لیبرالیسـم علیه حقوق بشـر\nدست برتر دانشگاه آزاد اسلامی در ۱۲ رشته نسبت به دولتی‌ها\nسنت لیبرالیسم که در ایالات متحده به فعلیت رسیده چگونه در تاریخ به ستیز بشر رفته است\nنویسنده : محمد علی بیگی دبیر اندیشه\nاعلامیه جهانی حقوق بشر (Universal Declaration of Human Rights) تا چه حد Universal یا «جهانی» و عمومی است؟ طبیعتا چنانکه در عنوان این اعلامیه آمده است، با اعلامیه‌ای «جهانی» مواجهیم. همچنین در مقدمه متن آن نیز در باب اعلامیه چنین توصیفی آمده است:\na common standard of achievement for all peoples and all nations\nیک معیار [استاندارد] مشترک و دستاوردی برای همه مردم و همه ملل\nآیا چنین مدعایی امکان وقوع دارد؟ کدام مدعا؟ اینکه می‌توان به یک «قانون عام و جهانی» دست یافت تا تمام انسان‌ها فارغ از فکر و فرهنگ و تاریخ و معتقدات و سایر مقتضیات انسانی، در آن اشتراک یابند و همه فارغ از تمایزات، بدان تن دهند. گذشته از آنکه منتقدان «اعلامیه جهانی حقوق بشر» برآنند که چنین قدر مشترکی در آن اعلامیه نیست، از لحاظ منطقی نیز چنین ادعایی ممکن نخواهد بود. با این حال «لیبرالیسم به‌مثابه ایدئولوژی» و تالی آن یعنی «اعلامیه جهانی حقوق بشر»، هر دو چنین ادعایی داشته‌اند و دارند.\nجهان‌شمولی و بحران آن\nاندرو هیوود در ویراست ششم (2017) از کتابش «درآمدی به ایدئولوژی‌های سیاسی» چنین آورده است:\n«طی قرن بیستم چنین رایج بود که لیبرالیسم، به‌لحاظ اخلاقی، خنثی و بی‌طرف تلقی شود. این مطلب در این باور انعکاس یافت که لیبرالیسم مقابل «خیر» اولویت را به «حق» می‌دهد. به بیان دیگر لیبرالیسم می‌کوشد شرایطی را تاسیس کند که مردم و گروه‌ها در آن، مطابق تفسیر خود از خیر، آن [خیر مورد نظر خودشان] را پی بگیرند اما [خود لیبرالیسم] هیچ معنای مشخصی از خیر را تعیین و ترویج نمی‌کند. از این نظرگاه، لیبرالیسم یک ایدئولوژی مثل سایر ایدئولوژی‌ها نبود، بلکه نحوی «مابعد ایدئولوژی» [یا ایدئولوژی عام و شامل] بود؛ مجموعه‌ای از قوانین و قواعد که مبنایی را تاسیس می‌کند و مبتنی‌بر آن مبناست که مباحث سیاسی و ایدئولوژیک می‌توانند شأن و وجهی بیابند. البته این بدان معنا نیست که لیبرالیسم، به‌سادگی و صرفا، فلسفه «هرچه خواهی کن» باشد گرچه لیبرالیسم مسلما هوادار «گشودگی [یعنی ضوابط حداقلی]»، «مباحثه [قداست نداشتن و مصون‌نبودن هیچ موضوعی از ایراد شک و شبهات]» و «تشخیص شخصی» است، اما در عین حال [لیبرالیسم] با فشار اخلاقی قدرتمندی تعین و تشخص یافته است. موضع اخلاقی و ایدئولوژیک لیبرالیسم در تعهد به مجموعه خاصی از باورها و ارزش‌ها تجسد یافته است.»\nپس لیبرالیسم به‌مثابه ایدئولوژی و تالی آن یعنی «اعلامیه جهانی حقوق بشر» فارغ از تمام ارزش‌ها یا عقیده‌ها نیست و بلکه خود نیز مبتنی است بر ارزش‌هایی و معتقداتی و از این بابت، نمی‌تواند «جهان‌شمول» یا «عام و کلی» باشد.\nعلاوه‌بر صحت قول هیوود، به‌لحاظ منطقی نیز یک ایدئولوژی نمی‌تواند فارغ از «عقیده‌ها» «ارزش‌ها» یا «بایدها و نبایدها»یی باشد. لیبرالیسم و «اعلامیه جهانی...» در همه این مراتب (orders) چه در مبانی ارزشی و اعتقادی‌اش و چه در باید و نبایدهایش به‌لحاظ منطقی با سایر ایدئولوژی‌ها و طرز فکرها، تقابل (عمدتا تضاد و تناقض) دارد، بنابراین نمی‌توان آن را عمومی (general) دانست. در «مبنا» نیز وضع به‌همین منوال است. قائل شدن به «حقوق» نیاز به «مبنا» یا «مبانی» دارد و فارغ از مبنا نمی‌توان قائل به حق و حقوقی شد.\nبا این توصیف که این اعلامیه، درحقیقت اعلامیه‌ای مبتنی‌بر یک ایدئولوژی در میان سایر ایدئولوژی‌هاست، دیگر وصف «جهانی» در «اعلامیه جهانی...» چه معنایی خواهد داشت؟ آیا تلاش جهت تحقق و رعایت آن، تلاش جهت از بین بردن سایر طرز تفکرها، ارزش‌ها، اعتقادات و جهان‌بینی‌ها و standardization و یکسان‌سازی عالم و آدم مبتنی‌بر نوعی جزم‌اندیشی نیست؟ آیا نهادسازی و تشکیل اجماع برای آن، اقدامی سیاسی در خدمت آن جزم‌اندیشی نخواهد بود؟ قطعا چنین است. اما این نکته از همان ابتدای طرح «اعلامیه جهانی...» آشکار نبود. چنانکه از اندرو هیوود نیز نقل کردیم، در قرن بیستم، چنین مد و رایج بود که این ایدئولوژی (یعنی لیبرالیسم) را بی‌طرف و فارغ از ارزش‌ها و جزمیات بدانند و نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر را هم قابل تسری به تمام ابنای بشر قلمداد کنند و مدتی طول کشید تا بطلان این مدعیات آشکار شود، گرچه عموم مردم هنوز از آن مطلع نباشند و به مدد دستگاه‌های رسانه‌ای هوادار حقوق بشر، در آینده نزدیک نیز از این مطلب اطلاعی نیابند. اما اصرار بر این «اعلامیه جهانی» دیگر چه وجهی می‌تواند داشت؟ پاسخ این پرسش را در امریکنیسم باید جست‌وجو کرد.\nاعلامیه جهانی، ذیل امریکنیسم\nتکنولوژی در یک معنا، به وسایل و ابزارهای تکنولوژیک گفته می‌شود. اما معنای عمیق‌تر آن، فارغ است از ابزارها و وسایل و بلکه تکنولوژی اصلا نمی‌تواند صرفا وسیله و ابزار باشد. مایکل آلن گیلسپی فیلسوف آمریکایی در مقاله‌اش باعنوان «ناسیونال سوسیالیسم ارسطویی»، راجع‌به «امریکنیسم» از منظر هیدگر، توضیحاتی به این شرح دارد:\n«عالم مدرن نزد هیدگر تلاشی است فراگیر جهت کوبیدن طبیعت و تبدیل آن به [امری] «مورد سیطره» و «مورد تسلط». این فرآیند را هیدگر «تکنولوژی» می‌خواند و اوج آن نیز اراده به تبدیل همه‌چیز، حتی خود شأن و حیث انسانی (humanity) به ماده خامی است که می‌تواند مورد استثمار و بهره‌کشی و مصرف در تولید وسایط تولید قرار گیرد. هیدگر بر آن است که خطرناک‌ترین صورت این سائقه و هوس تکنولوژیک، امریکنیسم و مارکسیسم بوده است. او بر آن بود که اروپا میان این دو نیرو که غرض‌شان اداره عالم «انسان هر روزی» برای بهره‌کشی نامحدود از زمین و سایر انسان‌هاست، در حال تکه شدن است. در نظر هیدگر، هیچ‌کدام [از مارکسیسم و امریکنیسم] تکنولوژی را وسیله تمهید شرایط نمی‌کند چراکه هردو در این لهو مشترکند که تکنولوژی صرفا ابزار است. این طرز تلقی، تشخیص یا تدارک چنین تنزل و هبوطی را برای انسان‌ها غیرممکن می‌کند. بنابراین نجات غرب وابسته به طرح مجدد پرسش از وجود و تکنولوژی است. این وظیفه‌ای بود که هیدگر برعهده خود می‌دانست.»\nگیلسپی در ادامه نشان می‌دهد هیدگر با مرور زمان دانست که ناسیونال‌سوسیالیسم نیز نتوانسته از سیطره همین نظر تکنیکی برکنار بماند و بنابراین، سه ایدئولوژی روزگار او، یعنی مارکسیسم، امریکنیسم و ناسیونال‌سوسیالیسم، هر سه نسبت به ذات تکنیک کورند و راهی به نجات غرب نمی‌برند.\nاما نکته مورد نظر ما در متن گیلسپی این است که سیاست و حتی انسان و شأن انسانی در امریکنیسم، چیزی جز ابزار نیست. ابزار از خود شأنی و مرتبتی ندارد و شأنش در تحقق غرضی است که از آن انتظار می‌رود. به این ترتیب، حتی اگر «اعلامیه جهانی حقوق بشر» جهان‌شمول یا قابل دفاع نباشد، همچنان از حیث ابزاری می‌توانند برای امریکنیسم یا بلشویسم یا ناسیونال‌سوسیالیسم، مفید فوایدی باشد. نکته مهم و اصل مطلب این است که با افول وجاهت و طمطراق چیزهایی مثل «اعلامیه جهانی حقوق بشر» یا «سازمان ملل متحد» یا «دیوان بین‌المللی دادگستری» یا «معاهدات بین‌المللی و چندجانبه»، آنچه باقی می‌ماند، صرفا حیث ابزاری آنهاست و دیگر اهمیتی ندارد که آیا آنها جهان‌شمول هستند یا نه. اهمیتی ندارد که آیا قابل دفاع هستند یا نه. و نیز اهمیتی ندارد که آیا قابل تحقق هستند یا نه. صرفا از این جهت مهم خواهند بود که می‌توانند ابزار و وسیله برای تحقق غرضی قرار گیرند. توضیح چند نکته دیگر نیز اینجا لازم است. اولا از میان سه ایدئولوژی مارکسیسم، امریکنیسم و ناسیونال‌سوسیالیسم، غلبه با امریکنیسم بود و اکنون در اطراف و اکناف عالم، با رواج و گسترش امریکنیسم مواجهیم. کشورهای مختلفی هستند که آرزوی آمریکایی‌شدن را در سر دارند، بدتر از آنها کسانی هستند که هنوز فهمی از وضع موجود کسب نکرده‌اند و گمان دارند که آمریکا همچنان یکه‌تاز و یگانه ابرقدرت جهانی و کدخدای اروپا و بلکه جهان است. این کسان غافلند از آنکه دیگر صرفا آمریکا نیست که می‌خواهد همه‌چیز را به‌نفع خودش و ابزار تحقق اغراض خودش قرار دهد. هر کشوری که -آگاهانه یا ناآگاه- به‌دنبال آمریکایی‌شدن است، چنین سودایی در سر دارد. در این میانه، نزاعی بر سر بهره‌کشی از تمام منابع و حتی شعارها و تابوها برقرار خواهد شد و آمریکا در امریکنیسم، یکه‌تاز میدان نتواند بود.\nتکنولوژی (اعم از سیاست و انسانیت و اعلامیه جهانی و...) ابزار نیست گرچه به‌عنوان ابزار در نظر آورده شود. امور، بدون اقتضا نیستند و نمی‌توانند برای هر غرضی به‌کار روند. اما چون در امریکنیسم به اقتضائات اشیاء و امور توجهی نمی‌شود (بلکه این اقتضائات انکار نیز می‌شوند) و هر چیزی صرفا جهت اغراضی مورد ثمرکشی واقع می‌شود، آشفتگی تشدید خواهد شد.\nکشورهایی مثل ما البته به‌واسطه میراث فکری و فرهنگی و دینی، اقتضائات و ماهیات اشیاء و امور را انکار نمی‌کنند، دیانت البته هرگز خادم «اراده معطوف به قدرت» نتواند بود مگر آنکه از مبنای خود عدول کند. عجز از ادراک ماهیات اشیاء و امور، حالت عامه است و کاملانی هستند که به علم حضوری و به تبع نبی(ص) و امام(ع)، به ادراک ماهیات راه می‌برند، چنانکه مولوی نیز گفته است:\nعجز از ادراک ماهیت، عمو\nحالت عامه بود، مطلق مگو\nزانکه ماهیات و سرّ سرّشان\nپیش چشم کاملان باشد عیان\nاما این مباحث عمومی نیست و چون درک منظم و منسجمی از وضع عالم و نیز وضع سیاست در افواه عام در کار نیست، این امکان هست که مزاعم همگانی دست‌افزار و وسیله اغراض امریکنیسم شود. راه‌حل این ماجرا در آگاهی‌بخشی عمومی است و در غیراین‌صورت، به‌رغم آنکه رهبری کشور به مناسبات غرض‌آلود و تکنولوژیک سیاست آگاه است و بارها این مطلب را گوشزد نیز کرده است، باز بعید نخواهد بود که در چاله یا چاه «سهل‌انگاری در سیاست» گرفتار آییم و فرض کنیم که سیاست بین‌الملل به‌دنبال رفق و مدارا و وفای به‌عهد و بازی برد-برد و دوستی بین ملت‌هاست.\nHeywood, Andrew, POLITICAL IDEOLOGIES: An Introduction, sixth edition, London: Palgrave Macmillan Publishers, 2017.\nGillespie, Michael Allen, Martin Heidegger’s Aristotelian National Socialism, Political Theory, Vol. 28, No. 2(Apr. , 2000), pp. 140-166.\nروحانی برای برداشتن گام‌های بعدی و احیای حقوق ایران در تیر ماه ۹۸ باید به نسخه تیر ۷۸ بازگردد؛ مقابله با فشار اصلاح‌طلبان رادیکال\nبا پیروزی سیدمحمد خاتمی در انتخابات ریاست‌جمهوری 76 عصر جدیدی در سپهر سیاسی ایران آغاز شد؛ دوره‌ای که بیش از هرچیز به حاشیه‌های سیاسی‌اش شهره شد. حاشیه‌هایی با چاشنی رفتارهای رادیکال که هر از چندگاهی برای کشور تولید بحران می‌کرد. یک روز غائله‌ای خیابانی به راه می‌افتاد و روز دیگر جنجالی پارلمانی. یک‌بار نمایندگان شورای یکدست اصلاح‌طلب به‌هم و به شهردار منتخب‌شان می‌تاختند، بار دیگر موضع‌گیری‌های نیروهای سیاسی جناح حاکم، در آن سوی آب‌ها یا پشت تریبون مجلس برای کشور دردسر درست می‌کرد و باری دیگر سناریوی قتل تعدادی از عناصر دگراندیش، به ابزاری برای هجمه به دستگاه امنیتی و به انفعال کشاندن آن تبدیل می‌شد.\nآشفته‌بازار آن سال‌ها نقاط عطف مهمی هم داشت که در مقاطعی امنیت ملی را نیز به‌خطر می‌انداخت. یکی از همین نقاط عطف ماجرای قتل‌هایی بود که بعدها به قتل‌های زنجیره‌ای معروف شد. هدف از این پروژه نشانه رفتن دستگاه‌های امنیتی و به‌طور مشخص وزارت اطلاعات و سپاه به‌عنوان مولفه‌های اقتدار نظام بود. جمع‌بندی طیف‌های رادیکال در این مقطع که حالا استراتژی فتح سنگربه‌سنگر نظام را در پیش گرفته بودند، آن بود که باید دو نهاد مذکور را منفعل کرده و از آنها سلب اعتماد کرد.\nدر همین چارچوب انتساب قتل‌های تعدادی از نیروهای سیاسی حاشیه‌نشین نظیر «داریوش فروهر» (دبیرکل حزب ملت ایران و وزیر کار دولت موقت)، همسرش «پروانه اسکندری»، «محمد مختاری» و «محمدجعفر پوینده» (اعضای شورای مرکزی کانون نویسندگان ایران) به وزارت اطلاعات و سپاه می‌توانست راه میانبری باشد برای رسیدن به چشم‌انداز ترسیم‌شده و الا این پرونده نیز می‌توانست مثل بسیاری از پرونده‌های دیگر روند قضایی مرسوم خود را طی کند و پس از روشن‌شدن ابعاد آن، اطلاع‌رسانی مقتضی درباره آن صورت گیرد؛ اما کشاندن دامنه ماجرا به زمین رسانه‌ها حتی پیش از بررسی‌های اولیه قضایی و انتساب قتل‌ها به نظام و طیف‌های سیاسی نزدیک‌تر به حاکمیت، با اتکا به فضاسازی‌های گسترده رسانه‌ای و القای مستمر ذهنیت‌های خاص به افکارعمومی، نشان از نوعی جنگ روانی داشت که اهداف دقیقی برای آن برنامه‌ریزی شده بود.\n«عزت‌الله سحابی» در روزنامه «خرداد» به مدیرمسئولی «عبدالله نوری» نوشت: «انتساب جنایت‌های اخیر به جناح انحصار غیرقابل انکار است... نظریه‌پردازها، مبلغ‌ها، مجوز شرعی صادرکن‌ها و فتوابده‌ها، همه در این جناح مقابل قرار دارند.» روزنامه «همشهری» در گزارشی این پرسش را مطرح ساخت که «حکم شرعی این جنایات توسط چه کسی صادر شده؟» همان روزها حتی نام آیت‌الله خوشوقت به‌عنوان عامل صدور فتوای قتل‌ها نیز به میان آمد. اکبر گنجی حتی بعدها مجموعه اتهامات و داستان‌پردازی‌های خود در این ماجرا را در کتابی تحت‌عنوان «عالیجناب سرخپوش» منتشر کرد؛ کتابی که از قضا سیبل اصلی حملات گنجی در آن، مرحوم هاشمی‌رفسنجانی بود.