سازمان رهبرى شيعه در عصر غيبت صغرى | پایگاه اینترنتی کاروان صادقیه\nدوران غيبت صغرى با ويژگى‌هايى از ادوار پيشين و پسين خود، باز شناخته مى‌شود . از جمله مهم‌ترين وجوه تمايز اين دوران با دوره‌هاى پيشين – يعنى عصر حضور ائمه عليهم السلام در راس جامعه‌ى شيعه – محروم ماندن شيعيان از فيض حضور آشكار امام عليه السلام در متن جامعه است .\nتا سال 260 ه . ق . شيعيان، به جز در زمان‌هايى كه امامان شيعه عليهم السلام در زندان به سر مى‌بردند يا در خانه‌ى خود زير نظر بودند، آزادانه با آنان ارتباط داشتند و به طور مستقيم از هدايت و فيض معنوى آنان بهره‌مند مى‌گشتند . دراين سال با شهادت امام حسن عسكرى عليه السلام، به ناگاه شيعيان با وضع پيش بينى نشده‌اى روبه‌رو شدند . آنان به يك باره، امام خويش را در پس پرده‌ى غيبت‌يافتند . به طور طبيعى، نخستين پرسش و چشم‌داشت‌شيعيان در شرايط جديد، اين بود كه چگونه مى‌توانند با امام خويش، ارتباط برقرار كنند و چاره‌ى مشكل‌هاى خويش را از او بجويند .\nاين پرسش بى پاسخ نماند و در نخستين فرصت پس از آغاز غيبت صغرى، راه دست‌يابى به امام عليه السلام و چگونگى ارتباط با او در شرايط پديد آمده، به آگاهى گروهى از شيعيان رسيد . يكى از روايت‌هاى تاريخى بر جا مانده از آن دوره كه بر مدعاى ياد شده، دلالت دارد، گفته‌ى شيخ صدوق درباره‌ى گروهى از شيعيان قم است . آنان مانند هميشه، براى ديدار با امام عسكرى عليه السلام و تقديم هديه‌هاى مالى و وجوه شرعى و نامه‌هاى حاوى سؤالات شيعيان قم، به سامراء رفته بودند . اين گروه در سامراء با شهادت امام يازدهم عليه السلام و ادعاى دروغين امامت از سوى جعفر بن على الهادى – برادر امام عسكرى عليه السلام – روبه‌رو شدند . چون جعفر – كذاب – نتوانست نشانه‌هاى لازم براى اثبات امامت‌خويش را به آنان ارايه دهد، پس از سرگردانى و گذر از مشكلاتى، راه بازگشت در پيش گرفتند . همين كه به بيرون شهر سامراء رسيدند، پيك امام دوازدهم (عج) با آنان ديدار كرد . بدين ترتيب، آنان به درك فيض ديدار با آن بزرگوار موفق شدند . آن حضرت در همين ديدار به گروه قمى‌ها فرمود كه از آن پس براى ديدار يا انجام امور مربوط به امام عليه السلام، ديگر به سامراء نروند; زيرا ايشان براى انجام امور ياد شده، نماينده‌اى در بغداد خواهد گمارد . (1)\nگذر زمان نشان داد كه نماينده‌ى گمارده شده در بغداد، همان «عثمان بن سعيد عمرى» ; نخستين سفير و نايب ناحيه‌ى مقدسه در دوران غيبت صغرى است كه جامعه‌ى شيعه را حتى در دورترين سرزمين‌هاى شيعه نشين جهان اسلام، رهبرى مى‌كرد . (2)\nعثمان بن سعيد عمرى» ادامه دهنده‌ى راهى بود كه سال‌ها پيش از دوران غيبت صغرى و از سوى امام صادق عليه السلام آغاز شده بود . (3) «عثمان بن سعيد عمرى» ، در راس آن قرار داشت، سازمانى پنهانى با هدف‌هاى مشخص بود كه از آن با نام «سازمان يا نهاد وكالت» و يا «نظام الاموال و الوكلاء» ياد مى‌شود . (4)\nهدف اصلى و زمينه‌هاى پيدايش سازمان وكالت\nبى ترديد يكى از هدف‌هاى اين سازمان، پديد آوردن مجموعه‌اى از وكيلان با برنامه‌اى حساب شده بود تا زير نظر وكيلانى برتر (وكيل ارشد يا سر وكيل) (5) در گوشه و كنار جهان اسلام، به ويژه در سرزمين‌هايى كه شمار شيعيان بيشتر بود، به فعاليت‌بپردازند . اين سازمان، نقش شبكه‌ى ارتباطى را بين شيعيان و مركز استقرار رهبرى شيعه ايفا مى‌كرد .\nپيش زمينه‌هاى پيدايش و گسترش جريان وكالت پس از امام صادق عليه السلام را مى‌توان اين‌گونه برشمرد: دورى مناطق شيعه نشين از مركز استقرار ائمه عليهم السلام، وجود جو خفقان، دشوار بودن ارتباط مستقيم امامان عليهم السلام با شيعيان، دسترسى نداشتن شيعيان به امامان به دليل حبس، شهادت يا غيبت، و بالاخره آماده سازى شيعيان براى پذيرش شرايط ويژه‌ى دوران غيبت .\nامامان شيعه عليهم السلام بسيار كوشيده بودند با تبيين جريان صحيح مهدويت، ذهن شيعيان را براى پذيرش اصل غيبت آماده‌تر سازند . با اين حال، شيعيان پس از شهادت امام يازدهم عليه السلام، به دليل غيبت فرزند ايشان و محروم ماندن از درك حضور مستقيم و آشكار امام، سرگردان شدند ; زيرا آنان نزديك به دو و نيم قرن از نعمت امام حاضر بهره‌مند بودند، پس به طور طبيعى، آن‌گاه كه امام معصوم، در ميان شيعه، حضورى آشكار ندارد، بايد جانشينى برگزيند و شيعيان را به سوى او رهنمون شود .\nاين جاى‌گزين، همان سفير، نايب يا باب حضرت حجت (عج) در دوران غيبت‌بود . نشانه‌هايى در دست است كه شيعيان هنگام رويارويى با شرايط جديد و پس از نااميدى از درك حضور امام عليه السلام، در جست‌وجوى باب يا سفير آن حضرت بوده و گاه براى شناسايى سفير راستين و واقعى امام عصر عليه السلام، نماينده‌اى را به بغداد يا سامراء گسيل مى‌داشتند . البته در همه‌ى اين موارد، امداد ناحيه‌ى مقدسه به يارى اين نمايندگان آمده و آنان را به سوى مطلوب خويش راهنمايى مى‌كرد . براى نمونه، افزون بر جريان ياد شده درباره‌ى گروه قمى‌ها – وفد قميين – به جريان‌هاى «حسن بن نضر قمى» ، (6) «محمدبن ابراهيم بن مهزيار اهوازى» (7) و «ابوالعباس احمد دينورى» (8) نيز مى‌توان اشاره كرد .\nبا آغاز دوران غيبت صغرى، برخى به دروغ و با انگيزه‌هاى خيانت كارانه، مدعى نيابت و بابيت‌حضرت حجت (عج) شدند . ازاين رو، شيعيانى كه در سرزمين‌هاى دور از بغداد (مركز استقرار سفير ناحيه‌ى مقدسه) مى‌زيستند، براى شناسايى سفير راستين از سفيران دروغين، به امداد ناحيه‌ى مقدسه نيازمند بودند .\nاز جمله كسانى كه در دوران غيبت صغرى، دعوى دروغين سفارت و بابيت را سر دادند به اين افراد مى‌توان اشاره كرد: اسحاق احمر، (9) باقطانى، (10) ابومحمد شريعتى، (11) محمدبن نصير نميرى، (12) احمدبن هلال كرخى عبرتائى، (13) محمد بن على بن بلال، (14) ابوبكر بغدادى، (15) ابودلف مجنون، (16) حسين بن منصور حلاج (17) و ابوجعفر شلمغانى . (18)\nالبته امام و سفيران راستين او نيز براى مقابله با اين مدعيان دروغين، شيوه‌هاى مناسبى را در پيش مى‌گرفتند . گاه مقايسه‌ى وضعيت ظاهرى مدعيان دروغين با سفير راستين حضرت، سبب مى‌شد مردم به ادعاى دروغين آنان پى ببرند . براى نمونه، احمد دينورى هنگامى كه وارد بغداد شد، با ادعاى نيابت از سوى سه تن روبه‌رو گشت . يكى از آنان «ابوجعفر محمدبن عثمان بن سعيد عمرى» و دو تن ديگر، «اسحاق احمر» و «باقطانى» بودند . او به منزل هر سه تن رفت . ابوجعفر عمرى، فردى فروتن بود كه منزلى كوچك و سلوكى همانند سلوك ائمه عليهم السلام داشت; اما، دو تن ديگر داراى خدمت كاران فراوان و خانه‌هاى گران قيمت‌بودند . دينورى با ديدن و مقايسه‌ى وضعيت اين دو تن با وضعيت‌سفير حضرت، در راستين بودن ادعاى آن دو، دچار ترديد شد و سرانجام با ارشادهاى ناحيه‌ى مقدسه، به راستين بودن سخن ابوجعفر عمرى، يقين پيدا كرد . (19)\nدر مواردى نيز، سفير ناحيه‌ى مقدسه در محفل مدعى سفارت حاضر مى‌شد و به شيوه‌اى، از وى نسبت‌به دروغ بودن ادعايش اقرار مى‌گرفت . براى نمونه، «ابوطاهر محمدبن على بن بلال» يكى از كسانى بود كه به دروغ، ادعاى بابيت كرد . روزى ابوجعفر عمرى به محفلى كه او و شمارى از پيروانش در آن حاضر بودند، رفت و خطاب به او گفت: «آيا صاحب الزمان به تو امر نكرد كه اموال را به من تحويل دهى؟» و او در حالى كه رنگ باخته بود، چاره‌اى جز اقرار نديد! و همين مساله، سبب بازگشتن برخى از پيروانش از پيروى او گرديد . (20)\nيكى ديگر از راه كارهاى مقابله‌ى ناحيه‌ى مقدسه با ادعاهاى دروغين نيابت و بابيت در دوران غيبت صغرى، اعلام لعن مدعى دروغين به وسيله‌ى توقيع‌هايى بود كه به واسطه‌ى سفيران و نايبان راستين حضرت به دست‌شيعيان مى‌رسيد . گاه حضرت به دليل جايگاه ويژه‌ى فرد مدعى، ناگزير مى‌شد دو يا سه بار اعلام لعن و افشاى ماهيت مدعى دروغين را تكرار كند; دراين باره، به «احمدبن هلال كرخى عبرتائى» مى‌توان اشاره كرد; زيرا وى سابقه‌ى وكالت‌براى امام هادى عليه السلام و امام عسكرى عليه السلام را داشت و فردى صوفى مسلك و به ظاهر دين دار بود، و 54 سفر حج انجام داده بود كه بيست‌بار آن را با پاى پياده بوده است! (21)\nشيعيان در دوران غيبت صغرى به دلايل گوناگون نزد نايبان يا وكيلان ناحيه‌ى مقدسه مراجعه مى‌كردند . متعارف‌ترين دليل مراجعه به وكيل در طول دوران فعاليت‌سازمان وكالت از زمان امام صادق عليه السلام تا پايان دوران غيبت صغرى، پرداخت وجوه شرعى و هديه‌ها و نذرهاى مردمى بود . البته كار وكيلان به اين مورد، منحصر نمى‌شد . شواهد نشان مى‌دهد كه آنان «نقش ارتباطى» ميان مردم و امام را داشته‌اند . آنان نامه‌ها، پيام‌ها، پرسش‌ها و مشكلات فردى يا عمومى شيعيان را به محضر امامان عليهم السلام مى‌رساندند و پس از دريافت پاسخ، آن را به افراد ابلاغ مى‌كردند . اين نقش ارتباطى در دوران غيبت صغرى به دليل غيبت امام عليه السلام، جايگاه مهم‌ترى يافت; زيرا سفير ناحيه‌ى مقدسه در اين دوران، تنها راه ارتباطى شيعيان با وجود شريف حضرت مهدى (عج) بود . البته در موارد نادرى، تماس‌ها به وسيله‌ى پيك‌هاى ويژه‌ى آن حضرت برقرار شده است كه به يك نمونه از آن در ماجراى «وفد قميين» اشاره كرديم .\nتوقيع نويسى; معمول‌ترين شيوه‌ى ارتباطى رهبرى شيعه در دوران غيبت صغرى\nيكى از معمول‌ترين راه‌هاى ارتباط با ناحيه‌ى مقدسه در دوران غيبت صغرى، «توقيع» هاى صادر شده از سوى ناحيه‌ى مقدسه براى شيعيان بود . «توقيع» ، نوشته‌اى بود كه در لابه لاى سطور يا در ذيل آن‌ها، در پاسخ به پرسش‌ها مى‌آمد . گاهى نيز توقيع بى آن‌كه پاسخ به پرسش پيشين باشند، از سوى ناحيه‌ى مقدسه صادر مى‌شد . البته صدور همين توقيع‌ها نيز در راستاى زدودن مشكلى در جامعه‌ى شيعى آن روزگار بوده است . توقيع‌هاى ناحيه‌ى مقدسه در بيشتر موارد از راه نايبان چهارگانه به دست‌شيعيان مى‌رسيد . اما در برخى موارد، بعضى وكيلان برجسته نيز اين صلاحيت را يافتند كه واسطه‌ى صدور توقيع باشند . از آن جمله به «محمدبن جعفر اسدى رازى» ; وكيل برجسته‌ى ناحيه‌ى مقدسه در منطقه‌ى رى (22) و «قاسم بن علاء آذربايجانى» ; وكيل ناحيه‌ى آذربايجان (23) مى‌توان اشاره كرد .\nدرون مايه‌ى توقيع، يكى از موارد زير بود: رفع اختلاف‌ها، ترديدها و شبهه‌هاى موجود در جامعه‌ى شيعى، (24) اعلام نصب وكيلان به وكالت، (25) اعلام عزل وكيلان خيانت پيشه، (26) اعلام لعن مدعيان دروغين نيابت و بابيت، (27) پاسخ به پرسش‌هاى شرعى، (28) حل مشكلات خصوصى شيعيان مانند مشكلات خانوادگى، (29)دستور عمل به وكيلان . (30)\nبى ترديد، ساختار وكالت و نيابت در كنار دو نقش ياد شده، نقش ارشاد، هدايت و راهنمايى شيعيان را نيز برعهده داشته است . به عبارت ديگر، وظيفه‌ى اصلى سفيران و وكيلان ناحيه‌ى مقدسه، ارشاد شيعيان به سوى مسير اصيل امامت و رهايى بخشيدن آنان از سردرگمى در غوغاى شيطنت‌هاى فرمان‌روايان عباسى، ادعاهاى مدعيان دروغين نيابت و خيانت‌برخى ياران پيشين ساختار نيابت‌بود .\nهدايت و ارشاد مردم، همواره به صورت عادى نبوده، بلكه در صورت نياز، به امر و عنايت ناحيه‌ى مقدسه، برخى خرق عادت‌ها نيز به وسيله‌ى سفيران و نايبان ناحيه‌ى مقدسه انجام گرفته است . ابوجعفر عمرى در يك ماجرا، با خرق عادت، از محل پارچه‌ى گم شده‌اى به يكى از شيعيان خبر مى‌دهد! (31) هم‌چنين حسين بن روح نوبختى به نامه‌اى نانوشته، كه صفحه‌اى سفيد بيش نبوده و پرسش تنها در ذهن صاحب نامه بوده است، پاسخ مى‌دهد! (32) على بن محمد سمرى نيز در بغداد از وفات على بن بابويه قمى در قم خبر مى‌دهد كه بعد آشكار مى‌شود كه ابن بابويه در همان تاريخى كه سفير چهارم خبر داده بود، رحلت كرده است! (33) ده‌ها نمونه از اين گونه خرق عادت‌ها را در لابه لاى متن‌هاى تاريخى مى‌توان جست .\nهم‌چون دوره‌هاى پيشين، «اصل تقيه و نهان كارى» بر ساختار رهبرى كننده‌ى شيعه در دوران غيبت صغرى حاكم بود . از اين رو، برخى پژوهش‌گران، نام «سازمان زير زمينى» يا «التنظيم السرى» را براى اين نهاد برگزيده‌اند . (34) اين اصل در دوران غيبت صغرى با شدت هر چه تمام‌تر رعايت مى‌شد . به طور كلى، يكى از شرايط گزينش سفير و باب از سوى ناحيه‌ى مقدسه، داشتن توانايى فراوان بر پرده‌پوشى و نهان كارى بود . اين نهان كارى در برخى برهه‌هاى زمانى كه اختناق، شديدتر و خطر محسوس‌تر مى‌شد، افزايش مى‌يافت . براى نمونه، نهان كارى سفير دوم به گونه‌اى بود كه وى براى رساندن مضمون توقيع مبارك ناحيه‌ى مقدسه كه دربردارنده‌ى دستورهايى به يكى از دستياران مشهور سفير، يعنى «جعفربن محمدبن متيل قمى» بود، او را به خرابه‌ى عباسيه‌ى بغداد برد، آن گاه با نشان دادن توقيع مبارك، جعفر را از دستورهاى موجود در آن آگاه ساخت، سپس توقيع را پاره پاره كرد تا اثرى از آن باقى نماند! (35)\nدر همين راستا، شدت نهان كارى و تقيه‌ى سومين سفير حضرت، زبانزد جامعه‌ى شيعه بوده است(36) . روزى يكى از شيعيان از ابوسهل نوبختى مى‌پرسد: چرا ناحيه‌ى مقدسه با وجود جايگاه رفيع علمى و اجتماعى تو، ابن روح را به نيابت‌برگزيده است؟ او در پاسخ مى‌گويد: درجه‌ى راز نگهدارى ابن روح چنان بالا است كه اگر او، حضرت حجت (عج) را پنهان كرده باشد، حتى در صورت قطعه قطعه كردن بدنش با قيچى، سخنى نمى‌گويد! (37)\nدر پيشبرد كار اين سازمان پنهانى، گاه امدادهاى معجزه آساى حضرت حجت عليه السلام نيز بسيار گره گشا بوده است . براى نمونه، در دوران سفارت «محمدبن عثمان بن سعيد عمرى» ، حكومت وقت از برخى از فعاليت‌هاى پنهانى اين سازمان آگاه شد، بنابراين، كسانى را به عنوان شيعيانى كه قصد پرداخت وجوه شرعى دارند، نزد افرادى فرستاد كه در مظان اتهام وكالت قرار داشتند . يكى از وكيلانى كه با اين جاسوسان روبه‌رو شد، «محمدبن احمد بن جعفر قطان قمى» بود . البته چون با آغاز اين توطئه، ناحيه‌ى مقدسه در توقيعى، همه‌ى وكيلان را تا اطلاع بعدى از دريافت هرگونه وجهى منع كرده بود، وكيل ياد شده نيز منكر وكالت‌خود شد و هيچ وجهى از آن جاسوس دريافت نكرد! اين وضعيت تا رفع كامل خطر برقرار بود . (38)\nجريان گزينش نايبان چهارگانه به عنوان هدايت گران جامعه‌ى شيعه، و وكيلان سرزمين‌هاى شيعه نشين، به عنوان كارگزاران ساختار رهبرى كننده‌ى شيعه در دوران غيبت صغرى، به طور مستقيم از سوى ناحيه‌ى مقدسه، صورت مى‌گرفت (39) . پايدار ماندن اين سازمان و ادامه‌ى منظم روند امور و حفظ جامعه‌ى شيعه و دستگاه رهبرى كننده‌ى آن دربرابر خطر دشمن، اقتضا مى‌كرد كه كارگزارانى زبده و مورد اطمينان براى اين كار، برگزيده شوند .\nگستره‌ى جغرافيايى نظارت و عملكرد سازمان نيابت\nاز مطالعه‌ى شواهد موجود براى شناسايى گستره‌ى جغرافيايى نظارت ساختار رهبرى كننده‌ى شيعه در دوران غيبت صغرى درمى‌يابيم كه گوشه و كنار سرزمين‌هاى شيعه‌نشين آن روز به وسيله‌ى اين شبكه‌ى پنهانى با مركز رهبرى كننده‌ى آن در بغداد و سامراء ارتباط داشته‌اند . بنا بر شواهد موجود، فهرستى از سرزمين‌هاى زير پوشش اين سازمان، از اين قرار است:\nآن سان كه گذشت، نايبان چهارگانه با همكارى و همراهى شمارى دستيار و وكيل، جريان هدايت و رهبرى شيعه در دوران حيرت يا غيبت را به پيش مى‌بردند . نخستين سفير ناحيه‌ى مقدسه با هم‌يارى سه وكيل برجسته در بغداد، كار خود را در دوران حساس و سرنوشت‌ساز آغاز غيبت صغرى، انجام داده است . نام سه تن دستيار او عبارت است از: «احمدبن اسحاق اشعرى قمى» ، «حاجزبن يزيد وشاء» و «محمدبن احمدبن جعفر قطان قمى» . (40) البته فرزند وى; يعنى «محمدبن عثمان عمرى» نيز در كنار پدر به فعاليت مشغول بوده است . با مرگ سفير اول و جانشينى پسرش، همان دستياران پيشين در كنار دومين سفير، به فعاليت‌خود، ادامه دادند . گويا اين دستياران در دوران بلند مدت نيابت‌سفير دوم بدرود حيات گفته‌اند . سفير دوم نيز براى پيشبرد امور، دستياران ديگرى براى خود برگزيد و با كمك آنان، كار نظارت بر سازمان و ارتباط با وكيلان سرزمين‌هاى ديگر را اداره مى‌كرد . بنا بر تصريح شيخ طوسى، در بغداد ده نفر وكيل زير نظر سفير دوم و براى انجام دستورهاى او مشغول به كار بودند . (41)\n«حسين بن روح نوبختى» كه پس از درگذشت‌سفير دوم، به فرمان ناحيه‌ى مقدسه، عهده دار مقام نيابت‌شد، خود يكى از كارگزاران سفير دوم بوده است . در روزهاى پايانى زندگى سفير دوم، براى اين كه شيعيان با حسين بن روح بيشتر آشنا شوند، امور نيابت‌به ويژه دريافت وجوه شرعى، بيشتر به وى سپرده شده بود . (42)\nبا آغاز نيابت ابن روح، دستياران سفير دوم هم‌چنان در كنار سفير سوم به فعاليت ادامه دادند . يكى از دستياران برجسته‌ى ابن روح، كه حتى در دوران زندانى بودن وى، به عنوان اداره كننده‌ى امور، ايفاى نقش مى‌كرد، «ابوجعفر محمدبن ابى العزاقر» معروف به «شلمغانى» بود . وى بعدها به دليل سوء استفاده از منصب و جايگاه خويش و بيان برخى عقيده‌هاى ناصواب مانند عقيده‌ى «حلول» ، از سمت‌خود عزل شد و به لعن ناحيه‌ى مقدسه، دچار گشت . (43)\nنام دستياران سفير چهارم، به دست ما نرسيده است، ولى مى‌توان حدس زد كه برخى از دستياران سومين سفير، پس از درگذشت وى، هم‌چنان در پست‌خود به كار مشغول بوده‌اند.\nافزون بر كارگزاران و معاونان برجسته‌ى سفيران كه معمولا در بغداد يا شهرهاى پيرامون آن زندگى مى‌كردند . وكيلان ساكن در ديگر سرزمين‌هاى شيعه نشين نيز در خدمت نايبان چهارگانه و زير نظر آنان مشغول فعاليت‌بوده‌اند . ره‌آورد بررسى مفصل در منابع رجالى و روايى، يافتن نام چهل تن از اين وكيلان بوده است . برخى از آنان عبارتند از: حسن بن نضر قمى، ابوصدام، ابوعلى محمدبن احمدبن حماد مروزى محمودى، جعفربن عبدالغفار، ابوالحسين محمدبن جعفر اسدى رازى، محمدبن شاذان بن نعيم نيشابورى، قاسم بن علاء آذربايجانى، حسن بن قاسم بن علاء آذربايجانى، على بن حسين بن على طبرى سمرقندى، ابومحمد جعفربن معروف كشى، بسامى، عاصمى، ابوجعفر محمدبن على شلمغانى، ابوالقاسم حسن بن احمد، ابوجعفر محمدبن احمد زجوزجى، ابوجعفر محمدبن على اسود، محمد بن عباس قمى، احمدبن متيل قمى، ابوعبدالله بزوفرى، ابو على محمدبن ابى‌بكر همام بن سهيل كاتب اسكافى، ابومحمد حسن بن على جناء نصيبى و…..\nبدين ترتيب، نايبان چهار گانه با هدايت فعاليت‌هاى سازمان پر سابقه‌ى وكالت، در دوران غيبت صغرى، توانستند راه ارتباطى مطمئن و كارگشايى بين ناحيه‌ى مقدسه و شيعيان سرزمين‌هاى گوناگون باشند و از آن به بهترين روش براى حفظ سازمان رهبرى جهان تشيع در اين دوره‌ى حساس و سرنوشت‌ساز، بهره جويند .\nبنابراين، شناخت دقيق فعاليت‌هاى نايبان چهارگانه، گستره‌ى كار آنان و چگونگى رهبرى جامعه‌ى شيعه در دوران هفتاد ساله‌ى غيبت صغرى، بدون توجه به پيشينه‌ى پيدايش و فعاليت‌هاى شبكه‌ى ارتباطى وكالت در دوره‌هاى پيشين، ممكن نخواهد بود . سازمان نيابت، ادامه‌ى فعاليت‌شمار بسيارى وكيل و سروكيل بود كه پس از زمان امام صادق عليه السلام، با دقت و نظم فراوان، گردش امور را در سرزمين‌هاى شيعه نشين به دست گرفته و خط ارتباطى بين شيعيان و مراكز استقرار ائمه عليهم السلام را در مدينه، بغداد، مرو و سامراء حفظ كرده بودند .\nبا درگذشت‌سفير چهارم و صدور توقيعى از سوى ناحيه‌ى مقدسه خطاب به وى – چند روز پيش از وفاتش – او موظف شد كه ديگر براى به دست‌گيرى جريان سفارت و نيابت، جانشينى برنگزيند و در همان توقيع، پايان دوران غيبت صغرى و آغاز دوران غيبت كبرا (غيبت تامه) اعلام گرديد .\nبا پايان يافتن دوران غيبت صغرى و با درگذشت آخرين رهبر شبكه‌ى وكالت و نيابت (سفير چهارم)، دوران فعاليت‌سازمان وكالت پس از دو قرن تلاش به پايان رسيد و سازمان فقاهت در طول دوران غيبت كبرا، ادامه دهنده‌ى راه سازمان وكالت تا عصر حاضر گشت .\n1-كمال الدين و تمام النعمة، محمدبن على بن بابويه قمى، ملقب به شيخ صدوق، به تصحيح: على اكبر غفارى، قم، انتشارات جامعه‌ى مدرسين، 1416 ه . ق، ص 476\n4- مكتب در فرآيند تكامل، سيد حسين مدرسى طباطبايى، ترجمه: هاشم ايزد پناه، ايالات متحده، نيوجرسى، نشر داروين، 1374 ه . ش، ص15; تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم (عج)، جاسم حسين ، ترجمه: سيد محمد تقى آيت اللهى، تهران، امير كبير، 1367 ه . ش، ص 134.


