مسکونی در کاشمر41 دقیقه پیش\nواژگونی خودرو در محور رامهرمز - بهبهان چهار مصدوم بر جا گذاشت42 دقیقه پیش\nکشف و ضبط 20 کیلوگرم مواد مخدر در اردبیل43 دقیقه پیش\n(فیلم) پاسخ جالب امیرحسین زارع به کری خوانی غول آمریکایی43 دقیقه پیش\nسوداگران مرگ در دام پلیس بروجرد44 دقیقه پیش\nفیلم لحظه سرقت مسلحانه از یک فروشگاه در پمپ بنزین46 دقیقه پیش\nبه بهانه صحبت های اخیر رئیس جمهور - محقق اردبیلی یا مقدس اردبیلی؟46 دقیقه پیش\nباران و کاهش دما تا 10 درجه در 7 استان - هشدار طغیان رودخانه ها و لغزندگی جاده ها 48 دقیقه پیش\nطالبان: در نشست وزرای خارجه همسایگان افغانستان شرکت نمی کنیم49 دقیقه پیش\nمس رفسنجان آماده بود، پدیده نیامد - مخالفت سازمان لیگ با یک ساعت برگزار شدن زودتر مسابقه50 دقیقه پیش\nقیمت مسکن در شهر تبریز چقدر است؟53 دقیقه پیش\nاعلام جزئیات اختتامیه جشنواره فیلم کوتاه تهران54 دقیقه پیش\nرئیسی: آمریکا و اروپایی ها دچار بحران در تصمیم گیری هستند54 دقیقه پیش\nخبر مهم برای خریداران خودرو: کراس اوور ایران خودرو با امکانات مدرن وارد بازار می شود55 دقیقه پیش\nواکنش سعید جلیلی به سیلی خوردن استاندار آذربایجان شرقی57 دقیقه پیش\nجالب ولی واقعی فروش پیراهن مسی قبل از ال کلاسیکو+عکس58 دقیقه پیش\n(آتابای) در بخش مسابقه جشنواره کمبریج انگلستان58 دقیقه پیش


حکایت گدایی کردن ملا نصر الدین ! - داستان سکه طلا درس تفکر\nبرای مشاهده مطلب فوق از لینک مقابل استفاده نمائید: حکایت گدایی کردن ملا نصر الدین !\n حکایت گدایی کردن ملا نصر الدین ! چهارشنبه, 17 مهر 1398 حکایت گدایی کردن ملا نصر الدین !  حکایات سعدی حکایت شماره یک : پادشاهی را شنیدم به کشتنِ اسیری اشارت کرد. بیچاره در آن حالت نومیدی،…  حکایت گدایی کردن ملا نصر الدین ! مجموعه: متن حكايتملا نصرالدين هر روز در بازار گدايي مي‌كرد و مردم با نيرنگي٬ حماقت او را دست مي‌انداختند. دو سكه به او نشان مي‌دادند كه يكي شان طلا بود و يكي از نقره. اما ملا نصرالدين هميشه سكه نقره را انتخاب مي‌كرد. اين داستان در تمام منطقه پخش شد. هر روز گروهي زن و مرد مي‌آمدند و دو سكه به او نشان مي دادند و ملا نصرالدين هميشه سكه نقره را انتخاب مي‌كرد. تا اينكه مرد مهرباني از راه رسيد و از اينكه ملا نصرالدين را آنطور دست مي‌انداختند٬ ناراحت شد. در گوشه ميدان به سراغش رفت و گفت: هر وقت دو سكه به تو نشان دادند٬ سكه طلا را بردار. اينطوري هم پول بيشتري گيرت مي‌آيد و هم ديگر دستت نمي‌اندازند. ملا نصرالدين پاسخ داد: ظاهراً حق با شماست٬ اما اگر سكه طلا را بردارم٬ ديگر مردم به من پول نمي‌دهند تا ثابت كنند كه من احمق تر از آن‌هايم. شما نمي‌دانيد تا حالا با اين كلك چقدر پول گير آورده‌ام.«اگر كاري كه مي كني٬ هوشمندانه باشد٬ هيچ اشكالي ندارد كه تو را احمق بدانند.» منبع:mgtsolution.com  گنجینه مثل ها و حکایات تازه ترین مطالب سرگرمی(مطالب خواندنی ، ضرب المثل ، فال ، طنز ، اس ام اس و ...) سایر مطالب سرگرمی سرگرمی ( از دست ندهید )   فالبـازارتصاویر دیدنی پـربیننده سرگرمیتازه های سرگرمی  ایستگاه ویژه آخرین اخبار ایران و جهان    Makan Inc.| All Rights Reserved - © 2013 - 2019