\nحسن روحانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی اما نگاه متفاوتی به ماجرا داشت. او هم مثل بسیاری دیگر از سیاسیون خارج از بدنه دولت، معتقد بود عاملان این قتل‌ها «با سوءنیت و با هدف ضربه‌زدن به نظام این اعمال وحشیانه را مرتکب شدند و قطعا حسن نیتی در کار نبوده». روحانی در واکنش به اتهام صدور فتوا برای این قتل‌ها هم می‌گفت: «در این باند افرادی هستند که در کل خانواده‌شان آدم سالمی وجود ندارد» و این یعنی اساسا پدیده‌ای تحت‌عنوان فتوا از اساس نمی‌توانسته برای این عده موضوعیت داشته باشد.\nجمع‌بندی روحانی همچنین آن بود که «این پدیده نشان می‌دهد در گزینش وزارت اطلاعات و در حفاظت وزارت اطلاعات ضعف‌ها و اشکالات فراوانی بوده است. ورود چنین باندی در وزارت اطلاعات، دلیل بر گزینش ضعیف و ادامه فعالیت اینها هم دلیل بر حفاظت اطلاعات ضعیف بوده است. در سایه ضعف گزینش اینها توانسته‌اند وارد وزارت شوند و در سایه ضعف حفاظت اطلاعات توانستند به فعالیت خود ادامه دهند. اگر حفاظت اطلاعات وزارت، قوی بود خیلی سریع این باند را کشف می‌کرد.»\nاین پرونده سرانجام بعد از ماه‌ها بررسی درنهایت با محکوم شدن 18 نفر به سرکردگی «مصطفی موسوی»، جانشین امنیت معاون وزیر اطلاعات و از چهره‌های چپ این وزارتخانه، به‌عنوان عاملان اصلی جنایات بسته شد و سناریوی فتح وزارت اطلاعات ناکام ماند. اما فاصله مواضع دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی با سایر دولتمردان و نیروهای سیاسی رادیکال نزدیک به دولت در تاریخ ثبت شد.\nشهرآشوب 18 تیر غائله دیگری بود که تنها دو سال بعد از استقرار دولت اصلاحات تدارک دیده شد؛ غائله‌ای که خیلی‌ها نفس تدارک آن برای رویارویی از درون با نظام را آن‌هم در زمانی کوتاه بعد از فتح قوه مجریه، ناشی از اشتباه محاسباتی طراحان این سناریو تلقی کردند.\nیک‌سال بعد از آنکه رئیس CIA اعلام کرد «در سال 1999 در ایران انتظار حوادثی را داریم که در این 20 سال گذشته یعنی از اول انقلاب تاکنون بی‌سابقه است» و چند روز بعد از خبر نشریه آمریکایی «میدل‌ایست اکونومیک دایجست» مبنی‌بر اینکه «بیشتر ناظران در تهران بر این اعتقادند که تابستان امسال شاهد یک آزمون حیاتی قدرت و حتی شاهد دورنمای رویارویی جدی بین جناح محافظه‌کار و اصلاح‌گرایان خواهد بود» اتفاقاتی در خیابان‌های تهران افتاد که می‌رفت زمینه براندازی نظام را فراهم آورد.\nدر اوایل سال 78 مجلس پنجم که آخرین ماه‌های عمر خود را سپری می‌کرد، طرحی را در دستورکار قرار داد که به طرح اصلاح قانون مطبوعات معروف شد. آغاز بررسی‌ها درباره این طرح اما با واکنش تند رسانه‌های اصلاح‌طلب همراه شد و آنها از همان ابتدا آتش خود را به سمت مجلس گرفتند.\nدر چنین فضایی روزنامه «سلام» مدعی شد طرح اصلاح قانون مطبوعات دستخط سعید اسلامی است و او پیشنهاد آن را داده. این در حالی بود که گفته می‌شد اولا پیشنهاد اسلامی، متنی درون‌سازمانی بوده و مربوط به زمانی می‌شد که او در مقام مشاور وزیر اطلاعات قرار داشت. ثانیا طرح مجلس با نوشته اسلامی به کلی متفاوت بود و با این وصف نیت روزنامه «سلام» صرفا جهت‌دهی به افکارعمومی برای مخدوش‌کردن طرح بود. همین دو استدلال زمینه توقیف روزنامه «سلام» را به جرم انتشار سند محرمانه و تحریف آن فراهم کرد؛ توقیفی که دستمایه تحریک دانشجویان توسط دیگر رسانه‌های اصلاح‌طلب با تیترهایی نظیر «زمان، حامل حوادث خشونت‌بار است»، «نظام باید هزینه‌های سنگینی بپردازد»، «محدودیت مطبوعات، خشم مردم را شعله‌ور خواهد کرد»، «دانشجویان ساکت نخواهند نشست» و... شد و آنها را شبانه به خیابان کشاند.\n24 ساعت بعد از اعلام توقیف سلام، فراخوانی در کوی دانشگاه داده شد و دفتر تحکیم وحدت از دانشجویان خواست در تجمع اعتراضی که به این بهانه ترتیب داده شده بود، شرکت کنند. شعار‌های این تجمع اما محدود به اعلام اولیه نماند و کم‌کم دامنه‌های آن به شعارهایی علیه نظام و رهبری کشیده شد. هرچه بود این تجمع رفته‌رفته به بیرون از دانشگاه کشید و با شدت گرفتن شعارها و رفتارهای رادیکال، ماهیت آن از یک اعتراض آرام دانشجویی خارج شد.\nتبدیل اعتراض به آشوب کافی بود تا نیروی انتظامی به ماجرا ورود کرده و با آشوبگران برخورد کند؛ اما شدت گرفتن رفتارهای رادیکال نظیر گروگانگیری یک سرباز، تخریب اموال عمومی و... نشان از آن داشت که ماجرا از جایی دیگر آب می‌خورد. در میانه کنش و واکنش‌ها میان آشوبگران و نیروی انتظامی، عده‌ای نیز با ورود به خوابگاه‌ها، دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و حجم عظیمی از تخریب را رقم زدند. این غائله در روزهای بعد هم در خیابان‌های اطراف کوی دانشگاه ادامه داشت.\nدر چنین فضایی مصطفی معین، وزیر علوم در اقدامی تحریک‌آمیز استعفا داد و 24 ساعت بعد، استعفای او از جانب رئیس‌جمهور پذیرفته شد. فضاسازی‌های رسانه‌ای و اظهارنظرهای تند فعالان سیاسی اصلاح‌طلب هم بیش از هرچیز نقش آتش‌بیار معرکه را ایفا می‌کرد. روزنامه «خرداد» در تیتر درشت صفحه اول خود نوشت «کوی دانشگاه به خون کشیده شد» و روزنامه «نشاط» هم تیتر زد «دفتر تحکیم وحدت یک‌هفته عزای عمومی اعلام کرد».\nدر این میان حضور برخی چهره‌های سیاسی در کوی دانشگاه نظیر مجید انصاری، موسوی‌لاری، مصطفی معین، فائزه هاشمی، فاطمه کروبی، مصطفی تاجزاده، عبدالله نوری، اکبر گنجی، ابراهیم اصغرزاده و... به بهانه ابراز همدردی با دانشجویان فضا را بیش از پیش متشنج می‌کرد و شعله‌های خشم آنان را شعله‌ورتر می‌ساخت. احسان قاضی‌زاده‌هاشمی، دبیر وقت جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران این‌طور روایت می‌کند: «بعد از غائله 18 تیر 78 دانشجویان برای تسخیر وزارت کشور به‌سمت خیابان فاطمی رفتند. تاجزاده روی چهارپایه رفته و با بلندگو خطاب به معترضان می‌گوید شما چرا آمده‌اید اینجا؟ شما چرا در وزارت کشور را از جا می‌کنید؟ اینجا که مال شماست. شما باید جای دیگری بروید و در آنجا را بکنید!»\nهرچه بود درنهایت روز 23 تیر در شرایطی که قرار بود اجتماعی با حضور دانشگاهیان در اعتراض به آنچه بر سر دانشگاه رفته بود شکل گیرد، مردم از گوشه و کنار به دانشگاه آمدند و تجمعی تاریخی را برپا کردند. تجمعی که سخنران آن دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی بود. روحانی در این غائله نیز موضعی متفاوت از سایر سران دولت اصلاحات گرفت. او با بیان اینکه ولایت‌فقیه مهم‌ترین رکن حکومت و نظام است و اهانت به این رکن، اهانت به قانون اساسی، قانونگرایی و اهانت به همه ارزش‌های انقلابی است، از برنامه‌های دشمنانی گفت که برای اتفاقات آن چند روز خواب‌ها دیده بودند. روحانی ریشه حرکت‌های 18 تیر را ناشی از تحلیل غلط دشمنان انقلاب و مزدوران‌شان از نظام جمهوری اسلامی و برداشت نادرست از هوشیاری و آمادگی ملت ایران دانست و با «مفسد»، «معاند» و «اوباش» خواندن عوامل آشوب‌ها از دانشجویانی که حساب‌شان را از حساب این عناصر جدا کردند، قدردانی کرد. دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی همچنین با تاکید بر آنکه ادامه این وضع برای نظام و ملت قابل تحمل نیست، تصریح کرد «اینها خیلی پست‌تر و حقیرتر از آن هستند که بخواهیم نسبت به آنها تعبیر حرکت براندازی را مطرح کنیم» و دستور قاطع داد هرگونه حرکت این عناصر، هرکجا که باشد با شدت و قاطعیت برخورد شود. سخنرانی حسن روحانی در 23 تیرماه 78، مرزبندی روشن او را با اصلاح‌طلبان عیان و تصویری را از او منعکس کرد که سازگاری چندانی با دیگر سیاسیون اصلاح‌طلب نداشت. او درواقع غائله‌ای را که مسببانش طیف‌هایی در داخل دولت و خارج از کشور بودند با مواضعی حساب‌شده جمع‌وجور کرد و به‌عنوان سخنران یکی از مهم‌ترین میتینگ‌های سیاسی آن برحه، حسن‌ختام یک بحران امنیتی را رقم زد.\nحسن روحانی در طول دوران فعالیت سیاسی خود با وجود اینکه اعتقاد راسخی به مذاکره با غرب برای حل مشکلات کشور داشته، همواره مرزبندی‌هایی با فعالان سیاسی چپ و اصلاح‌طلبان رادیکال داشته است؛ فراز و فرودهای پرونده هسته‌ای ایران در ابتدای دهه 80 نمونه ابتدایی آن است و نسخه ارتقایافته آن به ماه‌های اخیر و چالش سیاسی، اقتصادی هسته‌ای میان ایران و آمریکا مربوط می‌شود. در آستانه گام دوم ایران برای کاهش تعهدات هسته‌ای ذیل برجام، مرور وقایع این دو مقطع توضیح‌دهنده واقعیتی مهم از میدان سیاست در ایران است.\nدر حالی که فعالیت هسته‌ای ایران از سال‌های ابتدایی انقلاب آغاز شد و تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در جریان بود، به ناگاه در سال 81 با اقداماتی که در داخل و خارج از کشور انجام شد، ابعاد علمی و فناوری این پرونده جای خود را به نمادهای سیاسی و امنیتی داد. در آن ایام ابتدا جمعی از منافقین و دیگر فعالان اپوزیسیون خارج‌نشین با انتشار اخباری نادرست تلاش کردند فعالیت هسته‌ای ایران را غیرصلح‌آمیز جلوه دهند و در ادامه، برخی فعالان سیاسی در کشور ازجمله چند تن از نمایندگان مجلس مانند احمد شیرزاد نیز این مسیر را ادامه دادند. به قسمتی از نطق پیش از دستور احمد شیرزاد، نمانیده مجلس ششم و عضو جبهه مشارکت در سال 82 دقت کنید: «جمهوری اسلامی ایران 19 سال به جهانیان دروغ گفت، ... می‌توان این تبلیغات را به رسانه‌های صهیونیستی نسبت داد، می‌توان مثل همیشه آنها را توطئه‌های استکبار جهانی دانست، می‌توان کماکان خود را محور خوبی‌ها پنداشت، اما... آنها سرنخ‌ها، دم خروس‌ها و مدارک و مستنداتی از ما دارند که آنها را در ادعاهایشان محق جلوه می‌دهد. آن روز که سایت عظیم 50 هزار متری زیرزمینی طراحی کردند تا در چند مترمربع از یک گوشه آن چند دستگاه کوچک سانتریفیوژ نصب کنند، فکر نکردند که اگر از این چاه، آب فناوری استراتژیک درنیاید، نان تبلیغات استکباری درخواهد آمد.» این مواضع آن روزها حامیان زیادی در دولت و مخصوصا در مجلس ششم داشت؛ اعضای جبهه مشارکت از الهه کولایی تا رجبعلی مزروعی و دیگر اصلاح‌طلبان رادیکال، همان‌هایی که در اوج مذاکرات ایران با سه کشور اروپایی با اقداماتی نظیر امضای طرح سه‌فوریتی «الزام دولت به پذیرش پروتکل الحاقی»، به جبهه کمکی دشمن درون مرزهای جغرافیایی و سیاسی ایران تبدیل شدند.\nدر مقطع زمانی یادشده، مسئول مذاکرات هسته‌ای حسن روحانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی بود؛ کسی که معتقد بود از طریق مذاکره می‌توان گره از پرونده پرپیچ و خم هسته‌ای گشود اما خب مواضعش مانند اصلاح‌طلبان رادیکال هم نبود و مرزبندی‌های جدی‌ای با آنها داشت. روحانی در کتاب خاطرات خود همان‌قدر که از مذاکرات، دستاوردها و امیدهایش می‌گوید اصلاح‌طلبان را هم نقد می‌کند و برای مثال درباره همین ماجرا می‌نویسد: «مساله این بود که تعدادی از نمایندگان مجلس طرح سه‌فوریت برای الزام دولت به پذیرش پروتکل الحاقی را امضا کرده و در پی آن بودند تا آن را تقدیم مجلس کنند. به رئیس‌جمهور گفتم اگر طرح سه‌فوریت در مجلس مطرح شود، من استعفا می‌دهم. گفتم ظاهرا مجلس از آغاز کار، کارشکنی را شروع کرده است. در این زمینه من و آقای خاتمی با آقای کروبی (رئیس مجلس) صحبت کردیم تا این طرح متوقف شود و در مجلس مطرح نشود. خوشبختانه ایشان مانع شد و طرح در صحن علنی مجلس مطرح نشد، ولی متاسفانه سفرای اروپایی از تهیه این طرح در مجلس باخبر شده بودند.»\nدر سال 82 نتیجه مذاکرات حسن روحانی، تعلیق داوطلبانه فعالیت‌های هسته‌ای بود. تیم مذاکره‌کننده وقت تلاش کرد از این مسیر رضایت آلمان، انگلیس و فرانسه را به دست آورد، از این‌رو به‌ترتیب در ۲۹ مهر ۱۳۸۲ در جریان نشست سعدآباد و چهارم اسفندماه ۱۳۸۲ پس از مذاکرات هسته‌ای در بروکسل، ایران گازدهی به سانتریفیوژهای نطنز، ساخت و آزمایش سانتریفیوژهای مورد نیاز برای غنی‌سازی و ساخت قطعات یدکی سانتریفیوژها را متوقف کرد و نهایتا در ۲۴ آبان ۱۳۸۳ در توافق پاریس تمامی فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی و بازفرآوری مانند ساخت، تولید، نصب، آزمایش، سرهم‌بندی و راه‌اندازی سانتریفیوژهای گازی و فعالیت‌های مربوط به جداسازی پلوتونیم را معلق کرد. در قبال این همه تعلیق و توقف، ایران و شخص حسن روحانی امید داشتند پرونده ایران در آژانس تبدیل به یک پرونده عادی شده و با ایران مانند کشورهای دیگر رفتار شود. علاوه‌بر این، آنها امیدوار بودند مسیر پیشرفت صنعت هسته‌ای از دریچه این اقدام داوطلبانه پی گرفته شود و ایران بتواند این حق مسلم خود را تثبیت و توسعه دهد؛ انتظاری که نه‌تنها ذره‌ای از آن تحقق نیافت بلکه طی قریب به دو سال مشخص شد عقب‌نشینی در مقابل اروپا باعث گسترش زیاده‌خواهی آنها شده تا جایی که نه به حل مشکلات اقتصادی ایران کمک می‌کنند و نه حتی اجازه انجام ساده‌ترین فعالیت‌های هسته‌ای ازجمله فعالیت سانتریفیوژهای تحقیقاتی را صادر می‌کنند.