ارزیابی مرکز پژوهش‌ها از تحولات ژئوپلتیک انرژی در حوزه خزر :: خبرگزاری خانه ملت\nارزیابی مرکز پژوهش‌ها از تحولات ژئوپلتیک انرژی در حوزه خزر\n**مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی تحولات ژئوپلتیک انرژی در حوزه خزر را بررسی کرد.\nاین مرکز با بیان این مطلب که سال 2009 میلادی سال مهمی برای معادلات انرژی در حوزه خزر بود، افزود: هر چند امضای قرارداد احداث خط لوله «ناباکو» در این سال برخی گمانه‌زنی‌ها را در خصوص احتمال توقف روند تضعیف موقعیت غرب در منطقه - که از زمان منازعه روسیه و گرجستان تشدید شده بود - مطرح می‌کرد، اما تحولات بعدی نشان داد که ترتیبات جدیدی در منطقه به ضرر بازیگران غربی در حال شکل‌گیری است که این ترتیبات در مجموع سازگاری بالایی با منافع و علایق بازیگران سنتی منطقه دارند و بر تقویت موقعیت آنها در معادلات انرژی خزر دلالت می‌کنند و به همین سبب می‌توان اظهار داشت که نقشه انرژی اوراسیا و حوزه خزر عملا در حال ترسیم مجدد است و صورتبندی تازه‌ای از صف آرایی بازیگران فعال در ترتیبات انرژی منطقه در حال شکل‌گیری است. به نحوی که در معادلات جدید، مهمترین بازیگر تاثیرگذار بر پیشبرد طرح‌های انرژی غرب در حوزه خزر یعنی جمهوری آذربایجان در چرخش ژئوپلتیکی آشکار به سمت تقویت همکاری‌ها با روسیه و ایران روی آورده است.\nمرکز پژوهش‌های مجلس افزود: اقدامات مسکو و تهران در توسعه مناسبات خود با کشورهای منطقه در بخش انرژی نیز تاثیر بسزایی در تقویت موازنه موجود به نفع آنها داشته است. به ویژه اقدام کشورمان در افتتاح خط لوله دوم صادرات گاز ترکمنستان به ایران تحولی مهم به شمار می‌رود به نحوی که بسیاری از تحلیلگران در تشریح عوامل موثر در شکل‌گیری ترتیبات جدید انرژی در منطقه از آن به عنوان یکی از مهمترین متغیرها یاد می‌کنند. از این رو این اقدام گذشته از اهمیت اقتصادی آن، دستاورد ژئوپلتیکی قابل توجهی برای ایران محسوب می‌شود و موفقیت مهمی در حوزه سیاست خارجی به حساب می‌آید.\nدر پایان این گزارش آمده است: طبعا از طریق توجه بیشتر به فرصت‌های فراروی کشور در حوزه انرژی خزر و تقویت استراتژی "نگاه شمال" در تنظیم سیاست خارجی می‌توان زمینه استمرار این قبیل دستاوردها را فراهم ساخت.\nترکمنستان روزانه 10 میلیون مترمکعب گاز به ایران صادر می کند/ شهرهای شمالی قطعی گاز نداشتند


آینده ی افغانستان چگونه شکل خواهد گرفت – خبرگزاری کوکچه\nآینده ی افغانستان چگونه شکل خواهد گرفت\nاوضاع افغانستان در حال عبور به طرف یک تحول بزرگ و بی پیشنه است. این تحول احتمالاً در محور های خطرناک زیر انکشاف خواهد یافت.\nمحمد سلیم صائب ارسال ایمیل می 29, 2021\n0 10,035 خواندن این مطلب 6 دقیقه زمان میبرد\nاولاً، ایالات متحده به امید این که با نفوذ و هژمونی چین در جنوب آسیا مقابله کند، بعید نیست که از طریق انگلیس پاکستانی ها را استمزاج و سرنوشت سیاسی و امنیتی افغانستان را بار دیگر به آن ها واگذار نماید. مشخص است که چینایی با سرمایه گذاری های سنگین پاکستان را به زیر بال خود کشیده اند و اگر وضیعت به همین منوال ادامه پیدا کند، اسلام آباد آهسته و پیوسته به صورت کامل در جنب چین پهلو خواهد زد. دوام این حالت به نفع استراژی غرب و مقابله با نفوذ چین در منطقه نیست. ایالات متحده با توسل به حضور و تاثیر تاریخی انگلیس در پاکستان، تلاش خواهد کرد که از انحلال کامل اراده ی اسلام آباد در ظرف هژمونی چین، جلو گیری نماید. برای تحقق این هدف، کوتاه ترین راه افغانستان و معامله بر سر سرنوشت این کشور است. با توجه به این که بزرگ ترین اولویت غرب و حتی هند در این مرحله، مهار خطرچین و محاصره ی این کشور در منطقه و جهان است، بعید نیست که افغانستان بار دیگر قربانی یک معامله بزرگ گردد و سرنوشت آن بخاطر ایجاد انحراف در نگاه پاکستان در رابطه به چین، در سبد اراده ی این کشور نهاده شود.\nثانیاً، اوضاع امنیتی در افغانستان بد تر خواهد شد و تعداد شهرهای خرد و بزرگ به دست نیروهای طالبان سقوط خواهند کرد. در چنین وضیعیتی احتمالاً سفارت امریکا در کابل بسته خواهد شد و کمک های خارجی به نیروهای دولتی کاهش خواهند یافت. با توجه به تضاد منافع قدرت های بزرگ و همسایه های افغانستان، سرنوشت این کشور بار دیگر وارد مرحله ی خواهد گشت که برنده ها در آن بازنده و بازنده ها و حتی نیروهای تازه نفس بر سر تخته ی شطرنج بازی های امنیتی و سیاسی برای خود جا باز خواهند کرد. اما، نقش دولت به حاشیه خواهد رفت و ساختار های امنیتی در معرض تکانه های جبران ناپذیر قرار خواهند گرفت. علت این تحول را می توان در سه عامل خلاصه کرد. ۱) سست شدن حمایت نظامی امریکا از دولت، ۲) توظیف عناصر بسیار جوان، بی دانش، بی تعهد و بی تجربه در ارگان امنیتی، ۳) اعمال سیاست حذف و ایجاد بی اعتمادی در صف جبهه ی مخالف طالبان توسط غنی.\nثالثاً، روس ها، چینایی ها و ایرانی ها به بهانه خنثی سازی مخاطر امنیتی در مرزهای های خود، یقیناً وارد صحنه خواهند شد و از گروه های معینی حمایت های معین خواهند نمود. افغانستان با آسیایی میانه و به خصوص تاجیکستان مرزهای مشترک طولانی دارد. بزرگ ترین پایگاه نظامی روسیه در خارج مرزهای این کشور، در تاجیکستان مستقر است. روسیه به خوبی می داند که بی ثباتی در افغانستان تهدید بالقوه برای ثبات در آسیایی میانه و به تبع آن مناطق مسلمان نشین این کشور است. چینایی ها به همین شکل نه فقط نگران اوضاع امنیتی ترکستان شرقی بلکه مسیرهای”راه ابریشم و یک کمربند یک راه” اند. اگر وضعیت امنیتی در افغانستان از کنترل خارج شود و عناصر خارجی به موضع قدم های بیش تری در شمال و شمال شرق این کشور دست پیدا کنند، روسیه و چین با صراحت بیش تر مداخله خواهند کرد و افغانستان بار دیگر به صحنه ی رقابت های کلان میان قدرت های بزرگ و کشورهای همسایه مبدل خواهد شد. ولایت بدخشان در این میان در معرض تهدید های کلان قرار دارد. جنب و جوش عناصر بیگانه در این ولایت راه را برای مداخله ی بیرونی هموار می سازد. اگر طالبان و ارباب نفوذ در بدخشان متوجه این خطر نگردند، گراف تهدید ها بالا خواهد رفت و جغرافیایی این ولایت احتمالاً به میدان بده بستان های خطرناک میان کشور های همسایه و قدرت های بزرگ مبدل خواهد شد.\nرابعاً، در شرایطی که غنی به رغم جیغ های دورغین، راه سقوط دولت به دست طالبان را عامدانه و با مهارت هموار می کند، نیروهای مخالف طالب در فرجام در کنارهم می نشینند. آن ها جز این گزینه، راهی دیگری ندارند و لاجرم بخاطر دفع تهدیدهای مشترک هرچند به صورت مؤقتی با هم به تفاهم خواهند رسید و یک جبهه ی نظامی مشترک از طیف ها، احزاب و اقوام مختلف در نهایت در مقابل طالبان شکل خواهد گرفت. حزب اسلامی به رهبری مهندس حکمتیار با این که می داند با به قدرت رسیدن طالبان به هیچ وجه نقشی برای آن باقی نخواهد ماند، در این ساختار به دلایل قومی، ذهنی و تاریخی سهم نخواهد گرفت. عبور از مرز داستان های پیچیده ی پنج دهه ی اخیر برای احزاب جهادی به صورت عام و رهبری حزب اسلامی به شکل خاص، کار دشوار است و بنا به همین دلیل، نقش و تاثیر حزب اسلامی در شکل گیری تحولات آینده ی افغانستان بیش از پیش به حاشیه خواهد رفت و کم رنگ خواهد شد.\nخامساً، طالبان در یک مرحله به دستآورد های بزرگ دست خواهند یافت اما، نمی توانند و اجازه پیدا نمی کنند که قدرت را به صورت کامل در انحصار خود قرار بدهند. شرایط این مرحله با دهه ی نود قابل مقایسه نیست. اگر رهبران طالبان نتوانند حساسیت های داخلی و بین المللی و حجم و مخاطر مداخله بیرونی در افغانستان را درک کنند، جنگ های نیابتی بیش از پیش تشدید می شوند و افغانستان به صوب سرنوشت نا معلومی سوق داده می شود که پایان آن احتمالا تکه تکه شدن جغرافیایی این کشور و ظهور جزایر قدرت و ملوک طوایفی های متعدد در نقاط مختلف و مناطق معین تحت نظر کشور های معین خواهد بود.\nسادساً، جنبش طالبان احتمالاً در پایان خط تجزیه خواهد شد. طالبان غیر پشتون با توجه به این که نقشی در تصمیم گیری های سیاسی، امنیتی و اجرایی ندارند، اگر دولت مرکزی ضعیف شود و اگر گراف تهدید ها علیه آن ها پایین بیفتد، احتمالاً اعلان وجود خواهند کرد و یا خواستار نقش بیش تر و مساوی در حلقه ی رهبری این گروه و اتخاذ تصمیم های کلان خواهند شد. طالبان شاید متوجه این خطر نباشند اما، حساسیت های قومی حاکم بر روان جامعه، خواهی نخواهی به دورن آن ها سرایت خواهند کرد و وحدت این گروه را در شرایطی که طالبان غیر پشتون در حاشیه قرار دارند و نقشی جز سربازی و جنگیدن به آن ها سپرده نمی شود، با خطر مواجه خواهند ساخت و در نهایت مهم ترین نیروی ظاهراً منسجم در بازی های امنیتی در افغانستان، چون سایر گروه های جهادی، به دسته های خرد و کوچک مبدل خواهد شد.\nسابعاً، ایران با استفاده از آشفتگی اوضاع امنیتی، تجربه ی حزب الله لبنان، حشد الشعبی در عراق و حوثی ها در یمن را در افغانستان تکرار خواهد کرد. نیرو برای تحقق این هدف به خصوص در مناطق مرکزی و شمال افغانستان فراوان است و با اندک ترین تلاش کار آزموده ترین تشکیلات نظامی (فاطمیون) در افغانستان جابجا خواهند شد وبه آدرس کلان مقاومت در برابر طالبان مبدل خواهند گشت. طالبان باید بدانند که هیچ کشوری در برابر این اقدام ایران کاری نخواهد کرد و برای دفاع از افغانستان به مصاف آیت الله ها، نخواهد رفت.\nثامناً، نکته ی مهم تر از همه این که اگر گروه طالبان کماکان برای محدود ساختن عرصه های فعالیت زنان تلاش نماید و این طبقه ی اجتماعی بزرگ و یا نصف جامعه ی افغانستان را مجددا به بند بکشد، گروه های مقاومت زنان شکل داده خواهند شد و زنان و دختران جوان با الگو گیری از نقش زنان مبارز در لبنان، فلسطین، امریکای لاتین و سایر نقاط جهان، پا به صحنه ی مبارزات مسلحانه خواهند گذاشت. قوماندان کفتر یک زن بی سواد اما، با انگیزه در بغلان یک نمونه است. در چنین حالتی نیروهای طالبان بنا به چند دلیل در شرایطی دشواری قرار خواهند گرفت.۱) نخست این که پای زنان را به صحنه های داغ جنگ کشیده اند و این مسئله در سطح ملی و بین المللی برای آن ها بی پیامد نخواهد بود.۲)دوم این که جنگیدن در برابر زنان در تناقض با ذهنیت مردم و فرهنگ حاکم در جامعه است و بار حیثیتی دارد. ۳) سوم این اکه اگر جنگجویان طالبان در صحنه های نبرد در مقابل زنان رزمنده پیروز شوند، این پیروزی برای آن ها افتخار به حساب نمی رود و اما، اگر شکست بخورند این شکست ها- در روشنی فرهنگ حاکم، بافت های اجتماعی و ساختار های ذهنی مردم- افتضاح تلقی خواهند شد.۴) چهارم این که این جریان در سطح جهانی مورد حمایت گسترده ی مالی و تبلیغاتی قرار خواهد گرفت. ۵) پنجم این که بذرهای هم نوای با زنان جنگجو در محافظه کار ترین محیط ها به شکل افقی جوانه خواهند زد.۶) ششم این که حرکت مسلحانه ی زنان به سمبول مبارزه در برابر اسلام مبدل خواهد شد.۷) هفتم این که طیف وسیعی جوانان تحصیل یافته و با انگیزه از میان مردان نیز به صف آن ها و یا سنگرهای مقاومت در برابر طالبان خواهند پیوست.۸)هشتم این که تحت تاثیر عوامل مختلف اجتماعی و فرهنگی شمار زیادی جنگجویان طالب به خصوص در مناطقی که تشکیلات نظامی زنان پا به عرصه ی ظهور بگذارند، دست از سلاح بر خواهند داشت و به خانه های خود بر خواهند گشت.\nدر روشنی آن چه تذکر یافت به باور نویسنده راه حل معقول و منطقی برای معضل افغانستان این است که طرف های مختلف پیش از این که شرایط از کنترل همه خارج گردد و افغانستان مجددا به کانون آتش بازی های قومی، سمتی، مذهبی و جنگ های خونین نیابتی و پایان ناپذیر مبدل شود، احساس مسئولیت نمایند و روی یک تشکیل و یا ساختار فراگیر کار مشترک نمایند و این ملت مظلوم و این کشور ویرانه را از برابر این تهدید ها برهانند.


6 سال ترشی می‌انداختم\nصفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۸۸۲۷۵ ۲۸ تير ۱۳۹۱ | ۰۸:۴۳\nگفت گو با بازیگر شور شیرین و راه بهشت\nرضا رویگری، بازیگر خوش‌خلقی است. سوالات را با شوخ‌طبعی جواب می‌د‌هد و مواقعی هم که فضای مصاحبه کمی جدی می‌شود، خیلی آرام می‌گوید ولش کن. این بازیگر 66 ساله که سرحال‌تر از هم‌سن و سال‌های خودش است، بیشتر حرف‌هایش را نزد، چون دلش نمی‌خواست کسی را ناراحت کند، سوءتفاهم برانگیزد و دردسر بیافریند.\nقدیمی‌ترها رضا رویگری را با فیلم شب بیست و یکم، اجاره‌نشین‌ها، مردی در آیینه و محله بهداشت می‌شناسند و نسل جوان هم با سریال به کجا چنین شتابان، مختارنامه و دارا و ندار.\nرویگری خواننده سرود معروف «ایران، ایران» هم هست که برای خیلی‌ها نوستالژی روزهای خوب پیروزی انقلاب و دوران جوانی و کودکی است، نوستالژی روزهای سخت و غرورانگیز.\nاو که خود را یکی از خوش‌صداهای عرصه بازیگری می‌داند، هنوز هم در عالم موسیقی فعال است و بزودی آلبوم «کازابلانکا» را منتشر خواهد کرد، آلبومی که با نام فیلم محبوبش به بازار خواهد آمد.\nرویگری عاشق مارلون براندو، نقش‌های مهیج و ورزش است . این بازیگر سینما و تلویزیون که نقش منفی را خوب بازی می‌کند، بعد از سال‌ها دوری دوباره با فیلم «شور شیرین» و «راه بهشت» به سینما بازگشته و تقریبا پرکار هم هست.\nیکی از کارگردانانی که شما کارتان را با او شروع کردید، ساموئل خاچیکیان است.\nبله، فیلم عقاب‌ها و یوزپلنگ، اولین و دومین فیلمی بود که در سینما کار کردم و بعد از آن هم «مردی در آیینه» و «بلوف» را بازی کردم.\nدر واقع آن موقع شما یکی از ستاره‌های سینما محسوب می‌شدید.\nمن سال 70، شش فیلم در جشنواره فیلم فجر داشتم. آن زمان خیلی کار می‌کردم، مثلا تهیه‌کننده سناریو را می‌زد زیر بغلش می‌آمد تا بندرعباس سر فیلمبرداری تا با من قرارداد ببندد. یکدفعه دیدم هیچ کس سراغ من نمی‌آید و این شد که رفتم سراغ نقاشی.\nبه صورت حرفه‌ای نقاشی می‌کردید؟\nبله. بعد از این‌که ممنوع‌الفعالیت شدم، در بازار قائم یک گالری زدم. تابلو می‌کشیدم و خیلی هم خوب می‌فروختم، چون امضایم پایشان بود. همان موقع ماهی 800-700 هزار تومان در آمد داشتم.\nچه سبکی نقاشی می‌کردید؟\nواقع‌گرایانه می‌کشیدم. منظره و پرتره با کاردک و قلم‌مو.\nپرتره خودتان را هم کشیده‌اید؟\nخودم را هم کشیده‌ام. یک دست از ابرها آمده بیرون که دف می‌زد و روی آن دف نشسته‌ام و دارم سه تار می‌زنم. البته تقریبا پوستر کنسرتم در آمریکا بود.\nچطور شد که نقاشی را رها کردید؟\nبعد از آن برای نمایش «معرکه در معرکه» که در آمریکا اجرا می‌شد، دعوت شدم. بعد از اتمام اجرای این نمایش که به ایران بازگشتم، دیگر گالری‌ام به هم خورد.\nمی‌گفتند از ایران برای همیشه به آمریکا رفته‌اید؟\nنه، من فقط یک سال مستمر در آمریکا بودم، هر بار هم که می‌رفتم بیشتر از دو، سه ماه نمی‌ماندم. من هیچ جای دنیا بیشتر از چند ماه نمی‌توانم دوام بیاورم. چون کشورم را دوست دارم. بعد از این‌که سال 76 به ایران برگشتم، با فیلم «جوانی» قاری‌زاده به سینما برگشتم و چند سکانس هم در «مسافری از ری» بازی کردم. بعد هم اولین آلبوم موسیقی‌ام را منتشر کردم که مدت‌ها طول کشید. یک تئاتر هم کار کردم با عنوان «والس خداحافظی».\nبعد هم «بوتیک» را بازی کردید؟\nبله، مشغول بازی در «والس خداحافظی» بودم که حمید نعمت‌الله برای «بوتیک» با من تماس گرفت. گفت یک نقش منفی دارم که به هر کس پیشنهاد می‌دهم، می‌گوید خیلی سیاه است. فیلمنامه را که خواندم، دیدم عجب نقشی است، سیاه یعنی چی؟ نقش به تمام معنی بود و جای بازی داشت. بوتیک را که بازی کردم تا الان یک لحظه بیکار نبوده‌ام. بوتیک برایم هم نون شد و هم آب. از حمید نعمت‌الله همیشه تشکر می‌کنم به خاطر این‌که این نقش را به من پیشنهاد کرد. دیگر از آن به بعد گزیده کار کردم، با این که زیاد بازی کردم. نقش‌های متفاوت را قبول کردم، منفی، مثبت و نقش‌هایی که شبیه هم نباشند. اتفاقا چند پیشنهاد شبیه نقش شاپوری بوتیک داشتم که رد کردم.\nپس از آن چرا سراغ تلویزیون رفتید؟\nیکی، دو سال بعد از بوتیک، میرباقری« مختارنامه» را شروع کرد. داوود برای من ارزشمند است و کارهایش را دوست دارم. حتی در «معصومیت از دست رفته»، چند سکانس بیشتر بازی نکردم، گفت چون در «امام علی(ع)» نشد که بازی کنی، بیا تا همکاری جدی در مختارنامه داشته باشیم. شش سال درگیر مختار بودیم، لابه‌لایش سریال پول کثیف، عملیات 125، تاوان و چند تله‌فیلم دیگر بازی کردم. در این میان سراغ موسیقی هم رفتم و سال 86 آلبوم «غوغا» را منتشر کردم.\nچند آلبوم موسیقی از شما منتشر شده است؟\nسومین آلبومم بزودی منتشر می‌شود؛ خیلی برایش انرژی و هزینه صرف کرده‌ام. فکر می‌کنم کار ارزشمندی شده است و خستگی حسابی از تنم درمی‌آید.\nچه سبکی است؟\nپاپ. هاووس هم دارد. ولی با صدای من متفاوت شده است. وقتی هاووس می‌خوانم، چون صدای ایرانی و حزن‌انگیزی است، اوبس اوبس به نظر نمی‌رسد. آهنگ شش و هشت هم دارم و یکی که خودم آهنگش را ساخته‌ام.\nبله، قهرمان شنا بودم. الان دکتر ممنوع کرده است که ورزش سنگین انجام دهم. من آنقدر روی تردمیل می‌دویدم که تردمیل می‌ایستاد!\nعضو تیم هنرمندان نیستید؟\nنه. اسب روی زانوی من افتاده و نمی‌توانم ورزش حرفه‌ای انجام دهم. با مرحوم خسرو شکیبایی و ثریا قاسمی سر فیلمبرداری بودیم که اسبی که سوارش بودم رم کرد، مرا انداخت و با وزن 700 کیلویی‌اش روی پای من افتاد.\nعنصر صدا در بازی شما خیلی نقش دارد. هیچ وقت ندیده‌ام که صداسازی کنید یا صدایتان را تغییر دهید. این تعصب روی صدایتان را نشان می‌دهد یا دلیل دیگری دارد؟\nمساله تعصب نیست، به نظر من 70 درصد توان یک بازیگر صدایش است. تن صدا و فن بیان برای یک بازیگر خیلی مهم است. شما وقتی یک جمله را خوب ادا کنید، حرکت درست را با خود می‌آورد. ابتدا باید صدایتان را با نقشی‌که ایفا می‌کنید، هماهنگ کنید.\nنقشی بازی کرده‌اید که صداسازی کنید؟ مثلا وقتی داشتید نقش یک روحانی را بازی می‌کردید.\nنه. من صداسازی را دوست ندارم. صدای خودم را تغییر داده‌ام ولی باز هم صدای خودم بوده است.\nشما جزو بازیگرهایی هستید که تنوع نقش دارید. ولی کارتان را با بازی در فیلم‌های اکشن شروع کردید. تمایل خاصی به این جنس از سینما داشتید؟\nنه. من آدم ملایمی هستم و فقط می‌خواستم وارد بازیگری شوم. بعد از انقلاب که سراغ بازیگران جدید می‌رفتند، کم‌کم سراغ ما هم آمدند. آن زمان در «محله بهداشت» بازی می‌کردم و مرحوم خاچیکیان برای بازی در نقش خلبانی که شهید می‌شود، انتخابم کرد. به من می‌گفت چه کسی گفته که چهره‌های مثبت نمی‌توانند نقش منفی بازی کنند، تو با همین چهره هم می‌توانی نقش منفی بازی کنی. بعد از «یوزپلنگ» هم «اجاره نشین ها»، «سرزمین آرزوها»، «شب بیست و نهم» را بازی کردم.\nشب بیست و نهم‌که هنوز یکی از فیلم‌های ارزنده سینمای وحشت ایران است.\nاین فیلم هنوز هم در ژانر وحشت یکی از بهترین‌هاست. اولین بار که در سالن سینما فیلم را دیدم، یکی، دو جا حتی ترسیدم و جا خوردم. فکر کنید حالا فیلم را خودم بازی کرده بودم. اتفاقا مرحوم خاچیکیان هم آن را تدوین کرد. یادم هست روی اتوبوس‌هایی که تبلیغ می‌کردند، اسم کارگردان را کوچک‌تر از اسم تدوینگر نوشته بودند.\nمگر آن موقع‌ها هم روی اتوبوس تبلیغ می‌شد؟\nبله، من اولین بار تبلیغ همین فیلم شب بیست و نهم را روی اتوبوس‌ها دیدم. اولین باری که تصویر خودم را دیدم، در تیزر عقاب‌ها بود. چون بازیگر تلویزیون بودم و همیشه تصویر کوچکی از ما دیده می‌شد، برایم جذاب بود که یکدفعه عکس بزرگی از خودم را ببینم.\nچطور شد که بازیگری را انتخاب کردید؟\nاز بچگی عشق بازیگری داشتم. اتفاقا در آلبوم جدیدم آهنگی به اسم قاصدک دارم که به دوران کودکی و آرتیست بازی در کوچه‌های شمرون و سینمای روباز تابستانی اشاره دارد. داستان کودکی که با عشق به سینما عجین شده بود. یادم هست آن موقع‌ها پوست هندوانه روی سرمان می‌گذاشتیم و چند تا پر هم رویش، بعد نقش رستم و سهراب را بازی می‌کردیم. پدرم دوست داشت که بروم حوزه و درس طلبگی بخوانم، حتی پیش امام جمعه مسجد تجریش هم جامع‌المقدمات را تمام کردم، اما در نهایت\nروحانیت و بازیگری مسیرهای کاملا متفاوتی از هم هستند.\nبه نظر من خیلی شبیه هم هستند. در روحانیت و بازیگری باید خطیب باشی و خوب صحبت کنی. ضمن این‌که هر دو آموزنده هستند، سینما در حوزه فرهنگ آموزنده است و روحانیت هم در حوزه‌های گوناگون آموزنده است. به هر حال هر دو یک کار اجتماعی است.\nاولین کارتان به عنوان بازیگر چه بود؟\nنمایشی با نام «عبادتی بر مصیبت حسین بن منصور حلاج» را بازی کردم. خیلی جوان بودم و20 سالم هم نشده بود. دوستی به اسم منصور ملکی داشتم که در همین کارها بود، یک روز آمد و گفت رضا قرار است نمایشی اجرا شود که یک نفر را می‌خواهند برایشان بخواند. با خودم گفتم از این بهتر نمی‌شود. قبول کردم و رفتم. خانم خجسته کیا که خدا حفظ‌شان کند، کارگردان این اثر بود. خانم فرهیخته و محترمی هستند و خیلی چیزها به من یاد دادند. یادم هست برایم سعدی و شرح شطحیات می‌خواند. حالا برایم مثل یک رویا می‌ماند. آن دوره دوستانی پیدا کرده بودم که پنجاه سال از من بزرگ‌تر بودند و تمام مدت می‌خواستند هر چه که می‌دانند، به من بیاموزند.\nخلاصه بعد از آن تئاتر «ویس و رامین» به کارگردانی آربی آوانسیان را بازی کردم، آنجا هم جزو گروه کر بودم، هر از چند گاهی هم دیالوگ‌هایی می‌گفتم. فرامرز صدیقی، آتش تقی‌پور، پرویز پورحسینی و ثریا رهنما هم بودند. این تئاتر را یک‌بار در تخت جمشید اجرا کردیم و چقدر هم برایش تمرین کردیم. بعد از آن کارگاه نمایش چون صدایم خوب بود با من قرارداد بست، آن موقع قرارداد یکساله با ماهی 200 تومان بستیم. پولی که الان به گدا بدهی قهر می‌کند.\n200 تومان مبلغ زیادی برای آن زمان محسوب می‌شود.\nوالله، یادم هست همسرم ماهی 700 تومان از معلمی حقوق می‌گرفت و تازه حقوق من به 400 تومان رسیده بود. آن موقع فکر می‌کردیم خیلی وضعمان توپ شده است و برای خودمان ماشین خریدیم.\nالان دستمزدهای میلیاردی هم کفاف بازیگران را نمی‌دهد.\nخدا را شکر که الان همه وضع مالی‌شان خوب است. آن موقع‌ها من، مرحوم رضا ژیان و یکی از دوستان کارگردان (که شاید دوست نداشته باشد، اسمی از او ببرم) با 5 زار یک دیزی می‌خوردیم با دو تا نان بربری اضافه که گرسنه نمانیم و بتوانیم تئاتر مجانی کار کنیم. خلاصه یادم هست که کارگاه نمایش دو گروه شد؛ یک گروه کوچه شد که با اسماعیل خلج تئاترهای قهوه خانه‌ای کار می‌کردند که من به همراه علی جاویدان، مرتضی اردستانی و شهناز صائبی بودیم.گروه دیگر هم شهر بود که با آوانسیان کار می‌کردند. گروه کوچه تئاترهای بسیار خوب قهوه خانه‌ای اجرا می‌کرد و خلج بسیار زیبا می‌نوشت. من در آن دوران برایشان آواز می‌خواندم. یادم هست سال 52 متن «ناگهان هذا حبیب‌الله...» نوشته عباس نعلبندیان را در جشنواره نانسی اجرا کردیم. نعلبندیان نویسنده خوبی بود که انتخاب اسم‌هایش معروف بود، حتی صدای بعضی روزنامه‌ها و فرهنگستان آن موقع را هم درآورد. البته من با یک کارگردان دیگر و با ورسیون دیگری، همین نمایش را بازی کرده بودم ولی در این تئاتر که آوانسیان کارگردانی می‌کرد، قرآن می‌خواندم و سبکی از تعزیه اجرا می‌کردم. یادم هست تمام مدت نشسته بودم و اگر تکان می‌خوردم، توبیخ می‌شدم.\nدر آن دوره با رضا ژیان بیشترین همکاری را داشتید؟\nبیشتر با رضا ژیان نزدیک بودم. او زودتر از من کارش را شروع کرده بود، با این حال که سنش هم کمتر از من بود. بازیگر فوق‌العاده‌ای بود، دیگر در کارگاه نمایش زوج هنری شده بودیم. در دفتر دوتایی برای بچه‌ها نمایش کمدی اجرا می‌کردیم و همه دور تا دور می‌نشستند و می‌خندیدند. سفر هم که می‌رفتیم همیشه در یک اتاق بودیم.\nبا بازیگران دیگری هم زیاد رفت و آمد داشتید؟\nبا مرحوم رضا ژیان دوست بودیم و همکاری هم می‌کردیم. با اکبر عبدی هم زمانی که همکاری زیادی داشتیم، می‌آمدیم و می‌رفتیم‌یا مثلا با خانم بایگان چهار،پنج‌تا فیلم بازی کردیم. همه فکر می‌کردند که ما زوج هستیم ولی اینها اتفاقی بود. کارگردان بود که ما را کنار هم می‌چید.\nدر تئاتر با چه کسانی همکاری داشتید؟\nاسماعیل خلج، عباس نعلبندیان، آربی آوانسیان، آشوربانیپال بابِلا و سیروس ابراهیم‌زاده.\nچرا کمتر تئاتر کار می‌کنید؟\nسال 88 نمایش «مرغ مینا» را بازی کردم که نقش رودکی را داشتم. ولی وقت نمی‌کنم، خیلی هم پیشنهاد بازی دارم. قصد دارم اگر امکانش باشد، تئاتری را خودم کارگردانی کنم. حتی به سیاوش طهمورث پیشنهاد دادم که یک بار دیگر معرکه در معرکه را اجرا کنیم. او هم قصدش را دارد، اگر بشود حسابی می‌ترکانیم.\nتئاتری که قصد اجرایش را دارید، چطور نمایشی است؟\nنمایش کمدی است.\nچرا این اواخر مدام کار کمدی بازی می‌کنید؟\nچه کسی بیشتر از من طناز است! اما من فقط سه کار طنز بازی کردم. اخراجی ها، دارا و ندار و ملکوت. این همه نقش منفی بازی کردم، نمی‌گویید چرا بازی کردی!\nمثلا چرا در  دارا و ندار بازی کردید؟\nمن بازیگرم باید هر نقشی را بازی کنم. مثل این می‌ماند که به مرده شور بگویی چرا این همه مرده می‌شویی.\nببینید من منظورم فقط به لحاظ هنری است، با این‌که معتقدم نقش را با ویژگی‌های بازی خودتان هماهنگ کرده‌اید ولی فیلم «اخراجی‌ها 3» و سریال دارا و ندار شاید چندان به کارنامه هنری شما نخورد؟!\nحق با شماست. اما مارلون براندو را هم که ببینید، نقش طنز، بفروش، منفی هم بازی کرده، بعد هم پدرخوانده و اتوبوسی به نام هوس را بازی می‌کند. برای من فقط تفاوت نقش‌ها مهم بود و نه هیچ چیز دیگر. بازیگر باید در نقش‌هایی هم بازی کند که دیده شود. من خیلی از بازیگران خوب را می‌توانم نام ببرم که دیگر کار نمی‌کنند، چون مردم عادی نمی‌شناسندشان. فکر می‌کنید مردم چرا  ایران، ایران مرا دوست دارند؟ برای این‌که حرف دل آنهاست و می‌فهمندش. بوتیک را شاید نفهمند ولی همین فیلم را درک می‌کنند. مثلا با نقش کیان مختارنامه نمی‌دانید چطور مردم ارتباط برقرار کردند. بازیگر باید نشان دهد که می‌تواند همه نقش‌ها را بازی کند، نه این‌که فقط چند نقش محدود بازی کنم که توانایی‌های مرا نشان نمی‌دهد. یک نقش را خیلی‌ها بلدند بازی کنند. هنر این است که بازیگر نقشی بازی کند که همه را متعجب کند. مثلا چه کسی باور می‌کرد که مارلون براندو با چارلی چاپلین کار کند.\nشما دو فیلم شور شیرین و  راه بهشت را روی پرده سینماها دارید. هر دو نقش‌تان هم متفاوت است ، این نقش‌ها را در همان راستا پذیرفتید؟\nمن  راه بهشت را ندیدم چون برای کنسرتم به بیروت رفته بودم. ولی شور شیرین را فیلمی بسیار‌شریف و انسانی می‌دانم. این فیلم، اثری بدون ریا است که داستانش را خیلی سرراست تعریف می‌کند. شخصیتی که در  راه بهشت بازی کردم، شخصیتی بود که تا قبل از آن بازی نکرده بودم. آدمی که میخواره است و از صبح تا شب بی‌هوش و حواس است. من همیشه دوست داشتم این شخصیت را بازی کنم. نقشی که ارباب خانه است، ولی از او حساب نمی‌برند. دوست داشتم این نقش را تجربه کنم، هر چند در «به کجا چنین شتابان» در سکانسی آن را بازی کردم ولی فقط یک لحظه بود. به نظرم رسید که می‌توانم نقش را بپرورانم و گسترده کنم. شاید تنها فیلمی که کمی صدای نقشم با صدای خودم فرق می‌کند، در همین فیلم باشد. نه این‌که صداسازی شده باشد، بلکه از نقطه دیگری از دیافراگمم صدا بیرون می‌آمد. ضمن این‌که من با آقای صباغ‌زاده یک تجربه موفق داشتم، به اسم «خانه خلوت». طبیعی است که دوست داشتم همکاری دیگری با ایشان داشته باشم.\nشما در دوره‌ای که بازی نمی‌کردید، گویا کارخانه ترشی‌سازی داشتید. چطور این اتفاق افتاد؟\nوای چه ترشی‌ای بود! سال 60 تئاتر «بردار شدن حسین حلاج» را با سیاوش طهمورث کار کردم. ما 47 شب اجرا رفتیم و جلویش را گرفتند. خیلی دلم شکست و با این‌که عاشق بازیگری بودم دیگر بازی نکردم. دوستی در تلویزیون داشتم که یک باغ بزرگ در تجریش داشت که در آن شروع کردیم به ترشی درست کردن. شدم سرآشپز، بادمجان پوست کندن و سبزی پاک کردن کارم شده بود. اسمش را هم «محصولات خانگی کدبانو» گذاشتیم، کم‌کم رب گوجه‌فرنگی، مربا و سرکه هم درست کردیم و حسابی کارمان گرفت. بعد از مدتی دوستم از ایران رفت و پدرش هم فوت کرد. فکر کردم من چرا ادامه بدهم. اما در آن دوره شش صبح تا 12 شب سرکار می‌رفتم. بعد در یک کارخانه کمپوت‌سازی شریک شدم که محصولات کنسروی کار می‌کردیم تا این‌که سال 66 برای فیلم «کانی مانگا» دعوت شدم.\nالان کاری غیر از بازیگری و خوانندگی هم انجام می‌دهید؟\nما یک دفتر فیلمسازی راه انداخته‌ایم که مجوز فعالیت در زمینه موسیقی‌اش را هم گرفته‌ایم. آنقدر مشغول بازیگری بوده‌ام که وقت کار دیگری نداشتم ولی الان فکر می‌کنم دیگر نوبت کارهای اساسی‌تر رسیده است.\nبزودی فیلم خودتان را هم می‌سازید؟\nبله. ان‌شاءالله فیلم خودم را کارگردانی می‌کنم. اما مژده اصلی این است که فیلمنامه آن را خودم نوشته‌ام و بعدها درباره آن صحبت می‌کنم.\nچرا  ایران، ایران را در اجرای مجدد تغییر دادید؟\nقرار بود این آهنگ با همان سبک و سیاق سنج، طبل و زنجیر اجرا شود، ولی بعد از این‌که از آمریکا به ایران برگشتم، با ارکستر اجرا شد. گفتند بیا و آن را بخوان، گفتم این سبک با آن چیزی که مردم می‌شناسند، کاملا متفاوت است. با این‌که به اجرای با ارکستر اعتقاد نداشتم، اجرا کردم. اذان هم گفتم، چون خودم پیشنهاد داده بودم، هر چند با سبک کار همخوانی نداشت. در واقع یک کار دور از مردم شده بود، کار مردمی را نباید دستکاری کرد. خیلی از مردم هم اعتراض کردند. این کار برای من خیلی باارزش است برای این‌که با اهداف خوبی ساخته شد، آهنگ و شعر دلی بود. من به این آهنگ افتخار می‌کنم.\nبا کدام‌یک از کارگردانان و بازیگران احساس راحتی بیشتری دارید؟\nبا همه احساس راحتی می‌کنم. من سرکاری نرفتم که از بازیگرانش ناراحتی داشته باشم. تنها مشکل من با بازیگرانی است که بد بازی می‌کنند. آن را هم سعی می‌کنم اگر چیزی بدانم یادشان دهم وگرنه با همه راحت کار می‌کنم و رفاقتم را دارم. اما کار که تمام می‌شود، نخود نخود هر که رود خانه خود.\nدر عالم سینما دوستی ندارید؟\nنه. رفت و آمد با هیچ بازیگر، کارگردان و نویسنده‌ای ندارم. از بس دوستشان دارم نمی‌دانم کدامشان را انتخاب کنم.\nمدیر برنامه دارید؟\nخواهش می‌کنم اسم مدیر برنامه را نیاورید که کهیر می‌زنم! مدتی مدیر برنامه داشتم که ای کاش نداشتم. نمی‌خواهم درباره‌اش صحبت کنم. حاضرم عزرائیل دنبالم بیاید ولی مدیر برنامه نیاید. مدیر برنامه چیز بدی نیست، همه بازیگران هالیوود هم دارند ولی من یک تجربه تلخ داشتم که دیگر حاضر نیستم تکرار شود.\nنوع انتخاب پوشش و لباس‌ها و انگشترهایی که به دست می‌کنید، فلسفه خاصی دارد؟\nنه، هیچ فلسفه خاصی ندارد. هر کسی یک مدلی لباس می‌پوشد ؛  یکی موهایش را از ته می‌زند و یکی موهایش را بلند می‌کند. من هم این‌طور لباس می‌پوشم. در مورد انگشترهایم هم باید بگویم که هر‌کدام هدیه دوستی است. یکی را دوست روحانی‌ام داده، یکی حلقه ازدواجم است، یکی هم سنگ ماهم است و دیگری هم یک تماشاگر به من داده است. یک نکته هم باید بگویم، این‌که کودک درون من همیشه حضور دارد، حتی در همین مصاحبه هم می‌بینید. هیچ وقت آدمی خشک و جدی نبوده‌ام، ولی سر کار جدی هستم. شاید این کودک درونم دوست دارد چهار تا انگشتر با هم بیندازد.\nکلکسیون هم دارید؟\nنه، یکی از دوستان کلکسیون طبل و زنگوله داشت. من هم یک مدت خواستم کلکسیون داشته باشم ولی نشد. کلا کار من نبود، مدتی کبریت خالی جمع کردم ولی رهایش کردم.\nفیلم مورد علاقه‌تان کدام است؟\nفیلم «همشهری کین» و «کازابلانکا» و فیلم‌های دهه 40 و 50 را دوست دارم. اصولا فیلم‌های کلاسیک را بیشتر از فیلم‌های دیجیتال امروز می‌پسندم و علاقه خاصی به‌سینمای هیچکاک دارم. فیلم‌ها و سریال‌های جدید را هم می‌بینم.\nنظرتان در مورد سینمای هنری ایران چیست؟\nفیلم را باید بفهمم. من پاراجانف را نمی‌فهمم. آربی آوانسیان «رنگ انار» را عاشقانه دوست داشت. فیلم‌های هنری را دوست دارم که بفهممشان. من فیلم‌های هنری را دوست دارم که مردم هم درکشان کنند. مثلا «خانه دوست کجاست» را می‌پرستم، چه کسی می‌تواند بگوید فیلم بدی است؟ خب، من این‌طوری هستم دیگه، بچه تجریشم.\nپس تهرانی هستید؟\nهفت پشتم تجریشی است، الان با تهران قاطی شده است. پای امامزاده صالح به دنیا آمدم. در یک زمستان پربرف که مادرم می‌گفت یک متر برف آمده بود. همه اینها را نوشته‌ام و جزو همان اتفاق ویژه‌ای است که بعدا در موردش حرف می‌زنم.\nبازیگری که می‌تواند دوباره ستاره شود\nعلی رویین‌تن / کارگردان سینما\nکودکی من با بازی رضا رویگری در نمایش «شباب» عجین بود و این نمایش را که قبل از انقلاب کار کرد، همیشه به یاد دارم.\nزمانی که «ایران، ایران» را خواند با همه مردم ایران احساس غرور کردم و گریستم و افتخار کردم.\nاو صدایی دارد که کمتر کسی از آن برخوردار است. سادگی و بازیگوشی خاص خودش را دارد.\nما در دو فیلم همکاری داشتیم که نقش‌هایی کاملا متفاوت را برایم بازی کرد.\nنقش یک انسان فلسفی، آرمانی و خاص در «دلشکسته» و شخصیتی مطرب و عجیب و غریب در «زمهریر» که آنقدر متفاوت بود که کسی او را نمی‌شناخت.\nمعتقدم او هنوز در بازیگری به حقش نرسیده، چون متمرکز کار نمی‌کند. او چهره و صدای جاودانه‌ای دارد و بازیگر مولفی است، البته اگر از این شاخه به آن شاخه نپرد و در انتخاب نقش‌هایش جدی‌تر عمل کند.\nما در این دو همکاری تلاش کردیم با دو شیوه، حجم، رنگ، جنس و پرسپکتیو کار کنیم. در دلشکسته نقش انسانی درونگرا کمی وقت برد، بخصوص با گریمی که داشت. در زمهریر هم نقش یک فرد برونگرا و عجیب و غریب را بازی کرد که فراموش‌نشدنی است.\nرضا رویگری اگر دل به دل کارگردانش بدهد و قدر‌خودش را بداند، می‌تواند نقش‌های به یادماندنی‌تری به‌جا بگذارد. دلم می‌خواهد دوباره بازی حیرت‌انگیزش در «بوتیک» را تکرار کند. او با بازی در «عقاب‌ها» نظر مردم را به خود جلب کرد و تاپ استار شد، حالا هم می‌تواند فوق‌ستاره ایران باشد.