\nدر این شرایط و پس از شکست ایده کوتاه‌آمدن در مقابل اروپا، حسن روحانی عقبگرد می‌کند و در نامه‌ای تاریخی به محمد البرادعی در مردادماه 1384 توضیح می‌دهد که «ایران در ازای تمام اقدامات اعتمادساز، اگر نگوییم هیچ، مابه‌ازای بسیار اندکی دریافت کرد و بارها اقدامات اعتمادساز خود را افزایش داد و تنها در عوض آن، با قول‌های انجام‌نشده و درخواست‌های بیشتر روبه‌رو شد... . مطالبات ما از سوی کشورهای اروپایی حتی بررسی هم نشدند... علی‌رغم پذیرش پروتکل الحاقی و حضور مستمر بازرسان در تاسیسات ایران، اروپا به تعهداتش مانند «اجرای بدون تبعیض حقوق ایران براساس معاهده منع گسترش مطابق با تعهداتش براساس این معاهده» عمل نکرد.» روحانی در جریان این نامه می‌نویسد ایران تصمیم گرفته در مقابل بدعهدی اروپایی‌ها فعالیت هسته‌ای خود را از سر بگیرد و لذا این نامه سرآغاز بازشدن پلمب‌ها از صنعت هسته‌ای ایران و آغاز حرکت دوباره در عرصه این صنعت می‌شود.\nتکرار 84 در 98، روحانی مسیر رفته را بازمی‌گردد\nحسن روحانی در سال 92 با ایده حل مشکلات اقتصادی کشور از مسیر مذاکره با غرب و این‌بار فراتر از اروپا، یعنی تعامل با آمریکا، سکان ریاست‌جمهوری را برعهده گرفت و مذاکرات فشرده را برای قریب به دو سال در دستورکار خود قرار داد، مذاکراتی که ماحصل آن یعنی برجام در تیرماه سال 94 به دست آمد و از اواخر دی‌ماه همان سال اجرایی شد. برجام هم اما سرنوشتی بهتر از توافقات سعدآباد، بروکسل و پاریس در سال‌های 82 و 83 نداشت و این‌بار آمریکا و سه کشور اروپایی همه با هم زیر توافق زدند، یکی رسما از آن خارج شد و سه‌تای باقی‌مانده نیز قدم از قدم برای اجرای تعهداتی که پای آنها را امضا کرده بودند، برنداشتند. در یک‌سال گذشته که دونالد ترامپ فاز جدیدی از عملیات علیه ایران را آغاز کرده، برجام هر روز بیشتر از گذشته تضعیف و تخریب شده و کار به‌جایی رسیده که به‌جز یک نام و کلی تعهد ثبت‌شده برای ایران، چیزی از آن باقی نمانده. در این مدت آمریکا هرچه می‌توانسته علیه ایران اجرا کرده، از تحریم و فشار اقتصادی گرفته تا عملیات تروریستی و تهدید نظامی؛ مجموعه اقداماتی که نتیجه آن پدید آمدن شرایط سخت سیاسی و اقتصادی برای دولت حسن روحانی است و طبعا عرصه تصمیم و اقدام نیز محدود‌تر از گذشته.\nدر بررسی این واکنش‌ها اگر از نظر منتقدان اصیل دولت عبور شود، بی‌پرده نقطه‌ای از افتراق میان حسن روحانی با اصلاح‌طلبان رادیکال مشخص می‌شود؛ نقطه‌ای که در آن از یک‌سو افرادی ازجمله مصطفی تاجزاده، عبدالله رمضان‌زاده، محسن آرمین و محمدرضا خاتمی در کنار ملی‌مذهبی‌ها و اعضای نهضت آزادی دیده می‌شوند، جماعتی که ایستادگی در مقابل آمریکا را اشتباه می‌دانند و متفق‌القول می‌گویند باید از هر فرصتی برای مذاکره با ترامپ استفاده کرد و در مقابل آنها حسن روحانی که تهدید آمریکا و شرایط سیاسی خود را به‌گونه‌ای متفاوت درک کرده، لذا برای خروج از «آچمز برجام» و به‌منظور بازسازی وجهه دولتش میان مردم، مسیر متفاوتی را برگزیده و ناچار است برخلاف باورهای قبلی خود رفتار کند. روحانی امروز به‌جای کوتاه آمدن در مقابل تهدید نفتی آمریکا، مجبور شده از شرایطی سخن بگوید که در آن هیچ کشور منطقه نمی‌تواند نفت خود را صادر کند، در مقابل پیشنهاد مذاکره، عنوان می‌کند با چاقوکش مذاکره نخواهد کرد و در مقابل تهدید نظامی می‌گوید اگر بزنید، می‌زنیم.\nاین وضعیت البته تداعی‌کننده تکرار تاریخ است، تکرار مقاطعی از دهه‌های 70 و 80، جایی که روحانی یک‌بار در مقابل اصلاح‌طلبان رادیکال ایستاد و فعالان 18 تیر را آشوبگر و جنایتکار خواند و بار دیگر راه خود را از فعالان تندروی جبهه مشارکت در مساله هسته‌ای جدا کرد.\nشرایط امروز و آغاز فرآیند کاهش تعهدات هسته‌ای هم تداعی‌کننده وضعیتی مشابه است؛ به‌نظر می‌رسد این روزها دوباره حسن روحانی عقبگرد کرده و به‌دنبال یافتن سناریویی برای رسیدن به نقطه‌ای مشابه تیر 78 یا مرداد 84 است، لذا تلاش می‌کند طی روزها آینده یعنی میانه تیرماه 98 و احتمالا گام دوم کاهش تعهدات راه آن را بیابد. باید منتظر بود و دید که آیا موفق می‌شود یا خیر!\nدانشگاه آزاد اسلامی در رتبه‌بندی جدید شانگهای که امسال منتشر شد در ۱۲ رشته بالاتر از دانشگاه‌های دولتی قرار گرفته است\nنظام‌های رتبه‌بندی زیادی در دنیا وجود دارند که با شاخص‌های مورد نظر خود عملکرد دانشگاه‌های جهان را ارزیابی می‌کنند. این روزها تصویر دانشگاه‌های ایران در آینه این پایگاه‌های رتبه‌بندی نشان از رشد و درخشش در میان برترین‌های جهان دارد. یکی از این رتبه‌بندی‌ها شانگ‌های است که نتایج آن توسط دانشگاه شانگهای ژیائوتنگ منتشر می‌شود. در واقع شانگهای یکی از سه نظام معتبر رتبه‌بندی در سطح بین‌المللی است. کیفیت آموزش، کیفیت اعضای هیات‌علمی، برونداد پژوهشی و عملکرد سرانه چهار معیار به‌کار برده‌شده در نظام رتبه‌بندی شانگهای است که توسط 6 شاخص ارزیابی می‌شوند. نظام رتبه‌بندی شانگهای (Shanghai Ranking) از سال ۲۰۰۹ توسط افراد دانشگاهی این رتبه‌بندی را منتشر می‌کند. این نسخه از رتبه‌بندی شامل رتبه‌بندی دانشگاه‌ها در ۵۴ موضوع در علوم طبیعی، مهندسی، علوم زیستی، علوم پزشکی و علوم اجتماعی است و بیش از ۴۰۰۰ دانشگاه در این رتبه‌بندی حضور دارند. شاخص‌های این رتبه‌بندی در چند بخش قرار دارد؛ بخش مقالات که به میزان تعداد مقالاتی که توسط یک موسسه در یک موضوع علمی ارائه شده است، می‌پردازد. در بخش استنادات نیز برای اندازه‌گیری میانگین تاثیر مقاله‌هایی که توسط یک موسسه در یک موضوع علمی نوشته شده، در نظر گرفته شد. تعداد کل استادان برنده جایزه قابل‌توجه در یک موضوع علمی نیز در این رتبه‌بندی تاثیر دارد.\nچند روز پیش هم آخرین رتبه‌بندی این پایگاه اعلام شد و نکته مهم اینکه رتبه‌بندی سال 2019 توسط شانگهای نشان از درخشش دانشگاه آزاد اسلامی در میان سایر دانشگاه‌های جهان و البته ایران دارد. بزرگ‌ترین دانشگاه حضوری جهان امسال در هر پنج حوزه علوم طبیعی، مهندسی، علوم زیستی، علوم پزشکی و علوم اجتماعی حرفی برای گفتن داشته و توانسته رتبه‌های بالایی را کسب کند و در بسیاری از رشته‌ها بالاتر از دانشگاه‌های دولتی قرار بگیرد. در این گزارش رتبه دانشگاه آزاد اسلامی در تمام رشته‌های پنج حوزه را بررسی کرده و به این نتیجه رسیدیم که این دانشگاه در رشته‌های اقتصاد و مدیریت در حوزه علوم اجتماعی، ریاضی، فیزیک و شیمی در حوزه علوم طبیعی، رشته مکانیک، ابزار و فناوری، مهندسی کامپیوتر، مهندسی عمران، مهندسی شیمی، مهندسی مواد، علوم نانو، مهندسی انرژی، مهندسی محیط‌زیست، مهندسی صنایع غذایی و مهندسی بیوتکنولوژی در حوزه مهندسی دست بالاتر را نسبت به دانشگاه‌های دولتی دارد و در بسیاری از رشته‌ها نیز در جایگاه مشترک با دانشگاه‌های دولتی قرار گرفته است.\nدانشگاه آزاد اسلامی در 3 رشته در صدر و در 3 رشته همپای دانشگاه تهران\nدر حوزه علوم طبیعی هشت رشته معرفی شده که دانشگاه آزاد اسلامی توانسته است در 6 رشته رتبه‌آوری داشته باشد. این دانشگاه در ریاضیات رتبه 200-151، در رشته فیزیک رتبه 400-301، در رشته شیمی رتبه 300 - 201، در رشته زمین‌شناسی رتبه 500 - 401، در رشته محیط‌زیست رتبه 500 – 401 و در رتبه علوم جوی رتبه 400-301 را از آن خود کرده است.\nریاضی: دانشگاه آزاد اسلامی در رده 200-151، دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رده 400-301\nفیزیک: دانشگاه آزاد اسلامی در رده 400-301، دانشگاه صنعتی اصفهان در رده 500 - 401\nشیمی: دانشگاه آزاد اسلامی در رده 300-201،  دانشگاه تهران در رده 500 – 401 و دانشگاه یاسوج در رده 500 - 401\nعلوم زمین: دانشگاه آزاد اسلامی در رده 500 - 401، دانشگاه تربیت مدرس در رده 500 – 401 و  دانشگاه تهران در رده 500 - 401\nمحیط‌زیست: دانشگاه آزاد اسلامی در رده 500 - 401، دانشگاه تهران در رده 500 - 401\nعلوم جوی: دانشگاه آزاد اسلامی در رده 400-301، دانشگاه تهران در رده 400-301\nدرخشش مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی\nوضع دانشگاه آزاد اسلامی در حوزه علوم اجتماعی و علوم انسانی نیز از سایر دانشگاه‌های ایرانی بهتر است. در این حوزه 14 رشته معرفی شده که دانشگاه آزاد اسلامی در دو رشته اقتصاد و مدیریت توانسته است رتبه‌های خوبی به دست آورد. این دانشگاه تنها دانشگاه در ایران است که توانسته در رشته اقتصاد رتبه کسب کرده و در رده ۵۰۰-۴۰۱ قرار بگیرد.\nدر رشته مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی در رده ۲۰۰-۱۵۱، دانشگاه تهران در رده ۳۰۰-۲۰۱، دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رده ۴۰۰-۳۰۱، دانشگاه صنعتی شریف در رده ۴۰۰-۳۰۱ و دانشگاه علم و صنعت ایران در رده ۵۰۰-۴۰۱ قرار دارند. با این اوصاف دانشگاه آزاد اسلامی در رشته مدیریت حتی بالاتر از دانشگاه تهران قرار گرفته است.\nدامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی در رتبه اول\nدر حوزه علوم زیستی چهار رشته حضور دارند که دانشگاه آزاد اسلامی در دو رشته توانسته است رتبه کسب کند. رتبه۳۰۰-۲۰۱ در رشته کشاورزی و رتبه 200-151 در رشته دامپزشکی متعلق به این دانشگاه است.\nدر رشته کشاورزی دانشگاه تهران در رده 200-151، دانشگاه آزاد اسلامی در رده ۳۰۰-۲۰۱،  دانشگاه صنعتی اصفهان در رده 400-301 و دانشگاه تربیت مدرس در رده 400-301 قرار دارند.\nدر رشته دامپزشکی نیز دانشگاه آزاد اسلامی در رده 200-151، دانشگاه تهران در رده 200-151، دانشگاه فردوسی مشهد در رده ۳۰۰-۲۰۱، دانشگاه شیراز در رده ۳۰۰-۲۰۱ و دانشگاه تربیت مدرس در رده\n۳۰۰-۲۰۱ قرار دارند. بنابراین دانشگاه آزاد اسلامی در رشته دامپزشکی در میان سایر دانشگاه‌های ایران در پله اول ایستاده است.\nحضور سه رشته پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی\nدر حوزه علوم پزشکی 6 رشته وجود دارد که دانشگاه آزاد اسلامی در سه رشته از این 6 رشته دارای رتبه است. در دسته‌بندی علوم دهان و دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی دارای رتبه 300-201 در جهان و پس از دانشگاه علوم پزشکی تهران و در رتبه‌بندی مشترک با دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در کشور قرار گرفته است.\nدر رتبه‌بندی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه آزاد اسلامی در رتبه 400-301 جهان و پس از دانشگاه علوم پزشکی تهران و مشهد و در رتبه‌بندی مشترک با دانشگاه‌های علوم پزشکی شهید بهشتی در کشور جای دارد. همچنین در رتبه‌بندی فناوری پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی در رتبه 400-301 جهان و در رتبه‌بندی مشترک با دانشگاه علوم پزشکی ایران، شهید بهشتی و علوم پزشکی تهران در کشور قرار گرفته است.\n11 رشته مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی بالاتر از دانشگاه‌های دولتی\nدر حوزه علوم مهندسی 22 رشته قرار دارند که دانشگاه آزاد اسلامی در 18 رشته آن موفق به کسب رتبه شده است. این دانشگاه در رشته مهندسی مکانیک رتبه 36، مهندسی برق و الکترونیک رتبه ۳۰۰-۲۰۱، رشته اتوماسیون و کنترل رتبه 200-151، در رشته مهندسی مخابرات رتبه ۳۰۰-۲۰۱ و در رشته ابزار علم و فناوری رتبه 33 را کسب کرده است. این در حالی است که در رشته مکانیک بالاترین رتبه متعلق به دانشگاه آزاد اسلامی و پس از آن به ترتیب دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه تهران، دانشگاه فردوسی مشهد،  دانشگاه صنعتی شریف،  دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر طوسی، دانشگاه سمنان،  دانشگاه تربیت مدرس،  دانشگاه کاشان، دانشگاه گیلان، دانشگاه تبریز،  دانشگاه بوعلی سینا و دانشگاه شیراز قرار دارند.\nدر رشته ابزار علم و فناوری هم دانشگاه آزاد اسلامی در پله اول نسبت به دانشگاه‌های دولتی ایستاده است.\nبزرگ‌ترین دانشگاه حضوری جهان همچنین در رشته مهندسی کامپیوتر رتبه 200-151، مهندسی عمران رتبه 75-51، مهندسی شیمی رتبه 37، علوم و مهندسی مواد رتبه ۳۰۰-۲۰۱، علوم نانو و فناوری نانو رتبه 400-301، علوم و مهندسی انرژی رتبه 150 -101، مهندسی محیط‌زیست رتبه 500-401، منابع آب رتبه 150-101، علوم و فناوری مواد غذایی رتبه 100-76، بیوتکنولوژی رتبه 400-301، فناوری حمل‌ونقل رتبه 200-151، متالورژی رتبه 100-76 و مهندسی معدن رتبه 46 را به خود اختصاص داده است.\nبا این اوصاف دانشگاه آزاد اسلامی در رشته‌های مهندسی کامپیوتر، مهندسی عمران، مهندسی شیمی، مهندسی مواد، علوم نانو، مهندسی انرژی، مهندسی محیط‌زیست، مهندسی صنایع غذایی و مهندسی بیوتکنولوژی نیز بالاتر از دانشگاه‌های دولتی است.\nژانر نئونوآر سینمای آمریکا چگونه به شناخت ما درباره این کشور کمک می‌کند؟