انتشارات کتاب نیستان – جلد دوم مجموعه «خدایا… خدایا!» اثر زنده‌یاد سوسن طاقدیس در راه بازار کتاب\nسرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: سارا کثیری تصویرگر، با این توضیح که مشغول تصویرگری جلد سوم کتاب “خدایا…خدایا!” نوشته سوسن طاقدیس است به هنرآنلاین گفت: جلد نخست این مجموعه سه جلدی امسال توسط انتشارات کتاب نیستان منتشر شد و جلد دوم به‌زودی نشر می‌یابد.\nاو این مجموعه را مناسب مطالعه گروه سنی ۸ تا ۱۲ ساله دانست و افزود: این سه جلد کتاب شامل داستان‌های کوتاه در رابطه با خداوند و یک نوع نیایش از زبان کودکان با پروردگار است. این کتاب‌ها می‌توانند موضوع انشا برای بچه‌ها باشند و در ذهن آن‌ها سوال ایجاد کنند و یا حتی جواب سوالات کودکان را بدهند.\nاو با این توضیح که در جلد نخست نویسنده کتاب در مقدمه‌ای هدف نگارش “خدایا…خدایا!” را شرح داده، تصریح کرد: این مجموعه در جهان‌بینی کودکان تاثیر زیادی دارد و بر احساس و ارتباط خوبی که از سنین کودکی می‌توانند با خداوند برقرار کنند موثر است.\nسوسن طاقدیس نویسنده پیشکسوت کودک و نوجوان، جمعه پنجم اردیبهشت‌ماه امسال در سن ۶۱ سالگی درگذشت. “قدم یازدهم”، “زرافه من آبی است”، “پشت آن دیوار آبی”، “هزار سال نگاه”، “تو هم آن سرخی را می‌بینی”، “یک راه دور و دراز”، “ماه خالش را از کجا آورده بود”، “یک چاله این‌جا، یک چاله آن‌جا”، “نمکى و دیو”، “قایم موشک و قایم مارمولک”، “ته ته ته چاه”، “فیل برقى”، “شما یک دماغ زرد ندیدید؟”، “با یک گل بهار نمى‌شود” و “خدا پاسخ داد” عناوین برخی آثار اوست.


مقالات با برچسب صنعت برق - صفحه - آزمون تاپ\nمقالات با برچسب صنعت برق\nمقدمه نیرو گاه های آبی انرِژی ذخیره شده آب در ارتفاع بالا را با استفاده از توربین های آبی به انرژی الکتریکی تبدیل می کنند. در این نیروگاه ها ابتدا انرژی پتانسیل به انرزی جنبشی و سپس انرزی جنبشی به انرژی الکتریکی تبدیل می شود معیارهای انتخاب …\nدرسالهای اولیه هارمونیکها در صنایع چندان رایج نبودند.به خاطر مصرف کننده های خطی متعادل. مانند : موتورهای القایی سه فاز،گرم کنندها وروشن کننده های ملتهب شونده تا درجه سفیدی و ..... این بارهای خطی جریان سینوسی ای در فرکانسی برابر با فرکانس ولتاژ می …\nمقدمه در سال 1871 میلادی ( 1250 هجری شمسی ) ماشین گراماختراع شد . این اختراع گامی اساسی در راه ایجاد صنعت برق تجاری بود ، زیرا پس ازآن تبدیل انرژی مکانیکی (و هر نوع انرژی دیگری که بتوان از آن کار مکانیکی به دستآورد ) به انرژی برقی ممکن گردید یازده …\nآشنایی با تعاریف و تجهیزات مورد استفاده در برق قدرت CT چون جریان خطوط زیاد می باشد و نمی توان مستقیما آن را اندازه گرفت با استفاده ازاین دستگاه از جریان نمونه برداری میکنند.این دستگاه به صورت سری در مدار قرار می گیرد.همچنین برای ایزوله شدن …\nرایو یا کنورتور فرکانس و یا کنترل کننده دور موتور برای تنظیم دور الکتروموتورهای AC (موتورهای سه فاز ) استفاده میگردد. درایوها قادرند دور موتور را از صفر تا چندین برابر دور نامی موتور و بطور پیوسته تغییر دهند. تنظیم دور در الکتروموتورها علاوه …


تکنولوژی فوق العاده ماشین جدید تویوتا 2014 مدل مفهومی جدیدی از تویوتا با 295 اسب بخار که 6 سیلندر (هنگام استفاده از سوختهای فسیلی )بوده و البته 3.5 لیتر می سوزاند، زیبا و شیک بوده و جذابیت خاصی را برای جوانان ایجاد کرده است. چرخ های جلوی اتومبیل کاملا با موتور الکتریکی به گردش در می آیند.\nاتومبیل مذکور را تویوتا با همکاری صنایع اتومبیل سازی سوبارو خواهد ساخت. نمونه اولیه این اتومبیل اولین بار در شوی اتومبیل 2010 توکیو به معرض نمایش در امد و حالا نسخه دوی آن عرضه می شود. در بخش موتور الکتریکی حدود 220 کیلووات انرژی تولید کرده و وزن آن کمتر از 1500 کیلو خواهد بود.\nبرچسب ها :اتومبیل اسپرت شرکت تویوتا , اتومبیل جدید و اسپرت شرکت تویوتا , تکنولوژی فوق العاده ماشین جدید تویوتا 2014 , ماشین اسپرت شرکت تویوتا , ماشین اسپرت شرکت تویوتا مدل 2014 , مدل مفهومی جدیدی از تویوتا\nتعرفه ارسال SMS و MMS از سيم‌كارت‌هاي رايتل\nچگونه می توان بدون دست رانندگی کرد؟+عکس


نرم افزار مانیتورینگ شبکه lan | پیشگام رایانه\nنرم افزار مانیتورینگ شبکه lan. یک استراتژی مانیتورینگ قوی می تواند به شما کمک کند شبکه های محلی (LAN) را با روشی کارآمد، نظارت کنید. با پیاده سازی یک ابزار نظارت LAN ، از شبکه خود در برابر تاخیر ، ازدحام و خرابی محافظت می کنید. یک نرم افزار مانیتورینگ شبکه lan به گونه ای طراحی شده است که شما را در مورد محیط های بسیار پیچیده LAN یاری کند تا نظارت کاملی بر بستر شبکه داشته باشید.\nپیشگام رایانه ارائه دهنده خدمات پشتیبانی و نگهداری شبکه به شرکت ها و سازمان ها است. در صورت نیاز به دریافت خدمات شبکه در خصوص نصب و راه اندازی نرم افزار مانیتورینگ شبکه lan می توانید با شماره تلفن 02157801000 تماس حاصل بفرمایید.\nنرم افزار مانیتور عملکرد LAN به شما امکان می دهد همه چیز را که به شبکه رایانه محلی شما متصل است مشاهده کنید. نظارت شامل روترها ، چاپگرها ، سرورها ، رایانه ها و سایر دستگاه ها است. با استفاده از ابزارهای مانیتورینگ LAN ، در صورت بروز مشکل به شما اطلاع داده می شود. به عنوان مثال ، اگر چاپگر شما ناگهان آفلاین شود ، هشدار دریافت خواهید کرد. ابزارهای مختلف این هشدارها را به روش های مختلف ارائه می دهند که برخی از آنها بیشتر از سایرین با نیازهای شما مطابقت دارد.\nعلاوه بر این ، یک نرم افزار مانیتورینگ شبکه LAN خوب به شما در تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری در فناوری اطلاعات کمک می کند که می تواند یکی از گران ترین هزینه های تجاری شما باشد. با درک عمیق تر محیط های پیچیده LAN ، می دانید که سرمایه گذاری روی چه چیزی ارزش دارد و سرمایه گذاری چه چیزی بی ارزش است. زیرا با نیازها و فرایندهای تجاری خود بیشتر آشنا می شوید.\nبرنامه مانیتورینگ شبکه lan\nبا استفاده از نرم افزار مانیتورینگ رایانه LAN ، مزیت بزرگ دیگر افزایش سطح کنترل شما بر محیط عملیاتی کسب و کار شما است. شما در مورد جزئیات و معیارهایی که وجود دارد، بینش پیدا می کنید. این بینش می تواند استراتژی و رویکرد کلی شما را در مورد سیستم های فناوری اطلاعات شما آگاه کند. استفاده از نرم افزارهای مانیتورینگ شبکه آسان و خودکار است. با اکثر ابزارها ، شما می توانید تصاویری گرافیکی از فعالیت ها و آمار محیط ، اغلب در یک کنسول متحد دریافت کنید.\nدلایل زیادی وجود دارد که ممکن است به نرم افزارهای کنترل شبکه محلی نیاز داشته باشید یا از آنها استفاده کنید. برای شروع ، اگر از ابزارهای LAN استفاده نمی کنید ، نحوه گذراندن زمان خود مطمئناً کارآمدتر خواهد بود. این فقط به این دلیل است که یک مانیتور قوی ، فعالیتهایی را که به طور دستی مجبور به انجام آنها هستید ، خودکار و ساده می کند.\nبدون نرم افزار نظارت بر شبکه محلی ، در هر زمان ممکن است مشکلی در سرور شبکه ، روتر یا سوئیچ ایجاد شود. اگر یک مانیتور رومیزی LAN دارید ، می توانید از این خرابی ها جلوتر رفته و از بروز یا تشدید آنها جلوگیری کنید. نظارت LAN بخشی از یک رویکرد فعال است که هر کسب و کار موفقی آن را برای تداوم و بهبود مستمر در کلیه فرایندها و فعالیت ها ضروری می داند. از نظر شبکه شما ، یک رویکرد فعال برای حفظ زمان به روز و حفظ منابع مهم آنلاین بسیار مهم است. برای اکثر سازمانها ، این می تواند تفاوت بین موفقیت و شکست باشد.\nمانیتورینگ شبکه lan\nابزارهای مانیتورینگ LAN بسیار متنوع هستند. مانند ابزارهای تشخیص بسته ، یا می تواند کل سیستم های مدیریت شبکه را اداره کند. برای نظارت موثر بر شبکه ، ابزاری که استفاده می کنید باید بتواند سطوح استفاده را ردیابی کند تا تأیید شود که دستگاه ها بیش از حد بارگیری نشده اند. همچنین باید عملکرد یا عدم کارکرد دستگاهها را ترجیحاً در زمان واقعی ردیابی کند، بنابراین می توانید قبل از این که بر عملکرد کلی شبکه شما تأثیر منفی بگذارد ، مشکل را برطرف کنید.\nاز آنجا که شبکه شما احتمالاً شامل دستگاه هایی است که توسط طیف وسیعی از تولید کنندگان ساخته شده است ، برای شما مهم است که بدون انعطاف پذیری پشتیبانی فروشنده از ابزار نظارت LAN استفاده نکنید. پس از همه ، شما می خواهید سیستم نظارت شما با همه دستگاه های شبکه موجود سازگار باشد. در غیر این صورت ، یا تجهیزات خاصی را منسوخ می کنید یا باید آن ها را با جایگزین های مناسب جایگزین کنید. این می تواند یک مسیر گران باشد. بسیار منطقی است که مطمئن شوید ابزار نظارت شما با سخت افزار شما سازگار است و نه برعکس.\nهمچنین لازم به یادآوری است که اصطلاح LAN معمولاً شبکه های بی سیم را در تعریف خود شامل نمی شود. با این حال ، ارزش این را دارد که یک مانیتور LAN که شامل روتر بی سیم شما است در نظر بگیرید ، زیرا ممکن است شما را از نیاز به ابزارهای نظارت اضافی نجات دهد و به عنوان یک راه حل همه کاره موثرتر عمل کند.


پایگاه خبری رتبه‌آنلاین » از «سرچ» ما تا «جستجوی» ایرج افشار\nاز «سرچ» ما تا «جستجوی» ایرج افشار\nکد خبر : 107292\n«آن سال‌ها که ایرج افشار می‌جُست تا راهی برای طبقه‌بندی منابع پیدا و به تاریخ فرهنگ ما پیشنهاد کند، جست‌وجو معنایی بس عمیق‌تر و گسترده‌تر از سرچ داشت.»\nبه گزارش رتبه آنلاین، امیر پوریا در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت: «امروز که همگان مفهوم «جست‌وجوگری» در فرهنگ و هنر و معنا را گم کرده‌ایم و آن را با عمل سهل‌الوصول «سرچ» یا «گوگل» کردن یکی گرفته‌ایم، زمینه‌های اولیه مطالعه به کلی از یاد رفته است. مطالعه، پیش از آن که با انتخاب کتاب یا منبعی شروع شود، نیاز به شناخت دارد. از فیش‌برداری یا فهرست‌سازی، از خلاصه‌نویسی تا تهیه نمایه تا … کتاب‌شناسی، تخصص‌های گوناگونی پدید آمده و به تکامل رسیده تا اکنون ما بتوانیم به سادگی ِ یک کلیک، فهرست زمان‌بندی‌شده‌ای از کتب و مقالات مربوط به یک موضوع مشخص را بیابیم.\nبه این دامنه که می‌رسیم و عبارت «کتاب‌شناسی» را که به زبان می‌آوریم، نام بزرگ ایرج افشار به میان می‌آید.\nایرج افشار یزدی که امروز زادروز اوست، متولد شانزدهم مهر ۱۳۰۴ و درگذشته ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ (هر دو در تهران) بود. پژوهش‌های پرشمار در زمینه زبان و ادبیات فارسی، ده‌ها جلد کتاب و صدها مقاله رسمی بین‌المللی، تدریس در دانشگاه‌های تهران و برن سوییس و ساپوروی ژاپن، سردبیری مجله سخن (با مدیر مسئولی ِ پرویز ناتل خانلری) و… تثبیت شاخه‌ای از مطالعات فرهنگی و ابزار تحقیقی تحت عنوان «کتاب‌شناسی»، تنها رئوس شش و نیم دهه فعالیت فرهنگی او را تشکیل می‌دهد. این که حالا دهه‌هاست برای فهرست‌بندی منابع موجود در هر زمینه مطالعاتی، الگویی در اختیار داریم و می‌دانیم چگونه عناوین کتب و گزارش‌ها و مقاله‌ها را نظم و ترتیب بخشیم، مرهون انسجامی است که ایرج افشار در این کار به وجود آورد و مرحله بنیادین پژوهش را پایه‌گذاری کرد. افشار فرزند دکتر محمود افشار موسس مجله «آینده» در ۱۳۰۴ بود. مطبوعاتی ِ پرتلاشی که از جمله، بخشی از مستغلات خود در شمیران را وقف موسسه لغتنامه دهخدا کرد.\nدر دل این شرایط اقتصادی، ایرج افشار نه‌تنها به سیاق آن چه این حوالی و این سال‌ها بسیار می‌بینیم، ننشست و از داشته‌های خود مصرف نکرد، بلکه مدام به تولید کار و فکر و فرهنگ مبادرت ورزید و از جمله، همان مجله «آینده» را بار دیگر در سال اول بعد از انقلاب، به راه انداخت و منتشر کرد.\nبه این بیندیشید که نسل‌های نو از این امکان بسیار در دسترس بهره‌مندند که هر فهرستی از منابع مطالعاتی در هر زمینه دور از ذهن را در کسری از ثانیه با سرچ به دست بیاورند اما به‌ندرت بر چنین کاری به شکل جدی و توام با پیگیری، متمرکز می‌شوند.\nدر حالی که همین سرچ، خود پله اول است و اگر روحیه جست‌وجوگری در ادامه یافته‌های سرچ اولیه وجود نداشته باشد، نتیجه پرباری عاید کسی نمی‌کند.\nدر تعابیر انگلیسی زبان‌ها نیز این تفاوت در دو واژه «search» و «seek» خود را نشان می‌دهد ولی ما همچنان از تمایز بامعنای این دو مفهوم، یکی سطحی و دیگری چندلایه غافلیم.\nآن سال‌ها که ایرج افشار می‌جُست تا راهی برای طبقه‌بندی منابع پیدا و به تاریخ فرهنگ ما پیشنهاد کند، جست‌وجو معنایی بس عمیق‌تر و گسترده‌تر از سرچ داشت.»\nکلمات کلیدی : ایرج افشار,رتبه آنلاین\nتفاوت ارزشیابی سهام شرکت‌های پلتفرمی با تیپیکال\nچشم‌انداز بازارها در ۱۴۰۰\nعبور از رانت با رتبه‌بندی فعالان اقتصادی


پوپولیست‌ها پیروز انتخابات پارلمانی ایتالیا\nظریف به ایتالیا رفت\nاهمال روسیه منجر به حمله شیمیایی سوریه شد!\nروسیه باید بفهمد که نمی‌شود رفیق نیمه راه بود\nپوپولیست‌ها شبیه هم نیستند\nیکی از جالب توجه ترین تصاویر منتشر شده در هفته اخیر، عکسی است که حدود هفت ماه پیش از سران برخی کشورهای جهان در شهر هانوفر آلمان و طی نشست سران (G5) گرفته شده است. در این عکس آنگلا مرکل، فرانسوا اولاند، باراک اوباما، ماتئو رنتسی و دیوید کامرون دیده می شوند.\nدو آزمون اتحادیه پیش از انتخابات فرانسه\nآزمون بعدی اتحادیه اروپا خیلی زودتر فراخواهد رسید. در روز یکشنبه، ایتالیایی‌ها در همه‌پرسی اصلاحات قانون اساسی شرکت خواهند کرد و اتریش رئیس جمهور بعدی خود را انتخاب می‌کند.\nرای "نه" برلوسکنی به رفراندوم ایتالیا\nرنتسی: اگر همه پرسی شکست بخورد، استعفا خواهم کرد


بازار آریا | آمریکا وضعیت اضطرار ملی در قبال ایران را تمدید کرد\nآمریکا وضعیت اضطرار ملی در قبال ایران را تمدید کرد اقتصاد جهان\nبازار آریا - دولت آمریکا بامداد چهارشنبه اعلام کرد وضعیت اضطراری در قبال ایران را برای یک سال دیگر تمدید کرده است.\nبه گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فارس، «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا با صدور بیانیه‌ای بامداد چهارشنبه (به وقت تهران) اعلام کرده وضعیت اضطرار ملی در قبال ایران را برای یک سال دیگر تمدید کرده است.\nاین بیانیه یادآوری کرده رئیس‌جمهور وقت آمریکا در تاریخ 14 نوامبر 1979 با صدور فرمان اجرایی شماره 12170 در قبال ایران وضعیت اضطراری اعلام کرده است.\nدر ادامه این بیانیه آمده است: «روابط ما با ایران هنوز عادی نشده و روند اجرای توافقات مورخ 19 ژانویه 1981 با این کشور ادامه دارند. به این دلیل، وضعیت اضطرار ملی اعلام‌شده در تاریخ 14 نوامبر 1979 و تدابیر اتخاذشده در آن روز برای رسیدگی به آن وضعیت اضطراری باید تا بعد از 14 نوامبر 2019 ادامه پیدا کند.»\nکاخ سفید در این بیانیه تأکید کرده وضعیت اضطراری فعلی که به موجب فرمان اجرایی شماره 12170 علیه ایران اعمال شده با وضعیت اضطراری دیگری که ذیل فرمان شماره 12957 و از تاریخ 15 مارس 1995 اعمال شده تفاوت دارد. بنابراین، اقدام جدید کاخ سفید با تمدید وضعیت اضطراری که 12 مارس 2019 (21 اسفندماه 1397) انجام شد متفاوت است.\n«جیمی کارتر»، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا فرمان اجرایی شماره 12170 را روز 14 نوامبر 1979، ده روز بعد از تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در تهران صادر کرد. این فرمان خواستار توقیف دارایی‌های حکومت ایران در خاک آمریکا است.\nدیگر فرمان اجرایی (شماره 12957) از 15 مارس 1995 توسط دولت «بیل کلینتون» برای منع برخی معاملات مربوط به توسعه نفتی ایران صادر شد.\nچهارشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۸ - ۰۳:۲۹:۳۱


آشنایی با انواع چک » نرم افزاری مبین سافت\nخانه دسته‌بندی نشده آشنایی با انواع چک\n۴) چک پرداختی Cancelled cheque\n۱) چک بر ۴ قسم است: چک عادی، تایید شده، تضمین شده و مسافرتی\n۲) چک چه به عهده بانک های داخل کشور باشد یا شعب بانک ایرانی در خارج از کشور در حکم سند لازم الاجرا است.\n۴) دارنده چک می تواند محکومیت صادرکننده را نسبت به پرداخت کلیه خسارات و هزینه ها اعم از اینکه قبل از صدور حکم یا بعد از آن باشد از دادگاه تقاضا کند این دادخواست باید به دادگاه صادرکننده حکم تقدیم شود.\n۷) صادرکننده چک باید در تاریخ مندرج در آن، معادل مبلغ مذکور در بانک محال علیه وجه نقد داشته و نباید تمام یا قسمتی از وجهی را که به اعتبار آن چک صادر کرده به صورتی از بانک خارج یا دستور عدم پرداخت دهد.\n۸) چک نباید به صورتی تنظیم شود که به عللی مثل عدم مطابقت امضا یا قلم خوردگی در متن چک یا اختلاف در مندرجات آن و امثال آن بانک از پرداخت وجه خودداری کند.\n۱) اگر مبلغ کمتر از یک میلیون تومان ( ۱۰ میلیون ریال ) باشد مجازات حبس حداکثر شش ماه خواهد بود.\n۲) اگر مبلغ از یک تا ۵ میلیون تومان باشد حبس شش ماه تا یکسال خواهد بود.\n۳) اگر مبلغ بیش از ۵ میلیون تومان باشد مجازات یک سال تا دو سال حبس و ممنوعیت از داشتن دسته چک به مدت دو سال خواهد بود.\n۴) در صورتی که صادرکننده اقدام به صدور چک های بلامحل نموده باشد مجموع مبالغ مندرج در چک ها ملاک خواهد بود.\n۵) دارنده، کسی است که چک در وجه او صادر گردیده یا پشت نویسی شده یا حامل چک در مورد چک های حامل یا قایم مقام قانونی آنهاست. منظور از دارنده چک کسی است که برای اولین بار چک را به حساب برده ( و به نامش برگشت می خورد ).\n۷) اگر دارنده چک بخواهد چک را بوسیله شخصی دیگر به نمایندگی از طرف خود وصل کند و و حق شکایت کیفری او در صورت بی محل بودن چک محفوظ باشد باید هویت و نشانی خود را با تصریح نمایندگید در ظهر چک قید کند در این صورت گواهی عدم پرداخت به نام او صادر می شود و حق شکایت کیفری دارد.\n۹) هرگاه قبل از صدور حکم قطعی، شاکی گذشت کند یا متهم وجه چک و خسارت تاخیر تادیه را نقداً به دارنده آن پرداخت کند یا موجبات پرداخت چک و خسارت مذکور را فراهم کند یا در صندوق دادگستری یا اجرای ثبت تودیع نماید، مرجع رسیدگی قرار موقوفی تعقیب صادر می کند.\n۱۰) این مجازات ها شامل مواردی که ثابت شود چک یا چک ها بابت معاملات نامشروع یا ربوی صادر شده نمی باشد.\n۱۱) چک های صادره در ایران عهده بانک های واقع در خارج از کشور مشمول این ماده است.\nبرگرفته از: www.babafars.ir\nاقسام چک چک بحواله کرد چک بسته چک پرداختی چک تضمین شده چک در وجه حامل چک سفید چک نقد شده چک نویس چک وعده دار ماده 10 قانون صدور چک مجازات صدور چک بی محل\n574 نمایش ها\nقبلی۱۰ درصد کل کاربران وایبر در ایراناسفند ۵, ۱۳۹۳\nتاریخچه بارکداسفند ۲۳, ۱۳۹۳بعدی


فال روز 8 آبان 94 را در گهر بخوانید · جدید 1400 -گهر\nخانه » 💥 سرگرمی » فال و شخصیت شناسی » فال روز ۸ آبان ۹۴ را در گهر بخوانید\nفال روز ۸ آبان ۹۴ را در گهر بخوانید\nسایت گهر سعی دارد همیشه جدیدترین فال ها و طالع بینی ها را منتشر کند. در این مطلب هم فال روز ۸ آبان ۹۴ را برای شما عزیزان تهیه کرده ایم.\nخوشبختانه شما امروز فرصتی خواهید داشت که استعدادهای سیاستمدارانه خود را نشان دهید. ظاهراً شما بدون داشتن حس رقابتی محدودیت‌های افراد دیگر را می‌شناسید و می‌توانید با توجه به این محدودیت‌ها بهشان انگیزه بدهید که از نهایت توانایی‌شان استفاده کنند.\nداستان کوتاه امید و زندگی\nفال 8 آبان 94\nفال امروز 8 آبان 94\nفال روز 8 آبان 94\nفال روزانه 8 آبان 94


اهداف دستگاه های سنگ شکن تولید کننده درک توانایی تولید قوی ، قدرت تحقیق پیشرفته و خدمات عالی ، شانگهای اهداف دستگاه های سنگ شکن تأمین کننده ارزش ایجاد می کند و برای همه مشتری ارزش ایجاد می کند.\nاهداف دستگاه های سنگ شکن مقدمه\nدستگاه سنگ شکن در این قسمت میخواهیم بدانیم که کار دستگاه سنگ شکن صنعتی چیست و در صنعت راه و ساختمان دستگاه سنگ شکن چه کاربردی دارد. Airliners Aviation Photography, Discussion Forums & News. Apr 14: The First 737-8 Max for Batik Air Malaysia · Apr 11: A new special for Emirates, this time a ...\nدستگاه های سنگ شکن سنگ مورد استفاده از ژاپن فروش وپیش . استفاده از سنگ دستگاه خرد برای فروش. با استفاده از دستگاه های سنگ شکن فک برای فروش فروش يك دستگاه پیکور سوسان 70 كم كار كرد در حد نو با قلم فابريك و یا شکسته جهت تفکیک ...\nسنگ شکن فکی از مهمترین نوع سنگ شکن ها است که معمولاً به عنوان سنگ شکن. سطح جمع و جور است -سنگ شکن تولید کننده سنگ شکن فکی, ضروريترين نهادهاي انقلاب، كميته امداد است و علت هم اين است كه يكي از اهداف.