\nژانر نئونوآر در سینمای بسیاری از کشورها، نمونه‌های متعددی داشته؛ اما حقیقت این است که اگر بافت اجتماعی آمریکا وجود نداشت، این ژانر هم نمی‌توانست وجود داشته باشد یا لااقل تا این حد گسترش پیدا کند. نوآر به فرانسوی یعنی سیاه، این یک ژانر سینمایی است که نمونه‌های کم‌تعداد ادبی‌اش پس از نمونه‌های سینمایی پدید آمدند. گرچه پیش از آن هم اصطلاح «رمان سیاه» درباره یک دسته از داستان‌های خوفناک رمانتیک در انگلستان، توسط منتقدان فرانسوی به‌کار رفته بود. عبارت فیلم نوآر را منتقدان فرانسوی درباره فیلم‌های جنایی با فضای دلهره‌آمیز و تیره به‌کار برده‌اند. فیلم‌هایی که در دهه ۴۰ میلادی و اوایل دهه 50، ساخت آنها باب بود. در زیبایی‌شناسی بصری این فیلم‌ها می‌شد به‌وضوح تاثیر مکتب اکسپرسیونیسم آلمان را مشاهده کرد. فضای تیره و کنتراست‌های نوری بالا، عمده‌ترین این تاثیرات بودند. در مضمون‌های نوآر هم زندگی تلخ و تهدید‌شده فیلم‌های اکسپرسیونیستی ورود پیدا کرد. دنیای کابوس‌وار این فیلم‌ها با خیابان‌های خیس شبانه، سایه‌های بلند، زوایای تاریک، پس‌کوچه‌های متروک و قهرمانان تنهای تهدید‌شده تلخ‌کام و بدبین، با فضای سال‌های جنگ جهانی و شرایط پس از آن همخوانی داشت. ژانر نوآر مثل بسیاری از مکتب‌های معاصر ادبی‌اش، شورشی علیه جنبه‌های تاریک و سیاه مدرنیسم بود. ریشه داستان‌های معمایی غرب را در کتاب مقدس مسیحیان و گاهی داستان‌های یونان باستان جست‌وجو می‌کنند؛ اما از نیمه قرن هجدهم که ژانر معمایی به شکل نوین و منسجم شروع به پدید آمدن کرد، سرگرمی‌ای جدید برای طبقه‌ای جدید در غرب ایجاد شد؛ برای طبقه نوظهور بورژوا. ادبیات معمایی سال‌ها به این شکل حیات خودش را ادامه داده بود تا اینکه نوآر آمد و یافتن «قاتل داستان» به‌جای اینکه سرگرمی‌ای ریاضی‌وار باشد، تبدیل به تمی اجتماعی شد. از اینجا به‌بعد دودستگی عمومی شکل گرفت؛ فیلم‌ها و داستان‌های پلیسی اروپا اکثرا بورژوایی یا حتی اشرافی بودند و خصوصیات معمایی داشتند. فیلم‌ها و داستان‌های آمریکایی به‌سمت طبقات متوسط و متوسط رو به پایین یا حتی فرودستان رفتند و بیشتر از معما، صبغه اجتماعی پیدا کردند. اساسا جامعه‌ای که نوآر را پدید آورد، آنقدر شکم‌سیر نبود که برای پیدا‌کردن راز قتل یک نفر، تا این حد وقت بگذارد و یک فیلم نوآر در کمتر از ۲۴ ساعت می‌توانست صحنه مرگ ۵۰ نفر را نشان بدهد و این با واقعیت جامعه‌ای که چنین ژانری را خلق کرده بود، جور درمی‌آمد.\nبروز جنگ جهانی اول و ظهور کمونیسم در روسیه و جوانه‌های فاشیسم در آلمان و مهم‌تر از همه بحران اقتصادی و شکل‌گیری فساد سازماندهی شده در شهرهای بزرگ آمریکا، حاکمیت عقل بر جریان تولید ادبیات کارآگاهی را با مشکل روبه‌رو کرد. اگر وسترن و سینمای موزیکال سرخوشانه، همچنان رویابافی را ادامه می‌دادند، سینمای سیاه (نوآر) مترجم واقعیت زندگی آمریکایی بود. خیابان‌های تاریک، باجه‌های تلفن، کلوب‌های شبانه، زنان اغواگر و جسدهایی که با گلوله‌ای در سر، در امتداد سایه تیرهای چراغ برق بر کف خیابان لمیده بودند؛ این دنیا، کارآگاهان جدیدی می‌خواست. کارآگاهانی که به همان خشونت دنیای پیرامون‌شان باشند. آنها باید مدام در بطن ماجرا و در وسط فساد و تباهی می‌لولیدند و دست آخر زخمی و نیمه‌جان اما با حداقلی از شرافت، از مهلکه جان سالم به در می‌بردند. سینمای نوآر، بلندترین فریاد انتقادی از وضعیت فاسد جامعه آمریکا و نقض‌شدن کرامت انسانی، فاصله طبقاتی، پلیس وحشی و از همه بدتر؛ سرپوش‌های لوکسی که روی این عفونت‌ها گذاشته می‌شدند، بود. این بلندترین فریاد بود از این جهت که این‌بار انتقادها در پستوی تعدادی روشنفکر برج‌عاج‌نشین و اقلیتی نق‌نقو باقی نماند و نوآر تعلق به عموم مردم داشت. این بچه‌های محلات پایین‌دست کلانشهرهای آمریکا بودند که بلیت می‌خریدند و چنین فیلم‌هایی را تماشا می‌کردند و برای همین، مضامین باید طوری کوک می‌شد که حرف دل آنها را زده باشد. لحن انتقادی نوآر کم‌کم در دهه 60 میلادی جایش را به ابزوردیسم یا همان پوچ‌گرایی داد و انتقادها از حالت انقلابی خارج شدند و شکل انفعالی گرفتند. اما مدتی بعد نئونوآر پدید آمد و این‌بار به‌مراتب سیاه‌تر و صریح‌تر و بی‌پرواتر به مسائل اجتماعی آمریکا پرداخت. گرچه برای دیدن سیمای حقوق‌بشر آمریکایی، یکی از بهترین تابلوها سینمای نئونوآر است، اما در این فیلم‌ها هم نهایتا قهرمان مصلح، یکی از افراد همان سیستم فاسد (معمولا پلیس) است؛ البته این حداقل چیزی است که مخاطب عام از سینما توقع دارد؛ یعنی پیروزی نهایی خیر و نمایش روزنه‌ای از امید.\nاصلی‌ترین عنصر در سینمای نئونوآر پلیس فاسد و خشن است و اساسا یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های منفی جامعه آمریکا، پلیس آن محسوب می‌شود. بسیاری از این نوع فیلم‌ها در لس‌آنجلس ساخته می‌شوند و البته مکتب نیویورک در سینمای آمریکا که جنبه نیمه‌مستقلی نسبت به هالیوود و سینمای لس‌آنجلس دارد هم چند نمونه در این زمینه تولید کرده است. مهم‌ترین فیلمساز مکتب نیویورک، مارتین اسکورسیزی است. فیلم‌های زیادی در خود آمریکا ساخته شده‌اند که محتوای آنها با گفتمان غالب سیستم حاکم بر این کشور در تضاد قرار می‌گیرد یا لااقل شکل انتقادی دارد؛ اما نئونوآر از این جهت میان آنها قابل توجه است که با لحنی واقع‌گرایانه و نه فانتزی و خیالی، سراغ موضوع قانون در این کشور و شیوه اجرای آن و مجریانش می‌رود. صفیر گلوله‌ها در این نوع فیلم‌ها، پرده امنیت روانی در ذهن مخاطب را پاره می‌کنند و این وضعیتی است که مردم آمریکا، به‌خصوص محلات و مناطق فرودست مرتب تجربه‌اش کرده‌اند. هر فیلم نئونوآر ممکن است که نهایتا یک قهرمان آرمان‌گرا را از دل همان سیستم فاسد نمایش بدهد، اما در کل مخاطب را به اصلاح‌شدن کجی‌ها و رفع عفونت‌ها امیدوار نمی‌کند. نئونوآر که می‌شود آن را با مقداری مطایبه به «سیاهی جدید» ترجمه کرد، معادلی برای وضعیتی است که آن را پست‌مدرنیسم می‌خوانند. فیلم‌هایی که به فاصله طبقاتی در جامعه آمریکا می‌پردازند هم تعدادشان کم نیست، گرچه آثاری که دست درازی این کشور در دیگر نقاط دنیا را نقد می‌کنند هم بسیار کم‌تعداد شده‌اند؛ اما نئونوآر مستقیما به قلب بزرگ‌ترین ادعای آمریکا می‌زند و حقوق‌بشر آمریکایی را زیر سوال می‌برد. در مقابل فیلم‌هایی که آمریکا را خانه بخت همه مردم دنیا معرفی می‌کنند، در مقابل فیلم‌های ابرقهرمانی کمپانی مارول که تسهیل‌کننده مسیر ذهنی مخاطبان برای پذیرفتن لزوم حضور آمریکا در تمام دنیا هستند و در کنار رویای آمریکایی یک دختر و پسر خوشبخت را در انتهای هر فیلم، دست‌در‌دست هم به افق می‌فرستاد و البته کارکرد آن هم امروز تمام‌شده و به ورطه تئوریزه‌کردن فردگرایی مبتذل افتاده است، نئونوآر تصویر دیگری از جامعه آمریکا را نشان می‌دهد. در سایر نقاط دنیا، کسانی که با گرایش افراطی به غرب، دوست ندارند تصویر تخیلی و آرمانی‌شان از جامعه آمریکا به‌هم بخورد، ژانر نئونوآر را چندان دوست ندارند؛ اما این حالت شامل تمام مخاطبان غیرآمریکایی نمی‌شود. این نوع فیلم‌ها با اینکه جامعه آمریکا را مصداق خودشان قرار داده‌اند به‌دلیل نگاه انسانی به رویدادها، توانسته‌اند برای تمام مردم جهان جذاب باشند. هرچند تعداد این آثار بسیار کمتر از گونه‌های دیگر است و جریان غالب در سینمای آمریکا به‌حساب نمی‌آیند.\nمحرمانه لس‌آنجلس (L. A. Confidential) کرتیس هنسن 1997\n«محرمانه لس‌آنجلس» اولین فیلم کارگردان فقیدش و بهترین فیلم او بود که در سال ۱۹۹۷ و همزمان با «تایتانیک» در مراسم اسکار شرکت کرد و در ۹ رشته نامزد شد. اگرچه همزمانی اکران این فیلم با «تایتانیک»، باعث نادیده گرفته شدن خیلی از ارزش‌هایش در مراسم اسکار شد، اما نتوانست مانع از این شود که فیلم اول کورتیس هنسن به تاریخ بپیوندد و جزو یکی از بهترین نمونه‌ها در فهرست تمام آثار سینمایی ژانر خود باشد. عبارت «محرمانه» که در عنوان‌بندی فیلم آمده، به روزنامه‌ای با همین نام در فیلم اشاره دارد. یکی از سررشته‌های ماجرای فیلم و به‌عبارتی یکی از سررشته‌های دولت‌شهری که فیلم نشان می‌دهد، همین روزنامه است. سررشته دیگر، مرد بسیار ثروتمندی به‌حساب می‌آید که تولیدکننده فیلم‌های درجه دو سینمایی است. دادستان شهر و رئیس‌پلیس آن، سررشته‌های دیگر هستند و تمام این مجموعه فاسد است. داستان حقوق‌بشری فیلم از ضرب و شتم بازداشتی‌های مکزیکی‌تبار در اداره پلیس شروع می‌شود. مخاطب در ابتدا به پلیس‌ها برای این رفتار خشن‌شان حق می‌دهد، اما در ادامه پرده‌ها یکی‌یکی می‌افتند و حقیقت ماجرا کم‌کم آشکار می‌شود. راسل کرو، داچ پیرس و کوین اسپیسی از جمله هنرپیشگان اصلی فیلم هستند. زیربناهای شهری که قابل تعمیم به کل جامعه آمریکا طراحی شده، از رسانه‌های خبری، رسانه‌های سرگرمی‌ساز به‌خصوص سینما، سیستمی که افراد را برده جنسی و معتاد جنسی می‌کند، قانونگذار شهر و مجریان قانون تشکیل شده است. این شبکه پیچیده، یک اتحاد ارگانیک مستحکم بین اجزای خودش برقرار کرده و هرکسی که داخل چرخ‌دنده‌های آن بشود و جزء ارگانیسم اصلی قرار نگیرد، مهره مزاحمی است که باید حذف شود.\nدادستان شهر و رئیس‌پلیس آن به غایت ریاکار و متظاهر هستند و به‌رغم اینکه منفی‌ترین افراد به‌حساب می‌آیند، موقرترین شمایل‌ها را دارند. «محرمانه لس‌آنجلس» مثل «تایتانیک» چند سال پس از پایان جنگ سرد و در آستانه ورود جهان به قرن ۲۱ ساخته شد. «تایتانیک» هم نمایشی از فروپاشی یک جامعه طبقاتی بود که پس از برخورد کشتی به کوه یخ و عمودی‌شدن هندسه آن، تمام این طبقات را در یک میزانسن آخرالزمانی، موازی و یکسان با هم قرار داد. همان‌طور که اشراف ساکن طبقه اول تایتانیک، چند ثانیه قبل از سقوط در آب، برای اینکه لحظاتی بیشتر زنده بمانند، پا روی سر همدیگر می‌گذاشتند، سررشته‌داران این دولت‌شهر مافیایی در «محرمانه لس‌آنجلس» هم با یکدیگر چنین می‌کنند. نظمی که در آن افراد شهر یا برده جنسی هستند یا مشتریان معتاد به استفاده از این برده‌ها یا کسانی که خارج از قاب قرار می‌گیرند و پولی برای بهره‌برداری از این برده‌ها یا توانی برای برده‌شدن ندارند، نظمی است که قدرت قانون پشت آن قرار گرفته است. درنهایت تنها چیزی که مانع از محکوم‌شدن آدم‌های پاک داستان می‌شود، میل شدید سیستم به آبروداری است.\nروز تعلیم (Training Day) آنتوان فوکوآ 2001\n«روز تعلیم» داستان یک پلیس تازه‌کار سفیدپوست است که در کنار یک افسر کهنه‌کار سیاه‌پوست با بازی دنزل واشنگتن، به گشت‌زنی در محلات جنوب‌شهر لس‌آنجلس می‌رود. این پلیس سفید‌پوست چنانکه در ابتدای فیلم و هنگام صحبت با همسرش مشخص می‌کند، علاقه بسیاری به پیشرفت شغلی و پیوستن به رسته افسری در اداره پلیس دارد. او دوست دارد که خانه‌ای مثل خانه‌های شیک افسرهای پلیس داشته باشد؛ یعنی همان رویای پیشرفت در آمریکا؛ اما در ادامه، پلیس سیاهی که او همراهش شده، چنان تصویر تیره و کثیفی از خودش نشان می‌دهد که جهان را در مقابل چشمان مخاطب به جهنم تبدیل می‌کند. همه اعضای اداره پلیس فاسد هستند. شهر آنچنان که در این فیلم نمایش داده شده، توسط یک عده آدم فاسد اداره می‌شود و سیستمی که اداره امور را به‌عهده دارد، از روابط کارگزاران حکومتی و بزهکاران بزرگ تشکیل شده است. پلیس سفیدپوست رفته‌رفته درمی‌یابد درحقیقت تنها آدم‌های پاک و قابل اعتماد پیرامونش، همان فرودستان محله سیاهان هستند که در نگاه اول به‌نظر منبع شرارت و خشونت می‌رسیدند. درنهایت همان جوانان غلط‌انداز و در ظاهر خشن محله‌ای که پلیس سیاه گفته بود تنهایی نمی‌شود در وسط آن پا گذاشت، به کمک این قهرمان تنها می‌آیند و اجازه می‌دهند که اعضای مافیای روس‌ها، پلیس سیاه را با گلوله آبکش کنند. جهان‌بینی فیلم به‌قدری از پلیس آمریکا عاصی است که مافیای روس را به یک افسر صاحب‌نام آن ترجیح می‌دهد. «روز تعلیم» تصویری ارائه می‌دهد که در آن چهره‌های معرفی شده به‌عنوان خطرناک‌ترین دشمنان امنیت اجتماعی، تنها آدم‌های تاحدودی مثبت و قابل اعتماد آمریکا هستند. این فیلم نگاهی دیگرگونه به حاشیه دارد و از این جهت کاملا در تضاد با بعضی از فیلم‌های ایرانی «مثل مغزهای کوچک زنگ‌زده» یا «متری شش و نیم» قرار خواهد گرفت. در این فیلم سکانس‌های متعددی است که رفتار وحشیانه پلیس با شفاف‌ترین و صریح‌ترین لحن ممکن نمایش داده شده و معلوم می‌شود که این رفتارها حتی زیاده‌روی در تلاش برای برقراری امنیت نیستند، بلکه باج‌گیری پلیس یا قربانی‌سازی از میان افراد بی‌پشتوانه و ضعیف، انگیزه انجام آنها بوده است. «روز تعلیم» جزو بی‌پرواترین تصاویری به‌حساب می‌آید که از وضعیت داخلی حقوق بشر در آمریکا نمایش داده شده است.\nرفتگان (مرحوم، ازدست‌رفته یا جدامانده) (The Departed) مارتین اسکورسیزی 2006\nشاید تماشای فیلم «رفتگان» که یکی از تحسین‌برانگیزترین فیلم‌های مارتین اسکورسیزی است، برای هر مخاطبی قابل تحمل نباشد. چیزی که تماشای این فیلم را برای خیلی‌ها غیرقابل تحمل می‌کند، نه صحنه‌های مشمئزکننده خونریزی و خشونت، بلکه تلخی ناتمام آن است. جک نیکلسن در نقش رئیس یک مافیای تبهکاری، مت دیمون در نقش پلیس فاسدی که با رئیس مافیا همکاری دارد و لئوناردو د‌ی‌کاپریو در نقش یک پلیس‌مخفی که به دارودسته رئیس مافیا نفوذ کرده، بازی می‌کنند. حقوق‌بشر آمریکایی خودش را در اولین سکانس‌های فیلم و طریقه وارد‌شدن بیلی کاستیگان (با بازی دی‌کاپریو) به پلیس‌مخفی نشان می‌دهد. این ورود به‌قدری تحقیرآمیز و خشن است که مخاطب را از همان ابتدا در همدلی آرمانی با بخش سالم پلیس آمریکا هم مردد می‌کند.