بایگانی‌ها وزیر جهاد کشاورزی - تجارت‌نیوز\n۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۹:۴۶\nهشدار وزیر جهاد کشاورزی به استان‌های مرزی درباره قاچاق گندم\nوزیر جهاد کشاورزی بر لزوم مواظبت استان‌های مرزی برای جلوگیری از خروج گندم به صورت قاچاق از کشور تاکید کرد.\n۲۵ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۴:۱۹\nوزرای جهادکشاورزی و صنعت، معدن و تجارت با توجه به مشکلات به وجودآمده در روزهای پایانی سال و گرانی برخی اقلام غذایی از جمله گوشت مرغ و محصولات کشاورزی، به دادسرای دیوان محاسبات احضار می‌شوند.\n۲۹ شهریور ۱۳۹۹ - ۱۶:۵۵\nوزیر جهاد کشاورزی گفت: روند رو به افزایش صادرات تخم‌مرغ باعث افزایش قیمت این محصول شد که با اقدامات صورت گرفته بین دو تا سه روز آینده بازار این محصول متعادل می‌شود.\n۳۱ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۴:۳۷\nوزیر صنعت، معدن و تجارت گفت: وزارت صنعت، معدن و تجارت آمادگی کامل دارد تا در چارچوب برنامه‌های مشترک همکاری با وزارت جهاد کشاورزی، شرایط را برای تداوم آرامش بیشتر بازار و تامین مناسب کالاهای اساسی مورد نیاز مردم فراهم کند.\nمعاون اول رئیس جمهور با بیان اینکه سال بسیار سختی را پشت سر گذاشتیم، گفت: افزایش تاب آوری مردم یکی از مهمترین کارهایی بود که دولت در دستور کار خود قرار داد.\n۱۷ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۹\nعضو هیأت‌رئیسه مجلس گفت: چهارشنبه هفته جاری جلسه رأی اعتماد به وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی در مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد.\n۴ آذر ۱۳۹۸ - ۱۶:۱۷\nپست جدید حجتی در دولت\nوزیر مستعفی جهاد کشاورزی به سمت «مشاور رئیس‌جمهور در امور کشاورزی و امنیت غذایی» منصوب شد.\n۴ آذر ۱۳۹۸ - ۱۴:۴۰\nآخرین حضور حجتی در جمع دولتمردان (گزارش تصویری)\nجلسه ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی دوشنبه ۴ آذرماه به ریاست اسحاق جهانگیری برگزار شد.\nقبول استعفای حجتی از سوی روحانی\nاستعفای وزیرجهاد کشاورزی از سوی رئیس جمهور پذیرفته شد.\n۳ آذر ۱۳۹۸ - ۱۶:۱۸\nمخالفت روحانی با استعفای حجتی\nسخنگوی هیأت رئیسه مجلس گفت: معاون پارلمانی رئیس جمهور امروز به ما اعلام کرد که احتمالا آقای حجتی استعفاء داده که آقای رئیس جمهور آن را نپذیرفته که طبق آئین نامه داخلی مجلس سه شنبه هفته جاری استیضاح وزیر در جریان خواهد بود.\nاستعفای وزیر جهاد کشاورزی چقدر صحت دارد؟\nنماینده مردم ارومیه گفت: موضوع استعفای حجتی بعد‌ازظهر امروز تعیین تکلیف می‌شود و در صورت پذیرش استعفای وزیر جهاد کشاورزی توسط رئیس جمهور، حجتی سه‌شنبه به مجلس نمی‌آید.\n۲۴ آبان ۱۳۹۸ - ۱۱:۳۰\nاستیضاح وزیر جهاد کشاورزی دستور کار این هفته مجلس\nنمایندگان مجلس در جلسات هفته آینده کمیسیون‌های تخصصی استیضاح وزیر جهاد کشاورزی و تقاضای تحقیق و تفحص از شهرداری تهران را مورد بررسی قرار می‌دهند.\nوزیر جهاد کشاورزی در جریان سوال نماینده بندرعباس در خصوص صید صنعتی کشتی‌های چینی در آب‌های خلیج فارس و عمان از مجلس کارت زرد گرفت.\n۸ آبان ۱۳۹۸ - ۱۲:۳۶\nتحلیل روزنامه جوان از خبر استعفای حجتی\nدر تعطیلات این هفته خبری مبنی بر استعفای وزیر جهاد کشاورزی منتشر شد، هرچند که روابط عمومی این وزارتخانه خبر را تکذیب کرد، اما در خصوص استعفای محمود حجتی و اوضاع و احوال این وزارتخانه ذکر نکاتی ضروری به نظر می‌رسد.


شرکت SteelSeries با حضور در نمایشگاه لاس وگاس از ماوس گیمینگ Rival 600 پرده برداری کرد. این ماوس دارای وزن قابل تغییر، پردازنده و دقت ۱۲۰۰۰CPI است و با قیمت زیر ۱۰۰ دلار عرضه می‌شود.\nاگر شما هم یک گیمیر هستید، احتمالا در انتخاب ماوس خود ریزبینانه عمل می‌کنید، زیرا دقت نشانگر در بسیاری از بازی‌ها (مهم‌تر از همه بازی‌های شوتر) از اهمیت بالایی برخوردار است. کمپانی استیل سریز فکر می‌کند که می‌تواند مشکل گشای این وضعیت باشد. آن‌ها با حضور در نمایشگاه CES 2018 از ماوس گیمینگ Rival 600 پرده برداری کرده‌اند که مشکل همیشگی گیمرها را حل می‌کند؛ حتی می‌تواند نشانگر در هوا را نیز دنبال کند.\nگاهی اوقات هنگامی که یک گیمر، ماوس خود را بیش از حد به سمت عقب می‌کشد و ماوس از پد خارج می‌شود، نشانگر شما نیز ممکن است پرش کند و در سراسر صفحه بچرخد. ماوس گیمینگ Rival 600 با استفاده از سیستم سنسور دوگانه و ردیابی ۱ به ۱ که انجام می‌دهد، می‌تواند نشانگر را همانجایی که هست حفظ کند تا مطمئن شوید هدف را از دست نمی‌دهید.\nاین ویژگی جدیدی برای یک ماوس گیمینگ نیست، اما خبر خوبی است که می‌توانیم سرانجام آن را در محصولات سری Rival استیل سریز ببینیم. همراه با این سیستم ردیابی (که استیل سریز آن را +TrueMove 3 نامیده است)، ریوال ۶۰۰ همچنین دارای وزن قابل تنظیم است تا کاربران بتوانند آن را بسته به میل خود سنگین‌تر یا سبک‌تر کرده و استفاده راحت‌تری را از آن داشته باشند. هشت وزن ۴ گرمی در داخل این ماوس تعبیه شده است که می‌توانید وزن آن را بین ۹۶ الی ۱۲۸ گرم بسته به دلخواه خود درآورید.\nاین ماوس گیمینگ همچنین دارای دقت ۱۲۰۰۰CPI و سنسور اپتیکال ۳۵۰IPS است که می‌توان آن را در مدل‌های Rival 310 و Sensei 310 مشاهده کرد. از دیگر مشخصات مهم ماوس گیمینگ Rival 600 باید به سطح لمسی نرم، گریپ‌های سیلیکونی و یک سیستم رهاسازی تقویت کننده اشاره کرد. در اینجا حتی یک پردازنده داخلی نیز برای ذخیره افکت‌های نوری سفارشی، تنظیمات حساسیت و جابجایی تنظیم دکمه‌ها قرار دارد.\nقیمت ماوس گیمینگ Rival 600\nاستیل سریز از هم اکنون ماوس گیمینگ جدید خود را با قیمت ۷۹٫۹۹ دلار از طریق سایت رسمی خود و فروشگاه آمازون به فروش می‌رساند.\nعکس منتسب به گلکسی نوت ۹ سامسونگ طراحی این گوشی را نشان می‌دهد (آپدیت شد)


پرچم‌های القاعده در «عدن» به اهتزاز درآمد\nپرچم‌های القاعده در «عدن» به اهتزاز درآمد پرچم‌های گروه تروریستی «القاعده» در شهر عدن برافراشته شده است. این اتفاق چند روز پس از آن افتاد که نیروهای ارتش و انصارالله یمن از آن خارج شدند و نیروهای حامی عربستان وارد عدن شدند.\nدهها عضو گروهک تروریستی «القاعده» آزادانه در خیابان‌های شهر «عدن» در جنوب یمن تردد می‌کنند.\nبه گزارش گذارنیوز خبرگزاری «تاس» روسیه با اعلام این خبر نوشت: این افراد سلاح خود را در دست دارند و شاهدان می‌گویند که گروهک القاعده پرچم سیاه خود را بر سر تعدادی از ساختمان‌های دولتی از جمله اداره دولتی بندر برافراشته است.\nاین اتفاق چند روز پس از خروج بیشتر نیروهای ارتش و انصارالله یمن از شهر عدن رخ داد. انصارالله با خروج از عدن، بخش‌هایی از این شهر را تحویل نیروهای وابسته به «حراک جنوبی» داده است و بخش‌های دیگر شهر، به اشغال نیروهای القاعده و نیروهای حامی عربستان و «عبد ربه منصور هادی»، رئیس‌جمهور مستعفی یمن در آمده است.\nدرگیری‌ها در این شهر هنوز ادامه دارد. عربستان با آغاز حملات خود به نقاط مختلف یمن از ششم فروردین ماه، قصد دارد با اشغال جنوب یمن، آن را برای بازگشت رئیس‌جمهور فراری یمن که مقیم «ریاض» شده است، آماده کند.\nتاس نوشت: طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی، تعداد کشته‌ها در یمن به ۴۳۰۰ نفر و مجروحان به بیش از ۲۲ هزار نفر رسیده است. ۱۵ میلیون یمنی نیز به خدمات بهداشتی، غذایی و کمک‌های فوری نیاز دارند.\nشهرهای عدن، ابین، تعز در جنوب و شهر صعده در شمال که هدف شدیدترین حملات هوایی عربستان قرار گرفته‌اند، به کمک‌های فوری نیاز دارند.\nتوییتر فیسبوک گوگل+ برچسب ها: برچسب‌هاالقاعده, تروریسم, گذارنیوز


گلشیری و داستان‌هایش همیشه مسئله بوده و هست - ادبیات اقلیت\nگلشیری و داستان‌هایش همیشه مسئله بوده و هست Reviewed by Momizat on اکتبر 18 . فرزانه طاهری کتاب‌هایش را با وسواس انتخاب می‌کند و برای زود رسیدن به بازار عجله‌ای به خرج نمی‌دهد. به گفته‌ی خودش از اولین سال‌های دانشگاه، شوقِ این را داشته تا فرزانه طاهری کتاب‌هایش را با وسواس انتخاب می‌کند و برای زود رسیدن به بازار عجله‌ای به خرج نمی‌دهد. به گفته‌ی خودش از اولین سال‌های دانشگاه، شوقِ این را داشته تا Rating: 0\nشما اینجا هستید:خانه » گفت وگو » گلشیری و داستان‌هایش همیشه مسئله بوده و هست\nگلشیری و داستان‌هایش همیشه مسئله بوده و هست\nبا او در خانه‌اش واقع در شهرک اکباتان گفت‌وگو کردیم. همان خانه‌ای که سال‌ها با هوشنگ گلشیری در آن زندگی کرده و خاطرات زیادی را از او می‌توان بر در و دیوار خانه یافت…\nخانوم طاهری کمی درباره فعالیت‌هایی که درحال حاضر انجام می‌دهید؛ صحبت کنید.\nدر حال حاضر مشغول ترجمه‌ی دو اثر هستم که نمی‌توانم از آن‌ها نام ببرم. همچنین در حال به پایان رساندن آخرین کارهای مجموعه‌ی جدید کافکا هستم. در واقع دوباره داستانِ «مسخ» را از ترجمه‌ی جدید انگلیسی ترجمه کردم. در کنار این‌ها نسخه‌شناسی کافکا هم هست که دست‌خط‌های کافکا را در همین ترجمه بررسی کردم. به نظرم از لحاظ دقتی که کافکا در این اثر به کار برده و قراری که با خودش گذاشته برای اینکه داستان حتی یک سوزن از خط خود خارج نشود؛ می‌تواند درس خوبی برای داستان‌نویسان ما باشد. این نسخه‌شناسی از این لحاظ که در جایی مسئله فاصله از راوی مطرح است، جایی که مقداری مسائل عاطفی به داستان ورود پیدا کرده است، قیدی وارد شده، صفتی وارد شده یا… درس خوبی برای داستان‌نویسی است. در این اثر با رویکردهای مختلف نقد به مسخ کافکا، از دید فمینیستی، از دید زبان و… آشنا می‌شوید. آخرین کارهای این مجموعه هم رو به اتمام است.\nهمچنین نمونه‌خوانی اثری را در دست دارم که سال ۸۰ منتشر شد و متأسفانه کار بسیار کشته شد. سرانجام آن را از ناشر پس گرفتم و رویش کار کردم و دوباره قرار است منتشر شود. بیش از هرکتابی من به این کار با نام «راستی آخرین بار پدرت را کی دیدی؟» علاقه‌مند هستم و باعث تأسف است که این کتاب اصلاً دیده نشد. «راستی آخرین بار پدرت را کی دیدی؟» در حوزه‌ی خاطرات است اما خاطراتی که روی آن کار داستانی انجام شده. سال ۸۰ که منتشر شد من هیچ مقدمه‌ای بر آن ننوشتم. نویسنده‌ی آن یک شاعر انگلیسی است به نام « بلیک ماریسن» که کسی در ایران او را نمی‌شناخت و این اولین کار نثر وی بود. عده‌ای گفتند مجموعه داستان است و عده‌ای هم گفتند رمان است و هیچکس به این مسئله که این کتاب خاطرات است و روی آن کار داستانی صورت گرفته، توجه نکرد.\nآن زمان به اصرار خود ناشر که مدام از من کار می‌خواست به فکر ترجمه‌ی این اثر افتاده بودم که ۲هزار نسخه از آن منتشر شد و همان زمان، وزارت فرهنگ و ارشاد ۷۰۰ جلد از کتاب را برای کتابخانه‌ها خریداری کرد. بعد از دو یا سه سال از ناشر پرسیدم سرنوشت کتاب چه شد که او در پاسخ گفت: «هنوز خیلی در انبار مانده است»!\nفکر می‌کنم این کار در رده‌ی کتاب‌های آن ناشر نبود و من هم نمی‌توانستم طبق سلیقه‌ی ناشر کتاب انتخاب کنم. متأسفانه این اثر حیف شد چراکه در زمان خودش کتاب خاصی بود و آنقدر با زندگی شخصی‌ام عجین شده بود که من را خیلی به آن علاقه‌مند کرد، حتی بیشتر از «ریموند کارور». امیدوارم که این کتاب بدون دردسر توسط نشر نیلوفر منتشر شود.\nآثاری که برای ترجمه برمی‌گزینید، عموماً کارهایی استخوان‌دارند و مشخص است در انتخاب‌شان عجله به خرج نمی‌دهید. این آثار را چطور انتخاب می‌کنید؟\nمعمولاً کارهایی را انجام می‌دهم که مترجمانِ دیگر برای آن نمی‌دوند! این کتاب‌ها گاهی نه خیلی راحت است و نه خیلی پرخواننده. فقط کتاب «پیرمرد صد ساله‌ای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد»، اینطور شد که مترجمان دیگر هم به سرعت شروع به کار روی آن کردند. کتاب بعدی این نویسنده را هم می‌خواستند به سرعت ترجمه کنند اما من خوانده بودم و علاقه‌ای به ترجمه‌ی آن نداشتم.\nگاهی شده که ناشر کتابی برای ترجمه در نظر داشته و به من پیشنهاد داده. من کتاب را خوانده و پسندیده و ترجمه کردم. بارها شده خودم کتابی خواندم و خواستم که ترجمه‌اش کنم، اما به جایی رسیدم و دیدم که نمی‌شود این کار را در ایران منتشر کرد. این موضوع خیلی پیش می‌آید، خصوصاً در حوزه‌ی رمان‌های جدید با این مسئله خیلی برخورد می‌کنم که می‌رسم به جایی و می‌گویم « این را هم نمی‌شود منتشر کرد».\nبرای برخی آثار ضرورت‌هایی احساس می‌کنم. نه اینکه خودم خیلی به آن علاقه داشته باشم ولی ضرورتی از لحاظ داستان‌نویسی‌نویسی و نقد در مملکت وجود دارد که احساس می‌کنم این اثر باید ترجمه و منتشر شود. آثاری هم هست که سال‌ها وسوسه‌اش با من می‌ماند تا ترجمه‌اش کنم و گاهی پیش می‌آید کتابی را می‌خوانم که بسیار به من می‌چسبد و دلم می‌خواهد ترجمه‌اش کنم تا همه بتوانند بخوانند.\nگاهی در پروژه‌هایی مثل پروژه‌هایی که خشایار دیهیمی راه انداخته بود یا پروژه‌ای که نشر مرکز داشت یا پروژه‌ای که انتشارات طرح نو داشت و من «پوست» را در آن مجموعه منتشر کردم؛ قرار گرفته‌ام، اما خودم خیلی پروژه ندارم. چند اثر در مجموعه‌هایی که نشر مرکز در سریِ اصطلاحات ادبی و مکتب‌ها منتشر می‌کند نیز داشته‌ام.\nدر طول سال‌ها آثار زیادی هم به ضرورت نان ترجمه کرده‌ام. نه اینکه از این کارها دفاع نکنم، کارهای خوبی بودند اما ربطی به من نداشتند. من حتی کتاب آشپزی هم ترجمه کردم که البته پیامی هم برای وزارت فرهنگ و ارشاد بود که بهتر است ما کنج مطبخ بنشینیم!\nدر واقع خیلی دنبال کارهای جدید نیستم که تا مطرح شدند بخوانم و ترجمه کنم. در طول سال‌هایی که کار کردم هرگز این ملاکم نبوده که کاری را زودتر از بقیه ترجمه کنم تا پرفروش شود. برای مثال «ریموند کارور» را یکی از دوستانم از انگلیس آورد. به محض اینکه کتاب را دیدم گفتم باید این کار را ترجمه کنم.\nاین روزها شاهد یک بلبشو در بازار ترجمه هستیم. ترجمه‌هایی با زبان بد و به دور از دانستن ابتداییات زبان منتشر می‌شود. در این فضا که تعداد کتابخوانان بسیار کم هستند، بر تعداد مترجمان روز به روز افزوده می‌شود. شما وضعیت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا این ترجمه‌ها می‌توانند مانع از دیده شدن ترجمه‌های خوب شوند؟\nنه آثاری که امروز منتشر می‌شود خیلی تأثیرگذار و دوران‌ساز است و نه آن مترجمان بحث‌شان آن بحث‌های اصلی و تأثیرگذار است. مسئله‌ی سریع ترجمه کردن، بی‌بضاعت ترجمه کردن، خود را در تاریخ ثبت کردن و بی‌اخلاقی که از پایین تا بالا و از بالا تا پایین منتشر می‌شود، آفت کتاب‌های امروز است.\nچند روز پیش پرینتی از سه کتاب با ترجمه‌ی یک مترجم به دستم رسید که حیرت انگیز بود! اینجا دیگر مسئله‌ی نفهمیدن مطلب و فارسیِ بد مطرح نیست. خودِ مترجم اضافاتی از ذهن بیمار و زن ستیزش به کار وودی آلن وارد کرده که بهت‌انگیز است. اینکه زن‌ها با هرکسی پولدارتر باشد می‌روند، کتاب نمی‌خوانند، زن‌ها بیشعورند و… اصلاً در متن اصلی وجود ندارد. می‌خواهم بگویم که این مسئله هولناک است. کلاهی که سر همان چهار تا خواننده می‌رود، اسفبار است. این نوع ترجمه‌ها جنس بنجلی است که به مخاطب قالب می‌شود. همه ما اشتباهات لپی می‌کنیم ولی اینکه ابتداییات زبان را ندانی و جسارت ترجمه آن را داشته باشی؛ هولناک است. این کار بی‌اخلاقیِ غریبی است که من آن را خیلی بد می‌بینم و اعتمادم را از نسبت به مترجمان از دست می‌دهم.\nگاهی اشتباهاتی دیده بودم ولی بازهم فریب می‌خوردم و کتاب مترجمی که پر فروش و مطرح شده بود را می‌خریدم، فارسیِ آن آزارم می‌داد، اما اشکال تقلب این است که فارسی نشان نمی‌دهد که در متن اصلی چه خبر است. در واقع فارسی، ظاهرالصلاح است. اگر اوضاع کتابخوانی خوب بود، می‌شد گفت که مشکلی نیست، بگذار این کتاب‌ها هم منتشر شود. اما مسئله این است که در این وضعیت خراب کتاب و نشر، غیر از درختان و محیط زیست؛ حیف است که همین چهارتا و نصفی مخاطب هم چیزی به دست‌شان نرسد. دوغ و دوشاب در حوزه ترجمه قاطی شده و تئوری‌های نسبیِ پست مدرن هم پوست ما را کنده!\nمن این حرف را قبول ندارم که می‌گویند بودن چنین کتاب‌هایی بهتر از نبودنش است، هیچکس نمی‌میرد اگر کارِ فلان نویسنده را به سرعت نخواند و هیج ضرری به ادبیات کشور ما و به فهم و شعور جوان‌ها نمی‌زند. ولی خب ظاهراً ترجمه حرفه‌ی پول‌درآری شده است.\nترجمه در کشور ما همیشه مهم بوده و هنوز هم مهم است تا جایی که برخی معتقدند این هجمِ ترجمه باعث شده که ادبیات داستانی ما در سایه قرار گیرد. با این مخالفم. من می‌توانم تأثیر ترجمه‌های بد را بر زبان بفهمم همانطور که تأثیر زبانِ بد تلوزیون را بر عموم مردم می‌توان فهمید. اما اینکه نویسنده‌ها شاهکارهای بزرگی در کشو دارند که به خاطر ازدیاد ترجمه نمی‌توانند آن را منتشر کنند به اعتقاد من از آن افسانه‌هاست.\nدر شرایطی که تعداد کتابخوان‌ها بسیار پایین است، چطور می‌توان ترجمه را حرفه‌ای برای کسب درآمد به حساب آورد؟\nزمانی که اشتباهات مترجم در ابتداییات لو می‌رود، گویی بازهم تأثیری بر مخاطب ندارد. کارهای خیلی اساسی و مهمی که صالح نجفی در مطبوعات انجام می‌دهد خوب است، چراکه او واقعاً برای این کار صالح است. این ترجمه‌ای که من دیدم از کار «وودی آلن» و سال‌ها هم تجدید چاپ شده، حیرت انگیز بود. برای مثال ذبیح‌الله منصوری پدیده‌ای است در ترجمه، ولی او تنها به متن اصلی آب و تاب می‌داد، نه اینکه چیزهایی به متن اضافه کند. فکر می‌کنم به این مترجم گفته بودند طنزت خوب است و او هم روی کار وودی آلن زمینه‌ای پیدا کرده که تاخت و تاز کند و بیچاره وودی آلن… در این کتاب وودی آلن به شدت زن‌ستیز شده و سال‌هاست که مردم دارند می‌خوانند و هیچ اتفاقی هم نیفتاده.\nمسئله این است که تعداد مترجمان خیلی زیاد شده. زمانی فضا خلوت‌تر بود و می‌شد فهمید که چه خبر است. این روزها مثل قارچ مترجم رشد می‌کند.\nنقد را مگر چند نفر می‌خوانند؟ دهه ۶۰، نشریه‌ی آدینه را از اول تا آخر می‌خواندیم. اما امروز نشریات زیادی هست که نمی‌توان حتی چند خط آن را خواند. تعدد این نشریات و دویدن آدم‌ها و وجود شبکه‌های اجتماعی و تلوزیون و… که حواشی زندگی انسان را می‌بلعد می‌تواند از جمله دلایلی باشد که به این بلبشو رسیده‌ایم.\nزمانی بود که انسان می‌توانست به آینده امیدوار باشد. به قول نیما: «آنکه غربال به دست از پس ما می‌آید…» اما امروز حتی به آیندگان هم امیدی ندارم. فکر می‌کنم همه‌ی ما در یک گرداب بی‌نظمِ عجیب و غریبی گرفتار آمده‌ایم و در آن می‌چرخیم و در این بین ممکن است دو تا ذره‌ی درست به هم بخورند ولی در کل همه چیز درهم و برهم و آشفته است.\nمن درباره ادبیات زیاد صحبت نمی‌کنم چراکه کسی می‌تواند درباره آن صحبت کند که همه‌ی کارها را خوانده باشد. به‌طور کلی همیشه در نظر دادن خودم را سانسور کردم، چراکه اگر چیزی می‌گفتم گاهی جنجال‌برانگیز می‌شد. همیشه مبارزه می‌کنم این را جا بیندازم که در این مملکت بپذیرند یک شخص تنها می‌تواند مترجم باشد. می‌شود که کسی حرفه‌اش تنها ترجمه باشد و درباره ادبیات و مسائلی از این قبیل خیلی نظر ندهد. اما در مجموع می‌توانم بگویم که گاهی کارهایی که خواندم خوب بوده، به این معنا که کار تازه‌ای شده، به این معنا که درِ یک جهان تازه را به روی من بازکرده که تجربه زیستی من نبوده ولی انبوهی هم خواندم که هیچ چیز به من اضافه نکرده، فقط وقتم را تلف کرده است.\nداستان آپارتمانی می‌تواند خیلی هم خوب باشد، این انگی که به عنوان تحقیر به داستان‌هایی می‌زنند که در فضای زیستی آدم‌های متوسط می‌گذرد را قبول ندارم. من هیچ اشکالی در فضاهای آپارتمانی نمی‌بینیم، مهم نیست که داستان در کجا اتفاق افتاده، بلکه مضمون آن هم است. اگر بخواهیم تمام داستان‌های آپارتمانی را رد کنیم باید «کارور» را هم رد کرد چراکه داستان‌های او هیچوقت در شهر اتفاق نمی‌افتد، دست‌کم داستان‌هایی که من از او ترجمه کرده‌ام اینچنین بوده است و همه در فضای بسته‌ی خانه‌ها و طبقه‌ی پایینِ متوسط بوده است.\nمن اشکال را در فقر تجربه‌ی بعضی از داستان‌نویسان می‌بینم. گاهی با جوانانی صحبت می‌کنم و می‌گویم که شما فقر تجربه دارید و انگار که چیزی بیشتر از آنچه اطرفتان هست را نمی‌بینید. آن‌ها گاهی معترض می‌شوند و می‌گویند که زمانِ شما سفر کردن ساده بود، برایشان مثال «جین آستین» را می‌زنم که هرگز از خانه‌ی پدرش که کشیش بود بیرون نرفت. به هرحال تخیل هم در داستان‌نویسی مهم است. حتماً که نباید مثل سندباد سفر کنی تا بتوانی داستان بنویسی. می‌شود درخانه هم سفر ذهنی داشت. البته نکته‌ی مهم این است که باید برای داستان‌نویسی زحمت کشید. نویسندگان خیلی ساده گرفته‌اند و این ساده‌انگاری را در ترجمه می‌توان به عین دید. مترجم جمله‌ای را متوجه نمی‌شود و برای فهمیدن آن حتی به خود زحمت جستجو کردن هم نمی‌دهد.\nخود من بعد از این‌همه سال کار، باز هم جستجو می‌کنم. اگر دو خط از یک کتابی نقل شده باشد، می‌روم آن دو خط را از کتاب پیدا می‌کنم که اگر ترجمه‌ی فارسی‌اش هم خوب بود در پاورقی نام کتاب را ذکر می‌کنم. می‌شود این کارها را هم نکرد. یادم است یکبار کتاب مصدق کاتوزیان را ترجمه کردم، وقتی شندیدند که من در حال ترجمه‌ی این کتاب هستم، به سرعت کتابی زودتر از من منتشر شد. مترجم تمام حرف‌ها و نامه‌های مصدق را از انگلیسی ترجمه کرده بود و تلاش و جستجویی نکرده بود که اصل آن‌ها را از فارسی بیاورد. جستجوگری، بسنده نکردن به خود و علوم فراوانِ خود در کار نویسندگی و ترجمه خیلی مهم است.\nروی پیشرفت ادبیات فکر نمی‌کنم تأثیرگذار باشد. همان زمان هم که ما جایزه‌ی گلشیری را می‌دادیم این بحث مطرح بود که می‌تواند به ارتقای داستان‌نویسی کمک کند، اما من می‌گویم نه اگر کمکی کند به ارتقای خواندن می‌کند نه ارتقای داستان‌نویسی. برخی هم آنقدر این موضوع را اساسی می‌دیدند که می‌گفتند شما به زویا پیرزاد جایزه دادید و امروز همه مثل پیرزاد می‌نویسند. این همان اتهامی است که به من می‌زنند در خصوص اینکه شما «کارور» ترجمه کردید و همه کاروری شدند در این مملکت! آن دیگر اشکال ما نیست. ولی می‌خواهم بگویم که تقلید هیچوقت در مقوله‌ی نوشتن جای نمی‌گیرد. جایزه ادبی می‌تواند مانند نقد عمل کند. از بین این‌همه عنوان، ۱۰ کتاب برای خواندن پیشنهاد می‌شود که این خوب است و می‌تواند به ارتقای خواندنِ افراد کمک کند.\nدر مورد جایزه‌های دولتی باید بگویم که پول خرج می‌کنند اما اعتبار ندارند. تنگ‌نظرتر از آنند که بتوانند نگاه دولتی‌شان را حذف کنند. گاهی بین‌شان هم نویسندگانی هستند که دولتی نیستند. البته من نمی‌دانم نویسنده‌ی دولتی یعنی چه. کلاً جمعی ضدین است، چراکه می‌دانیم سالیان سال است که پروژه‌های درست کردن داستان‌نویس و فیلمساز شروع شده است. خیلی از مسائل فیلمساز به دولت ربط پیدا می‌کند اما داستان‌نویسی امری است ذهنی و در خلوت است. اما برای ساختن نویسنده خیلی تلاش و خرج کردند که در این بین نویسندگان زیادی خود را از این فضا کنار کشیدند.\nذات هنر اصلاً با این قالب‌ها نمی‌خواند، در نتیجه این پروژه‌ها شکست خورده شدند. زمانی که ما جایزه می‌دادیم، مالیات هم پرداخت می‌کردیم، درحالیکه بسیاری از جایزه‌های دولتی از پرداخت مالیات معاف هستند. در واقع این پولِ ما هم بود که خرج می‌شد و فقط می‌گفتیم که با ما کاری نداشته باشید و سنگ سر راه ما نیندازید. یکی از تأثیرات جوایزه گلشیری در ادبیات این بود که جلوی تجدید چاپ کتاب‌های برنده‌ی ما گرفته می‌شد! کتاب‌هایی که خیلی دشوارخوان بود به چاپ بعدی می‌رسید. اما کتاب‌هایی که برنده می‌شدند به چاپ‌های بعدی نمی‌رسیدند. مسئله‌ای که ناراحتشان می‌کند این است که با وجود تمام خرج‌هایی که می‌کنند اعتباری ندارند.\nچرا مخالفت با جریان ادبی گلشیری همچنان ادامه دارد؟\nشخصِ گلشیری و داستان‌هایش همیشه مسئله بوده و هست. اینکه هنوز هست وحضور دارد برای آن‌ها آزاردهنده است. هنرمند و داستان‌نویس به‌طور کلی نمی‌تواند از دغدغه‌هایی مثل آزادی بیان چشم بپوشد. نویسنده نمی‌تواند وقتی می‌نویسد از برخی مسائل چشم پوشی کند. گلشیری می‌نوشت چون باید می‌نوشت و اتفاقاً برخلاف تصور عام درباره او که گلشیری داستان‌نویسِ داستان‌نویسان است؛ باید بگویم که او یکی از متعهدترین داستان‌نویسان ماست. در آثار گلشیری هرگز داستانی فارغ از فضایی که پاسخگویی به زمانه‌اش باشد، مشاهده نمی‌کنید. این‌ها به مذاق برخی خوش نمی‌آید و آزاردهنده است. شأنی که گلشیری، به رغم همه‌ی سرکوب‌ها به دست آورد را برنمی‌تابند.\nبه‌طور کلی رمان و داستان به معنی واقعیِ کلمه، ضد دیکتاتوری است چون چند صدایی است. توضیحی که ناباکوف درباره رمان می‌دهد جالب است. او می‌گوید داستان‌نویسان قدرتِ بیرون ندارند اما انتقامی که از دیکتاتور می‌گیرند این است که در داستانشان دیکتاتور را مضحکه می‌کنند.\nذاتِ داستان‌نویسیِ درست و به معنای دقیق کلمه و به خصوص رمان، ، با حکومت‌های توتالیتر در تضاد است. نویسنده شخصیت‌هایی خلق می‌کند که اتفاقاً مواردی است که با سانسور مواجه می‌شود. ذهنِ به شدت مذهبی را هم نویسنده می‌تواند به شکلی باورپذیر بسازد و از آن‌طرف ذهنی را هم که خلاف این است را باورپذیر کند. موضع نگیری و این بی‌طرفی، یکجور دموکراسی است که این آدم‌ها را با تمام توان خلق می‌کنی و نتیجه را برعهده‌ی خواننده می‌گذاری.\nداستان‌نویسان دولتی که تاکنون تربیت شده‌اند، دارای نگاه یک بعدی هستند. شخصیت‌هایی با نام هوشنگ و منوچهر همه ساواکی بودند و کراوات می‌زدند و همه اسم ایرانی داشتند. از این تک بعدی‌ها هیچوقت داستان خوب بیرون نمی‌آید و هرچه هست کلیشه‌سازی است، این‌ها تنها امنیت خاطری به قدرت می‌دهد که تکلیف همه چیز را معلوم می‌کند. ذات رمان این است که واقعیت و حقیقت مطلقی وجود ندارد و هرکسی روایت خودش را می‌گوید و همین است که به مذاق اشخاصی که در رأس قدرت هستند خوش نمی‌آید. آن‌ها می‌خواهند بگویند که ما حقیقت مطلقیم.\nاین بحث همیشه مطرح بوده. معتقدند گلشیری مبتذل‌نویس است و دوستان خودمان هم حرف‌هایی زده‌اند که کیهان هنوز از آن استفاده می‌کند.\nاگر قتلی در رمان اتفاق بیفتد نمی‌توان رمان‌نویس را به عنوان قاتل دستگیر کرد. این یکی از بدیهیات است که هنوز جا نیفتاده. به‌طور مثال در داستانی مردی به زنش خیانت می‌کند و با کلفت خانه‌اش هم رابطه دارد؛ این‌ها واقعیاتی است که وجود دارد اما نمی‌توان از آن حرف زد. در روزنامه‌ها می‌توان از اختلاس حرف زد اما در رمان این امکان وجود ندارد. نویسنده در رمان نمی‌تواند یک شخصیت دولتی خلق کند که اختلاس می‌کند. در واقع رمان‌نویس نمی‌تواند از این‌همه نابه‌سامانی اجتماعی حرف بزند. در رمان، کشورِ شما باید گل و بلبل باشد.\nوقتی در حد روزنامه هم آزادی بیان نمی‌دهید به ادبیات، همین موجودات کوتوله که در حاشیه‌ی امن حرکت می‌کنند جای داستان‌نویس‌های خوب را می‌گیرند. هنوز این چیز بدیهی را نمی‌بینند و طرف‌گیری راوی و شخصیت را به حساب نویسنده می‌گذارند و بر آن اساس او را می‌کوبند. در واقع مبتذل‌نویسی از آنجا ناشی می‌شود.\nنویسنده به هرحال می‌نویسد و اگر چشم به انتشار داشته باشد موقع نوشتن این را نشان می‌دهد. من که مترجم‌ام، تکلیف‌ام معلوم است. اثری است که شخص دیگری خلق کرده و می‌خوانم و فکر می‌کنم که آیا این اثر را بدون اینکه مصلح شود می‌توان منتشر کرد یا نه آن وقت دیگر وجدان من است که چقدر به خودم اجازه دهیم که چه بلاهایی سر اثر یک نویسنده بیاید.\nاما نویسنده خلق می‌کند، قلم را روی کاغذ یا انگشت روی کیبورد می‌گذارد. آن رهایی که باید داشته باشد را از اول ندارد و این واقعاً وحشتناک است. این مسئله به تدریج در ذهن رسوخ کرده و تأثیرش را برای اولین بار است که در زندگی‌ام می‌بینم.\nکارِ گلشیری به هر حال درآمد زندگی‌مان بود، می‌توانست تن دهد و یک کلمه را بردارد اما این کار را نمی‌کرد، ولی موقعی که می‌نوشت انگار که فارغ از همه چیز بود یک‌دفعه بلند داد می‌زد : «که این را هم نمی‌شود چاپ کرد» وقتی می‌نوشت می‌فهمید. از اول وقتی این در ذهنت باشد خیلی وحشتناک است. دلم خیلی برای داستان‌نویسان می‌سوزد برای اینکه با این مانع ذهنی شروع به نوشتن می‌کنند و این خیلی دردناک است.\nاینجا نقش کانون نویسندگان می‌آید. اولین باری که گلشیری را دیدم در شب‌های شعر کانون بود. سال ۵۶ از فاصله‌ی خیلی دور، زیر باران. شب تاریخیِ خیلی عجیبی بود. شب قبل سعید سلطان‌پور شعر خواند و از قراری که با برگزارکنندگان داشت بیرون زد. آن جمعیت ۱۰ هزار نفری، جوانان تشنه زیر باران. ما هم که همه مغزها سیاسی، عاشق خون و لاله و دیوار و شب… خیلی هیجان زده شدیم، شعر خواند و تازه هم از زندان آزاد شده بود.\nشب ششم نوبت گلشیری بود که مشیری هم جزء آن جمع بود. شب قبل به خاطر سلطان‌پور فضا هیجانی شده بود و بیرون هم پر از ساواکی بود. ما ساعت‌ها زیر باران می‌ایستادیم چون در باغ انجمن فرهنگی ایران و آلمان بود. بعضی‌ها این ۱۰ شب را آغازگر انقلاب می‌دانند. حدود ۶۰ نویسنده و شاعر سخنرانی کردند. اول رییس انجمن گوته یا رایزن فرهنگی ایران و آلمان آمد و گفت که که میهمان یک کشور هستیم و قرار نیست اتفاقی بیفتد. از این به بعد شاعران داستان می‌خوانند و شاعران شعر می‌خوانند و از سخنرانی خبری نیست. بدون اینکه کسی به کسی بگوید این جمعیتی که حتی روی زمین هم نشسته بودند به طرف در حرکت کردند که بروند. اگر این جمعیت با چنان حجمی بیرون می‌ریخت خیلی اوضاع بدی می‌شد. آنجا خاک آلمان حساب می‌شد.\nگفتند حالا آقای فریدون مشیری شعر بخواند. خدا رحمتش کند اما ما خیلی دوستش نداشتیم چون اشعارش عاشقانه بود. فریدون مشیری اتفاقاً از جلوی من رد شد، وقتی که خواست برود بالا همه می‌خواستند آنجا را ترک کنند، مشیری ناراحت شد و وقتی می‌خواست برگردد همه می‌گفتند گلشیری، گلشیری و او فکر کرد که می‌گویند مشیری، مشیری… بالاخره گلشیری بالا رفت و «جوانمرگی در نثر معاصر فارسی» را خواند.\nسال دوم، سوم دانشگاه بودم. ۱۷ سالگی رفتم دانشگاه و آن زمان ۱۹ سالم بودم. در آن دوره شیفته‌ی هیجانات بودیم و آنجا احساس کردم این آدم چقدر احترام به مخاطب گذاشته و چنین مطلبی نوشته. من یادم است که خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم. فردای آن روز رفتم جایی که پرسش و پاسخ شب قبل را انجام می‌دادند. آنجا نزدیکتر دیدمش و متوجه شدم که این انسان چقدر باهوش است، طنزی که در کلامش بود و برق چشمهایش را دیدم و به عنوان یک نویسنده بسیار به او علاقه‌مند شدم.\nاز کارهای گلشیری تنها شازده احتجاب را خوانده بودم وقتی دبیرستان بودم، در جشنواره جهانی فیلم تهران، در سینما کاپریل که الان به نام سینما بهمن تغییر نام داده، فیلم شازده احتجاب را دیدم. آن زمان دو تا کتاب دیگر هم گرفتم. «بره گمشده‌ی راعی» و «مثل همیشه» را گرفتم و خواندم. استادم برای دوره‌ی فوق لیسانس کنفرانسی گذاشته بود که گلشیری را برای بره گمشده‌ی راعی دعوت کرد و من با اینکه دانشجوی فوق لیسانس نبودم آن برنامه را رفتم. آنجا دیدمش تا مدتی بعد در یک میهمانی که استادم من را هم دعوت کرده بود با هم شخصی‌تر آشنا شدیم و ادامه پیدا کرد تا انقلاب و ازدواج.\nاگر با گلشیری هم آشنا نمی‌شدم باز هم مترجم می‌شدم البته نمی‌دانم که سرنوشتم چه می‌شد چون من رتبه اول دانشگاه شده بودم و می‌توانستم بورس بگیرم، یا می‌توانستم بروم و امکانش را داشتم که بروم و درسم را ادامه بدهم و این هم از حسرت‌هاست. دلم می‌خواست درسم را ادامه دهم. از همان وقتی که با ادبیات به زبان انگلیسی آشنا شدم به ترجمه علاقه‌مند بودم. چون من از کودکی با زبان انگلیسی آشنا بودم. داستان‌های «اُ هنری» را سال چهارم دبستان می‌خواندیم. در نتیجه با آن‌ها آشنا بودم و یکباره دریچه‌ای به واسطه‌ی چند استاد خوب به روی من باز شد. یک جهان دیگر. بی‌تاب بودم که کتاب‌هایی را که می‌خوانم همه بتوانند بخوانند. هنوز هم این علاقه را دارم. ادامه‌ی ترجمه‌ی من این است که تعداد بیشتری بخوانند.\nاگر گلشیری نبود مترجمی که امروز هستم؛ نمی‌بودم. من کتاب‌هایی داشتم و می‌خریدم، ناگهان به خانه‌ای ورود کردم که دریایی از کتاب بود. آدم‌هایی که می آمدند، جلساتی که داشتیم از این لحاظ که ادبیات کلاسیک بخوانیم و اینکه ترجمه‌های من را حتماً می‌دید و کاری ندارم به اینکه دشمنان عزیز می‌گفتند کارهای فرزانه طاهری را گلشیری ترجمه می‌کند! و امروز هم روح او احضار شده و برای من ترجمه می‌کند.\nسختی‌ها باعث شد که من خیلی پوست‌کلفت‌تر از سابق شوم. سختی‌هایی که صرفاً به دلیل حضور گلشیری در زندگی ما بود. سختی‌های مادی تا روانی و احساس عدم امنتیت مدام باعث شد که من بتوانم در هر شرایطی کار کنم و کارم برایم ارزش داشته باشد و امروز اصلاً نمی‌توانم ساده‌اش بگیرم. در شرایط سختی توانستم استانداردهایم را حفظ کنم. هیچوقت به خاطر پول ترجمه‌های سرسری نکردم. اصولی برایم ماند که مهمترین آن‌ها احترام به کلمه بود که این را از گلشیری آموختم و همچنین تن ندادن به سانسور. اگر بخواهم کلمه‌ای را به جای کلمه‌ای دیگر بنشانم احساس شرم می‌کنم. هم‌نفسی با چنین آدمی و بحث‌هایی که در خانه انجام می‌شد بر من تأثیرگذار بود.\nگلشیری موقع ازدواج دو برابر من سن داشت. من ۲۱ سالم بودم و او ۴۲ ساله. من ۲۱ ساله‌ی معمولی نبودم، چراکه زندگی سختی را پشت سر گذاشته بودم، ناز نازی نبودم و مستقل و روی پای خود بودم. من اینطور نبودم وبا سختی‌ها خیلی کنار می‌آدمدم. اولش خیلی سخت بود به دلیل اینکه زندگی عادی نداشتیم. ما دو تا بچه داشتیم درحالی‌که او اخراج شده بود و من بیکار شده بودم، اجاره‌نشین بودیم، هرچه داشتیم در آن سال‌ها فروخته بودیم که بتوانیم زندگی کنیم ولی اسم گلشیری و سایه‌ی سنگینش بیشتر از جانب دیگران من را آزار می‌داد چراکه یک جوری نقشی که برای من می‌خواستند و گلشیری هم ابتدا این را حس می‌کرد.\nذهن کله‌شق مستقلی داشتم و به همین دلیل کشمکشمان زیاد بود اما بعد گرد و خاک‌ها خوابید. آغاز زندگی مشترک برای همه به این شکل است که من اصطلاح نظامی برای آن به کار می‌برم که بالاخره جایی می‌رسد که زن و شوهر بر سر مواضع اشغال‌شده‌شان به توافق می‌رسند و این می‌شود خط حایل.\nگلشیری خیلی باهوش بود. دوستانی داشت که ازدواج کرده بودند ولی حالِ روشنفکری‌شان را با خانم‌های روشنفکر می‌کردند، او این دوپارگی را نمی‌خواست. باهوش بود و می‌دانست که اگر من یک موجود له‌شده‌ی کنج آشپزخانه نباشم به نفع خودش هم هست. از سال ۶۲ مشغول به کار شدم و از این سایه بیرون آمدم.\nهیچوقت تصور نمی‌کردم که زودتر از من برود. ذهن خیلی جوانی داشت. در جلساتی که دائم با داستان‌نویسان جوان داشت می‌گفت من معلم نیستم من هم یاد می‌گیرم و برخلاف تصور برخی که این رابطه را مرید و مرادی می‌دیدند، کاملاً دو طرفه بود. اگر به گذشته برگردم باز هم همین انتخاب می‌کنم.\nهیچ پولی نداشتیم و من گفتم که یک خوابه می‌گیریم برای اینکه باید ۱۰۰ هزار تومان پیش می‌دادیم، گفتند که یک خوابه و دو خوابه مال مستخدم‌هاست و شما سه خوابه و ۴ خوابه می‌توانید بگیرید، این کوچکترین سه خوابه است. هر بار باید ۱۸۰ هزار تومان می‌دادیم و ۳۰۰ تومان جلو داده بودیم. روزهایی بود که سه جا کار می‌کردم. در مرکز نشر حقوقم ۷ هزار تومان بود در سال ۶۷ به بعد هم اجاره‌نشین بودیم و جابه‌جاییِ این‌همه کتاب فاجعه بود. سال ۷۰ که این خانه را خریدیم یک کانتینر کتاب و قفسه آوردیم و فکرش را بکنید که در این سال‌ها چقدر به آن اضافه شده است.\nتدریس خصوصی کردم، کتابم را قرارداد بستم و تا سه صبح کار کردم، هرچه داشتیم فروختیم و بالاخره تمام شد. یک میلیون و صد پول نقد داده بودیم و ۶۰۰ هزار تومان وام گرفته بودیم و ماهی ۵۸۰۰ تومان قسط وام می‌دادیم و سرانجام تابستان سال ۷۰ به اینجا نقل مکان کردیم.\nگلشیری این اواخر با کامپیوتر کار می‌کرد. فکر می‌کنم اولین نویسنده‌ی ایران بود که با کامپیوتر کار می‌کرد. روزهایی می‌شد که خیلی کار می‌کرد، روزهایی هم نمی‌توانست و عصبی می‌شد. ولی منظم باید برای خودش وقت داشت یا می‌خواند یا می‌نوشت. چند سال آخر معاشرت بی‌دلیل برایش معنی نداشت، مهمانی اگر بود باید جلسه‌ای بود که به میهمانی تبدیل می‌شد. حوصله‌ی وقت تلف کردن نداشت. کلاس‌هایش همیشه برقرار بود. گاهی من غصه می‌خوردم و فکر می‌کردم که حیف است که نمی‌نویسد، اما نمی‌شد این وجه‌ها را از زندگی‌اش حذف کرد.\nآغاز مریضی‌اش بود و برای تشخیص به بیمارستان رفتیم می‌گفت: «اینبار که خوب شوم، می‌نویسم» که دیگر از بیمارستان بازنگشت.\nگلشیری همیشه دغدغه‌های جامعه را داشت. دوستان خارج‌نشین خیلی او را می‌نواختند به خاطر مطلبی که سال ۷۶ برای انتخاب خاتمی نوشته بود. بچه‌های من ۱۴-۱۵ ساله بودند، که در یکی از جلسه‌ها آمدند و جلسه را به هم زدند.\nگلشیری می‌گفت: «دست پاک برای تو سر زدن است». اصلاحات برای او خیلی مهم بود، اصول خود را داشت و می‌توانست پراگماتیسم سیاسی خود را حفظ کند تا جایی که به اصول لطمه وارد نشود. معتقد به مشارکت در امر سیاسی بود، نه در امر قدرت یا گرفتن قدرت. خیلی به جامعه‌ی مدنی معتقد بود و مطلبی هم در این زمینه دارد که هنوز منتشر نشده است. در مطلبی که سال ۷۶ برای انتخاب خاتمی نوشت گفته بود که اگر ساختارها را تغییر ندهیم محکوم به شکست هستیم و تقویت جامعه‌ی مدنی فقط می‌تواند تداوم ببخشد.\nگلشیری و امثال او دیدگاهی اصلاح‌طلبانه داشتند. به اعتقاد شما این دیدگاه هنوز هم در جامعه‌ی ما می‌تواند پاسخگو باشد؟\nچاره‌ی دیگری نداریم. خیلی وقت‌های دوستی‌های من بر سر این موضوع به‌هم خورده. گاهی شخصی کاری انجام می‌دهم و گاهی هم اعلام حمایت می‌کنم و در مواردی هم بوده که نتوانستم اعلام حمایت کنم.\nمی‌دانم که نمی‌توانم تغییر بزرگی انجام دهم و اینکه تغییرات بزرگ و ناگهانی پایدار نخواهند ماند برای همین هرجا که بتوانم کوچکترین اثری بگذارم و کوچکترین تغییری حاصل کنم، آن کار را انجام خواهم داد. به نظر من این درست نیست حالا که آنقدر بی‌اخلاقی زیاد هست همه بتازانند. در اوج بی‌اخلاقی شریف ماندن و درست کار کردن بسیار مشکل شده است. انسان باید سعی کند آلوده نشود حتی اگر در لجنزار افتاده. انسان باید خود و دایره‌ی دور خود را حفظ کند و تلاش کند که تأثیرگذار باشد. هرکس کار خود را باید به درستی انجام دهد.\nاز لحاظ شعور سیاسی و دانش، نسل شما با ما قابل مقایسه نیست. ما بی‌سواد بودیم، هیچ کتابی به دست ما نمی‌رسید. ترجمه‌های افتضاحی بود که باید آن را هم با ذره‌بین می‌خواندیم. آزادی فردی سطحی وجود داشت و جوانان خیلی تشویق می‌شدند به خوش‌گذرانی. اینکه سرشان گرم شود به خوش‌گذرانی و به مسائل سیاسی کاری نداشته باشند و امروز برعکس است. برخی دخترانی که در خیابان‌ها می‌بینیم، هیچ جای دنیا نمونه‌اش نیست! این هجم آرایش را در هیچ جای دنیا نمی‌بینی و این نتیجه‌ی فشار و محدودیت است. کسی حوصله‌ی ورود به عمق ندارد و چیزهای سطحی‌تر را می‌پذیرند، اشتباه مهلک شاه این بود که باید می‌گذاشت این کتاب‌ها آزاد باشد، مذهبی‌ها آزاد بودند. او با چپ‌ها مشکل داشت.\nسال ۸۰ رفتم کوبا و جالبه که یاد زمان شاه افتادم. مردم از هم می‌ترسیدند و با هم حرف نمی‌زدند. فکر کردم که ما الان این حال را نداریم. می‌خواهم بگویم توتالیتاریسم امروز نیست و آن زمان بود، عده‌ای معتقدند امروز هست ولی من می‌گویم امروز نیست.\nگفت وگو: نوا ذاکری / ایلنا / ادبیات اقلیت ۲۷ مهر ۱۳۹۴