\nآنها کاستیگان را به‌دلیل خلافکارهایی که در فامیل و بستگانش وجود داشته، به‌شدت تحقیر می‌کنند و می‌گویند اگر این ماموریت مخفی را نپذیرد، با هزار انگ و اتهام از پلیس اخراجش خواهند کرد. وقتی داستان به دل دار‌و‌دسته فرانک کاستلو (با بازی جک نیکلسون) می‌رود، تصویر دقیق‌تری از این به‌دست می‌دهد که آمریکا را درواقع چه کسانی اداره می‌کنند. فیلم مرتب از میان شخصیت‌هایی که با دقت آنها را در ذهن مخاطب پرورده بود، قربانی می‌گیرد و انگار بیننده را در قطاری قرار داده که به ته دره می‌رود و در میانه سقوط، دانه‌دانه مسافرانش را از پنجره به بیرون پرت می‌کند. هرکس که اندکی توان و قدرت دارد، برای خودش یک مافیاست و سیستم اداره شهر را نوع تضارب این مافیاهای متکثر می‌سازد. جان آدم‌ها کم‌بهاترین کالا در معاملات است. هیچ گوشه امنی وجود ندارد و آرامش یک شوخی است. حتی کاراکتر روانشناسی که در این فیلم، ورا فارمیگا نقش آن را بازی کرده، خودش در گرداب این ناامنی ابدی می‌افتد و همچنان که مردی دیگر را دوست دارد، همسر مردی دیگر شده و به فاصله چند روز باردار و سپس بیوه می‌شود. مارتین اسکورسیزی فیلمش را تلخ‌تر از بسیاری از فیلم‌های دیگر این ژانر تمام می‌کند و هیچ‌کس برنده بازی نفسگیری که به راه افتاده، نیست. سرجوخه دیگنام با بازی مارک والبرگ، تنها کسی است که از میان شخصیت‌های اصلی زنده می‌ماند و البته او هم نه شایسته عنوان خوشبختی است و نه می‌شود پس از اتمام فیلم، به زنده ماندنش در ماجراهای بعدی امید داشت. جالب اینجاست فیلمی با این پایه تلخ، با بودجه ۹۰ میلیون دلاری به فروشی معادل ۲۸۰ میلیون دلار رسید و آمریکایی‌ها آن را به‌شدت پسندیدند. این می‌تواند با نوع نمایش حقیقی فیلم از زندگی آنها مرتبط باشد.\nگانگستر آمریکایی (American Gangster) ریدلی اسکات 2007\n«گانگستر آمریکایی» فیلمی است که براساس واقعیت ساخته شده؛ اما هنرمندانه‌ترین تمهیدات ادبی و سینمایی در آن به‌کار رفته‌اند. این فیلم داستان صعود یک مواد‌فروش خرده‌پای سیاه‌پوست در هرم مافیای جامعه آمریکاست. نقش موادفروش سیاه‌پوست را دنزل واشنگتن و نقش پلیسی که در برابر او قرار گرفته را راسل کرو بازی می‌کند. درونمایه فیلم در بخشی از قصه، مقداری شبیه به «متری شش و نیم» سعید روستایی است، اما پرداخت کار در حد محسوسی حرفه‌ای‌تر بوده و به‌علاوه، پایان‌بندی قصه یکی از بهترین پایان‌بندی‌های این نوع داستان‌ها در تاریخ سینماست. نگاه اجتماعی دو فیلم هم متفاوت است. موادفروش سیاه‌پوست از جنگ ویتنام استفاده می‌کند و موادی را به آمریکا می‌آورد که خالص‌تر از تمام جنس‌های بازار است. او بین تمام تبهکاران دیگر تنها کسی است که لااقل در انجام عمل مجرمانه‌اش صداقت به‌خرج داده و حساسیت پلیس روی او نه به‌دلیل ورود مواد مخدر به کشور، بلکه به‌دلیل خشمی است که میان موادفروشان دیگر ایجاد کرده و امنیت ملی را به خطر انداخته است. البته پلیسی که راسل کرو نقش آن را بازی می‌کند، با‌انگیزه‌ای سوای از مدیرانش پیگیر ماجرا شده و آرمان‌گرایانه پیش می‌رود. موادفروش سیاه‌پوست، مواد مخدر را از طریق تابوت سربازان آمریکایی وارد کشور می‌کند. این حرکت او جنبه نمادین و عمیقی از واقعیت جنگ‌افروزی‌های آمریکا در سایر نقاط جهان دارد. دولت آمریکا برای تامین مالی تروریسم، ضمن رعایت قانونی که بعد از الکترونیکی‌شدن مبادلات ارزی به FATF معروف شد، از پول سیاه که بخش عمده آن تجارت مواد مخدر و باقی‌اش تجارت جنسی، قاچاق انسان و... استفاده می‌کند و این فیلم کنایه‌های معناداری به این مسائل می‌زند. «گانگستر آمریکایی» همچنان که در نام‌گذاری‌اش اشاره مستقیمی به کشور سازنده خود کرده، بیان رادیکال و واضح و بی‌پروایی درباره بافت جامعه آمریکا و ارزش جان انسان‌ها در این کشور دارد.\nنگاتیو زیر چکمه آمریکایی\n«به طرز عجیبی، زمانی که هالیوود حرف می‌زند، جهانیان گوش می‌کنند، درحالی‌که وقتی واشنگتن صحبت می‌کند، دنیا چرت می‌زند.» اینها صحبت‌های یک سناتور سابقا جمهوری‌خواه کنگره آمریکا است و بخشی از یک واقعیت بزرگ از نگرش سیاستگذارانی که ستاره‌ها و هالیوود را در اختیار خود گرفته است. البته این واقعیت را جامعه آمریکایی هم پذیرفته و قواعد تصمیم‌گیری‌اش را بر همین اصل استوار کرده است که هالیوود و ستاره‌هایش تنها شیوه لباس پوشیدن، نگاه کردن و عشق ورزیدن نمی‌آموزند، بلکه نحوه تفکر و عمل سیاسی را هم به مخاطبان خود می‌آموزند؛ درست همان چیزی که «مارلون براندو» بازیگر مشهور سینما در جریان یک راهپیمایی به آن اشاره کرده بود: «اگر بازیگران می‌توانند به مردم عطر و ادوکلن بفروشند، به درد فروش افکار نیز می‌خورند.» مبتنی‌بر همین نگاه است که کارکردها برای سینما به اقتضای مسائلی فراتر از سرگرمی تعریف می‌شوند و برای کشور و دولتی که تجاوز به حریم دیگری بخشی از تاریخ و هویت آن است، سینما نیز می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای اقناع افکار عمومی نسبت به آغاز یک حمله تازه به کشوری دیگر باشد و هم می‌تواند توجیه‌کننده تجاوزگری‌های تاریخی‌اش. ایالات متحده آمریکا از زمان شکل‌گیری‌اش در سال 1776 تا به امروز، از تمامی جنگ‌های مهم و اصلی این دو سده‌ونیم، فاصله مکانی زیادی داشته، اما در بیشتر آنها حضوری فعال را رقم زده است. اما در اغلب این جنگ‌ها آمریکا، به‌رغم دوری از صحنه جنگ، حضوری تجاوزکارانه داشته است؛ از جنگ‌های جهانی گرفته که آمریکا خود را به‌عنوان منجی وارد آنها کرد تا جنگ‌های کره و ویتنام و این اواخر عراق و افغانستان. آنچه می‌خوانید، نگاهی گذرا به تصویری است که هالیوود از حضور ایالات متحده آمریکا در میدان‌های جنگ نمایش داده است.\nفتح بهشت یا قتل عام بومیان\nدر فیلم سینمایی «۱۴۹۲: فتح بهشت» ساخته «ریدلی اسکات» کریستف کلمب (با بازی ژرار دوپاردیو)، انسانی شجاع و عدالت‌خواه و ماجراجو تصویر شده است که از ظلم کلیسا بر اسپانیایی‌ها گریزان شده و یکی از مهم‌ترین انگیزه‌هایش برای سفر در اقیانوس، همین تنفر از فضای تفتیش عقاید در اسپانیای قرون وسطی به نظر می‌رسد. ریدلی اسکات از کلمب در قاره نو جز رفتاری انسانی در حق بومیان و سرخپوستان، تصویر دیگری نشان نمی‌دهد؛ طوری که او حتی برخی زیاده‌روی‌ها و سوءاستفادههای افرادش در حق بومیان را با جدیت و خشم پاسخ می‌دهد. این درحالی است که «ساموئل الیوت موریسون» نویسنده کتاب معروف «کریستف کلمبِ دریانورد»، که حتی در اقیانوس اطلس دریانوردی کرد تا از مسیر طی‌شده توسط کلمب شخصا عبور کند، رفتار ظالمانه کلمب و اروپاییانی که بعد از او آمدند را موجب «قتل‌عام کامل» سرخپوستان می‌دانست. براساس نوشته‌های کشیش جوانی به نام «برتولومه د لاکاساس» متوجه می‌شویم که بعد از رسیدن کلمب به «جزایر کارائیب» چه اتفاقاتی افتاد. لاکاساس جوانی بود که به اسپانیایی‌ها کمک کرد کوبا را تصرف کنند. او مدتی مالک مزرعه‌ای بود که بردگان سرخپوست روی آن کار می‌کردند، اما بعد مزرعه‌اش را رها کرد و علیه ظلم اسپانیایی‌ها به افشاگری پرداخت. لاکاساس از دفتر وقایع روزانه کلمب رونوشتی تهیه کرد و کتابی با عنوان «تاریخ هندیان» نوشت و در آن جامعه سرخپوستان و آداب و سنن آنان را شرح داد. همچنین از نحوه رفتار اسپانیایی‌ها با سرخپوستان این‌طور نوشت: «نوزادان تازه متولد شده زود می‌مردند، چون مادران‌شان به دلیل کار سخت و جانفرسا و گرسنگی شدید برای تغذیه آنها شیری نداشتند. به همین خاطر طی دوران اقامت من در کوبا هفت هزار کودک ظرف سه ماه جان سپردند. حتی برخی مادران از شدت نومیدی، بچه‌های خود را غرق کردند... به این صورت شوهران در معادن، زنان بر اثر کار شدید و بچه‌ها به خاطر کمبود شیر مردند... چشمان من شاهد چنان اعمال خلاف سرشت انسانی بود که هم‌اکنون که قلم در دست دارم تمام بدنم می‌لرزد... .»\nپاک کردن گناه تجاوز به سرخپوستان\nبا ورود تدریجی مهاجران جدید از انگلیس، ایرلند، هلند و... به قاره نو، ظلم و ستم و قتل و غارت کریستف کلمب و افرادش در حق بومیان، با شدت و حدت بیشتری ادامه یافت. «پوهاتان» رئیس سرخپوستان منطقه ویرجینیا در گفت‌وگویی به بخش‌هایی از این تاریخ اشاره می‌کند: «مهاجران انگلیسی، اقامتگاه سرخپوستان را ویران کردند، ملکه قبیله را ربودند و زخمی کردند و فرزندانش را به داخل رودخانه پرتاب کردند و کشتند. قتل عام بومیان و سرخپوستان قاره نو به یک هولوکاست و نسل‌کشی فاجعه‌بار منتهی شد که بنا بر نوشته‌های مورخان، از 15 میلیون بومی ساکن سراسر قاره آمریکا، چند صد هزار تن بیشتر باقی نماندند که آنان نیز در مکان‌هایی به حبس و حصر کشیده شدند.» تصاویر تاسف‌بار و تکان‌دهنده آن قتل‌عام‌ها را با نگاه نژادپرستانه در بسیاری از فیلم‌های معروف به وسترن، بارها و بارها دیده‌ایم؛ همان فیلم‌هایی که سرخپوستان را موجوداتی شریر و خبیث و شیطان‌صفت نشان می‌دادند و در مقابل، سفیدپوستانی که سرزمین‌شان را اشغال کرده و همه هست و نیست‌شان را به غارت بردند، مردمانی نیک و انسان‌دوست و به عبارتی مالک ازلی و ابدی سرزمین‌های آمریکا تصویر می‌کردند و در این نگاه نژادپرستانه بود که سرخپوست خوب، سرخپوست مرده قلمداد شد. در واقع می‌توان فیلم وسترن را نخستین دروغ‌پردازی سینمای آمریکا درباره اولین جنگ‌هایی دانست که پس از فتح قاره نو، توسط مهاجران و تازه‌واردهای سفیدپوست به بومیان این قاره تحمیل شده بود. به‌عنوان مثال می‌توان به «جویندگان» که نمونه مشهور سینمای کلاسیک آمریکا است، اشاره کرد. این فیلم به کارگردانی جان فورد ساخته شده و بنیاد فیلم آمریکا، این اثر سینمایی را به‌عنوان بهترین فیلم وسترن تاریخ سینمای آمریکا انتخاب کرد.\nآمریکا و جنگ‌های جهانی\nدر سه سال ابتدایی جنگ جهانی اول، ایالات متحده آمریکا وارد جنگ نشده بود و فیلمسازانش همان‌گونه عمل می‌کردند که شعار محوری انتخاباتی «وودرو ویلسون»، رئیس‌جمهور وقت آمریکا بود؛ یعنی موجه جلوه دادن عدم ورود ایالات متحده به آنچه درگیری‌های اروپایی می‌خواندند. فیلم «تمدن» که با کارگردانی مشترک هفت نفر جلوی دوربین رفت، یکی از مهم‌ترین فیلم‌های آن دوره است. این فیلم روایتی از ماجرای یک فرمانده زیردریایی است که حاضر نمی‌شود به یک هواپیمای نظامی در حال حمل مهمات، شلیک کند. اما بعد از اینکه ایالات متحده آمریکا وارد جنگ شد، فیلم‌هایی ساخته شدند که در جهت تهییج جوان‌ها برای حضور در میدان جنگ بود. اولین کسی که در جهت ورود آمریکا به جنگ، فیلم ساخت، دیوید وارک گریفیث بود که البته دو سال قبل از آن، فیلم ضدجنگ «تعصب» را با هزینه‌ای سرسام‌آور ساخته بود. گریفیث در سال 191۸ فیلم قلب‌های دنیا را جلوی دوربین برد که اثری کاملا شعاری در جهت همراه شدن با ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی اول بود. نمایش این فیلم، تاثیر بسزایی بر روحیه جوانان آمریکایی گذاشت و باعث شد بسیاری از آنها به سازمان‌ها و موسسات جذب سرباز مراجعه کنند و راهی جبهه‌های جنگ اروپا شوند. البته در سال‌های بعد هم آمریکا همچنان سراغ روایتگری از جنگ جهانی اول رفته است. نمونه مشهور اخیر آن، «اسب جنگی» ساخته اسپیلبرگ است که قصه‌ای دراماتیک از ارتباط نزدیک یک سرباز جنگ اول جهانی و اسب اوست که ماجراهای مختلفی را در جبهه‌های جنگ از سر می‌گذراند. در مورد جنگ جهانی دوم موضوع کمی متفاوت بود و دولتمردان آمریکایی حساب‌شده‌تر عمل کردند. در 1۸ دسامبر 19۴1، بلافاصله پس از حمله به پرل هاربر و اعلان جنگ آمریکا به ژاپن، «فرانکلین روزولت» رئیس‌جمهور آمریکا دفتری سینمایی را در دل مرکز اطلاعات جنگ OWI تاسیس کرد تا استودیوها را به حمایت از مقاصد ملی کشور هدایت کند. هالیوود هم این دعوت را با تاسیس کمیته امور جنگی پاسخ گفت تا از طریق این کمیته، مدیران استودیوها، پخش‌کنندگان، نمایش‌دهندگان، بازیگران و روسای اتحادیه کارگران سینما را در خدمت اهداف تبلیغاتی و برنامه‌های ترویج احساسات جنگی درآورد.\nجنگ دوم جهانی در دوم سپتامبر 19۴5 با تسلیم ژاپن پس از بمباران‌های اتمی هیروشیما و ناکازاکی تمام نشد و حکایت آن همچنان در فیلم‌های هالیوودی باقی است. فیلم‌های بسیاری درباره ابعاد مختلف آن در سال‌های مختلف، با هزینه‌های گزاف و با تمام امکانات هالیوود ساخته شدند و جوایز اسکار گرفتند. «نجات سرباز رایان» از جمله این فیلم‌ها است که توانست هفت جایزه اسکار را به دست آورد. این فیلم، حضور منجی‌گرایانه ارتش ایالات متحده آمریکا در اواخر جنگ جهانی دوم و ورود به سواحل نرماندی است. در سال ۲00۷ دو فیلم «نامه‌هایی از ایوجیما» و «پرچم‌های پدران ما» ساخته «کلینت ایستوود» و به تهیه‌کنندگی استیون اسپیلبرگ، درباره جنگ جزیره «سوریباچی » ژاپن طی جنگ دوم جهانی ساخته شده و در مراسم اسکار مطرح شدند.\nجنگ خفت برای آمریکا\nایالات متحده آمریکا در مارس 1965 به بهانه واهی حمله قایق‌های ویتنام شمالی به ناو آمریکایی «یواس‌ان‌اس کارت» که واقعیت نداشت، نخستین گروه سربازانش را به ویتنام اعزام کرد. دخالت در ویتنام و تجاوز نظامی به این کشور یکی از چالش‌برانگیزترین جنگ‌هایی بود که ایالات متحده را چنان درگیر خود ساخت که تنها راه خلاصی‌اش پس از 10 سال، خروج از ویتنام با خفت و خواری بود. طی این جنگ، بازنمایی تصاویر به عهده ژورنالیست‌هایی بود که در صحنه نبرد حضور داشتند و سه سال پس از اتمام جنگ و خروج نیروهای آمریکایی از ویتنام، نخستین فیلم‌هایی که درباره این جنگ ساخته شده بودند، بر پرده سینماها نقش بستند؛ فیلم‌هایی مانند «شکارچی گوزن» از مایکل چیمینو، «بازگشت به خانه» هال اشبی و اینک آخرالزمان فرانسیس فورد کاپولا که در سال‌های 1978 و 1979 اکران عمومی شدند. معروف‌ترین این دسته آثار نیز سه‌گانه الیور استون یعنی «جوخه»، «متولد چهارم ژوئیه» و «بهشت و زمین» و همچنین «غلاف تمام‌فلزی» از استنلی کوبریک بودند که در دهه 90 بر پرده سینما رفتند. اگر به همین سه‌گانه الیور استون که بیش از سایرین مورد بحث قرار گرفت، نگاه کنید، همچنان مردم ویتنام در سایه و بلکه در تاریکی قرار دارند و بیشتر چالش‌های روحی سربازان آمریکایی در مواجهه با جنگ و دوری از وطن، در کادر دوربین قرار گرفته است. حتی در برخی فیلم‌های هالیوودی مثل «تلفات جنگ» به کارگردانی برایان دی‌پالما، آنقدر ویتنامی‌ها وحشی و بربر نشان داده می‌شوند که تماشاگر بازهم آمریکایی‌ها را به‌عنوان قهرمان می‌پسندد.\nخفت تاریخی جنگ ویتنام، بر تصویر‌سازی آمریکایی‌ها از جنگ تاثیر گذاشته بود. قهرمان‌نمایی سطحی و منجی‌گرایی آمریکایی، در زیر لایه‌های خوش آب و رنگ تظاهر به اعتراض قرار گرفته بود، اما بعد از وقایع 11 سپتامبر بود که بار دیگر سینمای جنگ آمریکا، حماسه‌سرایی برای جنگ‌طلبی را آغاز کرد. برای نخستین بار در سال ۲00۲ فیلمی به نام «ما سرباز بودیم» ساخته رندال والاس شد که جنگ ویتنام را برخلاف رویه‌های پیشین روایت می‌کرد. ماجرای فیلم در ویتنام سال ۱۹۵۶ اتفاق می‌افتد و حوادث آن بر نخستین نبرد میان ارتش خلق ویتنام و ارتش آمریکا در «دره درانگ» متمرکز شده است؛ فیلمی که دهن‌کجی مستقیمی بود به تمام آثاری که حداقل در ظاهر دخالت نظامی آمریکا در ویتنام را مذمت می‌کرد. برخلاف جنگ‌های پیشین ایالات متحده آمریکا مانند جنگ ویتنام یا جنگ کره که فیلم‌هایش پس از پایان جنگ‌های یادشده ساخته و به نمایش درآمدند، فیلم‌هایی سینمایی درباره جنگ عراق و افغانستان در هنگام رخدادشان ساخته و اکران شدند. فیلم‌هایی که درباره اشغال افغانستان و عراق و جنایات آمریکایی‌ها و نیروهای متحد آنان ساخته شد، اغلب در توجیه حضور آمریکایی‌ها و متحدانش در آن دو کشور برای جلوگیری از رشد تروریسم و خشونت و کشتار بود. از جمله فیلم‌هایی که در این دوره ساخته شده است، می‌توان به «قلب قدرتمند» به کارگردانی مایکل وینترباتم و «قلمرو پادشاهی» به کارگردانی پیتر برگ اشاره کرد. اغلب فیلم‌های این دوره، با لحنی دوگانه تلاش دارند از یک طرف مخالفان جنگ را راضی نگه دارند و هم ایالات متحده را از زیر بار گناه اشغال و جنگ به در برند.\nPage Generated in 0/5933 sec


معماری معاصر Contemporary Architecture - ppt90.ir\nخانه / دسته بندی پروژه ها / معماری جهان و معماری معاصر / معماری معاصر Contemporary Architecture\nانقلابات صنعتی از اواسط قرن هیجدهم( حدود1760م.) در انگلستان و با اندکی تأخیر در سایر کشورهای اروپایی آغازشد و تا پایان قرن نوزدهم میلادی ادامه یافت.\nهنر و پیشه Arts & Crafts\nویلیام موریس (W.Morris) مهمترین شخصیت هنر و پیشه است.هر چند دوستدار صنعت نبود ولی عقیده داشت تولید ارزان بدون روش صنعتی مقدور نیست. به خلوص و سادگی در طراحی باور داشت و در پی ایجاد طرح‌های مناسب برای تولید صنعتی که دارای ارزش هنری و زیباشناختی بود به نحوی که تقلید از گذشته نیز نباشند.\nآرنوو Art Nouvaux\nرویکردی به طراحی، هنرهای کاربردی و معماری که در حدود 1880 در اروپا به ویژه فرانسه و بلژیک به منصه ظهور رسید. این رویکرد در پی ایجاد بیان هنری مختص زمانه خود بود. در آن استفاده از الگوهای گیاهی و جانوری به صورت انتزاعی و استفاده از خطوط منحنی و پیچک وار مشهود است. هانری فان دو ولده (H.Van de Velde) نقاش، طراح و معمار بلژیکی از چهره های اصلی در تبلیغ و ترویج آرنوو است.\nمکتب شیکاگو Chicago School\nحدود 1880 در ایالات متحده امریکا. در یک آتش سوزی مهیب در 1871 تقریبا تمام ساختمان‌های شهر شیکاگو طعمه حریق شد. برای بازسازی شهر ساختمان‌های چندین طبقه با استراکچرهای فولادی که با پوششی از گچ در مقابل آتش حفاظت می‌شدند و نماهای ساده تر با پنجره های تکرار شونده طراحی و اجرا شدند. ساختمان‌های بلند، ساده سازی نقشه و نما، کاهش تزیینات، پنجره‌های مدولار و استراکچرهای فولادی مقاوم در برابر آتش از ویژگی‌های اصلی معماری مکتب شیکاگو است.\nفوتوریسم که معنای اصطلاحی آن آینده گرایی است، گرایشی است که در سالهای دهه 1910در ایتالیا به ظهور می رسد. این گرایش منحصر به معماری نبوده و هنرهای تجسمی و ادبیات را نیز شامل می شود و پرچمدار آن مارینتی (Marinetti)شاعر بوده است.\nاکسپره سیونیسم Expressionism\nاکسپره سیونیسم که معنای اصطلاحی آن بیان گری و بیان گرایی است، گرایشی است که در سالهای دهه 1910در آلمان به ظهور می رسد. این گرایش منحصر به معماری نبوده و هنرهای تجسمی، ادبیات و سینما را نیز شامل می شود .\nاین گرایش هنری و معماری در روسیه انقلابی در حدود سالهای 15-1914ظهور کرد و در روسیه شوروی در دهه 1920با هیجان زیاد ادامه یافت. این گرایش مورد علاقه و حمایت زمامداران شوروی نبود و در پایان آن دهه به خاموشی گرایید.\nاز چهره های برجسته این گرایش ولادیمیر تاتلین (V. Tatlin) مجسمه ساز و طراح برج تاتلین (یادمان انترناسیونال سوم) است.\nدر این پاورپوینت کامل در پنج بخش و 135 اسلاید تمامی سبک ها ، اثار و وقایع مهم معماری معاصر معرفی شده است . برای دیدن لیست کامل مطالب داخل این پاورپوینت قسمت “اطلاعات بیشتر” را ملاحظه نمائید.\nدسته: معماری جهان و معماری معاصر. برچسب: آرنوو Art Nouvaux, آلوار آلتو, انقلاب صنعتی, اکسپره سیونیسم Expressionism, باهاوس, دستیل De Stijl, سبک بین المللی, فرانک لوید رایت, فرانک لوید رایت و معماری ارگانیک, فوتوریسم Futurism, لودویگ میس وندر روهه, لوکوربوزیه, معماران مدرن Modern Architects, معماری ارگانیک, معماری صنعتی, معماری معاصر, مکتب شیکاگو Chicago School, هنر و پیشه Arts & Crafts, پاورپوینت, پاورپوینت عمران, پاورپوینت عمران و معماری, پاورپوینت معماری, کانستراکتیویسم Constructivism.\n-بخش اول : انقلاب صنعتی ( 15 اسلاید )\nتاثیرها و پی آمد ها (عمومی)\nتاثیرها و پی آمد ها (ساختمان و معماری)\nنخستین نمونه های کاربرد مصالح ساختمانی جدید\n-بخش دوم : جنبش های مترقی هنری و معماری قرن نوزدهم ( 19 اسلاید )\n-بخش سوم : جنبش ها و گرایشات معماری اوایل قرن بیستم ( 27 اسلاید )\nدستیل De Stijl\n-بخش چهارم : لوکوربوزیه از دومینو تا سیام تاریخچه و نقش باهاوس در آموزش هنر ومعماری مدرن ( 24 اسلاید )\nلوکوربوزیه – 1915 پروژه دومینو Dom-ino\nلوکوربوزیه – 1920 5 نکته به سوی یک معماری\nلوکوربوزیه – 1928 تاسیس کنگره بین المللی معماری معماری مدرن CIAM\nکنگره بین المللی معماری معماری مدرن CIAM\nباهاوس 1933-1919 Bauhaus\n-بخش پنجم : معماران مدرن و سبک بین المللی فرانک لوید رایت و معماری ارگانیک ( 42 اسلاید )\nسبک بین المللی International Style\nمعماران مدرن Modern Architects\nلودویگ میس وندر روهه Ludwig Mies Van der Rohe 1969-1886\nآلوار آلتو Alvar Aalto 1976-1898\nفرانک لوید رایت و معماری ارگانیک Frank Lloyd Wright & Organic Architecture\nBe the first to review “معماری معاصر Contemporary Architecture” لغو پاسخ


نانوكامپوزیت زیستی بسته بندی مواد غذایی در تبریز تولید شد | دیجیتالر\nنانوكامپوزیت زیستی بسته بندی مواد غذایی در تبریز تولید شد\nدیجیتالر: تبریز - یكی از محققان دانشگاه تبریز اظهار داشت: در این دانشگاه نانوكامپوزیت زیست تخریب پذیر برای بسته بندی مواد غذایی با قابلیت افزایش ماندگاری تولید شد.\nبه گزارش روز چهارشنبه ایرنا، مهدیه سالاری در جمع خبرنگاران اضافه كرد: این نانوكامپوزیت به علت داشتن خاصیت ضدمیكروبی و نفوذ ناپذیری در برابر بخار آب، باعث افزایش ایمنی و ماندگاری مواد غذایی می گردد.\nوی با اشاره به اینكه بیوپلیمرهای تشكیل دهنده فیلم های زیست تخریب پذیر می تواند از جنس پروتئین، پلی ساكارید، چربی و یا تلفیقی از آنها باشد، تصریح كرد: همچون بیوپلیمرهای پلی ساكاریدی كه به صورت گسترده برای تولید فیلم زیست تخریب پذیر مورد توجه قرار گرفته، 'كیتوزان' است.\nدانش آموخته رشته علوم و مهندسی صنایع غذایی دانشگاه تبریز یادآوری كرد: با وجود مزایای مختلف و خواص منحصر به فرد كیتوزان، كاربرد فیلم آن به دلیل حساسیت ذاتی به آب و خصوصیت های مكانیكی نسبتا ضعیف، محدود شده است.\nسالاری افزود: یك راه بسیار مناسب برای بهبود خواص فیلم كیتوزان، مخلوط كردن آن با نانوپركننده تقویت كننده و تشكیل نانوكامپوزیت است.\nوی اظهار داشت: در این طرح پژوهشی با تلفیق نانوكریستال سلولز باكتریایی و نانوذرات نقره به فرمولاسیون بیوپلیمر، سعی شده تا فیلم نانوكامپوزیتی سنتز شود كه خواص ضد میكروبی داشته و منجر به افزایش ماندگاری مواد غذایی شود.\nمحقق دانشگاه تبریز تصریح كرد: استفاده از نانوكریستال سلولز باكتریایی تاثیر بسیار زیادی در بهبود خواص حرارتی، مكانیكی و كاهش نفوذپذیری فیلم به بخار آب دارد.\nسالاری افزود: استفاده از نانو ذرات نقره می تواند به صورت قابل توجهی خواص ضد میكروبی فیلم كیتوزان در برابر باكتری های گرم مثبت، باكتری های گرم منفی و قارچ ها را افزایش دهد.\nوی نوآوری این طرح را نسبت به تحقیقات دیگر در استفاده از سلولز باكتریایی به جای سلولز گیاهی برای تهیه نانوكریستال سلولز مناسب اعلام نمود و اظهار داشت: در این طرح سلولز باكتریایی با استفاده از محصولات جانبی كارخانجات صنایع غذایی (ملاس) بعنوان محیط كشت رشد باكتری تولید شده است.\nسالاری اضافه كرد: این امر باعث كاهش هزینه تولید سلولز و استفاده بهینه از محصولات جانبی كارخانجات جهت تولید ماده زیستی بسیار پرارزش شده است.\nتحقیقات نانوكامپوزیت زیست تخریب پذیر از جانب مهدیه سالاری دانش آموخته دكترای علوم و مهندسی صنایع غذایی، محمود صوتی خیابانی، رضا رضایی مكرم و بابك قنبرزاده از اعضای هیات علمی دانشگاه تبریز و حسین صمدی كفیل عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی تبریز اجرایی شده و نتایج آن در مجله Food Hydrocolloids با ضریب تاثیر 5/089 انتشار یافته است.\nتگهای خبر: تولید , كاربر , محقق


در معاملات اسپات هم امکان کال مارجین شدن هست؟ بایننس بزرگ ترین نکات طلایی بورس صرافی در زمینه ی ارزهای دیجیتال است. بزرگ ترین است چون حجم معاملات در آن بسیار بالا است. سلام برای فیلتر نویسی اندیکاتور rsi این خطا ظاهر میشه TypeError: Cannot read property 0 of undefined چجوری باید رفعش کنم؟\nنایب رئیس مجلس شورای اسلامی نوشت: ضمن تشکر از مسئولان بابت برخورد با متخلفان، باز هم تاکید می کنم مجلس همچنان مجازات متخلفان بورس را پیگیری می کند. به گزارش خبرگزاری مهر ، سید امیرحسین قاضی زاده هاشمی، نایب رئیس مجلس شورای اسلامی در حساب کاربری خود در توئیتر، نوشت: برخورد با متخلفان بازار سرمایه می تواند به بازگشت بورس به جایگاه حقیقی خود کمک کند. در بیشتر موارد، شرکت ها سعی می کنند ابزار معاملاتی مجازی مانند گزینه های دودویی را امتحان کنند. حساب دمو فراهم می کند فرصتی برای درک ماهیت روند و ارزیابی شانس موفقیت با ساخت تعداد مناسب معاملات.\nشاید این سؤال نیز برای شما عزیزان پیش آمده باشد که در سرمایه‌گذاری روی بیت کوین و خرید بیت کوین بهتر است یا سرمایه‌گذاری و خرید از بازارهای داخلی مانند بازار بورس یا بازار مسکن و سکه و . سرمایه‌گذاری یک مقوله کاملاً متمایز با بررسی یک کالا است. کسانی که به فکر سرمایه‌گذاری هستند، لازم است تا در آن واحد بازارهای مختلف را مورد برسی قرار داده و با توجه به جمیع جوانب برای نتیجه نهایی تصمیم‌گیری نمایند. هدف ما از ارائه مقاله بیت کوین چیست، بررسی کامل این ارز دیجیتال و ارائه اطلاعات کامل و مفید درباره این ارز بود. به هیچ وجه درصدد این نبودیم که کاربران بدون داشتن اطلاعات لازم از سایر بازارها برای خرید و فروش نکات طلایی بورس بیت کوین اقدام نمایند. هدف: این نوع سفارش برای بستن یک موقعیت در نظر گرفته شده است. برای متوقف کردن ضرر از یک سفارش متوقف استفاده می شود و برای تعیین سود از یک حد مجاز استفاده می شود. مزیت سفارش پیوندی این است که برای اجرای حد مجاز و توقف ، محدودیت ها یک بار مسدود می شوند و هنگامی که یک موقعیت در یک جهت بسته می شود ، دستور مرتبط به طور خودکار لغو می شود.