خانه/موبایل و تبلت/برندهای دیگر/وان پلاس ۸ پرو با امکان تنظیم نرخ تازه سازی نمایشگر\nوان پلاس ۸ پرو با امکان تنظیم نرخ تازه سازی نمایشگر\nپس از انتشار رندرهایی از گوشی موبایل وان پلاس ۸ پرو، اکنون تصویر لایو و جدیدی از این تلفن هوشمند ارائه شده است که گزینه‌های نرخ تازه‌سازی نمایشگر با امکان تنظیم آنها را نشان می‌دهد.\nتصویر نمایشگر وان پلاس ۸ پرو با امکان تنظیم نرخ تازه سازی نمایشگر\nبا توجه به این تصویر، قطعاً وان پلاس ۸ پرو از نرخ تازه سازی پرچمدار ۱۲۰ هرتز پشتیبانی می‌کند. با این وجود گزینه‌های ۹۰هرتزی و ۶۰هرتزی برای کاربران وجود خواهد داشت. این یک سیاست بسیار مناسب و خوب است زیرا سرعت بالای نرخ تازه‌سازی قاتل باتری است و در مواقعی که به آن نیاز نیست کاهش آن می‌تواند به دوام بیشتر باتری کمک کند. تصویر لایو وضوح نمایشگر این گوشی هوشمند را نشان نمی‌دهد. بنابراین مشخص نیست که OnePlus 8 Pro می‌تواند سرعت تجدید ۱۲۰Hz را در وضوح ۲K حفظ کند یا خیر؟\nعلاوه بر این، وان پلاس ۸ پرو از طراحی تمام صفحه هول سوراخ نیز استفاده خواهد کرد. سوراخ دوربین جلویی در سمت چپ بالای صفحه قرار دارد و حاشیه‌های هر دو طرف بسیار نازک و باریک هستند. طبق گمانه‌زنی‌ها، این اسمارتفون از صفحه نمایش پانچ هایپر لپه استفاده خواهد کرد.\nهمچنین این گوشی وان‌پلاس از نمایشگر ۶.۶۵ اینچی بهره می‌برد و مجهز به پردازنده Snapdragon 865 خواهد بود و از شبکه ۵G پشتیبانی خواهد کرد. OnePlus 8 Pro از یک ماژول چهارگانه دوربین استفاده خواهد کرد. سه دوربین به صورت عمودی در وسط چیده شده‌اند و یک لنز ۳D TOF و یک فلش LED نیز در سمت چپ این سه دوربین قرار دارند.\nنرخ تازه‌سازی تصویر با سرعت ۱۲۰Hz احتمالاً در گوشی وان پلاس ۸ نیز وجود خواهد داشت. گرچه روند استفاده از نمایشگرها با رفرش‌ریت بالا در حال گسترش بین تمام برندهاست اما فراموش نکنید که OnePlus جز اولین شرکت‌هایی بود که گوشی‌های خود را با نمایشگر عالی و رفرش‍ریت بالا ارائه داد. در حدی که گوشی‌های این برند قابل رقابت با بسیاری از گوشی‌های گیمینگ بازار بوده و هست! در مورد قیمت گوشی وان پلاس ۸ پرو هنوز گمانه زنی هایی انجام نشده است.