\n• شما خیره به صفحه نمایش کامپیوتر خود، احساس می کنید که با تمام اطلاعات جدید و حرکات بازار فارکس مواجه شده اید. در پایان ماه ، معرفی "گیاه شناسان" در یکی از کتابفروشی های اصلی مسکو برگزار می شود. نویسنده ، ماکسیم کوتین ، کتاب را برای همه امضا خواهد کرد. من هم آنجا خواهم بود اگر کسی از خوانندگان وبلاگ از مسکو بخواهد شخصاً با من ملاقات کند ، خوشحال خواهم شد که در این سخنرانی شما را ببینم. همچنین در پایان ماه یک سخنرانی با شرکت نکات طلایی بورس من در مسکو برگزار خواهد شد. علاوه بر این در مورد زمان و مکان به شما اطلاع خواهم داد.\nتحلیل بیت‌کوین امروز ۱۴ژانویه ۲۰۲۲ | مقاومت اصلی BTC کجاست؟ با بسط و گسترش بازار سرمایه و تمایل سرمایه گذاران به ابزارهای نوین معاملاتی، این کارگزاری ارائه دهنده یکی از پیشرفته ترین سیستم های معاملاتی به کلیه متقاضیان حقیقی و حقوقی معاملات برخط است تا با بهره گ�\nایچیموکو (Ichimoku ابر) ،نکات طلایی بورس\nنکاتی نکات طلایی بورس که لازم است قبل از بکارگیری استراتژی اسکالپینگ بدانید\nبازار سهام معاملات پین بار ،بهترین تجارت با سرمایه کم\nسیستم های پرداخت محدودیت های حداکثر مبلغ معامله را تعیین می کنند، بنابراین مقدار درخواست شده به قسمت های کوچکتر تقسیم می شود. ما تمام مبلغی را در همان زمان که تقسیم می شود پرداخت خواهیم کرد. پول فقط بر روی کارت بانکی یا کیف پول که از قبل در حساب کاربری خود در پلتفرم معاملاتی خود دوباره پر کرده اید، برداشت می شود.\nاشتراک‌ها: خطرات بازار فارکس 6 مورد از خطرات فارکس که واقعیت فارکس را برایتان آشکارتر می‌کند به کمک شاخص های اقتصادی می توان به تحلیل رویدادهای اقتصادی پرداخته و درک مطلوبی از تغییرات قیمت ها به دست آورد که این مسئله باعث شده بر این اساس معاملات بهتری را داشت.\nبنابراین، این الگوی تعداد جدید جفت خرگوش ها، با سری فیبوناچی مطابقت دارد. در این نوع شکستگی که داخل مفصلی محسوب میشود خط شکستگی هم در اپی فیز و هم در متافیز وجود دارد و از صفحه رشد فقط عبور میکند.\nکسب و کار های هزینه محور بر کم کردن هزینه ها تمرکز دارد. در این حالت شرکت ها با ایجاد اتوماسیون و برون سپاری بسیاری از هزین های کسب و کار را تعدیل می‌کنند و با ارائه کم ترین قیمت برای ارزش پیشنهادی به صورت رقابتی وارد بازار می‌شوند. . داده کاوي عبارت است از فرايند استخراج اطلاعات معتبر ، از پيش ناشناخته ، قابل فهم و قابل اعتماد از پايگاه داده هاي بزرگ و استفاده از آن در تصميم گيري در فعاليت هاي تجاري مهم.\n3- در یک هفته ابتدایی لطفا با کمترین لات سایز های ممکن، مانند 0.01 و 0.02 معامله کنید تا با سیستم کاری ما آشنا شوید. ترید ایمن با تکیه بر فناوری رمزنگاری ۲۰۴۸ بیتی Global Variables: متغیرهای عمومی که در تمام بخش نکات طلایی بورس ها ازجمله اندیکاتورهای اختیاری، اسکریپت ها و مشاوران خبره دردسترس هستند، توسط این گزینه باز می شوند.\nحال فرض کنید ۶ ماه گذشته است. اگر قیمت سهم کمتر از 1000 تومان باشد مثلا نکات طلایی بورس ۸۵۰ تومان. شما می توانید سهم را به قیمت ۸۵۰ تومان بخرید و ۱۰۰۰ تومان بفروشید. با احتساب قیمت اختیار فروش ۴۰ تومانی به ازای هر سهم، سود خلص شما 11 هزار تومان خواهد بود. اما اگر قیمت سهم از بالاتر 1000 تومان باشد، خرید و فروش سودی برای شما نخواهد داشت و هزینه اختیار فروش (۴۰۰۰ تومان) نیز از جیب‌تان رفته است. برای بررسی، باید مجموعه جدیدی از شمع ها را نصب کنید، پس از آن باید 100-250 کیلومتر دیگر رانندگی کنند. سپس شمع ها را باز می کنند، سپس آنها را بررسی می کنند. ما اضافه می کنیم که رنگ رسوبات کربن روی شمع ها در طول ارزیابی تنها در صورتی قابل اعتماد است که موتور قبل از باز کردن پیچ شمع ها تا دمای کار گرم شده باشد. شما درك كرده ايد كه بازي معامله جزء يك چيز نيست : پيوستگي و نظم شما در گرفتن تمام معاملاتي كه سيستم شما ميگويد صرف نظر از اينكه چه خواهد شد .\nبرای تجارت ارز رمزنگاری شده با صرافی ، این مراحل ساده را دنبال کنید: . قراردادی برای اختلاف قیمت – انجام معامله مانند یک حرفه‌ای با CFD.\nمزایای کسب و کار آنلاین بسیار زیاد است. از درآمد عالی و آزادی عمل و استقلال فردی گرفته تا کمک به دیگران برای رسیدن به اهداف شخصی خود. کلا اینترنت و فضای دیجیتال، فرصتی عالی برای راه‌اندازی کسب و کارهای کوچک پرسود خانگی به وجود آورده است. فقط در شرايط خاص و استثنايی ممکن است اسپردها تغيير کند که شامل: بنابر گزارش کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (UNCTAD)، سرمایه‌گذاری خارجی در بریتانیا، سال به سال افزایش ۹۰ درصدی را نشان داده است. بریتانیا، علی‌رغم خروجش از اتحادیه اروپا، همچنان از ثبات اقتصادی برخوردار نکات طلایی بورس است. در ضمن از نظر شاخص آسانی انجام کسب‌وکار، از میان ۱۹۰ کشور، در رده هفتم قرار دارد.


تصویر لباس جدید سوپرمن در سریال Superman & Lois منتشر شد - سینما فارس\nشبکه The CW از لباس جدید سوپرمن با نقش‌آفرینی تایلر هوچلین (Tyler Hoechlin) رونمایی کرد. تایلر هوچلین این لباس را در سریال آینده این شبکه با نام Superman & Lois بر تن خواهد کرد. در ادامه خبر با سینما فارس همراه باشید.\nاین سریال در دنیای Arrowverse (جدیداً با نام رسمی CWverse شناخته می‌شود) جریان دارد و تایلر هوچلین در نقش کلارک کنت و بیتسی تالوچ (Bitsie Tulloch) در نقش لوئیس لین جزء ستاره‌های اصلی این سریال می‌باشند. هر دو این بازیگرها پیش از این نیز در این نقش‌ها در سریال Supergirl چندین بار ظاهر شده‌اند. شبکه The CW برنامه‌ریزی کرده است تا این سریال را در ماه فوریه سال بعد میلادی به نمایش درآورد.\nبه علت نقش منحصر به فرد و خاص این سریال در دنیای Arrowverse سریال‌های ابرقهرمانی شبکه The CW، به ساخت این سریال توجه و دقت بیشتری شده است. سریال Arrow این شبکه در سال جاری به پایان کار خود رسیده بود و تنها یک فصل باقی مانده است تا سریال Supergirl نیز مانند سریال Arrow به پایان کار خود برسد به همین علت برخی از طرفداران این سریال‌ها نگران هستند که این جهان مشترکی که شبکه The CW برای سریال‌های ابرقهرمانی خود خلق کرده است نیز به اتمام برسد. این تئوری طرفداران در این باره تا حدودی توسط برنامه‌های آینده محتواهای تولید از DC Comics تائید شده است چرا که کمپانی برادران وارنر قصد دارد که محتواهای اورجینال بیشتری را از کاراکترهای DC خود برای شبکه HBO Max تولید کند که از جمله این محتواها می‌توان سریال جدید Gotham PD را نام برد که این سریال مستقیماً به فیلم The Batman رابرت پتینسون (Robert Pattinson) متصل خواهد شد.\nبا این وجود هنوز دنیای Arrowverse سریال‌های ابرقهرمانی شبکه The CW به اتمام نرسیده است و اکنون طرفداران آن می‌توانند لباس جدیدی که سوپرمن در جدیدترین سریال این جهان مشترک به تن خواهد کرد را تماشا کنند. شبکه The CW به صورت رسمی از جدیدترین لباس سوپرمن در این سریال رونمایی کرده است که در تصویر این لباس مانند لباس هنری کویل (Henry Cavill) در فیلم Man of Steel می‌توان بافت مشبک و مش مانندی که در این لباس وجود دارد را مشاهده کرد. با این حال لباس تایلر هوچلین در این سریال زیبایی‌شناسی کلاسیکی را در خود دارد و طراحی این لباس به ذات لباس سوپرمن در کمیک‌ها نیز وفادار بوده است.\nتایلر هوچلین در طی بیانیه‌ای درباره این لباس گفت:\nمن این موضوع را متوجه شدم که لباس جدید کاراکتر من نماد این سریال است. این لباس نشان از تمام چیزهای می‌دهد که سوپرمن به آن‌ها اعتقاد دارد و حدود یک قرن است او برای این اعتقادات خود مبارزه می‌کند.\nبا کمی شانس، لباس جدید سوپرمن ترکیب ظریفی در این سریال خواهد بود تا هم طرفداران جدید و هم طرفداران قدیمی را خرسند کند. شما می‌توانید این تصویر لباس جدید سوپرمن در سریال Superman & Lois را در ادامه مشاهده کنید:\nبا وجود اینکه سریال Superman & Lois می‌تواند نیروی جدید و تازه‌ای را به دنیای سریال‌های Arrowverse تزریق کند ولی همچنان احتمال دارد که این سریال از لحاظ سبک و روایت از دیگر سریال‌های ابرقهرمانی دنیای Arrowverse این شبکه متفاوت باشد. سریال Superman & Lois این زوج را به زادگاه کلارک کنت یعنی شهر Smallville باز می‌گرداند و طبق گزارش‌ها داستان آن بیشتر بر روی زندگی عجیب و غریب مردمی با قدرت‌های فوق‌العاده تمرکز دارد که می‌خواهند زندگی عادی را داشته باشند. این توصیف‌های در رابطه با این سریال آن را بیشتر شبیه به انیمیشن The Incredibles دیزنی نشان می‌دهد تا کمدی تلخی که معمولاً سریال‌های ابرقهرمانی شبکه The CW در خود دارند. با این حال مانند فیلم انیمیشنی The Incredibles این سریال قطعاً مقدار مناسبی از صحنه‌های اکشن را نیز در خود خواهد داشت.\nبه نظر می‌رسید که آینده این سریال حتی قبل از اینکه شروع شود نیز در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است. جای تعجبی وجود ندارد که سرویس‌های استریمی اکنون تبدیل به پلتفرم بسیار مهمی برای سریال‌های تلویزیونی شده‌اند و کمپانی برداران وارنر نیز قصد دارد که شبکه اینترنتی خود با نام HBO Max را از این به بعد تا جایی که امکان دارد به عنوان شبکه‌ای رقابتی در میان سایر شبکه‌های استریمی دیگر به مردم نشان دهد. با توجه به اینکه DC Comics یکی از گران‌ترین و پرطرفدارترین دارایی‌های کمپانی برادران وارنر است منطقی به نظر می‌رسد که آن‌ها محتواهای جدید شبکه HBO Max را زمانی که در حال اقتباس از کمیک‌ها برای تولید این سریال‌ها هستند اولویت‌بندی کنند. این مورد مهم به این معنی نخواهد بود که برای شبکه‌های دیگر محتواهای در دسترس برای تولید در این باره وجود نداشته باشد ولی با این حال در مورد آینده سریال‌های کمیک بوکی شبکه‌های دیگر شک و شبه‌ای به وجود می‌آید. شبکه The CW برنامه‌ریزی کرده است تا سریال Superman & Lois را در تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۲۱ (۵ اسفند ماه ۱۳۹۹) پخش کند.\nبرچسب‌ها: Superman & Lois ، The CW ، بیتسی تالوچ ، تایلر هوچلین


اهمیت ترجمه و تصویرسازی در سرنوشت بازار کتاب – کیمیا\nخانه/خبرخور/اهمیت ترجمه و تصویرسازی در سرنوشت بازار کتاب\n۰ 8 خواندن این مطلب 10 دقیقه زمان میبرد\nبه گزارش خبرنگار فرهنگی ایرنا، نمایشگاه مجازی کتاب تهران در کنار بخش نمایش و فروش، بخشی را نیز به نشست های تخصصی اختصاص داده است، آخرین نشست‌های برگزار شده در این برنامه ها به مساله ترجمه و تصویرسازی مربوط بودند.\nدر اقتصاد نشر سهم ترجمه بیشتر از تالیف است\nنشست «بررسی جایگاه ترجمه در اقتصاد نشر ایران» از سلسله نشست‌های تخصصی نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران با حضور شیوا مقانلو (نویسنده و مترجم) و محمدرضا اربابی (رئیس انجمن صنفی مترجمان) برگزار شد.\nشیوا مقانلو با اشاره به این‌که از زوایای مختلفی می‌توانیم به اقتصاد نشر نگاه کنیم اظهار کرد: وقتی بحث فروش کتاب‌های ترجمه مطرح می‌شود طبیعتا ما که افراد ادبیاتی هستیم ذهن‌مان به سمت فروش کتاب‌های ترجمه ادبی می‌رود. اما اگر به سایت‌های مختلف که آمار فروش کتاب ناشران را ارائه می‌دهند توجه کنیم سهم زیادی از آن به فروش کتاب‌های انگیزشی و روانشناسی اختصاص دارد.\nنکته جالب در آمار فروش کتاب‌ها در سال ۹۹ این است که از آثاری نام برده شده که جزو کتاب‌های منتشر شده در این سال نیستند؛ یعنی از قبل پرفروش‌بودن آن‌ها شروع شده و همچنان ادامه دارد. این امر سبب می‌شود ما این حوزه را کوچک و غربال کنیم؛ درنهایت نیز مشاهده می‌کنید که با اسامی محدودی به عنوان پرفروش‌های ترجمه حوزه ادبیات داستانی روبه‌رو خواهیم بود. ولی اگر بخواهیم در ابعاد بزرگتر نگاه و آن را با آثار تالیفی مقایسه کنیم همچنان مشخص می‌شود که سهم ترجمه در حوزه کتاب‌های ادبیات و غیر ادبیات بالاتر از آثار تالیفی است.\nوی با بیان این که درصد بسیاری از فروش کتاب‌های ترجمه نیز در حوزه کودک و نوجوان است، افزود: وقتی ما اهالی ادب از آثار ادبیات داستانی صحبت می‌کنیم توجه‌مان سمت ادبیاتی می‌رود که جزو ادبیات عامه‌پسند نیست درحالی که اگر به آمار فروش کتاب‌های تالیفی عامه‌پسند نگاه کنیم حیرت‌آور است؛ کتاب‌هایی را با حجم ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ صفحه با قیمت بالا می‌بینیم که به چاپ دهم و بیشتر می‌رسد.\nاین نویسنده درباره تاثیر ترجمه موازی در اقتصاد نشر بیان کرد: در زمینه ترجمه موازی هم آثاری که جزو پرفروش‌ها هستند از سوی ناشران مختلف ترجمه و منتشر می‌شوند و هم کتاب‌هایی که پرفروش نیستند به دلایل مختلف چون سازوکار درون سیستمی ما، بازترجمه می‌شوند. واقعیت آماری این است آن کتاب‌های ادبی که از فارسی به زبان‌های دیگر ترجمه شده در حرکتی سیستماتیک، با متولیان فرهنگی و همراه با برنامه‌ریزی‌های بلند مدت نبود؛ بلکه تلاش‌های شخصی بود که به سختی انجام شده است. تا زمانی که برنامه‌ای هدفمند و مستمر نباشد در این زمینه نیز نمی‌توانیم آمار دقیقی ارائه دهیم.\nکاهش تولید کتاب در پاییز امسال\nمحمدرضا اربابی با اشاره به این که ترجمه بار زیادی را از دوش اقتصاد نشر ما بر می‌دارد بیان کرد: ترجمه، چه ترجمه از فارسی باشد چه ترجمه به فارسی، به ادبیات و حوزه نشر و کتاب ما کمک می‌کند. مزیت ترجمه این است که می‌تواند به صادرات فرهنگ و ادبیات و گسترش آن در دنیا و رونق اقتصاد نشر ما کمک کند.\nوی با بیان این‌که برای ورود به بحث باید تفکیکی از حوزه‌های مختلف کتاب داشته باشیم گفت: بررسی آمار خانه کتاب و ادبیات ایران در پاییز ۹۸ با پاییز امسال نشانگر افت شاخص‌هاست، درواقع میزان تولید کتاب هم در حوزه ترجمه و هم تالیف کم شده است؛ ولی به نظرم کاهش تولید آثار ترجمه شده، کمتر است.\nرئیس انجمن صنفی مترجمان همچنین عنوان کرد: نکته دیگر موضوع این نشست این است که وقتی موضوعی را از منظر اقتصاد نشر بررسی می‌کنیم باید مباحث فرا اقتصادی را کنار بگذاریم. یعنی ما بسته‌ای به نام نشر ایران داریم که می‌خواهیم رونق پیدا کند. اقتصاد دو شاکله اصلی دارد، عرضه و تقاضا؛ به محض این که در جامعه تقاضایی برای خواندن کتاب شکل گیرد عرضه‌ای صورت می‌گیرد.\nآثار ترجمه شده کمکی به ارتقای نویسندگان ما\nاربابی با اشاره به این‌که آثار ترجمه شده در ایران به ارتقای نویسندگان ما کمک کرده است بیان کرد: باید نگاه کلیشه‌ای درباره حذف و محدودکردن ترجمه را کنار بگذاریم و واقعیت جامعه را بپذیریم که ترجمه سهم زیادی دارد و حال باید به آن سروسامان بدهیم. البته که ترجمه‌های نه چندان خوب نیز داریم اما با محدودشدن این حلقه می‌توان بر آن نظارت کرد. به این نکته نیز باید توجه کرد که امر فرهنگ غالب بر جامعه ما بیگانه پسندی را در خود جای داده است.\nوی افزود: جمع‌سپاری یکی از استراتژی‌های رایج در صنعت نشر دنیاست که البته در حوزه ادبیات کمتر اتفاق می‌افتد؛ از این‌رو که در ادبیات لحن و سبک بسیار مهم است و وقتی چند نفر بایکدیگر ترجمه می‌کنند سبک و لحن آسیب می‌بیند. علاوه‌بر این موضوع مشکلات حقوقی بسیاری نیز در پی دارد که تا این مسائل فرهنگ‌سازی نشده و چیزی برای آن نوشته نشود این مشکلات همچنان باقی خواهد ماند چون آثار مشا و مشترک حقوق مادی و معنوی مشترکی دارند.\nرییس انجمن صنفی مترجمان ضمن بیان این‌که نبود شفافیت در حوزه فروش کتاب، صحبت درباره اقتصاد نشر را سخت می‌کند عنوان کرد: اگر می‌خواهیم اقتصاد نشر رونق داشته باشد باید به شفافیت قانونی و اخلاقی، چرخه نشر در ایران و تکمیل و وصل‌کردن این حلقه‌ها و رعایت کپی‌رایت به هر نحوی توجه کنیم.\nوزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید طراح و گرافیست را هم به رسمیت بشناسد\nنشست بررسی «جایگاه تصویرگری در چرخه نشر» از سلسله نشست‌های تخصصی نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران با حضور علی هاشمی‌شهرکی (تصویرگر و داور جشنواره دوسالانه شیرازه) و علیرضا گلدوزیان (تصویرگر کتاب کودک و نوجوان) برگزار شد.\nدر ابتدای این نشست علی هاشمی‌شهرکی، با بیان این‌که بین دو کلمه تصویرگری و تصویرسازی عملا تفاوتی وجود ندارد، گفت: این مفهوم از قدیم برای مصور کردن متون، داستان‌ها، روایت و بیان مفاهیمی که در کتاب‌ها، دیوارها، بناها و… استفاده می‌شد، به کار گرفته شده است. قدیمی‌ترین آثار مصور در دسترس کتاب ارژنگ است. البته در طول تاریخ کشورمان تصویرگری در انواع شاهنامه‌ها، کتاب شعر و… ادامه پیدا کرده، سپس مقوله تصویرگری کتب داستانی برای کودکان عنوان و برای برقراری ارتباط در صنعت نشر فضای تصویری به‌جای فضای متنی مطرح شده است. چون با گسترش فضای مجازی و دیگر تحولات دنیا تصویری‌تر شده است.\nاخبار، گزارش، مطالب و… نمایشگاه مجازی کتاب تهران را علاوه بر رسانه ها می توانید از نشانی خانه کتاب دنبال کنند.\nهمراهی نهاجا مسیر پیروزی انقلاب اسلامی را هموارتر کرد\n۲۱ کیلو کاهش وزن داشتم/ در یک سکانس مرگ را از نزدیک دیدم+فیلم\nاقناع افکار عمومی، مهمترین راه غلبه بر کروناست


روحانی: موافقتنامه موقت، اسراییل را در انزوا قرار داده است\nپنجشنبه ۱۸ قوس ۱۴۰۰ کابل ۱۱:۴۹\nرییس جمهور ایران که از طریق تلویزیون دولتی پس از صد روز از آغاز کار حکومت اش صحبت می کرد گفت، در جهان و شاید هم در ایران نیروهای وجود دارند که مخالف این توافقنامه هستند، اما وعده داد که از طریق بحث و مذاکره با جامعه بین المللی به حل این موضوع و به رفع تعزیرات علیه ایران می پردازد.\nحسن روحانی گفت، موافقتنامه موقت، اسراییل را که یک رقیب منطقه یی ایران به شمار می رود، در انزوا قرار داده است. اسراییل یکی از مخالفین سرسخت موافقتنامه ایران با قدرت های جهان است که روز یکشنبه گذشته در شهر ژینو به امضاء رسید.\nاما متحدین ایالات متحدهء امریکا اسراییل و عربستان سعودی و همچنان عدهء از اعضای حزب جمهوری خواه امریکا مخالف این معامله با ایران اند.\nدر حالی که این موافقتنامه فشار های جهان را بر تهران تضعیف می کند، مخالفین استدلال می کنند که این قرارداد اشتباه بوده و به ایران اجازه می دهد تا برنامه هسته یی اش را به پیش ببرد.\nاما این موقف مخالفین از سوی رییس جمهور ایالات متحدهء امریکا رد شده است. بارک اوباما گفت، این توافق ایران را از مسیر ساختن سلاح اتمی منحرف می سازد، امنیت امریکایی ها را تقویت می کند و همزمان فرصتی را برای ایران و غرب مساعد می سازد تا بی اعتمادی چندین دهه شان را برطرف کنند.\nتوافق با قدرت های جهان که برخی تحریم ها بالای ایران را بر طرف می سازد، به اقتصاد آسیب دیدهء ایران کمک خواهد کرد.\nحسن روحانی در گفتگو تلویزونی اش دیروز گفت، این موافقتنامه به منفعتی اقتصادی ایران خواهد بود.\nرییس جمهور ایران مشکلات اقتصادی شدید به شمول 40 درصد انفلاسیون و بیش 10 درصد بیکاری در این کشور را تایید کرد و گفت که تعزیرات در مشکلات اقتصادی ایران نقش داشتند. اما او مدریت نادرست محمود احمدی نژاد رییس جمهور سابق ایران در این مشکل، قاطع خواند.\nبر اساس توافقنامه موقت، ایران غنی سازی یورانیم خود را تا 5 درصد محدود می سازد. یعنی کمتر از درجهء که برای ساختن سلاح اتمی بکار می رود.\nهمزمان با این، نتايج يک نظر سنجی در آمريکا نشان می‌دهد،۴۴ درصد کسانی که مورد پرسش قرار گرفته اند از توافق هسته‌یی ايران و گروه پنج به اضافهء يک حمايت می‌کنند و ۲۲ درصد مخالف اند.\nاين نظر سنجی که به طور مشترک از سوی خبرگزاری رويترز و موسسه آيپسوس انجام شده، نشان می‌دهد که حتی در صورت شکست توافق ژینو، فقط ۲۱ درصد پاسخ دهندگان خواهان استفاده از قوه عليه ايران بوده و۴۹ درصد افزايش تحريم‌ها و۳۱ درصد تأکيد بر ديپلماسی بيشتر را ترجيح می‌دهند.\nاين نظر سنجی در فاصله دو روز گذشته از ۵۹۱ نفر انجام شده است.


طبیعت متفاوت آرمان مولوی را در گالری سیحون ببینید | ایران آرت\nکد خبر: 6231 ۱۳۹۶/۰۳/۱۲ ۱۲:۲۴:۴۰ A\nعکاس ایرانی مقیم پاریس برای اولین بار مجموعه ای از عکسهای خود را در ایران نمایش داده است.\nایران آرت: این روزها در گالری سیحون 2 نمایشگاهی از آثار آرمان مولوی با نام «روشنی، من، گل، درخت» برپا شده است. مولوی بیش از سی سال است که عکاسی حرفه ای می کند و در این سال ها او هر کاری در این زمینه، از تدریس عکاسی در ETPA دانشکده معتبر عکاسی فرانسه در شهر تولوز، تا عکاسی مد در نیویورک انجام داده است. به عنوان فارغ التحصیل ETPA در زمینه های دیگر عکاسی مانند فتو ژورنالیسم، عکاسی صنعتی و عکاسی هنری نیز کار کرده است.\nمولوی در کشورهای فرانسه و ایتالیا نمایشگاه هایی در مکانهای شاخص برگزار کرده است، از جمله گالری مونیسیپال دو شاتو دو ، گالری باغ لوکزامبورگ، گالری نیکلاس فلامل و . . . اگرچه آرمان از رویدادهای مهم و گوناگون در فرانسه و در سراسر جهان عکاسی کرده است، این روزها شاید بیشتر برای عکاسی نوآورانه اش شناخته شده است. در چند سال گذشته تمرکز کاری او صرفا روی زمینه مورد علاقه اش، عکاسی خلاقانه است.\nآرمان مولوی عکاس ساکن پاریس، با تجربه ای بیش از 25 سال در زمینه های مختلف عکاسی، این بار با نگاهی نو به طبیعت، تصویری دیگر از گل و درخت را به بیان می آورد. این مجموعه نشان دهنده ی کار چند ساله ی او بین سالهای 2011تا2014 است.\nتنهایی و سکوت، نیروهای از دست رفته ی او را باز می گرداند. امری که در درختان خاص این مجموعه به وضوح قابل مشاهده است. تنها در زمانی کوتاه در بهار یا پاییز می توان درختان را به این شکل دید. قدرت زندگی در تعادل درختان به تصویر کشیده شده جاری می شود.\nاین هنرمند در عکس های خود فضایی میان عکس و نقاشی را ایجاد کرده است. مولوی در نخستین نمایشگاه انفرادی عکس هایش در ایران سه عکس بزرگ در ابعاد یک متر در یک و نیم متر به همراه ۱۶ عکس در ابعاد 100 در 70 به نمایش درآورده که در سه زمان مختلف عکاسی شدند.\nاین نمایشگاه تا ۱۹ خردادماه در گالری سیحون واقع در خیابان مقدس اردبیلی، خیابان پسیان، خیابان سینایی، پلاک۲۴ برپاست.


هشت فیلم میلیاردی اکران سال نود\nاخراجی‌ها ۳ پرفروش‌ترین فیلم سال نود\nفیلم سینمایی اخراجی‌ها ۳ ساخته مسعود ده‌نمکی با فروش پنج میلیارد و 900 میلیون تومانی در سینماهای تهران و شهرستان‌ها صدرنشین اکران سال ۹۰ است.\nبه گزارش فارس، با نزدیک شدن به پایان سال 90، هشت فیلم میلیاردی اکران سال معرفی شدند.\nدر صدر این فهرست که آمار آن بر اساس فروش در سینماهای تهران و شهرستان‌هاست، فیلم سینمایی اخراجی‌ها ۳ ساخته مسعود ده‌نمکی قرار دارد. این فیلم که از تاریخ ۲۶ اسفندماه ۸۹ به نمایش عمومی درآمد، در سینماهای تهران به فروش دو میلیارد و 300 میلیون تومان دست پیدا کرد و در شهرستان‌ها نیز 3 میلیارد و 600 میلیون تومان فروخت. این فیلم در مجموع در سینماهای تهران و شهرستان توانست به فروش 5 میلیارد و 900 میلیون تومان دست پیدا کند.\nدر رده دوم این فهرست، فیلم سینمایی فیلم سینمایی ورود آقایان ممنوع ساخته رامبد جوان قرار دارد. این فیلم نیز که در تاریخ ۲۵ خرداد‌ماه به نمایش عمومی درآمد، در تهران به فروش دو میلیارد و 410 میلیون تومان دست پیدا کرد و در شهرستان‌ها هم یک میلیارد و 450 میلیون تومان فروخت.\nکمدی رامبد جوان در مجموع در سینماهای تهران و شهرستان به فروش 3 میلیارد و 860 میلیون تومان رسید.\nجدایی نادر از سیمین ساخته اصغر فرهادی در رده سوم فیلم‌های میلیاردی سال قرار دارد. این فیلم هم همزمان با اخراجی‌ها3 از ۲۶ اسفندماه سال ۱۳۸۹ به نمایش عمومی درآمد و در سینماهای تهران به فروش دو میلیارد و 100 میلیون تومانی دست پیدا کرد و در سینماهای شهرستان‌ها هم توانست یک میلیارد تومان بفروشد.\nفیلم اسکاری اصغر فرهادی در مجموع تهران و شهرستان توانست به فروش سه میلیارد و 100 میلیونی دست پیدا کند.\nدر رده چهارم این فهرست، فیلم سینمایی شیش و بش ساخته بهمن گودرزی قرار دارد. این فیلم که ۱۷ شهریور‌ماه به اکران عمومی درآمد، در سینماهای تهران به فروش یک میلیارد و سیصد میلیون تومان دست پیدا کرد و در سینماهای شهرستان‌ها هم به فروش 700 میلیون تومانی دست پیدا کرد. فیلم بهمن گودرزی در مجموع سینماها تهران و شهرستان‌ها توانست به فروش دو میلیارد تومان فروش کند.\nفیلم سینمایی سعادت‌آباد ساخته مازیار میری هم که ۲۰ مهرماه به اکران عمومی درآمد، در سینماهای تهران به فروش یک میلیارد و 50 میلیون تومان دست پیدا کرد و در شهرستان‌ها هم توانست ۳۵۰ میلیون تومان بفروشد.\nفیلم میری در مجموع تهران و شهرستان توانست به فروش یک میلیارد و 400 میلیون تومانی دست یابد و در رده پنچم قرار گرفت.\nیه حبه قند ساخته رضا میرکریمی که همزمان با فیلم میری از 20 مهرماه اکران شد، در تهران به فروش 970 میلیون تومانی دست پیدا کرد و در شهرستان‌ها هم 280 میلیون تومان فروخت. فیلم میرکریمی توانست در مجموع یک میلیارد و 250 میلیون تومان بفروشد و در رده ششم قرار گرفت.\nدر رده هفتم، فیلم سینمایی مردان مریخی، زنان ونوسی ساخته کاظم راست‌گفتار قرار دارد. این فیلم دوم شهریور‌ماه به نمایش عمومی درآمد و در سینماهای تهران به فروش 788 میلیون تومانی دست پیدا کرد و در شهرستان‌ها هم 300 میلیون تومان فروخت.\nفیلم کاظم راست‌گفتار در مجموع تهران و شهرستان‌ها به فروش یک میلیارد و 88 میلیون تومان دست پیدا کرد.\nفیلم سینمایی اخلاقتو خوب کن ساخته مسعود اطیابی در رده هشتم قرار داد و آخرین فیلم میلیاردی سال به حساب می‌آید. این فیلم که ۲۳ آذرماه نمایش عمومی خود را در سینماها آغاز کرد، در تهران به فروش 700 میلیون تومانی دست پیدا کرد و در شهرستان‌ها هم توانست 350 میلیون تومان بفروشد.\nفیلم مسعود اطیابی در مجموع سینماهای تهران و شهرستان‌ها به فروش یک میلیارد و 50 میلیون تومانی دست یافت\nتاريخ ارسال: 1390/12/16\nورود آقایان ممنوع در تهران سه میلیارد و چهل میلیون تومان بوده نه دو میلیارد و اندی ....